floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
't haagelt hier spook, daar krijg ik al weer een suflet, 't lijf trilt men als een loover, hoe kom ik hier noch uit, och ik weet geen raat.
Ja wel, k stae zo verwonderd, als of t te keulen in myn ooren had gedonderd!
Me dunkt, dat ik iemand hoor. fransyn.
Ick zal nuw het geluck, geheel in waegh schael hangen en volg zoo voort uw raedt ick voel het groot gewelt, mijn stierman overheert, en 't schip te gronde velt, zoo dat ick word door hoop en vrees gedreeve, en weet niet hoe ick wil.
Ik hoorde laatst, in een deftig gezelschap daar oude en jonge lieden te zaamen vrolyk waaren, den eenen jongeling den ander, aardig in zyn schild vaaren.
Jou dronke snuit, dan hebje t meeste part zelfs in jou gat gezoopen, fobert. ruik vry myn aassem, wyf.
Als 'k imand sag verlieft, ik spotte met sijn pijn, ik lachte met de min, nu lacht de min met mijn en ik moet af geleeft my tot een spot begeven.
Hebt gy van daer te gaen in 't minste noch gedachten? flor.
Wat ben ik dan zeer gelukkig, als ik'er maar mag vast op gaan.
En kreegenze krispyn, jouw arme knecht gevangen, hoe droevig zou ik dan daar moeten zingen zest!
Je zunt jo min eigen vriester, und ik werd joe min vroe mooken.
Wat onbescheiden praat, hy heeft geen ongelijk, zich in den echt te geven met een vreemd vroumensch?
Hartje, binnen s monds.
Wel zonder u, neef, was ik zeker liever dood wat vreugd genoot ik in dit leeven, mocht ik zomtyd myn hart aan u niet overgeeven?
Zyn kluchten doen verheugen, niet ontstichten dies zynze vry gelaten aan de jeucht, om ledigheit te wisslen voor geneucht, daar andren, hier mee strydig, moeten zwichten.
Janette.
Laat ons zo lang naar binnen treen.
Waar blyft ovidius, nu met zyn transformatie?
Wat is uw wisseling baat, wat wint hy door t verliezen van s waarelds ydelheyt, die t beste komt te kiezen.
Ik zweer, zo 't my niet, myn fatzoen zou krenken, 'k vlugten.
Gy weet u vader wil 't huwelyk voort doen setten, maar dog gy kont 't hem wel mooytjes doen beletten.
Voorts, don quichot, mijn braven en dapp'ren heer, heeft zeer veel wonderlijke gaven ik kom by hem niet eens in vreemdigheid te pas.
Ik hoop nu haast dat woedend' wildt, door zekre middel in te tomen.
Ja dat is waer snaphaen snaphaen.
Al kost ze my wat geld, ah!
Wel, zeidhy, wie kan jou vaars naam droomen?
Zou jy goed willen, dat hy d'een, of d'ander, ja misschien de westindise kompeny heeft weeten te ontsteelen?
Ja deet gy maar uw kunst gelyk gy spreken kunt, crispyn.
Men man begint del of mal te worden die hoer het hem berooverd.
Weet ik t, zo moet men heintje haalen.
Wie de mart, of de courante prijsen, perfect wilde weten, most eertijts, wachten tot het afgaen van de beurs nu moet men wachten tot het scheyden van de geheele vergaderingh de handel wort ghedreven, en de prijs gestelt 'er, meest, als het sop in't hout is en als de kaerssen in de pijpen afbranden, en om anderen roepen.
Zo net in 't bruin?
K komje by mijn uytgelesen.
Heb jy noch gegeeten?
Zo drae ik ruzie mit teun kreeg, ging ik men pleizier in 't reizen zoeken.
Myn waerde brechje draeght dit mee, en maekt dan alle dingen ree.
Zoo karels listigheydt uw list koomt om te stooten, zoo zal de weerelt zijn in t kort uw doen bekent.
Ernst, hans, wessel, slenderhinke, moffen, katryn, krispyn.
Gy weet, dat ik niet breed kan van zyn midd'len spreeken, en dat hy... rijkhart.
Wie had dat oyt esorght?
Daar 's een vriend, die heeft me een paerd, meer als tachtig ponden waerd, nevens honderd goude ryders by gezet, zo dat my wyders niets ontbreekt, om, op deez' wyz', over brussel na parys, en heel vrankryk door te trekken lust het my myn' reis te rekken, ga ik van marseilje dan naar itaalje.
'k dacht inder daad noch om die streek niet eens, 'k beken 't.
Messieurs, en brand, en brand je niet! pieter.
Gedaen in den hage onder onser groten zegele hier aen doen hangen den xix septembr.
Ik heb wel hooren zeggen dat de natuur verborgen houd veele geheime schatten, die ons mischien, door naeukeurige onderzoeking daer beter verklaering van zou kunnen doen, zo datje altoos buyten twyffel voor teeuwis gemakkelyk deur zult raeken mit fatzoen.
Och... gustaaf.
Maar dokter kyk, hierom word je gekonsulteerd.
Daer kan niet aen schorten?
T is wel sinjeur.
Eduward, neen zeg ikje, neen, neen.
Een schoone vrouw die doet, o theodoor!
Ik heb het haar gezegd, zy zal het doen.
Men wort geen doom'ne door de rok, noch 't lange mes en maak geen kok.
Leeft onze klaas janse noch?
T is of we mekaar vreemd bennen.
Wy sullen 't wel op sen elfendertigst klaren, en van het soutevleesch en hammen daer weet ick van te vergaren soo veul gelt van het vet, dat ick onse dochter 's jaers daer een sleutelriem van maken,, kan, dat 'er altemet soo niet een revijntje quam, hoe souden wy 't maken,, man, en daerom moeten wy onsen tijt waernemen.
En 't is geen wys van procedeeren... jasje.
De baaker.
Sacht ick hoore cloppen baes.... theunis.
Joris, jonge van matamoris.
Doch, t is als noch myn tyd niet.
Aan den lezer.
Eerdief, dat zy veer myn groote gramschap duld dat nu, noch nimmer, neen!
Het is men wijf.
Mich. voor eyn mone edder twee.
Marretje jacobs, hillegond, grietje pieters binnen.
Ik denk ook niet dat de menschen zo dwaas zouden zyn om meer te fourneeren.
Ik kan 't niet zien en heb'er daarom noch van daag met advokaten van gesproken, om die plaag te weeren, en door recht die losse trou te breken.
Kom aan, 't word tyd, wilt ons de kleeren geeven want, kreeg ik ze niet, was myn paspoort haast geschreeven.
Mevrou, hier steekt niets in, dat hem kan toornig maeken, en hy verstaet geschers als d'allerbeste snaeken, hy heeft wel sterker streek en schimpen uytgestaen, dog zyn verheve ziel trok nooyt zig 't foppen aen.
Frank, vader joanna, moeder  van magdaleentje.
Wat zegje, hoe myn heer, gustaaf.
Ik zal hem gaan zoeken, mevrouw.
Ik mag't dan flus wel doen?
Nou, swaantje, hebt geduld ey, laat dien hals met vreen, voorwaar hy heeft geen schuld.
Ik sprong driema l an, want ik dagt het is beter een half ey als een leege dop, en daar mee ging ik aan t zingen, en zetten de vreugde hoog in top.
Had hy mijn zin gedaan, zijn smert was al geheelt, mevrouw, hy had zich lang tot uwe min begeeven uw goedheid aangebeen zijn voordeel, en zijn leven in u gezocht.
Daar zulje over varen als t hondtje van de worst, dit is jou leste tydt.
Ick beef, ladis.
Och beli konje niet vinden om laurettens tribulatie te stelpen?
Wat zegje lysje?
Ik geef na jou niet, al zou je me vermoorden op staande voet ik wou, dat ik maar de krachten had, ik meen dat ik myn moed aan jou koelen zou, dat... louis.
Maar 'k geloof niet, dat men der zulk eene nu vinden zou.
Heeft myn gehoorzaamheid my in dit net getoogen en k heb bewilligd in het huuwlyk van krispyn, mits ik daar door van u gewrook en dacht te zyn.
Hoe staan wy elk ten spot.
Kluchtspel. gespeelt op d'amsterdamsche schouwburg.
Bin jy de toovenaar  om wie dat ik hier kom?
Goedendagh baes, souieme wel eens keune gerijve, en haelen dit tuyghie iens mitter weegh van men mongt?
Zyt gy een kapitein, wiens dappere arm voorheen een kaerel heeft verscheurd!
Ick wees jou ummers dat, zy achter stont verhoolen, ladis.
Maar omdat jouw zoon daar in de herberg heeft hooren praaten, dat het jou in 't hoofd is geslagen dat 's gezegd geslagen in 't hoofd, door berouw dat je jouw dochter aan een oud man hebt verloofd, wil hy hem niet ontlaerzen veur dat hy de waarheid daar van zal weeten, en hy is, hierom, zo gek geworden, dat hy niet meer wil eeten maar drinken!
Kom, geef maer pen en inckt, ick sal het nu wel stellen segh jy, dat iemant u quam voor een hoer uyt schellen dat ick beschrijven sal, en hy, die dit niet weet, sal het gelooven.
Hoe reintje, ik ben niet mal.
Die verraaderes heeft voor my willen veinzen, of 't is de booze, die zulks storte in haar gepeinzen.
Wat is het vriendschap, of is t liefde die t my doed?
Je hebt gelyk, je hebt gelyk, ik was geabbuzeert ik won daar dertig per cent op, en op de nagelen... jacomo.
De grootste kenners zyn meer liefhebbers, van een beker van den ouden hond, als van die malle, platte nieuwe wyn.
De staten van holland ende westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys ende oude mannenhuis der stad amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders regenten van den schouburg aldaer, dat sy, supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 19 september 1684. waar by wy aen de regenten van den selven schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaals ten dienste van het tooneel reeds gedrukt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde onse octroy of privilegie genaemt, op den 19.
Zo heeft ze u dan de reden al gezegd?
Wy weeten noch geen volkomen uitslag, licht is de nood minder, als men denkt.
Wel heb ik van myn leeven geen stouter menschen, als dezen myn heer snof, en mevrouw collocentie, gezien.
Wel, dat stokje schynt noch fiks en galant.
Neen, zeg ik, stel uw druk ter zijden, en zing en spring nu rechtevoort.
Ja volg uw zoon, noch wil tot morgen geensins wachten maar wil zulks met uw hand niet te volbrengen trachten, wacht u van zelfsmoord, waar van ge u misschien te laat daar na beklaagen zoud, volg dan nu eens myn raad.
Ga roept hy voor het laast gy kunt uw schaa herhaalen, als rotterdam of t stigt uw intrest zal betaalen van de acties, die gy hebt tot veertig, vyftig, ja tot zestig toe gekogt of muiden zal uw schaa heel ligt vergoeden, want een stad, zoo wel geleegen aan doever van de vegt, zal t alles overweegen ja zelfs eerlang de zee bedekken door t getal van haare kielen, die langs gooilands laagen wal hun ankers werpen, om in t midde van die plaszen, door t uitgespreide net, de viszen te verraszen dan zeilen zy terstont, tot zinkens toe gelaan, op t liefflyk stroomgeruis van de y revier, regt aan regt toe naar amsterdam, om daar ter markt te draagen de keurlykste ybot, die ooit sterfflyke oogen zaagen, die visvangst zal ligt van een fonds van vyf miljoen goede intrest geeven, en heel ligt de hoop voldoen, die u zoo blindelings deed naar de winst verlangen, want ik verzeker u dat muiden bot zal vangen.
Dat ken jy wel weeten.
Schaut schaut ihr meine herrn ich bin der wohl bekante und ungenante der wohl approbirte und examinirte stein bein schwein und bruchschneider!
Ik bid u, laat my slechts betien, gy zult het uit de stukken zien, ten minsten, zal ik t u doen hooren het zyn geen dingen om te smooren.
Neen, dat 's nu geen manier, maar in de tyd der ouden.
Toen t zonlicht julia bestraelde in flickrend gout, waer op dat cezar had zijn liefde vast gebouwt, doe wiert hy walglijck, en verachte het gesteente.
Gae veur, en pas op t huis, der is volk in de winkel, om tebak.
Papa, ik bid u, laat katryn een woordje spreeken.
Waaragtig, 'k loof je bent bezeten!
Wat dunkt u?' zouden 'er niet meer zich kwalyk houwen?
Och, 't mijn te schielijcke veranderingh, en te verdrietigh, te lijen sonder schult.
Wil toch het ongeluk niet van lukrees verzwaren want zy bemind u, schoon zy 't niet durf openbaren aan haren vader, wiens ontzach zy poogt t'ontvlien, en kan niet toestaan om 't vermaak van u te zien.
Wat heeft die gek, nu weer bedreeven?
Ik wenste dat je die zeid op dat wy ze met eenen verklaarden.
'k zel heur, iens naer de kermis leijen, en koopen heur, het ien of 't aer.
En durft gy zulk een rekening maaken?
't is geen boer daar ik mee deurliep 't is karel, met wien ik meen te sterven.
Gy zijt te heevig, zoo gy reden wilt verstaen, zoo weet gy dat een steen verzachr wert, en bewoogen.
Ik zal weer in myn' kamer moeten?
Ick zweer elise dat zy zal voor mijn gebot vlien, die snoode rooveres is met haer eens in als want blanche die is loos, en zy doortrapt en valsch.
Wel jacomo, hoe ist zal men u geluk bien?
Onze schoorstien, behalven't roet, hebben ze hiel schoon geveegt, en op eschikt, en gezuivert van al 't spek, en rookvleis terwyl dat de honden al de metworsten op evreeten hebben, of eschonden!
Ick zal u monsterdier, met deze schichte dooden. helaas!
Ik zal maer zwygen k zal toch wel eenmael uitkomst krygen, bezonder, als ik mag de zaek verliezen zien met groot vermaek.
In waer ick vraagh wat icker voor geven sel 't is al drie groot, een blanck daer op 'eleyt 't is begut een heel broot.
Ja japikvaer, en dat wel zo schoon als ik noch ooit heb gedacht nou is myn kost gekocht, ik heb 't nou ver genoeg gebragt aan dit project hangt myn welvaaren, en hier door is myn heil beschooren.
Ik nam een fatsoeniyke dochter, die wel opgebragt was van haar moeder.
Laat toch af zo veel vergeefs te spreeken, ik weet het, en geloof 't, wilt gy noch meerder teeken?
Flip en teeuwis de kas en kist opzettende.
'k zal al vermoorden wat ik zie!
Is schoon helena in helena.
Doch die de gunst van crediet wil houden, moet maaken dat hy op zyn dingen past.
Wel wy hebben er zeeker wat aan.
Is dat tieren?
Door dien een nieuwe maar, mijn oude ziel verheucht, waar van ons land en dorp, een algemeene vreucht ontfanckt, nu hopen wy, dat eens de zoete vrede, naa zoo veel moort en twist, die wy drie jaren leeden, hier weder woonen zal, en kom om zelfs te zien de kroningh van ons vorst, indien het ken geschien.
Wel benje gek of dol, jan, ik zeg steek daadlyk op je geweer, zel jy hier je deegen trekken?
Schoonste, en minnelykste zoetje, ik bemin u meer als ooit.
Aardbayjen, nu in 't najaar!
't is een pleizier om hier te komen, en de vreugde niet om te beschryven, dat men, geduurende de vakantie, zo in zyn eigen heerlykheid, gerust kan blyven.
Al myn geluk, al de zoetigheid van myn huwelyk is verdweenen maar, dat 's de waereld, de een stoot zyn hoofd, en scheenen, en leid staag onder, en de ander zit 'er boven op, dan lachtje die lichte kooy de fortuin eens toe, en dan geeft ze je de schop.
En hy is opgetogen wanneer dat hy u ziet, ja brant van min tot u, clorin.
Jan. 'k zeg ja, goed duits dat jy 't verstaat.
Ik bidje.... warnaar.
Bruy toe, pas wat te raken, so sal hy hier in 't lant geen meer cornette maken.
't is me mislukt, maar ik zweer, dat ik het haar betaalen zal.
't is beter hard, dan al te slap.
Gaat allien, of ick wil jou wel zweeren dat ick mijn leeven niet meer by jou koomen zel, clorin.
Hy komt voor 't huys van rynhart.
Doch daer sijn al meer sulcke sullen, en alsment haer sey, souwen sy't noch niet willen weten laur.
Wat zeg je magdaleentje, heb je noch lust, zou je noch willen trouwen?
Ghy moet het datelijck, hebben.
Deuz' radix is voor de memory probatum.
Casimier en olensky in de nacht uyt.
Och echo!
Barnardi, kamerling van matheo dosorio.
De waar is redelyk goed, maar, de koop is noch niet klaar.
Geen swarigheyt, ik ken u gauw genoeg, om dit stuk uyt te voeren, beleeft, en wel ter taal, om op u stuk te loeren, weet ik niet uws gelijk, gy zijt te braaven quant, om dus als schavuyt te loopen achterlant.
Ick zal zijn bloet gaan drincken, zoo draa u staal in 't hart, een oop'ningh heeft gemaackt.
Och theun.
Alzo mijn heren en juffrouwen, hoe wel uw raden zijn te houwen voor d'allerbeste, die ik in de hele wijde werelt vin, zo 't u belieft, weest niet verbolgen dat ik 'er geen van al zal volgen.
Onze ouders konden 't in haar domheid beter maaken.
Baske. madame?
O waarde, ik zie de zon, de sterren, maan, voor uwe schoonheid onder gaan.
Hy was klughtaartigh in zijn daghen, en waardigh, dat men hem een heerlijk grafstee bouw' want om sigh zelf niet te mishaghen, stierf hy al lagghende op dat niemand storen zou.
Ja wel, nae myn geloof, moet hy dol, of bezeten weezen.
Lach jy daar mee?
Soet suster, je moet soo haestigh niet wesen, wat, je spreeckt soo fors, een mensch sou voorje vresen ick wou my om gien halven schellinck soo verstooren.
Zo u den hemel heeft zo groote een haat gegeeven voor hem, die door myn keur, in echt met u zou leeven, neigt gy uw hart dan tot dien grooten oorlogsman?
't sel my nieuw geven wat ick weer voor een staeltjen sal opdoen, 'k nam'er wel twie voor ien, dat ick dat mocht doen.
Neen, vrees dat niet vrouw, ik sta toe dat hy ze mee neemt, ja zeker, heel gaeren.
Wie 't vrouwelijk gezicht wil stoppen, lijkt die geen die met een taffekleedt de groote zon wou kleen.
'k schep groot genoegen dat mijn suster u behaeght.
Wat meughje oock al praten, heb ick dan sulcken bevalligheyt?
Te gaan vervoeren, laat u dit geenzins verslaan geluk dat altyd duurt maakt ons te trots van zinnen elk heeft zyn beurt, gelyk ons 't spreek woord brengt te binnen.
Gestooten van zijn troon, de waare erfgenaam, gelijck als een tyran, maar als ghy waart bequaam te minne waare deught, dan zou ick op u roeme, en u o casimier, mijn waarde broeder noemen.
Wat schort 'er frankbuur?
Ick hoop dat de advocaat mijn noch goe hoop sal geven.
Ik bid, bedenk uw reen, en schend my doch niet meer 'k ben voor een vrouw, by elk, bekend van deugd en eer.
,, wat drommel of hy met die stoelen zal beginnen!
Ja, jonker jan, wat zel hoopen?
Natuur voor and'ren gierig gaf u alleen die gaef.
Jae maer, den drommel most niet braeken dat 's ierst ien dronke biest hei!
Och trijntje wilt niet blijven, want komt men man beneen soo raekt het al in roer.
Je zoud het zweet by emmers vol van myn lyf geschept hebben, 't was geduurig of ik de geest zou geeven. zo benauwt was ik want, ik hoorde zulk een gedruis, en gestommel op hillegonds kamer, en door 't geheele huis, of 'er honderd menschen in waaren, en 't arme meisje, gelyk je zekerlyk moet weeten, dat altyd zieklyk is en vol pyn, en in geen drie dagen heeft gegeeten, hoorde ik zomtyds zo deerlyk zuchten van benauwtheid en smert, dat het my deerde, en jammerde aan myn hert.
T is best dat ik hier mee eens spreek in dit geval.
Deez brief, zal onverwacht in uwe handen komen maar, hoe ook myn bestaan, by u word opgenomen, ik vind me in zulk een droeve stand, dat ik genoodzaakt ben, te springen uit de band.
Alcides, horatio, arlekyn.
Myn heer heeft gelyk, en spreekt recht.
Noch minder, ik heb niet geslaapen, beste maatje, 'k was heel wel wakker, en dat ander sosiaatje sliep ook niet, als hy my de vaak uit d'oogen dreef, en zoo onzachtelijk mijn arme lenden wreef.
Verzuim niet in deez buurt zyn aankomst te verbeiden, en hem terstond in t huis van stoffel te geleiden, dat ik expres voor hem gehuurd heb hier zal hy door de bedekte deur, gemakkelyk en vry met zyn konstantia zich kunnen onderhouwen, en geeven aan haar moei, of neef geen misvertrouwen.
Wie fopje, broertje?
De heer koophandel tracht zich met my te begeeven in den huuwelyken staat, en heeft my zyn dienst, en geneegenheid lang opgedraagen.
Wat zou dat een vermaakelyk sterfuur geeven als ik ondertusschen, myn half besturve kaaken door zulk een lief mondje voelde kussen, en dat zulke tengere albastre handjes myn oogenlookten, wel, zie daar!
Sinne dat vrome luy, ja 't sinne luy met kleeren, maer d'eer daer hoort veel toe, dat weet ian alleman wel, hoe wel men't niet en acht, en loopt soo heen rebel de wacht, ja schijt de wacht, men laet geen pijpestellen, men mach nu vry en vranck de burgery wel quellen, die maer een buyck vol biers wil geven aen die maets, die doet al wat jy wil, al maeckt hy 't huysjen vaets, al breeckt hy stoepen af, als smijt hy uyt de glasen, hy doet al wat hy wil, niemant belet sijn rasen niemant seydt jy doet quaet, gaet vry in boosheyt voort, drinckt, klinckt, doet watje wilt, denckt vry dat 'et soo hoort jy hebt nu katteruymt, jy meught wel domeneeren, kruyst, krast, en stoot al om, wilt vry vloecken en sweeren, jy meught'et doen met eeren, de wacht geeft u paspoort, en sooder iemant klaeght, wy hebben't niet gehoort dat is dan het bescheyt, daer hebje jou verset al, daer staeje dan en kijckt, ofje waert half mal al segje 'k hebt gesien, jy moet'et lijckwel liegen, en dat door toedoen van dees besuckte biervliegen, souje niet dol worden, kijeren, 'k word' uyt mijn sin.
De belofte, de belofte kom, laet me niet langer teemen.
Wat baard gy my al rouw!
En zo haast en heeftze niet wat gegeeten of 't moet er weer uit, en gedurig doedze niet als braaken, ja dikwils twee drie maal in een uur.
Hillegond zieklyk uit, met een nachtrok aan, en een nachthulzel op 't hoofd, door antonet geleid, die haar met de eene hand 't hoofd vast houd, en met de andere hand een flesje met cordiaal en een urinaal draagt.
Wat benje ook vies.
My dunkt het is zo zoet, dat die lieve schaapjes by haar papaatje komen speelen.
Ambroos. 't kan wesen speciael.
Maar filipyn, wie zou dit van u vertrouwen, als de boeren dit hoorden, ze zouden u voor een profeszer houwen, als je maar een houte broek aan had, je leeker een kompleet.
Kom 't word tijd, ga jei lui om een hoek om de kommedi te verspieden.
Zo doe ik ook, myn heer. allart tegens konstancia.
Ja en ik had de keukedeur vergeeten terwyl heeft onze kat byna de helft van 't beslag opgevreeten, en de rest leid, met pot en al aan stukken, in 't midden van den haart.
Het zal onnodig zyn, dat ik 't haer gae ontvouwen, die bootschap zou door u, myn heer, best zyn gedaen, gy kunt met een haer hart opruyen tot weerstaen, aen al het geen' haer wert van moeder voorgeschreven.
Sinjeur, ze willen parfors weeten waer dat jouw kok weunt.
Haer vergader plaetsen zijn, eerst, d'actionisten in malta, de outste, en beste soort daer na, de brandewijn varckens, in montange renomme, de tweede, en arger soort dan de traenbocken, in de bracke grond, en in 't heerelogement, de derde, en noch arger soort eyntlijck, de peperhaelders, in het hof van hollant, de vierde soort wat van die worden zal, sal ons de tijdt leeren.
Alles is wel beleid, zo hy het memorytje maar niet verliest.
Want zyn degen is, door de roest, zoo vast gezegelt in de schee, dat hy 'er hem niet ligt uit zal krygen, schoon hy 'er zyn best om dee.
Ik spreek maar op aan 't spit te rygen.
Men wist veeltyds niet waar sofia was gebleeven, want zy scheen in haar loop langs aarde en lugt te sweeven, zo dat zy meenigmaal het wild had afgemaakt, eer eenig jager haat te hulp kwam.
Jonker blyhart, barent.
Geen gezelschap aan te houwen vergt de goede regul haar, als die haar man zelf nood in 't openbaar.
'k heb een wijf te veul.
Wel die heeft de jufvrouw op trouw, en ick wilse ook hebbe, want ick geen berou,, heb, snaphaen.
Ik zal 't niet veynsen, neen de droefheyd en het minnen die hebben lang vervoerd het beste van mijn zinnen, en 't geen daar overschoot, heeft nu de vrees gerooft.
Ik scheur me zelf aan riemen, dat zal' em deur 't hert vaaren, wat isset veur en schelm?
Wel hartje, dat je valsch misleid bent, wil ik sweeren.
By men keel ik kenje.
Eelhart tegen grypvogel.
Ik moet 'et nu zo doen, want ik ben nu in de ly.
Wer wolder briefkens, hei!
Maar reintje, hebje niets tot myn faveur vernomen van la comtesse, licht zou myn geluk dus komen.
Tree door die poort, en laat u, onbeschroomt, geleijen.
Wel dat is heel treffelyk bedacht, zo is het waar?
Hy zal verwonderd zyn my in dees stant te ontmoeten.
Sal mijn angst noch langer duren, dat 'k hier geen regt bescheit van krijg?
Karel, hem weerhoudende.
Meester cl.
Dies nog niet by der hand, maar wat komt u gebreken?
T is alles reed en dus heb ik me laaten kappen, zal t wel staan?
'k beken, ik heb in eduard vry meer gevallen, maar myn hart heb ik hem zo noch niet gegeeven, dat ik met hem zou willen leeven in weerwil van myn oom, en jou indien gy wild, dat ik hem trouw, 'k zal myn gehoorzaamheid betoonen, indien gy karels min wilt kroonen, zal ik aanwenden alle vlyt, dat gy, en oom te vreeden zyt, en, hoe hoog dat ik ook mag achten galanterien, ik zal trachten, om my te schikken na zyn' raad.
Dirk, een kruier.
Volckje, gaet niet voorby ick salje wel doen geeft me toch hantgift of meugen de amsterdamsche koeckeeters geen koeck meer?
Ik mag u zo veel moeiten nu niet vergen t is onnoodig.
Hier zal zig de actie nu van my naar waaghals keren.
Dat een herdnekkigheid, en straf, niet te verdraagen, hem bande uit uw gezicht, veroorzaakt al uw klaagen?
Hy gaat veel met amsterdamsche schippers om, daar door spreekt hy, gelyk wy.
Agatha, sara, rymerig, jantje.
Katryn, hem brandewyn geevende.
Dat moet pleun, of griet gebracht hebben, ick hebb' 't niet gedaen, wel dit is misselijck, ick moet wat gerucht maecken.
,, 'k vrees veur stokslagen!
Nouw het zal wel gaen, edelman.