floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Maar kom, ik moet myn heer volgen, als een meisje, laatme achter uit.
Myn heer zo doet zy tot myn vreugd.
'hoe fyntjes werd hy in de zak gepist!
Want ik heb u niets mede ten huuwlyk te geeven.
Daer, al wie rooken wil, die kan. jaap tegens zyn wyf.
Maar, wat zal die kaerel doen? philippyn.
Gy syt wel ras te peerde, al soet... k' acht kosens gout, om kosen, min dan eerde, maer wat ick van u maeck dat siet gy metter tyt.
Zo zy... zestiende tooneel.
Verbieden daarom allen ende eenen yegelyken de selve werken naar te drukken ofte elders naergedrukt binnen den selve onse landen te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceten een derde part voor den officier die de calange doen sal, een derde part voor den armen der plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derde part voor den supplianten.
Hoe schandelijk het hy ons in 't eerst deur martijn de besteester bedroogen en misleid?
K moet eens sien, wat benje voor een?
Of geckje met mijn?
Doen schrijven octaaf.
Ick sal na het spreeckwoort, 't welck seyt, so men 't set, soo valt het dickwils een in't net, na wat moys, en wat rijcks, sien en wat groots verwachten doch, mist my dat, soo sal ick te vrede sijn met 't geene mijn in mijn net sal toekomen.
Verban kleenmoedigheyt, gehoorzaemt mijn begeeren, verbergh mijn liefde wel, zoo zult gy zijn bemint, vervolg dat monsterdier, den snellen hazewint kan door zijn snellen loop, het springend hart bespringen.
Maar ik docht werentig weinig, dat ze t met jou hielen en dat jy er de oorzaak van waart, jou schynheilige fielen.
't is by myn ziel de mof zyn geld.
Trek jy jou degen, antony, ik zel t mesje trekken.
En, als ik altemets eens met een booze kop hem tegenspreeken wou, al gaf hy my dan klop, en met een vlakke hand myn stouten bek wat meukte, of met een bezemstok myn lyf en lenden beukte, had ik hem eens zo lief.
Peur met my maar op een pad, naer brabant, beste maat.
Het spel speeld buiten, binnen en omtrent de hofstede van anzelmus begint 's middags, en eindigd inmiddernacht.
Zoud gy uw edeling om zulk een gek verlaten?
Maar heer, hy heeft het podegra.
Lucind', waer leyt gy haer?
Het lust my wel te weeten.
Myn heer, ei, help haar ook beweegen, want zy spreekt ons gestadig tegen.
Pas ik niet louter op, is t veilig hier te spreeken?
Ik zel myn best doen dat je zo wel aan 't goud als aan 't oorlogie zult raaken en of hy wat snorkt en raast, ik zel my houwen of ik hem niet en ken, en dat myn naam jan is, en dat ik niet zyn knecht, maar de knecht van u ben beroepje maar op my, het toebaksbriefje daar hy 't goud heeft in gevouwen, daar in staat zeeker rympje, dat ik noch van buiten heb onthouwen.
Merkuur, tegen de aanschouwende vrouwen.
Myne ooren tuiten!
De daad ook, 't is schand, dat j'em veur eelhart kiest want gien eeler borst is'er in 't land.
Een die zig in het vuur begeeft, moet voor vlam, nog vonken schroomen.
De scha of 't voordiel, nae d'uitkomst, regelt elk iens oordiel.
Hier zit 'er een die al wat hy in de waereld hadt door den actiehandel heeft verlooren.
Spiegel jou aan my, zie hoe fraay dat ik meester ben.
Die is hier ver van daan hy is alleen gaan wandelen heel achter in de laan.
Tamsterdam, by jacob lescaille, boekverkooper op den middeldam, naast de vismarkt, in t jaar 1662. dautheur kent geen exemplaren voor de zijne, dan die by den voornoemden lescaille gedrukt zijn.
Men zou 'er, by men' keel wet anderhalve bruid mee spaaren kunnen kyk, wat witte albaste handjes?
Gaat zeght constantia dat haar de vorst hier wacht.
Maer hoor jan klaazen, martijn zeimen datze zeekere vrouw op 'er hand had gekreegen, die wel met de moeder stondt, nou wouze zien ofze de moeder deur die vrouw kan beweegen, wou dat lukken!
Dat s wat te zeggen, en ik ging nou dry maanden lang, een hoope tyd en moeiten te kost leggen om myn hollands doch promt te spreeken, om dat ik in de oogen van myn beminde te behaachelyker zou zyn.
Of heefter tryn kals met ons huishouwen bemoeid?
'maar wat drommel jy moest zo niet raazen, of wy verbrusten t allebey.
Bekoorlyk beeld, myn julia.
Heer karel heeft u lief.
Ik houde van de rust, de zachtheyd, en de vrede en schrik, als voor de doot, om in geschil te treeden.
Maer, wat jaegt jou hier, jonker jan?
Wel dat is een wakkere zoo, onze miester weet van vis koopen.
Daar gaat de deur weer open, ga spoei u als een man.
Dat s wat wonders!
Men arme wyf.
't is waar, gy hebt wel reen, om my met grooten haat, te haaten tot uw dood om myn volbragte daad.
Mijn heer gelooft het vry, indien het nu geschieden dat ik beheerster wierdt van zo veel steden zaam, alsser nu letters zijn in mijn gravinne naam, noch was't niet mogelijk om iets uit mijne zinne te bannen, van d'oprecht en ongeveinsde minne die 'k u te dragen plagh, en noch op heden draagh maar nu gy my verlaat, wat hellept of ik klaagh 't schijnt dat gy zelver wilt mijn lichaam nu verkopen, om dat gy vande vorst mijn schatten brenght met hopen.
Gaat gy maar heen, gy wordt terstond gepromoveert maar zeg eens wat gy nog al verder hebt geleerd.
Gy spreeckt o theodoor!
Zel ik juffrouw ook noch wat zeggen?
Nae dat ik hier bevijn zoo isse jou hiel trou maar om et recht bescheit  zoo maakter ierst jou werk of  om over ien klein vuur te gaen op et zuyer kerkhof daer zelje dicht an et dak ien diepe horn zien  en in die zelfde horn  is ien betoverde stien  die jou as jy ze draegt in et wezen zel vervormen  dan die jou echte wijf bywijle komt bestormen siet dan of fijtje jou  of ritsaart et bemint.
As je luy wat digt, 't is altijt van likjes, van strikjes, van quikjes, en zulke stof, je rijmt altijt van lusjes, van kusjes, van lipjes, van borsjes, daar gaan de vrijers grof, ze maken de vrijsters tot koninginnen, tot harderinnen, ze konnen braaf op zen poeets liegen, 't zijn maar wapens om de joffers mee te bedriegen.
Beelden de jonge maats hen dat in?
Mijn looze trijntje  ik bin gelukkig dat ikje hier dus vroeg by de deur vindt.
T is of hy god merkuur zyn vleugels heeft bekomen, of voor postloper van jupyn is aangenomen zo zwerfd zyn woest gesprek van de een naar de andre stad, nu is hy hier, dan daar, dan ginter weer, zo dat hy zelfs op eenen tyd schynt over al te wezen hy tragt vergeefs, wil hy me op deze wys belezen en zo hy nog den pligt der minn ry niet weet, hy leerd dien dan van my het is een juffer leed als zy haar tyd moet met zon slegt discours passeren, voor al, als iemand wil dat wy hem admireren als minnaar, neen dan past een andre zamenspraak.
De prins zal vroeg of laat ondekken eens uw min, of door zyn wantrouw, of door 't nydig huisgezin en dan, 't gedenken doed van schrik my 't herte beeven, aan welke straffen zal zyn woede u overgeeven?
Ik moet joe einmaal sekreetlik vryen, ond leggen joe oet, wie it mi it zonder om't hart licht.
Wel, t zyn toch gedaane zaaken, die nimmer weer zyn goed te maaken.
De keizer heeft belast dat gy een zoeken zout, waar aan dat gy u dienst in 't minne zout besteeden zoo zegt hem dat wanneer ghy u gehoorzaamheden wout toonen aan de vorst, dat u doe was ontmoet constancy, die u hert, met haar uitneemend' zoet, en lieffelijk gesight, tot liefde heeft bewogen gy zijt zijn beste vriendt, verwis hy krijght meedoogen met u, en noch te meer, nu hy u heeft belast te minne gut mijn heer, my dunkt die zaak gaat vast.
K zie dit niet heel wel te voegen.
Annetje, govert, leonora, krispyn.
Govert, vader van leonora, te antwerpen woonende.
 fred.
Maer wat is in dit leir, 't sijn ysers, 't schijnt gewis aen dees gereetschap dat het een tanttrecker is.
Klarice wel, wyl gy uw geluk in myn bezitting steld, gedoog dan dat ik ook, geboeid door t zoet geweld van een opregte min, u mag myn hart ontdekken hoe dat het alles my tot droefheid moet verstrekken, t geen my van edeling en van zyn liefde scheid, want myne vreugd alleen is zyn genegenheid.
Dat's niet en brui, gaen wy maer voort.
Warnaar, geertruy, jacoba, frederik, flink, maakelaar, fransyn.
't is konst te raaden, waar zy dat hebben gebrogt al myn schoone goud!
Ik weet niet of hy die gedachten heeft, doch 't geld, het geen gy gaarne zaagt dat u wierd toe geteld, wil hy niet geeven.
Derde uytkomst, doctor kanckerkey.
Myn heer, word je zot, wat zeg je al?
Mezetyn, terwyl kapitano wegkruipt.
Maar neem de moeite om in dit schrift, dat gy hier ziet, eens te rechtvaardigen die teere stijl van schrijven.
En doen heb ik nog de lever van een alikruik genomen, en de longe van een pissebed, zo als hy pas van de moer is gekomen.
Toe wier ick begort 'egroet van eerelijcke luy wangt asseme toe moete op de weght, wast voor dese veul goets, gelock, hoe vaertet lammert mesen, dat ginger aers an, toe quam ick in 't kardijt doe 'k toe wel boere man wiert, maer dat ben ick nou quijt, al seg icket selver, 'k heb wel eer van men leve genoote.
Gehoorzaame dienaar, joan jakob mauricius.
De dichtkonst is myn leven, daer ben ik raezend naer, voor al, als men kan geven een zwier, aen 't geen men rymt.
Ik zeg dan, dat die geen, die om een engelin zich zelfs verliest, wel heen ten hemel vliegen mag, nu hemelschegezinde op aarde niet maar wel ten hemel zijn te vinden.
Hy s reeds binnen.
Hoor romboud, spaar hem t lyf.
Dat zy zo 't wil, flipyn, span in, wy moeten voort.
O ja die ist, snaphaen.
Rombout, frank.
Wat zelme eindlyk overkomen?
Ik bin zo bly, as iemand in 't land en 'k bin nochtans niet glorieus.
,, geloof jy dat maar, heer, ik niet.
Myn hart dat beeft, wat voel je daar en daar.
O neen, maar de eerbaarheit is my gezegt, dat ziek is, of alreets legt en sterft ho, ho, men kan niet te voorzigtig weezen, om een dief de gelegentheit af te snyen want daar het hooft even in kan, laaten zy dikwils het geheele lyf in glyen.
Ik gis datje de moeite van veel te zoeken wel meugd spaaren jy, of je knecht, hadze beter moeten bewaaren.
Ontdeckt u.
Hou daer bauke lolles, en jy ook meestris maery, ay kom, elk slorpt zijn kopje uit, kenje wel verstaen meestris maery?
Ik weet wel dat ik 't niet ben.
Kniertje tegen joost.
Qspyt wat hoor ik!
Hoe juffrouw, weigerd gy met zo veel straffigheid, t geen al de waereld acht zo vol van zoetigheid?
Jouw roffiaen, jouw hoerendop, ick sal jouw den neck breecken soo ick kan, daer duyvel, neemt dat by provisie, en op een ander tijdt sal ickje lubben, annetje.
Ik heb geen kwestie, dat je 't weet, maar 'k heb heur aan een aar besteed.
K zal verbolgen uyt dit mijn paradijs het kaf uyt t kooren wannen, twee adams, en daer by twee evaes voort verbannen.
Ick vrees dat u, dien schellemze verraader hier zoecken zal, ladis.
Hillebrand, lodewyk, neeltje, kla ra, niesje.
O capitan, je kunt niet rusten, als je wat in t hoofd hebt.
Hoe laet is 't wel?
Verban hem uyt u hart,en voer my weer daar binnen wat zeyt mijn vader dan?
K betrap u nu, geveinsde, en hier en helpt geen praaten t is u mislukt, o pry!
Zo kan in onze hoop 't geluk zich ommekeeren, zy heft of smyt ter neer, alleen na haar begeeren, haar ongelyke zin, die het heelal regeerd, in 't midden van 't geluk u weer de nek toe keerd.
Wat zin, wat kracht!
Maar, waarom hield gy 't paerd niet vast?
De wijze zeggen, dat de zelve in ons werkt een korte dwaasheyt, die verblinster van 't verstant is.
Een groot vat moezelwyn, met naarzen van kandy.
Nou moet noch wat zeggen. meenje na de oude, of nieuwe maat?
'k heb liever dat hem de duivel mag haalen want ik vrees, dat wy het met onze besten hals zouden moeten betaalen.
Hoe, wilt gy onbeschaamt ontkennen, dat gy hier noch gister avond quaamt?
Weerhaen en bely door, de mand raekt in 't gesicht, en signeur filibert die wort'er uyt gelicht.
Ich schenk iem cinthia, 't is doorheid fur ein held, das er zyn zinnen auf das frauwentzimmer steld.
Wel nu hy heeft sijn wil ghedaen, soo is hy soo gy seght cortsuys de stadt ghegaen.
Izabel, minnaares van alonce.
Dijne kompoens, hans ont michel.
Was hy flus, om jouw profyt, deur ons, askaks in 't water ebruid, laeten we 'em weer uit de wyn op visschen, 't kost ons toch gien duit.
Crispyn, in turks gewaat, maar van bovenals een doctoor.
Maar ik zou schier vreezen, dat er hachchelyk gien visch genoeg na je zin zel weezen want lievyntje mag wel wat, en tys dobbelt niet mis.
Onnoosle als gy zyt, waarheen verdwaald uw zin, een jonge melkmuil die geen hair heeft aan zyn kin, kan die u meerder, als een wakker man behagen?
Maar belie, je moest me dan ook wat belooven.
Ik blyf uw dienaares tot allen tyd.
'k versoek vriendelijk, datje men eerst neer laet.
Schoone izabelle, indien.... izabelle.
Hoor ariaantje, ik laatje staan, jou kwaadheid zal wel over gaan.
Selver in dese goeje tyding van de vrede met engelant, hoorje niet als klagen en karmen.
Daar heb ik geen kennis aan.
In alle zaaken, behalven daar in, dat ik juist dit vaers moet laaken, ben ik heel met hem eens.
Zie neef, dit is een point dat al vry wat bedied, en t geen men eerst bewyst wanneer men t zelve ziet.
Dies blyf ik hier, myn schoonder heeren, by dit myn duplycq persisteeren, by denegatie, en zo voort, sed cum expensis.
Ja en de nacht daar naa, was ik een van de padden, die elk een brandend licht op haare ruggen hadden.
Maar k ben geaffronteerd dat wil ik wreken.
My lust dat volk zo dikwils niet agter t gat te lopen, waaren t actien, of rentebrieven, ik zouwze deeze middag, op de beurs verkopen.
Wel, griet, ik heb liever dat je wat aars doet, als dat je zo mal praat.
Nu 'k twyffel niet of gy zyt daar wel toe bereid.
Hy is t, ik ben onsteld door hem te aanschouwen.
Ook heb ik by ien avecaet alrieds geweest om hulp en raed, om, nou ik het in t recht ga smyten, voor my van dag te koomen plyten.
Ie bint altijt de stoutste, al hebje weynigh baerts.
Maar neen, dat zweer ik hem bylyven hy zel mee scheep gaen.
Leonore, gusman, santilane, fabritius,en gevolg.
Ritshart, catrijntje.
Zo gy mijn voorslag acht voor goed, verwacht ik antwood van u t'zamen.
Hola, mijn heer!
Dies ben ik slimmer nu ik leef en ik ben dood, en dat op eene rys o min wat baart gy nood, wat woelt myn ingewand en harsene te zaamen, zy kan dat denken van zyn vryen niet beraamen, o jeugd, o jeugd ziet toe en let op uw bedryf, maar onze scholerfert, wat doet die met een wyf.
Wel von twein is mein meister?
Wat zal ons noch overkomen?
Hy liep de deur uit, zonder spreken, en heeft wel tienmaal om gekeken, of hem de djabel zat aan t gat, zo schrikkig was hy, wel!
Je weet dat huybert is een snaak, doortrapt, en koen, die sullen wy in 't gewaat van myn papa gaan kleeden, want zy sijn omtrent een, van lyf, en ook van leeden, als is hy jong, men maakt hem wel wat oud op 't oog, zyn spraak is mee wat grof, syn weesen mee wat droog, zo dat hy hem wel sel na vaders weesen setten, en soeken roelof so syn komste te beletten, op dat ik karel kryg jan. myn juffrouw gy doet wel, want karel na ik sie dat is een hups gesel, in 't spreeken wel geleert, en geeft ook klem van reeden, en roelof na ik sie is lomp en grof van leeden, en schynt een ligte vink, en bars gelyk een rop daar word geklopt.
Ik kom, om u bekent te maaken, me juffrouw, dat gy zekerlyk uw broer haast zien zult.
Dit's weer dien uytgelaten vent.
Dr. brabbelaar, benard, broershart.
Terwyl gozen komt, danssen ligthart en drinkaart saa men, binnen monds zingende, eenige passen van een' minuet.
Francois, reinhart.
De schouwburg heeft dikmaals voor dezen met boertige stof aangewezen, hoe dat men boozaartige wijven kan temmen in hunne bedrijven.
Nooit hoorde ik zang en woorden paaren, zo net en kragtig evenaaren, natuur heeft u getrouw bemind, begaafd gelyk haar troetel kind.
Nu gy my hebt gewondt met uwe schoone oogen, en dat het rijcksbestier nu staat in mijn vermoogen, door afzijn van de vorst zoo gun my dan, als heer, dat ik, wanneer de zon zal neemen zijne keer naar 's werelts and're deel, u in de tuyn kom vinden of 'k neem die stoutheyd aan my zelfs, mits een beminde dees daat door zijne min altijt verschoonen kan mijn leytsman is de min, dies ik de vrees verban.
Myn hart gaet my noch op, als 'k mag die teerheyd zien my dunkt ik word weer jong als ik de jonge lien zo zoet malkand'ren zie liefkozen, streelen, vlyen, herdenk ik met geneugt myn' oude minnaeryen.
Of is hier iemand die wat zeid? heerman.
Gelyk gy ziet, mon sinjor.
Hoe na is t om myn wyf?
Leonora, krispyn.
In vaerzen aan byzondere maat, noch rym, gebonden.
Hy komt genoeg te zeggen, vermits hy uw bedryf hier door genoeg verwyt.
Ja, k raakten er mijn vader kwyt, al was het toen zo groot niet.
Nou jan, tre saft, gansch duizend muizen!
Want de eer van een meysje is teer, en bizonder zig onder jonge gezellen te begeven want begon de liefde eens aan t koken te raaken, zo leed ze ligt noot, om schip breuk te leyen gelyk een schip dat door storm aan strand, of op een klip aan stukken stoot.
Goeje morgen myn heer.
Het zijn bedriegers 'k wil men leven tot zukke streken niet begeven.
Vader, vergeef my dit misdryf.
Ik bid, heeren, geef een weinig audientie en zwyg beide stil.
Ik zal haar eens door pieternelle doen haalen dat gy zelfs beoogd, wat dat gy op myn kind vermoogd.
't is eer in deeze tyd, mevrouw, indien een man, die naar de waereld leefd, meesterssen hebben kan. izabelle.
Maer segh my baes, wat kreeghje in uw schoen voor eenen sinterklaes?
Heer schout, 't gaet vast 't is niet in twyfel te trekken.
Niet anders, als dat ik je, zonder jouw zedigheid te verwild'ren, 't portret van de hedendaagsche kokketjes graag af wou schild'ren.
Zie daar 'k beloof u by myn hand, ik schenk u aanstonds tien dukaaten, kunt gy myn izabel bepraaten, zo ver, dat ik haar maar ter vlugt, eens openbaar myn minnezugt, die ik tot haar.... joost.
Wel hoe is t tryn hebje t weerom komen vergeeten?
G'hebt ongelyck, gy sult haer gramschaep meer onsteken.
Zy hebben oock gelijck, want ziet het is een strick die lange jaren duert, voor een van twee haer leven.
En sloeg jy 'er niet wel op?
Gut dat is wel gepreezen wat wilt gy?
Ja hadse soo hiet niet geweest daar sou wel een brackje haar komen hebben vrijen.
Is 't al in order wel geschikt?
Wel klaar wat is er te doen, klaar.
Zy heeft reinier.
Hy bid u aan, mevrouw, zou hy u niet beminnen?
Al zou het hiele dorp omkeeren, zo zel jou seun myn swaen weer eeren.
Of heyt hyje eens gebarbiert.
Zo deeze jonge heer verstand heeft, zal hy merken wat ik beoog, hy zal... maar laat ons t uit gaan werken.
Is t nodig dat ik u hier van de uitlegging doe?
Loop flippyn jaag me al die gekken maar na binnen sluit elk terstond weer in zyn eigen hok, en zet die nieuwe kommesaal in nommer elf.
Kom mevrouw, mevrouw, kom ras, uw zoon is aan de deur, hy komt nu regt van pas.
En niet fransyn.
Eelhart geeft joost zyn paspoort.
Hoor wijf, ik leg iou strax deuz' riem om lijf en lenden, of serbaris die moetme schenden, zoo jyme daadlijk niet vertrekt.... lais.
Jonker jan. by my te koomen eeten.
De maagdemelk werd steeds van haar geplengt als of het water waar de schagermart, met al haar boeren, kan haar op ver na niet toe voeren al de eijeren, die zy gemeen verbreeken om het wit alleen.
In 't kort, 't is een borst daar ze me behouwen zou konnen zyn.
Siet, soo ghij noch eens spreckt, ick strax u backhuijs snoer.
Ick schick voor d'eerste keer, met hem te gaen braveeren.
Ze is van myn heer.
Wat doe je, philippyn?
Dat s goed, maar hou nu op meer in de kist te stoppen.
K hou noch van ecus noch dukatonnen ja k twyfel of ik die voor t draagen hebben wou.
Help, help, help, moort, moort, och wat komt ons over, och mijn man, mijn man.
Wil je hier de duivel bannen?
Jan. mit deisen stein, mit deisen stein, die gek wil een ander van de pokken geneezen, en hy weet geen raad voor de zynen.
K zeg hou jou handen van me gat, of anders krygje, voelje dat?