floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Alci. 't is wel, 'k sal dan mijn selven rechten maer 'k bid u heer met alle heusheit, en beklaegh, u niet soo ick my niet naer uwen wil en draegh gy wilt niet vechten heer noch ook mijn suster trouwen, ick most dan met verlof u strax de keel of douwen, en dat en was geen daet die voor een edelman past, soo moet ick u dan slaen gelijck my is belast, en gy zijt al te wijs om dit niet goet te vinden, sta vast dan sganarel.
Voor u wou 't noch niet vloten.
Myn naam is jasper, ik kwam van altena om met jacomoos dochter te trouwen.
Want, wyl 't jongspel hier weezen zal, zou myn heer en ik, voor ons plaizier, ons graag verkleeden, en mee joelen, op de boere manier.
't is schier zo veul als ik houwen mach!
Laat ons nu, om heel klaar te raken, de huwelixvoorwaarde maken.
Dat moet men hooren, maar ik loof niet naar ik uit hun weezen speur, dat hunne aankomst veel goeds beduidt.
Was ik het weer quyt!
Lodewyk, jan. jan. ha!
Agatha, jantje.
Blijft leggen, sonder hand of voeten te bewegen en hoort na t geen ik seg, en letter op te deegen en sweert hier by het dolste en quaerste wijf van de stat, en by de droes, daer eens een vrouwen hoost op sat dat jy na desen tijt u sult ootmoedig toonen, en voegen na mijn wil, so sal ik je verschoonen.
Zy schynt met my te gekken, jasje.
Ik heb haar wys genoemd en daar by god'lijck schoon, en zegh het noch op heden 'k geloof, men ons bedrieghd, en daar gy deeze reden mee hebt gevoerdt, niet is geweest octavia.
Nu ben ik agter de zaak, ik zal myn vrind bamboes kennis daar van geven geen beter tyd, om haar te betrappen, deed zig ooyt op van myn leeven.
Tebrando, verbanne hartogh ladislaus oom.
De schoen moet vooren staen, t'is thien werf meer dan reden, maer eer wy heenen gaen, ick cruyp noch eens beneden.
Maar ze durven niet naed'ren om dat ze de schout mit zen rakkers zien.
Als men door en door verlieft is, om naar reden en waarheid te spreeken, valt zo een kleinigheid niet aanstootelyk want, wie leefd 'er zonder gebreeken?
Men ziet de groote brant van s konings min verminderen.
Hier komen een deel jonge maets uyt, al singende,en scheele helly speelt op sijn fyool.
Wy komen van de reys eerst t'huys, en straks aan 't slaan?
Tys onverstand, of de bruiloft van anne met 'er baard.
Zo ken je me niet, fijn man en je weet niet, wie dat ik ben?
Kom heer wilje ons nouw gelt langen of niet?
Silvester, knecht van leander.
Jou verstand dat leid in 't zout, hy wil hem steeken met een hout.
Wat heeft men een gebril met die half blanks juffertjes van meisjes, men diende niets anders te bedryven, als een dommelyken dag, op die sleeplendens te knorren en te kyven.
Maar holla, t word vast tyd, myn zwyn dat dient geslagen, een klopje in den nek, op dat gien buren vragen, waarom ik in de nagt ben de verkens verdriet?
De waarheid kom ik tot myn rampspoet nu bevinden want maar een wyltyds na haar eeden, viel haar zin, op een fransch edelman, die haar ontstak tot min doch doen ik dit vernam, zocht ik voort te beletten dat zy haar' zinnen niet mocht verder op hem zetten, en door haar eeden was ik niet voor hem beducht maar nu niet lang geleen, neemd zy met hem de vlucht, en ik heb tyding, dat zy al veel dagen, binnen parys geweest zyn, dit doet my deez' reiz' beginnen, om te beletten, al hoewel 't myn vader rouwd, dat izabelle niet met deeze franschman trouwd.
Prezident dat hy met vrouw, en meid, en kinders binnen kom.
Men drinckt noch eens in't ronde.
Moeder, dat werkje heeft myn man, met zyn dronken gat gedaan.
Vergun my de eer om met ons beiden.... kom laat ik u naar huis geleiden.
Werken zullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden zullen wezen hetzelve octroy in t geheel, en sonder eenige omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van de voorsz.
Gy zyt een edelman kaal zyn is niet bezonders voor edellui dat s oud.
Dominus non callet linguam romanum.
Hoor, vrouw, ik heb altyd getwyffelt of ze wel myn eige dochter was, en nouw geloof ik, dat ze by de min is verandert, of van de heidens gestoolen, want ik mag ze toch niet lyden.
En om dat jy 't dan zoo zelt klaren, zoo zouwje 't nouw niet openbaren?
Hoe ist geval in alles my nu teegen, smol.
Gerontes.
Zie daar een boer van zo veel kennis, als 'er een heerschop is in 't heele land.
Hier lachtmen daar mee.
Een zeeck're iuffer door nieusgierigheyd belust, als van u wijsheyd en welsprekendheyd bewust, verzoeckt met u, mijn heer, hier in den hof te spreeken, om haar gedoofde geest aan d'uwe weer t'ontsteeken, mits zy van u verstand vermaack en lering hoopt.
Daarom zul je loon naer werk erlangen, en naer 't spinhuis gaan.
Woor, door den grijsen olden man in steyt?
Elk is even verwonderd.
Dats uyt, begint een aer, op dat hy boeten schut, wat kluchtichs uyt de geest, maer maeckt'et niet onnut.
Non, ma couzine, non, daar wordt men om gepreezen geen cavallier zal zich zo veel verneedren, om dit land te noemen, neen, ik was veel liever stom, ja, ma couzine, ik zou niet willen nomineeren de steden, schoon ze my daar wilde voor vereeren al t zilver, goud en geld, dat in die steden is.
Nu huyl niet, 't heeft geen noodt, 'k zal met mijn mes het slot opsteken.
Wel, hier dan mee gebleeven?
Aenstaende bruyt, van myn, gy sot sy mint u meer dan haere beste craege.
'k neem somtijds voor te vlien uit elks geselschap, en heel op mijn zelf te leeven.
Hou de beck toe fries.
,, merkt hy, dat jy 't niet kond spreeken, ,, hy zalje de hals, en beenen breeken.
En twijfelt daer niet aen, gy sult mijn bruygom wesen misschien noch desen dagh d. ian ick ben gelijck verresen, dat ick u handen kus, t'hert kittelt my van vreught mijn weerde ziel, voogdes, soo maeckt gy my verheugt.
Zo groos, das ich bald stierb... izabel.
Heer die vrouw, naar ik geloof, is 't door mistroostigheid geslaagen in de zinnen.
Breekal.
De vriend niet wederom, en slechts een brief in stee, dat dunkt my wonder vreemd.
Het leste dat ick 't doen liet, is.
Dat is wat anders dan zullen we ons gemak wel vinden.
Daar durf ik altoos niet van droomen, en ik wou je wel gaeren helpen ook.
De dienaars van 't gerecht verwachten u, myn heer.
Ja gy, wat wiltg'er onderzetten ik wedde datje 't hart niet hebt gy lacht'er mee.
Hier ben ik juffrouw, maar waar is dat heerschop dat hier daar even was?
Hebt gy my in 't voorjaar, in 't eerst van de veldtocht, niet begeeven in vlaanderen?
Joost, tryn.
Hoe, zultge zo uw heer vermoorden met uw slagen?
Myn ongeluk heeft my deez druk beschooren, dat ik een dochter, en rampzaalig ben gebooren.
Doe dat niet, katryn.
Ondertusschen ben jy, gelyk al die pronke pinkjes, een morskefoe inje hart, en hebt nau een heele tad aanje gat. alsmenze by de straat ziet gaan, zou de waereld wel meenen, dat 'et puikjes waaren, ondertusschen zynze van ondren beklontert, en de slenters hangen by de beenen.
Dat doet de lucht, neem dezelve stof, en houwtze op verscheide plaat ze, t zal anders gelyken, dat s niemendal, daar kan men geen oordeel na stryken.
Te amsterdam, by d'erfg van jacob lescailje, op de middeldam, naast de vischmarkt.
Ze zeggen, dat hy het heele collegie ontstichte, zy hebben my zelve aangepord dat ik hier na toe zou gaan.
Hy versocht mijn dat ik hem helpen zouw, en meent 't is al gewonnen, hoe dat hy by 'er komen zou, en ik zou de baan klaar maaken.
Joris fransz., een gewezene schipper.
Hoe komt dit volk toch hier?
Schoon dat gy niet en spreekt, weet dat u oogen spreken ick sien't wel aen u neus, want daer's een seecker teken, dat al te seker is, want sonder sekerheyt cander niet seker sijn.
Neen sterref by gebrek van broot, gulsige vraat van hongersnoot.
Ick moet letten op haer, en wat heen, en waerse gaet.
Myn ribbe stuk, myn zoon, og, og!
Of ik 't goed bevin, katryn.
Wel broer, breng je twee swarten meede?
Pieckedenise, of de kale edelman met snaphaen uyt.
Ik zal het hem betaald zetten, dien rottigen rochchelaar, die, zonder jouw verlof, wil trouwen, en noch met jouw bruid!
Ik kan niet verder zien, als beid' myn oogen ryken een mensch, dat weetje wel, kan door geen muur heen kyken.
Hier sal ik veel geruster leven.
Wat voor geraas verplicht my af te komen, en wie speelt 'er zoo den baas, daar ik de meester ben?
Daer zien ik hem van verre veur je deur staen!
Zou hy me wel wat geeven as my mevrouw het gat uit schopte.
Zijn harzens zijn beroert.
Te amsterdam, gedrukt voor het kunstgenootschap, en te beko men by de erven van j. lescailje, enz.
Ick soude morgen vroeg noch geirne t'aelst geraeken ick bidt s'u, 'k geef u al wat dat gy wilt tot loon... ioren.
Is 't niet genoeg?
De schout, twee dienaars, filibert, joris, kniertje, kristoffel, agata.
Ik wagt niet, neen, hier mee hebt gy my lang bedroogen.
Wat belieft oom?
Ja edeling om u. edeling.
Zo my in deeze nood geen bystand was gezonden de heemel weet in welk een staat ik was gebragt maar ik kreeg in myn nood een helper onverwagt, die op myn moordgeschreeuw kwam schielyk toegeschooten.
Die geen, die dadelyk zich van u af ging wenden, ik bid u, zeg my eens, is t lang dat gy hem kende?
Heer eduwart hoe vaarje dus haastig uyt?
Wat, wat, met al dat gevry, is'et niet te doen ik zag dat'et jaaren an zouw loopen, zo als hy 't anlei, en wat was'er toch voor hem te hoopen hy dee niet als zuchten, en spreeken met eerbiedigheid en ik heb hem wel honderd en honderd maal gezeid eelhart, 't is te vergeefs ze zullen my an jou niet geeven ik draag je wel een goed hert toe maar een dochter moet leeven, na heur ouwers zin en zo lang als men my met kracht niet dwingd dat ik een vrouw word ofje pypt, ofje zingt, ofje springt, zo zelder niet van worden behoorden hy niet te denken, dat het een eerlyke dochter niet past haar zelve weg te schenken.
Wel als 't dan zoo moet zijn, zoo moet ik dan van twee voor my het beste kiezen!
Dat kruyt dat zo menig in heyntjemans zalet met charons boot dee overvoeren.
Ook zie ik 'er geen na myn zin, en lach gestadig met de min.
Niets is 'er dat by een wijs dokter evenaart, als zijne tegenwoordigheit de dood vervaart als hy zich vyant toont aan die de parken vrezen als zijne wetenschap haar kwalen kan genezen in 't kort, wanneer de dood, die yder beven doet, hem niet durf tegenstaan, maar rugwaarts keren moet.
En als het paerd eens briescht, zo gaat daar af, dat's dan de plaats, vreest daar met hem te strijden.
Z' is zot.
Wie heeft u dat gezyt, gy bent dien valsche turk myn knegt ben ik lang quyt.
Maar is 'er in de waereld wel een stad, daar immer zo 't geduld der mannen hart bezat?
Fytje, mary, katryn, eduard.
Ja frylig........ ,, ich zol doe betzalen, slapperment.
K zou de geleertheid wel vervloeken, jonker.
Hier door zouw myne naam en adeldom versterven.
Ik docht het wel dat 'er dingen in de waereld waaren, die ik nooit had vernoomen.
Dat hy dol was, hebbenwe endelyk konnen bevinden maar dat dit zyn huis, en dat zyn vrouw is, bestevaar, daar heb jy ongelyk in.
Fripon.
Ick bid' u hoort my togh, waer vlught gy henen wel is dat dan veynsery, oft een besteken spel?
Om nu gelyk op eene tyd te toonen, wat een gek gy zyt, 'k beroep u tot een dans.
Het is my best, als ik de zaak recht ga bezeffen, dat ik gemist heb in hem weder aan te treffen de ontroering van myn hart, te bitter, had zich licht niet kunnen bergen, na myn wil, voor zyn gezigt 't verdriet was uit gespat, in weerwil van myn zorgen.
En u voor die pedant en roggestaart bewaaren.
't gezicht van deeze zal misschien u best vernoegen.
Jy verwyt myn broeder zyn ouderdom, als of dat een kwaad was, dat afgryselyk is, en groot.
Dat doen de franschen altemaal.
Voor het gepurpert root, dat op u kaacken leyt, moet d'appelbloeysem, als verwelckt, haar verven laten u lippen zijn zoo schoon als korlen van granaten u stralende oogen zijn twee zonnen hier op aard.
Wel nou, wat is't?
C. voor op, aan de zuidzy word de graaf tekkely gevangen weggevoert, en van de turken bespot, rechtende hun hooftstandaard op.
De trouwbelofte.
Twe zaaken.
Hidde jelmers,  neven van joris fransz.
Tegens marotte, die weg meent te sluipen.
My dunckt het is hier inde meysche boonejeughd.
Ergo, daarom zal ik jou in twe woorden zeggen hoe dat de zaaken by my leggen ik heb jouw raad noch jouw vermaaning niet van doen.
I jo, dat is dan wol tho euvel dat ik 'er nimmer te hoes vinden kan ont, sprek ik heur bi den weg, 't is maargen wol ik di betoolen.
Ik, ik, ik, tijs.
Maar, zacht ik hoor daar iets ritzelen, o ja, daar gaat de deur van eelhart open en constantia treet met margriet de stoep af, ik ga met een rep naer binnen loopen, en onze sinjeur waarschouwen, dat zy komt want, nam ik myn plicht niet behoorlyk waar, ik mocht wel denken, dat ik nooit verdiende den naam van meester koppelaar.
'k wil zien, zeg ik, of zy zo schelms gebooren, zo onbeschaamt zijn, in haar hart, en in haar bloed, dat zy my openbaar, en tegens haar gemoed noch onrecht doen.
Mijn heer, kom laaten wy ons wat ter zy begeeven het zou my moeyen dat de prins bedroogen wierd zegh hem in stilte, dat hy uyt zijn zinnen stierd de min tot ons princes ik raad het hem ten besten.
Jonker jan, jannetje, swaantje, trekt de deur toe, en sluit het venster.
Ligthart, drinkaart.
Groothart, grypaard.
Og wyf datje wist wat ons voorkomt, jy wierd met my van vreugde stom, want de blydschap is zo groot, dat ik t je niet zeggen kan. kniertje.
Hebtge in vrankryk, dan uw tyd niet wel versleeten?
Doch of het is geraen, ick hem daer in laet blieven, dat weet ick niet, dan doch ick set hem by die dieven, uyl.
Wel, hoe is t marotte, k zeg dat gy wat kort de mond zult snoeren.
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyt tot tyt door haer gemaekt ende in't ligt gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Want wy zyn eens myn uitgeleezen, em zoo moet ook ons huisraad weezen.
Dat sal in 't minst my niet makeeren.
Holla, treck of smijt neer, daer leyt'et, 't mach geen noot een rack, en stoep, een heck, al wat ick hier kan vinden dat bruy ick ginder heen, ick heb hem, zey de blinden, gevonden, ay ziet!
Ze benne geknapt, wyf.
Al wiertze van zijn lust, en dartelheydt verkracht, ik zou verdragen t leet, en kroppen t in maer tracht hy na mijn blanches eer, zoo zal ick hem doen sterven want karel eer het lijf zal dan zijn eernaem derven.
Ik weet niet hoe men u, met meerder vriendlijkheid ontfangen kan, en 'k heb u nergens in misleit.
Zal ik, en gille niet van uwe schat ontvangen?
Zie daar stapt heer bernardo heen.
Gien wyven, dat zweer ik, likken iulfus weer.
Ik sla alleenelyk niet veel geloof daar aan, dat gy, om myne min, prinsessen zoud versmaan, dat gy uw wedermin aan haar hebt weig'ren konnen, daar gy my van uw hert 't gebied hebt willen gonnen.
Maer hola, ik docht wel, datter noch yet aen mijn briefje most schorten, hier staet noch een rijkxdaelder aen de voerman op de hand gegeven, die men hem met de haver weer sal korten.
Weet gy wel wat dekreeten zyn?
Na haar spreeken, mijn heer, is over ons het zelve lot gestreeken, en gy zijt alzoo wel verdubbelt, als uw knecht, twee sosiaas, en twee amphitruoos, 't is recht een apespel!
Soo hoort het langh moet het u soo wel, lusten, in u jonge tijdt 't is noch troostelijck, malkanderen wat te quellen, en te oeffenen.
Of wie helptje in 't verdriet dat je zoo moet vrezen.
Hebje niet en zoopje jenever, moddetje, of wat brandewijn?
Zo jey vreede maakt, daar s een gelag te goet.
Als het jou gebeurd was, jy zoud het ligt noch slimmer maaken, ik wou dat ik dien schelm zag aan de gallig raaken, rabraaken, en de kop af hakken van het lyf want daar is geen straf genoeg voor zulk een gruwelyk bedryf.
'k heb daar niet van gehoort maar 't goed dat is verbeurt het is my leed, mijn heer, dat ik nu ben gekeurt, om aan uw edelheyd dees droeve maar te draagen stelt, als een kloeck piloot, u tegens deeze vlaagen licht wat verandering van tijd u geeven zal, naar storm de kalmte volghd, 't geluck naar ongeval.
Zeg frankbuur?
Wat rijdt mijn dees knoettin, bruyt nae jou lant toe, waerom steeck jyer jou in, 't roert jou niet, hout jou beck, jy hebt op mijn niet te smalen, gaet nae die kamersteyger, wilt eerst jou tol betaelen, en leert dan te deech noch eerst de hollantse tael, trijn r. iou eereloose fiel, dat jou de duyvel hael, ick bruyje in jou backhuys, 'k haelje 't licht uyt jou oogen, flucx geeftme mee goet weer, of 'k selt jou soo uytdroogen dat het jou heugen sel.
Jan. tut!
Wat witte soya, uit westfalen, en frikadel van garrenaat.
Ja, dat is te zeggen of, gy wel helder en fors uit de borst dorft spreeken, en al te met zo een doodje of drommeltje, in passant, den hals breeken, dat volk is anders niet gewent?
Ik zeg, datje zwygt, ik weet myn zin beter, als jy, denk ik wel.
Mevrou, ei dryf die zaek zo sterk dog niet meer aen, 'k sie, dat hier niemand is, of hy spreekt 't huw'lyk tegen, en 'k dwing de menschen niet, die ik niet kan bewegen.
Soo laet mijn dan met vreen, jou overdadige guyt seght hebje nou jou wil als jy een mens versteurt ay sietse nou iens loopen, 't is sen leven niet ebeurt dat men alsulck geraes moet nacht op nacht gedoogen, gedt wist ick wie hy was, of quam hy inme oogen, ick sou het jou uytdroogen, jae hy sou worden waer dat hy om niet, niet hadt gemaeckt alsulck misbaer, dat voor een goet mans deur, 't is seecker al te spijtich, ick kan't niet kauwen, datmen mijn dan is verwijtich dat met een toenaem quaet, trijn raetels, 'k wort wel dol, waer halenset van daen die bloets, s' hebbent gadt vol, en dan soo komt men mijn mijn grootste leet verwijten met pypesteldery, hoe soudt een mens niet spijten, mocht ick mijn grootste leet eens wreecken, 't was geen noot, maer hoe ick'er op loer, dats immers al te snoot, sy weetent mijn met list behendich te ontleggen, 'k loof niet of de nicker moet'et haer staech seggen als dat ick op haer waeck, wat list, of wat bedroch ick heb gepracteseert, ontloopense mijn noch, 'k loof niet of heyntje pick dat is haer eygen macker, waer dat ick hoor gerucht, terstont soo ben ick wacker, en heb dan by der hant een sabel, of een poock maer open ick mijn deur, sy sijn wech als de roock, dit is geen degelijck spel, ist toovery, wat ist?
Dat hebb' je geraen maet.
Staa ierst in deuze kring  ik zeler iens na leezen.
Om de hoek van de deur eene andere fles krygende.
,, voor 't laatst.
Wel ja, sinjeur, na dat ik mien heb ik mejuffiouw daar beneffens jou gezien.
Begeeft jou elk dan op jou voeten, om haer te zoeken, lustigh uyt de eene haestigh na de schuyt, en daer na 't linnen aen het vragen.
Dat ick een tabackjen hadd' ick peurden datelick eens aen 't smoocken, juyst is mijn doos leegh, wel dat 's een banckerodt.
Hy had me wys gemaakt, dat hy in weinig' weeken naar huis zou keeren met den naam vun advokaat.
Daar, japik, dat is voor je loon jy hebt je rol gespeeld heel schoon.
Eele smeerery, die koks en garebraars, verstrekt van over ouds, voor eyge bestevaars schyt spituyls, die jou zelve gaar braat, laat jou blaffen, want boven dien, dat wy de luy wat gaars beschaffen, zo is de minste van ons ook koopman, en daar by, ook heere slagers ja, die mannen bennen wy, al schynd ons rokje met een reuzelkorst door dronken dats t leverey, daar wy, van wegen t ampt me pronken.
En pieternel zoekt eens twee stokken gerard.
Vraagd of 't hem belieft binne te komen, en doet de deur weer toe. vierde tooneel.
't is geloogen maer je wilt zeggen dat 'et jouw eelhart heit gedaen.
Ik niet, ik acht al haar woorden maar voor malle klucht, o ho!
Ik geloof 't wel we draegen ieder selver een portier.
Praat jy van hutspot, vaer, dat kan wel ryklyk toe, k ben al zo murw als bry, en dat gebrui lang moe.
Indien dit seker is magh haer de duycker haelen.
Dat is al zoetjes dat heeft gracy.
En waerom veynst gy noch dat gy my vindt verstelt, en op het hooghst verslagen, gy weet de reden, of de drommel moet my dragen in 't voorburgh van de hel gy hebt ons hier gewis in een vertreck bestelt daer geest of duyvel is.
Hy seyt door 't leste woort dat ghy hem strengh gingh drijven, en heftigh daar toe dwongh, dat hy dit moste schrijven.
Slaat bedeest en schaamrood u gezicht, meynedige, ter aarden, gy zijt de gunst niet waard, die ik voor u bewaarde, veel min dat ik my kreun aan 't geen gy hebt gezeght.
Is dat in t ende, met myn lessen niet geboert?
Lais, met een beerevel om een hoek uitkomende, iulfus.
Naderhant is zijn petemeuy escheyden uit het leven, daar is hy een mooye som by verbetert deur een braaf legaat, zo dat zijn kapitaal en 't mijne al over een slaat.
Binnen lam.
Dat's waar want hy is uit westphaalen van daan zyn vader regeert daar de varkens, die hy houd.
Is dan mijn ziekt' zo vreeslik?
Katryn tegen izabel.
Ik ben uw pedagoog geweest, en heb u veel geleerd voor dezen maar deze juffer zal zorg draagen dat ge in alles beter werd onderweezen, wat tot een braaf man behoord, en volg altoos na haar raad, zo zult gy weeten en verstaan wat 'er al in de waereld omgaat dat zal u maaken dat gy van yder een bemind, geeerd word en gepreezen.
Dat geeft hier dan een duivels leven, klara.
Minneliederen, en mengelzangen met muzyk vermeerderd met een twede deel, nooit gedrukt.
Drinkaart heel dronken, met den degen tusschen hen inslaande, met een' fles in de andere hand.
Angelika.
Te veel, nu k heb te veel gezocht.
Myn heer 't is na de haagsche zwier, pedro.
Ick mocht de duyvel.
Wercken zullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen wezen het zelve octroy in 't geheel en zonder eenige omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van de voorsz.
't is alles volgens liefdens pligt, myn heer, dat ik dit heb verrigt.
K mag die drasbroek ook niet lijen.
Van monsr.
Dat werd aan u gekonsenteerd, maar ons gezelschap diend vermeerd met noch wat juffers.
Iou jou krijn durft niet.
Heb je my in jou bevrachting geen twe last goed toegestaan, die je me straks franco gegeven hebt?
Ze zyn bang, datzer ergens om verzoeken mogten, en 't is gemeen, datmen niet gaerne geeft.
T hoofd is bekend.
Is het ernst dat gy my dan verlaet phil.
Men zal u e. ook het hoofd versieren, met het loof der vruchten die men in de maand van mey plant, na den inhoud der hoveniers almanach, om dat gy u zo edelmoedig hebt gedragen, van niet te helpen antwoorden, op het voorbericht van joan galeasso.
De ondankbre vlugt van my naar die zyn ziel gebied en zyn vermaak word noch vergroot door myn verdriet.
Albartus, spreekt voort.
K meen my t ribstuk heeft gekraakt, en, dat wy met ons tween wel lustig moesten tillen.
Ick heb de heelen dagh, dees hoogheyt loope zoecken, en wie ick vraagh die laght my uyt ick zout vervloecken.
Recht averechts ik wil myn scha verhalen, zo ik weet wie voor myn palm, my levert kaf en stro.
Hy help, de moord sta by, og nou ben ik vol vreezen, moord, brant, gants weg, ay my, help my, sta by gants bloed, wat vent, wat turk, og!
Ick verwacht niemant want, ick heb geen verlange.
Erkentenis genoegh, zoo fulvius het leet, t'onschuldigh aangedaan, door gunsten weer vergeet.
't is weer een maaltyd uitgewonnen.
Filipyn, terwyl izabel en katryn zich op 't bed verschuilen.
Te amsterdam, by jacob lescailje, boekverkooper op de middeldam, naast de vischmarkt.
Kom, heeren, volg my na, de tafel staat gedekt, in dandre kamer.
En die kruier, die daar op de hoek onder gerrit de bakker zit en lapt, nam de koffer op zyn waagen, en zo zyn ze al t'zaamen na 't konings plein opgeslaagen.
O element angniet!
Zou neef u deezen dag zoo merkelyke som noch tellen?
Hem ziende weg genomen zo grooten hinderpaal?
Wie zou ook zeggen dat het daat'lijck kon geschien?
Jan. is onze jufvrouw, ook beneden?
Je houdt ligt van wat jongs, en ik wordt thans al vry wat oud ik ben evenwel jeugdig genoeg om noch eens te paaren.
Myn heer vergeef het ons, wy vonden 't zo geraan, om dat ik zelf by u verdagt was, 'k kon niet spreeken met u, van 't geen my van dien zwetser was gebleeken.
O verraader!
In mijn ongedult ick smoor.
T is waar, ik zie na geld nog eer, maar na geleertheid, dat is meer geleertheid schat ik boven allen, de staat op eer en geld kan vallen, daar een geleert man blyft in staat, hoor, het moet zyn een advocaat, zyt gy een advocaat laat hooren?