floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Al had ghy dat gelaten, ghy had niet veel versuymt, sulck preecken kan niet baten want yder denckt ghy vosoom daer mee slacht, die sterteloos wel eer den swaren stertenvracht der vosschen af wou ra'en of dat g'yets doch wou spreken, om stoffeloos voor 't uur in 't preecken niet te steken want siet, het uur moet om, en uytgepreket zijn die voor goe preker wil geacht, gereeckent zijn en tot gedachtenis een prent sijns wesen krijgen ba segh dan gijs, wie sou, voor 't preeckuur om is, zwijgen?
Ja wel, al had ik honderd lyven, kan ik u nauwelyks geryven.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supplianten zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten tooneele gevoert verscheiden werken, zo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de nederduitschen taal ende digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
De ouden leeren ons, wanneer het weer besmettig door zulken hetten is, des hemels hont dan blaft.
Jan. myn heer, ik zet myn hoofd aan jou tot onderpand dat ik haar zal be waaren.
Ik zal daar wel een schotje voor leggen.
Dat gy die niet en ziet.
'k mien d'iene an d'aare poort te vegen, als ik het drinkgelt heb.
Vertel het een, of 't ander.
,, hebt gy myn goed, katryn?
'k help zelfs daar toe op dat ik werd verblind, ,,'k zie my verraaden, en geloof dat men my mind.
Na 't kackhuys, kackhuys, kackhuys, gae heen in't kackhuys treuren.
Gy vocht gelyk een turk.
Ja heeren, niemand zal haar uit myn handen krygen, voor dat ik van dit besluit verzekerd ben.
Zwyg, jou grooten en onbezuisde gek.
Maygats, smockeltapster.
Die zunt mich nicht bekent, was is das voor kompost?
Maar quaat te doen laat zien, wat heeft hy al belast, clorinde hoogheyt en oock harder jaa zoo wast, en hofste en oock brief, en noch wat, 'k most dat weten, ick weet, 't is fackellicht, dat had ick schier vergeten.
Wie heeft van diergelyk een' schaaking, ooit gehoord!
Hoor, hoe dreunt het hiele huis?
Zy kloppen byget, of er moord is, en brand weg, weg, daar komen ze ik heb misschen in groten haast de deur niet wel geslooten.
Aimable bergere, quand tromperons nous la garde severe dun mary jaloux.
Mdccviii.
't zyn treeken van 't geval, waar voor wy geenssins staan, en 't dunkt my dwaas daar voor zo zeer te zyn begaan.
Dit 's my mislukt!
Maar, geduld, geduld de zaak leit klaar.
Wangt ik kreeg zulken inbeelding, dat ik docht of 'er imant achter men gelt was, dat ik niet bedaren kon, denkt vry of 't me niet op de ribbe zou an koomen dat me men mooy morspenninkje eens reukeloos worden enoomen, dat ik zo zuinig by en kaar eschraapt heb.
Vereer ik hem tot loon terstond mijn beursje, welgespekt van kronen.
Zy zal leander niet hebben schoon hy deugdig en ryk is, hy is niet geverzeert in de collocentie, en, dat 's een teken dat hy geen welleevendheid heeft geleerd.
Wel aagt, hoe duivel is 't met je?
Hy leek wel bezeten, och!
Kom dan in.
Gy moet strax naer laurette gaen.
Waarje van fatsoenlyke luy je zoud..... fytje.
Ick volgh u, heer, soo drae ick dit heb ingepackt, ick sal niet achterblijven.
Daar laat dien beest een pan met paling vallen, en de hond smult noch daar van.
Daar is nu zulken verduyvelde roovery op zee, dat en mens gruwen mach van 't geswier der schraapers.
Ik niet gaa dan by een die dat gemal bemint, dat 's hier de mode niet.
Mich. noe lootet den soo wesen, den wegh schastu insloon, woor doe den eyn kenneke op t venster sicht, door schastu in goon.
Ik heb geen hulp van noode help je zelf.
'k selt seker men wijf niet durve vertellen, se sou heur vrees ick te kraftigh daer in ongtstelle, 's is tog soo intreckende, ja van jen kleyn spul, leytse daatlick as de doodt wel jen half schoft songer yenigh belul kost ick men melck quyt worde?
Of ik zal u straks ridder slaan.
Madame, indien myn eloquentie zich hier ontplooit in uw presentie, 't is om u klaar te maaken kond, hoe datje een comte hebt gewond door jouw bruine oogjes.
Myn heer een van de violisten en de snyer met wel tien twaalf menschen by'er, moet u zeer noodig spreeken.
Ik eische u uyt in 't grieks, latyn, ondicht en digt.
Die voerman zo het lykt, die houd veel van te smeeren.
Mijn heer, het is sijn vrijster, die hebben soo een keer.... verstade wel?
Gijs kerckkey de monnick, en griet klapkey devote dochter.
't is 'er uit, daar de sloof om getrout is, en des aangaande verloren gesluit, en de jonkertjes, die ze belonkt, och!
Hoe, scheeren we mekaar?
Losbol.
Jan. spreek vry die man de heele dag hy gaat weer in zyn schildwacht huis je zitten eeten.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze univerziteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Waar ik in 't sweedse leeger, 'k zou al de sweeden de bek veegen, hoe duyvel hebje 't begonnen?
Zulken coleegie zuster!
Hartman, zoetje.
Jouw tong geraakt weer aan 't ratelen.
Te mons?
Mijn heer, en ziet gy niet dat blanche hier staet achter?
Wel laet ons stellen dat hy die niet kan verov'ren maer seg my, wat 's u wil, daer gy soo sterck naer doelt?
K'segh niet, maer!
Soo haestigh verlieft?
Zeg, dat myn dochter af komt, wy zullen heen, en weer, een oestertje gaan eeten.
Wat zou ik my gelukkig heten, indien ik zekerlik mogt weten dat gy zo magtig my bemint, gelijk ik ben tot u gezint.
Ik had het hem geschreeven, vader lief.
Och t'is met my gedaen en comt niet nader hans, ach wie sal my verlossen?
Measter simon, jou kok.
Izabelle, tegen arlekyn.
Wat raakt dat ons, als wy maar lekkre wyn, en eeten hebben, o!
Cornutus de mantel nemende.
De brief die is nu klaar getekent met myn hand, gy teykent alle ook, zy teykenen alle na vervolg, en albartus beziet de brief en spreekt.
'k zal maaken dat u 't geld in bank wordt afgeschreeven.
Delichtmis, ofmal mortje mal kindje.
Gistren al voort, hebben ze er een naar het naaste hospitaal, en verbandhuis gezonden, om zo al die bemorste, en vuile doeken, van kwaadaardige, en onzuivre wonden, hoe onhebbelyk, en ongezien dat ze ook zoude mogen zyn, bedektelyk te bekoomen, om er kwanzuis onder dien schyn, of zy t lyf vol wonden hadden, haar daar van te bedienen, en door uiterlyk gebaar, wonderlyke gesten, en gemaakte mienen elk zo doogen te verblinden, en leggen t er alzo op aan, om de groote huisen aan te spreeken, en de kleinen niet verby te gaan, en alzo elk, door bedrog, tot medoogendheid te verwekken.
Kom, laat ons weer den dans beginnen.
Ik zie wel, 't is vergeefs, dat m' over wanspraek klaegt zit aen deez' taefel neer, en schryf zoo 't u behaegt, ah!
Die hedendaags geld heeft, word schoon, geleerd, wys, krygt een goede naam myn dochter wel te weeten.
Och moeder zeidze, ik sterf, och de docter, de docter, och ik word van pijn op genomen.
En hebben andere oogen dan op uw brave ziel noch eenigzints vermoogen.
't is fraai, juffrouw, van jou bedacht, dat jy my daar stuurd onverwacht een heer, van 't hoofd tot aan zyn teenen niet aars als stof wat moogt gy meenen.
Neen broertje, 't was het ceeltjes schult.
,, een schoone eer!
Eduard, izabelle, magdaleen, magdaleen.
Papa ik bid u laat katryn myn karel haalen.
Adm. voort zwijght gy dwaze nar.
Goejen dag meester siomn, ik zouje gaeren een woordje spreken.
Windbuil, achter de dokter.
Tiereliere, fa la.
Zoek je my, of myn vader?
Laat eens zien, terwyl het niet interne, of 't niet wel externe zal kunnen geschien.
Den boer is sot, kom gauwe, laet'em in zijn vree.
't geen dat ik seg, dat meen ik, wy komen hier niet om te mallen.
Jan. nooit stur ver soldaat van kyven.
Al die geen frans kan, wil hy vermoorden.
Houd jou bek, eer dat myn voet jou raakt, datje aan het haantje van de wester toren haakt.
Petronelle, leliane.
Ja, ik zel 't je zeggen kyk ereis, jufvrouw, hoe zie ik 'er uit?
Was julfus doot esturven!
Dat is waar, hy weet het!
Gy zult haast treeden in den echt met die gy mind.
Jae wel.... joren.
Cees, cees, help scheijen, doeje best.
Myn alderliefste patroon, breng my in een herberg.
Windbuil. juffrouw bubbels. losbol.
'k zel hier 't geltje stil verschuilen neen, 't zel beter wezen guns in dat hol.
Hier is de baan niet klaar wat schort de speellien?
Von de meister von de kamediantmookers.
Olphert jansz.
Kedaer, dat keun je niet verschoonen.
Dat verwondert me boven maaten zie daar zyn al myn sleutels, katryn, ik weet dat al myn kamers met dubbelde slooten verzekert zyn.
Hadt ik dibberigh etrout in de blaauwestiene blaasbalk  ik hadt beter edaen of lobberigh met de mammen of woutertje lammerts of lammertje lammerts in de lammen  naest lamme lammert lammertsz.
Hethuwelyk sluyten blyspel.
Wat hebt gy voor, myn heer?
Ick ken oock geen vryer.
Gravure satyr generalis.
Daar sit hy in sijn pottehuis, maak met u tong nu goed 't abuis.
Och mijn lieftste hartje, je moet je hooft daar nou niet mee leggen breken e willemijn, loop al je best na je miester, in de draak, en zegt hem zo hy onze saartje noch iens veur 't lest wil spreken, dat hy daadlijk t'huis komd, och wat zel ons noch al over komen!
Gy dunckt my meester, van goey borgers huys te sijn.
Zol die dikke doalders bringen.
Gy moet uw dochter, en haar schaaker, bei vergeeven hun' misdaad, even eens al waaren ze in het leeven.
Het zien dat doet my beven.
Kom nu eens weer by ons en pryst haar vroomigheid gy deugd zo min als zy, durfd gy u hier vertoonen, daar gy by zo een weeuw, of ondeugd, noch blyft woonen?
Dat is kordaat, myn heer, mag ik me 'er op verlaaten?
Hy moet wis zot zyn die zig waagt aan zulk een wyf, o meent hy, dat hy zal bevryd zyn van zyn lyf, die haren eersten man heeft durven horens planten, zal 't hem wel stellen, vroeg of laat.
Gy hebt gelyk, en uw dogter is door de komst van die kozyn wel grootelyks vereert.
'k verschuil my hier op dat ik zijn bedrijf bespied'.
Lie moederken, ay seght toch, wen seen wy jou wedder?
Nou zou men wel op een zwavelstokje zien, en schelden 't wyf lustig uit je weet van geen huishouden, daar gaan 'er maar twintig in een bosje, en een bosjes kost een duyt.
En sleepen u aers mee, met duivels kragt.
En de kleeren alleen zie ik dat wel, gy hebt ander sieraad op 't hoofd, als and're heeren.
Katryn, dienstmaagdjoost, tuinmanvan anzelmus.
Mon sinjor, zyn ziekten is ongeneeslyk, wy hebben zelfs by ons een geheimen raad, daar wy ons wel by bevinden.
En, wyl de moedertael hem altyd scheen te laf, zal hy ons in het grieksch zyn dichtkonst onderwyzen.
Izabel, dogter van eduward.
Te amsterdam, by de erfgenaamen van j. lescailje, op de middel dam, naast de visch poort, 1691.
Waarom vraagd, myn heer, dat?
O ja, zeer gaerne, ik sta 't u toe.
Wy zyn 'er eindlyk op, ik dacht te blyven steeken.
Wat drommel, zeid de meid?
Dat seylt 'er heen.
't word al door kuipen, list, en eigenbaat bestiert.
Terwyl zy zit en drinkt moet ik je met een woord verhaalen, datze twe vryjers heeft, die zo voort hier zullen komen, om jou wellekom te heeten.
Ei, heer rabbelaar, voeg u hier aan deze taafel, daar zult gy 't gemaklykst schryven.
Wel nu doch 'k bid u lien, zo gy myn bee verhoord, dat gy, zo veel gy kund, dit valsch gerucht doch smoord.
Iy met jouw paerd, de weg na brussel om te zien, of jy hen licht'lyk op de weg noch kost verspien.
Ik ken de waereld, 'k weet hoe men haar list moet vreezen.
De starren zijn gewoon, wanneer haar licht vergaat, te naad'ren aan de zon, om weeder glans te haalen ik kom dan als een star, laat doch u straalen daalen op my, zoo werd ik weer als op een nieuw verlicht.
,, gans bloet!
Klara, wel roept eens dien bedelaar, en doet hem by my komen, seg dat myn gunst tot hem met kragt word ingenomen, ik weet niet om wat reen, ik voel een felle vlam, die in myn harte speelt, ik word dan heet dan klam ik ken de oorsaak niet van dit inwendig woelen ik ben als buyten staat, ik kan myn drift niet koelen myn hart word als ontroerd, myn tong word sprakeloos gaat heen roept hem weerom soo rust ik voor een poos.
Ja, uit puure nydigheid maar zo 'k noch by u mogt woonen zoude ik met 'er daad betoonen hoe ik 't vrouwelyk geslacht met de grootste haat veracht.
Me dunkt dit's al een werk dat hem gantsch niet betaamd.
Lang leef de projecteur die dit heerlyk project heeft verzonnen!
Hy heeft vrinden, daar ik in mijn proses, mijn voordeel by kan vinden en heeft my hulp belooft.
Men vrintje, spreek 'er wat vrind'lijk teugen, of hy mort.
Myn vrolyke inborst, die zelfs in de droefheid lacht, heeft, in een uur, meer als al uw geween volbragt.
Als ik aan haar' schoone handen denk, waar mee ze op snaar of fluit maakte een wonder zoet geluit, ben ik net meer by my zellef!
Wel heeft zy zoo veel blyks, en vrinden als gy zegt, waarom spreekt zy me, of hy, of gy, niet aan met recht?
Jan. op melis zyn manier van leeven valt niet te zeggen, maar ik kan, aan lys zo veel niet geeven man, als jy aan melis, 'k wil niet liegen, noch zoek ook niemand te bedriegen 'k geef maar twee koejen, en een paart, een zog wel twintig gulde waard, twee kalven heeft zy ook te wachten.
Hy heeft geen geld, en is, gelyk my is gebleeken, noch daar en boven van zyn erffenis versteeken en dit was 't eenigste daar ik myn hoop op had.
Men hoort van binnen een geluid van mans stemmen, en stokslagen daar onder en fobert vlucht achter een der pilaaren, die op de voorgrond van het tooneel staan.
'k wou dat dien grooten kreng de hals was gebrooken.
Gy zult myn heer barnardo heeten.
Heer anzelmus, adelgonde, jan, sofia, alle half gekleed.
Hou jy ze gezelschap, en zet ze op die bank neer.
Och, help, 't is blixem, en 't is donder!
Wat moet een mensch al hooren?
Wat belieft, mama?
Slikop, notaris.
Wat wilt ghy doen mijn neef?
Dat 's waar maar 't werd wel meer by zulken slag bedreeven.
Wat isser dan phil.
Welke zeden!
Uw heer.
Ter goeder uur, zyt gy daar meid?
Zo ik als rover wierd gevangen, k verlangde naar myn dood, terwyl al myn verlangen, een eynde nam, van myn sofi ooyt weer te zien.
Clorinde, ongerse prinses.
Dat was een lap.
Zegme slechs, wat slag van spellen dat'et meest word gepreezen?
Eer dat hy t weet werd in gevangen o ciercel!
Het klaegen komt te laet, ten eynde van t bedroch.
Den hartogh heeft gelijck een eerlijck man gedaan een ongetrouwe knecht, noch dief en zijn niet waardigh de voorspraack van een vrouw, hoe schoon, hoe zoet, hoe aardigh.
Aapekoopster, francois, kristine.
My dunckt, 'k sie daer de geest, helaes!
Uw beleestheid is te groot.
Don karel... santilane. ,, bloed wat raad? gusman. myn heer doet vraagen hoe't met uw huisvrouw staat?
'k zweer dat ik dan noit iet van haar meer zal begeeren.
Maar swygd doch, t is licht een flauwten daar hy in leid.
Zinken, en hy houd haar eene schoen in zyne hand.
K buyg my neer, want ick de vrindschap niet ben van een koning waerdig.
Kryn en crelis neemen jannetje in t midden, en jonker jan voegt zich tusschen jacobus en carel de jongen sluit het hek.
Ik kryg van jou nu andere gedachten, als ik te vooren had.
Lonkoog, vrouw van cornutus, verlieft op rotkeel.
Ja wel, k mistrouw men eigen oogen zo wel als jy, we zyn misschien door t flikren van de kaars bedroogen.
Maar zo hy daar na eens verneemd, dat ik deze pots hem heb gedaan? gusman.
Sinjeur vettelafoesje zal ons verzoek niet wederstreeven.
Dit stuck dient uytgevoert eer phoebus is aen 't klimmen, wiens suster gunstig is aen 't sno bejag der schimmen.
Adm. u goddelijck geluyd, welsprekende sirene, verruckt my t' eenemaal, ach!
Heeft god my over u geen oppervoogt gestelt?
Waar zal karel nou heen?
En 't inzigt dat gy hebt is my genoeg gemeld.
'nu zal ik my met myn apotheker verlusten.
Hoe, ben jy de baron zyn knecht?
Wis. symen.
Ik lach daar eensjes mee ik heb niet te verbeuren.
Dat vind ik wel wanschikkelyk en vreemd izabelle is aan karel verloofd en ik verstaa ook dat hy ze neemt.
Hier op zegt de rouw.
Waren wy..... de dansers houden hem, en willen hem met kracht doen dansen.
Dat is de man, die, gelyk ik gezeid heb, door liefde is ontsteeken op een schoone vryster, die al zyn bidden en smeeken, en aangeregte moeite niet meer en agt als wind en dewyl dat hy by zig zelven bevind, dat het hem onmogelyk is zonder haar te leeven zo heeft hy het my als en goed vriend te kennen gegeeven waar op ik hem als doen geraden heb by te gaan, dewyl is wist dat jy zodanige dingen verstaat.
Constantia en sabina in harderinne kleeren, metergasto de huysman.
Dat gaa zo t wil, ik hoop met la comtes te trouwen.
't is beleefd, 'k beken het maar, zeg my eens zeg, is 't niet waar, dat je hebt de zak gekreegen?
Katryn, houw je mond toe want ik zou nooit trouwen, dan om altyd gelukkig te leeven.
Jan, jan, op, neem de kaers, me dunkt dat ik daar hoorden om hullip roepen, ziet eens wat 'er is te doen.
Ikke dank jou, monsieur.
Brus heen, en kom nimmer weer.
Als ik u de waarheid zeggen zal, daar's niet onmogelijk voor my in zulk geval. 'k heb zonder twijfel van de goon een geest gekregen, om geestig alles te beleggen, noit verlegen te wezen, en ik kan met reden zeggen, dat ik meesterlijk versta, trots ymand in de stad, de kunst, die 't lompe volk den naam geeft van bedriegen, en niemand kreeg meer eer met konstelijk te liegen in 't edel ambacht, dat ik drijf, maar 'k heb geleerd, hoe qualijk nu de deugd beloond word en geeerd.
Myn heer, raakt dat nu ons, het geen gy nu verhaald?
Het is philippo die alleen voert het vermogen.
De min die heeft my hier gebroght terwyl gy nergens sijt, dan in u huys te vinden lucr.
Maar zacht, onze jacoba kan ik je nou niet geeven, zie, jy wild niet, dat ik scha doe.
't is nu geen tijt van scheeren, geckje noch met de luy?
A5r, p.
Ey laat haar gaan daar t haar gevalt, freer.
Vader ik had... jeronimus.
K moet je wat zeggen en daer by zel de watervisch, in een klein ommezientje klaar weezen, of ze is licht al in de ketel, en ze mag nou al gaar weezen.
Ik kan niet langer zien francois uitspoorigheden heb ik voorheenen hem geacht, nu heb ik reden om hem te haaten, dien ondankbren maar ik zweer, t zal hem berouwen, nicht.
Eer hy 'er miester zou zyn, stak ik het huis liever in brand.
En wat het hy wel aan die oldenburgsche en embdersche broeders goed gedaan, die deur de krijg verdreven, over kwamen?
Mevrouw, 'k hoor iemand, stil.
Nu voel ik dat mijn vrees weer schier verdweenen is.
Voort zeg ik uit myn huis krispyn.
Kent gy jou moeder dan niet meer?
Myn heer, zy nadert al.
Dat dien ik wel voor al te weeten, en jy moet dat ook niet vergeeten, pieternel. zo als de klok zes uuren slaat, zo weest maar hier omtrent op straat en als gy arlekyn ziet koomen, zo hebje dan niet meer te schroomen, hoor joosje, pas maar op, hout moet.
Hoewel filipyn, het geld zal de koop niet versteeken maar die daarom alleen trouwd, trouwd dikwils veel gebreeken.
Joost schraper, stiefvader van klaer graeghgetrout.
Het is den gauwdief, die zyn hand heeft durven slaan, aan jou comptoir en geld, zet maar de fok op steven.
Dat gaat noch wel docter.
Deisch ontzegt, of toegestaan?
Overgemerckt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Goed, zo 't waar was dies gaat ge uw pligt te buiten, zal ik maaken... drieentwintigste tooneel.
Kom, noch ereis geveegt, en t glaasje tot de boom geleegt o bloed!
En jy symen, denkje wel om jouw beloften?
Hy slaapt al vast, myn heer, maar t is een lichten kwant, die door onachtzaamheid en losheid heeft vergeeten de kaarsen uit te doen, die naauwlyks van het eeten het laatste beetjen in zyn mond gestooken heeft, en die zich als een zwyn zo voort te rust begeeft men moet wel zorgen wat die jonge lui al maaken, men zou er anders in groot onheil door geraaken.
So gong ick hir lissen, of oors ge ick datelijck te dorren ouyt.
Gae jeider me te mart, ick acht het voor geen luck, maer wel een ongeluck, en overdroevigh stuck, wat selmen man seggen?
Zo eenig mensch my durft versteuren zal ik ze straks aan stukken scheuren!
Bagotyn, alewyn.
Katryn tegens ruffina.
Kom monfreer, laat ons de wijn eens proeven.
Hun liefde scheen verflaauwt te weezen, dies ben ik niet heel buiten vreezen, dat zy hier niet na hun waardy ontfangen zyn van u, daar gy geweeten hebt om wat voor reeden, dat ik u aan hen wou besteeden ten echt.
Neen bylo, dat leed ik niet, om al 's waerelds goed.
Van agteren, en van vooren, en van t heele huys!
K ben ook de vrouw niet om een dertle taal te lyden, die tegens de eerbaarheid in t minste maar mogt stryden.
Monsjeur seyd se, wat dunkje van de pry, se spreekt soo wel frans als ik.
Het is, om met de woorden van den grooten delftschen dolhuismeester te spreeken, dat wy, met een diepen afgrond van ontzag, uw siracusaanschen lettertroon genaaken, om het huwelyk van tys onver stand, en anne met 'er baard, een vondeling, onweetende werwaarts van daan gekomen, voor den laagsten trap van uw lettervittende zetel neer te leggen.
Nu dat den koning heeft tot hulp de eedelieden.
Maar wyl gy dit bedryf uw buurt niet wilt ontvouwen, waarom hem dan niet stil by u op 't bed gehouwen?
Zeght hem, maar ghy moest dit voor alle ding onthouwen, dat leonoor reets is uwe ondertroude vrouwe op dat zijn liefd tot haar hier door in haat verkeer'.
T is evenwel waar.
En t heetrschap zal voor wis ook morgen doen de ronde, en worter nieuwen zyn geplakt biljet gevonden, zo is plakaris hiel in ongenade kom, de noodt een deugt, de quast en t styzel zyn niet krom, die zelle morgen vroeg niet klappen, dat zy byme te bier geweest zyn, hey, nou lustig, zonder lyme die kleeft er at, k zie daar de steene rocland staan die me een voor zyn kop, en dan al voort gegaan.
't is zo, gelyk ik zeg.
Men zou' by kant, zyn wambes scheuren, zo het niet meer quam gebeuren, boer te zyn, eens om de leur, dan ziet men eerst een, bottelyk leeven, den hand staag aan de ploeg gedreven, moet u helpe uyt getreur.
Dan weer loop, haal suik're amand'len, spaansche waafels, snippeling van oranje, of ander ding.
Dat moet jy weeten ian klaazen, roeland is een rechte dommekracht van een man die niet te verzetten en is.
Wilt me behoen.
En waarom zou het u wel e. e. niet haagen?
Nigt, tien jaar wouw ik in het vagevuur wel weezen, indien ik d' op'ra, al myn leeven lang mogt zien.
Dat 's raar.
Wilt gy niets kwaads ontmoeten, zo moet je hem niet spreeken, dat zou 't werk verderven zyn vader houd hem hier stil, en wil zyn geslacht, met hem, uit doen sterven.
Maer zoek je naer ien stoep, men heer, daar is 'er ien.
Schout, meindert, barent, en gevolg.
Neem dat deez' fles, hy zet die op een stoel.
Vergeef me dat, myn heer, ik lach zo zeer ik kan. horatius.
Dat zou zyn, dat joost en gy, dat noch van avond zoud orberen, met het geen je van den haart zult opschraapen daar by want het zou me leed zyn, dat 'er iets in 't huishouwen ging verlooren.
Kom, bruigom, 'k zel me ook wat op hemelen, en ik zal jou schoone lubben, en mouwen geeven. achtste tooneel.
Mit sloeren zel ik het niet verzuimen neen.
Ja, teugen dat ze weeuw is maer 'k laet me zo niet beleezen, ze mogt, nae onze trouw, iens zin in ien aer krygen, en weer weeuw willen weezen?
Dat 's spreken als 't betaemt.
Die onregtvaerdige, die menschen slegt onthaelt, die haar nemen in huys.
Myn heer, k verzoek ook dat je t hoerhuis ruineert, daar zy zo sluipend heeft verkeert.
Maar al die praatjes zyn verlooren.
De speellui zyn daar.
Slenderhinke.
Men hart dat wortmen kous, van t geen ik jou hoor seggen, denkt niet dat ik men handen aen sijn vleys sel leggen, ie weet wel datmen moet sen man gehoorsaem sijn.
Wort hy krevelig, hoorje wel, segt hem dat hy eenen besemstok kust.
Ick bid mijn heer, en roept om maen, noch licht, noch ster, wy sullen daetlijck sien het licht van lucifer.
Je hebt heur melis toegeleid, en zou je 'er nou weer uit gaan scheijen daar ik vast alles doe bereijen, ook is 't akkoord van ons veur goed, als hy die beesten.... jan. zo het doet.
Ick heb u meer gezeyt, dat my dit al verveelt, dat ghy zoo voor haar pleyt.