floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Mijn heer, niet naader, gy vleid my.
Het is de leegheydt dan, die al 't quaed in komt voeren, die groote donckaers maeckt, die dobbelaers, die hoeren, hoereerders, slimme guyts, en dieven in't gemeen brenght voor den dagh, tot schand en scha van yeder een.
By geval een visscher met zyn schuitje, die het straks daar heeft na toegezet hy kreeg jouw dochter by het linker been, en trok 'er uit 't water, onder 't paerd van daan maar de arme slokker myn meester, die zyn voet noch in de beugel zat, waar blyven hangen, had hy niet 't vernuft gehad, begryp je 't?
Jy bent al dartig, daar men nu in zyn vyftien, of zestiende jaar, trouwd.
Spreek, denk op uw belangen.
Uw wreetheydt blanche, maeckt mijn gloor, en aenzien quijt.
Hoe duivel heb ik t hier?
C. questiers de hoest. personagien.
Wel vent, ziet dat je 't krygt.
Dat men van sulcke wat souw overkrygen, dat's niet buyten vermoen, kijckt maer een seer oogh aen, jy selt immers het seer naje trecken.
Een potje raapen, en daar mee slaapen, want wy ginge voort na bed.
Zou ik een houte klik, zo om een kusje smeeken, k zag liever hem den hals, en bey zyn beene breken.
Maak jy 't maar af, schout en onthaal ons morgen op een zoodje vis.
Ne heer de motter is erligh al is jo scheun arm igh haeb her das geredde, moor zi och haerm o lieber getruijer her, zi wasser io bald te slof,, in snaphaen.
Zie die twie, o komt dat van t minnen?
Nu weet ik dat hy al zo wel als ik verblijd is ik laat hem dan me uit.
Vertel al voort.
Hy is korespondent der kompanjie, sinjeur.
Och, och, angelikaas schoone oogen verwekken my tot mededoogen!
Hout op van dit geraes en wacht u desen dag my noch daer van te spreken of ick sal dochters mal op moeyers rocklyf wrecken treck aenstonts naer de mart en koopt wat ons behoeft, t'en sy gy liever van myne taeye spanriem proeft.
Neef, nu zie ik dat ik jou niet recht gekend heb, want nu toont gy uw gebreken, k zie gy weet nergens van, en wilt van alles spreeken wat mensch, k zwyg juwelier, was ooit zo zeer ontzind, dat hy de steenen die men te amersfoort veel vindt, noch hooger achtte als die wy uit het oosten krygen.
Verstoot d'ondankb're hoe m'ook smaele dat is, plyt voor de koorts, wie het ook wezen mag, 'k en acht geen oortjen waert al 't praeten en gelag.
Steiloor, van zyn stoel opstaande.
Of schemerd my t gezigt?
'k weet dat je zin hebt in een aar.
Je zult het zelve zien, als je by de vrinden werd genood, ze komenje voor den dag met schootels, die zo groot en wyd zyn, datze niet op de tafel konnen raaken, of ze moetender eerst in de deur een kerf toe laaten maaken, 't is dan niet genoeg, dat de schotelen zo zyn, ze zouden de neus tot de ooren toe op trekken, zo de wyn geen dartig, veertig ryksdaalders op het minste most gelden, fransehe wyn komt op de maaltyden niet meer, altyd heel zelden, die 's voor 't kanaalje, me durftze nauwlyks schenken aen een fatsoenlyk man, joris.
'k doet, als ik het zal begeeren.
K heb wyn, myn heer, die ons kan hart en ziel verkwikken, k heb alikantsche, die zo hoog word gewaardeert, en van madera, spreek maar op wat gy begeert.
Crelis, tegens jonker jan. laat los, laat los, je slaet myn neus en bek aan stukken.
Ho, dezen springer is daar voor niet eens vervaert!
Is 't malligheid myn heer, geensins.
Zie hoe kan zeer houwen.
Hy kon niet op doen, wat moeiten dat hy dee.
Maar wijl ghy zeght dat ghy dit niet durft vanghen an, zo zal ik zien of ik iets anders vinden kan. veinst dat ghy zyt van een zeer heete koorts bevangen, en dat 't u schort in 't hooft.
En heb jy me vast gehad, jou bezukte ouwe schelm.
Drinkaart de fles wegwerpende.
En zo 't waar is is 't geen wonder al loopen de acties leeg.
De bruidt.
Haad deil, haad, haad fest de deil, haad fest, der master, bruy die drots de deker met him take.
En 'k zou wel iemand vinden, die voor een hoopje van die ronde blanke vrinden my helpen, en een goed dispuit kalfaatren zou.
Van jouluy tot de schelmery omgekoft.
Uw lof'lyke ommegang, welke yder moet waardeeren, en uw genegentheid, die gy geduurig toond tot ed'le konsten, die vermaakelyk ons leeren, zyn blyken van de geest, welke in uw boezem woond.
Had ik het niet gedaan, hy had wis met die spae een ongeluk begaan, en darme jonker jan geklooft van kop tot teenen, maar k greep juist toe, en trok zo sterk, dat bey zyn beenen hem schooten onder t gat van daan.
Hoe veel partyen heeft myn broer met u gedaan?
Myn heer, zy zyn uit, en zullen noch niet t'huis zyn, naar myn gedachten.
Jy pronkt haar daaglyks op met kostelyke kleeren nadat de mode is.
Is dit zo fraai, monfreer, dat gy dus smaald, en schempt op willegond haar leeven?
En die hy gemaakt heeft, zyn hem mee heel tegen de zinnen.
Ga jy binnen juffrouw, en luister, hoe wy het stellen.
Dat staatje vry te doen myn klerken staan noch aan de deur, als'er die by zyn zoo heeft'et zyn volkomen bescheid 't ls jou geoorloft, al wouje ze met een koevoet aan stukken breeken.
K ben in een korte tyd hier weer, ik moet vertrekken.
En als dat dan niet aan den kooper mogt behaagen?
Wat zeg je kaatje!
'k geloof, zoje in 't doodsbeenderenhuisje gingt, datje tusschen de schinkels van jou vrinden, en de myne, niet veel onderscheid zoud konnen vinden.
Wel kniertje, en joris buur, wat zyn wy alons leven aan jouw verpligt, en gehouwen.
Maar vind ook goed, dat ik daar in de mijnen hebben kan, en daarom uwe zin juist niet gehouden ben te volgen.
Qua wijven, qua wijven te koop!
Zou jy verdraagen konnen, zo moer juist ten eersten niet most in de kraam, als ze maar een kind zag aan jou hooft te hooren lellen, hoe aangenaam, hoe lief zyn die klyne schaapjes?
't is zo een hupsch staatig man, en gantsch niet opzichtig in de kleeren.
Tys knielende.
Als ik u gehoor vergon, stont gy verleegen, of spreekt van zaaken, die niet waerdig zyn, dat een doorluchte ziel zich daar toe verneert.
Dat is te zeggen met zodanige schriftelijk bevel, of dat het anders voor gien betaling zou verstrekken, frans van der lyn.
Wacht een beetje vader.
Die heb ik wel maer beerneef doet me beeven.
Teeuwis, luitje, marten, zwaantje, bouwen, kniertje, dries, lob berig, klaas, fransyn, joppe, tryn, jaap, brecht.
'k wensch u goe morgenstond en, buurvrouw, 'k wensch 't u ook.
Ha, ha, ha, waar komt een mensch al toe, de vulliskar zal my nog eindling overryen.
Wel, wel, dat is goed, dat is goed, men hoord zo een vreed lievend man in zijn doen niet te beletten.
Santilane, man van leonore, en oom van don lopes.
Jy bent ook by men' keel een raare potentaat.
Treur niet, t is tyd dat ge u tot dit vermaak begeeft, het welk uw ongeluk uw jeugd geweigert heeft, uw jonkheid port u aan, en uwe lente jaaren, zyn niet alleen geschikt voor zulke gryze haaren, gy zult dan vinden.... waardin.
T zyn akkergraven, die geintresseerd zyn in de zuidze compagnie.
Fulvius en triphon.
Nae de copye van amsterdam gedruckt in 't jaer, inhoudt.
Spreek, wie benje?
Hoe staet nu broer en siet op onse byde snuyten?
Jou windverkooper, k zeg dat jy me myn papier, myn kostelyke acties, zult tot een toe weder geeven, of k zweer je dat je niet een oogenblik zult leeven!
Wel, dat 's raer!
Zoo der maar enigzins kans is, zelle ze 't der wel klaaren, daar zorg ik niet voor, blijve wy as 't gezeit is hier ontrent, en verhaalmen ondertussche wat van je avontuur, en hoe je tot het steele gekoomen bent.
Myn heer, de liefde... dieuwertje.
T is daer mee niet genoeg, men gaet ons eer verdooven.
Maar ik vind daar niet 't geen my voldoed, hoe vind ik daar ik na tracht?
Nou ieremias nou, doet ons toch wat verhael van al jou blijtschap.
Maar zeg my eens, myn zoete schaapje, zomtyds zo vinnig als een leeuw, of ik geen krans van ossepluimen, te wachten heb?
Zy zal... francois.
Doen ik laast te sparrendam, te kermis had geweest, en zou naar huys toe varen, ontmoeten myn een geest, hy zo dronken, hy zo dronken, hy zo dronken, als een beest.
'k verzoek dan dat die schelm, die dus u heeft bedroogen, van niemands handen, als de mijne, voor uw oogen mag sterven.
Want jy bint andersints lui van rippetasie, en fatsoen, en mit zo veul geld te behylikken, is 'et juist niet te doen.
Myn heer..... dosorio.
Myn lief, nu ziet gy voor uw oogen, de liefd en al haar groot vermogen dies zet uw vreezen aan een zy, en zyt gerust, ik blyf u by, swaantje, nygende.
Sleuteldrager, in 't eerste deel muytmaker.
Ick d'uwe van gelijck, ick volgh hem achter an, om sien eens waar hy gaat, of wat hy sal beginnen.
Maar myn heer, mienje zeeker dat er dat geneezen zel van de ziekten die er kweld?
Is t spook?
Veins niet, t zal u niet schaaden, gy weet ook wel dat ik dit alles niet kan raaden.
Hartje, papalief, bekje je hebt het spek al weg.
Alfonsus.
Gy verongelykt my niet door dit verkiezen, t verlies is weinig een trouwlooze te verliezen, dewyl dat izabel u overgaf aan my, wil k edelmoedig zyn in t minnen, zo als zy.
'k gaf u noyt reen mijn lief, om iets van my te vreezen ghy geeft mijn trouwe min, een al te groote hoon, iren.
Dat loof ik niet, vriend.
Spreek, joris, is t niet waar?
Zijn degen trekkende.
Ik stap er dan over?
Maar daar zie ik heer spaarpot, my dunkt dat hy niet ras ter bien is.
O bloedt wat is t een medicyn om wonden te genezen, zy kwetst, zy heelt, en stilt de pyn, wat kan er beeter wezen?
Jan, met een koffertje, enz.
Jonker jan. dat heb jy op zyn kop geraaden.
Ik zeg dat et de duivel is of ymant van zen buuren.
Sabina wilt voort aan al mijne vensters sluiten, om daar de keizer van 't gestarnt te houden buiten op dat als ik die zie in mijn gedacht niet speelt, dees vorst waar aan fortuin de aard' heeft mee gedeelt.
Wie zou dat gissen!
Maar 'k bid... drinkaart.
Laat dan dit werk zyn de eerste steen van 't trapgebouw dat ik, door lust, noch stichten zal, om tot het god'lyk maatgeschal der zanggodinnen op te stygen der zanggodinnen, die myn geest voor lang meest'ressen zyn geweest, en voor apoll' my neer doen zygen het hoofd, en prins der dicht'ren ry, om onder zyn banier, als zy, zyn toon den zangberg af te blaazen.
Yder slaapt, en gy zwerfd hier alleen?
Ick selt hem verlieren dat hy mijn dochter gingh met kijnt maken.
Wel meester simon, daar valt my iets in, 't geen ik niet en twyfel, of het zal u veel voordeel doen in de min.
Niesje, myn troosje, 't vil me boven zo bang, hou schelmtje.
Ga voort naar uw kantoor.
In 't kort zult ghy my zien in 't kleedt eens overleden.
Ze zelje reys tappen daer is gelt.
Neen, 't is onze eygen taal.
En ik zalje de moeyte vergelden, die je hebt genomen.
Als elck een weder geeft, 't geen elck gestolen heeft, hy vleckeloos weer leeft.
Leander, leonora, krispyn.
'k ben zo verleegen daar komt hy, berg my heer 'k weet niet wat ik begin!
Wat overlegtge toch na zo veel braave daaden?
Agniet, goedhart, na huis gaande.
De joden, tillen fransje om hoog.
Wel roept nostradamus u grooten meester aen.
Als ik het'er aan zou raaden, zo diende ik zyn naam wel te weeten.
Verweerje als een man, en toont wie dat je sijt.
Kort en goed, zeg ja of neen.
Want nimmer mist het, of jouw praat komt altyd uit op drinken of op vrouwen, zo dikwyls als je mond maar open gaat.
Wat's oet?
Waer sel men jou dan vinden? iean.
Wat is dat te zeggen, dat je lacht?
Hoe kost gy't zo versinnen?
Maar daar staat' er een, die ik aan myn hals door dit verhaalen zou krygen.
'k word ongeduldig.
Wien ik myn geheim vertrouwde?
Was heeft de wyn al kracht!
Gustaaf, justiniaan, leonoor, leander.
Soo sulje 't keyvuur haest uyt haren kruyn versetten.
Gaat met de danssers en de kleeren in 't andere salet daar over, ik ben by u in een oogenblik.
My dunkt dat ick u sie, sga.
Ist niet waer, moet my den hemel schennen ferd.
Neem maar een weinig tydt gedult want ik ben zo met smaat vervult dat ik niet derf.... leenaart.
En ik, met korte woorden, verklaer rondborstig uyt, tot myding van 't krakeel, dat ik volslaegen wil, dat saertje zig geheel zal schikken naer myn keur, en dat, eer wy hier scheyden, wy driessottyn en haer naer 't bruytsbet zullen lyden.
Maey zorghveel, zuster van joost, moeder van adriaen.
Wel joost, wat verhaelje myn al wongderlyke dingen?
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne wercken reets gemaeckt ende noch in t licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daer toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
't besluit is nu genoomen.
Als't u belieft.
Wanneer dat wy een wyf vol aardigheden trouwen, hoe dik wils koomt die keur ons naderhand berouwen?
Ik heb 't gezien.
Die dolheid queld toch al de jongmans, maar hy vond my fierder als hy wel gedacht had, dies bestond hy zijn genegendheid mijn meesters t'openbaren, wien ik toehoorde, die ook voort gewillig waren my hem te laten, mits hy straks een goe som geld haar zou verschaffen, maar het was met hem gesteld, helaas!
Zum dritten eine quantitet von den approbirten wurm saamen.
'k zal 't doen in 't kort.
Myn meester, die de minlust griefde, verbeeld een arlekyn door liefde.
'k seg snaphaen datje swijgt, en spreeckt alsje moet spreecken, boutje.
Eersteuytkomste.
Als ik t je zou ontdekken, moest jy belooven, dat je niet, uit ongedult, de gantsche zaak verbrodden zult met raazen, want het zou jou meest tot nadeel strekken.
Bied hy noch niet wat meer?
Zein toenoom propdarm, zo jy weeten, is de noomen van zein geslecht.
Ick heb my voor dit rijck dienstbaerig steets getoont.
Majombe, hem een flesje met eenig drank toonende.
Ligt om myn tut man te hebben dat is raer!
De drommel mag deuze onbeschofre vraagal wel halen.
O ho, dat luysteren leyt op geen goe moer, die twee die stemmen zaamen.
Alkmene. o ja.
Maar ik niet durve hier staan praaten iy maar de aubade speulen laaten, ik zalze zeggen leonoor, dat jyze bent, en datze jou moet hoor.
Deze goede heer, weet waar de dieven saamen vergaaren, en spreekt heur taal, indien hy wil hy zeltje wel klaaren, dat je weer aan je budel, en de dukaten raakt.
Is jouw gesnap noch niet gedaan?
Ik dacht, dat het beter zou zyn.
Juffrouw ik luister met verwondering, na 't geen ik vanje zoon de student, zoo geleerdelyk hoor zeggen.
Inquam koenat, rekoolatt, katan, extra, struynalibol.
Kapitano, hoe meen jy dat het noch met de acties of zal loopen?
Ja daar af komt het, dat men u tafelbezem heet die braave tyteleering draagt ge tys, en gy weer, dat gy die naam hebt van de spreeuwen gekreegen om dat ge gewend zyt de tafel so schoontjes te veegen en daar uit argumenteer ik, dat, die u met spys en drank wel dient u zeer gemakkelyk kan verkrygen tot zyn vriend.
Wat komt gy my noch tergen ik ben mijn zinnen quijt, mijn hert dat wort beroert om dat de vorst aan haar het geen ik hem in boert gezeit heb en verklaart, aan haar komt zeker maken. bell.
Had ik toch een van de schoone wijven voor my meegebrocht, hoe slecht zouwen hier de juffers staan kijken, maar ik docht als ik 'er mee in den haag, of t' amsterdam kom, ze wortme toch voort af epolt, 't is hier zo vol snoeppers, die hebbenze haast met 'er gout bekolt, en daarom liet ikze in den hemel 'k heb 'er nu al 6. jaar graaf eweest.
Je hebt een pistolet op hand ontfangen, wacht pour vos civilitez zo geef ik je er noch acht.
Dat sullen wy wel eens vinden, maeckt ghy geen quest,, maet brenght ghy mijn 't kalfje thuys, en seght oock aen mijn wijf dat sy u wat eten langht, en laetse tappen een pintje vier of vijf.
Die vryster zag haar juffer 't liefst paaren met een jong gezel.
Ik wed daar zyn besjes, die der niet voor te bruyloft gaan zouden willen.
Bedrieglyk kleed waar door men t oog zo ligt verleyden kan, gy maakt my tot een boer, en een boer weer tot een edelman.
Piet pothuis, jan de rolder.
Katryn, alleen uyt.
't is ook gerechtig, of je droomt.
Maar vrientje, hebje zelf jou doodtkist al besproken, hy heter wel zo veel voor dees de nek gebroken.
'k bid, als ik vol ben, dat je toch wat op me past. dartiende tooneel.
Ich ben ein armer keerl, versjeen mier myn betryb ich zol uich kontentiern.
Boode, tot aan de deur van de kamer treedende, roept overluid.
De veltheer die gebiedt men t leger zat verzorgen met brant en water, voort.
'k mach dit kint in de luyeren gaan leggen.
Maar... zeventiende tooneel.
Daar zyn'er noch na gebleeven van de vrinden!
Ik zeg, sta van me kom niet nader want de drommel is valsch.
't is al te veel diwertje.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supplianten, zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt, en ten tooneele gevoert verscheiden werken, zo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeenwilden maken?
't werd van my waer genomen.
'k weet niet hoe mijn geluk hem in dees nare hoeken gebrocht heeft, om mijn hier in deze plaats te zoeken.
Daar is papa misschien al weer.
Nooit heb ik een kind van zyn jaren gezien, die zo wild is opgebracht als hy jouw voorbeeld is 'er d'oorzaak van, jy houd huis dat 'et een schand is voor my.
De jongste kweryn.
Ik heb gien noodt van hangen want suiker steelen is zoete dievery.
Wel is 't mogelyk, ze laatje ook wel schandelijk loopen!
Terwijl ick sien en hoor dat gy sijt soo geleert, seght oft hy nogh mijn min met weermin sal betaelen? phil.
Wel hoe is t myn kind niet?
Dat zou wel eer gebeurd zyn, ik bidje datje daar de gek niet mee scheerd.
Vaar wel, tot weerziens toe.
Wel is t waar?
Wat sijn wy vol genuchten.
Myn ziel is al te vast aen d'eerste min gebonden, dat zy geraekt zou zyn door al uw' liefde vonden, ik derf vryborstig u wel zeggen, zo ik 't meen en hoop niet, dat gy u zult belgen, over 't geen ik onbeschroomt betuyg.
Je zelt me niet in slaap weer wiegen, dat goed van flus, laat zien de naam ik ben werentlyk niet bequaam om dat zo in een aam te noemen, ik durf er altyd niet op roemen, de reuk, t gezicht, t gevoel, de smaak, t is al den bruy schier eene zaak, daarom zou t juffrouw wel behoeven, dat gy eerst wou dit drankje proeven, en stelde my hier in gerust, want anderzints heb ik geen lust.
Dit is het dat een maagd, die trouwen, wil behoord te doen als op het huis te passen, styven, naaijen, haar koussen stoppen, en by leeg tyd koussen braaijen.
Daar bekje, kus myn hand.
'k heb recht, zy zyn het ook.
Het laykent beter nea ien wild zwayn.
Want ik ben, dat je 't weet, zo expeditif als een demon.
Want jou vaar et al konstapel eweest in t beleg van sloten  daer de hertog van pierlapon  met ien schabel door zen bil is eschoten  toen piet jaep joosten  kees jan krijnen  in de karremelkx zak  mit ien versse pekelharing  mors et hert of stak.
Wie sal nu dit proces verliesen, of wie sal 't winnen?
Mejuffer, is t my vry dat ik u mag genaken, om u de grootheid van de min, die my doet blaken te ontdekken?
Ze is door t geweld van de aap onpasselyk geworden en onsteld.
Ha wat zijnwe een arrem geslacht, van by dagen en ook by nacht geduriglijk te moeten draven.
Ja grootje.
En aran en tires.
Waar is de deur flippyn?
Wie zoudt gy dan vertellen, o domme botmuil!
Hy is zo eerst uit guine gekomen, en had een hand vol goud onder de jongens, op straat te grabbel gesmeeten.... warnaar.
Ik hoop hem noch eens door albanijen te bestoken.
Nou zel ik een makelaar gaan moeten last geven, om wat obligatien te verkopen, dat ik mijn zelven redden kan, maar dat wil ik je wel zeggen feike fetjes, en wenschte wel dat mijn zulkx maer mogt gebeuren, dat, gelijk ik deze brieven verscheur, hem alzo van lit tot lit mogt zien verscheuren.
Mijn heer, waer hebt gy soo een schelmsche sot verrast?
Bertrand, leander, trui.
'k heb zo veel staaltjes van hem gehoort, dat ik schrik als ik'er aan denk wat hy al heeft bedreeven deze nacht heeft hy noch iemand zwaarelyk gekwetst en by naa een doodelyke wond gegeeven.
Is 't een niet een madammetje tout a fait, en 't ander of't om een stuk zou gaan?
K zweer zulks zal niet geschien, zo lang ik ben in t leeven.
Jan laat ons niet meer hassebassen, maar hou je woord als 't is gezeid.
Bezorg myn paerd, en 't uwe roep de knecht.
Aardigaard tegen kristijn.
Dat geef ik jouw en haar in tien reizen, doe jy dat maar.
Dat de waereld zeilen kon?
Y wilt 't my ontdekken!
De tijdt, mijn lief, laat ons niet toe, u hier te zegghen hoe gheestigh dat dit werk door ons besteken is ghy zult het zien eer dat een uur verstreken is.
K zie daar voor haar geluk alree een andre ster.
Klaer is kees, weerhaen sey se, laet je meester nu komen als hy wil, als ik haer soo hoorde spreken, soo docht me dat ik van blyschap van mijn selven vil.
Is dat de zaak?
't was heel minzaam.
O seldrement, 'k zal hem vermoorden.
Wel zent my dan terstont ook al mijn brieven weer.
Wargaaren. ik heb gezeid dat zy zoude wachten, tot ik het ordonneerden.
't platonisch zou alleen myn liefde en gunst weg draegen.
Of een liet om te drinken ha, ha, ik zie gy knikt, en knikken is te zeggen ja, een van de heeren geeft hem een glas wyn waar of by zingt.
Maar waarom heb je dan dit huuw'lyk aan uw zoon ontleid?
Terwyl waarmond vertrekt, verschynen eenige wachters en huisgenooten van ernst, diezaamen een ballet maaken.
Dat was een varken.
Weesrijmheel wel.
Jy waart getuige, en zaagt my in die weidsche kleeren.
In de geschiedenis self doen wy den verlooren broeder van buiten aankomen, en voeren hem in, als of hy zynem broeder te amsterdam niet alleen niet en zocht maar dat hy hem zelfs daar niet dacht te vinden, maar wel te amesfoord of na het verloop van zes en twintig jaaren uitblyvens dood vermarde, heel anders als plautus om dat het al te vreemd is, dat een, die zynen broeder zoekt, gelyk van de latyusche dichter gesteld wordt, zich niet zou inbeelden dat de broeder, die hy zocht, inzonderheid dewyl de eene zo dikwyls voor den andere word aangesproken daar ter plaatse moest te vinden zyn.
Ik bid, help my doch uit de ly, laat zy tog voor den dag koomen geloofme vry, ik zal ze u geeven.
Of droom ik, denk ik?
'k wil niet dat men my noemt de oorzaak van u doot maar wel dat ik mijn zelfs om u bracht in den noot.
Is het niet genoeg gezeid?
Maar vaar... iulfus.
'k geloof niet dat gy noch u zinnen hebt gevonden, om dat gy zeght dat ik aan u noch ben verbonden met mijn beloften, daar in hebt gy misverstant.
Wel aan, ik zal de zaak op een heel andre voet verschikken.
Windbuil, en gevolg de deur uitloopende.
Wel arlekyn, wie zou ik schroomen?
Zeg, kniertje?
Eenige berispers willen dat wy eenen misslag begaan zouden hebben in de karakter van steven den smid, als of hy, door ons, als eenen mallen, talmenden en walgachtigen geheel dronken gek, waare ingevoert doch deeze beschuldiging oordeelen wy niet beantwoordens waardig, als volkomenlyk tegenstrydig met stevens redeneering, die uit geen puur dronken, maar uit een vrolyke luim, voorkomt.
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te auvoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit aensien ofte reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer in yets onbehoorlyky soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daer van geene geabbrevieerde ende gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in t geheel ende sonder eenige omissie daer voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz.
Weg, weg, de schout!
,, wat mag vader en moeder daar zo stil met malkander overleggen?
Melchior, baron de ossekop.
De twee schoonste schepzels van de waereld ja, ik moet bekennen, dat ik nooit diergelyke zag, om dat gy 't volmaakste zyt, dat ik ooit heb gezien.
Ick heb u trou gedient, mijn leeve daagen langh, dus hout u minne nijt dat bid ick dogh in dwangh.
Dat 'k met myn halve goed naeuw kome vry, en wie die schoone koets ziet ryden, met goud besmeert aen alle zyden, dat zy verbaest den ganschen haeg, waer in myn lais rent, zo prachtig, alle daeg.
Wel waar zyt gy toe geraakt.
O, ik kan niet raspen.
Hy zeyde ook dat hy had vernoomen dat gy van daag zoud by hem koomen, hy het jou lief, zoo waar ik zeg.
Ik zal ze voort vol kool, en hoornsche wortels proppen.