floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Een gloende etnas brant verbrant dees borst van binnen, het kristalijne glas door hetten kan verwinnen de men schelijcke leen, door t stralend zonnevuur zoo doet de liefde oock, o wonder avontuur!
Klugtspel, in 9 toneelen. gerijmd voor die tot de zotheid komen, om te gaan vryen op hunne dromen, en dan met de handen in 't haar blijven zitten met groot misbaar.
Nou, doen dat volk verby was met heur schreeuwen, zag ik daar weer een vergaring van manne, en wijve, of weeuwen op een sluis, by een quaksalfster staan, die was te bezukt rat in de bek, moer, docht ik, je hoef geen aexsters pijn uit te staan, want klappen hebje niet gebrek.
't is best dat ick mijn hielen licht 't en is hier niet klaer, sey kibis, want sijn wijf maeckten hem binnen drie weken vaer.
Maar jan, het heeft wat in, en meer als gy gelooft, een juffrouw ga te slaan.
Daer komt juffrou al.
Wat seght gy nu, leon.
Die zel ik wel beloopen, zonder iens na men aam te hygen.
De tyd verloopt met praaten je zult hem met gemak van achrren binnen laaten maar zorg voor alle dingen, dat de voordeur eerst word toegeslooten.
Dat zoo mijn oude min geraackt is uyt mijn hert, ik levende zou zien, gy van een ander wert omhelst?
Ontken je dat ik zelver heb gehoort, en durf je noch in t heimlyk morren?
Maar de hoogduytze markbroers die drinken 'er dom en zot.
Wil niet schroomen.
En in geval mijn lief, dat ick mijn straale blusten in tetes bracke schoot, als ick naa 't weste daal, wat zout ghy doen mijn ziel.
Wat zel ik arme vrouw beginnen?
Myn heer, de reedenen waarom ik by u kom.
Wel meysje, kom hier, zie daar, dees zilver schijven zijn voor u dienst.
Ja om heur heele kontenancy?
't lijckt langer niet een mijt, als de menschen proncken, en soo als de jonge luy opgeven, die haer ouwers wel vande goeluytjes moesten leven o, die in mijn tijdt een wit schorteldoeck droegh, was mier as al den dagh.
Had ik dat varken liever aan karel besteed.
Dat waar te dwaas een onderwinden.
Zy ien graavin?
Zy had zelfs een kostelijke diamantring aen'er pink, en dan laagender noch andere gouwe ringen daer by stond een zilvere kapdoos, met een zilvere teljoor, ja wel ik docht hoe ist meugelik dat'er deeze vrouw zo op steekt! marritje iacobs.
Grootvader hout gemack, stelt alle vrees ter sy, ick sal jou dochter trouwen, en als een eerlijck man haer voor mijn huysvrouw houwen.
Kristine. laat hem begaan, couzin, op dat hy ons de waarheid doe verstaan.
Hy is eduwards hovenier!
Haar deugd te hooren heeft de broederen beroerd en my uit yver hier tot amsterdam gevoerd.
U e.' d. w. vriend, amsterdam, den 23 septemb.
T onze is rood is t uwe graauw of wit, of donker groen, of paersch, of bliksem blaauw?
Houd op, o nieuwe min!
Ja wel, ik zou hem eevenwel ver voor karel prefereeren.
Wat onderscheid isser toch, tusschen jou, en myn voorouders?
't is ommers of je gevonde geld zakte!
De staten van holland ende westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys ende oude mannenhuys der stadt amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders regenten van den schouburg aldaar, dat sy, supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato 21 mai 1699. waar by wy aan hen supplianten, in hun qualityt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaals ten dienste van het tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde ons octroy of privilegie genaemt, op den 21 deezer maand mai was komen te expireren ende dewyl de supplianten ten meesten dienste van de schouburg, de voorgemelde wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten toneele gevoert waaren, of in het toekomende gedruckt, en ten toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve wercken, door het nadrucken van andere, haar luyster, soo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks aan hen supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons octroy, en sulks na den 21 mai deezes jaars 1714. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden sy supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz octroy of privilegie, omme de voorsz.
Wat zullen wy nu beginnen?
De beurzesnyders bennen hier zo listig en stout, ruiken ze je geld, sinjoor, ariba, weg is je goud.
'k ben hier gekomen... arnoldus.
Noe meeghden komt unt volget my, ont goot sin lise si an si, hebt ghiet noe besorg et al, dat ick gebroecken werd soo bal?
Bevraag hem zelver vry, hy zal 't niet tegenstaan.
Flip, valt omver.
Papa, flip heeft me me getroont, om een part te helpen speelen aan meester simon, die zo aardig was, datze me niet en zou hebben kunnen verveelen, al hadze tot morgen geduurt.
Wil k jou wat seggen trijn, je meugt je gat beschijten, verstaje dat, gaet voort van hier, of kom ik je daer by... trijn.
Van kleedingh en 't gezicht, zoo weet niet ick zou meenen, dat mijne broeders geest in u hier was verscheenen.
Jy lacht 'er om, maar ik heb hem alzo wel gezien als ik jouw zie hy was in de gedaante van een groot heerschop van 't hooft tot de knie.
Hier aan hangt myn geluk.
Ag karel, al uw moeite is vergeefs, want vader vloekt en zweert, uw dood, en myn bederf, indien hy te weten komt dat gy met my verkeert.
Wel op wie peysde gy?
Heer lubbertzoon, myn vriend, dat zal ook zoo geschien.
,, bedek u wel, ik moet zyn' zotterny eens hooren.
Houd op, en keert alleen uw wapens tegen my, straf myn ontrouwheid nu, en myn bedriegery wilt myne trouw loosheid uitwissen met myn leeven, k ben al te schuldig, en heb tegen u misdreeven ik heb u twee belooft te trouwen, wreekt u dan, wyl k myn beloften, aan u tween niet houden kan. philidia.
Meen jy dat.... jeronimus.
Vrees niet de liefde zal dit wel verand'ren doen.
Neen bylo, den darm rondt de kracht vande man,, is, gelijck het dickwils blijckt, nu en tot allen tyen.
O blanche, ick heb u noyt wrevel toegesproocken.
Ick loop voort na de schout.
De droes breekje de nek.
Myn heer.. pedagoog.
Ey wilt soo sot niet wesen, geckt met de duivel niet, hy brack u licht den hals.
T is met myn gedaen, daer is de mof!
Dat hoor ik niet gaern, myn heer.
Zo jakomyn gelyk als gy, haar zelf kan draagen, het is onmooglyk of onze aanslag moet wel slaagen.
Anno 1661. personagien.
Och kosen gaet gy deur.
Wel, zy wilde uw aap schier met haar oogen niet aanzien, noch zelf in haar kamer meer gedoogen.
Warnaar, jan. warnaar.
Myn eenige dochter een weeuwenaar met kinderen te trouwen!
Daer is't juweel.
Of kan 't niet zonder my geschien?
O mondje!
Maer, als ik al ter deeg de saek ga overleggen, wat valter alsoo veel op mijne liefde te seggen?
Hebje nou ie wens niet?
Ei! zeg ons maar wat spys dat gy begeert, en ik zal ze u doen hebben, ja, zelfs in een oogenblik.
Schelm gy spot 'er mee dat zal ik aanstonds wreeken.
Wel, men heer, ik wou liever dat ik sturf we doen dat nooit als uit nood we weeten te leven.
Ik doe de menschen  as et me slechts lust  al doet et menig gruwen  pampier  hair  kalk  stien  kooten  knikkers  neutedoppen  naelden en spelden spuwen.
Ha, ha, sa hans siet op te passen en haer te trouwen phil.
Het groot vermoogen van juffers oogen, of de betoverde kelk, kluchtspel.
Hoe ze er hield?
Ik en ken niet meer, het leven my begeeft.
Philidia, frederik, waardin.
Ik berg de vles, en neem de ransel op myn huid, hy steekt de boutelje in de maal, neemtzeop de rug, en gaat heen.
Onze jakobus, zeg je, dat naar engeland is, puik!
Al wie ien aar by zen wijf lijt  doet an venus werk van karitaten.
Was karel te naarden?
Ik beklaag my met reden, van het onrechtvaardig lot, dat myn ouders my ontroofde, toen ik in 't vyfde school was, om dat ik toen niet me voort kon studeeren ik zou met vreugde my in de studie, daar jou zoon van gesproken heeft, laaten promoveeren.
Jan, jochem.
Ei ja laat ons eens met bedaardheid, en geduld, zien, hoe gy dit ooit zult beweeren van uw leven.
En dat het zwaarst' is, tot de juffers zeer geneygt, het zorregent gemoet my met inbeelding dreygt, dat ottho paris is, en gy heleen, en ikke de grieksche menelaus, geparst met droefheyts strikke.
T zel iemand anders zyn.
Dat is 't niet al 'k heb noch wat anders voorgenomen.
Heb maar een weinig geduld want, ik heb noch niet gedaan.
Verschoont my soo ick my naer uwen wil niet voegh de liefde, die 'k u draegh, doet my u ondervragen maer soo gy my bemint, en u niet kan mishagen, ick bid u seght my doch, door welck een middel gy in mijne kamer komt?
Hy is naar hoorn gereisd, en zal daar iets beschikken.
Zo daat'lyk wordt myn heer geriefd.
Ik bekend, je bent afgryflyk gaauw, dat je al die zwaarigheden, voor af bedenkt maar weet je niet dat een verliefde ziel, niet slaapen kan?
'k ben sosia geweest, van kintsbeen aan.
Maar ondertusschen, wil ik u mijn dienst aanbieden in uw proses, indien het moglijk mogt geschieden, dat gy my nodig had.
't stryd tegen zyn achtbaarheid, zyn edelmoedigheid, hem zelfs van de natuur gegeven 't is de pligt der vrouwen, zich de wil des mans t'onderwerpen, en met hem in alle onderdaanigheid te leven.
Avous, lubb.
En maakt de meisjens, of tot goede, of kwaade wyven.
Dokter polifemus, jorden, belie, de jongste kwieryn., de oudste kwieryn, tys tafelbesem.
Agneta leest voort.
Heeft gerard u de zak gegeeven?
Daar loopt hy als de bloode uilen, of kinders om een slag te huilen.
Door 't vlammend' oog een ieders hart te blaken?
My, op het onverzienst, zodanig t'affronteren!
Laaten wy, de toorne ontwyken van uw vader.
Mejuffers, laat u niet mishaagen, dat ik myn dienst u op kom draagen, de zoetheid van uw lief gezigt, heeft my tot zulks te doen verplicht.
Ja 't beget, schofje, dat's puik.
Het welck dat mijn rout, hy is van ons geslacht de alderwijste proncker maer wat ist hy heeft de naem, van de jaloerse joncker, helena.
Ad similem.
Hy komt, het word ook tyd dat ik my waapnen moet.
Wel ik zeg t zyn onbehoorlyke zaaken.
En dit ging alles zo haastig toe, dat 'er veel waaren die 'er met verwondering na zagen.
Wat zegt gy my?
Waer wilt gy heenen gaen?
Wel dat zyn raare stukken!
T'zamen binnen.
Ik zouw'er wel zulken kappeson op de neus zetten, dat ik wel geloof dat s'et niet meer zou doen.
Ben ik wakker?
Na tys tafelbeuzem?
Wel lijsbet, hoe komt dees vuylen bloet hier in huys?
Is 'er niet een barmhartig mensch, die my dood slaat, aars moet ik my zelve verhangen.
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyd tot tyd door haer gemaekt ende in 't ligt gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Myn lieve dochter, ben je noch zo slecht?
Maar ik moet gaan, dewyl men my tot mynent wagt, om zaaken van belang myn tyd is reeds verstreeken.
En hebt ge niet gezien een klinkdigt, 't welk nu eeven gemaekt is op de koorts, die uranie beving?
Den ammirael zou licht ontwaecken door geruchten, dies vind ick t niet geraen.
Ja, wie anders?
Wel jacomo, dewijl de zaak dus is geschiet, en 't zo moet blijven, verandren kan men 't niet, draag u gelijkt 't behoort, gy zijt langzaam van zinnen, met goedigheyt gy zult mijn dochter wel verwinnen.
Wacht, ik zal.... kund gy wel leezen?
Maar echter ben ik niet verlegen weet dat 'k zo voort in 't water spring.
Nou, neem maar.
Neen, k volg u. izabel.
'k en heb in al die tijt, my noyt bekent gemaakt, uyt vrees van d'oude wrock, maar nu ghy my genaakt.
Wilhelmus leest.
Wijl wy zijn alleen, krijgh ik zeer groot begeren om dezen bloden gek wat lustigh af te smeren met kinbakslaghen, of met vuisten stark en stijf.
,, wat is het dat ick sie?
Jannetje, en elsje, helpt hem oock voort te bedt.
Neen dat kan katryn wel doen.
,, zy schynd verlieft, eer zy hem spreekt.
Genoeg hier af, zeg my hoe t met lisandra staat, volhard zy, klaudia, met u noch te beminnen?
Kryn, teegens crelis.
Daer van het gerugt niet alleen over de stad, maer deur 't hiele land is verspreid.
Gy beyden u bedrieght, om dat ik heb gezoght mijn min te veinzen 'k sweer dat ik nooit heb gedoght, een ander maaght als u te kiezen voor beminden maar gy hebt niet gewilt u nu aan my verbinden.
Ik wouw ook dat dit wonderlik hijlik al gaar was, iac.
Hy door myn komst verbaest, sprong van t bed om nae beneden te koomen gelyk gy ziet nog heel ontkleed, en zo heeft hy de vlugt genomen.
Wat bin ick in groote noot.
Daar leid me wat zwaars op myn hart.
Wat zoudt ge' er ook me doen?
Maar daar 's mijn meester, die ook wonder op zal hooren.
Nou, dat 's tot daer en toe.
Pousseer zo veel je kond, ik zal niet doen, maar stellen my hier pal.
Haar kunst is maar alleen een dolle razerny, dat leert ons sicero.
O ja, t begint te daagen.
Geen nood hy is van nacht zo laat na bed gegaan, dat hem voor eerst noch niet zal lusten op te staan. jacoba.
Binnen hans sijt in geen pijn, ick gaen my weder in mijn uyle cot verschuylen ick en mijn meester sijn gelijck twee reghte uylen wy vliegen s'avonts uyt, wat magh mijn philipoot al dencken, ach die sloor, soo sy seyt, sy gaet groot, en sy meynt voor gewis, dat ick al ben vertrocken, k'hoor volck, k'laet my niet sien, oft ick kreegh loon van stocken.
Men goe schoutoom.
Ik heb myn fyne oor diamanten verkocht, om eens lustig te smeeren en gelyke valsche in de plaats gehangen, om alle achterdocht te weeren.
Maar mag ik dat geloven?
Is 't nog niet lang genoeg, dat ik die zotte klap geduldig, uyt den mont van uw vertaelster, hoorde?
Zingende en danssende boeren en boerinnen.
Dat s genoeg een kans daar na te waagen de liefde is listig, en je bent geen kind.
Heer vader, ach!
Konstancia, gualterus, wouter, zaartje, klazyn.
Ik word dol waar ben ik hier?
Dat is loogen, de liefde die zy draegt te uwaerrs, doen haer oogen steets vlammen op mijn heer, nu vrolijck niet gesuft.
Hoe crelis, wel, dat is een zoopje.
Klucht van de mof, door isaac de vos.
Wat bruyt mijn die wael, hy had de schoonste wijn, die ick in mijn leven geproeft hebbe en lecker vol op geschaft.
Men moet nu speelen, wat minder in den darm, wat meerder om den arm, dat 's nu 's werelts beloop, de beurs meer kout als warm, een goet huwlijk betaalt 'et al moetme denken, wie weet juyst hoe 't met de kas gestelt is, daar moetme zen zinnen niet om krenken.
Ik bid, gebie, myn uitverkooren.
Deezer maand maart, stont te expireeren, en zy supplianten gaerne in hunnen arbeid en yver zouden volharden, en groote onkosten hadden gedaan, dagelyks doen, en vervolgens doen zouden, onder andere met het uitgeeven van eene nederduische grammatica, gelyk ook met hunne werken te vercieren met titelprenten, en andere kopere kunstplaaten, en muzykstukken, naar vereisch der zaaken en beducht zynde, niet zonder reden, dat eenige banzoekende menschen, op de eene of de andere wyze, tot ontluistering hunner werken, en groote schade en nadeel der supplianten, hen daar in zouden zoeken te onderkruipen, met hunne werken in t geheel of ten deelen, met, of zonder het muzyk, ende kunsttitels, en andere prenten na te doen maaken, drukken, verkoopen, of verruilen vinden de supplianten zich genootzaakt haar wederom te keeren tot ons, verzoekende dat het onze goede geliefte mogte zyn, de supplianten met onze privilegie als boven gemeld te begunstigen voor den tyd van vyftien eerst komende jaaren, om geduurende den zelven tyd alle de voorschreven werken, in zodanigen formaat en taale, reeds gemaakt, gedrukt, en ingevolge van tyd verder te maaken, alleen te mogen drukken, herdrukken, uit te geeven en te verkoopen.
En ik moet echter zyn gepaerd, met fobert, die naer my niet aert.
Jurriaen keykapper, en wouter kapkey iuriaen.
Magdaleentje, van 't bed.
Crelis, fobert, swaantje, hartje spilpenning, en saartje van lichten, beide op zyn menist gekleed, en piet pothuis een gauwdief in heerschaps kleeren.
Flus was ik een heer der heeren nou ben ik een bedelbrok.
Te schrickelijck, 'k loof niet ofje moet met de googhelaers verkeeren.
Is u alree vergeeten dat hy u heeft misdaan?
Gerard, minnaar van magdalene.
Ick raedje hout den beck of 't selder honden.
In d' eenzaamheid doet liefde tog haar dingen.
Jy weeten wol.... eelhart.
Die zelve schelm, scapyn, heeft my, hoe dat wy dolen, doen dokken uit mijn beurs ook vijf honderd pistolen.
Dies heb ick alle list gebruyckt, om uyt sijn sin all' andre liefde door de mijne uyt te jagen, mits minnend'yver my met prickelen quam plagen, door een af beeltsel, 't geen ick desen avont vont in sijn vertreck, 't geen my te vinnich hadt gewont.
'hy schreit, helaas!
Klaryn wat stouter.
't sal best zijn, dat we ons deur packen, hy heeft de gramschap met heele emmers ingeswolgen.
'k zal vragen aan de oostindischvaars, die ik zie staan, na een, die in japan voordezen is tolk geweest, ei wil niet vreezen.
Hoe, juffrouw, spreekt gy voor een guit?
Eeven.
Dees geruchten zijn oorzaeck van verschil.
De deugd alleen maakt vry, zoo hoortme erasmus spreeken, dien grooten desideer, dien vyand van gebreeken.
Na die tyd dat ik uw gezigt heb moeten derven, begon de deugd in my te leeven, t kwaad te sterven, al t schoon der vrouwen was my haatlyk in t gezigt, toen ik u miste was de waereld zonder licht.
Myn heer, ei blyf eens staan, neem an!
Helaes lucind'!
Wel kom dan heer, je meugt hoopen daer eens gelt geweest is, daer komt het wel eens weer.
'k wil voor myn eer, voor myn man, en my zelve sterven.
De wetenschappen van de snegen zijn heel niet in den baard gelegen de wijzheit, heer, bestaat niet in een schrikkelike ruige kin.
Och, och, och, och, och, och, och robbertje gena, rykaard.
'k zou ergens woonen by de zeeven jaar, en de naam van 't volk daar ik by diende niet kennen.
Geloof dat boven al ik die voor eeuwig in myn hart erkennen zal.
Ga jy maar heen, die dingen zullen wel gaan. tweede tooneel.
Konstant, bartolomeus, nicodemes, margo.
Is het waar, moet gy vertekken, charles?
'k neem hem voor zwaager aan.
Want, fobert heeft een ryke vaer, die jou ken beeter ongderhouwen, as wy.
Beliefje niet in te treen?
Wel, ga dan kan ik u tot blyven niet beleezen, gy zoud hier anders wel gediend van alles weezen, k heb schoone bedding, en myn wyn is delikaat, t zal u berouwen zo gy by een ander gaat, en mooglyk zal, eer gy kunt in een herberg koomen, uw geld en kleederen u weezen afgenoomen.
Ik brengh u hier een brief, daar gy wel eertijdts zoudt die loon hebben betaelt met groote stikke goudt.
Ze is eveliens geklied men heer, je zult het kyken.
Io t'heeft een schuenen reuck snaphaen.
Nu beginnen hem de zinnen heel tontstellen, en te maalen want hy dreigt zyn dokter.
Dat moesten z'eens beginnen.
Hoe zel 't daar weezen mit dat volk?
O de trencheen zyn reeds geopend zonder deeren, en dat 's genoeg, wy zullen heel wel avanceeren.
Niet te schelden of te raazen, of ik touw'er straks eens helder op.
Maar zo 't nou kon geschieden styn?
Ik wil myn lekker slaapen voor geen lekker eeten verkoopen.
Ay my, de duivel heeft my by de poort gevat ick sal dat volck niet keeren, ten sy dat ick hun sie met vloecken te besweeren.
Kosten 't die zelfs niet?
Tegen joost.
'k verhangme van ongedult aan een pasteybackers haak, voor een kalkoense haan.
Neen geensins nu zal ik zien wie dat gy eerst van ons 't vertrekken zult gebien.
Ei heertje, hoor haar, wil toch letten... govert.
Het moetje wel gaen teunis pieterzen, en ik wensje de vreede.
Hebt gy, arnoldo, haer niet slecht gezien gekleet?
Wel teunis pieterz.
Die grootspreeker!
'dorst ik t hem vraagen.
Wat dunktje, buurvouw, van 'er leet?
Manshart, hendrik, fransje en jochem dronken uit de trap opkomende.
Heet me toch francyntje.
In of buyten de stadt?
Hoe zal het adlyk stigt het hoofd dan boven steken, wanneer zyn vloot zal door het vaste land heen breken, wyl de uitgegrave vaart haar vrye pas verleend, tot daar de zuiderze zig met den eems vereend.
Die arme sloof.
Het is een nachtspoock, 'k bid verstaen wy doch malkand'ren.
Ons?
Zo hall myn hillebrand.
Met hem trouwen, oom!
Hy meende... joost.
Jo kozienen.
Hy mijn roosje plukken?
Hoor iuffrouw, houw maar moedt en wilt niet eensjes schromen, ie weet dat mainaart... maar ik zie hem ginder komen.
En krygt hy noch geld toe?
Hier onder rust een papegay, die alles klappen kon seer fray, 0p zeker tijd riep hy, o wonder!
Wel vader lief.
Maar gy, die hier van spreekt, vind gy die leer gegrond, zo volg die sellef op.
Gendagh neeltje buur.
Vaer wel mijn lief, ick moet gaen vorder zorge dragen, dat alles zy gereet, het geen ick hebben moet.
't en is niet te verdragen ick ben los uyt mee van dat gevoelen, dat men hem hoort te beklagen.
Wel wat ik hier beoogh, bellardo komt hier by.
Ween toch niet, uw ziels genegentheden die zullen het gewelt van dien tyran vertreden.
Ik zweer, t is karel met myn dogter, zagt dit diende ik af te kyken, verbergen we ons wat ter zyden, ik zal die snoode leeren my dus veroogelyken.
Toon laat febus in het morgenroot.
Het is een, die my zweert voor zyne vrouw te trouwen ik heb uw les gevolgt.
Wyl t hier tog is gedaan, bid ik u, ga met my naar t hof van holland, daar zyn wy hier digte by, en laat ons op t succes eens van myn liefde drinken, en op den ondergang van dactiehandel klinken.
Ja heb je 't hart in je bloed ereis dat je dat durft beginnen.
Maar vindze goed dat ik my maak zoo stout, en doe haar een aubade speelen?
Alle goede dingen bestaan in drie uw goede inkomst myn heer, en dan laat ik je vryheyd daar zet ik de fles neer.
Tegen jasper heer iasper welkom.
Dat is al 't geen in onse staat is al dit gereetschap moet men doen tot lappen van de muil en schoen, schoenlappen is een heerlijk leven, 'k ga mijn nu weer aan 't werk begeven, vijfde toneel.
Eelhart, filipyn, waard, raasbollius op 't bed.
Ras, ik dien myn darm te smeeren, gy drentelt langs de weg, geloof ik zeker waar.
Heer trouwhart zal ons ook hier dadelyk verzellen, om aan uw vader nog eens klaar voor t oog te stellen, in welk een loszen staat dat windvang zig bevind, en hoe dat hy eerlang voor windnegotie, wind zal zoeken, om den drang der schuldenaars te ontwyken, en om voor pluimgraaf naar oostinje toe te stryken.
T is goed, myn vriend, men zal haar tot die tyd toe borgen.
De drommelsche muizen zyn met de kaas voort, en 't laatste korsje brood is beschimmeld van buiten en van binnen.
Zy schreeuwden of de geest haar had van 't bed gehaald.
Frans die heeft noch nooit in 't juffers school gewandelt.
Flip, uit met mantel, boender, en sleutels.
Myn verlies is groot!
Crediet, dat 's wel maar zyn eige midd'len ook.
Maar wil my toch niet meer verstooren gy zyd myn dochter, en gy zuld hem trouwen, daarom heb geduld.
Neen, neen, dat moest niet zyn, ze trouwen daar hy woond, dat is te braine hier?
Hy weet niet beter of de turken hebben ons verrast.
Eerste tonneel.
En dat protagoras u als de pest zal schuuwen?
't was op een morgenstond, als dat myn heer de zon, wat hy ook doen mogt, uit zyn bed niet koomen kon en deeze zichtb're god, van yder aangebeeden, vond geen aurore, als 't plagt, om voor hem uit te treeden men zochtze in titons bed, in memnons, en ook mee in 't bosch by cefalus, vergeefs al wat men dee.
Myn heer 't is een onnoos 'le bloed.
'k bid dat gy myn' vryigheid verschoond.
De last, heer, die ik heb, moet... santilane.
Is 't hier noch tyd van spotten?
Ernst, joost, bouwe.
Wat zou dat wezen, dat ik niet doen zou?
Doch, dit is het eijereeten niet, zei de vos, en hy zou de hoenders mores leeren want, myn rechte boodschap is, dat ik philippyn op steeven loop, om zyn raad te hooren, wat onze juffrouw in deze verlegentheid te doen staat.
Daer is de zuiker, en dat is foely, en dat kaaneel, en daer hebje de naagelen, elk in een besonder papier.
Wel nou, zel t eindlijk eens gelukken jou rechten onbeschaamden bloed?
Niets, waarachtig!
Soo vulkanus dochter te bed is, soo meughje mijn na komen.
'k zie uw voorzichtigheid zo groot gelyk uw' krachten.
Uw man sweert echter, dat hy t zelver heeft gezien.
Om zyn mes te trekken, en de teugel die om zyn hals was, en de riemen van de beugel, waar in zyn voet stak, met een snee te kerven want, myn heer, begryp je 't?
Wy knechten, wy lopen met hopen, en stropen de luiden hun huiden wy smeren en dropen tot dat al onz geltje verslind.
De meid is gek, stae ruim, ik zelze opsorlen.
Derde bedryf. eerste tooneel.
De duivel angniet!