floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
't kon voor my zyn, en egter in myn magt niet wezen.
En ick van 's gelijck.
Wat is hy nou in zyn knoltuin, dat hy den docter zo speeld.
'k weet wel, wat ze begeeren zeg, dat lieven hier boven leid ik zou aars wel by 'er kommen, loop ras, as ien meid.
Wat winsten de gemeente derven, en wat den staet 'er aen gelegen is, geef ick elck een te bedencken.
Zesde, en laatste tooneel.
Wel wat doet u toch schroomen?
Dat ick u handen kus, dor.
Belieft papa iets van my?
Den ammirael, noch haer wert nimmer wijn gegeven, wel water..... ruf.
Dan zong 'er een kadmus, hermioen... lompe dingen 't is doolhofsspul, met al haar' beesten, styf en loom, van draaken, reuzen foei dan brogt me'er eens een boom, dan naamen ze'em weer weg 't zyn kind're viezevaazen men ooren tuiten noch van 't handgeklap, van 't raazen van veele lieden, die noch taal, noch zang verstaan, en meer uit grootsheid als vermaak in de op'ra gaan het is de mode askaks in vrankryk en itaalje, 't tooneelspel in 't neerduits dat is maar voor 't kanaalje.
Een van die fyne, die daar by malkander leeven, die van een geest die nooit gekent was zyn gedreeven, een die haar deugden daar gehoort heeft, en komt hier, om haar te spreeken, om in haar het deugden vier meer aan te blaazen, maar hoe wil dat schepsel kyken?
Maakkoop ter zyden.
De dwaling van deez man moet echter zijn beklaagt.
Kom, rustje wat in deze kanis, en ziet of ruym genoegh die baen is kruyp in, de tijdt genaekt dat gijs zal komen.
T is karel die hier rust, my waerder als den dach.
Govert, spreekt voort.
Jy hebt me dit gebrouwen ik zalt jou verleeren.
Oct. ik zal u hulpzaam zijn, en koomen naa beneen.
The king of ingeland!
Het zal een grand depit, en hartzeer zyn voor haar, als zy my trouwen ziet.
Dat diende ik te hooren.
Daar zyn stoelen, ik bid, de heeren zetten zich wat neer.
't is een vervaarlyk wyf, dat voor geleert wil gaan, en neemt met hovaardy den naam van wijsgeer aen.
Door yver bloeid de konst.
En dat my eenige durven naargeven, als of ik van den drukker met geld daar toe zou gekogt zyn, is een lastering, die ik my niet verwaardig te beantwoorden.
Een yzegrim, een hypokriet, een gek, een bok, die al' zyn' geest zal dooven en bederven, en in zyn goed reeds zit, een ouwen rammelaar, die in den ouderdom van twee en vyftig jaar in spyt van hem, en myn, nog leeft en niet wil sterven.
O mijn ick lagh men slap, ick kan men niet bedaeren, nou, ick ben altijt vry.
Ik volg met swaen straks achter aen, naer t rechthuis.
Datje zo een littel boytje, een littel boytje zeld krijgen.
Gooy jy de brief zoo wegh?
M. d c. l x. persoonen.
Hoor je me niet?
Nu zoume zeggen dat 't een kabbeljau was.
Dat s niet goed!
Ik zeg dat jy ze geeft, fransyn.
Wat vrouwe kleeren ik moet een nieuwe vond probeeren.
Ik durf werentig niet, want vaertjen het men op de hals bevoolen, dat ik zou boven blyven.
Zo doe je schout, maar ik heb ook myn tegenzeggen.
Steiloor, oudste,  broeders, en voogden van broeders, en voogden van zusters, by woonende. willegond,  zusters, by woonende.
Maar,daar stoot ik met myn voeten tegen de stoel aan ja hier heb ik ze.
Konstancia.
Sinjeur, weetje wel dat je hier alreeds bezoek krygt?
Ei, zie wat vriendelyk, adriane.
Arnoldus tegens jorden.
Ik konje niet 't is uit onwetenhait eschiet goe paters, wilt het mijn vergeven.
En jy als een moor?
Ja 't schijnt wonderwerk of klucht, 't geen ik gelooven moet.
Oom 't is de mode zo.
Al was dat niet, myn heer al wat van u komt, is my altyd lief.
Tys, klaar, anzelmus, izabel.
Ik zeg, de keyzers volk hier dichte by al is.
Hoor ik hier niet omtrent geen sneukelaars?
't is wel, gy kunt dan flus de tafel laten dekken maar morgen ochtent wil ik met den dag vertrekken dies moet ik voort als ik gegeeten heb te bed.
Z' heeft lang genoeg myn goeden aert misbruykt godefroy.
Sus, sus, 't gaet, dunkt me, nae alle schyn daer, daer, ik heb het tongetje op is 't.
Dat gy aan haar, die my myn vryheid heeft benomen, betuigd, dat myne min gantsch onbevlekt... steiloor.
Is t mooglyk dat een vrouw soo groot een haat kan dragen?
Komt onder de taafel met de rok van karel uyt.
En, daar mede, alle gek op een stokje.
Constantijn dulfis vertoont sijn majesteyt,hoe dat ricardo zijn dochter verkraght heeft,en al heeft by hem in de kercker doen sluyten,zoo ken hy om dat ricardo rijck is, geenvonnis krijghen, dus verzoeckt hy casim.
Hier heb ik de wijn.
Heer neef, gy hebt zeer wel gezeid.
Hy vertelde my nu flus, den fielt, hoe dat hy was verlieft op een schoone juffrou, hy stont eerst lang te dralen, en dorst niet zeggen wie 't was, ten lesten ging hy verhalen het was mijn suster, hy beloofde my hondert ducketons zoo 't voortgang had.
Angeniet, dochter van kommer.
Veeg is hy nog niet want daar komt hy al aan gegaan.
En zo men nijdig was op uwe minnaars, wat zou ons doch letten om ons mee niet bloot te geven, als andre juffers?
Mijn heer, gy hebt te lang gewacht.
Schoon deze listigheid wel niet door mijn uitvinding is geschied, noch zijt gy des aan my verbonden, mits ik dien raad heb goet gevonden.
Daer sel ick een daelder hebben om de spijs op de tafel te setten, en een gulden om te schokieren het desert ofte banketten.
Philip, man van haesje.
Mijn waerde vrouw leeft in verlegentheydt stantvastiger als klip, of steenrots, is mijn waerde.
Europe in t hert vernoegd, verlangt met zegezangen, en dankbaarheid den vorst in haaren arm te ontfangen, zyn naam en beeldenis te maalen, daar de tyd, t vergeeten, noch t gebit der schaadelykste nyd, niet magtig is, om iets van zynen roem te deeren, maar zwygt daar zy hem ziet grootdaadig triumpheeren.
De de deeven ond schelmen moot doon hangen.
Haar rokken zyn niet heel bekwaam tot complimenten, en voornaam haar groote, en flodderige mouwen.
Maar moer hoe meugje zo leggen mijmeren, en droomen!
Zoo dat voor u staat tuwer eeren, een vogel zonder nest of veeren.
Anna maria.
Ja, wy weeten van 't geknuffel dat 'er dikwils tusschen jou... fol.
'k ben bedroogen.
Myn vader, helaas!
Ik zal j een ouwe penning schenken die k van mooy leendert kreeg, en lang bewaart heb.
Sal ick 't u toe staen maer thijs als onse keuckenmeyt voor komt, seght, dan, om reden, die ick heb, datje mijn neef zijt, en watje doet, rept voor al niet, van onse by een komst.
Ge wis ik heb myn zelf te licht in nood gesteeken des vaders woord, zo k hoop, dat zal bestendig zyn en van des dochters zy heeft het te weinig schyn, na zo veel eeden, die zy my wel heeft gez wooren, dat zy t geheug daar van zou hebben reeds verlooren.
Mijn ongevallen doen, dat my de rust ontvliet, ay laet my by dees beek, die ruyschend neerwaerts schiet zijn kristalijne stroom, in eenzaemheydt wat rusten, op dat mijn pijn verzacht.
Niet dan te veel.
Zo meent ge dan vast voor, heer advokaat, om dat kleine schepzeltje te trouwen?
Ga, roep parthyen uit maar, laaten de menschen, als men pleit, niet praaten.
Daar is weinig eer mee in te leggen, of lof mee te verdienen.
Ie mocht 'er wat afscheyen ick heb al een uyr langh gereet geweest, en ghy hebt noch je schoenen niet aen.
't zal alles wel ten besten keeren?
Al noemt men my koekkoek ik zal 'er my in te vreden stellen wat ik mag my langer niet plaagen want ik denk daar moeten 'er wel veel mannen in de waereld zich om kwellen.
De droes wat benje mooy! nou sou men jou wel steelen, jan. praat jy van steelen!
Qua wijven, qua wijven, qua wijven!
Het staet my gansch niet aen, dat men myn dochter vryt, om dat men wel kan gissen, dat, als men haer verkrygt, myn gelt ook niet kan missen.
Ik heb 'er zacht meer gebragt, als jy.
Hans en michel binnen. ioch.
Ik zit wat 's dat voor een gefluister?
't zy hoe 't zy, ik kan zo als ik nu ben niet langer leeven.
Griet, knypaart, karel, izabelle, katryn.
Dieuwertje, vrouw van gozen.
Ik zou je raaden van dat moordgeweer vliegend op zy te steeken. wat zullen goede vrinden leggen te vechten?
Sa vrienden elck in't ront het glaesjen op genomen, daer mede keer ick weer van daer ick ben gecomen.
Hoe krispyntje, ben je mal?
Jochem kraag, vader van klaartje, en man van machteld.
Dat loof ik wel, dien sneukelaar, die drog, van al t fenyn uitbraker, die regte mallecurius maker.
Maetje, maetje, saegje, en hoordeje wel, hoe lelijck philippe bonhomme viel met sijn narm, in de soete pastey, dat het murch henriette grimbouche, sijn wijf, om de ooren sprongh en hoe sijn wijf toen vuylbeckte?
Ik klaagh aan 't beeckje staags mijn pijn, vermeerder door mijn traanen 't kristallijn, en zegh van smart verkropt, o wee!
Maar ik kom u zeggen, dat myn motjen is gesturven, daar ik wel vyftig duuzend gulden van zal erven.
'k heb de lui eerlijk en trouw gediend, en daar andere moeten zwijgen mach ik spreeken.
Zoo maek jy my, en klaertje bly.
Lemmen noyt swygh ick daervan stil maer al soo langh ick leve soo roep ick om een soon eer ben ick niet verblydt maer hoort wat dat ick segh ick gheef u noch respyt soo langh myn reyse duert, die ick heb voorgenomen, want ick voor de twee jaer niet weder t' huys sal komen.
Generatio unius est corruptio alterius sga.
We hebben ryke heerschoppen gekreegen, die van de nacht hier zullen loogeeren.
Hebt gy geen maagschap, die haar daar na toe geleid?
Dan zal ik 't mee neemen, om daar aurum potabile van te disteleeren ik zal 'er u by geleegentheid wel een pint drie vier van vereeren 't is het schoonste secreet van de waereld.
Nou nou katryntje, gaa maar voort, en laat je vryen.
Fol. b6v, p. 28 hartman.
Een moedig veltheer toont hem dapper en manmoedig.
Ik wou dat hy hier was, ik sou dien lompen gek de neus uyt t aensicht bijten, en spuwense in sijn bek.
Nou vaar wel, tys.
I behud uns, doe likste wol ein eddle jomfer, hoe komster toe, mi vrugt'er van, und dit luttek jomferken is dat diens?
Myn edeling!
Hy scheen mistroostig.
T is andties.
Hoor, zeker heer zel me vergasten, zie, dat je ybaers tot watervisch krygt, met wat post, ook grundeltjes, of een karper, zie toe wat het kost, daer zyn drie achtentwintigen kom, doe je boodschap ter deegen is er leevendige zalm, zo breng een moot, maar let wel op het weegen ik zel terwijl vuur an laeten leggen, en maaken alles klaar, t moet in anderhalf uur reed weezen loop ras, zelje vaar want ik geloof men gasten hebben van daag niet gegeeten.
De broek af stryken, en laten hem voor geld bekyken, en roepen!
Door myn onwilligheyd, en myn on  eerlyk mallen.
O ja, men heer, ik zel maken dat daar niet en beet aan faalt.
Antwoord gy dus op t geen ik u gebied?
Michiel. waarom, malle varken?
Verwondert u des niet, dat zy zo haastigh ras, by u haar woonplaats neemt de reden zult gy voelen, wanneer gy dezen nacht, u minne brandt zult koelen gy zult dan weten wie is oorzaak van mijn noodt en vraaght my niet na zulks, ik ben op heden doodt, en die gesturven is ken niet tot antwoordt zeggen maar zo gy het begrijpt, zo wilt het zelfs uit leggen.
Weg is de mees.
Dit ontkennen zal niet baaten, gy paait ons niet met schoon te praaten.
Dat pruikje, en dat gewaad zyn my gantsch onbekend, spreek, jongen, uit den borst zo weet ik of jy t bent.
En dat vervloekte kleet van schijnheiligheid kan wat uitwerken!
Gy roemt zo van die graa vin, het is al la comtesse, als of ze al had beweezen het graafschap van haar vaar men heeft wel meer voor deezen gezien, dat iemand hier hoog opgegeeven heeft, die in zyn vaderland had van den ploeg geleefd.
Dat heur het zweet om de, ooren spat, ha!
Als zuster uit is, beken ik, dat hy wel wat gnord, en wat baerd maar als zy t'huis is, zal hy wel zwygen, of zy zou hem by de lurven krygen.
Hoe meenig raakt het geld haast kwyt, en moet dan noch haar jonge tyd, met zulk een oude gnorhaan leeven?
Ik ben zyn kameraad, zyn linkermand, zyn koksmes wel drie jaar geweeft.
Myn heer, k was liever dood, eer dat ik zulks zo liet passeeren.
T geld brengt ons in de hel, en t blyft er zelve buiten.
Myn hulp word u steeds aangeboon.
Sijn u sinnen soo haest verandert phil.
Viva, de zeuwze susjes, die scheyne wonder goet, zy bouwe wel van kusjes, het smaakter alle zoet, en wanneer gy t haar maar doet, zo zynse voort geneege, tot gy vat wel wat ik meen.
Waar is sinjeur?
Nu monsieur arlequyn hoe veel moet ik betaalen?
Hier is 't al vaerdigh, 'k bid' maeckt toch wat rasse spoet eer dat u broeder komt, want soo hy iet vermoet, sult gy hem, door dit kleet, het vloers van d'oogen trecken, en 't sal hem tot een vast en seker blijck verstrecken, dat hy u daet'lijck in het schouwburg heeft gesien.
Het schijnt hy heeft verschil, mijn heer, pan. gy u bemoeyen met redeneren' gaet drijft varkens voort, en koezen, of ezels, die gy lijckt, loopt voor gans felten vent, gy weet de gront niet noch degin van argument sga.
Indien dat jan crediet my niet komt op te doen, zie daar, ik wil hem wel zweeren, dat ik.... lastigheid.
't is een kleyne misdaet juffrou dieder is gewrocht, rept je handen en haelt de spijs, se sitten en wachten.
Ik weet niet waar ik met dit kleet noch heen zal gaan, want komter van mijn volk om my te spreken aan, zoo vragen zy aan my altijt nu na mijn zelven, of ik het zelfs al ben, wat kenmen hier uyt delven?
Gy zyt al te eerelyk een heer, en wy te goede vrinden als dat gy my beletten zoud dat zy behoorlyk na waardy wierd afgetouwt.
Dat weet ik niet, want dit is het eerste zekere merkteken, dat ik van zyne doorlugtige vryagie heb gehad.
Wel weeg, ze zo je wilt, maar romslop door malkaar.
Je woud het ons niet verhaalen om dat je eerst de kruizaaten woud gaan betaalen veur t zilver geld, dat al geried lag, zo je zey.
Waarom ik alle dagen my quaad maak en gy u met rede kunt beklaagen.
Die heer die weet het wel, wy liepen op jonge lui, wy maakten ons vrinden en speelden, met de ryke heeren en, koopluy kinderen, die zoopen wy uit zie die messieurtjes zyn zo goet, als geld.
Goed, ik zal'er na toe stappen, kom jy hier, en jy daar, datze ons niet ontsnappen.
Daar t minnegoodje dartlend speeld waard van jupyn te zyn gestreeld indien hem ooyt een vrouw kon blaaken.
Wees jy gerust myn heer.
Voor my, k lees die papieren niet, k heb andre dingen om te peinzen.
,, al kool, wat dat myn baas verkoopt.
Maar wat duyvel je moet zo grof niet gaan je moet respectum personarum houwen.
'wel, k wens u nu voor hondert nikkers, 'een vyfslag te verzien, t gaat wel, 'k verlies hier mee het gantze spel.
En ik overweeg vast, hoe ik op dezen dag dat boeltje zal redderen, en de ouders stellen te vree.
Dan om zoete most te brengen als'er nieuwe wyn aan kwam.
Wie heeft zijn leven ook gelezen dat men de luy begraaft eer zy gestorven zijn.
Hy moet hier toonen dat hy vast is van beraad hy dwing zyn zoon dat hy zyne and're min verlaat.
Hyacinte.
Alwat ik zie gelyken wel fielebouten en rabauwen voor myn oogen.
Wel gaje gangen, en boet voor t laest eens uw verlangen.
Wat hebjer toch mee veur?
Zei niet uw heer, dat hy my zou tot zynent wachten? jorden.
O jou olyke vod!
Spreekje myn dus toe?
Haripon, marotte.
Hy is wreed, 't is een gerafineerde bavians neus, 't is een trony van albordure, een filistyn stam, een reus.
Raasbollius springende in zyn onderkleeren van 't bed.
Hoor al sturven al de koejen in braband, en dat gy al de klauwen zoud krygen, zo krygje myn dochter niet, spaarpot.
G'hebt misgetast, een zot, die nog geleert wil wezen, is zotter, in myn zin, als een die ongeleert, en zot is van natuur.
Staak uw klagten, uw tranen doden my met wenen, en haar kragten verspreiden zich, helaas!
Uw heer heeft my ontboon.
Dus in de nacht my op te kloppen, freer!
Myn heer, ik kom u nog eens spreeken augestyn.
Die staat my heel wel aan.
Karel, met een bedrukte verwondering.
Drinkt ghy binnenbier, of wezeper?
Nu ziet gy hoe fortuyn het rat doet ommekeeren.
Wel zeiden zy, waar toe dat wezen zo gemaakt?
De een gaat om loon, en buit, en dander om te wreeken t verlies van vrind, en haave, een derde durft vol moed, vrywillig, om den lof, zich in het harnas steeken, en schenkt den kristenkerk, zyn zweet, en goed, en bloed.
Hoor angniet, jy meugt van desen dag wel omzien nae een andre huur.
Myn heer weest niet bevreest.
Jufvrouw angelika, ik geloof vast dat die vent uw broeder is, ja 't is karel, wy hebben in lang, als gy weet, van hem geen tyding gekreegen.
Alles in dien verstande, dat wy de supplianten, met dezen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Ik kan rijen en omzien, kameraat.
Mijn heer phil.
Al ons kostelyke goedje benne we kwyt, de kas is hiel leeg, niet medal hebbenze 'er in gelaaten, al men zilver en goud, leepels, beekers, en zoutvaaten, de koffer van de baron, rokken, en kleeren, alles is weg.
Ik ben noch fluks op myn leeden.
Wacht hem ten dryen aen u deur te middernagt, den kreupelen duyvel sal hem nemen op sijn vragt.
Lowie, ongekleed, jochem, jurre, jan. lowie, van binnen.
Myn allerliefste en zoete kaatje, ik kwam wel zomtyds om een praatje, jy bent een meid van duizend een, k wou jou zo lief als turref treen maar hoor, myn knecht is noch een vryer, o bloemerherten, t is een stryer, dat is een puikje van de buurt.
Hoe komen hier die venten?
Neef, pour 's la, vostre serviteur.
Komt weest dogh niet schuw.
Wel in der daad, ik kon u niet, myn heer.
En dat ick u naer waerdt niet kan kongratuleeren voor eerst ick soeck pardon, dat ghy 't wil exkuzeren indien mijn stout versoeck u schoonheyt niet behaegt snaphaen.
Heyndrick veel bewint, een oudt man.
Ik zal niet doen gelyk als meenig valsche vrouw, die haaren man al 't goed, in schyn van liefde en trouw gaat maaken en daar na 't gemaakte weer gaat breeken dien bloed beliefd haar vast, en blyft van 't goed versteeken.
Zegd man jo, nicht dat de poplesy to amsterdam zo groet is, dat man jet wedder recht doot, de man in noet is?
Zeventig, en wil je niet je kent het laaten staan 'k zal dan een' ander zoeken.
Maer sootje geliefden, 'k had eerst geeren mijn eyge patrimoniale penningen werom.
En klarice te onderhouwen?
Dat hoen?
Adm. vaar wel, princes, geluck en vreughd u steets verzel.
Ik bid u togh, neemt dan mijn stoutigheyd in 't goed.
Ja seigneur, al watje met gien sleutels kant doen, dat kan ik met die kromme krauwels open krygen.
Myn heer wy gaan van daag niet uit.
De ontsteltenis van izabelle belet haar te besluiten jou te antwoorden, zy draagt je te veel ontzag.
Daar wordt al weer geschelt, ei dochter doe eens open, 't zal hans zyn, of dat wyf van keulen, zou ik hoopen.
Ik zeg dat hipokraat, des werrelts wonderteken, des dokters opperhooft, der artsen roem en pracht, sprak van d'artsnykunst met een goddelikke kracht.
Goet myn heer.
Derest gaat na jou zin wat zegjer dan toe?
Vi. tooneel.
Dat vind gy in 't zien van de hemel, de aarde, 't water, 't vuur, de dag, de nacht, de zon, de maan, de sterren, de kruiden, de vruchten, de boomen, de velden.. eelhart.
Dat is my meer geseyt mijn heer, ick was noch jonck en lapte met passchier compeer van claes den cuyper, in welckers kelder ick al menig stillen sluyper gemaeckt heb, oock kreeg ick daer kennis van den wyn.
Hoe sleght hout gy u nu, 't was u constantia, die snelder als een valk als hy de reiger na zijn vodde zit, zoo quam zy daar ook aan gevlogen in d'eene hant de kam en 't hair over d'ogen, zy heet mijn wellekom ik dank haar voor die eer ik zagh doe dat de zon schoot zijne stralen neer aan een zy van de zaal die mijn geluk benijden, dat over schoon gezight dat stut hem in zijn rijden, en wenscht dat hy zijn zon voor 't hair verruile mocht zoo vatte zy my aan, en heeft my doen gebroght tot in een and're hoeck, met schaduw overtogen en 't eerste dat zy sprak dat was van 't groot vermogen uws wreetheits die gy toont nu gy haar niet wilt zien fred.
Maar, heerschop, 't is my niet vergeeten, dat jy die juffrouw dikwils spreekt en zo een stok in 't wiel maar steekt.
Die zelf niet veel deugen, pochchen gemeenlyk op een bestevaar, of op een oom.
Man, heb deernis met men schreijen denk om myn eerelyk geslacht.
En dat die in sijn taafel goed elkien te boven gaadt, en niemand is die der teegen op kan streeven en dan die veur twie dozijn zervetten, en twie taafelaakens vijf en tachtig gulden van weeven heeft gegeeven.
Na dat govert ingegaan is, komt krispijn, de rok en hoed afgeleit hebbende, en springt ras in 't venster daar na komt hy met govert uit, als of hy den dokters broeder was.
Zie toe, zie toe, t zyn starke beenen, die de weelde konnen draagen, spreek dokter frakastorius, of paracelsus vry aan.
Ik agt ze als gy voor dol maar ondertusschen maak ik vast myn' kisten vol.
Jaap, eelhart tegen houdende.
Wel dat 's onnozel.
Och raakten 't me niet naader!
Wie heeft schuld die maar in acties doet?
Maar 't is wel te zien, dat zy 't niet gewend zyn, want naauwlyk treeden zy tien, of twaalf voet stappen, of zy hebben hem wat te beveelen.
Ontrent een maant geleen, zoo zag ik na den noen dat zy, met hare meit, ging na de vyver spoen, en komend' aan de kant, ging zy haar nederstellen, om met de hengelroe het visje wat te quellen maar 't scheen de roode roos de bloos haars mont benijt want 't scheen, op hare komst, dat zy haar kleur wierdt quijt maar voort begon zy doe de hengel te ontwarren.
Maar ondertusschen gaat'er veel tyd verlooren.
Mai 1699. waar by wy aan hen supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteeren, acordeeren en de octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de werken, die doenmaals ten dienste van het tooneel reets gedrukt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten tooneele gevoert zoude werden, alleen zoude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde ons octroy of privilegie genaamt, op den 21. deezer maand mai was komen te expireren ende dewyl de supplianten ten meesten dienste van de schouburg, voorgemelde werken, zoo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als anders, die reets gedrukt en ten tooneele gevoert waaren, of in het toekomende gedrukt, en ten tooneele gevoert zoude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, zouden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde dezelve werken, door het nadrukken van andere haar luyster, zoo in taal, als spelkonst, niet mogen komen te verliezen, dog dat zulks aan de supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons octroy, en zulks na den 21.
En jy, jacoba, vertrek aanstonds, want ik kan jouw byzyn niet verdragen.
Mejuffrou, 'k zal myn kragt en arbeit aen gaen wenden, om u van dat verdriet haest te doen zien een ende.
Haal uw snuifdoos uit met de rechterhand.
Wel lysje, dat zal zeper komen.
Kund gy nu 't geheim wel merken?
Te amsterdam, by de erfgenaamen van jacob lescailje, op demiddeldam, naast de vischmarkt.
K heb gistren avond laat de sleutels eerst gekreegen.
In nocte consilium quandoce bonis dormittut homeru, hier dient verstant gevat tot een superlativo gradu.
Mijn liefde leyt en speelt heel met mijn achterdocht zou hy zoo rijck wel weese?
Don jan is hier dan!
Kijk eerst of 'er ook imant komt.
K meen ja, mevrouw.
Zwijg  zwijg  al lang enoeg want dat jy me verstoorde.
Zoo wort, terwijl hy 't gelt verliest, ien biest bedrogen mit ien biest.
Vroomaard, vader van francyntje.
Neen t za huisvrouw maak jou reed, ik heb jou dezen nagt by deze vriend besteed.
Wel nu, ik vergeef het u, en nood u al t'saamen tot mynen te gast.
Houd jou smoel, praat niet te veul, jou ritse teef!
't is mis, ik ben bedroghen.
Myn karlos, toef niet meer omhels uw waarde bruid.
Ik zegje man, als geplukte vinken, zo zien ze er nou uit.
Dus zult gy een marquies vereeren.
Zeg je 't mi man.
Joost, pieternel.
Jan. dat zou het eerst van zyn leeven zyn, boer, jou geschied genaden, dat ik jou niet van boven het theater en schop, dat je de gek met ons scheert.
Twistgraag. jaag zulk een leugenaar terstont uit quinquenpoix.
Daar zyn twee dukatonnen, maat fransje, en ik zal jouw voortaan dewyl men jouw genegentheid en getrouwe dienst is gebleken... fransje.
Laurentius, uit.
'k ben zo quaat als een baars, kom hier, je bent kajuytwachter, veegje dat kalf zen naars.
Ik zal jou de bek op veegen, dat wil ik je zweeren.
Je zoudt het weinig verdienen, symen, al was het al waer.
Zoek hier niet meer zy zijn al in u borst gekropen, om datze in u ziel een beter koffer hopen.
Jou vaer en moer zyn hart als steen.
Dat maken die teekens aan haar lichaam en de trekken in haar weezen genoegzaam openbaar.
Sieur joost, zyt niet bevreesd.
Wel hey, waer is de saus die hoorden by 't gebraen?
Jan. daar, miester, is je nyptang, daar je de kay uit ieders kop mee plag te trekken.