floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Lievyntje, de oudste kwieryn, antonio.
Ik moet het werk bespien.
Kunt gy my dat van de helmen, en styfbeugels toonen, zo twyfel ik aan de rest, en hou my overtuigt, daar is myn hand.
Likkepot, met een bedrukte verwondering.
Te amsteldam, by de erfg van j lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1699.
Al lustich beatrix, hoorje wel, ey beschaer ons wat om te eeten, eenige confitueren.
Ick proefdent, maer dien bras was toe gestelt om tra rare pom pom te speulen.
Ik weet wel dat poeten, schoon t lichten zyn, meest voor lichtmissen zyn versleeten.
Ferri goedt.
Wat rotsen zijn zoo hart, als wreede minnetochten?
Gy toonde my wel veel gedienstigheid maar uwe gunst heeft my te hoog verheeven, mijn laura, en my al te veel gevleid, om anders my geen gunst, als hoop te geeven.
Als je de reden hoort, vader, zulje wel haast bedaaren.
Dat ben ik heer.
Ik zal t haar in het oor wel byten.
Dus doende werd het tyd dat hy spreekt van zyn liefde en vrijery dan moet de juffrouw haar verstooren.
Flodder, flodder.... flodder.
Dat 's waer, den doctor soo heen gaet.
Laat my toe, haar uit uwe naam te zeggen, dat hunne onervarenheit eene nieuwicheit noemt, dat elders out en gemeen is en schoon het eene nieuwicheit was, dat alle nieuwicheden niet verwerpelijk zijn anders bleven verdorven zeden onhervormt.
Met onwillige honden ist quaet hase vangen, je selter een blauwtje loopen, dat seg ik.
Heb jy ons zelver niet ezeid, dat hy allien jou had bedroogen, en trouw beloofd is t waer of loogen?
Uw dienaar myn heer, en mevrouw.
Alonce, wil philidia verachten, verban haar uit uw hart, ja zelfs uit uw gedachten, denk, als gy haar bemind, wat smart gy u bereid, denk niet om haar, ontvlie haar tegen woordigheid bemin haar dan niet meer, wil haar uw woord niet houwen, en liever sterven, als philidia te aanschouwen, philidia.
Hoe dat haar vrinden, of haar ouders zyn geheeten en gy weet die geheimenis, na 't zeggen van myn heer te ondekken.
Ik heb t gezien wyf, t is daer te doen aen de overkant.
Zoo gy my dat bewijst, zal ik u pijn geneezen, en geeven al zijn staat uw tooren tot een roof.
K voel reeds myn zwak gemoed ontroeren door uw geest, dies zal myn digteres, grootmoedig, onbevreest op zingen, al het geen der goden tolk beschouwde, daar zy zig wel gerust aan zyne zy vertrouwde nog naauwlyks kwam merkuur by daangedrongen troep der windverkoopers, als een schrikkelyk geroep, van wie doet op edam!
Ik zal mijn best doen, en zo mennen, om niet meer te rijzen.
Wees iuffrouw, en doe hier madonna laura komen.
Dat is hardt teugens hardt  zey de duivel  en hy veest teugen de donder.
Robbert binnen, karel uyt.
't is mijn kalf, hoe staje en treckt, hier werden wy van de gebueren licht bespot en begeckt blijft van mijn kalf met u beenhouwers opsteecker.
Gy moet u onderwyl om reeden, gelyk als arlekyn doen kleeden.
Groothart tegens grypaard.
Past er nu op, dit alles, gelyk ik uw gezegt heb, aldus te voltrekken, en dus doenden zult gy niet alleen dien heer, maar wie uw ook zal zien, tot mildaadigheid verwekken.
Ze is zo eerst met de schuit gekoomen van leiden, na ik heb vernoomen.
Maar, ik zal in de voorbaat zyn, zo merkt zy 't niet.
Zijn wapens zijn te sterck, t waer beeter wat bedaert.
Berg me, jufvrouw, help!
En zo hy 't niet zo ver wil brengen dat hy mijn huwlik wil gehengen...... radegont.
Ja ja al weer 't gat vol, foey desen dronken pry.
Het wort maer op woecker, om 't meysjen te krijgen, getelt.
Dat zal zeker zyn by't volk.
't is nauwelyks verjaart, dat anne met 'er baard met haaren tys ging trouwen.
Y my is soo wonderlijck, al de geleeder sunt my stockstijf, door geytse hen, on scheyt van mick als koedreck van moeder lijf.
Om het slot van jouw wynkelder daar mee op te troeven, zo je straks de sleutel niet geeft.
Word men daar van turken geplaagt?
Wel aan, dewyl myn leed in vreugden is verkeerd, en ik het ook vergeet, zal ik myn middagsspys vergrooten en verand'ren, op dat gy alle ons feest helpt vieren met elkand'ren. einde.
Nou, heerschop, wil je kommen?
Je hebt myn vaertje lang ekend, en kaik, al is hy dood, zo zag ik niet graag dat de vrindschap af sturf.
Pizistratus theucied.... leander.
Terwijlen jor.
Ga je maar heen myn heer, laat my de zorg alleen, ik zal dit varken nu wel wasschen, zo ik meen.
Ha min, die door uw dwang my voor de vorst doet stadig duchten, des konings jonckheydt baert mijn ziele zorg, en zuchten, niet om dat blanche toont aen hem gengentheydt, o neen!
Mijn vriend, ik bid, doet doch wat meerder voor de deugd van dulcinea de tobosa, die mijn vreugd, mijn lust en leven is.
Zet neer.
Het avontmael is ree, men komt maer u te wachten mijn heer.
Adm. nu zal ik 't vonnis van mijn dood of leven hooren. octavia, en iulia.
Myn heer, daar zyn die twee vreemde heeren, die my flus die proefjes snuif gaaven.
'k moest zyn een halve god zo ik die zou verdraagen, of zy is oorzaak van een menigte van plaagen.
'k wil dat men stipt'lyk volg!
Och, je zelt men zoo verblijen, zoo je maakt dat ik door 't gelt niet en raak in 't verdriet.
Zo lang mijn hand u hoed, zo heeft uw min geen noot.
Barnardus, katryn.
My voor een fielt en schelm te schelden, en ik weet niet wat voor tijt'len al te geven!
5. u borsjes zijn soo blank als een gebrande plank, sy schijnen esels prammen, had ik geen kop ik atse op voor twee westphaalse hammen.
Neen, ik geloof, jy bent werentig dol, gelyk die bestevaar zey, die je wou doen binden.
Hoe wil ik straks aan t lachchen tyen!
Ik maakte hem tot een rentmeester van landeryen, en ik heb hem, dat jy 't vat, zodanig verandert, dat hy thans, hoe zeer hy de nedrigheid tracht aan te wennen, de grootste moeite des werelds heeft om zich zelven te kennen.
As 't jou believen zel?
Ik zal...... fytje.
Hy sprak van geld, zy van haar braajen, hy van zyn min, zy van haar naajen, hy van zyn land, zy van haar eer.
Neemt gy die niet an?
Ik laatze op hunne troon maar by den afrikaan zyn al de koningen met vrees voor my belaan.
Wy allebei, o ja, ik zweer 't.
Daer achter mijn ooren krijg ik zukke vlaagen, ik kan 't niet harden, o, ik kan niet gaen!
Ik heb hem wys gemaakt, om by een heidinne te gaan, en gezegd, dat ik 'er een wist, die daar extraordinaire kennis van had en naauwelyks had ik hem die ouwe, die hier digte by woond, aangeprezen, of hy wou 'er terstond, zonder uitstel, by wezen maar dewyl ik haar eerst alleen eens spreeken wou, zei ik gegens hem, dat ikze eens gaan halen zou, en alzo ik geen tyd had, om lang met haar te spreeken, heb ik het alleen maar zo besteken, dat hy van dezen avond precys ten elf uuren alleenig hier zal maaken te wezen.
Trifaldin tegen de hartoog.
Dat is een nobel volk, dat leeft noch uit den treuren, och!
Kom in laat ons eens vrolik klinken, en op deez strijd een glaasje drinken.
Ik zal my ziek veinzen om door dat bedrog te zien, of hy, als voor dezen, hem zal willen doen entbien.
Ik geloof dat desen ouwen is de patroon van alle gecken.
En t'avond trekken wy weer op, als lui van krachten.
Zie de twee jonkers hier.
Ei, mof, hou jy je smoel der uit.
Krijg ik hem slechts, ik zweer dat hy.... amphitruo.
Maar, jy swaan, bent niet veel beter waard, jou feeks, jou helleveeg ik kan jou niet beklaagen die alle daag jou man onthaalt met knuppelslaagen.
En gy princes, wat geur van plicht en danckbaarheydt kan ik u offeren?
Geef u gevangen op myn woord, geef u gevangen zeg ik voort.
Holla krispyn, daar zyn verstreeken, nu meer dan zes paar volle weeken, dat ik met haar ben ondertrouwt.
Kom, dat praten en gaet in 't lijf niet, laet ick jouw vanden verschen eens gaen halen.
Blyf hier maar, pieter want je kent 'er tog niet deur.
Meinsje, kristine, reinhart, konstantia, baske.
Zyt gy dan niet lustig in de praat?
Vaar wel dan, stinkende bok, hospes in de dorstige overvloed.
Dus bid ik dan verlof om tot mijn ent te klagen dat ik na napels dan van hier vertrekken mach en leven daar vol smert tot aan mijn laatste dagh!
Elk is des vrouwvolks vuil en losheid wel bekend, 't is buitenspoorigheid, en onbescheid in 't end heur geest is boos, heur zin keert om met alle winden niets harssenloozer, noch niets broozer kan men vinden, niets ongetrouwer doch, wat mag zulks zyn?
Haasje, geweezene dienstmeid van frank.
't lykt dat hy met ons gekt wel wat leid deeze vent, aan onze reiz geleegen?
En de min die men u draagt, verdient gy niet.
Gedenk toch, dat zo ik een ander min... katryn.
Roemer, ligthart, drinkaart.
Met u getroud te wezen.
O handje!
Wat dat niet een vroome, en deugdzaame vrouw?
Jouw zotte parten, daar jy ons mee plaagd.
't is goet dat ick het weet, ick sal mijn voortaen beter wachten.
Voorwaer hy is wel arm, die niet heeft om te eten, die in sijn arremoe van yder word vergeten maer armer is hy noch, dien 't soete vrouweaes verlockt, en lijden moet, dat sy hem speelt den baes.
Wel, jou moer moet wel veel alferezen hebben, of veel vrinden, dat zy zo geduurig het gat uit is maar, zo ze me niet en betaald... elizabeth.
Die pedagoog alleen heeft izabel gesprooken.
Vader wy zullen zorgen, dat 'er in het toekomende niet tegen uw believen werd gedaan.
Daar is myn neusdoek, k mag die naakte hals niet zien, gy moet verhinderen t begin van kwa gedachten, natuur trekt ons genoeg, o vryster, wild u wachten dat gy geen ergernis aan zeedige oogen geeft, gelukkig is de mensch die buiten opspraak leeft, t zyn buitenspoorigheen te gaan met naakte leeden.
Wel neen ik, in het minste niet, ik kom van jonker, die ik liet, daar by die schuur aan t elselaantje, om dat ik haast had, lieve swaantje.
'k zal dan, o oom!
Of blijfj' al met de key ebruyd? soo gaen wy inde key uw' keystuyp houwen uyt.
Eldert, vallende, roept half slaapende.
Eynde van het derde en laatste bedryf.
Die mee wil kommen, treed in k rood jou allegaar te gast.
Dat seg ick niet, maer zijt nu onbevreest, daer is u mans mes tot een seecker waerteecken, is dat sijn eygen niet?
Jakobus.
Werken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de supplianten desen onsen octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een iegelyk, die t aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Myn dochter mag ook noch niet trouwen het zoude u beide haast berouwen.
Om t'geen men van my gaet gelooven in dees saeken door mijne neerstigheyt en arbeyt sterck te maecken, verlies ick geenen tyt.
Wel mette, zo zag ik je eerst, en nou weer veur 't lest, als je zeld scheyen.
Hoor, daar schiet my iets in 't zin ik twyffel niet of gy zult flusjes saamen smullen, neem die gelegenheid om haar de kap te vullen door eene brief.
Jacomyntje janz, huisvrouw van arent pieterz.
Want in het kort.... kri.
Dat alles moet bestaan in onderscheid van staaten, wy kunnen altemaal geen burgers, noch soldaaten, noch edellieden zyn dan kon geen land bestaan.
Zie je niet dat myn heer windvang een nieuw project leezen wil windvang leest.
Ja, ja, laatze wat heen huilen, daar is niet veel aan gelegen, de traanen die ze huilt zal ze niet zweeten, hoor anna mary, ik zeg het je noch eens.
Hier is een buiten kansje ik weet 'er voor jou een paar ducatonnetjes uit te haalen.
Ik weet genoeg, ik zal jouw wel helpen, weest niet bedeest.
Zijn vrijster word eens anders bruid.
Wat doetze in vrankryk?
Alle bey kwieryn, dat is nuuwlyk!
Krispyn die vryery was kort en dra, ten eersten zey dat ligthart ja.
Dat zy verre van my, vriend maar ik vertrouw, nevens de maakelaar, onder verbetering, ook myn eige oogen.
En deze jonge heer kan 't overig bescheid van zyne tieranny, en haar elendig leeven met alle omstandigheeden geeven.
Neen, ik zie na de kleeren niet, en ik weet niet waarom ik die meer bemin.
Hy s door een brief aan my geaddresseerd.
Wat heb je by myn schoonbroer gedaan?
Heer bartlomeus zyt gegroet.
Jochem, machteld, klaartje, angniet, katryntje, kasper, hindrik, lulof.
Ik wed de juffrouw zal zelf zeggen, dat ik voorzigtig doe.
Wel hoe oft hier sal locken.
Grasen hover gevreeten?
Och die vroome jochem jool!
Flip, ik zie wel watje schort je weet niet hoeje tyds genoeg aan slagen zult geraken maar kom, ik zelje daar in vergenoegen, en met een de oude schuld.
Daar komt myn vader.
En deert hem dan niets?
Dan trouwe wy fransyn, zie daar daar is myn hand, met deeze gouwe ring een fyne diamant, wy zullen by myn heer dan woonen met ons beiden.
Het geeft my noch vermaak, in al myn leed, te hooren op wat wyze, en wat strik is aan myn eer beschooren dewyl die loskop, die my zo veel leeds verwekt, zyn medeminnaar zelf heeft zyn geheim ontdekt.
Maar, man, hoe kunje zo gek wezen, en zo leggen te maalen?
Santilane, fabritius, gevolg.
Most hy niet vluchten?
Wel soontje, weest ghegroet, sijt wys en wilt wel leeren, ghy kryght dan haest van my al watge sult begheeren a dieu noch eens voor 't lest, 'k en kan niet wel vandaen, nochtans mijn tijdt verheijst, dat ick moet henen gaen nu, meester goeden dagh, ick laet aen u de sorghe.
Ick sal my houden, of ick wegh wilde doch, ick sal soo lange, suckelen, tot dat hy mijn aenspreeckt.
Stijn. get moertje huurt ze doch, ze lijken zeeper sterk.
Wittje swart, herbergier.
Wel neen ik maar k ben dood.
Wel daar tart ik je, beget toe.
Laat ons nu naar beneden treeden, zy zyn alleen.
Je suis... koen.
Hier in de mantelkas.
Ig hab aldar kezeen de wondren des ganscher weld, geleig das in mein stambuch, weitlopig und in 't breid werd zu meld.
Je hebt gelyk, het was my vergeeten, hier ykenze de tonnen, in guine wordenze gepegeld.
Swager je siet nou, dat je hersens bennen ontstelt, en je weet dat je met al dat drincken jou, en je vrou quelt belooft haer datje dat sult laeten.
Let op uw eer, denk dat 'et u tot schade en schandt,, is wanneer uw gramschap uit den bandt,, is.
Ei lieve, goedaart is mal.
'k meen mee de borst te smeeren.
Gy doet heel wel, de jaaren verbieden u om met een jonge bruid te paaren.
Zeid je me niet, karel, dat je deeze kapitein wel kent?
Och, och zeg, wat is het?
Dat weet ik voor ons beide wel, zy bemind u volslaagen, maar de meisjens zyn wat beschaamd, als men haar dat eerst komt vraagen, als je haar maar wat moois in de hand steekt, dan zal alles wel gaan, koop haar van de beste juweelen, dat zou ik u raan, want dat past wel voor een bruitje, die wat schoon is.
Kom naer mijn huys, 't is toch niet verr' van hier gelegen.
Dat werkje heb ik zo besteken, dat daar aan nietwes zal ontbreken, mercurius van s gravenhaag, is zo niewsgierig en zo graag, gelyk een party appelteven, te weten, t geen er word bedreven, en daarom gaat hy na het hof, om uit te vinden zo wat stof om menschen van fatzoen te plagen, gelyk ik u quam voor te dragen.
Sijt niet besorght ick weet hoe ick hier in moet leven ferd.
Dat liegje schelm, eerdief, schavuit, luishont, ik sweerje.
Dit onheyl heeft alleen octavia gebrouwt.
Zie zo veel alsje kunt, en maak, datje op het schenken past, alswe aan de tafel zitten maar zie toe, datje aan niet een gast een droppel schenkt voor datje jou naam vyf, of zes maal zult hooren en schenk dan maar even boven de knopjes.
Daer blyf ik je borg veur, je bent ommers met jouw eigen teeuwis krelisse wel te vreden.
Griet, meid van ernst.
Katryn, meid van juffrouw bubbels.
Geefme raad vrinden, of ik bezwyk.
Els, en lammert.
Die met ons boven koomen is 't u gezegt, mevrouw?
Met een, 't geen vremder is, die hier komt t'huys te leggen.
Hou daar, vaar.
Jy bent een borst van goeije hoop, ik meen 't, daar is wat groots van jou te wachten.
Het is de dochter van de heer sempronio.
Wel krelis de molenaar, heur man, is dood, myn heer, dat's wis. eelhart.
Zou ik haar spreeken, die.... waardin.
't vertrouwen lokte mijn in 't net.
De gravin gaat zitten, sanche rondom haar loopende om haar te zien.
Indien als ik dan moet u dogter gaan verlaten, zo wensch ik datse word in 't kort heer karels bruyd, want ikse hem wel gun huybert.
'k vrees hier voor slaagen.
Rechtsom.
Wel hey wilje de kost deur dit mes halen?
Waar zel ik hum nou vinden?
'k weet heel wel, wie ik zou verkiezen in mijn zin.
Trijn r. dat meught ghy heyndrick buer met recht noch wel eens vragen, 't is immers alle daech mijn beurt, dat weet ghy wel, en nu heb ick'er een evonden, die meester is van't spel, dus komt mijn toch te hulp.
Dit dan eenlyk myn oogwit zynde, en het werkje dus verre gebracht hebbende, vind ik my ten hoogsten verplicht, uw eerws tot beschermheeren van t zelve met alle eerbied te verkiesen verhoopende uw e. e. niet zullen misduiden, dat ik, ongevraagd, my deze vryheid aanmaatige, terwyl ik steune op uw e. e. voorige goedwilligheid in het aanneemen, en ten tooneel voeren myner bovengemelde blyspeelen, en musicaale zaamenspraaken, en my nooit meer verzeekerd kan achten voor een alberisper, momus, dan als ik myn tooneelwerken met de vleu gelen van uw e. e. mag overschaduwen.
Rampzaalge vrouw, wat kunt, wat wilt gy maaken, nu gy u voelt in een onkuische liefde blaaken?
Verligte zuster zyt gegroet, myn inge wanden van heilig vier ontvonkt, voel ik vol yver branden.
Papa, 'k zal me ook gehoorzaam toonen, en eelharts trouw met weermin loonen.
Beloofje mijn dan dat ick mijn schoone, moye, brave, welbeminde, tot mijn wil sal hebben?
Wel hoor, juffrouw, ik zal ze u zeggen.
Get, jongens, we zullen zo lekkertjes smullen.
Nee, neen... niesje.
Ia moer, ze zit daerze zit, ze het al een zuure togt uitgestaen 't kwammer al dapper op aen.
Wat geschiet op deze dagh al nieus, wie heeftze u gegeven?
Ik dank u voor uw gunst en groote moeiten, heer, en ga met uw verlof.
Ik heb die honderd rijxdaelders die 'k gisteren ontfing mee genomen.
Maar myn heer, hoor eens, vryer blyf hier.
Derf opofferen dewijl de bloote naamklanck van ondankbaar elck een het hooft afkeerig doet omwenden, en te rugge deyzen.
Ik zie t met bedroefde oogen aan ey zie hoe vol vlakken!
De rust te komen stooren eens dokters?
Vrederyk, errenst.
Tot vyftig.
,, ja narren is een duivels tuig.
Zyt gy dat theodoor?
Je verzintje.
Dat loof ick wel als ghy, de wijn krijght om een hoeck, smol.
Mary. heden, sinjeur, daar verschrik ik van, je weet in wat kwaad blaadje datje staat, zo je vader dat hoort, of zo 'er het gerecht achter mogt koomen, hoe zou je vaaren?
Wat bruit jou een paar handen, daar is de heele winst en alles over stuur.
Hou daar, straatschenders met malkander!
Jou vrouw is dood omtrent tien jaaren.
Noem my dan met de naem van heer, of neef.
En swaen, en swaen.
Kom maar binnen broer, ik zal haar insinueeren.
Kom, breng maar in der yl uw iuffrouws maagdewater.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, en de daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de supplianten desen onsen octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aengaen mag, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesseerende alle belet ter contrarie gedaen.
Het kluchtspel speelt voor 't huis van amelia, inde zelve tyd dat het geschieden kan. deonbarmhertigehuisheer, of debedrogen gierigaard kluchtspel.
Knypaart, tegens goedaart.
Zeg ik die, in je vryjers staat, zo een haantje waard!
Die naam die mag de droes onthouwen, jop.
Wat's dit mijn heer en neef, kent gy dit oyt verschonen, met reden dat ghy zoo, dien ouden heer gaat honen.
Steur u niet, mijn heer, gaa liever ras, om die verwarring op het best te recht te brengen.
Maar doej 'em op, zoo meugje vreezen, eer 't lietjen an het end zal wezen.
Zein majesteid um meiner person noch deurlugtiger te maggen, habt mir in kezicht, von zein kants haufkezin tot ridder geslaggen.
Ja sterk genog 'er toe daar we hier om komme te werk.
Myn kompanjie is meist gesmolten, in dem marsch van bender nach ons land, hoe redend stoe zo dwars hern ernst?
Dan moet je aanstonds, op een boersche manier, izabelle vraagen, of je met 'er een gangetje gaan meugt dit zal ze niet weigeren, gelyk katryn my heeft gezegt want, als men iets van belang wil uitwerken, diend de zaak wel overlegt.
Uw straffen aart die fraaye liens verveeld, uwe ommegang vol vieze grillen, uw staadig knorren, en uw eindeloos bedillen, ja zelf uw kleed, en vreemd fatsoen van dragt maakt u heel woest, en by elk een veracht.
Bertrand alleen.
Vertrek nu lammert haal uw heer en repje ras.
Och monsieur arlequyn, myn vrind!
Wacht dan hier noch wat, dat ik my wat bedaar.
Wat het al dat volk hier te doen?
Heer, op dat oordeel sou ick van geen trappen rollen, de geesten sijn al vremt wanneerse sijn aen 't hollen.
Hou je handen uit myn doozen, myn heer snof van pontus modderkolk, en jy, mevrouw collocentie van winjewanje, of zeg wat kom je hier doen?
Datje deugen wout men sou je wel helpen by t ien of t are ambocht, ioch.
'k beken zyn wederkomst zal my veel hartzeer baaren.
Kwaamt gy de naam van uw meeminnaares te weeten?
Mogelijk dat 'er by joris wat uitgeborsten, of evlugt,, is.
Wrede vader!
Zie hinnikten mik oan.... ernst.
Maar dit 's 'er noch, mevrouwe de hartogin kust u de handen doet zo weer, en wenscht haar duyzentmaal goen avond, of noch meer want al dat wenschen, wijf, en kost geen duyzent ponden.
Kaptein, weet jy 't met het oorlogie ook zo net uit te leggen, zo heb je groot gelyk, en je krygt je geld en oorlogie weerom.
Is 'er dan in de gantsche apotheek niet een oog vol raad?
Ik naai voor my wat linden, uw hembden zyn gedaan, gy zult ze boven vinden.
Spreeck, en wilt my niets verbergen.
Gijs kerckkey versoeckt van den doctor voor sijn pijnelijcke keyvoet steene salf, gesmeert op keysche doecken doch verstaende van den doctor voor sijn voet geen raed te zijn, als met gewelt van veel hardysere mannen, daer hy, pijnshalven, om vertreckt.
Zy vliegt niet hoog, maar, van haar zwakheid wel bewust, stelt zig in het gering van haar beroep gerust.
Is dat nicht it affecie van den scholtetis, ond zyne pligt?
Quibus, mizo, iulfus, lais, tiribus.
Wel hy mogt.... steiloor tegens ruffina.
Theunis den lapper.
Nerine, voedster van hyacinte.
September 1684. waar by wy aen de regenten van den selven schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaals ten dienste van het tooneel reets gedrukt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde onse octroy of privilegie genaemt, op den 19.
Wat is'er aan, wie eerst, of lest spreekt?
Wel moet et je bekomen, wat is dat, wel hey k mach mijn kroes wel uyt, wiltse maer vol schenken.
Hoe kan ik zulks gedoogen?
Wel, iean.
Maar 'k zie, heer advocaat, gy zyt hier mee.
Die kringen in de lucht, die draeyen, geven my een wonderlyk genugt.
Wacht voghel, die de neus hebt van myn soon geschonden, ick sal u singhen doen een droef en treurigh liedt doch, wat staen ick en raes, 'k en sien de man noch niet.
Om doctor kanterkey te spreken van de key die inde kruyn mijns wijfs hoe langs hoe meer inkanckert, en aen die kabelkey haers ydelheen geanckert, veel vaster is, als selfs het aldervaste schip, dat van de golven heen en weer oyt wierd gewipt.
Zeg my, vriend, is reeds uw heer al hier gekoomen?
Ik hou hem voor mijn gek, en om 't vermaak neem ik hem altijt mee, hy past t'huys altijt op de honden, want daar zijnder zoo'n drie vier hondert, men zou niemant hebben gevonden die ons zo dienden als hy, die ander dat is een van onze onderboeckhouwers die op mijn past, en reyst altijt met my, ik geef hem slechts maar last zo vordert hy mijn zaken, 't zy in gelt op te haalen, en over al de brieven te bestellen en de reekeninge te betaalen.
Joost, knecht van gerard.
Ik weet van geen heer, nog juffrouw helpt buuren, ik word verkragt o guyten!
Tut, tut, dat's maer ien mutsjen, dat's soo veel als roock, ick mach'er wel ses op.
Dit moet ik aan de borsten vertellen, als wy op onze ordinari komen.
K bid, wil u zo niet ontstellen, daar is ze.
Geseegend is dees daad o!
O daar zijn huijendaags geen ambachten, of ze laten 'er van dat groote gilt, dat lofwaardige gilt des dievery verkrachten.
Zo een jampu zuyper geeven?
Niet met allen, als de eer van uw vrindschap, zo't je kan gevallen.
Mama is te zeer verzot, en ingenomen met en op die ouwe heer.