floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Die vlam van liefdes banden, die harten doet in 't vuur van zoete minne branden, is altyd van verdienst of deugt 't uytwerksel niet 't is dikwils koppigheit, en duyzentmael geschiet, dat men geen rede kan van keur van liefde geven, en, zo men naer verstant en wysheit wist te leven, zoud gy alleen myn min verdienen, en myn hert bezitten maer men ziet, dat het nu anders wert gepleegt, en daerom laet my, bid ik, in myn blindheit, en tragt niet met gewelt te dwingen myn gezintheit, bedien u niet, van 't geen een onderdaenig kint zyn ouders schuldig is want al die eer bemint zoekt aen zyn minnaeres alleen verpligt te wezen, voor haer genegentheyd.
Hoom nimmer eedelman, het streeft de reden tegen.
Ik iets herroep, of ooit mijn meening zal verlaaten... vrederyk.
Wat my belangt, ik wil geensins de goedheid laaken, die gy hem toedraagt.
Gy weet van waar zy komen.
Of zijt g'al hoorend' doof?
Vertrek maar, k volg u, gy hebt goede zorg gedraagen.
Haar heerlijkheden my al te veel eer bewijzen.
Die haar tot myn dochter hebt gebooren doen werden, tot myn ramp, helaas!
Kom kees, wil ik je wijf eens heel gedweeg gaen maecken, dat sy jou dient en eert in alle sieve saken?
Flip en teeuwis, toonende mede elk een pistool.
Zoetje, karel, marotte.
Gaa heen mijn ziels vooghdes, en leytstar van mijn kroon, clorin.
Hy is noch van de oude tuk, een doordeugdelyk knecht, stemmig, beleeft, vriendelyk, en in alles oprecht, en in de negotie is hy te wonder wel bedreeven.
Ja, daar weet hy wat of, met zyn dolle kuuren, dien booswigt, dien schender, dien schurk, dien laberlot.
't is hier wat bekrompen, en dat kan beter geschieden in onze groote zaal.
Jou schelmen'k seg maak my niet vals, of ik breek u terstont den hals.
Koenraad vermomt, nu de schildknaap trifaldin, met een lange witte baert.
Ja 'k wil hem, sakkerweken!
Wel, dochter, vind ik jou zo hier, gekleed naar der boerinne zwier?
Ik hou dat juist niet voor een teeken, dat iemand de taalen verstaat, geensins, ik geloof, dat je 't een zo net kond, als het ander.
Rynhart, 'k heb met leetwesen je saeck al verstaen, maer ick weet niet waerje te recht raken sult je weet wel, wy hebben gedaen.
't waslicht?
Ia, 't gaat zonder faalen, als men ze 'er maar voor wil betaalen, ze hebben zulk een groot verstand, en zien het alles in de hand, je kund het ook wel eens bezoeken.
Dat wort nu heel gemeen, ze denken wat isser aan bedreeven, draagt de man twee piramyden op 't hooft, hy denkt 'k moet 'er met mijn wijf en kinderen van leeven.
Den adel en gemeent van uytgenome vreught die juygen u te moet, en zyn op 't hoogst verheught.
Krijg jy de onder laeg, ik meen dat sy jou beuken sal, dies sijt wel op je hoe, want eerjer eens om denkt, hebje klop eweg.
Drink ik niet, zo knorje dat er niet genoeg word verteerd zit ik stil by de luy, het deugt niet, en zo ik woel dan zyn myn kleeren te veel gesmeerd maar, wie kan zulke rozyne wyn drinken, zonder ziek te zyn?
Hy spreekt, of't ien juffer was!
Dan was 't, hier jonge krijgh die broek, en haalmen daar de rafels te deegen uit, en keert ze om, het binnenste moet buiten.
O al te droeve maar, gy doet myn leeden beeven.
Maar, weet dat de andre gast weerom gekoomen is men had in t naaste bosch hem alles afgenomen, ten zy een heer in tyds hem was tot hulp gekoomen.
Jy mogt de galgh jou sot, jou besuckten gierigen kabbe, jou allemans spot, jou narre, 'k selie dien kalen kop nog vanie buyck scheure.
Ha scaramoes!
Haar vader, zo 'k vaak heb gehoord, wordt schrikk'lyk door muziek bekoord voornaam'lyk met heel lief'lyk zingen wat dunkje, dat we 't ondervingen?
Was geliebt der herr?
Hoe, myn heer, 'k hoor vreemd toe!
Ik wou dat hy was daer de peper wast want ik bin hum zoo moe as gespoge spek.
Wat zal myn engel vreugde raapen, by my een advocaat te slaapen.
Maar, waar is myn heer heen?
Een haagenaar, myn heer?
Nu, heer eelhart, en sinjeur vettelafoesje, laat je raaden, wyl ik u voorzeg, dat uit dit geslacht, noch een lengte van kleine vettelafoesjes zullen werden voortgebracht.
Zoo kom ick eghter zelfs, u biede ziel en kroon, clorin.
Je weet, dat hier in holland een moeder dikwils zulke dingen doed.
'k weet wat gy zeggen wilt, dat ik u toe zou staen een hart, dat 'k reets bezit ik lees het uyt uw oogen om dat gy zyt myn nicht, zal ik het slegts gedoogen, dewyl hier in 't geluk van al uw leven legt, doe 'k afstant van myn recht, driessottyn.
Zie daar weerom.
Hoor, mevrouw de baviaan, die an de schutting mit ien touw gebonden was, raakt los, en zo k hem nae wouw kyken zag ik in t huis hier naest, ien juffertje zo lyken nae jou couzine, die vast sliep, dat ei, en ei, niet beter nae mekaar ken lyken, nae ik zei an reintje, en buurman die het niet gelooven wouden.
,,de droeskop hael de beest.
Ik zal voor geen veertig per cent accordeeren, al zou ik daar noch myn heele kapitaal by verprocedeeren.
Zeg dat hy zich voortaan, zo aan myn venster niet gelyk voor heen vertoond myn oog, als t hem maar ziet belgt zich, myn eer kan hem zo dikmaals niet gedoogen.
Mijn dienaars, za schaf op, en schenkme bier en wijn, de tafel maakt gereet, 'k moet nu eens lustig zijn, en dat terstont, al voort, zo moetme spreeken met macht, dats op zen groot meesters, men wort aars niet geacht.
Maak dat rechtvaerdigheid wat meerder by u woont, want een die gierig is kan niet rechtvaerdig wezen.
Dat is mijn cozijn, lyc.1 'k heb d' eer dat ick haer nicht mach heten, sga.
En wat heeftze jou digt en warm laten zitten hadje zulken spilpenning gehad, hadje niet al lang moeten gaen delven en spitten!
In amsterdam, den 30 maart, 1682.
Wel, dat zal zo datelijk geschieden. negentiende tooneel.
Swaantje, piet pothuis, jan de rolder, ten huis uitkoomende.
Suik're letters, en sukkaden, koffikoekjes, marmeladen, pruimen van... van sint katryn, en pruimellen zo ze 'er zyn.
Dat volkje ken ik niet, maar 'k hebben van de poepen wel hot, en haar, en heu in 't ploegen hooren roepen maar wie dat naamval is, of het zelfstandig woord, of werk of noemend woort en heb ik nooyt gehoort.
'k ben tot de strijt bereydt dat gaaje voor, val aan toont nou jou manlijckheyt.
Maar.... waardin.
Krispyn valt zyn rok af, en loopt schielijk binnen.
'k gehoorzaam u, mevrouw.
Ik vrees voor ongeval, gy hoont hier door een heer van groote staat, na t schynt, van deugden en van eer.
O ja, met spijt en pijn ik ben beschaamt, dat ik in 't kiezen zoo ging dwaalen maar 'k zal die schande op u bedrieglijk beeld verhaalen, gy zult dit boeten, zoo dit maar de waarheyt is.
Wat zou men zeggen zo hedendaags een koning van de hottentotten, zo beleeft, en volmaakt als een frans koning, elders ingevoert wierd, 't is een zaak die hemel, noch aarde raakt.
Hy is dan wie hy is, mits hy recht uyt moet seggen, hoe langh, en waer hem sijn keymalligheden leggen soo 't hem in't hooft aen breyn, in't oor aen 't hooren schort, soo isser kans, dat hy seer haest genesen word alwaer 't in hand, in tongh, daer hy mee, t'sijnder schanden, de beste van de stadt, jae geest'lijck aen dorst randen, met naem, en toenaem selfs, haer brengende in't licht, soo lomp, soo plomp, soo stomp, als konerdinghs gedicht, daer snee, noch pint aen is, noch immer aen sal comen, niet vremt sint 't dichten van de key, ist breyn ontnomen daer hy om dolquaet is, maer ick in't minste niet, want siet, van doll'mans dicht ons vreugd en deugd geschiet die 'k weer verplichten wil aen hem, aen elck, int snijden van key en kovelkap.
Wat meynt jeronymo!
Maar jy praat zo veel, hy spreekt maar een woord, hoe kan hy in een woord zo veel zeggen?
K ben tot haar dienst.
In de stoffe staan aan te merken de daad, en de persoonen, die de daad uitvoeren ontrent de daad moet vooral in acht genomen worden dat de verhandeling niet mager zy of onbekwaam om den aanschouwer te vermaaken.
Ze hebben over al spions, om t volk in er net te sleepen, en zo haast zet hier niemand zen voeten op t land, of hy wordt van er nagespeurd, en datelyk angerand.
Hoor ick gae jens mitter veegh men melck uytmete, in beveel iou soo lang de sorg in't huys.
Dees' eer die ick van u ontfang, is onverdient.
Maar ik zal daar een speldje by steeken zeg maar waarom dat gy hier zyt gekomen?
Brus aan de pomp.
De ondankb're ziet in 't eind aan my bevalligheen, en maakt den vryer, om zyn tydverdryf alleen hy mindme uit spotterny, en doet my slechts verstrekken een momtuig, om daar mee zyn vrijery te dekken rond uit bekennende dat hy verbreekt zyn trouw, zweert hy dat hy me mind, doch niet begeerd tot vrouw.
Merkurius, onder de gedaante van sosia.
Ik bid u izabel ga met my op het land, izabel.
K moet...
Heb je in een schildery ganimedes wel zien pryken?
De magt van schoone oogen kund gy zelf hier uit ontleeden en niets is magtig om ooit de natuur te keeren in haar loop.
Ja sa ich will es schweeren gebt mir nur ein ducat ihr solt durch meinen raht euch selber bald kuriren.
Agniet, moeder van leonoor.
Ik doe geen voordeel of ik zucht dan of ik klaag, helaas!
Dag juffer.
Het is gedaen laet my den brief daer onder leggen.
Ik wou dat je 'em al gevonden had.
Anne piers.
Dus om dan 't leeghzijn hier met stilstaen niet te toonen, veel min d'onwilligheydt mijn boesem in te woonen, soo gaen ick vord'ren voorts mijns meesters wil en last ,, wie dienen wil, dat hy sijns meesters dienst oppast.
Doch 't dunkt my vreemd, dat een heer, die zo doorletterd is, om 't oude latynsche schoollesje van kato niet gedacht heeft turpe est doctori, cum culpa redarguit ipsum.
De duivel laat hem niet meer zien.
O meinaart!
Waarom vraagje dat?
Ick sie 't anje, in korten, en al eer dit jaer om is, sult ghy getrouwt wesen.
De derden druk, verbeterd, en vermeerderd. nil.
Dat ik in t end doe zien, dat door de sterkste wacht alleen het lyf in een gevankenis werd gebragt, maar dat de geest altyd zyn vryheid kan behouwen.
Ei vlei u niet te ligt, myn vader te mislyden hy laat zig door den schyn niet ligt verblinden, nog vervoeren door de list of streken van t bedrog.
Hy leidt ons vaak op steile rotsen, om ons in de afgond neer te botsen.
Wat zou ik neen ik heb zyn dienst al lang verlaten.
Kom, snapster, kom.
Ik meenje waert vertrocken.
Ik verzeeker jou, dat myn vader, en vrinden, zich tot voldoening van jou zullen verbinden, om de eer van ons geslagt.
Hoe smaeckte frans den lappers bordeeuschen, heer.
Daarom neem jy die paerel van een man.
Wel juffrouw, dat zyn slechte dingen dat zou 'k hem voor zyn scheen doen springen, in plaats van hem te woord te staan.
Hoe, t is geparfumeerd.
Om al de droncke funnen, die meest niet anders daer als lebbigh spreken kunnen, wanneer sy yeder een ophalen by de naers, met soo een vuyl geklap, als redeloose vaers.
Men sou op sulcken neus een verkenskot wel bouwen.
Niet by geval, maar, door de reden veel meer, ik zal u eerst eens altemaal verhaalen, hoe het by my zelfs is geleegen van ouds af was zo was 'er zo als iets in me, daar ik heel toe was genegen, namentlyk, zo eeinge begeerlykheidjes, gelyk je nu laast zelfs aan my ondervond, en, om dat die kleine beginseltjes meest van een kwaad gevolg zyn in den grond zo hebben myn vrienden, voor my niets beters weetende, of dat my meer kon behaagen, me geraaden dat ik my aan de praktyk zou begeeven, en ik heb by myn neef noch geen lange daagen gewoond, dat een prokureur is, en die kunsjes uitnemend fyn en wel verstaat, ja veel beter, als een party van zyn konfraters, of de beste advokaat die neef nu heeft veel geld gewonnen, en deze heerlykheid, zo wat zo en zo, gekocht, en dus is 't gekomen dat hy my tot schout aangesteld heeft, en ik daar reeds de functie van waar heb genoomen.
Breekt de brief open en leest zagt.
Dat was geen beurzesnyen, maar nu, hoe lang bleefje wel te parijs?
Och ik weet niet wat gelt dat je mient?
Kost jy niet maar stil naar achteren gaan, zeg, schelm?
Zo neerezeten, zaid' hy kyntje, den hemel wil 't, maar jy bevyntje vry ongelukkig want jou man moet mee op zee, en jy daer van.
Ick heb dat meer is al, tien taalen gestudeert, iren.
Wat heeft die noot, waer voor een koning koomt te zorgen.
Wel ja ick toch, maer 'k bidje vrinde, ziet wie dat hier by men is, huysheer.
Ei, wil niet langer moppen, hy zal t niet meer doen.
Zyt zo niet ontsteld, ik zal u van alles te deegen onderrechten hoor my maar.
Hier zie ik hangt noch de oude dorstige overvloed uit.
Soo sal ick het u seggen en soo sulje daer op, het gelt van mijn krijgen.
Hartogin, koenraad, mr. klaas, boudewyn.
Ik ben geen diefeg hoe is 't michieltje, zelje niet een woord voor me spreeken?
Juffrouws, 't zal je gezondheid weezen, elk een trooitje in het rond, wy zyn nu buiten vreezen.
Ik weet jou believen wel sinjeur, je hoeft jou zo niet te houwen.
Wel ze doen my tot aan myn hert goed.
Zo raakt de heer en knecht elk aan een schone bruid als 't bruiloft is zo kip ik ook een vrijster uit.
Joe schelm, reekel.
Zorg daar niet voor, zo 't met geen keien is gevuld, en dat de muggen ons niet steeken.
Kom, laeten wy noch eenmael drinken, en met de roemers zaemen klinken.
Werken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaetsen daer 't casus voovallen sal, en het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Een die de ratiocinatie dan recht gebruikt met applicatie, betoont dat zyn rezonnement heel fyn is, en heel eloquent zo dat de reden rezonnante uit der natuure, niet dolante maar gai zynde, en van groot virtuit... maak ik, en fin, dan dit besluit, dat ik jou vind tres admirabel vint gy myn reden raizonnabel.
'k ben rijk, en jong, van oud geslacht, en edel bloed.
My, die de monsters en de reuzen de harssenpannen wist te kneuzen als eijerdoppen met myn pink, geef my gevangen als een vink!
En 't geen gy zo hoog roemt, acht ik niet half zo goed, als een oud lietje, dat ik u eens zeggen moet.
De amsterdammers houden veel van iemand die weinig zegt, en veel doed.
Uw bruidt is schoon, meer als ghemeen, en zeer bevalligh, maar ook vol ghebreek'lijkheen.
Nou, de pot is altyd noch heel, daar zyn de kopjes, ik moet eens tellen, hoe veel werd gescheld.
Hoe zal ik het nu stellen?
Maar zo uw goedheid my zo veel slechts wil vergunnen dat ik mag spreeken, ik zal my verschoonen kunnen.
Hy roept aan de deur.
Dat 's myn werk, ik zal die wel bezorgen.
Vrijheidmoe, ik heb van uw twistig huishouden vernoomen.
't lykt wel haest ien smousenkerk.
Konstant, in t venster.
Bartel, kasper, twee raatelwachten. kapiteyn van de wacht.
Zo volgt in tegendeel daar uit dat uit de kennis vriendschap spruit.
Lambert en fransyn sluyt alles toe.
My dunkt nu dat gy gaat mijn kloeke moet bezeffen, dat u bevreest gemoet u aldus spreeken doet.
Kom, kom, laet leggen dat papier, dat is jou niet heel nodig hier.
Al mee niet.
Ik bedankje myn... iacomo.
Jou ouwe schelm, spreekje noch?
Ik weet dat mee.
Hoe ligt bedriegt t fortuin de hoop, die zy heeft opgerigt.
Wat valt dees vreught my zwaar.
Izabel. ach!
Mon maitre, kalje book!
Katryn, meid van fytje.
Zy was gelyk vol vuur, naar t schermen, springen, loopen, geen atalante, had by haar op winst te hoopen ja had myn liefde haar, jonk zynde, niet bekoord, dan had zy, mogelyk, na minnaars nooit gehoort zyn noemden t ledig zyn, wanneer zy inde boeken zig bezig hield, verliest, de schriften door te zoaken van wysbegeerige, of wel in heldendaan van dappre mannen, steets haar lusten te verzaan van zeedeleszen voor de jeugd in veel geschriften sprak zy volmaakt, en wist de zelve naauw te ziften.
O gedrogt in deez' verlichte eeuw!
Ha monsieur!
1 dienaar.
Ik hoor haar lieve tryn!
Voeg hier noch by de historie van cleopatra, en juba koning van mauritanie tiberius waande, dat hy door 't gezag van augustus, tot zyn wit zou geraaken maar vergeefsch.
Dat ick hier segh is wis maer dat het elck niet toont, voor dat hem  ruymer geld en goed ten bors' in woont, is wijsselijck gedaen, ick wil daer niet af seggen.
Oom, 't is door ontsteltenis dat my de woorden in de keel bleeven steeken.
Een bef van point, die tot der menschen spot schynd door gevreeten van de mot.
Goet.. men clopt stercker.
Hy legt in flaauwte, k zal wat sal volate geeven.
Wel binjer op belust  hy zelje zelf bejegenen.
Madame, k bid laat my het zien?
Ik loop hem na, ons juffrouw zal haar heel versteuren.
Wat let u dan spreeck, sal ick het niet weten phil.
En dat sel de oorsaeck zijn om dat hy soo vluchte uyt mijn oogen, en snapte de breestraet deur, en liet het kalf hier alleen staen, en ick nergens van wetende kome van buyten ingegaen, en meende mijn kalf t'huys te vinde, wangt hy hadde 't belooft,, ras dat hy 't tot mijnent brengen sou, maer ick en wist niet dat sijn gehoor soo verdooft,, was.
Blanche, louise, henrick.
K bezweer de geest van bartlomeus.
Toen hy jongman was, was hy altyd mit de meisjes in ien hoek maar mien jy, dat hy zo onnozel was, als jy, in zyn vryen?
Juffrouw, ik bedankje, katryn gaf my straks zulk een drankje.
Kom flus tot onzent, daar ik netjes u zal zeggen, wat ons te doen staat om het werkje te beleggen.
Daer vloogh de geest om hoogh, nu hans, weest nou verblijdt, de kompost is al gaer wel knecht, kunje niet spreken?
Het spreekwoort, dat wel eer was in onz' ouders mont toont dat zy waeren wys, en op geen lossen gront geloofden, dat een vrouw genoeg wist om te trouwen, als zy een dondervlaeg of regenbuy kon schouwen, en haere geest genoeg verheven was en kloek, als z'onderscheiden kon een wambais van een broek.
't is waar, hy was het die myn hart het eerst bezat, maar nu zyn goed dus is verkwist, stond het te vreezen, dat ik verminderen zou moeten van myn staat, en dat is 't werk daar ik zyn liefde alleen om haat en dat my, in zyn plaats, don pedro doet beminnen.
Ik bid u, braave heeren, dat gy bezadigd my den grond van uwe zaak eens voorlegt.
't schyne droomen!
Hier komende, kon ik nooit eenig middel vinden, om met konstantia te spreeken, of door vrinden een brief te geeven, doch k vond haast bekwaame stof k had voor twee jaar francois gezien aan t franse hof, ik kende zyn humeur, k verklee my, zoek te raaken in zynen dienst, het welk ik ligtelyk kon maaken, met hem te pryzen, en te spreeken naar den mond.
En wierd een kaale kaketoe.
'k vergeef het hen, die daar noch niet van zyn bewust maar gy.... luikas.
Ik weet waar na men zich in trouw moet reguleeren gemeenzaamheid van goed, van midd'len, en van winst, 't en zy men renoncieert per acte voor het minst en dat het derde deel van 't bruidsgoed, daar en boven, word in 't gemeen gebragt, en..... arnoldus.
Dat arme schaap, roept niet anders, als drinken, drinken het is al haar lust tot eeten kwyt.
En wat belangt mijn kindt, z'is noit met reen belastert, dat zy van haar geslaght in 't minsten is verbastert zo dat ik niet geloof, zoze aars niet is puur mal, dat zy deez' keur verwerpe, of wederstreven zal maar eerder voor geluk en groote eere houwen, in uw geslaght te zijn, en met uw zoon te trouwen.
Ja, sinjoor.
Moei t is niet waerdig u daar over te verstooren.
Ik, ik hiet u wellekom, in uw heerlykheid rondom heerschop, wil ons maar niet plaagen, of de boeren zouden jou, zo ze dat maar iensjes zagen uw het ook doen, zo 'k vertrouw.
K sta door verbaastheid, en verwondering opgetogen.
Maar, philippyn, zult gy ook met my naer de mode leeven, en tellen my altemets de huid vol slaagen?
Moet nu van ons geslacht de gantsche stad gewaagen?
Seer wel mijn iaquelyn.
Geen sorgh, ick ben rechte voort byloo van aert, dat soo de picke mijn sagh hy sou verby passeeren, en dencken deze veugel is te heet, twee vuren kunnen menkaer niet deeren 't is best dat ick kaes koop daer is geen bien in, en soeck een aer, hoo je weet niet wat man dat ick nou bin daerom weetje wat raet, soo laet mijn niet verlangen?
Konstancia, wouter, zaartje.
Hoe weet jy dat, jan kattestaart?
Zal de uitspraak van die heeren my nu dwingen zulks te herroepen.
Myn heer zyt wel gekomen.
'k heb ongelyk, 'k beken 't, 't was weg, eer ik het wist, zo ben ik 't fransch, gewend.
Hy is gewis een prins, o!
Eelhart, weg meenende te gaan, keerd wederom, en zeid, zonder klaasje en francyntje te zien.
Kyk, miester jan, de koster die heit me wel ezeid, dat zukken werk hiel raer is.
Wel heer ick slaet niet of, edelman.
Momenzis.
Zum vierdten eine vohrtreffliche wurtzel vohr die alte teuffels heksen.
Ick sien dat hy door die straet doortreckt.
Moet ik myn waarde gerard derven, zo zal ik noch van droefheid sterven.
Dat 's my genoeg gezeit.
Daar wierd uw neuswijsheid, en uw schijn van heiligheid, daar gy by yder een zo fijn me voor den dag komt, inder daad niet zeer gepreezen, uw eew'ge praat van eer, en wijsheid uw bang weezen uw stadigheid en hoe gemaakt gy u verstoort op de enkle schaduw slechts van een onnozel woord, wat dubbelzinnig uitgesprooken.
Die dingen worden ommers gesecreteert.
Den ouden filibert, die vryden aen laurette sy spotte met sijn liefd, hy kanse niet versette.
Nou mannen vat hem an.
Wel myn ridder van de jenever en varkens acties!
Wel, oom, geef me ten minsten tyd, dat ik weeten mag op wat voet dat ik sta, en of my de huuwelyksche voorwaarde, tot myn voordeel, van zyn zyde voldoet want het is de manier hedendaags, dat men, by voorzorge, de zelve zo bondig laat maaken, dat, zo 'er al schade mogt komen te vallen, de schuldeischers nooit aan hun voldoening geraaken.
Vader jeronimus, repje.
Daer gaen geen dochters in van soo een man als ick, houd op van huylen of 'k geef u de schoonste klick die oyt een nieuwe sool heeft aen den block gegeven?
T is myn mortjens eygen broer, hy is ryk.
Nommer zeven een leugen snuffen.
Zie dat je vader ondertusschen bepraat.
Mijn blanche is te stuurs, af keerig, nors, en wreet, hoe lang zult gy mijn ziel, zeg wrede, noch meer plagen?
De windhandel of bubbles compagnien.
Mien her vond ik doar laupen, die had daar drieteri van zeupkens te verkaupen, voor pien in 't heuft, hy heeft ook loezenzalf, en zand, dat tanden wit moakt.
Ja, maer ik weet raet, dat jouw schort scheelt myn ook, een en de zelve reeden maeken myn ontstelt k heb daer van woord tot woord doorzaek van jouw ongeval gezien en aengehoort.
Men vind geen lieven die meer hielden van elkander.
Straf hem met geen slagen want ik heb wat aars in mijn gedagten, dat beter uitslag sal verwagten.
Ik kan t begrypen, gy hebt gelyk, vergeeft het my.
Proontje, leonoor.
Je zelt wel bly zyn, dat je dus van bed verruilt.
Maar, sinjeur, heb je my ooit of ooit op klappen en snappen bevonden?
Had ik myn mesje gehouden thuys, ik had gedaar gelyk de vroomen, nu moet ik zitten in het rasphuys, wie weet wanner iker uyt zal komen?
K heb op de schouwburg daar twee spellen van zien speelen met innerlyk verdriet.
Ik zeg je noch, ik ben er vader niet, gelykt zy na t portret dat ik jou heb gezonden?
Juffrouw ben jy hier alleen?
Ik kan my van blydschap niet bedwingen, zo 'k by u vliegen kon, 'k zou u met ziel en zin myn dankbaarheid betuigen en myn min.
Zo myn zoon niet komt, werd my, door deze vrek, al wat ik noch bezit, boosaardig, afgenoomen.
Neem jy die van aal.
Ik geef aan de zoon van dien heer, die adelyk, maar, ongeloogen, zo kaal, als een rot, is, myn dochter, met honderd duizend guldens kontant, en door dien zy uit myn huis gegaan is, en geen zin had in die kwant, zo verwyt hy my dat zy weg gegaan is met myn raad en myn weeten ja, dat ik geen order in myn familie hou, en myn pligt heb vergeeten dat ik myn vrouw te veel vryheid laat, dat zy met gezelschap verkeerd, en my te veel met de naam van hartje, papalief en liefstentje vereerd.
Onthout wel 't geen ic u gesegt heb.
K wou dat ik, voor myn geroofden schat, my mogt zo aanstonts gaan verzuipen in het nat van uw verbolge plas, zo zoude ik nu niet zugten, daar ik nu moet door u gelyk een balling vlugten, of leeven zonder eer!
Wat belief je, sinjeur?
'k heb dan de broeder hier in stad gesproken van dat mensch, waar mee uw zoon, o schanden!
En dese ring is kwansuis al lang verlooren geweest en vermist, en ondertusschen hebje ze met al dit silverwerk diefachtig opgeslooten in je kist.
Kom, jaapje floor.
Wie sich van bock, of uyl, of esel oyt laet quellen, dien houw ick voor een sot, al draeght by schoon geen bellen, en schell' hem alsoo bloy, als d'alderbloyste loer, of immer alsoo plomp, als d'alderplompste boer.