floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Noe wollen wi wedderum vort, mi verlangt no min vrouw, zi is by no blind, on kan luttik hooren wi wollen tovend uver meppen, est uver swol wedderum noor hoes vooren.
Broershart, achter benard.
Onze landen alleen sullen, by continuatie, mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daarom allen en een iegelyk, de voorsz.
'k geloof hem op zijn woord.
't schynd gy by de weeuw hebt deze nacht geslaapen.
'k moet lagchen, als ik zulk een paar zie trouwen.
Neen byget, 'k weet wel wat ik zeg.
Volkert, ja, belitje, dat s waar.
Aan de linkerhand, ten opzigt van de aanschouwers, staat een tentledekant aan de andere zyde eene taaffel met ligt, degens, pistoolen, mantel, enz.
Goris, spaarpot, rykaard, koenraad.
Hoe, zijt gy hier, mijn heer, daar ik u effen liet daar boven, en zie ik jou hier weer voor mijn oogen?
Jan. jou pry doet na myn zin.
Daarby heeft hy noch verscheide schulden van zyn meester opgehaald.... jorden.
Zacht mijn vriend, men moet wat gemoedelijk leven, ik heb de kwitantjen van zijn eigen hand, gelijken ik hier noch verscheide toonen kan. jan jasp.
De amsterdamsche dragonnade.
Buuren haasje dog wat, eer de brand de overhand heeft genomen.
Arlekyn, zich verbergende.
Of heeft dit heer, die my gehaald heeft zig vergist?
Likkepot, hoor, eer je veerder met jouw last'ren gaat, zo hoort jouw karakter met een woord luijaard, loog'naar, dronken buffel... likkepot.
Nu dan, vier maanden, of wat meerder, of minder, laater, of wat eerder, want, t komt juist op den dag niet aan, dat fobert is met swaan gegaan, naar t jongspul van jaap floortjen otten, een zaak, daar niet meed is te spotten, juist op een laaten avond, dat hy met de meid peurd op een pad.
Wel, zyt gy daar, waar blyft inwoonder met neering?
Eelhart, nikolaas.
Ter ordonnantie van de staten, simon van beaumont.
Dewijl mijn eer nu staat verheven, mach ik my zelf de naam wel geven van iuno, of prozerpina want als ik eens mijn oogen sla op mijn gewaad, en statig wezen, zo kan ik uit mijn wapens lezen een twede pallas, die gebied.
Wy zullen dit verschil in t kort te zaamen sliszen.
Zo geef ze my.
Moeder had me om brandewyn gestuurt, en terwyl was grootvader en grootmoeder hier gekomen, en dat wist ik niet en toen ik weer kwam, zei moeder jantje, wilt het flesje met eek maar naar achteren draagen.
Men uitverkooren!
Toen, zegepraalende met keizers aan een keten, was zo een slechten zaak niet waardig om te weeten.
Ik droom de nog gisteren nagt, datje buiten weten van myn ouwers waert in ons huys gekomen op myn kaemer boven.
Maar juffrouw agniet, jouw kind zeit niemendalle?
Doe aanstonds myn zin, of weet... antonet.
,, ik dankje, heer, voor goe betaaling, 't is zo recht.
U majesteyt bereyt ons daer een aerdig spel.
Zyn hoogheid, spreekt zeer wel, veel liever t lyf te der als in getrouwheid tot zyn vorst, te wanklen.
Hebt gy geen kindren meer, als deeze?
Schoon gy u snootheyt deckt met cierelijcke schijn, 'k wil van geschonden eer met recht gewroken sijn.
Of dwaes of wys ick wil geen blauwe scheenen lopen al moest ick al mijn gelt besteen in bleck te coopen. iaquelyn.
Geen minnaar wierd zo sterk tot iemands min bewogen, als ik door uweschoonte, en uw betoovrende oogen.
Margriet, jan losbol.
Ey neen dat zou geen stigting geeven, al wie zyn lusten temt bezitt het waare leeven.
Dan booghtmen wat men magh van heer of jonckerschap, van sijn aeloud geslagh.
Ik moet om reden alleen by de smaus gaan maar om je niet mis teloopen, zo blyfhierstaan, k zal strak weer by je weezen.
Daar komt uw moei, zy schynt onsteld!
De stiefmoer.
Dats wis, laat ons wat wandelen gaan tot hans begint te reeven.
Jae, jae, elf jaer ghetrouwt, dit sal ick maken waer, en u op staende voet bewysen, lieve vaer.
Rykaard, amelia, katryn, joris, de dienders, de kruier.
Jan. waar is ze?
Gusman. ach!
Wel zo, dat s noch ter eeren.
Ja, nu 'k haar kom bekyken, zie 'k dat haar weezen na het uwe komt te lyken.
Dat zal jin doogen druipen.
Daar gaat myn knecht met arlekyn, en ik blyf onderwyl in pyn, in vrees, in agterdogt, en schroomen, onweetend wat my voor zal koomen.
'k zal om een hoekje staan, en zien hoe gy u draagt.
Jaap, alleen.
Terwyl lisandra tot uw zuster is genegen, kan zy uw liefde, in t minst niet toestaan, want gewis denkt zy by haar, het geen aan u gegeven is te vinden ik geloof indien t haar komt te vooren dat hy een zy is, dan zult gy haar wel bekooren, want zulk een man als gy, wel aan lisandra past, gerardo.
Eelhart, willem, herman.
Men steecktse niet, gelijck een botervat.
Hy is geweken gis ik, doe hy ons in 't oog kreeg.
'k zal myn muil met vyf zes kapers zo wel wat toemoff'len, uil, dat hy niet zien zal als myn kleeren.
Ja heer barnardus, dat 's gewis.
Geef geld, of anders zal uw rug braaf vliegen vangen, zulke heeren kan ik zo ras de ribben smeeren.
Ik zal dat hebje goed.
Wie weet, waer hy 'et het verscholen?
Myn heer, ik dank u voor die eer, en ik beken dat u eedelmoedigheit door dit besluit, zo diep heeft plaats genoomen in myn hart, dat ik altoos zal tragten, uw voorbeelt daar in naar te komen.
Voor lang geweest met deze jonker, die haar, zo nu als dan, in t donker wel komt bezoeken.
Hier ernst, houje de brieven, jou zel ik maaken rentemeester en opperste kassier.
De vrouw is t graf.
Ia mijn lieve moer, dat et je wel te deegen treft, die staat ken ik wel maaken.
'k weet daer niet van te spreeken.
Welk ien verandering!
't schijnt, wat ik doe, dat mijn geluk niet wil gehengen dat ik u onderhouw doch gun my, kan 't geschien mevrouw, dat ik u noch voor de avond eens mag zien.
C. 4.
Maar 'k wou dat vuil gesnap in 't minste niet gelooven ik wilde wedden dat zulks vals was.... agneta.
Moet 't zo niet weezen, als hy ons aan 't hoofd komt reemen? arnoldus.
Wel, watte praatjes wel, wat zou myn vader hier toch doen rechtevoort?
Ik denk sen gelt dat is verbruyt, verdronken en verspeelt.
Voor cees want, ouwe cees heeft schyven.
Wel wat brengt u ons hier, seigneur heer boudewyn?
Dat blykt wel anders uitwant als ik myn hielen ligt, zo is het net of jey een bykorf waart, zo digt, zwieren de pollen om myn deur, om jou te spreken.
Lubb och ick krijgh daer sulcke krimpingh in mijn darmen, ick ben hiel verlegen!
'k vrees maar veur lysje.
Daer 's bely, weerhaen ook, hoe schemere mijn oogen?
Mich. drie hollentsche stuber, noe by leeven edder starve iochim, ick hoffe dein wolfaren, on go.
Dat ick noyt loopen sal waer den getrauwden man licht krygt een ongeval.
K slaeje stracx met men muyl, jou backhuys blont, en blaeuw.
Kan myn heer guineesch?
Ik heb beroemde vorst dat maakt my deze pijn de grootste vyant die men ooit zou konnen vinden, mits hy verstandigh en hooghmoedigh is, en inde beroemde oorelogh van duitslant op gevoet, maar 't meeste noch van al dat mijn benijden doet dat is zijn schoon gelaat.
Heb je gien trek tot eeten seid men moeder?
Twee jonge heidinnen.
Dat s niemendal, wy zullen hem dat wel klinken.
Hoe moet mijn meesters kas nu van mijn verkeerde greepen klaagen, want ik hebze al meenighmaal van de huyg gelicht.
Of meen jy dat ik niet die fynman die daar staat, aan t zwarte rokje ken?
Und er ig mir vond dar nar mein vatterland hab wollen transportieren, hab ig mein noch erst zou padua dokter medicum lassen promovieren, dar ig noch mein testemonium von hab und zeekerleig beskeid, gleig ig ook hab von der keurmeints, trier, und der keizerlige majesteit, welger kurfurstligger personnen, um meiner eddeldom merder tzou eeren, haben elg er waffen und wasch ab kedrukt dar an lassen anexeeren, war ig hab kereist, oder in welg land oder stad, ig hab altos ein haufmeister, und tzwei pagies in meiner deenst kehad, das ig nou mein zwitten un kevolg hab agter klaggen, is das ig deze hazekophen, meiner eddeldom nigt hab wollen bekend maggen, was meinter das ig ein koljon bin?
Wat schort je totebel?
Kristine. maar hebt gy al verstand van steenen en van ringen?
Banketeeren, eeten, drinken, fatoetien, piketten, tiktakken, verkeeren en alzulke exercitien, die de studenten gewoon zyn te doen, heintje.
Myn zoete flip, zo je jouw verstand, hier tot myn hulp, gebruikt, ik zal je zo lief hebben, dat, zie ik je eens weer beschonken... flip.
Ja, ga maar heen maar als ik strak eens in myn starrekykers pak, jou melis zyn planieet doe hooren, dan zel hy jou niet licht bekooren.
't dat u de duyvel hael?
Tys tafelbezem. neen.
Neen 'k hou myn woord.
Veinst u een doodt te zyn, dat zal wel 't kraghtighst wezen want als men iemand zie die niet by zinnen is 'k geef u te denken ofm' 'em trouwen zal?
Een gebraden hoen vyf of zes, dat eerlyke burger lui niet als met gasten ten haaren huize eeten, wierd daar opgedist, en gulzig met dronkaarts en lichtmissen opgevreeten.
Laat ons regt praten.
Waar kan ik je mee dienen?
Wy danken u myn heer, verpligt aan uwen dienst.
Wel haagse barend, ben jy byster.
'k wil wel geloven, dat ge uw woorden met uw hart bezegeld, en gevoeld de kracht der minnesmart.
Helena, een rijcke iufvrouw.
Ik naderde en vatte de blaasbalk om met yver 't werk te bezorgen.
De notaris, jorden, wobbyn, arnoldus.
Wegh, wegh, metje rase, koopman.
Mijn hart klopt my in mijn lijf.
Jongens, en ratelwachten.
Soo bedrogen te werden, 't en is van sen leven niet meer ebeurt, hadge hem achter aen eloopen, en het gelt weer uyt sen sack escheurt.
Help myn maar voort.
Wat zegje, neef, heeft hy iemand met een mes gesneeden?
Fabritius, gusman, leonore, santilane.
Daar komt geen mensch!
O ja, k wil izabel voor eeuwig nu verlaaten, gy zyt veel schoonder, k zal u minnen, en haar haaten, wy zullen deelen in elkanders lot, mevrouw, geef my uw hand, en neem de myne met myn trouw.
Blyf jy.
Hoe, ghy zout my dan in deez' rampen laten steken?
Maar moei ik sta als stom.
Maer watje toch zegt vrouw!
Loopt naer de hel, gy helsche sielen, daer d'helsche vlammen altijt krielen, en daer met duisenden vernielen, die altijt graegh sijt om te grielen, 't sy dieven, schelmen, guyts, of fielen, die immer in u handen vielen, en heghts' aen staecken, of op wielen, of doetse voor het hackmes knielen, keert my terstont u rugh, en hielen.
Stoffel, meinsje, reinhart.
Katryn, jan, kniertje.
Laurens teunisse, een heerschop in den haegh, een langen tijd kennis met een snyers wijf gehouden hebbende, besoeckt haer, terwijl haer man uyt was, en noodichtse tot voorburgh op een visje tegast.
Hy zeid ook, dat jy het broot, botter, vlees, en alles merkt, als het van tafel gaat ja, dat jy gewoon zyt de beeten te tellen, en op te sluyten.
Als 't u belieft, myn heer, ik zal u op het schip geleijen.
Dat jufferlekkertje heeft haar noch niet alleen.
Je moetme nu niet verleegen laaten, als we getrout zijn, 'k zalt vergoen tot een duyt.
Daar is een mof of een kruyer aan de deur, die wat met my gekt hy heeft een brief die hy zegt, aan de juffrouw zelf te moeten geeven styfkoppiger knoet zag ik nooyt van myn gantsche leeven.
Jan. 't is wel ik kom strak by je rooken.
K zal dan doen al wat myn heer belieft.
Dat zien ik niet, aars gaat het wel.
Men weet van geen schellingen, ja van geen dukaaten, 't gaat dikwils om een zakje dukatons, ja vier, of vyf, wil jy van schellingen praaten?
Neen, d'eer van u persoon neemt weg het geen verveelt.
Stelt dat uyt u zinne, iren.
Ik ben moe van myn leeven.
O mingodes, bescherm ons nu, die zelfs de goden doet na uwe wetten leeven en t al beheerst wy zullen u ons harten willig tot een offerhande geeven o venus!
Wel dat moet ikje nog al reys vraegen.
Kyk dien vlegel, hy heeft noch gelyk na k gis, jou rechten, druiloor, k zou voor jou dan moeten swijgen?
Maar, juffrouw, je ziet ommers wel dat sinjeur zulks verstaat.
Beken je t me dan in de schippers prezensie kwyt te schelden.
Uw vader wacht.
Maar, jemoest me belooven, dat bet, in een uur, of anderhalf ten langsten gereed zal weezen.
Men vaart des soomers naar het veen, door t klaare vischryk water heen, en zingt een veldlied onder t roeijen.
Broershart zyn geweer overgevende.
Waafelen?
Ik wensch u goeden dag myn heer, myn jonker die bedankt uw zeer, zo doet de dienaar ook voor alle ontfangen eer.
Myn lieve zusje!
Anna maria, karel, een notaris.
K sta versteld k zou twyffelen, zo t my een ander had verteld.
En hy die scaramoes my leevend levren zal, krygt ook zes actien op zwol voor niemendal.
Govert, jochem, heer anzelmus, anzelmus de jonge, adelgonde, sofia, lowie, annetje, tryntje.
't is een vermetele, die gansch van schaamt ontbloot, my heeft iets waards ontrooft, dat ik hier binnen sloot wat stoutheyd zou die gast niet hebben voorgenoomen, indien uw majesteyt niet was te rugh gekoomen?
Had ick u dien raet niet gegeven, ge hadt lustigh gesteken in 't perquet, al gaeft gy my twee goude ducatons, gy en soutme noch niet genoeg betalen, en daerom, ge kondt 'er een op rekeningh geven, de and're sel ick wel eens komen halen.
't het hier noch strak elegen nouw is 'et weg.
Met reden, maar zoent me weer of, 'k zeltje ditmaal noch eens vergeven.
Jy moet je graaflykheids karakter niet vergeeten.
Hy loopt ver 'k vrees datse dronken is, en datse nieuwers af weet ey pleun van de kist.
Ik heb de pais gemaakt, dies moogt gy 't zonder schroom wel doen daaromme staakt uw droefheit.
Hartoog, hartogin, en al de andere kwansuys bekomende.
Nou om neuten, of moerellen dan om rype muskadellen.
Kapitano, scaramoes, mezetyn.
Dat haddenze regt gedaen, ze hadden myn al lang tot parfesser in die studie moeten verhogen.
K ben desperaat!
Zoud ick den ammirael wel derven nader treen?
Wat lykken?
Wy kunnen noch in moy weer gaen, soo je voort wilt het is oock al hoogh tijt daer slaet de klock een uyren op sondagh gaet men vroeger eeten set toch jou kaper op en laet ick het u niet meer seggen.
Dat drinkken is een schoone kunst by kleynen en by grooten.
K zal t eens beproeven, maak slechts dat je sorge draagt, dat my nooit door uw man werd over u geklaagt, en pas dien heer wel op.
Och, zints die woorden, heer schijn ik van al mijn leed en smart verlicht.
'k beken jou liefde is wonder krachtig.
Robbert, knecht van allart.
Wel, ik verwacht u daatlyk... steiloor.
't is de kandayersche manier.
Weesrijmha!
Zeg dat jou meister wat zout likt, hoorje, en jy daar by.
Neen toch, wel hoe praetje zoo heer waert maer 't ruyckter wel zoo starck als pijpkneel, neutemescaet, of peper waerdt.
Dag, truitje.
Zo ik u weder mogt aan deeze deur ontmoeten, ik weet hoe ik het volk van uwe zoort moet groeten.
Het zal niet zyn k ben daar toe wel te wys.
Ik ken 'em beter als jy, zeg ik hy het gien meedoogen.
Hei lustig, pas u te verweren, dat ik u mag na myn begeren van 't leven brengen tot 'er doodt.
Hadt men vaertje myn daerin reis opebragt, en hadt hy myn reis laeten leeren leezen, hoe wys, hoe wys wou ik dan weezen!
Sal dan een trouw gemoed, om dat het was gevallen, op een verkeerden weg, door syn oneerlyk mallen.
Ik zie wel wat 'er weezen moet.
Doe jy 't haasje, ik kan van mismoedigheid niet spreeken.
Wel, daar sult gy malkander de hand nog eens op geeven, karel.
Gants lyden, had ik haar dog nog eens gesproken heer, wat tyden beleeft een mensch, de droes is ergens nou geen hoek, daar ik myn in versteek, en maak myn voor hem t zoek.
Ik wil met de opslag van myn' blikken hen alle zien van schrik verstikken!
Voorwaer je wort misleyt, de man en is hier niet, 'k sweert op mijn vrouwlijckheyt.
Pagie en eerste lakkey uit.
Hoe trekt hy zyn tronie.
Hebje de vleermuys al?
Koen, joost, agniet, goedhart, meinaart, leonoor, proontje.
Maar ik zal nu niet langer zwygen.
Und wie ik in mien fopken tast, veul ik ein grooten loch.
Mits ick kon bedencken waer dat ick was, uyt vrees of iemant my mocht krencken, hiel ick mijn stael gereet.
Kom aan zeer gaaren.
Die er zo drie kouwe kalkoenen, en byna noch twee patryzen in weeten te leggen, en daar de darden noch zo krank is, dunkt my kan zo heel wel gaan, gelyk zy gistren avond, noch met hun drien, als t is gebleeken, hebben gedaan.
Maar echter die kist wou ik wel openen,en zien hoe dat'et daar leid.
Elk doet al wat hy kan in dees beneden wooning, een fraeyje geest te zyn staat niet in yeders hand.
'k heb nu wat anders aangevad ik kan mijn kost nu beter winnen.
Ik heb hem lang gekend hy draagd zich na behooren, al heeft hy juist geen geld, dat moet de trouw niet stooren gy hebt het rykelyk ook zyt gy, als ik sterf, alleen myn erfgenaam, dan hebt gy't dubbeld werf.
Ik zag 'er een die niet als van miljoenen sprak, die ik geen dubbeltje zou leenen uit myn zak.
Vind gy lien t zo.
Myn eerbiet, zorg, en pligt, en yver kon niet baeten, 'k heb u geeert, gedient, 'k heb al myn doen en laeten naer u alleen geschikt -- maer al myn drift en vlyt vermogten niets op u, 'k vond altyd tegenstryt, noyt hoop, om naer myn wensch in zoetigheyd te leeven.
Gusman, gusman, breek af, gy zoud u zelfs, en ons, met dit praaten wel incomodeeren.
Zet au aan een zai, en blind auw eerst.
Kristine. haar bruidegom?
Andries, uit de slaap koomende.
Toen ik flus myn afscheid had genomen, kwam deze knecht my na... joost.
Goden dag, kinders is moeder nicht te hoes?
Willegond, goedaard, steiloor, katryn.
Of is 't een toovenaer, dat hy dees wapen en mijnen arm betoover met gesang, weet dat ick nimmermeer sal wesen bang voor hondert mannen in 't metael geschapen.
Ik ga maar weet ik, wat ze meent, zo moet me de koekkoek haalen.
De eklipsis van de maan zal datelyk geschien drie vierde parten zal zy heden zyn verduisterd.
T mistrouwen, zorg, en wat de jaloezy verdicht, de grendels, traaly, slot, en diergelyke zaaken, die zullen nooit een vrouw, of dochter, deugdzaam maaken.
Gysbert, een ongehuwd persoon.
Adm. den heemel my bewaard!
Ick sal, en dat met goe' opmerckingh.
De droes moet je schennen.
Nu ben ick buyten vreesen, gy sult gelooven dat het niet sal noodigh wesen, dat ick sijn naem u vraegh, t'wyl ick hem soo wel ken maer gy moet weten dat ons wetenschappen, en ons konst vereysschen dat uyt uwen mont te hooren, op dat ick dan geen moeyt oft arbeydt doen verloren seght my sijn naem mevrouw op dat gy wort voldaen ick moet gelijck ick segh, dat uyt u mont verstaen. leon.
Maar, wyf, wy zyn schandelyk bedrogen, de baron is verklaard veur een eerlyk rnan, gelyk je zeld hooren, daar zynze.
Net twintigh gulde, daer zie jy 't overschot, 'k hebt schier altemael besteet, edelman.
'k vint dan niet raatzaam dat, men langer daar mee wagt, zijn hooghmoet dient gedempt, en gants te niet gebragt.
Edeling, wingaren, trouwhart, snoever, hoopryk, waaghals, twistgraag, schoonpraat, levi, jop, jaap, pieter.
Gy zyt by hem als op getogen, en hy houd de eer altyd voor oogen het is zo hups en eerlyk man, als in den hage leven kan. leonoor.
Swaen, swaen, hoe drommel zel t hier lukken?
Wild myn niet kwellen, schoon ik er wat maal, het zyn al geen jellen, dien ik hier verbaal.
Zy prees vader, en moeder noemde my een gehoorzaam kind, om dat ik 't toestond in somma zy hing de huik na de wind en ging met groote eerbiedigheid, en vergenoeging heenen.
Ja, ja, dat zel wel overgaan, dat zyn maar stuipen.
He laes wat sien ick my omringelt met veel plaghen ontrouwe wat heeft my u snoode tongh ghedaen?
Met zo wat peuzelwerk, denk ik, en een flesje wyn.
Hoe zoud 'er geleegen weezen, alles is weg.
We sullender nu wel schrik onder brengen nu we de last hebben van den officier, dat we tweedriemael op een plaets mogen kloppen, en met scherp geven vyer.
Hoe komt hy er weer uit?
Vader lief, ze benne jong, ze kryge de buik te met tot'er meester half vol, en den honger is dikwils groot, heeft hy daar wittebrood en hoenders gegeeten, tot zyn meester at hy slegts melk en roggenbrood ook hebje al die voorige misslaagen vergeeten, en hem vergeeven.
De liefde die by u mijn vorst tot blanche woont om karel werpt die weg, mijn prins bemin louize de zuster van die gy tot ammirael dorst kiezen, zoo zult gy wel doen, mits dat blanche door den echt aen karel is verknocht.
Adm. 'k heb echter haar verstand en schoonheyd hooren roemen.
Ja teeuwis ik kan jouw wel, jy bent onze hovenier van buyten, brogt jy ons gisteren nog niet een heele mant met fruyten?
K heb reden dat ick schrey.
Dit jonge wicht, omtrent ruym veertien jaren oudt, was wijs en deugdig, en was een brave deeren, zy lokte tot haar min een groot getal van heeren, waar onder een was uyt vaders hof en raad, die wel speelde op de luyt, wel danste, en, in der daad, een goed poet was, ja, om aan de kost te raken, zo 't nood dee, aardig werk van kouwetjes kost maken.
Wy dienen niet veel maller, dan als ghy ons verblind met u, met u het is, waer door men licht besmet het eeuwigh schoon vernis eens suyv're ziel, tot sulck een heerlijckheyt geschapen, als noyt geen mensch begreep, noch geen van d'hemelknapen door u, segh ick, verloopt den mensch sich meest, helaes!
T is niet genoeg een dochter te vervoeren, en dan sleehts heen te gaan ik laat me zo niet loeren.
Maar juffrouw, door jou haastigheid, zou jy jou eigen best wel vergeeten.
Ja myn heer ist noch e reis, en zo vraagenze tien maal meer als men antwoorden kan. t is niet anders als vraagen, en ja myn heer, ja myn heer en uit et waater weetenze ook wonderlijke dingen te sien hoe en mensch gesteld is van binne, of de longpijpen verstopt zijn, en of er overtolligheid van gal is, en of het aan de maag schort, ja ik weet niet hoe dats et kenne verzinne!
Frederik, flink, fransyn.
Gae wand'len datje zweet, uw kaek'len my verveelt, mijn tijd is dat ick gae, de klock heeft al gespeelt, die my ter misse port, adieu!
Albartus, aan 't flesje ruikende.
Spreek, zeg de waerheid.
Volvoer mijn last terstond, 'k wil geen meer tegenstreeven, noch moeyelijcken raad, wilt u na binnen geeven, en maackt dat gy te deegh op mijn beveelen past.
Want ik was niet ongoelyk, en jouw vaar kwaelyk te toomen, zo wild was hy, ja denk dat vry, hy had mee knoopen an zen broek.
K zal hem voor hen, die hem vervolgen, wel beschermen.
Dat zijn kaerels daar men op vertrouwen mag, dat zijn stantvastige lien je bent een volkje daar me kasteelen op zout bouwen.
Wel heer, voor een volwassen zwyn.
Dat kan wel wezen, maar u woord moest u niet rouwen 't geen gy my daadelyk, zoo kragtig hebt gedaan, neen, uw beloft en woord en dient niet te vergaan, ik heb een dogter, die wel aan den man wil weezen, die als een bloem is in de morgenstond gereezen, aanvallig, minnig, lieffelyk en schoon, en die vergun ik, zoo gy 't goedvind aan u zoon, wat dunkje van die taal, die gy komt te gehooren, keurt gy die goed, of aars ik doe als van te vooren.
Ik wil ook dat gy hen zult trouwen, want ik ben oud, en u te houwen valt lastig, ouwe dochters hier, is als een kelder met zuur bier.
Die bloed is zonder moed, en koud, maar hy heeft buijen, die zomtyds hem maaken stout.
Dat de rakel.... willem.
Myn heer 't kan niet syn. albartus.
Ja dat meer is, zijn vaandel overgeven, en zoetjes leven, na mijn welbehagen.
Al verlooren, mijn heer.
Maar cierto, de schipper heeft reden, recht uit gezeid, al is hy wat kwalyk te vreden.
Wat duisterheid is t dat er viel, op uw heer vaders schraale ziel, het deerd my hem dus zien te woelen in burger drek, in modder poelen hy kend geen gaven dan het geld.
Den hemel zy gepreezen.
Gae dit uw heer terstont uyt mynen naem vertellen, en zeg hem, tot bewys, hoe hoog dat ik hem stelle, en zyn waerschouwing' acht, dat ik van daeg begin, te kroonen driessottyns verheven geest en min.
Dat was hem wis gehoond.
Dat is beschikt, jufvrouw.
Truitje, willem, herman.
Voor processen, voor den wijn, soo sal hy behouden zijn.
Wat gaet men an.
Voort na de aubade zal zy komen op 't balkon.
'k heb gedeons versoek ons vrienden voor gedragen, en nademael ik speur eenparig wel behagen, ia dat een yder is genegen tot uw trouw, soo schenk ik u mijn kind en dochter tot een vrouw.
Ick vind nu 't spreeckwoort waer, dat eenderhande veeren meest vliegen by malkaer jae dat wy liefst verkeeren met die wy zijn gewent het schijnt dat de gewoont is d'andere natuur, die sich ons meester toont.
Ik ben daar nu eerst achter geraakt ik durf haar evenwel myn huis noch niet verbieden uit vrees, dat izabelle daar over maalen mogt, en arger werden.
Had gy myn intrigues eerst verstaan, gy preest my zeer, ma tante, o!
Myn heer de geleerdheid.... jasper.
Men moet trachten de kinderen den huwelyken staat zo zwaar te maaken, als het doenlyk is.
Waer is het suyckerfruyt?
Jouw dochter is heur zelf niet deur de ontsteltenis!
't geeft my geen wonder, gy op zulken lelijkheit verlieft bent, en daar op zo vast u zin geleit, door dien zy meestendeel zijn kluchtigh en verstandigh, maar op een dwaze vrou, dat is voor u te schandigh my dunkt het kan niet zijn, gy zijt te wijs daar toe is dit u eerste min, loopt gy u daarom moe?