floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Al kwam neef hector, baziaan, of titus met het kind askaan, en noch een drie vier hondert pollen, ik zou ze zelf doen zuizebollen, jupyn, en mars, hoe stark, en styf, die kwam ik daadlyk op het lyf, indien die snaaken met haar allen, iets wilden van myn liefde kallen.
Wegh ick mach jou spraeck niet hooren, kramer.
T is zo, myn heer, k heb daar niet tegen.
Wel ja we hebben van kees knol, de neef van jaap bonken, twee pakken kleeren leggen, die hy hier in 't gelag heeft verdronken daar kun je u van bedienen, want ze zyn zinlyk bewaard.
Myn heer, het gaat nu in de waereld heel verkeerd gelyk myn heer is in lakei getransformeerd, zo maakt men my tot graaf, en tot gravin myn dochter.
Sa joren danst een reys met mijne jaquelyne ter eer van onsen gast.
Maer waerom sulcks belooft, daer gy 't niet kunt volbrengen?
O ja, terwijl ick gesont,, ben, en die goe betaelders diennen, want ick den hondt,, ken de bruydt en bruydegom die heeft my gaen belasten, dat ick tegen morgenavondt moet gaen beschicken voor de gasten twee stucken kalfs, een stuck gebraden vleesch, al warm op den dis, want men morgenavondt 't voorspel houden sal, dat 's seker en gewis en vorder, soo moet ick een excellent kalf gaen bespreken, en daerom gaen ick naer onsen couzijn lambrecht, die alle weken van kalfsvleesch, schapevleesch, en ossevleesch wel is versien, ick hebbe volle macht en daerom mach ick na men sin bien.
Doch aen het stoisch rot geef ik alleen myn gunst, en by haer wyzen man kan, nae my dunkt, niets haelen.
'je vreezde dat ze sliep daar even.
Spoel geduurig de glazen, en laat'er dan zo een half voetje water in.
Wel onze marry liet me villen, en bruide me ten huizen uit zo, zo ons goedtje wierd verbruid.
T is nou juist zes en twintig jaar, dat ik hier t amsterdam met men vader te kermis voer, daar hy my in de spullen en in de kraamen omleide, en een hoopen prullen en poppegoed kocht, want hy had my geweldig bezind.
Ick lette neerstich waer dit wyf in kruypen sal. al binnen. kosen alleen uyt.
'k kan niet besluiten om het een of 't aer te doen, alci.
Hoe is 't anzelmus, voel je noch geen appetyt?
U nicht met fulvius zal trouwen.
En heeft men onlangs op de schouburg, de schoorsteenveeger, door liefde verbeeld, ik heb op dezelve wys, de rol van de boet door liefde gespeeld.
Daer had ik reden toe, en ik had van myn dogters zindelykheit wat beters verhoopt maer een boer in plaets van een edelman tot myn kozyn te ontfangen, dat is niet om te vergeeten ja wel zie daer men behoorde zulke schelmen op te hangen.
Verstand en schoonheid zyn..... arnoldus.
Kom, bind het hem slegts voor het lyf de muts op.
Waarender noch aardbayjen.
Heer schout, wil deeze boef niet spaaren.
De deugden van myn wyf verblinden myn gezigt, o loosheid van de vrouwen, haar deugdzaam leeven deed myn oogen my mistrouwen.
Wel mannen, wats er te doen?
Denk vry, dat dit een straf is, om dat jy altyd van de vrouwen, schoonze goed waaren, kwalyk hebt gesprooken.
Wel fijn man, j'hebt mijn last te wonder waargenomen. ik ben u zeer verplicht.
Dat is altijd mis.
Izabelle, valerius.
Neen keynt, volg jy mijn raet dat als hy jou weer driegt dat jy hem datelijk dan in het backus vliegt.
Maar hoor eens, myn vriend.
Zou ik myn goe papaas gebod niet beter houwen?
En, wyl zy, noch het grieksch wil leeren, noch 't latyn vind zy geen aerdigheit in monsieur driessottyn.
Strak was 't ien hy, is 't nou een zy?
Het schijnt louise, dat hy weer raeckt aen t bedaeren.
Den turk, die liet my een geruime tyd met vreen, terwyl dat my margreet met vriendelyke reen staag onderhiel, het geen meest uit kwam in het enden, dat hamet was gezind om my weerom te zenden na myne vader, wyl hy ganschs geen middel vond, om my te brengen tot zyn wangeloof.
Au my!
Jy hoeft geen kunst te leeren, om halve piekjes te pareeren.
Eenige zwijgende knechts van den hartoog, en drie pagies van de gravin trifaldi.
Luye mieuwes, diefleier.
'k wed dat deeze doffert zen leeven in zen meesters slach niet weer zal vliegen.
Dit is het kruyt daarme nu malkander om in 't haar zit, dit is de kracht daarom men de werelt door geeert wort en geacht.
Ik ben ook zonder man en had ik tonnen schats en dat heer allart dan om my kwam, ik zou 't hem geen driemaal laaten vraagen maar zyn getroost met hem te leeven al myn daagen.
Maar 'k weet waar mee dat ik het aanstonds kan doen deinzen.
Ken je noch geen hoeren?
Zo ik deeze handel versta, zo moet de droes my weg voeren.
Lesbiaatje taptme altijd uit het beste vaatje, en reelijx koops kom, daer nae toe.
Nikolaas, pedagoog van eelhart.
Daer 's al beschot voor haer backhuys, sy achten dat soo veel als de studenten haer bannissement, een ses weeckentje, of een ypekrasje van vijf en twintigh gulden, dat sijnse al gewent, ick loof ick 't wel hondertmael gesien heb, terwijl ick op 't comptoir heb geschreven, en dat ken ickje wel seggen, menigh bloedtje worter gegesselt, die soo veel quaet niet heeft bedreven, en soo komt het, dat de goeye ende quaye met een sop worden overgoten.
Wat ik er teegen inbracht, 't was al vergeefs, hoor hillegondje zeide hy, hou jy je maar gerust, verstaeje wel.
Welk een beuzeling ik denk niet dat juffrouw hillegond dat zo kwaalyk neemt.
Ik zou haar zo de ribben smeren, dat zy die parten zou verleren.
Ladislaus en tebandro uyt.
Zy danssen een ballet.
Neen, neen, ik ga, en zal het met zyn bloed uitwissen, wie zou dat van die krol, of groote turk ook gissen, dat hy ontsteelen zou, justiniaan myn zoon, o opperrover, zeg, wie heeft u dat geboon, wie gaf u dat bevel, vriend wilt het my verklaaren, wat werpt den hemel my, helaas in veel gevaaren, wie riep hem hier... crispyn.
Laat u raan.
En zeker klavilen gaat alzo zacht als ik een dier ter waereld ken.
Ontwaak, vertrek na heer konstant.
Belie, de oudste kwieryn.
Maar daer s iets dat my op t harte leit men mient dat joost, jouw zeun, niet hiel veul houdt van vrouwen.
Geertrui, andries. andries.
Kom hier, we zellen d'er iens wat op gean buken, en zien of het niet en leeft.
Zal 't voor hem weezen, dat hy jou zo ongehoorzaam ziet.
Alexander, rudolfus, arnoldus, en eenige paadjes den keizer kleedende.
Ja wel, juffrouw neeltje, ik wist niet wat ik denken zou, 'k wierd al vervaard.
T is om dol te worden.
Ik mien, de kelk zelt je wel leeren.
De eer van segismont, te krencken en noch meer, u eygen broeder zelfs, te rooven van zijn eer.
Mijn heer, daar komt een man, op een snel vliedent paart gezeeten, van de stad, met losse toom aan rijden, naa deze plaats.
En geeft u in de vuyst, het swaart om 't quaat te straffen, ladis.
Den grooten mogol heeft my ook veel van de heer bertrand zyn snuiflievendheid gezegt hy beminden hem bezonder, en hoorden hem gaerne discoureeren.
Al draagt zy geen goude keten, ze is evenwel graavin.
Ho, kalvinelle!
Eelhart. spreek, zonder temen.
Myn beste maatje!
Betaelt mijn huer en kost, en ick sal voort gaen wand'len.
Ja en ik vereer het jou.
Of koomt uw vroomheydt nu aen vroomheydt noch te de stamme van valoys noyt ruste.
Myn schoone capitaal!
Adm. daar is geen twijfel aan, gy zijt begaafd van geest.
Dat gaat je voor dat 's gang.
Daer doeje wel an, is't soo, soo hebje recht, want hadje blijven staen, licht wasser een gevecht, en 't is met vechten niet te doen, 't is beter bloojan als doojan, en die't wint die verliest het, dus ist best datjer komt noo an, want haddet met vechten te doen geweest, qhy quamt veel te laet.
Myn heer, gy zyt gevangen.
Zy rechten!
Kruier  reik me ien handt want er is veul tin in dat ik van men ouwers heb eerft.
Jouw liedtje is uit, en 't moet behaagen maar help nu 't myne ook eens opzaagen.
Dat weet ick tog wel baes, maer mag ik oock eens spreken wat jy mijn hebt belooft op die selfde tijt?
Al was ik een barbaar, ja hottentot, ik wierd wel gevryd.
Zwyg, jy hebt maatje t hoofd genoeg hier mee gebrooken.
Wybrant, frank.
Dra, maak de deur op.
Gaen in huys.
Het sy soo dat haer oogh mijn ziel ontstack in min en dat ick soo het scheen haer glans heb aengebeden k'ben nu al lanck uyt dees verliefden bant getreden.
Hou daer hes is nu waghgor snaphaen.
Hartoog, hartogin, quichot, sanche, rodriga, en eenige knechts.
Karel, zoon van knypaart, verloofd aan izabelle.
Zie daar, mijn heer, hou maar uw woord.
Dat ik zulk niet en doe  en dat ik wijs bin  getuigt men allernaeste buurman.
Je kunt niet teegen 't trouwen, want ik zou vreezen, dat wy uw doodmaal en bruiloft te gelyk zouden houwen.
Ia astrologant van al d'astrologanten ferd.
Ja wel, ja wel, wat of hier noch van worden zel?
Dog dit belet haer niet, te raezen en te tieren, haer zedenleer bestiert in 't minst niet haer manieren, noch kan de bitterheyd niet temp'ren van haer gal en schiet haer iet in 't hooft, daer ymand by geval een woortje tegenspreekt, die mag wel rek'ning maeken dat hy een gansche week van 't onweer niet zal raeken.
Wat beelje jou in, dat we hier zo wat doetjes bennen?
Lopes, santilane.
Die boer komt mee te pas in 't spel.
Dat ik u voeten kus, mijn vorst wilt my verschoonen, ik ben niet waart die eer noch kenze u niet loonen.
Groote christoffel help, ik legse nu voor de boeg, geen noot, krijg ik de juffer wel zo heb ik men leeven genoeg.
Wy komen het getal vermeeren.
Of benje reets te oud, dat jy 't gerimpelt vel daar mee verborgen houd?
De kassier, en ik verstonden malkaar, wy zeegenden ons.
Een arm man, zegt zeker philosooph, die een ryke vrouw trouwt, wil in de schyn gelukkig, maar in de daad ongelukkig zyn.
Jan. noch eens zie toe.
Myn heer, hoe ras zal hem die blydschap vergaan maar gunter komt majome met haar volkje al aan.
Klara, karel.
Kom, carel, maek te zaem weer peis.
Ick sterf slechts op 't gedacht.
Daar is een assignatie sinjeur.
Je zelt me die dans niet ontspringen, neen vaar, gien vreezen uitdokken zel je ze, of kraai zel gien veugel weezen.
Neen heerschap, maer ick sal hier achter 't sekerst wesen.
Wel moght sen peet segge neef ick sou de meyt opschiete, wangt jy selter jou leve gien segen by genieten, soo jyse neemt teuge jou ouwers danck, maer dan maeckten hy sulcken gesteen, sulcken gehuyl, in gejanck, ja was van de groote liefde niet te bedaren, nou ister op uyt 'edraeyt, soo moetense varen, maer ick na men huys, in doen myn pot te vier.
Ha, ha, ha, ich moet ir noch auslachen toe.
Zy vreest de waerheid maar ik gae me self in deuse hoek verschuilen.
By dag?
'k zie daar een kennisje, dat is een snaak der snaken 'k moet die eens opening gaan doen van onze zaken.
Ik zoek zelfs na mijn zelfs dat doen my deze kleren, const.
Gelyk die gistren daar de mond zo roerden, en t woord deed voor allen.
Wel wat gebeurd er niet, dit zyn eerst vreemde zaaken!
Verhaast u. wakker.
Kom jan, wat bruid ons deeze vent, ons zaaken zyn hem niet bekent, hy raast en is berooft van zinnen, kom gaan we maar als vrinden binnen.
Uit deeze liefde zal een zoone zijn geteelt, daar 's vaders majesteit in speelt.
Keerom wel!
Katryn en kristina uyt.
Toen spraken wy van arlekyn is 't zo niet, zeg heer alewyn?
Iochem met een spinnewiel.
Werken, in 't geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedrukt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, of te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaatsen daar 't casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Jy zelt'er mijn me laten omspringen, verstaje dat?
Wel watje zegt?
Karel, tegens goedaart.
Maar sacht, mijn zuster, denk doch om de leer der zeden, die 't dierlijk deel des menschs bedwingen kan door reden en d'onbesuisde toorn 't gebit smyt in den mond, kornelia.
Myn heer... steiloor.
Zyn komst alhier staat my wel aan, daar is van hem zeer veel geschreeven, van daaden die hy heeft bedreeven.
Daar weet ik weinig van, ik doe 't op straat, als ik in huis niet komen kan, myn boodschap is maar geld ik heb u uitgewonnen, 'k heb 't u voor afgezeid, eer dat ik 't heb begonnen nu wil ik aanstonds geld.
Neen 't is een jeud.
Ga jy dan zo voort na binne toe, en pas jy daar maar wat lustig te raaken, ik zel onderwylen de kaptein en vendrig zien goud en zilver schoon te maaken.
Och dat is een keeltje, nou is 't oock puur met mijn gedaen, wil ick haer aenraecken?
Waarom, wat wil je daar mee zeggen?
Neen, neen, alkmene, ik moet my van dit flaauw onthaal beklaagen, en van u wachte ik een and're taal, en meende dat men my met andre tederheeden, en vreugde, ontfangen zouw.
Jou kreng, och!
Bertrand, kornelia.
Men dringt zelf met zyn geest in gods geheimenissen, en durft zeer roekeloos de zwaerste twisten slissen, daer van een godgeleert hoog leeraar op den stoel zyn meening nooyt en uyt, als met een klein gevoel van zyn bepaelt verstant men zoekt een zin te haelen die nieuw is, en een leer te gronden op de taelen, die 't mannen past alleen te kennen en men spreekt al, om van zo een quast, daar niet veel meer in steekt, als in die driessottyn, hebreeuws en grieks te leeren om op een vaste grond, als mans te redeneeren, men neemt voor meesters aen, die d'armoe in haer jeugt hield van de rechte weg, tot wetenschap en deugt.
Ziet, daar is iet, om wat van te rusten, en dat de apetyt zel doen vermeeren.
En arme mensche, als ik ben!
Verschoon my, dat ik dus uytwyde behaagt u wel e. e. dit blyspel, zo zal u wel e. e. in het kort zien volgen, de baatzuchtige boekverkooper, blyspel.
Nou heb jy gasten, ik wed, om zo veel als je begeerd, dat 'er iemand gebelgd zal zyn, of jy moest juyst weeten, welke neef de ouste en naaste is, en.... warnaar.
'k geloof je lacht.
Wat drommel deed hy toch in die galei!
En 'k heb de sleutel in myn zak!
De naamen van uw heeren, en voester vadren, op het sierlykst doen graveeren in eene koopre zuil, gelyk de tiberstroom wel eer zag stigten, aan zyn wyd berugten zoom uit blinkend marmer steen, versierd met praalsieraaden, tot vorst trajanus eer, verdienden zyne daaden dien onverwelkren lof?
Maar zwyg jy, en doe myn wil het moet'er nou zo me deur, ik derf niet van hem spreeken hooren.
Wat speelt g' een slegte rol, op 't wereldsch schoutooneel, wat zijn uw herssens vol gedachten van 't gemeen, dat gy vermaak kunt vinden, in eeuwig aan een man uw vryheid te verbinden, dien men, hoe zot hy is, bid, als een afgod aan.
Want 'k sturf veel eer als dat ik hem verweering bood.
Vreilich, huc usque bene, man ich wol uch van hupscher kleidren verseen, on van tag vor demlesten mool, metug op onzen theattum treen.
Mevrou, ik was een zot, zo 'k in den styl van 't hof, iets innoveeren wou en eens notaris lof bestaet in woorden, die de practisijns useeren.
Wat dunkt u van rudolf?
Dit eedelen gebouw vervloeckt verraet, wat meer tot ongeval gedijd, en helpt delenden schutten.
Indien barmhartigheyd is uyt het hart geslooten van een daar ik op hoop, soo wensch ik dat de dood my met haar prikkels brengt in aller dooden schoot, of door een droever kwaal dit leven komt verlinden.
Wat reden is'er dat gy my zo vroeg doet wekken?
Nu kieckerkey, 't is tijdt, dat wy in't werck eens stellen der narren uylschen steen, die met haer keysche bellen door heel de wereld heen soo klincken op dees key dat echoos naar geschrey hergallemt en beweent, met hecaclyt, die daesen, daer democryt om lacht, en half om schijnt te raesen.
Ja, soo ik 't grondig vatten kan, neel.
T is zeker, wybrant schaft voor kleyn geldt braaf, zey wyntje.
Is t ernst.
Gy wilt u immers, na ik reken niet in de dingen van eens anders huisvrouw steeken?
Gelyk de pluggen.
Ik zeg noch datje 't liegt, ben ik hansje!
Hebt gy nooit gedroomd?
Genadighste vol vermogen, het is uwe eerwaerdige, welwaerdige knecht, diens leven aen een syendraetjen hangt, 't en sy datje seght, dat ghy raet sult doen, of geven, in syn doodelijcke smarten.
Ik bin verroon.
En hy, wat een paar pluimen maar 'k zie de saters, in de plaats van haar te leiden, grimlagchen ligt dat zy wat snakery bereiden dus houden wy ons hier nog maar en weinig stil wy zien gewis van hen wel d'eene of d'and're gril.
Maer, k hebje noch iets uit te leggen.
O ja 't waerom heeft hy 't kalf niet t'huys ebracht daer 't hoorde?
't past niet aan braave burgers dochters dus haar respect te vertreen.
Sta van me, zeg ik, geesje broer.
Ey vrienden toeft maer wat, ick kom terstond hier weer, ick zweerje by mijn key, mijn meester is niet veer.
Daar speeld de drommel mee, dat moet af, men zet malkander zo niet op de schop.
Ik bie al vry wel, heer, maar kom, 'k zal honderd veertig geeven.
Neen, nee, ik ben niet vol van zulke streeken, hoor ik zal het jou verklaaren, daar is zoo daadelyk een schip aan komen vaaren, uit barbaryen, van den krol, mogol, vesier, en maakte aan het strant, een wonderlyk getier, ook lyter een galey, daar hondert duizent mannen, voor 't alderminste wel gelyk op roeien kannen, hy sleept maar wie hy krygt, en heeft nog straks gevad, een jongeling zeer fraai, hy leek wel uit de stad, of wel een steedeling hy riep staa by, o hemel, gants vyven, zulk een vent, hy's grood gelyk een kemel, zyn hoofd dat weegd alleen, ontrent de vyftig pont, zyn lyf dat men byna twee hondert voeten vond, te zyn in grooten, o had gy hem iens gekeken, gy zout voorzeeker, als een levend zyn besweken, ook steekt hy 'er op een rys wel twintig aan zyn spit, zyn blikkers, zyn als vier, zyn knevels als een git, als 't blanktste vermieljoen, zoo is zyn muil beschildert en als een tamme, is zyn aangezigt verwildert, in yder schoen van hem, kunt gy wel slaapen heer, heb jy wel zulk een vent gezien je leeve meer, gustaaf.
Maar sus, wie zie ik daar, die gins van verre komt wel hei, het is de vaar van heer octaaf, laat ons met hem het werk beginnen, en zien het na den eisch te degen af te spinnen.
K heb in myn harssenvat gesmeed een aardig stuk.
Hy vlugt voor myn gezigt o liefde welke plagen, dat ik beminnen moet, die ik niet kan behagen.
Gelyk gy ziet, myn heer.
Myn geest is my ontogen, en deur die steek al weg gevlogen.
Ik ken jou al te wel, die zo veel spels maakt met je teemen, en gelel.
Met twie magen, docter!
Kom joren!
Hoe vrolijk was de bruyt.
Joo, 'k heb nen stiegen worsten voor oe mien brued, ik bid loat ons noe om een korsten moar no de karke goon. katryn, de hand aan slenderhinke geevende.
Ja vader, om u te gehoorzaamen.
Piet, klaas, kees, simon, in debeere huid opgehangen.
Kyk, steven, had je mit zyn mooker de kop in eslagen, had ik 'et niet belet daerom denk.... haasje.
Behoorde je niet genoeg te zyn onderrecht, door 't openen van de deur?
Laat my begaan, ik zal wel middel vinden, om hun gramschap... silvester.
Jorden, de oudste kwieryn.
Nu zitmen tusschen twe stoelen in de asch, 't is een schoo ne kroon op jou dochters hoofd, de notaris, de hofmeester, en zelf onze dienstbooden, ja vrinden, zullen het aan geen boomen verhaalen, zo lang als zy menschen vinden konnen.
Sijn geest leeft in mijn ziel, die als een fenicx staagh sijn lichaam doet verrijsen.
Ey eens gedronken, laet dat loopen soo het wil, sy sullen tsamen wel weer effnen heur verschil want hier recht uyt e kalt, of al heur moje goetje is deur de keel elapt, men lieve moer, dat moetje hem niet toe rekenen, had sy gelijk een vrou behoort, wel op gepast, gelooft men vry, daer sou non duske onenicheyt in huys niet sijn, dus laten wy er ons niet mee bemoeyen, want ten sel der niet in baten.
Gy onverlaat, 't en waar 't ontzag des heeren presidents, ik zoude..... prezident.
Iaap.
Laat doch die quaa gelijkenissen staan.
Voorts wie sich tegen my, oft imand op moght rocken, dien oordeel ick voor al niet weynigh vol van pocken.
Ten minsten, laat mevrouw, uw gemaalin... santilane.
Maar, zeg my, bid ik, wie u hoop geeft?
Dat waar een swier, wie droely zou dat denken?
Wat hebje veur met dat cyteeren?
't is waar jan jasperzen, wy zien hier wel datje elendig in een wrak bend geleid.
Zie daar komt mijn engelin.
En dunckt u desen disch met kostlijckheen te praelen, sal ick niet mogen naer waerdy mijn nicht onthaelen?
't is waar 'k heb op 't verzoek van deze jonge heer, een zeer zoet juffertje verlost uit haare banden en lichtlyk dus bewaart haar eer, die groot gevaar liep, voor zyn geile onkuische handen.
Allom is het tooneel met vreugde lichten, zegetekenen, en meinen versiert.
Ei, geef me myn zoontje, dat bid ik, en jochem ook weer.
Hem, lansje, kyk na boven.
Terwyl wy dan hier door te groot een risque loopen, dat deeze of geene ligt een lyf knecht om kan koopen, en stellen, ma couzine, avec een zwier, ter hand een minnebrief, van deen of dandere galant, zo dacht ik, k zou den aap, die schier zo groot van leden als onze baske is, doen in zyn livry verkleeden, en wyl hy alles als een mensch doet, ja langs straat op dachterpooten, net als op twee beenen gaat, zou ik hem doen de fleep van ma couzine draagen ha, ha, let wel, zo kan geen vryer hem iets vraagen, of met hem spreeken en aldus door zulk een gast zo waaren wy van zorg en alle vrees ontlast.
Ei, verlaat my niet, en dien mijn liefde in deez' bedroefden staat, 'k bid eerder datge my behouden wilt het leven.
Komt hy in myn gezigt, ik vlieg den eerdief aan, en roof hem van het licht.
Wouter. ja hoor, konstancia schoon gy onschuldig bent, gy werd doch evenwel van yder nu geschend zo lang tot dat gy weet een middel uit te vinden, dat magtig is om al deez' leugens in te binden.
Zelfs schoon ik haar berisp, om haar te losse zinnen, in spijt van die.
O, gy verzjerden ond, dat wordy wel gewaar.
Want wat my niet en smaeckt, ofwel komt te verveelen, daer ben ick aen seer milt, hetselve met te deelen.
Uw haet was niet vergeefs philippo, mits mijn zinnen in t minnen zijn verward, wat zult gy nu beginnen?
Agneta schertzende.
Daer by staet rijplijk an te merken dat 's aevonds, van den zelven sterken, of anders maagwijn, maar een pot als 's ochtens, elk het tot zijn lot om zoo de buik wat te doen slinken, doch d'andere uuren moet men drinken drie pinten.
Ja dank vry myn behoeder, myn zuster, ga en kus de handen van die geen, die waardig is van ons geeerd, ja aangebeen te werden, want ik ben aan hem myn leeven schuldig, hy heeft my voor de wraak myns haaters heel zorgvuldig bewaard.
Frippool, kom met der haast, en bind fijt.
Ja moer, dat is al maar om t'eerder aan de man te raaken dats er zo op steeken.
Agniet, proontje, leonoor.
Wie willigh vrolijck wercken, die voelt sijn will' in 't werck, hoe langh hoe meer verstercken.
Dien draey begryp ik wel, z' is geestig, ik beken, dat gy zeer schrander houd een achter deurtjen open.
Ja wel, dibberig moer, wat raad?
Gy moet uw trouw hier tonen, scapijn.
Was'er wel een slimmer heilik voor haar in de heele stad?
'k zal z'u dadelijk tonen, maar je moet het my vergeven, dat ik haar zonder u in 't huwelijk heb gegeven door nood.
Myn lieve man, nu hebben we niets te vreezen.
Ik dorst niet spreken, zoo lang als iulfus by jouw was.
Rykert, hem terugstootende.
Groothart, leander, angelika, grypaard, stribbeling, klara.
Die zal niet lang toeven, lysje ik gaa hem haalen, en kom zo weer.
Daar is het geld, 't geen ik den ouden haas heb uit zijn neus gesnoten.
Je jure, ik zeg 't hier onder ons, se sont de grootste vagebonden die sur la terre ooit zyn gevonden.
Ick waer veel liever doodt, dan dat ick karels smart noch langer dragen zon, mijn ramp wert van mijn hart geduurig opgekropr, mijn liefde moet hem volgen.
Jeronimus, dieuwertje, magdaleentje, eelhart, margriet.
En om deez' gaaven, gaf ik hem alleen myn' stem maar, waar blyft doch dien guit?
Kenje de wynkoopers knecht niet van wylen monsieur goujat?
Misschien komt jou de geest vanavond noch wel te bruiloft nooden want hy spreekt niet als van trouwen, na ik daar heb op elet.
Heeft dan de wraak in u soo strengen wet gesmeed, dat al wat menschlyk is, is uyt het hart getogen?
Ik zeg datje wygt, die de schoonheid doed vermeeren, en de jeugd cieraad by zet en geest.
Sa, laat ons het eens verzoeken, en zien of gy uw rol wel kund, wilt u verkloeken, zo, wakker op uw lijf, 't oog fier en onverzet.
Dezen dokter kwam in 't eerste in itaaljen voor den dag, daar de minsten en de meersten, met toejuiching en gelach, hem bejegende en ontfingen trok daar na in 't fransche land, daar hy vluchtig leerde springen, daar hy vele vrienden vant eindlik trok hy uit die landen, door de lust tot poezy, en hy kwam alhier te stranden met zyn vremde boertery, zonder hoop en zonder vreze of hy wellekoom zal wezen.