floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Als met het meest gedeelt der jonge quanten, te weten kaal van beurs, verzet aan alle kanten, en boven dat heeft hy een vader, die, hoe rijk, ter wereld niemand heeft in gierigheid gelijk hy is'er voor vermaard, maar wacht, hoe mag hy heten hoe duiker is 't, me dunkt ik heb zijn naam vergeten ey help me wat, hy speeld my door de zinnen heen weet gy me dan in stad geen vrek te noemen?
Hoe sal het noch gaen, sey jas, en 't kint en had geen voeten boer.
Trijn raetels uytkomende met een poock in de hant.
Ay zorg voor geen belagen hy doet de ronde heer.
Ja, 't is myn kompagnie.
Leander, wy hebben sulcke schoone franse wijn.
Wat of hy met krispyn mag meenen?
Twee moffen, hans en michel al singende uyt.
Wat is 't voor een, wat komt by vraagen?
Een mensch schrikt, datmenze eens om een bootschap stuurt zulk een gestel hebbenze.
Kom, legt u wederom in postuur, daar ginder komen weer die zelve heeren.
Laurette, gedeon, en ook den ouden man volkier?
De oudste kwier, yn.
Welk een wreedheid, dat wy de offerande moeten zyn van onze ouders gierigheid welk een hartzeer, katryn, daar wy, hach'lyk, maar eens in ons leeven zullen trouwen, dat het ons niet vry staat de keur daar van te behouwen?
Elk aan te houden, is maar 't meest daar gy op ziet.
'k hebze ook wel lief, maar 'k benze moe.
't is waar, 'k heb reden, om daar in te zyn te vreen gy mind my niet met al, na 'k hoor?
'k ging hem verby.
Het was me ontschooten, ik bemin, en dan verhuizen al de zinnen in een zin zo u de liefde als my kwam kwellen!
K heb je gezien, noch gesproken, schipper noch, jou antonie, als voor de middag.
Past me dra weerom te komen t'huys, want na het zeven uren is geslagen, zult gy 't vertoeven u beklagen.
Soeffletten geeven gaat wat grof, maar schold gy hem ook uit voor schelm, of koekkoek, of zeid gy ook dat hy had geloogen.
Ik zal mijn meester niet verraan.
Die steden kunt ontzetten!
Maer ick vrees voor horens.
'k zie dat ik u te lang doe in verlangen blyven maar, wil daarom geenzins van my mistrouwen krygen want op de spooken, die gy spreekende verwacht, heeft een bezweering, die gemeen is, weinig magt.
Ende ten einde de supplianten dezen onzen konzente oktroye mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedoogen, rustelyken volkomentlyk genieten, en cesseerde alle beletten ter kontrarie.
Mit hoorde ik een vent die zag 'er zo wreet uit, de kijeren tegen 'er veur oppe loop, muizefalle, rottefalle koope, muizefalle, rottefalle koop, muizefalle, rottefalle, muizefalle koop.
Marotte, zingt, onder 't speelen van de bas continuo.
Wacht hier maar zo lang, bid ik je, tot dat ik myn vader haal ik zal van hem wel verkrygen dat gy hier blyft, en niklaas mag wel vreezen, dat hy je zo toesnaauwd en beknord ik zal je voort weer by weezen. dertiende tooneel.
Gijs kerckkey, hoorende griet klapkey klappen, berispt haer van het preecken, seggende selfs genoeg te doen te hebben, sonder d'haet van volck te kunnen preken waer op sy hem van 't een 't ander verwijt, maer hy sulcx een wijl geweert hebbende, behaelt en verlaet haer ongeveynsde klap, en gaet heen om te preken, daer op s'hem volgt.
Merkurius.
't was ook al geschied had ik meester geweest.
Al even eens als gy een mannen hart betoonden, doen gy by d hoeren meer als by u huysvrouw woonden.
Ik moeter nog om lagchen, daar kwam een besje die vroeg waar is den brand?
Tabe sinjoor... ioris.
Of weetje niet waerse woont?
Daar laten dwaze nar, smol.
Nou, lijs, ik heb 't dan niet geseid, daar is een fooitje kom, bedaar je.
K verberg mijn oogen voor haer waerde hemelzonnen.
Is myn dochter dood?
En gaf hy tachentig per cent, noch stont ik het toe, maar nu niet.
Zo dat ik eindlijk my gedwongen vond, om mede, als andren, toe te staan, dat uwe losse zwier van leven uw al wat te kort doet.
Wybrant leest het placcaat dat voor romboudts hoost geplakt is.
Myn heer, ik heb u laatst van uwe dapperheid, en uw' gevaaren in den oorlog uw beleid, en honderd zaaken, zo omstandig hooren spreeken, dat ik u als een held, gansch zonder weerga reken, en zo myn dochter 't hadt gelyk als ik gehoort, gy had haar achting reets gewonnen, en haar woord dan zou ze een' minnaar van verdienste beter eeren, en d'adel meerder dan de burgers respecteeren.
Jy bent dol, jou ouwe sasa hou smoel en jy ook, toverheks of ik sluitje de bek met vuisten toe, heb je noch meer beks weg rakaalje, rapaalje, kanaal je, vlieg uit myn oogen.
T heeft seper weer bestruift de luijers en zyn bed, en t zal myn beurt zyn, om dien fleet weer schoon te maaken warempel, t is om long en leever uit te braaken.
Ick sal u noch den kop, met dees myn handen breken durft ghy noch spreken hier?
Onze neus te volgen, en die van katryn, de meid want daar geloof ik aan, zo wel als myn vader aan st. krispyn, als hy de waarheid zeid.
Of hebt gy met haar meid geen praat van my gehad?
Indien don jan, nu heeft om my een jaer gesught wat heb ick niet geleen selfs door sijn ongenught, soo haest als ick hem sagh wierd' ick in min onsteken, en sonder dat ick dierf van min oft liefde spreken, want hadd' mijn vader t'vier gesien dat my verwon, een eelman sonder geldt by hem niet halen con.
Mensa.van de tafel.
Filipyn, rykaard, koenraad.
Maar de bruygoms naam diende je me wel te zeggen.
Wat, wat, t is kinder werk, t raakt kant, noch wal.
Eer ick'et daer voor gaf, 'k liettet eer doot schieten mit jen lang roer, deur vel en haer,  jy keunt him dat seggen, ick gae de reys annemen.
Catrijn, een vryster.
Neen by me leven 't is gedaan.
Hy gaf ons op dat hy, met ons sou mogen eten, vier potten wyns.
Laat toe dat 'k adem schep is het des hemels toore.
Kristine. ja.
En usebia.
Ik bin gien maagd, zo ik je versta.
Jae, jae, je bent inde boonen, 't schijnt je moet soo wat mallen.
Waer heeft dat oyt gebleecken?
Maar spreek ik wat vry, sinjeur, wil my verexcuzeeren want al wierd je noch iens kwaed, je bent al te oud om te procureeren.
Is 't een gedaene zaek?
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseeren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protexie en de bescherminge eenig meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daerinne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroje voor de voorsz.
En wie en zou niet helpen?
Sara, iannetje, tijs.
Ik zel 't je dan zeggen grootvader, maar met konditie dat je mee dan gien schanden zeld aan doen, jan jasp.
Segh de rechte waerheyt, jannetje, verlangde ghy oock niet om te trouwen?
Hier is het schryftuygh ferd.
Maar, wat verand'ring zie ik in uw aanzicht, heer?
,, de heeren zyn weer t'huis ekomen, ,, heb ik, zo van de meid vernomen.
K heb my doen schraapen en myn zondags kleeren aan en op myn trouwdag steek ik my in zwarte veeren.
Krispyn. myn heer, dat woord krispyn, is maklyk uit te leggen.
Bid ik, spreek niet meer van dat geval.
Dat 's een lief man!
Krispyn komt uyt zyn huys en zyd sie zo, dat gater weer op uyt, belast, en belaaden, en of ik wat verkoope zal, dat weet ik niet, dog dat mogt de drommel van te vooren raaden waar nu het eerst heen, naa t turfschip?
Vertooners ernst wargaaren, prokureur.
Hy kust haar hand.
Verstoot d'ondankbre, hoe m' ook smaele, uyt 't ryk vertrek, die niet te min tracht zo beleeft een huys waerdin het schoone leven te vermaelen.
Wy meugen dan mit ien over de geboden raedslaagen ik heb 'er niet teugen, as myn maag.
D. kienemans.
Wy hebben u niet meer te zeggen, als, dat gy laat dat lam daar leggen, gekeelt, of niet, zo als het is.
Het zou me niet veel scheelen, of ik zou 'er jou wel zo ien paar op jou tronie leggen, die dik enoeg waaren moffekind, verstaeje dat, die hier over ien jaar, op ien strowis, bend komen dryven, met jou kaale gat.
Geen dokter, of geen apoteker heb ik van doen.
Wel, heb ik dat an jou verdiend?
Laat my maar begaan, en wil dat talmen staeken, ik zal haar zo aanstonds myn wil bekent gaan maeken.
Eelhart, vryjer van magdaleentje.
O ja myn heer, en k eer zelf die gedachtenis.
Neen diwertje, daer heb ik veur dees tijdt gien noodt van.
Hier is een man gedood, en 't is billik dat ik de moorder vang.
Ik heb in twederley geval gehoor verzocht maar 't scheen, octavia niet op zijn wil vermocht hy had om kleyn belang zijn dienaar op doen sluyten, en nevens hem een dief ik wilde hy 't vonnis uytte tot haar verschoning maar hy trock dat geensins aan.
En dit is alles wat ik weet.
Schept moet, fris op, kleyntijsje, sy is het, en anders gien.
Wel maet, ick wens jou dan voorwint, op dat je wel geluckt al 't geenje daer begint.
Wel wat is hier te doen, wat huys wort er gehouwen?
'k zal gijs dan zelfs in laten.
Ik ga gezwind, eens zoeken na een hollands motje.
De geschaakte bruid, of de verliefde reizegers blyspel.
Ik bedrieg my niet, t is wis myn schildery.
Sijt g'in mijn kamer niet?
Mai deezes jaars 1714 niet gepermitteert zoude wesen, zoo vonden zy supplianten hun genoodzaakt zig te keeren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy aan hen supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Hoor hier eens, juffrouw.
K verhoop zijn majesteyt my zal zijn gunst betoonen, daer u de graef van spreekt die is voor my, die schoone leeft met dees ziel vereent, doch, houdze beyd bewaert, dan zal den koning zien, van welck een vroomen aert philippo is, en wien hy kan van druck ontbinden...... theodoro, henrick, philippo, arnoldo.
Casim. soeckt noch eens en beziet, of ghy geen ander vint, ragot.
Op 't geen gy dacht voor dezen.
Je schynt in gedachten te wezen hoe is 't met myn zoontje gesteld?
Myn heer, 'k verzoek eerbiedig dat je aan mejufvrouw gelieft toe te laaten, dat ik haar, om polyxena te zien speelen, met my na de schouwburg mag geleiden.
Toen hy zyn broek afdeed want hy had groote nood.
Boe stry ick dus om deer, den koning kent helaes!
Maar zeg my eens, zoo 't u belieft, wat kostlijkheid amphitruo nu heeft verovert?
Een hoerejager heeft mijn trouw en ick ben uyt mijn huer ghestooten en van alle menschen verlaten, sonder schult.
Ik word noch raazende, hoe zal t hier langer gaan?
Malle pry, houw jy je mond, en laet lenoortje zonder draalen, myn zeggen wat er deert.
Wat dunckt u van dien nar wel wie heeft van sijn leven... ang.
Wech weyman sonder hart, bedroge horendrager, dees slimme sneuckelaer, die yder 't sijne seyt, raeckt om sijn radde tong, dus in de berebijt.
Och gena!
Waar is elendiger, of waar is slimmer staat als een te minnen, die op 't alderhoogste u haat?
Ja een zaak, die een stad t onderste boven zou helpen, en daar t heele land om zou moeten treuren.
Een geleerde vrouw.... jasper.
Ik zal 't vergelden met mijn min.
Ik zag geen leevend mensch, met meer gesnaps, ooit minder zeggen.
K zal toonen dat my niets van t deugdespoor kan trekken, en dat tot uw profyt alleen myn zinnen strekken.
Als de vryers recht beminden, heb ik gehoord, dat zy geen fouten zouden vinden in hun meestressen want de liefde ziet geen leed.
Vlucht daer van daen.
Dat dan een appeltaart, daar op, haar antwoord zy.
Sal ick moeten met de diefleyers in het kot,, gaen?
Rozette, alcides, kapitano.
Neen, zo een verworpene eer plaatst zig in 't hart noit, van een eedelmoedig heer want wil men hem gelijk, met al de waereld maaken, al de eer die gy hem doet, kan zijn gemoed niet raaken en, wijl alle achting uit een meerder achting spruit, die elk dan acht als my, wat geeft die my voor uit?
Ik zal wel wachten, haast u niet om my, myn heer.
K zeg je zelt hier niet veel snappen, of k smyt jou dood, jey ziet hy wil my stikkent kappen.
Hebje die noch in 't zin?
Neen maar ik zende u, daar gy langer vreugd als hier zult hebben dat 's by haar.
'k wou van avond haar festeeren, en marotte, en jou trakteeren maar eilaas!...
Den haag!
Hoe meenig maalen heeft een held, alleen met zyn zwaard gewaapend tegen een gansche troep gestreeden?
Men hield u overal voor snood, en ongetrouw ja weet, dat elk u met de vinger wyzen zou.
Misschien dat ik het kenne.
Ik missen most mijn zinnen, zult ghy mijn hulpzaam zijn om die te vinden weer?
Verstaan wy ons op al die stadthuis woorden, en op al dat gesnor?
Wat wil zijn hoogheydt doch?
Nu kom, gaat zo op u zy leggen, en houd uw weezen gestadig zeer pynlyk, en gestrekt en dit ouwe deekentje, van lap op lap te zamen gemaakt, is goed om daar mee te worden gedekt.
Jou lyf is verzekert want je ben geen lap meer waardt.
Als een van jou bekende trouwde, verhaalde jy, gelyk of je 't uit een briefje laast, al wat aan de vrouwen ontbreekt.
Adriana, anna.
Ik zel van kouw verstyven!
Jannetje, ghy hebt wel een beleefde neef.
Jacoba, van binnen.
Een, die door diensten tracht in mijne gunst te blijven, moet ik die daarom met een stok ten huis uit drijven?
Wy zullen juffrouw izabel, die karel zo wel, als hy haar, bemind, en in wiens perzoon anzelmus geen behaagen vind, nu helpen, terwyl hy my in alles als maakelaar komt te gebruiken want hy zal my niet achterdenken, en 't niet eens kunnen ruiken, dat ik hem om den tuin lei.
'tis ons van harten leed, dat we zulkx aan je bekend moeten maken.
Dien schelm!
Mejuffrou, ik moet dan myn ongeluk beschreyen, dat ik myn ziel zo niet kan van het lichaem scheyen.
Zonder wachten dat men spoede, za wakker, zyt gy op uw hoede?
J. staats.
Voorzeeker gy hoefd daar in 't minst niet voor te vreezen.
Ik stel ze tegen de beste cavallier.
Ik ben daadelyk weer hier.
Ik heb een eed gedaan de wereld te verlaten, en moeim'er niet meer mee, maar 'k liet me ligt bepraten, zo gy wat sterrik bad.
,, dit deuntje moet ik daagliks horen.
Maar jy, baarbyster, ga jy heen, 'k moet met myn vrouw spreeken, dat is te zeggen met myn vrouw alleen.
Hoor florestijn, want dees' mijn reen u meest sal raken, ick sal u nu wie 'k ben ten vollen kenbaer maken, 'k ben suster van lisander en van lycidas, een, t'wijl ick 't seggen moet, die in u liefd', soo ras gy haer den eersten dienst soo dienstigh hebt bewesen, geblaeckt heeft, sijnde dan mijn liefd' in top geresen, brand' ick van yver om u eens te konnen sien, om weten wie het was die my dees hulp quam bien.
De gek is heel verliefd, hy kwam met my beneden, om daatlyk uit te gaan.
Ik stond hier al toen met gy met crediet spraakt, waar op hy ten hoogsten schynt verstoord, om dat hy hem het huuwelyk, met lastigheid, heeft aangepreezen maar zulke gewoontes, schynen aan crediet, eigen te weezen, wanneer vryers, of vrysters, in huuwelyks zaaken, hem raad komen vraagen en die maaken op crediet dan hun staat.
K moest ten minsten hem zyn mantel af gaan ryten, en hem met steenen, of met slyk naar de ooren smyten en stellen over end de gantschelyke buurt, en maaken dat hy zo zyn schelmery bezuurt.
Ich wol iem prieglen, ha den swybel, ich wol 's sweeren.
Zulk eene ontrouw, zulk een schand!
'k beveel my in uw lieve zinnen, doch wilt my staag alleen beminnen.
Ja, frankbuur, dat's mis, zo je ziet.
Wat zwarigheid, ay rust je hoofd, ik zal 't niet houwen, wat ik hem ook heb beloofd.
Jan. ja, wel ik zou van spyt haest huilen, dat jy me zo allien liet staen.
Juffrouw daer zijn drie hannekens, ofze komen beedelen dat weet ik niet, zy blyven al staan, ik heb al drie maal ga voorby gezeid, en ze willen noch niet voort gaen, ze willen de vrouw spreeken.
Ik wil hetzelf doen, vuile pry.
T is goed, k zal maaken dat dit nimmer u berouwd.
Maar wat is 't tog voor een zoetertje, die hem aldus in liefde doet blaaken?
Ik zie de dwaaling die my toenmaals had verleid, ik dee hem vlugten, 't geen nu van my word beschreid, en 't vaderlyk gemoed heeft my haast doen verschaffen rechtvaarde knaaging van een onrechtvaardig straffen.
Lievyntje, tys tafelbezem, de jonoste kwieryn.
Is 't slechts mit slaan te doen, men heer, wees niet belaan, je zelt wel zien dat ik men kracht niet heb verlooren.
Ik zou myn huiswerk aan een kant doen, en ik hoorde zo erbarmelyk roepen van buiten, dieven, moord, brand, dat ik goed vond de deur te ontsluiten, om te zien wat 'er te doen was.
Swaantje, dochter van kryn en neeltje.
Fiat, monsieur, een mensch moet veel doen om zyn leven.
Ben ik 'et niet?
Myn liefste leonoor, gy zult dan trouwen!
Daar het et noch in lang gien nood van sibil.
Jan. neen melis thyze 't zel niet gaan.
Die toverstreek versta ik mee.
Oou zek, hoe staat de hond en slampt!
Net tot vyfentwintig toe.
Wel vast is 't ien leugen.
Ick haeck om u bywesen, want als ick van u ben catrijntje, 't schijnt ick vrese dat ick dan nimmer weder by u komen sel, soo dat mijn geesje leeft mistroostigh en niet wel. catrijntje.
Ick raed' u spreckt, ofwel ghy kryght een voet in 't gat.
Dat's deugd, dat's 't geen ik u verzoek.
Dan zouw ik jouw raaden te vertrekken, en weer heen te gaan.
Ey staak die reeden, want het staat ten vollen nu beschreeven, albartus.
Mevrouw, je moet 'er je niet om ontstellen, want wat 'er gedaan is, is ten uwen besten geschied, zo zulje eens een eind zien van je lyden, en verdriet.
Het werpen van die steen, zo knap hem toegedreeven, die hem zyn zotte hoop voortaan zal doen begeeven, port my noch vaster aan, om, zonder meer beraad, u, waarde agneet, verknocht te zien in de echtestaat maar vooraf moet ik noch, wanneer ik ben gezeten, u dingen zeggen, die u nodig zyn te weeten, tegen jorden en wobbyn.
Izabel, een utrechtse juffer.
Maar joost, zou deeze zaak wel gaan?
Nu is de vraag myn heer of ik iets heb te vreezen, zo ik haar minnaar, als zy zich by hem onthoudt, gelyk een schaaker mogte aanklaagen by den schout?
'k ben genegen met hert en ziel, dat zeg ik zeker, vrinden, om te helpen dit geslacht, maar hier 's periculum in moria.
Klop niet, daar is lievyntje zelf.
Ik hou my aan de belofte zo aanstonds notariaal beschreeven en op die conditie zyn de juweelen weerom gegeeven.
Is dat niet een overgroote schand?
Wel ik had et wel te deeg kwaelijk genomen, dat zeg ikje zo als ik et mien.
Wel moeder wat doen ick?
Een medevryer als gy zyt.... steiloor.
Daar heb ik je allebei te liever om, en ik zal 't ook erkennen.
Ver daar van daan, dat hem dat strekt tot scha, of schand gy zult hem morgen al weer zien in beter stand.
Mijn soete koningin, iasin.
Ik heb de slang ondooyd, die my nu zoeckt te bijten tot loon van al mijn deughd ik heb te licht gelooft.
Ik zeg niet met al, 't is tegen myn last, ik moet u maar gaade slaan.
Ik ly alle nagten van dit spook te vreesselijken plaag, het springt op mijn bedt, vliegt deur de kamer, na de kelder, van de zolder deur de vensters, en zingt somtijts eens helder en lustig op, maar het behaagt my niet met al.
Mijn heer daar is de vorst, maak dat hy u niet hoor.
Hoe zellen we t maaken?
,,helaas!
Laat ons eens zien wat of hy zeggen zal.
Ja karel, hy zou jou, doot steeken, villen, braan, je hadt geen tyd om eerst je testement te maaken, je zoudt niet leevendig uit deeze kamer raaken.
Ha, ha, ick lach my suf wel dat komt seper schoon een soon, wel wat een praet, hoe sult ghy my dit klaeren?
Wat zyn wy minnaars ook elendig!
Men wil 't voor waarheit my aan preken, dogh de courant zal daar in 't brede haast van spreken.
Wel ja in deeze kamer, hier s een verborgen hoek.
Pagy, lakkey, hontsvot, haalme terstont mijn rapier, 'k zalze doorstooten als een hont.
Waer hebt gy ooyt gelezen, dat een wellevend man zou wenschen, dat een hert door ouders met gewelt hem opgeoffert wert.
Dan komen de gevallen aan zo dra als de andre dit verstaan, laat hem de medeminnaar hooren, om deeze minnaar te verstooren, dan gaat hy vaak als disperaat, vol wanhoop, zuchten over straat, dan stort hy uit by dag en nachten, veel treurgezangen, minneklagten, dan draaft een dienstboode of een min, in ambassaatschap uit en in.
En een kan rotterdammer bier, maer 't slimst wy hebbe geen beecker, maer tot de wijn heb ick elck een bysonder glas de knecht hulp men dragen t'was goet dat die tuys was en de wijnkooper zey, je zoud en reys dencke om de ouwe schulde edelman.
Of mag men u kloekmoedig heeten?
Naart zeggen van ma tante is nicht zeer en cour oux.
Ik ga voorheen dan nu, zo als het is gezeid.
Zy klopt hem weer wat af.
Ja wel juffrouw, ik weet nou langer niet watter al gebeuren zal.
Dat 's liefde.
Und nar das er majesteit mir person alzo hab genobiliteert, habter durg ein eddelman mir zein vrijen taffel vereerd, und nar das ig mein tseid in vrankrrig nar mein contentement hab voltsogen, bin ig dur zweitzerland und der alphen nar italien getzogen, dar ig zu rommen von des heugen consistorium, met viel reliquien bin geregalierd, ig hab ooh aldar ofmal mit den kardinal von hessen geabouschierd.
Ik zeg het om beste wil, myn heer, en vorders weet ik 'er niet af.
Wybrant. og!
Wat drommel let je altyd te vraagen waar ik heenen ga?
Myn knecht blyft op, hy zal op uw gebied ,, u aanstonds helpen maar je moet een fooitje geeven.
Gy ziet hoe hoog een wys bestierder te achten zy ja, zonder my, agneet, gy waard gewis bedroogen.
Want boven krotten, boven al, ik hou het met een warmen stal, in 't schoorsteenhoekje by een meisje, of by een vaatje.
Ik heb beslooten om ze aan u te geeven terwyl ik u in alles zo getrouw bevind.
Ik slaap schier daar ik sta, zat ik 'er toe, ik zou wel met 'er haast knikkebollen.
Daer twijffel ick wat aen.
Soo wildy 't nu doen.
't heeft tongen geregent op de werken der grootste schrijveren, op wat gront als op een ydele waan zoude mijne hoop steunen, indien ik tusschen de druppelen droogh dacht door te gaan.
Daer sullen wy dit lant wel ses jaer moeten derven, dus moet ick vrolijck sijn, noch eens eer ick sal sterven, in spijt van die't benijdt reys ick dan willich ree der oxceiaen ten trots, ter spijt nepthunis mee, hoe wel 't mijn vrienden mijn met reden veel of stemmen, sal ick de breede rugh des woeste zee gaen kemmen wy hebben maer respijt twee dagen, en niet meer, dan moetenw'immers voort 't gelt dat ons van den heer gegeven is op handt, den penninck van ons trouwe, ginck ick soo vlijtich in dit schoon pampiertjen vouwen maer nu moetser weer uyt, want sy moet zijn versmeert, verslemt, verfoeyt, verbrast, en tot een duyt verteert dit gelt sou ons den hals, de keel, de krop of bijten, verdrinck ick het dan niet, soo moet ick het versmijten 't moet op, want 't is verdoemt, het kost oock wat het mach, ick wil, ick sal, ick moet, want siet ick stae mee lach in 't jonge groene woudt, daer sijn nobele baesen, ick, en dees mijn kompaen, gingen om wat te raesen stilswijgent deur, en 't lach dat bleef noch onbetaelt, mijn dunckt de meulen van mijn zinnen lustich maelt, en dwerrelt gins en weer, mijn dolle woeste lusten porren mijn even staech, en laeten mijn niet rusten om 't een of 't ander quaet te doen, soo ben ick graech mijn wil is willigh, soo 't maer eenichsins quam staech, vindt ick maer yet, ick sweert, ick salt aen sticken smijten, wie daer wat tegen zeyt, sal de duyvel beschijten, ick bruy hem op sijn vleys, dat sweer ick by gans doot.
U dienares mijn heer, met permissie, dat we de vrienden haer reden breken.
Wel botmuil, is de maan dan ook geen lichaam, dat men in zyn kring ziet loopen?
Gy zijt alleen, door wien men s konings gunst verkrijgt.
Maar, daar is santilane, och!
Dat gy, twee englen, zo vol gracy, gewis uit adelyke stam, moet woonen hier tot amsterdam, zo ver van t hof als van t welleeven, wie kan u hier na waarde geeven visieten?
Ik heb myn geltje door gebragt, met meysjes van plyzier, maar nu zo word ik uytgelagt, dat komt al van de swier.
Wat andere laffe nachtwerkers, en almanaxpoeeten betreft, die hun' onbekende naamen door 't verongelyken van eerlyke lieden zoeken befaamd te maaken, en 't verstand niet hebben om binnen de paalen van lacchen te blyven zo ik ooit het ongeluk had van in zulke handen te vallen, zou ik hen nooit de eer doen van hun' onbeschofte harssenbraakzels in te zien, veel min, dat ik my zo diep verjanhagelen zou willen om hen in hun' lompe taal te antwoorden.
K zag u ook nimmermeer myn heer, maar ik had egter voor genoomen als vriend in huys, u by te koomen, k moest aan u zelf een boodschap doen.
De doctor belooft immers, dat ik door 't huuwelyk zal werden herstelt.
Die raakte door de tyd, wilt hooren, aan t quynen, kreeg een ziekte, en sturf.
Moet leeven.
Propdarm. baerenhuter.
Gedruckt by gabriel a roy, boek drucker, in de koestraet, over't latijnsche school, 1656.
Mijn heer, men moet vertrekken.
Gy ontrooft my t lieve leeven, geef weer of wilt my t uwe geeven.
Dat's waar maar 'k kan op mijn gemoed het ongelijk niet meer verdraagen dat ze u doed.
Die koop is aanstonds klaar daar 's een gedrukt akkoord dat zal ik in gaan vullen.