floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyd tot tyd door haar gemaakt ende in 't ligt gebragt zullen werden, binnen de voorsz.
Ga zien, of ferdinand ook iets begeert, t is tyd.
Ey zegt wat is je toch wedervaren?
Daar wort gebelt, hoor je niet, antonet?
In wat slag heeft ma couzine wel de meeste zin?
Kom, lieve kniertje.
Dat was by doude stijl, volg jy de raet van mijn men doet juyst niet altijt datmen wel doen sou moeten, daer is mijn ellefrib, die nacht en dagh moet wroeten, en krijgt niet eens dank heb voor al sijn slaverny.
Wel zelmen ien konfrater zoo handelen, het smaakt als water van labberdaan, of zoute vis en slimmer.
Waar mee houd gy u op, myn vrinden?
Ja maer ick wistet niet datter dus schraaltges sou ofloope.
Ia marretje iacobs, vald et mijn beurd iens weer, ik loof niet dat ikze ook weer zel neemen.
Ay wilt u doch niet stooren, dat ick u dit verswijgh want schoon ick u bemin, gelijck my selfs, 'k mag u niet openen mijn sin 't sy u genoeg dat gy mijn hert hebt ingenomen, daer toe, dat ick om u alleen hier ben gekomen, dat ick u hert'lijck lief, en soo gy my bemint, ick bid' u florestijn, door u, en my, ay vint mijn swijgen goet, 't geen gy hier nae sult reed'lijck achten, ick bid' u doet toch van mijn dubbelheyt geen klachten, d'uur staet in haer geboort, die u licht baren sal van 't luck 't geen' mijne liefd' u geeft, en dit geval.
Zo balt wy ein kruisje op 't kelderbret schretste, sprong von zelf de deur op, zonder das iemand hem kwetste.
Wel mist hy 't eene been, zoo zeght dat hy vertreckt, naa d'een of d'and're krijgh, en dat hy niet bedeckt met waapens 't and're been, zoo raakt het oock aan stucken, zoo magh hy dan wel voort, met eere gaan op krucken.
En wilt my 't hooft niet langer breeken.
Dat komt heerlik.
Ik heur dat het ien mensch is an 't geluit dat hy geeft, o jea, het is ien mensch die zwart is, mit ien doek veur zing oogen gebonden.
Hy is 't, die deze heerlykheid gekocht heeft, en dat huis dat gy ziet.
Vloekwaardig afrika, k vergeet met u myn leet, daar ons door schipbreuk, zulk een onheil was beschoren klaudia.
Dat zelje nae de middach best hooren, want dat is recht stof op een kandielmaal, de vrouwen zellen dat in'er hart niet smooren.
Een zuyvre ziel versierd met onverwelkbre glans.
Veel flessen vin dai, en spaanse socolade, een slesse kelder met serbet en limonade boetarga, herders kuit, pistasjes, kaviaard, ansiovis, met een vers gebakke merrigtaard, en zes paar hammen, met twee schoone schaapen bouten, ook nieuwe labberdaan zoo vars en eerst gezouten.
'k heb voor de minnaers hier een kleyn gedicht gemaekt 't welk ik wel weeten woud, hoe 't aen 't gezelschap smaekt.
En als sy dan mijnen rijkdom daer eens gaet nevens voegen, 'k en twijffel niet, of het een en 't ander sal haer wel genoegen.
Helaes en can mijn min niet schad'lijck sijn, laet hem vry alles wagen.
Al 't ingewand is uit den ham!
Vier harsten, sesthien podraysen, vaif dozain gebraaie kiekens, een wilt swain, twee hinden, en dat in drai dagen, hoe kunnen 't ellef liens verdragen?
Wat weet het wel te veinzen!
Op wien verzoekt ge recht?
Al schreefje datje besukt wiert, je klopt voor een doof mans door, je briefje heeft groote operatie gedaen, morgen sal men ondertrouwen.
Lust u niet eens te spreeken?
Ia grootvaeder, zo als ik de deur onder en boven wou sluiten, drongen ze teegen mijn aan, dat ik ze onmooglijk niet kon stuiten.
Hoor, bely, volkert neef heeft my met ernst gebeden, of ik hem wou vergasten, k hebt belooft, en t zel wat laat zyn eer ik t huis kom, k heb ook heden veel swarigheden in men hoofd, zo doort vertrekken van men man, als andre zaaken, die k wil vergeeten door t gezelschap, ga, bestel de brief, en kom voort weer, ik zel terwyl men zelven vaardig maaken.
Mits goosen is te gast en drinckt het koele wijntje in d'een of d'ander kroegh want flus quam hier een bood', als dat hy vrienden op gebraden had genood', waer van ick sellever noch meenden van te bancken, dan 't schijnt den grimmer heeft noch al sijn oude rancken.
Maar ken ik die tronie niet? dertiende tooneel.
Nou hartje, vergeeft het hem deze maal.
Krispyn, lowie, govert, heer anzelmus, anzelmus de jonge, adelgonde.
Gy hebt als spook mijn bloed doen koken, maar 'k sal te nacht nu met jou spoken.
Laat die komplementen vaaren met al die viezevazery, en denkenwe om het schildery.
Waar zyn uw gedachten?
Die speulen wil moet kans verwachten maar de droes, t ging uit de kerf, o!
Poortier en kamerling van zoo veul vrouwen er slooten!
Wilt ter degen overwegen.
Niet als dat hy gaat in jou plaats by juffrouw leggen als jy van huis bent.
Jan. ja wel, ja wel het is dan waar!
Dat in de koets ryd, wyl dien bloet te voet moet wand'len.
Reekel, hoe zal t lukken?
M. waltes.
Als je maar wild, ik zelje dat bakkes zo hagende veld marmere en pikeeren, datje gien mensch gelijken en zeld, die beuzem paster op, ik wou maar datje begost, durf jy noch spreeken, ist wel drie maanden geleen, of je hebt hier buiten in de diemermeer noch een pakje gelost?
Ie selt et huys voor dese mael niet meer aenschouwen.
Wat zou t zyn, toch anders, als ik vrees voor myn, dat fobert aen de vrucht zal merken, wie dat het land heeft gaan bewerken.
Holla, wilt die notaris halen die ik met mij heb mee gebracht, en my daar buiten deur verwacht.
Gy hebt het soo gewilt want uw' aantrek'lijkheen die hadden my gewont, en 't hart doorgrieft voorheen.
Indien ik dapper wierd gegeeszelt, wijf, ik zou veur ridder kunnen gaan, en zal'k, na mijn behagen, nu groveneur zijn, ik verkrijg het deur veel slagen.
Wat legje te lollen wel wat benje een gaauwerd, je bent nog pas gekleed lustig rep je handen, wakker, is alles het geen ik je belast heb gereed?
Neen pan.
Wel nu, ik groet mijn nicht heel vrind'lijck op haar bee adm. gy zult mijn groot vernuft aan haar te kennen geeven, en leverdt haar dees brief, ik hebze strax geschreeven, zy zal verwondert zijn als zy den inhoud leest.
Wat hoef ik dat te zeggen, 't zyn geen onmoogelyke zaaken dat kan door toeval geschien, en men kan het 'er ook zelfs naar maaken.
Pancrace sppreeckt op den selven tijd als sganarelle speeckt.
Hebt gy de bruid my in haar schoonheid nu beschreeven, 'k moet van den bruigom u ook eens een schetse geeven, waar aan de waereld zal bevinden dat dit paar elkander waardig is, al vind gy dat zo raar.
Indien ge vorder gaat, raakt gy voor morgen niet ten einde van uw praat.
Gy tergt nog myn geduld?
Jonghman, hoorje wel?
Heb ik een stuiver, wy hebben 't met onze naerstige zuynigheid over gewonnen.
Zo dragen wy o vrint!
De buitenspoorige toebaksnuiver, of het huwelyk door snuiftoebak.
Dat ieder weete, dat ik het opperhooft van 't huysgezin wil zyn.
Wel van wie zeljeze eisschen, zoo ze jou onstoolen is?
Willemyn, je seld zo daadlijk iens na roeland freerikxe gaan en verzoeken hem en zyn vrouw, of ze terstont eens hier believen te koomen, dat ik er alle bei wel iens spreeken wouw.
De schout, hem fleemende naspreekende.
Jy bent al weer bang, datje niet zult konnen snoepen.
Hoe staat die zwarte meer!
Ick sal mijn keyaer stelpen.
Ik wou 'et seper wel rais zien.
De koop stel ick geheel aen dees mijn maeckelaer sieur sachewis halfmal.
Gerontes, argantes, silvester, nerine, hyacinte.
Hy is reeds op de weg, en gy koomt nu, om aan zyn minnaares zyn komst by haar te doen verstaan.
Alree, mon capitain.
Wel aan, als 't weezen moet, sta ik het toe, en volg uw begeeren.
Jan. stuurme de helft van 't poen dan.
Myn darmen zyn als aan 't verjongen.
Bezie my, 'k heb niet meer dat doodsch en schrik'lyk weezen, van moord en branden 'k ben veranderd nu van zin gy ziet me lief'lyk, en vol schoonheid ja de min zit op myn aanzicht daar gy straks de dood beoogde, gedenkende aan 't schoon oog dat myne vryheid roofde.
Houw, een juffers eed, is niks, ze is lichter dan de winden.
Gy zult rudolfus zeggen, dat ik hem spreeken moet.
Sal ick dat moeten sien, neen 'k waere lieve doodt.
'k wil wel eens proeven maet.
Wie slappe neeringh heeft, gemeen na 't glaesjen tracht.
Moet gy me om die beuzelingen steuren, in mynen slaap?
K heb geen kwitantie nog gekreegen, ach heer alard, ik ben verleegen, k verwagten hem bier alle daag.
Aan den kunstryken heere richart van orley.
Vincitur haud gratis jugulo qui provocat hostem.
Hy is een jonkman wel ter taal en altijd bly schoon noch soo kaal, gedienstig, en van inborst aardig, daarom acht ik dit ampt hem waardig, vermits hy groot is van begrip hem!
Heer kwastelorum, malle pronker, wat denkt gy van uw keukemeid?
't is wel half zes.
Ick, kinkel bockebaertje, het voeght wat sey de boer een st... en ik, dat vaertje in de mondt dit rijmden, en 't ander was gevoeght waer me ick al dien hoop reedrijkers heb vernoeght.
Meester clement een timmerman, hem beklagende over de slappe neeringh, en de diere tijdt, uytkomende seyt gemargen moer, gemargen kijnt, ick gae soo recht na werck, 'k mach langer wachten niet, de baes neemt te nau merck op 't geen daer wort gedaen, in dees bedroefde daegen, doetmen niet even veel, die heerschoppen die klagen meester die knecht is luy, altijt komt hy te laet, versiet men met een aer, dat 't werck wat bet voort gaet, stracx hebje dan de sack, de baes vreest voor't versetten, daer is niet veel te doen, dus moetmer oock op letten, en doene 't heerschaps wil, wil d'een niet d'aer wil graech, want veel van onse maets leech loopen alle daech, en even wel soo moeter sijn gegeten waerelijck, en kaes en broodt is duer, al bruycktment noch soo spaerlijck, daerom die dan met eer wil komen voor den dach, die moet by dese tijt al doen wat dat hy mach de leegheyt heeft geen plaets by ambachtsluyden eerlijck, of by die van een aer in't minst niet sijn begeerlijck, die eer kost veel, dat seyt de meyt, en zy was blijt in heur zin, had sy recht dat sy haer eer was quijt, 't was foey frey wel geseyt, sey onse alder braeckel, wel wat gerucht is dat, wat is daer voor gekakel, 't schijnen schier wilde lien, hoe raest dat vrouwvolck soo, ist bachusfeest, wat ist?
'k beken, 'k voel heftig my in deze zaak ontstellen.
Men loert op u, en ik wil hem die pas verzetten, die op u loert noch deze nacht heeft u een linker aan uw venster opgewacht, ja heeft daar speelen doen en zingen.
'k heb 'er wel zo veul van ezien, en vernomen, dat 't niet zonder reden was, dat ik dit huuw'lyk beletten wou.
Voor eerst zal ik my altyd houden, of ik heel niet weet waar gy zyt en indien dit weg loopen geen groote kreet over de buurt verspreid, zal ik na u komen vraagen, als na gewoonte, en voorts zullen we in twe, drie dagen wel een ander middel vinden.
Wien ik van trouw hoor spreken, ontrouwste die daar leeft, waar is u trouw gebleken?
Zo speeld de dart'le jeugd, door haar verward gerucht, voor yders ogen een bespottelyke klucht, belust haar tyd en geld baldaadig te verkwisten.
Sla kasper, we zellense armen en beenen afmaayen.
Ik zie onz min by t stralen van den morgen, bevryd van t dreigend leed, ontrukt van alle zorgen, daar die, toen de avondstond den hemel met zyn kleed en nevels hield bedekt, ons niet dan ramp en leed voorspelde maar de list, die aan de min een wapen en zeker toevlugt strekt, heeft onze ramp herschapen door t flikkrend ligt der hoop in een gewenste vreugd dies twyffel ik geenzints of onze min op deugd en ware trouw gevest, zal eindlyk zegepralen, en met een wensslyk eind onz voorge rouw betalen.
K denk achter in de stal, daar zal het myn vast wachten dat s gang, dut biest gesneen en dan by moer te koy.
Teeuwis tegen joost.
Hy isser onder, en gater een glaesje voor drincken.
Geef mijn de brief ian klaazen, dat ikze aen de lias rijg, ik zel met een het port aenteekenen.
Indien gy malle wilt, malt jonk, en u bedaert wanneer de kerkhofs blom u hoofd besilver haert 'tis jonge liden werk te vryen, en het paren, voegt beter aen de jeugt, als aen de gryse haren.
't is hier een drommels huishouden.
Veel hazen, hoenderen, patryzen, snippen, duiven, een schoone venizoen, daar zullen wy aan kluiven, een vaatje spaanze wyn, een vles vol ypekras.
Serbinette, hyacinte, scapyn, silvester.
Beschaft hy jou geen geld genoeg naar jouw fatsoen, dat is zyn' eigen' schuld, dat hy niet meer wil geeven.
Ja meester, waer mijn tijd van u te dienen om, ick nam mijn afgescheyt, en koos bellonaes trom dier narren naar geluyt mijn oogen meer verveelen, als 't aldervreest geluyt, dat oyt haer trommen spelen.
He geeft de sleutel van zyn koffertje, waar uit ze de zalven, wortels, olyen, enz.
Eldert, dat's myn schuld niet ja, mevrouw, hy wil hem ook door zyn gezanten laaten complimenteeren.
Ja waarachtig, en dit alles om dat hy my met vreugd een paar hoorens op myn voorhoofd zal stellen?
Krispyn, dit braband kan my ongemeen behaagen, en dat my het geluk by zo een bruidje bragt, 'k zweer dat ik in een maand niet om myn reyz'.... krispyn.
Hy zal in t spoor der deugd, dat zy heeft ingeslagen, haar meer aanmoedigen om last met lust te dtaagen.
Cornelis gerritzen, in zijn leven opzigter van stadts modderschouwen, en vulnis schuiten, oud eenenveertig jaren, en de getuigen hier na genoemd, verklaren zy comparanten gezamentlijk, dit navolgende waaragtig te zijn.
Wanneer men wetten zeid, zoo meendmen welstand, behooren, en gevoeg'lykheid, na veel moeite en ondervinding, op het naauwste overwoogen, en daarna vast gesteld by de gaauwste.
Om dat ik dat zonnet niet goet en vond word hy mijn onverzoenelijkste en hardste weerparty.
Een yslijk ding, ik heb 'er over evallen.
Nou bedaar, papap, hans.
Hy weet niet beter of ik ben iacomo.
Jan. niemendal.
Jeronimus, dieuwertje, magdaleentje, eelhart, henderik, saartje, margriet.
Is t gang?
'k wensch u, en u myn heer, lang leeven met veel vreugd en dat uw vyanden voortaan uw lof verbreijen gy hebt onschuldig gy, door liefde moeten leijen.
De boeken van jastiniaan, die konnen op den dam niet staan, nog op de beurs, ja ik derf zeggen, men moest nog eens de stad uitleggen, en gaan vergrooten amsterdam.
En zo de visboer voor by komt moet je hem aanroepen.
Moei, ik bid u... kristine.
Lemmen adieu, 't is weerd' daer op malkaer de handt te bien.
Io die sullevege bin ick, heb kennis an mijn y vroome lude, wat suntje voor welcke?
Myn liefste sinjeur joost!
Wel vayer theunis dat sijn ommers loose trecken mishaegt u dat ick drinck... hebt gy noch niet genoeg.
O minnegod!
By de jonge roelofsteeg, naast het koffihuis royaal daar hy, gelaersd en gespoord, afreekent met zyn dragonders in de zaal.
Zacht, jonker, k weet daar zelf toe raad.
'k beloof 't u op myn woort.
't is pas een uur verleden dat ik op reekening my vijftig slagen gaf.
Heb ick jou wat misseyt, ay wilt het mijn vergeven, ick sal u nimmer weer beschuldigen van mijn leven.
De vreede bint dees vier, met eendragt hegt aan een zy trappen nijdigheyt en staat zugt met haar voeten de haat die is verjaagh, en elck is wel te vreen, dies al het hofgesin, met vreughden haer begroeten.
Hoorde ik karel daar niet weer?
Want enen medevryer, rijk van geest, speelt hem een minnetrek, waar door hy waant te zijn een lijk, doch word gehouden voor een gek.
Maak dat je aan t eerste ontwerp je vast verbonden houwt, en deeze gek beleest, wyl zyn verstand niet groot 'is, dat hy het zelf geloost dat hy wel zeker dood 'is.
U zoete luym en geest geeft overvloed van stof tot vreughden gy zult haar licht vinden in den hof.
Zou ik zyn vrouw zyn, en een ander 't herte winnen?
In wat droeve staat ben ik gebragt, moet ik myn schoone goudbeurs derven.
Oct. mevrous welsprekendheyd die maakt de lof zo rijck.
Uw heer komt zich verabuzeeren.
Dat zou ons in de hand vallen als hy maar niet vergeet haast 't huis te komen.
Ik houw u niet verdagt, gy zyt my veel te waard.
Louis, een knecht van 't verbeterhuis, doch by lichthart een gewaande waal en sargiant.
Nu sta ik hier te kyken, als een uil in doods nood, of als den eerzamen discreten sinjeur piet snot.
Myn heer, heel gaaren.
Doch waerom oock gemeld? haer reputaty mocht daer lijden schipbreuck door, of krijgen knack en bocht wat raed gingh hen dan aen, om die weer recht te maken?
,,zy is 't, crediet.
Hoe benaufs word my het hart.
't geeft mijn dan vreemt men heer, dat ghy na mijn komt kijcken, wiens goedt geen meer en is dan dertigh duysent pondt, edelman.
Men mag het spreekwoord wel geloven 't geen zeid het zijn de slimste doven die iemants reden wel verstaan, en trekken die in 't minst niet aan.
Dat lykt 'er na jy heb de kunst gevat.
Zou dien heer bartholomeus, daar ik van spreek, uw vader zyn?
Hier is de vijfde zark.
Luikas tegens arnoldus.
Daer woont jou breur ontrent  och!
Als par exempel k ben uw dienaar heer, klinkt beestig.
Maar allyke wel doctor, daat is noch iet, gelyk ik twyfel ofje t niet over t hoofd heb gekeeken.
Allemaets goemaets, soenme eens voor't leste.
Om bystand en om wraack, en zeyt, zy heeft gehoort, ia zelfs gezien, dat ik ben in de tuyn vermoort 'k heb strax by haar geweest, om deeze waan te stuyten, en mit zy my vernam, begon zy daatlijck t'uyten zoo wonderlijcke reen met een vergramt gemoet, of ik haar vyand was en naar mijn plicht en groet, ben weeder uyt de zaal tot in de tuyn gekoomen de reeden, dat zy zoo een haat heeft ingenoomen, en tegens my geuyt, is deeze toen my d'eer van rijcxbestierder door u majesteyts begeer wierd toevertroud, quam zy my in u afzijn spreeken voor zeeck're zaack, waar ik 't heyligh recht most breeken, zoo ik het naar haar zin en wil geboogen had doch 'k nam haar ongenaa veel liever, als een spat te geeven aan mijn eer, wel wetend dat den koning gerechtigheyt bemind, en yder geeft beloning, naa dat hy heeft verdiend in 't goede of in 't quaad.
Ja, kon ick wel uitgesochter verkiesen.
Mijn ziele spreeckt, waerom syt gy versot op 't gen' ick niet can geven... och!
Je kent malkander als kaks niet, niet waar?
Buurman, buurman!
Maer, marretje!
Ik meen haar ook van stonden aan tegen horatius.
Maar zou jy luy jou dan by de boere wel kennen geneeren?
Goet, ik weet raad, hier in de buurt, woond saar de uytdraagster, die voor deezen plagt heer torquatus meyd te weezen, die heeft ten minsten aan dien heer een rok verdiend, ja nog wel meer.
Hoe.... philippyn.
Wel deuzen dag, beloofd, vry veel voor myne neering, in 't geheel.
T zal geschien, k wil de geleide knoop, die ik door snood bedrog, zo schandig zag verbreeken, weer zamen voegen, k zal.... elviere.
Daar valt nou niet te temen, wy zullen slinkslankstro op onze horens nemen.
Ben je duivels, of spooken, zo maak je bekent, spreek, of dat gaat 'er door.
Heeft zy my niet afgestaan, en heeft my leonoor met bidden, vleijen, schreijen niet vast beloofd, dat zy myn min niet af zou slaan, zo ik met heur na holland wilde gaan zy hebben 't wel twe jaar gebeden met heur beijen.
Ik krab je t bakkes op, zie daer, zwyg jy niet stil.
Gy schynt niet wel te vreen.
Het is de goedste kneght, mijn kind, die 'k jou zou wenschen.
Het blyspel speeld in 't kattegat, ten huize vanian iasperzen, en begind veur de middach, en speeldnae malkanderen af tot in den avond.
Dit 's zonderling!
Ho, ho, ik hoor wel, deeze plaagen gaan aan den overtoom uit zaagen wy zyn hier met dat ruigt gebruid, zaag op, zaag op, of scheijer uit.
Wat een ding.
Monfreer, en je dochter konnen getuigen zyn.
Kan hy jou niet op 't meest bekooren?
Zo men oogen geen kousen zijn, 't is onze wolfertbuer, besiet hem eens te deegen.
Zy gaan, verdort, nou moet ik weer, de gramschap vreezen van mijn heer ik vrees dat die my zal verrassen.
Maar 'k moet je zo wat raars vertellen, dat kees veur teewis gaet bestellen hoor vry met aandacht na myn reen.
En ben jy edelluiden?
Is 't niet langs hun huid zoo is 't in hun eer.
Broershart en benard, zingen onder 't speelen der instrumenten, het volgende liedtje.
Lieve slagertje verschoontme.
Den aartkloot op zijn boogh en snelle pijlen dreyt.
Ja dat 's ook goed, de mans zyn ook al vast, met eeren, aan den krygsdienst, zy zullen vast moeten marcheeren, daar 's geen helpen aan zy moeten voort, al haddenze een bord veur 'er gat.
Overgemerckt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte werenschap, souveraine magt ende authoriteyt, de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen, ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende iaren de voorsz, werken die reeds gedruckt zyn, ende die van tyt tot tyt door haet gemaekt ende in t ligt gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Dat 's zestig gulden, niet myn heer?
Trijn raetels uyt.
K heb iets dat ik u voor moet leggen?
Verschoon dog de saak hoe kunt gy isabel, hoe kunt gy soo versteenen?
Zoo leeven salle van ons soort in vriesland, och daar kentmen haat, noch nyt, noch valsheid noch bezeden, drog, men kent geen ontucht, noch onkuyscheid, noch kwaa het is daar alles ryn men kent geen overtreeden ey volg dat spoor mevrouw, gebruyk in uwe jeugd uw frisse jonkheid, wyl gy gaat in t spoor der deugd zyt gy gezuyvert en bevryt van alle vlekken, de deugd kan, in die deugd beminnen, alles dekken.
Ik, voor my, mijn heer, ik zweer 't 'k heb tot noch toe gelooft, mevrouw volmaakt te wezen.
Rymerig, hem ook slaande.
De schout, tegens carel.
Als men hem ziet.
Ik bid u dat gy eens om marinette zend want wyl myn leevens eind in t korte zal genaaken, moet ik myn testament eer ik kan scheiden maaken.
Mag ik dat van u verstaan?
Hoor je niet!
Die, daar jy van spreekt, man, en de jongsten, meugen malkandren in t byzonder wel lyen, altyd hebben zy tzamen even drok, ik weer niet wat ik er van zeggen zel, altoos gistren heb ik er kuuren van gezien, die behaagden my gantsch niet wel, en die my al wonderlyke gedachten deeden hebben, door zeeker teeken, dat er wel onder dat kleed, een ander schepzel, als een man, mogt steeken maar om dat te onderzoeken, daar toe kom ik verder niet an.
Gy blyft hier beide staan.
Wel karel wat vraag is dat?
Meer legers als het hooft medusa, k zel nou viske met zulken stalen aas ik ben een bazaliske hy doodt met zyn gezigt, maar een die hem beziet maar ik ben anders wat, want zo het straks geschiet.
Wercken soo van treurspellen, blyspellen, klugten als andere, reets gemaakt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Ik zocht in alle haest myn goed by een, en docht vast, zo ik nu verhuizen moet, dat is dat kleuters schuld, mit zie zie ik heur zelfs komen, zy leek verbaasd, en heeft de sleutel voort genomen, van heure kamerdeur, zy had die in heur zak k riep jufvrouw, maar zy wouw niet hooren, en zy stak de sleutel by er wie zou denken zulke dingen, zy smyt de deur weer toe of t slot niet of wou springen, of dat iet anders dat belette, k zie de deur staet an, toen docht ik strak nou heeft ze wis wat veur ik volg, en zie dat zy sluipt achter de tapyten, ik loop er schielyk na, ik docht, ik wil me kwyten, van mynen plicht, en zien... mevrouw ik vind den muur daar door geslagen, wel wat dunkje van die kuur?
Hoe langer ik u zie hoe ik u meerder achte, licht minde ik u te veel, indien ik langer wachte.
Hy zei, die in huishouding was gezeten, moest op zijn reis, hoe kort die was, met rijp verstand bedenken, wat al leed hem komen kon op hand op zijne wederkomst, hy moest dan vast geloven zijn huis te zien verbrand, zijn geldkist weggestoven, zijn huisvrouw dood, zijn zoon verminkt, zijn dochters eer geschonden en indien hem 't ongeluk zo zeer niet had geraakt, hy had fortuin dat dank te weten.
Gewis, myn ziel vind zich verzekerd dat zyn zinnen my zullen eeuwiglyk op aarde alleen beminnen.
Ladislaus, gevluchte koningh.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorden ende octroyeren, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Ik sweerje slager, zo jey myn geloven kunt, k was noit geen swyn, nog nu, k sla zeker menshe munt.
Van werken, niet van woorden, die zelfs semiramis in moed te boven gaat.
Ik bid, myn heer, dat is myn plicht.
T' amsterrdam, by albert magnus, op den nieuwendyk,in den atlas, by den dam.
Hy krijgt verdiensten door zijn kok en aan zijn disch bezoektmen hem wel meest.
't schijnt alles voor my vliet, nu 'k niet te schieten vindt.
Die doodelyke naam verdubbeld, myne plaagen, dit is de naam van dien ondankbre, die de lust my tot het leeven heeft benomen, en myn rust.
Die hadt liever dat men van hem zeide hy is er  dan hy et er al eweest.