floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik daar op handen en voeten gekroopen, en over eers over hooft 'er weer uit, hebje geen loopen gezien, 't was of men de drommel achter 't gat was, zoo lichten ik men schoenen.
Ja wel ik weet niet ze mogt op 't mat koomen, hoe dan toe?
Welk een pya!
Gedaan in den haage onder onzen grooten zegele hier aan doen bangen den xix.
Spotje met me, daar ik van droefheid meen te verstikken!
Die heeft ook haar woord gegeeven, en wil niet uit de kamer gaan daar zy haar zelf heeft opgeslooten, voor dat gy beiden dit zult hebben toegestaan, en onderteekend.
Myn arme kind, mijn zoete hert!
Benje buiten zinnen?
'k versta dat mee, ik zal hem deur en weer deur steeken ik zwel gelyk een pad, en brand gelyk een vier.
Daer juffrou.
Wat dunkt 'er myn heer van?
't is een harde zaak!
,,waer of hy zich mee mengd?
Jan. wel dan heb jy geen kleine fout.
Het is een list juffrou, daar gy dien ligte vink wel mee verbanne sou.
Hebt gy my dan al uw straf gezonden?
Neering.
Verlaat my niet, maar wil my uw getrouwheid toonen, als 't al te strenge lot my zal verkeerd beloonen en als de naare dood op 't laatst verbeelden zal de deerlyke uitkomst van myn treurig ongeval breng myn beangste ziel, al stervende, in gedachten dat ik, niet lang geleen, my kon gelukkig achten, zelfs buiten myn verdienste en zo 'k in al myn druk te buitenspoorig klaag en scheld myn ongeluk, toon, toon myn stoutheid dan aan myn verliefde zinnen, bestraf my die, zo laag, zo hoog heb durven minnen, onreedlyk in myn hoop, onwettig in myn vlam, en dubbel strafbaar, zelfs toen zy eerst aanvang nam.
Ik loof hy heeft my heel vernielt, myn lichaam t'enemael ontzielt, zo dat myn geest al is gevloden, en wandeldt nu al by de doden maar 't is te veel behay gemaakt, wy moeten vechten dat het kraakt.
Als men dan die hoogberoemde trappen van eer, gesagh, en staet versmaed om op te stappen?
Dat leid er toe.
Wel wat schort jou te stoten, schoonpraat.
Ghy maeckt het domme vee tot minnen haest geree, dat sy heet, gau gereet sijn te springen t sy groot of kleyne mee.
Wat malle dingen!
Zy slaat, en jaagt crelis t heele tooneel rond.
Confrater, nu zo is t u beurt maar, maak niet, dat jou boksen scheurt, of in de naaden komt te splyten, gy kent, zo lang t u lust, nu plyten, en braaf verdedigen uw zaak, ik zal t aanhooren met vermaak.
Kom laat my uit den huis, sely, ik ben te schrikkelijk vervaart mijn leven zel ik niet meer komen daar het spookt of waart.
Gozewyn. niesje.
Men most slechts zo wat actecepteeren ende wat schrijven, o!
Op zyn verzoek zo moet zulks dan geschien, maar k waarschouw u, ik wil den anderen niet zien.
Daar heeftze wis iets mee uitstaan. achtentwintigste tooneel.
Ze willen 't roosje uyt jou tuyn plucken.
'k zie klaar dat hy my heeft bedroogen door de schyn.
't is wat te hart, 'k beken 't, 't geschied niet, heer, om u te hoonen, maar om u klaarelyk te toonen, hoe 't by gekomen is.
Dan hebt gy reden dat gy pleit maar zo 't nu anders waar?
Werken die reeds gedrukt zijn, ende die van tijdt tot tijdt door haar gemaakt ende in 't ligt gebragt zullen werden, binnen de voorsz.
Nu, meinsje, maak dan t maal omtrent half eenen klaar, k moet naa de noen vyf, zes visites af doen, daar veel aan gelegen is, gaa in.
Die maar, meld uw ondanckbaarheyd.
Myn heer, het wort te met wat laater, maar zacht, daar zien ik jou confrater, gerard.
Twe acties op edam.
Gy hebt heel wel gedaan daar valt niet op te zeggen, huybert.
Myn lieve kozyn, als een dood zo zie jy er uyt.
Govert, dilliaane, barnardus.
Zy moet 'er woonen.
De breef is an ou neet wat schol y mit ein anders mans breef doen?
Speul dan alle mannetjes kweepeeren.
Om dat my nu mijn lief niet zal gebeuren.
Myn heer, ik bid, wil toch ophouden met dit klaagen, ei!
Zeker, 't is zo geschied.
Geef my uw hand, zo zal ik zien, wat in uw leeven zal geschien.
Ik bid, dat gy... lodewyk tegens klara.
't is zo, hy mind maar de eene en de and're zuster en, na ik bespeur, is 't of hy gaaren maaken zou, van de eene zyn liefste, en van de andere zyn vrouw.
Dat hart is al bezet door liefde tot mijn nicht.
Ze stinken of ze in gien ses dagen uit de bolster benne geweest.
Windbuil, barbier, hendrik, hillegond.
Wat dunckje van die vrijer breghje, is die seecker soo beus?
'k zal myn defenzie maaken, uw zotheid zal ik elk doen weeten, in geschrift.
Verslaagen van haar glans ick schijner in te dwaalen, als ick 't u zeggen wil, maar als de naghtegaalen met lieffelick geluyt, begroeten 't kooment light, ontwaackte zy en vloogh, gelijck een snelle schicht, geschoote van een boogh, met starcke kraght gespannen, 't geberghte door en ick, my vinden 't gants verbannen.
Myn heer, bemoei u met uw eigen zaaken, en niet met de onze, die u in het minst niet raaken blyf dan niet langer by die losbol hier, ga heen, heer ferdinand komt met zyn broeder na beneen.
Ai, laat ons daar van zwygen, t geen ik uit liefde dee, hebt gy uit nood gedaan dit spyt me, en doet me schaamte in t aanzigt krygen.
Ja wel, kwieryntje, men hart gaet op, als ik je zie.
Wan y mi wollen leuven ik wil jou in hoogen stoot stellen.
Maar heer schilder, moet gy op der aarde leggen als ge iemand schildert.
Kond gy nu noch niet bevatten, die schoone leeringen, die on waardeerbre schatten?
'k zal, door iets geestigs, u een oogenblik vermaaken.
Sus, sus, 't het honger, 't schaep.
Kik moet hem dan een rayske vyf of zes klisteeren, en een maelke dry of vier doen zwieren.
Spreek op, wat s uw begeeren?
Verzuym niet, wilje wat spoen.
Mijn vorst, de vlam...... hen.
Daar komt d'ondanckbare, wat of hy zoecken mach?
Wil ons verschoonen!
Hier word gehaate woekerzucht, hoe zeer hy waakt met argus oogen, en gade slaat een schoone vrucht, door list en schranderheid, bedroogen, ter min van liefde, die, vol gloed, dien vrucht roofd, en zyn wellust boed aan 't geen daar woekerzucht dacht voordeel uit te trekken gelyk dit blyspel zal, op 't schouwtooneel, ondekken. copye van de privilegie.
Kom, laeten wy maer slechts beginnen, en zonder ons lang te verzinnen.
Want, k weet jy fobert niet meugt lijen en k zal jou ook van hem bevrijen.
Met zeer veel yver teeg ik derhalven aan 't werk, en maakte een stukje, onder den naam van de gestoorde studentenvreugd, 't geen naar maate van myne jongheid, en kleine kennis, zeer verdraagelyk was, en, zoo ik my den tyd van het te schaaven gegund had, moogelyk den lof van een zoet kluchtje zou verdiend hebben.
Ik zou wel gelooven, dat die... magdaleentje.
Wat seg je ieremie?
Ja, maar geen aarde, vriend, hoor, 'k zal 't u eens ontknoopen zy is een lichaam, doof en licht, gelyk een veer dies doet ze makk'lyk in een maand haar ommekeer daar 't aardryk door zyn zwaarte in 't middelpunt moet blyven, terwyl de zon en maan in hunne kringen dryven.
Zie ik alonce daar, durf ik myn oog vertrouwen?
Myn heer.... jasper.
Al die my beleedigen zal ik ter helle zenden, 't is onnoodig, my na myn vyand te wenden, veel min myn zwaard te trekken, want met myn vuyst alleen, met myn vinger, met myn pinkje, met een knip, ja zelve met een van de haaren uit myn kneevels, kan ik meer gaten in het lyf maaken, als gy vind in de grootste visschers netten.
Myn ziel verluster, als zy 't grieksch hooren noemt.
Herstel uw zinnen want myn knecht was deeze geest, die door myn last die rol gespeeld heeft.
Elk in zyn' funxie, past het best.
'k zeg ik ben verblyd.
De jonge dochters zyn waarlyk te beklaagen, als zy aan zulke mannen komen te trouwen.
Nou, nou myn zoete vaer.
De meid iykt wel gek.
Zie zo vies niet spreek uit je mond, dat yder 't hoord.
Flip, uit met een mantel, boender, sleutels, en een stok.
Hoe zal t noch gaan?
Ik hoor hier al mooije dingen, dochter?
Laat ons uw zin maar weeten.
Wat loon... jodelet, wyzende op katryn.
Maar van de ryke heet het, onze maagschap is niet gevonden.
Of hy er ingestooken had!
Zyn ze wat besmeuld, ze moeten jou zo veel te meer behaagen, om dat ze myn' zalige vrouw twintig jaar om heur hals heit gedraagen.
Wy hebben licht'lyk hier goe kompagnie gekreegen wel nicht, als gy van vreugd maer 't minste hoord of ziet, zo wed ik dat uw druk uit uw gedachten vlied.
Vrederyk. zult gy dan niemant van de rechters zelf gaan spreeken?
T is wel gedaan, wy roemen dit uw braaf bestaan.
Nu spreek, wat kuuren rechtje hier uyt, zooje 't niet voort zegt, ik zalje een kamer onder 't stadthuys verhuuren, kom mannen, pakt hem, ik kan 't recht niet kreuken.
Griet, dienstmeid van den waard.
Fobert aassemt swaan in t aangezicht, en zy stoot hem weg.
Hier halfmal, dit's de put.
Dit is voor myn margo, ik moet eens kloppen, holla!
Ze liegt, men heer.
Ken 't weinig, dat gy noch zoud weezen, indien gy, door zulk een waarden band, niet wierd verknocht aan my op dat dit voorwerp u te beter doe bezeffen, hoe gy best de eer verdient, daar toe 'k u ga verheffen.
En ziet of je onderwegen jouw miester ontmoet, zeg hem dat hy hem moet spoeyen ja wel, kwam hy evenwel zo kort te sterven, dat zouw myn van harten moeyen.
Hoe dus, mijn heer?
De koning en panfilio uyt.
Daar zyn veel, gruwelen op t schoutooneel bedreeven, men bragt daar menschen door de beesten om het leeven, daar wiert het muyten en oneenig zyn gesticht, daar bragtmen gruwelen van grooten in het licht, toonneel ontdekte al wat de staats bestiering raakten waar door zy de oppermagt by t volk verdagtlyk maakten, al wat de aarswichelaars bedreeven wierd ontdekt, dat heeft de meeste haat op t schoutoneel verwekt maar wie men nu hoort van de schouburg haatlyk spreeken zyn zulke die t aan stof of wysheit komt te ontbreeken.
Angniet, diwertje, hans.
Nou zieje wel, dat ik ben vromer alsje mient, genagt jey speciaal.
Heer lubbert lubbertzen ik twyfelde terstond of gy hier woonde, want ik veel verandring vond, uw meid, waar van ik u wel eer heb hooren klaagen, schynd haar nu zeedig, vroom, en deugdelyk te draagen.
Wel ja dat gaat al heen maar ken dat danssen leeren, ook niet geschieden, zonder al dat fransch lardeeren?
Hy zwoer me dat hy my zou eeuwig liefde draagen dat, buiten my, hem niets ter waereld kon behaagen.
O ja, zy is daar van gelegen.
Ien klein spaarpotje, dat ik zuinigjes heb vergaard, zouw'er niet veul in klikken, en was op mit'er vaard.
Behalven ik, ik doe 't alleen!
Wat isser nou weer in de weeg?
Je hebt drie kinders d'een zal paaren ze heeft twee vryers.
Didon, hospes, didon, onz' sieval, hooy, mangere, antande foe, monsir?
Want indien ik vernam, datze met den een, of ander gesproken had, het zouw slegt met jouw aflopen, daarom draag wel zorg, en doet me dat ik je heb gezegt.
Wel moeten is dwang.
Ik heb een buurman, die heel schoone hoenders mest, wil ik die koopen?
Myn wyf dan maakte dat ik my op deze reis begaf maar, 'k wil gebrandmerkt, gehangen, gerabraakt zyn, ja noch veel grooter straf verdraagen, zo ik hier na de bruiloft eene dag zal toeven.
Ik wouw wel om een baakerschelling, dat ik met fatzoen al was uit myn huur want ik vrees, ik vrees, het noch zo selleweekens op myn dak zal waaijen, en al wat 'er van komt, op myn kop alleen aandraaijen als of ik de oorzaak was van 't geen onze hillegondje heeft begaan, daar ik 'er zo veel schuld toe heb, als het kind in de wieg, maar, de onnoozelheid heeft toch altyd misdaan ik wil zeggen, dat ik 'er noch af noch aangeraaden heb, noch in de zaak iets heb willen spreeken want, ik dacht, wie hooning steelt, moet lyden dat hem de bijen steeken.
Wy om 't danssen te probeeren.
Weetje wel dat de turk wil, dat ik myn vrouw zal verlaaten, en dat hy, zo ik 'er maar een woord durf tegen praaten, myn kop doen scheeren, en myn huid doorsnijen zal ja, in een paal smyten?
'k moet het hooren gerard.
Laat ze maar komen, ik zal 't wel besteeken.
O hoo!
Kom je dan?
Zo jy de dienaars van zyn kroon niet strekt tot steun.
Zo, zo de heeren staaten, verbieden door plakkaaten, de fransse waaren, in te brengen, o!
,, og baas, wat zel me jou betrekken.
Zy weer zel jyme pryen, vellen, schavuit 'k zel jouw dat zaakje stellen en mit, barlaf, zoo raakt heur vuist hier tusschen bei mijn oogen juist zoo dat ik niet kon zien, of zyme meer sloeg maar als ik alles byme wel overleg, zoo loof ik vast, dat ik wat rauw wierd annetast.
Ja loop maar in, dat zel wel gaan, op dat zy jou hier niet zien staan.
De bakkers die t broodt veul lichter maakten as den eysch  worden er et wicht mit hiete tangen enepen uyt haar vleys.
O ja, dat lyd ook geen verschooning, die klauze is net in dit kontrakt gezet haar naam alleenig, is daar open in gebleeven, om dat ik haar niet heb gezien maar als gy lieden dit zult hebben onderschreeven, zo kan ze u allen, zelf, hier van de uitsleutel geeven.
Jurriaenkeykapper, steenhouwer.
Kom an, ik doe 't.
Wel nou, myn heer, jy weet, dat by sommige van maakkoop die kunsjes noch wel in zwang gaan.
Mijn vader word verwacht, en wil my paren, ondanks de min, die ik een ander draag.
Soo langh ick sulcke pos heb, wil ick om geen andere roepen ick wil wel bekennen, mijn man schaft t'huys soo rijckelijck niet op, de reusel was alleenigh 't gelt waerdigh, ick laet staen de kop.
Vriendin wat zel ik maaken?
En, toen ik zag, dat het hem aan plaaten ontbrak, dacht ik 't word myn tyd.
Maar seldrement, jy moet het zwygen!
Wel luister dan, op dat gy 't leeren meugt van buiten.
K zal u verwachten, heer, en als een prins onthaalen.
En sal hem houwen op de steen voor keyeloos alleen, wie 't is die kom, en meld sijn naem, of swijghje altesaem.
Ik wel, zou ik schier zweeren nochtans, myn heer, men zou uw kost haast prepareeren.
Kom, kees, wil jy niet mee wat schransen?
Al 't geenze dan veur den dag haalen, en dat gaat er al te maal zo glat of, dat er niet aan en scheeld.
Ja, had ze geweeten, dat wy 'er wilden doen op sluiten maar daar wist ze niet af, zy moet met and're kornuiten, kennis gehad hebben.
Wouje 't onkenne?
Maar 't was te nuw van dat ventje met hoenders, honden, katten, knynen en duiven, die hy in ien korf by en kaar zet en brengt ze te koop.
Mijn heer wat hier van is sal ick wel haest verstaen van hare camenier, siet ginder comtse aen, verschuyl u, laet m'alleen ferd.
Vaar wel met deze kus, ladis.
Jou ook zo, niesje.
Zyn hoogheid, heeft gelyk.
Maer bin jy 't niet, die dit gedaan ,, hebt.
Gy, dienstbre geest, ga by de knecht van deeze heer, ga heen, en zegt, dat hy hier violons moet stuuren, en haalt alet, en kaat, gebuuren hier aldernaast, maar wil u spoen, en komt haast weer.
Dat zal ik om uwent wil, gaare verdragen, want ik wou, dat ik de juffer maar krygen kon, voor een huid vol slagen, dan wierd dien ouwe tagryn, na zyn waardy gestraft, die zyn dochter, om eeuwig te klaagen, stof verschaft.
Want die heeft leonoor geheeten en ging mee.
Zyt gy vernoegd, myn heer?
Wat een vreugd, ik staa of ik voor myn hoofd wierd geslaagen.
O ja myn vrind hoe meedoogende ik ben met hun bedroefden staat, kon ik my echter somtyds niet van lachen onthouwen.
Diwertje, zaartje, teuntje gerrits, elsje lubberts, marretje jacobs, grietje pieters, jan klaaz.
Broershert.
Ik heb myn best genoeg gedaan, gelijk je weet.
Al zachjes wilt noch meer toe hooren jy zouwt de meisjes wel bekooren, maar al jou snye en suipe plug, verschrikt'et en houd heur te rug.
Wel sachewis hoe dus quaet?
Datze maar binne komt. vyfde tooneel.
Maar frankbuur, vraag ook nae de beloften.
Jou heer kent die de stem van leonoor wel?
Magh 't 'er opstaen?
Katryntje breng dat volk eens boven op de kamer opdat, als hans koomt, ik de zaak dan te bequaamer, naarvorschen kan, en zien of hy dien broeder kend.
Ik weet dat gy niet graag zoud zien, dat myn eigen dingen liepen in 't riet.
Ik stae vrywillig af van dat begeer'lyk lot, en zweer u, dat ik nooyt zal trouwen aen een zot.
Wel jaap, en kees, zo drok aan 't praaten?
Kom fijtjen gaen wy heen nae doctor kanckerkey die door sijn medicijn de kancker vande key kan helpen en genesen, hoe seer in 't harssenvat gewortelt en geresen.
Wingaren, de deur open doende, wie maakt hier zulk gedruis?
Die afgetrokkenheyd, die beelden, in den geest geprent, verrukken my.
Heel wel, en ongemeen, vervolght die voor van ploegen, dan sal uw acker wel te velde zijn gebrocht.
Wat geef ik haar tot loon?
En voeg de armen en beenen, en al wat 'er toe hoort, by een.
Mijn ziel die zey 't my maar ik heb haar raat gebrooken.
Ja, jan, je zegt dat hy zo gauw is, maar jy bend hem noch al veel te gauw geweest.
Of heb je 't potegraeu in 't hoofd?
Wy weeten hoe wy 't met hem zullen maaken.
Vaer wel heerschip.
Men heer, daar hebben wy niet om gedacht.
Genoeg dan van het hof.
Die heeft hy van een oostindisvaar gekocht, en men gist of deze kelk, door tovery, of door konst, die kracht heeft gekreegen.
K verlies mijn zinnen, nu geveynsde karel loert op vranckrijx ondergang.
Niesje, klara.
Was'er een roch in zee die quam mijn nu aen boort, hebjet gebraden, seght, dan met een aer gegeten, en wordt ick onverdient nu met het spit gesmeten, seght mijn wie heb ick om 't gebraen te halen gehuurt?
En ik zelje door de schout vatten laaten gaaje niet aanstonds uit myn huis.
Uw grootvader, ik, en uw mama, zaagen zulks graag.
Dat zou ik evenwel gedaan hebben, versta je wel, al had je dat niet gezeid, begryp je wel?
De lucht staat ten allen tyden voor ieder een open om met een snelle vlucht maar zeil te gaan wy behoeven ons ook op geen kompassen te betrouwen, nog met oost en west ons te moeijen, dewyl wy altyd de maan in 't oog kunnen houwen dat is de noordster daar wy op aan zullen gaan en dat is het punt waar op het voordeel van deeze maan compagnie is gemunt.
Waer wilt gy henen mijn soete philipin phil.
Koen, meinaart.
Zoo redt ich atreus zoon, door wijsheit en bezinning, als hy die schoone, aan haar vader weder gaf.
Ik ben al graegh om dat te weten.
Ontfang dan 't huwelyk door list en of 'er iets in was gemist het geen zyn luister mogt verdooven, laat dat aan u geen hinder zyn, noch straft het niet door 't van den schyn u 's oogen heel en al te rooven zo zal het geen daar in misstaat, 't zy taal, of styl, tooneel, of maat, zo veel misnoeginge niet geeven dewyl uw naam, die deugd afmaald, en by een yder roem behaald, staat op 't spels blanke hoofd geschreeven.
Na wolfertbuur om kley.
Marritje jacobs, verlaat me doch niet in deezen noodt.
Sta op, dochter, ik vergeef 't u. ernst, tegen nikolaas.
Groothart, dronken zynde.
Die met een zot, of met een laelyk mensch durft slaapen, zal zich aan zyne staat, en rykdom slechts vergaapen, en smet lafhertelyk het edele gemoed, dat met een schoone ziel te zaame is opgevoed.
Govert, dilliaane, barnardus, katryn.
Zy doet niet open.
Nou wou ik dat je heur ging spreeken en zei hoor leentje hoor ik moet je iets zeggen van dien armen bloed, die van de liefde gek zal worden, om dat je laast eens op hem knorden, 't geen hy toch niet verdraagen kan, dan vraagd zy wis, wie is die man, die om myn liefde zot zal raaken, dan moet je 't heur bekent gaan maaken, en noemen my zeg dan al voort, ei zoete meisje geef hem 't woord van ja, jy kund hem licht geryven.
Jan, tegens coen en flip.
Des ziet gy wel, dat men geen schyn moet achten mits die steeds doolen doet door valschheid van gedachten.
't is wel te proeve diwertje, datjer gien onkosten in heb gespaert, maer de jonge zeun, dienewe nou wel iens te zien.
En aert en klaesje.
Bertrand, bartholomeus, elizabeth, trui.
Ga, ik ben weer uw vrind die kleene schutter, die zelf al de goon verwind, verjaagd de dood die in myne oogen was te leezen.
Het is zo wel, de dag schynt aan te breeken, gaat nu maar heen, 'k zal u daar na wel spreeken.
Is dan die wreede vrouw, in gunst tot my verscheenen gy voed myn geest door t sap van trouwe wedermin, myn rampen syn voorby, myn klagen houw ik in?
Maar, die brief, die brief leid me zo zwaar op de leden dewyl myn verfoejelyken handel stryd tegens alle billykheid en reden.
Ik geef haer, ik verknogt'er aen eelhart, 't is gedaen maer, weet gy waer hy woont zeg, dat hy kom zyn min met saertje zien beloont.
Je behoorde zeeker deernis te hebben met een armen bloed, die ten minsten een paar daagen, om een halven ryksdaaler arbeije moet.
Anzelmus izabel by de kaers beziende.
Zonderling niet, als in den ochtenstond heb ik zo wat leggen dommelen en slaapen, en zederd heb ik zulken rekking deur mijn leeden gehad, dat ik niet gedaan heb als leggen geeuwen en gaapen, zo dat ik geloof dat er wat koorts onder loopt, ik kon het niet langer op houden, ik docht ik mach wat leggen gaan.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min de zelve onder onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen oktroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gekontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve oktroy in 't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
'k wil nu verzekert zijn, of zy my mind.
Wel laat het ons eens hooren, dan kunnen we oordeelen of 't zo fraai is als jy hebt gezeid.
Waar 's nu myn hangebast?
Dit alles wel onthouwt, en waeren wy alsdoen niet saem dry jaer ghetrouwt?
Jan, een boekverkoopers jonge, neef van tryntje.
Byzonder maar, jy denkt om slagen?
Die met het overschot wis van myn geld gaan stryken, ten zy vianen my voor hun vervolging dekt.
De zachtheid van een vrouw, kan my het best bekooren, daar, in het tegendeel, uw deugd u maakt gehaat.
Alonce, izabel, elize, philippyn.
Alardus ay wilt my dat verhaal vergeeven, myn vader is nog in het leeven.
Is noch 't gezelschip niet by een?
Wees niet verlegen, lief, waar ik u brengen zal 't is in een huis, daar gy vry zyt van ongeval zo 'k u tot mynent nam, zulks zou zich licht verspreijen.
Dat s drie, dat s vier, dat s vijf.
T is zulken wilden droes, hy stak nu lest een vent, van boven door zyn mondt, tot door zyn achter endt.
Gelyk ik t jou beloof, zo zul jet zien volbrogt.
Hoe, gy uit het geslacht van govaard met de bult?
Den zevenden may, 1697. korte inhoud.
Jan. laat los, wel, is dat tieren?
Waarom zetje dan voor jou deur, hier translateertmen alle taalen?
Veur klaar?
Ik zel ien buurwijf twie of drie mee bidden.
Zwoer hy niet onlangs, dat jy nimmermeer zou trouwen, ten waar hy 't goud, dat hy gemaakt had, zou beschouwen?
Myn kleutertje, gy schynd te lachchen om myn reeden.
Kom, reik jy zeme toe, ik zelze wel omdeelen, kraemvrouw, hou daer kijnd, teuntje gerrits, en elsje lubberts, ay tast tog toe, ist al zoet genoeg?
By gommen, sulck een eer is't ambacht noyt geschiet.
Jonker blybert klopt aan de deur van augestyn vyfde tooneel.
Nu gaa men wacht u errenst.
Ja heer raasbollius, dat's vast.
Daar komt mijn vader aan den hartoogh, sempronius, rudolphus en arnoldus uit.
Dat weet ik wel wat meer?
Ik denk, dat jufvrouw daar op, als op jou, ereis kakt.
Neeltje. gozewyn.
T schynt dat de slapgod door nieusgierigheid gedreeven, wil weeten, wat voor smart de min al weet te geeven, maar hy kan my geen rust verleenen in myn nood, want al myn rust hangt van alonce af, of de dood.
't ontfangen van soefletten, was nooit affront naar alle wetten der eere, als die het dee, daar door geen moeite zocht 't is wel wat harder aangekomen, als ik docht, maar 'k bidje, spreeken wy wat zacht.
Ik weet wel, moeder, dat gy my zoo weynigh acht.
De vryer in de kist, kluchtspel.
Mijn snyers buyrwijf, bloet!
Zeg, dat joost ze aanstonds opvangt, en bind ze een zak voor 't gat zy zal, door angst, dat schoon beslag wel weder geeven.
Wie dacht ooit zo gekroond te weezen door zyn vrouw als ik?
Gozewyn, niesje.
Wel, wat dunktje?
En ik moet de meeste schuld draagen, dat myn man van een koopman tot kantoorknecht is vervallen, daar ik nu zo sober en zuinig leef.
Och ja moer, ze zijn zamen deur, en saartje zel in de kraam.
'k hou niet van al die zottigheen.
Margriet, lijsbet, iacomo.
Zyn neef behaagd het zelf.
Wat speelt hier me, ist spoock oft een geveynst bedrogh?
Zoo jy dat kunt doen  zoo zel ik je veur jou kunst betaalen.
Zeidze noch niet op deeze uur dat ik de beker heb, en dat onze klaar de zilvere lepels gaat verkoopen?
My dunkt niet een van haar verschynd, waar wil dit heen?
Wie, ik zeg u deezen, zal uwen bruidegom nu weezen.
Ik heb je an joost verloofd, en k zel myn woord ook houwen.
K weet dat hy zich vermaakt in zulk een zoet o ja, ik kan myn vreugd, myn liefde niet betoomen.
Is dit de trouw, die ick versoecke voor mijn eer, ach waer het niet geschiet, t geschieden nimmermeer.
Boon brood!