floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Heer rombout, zijt gegroet.
Diwertje, zaartje, teuntje gerrits, grietje pieters, marritje jacobs, elsje lubberts, bauke lolles, meestris maery, brechje, jan klaaz.
By slabbrement, ick gaender soo nae toe, wie my nu terghen komt, die is syn leven moe waer sydy neusdief, waer?
En je moet je beide, als boeren gekleed, mede in 't jongspel vertoonen zo kan karel, onder 't danssen, met haar spreeken, en neemen beraad, wat hem in deze gelegentheid te doen staat.
Wat zal ons fransje op kyken, als hy van myn schade hoort?
En, als ik maer verkryg dit onwaerdeerlyk lot, is het my evenveel, hoe ik kom aen 't genot.
Myn heer, myn heer, myn heer, hier is de geest al weer.
Hongerige tijs, schout.
Ja, neemze vrylyk mee, en t kleine kind daar by, ik gun t jou uit myn hart, tast toe maar, neemze vry.
Ik weet, myn heer, dat hy tegenwoordig weer in een hevige, en brandende koorts leid.
Ik hoor myn man.
En dan zal men uit hem best hooren, hoe dat hy 't zou mogen verstaan, of men ze noch van deezen avond mogt betrappen, of morgen ochtend veur de poort, als ze gereed zijn om deur te gaan. roeland freeriks.
De oudste kwifryn.
Heel wel ik sal 't doen, huybert ter zyden.
Om dat ik je lief had, meisje maer waerom joeg jy me niet weg?
Hoor flipje maat, je hebt abuis, en ik moet myn spoen, ik wensje goeden dag, ik heb voor deze reis geen tyd, want ik moet voor den avond nog een boodschap doen.
Maar wees indachtig dat ik niet eer zal gaan, voor gy vertrokken zijt.
Hem zal het toestaan, of het afstaan weinig baaten zy is myn zuster, en zy zal diens vrouw zyn die haar oog het meest behaagd van al.
Nu en sel ic anders niet seggen dan heu kalfje, heu kalfje, heu kalfje, en dan niet meer.
't is onbegrypelyk daar en boven meen ik my aan dat geslacht te verbinden, door een huwlyk met zyn moeder, om dus in haar een deelgenoot in myn huiszorg te vinden en onze constantia aan ferdinand te doen... nu dat laat ik daar maar, zou hy wel tot die laciteit gekoomen zyn?
't valt zwaar iets, dat ons vreugd kan geeven, af te staan. arnoldus.
Geen zwarigheid, hou jy maar moed jou zaak staat op een goede voet.
Dat die gien thee en mach ofze moet tien ducatons kosten, en noch meer bedraagen, dat die dubbeld, en dubbeld thee goed heeft, en al 'er potjes met goud zijn beslaagen.
Ick heet u duysent mael van herte wellekom.
Daer vrienden, dat 's goet bier, en een tabackjen van de rechte coleur.
Maer baes wat mooghje vragen, na de bekende wegh, of siet ghy 't noch niet dagen door 't neveligh gesicht, geresen uyt het vocht, dat gister avond u de hersenen besocht.
Ben ik vertrokken, 't was zoo donker als een hel, en vloekende sprong ik, van spijt, schier uit mijn vel, u wenschende, om deez' last, een millioen van plaagen.
Ziet, het is nu om onze verwarde zaaken eens t'effenen, en alles klaar te maaken.
Klaar, tys.
Ik zweert, met drinken wort het strak verteert zoo wort me nummermeer verweten hy het zijn drinkgelt gaen vereeten, verspeulen, of verzoenen, en wat me op dit punt verzinnen ken.
Maar, schoon dat gy u toond geheel verlieft te weezen, zo doed my izabel niet zonder reden vreezen ik kan die achterdocht bezwaarlyk uit myn zin en hart verbannen, wyl dat ik u teer bemin.
Wat u beweegen mag hier af verzet te staan, dat immers ons niet raakt aan onze kouwe kleeren of is 'er zulk een nieuwe trouw op handen ligt?
Wel wis niet sinjeur wat mienje?
Vriend, hoe of je de zaak keerd of wend, die de trouwbelofte ondertekend heeft, zal ze wel moeten trouwen, en ik versta 't zo, en zal myn woord hier in, als een eerlyk man, houwen.
Vrinden, als 't jouw tyd en lust is, te eeten, zo ken je komen.
Dan zel ik hem ook zo braaf kapittelen, dat het je bolt.
Ogh, juffrouw, daar 's een spook, wilt u in huis begeven!
Hoe zal ick my bestieren?
Twee jagers.
Maar vader zal ik met hem paaren?
De beddepan, en die doen kraken, op dat ik 't paartje mag vermaken.
Pedro. en my?
Zo wenschten ik wel te zyn als ik getrouwd was, maar ik zel 't nooit doen.
Neen is 'er twijfeling, of onrecht aan gebleken?
Maar zacht, ik ben hier alleen, myn wachters in de wyn verdronken, nu kan ik mooitjens eschappeeren, terwyl zy leggen ronkken.
Dat lijken wonderlijke dingen, 'k docht datze maar naebauwen kon het zelfde, dat ien aar begon.
,, dat ik dorst, ik gaf hem een klap!
Hier zijn wel menschen die noch kaalder, ja schraalder leven in dit land.
Zal der nou niet met alle aan faalen?
Zoetje, speelende op de klavesimbel zingt het volgende liedtje, dat zy daar naa met karel te gelyk doet terwyl de knecht en meid hun zingen, stil, naa neurien.
Machteld.
Kom reik my elk uw nap, de potagie, en dit voedzaam nat zal den zieken goed doen, en kracht by zetten, geeft hen maar ryklyk.
Edeling, wingaren, windvang, trouwhart, snoever.
Nu voel ik eerst signeur filibert, hoe dat ik totje ben genegen!
K zeg dat ze trouwen zel mit joost.
O ja, en en 'k heb mijn woord gegeven.
Maar op deeze manier, in zyn zonden te smooren!
Hey, dat sel wel geneesen, waer isset, laet eens sien?
Daer het men swaager gelijk in, ik kender wel andere die hem en mijn niet vreemd en zijn, daer 't al vry wat slordiger leid, of men al schoon met een uyterlijken schijn, en met een effen gestrekte troony, en een neerslagtig weezen, daer men de waare deugd uyt zou leezen, daer alzo heen gaat, dat en zijnze niet teunis pietersz.
Gy lacht 'er om.
Zynder niet, die pro, en contra adviseeren?
't is beter dat ik weg wil gaan, als dat ik weer iets zou verstaan, dat my geheel bedroeft zou maken.
Wel aan ik zing dan weer een aangenaamer zang want ik heb lietjes ook te koop, dat moetje weten, ja meer als die vend die pieter de vos, of kleyn ian werd geheeten, dog ik geefze goet kooper, schoon dat hy er mee langs straad kruyd, zo moetje hem altyd een oortje voor t stuk geeve, en ik geef de kult en keur voor een duyt, en dat is ook gezet gelt, dan valter niet af te dingen.
Die vleit zich, dat ik hier braaf op myn' dingen pas, ik kryg vast elke post een' brief, dat ik zo ras, als 't toch maar zyn kan, my moet laaten promoveeren, met heele stapels van vermaaningen tot vlyt, tot soberheid, tot menageeren, en gansche oraties van de slechtheid van den tyd.
En noch zijn'er arger als hy, ingewickelt, waer van eenige, na den roep gaet, sullen moeten haer met het wint placcaet behelpen, of na vianen verreysen.
Hadje dat gheswegen, soo sou 't niemant geweten hebben, maer nou hebje mijn te dapper onteert.
Voldoed uw pligt, myn vriend, en praat zo veel niet meer.
Zo menige poep, en knoet, die hier op strowisschen zyn komen gedreeven, hebben 'er zelf wytse naamen, en wapens gegeeven.
En dat zal ik zo klaar bewyzen, als t zonlicht, dat in t oost komt ryzen.
't is voor haer grillen en pasquillen.
Wat doet gy hier jou hondeslager?
Hy wil steets toonen, dat hem de staaten nooit naa zijn verdiensten loonen en t'elkens, als 'er maar een ampt begeven word, dan schreeuwt hy, en vaart uit, men doet hem veel te kort.
Naar k merk, neef, doe ik niets naar uwen zin ter deegen, waarom lelt gy my dan geduurig aan het hoofd, hoe moei graag zien zou, dat ik waar aan u verloofd.
Ick wel om een stooter, al was 't min, 'k liedt my bekooren.
De minnaar, die reeds was van zyn meestres bemind, en van de moeder, en de grootvaar, heel bezind, bedenkt een list, om hem volkoomen te vernoegen koomt in een vreemde schyn, als minnaar van dat kruid, krygt dus zyn minnaares tot bruid.
Een vierdepart krispyn, of meer.
Mesares jason, hipolites, mascordes.
Zie jy maar toe, dat jy niet liegt, en brengme... maar hy het gien ooren 'k acht al dat schoone gelt verlooren.
Ja maar in deze tyd is adel geld en goed wie geene schat bezit, werd nu van elk versmeeten.
Ik zal, en met bezaadighde reen.
Ik zal noch voor myn dood onder de zwarte aarde moeten, en in 't graf.
Voor my verbergd men veele zaaken, dat vat ik al gy leesd in de boeken, myn vader kan ook leezen waar om leerd men my niet leezen?
Geile fijtje, oenes wijf.
Moet gy altijd yder een ontfangen?
Mevrouw, my dacht, dat 'er nooit beeter middel in de waereld was uit te vinden, noch vaster knoop als deze te leggen.
Waerom verlaet hy haer, beat.
Pas ik niet op, men' heeren?
Naet kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys loop al weer in 't kackhuys, d'edelman binne de waerdt uyt en zeyt.
Eldert en elsje tasten in zyn doozen.
H. d. graef.
Groot mog.
Toen ick aenhoorde uw onverstandigheydt, toen was philippo stout.
Schep moed o!
Komt jannetje tast aen.
Wel, je maakt een mensch verwonderd.
Myn eerre ze zou ze myn spul wel late kyk, maar zy is veur de jong juffer, en voor de kind.
Draeght het al sachjes op dat het soo mach op tafel komen, maer seght vry an mijn man alleenich sonder schromen, dat hy maer om mijn denckt wanneer als het hem wel,, ga. dorstich.
Heer avecaet, kom, gae je mee?
Wat so nou sel het eerst beginne wat te lijcken laet sien hoe ist vi coactus, maer seghmen wat dat woort beduyt.
Jy zult terstond naar 't spinhuis gaan, jou pry, zal jy my zo verraan?
Ik ben zo dicht als een mand.
Sommige belooven nu met haare zoonen vry veel, al geeven zy het juist niet.
Maar zeg, dat woord krispyn, wat wilt gy daar me zeggen?
2. als ik maar zie u oogjes jent en uwe koontjes, en daar neven, u rooder montje excellent, mogt ik u dan een kusje geven.
Lach je 'er om?
Wil jy t gat uit, ik niet wat geef ik na de moffen, al is het dat zy op heur geld en adel stoffen, al binnen t graaven, en al willenze hier niet bekend staen, ik steur me an gien ketting noch gien klied, noch gouwe penning, neen.
Ik bevind' nu mijne misslag, die, schoon ikze mach beklagen, ik evenwel getroost en duldzaam moet verdragen.
Wel keesmaet, ick moet met haesten eens uyt de stadt, en sou te lande eens gaen sien op een koebeeste te halen die ick over acht dagen ekocht heb, en sou betalen noch een beest aen pier koppen claes, dicht aen de bleeckery, die ick over een maent ekocht heb, en hy heeft noch twee ossen by, die sou ick oock sien om hem die af te koopen.
Meinsje, ik dorst dat nooit op jou vertrouwen, dat jy me op deeze wyz dacht voor den gek te houwen, een weinigje gaat heen, maar dit gaat al te grof, doe t op een ander tyd niet weer.
De gheveinsde doodt van joosje.
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor deze lichtmis, of mal mortje mal kindje, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Ik zal my met viane, of fredrik hendrik dekken.
Wees niet bekommerd, maar geloof, in dat geval, dat de een en de ander niets op my kan winnen 'k zal u nu niet zeggen wat by my is voorgenoomen ik heb, op myn gemoed, volkoome magt bekoomen al 't geen zy voor slaan is maar wind, na dit besluit.
Telt dan 't geltje ,, men besteltje zukke kruien, hebje 't riet.
Wel man datje met mijn geckt dat is mijn leet, vraeghje of de spijs gereet, en de tafel gedeckt,, is?
Ja, ik kan zo lang niet wachten, zus, myn honger is te groot.
Daer leit den brui, ik bin zo moe ik kan haest niet op men voeten staen.
,, o ja, hy is te wonder wreed.
By hem zijn de rijkste vryers maar boeren die hier in amsterdam woonen, maar ik durf my niet inbeelden dat hy na mijn zou zien, dat waar te veel, gelukkig die zulken heer krijgt tot zijn deel.
'k versta 't me niet.
Ho cameraet is de vanghst goet of hebje niet op edaen? mager harst uyt.
'katryn hou my van achter.
'k wou dat dien reckel waer vercogt in 't lant van kempen ick leed nu geenen dorst terwyl die lappers slempen.
Ik ga, en zal mevrou het zo wel uyt gaan leggen, dat zy altijdt aan hem niet meer veel quaat zal zeggen. ergasto binnen.
Kom, robbert, hola!
Rykhart, godefroy.
Ik voel het hart my splyten ja 'k zou myn aangezigt wel van malkander ryten.
'k wou dat een kraay hier quam, die met zijn scharpe bek jou 't vuil gezicht benam, dan zou je altoos niet den keyzer gaan bekijken.
'k zie daar groene luy.
Van hout?
Zoo et jou belieft  jy kunt et huis deur snuffelen maar jy zeltme ien groot afgrondt doen.
Kan ik dit niet ontvlieden?
Kom juffrou klaer.
Is t anders niet?
Wat hadt dien turk, o duizent schanden.
T zyn mellekmuilen, die haar meesters kas verkrachten, en menig jonasje van drie geheele nachten, in doude snippen vlucht, of diergelyke kot, met vreugde plakken wyl de hospes, mee niet rot, met dubbeld kryt schryft, en zyn reekening kan maaken inmiddels ben ik mee niet luy met haar te kraaken.
Genomen t waer alzoo?
K ben reets moe van dit verhaal, gy weet hoe wy door tegenwinden gedwongen wierden om ons heil in t heir te vinden voor tunis, daar ik ben in zulk een staat geraakt die by de waereld my geheel ontzaglyk maakt.
Ik zal, en stel voort alle zorgen, en swarigheden uit tot morgen, men man zal onze vreugd nu niet verstooren, en t geen t oog niet ziet, kan t hart niet deeren, hy is gierig, ik jong, en gaaren by de vreugd, als zynde in t beste van myn jeugd, al schyn ik zedig, t hart is swierig ik zie wel of men raapt, en schraapt, en by een man vol zorgen slaapt, t heest ook wat in, by goede vrinden t vernoegen van de jeugd te vinden.
Hoor daar is een ongeluk geschiet.
Waar is 't gebleven?
Zie daar, nu is 't jou beurd.
Die moet hem terstond verklaaren, eer dat men den oorlog sluyt, aan boord, aan boord, aan hoord.
Grypvogel, wy zyn hier alleen en goede vrinden, ik heb iets voor, daar gy uw rek'ning by zult vinden.
Myn goe maat, je bent beklaagens waerd, dat je met die feeksen te doen hebt.
Verander van humeur, geloof me, laat u raaden, een vrouw of dochter op te sluiten kan slechts schaaden.
Het waer veel beter dat je jou nae huys ging spoeyjen, en nam het daer waer.
Maar uw man, waar bleef hy?
'k verzoek, myn heer, dat gytoch zulks aan niemand melt.
In welke hoope ik met achting, blyve myn heer, uw wel ed oprechte vriend y. vincent.
Die riep, ik kanne kruike maake dicht, ik kanne kruike dicht te maaken, breek wat stikke volk, breek wat ik mien ik most aan 't lacchen raaken om een meit, die in een veurhuis stofte een posteleine schottel of, hy steekt het hooft in huis, en roept leelijk enne grof, breek wat, de meit schrikt as de ment, en liet de schottel vallen an duizent diggelen, by doe an 't rekke.
Ja wel, wat ziet men al gebeuren in deez' tyd!
Zet neer joost, vrienden wy wenschen jou goeden avond allegaar, wy brengen je hier de moeder met er kind, en aangaande de vaar daar wy gien kennis van en hebben, wie dat hy is, of mach weezen, maar dat zel de vriend ian iasperzen uit dat briefje best konnen leezen.
Jan, lysje, teuntje, thys, melis, kees als een starrekyker.
Nu zie ik haast een endt wyl izabel haar overgeeft in myne handen.
Wy hebben t'samen om een ioffer slechts gestreden.
'k begin geweldig voor lukrezes dood te vrezen.
T schynt een mirakel.
Dat komt my vremd te vooren.
Ik heb niet eens om jou gedacht, wel notarius publicus, je bent hier ter rechter tyd gekomen.
Niklaas, ik heb gezien.... ernst geeft jaap een klap.
Jy hebt niet verder te doen, blyf daar maar staan.
Van daar kwam ik by deeze waal, en continueerde 't gezelschap.
Doch om vyf of zes uuren, die ik op 't meeste in een' gansche maand aan de poezy hang, lust het my geenszins schrap te staan, zo dikwils de eene of de andere wargeest my tot het voorwerp van zyn' onrustigheid gelieft uit te kiezen.
En wat valter te kyken?
Jy myn heer dreigen!
Is 't met uw wil, myn hart?
Zie daar, zie daar, dat 's arlekyn.
Eelhart, een adelyk heer, minnaar van leonora.
Dit zyn weer jou ouwe nukken, dit gaat al weer op de oude voet maar, wacht ik ze t je weer betaalen.
Altemaal binnen. frederik ende bellardo uit.
Ik niet, dewijl dat ik geen dolend ridder ben.
Laat ik om 't zoet genot nu mee in d'echte treden.
O charmen, t is spit of.
Margriet uit haar venster ziende.
Dat toon ik ook aen iorden.
Wacht, 'k heb tot uw behoud dit recht van pas gevonden, gy moet in deze zak, ik vreez het zal hier honden.
'k heb daar reede toe.
Ik had laatst twee messieurs die braaf hun lyven vulden, die proefden 't mee wel want ze kleefden puur als pik.
Kom hier, myn liefste dochter, kom, 'k geef je eelhart nu tot bruidegom kon flus myn weig'ring hem bedroeven, 'k deed 't om zyn trouwheid te beproeven zyn dienst, zyn onderdaanigheid, maakt dat 'k hem u heb toegeleid.
Ick selje een briefje geven en dat sel het doen, ick weet het wis gy krijgt wel duysent soentjes en dat voor een soen.
Myn heer je dienaresse.
Katryn, 'k begin te vreezen. katryn.
Men hoefter niet om na vrankryk, of italie te gaan, daar zyn der genoeg in amsterdam, die styf gaan, podagreus zyn, en lam, die de jaaren schuld geeven.
Kom, soon, tred' lustigh aen, fraey als een braeve quant, gaet neffens myne syd', langhs hier, aen dese kant.
G. fagel ter ordonnantie van de staten simon van beaumont.
Ben ik hans!
Er respeciert mier nigt, den matsfots zol mich eeren in dem geseltschaf.
Neen, vertrek aanstonds, met uw zwart, ik wil niet dat gy hier langer zyt.
Ick sal het u vertelle, ick ben de alder jongst, de middelste is getrout, en die is heel jaloers.
Ik zeg 't, gelyk ik 't meen, en ik verklaar je myn besluit met korte reen, dat ik dat leeven dus niet langer zou verdraagen, of 'k zou 't je vader moeten klaagen.
Hy wil u beide... santilane.
't is goud, en hy grypt het by handen vol!
'k begon dat al te vreezen.
Ik stierde dan het lot aan jupiter.
Ei lieve zie, wat lykt ze nou, zo een rechte verzoopen troonje, die men voor een kakhuis behoorde te zetten.
Ten eersten, ick bedank mijn vriend voor sijnen raedt. en nood' u op mijn feest.
Een man moet immers t'allen stonden de vrouwelikke zwakheit laan, op dat hy zegen mach ontfaan.
,, wy wierden met dien langen degen ,, deur een' steek allebei deurregen.
Ik hiel me of ik gek was zonder een woordje te zeggen, en ik peinsde alleen maar hoe ik myn werk best zou beleggen.
Wel hoort en laat daar u dan aangeleege leggen, maackt dat gy deeze brief zeer heymelijcke draaght, en geefze haar hoogheyt zelfs indien zy u dan vraaght van waar of wie dees brief aan haar u heeft gegeven zoo zult gy zeggen door een harder die gebleven, op deze hofstee is, verstaat ghy nu dees spraack, smol.
Staat gy uw pretensie niet af, weet ik het by 't hof zo te maaken, dat gy gewis van uw schouwtsampt af zult geraaken.
De een schraapt om geld, dat, door zyn vrouw, aan haar galant, word meegedeeld, terwyl die hem de hoorens plant.
Dat baart my nieuwsgierigheit, om weten op wat gront dat deze komst doch leidt, vermits des hartogs vuyl en oversnoode daaden zoo groot zijn, datze niet verdienen uw genaden 'k verwonder my, o vorst!
U aenslagh is geluckt, den hemel is u mee.
Daar kat en hond malkaar in eene nest verwarmen, daar word men 't krabben en het byten wel eens moe, al gaat de byslaap met gemor en grommen toe, zo zullen deeze twee ook aan malkaar gewennen, en aan die zoetigheen elkander leeren kennen, is zy een booze pry, en hy veeltyds kwaad en zot, wy mogen zingen, zulk een deksel zulk een pot.
Ik leef, en wil u dienaar blyven maar hoe, wat maakt u dus verstomt?
Gysbert, jan, floor.
Die uit vremde landen komen moeten toch wonderen verhaalen, dochter wat is aan de kleeren.
Zuster, die monsieur verzoekt my, dat ik eens met hem zou gaan, op een cheese na de wyk.
Waar benje romboud?
Myn dochter, kom tot mijnent t'huis wat waar mijn blijdschap uitgenomen, indien uw moeder met u mede waar gekomen?
Is 't kupido, mevrouw?
Hoor maak jy luy op myn feest een tafelspel als men heer had verzocht ik zelje... propdarm.
Aen die my wel verstaet heb ick genoegh geseyt u venster inden hof weet gy wel te ontsluyten waer door don jan door een bedeckte deur raeckt buyten want hy schoon uyt der stadt weet sijn gesetten tijdt om u te vinden.
Wat schrickelijck gerucht vervaerd ons, hemel ach!
Ik sta er over verstomt, wie zouw van zulke onheilen en ongemakken droomen!
Luister toe 'k heb acht kalfskoppen, en twintig varkensblaazen veertig kaapers, en zestien vaartgraavers, die ze alle overschreeuwen mit haar raazen dan noch tien pekelhaaringen drie bossen hoornsche wortels, en een alkmaarsche kool ook heb ik noch zeven ojevaars.
Of ben je slegt?
't kan zo geschieden dat daar niemand 't minst van weet, en gy kunt uw contract wel maaken in 't sekreet.
En daar by is hy noch zo drommels gierig mee.
Uw dochter, vol mismoedigheit, om 't geen dat gy 'er hebt gezeid, toen gy haar flus, in toorn ontsteken, verschrikte door uw vinnig spreken, is voort gelopen na heur zaal, daar zy, vol wanhoop t'enemaal, het venster opstiet met geklater, het geen zijn uitzicht heeft aan 't water.
Hy kon zonder pols, alleen slechts met een loop, over de dartig voet waaters springen, en in het stieren gevecht, zag men hem ordinaris zo een stier vyf zes de hoorens uit de kop wringen, en een honderd gevelde pieken of vier, kon hy met zyn sessen houden staan.
't is nu geen tyd hier lang te draalen.
Me juffers, ai, uw reis?
Ik veyns het niet, maar leef in onverdult, wanneer 't de tijdt vereyst, dan bid ik, dat gy zult mijn huwelijks besluyt aan caesar eens ontleeden.
Wat verschrikte wy, toen men ons de bedroefde tyding bragt, dat myn heer daar verdronke lei in de bullebaks gracht.
Hoe is jouw knecht zyn naam, myn heer?
En al het wagten is alleen maar nae deeze achtien honderd gulden aen geld daarom jan jasperzen zelje zorg dienen te draagen.
Hoewel ik al lang heb kunnen bemerken uit al zyn zugten en verkeerde werken, die hy daaglyks dee, dat 'er iets in zyn herzens lag en maalde want hy mymerden een heelen dag en dan had hy eens peper voor zout, en dan eens zout voor zuiker genomen, en alzo de kost bedurven.
Zo dat je 'em niet kennen zult. goedaart.
Iy sint mijn merry, jy selt door de hoepels springen, en doen al wat ik wil, kom, t is noch niet gedaen, sa wakker setje schrap.
Ontzaghelijcke vorst, verhoor doch een ontzinde die t leven loopt gevaer, ay!
Bedenk dan wat aars, zeg maar op, waer dat je trek toe hebt, wil je een hoentje, of wat snippen met er drek?
Hou op van zuchten, en van zo bedroefd te kermen, gy kund u tegens my daar mee toch niet beschermen myn hert, hoe zeer gy 't ook om u bewoogen ziet, hoord naar de reden, en acht uwe traanen niet.
Als ik actien ontvang zult gy ze hebben, dat is red'lyk, wagt zo lang.
Doe maar open, ik ben t.
Ik loof de bol is zeeker gek, hy doet u anders niet als kwellen.
Jan, lysje, teuntje, teewis, kees als starrekyker.
Haal slenderhinke, met de moffen hier beneden.
Een boere meisje, aardig opgetooid, zingt.
Is dat uytlichten met een lantaren, gans felten, daermen de honden mee uytlicht, mijn dunckt ik ga op stelten was dat de beste kaes, veel liever ick at droogh broot, ick docht niet anders wis, dan hier slaense mijn doot, hoe schendigh ben ick daer met slagen uytgestreecken.
En na dat wy wel voorzien zynde, weer de chapade te maaken, en het paleis weder mogen kwiteeren, gelyk ons onderling besprek leid.
Nou, vader lief, nou, vader, hy hoorden lest zo bedroeft na je bestraffinge en je les licht dat hy door kwaad gezelschap verleid zal weezen.
Philipje dat ik jou alle de aardigheid van de latynse taal zou uitleggen, ik en had in de tyd van een uur nog niet gedaan en om datje de taal niet en ken, en zou jy het ook niet verstaan.
Of sabbetje, gaa de la tamboere naa... benard.
Alsoo gy wilt mijn heer phil.
Loop aan de galg met jou lievyntje, jou tys, en je visch, antonio.
Wel, zou k het zeggen, als t niet waar was k zweer, dat ik je niet ken.
Nu, zit neer, en maak geen komplimenten meer, uw byzyn zal de vreugd vermeerdren, niet beletten.
Ook heeft hy daar op met my gewed, om een staapeltje ducatonnen, en die heb ik daar onder verzet.
En echter, hoe zeeker ons dit toeschynd, zo kan men als noch daar in bedrogen zyn, want de praktyken die by dit volkje werden onderleid, gelyk my zelfs wel is voorgekoomen, zyn zo menigvuldig en studijeus, dat ik menigmaals wel by my heb voorgenoomen, hun alle af te schaffen, en over een kam te scheeren, zo wel de goeden als de kwaan.
Kost men ze als de boter steeken, menig man bleef van de bry.
Breng lutje bouwes, en hidde jelmers, mee van de beurs, om met ons te eeten want nouw kozyn hier is diende hem de vringden wel welkom te heeten.
Neen, 'k zeg dat niet, en 't is ver buiten mijn gedachten maar 'k heb te groote een baard om wel te zuchten, en ik zouze bersten doen van lachen want ik ben tot schreyen onbequaam, waar toe ook al die rouwe?
Gy waant jacoba aan de droes te geven, die haar nu vind, daar niets haar liefde steurt haar minnaars hart deed gy steeds hooploos leven maar hy wist best uw zorg voorby te streven, elk een op zyn beurt.
Daar hy zyn herts verdriet met een woord zeggen kan. wat is hy onverduldig in 't geen dat hy begeert, altyd benaaut, zorgvuldig, en nimmermeer gerust.
Ei laat een party minnaars vliegen, en kies my voor uw bruidegom.