floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hoe, ick was inde kelder, daer staet noch eendeel wijn in vlessen, spaens, frans, rijns, ick hebse al geproeft, waerdt.
Ja 't is al zo wat, myn heer, en de mans blyven vast op de jagt ja wel, ik word al bang tegen dat zy weerkomen.
Ja kijnt, en ick kan noch wel meer sulcke kloecke helden, die ick niet noemen wil om de eer.
Mijn vreught is 't dat ick u in alles sie vernoeght maer dit voorby gegaen ick bid', dat gy u voeght tot rusten, oock, om u leen, vermoeyt door 't reysen, te verlusten.
Hoe laet is 't nou?
Annetje doet de kamer open.
Het zal van u afhangen noch verder in haar gunst te dringen, ik blyf borg.
Gecondemneert, dat woort is bits, en maer gemaekt voor die den doot verdient, de rest my weinig raekt.
Holla joris fransse jy moest van my nog van jouw dogter zo kwalyk niet spreeken, want jy zyt zelf de oorzaek, dat ik my over uw gewaende staetzugt heb zoeken te wreeken.
Matamoris, weg gaande.
Grypaard, op zyn knien vallende.
Maar de natuur die toond licht in hem, met de jaaren, haar krachten die ingeschaapentheid kan niemand verwinnen, na myn besluit want die breekt, als de vlam, dikmaals op 't onvoorzienst uit.
Spreek vry luid op, zo 't u belieft.
Dat is een kelk die aan de heer van dit huis hoord, die hy bewaard als een schat als die vol wyn is, en men daar uit drinkt, zo de vrouw trouw is gebleeven, zo stort men geen droppel maar, is zy ontrouw, zo loopt de wyn daar beneven.
Snuyt uyt uw' rotten neus, van hier gy doet mijn mage walgen, slavoen... daer hangender daer buyten aen de galge veel jeugdiger dan gy... vertreckt terstont van hier, daer is het lief onthael dat my dat soete dier schier alle dagen doet, en waer het niet om vayer, 'k geloof men had' my lang vercocht aen jan den draeyer om blocks te maecken voor joos potters bolle baen, wel waerom moetse my soo schimperig ontfaen?
Ick meen dat hy u wacht daar voor segis.
Hoe wel t my smart, myn heer, t is niet te wederleggen, op dordregt is t gedaan, en die van arnhem zal geen voortgang hebben.
Och die vyf duizend guldens leggen my zo zwaar op het hart!
Fris, auf, jong megdelyn, dus frolich auf der stroot zu zingen!
Al het geen men begeerd.
Neen best by tijts gesproken, eer dat hy nader komt.
'k zal al myn' vindingen u graag kommuniceeren, al woudt gy zelf met my in poortaard laboreeren, of vette beemster klei gemengd met geest van zout, waar me men keijen kan veranderen in goud.
Hoe brengen de kinderen de ouwers oock in 't lijden.
Geen swyn heeft oyt soo veele wyn gedroncken ick volg den keyser nae.... jaquelyn.
Zoo dat er niet in de hel is  of et komt de duivel noch te pas.
Maar pozito, ik wierd door ernst wat afgeklopt, zou jy het voelen?
Wy zullen u bevel, vertoonen aan den raad.
Maer man onze bregje is van die schelm beslaepen, hoor eens ik zei t je verhaelen hoe slegt dat ik het geschaepen vond, na dat hy door een logen veinsden ziek te zyn, gebood my deze gemaekte dokter, wat warme wyn klaer te maeken, om de zieke het hart te versterken, en hy zend er ons kynd mee na boven, terwyl hy my ophiel met veel wisje wasjens, om my van myn zinnen te berooven, en my wysmaekte dat het een ziekte, was, ik liep eindelyk nae boven, en vond de zieke by onze dogter op het bed, gezont, en wel te pas.
Crelis. hy haalt een pakje met ducatons uit zyn zak, en geeft het over aan carel.
Toen was men in duizend vreezen, want daer stond het sekreet in, dat ikze mogt koomen te leezen.
Zag jy my wel?
K heb hem myn naam, en staat gezegt, op zyn begeeren, en dat ik ben.... ferdinand.
Als vader anders geen zwaarigheid heeft.... jeronimus.
Myn zoete juffrouw, met al die kostelyke kleeren.
Ja zulk een vrouw is ook aan ieder niet gegeeven.
Arlekyn, alleen, hebt gy uw dienaar, heer, niet verder iets te melden?
Dat kan geen stand houden, gaat dit zo voort, het land moet in de grond, by myn tyd ging 't heel anders, men verbruste zo veel niet met de mond, met een schoteltje raapen, en een schaapenbout, of op de warme keetel, dorst men de grootste onthaalen, en dat was doen wel, dat kostmen gemakkelyk betaalen, men hoorde toen van zulk gasten, en brassen onder de burgeren niet, zulk dobbelen is 'er nooit by onze tyden geschiet, toen ging et het land wel, en de luyden, zelfs die met niet, of weinig hadden begonnen, wierden schat ryk, zo hebben de oude hollanders haar geld over gewonnen.
Zo ik uw liefde met myn bloed zou moeten koopen, indien ik was in staat, k zou t gaarne doen mevrouw, maar nu van deze min, staat u slegs naberouw te wagten, want vergeefs hebt gy uw oog geslagen op een, die nooyt de naam kan van uw minnaar dragen maar neem myn broeder, die heeft vry war meer vooruit van s vaders goed als ik, hy zoekt u tot zyn bruid te krygen, ik ben jong, en hy heeft reets zyn jaren, t zal u veel nutter zyn met hem, als my te paaren.
Ik heb geen kwaad bedreeven, men heer, ook ben ik dief, noch schelm.
Wy zyn gereed, kom voort kornelis.
Smolsky, kluchtige boer.
P. grie.
Hem ontbieden, oom?
Nu, mijn heer, wil daar niet meer om denken, en zonder voorbeding hem zijn vergifnis schenken.
En raaken zy eens zaam te kooi zo zalt 'er honden, ja mafooi, maar 'k dien myn reden wel te staaken, en 't gerard aanstonds kenbaar maaken.
De duivel haal zulk enden, pluimstrijker.
Het tooneel verbeeldt een straat.
En benje een vryer?
Koenraad, rykaard.
Heer roemer, als je 't nu belieft te permitteeren, zoo loop ik met 'er haast den hoek eens effen om.
Gustaaf, drek.
Hy luistert krispyn yets in.
Ik kniel met eerbied aan uw vorstelyke voeten, k leg alle teekenen van grootheid, magtig heer, met alle dank baarheid, eerbiedig voor u neer dees goude ringkraag, door uw goedheid my geschonken past my niet langer om als veldheer mee te pronken dees ridderorder, staf, en degen, eer gevreest, zyn slegts speeltuigen van het los geval geweest.
Nou zel ik nae men aigen zinnen omspringen in ons huis daerom, zoo 'k iemand hier behaag, hy kom vry an mijn julfus zel niet smalen.
Wel ja, voor zeeker waar, dog wie zyn moer is, zal ik deze tyd wel zwygen, gy zout voorzeeker heer, een apoplexie krygen, te meer om dat zy is, ervaaren in die konst, maar wil jy komen in de groote turks gonst, was ik als jy, zou ik myn afgeleefde tyen aan hem vereeren, om u zoon dus te bevryen.
Wie myn patroon?
Wie moeit jou?
Och, ze vond de trouwbelofte!
Al met der tyd, maar hoe ging 't voort, was dat zo wel, en spraakt ge niet een woord?
Kom, laat lisandra mee u prammetjes eens kyken, die gaarne wenste met een hennegat te pryken als bruid gy hebt dit schaap mooi by de neus gevat, kom op den bytel o jou looze rondom plat te marry.
En dat kind zoo als het daar staat, heeft alree over de dartig duizend gulden capitaal, zoo aan vaste goederen als aan rentebrieven op het land.
Is 't waarheyd, droom, of spook, of boert hy my in schyn?
Zo heb ik dan een nachtwerker getrout, wie zach oyt zijn leven zulke guyte streeken!
Ik zieje niet je jaagtme ien schrik op 't lijf ik durf niet vorder treden.
Dat 's ommers al lang 'edaen.
Het is vergeefs.
Hoe 't nu verder is afgeloopen is my onbekend ligt zal hy ze ook in 't jaagers zakje gestooken hebben.
Hoe duur zyt gy verpligt aan uw hooge ovrighe den!
'k verwacht op deeze bank myn zoete koningin, zelfs tegen uwen dank.
Met sulck een valschen brief so kan wel yder een gaen eyschen wat hy wil.
Facetis grande.
Daar is t, zo ik t ontfing.
Woudheer.
Gaa, voor deez' tyd, alleen.
Konstancia, wouter, zaartje, klazyn.
Wel kwieryn, wie het zen leeven van zulke parten gehoord?
Zo hy de vrouwlui kend, gelyk gy my wilt doen gelooven, door uw praaten, zo zal ik hem de vrouwlui doen kennen, doch alleen maar om te haaten.
Vader, je kunt hem wel bedanken, en een vriendlyk woord toespreeken.
Kom, niet te kyven hoor mijn iens spreken.
Want datje hier van daan waart  zoo zouje me zoo lastig niet weezen.
Was dit voor deerste keer, ik zou t probeeren, maar, k ben meer als eens bedroogen.
Jzabelle.
En ik vergaf het haar, na zoo veel vuldig smeeken, al had ik steen geweest, myn hart had moeten breeken.
Och meester theunis siet eens op, het is den vorst voor wie wy sijn gebogen, die gister met ons at.
Dat sy my dan aen t lijf tast?
Kom, geef mijn klaas janzen ook iens, ziet watte heldere kijkertjes het hy, ze staen zo helder als een glas!
Ben je niet kwieryn van amesfoord?
Heel wel houw maar een edelmans postuur, teeuwis.
'k weet zulks de zotheid van verscheide menschen is, en, zonder dat ge u steurt aan myn gelykenis, ik ken een plompe boer, die eene sloot liet graaven om een kleen hoekje lands, dat hem zyn ouders gaaven, of lieten na hun dood, zyn naam was lange hein straks wou hy zyn genoemt de heer van langestein.
Crelis, fobert, carel.
Ik zeg ja, vader.
Kom hier dan metje blanket.
Noch, zy was by t vroedwyf, jannetje cabas niet thuis geweest ruim zeven weeken, tot dat de kraamtyd was verstreeken, terwyl het kind was lang voor heen, gelegt voor t huis van mooije leen, die zy tot vaar koos onder t baaren, dees schriften zullen het verklaaren.
Wat segde van jan lap?
'k segh, hy u wel ghelyckt.
De jonge vrouwtjes schier geduerig hen beklagen, dat hen de mans in 't bed, niet als sy wenschen, dragen, en wat sal dan een man van sulck een ouderdom?
Stel je weer de pypen?
Daar is een middelpad, recht tusschen bei gelegen, waar toe een wys man zich, door reden, laat beweegen die dat kan houden strekt geen and'rens tydverdryf, al wierd hy 't felst gehoont door zyn ontuchtig wyf en, welk een vonnis of de waereld ook moog stryken, men kau het hoornegild vry zachter doen gelyken dewyl, als is gezegt, 't min hoon is voor een man, die zich het wysselykst daar in gedraagen kan. arnoldus.
Nou, myn kind, nou, vaar, je moet dat niet achten, 't was in zyn toornigheid.
Spreeck op, wat is 'er gaens?
Vaar maar voort.
Sinjeur, hy heeft, ik zweer, het is niet geloogen, hy heeft kneevels, die zo lang zyn, en zo zwart, als een git, 't is een soldaat in zyn hart.
Was zulks waar, myn lief, 'k acht gy verliet my niet.
Mits casimier door haast en zijne wreeden aart, dees brieven niet en zagh, useb.
Neen liefste, k zeg het by gelykenis van prysen, en om jou kloeken aart, nog meer eer te bewysen frank.
Karel, knielende.
Maar ik beloof het jou, dat ik jou al dat plaagen, en al' die vreugd haast in je papkom brokken zel.
Jy kan me noch wel van doen krijgen want ik weet er veul voort tehelpen.
Jy schreeuwd of 't huis verbrand wel!
Om dat ik my tot uw dienst zo gereed heb laten vinden, en te meer, dat ik ute recht geholpen heb, vrienden.
Zou jy zo een jong meisje, by 'er leevendige lyf, begraaven met een oud man, die heel stokstyf, al de corruptien die in de stad zyn, in zyn wambes moet draagen?
Hou daer 's een handt vol goudt, maer datje op mijn sy bent.
Den haag, daar moet ik wezen.
Gewis is onze kozyn frans sieuwertz weer gekomen.
Ik sal van daag haar voor gaan houwen, of se om dat ampt my niet wil trouwen maar eerst soo moet ik in de kerk met dese boender doen mijn werk, griet.
Ik mis myn zinnen, en ik verlies myn verstand.
Loop al je best heen, jorden.
Joost, knegt van karel.
Doe was in grooter qualiteyt.
Neen, jy bent hier noch op de waereldt by je vrinden, en arlequyn is nu in deze kist te vinden.
Gy moet weeten, dat ik noch nu, noch nooit, uw goeddoen zal vergeeten.
Kom waerde vader, zie uw dochter, voor uwe oogen!
Wat zal ik nu met u beginnen, hofpoppen, ja twee hofzottinnen?
'k wed de boomen souwe pracchen, om een strael van onse vreught, 't lage ruygt sou woelend' lachen, sijnd' in 't binnenste verheught o schoone vrou, ick wed ick sou, mijn brant verruylen voor u kou.
De ratelwacht op 't slach komende, krijgt met haer woorden, ende vertrecken, seggende niemant vernomen te hebben maer een van de buerwijven, genaemt gees dollemoers, raet trijn ratels over de pijpestelders te klagen, die sy niet en kan. theodoor, een verlieft vryer, na sijn vryster gaende, hoort gerucht, verbaest zijnde, loopt schielick na sijn liefs huys, die hy aen de deur vindt.
Hebt gy wel ooit gezien hoe dat by avond 't licht meer als een myl ver zich vertoont voor ons gezicht?
Karel, hem dreigende te slaan.
Niet sonder reden begint het de aelmoseniers oock te verdrieten den eenen en wil, en de anderen en kan langer niet meer verschieten in gasthuysen, stadshuysen, weeshuysen, over al ist hammetjen op, en de meeste inwoonders zijn overgoten met d'eyge sop, en die moet men noch met sulcke sware inquartieringe sien quellen, daer men in al de frontierplaetsen wel serviesgelt weet op te stellen 't is niet vremt, dat mennich vluchteling 't weeromkomen noch wat vergeet heeft ymant noch een stuyvertje, 't wort meest tot een gard voor sijn eyge neers besteet, waer je gaet, waerje staet, overal ist och laci!
Je moet maar alles vaardig maken dat wy haast aan de knap geraken, niet later als ten hallef drie.
Je hoeft om my, je niet van malkander te begeeven.
Dat is ook waar maar de vrouwen maaken 'er noch veel meer, principaal die zo wat naar de mode leeven.
Om zyne uitsporigheid te dekken, zo zegd hy nu dat hy zulks weet.
Ick wens van harten dat, jey by den koningh raackt.
Wel hoe, mijn waarde vorst, 't schijnt gy niet meer en weet dat ghy een koningh bent, dat ghy u zoo vergeet, in dees verachte plaats, wat zou dit end'lijck wezen?
Die marry de juffrouw verhaald heeft.
Dat sel ick doen mijn heer.
Hoe, zulk een losbol zo ten eersten hoop te geeven van trouwbeloften?
't is de dochter van jan dirkze.
Dat is zo veul te beter.
Dat sijn al praetjes om den thuyn, gy moest op haer saecken selver komen, in allegeval ten raeckt jou immers niet, die vroom is, en treckt het sich niet aen.
Zoo ben ik endelijk op 't groote jachtgeluit, dat weerklonk in 't gebergt, vermoeyt tot hier gekoomen.
Mijn moeder wil 't zo, hoe kan ik haar wederstreven?
Ja heer dat bonte huys met die gout leere kamer men hiet jou de rijcke vrijer.
Ach broeder, eelhart, wat zal ons nog overkomen?
Quelt gy u dan dat uw zaal niet is genoeg vol pronk en praal, en zoud gy daar, om u te stillen, een kermiskas in hebben willen?
Iaa wel soo moetjet my op onze spraack dan zeggen, ladis.
Men kan hem zeggen, dat het was vergeven.
Jan. myn heer, t zal niet geschien, hy steekt weder zyn hand in de broeksband, en maakt raare figuuren.
Koen, zijn kneght.
Verlies ik nu, ik word in 't kort een man van macht.
Is dit u kloekheit aardigh?
Dat nou sen moertge saleger jens moght opkijken.
T zal zoo zyn, gy blyft myn vriend, heer konstantyn.
'k verlang om eens te brallen door nieuwe vindingen ah, dat men al ontsloot de samenkomst van ons.
Ik bin je wijf en heb uit boert jouw mit deuz' malle schijn ontroert.
Dat 's nu de beste saus daarme nu de luy op te gast kan nooden.
Wel wat een praat ze mag veur op haar winkel passen, wat hoeft ze me na te kyken, als ik achter uit ga?
Geensins, k heb flus my zo gedraagen, dat hy met recht niet kan van myne straf heid klagen.
Verderver van mijn staat!
Is er iet by my tot u gerieff dat openbaert my, en ik sal er my na voegen.
Wat is 't een moeilijk uur, zo streng en onbeleeft, te moeten van den disch, wanneer men honger heeft.
Och ik arme sloof, dat ik mijn zo schandelijk heb laten belezen, ik ben verleid, och ik ben verleid, deur belofte, en deur zijn schoone praat, ze zelle te nacht zamen slapen op een kamer boven de bakker ten einde van de uiterze straat.
Dit heb ik gelukkig uitgevoert maar 'k bid u, liefje, vertel al de omstandigheid eens, op dat ik'er de zaaken na stel.
Niets lichter, en misschien noch na den eeten.
Prezident wel komt binnen zyn de kleeren vaardig?
Brecht binnen. daer's marten, met zyn zoete zwaen.
En mijn gedachten druk ik net uit.
't is wel geseyt, och, och, och, hoe sel ick het langer aenstellen!
Neen ik zal 't niet uit doen lekken, wees daar verzekerd van 'k beloof 't je by myn eer.
O izabelle, izabelle!
Willem leest voort.
Kristine. maar, meinsje, is t wel waar?
Kom aan, om de eer van ons geslacht te bewaaren, zal ik 'er liever noch wat van het myne by leggen, met de anderen is neef tegen veertig geaccordeert, 't schort maar alleen aan myn heer jeronimus, en zo jy jou begeert in de redelykheid te laaten vinden, zal ik zien hoe wy het stellen.
Knypaart, hoestende.
Lieven, laat myn weer gaan, och!
Of fredrik hendrik neemt hy in den nood te baat.
Ach t is myn broeder!
Joris in een hoek loopende.
Daer is hy... iii.
Ik gis jou lubbert is 'er veur.
Och maey.
Stom en doof en droncke is even veel, al loste men 't canon hy soude hem niet porren hoor sijn versluysde strot, en droncke neuse snorren, t' is of den rommelpot in sijn gedarmte sat maer 'k moet eens in sijn oor wat gieten van het nat, dat by soo gulsig heeft in sijnen buyck gegoten, hy roert min als een steen t' is alles toe gesloten, of liever op gevult... ick gaen nu met gemack eens drincken, kosen sa, kosen dat gaet u krack, ick breng t' u kosen... soo dat is een brave teuge, noch eens uyt t'selve sop om t' herte te verheugen... dat smaeckt als koeckjes... frans gy syt een braeve weert, avous... een glas is meer, dan eenen bier pot weert.
Doet geen wederstant of wel.... ioren stil kan hy pastoor en vayer t' samen wesen.
'k zou jonker hans wel gunnen, dat hem de huid wat voor zyn zwetsen wierd geschuurd.
Ga heen, verzoek dan dat uw volkjen, directeurs mag van die bubbles weezen, maar gy zult my nooit tot die compagnies beleezen, uw windnegotie, daar reeds meenig een om vloekt, en naar vianen by het heldre dagligt zoekt, wyl zyn verlies hem t hoofd en harssens steld op schroeven, zal nimmer myn gemoed door schaa, op schaa bedroeven.
Maar k moest uw broeders naam eerst weeten?
Ick heb al meer van sijn snoepreysjes gehoort, hy zal op't lest noch wel voor stadts bul uyt gaen maer daer schietmen yets in, ommer die parten wel te verleeren jor.
Myn dochter is die eer niet waard, dat zy zou zyn met u gepaard.
Wie zit in t rechthuis?
Ik wou dat jy hem aantroft, want ik heb wel gedachten dat eduard heen is gegaan, om hem onderweegen op te wachten, loop al je best als een man, maakt dat jy hem de loef af steekt.
Zyt gy 't myn eelhart?
Wat weet ik het het kan altemet opkommen als kakken, eer je 'er om denkt.
Maak, bid ik u, dat ik in 't kort u weer mag zien.
Ghy hoeft niet, 't is een saeck, daer my niet aen en lecht, ik ken hem voor u soon, en sal hem oock wel leeren.
Voorzichtigheydt is hier zelfs onvoorzichtig, k sterf dat ick gedoogen moet zoo laffen wulpzen koning, die my te eerloos schent, door t schenden van mijn wooning.
Maar moeder, daer heb ik jou toe versogt, en alst gedaen word ist dan niet eveliens wie dat et doed?
O hansken nu sal u den duytsen duyvel haelen, soo gy niet weer en keert heeft hy u niet op trouw gegeven?
Wiltge wel dat ik u schaak.
Och men heer baardman, men heer baardman, met dit steeklok luien daar mee doet men elk ien weer de mond open.
Soo is t dat wy de zake en t versoek voorsz overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende goectroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vystien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Maar zagt eens, hou je noch wat stil, ze zyn zo klyn.
Zy zal 't my loonen, zoo 'k die min hem weet te bannen uit den zin.
Niesje, hem met teuntje, slaande.
Dan zouw men zeggen 't was gebrek van zinnen dat men zoo de gek mient mit zen aige man te scheeren zoo moet men die zottinnen leeren.
'k zie hendrik, dien poeet in roomsche en duytsche dichten, voor maro noch voor hooft in geenen deele zwigten en, schoon haer held're glans het zonnelicht verdooft, vergeet het hof dit paer, in studie afgeslooft.
Hoe, vraagje wat is dat? acht gy zo grooten som niet meer?
Dit is de rechte slach, nu langer niet te dralen, de kost die is al gaer, ick voeghme voort by heur, terwijl dat sy noch staet alleenich voor de deur.
Dan moest je maar aanstonds beginnen te slaan, want ik meen zo opstaande voet, voor altoos, van u te gaan.
Het schynt een landziekte, ons uit vrankryk aangewaaijd, daar nu dit soort van volk geen kleintje staat bekaaijd.
Dat weet ik niet maar zou ik wel aan t dutten raaken?
De gansche werelt zegt, datje zottinnen zyt, en, datje van de vyf al zyt twee zinnen quyt.
Ik zeg gy zyt een zot der zotten, ik had het nimmermeer geloofd.
Flodder, meyd van lonkoog.
Joris, is nu alles vaardig?
Voorbericht schoon ik wel weet, dat het gemeen weinig reden heeft om op den inhoud der dagelyxe voorredenen veel acht te geeven, als, die gemeenlyk meer met opgeschikte charlataneryen, dan met ernstige waarheden gevuld zyn hoop ik echter, dat men my gelooven zal, wanneer ik betuig, dat ik dit stukje tegen myn vermaak en voorneemen, met bedwongen wille uitgeef.
En ze zeggen dat et hier in 't kattegat zou schuilen, ontrent de ses stiene kruiken, en wie woond toch hier die men daer mee bedenken zou.
Dichte by de nieuwe markt.
Gy moogt ook zomtyts wel een schreeuw geeven, of gy inwendige trekkingen, of binnen stuipen had en word gy aangesprooken, antwoord weinig, of liever niet, maar laat antony het woord voeren.
Gy zeid straks, dat gy wel zoud mogen lyen, dat ik my, buiten u, met and'ren ging verblyen.
Bliksemstein.
Willem leest noch al voort.
Wat zegje, joris!
Wat docter gebruikje diwertje?
Dat is wonderlyk wel bedocht, teuntje.
Wat aangaat de man met de groene linten.
Voor elk pond sterelings een honderd ponden winst.
En de moeder is zulken eerlijken vrouw, ja wel zie daer ik loof dats'er zinne schier mist maer wie isser de vaer van?
Ik zeg dan amersfoort, een stad dicht aan de zee, ma tante...
Mijn trouwe snaphaen dat hadje dan wonder wel bedocht, kom laet het daer maer staen, tot strack alsje de tafel gaet decke, snaphaen.
Dat gaeter nu na toe, doch met een stille trom, hoe sal catrijn nu sien, dat ick so vroegh hier kom?
De deur ontslooten, en teeuwis by myn dogter, wat is dit te zeggen!
Het is don jan. phil.
,, wat dunkje van die nar?
De plaats is leeg, zy is 'er uitgeloopen en zonder leidsman, om te wand'len na mevrouw, op dat 'er die by tijds zich mee vercieren zouw. amphitruo.
Gy hebt ongelyk maar de kelk, meen ik, die zal u dat wel ontleggen.
Myn heer, het heydens rot is even opgebroken, en staat gereed, om met uw liefste, zo terstond, te gaan vertrekken zy heeft met haar eigen mond, my aanbelast, dat ik u doch bekend zou maken, dat gy beletten woud, dat zy haar niet en schaken doch zoje 't geld niet haast en zend, geraakj'er quyt, twe uuren geeftze u maar.
Ick volgh, mijn heer, u wil. vierde deel.
Myn hert dat breekt.
Of zo jy iets voor 't kontrakt eischt laat'et ons verblyven, aan d'uitspraak van goede mannen.
Maar t kleed is my wat klein.
Uw nicht, ach wie heeft ooit ontaarder daad gehoort!
Wel jufvrouw!
't is niet gelogen.
Hoor sluip het dakvenster uit, en laat je by een touw neer, op straat.
Ioren blyft getrouwig.
Dat gaetje voor.
Ik had het my op verre na zo goed niet ingebeeld voor een begin gaat het hiel wel, en elk heeft zyn rol zeer vast, en wonder wel gespeeld maar nu zel t er eerst op aankoomen, het verstand te scherpen, en elk zyn vyf zinnen daar aan te kost te leggen, om door gelyk gebaar, ook de gunst van dien heer te winnen.
Dibberig, margriet, philippyn ter zyden.
Je houdt veel van 't reizen?
Zal ik, gelyk racine, in 't schouwspel zo volleerd, u abbordeeren, als een die een stadt sommeerd?
Dan is t geen tyd te staan.
Zou ik geen gevoel hebben?
Mon coeur, daar schietme een liedjen in dat kunstig slaat op deezen zin.
Al die verliefdheen, daar men my mee wou betov'ren, belette my toen om de waereld te verov'ren.
Jochem, machteld, procureur, angniet, klaartje, katryntje.
Doe die daar af, en maak de deur van uw kant open.
De toovenaars zijn mijn vyanden, meer als z'uw',, zijn, zo my een leeuw ontziet, zou malambruin niet schuw,, zijn?
In zulk een geval ben ik in 't begin my zelven niet, ik docht zo zeer niet op my als wel op jufvrouw petronella, die gy daar ziet want als men vrouwen by zich heeft.... petronella.
T is goet, ick salse gaen haelen, en stracks boven stueren.
Ik zalje zo dadelyk de rug laaten smeeren.
Maer wat wil theodoor, dat hy my dus bespiet?
Marry, anna maria, karel.
Nu zie ik dat gy my met al uw hart bemind dies is myn hart tot u, als 't uw tot myn gezind.
Zou ik veur jou gaan zitte spinne, en laeten men eigen werk staen?
Wat deuse sot hou op, dat s waer, after mijn oor deer bin ik niet besnot.
Daar is noch recht in t land.