floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
,, 'k zal niets bestaan, ,, dat onbetaamelyk is, myn eeden, ,, verbinden my hier toe.
Zo dra ze kwaamen had ik in er doen geen zin, ze gluipten zo.
Wie had zyn leeven zulke dingen geloofd?
Hou daer klaar, kluift men die bientjes schoon of, en gaat men dan voort weer op je gat zitte spinne, en eeter men wel brood toe.
Men moet de hooggeboornen achten, en al die groot zyn van geslachten.
Joppe geeft na de zang zyn meid een kus.
Kun jy latyn?
Hoe gaet het al mevrouw?
Dat hem de drommel voort de nek breek daar hy gaat.
Ik zal hier niet lang staan om je te beleezen.
Aan den konstlievenden heery.
Om t'geen dat ik versoeck, kan ick't u niet weerleggen ferd.
Comt in mijn kint van minnen nu, nu sijt niet beschaemt, waer blijfde comt vry binnen.
Neen, gy moet edeling, dat jonkertje beminnen, dat popje van t zallet, die al zyn schonen tyd met amourettes, en galanterie verslyt, die t dwaasheid noemd zyn hoofd met koopmanschap te breken dog ik gebiede u hem voortaan niet meer te spreken, het is een lanterfant, een weetniet, die in t minst van dactiehandel weet, of tragt om door de winst, die zulk een koopmanschap voor zekerlyk moet geven, te zyn in top van staat, en schat, en eer verheven.
't kan met meer reputatie geschiden, dat'er over schiet, als dat'er komt te kort.
Vaar wel, den heemel met zijn zorgh steets by u woon ladis.
Ik ben zo ontsteld, dattet werk heeft, dat ik myn adem haal.
En dat, dewyl zy heur voor kwaa geruchten myden, hy haar vermeetelheid in alle ding moet lyden.
Hy is na myn huis, want in t ryden vroeg hy, wie ik was, waar ik woonde ik heb het op schrift gegeeven op zyn bee hy zei dat hy my recommandeeren zou om zyn huwelykze voorwaarde te schryven, en daar zou hy me noch eens over komen spreeken.
Daar is nochtans zo iets in 't zuiver aadlyk bloed, dat in het burgerlyk zeer zelden is te vinden als per eksempel, iets heldhaftigs te onderwinden ten dienst van 't vaderland, is eenen edelman als ingeschaapen en daar weet nooit burger van.
Om dat je zo rond, op zyn oud arleveens, met me gaat, vriend, zal ik 't jou verklaaren.
Gaat heen en zoek na jou 's gelyken.
Tegens den oudsten kwieryn.
Wordt vry allegaat ziek, kzal je geneezen, mediantibus.
Een klap op de kabes, iou maldit rapaes, snaphaen.
Ja zo je langer, als een oogenblik, durft blyven, zoo zal ik jou die ooren lustig wryven.
Van iets, dat uitkomt, ooit te zeggen, het is goed schijnt by die heer een daad van een onnosle bloed maar dat's eerst wijs zijn?
Houwt uw rust mannen wel hoe!
Vremt dunkt het u niet, dus op zyn paaspronk voor het ligt, en in den dag te treen.
Ay juffrouw schrey, ay schrey niet meer geen dood mensch komt door schrayen weer.
Margriet laat de maakelaar uit.
Ik stond door dit geschreeuw op t punt van zo te sterven schoon ik niet zeeker wist, wat of ik denken zou voor die trouwlooze my verklaarden, hoe ontrouw zy karlos was geweest, en vorder my deed weeten, dat zy een weduw was, en margareet geheeten, dat al haar poogen maar alleen was aangelegt, om my myn bruidegom tontroven, t geen haar knegt en snoo bedriegeres gemaakt had, met verlangen om myn beminde lief, zelfs in haar arm te ontfangen zy melde vorder, hoe dat hamet, haar den turk had omgekogt, die zy schold voor een fielt en schurk om dat zy van haar doen had andere gedagten, dat karlos aan zyn boot my op het strand verwagten.
Onze amstelse nimfjes hebbender niet by 't was al, harteke lieveke, 'k zal 't ou brengen wa begeerde gy?
Van selfs wat of dit doch beduyt?
Je waard heerlyk betaald, indienje iens hier over uit de kunst wierd afgesmeerd, jou rechte kakkerlak daar je bend.
Wanneer uw beste vrind, door heimelijk verraad, of door quaa streeken, na uw goed stond, of uw staat?
Ik ga want ik moet in myn huis nog waterenbrei roeren, en des zo neem ik myn afscheyd, met deze reen.
Voorrede deze gelyke twelingen, uit de menechmen van plautus getrokken, al voor eenige jaaren uit verkocht, en niet meer te bekomen zynde hebben wy goed gevonden de zelve op nieuws te laten herdrukken, en daar weder eene voorrede naauwkeurtger by te voegen de redenen waarom wy in alles dien geachten roomschen blyspeldichter niet stip gevolgd hebben welke voordezen van ons in de opdragt zyn gegeven dat den leezer zoude moogen zien, dat de veranderingen, daar in gemaakt, niet by geval, en onbedachtzaamlyk maar met opzet, en overleg geschied zyn.
Voort, krom jou rubben, vat de fyl aan, als t behoort.
Dat is nommer ien, wel wat of hier endelijk uit zel broeijen.
De kassier zel te vyven an je herberg komen.
Ik weet naauw, of hy t is, ik twyfel aan myn oogen myn oordeel my verleyd, de sinnen syn vervlogen.
Wat is 't mijn waarde lief?
T gebeurt nochtans wel, dat een blyspel hooger toon en taal vereischt, wanneer een vader op zyn zoon, of meester op zyn knecht vertoorend, raakt aant kyven.
Dat isset seker, jaa 't, soo komtet oock by dat ick nou een rock dreegh mit soo veul soomen, en lappen, in soo dick van vet, men souter mit broot messen ofschrappe, of mit pollepels van schuymen, koocktement mit loogh, daer ick wel eer jen gebragoent wammis droogh mit jen op staende kraagh in geboort om de randen, mit twie pluysse mouwe in geborduyrde panden, in een paer boxxens van 't beste stof openeyt.
Is dit op het veurhuis passen, opdat niemand ons verrassen, noch by een zou vinden?
En dat nors gezicht, datge op my slaat?
Ik zal jou mores leeren.
Hoor, liefje, laat het u niet verdrieten, noch berouwen ik houd u voor de myne wat 'er tusschen ons geschied, raakt ons beide, en roert and're, zelfs onze ouders niet want daarom hebben wy malkanderen trouwbeloften gegeeven.
Als ze weg vaaren.... warnaar.
Maar k heb iets anders tot zyn last, het geen gy hooren zult een zaak, die my in toorn en gramschap fel doet blaken daar ik verzoek, dat ge een verklaaring van wild maaken t geen deze heeren, zelfs met eeden voor t gerecht, gestant doen zullen ach?
Wats dat te zeggen, och, och, vader, vader, ik hoop immers niet dat jou gedachten na trouwen staan.
Dan was kopernikus de gekste gek der gekken.
En dan was't noch erger, dan zou de laatste dwaling slimmer dan de eerste zyn.
Dat zel geschien.
Wel spaansche druipneus, zot der zotten, dat beurt de wyste die 'er is.
Help alleman!
Wat drommel zie je doch in die verbruste knoet, eelhart is duizendmaal mooyer, en veel beeter opgevoed.
Bedroefje ook niet al te zeer, angelika, wie weet hoe lang dat hy of gy noch leefd.
Ja moeder, is't geen fraey keerl?
K heb t u gezeid, ik zal my blindlings op de trouw verlaaten van myn vrouw dit s myn begrip, dus zal ik leeven.
Jonker jan. ey, carel, laat eens kyken.
Uw broer doet op die wys al ongemeene slagen.
Je zult het schoontjes op likken en uitveegen, dat wint weer een maaltyd uit. men zal 't weer goed maaken tegens dat izabel word de bruid. nu, katryn, maak dat alles klaar is, en als je de visboer komt te hooren, zo koop, maar ding naauw, voor dartig penningen aan vooren en bak ze, met wat lamp oly, in de pan wy zullen van avond eens smullen, dat het wat deugd ik heb 'er recht lust toe.
Ay lief zijt niet gestoort, dat ick hier dus verbaest nae u toe quam getreeden, daer sal ick u in haest vertrecken, of de reeden, alsoo ick in de maen quam gaen, vol fantasy, om met mijn waerde lief, wat van ons vryery te spreecken met gemack, siet, soo docht mijn ick hoorden daer ginder, dat was volck die t'samen hadde woorden, tot smijtens toe, en 't ginck soo luyd', dat ick verbaest niet wist waer dat ick mijn sou bergen met der haest, niet dat ick was verbaest, gelijck de bloode guylen maer om mijn eer alleen, socht ick mijn te verschuylen, want hadmen mijn gesien, hier twistich in der nacht, wat soud' ghy, waerde lief, seght mijn, hebben gedacht?
O man!
Laat zien eerst geef hem myn, wel hy is passelyk vol ik beloofje als crispyn, en knegt met eeren straks u huwelyk klaar te maaken, en dat met vaders zin.
Dat is te zeggen, dat men slimmer niet kan noemen, als zulke, die 't beleid van and'ren licht verdoemen, en niet eerst acht en slaan op 't geen by hen geschied, en wat zy zelve doen.
Als het vader belieft.
Deez dokter schijnt vry wijs te wezen, na dat ik uit de brief kan lezen.
Maer, jannetje, wat voor koeck hebje?
Myn wyf zal brood mee brengen, ik wacht ze alle oogenblikken weer hier.
Ook hoorden ik een van deeze drollige knevels zingen, wy sullen hem dwingen, met snaphaans, en klingen.
O dat doctertje, dat doctertje, zo men zijn gansche leeven zou beschrijven, ik geloof niet dat er een comedie op de schouburg vertoond word die zo veel verandering bevat, als by wel heeft uitgeregt, ja hy is ook als de bonte hond bekend deur de hiele stadt.
Heer karel, nu heb ik de zaak in staat gebragt, gy moet het eind van 't kluuwen vinden.
Wat leit ons daar aan gelegen?
Want het verstrekt voor vriendschap, en geryf.
Ei zeg katryntje, wil niet liegen, zoek jy my ook wat te bedriegen?
Ik zal eens zien, wyl ze in 't notitieboekje staan.
Doch wacht uw loon, philippyn, meester koppelaar.
Aan vragt, en voorts aan drinken en aan eeten 'k moest leeven onderweeg sinjeur, dat moetje weeten.
Ja toch en op dat gy mogt merken, hoe veel zo groote dienst kan op de herten werken, schenk ik u dit.
Maar toen mijn werk al heel opgestelt, en vry verre opgemaakt was, vond ik my zeer verlegen om dat men de kunstwerken, die men invoeren wilde, ook zelf uitvoeren moest.
Zy voegen 'er by, dat men dien liefhebber, indien hy zoo afkeerig niet van de logika was, klaar bewyzen zou kunnen, dat hy vast aan een van beide zich schuldig maakt, of een' groote losheid, of een opzettelyk bedrog.
En ook is dit alleen de reeden, dat er zo veul raecken uit er fatzoen, dat de onvermoogene, de wel vermoogene alle dingen willen nae doen en dat ken immers gien duur hebben, die moeten'er zelfs konzumeeren.
Zy bidt aan u casim.
'k verstaa niet dat gy hier zult slaan!
Hy heeft vreemd volk, daar hy wat zaaken, mee redd'ren moet, en effen maaken.
Ik kan niet bedenken wat, hem is geschiet, sou hy na huis toe zijn gelopen, en laat hy dan de kerkdeur open?
Ambroos bespiet waer maey vande mart commende,met het cappoen in gaet kosen klaegt over jaquelyn, hy ontmoet haer en laet sig wys maechendat hy bemint wort hy maeckt plaets aen jooren wien jaquelyn gehoor geeft.
Zou je hier, als een viesneus, zitten te pryken?
Nu, laat ik de tabak daar onder loopen, die hy, om dat de tyd hem niet verdrieten zou, voor uw reekening onderweeg heeft weezen koopen.
Gy weet, myn vader schoon hy goet heeft, dat hy gelyk een kaalen bloed leeft.
Roept, myn heer?
Ze praet om jouwent wil zo maer daer 's niet bedrieglyker as de vrouwen.
't is of ik hier wandel over distelen en doornen!
In het cheese ryjen voor zich zelfs, steekt wel niet heel veel maar inde gevolgen, die der dikwils uitspruiten.
Zie... benard.
Voorwaar, k ben met de vrouw begaan.
Wel hoor, daar gint op staat een stik van een ouwe muur, daar een kerk pleeg te wezen, genaamt sint lambert klim daar op, en wilt in 't minst niet vrezen, als daar sint lambert komt, in wat gedaanten dat hy hem laat zien maar wacht tot dat hy driemaal vraagt, eerje hem spraak gaat bien, bidt dan om 't geen je wilt, hy sal je 't al toelaten.
Wel de vent is mal, ik heb van myn leeven zo suffisanten gek nooit gezien.
Hoor praat my toch van hem niet meer, zo gy gesteld zyt op uw eer hoe, hier een dochter van vermogen, zou die zo 'n ligtmis dan gedoogen?
Veur my ik consenteer t.
Daar zyn al een deel, jonge dochters, die daar door, tot groote misslaagen zyn gevallen.
'k moet haer getuygenis gaen geven, dat ick heb haer schrift en wil doorlesen 'k hoop in dees duysternis noch eens verlicht te wesen.
Dat s woor, doe hestze in de greep wie de pracher de loes, woo hest tot et den gemoockt?
Hy beeld hem in, na 'k zie, onmogelijke zaken.
Jou moeder zal licht daer weer wezen, maer in dit werk valt niet te vrezen.
Ken jy 't an my niet zeggen?
Dat hof gebroeidzel, word hier in valenzen stout.
Ogh stelt hier in jou hert te vreen, 't geschiet om best.
Ja, zo even, en deen is danderen slechts uitgelei gaan doen, hier dichte by.
Ik moet het bekennen, 't is waar.
Vlien wy op des vorsten woort, om alles op re zoecken.
Tryn, de kwakzalver.
Bedaar, sinjeur, bedaar men moet de moed zo niet verlooren geeven.
Zy veinst zich ziek te zyn, en zal haar kamer sluiten van binnen, opdat daar niet eenen mensch van buiten zal konnen in zien, noch inkomen.
Ia wel diwertje, had et grietje pieters niet gedaen, ik had ook thuis e bleeven diwertje.
't is hem vergeeven zie nu hoe ik u wil beminnen.
Se kan de mans te ongenadich aftouwen, sy moght wel school houwen om de andere wijven te leeren, 't is haer professij, jae trouwen.
Zy brengen arlequyn en gille gevangen, en kapitano word in flaauwte op t tooneel gedraagen.
Vaar wel, kunt gy hier door myn min betragten, zal u voor zeeker als myn ziels verlosser agten, agste tooneel.
K wil zeggen om de bruid, die moei my had beschooren, heb ik uit krevekeur myn meeste geld verlooren, ik had geen zinnen als ik speelde, en was in t naauw, omdat myn nicht my gantsch geen hoop gaf, en ik gaauw getrouwd moest zyn, mafoi, k ben zonder dat ellendig, want lukt het huwlyk niet, o reintje, k zalder schendig aan ryen, vrees ik, zo myn nicht my niet verlost, of la comtesse want met de eerste fransche post verwacht ik ma ruine.
Og joris fransse, myn hart begintme in myn lyf, als een wagen met vier paerde te hollen.
Jeroen, dibberig, leonora, ferdinand, eelhart, hillegond, philippyn, christiaan als een doctor, antonet, rabbelaar schryvende.
Ik doe maar een schoone boezelaar aan, en wou myn kap wat verzetten.
Zy gaan na 't huis van den marquis toe en kloppen.
Jy weeten jo wol hoe dat ik deur ein groet ongeval mein budel kwiet rookte, ond dat joe komerooten mi den zulften wedder belaafden, wan ik'em to wolde looten dat he mien kleider andede ond der berenhuter geit in meinen schien by der jonfren door oet ontsteit onze kwestion.
Het oude koffyhuis, of de haagsche mercuur gehekelt.
Wel, wat leit daar voor een dier?
Maar of ik tamboer was, ik waar altyd verleegen om geld, dog ik raakte tot venlo in t garnizoen met nog vyf hondert mannen, en daar ging ik uyt vryen naar een meyd die was al tweemaal uytgebannen, ja tweemaal, wat dunkje, is het niet een braven naam?
Jo, zo je zegd, is it togangen man je heft mi den potsen gespield, oder ik loot mich hangen.
Wel jurre, ik zel het doen.
Is 't mijn schuld dat gy geen vryers krijgt?
Ghy schijnt ontstelt mijn vorst, wat maalt u in 't gedaght casim o graaf!
Maar, zai hy, jy hoeft niet te vrezen wy kommen weer, zoo 't iuipeter belieft, zai hy, wy gaen niet ver.
Zy bezwymt, en laat het schilderytje van leander vallen.
Zy zouden 'er niet meed' uitrechten geen van hen zou de prijs bevechten.
Wat moet een mensch al draaven, en werken voor de kost hoe lang zal ik nog slaaven?
,,ik loof ien dolle hond het hum in 't bien ebeeten.
Nu zie ik niets, als inkt, papier, en pen en boeken hier zwieren door het huys, en daer en zyn geen hoeken, die niet een boekekas of lessenaer beslaat.
Wel wis. symen.
Datje't wist... maer, nou ierst gedronken.
Dat men 't er op aan lei, ik loof dat men er wat uit zou krijgen.
Ik bidd' u, zijt zo goet, en wil in my verdragen die zwakheid, die 't begin geweest is van uw dagen belet aan my toch niet te brengen in het licht, 't welk u ten dienst kan zijn, een wijs en geestig wicht.
Ik zal uw heer doen gees'len, u doen hangen.
Ick weet een yder sal my hertelijck bedancken, dat ick hem heb verlost van die keywormsche rancken, waer door hy van sijn godt van's werelds ydelheen onwetend wiert verleyt.
Jan. wel jochem, 'k kan de deur niet vinden.
Wel kom binnen t zel daer beter val hebben.
Fobert, hartje, saartje.
Brandt  brandt  brandt water  water  water.
Myn leeven hoorden ik van geen oelke, ik wouw'er myn naam niet veur geeven.
Gevalt zy noch de prins, ik toon my licht vernoeghd mijn liefde tot zijn deughd is door dees daad gebleeken ik gaa, en zegh mevrouw, dat gy haar wenscht te spreeken.
'k heb noit geweten, dat deze zaken, op die wijz' zijn toegegaan.
Terwyl myn verw verbleekt, myn schoonheid my verlaat, zo is 't rechtvaardig mee dat uwe min vergaat 'k zal zelfs gelooven dat die vlam haast zal vermind'ren, en aan onze echte min in 't minste niet kan hind'ren. maar denkt eens evenwel wie gy zo zeer bemind, dat gy door deez' meestresse in groot gevaar u vind, houd u geheim, ontveinst, verbergd 't geen gy zult krygen, de grooten konnen in haar liefde niets verzwygen.
Goen avond, vrinden kom, zeg ons voort waar dat de vrouw is van die man.
Eelhart om de hoek van de deur, truitje, willem, herman.
Die zal ik eveneens handelen k beloof t je maar bro gaan we binnen k ben moe ren heb noch niet gegeet.
Ontzet u niet, om datge een onbekende ziet, t zyn uw merites en uw gaaven, die u de waereld om doen draaven, op vleugels van de vlugge faam, die melden uw doorluchte naam, en schoonheid, waardig om te aanschouwen dies kon ik my niet wederhouwen, noch rust bekomen nacht noch dag, voor dat ik u, volmaakte zag.
Indien gy iet van hem begeert, zo zeg 'et my wat dat u deert hy heeft ons menigmaal te voren byna ten heiligen gezworen, dat hy geen moeite, noch voor al ook mee geen koste sparen zal, om u in als te vreen te stellen.
'k ben genoeg gebruyt geweest met u gekekel, 'k ga na den and'ren toe, die sal my soo ick meen gehoor verleenen, en meer luysteren na mijn reen?
Non wou k je wel niet kennen een wijf te vreesen, hoe, je moetse anders wennen, en setten na je hand, en seggen, daer doet dat.
Zijn roem, daar hy verbeelt, dat yeder een voor zwigt zou hy voor al den roem geens veltheers willen missen.
Nou weet je t, maak er staat nae, je moet er wel op letten.
Op conditie, dat jy in de paalen van geschiktheid zult blyven, en geen buitenspoorigheid noch zotterny bedryven want weg te loopen, of iets diergelyks te doen, voegt geheel niet aan dochters van jouw fatsoen.
Met dat praaten verloopt de tyd, geef neef dit brief je als hy het geld hier morgen vroeg in huis bestelt, je kunt het ook wel door een kruijer laaten haalen dan moetje die sinjeur betaalen, daar ik dat goed van heb gekocht, dat gistren is in huis gebrogt ik had hem uitgestelt tot morgen ay!
'k sal nu mijn pothuis niet verhuuren maar treden in mijn oude huis, ontbloot van twist en hels gespuis.
Kleed jou maar voorts heel an, 'k wil met je straks vertrekken.
Wat helpt myn klaagen zo je my toch weg wilt jaagen als een hond maar 't zwwerje hier by sint jutmis vagevier... hartman.
Waar benje filipyn?
Want elk wordt ryk in quincampoix.
Die haagsche poppen moet men stellen, by opgeblaaze waterbellen.
Cornelis witsen, oudtburgermeester en raadtder stadt amsterdamen gedeputeerde ter vergadering van harehomode heeren staaten generaal, c. mevrouwe, d'ondanckbare fulvius zal voor d'allereerste maal ons nieuwe schouwburgh de prachtige gardijnen doen openschuyven.
Dit zweer ik by mijn vrouweeer!
Hoe menigmaal heb ik jou stoep door 't geroep, by dees blaaderrijkke linde, met mijn tranen wel geboent en gesoent, janneken abrams mijn beminde.
Zou het minne schande weezen?
K heb achterdocht zien strax ten hemel vliegen, maer viel als lucifer uyt dien verbeven troon want ongelijcke min is ydel, ja heur loon bestaet in druck, en rouw, hoe kan ick my verblijden?
Filibert, geertruy, joris.
Waard, filipyn, fop, tys, eelhart waard.
Dan wil ik 'er u nog wel een vereeren, dat op het zelfde voiske gaat, zo meugt gy 't, beste kameraat, als gy aan 't zingen trekt, te zaam' van buiten leeren.
Dat zal het my wel doen dus worde ik, op een sprong, een man van goed fatzoen.
Roeland freerikx.
Iochgum, die leanders kist met sijn bultsack en waetervaetje naer boort kruyt.
Jae wel kinders een doodtkist gesien, dit 's een misselijck teecken dit is een voorbode van jou doodt vaer, je sult niet langh leven, jou glas is uit geloopen, mijn lieve maet, denckt vry om de doodt 't is gedaen, je bent verdroncken, 't selje haest begeven.
Aan de minnaar van de alderleelijkste juffer in de verloore zinnestraat in 't verkeert verstant.
Jeroen, eelhart, margriet.
Toch myn moed zo tegen weezen?
Tryn, bregje, kniertje, joost, teeuwis, in een rosbaar.
Ik zeg dat jy gezwint te rug gaat of ik zal er op in stooten.
Al kwam jy noch zo mooi te praaten, en gaf hem geld, het zou niet baaten.
Warnaar, frederik, maakelaar, geertruy, jacoba, flink.
Ik konsenteer het dan, doch alles op bewys dat jy getrokken hebt die hoog veurschreeven prys.
Och peetjen hebb'je hem 't gadt uit gejaeght, och die arme man, ick schrick door al mijn leden, ick krijgh'er een grillinge van sel hy nou sijn leven niet weer komen?
Piet pothuis, swaantje, krelis, fobert.
Jou ouwe luispruik, maak je potzen moogje vreezen, ik leg jou, uit vermaak, strak de oogen op de wang.
Maar, welk een hoop kan hem noch over zyn gebleeven, die nimmer trouweloos kan worden in zyn leeven, die u zal minnen tot de dood hem van u scheid, zo gy behaagen schept in de onstandvastigheid?
Iae wel ick segh, 't is veel, hy siet of hy al hinck, bestevaer denckt om een dootkist, en niet om te vechten, wilje mee als de luy, alle kromhouten rechten, en dat met misverstant, dat kan toch niet bestaen.
En beter lot voegt aan zo veel bekoorlykheen, en niets scheid my van haar, als slechts de dood alleen.
T is waar, dit treft my tot in t binnenst van t gemoed, dog ik hoop door de list in zo veel tegenspoed, nog eens de lauwerkroon van onze min te stryken myn vrind, heer trouwhart, gaf my dikmaals klare blyken van zyn opregt gemoed, t geen zorg voor vrinden draagt, dies heb ik, steunende op zyn gunst, het weer gewaagd om in deez nood aan hem een toeverlaat te vinden.
Ik wilde wel eens weeten waar zy die grootsheid heeft geleerd, dat zy haar nou zo weet te draaijen, en de kop zo begint in den wind te steeken?
Jy zyt, en blyft het oude zotje komt gaat met my, ik zal u wel, gaan brengen daar 't wel weezen zel, ik heb een nicht, daar vry veel heeren, zomtyds den tyd wat mee passeeren, en gerard, welk een droevig kruis, heeft my gestooten uit den huis.
Gerontes, scapyn.
Heb je t dan niet in t zin me weer te geeven?
Theodoor sal morgen mee van sulck ryen weten te spreeken och!
Och, jufvrouw!
Wat ik hebben moot?
'k geloof niet, maat, dat zy haar moeder zou gaan roepen.
Ik ben u dankbaar, heer, voor uw' getrouwen raad.
Waar blyf je zo lang, jonker, als je vader jou roept om je te spreeken?
Myn heer ik bid, wilt doch uw opzet wat verzagten, en noch twee dagen slegs, eer dat gy voort gaat, wagten, myn zoon is noch van huis, ik wagt hem, elke uur met geld voor u, die tyd is immers kort van duur.
O fulvius, wat zijt gy aan mijn min al schuldigh!
Wel wat ontzaglyker herkules ben jy!
Maer hoe sal florestijn verbaest staen, en ontstelt als hy op tafel sal u hantschrift vinden leggen?
'k heb, voor myn sterven, terwyl gy, na myn dood, maar, ik leef noch, myn goed zult moeten erven, een man gevonden, die, als ik, spaarzaam is, vroom en vroed, en braaf van lyf en leden, waar aan gy trouwen moet 't is een aanzienlyk man, en in 't beste van zyn jaaren.
Waar word je opgehouden, dat men jouw niet en ziet?
Ick magh hem vollegen, en hooren wat hy preeckt, waer sulck een goede schijn van ware deugd in steeckt.
Ja wel jufvrouw, je zendme heen, en 't is zo jouw wil, maar ik wouw noch wel een woordje spreeken, zo 't je gevil.
By spreekt.
Hartogin, trompetten en gerucht hoorende.
Qualiteit, het recht van deze privilegie, voor dit zinnekluchtspel, vergund aan de erfgenamen van j. lescailje.
En door diergelijken leven te toonen, datmen, als men wil, zich minnaars maakt? magdalene.
,, dat's vyf... en twee maakt zeven, ,, neen, ja.... neen.... vyf en twee maakt zeven, niet goe lien?
Ik kom van daag.... iacomo.
't is de dienstmeisjes haar dagelijks hanteeringh, want van haar huur kenne ze zoo kostelijk niet as juffers gaan maar 't spruit al uit dief, of hoerery, want dat hangt men kaar gemeenlijk doch al aan.
Wie heeft ooit gevonden een jeugdig hart, dat steeds schroomt de wonden der liefde uit smart?
De windhandel, of bubbles compagnien.
Hy seyt dat ick te nacht, uyt pijpesteldery, hier heb een gor gestoolen, en ick weet nergens van meester clement.
Ik hoef geen half jaar, geen dag, meer school te leggen, indien ik worde wou een deftig advokaat, ik ben geleert genoeg, myn tong die slaat de maat, en kan de mensche, wel taal en antwoord geven, karel.
Wie kwam ooit zulks te hooren?
Wel, steltse dan in 't werck, maer wilt voor al togh swijgen watter in 't vat is.
Lief uw gebieden is my een stale wet, mijn waerde, niet getreurt, verlaet de een zaemheydt.
Karel binnen iacomo.