floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wat smart gevoelt mijn ziel, nu ick beooge moet, dat ghy o waarde neef, en bruygom van mijn bloet berooft wort van u kroon men zeyt hy is gesturven, en hy woont in mijn huys, en heeft noch nimmer durven bestaan in 't openbaar te seggen dat hy leeft, om dees tyran voor wie dit heele rijck nu beeft, die altijt heeft getracht, zyn broeder te vermoorden, nu sal ick hem bespien, en letten op zyn woorden, om ladislaus dan terstont de weet te doen, wel op mijn scharp vernuft, ick zal my darwars spoen, het is mijn broeders soon, en dochters man te saamen, my dunckt ick sie 't geluck voor ons wat goets beraamen.
Nou lachtmen, en straks huilde men om myn dood niesje.
Een konings gunsteling, maer eer dit stael doorboort uw al te stoute borst, zoo laet parys aenhooren, wie dat haer ammirael zoo wreevel dorst verstooren, op dat neerslachtigheydt verwint mijn ongena.
Zie daar kommen die vier lievertjes aan.
Met waare woorden, k zelje nimmer weer misdoen.
Laat my nu eens begaan, want garen zal zy 't aan my licht openbaren.
Je moetje lustigh haesten.
Ai, niet te spotten myn heer, de haagenaars passeeren voor geen zotten, zy hebben moed.
Wel hoe, myn heer knypaart, my zulk een affront aan te doen?
Daar 't weezen schriklyk was, zie ik dat nu zo schoon.
Zou 't waar zijn 't geen uw knecht, neryne quam t'ontvouwen?
Voor mijn, juffrou, 't is onverdient.
Het past gien vrouwen an aarelui meer te vertrouwen, als an haar man.
Wy hebben stoutlyk aangenomen uw heus verzoek.
Soo ben ick te vreden, soo is 't dat droefheyt weer van my vliedt.
Ick weet rechtevoort niet of het ront of vierkant,, is.
Tryntje, meid van eduard.
Heer redeneeren met bescheid, en t air van de welsprekentheid.
Om dan uw kind als zyne bruid te streelen, speelt hy voor droes, en lacht, terwyl gy treurt en morgen zal ze, om in zyn min te deelen, misschien tot loon voor duivelinne speelen, elk een op zyn beurt.
Ik zeg 't noch eens, compeer, 't hoorndraagen, inder daad, is niets als 't geen men 't maakt, en al na 't elk verstaat.
Haar air was vriendlyk zy kon met meer gratie nygen als ooit, ik zou wel zin in ma couzine krygen, al is zy ziek, zo doux was zy, en zo galand.
Is't mog'lijck sou sy my soo groote liefde draegen, ioren.
Geertruy, warnaar, flink.
Want, aen de liefde, soo hanght het al.
Datter nou yemand dorst seggen, dat hy geluckiger was als ik, die liet ikje datelijk doorrijgen.
Dat wil ick garen, en u twee goude ducatons geven, kondtge my helpen uyt dit bezwaren.
Indient u niet behaeght, segt alles wat ghy wilt met u spitsslangige tong, het zy dan boe of baa doorsiet het vry te deegh, want of ghy t schoon bedilt, sie ich wils soo haben  was vraegstu daer na.
Maar helder te schranssen, en te veegen dat s ook een vraagen.
Zeg my dan, wie dat was die schoone harderinne.
Al sacht fred'rikus, sacht, een ieder moet zigh waghten te hone eenen vrou, al is dat haar gedaghten, tot hem genegen is, mits zy wraakgierigh zijn.
Dat is die het accoord maakt voor die snoode bank'roetier.
Heel goet t'is oft ick ben verresen ferd.
Ick kan met dat volck niet omgaen.
Spreek op, zo kan ik overleggen, wat my te doen staat.
Dit is de prys, waar op myn liefde mikt, dit is alleen het loon, dat gy me toe kund voegen.
Myn heer, die fout is licht verschoont, ik denk daarom niet meer.
Maar, freer, my dunkt... steiloor.
Dat s niet noodig.
Klara, broershart.
Een tromp.
Dat 's elk een daalder fop maar 't komt op 't zwygen aan.
Dit is geen minnebroers maar fyner paters trek.
En ik hou staande.... magdalene.
De beurs die t' al bekoort... daer sijnder meer als thien, de geen die my daerom wel geiren souden sien, by gommen k' wil niet meer soo sot sijn als voor desen, ontsegt sy my noch eens ick wil geen kosen wesen, soo ickse hier aenspreeck... jaquelyn uytcommende.
Laat haar niet langer wachten, het schynt zy hebben haast.
Zy is al wegh, o mijn!
Ik heb met zyn belooven niet te doen.
Ghy moet noch blijven, tot dat de wedders, of, die om het wedden kijven, haer wedschap is voldaen, by vindingh van accoort, wanneer m'om weynich geld herroept sijn woord.
Bist doe dit mette?
Ackerment latewe ons bygort van een boer versnurcke?
Karel, klaar, joris, kniertje, tryn.
My dunckt ick hoor gerucht, wie of dat weze magh iren.
Ik raaz van spyt.
Toon ach schoone maagt, c.1.
Ik heb haar oude min magdaleen flus by een kaerel zien staan.
Fijtjenkeykranck, vrouw van gosen keykruyn.
Ja zoon, ik ben 't, en 'k ben verblyd dat ik hier kom, terwyl je juist zo vrolyk zyt.
Sofia. onmogelyk is t niet, dat zy hier haast zal zyn.
Kan koning, graef, en ick gelijck louise minnen?
't is straatschendery, pieter.
,, dat 's een geredement, dat schellen raast verbruit, ,, 't is net al eens, als of myn heerschop klokken luit.
Ik zal in t kort, haar van dat haatlyk mensch ontslaan.
Wat bruit me deze vent.
Zo is de koop klaar, en gy zult 'er mee paaren.
Kruip onder de tafel klaryn.
Hoe versta je dat?
Zijt gy daer mijn schoonsoon wel gekomen sga.
Maer... ang.
Dan zel ik jou vertellen van et varken dat niet school wou  of men most et school draagen staet jou dat niet aan?
Kniphoese, kom dat's goet, ick doe het na jou raet want sulck een rijcken buyt vertrou ick niet op straet.
Kom an, ik zel ook geen spot bien.
Margriet, verlooft aan karel.
Hy heeft in myn buurt, by een walsch koopman gewoondt, daar heeft hy zyn meesters kas bestoolen, en noch een deel goederen mede genomen.
Daar legt papier, en daar staat inkt.
Toen zonder stoot of slag, quam niemant uyt den slag waert gy benevens my geluckig op dien dag.
Ick schrey van vreugt, het bloet schijnt in mijn borst te stremmen, olens.
Frederik, eelhart, leonoor, katryn.
T'is wonder oude kaecken beminnen niet soo seer dan peuselen en kraecken.
Barnaart.
Gelijck als jous gelijck, men ziet jou wel verkeeren met hack en sijns gemack, men ken jou wel, jou gast, schaemje jou niet dat ghy de luy doet overlast?
Gy rechten schoon van praet, ick sou u leeren dat, had' ick u op de straet.
Hoe t werk gesteld was.... klaudia.
Flus doe was ik in een groot paleys, 'k had pagien en lakeyen, 'k zeg noch in ben etovert, dit zijn kollen, ze willenme verleyen.
Vierde bedryf. eerste uytkomst.
My dunkt 'k hoor noch andromache, hoe dat zy riep, met wee, op wee!
't is wis, ze zinnen dronken.
Gy gaf my haast een stuk.
Hy eischte pen en inkt, en heeft my iets geschreeven waaruit ik vast vertrouw, dat gy het daadlijk al zult weeten.
Pedro, eduard, leonoor, styntje.
Pedro, een pistool afschietende.
En leander sel licht om peper moete vaeren.
Is 'er iet?...
Daer s'niets zo ongerymt, zo zot, zo buytensporig dat men niet staende houwt ik word gek en baloorig want 't is al, wat men hoort geheimnis, wat men ziet voortbrengen uyt de schrift, men eigentlyk verbiet te nemen het zyn al verbloemde sprekenswyzen die men draeyt uyt gods woord een letterzin te pryzen is of men wraeken wou den rykdom van den geest, en die 't best droomen kan, verheft men 't allermeest.
'k zweer ik zal hem ponjardeeren.
Ia, t kan wel sloeren, t is redelijck nae mijn sin een vliering, een kleersolder met een kelderkoocken, daer wy s winters om de kouw gemeenlijck in stoocken, een hangkamer, dan heeft er mijn swager een kantoor boven het voorhuys, daer hy schrijft.
Wel smolsky dus verstoort, wie heeft u quaat gemaakt?
Ja, k zie genoeg.
By albert magnus, op de nieuwendyk, in de atlas, by den dam.
Elendig zyn ze, die hen op een vrouw, verlaaten!
Indienje nu voor ons geen raad weet, om hier uyt te komen, zo zyn wy alle dry verlooren, want myn heer heeft onze juffrouw, jouw, en myn de dood gezwooren.
Waar dwaalen uwe zinnen?
Com laet ons binnen gaen ons houwelijck betragten t'geen ferdinand sal van sijn sterre const verwagten.
't is reden bastaart dat, u hooghmoet wort besnoeyt, maar ach!
Begin eens, hebje t hart.
Langs den grond kruipt om den voet van parnas te begroeten, en deszelfs steile hemel toppen en uitmuntende zonneflikkeringen, door een ongelukkige gesteltheid van gezigt, voorby streeft, wort zelfs de gewyde en duurbaare assche van een arent niet verschoont die zonnevogel, die zich op de pennen van zyn hoogdraavende gedachten, neevens de grootste zyner tydgenooten, ten hemel pleeg te verheffen is, by uwe uitgestrekte letterkunde, niet meer dan een aardworm, dewyl uw midas oogen, altoos na omlaag ziende, het verhevenen, als te onnavolgelyk, in de vergetelbeek van lethes poogen te begraven, om de eenigste fenix der digtkunde te zyn en hoe na gy dit oogwit, o geleerde uittrekker!
Want dit affront, raakt my te zeer aan 't hart.
Dat een onwinb're kroon uw voorhooft moet omhangen.
Daer niet anders en wert uytgewerckt, dan, zoo haest zy verstaen iet by der handt genoomen te zijn, het daedlijk naerijmen, niet alleen tot kleinachting des autheurs, maer tot mercklijcke schaede en hinder der beyder godtshuysen, wiens voordeel men voor al behoorde te betraghten.
Dat sou my doen resolveren om my te eer te geven aen de man, ik sou denken hy zy eens anders niet, die zijn eygen wesen kan. alles was noch iet dat jer somtijds noch een goed revyntje van mocht hopen.
Wat's dit!
Hetgroot vermoogen van juffers oogen, of debetoverde kelk, kluchtspel. eerste tooneel.
,, ik moet dat voor deez' tyd dulden.
K heb ook die gasten voor recrutes aangenoomen, voor onze compagnie, om weer compleet te koomen.
Woo schol ick nich kennen ick kan de gantsche commedy altomael.
Ik bid je, laet ik jou bepraeten, k zal t by die penning niet eens laaten.
Hartje, ik heb die kaerel, weer by jou zuster gezien.
Hoe komt dat zo myn heer?
Ik zal dan voortgaan uit den treuren, en zonder eens myn broek te scheuren, of dat de boksen daar van splyt, zo als parthy my bits verwyt.
Wat zal ik zeggen, t neerlandsch luidt enorm, als t niet met fransch wat klaarder word beduid.
Ze is van een monfieur kabot, t is een banquier, die... francois. mis.
O vreugde van ons leeven!
Het past u als een man van eer, o schobbejak, om hier te komen, dus werd de danslust u benomen.
Karel, likkepot, uit zyn schuilhoek.
Een die voorzichtig is, en wyz, bemoeid zich niet met loogentaal, en droomen.
Deze, immers die niet te verwaand, eenige lust van zich te oeffenen hebben, vertrouwen wy niet alleen met deze redeneering in dit kluchtspel dienst te doen maar ook begeerte in hen te verwekken, om goede boeken, van deeze stoffe handelende, met oordeel en yver te doen leezen.
Zacht, zacht, laat ons hier niet beginnen te vechten, maar liever oppassen, op dat ieder an zyn geld geraakt en hier toe is 't noodig, dat door ons het huis wel word bewaakt want daar word gezeid, dat haar man, al voor soldaat dienst het enoomen.
Hier is een fenix uit hun asch, hier is een ander!
Ben jy tot het dokterschap genegen heb ik 'er niet met al meer tegen want 'k heb een doodelyke haat voor prokureur en advokaat ze hebben my, door 't ommewegen, zo vals by 't linkerbeen gekreegen, dat ik naa twaalf jaar pleitens, al hunn' listigheid verfoeijen zal, en in een eeuwige afschrik leeven voor all' die 't zyn, of zich begeeven tot studie om 't te worden dies zo jy nu, zonder tydverlies, de pleitzak willig af wilt zweeren en jou tot dokter promoveeren wilt laaten, geef ik ze u maar ziet op die voorwaarde, en anders niet.
Let eens op de juffers.
Argantes, scapyn.
Wat of gy ons wys maken woudt!
Hoor al 't godinnedom was zelf verliefd 't was in die voor'ge tyd van flus, en boden my haar min.
Ik looper mit er vaert heen  om voor men breurs huis te zorgen.
Ik zie 't wel, want ik ken zyn hand.
Ick verlanghe soo dat ick het niet kan spreken, sien ick hier niemandt gaen?
Om je pol te vangen, daerom gaet hy na horen.
Wil die flessen nederzetten, en eerst op dit vooisje letten.
Annetje, vrouw van louis.
Ick ken my nau bedaaren, wanneer ick over denck dat hy hier zonder mijn, een uur een ogenblick ken wel te vreden zijn.
Ja, 'k heb om u gestuurt, maar 't is noch niet van nooden, als 't my gelegen komt zo word gy weer ontboden.
Drie, vier heeft gegeten, is een hongerige mond lastig.
't zyn dingen, die jou geenzins raeken.
Daar komt sinjeur francois en philippyn, schep toch moed want, zo je 't nu liet steeken, stiet je 't heele mantje met de knollen onder de voet.
Ick moeter noch om lacchen hoe qualijck het mijn lust, men seyt van oudts dat een gemeene slagh wel rust, nu en behoeftet d'een den ander niet te wijten.
Ik ben niet hartnekkig, als 't oom zo verstaat en begeerd maar, dan moest de bruid 'er mee aan.
Had ik van zulke braave gasten maar eenen koppel s weeks, k wou aan myn oor niet tasten, om in een jaar twee, drie, zo groote kist met geld te winnen, als jou kist, al was t noch eens geteld.
Jy moet reis mee rinkinken.
'k ben prompt in alles.
Gingt na mijn sin, ick wenscht' u liefst soo ver' van my als d'hel en hemel is, dat 's licht twee duisent mijlen.
Nimmermeer geen wyn te drinken ,, want ziet... hartman.
Ja, jy zoudze bestraffen, dat loof ik wel, alsje wist dat je ze gien zeer zoud doen jy bederftze in de grond, met 'er zoo dartel en brooddronken op te trekken.
Hy wil my deeze meid afdwingen, en 'k weet zo wat geheime dingen, dat hy zyn beste beesten zel in 't kort verliezen, vat je 't wel?
Ei, myn heer.
Hoe kenje 't zien, en lacy!
Dat's bylo noch zo vast niet, en 'k zel ien stok in 't wiel steeken, zo ik maer kan. niesje.
Kraamvrouw, ik wensje alles goets, en veul heil en vree.
Dit is een kleine blijk van liefde, en mijne min geschiet groot ongelijk, zoo ras weerom, is voor een hart, van min bevangen, een slechte taal.
Fobert aan t huilen.
Ik ben jou knecht niet, 'k heb al een ander heer.
Dat wil ik niet hopen ik ga na binnen, doe jey de deur eens open.
Octroy of privilegie, omme also de voorsz.
Je zoudt van 't paerd vallen wy dienen mekaer niet, neen, neen ook wil ik myn handwerk niet verlaeten.
Schout tegens de dienders.
Ik heb nu om my zelven niet te gelyken, my in het gewaar van een boer verkleet en zig ik daar door nog het ent van myn smartelyk lyden, en gedurig leet, zo was ik gelukkig want kan ik door deze schyn de vaders oog verblinde en de dogter spreken, zo zie ik kans om my nog dezen dag over myn geleden hoon te wreken.
Albartus, cristina, katryn, uyt, albartus.
Dan moetje 't bedgeld borgen.
Myn heer, talm doch niet meer, vergeefs gy u verweert, uw oogen hebben lang uw' liefde my geleerdt.
Tot dat de schrand're list eens knechts hem doet bedaaren die een lantarenpaal kleed met een vrouws gewaad daar dezen snoever dan straks op verlieven gaat, om dat zy groot is 't geen zyn zotheid klaar doet blyken, en govert, eelhart doet met dilliaan verryken.
Spreek, benje uit deeze stad van daan?
Nu noch een zoentje ras.
Dat was een wyf, myn heer!
Dat is maer sotte praet, dat vrouwen tegens vrouwen wat doen, dat is wat aers.
Op deez beloften is 't, dat ik my dan ontdek.
U vaders willekeur die geeft my weer de schop dit doet mijn min en hoop, gelijk een damp, verdwijnen mijn zinnen zinneloos staaghs mijmeren en quijnen, en tobben in de zee van wanhoop, druck en pijn.
Grijp moed.
Dat s braaf gy zyt een keuningin van een meyd nu, heer geenkuyt, zal t u wel rykelyk beloonen hy kend de waereld.
Myn smaak is van een and'ren trant die man die schort het in 't verstand.
Te amsterdam, te bekomen by de erven van j. lescailje, d. rank, en h. van den gaete, enz.
Was de een en de aar slechts hier, je zoudt gewis verstommen konstansje, zo as zy jouw lykt.
Wat dunkt u, als wy eens zon twe drie honderd schepen, prop vol van goud gelaan zie in de havens slepen, wat intrest dat ons geld zal geven?
Ik ken toch niet beneen ik zou jou anders braaf tracteeren, met nagels in je poddeveeren.
,, 'k wou dat ik ook zo liegen kon.
Wel dat is alles wel, maer wat ick u moet vragen, ick heb een groote vrees, sou ick wel hoorens dragen?
Dat ook, zonder onderscheid, elk in het vleijen al te slaafs, en te lichtvaardig in het berispen is.
Hoor toe dan, 'k heb eens van myn leven een heer gedient, die in de lucht de starren schoot nou om de klucht wou ik my dan als starrekyker toe taak'len gaan want ziet ik lyker toch wel wat na, om zo jou vaars planieet te leezen, 't is wat raars o 'k zel hem deur zulke grappen en vreemde woorden die 'k kan snappen zo licht verleyen dat hy niet eens merken zal, wat al geschied, om hem by 't linker been te krygen.
Geen ongelukkiger was immermeer geboren!
Maar papa, wel foei, 't is schand!
Wel, meid, wou jy dan borge blyven voor 't geen getrouwde mans bedryven?
Hy is te etdorp in t koldeschool huys gebooren.
De trouwbelofte heb ik vast van uw kant, nevens het contract, dat zy onderteekenen zal dit zal men haar ter hand stellen waar in dat ze genoegzaam betuigt, dat ze met u wil leeven en sterven maar zy overleid niet, dat haar oom haar alsdan zal onterven.
Och dat 's d'ontsteldheid, om dit byster omgemak, dat raakt my aan 't verstand.
Ik lach daar mee 'k heb daar den drommel van.
Jou varken, zult gy met uw juffers huisheer gekken?
Gy helpt tot meerd'ring van uw smert, daar zelve toe.
Wat slagh is dat, ick sal myn hair oock weeren, al sout ghy my het lyf in hondert stucken scheuren.
Het huwelyk door list, blyspel.
Uw roem door t gansche nederland, van orley, met uw kunst gevloogen, heeft myn thalia lang bewoogen, om haaren nederigen trant, en deeze gulle boerteryen, aan u, met eerbied toe te wyen.
Kar. vervloekten schelm, zijt gy zelfs voor uw wreetheydt schuw.
Deez' avond zal zy d'egt voltrekken.
Jan. dat kan ik niet bezinnen.
Ik zie hoe't hier is geschapen, zo gaat'et als de meysjes zich aen 't vryen vergaapen.
Kapitano, scaramoes, mezetyn, kolumbine, marinet.
Op dat de spooken niet weer komen.
Maar apropo, 'k hoor gy verkeerd, hier by een ander, 'k laat my zelden, een klommer op de mou vast spelden, gy most my zeggen, of gy haar, bemind of niet?
Krispyn, zeg my wats uw bezwaaren?
'hy s in deez kamer die ruffina houd beslooten.
Myn heer, wat vrees doed u zoo gillen?
Gy spreekt geenzins gelyk 't behoord.
Pedro. 'k wed het loogen zal weezen.
Wat geweld hoor ik!
In die kommercie kompanjie?
Ick en derf phil.
Maar zy is reeds verbonden, de bruigom komt straks hier.
Gantsch bier en brood, broertje, ik ben van angst schier dood!
Daer naer maer laet ons eerst dat vet cappoen besoeken.
Katryn, weet gy geen raad om hare min te breken?
Ik heb geen groter lust op aarden als u voor mijne ziel t'aanvaarden dit zal ik u doen blijken, in al 't gene dat ik voort begin.
Och, weinige gaan'er om na het spel te hooren maar komen meest als 't half gedaan is, en zienze eens na 't tooneel, dat is als 'er gedanst wordt zo dat ze zich zelf, geheel tot een bespottelyk spektakel van fatsoenelyke menschen ten toon stellen, die 'er vaak uit de schouwburg wenschen, terwyl ze oorzaak geeven tot het vuil spreeken van 't gemeen.
Heer bartels geest die komt hier waaren.
Dat heb ik noch van myn miester de barbier afgezien, die in de kunst al hiel wel was ervaaren.
Standtvaste liefd' steets uitkomst vindt.
Dat was een klugtig spel, hoe wierd de drek geroerd toen t paerd, je weet wel, had, nou k zal niet meerder zeggen, tot dat men in den drek het briefje nog vond leggen, en onbeschaedigd nog t was of men al de schat van t hele keuningkryk toen weer gevonden had.
Dat is bondig en goed, wilhelmus nou moetje me de minut van de tweede verklaring geven.
Schooljonghers de dronkaerts, achten 't braeve mannen die lichten konnen wel de kannen?
Maer ze zel noch veul zoeter zyn, als ik men darmen vol eeten heb, en men maag vol wyn.
Neen, dat is myn meening niet.
Ja teewis, 'k sta het gaaren toe.
Heu kalfje.
Dies wilt er vry van swijgen.
'k heb nu 't verstant al wegh.
Ir finantie es gar hupsch, ont wol, ich wol ein man van euch machen, var man zo voort.
't is wel dan, ik doe 't.
Een ding tontkennen, dat, als de zon op de middag, zo klaaris.
Ik kwestie, heer?
Ick veyns mijn meeningh niet, daar is te grooten wrock, usebi.
Myn lief gy kunt gebieden.
,, tot noch toe gaat het wel, daar willen wy maar heen.
Zy vonden in de bosschen, en wildernissen geen bankiers, noch banken van leeningen, daar op pand geld werd gegeven, en ze konnen evenwel niet van de wind leeven.
Ick hadt noit gedachten, datter so veel geests in de walen stack.
Wel wat moogje praaten!
Men zal u voortaan noemen de schoone sultane en dezen avond zult gy de neusdoek ontfangen van myn hand.
Maar is 't waar, 't geen je vertelt?
Zoo hebt ghy oock wel huyse en alderhande vee edelman.
Laat zien daar schiet men iets in... 'k heb eens een history geleezen, die onlangs is geschied die zou hier geestig te pas komen, toch 's is te lang om te vertellen maar om 'er af te weezen most men ze datelijk in 't werk gaan stellen.
Nou s die ring myn hoop myn schat.
Ik wou dat ik 't niet wist.
Je zelt me... by men' keel... als ben ik... groen,... niet foppen.
Kon ik my op u wreeken, 'k ontzagh geen moeyt, wijl gy een lighaam schoon van leest, ia goddelijck daar by, zoo arrem schiep van geest!
Uw dienaar, heer.
Jan. t geluk dat is aan my.
Marotte, hem de fles toonende.
Allons, passeert de revue, en doet de ekstra eksersitie met fatsoen.
'k weet niemand, in wiens geest zit zulk een oordeels kragt.
Rep van gien dokters, noch van dochters.
De jeugd neem hier een spiegel aan dit kluchtspel leerd vermaak'lyk stichten.
En handelt haar niet, die u in uw quaad verhindren, gelijk of gy haar voor een hond gevonden had.
Zy zal dogh nooyt geneezen daarom al is zy schoon, steld haar vry uyt uw zin, en zoeckt een ander, die gy offerd uwe min.
'het muisje is in de val, o, poesje!
Dat sel wel gaen weeran jonge vrijftem boven, en onder en al daer 't dient.
Heb jy niet toen de vrouw na de solder ging, de sluitben helpen pakken?
Gy vermoord my door dat streelende gezicht, dat met zo lieven zwier in uw karbonkels licht.
Niet, soo ikse jon niet temmen soo hang men vry.
Wel daer slae lok toe, 't is een slagh van een man, hy kan te euvel kallen, toen lest tot onzend een weinig distructie was veur gevallen, en datze over eenige hairklovery malkanderen niet wel en konnen verstaen, was juist jan klaazen t'avenhorn, maer wat dienst dat hy om die party te bevreedigen, wel heeft gedaen is niet om te zeggen!
Ferdinand. myn min en leeven heeft een lot, in deze nood, en zulks te wenschen, is te wenschen om myn dood.
De nicker mocht bedencken wat dat een vrouwe doet om d'eere niet te krencken.
De kist en kas, daar schrift en trouw zijn in gebleven, gaan open.
Ik zeg dat je zwygt, eer dat je deur je stouten bek, weer van deze rotting krygt.
Somma somarum, 'k sie wel 't looptmen altemael teugen wint en stroom, daer 's niet meer te vegen, ick seg in mient oock de duyvel moght soo melck drege.
Hoewel myn hart uw wens bestemd, t is om myn vader nog met droeve zorg beklemd.
Dat is de meening niet, myn vaer, kom schiet je kuit, en past my t maer.
Avous toekomende bruydje 't is van de beste jampu.
Nu kieckerkey val aen, wilt my dees' key ontsluyten, want naer 'k van verren speur, en mercken kan van buyten, door 't zweeten van de steen soo hoor ick een vreughdeklanck van keyaerden daer in waer elck schijnt bly te wesen, dat hy van 's werelds roock en stanck thans is genesen, inwendelijck verlicht door wijse ware deughd, die klare ziel vervult met eyndeloose vreughd.
Spreek, of dit ontijdig zwijgen zal straks tot loon de vrucht van mijne gramschap krijgen 'k heb haast, spreek op.
Daar ik myn best doe, om door vrindlykheid alleen te maaken, dat ons huis zy aangnaam aan elk een maar zo gy voortgaat in uw grillen te volherden, zo zal t noodzaaklyk zyn dat wy gescheiden werden die heer, die gy de naam van een bedrieger geeft, is de eerelykste man.
Muzikanten.
Want ik heb hem myn huis verboon, en doen verstaan, dat ik hem niet begeer, en vry mogt elders gaan de reen die weet hy wel.
Jae ruym soo wel als in een conincks zetel t' is puer als of hy waer geseten op een ketel.
Sta, hier onder leit een haan, die van keulen was van daan, sonder sporen aan sijn poten, die krankhoofdig in een plaats waar men sluit de dolle maats als een sot is opgesloten.
Tweentwintigste en laatste tooneel.
't is nochtans menigmaal in tegendeel gegaan.
En als'er sal een paartje trouwen, die moeten wat u mee toedouwen, en noch al meer dat smerig is.
Dat zou ik geenzints hopen, want in die compagnie zie k myn fortuin gemaakt.
Maar brecht, wel hoe, waar is de bruid?
Vrees voor geen verlies, weest gy gerust, weet dat onze oogen, tot diefstal hebben geen vermoogen, verlaat die zorg nu, want gy zyt hier veilig, en voor ramp bevryt.
Hy leid te bed, vader, 'k heb hem zo deurgehaalt, zo bestraft en bekeeven, dat hy belofte gedaan heeft om voortaan als een deugdzaam en vroom knecht te zullen leeven.
Hoe wel men u voor wys de werelt over roemt, was hy zo koud, als ys, in 't pryzen van uw geest.