floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dus was de moort bestemt, in 't jverighst vervolgen, van 't een of t'ander wilt, dan zouden zy verbolgen op my gevallen zijn gelijck eentygerin al brullent en verwoet, gedreeven door de min, die zy haar jongen draaght, op die haar heeft genoomen, ghy hebt om dees tieran en zijn verraat t'ontkomen my doen geraan dat ick, mijn leven met de vlught zou bergen, want ghy waart met reden nogh bedught, voor my want of ik schoon voor dat maal mocht ontspringen, haar laagen zouden zy, nogh endelijck dogh dringen.
Ja, ik lach'er om. santilane.
Ja, o ja men heer, al haast men man die rept hem, om het eeten klaar te maaken.
Ik moetje noch eens spreeken, eer jy 'er die geeft.
Maar segh hoe laat is 't wel?
Maar zeg me eens hoe dat het staat met la comtesse?
Myn beer t is verboren veel woorden den hals gebroken, ik zegje dat ik het niet versta.
Ay ze is te kleen voor zulk een tooren, 'k ben immers ook jaloersch maar ik gaf niet een boon om zulk een beus'ling wilt me hooren.
't is of het ien plaegh hier te amsterdam is, dat de meeste wijven vooght over de mans zijn, en weten niet als van knorren, en kijven.
M. dc.
Een sneedig breyn mijn vorst, is hier voor al van nooden.
Wel waar is die honderd gulden van je moeder gebleeven?
Dien absjaer heeft mijn moet en herte soo vercleent, dat ick niet als gerecht en galgen sien voor oogen.
Ja zeper, krelis.
'k moet myn korrespondent in eng'land aanstonds schryven.
Van eenig werk, dat jaap iou zel bekent gaan maaken, want ik stel myn zaak glat in zyn handen.
Ik zal men best doen, myn heer leander, maar dat lykt al een raare quant me dunkt ik ken dat troonietje is 't losbol niet?
Maar, a propo, waar is myn vrouw?
Als ik dat heb, en kan by myn zelfs vermoen dat gy my noodig zijt, zo zal 'k u straks ontbieden.
Wat kreegje voorje brengen aparentlijk al een dicke vette duyt, je moet haer eer niet stelen, ik ken haer liberaelheyd, spreekt recht uyt.
Fransyn laat karel uyt.
Geef hier, noch eens geef hier, of k brus je voor jou poort.
O ja, die is t die ons doed leeven.
Gy weet men moet, om na de mode wel te leeven, verscheide juffers te gelyk zyn liefde geeven, kan t anders zyn, daar gy aan t hof zyt opgebragt, waar een galant voor een bedrieger word geacht.
Houd my wat vast, katryne.
Leef dan met jou zuster en kook het saamen, zo als jy het gesint zyt te eeten.
Jan en andries.
Jou schelm, enne jou stikke hoers, dat jou de nikker haal alle bay, 'k zel jou kleunen jou hoeredop.
Flip, knecht van karel.
Geeft me een weinigje respyt, wilt om geen beusling u verstoren, ze moest eerst schuimen na behoren, de meulen was wat onklaar, heer, en dat komt juist zo by het weer, wees doch een weinigje geduldig.
Het kluchtspel begint en eindigt met de tijd daar het in vertoond word.
Och maey maey.
Ei, sinjeur, draag jy geen zorg dat ik niet heb, kan ik hier dichte by krygen te borg.
Wat schijn?
Sa, speullui, speul maer op den brui!
Ik ben te vreen, laat ons nu ons verschil beslechten, k ben izabel, wil uw meeminnaares bevechten.
Ze is schoon, en heeft ook goed waar van een eerlyk man, niet sober, maar heel ruim genoegzaam leeven kan. zy heeft my wel gehoond, en 'k moet noch meer verdraagen ik zie dat goossen, om zyn geld, haar kan behaagen maar myn onheelb're min tot haar vergeet dat al, gelyk ik hoop dat zy myn list vergeeten zal die 'k wensch, o hemel!
Wel tienmaal heeft hy 't zelfde my verklaart.
Mr. klaas, chirurgijn, buurman van don quichot, daar na afbeeldende de pijper.
Hoe ick tijs meer en meer besie, hoe ick meer en meer bevalligheden in hem sie en hy siet vry vinnigh 'er uyt.
Maar in ongunst des konings geraakt zynde, hebben wy alles, ook ampten en staaten, goedren, en maagschappy, ja ook zelfs ons vaderland moeten verlaaten.
Tot uwen dienst, mijn heer, iean.
Gelukkigh ben ik, dat ik daar niet af en weet, ik kan in mijne min een goet genoegen vinden, mits eene min de macht, en my te zamen binden.
'k lach met de docters eens, en die hun praatjes vreest is maar een kiekenshooft, laat zy van zieken spreeken, maar in gezonde lien haar doen, de neus niet steeken.
Doot te drinken is ook al mis.
Negentiende en laatste tooneel.
Myn heer, gy woond hier in een maklyk huiz.
Maar, je zoud wel iemand naer die herberg kunnen stuuren.
Iulfus.'t is wel, ik gae 't nae 't hof toe brengen.
Al weer t'huis?
Myn broeder mengelt als een snaak, geleerde wysheid met vermaak.
Die rok kwam u te bedriegen want beunhaas draagt althans mee zulk een rok.
Maar, klaartje, is dat uitblyven?
Ja zulk een groot genoegen vindt zy in uw discoers, zy zal zich zelve voegen naar myn believen, zy zal u met meer vermaak aanhooren dan voorheen, zy krygt nu grooter smaak in al uw hoofsche zwier, en zal van u graag leeren, hoe dat men aan het hof gentil moet converseeren zy estimeert u. heeft ze u flus niet meer faveur getoond?
'wel nu dat is eerst duivels liegen!
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor deeze druk, van de listige vryster, of de verschalkte voogd, blyspel, vergund aan de erfg van jacob lescailje.
Het is eene nieuwigheid, van welkers natuur men noch niets op het tooneel heeft gezien.
Dat woort dat is sijn van, het hy mijn wijs gemaeckt.
En zegent onze vorst, dat hy weer komt in't rijck, stan.
Ia raeckten wel in't gat.
Dit s weer een nieuwe gast.
Nu gy my het geluk komt aan te bieden van uw bezoek?
Hy zei, annaatje, zoete meid, jou juffrouw heeft weer zo gekeven, dat ik het haar niet kan vergeven.
Nou messieurs, zal ik je by de provoost brengen, dat staat je te zeggen.
Of legt gy toe om my met giften t hart te raken?
Hier jantrijntjes, valt je de broek niet van je gat.
Ick wil niet uytgestoten werden en ick wil mijn volle huer hebben, of ick salje voor commissarissen roepen en alles daer verhalen.
Dat vroumens dat kon spreeken!
Ick zegh u smolsky zoo, ghy niet en openbaart het geen u heer hier doet, zoo zal ick u smol.
Ick heb met moeyten hem gevollight en gedoocken door hegh en haagen heen, tot ick hem end'lick vant, aan ginssy van die bergh, dicht by dat hooge lant.
Ik kan 't u niet weigeren.
Wat scheeltje joris fransse?
Wat boevenstukken heb ik bedreeven?
Wat is 'er in de waereld, dat hier niet is?
Jan. wacht maar drie weeken.
Dat ik wel weet, jufvrouw en wyl we van deeze materie praaten, moet ik je eens een gedicht, op deeze stof gerymd, leezen laaten.
Zo 'k ooit kristyntje trouw, zo haal my stokebrand.
Zy heeft meer middelen en vrinden als gy weet.
Weg zot, het is een minnebrief, geschreven aan myn zoetelief aan heer reinier wil hem bestellen, en my niet met uw zotheen kwellen, al lang genoeg, weet dat hy is vervult met mingeheimenis.
Maar gy moet beyde, voor het duys'len, zijn geblint.
Het water zal de starke lucht weer verdryven en daar na zullen wy eens lustig smullen, want myn man zal wel tot middernacht uit blyven, gelyk ordinaar zyn gewoonten is.
Ken je hem wel, die te nacht met zang en spel hield voor jou huis de wacht hem, die je met los kruid in 't zin had dood te schieten?
De marquies simon ziende hangen gaet 'er na toe.
Mijn opperste vermaecken!
Margo, meid van goris.
Ras laat me schielyk los hy komt ik ben zoo bang.
Ik seg niet meer, maer t gelt kan alle ding versoeten.
Agatha, binnen gaande.
Aan my, ma tante?
Myn heer snof, die is uit pontus modderkolk gesprooten, en ik uit het land van winjewanje, het is gelegen net zesendertig honderd myl, noorden ten zuijen, van nova spanje.
Mijn vrient, elck een kan doolen, twee hou ick altijt vry, dats dees en d'oude kerck, dese man het geen schult, dat is geen vryers werck, die eer het in sijn lijf sal sulck spul niet bedrijvven, vroutjes swijcht mee vry stil, jy hebt geen reen om te kijven, jy hebt hier de rechte man niet, je doolt inje meenen, daerom zijt wel te vreen.
Indien men dat gelooft, soo ben ick sonder vreesch ferd.
Zou jy myn zo veut den dief houwen.
Slaa met uw middelste vinger op de doos.
Uw dienaar heren, wingaren, tegen snoever.
'k wil open doen.
'k bid dat gy my verschoont, ick wil niet trouwen, alca.
Dit zeidje, ben ik niet bedroogen door strafheid word een vrouw nooit tot heur pligt geboogen.
Myn heer bartholomeus sprak my van een juffer, die......... bertrand.
Je moet my eerst betalen.
Ei, ei dat is t niet waard.
Vertaelt door a. p. . t'amsterdam, by michiel de groot, boeckverkoper, woonende tusschen de twee haerlemmersluysen.
Voor u ondanckbaarheyd en schoon u dat berouwt, wat middel, om weer in des konings gunst te raacken?
Wyf, wyf!
Daar gy myn hebt gemint en hem steeds ging veragten, huybert.
K zal premie geeven, of ontfangen, van al die maar lust heeft, om zyn geld, op hoop van winst, te waagen ik kan, als al de rest, maar myn verlies beklagen.
Ick ben een timmerman, goet voor de kost, en vrolijck, en gedienstigh voornamentlijck sou ick het zijn, soo ick u tot een huysvrouw hadde.
Hoor, of jey t afdronk, en dat hy een goet gelag, ten besten gaf.
Jy bent myn beste maatje.
Wilt jou van 't zuipen maer onthouwen, en my de rest vry toe vertrouwen.
'k ontschuldig my, mijn heer 'k ben daar niet toe bequaam.
Op jasper ziende.
Al dichte by.
O ouwen galgdief waer hebje dit nu werom getekt?
Breng het walvisbeentje, en de goude vorkjes mee.
Maer alca.
Dat borstje kan alleen niet gaan, noch staan.
En in het derde, eene ruime zaal vanonder tot boven beschildert, in het huis van knypaart.
Leut die da haben die hand vertreten den fuss verstaucht die brauchen mein fett mein schmaltz es wird sie in vier und zwantzig stunden glucklich wieder curiren het koor van toekykers.
Dat hoofd van alle guiten.
Och peetjen daar is hy.
Altegaar wel geschaape kaerels, als uit een blok gehouwen.
Een man, wiens trouw wy zeker achten, des volg alleen maar myn gedachten.
O lekkre drank, gy doet my zwieren, langs straat, en graften, als een zot ik kruip van vreugd gelyk de mieren, en wagt in 't kort een beeter lot.
'k beken dat ick genoot de onbevleckte eer van grietjen olpherts, en dat ick haar nimmermeer het zy oock hoe 't magh zijn, mijn leven sal verlaten, maar sal tot in der doot haar minnen boven maten, gelijck een deughdelijck man sijn vrouw te minnen hoort hier op soo geef ick dan mijn engel het iawoort, en sal met de ouders zin in 't korte met haer trouwen, en tot de doot ons scheyt haar voor mijn huysvrou houwen.
Ja maar dat zal men me licht zo duur doen betaalen, want ik weet niet hoe 't is bygekomen luister toe, ik zal 't jouw verhaalen.
Maar deze brief luid heel anders.
Geloof mijn raad dien ik u zeg 't is beter dat men haar op een voorkamer leg.
Wel dat versteit zich maar zal hy wel speelen willen?
Wel, antonio, heb je altyd zulk een zwaarhoofdige buy?
Niet, als datje voort na commissarissen gaat.
Hoor eens, papa, wat spreekt myn man krachtige, en gefondeerde reden.
Degewaandedroes kluchtspel.
Myn heer, ik vrees dat men het ziet, en dan mogt daar het volk van praten, daarom wil ik het liever laten.
Sa, waar is nu dien fielt, dien galgebrok verschoolen, die zonder deerenis my heeft myn eer gestoolen?
Wel ja, men wierd aars van de fransman wel een slaaf.
Ten zy gy een huuwelykze voorwaarde maakte, die zodaanigen zorg van u mogt weeren.
J. nosemans klucht van krijn onverstant, of vrouwen parlement.
K had hem, verstae je wel, een overzeesch koopman toegebragt, daer hy een mooye party van een duizend pond, of acht geparste tabak an verkocht had, met groote avant aasie en je weet, ik ben gien makelaar, k verdien gien kortaasie maar om er iens lustig voor te slempen, dat kan ik, als een held.
Aan alles wat gy wenscht zult gy door my geraaken, geeerd, gediend, ontzien, om uwen hoogen staat.
Wel ja ik ben ze toch kwyt, het moet 'er nu mee door.
Karel, octaaf, elisabeth, vrederyk, leonore, gerard, magdalene, errenst.
Geen ciceroos zachtmoedigheit, noch krassus door zijn goedigheit, noch seneka door zedigheden, temistokles door wijze reden, noch sokrates door zijn gedult hoe schoon hunn' deuchden zijn vergult.
Ja 't zyn basseren, en daarom moesten zy flus zo aardig bassen.
't is zonde en schanden, hoe schelms kupido my doet branden, sint zekere oogjes, bruin en zwart, haar vlam ontstaken in myn hart!
Och ja, hy is als een tyger zo vinnig daer by is hy zo vuil van praat, dat het hem zelf schaamt ook doet hy zulke malle dingen, die t hier niet betaamt te zeggen.
Voor't, fielt, vertrek van hier, eer jou de rug word geschuurt.
Hiel niet want zyn leeven gaf hy gien geschreeven trouwbeloften.
Je vraagt niet is het zo uw zin?
Ja wel, ik vreez' mee maar zwijg een oogenblik.
Gelukkig zijt gy, nu gy dienen meugt dien ridder.
Donder, blixem, zuure buyen, kermen, klaage, hoord gy naar, zwaar orkaane, de dood klok luyen, hemel hooge baare styf, k kryger van een schrik op t lyf, k blyf liever thuys by me wyf.
Je zult een historie zien, daar de italiaanse schoorsteen veeger prul by is. derde tooneel.
Dat's wel de naaste weg.
Daar is een potentaat, die graag myn heer wil spreeken, een snoeshaan, daar niets schynt als harsens aan te ontbreeken.
Windbuil, hendrik, hillegond.
Maar van de voerman, dat 's het raarst', dat is niet mis.
Filipyn, knecht van eelhart.
Dewijl de purgatie niet gewerkt en heeft, soo heeftse men ook niet veel konnen baten, maer ik heb al wat verlichting bekomen, tsedert dat ik men heb doen laten dat'er mijn bloed soo swart uyt sag, quam daer uyt na mijn verstand, dat het gelijk als gekookt en gesoyen is, door den amoureusen brand.
Heer jacomo ik bedank jou zeer.
,, maar, als ik denk op 't end, myn heer, ,, vergroot myn vrees, hoe langs hoe meer.
't sa marten laat 'er 't vuur eens deur glimmen, is je pistool klaar?
Foei fytje!
Zoet, ik heb ook geld van doen.
Neen, 't is geen droom, maar ernst.
Papa, wy danken u met waare dankbaarheid, voor uw genade en gunst wy zyn alsints bereid te toonen, dat wy niet de naam vergeefs en draagen van uwe kinderen laat ons, met uw behaagen, naar binnen treen, op dat de kinderlyke pligt van ons, aan u daar na behooren werd verrigt.
Ik bid pardoen, myn lieve swaan, k zal in t toekoomende my eer met vuisten slaan, als dat ik jou bevel op t minst zal tegenspreeken.
Sachewis wel hoe is 't, hoe komje dus ontstelt?
Tegen broershart.
Ga in huis, daar is argant, mijn meester, die me roept.
Latew'em evenwel eens spreken.
Casimirus, segismondus, stanuslaus, olensky, otrosky, met gevolgh van edelen in 't hof.
O domme jeugd, ag, ag!
Ick mein met welcke tael, 't schijnt dat gy 't niet verstont, sga.
,, wat drommel, pas toch op, schryf an.
Nu, nu, dat stel ik aan de tyd.
Ja, 'k word gedwongen, om my van uw min te ontslaan.
Mevrou 't is tijd, om op te zoeken al u goet.
Zy omhelst fredrik en theodora.
Kom leonoor, ga met haar binnen om hem te stillen zal ik zo wel iets verzinnen.
Stelje eens een schoon klein schepsel te vooren, dat door het gezicht jouw oogen kan bekooren dat nou behaagen schept in dit, en dan weer in dat dat nou aanneemt, het geen het flus verstooten had dat zich opdoet als een engel veur je vyf zinnen maar niet dan een loutere harpy is van binnen.
Daer quam een vremden in, terwyl ick neder sat met g'heel mijn huysgesin.
Dat is al heel fraai!
Loop voor de drommel, jy zult met die hoofsche zwieren my zo niet loeren die manieren, en dat bezoek, gevalt my niet al was t schoon dat myn broer, t hem ried het geeft my achterdocht en groot mishaagen.
Och weerhaen ik sat noyt op heeter kolen, y siet hoe trillen mijn been!
Waar 't portrait?
Nou, wy zeylden op het ligt aan, en het was by me keel een ouwe paardestal die in de brand waar, by heyn de waard tot schevelingen, in de drie gekroonde bulhonden, t waar gloria, victoria, zo lang tot de stal was verslonden, want niemand weerde zig veel tot nedring van den brand, wy stakke weer in zee, en zongen.
Slaat niet, heer, wy gaan, wy gaan.
Kom stilletjes in deeze hoek, maar je moest dicht weezen, of 't is erger as en vloek.
Wat dunk j''er van?
Grietje, een waardin.
Myn heer, ik zal 't u daar na net zeggen op zyn tyd.
Ik zou het niet begeeren, zo t korter wordt, zal ik my aan de vlam bezeeren.
Indien hy haar wil zien, mach hy constanzis wezen aanschouwen.
Karel, hillebrand, lodewyk, neeltje, klara.
Eelhart, tegen jaap.
Ik heb zulken lach gekreegen om die zotte en malle klap... spreek rond uit, jou narrekap.
Loop leugenaer, loop heen, hy roept, u dienaer ian, en heb ick hem van doen, so weet hy daer niet van.
Het hof heeft groot belang om plompheit voor te spreeken, en de hof jonkers, om te pryzen haer gebreeken.
Ofben ik hy, die daar staat?
Dat voegd jou immers niet na zo bitteren wraak te staan!
Maar waar blyf ik dan over dag zo lank, of uw' moeder, of iemand boven kwam?
Bouwe.o bloed!
Daer heb ick flus na symen de backer oock 'evraeght die mijn die seventjen meng'le nogh moet betale, maer se passeme niet toe, daer 's niet te hale as krancken troost seggese al die 'k spreeck.
Leert dan aen ons lapper theunis, schoon hy maer een lompen cleun is dat men door de eygen baet raekt in aller menschen haet.
Stil daar komt wijze jochem, die al zijn woorden op de maat laat vloeijen.
Daar staat hy, hartje, wilt em nu ter deeg bekyven.
Schaut ihr meine herrn ich bin kein possenreisser  noch leute bescheisser meine herliche testimonia weisens aus  wie wo und wem ich den wurm geschnitten habe.
Is 't van jouw plaizier, bruidtje, dat je nicht nou komt op ons sluitfestyn?
Wel wil jy er noch uitscheiden?
Wel ongze koster heit daar dikwils van 'epreekt.
Hoe.... nooit was ick soo belaen.
Dat uiterlijk gebaar!
Gy had gelyk, myn heer.
Nou buurman kraag, al watze je nou belooft, dat komt uit een vernederd gemoed.
Wel wat geschreeuw is dat?
Het eerst of laetste, daer en is niet aen bedreven, kent ghy dat mes wel daer deur dat ghy 't liet halen?
't kan niet zijn want of hy het doen wou, zoo is't niet mogelijk, nu hy de heele weerelt voor zijne troon bezit, en aan zijn kroon gepaerelt zoo veele rijken heeft.
Spreekt hy niet alderhande taalen?
Of wat geeft hy na mijn gevoelen?
Maar de aapekoopster zie k daar weer ten huize uit komen.
Onzen duitser, de markgraaf.... ha, onze markgraaf, hy behoorde hier te weezen.
Want kreegen zy my zonder eenig kwaad vermoeden buiten by moei, zy zouden my dan wel zo vast doen sluiten, en't schryven beletten, dat gy niet weeten zoud, waar ik was zo had onze malle liefde een gat.
Dan moetje ze zien te krygen, ik heb jou de premie terstond moeten betaalen, en jy zult my nu ook leveren.
Wat had men een werk, eermen het slot kreeg van de deur, ja wel, ik kan het zonder schreyen niet zeggen, zo droevig als t er uitzag sinjeur.
Papinet is alles soo 't behoort, de neusdoek, en mijn stricken?
Dus ziet gy reintje, ik heb met trouwen grooten haast.
Ja 'k begeer jou knevels.
Neen seker recht geseyt, ick heb het niet in 't sin, 't is wel een lieflijck meysje om somtijts soo een nacht, haar soet en poesel vleysje te gebruycken na mijn wil maar trouwen!
Dee zy ons paters rokken langen en die mit ien om 't lijf ehangen, zoo kregen wy mit aardighait iulfus.
Van twintig is'er nau een, die in praktyk raakt.
Ick kom hier om iets aers, alca.
Die zal t u zeggen.
Nou kom, steek altyd veur eerst jou rechter arm, met je slinker voet vent uit, en spreek nou al my woordenna, in het zelfde geluid.
Dat my de hemel vry zyne ongenaade geev, zo k met u anders dan met myne zuster leev.
Nou verfoei ik myn voorgaande lafhartigheid, nou weet ik waar toe dat een man vervallen kan. procureur.
Hebt gy 't gehoord?
Het is een jigt die t bloed ontsteekt.
De juffrouw zei, dat jy haar zelf dien heer had aangepreezen, tot versterking van haar eer.
'k heb een blaasbalg, die den brand, al was hy nog zo groot, ten eersten uit zal blaazen.
Gy daald wis uit een groot geslacht, en ik.... maar hoe myn lief gy lacht.
Maar, als't al gezeid is, andries, nou ben ik te schendig verleegen, myn rok ben ik kwyt, orlogie, sjarp, en myn deegen, een rotting van een dukaat, en dan noch zo ettelyke kraagmannetjes 'er by, ik zeg, dat dobbelen en speelen brengt meenig man in de ly, daarom mien ik het voortaan als de pest te schouwen.
Dat is een sjouwtje!
Flip, symen.
Ey gun my dat geluck, ik schroom de banden niet, ik wensch die slaverny, de min is zoet verdriet.
K loop nergens mis, waar dat ik ook myn voeten zet!
Ja, 'k weet dat hy hier verkeert.
T is een moye stuyver, hebj er wat gemack in?
Eind van het vierde bedryf.
Yder man van eere, moest die zich niet ergeren daar an?
Maar sinjoor ... de oudste kwieryn.
Daer, griet.
Brecht, wil ons iens ien kopje haelen, met brandewyn en zuiker wyn, en lust myn nou niet meer.
Wel wat hoor ik daer noch voor geraes, sal men den heelen nacht opblijven?
Coenraed.
K kan t bevatten, de gierigheid vervoerd de mens tot dwinglandy.
Ik geloof dat ik de melankolie van den schoonbroeder weet.
Ik een koekkoek zyn!
Aan u mishaagen, zo wilt gy, naar ik hoor, dat ik noch niet zal klaagen, maar pryzen eer de keur zo schoon van u gedaan?
Hy was te gast, man.
Is 't voor een man wel te verdraagen. vyftiende tooneel.
Hy heeft het comptoir van sinjeur vettelafoesje niet opgebrooken want ik heb den dief al gevonden en de juweelen zyn wel bewaart.
't is bromia, mijn wijf, och arme!
Hy zal jou wel zeggen dat de hoenders hendrik heeten en jy zult zo zot, en dol zyn, dat jy 't gelooft.
Myn leeden die beeven voor t verhaal daar ik nu toe zal treeden.
Wat voordeel vindtge in zulk een stuurse nicht te vryen?
Maer schoon die vreemdeling my al aen 't herte leyt, weet dat dees liefd' niet is, als liefs onnooselheyt.
En greep my by den arm en zei wel schyndeugds meid!
Raasbollius van binnen.
Ik zal hem zoeken, en mee brengen, als ik hem vind.
Zondegal, daar is flodder laat toch niets blyken van de brief, of t is verbruyt pas op alles laat je niet bedotten ik ga eens uyt.
Nu ben ick eind'lijck vry, en hoop dat gy zoo ras als wy getrouwt zijn, my mijn vryigheydt zult geven, om meerder na mijn sin en sind'lijckheyt te leeven gy zijt tot mijn geluk gekomen om de tijt, die ick tot noch toe al met herteleet verslijt, weer in te haelen, en met weelde te vergoeden.
Allart haar geld geevende.
En wie is die klaryn?
En dat is alle dach zijn vermaaning, en aangaande zijn geslacht, gelijkje weet teunis pieterzen, dat et niet anders als een party bedriegers, en uytzuipers bennen, die znijd hy nou als een verrot lit af, en hy wilze veur zijn vrienden niet meer kennen.
Zyt vry verzekert, dat hier niets u zal ontbreeken, en is er niets gereed voor uwe mond, wil spreeken.
Laet 'em maar boven komen.
K zie wat ik doen moet, ik bedank u voor uw raad.
Hoe moogje daar zo op staan?
Een oud man zal alleenig naauw, een goede mond vol eeten, of drinken konnen, of hy zal de helft aan zyn jonge wyfje gonnen o!
Is'er geld voor geboon?
Dees assingnatie zal hy morgen prompt betaalen.
Gy hebt geen splint, myn heer, en ik hou van spendeeren.
K verzeker u myn heer, dan zult gy duurkoop smullen.
Sie daar hebje syn schoenen, huybert.
't is al vier uuren, ons tijt was nu bestemt, ik kan in huys niet duuren, zijn suster weet'et nu al, o!
Ik zweer, ik zal my wreeken, maar zeg, wie sloegje, in plaats dat gy mijn vrouw zoud spreeken?
Dats niet met al, nu 't is vast bestemt, wy moeten hem beleesen, kom gaanwe na hem toe, die schoorsteenveeger dunkt my is gau genoeg tot deeze klucht, en dit gevry.
Karlos. roemrugtige, hoe kan, hoe is t my mogelyk uw goedheid te vergelden.
Of heb je van daag een ander huis ehuurd?
Neen, kommer, 't zal best zyn, dat jy gaat, dewyl het niet passen zou dat jy 'er by bent, als wy met crediet zullen spreeken.
Ik loof wel ja, of neen maar wat raakt myn de schildery?
En op de bruyloft zelje en oxhooft wijn zenden, en voor dit volk zelje eens wakker laaten opschaffen, tot frans de gek, wat zegje?
Laate wer dan noch liever in den haag om pleiten, zo men heer den officier niet wil accordeeren.
't kan niet mis.
Het is een heilring, die de geest van haar verwildering geneest.
T is fobert veur, en fobert na, als ofer was geen wederga.
Een wijsaerts selfs boonsbloesem schuwt en laeckt.
De boomen en wyngaerden zyn zo vol vrugt, dat het een lust is om aen te schouwen, en die persiken, en abrikosen, die jy meende dat uyt zouwden gaen, zyn meest alle mael behouwen.
Ritsaard, truytje, kaat, rotkeel, lonkoog.
En als een duivellin vertoont zy voor mijn oogen.
Daarom vertrek vry daadlyk heer, komt over veertien daagen weer.
Wie doet op utrecht?
Ha, ha, me verlangt wat 'er voor den dag zel koomen, nu ik moet 'et immers weeten.
Het is zo nob'len gekje, kom, geef dit kind een bekje kom, geef dit kind een zoen dirredoen kom, geef dit kind een zoen.
Mevrouw, wat woud gy toch dat ik ten hoof zou maaken?
Je kent 'er je poort anveegen, daar zyn ze noch goed toe.