floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hoewel ik bleef niet langer als een dag of vier, want myn vaar die deed gestadig niet als knorren, ik dagt laat de vent voor sunt jutmus lopen met al zyn morren, en daar me trok ik van amsterveen, na amsterdam zo ras als ik kon, en daar verhuurden ik myn voor knegt, in de reyzende zon op de zeedyk, haa, doen waar ik alle dagen by de vreugt en by de mooje meyden, daar ik me by me keel wel duyzend maal om verbleyden, en wat ik daar al zag, dat is de vrinden ligt wel bekent, het ginger als het altyd op die plaatze gaat, zoenen, en zabbe zonder ent, dan zag ik eens, hoe dat men de jonkers van de huyg ligten, dan hoe dat me twee voor een schreef, en dan hoe dat me nigten, als zo een swerm byen vlooge, als er imand in kwam, dan zag ik weer, hoe mars zyn venus in de armen nam, en dikklaareerde elkander den oorlog, of ik wil zeggen, velje piek, op de poort, dog dit alles uyt te leggen, is onnoodig, want alles past juyst niet gezyd, en in die verbruyde kit woonden ik wel drie jaar tyd, ja ik wierd een kneevel die hem wonder op zyn mes dorst vertrouwen, ook leerden ik veel deunen daar ik dit nog van heb onthouwen hy zingt.
Jy gatvink?
Een fulp jak!
't is een raadt die zonder missen u zal bevryden van al deez' bekommernissen.
Wel lemmen hoe dus gram?
Neen dat sal noyt geschien, ick schuw die groote sonde, 'k ben daer eerlijck toe.
Jy tiert jou an  of hy jou man edoodt hadt.
Margriet, dollenburg, adriana, anna ter zyden.
Dat loof ik wel, 't was lopens tijt.
Och, wat komt ons over?
Drinkaart, hem op den anderen schouder slaande.
Eer 'k toe sta datmen vorm, en niet figuer moet seggen, soo sal ick houden staen met al mijn harssens, quod detur vacuum in rerum natura, sga.
Hoo  hoo  t is fijtje  ze zingt ien meniste zalm.
Je bent werentig een goet man baes, dat moet ickie na geven, 'k sel wel meer sien na de gevel van ie huys, ick looft.
Heb ik je ooit van men leeven gezien?
Myn heer, gy zyt een oorlogs wonder, men roemd uw daaden in 't byzonder.
Nou izabel, je moet niet verder gaan, of ik zou dadlik by je weezen.
Ja sloote, kom dat zel ick u wel ontvouwe wel vraegje sloote, mevrou hy heeft wel soo veel ja zoo veel slooten, dat hy de meesten deel niet van doen heeft, maer 'k mien grendel sloote, mael sloote, hangh sloote, die zal hy haer verkondige.
Wat aangaet, 't geene volgd op 't kandeelmaal, wy weeten dat in zodaanige byeenkomst van vrouwen weinig staatzaaken worden verhandeld, en niet anders om en gaen als praatjes van weinig belangh, daar meede niet aenstootelijkx in ken gevonden worden, dan alleen zommige huisgebreeken, die zo wat over en weer gaen, van welke eenige de zeede, en een wel gereguleerde huishouding, wat nadeelig zijn.
Fortuin, deez' toeval, die ik nimmer kon vermoeden, hersteld al myn verlies, en komt myn ramp vergoeden.
Men zeit, hy is heel zachtmoedig, en leeft niet wreed, als een dragonder.
Ik heb eens gehoord, dat iemant zyn hoofd geopend is, die in zyn leeven zeer sterk gesnooven had, daar een heele koek snuiftoebak op de harsenen zat.
T wedspul moet je veul waerd weezen, dat je zo daadelyk weer van miening verandert maar t is myn te schaadelyk in men kredyt, dat ik de luy zo laet naeloopen.
En zo je noch wat hebt te zeggen, zo maakt het toch voor al wat kort, eer het pleidooy werd opgeschort.
Wel wat denk je 'er nu of.
Wat dunktje hagje, platje, he?
Het is wat wonders, 't is zo raar.
Ja, ik maakje binnen 't jaar papa, joost.
O dou, kinkel, versteit er nichts, ir grobber kherrel after bint?
Och ja, myn lieve flipje, dan ben ik zeer wel te vreden.
So sien wy morgen al de grontvest van een werck, waer op men door dit volck aenstonts een nieuwe kerck sal bouwen, ruym so groot als sticht met al haer steden sich uytbreyd.
A. heinsius.
Zo gingt oock met de mijn, en hy liep alle nachten bij hoeren en snoeren, hoe zellent die hoerewaerden noch besuuren, die goeluy kinderen vervoeren, hoe zeller heyntjeman noch met zen peckstok onder slaan, wat zijn 't aars als een deel belsebuyken, die luy enne leeg gaan.
Doet gy die aen my? en mijn verwond'ring is, om uwe raserny, dat ick u spreken hoor, en spreken sulck een reden.
En dat ik u omhels, tot zeekere getuig van vrientschap.
Ik mag de kruijer op den hoek straks wat vereeren, om uit zyn pothuis, op 't bedekst, te spionneeren.
Kyk, ze mogten een verkeerde gans, of hoenders, of te weinig vleisch hebben gebrogt.
My was al in de wieg gegeeven de geest van wel te konnen leeven papa, ik zeg u dat uw praat my walgt, ik ben te delikaat, het snyt my ook door t hert en ooren, die slegte naamen aan te hooren.
Jae en gegrendelt....
'k moet me eens in de spiegel bezien.
Zy hebben wonder wel gedaan want al die zonder trouw beginnen zyn zotten, maar noch meest zottinnen.
Heyltje ick segh, terwyl ghy my soo vele tydt noch jont tot dat ghy van u reys sult weer naer huys toe komen, beloof ick u een soon, al sou ick hem 's nachts droomen, daer om soo leeft gherust, en voordert uwe reys.
Of ze niet al gescheiden zijn, daar om mach ik men wel spoeien, nou moer ik ga heen.
Voor my, 'k heb nimmermeer die goude les vergeten, en ik quam niet in huis, of ik was wel bereid om af te staan met moed mijn meesters toornigheid zijn kijven, schelden, en zijn schoppen, bastonnaden, en geesselingen, 't geen my niet wierd opgeladen, schreef ik mijn goed geluk daar na met blijdschap toe.
Eduard, katryn.
Daar stiet ik met men bien an, doen 'k uit zou klimmen, e gut dat had men schier verraaden.
Ik zou daar niet voor vrezen, indien dat ik mijn zelfs niet kenden al t'onwaart, met die u gunst geniet, te wezen nu gepaart maar buiten dat mijn vorst hy heeft al een beminde waar in dat zo veel deught en schoonheit is te vinden, gelijk hy zelfs aan u ten vollen heeft bekent ten is niet billigh dat die geen zijn zinnen went, die een beminde heeft, om andere te trouwen, want d'eerste liefde hem een groote smart zou brouwen.
Ick sou't wel seggen, maer t'is my verboden phil.
Aaltje, dochterjans, meid  van jaap en brecht.
Nou denk ik, myn heeren, dat onze projecteur windvang ons weer een nieuw project zal vereeren.
Wel nu, wel nu, als je dat verschil met een simpele vyftig duizend guldens suppleert, zo zal mevrouw van adelbaard wel zyn gecontenteert.
De brief, myn heer, is in uw hand, gy kunt haar echter, zo gy wilt, vry open breeken.
'k zal zulks beletten ioost.
Heer eelhart, al genoeg, wilt staaken, en scheijen met dit slaan eens uit.
Maar 'k zieze in 't voorhuis staan, dat is gewis een teken van hare liefde, en dat zy my mind boven al.
Niet voor 't recht?
K zeg pakje daadlyk voort, en spreekme niet een enkel woord, of k laat je mee na t spinhuis leijen.
Werken, daar door is geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te auvoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit sensien ofte reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer in yets onbehoorlykx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te veraotwootden, tot dien eynde wel expresselyk begrende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daer van geene geabbtevieende ende gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in t geheel ende sonder eenige omissie daer voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sulien zyn een exemplaer van alle de voorsz.
Een fulpe rok?
Hoe kaalder, zegtmen, hoe rojaalder ja, 'k wil zweeren, dat dit proverbium op hem is te appliceeren.
Elizabeth, elizabeth.
Al de harders, en harderinnen in 't doolhof zijn by joului niet te gelijken 't is jammer datmeje mee niet in de spullen mag laeten kijken.
Maar hoe kom ik in heur kamer, en op 'er bedt?
K beloof elk een nieuw kleed.
'k beloof u, als een knecht met eeren, waerde heer, dat ik uw wil zal doen.
Aanschouwende mannen en vrouwen stom.
Een bruygom voor jacoba.
Een ouden gryn, die t oog al lang geslagen had op myn sofia, en een koninkryk bezat van schatten, quam myn bruid heel onverwagt te vryen.
'k hoop de vrienden zullen dit huwelyk beletten.
Zo myn heer, dat is recht.
Myn lieve dibberig, hoe zit je daar als een pannekoek ter neer geslagen.
Ik kan die notaris zyn gebrabbel niet verstaan, heer iasper wil jy me met een woord te kennen geeven, wat last jy hem gegeeven hebt.
Al zachtjens, bid ik u wil doch uw naesten spaeren, is hy geen liefde waert, laet hem ten minst' ervaeren geen onbescheidenheyd.
Myn knecht zyn rok is slecht, dat's spyt voor zo een heer, als ik, waarachtig.
Daar is iet tusschen hem, en my, je zult het konnen hooren, schelt.
Deen zy niet op? horatius.
Moet jook tappen?
Wel nu, heer kaajim, blyft gy noch by u beschuldiging van karlos, spreek?
'k hou mee veel van 't schouburg.'k zie graag een nieuw spel, of fraai tooneel.
't is dan alleen, om wat te knorren, en te kijven, dat gy my t'huis brengt.
De staten van hollandt ende westvrieslandt doen te weeten.
Ik ga. klara aan d'eene zyde binnen, reinier aen d'ander zyde uit en na dat broershert ik ga heeft gezeit, loopt hy reinier tegen het lyf.
Nu zegt my, welke zucht de mensch, terwijl hy leeft, de meeste strijdt aandoet?
Die een mecenas zyt der edele dichtkunst en van wien men met recht mag zeggen t geen hor in zyn car lib.
Och ick en kan niet spreken, de geest die heeft 'er twee op eenen stont vermoort, my met een klinck, dat sy tot roomen is gehoort de keers met eenen wint, een wint gelijck een donder, de keers is doot, dat ick noch leef dat is groot wonder.
Hern ernst ich haab nur lust ein weinig tzoe spantsieren.
October, 1690. vertooners.
K weet haar verkiezing wel, maar k weet ook dat de zin van haren vader stryd met t oogmerk van haar min dies wenste ik maar alleen van u eens regt te weten, of zy haar dogter pligt zo ruukloos zou vergeten en minnen edeling, dan of zy naar zyn wil my wederom bemind.
Wat dwaasheid is 't de naam zyns oudrens zich, te onttrekken, en een verweende, op droom gegrondvest, te verwekken!
Dat is wongder nou, ze meugen kommen, we zynder vast.
Ik zel margen na den dam gaen en zoeken nae prokreur boom.
Hebt gy hem niet met een naar medenblik gezonden, wanneer hy in uw dienst ging met een pink naar londen?
Mijn heer, ick hoor gerucht ick maeck my vast gereet tot sterven, ach ick sweet alree het koude sweet.
Ian iasperzen, diwertje, binnen.
Hy doet kwalyk die by nagt, gaat de dolle pype stellen, daar een trotse raatelwagt, loerd op zulke snoo gesellen.
Had ich iem nur in myn macht, ich wol iem prieglen, ha potstauzend!
Wie heeft zoon vent ooit met zoon langen baert esien?
Rykhart burgerman.
En ik had juyst nu nodig gelt van doen.
Geensins, de jonge jaren die brengen losheid mee, de jeugd is onbedacht.
Ick loof, je hadmen liefst hier in de put gehadt, dat was de meyning niet, wat meenen deese gecken?
Lees franciscus heermans goude anotatien.
Houd op met schelden, want men zoude 't u beletten.
Ik verwacht myn dragonder, zeg ik, en ik beloof je... niet met al.
Ia, ja, ik zel het heel wel klaaren.
Ras ik luister toe.
Vooreerst, je hebt van daag met vier man hier ontbeeten, en noch drie paarden dat s voor soopjes, haver, gras, tabak, ontbyt, en noch aan alsem wyn, dat pas geschonken, wel geteld, correct twee ducatonnen.
K zal jouluy dat complotteeren wel haast beletten, want ik merk het om de poen alleen, en niet om my t by jouluy is te doen.
In ons voorgaende blyspel, de gewaande dienstmaagd genaamd, hebben wy jan klaazen ingevoerd als een perzoon van een zeer argerlijk en ongebonde leeven, en in dit vervolg, 't geen wy het kraambedt of kandeelmaal van zaartje jans noemen, brengen wy hem te voorschijn in een ander kleed, waar in hy zich veinst de deugd te verbeelden, en doen hem de rol speelen van een rechten schijnheilig, onder welke vermomming hy zijn trouw te buiten gaat, en tot echtschendery vervald.
Hoe, schelm, ben jy het die.... fransje.
Sie achter in men allemanak  hoe veel daagen dat er in ien maant binnen.
Wat 's die omhelzing zoet!
Kon ik de guit begaan, my dunkt ik wou hem zelf, terstont de kop afslaan.
Alonce die is in deez herberg mee gekoomen.
Jou gekje.
Zy gooijen malkaar de boeken na 't hooft.
Maar 'k hoor heer bonavontuur.
Na 't kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, eerje ymant ziet d'edelman binne de huysheer uit en zeidt.
Barnardus, groothart, jasje.
Dat s niemendal, monkeur, kyk, hy veracht de last, die ik hem flus heb uit jouw naam gebragt hy meend dat ik t heb uit myn duim gezoogen, daarom is myn verzoek alleen, dat jy t hem zelf zegt, zie, dan weet hy t van ons tween, ruffina tegens heerman.
Na kwieryn buur, die my hier al vry lang schilderen doet daatom ben ik bly, heer dokter, dat jy me ontmoet want ik heb lang veur gehad men heer wat raad te vraagen.
Grafschrift.
Wie hadt dat derven dencken, dat hy my laeten sou, daer ick soo veel geschencken van kant van eeckels, en hemde hem heb gedaen hoe dickwils heb ick niet des smorgens opgestaen om sijn hemden ende crauwatten te gaen wassen ick weet niet of een vrouw soo op haar man sou passen, als ick hem heb gedaen, en nu hy my met kint gernaeckt heeft, bri't hy voort, k'ben duyvels nu gesint.
Neen mijn heer ick weet op welck een hooghe trap dat u ervarentheyt, en wijsheyt is gesteghen ferd.
Ik nam dan acht op 't ogelicht, de trekken van haar aangezicht, en lijnien van bey'er handen en door de hemelsche verstanden, die zelf de hemel in my werkt, heb ik geleert en aangemerkt, dat zy 'er ziekte had van wegen een zeer bezwaarde geest gekregen en dat haar quelling was gevoed door malle inbeelding van 't gemoed door een verlokte lust van garen met enen man te willen paren.
Wat schaat 'et zeit men niet, als iemant trouwt, voor af, dat hy tot sterven sigh bereit en tot het graf?
Nou ick jou allienigh hebb' ben ick veel geruster ick soeck hulp byje, moer, je weet het te overleggen, daerom bidd' ickje, wilt my dit dogh eensjes seggen, op wat manier wy hem dat afwennen?
Een gierigaard maakt hy dat mild en ryk'lyk geeft een bloodaart maakt by koen, een stuurbol gantsch beleeft de logste mensch word straks tot vaardigheid gedreeven hy kan de eenvouwdigste straks schrand're zinnen geeven.
Maar hoe, zouw hy 't hebben, zo ben ik zeker aan mijn belofte vast.
Wel overzeese geck.
Rispikmillibik... ioris.
Dat is wel maar ik meen er jouw evenwel buiten te houwen want men zouw my het inlaaten al te duur betaalen.
Maar daar komt uwe nicht met haaren bruigom aan.
Nu is dat heylryk uur gebooren zo lang verhinderd, door t geval dat ik in wellust zwemmen zal wel aan myn ziel!
Hoe zal t met myn nog gaan, zo ik geen kristen menschen ontmoet die duyts kunnen spreeken.
Wat heeft zy ooit daar tegen gedaan?
Neen wild maar binnen treeden.
Geef dat sy my hier of daar aan kend, en in genaad neemt aan, soo raakt myn ramp ten end.
Myn lyf voelt duyzent werven een zoete kitt'ling gaen door al zyn leeden heen.
Jan. maar zacht, daar komen zy al aan pas op.
Ming heer... kees.
Al 't spek is geeklipseerd!
Zo om den hals brengt!
Zeer gaaren, zeg maar hoe veel geld er noch ontbreekt.
Dat weet ik niet ligt is heur kat, of hondtje dood.
Nu kapkey hooger niet, de man is dat gewend en of te wennen siet, dat viel hem zwarelijck men speurt het wel aen klaesjen, die 't leed souw zijn een dagh te wesen sonder glaesjen, hoe wel 't hem nutter waer, hy op zijn ambaght bleef, en daer een draeytjen trock, waer peck of was aen kleeft het lappen vande schoen soo door den bil te lappen, moet wis den kinderen en vrouw op 't herte trappen.
Stel daar noch by de plagen, door d'onverwachte komst zijns vaders noch t'ontstaan, en d'opening die d'oom van 't huwlijk heeft gedaan, en 't ander huwlijk dat men noch op nieuws wil sluiten, met d'eerste dochter van geronte, die hy buiten dit land heeft, en die word hier alle daag verwacht.
O pronck van alle vrouwen, k'sal u in amsterdam, een lust hof late bouwen van gladde mermersteen, en op het hoog gebouw uw heerelijcke beelt vol schoonheyt, ja me vrouw 'k zal oock een ledikant, van jaspes steen doen houwe en blinckent hijasent, waer in wy staegs beschouwe het mindelijck onthael hoe d'een den ander kust, helena.
Doe de deur open, kwieryn is weg.
Ia toov'ren als een pry leon.
Ik zou de waarheid en kracht van de kelk, was 't moogelyk, wel weeten willen.
Bedenk u eerst ter degen, heer, de dooden spreeken nimmermeer.
Jan. jou ook zo, vrinden jou ook, kameraat.
Zo spreek, dewyl ik in huis wat te doen heb, 't geen noodig diend verricht.
Grootmogende monarch, ik min niet als een ander, om dat mijn liefde strekt tot een onmoog'lijkheyt.
En die lekkers meenen hier, daar 't zo koel is, dat het schanden voor'er weezen zou zo ze met'er twintigste jaar geen wyf hadden op haar zy.
Je zelt het werkje zonder quellen, 'k beloof 't je, nae je zin bestellen.
Om wijn te drincken ben ick nogh wel eens zoo kloeck, als om te leeren.
Neen dat 's een leugen.
Hou daar, zuip jy ze dan.
Uw dochter, aan zo groot een zot?
Ik kom u myn minne smarten klaagen, die 'k zonder u bezit, niet langer kan verdraagen.
,, pas op.
Wy moeten of wy schoon, met droefheyt zijn belaan, nu scheyden smolsky gy, zult met irene gaan en brengen haar heel stil, in segismont zijn kaamer, die wel geleegen is, daar zult ghy veel bequaamer en veiliger dan hier, u rusten deze nacht, door dien ick u vertreck, nu gants niet raatzaam daght.
Worden ruggelings gebonden.
Ja, en zo je 't beletten kost, zo vloog ik in myn wisse dood, of na oostinje, of tegens de fransman, of op de vloot.
't is of 't daar kormis is.
Neen sinjeur, de hofmeester is noch niet weer.
Zy woonen hier achter by de sloot.
Wat quelt men hier dit mafje, kom schipper gaeje mee?
Ik ga myn best aan 't rekken.
Lanck moet den keyser leven.
Zo vrindelyk!
Wel nu, terwyl je t zegt, zo zal ik mee gaen om een klokje van den klaaren te smullen, t zal misschien myn vrees wat doen bedaaren.
Dat hy in ien rok liep en ien slab veur hadt  hy was prezendent van et lazeris huis.
Lysje, die zo weinig gevoelen heit van jouw liefde, en mit ien aer kaerel zel gaen trouwen?
En ick beken t, ick heb nae u niet willen vraegen ick sweer, ick sel me voortaen vroomelijck gaen draege anne.
Waar uyt zoo oordeelt gy dat ik metilla ben?
En ick verstick van dorst... joren.
't zal al, notaris.
Karel, vryer van izabel.
Wat is het boere leeven zoet, wanneer wy met een bly gemoed, aria.
Kyk, de eer is boven alle dingen, van zulk een vreemde en kwintige aard, dat zy alleenig van ons zelf wil zyn bewaard.
Was ik uw heer, ik sloeg u 't lichaam blaauw en lam.
Dat 's duyvels koets, de doot die knaeght vast aen mijn hart.
Is het moog'lik?
Ik wil in 't allerminst by hen niet zyn geleeken.
Wel, jy kent het niet bewaren, snaphaen.
't is wel maar 't zal u noch berouwen.
Als't men't niet weten sou, soo waer het bijster cael.
Maar zo men anders iets verkoos, zo acht men t dom en reukeloos, t geen gy erlangen zult bevinden, door uw bestaan en onderwinden gevoelt gy tydelyke straf.
't is tabak.
Maakkoop ter zyde.
Daet komt jou vaer en mortje al aen.
Ik moet het huis verloopen.
Dees keyaerd in de key, by 't boonebloesem van de mey.
Buurpraat.
Z'is wech, och, och!
Dis is 't loon van al jouw snappen, kwalyk spreeken, en te klappen in de buurt al wat in huis omgaat, tot het inste inkluis.
Doch dat zy water in den wyn doen meent schier elk, maar 'k loof het al zo min, als dat de zoetemelk van pas gemaakt wordt, door de boeren want ze zeggen de wyn bederft 'er van.
Ik heb een schaplijk knecht, en mag hem wel betrouwen, doch daar's wat anders noch dat gy me moet ontvouwen, daar is al meer verknold, en 'k wil het weten, voort spreek op, waar wachtje na, nu spreek, of steek de moord.
Beminj'em, zoo bin ik verkocht.
1717. . den weledel gebooren' heere, den heere pieter antonide huybert, heere van kruiningen, rilland,enz.
Verdult ik zel zulk een kros veur je houwen daar zel ik het portret van meester law, mit al zyn actieverstand, achter op laaten schilderen deur den besten aappelles van ons gansche land en, ei luister eens na het opschikken van de portieren, an de eene zy zel ik ze mit een alkmaarsche kool en an de andere zy mit een bos hoornsche wortels laaten versieren.
Sie daer al een slaeghs seer breed van schouderen, met adeldom omregen, maer die hem achter in de start leyt van sijn degen want siet, soo hy dat stael niet op sijn zijde had, sijn jonckerschap begort heel veel te lijden had!
Zoo magh ick mijn rappier en goude beuckelaer aen hem vereeren, t vier van vorsten brant te fel, zoo kan hy steeckvry wezen.
Zult gy u vaders woord niet houwen?
Ja vaar maar voort.
Adm. nu zy my heeft gekent, gaat zy my zoo versmaaden mijn aangebooden dienst en min die wort veracht.
Ghy die my hebt verleyt, sijt my een trouw behoeder, ey hebt doch deerenis met een verlaeten moeder, en kindt verlaeten van een trouweloose vader, och!
Zoo moet hy, die de deugt ken loone, 't quaat vergeeve, een hooge ouderdom, met vreede hier beleeven.
Doch fredrik krijgt, in 't endt, constantia tot bruydt.
Onder een twee drie groote stienen, en graaft het daar van daan.
Laet ons dat hooren.
Wy sijn niet vies van de vryers, al maken wy 'er gheen zancten af.
Angiet, klaarje, machteld.
Licht zel je 't niet hebben willen.
Ach wordt myn karel dol?
Waar heenen, na de kaak of de galy indien de twintig duizend kroonen door t regt u opgeleid, u daar niet van verschoonen.
Mich. dats woor doe schefhacke, wat hestoe mijn too euven.
Nu gy de majesteyt van vranckrijck hebt vermoort, spreeck op geslooten deur, hoe lang zal zy verstoort op henrix liefde zijn?
Notaris, schrijf dat ik haar geef ten huwlik twintig duizent kronen.
Met aan en uitval werd, en dag, en nacht gesleeten, de diepte en breedte van de stroom, en de aard gemeeten, door myn en tegenmyn.
Agatha, op haar knien vallende.
Den uyl en speelt noch spreeckt hier anders niet, als 't geen men hier in and're letters siet. kortbondige inhoud des eersten bedrijf.
En wat raeckt het jou oock, je bent al me een stoute pry, 'k sel nou nae jou niet luysteren, dat je 't wel versint.
Nu past het my myn' zinnen te scherpen, om wel te voleinden, dat gy zo kunstig hebt begost.
Dog hy sweeg stil, en dat duurde tot auroor haar gulde poort ontsloot, doen waar t repje, scheerje, ja alles scheen wel dood, wy betaalden ook ons gelag en gingen na huys toe faazen, maar onderweeg hoorden ik nog eenigen van die sparrendammer baazen, die al vroolyk zongen.
Dit gepreutel moet of kom, geefme strax de sleutel.
Ik ben nu getrouwd maar wat is het my een kruis!
Jen mengle voor deuse twie stuvers, 't is nou seuven oortges, in twie blancke mit wat waters daer in, dan loopense nog jancke van deur, tot deur, in van stop, tot stop om jens anders klanten, in vissent al op.
Maar dat doet niet tot onze zaken hoe sal ik tot myn oogwit raken?
Steekt de sleutel dan niet in de deur, of in 't slot?
Of deez borrelwind, 't is wonder!
Nu woud ik, dat jy voor die kozyn van joris fransse speelde, wy zullen t zo zien te drayen, dat hy hem ook niet anders zal inbeelde, of jy bent de zelfde, spreek maar gebrooken spraak, als of je geen duyts kont spreeken, nog verstaan want deze kozyn is wel zestien jaar weg geweest.
O, myn toon!
Hebt gy daar op gelet?
Als 't je belieft, myn heer schout.
'k ben in ons dorp zo lang geplaagt, om 't pakje hier by jou te draagen.
Dat sparen het wat in die spaart, het alles nae zen zin al dunkt het sparen ons ien lyen ien spaarzaam mensch kan hum verblyen in d'anwas van zen goet zoo wel, als wylui, die het deur ons vel heenlappen.
Wat heb je nu verzonnen?
Hoor, liefste, wat ik heb te zeggen onz' buurman en zijn huisvrouw leggen gedurig in een groot gekijf.
Sy sou geen weerklanck geven mijn heer, ick bid'er voor, laet toch die duyvel leven, gy siet het immers wel, hy 's vande quaetste niet.
Wy hebben geen tafelbeuzems van doen, daar wat te eeten is, veegen wy de tafel zelf met goed fatsoen.
Hoe gelockigh is hy die dat voor een wijf mag trouwe, soo schouwtmen 't vagevier daer staaghs an 't kint scheyt.
Dat is maar kool, ik ga zo aanstonds naar myn school, en zal terstond myn les op zeggen, of ik moet over 't bankje leggen.
Ja, ja, die steeld myn eer want hy bemind myn wyf, en zy bemind hem weer.
En daar me delftmen hun misslagen onder d' aard.
Nu, flipje, laat eens hooren uw goede raad.
Zeg jonker, dat uw knegt dit mal gebruy laat staan.
Maar zeg my eens, wat pord u om te klagen, zyn u de eerampten die ik u heb opgedragen, niet aangenaam?
Voorts kamers, keukens, gang, de trappen, boven zaalen, en zolders, kabinet, de deuren en portaalen, het voorhuis en de stoep, de kelder en het slot, de latten, all' het hout hoe gaaf, of hoe verrot.