floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Zo ras zyn wy niet van de waagen, of wy gaan na hem toe.
As jy alle ding zoo kunstigh weet te kuipen  kan jy dan wel deur et oog van ien naeld  of deur et gat van ien klinksnoer kruipen?
En ik van liefde. tweede tooneel.
Myn heer, gy hebt beloofd een man van my te maaken zo ik in dienst kost van myn heer den graaf geraaken.
Stil, ay stil, t zal om mijn zuster zijn dees heevigheydt, ick wil dat uwe ooren als de mijne het aenhooren.
Zouw zy geen bezetheid voelen, 't is niet anders als of ze vergeeven waar.
'k mag 't niet verdraagen, en ik trek 't my te zeer aan.
Laatje hooren.
Maar k was geen kleentjen in de ly toen joris uit bleef, k dagt hy zal kozyn niet vinden, die zit al by zyn goeije vrinden, en denkt nu langer niet om my.
Dats weer se benne elck ien te wijs, t is altijdt van er rijckdom, po ho gien dingh kan t hindere, maer isser hier of deer een vettjen open, dan ist ick ben een arm man met een huys vol kinderen, aensiet men nootdruft heerschop, ick bidde guntet my doch, ia se troggele soo lang tot datset wech hebben, noch, ick geloof datmen geen onbeschaemder ondankberder volck inde hiele werelt sou weten te vinden as sy, soo weynigh gedenckense an weldaet, genome jy ginckter by en bater om ien aelmoes, ick weet soo waer as wy leeve, al benje duysentmael er lantsman, datse jou niet en beet geeven.
Maar op deez dag, zie daar moest niet aan faalen.
Dat is my vreugd.
Hoe is 't dan toegegaan?
Heer, woudheer, 't is genoeg 'k weet wat dat hem hier heenen vervoerd die zoon is nu al de oorzaak van zyn weenen.
Urinaal.
Jan. ik zel 't 'er doen doen, wat een praat?
'k bidje laat dat varen.
Holla, wie daer?
Een officier van edel bloed.... windbreker.
Karel, zoontjejozyntje, dochtertjetrui, meid  van bertrand.
Gy kunt somtijts mijn doffe geest verdrijven, en doen vreughde vatten ik heb u lief, bevallig beest, ia, min u meer als gout of schatten.
Lowie, met een brand emmer.
Voor u als een lakei te speelen, of een ding!
Hadewy, nicht van kommer.
'k zal tot de laatste snick u trouw en danckbaar zijn.
Wat drommel, je maekt me dol mit jou snappen, jou pry denk je dan dat ik niet weet wat ik mot weeten?
't is licht te hooren, dat jy van kanaalje bent.
Maar vermeerdert onze vreugd. mar.
Lobbrig, viswijf.
In 't minste niet, sga.
Let ter deegen, en die verhitte hersenen maaken zulke gedachten die men niet kan zo ten eersten uitleggen daar mengt zich de liefde dan onder, die van die dingen de uitlegger is, en komt ze verstaanbaar te maaken.
Hy verstaat hem wel op sijn sticken.
Ik ken je van boven tot ondren.
In weerwil van al 't kwaad dat ik u heb gedaan, my noch te minnen!
Ja mijn heer ist, benje ook dorstig?
Ik wed neen, en dat jy die dag jouw leeven niet zelt zien.
Jeroen.
Ben je slecht, meid?
Niet zonder rede was mijn liefde zoo verleegen, door dat vermoeden 't welk u steeds zoo haatlijk scheen.
Moest gy my dus beloonen, o willegond!
Lodewyk, tegens ferdinand.
Maar, ziende dat hy zelf my t schelmstuk had beleen, vertrok hy aanstonds, en philidia met een.
Zo is t dat wy de zake en t versoek voorsz.
Meent gy dat ik niet kan aan iemand zien, of hy een vorst, of edelman, un duc, un prince, un comte, of burger is de trekken van t weezen kunnen my dat sur le champ ontdekken.
Nou is t jou beurt, verdroogde sul dat s rechts, dat s links, en dat net om jou bek te snoeren.
Ook heeft hy zo veel te meer tyd gehad om wat te winnen.
Jonker, izabel, schout, meindert, augestyn, karlofisi, barent, gevolg.
En wyl den eisch, naar myn verstand is, in cas subject irrelevant is, impartinent, absurd en vals ja, schabieus, frivool in alls, zo concludeer ik tot ontzegging, van dien, en buiten wederlegging, met al de kosten, aan de zy van kryn, althans myn weerparthy.
Ick smijt in 't generael een kluppel in 't hondert, die 't raeckt of niet, die sy heel niet verwondert.
't is heel goed, pareer dan.
Meid, 'k zet het jou op je conscientie, zo jy je woord niet aanstonds geeft.
Maar, myn heer.
Hoe gevald u dit, truitje?
En ik dien op de beurs te wezen.
Zie het zou kunnen weezen, dat ik my daar in verzinde.
Hier leyt een drommels huis, die ziet hier donker nit het is een bullebak, een krygsman in zyn huit.
Wouter. vraag dat hem zelver eens, licht dat hy 't u wel zeid, dan hoord gy uit zyn mond het zekerste bescheid.
Zoo hy langer leeft zoo zel hy noch in ien hondt veranderen want hy is alrie ien hontsbodt geworden.
Wel wat begeert hy toch, dat je, als een griek, zult leven, en blokken, als een gek, en denken om geen' vreugd?
Zy zouden door jassen, of scherwensselen, fraai, wel haast jou gelyken doen ezopus zyn kraai.
Want ziet, het lijkt, of hals en schouwer in handen van een huidetouwer eweest is, dat ik hier aars op men bil voel, komtme van ien schop 't hooft diende men ook wel beplaistert, zoo is 'et mit ien stok etaistert maar dit is nouw zoo noodig niet want, om ien end van mijn verdriet te maken, gaen ik me verhangen en om dat niet ien mensch men gangen verspien zouw, zoek ik ien spelonk om uit dit leven mit ien spronk te springen.
Ik ben bereid om met lukrees in d'echt te treden.
Neen zeker, ze toond, datze in veel dingen, de juffers het kunstje af heeft gezien.
Was ik weer op het land, by myn ossen, en myn koeijen, ,, ik wil je wel zweeren, dat ik niet te cadix komen zou.
Wie zal ik dit verwyten?
Ja zo dat een fatsoenlyk man hem schaamt, het hoofd de deur uit te steeken.
Neen, daer heen is 't niet.
Ja 'k, heeren, maar ze zyn noch niet oud genoeg.
Indien myn moed daar door dit voorval was bezweeken, en zo k op deze wys hem niet had uitgestreeken, zo k met een goed fatzoen daar niet geloogen had, dan had myn man misschien meer achterdocht gevat, en deze losbol had my licht niet gaan verschoonen, maar onbeschaamd myn man myn misdaad durven toonen wie dacht dat zulk een man, zo schoon, en die in schyn niet gek geleek, zo mal en dwaas zou kunnen zyn, ik was geheel verbaast, verzet door zyne reeden, ik redde my noch wel door deze listigheden, myn misdaad is verschoont door deze vond, t gevaar ben ik ontworsteld, en de baan is nu weer klaar, t gaat alles na myn wensch.
Laat er iemand anders gaan.
Want, je moet den docter eerst eens hooren spreeken.
Geef je me jou woord? izabel.
Wel aan, een celletje neem daar van voor my wraak.
Ming heer dear is hay.
't was loutere deucht, gepuurt door overwinning van eigenzinlijkheit, die ons natura gaf.
Ik weet noch verscheide potsen van u, zo dat ik maar om de schout te zenden heb, dan zult hy voort achter af werden geleid.
Niesje, kryg jy het laaken, of doodkleed, en de muts.
Mijn vorst ghy weet hoe trou, ick u te diene plaght, casim.
O 'k zou my braaf met haar vermaaken ja vrinden, 'k ben een snaak der snaaken, ik schaam my zelf voor 't volkje niet, maar 'k doe 't dat ieder een het ziet.
De vrienden zouden 't graag zien, en ik heb geen reden dat ik het tegen houw.
Wyl dat gy van myn ramp en misdaad hebt dit blyk, zie k geen verschooning, en mevrouw, gy hebt gelyk.
Het tooneel is in het bosch van 's graavenhage.
Je weet ook, dat hy by forme van negociatie wil tracteeren over 't huuwelyk van zyn nicht izabel, en daar van als meester en voogd disponeeren.
Maar was t niet beeter dat gy om een doodkist dagt als om een bruid, myn heer, gy zyt al oud van jaaren, uw tyd genaakt om met de maagre moord te paaren.
Zo was't ook ik haar na, op myn kousvoeteling, na beneen, aan 't kantoor te luisteren, en 'k liet de meid alleen daar hoorde ik hoe dat moeder aan vader vertelde, hoe zy de belofte gevonden had, dat hem hevig ontstelde maar bedaarende, zeid hy, zy zou niet blyken laaten, dat ze 'er iets van wist, of dat zy eenige moeijelykheid had maar zeggen, dat 'er een brief van ter gouw was gekomen, dat moei heel krank was, en haar testament had voorgenomen te maaken, daar ik een fraai legaat in hebben zou, om dat ik na haar genoemt ben maar 'k moest straks na ter gouw.
T is wonder dat jou t hoofd van me noch niet esmeeten is.
Wie weet ook of het niet uit desperatie is, dat hy met la comtesse is in verbindtenis?
Dat 's myn begeeren ik moet hem danken voor zyn beter onderricht, en acht my vry wat meer aan hem, als u, verpligt.
Die in haar geroofde veeren en wytze tabberts, nu den adel durft braveeren, na dat zy in de brakken heeft gewoond, en meenigmaal haar brood gekogt heeft om god loond?
Heer, wat wonder mag dit weezen, hoe!
Sanche achter de hartogin zich verschuylende.
Ie bent ommers jonck en starck, sienje de luysevangers by de street te schoyen, men live knecht, se souwen je voort na et rasphuys bringe.
'k weet niet waar voor dat gy beide hem moogt achten maar zeg hem, van myn kant, dat hy, gelyk ik zweer, is een volslagen gek.
Uw zaak gaat my niet aan, zo gy hem hebt vandoen kunt gy hem zelver halen.
Daar zy tzaamen, het geen ik zelver zag, kort na elkander quamen en wilt gy meer bewys, zie daar een brief, myn heer.
Kom dan, zy 's noch op 't bed.
,, wat zyn ze dronken!
Dat jou de sinte duivel haal, kom of, of 'k leerje strak een aar liet zingen.
U beenen souden u haest uyt de kamer dragen, dat gy haer voeten saeght met horenen beslagen.
Neen, by leven noch sterven niet dat zou u zulken duysling geven, dat gy zoud stuyven als een kaatsbal uyt de lucht.
In wat wreed geweld van laster en van schand is hier myn eer gesteld?
Een edelman zo braaf'er uyt kan komen.
Ik kon 't ook merken door het geen zyn knegt vertelde.
Wat isser te doen diwertje!
Myn heer heeft het voorgaande dan gehoord?
Wat dat de rest betreft, ik zal my zo wel dragen, dat gy geen redenen zult hebben om te klagen.
Die rekel, zal die de val van ons geslagt zyn!
Geen mensch mag tegen onze juffrouw anders, als knielende spreeken.
Geef eerst een pyp toebak met een kop koffi.
Heb dank, myn heer.
Dat liegje schelm, dat is goet duyts.
Eyscht vry wat gy begeert, 'k beloof 't u, 'k sal 't u schencken.
Dat is geen wonder, want myn zinnen, zyn zo verheugd in u te minnen, dat ik moet lachchen.
Leander, angelika, klara, groothart, grypaard.
Wel, freere, wat beginje?
O neen ik bin noch stout en fris.
Hebje geen nagels aen jou vingers, malle meer, daer meje hem dat gesicht haelt op sen wangen neer.
Crispyn, gooit hem.
Om dat gy sijn wetten, soo durfde besmetten, versmaen en onteeren,, syn lusten begeeren, om dat gy met guyten,, soo binnen dan buyten, dees machtige stede,, syn wil hebt vertreden, sult sy sonder faelen,, vertoeven noch draelen, met maey en iaquelyne,, ten hove verschyne, om reden te geven,, van 't geen is misdreven.
Karel, philippo, leonello, dionisio, theodoro.
't huuwelyks contract moet stand grypen, een man een man, een woord een woord.
Mocht ik met haar eens, zonder trouwen, aan venus tafel bruiloft houwen, ha, dat zou schoon zyn maar, kom aan, laat ik haar eens aanspreeken gaan.
Heeft myn heer magt, om myn vryheit weg te geeven?
Myn besje leerde my, werk, tot gy komt te sweeten, zo vult gy uw lyf veel meer met drinken als met eeten, en gy werd dik en vet, veel meer als ryke lien ik lagger om als ik dat vrette kom te zien.
Scaramoes zingt eerst een vaers alleen, en word dan gevolgd van t choor.
Waar is nu myn viktaalje!
De fles op de grond.
Maar, hoe droes komje hier dus by sinjeur?
Des keizers gunst voor my, gaat waarlyk veel te ver.
Zeg, zal 't noch lang aanloopen eer we bruiloft houwen?
Karel, henrick, blanche, louise.
Dat durf ik niet voor al bestaen, of onze vriendschap was gedaen.
Naa het zingen van teuntje, wordt'er een balet gedanst, en daar naa door eene boerin gezongen de meeste mannen die men ziet, deugen wel de helleft niet laet ze als kievits eij'ren zinken, in een sloot, of in een vliet och!
Ende ten eynde de supplianten desen onsen octroye ende consente mogen genieten als naar behoren, lasten wy allen ende een ygelyk die 't aangaen mag, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesseerende alle belet ter contrarie gedaen.
Twee jonge vrijers, allebei zo netjes gekleed?
Mijn mainaart die heeft gelt, en is ook ioost wel waard'.
Ik zeg dat niet maer 'k zei hem, dat zulk rijm te hooren, maer moeilijk viel en slechts een last was aan elks ooren.
T is ook waar met een.
Men ziet het hedensdaags maar al te wel, hoe licht een juffer, aan haar gunst de heeren maakt verplicht.
Wel dit gaet recht te degen, de boeven krijgen saus, en ick heb saus gekregen van ritshart, 'tgeen mijn heeft veel meer aen 't hart geraeckt als dese saus die van stocksuycker was gemaeckt, saus ick gekregen heb, en saus heb ick gegeven want ick krijgh sober saus van goosen al mijn leven, dus moet ick of ick wil want saus is al mijn lust, dies ick my voegen wil by d' oude sul in rust.
En, wijl gy zo veel houd van d'openhartigheid, die ziekte, 't zy nu me van my rond uit gezeit verstrekt een spel voor 't hof, om met uw naam te speelen.
Wel heerschop kostje dat oock niet wat beter klaren?
Hoe tierje soo oom, wat komtje over?
Flux seg ik windgat steek men dien degen op, of den hond schijt in de schey.
Die heer is jou zo genegen, en hy is zo mild.
Nu 'k wensch u niet als goed ik hoop het zal wel gaan, houd gy maar goede moed. konstancia.
Eergistren hadt hy een ontwerp tot het opkoopen van zouten vis.
't lykt nergens na, dat botte beest, naa zoo veel lessen, die zy, om haar plompe geest wat te beschaeven, krygt, ontziet zig niet myn ooren te quetzen met een woort, dat ik niet aan kan hooren, een basterwoort, dat lang van vondel en van hooft al uytgemonstert is, en my het oorvlies klooft, als 't uytgesprooken wert, dat in janhaagels monden alleen nog leeft.
Haar dunkt gy moest haar in de buurt verwellekomen, zy maakt meer werks van u, als gy van haar doet.
Oja want ik heb groote appetyt, dat je t weet.
Ik heb in 't land gewoond, en weet'er of te vertellen.
T'amsterdam, by d'erfgenamen van jacob lescailje, opde middeldam, naast de vischmarkt, 1684.met privilegie.
Mevrouw, is 't uw vergeeten dat gy zelf, magdaleen tot dus lang hebt geheeten uw hartsvriendin?
Dat zel je rouwen dat gaer, recht toe recht an, nae je wyf, die zel ik al t bruitje zeggen, en stuuren je die op t lyf, die zel je er veur begroeten, en dat moes janken wel verleeren, en doen je dat vrolyk half uurtje ten nagelen uytzweeren.
Want as elk zo veul had, en hy dan noch wat houwen zou, maakte 't al ien groote schat.
Ick sagh mijn leven nooyt onnoozeler als deezen, clorin.
Ga heen klaar, haal my uyt de kelder de ketting en het slot, en zeg tegen klaas, dat hy myn mantel brengt en myn degen.
'k hatie vergete te vragen, doe 'k daer strack by'e stongt.
'k zond u immers om wat vuur na beneen, toen ik van de taaffel kwam want ik zag lieven aankomen.
Blefarus.
Ik zeg u, laat dit schelden of k zal t met deeze kling, u daadelik vergelden.
De keizer, alexander, rudolfus, en arnoldus uyt.
Gants niet, maar zegh alleen, dat ick wel zou vervloecken dees hoofze spoockery, dan ben ick een gezant, dan koppelaar, dan dief, en dan een boer van 't landt.
Ik kom zo uit de spullen, en nu zie k je eerst weer.
Le votre aussi.
Maar hoe stond wouterbuur ontsteld toen hy u zag!
Dat enkel en alleen afhangt van d'epiderme.
Ik heb 't u reeds gezegt, dat myn oprecht beminnen, maar nooit uw grootsheid, was het voorwerp myner zinnen als ik myn vader heb verlaaten, dacht ik niet als om te volgen u in armoede en verdriet.
Ik wou dat hy al kwam, albartus is al ree.
Brand, brand, help buuren help, og sta ons by, sta ons by.
Kon hy zingen, wat was hy waert!
Wel, hoe is t met uw lieden hier al geschaapen.
Van daag hier niet geweest, het geen mijn wonder geeft, want het schijnt zijn geest is gedurig hier in huys, maar hoe benje dus uytje naam geloopen?
Mijn neef is my gewent, ick zegh 't u van te vooren, somtijts te spreken, en te leyden op de handt, maer stoort u daer niet aen, 't is zijn gewoonte want hy is op 't hoogst beleeft, en weet van eerlijck leeven ick weet wel dat u dit geen jalousy sal geven, want gy zijt veel te wijs, en goedertier daer toe, gy kent mijn trouwigheyt!
Ja, gy zijt sosia, ik moet het zelver zeggen, maar zoo gy 't zijt, gelijk de zaak nu schijnt te leggen, zoo zegme, wiege wilt dat ik ben, in deez' schijn, want zeeker ik behoor voor 't minst wel iets te zijn.
Leg my niet meer aan 't oor te lellen, maar kies in korten tyd een man, die u braaf maintineeren kan. en na zyn staat fraai onderhouwen, of 'k zelje dwingen om te trouwen. twintigste tooneel.
En wat dee doe de kelk?
Al wie dan, door zyn gunst, zyn staat wil houden staan, pas op zyn dingen, of crediet zal van hem gaan.
Haest u wat, haest u wat, 't is hooghtijt, dewijl het al mart,, is, en kan ick tot mijn gelt niet komen, ghy en ghedenckt niet eens dat 'et my een smart,, is ick sou 't wel tot den beenhacker gebrocht hebben, maer heb my bedocht, al is 't schoon dat hy dit kalf voor vijf rijcxdaelders heeft ekocht, dat hou ick par rekeningh, ick moet noch gelt hebben, en daerom soeck ick mijn selven te betalen, ick heb lange verlegen eweest waer ick mijn gelt sou halen 't was altijt van die moet ic gelt hebben, en ick sel op die u geven een bewijs, dan bewees hyme op claes, en dan op jochem, en dan op thijs, en als ic dan quam dan was den eenen niet t'huys, of d'ander was esturven, den derden banckerot espeelt, den vierden beet ontstucken de kanten vande kurven, soo dat ick tot hierentoe ben eweest onvoldaen, ick ben bly dat ick holla!
Sal ick 't vragen, en wagen?
Myn heer, laat los, laat los ik smoor!
Ter goeder uur zyn wy t'huis gekomen.
,, 't is of my 't hoofd aan stukken breekt!
Woo geyter met peeter van meppel?
Wat ongeluk!
Hadde ik ooit van u verwagt, dat gy zo los, zo wild, zoud veertig acties kopen op dort?
Indien het u belieft de reyzers op de wegh te rooven of te moorden, hoeft gy dees wapens niet, noch geen gerucht van woorden maar niet als 't helder licht van uwe oogenzwier wiens snelle blixemstraal ontsteekt het ys en vier het ys van al te fier en overkoele minnaars het vier van hun die steets ook trachten overwinnaars te wezen van uw hart, die, als het fenixdier, zich off 'ren willig op, en geven hun aan 't vier, om, als ze herbooren zijn, u eeuwig te beminnen, en nu gy zijt de liefd', en dat men van 't beginne des werelts beelden uyt de min met pijl en boog, neemt vry, in plaats van die, de stralen van uw oog want geen geweer heeft macht my anders te doen sterven als wen uw straf gezicht my dreygt uw gonst te derven.
Trouw ik met hem, het staat te vreezen, dat het hem zal vergeeten weezen, ja, licht'lyk, door zyn groot belet, vond ik hem by een aar te bed.
Wat dat daar ook van zy, ik moet my aanstonds spoen.
Jou semelknooper, wat zal t hier noch met jou worden?
't is geen droom, ik twijffelder niet meer aan.
Daar hy sints heeft besteld, my tegens dank, deez nacht te schaaken met geweld!
Ik weet, schoon gy t my reprocheert, ma tante, dat gy myn verkiezing applaudeert.
Zal hy zyn vader zoeken te bedriegen.
'k merk gy wilt zeggen, dat zyn jaloersheid best zyn dwaasheid uit kan leggen.
Gy hebt er wel veel meer bedroogen in parys, zo wordt men tot zyn schande en schaade eens eindlyk wys.
Wat weet die jonge heer daar van?
Nou liefste, 'k zel het drinkgelt geven.
Alonce, t is genoeg, myn vreeze is reeds vervloogen, gy zyt niet ontrouw, ik was door de schyn bedroogen, ik bid, vergeef my het verwyt, t geen ik u deed, en oordeel van myn min, myn waarde, naar dit kleed.
Uw heugt wel, dat u boek zo weinig opgang maekte vadius.
Vaar wel, myn robbertje.
Tolleratur hoc in mundo?
En ik was flusjes schier verhangen, flikflooister, deur jou slimme gangen.
Maar ik zel zorgen, dat zy over my niet zal klaagen, want ik heb mooije dingen, die haar wel zullen behaagen.
Tryn, griet, neel, klaar, holla!
Dat moeit my van u went weegen.
Hadieuw wijf.
Drie moffen.
Piet,  twee draagers.
Meen jy dat ik myn dochter zulk een schanden aan wil doen?
Maar neen, men praktizeerden daar een kunsje, waar deur dien bedrieger, die guit der guiten tot zijn voornemen kwam, en zo heeft men ons zo schandelijk bedrogen en misleid.
Tot louwtjens was t gezeid, ook, kryn buur?
Men seyt van een schoonheyt die lucresias vryer beving, of se meuge seggen dat troyen om een moye vrou verging, maer haddense dit juweeltje gesien, sy souwen voorseker seggen, schijt, schijt, de onse mogen by dit wijfje de broeck wel leggen dat 's dan alliens, nou ick soo veel van haer verkregen heb, dat sy mijn wel mach sien, is 't tijdt dat ickme wat rep, en peur nae lichthart toe, die soo veel door sijn tovery sal maken, dat ick tot het uyterste tipje van mijn wensch mach raken.
Wouter en belie binnen.
Gy weet hoe ik geperst wierd, door myn leed en onvermydelyke plaagen myn groote drift, word licht veroordeeld door uw deugd, wiens spoor ik volg met groot behaagen maar t lot onthaald my met verdriet, en u met vreugd, dies drong de nood my, om deez list te waagen.
Ei jan, 't moet fraai zijn, 'k weet 'er niet meer van.
Je meugt jouw raad aan andre geeven, ik vind my wonder wel by myn manier van leeven.
Wat duyvel wilje, seght hoe hebjet inje gadt, laetme los, je hebt een onrecht, siet watje doet.
Trek nu van leer.
't zal best zyn, dat wy maar weer vertrekken, 't lykt nergens na, iemand te noden, en dan zelf niet in huis te zyn.
Daer heb ik wat nieuws gehoord!
Seyt d'een, my lustse niet den dees' die siet hem nu, een aer weer morgen niet.
Heer eelhart stierenkroon, uw naam moet daar de eerste onder staan.
's savonts kwam hy altyd laat t'huis, en was zo gehavent, dat hy smorgens niet veel lust tot zyn boeken hebben kon.
'k heb voorgenomen dit zelf voor u uit te voeren.
Wel, maakt de vent, om zo een bagatel, hier tegen jou zulk een geweld?
Alle staen sy van tafel op en vliegen den keyser toe.
Ik weet niet of ik wel doe, maer 't zou my moeijen zo ik het niet dee.
Maar, grootvader heeft me belast, dat wy zaamen tegen den avond daar moeten komen, misschien wel te gast.
Sofia, gratia, jeronimo, karlos, deurwaarder, en gevolg.
't hayr van den hond ter op, sal ons de kruyn herstellen.
Hartlyk dank, k zou u in dit gewaad ligt zyn voorby gegaan.
O ongeval!
'k zie dat u tong niet is aen dit banket gewent.
Margriet, karel, modde, pietje.
Myn heer, heer groothart, laat u weeten, dat hy, terwyl hy wagt, moet eeten, en drinken hebben want de borst, versmagt van honger, en van dorst.
Aanschout die schoone graaf, sta ruym, o!
Ik kan niet meer, ik ben overwonnen van pyn.
'k twyffelde aan uw liefde nooit.
,, dat beurd, gemeen, en op het lest, ,, zo dra zy wat beschonken raaken, ,, want boeren, dat zyn wond're snaaken.
Wat gaauw doktoor!
De broederen en ook de zusters die verheugd in vriesland stryen met de standaart van de deugd, doen u de groetenis, door my, haar broeder, draagen zy wenschen dat het best u mag het best behaagen, dat gy de waereld en haar ydelheid versmaad, dat gy de deugd alleen bemind en de ondeugd haat.
Men zwygt een ander vraagt, wat wilt ge op horen geven?
Ik weet naeuw wat gy zegt, zoo is myn ziel verrukt, dit huwelyk zal maeken dat ik... saertje.
Ja dat zalze doen.
Onmoog'lijck imand vry, of sonder pop thans zy!
Wy moghen somtyts wel iet kluchtighs in gril worpen, als het niet loopt buyten de paelen van eerlyck jock anderssins magh het den naem niet ghegheven worden van vrolyckheydt, maer in teghendeel van dertele malligheydt want ghelyck een schoon vrouw, niet schoon te achten is, die dese gaeve maer uytwendigh verthoont ende van binnen een leelyke ziele heeft, insghelycks syn niet te achten, maer weerdigh veracht te wesen alle dertele spelen strydende teghen de goede manieren.
Waar ben je lui alle maal gebleeven?
Weet je dan al wat ik wil zeggen?
Mocht ik ook eens by jou slaapen.
Altans voor my, daar wat te zuipen valt, daar ben ik de eerste by.
Ondankb're schoonheid, die ik heb zo teer bemind.
Doet de doos wederom toe.
Uw natie word daar vast gehouden, en gy zegd uw' reis heeft heel geen haast, verstond ik u slegts recht.
Nu dat ik van mijn min aan u zo vele klaarheit betoont heb, zo aanvaardt dees schoone diamant, die met haar flikkerglans vercieren zal u hant.
Wy zien zo gaeren een lichtgekleurde keurs, noch liever een vette beurs geen slechte huifdoeken, pikbroeken wy zoeken, maar ionkers en pronkers wy niet en vervloeken.
Ik zeg, geef me geld, zonder meer tegenspreeken.
Broershart ter aerden.
,, maar och!
K verklaer, k werd zinloos en verblint, vergeeft het my dat ick...... theo.
Segh?
Ist moog'lijck?
Windbuil.
En ik hoor dat nu op 't onvoorzienst!
Wat zer an gelegen?
Hoe kent gy dan jou meester niet?
Philippyn, alleen.