floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Zie uw kontrakten, die 'k heb ingetrokken, zyt te vreede, wil krispyn hier van 't verlies vergoeden, gelyk 't behoort, dan is hy vry van quaad vermoeden.
K heb nimmer onze trouw geschonden als in schyn.
Kent gy niet meer rufino, groote vorst.
't is veel, maar evenwel ik zal 't zo laten gaan.
Zo licht verlaat ik niet de eer dieme in 't hof door mijn heer hartoog staag geschiet.
De schout, teegens de schepen, die wakker gemaakt is.
Hy zegt, dat de oude paay jou wys zou hebben gemaakt, dat hy geld had maar 't is geloogen hy, en de koppelaarster zouden jou hebben bedroogen.
Wat zot geneig is dat!
'k wou om duizend dukatonnen dat dit niet was gebeurd 'k had een miljoen gewonnen!
'k geloof dat 't u niet scheelen zou, al maakte zy my doof, en schoon den ganschen dag haar boersche en lompe reeden quetsten myn teder oor, en duyzent doon aan deeden, schoon 'k al de wetten, van de reeden en 't gebruyk, door een barbaarschen hoop van woorden, die dat puyk van 't poepenland braakt uyt, moest zien met voeten treeden, noch zout gy gaaren zien, dat wy geduldig leeden t'rabraeken van de tael, en 't lappen van 't een woort aen 't andere dat het gaept dat men gestaeg brengt voort spreekwyzen door de goot gesleept van d'achterstraeten.
Gy most u met een koorde, aan welker eynde een haakje gehecht was, geeszelen, heel bloot.
Joost, joost, ik vrees je zelt je portje hier mee noch al in krygen, want al die wy weeten dat dieven ophouwen, die en vermeugenwe niet te verzwygen.
Dat 's veel te veel.
Maar och een eerlyk man, ik merk is een raar ding!
Of isse beseten?
Is nou mijn haar niet mooi gekemd?
Pieter, knegt van quinquenpoix.
Waarom bewaar je ze dan niet beter, wel benje dwaas, dat je jou zo aantierd?
Ei 't is niet noodig, u daar rede van te geven.
Moei maakte t kort, ik dacht niet dat je noch zoud gaan.
Maar hoe.... errenst.
Ze riepe help!
Dit zijn immers nu geen droomen.
Of dat men moet solveren persilogismum, tot een slot van 't disputeren, of door conclusie, of.... sga.
Schaam je in jou bloed, dat je zonder blieken of bloozen, ontkennen durft, noit voet gehad te hebben in t huis, daer je in woont.
Roepje heer, ik moet hem spreeken.
En gy mijn waard' ireen, ick bid dat gy vergeeft dees misslagh aan u prins, vermits hy niet en leeft.
Jy bent een' heldre tas jy praat 'er luchtig of.
Iean, en sachewis.
K zag ze niet.
Kom, kom, geef maar geld, want ik moet in den uil, voor 't laatst myn hart noch eens ophaalen.
Kon je niet schreeuwen?
Kom wy moeten jou zeun ook iens zien.
Ik zweer zo gy niet uitspreekt 'k breek u strak den hals.
Ik had u zulks belooft, wie zou deez rampen vreezen?
Gusman de alfarache, of de doorsleepene bedelaars.
Ik ben bezwaart met yets dat ik op geene tijdt gedacht hadt sab.
't lijkt een mens, o mijn.
Zie dit eens an!
Jy ook vrinden, het is by achten, de schouwburg is al lang uit, ze zellen t'huis mit eeten na je wachten.
Heb jy 't, die een borgers vrouw zyt, en je noch zegt needrig te houwen zo wyts, wat zal men van de grooten vertrouwen?
O varcken, ritse teef, je graf wert al bereyt.
Ick bidt je laet mijn gaen, ick moet mijn werck doen, t sal dadelijck negen slaen.
Hier zul je beter aan doen als aan leander.
Wie van haar beide hier wel aan de kwaadste koop is, zal blyken, als het geld van wajers op de loop is.
Wilt my niet wederstreven maar volleg mijne last.
'k zou my daarom niet graag opknopen.
Het tooneel is op de hofstee van ernst.
Van het derde en laatste bedryf.
Van jacob lescailje, op den middeldam, naast de vischmarkt, 1685.
Ick gingh 'er, om dat men van haer alles beter koop, als van anderen, krijght.
Mezetyn, laat den hoed vallen.
Ja, ik praate by geval, zo van myn schoenen, dat ze na de lapper moeten sinjeur 't is nodig, zie, daar zyn myn bloote voeten.
En als die sneukelaars by malkaar komen, dan roemen zy daar op, als op een wonderlyk feit.
Zachjes, en met zinnen ik blyf met moeiten op de been.
Ik zal ze noch anders uyt stryken.
Dierhalven heb ik afgeleid, de hoop, tot het bezit, van haar bekoorlykheid.
Hy spreekt sie zo musjeurs daar heb ik nu al me kraamery op gezeyt uytgenoomen de lietjes, en al de liedeboeken daar heb ik een nette register van zo dat ik niet lang hoef te zoeken, als voor eerst, zo heb ik dat vermakelyke deuntje te koop, van.
Wel latewe onse saken klaer maken, soo wordewe van geen ouwe knorpotten meer gebruyt.
Dat vindt ik raar men mag niet spreeken, noch niet denken.
Govert, leonora, adelgonde, sofia.
Zou het maar een droom wezen?
Hyntje lauw.
Nu gekskap, is de vraag, of deeze steen niet naar de zon zou moeten vliegen indien zy 't punt waar?
Hoe wilt gy gaan mijn heeren?
Dat moeten we verwachten, en zien wat karel heeft ondernomen.
Uit my alleenig is deez warring eerst gereezen, mits ik het vallen liet, flus in myn flaauwigheid, wyzende op jasper.
Zou ik dit het recht niet overgeeven, op dat hy krygt zyn straf voor 't geen hy heeft bedreeven?
Deur dien bedrieger jan klaazen, zo goddeloos en eereloos verleid.
Hy sal 't voor wonder houwen als hy dit vinden sal.
Mejuffers, zyt hier wel gekomen.
Schoon gy my dreyght met leet, met onluck, met verdriet, 'k en acht u gunst, noch haet, dit sal mijn waen vermind'ren want sijnde eenen geest, en kan ick u niet hind'ren, en gy kunt lichtelijck mijn swaert, en arm ontgaen.
De schuld van hare dood is u alleen te geven, dewylje haar te lang hebt zonder man gespaart, en zonder hyliken hebt in uw huis bewaart.
Wat droes wy loopen hier gelyk een party blinden. zesentwintigste tooneel.
't is een maagd'lyn uit de kunst!
Ach hadt k u noyt gesien!
Een notaris.
Serestis quam tot onzent, iulfus, en hy nam mijn an ien zy... iulfus.
Die heer is deugdlyk, en gy kunt hem niets verwyten.
Wat komje zeggen?
Stel doch d'oplopendheid van my uit uw gedachten, en helpme.
Allart, klazyn, robbert.
Neen, myn heer, niemand, maar uw vriendelyk gezigt stond 'er juist niet wel aan.
Ick loof niet datse te deegen by menschen het verkeert isse in't wilde woudt opgevoedt, wel hetse geen manieren, laetse by mijn komen, kijnt, ick salt'er noch wel lieren hoeser by de luy hoort te hebben.
'k bedankje, ik leg nu maklik, weelig en warm, u lien heb ik te danken, je brengt me 't luk in de schoot, 'k verplicht my in u dienst, al waar ik half doot.
Myn bekje lief, gy kund, indien gy wilt, terstond.
Ja ja, ik zel wel maeken, dat teeuwis daer niet in zel blyven steeken. maer daer komt eduward met klaes.
Je bent gelukkig, vriend, datj'er noch zo hielshuid bent afgeraakt.
Otrosky, geheymschrijver van casimier.
Jou ouwe gek, voel, dat s geen loogen, wat tover riemen al vermoogen.
Arnoldus gemaakt lachchende.
Myn zes tonnen gouds zo schandelyk te steelen!
Hoe kom ik zo in 't wit?
Dan zijnder die nog soo snoo zijn, asse een rijcke hebben 'erieft die dan seggen heerschop geeft datie belieft, in tast die dan wat diep inde beurs, daer sellense niet om treuren.
Zo oom...
De dochter die 'k bemin, is jong en schoon, na myn goetdunken.
Wel dat komt beleeft!
Van achter de seherm.
Maar, 't zy zo nu zal ik my wreeken, en ik moet doen danssen op den stok zyn adel, en zyn goed.
Pieter, andries, baron, franzyn, joost, passchier, schout.
Zijn achting is daarom te minder noch te meer of hy geen vaerzen maakt als ikze juist begeer in 't minste niet hy kan daarom wel eerlijk wezen ik heb zijn daaden en zijn moed altijd gepreezen ik hou hem waarlijk voor een man, die eer, en eed, en deugd, en plicht betracht maar, voor een slecht poeet.
Is dood!
Alonce. o hemel!
... drinkaart.
Zie my te degen aan.
Wat dunkt u van lepee, en van mes gands?
Wie meen jy met die gekken, trui?
Maar, papa, ik bid je, laat me myn vryheid in myn eigen huis trui.
Maar t roert me niet.
Ik kan met geen fatzoen dit weigren, ik zeg ja.
Wis. schof.
Schoonpraat, maakelaar.
Nou jan klaazen, hoe staeje dus te druilooren, je zoud de vrouwtjes wat tracteeren, en aenspreeken.
Ik staa 't u toe.
Kom, gaanwe binnen in de bruiloftzaal, daar zullen wy de klucht eindigen, en onze vreugd beginnen.
Is hy 't?
Gut heer, ik weet wat nieuws, jy zout er wel een gouwe dukaat om geven, dat ik 't jou maar zeggen wou 'k wil 't ook om niet wel doen, o ja, ter goeder trou ik was in 't nieuwe huis van jou godin gekomen, en vraagde aan de boer, die lieve ouwe vroome oprechte ziel, die in geen boerepak meer leeft maar in een schiltknaapskleedt het zijn verwisselt heeft, waar dat sabina was?
De liefden dokter.
Geluck heer sganarel, sga.
Maar alle gekken op een stokje, heb je een paerd, en geld?
Ik zeg datje ze men overgeeft, of ik zel met die kop zoo hagendeveld bombam luye dat'et een lust zel wezen om te hooren heb jy je rol gespeelt juffrouw, nou is 't myn beurd, datje 't verstaat, nou ben ik man en voogd, en al myn goedheid is veranderd in wreedheid en in haat.
Als hy zel.
Jy bent haar voogd maar kyk, ik moet en zal bezorgen dat ruffina anders doet zy zal niet als op heilge dagen, en sundags in het zwart gekleed te voorschyn komen, en, daar buiten, dat je t weet een huislyk werksaam kleedje draagen, en blyven thuis, gestaag tot iets te doen gereed.
Kryg ik dan geen gehoor?
Gy onbarmhartigen!
Wilje voeren den naem van man, en u zoo beestig laeten loeren.
Dat ick niet een bos ries derf leggen aen het vuur, of sy sal daerom gnorren, en roepen, of ick haer en 't huysraed houw voor lorren dat ick haer haerd vervuyl met stoppelen van ries, denckt nu, hoe datse dolt, als ick eens vochtich nies, maer van haer tin bespat heer doctor ick magh zwijgen, men sou van 't heel verhael een key in't hooft schier krijgen, al waer 't maer van de helft dan laes!
En deese nieuwbacke madam beeld'er noch wel in dat s'et puikje is van amsterdam maar ofze wel een hemd aan 'er gat had, die schooibrok, toen z'er in kwam?
Indien wy met de verandering van de eerste het volmaakte karacter in hem die wy die rol op de naam van herman toegelegd hebben, zo volkomenlyk niet hebben konnen krygen als wy het volgens de zin van het werk wel gewenscht hadden, verzoeken wy de verstandige zulks uit beleeftheid in te schikken, en zich te verbeelden dat hy die hoedanigheid zoude konnen hebben, of lichtelyk noch verkrygen mogte.
Waar ik nou maar wel esturven!
Ah quelle impertinence een graafschap is my veel meer waart als nigt konstance.
Wel, grypaard, 't is my lief dat ik u gezond en wel te pas hier vind, zie daar my op myn landgoed en, in spyt van die my benyden en my wraaken, eigenaar van 't kasteel en de heerlykheid van geenland, zyn dat geen groote zaaken voor een man van myn karakter, dat die zich zelfs zo groot heeft gemaakt, en door zyn beleid, en gaauwigheid, van elk te pryzen, daar aan is geraakt?
De jonker is in 't naauw, hy kan niet af, hy heeft de recht man.
Roep heer konstant, vry onbevreest, margo, want ik, indien de geest wil poetse maaken, zal hem booren met deeze vork door neus en ooren ja rygen hem als aan een snoer.
En men ziet hoe zelden 's minnaars haat heel diepe wortels schiet.
Daerom, ick seght u, wyf, myn moet die is soo vol, indien ick krygh geen soon, soo wordt ick sot of dol.
Aan myn onbekommert, iii.
Als jy maar kunt, het geen vlak voor je is, opserveeren, dan spekeleer jy al genoeg, myn' goeije sloof.
Kom aan laat ons wat wand'len in den hoff.
Dat hem een paadje vinde, en zeg hy herwaarts komt, om zaken van gewicht!
Myn handel is meest op duitsland, en in de oostze, en in de rederyjen doe ik zo een weinigje mee.
Nou hebben zeer een als penningmeester gemaakt, die zel veur al betaalen.
Mich. dats woor, drey mick daer eyn loch dorgh die snebben wol wijser, eer ick soo veel gelt onnut oet geef, dat heft mick mijne vader nicht geleert, soo woor as ick leef, wy westfransen sint van die aert nicht, als de rest.
Maar dat gy hebt gemoort door u lichtvaardigheeden, nu wilt gy neemen wraak over u eigen leeden verdrenken u gezicht in eenen traanen vloet.
Nu noch eens mijn klachten hoort, nu dat de jalouzy mijn hart en zinnen moort wat baat doch al mijn werk, en al te droevig zorgen?
'k ben nu mijn heer de hondeslager, en van de kerk een sleuteldrager!
Want mijn wyf was my overal achter na, en met haar teemen maakte ze me de kop dol, t was, waar wil je nu weer heen?
Mijn heer wenst jou veel goets, en na alle heuse maniere, zendt hy uw desen brief, helena.
Kom kees, jou vodden an, dat werrik is geklonken, die droes die is getemt, die dolle moed gesonken.
Ik leg de stien mit er vaert neer want hier valt niet te draalen.
Werken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden sullen wesen het selve octroy in t geheel, en sonder eenige omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden sullen zyn een exemplaar van de voorsz.
En, zo het hooft my hing naer een geleerden zot, zou ik met al myn lust naer zo een bruygom haeken.
Nu loof ik komt hy hier om zijn barmhartigheit te toonen weer aan my, of op wat grondt dit leidt en weet ik niet, altoos men moet het besten hoopen.
Neen segh ick sijt gerust, phil.
Degelukte list,ofbedrooge mof.
Waar mee hebt gy zoo lang dan uwe tijdt versleeten?
Maar hoor papaatje lief... ernst.
Wat mevrouw?
Ook heb ik halsbanden, voor alderhande bonden, slootjes om die te hangen aan t tresoor, dat knegt, nog meyt, buytens tyd niet ontbyt, van uwe kost, die daar dan in verborgen leyt.
Wie ziet hoe t ynt nog gaat?
Wat is erte doen tryn?
Die patjent heeft al zyn leeven gras en haver gevreeten, en loopt noch over de straat, met vier ysere soolen onder zyn schoenen.
Jan. hou toe jou bakhuis, of ik sal u aars kruyen dra tot dellift in de griexsen a, trijn.
Ik ga, daar komt sinjeur met iuffrouw aan.
Ik niet ik weet altyd noch raad.
Een juffrouw in dees eeuw, zo eerbaar.
'k ga by jou t'school, op dat ik noch wat leer.
Zouje meenen datze op 't hooren van dat klinken, haar overgeven zou?
Wel juffrouw hoe wat 's dat?
,, zou ons 't geluk zo gunstig weezen?
Wel uyt sulcx mijn hoon nu spruyt olens.
Hem, hou, waer blijft deuse stijve piet denck ick.
Wyl zeeker potentaat hem wilde met geweld zyn kind ontschaaken, zo was hy op haar gesteld zo dat hy vlugtte meer kon my de knecht niet zeggen, als dat men beezig was de zaaken by te leggen.
K was gistren droevig, en nu ben ik wel te vreden, k verloor op gisteren myn lief, en k vind haar heden.
Leliane, petronella, twee jonge juffers.
Zo is 't moeder.
Ik schijn in vreugt te swemmen hebt dank dat jy de droes hebt uyt haer lijff gepraet.
Gozewyn.
,,'k laat my betoveren door al zyn vleijend praaten.
Deez gunst werd graag van my, wyl t zyn moet, aangenomen.
Helena, met boutje uyt.
Wel, heeren 't zel terstond geschien, gy hebt my slechts maer te gebien.
Maar door wat middel is 't dat ghy dit traght te doen?
Gy hebt, na myn vertrek, myn last zo fraai voldaan, en bei, met opzet, my, zo schandelyk, verraan? wobbyn.
'k heb met eerbied altyd gesproken, als 'k 't geluk had van vrouwen te zien, en, zo 'k haer flonker oogen met ootmoed heb gedient, haer geest had meer vermoogen door 't ligt, 't welk daer uyt scheen, om my geheel en al te maeken, dat ik ben haer dienaer en vassal.
Maar wyl dit is geschiet, soo moet ik nog wat vragen seg eens wat vuyl bedryf was d oorsaak van u kwaal?
Jonker jan. nu ruim zes weeken, was het de laatste maal, dat ik haar sprak, het is juffrouw van lichten, en dat borsje, naar ik gis, heeft zy by t linkerbeen, en in het net gekreegen, wie weet, hoe douders om dat platje zyn verlegen nu, k mag t wel leijen, dat zy haar wat diverteert.
Het schijnt, doch 't is onwis.
Hoe magtig, en hoe krachtig is den orvietaan!
Ga, schytert, ga, ty jy op 't rekken, loop by de nikker in de hel.
I. mooi niesje ging lest op een feest met man en vaar en vrinden maar 't volkje soop'er als een beest.
Daar men op u een kerk zou hebben durven bouwen, en alle schatten van de waereld toevertrouwen.
De kluchtvan debedroge jalousy.
En 't is goet dat 'et nu geen vacancy is, men salder met eenen sitten, soo dat wy 't van ons levedage niet beter konden hitten, maer sou hy oock compareeren, meentge, gelijck 'et betaemt?
Die zeegen u overvloedig, en maak u gelukkig, in alluw overlegging, en beraan.
Wel wie hat ooyt gelooft dat ick op een'ger stont, zou hooren dat gy haar met uwe eyge mont, beloofde rijck en kroon barst uyt mijn droeve traanen, ten is geen tijt om nu u vloet en loop te spaanen, mijn over trouwe min, gy krijght hier groote loon, helaas!
Koenaart, van binnen.
Die werreltjens, die hy van boven neer doet vallen, staen my byzonder aen.
Dees heeft de kunst, van taalgebreeken heel schuw, daaloutheyd afgekeeken en lager doch met een woord veranderinge.
Ferdinand, philippyn.
Gelooft gy dan niet, heer, het geen ick heb geseyt, dat ramp op ramp, en smert op smert my komen plagen?
Me vrou, ick zeg als noch, ick loof het sal u rouwen, dat ghy zoo kuerigh zijt allenigh op het goedt, ick loof het is haest tijt dat hy nou komen moedt.
Daarom kind wouw hy wel, eer hy zich dieper stak in 't werk dat hy eerst met madonna laura sprak, om uit haar mond van juffrouw leonoore gelegenheid wat meer byzonderheen te hooren.
Neem jy niet sinjeur joost, tot bruigom, en veur man?
Filibret, joris, de schout, geertruy, bely, dirk in de kas, volkert in de kleerben.
Men is genoeg bewust van zulke vleijers treeken zy komen voor den dag op 't sierlykst uitgestreeken, een groote blonde pruik, in alles na den zwier maar onder zulk een loof verschuilt zich 't giftig dier.
Gy weet immers wel, wat onze juffrouw heeft voorgenoomen.
Wel ick ben blijdt, dat jy 't dan vinden kan, ick laet het daer op staen, maer wat is mijn dit een schand 'k moet voor mijn krediteure gaen dat schuylen in 't sekreet, snaphaen.
'k verheug my 't allermeest in 't knaegende verdriet, 't welk hy gevoelen zal, die ons zo snood verliet, en, om zyn gierigheit met naedruk te kastyden, wil ik het huw'lyksfeest met alle pragt beryden.
Dat is niet veel, bedenk hy is kontramineur.
Wy kreegen lust om dit nieuwe dolhuis eens te doorzien, het geen deeze goede vrind ons toestondt.
Niet ick gaa in korter stonde, vaart wel.
Sy mint dan.... phil.
K wil t stellen aan mevrouw.
Gewis gy beefd, uw vrees heeft geen gelyk.
Wat wiljeme nou seggen, dat jy dus staet te bleeten?
Je speelt den beest zo veul te slimmer veur jou, ik geef 'er niet om.
Wat duiker scheeld die paai, allon mordbleu 't za stelje, ik geefje strak een kol wie duivel vent wie schelje, leander gaat weg.
Wat gaat my aan, wat zal ik nu beginne, nu dat de vorst bemint, die ik zoo zeer beminne mijn hoop waar vlieght gy heen, wilt niet zoo vluchtigh zijn, of geeft eerst raat aan my tot lichtingh van mijn pijn helaas!
De vorst, die deeze daad nu gaarne zag beloond, heeft haar, schoon onbekend, tot grote staat verheeven.
Jan. och!
Dat zint het eerste zien de vorst blijft heel ontsteken.
Van nooden zijn z' 'er, om het jammerlijk getreur en 't ongelijk van de bedroefde te beslechten.
Gylien speelt ook uw derde of vierde rol al op dit werelts tonneel, gelyk rotterdam, hage, bommel, gouda en dordregt daar niet weinig van wagen.
Alles in dien verstaande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratifieeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Het tooneel verbeeld wederzyds een gedeelte van t dorp, benevens de herberg van swaantje, zynde in t uithangbort een swaan, met een boeren broek aan, geschildert.
Hoor, je zult myn geld weer geeven, of... likkepot.
De keizer in zyn hof.
Dies wat gy doet, hoe gy 't draait, hoe gy 't wend, hoe gy 't keert, ik zou liever sterven, als achter uit treeden, ik zweer 't en daar is myn hand, wil ik niet, de wet zal me dwingen.
Selje oppassen? bely.
Maar, laat ons mede toonen dat wy gevoelig zyn van zulk een schendig hoonen.
Mortje was byget een vrouw met eeren die wel wagt zouw gehouwen hebben, met de stee jonkertjens schuylevinkje te speelen op de veren.
Jy zint ewurven, en zelt mee.
Jacoba, habter it des flesleins, von ein, tzwei ont trei schillinks al verdeild?
Zeg, is dit die grootheid dan?
Mits dater dan nog wel voor af gaen, zo een vier of vyf ongerekende nul jaeren tot dat het eindelyk, op het punt van gekasseert te worden komt aen.
Benard, den graaf van nergenshuizen zal ik, gelyk een baarsje pluizen!
Vierde tooneel alardus, marotte.
Neen, laatze dan liever noch wat zukkelen, och ze moet het van de wastobben halen, dat is al te veul geld.
Alkmene, vrouw van amphitruo.
Wie heeft zo'n vond oit meer bedagt?
Ik hoop de vogel nu in de vlucht te vangen, vaar wel.
De saack die leyt mevrouw, gelijck ick daa'tlick zeyden, clor.
Wat 's dat te zeggen? jeronimus.
Jaap heeft gelyk, hy is een baasje, maar laaten wy ook, zoete klaasje, eens dansen met elkaer alleen, sa, spel een minnewet.
Wel ik staje noch wel een woord, daer wil ik geen honsfot over wesen, maer je mostet wat kort maken, want ik sou anders by mijnen nieuwen meester in ongenaey geraken.
Karlos, sofia, gratia, jeronimo.
Gaat heen, en haald naar hier, maar wilt u vlytig spoen, ik beloof, dat ik om uw te vereenigen, myn uiterste best zal doen.
Stil daar mit malkander!
Waer sijt gy lysis, hoor, kom haestelijck beneen.
Myn heer ik gun t u maar wilt gy me uwe acties langen tot zeven en drie kwart zo zal ik die ontfangen.
Strengel uw armen om myn hals hoe!
Me dunkt het ken hiel weinig schelen of hy zen buik toebinden moet, en vasten deur gebrek van goet of dat hy 't gelt niet uit durft geven, uit vreez' veur zijn toekommend leven.
Nou 'k weet wel, zo het langer duurt, wie van ons beije denkt zyn gat daar uit te draayen.
Myn heer mag ik t gelooven dat uw liefde... jacomo.
Wat s de reen dat jy zo moeilyk zyt?
Dat vreemde toeval komt my nu weer in gedachten, 'k was toen ik mexiko men zei dat, om 't verachten, en om de smaadheid hier mede aangedaan hun god, de persiaan op u wouw wreeken deeze spot.
Wat werd uw eer en naam geschonden!
Dats hottentots.
Mijn heer, dat is gewelt, het is mijn dienaer, en als gy hem komt te hoonen soo hoont ghy my... lic.
Filibert, k loof datje ons scheert gy zegt dat hier uw vrouw in kostelyke kleei en, zo straks heeft zitten banketteeren, en nu ik kom is t mis.
Wel jacomo, geluk met de juffer, kom binnen.
Wat hoor ik, welke reeden!
Ik kom van utrecht, zonder vracht.
Ik kan niet blyf, adio sjoor.
Zyt gy hier om te praaten gekomen?
't is gien wonder datje op 't lest zo kwaalijk voort kon, wat heb ik wel e wenst datjer maar mogt toe leggen.
Dat onze juffrouw lust heeft, een half uur met hem te koeteren.
Fobert, hartje, saartje door de deur van de schutscherm op het toneel koomende.
Elsje stil tegen eldert.
Een diender daer niet veer van daen quam voort gefartelt, en riep burgers hout vast, dat hyje niet ontspartelt, ick 't mesjen in mijn hant want die my vangen wou die peurden ick eens slaeghs in 't loopen na sijn mouw mits komtmer twee te moet, d'een sey, ey laet hem loopen, raeckt hy in hechtenis se sullen hem opknoopen, dat was recht na mijn sin mits komter een soldaet die vatme, en hy sprack geefje gevangen maet o bloet docht ick wat raet, dees kans die is verkeecken, och vrient, och houtme niet, ick hebber een doorsteecken of totter doot gewondt, hy liet me los en vry, ick koos de doelebrugh, de poort in, want in ly en mocht ick niet langh zijn, dus liep ick inde sloppe dicht by de duyvemarckt, soo ontquam ick de soppe van water en van broot, ick docht 't is best in stadt by d'een of d'ander trijn, als in een doncker gat, en soo ben ick den dans tot mijn geluck ontsprongen.
Zo dat de zaak geen wederleggen vereischt, noch t minste teegen zeggen.
Nou van aaltje eens opgezongen, en braaf in de bogt gesprongen!
,, het veynsen is hier goet. manhaften florestyn, die steets met goet en bloet d'onnoosele beschermt, noch immer laet verdrucken, den hemel heeft een schat van voorspoet, en gelucken, voor u gereet gemaeckt maer aengesien den tijt noch niet gebooren is, van die te sien soo mijt u van my voorder met gewelt en kracht te dwingen.
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne wercken reets gemaackt ende noch in t licht te brengen, den tyt van vystien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daar toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Jy kap zetten!
Ik ben te zeer gehoont ja straf waard, zo mijn hart haar ooit weer liefde toont.
Soo dubbelt myn verdriet, soo is myn hoop vervlogen soo is t vergeefs gebeen, soo is t met my gedaan.
Vryheidmoe, lastigheidcrediet, in zyn deur.
Daer staet hy die de wagt bevoolen is, beliefje dat teegen hem te zeggen.
Ik bid'er u om, o vroome ziel!