floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ick loof je hebt toe wel een boere schout 'eleken, of een sekertarijns, of een boo, of een bruy.
Maar, neef, acht gy t geen schand zelfs in uw vaderland zo onbekend te weezen?
Te thiel, gedrukt by g. van leeuwen, 1713. vertooners.
Jeremias vander meer.
Ik ben daar van mijn wijf misleid, die my, heel tegen recht en reden, gelijk een droes, vol dolligheden, geschopt, gekrabt, geslagen heeft, dat my het gantsche lijf noch beeft.
Ik ben beschaamt misschien het wel geen maagt betaamt dit stuk zo klaarlik uit te leggen maar evenwel dit moet ik zeggen, indien men my nu toestaan wou het gene dat ik eisschen zou, voorwaar ik zou geen tijd verliezen om hem voor alle ding te kiezen.
Och, och myn halve vrouw!
Neen francyn.
Tracht met onschuldigen en smeeken haar te vreen te stellen.
Ik kruis me, en dat van nacht? bedroeft jouw dat?
Waer is dien schelm?
Ick en kan mijn hooft niet lichten... is dat recken mijn oogen sijn noch toe, wie comt soo vroeg my wecken het kan pas mid'nacht sijn... wat drommel heel mijn lyf, is als verswooren... bey mijn beenen sijn soo styf, al of ick voor de deur had inde vorst gelegen, waer leg ick hier... ick sien my selfs noch niet ter degen, is dit mijn bed'.. is dat mijn kussen?
'k meen, hy heet henrikes.
K bidje, maek iens gang, en wil een goed woord voor me spreeken, by vaer en mortje.
Neen vrouwtje dat is mis maar 't kon gebeuren dat hy hier wel haast zou koomen.
Zoo gy hier uit den afgrond zyt gezonden om myn te plagen, en van die wreede geesten zyt, van de welke myn aanstaande geluk zo zeer word benyt, en van deze nacht zo gehavent ben, zo zal ik u bezweren door kragt van dezen huid, dat gy my in 't minste niet zult deren.
Dat hem de duivel haal, die schellem, daar heb ik leggen zoeken, en wroeten in de aardt of ik gek was, en vongder zoo veel as ik 'er brocht verzeeker hebbe ze mijn een pots espeelt met men gelt, en deze leugen bedocht, om mijn zoo uitten huis te helpen, och ik vrees zulk werrikje zelt wezen.
Waar zel ik nou mijn hielen bergen?
Ach dat s te kunnen leeven cest avoir de lesprit dat kan het bloed ons geeven.
Gelyk je ziet, heer eelhart, maar, wat is 'er van uw dienst?
Myn grootst' geluk bestaat in eerelyke lieden, myn kunst en diensten aan te bieden.
Wel mienje 't noch te ontgaen?
Een ander ik, die gy gezonden hebt, en die maar al te wel mijn last heeft onderschept.
Katryn, waar is uw heer?
'k wiert een geheim gewaar, maar 't is me weer ontvloghen.
Ik zou hem bedanken, sely, ik hou van geen duivels banket.
Wel tiribus, daar schuilt wat onder, dat jy hier bint.
Leenaart, klara.
De geldzugtige.
Ga wilt u hier of daar versteeken, ik zal u daad'lyk wel weer spreeken, verkleed u onderwyl gaat heen.
Het is een eerlyk man, die my nooit van zyn leeven... steiloor.
Als je zo naar myn dood verlangt, kryg je izabel niet.
Femmetje.
Haar vader weet maar van te houwen, niet van te geeven, als myn vaar in vrekheid zyn zy net een paar hy zal veel eer zyn doodzweet zwieten, als aan een zwaager geld verschieten.
Zwyg stil, antonet, ik ben dat hassebassen al moe.
Set u gelaet na 't haer kleed u in de donckre kleeren noemt haer meest met de naem van broeders in den heere versoeckt om christi wil en sijn verdruckte schaer, dat sy dit godd'lijck schrift eens in den evenaer van haer gewisse sien, en wijs'lijck overleggen leest het haer voor, en segt, daer valt niet op te seggen geeft haer geen sprekens tijt maer rabbelt vry u best, tot dat gy siet haer naem geteyckent in 't request flux weer naer and're toe maer 't sal u licht gebeuren, dat sommigen ons doen voor godd'loos sullen keuren om hare vrienden dan seg haer, dat dit geschrift so generael niet leyt, maer 't een van 't ander schift en wat of beter is, of selver te regeren, of, als een onderdaen, sich smad'lijck sien beheeren?
Om dat ik vrees dat hy nu zal verzoeken constantia te zien.
Alle de omstanders gelyk.
Doch 'kpas op niemandt niet, kom, soontje laet ons gaen, de grooten houden noyt met de janhaghels aen, want weet, dat sulcken maets vol quae ghedachten steken, der halven datse niet als achterklap en spreken 't is al van peer en leys, het gheen daer komt te berd', en voorder wat by ryck en arm ghehandelt werd'.
C1v, p. 34 karel.
Ik veinsde maar, om eensjes recht te weeten, of d'ander ik, die my zoo braaf de rug kon meeten, en haav'nen, 't hooft niet mee bezet heeft, met het hout, daar mee acteon eer liep pronken door het wout.
Waar toe mach dit geschien?
Dat leuf ik wol, wen y zie zogen, bie miender eer, dan woor 'et jo kliene kunst de deeven to vangen, dan wolde ik het ook wol doen, odder ik loot mich hangen.
Nu wel aen, langt my het beste kleet, 'k moet na de dansfeest gaen, wie hoorden immer ooyt van sulcke vremde saeken?
Je moest men eerst noch wat belooven.
Wat zegje, zou 'k hem leentje schenken.
't is wel zo 't een ander is, zal ik bedingen, dat de bruygom my de onkosten weeder goed zal doen dat hy bruyloft, huwelyksluyten, en alles betaalen moet.
De sleutel is verlooren, ik kan niet open doen, al schelje noch zo veel.
De vorm van een hoet sga.
Ja myn buyk meende altemet, dat myn keel gehangen was, door dien ik veel honger leet, want myn lier had ik gaan verkoopen, aan een schaapharder, die zouer me agter zyn schaapen loopen, dog evenwel bonkouragie, ik nam de post waagen waar, die van oostinje na muscovie reed, met neteldo ek tot dassen voor den grooten zaar, ook sits tot nagt japonnen, voor hem, en al zyn vrinden, maar onderweeg waar een tolhek, daar was de drommel te binden, want den waagen reed door, en myn hieldese vast, geef gelt riep de vent, zo niet ik ik legje deze stok omje hals en bast, of ik stuurje myn bulhond op t lyf en laatje vernielen, ik begon te schreyen, en ging in t wagenspoor neder knielen, en riep, o!
Myn heer, myn wensch is, dat ik haar die k lang beminden, tot bruid ontfang, door uwe gunst, en dat gy me acht, voor een van uw getrouwste vrinden.
Myn heer kan doen wat hem belieft, maar myn raad zou zyn, datje ze samen trouwen laat want ik zalze niet neemen.
Ik bemin haar, en uw vrouwtje om haar.
Heb je t jak an, en dat zo vroeg?
Dit is de rechte niet, die ick hier dacht te vangen, smol.
'k wensch my al van nu af op de baen.
Deuz' schotels overdekt, bedekken een beetje veur de lekkerbekken, die hier, als 't geltjen is verteert, meer vinden, als het hart begeert.
Ian klaazen daer moetje veur weezen!
Wel, hier woont gien doctoor, wat sinne dit voor parten?
Wel dan is konstancie de onze t zal met een dan klaarlyk blyken, dat zy en jakomyn malkandren niet gelyken.
Zo zy dan werd geraan, dat zy met my moet trouwen, of dat haar yder voor oneerlyk aan zal schouwen en merkt gy dat zy daar toe heeft genegentheid, zo bid ik u, klazyn, breng my voort dat bescheid dan zal ik my voor haar vertoonen gantsch verlegen, als van berouw geraakt 'k hoop dat zal haar beweegen.
Mijn opgetoogen geest spruyt uyt een andre zaack, en niet uyt twijfeling, door dien ik nooyt verwachte van fulvius dit leed, noch dat hy zijn gedachten zoo hoogh ooyt stieren zou dat hielt mijn geest verwart, en in verwondering, vol lijden en vol smart en dees verwondering veranderd zich in tooren.
Hoor, in t kort juffrouw, ik heb volmagt van myn heer, over u, en klaar.
Neem je broertje, kaja leg 't in zen wieg, en wiegt 'et.
Als dits mee van de maets, die 's heeren straet onveylich snachts maecken, of hy schijnt te wesen noch soo heylich, want 'tspreeckwoort seyt, 't is recht, waer datje mee verkeert, al benje noch soo vroom, jy wordt daer mee geeert daerom is dat ick mijn altijt hou by de vroomen, want ick ben te seer vervaert op 't volck haer tongh te komen.
Augestyn, karlofisi, jonker, barent.
Nu leeven onze mans met ons zo onordentelyk, dat wy 'er geen huis mee kunnen houwen.
Bon die, noch soo een quant, 't is stemmigh sonder liegen, teeuw.
Jy zult die zorg haast moe zyn, jy hebt niet veel de gordynmis gehoort.
Wees maar voorzigtig om je zelve te bewaaren want die zich brandt, zit met de billen op de blaaren.
De dochter word een blijde bruit.
Jouw trouw staat vast men moet van bruigom slechts verruilen, en geeven meinaart jou, in plaats van joost, niet waar?
Ik geloof het is jouw papa, en die moet ik een goede tyding zeggen.
Maar zo men op u vermoed, dat gy me vervoerd hebt, men zal u volgen doen op de voet, waar gy heen gaat en komt gy my dan dikwils bezoeken, gelyk gy niet laaten zult, zo zullen ze ons licht verkloeken, en my elendig handelen.
't geloof is by my uit.
Verley mijn rampen, die my knellen, tot de tijdt bedroefde droomen schut, en t treurig hart verblijdt.
't geen gy geweygert hebt, moest ik een ander geven.
't moet een goet ambacht wezen, daarom komender nu zo veel knechts met de pen voor den dagh, 't is 'er nu eevenveel oft slinx gaat of rechts.
De supplianten geliefden te verleenen octroy ofte privilegie, omme al hunne wercken reets gemaeckt ende noch in 't ligt te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daar toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
By 't goud is alles maar drek.
Hoe, mijn bruyt, wat is 't?
En ik wist het niet.
Jou reekel, saljeme noch verwijten, dat ickje swager ben!
Maer, jannetje, wat meugje praeten, moet ik myn jonker niet verlaeten, als ik met fobert ben getrouwd.
Hoenderschrik, en breekal, te gelyk.
Die 't waater in haar schoot, uyt zeve keelen vanckt, waar wendt ick my naa toe, wat droevigh nootlot hanckt my noch al boven't hooft, 'k vervloeck de uur en stonde, doen ick dat reedloos dier, heb in het bos gevonden, dees naare eenzaamheyt, die baart my angst en schrick, ick zidder en ick beef, van vrees al ogenblick.
T' is om verwoet te sijn... theunis.
Jae 't is ien biest vol looze streeken.
Hy heeft de zaak alree vernomen, en zy leid hem zo in 't hoofd en maald, dat hy luid op moet spreken.
't is wel, men zal u dees trouwheyd wel belone huybert ter zyden.
Hier, liefhebbers van boertryen, van kluchtspelen op de maat, hier is stoffe tot verblyen dit's een kluchtspel, in der daad, onberispelik, volkomen, en rechtschapen, na de kunst 't welk geen laster hoeft te schromen, noch geprezen hoeft uit gunst.
En na ik van haar meid gehoord heb, heeftze 'er zinnen al vry op u gezet ik zou haar mee beminnen, want zy is ruim zo fraai, en ryk als cinthia, en mind gy laura niet, wel neemt dan litia.
Langht my ick zal het lesen, smol.
Zo jy dus voort gaat met te geeven tot den morgen, de vrindschap komt dan wel, al leitze diep verborgen.
Ei neef, wild hooren, na 't geen u werd van my gezegd gy zyd gants kwalijk onderregt.
Jurriaan.
Blanketsel is 'er niet van nooden staat dat niet mooi?
Tot elks spot te moeten paaren, 't zy met schuld, of zonder schuld, kies voor 't beste, goed geduld, wie zig brand zit op de blaaren 't staat nog al zo leelyk niet, 't geen men op ons voorhoofd ziet.
Ja, maar myn kapitaal moet ik uit vrankryk haalen.
Dat hy zyn woord dan houwd, k verzeker u, gy zult het myne nimmer krygen.
Ja ga, ga heen, gy stoute kladde, 'k verlies de zucht die 'k tot u hadde.
Spreeckt op, trijn raetels.
... knypaart.
Ik heb veel zaaken aan goe mannen zien verblyven.
Hy zou door schaamt' bezwijken.
Dat 's valsch ghy hebt het zelf gezeit.
Dan zal ik 't my wel wachten want, waar zou ik heen?
Die magje de drommel haalen.
Heer hopman, 'k heb nooit de eer gehad van u te zien, 'k verstaa geen raadsels van het geen' hier zal geschien.
Ia koekernoets ook geloof ik.... karel.
Wie op de cheels of op de zuid?
Jy moet er op passen, ik vertrouw ze niet veul, de handen van zulk volk dat zyn maar meshaaken.
Myn heer, ik bid doorsteek my niet, ik ga van hier, gelyk gy ziet.
Wel neen ik, monsieur, dat waar buiten reden ik zweer men leeven niet, ik ben heel fyn menist.
Scapyn, knecht van octaaf en schalk.
Ik zeg, wie 't eerste weer begint, die zal de deur uit.
Ba sjase!
Immers, dat kan ik niet vermoen.
Nu zieje 't klaarlik dit is geen bedriegery.
Douwe annes.
Ik stel 'er dry in mijn treurspel, op't voorbeelt van den italiaan die zulx doet, om de gaping tusschen de bedrijven met aangenaam tijdverdrijf te stoppen dat somtijds byspelen zijn, somtijds zinnebeelden, somtijds danssen en somtijds verdichte goden, als 't gewoel der wereltlingen bestierende.
'k ben de moolnaars vrouw, jou nicht, en ik acht me zeer verpligt, om van daag jou mee te groeten, weest verzekerd vry van my, wat dat u ook mag ontmoeten, dat ik tot uw dienst steeds zy.
Ik kom je by roeland freerikxe, wel mijn vriend wat hebje ons goets van de gemeene zaken?
Ik loop met 'er vaart in huis, en ga over de onderdeur leggen.
Voort geef men gelt weer om, wat briltmen dese guyt, siet dien besuckten hoop, sy lachen mijn noch uyt.
Doch wat wil dat verdrinken zeggen, niesje?
Wie heeft zyn leeven vergeleeken, myn trony daar elk bang van ziet, by uwe dochter?
Arent pieterz.
Weg is ze.
Al myn goed, de gordynen van myn bed, zelf al myn dekens, op een na zyn verkocht.
Die in dees' bobbel in wil schryven behoeft 'er juist niet in te blyven maar mag zig dienen van den wind, indien hy 't zo geraaden vind.
Is dat jouw woort gehouden, vaar?
Ik hoor wel jou luy heerschap is cousyn garmein van jonker de pover, die somtijds wel eens qualijk wierd maer gaf syn leven niet over.
Hoe is 't hier geschooren, wel wat 's dit?
T past niet, hy is een boer ja wel ik mis myn zinnen.
O jy verstaat niet hoe de meisjes van de juffers, met de knechts van de galants, a la familiare, leeven.
K verlaat myn achterdocht, zo ze u in t minst zou krenken, en k zal gelooven t geen gy wilt dat ik zal denken.
Wel dat had schoon estaan.
Vohr die alte wetter wetter wetter macherin.
Myn kind is weg, myn kind is weg.
Komt'er strax den eenen onverlaet, of den anderen, soo wordewe bey wat afgerost.
Het niemant t'huis nae mijn evraagt.
En hebt gy slechts wat acht genomen op myne woorden, ach!
Juffrouw, weet jy my niet te zeggen, waar adriana thuis mag leggen.
Wellekom broer, wellekom swager wel kom jy noch over in je oude daagen?
Soo haestig niet, hoor hier, blijft noch een weynig staen, wat sou jer doen als jer waert?
Gy ziet, zy wil dat ik u onderhouw, mijn heer.
Maar sinjeur hy is te oud.
,,voor al, noch eens gezegt... arnoldus.
Theodoor gardenier, doctor.
Myn waarde lief!
Segh mijn gesuyckerde wijf?
Jan, lysje, teuntje, jaap.
Je wilt dat ik je lief heb, niesje, getuig dan, as ik je weet hoe 't werk leit.
Philippyn. zacht aan, myn heer, wat heeft die onnoosele meid misdaan?
Broeder geef me de zakjes kruizaaten, zo zer noch allegaar zyn.
Heet gy geen grypaard, galgbrok?
Zoo raek jy vry van deze nukken.
Qualiteit, het recht van deze privilegie, voor het bedurven huishouwen, kluchtspel, t vergund aan de erfgenaamen van j. lefcailje.
Ie selt in huys by mijn woonen, weest wel gemoet, wy sullen saem gelijck als moer, en dochter leven schrey niet, blijft maer in huys, om t kindt de mam te geven, en ick sel gaen besien, dat ick hem krijgh aen boort.
Als die zwakheen ons beknellen, moet de deugd haar nedervellen.
Dan versta ik het me niet.
'k beken dat zulk een min ons hart en ziel verheugt maar zegt my, kunt gy iets vermakelijker houwen ter werelt, als 't gelaat van overschoone vrouwen?
En noch daar by zelfs met dat onrecht niet te vrede, dat ik ly strooit hy een boek uit zo afgrijslijk, dat het leezen alleenlijk, strafbaar voor een eerlijk man zou weezen.
'k weet dat myn vader ons die liefde zal beletten, en, tot verhind'ring, zich met kracht daar tegen zetten maar, myne min heeft zo veel magt op my, myn heer, dat zy niet luisterd naar 't gebod eens vaders meer hoewel hy veel vermag, hy zal het hier verliezen, hy koos voor hem, en ik wil voor my zelve kiezen.
T valt hart een eerlijck man, wanneer hy schipbreuk lijdt in eer en aenzien.
Om zekerder te gaan, moet 't op een stiller plaats geschieden.
Pasq. meent gy, dat ik dat weet dat was my konst te raan.
Om datter niemand van u allen oyt tegen preeckt, althans dat ick het heb gehoort, of ist?
Ziet wel toe, aars krygt 'er melis niet, nou lustig doet de borst geen hinder.
Gy zult me niet ontgaan, o dokter der godlozen!
Hy meent nachtwerkers, die in de schijtgeele onderaartse mijnen snachts liggen vreten, die heeft hy by dozijnen, want hy's de baas daar af.
Och joris houd my vast, ik zal de doodsnik geeven.
Jy ook, flipje.
't is wel vaar, sibil, loop met dat briefje iens na de apteker, maar je moet veur al niet lang uit blijven.
Een struyf, mijn naem is doetje eyerdop.
Daar brak de schuit in stuk, maar 'k was toen niet aan boord, 'k had anders in dat land bedroeft schipbreuk geleeden.
Goit een klakkebus, flip kocchel!
Jy belaaden.
Jacoba had zedert een maand al myn hart en myn trouw, en jy weet... jochem.
Met cleyne dingen sijn de vrouwen licht verlegen, soo veel beslag als of de vroed vrouw waer gelegen en dat om eenen gans of een capoen te braen, daer me is d'oude vrouw in d'herssens meer belaen als hertog carel was om 't luycksche volck te dwingen.
Om mijn oprechte trou, te schrijven met mijn bloet, wanneer clorinde of, mijn broer dat storten doet.
Ik acht my gansch onwaardig heer, om zo veel waardigheden te ontsangen van uw gunst.
Kom, gaanw' 'er dan.
En datje meent of waent, een meyt, die een quaed hooft het, wanneerse word gevrijd, dat toont, is mis, gelooft het noch nu, noch immermeer het veynsen is haer aert dies sie wel toe, ghy voor het veynsen u bewaert.
't past geen braave juffers zo tusschen de tanden te spreeken.
Dat zei ze gist'ren noch!
Zy sprak dat zoek ik ook dat 's goed.
Dewyl myn and'ren naam hem my niet kennen doet, was immer onverlaat zo bitter, zo verwoed?
De gewaande droes kluchtspel.
Dosorio, ambrosius, laurentio.
De verwaande hollandsche franschman, blyspel verkort, en nooit aldus gedrukt.
Ja ja my dunkt, sga.
Cest detre bien nouri, oh!
Of hebje schaamt en eer gelijk te kerken gebracht, zijn alle kassiers de handen zoo pekkigh?
Swyg wat stil daar schiet my een vreemde zaak in 't zin.
Ick prijs jou, je kunt een dingh over 't hooft sien.
En ik zou t op t uiterst laaten aankomen, en houwen dien eigen voet, en als gy dan.
Het tooneel verbeeld een kaamer in de herberg.
Buyten vermoen vraagt wat dat u belieft.
Ik docht zo meenigmaal, i gut borst, daar mee komt hy je op de huid 't is ook al te grof, als men 't zegge zel, een tiktakje om een ducaton slag uit, loop het je wat tegen, je kond met 'er haast een hoope geld spillen, want zommigen zyn zo gelukkig, dat ze al gooijen wat zy willen.
,, ik zei dat wy 't vast werkstellig maakte.
Een die den orelog hanteerd met roem en lof, werd steeds geeerd.
O blommerherten alles is fiat, ik hoor beli al naer de venster toe komen.
Sibil, laat de docter iens uit.
Myn heer heb ik u niet gezeid, dat ik u nooit myn woord zou geven, voor dat gy na myn zin gingt leven in tegendeel word gy zo wilt, dies is uw tyd vergeefsch gespild.
Kom gaan wy naar zyn huis, en helpt me met malkaar!
Heb jy niet met kozyn gegeeten?
Al waarje polipheem in t raazen.
'k loop al heenen, 't geld kryg ik strak dan wel met eenen.
Wel hoor dan wat den brief beduidt, ik zal hem lezen overluidt maar eer ik hem noch heb gelezen, beding ik, als't behoort te wezen, dat gy de zaak verburgen houdt.
Seg tog en reys dra istme vergeve?
Zegt op, geen lang beraad 'k wil dat gy vaardig spreekt.
Ik neem een zotte, op dat ik 't zelf niet worden zou.
Maer bregje wat is dit te zeggen hoe komt joost zo verbaest aenloopen?
Dat ick voor al mijn leven u jaecqje heeten sal wilt gy my 't jae woort geven.
'k zal trifaldas of trikolas laten spreken, want op mijn moeders taal is dat al even waert, daar heet een staert een staert, en dit 's gravin driestaert.
Maar weet uw vader daar wel van?
Neen het zel men man wezen, 't was gezeid dat hy men hier zou vinden.
Want 't zou maar zyn, om u de zaak recht voor te dragen, om een bedrieglyke karonje van een meid, die met myn meester lest de gek geschooren heit, weer uit te stryken en dat gierig vel te leeren, dat zich geen eerlyk man vergeefs laat affronteeren.
Wacht een heerlijk bruygoms stuck.
Griet, joost, bouwe.
Men kan door ons huis in de kerk met een poortdeur van agt'ren komen hierom so heb ik voorgenoomen, om dat hy seer het spooksel vreest, hem in de kleeren van een geest, vol schrik ter kerken uit te jagen.
'k heb daer om lang getracht, in u een zaet te zaeyen van schoonheyd, die geen reeks van jaeren af kan maeyen, 'k heb in uw boezem lang gewenscht te zien een vuur, van wetens lust, een drift, die eeuwig was van duur en, om voortaen myn hoop op vaster gront te bouwen, denk ik u aen een man van geest haest uyt te trouwen en het is deze heer, die u, nae myn besluyt, voortaen zal komen zien, als zyn verloofde bruyt.
't komt 'er nu zoo vol, men behoordeze altemaal te bannen ande voolewijk, met' er zalf.
Wel arlequyn!
De tyd duurt me dat we niet alreeds tot onzent bennen, belief je, heer goedaart, dat we gaan?
,, hier raak ik wel aan duizend stikken ,, hy vluchten!
Niet met al 't is wel doorsteken, niemant zal ons hinder doen, j'hoeft niet te vrezen.
De vlam komt uit et dak van et huis daer et kantoor is van de pachters van de wijnen en t huis van de schout  dat er naest staet  begint men mee al deur te schrijven.
Eelhart en filipyn beginnen te eeten.
Gerardus, de advocaat.
De koude kancer maakt de zinlikheden stom.
Herstel u. breng de toebak met behendigheid na de neus.
Moet ik dan juist gestadig uw quaad hoofd, als 't u lust, waarnemen?
'wat houd my dat ik hem niet om den hals mag vliegen maar karlos, zeg my eens, ik kan noch niet verstaan hoe dat de zaaken zyn met u en haar gegaan, op welk een wys hebt gy uw minnares verlooren?
Dat s noch vonnis wyzen de hiele worreld moet het pryzen.
Ist das nicht eine schonegild.
Dat zal niet gaan ik meen myn geld daar voor te ontfangen.
Laat af myn zoon heer eelhart, stel u te vreen.
Pieter, ontwaakende.
Wel je moet wat eten kind, nou ik ga iens op de solder en zien of het klein goed droog is.
Waar, en aan wie moet die weezen?
Dat zellen we jou betaalen, krygen wy je maar in onze buert, jou stinkende rotzak.
Hy geeft men ien stoot, hy rukt me om veer, al in ien oogenblik men stoof vloog in stukken, de test 'er uit, myn mof, en neusdoek in 't slik, men kap half of, men elleboog deur!
O neen, vaar!
Ik sprak den voorman 'an, ond zey, doe deef, de galge is voor oe nog to goed, woar veurstoe goe luen hen?
O hemel geef een teeken dat zulks mag waarheid zyn!
Sofia, klaudia, gerardo.
Men zal het zien, komt, talmt nu maar niet lang.
De bedrooge woekeraar, blyspel.
Hoe wil hy ze draagen!
Neen, daar staater een, zooje de bek niet op doet ik vatje by de lurven.
Ia t magh wesen hoe t wil, t sijn altoos stucken die niet deugen.
Kwam nu maar uw mercurius.
Ja wijf ick loof wel, dat jou raat niet veel sal helpen, want jy, noch gien doctoor, noch quacksalver sal heur pijn konnen stelpen dat jy daar of wist soo veel als ick daar nou of weet, ick wed datje heur van boosheyt, de neus, met beyde oren af sneet, en joeghse voor sint velten, by de droes op marcken.
Maar mamaatje, dochter lief, jou schort een praatje hoor eens zoetje, in goed neerduits, spreek niet meer voor deeze guits.
Opdragt aan de geestrijke juffer n. n. mejuffer!
Ik eerje zoo veel ik kan. trijn.
Maar, heer doctoor, waar wil dit heen?
Coenraed, harmen,  twee braves. volkier, vader van laurette.
Verlaet haer karel dan dat hy een ander meent?
Op, gelijk ik het eerste aan mijnen heere uwen vader opgedragen hebbe, met het vertrouwen, dat gy niet weigeren zult een beschermer van 't een en het ander te zijn, wijl het niemandt beter en met meerder voorrecht voegt.
Als oudmal begind te scheuren soo en isser ook geen stoppen meer aen.
Doch griet klapkey haer heevigheyd ter neer geleyt hebbende, bedaert waer op de man, haer fytjen heetende, met haar vriend word, ende om vreugds halven binnen gaen.
Kapitein, is dan dien prokureur myn vader, die wy flus door de spitsroe woude doen loopen?
Wie zou k het vraegen?
De maakelaar zou tusschen beide noch om hooren die van aal woond op een hofstee, nu is hy in de stad, maar gaat morgen weer na buyten.
Wat jey zeyd een voorbo, ick ben bylo niet geck, edelman.
Myn lieve heer doctor, dat je 't wist, ik ben tot de dood toe verleegen laat je gezeggen.
Ja den weg naer 't gasthuis, ach!
En wat zei jouw vader doch?
Dat je eens zaagt, als 't huurtyd is, hoe dat baas ambacht, en andren, loopen, en hygen, om, by crediet, een kleedje van aanzien, voor den huisheer, te krygen, je zoudje verwonderen.
Dat smaeckt beter als water en broot.