floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hy komt my recht van pas te voren, aardsrekel, ik ben bly dat ik u hier ontmoet.
Maar wyl deez' hooge staat, en rykdom zo verheeven, u een lichtvaerdig hert daar nevens heeft gegeeven, zo zal ik zwygen, voor zo veel het my aangaat maar denk aan wie dat gy verschuldigd zyt die staat prins florilame is die 't u alles heeft gegeeven, hy kende u naauwelyks, of heeft u straks verheeven, en van een arm zoldaat een kapitein gemaakt, u kostelyk gekleed, daar gy bykans waard naakt, en niet genoeg te vreen, na zo veel groote zaaken, heeft u zelfs in de gunst doen van zyn koning raaken.
Denk op uw zaak en houd het voor gewis, dat niets onmogelik voor eenen minnaar is.
'k loof, dat zy der les daer leeren.
En france is niet een duc, of comte die niet graag zwager van den koning was, sans bonte, hoe meenig is er door zyn vrouw of zuster groot van staat geworden dat ik slechts die eer genoot!
Hy sal van schrick bevriesen maer doch ick mangel maer, hy sal 't niet al verliesen.
Na 'k hem aensie, soo geloof ik, dat hy al acht of thien mael gegeesselt, en een reys of twee gehangen is.
Hy geeft hem een' schop of twee.
Merkurius onder de gedaante van sosia, sosia.
T zel myn verdriet niet stelpen.
K ben dol!
T zal tot uw voordeel zyn.
Zyn tooveryen hebben uit.
Dies ben ik ook verzeekert gy, uw dochter geeven zult aan my.
Op ende jegens, crelis melis, als vader en voogd van fobert, en zulks qq gedaagde in t voorsz.
Want dunkt bellardo van die wreede die my drukt, met zulken grooten smart?
Moeder ik wil een tamboer hebben, een tamboer die is goet, hy doet, over dag slaat byer alarm, snagts al in myn arm.
Ie weet toch wel dat hy alles na sen kop wil hebben, wat brust et my, kom gae me in.
Papa, nicht leid het klaarlyk uit.
Wel ik verheug my zelven, dat uw schynheiligheid nu yder weeten zal.
Wy zullen morgen vroeg naar amsterdam vertrekken.
K denk niet, dat gy myn goedheid wraakt, k heb u van slegt zoldaat myn kamer heer gemaakt, en schryver van t geheim dat my betreft, wat reden, wat oorzaak iser, die u dik wils zo te onvreden doet wezen?
Kees danst een ientje.
Hy, die ik nimmermeer iets anders heb misdreeven, als, dat ik maar oprecht mijn oordeel heb gegeeven van zijn zonnet.
,, en ik meen u, van myn kant, ook te plaagen, en het zo te besteeken, ,, dat gy, ingevolg van tyd, van my, meer als van de krygslui, of de gestudeerde perzoonen, zult spreeken.
Ik wist byloo niet datjer soo louter wat achter geven kond ik meende dat ik'er af had, maer se sou mijn verby ligen, of ik stil stond, maer nu moet ik naer huys gaen, en onderwegen by mijn selfs overleggen, als ik by signeur filibert kom, wat ik al sal weten te seggen.
Aen d'hiergeraeckte.
Dat s waar maar edeling zou t naar u dunkt nu lukken, om windvang zyne bruid door deze list te ontrukken?
Hem, die je woudt doen bloed vergieten, om die souflet van ochtend vroeg?
Is dit niet middag klaar?
Maar hoe, my dunkt ik zie hem daar hy is 't, ik merk het al te klaar.
Myn heer, de oorzaak datwe nu niet spreken, is om dat u harssens door een zwaarmoe dige droom ontstelt zijn, en dewijl zijn genade hem inbeelt dat hy een schaerslijper is, daar hy nu al zes jaar onze graaf is geweest, 't welk door zwaarmoedig bloet ontstaan is, zoo gelieve zijn genade hem zonder vrees in dit lampet te wassen, en laaten kleeden en zijt maar vroolijk, gebiet wat u belieft, alles zal wel weer te rechte komen.
Ja, ja, tzoe bender, daar 't zyn majesteet von sweeden zelbs aanzaag, ond ich kreeg terstond vom iem pardon.
Mijn schuld bestaat alleen in 't vierigh onderzoecken, en 't toetsen van u min en gy gaat my vervloecken verzekerd u, mevrouw, dat die de min bespied van zijn beminde, zoeckt haar gunst, en geen verdriet, en die stantvastigh zoo in 't minnen blijft volherden, kan geen verrader zijn, schoon hy die schijnt te werden, het veynzen, om te zien, nooyt misslagh is geweest.
Hoe knorje zo, me dunkt dat wy dat wel verdienen, al pasten we een galand maar op tot 's nachts ten tienen?
Die bocken is voor mijn sy houden mijn voor sot, ick moeter onder deur, want yder met mijn spot.
Heb ik jou een fulp jak gebrogt, en had ik t men wyf ontroofd?
En deeze minnaars geen van beijen, verstaan hen op galanterijen hun kleeding, ja hun gansche schyn toond dat zy geen galanten zyn hun dassen zyn met slechte kanten, hun schoenen met geen diamanten, haar hoofd is zonder pruik, en t hair schynt niet gekamt in een rond jaar.
Jan. zouje wel raad weeten om een veest in twie parten te verdielen hans. ir grosser nar, was vraag is das?
Ja wel, een mentch is zo wel een mensch, als een mensch een mensch is.
Ik zal haar op jouw getuigenis doen vatten, en dan terstond de secretaris haalen op dat hy dit mag hooren uit jouw eigen mond.
Janne, s is niet te doorgronden.
Uyt deze vreugt mijn vrint, daar komt iets godlijcx stralen, vermits de vrede van den hemel af komt dalen.
Octaaf, ei laat my doch na mijn begeren, dien fielt wat rossen.
O laat ons zwijgen, 't loopt te hoog.
Hy heeft'er wacker af, dat kan ikje versekeren, y get het gater soo klink klink, ia 't gelt dat'er in sijn huys is, dat en sou men niet konnen gelooven.
Wel ja daer ginder gaet ze heen.
Karel, en nicolaas uyt.
Jy weet noch niet veel wat de waereld is.
Ten andren, zoo en is t geen school daer de reede werdt geoeffendt, en de misgreepen der aenkomelingen matelijk werden berispt, en wat gangbaer is voor goedt gekeurdt, geensins maar veel eer een ingespanne vierschaer, daer alles door donmaetigheyt van hunne driften, ten galgh en radt werdt gedoemdt, even daer in volgende dien onervaeren rechter vargas, voornaem lidt in albaes bloedtraedt, die op al t gene hem voor quam geen ander advijs en gaf, dan, ten viere, ten viere zoo gaet het oock met dese banck, gespannen zijnde, wert alles wat niet en is geschoeyt op hunne leest, jae eer de dingen het licht hebben gezien, en oordeel onderworpen zijn, uytgekreeten voor vodden, vodden en zoo de zelve ten behoeve der armen ten tooneel werden gekeurdt, den genen wien de bezorging der schouwburg is toevertrouwt, af te schildren met alle aenstootelijcke en onlijdelijcke benaemingen.
Wat dronken we gisteren ter gouw lekk're vin de bourgonje?
De gekken zyn meer op de diamanten, de paarlen, strikken, het borduurzel en de kanten van 't juffertuig, als op de juffrouw gescharmeert, ik min heel anders, 'k steur my aan geen wisje wasje.
Neen, maat, daar is noch niemand van je volkje.
Maar zacht... zestiende tooneel.
Trijn raetel.
't naklaghen doet geen baat.
Uw hoop is by de vorst te wezen haer verwinnaer.
Hy weet zyn woord redelyk wel te doen, maar't is anders een ezel, een zot.
Maar zooje nooit bent dood geweest, zoo treet er over onbevreest.
Ook komt hier t brabants wyf van kanten, den juwelier, van diamanten, om haar betaling, ik heb nou het alles klaar tot onze trouw.
'k hou vast, dat het door hem wel haest ontdeckt sal wesen, soo hy u doet verspien en vat op 't feyt.
Wil in barnardus huis maar loopen.
'k wil dat mijn haan alleen zal krayen.
Maar uwe min, mijn heer, beklaag ik inderdaad.
Wel, hoe zyt gy zo bezweet?
Maar hoe veel jaaren zel ik wel leeven.
Terwyl dat heeden de tyd bestemt is, dunkt het my vreemd dat gy noch onkundig zyt.
Ik vraagde ien duivel waerom wordt dit volk gien zwaerder straf mee edeelt?
Jae siet hy heeft een neus daer wonders veel in steckt.
Katryn, de diender, die haar vast houd,aan een zyde stootende.
Zyt gy 't, myn izabel.
Zeg datze by my komt hier beneden, ik zal haar geen sprookje van 't roodkousje, noch slechte reden verhaalen.
'ondek de zaak noch niet.
Dat is die tortelduyf.
Zy zal geen hinder doen aan mijn groverrement, zo 'k hoop?
Zwyg stil, daar komt myn heer de graaf weerom.
Hy wagt zig van verdriet te scheppen uyt een schyn van zaeken, die hy weet niet in zyn hant te zyn.
Tijs, pieter, sara.
Jeroen, eelhart, dibberig, margriet, philippyn.
Wil my in deez duisterheid geleiden, en zyt my gunstig in dit aangenaam geval, dewyl het geen ik zoek uw roem vermeerdren zal.
De drukker aan den lezer.
Bescherming bevelende blijve u onderdanigste en ootmoedigste dienaar.
Bloed, hoe zel dit noch gaan in t end?
Vorst mahomeths gebeent, en ik wil maar niet vrezen, gelooft gy niet myn woord, ik zal u eden doen.
Keetje, anne, tys.
't is om dat 't huis die naam van overlange draagt, en hoogegrond myn oor meer, als myn naam, behaagt.
Hy s in de keuken moet je weeten.
Kom hier gy schelm, en oorzaak mijns bederven, ik zal 't u loonen, gy zult van mijn handen sterven.
Hier is de juffer, die t kontrakt heeft onderschreeven.
Maar 't schiet my daar juist in, hoe dat van deeze morgen de deur vroeg open kwam hoor gy hebt altyd zorgen, om dat ik wat lang slaap, dat 't werk niet werd gedaan nu heb je my belast, om vroeger op te staan en dat ik te allereerst het voorhuis op moet fylen, en ik ben zo gewend, dat ik dan onderwylen de deur voor open zet, om dat het droogen zouw, nu heb ik juist de deur vergeeten toe te maaken.
M. joost.
Hoe kort de tijd oock is, dat wy hier zijn gekoomen, heb ik in u gelaat verandering vernoomen, ia zoo, als of een quaal van groot gewicht u queld. met.
Dat loof ik wel, beurden t iens, maar t is miest alle dagen te doen, dat je op t wild trekt zie daer t is niet te verdraagen, kwieryn het krenkt men zinnen zeg, waer wil je nou weer heen?
Zo haastig niet, holla, neen izabel, ik moet eerst onderzoek doen.
Bedrog ay weest getrouw, getrouw tot in de doot koom list, doorzoeckt door list of blanche is onschuldig.
't schynd dat 't geluk, van daag veur ons is ingenomen, myn huis te zeegenen.
Wat scheelt u zijne... magdalene.
Weet je t wel?
Wat wilje daar mee zeggen?
Neem het niet te hart op myn zoon.
Zo ver, dat hy verwaand, my dageliks braveerd, dat door zyn lonken, en t geen hem de min meer leerd, hy myn stantvastigheid, en eerbaarheid doed beeven ja in gevaar brengt, van die deugden te begeeven.
Wat had' hy al te segghen?
Ik zel nae de schout loopen  zey hy lest  en vraagen of ik jou op mach sluiten.
Weg weg om kort te maken, wat was eygentlijk haer besluyt, weerh.
De gravin met de juffers voor de voeten van quichot.
Fluks van hier straks, of ik hakk'er met deez' rotting een ter neer.
Licht weet het goossen mee, nu komt hy nimmer weer niet dat ik daarom geef maar hy denkt dat myn eer van allart is beroofd, dat zal hem deerlyk knaagen, en ik moet deeze schuld al vast onschuldig draagen.
Want dan waarender, na jou stelling, maar banketbakkers, maar geen matressen en schoolmeesters van doen.
Ay ja, mijn heeren, ay mijn schuld word u beleden 'k bezweer u datge my het geen ik u misdeed vergeven wilt, en dat noch voor mijn dood vergeet, inzonderheid die twee, die ik het meest van allen misdaan heb, och! ik sterf.
Zy mogt my het vel van 't vleesch afstroopen.
En brengt, 't is slim, ons in dien staat, wanneer men daar minst acht op slaat.
Kom, scheerje naer den haard, zet pot en pan te vuur, en helpme metter vaart.
Roept ghy uw doghter, en ik zal mijn zoon doen komen.
Wat zegje vrouw?
'k voel, om en om, myn geest door duizend zorgen dryven, op dat ik binnen, en van buiten gade slaa, hoe 'k best de laagen van dien schuimer tegen staa.
Daar zyn kaerels die zo geduurig niet doen als schenken ze laaten de glazen niet een oogenblik staan ze moeten denken, datmen een wyn pers in de kelder heeft, en datter zo een voedervat aan 'er elleboog gebonden is.
Liefde doet wercken. personaadjes van de klucht.
Die is al edaen.
Volgje ons klaar?
Ben ik in alles niet duivels genereux?
Wat zeght gy goets rudolf?
Hoe meer dat mijn gezicht dat vrouwebeelt beoogen, hoe dat haar groote glans schijnt meerder van vermogen.
Och main kof!
Nu rep u dan, koenraad.
Moght dat wese spits 'k soumen haast op de reys begeven.
Maar teuntje heb ik jou daar ook?
Dit bleef de liefde aan de minnenijt verschult, vermits men, door 't vermoen, een pijn vol onverdult de eer vermaant, door plicht, tot veel stantvastigheden want men de hoon, mevrou, met groote schijn van reden, wel vergelijken mag by een klokslaandewerk want zoo de tijdt verstrijkt, met openbaar aanmerk, zoo geeft het aan 't gehoor de wisse uursgetallen die al verstreeken zijn, en al voorby gevallen, ook in wat tijdt des dags dat wy gekomen zijn maar die in tegendeel besmet zijn met de pijn van dootze jalouzy, wel vergelijke mogen by de wijzende handt, die, dat men 't naau beoogen, ons aanwijst 't cijffertal eer dat de klokke slaat.
Feransky past wel op, dat hy u niet ontkoomt, feran.
Eelaard, jodelet.
Haab ich der hern misdaan, ich bid wol 's mich fergeben.
Wie is 't, die my in deezen nood, gered heeft?
Op een hofstee grootje, daar ze met ien in de kraam leggen zel.
Ik zal ik, ou valies in ulder kamer draagen.
Indien gy deftiger gedachten had gehad, gy zoudt... vierde tooneel.
Wat dunckt u daer van bloet, dat is een vercken?
Zoo ik my niet bedrieg juffrouw, zie ik myn heer alardus komen met zyn krispyn.
Onze landen alleen sullen, by continuatie, mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daarom allen en een ygelyk, de voorsz.
't is zulk een zottin, alle dagen wouwze wel op den tril, die heeft me'er toe gedwongen, en my zo lang aan 't oor geleld, en zo zoet gezongen, dat ik het eindelyk toestond.
Voor al, haar wachten niet een woord met andre vryers ooit te praaten, en zonder my nooit staan, noch wandlen langs de straaten.
De jonghe met de neus, wel, waer is die ghebleven?
Myn heer treed hier zo lang maar in.
Ik kan uit d'almanak veel goeds en kwaads besluiten het boek der vrouwen kan ik op mijn duim van buiten de zak der kunsten is 't daar ik 't uit hebben moet ik weet dat een klisteer geweldig schijten doet ik zeg met goede reen dat heintjepik verdoemt is 'k hou staande dat het lijf der zielen broer genoemt is dat seneka met zijn paulina waren twee dat zich narcissus in het water zelf verdee.
Hou op, 'k zal, met dit staal, de toovery verbreeken.
Gy pijper en tamboer.
Dat goed dat ruikt wel duivels raar, heeft dat die krachten?
Hy zegt, dat jy een bloed zuyger bent, en dat jy der geen onderscheid weet in te vinden, of jy het vreemde doed, of jou vrinden.
Gordynen open vertoog vanden kelder, joren, kosen commen in met het bier.
Hoor moer, dat zelje daer nae wel doen feyke fetjes, je moetje vrouw weerom koomen haalen daer laetw'et op staen.
Dat doctertje!
Maar.... alida.
De gelyke twelingen, blyspel.
Jaap zingt achter yder twee regels horje myn paertjes.
Ga zitten myn heer.
Mager. dats best, we hebbe verschiet van gelt.
Daer hebt ghy 't niet, o neen!
O jemie!
Wel ommers binnen der nou gien proffeeten meer.
Ja, 'k zal je ook audientie geeven, gelyk ik jou heb toegezegd.
September 1684, waer wy aen de regenten van den selven schouburg, in dit tyd, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroyeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaels ten dienste van het tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde octroy of privilegie genaemt, op den 19.
Loop, waal, loop, ik meen myne acties as fyne koek te bewaaren, achthonderd percent uitdeeling belooven ze alle jaaren.
Het lykt zeer delikaat.
Lubbert jeronimo.
Heyltje en ick wensch mynen man wel dickwils by den heer, soo waer ick van dat jock en lastigh kruys ontslaghen, het gheen in my niet werckt, als suchten ende klaghen.
Nu wou ik zien, hoe ver dat ik in zulk geval al gavanceert ben, mag ik u wel eens ontmoeten gelyk een juffrouw?
Twe getuigen.
Die heeft een van mijn meyden en ze bennen allegaer uyt, kom de knecht magger na toegaen, helena.
Hoor zonder liegen, mogt ik jou vaartje eens bedriegen, om jou van melis zo te ontslaan zo wist ik wat.
De schout tegens hartje.
Ik heb hem gesprooken, en met eenen lustig doorgestreeken die bengel is altyd hier.
Maar dit praatje dient nergens toe, kom, zeg maar wat gy hebt gedaan?
Waar konstancia zo wel daar toe bereid.
Vergeef my dat, vriend, 't is maar om myn vigelantie te toonen voor myn interest.
Dat gy kost verwerven s konings gunst, zoo leefden wy niet meer gehaet, gevloekt en schuwlijk.
Maar angniet, om weer ter zaake te koomen, hoe leg ik het dan best an?
Zy, zy, die zulks niet liegen zal, dies laat het veinzen vaaren.
Syt ghy dat, heyltjebuer?
Die slaat vry wat ongestaadig en slap.
Ja, en vleisch, en twee vaten een met fransche en een met rynsche wyn.
Hoe komje dus?
T. asselyn.
En ik beveel, als een, aen wien 't alleen moet staen, dat zy terstond aen u haer hand en trouw zal geven, en ik zal yeder een, die my wil wederstreven, doen zien wie meester is.
Voor de liefd'!
Zulks was myn pligt, o vorst, wat zou ik anders doen.
De rouw.
T is heel schaats, en naar, en een kostelyk remedie in t by zonder, hoe!
Die dat maar denken dorst zou my op 't hoogste hoonen.
Myn heer u bidde sal maar voor een oortje zyn, dat is te seggen nul.
Zei ze, blyf doch hier want ik ben zo bevreesd daar heeft weer voor myn bed myn doo mans schim geweest.
Wy komen u, al t'zaam bedanken.
Dees overheld're beeck, die trock haar vlieten't nat als een kristalle bergh, al op malkaar wats dat wat wonder wil dit zijn, riep ick in mijn gedachten, met docht my dat de godt, des strooms mijn vrees belaghten.
O valsche pry!
Ik weet niet wat hy meent, maar wat zijn slaagen zijn, dat heb ik al te wel vernoomen, tot mijn pijn.
Den koning beeft door list uw juffers op de handt, uw eygen u verraet.
'k heb uit de brief vernomen, na vader schryft, dat hy is wederom gekomen, als of ik hem wel kende, en dat ze beide licht hier zullen komen, om een zaak van groot gewigt maar verder schryft hy niet.
A la bon voletto, jadini, nasty, bragodetto.
Wingaren, katryn.
T geen hy nooit ondervond, zal hy dan ras beginnen dat s t rechte middel om myn kwelling te overwinnen, nu heb ik hoop, om noch in weder wil van al myn snoo bespieders my te redden ja ik zal nu t einde zien van myn gevangnis, als t de vrouwen recht ernst werd niemand kan haar lang gevangen houwen.
Daar s drie gros pypen, die k heb in tergou doen bakken.
Maar in italien wat is daar weer te doen?
Tut, tut tut, daer 's niet een leur aen, mijn hanghgat is oock uyt, of hy mijn schoon wat plaeght so heeft hy oock een wijf, dat niet veel na hem vraeght, maer segh eens hoe 's jou naem?
Ik ben te vreden, maar ik zal die mof noch betaalen, voor zyn schimpen en raazen.
Zyn de nikkers al weg?
Gy moet u ook dan sedig dragen, en geven geen oorsaak van klagen, en niet te buiten gaan u trouw, dan sal ik zijn cen goede vrouw.
My dunk ick voel dat al mijn hacken holklanckich gaet, ja 't schijnt mijn ysers inwaerts sacken.
De waerden  die de kannen niet te deeg vol tappen  en het bier mit water mengen  worden er ekookt op een onzichtbaar vyer want datze t vyer zagen  zey de duivel  ze zouwent  as je wel kan gissen  mit water uyt hozen  of ten minsten uyt pissen  zoo binze et ewent mit water om te gaen.
Hy ontsteeckt het vuurwerck.
't is maer om eene scheut te doen.
Wel in die heb ik duizendmaal meer genoegen, die zou hem noch zo wat na de burgerlyke trant willen voegen.
'k zag zyn beleeftheid aan, zelfs met verwondering, en zy behaagde my gestadig zonderling zo dat, had ons de nacht niet tot de rust gedreeven, ik altyd hebben zou in zulk een stand gebleeven 'k was zo eergierig, dat ik geensins dulden wou, dat in beleeftheid hy my overtreffen zou.
De schuit had vleugels meid, we zyn 'er heen gevloogen men maakt ze daar niet aars.
Die tarm is eraapt uit sinte pieters palsrok uit de darde ploy.
Likkepot, karel, zoetje marotte, de taafel dekkende.
Oom ik, heb voorgenoomen, uw raad in alles na te komen.
Wat's dat gezeid?
Vyfde uytkomst. wouter kapkey, en jurriaen keykapper wouter.
Ik zeg jou fielen flux van hier, noch eens van hier, of't zal je gelden.
Jy klaagen, izegrim?
Darde uytkomst.
Dat helpt niet, jy zult voort, al zwoer jy by al dat naam heeft, ik geloofje niet een woord.
Het zal niet als om beters wil geschieden. zevenentwintigste tooneel.
Als het oom dan belieft.
Wel wat 's hier in dees doos?
Katryn. men moet malkandre zo niet foppen, dat mag hier, baasje, niet geschien.
'k ben soo droncken als een snip, je hebt my nou goet te voen.
Ze heeft de winkbraauws graauw, 't hair zwart, door een geweven dat is wat ongemiens ook loof ik voor gewis, dat zy voor niemant, als voor my gemaakt en is.
Ik zal de waarheid zelf u klaar voor de oogen leggen zie hier een brief myn heer, myn eigen dochters hand, dat zy met karlos is gevlugt.
In gotland?
Ten eersten na voorburgh, ick heb by burghje nu korts wat leckers gehadt.
't word tyd vertrekken we, want het begint te daagen.
Iae jy sou't hem met een pecckelhaeringh 't hert of steken, of met een werme beulingh sou jy jou leet wel wreecken, of jy sout hem by de naers de keel of stooten met een half blancx koeck, 'k wed' jy beet hem wel 't hooft of, hadjem maer om een hoeck, soo vinnich soujer op aen duwen, jy lijckter wel ien, die'n roof voor de hel haelt, jebt de nicker wel ezien, en alsje begint te bulderen met jou scheve beck, soo beeltje nae't leven uyt als oostendes beleck, sulck gebulder, sulck gestamp maeckje met jou bienen, aers noch aers of je waert metje twaelf of dertienen, en je set jou trony in sijn derde ploy, datjet wel verstaet, datse grijnst als de duyvel tegen de daegeraet, dat pollesemes noch leefde, hy verliet sijn boomrijck dal, en quam alhier woonen, en dat deed' hy jou te geval want je bent uyt der maten schoon, je hebt geen gelijck, schijt trijn aerdaeckers, jae al wasse noch soo rijck, de keyserin, noch malle meycken, of lysje waer is ian, en hebben by u niet, jy bent'er 't puyckjen van, sulcken keuningin, men kan op u niet quaet zijn, ick vergeeftje allegaer datje geseyt hebt tegens mijn, en jy bent'et oock waerdich datmen't van u verdragen sou, en 't is wel recht en reen datmen oock sou beklaegen jou, sy doen jou groot gewelt, binje quaet, je hebt wel re'en, want niemant heeft als jy alsulck verdriet gele'en, dat op jou eygen seggen, sonder schult, in trouwen, als 't spul op sen best is soo hoortmen op te houwen jy behoort de goe luy niet te quellen, 't is schant, laet elck haer goet met vreen, en houdt jou rust, want 't mocht u namaels rouwen, maeckt geen goe luy quaet wilje wel doen, op dat 't berouw niet komt te laet, komt het graeu op de straet, je bent evangen of eslagen, daerom soo houdt u rust, of men sal jou beklagen, en daer oock by verdaegen voor onse alder schout, dus laet het quaet op dat te laet jou niet berouwt.
Gy hebt toch altemael d'ervarentheyt van toov'ren en als g' een bruygom hebt, soo drinckt eens, op u feest, op de gesontheyt van angelica de geest.
Ik zou t jou niet raeden.
Ik acht die som niet meer als gy een dukaton.
Toe zy weer neen, slampamper, neen, jy hebt 'et, niemand aars, estolen en ergens in een hoek verscholen al steekt het juist niet inje zak.
Myn heer.... kri.
Ik voel, om uw bestaan, een grilling door myn bloed en, wat voor glimp gy ook uw opzet zoekt te geeven, een vrouw te neemen is voor u wat stouts bedreeven.
Hetze je zo onder contributie? jorden.
Vaar wel, mercuur, jy brave gast, ziet, dat je jou niet meer vertast.
Al wat ick van hem hoor, is tieren en verwyten, en altydt om een soon, al of men die nae wensch kon schudden van een boom wel man, wat voor een mensch zyt ghy, stelt u gherust wilt reden plaetse gheven.
Na binnen toe, jou vrou die zalje daar licht wachten. darde bedryf.
Ze zyn bei doof voor jou gebeen.
't geen anders, lichtelyk, zo ras noch niet geschieden zou.
Heb je de storie van je liefste al ehoord?
Is 'er geen ander raad?
Tryn, een brandewynsvrouw.
Maar van myn goed hoeft vader niet te praaten, zy is daar mede te vreede, en zal my nooit het minste woord daar van verwyten.
Toen roakte ik in een sloap, tot dat den morgen kam, ond zag jo, de eerstemoal dit graute haspeldam, dit amstelholland dat verbliede mik de zinnen, toen docht ik hinke doe solst dikke doolders winnen moar toe ik hier kam, vond ik wark, noch nicht nen driet.
Getrouwe en eedle vrouw gy zuyvert myn geweeten.
Hy heeft my al in de neus, ik ben bekend vrees ik.
Qualiteit, het recht van deeze privilegie voor t beslikte swaantje, en drooge fobert.
Wel, zullen wy, myn heer, van avond t'zaamen eeten?
'k zal kupido, dien menschenplager, uitschelden voor een hoorendrager.
Ick souw wel eens van hem snoepen willen anders sal ick te nacht moeten braeck leggen, mijn man is te vol en als hy al nuchteren is, so past hy oock soo wel niet op, of hy vergeet al willens, jae wel viermael 'sweecks meer als mijn lief is, sijn ty te stoppen, of 'ten gaet niet na mijn sin.