floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hoor, aan myn broers krediet is ons wat meer gelegen.
Joris, hidde, lutje, eduward, jeronimus, karel, izabel, klaar, kniertje, teeuwis, joost, bregje, tryn, aagje, jeske.
Neen, 't ien noch 't aar dient me niet meer, ik doe liever zo as jy 't begeert.
Geloof jy nu noch niet dat jou gezicht vergaat?
Kom, joppe, nou jy lui'er aen.
Agata, nicht van kniertje.
Talestris alleen, verloste de dienaars van orondaat, uit de handen van perdikkas volk.
Stracks komt jou moeder thuys, ick moet aen t logen gaen, leander laet men los.
Pnschier.
Hoe zeght ghy hoogheyt smol.
Toezang.
Maar voorwaar, argantes, wiltge dat ik u eens wat verklaar, ontrent d'opvoedinge der kind'ren kan men heden niet al t'opmerkend zijn.
Dat s waar, ik laat ook myne gaaven, niet opgeslooten, noch begraaven ik maak my over al bekend, k heb steets myn divertissement, nu zal ik na twee eerste dagen, ter schouwburg gaan, kan t u behaagen, gaa met my, want gy werd genood.
Dat 's waar, egut 'k zou vreese, van zijnent weege, dat het hem al te veel na zen zin zou uitgewosse wezen.
Neen, dat durf ik niet bestaan, want, kwam ik binnen, zo gong wis t rug op weer aan.
De timmerman zal zelf komen, want kyk, ik vertrouw het aan geen knecht.
Frederik, vryer van lukretia.
Men kend in nood, noch altyd zen vrinden.
Dewijl irene hem met zoo veel vierigheeden bemint heeft, zou hy dan zoo dwaas zijn, en zoo mal?
Dat zal myn vader zyn, trui! eenentwintigste tooneel.
Komt hier, o wulpse ieucht!
En k heb daar paling, dik als armen, en zo vet als butter, die zal ik dan roostren met een zet, en t staartwerk dat is goed voor panaal.
Jaap met een stok.
Bromia, je moest een vrouwtjen, dat u met een valsch gelaat kon streelen, om daar door haar geilheid te bedekken, verkreegen hebben, die u zouw tot straf verstrekken.
Doch gemerkt dat deze werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de nederduitsche taal en de digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
Nou, dit duurde zoo een poos, men baas worden 't op 't lest gewaar, an enige gouwe knoopen, hy gaf men voort de zak en seide tegen men vaar dat ik hem niet en diende, mits ik hem in dit ambacht te gau waar.
Den 20 february, 1691.
Ik zeg, dat je ons de man voort geeft.
Waarmond, eerryk, woudheer.
Leliane.
Ja teuntje, 'k zal altoos even verlieft en dankbaar zyn, en tot het minste stipje.
Maar, tryntje!
Goed vader. japikvaer.
Kent gy niet t ongelyke paar?
Waar mag myn engelin, myn lief sofia weezen?
Och, waar blyft de brandewyn!
Je zult jou leven niet hooren, dat iemand van myn vrinden is geaffronteerd, of klaagd, dat ik hem te laag zet, of.... hofmeester.
Laet ons zingen, danssen, drinken, bas, en fluit en veeltjes klinken drinken, klinken dat het fluit, onze lysje is nou de bruid! vertooners.
Hy haeckt al na mijn doodt, zijn uytterste verlangen doch wie hy tot my zend zal missen goet en bloet.
Warnaar, hofmeester.
Ik zeg je kaerel dat je my niet meer moet quellen, of 'k zweer je dat ik u zal steeken door de huit.
Hier rust joost goethert, die gewis doodt zijnde, niet meer leevende is.
Hy heeft 't my zelf gezegt.
Heb ik met hem myn trouw geschonden?
Ik zal by hem gaan, en syne pensados wel weer verkwikken.
Mercurius die kan niet liegen, en, na zyn zeggen is het waar, dat zy reeds moeder is, hy vaar.
Dit laatste wonder is in schoone agneet, geschied, zy riep my toe, heel kort, wanneerze my verliet 'k bid, ga van hier, ik moet uw byzyn laaten vaaren 'k weet uwe reen, dit zal de myne aan u verklaaren.
Hebt gy gedaan het geen dat ik u had belast?
Daar heb ik weer een heele derdehalf pint karremelk verlooren en wie weet, of 't niet wel twee malle schellingen aan waafelbeslag is.
Zo hoor dan gaauw toe de mof ken niet lang weg blyven, en jy hebt zyn beurs geef die voor eerst niet weer maar zeg hem, datje raad weet, omze hem morgen, of eer te doen hebben, indien hy... maar gins onder de boomen schynd hy zelf met de schout en zyn dienaars aan te komen, ik hoor 't aan zyn spraak, houw jou stil, laat my begaan, zeg amen, en ja, op myn zeggen, en laat alles op my staan. achtste tooneel.
Kom, laat ons vrolyk wezen, ik ben dat bang kyken al moe.
Zooje mijn hier in helpen kont, ik zelje hondert dikketons schencken, maakje maar dat ik by 'er raak op de dons, en van de ses duysent gulden zelje geen rente geeven.
Warnaar, jacoba, flink van binnen.
Laat jy op 't zeggen van een smous aankomen, dingen, daar dikmaals zo veel aan geleegen kan leggen?
'k weet niet, hy wil niet spreeken hy leid mit zen kleeren te bed, en mit 'et hoofd onder de deken.
De pols is heel gealtereerd en ongedaan.
Wel leander, je wort al moy out, wil je noch niet aen de meyt?
Fredricus, 'k heb in all's uw groot verstant geprezen, maar hier in hebt gy mis.
Bestelt daer dit briefje, soo wertje geloont, een schellingh met een paertje selder by wesen te winnen, jongen.
Niet als een klein kwetsuurtje, dat 's gezegt een kwetsuurtje klein van een vierentwintig ponders brutaal, die my in 't berennen van ryssel voorby de kop snorde, zonder my te kennen.
Dat gy betaalen komt, myn heer, is wel gedaan, wy wagten hier na geld, ik bid je blyft niet staan, tree in, myn juffrouw mag zo gaaren geld ontfangen.
Z' heeft spijs noch drank gebruykt op weg, en dat zo, zonder ooit flaau te worden.
Zeid hy, veild men hier de zuidzee?
Koenhert. schenzieke guit vertrek terstont uyt ons gezicht.
Nicodemes. neen, myn margo die zal niet liegen.
De tafel.
Een schrikk'lik braadtspit in zyn handen!
Die komen my om haar te zien vermanen.
En t is op zyn verzekering van uw beleefdheid, dat ik recht na binnen ging.
'k ben bly dat ick het weet, ja seker hy is wijs, die u besoecken komt dat iemant op die prijs oock eens in spanjen quam al sou men my vermoorden, als hy naer't suyden vraegt, ick send hem naer het noorden.
I dat weer nicht een bru, t ging to hans wol teyn mool groover, ick meende dat ick worme im lieve had, on etweer mit reverenti klincklaer dreck.
Adm. moet ik dan zonder u te zien, helaas!
T is tijt dat gy benevens my u in her uytterst quijt.
Ik zal wyn haalen...... vyfde toonneel.
Scapyn, eerste bedryf.
Wel zo hebt gy al begonnen te vryen?
Geertrui, jacoba, jan. jan. messieurs, ay!
Het volk dat niet van goedt doen of van de kerk mach hooren spreeken  sitten er allegaer op hekels  en hooren er de duyvel de passy preeken.
Opdracht, aanmomus.
Nochtans heb ik my gedraagen, gelyk hy zeggen kan. dibberig.
Anzelmus de jonge.
Wie dat zijn liefde uyt aen andren, doet heel quaet.
Mocht ons weer de vryheyt gebeuren, van die heylig, heylige, vryerlijcke staet maar als t block is aen t been, dan is berouw te laet.
Zeg, datje niet langer begeerd te verdraagen, dat die deugeniet....... jorden.
Let 'er eens op, ik zal het jou eens voorzingen, en denkt dan eens of zy 'er niet door geraakt en zal werden, daarom heb ik het ook op zulken droeven toon gemaakt.
He hit oelof, ond zein voder herman, zo moot men 't schikken.
Maer karel nae ik heb gehoord, is vaerdig.
Ick heb meer schult als ghy, als ick mijn doen overdenck, een vryer staet het vry te vragen, en een vreyster behoort het te wygeren.
Zulk een lompe guil te geeven aan een juffertje, zo teer, aan zulk een meisje?
Wel aen dan com dan voort breng my mijn sondags schoen... dat 's wel, geef my mijn hoosen.
Treet wat naeder by, jou nicht komt, of is 't jou vryster?
Om dan vorder mijn heer, u alles te verhaalen op zijn order, zo zeid hy my, dat gy van hier most en terstond.
In amsterdam, den 12 october 1685.
Myn hart is diamant, myn ziel van louter goud.
Simon, kok van den marquis.
Ik zieze waarlyk, 't is gedaan.
Het is de kunst ontluisterd zo gy 't niet observeert geen een astrogolist heeft ooit zyn tyd, wanneer 't eklipsis was verquist.
Hoor wijfje ick mostje wat vragen, hebbese jou tot syme den backer die seuventjen menglen al betaelt?
Komt alle voor den dag wie heeft ooyt van grooter stoutheyd gehoord?
Myn lief hou goede moet het stuk dat zal wel gaan karel.
't is onbeleeft..... ernst.
Ik mag ien spierinkjen uitsmyten daer ken ien kabbeljauw an byten.
Maar, na een oogenblik weerom hersteld, heb ik hem weder doen vertrekken, alzo ik door een schreeuw de knecht het wou ontdekken.
Tys. duiven zeg je, och ja!
Hartoog, hartogin, gravin, trifaldin, rodriga, quichot, sanche, 1, 2, 3, 4, staatjuffers, mr. klaas, olivier,en knechts.
Ik ben al getrouwt tot wyk op zee, voor vier jaar geleeden, daar begondze, jou eer dief, jou egtbreeker, ik zalje onder myn voeten treeden, en zo vloogze myn in t hair, als ofze myn zo levendig vreeten wou, ik stak weer myn handen uyt, en dogt wat geef ik om jou, maar haar moer, die sloeg me met een kruk zo drommels tegen myn scheenen, dat het niet anders waar, als of ik by me beenen, had laaten stukkent bruyen van meester hans, dog op het laast, doe kreeg ik een weynig kans, want het oude wyf schopten ik in t vuur, vermits het een oolyk swyn was, en de meyd sloot ik in t turfhok, en toonden wat voor een vent dat krispyn was, maar sunt robberd!
Dat is al doenlijck, mar.
Swygt, ik wil u niet hooren spreeken, ik zal u wel een andre peen op de neus zetten, voor uw bedryf.
Een oogenblik vertoefs, philippyn.
Kom, knier, kom scheijen wy dit paer.
Te meer, wanneer dat hy zyn wissel heeft ontfangen, en 't is nu postdag.
Men moet haar foppen is t mooglyk.
Mejuffrouw, 't geschil is aanstonds beslecht, zo gy my, daar over maar.... izabelle.
Ik verzeekerje van eelhart, 't is een borst van een heel goed leeven.
Fulvius, hartogh van abellino, ondackbaare minnaar van octavia.
List tot welstandt, ofte bekeerde dronckaert.
Ernst, izabel, slenderhinke, wessel,drie moffen, katryn.
Dat laat ik voor haer deel maer 't is my niet te min erbarmlyk voorgekoomen en, zo gy 't had gezien, gy zoud niet anders droomen. driessottyn.
Myn voorvaar nam 'et voor hem op stak aran, 't schynen wondre dingen, zo als hy uit het vuur wouw springen, met een klyn speltje, zo ter sluik, vlak in de navel van zyn buik.
Ik heb geen mensch in huis vernoomen, je hebt voorzeeker leggen droomen, of eenig spook heeft jou de harzenen ontroert.
'k sal tot den lesten snick u mijne trouw betoonen.
Dat kunt gy allerbest van de schimpdichters leeren driessottyn.
Jan. ik vrees voor geen gevaar als ik u kan krygen wil ik graag mijn lijf, en leeven waagen.
Waerme soeckt, waerme kijckt, watme schreeuwt, watme roopt, jy speult den doove, daer bent daer blyfje.
Ik ben al doodt, mijn mondt heeft al geproeft van letes domme stroom.
Voor my, ik geloof, dat zyn geboorte om gewichtige reden verborgen werd na alle schyn is hy uit edel bloed gesprooten.
Wel t kan onmoogelyk geschien, dat zy, die pas van my een oogenblik kan duuren, uitwerken zou die snoode kuuren.
't is ook niet ongegrond, dat wijven, die studeeren, verdacht zyn, dat zy juyst geen vrouwen zyn met eeren.
Ach nicht, gy vraeght te veel, mijn hart en boesem woelt, ick kan op dese vraegh u dogh geen antwoort geven, dat ick hem desen brief soo loos'lijck heb geschreven, dat ick dit al bestae, was maer om mijn gemoet wat kortswijl aen te doen, terwijl ick in een vloet van traenen sit en stick, maer ach!
Mijn schone, 'k zal van nu af aan u in der dood ten dienste staan.
Ik hadje niet gezien!
Van donna majombe, en haare spaanse pretiosa dus af te wyken, is niet al te wel.
Soo is 't dat wy de zake en't versoeck voorsz.
Joost en adriaen binnen.
O neen, in t minste niet ik hoor met droefheid aan het geen u is geschied maar k heb de gansche zaak rees heel en al vernoomen wyl my meer klagten, als van u zyn voorgekoomen, omtrent het rooven of het moorde van sofi.
Meen jy my als een slet reeds tonderdrukken?
Wat, maak van je hart gien moordkuil, spreekt maar louter uit je borst, als je de waarheid maar zegt, zo wil ik het wel weeten.
Maar, spotjer niet mee?
Verwoor ionfferke, ick heb juck soo leef, k wol wol t lijf by jou looten opgoon, eft su door leever on long oet eyn blanck hart dynen wegen spendeeren.
Das gefelt wier  ich hab lust funf  zex dozein dukaaten met euch zu waagen.
T'amsterdam, by de weduwe van joost pluimer, in de kalverstraat, in seneca, 1678.
Dat diendeje me wel wat klaarder uit te leggen hou oud moest de maat zyn?
Annetje, govert, adelgonde, sofia, leonora.
Kom zie den aadelaar, dan zult gy t vast gelooven die k op myn schouder draag, dat ik uw dochter ben.
Maar t is niet galand.
By men zoolen, teuntje is koddig maar krelis doet mee niet wel.
Ja van harten garen maat.
Dat ik u niet en smijt is wonder 'k zou aan jou de handt nu noch gaan geven?
Waar is hendrik, dat ik hem niet en zie.
Bedaarje zo je kent, ik meende zeker hier geen dievery te plegen, werentelyke ik schuylde hier maar voor den regen.
Wel wie of niet lachchen zou om zulk een dwaasheid!
Oct. ik hoor, mijn heer, dat u geen vleyery ontbreeckt maar eynd'lijck zoo u prins de wijsheyd ooyt beminde, zoo raat hem, dat hy zich doch niet en gaat verbinden door hymens zoete band met zoo een dwaaze vrouw die teegenstrijdigheyt van zinnen baaren zou, veel quelling en verdriet mijn tijd is nu verstreecken, ik heb mijn lust voldaan met u te hooren spreecken.
'k zou 't durven zweeren, na ik zien kan, uit uwe oogen.
O guit, o vagebont!
En waer is hy van daen?
O neen, 't is zo ver niet gekomen, zy hebben haar veel eer en respekt beweezen, en noodigde haar te gast by klaas, in 't gulde zwyn, op een waterzootje van baars en posjes, met een poletje frikasse, en lekkre spaansche wyn.
K weet niet waar gy my naar vraagt, daar ik nog zelf niet weet, hoe veel de zom bedraagt, die k in deez compagnie zal op myn reekning krygen dies moogt gy voor deez tyd nog wel van muiden zwygen.
Laat ons by een, die twee rampzaligen, vermengen, maar 'k zie hem daar met zich een goed gezelschap brengen.
Want dan gaf uw leven zo geen stof by elk tot quaad vermoeden.
Heyltje jae buerwyf, 'k spreeck recht uyt, het doet myn hert verblyden.
Indien zijn majesteyt aan my die keur zou laaten, ik koos hem, die met raat en wapenen uw staaten zoo braaf beschermt, en als een atlas heeft getorst, en geenderley gevaar ontzien heeft, om zijn borst te stellen voor u heyl wat wonden niet gekreegen, wat slagh geleverd, daar hy niet behield de zeegen oock is hy van het volck en u zoo zeer bemint, als van een vader was ooyt een gehoorzaam kint octavia alleen die kan zijn zweet vergelden.
Dat vraagen, en dat wedervraagen, dat noemt m in t platte neerduitsch, plaagen.
Ik stem het toe, en te gewilliger, om dat dit myn wyf moeij'lyk maaken zal.
Joanna.
Aanraading en goedkeuring in 't licht geef, vlei ik my, dat uw' weledt.
Maar zy hebben vergeeten de rechte oorzaak, of ten minsten, zy willenze niet weeten.
Doe je best om zulk een keur maar zie toe, dat jem terwyl niet mist, en zelfs te laat komt, om van de brokken je deel te krygen.
Het lykt een vrouwmensch, stemmig, staatig, en zedig, in er ommegang, niet praatig, ze is sleghjes in er kleeding, alle dag als t preckt, dis, is zy op de eerste slag van t klokkeluijen in de kerk, om plaats te krygen, recht voor de preekstoel, en zy heeft... maar laat ik swygen, der schuilt doch meerder als men weet, of denken kan in t stemmig kleed.
Onnoodig 't zweeren is hier overboodig 't is van gist'ren, noch van daag, dat ik dit van jou verdraag zeg my eens, 'k word langs hoe boozer, flikkeflooijer, minnekoozer, wat je by myn dochter doet, als zy haar verkleeden moet?
Ick heb de waerheydt als gy sien condt aen mijn sy maer ick heb u verkocht, hy wist het al van my lucr.
Fransyn, jeronimo.
Laetdunckentheyt is selfs soo groote key, als oyt gevonden wierdt op d'amersfoortsche hey daer gaender veel af zwaer die met een wijsen schijn haer wijsheyd soo vertoonen, dat men schier zweeren sou, dat in haer hersenvat de wijsheyd selfs de wijste schat gestaepelt had besonder waers haer stem rouwkeeligh uyt doen brommen, met woorden van geluyt, als byen, of als hommen neuswijslijck in mijn hooft beschrijvende een key, door wijsheyds boone kracht versamelt in de mey ick derf niet melden schier met sulcke keysche woorden, daer sy mijn meyster mee vernielen en vermoorden, wanneer steets in haer mond als schier bestorven leyt, het sleepen van sijn steen te zijn een malligheydt jae dat soo afgemaelt met schijn van zedich spreken, dat pallas wijsheyd selfs daer vlack voor schijnt te steken maer dat is nix, ick weet met sulck een volckjen raed, sy komen maer voor 't licht, soo meenigh als hier staet, soo meenigh alsser sit ick sal mee zedigh spreken, om mijn genesings kunst haer inde mouw te steken.
T is een vrouw der vrouwen!
En watge'er van gelooft, 't is my al even lief.
Ia myn heer, zy hebben u misleid, ik vond karel by haar, hy is achter in gekoomen, ze overleiden samen... waar is hy daar?
'k wil zeggen, dat de liefde in 't end is de oorzaak... dr. brabbelaar.
Ian, de knecht.
Als myn man opstaat, als hy dronken geweest is, heeft hy voor een manier, dat hy een mutsje brandewyn moet hebben, of al zyn leeden beeven.
Gy moet, om al wat u mogt hinderen, te ontgaan, het niet quiteeren voor dat gy heel zyt voldaan.
Margriet leest.
Zyt gy noch hier mijn heeren?
Ik zou zelf niet begeeren een lichte kooi, al was 't myn dochter, aan een jongman met eeren uit te besteeden.
't bennen soo waer stoepjes, 'k mienden dat het wat bysonders was, maer nou lijckt het offer niet een deeghlijck man onder was och!
Wy voegen, alleenlyk ietwes achter de zelve, om den thehoorer, of leezer niet onkundig te laaten, hoe het met de medetooneelisten, buiten de gebroeders, afgeloopen is.
't is niet langer om te lyen.
Ontstel je niet, vaderlief ei, maak geen getier.
Cornutus, jurgen knoet, zondergal.
Je zelt al heel beweeglyk moeten preeken, eer jy me brengt tot jou geloof.
Om dat zy elk zo vrind'lyk handeld, het zy aan huis of dat zy wandeld.
Is er iet ten dienst van u sinorie?
Ey, en ick hiet roeltje oesterbaert.
Of zeid hy dat hier of daar iets zou meugen begraven leggen?
Aldergoedertierendste heer, wild onze arme mensche te hulp koomen, erbarm u doch over de zelve.
Noch drukken my al groter smarten!
Ernst, gebootste edelman van jacomo.
Loop ras eens kyken na haare kleeren.
Poluthrulleton.
Jy moet weer in der muiten.
Lubb soet, soet, jorden sel't hooren.
Gusman,  beide verarmde eedelluiden, in bedelaars gewaad.
Gy gaat mijn trouwe min aan my te qualijck loonen, maar nu het wreet geval my dat heeft toegevoeght, zal ick om uwent wil my toonen gans vernoeght, 'k aan vaart u broeder en zal wel te vreede weezen.
Ik zeg u dat staat vast.
Ego sum advocaat.
Maar wie heeft u, myn heer, tot deeze reis geraaden?
Tot dieper in de nacht, wanneer dat morfus kraght u heele hofgesin, heeft in de rust gebraght.
Maer man, 't is al ghenogh, praet teghen my oock wat.
Krispyn, in priesters gewaad, leander, govert, anzelmus, de jonge, heeranzelmus, adelgonde, leonora, sofia, annetje.
Ay, myn heer, met twie schellinge hoop ik zellewe wel accedieren.
Ik sal dan datelik t'huys komen, soo ras als ik daer van daen kom.
Wat is dit, myn heer?
Geen noot, we moeten er bedriegen, en t geen ze zaagen heeten liegen.
Van eenen grooten vorst, en zegenrycken coningh heeft desen niet genoeg, die, als hy maer gebiet den schat van oost en west voor sijne voeten siet?
K zeg noch, t zyn rechte boevenstukken, donnosle meisjes tonderdrukken, en maaken ymands eer te schand.
Die wel ier efalieert waeren  toonden an de duivel heur quietancies maar ze waeren van pampier  en dat is in de hel eeveliens as bossekruidt by vier daerom brocht er de duivel by de beurzesnyers in et kot van de dieven.
Hoe kan hy zyn gedicht voorlezen, als gy spreekt.
Wat sou dat domme kuyken, hy weet doch niewers van als eeten voor de kost.
Ey lieve myn heer, steek je voeten nooit tusschen de wielen van een hollende wagen.
Wat duyvel is dit!
Simon, zingt met een jammerlyke stem.
4. juffer.
Maer coenraed hebje niet een orientaeltje me dunkt ik sou wel eens stoppen.
Machtelt met haer kint op darm, en leander.
Een morgenwecker was zijn straf heydt, het beliefde heer karel dat hy wou getuyge zijn van als.
Nicodemes sta van my, k maak my nooit gemeen, met geesten.
Ik zoek men eigen zelf  die ik hier strak zag kuyeren  zoo ik hum krijgen kan  zoo raakt hy in de luyeren.
Hy weet noch niet beter ef ik ben iasper, hoe staat het, zou het noch lukken?
Twee dienders.
Ik volg, maar t is door dwang.
Zoo 't u niet aanstaat, moet gy dat mevrouw voorhouwen. errenst.
Nu luister, ik zal eerst beginnen medea.
'k bin benart van zorg, en 't gaet men an men hart, waer dat ik al dit gelt zel bergen, om gien begeerlik hart te tergen.
Ach die ghy my soo dier, met eeden hebt geswooren, waer door myn beste pandt, helaes!
Wel aan, eens ernstig 't nu gezeit.
Hoort hem doch.
Spreek zeg ik, of.... jorden.
Ik groet je, krelis.
Als word gevraagt in 't spel mejuffrouw, wat zet gy?
Wat is zy bleekjes en zwak.
Je kent men vaar niet?
Maer wacht u jaquelyn van op den weg te vryen en maeck u merctganck kort.
Geeft hem noch een klap.
Ik bid, houd u stil daar komt jufvrouw petronella aan, die zo vol grootsheid is ,als uw vader weezen kan. angelika.
Wat docht j' 'er van?
't is goed, myn heer.
Is t niet waar, zo moeten me men voeten niet van hier draagen.
De keyzer toont geen teeken van groot barmhartigheyt, dat hy dien ouden heer zoo laat in ballingschap, ontrooft van staat en eer.
't zal moeder zyn, 't is haar tred dat ze u toch niet ziet, loop, en verberg u onder het bed.
Ik ben, bonavontuur, uw knecht geweest voor deezen maar ik bedank u nu myn heer voor alles goedts.
Dat blykt anders, want ik meen deze middag by je t eeten.
Iacomo, hendrik, marry, anna maria hendrik, tegen marry.
Uit. p. e. vonnis, over het kluchtspelvan debroekdragende vrouw.
O ja, gaeren we zellen op een kleintje niet zien.
Ah, dat d'ondankbaer' eeuw den prys wist van uw geest.
O neen, 'k ben niet bedrogen, schiet vry uw stralen, ja al had ik hondert oogen, als argus had, wel eer, de wachter van de koe, ik waagdeze al voor u, ja, tot de laaste toe.
Wat quaet, zoo ik 't op jouw gena daer in het hol leg?
Ick ben noch niet in 't gilt.
'k ben niemant schuldig dan alleen aen buerwyf griet, voor bier en brandewyn, naer my geheugt ses blancken.
Ho, begond' ik eens die stoory te verhaalen, ik zou in al die helse streeken van die listige venusjes verdwaalen.
Maar, adriaan, geef my toch reden, en wil my uw besluit ontleden, waar toe gy deze kosten doet?
Gy kunt hier veel in doen, en 't eenigst, dat ik wensche, is, dat gy gunstig zyt aan twee verliefde mensche.
,, waarachtig 't is met hem geen gekken, myn heer, ik kom u tegen treen, maar wilt gy lopen, loop vry heen.
Gaa flodder, haal de apotheker zeg dat hy aanstonds komen moet.
Flippyn maak het huisje van myn heer windbuil en juffrouw bubbels eens open.
Maar 'k zou meer hebben, zo ik uw zonnet wou roemen.
Ben je daar, jantje?
Die vrouwluy!
In 't leeven, in 't leeven, in 't leeven.
Wan ik joe mein sekreeten ontdekken darfde jy zollen nach al meer weeten.
Dit zijn de reden, die mijn doen voor 't zeggen vrezen dus vint ik best om niet te komen in gevaar, dat ik geheim bemin, en mijne tongh bewaar.
't is... arnoldus.
Ik heb geen kennis.
Wel je stelt er alle bei zulk een meesterlyken wys op, dat ik met en weet, wie de beslen is.
Jan. een kruyjer.
Indien.... izabel.
Hier zo hangt het vilmes uyt, want al myn ronde duyten, die vlooge daar op eonen nagt, ik wierd nog lalyk uyt gelagt van veel ontaarde guyten.
Ick ben acteon die de kristalijne leden beoog van de godin diana, want ick beden verwissel in een hart.
Schud uit, schud uit, gy lompen beest, al lang genoeg een heer geweest.
Ik zouje een party mutzen, karbetten, hoe hietje dat tuyg, op noemen konnen, dieje meer van maaken, en vermaaken, als ze waerd zyn, hebben gekost ik ben ook jong geweest, maar zuinig, en zo niet toegedost.
Wat men staat hier voorje neus een uur, spreek op, nu laat me horen.
Hy 's gek.
Noch 't koninghs purper past niet om bedruckte leeden, maar wel dit zwarte floers, waar mee dat ick my kleeden.
Myn andere ik!
Vaarwel maseur.
Limbriac bisdum curly.
Hy komt, met zulk ontfatsoen hier de pypen stellen.
En dat noch eer zy getrouwt was!
Myn heer 'k heb na dien hans zo even nog vernomen, 't is een bedrieger, geen kaptein, noch edelman, als hy zich uitgeeft maar het is een charletan uit zyn geboorte een mof, dog door het lang verkeeren met googelaars, heeft hy wat potsen kunnen leeren.
Anzelmus, och, och, och, men meestertje is half dood!
Hoe of het met dezen domine docter noch of loopen zel?
Droom ik!
Geen tovenaers?