floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dat meugje jou hoeren doen ik bin al te eerelijke vrouw dat ik men oene  die ik lief heb  mit hoorens kroonen zou.
Oct. wat kan de needrigheyd, 't berouw, en min niet maken?
Indien het exelent unt legker is, ich loot mich daadelyk was schassen.
Ja, dat 's deursteeken werk eweest.
En t werk is zo gelegen, dat, zo gy t huuwlyk dezireert, behoeft me geen geweld, noch dwang te pleegen want de een en de ander is hier toe genegen.
Ei, wil bedaaren.
Houd op droog uwe kaecken, ick soud dat moeten sien.
Ik houd' het met dien griek, die in voorleeden tyd uytdrukkelyk verbood, aen al die wys wil wezen, dat die zyn eigen werk zyn leven niet moet lezen.
Madama zoud gy my dan konnen... johanna.
Dezen mercuur die is zeer nut in t land zy scherpt de geesten en t verstand.
Loop ieuriaen  loop  loop  ay loop  t is tijt voor ons te vlien.
Ja ik geloof dat dit huis noch te klein zal worden, zo die windhandel noch langer duurt daar zyn ook tot precautie eenige huizen hier achter aangekocht, die nou worden verhuurt, om, als 't nood doet, dit dolhuis uit te leggen doch het behoeft van nou of an, dat ken ik mit waarheid zeggen, voor de grootste van dit soort van huizen in ons gansche land niet te wyken.
Sinjeur.... iasper.
Waar woond hy?
Om my her om too leyden, wie man de narren deyt, mit eyn stroo halmke, daer en baven geystoe mick wijs maecken, dat de kloecken hier psalmke speelden, on t is altoo hoop geloogen, den et waer de poortklocke, su soo schelms hesto mick bedroogen wie y op den middagh oock deden, dat kam mee soo teemlijck fraey, wet stoe wol van den bonten vogel.
Zie hier 't gelei 't welk u is toegestaan.
T'sa com, wie niet can lijden de keylucht in sijn neus, in buyck, in borst, en been, daer voor is raed en daed, als oock voor all' de leen behalf voor d'arm en voet weet ick geen raed te vinden, besonder voor de voet, soo qualijck te bewinden, als 't zwaer en moey'lijck is, dae keykruyd om te doen of 't waer men door geweld de voet hiel in de schoen.
Grypvogel, pieter, jan, geesje, fransje.
En laet het my ontrijten.
Jaa wel, wat jeukt zyn huyd hy diend te zyn geslaan.
Wat bruit me deze gek!
Ik hoor haar geduurig klaagen, datje alleen niet veel geld maar de kostelyke tyd, met die vodderije, zeer schandelyk gaat verspillen, dat je jou dingen verwaarloosd, en jou huis als een kroeg maakt, daar elk een in koomen mag.
Al wat hier in mag zyn misdaan, vergeef ik u van harten.
Ick ben bevreest, dat ick 't besterven zal wil hy nogh langer waghten.
Laat ons binnen treen, en tzaamen de kortste dag, van onze trouw beraamen k moet noch eens uit gaan, en t word laat.
Kom, gaan wy dan, en duld.... philidia.
Praatje... daar al weer... van zuipen... neen... ik kan niet meer... dan wil ik... liever stil... weer naar myn' vlooibak... kruipen, 'k word... weer... zo... quaalyk... en... zo... ziek... dieuwertje.
En dat ik t om uw moei niet liet.
Ja, juffrou, daer zie jyze staan.
Nou vrient weest maer te vreen, je bint een goet gesel, ick weet wel datje dat soo haestigh niet sult pijnen.
Sloery!
Is alles gereed saartje?
Laat ik hier blyven tot de morgen.
Wel nou, verwerp ook lodewyk niet, die heeft ook een hoope goed, hy zal onze klaartje.... hillebrand.
Daer staen vijf rijcxdaelders op eschreven, en ooc niet een verrotten appel min, ge sullet ou niet beklagen, noch eens esegt.
Ik denk de graaf zal u betaalen.
Ik gaa eens na de stal. twaalfde tooneel.
Ach leonoor!
En door verbaastheyt heb, ick 't light oock uyt gaan dooven, olensky lijfwacht hou, men wil my 't leeven rooven.
Zie daar, daar komt myn dochter aan.
K loof neen want al die geen, die ik het heb gezeid, die lachten my noch uit in myne elendigheid.
Vorst carel sal van daeg misschien meer sijn te vreden met slechte borgers cost, als dat hy in't voorleden met keysers spyse was maer k' blyf hier lange staen, siet 't wyf van ons cappoen, die comt daer ginder aen.
Ja dat hy by my slaapen zou, en ik hem helpen zou hier boven, mits dat hy met hem bragt een leer of laddertouw pedro.
Die konsten kan men man, onthou jy maer sijn less, soo wordje noch geleert.
Ghy sult,, niet, is tusschen den boer en u eenigh verschil, 't is mijn schult,, niet, ick wil mijn kalf hebben, ick heb 't ekocht en betaelt.
Flora, smolskys vrijster.
Verexcuseer my, zou ik zelf hier commandeeren, en gy betaalen, t geen ik hier kwam te verteeren?
Wy zullen zien, of my een wyf zal tegenstreeven.
De dokters  dapteekers en barebiers  komen er mit zulke groote hoopen  dat de duivels dikwils vreezen  datze de hel noch af zellen loopen  en vermoorden al wat er is in de helsche kolk want er binnen gien feller beuls  noch wreeder moordenaars in de werreldt as dat volk.
Alle menschen haat ik zo zeer, dat ik het anders niet wil wenschen.
Wel, ga dan aan uw werk en kom niet weer voor ik u roepen zal. negende tooneel.
Wel griedt, 'k weet niet waerje 't van daen haelt, 'k stae als stom, 't is wel bedaght, we sullen hem wel verbiesteren kom, laet ons datelijck nae binnen gaen, en senden om een kist, ick wedd' als hy die siet, dat hy hem van ancxst bepist.
Neem jy niet sinjeur ioost voor uwe bruigom an?
Swaantje en de schout met zyn dienders binnen.
Gy groene kruyden fris, verstrekt nu de gebieder van 't duytsch en roomsche rijk tot zetel.
Couragie sta.
O heiloos, vervloekt, en schandelijk overleg!
Misdreeven of niet, ik wil weeten wat zy van deeze morgen zo vroeg over de deur heeft gedaan.
Myn heer met jou permissie, dat wy dit huis door gaan zoeken.
Ho, ho, daar zijn wel hondert die deeze juffer hebben gevrijt, voor een vijfentwintig blauwe scheenen moetme niet vreezen.
Eldert, isser dan iemant verdronken, myn heer?
K hoop naer mijn trouwdag stil met haer op t landt te leven.
En prins jangeen zyn daan te roemen, is van geen mensch haast op te noemen, 't is ver buiten het getal.
Wel aan t geld is de gang wel waardig.
Wel jae t.
Wat is u heer geleert phil.
Ik kom nu hier om by jou te onderstaan......  weesrijmmaar de droes, daar is hy vierde tooneel.
Het is hier niet te doen met zeggen, k zal schriften voor zyn neus gaan leggen, hy haalt een schriftuur uit den mand.
K bemin hem, schoon hy laat beminnelyk te weezen, maar wyl my niemand van die kwaalen kan geneezen, zo wil ik sterven, en dus kan ik uit myn hart de liefde bannen, en myn wreede minnesmart.
Ick kom u majesteyt, nu zeggen hoe dat hy, terstont zijn adel doet, vergaaren op dat zy getuygen zullen zijn, van 't geen hy uyt wil wercken nu is het tijt o vorst wilt nu u moet verstercken, en treet hem op de neck, die u op 't harte treet, het krijghsvolck is gereet, wy zullen al u leet en 't onze te gelijck, nu wreecken laat nu blincken, u wijtgevreesde staal de moet sal hem ontsincken, wanneer hy u maar ziet in 't midde van u volck, daar blinckt ghy als een zon, wanneer een duyst're wolck die hem beschaduwt hiel, van hem weer gaat vertrecken, gy zult met u gesight een groote vreught verwecken in al die geene die, u doot noch niet gelooft, den adel wort haar eer, en staat van hem gerooft.
Neen geef er drie op hoorn, die jy tot nog toe spaarde.
't is t'huis vaar zel ik 't hier gaen halen?
Wel hoe dat kan niet zijn, ick hou jou voor mijn bruyt, helena.
Ik zal my noit aan u weer wreeken, al maakten gy het noch zo bond.
Dat is klaar hier is de rechte plaats, daar men vrouwen moet zoeken, niet waar?
Wel, dit zyn wonderlyke grillen ik weet niet wat ze zeggen willen maar daar komt nicodemes aan, die zal het my wel doen verstaan, de knegt van konstantyn of deezen moest als zyn heer betovert weezen.
Jan. dat is hier drommels slecht.
Wat duyvel sou men soo laeyen, 't is om hutspot te maken van een mens.
Jou weezen en t zyne ken ik nou zo wel, als oit veur dezen.
Zijn los gebouw te los zal eer hy t weet neerstorten.
Niet waer baes, asse soo een haghie thuys siet komme strijcke. stroopgauw en knipof binnen.
Hou myn stoutigheyd ten besten hospis, dat ik hier zo in kom valle met myn dwaaze reeden en gy doorlugte vrinde, die hier zaame zyn vergaard, ik bid ziet niet na myn kneevels, nog na myn baard maar luysterd naar het geen, ik heede zal verhaalen.
Fytje, zo jy jou daar niet na wilt reguleren seg ik jou, dat je man, by my zal gaan logeeren.
Ick en mijn confrater gingen flus noch lustigh aan 't rinckincken, je souter een jeucht aan gesien hebben, hadje daar hooren klincken de glasen, en kannen, wy smeeten aan sticken al den bras, soo langh alsser ecn heele kan in huys, of een ruyt in de glasen was, de hoeren schreeuden als magere varckens, en riepen sy wouden om de schout gaan, ick gaf de hoer een sufflet, mijn maat gingh de koggel met hout slaan dat hy de geest haast gaf, daar leyder een en kreet over een schop in haar gat, een ander kronje speet datse door haar blaauw oogen in langh geen pol sou krijgen.
Merkuur, der goden koppelaar, wierd door de schrik een oijevaar.
Die word gelezen, heer, gewis, maar daar heb ik mercuriis, k zal u den inhoud eens doen hooren, ei leen met aandagt uwe ooren, hier is een duits comediant, die zeer vermaard was door het land, zonder genaden, opgehangen.
Moet ik voor jou altoos de kruiken gaan beschikken, wat is er gaans, dat jy zo tiert, of is dien heer, die flus den kapitein uitleide, daar ook weer?
Wat maakje daar?
Het spel speeld buiten en binnen 't huis van jeroen vettelafoesje begind met den morgenstond, en eindigt 's avonds laat.
Gun my dan eenige der zelve, mijn heere, en laat toe, datze my strekken tot een schilt, waarop alle tongen, hoe scherp gevlijmt, en hoe hart verstaalt, zich stomp schieten.
Daar komt jan, ik heb hem wat te zeggen, maakt dat alles metter haast gedaan werd.
Wat reden heer?
Goeden dag myn heer, ik wensch dat je samen zo leeven meugt, datje hier na nooit meer denkt, om het voorige ongeneucht.
Aan den maker van het blyspel, de ontmantelde apotheker, met de gefopte hoorndrager.
Laat af, want schoon hy wankelt in zyn trouw, weet dat ik alles noch om hem wel missen zou laat die ondankbaare en trouwlooze minnaar leeven, k wil aan philidia hem liever overgeeven, schoon dit verlies van hem aan my meer ongeval, en smart, dan of ik zelf moest sterven, geeven zal.
Zerbinette, gerontes.
Het lust my nu niet meer myn hoofd met u te breken zeg aan uw heer dat ik hem dadelyk zal spreken maar denk dan dat ik ook my van uw onbescheid by hem beklagen zal.
De zon en maen haer loop, de sterren, de planeten, mars, venus, en saturn zyn meer bekent, dan ik den noordstar en den beer die kent men op een prik.
Hoe comt het dat gy sught mevrou?
Roep izabel, ik moet haar spreeken.
En deez' lantaren, die 'k hier neerzet by mijn voet, zal zijn alkmene, daar ik tegen spreeken moet.
Ei, myn heertje, bedaar, heugt het je nog wel, dat ik het eensjes met laat uit te blyven, en dronken t'uis te komen, lustig verkurven had, en dat jy 't my doe vergaf, om dat ik jou 's morgens had komen aandienen, dat ik jou leonoortje in de kerk had gezien, en daar jy ook doe ten eersten na toeging, en van haar ter zyen, zoje zei, wel honderd lonkjes ontfing, die jy voor alle de rykdommen van de weereld niet zoude hebben willen missen en wou jy my, daar ik jou altyd in je vryagie zo trouw hebt by gestaan, om dat ik jou die fraayigheden eens in gedagten breng, myn trouwe dienst beloonen met slaan.
Zo slegt, als ik het oit had gedagt alles is daar geligt.
Hoort, jan verzoekt ir tot zein weib, wat dunk u?
Ik zal als bruydegom dan fulvius ontfangen.
Magh ick daer op niet romen?
Sofia, gratia, jeronimo, rudolfus.
O wie moseur ick ben, snaphaen.
Haar jaluzy is groot, mijn vorst het gaat u wel.
't is schoon, en meer als schoon, gy zyt een wonder!
Die slagen smarten my te zeer, hoewel het geld verzoet het weer.
Hoor bartels geesje, bruy maar heen, myn heer heeft geen bezoek van nooden, ga jy na huis, of by de dooden, want jy bent dood, niet waar margriet?
Den zesten druk, op nieuws overzien, verandert, en vermeerdert.
Maar ik moet leven dat weetje wel.
Warpaal.
De vryer staet mijn aen, ick sel hem oock aen houden.
Daar zijn 'er meer te vinden die mee bequaam zijn om te doen verlieven maar juist straks geen vrijers na zich trekken.
Hy 's door, en door van liefde ontsteeken zyn heldendaan, en minnery, weet hy by beurte van te spreeken doch 't is al waan, en zotterny.
Amphitruo.
Dees houdt het met tryntje, en die met het wyntje.
Der bischops volker haben uns nakt und blut gemacht, wi haben nichts um von te leben, doorum mutten wi de gutte luden anspreegen, datse uns ut barmhartigkeit wat geben.
Ach jonker blyhert, waar vertoeft gy zoo lang, ach ik ben bedroeft.
Ik wil myn hoofd niet met u breeken, my dit affront te doen?
Jan, tryntje met licht.
Om de waarheid te zeggen, ik had zo veul niet van jou verwacht.
Komt mannen grypt hem by het haar.
Wie weet of de jongman zich zelfs uit enkele desperatie niet vermoort?
Och ick ben soo bedroeft.
My is al te veel eer, en complimenten geschied.
,, ik vrees dat hy niet zal gaan stappen!
De duivel haal.... selitje.
Wy weeten 't niet langer zo met haar te klaaren.
Wacht daer dan weer wat, ick sal uytkomen, om een bootschap te doen, en om voort met u te overleggen, hoe wy 't voort stellen sullen.
Stae jy hier noch te kyken, daar t reeds zo laat werd waars de kist?
Of ander traght veel eer in 't tegenwoordigh kwaat mijn min t'ontzetten.
Of kend my voor geen frederik.
'k wil vertrouwen, zy zal mijn onbeleeft vertrek ten besten houwen.
Maar zal my leonoor in myn verdrietig lyden niet met een woord of twee verblyden?
T is waer anne pierers, wou et er soo niet roocken.
Mich. wil toe der sijn?
De schoonheen, die men ziet zelf in de grootste steden van spanjen, haalen niet by uw bekoorlykheden.
Daar schuilt zo wat onder.
Myn vader is geen rechte vader, om dat hy my alles niet leerd wat hy weet, en dat doet dat ik 't zien moet, al zou ik zyn haat op my laaden.
Leander, krispyn.
Oock geen kaboutermans?
Het klam zweet breekt my uyt door al myns lyfs togtgaeten, als ik haer spreeken hoor, vondel, oudaen en hooft, worden van haer gehakt, gekerft, door 't hard geklooft.
Krispyn, tegen lowie, ter zyde.
't was wel redelyk, dat ge my niets van de cortasy liet betaalen.
K ben bly, wy zyn in t end dan weder hier in stad maar dorst ik eens, myn heer, ik vroeg aan u wel... leander.
Vagebont, vagebont, ick zweer't, je sult'er af hebben.
Ik zocht 'er in, en by de schuit, en bleef 'er tut an 't of vaaren maar zy was 'er, noch kwam 'er niet ik ging t'huis, en zeg al die maaren an jufvrouw, en sinjeur, en die hadden ienig vermoeden op jouw zeun en dus kwammen ze hier.
Was, de meid te zoenen.
Daar t waare licht verzinkt, en t blinde volk alom, het oor aan droomen leent en snoode mensche vonden, o!
Ik lach met dat respecteeren, ik hou niet van zo te werden geeerd.
Het quam my wonder wel te pas, dat ik noch soo rap kon loopen, want ik vreesden niet anders als dat se me levend souwen 't vel af stroopen.
K'geloof wel ja gaet siet, maer hoe!
Spreek ten besten, lieve vriend, jey zelt hem wel vermurven.
Geloof my vry, ik zal daar neven aan u noch een vereering geven, het derde part van dat k bezit, is tot uw dienst, kryg ik myn wit, myn vaders huis dat is geschonden denk, of ger ook aan zyt verbonden, het geen tot delft gelegen is, weet gy dat van myn maagschap is, ik moet mercurius betrekken, om met geen eerlyk man te gekken.
Maar gy, door dien ge u had te tunis neer gezet, daar zy uw diende en eerde, daar gy haar debausjeerde, en tegens dank schoffeerde, hebt dat voorneemen en haar vryheid steeds belet, en zy heeft u het schrift, noch 't goud ooit willen toonen om dat gy leonoor licht op een groot ransoen gezet had, volgens uw gewoone wys van doen, en in turkyen blyven woonen.
Het leidsche studenten leeven kluchtig blyspel per haec ad altiora.
Dat komt by om dat wy al datwe wonnen onse ouwers t'huys brengen mosten, maer nou leggen 't dese proncksters allegaer an 'er gat te kosten.
Wat zegje mantje?
Hoe of may zonder ziel wel in de bogt moet springen, nu uit haar wolvenest weer is een jong gerooft, was het geen wonder, al begon ook die malloot.
De schande die men, met zyn vrouw te minnen, heeft, is een doorluchte schande, aan een die deugdzaam leefd.
Ho frank oom, hebje hier geen krygsman straks vernomen.
Arnoldus, de schout, symen, niesje.
Ik weet, hoe k met hem leeven moet.
Werd hy niet rood van schaamte op 't aanzien van zyn vrouw?
Zoumen niet meenen, dat jy de zindelykste meid waard, van de heele stad?
Jy, en niemant aars, zat an men zy.
Ik heb myn klaartje zo lief, dat ik myn woord wel zal houwen, van na heur dood aan niemand weer te trouwen ja, ik wil wel by myn keel zweeren, dat als men met heur lyk te kerke zal gaan, ik voor al zal laaten zorg draagen, dat zy de hoeken van de straaten niet te kort om slaan, uit vrees dat men haar ergens tegens aan mogt stooten, en in die rust stooren hoewel ik de kist zo dicht zal doen spykeren, dat zy 'er met heur nageltjes niet licht zal door booren.
'k ben kwaad genoeg gemaakt, kom morgen, meester koert, zo kan ik my, met rype deliberatie van zinnen, om u op myn gemak te bekyven, beter beraan.
Dit sal wel gaen, maer wijf past hier niet van te praten op lijfstraff.
Hy waart om het huis, en zey dat hy hier strak weerom zou kommen zo niet, gae ik hem opzoeken, rondom deur de stadt, en k zel niet rusten, of k zel hem vinden.
Wel blyhart, blyf jy nog een beetje staan op straat?
't komt mijn toe durft dien gierigen duyvel nou wel seggen.
'k wil u raaden als een vrind.
Maar kaerel, in ernst, kunje geen frans, noch latyn?
1713. waarschouwing.
Is joris weer gekomen?
Myn heer, de koets is ree.
Ick ben noch jongelingh helena.
Zo kan my de eene, of de andre bruid niet missen, niet waar?
T schijnt karel, theodoor.
Hy keert tot 't volck.
Vermits dat gy hebt in mijn eer getreden, zo begeer ik weer, dat gy voortaan uw mond zult stillen, en zwijgen van uw zotte grillen.
,, je hoort je daar braaf pryzen.
Niesje, joost.
Ay neel laet ick noch een reys drincken, seker ick bin noch niet buys.
Ik weet u schoonder roof, spil daar u kracht en schichten ey tref metillas hert, laat u gewenst fenijn eens sluypen door haar bloet, tot lichting van mijn pijn.
Jae ick, by mijn vrouwen waerheyt, kom gaen wy nu nae binnen, ick verlange al, wat dat hy eerst sal beginnen.
Gaet maer in dit vertreck,waer langhs gy kont verstaen wat dat sy hebben wilt, en watter om magh gaen.
Maar mary ik ben er eenigste vader, dat eenigste kan veel helpen niet waar?
Mach ik altemet de doek niet zagjes wat oplichten?
Benje het zelf?
'k zou u blaffen en inportuniteit zo straffen, assurement, dat gy niet licht weer komen zoud voor myn gezigt, zo ik hier had een paar floretten.
Jou rechte moordenaar van uw eigen bloed.
Adriaan, tegens jaap .
Ja, myn heer... leander.
Laat my hier magdaleen gerust verwachten, 'k moet nu weeten, of zy ook mijn opzet keurt voor goed.
Doet dan een teecken ach!
Dat moet onder de burger.
Is uw huuwelyk dan weder uitgestelt?
Als een boerin, om zonder schroomen, al zo 't gezelschap... ferdinand.
Maar wat zou hy mit zen dochter al veul mee geeven konnen?
Cinthia, rozette, mezetyn.
Dat ik hier in men woord zel houwen, al zou t men ook daar na noch honderdmaal berouwen.
Non point, de cermonie, k hou t voor een grand service, als gy me slechts gerieft voor ditmaal.
Piet, klaas, kees, een lakey van den marquis, marquis in nagtgewaat, simon in de beerehuid.
Krispyn gaat buiten de deur, en schelt, katryn en ernst koomen van boven, terwyl izabel quansuis op doet.
Wil me hier op dienen hoe veel dragonders heb ik hier?
Myn heer, zy schreef my deeze brief, gy kunt ze leezen, zo 't u belieft, en ik had uw dochter te lief, om ze verleegen te laaten.
Die sijn staet wil onderhouwen, die wacht hem voor schoone  vrouwen,  hoeren.
K geloof het ook, met u?
Niet, phil.
Daar is een schelvisboer van wyk op zee gekomen, die gistren middag zelf te londen heeft vernomen, dat daar geboden word voor de acties in de zuid, elfhonderd.
't is een franschman.
Die menschen houden in de nacht vry lange reen, maar k hoor nu niemand meer, nu ik kom nader treen alonce, die k verwacht, ik moet u waarlyk laaken, t eind van myn weigering, doet ook uw liefde staaken uw koelheid blykt genoeg, wyl gy my wachten laat, weet, dat die traagheid, een recht minhaar, kwaalyk staat men kan een minnaar, die verwacht word, niet verschoonen, schoon dat hy naderhand zyn onschuld tracht te toonen wyl dat geen hinderpaal zo groot kan zyn, die hy, indien hy recht bemind, niet streeven moet voorby.
Gelyk het aan myn jonker is gebleeken dat zy hem op zyn lieflyk smeeken gevolgt heeft, zonder tegenspreeken.
Een vrouw met een lamp in de rechterhand, en een schild met een halve maan aan de slinker arm, zynde in t rood, en wit gekleed, met een groen hoofdehuldzel, tredende op een kruis.
Laet my maer doen ferd.
Nou dat overgeslagen, komt, laet ons eens hartich drincken, iorden.
Maer zoek ereis nae ien goed wyf, en wees al ien snedige vent, 't is mis je vindt'er zelfs gien goed haer van.
Begin ik, ik zweer, dat ik jou voeten zal maaken. twaalfde tooneel.
Dat waer een schand, een doodkist voor mijn ziel, ick mij' dien vuylen brand, waer in gemeen doch niet meer valt van daen te dragen, als een verdiende straf van suchten en van klagen.
Maar dat gat, dat akrementsche gat!
't is by mijn soolen goedt.
Reinhart, michiel.
Armen, dit ongeval slaat my zeeker in 't hoofd.
Fatal... johanna.
Wat baart de jaloezy in u al mocilykheen!
Joren. jae kosen blaest noch eens.
Daar zynder pas twe van jou genoemt, en jy hebt al gedaan, daarder zo veel kwaade zijn, dat men ze in een dag nauwelyk op zou konnen haalen.
Bin ik het?
Met het octroi van n. v.a.
Jannetje, elsje.
'k lach met uw dwaaze pyn 'k ben meester, als ik spreek wil ik gehoorzaamt zyn.
Soo wou 'k ic dat 'k ic over hondert achtentachtentig jaren ware esturven och!
Kom, gaen wy, ick sal een rechtschapen procureur gaen verwecken.
En dan huilt en zuchtze, als was zy bedrommelt of bezeeten ja kind, zy heeft haar oogen wel dry vierde part uit gekreeten.
Je siet'er niet olijck uyt.
Maar dat was van 't beste niet.
In dient zoo is verzien, ick jou dan oock men heer van 't geen ick heb geseydt, boutje.
Myn heer ik bid je stae, geef my nog een party tien twintig, 'k hou begut jou voor de schade vry.
Ik vloekte en duivelde als bezeten.
Dat 's niet, maar sloeg jy af de helft van het getal, en minderde de slagen, dan zou ik misschien deez' reys met u gaan wagen.
Ik heb in dezen brief gestelt de martlezaci die my kwelt.
Ja wel diwertje, men zeid dat jan klaazen hier in de stadt nogal heimelijk gaat om dwalen, en dat hy hem by een getrouwde vrouw, die de man buitens landt is, onthoud daar werd dapper op gepast, en ik wilje dat wel zeggen, betrapt hem de schout, dat et er zeer slegt en elendig met hem of zel lopen.
Op deze zotte woorden werd myn hert met gramschap ontsteeken, zy dwingen my, spyt myn droefheid, en ongeluk tot spreeken.
,, 't woord etten hoor ik en dat is geen goed hoogduits ,, 't moest etzen zyn.
Nou moer, je moet alle dinge verzetten, wy moeten mee sterven, ze kon altyd niet leven.
O gauwdief!
Die dees negotie doet, al is hy nog zo wys, agt ik voor zot wyl hy door wysheid moet verliezen, ten zy hy in die zee kan zwemmen op zyn biezen.
Hy heit albertneef 't geheim bevoolen en die heit'et maar an zen vrouw verhaalt, en nichtje an my allien nou zeg ik 'et slechts an jou, en dan an teuntje, en an anders gien.
De tegenwoordige regenten van de schouwburg hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor de buitenspoorige toebaksnuiver, of het huwelyk door snuiftoebak, vergund aan de erfgen van jacob lescailje.
Ick sal daer op, voor den dagh komen my by de vryster vervoegen en sien wat ick doen kan. maey.
Dit 's een kluchtspel na behoren.
Keysers lyfwacht alleen uyt al lacchen.
Daar 's niemand, na het schijnd, die my verlossen kan. scapyn.
Robbert, roelofs knegt.
,, wie drommel is 'er ooit, de kop graag afgeslagen?
Wat dunckt u van die neus?
Gy zijt een wonderlijk mensch dat gy mijn vreugt komt berispen en my durft verwijten, dat ik nooit meer vermaak schep, dan in uw afzijn.
Maar ik heb nog niet gehoord wat voor papieren schat dat jy mee ten houwlyk zelt brengen.
Dats wel wyfje wy zellen onze neefs welkomst eens begieten, met een helder glas wyn.
Ik wens den hemel u verkenen wil goe sinnen wat segt iermie er toe?
Die jan gat?
Wat zegt gy my barbaar verbastert van de reeden zoude ik myn trouw verbond om u met voeten treeden?
Maey en jaquelyn te samen. weest willecom heer schout.... theunis.
Ik ga myn tyd die is verstreeken.
Den dichter is myn groote vriend, die weet ik is daar mee gediend, dat elk het roemt en klapt de handen, schoon dat de kaarssen noch niet branden.