floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dus praaten al die wulpsche en jonge gekken die al hun buitenspoorigheen in kleeding, ommegang, en zo voort, in t gemeen alleenlyk met het is de mode tans, bedekken.
Van ondere tot booven, dat is 'eseyt 't hooft haer, den baert, knevels, wijnbraeuwe, in al watmen onder ruyg telt.
Waarom rand je ons an?
Dat glas is te vol voor joffrouw, zeid hy, schenkt de helft daar vry weer uit.
Staek dit geleert gesprek, myn heer zou 't zotheyd noemen want hy maekt enkel werk op onverstand te roemen, en haet al, 't geen naer geest of wetenschappen zweemt.
Mijn heer ik zal u niet meer hind'ren in uw min.
Crediet, maakkoop.
Jy dient waerachtigh wat gesmeten, datje deez malle grillen staekt.
Hebt gy, t geen u belast is ontdekt?
De duivel komt mit hondert duizent nikkers.
Je bakt me die kooltjes van dag, tot dag en houd je maar arm fyne kneepen, om te zyn in t beklag.
Jerusalem de wet der kristenen op t graf huns heilands zien hersteld.
Weesrijmik zal hem zo onthaalen, dat hy nooit weer na dit huis om zal zien. achtste tooneel.
Men moet wat in de waereld waagen.
Signoor geronte.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de supplianten, uit onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, conzenteeren, accordeeren ende octroijeeren mitsdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz.
Leonora, zuster van karlos.
En dit moet ghy weer hebben.
Jonker jan, carel.
Kort om een meisje is zwak en teer wat zouw toch darme sloof beginnen de sterkste moet het altoos winnen.
De vrindschap moet wel meest aan zulke zaken blijken die 't meeste weegen.
Wistje al myn crediteurs, k weet, reintje, je zoudt my beklaagen.
Eelhart, terwyl nikolaas hem wil doen gaan.
Fynman, ruim de zaal, en laat ons de tafel over want gy zyt deze plaats, noch de eer die wy u deeden, niet waardig.
Orisa, lambatisa, schoemisa, coerkernoetes, coekernoteel.
Door heymelijke liefd' quam menig vorst in ly.
Gy kunt in rotterdam 't dan diskonteeren laaten.
En wat dat my belangt, ik ben altyd gewend, te dempen 't kwaad gerucht laat staan dat ik 't bekend zou maaken 'k heb in 't eerst wel wat fel uitgevaaren maar nu 'k uwe onschuld merk begin ik te bedaaren.
Hans spint, en krispyn zingt.
Waer ick niet geboren, soo hoorden ick het niet, dat niet te hooren is, voor die een reed'lijck mensch uyt god geboren is.
En ik word razend dol door uwe losse daan.
't zel niet mier beuren, hoor jy, aert.
Symen, meesterknecht van krelis, verlieft op lysje.
Wel dat s me schoon veur esproken riep ik je daerom van binnen, om zen avekaat te weezen?
Maar vader, wil my noch eens hooren.
Zie toe, door al uw tergen.
Ik heb myn leven niet geweeten, dat jy zo onredelyk waart, ik heb jou zo lang verkeerd versleeten.
Ik bin ien jongman van men woord.
Daar is 't geld.
Ik heb 'er dan niet tegen, justiniaan.
Tegen wie, denk ik, heeft het dit vrouwmensch?
Dat kalf is mijn, heeft het den boer niet eseght dat ghy 't moet tot mijnent bringen?
Dat is mijn man.
Eelhart, ik docht dat jy oprechter waard.
Och mijn harssens en kennent niet uit staan, 't hooft kookt men als een ziedende pot die van onderen gestookt word.
De jongste kwiekyn.
Neen, ik wil liever sterven, mijn vader, als dat ik mijn hiacint zou derven.
Och, hoe beeven myn knien.
Mijn jakhals, die daar zit en spint, was in het eerst' gelijk een kind hy wist van tuiten, noch van blazen, noch min van strelen, en van azen.
Ik kom zo van den olifant te kyken, die heeft me tot nouw opgehouwen met de kunsjes, die hy dee.
Wat zwarigheid, indien men t regt daar niet voor goud kon koopen, want al die gewaapend komt met schyven, gelyk of ongelyk, hy zal verwinnaar blyven.
Dan was hy eens gelyk een kat, dan als een hond, met grauwe haaren, ik zag hem heele nagten waaren, gelyk een geest of nagt gespuis, dan in de tuyn, dan in het huys.
Ghy siet wel dat hy geck,, is, en dat 'et van een aengeboren aert by hem soo een gebreck,, is.
Kruit gy uw eygen goed?
Argantes, vader van octaaf en serbinette.
Bruit flux seg ik ter kerken uit, of ik breek u den hals schavuit.
Het tooneel verbeelt een geboomte.
Voor my, 'k beken, hoe zeer zyn wederkomst my kwelt, en welk een hinderpaal zy myne liefde stelt, dat ik my naauwelyks van lachchen kan bedaaren, om myn zo vremd, en zyn bespott'lyk wedervaaren.
Och gerontes!
Myn schouwer is verbrand.
Nog schoonder glans te geven wat staat gy menig jongman duur die kussende aan uw schynschoon kleven o kunsjes!
Raad hem noch een wyl myn trouwen in te zien 'k bid, dat van u die dienst mag aan myn min geschien.
Et het de tering, 't schaep.
Jy woud wel dat ik helen zou t gebroke kopje, en als ik trouw dat ik dan t geldtje op zou steken, van t kopje, dat gy quaemt te breken.
No, no, go man. veertiende tooneel.
Wat isme dat jagen oock te wonder zoet, hoe moeten de brakken en ander winthonden nu na mijn verlangen.
Neen toch niet, amice, ik laat me zo licht niet bewegen.
De danssers, gedanst hebbende, zinken weer door het tooneel, en de stoelen komen weer op haar plaats.
Indien myn liefde uw hart verwon!
Antonio, ik zal t je vergelden.
Hy doet een wyze maaghd zich veynzen dwaas van zin, alleen uyt trouwe min hy doet een plompe boer hoe laag en bot gebooren, flux draaven na zijn spooren, en wend, en keerd hem naa zijn eyge welgeval.
Dat doenze daar om en haverstro staatje dat aan?
Hoe zal't hier lukken, denk ik?
Boerenen boerinnen, speellui.
Myn lieve karlos, spreek, wat heeft u doch bewoogen, dus stil te swygen?
O logge wijngodt groote vrient!
Zyn wy de eerste?
Fransje, een gebochelde.
Wy kunnen hier niet zyn dan met het grootst gevaar haar voogd mocht ons hier op het onvoorzienst betrappen, als hy haar zag, men kon 't onmogelyk ontsnappen.
Dien wreden koning past op woorden, wet noch eed, voor nimmer zijn gewelt zal op mijn kuysheydt hechten, zijn dolligheydt weet niet wat weederstreest te slechten, gy hebt zijn straf heydt niet van liefdes vlam gevoelt.
't geschied maar om te zien hoe veel dat je my estimeert, en of je jou woord zult houwen.
Myn heer, ik ben gefascheert, en beklaag my zeer, dat ik zo malheureus geweest ben van u nergens te rencontreeren, 'k heb alle devoiren aangewend, om u myn services te offereeren.
Ja hoe mennigen fransen kling isser in dit huys wel so getijstert dat 'er binnen een maent de punt by ter neer hing maer se bruyen evenwel toe met haer stompje 't schijnt onder haer de moden der was'er weynig, of waren ten minste besneden gelijck de joden, en schortender noch iets aen, se waren hier in de rechte stadt 't uterse vrouvolk valt door de banck wel wat kort van hielen en wat swaer van gat als een muys op een haversack so saten s'er staeg op en keken.
En hy praeten datelijck weer van trouwen, ick kan 't niet vergeten!
't is buyten u scha, of hinder.
Hoe loopt de jeugd dus ongetoomt, wat voed een jong'ling voor gedagten, dat zy ons aanzien dus veragten dat zy haar dienst en liefde aan oude feeksen bien, en voor het schoon van jonge meisjens vlien, kunt gy 't begrypen?
Kenje me niet, man?
'k zou moeten lagchen, zo 'k uw meening mogt begrypen, ik stond myn zinnen al te slypen, toen ik uw zang van agter ginst geboomt' beluisterde... leliane.
Ik zweer, ik zal me in alles draagen, zo als 't myn engel zal behaagen.
In weerwil van die u haaten, en u onsterflyk maaken a musis aeternitas.
En heb je 't heur gezegt?
Maar hoe raak ik 'er of?
Nou, juffrouw neeltjebuur, laaten wy ons tot het principaal keeren je weet waarom dat ik kom, heb jy jou zaaken al gereed, om 't huwelyk te sluiten?
Datgoed is arger, als de daommel, enzen moer.
,,laat ons vertrekken, juffrouw elizabeth mogt t'huis koomen, 't is voor ons hier langer te blyven niet pluis.
Wat is de fep gezond!
Neen, gaa voort aanstond.
Men magje ook langer tijt toe leggen, zoome op de proef wat weet te zeggen.
Ja kom keyeren kom, nouw myn kind de bruid is, mag het er wel op overschieten.
Maar dit vald men te koud op 't hart, en 't rijdmen als een koorts deur de leen, en juist op het uur dat we midden in al die ruisie steeken, want onder al dat gesnor van die wijven, ik zel geheel gien deeg hebben, noch met fatzoen kenne spreeken en wat wil dit dan een klank geeven deur de hiele stadt!
'k kan hier uit vatten geen begrip, dat hy sijn pothuis sal verhuren.
Tibiscus leid geboeid, de saau, en dravus wil den band ontworstelen, die rhodope moet dragen, en hebrus, melanes, en tearus beklagen.
Jy rechte guyt, jy bent de rechte maets, aldaer je bent alleen, datje waert met jou vyven, en d'ander was maer een, dan hadjet herdt, o vrient, ons amsterdamsche borsten dat sijn geen loopers maer de rechte die wel dorsten sy zijn voor jou, of jous gelijck, in't minste niet vervaert, al zijn't niet van de pocchers, sy sijn te wel vermaert, sy passen op geen stoepschyters, de ratelwacht.
Nou, willewe de patient iens bezien, hoe ist saartje, hebje te nacht al wat gerust?
Een potje raapen, en daar mee slaapen.
En is het niet genoegh dat gy de hant quam bien, en geven aande vorst, maar doe het schip mijns hopen, gezolt van zoo veel smart, ter haven in wou lopen, dreef gy het weer te rugh, in zulken groten noot en prijkel, daar in ik bezuren zal de doot. const.
Daar weet ik raad mee, jou verlepte saggelaar, k wou dat je een piek diep in het veen gedolven waar.
Klaar, meid van hillegond.
Een hoed vol heb ik maar, myn heer, op regt kaldeeus, daar was niet meer.
Is dat de saus naer het hof?
Die heer heeft my niet voorgeloogen.
Ik bin, van haver tut garst, ien meulenaar mit rippetatie.
Philippyn. mevrouw, hy heeft zyn min alleen u opgedraagen.
En hier mede willen we van de klugt het eerste bedryf sluiten.
B1v, p. 18 koopmans knecht, is niet in 't land alle menschen zullen schand van je spreeken.
't is daarom niet, mijn heer den dokter my ontstelt!
'k heb men knechts met men meysies verlof gegeven datser hart souwen op hale ze hebben d'eene karos mee en reijen van mijn eene hofste in d'aer, helena.
Wat was ik een meid, k liep s winters zonder vuur, ik wou geen stoof gebruiken, k flenste altyd in het nat, gelyk een ende kuiken maarnou, o my!
Ik kom, om jou rechtiglyk af te vraagen of je, met jou man wilt leeven, als een fatsoenlyke vrouw of jy belooft hem nooit meer te zullen slaan, noch in't hok te sluyten...... fytje.
Gozen, ter zyde.
Ik ben in medenblik, ik zel de wind wel maaken.
Margriet, met haar kamenier uyt.
Maar had hy langer op zyn zotheit blijven staan, ik had me duivelsch op zijn engelsch kaak'len gaan.
Maar lyk ik in dit kleed niet wel een totebel?
Nu sie ick immers wel dat ick betoovert ben. flor.
Die verwaande reen, verleider, kost u 't leeven.
Nademaal ik met verwondering gezien heb, dat men op de biljetten van den schouwburg gezet heeft, dat de auteur geen quinquenpoix voor de zyne erkent als, die met privilegie gedrukt en gespeeld is diend deze om ieder een te doen weten, dat ik myn windhandel nooit gedagt heb voor zyn quinquenpoix uit te geven, en, dat ik toen t myne reeds voltrokken waar nog nooit iets van t zyne had gehoord, als alleniglyk den naam van quinquenpoix ook zal de lezer ligtelyk zien, die deze twe stukken tegen elkander vergelykt, dat het myne, het hele beloop van t spel door, geen overeenkomst, met dat van den heer langendyk heeft, en dat men by gevolg my onschuldig poogd aan te vryven, als of t myne een naarvolging van zyn quinquenpoix was en hoewel ik my gewillig de geringste van onze hedendaagse toneelpoeeten erken, zal ik dog nooit iets uitgeven voor t myne, dan t geen t myne is.
K heb men ieeven geen wyf gehad, dat zweer ik met eeden, en ik kwam veur drie dagen eerst uit het schip, hier an t land.
Omze met den eersten, deur de steeklok wettelijk van malkanderen te doen scheyen.
Har. wat dunkje wille we de honsfotten laten loopen, we hebben korts al eene goeye van haer gehat weer.
Salmana chachaim.
Iasper, tegen karel.
Jan. schep moed, men heer, schep moed.
't hart klopt u, naar ik merk.
Blus doch ons verlangen doorlugtig heer, laat ons het zoet van deeze hoop genieten.
Het is den rechten eys der vastenavont tyden, den besten middel om sich selven te verblyden, is jock en boertery, ick walge vande pracht, waer nae den edeldom in sijn verheuging tracht, het schynt of nu voortaen sich niemant kan vermaeken, dan in de mommery, waer venus diertiens blaecken, door 't mommers bachuys als serpentiens vol fenyn, waer beursen vol van gout op kaert te stellen sijn, en ander wulpsheyt meer, met welcke sy verquisten, meer dan hun toebehoort, dan raecken sy aen t'wisten, en 't schelden, en daer op een ider in't geweer, ick gaen soo onverdacht die mommers soo te keer, dat sy die dertelheyt voor eeuwig achter laeten.
Zy vechten ook maar heel plyzierig gaat ziet het ben je niet nieuwsgierig?
Ja, ja, ik zelt je wel wijs maken, dat loof ik je.
Tys, klaar, anzelmus, jan, kniertje.
Gy, mijn heer, waarom?
Eenige uit de tien stendemaagden, it t wit en rood, met hunne wapenschilden, en banieren verzien.
Mevrou, my is belast dit briefjen u te geven van dien geleerden heer, die aen uw huys zo even u d'eer dee van te zien, en in wiens dienst ik stae, hy bid, dat men 't begrip hier van wel gaede slae.
Nu mag ik eens aan 't huis gaan kloppen van onze sinjeur.
Dees heeft misschien sijn dood geweeten, om dit ging hy tot vooraat eeten want dogt hy, soo 'k na 't graf moet gaan, sal ik mijn maag met vleis eerst laan.
Maar t is vergeefs, hier baat geen tegenspreken.
Ik kom tijdts genoegh, ten achten zal de boom eerst sluyten, dan vaert hy met zijn schuyt na buyten.
Romboud pryn.
Wel, zo ga je dan daadlyk versteeken.
Indien dat het geld kan de vrinden....... fytje.
En stelt u in geen pijn. sga.
Praet me van geenen nieuwen meester, ik versoek vriendelijk dat je by my blijven selt, en heeft hy je een paer rijksdaelders gegeven, geefs'em weer, had daer ist geld.
Smeerlap, op zyn knien vallende.
Ik weet wel se souje van selfs naer loopen, dat se maer eens je schatten sag, want het blinkt tot onsent van 't gesteente, dat mer soo wel kan sien by nacht als by dag.
Wat edele princes kan by haer evenaeren, die oyt ten hoof verscheen.
Myn heer uw aanzoek schynt geen spot maar wyl ik onder de geboden myns vaders staa, is het van nooden dat gy hem zelf hier over spreekt.
Kom ik mag eens een veertjen opschieten, en dat zal myn wegweyzer zyn, want wat bruyd het my waar ik myn goet ver koop al waar t by de nikker op hellenbrugs haaven.
Maar zo ghy reght bemint myn juffrouw leonore, zy moet ghy door een list haar komen zo te voren dat ghy deeze eght belet.
Van maart, 1691. was begunstigt by continuatie van hunne voorgaande privilegie of octroy, om geduurende den tyd van vyftien jaaren, alle hunne werken, en die derzelver leden, als toen reeds gemaakt, gedrukt, en ingevolge van tyd verder te maaken, te drukken, herdrukken, uit te geeven, en te verkoopen, en zulks by uitsluiting van alle anderen, onder wat pretext, dat het ook zoude mogen weezen, alleen te mogen drukken, herdrukken, uitgeeven, en verkoopen in zodaanigen formaat, en taalen, als het de supplianten geraaden zoude vinden, en dat op zulke straffen, of peenen voor de contraventeurs als breeder by 't voorgaande octroy uitgedrukt stond.
Van 't aanzicht daald mijn oogh tot op haar schoone handen, en onder een van die daar zagh ik groene banden, ik naader met het oogh, en vond een beeltenis, dit is, het geen ik zoeck, en van haar droefenis al d'oorzaack, zeyde ik en heb zoo zoet ik konde dit beeld, ach!
K vereerze aan jou myn egtgespan.
2.en vroeg al des morgens verspreijen een waasem van haare welriekende geurige aasem, terwyl men ons liefkoost en streelt, maar, wacht u zoet meisje, voor t eerste snoepreisje, op dat men uw eertje niet steelt, laat thyrcis u vreijen, en coridon vleijen, t is schyn schooon al wat men verbeeld.
Wel ik beken t zyn aardige streeken.
Dat heur man niet dood is, gelyk ze hier in 'et dorp zeggen.
Keum wessels dans nog eens ter eeren van mien broed.
Wel nu myn neef, zyn dit de zaaken, om ons deeze avond te vermaaken?
Wel, ik word waarachtig gek, hy heeft gelijk want al die dingen met malkander weet sosia alleen te zeggen, en geen ander.
Wie vraegt wat naje snouwen.
Ik meenden zo gestuurd te hebben om uw tween.
Geen pen, geen hand heeft oit geschreeven, die liefde, die ik u zal geeven.
,, o selement hier is 't verbruidt!
Ja, ik zal geen loogens u vertellen, maar matig uwe rouw, ik zal door s keyzers magt zien te bevordren, dat zy herwaarts werd gebragt.
'k zeg, vrouwmensch, houd uw rust, wy komen van 't geregt.
Ik ben bereit met u al 't ongemak te draegen, en zonder u kan my geen voorspoed zelf behaegen. saertje.
Jy verstaat jouw op geen latyn, frans, engels of hebreeuws?
Je vrouwtje word mee al rondjes, nae dat ik bemerken kan aen den uiterlijken schijn, reynier adr.
Uw harszens zyn aan t maalen, of zal edam met kaas heel nederland voorzien?
Gy zult by klaertje beter woonen, of my uw wederliefde toonen.
Ey lieve wijzme doch waar dat ik best moet gaan argantes spreken.
,,ik hoop de hemel zal my voor 't gevolg beschermen.
Myn heer zyt gv t?
Hy leek maar ien uil by mijn.
Mijn heer, daer sien ick licht, nu sult gy my gelooven.
Dewyl ik door een myner vrinden een handschrift bekomen heb van het spel genaamd arlequyn actionist, met verzoek van het zelve te berymen, heb ik de moeite op my genoomen om het te volbrengen doch ik hebbe het fransche niet stip willen volgen, omdat de spreekwyzen en loopjes in die taal met de onze weinig overeenkomst hebben.
Ja, ziet hier je buurman, die vondenwe in deze mand' hangen.
Ja, ook allegaar brouwers, stommers, en kandysieroopers, droefwyn, en razynparssers, en mengers van apple en peeredrank.
Och 'k begin te vresen ey kinderen troost my wat, ick sal soo'n goet kneght wesen, 'k sel nooyt meer drincken als my lust, och trijn je moet gien haet dragen als ick weer droncken ben, soo meughje my wel in stucken saegen, of slaen my doodt, och ick hebb' soo veul uytgestaen.
Mijn lief kristyntje, 'k moet u wat gezelschap houwen, en rusten op deez' spond.
,, hoe ziet hy ons an.
Wilt toe et doen, doe macht al dijn best, loop hen, ick geef voor eyn nacht keyn geldt, ick sloop liever in dusse stoep wen doe nicht wilt soo wil ick oock nicht, soo blijven wy toe hoep.
Izabel tegens katryn.
Wat is dit voor talmen?
Wat of heer fredrik mag denken.
Een advocaat spreekt rond al wat hem maar komt voor de mond, dat moet er uit des kon t gebeuren, dat daar een darrem kwam te scheuren, en dat ik, wordend los ter taal, te met licht deed een net verhaal van jou kortswylige bedryven.
'k bedankje.
K beloofje dat de helft daar van voor jou zal zyn.
Dat 's waer, kont ghy my dat soo klaren.
Jan. maar hoe komt dat de jouwe zelfs dan zo vies ruikt?
Gelijk wy groote vrienden waren, quam hy my ongeveinsd zijn liefde t'openbaren, en bragt my by haar, die my waarlijk wel beviel, maar vondse juist zoo schoon wel niet, als hyze hiel hy sprak gestaag niet dan van haar uitmuntendheden nu prees hy haer verstand, nu haar beminde leden, nu 's aanschijns held're kleur, nu 's lichaams gladden leest en boven al de zwier van haar volmaakte geest.
Altaid zoo de darmen te vullen!
'k sal 't doen, en wilt niet vresen.
Je weet immers wel, wyf, dat men dat volk eerst ter deegen moet informeeren, ik heb 'er meer als ien half uur staan wachten, en leg jy noch en gnord?
Derde toneelneel, uit.
On sen lande alleen sullen mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen.
Want, had zy noch haar eer gehad, zo had zy niet op t haazepad hy wyst op jonker jan, die hem met de hand wyst, dat hy zyn mond zal houden.
Maar hoor ik drink geen wyn, wil je by de oesters een rotterdammertje geeven, dat mag weezen, want een rotterdammertje by oesters, dat word gepreezen.
Maer man wat isser gaens, hetgheen u soo doet spoen?
Maar, daar is pieter.
Hier ben ik al weer, met het geld, en het doosje met juweelen.
Zoo t my geoorloft waer, ick vraegde naer uw klachten.
Ik wou wel vraagen, waar hier een waerd woont, die bouwen aghterlam hiet, ergens in de bokskooy ze houwen der droogastery de scheele blindeman hangt er uit.
Het tooneel is in, en om des graven huys.
Weet gy van reformatie wel?
Ik zie het wel ik kom te laat.
Laat my met fobert omgaan, daar weet ik raad mee, en die zal ik noch zo krom slaan, gelyk een hoepel, en dat raakt een ander niet.
Flodder jas, dat is een dronken beest.
Geef me de kruizaaten, zeg ik, en weet, dat ik ze hebben wil of t zal tusschen jou, en my wakker op t land waaijen.
,, ik beef niet maar ik sterf van angst!
T'amsterdam, voor gerrit van goedesberg, boekverkooper, op't water,aan de nieuwebrug, in de delfsche bybel.
Ik wil het zweeren, by myn..... mary.
Grand gueules en de kleinste is wel twee span breed grooter als gy zyt.
Gy kunt grypvogel maar van deeze zaaken spreeken.
Heertje liefd, 'k dorst niet vertrekken, dat 's haasop gaan, voor al eer ik vertrokken was, zo zeer doetme 't hart... ik kan 't niet zeggen zo als ik graag uit wou leggen naamelyk... van wegen dat... kyk, aangaande... weetje wat?
Maar ik zie daar myn vriend, zyt vriendlyk wel gekomen, heer eelhart.
Slagertje verbyt jou boosheid, en wil geen onnosel bloed vergieten.
Al zyt gy dienstbaar, zyt nooit dienstbaar aan het kwaat de grootste slaven zyn kwaaddoenders inder daad.
Hoe kwam ik dit verdienen?
Maak je noch het alderminste geluid, zonder je geld over te geeven, zo gaat dat zo dryvende deur je huid.
'k sal nu verlost sijn, van mijn vaders ongena, en strengheit, daer hy my te nau mee hiel gevangen, 'k heb naer het huwelijck gehaekt, met groot verlangen om my 't ontlasten van de smert daer ick in was.
Als venus eens de ooren op steekt, se maekt haest, dat het je altemael ontschiet, ik was noch onlanx geluckiger als den grooten turk, of de koning van marocke, maer hoe ras is mijn al mijn weelde en groot genoegen ontrocken.
Juffrouw, zyt gerust, ontsteld u niet zo zeer, gy zult wel met 'er tyd weer komen in uwe eer.
Had hy een steert, of aan zyn kop twee ezelsooren?
Myn lieve philippyn, wanneer zie ik noch myn zaaken op een goeden voet?
Neen, 't is homerus, heer, die kost wel blind'lings leezen.
Maar dat dunkt jou nu vreemd, om dat zedert eenige jaaren het gebruik van die dingen, en winkels zo zyn aangegroeid voor dezen zou men die dingen onnoodig geacht hebben, en verfoeid, maar het behoord nu onder de tekenen van welleevendheid voor heeren, en juffers, gelyk als dobbelen met de kaart, danssen, en fransch spreeken.
Zie my hier in een vreemden staat, ik wou niet sterven voor al eer ik u van 't quaad, 't geen ik bedreven had, vergifnis had gebeden.
Karlos wat zou ik anders doen myn heer, ik ben haar kwyt.
Windbreker.
De geen, die van de gelezucht zo lelik zien, help ik ter vlucht, met beedlaarsluizen, vloyevellen, groen mottekruid, en sintenellen.
Spyt, of geen spyt, vuilneus, 't is myn begeeren die niet gehoorzaam wil zyn, zal ik 't, door dwang, wel leeren.
En ik tiresias krispinus, meen te leeven, gelyk een graafje, met mejuffer kataryn.
Myn lieve vrouw, ik bid vergeef het.
Rechtvaerdigheydt wil t' onrecht eens verslinden.
Uw dochter... kommer.
De tegenwoordege regenten van de schouwburg hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor de bekeerde dronkaard, kluchtspel, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Mezetyn, van binnen.
Theodoor, een vryer.
O kapitano!
Och ioren trouwen knecht, hoe troost gy mijnen geest, al 't geen gy segt is waer, den keyser is rechtveerdig, en wyst een ider toe naervolgens hy is weerdig, oock stelt hy nevens dit de ruste van't gemoet, waer geenen gragen worm van onrust binnen vroet, kom dan in s' heeren naem laet ons ten hove trecken.
'k wil dat hy reen geeft van 't geen hy my heeft gedaan.
Maar sinjeur, ik had van myn leven niet gelooft, dat jy jou dochter, aan zo een ouwe kaesjaager zoud geeven.
Zo pas er op, want ik weetze wonder wel te snuyten.
Ik wil wel winnen maar ik heb myn geld ook lief.
Barnardus, dilliaane, eelhart, krispyn, katryn.
In 't kort, die schoone, die ik eeuwig zal beminnen, volgt aanstonds het besluit van haar verliefde zinnen, zy wil niet weer in huis, maar geeft zich over aan myn woord, geheel bereid aanstonds met my te gaan.
Ik wil myn vryheid liever houwen, als zyn in slaverny door 't trouwen.
Wat blieftje.... agneta.
Wil heene loopen myn vaartje wil jou op doen knoopen als hy jou ziet omtrent my staen.
Ik zal t je zeggen als de maaltyd is gedaan.
Maar vader, ach, bedenkt wat smart, ik wil niet dat gy my meer sart, ja wel, ik scheur van spyt myn reuzel.
Ja toch, mevrouw ik zal ten hoogsten dankbaar wezen voor uw vermaning.
Waar beschuldig je me mee?
Kaat, cornutus, bamboes.