floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dat is nou gepasseerd moer, daar is zo veul van gepraat en gezeid, dat men het hooft ter noch van om loopt, zo der maar geen meerder zwarigheid op en volgd, en dat et hier by mach blijven, willen zer wat lietjes van dichten of boekjes van schrijven.
Hoor uwen voorganger, de groote goezenaar, die gy onuytkennelyk volgt, in zynen tyd al klagen.
Maar is de monsieur niete in ze bidte, date ze dan de madame zek, dat ik ze bin.
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente octroye mogen genieten als naer behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle be letten ter contrarie.
Dat is evenwel krelis niet, teuntje 't heeft geen gelykenis.
Met een ming'len wyn, of tien!
Ze kosten een kroon myn heer, en zouden wy, dat met ons drieen verteeren?
'k staa u dat toe.
Neen t'is glaesje... daer... en siet het draeyt gelijck een top, ick moet het weer uyt lichten, want andersints soudt my wel springen in't gesichte, corage joren gy syt t' haentie van de baen... waer is den baes?
Nou jy, laet hem los, of ik zel je van zen lyf of snyen.
Het geen gestookt, gekoestert, ca gekweekt werd door natuur en onze geesten streeld met duyzend zoetigheden voor liefdens hartstocht wykt de zedekunst en reden.
Op horen?
Daerom zie ik, wy beleeven de leste tyen.
Verstaat deez neerduitsch?
Ferdinand, tegens lodewyk in 't venster.
Ick magh gaen 't vryers paetje, om te sien, en gesien te worden en dan de reguliers poort uyt, tot de jagers stal toe.
Dat kan wel zijn, indien hy nooyt en hadt bemind maar die de liefde kend, wel haast mijn onschuld vind.
Geld is de leus, en 't point daer men 't al op siet draeyen, waer d'een on vechten wil, en d'ander 't koren maeyen.
Je moest wat helpen scheien die maanbekykers zyn geen kleintje aan 't bakkeleien.
't komt suyver apropos, soo gaet het daer mee maer wat dunckje sullense niet al haest moeten komen?
De vyand meende ons toen van achter in te breeken, maer wierd gestut, en liet wel haast dien aanslag steeken.
Onze klaartje nicht zal al haar leeven lang met hem benoude blyven.
Leander, minnaar  van leonora.
Zie nou word ik boos o!
Die is immers lang dood zo veele menschen zeggen.
Maer seg my theunis 'k wil die feest daer by niet laten, t' is reden dat ick u naer mijne schuld betael, segt wat gy van my vraegt voor een soo goet onthael.
Wel ik zal door dees vond die gy daar zo verzind, haast weten of zy my maar om myn geld bemind.
Ia moer, in de kraem, en dat gelijkze zeggen, by een getrouwt man diwertje.
Zyt gy de moeder van de min?
Laat my het eerst eens zien, krelis.
Myn snyer heeft de maat genoomen van t bruigoms kleed, hy zal straks koomen, hier met den winkelier om t geld, dat hem zal worden toe geteld van u, maar weet gy zult het trekken van onze hooft som, t zal verstrekken, in mindring, als gy hebt gezegt, van t geen ge uw dochter geeft ten egt.
In 't kort ik hoef jou niet te wyken, want myn papiere rykdom zel veur niemand de vlag stryken ja daar staat myn juffrouw mit jou heer, die hebben nou zo veul in de zuid en in de west, in de ramskoolbroek, in de cheels, en in de bank, en noch hou ik myn acties best.
Wat hebben wie gezegd?
Wel 't is bedroeft, dat men eeuwig met de meiden moet kyven!
Daar schuild dikwils bedrog onder.
Angelica, 'k beken dat ick door dit geval ten hooghst verwondert ben.
Ik heb u niet bedrogen.
Heer hans zes sleeperspaerden is dat onmoog'lyk voor, 'k wed dat het acht niet klaarden.
Hoe veel het kalf.
Nou moet et vaatje mit wijn  dat ik flus vergeeten heb in de kist te schuilen  an ien edaen.
Ik wil ondertussen gaan, en zien, zo ras ik kan, een advokaat te spreken, om t'overslaan, hoe dat men 't huw'lijk best zal breken.
Seur die tijdt hebben al de boontjes zwarte lapjes veur heur naers ehadt.
O! de meiden zyn zulke labbekakken ik zou, recht uit, niet verstaan, dat men uit den huis snapte, 't geen 'er tusschen beslooten muuren mag omgaan.
Of heeft een lafbek, om de juffers aan te spreeken te bloode en dom, ligt zyn geluk dus weer verkeeken.
Ick geloof vastelijck dat hy daer een teyster tien twaelf, die goet is gekregen heeft, trouwen het quam hem toe.
Zo je myn masoeur niet trouwt, zal ik u doen empaleeren.
Myn zoon hier handgemeen, met eelhart?
Moddetje, zou dat nou tovery weezen, zonder arg, of list?
Dat is zo heel wel, de meesters die zyn er al.
Van jongs op maakten wy al kennis in het school.
Jou kruyn niet denck ick?
Wat gelief je te hebben, dat dien ik te weeten?
Wat wil dat zeggen, uw zusters fortuin?
Dat kan nou niet geschien.
Was dybels vressen was das!
Ik wou wel dat hy hier of daar.... dat hy noch niet in huis en waar.
Dat 's recht, je hebt gelyk.
Dat hy korts naer de lecture veranderden in een sneeuw buy van pampire vlocken filib.
Gy doet my weg gaan, en... santilane.
Ik lach om amersfoort, ma tante!
Margriet. ik zeg 't noch, en blyf 'er by.
Wel, hoe is 't hier?
'k beveel jou 't goet, en datje let om 't linnen in deez' ben te stoppen.
Te amsterdam, by de erfgenamen van jacob lescailje, op den middel dam, naast de vischmarkt.
Maak maar van uwe kant... hy luistert hem in 't oor.
Al sout gy my met slagen en stocken als een schelm ferdinand ten huys uyt jagen, soo sal ick't seggen hoor, mejouffrouw sijt gestilt oft gy my teeckens geeft, k'weet wat gy seggen wilt, noyt heeft beatris van uwe min gaen spreken, k'salt seggen al sout gy my hals en beenen breken.
Wat zeg je moer, spreek ik nou de mans wel meer als de vrouwen voor?
Govert, heer anzelmus, adelgonde, sofia, anzelmus de jonge.
Wel hoor, veel woorden zyn om niet, sinjeur, maar zel jy t niet gelooven als je t ziet.
't is somtijds goet een schijn te maken als ofmen niet verstond de zaken die wy maar al te wel verstaan en ik heb wijsselik gedaan dat ik daar door heb afgeslagen een zaak die my is tot mishagen.
Vrunt, seght mijn eens, hoe oudt benje toch, datje soo na 't hylicken verlanght?
Breng my liever weer naer bed.
Hy schreyt, wat s dit?
Gy hebt de zedenleer met hartroering verknogt, dat meesters van de kunst ethos en pathos noemen.
Gy deedt veel beter, dat gy wat bezaadigder vertelde, het geen gy dacht te zien, en u zo niet ontstelde.
Agh, agh, mijn leonoor, ghy zult dan trouwen gaan? leonoor.
Wie dat sijn tijd verslijt in leedige gedachten, die is geen eere waerd maer eereloos te achten met recht en re'en wort een goed werck geeert, geloont, bysonder waer sich oyt een meesterstuck vertoont.
Dat klinkt beter in myn ooren, dat 's een beter zoort van eer, als door een strop te kyken, na men geschopt is van de leer.
'k vrees dat de sterke drift, die my hier heeft gedreven tot aenbien van myn dienst, u moey'lykheyd zal geeven, misschien stoor ik u wel in een geleert gesprek.
Ick ben verloren.
Ontstel je niet, besje k heb t gekoft.
Neen, ik vraagdje met meining, zeper.
Maer seg eens huysman hoe wil'jem nou hebben eschooren?
Aan de noord zy de turkze kerken in brand steeken, slaaven verlossen, vaandels dragen, turksche oversten, en aanzienlyke burgers randzoeneren, plegende de gemeene soldaaten allerley wreedheid om te weeten waar den schat verborgen is blaakende, scheurende, en snydende zelf de lichamen der verwonnene op, om t ingezwolge goud te vinden.
Joost smuiger.
Waar spreekt lisimachus, artaban, arsace, alcamene, cesarion, ibrahim, of een ander held, ja waar spreekt zelf de oneedele arsacomes van geld?
Geef een weinigje toe aan myn minnenydigheid, die me, van myn bruiloftsdag tot heden toe, in bekooring leid, en zo 'k niet jaloers was, 'k had van jou, myn mooije goeije turkje lief, geen kwaad gesprooken.
Och, waar, och, waar vind ik myn heer?
Ja gelt 'er veur dats goet.
Hier is t de mirrhe ont kresem.
Wel ik hoorme doof!
Vader, zo myn huwelyk met frederik voort gaat, ben ik te vreeden, 'k zal het betaalen maar anders zal ik'er niet een duyt toe geeven, 't was ook tegen alle reden.... warnaar.
Men kan niet scheiden t geen de hemel tzaamen bind het hart van hem, die my het leeven heeft behouwen, is my veel waardiger, dan t hart van een ontrouwen onze ouders zullen ook wel stemmen in deez trouw.
Jan. ja, dat wed ik, om een pyntje, dat jy 't niet en raed.
Komt vry in.
Hy is t, de duivel haalt de vent.
De staten van holland ende westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys ende oude mannenhuis der stad amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders regenten van den schouburg aldaer, dat sy supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 19.
Zie daar dat is by provisie, en als ik haar kryg, zal ik u nog zo veel geeven, haar een stuk geld gevende.
Al is mijn baas een vuile kwak, nochtans geneest hy die, die tamelik naar spanje rieken, heel bekwamelik.
Dat 's andre waar.
Wel haagse barent goeje knegt, daar is uw loon.
Van die grooten schurk, zeg van de grooten duivel, och!
In tegendeel weet ik, hoe gy lafhartig....
Wel, we zullen tegen die tyd veurzeker wederkeeren, en terwijl jy t toemaakt, gaan wy t zamen een boodschap doen.
Je weet 'er niet van, hoe een arm koopman is te moed, die een groot kapitaal bezit, en om een sober intresje slaafd en wroed.
Neemt die beurs met gelt, veel meerder wort u toegetelt, indien onz' aenslagh wil gelukken.
Kom robbert, en klazyn, kniel zaamen voor haar neer, en bid vergiffenis zy zal 't dan mee niet meer gedenken.
Hoor myn heer, ik bedankje voor je dochter, je kontse noch wat bewaaren.
Dat is waer  jy helpt er veul voort maar hoe?
Nu moet ik zaagen, schier alle dagen, van dat rooje bresilienhout, om dat ik niet zal worden kout.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min dezelve onder onze protekcie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien ofte reputatie te geven, nemaar de supplianten in kas daar in iets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen octroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het selve octroy in 't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
'k heb ongelyk gewis.
Geertje binnen, en roept help, help, moort, moort, ick ben inde last help bueren, staetme by, of ick ben verloore, ogh, ogh, ogh, ogh!
Hum heb hier mooi frai kiek, de statte jeruzalem. jantje.
Ach, arme theodoor, hoe moetje die commenportevous rechtevoort wel jeucken.
Ai waar mee toch?
En las ik deez, hy zou my noch veel meer met brieven kwellen nu zend ik hem alles weer, verzegeld als het was.
Wouje me de vracht van myn kargezoentje maar kwyt schelden?
Ik hoor hy is een goed poeet en in die oefening bestaat meest al mijn leeven, door dien den hemel my veel wijsheyd heeft gegeeven.
Beatris loopt al lachchende na binnen.
De graaf, met zijn gevolg, uit.
Ja, ja, 't is al te waar.
Maar, laat in het contract influeeren, dat ik zeeker weddenschap met sinjeur vettelafoesje om tien ducatonnen, als ik den dief en juweelen te bord breng, deugdelyk zal hebben gewonnen.
Zie je wel grootje, zy wijd al in er linker zy.
Neeltje, vrou van krijn onverstant.
Edeling, tegen trouwhart.
Laet hooren my de reeden?
Myn heer is nu niet ver meer van het laazrus huis, of t eintje van zyn leven, want gistren avond heeft hy klare blyk gegeven, dat hy verstoord is op heer windvang, en dat is een blyk van dolligheid of van zyn dood, naar k gis en t geen my aldermeest doet voor die rampen vrezen, is, dat gy wonderlyk scheent in zyn gunst te wezen.
De staten van holland ende westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoond is by de regenten van het burger weeshuis ende oude mannenhuis der stadt amsterdam, en, in die qualiteit, te samen eygenaars, mitsgaders regenten van den schouburg aldaar, dat sy supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 19.
Daar gaat de juffrouw, daar ik u van sprak.
Wie anders, dan uw eigen belang, onze eer, en uw respect?
De hoedraakt af, de bef aan stukken, en haar neusdoek van den hals.
Karel, izabel, lubbert met de rok van karel aan.
Hy mag de schuld op my, of op zich zelven leggen, 'k moet om don buffalos horatio ontzeggen.
Jeukten jou de huid, of wasje t jonge leven zat?
Weesrijmkan hy dat?
Mijn liefste margareet, ick brant in uwe min.
Zoo moet gy nimmer zat, belaaden met laurieren, weerkeeren uyt den strijt gansch rijck van vyants roof.
Hoe als en luys, die laet hem te licht vangen, snaphaen.
Wel de droes, heer officier, je moogt althans wel genoegen hebben in ons doen, daar heb ik zo de briefjes wat uitgedeeld en, ingevolge van uw achting en 't fatzoen dat jy voor onzen nieuwen heer hebt, gelyk ook wy, dat diend voor al niet gezweegen, zo heb ik vande vyftig al vyfendartig man, tot uwen dienst, in zyn kasteel gekreegen zy zullen 'er, verzeker ik je, zo welkom zyn he!
Nou ik groetje vrinden, ik kom strak weer.
Het is tot uwen beste.
Neering, moeder van kommer, en lastigheid.
't is verre van daar.
'k sie met hondert oogen toe, geen argus waeckt soo gauw als ick, om dese treken behendigh voor sijn oogh met loosheyt te versteken.
Rotkeel, lonkoog, ritsaard, notaris.
Ik volg myne eige raad, en leef op myn fatzoen.
Floor snapop.
Wel sga.
Klarice, katryn.
Om suffisante reen.
Nu ben ik juffrouw hondeslaagster, daar by mejuffrouw sleuteldraagster wel wat een cat is onse puis!
Dat, zeg ik, tot elucidatie, van dees materie en haar gratie, dient, eer men tot de zaak eens treed, dat men voor af heel naakt ontkleed, t geslagt van deze vroome lieden, of, om het nader te bedieden, t geslacht van crelis melis, die een basterd was van melis knie, geprocreert by klaartje snollen, daar t grimmeld in het huis van pollen.
Wel ja je, en daar zelje noch veel van kunnen plukken met 'er tyd.
Gy zyt waarlyk een deftig en yverig maakelaar.
Heel wel, want onze kozyn spreekt niet, als van groote zaeken, en door hem zal ons heele geslagt in staet, en in aenzien geracken.
Zo je me verstaet, zo weet je wel wat ik je ezeid heb, dat hy ien wyf had veur deezen, die dat wel wist en, om zyn zeun te beletten dit ongeval te vreezen, het hy ezwooren, mit ien grooten eed, dat hy zyn zeun nooit zel laeten trouwen.
Zing, koerasi ik luister.
Jonker jan. k moet uit jou clappusdop het gryse ruigt eerst plukken, eer ik je los laat.
Op't spreekwoort lieven mogen kyven, maar moeten lieven blyven.
De boerin.
Onze landen alleen zullen mogen drukken, uitgeeven en verkoopen, verbiedende daarom alle en een ygelyken alle dezelve werken in 't geheel of ten deele naa te drukken, ofte elders naa gedrukt, binnen dezelve onze landen te brengen, uit te geeven of te verkoopen op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebrachte, ofte verkochte exemplaaren, en een boete van drie hondert guldens daar en boven te verbeuren, te appliceeren een derde part voor den officier, die de calangie doen zal, een derde part voor den armen der plaatse daar 't casus voorvallen zal, en 't resterende derde part voor de supplianten in dien verstande, dat wy de supplianten met deeze onze octroye alleen willende gratificeeren tot verhoedinge van haare schade, door 't nadrukken van alle de voorschreeven werken, daar door in geenige deelen verstaan den inhouden van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, en veel min 't zelve onder onze protectie en bescherminge, eenig meerder credit, aanzien, ofte reputatie te geeven, nemaar de supplianten, in cas daar inne iets onbehoorlyks zoude influeeren, alle 't zelve tot haaren lasten zullen gehouden weezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy deezen onze octroyen, voor alle de voorschreven werken zullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen, 't zelve octroy in 't geheel en zonder eenige omissie daar voor te drukken, of te doen drukken, en dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorschreeven werken, gebonden ende wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheek van onze universiteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op peene van 't effect van dien te verliezen.
Je zei hy was zo zachtmoedig als een lam!
Voort hier niet te sem'len strak nae boort.
Ik zou u dat wel beter leeren, daar s niet dat my verzetten kan, in eeuwigheid wyk ik niet van de lessen, door my ingezogen.
Zeg, gaat het jou dan aan?
Klaudia, ouder den naam van felix.
Hy's edel, en beleeft en wel gestelt van leden.
Zyt welkom, sosia, hoe heeft het zich gedraagen op reis?
Cest la mode men bestelt die dingen maar, en heeft die daatlyk.
Zie toe, dat de vader niet op het mat komt, hy heeft u een dageraad beloofd.
Het is wel meer geschiet, denckt om sijn lieve vrouw.
Flip, karel.
Ik u trouwen?
Het schouwspel, dat, wanneer 't gezuiverd is van vlekken, de deugden aanpryst, en de straf toond van het kwaad, zal nooit voor 't minste der vermaak'lykheden strekken 't leerd yder, speelende, hoe 't in de waereld gaat.
Wat dominees!
Veel steeken zich zeer moedig in gevaaren maar and'ren zouden ligt haar wapens liefst bewaaren in 't hoekje van den haart, indien 't om 't geld niet was in 't kort, d'een is een leeuw, en de aar een blode das.
Ja wel ik zweer, dat ik hem.... dieuwertje.
Wel ga heen.
'k hoop alles zal wel gaan ik vreez' nu gantsch niet meer.
Kom, kniertje, zit hier neer, dit zal uw plaats zyn.
Slaa, slaa, een volg 'er op de hielen.
Verdrink haer bid ik ongenaedig geertruid.
En hoe, komje in maskeraade?
Maar wie komt daar weer uit den huis?
En jy moet 'er slaapplaats voor beschaaren.
Een half dosijn hylickmakertjens ick ben noch een vryer en ick soeck in de gunst van al de vrysters te staen, tot dat ick de mijne sal aengetroffen hebben.
Allang genoeg mevrouw, gy hebt my klaar doen blyken dat gy in t vynzen my heel kunstig na bootseerd, kom kom myn isabel, dat blad eens omgekeerd, verander nu van taal, wy kunnen onze vlekken, gy met y schyngelaat ik met die rok bedekken.
Ik breng u thuis.
Ik derf niet meerder my beklaagen, 'k zie nu dat ik het tooneel niet heb na haar waardy geschat zyn' konst, zo zeer geacht, myn handel gaat te booven.
Wat doen die kleuters niet al, daar de vaders niet van weeten?
Ik denk niet dat je saamen doet, tut myn ruine?
En mogelyk zullen wy wel op malkander passen wandt passen ben ik wel gewoon.
Nikolaas, de kelk met wyn meeuwis aanbiedende.
Gy hebt gedronken.
Zoo zou hy nimmer weer hier in de lande komen, crispyn.
Waarom bedroeft, vader?
Ik blijf uw dienaar voor de gunst.
Was ik zo groot als jakobus broer, ik trok naar een aar land.
Myn....... joost.
Ochja sinjeur.
Ik kan niet loopen, al myn' leden zyn als ys, myn beenen beeven, en de doodschrik maakt me grys.
Jy hebt my daar van noch geen rekening gedaan, joris.
Begeert u dan tot klagt, o wel beplante aardt dat nu de roos verbleekt, die u eerst maakte waardt.
We waeren vol ongeduld, om te weeten of je dood of in 't leeven waert.
Waar ik op t schip sint rynout uyt, dan mogt het nog geen kwaat, maar nu is t met myn uyt byle, ik scheyter voor in folio, wat raat, o zeldrement!
I. nu ik denk aan myn margo, word ik zoo lugtig als een bosje stroo, dat het vuur begint te voelen maar ik moet, in myn bloed die brand verkoelen.
Edeling, alleen ga heen, wyl ik niets liever tragt dan haar te aanschouwen, die my t meeste kan behagen.
't is goed, dat ik je vind.
Let op uw eer, zo ver als gy my hier doet sterven, zult gy uw heel geslacht bederven.
Hebt gy de gouverneur van my in't minste geen weet gedaan?
Meeuwis, tegen roemer.
Maar zeg my doch, wat ramp of druk kweld u de zinnen?
O blydschap eindeloos, wie dorst u ooit verwagten.
Wat mensk en zou t niet spyten, dat heur de keijers zo bedryten.
Nu ga 'k ik an ien kant.
Wel als ik daar van ten volle verzekert mag wezen, zo wil ik het noch eens bezoeken, maar op conditie dat zy my niet zullen slaan, want anders zou ik het laten, dewyl my die nydige geesten in 't minste niet aan en staan.
Wybrant, by pater hul zyn hond.
De eer die t aldergrootsten is, verkrygt men door t geweer de eer dit heeft de vorst aan ons op heeden laaten blyken.
Heer hillebrand, volgens afspraak, kom ik hier om de bewustezaak.
K bid, deer die is aan my.
Zoo gaen wy slippen, op dat ons niemant komt bekippen.
Wanneer ik zulks op hem verzoek, zal hy verheugen want hy is my goed vriend, en dit zal veel vermeugen.
Zyt gy 't zelf?
Verweckt gy zelfs, mijn heer, dit schandlijck straetgerucht?
'k versta 't.
Ja, maar ik heb me sedert bedocht.
Zwyg jou pry, ik zel jou leeren, uit te loopen, zonder my.
Wel aen met cort bescheyt indien gy't seggen wilt, waer toe dees malligheyt?
Kan ik dan niet onderscheiden het zwart van het wit?
Maar kom uit je deur of je krygt daatlyk een souflet, dat je de oogen draajen 't agterste veur.
Iv. tooneel.
Maar wat gasten zel je trakteeren?
Ghy dient medelijden met mijn te krijgen?
Ook heb ik dompertjes, en kaarse snuyters, koopere profytjes voor de zuynigheyt, ook naalden goet, o gants bloet!
Neen, neen, dat zal ligt die bezwooren gaaper zyn, ik neem hem mee.
T'is een van mijn scholieren, die ruym soo wel als ick, de sterren can bestieren.
Kom, steekt gy maar, ik zal nu niets doen als pareeren.
Ja jou, hoor toe, ik zal t jou uit gaan leggen.
Jannetje, elsje, tijs.
Doe ik veur lakkey diende, wat wasser tot onzent een gerit, en een loopen, o!
Ik heb die siersel niet van nooden, de mannen draagent t is de moden.
Dit van uw oom.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseeren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protexie en de bescherminge eenig meerder credit, aensien, ofte reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daerinne iet onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroje voor de voorsz.
Ik vrees dat, zo jy 't niet te vreden stelt, ik het met de dood bekoopen zal.
Land was verzeyld, o bloed!
Deeze omhelzing maakt myn ziel op t hoogst myn vader, moeder, ach vind ik o noch te zamen.
En geef haar voor eerst de acht duizend guldens, die 'er van de juweelen overschieten op hand en dan heb ik t'huis noch een snoertje handpaarlen, en een schoon diamant van haar vrouw moeder, die zy zelfs plag te draagen.
Dat hebje wel want, om in t korte voort te raaken, heb jy zulk volk van doen, als wy, die ons vermaaken, en altyd vrolyk zyn, nooit kniezig, t gaat hoe t gaat, want, wyl een ander treurt zo weeten wy noch raad.
Och mie is t toch bestelt met mie, in grooter hartseer bin ick nie gewesen, dat segh ick verwoor, wat toch tom hondert goeder ioor, hier oet wert weerden weyt ick nicht, ay truwer kumpoon doet my bericht, vvoo dat ick werd verlost hier van den su ick werd nich eer aflan voor dat ick eins mijns herten lust, met der soesanne heb geblust.
Dat had' ick noyt ghedacht.
Wat praatje daar beneden t'saamen, myn heer, ik docht dat wy hier om te vryen kwamen, dat vryen gaat wel droog en slecht.
Vaar wel, myn izabel, misschien voor al myn leeven.
Vaert wel philipin mijn vrient.
Een looze zal 't geheim, kwansuis, haar man ontvouwen, en, als een kuische vrouw, de laagen hem vertrouwen dus wiegt zy hem, door haar geveinsde deugd, in slaap, en hy belacht de zorg van die vernoegde knaap.
Myn kompagnie die hier in garnizoen gelegt is, om de winter te passeeren.
De minzieke juffer, de heerschzugtige, en de geldzugtige, te gelyk.
Ik zou met de engelzen dan nog veel meerder houwen op vodden, of op kool een compagnie te bouwen.
Jan crediet.
Dries, bouwen, kniertje, lobberig, jaap, brecht.
Daar moet men aan den eems nog eerst een haven maken, de kust verdiepen, en meer diergelyke zaken daar die van rotterdam hoe zwaar, hoe vol gelaan, terstont zijn uit de maas tot in den oceaan dies zo ons amsterdam ooit voor een stad zal wyken, het zal voor rotterdam alleen zyn vlaggen stryken.
't zyn drommelse grillen.
Ik wou de doctor dit water iens laten visiteeren.
Blyfme van men lyf, of ik zelderje ien geven die zoo wis zel raaken datje daar heen rold, zou jy hier zoo de baas speulen, en krygen 't linnen uit de kas, en geeven dat aan je berooide kalen hoop, wel 't zou wel lyken of ik 'er niet iens en was.
Sa jonge hael mijn hoet, mijn mantel, en rappier robbert.
Elviere, moeder  van sofia.
K zeg, by myn eer.... waardin.