floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wy hebben geen eeuwigaangroeijende zantplaaten wech te maalen, nog geen vaart van ruim vier uuren lang te graaven neen, de lucht!
Jan. 't is toch maar om 't zobere kosje, de ryken niet te nae gesprooken, ze slagten de veugeltjes, die voor de mensken kwinkeleeren, en hebben voor heur zelfs niet anders als lichte pluimen en luchtige veeren.
,, en laet maer alles op me staen, ,, die dingen zellen hiel wel gaen.
Maar was hy niet getrouwt, crispyn.
Geen mensch weet toch wat hier geschied.
Tegen francyntje en klaasje.
Een zelfde af keer toont zy tegens my. hen.
Komt laat ons loopen, om die mijn ziel bemind op 't spoedigste te kopen. derde bedryf.
Dat hem de moordt moet schenden.
Wie had oit snoder schrift verwagt om iemants eer en deugt te schenden, ik wou maar dat ik hem eens kende, k verzeker ik hem ieren zou, dat hy geklopt was van een vrouw.
Al weer aan 't lachchen?
T is daar weer hommelis met swaan, en na k bemerk, is foberts rug weer honk, en t zal heel zelden missen, dat in vuil water valt het allermeest te vissen dit toeval komt ons in den aanslag net te baat.
Hoe dus jonker, zonder licht?
De tydt heugt me niet, dat ik hem klaas janse heb hooren noemen, zo is 't ook met willem adriaanze, en die durft dan noch op de oudheid van zyn geslacht roemen.
Styntje, jy, hoe 't afliep, raakte lichtlyk vry, en ik te lydig in de ly.
Heer, ik bedankje veur jouw wenschen.
,, hoe!
Zo als vroomaard de kelk aan zyn mond zet, stort de wyn, en loopt hem in 't gezicht, dat de omstaan ders doet lachchen.
Neen, schelm!
Hier is noe land, nog zand, nog hoes, nog driet, nog beumen woar zol stoe, rekkel, up een regten wege keumen?
Al heb ik geen geld om te tellen ik heb geen schulden die my kwellen, ik slaap gerust, en eet met smaak, in t werken vind ik groot vermaak, ik ben met knegt te zyn te vreeden, ik heb gezonde en sterke leeden, en zoo my uw gelaat vermelt, is t met u ook al wel gestelt heer bartlomeus.
'k liep in de kalverstraat, en dan weer op den dam, daar 'k alderhande slag van tronien vernam.
Kwam jy veurleeden may, in dat gintse huis niet met er woon?
Griet, dienstmeid jorden, knecht  van knypaart. flip, knecht van karel.
Jurre, annetje, krispyn.
Ik spreek met fatsoen want schippers, en koopluy, zeit men, hebben veel te doen dat doen is veel occupaciones in de zinnen, en de zinnen zyn in ciervello, en t ciervello is binnen in de cabessa ergo.... kees koenen.
Voor graaf pour vous servir.
Zoo vrees ik al 't nu met constanti varen de grootste achterdocht pijnt my met doodtsbezwaren.
Dokter urinaal.
Zy tijen vast voort, mijn heer, hoe kon hy denken op die list.
Wis en ze smeet hem in de sloot maar 't slimste is, men vindt hem daar niet leevendig of dood.
't is of ge met my spot, 'k staa voor haar in, en neem 't op my, 'k en ben geen zot.
Verdient hy niet, dat 'k hem mijn liefde waardig acht?
Daar heer, dat s goed voor uwe stem.
Rodriga.
'hou daar, veur t lest.
Jy bint eelder as jan de steyloor jaje by men soolen, die altijt droncke reysen wil of na constantinopolen of jerusalem of na romen of na den deen of den sweedt of na spanje betlem itaalje, parijs, 't scheeltem dan niet en beedt, wel verstaende alsmer in de kroeg kost na toe varen, op het schip van een volle ton, en in bachus baaren.
T spruit uit onweetenheid, maar egter heeft hy schuld, wyl hy geen tegenspraak, in t minsten wil gehengen.
Het tooneel is by en in t huys van, c. klucht van oene.
Maer datjet weet fijn man, je wort op sulken conditie ontbonden, datweje aen rimen sullen snyen, sooje oyt weer op divery wort bevonden.
En doen wy onsen wil ten vollen hadden gehadt, doen tegen wy 't gat uyt en kosen 't hase padt.
Natuur, en konst schenkt alle dingen, zelf in de wieg aan edel bloed, als ik, en dat in overvloed.
Of is 't om te gekken?
In vlaand'ren zeg ik.
Nou, karel, ik verzoek dat je uw afscheid van myn dochter wilt neemen.
Myn heer, de baalen zyn verboden.
Myn heer is een poeet, de duivel!
Doe nu maar op katryn.
Mijn sin o vorst sal voor u minsught nimmer duycken, casim.
De bedrooge vryjers, kluchtspel.
Ick houdt met de brouwer.
't heeft al wat te zeggen.
Zie, zo hebben wy malkanderen onderrecht.
Pas op daar achter..... 't za, trek aanstonds maar van leer.
In 't leeven weet ge dat men zich vernoegen moet.
Neen gansch niet, t is door verradery van karlos knegt geschied, de schelmze hamet, wist philippus om te koopen, dus zyn de zaaken met uw dochter afgeloopen, hy bragt sofia in zyn schip maar hou u stil, k zal u meer opening doen in t kort, volg dan myn wil.
Joost met een ouwe spa en eenhark zonder steel.
Konstant bartolomeus, krispyn, alardus, nicodemes, margo.
Gy moet ook wel gerard.
Lavyntje, haar kamenier.
De keizer slaat sofia ridder.
En ziet gy niet de reden, o plompaert, die ter aerd u nedervallen deeden?
Dat beest dat hield hem als een meid.
Piet, klaas, kees,drie boeren.
Voort, doe dat mortje aan jou gezeid heeft, en maek dat jons aanstonds bescheid geeft.
Jae vaer, soo gaettetter toe inde brouwery van de wereldt, maer is hy sulcken haen?
'k loop dan met een maar vijf zes stoepen nog verder by eleonoor, om haren lijfknegt, moije floor.
My dunkt ik hoor daer ymand, 'k magje bidden houdje doch gerust.
Ik pynig my niet graeg, om woorden uyt te vinden zyt gy vry hoogverligt, stel my maer by de blinden.
Z' is een besturve dochter.
Een verklaring, myn heer, maar ach!
Zy zou je zuster komen begroeten, zo was 't e zeid, niet waar?
Florestijn, carille.
Want daar is zo iets in jouw faassie, dat me inspireert de propagatie.
O myn, o myn, ik lachme slap hoe kan t geschieden? zyn dienstboon zullen noch in t end die gek gebieden en myn ruffyntje... maar, ik ga met haar op t land, daar zal zy veilig weezen want haar zus zou haar beploegd verstand, de lessen die zy door myn voorzorg heeft genooten wel haast uit haar geheugen stooten.
Lambrecht, een beenhacker.
Wel verdord!
Nu loof ick dat hy 't is, flor.
Daar komt weer een geest, o wee!
Sinjeur, iet dat je van je leeven, in t alderminst niet zoud vermoen.
Milanes hartogin u plicht en dienst verwacht.
Wie roept om hulp, wie durft zo brullen zo laat op straat?
Altoos die jonge melkmuil dient haar niet dat was geen goed paar want ik heb myn vader heel dikwils hooren zeggen dat hy haar nooit geen man wilde toeleggen onder de zeventig jaar.
Die 't breekt die moet betaalen.
Een jouffrouw jonck en schoon, versoeckt mijn heer te spreken mijn heer dat's hantgift ferd.
Mevrouw, met uw believen het staat u zonder twyffel wel te vooren, dat toen gy den doorluchten heer ludowyk sigismund uw gemaal had verlooren, wy den boedel met zo veel schulden vonden bezwaart, dat het aaloud adelyk kasteel van adelbaard, met al haar landerijen, noch al onze meubilen op ver na niet konden volstrekken, om ons voor onze crediteuren, die ons attaqueerden, te dekken.
De mensch bemind de vryheid maar door strafheid word een ziel nooit tot zyn plicht geboogen t mistrouwen, zorg, en wat de jaloezy verdicht, de grendels, traly, slot, en diergelyke zaaken die zullen nooit een vrouw of dochter deugdzaam maaken de eer, de eer alleen, houd haar in haare pligt. ik zouw wel dapper voor de trouwheid vreezen van eene vrouw die slechts door dwang... steiloor.
Spreekje noch een woord, je krygt slaagen.
Wel wat is 't datje dan begeert, en daerje mijn om komt quellen?
Wanneer de zon komt rekken zijn stralen tot in 't glas, zo schijnt 'er noch een zon zo is u majesteit de recht en ware zon, en ik 't af schijnzel maar.
Kwets me niet, men heertje!
Ick begin te verbase!
Schulpjes, eijerdopjes, veugeltjes, en keisteentjes van alle soort.
Antonio,  beide verarmde eedelluiden, in bedelaars gewaad.
Ik heb hem altijt voor een slaaf in min gehouden.
Daer is sy aen de deur, dat komt mijn wel te pas godt groet u waerde lief, mijn engel waerde beckje, mijn troosjen, benje daer.
O ik bin het al quijt, ik bin het al quijt, ze zinnen der al me deur, met al te maal op een pat.
Francyntje en klaasje in 't venster.
Dat sulje moeten liegen, neen seker, 't was geen zeeus, het was permissigelt.
Doch alle deze zaken stel ik onder uw ed.
Van een nootsaeklijckheyt, wilt haren buyck vast vullen met hoop, dats' onbeschroomt noch lustigh smeren sullen van staetsucht, geltlust, en gestooke brassery is selden onder haer ymant te degen vry.
Maar, schoone, wyl't geluk me een oogenblik wil gunnen dat wy hier zyn alleen.
Ja, ga jy maar, je meugt.
De kantoorknecht heeft hem een korten inhoud gegeeven, van de brieven die iasper aan jou vader heeft geschreven, om dat hy zou weeten te spreeken, van al het geen tusschen hem is gepasseert, van negotie, comissie, en diergelyke dingen.
Die door zijn goed geluk aan 't hof in gunst geraakt.
Vaart wel, mijn heer, 'k moet vlien dat ik haar achterhaal.
Zeer wel, myn heer.
Knierje, de oudste kwieryn.
Salut, mon reverend comment vous portez vous?
Als ritsaart me te moet komt zel ik zoo blaezen dat hy veur me verschrikken zel.
Zo offert gy my op aen deez' onwett'ge trou.
Wie komt hier zo laat onze nachtrust breeken?
't doodvonnis legt gevelt zo ras wy saemen koomen zal 't zuyv'ren van de tael eerst werden ondernoomen, daer 's al een rol gemaakt van woorden, die voortaen als ballingen uyt rym en onrym zullen gaen.
't is goed dat ik het weet dan 't spyt my boven maten, dat zy my opschiet, 't voegt my beter haar te laten, en uit te gekken.
Dan kun je van naby 't studentenleeven zien.
Als 't een jaer geduert heeft dan is 't qualijck eens begonnen, soo werden sy het yser gehouden in den buyck, doch als men 't wel besiet 't en is niet dan een quade misbruyck, daer hebben de procureuren van de andere steden een vont,, toe, als sy een saeck bedienen souden, soo doender sy qualijck niet een stront,, toe, en het is al schrijf op, schrijf op, het moet soo zijn, dat is voor de steeboo, dat is van op de rol te setten, dat is voor een termijn, dan is dit in 't werck gestelt, dan sou men dit gaen vorder procederen, maer wat is 't, juyst en satender geen van de heeren, dan is 't al weer schrijf op, ick maeck my stercker tegen de naeste reys, dan is 'et weer, nu is 'et vacancy, wy sullen onse saken vaster maken tegen sulcken eys is de vacancy uyt, dan is 'er soo veel te lapsalven en te loopen, nu en kan 't niet zijn, en morgen kan 't niet wesen, dus houden sy de menschen tusschen vrees en hoopen, en komt men dan vragen wat is 'er van mijn saeck gedaen?
Maar filipyn waar is nu, uw beroemd verstand, je werd daar over geprezen in 't gantsche land.
Help me toch uit deeze benaautheid groot, en maak me weer levendig, of ik blijf waarachtig dood.
O mijn hoe sel 't daer honden, wanneer dat daer het gelt ongangbaer wordt bevonden?
Adm. wel kent gy haar dan niet?
K zou zelfs den koning achten niet beeter in dees staet als u. hen.
Knypaart. patientie!
Dirk kalbergen. lofdicht, op mejuffr.
Magt das man ein weinig warm, on streig das op der wonde das geneist, ont versacht, binnen veer ont swantzich oeren, alle kwetzoeren, oder de brand woller in vooren.
Die van die doet al vast dat hy is wech geraackt.
Eene eenvouwdige, zo scherp, zo vlug van geest?
God hoede my, dat 'k ooyt zou tot die gekheyd raeken!
Zo lang als myne oogen in myn hoofd open staan, zal ik het niet gedoogen.
Gy byt vast op uw lip komt, laat ons zamen schaat'ren 't za, helder uit de borst, gy zoud 't doch garen doen.
Weetje t ouwe spreeckwoort van piet hol niet?
Wel, wel, dat is goed, dat is goed, dat et doch mag toe gaen in alle zeedigheid want in zulken by een komst, nae de eeuw die we heedensdaags nu beleeven, gaet ordinary veul ydel geklap om, en dat kan weinig stigting geeven.
Ik min den keizer niet, noch al de schone schijn zijns schatten, noch de glans zijns zitterende stenen haar maght die is te klein om my eens 't oor doen lenen na zijne klaghten, hy bedrieght hem in zijn hoop mits dat de zielen voor geen schatten zijn te koop.
Wat zal dat weezen, sinjeur?
Zult gy op het woord van trouw, geduurig weenen, en t vrolyk woord van ja steeds smooren door uw steenen?
Maar 'k ducht dat gy de spot wat met me zoekt te dryven spreekt gy oprecht?
Nou iuffrouw, schreit togh niet, ik hoop het heeft gien noot de ziekte die ze heeft, brenght zelde ien mensch ter doodt.
Daar is de sleutel, ik kan hier ook binnen koomen, dat niemand weet.
Maar 't spreekwoord zegt gewis, zo 't jong, zo ook de moer is.
Ick wouw maer, dat hy wat kennis maeckte.
K gaa.
Het tooneel is in thebe, voor 't huis van amphitruo.
Ja, voor het sluiten van de poort, ga ik op haarlem, en dan morgen op leyden, en den haag, maar, neef, eer dat ik ga heb ik een bede, ot gy my woud verzorgen met eenig kasgeld, want ik zal, zo dra ik weerkom, alles met t resteerend wedergeeven, k heb al men bankgeld van de morgen afgeschreeven.
Laat de andre noch wat wachte.
En kan t getuigen.
Recept contra herinnis armata.
Wel hoor, is het geld beter borg als myn woord, laat eens kyken.
Maar 'k hoor daar word gebeld, daar zal sr. pedro zyn.
Onderdanig verzoekende, dat wy omme tedenen voorsz.
Strakjes zal ik t je met zinnen vertellen, hoe het wedspul is.
'k wil toonen aan dien heer nu mijn barmhartigheyt.
Darf man eben zie beyd zu sammen sehen kan man kein urtheil geben  ohne dem  sie gleichen sich auff keiner weise nicht.
Ben je verleegen?
Hoe dus verbaasd ma tante?
Hier komt een kar met liefkens aan.
Dat liegje, jou verkwistende pry.
Dat de schelm.... eelhart.
Ontbloot uw kling, t is tijt.
Dr. brabbelaar.
T is niet te veel k heb die van pierre poitevyn, grand perrukjeer du roi gekoft.
Der speelders namen. michiel kanckerkey.
Wat neem ik nu ter hand?
Ik zeg niet neen, of ja ik wasch hier van myn handen.
Daar ik my zelfde bron van myn rampzaligheden moet noemen, wyl ik al myn schatten heb verspild, met koopmanschap van wind en ydle rook dus gild, en schreeuwd de compagnie der zuidzee actienarren, eendragtig met elkaar daar de een ziet naar de starren, de tweede stampt op de aard, de derde gnord en grimd gelyk een wezeps zwyn, de vierde zugt en krimpt van angst schier in elkaar, dog wyl zy acties maaken, om dat hun acties hor, en heel tot niet geraaken, klapt majas zoon om hoog zyn wieken tegen een, en juigt om hun verdriet, en legt om hun geween.
Gelieft ons te ekskuzeeren, myn heer, we zullen straks noch vry wat moeten consumeeren maar doch wy hebben noch wel een half uurtje tyd, en in een half uur maakt men zich al vry wat woorden kwyt.
Vaar wel ik ga van hier want zie, de deur gaat open.
Daar hebje de brand, wel die leugen heeft eerst een goede grond, ze zoeken van onder tot boven, en het heele huys in t rond, maar er is niet te vinden als rook, en die byt er zo drommels in de oogen datze niet zien kunnen, ja wel ik moet lachchen zo aardig bedroogen!
Hoe waarje zo verblind dat jy er aannaamt?
Wat goed heb jy hem daar gegeven, dat had een wonderlyke naam.
Eduard, izabelle, valerius, tryntje.
Nou moet ik maakkoop ook eens een beurt geeven.
Rykert, zuchtende.
Hier is het huis van tiribus, zoo 'k recht zie, en nae datme flus de mait zai neffens de drie turven.
Dat je van al die gasten een alleen uitzondert, al wilde ik hem nooden.
Dat zullen wy eens overleggen, geef wat tijd, altoos een machchajer jak, met een werpe schort, en een vierkante neusdoek, en in je sondagze zak noch een dikke duit, die je voor den ouwen, of zieken dag, kont bewaaren.
Hoe verandert gy?
En zo je ons niet kunt scheien mag al 't gestarnte, en zon en maan, zig voort bereien om heel een andre koers te loopen als voorheen!
En breken soo uw hart, dat harder is als steen, en niet beweegen laat door traanen nog gebeen, isabella.
Jy komt my niet veel goeds te melden o bloed!
Vaarwel de heemel wil u spaaren.
Wy en verstaan hier niet alzulke hoofsche spraak ik ben op 't landt gevoedt, en weet ook van de zaak van 't hof niet maar ik bidt, zegt my doch in wat hoeken dat zich den keyzer houdt, ik zou hem gaeren zoeken.
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consentoctroye mogen genieten als naer behooren lasten wy ende eenen ygelyken die 't aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Hy koopt van my op tyd, en heeft het zelve goed kontant gaan verkoopen, myn geld steekt hy in zyn zak, en my laat hy loopen.
Op 't spreekwoort die licht gelooft, wort licht bedrogen.
Het is mijn kalf!
Arnoldo, zeg my eens of t loogen is, of waer, ick weet mijn gramschap niet te dwingen, zeg de oor, zaeck die u tot vechten dreef, weest nu uw eygen voorspraeck.
Wet stoe wol teuvener dat ik slendrinken ben?
En daar is niemand die ik anders order heb gegeeven, en ik hebber zelfs niet een penning van gezien, en benneze dan niet schuldig?
Iy weet 'er dan iets of?
Maar neef, ik bid wil my eens zeggen, waar of gy 't toch op toe moogd leggen?
Schryft hy iets nieuws, ik bid, men heer, ei zegt het my, doed my die eer.
Holla, 'k hoop neen.
Ai paters, ja, daer by ebleven.
Die een ding wel begonnen heeft, die heeft de helft van 't werk by naer gedaen.
Soo roept nu jae eer wy 't oyt inden steen uyt houwen, wat d'een of d'ander vuyls op d'heeren uyt dorst spouwen, op d' heeren, die van d'heer der heeren zijn gestelt, om sulck keystuypigh volck te morselen met gewelt, tot spiegel straf haers quaed, ten troost van alle vromen.
Bonfleurs de rosse, 't is, bonfleurs de rooze.
Ja, ja, loop by men heer vander nats lakey en laatje zoenen, dats de mannier vande haagse juffers, 't is de haagse moode, ze denken 't is een zoete neering, men zelder niemant om dooden.
Waarachtige achterdocht, onlukkig ook met een, ach!
Mogt ik hem vertrouwen!
Al wil zy al, ik zal het niet toe staan, zo lang als ik zal leeven.
Kapitano. niet anders dan papier.
Niet waer heen bruyd'gom.
6. hoe wat is t', lees wat is 't.
Wel je bent een fraayje sinjeur.
Wel hoe, mijn gheest, wat 's dit?
Hy mind uw dochter, dat 's gewis, om dat ze groot van lichchaam is, en lustig uit den drek gewassen hy 's zo verliefd, en vol grimassen, dat, als hy maar een juffrouw ziet, groot van perzoon, al had ze niet, het minste aars, zy zou hem behaagen het slimste schepzel, dat we oit zagen, gebochcheld, scheef, of kreupel, lam, vol podegra, of zwammerdam, groot zynde, kan zy hem bekooren.
Och ick vrees, 't zijn al verlooren dingen.
'k geloof van duizenden niet een.
Wil de daad van uw naam niet versmyten.
Ik vraag de juffrouw, hoe hy zich gehouden heeft.
Dat deeze ontrouwe my versmaad heeft voor een ander, en dat ik met een min, die nooit vond zyns gelyk, hier komende op t gerucht van dit haar huwelyk, schoon ik nooit dacht dat zy haar trouw dus had geschonden, haar vind getrouwd te zyn, en met een aar verbonden.
Ik zou haar alle dagen cees jaagen, dat het dorp zou van dien handel waagen.
O ja, dat troost ik my gaerne myn heer.
Joost, tegen bouwe.
En myn zoontje, myn waarde zoontje!
Gy wist wat ik had voorgenomen dus bid ik, gun my dan deze eer, dat k nevens u myn volk tracteer.
C. 8. wanneer ik niet by nagt kan slaapen, ik wapen my tegen dit verdriet dan drink ik uit een glaze fluit, een braave roes, om rust te raapen c. hy drinkt.
Nogh meerder vreught voor u, en zal u trouheyt loonen, en voor u droeve smart, u hooft met gout bekroonen.
Jorden, jasper.
Maar laat ik u eens by het licht bezien, of gy me ook wel gelijkt.
Die recht dees deugd verstaat, die als een steene rots zich niet verzetten laat.
Ik heb eevenwel hier drommels gezien, dat is altyd gewis, en ik was van 't hoofd tot de voeten in doodsgewaad.
En dit vliegt als een kraay, ik weet altoos niet beter, of in een uur of twee wint men daar mee meer tijd, dan of men hier te land twee heele maanden rijd.
,, ja ik ben ook wel bly, en dat 's een heel goed teeken.
Ik slaap niet, en uw stem, die my doet waaken, komt my in t binnenste van myn gemoed te raaken, en, schoon dat ik de vriend van deeze ontrouwe ben, zo neem ik heden deel in uwe gramschap, en zyn vriendschap hinderd my, k wil die, om u, verlaaten, en k zal alonce ook als myn grootste vyand haaten, t verraad is al te groot, en k zweer in dit geval, dat ik u, zelf, gelyk myn zuster, wreeken zal.
Spot gy noch, om een hayr sou ick je wel gaen smijten, dat u sint felten schen, past op mijn handen wel.
Wat beestigheid is dat?
'k zou niemand aen die kost, als kindermeesters, raeden vadius.
Neeltje, gozewyn, fredrik, niesje.
Vertoonen onze heidinnen zig hier zo verwoed als razende katten, in 't geeslen van den armen meester simon, die gints hangt te krimpen van pyn?
T is carel, de luisenseaet.
Wat seght ghy daer, ghy schelm, ghy guyt, gy stuckrabout?
Zal zy zo spreeken?
De stokkedans, die moet 'er aen.
Wie had dat van die man gedacht?
Hoe lang is 't wel geleeden, dat deze zoete patient voor de eerstemaal de ziekte gevoelt heeft?
Doet het niet, joris, je zoud je zelven aan hem zengen.
Hoe sulk een vonnis strijken, neen dat verstae ick niet, sga.
De meyt gaat swaar van jou wat magh die bloet al brouwen?
Ik waarschuw u, verwacht geenzins dat ik gebruik myn vaderlyke magt.
Zy zyn heer, in haar kabinet.
Hy dringt heel sterk, en zegt, dat hy my niet gerust zal laaten, voor ik het toezeg.
Daar neemje me het brood uit myn mond, op die wys mienden ik noch aan truitje te raaken.
Ik ben daar niet bekwaam toe, en het baarde jou licht verdriet alle de zoetigheeden van stuk, tot stuk op te haalen, want zy zyn zo veel, dat men daar in zou verdwaalen.
Ja kuisch, gelijk'er veel, tsa lustig maar, vertrek.
Wreede smart!
Oct. metilla laaten wy ons aangezicht bedecken.
Myn juffrouw sterft.
Ick ben u minste slaef, uw dienaer uwen cnecht, hy maeckt de plaeten los.
En wyl gy vrouw zyt van een man, die zo volmaakt is, hoe komt dat hy door u in deeze schand geraakt is?
En hy weet nergens af, ik zal hem wel blinden, ik zal hem wys maaken, wat ik begeer.
Hier zijn we aen het huys, 't is by lo fiat, de deur staet aen en open.
Ich woller dem balg tzou binden.
Ik hoor iemand 't is veel licht myn dochter, dat zy ons niet te samen ziet, zo heeft zy te minder achterdocht, op alles dat er geschied.
Gy syt een oylijcken en afgerechten fiel, waerom dien ouden man soo in 't gemoet te prangen.
Wat maak je haast, zeg my de reeden van jou gesprek.
Myn ongelukkige en beklaagelyke staat heeft dan niets dat aan u mishaagd, of anders raad?
Karel, joris, kniertje, bregje, teeuwis, joost.
Joris, knecht  van filibert.
Zok dol ben, dat zal me doen bedaaren.
Hoort, lemmen, gheeft my gheldt, ick sal een koopen gaen hy wilt van my een soon, geneust nae syn behaeghen, wie hoorden sulcken klap van al syn levens daghen?
Doch, 't was veel beter, als uw moed getoond zo fier, dat gy uw boezem had geboon aan zyn rapier, wyl, in de plaats van straf voor die uw bloed wou plengen, het geen haar heeft gemist, de wetten nu volbrengen gy zoud wel zyn gedood, doch zonder schande, of smaad, daar deeze dood u niet als oneer achterlaat.
Wel schelm... david.
Ja dat 's gedaan als een eerlyk man.
Neen, ik wilje zeeker sweren, dat ik myn leven noyt, omtrent jou zal verkeren, wybrant.
Hoorje dan niet graag praaten van hem, die licht van daag jou bruigom, en in 't kort je man zal weezen?
Ja, hy klaagd over zyn minne wond, hy is zo verliefd, het kwyl loopt hem een elle lang uit de mond.
Met dat de klok een slaet, soo selje maken voor ons deur te wesen sey se, en dan selje eens hoesten, en dan sal ik de venster open doen, een mand neer laten, jou meester op halen, en brengen hem by onse juffer te roesten.
Wat wilt gy dat ik in deez' droeve staat dan doe?
Og vader lief ik bid wilt het myn vergeeven, heb ik jouw en myn mortje bedroogen.
Neen, neen, mevrouw, 'k zal tot haar min niet wederkeeren.
Zy zouden ons graag wys maaken, dat het haar man was en t is een vreemdeling, myn heer, die maar drie dagen in de stad geweest is, en niet meer.
Scapyn heeft my de zaak doen horen, doch maar terloops, gy kund het recht bescheid verstaan, van hem, of and'ren.
Dat is ook reedlyk, en ik zal daar over schryven, om van de waarheid voor altoos gerust te blyven.
Ik ben in doots gevaar, dan dagt ik weer aan dat lietje.
Wargaaren, stribbeling, groothart, grypaard, piet.
Zo dra hy kan.... santilane.
Bonavontuur, gevolg van jooden, de barbier, hendrik, eelhart, beatris, hillegond, klaar.
Andries, tegen paschier.
Ia schier zo lief als ik sr. pedro doe.