floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Teeuws. neen seecker met bevel van morgen aen sijn huys te komen, om t'hooren wat hy daer met u heeft voorgenomen.
Hout op, dat gy myn vrouw niet seer doet, siet wel toe.
Hy is verleegen met zyn stiefvaer, en k zouw raamen, dat zy in t korte met een stille trom te zaamen naer brabant zullen gaan, en daarom moeten wy niet samlen met den aap te lichten want, looft vry, dat hier niet dient gesloft.
Myn heer, ik heb de deur geopend.
Je hebt nog een mooyje kats kop, daar elk gaaren een brok of had, gelyk een hond, op een zieke koe loerd, zo loeren zy op uw schat.
Die zullen drie tonnen bier voor de boeren geeven, en dan zal 't wel gaan.
Spreek selver mar.
In dezen tyd?
Wyders een jongen met een turfmand vol schriftuuren op schouder, uit het huis van kryn treedende.
Ja sommige mannen leeven in zulke elenden, dat zy het hart niet hebben een zoo vis van de markt af te zenden, voor dat ze schoon gemaakt is, want het wyf maakt een afgod van 'er huis.
Maar hoe, k bin niet vergist, het is konstansje zelf, wat droelie?
Dan werd het tyd dat by de vrinden, door trouw contrakt die twee verbinden.
'k geloof myn heer gelieft met my te raljeeren, ik spreek goed hollandsch, maar die taal is wat plat, daarom moet men ze zo wat entrelarderen met fransch, 't is doucer, en aangenamer, als men een woord uit een vremde taal onder de nederduitschen hoord.
'is hy de ontrouwe?
Se meent dat het alles klaer is, maer den disselboom salder aen ontbreken.
Teunis piet.
Hy zou u hooft door duyzend vraagen breeken, dat zijn de minnaars doch van overlang gewoon wie niewe tijding brengd, krijghd vraagen tot zijn loon.
Franzyn nou is t verbruyt hoe zal t nu met ons gaan.
'k zegt dat gy ophoud, eer ik u al t'zaam verniel.
Jan, knecht van lubbert.
Dat die altijt de handen vol geld heeft, en tot de elleboog'er toe in tast, en op'er eigen houtje een tractement ken aen rechten, en gaen ook wel iens buyten'er mans weten te gast.
De meulenaars  die t kooren uit vreemde zakken hebben ehaalt  worden er op een grutmeulen  zo fijn as tarwe meel  emaalt.
Myn heer kyst daar niet om, dat zyn pleizierige streeken, het zal my groot vermaak zyn, laat ik ze toch alle bei zien zonder datje iets zegt, ik wed dat ik ze zo daatelyk onderschei, ik heb ommers jou dochters portret.
Stil stoffel, wat beduid dit raazen, laat ik met er spreeken wat zeg je van die man zen vrouw?
Wel hey, wel kniertje, ik zie geen vonken.
Hy sluyt de brant die my verteert, o konincklijcke spruyt!
Jou star zel 'k eerst by 't hoofd gaan krygen, my dunkt jy hoort voor al te zwygen, want in het kort, hoe ryk je zyt, raak jy jou beste beesten kwyt.
Michiel, reinhart, stoffel.
Doch wouje sterven om een vryer, jy maekte my dan zoo veel blyer, dan was ik van mijn zorgen vry.
Dat dreigen zal my niet verzetten, katryn kan ons wel met der haast floretten haalen, van hier naast.
Maar 'k heb de myne noch.
Kund gy myn vrouwtjen overreeden heer, volkert?
Ja wel, myn heer, zo gy eens hooren woud na myn, ik zou je raaden, dat je gins een glaasje wyn gingt drinken, daar je dan malkaar kunt onderhouwen van uwe liefde, t'wyl ik netjes ga ontvouwen, aan uw vrouw moeder, hoe uw beider zaaken staan ik blyf 'er borg voor, dat dan alles wel zal gaan.
Ze houwen comperici daar moetenze compereeren, op de boete van en paar kanne wijn, en dat alle daag, daar gaat 'et op een smeeren, dan een hoentje gelaarst en gespoort, een pastey of en venesoen, niet als kassiers, maar als groote heeren, dan komt de waardin, mesjeurs hebje nu niet van doen?
Waerom lachje?
Wy kennen alle bei reedelyk opsnijen, en jy hebt er noch zo wat bevalligheid by jy met je poeder de la reine, en balzem, en ik met de pisbekykery.
Zo dat er voor myn niet was, als het lied van den snottolf te zingen, of anders.
Bauke lolles, meestris maery binnen.
Die god, die u bedwong uw vader te verlaaten, uw vaderland, uw goed en al uw' rykke staaten, om my te volgen in myne armoede over zee die zelfde god bedwingt nu myne lusten mee, om drie vier zuchten aan u heimelyk te ontsteelen.
Ik zal, sinjeur, maar, daar zullen eenige onkosten op loopen, of wil je dat ik die verschiet?
Flus vlooden zy maar o gantsch wonden!
Myn heer dat ben ik meede huybert.
Fraai haar, k was glat en wel maar dat is al vervloogen, gelyk een bliksem, met de vreugde van dien tyd.
Hoor ian, ze zelder beeter schikken, maar wil heur dan ook wat verkwikken, en steld het trouwen noch wat uit zo word ze lichter melis bruid.
Dat s ook waar.
Wat, soud men seggen, kan een keyser meer begeeren dan hem sijn grooten staet en overvloet aenbiet, en die in volle maet al wat hem lust geniet sal 't borgers huys hem doen de spyse beter smaeken?
Vryheidmoe.
Ja wel t'ruyck daer starck 'k loof hy heeft muskus in zijn zack, de edelman uyt en zeydt.
Zeg het my maar?
Meinsje men heer, waer bleef jou dochter daar?
Dat slaetje voor uyt, quam oock wel, alsser maer niet te veel voor wort geschreven trijntje.
Het tooneel is in den haag in 't voorhuis van leenaart.
En daar by is dat volkje noch in twie strijdende factien verdeeld.
Ick heb het beste goet, heel nieubacken.
Drinkaart, koenaart, ligthart, roemer, gulhart, gozen, rykert, kees.
'k zeg, ga me voort de deur uit, eer ik 'er jou uit stoot.
Hy mocht de droes op sen vleys, kom jellemer, jy selt loopen strack met het handtschrift heen, hier in de naaste straat, daar staat een heel hoogh huys, daar woont een advocaat gaat, laat hem dese brief soo datelijck eens lesen.
Hy slaapt, en heeft geen meely met myn druk hy hoord niet na t verhaal van al myn ongeluk.
'k heb noit in u bespeurt verliefder minnegloet.
Par consequens, men concluderen can, qu'un astrologie, dit astrologan dat mars en venus, k'heb daer dickwils op gaen letten conjunct in trien aspect, vulcanus horens setten philipo.
Vrient, mijn is 'er oock niet aen gelegen, houdt dese vraegh mijn te goede.
Zie waar je bent, my in myn huis te slaan?
Jan, lysje, teuntje, jan. o lys!
Stae vamme, stae vamme, wat raad?
Maar crediet doet niet op, zou hy uw kloppen niet hooren kunnen?
Ei, vergeef het hem, schoonbroer. angelika.
'kunt gy den aap zo binnen houwen?
'k geloof dat is een leugen.
Wat kond gy met uw onnozelheid?
Daar is geen vrees voor, man, voor zyn vroom leeven, en wel oppassen zal ik borg voor staan, och!
De booze moet uw brein bezitte noemt gy my bregt!
Haar vader, zag ik, dat op de plaats ging, daar hy gemeenelyk wat lang zit, en om te verhoen dat men u hier niet al te schielyk mogt koomen betrappen, maar dat'er tyd mogt zyn dat gy, met eldert, behendig de deur uit kost snappen, liep ik kousvoetelings na de plaats, en schoof, zonder dat hy't hooren kon, de wervel op de deur, en docht, nou zit jy vast, druk maar schoon uit, sinjeur.
Na k hoor, myn lieve juffrouw leonoor, is uwe meid een fraay juweeltje.
Na dien mijn lief 't gelieft zoo zal ick 't uyt gaen legge, gelijck dees penningh is, heel ront en zonder ent, zoo zeg ick dat mijn liefde oock me zal zijn, 'k bekent uw voeght een schoonder man, maer dit wil ick u sweere dat gijer geen en vint, die uw, zoo hoog zal eere noch houwen zoo inwaert gelijck als ick zal doen, helena.
Dat ik krelis ezien heb, is noch gien kwartier uurs verleden.
Jan klaazen, hebje dat alles zo besteld?
Windbuil, met een gevolg van jooden en anderen.
Ik zal ze leezen een voor een, t zyn attestacies, zo ik meen, die in ons kraam te passe koomen, hy zal van hyntje pik noch droomen in primis.
Heer juffrouw!
,, mijn droefheyt, isabell', heeft my helaes!
Je kent dit toch niet voorby.
Ik weerspreek u dan niet meer, dat is wat anders, en ik wist zulks niet, myn heer.
Hebje jouw vryster zedert al weer eens gesprooken?
Die stof, mijn heer, is in 't gemeen wat teer.
Soo laat ick 't daar op staan.
Myn heer, ik ben beschaamd.
Jan. maar, myn heer, wat is dat!
Pispraatjes, zeg ik ei!
Zie daer, byget, ik wou dat jy iens het hart had om my an te raaken, ik mien, dat ik jou die gestikte frontansje, met die gepoeijerde krullen, van jou harsenbekken, met deze men handen, scheuren zou.
't is laat, wilt mijn vertrek, aan my, ten goeden houwen.
Sta op, sta op, ik schenk je t leeven, ik zal jou myn genade geeven, myn gramschap is gedaan, ik zweer.
Die vinum advocatum is est, ja driemael est,  ego, dit probatum.
Maar laet ze je iens kermisbier schenken.
Wie seyt vanje spreecken woudtaep maer om datje altijt soo veel bedils hebt, siet dat en begeer ick niet.
Hou daar vaar, ik mach ook na binnen gaan, och wat ben ik er van gealtereerd, ik ken schier niet een voet voort treden, zo leid et mijn daar achter in de rug, en zo rijt et mijn deur al mijn leeden.
Zou zijne majesteyt oock minnen die ick min?
Kenjeme niet man?
Wat laatje jou veurstaan, alsme jou maar eens toelacht dan gaaje spreeken by elk een, je hebt de meit al onder de deeken, ja ik kender een, zoo verwaant, die ront uit zeit, hy durft niet op sien, op dat de juffers door zen schoonheit niet worden verleit, gijsb.
Ik mag niet hand'len want ik word nu direkteur.
Waar leydt des hartogs landt?
Met welk een onbescheid, door wulpze drift gedreeven, komt hy daar van die zaak my zelve kennis geeven!
Lekker hy gaf me dit, myn heer, en zei, dat al uw doen vergeefs was, en dat ze u ook nooit gehoor zou geeven.
Get, dat het een reis beurden zoo al ik te nacht gink droomen, of dat ik en reis waar in een landt daar het zulver groeit, en ik daar dan vry gaan mocht als ien die de bergen besnoeit, hoe wou ik in grasduinen gaan, hiele stikke zou ik 'er uit houwen met onze groote bijl, ik zou 'er beget in klouwen of 't ham was, en scheijen der ook niet uit, voor dat ik zoo veul hadt as ik in een schuit of op een wagen voeren kon ik zou 'et zoo grof niet spillen as zommige wel doen, dat zou ik je wel willen belooven, ja 'k maat, neen, ik binder zoo niet an, 'k zel niet licht met en viertje an te steeke en heele zwavelstok verbranden, en dan voort wech smijten, neen, dat zou men an men hart raken, in vieren mooitjes deur espout, zoo ken ik 'er wel acht viertjes mee an brant maken.
Een aer, ei kyk, dat preutse prytje zel haest weer leggen gaen ien eitje.
Soo is 't dat wy de zake en 't versoek voorsz.
Al wie hem om geld wil spreeken, moet heel vriend'lyk bidden, smeeken, wilje dat hy jou betaal, noem hem maarschalk, generaal.
Patientie, zuster, denk het hangt nog aan 't geval of hy verliezen of zyn geld behouden zal.
Zy weet gentil te leeven.
Hy eerdt de griekze liefd', ghy keyzer otthoos min.
Neen toch, weet dan 't is lysjes suster.
Geen bedelaar mevrouw.
Wel zyn men oogen dan koussen?
Al 't geen gy my hier hebt verklaart zijn wonderlike schone raden maar zijn my iet tot mijn 'er schaden, en ik bevinde dat gy maar tot uw profijt raad allegaar.
Maer siet alreets daer een met sijn keyhane stap ick gae, hy is, vrees ick, van 't nieuw keyjonckerschap, ick blijf hier niet, o neen!
Wat heb je al, agniet?
Geenzins, myn heer.
Ick heb hem al, sey de man, en hy ving een rot op een onbequame stee wat het mijn dit dier al moeyten gekost, maer wat ick dee ick sprack niet, en slachten de luy die om beevaert peuren doen quam mijn een sacreerde droncke boer steuren, en riep, sie, sie, die man het een sinjeurs hooft op sijn stock, dat's soet, ick docht, immers is een boer geen mensch als een aer, gantsch bloet seyd hy, nou moet het waer sijn dat kees jan tooten klaes mijn het verslagen, dat de heerschippen om de moyigheyt duske ruyge dingen dragen daerom loof ick dat dirck truyen jan mee vande hoogheyt is, want die draeght een bonte muts, van 't beste, soo ick gis gort huysmansseuntje swijght, seyd ick, of 't selje berouwen, hy deed' ick docht oock begin ick hier te touwen, soo word ick licht getucht door een heylige wegh, daerom is 't best dat ick mijn haestigheyt wat neer legh, mijn lust niet te woonen inde grimmende leeuwen, 't moeter niet goet sijn, om dat de bed'laers, die 'er nae toe gaen, soo leelijck schreeuwen en 't is oock seecker, dat de kale vechter soo wort begeert, datse sinte raspijnis in sijn klooster vry kost en slapen vereert.
Om tegen al wat stoot mijn schenen te bedecken jaquelyn.
Ik bin stom, en rep niet ien enkel woord.
Is u dan vergeeten dat uw vader 't u verbooden heeft?
De droes, men heeft my noit nogh zo veel eer bewezen!
Die ogen heeft en niet en ziet, spreekt.
Alte zamen binnen.
Den dappren zodiak ziet naar saturnus om.
Dan is het best myn heer, dat gy de min verlaat, wyl die, door t creveceur, is strydig met den staat van dactiehandel, en gy zult my zeer behagen, indien gy aflaat met uw min my meer te plagen.
Jan. hier binnen in 't vertrek, karel.
'k geef je ook verlof als ik begin.
Mijn vriend, nu moetje haar afrossen, zie daar is 't harde lengelkruid, smeert haar daar wakker mee de huid.
Vader, ik beter my immers maar myn man kwam weer van de morgen eerst t'huis, zo dronken, als een zwyn.
Kyk, hy wenkt me, dat ik zwygen zou.
Jouw predikatie duurd vry lang.
Eelhart, filipyn, izabel, en katryn,beide in mans gewaad.
Hou onze stoutigheit ten besten, zouje ons ook kenne hellepe, hier ergens an een huur?
Zes duizend sprinkhaanen in ieders hemd.
Dat heb ik ook wel gehoord, en dat stond my ook al zo maar passelyk aan, wy moeten dat al hiel anders zien te draijen, dat het daar niet toe en komt, het wouw er dan elderments op het land waijen, wy waren dan alle, den een zo wel als de ander, te schendig in de ly.
't was goed datwe ons zo lang verschoolen men vaar was me kort op de hakken.
Nou meisje, doet het maar.
Het tooneel verbeeld een kamer, in een herberg, op een hollandsch dorp, daar 't kermis is.
Ik kan niet zwygen, moeder, als ik denk om haar talmerijen, en hoe zy geduurig aangong, toen vryheidmoe naar my kwam vrijen.
Maer kieckerkey mijn ampt vereyscht, en brenght dat mede dies gaet, en braeght rontsom, of niemand hier ter stede mijn hulp van noden heeft, en seggen sy u neen, seght die laetdunckers dan, dat dese key alleen van haer laetdunckentheydt, de slimst' is aller keyen die 't waer uyt 't vals, en't vals uyt 't waer haer noyt laet scheyen.
Joo, dat heb ik oek doon, jonker, propdarm.
Maar jy moest zuinig geleeft hebben, eer je de naam van juffrouw verkwisting kreeg en je doet het noch niet, schoon je capetaal op is, kisten enne kassen gansch leeg.
Maar waar s de kruyer?
Mocht ik eens men hart na wil en wens uytbreeken, wat laet ik t doen men seyt gemeenlijk wereltse saken redden sich selven, laet ik ook men self vermaken.
Barnardus tegen groothart.
Hy het zen tyd, of hy hier ontboon was, wel waergenomen.
Leefje noch?
Staat ze u niet aan?
Hoe, zouje lyen dat ik, behalven u, van iemand wierd bekoort?
Gorr teeuwis daar roept vaertje myn, hier zel een huysje leggen, og laetme los ik moet gaen.
Ik die jou noit misdee.
Ik ley mijn ampt van hondeslager en van de kerk een sleuteldrager veel liever neder, dan dat ik soo rasen souw alle ogenblik.
Moeder, vader is al van het bed opgereezen.
Want, t ziet daar lelyk uit men slaapt nooit beter, als met een geheele huid.
Vertrecken met mijn kalf!
Juffrouw, daar is de notaris, zal ik hem binnen doen gaan?
Mijn lieve philipin, g'hebt my soo vast belooft phil.
Maak van myn kwelling eens een eind, geef my weerom het eenig steunzel van myn droevige ouderdom.
Zo, wakker, lustig vecht als helden!
Jy moet 'er wat op letten, en 't goed zo wat ter deeg in order op de tafel zetten zie zo, kind, dat daar, en dat weer hier, en dat aan de andere zy.
Wat is me dit ien pyn!
Ernst en hans, houden elk een' roemer in de hand.
Dat is op zyn hollands gezegt, hoe veel zou de vryjer ten huwelyk hebben?
Myn heer 'k wil voor de reden staan.
Ich ben pots slapperment ein edelman van staat, ich wol nicht einer von oe allen, for soldaat in mynen kompagnie 'ch zol doe nicht willen haaben myn vatter is kein baur, er is ein tydser graaben.
Antonio. verstaat u lieden spansch?
Gy zult de voorste zijn, ik geve u garen d'eer, ik, als de jongste broer, zal u, als de oudste, vreezen.
Gy hebt waar dat zy is na die tyd niet geweten, met wat voor redenen kunt gy haar ontrouw heten, wie weet of zy u niet bemind gelyk voor heen?
Hier ligt aal venuswigt, die, als sy lag op sterven.
Dat hebt ghy noyt ghedaen van al u leven daghen. lemmen.
Hoe is t verkeert soo dra?
Maar wat is 't nou?
't is my in huys te heet, en hier is 't 's avonds koel.
Gy schynt vol geem'lykheid 'k hoor flus de reden wel.
Jou regte tootolf, praat jy mee?
Tegen bouwe.,, daar komt het hem weer aan.
Welkom myn heer.
Hoe gek dat ze is ze is daar toe nog te wys van hoofd.
Myn knecht die weet.... philippyn.
De vryheid heeft de prys behaald, de minnaars loopen blaauwe scheenen het huuw'lyks juk, te naau bepaald, maakt haar afkeerig tot 't vereenen.
'k ben leonoor niet, ik ben styntje, ik benje meid.
Ik zal weer naar de stad moeten want, daar ik niet ben, loopen de varkens in 't kooren.
Binnen alle drie. vyfde bedryf.
Maar als je hollandsch spreekt, laat die wisjes wasjes dan weg.
't is slim genoeg, al bin ik by men zinnen want men wijf die pry die wistme 't gustren wel te klaren.
Kyk, terwyl ik agter was eloopen, was zy de veurdeur fraai behendig uitgesloopen.
'k kan dansen, zingen 'k heb schoone tanden 'k ben van lichchaam wel gemaakt en, zonder roem, 'k heb niets in my, dat zich verzaakt.
Op hoop, dat myn kind des te eerder uit haar droomen, en phantasien ontwaaken zou hy zal daatelik komen.
Grammerce a vos te, patroon.
't komt my van dezen heer niet vreemt voor in dit kyven, dat hy met dommekragt wil by zyn stelling blyven.
Twijffel niet an men wijsheidt  men kanze uit men groote baert leezen.
Dat gist'ren honderd gold, gelt heden zevenhonderd, en morgen slaat het weer de helft af in den prys.
Neen, neen, ik bedank u, myn heer ernst wargaaren, als ik daar lust toe heb zo zal ik haar dat zelfs wel zeggen.
Dat gelt verdienie seper nog al ras.
Een van de knechts met een blaasbalk blazende.
Drukfeylen.
Waer is zijn majesteyt?
Tijs hier sta ick nu, en weet waerom en waer na en des sal mijn geen tijt verdrieten.
Is 't waar hebt gy my anders niet bedroogen, en al wat gy me wys gemaakt hebt, is 't geen loogen?
Roemer, tegen vroomaard.
Zy stond verset dat, gy soo onbedeest en vry uw meening uiten dorst.
Oct. de droefheyd is in my zoo haast niet uytgeblust, hoewel de middelen daar toe wel zijn te vinden mijn heyl bestaat in u, gy kunt mijn leet ontbinden, nu ziet naar welck een zy uw gunst en liefde helt.
O stoute deurwagt die zijn onheyl niet betreurt, verblinde vrager, die door uw nieuwsgierigheden hier speelt den wandelaer, en schaemteloos derft treden tot my den ammirael, die zoo eerst uyt den raet gescheyden is, en ga na mijne rustplaets, laet o onverstandige heer karel onbesproogen.
Wat moogje vraagen?
Bezie het vry te degen.
Een derdepart voor my in honderd tachtig vlesjes met tamelyken wyn, die 'k niet gedronken heb.... bonavontuur.
Ernst, anna, bouwe, joost, hendrik, griet, karel.
't zijn bonte tronien, mevrouw de hartogin kijk haar zo sterk niet aan, zy mocht 'er van verschieten.
Ik bid, dat gy dan ordre steld, dat jou knecht my volgt, en doet wat ik hem zal gebieden.
Gerard, vader van horatius, en groot vriend van arnoldus.
Is zy in flot, of is de grendel daar noch veur?
Men moet zo haastig niet zyn, en zo wraakgierig niet leeven, om zulk een beuzeling.
Ik loof, flip, dat ze bezeeten is van afteren tot veuren!
Die om veel redenen behoord te zwijgen, 't geen ik hem vertroud heb, zegt het voort mijn vader!
Ei juffrouw, vraag niet meer, men heer zen knecht hiet koen dat hy niet uitvoert zel de droes wel laeten leggen.
Hoe vind' ick u hier suchten op de straet.
Quand la depense est belle, en dat men een lakei zes, zeven houdt, koetsier, en koets, en dikmaals vry ballet en baal geeft, ses amis de bonne grace trakteert in de opera heeft la meilleure place, un loge, ou deux.... reinhart.
Werken, zoo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt ende ten tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten tooneele te voeren binnen de voorsz.
Al die ruisje komt door dat vuile aas, ze zelder ook zo dryvende uit, al zou ik ze t'avond buiten de deur sluiten ik wilze onder mijn oogen niet langer zien.
Ik meen een mensch, die haar verleiden zou myn heer, al t geen ik zeg is waar indien my deeze zaak maar wel wild distugeren een mensch, dat is.... lodewyk.
Twee amphitruoos?
Is 't alles maar geveinst ?
Lik je pooten.
Hoe meenigh siel brengen die snollen in t verdriet.
Ze heet jufvrouw ... jufvrouw ... heb ik dat nou niet wel onthouwen?
Mejuffrouw, zult gy my vergonnen... eduard.
En al tzaamen niettig.
'k meen dat wy nu al haast zijn op de hoogte van het land kandaye.
Haagse barent.
Og help hem voort in huys, hoe ist kozyn?
Sinjeurtje sterf doch niet, ik bidje blyf in 't leeven.
Er is gaar hibsj, ont sjeen, der jonfer is begaabt, mit fiel aanloklicheen.
Onze hidde is ook de fynste broer nergens na geweest, al is hy een preeker, ik heb hem dikwils hooren zeggen, die vaeren wil die vaer in t kort, gewis en zeeker, want zeyd hy tref je het ongeluk dat je eens schipper te voet raekt, zo diende je wel een stuyvertje agter de hand te hebben, daer je jouw zelven weer shipper mee maekt, daerom deelen de oostersche, en noordsche zelden meer als vyf of zes ten honderd uyt, alsze al wel vaeren.
Hy zal zich daadlyk declareeren in myn faveur, ik durf het zweeren, heeft hy met vreemde geverseert, 't gaat vast dan, dat hy estimeert welleevendheid, en noch byzonder, dewyl de japaneezers wonder kourtoisjes leeven, en galjaart.
Ja wel vrinden ik kanje alle bei niet gelyk verstaan gelyk zingen kan gaan, maar gelyk spreeken niet.
Die olike vod, wat het s'er wel op geswooren dat ik ze mee genoomen had.
Jan. dat zal ook niet konnen lukken.
Wel, die 't niet hebben wil, ken 't van zyn bakkes veegen.
Jouw wijf jaegt my ten huyze uyt.
Hou daer is de voorbo, aen mijn volmaeckte lief, snaphaen.
Dag heerschop.
Maar, al die gy door uw zeden, en oogen trekt, houd gy te vast door uw onthaal, en haare vrindlijkheid betooverd te eenemaal de harten, die aan u haar vryheid overgeeven.
Wat heb ik te wachten?
Aan vaar dees teekenen van eer, u opgedraagen tot een gedagtenis, t zal aan u vorst behaagen.
Heb ik geen straf genoeg voor myn misdaan geleen, dat ik veel jaaren lang myn huys niet mogt betreen, en u myn vrouw gemist, en myn twe lieve kinderen, en al wat ik besat?
Op welke belofte izabel en karel, die in 't boersch gewaad is, door toedoen van katryn en flip, weder binnen treeden en anzelmus, die nu het bedrog ondekt heeft, en, na 't bedryven van veel buitenspoorigheden en grillen, eindelyk, door het gantsche gezelschap, zich gezeggen laat, voor zyn toestemming bedanken.
Dit gaet nae je sin, als je soo met vreugden mijn geltje meucht verteeren.
Ja wel, k heb dat gevoelen niet, zach ik een duivel in t verschiet, weg was al myn philozopheeren.
Heel wel sinjeur.
Dat loof ik, zin ook hiele wyze snaeken.
Hou moet, u zaack zal nu wel naa u wensch uytvallen, de stadt staat in verdragh, gy zijt al in de wallen en hebt de poorten in, wie drijft de min daar uyt?
Wy zullen de gek van de nacht bewaaken, maar 't zal tyd zyn om zyn bed op te maaken de avond valt, en wy zullen voort, met kan op kan, de welvaard gaan drinken van my, den gemaakten soliman.
En daar heb ik nog by gedaan de wieken van een muis, het vet van een oorwurm, en de pooten van een platluis en dat heb ik doe nog heel klein moeten hakken in een spaansleere schuimspaan, en doe heb ik het weer gebakken over een vuurtje van ys, in een pannetje van was, en doen heb ik het weer fyn gestooten in een vyzeltje van glas met een vossestaart en voor het laatst, om het tot een drankje te maken heb ik 'er ouwe hanepis by gedaan maar ziet meester simon, dat zyn zaaken die jy en andere menschen zo niet en kund verstaan, dewyl zy ongelooflyk schijnen, en haar verstand te boven gaan.
Nouw, man, nouw, hebt met haer mededoogen, ze hebben malkander lief, en zy is ons eenigste kind en heeft nie mant nader als jouw, en myn.
Het moeyt fijtjen en keykruyn sy effen nae 't sluyten van der steenen steen zijn gekomen edoch kieckerkey vertroost haer met het haestigh wederkeeren van sijn meester die alle de keysche backelingen, op het bevel sijns meesters uyt de steen haelt, die door den vuylen roock en damp dier vuyler aertelingen, van selver sich opent den keyaerds haer doeck ontdoeckende, vind alderhande vuyle ydelheden des werelds, haere key kruyn uytgekropen edoch de logenaers en nijdigers blijven in den steen, verandert in swijnen, esels, en bocken.
Binnen met bellardo.
Veel eerelyke mans, die daar van konden klaagen maar onze loskop heeft geen roem daar op te draagen door zyn te ruim gesnap, is hy het voetspoor mis.