floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Maar geloof vry zonder.... scapyn.
Aagt en stijn binnen.
't is een doorbrenger, en een drogert sonder gracy, en ick krijgh pas alle veerthien daegen een recreacy.
Dat is bedroefd en slecht!
Wel frederik, dat werk was goed, g hebt myn verlangen nu geboed.
Wel, allart!
Durft hy jou dus verjaagen?
't is veiliger het vee, te weyden in het gras, 'k wou zeeker dat ick weer, een boer by floortje was.
Hy leest aan den ingang van de kerk.
Welke dochter meen jy?
Het is te moy, dat men 't niet eeuwigh soude lesen, 't geen, wegens sijn aloy, dient eeuwighlijck gepresen.
Ik heb alreede zo veel op haar gemoed verkreegen, dat, zo hy met haar door wil gaan, zy de zaak niet lang zal overweegen.
Ja wel mesjeurs, ik gader vast mee deur, over acht daag krijg ik de meyt in d'armen, je zeltme niet meer quellen, bloet hoe wilt'er gaan op een scharmen, zulcken zoete juffer, en ses duysent gulden toe, hoe kan ik vergaan?
Ja prins.
Dat ik om hulp riep, of men 't hoorden?
Wel hoor my dan, zo 't u belieft.
Terwijl dat zy 't vergaren, klaagt de lever van gebrek en heur erven, als zy sterven, lacchen om den dooden vrek.
Meyndt gy dat philipin?
Hy sit'er niet, 'k wagt wat, dieswegen.
En jy, dartele vel, had alle maanden een nieuw, van de kostelykste stof.
Kunt gy dan zoo lichtelijck verlaaten die gene, die u hart trock uyt u vaderlant?
Myn heer, den ouden bloed schynt heel ontsteld te weezen.
Ik ben half dood van kou, en heel beslikt, t is nacht vervloekt zy eeuwiglyk die hoop van mest en steenen!
Ruik ik naar brandewyn, moeder, dat moet je me vergeeven.
Kam jou dat man in den zin y zolt it jou bekloogen, ik bin ein jonker, dat y 't weeten des zo vang mi de deeven, odder jy werd etter und blood zweeten.
V. bedryf.
Neen mama, ik ben noch nuchteren.
Volg de raad, myn heer, die'k u flus heb gegeeven.
Daar komt de boer.
Hy is weg wel zoo den brus wie heeft nog van zyn dagen, myn boere wammes, kan hem op de loop doen jaagen, dit ben ik nu ontgaan, myn zaak is half gedaan, ik zag het eynde reets, kwam maar justiniaan, dit kleed dient maar alleen, om gunstiglyk te wezen, voor zyne liefde hy door geld kan my genezen, al staan ik door dit ampt wat schrik en vreeze uyt, het is ten dienst voor hem en zyn beminde bruyd.
En is t geen gy verklaard de waarheid, wouw ik dat ge op reis verzoopen waard!
Tys dronken.
Jan, met koffi.
Nou belie, wat heb jy hum edaen?
'k zal zorgen dat de kost je flus word' voorgezet.
Want, k zal hem toonen op myn wys, dat ik beslaagen kom ten ys, met blyken, en zo veel getuigen, dat hy daar voor zal moeten buigen, van hondert menschen, en misschien noch meer, die t hebben zelfs gezien.
Wat hebt gy me niet al door uw wreedheid doen lyden maar nu is de tyd ge komen, dat al u afgekeertheid in liefde veranderen zal want als ik eens bedenk, hoe dat ik heele dagen, en nagten, om harent wil, heb deurgebragt in zugten en klaagen en als ik dan eens bedenk, hoe het nu veranderen zal, ja wel, dan ben ik zo verblyd, dat ik het niet zeggen kan, me dunkt dat myn ziel op een kordewagen ryd en als ik dan eens bedenk, hoe ik myn liefste zal kussen en omarmen, dan is het al even eens, of al de darmen, in myn lyf van vreugden op en neer sprongen, maar gansch bloed daar heb ik geld by my vergeten te steeken 't is nog goed dat ik het nu bedenk, want de tyd die zy my gesteld heeft, en is nog niet verstreeken ik mag nog eens rasjes heen loopen.
Gy vermoed my dan dat door een onkuisch vier myn ziel tot overspel zou werden aangedreeven?
Ik zal jou zeik zo veul ik kan. hum fad're was de treflykst man die kan gefinde zyn.
Zo jy onze misslag woud verschoonen, en ons jouw genade toonen!
Ja wel ik moet evenwel van de nood een deugd maaken, en zien, hoe ik best van de straat en in huis zal geraaken.
Doe zulks niet, wil liever stil vertrekken.
Bagatellen, maseur, trouw slechts in de kleeren die je hebt.
Hoe zoudge my, scapijn, verlaten in mijn smart?
O onbehoorlykheid, waar voor ik schrik en gruw!
't is geoorloft altemet, om de geest niet uit te smoren, iets vermakeliks te horen, doch behoudens zedewet.
La maudite jupe, ze houden my in t eene en t andere huis pour dupe.
Hoe voor hendrik?
T zal niet geoorloft zijn hier lang te blijven staen.
Een kleet gering van staet dooft vorsten geylheydt uyt, de armoed eerlijck is, gehoorzaemt mijn besluyt.
Foei, wilt die vuile nukken laten, waar door dat ider met u lacht, en wy zyn op elks tong gebracht, of wil voor altoos van my blyven dan zal ik niet meer met je kyven.
Heb je nou niet en beet?
Het is onmogelijck dat ick vanje af kan blijven, mijn hartje springt van vreught.
Mijn onderzaten houd nu stant, wilt niet vertzagen, gy zult tot onzer eer heel anders het zien dagen, als gy eer waerd gewoon, zoo strijtmen als t behoort.
Ik bid voor zyn leeven.
Zulke zijnd, die zo hoog te boek staan in 't kabinet van de vrouwen.
Anna marry, heb je die man gesprooken?
Wy zullen met vermaak dees zoete zoomerdaagen, op t land, by beverwyk, doorbrengen met behaagen, myn koets staat aan de poort gereet kom laat ons gaan, ik bid u izabel.
Een koetsier.
En ik zelt t je rykelyk vergoen.
Maar, myn heer, wie hoorde van zyn leeven, dat men een gauwe dief, noch onlangs gegiezeld en gebrandmerkt, geloof zel geeven.
Clorindes deught en trou wert hier naa eys geloont zy wert met casimier door onze vorst gekroont.
Ik zal al doen dat jy me hiet maar, jaantje lief, jy bent 't niet.
Wie her schult?
Jey lykt loofwaardig, t schynt een karel van een eedt, wat laat hem lopen ja, nou kom, al waar t myn leedt steek bey jou vingers op, en zeg die zelve woorden, die ik jou veur zeg, of ik zalje straks vermoorden.
Wat wil jy van magdaleentje zeggen?
Kom drincken wy die op, glasemaecker.
Colonel van een regiment ende capitain van een compagnie nederduytse voetknechten, c. soo d'africaner tuk op vrolijke tonneelen, en plautus afgerecht op klucht en boert te speelen, met breroos geestig rijm gedaegt ter vyerschaer quam by 't rijm dat ons verschaft een telg uyt arkels stam, het y en tiber sprak dit vonnis ons liren die verstomt de harp van paffenrode.
Maar jan jasperzen!
Al weer an 't kitten nae d' ouwe wijs, den hielen dagh, wanneer hy gelt het, in 't gelagh.
Wel, wel, dat is goed, dat is goed, dat zijn vroutjes daer niet van te verwagten is dan alle zeedigheid.
Wie heeft mevrou aen u het reght bescheet gedaen?
Wat sal dit toch bedieden?
Gusman, antonio, garcias, barnardi, dosorio, ambrosius, laurentius, margo.
Daar staat hy met de hoer.
Dorimene, papinette uyt.
Wel, je hoeft me gien gouwe te geeven een zulvere zelt me wel doen.
Dat is verschoonens waard, als zy haar eygen naam noch houden, en met don, of and're naamen t'saam wat mengen dat ging wel maar die haar naam verzaacken uyt enckle hovaardy, die moet ik altijd laacken.
Oct. schoon dat het zwijgen is in liefde d'eerste les, zal ik belijdenis u doen 'k heb hem bemint, die zwackheyd is bedreeven, maar nu die is in haat verkeert, staa 'k hem naar 't leven, om zijn meynedigheyd wilt gy my hulpzaam zijn?
Giertje goris, vrou van hans van tongen.
Hoe hebt ge zo verkeert uw pyl hier uitgeschooten?
K hou u in waerde o minnaers!
Zo is het dat ze aan elk, die op de schouwburg speelen, wanneer hunn' rol is uit, 't verdiende loon toe deelen.
Hy zal wel zeggen, als de nood begint te nypen hoe 't met de rest geleegen is.
Wel jan dat 's goed.
Gy, mannen van de puiterveenen, van veel gedulds, naar beste meenen, die hier te zaam vergaderd zyt, om onzen advocaaten stryd, en rechtsgeding, met beid uw ooren, dees tyd aandachtig aan te hooren.
Leg my eens uit, op welk een grondslag deeze windnegotie word gedreeven.
Ick treck langs dese straet naer mijnen ouden bloet die seker op mijn komst sy selven sal verblyen al scheen hy tegen my aenstonts soo fel te stryen wanneer m' iet mede brengt mis altyd lief getal.
Zyt gy bevreest?
T is waar, dat ik uw zorg niet in dit stuk en laak, maar doch zo zyt gy al vry haastig in deez zaak en al t geen ik van u kom tegen haar te hooren, bewyst gantsch niet, dat zy dus heeft haar eer verlooren.
Daar, kees, dat 's voor je moeiten maat.
't is mijn kalf, en dat is seecker soo ghy my quetst, ick sal 't u ten etter en teenen uytzweeren doen, ick heb plomp noch scherp byme, en daerom wilt u verhoen, of ick sel de schout met u laten spelen en omspringen, die mach een hondert gulden of twee uyt u gat wringen.
Trijn r. een hoer, jou sno rabaut, dat was jou eigen moer, ick ben een vrou met eer, daer ben ick voor befaemt, theodoor.
Ja lieven meugen kyven, maar lieven moeten lieven blyven.
Zy slaat met haar stok op de aarde, en de schutdoek word opge trokken waar achter, in een kleerkamer, de kostelykste kleederen van de tooneelspeelders vertoond worden.
En om wat reden zoud' ik eelhart niet beminnen?
Zy krygen zulke beuken.
Nou moer ik heb noch wat te schrijven, ik mach weer na mijn kantoor gaan.
Het reysen, noch de wont, baert my geen moey'lijckheyt.
Jacob vander waeyen.
Wel, woudaap, meerkat, zel je me zo onbehouwen toespreeken?
Een vyg t is niet een beet.
Zy kunnen het incomparabel, en zyn tot alles zeer capabel.
Dat zou my niet veel verryken zou dat myn eerste ontfangst weezen voor myn mooije spul?
Noe spreekt eyne maeght.
Ik zie, dat je onze kinderen, daarze nu goede heilyken doen konnen, dat wild verhinderen.
Ik zel een dronkje bier gaan haalen.
Wat naerer stem, ick ben van angsten vol.
Dat hy wist, lyk ik weet, vriend, al jouw staaltjes en legenden, bloed, hoe zou het met jou enden!
Lemmen ey, daer op past een spronck wie kan dat woordt verstooten belooft ghy my dat net te stellen op een hair?
Na dat my docht, zo hoorde ik ik hier iemand treeden.
Wie kan noch twyfflen, welk een aertje de zeun heeft, als wel naer die geen, die hem heeft voortgebracht voorheen. hoewel, k beken, dat, in t aanschouwen, men t niet van t ventje zou vertrouwen, dat hy die kneepen had in t gat, waar door dat schynschoon word beklat.
Ik zou dan met de zelfde straf, die ik een beeld aandee, zijn trouloosheyd betaalen dat beeld, dat quam my staagh zoo door de zinnen maalen, dat lust en rust verging mijn vryheyd streeck de vlagh voor dit geschilderd schoon maar als ik 't leeven zagh, en hem bevond in staat mijn min geheel onwaardigh, heb ik dat beelt vernielt hoe schoon, hoe zoet, hoe aardigh dus wierd die nieuwe vlam van min tot niet gebracht.
Dat woordverliezen, klinkt my duivels naar in t oor!
Ik zal my echter de eer geeven haar flus af te komen haalen, om haar ter schouwburg te geleiden. goedaart.
Kan ik my tot 'et frans gewennen?
Een zeeck're harder, daar ick al mijn lange leven wel by verslijten wou, hy woont niet veer van hier, en alhoewel dat hy mee is een arrem dier als ick ben eghter is hy eerlijck by mijn soolen, clorin.
Val aen dan baes, eer datter noch meer tijd verslijt of willen wy 't van daegh tot morgen vroegh uyt stellen?
Drinkt gy 't?
Schoon zy word voor niet onthaalt, het is altyd haar man die het gelag betaalt.
Na dat gy gist'ren my expresse hadt gemaakt, ben ik gezwind te paard uit amsterdam geraakt 'k heb 't op de botermarkt van jean pikeur bedongen voor twee dukaaten.
Aan imand die hem wagte, daar is karel, 'k zag hem.
Mijn heer ay wilt u spoen, 'k heb noch afferen.
Zijn reden, en al zijn actien zijn vol verborgentheden.
Laat hy t'huis komen, ik verzeker jou, dat hy een stok, achter de deur zal vinden staan de gard leit al inde pis.
Gy, meester joost, ik kan wel vatten, dat gy te venten zoekt de schatten, en stenen, klaar en hel van schijn, die in uw goudsmitswinkel zijn.
Dat was een heks.
't vergeven aan dien heer dat geeft my achterdocht hy heeft hem niet alleen vergeven, en gebrocht in 't hof maar hem verzien met groote heerlijkheden, het schijnt barmhartigheidt, maar 'k meen dat ik de reden al wel begrepen heb, 't is liefde dat hem schort, en die hem heeft met kracht tot deze daat geport.
Al wou ik strak.
Op et zuyer kerkhof  daer bin ses ouwe sarken  die eertijdts bin ebracht uit et rijk van denemarken elk mit ien grafgedicht  daer ien hoogduits poeet  wel zeuvendallef jaar zen hersens op versleet die moetje nae malkander eerbiedelijken leezen dan zelje in ien mand  die daer geriet zel weezen  al prevelende treen  en spreeken dit rondeel.
Francois, kristine, konstantia, reinhart.
En spreekt, want stom te zijn is 't naaste by de dood.
Jou traanbok, ik en kan met jouw geen huis meer houwen.
Jan. ja 'k zal me eerst droogen, en een glaasje laaten tappen. veertiende tooneel.
Daar loopen de snoepers met pistoolen, ik moet dat mijen.
Dit toont, dat liefde altijd niet uit gelijke zeden of overeenkomst spruit van onze zinlijkheden en dood haar, die dus lang zich hebben ingebeeld, dat zy uit zympatie alleen word voortgeteelt.
En ick weet het u van herten danck, mijn lieve ouwe trou sou jy 't mijn niet geseyt hebben, het sou conscienties werck wesen, ghy hebt als een eerelijcke vrou gedaen, daerom sinje gepresen, maer elck moeyt sijn schae, och!
Zult gy dan nimmermeer 't geschil van de geslachten der woorden worden wys?
'k meen waarlick dat die geest mijn broeder is geweest.
Tsa prezenteer de snaphaan!
Vader.... iacomo.
Vergeef me, heer eelhart, dat ik u zo lang doen wachten heb tot nu.
Een man van groot goed, en een van de voornaamste botergrossiers van de stad, hangt hier zyn heele kapitaal aan een kleuter, die hem kan behaagen.
Ik was ook nooit in 't vermoen dat hy dood was.
Zy geeven voor, verarmde edelluiden te zyn, en uit adelyke looten, gelyk my ook toeschynd, dat dien jongsten uit geen bedelaars is gesprooten.
Nu dat ick by u ben, myn hart van vreugde slaet ick was voor u bevreest, 't begon zo hart te wayen.
Dat wy nou de trouwbeloften scheurden, wat dunkt je 'er van?
Leet sien op dat we vast geen, en ons weten te regeleeren in deuse saecken, soo selt dunkktme noodigh wesen om een schriffje van ons ackoort te maecken.
Mijn heer baardman, wat dunkje, hebben wy niet wel dubbeld, en dubbelde reden om er een schrik veur te hebben?
Benvenudo, dan ben jy myn patroon.
'hoe kykt hy nou!
Ik heb juffrouw snottebels doen kijken in den spiegel glas  dat harmen fielebaert heur toegezeide vryer was.
Ik verwagt u ten vyf uuren ten mynen huyze, heer geenkruyt en zyn vriend ritsaard zullen daar zyn.
Niet heer, als mijn gedachten, waer mee ik sie een geest die my dreygt te versmachten.
Hoor, neef, wy hoeven malkanderen in deze zaak niet van willens zot te broen.
Ey seghmen eens, wie was de plucker van je roosje, en hoe veel kreeghje wel?
Zie mijn genegentheyt, die is soo groot tot u, dat schoon, recht uyt geseyt, een prins mijn kint versogt om me in d' echt te leven ick hem die weygren sou, om u mijn kint te geven.
Verlost my van de grote pijn, 'k sal altijd u gehoorsaam zijn.
Sachewis blijf om hoogh, en haelmen een lantaeren, ick heb hier 't gelt gehoort, en sal 't so langh bewaeren tot datje weer komt.
Wat wol ikze stoopelen, ik ken jo zo vul nigt bekommen dat ik ein himd an 't lief, un ein poor schuen kan kriegen, on proot i dan nog von ein wief?
Als bruidegom verwacht.
Robbert by zyn kleeren vattende.
Maar wat beweegt jou om dus ons veurnemen te beletten?
Men ziet dat aan dat ongediert van ieder eer geschied.
't is koop, en 't vat is mijn.
Myn vrinden, 'k ben op nieuws gebragt in duizend vreezen gy moet, zo 't u belieft, my bei behulpzaam weezen.
Mijn vaer is een goet man, hy heyt gien quaan geest, 'k maeckem wijs 'k heb hier of daer op een fooy 'eweest, hy gelooftet al as icket mit een effe trony ken uytspreke.
Ick sta om d ammirael verslagen, en beducht.
Raakt het zijn eer, dat hy niet wel en schrijft?
Ik geloof werentig, dat hy op zyn manier noch gram is.
Zo min jy leentje?
Ia, 't is best datje gaet, want wouje sulks eens weerdoen, ik wed jou lange tong die souje backhuys seerdoen.
Als ik op myn paerd raak, zo deug ik niet, dat weet je wel en daarom is t beter, dat ik myn hart te vreeden stel want ik vrees zeker, je zout de kruizaaden licht verzoenen, en dan zoud ik je met bastonnaden het gat uit boenen.
Myn heer, in dit gewaad, waar door gy zyt bedroogen, ziet gy de dochter dan van lope voor uwe oogen die, proevend van de min de wreede heerschappy, de blinde liefde volgt, zelfs meer verblind dan hy.
,, in 't kort.
Dat hoop ick oock, zie daer, jey most dan datelijck knap, gaen bestellen dese brief, snaphaen.
't is wonderlijk voor my!
Hy komt te veel aen 't hof, en dat is 't al gezeyt want ieder weet, hoe 't hof verstand en geest benyt.
Nu zal ik eens bezien, of gy ook robbert bent.
Het raekt my aan t verstand.
't is ieder reis gemist.
Tegens allart.
De her sprech duitsch.
Wat heb ik my zelf gebrogt in een parket?
Ik bedenk daar iemand, dieze noch heeft en hy zalze geven sinjeur by aldien iemand een dukaat voor een kopje geeven wil.
't is onbeschoft, dat gy uw eernaem my wilt leenen.
Gusman. selderment!
'k vat wat je zeggen wilt.
Wat is je rok met snuif bestort, 't is schand zo der volk komt die 't zien, laat ik het wat of veegen.
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte privilegie, om alle hunne werken reets gemaekt ende noch in 't licht te brengen, den tydt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drukken en verkopen, met verbot van alle andere op seeckere hooge peene daar toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Garen juffrou, och hier wacht een graegh gesel,, na, de spijs die ruyckt seer wel, maer beter salse smaecken, 't mach na mijn macker gaen om goede cier te maecken.
't is wel geseyt, daer sal eerst noch wat vreemts geschien maer gy en hebt u doch in 't minst niet te beklagen, al 't geen 'er komt, sal ick ellendigh moeten dragen.
'k moet u nader mijn hart ontsluiten, en men heeft u d'echte trouw van my... argantes.
Hoe veel bloode guylen.... derde tooneel.
Myn heer, je dienares ootmoedig, maar 'k bidje gerard, kyk hoe spoedig komt joost uw knecht daar ginder aan.
De schaapskooy, of de bokskooy.
Mejuffer, wel hoe is 't?
Jan. zie daat, myn heer, ik heb het in jou dienst gekonk westeerd, ik pretendeerder niet een stuiver van te behouwen.
Vader, het varken liegt het, gelyk ik haar toonen zel, dat zweer ik.
K zal haar gehoorzaam zyn, na myn vermogen.
't is wel ik zal u zin niet aandoen meerder pijn, maar zou ik frederik voor u noch derven noemen const.
Zie daar, die staag my kweld, sta toe dat ik mag gaan.
Ik ken je niet, noch ik wil je niet kennen, daar mee is t uit.
Het speelt in en omtrent de huizen vanangeniet en goethert.
Alleruitneemenste heer, dat gy doch innerlyk met barmhartigheid mogt worden bewoogen, om over ons te hebben eenige kompassy of mededoogen, van een aalmoes te geeven aan verarmde menschen, om haar hongersnood te voen.
Ik zal u altijd d'eere geven die aan een man gegeven wert!
Vier arbeiders.
Wat zal my nogh geschien, hier staat graaf forgas hout voor u zes starcke steeden, met al haar volck gereet om in u dienst te treeden graaf lanskeroonsky met tien duuzent man te paart die offert u zijn dienst, heer pauly dit verklaart zigh mee tot 's koninghs wil, wilt my barmhertigh wezen, o!
Twie honderd ducatons, o jou galge brok, jou verleider, wat doeje ons al verdriet aan?
Doet jou hooft zier  zey ik  mijn naers doet zier  wille we de zieke by menkaar legge.
Caat zonderziel, truytje.
Ik bid zet u hier bymy neer, myn uitgeleezen, gy hebt die plaats wel meer bekleed.
Die guit dorst dit ook staande houwen!
Daer zijn vijf rijcxdaelders, het kalf sal mijne wesen.
Myn lieve zuster.
Myn lief en uitverkooren, of waarde leonoor ik heb door u gezigt, myn vryheit reets verlooren, den honing van u min my over lang bekoor.
Iaquelyn sit daer neer by kosen.
Dat's een onbeschaamden guit!
Spreek 'er my niet van want het vermeerderd myn verdrieten.
Zy rijst staag uit het bed, dan leidze weer by vlagen dan gaat zy op, dan neer dan slaaptze, dan weer niet.
Komt hem wat naeder by, en wel syn neus bekyckt wilt eerst den sijnen sien, en dan op mynen letten.
Je bent gek loop heen jou groote zot.
Of als d' engelanders sga.
Ick gae na bedt en sal self mijn kaers wel uyt doen.
Al beeter als zommige kassire, die voor haer meesters gelt, wel lustigh gaen plisire neen ick zel dat niet doen, maer houwen de kas zuyver en klaer, ben ickje niet een trouwe briefdrager, ja een trouwe leugenaer?
Waer blijf ick, waer blijf ick, toch.
I dien.
Naar ik bemerk, uit al haar snappen, zo zullen wy haar hier betrappen.
Maar dit cieraet past mijn nouw niet het was men toevlucht in 't verdriet en daerom wil ik niet benyen, die lichtlijk hier gebrek by lyen.
K heb alles om jou laaten staan.
Mary. wy hebben wel snooder rot in de val gekregen.
Noemt my ondankbaar, acht my vry vervoerd van zinnen, maar doed geen ongelyk meer aan ons heilig minnen haar eerste en grootste kracht is by my noch te vast.
Adm. nu dat wy zijn bekendt, zoo heeft het veynzen uyt vergun my dan, mevrouw, dat ik als overwonnen my offer tot u dienst, uw oogen zijn de bronnen, waar uyt mijn hart door 't oogh eerst dronck de soetste brandt, ey gun dat ik mijn mont druck op u schoone handt.
Hoe drock hebben sy het?
Loop veur den drommel allegaar.
Dat hem de roest vreet, by gants doot was ik er an, ik sou dien dikken schelm dat smijten wel verkeren.
Doch niet tegenstaende al deze t zamenspanningen, zoo groeyt de schouwburg noch dagelijcks tegen deze distelen en doornen aen en werden de armebussen met merckelijcke meerder somme van penningen dan eenige voorgaende jaeren verrijckt of hun dit aengenaem is mogen zy zelfs weten want zy niet en doen dan lasteren en schelden, daer by zy eerlijcke lieden, die tot hun vermaeck iet overzetten en berijmen, quetsen, dezelve voor al de weerelt in de couranten ten toon stellen, waer by wy ons in t bezonder ten hooghsten vinden beleedigt.
Johanna, wel waar is de meid?
Wat is 'er gaans scapijn?
Nu krijg ik eerst begrip van 't geen zy my flus zeyden 't is vreemt een onderdaan altijdt hun tegenheyden verwijten aan hun vorst, of groote opperheer.
T was rechtschapen.
Margriet, oome kees, adriana, windbreker, anna.
Aardigaard, met het bovenlijf in't hembt, met pistool en degen, kristijn op 't bedt, joris, selitje, flip in de kist, teeuwis in de kas.
,, neen, neen dit op, hola, wy moeten herwaarts treen ,, ter slinkerhand, o neen!
De fleur is'er van weg 't is buyten tyds, dan mag ik ze niet hofmeester.
Gek, waar toe deez' malle zaaken?
Ernst, hans, izabel.
'k was heftig, geemelyk, en brandde in dollen tooren, en evenwel zy kwam nooit schoonder my te vooren haare oogen scheenen nooit zo klaar aan myn gezigt nooit voelde ik my zo sterk aan haare min verpligt en ik bemerkte wel, dat ik zal moeten sterven, indien myn ongelyk my haar genot doet derven.
Et de vryer honger?
't is een gesloten brief.
K zal u, o schenbrok, k zweer t, die parten wel verleeren, van dus een eerlyk man met hoorens te vereeren.
Dies zeg ik, tot besluit, hier ziet ge voor uwe oogen, de onbarmhertigheid en gierigheid bedroogen.
En wat zeit myn' engelin?
Ik voel hoe dat myn hert, door schriklyk naberouw, met smart gepynigt werd, zou ik myn dochter, noch aanschouwen!
Wel, freere, dit is al een heel vreemd vizioen, ik heb nooit zulks gehoord van al myn leeven.
Zo schelms, tot dit verduyvelt kwaat?
Werpt 'et tegen de vloer.
Hoor juffrouw, wilje my geloven, ze zal zich onder de as niet doven, het is een puikje, daer k op boog, zy is te byster zwaer en droog, maer dartig gulden moet je geven.
't en is geen gebreck, maer een aengenomen simpelheyt.
Oock is dit gebreck onder 't manvolck al mee, 't is al van 't hof, blaes of, 't moet mit elck nae de nieuwe snee maer den adel hebben rechtevoort wel voorgeslagen, op dat het de gemeent niet me doen souwen, datse duske lange roo mangtels dragen, daer hoort vry wat stof toe, janhagel denckt die druyven binnen te suur, het hart dat treckter wel toe, maer 't laecken is te duur en so gaet het inde werrelt, die niet kan sijn selfs moytjes op maken, wort achter de banck geschoven, en kan niet licht aen een groot hylick raken.
Myn vrolyke, en waarde hartvrindin, zo vroeg in 't valkenberg te zingen?
Kyf doch niet.
Wel nu wat segj' 'er van?