floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik word zo ontstelt.
Och, mijn heer, uw dochter is zo ziek! gov.
Zegh mijn heer zal jey, dat zoo aan hem verklaaren, iren.
Dat ick mijn soete haesje weer sien mach waer blijfje nou jy venusjanckers, kom eens voor den dagh, ick tartje allegaer, hoe seerje kunt stuypen, buygen en nygen, en de dochters met ferwiele woortjes payen, om tot u wil te krygen ick heb een andre kunst, die steelt op staende voet, sonder een woort te spreecken, de vrijsters haer gemoet ick hoef de meyden gien steeckpenningen te geven om mijn woort te houwen, dit ceeltje is mans genoegh, en begooghelt stracks de vrouwen.
Elsje lubberts wat is et teertjes?
En of ikze aan een vrouw geschreven had, wat schijn van schuld vond gy dan, die mijn eer of min zou krenken?
Zy quelt my al te zeer, ik kenze voor geen dochter meer.
Of dat ik ook zo zot bin, neen, maetjelief, jy zelt niet trekken, want, storte de wyn, zo had je reden om mit me te lachchen en te gekken.
Waar ga k nu heen?
Ze binnen met 'er beijen!
Nou heer, neemd'er deze reis noch een proef van, en gelooft ze by 'er woord.
Alcidas, alcantor, dorimene, papinette.
Men knie!
Michieltje lief, ik komje daadelyk weer by. vierde tooneel.
Zo wort er gezeit, en van d'een en d'ander wel gesprooken, maar wat zeekerheid is daar noch van? docter.
't word apokryf verklaard van my.
Niet als dat ze naast zyn deur woond en goeije kennis met hem houd, en gy logeerd daar niet waar? zeventiende tooneel.
Uit mijn aart kan ik geen vader om zijn kinders zien bezwaard, het medelijden heeft derhalven my doen speuren na middel, om u te verlossen van uw treuren, ook heb ik steets tot u een teed're zucht gehad argantes.
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit aansien ofte reputatie te geven, ne maer de supplianten in cas daar in yets onbehoorlykx souden mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begerende, dat sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen wesen het zelve octroy in 't geheel ende sonder eenige omissie daer voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz.
Dat is waar, meester simon maar wanneer meenje nou dit proefstuk vande poezy aan jou zielvoogdesse te vereeren?
Myn vaar komt strakjes by jou vaar om van ons heilyk met malkaar te spreeken lysje 'k wil het hoopen dat het ten besten of zel loopen.
Als gy te rugge keert brengt een notaris mede, op dat men in 't geschrift uw onder trauwe sluyt, soo wort gy bruydegom en jaquelyn de bruyt.
Kom aan, katryntje, myn bruid wy zullen ze samen draagen, en lichten 't gezelschap voor uit.
Ik ben mytn vrysterlyke staat al moe.
Indien gy by geval hem eens kwaamt aan te schouwen, zyt wat beleefder, en wil u meer binnen houwen.
Het waeren van serestis knechten die brochten, eer menheer vertrok, een houwer, en een wapenrok vuurnuuwt, en vol an alle kanten van parlen, en van dijemanten.
Dat zoete bakkesje doetme de zinnen noch tienmaal meer ontstellen.
Wat straelen schiet haer oogh carille, ach, 'k beken dat ick in dit geval en staet betoovert ben.
Laatje kinders kruijers maaken, zo je wilt aan acties raaken, even als wy daaglyks zien, in de bubbelkompanjien.
Sus, sus bedaar je wat hoe tierje dus?
Kees, huilende.
Ik ben een beedigt persoon, kwaam 't aan den dag, ze zouden me deporteeren, 't is een valsche post.
Zo bleefje daar niet lang, maar dit gelt kon niet bedyen, hen.
Ik zal dan op u woort mijn juffer gaan begroeten, en mijn als liefdens slaaf gaan buigen voor haar voeten.
Ien en twie is drie jae al gevat.
Wel kaerel 't is geen koe!
Ik ga in huis, en zal haar wat kloppen laaten, want als crediet eens by neering komt, is zy voor my ten eersten zo willig niet.
O mater!
Wel dat was...laat zien...dat was...te keulen, daar zag ik de eerstemaal hem voor quakzalver speulen.
Gy moet in t spoor der deugd nooit stil staan, al wie staat het is onfeylbaar dat die veel te rugge gaat.
En de vaar zitter by, ja wel je zoud u bedroeven.
Men zel die kool hem wel verkoopen en duuwen hem wat in de veel.
Het is elize, goed!
Ottho, keyzer van duytslandt.
Myn zoon is van geen rang om zich daar mee te kleeden o neen!
Hoor ioost.
Die vrienden, voor my ick kense niet, al vielicker over heen, sy hebben voor de middagh hier een visje gepeuselt met haer tween, het een lijckent een grand signoor met een fulpe mantel, en 't ander een fraye burgerinne, teeuw.
'k zal het all' ter neder houwen!
Men zai het 'er wel, dat dartele vel, en 't kon 'er niet missen, dat zy haar zou, dat zy haar zou vergissen.
Negentig percent.
Wel, dikke griet, wel lompe zwyn.... jan vat tryn by de kop.
Naam, en toenaam bey eveneens?
,, o, ik ben 't!
Ik zeg, en hou staande dat gy ongelyk hebt, monfreer.
En in 't fransch dan ma maitresse, et ma belle zielvoogdesse, en duizend andere zottigheden, die ik nu niet verhaalen en kan, maar zo ik het wel heb, komt hy gunter zelver an.
Ik zei dat hy bewaarde een heer van hoogen staat, die hy verbergende, zich henrik noemen laat, dat hy die moet onslaan, en volgen, zonder vreezen, dat hy ons goed zal doen, en ons tot steunzel weezen.
Zo legt gy toe dat ik de juffer dus schendig zal bedriegen, ik zou in dit gevry altijt moeten studeeren om te liegen, en quam't daar na eens uyt, dat'er dus den armen duyvel uythangt, wast dan niet mooy?
Laet sien, 't is goet.
Me maekt ze van zuk stof.
Jae, en zo't waer is, zel hy wel doen, deur te gaen.
Dat versteit zich ben je niet myn oppasser myn eygen knecht?
Je dienaar, krelis. tiende tooneel.
Verseker seyen de luy heeft hy eene neerlag bedreven, dat liegje niet docht ik, al kentjet wel, 't is me wel gebeurt van sijn leven.
En wil uw glori nooit vermindren, maar vermeeren.
Jae kijnt, de ouderdom komt met veel gebreecken, wat meughje kallen, ick word te met goet ouwers.
O schoonste der pandoren!
Robbert mee opstaande.
Hoe kom je zo zelden an, vergeetje jou lievyntje?
Alles is gereed, het sluitmaal is al besteld, en ik gaa zo om de speullui... symen.
Myn heer, 'k ben deeze eer niet waard.
Adm. uytmuntend schoon gelaat!
Ik bid u stel ze op prys, ik wil ze van u koopen want ik kan merken dat gy nu te voet zult loopen.
Hey dat moet sijn gangh gaen sey mieuwes, die wat het die kan moy weer speelen, anders het mer niet of te bet, dus heb ick al den dagh de stadt miest deur geloopen om sien offer niet was behendigh wat te koopen in 't afterom halen en betalen sonder gelt, nou lustigh schaf op boeren, of ick haelt met gewelt.
Weet jy wel datje raast, en zulke reen niet stuiten?
't onteert niet met jupijn te hebben iets gemeen, die 't alles na zijn wil kan dwingen.
Niet veel een woord of twe.
Dat zel ik je zeggen, nu dus, dan zo, nu met een pistool, dan met een degen in de hand.
Ik ben niet van hem af geweest die zal u voort wel overtuigen, en u straffen, na 't behoort.
Myn heer snof, laat ons nu verder discoureeren van de kracht van de snuif.
O ja, mijn heer, indien ik anders zei, 'k zou liegen.
Als dat ter deeg is afgedaan, dan zullen wy, zoo ras wy moe zyn van 't rinkinken, ons zacht en makkelyk tot mynent vol gaan drinken.
't is geen kinderspel hier een stuiver, en daar een stuiver, en veel kleinen maaken de grooten of meen je, meid, dat ik my zo denk van myn goederen te ontblooten.
Zy hebben kennis, die van ons getuigen zullen, dat wy in een andere stad, by haar vrinden hebben gewoond, ja des noods zynde, werd een valsche atestatie getoond.
Jantje daar is voor elk een oortje, wy geeven meerder niet.
Te amsteldam, by derfg.
Ik zou het hem gaerne geeven, als het in de tyd was maar, ze zouden nu toch geen aard hebben.
Ik zal voor t huwlyk altyd gruwen die plagen zal ik immer schuwen, k verkoos noch eer een eerlyk man, die k nemen en verstoten kan. wel krelis, als ik eens ging trouwen, ik moest de vent voor altoos houwen.
Horatius arnoldus.
Had hy hem na de hel willen voeren, zo zat ik hier niet vervloekte sarazyn, o!
Doch wees zoo eerlijk niet, en breek my minder 't hooft.
Vindt ge ons niet, maak, datge t aapje zendt tot onzent.
Halsbande, of eenige andre snuyzery, ik loof gy liede hoord liever van myn avontuur spreeken, als van me kraamery?
Seg mijn hoeveel't ter week opbrengt?
Ei, 'k bid u, wil u aan den burgerstaat niet stooten want wat is adel, als een deugdelyk gemoed?
Ik ben ten lesten weer geraakt in amsterdam, maar 't is hier zo veylig niet, dat nu den baas my vernam, 't is zulken boozen droes, hy liet me leevend' zieden.
Ik heb'er geen laaten vallen, dat malle verken hoe is 't hier!
Ik bid u vriendelijk dat gy ons doch wilt raan.
Me vriend, hier moetje wesen, hier is deucalion en pyrrha, c. als voor.
Kikje noch eens, je zult in een hol, daar zon, noch maan schynd 't is daar wat anders te zeggen, als in het duive hok.
Wel wouter benje daer.
Myn heer, ik ken myn pligt, k verwagt uwe order, na dat ik dit heb verrigt, ga ik met u verlof.
Daar most noch een vrolykheid weezen toen we uit de nachtkroegen gingen, raakte we ten huize van mama margo.
Antonio, kees koener, belie, tys tafelbezem.
'k wensch dat dees aenslagh mach tot mijn geluck gedyen.
Had onze buurman joris fransse, met zyn vrouw, ons geen bystant gedaan.
Ja, en zy raad jou, zoete knecht, dat jy jouw zinnetjes, vry op een ander legt geen mensch heeft ooit haar hart, als ik alleen, bezeten.
Kom laaten we eensjes klinken, kristoffel schoone, ik zal t op uw gezondheid drinken.
Ik spreekje wel daar na, maar ik mag nu niet draalen, ik moet amphitruo iets noodigs gaan verhaalen.
Willegond, steiloor, katryn, ruffina, goedaard.
Werken, daar door in geenigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min deselve onder onse protextie en de bescherminge eenig meerder credit, aanzien, of reputatie te geven, nemaar de supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks zoude influeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy deze onze octroye, voor de voorsz.
't moet weezen, want zy klaagt zo erbarmelyk, dat een hart van steen zo gedwee zou worden, als een vaatdoek.
Soo vast en hegt gesloten ontfangt mijn trouw, gy zijt een vrouw, sig blank als rode kroten.
Dat weetje ummers wel van te voore hoe wy versproocke bennen jy en ick.
't is te dege broer, wel moetie bekomme.
Dees brieff, smol.
Ja, juffrouw, daar schort meer als gy licht weet, uw man beschuldigt u, en heeft my mee genoomen, om dat ik op het mat zou komen, met hoerery ik meenden u verkleed, heel kostelyk, gelyk hy my berichte, te vinden, maar t was mis.
Eerst waeren sij seer wel, nu woonter her scherminckel.
Dat mag ik heel wel leiden, zo ik myn woord niet na kom.
Roeltjen en doetje.
Daerom my dunckt, 't is best dat ick na huys toe gae, terwijl der niemandt is, die nu, of immer nae sijn fout belijden sou of immer willen horen, dat hy soo wel, als ick, keyachtich waer geboren.
Dat foob en ik zo gauw niet bennen, al laazen wy ien hiel rond jaer, k wil zweeren, dat noch dien noch daer, zou durven zulk een vonnis wyzen en moet men noch dat vonnis pryzen?
En ik ben niet eens beducht dat gy myn argument kontrari zult bewyzen en al wie kennis heeft moet myn gedachten pryzen.
't is waar en geen bedrogh, mijn oogen sien niet mis, hier is geen twijffel aan, want dees mijn broeder is.
Terwijl gy zelf wel ziet, dat juffers 't in 't gemeen al rijklijk aan de heeren betaalen moeten, zo zy steeds bezoek begeeren.
Hou meester simon, hou meester simon, wilt dog zwygen, want zo dit zingen langer duurde, zou ik 'er pyn in myn buik af krygen.
Dag vrindschap, daer neem an.
Dit 's een spulletje, wel de pleister, wie van tween is myn vryer?
Noe michel, wil toe mit soo scheer voort?
Daar is er een, die helpt.
Ik heb van 't gebruik en misbruik van beide zo veel geleezen, dat ik voorgenomen heb met myn eigen vry wat omzigtig te weezen.
Ay reist toch met gemak.
Alardus, zoon van bartolomeus, en minnaar van julia.
Maar jan jasperszen, de min, zou daar niet wat achter schuilen?
Komt hier wat voeltge voor bezwaaren?
Ik loof, de schikghodin door dronkenschap ghedreven moet zijn, toen zy de draat mijns levens heeft ghekort maar mits haar zotheit reets zijn' loop heeft opgheschort, is 't best ik met ghedult mijn zelschap ga ghenaken.
Dat sey jaep de melkboer ook, die van een halve ouwe schuyt een heel niuw kakhuis wist te maken.
O neen in t minsten noch in t meesten, hebt gy gedachten op een geest, denk gy op letteren, die men leest, door inkt, papier aan een gebonden, zo dat er nietwes word gevonden, als lichamen in t gantsche rond, en zulk een oordeel is gezond, dan weet men van geen toveryen, die veel verstanden noch misleyen, wanneer een zwaar en hitzich bloed, alleen maar die ontroering doed.
Ei, luistert naar de voois, zo ras gy 't hooren zult, zal 't yder kennen, en zich naar toon, en maat voor 't wennen.
Men zieter de bloempjes, de bloesem en blaan, van teedere liefd aan het bloeijen, opgaan, aria.
Kan men wel betalen met al 't goud de deugd daar van?
K bid, antwoord my elk eens op t geen ik vraagen zal.
't geluck is al te groot, soo groot, dat ick daer van de voortgang, en het eynt noch niet gelooven kan. isab.
Zyn zinnen zyn hem gants verovert, en door zyn waan zo zeer betovert, dat yder een hem houd voor zot, en met zyn groote dwaasheid spot.
En ik bin van men dagen zo niet etaisterd daer, dunkt me, behoorde je ook op te zien.
Dank niet het is verdient joghem.
Het tooneel verbeeld de kamer van lieven, in het huis van dibberig, te amsterdam.
De kwakzalver kluchtspel.
Maar nochtans moet men daerom niet strax allelui vertrouwen.
Of brande zyn huys af, waar verloor by het mee?
Dat blijkt hier uit wel 't best van allen, dat hy in anderen zeer heftig tegengaat.
Begint het noch geen tyd te wezen, gy zult te laat uw list beginnen is mijn vrezen.
Hier ben ick, wat de meydt die wist de suyker niet, laet sien, wie is de outste?
Die stapt zoo lugtig als een haan, schoon dat hy oud is, o zyn kaaken.
Kom, naer de kermis allegaer, zo wat gekuiert deur de kraemen, met ons gezelschip al te zaemen.
Lichthart, agatha.
Jufvrouw kom doch veur.
Wie op de bank?
Hy jou sluiten?
Wat een zoet gezicht, wat vriendelyk gelaat!
Madame, ik bid 't u niet mishaag, dat ik aan u myn hart opdraag voorlang gevoelden ik van binnen, dat ik u eeuwig moest beminnen.
O ja 'k ben 't zelf myn zon.
Kom breng het vaetjen hier, het moet voort op sijn kant, want bleeffer noch wat in, dat was te grooten schant.
Waer bleef men man daer mit zen zakjes?
Kom ras, je nachtgoed aan, t naaikussen by der hand, kom, al je kleeren an een kant, zo zienze van jou uitgaan t minste teken.
Ja, soldaaten, en dat wel het allerslechtste volk die aan de jufvrouwen haar fatsoen niet weeten te geeven.
Hoe weet gy dat pasquin?
Maar, waarom wilt gy dat een dier, zo onbezonnen, wat eer te zeggen is ooit zal begrypen konnen?
Zo bars als schoppe knegt.
Zeg op  wie hoor ik daer?
De boekverkooper van de gaete hadt de beleefdheid van my hier van kennis te geeven, 't geen my, nadien ik 't niet langer beletten kon, noodzaakte de moeite te neemen, van vooreerst die stukje wat naauwkeuriger over te zien, in vertrouwen, dat bescheidene liefhebbers begrypen zullen, dat men oud werk wel schaaven kan, doch geenszins nieuw maaken, en dat het geen lof, maar alleen verschooning is, die ik van hen vergen zal.
Zyn dat geen' aardige geliefjes?
Geen schooner kwam u ooit te vooren, indien de bruigom daar na tien jaar had gewagt, hy had het arger nooit gedagt.
Hy is uytgestreecken, soo dat hy neffens hem andre leeren kan, dat het vreemde vrouwe vervolgen niet en past voor een getrout man.
Dibberig, magdaleentje, op 't bed, lieven, in de kist.
Is bartlomeus dan geweest?
Vertrek franzyn.
Dit is niet.
En uw geraas zal u geen voordeel doen, o neen!
Een blinckende auroor een schat van hooge waarden, een zon van 't ongers rijck, en fackellight van d'aarde om kort te maken 't is de night van casimier.
Onze kwieryn.
Daar is de beurs met goud.
Men wort den droes noch eens door vasten, bidden quijt maer geen boosaerdigh wijf, voor dat de dood haer slijt.
Stijn boent een melkemmer.
Jan. bloed, is dat loopen!
Ik moet eerst grondig examineeren, waar de causa movens van deze kwaal in bestaat.
Die duivelsche schurk.
Wat duyvel sal ick make? olph.
Jy hebt gelijk heer, aan mijne eene zy bevind ik groote tocht, als of een blaasbalk my komt koelen.
Ayvriuden, help me.
Ik heb haar de almanach al gegeeven, en gezeid, je moet doen als daar staat maar 't is zo veel als wind.
Men hoord 'er zomtyds om te wenschen, en metreden als and're dingen heeft 't al mee zyn' zoetigheden.
Maar.... steiloor.
Lais, en tiribus zingen 't volgende lietjen.
Myn heer, 't is westphaals, en kwaad hoogduitsch onder een.
Ik sprak daar even een impertinenten beest, die dorst my acht percent afeischen in beleening.
Laat zien, hier moest ik wezen, t was gezeyt de drie vriezen moesten er uythangen, ik zal eens aan kloppen, want ze zullen mogelyk al na me verlangen.
Daar is zyn leven geen grooter ongeluk gebeurd, die schelm is waard, dat hy met vier paarden van een werd gescheurd, of in oly gebraaden.
Je legt hier mooy en pronkt, trots eenig heer in 't lant.
En dat gaet'er altemaal zo glad, oft van een leyen dakje liep, ja je zouter je vermaek aen hooren, en dat die noch onlangs onder een theetje, met tien stuivers perfors in, twaalef ducatons heeft verlooren, dat die zulke pouletten kan aan regten, en opdist uit een schottel van vijf en twintig pondt, daer twaalef menschen met gemak kennen aen zitten in 't rond.
Dat kan ik juist niet net vertellen, na dat ze zeggen zyn ze geldersche edellui, en officiers, voor my het scheelt my niet een brui wie dat ze zyn, als zy my rykelyk betaalen, gelyk ze doen.
Eduward, een edelman.
Eduward, karel, teeuwis.
Ernst, nikolaas.
Jelykt gestoort van zinnen.
Mijn deuchdelijck gemoed ontbreeckt stoutmoedigheydt, gy zijt misleyd na k hoor, ick ken uw goedigheydt wat misverstant doet u dus over my verstooren?
Myn heer zyt gy de man dien wy hier zoeken?
K zal schreeuwen, dat je my vervoert hebt uit de stad, en dat je met myn geld wilt deurgaan.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Neen, 'k meen uw huuwlyk te voltrekken.
Verschoon my, juffer, ay!
Ik heb je flus een jak, en korts een goud yzertje gegeeven, geef me dat eens weer, want men wyf weet het allegaar, hoe t toegegaan is ei bekje, geef het memaar ik zel je daar na wel eens zo veul moijigheid koopen.
Te keulen heeft die vent een meisje in ongeval gebracht, en in de plaats van trouwen, schelms verraaden.
Ik zal maar ach!
Ik verzekerje, dat jy over tien jaar, noch zult weeten te vertellen, datje onder vrouwen handen geweest zyt.
Kwam s ooit by jou haer voeten leggen?
Indien het hof zich wat aan zulke beuslen liet gelegen zijn en de verdiensten in de hoeken, most met lantaarenen, by alle menschen zoeken het had al vry wat werk.
Ja t byget.
Jou guit, ben je zo onbeschaamd, dat je noch onder men oogen koomen durft.
Ie doed hiel wel moer, je hoeft veur gien onmak te vrezen.
Jonker jan. maar, hebje niet met al vergeeten?
Hartogin tegen sanche.
Hoe groot was myn verlangen, om u te zamen voor myn kinderen te ontfangen?
Maar bruidegom, wat wil dit zyn?
't is waar, een voogd kan zulks met reden tegenstaan, zo zyn pupil niet is gekomen tot haar jaaren, of zo hy voor 't gerecht bewyst, en kan verklaaren als dat haar minnaar zig niet wel gedragen heeft.
En jy schryft daar onder, quod attestor !
Luister toe, en zwyg wat stil.
Dat hier zo eens een geest verscheen, ik bruiden, heer, zo aanstonds heen.
Octaaf, argantes, gerontes, hyacinte, nerine, zerbinette, silvester.
Geef daar bewys van ik zal graag myn ooren leenen.
'k beken dat ik noyt juffrouw zach van al ons adeldom, met mijn kurieuze oogen die my zo wel beviel als gy, niet een hadt ooyt 't vermoogen op mijne ziel dat gy dus in een oogenblik verwint, verschoont my toch juffrouw zo ik wat te vrymoedig ben.
Durft gy myn woord dan niet betrouwen myn heer, besluit, of 't zal u rouwen zo gy my dit niet toe wilt staan, dan moogt gy voor altoos wel gaan.
Maar myn heer, 't is niet waard, dat je'er moeilyk om zyt.
Ik wenschte wel, mijn heer, dat, om de gunst te winnen van haar, en van mijn moei, gy u eens brag te binnen dat zy doch voor geleerd, en wijse willen gaan.
Als ik het toestond, zou je dan je woord wel houwen?
Maar zy mag van doctoor rabarber niet hooren, dat is een rechte semelaar, en die talmt haar te veel aan de ooren.
Kniertje, kniertje, kniertje.
Ben ik een graaf, zoo dientme te deeg.
Den adel u bemint.
'k zal haar door u, zoo strak doen weten, dat zy haar lijfknegt herwaard zend, en ik neem aan van hem, ontrent mijn droom het noodige te zeggen.
Zagt teeuwis krelisse, maek het niet te grof.
Leliane zingende, petronelle agter 't geboomte. vois tranquille ceur.
Flip, sanquartier weg zendende.
Is t malligheid?
'k weet beter, en gy ziet niet waar dit kluwen vast is, en weet, o slegthooft, niet wat eelhart voor een gast is.
Eelhart, teuntje, lysje, symen, niesje.
Myn schoonheid heeft op u dan wonderlyk vermogen op 't eerst gezicht verliefd?
Hoor henderik, ik mag wel lyen dat je trouwt, als je een vrouw weet te krygen, die goed is, ik zal het dan niet beletten.
Zo arm dat het tot aan den hemel schreid.
Kom sla allarm, op dat de buurt komt in 't geweer.
O ja, maar opgetoogen, in twijfel, wie ik loof mijn ooren of mijn oogen.
Daarom, o gestrenge cato der letteren, die liever in het erbarmelyk utica der schoollessen, voor de vryheid van het a.
Deez' dee veel loosheid om 't princesje aan zijne zy te krijgen, maar 't was mis, ik was'er altijd by, dies hy my 't aldereerst most zoeken te bekooren.
Daar smaakt niet beter, als 't geen men heeft gestoolen.
Je selt gedient worden, als een princes, en je selt alle daeg in je fulp gaen gekleet, ja je selt strax de helft hebben, van al mijn meubelen, rentebriven, en huysen.
Wat dunckt u heer schop van dat waeterlants capoen, keyser.
Ja omdat zy huilt want een goed man behoort, als hy zyn vrouw ziet weenen, zyn traanevaten ook straks te openen met eenen.
Het welk alles zal klaarlyk blyken uit de bezonden aanwyzingen, die wy van ider verandering in het vervolg zullen geeven de plaats, daar de geschiedenis voorvalt, hebben wy in holland gesteld, schoon plautus daer toe epidamnus in macedonien hadde uitgekooren, om het spel daar door behaaglyker, en verstaanlyker te maken, door zyne slaven in knechts, en andere persoonen en zyne grieksche zeden in hollandsche, te veranderen en wel te amsterdam, om dat aldaar een openbare schouburg met goedkearing van de reegering opgerecht zynde de tooneelpoezy daar ook meest geacht, en aangekweekt wordt, waarom, wy ook de straattaal van die stad eerder, dan van eene andere, als daar verstaanlyker zynde, gebruikt hebben de wyl toch de spraak van het gemeene volk in een kluchtig blyspel noodzaakelyk veriescht wordt.
Myn leden beeven.
Kom in, vertel ons, hoe dit werk besteeken is, en drinken we op 't sukses, van elks verbintenis.
Zoo jy jou mont niet snoert  ik zelje vernielen  al wasje ien van de allermeesten.
Neen edeling, uw min kon my altoos, behagen, maar dat ik treur om u, is, dat het onbescheid wyns vaders my verbied uw tegenwoordigheid, wyl hy tot voordeel van heer windvang ingenomen, my dwingen wil, zyn wil en opzet naar te komen ja hy heeft reeds zyn woord gegeven tot onz trouw, en my geboden, dat ik nu nog nimmer zou uw tegenwoordigheid voor myn gezigt gedogen ik zie u door, dien slag niet min dan my bewogen, edeling.
Geen familiaers?
Tot memorie zal deez' daad in 's lands historie zyn gesteld.
Myn heer heeft groot gelyk, dat hy tot man beraemt een, die zyn dogter lykt.
Knypaart, de hand op zyn zoons mond leggende.
Help help, de duyvel wilmen overloopen, nou weet ick gien beter raet as dat ick een kruys op deur schrijf lam.
Hout op, holla hout op, laet staen wijf, 't is genoegh, voor dees tijdt is de saus voor hem suur opgebroocken.
Anna, meid van margriet.
O groote mevius der boekzaalschryveren!
Dat weet ik juist niet doch dat zyn vergeefse reeden, want hy is nu verloofd.