floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
De diabel ise gesturve, viva, de diabel is mort, de diabel is mort.
Was is das?
Ja vrouw, dat heb ik je noch van dezen dag gezeid, maar wat ist, mijn zeggen en mag niet baten.
Weeran jonge de spiegel.
O lordt, daer breeckt het tou, dat komt deur jou gepraet, wat hebje hier te snappen?
My dunkt by na dat ik hem kan. adriana.
Al heb ik niet veel gezeid, ikheb ook al getwijfeld altijd met dat doctertje allienig ter zijen af te praten.
Dit brengt me in duizend vreezen!
Ja, juffrou, een brave boor.
Mijn heer, 't zijn dwase saken dat ghy tot noch toe vry, u nu wilt vast gaen maken aen sulck een zwaere block, gelijck het huw'lijck is.
Dat s geen kaes eeten, nou wilt er niet lang mee proncken, hoe sitje dus te leppen, giet et in je gadt.
Krispyn, jasje, govert, groothart.
Wat zal izabel zyn verheugd, als zy hoord, dat 'er oom haar zo een braaf man heeft beschikt in haar jeugd.
Met bespreck van toeback ende pypen.
Wat is 't veur kost?
Krispyn 'k loof dat je ons fopt.
Men kamer was zoo slikkerig  dat er mit eeren ien zog in de kraem hadt meugen leggen.
Ik verstaa uw mening niet, crispyn.
Een knecht om een meisje dat 's 't beste prysje dats 't beste, dats 't beste, dats 't alderbeste prysje.
De hoop... van vaerzen zal 't juist niet hoogdraavend wezen, maar tedertjes en zacht.
Wat droevig ongeval is dit!
K lach met een edelman, zo hem zyn ommegang, zyn deugden, en manieren, niet boven het gemeen doen kennen en versieren.
Hoor, wil jy daar niet eens voor zorgen, ik zal 't wel doen met arlekyn, wilt maar niet eens bekommert zyn.
'rechtvaarde hemel!
Gae slechs in 't wyvepak jou steeken, en laet op my de rest vry slaen maer zacht, 't is tyd, want ik moet gaen wyl strak heur vaeders, zullen komen, diend alles hier wel waergenomen.
Wat zegt gy theodoor, is karel dul?
Maar nu dat gy zo stout, vermetel, hoogmoedig op een valsse waan, zo reukeloos de hand derft slaan, die steunt op eige zinlykheden, maar gantsch afgryflyk van de reden aan zielen, daar uw logge geest steeds onbequaam toe is geweest, om hem hun achtinge te stelen, kom ik hier, door apols bevelen, om u te tasten in t gemoed, t geen niet als vuile laster voed, waar door het menschdom, fel gebeten, geenzints de wraake zal vergeten.
Ik bedank mama.
Moeder van de min, stort ons weer nieuwe listen in.
Madonna laura zyt gy daar?
Zulks is van karlos zelf, u mooglyk voorgehouwen.
Goethert, vader van joost.
Zou jy, tegens myne inclinatie, my raaden dat ik myn vader met een opgeraapte leugen zou paaijen.
Jan, krelis, teuntje, eelhart, niesje, symen, arnoldus, lysje, flip.
Hy is een vagebond daar geen vroomheid, noch hoop in is van deugd, de nagel aan myn doodkist zal hy zyn, en de oorzaak van al myn ongeneugd.
Heer konstantyn, ik bidje laat jou eerst versteeken, want zyn handen die mogten jou het lyf verbranden.
Hy rijmt ook veur honden heeft et gelokkig eilandt an hem dan niet ien rechte jorde?
Twie schinkels mit ien klaeuw  wat pokken zel dit weezen?
Zou 't slimmer weezen, dat iemand 't een en 't ander dee, by 't stuk natuurlyk bleef, en dat'et wakker woelde, zou die weinig eer behaalen dunkje, die dat wit bedoelde.
Trouwhart, tegen edeling.
Hoe veel juffertjes zyn door dat volk bedroogen.
K durf tegen uw gebod, myn heer, niet langer spreeken.
In vrankryk wilden ze hem, met den tytel van grand metre de collocentie, vereeren en in spanje, en portugaal hoorden ik, dat'er veel heeren hem nydig waaren, om dat zyn neus van binnen beter, als de haare, naar een schoorsteen geleek gy kund het ook noch wel zien, myn heer snof, hy is noch zwarter als de uwe.
Ik word als opgetoogen.
De juweelen zyn in behouden haaven, en ik had ze al mee gebracht, by aldien 'er geen maar aan vast was, die ik myn leeven niet had gedacht.
Had ik heden mijn dochter wederom, zy zou zijn plaats bekleden, en zijn mijn erfgenaam.
Le cocquin, dien beest, dien vlegel van een baviaan, couzin, heeft ma couzine, en al haar kleedren heel ontheisterd.
Maar k zie myn leerling.
Nu zal ik in mijn schatboek lezen, en zien wat hier voor dient te wezen.
Daer weet ick af, doen ick laetst van 't langh hayr gingh spreken, hoe elck een op my sagh, en op my scheen te steken, om dat ick tegen sprack, 't geen self my tegen gingh, van wegen het langh hayr, dat my noyt langer hingh, noch langer hangen sal.
En voor zoon muyl ezel gebooren?
Gy mogt u beklaagen.
Ja, schoone.
De schyn bedriegt, en k zie dat alles kan verkeeren.
Hoe sal ik my nu dragen sal ik hem kussen?
Hoe, 't is geen postdag.
Ik wil vol hete toornigheit, hem voor zyn trouwdag doen bemerken wat dat myn belgzucht uit kan werken.
Venetien, de roe van mahomets geslacht, heeft reeds een groot gedeelte in haar geweld gebragt van t land, t geen kristenryk door t zwaard zich eygen maakte, toen griek, en ongriek blyd hun valsch geloof verzaakte, en t nieuwe roma aan den bosphorus gesticht, t romeinsche volk den glans deed zien van t waare licht.
Soo vrolijk wat is dit?
Kan dat over jou gemoed, dat jy je vrouw op zulk een voet lichtvaardigheid zoekt op te dringen?
Antonet, weer uit.
't heugt u misschien noch, 't is tien maanden maar geleden, dat gy, geen kleintjen, van een bulbak wierd bereden, die u by avond braaf met stokken sloeg, waar op gy in een kelder vield, en brakt schier hals en kop en benen stukken, ik was 't die den bulbak speelde.
Vatje 't?
Kort beraad, goed beraad 'k voel dat kupido veur my pleit.
Margo, filipyn.
Agneta, luister toe, wil zo lang 't werken staaken 'k heb zaaken van belang aan u bekent te maaken.
Teuntje gerrits het gelijk.
Doch zo men t onderzogt, het zou hier anders daagen.
Hoe is't, is 't vereeckent gelagh?
Achtbaare heer, uw' ed.
Ja wel mijn hart doet'er men zeer van zoo alsje van 'er verdrukt word en geslaagen.
Laet my toe, dat ick u dagelijcx, mach oppassen?
,, maer zacht, dan diend'er ook eschreeven.
Die trouwlooze is dan reeds heenen, myn medevryster lacht met hem nu om myn weenen.
Terwijl potsery dit singt, en d'ander spelen, lachen, en kluchtig dansen, leid barnaart angenietweg.
Hoor, meinsje, je word oud, jou oogen zien zo klaar niet als voor deezen dat is al de schorting maar jy slacht al de ouwe lui, zy willen het niet weeten, ze worden boos als zy eens worden oud geheeten.
Gy word dan mooglyk van de roovers wel besprongen, want gistren is een man hier alles afgedwongen, een man alleen kan zich zo laat voor hen niet hoen.
Zo zyn hoogheid maar geboodt aan zyn eelheids sekretaris, rentemeester, pensionaris, tresorier, of kamerling, daar ik straks myn geld ontfing.
Wat vremder antwoord!
Ghy wilt of ick het wil, of niet mijn raatsheer zijn, segis.
En gelyk u wel edt.
Men heer kappetein!
Ik heb u menigmaal, doch te vergeefs gebeden dat gy meer zwierig, en galanter u zoudt kleeden, maar k zie het is vergeefs, hoe ik u meerder bid, hoe gy het minder doet fi!
Ik zal 't u zeggen, zyt te vreen, als wy in huis zyn.
Wel, kwieryntje lief, hoe kom je er an?
Maar de eerst' die 'k by haar kan betrappen zal ik aanstonds tot hutspot kappen, en vreeten hem het hart uit 't lyf.
Wel neen, maar k hoor t uit aller monden want hy beschimpt een ieder een, en t word ook daaglyks zo gemeen, dat ik geloof dat zulke dingen hem zullen voor de schenen springen.
Hadtze ien meidt eweest asze hoorde  ik zou gien strijdt tegen heur anvangen want ik heb me teugen heur edraagen as ien rechtschaape vrouw maar ze was ien labbekak  die alle buure bakhuizen begaapen wou ging ze iens in de komeny  strak vilze an et kallen bin dat gien boose werken?
Zou ien' vrouw niet schaltereeren?
Notaris, jurgen knoet, een kruyer.
Een makkelijke fout, die kan my meer behaagen, als moeyelijke deugd, die stadig ons komt plaagen.
't is reputierlich und heb ik noch wel ein dozyn kroogen und krawaten met knupken, om dogeliks te droogen, al op een fatsoon, meinen jy hoozekoppen veel licht, dat wy jet weder ding afzonderlich maaken?
'k zie eelaard, hemel!
Moet theophraftus uw beschuldigen?
Deeze kaerl wort noch professer, vande amstelse poeeten.
Zacht, franzyn.
En, 'k ben zo vol van krop, dat ik niet spreeken kan. ik smagt, en wenschte in 't hembt te weezen.
Schoon onderscheid maar wie deede u zo grooten eer?
Van t end des waerelds kan men lezen, wat dat daar al geschied is.
Zal ick dan blanche noyt voor mijne oogen zien?
Tryntje, tryntje.
Voelt gy ook by vlaagen somtyds de darmen rommelen, kraaken, of morren, myn vrind?
Dat je zegt, krelis, is wel raak maar teuntje wil, voor goed, weeuw zyn met die zotheid is ze ingenomen.
De staaten van holland ende westvriesland, doen te weeten, alzo ons vertoond is by die van het kunstgenootschap nil volentibus arduum, tot amsterdam, hoe dat zy supplianten, op 't voorbeeld van italiaansche, engelsche, en fransche academien, voor veele jaaren, met zorg, moeiten, en ongemeene kosten, hun kunstgenootschap hadden opgerecht tot opbouwing en voortsettinge van de nederduitsche taale en dichtkunst ten welken einde de supplianten, en hun kunstgenootschap, door ons op den 14e.
Octavia, metilla, iulia, livia, al t'zamen vermomd.
Ik moet me huren twalif knegten geen tijd versuimt, ik sal 't uitregten maar eerst wil ik doen als mijn buur, en setten dit casteel te huur.
Dees wijtberoemde heer heb ik met my gebracht, 'k ontmoette hem op de weg.
Zo lekker te eeten, en te drinken?
Foey, 't is zo donker als een hel.
De schrik heeft my zo veel niet, als de vreugd, de spraak benomen.
Schaam je, kwieryn, foey!
Ik bid u, hipokraat.... maar waar toe is dit goed.
Moet ik, als broeder, of gelyk een beul, vol haat, u aanzien in deez droeve en jammerlyke staat?
En als dit soo can geschien, waerom dan altyt naer dat heftig gelt gesien.
Nou flucks me nae huys, 't het hier lang genoegh geduurt, wy sellen mekaer noch meer spreecken in onse buurt ick sel mijn kreelisoom ontbien, en al dese dingen seggen, die selje dan de text en 't besluyt noch wel beter uytleggen.
En jy, je bent noch niet weg? beatris.
Geen mensch ter waereld, als alleenig het versmaaden van haar, die ik bemin zy heeft een zaak bestaan waarom ik haar tot 't eind des waerelds na zal gaan die trotze, die myn hart met liefde wist te ontvonken door haar aanminnigheid, en lodderlyke lonken.
'ja, trek maar heen.
Mijn heer, het is u schult, 't is reden dat gy lijt.
Wel wat geroep is hier, dus vroeg in de morgen?
Wel dat's goet, kom trek aan, en voer je 't wel uit soo zulje me behaagen ik zalje ook trouwen zo draje jou dingen wel hebt gedaan.
Schey uyt, 't is langh genoeg gebonst, gekeyt, en van de keyaerds soo veel keys geseyt wie beter bier, als jopen heeft, die tap 't soo niet, elck een met my in d'handen klapt.
Jemeny kyeren!
Gy ouden houd gemak en luister naar myn reen, wie is henrikus die ik u daar hoorde noemen?
Binje men neef?
Doch schoon dat yder een nu kwaad van my gaat spreeken, ik ben onschuldig, ik heb nooit van deugd geweeken ja, 'k blyf de zelfde noch, al blaasd de leugenfaam den val van myne deugd en eerelyken naam.
En als jy de meyd, of zelf jou dochter al eens zend, zo laatje ze volgen, om te hooren, of ze jou ook meer in rekening brengen, als ze besteeden.
Jouw papa handeld jouw naar zyn believen, en ik uyt bevel, gelyk ik moet.
,, zeg aan uw juffrouw dat ik flus krispyn myn knegt, ,, in vrouwelyk gewaad zal zenden, om te spreeken ,, van hans den swetser, 't geen dat huuwlyk ligt zal breeken.
Wagt maar een weinig, k moet u eerst iets fraaijs verkoopen.
Welkom?
Gevolgd naar het theater italien.
Ik moet dat kleutertje eens betomen.
Jy hebt gedaan, jongman, 't is recht zo, daar valt niet tegen te zeggen.
Maar lubbert lubbertze uw heer is die niet thuis.
Myn daphine die kan niet meer myn ziel bekoren, ik wagt een tweede min, een tweede, in myn zin, by haar heb ik verloren, myn mannemaagdom, ja gewis haar zieltjens, zoeste koning is ik wagt een tweede min van uw myn ziels vriendin.
Ik zal myn dienst heel trouw betrachten robbert.
Ik heb my al bedagt, hy zal sterven, al kosten t zelf myn leeven.
Nu is 't mijn beurt, mijn heeren.
Och jae, men heer, 't is waer, al, wat ik jou vertel.
Neen, maar hy wil 't hylik van jou en nicht kristyntje ofmaken.
Katryn, dienstmaagd  van leonora.
Im guter trouwen, doe bist ein slimmer gast, ont frolich in der aart.
Wyf.... flink trekt zyn mes.
Rynhart, anna,  man en vrouw, in 't eerste deel vryster en student.
Is men wyf alree ien goede vrouw geworden?
Hy weet van alles, wijl de schuldigen zijn weg verbannen uyt het hof, geloof vry t geen ick zeg.
Agatha, tegens de juffrouwen.
Roelof tegen zyn knegt.
T'sa com dan al wie met sijn keykap is verlegen geen geestelijck' ick noem, daer voor is het gebed, dat ick mee storten wil, dies godt haer key verset haer key!
Laat ons eens luist'ren, en ons hier zo lang versteeken.
Wat zal t vermaaklyk zyn om van de groene zomen des buiten wals, de vloot op t kabblen van de stromen, te zien, heel zwaar gelaan, aankomen naar de stad dan zie ik amsterdam wel haast beroofd van schat, van zevaart, en al t geen het nu beroemd kan maken, wat zal t daar makklyk zyn om in het zout te raken van t binnelandse meir, om regel regt, regt aan, met een zuidoosten wind voort texel uit te gaan geen pampus zal ons daar verhindren of beletten, de voorgenome reis niet aanstonds voort te zetten, door t laag verloop van t ty neen t zal daar anders gaan, daar zal men ieder uur de vloten vol gelaan met daldereelsten schat van t oosten en van t westen, hun kabels vast zien staan aan de over ouwde vesten der bisschopplyke stad daar is geen compagnie, daar k zo veel zekerheid als wel in deze zie, nu weet gy myn besluit.
En wat bootsvolk neemje mee?
Dorst ik zo praaten vriend neen, dat is wel abuis, dan sloot papa my wis in t dol of t laasres huis.
Jonker jan. ja maar, ik vrees, dat het gerecht deisch zal ontzeggen.
Of verdoop my in de zee.
Otrosky leest.
Doch op conditie dat, zo lang als jy zult leeven, jy van zyn dochter, noch van hem meer reppen zult indien je dat belooft, vergeeven is de schuld.
Dus mensch, wie zercken treed, wie steenen slijt der straten, wilt vuyle leedigheydt, wilt trage luyheydt laten het was egistus die een overspeelder wier, 't was clytemnestra, die, vol geyle minnevier, uyt leedigheydt gebroedt, haer egemael verrasten, en met een scherpe bijl van achteren aentasten.
Maar om uw vriendschaps wil, ly ik dat hy te nacht weer komt in huis.
Mijn heer, verschoon my.
Mien je t in ernst?
Myn heer neem zyn plaats.
Jan. wel, ik wil 't zo, by benier van zeggen, verhaalen.
'k heb eens geleezen, 'k weet niet waar, dat de koning alexander een schilder had genaamt apelles, die hem eens zyn liefste schild'ren zou en zo verliefd wierd, dat hy was op 't punt van sterven, indien hy haare gunst moest derven des alexander vol van edelmoedigheid haar afstond, en haar heeft den schilder toegeleid.
Zoo zal hy u geraaken, crispyn.
Of ken de buit niet toereiken, dat je weer nae huis komt taalen?
De nikker.
We praaten dat 'et yslik in 't noorden begint te rooken, van de deense en sweedse kooning, waar dat al die sweetse zielen zijn verhuyst.
Ien pensenaris deink ik as er achter de hal mit pens staen.
Ik loof de meid is mal.
't geluck komt my te haten, ick weet niet waer 'k my self, of dit geschenck sal laten.
Maar heer, bedenk eens regt, hoe ligt die kunnen dalen.
Dat 's dat gy hem bemind, bedriegster.
Daar zal ik ook wel in voorzien 'k zal jou die parten wel beletten en jou vandaag noch in een apotheekers, of barbiers winkel zetten.
Bezie hem van het hooft, tot de teenen, je zult niet goelyks aan hem vinden.
Mejuffers, het is een baron.
Haar armen zyn vry kort, niet heer, voor zulk een groot postuur?
Alida. wat wou je zeggen?
Verzeker haar van mynen plicht, en reken 't werk gelyk verricht.
Zal de boer naer huis toegaan, vol gelaen, moet de schulddebeurs daar aan.
Laura, verlieft op horatio.
Want zo de baaken uytbraaken, zo was het heele proces verbruyt.
Al de ongevallen die men heeft des daags geleen.
Jufvrouw klara, heeft gelyk, hy is 't. groothart.
Wel, wat 's dat?
Spreek, rotzak, monsieur veut mansjeer, wat eet, wat eet.
T meisje is niet leelik van smuil, en t vetje, dat ze me komt bien, is geen brok om te vermuilen k moet dat haertjen eens overzien.
Flus vulde ik myn maag, klok, klok, voller als een ei vol zuivel nou ben ik een' arme duivel, zonder vrienden, zonder geld!
Byzonderlyk, die vette gans, die gy me toesond, om althans te plukken, en de beurs te styven met flippus quartus harde schyven.
Sabina uit de venster.
Ick volg louise na waer dat zy vluchtend vliet.
Daar is geen middel om mijn hoop meer te versterken, nu dat den keizer my belast heeft groote spijt, aan die mijn ziel vermoort met doot, zo minne nijt, noch met de naam nu van gravin te gaan begroeten.
Jy hebt de schuld, o pry, van al sinjeurs verdriet.
Ik liet een man daar buiten blijven die 'k mijn remedien laat schrijven men mag hem laten binnen treen, wy zullen zeggen dat het een notaris is.
Myn heer, de kleeren.... leander.
Het is een wonder werck, dat niemand oyt wil weten, hy met den keydaes is van eygen waen beseeten!
Wat droes is daar nou weer te doen?
Geluk, myn zoon, geluk, 'k ben blyde u in deez' staat te ontmoeten, 'k was deez' dag by na gansch buiten raad en theodora, ach!
Vaarwel, maar wat gy onderwind is alles vrugteloos, of ik ben ziende blind.
Ja zeper, als ze zel k wed zy zo gek niet is, ken ik heur anders wel.
Die goede sloof van een katryn.
Och godt wat sal dat sijn.
Wat slegthooft hendrik zy, kan m' uyt zyn verzen lezen, by niemant van verstant of oordeel ooyt geprezen, die opgepropt van drek, godlooz' en lasterpraet, ontbloot van zin en tael, en zonder rym of maet, verstrekken tot een spot van meesters en scholieren, die hem uytjouwen, als z' hem over straet zien zwieren die, aen een maetschappy van guyten lang verwant, leent doctor prullius voor spijs en drank zyn hant.
Zoo denkt zy niet meer aan heer hooveling?
Laat ons ons niet bedriegen o sanche!
By die gelegentheid heeft allart uitgerecht een schellemachtig feit.
't geen gy een ander geeft, maekt u alom bekent.
Hoor, als zy u met hartje flatteerd, raad ik dat gy haar wat rotting oly of diergelyks vereerd.
Dit is de pruuf, die m' eerst moet doen het middagmaal is een kappoen gevult met uusters, en gebraaien naar een pottasi, overlaaien met sweesrik, merg, en hanekam, ten eenen schaftmen een half lam.
Wel, van een houten schip na myn verstand.
Barnardi. gy komt zo even van passe, want hy staat zo vaardig in zyn kabinet, om hem zo aanstonts naar het paleis van den veneetsiaanschen minister te vervoegen, derhalven noch even den tyd, om u met een korte audientie te vernoegen.
Hans, joost binne.
Och!wyfje, laat ons zaamen wel zyn ik beloofje, met myn hand dat ik my voortaan wel zal draagen.
'k dacht niet dat urinaal zo gaauw was maar zyn reden behaagt my, schoon ik die somtyds wat zwak bevind.
Eerste  knechts van de kwakzalver.
Maar houje fris, en tracht naar wat vrypostigheid, en antwoord wel gemoed op alles wat hy zeid.
Hy sag gelijck een bul, ick wiert al wat bevreest.
De groote haastigheid, zeer menig man verraste wie weet eens waar van daan zy t schilderytje heeft, en of zy die wel kend, die gy de schuld hier geeft.
Jou schurk, 'k zal jou de rug wat meeten.
Dat is geen wonder want men durft u niet betrouwen had gy ze, 'k zou myn' wyn voor vast dan niet lang houwen, dat smokk'len met de knegts, hoo, hoo, dat moet gestuit ik ken die loopjes, best dat ik de kelder sluit.
Aan meenen bindt geen mensch zyn paerd, zot spreekwoord zeit.
Ter veer!
'k heb, by ervarentheid, dat zelver ook geleerd.
Fop, tys.
Ja, ik mag by er gaan, en vragen der eens na.
Al 't zame binnen behalven tebandro.
Arent pietersz, jacomyntje janz.
Tot zeven honderd is de zuidzee reeds gereezen, zeg zy is zo geweest, toen dolle uitspoorigheid, die nu reeds voor een deel is aan den band geleid, verzelschapt van den waan om schatten te vergaaren, ontelbre duizenden geplomt heeft in de baaren van t kwynend naberouw, t geen nu op haaren tyd u prompt betaalen zal, want gy zyt alles kwyt, die acties van de zuid zyn reeds te ver aan t daalen, en kunnen naauwelyks twee honderd gulden haalen, en zo in engeland de bank, die compagnie niet styft met haar crediet, geloof my vry, ik zie haast naar vianen u toe vlugten met elkandren.
Gy zult my dienst doen want de dieven hebben de notitie met de juweelen teffens gerooft.
Myn heer, de wondre tegenspoeden, die de dichters dezer eeuw onderworpen zijn, zullen nimmermeer getelt, veel min beschreven kunnen werden.
Maar hy zey dat gy had ontfangen... konstant.
Myn lief, wat zien myne oogen?
Dit is niet als kruis op kruis, zo vinnig als hy schrijft hoe stel ik dit doch?
Ik sal dien gek door bossekruit doen lopen haast ter kerken uit maar eerst in brand sijn mantel steken goit een swerm, flip.
De zaak is zo gerezolveerd.
Vaar wel nu, ik ga dan met uw verlof.
't postuur staat u na oeffeningen, allon messieurs, die man kan springen.
Weet ghy wel dat 'er noch wat rest,, staet?
Arlekyn, cinthia.
Wat dunkje heer, wat die twie verscheelen?
Och oene  zeyde die  laet me allien op jou liefde hoopen  of aars zelje me et snot uit men neus zien ontloopen.
Ik zeltje dank, en meerder weten, mag ik ien van jou broeders heten.
Indien zyn boekenkas hier kwam, ik heb daar van met dees myn oogen, alleen gezien de gataloge in plano, groot na dat ik gis, gelyk de reus in t doolhof is.
Ia moer, hy het men den inhoud'er van gezeyd.
Ik zel toch krelis blyven, spyt de offisie, en vuile kwakken.
Je hebt niet en haer om je mongt, daerse lammert wel opsen wammes ha hangen mit heele locken.
Daar men my niet zag, daar ging het al den brui verlooren.
Niemand behoeve zich te verbeelden, dat imand in het byzonder met deeze krygsman gemeend wert, alzo ik niet van meeninge ben, om oit imand, het zy ook wie het zy, in het openbaar ten toon te stellen.
Elk roem op deze poezy, in pindus hoofdtaal net beschreven zy is der goden lekkerny, met zwier op 't wit papier gedreven.
Kom nu vry voor den dagh, ick roepje in duel, daer mee so schiet ick toe, o guyt en eererover!
Kom zoeken wy in deeze straat, men moet hem vangen t gaat zoo t gaat.
Wel wilt dan een goet knecht sijn, of t wortje beurt.
U droefheit smert my wel, maar 't wankelbaar geval, ons min verandert heeft, dat ik betreuren zal, zo langh tot dat de doot mijn levens draat komt snijen.
Omdat veel menschen zich verbeelden dat de vaart der zuidzee kompanjie floreeren, en veel waard zal worden, door den tyd behalven andre zaaken, waarop by gissing elk zyn rekening wil maaken.
Maar uw conscientie diend te weezen ongerust, en moest u weeten doen, dat steeds myn wyf myn wyf is, en dat het in het minst geen redelyk bedryf is, dat in myn byzyn gy haar te verleiden tracht.
Ik sta hier binnen de paalen van myn eigen huis.
Is t een vrouw?
Hoe vol is de kroes ik wed al dronken der honderd mannen uit, de wyn zou toch storten, want wie weet zelf hoe 't met die zaeken mag geschaepen zyn.
Neen, 'k zie hier niemant niet.
En wie droes heeft me op deez plaats gebragt?
Fluks rees er een gerugt, als of van alle de oorden van s aardryks groot begryp, het oost, west, zuid, en noorden de winden, op het ruim des hemels, in hun vlugt afgryszlyk op elkaar aanhorten, dat de lugt, en zee, en aardryk beeft, niet anders hoord men t klagen, en zuchten van die geen, die tot in t hart verslagen, den wind der acties duur vervloeken, wyl hun staat, en ingebeelde winst met eenen slag vergaat.
Arnoldus. symen weet de zaak wel te doorgronden, en ik geloof, dat hy wel eenige kennis van 't feit heeft gevonden.
Nieuwt hervormt tot vreughdt der brusselse jeughdt.
Dat zelle we ereis zien.
Foei, ferdinand, foei, men zouw van zulke dingen grouwen.
Nou en ontbreekt men niet anders als voor een korten tijd te hebben jupiters macht o elekaerten wat sou ikje gaen maken eenen langen auphitruoos nacht.
Uw flessen op de grond.
Voort, voort dat masker af hoe dorst gy snode guyt haare agtbaarheit dit vergen!
Hoe sochtseme dat eeuwich trouwen aen te preeken, houmen die duyvel uyt et huys, neen, soo geck niet, dat ick men al willens sou steecken in t verdriet, k sie t wel aen mijn mackers, hoe dat z er om gaen treuren.
In plaats van twe, wel honderd.
Zo wilje maar vaardig maaken.
Te mons in henegouw'?
En loopen schoeijen by de boeren.
Wel, ik spreek van zulke zwaare zinkingen niet, zwyn.
Wel de spelonk van desperatie... benard.
Je mogt voor sint felte vaaren, maar, onder onder ons, neemt de groote turk zyn vermaak met leonoor, myn vrouw?
Nu vader, vergeef het haar, 't is immers uw liefste kind.
Jy luy hebt altyd wel een gebruy, met jou gefatsoenlyk, en een ander voor karnaalje te schelden.
Noch slimmer nu als slim, wel meen je 't?
Men lieve man!