floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ghy moet hier dralen, tot dat mijn meester sal den hondekey uythalen van 's jagers botter kruyn, 't geen meerder is verblind, als selfs het woeste wild, 't geen hy soo duur verslind.
Wat es is nicht meer, dan einer grosser obstructioon in der mattize, verselschaft mit einer vehementen estuatroon.
Ik zal, wyl t u gevalt, dat ik un beure, ou deux uw dochter op mag passen, straks by haar gaan.
Men zou een man begekken, die zo zyn wyf de broek geduldig aen liet trekken.
Fobert, binnen s monds.
Ik durf het naauwlyks zeggen!
Die gek praat me!
Zie daar, daar zie ik de jonge jufvrouw wargaaren angelika, ik beken, gy hebt een kluchtig staaltje van een vader, hy noodigd ons hier, en by na al de waereld, om hem, in deze vakantie, met plaizier, op zyn heerlykheid te komen zien, en naar waarde te groeten, daar hy zelfs noch geen meester van is ha!
Uw deurwaarder voor eerst zal valsche explooten geven uit is het recht, en gy geschonden al uw leven.
Albartus, geertruid, lichthart, agatha, louis, vier arbeiders.
Filibert en geertry.
Hiel wel, 't quam niet te pas.
Waar is mejuffer?
Maar, juffrouw bregt... bregt.
Lycidas, lisander,edellieden, broeders van angelica. ariste, dienaer van lydicas.
En hoe jy jou, omtrent de actcies, en de vissery, met valsche brieven, en geruchten uit te strooijen, hebt gekweeten, waar in jy de fynste te gauw waard, roer ik niet aan.
'k hoop deur de huur een ander wit te raaken dat vry wat beeter is.
Dorst die gek eens koomen voor myne oogen, ik zweer dat ik hem zou beloonen voor die spyt, gy zyt van adel, en de geene die u vryt, moet ook van adel zyn het burgerbloed zou smetten.
Keun jy met knuppels heur niet op de rubben smakken, tot dat zy avrechts werd?
Wat saater heeft u zulks geblaazen in het oor?
Waaghals, daar dat is voor uw bedrog.
Neen maat, daar blyft het niet om achter, maar dit slegt schryven is een teeken, dat jy meer vlyt hebt aangewend, te leeren, hoe men schermt, en rend, en kaatst, en danst, ja al de zaaken, die dienen konnen tot vermaaken, als tot de konsten, daar men door, na volgend 't loflyk oudren spoor, de kost wind, en wat op kan gaaren, tot onderstand van hooge jaaren.
Ik wed, je hebt daar voor hondert dukatons aan the goed, wat hoeven de potjes zo kostelyk beslagen?
Wis. proontje is ook myn naam, spyt al die t leed is, tot alle eer, en deugd bekwaam.
En jy teuntje, kenje die zotte klap veur waerheid ontfangen?
Zal hy u hier zo onbeschaamd..... hillegond.
Als een schiedamse boer, u mond soo net besneden, als of de droes van 't rijk ter goes met slikspoors had betreden.
Ik wens door s heemels gunst, dat het u wel mag gaan in uw regeering.
Ag hemel!
Jy zeltme niet weer likken.
'k geloof de koningh om zijn saacke te bedecken, heeft deese plompe boer, de brenger laate zijn clorin.
Zy kost my trante ecus.
Wy moeten deeze plaats vooral terstond ontvluchten 't is hier niet veilig.
Je bent maar t'eerlijk na mijn zin, o ja, 'k geloof 't.
En daarenboven beloof ik je, kan je myn vader een kans af zien, en zyn huuwelyk omstooten, honderd dukatonnen in speetsie.
Ik ben het zelfs, papa.
Geef een stok, en zoek de wartel van onze aap.
Jongman, wat is 'er te doen?
Ik stel dien bruy te hoopen, dat volk dat bruyt myn niet, of het is eens gezint of dat het kyven wil.
T is daar wel duizend myl van daan.
En dat is deze zwart, zyn over, over, over grootvader geweest maar hy is de eenigste die noch over is gebleeven, en heeft, met my veel landen doorreist, zo dat hy in alle taalen alzo veel als ik, is bedreeven.
Mijn hofmeester, ik brengje een klaverblaatje met een steeltje, en jy lykt wel een sekretaris, ik brengje een beniste boortje, ik heb braaf volk, ze lappen al de glaasjes in 'er poortje.
Wel ja, papa, als het jou ook zo beliefde te verstaan.
Ik zel na dezen altyd jou trouste voorspraak weezen ach!
Wel alsje moet, dan moet ik swygen, maar wist jy wat hier al geschied als jy van huis bent, heer, je gingt van avond niet.
Jesse van bunschoten.
Daar is 'er meenig, die zo veel nooit by malkanderen gehad, ja, gezien heeft, jacoba, zeg hem.... flink.
Spreek, hoe kan het geschien?
Maer wie weet waer se al hebben wesen rooven dese twee gasten, misschien, dat se al een fortuyntje gehat hebben.
Uw list is, na myn oordeel, goed indien het ons wil gelukken en is den rechter te doeken, dan zullen wy gewenste vruchten plukken.
Zy trekken het tooneel af.
Bloet dat 's en lecker beet, en weert dat sulckx de wacht van keyser carel eet.
Dubbel ordinaris van knap en van slurf.
Ick segh datmen mijn quelt, tegen recht en reen, en jy hoordt'et te beletten, jy bent toch sterck genoech om dees plaets te besetten maer jy gaet in de kroech, of loopt op de wijnschuyten, en daer past dat volck op die niet veel en stuyten, en doen dan mijn, en mijns gelijcke, quaet by quaet, en dat je sulcx beletten, dan waerje uyt den haet maer jy bent quaet ingeven, jy raet het haer self maet.
Ik zel maaken, dat je t weer krygt.
En je zult dan zo gaan trouwen!
Mevrouw, mevrouw hy ist al selfs, soo hy niet eens soo groot is, waer bergh ick my, mijn ziel meynt datse nu al doot is.
Zonder dralen.
Ja maar geeft 'er men eerst de handt op.
Carel, een licenciaat, en vrind van jonker jan. jannetje cabas, een vroedwyf.
Als hy maer doctor is in liefdens wetenschap.
Ick meen wel ja, en daerom gaen ick heen met het kalf. rokus.
'k heb u myn wil verklaard wat diend 'er meer gezeid?
Myn voornemen is ook zoo, myn heer, ik dankje voor 't advys maar myn vermoen is, dat daar iets sonderlings van importantie moet in leggen geduurig leitz'er in te futselen, en kom ik op 't mat, straks smytze ze toe, en dan weetze schier gien raad, ja, s'is zoo gealtereert, dat'er niet een lit aan'er lyf is dat stil staat zoo dat ik vastelyk geloof dats'er iet in moet hebben verhoolen, want al het zilver over de vloer is weg, leepels, beeker, zoutvaaten, 't is alles zoo ze zeid, gestoolen en dan het 'et die gedaan, en dan die, ja zelf myn dochtertje en onze peet aaltje is niet vry, noch niet een meid die we late gaan, of ze betigtze met dievery.
Hier is het werk verbruid.
Ik sta verrukt die brief zo wel gesteld te vinden, en hoe zy, door de steen, den grynzert wist te blinden moet gy voor zulk een daad niet opgetoogen staan?
Hier is den hartog.
Hoe kont gy minn'lijck sijn, en even vreet en straf?
't zyn ouwe deunen, 't eerste en 't leste.
Wel ik geloof dat de vent betovert was zo rammelde hy met zyn bek, de moer scheen een dubbelde zottin, en de vaer wel een vier dubbelde gek, maer wat staet me nou te doen, ik motze zien beide te bedriegen en zoeken heur door de een of dandere list in slaep te wiegen, indien een jonkers kleed, den boer bedekken mag, zo ben ik de gelukkigste mensch de men van zyn leven zag maer zagt daer komt myn heerschip aen, dat s een kolfje nae myn hangd dat myn wongder zel gelyken, ik zel hem aenspreeken, en zien of ik zo de kat eens uyt de boom kan kyken.
Maar, juffrouw, vrees niet, 'k bid je hou maar moed, je zoon is fyn genoeg, en robbert, is geen knoet, die by de varkens, in het midden van westphalen, gebooren is o neen, de drommel moet me haalen, ik ken hem, zo ik meen, hy heeft ten hoof verkeert, daar men, in fieltery, en listen word volleert, en in het liegen is hy grondig, onderweezen, zo datje, in 't minst juffrouw, hebt nergens voor te vreezen.
Haltsmoel, met deisen stein,.... jan. mit deisen stein werd het kolyk gedissolveert, ja al was er een weversknoop in je darmen geraakt, en dat de winden tegens het middelrift, en t wagenschot kwamen te stooten, en te wroeten, zo zullen ze altemaal, deur dordinary poort, en het klinket passeeren moeten, das es een stein von wonder.
Bauke lolles feyke fetjes.
Magdalene, elizabeth.
De iuffrouw voor de deur.
Ik zeg, dat mijn gedachten iets voorzeggen moeten, mits ik een straal haars glans gezien heb.
Hoe sou ick aen mijn heers beleeftheyt iets te kunnen weyg'ren?
Wat kennen die kyeren niet verzinnen!
'zeg achterdocht, zal ik haer nader treen?
Toonde ik, door mijn gezicht, hem eens maar van mijn leeven, dat hy my lastig was, hy zoud 't my noit vergeeven.
Jasje verkleet als een spanjert.
Wel aen leon.
Lien hum wat, hy zeltje weer laeten trekken, en mit winst.
O goud en zilversmit  die de waerdinnen haar ringen en sleutelreexen doet vergrooten!
Hoor je wel, dat 's al weer aan, een hiele maand te vroeg, ja wel zie daar, ik ken 't uit men hooft niet krijgen.
T is, daar ik mee bewyzen zal, dat hy, door krielen aart gedreeven, heeft swaantje trouwbeloft gegeeven, met monde, en in het byzyn van elk een, of liefst jan alleman.
't is onmogelyk der zo af te raaken.
Kom lang de haemer hier, so slae ick voort de boom in, ick stae en futsel hier als of ick in den droom bin.
Wel zyt gy den baes gy lompen kosen.
Peyst eens wat braven baes wel eer myn vaer moest wesen, hoe elck hem moest ontsien en syn gheboden vreesen, te meer, vermits syn neus, bloedtroodt en brandigh was, en dat besonderlyck, als 't volle maene was.
Mijn tranen swaerden zijn waer mee ick ga ten strijdt.
Daar komt hy aan, met een van zyn konfraters. twintigste tooneel.
Wat heb ik myn gemoed bedwongen moeten houwen!
Ik meende, door een schreef der deur, met hen te spreeken, maar, hoe zeer ik hen ook mogt vleijen, hoe beleeft, 't was gy komt hier niet in, dewyl 't men heer ons heeft verboon.
Gebroedzel buiten alle reden, hoe!
Zie toe, en denk op uw belofte, gy snuivert zonder hert.
Gy, vlugge geesten, die door lucht en aarde zweefd, vertoond aan ons een dans, dien geen gelyken heeft.
Kunt gy u niet verwondert houwen, waar ik myn gront op kom te bouwen?
'k beken gy weet de bruid heel zoet te bed te zingen 't is wonder dat ze u niet te bruiloft heeft genood.
Wat zal arnoldo dan?
Jy bent een olike bedrieger.
Kom laete we binne gaan, roeland freerikxe, nou wou ik wel of je met me na den officier wilde gaan, om met hem t'overleggen wat ons hier in te doen staat, we zelle sibil meeneemen, die zal hem grondig hoe 't werk leid konnen zeggen.
Wel gy liept my zelf om veer.
Hoe stel ik het!
Jan, kniertje,bruigom en bruid.
Wat is t voor munt?
En dan wast haal men eens zes elle galon, nou wacker as en man, al hadt hy dikwils maar vier elle van doen, hy kon 't zoo nau niet mikken.
Mich. hen ja soo hestoe dat olde spreeckwoort nicht hooren soogen vver lichtelijck geloovet, wert lichtelijck bedroogen.
Zijn onverwinbaar hooft bestont men doe te kroonen met groene lauwerier, en dierbaar kroonegout nu, zijn rechtvaardigheit, kon doe wel mijne fout vergelden met de doodt, om in mijn bloedt te baden maar neen, hy liet alleen zich met mijn ban verzaden.
'o jongeling gy zyt ver van de rechte baan, 'zoo spreekt hylarius dien grooten siziliaan.
Dat zal ik wel doen, ik zalder zo dadelyk mee komen.
Sta, of ik zal my aan u schenden, gy, schelmen, breekt my hals en lenden, met zo te stooten heen en weer.
Maart heele bekkeneel, is nou van steen.
Dat weet ick wel, 'k hebb' van haer doodt niet gehoort. trijn.
Wercken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte vekopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaetsen daer 't casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Noch eens, wilt u voor my ontdecken, of t zal u by de vorst tot schade en nadeel strecken.
Sinjeur jeronimus, waar heen?
Leander zyn degen trekkende.
Terwyl knypaart zich omgekeerd heeft, en fniest, gaat karel voor izabelle staan.
Ick sag mijn leve dagen geen leckerder cappuyn, ey moeyer, laet my 't dragen eer dat gy u vermoeyt.
Nu moest'er een paar kaarteblaan zijn netjes om mijn hals gedaan, op dat het na een bef sou lijken 'k sou by mijn kiel geen doom'ne wijken latinibus, griex en hebreuws, dat spreek ik pront uit op sijn zeuws of soo moet my de koekoek halen ik ken wel ses of seven talen, als lo, sum stultus, en polu, jis, jis, jis, jis, bese mon ku, en si sinjore si wat meer is, 'k weet dat, die kleren heeft, een heer is.
Heel wel kapitein.
Je vaar?
Spreekt hy zomtyds dat schoon bruinetje noch alleen, dat om het half jaar eens zich van haar man laat hand'len?
Gans niet moeder diwertje.
Ik ben verzekerd, dat myne eer hier veilig is, en op t vertrouwen, dat gy myn liefde, in waerd zult houwen, kom ik hier vlugten, k geef me in uw bescherming, heer.
Hy schelt weer.
Zie eens of dit gezicht aan my geen trouw beloofd, en of gy te onrecht niet zyn ontrouw dan geloofd.
Die dit leezen, of aanschouwen, moeten yders rol onthouwen.
Dat en weet ick niet lieve pleuntje ians, hy doet my sulcken verdriet.
Ik ga. negendf tooneel.
Wat wy uw dankbaar zyn, crispyn.
Hillebrand, broeder van neeltjes eerste man.
Waar 's uw kouragie nu?
Daar zyn hovaardigen in needrig gewaad, t is niet het kleed, t is t hert, dat maakt ons goed of kwaad.
Myn heer, wat stoot je al uit je hoofd?
Hoe kan je t heggen?
Magh ickje bidden helpme de duyvel hier van daen, hoortmen nou niemant roope, ogh soo ben ick verraen.
De pots is fyn maar zacht, hy ziet ons aan, en t geen wy spreeken, zou hy lichtelyk verstaan.
Myn lieve neef, ik wouw wel, dat al het volk dat mind, ik weet niet of je my al recht vat, 'k wil zeggen dat trouwen wil, op een gloeijende hekel zat want dat 's de oorzaak, dat ik deze reis heb moeten waagen een reis die wonderlyk myn vrouw maar my niet met alle kan behaagen.
Proef met aandacht.
Op deeze wyz leeft de een en de ander heel gerust, en geen van ons vind stof, of reden om te klaagen.
Maer mijn moer wilmen altemet wel een sermoentje te voor preken.
Hy is al weg, en heeft het jou vergeeven!
Je hebt niet te bidden, kind, je hebt maar te kommandeeren.
Hy zeid hem deze navolgende woorden, van woord tot woord na, die jan hem voor zeid, die hem ondertusschen, onder enige vremde posturen, een ryksdaalder in de zak laat vallen.
Gy hoord gerardo s min, die vroom is, toe te stemmen, die liefde tusschen u en hem zou beeter klemmen, als met zyn zuster, dat ik wel weet.
Breng me liever in de kelder.
Het loon sal d'arrebeyt versoeten, en u pijn sie daer, ick sal noch meer nu tot u dienste sijn, met dit sap sal ick gaen een deel caracters maecken, op dit pampier, en wie datj'er mee aen selt raecken, al was het self een man, die wort op u verlieft.
Ken je me niet, mannetje?
Ik zou ze dan noch niet verkoopen, ze zel ligt intrest doen myn heer.
Ja maar dat lyken ook wel potzen, dat jy myn snuifdoozen niet eerder maakt gedaan.
Zo mien ik 't mee, ik moet baazin zyn kyk toen krelis veurdeezen my vrydde, zwoer hy myn serviteur, en myn altyd gehoorzaam te weezen hier op sloeg ik hum de koop toe, en docht 't is een vent zo goet as brood en wyn maar toen hy hum miester wou maeken van myn, en van 't myn, vondt hy me t'huis eerst keeven we, daer nae klopten we malkander en dit 's de oorzaek dat we gien liefde hebben, d'ien veur d'ander op 't lest, wyfs hand boven, ik maekte dat hy de meulen verliet, daer ik nou in alles miester en voogd ben, gelyk je ziet.
Dat duivels guitje, och!
Wat komt edeling hier zoeken?
Zed propria laus saetet, darom wol ich men selben nicht preizen, sed adrem, hir toon ich euch it hern, den oprechten lapis philosophorum, mit deisen stein, mit deisen... jan. mit deisen stein kan men de melankolye verdryven, en de oorzaak weg nemen dieze maakt. met deisen stein, met deisen stein...... hans.
Zwyg wy weeten van uw' zaaken, gy hoeft hier op een nieuw geen olletjes te maaken.
Daer sellewe daer naer van spreken, laet ons nu maer sien tegen den bestemden tijd klaer te raken.
Snuift de toebak op, door beide neusgaaten, driemaal.
Noch onlangs doe ick quam hem soetjens aen sijn veeren te tockelen, docht ick, mijn haen wil my vereeren, met hanelijck gekraey maer neen, dees' drooge geck gaf nieren van klaesos die als gespogen speck, en moes my tegen staen had ick 't byloo geweten, hy sulck een drooghsack waer, ick had hem wel verbeten, doe hy my vryen quam maer siet, sijn kraeyen dee, dat ick hem om mijn huys en lijf heen draeyen lee en oock sijn vaer, die meermaels riep, elck wacht sijn hennen, mijn haenesoon gaet uyt, had my door sulck geroep mijn sinnen soo geraeckt, dat ick my alles goeds van hem had wijs gemaeckt.
K heb eens t geluk gehad in vrankryk, dat ik in de groote kamer van mevrouw de koningin dix mille ecus verloor.
Ik schijn te blaecken van gramschap die my prickt, t is hier geen rustens tijt, die mijne rust verschast, maeckt mijne rust my quijt.
Warnaar, jacoba, fransyn.
Jennemoeye dat doet ghy immers wel, ghy syt my willekom, 't gheselschap is my lief, ick sit heel daghen stom, vermits ick niemandt heb, daerteghen ick kan spreken, en oock, mits ick myn hoofdt, niet meer met vryen breke, want siet, ick wordt al oudt, en heb myn tydt ghehadt maar voor de doodt myns man, soo was ick hups en prat doch nae ick hem was quyt en had' ick vreught noch kluchten, maer wel verdriet en pyn en niet als droeve suchten dus dat ick dickwils wensch, och man, had' ick u weer!
Sa rys rys kosen.
Gewaande mercurius.
Dat is een halfve daelder weert.
En als de maag vol water is?
Nu voor de eersten rang van balen en banketten, voor koets en paarden, en voor aan den want te zetten.
Siet onse droncken bloedt daer nu eens sitten proncken, ick ben soo quaet griet, 'k vat hem wel by de schoncken, en smijt hem blond, en blaeu.
Henrik, errenst, magdalene, leonoore, karel, vrederyk, octaaf.
Bloet.
Het kunstgenootschap, onder wiens naam en zinspreuk dit nieuwe kluchtspel te voorschyn komt, bevindende dat veele menschen misleid, en bedroogen door de valsche naadrukken der erfgenaamen van albert magnus, die zich niet ontzien nevens andere baatzuchtige boekverkoopers, zelfs in onzen schouwburg, die naagedrukte exemplaaren te doen verkoopen, zo verminkt, bedurven en gebrekkelyk als zy zyn waarschuuwt alle beminnaars der tooneelspelen op nieuw, datze zich voor dat bedrog willen wachten, en acht geeven op de rechte drukken, die het kunstgenootschap zelf, alle op nieuw verbeterd, en met kunstige titelprenten, tot elk stuk behoorende, versierd, doet uitgeeven zynde het kleene zinspreukplaatje nil volentibus arduum, met den naam van g. lairesse getekent, het waare merk der rechte drukken insgelyks te kennen aan 's kunstgenootschaps twede en derde privilegie van den 14en.
Ach, aan bidlik schoon!
En gy nu brave mans, wilt staag uw vrouwen eeren, verband de geyle lust, om andre te begeeren, bemind uw vrouw alleen, en mind de echte trouw, soo blyft volmaakte min in plaats van naberouw dan hoeft gy als urbaan niet buyten t land te swerven, dan kunt gy veel vermaak by uwe vrouw be  erven hier siet men dat de deugd de liefde weer hersteld, geveynsde bedelaar bekomt syn vrouw en t geld.
De droes haal de beelie met heur meulen!
Gy praet van de advocaten nu maer de procureurs laetje ongeschoten.
De huibert, heer van kruiningen.
Of een almanak?
't zijn valsche tranen, 'k heb het wel gezeit voor dezen, dat die zo licht beooght, ook most lichtvaardigh wezen.
Ten minsten paste 't wel, dat deze bruydegom u eens beleeft sprak aen, hy gaet'er vreemt mee om, dat hy uw swaeger tragt in spyt van u te wezen.
Geef me, in plaats van een drinkpenning, zo 't me mist, honderd puiks puiks doordringende slagen.
O kleen serpentje!
Bliefter ook iemand gediend te weeze?
Hangen, en waarom toch?
O ja ik wenschte wel, dat wy al te samen vereend waaren.
Tot gorinchem, by paulus vink, boekverkooper.
Maar ik zie daar cinthia, myn schoone kom, spreeken wy haar aan, en laten wy haar kroonen, die 't heele waerelds rond steekt lichter laag in brand.
Die met verstand dan iets begint, zeer zelde een kwaaden uitslag vindt maar die met onbedachte zinnen... benard.
Wel dat is wat ongemeens, hy loochend alles hem!
Wel neen ik, monsieur, ik ben in deeze stad.
Ja teuntje gerrits, 't is eenvoudig en slegt, men man belastme wel zo dat ik het doch niet opzigtig zou maken.
Ick ben te vre'en, mijn keel begint thans heel te dorsten.
Die afgefoltert ben door min herhaalt die kusjes, zielsvrindin ach!
Ik, voor my, beken heel gaarne, dat ik geen bezoek ooit ly met meerder pijniging.
Ey, zie toch eens die guilen, daar staan te balken en te huilen.
Ja geleerde stedehouwder van momus, wiens keurig oordeel, om het kraaken van eene voetzool, den dans van een godinne zou verwerpen, deeze vondeling begeeft zich vrywillig in de bescherming van uwe zoilusche barmhartigheid, en kust demoedig de schoolroede van uw dionisiusche geleertheid, om zig niet verplet te zien door de donderslagen van een maandelyks uittrekzel, misdoopt onder den naam van boekzaal want als uwe scherpe blixem van comma, punct, dubb'le punct, enz.
T is waar, maar wat s er aan bedreeven?
Dus krygen wy veranderingen, zo om te leezen, als te zingen, hier daaglyks tot ons groot vermaak.
Ick segh, ge sult wat moeten geven, dat heet bloen, verstaje 't niet?
Vaar wel herword myn tyd voor alles zorg te draagen.
't is waer de wil is vry, en ick wil niemant dwingen, gy hebt mijn kint versocht ten huwelijck, alle dingen.
Net geraaden, reintje k zweer had ik maar slechts akces by la comtesse... reinhart.
Ie hebt gelijk grietje pieters, maar de noodtzaaklijkheid vereyst zomtijts dat et weezen moet.
Daar is hy zelf, gansch bloed!
Ja wel, 't is wonder dat ik van spijt niet ben gesturven, jy men wijf!
Heer, met eerbiedigheid beantwoord ik uw vraagen.
Wel wat heb ik gedaan, myn hartje?
Zy hout een vast besluyt, en mint stantvastigh, casim.
Jan. wat zegje, ja?
O dat teuntje!
Is dan nog eene straal, van liefde in u hart?
Wanneer hy met syn handt daer tegens aen eens klanck, soo trilde hy ten minst een haelve ure lanck, en uyt dat neusgheslacht is dien grooten man, myn heer myn vaer, ghesproten, wiens neus was weerd' ghekroondt, mits hy had' sulcken quandt dat, als hy hem omgreep, hadt eene volle handt.
Ten waar ik 's avonds na beneeden weer mogt daalen, om 't overschot der spys te ontfangen zonder vrees, en mengen 't hemelsche dus met het aardsche vlees.
En lach me dan daerna noch leelyk uit, mit je dronken gat.
Wat is t, ja zie my nou een reis, non, in de zomer zelf, ben ik zo koud, als ys.
Als ik denk aan die pastei!
Maer 't gerecht zal 'er an ruiken je zelt hangen.
Maat myn wyf, docter, is s morgens, en na den eeten, zo kwaalyk, en t leit er hier zo en walgt, en wroet, en dan is het ook somtyis wel, darze zo een watergalletje over de tong lossen moet.
Trui.
Wat zal hy met zulk een steepop, en zo veel geld gaen beginnen!
Dan mostewe honsfotten wesen, dat we haer souwen koreman spelen, neen, we hebbent met ons viren besteken, en we sellent met ons viren deelen.
In 't kort, men souse niet galanter kunne begeren.
Die schurk heeft door zyn knecht, my gistren zo doen slaan dat ik door spyt en pynen, en groote ontsteltenis, myn lichtelyk dood zal quynen is dat geen zwaare punt van echtbreuk?
Leonora, dochter van rogier.
Ik zeg jou, pak je goed en maak je voort hier uit.
Heyltje dat heb ick oock ghedacht, wilt my dan raet beseffen.
Bles de bubbel.
Zou t niet jouw zinnen krenken, wanneer je zulk bedrog van zulke guiten ziet.
Dit werk zal gerucht maaken, en in 't boek van jouw leevens bedryven, zal men 't als een der mooiste hoofdstukken met roode letters beschryven.
Zo is 't want, om jou de waarheid te zeggen, ik had 'er al zo een half pint, eer ik uit ging, binnen leggen maar, ik weet raad wy zullen 'er zo een ketel water op zetten.
Jan. jou beesten, k zal je straks verleeren tyd te spillen.
Dat is een kleyn verschil, ick sal dan op u begeer, gelijck ghy hebt versocht, mijn rechte meyningh seggen in sulck een ouderdom nu gaen de knoop te leggen van huwelijcken staet, en staet my gantsch niet aen.
Wie had die gedachten!
Ernst alleen.
Wel vrind, wat hebje voor een brief?
Ende ten einde de supplianten dezen onzen conzente ende octroije mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedoogen, rustelyk, en volkomentlyk genieten, en cesseerende alle beletten ter contrarie gedaan.
Een schoonheid, heer, hier in het naaste huis, daar met die groene deur, naast aan de steene sluis, zy is eenvoudig, wyl een gek, door wanvertrouwen, haar van jongs aan heeft van de menschen afgehouwen.
En gy, mijn heeren, zijt hier recht van pas by een.
Dat is zeekerlyk waar.