floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
K vrees dat jy se quader maken sou, en dan was t arger.
Neen, neen, ik neem het aan, myn schoone, op hoop gy my uw gunst zult toonen.
Het is onnodig lang gewacht speul de herdertjes, by der nacht.
Hou op myn vrind, ik luyster niet na sulke reeden, myn dogter is te jong om al getrouwt te zyn.
Voor ien hoopen gekken.
Waar is je vaar?
Zel ik erwel fatsoenlyk, en met eeren mee verschynen konnen, by myn vrienden t amesfoord?
Wat schort hem, dat hy zoo toornig ziet?
Lichthart, agatha, louis.
Fop en tys.
Ik beef as een juffers honkje, 't is of ik van de aart ben op enoomen.
Karel word in het huys van eduward betrapt, en door hem met een stok weg gejaagt.
Kunje me dan niet vergenoegen?
Ze leid niet, ze gaat alle dagen noch na buiten, op het bliekers pad, uit wassen.
Hoe heb je zo kort na ons uit de stad hier kunnen komen.
Wel kees, dat hebje wel begreepen, gy zyt daer sneedig op esleepen.
T is wel gebeurd dat ik met eenmaal va, meer won, ook wel verloor.
T is waar, ook meende ik dat liffebon groot was maar t is niet meer, als een dorp, by amsterdam te gelyken.
Hoe stae ickje an?
Zoo yder onderdaan het vry staat aan den koning te eysschen in het recht, 't zy straffe, of beloning en dat de majesteyt naar eysching van de zaack, barmhartigheyd vergun, of recht en strenge wraack zoo kom ik heeden tot mijn koning en mijn vader verzoecken wraak en straf voor een vermomd verrader, en uw medogentheydt dan weder voor een vrind, die gy als eygen zoon zoo hert'lijck hebt bemind door heel italie gaat men uw deuchden roemen, met uw barmhartigh en rechtvaardigh steets te noemen nu is 't de rechte tijt, wilt recht en wraack voldoen.
Dat s edaen.
Men doet met vlyt, als nu ter tyt, breed ende wyt, een ider mensch verstaan, zo wie daar zy, ik zegt u vry, verstaat dog my, die daar nu is begaan, om van een hengst, k spreek ongeveinst, hier wel op peynst, zyn paart te laten springen, die werd gerieft, ook zeer ondieft, als t hem gelieft, zyn ros of paard te bringen al tot oestgeest, daar staat her beest, voor minst en meest, en wil het tog niet zwygen daar toe de bood, die t heeft van nood, t zy klein of groot, kan zyn gerief daar krygen.
Jou vryster, aert, word uitgetart.
'k verstaa die potzen in myn huis niet slenderhinken, vertrek met al dit volk, of 't zal hier met je stinken.
Ik zeyl'er zo na toe, maar ik stap niet sonder schroomen, mijn dunkt ik hoor al, hoeze my zal verwellekomen, nu als 't weeze moet, zey 't meysje, laat'et dan zo zijn.
Dat geloof ik wel ik weet waar my de schoen wringt.
En zy heeft niets voor u over, als geveinsde zoetigheid.
Vertrouw my dat vry toe, dat ik zal tegen spreeken, dic met een kwaade tong zoekt na uwe eer te steeken.
Terwijl haar hoogheyd veel bewandelt deze paaden, en door haar schoon gelaat al wat'er leeft verdooft, zoo hoord aan haar de kroon, die gy haar heeden rooft.
Wel zo 't net uitkomt, en dat jy luy ons belooft los te laaten, zo zellewe 't geeven maar neem de hoed van je hoofd, daar zellewe 't in tellen, eelhart.
Maar, biecht recht op gy komt, geperst door hongersnood, om te oorelogen, ja doch tegens wyn en brood.
Dat s wel bedacht want zie, de darmen zyn al klaar.
Je suis fort oblige voor t geen ik heb genoten, ma tante krui maar na het heere logement.
Heel graag, myn tweede ziel, je mocht maers licht verdenken, dat ik iets had begaan, t geen aan myn eer mocht krenken.
'het is genoeg, dat ik t u zeg, 'en wil u vorder niet ontstellen, 'k zal u de kopjes aan doen tellen katryn, geef zo lang chocolaat, tot deze heer gants is verzaat.
,, 'k ben verlooren.
Mevrouw, in plaats van hem te ondekken uw' gepeinzen, zult gy veel beter doen alle uwe smert te ontveinzen.
Voor my, ick heb niet te versuymen, of ick most jouw beletten, waer slechts na toe?
Theodoro, henrick, prudentio, philippo.
Ick zal u in 't geheym, hier alles openbaaren, ladis.
Dat is de grootste van zyn steenen, t is een juweel, gezet in t goud, dat hy voor izabelle houd.
Dat 's zeker raar.
Nu is het tyd!
Wy maken mede gewag vande gelykheid der kleederen van beide de broeders, om eene zwaarigheid weg te neemen, die plautus niet aanroert, te weten, hoe zy eveneens, op eene en de zelfde tyd gekleed komen te zyn het welk men volgens de lessen der meesteren van de tooneelkunst niet aan het geval moet overlaten maar redenen geven, waarom zulks gekomen is te meer dewyl de overeenkomst van gestalte, en weezen vreemd, en ongewoon genoeg voor den aanschouwer, en leezer geoordeeld wordt.
Ja wel ik mag nu eens naer mijnen baes gaen, en brengen dese aengename maren, en doen hem een mondeling verhael van sijn schriftelijk wedervaren.
Dan moet jy morgen vroeg met my naer brabant gaan.
Wat leyt daer op je wambeuys?
Of sou 't noch vroeg genoch zijn, om een quaje nacht te hebben?
Het is me niet mogelijck dat ickje kan ontslaen, je bent soo soet, soo soet, soo soet, jae soeter als een suycker.
'k sou u niet raden dat g' u kint by my sou voegen, alca.
Wat seghje nou soetertje, ben je noch al quaet, nou geefmen eens een soen.
Tijs, elsje.
Heer, gy moet u over mijn zonnet, zo 't u belieft, eens uitten.
Neen, dat is nou te laat, die slag is niet te keren hy wil nu vegten, en jey hebt hem uitgetart.
Roept de klepper al twaelf?
Maar om recht uit te gaan dit 's 't noch niet al 'k zal toonen dat hier in yders hart noch menschlijkheden woonen en dat hy onrecht heeft, die ons meent wijs te zijn.
Dat vrouwtien ons gebuer tapt uyt een volle kraen, segt dat voor my is.
Hier rust in dese plaats gerardus kramerwinkel, die voor sijn dood noch vrat een tienponts runder schinkel.
Jan. dat is juist niet noodzaaklyk.
Licidas, ariste.
Hoor, ik verbiedje op ongenade... zie daar, of't zal hier honden!
Na t geen dat ik daar straks dien loskop heb gezegt, die me iets oneerelyks te vooren had gelegt, moest gy verzekert zyn van myne min, en denken hoe ik ontmoet, die my tracht in myn eer te krenken ik geef u van myn trouw en min genoegzaam blyk, en door uw achterdocht doet gy my ongelyk.
Al de geen die pijnelikken van het scheurbuik zijn gekwelt, doet hij dadelik verkwikken.
Ik pakte men deur, en liet men vaar na blasen, en quam 's nachts niet t'huis, maar hiel men logement in de koorenlichters.
Zeght wat plaats besluyt, mijn minnaar en mijn koningh, smol.
Ja de klanck van heur gekt, dats daer zijn hert na hoopt, edelman.
Dat yder daar steeds op schempt.
De treffelykste adel, was by u een zwier lakeyen, hofmeesters, koks, koetsiers, karossen, en lievryen.
Zo wat myn heer heb in het allerminst geen zorg, voor my.
Och kijnt, 't is maer een wyve praetjen.
Ioost, in doodts gewaadt.
Zeg wanneer zal 'k haar dan genieten?
Lisandra, dochter van rudolfus.
Met een jong heer, genaamd octaaf, zoon van een zekeren argantes.
Als aan een woelig huys u zelve vast te klampen, en uw verlichten geest te doven door de dampen, die uyt een keuken of uyt een forneuys ontstaan?
Wil niemand hem dan helpen?
Ik denk gy wilt wat met my gekken, bagotyn.
Nicodemes. fiat, dit houwelyk van waarden.
Ik zal 't wel maaken... klara.
Tijs, je bent al te stout geweest ick bedenck nu eerst te degen ick wou wel, om al mijn goet, dat ick u niet gesien nochte gevoelt hadde.
Apropo de zuid!
Laet doch die duyvel in, gebruyckt hy maer sijn krachten soo is 't met ons, en dit geheel gebouw gedaen.
Tot der turken strenge roe.
O hertje zonder zorg!
Die eer komt my niet toe, o!
Myn allerliefste, zoete peuzel, uw vader is zo goed dat hy, u heel en al vereerd aan my daar by noch al uw fraajigheden, die gy van 't hoofd hebt tot beneeden.
Ja, ons gemoed zou ons overtuigen van jou in die staat hier te laaten want je loopt prykel van je lyf, en van je krurzaaten.
Dit lijkt de meyd wel, die zo grooten baerd had, dat, als zy de trap op ging, zy op dezelve tradt, of 't ruyge wijf, dat in de spullen was te kijken.
'k was pas een turrif hoog als ik geen kleine blijken gaf van mijn ed'le geest.
Zen zelf kwaed wenschen wie het zen leeven zo mal hooren spreeken. maar hoor eens sinjeur kwieryn.
Ja, maer wilt het tusschen sijn liessens eens voelen en tasten, voelt eens wat vet dat daer hanght tusschen sijn beenen gelijck dicke quasten, soo isset gelardeert met enckel soetemelck en wittebroots gruys, voelt, voelt, het is gelijck een os soo vet.
Antonie heeft ze noch.
Gy moet deez' zaak zien buiten 't recht te slechten.
Hoor keyeren, hier helpt in 't minst gien overleggen, ik wilze van de vloer kwijt weezen.
't is my onmogelyk om met allart te paaren.
Hans snydt zyn knevels af, en geeft ze aankrispyn, die ze in een doosje doet.
Sinjeur flip, waer is jouw heer?
En zo de wraak my tot iets daadelijks bekoort, ik sta 'er niet voor in dies wacht u. magdalene.
Twee klerke.
Maar principaal om datjeme zult in een zaak behulpig zijn, je kontme alleen hier in helpen, en tot jou groot profijt.
K beken, t is wonderlyk en raar.
Antwoord op het voor en naabericht van antigone, enz.
Ik zal dit huis wel schuuwen, als ik hier omtrent weer weezen moet.
Het most me ten minste wat vernoegen maer beloof me nou mit ien dat je me trouwen zelt, zo je aen lysje niet kent raeken.
Want zulke paasdaagze namen en plag jy my voor dezen niet te geeven.
Schaam jy jou niet dus schelms... leander.
Houd me de mond, jou kladdegat.
Wat dunkt u daer van?
Wat is 't hart ook vals!
Om dat je zulk een braaf kaerel bent, zel je een vollertje hebben, zie daar.
Uw zoon heeft my voor u doen schroomen die met krispy u in rou gewaad, verhaalde met een droef gelaat, al schreyende met zugten klaagen, hoe dat gy nu al zeeven dagen begraven zyt, op zyn gebeen gaf ik hem gelt, want hy alleen zoo gy heer bartel kwaamt te sterven zou al uw schatten moeten erven, bartolomeus.
Nou lijk ik wel ien prins.
Jy meucht'et jou inje hert en inje bloet wel schaemen.
Is alles vaerdig wat tot reyzen is van nooden?
Hem geduurig, als hy wil beginnen te lezen, in de woorden vallende ay, geef doch wat gehoor myn hart gaet al ter feest, eer eens myn graetig oor dees lekkernyen proeft.
't zal zo geschieden, dan is hy ver van de hand daar weetenze ook raad met zulke knaapen, hoe wilt ze moogen weezen.
Fabritius, alphonsus, leonore, santilane, spanjaarden.
Speel langzaam dan, het heeft zyn reeden, speel een zarbande vast en hegt.
Het hert des grooten heers, op deeze maare aan t pooplen, slaat met een doodsche schrik geheel constantinoplen.
Main acties!
My doet men vasten, en men lacht my daer by uyt men geeft my niet met al, maer heeft my wel bestolen men heet my sot, wanneer ick vint mijn beurs vol kolen.
Maer datje dat weet, den beenhouwer moet me noch gelt van 't jarent geven, en daerom is't dat ick dit stuck hebbe bedreven.
Zy isser oorzaak van, dat ik'er nu moet vlien.
En niet so veel te seggen als een jongen, die een half vat thuys gebrocht heeft maer der sijn wijse, discrete, en seer voorsienige heeren, die m'er expres toe opgesocht heeft.
Heer eelhart, stoffel, zal hier deezen morgen weezen daarom is t noodig dat gy hier gestadig blyft omtrent de deur want ik verwacht hem, zo hy schryft, voor ellef uuren, en het is niet ver van tienen, pas op, ontfang hem wel k zal hem met yver dienen by zyn meestres, doe my voort van zyn komst de weet.
Welk een stoutheid, welk een onvertsaagtheid is 't, in zulk een donk'ren nacht te doolen langs de straaten!
Ik vraag na geld, noch goed, noch schatten ja hoe groot, ik min u met myn hart, al waart gy naakt en bloot.
Mijn woort dat sal ick houwen, en gy sult met mijn kint, spijt al de weerelt trouwen, sga.
Maar die vervolging die ik zedert zeeven jaaren geleeden heb, van hem, zal ik nu niet verklaaren.
Ik moght op voorraat ook, zo 't werk wel af wou lopen, een party wieghen, als ian saly dee, gaan kopen want 't voordeel is niet kleen, als men het wel verzint, men krijght de koe, en 't kalfje toe, de moer en 't kindt te samen, is 't niet fray, zo haast men moet ontberen de naam van bruigom, dat m' ons kort daar na komt eeren met die van vader over 't kindt niets toe gedaan?
Wy moeten met beleit, en wijsheit eerst eens peilen de harten van u volck en dan de vryheit veilen te koop, maar voor het bloet van deze rijcx tieran, nu is het tijt o vorst!
Ligt naa t koffyhuys, om een pypje te rooken.
En op dat noch uw hart te bed gehard mag zyn, zo weekt het zafjes in een twintig glaasjes wyn.
Jou deugniet, mogt ik eens myn moed aan jou verzaaden, ja wel, zie daar, 'k verdoeme schier.
Gy hebt myn vader dan noch niet gezien of gesprooken, mevrouw petronella?
Wat ergen gast is dat, en u lucretia.
Je zach ook waerje ze zach, altoos wasze by die, die de coleegies frekenteeren.
Te amsteldam, by de erfg van j lescailje en dirk rank, op de beurssluis, 1712.
Ja, ja, ja, ja, ja zeg ikje tienmaal, weest te vreen.
En zweer, dat ik u liefde nooit op zulken wijs begeer dat ik my eeuwig van uw banden voel ontslaagen, die ik tot dus lang zo onwaardig heb gedraagen.
Zy volgt myn les, al zeid, en scheld myn broer, op myn manieren, k leef geruster.
's gravenhage den 14.
Zoo hy die draagen wil en weygert het besnoeyen, de wortel van het kwaat zal in hem eeuwig groeyen, zoo spreekt demostenes.
Rosemond, leonoorherderinne.
Eldert, ja, daarom deed ik eens een heer, omdat hy die wet overtrad, zyn eigen zaal ruimen.
En wie droes parst u uw dingen te laaten drukken?
Ze zyn zo heet als vuur in haar vryende liefkoozeryen doch drie of vier weeken getrouwd, laaten ze 't hachje glyen, en worden zo koud als ys.
Iy scheer altijdt de gek mette my.
Juffrou mijn kameraet die kreeg een grauw van je man om dat hy by 't gebraen de saus niet mee en brocht, aldus heeft hy om sulcks te doen op my versocht.
Kom barent geef jou voort gevangen.
Maar k voel, helaas!
Hoor ik herroep dan, om u van die zorg te ontslaan, al 't geen ik immer heb gezegt, van nu voortaan.
O ramspoed!
Het gebraen?
Maar 't was myn moeder eerst, doen zy my heeft gebooren, maar ik zag haar niet zo jong, of zy was al verlooren, en t'eenemaal tot stof en assche gansch vergaan.
Otrosky neemt begin, in u verkregen ampt, en voeght u by dees brieven.
Wel doe dan t geen gy met uw oordeel vind geraan.
'k bin zeker mit de man verlegen.
Dat versta ick niet sinjeur, wat is't?
Je hebt de sneeker reus wel gekend, een man als een maan?
Dat komt alleen van u om mijne en uwen 't wil.
Voor my, 't geen ik gezegt heb, van zijn vaers, daar blijf ik by 't is slecht.
Myn heer iacomo nou bid ik.
Ik zal je dat wel klaaren maar zagt, daar komt hy al.
T is wel, gy laffe, zult nu uwe wensch beschieten, gy zult nu sterven, en haar geen van tween genieten.
Hier ligt jan ridder in sijn leven fluite maker, die om een blank verkogt een houte neutekraker, hy is van gravers stil gelegt in dese serk, vermits hy twemaal had bescheten dese kerk.
Weez welkom, heer.
Van zulk volk ben ik niet gekomen, maar ik zal 't hem wel anders vergelden.
Myn kind uw deugd, verheugd my in myn ouwe dagen, nu gy aan elk laat zien het onbesprooken bloed, van t huys hoogadel dat de deugd heeft opgevoed.
Meend gy dan dat een prins, na zo veel smaad en schanden, met u te straffen slechts weerhouden zal zyn' handen?
Myn gouwe wybrant, jey bent al myn lust en schat.
Raasbollius.
Mevrou ick com hier soecken een schelm, die gy en ick met reden mogt vervloecken hy is hier in u huys oft inden hof gegaen lucr.
Doeje ze toe?
Ik bin niet verdronken, dat je 't weet, al was je noch zo fyn.
Gy spot'er mee, zou hy dan saartje niet beminnen!
Antheunis antwoort my, maer wacht u van te liegen, want gy noch niemant can my in dit stuck bedriegen.
Den uwen is misschien oock inde locht gevlogen, schenckt, joren weder vol.
Het lietjen is aerdigh, en heeft een vrolijcke vois.
Ik mogt t ordenaal niet met me draagen want ik kon kwaalyk droomen, dat ik je hier vinden zou.
Je mogt ik weet niet wat, wel zyn, met al die zwetzeryen!
Gelooft myn, waarde heer, daar is nog niet met al aanvast met karels trouw, roelof.
K zal de eene u toonen, die heel magtig is en ryk, die deeze zaak met kragt, onfeilbaar wil beweeren, ja niet ontziet, om hoog en dier daar op te sweeren.
Halte, mejuffer niet verder, retire, te rug, jy moet keeren.
Ick bid wilt my verschoonen ick kan niet lyen dat men my soo schelms gaet honen.
Wat zal 't zijn, zoldaaten van mijn waght neemt deeze man gevangen, ladis.
Welk een onbescheid!
Kryg de hamer, en sla 't slot van de kelder.
Ik wensch u goeden dag myn heer.
Och volckert waer benje weest, je vrou is so haestigh gesturven.
't is voor my, 'k ben niet geleerd, genoeg gehyperbolizeert.
,, wel, kom ik daarom aan de deur, myn heer, vergeef het my dat ik u niet verzoek in huis te komen terwyl ik hier maar een geleend verblyf by myn neef heb genomen.
't is zo doch stel u daar omtrent gerust ik zal myn mond voortaan zo wennen, dat, na dezen, gy steeds heer hoogegrond van my genoemt zult weezen.
Ziet hoe kruist hy de straat met stroo bienen, wat maakt hy wonderlyke passen, en wat is hy topzwaar van gewigt?
Hoor, nicht, indien gy wilt dat ik u zal ontvouwen myn recht besluit, dat is, dat gy met hem moet trouwen.
Dat zou zeeker al te goed koop weezen neen heer, daar moest wat anders zyn.
'k zal 't nu geen honderden, maar duizenden gaan melden.
Hoe lukkig heeft het lot, dit trouwen kunnen draaijen de bok komt by de geit.
Seght wie ghy zijt of ick, zal u het zeggen leeren, smol.
Dat was een ander man, die schafte my noch alle weeken rystenbry met bruine stroop, en een stuk rundvlees met pruimen daar by.
Myn lieve man!
Krispyn, geeft hans een schaar.
War jaegt u herwaerrs dus bly moedig? phil.
Hy 's te amsterdam bekend byna in alle kroegen hy is genegen by lichtmissen zich te voegen hy dobbelt, en hy schikt de winkels op, myn heer hy zuipt zich vol, en vraagt naar schaamte noch naar eer.
'hy heeft haar wis verleid.
Wel dat komt zeker schoon, wegh, wegh, roept noch zo luydt,, niet, jou heer die danst noch wel, al danst hij met de bruydt,, niet.
T' is wel gy droncke neus, gy luyster, gy capoen kom weer ick sal u naer de pyp en 't glaesje stieren.
Ik elendige!
En door ik weet niet wie, int honderd is gemaakt.
Ik vloog op het geschreeuw mee naar binnen.
Hoe ben ick beladen. vii.
Wel mogt marritje jacobs zeggen, diwertje!
Dan is het tyd, om hem van t huuwlyk voort te spreken, eer hy door t een of t aar word weder om gezet.
Wel jemeni, men heer!
Daer staat 'er een, die ons wel goeden raad zou geven, naar ik meen.
Olenskt en otrosky uyt. olens.
Wyfje lief, 't is geen verliezen, maar eens te verwisselen.
Wel koop dan op tergouw, roept weer een schaggeraar, die compagnie is goed.
Dit dink ik is de muur daar 'k sint lammert niet zou vrezen  hoe kom ik 'er nou op?
K wil my dat troosten, houd u maar verborgen dicht, veinst u ook uit te gaan, vervolg dog wel uw pligt.
Margriet, jan losbol, modde.
Hy haet zijn majesteyt.
Je houdje slecht, of meenje, fijne geest, t'ontkennen, als je heer, datj' hier ook zijt geweest?
Neen k moet leeven, en ik heb hier ien hiel goed huis in.
Gy wist door t slegt onthaal, hoe diep gy in myn haat reeds stond en gy ligtvaardige, gy moogt dat uur wel vloeken doen deeze ontaarde uw eerst als minnaar kwam bezoeken.
Ben je daer fijn man?
Wat dunkt u nu, liefste, is hy schrander of niet, al is hy in de snuif niet bedreeven?
Maar, k wil niet denken, dat hy, na wel duizend eeden, zich zelf begeeven zou tot zulke trouwloosheden.
,, dat is een helleveeg, 't gaat alles naar myn wensch.
Het past geen kind, dat het zig tegen ouders stelt, en vader boven al geeft aen zyn kroos de wetten.
K zal.
Ghy eed'le van mijn kroon, die voor mijn macht komt buygen, ick roep den hemel aan en neem hem tot getuygen hoe zeer mijn broeders doot, mijn hart met droefheyt treft, en sweer oock dat dees dagh, die my op 't hooghst verheft my niet vermaken ken, maar nu de rust en vrede alleen is in dees keur, zoo zal ick dan op heden behouden deze kroon, die ghy met uwe handt, hebt op mijn hooft gestelt, om al 't verwoeste landt, door oorlogh afgemat eens weer in rust te stellen, alleen gebreeckter dit, dat my op 't hooghst komt quellen dat ghy clorinde niet dit rouwelick gewaat, in d'algemeene vreught afleggen wilt ey laat dit droevigh treuren staan, en wilt met my beklimmen dees hoogh verheven troon, waarop u glans zal glimmen en schittren als de zon, o konincklijcke bruyt, ick offr' uw kroon en ziel aanvaart die tot u buyt.
Hy s eindelik bekeerd, ik moet de juffrouw voort, verzekeren, dat hy t beloofd heeft op zyn woord, maar, k zie haar broeder.
Het gaeren wordt wel gehaspeld als't wel is gesponnen.
Nouw, nouw, rezolveer, sta de koop toe, zonder jouw lang te beraeden, kaerel is ryk ik kan niet zien, dat jouw dat huwelyk zo veel kan schaeden.
Al had ick dobbel lyf en handen seven paer, hoe wilt gy dat ick dit volbrenge allegaer.
Dat staet laelyk.
Wel nu, inwoonder en neering, laad gy al mee op de rug van crediet, de schuld van uw lieder onderlinge oneenigheid niet?
Eer zal de zon, en maen, daer by de starrelichten neerstorten hellewaerts, al eer ick wenschen zou om uwe wedermin, veel min te zijn uw vrouw.
'k ben rykaard die dit huis, uw juffer ging verhuuren, en 'k kom nu om het geld.
Wie op tergouw.
Myn waarde constantia, ik wil u alleen verzekeren van myn getrouwe min, die u in alle deelen poogt te believen met ziel en zin dies heb ik, op dat wy in de minste ongelegentheid niet zouden koomen, myn vaers comptoir verkracht, en voor twaalef duizend guldens aan juweelen mee genoomen, die door uw heer vader onder hem beleent zyn, benevens dit geld.
Wat zou my dringen om uwenthalven niet oprecht te gaan daar in?
Wel hoe, ik hoor geen schieten.
'k sie dat gy wetens mist, in 't geen gy seker weet hy is toch u behoeder, en een beschutter van u eer, door dien u broeder u niet heeft achterhaelt.
Ik was noch naauw in huis, of ik ondek terstond my aan konstantia, die my daar op verklaarde hoe t stond, en dat gy haar voor frans alleen bewaarde zy stondt my toe, dat ik zoude alle list en vlyt aanwenden, opdat zy wierdt van francois bevryd dat ik, indien ik kost, een eerlyk middel vinden, haar overleevren zoude aan eelhart, of zyn vrinden zy was verzekerd, dat haar oom en voogd met een, met eelharts midd len en geslacht wel was te vreen.
Wat dunkt u, als men een depense doet si belle, die dan zyn geld beklaagt atil de la cervelle?
Wel zie, hoe zal men dat verstaan?
'k zie maar al te klaar mijn ongeluk. policles.
Ei, jongman blyf hier wat, ik zel voort weder komen.
Gae je weg?
Wy sijn verraden.
Het spoorloos leeven van de mannen, maakt dat vrouwen vaak ongebonden zyn, veel mannen laat en vroeg, zyn aan den dobbel, op de bierbank, in de kroeg, en zetten voor de vrouw de deur van ontucht open veel mannen maaken dat hun vrouwen haar verloopen.
Zou de heer bertrand, wel met ons gekken?
Zo word de patroon bedot en zo zyn der noch wel duizend greepen, die vry fynder zyn.
't is gedaan de droes die gaat op stelten ryen!
Ik ben de ongelukkigste man, die op twe voeten gaat.
Ja ikze benze zelf, filjol.
En dat de wysheid, die u daag'lyks lessen geeft, maakt, dat het lichaams zwak u nimmer aan en kleeft.
Dat s goed, hou u maar dicht en stil.
't word laat, en 'k wenschte ook dat we aan taaffel mochten raaken.
O ja, sy is hier dichte by, en als 't werck aen sal gaen, soo zal ick haer roepen.
De leste druppel inckt, wil ick daer tegen wagen sga.
De oude hollandsche zedigheid, en zuinigheid, word nou by veele bespot en veracht.
Kom hier, juffrouw!
't is hier niet te doen met snappen of krakeelen.
't is goet, ik zwijgh en zal zo light'lijk niet weer spreken.
Ik sal die man gaan sien, en hooren syn begeeren.
Ik ben dat al gewent, men dunkt het hoort soo.
Hy most zorg dragen, en maaken, datze der niet geaffronteert konden houwen.
Zaagt gy wel hoe ma tante en ma couzine zagen?
't hiele dorp spreekt'er van.
Doet liefde dan de vorst dus ongerustig zijn?
Klaas, izabel, klaar, karel.
,, ja afgryselyk!
Sr. pedro die'k belooft heb u te stuuren.
Myn ooren tuiten my, als of men ergens van my sprak.
Wilje ze niet hebben?
Mejuffrouw 't zy verre, dat ik in zulke zaaken, my van 't gezag, dat een vader heeft, zou willen bedienen geensins.
Doe jy 't ook om my wat te plagen?
Daar is wat anders als gy denkt aan t vlugten vast.
Ja strack en als hy die heeft, dan zel hy al sijn kredituers betalen huysheer.
'k weet, 'k weet hoeje mient, 'k hebt nou al vast.
Kom, kameraad, en gy, vat hem op, barnardi, en margo, met uw beiden, wild hun voorgaan, en te zaamen in het naaste salet geleiden, en zyt hun mede in alles behulpzaam, tot hun dienst, in het reiken van een hand.
Wat drommel wil jy meer?
Lach nu!
De prokureur zal zich verstaan met uw party, en lev'ren u voor geld.
Myn heer, toen ik hier kwam, heb ik niemand als deeze juffer gezien.
Laat u zyn strafheid niet berouwen.