floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Niet alles want ik weet, indien hy quam t'aanschouwen uw overschoon gelaat, dat die in hem zou brouwen een lust, dat hy, om u, zich zelfs verliezen zou.
Wel hoor, gaat de dijck langs, en sla gins dat landt op, na dikke tijssen toe, omtrent een uur hier van daan, daar zulje achter een tuin zoo een oudt zomerhuisje zien staan, daar leidt het omtrent die deur.
Zoet vermaak van onze jeugd, duur, ei duur zo lang wy leeven!
Begin, maar, maak t wat kort, en snel.
Maar gy, mijn heer geronte, u is niet onbewust hoe ik zoo schendig met een storm van knuppelslagen uw rug.... gerontes.
Wat raet nu, dorstigh hart, hebje niet wat gemorst.
Confrater dat gingh wel, wat bruyme die waerdin?
Mijn lieve angnietje, ay gaet toch zo drijvende, heen, en belegje zaek doch wel.
Terwyl de vrouwen, haar jeugd, voor meerder vreugd, verkoopen zo dat de ouwe, als aktheon, met hoorens moet lopen.
Maar van onze zeven zaaken eens gesprooken, ik verlang het hart uit myn darmen, dat ik eens myn voetjes by je zal moogen verwarmen.
Is dat fatsoen!
Govert, na 't leezen, scheurd het aan stukken.
In de kooken.
Wel neen de maaltijd voor mijn schoone.
Wel, frederik, wat port u nu tot zwijgen?
Het is maar regt naar eys gelyk het ook betaamt, en mogelyk den turk die werd hier door beschaamt, waagt het maar voor u zoon, hy kan u maar doen sterven, wat kooken, braaden, of voor 't alderminst wat kerven, gelyk men wel de bly, of andere visschen doet, en als dat is gedaan, werd ligt de turk zoet, gustaaf.
Philidia, alonce, izabel, elize, philippyn.
Kristina, jan, uyt.
Men kan den grond niet weeten.
Hoe, na sempronius!
Arnoldus, op 't uiterst onsteld weg gaande, zonder te kunnen spreeken.
Och, 'k ben gewond, ik ben geschooten.
Krispyn die heeft 'et heel verbruid 'k beken, het ziet 'er slegjes uit.
O vagebond, o schelm, o bedrieger, stond et in mijn macht, hoe zou ik je havenen, al zou je 't van je leven niet na vertellen.
Ergasto, wilt eens ras na mijne dochter loopen, zegt dat den keizer komt van avondt hier te gast, dat zy haar houdt gereet, en op mijn zeggen past, om zijne majesteyt de handt te koomen kussen.
Holla hou!
Ha, ha, ik hebt al door de reegel van praktijk, om 't gout zonder smeer aan de handen te doen kleeven, zag ik gaaren eens mijns gelijk.
Hoe veel percent wilt gy meer als de premie geeven, die hy ontvangen heeft?
Zo stout, en onbekend zynde, in iemands huis te koomen, en zyn goed zo vry, als het uwe, aan te tasten, dat is ook, dunkt my, tegen de constuimen.
Die leggen t'huis al gereed.
Men heer olof ik zouje raaden, als een vriendin, datje niemand tot'et houwelyk dwongd, teugen zyn zin.
Izabel zacht tegen ferdinand.
Zo dit zyn hoogheid wist, hy zou u met fatzoen wat anders zeggen hy s geen man om zulks te doen, gelyk gy zegt.
Iantje riep zy, kinkel, o iou lange scharreminkel, wat doet gy van het bed?
Ho, arlekyn, myn besten vrind?
Dan doe je lyk een meid met eeren want ziet, wie weet of hy op jouw, licht anders niet verlieven zouw de meeste vryers, och, zo zy heur juffers zagen gesteeken in een dienstmeids pak, of zagen zy een meid haar juffers kleeren draagen, 'k verzekerje, zy ruilden strak.
Ik zel jou die stoutigheid uit peperen, dat wil ik sweeren, ik ben zo kwaad myn heer, dat ik tot my zelf niet kan keeren, je zult te mai uit myn huis, verstaje dat?
Zeg my hebt gy wel ooit iets diergelijks gezien? leonore.
Docter.
Zy zullen ieder een doorgaans by 't gat ophaalen aan ieder mensch schort iets men zou byna verdwaalen in al de praatjes die wat op zyn hoorens heeft mag vreezen ja zelf een die onbesprooken leeft, krygt me zyn beurt.
Wat zel ik zeggen zaartje jans, een mensch en heeft niet altijdt eenderley vlaagen.
Vijf schoone diamanten, den veldheer afgestroopt, met gout aan alle kanten bezet en ingeleit.
Dat dat, zeg ik, hen word benyd, door uw godlooze lasterschriften, door u, wiens brein men hoord te ziften, of niets te zeggen vallen zou, indien men u doorzoeken wou.
Verkies of je na oostindien wilt, of in 't rasphuis wilt leeren zaagen.
Myn heer barnardus, ga jy maar, en zoek wat toestel by malkaar, en laat uw meid een handje leenen.
Katryn, anzelmus, schoonpraat.
Gy neemt te veele moeit' voor dezen deugeniet.
Ik geefs' u aen uw hand, en wensch u 's hemels segen.
Of zo likepot zel blyven, blyf ik ook, daar helpt geen kyven.
Ja het sal best wesen eer we ontdekt worden, datwe ons hier maken van daen, kom wille wy den aep deylen soo laet ons hier in ons voorhuys gaen.
Papa, ik bid..... ernst.
'k geloof het maar pak jouw goed ook by malkaar want je zult met hem vertrekken.
Spreek maar maak geen komme sinken, likkepot.
Gy hebt in als gelijck, casim.
Door m. fokkens.t'amsterdam, by jacob lescaille, boekverkooper, op den middeldam, naast de vismarkt, in 't jaar 1662. vertoonders van de klucht.
Hy is al weg, zo t schynd, zo dat my de artigwaan op t allerfelste pynd want zyn verraadery is klaar genoeg gebleeken, mits ik terstond daar van zag al te blyklyk teken.
Mezetyn gooijt de kruijwaagen om, waar op de kist breekt, daar niet anders dan blaazen en darmen uit komen.
Haatster van trouwe dienaars, knechtverraadtster, die zo een armen slokkert zendt na zulken samson, zulken vent ga, zeitze, daar 's een minnebriefje, breng dat eens by myn zoeteliefje, en als men 't opent, vint men daar juist myn doodtvonnis in o klaar!
Den grooten mogol?
Gy doet u best in de praktyk, ik in de oorlog en myn zuster...... maar, elk maakt zyn fortuin tegenwoordig, en de fortuin begunstigt ons, dat blykt wis en klaar.
Onrust, pleizier, dollenburg, kaalvink, windbreker, symen,    minnaars van adriana.
Wat scheiding wilt gy dat wy hier nu zullen maaken, als twee amphitruoos, die eens zijn van gelaat, voor ons verschijnen wie het nu is in der daat kan men niet weeten, wil het ons ter deeg verklaaren, om onrechtvaardig ons met straf niet te bezwaaren.
In geenen deelen 't is myn gewoonte, myn manier al schilderend te praaten 't kan verveelen noch walgen, en het geeft een zwier aan iemands weezen die geschilderd word.
,, ach ik ben verlooren!
Wat lapten ik meenig glas met fransse nectar in me gat, want het was me in langen tyd niet gebeurd, zo dapper te smullen, en wy bragten de prys tot zeeland op, daar ging me braaf onze hande vullen, want yder matroos, kreeg vyftig gulde buyt gelt alleen voor zyn hooft, en daar me weer in zee.
Dat ik, een weeuw'naar, nu omtrent drie jaar geleeden, op uw goedvinden, met neering, een weeuw, weer in den echten staat ben getreeden?
Ik zou wel haast wat zeggen, broertje.
Ieder zot heeft zyn marot, myn speelpop is de likkepot!
Ik niet mijn ongeval moet wezen opgehoopt.
Ook moet de deugd hoewel beklaagd niet blyven zuchten want alzo wel in bly, als treurspel ja in klachten, ist aangenaamer, dat de deugd daar wordt geleerd, dan dat daar de ondeugd, of de zonde in triomfeert.
En word niet nazons edle geest gebrandmerkt, als ofze onervaren te los en weelig was geweest?
Laet vijfentwintig worden bezetten wacht vertrouwt.
Ik beloof 't.
Hoor vaar, zeg ik, al woonewe in 't kattegat, in bender in gewonne en gebooren.
Wasch meinter, dasch ich kein nietertausch triffelik kin?
Beloof je me, dat je jou vlyt aanwenden zult, om te maaken dat de jonge juffrouw het lyd?
Oct. is uwe reys nu naar sicilie, mijn heer?
Dat zel een blaau oog zyn.
Hoe het dan voort sal gaen sal de tijt wel leeren, maer kom gaen wy hier van daen.
Wel, schoft, het lykt, dat jy met ons een beetje lacht weet jy niet, dat men hier soldaaten van de wacht den naam van stoepen geeft?
O groote vorst.
De oude philosophen hebben niet vergeefs gezegt in de vrouwen is niet, dat de mans met reden kan behaagen, als alleen het huwelyks goed, en de juweelen die zy draagen.
Kom jufvrou maecktje ree de tijt genaeckt al haest.
Ja, wat meer is, door de zoetigheid die ik in dat letter kaauwen vond, sprak ik te met wel woorden van een vaam lang.
Mijn lust niet, want de saus die doet mijn noch te seer.
Toen had ze een theetje gedronken, en dan moet 'er een zakkertje op zyn.
Nou moet ik onse kees wat soppen gaen, t is toch een rechte pimpelmees.
Welk een groote spyt!
Die zeggen dat liegen zondt is  betoonen heur bottigheidt.
Neen, wild sulke reeden staken, myn heer die heeft het ligt maar eens uyt spot gedaan.
Wie roept daar zoo verbaast, wat of dat weze magh, casim.
Maar zeg me eerst zonder gekscheeren, wie van je beiden kwam hier voor drie dagen eerst met ons van lissebon?
Dat gaat plyzierig, ik zou mee wel haast in de bogt springen.
Onze landen alleen zullen, by continuante, mogen drukken, doen drukken uytgeven en verkopen, verbiedende daarom alleen en een ygelyk, de voorsz.
Ligthart, jakomyntje, drinkaart, roemer.
Myn heer, zeid ik, ik bid dat gy het my vergeeft, gelieft te weeten, dat uw mond een misslag heeft.
O neen, ik kan u niet beminnen, wyl ik geheel en al myn hart geschonken heb aan uwe broeder.
De knoop is vast.
Niet hooger, of gy zult verstooren mijne zinnen, schoon my al duyzende beminde, t is al niet.
De koorendragers die zoo leuy binnen dat er t hiele lant van waegt  worden de hoorens op t hoekje van den hel  dicht aan t hooft of ezaegt want ze zouwen aars niet wel deur de poort kunnen raaken en van de takken  zach ik de duivels hechten tot moortprieme maaken  en dobbelstienen.
Al hoog genoeg, wyf, of t zou tusschen ons duikers honden.
't is al goet gelt.
Jaa mijn vorst zy zijn zoo uytgeleezen, dat elck besonder schijnt, een oorlogsgodt te weezen.
Uw zoon en neef scheeren met u de gek, let maar op 't geen ik zeg.
Of me tien of hondert schrijft, 't scheelt maar een o, ik verstaame op die greepen, 't moest ook wel een slechthooft van een kassier zijn, die daar niet op is gesleepen.
Carel, voor den gedaagden, dupliceerende.
En vreezent dat haar vuur, mijn waat'ren zou verdroogen troek ick die gants by een, en heb die opgetoogen.
Van achtren in de tuin daar zynde, kwam hy zacht, gelyk een hoender dief, toen in het huis gesloopen toen is hy dadelik de trappen op geloopen, kwam op myn kamer.... pedagoog.
Die fransche sop, pottage, die soupe de franse, en een poeletje, hoor, antande foe?
En zal die zuivre min, die ik gevoel in t hart, zyn glory, en zyn loon verliezen?
Waer wil dit heen, myn arme zoon, het vraegen word ons al verboon.
Dee 'k wel?
Licht heeft hy 't al gedaan.
Zieltje, geef me uw hand, en gaan we ook na beneen.
Ik wist niet, hoe ik met leezen, en met landsluiden te spreeken myn taal genoeg zou onderhouwen, weinig dacht ik, dat zy ze hier zo rabraaken zouwen.
Volckert, droncken zijnde singht1. de droely, wat ick ben soo krom, ick weet my nou gien raedt, 'k wou dat mijn vrou was lam, en stom, soo dee'se my gien quaedt.
Niemendal?
En na dat hy my is beschreeven, is hy een hoovling, in wel leeven.
't schynd dat gy moe zyt vrind jan. ja, dat is 't dat men deerd is dit de herberg daar de messageer logeerd?
Ja twintig sack te weeck moght hy ruymtjes halen, 't wasser oock soo net, jou oog most dwalen als ier maer in huys keeckt, alleding evejuist in ware niet as gemeine burgers maer as heeren 'ehuyst.
De eer, de eer alleen, houd haar in haare pligt. vergeefs is al het sluiten met wachters binnen, en van buiten het allerzekerste is, in deeze staat, dat zich een man op de eer van zyne vrouw verlaat myn zorg voor willegond wist op deez grond te bouwen.
Maar denkt gy me een van beide in slaap te wiegen, gy zult uw zelf, niet my bedriegen.
Dat zy geheel is naar zyn zin dat hy hem met haar schoonheid wat wil vermaaken, en wat genuchten... santilane.
Wat zyn dat voor fantazyen, die door je harssens ryen?
Want ghy bent rijck van goet, en ick een slechte meyt, oock heb ick mijne trouw een aer al toe geseyt.
Hoe kwam j'er?
Maar ik weet 'er men weer deur te redden ben ik zijn meid geweest, nou ben ik zijn vrouw nou wil ik het na mijn zin hebben maar dat stinkend aas is oorzaak datwe zomtijts niet wel leeven.
Is het ernst, of zegje 't uit jok?
Twie jonge borstjes, 't zyn notaris klerken.
Wilt dogh zijn nootlot niet weerstreven.
Zel je men heer zoo in zijn eer raken?
Kap key, comende uyt het keyschool, verhalen schersende 't geen sy van d'een en d'ander verwijtelijk aldaer hoorden maer kapkey beweert sijn meesters lof en eer, wil den vuylbecken en pasquilmakers met noch een harder roskam, als der desen afsmeeren en afrossen waer dat hem eyndelijck sijn baes de waerheydt meer te melden af raed, sulcx hy gehoorsaemt, verdingende aen den toehoorders sijn tegenwoordigg voorslagh op sijn woord, voor goed te keuren, of anders haren naam en faam, t'harer schanden, eeuwiglijk in den steen te willen houwen, 't welck niemandt toestemmende, gaet'er heen.
Wel kedaer, het is gien leugen!
Daar is een paartje, geeft'et me.
Combien omtrent de wiete hondert snaphaen.
Gy groote en hooggebooren heere, de naam is trifaldin van hem, die nu heeft de eere by u te spreken, met zijn langen witten baert.
Dats goet, soo hebje een baet, verstaeje dat wel, ick ben een man met eeren, wat bruytme dat vel sou jy seggen dat ick 't geboeft liet gaen om drinckgeldt, dat selje mijn bewijsen.
Ik sal u pompen als een hoer vertrek of ik wil u besweren dat 'k strak u bey sal bastonneren.
Men ziet hoewelze veinst aan haar gebloosde kaken dat zy ontsteken is met groote minnenijt.
De min is koningin van onze hart en zinne.
Wie goede reden volght, ontgaet die ydelheden, waer hy mee keymals wordt bevochten en bestreden.
Na ickse inde schael mijns redens heb gewogen, soo hebbense haer selfs veel eer, als anderen bedrogen.
Daar komt 'er begut al een aan spanseeren. twaalfde tooneel.
Ik ga mee, ze zoume toch met stokslaagen dryven.
K wil zeggen, was voor dezen daer t briefje zo veel waerd, wat zel de reis dan wezen.
Zo, t is zo wel.
Met een' algemeene toejuiching verkreegen heeft, alle bedenkelyk heil en zegen te wenschen.
Al koste 't honderd koppen en duizend guldens, 'k zweer dat ik me wreeken zal.
Bertrand, leander.
't verdroot hem eind'lyk zo een staat, van elk veracht een beter toeval heeft tot brussel hem gebragt, daar, vol van zorg, belaan om aan de kost te koomen, heeft een spaans kapitein hem in zyn dienst genoomen die zeer verliefde held heeft hem agent gemaakt van zyne liefde, en zo is hy aan geld geraakt hy weet zeer aardig na zyns meesters mond te klappen, en veel pistoolen van dien gek zo te betrappen hy 's medevrijer van zyn meester zelfs, door konst geworden, en staat hoog in deeze juffers gonst.
Je bent genoeg verschoont neen, ik wil dat niet verzaaken, zo een wandelingetje aan de zeekant zal my op 't hoogste vermaaken, en myn vrouwtje geloof ik ook voor my ik weet van zee, van schip, noch haven, noch bootsvolk, noch ree.
Dat's waar f'lipyn, dat magje nog wel eensjes vraagen.
We zullen zingen als twe kriekjes ik ken noch zo al wat muiziekjes en jy kent ook noch, hier en daar, een liedje op 't oude en 't nieuwe jaar.
Ick sta of ick sot ben, om dat ick nu van daegh so schand'lijck bedot ben was hy een man van staet daer was niet aenbedreven, ick leefde dan op hoop dat hy mijn yets mocht geven, dit moeyt mijn aldermeest, hy soent en drinckt voor niet 't geen ick aen andre doe, is nu mijn zelfs geschiet ick ben nu oock in 't gilt, daer helpt nu geen klagen, wel daer sijnder soo veel die horens moeten dragen.
Te deezer stond ontfange want geen trouwverbond met andren, hoeft hy voor te duchten.
Heeft dan het huwlijk iets, dat u zou doen mijn zuster.... kornelia.
Wel, kryn, jaep knollen, laet jy jou arme wyf zo sollen, en stae jy op den dyk en kykt, al iens, gelyk ien cat, die prykt.
Zo men spreekt van buitenspoorigheid.
Stoepje met het gelt.
Maak drie reipaarden klaar, je zult mop reis verzellen, wy kunnen dezen nacht een schoon end weegs te paard afleggen.
Jou snode guiten bruit met jou koten en je duiten na bommel toe.
Knypaart, griet, jorden.
Zeker, in dat geval, inwoonder, vrees ik ten hoogsten voor u. gy, en uw huisvrouwtje neering, leeft t'saamen zo twistig dat ik 'er voor gruuw, ja verhuizen zal moeten, en daar door tot een besluit werden gedreeven, om heer koophandel, die my lang gevryd heeft, het jawoord te geeven.
Flist en flest.
Pakje weg, kom nooit in myn gezigt, en doe gelyk ik zeg.
Neen jas.
Ja, ten waar dat je vrouw de heeren kost beweegen dat men jou uit meely, om haarent wil, ophangen liet.
Beloof je 't my?
Men vaar dit hoorende, wou men inwoonder te raspenburg maaken.
Ik ben niet geintresseerd maar je spreekt met discreetsie.
Je hoeft hier voor niet eens te vrezen hier is in 't minst' geen zwarigheit.
Hoe komt hy in dat weitse pak?
Ia was ik daer soo gek dat ik men aen een swijn er knorren ging versteuren.
Hendrik, karel.
'k verstaa dat raadzel niet.
Laat ik om hulp na huis toe gaan.
Hoe heeft het dezen nacht gestormt, geroesemoest en gewaait!
'k gae voort, en luister mit gemak.
Zo gy alleen naer het gebruyk der woorden ziet, een waenwys en een zot het zelve bediet.
Nu jy oud zyt, praatje zo.... flink.
Deur ons, franzyn?
Wel, 'k sal u komen vinden in u vertreck.
Zingende en danssende.
Arnoldus, horatius.
't is goet, maar hoe veel geld is 't wel het geenge hebben moet?
't is my leet genoeg, dat wy in zo een nederige staat moeten leeven.
Spaenskoopman.
Stil, myn heer laat ons hem hooren, en zet u hier by me neer.
Krispijn, zijnde tweemaal in 't midden, als metridates wil spreken, zo gaat hy after metridates om, en herneemt zijn eerste plaats.
Gualterus, een oud advocaat, en oom van konstancia.
Kom, spreeken wy hem aan, en zetten wy 't hem eens ter dege op zyn' consjensy.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze universiteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Tot die uitlegging hoord meer tyd, als de tegenwoordige gelegenheid wel lyd.
Alsoo ons vertoont is by de tegenwoordige regenten van de schouwburgh tot amsterdam, dat zy supplianten, sedert eenige jaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten tooneele gevoert verscheiden werken, soo van treurspeelen, blyspeelen als kluchten, welke sy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maaken doch gemerkt dat deze werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luyster, soo in taal als spelkonst souden komen te verliesen, en alsoo zy supplianten hen berooft souden sien van hun byzonder ooghwit om de nederduytsche taal en de dichtkonst voort te setten, soo vonden zy hen genoodsaakt, om daar inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy omme redenen voorsz.
Iae wel, kijeren ziet, hier wat raet gaet mijn noch an, dit opsnappertje wil mijn man noch met een deegen te lijf, komt hebjet hert inje vleys soo vecht tegen een wijf, ick saljet hert inje hant geven, jae by gans bloet.
O gelukkige prinses!
Tut, tut, klaryn zal heel wel maken, dat hy die zwaarigheid licht zal te boven raken.
Hou je kloek, en spreek stout.
Nikolaas.
'k meen niet voor haar zot te gaan.
Zich dar tswei goldene ducatons, ein rossenobel, ein carolus, und tswei ducaaten, und in mir komfer hab ig er noch etligge von den slach.
Zy zullen mooglyk wel weer te recht koomen, en zyn ze in de stad niet, zy zyn noch niet uit het land.
Men kan jouw niets verduistren dus weet je ook wel dat ik daar niet na wilde luistren maar tweling geestje lief wyl ik jouw daar voorken, zeg ongeveinsd of ik wel reins gesturven ben?
Daar komt hy al weerom, benevens onzen waard.
Ja, en noch oude amsterdamse maat.
Is't soo?
Waarom verloor hy niet in zyne elende 't leeven?
Wel, dat 's my lief te hooren ik kon hem maar door reputaasie, en ik doe u beiden dan, hier over myn congratulaasie. katryn, tegens knypaart.
De vrouwen zijn dan slechte leken?
Liefde, om alle fraaije kunsten en wetenschappen in haare liefhebbers aan te queeken, heeft my de vrijmoedigheid doen neemen, om u ed dezen misantrope gedienstig op te offeren.
Mercurius, het principaal, hoe duivel komt die in de zaal?
G' hebt dit wel voorgenomen maer 'k bid' u broeder, soo by u noch een'gen haet of vyantschap berust, dat gy die sincken laet, en u partyschap togh in vrientschap wilt verand'ren t'wijl 't broeder soo behaeght, leeft vredigh met malkand'ren.
Jan de rolder.
Heren, burgers, klein en groot, rijken, armen, weeuwen, wezen helpt hy uit hun groten nood.
Neen ook weet ik niet dat ik iets heb misdreeven.
Dien je van de gelegenheid, ons nichtje is mooi, en daarenboven het ze poen, twaalf duizend guldens is gien drek.
Sinjeur jeronimus, wilje my beloonen, ik zal de stad op en neer gaan, en man en maagd naar de juweelen vraagen.
Soo is 't , dat wy de zaake en 't verzoek voorschreeve overgemerkt hebbende, ende geneegen weesende, ter beede van de supplianten, uit onse rechte weetenschap, souverayne maght, ende authoriteyt, deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteeren, accordeeren, ende octroyeeren mits deezen, dat zy, by continuatie geduurende den tyd van vyftien eerstkomende jaaren, de werken by het voornoemde kunstgenootschap onder den titul van nil volentibus arduum, gemaakt zynde, ende als noch gemaakt werdende, binnen den voorschreeven onzen lande, alleen zullen mogen drukken, uitgeeven ende verkoopen.
Terwijl ik hier mijn koets verwacht en nimmermeer zou zy tot mijn vermaak, of dienst, van al haar leven my beter onderhoud, als 't uwe, kunnen geven.
Ben ik al in den hemel eer ik ben gesturven?
't magh leggen, en ick gae na zijn vaer, die sel ick rondt uyt seggen dat ick niet langer begeer huys te houwen met zijn seun, ick sel eens sien wat dat dien babock let.
K zel toonen, dat het me lied is.
Veel beter kon men zulk ien steiloor niet betaalen.
En tierd je aan of de dood je naakte, maakt dat men versteld staat over je uiterlijk gebaar begin jy maar saartje, ik zel je moeder roepen, of ik dapper met je waar verlegen.
Wel anders waren de vrouwtjes op gien kandielmaal geweest.
Uyt de kijk vrouw, daer zel ikze je op verkoopen, zuyvere maagden ayertjes, ik heb die hennen in onze schuur apart laete loopen gien haan het'er over ekraft, daerom neemdze maer vry op mijn woord.
Elf andere dragonders.
Wel hoe, staet stil, wat geckje met de boter, hoe raesje dus, hoe is het hier gelegen, schaemje voor de luy, wilje praeten, staet stil, en praet te deegen, 't is hier een volle buert, wy sijn hier licht gehoort, van d'eene labbekack of d'aer.
'k wil niet gebruid zyn met je brieven.
Want de een verkrygt en de aar verliest door u zyn bruid.
O joris!
O neen, o neen, ik zel dat voorneem laaten steeken, jouw reden zyn gegrond, t is my gebleeken ik pryz jouw overgroot verstand.
Het staat hier al gereet, grootje.
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit aensien ofte reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daar in yets onbehoorlykx soude mogen in flueren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daer van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in t ge heel ende fonder eenige omissie daer voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz.