floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Alsmen het beloop van de waereld eens beschout, zietmen niet alle dagen, dat de moeders van kaale juffrouwen, alser eens een ryke vryjer komt, lustig mynheeren?
Maar, doen ik, afgemat door soo veel smaat en hoon, kreeg, voor stantvastigheid, bespotting tot mijn loon, zocht ik een meesteres, die my in sagter boeyen, zou sluiten, en mijn geest ter dood toe niet vermoeijen.
Is 't geen, gy zegt, alleen de rede van 't vertraegen, en waerom gy den wensch van eelhart tegen gaet?
Maar 'k loof, dat jou papa heel aardig op zou hooren, als hem die vlytigheid en yver quam ter ooren.
So, so, so, so, so, so, je kunt het braef op schicken, noch meer, lustigh, so, so, so, so, daer 's nogh een fles, breeck wacker als een man, daer staender noch wel ses, so, so, so, so, so, so, laet niet een beet heel blyven, breeck d'heele pottebanck, wat selmer me bedrijven?
Hy gaf soo t schynt geluyt met wit bestorve lippen, en met een flauwe stem laat hy zyn woorden slippen, en segt, den hemel geeft u gunst, ik dank u loon ik dank u voor myn lot, de hemel uw bekroon.
Meenje, dat de huisheer dat voor de huur zou ontfangen willen?
Maar by hoeveel meesters heb jy wel school gegaan?
Dat 's tweemaal maar wil vry vertrouwen, de derdemaal zal kabel houwen.
Terwyl de propageerende humores altemaal naer het centrum van haar lichchaam vliegen, en daar per opstructionen een soort van een koek maaken, die haar onverdraaglyk incommodeert.
Nou is 't myn beurt om ook een rysje te spreeken.
Een ditto, tot bewys, dat kniertje, met fobert, wel gong om een zwiertje, praesertim, toen zy, saam op t ys, op schaatsen reeden, om den prys.
Anna, karel, heintje.
Na dat ik hoor aan al haar reeden, zyn zy niet al te wel te vreeden.
Wild gy dat hippias, wild gy dat sophocles, wild gy dat eschines, dat aristoteles, u schaamrood maaken?
Kattenburgsche wil je zeggen, die heb ik die puik is, de acteurs van de schouwburg snuiven der van.
Mien herrn wi danken dy oet grund unsers hertzen, vur die tyn doolders, die wi wol haben gekregen, und vur die hosen, den hemmel wil dig wedderum geeven sinen zeegen.
Had ik niets aan jouw dochter kunnen bespeuren, ik had 'et wel meugen lyen, al had hy mit 'er etrouwd ja ik had 'et graag ezien.
T zel morgen lukken zie dat kostje na myn vrou daar ik van weten wil, hoe hy haar durft genaken.
Maar is t niet wel, dat ik uw oogen mag behaagen, in zulk een aangenaame schyn, en als ik by myn man moet zyn, dat ik mag slechter kleedren draagen?
Ik heb jouw zo uit kortswyl maar wat wys gemaakt, en nou kom ik jouw zeggen dat ik de duivel niet ben.
O ho hebje zulke kneepen mevrouw die meugje wel afleggen.
,, och was ich hier heraus.
Uw dienaar, zoete engelin.
Al was hy de duyvel selfs, soo sel hy ons niet ontloopen.
K geloof arnoldo is vol zotheydt, die met zijn koning boert, weet gy hoe liefdes lot leyt?
Daer hebdy't k'vrees dat sy beatris wegh sal jaghen lucr.
Dit hoont my dat clorind, van gene min wil hooren zy wederstreeft mijn gunst, dus blaakt mijn hart in tooren.
Hy zal daar veeren laaten want, van plukken heb ik goed verstand.
Gevilt sinjeur, en dan gehangen, of gebraan, en 't is geen dief?
Ia, 't is men leet dat 'er zulken lot te beurd is gevallen.
Ay kom hier toch wat by t licht, deer moet ick jou een reys op an sien, nou je bint een susanna eweest, maer ay lieve kenje gien mier van je rol?
Myn broeder!
Of heefter niemand malligheyt? of is door waensucht 't hart soo t'eenemael beseeten, dat niemand opentlijck het hier voor my wil weten?
Ik kan jou avecaet wel drillen.
Zy zijn zoo stadig en hoogmoedig in haar dracht, dat ik voorzeeker loof dat koningen te bedde gaan met haar kleeren aan, ik wou daar wel op wedden want zy verand'ren nooyt van wezen of gelaat als wyluy doen, als ons het luk wat tegengaat.
Ik heb daar iets tot nut van ons bedacht.
Ick wil van elck wel een hebben?
Myn saartj, ik ben vol vreezen, dat vader spaarpot ons zal op de hielen wezen, eer wy t eens denken want, dien ouden isegrim, al zyn wy dus verkleed, is u en my te slim.
'k heb pitzelowitsky... eduard.
Dat komt zeeper fyn, want ik zie, dit is een herberg, en daar zitte veele menschen, die moet ik eens met een vrindelyk gezigt goeden avond wenschen, en zien ofer niet een by is die van me kraamery wat op doet, o wee!
Roep jy iacomo die zal het wel zeggen hendrik.
Wat zyn er in de minne zee al moeyelyke klippen en stranden, wat moet een minnaar niet al sukkelen, eer hy in de gewenschte haven komt te landen!
Had zy de lust zoo veel plaats niet gegeven, ik zou niet traghten om haar nu te wederstreeven maar hoe ken 't zijn, nu dat zy heeft de vorst gesien, en dat hy haer bemint, ja leeft in haar gebien dat ik dan traghten zou om haar te komen spreken, dat doe ik niet, mijn trou die is zoo veel gebleken aan de beroemde vorst, dat ik veel liever sterf, eer ik in't minste punt zou zoeken zijn bederf, dus zal ik my altoos van haar te sien onthouwen, en treuren tot mijn end met groote smart en rouwe.
Henrick, philippo, arnoldo, theodoro, leonello, dionisio, karel, blanche, louise, prudentio.
Vriendin, patientie, nou de zaak dus is gesteld, is daer gien helpen an wy hebben ons gekweeten.
Laatze maar in de kamer komen.
Och 'k ben arlekyn.
Ik hoor 't geraas daar komt de gansche staatzie aan.
Verschoont jou nou zoo niet, je bent zoo nieuw als wy, en loopt al harder ook.
O je gekt'er mee, en wilt lysje ligt maar veur een meestresje houwen.
Dees blijdschap doet verheucht de jaren vol elende vertrecken van ons af, wiens straf heydt viel te straf.
Wilmen dat ik myn handen zal leenen, en zelf myn krachten toonen, om my zelve met een opstaande pruik, als de hartjes draagen, te kroonen?
Maar laaten wy in huis te zaamen, den dag van trouwen eens beraamen.
Warnaar steekter een in de zak.
Maar ik zal t huis weezen, gis ik, kwartier over eenen breng dan uw water mee, ik zal dan best zien, waar t schort.
Om dat ik veel fatsoen van haar genooten heb.
Gy ziet, hoe men myn hart met dwing'landy beknelt.
Pleuntje ians, anne pieters. pleun.
Is jou wat over ekomen?
De keesje maat, hum is niet anders as de prullen, hum kiek hoe dat de volk van holland vekten zullen.
Sr. pedro, hoe gevalt u 't konterfeitzel?
Ik kruip weer aardig met een snap, gelyk te vooren in myn kap.
Het zwoord en 't been!
Het was de eenigheyt die ick altijt beminden en die bemin ick nogh ferd.
Naderhand zal men u met gemak hier reden van doen zien.
Ik heb reeds het woord van myn heer uw papa.
Rood mag nicht booten, der donder noch toe, rood is nicht half zoo goot als doekooten willem.
Sy maecken't mijn te bangh, 'k sou soo doende mijn middelen wel alle gaer quijt worden, jy sout oock wel versteurt wesen datmen jou soo porden, ick hebber gelijck mee, kijnt, al ben ick wat versteurt, men doetme kracht en gewelt.
Mijn heer doe nu bekentenis wat dat ik in mijn ampt moet maken, en wat ik 'sweeks moet doen voor saken?
Hoe sal ick't aen gaen leggen?
'o ongelukkige die een hoorenweerdin ten deenst mot stoon.
Wat scheeld hem?
Soo is 't dat wy de zake en 't versoeck voorsz.
Haer schoonheyt evenwel, soo glans soo gloryrijck, scheen meer als van een mensch, maer evenwel haer vreesen segt datse was een vrou, en van een menschlijck wesen.
Die was noch dapperder. tiende tooneel.
Vertreckt niet lange, ick en mach niet langh staen temen, dats gangh op wech, om cappers, olyven, en saus, want sonder dat en heeft het gebraen niet veel kaus.
Wilt gy noch voor haar staan?
Binnen. v. toonneel.
Daar leit het uit myn hand!
Dat is een gelukje, dat ik die dans zo wel ben ontgaan, ik wouw om geen honderd ducaaten zulk een perykel weerom uitstaan.
Baardman.
Nu weer aan het kermis bouden, die nog is verzien van geld.
Nu kieckerkey gae heen, wilt hier niet langer tucken, mijn keyaerds, die hier zijn, vergrooten thans haer nucken.
Wie roept hier zo, om hulp?
Myn heer, zo 't my ging als 't apelles ging voor dezen, zoud gy wel zo beleefd als alexander weezen?
,, 't is jammer dat het leugens zijn.
Ik zag je liever van beuls handen sterven, as in ien huis mit zo veul kyeren trouwen ik zel je onterven.
I dat geit hups, noe, noe, wie wollen auch eins springen, ond zingen las ons lustig zyn, der musik voegt wol by de wyn.
Voort, voort, of, k zal je weg gaen boenen.
Maar ei zeg eens, wie zit daar in dat huisje met die groene deur?
Lakkey, zyn knecht.
Dan hondert fratsen, dan geboogen met het hoofd, de schouders opgehaald, en honderd zulke nukken.
Jouw wyn, broertje, is een wyn, en zo krachtig... vader moet'er van proeven kom, laat ons weer in de hel gaan. hendrik.
Of zijns'al op den key gewet?
Konstantia, meinsje, stoffel, reinhart.
Kommer, m. willem, m. joost, agatha, hadewy.
Dat is een lichtmis, die 's nachts uit krollen gaat.
Hy wordt zo zwaar, en hy bequylt men al' men' kleeren.
Is 't met uw wil heer bagotyn, dat uwen dienaar arlekyn, twee woordjes u maar uyt mag leggen?
Als 't in myn hand is hoeft gy nergens voor te vreezen.
Als of gy zeid, men moet t eerst voelen, en betasten.
Weg, weg haatelyk gedrogt gevrynsde, huychelaar, derft gy myn eer belaagen?
Ter ordonnatie van de staten simon van beaumont.
Ful. 'k beken octavia heeft wonderlijcke gaaven, maar... oct. maar, wat zal dit zijn, waar wil dit heene draaven?
Wy haaten veeltijds die geen, die ons niet na de mond en praaten, om onze fraaije geest.
Men noemd het polichionelloos in folio.
Dewyl jy hier.... notaris.
Wel k loof waarachtigh dat de hoer noch met ons boert.
Die je na moffeland zal voeren, en daar voor zijn slavin houwen die jou van jalouzy op zal sluiten, en zomtyds eens priegelen met een bollepees.
Ik zal dat wel beleggen, zyt maar gerust, myn heer.
Wel, dat heeft zen bescheyt, gebiedtme zoo 't je lust, ik ben u slaaf, en in u dienst verbonden, want 't geen ik nu bezit is door u vont gevonden.
'k seg noch, dat ikze ooyt zag, dat het my spijt.
Wat verscheelt zy veel by ma couzine, die my naauw eens aanziet, schoon ik alle dag verander van kleedren.
Wie weet of niet een aer, in stee van fobert, haer zal komen vrijen wat!
Ei dat 's een lief portret, het wammes, snee op snee, en lap op lap, hy lykt wel van sint julfus bende ha ha ha ha ha ha, wel 'k lach me schier aan 't ende wie of hier mee wil doen?
Zwyg stil zal ik t noch eens gebien?
Daer heb je t nou.
Die kaerel word heel dol hoe, my zo aan te spreeken?
Wy hebben hem gezien hy zei ons goede morgen.
Gaan wy, gelyk je wel zegt want my walgen lasi hondsfotten.
Moet je om dat kompelement weerom kommen?
Ik zoek myn baas, op dat hy hem met my verblyd.
Nu gy u verkeert verstant om sulken schoone leelijkheit verlooren hebt zo ken ik geen beter wraak, strekkende tot herstellingh van u zinnen vinden, als mijn leelikke schoonheit van deze nacht te offeren aan den keyser.
Dit werkje hadde in den jaare 1716 al in handen geweest, maar door een zekere toeval het zelve laten leggen zo hebbe ik het weder by de hand genomen, hoope den leezer het niet verwerpen zal, maar slegts aanzien met gunst van zulk eenen, die zig zelfs niet uytgeeft een geletterde te weezen, hier door zal hy zig voldaan vinden, en zig niet steuren aan momus schempinge, zal tragten alsdan u goede gunst te beantwoorden ende by gelegentheyt te doen uytkomen de verbolgene woedenheyt, of de rampzalige liefde, treurspel.
't kon u niet hind'ren dat gy my hier in voldee.
Och geestje, slaa niet meer, al ben ik dood, ik voel dit kloppen doet my zeer wats dat!
Spreek nu, mevrouw, nu moet gy u verklaren, errenst.
Was ik als gy myn heer, ik zou de fout vergeeten, uw kwaadheid is vergeefs, gy hebt 'er doch niet aan.
Daer vald in 't minst niet tegen te praaten, en geschiet et niet in 't kort, zo volg ik mijn eygen raad.
Ga, zeg den dienaar dat zyn heer vry aan komt, maar keerd gy voort weer, en helpt my dan naar eisch paleeren, ik moet ten hoogsten maintineeren myn reputatie, t zal gewis een heer zyn die het waardig is.
'k vertrou het zal haer wel behagen.
Kom laat ons malkaar gelooven vroom te zyn gy waagd niet veel van t uwe, en ik waag veel van t myn.
Dat's niet en bruy op zyn kwaadste genomen, men kan niet slimmer, als verbranden.
S'is wegh?
Maar kind, valt het dan aers uit, zo moetje my niet komen klagen.
De droefheid daar ik in steek kan gantsch geen troost verdraagen, ei!
Ik twyffel niet, myn heer, of t zal wel gaan.
Graaf tekkely het hoofd der muitende hongaaren, werd als verrader van der beider keizren magt, versmaad, geboeid, ter straf naar t turkze hof gebragt, en strekt een spotspel voor spahies, en janitzaaren.
Ook, zeggenze, is hy heel civiel en koertois.
Wil de meid de betielen niet weer koopen, die ze gebrooken heeft?
De drommel hoe zal die ouwe zyn bolletje nog klouwen, om deze kozyns kneepen!
Maar mijn moeder zond me aan jou om een kleyn gerief, om ses duysent gulden op te neemen, mits dat ik weer ben tot jou belief, in alles waar ik kan. wolf.
Wil gelooven, dat vuur zou al de vlam van haare liefde, dooven.
De ontmantelde apotheker, met de gefopte hoorndrager, blyspel.
Hy boodschapte van eelhart, en van uw zoon, hy beloofde my een goede vereering tot myn loon, zo ik hem die dienst wou doen... jeronimus.
Schelm, ik zel je dat noch zuur doen opbreeken.
Een oud mans vreugt en de meertse son seyt men immers dinen tijdelijk waergenomen, weerh.
Al redelykjes. gusman.
Waar woon je in t west, of t oost?
Myn vriend, stel u te vreen, ik moet dien jongen heer eens spreeken, ga maar heen.
Wel vrind wat was jou boodschap?
Mijn lieve man?
Dat we onze juffrouw in dit huis zo naauw bewaaren?
'k heb hem van daag wat gelt doen winnen.
Het men heer niet aars te zeggen?
'k herleeve in 't eind.
Men heeft daar by noch houte pinnum, en een sitstoeltje dripodinnum, men heeft een bak met steiffelum, een mosselschulp met harsticum, men heeft een yser elsentatum, een mesje tot leersnyderatum, men heeft daar by spantimicum, en voor de voet een bloxicum, ook voor de schoen een leestenatis.
Heb i ze mi geeven, jonker?
Dien ik bemin is van deez plaats niet ver van daan, wat komt my dat gezicht van daag al smarts verwekken.
Ik zou liever by grootvader, als by vader en moeder, willen woonen blyven want die kyven en vechten alle daag.
Gy moet errenst.
Bewaar ondertusschen bei de zakjes met kruisaaren en vind je de smaus op de beurs, je meugt ze hem veur zen bot laaten, zo hy het zulvergeldt in onze herberg brengen wil.
'k verzeker u van 't lijf.
Laat jy het werk maar op me staan k zal onderwyl naar jonker gaan, want, ik moet my noch prepareeren, en al de stukken resumeeren.
Blyf zitten, zoeten engel.
Wel, crelis, wat s hier gaans?
Niet waer, het hooft past hem tusschen de schouwers als een japons varcken wacht, 'k sal halen gaen mijn naeygoet, en komen hier wat nae mijn vermogen queelen.
En, als ik nae den aerd der liefde zel spreeken, zo wensten ik wel dat'et niet en was geschied.
Den 18 januwarius, 1691.
Wel jaantje, benje daar?
't is nou al de darde maal dat ik, om heur, de meulen heb verlaeten.
Waarom volgde jy een ander, ontbrak het jou aan stof?
Om ree te wezen, als wy scheiden, fransyntje zal u derwaards leiden.
Weetje waer de walestraet is jongen.
Elke actie maatje kost omtrent twee honderd pond.
Moeder, ik kan 't mee niet verdraagen 'k word onverduldig, dat gy iemand, die ik myn vrouw hoop te maaken, zo onschuldig durft lasteren, daar gy ter waereld niets op te zeggen weet.
Elk schuwt my als kompaan de roover, ik heb, voor hoer nog boef niet over.
Ik bidje geloof me 'k heb mijn leven nimand te kort gedaen.
Die gy door uwe deught, u zelfs hebt waart gemaakt, soo is het reeden dat mijn ziel dees vreughde smaackt, en dat ick voor mijn trou by u nu wordt verheeven. ireene en usebia schielijck uyt.
Myn heer, vermoei u maar niet, na dat ik hoor, zo zal uw luyst, even eens als de myne gesteld weezen.
Zo haast ik opsloeg dit paar blikken, verstoovenze aanstonds, zonder kikken.
K zou zulke menschen straks doen kloppen op de mond, en straffen in de beurs.
Maar vrinden, je bent te haastig.
Je zult heel fyn moeten spinnen, eer jy uit inze kluiven raakt.
Ben ik dan zo misleid?
Aan den wel edelen gestrengen heere mr. jacob cornelis backer drossaard, dykgraaf, en stadhouder van de leenen der stad, en 't graafschap buuren, enz.
Hoor, of 't van deezen avond weezen kon, wouw jy daar wel gaan?
Ick sal u aen gaen dragen sga.
Palkmalmallimal.... ioris.
Wat sel men doen, daer is wel soo veel moeyten gedaen om dat te verdrijven, maer t heeft noyt willen gaen.
Op t laast sprong ik van t ledekant, ik riep, wie maakt hier die geruchten.
Van sep y. vincent.
Al 't gene datje schrijft, dat sal ick doch ontkennen.
Kom gaanwe dan voort na de warmoesstraat, daar woonen de groote winkeliers, daar hebwe keur, daar zijn de nieuwe verwen, daar is zo veel getiers van jongens en van knechts, he mesjeurs, dat kleur komt gister eerst van parijs, 't is 't alnieuwste, je moet zo nau juyst niet zien op de prijs.
Ghy trekt het u niet aan.
't zel wat aars te seggen wezen kom ik met men nieuwe tijtels voor den dag, 'k wed dat ik altemaal die quacksalvers, en jan doesburg in zen boekkasje wat uytlag.
Leonore, huisvrouw van santilane.
Loop, lekker, doe maar op, en is het steiloor, laat hem hier wat wachten.
Niet, juffrouw.
Degheveinsde doodtvanjoosje.
Of hoogduits?
Uw minnares, ach arm, dit is een slecht bescheid, daar ik om lagchen moet, wat legt daar aan gelegen, ik kener veele, die gy lichtelyk zoud bewegen tot wederliefde hoe, een man zo braaf van leest en wezen als gy zyt, hoeft nimmermeer bevreest te wezen, ja om zelf aan de oogen te behaagen van de alder schoonste vrouw.
Ja mevrouw, hier is de man.
Wel zou ik niet heerschip, wy zyn luy, die ons die dingen in de grongd verstaen maer ik heb een klein verzoek op jouw en dat diende je me niet te ontleggen.
Denk vry nimmermeer, dat noch myn vaders dreigen, noch dat uw raad de magt ooit zal op my verkrygen, dat my krispyn, dien lomp, zou winnen tot zyn vrouw, mits dat ik eer het graf, dan hem beminnen zou.
Schelm, ik vat de zaak te regt nu zo ik meen, jy hebt het geld zo schelms, en roek'loos gaan besteen, gelyk die knaapen doen, die, om haar meesters zaaken, somtyds van huis gaan, die haar zelven wat vermaaken, met haar kompliecen, die zy tot gezelschap dan mee neemen bloed dan is 't, 't sta vast nu glas en kan de rynsche wynfles zwaait, niet weinig, tussen beiden, men laat 'er hoentjes, en kapoentjes, toe bereiden, niet op een burger plaats maar in een goude leeuw, of in een gulde vlies, daar maaken ze een geschreeuw, en blaeten, even of ze nugtre kalven waaren, ze zouden, met hun taal, een eerlyk man vervaaren, zo spreekenze op 'er geld, en teeren onbevreest, 't is of 'er vader graaf van holland had geweest, en somtyds krygt men't geld, met van den baas te taaken noch weetenze evenwel, de reekening goed te maaken maar rekel, wat weet gy?
Ja wel sibil, ick wenschte met deze rol te spelen, dat de komedie al geeindigt was.
Dat hebt ge uit kats gehaald maar evenwel 't is goed.
Hoewel hy zo van jou is geaffronteert, efter kan hy zijn liefde niet verleggen dat hy dood ebleven is, laat hy over al onder de luy zeggen, altoos joris weet niet beter, en houd die tijding voor waar, en als wy hem bedrogen hebben, dan zijn wy klaar.
Is dat zyn' ouders eeren?
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit, aansien ofte reputatie te geven, ne maar de supplianten in cas daar in yets onbehoorlykx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daer van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in 't geheel ende sonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz.
Die, naar 't onwederspreekelyk en overtuigend zeggen van de geleerdste astrologisten, een bevolkte kloot is, daar zullen wy na toe zeilen wat dunktje nou gy heeren actionisten!
En of je de zin van de fransman miste?
2. hoe, zyn myn oogen, van zulk een vermoogen, gelyk gy zegt, zoo blyft uit myn gezigt, kan ik door de ooren, de herten bekooren?
Och als ik er om deink!
'k zie dat de zotten nu den meesten rykdom winnen, en geld ontbreekt me dies moet ik iets nieuws beginnen.
Welk een ongeval?
Maar nimmer aan goe wyven.
Kom, kom, ik zal haar hier doen komen, dan heb jy t uit haar mond, en uit myn mond, vernomen.
Wat let my dat ik u niet daatlyk honderd slaagen laat geeven, om het vuur te blussen t geen u deerd.
Cinthia, tegen alcides.
Als 't je belieft.
Ist mooglijk watje segt, arme vrouw, 'k beklaagje in men hart.
Die zel je wyf zyn eer drie weeken of 'k zel heur arm en beenen breeken. zevende toneel.
Ja, ik zal men best doen miester, dat j'er haast mee raakt te kooy.
Myn heer snof, wat dunkt u?
Daar sta ik voor, myn heer.
Ja zy zou my haar nicht wel weigren durven.
Ik leef hier in vryheid, zegt gy, maar ik ben die vryheid al moe.
Een vrouw in witte gesleurde kleederen, houdende een boek met 7 zegelen in de eene, een kruis in de andere hand hebbende een vlam op t hoofd, en by haar twee maagden, de waarheid, en gerechtigheid.
Feike fetjes, en zijn swager!
Neen uw aanvallig oog is 't, dat ik tegenspreek.
Dat 's zonderling.
Maar doen most hy met men t'zeil.
Wel 'k docht, dat dat altyd zo stil ging in zen werk.
K mag swygen, want die klap vernieuwd myn oude schade ziet, daarom vreyers, wil ik jou ten beste rade indien de malligheid, jou wat te zeer bevald, en datje nog geen blok aan t been zoekt, zo mald jou leven, in geen ongebruikte schuitjes, wiltze schouwen want eenmaal kip op t ey, en deer roept strak om trouwen.
Zy wil jou vizites geeven straks, of flusjes, en jou in het nieuwe huis as kaks congratuleeren.
Izabel, tegen eelhart.
Ik ben er van ontsteld, is zy zo assurant?
Hier blijkt het spreekwoort waer, me vrinden hoe dat den iene mensch zen druk hiel vaken maakt ien aarmans luk.
Gerrit kruyfkey, en jor.
Dat zy zeer wel te pas zal komen, zal blyken, als myn heer de prezident de moeite neemt en iemand om haar zendt.
B. van letters, die ik zo leerde kennen, want op het lest bevond ik dat aan een m, drie beentjes, en aan een i, maar een was te vinden, dat ook aan een w meer was als aan een v, en zo voorts ziet, zulke zoete leeringe, die binden veel beter, als die van de meesters, die voor de billen, of met de plak staadig slaan.
Dat moeten wy met goe oogen anseen, ont duren der nicht eyn woort wedder seggen, man krijgen wyse dan eyn mool to vatten, in stroecken edder heggen, soo moetense wedder anholden, door geyt et dan taf taf, door schol y seen wat veur balbiers wy sunt, wy scheren hoor on boort mit eyn streeck af.
Daer sal ick u op kussen, en gy heer ferdinand, gy hebt oock ondertussen door u sterkijckery een vrijster aen de handt, ferd.
Ik ben konsuis dat myn broeder.... leander.
O neen, den boer is al te slim, hy sel noch wel sijn meester bedriegen, hy speelt den ysegrim, hoe staet men nu en kijcht met de onkosten op den hals, ghy loeten.
Och beli!
Rusino, hofmeester.
Maar dat ik hier liet ontbien uw dochter, dat zy mag haar broeder mede aanschouwen.
Ik ben te vreen, hef jy maar op.
Het tooneel verbeeld een buurt aanzienlykehuizen, in den haag.
Soo is't u wille dat ick noch veel stooten krygen.
Het tooneel is tot brussel, gaet open s'morgens eneyndight des anderdaegs noenens.
Feike fetjes.
Al kon ik zelfs als brugman praaten, ja de voornaamst der advocaaten, zo maak ik toch de zaak niet goed want, boeren zyn een raar gebroed wat weeten die van rechtsgedingen?
Help my doch!
Die een reeks van ouders kunnen noemen, op welker daaden, op wier deugd zy moogen roemen, als hun gemoed, door die voorbeelden aangepord, en in die daaden, in die deugd geoeffend wordt maar een, wiens daaden, vol uitspoorigheid, de naamen van zyn voorvaders, en beroemd geslacht beschaamen, en die elk een verguist, een lanterfant, een vent die maar aan zyn lievry, en wapens wordt gekend, of opsnyt van zyn stam by juffets, en op balen, kan t by geen sneegen boer, noch zedig burger haalen.
Waerom seghje dat?
Dat denck ick wel, het heylijcken komtmen nou over, as een ouwt paert het pissen.
Sofia, karlos, lyfwagt.
Wel maar help me te recht, hoe ken je me?
Heb ik 't gewonnen of verlooren?
Kyk men heer, daar 's likkepot!
Het was my zeker wat te heet, het is myn schuld, het is my leed, het kookte noch, na ik kan horen, en t rammelde noch aen myn ooren katryn.