floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Och ytje 't is een spook met twee voeten.
Margo, margo!
Hoor dan mevrouw.
Voort, zeg ik, sosia, breek voort het kasjen open.
Bloet, nu sien ick dat de min by u niet veel en doet dat gy my sulckx verswijght.
De notaris.
Schoon gy hier zyt, in quincampoix, heer, is uw hart.
Daarom zoo zietmen, dat de meng'lingh van die beiden in korten tijt, het swart in wit verand'ren doet.
Waer keykruyn onversiens by doctor kanckerkey geraeckt, wort door 't medicijnsche kruyd van reden sijn keysteen uyt de kruyn gehaelt ende neffens sijn pop, noch meer poppen van andere aengewesen jae selfs de meyster van dit spel vergeet sich niet een pop, een schrob te geven, dies niemand hem sijn poppigh schrobben van anderen mogh verwijten of beklagen waet keykruyn voorts vraeght na des doctors pop, krijght hy antwoort weerdigh sijne vrage en gaet daer op tot sijnen huyse in.
Is 't ladislaus niet, o ja hy is 't gewis?
T moet selseme krachten aver sich hebben, k loof t heft vloogen, dat scholme joo seggen, den t weer mine lantsluy in t hooft on my in gen moors gesloogen.
Schoon wy der wel genoeg zien, ja die tien of meerder mannen streelen.
Noch een maal, en zorg maar voor uw belang, mijn heer.
Gedaan in den haage onder onzen grooten zegele hier aan doen hangen den xix september in t jaar onzes heeren en zaligmakers duizent zes hondert vier en tachtig.
Gevel staet.
Dat mach mich kommedy moken heyssen, dat heft eyn aart, on t heft eyn jonck keerl gemoockt, die noch nicht eyn hoor im baert heft, wo joo t is de kosters seun van onse karke.
't is wel waar, ze het wel een groote dut gehad.
Maar laat ons gaan, want ik word al moe van hier zo lang te staan.
Dat's niet goedt.
Jy zult op 't laatst op stelling raken, zo lang zal jy je vryen maken.
Hoor, belitje, dat goud vereer ik jou, blyf voort jou juffrouw maar getrouw, en swyg.
Theunis, maey, jaquelyn en ioren.
Myn heer ik doe myn best.
De zaak legt in 't ciment.
Ik ben in de grootste benaauwdheid van de waereld, myn zoon.... maar, wie is dat?
Die onbeschoften, scheenen van de vrouwen, die alom hoorde gevierd en geeerd te worden, niet veel te houwen, immers zy toond'er geringe eer, of achting, voor.
Hoewel ik voor myn part de twee gelieven zo wel heb geborgen, dat ik daar in 't minste niet behoef over bekommerd te zyn noch te bezorgen.
Die reuck ruyckt selver wat queltmen dese scheuck zou 't zoo ruycken als't gebraen was, zoo moegjet zelf vreete en de moer loof ick is me van 't laecken daer der de bruyt een huyck of liet meete baecker.
Teeuwis tegen flip.
Bonjours, maat fransje.
Kom, schei 'er maar uit, je zoud me met zulk leezen wel mal maaken.
Ik versta me op geen tuinmans gereedschap.
De mijnen oock, edelman.
Wel gezeyt, gy zijt nu wetlik man en vrouw, en wy, gelijk gy weet, zijn oorzaak van dees trouw.
Myn heere de schoute zulle stellen...... katryn.
Dat 's groot abuis daar 's voor my geen zwaarder kruis, dan wanneer ik voor myn oogen eenig vrouwvolk moet gedoogen.
Voor zoo vaakgenooten vriendschap en gunst schuldig ben.
,, rampsaelige!
'k heb in drie daagen niet een duit van je gekreegen, en ik laatje vast by nachten en ontyden, als je uit lichtmissen gaat, in en uit wat heb ik daar aan of jy je geld met dat dobbelspel hebt verbruid?
Rykert, kees, gozen.
,,dat mocht de duyvel doen!
Gerontes, leander.
Dat is het geen ik wensch, kom gaen wy, 'k ben te vreen.
Myn heer, die zy gegroet.
Op dat zy weten magh, die my met wreetheyt hoont, niet anders als met smaat, en wreetheyt dient geloont.
Neeltje, klara.
Wel, kwieryn, word je gek?
Was het maar zoo vart.
En heb ik reen, dat ik men' ooren krab, of niet?
Maar wat s dit?
Dan zyt gy wis bedrogen want 't is geen uur geleen dat hy in quincampoix gekleed heel tout a fait, het volk bedroog, zo mooi, dat elk moest lachen maar ik dagt dat al die zaaken door u geschiedden en het schynt dat ze u niet raaken.
Hy is in.
Jy zoudt wel vaaren, als een zeekre filosoof.
Maak je wat praats, kryg je ligt een' proef.
Kwibus, ik geloof je meend tot jouwent te weezen, omdat je zo schreeuwd kom, je moet vertrekken.
Hartogin tegen de hartoog.
Ik roep ommers juffrouw ik kom.
Ik leize op myn bed, die maakte me zo bang, dat ik aanstonds begon te zweeten ja tienmaal meer, of ik een halve schelling driakel had gegeeten, weesrijmspyt apteekers zweet drankjes.
Ik heb by na niet anders myn meeste goed is in goud veranderd.
Ben ik dronken?
Den hemel wil u werck, met vreught en voorspoedt seeg'nen.
Das dinkt mier frembt.
'k weet niet wat peynsen, ben ick tot dees schant gespaert.
Ben jy die bok ook, die by nacht op t kerkhof, laast uit t graf kwam springen, en ons maakte zo verbaasd?
De ontdekte schyndeugd, bly  spel.
Na dat het valt, sga.
'k zal maken dat gy 't weet, dat ik onschuldigh ben, het is u lief of leet.
Ter wederzyen van de troon ziet men gevangene turkze oversten, soldaaten, en misbaarmaakende vrouwen, kinderen van aanzien.
Gy sijt gequetst!
Jae, 'k heb, sanjeurtje, dat je 't vat, hier nog gien' mongd vol brood egeeten.
Hebt gy wel ooit by groote heeren een maaltijd of disfeest gesien.
'k zal morgen dit geval doen weeten aan myn' vrinden.
Argantiplacidos.
Ik ben met jou bewoogen, myn lieve vaertje, wat beleeven we een ellend, wy zyn lyk zacht verwiel, en van een tenterment k zeg noch, en k blyfer by, de pikke moet het schennen, dat zo een haan als ik moet onder doen voor hennen.
Maar zie ik hem daar niet staan?
Wat al fluwiele broeken!
Que diantre, wat of ma couzine schorten mag, dat zy niet estimeert presens, galanterie, service, wat ik doe, of aanvang par la vie, ik zweer je dat ik haar licht ook eens toonen zal wie zy offences geeft.
Ik ben waarachtig al te oprecht voor een schout.
Ik zal onderwyl dees zaaken aan dien die k t schuldig ben, aanstons bekend doen maaken.
Voorwaar, geloofme vry, het lachen raakt u niet, maar 't is, om dat zoo even my zulk een schoone pots verteld is.
Dat 's zo ver, klaar zyn onze zaaken.
Allons hautbois, gelyk aan.
Nou ze moete de kantoorknekte confesseeren.
,, joffrouw, ik ken niet langer wachten, ik moet myn man gaen geeven ien zoen.
Ick zegh u plompe boer dat gy u wegh wilt spoen of ick sal u. smol.
Maar met verlof, zo ik 't mag doen, ik geef u voort op trouw een zoen.
Voor eerst is myn begeeren dat gy bekennen zult, dat dat uw' broeder is.
Stil, stil, spreekt met fatsoen, fytje.
En ze zouw't nooit toegelaaten hebben, dat weet ik zeker o zeize altyd, zie toe, eelhart is zulken fynen apteker.
Jan, kees, adriaan, klara, willem, aaltje, bouwen, tryn, dries, fransyn, joppe, luitje, teeu wis, lobberig, marten, zwaantje, klaas, kniertje, jaap, brecht.
Aanschouw die dwaasheid, om een stinkend beest te schreijen.
In der daad, mevrouw, ik zie dat gy dat kunsje net verstaat.
Doe 'k gistre in 't stee was heb ick soo veul ehoort, se selle songer fout haest kiese 't oope vande poort wangt de koorekoopers spreken al van veul duysent gulden.
K geloof wel daar men teerd en smeert dat zy en ik, die u aanschouwen, u voor geen big of zwyntjen houwen.
Maar, k hoor gerucht.
Ik die, door myn spitsvinnigheden, den gantzen aardkloot heb bestreden, en niet als waarheid heb gezegt, zie hoe de wraak haar lagen legt.
Izabelle, magdaleen, jan. jan. mevrouw is het zo na je zin?
Al dat ik oyt van hem gesien heb, dat sou men wel in een wetsteen knoopen, mijn tong is niet bestand datse syn groote gierigheyd vermelt, ik wou datjet altemets eens saegt hoe hy ons de erreten uyt de pot toe telt.
Word dan myn min zo trouw, zo teer veragt!
Help, help, ik heb de geest vernomen, in de gedaante van een hond.
Me dunckt dat ick men sinnen mis.
Hier legt in 't graf neer een verlope baardeschapper, die van een barbier wierd, een soop en dunbiers tapper, hy dronk meer op een dag, als hy ter week verkogt ten laast heeft hem de klos nog tot sijn end gebrogt, hier legt ter neer in't graf een pagter, die de straf van geesten kreeg door 't pagten, sijn broek viel af in nood, hy stont met 't voorlijf blood, denkt hoe de meisjes lagten.
Ja meine hochgeehrte herrn kauffts in der zeit so habt ihrs in der noht.
Waar vind ik eelaard, op wat plaatze?
Ey sie, hoe smakelijck dat die twee harde hoeren malkand're kussen maer een ding schort'er aen, om bey haer ritsigheyt te blussen.
't onthaal van deeze gryn, kan my geenzins behaagen, het reegend daar muilpeeren, en het haageld daar stokslagen.
Dieje van mijn heer op trou,, heb, helena.
Begeerje my te slaan?
Wanneer men, met een man verbonden naar zijn zin, in vergenoeging proeft de teerheid van de min.
De twede couplet van deerste aria.
Jae mijn vorst.
Hoe tergd gy myn geduld!
Welk ein snak!
T is de nikkers kraemery  hy loopt mit heyntjemans mars.
Een zoen katryn?
Om myn trouw om ver te stooten.
Hout op, wat wilje je kruyt leggen verschiten aen soo eenen stinkuyl.
Mynt gy dat ferdinand mach ick daer op betrouwen? ferd.'ksal u een tempel in mijn hert voorwooning bouwen want mijne sterreconst en loose toovery had geen gedachten als te trecken u tot my leon.
Ik moet bekennen, dat jou gunst is wonder aerdig, uit de kunst.
Gy spreekt gelyk 't behoord wat aanbelangt dit trouwen, 'k blyf borg, dat hy myn woord ook zal van waarde houwen.
Wat beelt'er toch dit nufjen in!
Ik koom hier zo ter vlucht, in aller ijl mijn heer zoeken, ik vind hem nieuwers, ja wel ik zou dit loopen wel vervloeken, is hy hier ook in huys?
Had uwe lust gekeurt een nare kercker voor dees hatelijcke bloemen, waer zon, noch maenlicht, licht, k zou my geluckig noemen.
Zo is 't, dat wy de zaaken en 't verzoek voorschreeven overgemerkt hebbende, en genegen weezende ter beede van de supplianten uit onze rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteit dezelve supplianten geconsenteert, geaccordeert en geoctroyeert hebben, consenteeren, accordeeren, en octroyeeren mits deezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren, alle de voorschreeven werken by continuatie binnen de voorsz.
Kunnenze de maand ook niet proeven?
Zie vry of ze alle niet begeerig zyn na 't loon.
Heb jei jou leven wel komedien gelezen?
Hy kon niet geeven, zyn boedel is insolvent, jy zultze weer uit moeten ryken.
Hoor daan je ziet daar die twe aapen ligt komen 'er meer schurfde schaapen verspie hen hier, ik gaa in huis, en kom je by op 't minst' gedruis.
Maar hoe kom ik thuis?
Henrik, errenst, magdalene.
Heb ik wat deur de vingeren gezien, dat is geweest om moeiten en onlust te schouwen, maar dat is uit, nou ben ik man en voogt, nu zel ik op myn manier huis houwen, verstaje dat juffrou angniet je zeld myn order volgen, en laten alle dinge staan zo als 't staat, zonder een hand daar aan te slaan.
De gode willen geeven, dat gy zaam in den egt vol vreugden lang moogt leeven, karel.
Doora.
Ia, ho, ho, eerst vaer, en dan vaers seun.
Ick blijf die ick ben en 't is met mijn soo verre ghekomen, al stack de minnegodt in een doofpot, dat ick hem 'er hier na, niet sal uythalen, om mijn aen een vreyer te helpen.
Leander wilje woort, en u beloften houwen, en laet ick sijn u vrouw, en wilme daer voor trouwen. gedenck de soetigheyt van t smaeckelijck geslaep, waer van gekomen is dit kleene lieve schaap, u eygen vlees, en bloet, hoe kont ghy dat verlaeten, hoe kan het vanje hert, de moeder dus te haaten, ey!
De schryver van deeze wakkre vrouw, schynt den leezer, van de waarheid te willen verzeekeren, dat deeze zo ge naamde ferdinand, anders sofia, de geene geweest zou zyn, die keizer karel de vyfde, in het beleegeren voor tunis, van weinige geholpen, uit een oogschynlyk doods gevaar door haar dapperheid zou hebben verlost.
En ghy mijn waarde gheest vindt goet en wilt verbreiden dat ik, die noit op aard' het kwaadste leven leidde, maar van elk was bemindt om mijn vermaak'lijkheen, een grafstee reghten doe van d'allereelste steen voor ioosje want gewis zijne eer zou luister missen, zo men niet onderhielt zijn goe ghedaghtenisse.
Uw minnenyd en haat, gaan boven alle reen, zo ik gelukkig word, gy word het dan met een.
Roept zo luyt niet, ja, je zultje by heur verwarmen, de tijdt is bestemt ten een uure, datjer wel op let.
Zy rukt hem de fyl uit de handen, fobert.
Ik was zo fier.
Anzelmus, de jonge, langzaam spreekende.
In de plaats zy my vertrouden, een eyland of een stad?
Gerard, joost.
Het blyspel speeld, voor, en in de huizen van steiloor, en heerman, die in eene buurt staan.
't varken is zoo schrander maar dat 's een slippert, want een ander het nouw het luk, het zy 't verstand.
K bid, wil toch voor me spreeken, goe luitjes, laat my nou niet in de peekel steeken.
T' sa lustig dan, nog een uit uwen mouw geschud, en daar mee uit, meer is onnut, zo willen wy dit feest gaan met een dans besluiten.
Ende ten eynde de supplianten deesen onsen consente ende octroye mogen genieten als naar behooren lasten wy allen, ende eenen iegelyken dat sy de supplianten van den inhouden van deesen, doen laaten, ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruiken, cesseerende alle belet ende wederleggen ter contrarie.
T'amsterdam, voor gerard smit, boeckverkooper, in de papenbrughsteegh, anno 1656.
Schiet nou daar 't best is, flip.
Ik sal maken dat jet verstaet.
Ik heb geschreeven, dat ik ze niet verlaaten zal zo lang, als zy, en ik zullen leeven.
En die dan door zijn deugd een eerlijk voorbeeld geeft aan anderen mag noch met grond iets tegenspreeken.
Van tooren zwelt mijn hart, ick zegh u hout u stil, het zy dan wie het zy, die my maar raaden wil het geen dat tegens my, en mijne lust zal strecken die zal in mijne borst, een gloeyend etna wecken.
Myn geest spreekt dan alleen, als ik die schepsels pryze maer 't hart en heeft geen deel in al die pligtsbewyzen daer speel ik, als poeet, een brandend minnaers rol, maer 't hart is hier opregt van saertjens schoonheit vol.
Zy weet van meester kakkedoris.
Ick packmen in huys en krijt de buere samen, soo luy as ick ken, in houwe de deur vast.
Hy stelt men al die kindren toe, en wint niet ienen spelt.
Wel aen, buyg voort ter aerd voor mijn louise neer.
Waer ick steeckend blind, of had ick heel geen ooren, soo hoorden ick het niet, dat ick niet hooren kan, van d'huydendaeghsche die, en die haer nieuwe van, het heert, en 't vrouwter wel op an van alle kanten is het mevrouw, draeght sy maer paerlen en pendanten spijt joffer eelhart, spijt d'eelste van de stadt.
Hans van tongen, lichthart,  twee schilders.
'k bedien myn meesters trouw daarom gebie my maar.
K verschrikte zeer, en docht, wat droes!
Ik zogt zyn wyf niet, neen, zy was zelver doorzaak frankje.
Deez' red'nen schijnen niet met allen mijn vrouw te zullen welgevallen.
Wat al geraas, wat al getier vrind heb je wat te zeggen, kom beneden, spreek meer bezadigt, spreek als ik doe, spreek met reden.
Ik weet beter raad, al zoud me schaaden, ik zel in elke feem de helft neemen, en jou laaten raaden, onbezien, onberouwen, wat jy raad is voor jou.
Maar 't is al vry onaardig, my zo... errenst.
Wat het hy veur gebreeken?
T' is weert soo eenen gast sijn spyse voor te stellen.
Wat zyn de franschen mee aardig in haar spreekwyzen, galant, en listig in allerlei geval en wat zyn de smousen doortrapt, zeker, hy moet al een smous mee brengen, die een smous bedriegen zal en daarom geloof ik ook, dat den filozoof democritus, die uit een land, daar meest domme menschen waaren, is gesprooten, alleen, door de snuiftoebak, zyn wysheid en verstand heeft genooten.
't is de feest van d'oude schoen.
Doch laat ik naar de heyens gaan.
Van't strand, gustaaf.
Eerst delft, dat leid hier by gelegen, en toen, een heel oud edelman.
Rekel, schurk, vrouws verdriet!
'k meen als 't gebeurde uit kwaadheid.
Als myn man op staat, zul je 't zelfs kunnen zien.
Uw zoon heeft onbezonnen, een schandelyke daad begonnen.
Van my nu aangewent, ik hoop maar, dat hy my vooral, nu niet en kent, en dat myn boere kleed, hem mag 't gezigt bedekken, of anders dat hyn pik, hem van malkaar mag trekken, vierde tooneel.
Mijn lieve broeder.... zwijg!
Ja zonder grieksch te leven verdriet my ongemeen, ik had al last gegeven aen jan de makelaer, om zo het mogelyk was een griek van d'eerste rang te zoeken, die my ras en in een maend of twee die ryke tael zou leeren en had heer driessottyn vertraegt ons te vereeren met dit bezoek, had my de wanhoop haest gebracht by meester teunis, die onder de vrouwen tracht die tael te teelen voort.
Lammert meesen.
Ik praat van onse jacht, doe ik laast dat hart hadt by 't lincker been, doejeme noch verloste, 't had me anders de hant af ebeeten, o!
Wat baard g o huuwlyks liefde!
Ernestus.
Hy komt nu hier maar om uw' schyndeugd bloot te leggen en 'k voeg my mee by hem 'k heb hier aars niet te zeggen want wy ons leeven doch geen vrienden zyn geweest en nu gy zyt in schand, verheuge ik my het meest.
O snoode graef!
A. v. steyn.
En gaan we, als 't u belieft. vierde tooneel.
Maar waar toe een van uwe knechten gebruikt om uw geschil te slechten?
Gelyk ik hoop uw broeder ook verdwynen zal gelyk de rook.
Sie wart dort dem herren auff.
Daer zouwen we wel twintig maal in een ordinaris ver eeten.
Fabrit1us, doende een eerbiedenis op zyn turks.
Wel heb ick iemant oyt soo sott'lijck hooren spreken, 't is scheertuygh siet het niet hier schijnt niet aen t'ontbreken.
Geertruid.
De duivel slaet geen acht op 't volck van eer of staet, 'k wil wedden soo de droes my aen mijn vodden gaet.
Maar teuntje, zie wat volk komt daar?
Dat zyn eerst gekken van geleerden!
Dan sal my isabel voor eeuwig moeten derven want ik kan door geen bee, genade meer verwerven o hemel!
Hoe na is 't van mijn goet?
Adriaen stillegeest, oude vryer, zusters zoon van joost.
T'sa laat ons domineeren, 't magher wel op staan, dan weder aan 't studeeren, kom sa laat ons gaan, de hoertjens noch wat plagen, dicht geklopt haer t'huys uytjagen dat is studenten aart, daar zijn wy voor vermaart.
't kon zyn maar ik zou daar niet graag borg voor willen staan.
Blyspel is een tooneelspel, waar in de daaden van gemeene luiden op eene belachchelyke wyze verbeeld worden.
Wyt dat aan schepens bank, die dwong my om te trouwen t is immers myn schuld niet, dat jy wierd foberts wyf.
De juffrouw heeft geen tyd. wat woujer hebben?
Het kandidaatgeld, dat myn vaar my heeft gezonden, is lang verdobbeld en verteerd.
Swaantje, tegen fobert.
Hy komt met de postwagen van hamburg op naarden, daat zou hy in t schuitje van dry uuren gaan zitten.
En zyn ze genegen om die vreugde ook by te woonen?
Ja wel saartje, zo lang als je noch gien smaak in 't eeten en krijgt, dat is noch al gien goed teken.
Broershart met den bloten degen.
De tyd zal, hoop ik, u die strafheid doen verlaaten, doen minnen die u mind, en die u haat, doen haaten.
Wat segje soo, nou ben ick mier geleert as flusjes, ygort broer hebje die streken, soo heb je wel meerder verstangt inje buyck steke.
'k begeer o mijn schoon', 'k begeer o mijn schoon', geen konings scepter, noch keizers kroon.
Ze komen straks weer.
Ook heeft hy een zonderlinge kracht voor krachteloze leen hy doetz' huppelen en springen.
Secretaris der stadamsterdam.
Kassandra wou het kind noch wiegen, op hoop van leeven, in dien staat, zo meen'gen fransman, 't was te laat.
Ie weet het, of t is je geseyt, de meeste schaa, leander, datmen daer van krijght, is de podegra.
Hoe schreeuwje, huilebalk, wat hebje zoo te tieren, het is voor een luttel tyds, dat ik jou sny aan vieren, en dan ben jy capot, ik geef u goede les, legt maar een uurtjen stil ik zal terwyl myn mes, gaan slypen, dat jy 't vad, gustaaf.
De regenten van het wees en oude mannenhuis, hebben in haar voorsz.
Hy hoord geen slechte lui, dien bonten orembaar.
Jy hebt myn zeun verleit, jy hebt hem tegens zin vervoert, en hy jou niet jy bracht hem aan het taaken, van zulk een kist volgelds, om jou maar ryk te maaken.
Jae soo tamelijck, ick wensten 't somtijds wel beter, maer men kan het niet al nae sijn sin hebben.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedruckte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Monsieur arlequyn!
Die zaak en lijd geen last want wil deez' reus beslechten iets met uw heer, en heeft hy lust hem te bevechten, hy moet dan maken dat hy ook wel overkom.
Dreigt gy my?
Beslikte swaantje, en drooge fobert of de boere rechtbank.
Nu vrienden goeden nacht, ick danck u van uw feest.
Zie daar 's een beursje pieternel, beziet eens of 't u lyken zel.
Hy krygt me by myn gat!
De trommel maakt den geestder hoogeduitsch wakker, de krygstrompet verdaagd in kristenryk den bloem der mannen, stad, en vlek, en dorp, gehucht, en akker zend al wat hert, en hand heeft voor eene oorlogsroem.
Kent hy den gepretendeerden schoonbroer?
Nou is 't al om ekommen, och, waar brengen ze men toe, niemant ezien, niemant ehoort.
Ik beken konfrater jouw list is wel gelukt.
Leg aan, schiet toe, vermoord, verbreek, verbrand, verstik, hak, kerf en steek.
Ik vind my wel, mama, al gae ik voor een beest, gemeene tael behaegt my doch het allermeest.
K zie my op t onvoorzienst met zulk een schat verrykt door u doorlugtig heer, waar voor ik al wil geeven wat ik bezit, myn zoon myn troost myne lieve leven, heb ik u weder in myne armen.
Kom, we zullenze eens tegen malkanderen resumeeren.
Dat zel een monster weezen, bloed.
Ik denk 't zijn spreukjes van 't roo kousje, gister riep ik noch slijpschaermes, doe leek ik wel een smousje.
Ja ezel, ja, wie dat gelyk heeft, zal dan blyken.
De kapitein het 'er op de plaats in slagorde gesteld, as of hy ons huis wou bestormen mit geweld maar vindende de deur open, scheen hy te vreeden, en is op zyn paerd ienssloegs in huis ereeden nae de beste kamer, daer ien dragonder zyn paerd an de ledekant het ebonden.
Wie weet, hoe ik my zelve liet bepreeken zo hier een minnaar kwam?
Ja toch ay sta eens op een zy.
Ik bruyde de trekvaart langs, die van de blinkert loopt tot aan oostinje.
Wel heer ick zal dat doen, edelman.
Jae warelijck hy is't dat my wel komt te staegh, ick tree hem te gemoet, eer hy peurt na de kaegh want komt hy daer ontrent, soo sal hy wis gaen kroegen, dien remor' houd hem vast, dien acker wil hy ploegen bysonder waer hy hoort sijn mackers schouwich woort en hoor ick wel, my dunckt, sy schouwen hem aen boort, aenboort, met een geroep, als bottemuylen plegen, die, waerse om goe' stof van reden zijn verlegen, dit duyvels bracke woordt uytbraken t'harer schand niet vremd, mijn vrienden, 't is haer wijsheyds rechterhand.
'k weet dat wel te maken, horatio.
Rotkeel, lonkoog, ritsaard.
Vergeef het my noch eens, myn lieve vader.
Wel hoe ick sien my gheck wat drommel, s'is aenstucken.
Wanneer, wanneer zal zyn die vreugdenstond geboren, dat gy myn bruid zult zyn?
Waarom dan t eerste niet verzweegen?
Al met een mooyje meyd!
Een prokureur zingt.
Og raan datje t wist je zoud je kruyssen en zegenen van zulke onbenoorlyke dingen.
Dit komt me spaans en zeldzaam voor!
Want daar is geen vrouw zo leelik, of ze beeld 'er noch in, dat ze heel schoon is, hoe moet het die kinderen opblaazen, als ze leezen, dat zy koninginnen over de mans, ja heel de weereld zyn?
Daer isser niet ien onder dat ian klaazens volk, of ze hebben 't wel verdient.
Zottin wilt maar de deur op maaken, margo.
Zijn stem veranderende, en huilende o broeder lief, vergeef het my van gantscher harten!
Kniertje, volkert, geertruy, kristoffel, agata.
Neen, ik weet al vry beter raad koopt haar tapijtwerk, daar bosschadien, en grote en kleine personadien, in zijn te zien, en doet heur zaal daar mee behangen t'enemaal ik wed deze aardige gezichten haar doffe geest wel haast verlichten. agatha.
Die tabernakel jeukt je wat.
Breng blanche weer ten hoof, mijn grootste zegenprael, wij ick mijn tyranny helthafrig heb verwonnen.
Dit teemen duurt.... maakelaar.
Durfje noch kikken?
Hum zel zien, hoe de hollandre non plus ultra win.
Daar is zy, zo ik meen.
Dat ick u noyt sal wecken by nacht als 't kintje kryt maer selfs de wiegbant trecken.
Valt dadelyk my te voed, en bid dat ik u wil, de zwaarste straf doen lyen, die men voor moorders nooit, voor dees heeft doen beryen.
Nu bevinde ik dat jy my niet ziet.