floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik voor my, ik moet belijden, hoe ik die drift meer zie, daar hy zich zo aan bind, hoe 'k meer verwondert staa en wijl hy zich bevind van zulken aard, gelijk hy is, hoe 't kan geschieden dat hy verlieft maar als ik hem zijn min zie bieden aan magdalene, uw nicht dan ben ik uitgeleert dan schijnt de waerelt in mijn zin geheel verkeert.
Die vraag komt al de vrees uyt mijne boezem stooten indien ik heb gesmeekt om 't leven, 'k smeek niet meer want die my moorden quam, geeft mijn haar leven weer dies blijf ik dankbaar voor die gonst, aan my bewezen.
Hadewy.
Vrient, heb ick yet geseyt, wilt mijn ten besten houwen, 't is door een haesticheyt gekomen.
Al ben ik maar een boer, ik ken 't begrypen 't zel een bobbelgaesje weezen.
Vaar wel, bedaar u, en geneeze u van dit mal gy zoud, al ben ik noch misschien een van uw' vrinden, zomtyds myn bloed wat heet, en 't volk gehoorzaam vinden.
Neen maer, om vry te spreeken, 't verdient niet dat, hy 't hooft daer hoog om hoeft te steeken.
't zijn raatselen voor my te duyster om te raan wat zoeck ik, 't is mijn lot, dat heeft my dit beschooren gebreekt my menschen hulp, kom bomen wilt my horen, kom bergen weent met my, en toont medoogendheyd aan een die vaders hulp beklaag'lijck word ontzeyd, kom aarde scheur van een, en bergh my in u wonden.
Elize, zie, zy zyn in min gantsch opgetogen, myn heer is waarelyk hier schandelyk bedrogen, ik ga t hem zeggen.
En waar weer ik van?
K ken doe niet.
Daarom laat ons haastig loopen, om een tegengift te koopen.
't vreezen, en verlangen plaagt julfus wel.
Carel, crelis, fobert.
't zal die geleerde zyn, die my zeer heeft gebeeden, dat, alser zig eens een geleegentheyd op deede, van u te zien, ik hem tot u zou leiden in.
Zegt gy, myn heer, dat men uw liefde tegenstreeft, als men van haer afrukt, 't geen zy van 't volkjen heeft, als men de min wil aen die zuyverheyd verbinden, daer de volmaekte liefd' haer schoonheyd in kan vinden?
Laet dit voor 't domme volk maer hoop van my geen egt, als die twee harten bind met zuyv're geestes knoopen, dat is een heemelsch vuur, zo ryn als men 't kan hoopen.
Ja gy, kijckt toch hoe vreemt kan hy hem houwen, eveleens of hy te keulen had hooren donderen.
Ken d' echo zingen?
Dat ik de grendels van een venster maar stil op zou doen, dan wist hy wel kans, zo hy zei, om haar daar uit te haalen.
K zie daar de meid.
Gy had het wel verdient want d'eerste minnegloet geeft op een ziel een regt zo heilig, zo bestendig, dat men veel liever stierf, of leefde zeer ellendig, eer dat een ander vuur ontsteeken zou ons hart.
Myn naam, joffrouw, is kniertje gatebetielen, en 't leek dat zyn zinnen op myn, en de myne op zyn vielen.
Eduard, izabelle.
Wie vind' ick hier?
Moet dan.... leander aanziende, keerd by zich om.
Hoor, op uw beurt, eens naar myn' woorden de schoone angelika... dr. brabbelaar.
Ondanckbr'en gastgenoot!
Siet haer wel t'ondervragen?
Weest voorzigtig myn heer, zie toe, dat je niet te lang wagt.
'k verlaat het al als ik u maar mach gewinnen.
Dat de zotten belle droegen  hoe geweldig zou et s middags klinken op de beurs!
Wat die zaak belangt, myn heer, ik ben jou voor jou genegentheid verplicht, maar ik hebme bedocht, ik bedankje.
Wel, wat is 'et zeggen?
Hoe dikmaal heeft artaban heele troepen aan stukken gehouwen?
En de vensters ook, men heer, je meugt je 'er gerust op vertrouwen.
Wat toond gy u genegen!
Wel wie heeft ooit gehoort van zulk een stoutheid dat gy noch veel op durft geeven van vrankryk, dat gaat heen, daar ben ik onbedreeven maar zo te spreken van een stad die zo na by gelegen is aan de eem, en uitkomt aan het y, een stad daar men van hier in weinig tyds kan komen, dat is belachchelyk wat hebt gy voorgenomen?
Gy deed my groote dienst, wout gy van hier vertrekken, maar wil toch myn geslacht, en rampen niet ondekken.
Nou peys, en vree, ick sal't niet meer doen.
Dat hebben wy al vast al wech, nou moet ick hier wat rusten, het slapen sou men veel beter als eten of drincken lusten.
Ik wensten niet nu gy u in het hof onthout, dat gy voor d'edelluy een doelwit strekken zout, const.
Maer hoe sult gy hem sien, en worden niet gesien, hoe kan dat toch geschien?
Jan. t is wel, vaar jy maar voort, en doe my reekening van t verder als t behoort.
Mijn heer... pan.
Maar waarom, gy jongmans, gaa je zo naakt aan den hals en borst?
Zo hy gelt vorderde, dan scheiden ik 'er van zelfs straks uit.
Geen koninginne vleugelen, tot scherm van uwe deucht die zon blinkt al te schoon.
Dat doe ik wel ik ben dog van sins, de stat van daag wat door te wandelen.
Ik mag mijn harange hier en daer larderen met een woort frans, want daer ben ik vol af, en 't is wel de meeste mode altans.
'k heb hier een schrift, daar 't word behoorlyk uitgelegt, en ieder vrouw haar pligt volkomen in kan leezen ik ken de auteur niet, maar 't is waard te zyn gepreezen.
Als het huisvrouwtje beatris dat dan ook zo verstaat.
De vrees voor straffe zal my nu niet meer beroeren.
Sal ick een ydle waen, een beelt, een schaduw moeten vreesen?
Wat praatje van soldaaten?
Voltooid dat groot geluk, en eindig myne smarte geef my uw hand, mevrouw, tot waarborg van uw harte.
Filibert, en joris, verkleed als speellien, volkert, geertruy, kristoffel, kniertje, agata.
Reinhart gaat om de kruyer. einde van het vierde bedryf.
En is dat het mes, dat jouw is in het lijf gesteecken?
Ik zou dan zonder u noch buiten zorgen weezen, wanneer men t kwaad niet weet, dan is men buiten vreezen.
U majesteyt verplight my met een groote eer, dogh evenwel zoo zal, ick nu nogh nimmermeer mijn zelleven met u, in heymens bande binden, dit is mijn vast besluyt, en niemant zal mijn vinden, nu of tot een'ger tijt, dat ick die breecken zal dees opzet is in my, gelijck een stercke wal, die niet te winnen is, beneemt my vry het leven, dat is my maar een last, daar is niet aan bedreven.
Ik ben gekomen, is een wyz' van spreeken, die ik niet misprys want 'k had jou nimmer hier vernomen, indien je hier niet waart gekomen.
Of sy tot voorwerp heeft drie krachten van de geest of maer de derd' alleen?
Is de min in bitter roet gekeert dat ik haar wreede haat gevoelen al te wreet.
Dat hy van de bedspon val, dat hem de hals kraakt, heeft my van de nacht civiliter weeuwenaar, en inciviliter cornudo gemaakt.
En het leenen van een vrouw, dat hou ik voor gewis, kan zo vilein niet weezen als dat duivels hangen is.
Is 't waarheidt dat dien lompen bloed u heeft zo schandig af gaan malen?
En hier op was 't dat hy my een sufflet vereerde.
Catrijn en robbert uyt.
Of mach u juffr.
Laat my doch gerust, hier in amsterdam voor den meesten tyd in een hoek van de plantagie geweken door deze, en diergelyke redenen, zoud' gy wel eenigzints gelyk schynen te hebben, maar zulks zal tot in den grond by proserpina vervallen, zo dra als u e. hoord hoe dat die dichters tegenwoordig in de fransche comedie blinken als cyperse ka...... in een donkere kelder uit dezen hoofde is het dat wy u e. dezen arlekyn opdragen, niet op dat gy hem, als een anderen mecenas beschermen zoud tegens de steken der nyd, hy vreest die niet, maar wacht die rustig, geharnast met den roem des vaders, die hem geteeld heeft, op zyne wapenen af neen, maar het is op dat gy zorge zoud dragen, dat hem zyn wettig erfdeel niet ontvreemd werde, door eene opgedrongene zuster, die diefachtig met zyne kleederen pronkt maakt door uw scherpe stekelachtigheid, en stekelachtige scherpheid, dat yder dichter het zyne behoud, en niet meer de eene zich met de vruchten van het zweet en den arbeid eens anders op een diefachtige wyze versierd zo u e. dit te weeg brengt, zult gy den eenigen mecenas der nederduitsche dichteren zyn ja, die u e. veracht hebben zul len uw eeren laat vry geen krakende schoen u e. berisping ontgaan, maar ziet ook de grove feilen niet over 't hoofd arlekyn verwacht dit van u e. en in die verwachting blyven wy, die wy zyn, dat is u e. c. onder de zinspreuk artis amore laboramus.
En dat vind ik hier overvloedig by sinjeur vettelafoesje gezeeten.
In vranckrijck het gerecht derft alles onderwinden.
Zal een op'rateur haar snyden van de steen?
Wat dunkje van dat ongeval?
De faam, die hier u lof dee dreunen in ons ooren, had zekerlijk, mevrouw, haar vyandschap gezwooren, mits zy de naam verzweegh van god'lijck, anders voeghd u schoonheyd niet wie hield zich, daar mee niet vernoeghd?
Antonio een gemaakte zwart.
Daar is geen nood, een moedig krygsman, moet niet vreeze voor de dood.
Wybrant, een varkeslager.
Mijn heer, ick bid u, seg!
Dat spreekwoord kan ik niet van eeten, en dat komt hier ook niet te pas.
Ik weet het net, want 'k heb die tijd geen oog gelooken, gins lag ter rechter zy de ruitery, gedooken beneden 't kreupelbosch.
Ik bidje mannen gelooft me, 'k ben schellem, dief, noch schavuyt.
't is geen mannier dat de mans al watze doen, de wijven veur de neus leggen daar is onze buurman, je kent hem wel, m. publijk, die is wel tienmaal fijnder als ik, die vraagtet zijn wijf niet, hoe dik ging hy na de haarlemmerdijk, daar hy dat zoete weeuwtje zoo fijntjens kon omarmen, dat 'er een kleyn papeetertje af quam, wat dunkje van dat scharmen?
Jupiter, onder de gedaante van amphitruo.
Maar gy moet, eer ik u dit wil schenken, uw schult wat afdoen, en om dulcinea denken.
Daar s noch een rotteval, daar is de kist me vol.
Wel dat 's juist niet van noode. santilane. daar hebje gelyk in, jongman.
Dat die vrouw daar pis van een paard brogt, dat wist ik alree veur of dat die koomen zou.
Asje jou giest ziet  binje veeg  ja zoo veeg as ien luis tussen twie nagels.
Neen jorden, weest gerust!
't is de grootste schande van de waereld, en van elk waard om te doemen, dat men een neef van den molenaar van ons dorp, ernst wargaaren, met de naam van heer van geenland zou noemen ik kan 't niet in myn hoofd krygen, wie heeft zyn leeven dat meer beleeft?
Had je my ze doen aangedaan, dan had ik al die slagen, die zy my zo rykelyk toetelden niet behoeven uit te staan.
Edeling, ik ben te vreden met uw woord, wingaren, tegen snoever.
Met la comtesse?
Koom in, de vrouwen zijn oploopend van gemoet, siet dat gy koelder maakt haar ziedend heete bloet.
Hoe, klaare!
Nu bid ik groote vorst!
Je hoeft daar zo niet mee te spotten.
Zy doet den duytschen ottho op neerlands schouburg treden hy pleyt op 't hoog toonneel met fredrik om een maacht, waar over fredrik holt, en rou in 't harte draagt.
't is my leed.
Octaaf, zoon van argantes, en minnaar van hya cinte.
'k zoek ook geen ydele verschoning door mijn klacht.
Minzugt maakt ons moeilyk.
Ei beschouw me eens deeze patroon!
De staaten van holland ende westvriesland doen te weeten, alsoo ons vertoont is by eenige liefhebbers van de nederduytsche taal en poezy, dat zy supplianten naar 't voorbeeld van de italiaensche ende fransche academien, tot amsterdam, voor eenige jaaren met veele moeiten en kosten hadden opgerecht een konstgenootschap onder de prent, en zinnespreuk van nil volentibus arduum, dat wy in consideratie van dien, en van haeren dagelykschen arbeidt, en yver tot voortzettinge van de duytsche taal en de dichtkonst, den supplianten voor den tyd van vyftien jaaren met het octroy ons geexhibeert, hadden begunstigt gehad, 't geene in het korte stondt te expireeren.
Myn heer, ik wist daar in nooit zo veel onderscheid.
Vader, ik zal het zo breed niet aan leggen, jy hebt ook niet gedacht, dat de som, die de juffrouw genoemt heeft, alles is dat zy verwacht.
Nou klaartje, je moet zo onverduldig niet weezen, ik mag niet zien datje zoo schreid 't is wel een turk van een stiefmoer, wat isse van te veuren meer eweest als een slegte meid, die met er duffelse rok hier aan de kampersteiger is koomen te lande maar dat hebje van die moffinne, komenze iens vrouw te worden ze maaken 't elk ien te schande.
Wy moeten hier zelf redding maaken.
,, gy moet hem niet zeggen wie dat wy bennen, hy zal het licht wel raeden.
Romboud ey, dat ons wybrant dan quant schielyk over vallen.
Het gheen ick van u wensch nu tot myn hulp en baet, dat is u bystandt hier, en voorder goeden raet.
Wel neen, sinjeur, maar ik ly een mat op de stoep.
Rep van gien aere man  of jy meugt wel voor de nikker vreezen.
Of is 't geld?
Heer hartoog, 't zal niet eens van noode zijn eer dat hy weerkomt zijn wy licht al halver wegen.
Deswegen kunt gy zyn gerust geef gy me uw huis, na myne lust.
Is dat al 'eleeft mienje asmen hoort te leve?
Ik zei tegen haar luy, dat ik niet langer wachten kan, datze zo doende de kortazy zouden verliezen, dewyl ik zelf een man voor myn dochter zou verkiezen.
Wat maald u in het hoofd die heer ter goeder trouwen, komt hier uyt vriesland om myn huysvrouw maar te aanschouwen.
Je weet dat meinaart... maar ik zie hum ginder komen.
Is 't waarheid margriet?
Och lubbert lubbertzoon, ik zie hier huisverraad, och dat is karel die hem met uw vrouw verstaat.
Eelhart, jeroen, philippyn, margriet.
Licht in de opera, heer, daar houd hy wonder van.
Juffrouw gaf je heer niet een gunstig woord, zy zal 'er wis aan moeten om met de ouwe paay te trouwen.
Getelt of ongetelt wy vresen geen gewelt, men hoort ons van geen droefheyt suchten, al is het met ons noch soo slecht gestelt.
't was ook geen wonder, wand hy liet het leeven met een groot verdriet, daar titus, in zyn vuist om lachten.
Wel meyd!
Och, ick weet geen raet, och, och.
Van jonker julfus twie geschenken, zoo schoon, als iemand ken bedenken.
O lieventyd!
Wat zijn we in 't beginzel van jan klaazen bedrogen!
Myn knecht, nu gy t zo hebt besteeken zal ook deeze aanslag niet verbreeken, hy heeft zoldaat geweest wel eer, waar door hy meend dat hy een heer, ja veldheer is, hy derst vaak roemen zyn heldendaaden, en hem noemen baron, of admiraal, of graaf.
Ick sagh u eerstmael, kort op dese middagh en hoorde u seggen tegen u mackertje, wat ghy doen wilde.
Binje daer schellem, dief, doe je mee dese smert, bin jy het vaertjen, die mijn staech dus komt beswaeren, theodoor.
Om dat ons swaentje zelve zeid, dat hy allien heur heid bedroogen, en niemand aers.
Ziet machteld, even zoje myn gebruit hebt zo brui ik jou.
En zegt, dat ik, zyn neef, door hulp van loze kunsten, of wel door 't los geval verkregen heb zyn gunsten, zo ver dat hy my heeft gelaten al zyn goed, en u voorby gegaan, hoewel gy hem in 't bloed zo na als ik bestond.
Zo jy niet uitje mond spreekt, zal ik alde waereld gaan zeggen, datje zo een bloed bent.
S'is u mijn heer.
Hadt ik men kortelas en was ik dan hiel in et harrenas  ik zou hum na zen gat beeteren as ien twiede olifarrenas.
Twede draager.
Wel aan, dewijlge wilt, ik zal mijn tranen drogen, en wachten 't noodlot af met onbeteuterde oogen.
Zoetje.
Moest in myn weeuwen staat my zyn dit lot beschooren?
Daar leit het heerschop, met de pisser om hoog.
Bromia, sosia.
En dat jij en hy leefde of je een hooischuur had opgepropt van zilver en goud dat hy, zynde een koopman, de rykste adel van 't land, in staat houden, dorst braveeren.
Iou oock moer, gaet doch met verdragh.
Sulje uw eenige vader aandoen zulke schande?
'k byt van pyn op myne tanden 't is duister, ba, ze zouw een kijers hier laaten branden, zo zai ze mai.
En zie, die brieven heb ik straks geplakt, ey, lees, en laat my lopen, eer dat ik nog meerder vrees.
't moot door stoon blieven, 't is onze veurhoeslicht.
Och dien schelm het et er op aan geleid dat hy my na d'apteeker liet loopen.
Ik weet, hoe weynig goet gy hebt, en, onder allen, die 'k ooit gezien heb, had ik u gewenst alleen tot mynen bruydegom, op hoop dat ik met een u door myn huw'lyk zou gelukkig kunnen maeken maer, nu het noodlot heeft verergert onze zaeken, bemin ik u te veel, dat 'k, nae dien tegenspoet, u zou belaeden met een' huysvrou zonder goet.
Ik doe nu jou begeeren.
't is om een jaartje of twie te doen, daer mee zelze de spraak en de manieren wel wat beeter keren kenne niet waer meestris maery?
K zal met een dankbaar hart uw gunst erkennen, schoon de list ons hoofd versierd met eene huuwlyks kroon.
En wat hebt gy gedaan?
Genacht monsieur duivel, genacht monsieur dood, genacht teemer, manhaftige soldaat dat je de jonges niet an je gat komen, loopt na huis 't word laat. twintigste tooneel.
Dat kan men jufvrouwen licht doen maar jongmans met eeren wachten haar zulks en loopenze ergens een blaauwe scheen, een blaauwe kous daar op, zo schynt'er 't blaauwtje niet deur heen.
Lieven tyd, ik bid u, wed toch niet, gy waard het zeker kwyt, arnoldus.
Dan hebben de gauwste koopluyden noch genoegh te doen datse af speculeren den streeck, waer langs den handel kan of wil.
En houd het voor een eer, dat hy myn swaager wert.
Grietje pieters.
Xxiii.
Dat is tot jou groote reputacy hoor vaar, al wie hem zijn neering schaamd, die bedijd niet, iy bend een juweel van een man, men behoord jou met goud te beslaan, en in waarden te houwen.
Zy is een graavin.
Platje en hagje.
Hoor zusje, beraadje wel, en gehoorzaam my als een lieve dochter, en wees verzekerd dat hy jou binnen een uur met een sleedtje zal komen haalen, en tot zynent geleiden, om daar zonder te faalen, met ons, het huuwelykskontract te tekenen.
Yder lachte zich hier over schier slap, zy lieten hem in 't weezen, en vulden hem voort de kap.
Dat 's moeders klop, daar zal ze weezen, geloof ik, zeker en wis. jurrian.
K zat david zijn, die t kleet van saul heeft geknipt door t snijden, schoon hy wreet staet na mijn ondergang, noch zal ik hem verschoone.
Het zal my, hoop ik, wat verblyden, en zetten doen myn leet ter zyden.
Die reden dientge my wat klaarder uit te leggen, zal ik ze vatten.
't is wel, mejuffer, 'k zwyg, op u gebod dan nu.
Was ik daar, 'k sta hier gelykje ziet op straat.
En ik, met uw verlof, den keyser by gaan woonen.
Noe mette, noe wold bald unse tit warden.
Is het haar portrait dat ik u weer gaf?
Wat heeft doch die pedant, 't geen haer bekooren kan?
Mompeer heeft my geseyd dat gy de sin hebt om te trouwen afgeleyd.
Eenige jooden, boeren, en voorts andere natien.
Heer, zo ik het dee... steiloor.
Mijn welstand eischt, dat ik vertrek mijn heer.
Of ik weer het te klaaren, met behendigheid en drolligheid van swie hans.
Wie zou ons durven overromp'len? twaalfde tooneel.
Maar soet 'k heb daar wat uitgevonden,  ik weet dat neel hem is verbonden om dit sal 'k reis na haar toegaan.
Doorj.
Terwyl wy hier alleen zyn, moet ik u den inhoud van karels laatste brief eens openbaaren.
Denk zulks niet, k verwacht uw haat veel eer dan zulks van my geschied.
Zo je 'er tans zaagt, o!
Dries. joppe.
Het is een edelman als 't die is die ick mien men dunckt an 't levery maer hoe zou leonore en nicht cornelia en noch meer andre hoore wanneer ick was de bruydt, ick wed juffrou margriet, en adriana nicht, en maddelena oock niet waren wel te vreen, zoo ick haer voor gingh trouwe d'edelman, of snaphaen klopt.
Zondergal, flodder.
Men moet haer visiteren, de duivel hael 't visiet, is dat de man vereeren daer speelt de duivel mee.
Aan den edelen heer mr. pieter six, rechtsgeleerden.
't is wonder waar hy blijft, 'k verlangh vast na 't bescheyt, wat d'advocaat van 't briefje, tegen jellemer seyt.
Meester simon, en vergis jy jou niet?
Is dat die jaquelyn, die gister altyt moest by haeren joren sijn.
Het hart is mijn soo bange, ick ben verstoten, en bedurven, waer ga ick nu?
Ja z'is by der hand, en, zo g' haer naem moet weten, schryf sara.
In die oprecht bemint, daar heeft de nijt genomen een groot en sterke plaats.
Weg met het bord!
Daar leit het doodkleed k vind ook meer vermaak in t leeven maar op conditie, dat je my geen wyf zult geeven verstaaje dat papa.
Men heer, je hebt gewis abuis, je bent hier in een onrecht huis.
T is wel krijn durref niet.
Wat zegje, og, ik schrik, crispyn.
Doet jy zo je 't verstaat, ik laat 'er jou mee omspringen, want ik weet, dat jy zulke streken best kent, en in alle schelmstukken ervaren bent.
En, paai, als je me wat zoet aanziet vereer ik je wel eens een tien twintig duizend dukatonnen want het komt my op een tonnegouds vyf zes nou toch niet aan.
Dees berders weer gevoegt en sijnd' in een geschoten, sal niemant dencken, of 't is alles wel gesloten, een rassen timmerman sal op een korten stont dees berders veerdigen.
Hy dee me niet maar zaime, lais, 'k geloof, dat ons vertrek hiel na is.
Wargaaren, stribbeling, petronella.
Doet dat toch niet myn heer, maar wilt onze blinde gramschap verschoonen, 't was haait gedaan met ons, indien crediet, ons niet langer wou bywoonen.
Want men schilderd het geluk, met zyn eene been op een ronde kloot, en t is ook wel de waarheid, want een die heden zit te praalen, leit morgen neer geveld, die hoog vliegt raakt aan t daalen, gelyk ikaris, die met zyn wasse vleugels zo hoog, dorst vliegen, dat febus gram wierd, en hem wel drommels bedroog, vermits zyn vlerken los gingen, en hy viel plomp verlooren, over hals over kop in zee, dog om niet in myn reden te smooren, so weet dat ik tot parys ook niet lang bleef, hy zingt.
Maar t'wijl dat hy noch slaapt gaan wy noch eens na 't meysje en zingen voor heur deur, dit lietje, ik vraag het noch een reysje of zy men hebben wil.
Dat s wonder, wil je t niet begrypen, of moet je my de harssens slypen?
'k wed myn verliefde heer, zyn buik niet vol zal eeten, uit vreeze dat de bruid zyn' min niet komt te weeten.
Ambrosius,  twee waereldlyke heeren.
Zulks staat geen vader vry, dit lyt geen tegenspreeken, den eerstgeleiden knoop, gants buiten reen, te breeken, de gierigheid heeft u daar mooglyk toegebragt, waar door de liefde van hun beiden wierd verkragt.
Met stokvis?
Jy durft jou eigen vrouw mistrouwen?
D'antwerpse waart was wel tienmaal beeter, als onse franse waerdin, dat addersvel.
'k zou vertrouwen van ja, want hy heeft d'echtschendery begaan, doch de acte van scheiding zel der klaarder van spreken.
Daar is niemant in de mande.
Fripon, een waal.
Dat s een vreemd bescheid, waer woont hy dan?
Het zaad van wysheyd, heer dat leid in de eedele stilswygentheyd.
Onze oogen getuigen ons immers, dat al dien omslag op wat nieuws en voornaamlijk op het nabootsen van den italiaan zach wien men niet dacht toetegeven in zijne slach van spelen, by hen opere genoemt gelijk blijkt uit een of twee op dien voet ten tooneele gevoert.
Een man als karsten, had hy maar meer geest, zo was hy aanstonds klaar.
Indien de heeren staaten van deze landen, my, met uitgedrukt bevel, zelfs niet gebieden zijn zonnet voor goed en wel te keuren, daar hy zo om woelt wil ik wel zweeren, dat ik, tot aller tijd, gelijk een man met eeren, zal staande houden, dat het niet met allen deugd.
Ik zal haar doen zien wie ik ben, en haar die stoutheid wel verleeren.
Zou 't dan wel wezen dat gy wonder graag een meester had, die u zeer fray in alle delen leert op de klavekoorde spelen?
Wat voel ik in myn hart.... horatius weder komende.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseeren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie ende bescherminge eenig meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroje voor de voorsz.
En ze hebben meer als een uur tyd.
K heb swaentjes eer lief, by gans vyven!
Braafste aller vrouwen!
't kon licht'lyk zyn dat gy niet wel waart onderrecht.
Dit niet te looven, noch te treuren, hellepje uit al je druk en rouw.
Soo leert hy door gewelt, die niet door reen wou leeren, segis.
Jennemoeye het is recht synen neus, als men hem wel bekyckt.
Hebt gy mijn spaanse wijn gezopen?
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min de zelve onder onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen oktroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve octroy in't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Zo wel, al wasse al er leven hier opgevoed, jan klaaz.
In den maag?
Jan. dat hou ik aan!
Wat is mijn heer sijn wil?
Zy kloppen aan malfonzus deur.
Zwyg, 'k gaa hier naast eens, om het nieuws uit de koerant.