floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Als ik u met uw eigen ooren de waarheid uit haar mond laat hooren, dat zy u nimmermeer bemind heeft, dan in schyn, noch ooit zal minnen.
Hoo, hoo, dat is genoeg, je hoort het hem bekennen, koom aan wy moeten hem dat zwetsen wat ontwennen.
Nu zal ik haar de min gaan toonen, die komt myn jonge borst bewoonen. achtiende tooneel.
Stanuslaus, ongerse hartogh.
Bertrand, jozyntje.
Ja, ik heb het gezegt, en zeg het noch, en wil het nou noch wel onder eeden verklaaren, ik ben nu noch duizendmaal meer op de wyven gebeeten.
Dat 's sulcken brave basinne, sy gaet met de naeldt om, trots haer man, die daer sijn kost by moet winnen 't is sulck een schaepje sonder wol, mijn pols slaetme als ickse sie, jae, noyt kom ick by'er, of val terstont voor haer op mijn knie, soo heerlijck doet sy haer op maer sy isser beleeft by want stracx wilse dat ick mijn hoofdt sal opsteecken, en in haer binnekamer komen, om soo mondelingh met haer te spreecken, 'k heb in langh geen audientie gehadt, doch haer man is stracx uytgegaen, soo dat icker eens nae toe wil peuren.
My te rukken van myn wyf?
Ho, goeden dag, dokter polifemus.
Kom, robbert.
Dat lykt 'er naar dat is eerst een zuinig man!
Pietkeykruyd,toehoorder.
De hin, die soekt den haen hier uyt den nest te craeyen het is philipoetjen die haer hansken soecken comt hans hans comt voor den dagh, of staede nou verstomt philipoet bykomingh.
Wie zou 't weig'ren kennen?
Neen, de gouverneur heeft mevrouw niet doen weeten, dat hy my hier voor de deur, de neus en de ooren eens ter deegen moest vryven, en tot zyn vermaak met my de spot wat moest dryven?
Heer gerard, die niet doet als droomen, hoe hy tot uwent in zal koomen, heeft nu met my iets overleid, het welk u word van my gezeid, terwyl dat izabelles zinnen, toch zyn gesteld om hem te minnen, en bagotyn hem hout voor gek, hem te betaalen met een trek, daarom wil gerard nu iets wagen, om 't eind te zien van al zyn klagen en net gekleed als arlekyn, van avond noch tot uwent zyn maar jy moest arlekyn eerst stuuren, slegts om de kool, by een der buuren, dat bagotyn het niet vermoed.
Ijo, dat wil mi wol bald in 't heuft stiegen.
Nu zwyg toch stil, en stap wat voort het wordt reeds donker.
Aan zo een pluvier?
Slaeter wat eieren in hoorje maakt et wat kort.
Daer grootvorst, lees de brief.
Wel dit gaat heel buiten myn gissing, miester!
Neen 't zegel is noch wel.
Hoe m' ook smaele.
Coenraed en harme, met sijn dinaer, en haer meyt die hadden onderwijl een aenslag saem bereyt.
Maar al dat hy zeit, is de waarheit, dat weet ik wis, en zeker.
Te amsterdam, gedrukt voor het kunstgenootschap, en te bekomen by de erven van j. lescailje, enz.
Belief t je dat ik aan zal schellen?
Haar wijsheyd gansch benomen, haar spraaklit uyt geen woord, of 't is belachens waard, haar doen en ommegang van alle reen ontaard, haar luymen zyn nu zoet, dan weeder niet te draagen doch zy is evenwel het meeste te beklaagen.
O dodelicke schijn!
Laurentius, uit nu is't de tijd, dat ik hem maken kan verblijd ik sal hem 't ampt van hondeslager, en van de kerk een sleuteldrager vereeren, want jan bietekroot, die dit bedient heeft, is nu doot, en alsoo hem belofte schult maakt soo is het goet dat die vervult raakt.
Ik slyt, moetje weeten, sans dormir le jour de nacht zonder eeten.
Onze hoenders en kalkoenen, driegenze al den bry leevendig aan 't spit te steeken, en jou zelf daer by, krygenze gien vleis.
Eelhart, vrijer van alida, en onbedrevene liefhebber van tooneelspellen.
Man heurt vetter werd mi in ons land proffessoor looten mooken.
Veeghal en kaalwt.
Hoe weet ik dat myn heer, hy mogelyk zig zelfs gustaaf.
Gy hoeft om karel niet te gaan... laat ons den wyn... hans.
De duiventer, gans bloed, hier ryd de bok op zyn gat, hier zel t zeker honden.
Dat een braaf man, altijd zijn zelf moest meester wezen en zijne rijmlust niet te verre laaten gaan, maer in te toomen noch zo sterk daar op te staan, om juist zijn tijdverdrijf zo straks in 't licht te geeven dat die genegentheid ons dikmaal al ons leeven ten toon stelde, en ten schimp en spot van alle man.
Ei lieve... eelhart.
Ik zag in u myn lief, als in een spiegelglas, maar k dorst myne oogen dat gy t zelf was niet vertrouwen, terwyl ik zag dat elk u voor een man moest houwen die verre in dapperheid voor andren munten uit.
Ik durref niet, ik schrik om in onz huis te koomen.
Oct. ik veyns.
'k verklaerje, dat ik noyt kind en dee krijten, ja nimand een stroy in de weeg lee.
O neen, t zal nimmermeer geschien, k wil dees vernedring niet, dewyl gy moogt vertrouwen dat ik u altoos voor myn bloedvriendin zal houwen, k leef voor my zelve t minst, en t baard my waarlyk vreugd, dat ik belooninge kan geeven aan de deugd.
O smolsky!
Andersints, ben ik een jongman op me dagen, verneem vry na me in ons buurt, niemand zal over my klagen.
Myn beste kleederen, brak gy myn kas niet open, en roofde gy dat geen, dat ik van u op trouw soo lief gekregen had.
Kom, kom, gaen wy na huys, jou man selje light wachten, het is jou schult dogh niet, laet vaeren die gedachten.
Spreek, wat isser?
Leander kort daar aan verliefd op een heidin, een jonge schoonheid, en verwaardigd haar zijn min.
De tegenwoordige regenten van de schouwburghxw, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor dit kluchtspel, vergunt aan albert magnus, boekverkoper tot amsterdam.
Deur is hy, ha, ik docht 'et wel.
Laat voortgaan de wagen, al zoud 'er daar na berouwen modde.
Alderliefste hartje, kosten wy der ook zo een krygen?
Je weet wel dat onze sinjeur een deel juweelen zyn ontvreemt.
Och weerhaen, datje eens wist, hoe seer dat ik ben verveerd!
Hou daar, silvester.
'k moet u spreken myn heer, van 't geen ik heb verrigt voor u, en reken dat gy myn moeite en zorg my wel beloonen zult.
Net op zijn kop geraan.
'k spreek zacht, daar s iemand.
Wel, jy beleid je dingen net, je zelt'er een man deur worden.
En moog'lyk wierd my zo veel achting toegedraagen, dat eerelyke lien my zouden zelfs beklaagen maar met u, myn compeer, geloof me, is 't niet zo klaar 'k zeg 't u noch eens, gy loopt het uiterste gevaar.
Zal men dan myn naam zien in pask willen staan?
Niet met al als men hoog in de boom moet klimmen, smaaken de vruchten wel eens zo zoet.
Dat alle vaendels haer voort stellen als t behoort.
Zou je my dan in myn onluk laaten steeken?
Myn heer, de gouverneur zal u zo daatlyk komen viziteeren.
Laet ons gaen zien waer dat zy zyn gebleven.
Waar op heeft hy t gemunt, met al die zotte streeken?
Bin je mit ons niet van lissabon na tessel toe gevaaren?
Hy zel zen geltje hier zoo vart van huis niet zonder zorg betrouwen, of sommes iensjes willen schouwen, of 't wel bewaart is maar, gaet hy dit heen weer uit, ik bin ien pry, zoo ik niet loer, waer 't lait begraven en dan is 't in de rechte haven.
Zoo wou ik wel dat jy me wat raedt gaf  sinjeur duivels miester want men wijf is op te bien met ien venus priester waer deur dat ik er gun  tot straf van et onwaerde feit  datze  asze sterft  blindt van de aerde scheit.
Joris, ik begin te schroomen, och!
Octavias onthaal vol wedermin en brand en zoete koozery doet my de borst bevriezen dus volgh ik dan die geen, die my de min doet kiezen 'k weet dat de koning zelfs begunstight deeze min.
Wat dunkje, die een paer gietleugens schuldig was, sou hy met haer en met my niet ruyterlijk konnen betalen?
Wel voddemoer weet jy niet hoe zijn vader wroet, en grote egocy in veel vreemde landen doet?
Leenaart tegen reinier.
Myn heer die waarschouwingen werden dikwils kwaalyk genomen.
Ik moet zo voort van stonden aan wat kopen van zijn orvietaan het zou wel licht'lik konnen wezen, dat die mijn dochter zal genezen want d'orvietaan, zo ik versta, is een heel kost'lik ding.
Je hebt geloogen, en my duizend maal bedroogen door geveinsde vleijery jy bent maar een huisharpy, die door jouw vergifte reden als een pest, de goede zeden van de jeugd bedeft, en 't kwaad aanstookt, dat hier ommegaat 'k wil myn huis dan noch deeze avend, heel gezuiverd en gehaavend zien van zulk een snood gespuis.
Vaar wel, ik moet weer voort.
Meinaart, leonoor, proontje.
Item vier caroli guldens aan een kaerel, die daar woond in de onbekende steeg, die aan dat soort van geesten kennis heeft, daar mee is de beurs leeg.
Wel, 't zyn kluchtige naamen.
Daar van genoch, mevrou, ik wensch dat uw beminde u zag in deze schijn.
Och, gy doet myn hart van vrees in't lyf verstikken.
Hy heeft de pip al weg, hy raakt haast buyten westen.
Tegen amelia.
Ik kan niet meer, en dat zy van tarenten is ontboden, alleen om deeze zaak?
Na dat ik et merk zoek jy weer reeden om te kyven.
Nou, mazeurtje, wees gerust, wy zullen het hem met de intrest betaalen.
Nu zie ik, tot uw schand, 't geen ik myn leven niet geloven kon.
Want, om een minnaar eens te krijgen in haar net, spaart zy geen moeite.
Geen actionist zou zon partytje ook ligt versmaden.
Ja dagt ik gy bent er een vent na, want hy waar zo styf, dat hy pas over een strootje kon springen, dog de eerste nagt de beste, nam ik myn gat in myn arm, en ik bruide voort, als of ik gewed had, in een uur te loopen van de wyk na santpoort en zo quam ik in engeland, en zag de graven kentmorre en derwntwater, den kop af bruijen, ook zag ik den pretendent zyn beelt op een kruiwagen, door de stat kruyen, maar het stond my daar weinig aan, door dien ik myn lyf niet zeker waar.
Ei lieve zie ter teeg met aandacht, dien sinjeur dat is hans zwetsers broer!
Neen, dat 's te slecht was 't noch voor knecht, of kamerling.
Was hy noch in 't leven, gewis mevrou hy had zigh harwarts aan begeven.
Och, mijn lieve grietje pieters, wouje me daer toch mee gerijven elsje lubberts.
Maar, heer, zy maaken pomade, daar haar bleeke kaaken en lippen werden mee gesmeerd.
Maar zijt gy hector, daar de griecken zoo voor vloogen?
T zou my spyten als ik t weer moest geeven.
De boer, zingt.
Gy komt van pas, met deze kist zo net of je geroepen was.
Ja vrindje lief, 'k geloof, dat die modeste sloof, wel meer wat aanstoot lyden moet, als zy jou 's middernachts de voordeur open doet.
Mijn heerschap doet door mijne mond aen uliede sijne salutatie, sich recommanderende seer in des selfs goede gratie, daer nevens ootmoedig versoekende, dat g'hem wilt helpen uyt sijne tribulatie, want hy sweert by kruys en kras, dat is by groote conjuratie, dat het hem niet mogelijk en is te lijden de overgroote vexatie, die hem wort aen gedaen door een sekere onverwachte instigatie.
Mijn heer, haar smert en droefenis... kommer.
Annetje, spreekt voort.
Clorinde en usebia uyt.
Daar ben ik dapper mee te vreen, kom pieternel, wy gaan ook heen.
Ik ben een pry jacoba, zo jou vader jou de pols niet tast.
Hoe duivel zal het hier gelukken?
Ce seroit un crime voor iemand, als hy een vizite ontfangen heeft, zo hy incontinant die niet weerom en geeft, le plus heau passetan, dat iemand weet te vinden is toujours etre a la presance van zyn vrinden, niets gaat er voor t falet, daar haalt men op hoe dat aan deeze haar coiffure, aan die haar juppe zat, daar discoureert men van la cour, en van la mode op een galante, en admirable methode et pour la renommee, om eenen grooter naam te krygen, is geen ding ter waereld zo bek waam dan zich te vinden van boutique tot boutique, k verzeker u, ma tante antand la politique, door paradoxe.
Doodt is hy, daar 's voor hem geen hoop hy zal 'et, stelt hy 't op een lopen, van aft'ren met de doodt bekopen want kop en armen raakt hy kwyt, maar zo hy niet op 't lopen tydt?
Och jaquelyn mijn lief.
Ik ken geen heer.
Eerst dartig dukatons, en dan meug je jou koffer laaten haalen.
Jeroen, van binnen.
Met 't gerecht?
Hoop jey wat aan, ik vrees gy sult twee blaautjes loopen, want albartus, heer, die is gelyk de wint, die men dan in 't oost, en dan in 't westen vint, so gaat 't met hem ook, hy verandert van gedagten, ongelukkig benje heer, moet gy 't luk verwagten van sulk een oude gek, en een dubbelde natte poes, so hiel gelyk een klik, en bars gelyk een droes ja ik seg nooyt gekker vent heb ik gesien voor deesen.
't beurd 'er niet alle dag, als in stee wel geschied, daer men ook wel vol en zat t'huis komt, al weeten 't de buuren niet.
Geen nood, flipyn, zy is niet van die laffe vrouwen, die ligt te dwingen zyn door voogde dwing'landy.
Myn huisvrouw en de meid, zyn nu zo fyn, zo fyn, dat gy zoud zeggen, heer, hoe kan het moogelyk zyn.
Voerd gy mijn traanen wegh, voerd oock mijn pijnen mee.
De schrick, o blanche, doet ons steets te rugge treden, het nabedencken is een pijnbanck, die ons heden de ziel beangstigt, waerom t hart geduurig zucht.
Zwijg deugniet, snappert zwijg, en wilt hier boven komen.
Wilt dan u huw'lijck sluyten.
Door toverkracht van koeckjekrakelingh, ben ick hier eeuwigh den nakomelingh laet toov'ren vry, wat toov'ren kan, geen tooverkunst en helpt hier an.
Wie koopt utrecht, met de vaart scilicet.
Waer me heb ick verdient dat my soo gaet hoonen?
Wil speelen d'haen, en is nauw qualijck peuselaer dat blijckt, als ick hem com om een goed woord aen preken, soo houd hy sijn mond toe, en laet sijn poort dan spreken, of grinst gelijck den droes tegens den dageraet niet vremt, ick gis hy voelt, dat slim sijn wagen gaet.
,, je bent vreesachtig en vol schrik, ,, en liept ligt alzo haast als ik.
Ick twijfel niet, of s' is van het geslacht der eng'len. car.
Zal my haalen, als 't hem gelegen komt, niet waar?
'k ben met mijn doodt vernoeght, en wel gesturven, maar zo iemant van u lien het leven moede waar, die doet hem komen of een ander van zijn benden hy zal u wel goet koop na d'andre werelt zenden want haar onwisse kunst by veelen maar bedrogh, vermoort meer menschen als de wreetsten orelogh.
Gelooft gy nu den geest?
Jochem van ondere.
My te geloven en sofia, niet te schelden.
Ja, ja, houw je dronken, en doet of je me niet en kent.
Ja, maar hou echter moed, gy vind wel kans om dat verlies te zien geboet.
Gy weet, k heb eens gezwooren, dat ik noit toe zal staan, dat izabelle trouwt.
Zy zal haar, en uw zaak, aan crediet wel voor draagen.
Jae wegh, die emmer dood, of helschen pijn den menschen doen gevoelen, die gruwelvlecken kan geen bloed af spoelen, die gruwelen zijn gruwels, die men schuwt, soo ver, als eenich gruwel, dat men gruwt.
De zulken doen groote dienst aan de justitie, en daar door worden veel schelmstukken bekend, is 't anders, 't staat jou te bewyzen, of je schuldig of onschuldig bent.
Af hansken, k'heb u nu al lanck genoeg gedragen.
Figuer of vorm mijn heer, is dat niet een? pan.
Daar is 't heer, en de verf die is'er opgezet.
Wel hoe, ick sie geen voncken, en waer mee heb ickje aen branden gemaeckt?
Jy, mevrouw collocentie, ik verzoek dat je aanstonds vertrekt, of ik vatje by de kuif.
Ja als 't u bliefd.
En breng mijn beste craeg.
Zy verzekerd, zo ikje weer rencontreer, dat ikje zal anatomizeeren. elfde tooneel.
Leander, vrind van valerius en eelhart.
En ik van myner zyd'... hy luistert hem in 't oor.
Met uw verlof, ik ga. neeltje.
En k laat in haare keur, met wie ze wil, te paaren, niet tegenstaande t recht van myn voogdy want anders is de trouw een dwaaze slaaverny.
Myn heer jeronimo, gy mist, gy hebt abuis.
Ik denk te met hoe kan 't de gek zo praktizeeren.
Van't waater zy doock wegh, van schaamt en ick aan 't zoeken van d'eene bergh op d'aar, ja liet de minste hoecken noch holen onbezocht, tot ick ten lest u vant, ladis.
Ik zie wel, je zelt niet eer zwygen, of je moet eerst weer de proef van de rottingoly krygen.
De dienstboon huidendaaghs zijn t'overgeven kwaadt want zo een vryer niet door gelt haar gunst komt naken ze zullen hem zo zwart gelijk de duivel maken.
Laet het maer eens uytschrijven ick sal 't komen halen, of ick sal'er om senden.
Die hier te nagt wil koomen, om u maar te schaaken, 'k werd schier stom.
Dat heb ik noch gisteren ezien, doen ik hier hield de wagt, omtrent middernagt komt het spook gemeenlik waren.
Iulia, zwijgh stil ik voel, dat ik bezwijck hoe kondt gy vrolijck zijn daar my het hert wil breeken van droefheyt?
Men heer, doen wy 't niet, als 't behoord?
Baciate reverentamente le mani al signore prezidente.
Ick bid' u sijt te vreden, maer heb ick niet wat tijt om my te gaen verkleeden?
Jan. gedag altemaal.
Laat ik maar om de vreugd van tavond denken weg met alle verdriet.
Je sult 'er of hebben, al weerje jou noch soo.
Watte vraagen, het hollands?
Rondom ziet men boeren, boerinnen, en soldaaten, beneffens alle de voorige vertooners.
Wat duivel is dit voor een kwant?
Maar zo sofia, noch in t leeven was gebleeven, en dat zy wel te pas, gezond voor u verscheen, zoud gy ze aan karlos dan wel geeven?
Jan. ho, foppe drieslag, hou.
Ik magh t op een rekken zetten.
,, dat slimme platje dat zich niet langer in de weelde houden kan. eelhart.
Gevolg van        dolle actionisten.
K bedanck je.
't is al te waar adhoc de lykken leggen in de kerk noch by malkaar.
'k beloof, 'k zal niets doen buiten schreef.
Dees kling verlaet my niet in t uyterst van den noot, by hem te woonen was verhaesten zijne doot, wiens aenhang theodoor zou, eer hy r wist, verheeren.
Komt brave meyt, ey ontbindt men van de minnebandt, eer dat dees jonge borst om uwent wil verbrandt.
't zal noch wel ten besten koomen.
Soo hy nu noch niet siet, of beter soeckt te leeren, ick zweer ick sal hem bet de naeste reys afsmeeren oock wie het wesen magh, daer ick maer achter kom, dien sal ick zweepen als een drijftol, om en om ja, tot meer straf en schand, haer naem en toenaem hacken in zercken by de steen, die niemandt uyt sal vlacken om glaesjens brandewijn, of 't most ons' keesjen zijn, wiens soontjen op de steen sal rijmen in't latijn, dat hy in duytsch gerijmt voor my laetst heeft gelesen, met lap op lap gelapt, van my doe noch gepresen dunckt u dat vremt?
Spreeck so niet, je weet niet wat sinder claes noch sou kunne geven maer onse joffr.
Of is 't zijn blonde pruik?
Terwijl de faam u lof gansch napels door gaat roemen, vind ik u in de tuyn, alwaar de schoonste bloemen vast twisten, welcke verf dat best naar u gelijckt, de lely en de roos van u geen voordeel strijckt gy wint, mevrouw, de kroon van al dees tuyncieraden.
Neem dit geschenk voor af, en wacht noch meer van my.
Miester wordt wel dikwils zeeziek maar hy geeft niet over.
Gae jy terwijl, zie daer is gelt haal twie betielen, ien entje stropkoort, en ien glas van aarhalf minglen.
Helaas broershart!
Wel katryn, heb jyme zo bedrogen!
Hoe zelje me weer dien doek voor myn oogen binden?
Heel mooy, potz.
Want meister key betuigt in 't pleitboek van zijn keyen dat smaak voor 't zekerst' gaat, en 't zien ons kan verleyen en dat een dokter, wil hy hand'len met verstand, best zal gevoelen met de tong, dan met de hand.
Maar dat ik u dan vind' in deze straat.
Wel vaar, hoe zinje dus ontsteken?
Gy met u beide valt op een, gy komt, ter rechte en slinker zyde, my als bestormen en bestryden ik word verkracht, hou moord, en brand!
Ho, hospes, is dien heer vertrokken?
Laat hy t'huis komen!
Wel, waar mee zou jy je dan wel laten te vrede stellen?
Neen moeder, ik begeer niet an, een lelijk, oudt, en gierigh man, om 's werrelts goet my te verhangen.
Zoo is myn hoop vervloogen, 't is myn justiniaan, myn zoon ben ik dan quyt, crispyn.
Maar.... geertruyd.
Je dieneres, sinjeur flip.
Op zeven, of op acht, dat is jou net om t even, hoe jy in braband komt?
Coraes couraes den bruy, fiktore he fiktoore!
Uw willge dienst werd u, met dank baarheid beloond.
Men zel 't je wel leeren.
Neen veugel fenix, 'k zal me wachten jou zo te zien, met geen gedachten!
Heb jy me niet belooft, met my te zullen woonen op vaertjes land?
Vriend, gaat helpje, gaa voorby.
Zie daar myn vriend, zie daar, het is hem dan gegonnen, daar zyn ses hondert sesensestig ducatonnen, die als gy 't reekent ruim duizent kroone zyn, maar zeg dien rover, dat hy daadelyk aan myn, myn zoon weerom zent, of de duiker zal hem haalen, crispyn.
Nu, heer ferdinand, ik wensch u veel geluk met uw lieve geweeze zieke bruid.
En hoe veel partyen?
Arent pieterz, jacomyntje janz, michiel.
'k wil niet meer weeten maar ik zweer dat 'k licht jou zel in 't kort betaalen zo jou de duivel niet wil haalen.
Neen, hangen waer te saft, wegh op een rat, wech met haer diefsche goed naer 't hellegat, soo gaen de kinderen daer niet mee proncken, die d'ouders schelmstucken soo ontfoncken.
Ik voel myn hert klopt my van binnen, ik hoop dat zal hy nooit beginnen, hy gaat bezoeken zoo t hem lust, de dooden, maar laat my gerust.
Licht zou 't hem neemen, en uw min daar door vergeten.
O vent van alle venten!
O slegt hoofd!
Die s gesturven.
En doe wiert ik in juypijns kamer ebrocht, die zo groot was als de stadt parijs, ik wierter aan een tafel eset, die gemaakt was van oostindis ys, de tafel was zoo groot as de stadt weesp, of muyen.
'k geefje aan elk twee dukatons, zingje ons liedtje, eens fraai met ons.
De wanhoop deed 't hun doen, dat hun nu bitter rout.
In stadt staen al de kramen noch toe en is noch weynich volckx op straet.
Ghy moet mijnen raet volgen, en naer mijn sin al wat dra,, spoen, maer ghy sult daer naer soo wat tot uwer scha,, bloen.
Daar zyn geen ogenblikken, dat ik niet in de liefde denk te stikken maar 'k word daar op 't balkon wat stommeling gewaar.
Myn hern.... ernst.
O wee door komt wedder eyn vloogh, die wil mick de panse in twey byten, t wert mick so nat vor den hindersten, potslapperment ik moet schyten.
,, wat dunckt u van dat spel?
Ik ook, mits dat je my ter bruiloft noden zult.
Lustig, lustig myn heeren, dat ik wat courtagie verdien wel ik heb myn leven zulk een slegte beurs niet gezien daar wordt niet gehandeld, nog niemendal gewonnen.
T blijckt dat hy vry wat verstaet.
Van ryndorp.
Ik moet eens sien of flip sijn werk wel neerstelijk doet in de kerk, of hy wel waarneemt sijn officie, en van geen luiheid geeft suspicie, hoe staat het flip.
Ga, zulk vermoen verdient mijn gramschap, en met rede gy zijt niet waardig datme u acht.
Die naem die doet my ysen, de staatsucht heeft mijn ziel, noch nimmermeer bewoont, casim.
Wy komen illico weerom.
Ik kwam hier om te beletten, dat hy bezit nam maar ik verzeker je, ik zal 't niet bedryven.
Ik zweer, by dit en dat, dat ik, van al dat ik hier gehoord heb, niet een brui versta gy kend ons allegaar, en wy ontmoeten u hier, en je verstaat malkander, voor en na myn heer kapitein, wat wil dat zeggen?
Wel heer, zoo ga neerzitten plat op d'aerde, en luister.
Wy moeten zo naer t rechthuis treen, om daer de zaek te zien beplyten van swaen en fobert.
Och stijn, mijn gijze kijnt, zeg waar hebbe ze het versteeken, of waar zinne ze der mee heen?
Ien ruyme tafel, altijt eve breet.
Wilt myn nieuwsgierigheid verschoonen daar moet al veel winst opzitten, als zulke lui zo een deftig huis konnen bewoonen.
Jan. men heer verliest het leeven, och, vrinden, help al t'zaam, in deeze groote nood!
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze univerziteit tot leiden, ende van daar behoorlyk te doen blyken.
Wel hey gaeje verkeerde gangen?
Maar, zeg my toch, met hoe veel vrouwen zoud gy wel hebben willen trouwen?
Kies brave raadslien van meer jaren voor u, daar gy op vertrouwen moogt myn wit is en begeren dat iedereen, wie t zy, u, als myn zelf zal eeren in myn afwezen hoor heerauten myn besluit, roep in de stad, en t heir, voor onderkoning uit, den ridder ferdinand, laat vry de waereld hooren, dat myn beschermer is van my daar toe verkooren.
Ja wel, dat ik een boeckende koek was, ik vratme zelf van quaatheyt op, maar hoe duyvel heeft 'et die helhont toch eerst begonnen?
Ik moet en wil'er in, ik wil de juffrouw spreeken, 't is 't eerste niet, dat ik de juffer heb bekeeken, en hier in huys geweest, lijsb.
Hy heeft een kevelkin, daar men ofse klauwen op af kloppen zou, en zyn oogen staan zo diep in zyn kop, dat men een mikroskopium van doen heeft, om die te vinden.
In 'sgravenhage, by gysbrecht gasinet, boekverkooper in 't kortachterom, 1715.
Niet tegenstaande het onderscheid dat my in de persoon docht te zyn, ik zou even wel tot je dochter resolveeren.
Oct. dat zijn geen reeden, heer, maar driften van u zinnen, gy oordeeld naa 't gehoor van 't geen gy niet en ziet, dat dickmaals 't oor beviel, 't gezicht wel haast verstiet uw oordeel staat te los, gy moet het vaster gronden.
Maar had hy ook al beloofd by ons te zellen komen?
Ja, maar ik weet niet hoe dat ik 't beduiden zal.
Al uw poogen is ydel.
Eelaard doorsteekt diederik.
Dat zou men zingen als 't een liet was.
Stel u ootmoedigh aan, en zoeckt door zoete reeden en minnelijck gebaar haar gramschap wat te kneeden.