floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
September 1684. waar by wy aan de regenten van de selve schouburg, in die tyd, hadden gelieven te consenteeren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de werken, die doenmaals ten dienste van het toneel reeds gedrukt waren, ende van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken,uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde onse octroy of privilegie genaamt, op den 19.
Dokter polifemus, belie, de oudste kwieryn, antonio, jorden, kees koenen.
Izabel, philidia, ferdinand.
Kom hier, mejuffrouw kom, uw man is nu te vreden.
Bodenbrood, wat heb ik de stad doorgeloopen.
Hy sloegh my eerst voor al, om dat ick had ghesproken, ick raeckte maer syn neus, en strax brack hy in twee.
Moet ik, keer om keer, door hun arglistigheden, al myne voorzorg zien, zo schandelyk, vertreeden?
Ghy zult alleenigh dat, met haar heel wel besleghten, casim.
Marsal,  dienaers van den ammirael.
Is 't ook te huur?
Fransyn t is karel.
Maar ach de geest met vlugge schreeden, vloog my geduurig na het gat.
Wat heeft de borst aan jou bevolen?
't is wel, daer heb ick nu volkome recht bescheyt, maer wyf, 'k heb tot u last noch ander vremde maeren syn wy elf jaer ghetrouwt?
'k versoek 't.
Ja ick sal staende houden, zoo lang ick leven sal, wilt my dat toe vertrouwen, dat gy een ezel zijt, de botste bottemuyl, die 'k immer heb gezien, een welgevormde uyl.
Hoe ben ick in een pijn hier staen ick in verstelt, het kan niet mensch'lick sijn dat iemant op sijn wenck sal licht en klaerheyt brengen.
En dezen jongsten van hun, is een vrouwmensch, dien zy, naar t schynd, gehadhebben tot hun gemeen geryf.
Jufvrouw, frankbuur, en zyn vrouw zyn saamen beneden.
Een maatelooze klucht is recht op maat gemaakt.
Dat 's recht, want door het water raakt men die starke vochten weer kwyt jy weet wel, wat ik zeggen wil.
Hoor ik ben wel gesteld, al schiet gy wat te kort wy zullen dit verschil, niet op een duimbreet meten.
Zwyg doch deeze ydele en oneerlyke gedachten, dat men door huuw'lyks breuk en ontrouw zich doed achten.
Weigerje jou bruigom een zoen?
Maar, wat ik van tys hoor, is er uw man zo kwaalyk aan?
Gaat u in myn kamer verbergen, dat is het zekerste wel van allen om de genegentheid tot uw vader, zo ben ik getroost al de ongevallen die 'er uit mogten ontstaan.
Zie hoe zy haar oogen vrijven.
Den veltheer, albanty, door den turckbenaut, verzoeckt hulp.
Denkt nou om t varkens hok.
Glasemaecker binnen de edelman uyt en zeydt.
'k ben zoo quaat as een spin, 'k heb al te veel vertelt, 'k vrees ze zellent inde valsche geest van jan tamboer zet ten, maar ik zel 't zelf laten drukken, daar zel ik op letten, 't zel veel beeter weezen als de man inde maan, of vroolijke fransje, en dat zal ik tituleeren, dus, de wonderlikke en nooytgehoorde vreemde reys van dronkken hansje.
En gy, kameraad, zult de hoed zo voor uit op uw handen, en t lyf voor over wat gebogen houwen, let wel op myn bedryf, en zomtyts zo uw knien tegen malkandren slaan, met gebaar, als had gy de koorts op het lyf.
Hy verstaatet soo lam.
Neen gy zijt op moorden uyt.
Eerryk, vader van eelaard.
Geloof je ook niet dat 't kleene wicht, zo haast ik kom in haar gezicht, straks als een kat zal willen muizen?
Wel mocht gy dan niet sien, dat ick een potje drinck.
Hou smoel, totebel.
Ik kan met geen bedaarde zinnen mijn reden tegen u beginnen.
Op dat woord stop ik terstont myne ooren spreek my van geen verlies, neen, k meen daar by een schat te winnen, groter als een koning ooit bezat, want deze compagnie is t roompje van al de andren, die puft de companies van holland met elkandren weg haarlem, leiden, delft, haag, edam, purmerent, enkhuyzen, horen, weg, ze komen niet omtrent de zuidze compagnie.
De gravin voor quichot knielende.
Je bent al geexkuzeert, en ick heb ter oock gevraegt ofjer koomen mocht of niet, en se sey noch zelf ja al wilset nou niet weeten, edelman.
Seer wel mijn heer ick gae, ick sal op alles letten.
Uw zoon heeft een jaar by me gewoond, en hy heeft me noch niet een duit, verschoten geld noch kamer huur gegeeven, ik bid... joost.
Och hinke och!
De fransen die hebben sticht ontruymt en 't sou daer alles nu weer d'ouwe rust bekomen, so niet aenstonts mijn raet wierdt by de handt genomen.
Dat sal de sulck gebeuren, die sulcke gangen gaen, voor my, ick ben niet t'huys, om d'hemel te verraen met schijn van heyligheydt.
Al waar ik kom daar moet een vlucht van snippen vlien, al was 't een regiment wat my de borst derft bien, dat word gescheurt, gekerft, gekloven tot de beenen ik kreun my niet aan al dat krajen, en dat steenen van haanen, hennen, en patrijsen of faysant de hoenderwijven zien my aan gelijck een sant.
Met violons, u hier verheffen boven ons.
Krispyn, tegen lowie.
Immers, verscheiden' menschen van kennis en aenzien hebben 't belacchelyk en met een erbarmelyk gevonden, dat iemant, die een' ander zonder grond over 't gebruiken van een' verzierden naam beknorren wil, zelf den zynen onder zo veel' verscheidene dekklederen verborgen, en zich zelven, als een bloode haas, in zyn rottig leger verscholen houdt, terwyl hy dus een veilig middel vindt om een goed gedeelte van de zwarte gal, daar zyn' ingewanden mee bezet zyn, gemakkelyk zonder braakdrank quyt te raaken.
Ey pleuntje jans, wilje om die guyt niet versteuren.
Dat is niet christetlijck.
Ja toeft wat hou daar, en gaat veur uit na den dam, ik zel je elk een paar nieuwe koopen.
Diwertje, teuntje gerrits.
Maar iaat zyn woorden en gevlei u toch niet raaken.
Mijn rampen leren 't my.
Ik bid u weest gerust, 'k zal 't wel zien om te stoten, en ga zo daad'lijk daar op werken, gerontes.
Krelis, de molenaar, man van teuntje.
Ick zal met vreught belaan, gaan vallen voor zijn voeten.
Zeg liever gek, juffrouw, dat is de waarheid nader want door het zoeken van dien filosoofschen steen maakt hy zyn harzens t'zoek, ja toch, die zyn al heen.
He zegt moder!
Soo dat ick hier, daer mijn stapelneringh pleegh te zijn, nu sit neeringhloos en vreese dat mijn handel hier onder de voet sal blijven.
Hy moest myn eerst los laeten, hy houdt me by t haar gevangen.
Dees reeden van een dwaas die maaken my verzet want d'alderwijste man zou die niet konnen laacken.
Daer, een vaen te goet, ter eeren van duk dallef, die eerlijke man.
Met meerder min als hoop dien ik een maacht, voor al mijn moeyt' ik zuchten koop, mits ik zay in de wint, en ploeg de zilte baren.
Dat is wel te begrypen, juffrouw.
Haripon, jodelet, bregt, dina, kaat, alet, marotte, boon, sol, tiel, alardus.
Wil me verekskuzeeren.
'k geloof dat myn couzyn, hoe lomp, u zou bekoren, om dat hy schyven heeft, en don pelagos goed.
Dat ick oock derwars gaa is noodigh, 'k moet met smart, zijn kroningh by gaan wonen, ick gaa met u verlof, wilt mijn vertreck verschoonen.
'hoe qualijck kan ick hier bedecken angst, en vrees.
Je most het zwygen, of je bent me vriend niet meer.
Laurens teunisse.
Myn heer, waar toe diend dit dat gy de lyst, en nommers, van vaders snuiftoebaks doozen hebt opgenoomen?
De gouverneur van cadix, wenscht, door hem, met den sultan te spreeken.
Ik ben wel in myn schik met dat bevuilen.
Karel, joost, hillebrand, gozewyn, neeltje, klara, niesje.
Ick weet wat ons behoeft ey laet 't my slechs betyen.
Wat schaad jou dat, dewyl jy beter weet.
De geest die schynt met ons te gekken.
Hoe zou die jonker zo weg loopen met myn' bruid?
't zal 'er lustig van gat gaan, na 't lykt.
Gy, snapster, kan hy my, wat hy ook komt te doen, 't geen ge aan my zyt verpligt, wel immermeer vergoen?
Kom, kom, de belofte moet 'er weezen, kom lang ze me, voort.
Bedriegt hy me, hy hoeft zyn leeven onder myn oogen niet weer te komen.
O gy blinden bengel, kleyn venus dertel wicht, ik was'er voorwaer te oud toe, om soo te treffen met uwen schicht.
Gy zult niet uit myn' handen komen.
Je meught wel, ick ben soo dight als een pot, je behoeft voor my niet te schroomen 'k giss' dat ick het oock wel weet, wil ick 't je eensjes seggen?
Bockverkoper tot amsterdam.
Wat schortje kaerel?
Daar 's met dit ruigte niet te gekken!
Moet gy het verder door uw geest noch raken, op dat het werd met dubb'len brand geplaagt?
'k zal deezen dag eens zien, hoe zeer gy 't tegenspreekt, wat zyn gezach vermag nu my uw liefde ontbreekt.
Wat is'er nou weer, zottin?
Om den verdruckten borger de hulpende handt te biejen in tijt van noot.
Herman. waarachtig willem, je hebt daar een werk begonnen dat wel gerokkent is maar noch niet afgesponnen.
Magdaleentje, lieven.
't is evenwel myn oom.
Angeniet, moeder van leonoor.
Uit na t derde bedryf.
Ie meugd de vrouwtjes ondertusschen verwachten en die vast tracteeren.
Dan zal hy my al t gelt wel langen dat hy voor vader heeft ontfangen, want ik myn vaders eenig bloed, moet erven al zyn gelt en goed.
Je moesjankt ook graag, al ben je nou zo staatig in t bruin.
Zesentwintigste en laatste tooneel.
'k wou wel eens zien, dat gy voor haar dorst spreeken.
Speeld by daag, in eene kamer van het huis van steiloor, daar eene taaffel, en stoelen moeten zyn.
De ouwers waaren ook wel vroom, de kinders wel opebrogt maar dat belette niet, of zy hebben vry wat meer bezocht, as ien eerlyke vrouw, lyken ik, en myns gelyken.
Heer karel, zyt gy t zelf, is t waarheid of is t schyn?
Ze meugen wat uit er poot zuigen maar dat kan niet weezen.
Had ick 't geluck dat ick eens hoorden van sijn doot, of dat hy sneuvelde in een gedrooghde sloot, de blijdtste gingen veur, 'k en sou my niet bedroeven, maer met een jonger quant de kunst der minnen proeven.
De pikke moet meschennen, ik wil wel hangen zo ik ooit.... elize.
Waarom heb ik geen koeragie?
Wat was het, man of vrouvolk spreek, eer ikje an hondert stikken breek.
Maar voor de rest, ik pleit voor ligthart nu niet meer, en ik verlies zo wel, als jy, al myn' pasjensy.
Kan ik myn leven, u die heusheid wel vergoen?
Feyke fetjes, jan jasp, jan klaaz.
Die m' in myn ouden dag, nu zoo vertoornt en bruid.
Andromache, treurspel.
De letterkunst, daar elk zyn taal naer richten moet, die vorsten zelf de wet voorschryft van wel te spreeken, die zal een lompe meit in myn gezigt verbreken, rijkhart.
Vaar wel wreedaardige, lisandra die gaat sterven.
Dat s niet te leijen van die vent, die by een yder is bekent, voor schuifjes looper en slampamper, t was daer aen toe, en t scheelden amper niet veel, dat k hem by t haer niet greep.
Broershart, uw juffrouw maakt hier een krakeelzaak zonder recht oft reen want ik heb haar van al myn dagen niet als getrouwe min gedragen en zo my d'eer in deze smart ging minder dan zy doet aan 't hart, ik zou my van myn minnehette vry laten wat ter neder zette maar nademaal myn eer hier door zou raken heelendal te loor, zal ik myn dapperheit betonen, zo dra ik weten zal wat honen en smaadt haar zyn van my geschiedt.
Neen, zuster kommer, dat zeg je nou maar uit puure spyt, om dat je voor een talm bekend staat, en nooit van iemant bent gevryd.
Adm. het is te krachteloos zoo vast daar op te staan wat wond'ren zal ik niet van deezen dagh beschrijven!
Voor hen is 't, dat meest alle werken in 't licht komen, aan hen is 't daar van te oordeelen, van hen is 't, dat men zijne misslagen gaarne ziet aanwijzen, en door hen is 't, dat men die kent, en zoekt te verbeteren.
Hy 's dan quakzalver?
Wel welke kuuren?
En dat raakt u, mijn heer, zie daar uwe groene strik.
Ik weet, dat hy jou die last niet heeft gegeeven schout.
Waarom men in de nacht, 't gevangenhuis onsluit?
Ey toeven wy hier wat, so sien wy hoe het gaet te passen op dat volck, dat dunckt mijn is niet quaet.
Is dat gelet met goede grond, op alles wat te letten stond.
Waar is heer karel?
Is de hospes in de stad?
In 't naejaer, eer auroor brack uyt, gingender vier uyt gorren, de jonghste van al songh overluyt, maer sweech wel haest door 't knorren van 't quaet wijf, dat dol en verwoedt, trock een verroeste sabel tegen sestien jonghmans die seer wel gemoedt, te samen waeren abel, sy riep, jou schelm, en dieven,, en sy maeckten groot getier, 't was nae jonckmans believen,, sy verheuchden des te mier.
Hippokrates zelf zou u geen beter raad konnen geeven.
Dat als wy sijn gepaert gy alles hebben sult het gen' ick heb gespaert.
Was speld doe mit doe leben!
Ben jy lui hier?
Die altijdt op elk ien wat wist te zeggen!
Petronelle.
Die voort quam aangesprongen met zulk een blij gelaat, ik kan 't u met geen tonge uitspreeken, hoe de meit my in haar kamer haald'.
Sou ik soo'n ouwen quidam kennen?
Ik word vermoord.
Uw vrouw.... octaaf.
Petronella, stribbeling, angelika, klara.
Ma tante, excuses moi.
Heb ik van laagen staat u niet zoo zeer verheven, dat elck u gunst benijd?
Verklaar u eens, zo 't u gelieft, op dat vermoeden.
Ik wou wel, maar ik kan alleen niet, en de vryers willen geen woordt houwen, wat wilje daar van zeggen, der valt wat te stellen eerme de bruyt wort, 't is de vrywers nu maar te doen om de meysjes wat te quellen, en maaktme zich wat te gemeen met haar, ze maakenje een deel pasquillen, en roepen de sloof is swaar, ze het'er laaten zoenen, ik durft niet zeggen watmen al ziet beuren, men ziet de hoerelietjes, en vuyle dichten voor de boekbinders deuren.
Schreeft gy dit briefje, vol van tederheid, en min, aan karel niet, mevrouw?
Kom antwoord iens ter deegen op myn vraagen.
Wat schelmery!
Moet ik uw byzyn vlugten, om dien geen, daar ik voor schrik gelyk myn egtgenoot te ontfangen?
Nou al wat ik 'er heb t'ontbien, dat ken ik hier wel doen.
't lykt wel foppen, of laat ik eerst myn ooren met boomwol vol proppen.
Men zegt my krachtelyk, dat alle jongelingen bedriegers zyn, dat men na hen niet moet luisteren, en dat alles wat ge my wys maakt alleen strekt om my te misleiden maar ik verzeker u dat ik my zulks van u, tot noch toe, niet heb kunnen verbeelden, en ik benzo, dooruwe redenen, geraakt, dat ik niet zou kunnen gelooven die loogenachtig te zyn.
Wel, so ick 't niet en doen, so segh ick datje vry bent, en neemje gelt dan weer.
Een wonder heeft gewroght aan de tanayze stroomen, ick heb haar vloet gedemt, met tartaars en doen komen als over eene brugh, mijn volck aan d'ander zy, weet ghy niet dat dees handt, de turck braght in de ly doen 't afgetapte bloet d'u fraatstroom dee vermeeren, haar stroomen en de turck, met schande af most keeren.
Madonna laura, 'k ben nieusgierig om haar staat te weeten, en hoe 't met haar is geleegen of zy ook is tot my genegen voornaamlyk of zy in der daad een dochter is van welgebooren vrinden, en hoe zy die hier meent te vinden.
Jannetje, elsje,  heure dienstboden.
Gy zult my noit, schoon dat ik hier als toe gedwongen ben daarom mishaagen.
Ende juffrouw jacoba warnaarts, geassisteert, met haar vader, de heer warnaar jansz, alle comparanten my notario wel bekend, die. warnaar.
Hy was in groote gunst ten hove, en wel gezien maar ik heb gistren uit zyn knecht verstaan, met wien ik heel gemeenzaam ben, dat hy zyn land, en staaten, alleen uit inzicht van zyn dochter had verlaaten.
Hoe alree 'edaen?
Wat zou de schout doen?
By mijnder sielen t is de vaer dat de hoer de suke hool se heeft ghelogen, och ik arme knecht!
Weet gy nu, heer, na 't ondervragen wat best uw dochter zou behagen?
Al ben ik juistom niet, weest daarom toch niet vies, hier van een kalen graaf, of daar van een markies... cinthia.
Want anders is hy boos en 'k ben zo bang voor schryven.
Nu siet of ick haar wel, of qualick heb geschildert, irene uyt.
Ik arme vrouw!
,, hy komt by jou te gast.
Buurman, wil me toch bystaan want, ik ben te lydig verleegen.
Ik liet haer praten, en ik faggelden al weer aen voort, maer doe begonnen de jongens te roepen, de vent hetter een vermoort.
Hie ick dit fen te fore tempus omnia revelat.
Noyt hoord' ick sulken treken, den man die wordt heel gheck, ick moet de waerheydt spreken.
Y michel, ick bid dy wes doch too vreeden, wat let dick too kijven woo laet ons in eyn sloopstede gaen, am twee stuyver kan men t joo hebben.
Wel hoe of t hier zal daagen?
Uw vingerlyn, leg op de kant van 't glaasje, enz.
Ze heeft al veel medicynen gebruikt maar de zinking blyft haar by, en ze heeft 'er al over de vyf maanden aan gegaan.
Vond ik ergens eenstok!
Zie hoe ik hem zal op de kop slaan.
Wat schelmerij is dat, s' is maer daer aen ghemaeckt, wat met den minsten stoot is hij daervan gheraeckt.
Uw huuwlyks voorwaarde is een steun om u te dekken, zo hy in 't kort eens naar viaanen moest vertrekken.
Arnoldus, adolf, en iacomo, heerlik gekleet, met zijn gevolg, ernst, potzenel, en lakey.
Wel wat of nu de gek op nieuw is wedervaaren?
Ik denk niet, dat het daar mee uit was?
Wel beijen tot de gramschap van de baas over is wel word je dwaas?
Ik heb haar t'huis gehaalt en, wyl dat t'aller uuren myn deuren open staan voor vrinden, en voor buuren, heb ik een huis gehuurt daar ginder.
De min is kloek, en lacht om argus oogen zelf, als hy op io wacht.
Is 'er wat op til?
Die viezigheid, heer philosooph, is vry wat wild.
Geloof het vry, en op dat men geen tyd verspild verkies maar in wat plaats dat gy gebieden wild deeze arm zal aanstonds een koningryk voor u, door zyne kracht verkrygen.
Daar zynde, zal ik jou bei te gader in 't verbeterhuis zetten en zo je nou, door kwaadwilligheid, de magt, die ik daar toe van de heeren heb, zoud willen beletten, zo zullen deze gasten, die wel gelyft, en gehand zyn, zo je kund zien, jou handen en voeten binden, en met geweld heen draagen kies nu, of het goedwillig, of kwaadwillig zal geschien.
Zou ik hem, moeder?
Dat ik den franschman, hoe hem yder ook mag vreezen, kan brengen op de loop, als ik verstoord wil weezen, en hem doen kruipen, als een rekel, in zyn kot?
'k zal je eens hartig moeten leeren, hoe je een' student van myn fatsoen zult respekteeren.
Dats goed, wat ben ik in verlangen!
Waar door ik vaak ben als bezweken, in stee dat hy toen zeggen zou och, meester hoe beklaag ik jou!
Ick moet hoe noo ick wil, daar tegenwoordigh zijn, zoo ghy daar oock wilt gaan, zoo komt en vollight mijn.
Zou jy t proces wel om een voddery van vyf of zes ryksdaalders willen zo waagen, en je laaten villen?
Voorzichtig heydt hebr gy, o koning, hier van nooden, zijn wijsheyt is uw list al ver verby gevlooden hy zal niet rusten voor de wyde weerelr ziet wat dat de vorst had voor.
Dronkken hansje, een schaarslijper.
Gy kund myn onschuld nu ook hooren uit haar mond, door dien zy mee niet weet van die vervloekte vond.
Dewyl myn ouders het zo verstaan, zal ik gehoorzaam weezen.
Die verlaater van zyn' bruid!
Als ik je dat daadly k leer, andries.
Juffrouw konstancia, dat 's wel van haar gezegt ik raa u geenzints aan dat gy 't brengt voor het recht men moet een weduwvrouw niet helpen aan het rechten, o neen!
Wie durft nou iens opgeld bien?
't is, of in 't huishouden niet anders te doen is, als voor de kleeren te zorgen, de gansche dag ben jy kleuters bezig, met krullemaaksters, kaknaaisters, en volk van diergelyke slag, te overleggen wat best zwierd, en de mode weezen mag.
Goeden dagh vrouwtje.
Zulken tieranny in holland te verdraagen, en dat noch te amsterdam?
Sa maekt u dan gereet, tot trouwen, of tot slaen dat ick in dese saek soo met mijn heer moet leven, wil g' u tot vechten of tot trouwen u begeven?
Had jy 't jou leven wel gelooft?
Ik dank u heer, maar 'k kan naau spreeken ik ben myne ouders toorn ontweeken die willen my, och wat elend!
Schoon ik nooit turks hoorden, zo dachtme dat ik het verstond.
Ik grootvader!
Neen maar k heb het teugen jou.
'k heb niet te zeggen, 't is alsje ziet.
Kon hy snuiven, de toebak had al lang zyn verstand opgehelderd, en aan hem een middel gegeeven, om my, door een zoet en eerlyk bedrog, uw huwelyk met hem toe te doen staan  maar hy is niet schrander genoeg, en dat komt hem, om dat hy zich van de collocentie onthouwd, alleen van daan.
Mits lisida most voort, en filis wiert verzonden, geen mensch heeft dat hy heeft ter werelt onderwonden.
Ja maer dat lyen duert sulcken eeuwigen tijt, over een vierendeel jaers was het schip sijn roer al quijt, en wie weet wanneer het noch weer een stuer sal krijgen 't had sekers al onweers genoch uytgestaen, en nu drijgen d'onstuymige golven het wrack noch erger als in volle zee, daer het geanckert meende te sijn aen een geruste ree, wy ondertussen vaeren mee, en moeten het slingeren gedulden.
Ik ken geen lekkerkunst, ik ben met spek en boonen en erten opgevoed.
Ik bin niet slecht!
De wysheyd loopt nou stom langs straat, het geld alleen heeft nou de praat.
Qui vala!
Gut, waer ik op straet, ik zou jou en die mof zo havenen, dat het jou lui zou heugen.
Ick sal mijn seggen oock voltrecken, ten spijt van al die heyse keysche gecken, of wie sich voor laet staen, dat hy oyt wijsheyd heeft, wanneer hy buyten godt, die eenige wijsheyd, leeft. symen.
Moeten er niet twe honderd in weezen?
Zeght het my, op dat ick u dan ken.
Hoor casim.
Daar is myn wyfs vaar, broer en swager geweest, ze kwamen juist zo als we zaten om te eeten, en toen schaften ze wat mee puure schurken peet aaltje!
Ik ben om jou verleegen.
Dat is wel treff'lyk overleid, zo yder hier is toebereid.
Ik zucht als zy zucht, hoor ik heb haar wys gemaakt dat hier uit vriesland is een heer die na haar haakt.
Terwyl de notaris schryft, en warnaar, met geertruy praat, zingt flink de indisch vaarders zyn gekomen, de mooyje meisjens zyn verblyd, en dan ziet menze dikwils komen, hey!
Hy s kaal, en steekt tut de ooren toe vol schulden.
Alardus is een nobel heer.
Dit s t eenigst middel dat my over is gebleeven, om my te helpen uit deez doodelyke pyn, ik wil voor eeuwig die trouwlooze gaan begeeven want mindert myne min, myn smart zal minder zyn. maar, ach!
Crispyn, mogol, of degewaande turk.
Ick dacht hy hier sou zijn want hy is altijt uyt, en gaet by andre wijven, ick meend' dat hy hier was om d'uwe te gerijven.
Kik zal hem eens visiteeren hebde zayn urine wel bewoort in een urinaal?
Zo die naam my toe kan zyn gestaan, ik ken myn misdaad, na dat ik die heb begaan, en wyl dat ik u heb in t schandelykst beleedigt, kund gy, door myn berouw alleen, niet zyn bevreedigt wreek u, straf my, en laat ik sterven, door uw hand, doof dus myn liefde te gelyk uit, en uw schand.
Den jongsten, die gy hier ziet, en is geen bedelaar, maar een eedele dame, uit een verheeven stam gebooren, die my haare liefde, gelyk ik de mynehaar getrouwelyk heb geswooren, eerlyk, en adelyk, in alle deugden, en weetenschappen opgevoed.
Ziet, ik moet myn gemoed vry houwen, en doen 't geen een eerlyke oom en voogd betaamt.
Philippo, theodoro, blanche, louise.
Maar, daar 's uw moei, staa toe, dat 'k haar mag openbaaren 't verborgenst van myn hart, en 't brenge voor den dag, op dat ik door haar gunst uw moeder winnen mag.
Het eerste is een glaasje voor de gezondheid, het tweede voor de smaak, het derde een slaap dronk, de rest kan niet dienen tot vermaak want komt het vierde, dat is een glaasje van baldaadigheid, en het vyfde van schreeuwen, en van raazen, het zesde van dolligheid en komen'er noch meer glazen, dat is om te vechten.
En hoe boontje om kooltjeviers ongelok zoo lachte dat zijn naersje scheurde.
Sie voorje, of ick stooter met mijn getackte kroon een die vier op haer gat dat ick den sneuckelaer in dese koffer hadt, ick sloegh sijn kop voort af, met alle bey sijn ooren, en setten die voor een kloot, op jan roompoortstoren.
Wat naere stem verschrickt die vranckrijck schricken doet?
Nu dat ick gevallen ben, beswaeren de ongelucken al de waerheydr, ja zoo, dat de zuyvre leeft besmet, daer k al mijn hoop op had.
Een band springt van myn hart 'k ben van de buurt ontslaagen ik kwam schier reen te kort door dat nieuwsgierig vraagen.
'k heb in mijn levenstijdt nooyt schoonder vrou gezien.
Nu zal er meerder naar myn gissing niet behoeven gedaan te zyn, als dat gy haar maakt te oversnoeven, ik zal je helpen, dat zy al het ongelyk der waereld hebbe, al geeft zy t allerzekerst blyk.
Van de beste diewer?
En trouwen dat is geen zonden, dat is al de waereld genoeg bekend en, och!
Maar ackerment, hoe bakken wy dit, of wat valt er nou te zeggen, hadden wy nou een braave goudbeurs, om die sarasyns elk een gouwe pleister op de oogen te leggen, zo zag ik er deur, want dat volkje verswygt doch zo veel geheims tusschen vrouw en man.
Ligthart, goozen op den schouder slaande.
Toeft constantia, brenght my zo niet ten val.
'k vrees hier den hals te breeken.
Zy vat carel by de kop.