floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
En dat de vrouwlui 't bekoopen as zy hier kommen, as honden, die deur ien kegelspel loopen?
Maer seg nu eens recht uyt hoe uwe saecke staet, heeft kosen niet met al tot achterdeel van joren.
Laat me begaan, k zal hem vernielen.
Ik zel'er of, en toe doen, zo als 't me gevald, wy zyn mee geen blinden ik zel altyd maaken, dat het beter woeld, als het doet.
Dat wou ik wel leeren.
Wel moght ickme genogh'ent soo tijelick opkleen, in soo vroog na de way uyt melcke gaen stooten, dat ick nau vanden doncker de weght uyt de slooten en kost kennen, 'k liep daer by der tast dat ick de boomen angreep en hielse voor koeye vast, mit sucken gestoot, gerommel, in gestommel.
Wil toch myn kruin voor schand bevryden, doch zo ik, volgens 't lot, die hoon zal moeten lyden, zo gun my toch, tot troost in zulk een tegenspoed, gelyk aan veele lien, een stil en kloek gemoed.
Wel kyeren wat raet?
En ik kan niet meerder missen.
Hier mee leggen al de vetjes en directeursplaatsen, daar die grooten heeren actionisten zo op vlamden, in duigen, en de geheele ingebeelde rykdom raakt op den hond.
Wie koopt 'er kool!
Of eeren t lichchaam om het kleed.
Ik zel t weer an je verdienen, en wel iens zovlytig loopen, als je me van doen hebt, en passen, als een vink, op je geboon.
Maar eerst het paerdje kijken.
Al had de liefde die hem quelt, een bord voor haar gat, zoo zel ik 'er hem van genezen.
't zal yeder dag geschien.
Dat was te veel moeytens, maer laet ik'er een half honderd kogels door lappen.
Ik heb daar beneen gehoort, dat om iets nodigs te verrichten, magdalene, met leonoor is uit gegaan.
En dan sal griet, of pleun my wel genaecken.
Bly  eyndend  spel.
Myn heer, ik zie gy houd uw woord, gelyk een eerlyk man behoord.
Dat s wel eraen.
Myn aanspraak zal hem tot vermaak verstrekken, ik ben zyn broeder.
Karel, met een blij gelaat.
Likkepot zich houdende als of hy karel niet hoorde of zag, met grooten iever.
Ick hebber mijn moye goetjen in gebrockt, en noch was 't te degen, had ick rechtevoort dese ongeluckige bootschap niet gekregen.
Oct. my dunckt daar iemant zich aan gene kant vertoont.
Wel leestze dan.
Jy selt jellemer op seven varckens na besijen de sogh sitten.
Ja vader, ik zal alles doen, zo als je 't zelf zult verstaan.
't is regt.
Ik vrees, dat papa van alles onderrecht is.
Hoe gerust is nu myn woelend hart!
Zo kenje dan breeuws, grieks, en latyn?
Wel vorst wat gaat u aan!
Myn karel is... ernst.
Dag jan buur, lysje, en jy teuntje.
Daer hoor ick een braef keirel uyt de borst spreken 't is wel, ick sel gaen, en sal niet blijven in eenigerley gebreken, nu kalfje, nu kalfje, kijckt ghy niet om, gaet ghy maer voort, ick moet u tot lambrechts brengen ter plaetsen daer ghy t'huys hoort wat verbrangster goet is dit, sy willen qualic de mont van de straet in,, slaen, het moet de ossen, koeyen, en kalveren geweldigh tegen haer sin,, gaen dat sy soo qualijck door de poorte van de stadt willen, 't schijnt datse het ruycken dat men haer wilt dooden, kelen, en villen, ick sel wel moeten draeyen om sijn start, en wringens' hem uyt sijn gat, eer ick 't kalf van de plaets krijgh, wat verbrangster botter beest is dat gaet voort of ick sleepje voort, dat jou de magere moort moet steken, dat scharluynse kalf maeckt my het suer enoegh gansch eleweken hoe wil ick lambrecht de penninck gunnen, en ete dat ick zweet, ick sou wel een ham of een schapebout wrete, dat is niet een beet als ick in stadt kom, dan weet ick van geen sparen, ick kan mijn honger en dorst wel dry dagen van te voren bewaren, dan eet ick voor dry dagen, soo en eet ick t'huys van de heele weeck,, niet, men moet de steedsche kladden soo hebben is 't dat men somwijlen wat bleeck,, siet van eten en drincken, en leggen een kalfje in een stoep, dat komt niet nau, ick eet t'huys maer tweemael daeghs, en in stadt ben ick soo gau, ick sou van den morgen tot den avondt wel wrete nu, dat is tot daer en toe, ick soume soo lichtelijck wel vergete, ick meende by na dat ick met mijn voeten al onder de tafel,, sat, en dat ick een bout of een ham, of een geboterde wafel,, at ic moet men spoeyen, wangt men keel wort so droog, ic kan niet langer spreken hoe wil ick dien soeten lambrecht sijn kraentje doen leken, ick haelder wel een duyghjen uyt soo de vrouw niet suer,, siet, dan, wat geef ick 'er om, het en is mijn gebuer,, niet, als mijn buyckje is gelardeert, ick peur naer huys, wie weet wanneer ick we'er in stadt,, kom, so dra ic vol gegeten en gedroncken ben, so keer ic mijn lijf en mijn gat,, om, en peure naer huys om toekomende marctdag weer ter marct te stappen, soo beesje gaet voort, en wilt die straet soo recht insnappen.
Want anders diende die de derde perzoon in deze opdragt wel te wezen, maar dewyl onze klugt slechts een schaduw van hem voert ten tonneel, komt ue.
In gene deelen, ik heb het noit gedacht.
Recht zeiden de oude hollanders die de dantel trouwt, om de mantel verliest de mantel, en houd de dantel.
'k sag hem voor boer balliu.
Ja wel diwertje, ik had et al uit men zin gezet, maer elsje lubberts zei, blijf jy thuis, zo zel ik ook niet gaen, diwertje.
Ach, mogt ik myn sofi, omhelzen nevens u. sofia.
Ernst, anna.
Ik heb het er van daag opgestelt, om eens lustig vroolyk te zyn.
Neen, allart is 't die gy van nacht had op uw bed die ge al voor lang had afgezet.
Ik zal ruffina, ja, het geld ook, wat het geld, deez nacht verlossen uit haar droeve kerker want hoe dat steiloor, haar wil dwingen door geweld, myn liefde is tot haar hulp, noch sterker.
Niet een eerlyk mensch of moet van zyn hair laten.. wel is het dan oneygen, dat de eene majombe de andere kroond?
Hy heeft 'er evenwel naer gevraagt, en de moeite moet beloont zyn, dat je 't vat.
En waer men komt men deuchter niet, men heyt met seerhoofdige luy niet te doen.
Sis wie kontan monseur, uw sarviteur wil altijt travalke porvoe.
Kom uyt jou hontsvot, k selje wijve leere smijten.
Volg jy slechts naa maar niet te ras.
Dat s waar, want ik kan schoenen lappen.
Sla mee hand aan, jy baertjuffrouwen.
Wel vaer was ick in jou plaets, ick wou byde rederijckers of nieuwe hollandse commedianten gaan, licht datse jou wel ien rol geven, as de winter weer over is.
Neen, hy is eens uitgeloopen, om een nieuwe hoed te koopen, zo hy zei doch 'k loof het niet want hy 's maar een huisverdriet.
Adm. zwijgd dwaaze nar.
Pas jy maer op, en weest te vreen.
Met een oprecht gemoet.
Maar logge geesten, die uitspatten en t met een dom verstand opvatten en ook niet weten recht de zin, wat dat mercurius heeft in.
Myn heer ik bid datje dat dog eens uit wil leggen, dat ik die taal niet versta.
Maar zeg, waarom komt gy ons kwellen, gy weerparty, gy spook der hellen?
'k ben uit uw' dwang geraakt, en weggevlucht, daar hy gantsch niet van heeft geweeten.
Maer ik heb lest op een kindermaal e weest!
Hy heeft belooft hier niet te gaan, om dat hy t al op my laat staan.
Neen bylo, dat scheelt mijn niet, soo wel den een, als den ander sijn schelmerey, daer sijnder oock al goeyen ende quayen onder, gelijck 't onder alderhande soorten van menschen gaet nu, elck kent sijn selven, niemant boet voor een ander mans quaet ick laet haer voor't geen sy sijn, soo wel de guyten als de vromen.
K had het tafelbezem om te verkoopen gegeeven, om dat ik juist geld van doen had, en er jou niet om vraagen wou.
Want dezen zot met zyne parten dee onlangs my zo groten leet, als ik 'er geen ter werelt weet.
Meenig oud man zou voor zyn deftigheid verzet staan.
Jae wel griet, wat sal ick doen, hy is van 't verstant berooft.
Van don quichotte de la mancha?
Ik zal my naar uw welbehaagen, in dit vreemt voorval wyslyk draagen.
Neen 'k word hier maar verschopt.
Ze hebbe de damoiselle......
Wat ben ik u verpligt voor 't goed my toebereid, en wat zal ik voortaan, met hem, in zoetigheid.... arnoldus.
Ik zou hem veel eer door stooten, als ik u missen zou.
Kruys of munt?
Leonore, santilane, lopes, beatris.
Dat nu het oorloghs vuur, eens uytgeblust zal wezen, otros.
1. hoe keys is alle mensch gekeyt!
De geest zal jou verscheuren.
Nou het end, je verteld zo lang.
Adm. 't zijn gaven die de prins uytnemende verlocken by daghlicht in de tuyn, en als die is vertrocken, zoo vind hy niewe lust, en schept het zoetst vermaack in schaduw van de nacht, in wijze vensterspraack hy vind hier t'allen tijd veel stof om te bekooren, by daghlicht door 't gezicht, by avondstond door d'ooren.
T is karel die alleen zijn blanches ziel verheucht.
Wat isse strak verlegen, wy zullen wel maaken dat er goed gaaren van werd gesponnen.
Myn kind, beklaag u over my, ik draag de schuld alleen, k heb uw geluk verraaden, myn oogmerk scheen wel goed, maar ach!
Wel hey, ken je me niet?
,, de nikker haalme, ik weet het niet!
Hoe blaecken haer lonckende oogen, ja princes, ick ben veel meer voor u, als voor my zelfs, uw slaef buygt vooru neeer.
Dit zijn schoenlappers instrumenten, hier van trek ik mijn levens renten, als ik die samen na de kunst gebruik, en heb des menschen gunst soo kan ik noch mijn darmen vullen, en uit het paters vaatje tullen.
Nu moet ik weer mijn werk beginnen, soo ik mijn kost en drank wil winnen mijn hamer speelt staag klap, klap, klap terwijl ik muil en schoenen lap, met spijkers, leer, en varkens haeren, met was, pikdraat, en and're waeren, als nijptang, elst, slijpsteen, en mes, snijspanen, smeervet, korteles, spanriem, schootsvel en houte pinnen, en schonken van de noortberinnen, een suigleer, en een duimestok, een klophout, en een voeteblok, een hielmaat, en een schoenaantrekker, een waston, en een lererekker, en 't swarte smeersel voor de naat, en leesten klein en groot van maat.
Gewis maar 't zal 'er stinken, zo jy je boodschap na behooren niet verrecht.
Die gascon!
Wat dunkt u van dat paer, dat is sijn wel beminde phi. k'moet hier een toovenaer oft eer een weirwolf vinde phil.
Wat kol heeft my hier gevoert, ist droom?
Nou mag ik zo t behoort, dit spul ontwarren, en dien bloed niet langer foppen.
Het tooneel verbeeld, in het eerste bedryf, de buurt en hethuis van knypaart.
Daar by, indien dat ik niet mis, k heb alles, dat my dienstig is om myne toeleg klem te geven.
Is t wel op my gemunt?
Zoet juffertje, k heb daar geen reekning van te geeven aan u, of niemand niet.
Lantaarens!
Neen vader, 'k heb u te lief, om, zonder wraak, daar over heen te stappen.
Hoe plaagt die man een mensch.
Waar toe, sinjeur?
Bellardo, kluchtig dienaar van frederik.
Ons amsteldam dat bloeyt in konst en poezy.
Wat pord u te last ren en te schelden?
Daar zal, mijn vorst, veel ongevallen spruiten uit, zoo gy den hartog ziet, en niet uw voorneem stuit.
Uw dienaar juffer, laat maar alles op my staan ik zal, t zy wie t ook spyt!
Dat kosen noyt sal eten ten sy gy op een stoel by hem zyt neer geseten.
Sy is doodt.
Te amsterdam, gedrukt voor het kunstgenootschap, ente bekomen by de erven van j. lescailje, enz.
Noch eenmael.
En gy, heer ferdinand, laat ik uw vriend zyn als voor dezen.
In neerland tuigd met smert de lamfer het geweld der helden zonder loon voor offen neer geveld.
T best souw ick wel vergeeten. achter t huys is noch een tuyntje, en twee secreeten, een pomp, een groote regenback met een bleeckvelt.
Margriet, wyf van jasper.
Zo steelen lieden van verdiensten, in 't gemeen de liefde en achting, uyt het hart van yder een.
Waar van daan meenje, dat een deel kantoorknechts, die zo kaal zyn als een luys, zo kostelyk gaan?
Men heer baardman daar zijnze.
Jodelet maar brero zeid, het kan verkeeren.
Hy vlucht in t huis van crelis.
Dat zag ik laatst aan heyn de boek wurm, by den dam, die in zyn toonbank rymd doe ik laatst by hem quam, wanneer hy bezig was een bruyloftsdigt te maaken zyne oogen scheenen door een goddlyk vuur te blaaken t was alles schoon, tot zelfs de navel van de bruyd.
Weet ik dat papa?
Spaarpot, margo.
Henrick, met philippo zijn gunsteling onder snaergespeel in de nacht uyt.
'k vergeeft, voor deze maal.
K zal myn heer, daar zynze.
Verlaater van jou bruid?
Wat raaskalje, sinjoor?
Mijn lieve baesje.
K' wou dat d'eerste munte vinder voor hy dat duyvels gelt, dien deugt en eer verslinder met sijnen hamer sloeg, met silver en met goudt in d'aerd versoncken waer... is't daerom datmen trouwt of is't om kinderen in eeren op te quecken.
Is 't door betovring, of heb je die gunst door huisbraak genooten?
Hoor hier eens, schaapje.
Neen holla, maer ik wil wel wat ten beste spreeken, non trijntje, liefste moer..... trijn.
Ik beken, dat ik me naauwlyks van lachchen kan bedwingen, hoe wel het is om te kryten.
Doght ick het niet, dat het soo een slagh van pavye sou geven die snyer scheen al een duyvel van een compeer, hy heyt wel meer gevochten van sijn leeven hy sat hem al redelijck in de vlocken.
Alle oppassers van mevrouwen, hoe men 't ook benoemen doet, doen de mannen zelden goed.
Ja maar 't word tijd.
Daar, dat weetje eerst, rekel.
Was t hierom dat de graaf hem zo verstoorde?
Pas jy maar op, dat jy hem zegd, dat hy zyn zaak wel overlegd want ziet het zyn al vreemde dingen, met zulke zaaken om te springen, breng de ouden in geen kwaad vermoen, ik zal terwyl myn boodschap doen.
Quincampoix, of de windhandelaars .blyspel.
Ghy moet my tot raed verstrecken, en van de saek, u rechte meyningh my ontdecken die ick u seggen sal.
Jan. de duivel moet je maalen tot mostert, zo je giet.
Mijn handen die sijn vet van kaerssmeer, en dat goet wort lichtelijck besmet.
K ben nu wel eens zo zeer als ooit verliefd op haar.
Zie daar, om dat jy niet zult klaagen, neemt dees dukaaten voor uw slagen.
Wel hoe, sinjeur, ik meen, dat ik met reden hem mag arm of been aan stuk slaan, al zou hy al den tyd zyns leevens op een kruk gaan, t lykt langer nergens na.
De vertoonders van de klucht.
Myn heer, ik word verrukt, als 'k zo veel wysheit hoore, die 'k zo beminn'lyk nooyt gedagt had van te vooren, en dat zy leeren kon, gevallen van dien aert te draegen met gedult uw helden moet is waert een leerzaem onderwerp, een vrou, die hier op lette, dat z', om uw grooten moet in 't held're ligt te zetten, aen uw geduldigheit geduurig stoffe geeft, tot blyk dat uws gelyk op aerde niet en leeft maer, naedemael, om regt en uyt de borst te spreken, ik niet geloven durv' in my zo veel te steeken, dat ik den luyster van uw pryselyk gedult roemrugtig maeken zou, zo bid ik u, vervult die plaetze met een vrouw, die zig bequaem kan roemen om u den besten man des werelts te doen noemen.
Jufvrouw, spreekt 'er niet tegen 't is jou zeuns giest, die hier in zyn kamer licht spoekt, en waart, zie ereis op 'et bed, of hy ook noch leeft, en hoe hy vaart.
Maar, monsieur schoonpraat, dit moet je voor al weeten, dat ik het middagmaal al binnen heb, en dan nood ik niet graag want, als men weer aan tafel raakte, men zou al mee eeten, en dat is kwaad voor de maag die men, als een klein kind, by de leiband moet vast houwen.
Dorst ik jou myn hart eens openbaaren, k heb un sertein secret dat ik jou zou verklaaren.
Wie kan my van deez' quaal genezen?
Want, heer, myn joffrouw wordt gerekent dat zy zo wys is als welspreekent.
Wilje 't hooren?
Su wat scheerstu mick, dot dy de soepschijt in lijve voor dat weer eyn heslick creatoer, k loef t is de lijfhaftige bodde boor, t gift my nicht wonder dat de rijcke lu wanschoopen kinder krijgen, soo asse een minsch toe spreecken.
Als ik denk aan hartmans keuken, fol.
Men heer, men man mach je nou deze gang betalen.
Wie verkiezen tot myn vrouw?
Katryn, meid van amelia.
Hy woond te braine, of le konte, gunts hier by in henegouwen, daar het hy veel landen leggen maar woon jy hier?
Pasq. waarom, mijn heer, dewijl gy zoeckt alleen een vrouw?
Gozewyn, neeltje, klara, niesje, hillebrand, janbaas.
Om eene gulden, kan mijn knecht, al was 't een guit, zijn lof in de koerant doen zetten.
Ja, 't het ien tering in zen darmen.
Is sy onnosel en slecht sy mocht de plaagh op haar vleys wesen die onnoselheyt sel haar suer opbreke sou ick vreese.
Neen, dezen deugeniet moet doodt, 't zy deur een degen of een loodt.
Evenwel om schoon te schijnen, moet zy haar getaande vel in al die fijnigheid noch dagelijks blanketten.
Maar men heeft'er hedendaags zoo veel tegen te zeggen.
Maar wat voor proeven hebt gy'er van?
Jou rug zal 't immers niet ontgelden.
Dat ik uwe voeten kus, mogt dat zyn, o!
Vind imand dan noch fout, dien geef ick graeg den roem, dat hy mijn meester is, ja dat m' hem meyster noem.
Leenaart. och armen bloedt, is hy om't leven?
'k weet, door een regel van een wonderlikken aart, dat die in february sterft, niet leeft in maart en dat het jaar met vier getyden tans verzien is en dat der ogen kwaad niet goet om me te zien is.
Aan de bakkus, die aap, zou dat myn schoonbroeder zyn?
Maar, wat st. felten is 't, 'k bid wil 't my toch verklaaren?
Hier op ben ik toornig uit het werkhuis na myn kamer gegaan daar haalde ik een oud boek voor den dag, dat ik voor dezen van een oud egiptenaartje gekocht had, en ik begon voort te lezen doch ik verstond 'er niet een sier van, en ik beefde op yder woord.
K ben drommels in de klem, en dat vervloekte geld, dat ik myn stiefvaer heb ontfutseld, doet my zuchten, nu moet ik, als een dief, in vreemde kleeren vluchten want, word ik achterhaald, zo raak ik in t cachot, ten minst in t beterhuis, en word van elk bespot.
Is de patroon thuis?
Paai platvoet, hoe zel het hier met jou weezen? goris.
Een boer van smuil en poten.
Ik weet het niet maar hoop het dadelijk te leezen.
Neen geen vreezen, zo is 't om beters wil?
Ja jan klaazen, die oploopendheid is nou al vry gestildt, daer is jan korzen, die vaart hem geduurig noch zo in zijn schildt, dat hy de zaak niet meer roeren en derft, en zo laet hy 't van zelfs maar zoetjes glyen.
Jou liefje, salje wel volgen.
Ick weet nu u wegh en sal u het spoor voor af lopen, nemen u waer, en soecken gelegentheyt, om met u inde praet te komen.
,, ick stae als weghgeruckt door dit verstomt geval.
Ik vond een vrind die sterk in acties negotieerde, waarop de waard ons met zo'n rekening vereerde, en of ik zwoer dat 'k zo veel wyn niet had gezien al evenwel moest die betaaling voort geschien, of anders hadden wy wel met bebloede bekken, naar amsterdam, gelyk twee narren, moeten trekken.
En waarschouw u, van iets, 't geen u word nagegeven.
K moet hem dat moezen iens verleeren.
Rymerig.
Gants hondert duizent elle fransen!
'k beklaag hem, want het staat hem, vrees ik, in de zinnen.
En dan zou men ligt wel wenschen om 't geen men in de lui der huizen heeft verkwist.
A. v. thil.
Myn bruidt bruy voor den droes, dit zou myn zinnen krenken.
Maer wat schort mijn frioen, souw 't beestje noch wel slaepen dat is het niet gewoon, hy schuyffelt.
Mevrouw, ik bid doe my die eer, en leg het hagje by my neer, kom, kom, en wil het eens bezoeken.
Dees reen wilt toomen, gy voelt niet mijn elend, dat my ter banen gaet.
Klaer ging gedoekt en ziek na bedt.
Maar, wat is 't, al loopje, en kruisje de vismarkt op en neer, en je wilt ze hebben, en moet ze hebben, zo moet je ze ook ten duurste betaalen.
Ik weet wel van wat stam dat gy gebooren zyt, ik kan ook al uw vrinden, roelof.
Ik weet.... hartogin.
O ja, twee groote heeren, waar van den eenen voor een week hier kwam logeeren, en dander eerst van daag, op t kostelykst gekleed, met twee soldaaten, daar hy mee naar t leeger reed.
Hou op toch, want je slaat mijn schouders van malkaar.
Daar leit het bord met al den brui van boven neer.
Ja in weerwil van myn min en s vaders ongenaa.
Die snipperdeeltjens zyn wel mee goed in myn neering maer 'k vind veel zwaerigheyts in 't stellen van een wyd, dat leedig is van stof, en veel meer vastigheyd in d'allerfijnste stof.
Zy spreekt van foberts eer en deugd, en leid dat af van deerste jeugd, en kindsgebeenten, zo by trappen, tot dat zy eindelyk komt stappen, tot foberts vrijerlyken staat.
'k weet dat het my tot ramp en onheyl sou verstrecken, indien ick langer u den uytganck wou bedecken van desen doolhof, daer mijn liefde u in bracht maer soo den hemel nu mijn welvaert niet betracht, en datmen immer komt door ongeluck te weten de liefde, waer mee ick tot uwaerts ben beseten, soo kan den hemel my niet redden voor de doodt, en dit is dat tot noch mijn mont en lippen sloot daer 't onluck groot is, heeft men reden om te vreesen, want soo 't bekent wort dat wy immer t' samen wesen soo is 't met my gedaen men hout oock scherpe wacht is 't dat mijn welvaert dan mijn welvaert oock betracht, doet my soo veel te wil siet toch eerst of alles is gesloten, of niemant door het glas ons handel kan bespien.
Wel vrouw, je wilt men ommers 't huis uitboenen.
Dat niemand denck, ick imand hier in 't particulier geraeckt heb, of oyt sou willen raken in't minste niet mijn eerste uytcomst van de keyklucht leert selfs, dat een quade pen en sprekers tonge vunst is, behalven dat quaedspreken noyt geen kunst is.
Wel daar ben ik zeker al gemakkelyk aangeraakt wat heb ik nouw al vrindschappen te verwagten en geschenken te hoopen, hoe zullen my die jonkertjens, geduurig om onze juffrouw agter t gat loopen!
Heel goed, myn heer, hier is ook alles vaardig om op een sprong te konnen beginnen.
Joris laat de mantel hangen, waar door men zyn indische kleedren ziet.
Daar reintje, hou myn hoed, tene allons mon peigne.
En zo lang in de apoteek moeten wachten, eer 't goed was gereet.
Kom gaanwe zo lang hier naast in nantes.
Jorden. elk een valt juist zo krekt, noch vies niet of zy moogen wyl lyden dat... wobbyn.
'k zal't doen, op uw begeer, en op dat niemant het zal merken.
Hy is niet waard dat men hem voor soldaat naar oostinje stuurt.
Karel, goedaart.
Dat is wel waar maar prins jangeen, en marlebroeck die zeggen neen wy moeten noch eerst zo wat vechten, en de oude rekening beslechten.
Die torn kwam er op aan.
Mijn heer, ik heb 'et al vernomen, 't geheim is voor den dag gekomen.
Ay, laat ons doch niet lang wachten.
Afgerechte guyt!
Volentibus.
Genantgeest jodelet, bekent maar zonder teemen.
En jy, gelapte schoft, leg daar het eerst van allen.
De vader wasser by, dat was soo als het hoord' de onders zijn seer bly om 't lof haers kinderen dat speurt men wel aen theunis, die wonder in sijn schick om 't rijmlof van sijn seun is, en daerom hem latijn tot de latijnsche joris, ja 't rijmen leeren laet by 't vondelkind van floris.
En schoon hy schuldig was, ga zeg hen alle vry, dat ik in deeze zaak ben regter en party.
Om te weeten of hy veel konfraters heeft, dat door die kelk is te zien.
Dit zal'er 't einde van zyn en ik stel daar zo veel geluk in, als eer van lysje bemind te zyn.
Ik kom u daad'lyk by, myn heer.
Maar daar valt noch veel te zeggen tegen andere byzonderheden der tooneelwetten, daar ik tegen aanga als, dat de bygeschiedenis van serestus en anna, in vergelijking van't voorneemste werk, veel te groot is dat het leste deel, als gezeit, dry bedrijven inhout waarom ik het ook deelen, en geen bedrijven genoemt hebbe alzoo 't overwaar is, dat ieder bedrijf op een zelve plaats en aaneenhangende tijt afspelen moet dat ik de verziering anders als virgilius verhandel dat ik 't volk te kartaag amsterdams doe spreken, en de vrouw van julfus, om haar spraak te vermommen, in 't eerste deel brabands doe nastameren.
Dus maakten wy met schaaken een begin, zo hoefden wy uw vlugten niet te vreezen, en konden van de buit verzekert weezen, die niet versteeken wordt maar steeds en over al, waar 't noodig is, verschynen zal.
Sr. pedro, weet dat geenig eerlyk man zo hy de zelve niet op alle plaats en tyen bevonden word recht eerlyk weezen kan. aan donna laura hebt ge uw trouw beloofd met eeden.
Dat valt u schielyk in, en, dat gy dit bemerkt, is nae 't verlies van 't goet eerst by u uytgewerkt.
Wel vrijertje waer is jou heer den edelman?
Zou ik dat verdraagen!
Dat is een loose knegt, want gisteren het hy self de notaris al gesproken o!
Schrik jonker, gai zult wonder hooren.
Maar kyk, myn heer!
Van myn erkennent hart dan dankbaerheit verwagt. vyfde tooneel.
Eenige maskeraaden tot gevolg van arlequyn.
Buyten batavia, ging ik me eens vermeyden, buyten batavia, niet ver van iakketra daar vond ik, o wat vreugt!
Men moet mevrouw slechts in de kamer leiden, terwyl zy bezig zyn te speelen met heur beiden.
Neen meisje, neen, het is een regte deugeniet hy heeft myn dochtertje geholpen in 't verdriet, een schaap van twintig jaar.
Ick werd' so bang dat ick mijn broeck wel vol sou drayen.
Dan is myn heel proses verbruit.
Ik was zoo bly, men aige wijfje lief, dat jy gelt krygen zout en docht och armen!
Want zy komt krollen alle nacht, en houd tot zijnent staag de wacht.
Kom hier, myn lieve lam, laat ik je helpen.
Moet ik dit langer verdraagen?
Droom je vrouwmensch?
Kom izabelle ryk uw hand.