floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Vergeef het myn dog nu, lk zal 't een andere tyd waarneemen, dat gy 't vat, met meerder zorg en vlyt.
Adm. het is de zelve, die ick eerstmaal heb ontmoet, en die ik heb gebracht clorindes brief en groet.
Ja, k durf het zeggen voor kryns oogen, dat hy t heeft door zyn hals geloogen, dat onze fobert immermeer gestaan heeft naar zyn swaantjes eer.
Den koningh casimirus, segismondus, stanislaus, olensky, otrosky, feransky, ragotsky, clorinde, usebia,en den ouden tebandro.
Wat bedrog!
Ick gis ghy dat wel zwijght, 't geen dienstigh is te zwiegen, schijnheyligheyt van deughd kan best den mensch bedriegen.
Myn hoer die ken ik nog veel minder.
Ik weet niet beter of jou karel leeft nu nog maar hy praat niet als van te sterven, en te trouwen, dan zie j' hem eens zyn hoofd, en dan zyn hinderst klouwen hy stampt de hielen van zyn schoenen af van spyt dan roept hy, houd den dief ik ben myn liefste quyt, en van het bystaan, kryg ik dan een lap om de ooren dan zoent hy me weer of, en zegt myn uitverkooren, myn alderwaardste lief, myn grootste schat op aard, myn kost'lyke izabel dus kryg ik voor myn baard verliefde kusjes maar myn huid geen kleintje slaagen.
Hy dringt zig in elks gunst, en is 'er iets te krijgen door kuypery, 't is hem een eerlijk man moet zwijgen.
Ja wel, ik weet niet hoe ik hier in de mand' ben gekomen.
,, de gouverneur is licht daar binnen. leonore.
Ik bidje, kaetje, zit wat neer, hoor kaet, k ben krelis, k zelje weer, verstaje, kom ik vis te vangen, als nu de dagen weer wat langen, bedenken onze chirurgyn, die my de baerd scheert, s weeks, katryn, die roemt zich boven zyn gezellen, die zou ik het dan eens vertellen, wat ik gelezen had, gants bloed!
Hondert doezent kranken noch to!
Leonore, beatris.
Vertrout ons toe mijn heer daar zal niet aan ontbreeken.
Reinhart, vriend  van eelhart.
T' is waer, maer hy verwint my verr' in fieltery, en als hy is gesint sijn boosheyt uyt te wercken, hy sal hem selve wel met valsche blycken stercken.
Het is dan billyk dat men dienst met dienst betaald.... klazyn.
Wel tafelbeuzem, ben je daer?
Dat is wonder!
Jy zelt er je snuit niet in steeken maar zwygen, tot dat ick edaen heb, verstae je dat.
Myn heer met u verlof en stelt u in geen pijn!
Gy ziet hoe ver ik voor u welzyn ben genegen, en gy zyt in dit punt u eigen zelve tegen.
Kijck baes, dees letterstand, dus groot?
Ik heb voor een dag of twee, een brief van zyn doktor gekregen, waar in hy my schryft, dat hy t niet lang maken zal, en dat hy al meer is als half wegen.
Jy hebt het net gepast, vlak met den neus in 't vet.
En is 't die rodomont die u behaagen kan?
Zeg heel ontroert. bla.
Dat zou, o eerlijck man!
Dat 'er het raerst of is, zy zyn maer mit 'er beijen, en zy zyn van de leelykste niet, zo een galant heertje heur ging met hem leijen.
Dan roept hy weer de west!
Komt hier, soen my nu weer eens.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygelyken de selve werken naar te drucken, ofte elders naer gedrukt binnen den selve onse lande te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den officier die de calange doen sal, een derdepart voor den armen der plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derdepart voor den supplianten.
Zo een tobaks man?
Dat serviteure duurde so van den morgen tot den avont, en naulijcks had ick mijn gat gewent, of de rommelpot speelde vastelavont wou ik dan mee een dagh in de week hebben, dan wast witten donderdag voor mijn sopje niet, so heb je niet, dat moest al goet genoch voor rijnhart zijn.
Myn heer, ik bid u maaken wy geen complimenten meer.
Wel mijn heer, gelooft gy datmen die gedachten immermeer gehad heeft!
Goed, goed, zo zyt ge in alls wel uitgedost, kom hang de ketting om jouw hals, jouw ridderlyke stand moet hy hier door bemerken, help, zonder tydverzuim, ons opzet voort uitwerken.
Soo dient sijn vlijs te sijn gegeten van vogels aan een houte galg, ik steek van dese guit de walg.
Nicht, dat deez dag van ons geluk, nu raakt in de almanak in druk, met een roo letter, op dat deezen in ons geslacht geroemd mag weezen.
Hoe nu, zou ik dronkken zijn, o neen 't heeft geen noot.
Maar geef myn schildery my straks weer zonder draalen.
Gy noemt dan niet met al, 't geen gy my flus gedaan hebt.
Jan. het scheeld hem daar.
Ik heb wel boomen zien planten, en boomen zien enten, en zelf gegaan het zaad vergaaren, en dat weer zaaijen maar dit kan ik niet verstaan noch begrypen, dat de menschen ook uit zulke enten zouden wassen gelyk niklaas my wil wys maaken maar, hoe zou dat toch passen?
Wat sal dit syn, dat sy soo langhe wachten?
Tot my!
Ay jonker, mag ik met die gek eens praaten?
'k zal zoo langh treuren, nu ik zoo mijn lief verlies, door mijn geheime min, dat ik de doot verkies.
Maar gy moest die van magdeleen ook weer doen geeven.
Wat zeg je joris?
't kan wezen, behalven aan mijn heer, daar hebt gy niet te vrezen, het geen hy voor u deed, behoorde u, in mijn zin, genoeg te wezen tot erkenning van zijn min.
Soo ioren, gaet soo voort, maey. gy syt voor ons geboren.
Eraste, doorsteekende eelaard.
Sou den filebout den tijdt oock wel steelen?
O ja francois, ik bent, van stam en deugd veel meer dan gy zoudt kunnen weezen.
Sofia, karlos.
In 't ruylen ben ik nu geluckigh.
Steenspraeck naer 't oost, om in den voet des grooten steens te hacken.
In 't waeter met uw eigen hand!
Filipyn kruipt in de kist.
Heel gaerne, zeg ik u meer als gy kunt vermoen, en 't is me een vreugd die dienst aan u te moogen doen.
Zondergal, krygt een end houd ik moet hem den huyt wat touwen. jurgen knoet.
Wel meenje 't?
Ernst, izabel.
Dat wilt is mijn ontglipt, de moeyten is gedaen, een ander sal eeten van 't gebraen, en ick sal hier in huys in eenicheyt verwachten soo langh tot dat hy komt, misschien na middernachte.
Ik bid gaet hier van daen, mijn alderbeste krijn maer.
Ontbreeckt aen desen iet, om welcken te versaeden, met indiaens gewas men schepen vol siet laeden?
Wel dat 's goet, jochem, ben je daar nu kon je mijn liefde verwerven.
Uw geest strekk' dan der maatschappy ten nut, uw maagschap, en vrouwmoeder steets ten stut die u vast wenkt na huis, met harte en oogen, verlangende, van eed'le zucht bewogen, dat ze u eerlang omhelze op javaas ree.
De geest en moest u niet bedriegen, alardus.
'k dankje, mijn hartje!
Jan. kom, huisman, beliefje me dat zakje geld nou wel iens te langen.
T is waar, zy was t na alle schyn, maar t blykt we hebben mis gekeeken.
Het hert wil my ontzygen zegt dat hy van ons blyft.
'k zal op uw behagen.
Dat juffrouw zwijn.
Je bent hier in de quincampoix niet hoe zel 't 'er weezen?
Buiten bedenken, majombe, tegens een van de heidinnen.
Maar 't komt alles wel ten beste als'er de minste schaaduw in is van deugd. negende tooneel.
Ik gaa maar 't hert my beeft, als een wiens vonnis men noch niet gesproken heeft, die tusschen 't leven en de doot met hoop en vrezen, verwacht wat van den raadt al mach gevonnist wezen.
't is vast, en dicht, 'k sie hier geen deurgang in is 't een inbeelding?
Kryg ik die in myn krop, hoe wil myn vosje steig'ren!
Ick bidje, datje met heur toch niet meer, te doen hebt blijft van heur!
In 't zwart.
En onderwyl is ou geld, waarom ik au heb genomen, op ver na zo groot niet als my wel te voor is gekomen, en als g'er nu met den tap uitscheid wat zal 't dan zyn?
Ik lach me slap om zulk een haan!
En een and're kist, prop vol kraagmannetjes... katryn.
'dat zyn gasten!
Geef hem gehoor.
'k heb nu de stad rontom gelopen, en noch kan ik geen qaat wijf verkopen.
Sus, drinkaart, zie, wie 't is.
Dat jy staag scheerd de gek met my.
Ick segh de meester is een groote leughenaer.
Zy vondt in uw manier van salueeren een zeer ongemeenen zwier.
K verbrand myn acties, zo ik u zal moeten derven, en werp me in t vuur, om als sardanapaal te sterven met al myn schatten!
Ja, of ik zel t je leeren.
Ja, ja, de schipper is zo kwaad niet k zel t wel met hem maaken.
Er es kein zulchen medicament in dem ganschen weldt.
Ga, liefstentje, wil u begeeven, om my te koekkoeken, en te houden in 't leeven.
Wel simon, ben je daar, ik hebje al wat gewagt?
Nommer zes amsterdamsche kattensnuif.
Wie moet zich niet verwond'ren?
Ia moy, een donker gat, voor ongediert' bekwamer dan wel voor haar.
Ik twyffel nu niet meer.
Ga vry heen, onwaardig man, ga heen, zoek vry een schijn, om ons te scheiden, 'k ben te vreen.
De gard aan t biest, monsieur kezyn!
Nou, nou, ontstelje daar niet om vaar, weest te vreeden, je weet t is juffrouws haastigheid.
Je bent gesteurt na ik t kan merken.
Of 'er iemant na jou kwam vrage, albartus.
Ik zal 't je zeggen, kom maer vaerdigh my helpen.
Een wambus dat my sluit om t lyf, is voor de warmte van de maag een groot geryf een ruime broek heeft zyn gemak, en voor de regen kan ik t wel stellen met een mantel zonder deegen.
Geertruyd, kornelia, margriet.
Ach nicht, ik sterf van ongenucht, hy sal mijn florestijn, en t'samen my doorsteken.
Wat ra jy me?
Hoor, jonker kaajim, gy hoefd daarom niet te sterven van honger, denk die schat is voor sofi gespaard, verloofd te zyn aan haar, is u wel zo veel waard.
Michiel, michiel, komt hier.
Zo alle menschen dan de vromicheid beminden was ieders hart oprecht, trouw, zuiver, zonder schijn het meest der deugden zou hem dan zo nut niet zijn.
Dit slecht gewaet mijn eer op t heer lijckst koomt vergrooten, verwonder u nier, neen!
Hoor toe, beatris.
Ick sey haer datje waert een fray rijck edelman, maer jee hoe mooy is 't biesje 't heeft een nieuwe hals bant an maer heer al wat ick doe dat is om 't nieuw pack kleeren, want 'k lijck een palmboom 'k ben swinters en somers even groen edelman.
O ja, en voorts zal ik die trouwelooze vrouw, en haare schaker bei vermoorden.
We zullen derwaart gaan, bereit u. angeniet binnen.
School meester.
K ga met u in een spoor vol yver heel getrouw, zo vast vereenigt door de deugd als man en vrouw op een onstraf bre wys en buyten achterdenken, ook zonder het gemoed te kreuken of te krenken, noch ook de kuysheid te belaagen, zoo verdraag, dat ik met deeze kus een wederkusje vraag?
Ik laat het my gevallen, 't is u vergeven, ga, en sterf maar heen gerust.
Maar, mijn heer, laat u gezeggen.
En hoe langh benje minnesieck geweest?
Maar zagt, daar komtze zelf met klaar holla, zy moeten order pareeren.
Maakt men er hier van steen?
Hoor karel zo je my wat vriend'lyk smeekt, leen ik wel ligt'lyk het oor dat je noch met izabelle trouwt.
Wel, dat s al zoetjes.
Zoon joost, komt hier eens, vaar.
Dat een man eens trouwt, is te vergeeven maar, die voor de twedemaal, zich zelfs weer stort, in zulk een afgryselyke kwaal, behoordemen in een groote amende te comdemneeren.
En aan een heer alzo zijn liefde te openbaaren?
Op dat men t'allen tyt d'eer sou indachtig wesen, die uwe majesteyt een lapper heeft bewesen, jont dat ons ambacht op sijn feestelijcken dag, een leerse met een croon daer boven dragen mag.
Al dat teemen daar speeld de henker mee.
Waer duyvel of den bloedt dus over langh mach blijven?
Zyt gy 't myn leonoor?
Leonora, ferdinand, jeroen, dibberig, hillegond, antonet.
Met groote reede draagh ik nu de naam van dol, om dat mijn zinnen doe geweest zijn op de hol doe ik u meningh niet doorgront heb, maar de reden, dat ik mijn veinsd' verlieft op zo veel lelikheden, die in fenize zijn, was om mevrou bevrijt voor achterdocht te zijn en dootze minnenijt en om zijn majesteit niet eens te laten weten, dat ik die zo bemin die u hert heeft bezeten, met zulken groote lieft nu mijn onwetentheit, u woort niet heeft verstaan die zaak dan klaarlijk leit, dat u beloft' aan my, geheelijk blijft ontslagen.
Heer philosooph ick bid verstaen wy eerst malkanderen, want gy moet u manier van spreken wat verand'ren, mits gy verstaet toch de philosophie niet wel, gy moet niet seggen dat u oit sloeg sganarel.
Scapyn, silvester.
Dat duurd zo nacht en dag, nu schynd het is het lichaam wat gemateerd, om dat wy daar zo eeven voor af hem hebben verbonden.
Ha, ha, ik moet me wat verlustigen.
Wel, van haar sprak ik je gaaren, en wyl je t weet dat ik haar voogd ben, weetje dan ook wel, dat zy alleen myne oogen kan behaagen, en dat ik in het kort haar man zal worden?
Dat die zo overdaadig in 'er postelein is, en 'er kasse vol heeft gepropt en 't eene rek boven 't andere, en dat altemaal van 't fijnste kraakwerk, en kabinet goetje onder malkandere, en 'er niet en ontziet, gelijkze dan zelfs hebben gezien, dat die veur een enkeld botter schotteltje ses ducatons dorst bien.
Dees bakker die hier ligt gaf tarruw aan de molen, hy leefde door sijn deeg, en stierref door sijn kolen.
T sa haelt'er my noch meer.
Myn heer, dat kan wel moglyk zyn, hier komen daaglyks zo veel heeren, die agting hebben voor haar kleeren, dat ik of zy niet weten kan, wat borger is, of edelman.
Die zwetser!
Doen my beeven.
Doe myn vrouws zin, en daar mee op en weg, en gedaan, of anders moetje de deur uit, als 't je zo niet langer aan wil staan.
Gy schijnt het niet te weten.
Ik meende op 't eerste woord dat ik 't gevoel verloor, en, zonder dat ik meer na hunne reede hoor, ben ik, wyl vader sprak van u te gaan begroeten, voor uitgeloopen eer dat gy hem kwaam te ontmoeten.
Neen, neen, daar 's niemand niet.
Nu geeft gelegentheyt mijn lief.
Augestyn, karlofisi, jonker, izabel, barent.
Het is de schuld van den heer wargaaren, en dit werkje was wel te voorspellen, hy moest daar in hebben voorzien.
Een generaale amnestie is 't besten.
Ons houlijcx goedt kon soo verre niet rijcken en de wael hadt soo veel niet by te leggen.
Neegende uitkomst.
Jan. ja bolletje, miendeje me dat zo fraaitjes te verhaaren?
Magdalene.
Sime an ien boom, ming heer.
Krispyn, pas op, en zie hoe 't werk hier is gelegen gy hebt gegeeten, 'k hoop het bruidje te beweegen.
Maakt zy me zulks bekend?
Daar jongman, dat's voor u. filipyn.
Ei, myn heer crediet verlaat ons toch niet maar vergeef, 't geen wy u hebben misdaan.
Ik spreek zyn pedagoog, en doe hem zo verstaan wat in toekomende van hem moet zyn gedaan.
Wel dan, ik wil geen meer, o kwam die boozen schelm, myn zoon aldus te taaken, men doet hem door de beul, zoo aanstonts kraake braaken, en zyn vervloekte pens tot carmenaade braan.
Mijn heer, ik ken wel vrouwe, die kous en schoene bei wel graagh uyt trecken zouwe, indient de moode was datmen droegh aan de toon een fraaye gouwe ringh acht gy nu voor een hoon dat zijze aan haar hant laat van den keiser steken?
Gy moet gaan draagen dees toegesloote brief ten hoof verstaet gy mijn, smol.
Ik was op 't land wat speelen vaaren.
Hoe was ik dan so gek dat ik het liet beschryven, voordat ik het wist dat hy de regte vreyer waar, notaris.
E. m. aen imand en niemand.
Styntje, pedro, leonoor.
De koopster van 't cappoen is een schoenlappers wyf, het aerdigste fatsoen dat ick mijn leven sag te brug in d'ezels straete, voor die was't dat mijn vorst sijn apetyt moest laeten, al wasse noch soo groot?
Daer van ons lemmen met syn neus, nu catholyck, voor desen geus, alsoo in hem geen valscheydt woont, een waere afdruck hier vertoont.
Wel ja men zouw t altoos zeggen, maar wat meenje daar mee?
Ach, katryn!
Deez woorden, mijn tereze, en kun jy niet verstaan, maar namaals, als jy't ziet, en zal't jou niet ontgaan.
Madame, mag ik de eer een oogenblik genieten, dat ik u spreek alleen?
Ex tempore a. van thil.
Francois tegen den kruyer.
Elfde uytkomst.
Ontken nu, dat je straks my hebt misleid door jou geveinsde onnozelheid.
Hy moet hier zyn, elk toont zyn plicht, of hy betovert my t gezigt zoekt wakker, ziet wel uit uw oogen, ik ben nooit meer als nu bedroogen.
Het is te verre gekomen om uyt te scheyden, nu 't wesen moet, daer is mijn neusdoeck.
Ik loof datje miend dat 'er gien deurkomen aan en is, houd op ereis.
Daar is verschil gereezen by haar, waar in zich elk zeer over u beklaagt, en wijl my alles, dat uw achting krenkt, mishaagt en dat ik ook, van u, heel zwaarelijk kan denken, dat gy iets doen zult, dat uw goede naam zou krenken en dat mijn hart u steeds in alle ding verschoont, schoon datmen my, in mijn gezicht, uw schuld betoont, zo heb ik, ongeacht de weinige verschillen die wy flus hadden, hun tot hier verzellen willen.
Toe ging ik met u moeder heen, met voordagt om u te beleden, my in een wit gewaat verkleden soo dat gy hier siet staan de geest die by jou spokend' is geweest.
Hoe geneuglyk valt den tap, met een snap, veegt den boer een heelen flap.
Dus ezeten, krijgt yder ien pont fijn beschuit van suiker maar die moetmen uit een mingels wijnglas binnen stuuren.
Wie had et van sijn leeven gedogt?
Al sprookjes van t rood kousje.
Zeker zeg jy 't ook, ik zou dan schier gelooven dat hy 'er het eweest.
Arnoldus en adolf, an de eene zy van 't tooneel.
Wel ick heb niet te zeggen, naeyster.
Ick zie een man, het is maar al te waar, clorinde stelt gy zoo u keuysheyt ingevaar?
Ik hem myn meid al belast, dat ze'er van myn oude doozen zou zetten, maar ze heeft het vergeeten.
Het liedje van teuntje, door het geheele koor onder steunt, wordt herhaald, en onder het zingen, gedanst.
Reyk my de leer, klaar.
K beken, myn heer, dat een wyfgenoeg is veur alle zaaken.
Die borrel is'er so seker so goet, sy schiet haar kragten in al mijn bloet branwijntje, branwijntje, je bent'er soo edel by fluiten, bassen, fiolen en vedel branwijntje die maakt'er dat een man niet meer tuiten of blasen en kan. branwijntje die doet'er een boertje singen, en een boerinnetje helder opspringen, rink, kink, kinkel boven de kuit, door kragt van sijn vermaklijk kruit.
Voor 't laatst, ik zegje 't is om de galg te doen. besluit jy, en vaar slechts voort, repje, repje, wilje spoen, ziet, leonoor, recht uit gezeid, en om 'er geen doekjens om te winden, ik kan tienmaal beter myn rekening by 't koekkoeken als by 't hangen vinden.
Heer ritsaard, hou wel stand, gy moet verbleeken of verbloozen, dus plukt men, van de scherpste doornen, zomtyds de schoonste roozen.
By honderd duizend.... pedro.
Door uw toestemming steltge my weer wat in vree.
't is hoe het is, noyt is het met een mensch te degen, een vryster wil een man, een vryer is verleegen, soo hy green vryster heeft, daer hy mee trouwen kan en ach!
Kom, wakker, meisje.
Ianette.
't mocht dat ik niet seggen en derf.
K erken uw goedheid vorst, en ben volop te vreen, met al de weldaan, die gy hebt aan my bewezen.
Och meester, help my help.
En 't is?
Hoort gy myn bange hart niet in myn boesem steenen, en tuygen myn verdriet, myn jammer, en myn nood!
Twee arbeiders dragen gusman, op een burrie, in de mat, na t paleis van dosorio.
Kom kom geef hier, geef hier de zakjes.
Ik bid u, hoor my doch, en wil in t minst niet vreezen, ik weet welk eerbied k uw geslacht moet schuldig weezen, en k had in t minste de gedachren, dat ik zou uw ramp en ongeval vermeerderen, mevrouw.
Zo zou ik se tot myn vrouw niet begeeren.
Verwaande loos van reen, meent gy myn hier so met uw listen te bedriegen.
Maer giertje, is dat waer?
'k verwonder my wijl 't is gelijk het blijkt te wezen, hoe dat de menslijkheid, die gy zo schijnt te vreezen, en die zo haatlijk in uw' oog is, uwe zin, in weerwil van die haat, noch persen kan tot min.
Wy kwamen hier alleen op 't horen van veel zaken... cinthia.
Wat gruwerlyker kruis, de meid heeft 'er kennis van, die moet voor eerst na 't spinhuis, of na de boeijen, daar zal ik haar doen op de pynbank leggen ja van malkander laaten tornen, zo zy de waarheid niet wil zeggen, wie dat myn dochter gestoolen heeft.
Is myn papa, noch myn vrouw hier niet?
,, daer 's de meulenaars knecht, daar teuntje zo krachtig ,, op verliefd is, en met wien zy, was ze weeuw, graag trouwen wou.
Of waarom dat?
Hoor, in der waarheit, zonder scheren, 'k wil my niet laten martlezeren 'k wil door uw martlezacivracht noch niet eens wezen omgebracht.
Nu zult gy mijne gunst bespeuren door dees trouw, k geef lisida aen u, maer eerr baer als uw vrouw.
Maar hoe de zaak ook leid, gy moet zo ver komen.... errenst. al raad gy noch zoveel niets zal my af doen staan van 't geen ik heb gezegt.
Sint felten zal hem daar voor halen!
Ick begin te vreesen, het leyt mijn op mijn leen, dat dit je man sel wesen.
Men doe haar koomen... santilane.
Hoe nu, crispyn.
Diwertje, hoe is 't hier dus gelegen, diwertje.
K moet zien of hare zon my zal beschijnen, of door overwrede brant vermorzelen tot stof.
Lemmen met syn soon uyt.
Zou ik zo durven spreeken?
Weet broeder, schoon ick weet, dat gy u sult verbolgen, dat ick die selve ben die gy bestont te volgen, en die, door sijnen dienst, ben uyt u hant geraeckt.
Hou smoel, zeg ik wie vraagt 'er jou na?
Ik heb het zelve gezien, en al langer als jy denkt.
Woo kaam ick er toe?
Geensins ik ben dat met u eens, in allen deelen.
Waard, fop, tys, filipyn.
Jan. k zal t je geeven want, ik verk laarje, dat ik nooit van al myn leeven ben zo discreetlyk.... jan steekt zyn hand in de broeksband, kwanswys of hy zyn goudbeurs daar uit wilde haalen, en piet schielyk opreizende, wil hem zulks beletten.
De hoop wiegt in slaap de zorgen die ons quellen, en, daar volgt niets dat ons te vreen kan stellen.
Spreek op dan karlos.
Ik heb uw beste schat, mevrouw, reets in myn handen, waar by geen pronk juweel ooit tegelyken is, die ik voor alles, wat men dierbaar noemd, niet mis, daar zelver kresus, met zyn rykdom voor moet bokken.
Ik sliep te nacht, en deuze morgen moest ik het werk van 't huis bezorgen.
Wat zatan, zal my hier ontmoeten!
En hebt gy reeds uw' rol niet, naar uw' wensch, gespeelt?
Mijn heer ladis.
Ik zou hem zekerlyk hebben kunnen ompraaten, zonder dat rouwkoopscontract van duizend dukaaten.
Och, och, myn zoete miestertje!
En daar, je kont het zien, un traitre, un coquin, un bougre, un deboche.
Daar zalje de drommel voor haalen, voort, trekje mes.... nou lustig, ik zegje, trek, of ik geefje strak een jaap in je bek datter de lerf deur hangt.
,, 't is klaar, tree binnen.
Ick ben u dienaer heer, sga.
Zo veel vlessen wyn?
Allergoedertierendsten heer.
Ten vyven dard'half pont banket en daer mee moet men voort nae bed 't zy datme 't op eet onder 't laken, of zoo als 't iemand best ken smaken.
Jan klaaz.
Jou dochter, myn heer, jou dochter, daar voor staat te vreezen, dat zy noch barsten zal, zo men daar by tyds niet voor maakt te weezen, voor my ik wasch 'er myn handen af.
Wel, 'k zal my dan nederzetten, en my beveelen aan krijn stoffels van loretten.
Ik loof datter hier ook wel zijn die zo wel zouwen mallen, en speulen voor de graaf, als 'er maar wat was te smullen, besonder een deel van de vollantarisen, die zo de pens gaan vullen met rins en franse vocht, ze laaden steets de krop, 't zijn wisse klanten, ze versuymen niet een togt, ze passen sneedig op, ze hebbender al meenig duysent verrast van 'r leeven.
Den boer valt op sijn knie en bidt ay lieve, men liefste wijfie ick bidie en kijft soo niet, 't is soo waer voor jene stuver altemael after 'ebleven, in of ick'et nou heel of half doen liet 'k most allijckewel 't volle gelt geve, 'k hebbet 'edaen op proffijt.
Eelhart heeft de kans verkeeken, en zo ik propdarm nou niet nam, licht dat'er in een heel rond jaar geen ander vryer uitkwam.
Heer advocaat, dat s slecht, dat gy wilt comparatie maaken, omtrent een beest en huuwlykszaaken.
Maar 'k zal den eersten plug, dien ik ontmoet op straat, gewaar doen worden, dat de kop my quaalyk staat.
Waarom vroeg je dat?
Dat is onmoog'lyk, oom want zo dit niet geschied, zo geef my yder schuld, en ik blyf in 't verdriet ja, 'k wil my met een staal eer in den boezem steeken, als dat men langer zou tot myner schanden spreeken.
Kwieryn, waer bennen je zinnen?
Ach florestijn, schoon t'huys te nauw is voor een vrient die 'k als mijn selven acht, de goe genegentheden daer 't hert mee swanger gaet, die 'k u, door soo veel reden gedwongen, schuldigh ben, die sullen, al het geen te kort komt in 't onthael, naer billickheyt volkleen mijn hart is vaerdigh, om u als een vorst t'onthaelen.
Spreek, eerje me van al mijn vreugd berooft.
Zy steken my 't gezigt uit de oogen.
Haesje, vrou van philip.
Zy is van huis myn heer.
De geschiedenis en de omstandigheden van dit kluchtspel, indienze niet geheel waar zyn, heeft men ten minsten zo waarschynelyk willen maaken als 't mogelyk geweest is, volgens de lesse van horatius ficta voluptatis causa, sint proxima veris.
Francois, zingende.
Kijk hoe veel volks reeds om twee honderd pistoletten, kapot gemaakt.
Propdarm tegen willem en herman.
De notaris wacht beneden, en je hebt ons verzocht op het sluitmaal.
Een overdroeve maar, die u het hart zal breecken, als ickze u vertel, ladis.