floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Oct. gy schijnt niet, als van nieus en vreemdigheyt te droomen.
Myn heer, en jufrouw ik verzoek dat je myn stoutheid wild vergeeven, ik ben geforceert, daarom excuseert.... dieuwertje.
't is waar, ik was 'er dikwils by dat leonoor zich zelf in honderd vormen moest gieten als uw drift haar kwam bestormen, en u beloofde, al wat gy eischte, om eenmaal vry te weezen, uit haar slaverny.
Na ik de prins beleefd bedankt had, vroeg de koning my na myn naam, myn staat en af komst, na myn woning.
Zo zal geen onweers buy ons heel ter nederdrukken, wie zig houd aan de deugd, braveerd alle ongelukken.
'k ga eens na buiten zoetje, doet de deur wel sluiten, of ik, tegens myn vermoen, t'avonds daar ligt bleef.
Thys, melis, teewis, grietje, kees als starrekyker.
'ja wel joost, indien het gelukt zie daer je zelt er een kapitaeltje by overwinnen.
Om dat je niet en weet dat daar een juffers ziel steekt in dat boerekleet.
'k had niet gedacht.
Nu t'sa de keydoeck af ghy zijt hier door genesen, wie sagh oyt sulcken key uyt yemands hooft geresen.
Met een woord kieckerkey, dien keyaerd is ontlast van d'aerd sijns key, die hem voor dees heeft aengetast, met daeg'lijcx in den kroegh te drincken en te suypen.
Dat kan my niet scheelen, maar ik zeg u, dat gy met niemand als die met my in de snuif accordeert, zult trouwen. dertiende tooneel.
Hy is weg eloopen.
Hoe, zag ik niet terstond leander voor myn oogen?
'k mag dat geflicker in mijn oogen niet lyen.
Och mijn liefste moeder help mijn!
Die platvoet, waardig dat men hem beschaame, en haat, heeft hy door vuil bedrog en list zich tot dees staat niet voort gedrongen?
Wel dat vinde ik slegt.
Het spel speeld aan het huis van gysbert.
Dan weet ik raad voor zyn gebreeken in amsterdam, is een reuzin in 't doolhof, regt bekwaam zyn min, en heete liefde te verzagten, die stoord zich niet aan minneklagten.
Maar alsze my weer slaat wat moet ik dan doen?
Maar was'er een dukaat of tien voor afgevlogen, dat zou het zaakje niet verbrodden, zo ik mien doch heb ik het belooft, zo moet het ook geschien. achtste tooneel.
Jan. wel zeker dat is schoon bescheid.
Ga na 't pakhuis, zegt myn man, dat ik gereed ben, en zegt 'er by, dat onze student van franiker t'huis is gekomen.
En ik hou veel, myn heer, van larsian kontant de rest dat zyn maar knollen, de dukaaten moeten der weezen.
Zy is verandert heel van zeede en gewaad, de deugd alleen is nu haar eenigste sieraad.
T is waar, je hebt gelyk maar k had het nooit gedacht.
In amsteldam, den 28 september, 1720. vertooners.
Ie, doe zolst ziens geliek in holland joo nig vinden, eer dat hy keuttelen, die hard zund, drieten kon, kon hy slatien.
Wel gy lacht behaegen u die dingen meer dan 't voorgaende kout van kosen... sie daer staet het backhuys weder scheef... hoort jaquelyn verlaet, verlaet u op dien joren niet, nog peyst niet op sijn vryen, of 'k weet op wat manier u koppig hooft kastyen, ick schick u kosen toe, 't is kosen wien ick min soo steekt vry jooren met een spel uyt uwen sin.
Dat is krispyn vol weetenschappen hy leert schoenmaaken, en schoenlappen, hys van ons gilde ons opperheer, om dat by stal by nagt het leer, waar van hy daags de schoene maakte, die dan aan darmen voeten raakten.
Aen de aenschouwende jeught.
De loosheid ziet er ten ogen uit, die dondersche hoer.
Gy hebt tegens my misdreeven, maar k wil u.... izabel.
Nou diwertje, je moetje zo niet versteuren.
Werken, gebonden ende wel gekonditioneert te brengen in de bibliotheeq van onse universiteyt tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ontfangt hem doch naar uw weleedts.
Heer gerard, dat 's voor u.
De grendel is er op je hoeft nergens voor te vreezen.
Likkepot, hartman, zoetje, marotte.
Ik heit oek propdarm.
Maer, zyne vyandin huysvesten, ik beken 't, betoovert my.
Seght my wie eygenaar, van deeze hofste is, smol.
In dees mijn droeve staat ik noch vertroosting vind, terwijl die laat aan my zoo overtrouwen vrind, en, is het in mijn macht, ik zal u dat beloonen.
Naar dit o dag!
Waarom aan my geloogen?
Hoe ben je zo vroeg in de weer?
Flip in de kist, teeuwis in de kas.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen, ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
En toffel of tang daar onder mag slaan, beginnen de voeten van grond af te gaan.
Je zweer et!
Isser gelt van doen, wel daar hoefje niet voor te vreezen, ik hebt genoeg, wat schaat 'et ofze mijn heeten de rijke woekeraar, of groote vrek, o!
,, ich wil es.
't gaat wel, nu my de meid in dit gewaad niet kan, zo neemt my eduward ook ligt voor teeuwis an.
Dat weet ik niet, dat 's uur aan uur.
Leander, izabel, lodewyk, jan. leander, uit komende tegen izabel die hem houd.
Warnaar, geertruy, jacoba, frederik, flink, notaris, maakelaar.
Kom, cobus, gaan wy dan voor uit.
Neen pleuntje, k heb al langh gedrieght om se eens t eeten.
Einde van het darde, en laatste bedryf.
Laet ik eens op de wage wesen, ik sal lustig mont aen jans kind speulen.
T is maar een bagatel.
Lichthart, agatha, elizabeth, jantje.
Maar geen ongeluk komt ooit alleen.
T kan niet wezen, of t moeten ezels zyn, als gy zyt, die door t vrezen hunne acties ruukeloos verkopen, maar dat is tot daar toe, ik voor my ik houw de winst gewis.
Ik staa of ik verstomd ben siet zulke vrouwen kennen maaken dat de mannen niet en weeten waar 't'er schort, en op 't lest achter uit raaken, deur dat achter de hand morschen en, en die onnutte verkwisting, gelyk dit hier blykt voor ieder een zo dat het ieder wel staat toe te sien, dat de zulken de pas werden afgesneen, gelyk ik nu voortaan van meening ben, om sulx niet meer onderworpen te weesen.
Jacoba. maar zeg eens, jan, op wat wys ben jy doch wel in papaas dienst geraakt?
Ik zie hier niet als vryery!
Ik dacht dat ons alleen die fout wierd nagegeeven, die onze meeste leevens tyd in heete landen overbrengen, en ons aan 't vuur van die gewoonten zengen.
Voor dat kees, en ik jou daadlyk verlosten uit de handen van vier, of vyfkaerels, die je veur dol scholden, en anrandden, om vast te binden, en weg te voeren.
Piet, joost, hein, klaas, holla!
En zou t dan philidia gelukken, al zegepraalende, de vrucht myns mins te plukken?
Stuur my het drankje ten eersten maar, hoe moetze 't gebruiken?
Hebt gy ook nog iets vergeeten myn lief?
Van u hoe darft ghy nogh, my zonder u te buygen, aanschouwen daar ghy zelfs, u oogen tot getuygen van zuyv're waarheyt hebt, weet ghy niet dat ick ben dien ladislaus die, ach!
Staa op mijn liefste kint de vreuchd van deezen dagh die wierd volmaackt, als ik gezond u weder zagh.
Een blyck aen mijn gebuer dat blyft een aermen guyt, by faut van weynig gelt om peck en leer te coopen, en daerom wil oock dat sy laet joren lopen om kosen aen te bien, want hy heeft ronde schyven en daer me kan een vrouw haer huysgesin beclyven... hy siet om.
Ja, ja, ik weet, 't is van 't horlogie, dat hy laast vermaaken deed voor u, en door een dief is uit zyn zak gestolen.
Maar, was de bruiloft gedaan, 'k wed ik wel haast na huis toe zou keeren.
Of zyt gy licht in vreezen dat hy niet komen zal!
Och ja 't.
Gantsch niet t zal dienen tot vermaak, en tot adstrucsy van de zaak.
Wat selje er seggen?
Laats ich voor ein dukoot al eins main darmen vullen, was legt door zo veil oon!
'wel, dit komt duivels raar!
Nou engeltje lief ick gae dan heen en sal uw stracks verwachten, helena.
'k kroop met myn bruidje, voor een uur of twe, te bed.
Och wijfje.
Hoe veel van die huuwelyken zouden 'er dan wel geschieden in 't jaar?
't is goed gedaan kom, ga slechts heen, onzen baas is wel te vreen maar een zaak doet my noch schroomen, kost ik die te boven komen?
Goeje drank, der dranken, gebrouwe voor de kranken, tot koeling van haar pyn.
Niets dan eenge rotting slagen.
Gelieft papa, dat hy in de zykamer zal gaan?
Ei kyk, is 't niet genoeg, als jy ze by provizie hebt in uw magt?
Eelhart, hendrik, windbuil, eerste jood, tweede jood, gevolg van jooden.
Leonello, arnoldo, tancredo.
Heb ik je veur je vaars goed niet over de tachtig beweezen?
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlijks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroye voor de voorsz.
Wat heeft de dwaaze jeugd al buitenspoorigheden?
't gaat wis. ha!
Wanneer de zon in 't morgenrood het oosten kwam ontmoeten, lag phebus, in auroraas schoot, om zee en duin te groeten, om roos, en bloem, en phiolet, met elsch, en linden dicht bezet, door 't zuiderkoel te buigen om druppels, die als kristalyn, op roos en bloem gedroopen zyn, vol nektar in te zuigen, enz.
Heer reinhart, heb ik t naar uw zin gemaakt?
Wel dat komt seeper soet, het vaetje is al uyt.
Neen vrient, gelijcke munnicke, gelijcke kappen.
Myn man past niet op, maar gaat steeds op den tril en hoe kan 't neering wel gaan, als inwoonder niet oppassen wil?
Francois, stoffel, reinhart.
O ja ten zal u oock niet schade ick ben een machtigh heer, mijn goet is wel soo veel als ghy niet sout vermoen, allenigh voor mijn deel, zoo heb ick aen contant wel hondert duisent gulde, helena.
Ay my, wat ist?
Een wijs man schouwt de vlaegh, eer datse valt.
Alsse die in't gat hebben, sullense die niet uytkacken, al gingjese driemael daeghs klisteren teeuw.
Gort segen ons wat leerje den boer!
Gaa voort uit myn gezicht ik zie de meid wordt mal.
En daar neven zijn schildknaap sanche?
Ik heb mee een ruime tijd getwijfelt, en van schrik, toen ik mijn zelven zag, verloor ik schier mijn zinnen.
Maar k zie geen schyn om dit vertrek aan toe te schryven.
Meent gy dat ik niet wist te voren hoe dit by vader lag geschoren, en ik niet grondig kon vermoen dat ik hier in niet op zou doen?
Ha trotsen rechter weet...... kar.
Niet 'er uyt, maer die sullen 'er in blyven.
Lais, mizo.
Anders diende ik hem te schenken, hy loerd op het vaatje.
'k wil dat de myne, van die grootsheid niet bezeten, geensins het minst wat dicht te zeggen is zal weeten.
Sie daar, neem aan als sleutel drager dees sleutels, gaat strak na de kerk, en doet aldaar 't voornoemde werk, stil, regt, en neerstig sonder falen, kom ook met een u mantel halen.
Ja, dat ritsse vel zal trouwen men een' die haast zyn bolleke zal klouwen, wanneer haar geld zal zyn in zottigheid verteert, en zy voor haaren jonker pover, die door dat huuwelyk al zyn geslagt onteert, niet anders hebben zal als een paar horens over.
Wel dat mag ik wel lyen, hebje daer lust toe, 't sa lustig geef eens vyer.
Wy zyn maar borgers dat je 't weet.
Ik dank u voor de hulp, die k van u heb bekomen.
Dat mijn harsens wierden geklooft daar quam een pallas uit neen, ik steel niet, ik doe niet als die kreuple rijmers, ze maaken niet een liet of niet een bruylofsdigt, of ze hebben 't uit de boekken, ze moeten 't uit vondel, of krul, of uit van der veen zoeken, de luy meenen 't is heur eygen, en 't is altemaal vals, zo maakenze een rommelzo, en breeken de konst den hals, 'k meen haast een kaart om prijs te rijmen, en hangenze aan de beurs, ik durftme wel vermeeten.
O groote ridder, don quichot, het is waarachtig dat dit het paerd is want ik ben nu wel gedachtig dat malambruin my zey wanneer gy krijgt dit paerd, zo zult gy voelen meer vergrooting aan uw baerd 'k bevind dit, en bezweer u heden by die haeren, dat gy geen moeyte wilt tot mijn verlossing sparen maar datge uw best wilt doen, op datge ons altemaal, die nu als schapen zijn zo ruyg, weer maakt zo kaal als apen.
Allart, wouter, belie.
'k zie lysje daer met teuntje snappen.
Kryg uw neusdoek.
Nu, radegont, op uw begeren stak ik my in dees dokters kleren.
Genoeg genoeg.
Als gy een aapje hebt gekreegen, en ons wilt vinden, hoor dan, ecoutez, k zal tegen half twaalven weezen tot myn fransche kraamer, of myn goudsmit, of de kantverkoopster in het hof van brussel, of wel tot myn franjeof spiegelkooper ik heb wel acht, of tien boodschappen maar ik hoop er deeze ochtend wel de helft of meerder af te doen, k heb ook wel vyf of zes vizites na den noen te geeven, mon couzin, dus, wilt gy met ons eeten, moest gy voor eenen thuis te komen, niet vergeeten.
K zel je zo believen, en oppassen.
Ach breng me in 't naast vertrek en meester doet u best.
Hoe na..... ruf.
Wat afrossen, of om de bruid in duwel vechten.
Wel, zo je quaed word zal ik zwygen, het is de boeren zo wat eigen, wanneer ze komen uit den haeg, dat zy lui op het dorp heel graeg wat nieuwe tydinkjes vertellen, laet ik het lezen, zonder quellen.
Ik heb by hogstet, roem, en eer verkreegen door myn scharp geweer, daar ik alleen, een duizend franssen, met vreugd dee in den donau danssen waar door ik word by elk gevreest.
En zelfs in de dood te gaan tot berging' van uwe eer!
Reikt me je hand iens saartje wel moer je hebt wel te deegen een harde koorts!
Heb jy dat haert een reys, en maeckt geen meer gedruys kom morgen ochtent weer, mijn man die is van huys.
En gy, myn vriend, hadt van dat leeven my wel een weinig eer wat kennis moogen geeven.
Hi wol von di doolders nigt scheide, door scheldt et him an, hi stoopelt den al up den anderen.
Ik zeg het jou noch iens, mevrouw, je bint zo grys gelyk ien duif, en zo je wilt dat ik t bewys, buk maar iens neer, t zel in je nek zo daadlyk blyken.
Hoor, zoje niet betaelt, zoo loof ick sy 't beklagen zal, kramer.
'k wil dat die booze daad zal blijken voor elks oogen, tot een uytstekend merk, en een getuigenis, dat in deese eeuw het volk zo zeer bedurven is.
Veul goe dagen moet hy hebben, die dat eerst bedocht.
Gy doet u te kort met die gedachten, wil uw bekoorlykheid, zulks bid ik, hooger achten, ja gy doet zien, dat gy heel slecht natuur beloont, die zyne gaaven heeft zo mild aan u betoont.
Zo hy nu myn woorden maar niet gehoord heeft noch verstaan, of anders ben ik, lieve juffrouw, uit zyn credit, en gewis verlooren.
T zal lichtelyk beter zyn, dat men hem laat beleezen van een goed katolyk priester, die wel ekzorsizeert.
Je was laast ongelukkig vaar.
Wy kunnen niet, myn heer, verschoon ons, wy hebben haast we moeten ten achten een nedersaks heer, spreeken, die in 't blaauwe huis t'huis is, en onze tyd is verstreeken.
Wel, op een kusjen aan weerzyden volkert.
Hoe scheerjeme klaar?
Van 't selfde sop wilt nu u macker deelen mee.
Onsen keuckenmeit heb ick het belooft, een vryer te kopen.
,, hier hangt de schaar uit.
'k heb u hier zitten wachten.
Teunis pietersz.
Ik hoor, met vreugd, datje genegen bent, onschuldig te heeten.
Nou ik heb over hem niet veel te klaagen want hy zal 't zo met de aubade stellen, dat als men van myn jonkers brand gezongen heeft, en hoe de min hem weet te kwellen, daar op zal volgen, hoe om jou myn ingewand gelyk een padde raakt aan 't zwellen wat dunktje styntje?
Meent papa dan, dat de helden, daar men in de romans van leest noit zo kloek, noch edelmoedig zyn geweest?
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de supplianten, uit onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, conzenteeren, accordeeren ende octrijeeren mitsdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz.
Daer gaet hy met mijn dromen soo na sijn huys en wijf, comt hy, of yemandt weer, ick sal byloo hen sulck een dageraedt belooven, dat buyck en beurs 't gevoelt soo raeck ick weer te boven, die eer schier onder lagh geen doctorschap soo goet, dan my thans mijn keysnijdingh doet maer dueren sal het wel, ick wil daer niet voor vreesen, daer zijnder meer als ick, of yemandt sou genesen alleen is onse stadt van keyaerts boorde vol, van keyaerts!
Gy, botte beesten, och!
'k zie, zonder dezen steun, tot geen geluk te raeken.
Hoe ken mijn lichaam dan noch zonder ziel zigh roeren?
Den keyser versekert hun met sachtmoedigheyt, en vraegt theu nis wat hy voor sijne onthaeling versoeckt, hy vraegt en verkrygt d'eere van de gecroonde leerse onder sijn ambacht in den ommeganck te draegen, waer door verblyt, belooft sijn dochter aen ioren.
Dat dunkt my is wel 't best, want hier zit doch niet op.
Hyacinthe.
Och was ick 't verseeckert, maer kanze dan nu niet meer kijven of slaen?
Hoort dan, om datje deeze eerlijke juffrou hebt zoeken te bedriegen, en 'er bruylofsbed te schenden, zoo zullen de ses duysent guldens eens en voor altijt aan de bruydegom moeten verblijven, mits datje 't heur noyt verwijt, en de hondert dukatons an olivier, en voor mijn hondert dukaaten.
Het kleed is te goed voor zulk een schurk hy hoeft myn gunst nooit te hoopen.
Dan zal zy onbeschroomd voor lastering en nyd van laffe rymers, die parnassus thans belaagen, als uwe goedheid wil dit kluchtspel onderschaagen, haar' wensch voldaan zien, en betaald zyn voor haar vlyt.
En gy, gy zoekt niet als krakeelen dit is alleen maar uwe wens, o misdracht van een haatlyk mensch.
Hou me den bek daar wat mit je kaaklen en je snappen of ik zel je met de bullepees wat digt op je wammes doen lappen.
'maar ach!
Beraa u roch in t kort dit marren ben ik moe.
Gantsch vyven, hoe!
Maar is 't niet imand van zijn vrienden of zijn neven?
Ja, niemant kan my meer behagen als arlekyn.
Hoe zit je luy zo droomig!
Ik ben bedroogen, myn hert is my ontvloogen, door uw aanminnige oogen, hou, dieven!
Ik sweer u by mijn hooft en kroone zo gy u in u min uitmuntent zo kent toone, dat gy loopt prijkel van verliezen u verstant.
Lubbert slingerbien, en droncken jorden.
Al evenwel is 't waar.
Sy is voor u gelijk 't behoort.
Kom, wy moeten quinkeleeren.
Gy kend don karel, geloof ik, de gouverneur van deze stad?
Wel, raasbol, met d'eklips legt voort uw zon in duigen.
'k heb met uw zuster lang uw droevig lot betreurt, nu weet ik iets, waer door gy tot verstand kunt raeken.
Den keyzer toont zijn gonst aan trouwe onderdanen.
Lastigheid, vrouw van vryheidmoe.
Wel baesje hy is nu uyt wou jy hem spreecken, dan zoo moetje weer komen, glasemaecker.
Men heeft ons schier twee uren straet op, straet neer, hoeck uyt, hoeck in, als sot gaen vuren, nu hoogh, nu laeg mijn heer, men heeft my wel geseyt dat den verdoemden wegh tot d'hel holbolligh leyt, twee knechts soo swart dat sy niet min als duyvels schenen, een swarten karossier, van 't hooft tot aen de teenen, een swarte koets, twee swarte paerden in het swart geslagen, en het geen my noch het meeste smart, was dat dees swarte droes, om alles swart te maken, de toortsen deden uyt ja, al die swarte saken en hebben nimmermeer iet goets of deught in 't hart, ick sie geen kleur soo nood als dat verduivelt swart.
Kan men iets te ontbaiten krygen, zeg moeijer?
Wie sou niet vlammen, om dit engeltjen te trouwen?
Wel joris fransse hoe gaat het?
Op te sluiten?
Jan. ik zal my in boerinne kleeren verkleeden gaan, en in dien schyn, als, uw boerin, mee vrolyk zyn.
Of ben je weeer verveart, wangt je bent sukken bangen blooden uyl.
Daar heeft hy weer een schonen slag geslagen, hoopryk.
Ja wel, zo 'k het krijg, ik nood' al die mooye juffertjes die daar sitten, in de nieuwe graaf van hollant te gast.
Ootmoedige dienaar a. leeuw.
Geef my nu goede raad, wat ik van beide zal verkiezen, my op te hangen, of in 't water te springen?
Zegh, fabio, zie toe, datze ons niet weer bedriegen.
Maar ik bid je toch, vertrek, 'k word dol.
Heb je 't wel gehoord myn heer, hoe fraay dat hy van verstand, poezy en onkosten wist op te snyen?
Ja, maar ga nou niet by 'er, zo jy doen wilt na myn zin, ik zou't er eerst eens lustig van joris oom laaten zeggen, hy zal der kapittelen, 'k meen dat hy 'er die text uit zal weeten te leggen, ik wilje wel verzeekeren, dat jy hem straks zult hebben op je zy, hy houd niet van 't sinjeurtje te speelen, maar van jongmans als jy hy houd veel van een styl, dat schryft hy my in alle zyne brieven, zie jy maar toe, datje oompje wat weet te believen, ze zal veel om oom doen.
Volg, volg dat voorbeeld na, wild toonen door uwe oogen myn schoone godheid, of wy iets op u vermoogen!
Sonsten unzer kleider.... eelhart.
Nou niet lang te praaten, kom, loop al je best heen.
't schal des te besser zeen, al kan het schuen nigt hooren snaphaen.
K blyf borge, dat het noit hier na gebeuren zal.
Kom aan, myn heer, laat ons tot prikling van de maag, eens alsemen te zaam, want, alsemwyn maakt graag.
Laat my o schoone, laat het weezen, de traantjens van uw wangen leezen, laat my u trootsten, troost gy my, geen mensch is hier van sterven vry.
Elendigh koninghrijck, wat smaat zal u geschieden, stan.
Maar 'k zei eens tegen een, die 'k nu niet noemen zal, en die, niet lang geleen, my mee, zijn vaarzen, op zijn wijs gemaakt, liet leezen.
Door al die wond'ren zoekt gy my moed te geeven maar 't is vergeefs myn zorg en arbeid wacht nu geen de minste troost meer als maar in de dood alleen.
Zult gy met jufvrouw klara trouwen? wargaaren. ik klara trouwen!
Een bruigom, die geen hair of baard heeft aan zyn kin, trouwt een gebaarde bruid, om 't geld meer, dan uit min wat leid daar aan, staat slegts zyn mes maar wel ter snee, heeft hy geen eenen baard, de bruid die heeft 'er twee.
Maar misschien zult gy me noch doen wondren zien.
Ben je gek capitan, daar zyn bey de zakjes noch.
U lieden doene wel, de meisje is zeker ziek van droefheit, en melankoliek.
'k begeer ook ganslijk niet, mijn heer, tot uwe druk, onbillik door mijn min te steuren uw geluk.
En gy bestemd, zo kort daar aan, het uur by nacht, om, door een jonge wulp, uit 't huis te zyn gebragt?
Alewyn myn vrind.... twe en twintigste tooneel.
Papa gy sult aan my niet anders sien als deugd, volkomen na u sin, albartus.
Is t die bezeten teef?
Men moet couracy hebben of anders raakte gy ligt met een snap in de pan.
Het tooneel is tot parys, op de straat.
Uw vanen die moeten nimmer zijn verwonnen van die geen die u benijden, dar uw kroon nooyt wert bestreen, maer kroonen bucken doer zoo moet den hemel sparen de fransche majesteyt, vermeerderen zijn jaren in voorspoet en geluck.
Hy heeft het my verklaart met eden, dat hy zoude nooit zijn gedachten eens na min hebben gewent, ten waar uit mijn gebodt en is 't niet waar?
En om er onzekerheid wat klaarder ten toon te stellen, zo men geloofwaardige luiden geloven mach, zo ist gebeurt roeland freerikxe, dat twee vermaarde docters op een plaats waren, daar de man gevaarlijk krank lag, daar van den eenen verstond dat men hem voort moest doen laten, en dan was hy behouwen.
Schaamt gy u niet?
Ja, ja, dat 's evenveel.
Ritshart. boertige klucht, vandesaus.
Zie daer komt joppe, met fransyn, benevens klaes, met scheele tryn dat zel ien braeve dreun hier geeven.
Vrouw van hoogadel,   koenhert.
Kijck eensjes in cal'pijn, en meer boeken die 'er sijn tot verlichting van de kinder krijgen die daer ook geen hinder?
Alet,  twee buur juffers.
Bewaart die vry voor een gelukkiger dan ik mits ik voor schone vrous gekregen heb de schrik, om datze zijn te trots, hooghmoedigh en lichtvaardigh.
Welnu, vriend?
Maar a propo, hoestaan me men nieuwe kleeren?
En mede te bekoomen by joannes oosterwyk.
Niet lang te beijen, nou na 't jaloerze wijf, om die ook te verleijen.
Zyn 't heur dingen, of weet ik niet genoeg hoe 't met de myne moet omspringen?
Dat slopje eens in gesloopen 'wel neen, wat hoeft dat?
Dat heb ik heur al veur geleid, maar 't lykt een eerelyke meid.
Weet je een korter weg als ik, laat eens hooren, hebt gy u beeter als ik in deeze zaak beraan, dan hoef ik die verdoemde stokslagen niet meer uit te staan, noch ik heb die duivelsche zaters kop zyn haat niet meer te vreezen.
Ik stel u in volkomen magt om u zelf te bewaaren.
Wat zegje, saar?
Wie of verlieven zou op zo'n hansop met kleuren?
't is om soldaat te worden!
Men moest zien, of porlefemusbuur hem kost geneezen.
Onsen lande alleen sullen mogen drukken, uytgeven en verkoopen.
'k gaa nu na de beurs, maar komt 't achtermiddag ten vier uuren.
Ja live bely het is ook na genoeg met me geweest, dichter by mijn dood, en in grooter perijkel was ik noyt van al mijn leven, als ik er aen denk soo kan ik noch wel schudden en beven.
Ik zal u nu in t kort verklaren, hoe ik te romen ben gevaren.
Eduard, fransyntje, president, pedro, jasje, leonoor in mans kleeren.
Gans doot was het mijn wijf sie daer in deerste dagh soo boogse voor my neer met eerbiet, en ontsach.