floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wat heeft dit alte zeggen ick naader en ick zie, op dat ick kenne magh die my verraat, en breeckt, mijn konincklijck gezagh o yzelijcke schrick!
Ik loof dat de vent met my, en met de justici spot.
Wat vraagen is dat patroon?
Wel, ik laeter my mee genoegen, buurvrouw want ik doe veel om uwent wil maar k heb meer an vizieten verzuimd.
Ja wel, ik zeg 't, ik ben de ongelukkigste van 't geheele land.
Toneel.
Ik zal mijn toorn verzoeten ik ga hem dadelik begroeten met deze naaglen in 't gezicht.
Jan. heb ik geen trommel, ik sal wel.
De duyvel haelt de vent, hy heeft het niet vergeten, men heeft hem met een spel niet op de mouw te speten, neen sijn geheugenis is wonder goet.
K ontvlugt nu zyne tooren.
De beste middel is tot godt sich te begeven, voor die hier pijneloos, en keyloos soeckt te leven.
Ik weet niet, gusman, wat gy al spreekt, ik zeg als noch, dat ik u niet en zal begeeven, myn liesden is bestendig, ik ben gezind, met u te sterven, en te leeven, en ook deel te hebben met uw, t zy dan in voor of tegenspoed, ja zelfs in barning van de nood, en daar gy voor gaat, u te volgen, al waar t ook tot in de dood.
Daar is ze lieven, en myn genegen hart met een.
Myn waarde heer, myn uitgeleezen, uw goedheid dient voor al gepreezen.
Myn heer jeronimo, t is heel verandert, zy heeft my zo lief, ja zoo dat zy in daad en schyn alleen my is geneegen.
Wat maakt men heer de schouwt in huis?
Ik kom, om duitspraak aan te hooren.
Hey vrinden!
In amsteldam, den 3.
Ik zweerje bymen.... willem.
Gy, noch uw meester, zyt bekwaam om kwaad vermoen in my te brengen maar zo gy me dienst wilt doen, en deeze dwaasheid niet kund brengen uit zyn' zinnen, zo maak dat hy niet hier maar elders gaat beminnen.
Wat spraakt gy dan dat haar verdroot, en weg dee gaan?
Dan sou ick weer gerust, en vreedigh kenne leven, usebi.
Maar, myn heer, dat is te veel gewaagt.
Ik zal jou zeggen, wat jou hier in staat te doen de luiden mogten aars tot wybrants voordeel spreken, eu zeggen dat ik jou, die trek had in gesteken.
Piet pothuis, en jan de rolder.
Laet pleun noch een smockeltjen halen.
'k loof dat het mooy is al, dat ik je daar hoor praaten, maar al 't kraamers latyn en kan geen dienstmeyt baaten.
Men zou 't aan jou niet zeggen, daar jy je zaaken zoo korrekt weet te overleggen.
Lysje, teuntje, melis.
Volg gy uw zin, maar 'k houw van 't pleiten niet, mijn heer, zie toe, ik rade u trouw.
Jy hebt gisteren weer by grootmoeder, al wat hier omgegaan is, weezen overbrieven.
Jan. om te eeten heer.
Maar izabel, zal 't ligt niet doen.
Die op de trouw van knecht, of meid, niet durft betrouwen, doet zot, met op hun woord, of eeden veel te bouwen.
Ga jy heene baes veul goets, jck kies oock men weght.
Myn heer, al wat ik zeg is waar.
Gorus den timmerman inde drie tuynstaken naest gijs neve, die moet seyty nogh het gelt hebben van sen reeschop, in van sen trogh.
Hoe mind lisandra, dan myn zuster?
Mijn heer hiet pieckedenise, tis een rijck edelman, maer hoor een woort in 't stilt, 'k geloof hy wil jou wel hebben, alsje hem maer hebben wilt, helena.
Myn heer, wil my verschoonen, ik heb met groot vermaak daar kadmus, zien vertoonen, achilles, herkules, psiche, en phaeton, proserpina, persee, athys, bellerophon, l'isle enchantee, izis, ik kan ze al t'zaam niet noemen.
Wel hy doet my sterven, die botten duivel.
Ja mempeti zelf lagt 'er om.
Wat dunkt u, myn heer?
Wat praatje van broer, jufvrouw?
Een heimelyke drift zy aan onz' harten geeft men kan niet minnen als zy 't niet beslooten heeft en die zich tegens die voorzienigheid wil zetten, is haar een vyand, en verbreeker van de wetten, een weederspannige, die zich geeft over aan de plaagen, die daar door hem te verwachten staan.
Ik kom straks by je.
Is hier ook azyn, man want zo 'k eeten moet zo schaftme wat salaat.
In een uur doet hy meer als and're in vyf zes uuren.
Myn heer, 'k verzeker u, waar 't niet om 't lieve geld, men zach de helft pas van den adel in het veld.
Hartoog stil tegens de hartogin, de briefgelezen hebbende.
Wagt nog zes maanden, 'k zal 't opeischen van de heeren daar 'k mee te doen heb.
Ik bidje, laat my in, wat gaauw, want ik ben door de kouw heel flaauw.
Dat is eerst een braaf wyf, die weet 'er af hoe kan ze met de bek speelen!
Iemand zo het beste pand by der nacht uit den huis te rukken, 't is of ik het te keulen had hooren donderen nu ik zal my eerst wel beraan, eer ik ferdinand daar over spreek maar, daar komt jeroen aan.
Waar is uw vader konstantyn?
Wat duyvel wat is dit, is my dat antwoort geven, op 't geen dat ick u vraegh, seg?
Men heer, ei, houw' ons waerdig dat wy met uwe vrouw wat speelen.
Frederik, waardin, izabel, ferdinand.
Of straks.... arnoldus. zacht, zacht.
Tyran die d echt schoffeert, stoot blanche uyt haer wooning, en onrechtvaerdig u van karel heeft berooft het halve leven, zulx deed noyt vroom opperhooft.
In t end, hy klimt bedekt, wie had dat oit verwacht?
Maer, wil jy maer ter deeg toe kyken, dat gy de glaesjes zo niet licht, maer, nevens my, voldoet jou pligt.
Zyt gy niet nog die gy waard voor deezen?
Ga, klopt myn buurman op hier onze harnas maker.
Komt hy wederom, wat drommel sal 't weesen!
Flip, simon.
Heerman. kom, volg my, laat ons binnen treeden.
K hoor geen gerucht meer laat ik nu de vreugd gaan raapen, ik ben hier de eenigste, dunkt my, die niet kan slaapen.
Des ga, verneem dat eerst, wy zullen raad verschaffen, en de aldereerste zyn om deeze daad te straffen.
Kom baaker, de kopjes staen allegaer leeg, doedze iens weer vol, ze moeten onze kandiel iens te deeg proeven.
Myn heer, ik had hetje vergeeten te zeggen, hy is stom.
U zelfs strijtvaerdig stelt.
Dat weet ik, met een vast bescheid, strax door de  medeneigzaamheit sympathie.
Ik bid, vergun my doch een oogenblik gehoor, ik zal... konstancia.
Me vrind, hier moetje wesen, hier is deucalion, en pyrrha, die voor desen het menschelijck geslacht weer hielpen op de been, door 't werpen over 't hooft van groove plompe steen.
Mach ick op 's heeren straet niet staen, gelijck een aer, ick segh de waerheyt, en ghy en wilt'er niet nae hooren.
'k zal zo veel stokken, om uw lust te vreen te stellen, doen daalen op zyn rug, dat hyze niet zal tellen.
Ik klop hier aan om haar goen dag te bien, en 'k acht 't haar lief zal zyn my wederom te zien.
Wel daer is myn wyf kniertje bouwes ook van daen.
Maar, dit weet ik wel, dat het zonder dat niet zal geschien.
Sa, sa, rappalje, neem myn kist op.
Bemint gy dan de pul noch meer als jaquelyn... kosen.
Je moet ook daags tevoren weten wat voor een doomne preken sal, of proponent dit is het al, 't geen gy moet doen als hondeslager.
Zo vader my maar gelieft te hooren, ik zal hem stellen te vreden.
Wel nu, meester simon, nu mostje vooral niet nalaten op de gestelde tyd hier te komen.
Het leven laat ick eer, eer ick van 't rijck zal scheyen, vaar wel clorinde wilt, my saamen binnen leyen.
Ia die vol wijn, soo kan men lustig vrolijk sijn, neel.
Dit onweer dat verkeert wel dra!
Laat het wyf vry zitten pruilen, kinders huilen, tappery moet zo bestaan.
Jeronimo, lubbert.
Ik bid, dat gy my uit wilt leggen, dewyl ik 't niet verstaa, wat gy hier mee wild zeggen.
Waer 't een vuur 't ander heelt, daer word een minnaers hart van alle pijn ontseelt.
Weest wellekom, mijn vorst, in u gezegend rijck, dat ik u voeten kus.
Myn heer, ik bid zeg waar hy is?
De tronwheydt raed my af om hem niet te doorbooten o al te harden daed!
Ja maar, docter, ik vrees dat je me zo elderments zeer zel doen.
Laet sien daer valt me wat in, ik dien niet langer te beyen, ick sal al men best loopen, en spreyen men vaers bedt op, en daer sal ick hem moytjes in leggen, en als t tijdt om te slapen is sal ick al de gelegentheyt seggen, en zijn heftighe min, soo het aers gaet na mijn mienen, sel hem dan verkoelt worden met stockslagen en spanriemen.
Het laatste tooneel.
Ie bent van conscientie weegen schuldig datj'er met alle kracht teegen steld.
Ja, om in schelmery, te worden afgericht men kan 't bemerken aan veel fransjes die hier woonen, die ons, de vroomen niet te na, hun' aard betoonen, en ik bemerk in hen, dat gy der niet aan liegt 't is wonder, dat 'er vaak niet een in 't water vliegt, wanneer 't hart waaid, zo dun en luchtig zyn die franssen maar staaken wy die praat, en leer haar noch wat danssen.
Soo moet m'uyt alle hoecken die ioncker wesen wil, het alles op gaen soecken.
Kwetst hem eindeling ook met de zelfde schichten, daar gy door uwe magt myn ziele voor deed zwichten!
Maar zeg me, agneta, heeft hy niets van u genomen?
Hillegond valt weer in flaauwte, ferdinand en antonet ondersteunen haar.
Men zit gerust by een te zingen en te klinken, en 't een bokaaltje voor, en 't ander na te drinken, als karsten' menschen met mekaar.
Mag ik niet een oogenblik wat rnsten?
Ab je me laisse pendre, zo gy die raadt.
Dat is waer  ze zellen er veul in vinden want asje jou hemt in jou poort trekt  heb jy ien hiele kas vol linden.
Flucx packje hier van daan, of kom icker uyt 'k salje de beenen stucken slaan.
Mijn leeden beeven heeft zyze dan van u, zeg sosia?
Hou daer is een papier van wonderlijcke kracht, al schijnt het een geschrift, heel breyneloos bedacht spoeyd u daer me na kot en huysen van personen, die anders zijn in 't hart, alss' uyterlijck vertonen den deckmantel van al haer trotse schelmery is de religie noyt vint men haer boesem vry van haet, afgunstigheyt, en vinnige krakeelen de grootsheyt doet haer graeg de groote meester speelen sy lieven het gesach en d'ampten van de kerck, daer broutmen aertsfenijn in plaets van geestlijck werck.
Ia, jy bent iasper, ik hou jou der voor t is de zelfde hand, jasper schryft.
Tot weerziens dan, myn heer.
Gedaen in den hage, onder onsen groote zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste may in 't jaer onses heeren ende zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Dit kijken duurt te lang.
Het tooneel is de keizersgraft, recht voor de schouw burg, te amsterdam.
In 't minste niet aaltje van kampen, je hoeft et om mijnent wil niet te laten.
Maar, waarom zou men de vrouwen zo wel niet mogen tappen as de mannen, die 'er dikwils wel de mieste oorzaak van zyn?
Geld!
Het schelmtje is te licht, ja, 't sou hem niet schelen, maer, alleen aen sijn kouwe kleeren raken, dat hy een vryster als ick ben, al haer bequaemste tijdt, en jeught, liet versitten of al heel vergat.
Jan. ze is tot noch toe niet verscheenen.
Koop is koop, hebben is hebben, de juffer is mijn, 'k denk dat 'er hier onder den hoop wel zijn die op die wijs ook wel eens zouwen byslaapen, maar ze lijen'er wel met kaas en broot, nu wat staa ik hier te gaapen ik klop.
Mijn vaar is sulcken bosen keerel, hy leytmen wel op een ambeelt en sloeghmen met sijn veurhamer doot, en als mijn moer begint, die scheelt het oock niet een krussel, soo out alsse is, durftse wel tegen vier wijven, je hebt jou leven haars gelijck niet gesien van vechten, of van kijven.
Truitje.
De oudste kwieryn, los zynde, tegens antonio.
Keykr ghy soud heer niet gelooven, hoe keydranck datse valt, haer keysiekt' gaet te boven de kranckste kranckheydt selfs, soo elementen kies!
Admiratus, prins van sicilien.
Mevrouw, k bid ondertusschen, dat ik heb op deeze wys... francois. voila ma tante.
Aardigaard tegen flip en teeuwis.
'k zal u getrouw zyn tot 'er doot, en elk gestaag doen van u vluchten, zo gy verdryft myn ongenuchten.
Hoor schenen niet te klaegen al moest gy noch soo veel schuppen, stooten, en slaegen en smeten onderstaen, gedenckt in uwe pyn sulckx is't behaegen van die schoone jaquelyn die lodderlycke meyt, die bloeme een uyt hondert, dat puyckjen over wie geheel brussel staet verwondert, die peirel vande jeucht, dat lieve minne pant.
Luister maar, en ik ben verzekerd, dat ik jou zal geeven contentement.
Tot stut van imans nood, k en doe aan niemant buyten myn gift, t sy vremdeling, of loper in het wild, van wien wel reukeloos t gegeve werd verspilt maat soo de jammersugt my port om gunst te toonen, geef ik liefst aan die geen, die hier ter steede woonen met vrouw en kinderen daar ik dan seeker weet, dat daalmoes, dien ik doe, ten goeden is besteer.
,, hy heeft by my zyn achting gansch verloren.
't is hier geen deegh'lijck spel, hier waert een vreemde geest.
Vaar wel, myn engelin!
Wat staat my te doen.
Weesrijmword advokaat.
Is aers noch aers, als d'hand des wijser, die ons de ure wijst sijns adelijcken klockslagh.
Ik wil niet dat zulks inkognito geschied neen, dat 's niemendal want ik heb al geordonneerd dat het heele dorp in de wapenen moet komen ik hou 'er veel van dat men met respekt van my spreekt, en dat 'er veelen voor my schroomen.
Maar hy is bang of zo de zaaken leggen gelyk gy my vertelt hebt, anders zou hy haar nooit neemen tot zyn vrouw, en of hy haar verliet na 't schaaken, daar zouw hy weinig werk van maaken.
Dat zullen dieven zyn, gewis maar, laat ons hooren, wat zy toch schryven want, hier dient geen tyd verlooren.
Maar door wat middelist, dat gy dit hoopt te doen.
Alderhanden raare dingen, heb ik in myn googel tas.
Myn heer k zoek regt by u, en t scheeld my niet hoe duur ik t zelve koopen moet.
'k sal middel soecken om t'ontsteelen desen dief den buyt die hy vervolght gevonden desen brief sal hem den middel van vervolgen wel ontrennen.
Ik hoor daar orvietaan weer quelen, loop na hem toe, en zeg dat hy eens daatlik komen moet by my, 'k wil van zijn orvietaan wat kopen.
By uw leeven, van wie ze ook moogen zyn, wacht u ze my te geeven, als van... je weet wel maar wat zegt ze al, als gy vryd?
Ik zeg 't is brazil toebak.
T'amsterdam, by michiel de groot.
Het is zen leeven niet gehoord, ze raad, en tiert, en dreigtme zonder reeden.
Hy is een verstandig man, maar al te slof om voor betooverde te zorgen.
Ick kom van scheele saer, rombout.
Neen, t verstand is my benomen!
't zal best zyn dat wy ons dan weer in huis gaan keeren, wat hy my zeggen komt, zal ons de tyd haast leeren. tweede tooneel.
Hier in huis?
,, dat 's een geheim!
Myn heer, zo het u beliefd dat ik openhertig spreek, 't is my leed, en ik twyfel niet of al uw zorg zal slecht einden, na myn vermoeden dit zelfs, dat gy uw zoon in een diepe onwetenheid, als gy wenst, op wild voeden, en dat gy voor hem verbergen wild, myn heer, dat 'er vrouwen zyn dit zal hem noch meer drift doen hebben om dit te weeten.
Daar is hy stikke diefs, het geldt jou.
K spreek haar aan ho!
Wie is er nu de welk mijn spreuk niet toe staet?
Het bloed kruipt, van myn teenen, na myn kop.
Dat zeg ik niet, je moest myn meining niet verdraaijen.
Jou varreke.
Oct. mijn hart, helaas!
Zet jy 't maar neer.
Heer, een ongeluk gebeurd wel meer, dies wil my dat niet meer verwyten een luis kan ons de keel afbyten wanneer wy veeg zyn.
De wanhoop knaeght mijn siel, o eedle florestijn, dat ick u in 't gevaer gestelt heb van u leven, en dat gy goet en bloet ten besten hebt gegeven, en hebt bevochten die my brengen wou in pijn.
Jy zult die besteedster noemen moeten, in de boeyjen.
Gy zyt myn vrind in alle deelen, ach, kunt gy nu myn smart niet heelen, kunt gy niet maaken dat ik nou, myn izabel, hier eens aanschou?
Hans. hault den maul ander mool, saag ich, ont wild mich nicht errompieren, ich wol aber meiner medicamenten, an deslem volchen offerieren.
Je hout de vryers noch al in gedachten?
,, och, och, hoe of 't hier nou zel gaan?
Wat beliefde, sinjeur?
Dat magh niet sijn.
Ik heb geen kwestie, maar een brave sufflettade gehad verstaat dat wel uw hoogheid, en genade.
Och mijn liefste moeder vergeeft et mijn heb ik je voor dezen wat misdaan.
Zyn de vrouwlui zo kwaed?
Een half jaar lang wist ik me zo te bedwingen, dat ik maar eens te hooy, en te gras, by de dagelyksche comparanten kwam.
Doe jy 't.
Morgen ochtent vroeg, zal ik by de smousjes gaan, om het te wisselen, ik zal der wel op geld van krygen, en dat is voor my want ik zal tegen hem zeggen, dat hy daar noch op verliezen moet.
Al had hy 'er honderd, hoe meugje dat zien?
Ja, ja, spot al met myn verdriet.
Daar is de kelk.
't is noch pas zeven uuren, en 't is hier geen uur van daan maar een glaasje, messieurs.
Wanneer is t hem an ekommen?
Zy weet heel wonderlyk den gek de kap te vullen k denk dat zy beide straks te saamen speelen zullen want jakomyn die heeft een kaart gekommandeerd.
Neen, k laet t hachje zo niet glyen, zou ik niet kennen zien, dat is ien zotte kuur ja wel ke daer, ik word schier uit men tureluur.
Maar by men zieterna, indien je om ons plaisier te stooren, bent gekoomen, dan zel jy van den duivel droomen.
Meentge dat 'er schaemte woont by de kinckels of by de boeren, 't is meer als duysent jaren geleden dat men de schaemte sagh vervoeren met de beleeftheyt, en de waerheyt, en de rechtveerdigheyt, en liefde wasser by soo datse gezwindt gingen uyt de oogen van de menschen, en waer sy belent zijn daer soude met alle neerstigheyt naer moeten werden vernomen.
Hy sal met desen leer, recht den duyvel varen.
Kanje dan wel brandewijn of soetemelk tappen uit ien straetstien?
Wat ken de tijdt een groot verand're geven dat ik leef zonder ziel, gy zonder my kent leven daar eerst u levens kracht bestont in my te zien.
Myn heer, de directeer, ei zeg me, by je leeven, daar is een polis, 'k wil aan u wel premie geeven.
September 1684. waar by wy aen de regenten van den selven schouwburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaals ten dienste van het tooneel reets gedrukt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde onse octroy of privilegie genaemt, op den 19.
De brief geleezen hebbende.
Waar me, met een voet, voor myn gat, of een lap, voor myn koonen.
Neen dat was een vrouw, met iets leevendigs datter mijn heer vereert hat, want hy is zoo goedt arms, hy geeft al, al zin de luy niet poover, 'k zel hem roepen, heer, heer, jou zon is hier, de donckere wolck is over?
Orvietaan, kommer.
Dat is niet de pyne waardig om van te spreeken.
Daar hebje noch een kogel na je gat, niet uit een windroer, dat je 't vat, neen kwiebus neen, maar uit men spat.
Wy moesten hem niet kwaalyk bejeegenen, of ik zou vreezen, dat hy, tusschen onze mans en ons, geen middelaar zou willen weezen.
,, dat's grooter leugen als 'k verwachten.
Is 't geen meer kwaad als door de trouw wy t'zaam vergaaren?
En toonen hier, tot fondament, een attestacy excelent, irreprochabel, en gantsch grondig, doch, kort, beknopt, maar, klaar en bondig, verleent by juffrouw haamlebout, piet snol, jan freek, en vuilbaard smout, voor den notaris, didrik meezen, in dato, als er staat te leezen, als volgt.
Jouw broer de dragonder wordt alle oogenblikken verwacht.
Mijn dienst en krachten ik aan vrouwen wil verbinden, die ongelijk geschien.
Overgemerkt hebbende ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine macht ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert, en geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen, ende octroyeren mits desen, dat sy gedurende den tyt van vyftien eerstkomende jaren, de werken by het voornoemde konstgenootschap onder den tytul van nil volentibus arduum gemaakt werdende oft alrede zynde, binnen den voornoemden onsen lande alleen sullen mogen drukken, uytgeven ende verkoopen, verbiedende daarom allen ende eenen iegelyken, de selve werken na te drukken, ofte elders naargedrukt binnen onsen lande te brengen, uyt te geven ofte te verkoopen, op verbeurte van alle de naargedrukte, ingebraghte ofte verkofte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daarenboven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den offi cier die de calange doen sal, een derde part voor den armen der plaatsen daar het casus voorvallen sal, ende het resterende derde part voor de supplianten.
Ik ben zo schrikkelijk verbaast, ik heb de geest van aardigaard ezien.
De tijd is kort, gy moet u voort bevlijtigen, en zo beminden zoon bevrijen.
Ik doe't zo gy't begeert.
Dan zouje je handen t'huis houwen, boosaart.
Dat selme lusten te weten wie 't is, of watse te samen hebben in de sin.
Duifje, frederik.
Rechtvaardigheyd toont my, hoe snel en vaardigh het al verand'ren kan zoo als ik eertijts was, is nu een ander, en mijn glans vergaan in asch.
Rotkeel, lonkoog, ritsaard, kaat.
Jan. maar, k dien te weten, hoe diep ik met myn volk by u in t kryt mag staan.
En ik met deez houte kit, en stok, en doet even als ik u heb gezegt, en geraan.
Daar isser een, mijn goe maat, hetje moer je geen wygeren eleert, die vygen dienenje niet.
Mdccxx.
Iacomijn, karsten, en stoffel uyt, met hamers en ysers.
Pieter, een geweesene militair kapitein.
Uw liefsten is verlooft, en zal haast trouwen gaan.
Juffrou ick bid wilt dat woort swijgen, daer is niemant van sijn leven bedrogen geweest.
't moet niet langer duuren!
Nu tart ik de paus van romen met al zijn kardinalen.
Een kamezool, propvol van gouwe en zilvre bloemen een rok met plooyen, die men wel een jak mag noemen, en mouwen, die de mouwen van een smaus beschaamen, als ze eens in de saus gedoopt, een half pond vet verslinden.
Wormer beschuit bakkers.
Ik zal met meinsje gaan en zien van de andre kant si cest la verite, en hoe t daar is geschaapen.
Zy zal heer groothart, dit staat vast, noch trouwen.
Maerje dienje wacker van geld versien te hebben, want misschien totjen dag van trouwen, sullewe ons op d'een secrete plaets of d'ander moeten verborgen houwen.
Dus hoorende dat gy hem lief had, stemde voort in de aanslag, en hy gaf my onbeschroomd zyn woord.
Wat dunkt u van de hoofsche prijen?
Indien 't soo is, waerom vont ick u dan gereet met u rapier in d'hant?
Ja gemackelijck maer je most voor een uur of twee mijn knecht wesen, en ick, als een groot cadet, sal'er dan wel so weten te belesen, dat'er van ritsigheyt de pekel ontlopen sal.
Het tooneel vertoont een kamer in 't huisvan manshart.
Want waer van comt het dat de menschen uyt gelaeten, in wild' en wellust, staeg sonder regel, en maeten, geven den vollen toom aen hunne sinnelijckheyt... daer van dat niemant dan de naersmaeck overleyt, die naer de malle vreugt gemeenlijck pleegt te volgen, wanneer den wyn en 't bier is door de keel geswolgen, en't buycxken volheyt heeft, de maege haeren lust, dan schynt het herte soo te vreden, soo gerust, bewieroockt met den dauw van bachus soete geuren, als of die vrolijckheyt voor eeuwig moeste dueren sorg, vrees, becommernis, verjaegt men uyt den geest, op dat een mensche dan de rolle van een beest met meerder vryheyt speelt en sijne lusten streele antheun die gister met sijn gasten tot de keele gedompelt lag in dranck, sal heden commen sien hoe seer een iegelijck van overdaet moet vlien, als ick hem schroom en schrick sal in de herssen jaegen en met sijn huysgesin voor keyser carel daegen, niet dat syn majesteyt hem quaet wil, neen, den tyt des jaers brengt me dat elck sich naer sijn staet verblyt, dock sult gy hem van daeg, naer ongegronde schroomen misschien vol vrolijckheyt weer sien te rugge komen, maer of dit weder lang sal dueren, weet ick niet, dies doet hy wysselijck die in't geluck voorsiet, hoe lichte dat den wint des voorspoet om kan keeren, de miltheyt van fortuyn is jonst van groote heeren, is als een schoonen dagh, een hart vol roock en wint, een vogel in de locht, een lachje van een kint, nu schynt sy arm en schaers, dan blinkt sy als een wonder dat onder lag klimt op, dat boven was raeckt onder, geen staet 't sy groot of kleen, verheven of versmaet die somtyts niet en proeft hoe los hier alles staet... maer door dees zede les vergeet ick s' keysers orden... ben ick dan van huyssier een predecant geworden?
Magdaleen binnen. tryn!
Goeden dag jufvrouw klara.
Laat vry d'amphitruoos malkander tegenstreeven maar laat de sosiaas te zaam in vrede leeven.
Geen liefde raakt uw hart, als die de wijsheid maakt, geen vuur, als wetenslust, in uwen boezem blaakt.
't is niet, 'k had my verkeken, maar 'k zal hem deze vrees ten duursten op doen breeken dat zweer ik u. voort, voort noch eens aan daar, pareer, of anders steek ik u zo dadelyk ter neer.
Mevrouw, gy zult satisfactie hebben, als je slechts by juffrouw vettelafoesje gelieft te gaan, zo ras ik uw zoon laat waarschouwen.