floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Zy wil dat ik iets doe, ver boven myn vermoogen, zy wil my trouwen, en wat zou zy met my doen, terwyl wy alle bei gelyk zyn van fatzoen, zy spreekt niet anders als van kussen, stroken, streelen, ja, zelfs al was ik naakt.
Vermits het witte sneeu, by haar als swart vertoonden, de roode roose die op haare kaacke woonden verbleeckten 't lief'lick root, van d'eedle rooselaar, appollo weeck te rugh, met al zijn hemelschaar.
K word dol!
Ja zelf, men voed mijn achterdocht en smert, zo veel men kan. men doet my al gelooven wat ik vrees.
Pas op men handen guyt  as ik jou weer ontmoet maar nou moet ik de schelm iens na zen gat gaen tijen.
Ik heb geloopen dat ik zwiet, en gedracgen meer als ik kan. joris.
Hoe dikmaal zag men artaban de vyanden verslaan?
Daar hebje je believen in te doen, je kend mijn altjjd vinden, mijn naam is frans vander lijn.
Wilt u spoen otros.
Zeevende uytkomst.
Hoe rein een edelman?
Wat dunkt u, gaat het zo niet wel, heer reinhart?
De gravin kwansuys zwymende.
Zo raakt men in de ly als men zen bek niet houwen ken.
K weet datze in vlaandren zyn, en k zal in deze nood myn best gaan doen om hen te vinden, of myn dood. dit is nu het verhaal van al de wreede plaagen, die my myn ongeluk en liefde doen verdraagen maar, ach!
Wel jan, hoe is het?
Al wie geen schult begaer, heeft van geen schult berouw, gy weet hoe dat wy zijn bekerckert, en beschooten, de blaeuwe lely heeft zijn kleur geheel verschooten, wijl vrees, en achterd ocht het alles onderwint, de koning, door zijn drift, toont hem geheel verblint.
Zoudt gy naar burgers gy, naar burgers kind'ren zien?
Gewis want ze onderhoud nog meest haar oude klanten, en twee doen meer als een', dat gy 't verstaat.
Ga heen, en steld in alles u te vreen.
Gy zoud het kunnen doen, ik kan daar geen kwaad in zien, 't is goed.
Ey steeck et in je sack, bewaert dat moy papier, t papier komt wel te pas, als t kintje heeft gekackt, om t neersje aen te vegen, t kint sal uw dienstigh sijn, voor levend tydtverdryf, men sijt een schreyent kindt, dat maeckt een singent wijf.
Hier wordt ezeidt datwe wijn eslooken hebben  en dit raaktme an men eer.
Al 't welke zy comparanten verklaren also gepasseerd te zijn, en des nood zijnde, t'allen tijden 't zelve nader, met eeden te bekragtigen.
O daar schuilt een boefje achter, als luije meisjes zo vroeg opstaan.
Zy willen my voor promoveren tot advocaat de galg vereeren.
Men telt koppen, slaven om geld.
In oude tyden las de jeugd braave historien en stichtelyke boeken, nu niemendal, de jonge luy loopen leeg, of leezen 'er half mal in zulke zotheid.
't ontbreektje wel an gien verstand maar leeloos wanspook, jy hebt hand noch vinger 't is maar veul gekakel mit jouw, en zelden ien orakel.
Maer een goe waterhondt onsiet geen vuyle sloot.
Maar luister daar en boven, o men heer!
Of krelis kynd, myn lieve zeun.
De staten van holland ende westvriesland, doen te weten alsoo ons vertoont is by eenige liefhebbers van de nederduytsche tael en poezy, hoe dat sy al voor eenige jaren, na het voorbeeld van de italiaansche en fransche academien, t'amsterdam opgerecht hadden, een konstgenootschap onder de prent en sinspreuke van nil volentibus arduum, waar in dagelijks gearbeyt was en noch wiert, tot voorsettinge van onse taal en dichtkunst, gelijk ook al eenige werkjens, nu en dan daar van in 't licht gekomen, en door den druk gemeen gemaakt waren, en dewyl van tyt tot tyt uytgegeven souden worden grootere werken, die by dat konstgenootschap, sommige reets gemaakt, sommige noch onderhanden waren, waar toe het selve, boven haar tyd en arbeyd, noch groote kosten tot den druk, en wat daar meer toebehoort, soude moeten doen, en vermits ook niet sonder groote reden gevreest wierd, dat al het gene van eenigh belangh zynde, by het selve konstgenootschap uytgegeven soude worden, aanstonts door andere soude mogen werden naargedrukt, en sonder eenige opmerkingh, veel min naauwkeurigheyd der spelling oft nettigheyd der tale, aan al de werelt gemeen gemaakt, waar door het goede insigt tot opbouwing der nederduytsche tale, ende voortsettinge van de welsprekentheydt in de selve verhindert, en de lust om daar in voort te gaan aan het voorseyde konstgenootschap soude benomen worden soo hadde sich het selve konstgenootschap genootsaakt gevonden, om sich te keeren tot ons, ootmoedelyk versoekende, dat het ons gelieven mogte haar te begunstigen alle de werken, die uyt het selve konstgenootschap in 't licht gebragt zouden worden, met ons octroy voor 20 jaren langh en onder soodanige straffe tegen de geene, die de selve souden nadrukken, verkoopen, oft elders naargedrukt, in dese onse provintie voeren om te verkoopen, als het ons soude gelieven goet te vinden.
Wegh, wegh je malle sloor, wel hey, hoe is et hier?
De eer is aan my, myn heer, wil my verekskuzeeren neem ik die vryheid, 't is een teeken van uw deugd, dat gy myn by zyn lyd.
Mevrouw gelieft dees brief te leezen, ik wacht bescheyt mijn tyd zal haast verstreeken weezen.
K weet uw verdiensten, en al t geen er is geschied, k gaf u myn hart, myn heer, zo t was in myn gebied.
Dat was moyer als moy, en had het moyer geweest, 't had bedurven se wiert so geyl, datse by na van ritsigheyt had gesturven van alle franse greepjes en amourettes vergat ik ook niet een kruym 't en is sulcken wonder niet al heb ick het kunsje so fix op mijn duym, 'k heb de ruymte van leermeesters wat gehad maer, om de waerheyt te seggen, se wasme oock so schaeps niet se wist me wel, waer oost diende te leggen ick kon wel mercken, dat die truy wel meer voor den hond had geweest.
T is waar, myn heer, maar de poeten, en t schouwburg doen ons veel vergceten van t hofsche leeven, ik bekend, in t hof is recht ons element maar nu by ons hier veel verkeeren, die t schouwburg en de dichtkonst eeren, en ons vertoonen alle daag wat nieuws, vergeeten wy den haag.
't is alsje seght wie sagh oyt diergelijcken keyrijmen in een doeck soo goddeloos gedicht?
De wanhoop dreef my aan, toen ik u nooit kon spreeken, om al de banden, die my bonden te verbreeken tot dat ik my bevond uyt alle slaverny, van wellust, agting, eer, van moode en hooverdy ontslaagen, zoo dat nu een ziel met vrye leeden, hier voor u staat, ik leer de waereld te vertreeden.
Hum zel de statte jeruslem neer zet, ga jou gangen.
Ik weet niet hoe dat hy t kan bedenken, of hoe dat hyt versiert.
Ik hebze nooit gezien, maar na deez' jufvrouw zeid, zo heeft ze een groote kracht, en een' bekoorlykheid, die alle droefheid der gedachten kan verdooven, ja zotterny geneest, voor die 't slechts kan gelooven. leander.
Ik bid mijn heer bedaart.
Neen toch, k wil alle kwesti myen.
Wie doet op zwol?
Het kost me tien pond, zo me veurstaat, na men best weeten.
'k aenvaert nochtans u gift, en sal s' altijt beminnen, om dat het my van u, o dapp'ren oorlooghshelt!
Ze was zo zindelyk nou isse zo morsig als een waal.
Zel ik zo slaapen, is 't wel goed dat ik wat eet.
Hier is sijn nijptangh noch, met de muts, en 't schortekleet.
Dat gy wist, hoe hy zich op 't geweer verstaat... maar zacht daar wordt geschelt, 't zal ligt de hopman weezen.
Wat zouden de slechte luy zeggen, datze 't hoorden?
Jou eldrementze pry, wil jy 't nu wel gelooven?
Oelke, knecht van olof.
Wat meenen wy een heerlyk baal te slaan!
Woud gy dat zetten voor mijn schone, het moet een vorstlijk gastmaal zijn.
Hier is geen mensch, k begin te vreezen, het zal gewis de duivel weezen.
't doed men in mijn hart zeer dat ik 'et kint zie, zo zoober en armelijk is 't in de kleede.
Is een bos muisvale lokken, die wel een rottenest gelykt in de wrong van draad zoo fyn als de strop daar zig judas aan verhong.
,, ho, ho, 't is wel.
Doe het maar volg myn raad. anzelmus.
Dat is te veel jonker eelhart, ik begeer... dieuwertje.
U heusheyt is te groot, u al te diep berouw, maeckt my van schaemte root.
O ja, zeer gaeren, zoerertje dat zel zo geschieden.
O, sint felten!
Schel en glasen hoort men klinken, onder t drinken, bier en wynkan gaan klip, klap.
Ik kom om het contract, dat gy begeert, te maaken.
Wat malle praet, ik sprak noch even een ander, die verliet ze my voor achtentwintig.
Ik bid u, staaken wy dit gesprek, laat ons geen complimenten maaken zeg hoe u deze stad gevalt.
Ik ben ik ben, griet.
Zo gy niet schuldig zijt, laat my niet langer vreezen en maak doch deeze brief onnozel, kan het weezen.
Kom naderd my nu vry, en vreesd niet meer myn haat, door dien u niets van my, als min te wachten staat.
Je hebt me altyd jou sekreeten vertrouwt, en ik heb met myn raad jou in het aldergrootste kwaad altyd gedient en hulp beweezen.
Wat 'er my van dunkt?
Dees dagh is uytermaten hettig. alex.
Maar wil toch zwygen, broershart.
Aan krispijn uw broeder geeft u niet een woord ten antwoord, heer.
Ende ten einde de supplianten deeze onze consente en octroye moge genieten, als naar behooren, lasten wy allen en iegelyken die 't aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van deeze laaten, en  gebruiken, cesserende alle belet ter contrarie.
Vierde uytkomst, jor.
Zo lang myn leeven duurd, dat sweer ik by myn staf, trek ik myn gunstig hart, nog oog niet van u af.
Hoor henderik schik jy jou mooitjes op als een vryjer, en haalt de juffer eens.
Jan. dats goed.
Wil hy jou in huis niet meer zien?
Je man beloofd immers neeltje.
Het tooneel verbeeld de plaats van ernst wargaaren, in de heerlykheid van geenland.
Eind van't eerste bedryf.
Sofia, rudolfus, alonso, karlos.
Scapyn, ik ga om 't geld, en kom u daadelijk by.
Com vayer.
K geloof dat vrouw natuur, zig zelve vond verwart toen zy haar voortbragt, want zy schiep een manlyk hart in t vrouwlyk lighaam zy hield de aldersnelste paerden, hoe stout en dartel, in een meer dan groote waarden, ja geen zo woest nog wild die zy niet temmen kon als zy de teugel had gegrepen ze overwon in dees haar oeffening, veel hooggeboorne zielen zy deed haar klepper, die zy zelf geleerd had knielen, wanneer zy steeg te paard, t was al voor haar gedwee zy scheen een heerscheres van dat balstuurig vee zy deed als orfeus eer de dieren na zig hooren, door zoete tovertaal die haar was aangebooren.
Met reden want dat bevind ik aan my zelve nu.
Agatha, sara, rymerig, elizabeth, jantje.
Zo de loop begon van de andere planeeten, hiel ik hier niet een brui te drinken of te vreeten!
Margriet, kornelia, geertruid.
Al was t maar van je buuren.
Wel is het werk, hier al gedaan?
Zacht, zo veel praats, myn heer, komt hier in 't minst te pas.
Raas doch niet, denk om je woord, want zo je vrouw maar t minste hoord, dan is t niet meet in myn vermoogen, om jou het zelf te laaten zien.
Heeft in deez' nacht een droom de waarheid dus belet?
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaeckt en ten tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkoopen of doen drucken en verkoopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Maar kom, ik geef er voor twee actien op muyen.
Voor zyn voeten leid offen.
Gozen, kees, rykert, blyhart, ligt hart, dieuwertje, jakomyntje.
Om myne aanslag te bedekken, zeg dat ik morgen moet, voor dag, voor dauw vertrekken, de paerden zyn noch niet ontzaald, men laatze zo, terwyl gy eeten gaat, tot aan de buik in 't stro houw schildwacht, tot ik u de leus zal komen geeven.
Maar waerom of ik rouw moet draagen?
Kom, kom, laat ons alles gaan bereijen.
Help, k word zo benaauwt ei my!
't was te wenschen dat de acteurs op de schouburg hun rol altyd zo fiks maar konden, ik bid, datje daar voor niet bekommert zyt.
Zagt, ik!
Ik veracht het danssen niet, om die geen, die het buiten zyn styl gebruikt, als een exercitie van vermaak maar gy, die geen styl van doen hebt, noch zoekt, zult uit die zaak, dit voordeel kunnen trekken, dat, als uw capitaal u zal hebben begeeven, gy uw dienst aan de opera presenteerd, om dan van het danssen te leeven.
Wilt horen, of ik zal my op u verstoren.
En van die pilletjes heeft karel.
Dit kwaat is zo gemeen, dat ieder man het lijdt gewilligh van elk een want die 'er 't meest voor vreest, of 't meest daar teghen stryen, die lijden 't eerder, dan die het ghewilligh lyen.
Werken die reeds gedrukt zijn, ende die van tydt tot tydt door haat gemaakt ende in t ligt gebragt snllen werden, binnen den voorsz.
Wat zal ik zeggen, myn heer, hy is byzonder doortrapt in zyn zaaken, en hy bedientme, volgens de gewoonte, en de oude praktyk, by maakkoop gebruik'lyk hy word weelig, en ryk.
Za, quitanceerd hier al myn zorgen en verdriet, dat, zonder tuigen, heel gemakkelyk geschied.
Helpt my niet aen 't vloecken, waer duyvel is mijn wijf, vraegh ick?
Laest, doen men onse kintjen zou begraven, saten sy beyde inde kroegh, in 't servedtsteeghjen, ze zaeten daer van 's morgens vroegh, tot 's aghtermiddaghs te twien, en de vrienden hadden hem langh gewaght, volckert, zey de waert, selje kindt niet begraven worden jae seecker zey hy, ick hebb'er niet eens om gedaght.
Nou ik gae het teuntje ontvouwen, ik zeg je noch gien goen dag, flip.
Hy moet van kant, al wiert hy noch zoo zeer bewaackt, van lijfwaght om en om, ick zal hem achterhaalen, stan.
Hebje 'er een?
Meisje, je gaet, daerje gaet, aen jou praet benje een resolute tas en soo een dient my.
Zo ik zulke taal noch eens, na deezen van jou hoor.
Jan. wel wie zeid dat meer, als jy dat ik het niet bewyzen en kan?
Ick heb een lelijck wijf, en lelijck heeft geen noot.
Ik erken 't, en zal 't mijn moeder voor gaen dragen.
Als ick het weet, dat het soo is, soo wil ick gaerne, jemant vrintschap doen.
Mevrouw, ik bid, dat gy u diep gepeyns eens breeckt, ziet op het weezen van die met haar hoogheyd spreekt is 't niet de waare ziel van deeze ontzielde leeden?
Gy maskeraaden die t hier stelt in rep en roeren, hoe laat gy u van zulk een dwaazen drift vervoeren, dat gy de koopmanschap, zo nut, dus los versmaad, en windverkoopers word tot nadeel van uw staat.
Nu ik 't u heer vergeef, kan ik 't u licht vergeeven.
Dat is waar, myn heer, krelis wou halstarrig hebben, dat lysje met arnold de schout trouwen zou.
Het ze al een weinigje van 't drankje ingenomen?
Wat zou ik met zo een vrouw doen, kane kik spaans ik zouw geduurig wel om de koster mogen zenden, of een tolk huuren, als ik er eens spreeken wouw.
Katryn, hem omhelzende.
Daar en boven, zou ikze belast hebben, oesters te haalen, en wat snoepery, ik zou 't zelf besteld hebben, maar ik had geen tyd, en verlangde, om te weezen, by myn schoone engelin.
O graaf!
Ick bid u, laten wy wat aen een sy gaen, op dat hy ons niet sien en kan. philip.
Wat ick uw bidde mach mevrouw, ay zegh tog ja, edelman.
Zodat het doktooren my niet zou gelyken.
Ach, was ik dood!
Myn vaar voert een peeperschuit, en myn moer houd nachtgasten, en ze verkoopt ouwe kleeren.
Dit is de buid, o vorst!
Mevrouw, 'k bleef in gebreken, 'k bid exkuzeer my, dat ik u niet heb gegroet.
Deez' slaagen, och help!
Wat zouw k met nicodemes doen.
Wel vagebond, wel vrek.
Ja, is de sleutel weg? wel dat zyn fraaje streeken ik zeg noch eens, doe op, ik moet uw juffer spreeken.
Ik zou wel gelooven dat 'er schelmery onder dit werk is verborgen.
,, de meulenaar zal waarachtig hier geen baas weezen!
Dan zouje om katryn niet meer denken.
Daar 's teewis kon heur die maar krygen hy namze voort.
O ja, ik dans wel mee.
Ik zal u dat gewaad van 't lichaam scheuren!
In t jaer onses heeren en zaligmakers duysent ses hondert vier en tachtig.
't haesje hoeft niet meer te loopen, nu sy selfs den jager aen hare banden weet te knoopen, dat hy moet gevangen gaen want die haer siet, ontkomt het niet, maer blijft als ick in groot verdriet.
Crispyn, stil.
K verander nu myn kleed, k verlang reeds na myn bruid, en k wensch u goeden nacht, messieurs, myn rol is uit, einde van het vyfde en laatste bedryf.
En daar en tegen zie ik door de uitkomst my bedroogen, en verleid.
't is waer ambroos maer segt my, sout gy oock wel racker zyn, want als ick schout wou wesen denckt gy my dienen moet, gelijck gy ded' voor desen.
Cornutus. zeg dat hy binnen koom.
Wel  fijtje wat is hier te doen?
Och siet sijn oude handen beven, mijn lief, mijn cameraet.
Lord, de duiker haal avoes t hoofd krank, de buidel leeg, stroo benen die myn dragen.
Jan. o hondert duisent hoere stukken!
Je bent een meid met eeren, daar staat een half blanks koek toe, om dat je u, zo braaf dorst weeren, ik had zo veel trouwheid van u niet geloofd, je bent een meid van alle meiden, ja haar opperhoofd.
Leut die da haben mangel am gehirne.
Gans bloet had' onsen baes my met sijn fles gesien, ick was verlooren... ho ey... daer comt hy my bespien.
Ja met groote reen want buiten twyffel heeft hy willen my vermaaken.
Wel nou noch eens, met moed.
Hebt gy, myn heer, nu onze zaaken, aan uwen neef bekend doen maaken?
Mijn heer wilt nu de vorst u min te kennen geven.
Der stralleins uier oogen durschiessen myn jonkhert, ont geben wond, auf wond.
Wel wis, hy heeft aan my twe acties op edam beloofd, indien ik by u maken kon, dat gy zyn liefde wouwt bestralen met weergunst, of zo k uw geheimen wouw verhalen.
Och, 't is myn dochter!
Hoe dat carill'?
Wat kon hy anders doen, hy zag een gladden leest, en levendig gespaan van zoeten honingraten, waar in zijn bietje zocht te nest'len, 't uitermaten bevallig bakkesje, van 't meisjen, trof zijn hart, hy gaat haar dikwils zien, en klaagd zijn minnesmart met zuchten in den mond, en tranen op de wangen zy word in 't lest geraakt.
Wel hebt ge iets tot myn troost vernomen?
Nou witje swart bonsjoers.
Wat maakt hy al getrantel.
Wel, zou ik niet, myn heer!
Ick kan geen uythangborden lesen, d'een wees my hoogh, geen' laeg die slincks, en gene rechts, d'een sey, dat straetjen door, en d'andren sey, gaet slechts recht uyt die, de slincker hand' om een ander, dat 's den besten, dan weesmen my noordoost, en dan weer eens zuydtwesten is dit den haegh, dat overloopt van kourtoisy?
Eelhart, krispyn, jasje, barnardus, anna.
Huiltze om 'er oor, beklaagt z'er koon de man dee wel, zy kreeg heur loon.
Kom gaan we om te zien hoe hy zal spookken, 't gezelschap, ist gereet?
Spreek wat zacht die knechts... matamoris.
Ja heer, vergeef het my.
Belieft maar te spreeken.
Snoer jy altyd den bek verrotte waal!
Hy stookte, en slaafde in't werkhuis, dat het als een oven rookte hy smolt de snuiter, 'k meen de zilvere, om dat hy geen zilvre lepels vond tot zyne razerny.
Hou daar dat 's raak myn heer de contramineur.
Wat of ons zel bejegenen, ja wel, juffrouw, ke daer, 'k wouw dat ik deuze klucht al zag.
Ik zie my onverwagt verraaden in myn min ja k heb my zelf gewikt in al te groote schanden.
T is karel die alleen bekranst wert met laurieren.
Daar komt hy zelf al aan 'k bid, luister wat naar my, 'k blyf aan dit hoekje staan.
Jy mist de oudste kwieryn.
Nu is verlooren.
Wel sinjeur, vergeef my die, ik pardonneer jou het varken ook graag.
Vervoeren stil in een konvent, op dat ik nimmermeer zel trouwen.
O koentje!
Geen schroom, maar de beurstijt maakt 'et ongeleegen, toch zeg je meening, t'wijl we noch zijn onderweegen.
Ik zeg, laet hem betyen.
Eystje begeer, 'k zegt niet om 't joks, ik hebze nu, trots de beste, tout a a mode, o!
Krispyn, leander.
Waar is myn dochter? krispyn.
Hiet hebje dan voor eerst een oly, die de naam van patientje met kwalyk en past, wie dat daar maar drie druppelen van gebruikt, krygt aanstonts op zyn kop, zulken harden bast, dat, schoon de vrouw de man ontrouw is, en voort gaat in er buitenspoorige streeken, hy bevryd is, dat hem de horens noit en zullen komen deur te breken is er ook iemand die dit van doen heeft?
Hy begietem met 't water, den boer roept lam.
Soo gy bescheyden sijt, ick bid' wilt niet meer pijnen te weten daer 's my aen gelegen dat 's genoegh.
Ik docht, datje met me lachchen zoud nou loopt het zo hoog, dat ik het niet langer kan verhoolen houwen.
Ik zou dan weder keeren, indien ik was als gy, na vrankryk, neef, wat doet gy hier toch, daar u niets behaaghelyks ontmoet.
Van de schout.
Wel deeglyk want ik heb t ontweldigd uit haar hand, wyzende op zyn vrouw.
Weerboud my niet, sta af.
'tis goed, dat ik myn heer vond.
Margriet, zijn wijf.
Ey, wou jy zo met de poen maar heen gaan stryken?
Waar zijn nu d'eeden, en u diergezwooren min?
De geschiedenis van het blyspel begind voor denmiddag, en eindigd 's avonds.
Die van den besten wyn gedurig glaesjens dronck en schaeltiens by dozyn.
Ja ik ben jaloers, en zo jaloers als een sater.
Myn heer, ik reeken zulks voor een groote eer, als mevrouw myn moeder het verstaat.
Je plegt praats genoeg te hebben wat heb je hier teugen?
Diwertje, brechje.
Ick can't niet loochenen ferd.
't is een citatie.
Ghy vrame kaspelkinderen, verschrickt nicht, su ick bin noch in t leven ont hebbe vleesch on knoocken, wie andere mensche.
Al kost dat moeiten, het staat schoon, bezweet te klimmen na den troon van god apolloos weetenschappen.
Ik zal jou zek... prezident my is al wat u raakt gezegd en u zal recht geschien.
Wat weetje wat ik noch zal erffenissen beuren, al is myn pakje wat gestreept.
Uw voet!
Als myn wyf t'huis komt kunje hier wel blyven die zal wel raad schaffen om je altemaal, naar je competentie, te geryven.
Zie, hoe myn wyf my slaat, k word noch des mulders, zo je my laat langer kloppen, je hebt het my belooft, wat duinen, t lykt wel foppen.
T is de maanziektee... of.. ien aar ding dat hum let.
Daar is geen kans, om weer t'ontrouwen.
Adm. ik zie geen middel, om my langer te versteeken 't is tijd, dat ik my aan den koning dan verklaar mijn hart dat houd my hier, de plicht die roept my daar dees eyscht, de min treckt my ik zal de plicht verkiezen, 'k mocht anders 's konings gunst en oock mijn min verliezen vaar wel gy schoone, 'k blijf altijdt uw dienstbre slaaf.
En zey, dewyl de juffer die ring dikwils hadde aangeraakt, dat die kusjes nog zoeter waren, als dat jy heelen schaalen met malvezey gedronken hadde... karel.
Wie zou aan hare poesle wangen niet met de lippen blijven hangen?
Nu hoop ik zal de zon van myn geluk eens dagen, en windvang deerlyk in zyn hoop teloor gesteld, zig zien op eenen tyd ontbloot van bruid en geld, zyn windnegotie nog vervloeken, wyl veel menssen die actiehandelaars ontelbre rampen wenssen, en zig verheugen in hun derelyken staat, als t actiescheepje door een storm eens ondergaat.
Ik sinjeur?
Kyk e reis rondom, leyts' ook op het bed?
Uitkomst.
Ich wol em hals ond beinen breeken dem lichthart da!
Naar huis myn heer, wel dat 's verbruid, het school is ommers nou al uit.
Wel, dat dan ook haar moeder spreekt, en u niet in ons zaken steekt die zal het beter met haar stellen, als jy, met al jou bagatellen, margriet.
Neen, gy moet hier blyven staan, 'k heb meer te zeggen vrind.
Ik zal 't verbeet'ren, kom ik weer.
Haer hart en draelde niet, de wet uyt vaders handen t'ontfangen maer zy smeet zig vaerdig in die banden, en scheen haers vaeders wil zo zeer niet te voldoen, als zy wel toonen wouw, hoe onbeschaemt en koen zy kon, in myn gezigt, haers moeders wet trotseeren.
Ik ben op 't hoogst verheugt, myn heer arnoldus... arnoldus.
'k heb nooyt sulck een geval gelesen, 't schijnt seker dat gy my maer fabels en vertelt.
Het heele dorp, en al myn vrinden die zeiden, t was zo blanke baars als men kan vangen, t is wat raars, noit zagje, kindtje, diergelyken, zy mag rondom de vlag wel stryken, van al, wat in drie maanden tyd, gevangen is.
Die regels en galanterijen moet elk met order in het vrijen, zeer net betrachten, t zy wie t zy van deeze wet is niemand vry.
Ja mogt ik sonder schroomen myn ramp, myn ongeval, en overgroote druk eens melden, ach mevrouw!
Ik ry by nacht en dag an alle oorden op ien bok mit drie bienen.
In huis.... barnardus.
In wat voor lotery hy moet inleggen gaan.
Izabel, katryn, eelhart, filipyn, raasbollius op 't bed izabel.
Soo komt ter sluyck aen't huys van doctor kanckerkey, die 't boonebloesem selfs kan heelen van de mey.
Neen, ik zal u maar in 't kort verhaalen, waarom ik hier ben gekomen.
Sinjoor, zie toe, je zult t licht met je beste hals bekoopen.
Leenaart. wel nu, hoe is het?
Je komt ommers van daag eerst in de stad, de zwart was hier niet bekend.
Soo ghy mee selfs wout trecken aen haer lijn, soo loof ick, dat het licht sou konnen zijn.
Wat zeg ik best op 't geen gy my gelieft te vraagen?
Syn hooghmoet is zoo groot, dat hy begint te woen, ja dreyghtse met de doot, die hem wil wederstreven, maar 't meeste dat ons dwinckt om hem de kroon te geven, is om ons vaderlant niet meer verwoest te zien, van 't gruulijck oorloghs vuur.
Myn vriend, hoe zal ik je deze dienst beloonen?
Je zelt 'er gien nood van hebben, dat jy der je van daag zeld mee besmeeren.