floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Als dienaar buyg ik my voor uwe voeten neer, albartus.
Is dat lust, myn leden zyn of ze gerabraakt benne, zo mat ben ik, en zo moe.
Myn heer, indien 't u lust, gy kunt u wat vermaecken, de dansfeest op het hof geschiet van desen nacht, soo 't u belieft, gy kunt van ons daer sijn gebracht, daer sult gy een getal van friss' en schoone vrouwen in heerelijcke glans, en majesteyt aenschouwen, als of gy phebus saeght op sijn kristalle kar, de minste schoonheyt schijnt een schitterende star maer konden wy van u maer soo veel eer bekomen datg' ons liet keeren, als gy hebt u plaets genomen, want dat is ons manier.
'k zal u de waarheid haast ontdekken.
Hy leest hier leit hy die het spijt dat hem de doodt verriedt noch meerder spijt het hem dat hy zijn geldt verliet wat of dees woekeraar het allermeest mach spijten?
Dat s juist niet noodig.
Ey hartje, laetme los ick ly niet, datme mijn twede ziel so affronteert.
Nou moetze die twe evenwel weergeeven.
Ick ken wel hy is rijck en machtigh oock van goet, maer wat ist, 't is soo veel of ick hem staegh moet dienen, dus wil ick in mijn jeught mijn tijdt een aer verlienen, die frisser is van leen en meer lust hebben sou.
Hy mogt my seker wel van goey betalingh spreken, dat vuystghelt sal my noch langh in de rugghe steken van sulcken dranck voorwaer sal niemandt worden sat hoe ellementigh heeft my daer dat wyf ghehadt!
Dees wilden ik aan uw overleevren, terwylgy doch beiden voor experte meesters zyt gerenomeerd, op dat hy wederom door u mag hersteld worden, ende gekureerdt.
Daar is het alardus.
Ik sterf alrede.
Wie 's dat? scapyn.
Mazeur, met verlof, daar scheld lodewyk, zo 't schynd, ik zag hem flus niesje, wilt hem eens in laaten, maar vaardigd hem zodra af als je kund.
Wel fransje, heb je in 't zin hier wat voor gek te speulen?
Crispyn, gustaaf.
Hoor, 'k kon geen beter raad begrypen met myn zinnen, als dat zy met hem trouwd, dan blyft zy ongeschend schoon dat het waarheid was, de praat neemt dan een end.
Hoe, is lieven, daar verschoolen?
Arlekyn, zingende.
Ja, vader, 't is onmogelyk dat gy het zult weigeren, of my ontleggen, als gy haar ziet.
T is zo.
Ik zie wel, dat hy 't niet zal lyjen.
Ach gusman die spreekt!
Konstancia allart ziende.
Ick sal haer altemets eens beloncken.
Nou ras verkleed, om hem aan myn huis noch te vinden, myn klerk zal hem wel een beetje op houden.
Nou, swaantje, hebt wat medely ei, stel jou droefheid aan een zy.
Waar zel men hem vinde, nou hy in stadt niet is?
Zagt, na dat ik hoor, heb ik hier zulken juffer voor, die ook tooneelspel heeft gevonden, en door de dichtkonst vast gebonden.
Wel giertje, tusschen ons geseyt, jou man is hiel op 't wilt, want daer is een vrou, daer hy me hoereert, niet alleen in stilt, maer in het openbaer, en hy sal het ten lesten noch soo maken, datter de schout noch mee eten sal, of hy mocht wel in 't rasphuys raken.
Dat 's altijt gien duert, voor een stuver al die ruyghte quyt!
Medunkt het zeker maar ik hum niet.
Ik ben in t byzyn van de een, heel verheugd, hy kan alleenlyk my bekooren door hem te zien word myne vreugd herbooren.
Deezer maand maart, stont te expireeren, en zy supplianten gaarne in hunnen arbeid en yver zouden volharden, en groote onkosten hadden gedaan, dagelyks doen, en vervolgens doen zouden, onder andere met het uitgeeven van eene nederduitsche grammatica, gelyk ook met hunne werken te vercieren met titelprenten, en andere kopere kunstplaaten, en muzykstukken, naar vereisch der zaaken en beducht zynde, niet zonder reden, dat eenige baatzoekende menschen, op de eene of andere wyze, tot ontluisteringe hunner werken, en groote schade en nadeel der supplianten, hen daar in zouden zoeken de onderkruipen, met hunne werken in 't geheel of ten deelen, met, of zonder het muzyk, ende kunsttitels, en andere prenten na te doen maaken, drukken, verkoopen, of verruilen, vinden de supplianten zich genootzaakt haar wederom te keeren tot ons, verzoekende dat het onze goede geliefte mogte zyn, de supplianten met onze privilegie als boven gemeld te begunstigen voor den tyd van vyftien eerstkomende jaaren, om geduurende den zelven tyd alle de voorschreven werken, in zodanigen formaat en taale, reeds gemaakt, gedrukt, en ingevolge van tyd verder te maken, alleen te mogen drukken, herdrukken, uit te geeven, en te verkoopen, en zulks by uitsluitinge van alle anderen, onder wat pretext dat het ook zoude mogen weezen, en dat op zulke straffen en peene, en confiscatie van alle zodanige nagedrukte exemplaaren, tegens de contraventeurs te stellen, als wy zouden achten te behooren, en vereischt te zyn, ten einde de supplianten in toekomende mogen erlangen volstrekter effect van ons voorschreeven octroy, als zy tot noch toe hadden genoten, ter zaake van baatzuchtige lieden, die niet tegenstaande onze voorige verleende octroyen, haar niet hadden ontzien verscheiden van 's kunstgenootschaps werken en derzelver leden, fol.
Nu word' ik eerst gewaar, hoe schandelijk dat ik ben aen gehaelt is 't moogelijk dat ik soo veer door de gecke liefde was bedwaelt?
A, non force, sinjor karlo, gy weet de waereld wil doch bedroogen zyn.
Mich. och liefve vrundt die is gevangen.
Wilje niet eeten?
T is uyt met het verheffen, den kogel weygerde den koning aen te treffen.
Ik had vernoomen dat mijn heer hier was.
'k veroorzaak hem, t gaat vast, zyn ongeluk, 'k kan hem niet helpen, maar wel troosten in zyn druk.
K sta om uw reen verzet, gelooft my, en vertrouwt den wijzen ammirael uw broeder, staeck uw vreezen, kan een onnoozele aen misdaet schuldig wezen?
T waer best dan niet begonnen veel min te vorderen mijn reys op deze wijs, k verlaet italien, en blijf hier te parijs.
Ik geloof het wel sinjeur 't is niet te verdraagen, zo als ze me de heelen dag samen plaagen.
Wat is het dat de vorst zoo onmedoogend pijnt?
Gy raast.
Nu, vaarwel, de vrienden wachten naar t eeten.
Ondanckbaarheyt en trouw vertoonen hier haar rol bedrogh, list, veynzery, die baaren veele rampen de spijt en wraackzucht brengt een fier gemoet op hol de trouwheyt breeckt met glans door neevelen en dampen.
O juffrouw, je spint ook waarlyk al te grof.
Want alle avonden saten de wigse en de torris, elkander in t haar, den een die riep lang leeft koning george, den ander riep lang moet jacob leeven, en dat klopte elkander met stokken en knuppels, dat er al meenig doot bleven, en lagen op de straat, half verzoopen in het bloet, so dat ik begon te zingen.
Meer is een naakte graaf hier niet.
Maar zo het waar is, dat myn man dienst genoomen heeft, en weg gaat, zal ik wat omzichtiger moeten zyn, en letten op myn staat.
Dat is veur jou en mijn, en dat is veur katrijntje en dat is veur klaar.
Wie met een vorst aanspant, helpt wapentuyg, noch reden.
Jou bloedt met gort en vet, doen in jou darmen stoppen maar k zalje als een os, eerst met myn dissel kloppen.
Wat is 'er te doen!
Jan. voort, voort, jou varken en jou guit, zel jy hier myn geslacht onteeren, die parten zel ik jou verleeren.
Wilt niet vergeten op yeder bedrijf een keysche vertoningh toe te stellen, soo als de printen daer van uyt gaen met een keybalet, ten eynde van het spel.
Myn heer verzoekt dat je hollands zult spreeken.
Koen, met een naare stem.
Wat zeg jy, klaartje?
't is wel dan, kom willemijn, je zeld zo dadelijk iens na de schout gaan, en vragen of 't hem belieft met een paar dienders iens strakx hier te komen we zellen iens zien of we niet deur een ander middel dat hoekje te boven kennen komen.
Papa, myn nichte, die daar staat, weet ook wel hoe t in t minnen gaat.
Wys jy hem voort maar aan een kant, want 'k heb geen zin toch in de quant.
't was goet oock vorst.
Rampzaalige ongelukken, die my philidia en izabel ontrukken al myn ontschuldiging zou hier toch vruchtloos zyn.
Ick segh, dat ze doodt is, je behoeft niet een beet te schromen, je hebt te veul brandewijn gedroncken, roept griet, ick moet haer spreecken.
Filipyn, doet de kas open.
Dit schynt de voddemart te weezen.
Die meer dan twee miljoen bezit, o welk een hoon!
Het zelve boere meisje, zingt.
Indien ik de eer mogt hebben, k wenschte hem een enkel woord te spreeken.
Snaphaan op schouder!
Je had' oock gelijck wangt nou benje een aer man.
Hoe je t draait, of keert, t zel er doch uit moeten op tlest.
'k wil van u zo veel hoopen, dat gy niet weyg'ren zult 't geen ik op u begeer, 't welk is dat gy nu straks zult reyzen, en niet meer eysch ik, hier voor zult gy de heerschappy bekomen van 't heel gouvernement.
K ben jeronimo geheten.
In vryigheydt gesproocken griet, 'k sou van avondt noch wel een half schellingtjen vermallen.
Tegen saartje.
Neen 'k loof de hemel want in 't bitterst van myn nood kryg ik u weer.
Wat is de kwestie?
Kom hier, en haalt myn rok van agter wat te dege, en neemt myn schuyer, wilt myn mantel ook wat vege.
Zo, zo, 't werk in de hand?
Boven dat ik uw vriend ben, zal ik.... santilane.
Niet, malle gek, zet jy ter zyen al watje quelt, noch rolt de kloot.
Dat dunkme diwertje, datmen 't al een weinigje merken kan. diwertje.
Hoe dat ik er teegen geworsteld heb, eer dat hy tot zijn voorneemen kwam, dat weet hy best.
Men heeft hem hier en daar in steden wel gezien, op zyn stellaadje.
Hoe, treet de vorst tot my?
Wel, 't is u vergeeven.
Mijn langbeproefde min eens in de waagschaal leght, en overweegh, of ik ooyt zocht u gunst te derven.
Je weet ommers niet, of het voort zal gaan.
Durfje die onder de mannen rekenen?
'k wou dat ickje niet kon.
Crelis, zingt.
Iasper, ioris.
Ik bid uw schoonheid aan.
'k en kant je niet seggen mijn dunkt dat mijn ziel op eene kordewagen rijt.
Wat tyding brengje ons mee?
A6r, p.
Ja ik zel jou et sprookje van erritje  boontje  strootje en kooltjevier zeggen hoe dat strootje  in plaats van ien brug  over ien sloot ging leggen daer erritje over heen rolde  om niet te koomen in noodt maar mit dat kooltjevier op et midden quam  branden strootje deur  en kooltjevier viel in de sloot  daer et zen ongelok  as jy wel kan deinken  betreurde.
Dat s ver gezogd en heel onzeker maar pardi!
Alles in dien verstande, dat wy de supplianten met dezen onzen octroije alleen willende gratificeren tot verhoedinge van haare schade door het nadrukken vande voorsz.
Ik moet wat toe zien, ik ben bang voor een part, want de jonker heeft een knegt, dat is een gauwedief in zyn hart, ja een dubbelde schelm, die mag ik niet vertrouwen.
'k loop op een draf.
,, wel.... maar luist'ren wy, hy klaagd, wat of hem deerd? eelhart, zonder francyntje en klaasje te zien.
Ik staa versteld van al de wonderlyke zaaken, die my gebeuren, kind.
Ay, ordonneer hem een reseptje, eer hy doller wordt.
Liefde wil ons nooit begeeven maar vermeerder onze vreugd!
Loop al je best naar je kamer, en na bed, help jy hem wat terecht, mary.
Wel hoor meester simon, ik heb hier een vel mee gebracht van een zeker dier, en dat heeft zodanige kragt, dat geen duivel of spook op hondert schreden na by u en derft komen, 'k laat staan beschadigen, derhalven behoef je niet te schroomen.
Vent heb jy iets te zeggen, koom aan myn logement, ik zal 't eens overleggen.
Jupijn kon door zich zelfs, noch al zijn heerlijkheeden, niet triompheeren van haar liefde, en kuische zeeden en 't moet u troosten, dat haar man, alleen haar hart verwinnen kan. sosia.
Hoe is t, dravis, ken je voort je moest, bylo, wat anstappen.
Marinet, arlequyn, mezetyn, gille, kolumbine, scaramoes, kapitano, gevolg van maskeraaden.
Daar gaan teegenwoordig veel vierige koortsen om, dat de luiden uitslaan als waarend kleine vloobeeten, daar zien ik na, zodat men niet licht aan laaten noch purgeeren komd, maar men doet de patienten nou al swieten, en dat is wel minst gevaarlijk.
O moer, soo lang men noch jong is soo kanmen soo veel leeren.
Wat drommel sou ick niet een glaesje connen blaesen soo wel als desen loen... mijn ydel dermen raesen, als dol, mijn maege knort gelijck een volle seug, och sellement, daer sie ick sulcken schoonen teug voor kosen.... hy kruypt en licht het glas. kosen aen den keyser.
Zo is t, laaten wy het besten noch hoopen.
Och 't is hier niet pluis!
Wel aen verraedt men my dan soo?
T erbarmelyk gezucht van slaaven, en slaavinnen, schynt op des hemels gunst in t einde veld te winnen.
Neen docht ik, 'k heb daar nog geen zin in, 'k zel daar tijts genoeg toe raaken.
Terstont quamender een deel groote monseurs met blanket, daar most ikme in wasschen, doe was men troony als een juffertje zo wit en zo net.
Laat toe, konstancia, dat ik uw lieve lippen mag raaken met myn mond waar over gy liet slippen, die reeden, die ik nooit dacht dat ik hooren zouw.
Alcantor, vader van dorimene.
T is elise vrouw blanches staetjuffrouw.
Jan. ja, doe 'k was neergezegen, begreep ik 't ras.
Neeltje, van binnen.
Alle de actionisten raaken onder malkander aan 't vechten.
Praat jy noch van geen schuld, dat liegje dwars en vals door jou verschrompelt vel en maagren veenpuits hals jou moordenaar, gae veil jou leugens aan de boeren, heeft elk een niet gezien, wat jy dacht uit te voeren?
Want zo ze't merkt ik vreezer veur zo zelze men slaan.
Wat helpt me nu dat ik u had tot man verkooren, terwyl die schoone keur en liefde gaat verlooren?
De drommel 'k hoor daar volk!
Iy bend nou kraemheer, 't is jou werk de vrouwtjes wat te vermaaken.
Springht in die zee, dan zalje een peerelduiker wesen.
Mevrouw, uw schoonheid is met zo veel deugd versiert, dat ik die al voor lang met achting heb geviert.
Ze weet, datze den ochtent, gelyk ik gezegt heb, doorbrengen, en zo ras als de maaltyd gedaan is, na 't een of 't ander salet, of comedie gaan, of uit wandelen, of haar van een monsieur laaten zien, of met een buurjuffer, of met een nicht thee drinken, of iets hebben te handelen.
Jan. maar brengt hy bikkement dat zou myn hart vervroomen.
Jan. wat of de kinkel miend, dat wy met zyn wyfs mieg gediend zyn?
Een vrouw die vast haer zinnen stelt, op geen persoon, maer op het gelt, die wort veel tijts bedroogen.
Geensins, ick bid' u toch, belast u met geen pijn, sy sullen, eer hy komt, al in hun kamer sijn.
Selme nou de moet begeven?
De spiegel verdwynd.
Wel ik zal u myn pouvoir ook toonen op myn beurt.
'k sal u, in al den dienst die gy my doet, gedencken, 'k wil hem gaen schrijven, en met een dees sluyer schencken met eenig suyckerfruyt.
Ben ik dronken, wat raakt dat jou?
My dunkt, mevrou, dat gy zoo vol gedachten zijt.
Of leeden of gewrichten of hebt gy u misschien t'antwerpen met de nichten der lepelstraet vermaeckt?
Het portugees, dat spreek ik glad, uit kolisensy, vatje dat.
,, kom zoeken w'over al, laat ons geen voeten sparen, ,, de stad moet doorgezocht, geen straat zal hem bewaren, ,, ja 't minste slopje niet waar gaanwe best, dat heen?
Die wil ik jou heel graag betoonen, maar met beding kees, dat je 't vat, ik moest niet raaken in de mat.
Ja, datze by jou of by mijn quamen, ze zouwen veel tijt winnen, daar hoor ik de juffrouw kloppen, ik moet voort.
Ay is t verzeeker, wil my maar de sleutel geeven, van de achterdeur, ik zal de vrinden die ik haal, van achtren in doen gaan tot in de naaste zaal, daar wy door t spiegel glas haar handel zien en hooren.
Zagt houwje stil, daar komenze van heer eduwards van daan.
Wel nou hoe is 't daar?
'k beken zy d'eedelst wel, maar niet de starkst kan wezen.
Verander liever van wezen, want die jou gezicht maar beziet, heeft lichtelyk te raaden of jy de droes bent of niet.
Hoe wel had ik het met jou voor, eer ik recht wist wie je waard ik hebje meest al myn kleederen geleend, maar je bent ondeugend van aart.
Seldrement kaptein, zo jy die wolvebaerden heur moetwil niet stuit zo motten we allegaar, en ik 't ierst, ienssloegs ten huize uit.
Gy moogt u wel verklaaren ik ken uw serviteurs, zo ik niet beter weet, de een is heer quincampoix, heel wyts en fraaij gekleed.
Zo ik iet op je vermag juffrouw... jeronimus.
't zou noch wel schoonder komen!
By au moer wel aankoomen?
'k brand van verlangen om als vrind met u te leeven.
Laat af, laat af, dit dommineeren, en smeeren, brengt ons in t naren graf, schoon gy de min, pleegt naar u zin, gy zult het in het ynd bezuuren, de min, de min, heeft raaren kuuren, stookt vuuren, en stort veel rampen in hy spreekt zo dat niet waar is musjeurs, zeg vry dat ik een loogenaar bin, want een die in oostinje te veel met de vrouwluy in de bogt wil springen, die mag of zal wel haast dit lietje zingen.
We moeten hem in 't dorp, doen op de pynbank leggen.
Myn heer, als t u beliefd, zy zal zig niet verschoonen, om straks met u te gaan, myn heer, t is aan het end van t hof.
Dochter, 't is soo.
Hy hoeft gien bordt veur zen huis want hy et ien bordt veur zen kop  dat pubelijk is.
... flip.
Wat duncktje van t schoenmaken, sou je deer wel sin in hebben, spreeck lustigh, nou wat seghje?
Leer noch wat schermen als een man, voor al een styl, en alsze dan eens weeuw word, en jou zinnen haar dan noch beminden zo moogje verzekert zyn, dat je een voorspraak aan my zult vinden.
Jonghman, als 't soo wesen moet, soo bedanck ickje.
Reis op, ik ben voldaan, myn gramschap is bedaard door uw volmaakte reen die moest wel zyn ontaard, die niet bewoogen wierd, daar ge om uw schuld te boeten, getroost zyt om de dood te sterven voor myn voeten.
'k zal u niet dooden, maar ik zal u hart kastijden.
Zo, dat gaat braaf maar, och!
Vodden zoek een ander, dra.
Ich wil nicht laenger von die narrereien hoeren  verstehest du das wohl  weib?
Juyst gaat by daar na de beurs, dien ouwen snooden dukdalf.
Ik wou wel dat gy zaartje en wouterbuur ontbood, dan mogt men zien hoe men op 't best dit huw'lyk sloot zy zyn de vroomste lien van alle uw goe bekenden.
Keyknaep singht op de voys dat geen mensch op ter aerden leeft, die niet sijn keypop heeft.
In de plaats van my welkom t'huis te heeten en minnelyk te ontmoeten, kom je my met een onguur geraas, en een party scheldwoorden begroeten, kom, geef de meid de sleutel, en laat ze wat tabak, en wyn hier brengen.
En laat hem los.
'k ben aan dat oor een beetje doof.
Beneen loopt 't al in 't wilt, wyl gy ten duursten koopt het weeten, naer wat wet dat zon of dwaalster loopt.
Myn held!
't is nu bykans een week geleden, 'k heb gelijk, het is een volle week, dat ik, om my te wreeken, geen mensch gevonden heb, dien ik den hals kan breeken.
Wat drommel zel der noch geschien?
Papa, daar hoort gy 't nu klaar, zo gaat het hier alle daagen met allerlei slag van volken.
Kyvers!
Om wiens wil zou je t laeten, of veur wie heb je te schroomen?
Ja, ja, ik zel 't doen.
Kom, kom, dat 's niet met al, wy zullen samen doen, en delen 't ongeval.
Ik twyffelde geenzins toen zy kwam voor myne oogen, en zints dat uur gevoelde ik my geheel bewoogen.
En uw verdiensten, heer, behoorden met een teken... errenst. ik bid u, spreek my doch van mijn verdiensten niet.
Dat is, die al de studenten te boven gaat in 't leeren.
Beginnen de rijke luy nu dieven te worden, zo zalt 'er wonderlijk gaan.
't is of ik my op deze laatste belofte vry wat beeter bevind.
'o henrick!
Dus zullen wy, langs twee verscheide paden heen, op 't voorgebaande pad van onze moeder treen gy, doelend' op de ziel en ed'le wijsheids minne, ik, op het grof vermaak van 's lichaams lompe zinnen.
Ey krol mogol, hou op, gy doed myn zeker pyn crispyn.
Is 't mijn beminde en lieve dochter, die ik in dien ouderdom verloor.
Dat is een gevolg van het geene ik gezeid heb, of heb zeggen willen, dat zyn die denkbeelden, die door de herssens vliegen, en, zo ik niet mis, zo zullen zy op vrouwlui uitkoomen, zo het daar niet al op is.
Myn heer, karel die beklaagt zich dapper over u maar 't is een snapper die van alle menschen schier kwaalyk spreekt.
't verschiete van u kleur, heeft spraak'loos meer gezeit als uwe tongh.
K ben een gelukkig man.
Wel g'hebt hem willen sien en spreken, hebt geen vrees, hans k'sal u niet bijten lief philipo.
Hier werd van de knechts een lans opgerecht, waar aan hangt een groote beschreven brief.
Het is onmogelyk, ons beyden van malkanderen te scheyden, daarom heer eduward, begunstig ons besluyt, maak my tot bruydegom, uw dogter tot myn bruyt.
Myn bestevaar gaf zyn dochter deze les.
Hoor moeder, daer is een suster die ontrend drie virrendeeljaars aen een swaare zinking heeft gegaen, en die gisteren op het alleronverzienst, en schielijk deurgebrooken diwertje.
De sinnen zijn opter loop, maat hebje dat veur een pijntje, je hebt goe koop.
Dat 's een vuur, waar door de groote geesten ontsteken, zorg, en werk, en al dat huys bestel, voor zotheid achten, en voor enkel kinderspel.
Baske, jongen  van kristine.
Hy sal misschien gaen om een advocaet of om een procureur te spreken.
Laat ons derhalven niet des hemels schikking wraken, en ieder volg zijn drift.
Dit s myn verstand my dunkt dat elk zo leeven moet.
Ik wil zeggen, dat je my moet belooven, op jou eer, om te zeggen, dat jy heur eburgen hebt, of ik zeg 't daed'lyk an myn heer.
Dat is braaf, je past zeker net op je tyd.
'k heb beter dingen maar ik hou ze nog verholen 't is waar gy zyt bedacht tot nut van stadt en land.
Laat ons uw vrouw nu trachten te krygen op ons zy.
Met hem... die my... arnoldus.
Og... crispyn.
Wel myn vrient, wat iser weer te quikken?
Moogelyk doe ik kwaalyk zulks te zeggen, doch ik kan my daar van niet onthouwen en ik wenschte zulks, zonder kwaad te kunnen doen.
Had ik een stok gevonden!
Isser dat deur myn heer?
Kapitano, knecht van alcides.
Men zei my ook dat zy word izabel geheeten.
K ben bly dat wy geraakt zyn uit de ly, vertrek nu, neef, eer datze ons hier in huis betrappen volkert. ik zal.
Wil hy mijn leeven mee?
'k wed ik geen schrijvens aen haer meer en behandig, neen by gort, 'k had liver, dat hyder op een ander tijd frank op setten als dubbeld port.
Soo kosen cloester wel u oude coude borst.
Wel baas hy had het niet, ernestus.
't is noch al wel zo lang als hy myn vrouw niet visiteert.
Wel waarom hebje dat laaten doen?
Myn heer ik heb het al geloogen, een eerlyk man staat voor uw oogen, een die gezet gematigt leeft, een die veel gelt en rykdom heeft.
Mejuffrouw, uw vader.... iacomo.
En daar toe noch dicht afgerost.
Ik heb zo iets gemerkt, doch 't zal in 't kort wel blyken.
Dat 's wel, maar moest daarom zo moedeloos niet staan, en als een staak.
Daer is corstiaen, krelis franken, en jan oyevaars, 't zijn ouwe, maer noch happige basen, den ouwen jan teunisse bolbaken, en joris bullebak, 't zijn byget noch mannen als hasen, doen tijs melisse dikbil tachtig jaer was, doen moster de meyt noch eens aan, en laet ons niet veer loopen, is'er noch korts tot grijse joris niet eene quaye steek gegaen?
,, nu ben ik met dien dwaas ,, mooij opgeschikt.
Daer stond en kwakzalver, die zo grouwelyk, en verbaast schreuwde, en tierde, of mer de duivel leevendig zou villen in t end was t hier heb je een olytje, om de tandtpyn te stillen, veur hooftpyn, kwaternen, benaauwde borst, en een kwae maag.
Maer eelen baes, hoe benje dus stout en ongemaniert, datje mijn komt bestormen, sonder yemant te hebben uytgestiert?
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken dezelve werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelven onzen lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier die de kalange doen zal, een darde part voor den armen der plaatze daar het kazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den supplianten.
Elk moet weeten waar hem de schoen wringt, en zyn fortuin zoeken zo hy best kan. voor my, ik zoek de myne en aan de werken kent men eerst een recht edelman.
Olivier komende uyt 't huys van wolfert.
By monsieur.., lekker.
Myn heer, mag ik u nog iets te vooren leggen?
Wel dat zyn gepreviligeerde beulen want komt er een aan de galg, of een ander, by gracy van het swaard te verwerven, dat is met een oogenblik gedaan, maar die luiden doen de menschen zomtyds meer als duizend dooden sterven.
Na een weinig voortgaan, ziet hy om, en roept lenoor.... heer, gaat gy mee?
Mijne beenen los trillen onder t lijf, ach blanche, k blijf hier niet.
Jorden, wobbyn, arnoldus.
Ja 'k weet niet of dat wel zal lukken.
Ik had u t' enemaal uit mijne gunst gezet, indien 't die heer, door zijn verzoek, niet had belet want ik hem voor de best' van mijne vriende achte.
Spreek dan, ik luister met geduld, joost.
Ferdinand, zoon van leonora, minnaar van hillegond.
Agatha, vrouw elizabeth, dochtertjejantje, zoontje  van lichthart.
Kom ariaantje, doet het nu, zie daar, 'k versoek het zelf op u. adriana.
Naerzen mit eek dat is goe zult.
Maar zou een kuysche vlam, besmette, die uyt uw twee zuyvere oogen kwam?