floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Jou bloetbeuling, jou sleghte, waer hebje 'eweest daer jye dus hebt laten uyt reghte!
Van toorenvliet, zeer ryk van haaven bregt.
Dat is oock niet met al.
Vrouw blanches bedgenoot, die vranckrijck streckt een vader. mijn heer, laet hem in rust, begeef u zelven niet dus buyten lijfs gevaer, in noot, en lijfs verdriet, een koning moet hem meer als onderdanen wachten voor opspraeck van het volck.
Kom maar binnen, je hoeft nergens voor de vreezen zuster is t'huis.
Dat is my aangenaam, ik zal met vreugd ontfangen zoo braven gezellin, en 't zal aan my niet hangen, dat ook de vriendschap, die in deez' personen leefd, die wy beminnen, mee zich niet tot ons begeefd.
Maar nademaal dat men deze ingebeelde quaal der zieken wat te moet moet komen, en aangezien ik heb vernomen, dat zy daer ietwes door genas ja mits het zeer gevaarlik was haar niet terstont mijn hulp te lenen, heb ik 'er vaardig na nodigheden wat gevleit, en wat gevrijd, ja heb gezeid dat gy my liet by haar verkeren, mits ik 'er quam tot bruid begeren.
Ghy en broedt my soo sot niet.
Ik heb geen wedergaa in al myn ramp en druk, de min veroorzaakt my dit deerlyk ongeluk, en word in t minste door myn zuchten niet bewoogen.
U lang vertreck mijn vorst dat maackte my bevreest ladis.
Ik oordeel dat een vrind, u zo zeer toegedaan, en van waardy als ik, geensins is te versmaan.
Dat 's regt.
Maer symen, men moet zich niet altyd op d'uiterlyke schyn vertrouwen.
Ik heb 't met eeden gezwooren.
Leen naar ik zeggen zal uw ooren, of gy zult na myn vuisten hooren, o jy zult voelen door myn slaan de wetten van justiniaan.
'k verzeker aan de vorst zy is mijn licht en leven.
Ghy sult voorseker maken dat wy, in korten tijdt, uyt al dit werck geraken, en waer krijgen wy dan weer aer?
Daar is een dier in't wout dat heeft een mensche wezen, dat weet met droef gelaat de reizers te belezen, zo datze uit meedoogh haar rechte wegh afgaan, om eens te zien wie zo met droefheit is belaan daar valt het dan op aan, en stort haar bloet met plassen maar als het zich van't bloet dan weder wil gaan wassen in d'een of d'ander bron, en in haar zelven ziet, 't gelaat van die zy heeft gebracht in doots verdriet.
'k voel door haar woorden my van dubb'le spyt gedreeven.
Dat is wonderlyk en raar, is t niet waar, de eene brand verkoelt den aar.
By slabbrementen wyf, ghy maeckt hem soo fameus, dat ick niet sonder sien, kan leven meer of wachten gaet haelt hem dan terstond, of ick verlies myn krachten.
Is dat theun die gister heeft geseten, tot aen den middernacht om leckerlijck te eten. alle.
U wil zal dan geschien hoewel ik in die wil u voordeel niet kan zien ik zal hem door een brief hier in de tuyn doen koomen.
't is waar, het kasje is noch in 't slot.
Dat is onnoodig, spaar die moeite, ik zou t je raen.
En dat hy ze onderhouden wilde als hy begonnen had door zyn gestaage zorg, als 't wel werd overwoogen, zyt gy wel min van staat, maar meerder van vermoogen wat voor verplichtinge en wat dank was zulks niet waard, ja, zelfs van een barbaar, hoe stout of wreed van aart?
Adm. 't is lichtelijck gemist, wat weet ik nu wie dat van haar metil mach weezen?
Las mir los, ig wol ter her zelbs giben in eigener hand, zich dar her scholt, dat das mein is, is zo warlig als das licht un der aardkloots spand, dem gauwdief, er wes wol besser, wanner der waarheid wol spreggen.
Wat zyn nu uw gedagten, en welk een stad zoud gy nog boven utrecht agten?
Mejuffrouw, k bid, ei!
Ik acht my gelukkig, myn heer, dat deeze opdragt my gelegenheid geeft, om uw' weledt.
Procureur baardman.
Klaer, ik acht niet datje t'avondt niet wilt eten?
Kees, adriaan, klara, willem, aaltje, jaap, brecht, bouwen, klaas, teeuwis, joppe, marten, dries, fransyn, tryn, lobberig, kniertje, luitje, zwaantje.
Hartman karel, likkepot, marotte, en zoetje betrappende.
Is het om te gekken?
Ik weet dat de min niets meerder haat, dan de dwang.
Wat beleeftje monseer?
En naeuwlyks verdient, dat zig de geest eens verge te letten, hoe dat moet door spys en drank bestaen.
Kieckerkey is bly van sijn meesters keykunstige neeringh noodight den keykranckigen wordt van den doctor bevolen den steen met sijn toebehoren, ten dienst vande keyaerden toe te stellen voorts laght met al het keysche volck, van wegen sijn meester, diese al in haer eygen graf gegraven neer doet vallen eyndelijck hy sijn goeden raed, hulp, en dienst aenbiedt.
Le roy de franze.
Gy die een majesteit van scepters, kroon en volken voor ilion beheerscht, hier bleek ghy heerschen kon.
Hoe vaart het stijntje?
Als ik het alderwreedste wild gedierd onder myn handen kryg, vermorzel ik het als een lam, en onstel my niet, of het brult, of het tiert.
'k sal tegen half achten, van avont jou dan weer voor dese deur verwachten.
De ring ick segje doet voort open of ick sel strackx de deur aen duysent stucken lopen.
Dat zyn myn eigen reeden, dat zy gedwongen is met hem in de echt te treeden.
Ja toch ik heb ze voor hem opgevoed.
Maar of ik bad, of zong, de wind blies al eeve steyf, en het schip dat slingerde als een wieg, die van een dol wyf word getrokken, en t roepen was anders niet als naar boove jou honde, of ik zal je met een dag op de lende knokken, ik sprong over hals, over kop in de boot, met nog een man of tien, en wy lieten onze kapiteyn, met al het andre volk, ons van agtren het laast zien, maar nuw zulle de heere ligt vraage, hoe krispyn?
En ik zal u dit naakte staal dwars door uw darmen henen zetten, zie daar, gy moogt 'er vry op letten, dat gaat 'er deur broershart.
Dit wil ik dat men in een zwarte toetsteen houwt met grote letters, wel gemaakt van klinkklaar goudt en... koen.
Jy stijft, en naait misschien kijk, dat beklijft, zoo lang men hout zen wisse klanten en dat wint uit an alle kanten.
We wagten tot drie uuren, 't is al wat laat, kind, dat moetje weeten vader het al een beetje gelyk.
't was goed, doe men gelobt als in een halsband stond, en kousen met kanons en wyde broeken vond.
En mits ick in den dagh mijn heyl niet kan betrachten, sal ick u van de feest in 't wederkeeren wachten aen 't kerckhof, dat hier aen de nieuwen tempel staet.
Wil het my niet vraagen, ik moet noch zwygen.
Geef op, of t zalje rouwen.
Belieft vader iets?
Uw min, die alle rampspoed tart zal u met wellust overstroomen?
Dat ken ik niet, myn lieve vaer.
'k merk die verleider heeft haar hart geheel bekoort door myne aanhitzing heeft hy 't anker laaten vallen dat baart myn wanhoop, dat 's my 't doodelykst van allen.
Dat zyn van zulke, die niet recht verstaan wat dat de schryver zegt.
So komt hy in geen jaer phil dien duyvel vlieght op krucken, en stelten alsoo gou, als iemant vliegen can, dis sijt gerust, en gaet.
't is nu drie vaan en een pijntje.
Wyfje, dat 's wat anders als hangen?
Heerman zyne degen aandoende, en twe pistooltjes in zyne zak steekende, lekker slaapende.
Nu 'k weer mijn geltje heb verkregen neem ik weer bly mijn laptuig aan maar wien sie 'k voor mijn pothuis staan?
Supplianten geliefden te verleenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne werken reedts gemaekt, ende noch in 't licht te brengen, den tijdt van vijftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbodt van alle anderen op seekeren hooge peene daer toe by ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Maar leonora, wel hoe!
Ladis. verbant de vrees vermits, ick smolsky daar zie komen, die ons wel zeggen zal, wat nieus hy heeft vernomen.
Ik zeg dan, aan mevrou, dat zy de zon komt zien.
Jouw zaak is in goede handen, en 't zal alles wel gaan teuntje is een flink van een wyf maar hier komt ze zelf aan.
Op gistren ontrent den avond zyn wy deur een guit van een jongen zeer aardig verleid, die ons kwam nodigen om een spulletje te zien van byzondere deftigheid, en naar lang toevens, daar zynde, dat zich niets kwam openbaaren, bevonden wy dat we onder een party valsche dobbelaars waren, daar deze hoogduitscher het hoofd van was, met welken wy de nacht, zo met speelen in't verkeerbord, als met de kaart hebben deur gebracht, tot dat wy geldeloos zynde, en naauwlyks zo veel konden uit maaken, tot betaaling van 't gelag, om uit dat kot te geraaken.
Zat ik aan een bak vol sla, met een half dozyn patryzen, en een pond of tien radyzen, met een schotel frijasse, en een vla met blammesie, met tien twintig frikadellen, fol.
Ick sou wel onpatientigh worden het trantelen heen en weer, verveelt my al en ick kan het futselen niet langer aensien.
Uw dartelheydt verschopt philippos goeden raet.
Ik zel je daar niet in vernoegen, al sloeg je my hartstukke dood.
Vrind, jy lykt de mannieren van myn heer niet te weeten.
Gy queld u zonder reen wat vreest myn vreughd, myn leven?
Dit kleet dat myne rou verklaart, is my twee duizend kroonen waard.
Schoonpraat, karel.
He ward mi de deeven vangen, oder de budel zulstu betoolen.
Slaet daer geen twijfel aen hy heeft het selfs geseyt.
Eduard, johanna.
Welk een onbescheid, die losbol spreckt my aan zelf tegens de eerbaarheid, wie zou die stoutheid in die jonkheid durven vreezen, hy zegd myn man voor my reeds te bejaard te weezen, dat gy de beul zelf van myn beste leeven zyt, en dat ik beter moest gebruik en myne tyd.
Ik zal je dat betalen maar t is myn tyd noch niet zo veel snaps!
Zien ik, of zien ik niet?
Mag ik uw lieven roozemond, weer met een blyden kus genaaken!
Ook geneest hy, of geen gelt, al de geen, die langs hoe kranker gaan aan 't krampig flerecijn.
Maar 'k hoor ze is de bruyt als 't weezen most, der is ook wel eer en hondert dukaten verbruyt, is hier dan niemant onder den hoop die mijn koppelaar wil weezen?
Mijn been.
Mijn engeltje wellekom, snaphaen.
Zo kan parnassus blyven staan, door zo beschaaft en glat te dichten.
Of meen jy 't daar zo mee te ontleggen?
Wel heer is dat verschricken, je hoor je te schamen leander, dat sijn stucken die jou niet betamen.
Maar zeg me eens duidelyk, klara, wat helpt dat drommels teemen, en talmen, wat schort 'er aan?
O ja, maer als ick ben ten hoof, wat zal 't dan zijn, ladis.
Waard, filipyn, eelhart waard.
Ja wel te weeten, 'k meen myn kind, zy is voor u zo gy ze mind.
De deur istoegeslooten met een ketting en een slot.
Wel jellemer benje daar, wat seyt den advocaat?
Juffers, gy moet het geld niet verkiezen, noch ook niet verliezen, zucht tot het bloed, uit adel gebooren.
Klaar.. dat s een leugen sellement!
T'is tijt den dagh breekt aen, t'sal noodigh sijn dat ick my van dit kleet verander wy comen lightelijck van daegh weer by malcander maer al het geen ick u geseydt heb houdt dat stil, en meest voor uwen heer.
Myn heer, en juffrouw excuseer my, zo ik u reden verstoor, ik zal wel vertoeven.
Hy werd myn man myn' uitvlugt is verlooren.
Is uw cristina dan met karel al de bruyd?
Hoe kan dat mooglyk weezen, 't zyn leugens altemaal.
't sijn wond're menschen die hier leggen, van elk kan men grafschriften seggen, den een heeft dit, de aar dat gedaan nu mag ik na de beesten gaan, om haar grafschriften mee te lesen, en sien wat dat van dien sal wesen.
Myn huishouding is groot, verveelt jou ook 't gewoel, zo zullen wy in een andere kamer gaan.
Leer jy hier van ons leven is een groote reys, verzie jy jou tegen den ouden dag.
Maar ik twyfel al half, of dien langen en bevreesden bloedbeuling zyn woord wel houden zel want hy plagt altyd zo vervaard te wezen voor spook.
Houd u stil, en zacht.
Hier nachst?
'k wierdt met de hant geleyt van iemant die 'k niet ken, noch kan u geen bescheyt in 't minste geven, langs wat wegh ick ben getreden.
Zy zullen mee zeggen, dat d organen van de maag niet wel staan, wanneer.... tys tafelbezem.
Selitje.
Ik tracht u dienst te doen, en k zweer, in dit geval, dat ik t geheim, zo wel als gy, verzwygen zal.
Heb je dan met den degen gevochten?
Ln grooter angst en vrees, en was ik noyt van al mijn leven.
Jonker jan. gewis want, k heb haar reeds verklaard, dat my haar trouwen zo bezwaard, dat ik t onmooglyk uit kan spreeken dat ik een spaak in t wiel zal steeken, het mag dan kosten wat het wil.
Zy lasse zeer ontstelt, en heeft my doe gezeyt dat jey de koningh waart is dat geen fraay bescheit.
Dit komt my op t hoogst verblyden dat ik nu ben in staat, u altoos te bevryden voor u vervolgers, die aan t moorden van sofy u shuldig maaken, want ik ken u daar van vry.
De tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor dit blyspel, vergunt aan derfgen van j. lescailje.
Ja toch, myn waarde vrind gy hebt my t lyf gebergd, dies ik geen reden vind, om u myn dankbaarheid, na uw waardy te toonen.
Niet te mishaagen, hebben my genoopt om u wel edt.
Ten is niet wonderlijck, noch vremt, de wond're wond'ren oyt te verwonderen, die boven en van onderen, ter zijden en rontsom een keygeraeckten mensch gemeen in d'harssens slaen maer wonder is 't een wijsaert sich van d'aerdsche dingen, door uytterlijcken schijn laet foppen en omringen ick lachme schier ten end', wanneer ick die, en die met haer keymalligheyt op 's werelds klootjen sie soo elementen broets, als sy haer laten broeyen, van 't allemodens kind, waer sy soo mal op schoeyen, dat men schier av'rer wort, alsm' haer soo av'rer siet, dan met een broeck soo smal, als 't aldersmalste riet, dan met een broeck soo breed, als d'omloop eener tooren, met orgelpijpjens net, van acht'ren en van voren soo daer een jonckers wind in quam, met sulck geblaes, als van een boer, ick loof sy maeckten het geraes schier van een orgel, ten minst als pan sijn pijpjens of dat ick wedden derf, als oyt syringaes rijtjens.
Al speelt hy hier vry den holbolgen, zijn potsige zeldtzame raden zijn t'enemaal niet te versmaden.
K heb met zyn liefde mededoogen.
Ik zwyg altyd, en spreek geen woorden, niet een, al zou hy my vermoorden.
Mijn aghterdoght die staat gans op geen losse gront, ick weet dat eertijts was, zijn hart met min gewont, en branden om de liefd en schoonheyd van clorinde dat vuur scheen wel gedooft terwijl hy my beminde, maar door haar by zijn wardt dat weederom ontvonckt, komt brenght my daar, ick zie hoe dat hy haar belonckt, smol.
Wel watte praatjes!
Hem weerhoudende.
Ick hebbe in acht dagen dit huys niet gesien, 'k ben bevreest dat hy van sijn verstandt berooft is och suster wat sul je beginnen?
Ik heb er gien arg in.
Zo heb je dan niet meer om van de nacht onder 't paerd te strooijen?
'k heb na deez' kans al lang gewacht!
Al wilje my het kleed niet geeven, ik zal 'er evenwel voor zien te speelen.
Waer toe.... lic.
Indien het u belieft, sga.
Dat ken ickme niet verstaen, 'k magh hongdert en hongdert mael al hebben uyt'ekeken, 'k ben soo benauwt, siedaer, 'k kent niet uytspreken, hy en heyt'et oock sen leven soo slordig niet 'eklaert.
Ik heb mejuffers zin verstaan.
Ja, ja hy is 't ik zie 't deur 't glaasje.
Een schrander sneukelaar zal zig altyd tegen de meyd libera i toonen.
Nu krijgh ick weer wat moet, en ben al buyten vresen 't is beter een goet man, als een doodt man te wesen.
Eleweken!
Ik dagt o wee!
Annaatje, komt wat rasjes weer.
Maar zy heeft nooit geweeten, dat 'k ben op heur met min bezeeten, daarom wou ik wel groote maat, dat gy my hulp in deeze staat, ik zel je vriendschap wel beloonen.
Een minnaar twijfelt niet heel gaaren aan zijn min.
Want het is onmoogelyk om zig tegen de keutel franken in t geweer te stellen, dog dit overgeslaagen, doen ik daar drie jaar had gewoond, had ik een schoonen stuyver gelt te goet, maar ik wierd beloond, met twee nieten, in een boomeloozen mand, of anders vrinden, de waard, en de waardin die waren niet te vinden, de hel die was bankrot, en de duyvels op een hond, og!
Unt makt mich aanstonds plaats.
Strak heeft my izabel belet, om voort te vaaren.
'k begeer geen dienst van u. prezident ga heen, maak datze kom maar keer hier, wyl myn tyd zeer kort is, straks weerom.
Kroeskey.
Ik wed zo stark niet as ik, nou ik 't zeggen moet 'k word 'er dol om elken ogenblik.
Durasso, koning van napels.
Tryntje, geeft hem noch een glaasje brandewyn.
Spreek op, wilt d'oorzaak my belyen.
En die o segismont, wil altijt u geleyden.
Hoor dan, je zult daar na dat vertrek gaan ze willen me wijs maaken dat het 'er spoekt, maar ik kan 't niet gelooven, en is 't gemaakt spoek, wanneer het u dus ziet, zie ik het verstooven.
Nou teuntje gerrits, en elsje lubberts, ay tree toch binnen, de kraamvrouw zit al op 'er plaats, en alles is gereedt, en 't kind is al veur een uur opgebaakerd geweest, en gekleedt.
Dan is myn aangezicht, zo 'k speur uit uwe reden, zeer ongelukkig met al haar bekoorlykheden, eens anders weezen wel van ver behaagen kan, en 't myne, van naarby gezien, daar schrikt men van.
Houw op, houw op, myn heer, houw op je brengt me reeds aan 't watertanden.
Hoe komt doch in 't algemeen aan de jonge lieden de kennisse dier zaaken, in weerwil van die het willen beletten?
Ick keer op staende voet. binnen. maey alleen.
Zy zou hebben konnen sterven eerze trouwde, zo datje jaarlyks moet stellen voor assurantie.... flink.
Kom lasse wy gaen mir jonge piegedenise uw vatter is nighs t'hous baecker met het kindt binne.
Jan. ik vergeef 't hem dan, om jouwent wil laet die hondsvot myn bruid met vrede laeten, of de rekel zel het zeldschop uit.
Ik ga en zeght mevrou, wilt hier zoo langh verwaghten.
Ik zeg voor 't laast, myn heer snof, en mevrouw collocentie dat je vertrekt, of...... elsje.
Je meent je zoon niet waar, ik breng hem dadelyk hier, ik zal zyn majesteit, den grooten turk bepraaten, dat hy ten eerste zal u zoontje straks los laaten, ik beloof't uw zoo waar, steld slegts uw hert gerust.
Onlangs geleen, ging ik bedroeft van zinnen, al door een bosje, daar t zo eenzaam was.
Zeg me hoe na ben jy met haar gekomen.
Dat baard my niet als pyn.
Ga stel de veelen, pas de kleeren, ik zal hier niet blyven boven een kwartier.
Buurman wilt my vergeven mijn schelden en geraes, en wat ik heb misdreven k sal voortaen trachten als een goe gebuur befaemt bejegening te doen in alles soo t betaemt.
Frederik. myn heer, ik zou uw les gelooven, zo gy waart zo oud en grys als ik van haaren, en van baard.
Hier is de twiede zark.
Een enkle gunst, tot mindring van myn pyn.
Jy hebt gelijk  men vaar was ien hoerevoogt want hy et voogt van jou zuster eweest.
Daer heb ick niet tegen, sey de man, en hy hoorden sijn selven prijsen maer hy heeft noch imant by hem, wat ist?
Sinjeur, voorwaar.... warnaar.
Ick zal daar wel voorzien, dus vry dees zorgen smoort, teban. oock vrees ick voor ireen, wanneer dat zy dit hoort.
Wat s t begeeren?
T gevalt my dat zer kleed na haare staat en jaaren.
Zyt maar te vreen ik ken uw zoon van alles vry.
Kom, eet je stuk ras op, jantje.
Ik hoop, dat je berouw hebt want je begint je te schaamen dat 's ien goed teiken.
De ontmantelde apotheker, met de gefoptehoorndrager, blyspel.
Ik zeg laat me gaan, of ik zel je een oorvyg geeven.
Dewyl u is bericht dat ik met la comtes zal trouwen, komje ligt om my te bidden, dat ik u zon employeren om t huwelyks contrakt voor my te minuteren.
Elfde tooneel. jeroen, dibberig, leonora, ferdinand, eelhart, hillegond, philippyn, rabbelaar.
Wel ik waar hier gevangen, en had je een quartier uurs jou verzoek van audientie uit gesteld, 'k had moeten hangen, myn wyfje, lang om 'er eer gekweld, zou, om die te bewaaren, my hebben laaten klimmen, wat dunktje, myn heer, is dat niet heerlyk?
Mijn heer, 'k ben zo bedroeft, dat ik mijn smolsky mis.
Ziet hem daar staan gelyk piet snot bruid hier van daan jou kalen rot.
Jae mijn heer gy doet ons groote eere.
De grootste mislag, die 'k in dicht'ren moet mispryzen, is, dat zy lastig zyn aen de gemeenzaemheyd 't zy dat men wandelt, of zyn tyd met vrouwen slyt, het zy men met haer speelt, of eet een warme waefel, het zy men is ten hoof, of by een prins ter taefel altyd vermoeyen zy 't gezelschap met een dicht, dat zy behoorden nooyt te brengen in het licht.
Vyfde deel. i. tooneel.
Zy wil, doch valsch, met schijn van heiligheid bekleden, de droevige eenzaamheid, die voor haar eer steeds waakt.
Is 't anders niet, de minnevlagen zijn u wellicht in 't breyn geslagen.
Maar is die boosheid nu genoeg, om al uw leeven u uit haar ommegang en byzijn te begeeven?
Zy heeft gien nood van an te wassen, van deuzen dag.
Zy weet mee van den grooten zot, den leeuwen ridder, don quichot zy weet ook aardig op een duitje 't verhaal van jakkje met zyn fluitje.
Dan magje wel met dat schip uyt de warelddreyven, en daar op begon ik te lollen, blaauw gaare, en kooperdraat, myn geld is op, ik weet geen raad.
Waar uit nu klaar is gebleeken, dat de huwelyken staat veel vermaakelykheden in zich vervat, als je de liefde tot het fondament steld, dewyl die de mensch met vermaak doed doen alles, dat hy weet, dat die, welke hy bemind voordeelig kan zyn, en behaagen.
Ja wel, o droes was dit, gants bloed 'k ben verwondert, dat al die vuiligheit my om de oore dondert, dan ho ik zie 't al het zal ligt dien lantsman weezen, die 't door abuys bestaad, justiniaan wil vreezen, voors vaders ongenaa, o kwam ik jou maar by ik zou wel stutte jou verbruste vryery.
Of die zoo schaamteloos zal zijn, my te verraan.
Wat smolsky smol.
Terstont wierd haar de geest verlicht, haar aanschijn schooner, haar gezicht getuigde voort haar welbehagen en zo gy haar een weinig dagen in deze doling houden wilt, gy zult'er droefheit zien gestilt.
En raast hy wat te veel vrind peter, of dat hy uw geduld verveeld denk 't is een gek, hy weet niet beter, doch echter van een vrind geteeld.
Nou mijn uytgenome engel, wiltme eens vriendelijck aensien, hoe meughje mijn dus quellen, en soo lang laten pracchen?
Hoor indien dit de discretie dus vereischt?
Bagotyn, alewyn, pieternel.
Als ik dien knegt voor zoo mooi reken, is 't dan niet wel, en buiten jou.
Mogt dat toch geschien, voort, al je best, joost.
Als de mamaas van de matressen, zulke getuigenis geeven, krygt een serviteur groote esperans.
Door 't yvrigh volgen dit geberght dat schijnt te steecken zijn kruyn ten hemel op, en met de wolcken strijt, het zoecken is vergeefs, ick ben het spoor gants quijt.
Kom ieder kus daar op haar bruidegom en bruid.
Daer is niet aengelegen, treckt uyt, al wat 'er is.
Zeer graag, begaafde heer.
Die pruimen zyn te slecht, en 't doet my zeer, dat gy zo kwalyk zyt berecht.
Myn zeun?
Ja, myn heer 't moet hier al snuiven, zelfs tot filitje, ons hondje, in 't kluis, dat leerd mee al snuiven.
Jugero helleboro hac res absolvi non potest.
Toen je jou zelf t goud niet vertrouden, en t in mijn bewaaring liet.
Hoert ihr das wohl  ewr weib  will mir das nicht verstehen  ich nehmet uebel auff.
Het tooneel verbeeld een straat, met burgerhuizen.
Kom, leggewe hem recht voor de poort van 't hof, vat aan. flip.
Ze zagen my niet eens... izabel.
Hoe kon dat moog'lijk weezen.
Wie meend gy te bedriegen, en door den schoonen schyn van winst, in slaap te wiegen?
Je zelt byje neef gaan, de kapiteyn, die heeft te nacht de wacht, en passen datje hier met en wip bent, alsje gerucht hoort, je kentje hier ontrent zo wat voegen.
Want gisteren wou hy nog aan myn zyn dogter geeven.
Jorden, jasper, fytje.
Wat gelt soo eyn kroesken k wil nicht geern too veel geeven.
En dat de zeden van dees tijd u zo verveelen, en moeilijk maaken, is belachelijk by elk een errenst.
Staa op mijn heer en vrint, ick bid dat gy verschoont dees onkunt welcke spruyt, uyt groote ongewoont, door dien ick weynigh heb, met volck van 't hof gesproken, ick gaa want door mijn komst, heb ick u reen gebroken.
Ja wel ik wou je wel raat geven om hem niet te krijgen, dewijl jer nou zoo tegen bent.
Mevrouwe, een ingeschapene genegendheid, en de dagelykze behandeling der poezy, hebben my eindelyk zo ver gebracht, dat ik mede de veder in de hand genomen heb, en zo verwaand geworden ben, myne rymloze rymen met den druk gemeen te maken.
Zijn liefde holt te los, nu mint hy deen, dan dander, de roomsche kroon blinckt hem te heerlijck.
't lykt, zuster, dat uw hart naer deze zy ras helt.
Heb ik je dan misdaan? belie. dat komt wel te pas, dat s em juistom op zen kop geraen.
Hoor ik kan myn zucht niet dempen, als ik die fanfarons hoor fnatren van hun bloed en eerelyker lien dan zy, uit overmoed, veracht bejegenen, en aanzien over schouder.
Hoor, juffrouw 'k vrees dat de eer, die hier u is ontnomen.
Jy weet het niet, myn goeje vaer, wat hy gedaen heeft, k was t hem schuldig, ik had t belooft.
Izabel, pieternel, bagotyn, gerard, gekleed als arlekyn.
Heeft men het niet, men kan het samen winnen maar geen schat kan ooit een gryze jeugdig maaken.
K'weet gy my wel verstaet, mijn heer wilt my verschoonen ferd.
We moeten malkander onze meining wat nader verklaaren, maar dit moet veur gaan.
Om haar, als zynde luiden van eer, t'scheep te geleijen. gusman.