floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
K hoor uyt uw woorden heer, dat gy moet zijn dien minnaer.
Men roem 't geluk, die dit geval ten beste keert.
Dat noch veel min, een geest vreest geene doot, en sy was vol van vreesen.
In d'oeffeningh mijns kunsts van medicijn, dien ick wil oeffenen soo langh ick hier sal zijn, of elders opter aerd, daer ick sou mogen zweven, ick leef in dese kunst mijn alderbeste leven.
De bruid en bruigom gooijen gemeenelyk wat suiker onder de jongens te grabbel, maar ik denk een ander wegje in te slaan, want ik meen 'er een zak vol acties op medenblik onder te smakken, dat zel klettig zyn, ha!
Dan is t geen wonder, dat we wachten.
Zyn wy hier hoenderen, en wyn gewend?
Ik ben myn man getrouw, schoon hy ook is gevangen.
Margareet.
Wie sien ick t'onversienst van verren herwaerts aen?
Argantes, scapyn, sylvester.
Ja ze slagten de bontekraayen, die wel drie dagen te vooren om de plaats van de heilige juslitie zwerven.
Nu 't doch zo is gestelt, messieurs, uw werk eist loon, zie daar is dan uw geld draag met malkanderen het goed maar weer na binnen.
Zie daar, dat gaat 'er zo aanstonds naar toe, om het haar voor te leggen.
Ick geloof wel, dat je mijn vergenoegen sout maer, geeft mijn gehoor?
K om may schept noch een reys, en daer mee wil ik scheyen, men hooft is men soo yl.
Ick min dit schoone belt, en soo ick haer verwerve, sal ick haer minnen tot op't eynde van mijn sterven.
Zulx kan niet zijn, o neen!
Ze schoor me, en vunste men uit daar by.
Hy word verzacht.
Joris, kristyn op 't bedt, selitje.
Wy dachten anders niet als om maar, zonder toeven, de vruchten van de min en onze hoop te proeven maar, even als men ziet dat dik wils het geluk zelfs op een dag, verkeert in jammer en in druk, zo zaagen wy, helaas!
Het noodloot heeft my deze schat benyd.
Een engel van een man.... kosen. dat met u eerste kint gy t'alderschoonste paer oudt nieuwe muylen vint.
Eens minnaars ongeluk, als dienstbaarheid en dwang, begint een juffrouw te verdrieten, sr. pedro, duurt dan niet zeer lang.
Filipyn, knechtrykaard, oomvan koenraad. jan, klaas,twe jongens.
Wel vader, op dat je van dat pak ontslaagen werdt, geef my zo veel te minder ten huuwelyk.
'k heb beter lust tot gaan, 'k zal't rijden nu wat mijden.
Ja, tien keyen groot en zwaar stort uit de kist, daar leit het zootje by malkaar.
Ben je t kwyt?
De minzieke juffer.
Mr. klaas en olivier, als voren, vermomt, voor afgaande, dan volgen 4 staatjuffers van de gravin, d'aangezichten met zwarte floerzen bedekt, daar na volgt boudewyn, vertoonende de gravin trifaldi, met een sleepende tabbaard met drie staer ten, van drie pagies opgehouden, het aangezicht met floers bedekt, geleyt van koenraad, nu de schild knaap trifaldin, en gaat tusschen de 4 staat juffers heenen, die twee en twee aan wederzijden afwijken.
Maak datmen u niet ziet, ,, hou drager!
Zou ik mijn eer en reputaaci zo gaen krenken!
O onverduld'ge pijn!
Maakelaar, fransyn, flink, gekleed als een guinees vaarder, frederik, als een moor.
Menheer... quib.
Myn lieve vaer, je bent verkeerd.
't gaat niet aan, beter gezeid als gezweegen.
Ik zie hoe zeker dat attestor, gaat.
Zo dat hy jou man, noch jou schoonzoon niet kan weezen.
Ik weet niet van wat zwaarigheid, dat gy al meugt spreeken want, ik zal je immers in de peekel niet laaten steeken. constantia.
Nu goosen hinckje noch, soo hinckje niet als't hoort.
Heyltje.
't is myn kind, en my is de zorg bevoolen van haar wel uit te besteeden.
Een heel goet teken die vrinden zyn my wellekom, kouzyn, ik kom zo straks weerom.
Wle immer rijck wil wesen, en voor oprecht gepresen die kom en steele my, sulck steelen staet hier vry.
Wat zou 'k dan doen?
'kverliet doe zijne kant ver buiten recht en reden koos ik de and're zy zijn taak rechtvaardig was, waar door hy ons verwon, en leiden 't al in as wat er noch overschoot, of waardt was te bewoonen.
Neen toch, en ik loof 't is ien aerdig ding!
Op d'afterkamer.
O dommen reekel!
Au feu, encor au feu!
Adm. wel is die brief van zelfs dan in uw hand gevloogen?
Jy bent verwondert my dus te zien, daar ik jouw van nacht in een fraayer gedaante ben voorgekomen toen was ik een rentmeester van landeryen, maar hebbende by geval een lakaay ontmoed, die zyn ambacht al moe was, dewelke, na my te hebben gegroed, volmondig verklaarde, dat hy zich aan my wou overgeven, zo ik hem aanstonds in staat kon stellen om protegaal te kunnen leven.
Jouw houwelyk met propdarm is ommers eslooten.
Dat men de slaven in surkyen, zo barbaars handelde, ik geloof zy sturven er wel af.
Ik zou het na myn zin niet krygen?
Want u is wel bekend, hoe zwak de menschen zyn, dat dikmaals deerbaarheid, zich door een looze schyn misleiden laat, en, zo in t stryden der gedachten, die van het pat der deugd, de mensch te voeren trachten, t kwaad niet door uws gelyk, en u wierd weder staan, het zou in korte tyd zyn met de deugd gedaan.
Heer windbuil, die hier was, uw nichtjes serviteur, heeft tienmaal meer.
De zon had naauwelyks, na dat ik was gebooren, maar vyftien maalen zyn gewoone loop volbragt, toen ik het eerst de min gevoelde, en zyne kracht, wanneer alonce.... ferdinand.
Je waard immers te luy, gelyk je nog bent, om te werken foey schaam u gy assurante en ondankbare verken.
Ik zou voorleeden jaar geslagt hebben, maar 't vlees was yslyk duur.
De schout, kyvenderwyze.
'k heb wel een briefje by me.
Kom, kom, ik moet dat graauw eens aars dresseeren.
T is huyden daeghs een tijt dat men wel uyt zijn oogen sien magh och wat wort er meenigh dochter bedroogen.
Nu is 't tijd dat ik toe tree, en mijn zelven openbaar.
Wist gy met welk een groot verlangen... phillipyn. sinjeur, wist gy met welk een groot verlangen ik graag zag, dat gy 't wat kort maakte, want het is al schoon licht dag.
'ik ga niet binnen, neen!
Woudheer, vriend van eerryk.
Myn heer, wat wil dit zeggen?
Fy dat ick heb getrout soo een verkleumden bloet, die nergens van en weet, noch nergens toe en doet, die aen mijn groene zy niet doet dan snorcken, roncken, en dickwils met sijn naers leyt in mijn schoot te proncken, soo dat ick kiesen moet, om 't vriendelijck gewoel, een jonghman na mijn hart, mijn ritshart is mijn boel, mijn ritshart is mijn lust.
Dat s waar, gy hebt niet mis geraaden maar wat geeft ge om haar.
Wat zo, dat gaat braaf, 'k hoor gaern de bas mettet veeltje.
Wy kooplien hier tot amsterdam, zyn veel te styf, te loom, te lam, maar die twee vogels, zonder veeren, die konnen recht galantizeeren.
Dat zy 't gedaan had, omdat gy meelydend scheent, en zy, door armoe, was ten uitersten verkleent. luikas.
Zulje niet spreeken?
Hoe dat ik aan die lier kom, sprak ik, die heb ik in savoye laaten maaken, om dat ik anders geen kans zag om eerelyk aan de kost te raaken, wel vroeg hy doen weder, benje dan van savoye tot hier aan batavia overland gegaan?
'k heb eelaard vry gemaakt.
Nou zalje met my gaan, wat zal my hier gebeuren, 'k heb zonder u te zien, een heelen dagh geweest, clorin.
'k heb hem gewond gezien, en deerlijck hooren steenen om hulp, ik heb zijn lijck zoo droevigh gaan beweenen en zie hem nu gezont met een geveynsd gelaat.
Hi, hi... derde tooneel.
Kom snaphaen ga nou voort, want ick kom nooyt niet weer soo als de krediteurs docht after malkander staen, stoot de edelman, tegen de afterste, datse allemael onder de voet valle, en loopt met snaphaen binne, naeyster.
Wel wat dunktje van die snaaken, myn heeren?
Dit gaat te slecht.
Sa, sa, knier, nou zel je iens zien, hoe of myn bientjes kunnen drillen.
Vertrout op 's hemels hulp, en wilt eens overpeynzen hoe 't wanckelbaar geval, gaat speelen met de mens, die gistre lagh verschopt, die krijght van daagh zijn wens, gelijck vorst casimier, dat heede ken vertoonen, om dat hy bastaart is, wou d'adel hem niet kroonen.
Einde van 't vyfde en laatste bedryf.
Wel jan, wel hy!
't is een arge feex.
Wat reden can mevrou tot mijn beschuldingh toonen?
Dat is galant, dat s uit de kunst, dus steelt gy herten, en krygt gunst.
Grietje gaet aen t loogen, al singende.
K zel zo doen, juffrouw.
Maar t geen my nog veel meer verwondering kan geven, is, dat heer edeling heeft wonderen bedreven, in twe partyen, zo van utrecht, als tergouw zo dat ik twyffel wien ik best verkiezen zou voor schoonzoon, want die geen, waar op dat ik voor dezen een goed vertrouwen had, toond zig een gek te wezen, en edeling, dien k als een weetniet heb veragt, heeft dezen avond nog zo wel zyn pligt betragt, dat zig heel quinquenpoix moet om zyn gaauwheid schamen, ja de een toond zig een gek, en de andren een bekwamen en deftig handelaar van actien te zyn, zo dat ik t wezen ligt zou kiezen voor den schyn.
Dat zeg ik niet, gy hoort my zulke lieden laaken maar, als het lot ons aan een vrouw heeft doen geraaken zo draag men zich, als daar met steenen word gespeelt, daar, als men van 't geluk zomtyds word misgedeelt, men moet behendig zyn, en, met geruite zinnen, de wrevelheid van 't lot, door goed beleid, verwinnen.
Aanstaande schoonzoon, advocaat, wat wilt gy voor duwary geeven, aan izabelle.
't was gezeid hy zou 't over een klein uurtje zenden.
Ondankb're, zeg wat proef kan u het meest behaagen?
'k wil weeuw worden.
T'avond zullenwe, met ons twintigen eeten, de spys zal zo aan het vuur.
Juffer. geschooren zijnde, wast het ruyger.
Als om de jonge zinnen op hol te helpen, met al die helden, en heldinnen?
Je hebt wel een geboodschap, wat hadje nou weer verzonnen?
Je ziet het land nu weerom, waar in je zyt geteeld maar 't schynt dat al dit vermaak uw jeugdig hert verveeld.
Ik die alleen te weezen meende, vond, ver buiten mijn gedachten, een and'ren sosia, die ik daar niet verwachten en als ik u de zaak zal zeggen, naakt en klaar, 'k waar daar gekoomen, eer dat ik daar gekoomen waar.
Wat zal ik doen zijn zeggen loopt zo wijt, dat uit dees malligheit noch wel veel quaat mocht komen.
Brus aanstonds heen.
Laat my nou gaan, eer 't laater word, en mijn volk ontmoet, 't begint al sterk te dagen.
't is beter dat ik daarom vecht.
Wel keykruyn segh wat is't?
Sijn huysvrouw, naer ik hoor, heeft 'er ook een paertje.
Kunje, de zaak herstellen, myn krispyn, uw looning zal niet minder zyn als ik u heb beloofd, ik zweertje.
Is dit 't geween en droevigh schreyen maar 't was niet oprecht, o neen!
Ik kom hier niet om te bedriegen, ook weetje wel dat 'k niet zel liegen.
Elleweken!
Zeg heest wel schoonder zon in vranckrijck oyt geflonckert?
Eerryk.
Hoe meer zy schijnt t'ontstellen, hoe meerder dat my dunkt, dat haar u min komt quellen.
Ik zou hem evenwel uitstryken, dat het zen oogen verkeerde.
't medogen, 't welk ik in uws zusters oogen las, my straks van al mijn pijn en ziels verdriet genas zy nam gestadig aan een knegt, van u verstoten, die wenscht soo vast te zijn voor eeuwig opgesloten in dese banden, dat niets, als de wrede dood, hem uit haar armen rukk', of aftrek van haar schoot.
Ziet, wat mijn min hier meer, als mijn versteurtheid doed.
Hier wonen mee van die smerige treckplaesters, een souverain recept voor de staende sieckte al schijnen de leden noch so verlept, se wetense met een nieuwe kracht en vigeur te stijven maer fiat applicatio, 'k wed, de kracht sal 'er niet lang by blijven.
Ik zal uwe ouders wel bepraaten, dat zy u met my trouwen laaten, want myn geslagt, myn staat, myn goed, en dan mevrouw, myn aadlijk bloed.... het wert u alles opgedraagen.
Dat 's een postuur, wat is ze groot!
Zo dat's goet, schei jy lui der uit, nou zel ik beginne.
Sta jy 'er buyten, hou daar.
O kostlyk licht!
Hoe reeds an 't vechten, dat 's te vroeg, wy hebben nauwlyks, met malkand'ren, iens rond gedronken, met den and'ren.
Nu hebbe uwe de slemp altyd, voor een dag, twe, drie.
Myn kraen kan daer wel tegen aen, zy zel jou vochts genoeg toe tappen, van bacchus nat, uit druivesappen.
Vermomd in t manne kleed, beneemt zelf de agterdogt dat denkbeel, daar myn moed sofi heeft toe gebrogt myn minnaar die by na, t gezigt heeft uit gekreeten, om my, heeft myn gelaat, zo t blykt, geheel vergeeten, schoon hy my daaglyks ziet.
Ik zal dan gehoorzamen terwyl zulks met uw believen geschied.
En spreeckt my niet, maar vollight my gebien.
Maar wyl ik tot noch toe, niet heb bekend gemaakt wie dat ik ben, en wat my al is wedervaaren, zins ik myn ouders huis verliet, k zal t u verklaaren.
Carille, sijt te vreen, u gelt is wel bestelt, ick heb 't voor u bewaert, het is u niet gestoolen.
Gy schijnd ontsteld te wezen.
Ernst tegen hans.
Ik geef u vryheit zo te doen als ghy 't verstaat.
Gozewyn. neeltje. gozewyn.
Siet manneke, myn kindt, kyckt daer is uwen vaer.
O lydelooze pyn!
Dat hoop ik zeker, dat 'et hum nog an zel gaan.
Ik groet je, heer eelhart.
Was 't aan de wand geschilderd, de honden zouwen'er tegen blaffen, ja, 'er voor vreezen, kyk, kyk, dat is een vieze dief.
De wereld is een key vol gecken, die aen haer eygen dwaesheyd trecken. cortbondelijck begrijp deseskeyklucht.
Stem, tranquille coeur.
Verwisselt, zo gy wel wilt doen, uw gevoelens tegen de zijnen en komt my zo dikmaals bezoeken als 't mogelijk is om my de moeijelijkheid van zijn, en anderer gezelschap, wat lichter te maken.
Wat schijn van deugd had dit?
Ik zweer, dat ik u zal berooven van het leeven myn heer, of gy zult my u zuster daadlik geeven.
Wat zal'e een gesnap weezen!
Og papa, onsluyt ons weer.
Zeg, hebbenwe ook al wel gezien?
Hoe staet het hemels blau bezaeyd met gulde sterren, al is de weg vry lang noch schijnt het my niet verre.
Ik wensch wel dat mevrouw hier 't oordeel overstryke.
Vergeef je 't me?
Ik seg hy moest syn kind gaan na een klooster stuuren, dan waar hy sulks bevryd.
Daar zelje haast wat wonders van hooren, en saartje is ook zoo heel pluis niet alsze wel schijnd daarze staat.
Myn heer, in hoop dat gy 't ons gunstig toe zult staan, zo werd dit kluchtspel u uit vriendschap opgedraagen ons oogmerk is bereikt wanneer 't u kan behaagen, als ge u verwaardigd te doorleezen deze blaan.
Gy naamt de premie toen zy op vier honderd waaren, nu zyn zy zeven.
'k zal niet, mijn heer, dat heb ik eens gezegt.
Dat voor my thans bewaert, en baert een heele stoet van advocaten, procureurs, en ander goed, die men penlickers noemt, van panders, pachters, snyers, poeten, schilders, en verliefde vrysters, vryers, apteeckers, barrebiers, van tappers, molenaers, bijbelsusters, boeckvercopers, wagenaers, van metselaers, van schreurs, van horologymakers, solliciteurs, kremers, van nieuwgesinde quaekers, van ruyters, en soldaets, van backers, en van brouwers, van mesen knoopmakers, van vleys en keysteenhouwers, schoenmakers, quacksalvers, en kuypers, wijnverkopers, van timmerlien, en smits, paerdkopers, paerdestropers, van jonge letterlien, van boeren, en boerinnen, of wat ick noch verswijgh, wien altesaem voor al, een yeder in het zijn, ten hoogst van nooden is mijn keysche medicijn om haer heel af, en wegh te nemen de gebreken, die d' allemoden key elcks keykleed in comt steken.
Voor eerst moet ick den brief sien aen don jan te geven, de rest dat wort door my en hansken voort bedreven.
Hoe maghje me dus sollen, wel leander hoe vroetje je slacht de swarte mollen.
O, o, ik begin zo te beeven, en zo elendig te altemereeren.
Gy, en katryn, hebt bey 't stuk heel wel bedreven, dog als albartus komt, so hou u maar wat stil, huybert.
Ik weet niet wat my zo veel angst kan geeven.
Maar, juffrouw, wel, hoe durfje 't zeggen?
Dat weet gy best, buurman, die drie tonnen schats bezit, volgens 't zeggen van de lien.
Hoe word jy dol myn heer, waarom is't dat jy schryt, gustaaf.
Wel als 't dan weezen moet, volvoer u veynzeryen.
Jennemoeye 't is seker lemmens neus als ick hem wel bekycke hy is hem soo ghelyck, als uw' en myne tas, hadt ghy u veeltje hier, ick spelden op den bas.
Gy zelf hebt uw geheim verraan en uw' gedachten.
Dat hebt ghy wel versint, edelman.
Izabel, augestyn, jonker.
Ik drukje wel ien baly vol.
Jy bent een wonderlyk meisje, ik zeg dat het evenwel geschied en, leef jy noch wat lang, je zult noch andere dingen zien geschieden, eer tien jaaren om zyn, zal 'er by de juffers niet eenen theebezoekje zyn, of zy zullen, op zyn engels, malkander een postelein pypje, gestopt met varinas toebak, aanbieden ik heb 'er al een modelletje van gezien ook werd reeds by de heeren de as van de toebak in zilver doosjes voor de juffers bewaart, want die maaken der haar tanden mee schoon en als zy dan zelf toebak rooken kunnen zy haar van haar eigen as bedienen, en hebben die van de heeren, niet van noon.
En hoe ziet dat vrouwmensch zo bedrukt en belaen?
Vijfde toneel.
Zegt waar de juffer woont, hoe spreekt gy dat zoo noo?
Zie daar, komd eelhart, zelver aan.
Men mag wel zeggen, stille waters hebben diepe gronden.
Ik bid u, gaat dan beiden heen, laat my met jasje hier alleen.
Nu gy het weeten wilt, de rijkdom, en 't verstant.
Ja wel datje mijn bestond, ik mien dat 'et anders zou gaan, zo zou ik veurje stryden.
Dat is mijn meyningh sga.
Maar gy schat zuchten slechts voor zot en ydelheden uw geest is gans bevryt van al die menschlijkheden.
Verstaat gy t woord wel van mandaten?
Meind hy dan dat wy zyn goud gestoolen hebben?
Zwyg, zwyg van karel want ik wil van hem niet hooren altyd van karel my te talmen aan myne ooren?
Frederik, vryjer van jacoba. jasper, oomflink, knecht  van frederik. fransyn, meydjan, knecht  van warnaar. maakelaar.
Geef over.
Harmen albertz.
Maar ligthart, hier zoo droog te staan!
Waar dat ik kom ik heb tog anders niet te hoopen, het volk staat overal met hand en beurzen op, en daar ik myne sluit, daar kryg ik straks de schop.
Meister und ik sunt vetters.
Wou de hemel my dat groot geluk verleenen, dat ik myn trouwe ziel met de uwe mocht vereenen, of dat my slechts een straal bescheen van uwe vlam, wat is 'er dat ik niet om u te boven kwam!
Ja best ist dat ghy zwijght, eer datje van haer stockvis sonder boter krijght.
Als jy 't zo wilt neef, kom ik zal het ontdekken.
En, wyl de dochter, hier in huis, de bruid nu is, heb ik kwansuis, dit voor 't bezoekmaal doen bestellen dies wil u daar in 't minste om kwellen.
't was mijn toevertrout.
,, myn vader en oom zyn daar ook.
Dat staat aan u te zien het raakt u meer dan my.
Dat wil ik wel vertrouwen.
Ik behoefje niet meer te zeggen, als dat'er een briefje, en net houdert vyftig dukaaten in leggen.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap.
Is 't zulverwerck?
Wild gy dat seneca u dit eens uit zal leggen?
Verschoon me, zo k u steur of ophouw met myn praaten.
Is myn nicht ook bezeerd?
Maar zeg me nu eens, als 't u gelieft, hebt gy ooit de myne by loenen wel gezien?
Igut, hoe vult hy hem de kap, andries.
Hier rust jan koekepan, een bakker van de pot, sijn kist die was van drek, sijn graft een varkenskot.
Oct. al 't geen gy doet, is maar door een geveynsde schijn, en zoeckt door dit bedroch my zoo in slaap te wiegen maar, neen, getrouwe min laat zich zoo niet bedriegen ik weet, waar het u schort, milanes hartogin heeft u ondanckbaare, gequetst met nieuwe min die smeeckt gy nu om gunst, en zoeckt my maar t'ontkoomen.
Zeg vrindschap, zeg, uw heer, wat is hy doch voor een?
Verschoon my, hartje, schoon uw trouw my is gebleeken, de jaloezy die is van myne liefde een teken, en minde ik u niet teer, k had geen ontsteltenis.
Bertrand, bartholomeus, elizabeth, kornelia, leander, trui.
Och vader.
Nu wijfje, 't is best datje zwijght, eer datge u man vertoornt, en sijn gramschap op u krijght, dan sou 'et te lijdigh en te bijster op het landt waeyen.
Likkepot, schreijende.
Watte malle reden!
Haelt pen en inck, phil.
Izabella, zittende in een saal.
Een dokter van uw leer.
Neen neen, de duyvel neen.
Myn schoone goudbeurs is al lang geeklipseerd.
Zyn wy noch ver van t huis t geen ons is aangeweezen?
Myn heer, schoon ik nu heb verstaan al t geen door uw beleid is in dit werk gedaan, zo wensch ik noch, dat my de waarheid was gebleeken van t geen de crediteur en de notaris spreeken k begryp niet hoe dat paar in deezen handel komt.
Indien men je jong opgeknoopt had, jen soud' nu niet stelen met je grijsen haren.
T is kostlyk, goeje kameraat, je moet niet leppren, maar straks drinken, en laten t na uw maeg toe zinken.
Haer schoonheydt is vergaen, zwart is het blancke vel, wiens tegenspoet mijn hart steets prangt met harts gequel.
Ik moet hem eerst te recht, wat krouwen en herschicken.
Aagje jelmers,  vrouwen van hidde, en lutje.
Ook voegt het al zo wel, dat ik na oom, en mamatjes raad my schik, 'k zie karel kan ook oeffeningen, en past noch echter op zyne dingen, joris.
Wel nu, wat schant kan 't zijn, daar gy maar tracht dien groote en onverwinb're schrik des werelts te bezien voldoet uw lust, daar van kan u geen leet geschien, om dat gy tracht alleen den keyzer te beschouwen, door dien gy hem nooyt zaagt zal men 't ten goeden houwen.
Jaap steld zich tusschen ernst en nikolaas.
Wy danken u, myn heer.
Gaen wegh.
Toont met de handt ick ley de sijn recht op myn hert en riep daer meester jan hy trock myn wambaes open, hy sag, hy tast en dauwt al schreuwen, g'hebt gesopen geloof ick joren, of gy syt verdraeyt van kop hier onder streeck hy eens sijn spaensche knevels op, en vraegde hoe my eerst die pyn had overvallen, ick wederom, t' is nu een jaer dat ick al mallen met onse jaquelyn van haer een oogslag kreeg, want s'in't dien oogenblick en wil nu noyt ter deeg, 'k had nauwlycx jaquelyn een oogslag uytgesproken, of peck en olye scheen in sijn gesicht te koocken waer op hy tierde, bruyt van hier naer jaquelyn gy schobejack, en vraegt van haer uw medecyn, dit buld'ren sloeg gelijck een donder in mijn ooren, ick liep ten huysen uyt als voort gejaegt met spooren, my docht dat t' hol geraemt dat in sijn winckel stont met al de dieren en gedrochten die in't ront van boven hingen my te saem op d'hielen saeten, soo liep ick sonder 't hooft te keeren dry vier straeten noch min noch meer dan een hondt wien aende steert, een fles gebonden is, noyt was ick soo verveert in die benauwtheyt quam ick aen den hoeck geloopen waer cupido g'heel naeckt stelt al sijn dingen open en sonder stil staen stroelt als of hy met dat vocht, vercoelen wou den brant van iders liefde tocht dan dacht ick of dat wicht oock met sijn heete voncken in my geschooten had met jaquelynens loncken dies leyd' ick muyl aen boort en soop soo veel ick kon, van 't water dat hy stort uyt sijne koele bron, maer ach!
Laat ons met vreen, loop elders teemen ik ben al moe hier dus te staan, en k raad jou straks na huis te gaan.
Zeg betaalje zo de dienst, zeg ouwe zot, van jouw trouwe likkepot?
Welkom, kouzyn, 'k zou zo na uwent hebben gegaan, men vrouwtje, en de bruigom, doen maar wat schoon lywaat aan.
Zo vlieden zy het geen dat hen geoorlost is, en zoeken op een aar zo in de mat te springen in t eerste zyn t met ons veel wonderlyke dingen maar die verraaders zyn daar na maar vroom in schyn, en brengen op een aar t geen zy thuis schuldig zyn.
Hier op tast hy in de doos, ende de kolen toonende, seyt hy, siet hier messieurs dit zijn de kolen daer st. laurens op gebraden is, en contenteerden daer mede de omstanders.
't moet alles geschieden met reden en oordeel.
Karel, een schalk.
En gy hartogh hoort en ziet, en wild wel letten op mijn antwoord en mijn vraagen gy zult hier leeren, hoe men trouwe min moet draagen.
Waar praatje af?
Filipyn, goris, spaarpot.
'k ben vol vreezen, dit zullen zekerlyk myne eigen ouders weezen, na hangt de swaarste storm van al, my booven t hoofd, doch k heb dit onweer, al van verre my belooft 'dees buy noch doorgestaan, dan werd myn hart geruster.
De nieuwe koningh is hier daat'lick kome jaagen en volght een loopent hart heel dicht verby ons vee, die domme reeckels, zouden 't vee wel treffen mee.
Overladen met heldendeugden, en met deftige oorlogsdaden!
Ik heb me leeven, zo veel niet besteet.
De meid raaskalt, ze droomt, of ze heit gesiapt, en is buis.
Ik zeg dat koningen of prinsen, anders doen, die geeven schatten om poeten vet te voen, gelyk horatius zyn liergezangen melden, en wat zyn kooningen of prinsen, groote helden, hun daaden door de tyt die zouden haast vergaan, de poeezy alleen houd groen hun lauwerblaan.
Charlotte, zegt de arbeiders dat ze binne koomen charlotte.
Maar, jan, hoe hiet jou bruid?
Hy speelt nou de snoeshaan wat, maar hy het men esworen, zo dra als hy my heeft, dat hy al dat gezwier zel nalaten.
't zyn wondre dingen.
De geest die heeft verstant, wel wilje dan noch niet aen nacht gespoock gelooven.
Nouw wakker wat schortje?
Wie hoorde sulcke streecken, en de vent heeft selver t' huys genoegh te doen want dat hy overheyt mach hy wel in't gasthuys steecken.
Ik zal u braaf de ribben smeeren, en deeze stoutheid u verleeren.