floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Zeker, werentig, je staat ook al te styf op jou eer, je moet de eer onder de hand zo een beetje rekken.
Dat is begut zen hoer.
Mijn hooft raeckt op de hol.
Ik bid u, zeg me in t end, hoe kwaamtge vry?
Ick sterf van onrust... hoe sal om een handt vol gelt, dien ombeschoeften kosen, dien baetigen slavoen voor joren sijn verkosen, voor my... voor joren... die uw als sijn ziele lieft, en altyt lieven sal... om 't gelt hy sijn gerieft, en ick verstooten?
Vryer van izabel.
Men hoort, gedurende dit, en eenige volgende tooneelen, op de kamer van ligthart kloppen, en om tabak, pypen, vuur, kaarsen, en 't een en 't ander schreeuwen, bene vens 't geluid van een verkeerbord, waarin men passe diezen speelt.
Schoonpraat. men zal hem helpen, wy hebben de zaak te wel ondernoomen, om ze te laaten steeken want we zullen 't hoekje vast te boven koomen.
T'amsterdam, by de erven van j. lescailje en dirk rank, op de beurssluis.
Myn heer, zeg eens, het woordje, bon, is dat latyn?
Maar wat zelder uit zuuren zei de bakker, en hy kakten in de troch?
Daar ken ook voor mijn min veel grooter quaat uit spruiten, zoo ik nu onderwin aan hem 't geheim te uiten indien hy maar in 't minst van my kreegh achterdogt, het was geluk, indien ik 't leven daar af brogt altoos het alderminst dat zou een banningh wezen.
De magt die 'k heb zal hem haast doen verstaan hoe ik 'er straffen kan, die eer en plicht verraan.
Jae wel, ick segh dat het ien staeltjen is, 't sou een mensch bekooren.
Maar ik had nauwlyks dese reeden gezyd, of ze kwamen al den bruy in ons huys vallen, en begonnen braaf met myn exselensie te mallen, en dat duurden, en weer duurden, tot omtrent midder nagt, want zo als de laatsten onze deur uyt ging, riep den ratelwagt.
Die verwaande meend gerust te zyn, en lacht, maar hy zal zyn gestraft nu hy my heeft veracht zich waanend' schoon te zyn, wil hy de meester speelen.
Neen 'k zag noit mensch, die zich zo weinig liet gezeggen 'k heb geen verschil ooit zo bezwaarlijk by zien leggen.
Waer komd de brief van daen vriendschap?
Maak hier geen rusie, en laat jou geen woord ontvallen, dat maar naer quaestie ruikt, of t zal noch anders gaan.
Wie heeft zyn leeven, zo 'n assurantje!
Mijn heer... gerard.
Daer heb ick lijcke dol straet op, straet neer 'eloope.
Iean de la roi.
Loopt heen.
K beloof, elize, u. alonce.
Kom meindert gryp hem nou maar an.
K ben doe nicht schuldig, en doe habst mich gefexeerd, das op ein andermool doe hazekof geleerd, ein eerlig man, als ich, behoorlyk eer te geben.
Seldreweeken!
Aan zulk een toestel kondge uw zoons geluk beoogen zeg, heeft een magtig prins wel schoonder?
Dat steit to kwaksalverhaftig, zo viel diversche fatsoonen.
Ick mien wel jaat.
Wel hier kan niemant in, 't sy geesten oft gespoock siet daer, ick sie 't vertreck noch vol van wint en roock.
Het zal geschieden, peur jy maar gerust aan t werk.
Haar oom heeft haar alom doen zoeken door de stadt, en aanstonds opgemaakt haar' vrinden en haer' magen, die haar alom, van man en maagd, na laaten vraagen.
Geensins heer bouwen, vergeef het my, myn goede vrind, zou ik de hospes van myn kind, niet na behooren onthaalen?
Kom, jongens, nou ierst wat eschranst, en dan op nieuw weerom gedanst.
Man hoe gaeje zo aan?
'k verberg het niet ik doe mijn best steets om dit hart weer los te maaken van die bittre minne smart maar al mijn pooging heeft toe noch niets kunnen winnen 't is mijner zonden schuld, dat ik u dus moet minnen.
Het tooneel verbeeld eene kamer, in het huis vanernst, te amsterdam.
Daar's noch tyd.
'kom loosheyt helpt met my een loozen aanslag wagen, k verzoek den ammirael dees stoutheyt my vergeeft.
Jan. k zal t reeknen voor een eer.
En ze is van zo hoogen staat, ja, reintje, ja, zy kon een potentaat behaagen, t zal wis de keizer zyn, ik wil wel cornes draagen wanneer ze een keizer plant.
Leeft uw vader noch?
Wat pijn, of moeylijckheyt siet gy in 't huwelijck.
No, wel heft zein leeven!
,, zijt gy van gerontes vrinden?
Ik beken t is als gy zegt maar de tyd verloopt, ik vrees myne advocaat mogt uytgaan want dat volkje is zo precys, het komt er op een minuyt aan.
Dat hebt gy wel bedacht gy weet dat net te maaken.
Hy is dol, en zen dochter die meug je geneezen.
Ik hoef daar geen uitlegging van, en... grypaard.
O ja hier ben ick heer, snaphaen.
Maey van binnen hebt gy haest loopt vooren.
Door yver bloeid de kunst.
Dit 's om kinders bang te maken.
Van de tafel. dativo.
Wel vriend tafelbeuzem, ik ken je dienst niet betaalen maar ik zel je weer helpen, ontsteelen ze je wat uyt den huis.
O klaas oom, o mijn maatje, kom gaa wat bymen leggen.
Gy weet uw 's vaders order wel.
Eens gekust, noch eens.
Schout en schepenen de pleidooijen wederzyds met byzondere opmerking aangehoord, en alle de stukken, by parthyen geproduceerd, distinctelyk geexamineert, en met aandacht geleezen hebbende, wyders, op alles gelet, waar op te letten stond, doende recht, adjudiceeren den eischer zynen eisch, op ende jegens den gedaagden in deze gedaan ende genoomen, en ordonneeren des gedaagdes zoon, fobert crelis, alias drooge fobert binnen den tyd van zes weeken, na dato dezes, met swaantje knollen, in de wandeling genaamd, beslikte swaantje, het huuwelyk te voltrekken, ofte in cas van dilay, exceptie, of onwilligheid op poene, als naar rechten.
Wel nou, ik zal het je voor deze reis nog vergeven maar zo je 'r weer van spreekt, zo meugje beven.
En buyten de poort, daar zijn wel hondert galgen vol van fijne juffers, die maar splint brengt, ze laten 't al in, al zijn 't noch zulke grijze suffers.
Och liefste jaquelyn wilt u niet meer ontstellen om mijnen t'wil, gy zyt versekert van mijn trauw... ioren.
Ik zel jou veur commissarissen ontbien zoo waer as ik fy hiet. oene.
't is waar, en kort gesprooken maar goed, neen dat zie ik 'er niet in.
Hanght sulcke dieven, die soo schelms steelen, hanghts' aen goe' ysere gepende zeelen.
Hebben zy dat alles zo geexpiedejeerd?
Je weet niet, hoe zeer ik voor het hok ben bevreest.
Wat wil dit volck, voor t huys van mijn louise?
Myn rust, en myn geluk, die 'k niet verraaden kan. dit huuwelyk, dat gy noch wilt gelukkig noemen, was slechts voor my een hel, daar gy me in zoud verdoemen.
Doch zo hy zich gedrongen vond te scheiden en dat hem een ander kon behagen, gelijk dat mooglijk is 'k beken, 'k wou 't met hem waagen dat blaautje zou aan my in 't minst geen tegenzin, in die gelegentheid verwekken voor zijn min.
Je zelt 'er jou handen wel of houwen, dat zal ik beter doen, als jy.
Dit is ook de eenge hoop, die myne zinnen streeld, die buiten dat geheel voor eeuwig ging verloren.
In italie, en in andere heete landen trouwt men eerst op zyn dartig, of veertigste jaar.
Behaagt het u wel e. e., misara carissimo.
't is waar, dat blonde mie heel in myn' zinnen staat.
Sinjoor guarda.
Hy zegt dat hy, ontvliende eens wreede vaders handen, zeer lang gedwaald heeft, en gezworven door veel landen, tot hy zich eindelyk, 't zy door gebrek van geld, of and're reden, heeft in deeze dienst gesteld nu heeft hy, in de schyn van voor zyn heer te spreeken, zich weeten in de gunst van izabel te steeken en op 't onnoozel hert gekreegen zo veel magt, dat daar door uwe min bespot word en veracht.
Och se was soo bekommert, dat je al dat drincken sou bederven, en oock heeft se op jou versoght, dat je niet weer soudt trouwen.
Klaagje over my, broershartje?
Hy zeid, dat hy hier een oom heeft woonen, die joris fransse heet, van oostzaan.
Zy moet wel op vleis belust weezen, die om padden te markt gaat.
Men moet zijn broers bescheit afwachten.
't wijl men inde comedie niet en siet, noch doet, 't geen oor, en oogh niet sien, noch hooren magh... heb ick geen reen om klagen?
't zijn niet als prinsen en prinsessen die hy kend.
Myn dochter komt 'er wat verluchten.
Ga, breeker van uw eeden!
Wercken, gebonden en wel geconditioneert te brengen in de bibliothecq van onse universiteyt tot ley den, ende daer van behoorlyk te doen byken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de supplianten desen onse octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aengaen mag, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Lakkey, is de poort op.
Vrind, gy zyt geheel verdwaald.
Was sag ich vonder kostlichen artzeney die ich euch nur des wegen berehre da mitt ich des to besser unter euch bekant werde.
Lompen bloed, gints leidze by de boom, ga heen en haal het goed.
Dit, als dat het strecken zou not scha in dees gelegentheydt te drincken, of te eeten. theo.
Maar daar is proontje. vierde uitkomst.
Hebje ook wat nieuws vernomen, of men aan vreede haast zal koomen?
'k ben immers vaardig te zitten zo myn heer my zet al wat hy doet acht ik me een wet.
Magdaleentje op 't bed.
Ik geloof waarachtig, beau freer, dat deez' dragonder u noch niet kend!
Wel raad jy het myn ook vrouw?
U behoeven van magdalenes gunst maar teekens, hebt gy die?
Jan. was ik maar quijt dat stinkent kakhuis.
Mijn heer schept moet en stelt u in geen pijn k'geloof t'don jan is, ferd.
Is 't moog'lyk 't geen ik zie!
Karel, gusman.
Stae  ritsaart  stae  waer wilje mit fijtje heen loopen?
Voor lien van ons verstand, is geen ding nieuw.
Wanneer een wijs vernuft een misslagh maar begaat, gaat hy de dwaaze verr' te boven.
Wel nu vermeerd uw blydschap nu noch niet, daar ik u heb ontslagen uit uw geringen stant, kan dit u niet behagen?
Maar allijke wel, zonder jokke, wilje men eens zoo een vriendtschapje doen, ik beloofje dat ik het stil zel houwen.
Don ferdinand, philipin.
Justiniaan ay hoord myn reeden, bragt aan de heele waerelt vreeden.
Ik heb in tegendeel te vreezen, dat gy op uwe beurt van my jaloers zult weezen.
Onder allen, was een jong heer, groot van verstand, ervaaren in veel weetenschappen en zeden, die van een der jonkers verzocht wierd, hy wilde mee met eene der juffers ten dans treeden schoon hy wel wist, dat hy niet danssen kon waarom zy hem ook, onder malkander, hielden voor de zot de heer, het weigerende, zeide, ik merk wel, myn heer, dat gy met my dryft de spot excuseer my, sprak den ander een heer zo wel gemaakt, zo fluks en jong van jaaren, die by het jufferschap zo aangenaam is, en in zo veel weetenschappen ervaaren, kund gy niet alles danssen, dans ten minsten een gemeene minuet, boere, of courant dans een gek, of plompe boer, naar uw eigen aard en verstand.
Houje oock statigh, op datje mijn niet aen 't lachen brengt, of quaet maeckt.
Waar is uw vermogen?
Want het zy dit uwe majombeschap goet keure, of verwerpe trots van zin, een afgeslete kok voegt niet qualyk by eene uitgediende waardin.
'k gae hum zoeken kroeg in, kroeg uit, in alle hoeken.
T gaat vast, wat is t verschil?
Wat ist dat u hier leyt phil.
Ga heen, ik zal mijn brein ten dienst van u gaan wetten, en toonen dat ik... octaaf.
Dan sullense doen, gelijck 't met laurens flus alleenigh waer.
Jou schelm, jou dief.
Wanneer gy my eerst wierd bekend, had ik te paard een regiment, op de galeijen der malteezen.
De grootste liefdensblijk in een verliefde vrou is, datze haar althans van minnenijt verhou.
Mijn heer verschoont my, gy doet ander wonderheen ick bidt u doet u best, en stelt mijn ziel te vreen gy cont my helpen soo gy wilt u const betoonen ferd.
Ga dan maar aanstond nu zul je ze in t geheel niet hebben, want ik meen u dienst te doen, maar nu zal ik ze zelver houwen.
Ja dat zalt 'em zo wel doen, de kleeren die wil ik op 't aldernieuwst fatzoen, 'k wil geen felp, dats al te gemeen, de visteeven en appelhoeren zellen 't haast nadoen, en daar na de boeren.
Hoe moet het bruydje dan staan kyken, dewyl hy eerder zou gelyken, haar vader, ja haar bestaevaar als bruydegom.
Myn heer het kan niet slimmer, 'k vrees dat 'et zal honden.
Ick word' dol, ick mis mijn sinnen, hoe meughje dit vragen, men ontsteeltmen mijn goedt, tusschen neus en lip, en hoe ick'er op wacht, altijt soo heb ik slip ick kan die schelmen niet bekomen, noch bevragen, die het mijn mijn ontsteelen, en by nacht ontdraegen.
K zal steenen dat de steene kraaken.
Wie zou in zoo een hof van ooft, en kruyd, en bloemen, die elck naar zijn waardy niet zijn genoegh te roemen, zwaarmoedigh konnen zijn?
Hoe kan een juffrouw van fatsoen, in kleederen iets minder doen?
Hy morde dikmaal om dat ik zijn minnesmarte niet meer gevoelde, en my de min niet ging ter harte.
Kind, wat zeg jy?
En daer nevens liet ick haer altyt voor uyt d'helft eten van de soppen.
Ik hoorde iets mompelen, en wil het u wel zweeren, 'k zou hem die kwaadheid wel dra hebben doen verleeren maar 'k was belet, en was in zevenbergen, daar zyne afgezanten, doch niet zonder groot gevaar, met veel geschenken, en met zeer ootmoedig smeeken, verzochten dat ik toch de vrede niet zou breeken.
Dat was altemaal geloogen, en t was ook de meid.
Non ni monsu ick ben gebooren ala vile de pari, snaphaen.
Aagt met de schout en dienaars uit.
Jan de rolder, piet pothuis, swaantje, fobert.
O neen, terwyl ik my, voor hem, verborgen houw, hier door kan ik de grond van zyn gemoed ondekken.
Jy praat wat, gozen, maar jy weet 'er weinig van.
Gozen onder 't draaien.
Maar k ben bedrogen, want ik wist niet anders of die waren op den haag.
Ons huis wordt esloopt, zo men 'et niet belet!
Wees gerust beaufreer, de hoenders, en kalkoenen zyn noch in 't leeven en voor het toekomende heb ik zo goede ordre gegeeven dat men wel geschikt zal zyn want ik brogt niet als eerlyk volk hier.
't is wel, ik zal zwygen waar, dat jy jou dan daar na van my niet beklaagd.
Gy zult haar mogelyk haast weer zien, neem geduld.
'k weet wat ik weet, en ook wat ik behoor te zeggen.
,, dat 's even.
Daar gaat de jongen na de koord.
Ey wakker, mijn scapyn, vertel my eens die streek, en onder welk een schijn gy 't geld den ouden vrek wist uit de beurs te jagen men zei my dat die list my wonder zouw behagen vertelze toch, gy weet het is aan my besteed, en dat ik overal wat vreugd te mengen weet.
Je zegt ons dingen, die wy wel weeten maar zo veel praats niet.
Don ferdinand en philipien.
Kom, jy moet nu voor vryer speelen, ik maakje daadlyk advocaat jy weet tot zulke zaak en raad.
T amsteldam, by hendrik van de gaete, boekverkoper op de hoek van de vygendam en warmoestraat, 1712.
Spreek op, en maak het kort want gy my al verveeld.
Myn heer je verzind jou jy bent in holland, als 't je belieft spreek nu die taal, het hoogtuitsch versta ik wel ten naasten by, maar niet altemaal.
Wel dit 's hier fraey verwildert.
Neen in 't minste, heer pleizier, ik voelde nooit geen minnevier.
Dus mijn lief, gae ick mijn spoeden, om my te geven alle vreugt en vrolijckheydt, 'k weet dat gy niet en zijd, van zulk een onbescheyt, dat gy my houwen zult gesloten en gevangen, maer dat, als ick een vrient sal in mijn huys ontfangen gy die onthalen zult gelijck eygen vrient.
Haar aangezicht scheen my een zon haar bolle borsjes ene bron van pijpkenielde eyervladen, of potkaas, welvoorzien van maden.
Collocentie, myn heeren.
Past op klaer, en let op 't huys.
Houd uw respect en groeten wy malkandren.
Hadt ik hem  ik dude hum wel mit ien mes in zen rubben.
Carill'.
Jy zelt in 't kort jou wensch genieten, en krygt een erfnis van veel geld, zo dat je word te boek gesteld, veur d'alderrrykste van de boeren, dan kunje een heere staat gaan voeren.
Jan. goed.
O ja meest alle dagen, daer zijnder noch soo veel hy ist niet alleen die 't doet, maer mijn huys is een huys vol van weelde en overvloet, daer niet ter werelt ontbreeckt ze hebben watse begeeren, dan 't is waer die qua konsiquensy hoorden ick niet te laeten tolireeren 'k beken dat wel maer ziet ick ben zoo wat goet over mijn dienstboon, en al 't volck ja zoo dat, de mijsjes vooght, en de dienaers schier heer,, zijn en om dat voor te koomen zoo zou mijn grootst begeer,, zijn op u volmaeckte beelt, dat ghy wout weesen vooght over haer, en al mijn goet, ja ick bidt dat ghy beoogt u dienaer met een lonck van liefde en genade, helena.
Wel seght my dan de reen waerom gy voor sijn oogh dan niet en derft verschijnen?
Madonna laura.
Ne, 'k had door wol opgedacht, ond in meinder herbargen last gegeeven, jou door te holden, ond dat zie jou lustig to vreeten ond to zoepen geeven zolden bet ik wedder kam.
Dan had ik daar die vreucht, en dat genoegen in dat al uw heil u quam uit handen van mijn min.
Je ziet 'er puur uit, als de geschilderde dood.
Ick min u als voorheen, dies hebt gy niet te vreesen, mijn lief dit huwelijck verstreckt u geen smert, gy sult beswaert zijn van mijn gemoet en hert 'k sal met dees oude sin van daeg, 't is waer wel trouwen, maer 'k wensten morgen wel sijn uytvaert weer te houwen sga.
Maar, mannen, heb je t wel verstaan?
Hoe drommel, of t hier lukken zal!
Modde, modde breng me dat witte linnen eens hier.
Daar wy met al onze grootsheid zomtyds kwaalyk een fatzoenlyke schootel hebben te eeten, en weer op nieuw zo een lengte van krytende schulden gemaakt, dat 'er 't einde van weg is, en om wat oorzaak zyn wy anders daar weer zo diep in geraakt, als uit enkele grootsheid?
Myn heer zoo t u gelieft zet u zo lang wat neer, een kus mama.
Het houwen vande steen tot 's anderen uytstellende, gaen sy na't keyschool toe, om wonderen van de key te hooren snacken.
Heyn veelbewindt.
Katryn. hoort hem eens juffrouw.
T zal nog wel gaan mevrouw, jeronimus is op uw zyde, t schynt dat zy t zaamen overleggen.
Hy wil uw meester noch u zelf hier nooit meer zien.
Zoetje, ik raad je ook voort te zwygen want al badje noch zo sterk, 't vonnis leit 'er loon naar werk.
Ik beloof uw teeuwis dat ik u trouwe dienst wederom vergelden zal.
,, dit is noch wel driemaal zo slim als uit wandelen te gaan!
Hier word een ballet gedanst van vier of zes perzoonen.
17 veel zal t verscheelen, of een meester spreekt, of knecht.
Maar buurman, bagotyn, wilt denken...
Hoe kan hy verantwoorden, datje hem niet te bewaaren hebt gegeeven?
'k moet voort, mag ik niet gaan tot onzent, daar ik woon?
Die sulck een daet bestont.
Zoek vry een ander, 'k wil my daar niet aan vergaren.
Jy krygt slaagen, want 't is niet langer te verdraagen, of 'k zeg hou aanstonds noch je woord.
Had je vader in die gramschap je gezien, en by de kladde gevat, ik verzeekerje, jonker michiel, datje braaf rotting oli zoud hebben gehad, je bend gelukkig dat onze vrouw zo veel van je houd, anders was je al lang op een waagen, hadje heur niet, je zoud in sinte raspinus, of te coukerk jou lichtmissen al beklaagen.
Tot mijnder scha bloen, daer heb ick al vreese voor ekregen, noyt van mijn dagen was ick meerder als nu verlegen bloen, bloen, sal ick moeten bloen, en schand'lijck op een schavot,, staen?
Ik ging me wasschen, en voort na de zolder maar vergat de sleutel op 't kabinetje mits zie ik moeder iets zoeken, eerst op de zolder, toen beneen, en schommelen in alle hoeken, ik hoor ze in myn' kamer gaan, licht zocht ze in myn kas, om dat zy zag, dat de sleutel op myn kabinetje was.
Leonora, margriet, jasper haar de hand over de boezem strykende.
Waarom zou ik met fatsoen niet moogen spreeken?
Dat wensch ik mee.
'k sal strak nu 't ampt van hondeslager bedienen, en van sleuteldrager, als ik mijn maaltijd heb gedaan, maar sie'k daar niet mijn moeder staan?
Ja, doe je 't niet, adieu dan lyf en leeven.
Waerachtig heer, wy moeten voort.
Ja sloote, en gebouwe helena.
Maar ik zagje niet, verekskezeert me juffrouw, we hebben dit goet weezen koopen, en men heer het me belast dat ik met deuze mand nae jouwent zou loopen, en dat ik zeggen zou dat hy me voort volgen zou, en komen achter tot jouwent in, om van vooren niet gezien te worden.
Nu 'k gaf gelt, en eysten vinum advocatum, 't welck brandewijn was met suyker en muskaet een kosje dat heel kleyn was en wel smaeckt.
Die nu geen vreugt bewijst, dat moet een rechte molijk sijn.
Joost harmenze, e joost harmze.
Het woord begin, is energyk want zeidmen niet gewoonelyk een goed begin, een goed behaagen maar 't einde zal de last steeds draagen?
't is wel, mama, ik zal u volgen.
Het is een amersfoordet steen.
En steekt maar iemand uyt in lof, de wangunst heeft een zee van stof.
En hebt ge u anders niet gekweeten?
Juffrouw daar heb jy gelyk in, dat is nodig want gaat hy voort met zo sterk te studeeren, het zou hem op konnen breeken.
K zey dat de liefde die k haar toedroeg was zoo sterk dat ik moest by haar zyn in huis of in de kerk.
Wel eduard!
'k wierd al beducht hoe 't met u was.
En zet de helft van de cortasy, voor myn rekening, daar by.
Cient diablos, sinjoor, ik ben moe van zo te loopen.
Die raad die is zo goed.
Wat onheyl dreygt ons allen?
En nevens hem de beurs te luisen van die maats, zo dat haar sakken voor den avond al zyn vaats.
Wel vaar, men dee me niet een beet.
Ik moet me eens houden, of ik t was, zo k me maar zo houwen ken, om heur veur al heur gekscheeren van myn te doen verschrikken.
Jurrian, smeerlap, elizabeth, jantje.
't is wel waar, dat het goud, of het geld een schoone zaak is, datmen daar alles om koopt maar wat helpt het geld, als man, en vrouw samen zo leeven, datmen ten huyzen uit loopt.
't is ons te veel gehoont, te zeggen, dat de kragt des geests die in ons woont, niet verder zoude gaen, als dat men maer zou konnen oordeelen, of een jak, een tabbaert, of japonne staet zwierig aen het lyf.
'k heb, mijn heer... errenst.
Zo je niet zwygt... loop flippyn laat nou al de anderen eens uit.
Gy houd u woord niet, heer, 't geen gy my hebt gedaan want gy beloofde my mijn bede toe te staan of was't dan slechts een schijnbelofte?
Iannetje, tijs.
Help men op, of 'k zweerje dat ikje altemaal verscheur, hebje 't hart sta zo, zo, daar leyt 'er al een hondert vijf ses doot.
Dat niemant zig vermeete, te heerschen over my.
Maar zie, daer komd feyke fetjes met zijn vrouw aen.
In 't kort de lastertong die heeft het veld behouwen.
Geloof vry vader 't geen ik zeg, ik heb van saartje 't woord al weg.
Hoe kan het daglicht zijn terwijl aurora slaept?
'k stierf eer als dat ick mijn beloften breken sou, sga.
,,wel dat is immers duyts dor.
Brengt my dan op een plaats, daar ick haar bey ken hooren, smol.
Hoe? karel.
'k heb gister avond, na mijn oordeel, my gedraagen in alles, als een vrouw, die wil haar' man behaagen.
Ik ben 't geweest, maar nu niet meer, het ampt is niet na mijn begeer.
'k wou wel, datje ons dit woud melden.
Albartus, karel, huybert, cristina, katryn, uyt.
Ladislaus en clorinde uyt.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de supplianten, uit onze regte werenschap, souveraine magt ende authoriteit de zelve supplianten gekonzenteert, geakkordeert ende geoktroteert hebben, konzenteeren, akkordeeren ende oktroiceren misdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz.
En spreekt hy weer gelijk 't behoort, zo krijgt hy zulke zware slagen!
'k begin noch arger dood te vreezen, als hangen.
Ich ken das wyb nicht, es is 't altemaal geloogen.
Het vat raackt van de reuck niet lichtelijcke vry, die 't kreegh van 't eerste nat, dat het had ingenoomen roemt vry van u geluck, ik zie haar hoogheyt koomen, stelt nu mijn raat te werck, en let op uwe reen ik schuyl my wat er zy, en laat u hier alleen.
Vind ik u hier, myn vrind.
Een kraegh soo vuyl gelijck een pry hier noch een neusdoeck, dit is oock een beest van snuyven, hy siet als turrefmol, gewis de hin moet ruyven hier leyt een klis met hayr maer wat's dit voor papier?
Wil hy 't niet gelooven, hy mag het laaten.
Eelaard, alleen.
Daar leit het doodtkleet, 'k vindt in 't leven meer vermaken maar 'k bid u, spreek my noit van vrouw of trouwens zaken.
Is by uit westphaalen?
Daar komt de schout, met al zyn knaapen.
En ik daar.... allart.
De vleyer sprack heel stil, van zulcken daagen, heer, neem my den hemel af, en voegh die by al d'uwe.
Elle lindt om een stuiver, en vingeroet om een halve stuiver, en rijgveter om een oortje, 2. goe naalde om en duit, niet meer gelde ze, brille en scheeren, haken en ooge, allemenakke en kamme, veters en lindt, naalde en spelde, zelje wat koope hartjes, kom kijk en reis.
Gysbert, floris, lysje.
O elemalementen hier is de kous geen kleyntjen in duygen, och hoe voel ik mijn selven nu van groote sotheyd overtuygen!
't hoeft niet.
Help, help, myn lende die zyn stik, den duivel spookt hier wis, dees plaats die is onzeker, justiniaan.
Verkoelje, jou boze zinnen, op een weereloze vrouw?
Maar zacht, wat zal dit weezen?
Is 't nu tyd om u alhier te vinden?
Fredricus wederkomst des keyzers komst maakt wis. erg.
Maer weer leyt je lant, in vranckrijck of in spanje.
Elsje, jannetje, tijs.