floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik ben jou hovenier, jou stalknecht, en jou boo, jou jager van een wilt dat schrikkig is en bloo, ook voerman van jou koets, als jy daar mee wilt ryen, jou schiltknaap, in den herfst dan moet ik voor jou stryen, ook tegens honderen gelijk wel op een tijdt wie ik te vatten koom die raakt het leven quijt maar 't zin gien menschen, neen, o neen!
Je doet qualijk, dat je 't op de snijers alleen schuift, daar ze door de bank allegaar meest haar rijkdom door zulken practijk winnen.
Dat doe ik niet, myn heer, ik zoek alleen maar regt.
'k zal dien lieven schat, dien gy my door uw haat en gramschap wilt berooven, beschermen.
Zo laat haar ook voortvaaren met haare trouw.
Wel bijt 'et wat kort of.
Is't mog'lijk frederik, wilt gy u hart haar geven?
He slenderhinke!
Daar staat een edelman, die zal na hem licht wachten.
Ik was niet heel wel te vreden om deze koelheid, doch ik wou hem niet ontleden.
'k zou't gaen klappen en dan zou elk ien weten, dat geen eerlijk man graag wist, noch had.
Of zou 't kandayers zijn?
Rotterdam, dat blykt ook dat dat beter is als utrecht, wingaren.
Je legt het wel uit maer heeft ze dit alleen gedaan?
Gy hebt gelyk, myn waarde heer, hier door wint gy myn gunst noch meer.
Mijn zoon?
Jorden, arnoldus, agneta.
Ei zeg wat maalt jouw in t verstand.
Wat al sulleye mantels!
Hy is op mijn versoeck dan hier in stadt gebleven, schoon ider meynt dat hy hem heeft uyt stadt begeven.
Ie hebt gelijk vaeder, maar daer zijn zomtijts dingen die wat dieper raaken.
Hoor ick wel?
Het waer zijn majesteyt een dwaesheydt hem tontwaecken, haer echte bedgenoot, gy zoud, om t leven raecken.
Ont it hern, hier habich ein andren quintissentiam getroggen aus nein onr swantzich krauden, das man allein gebrauchr, is goed vor den benouden, gekwersten, gestofszen, geslaggen, gekutven, ont gehagt.
Ja, wyl gy minnenydig bent van hem, wiens meester voor een zot lang is bekend.
Philippyn, jeroen, dibberig, leonora, ferdinand, eelhart, hillegond, antonet.
Waarde vriend, harmen albertzen, al zo mijn swager, jan klaazen, tot avenhorn is ontboden, ter oorzaak aldaar eenige kwestie onder de broeders is ontstaan, om deselve te bevreedigen, en te helpen neder leggen, heb ik hem by ocasy order gegeven, dat hy in 't wederkeeren u e zal aanspreken, en met eene die ses honderd en tien guldens van u e. te ontfangen, ue.
Sunt velten moet die lichthart schennen, die guit heest ons die pots gespeelt, en hier er man in speelmans kleeren gebracht, wie had em dit zen leeven zo verbeeld?
Schaemje wat jou geck, hebb'je 't je leven ehoort?
Boudewyn, edelman van den hartoog, daar na afbeeldende de gravin trifaldi.
Jy weet dat 'k staag in huis moet blyven, en dat ik niet eens uit mag gaan, om dees of die te spreeken aan.
Sga 'k salse ttrouwen, alci.
Malle praet.
Als 't nu maar niemandt siet.
En vraag hem ook met een, of wy hier daatlyk, wel wat eeten krygen kunnen.
Mejuffer dilliaane, uw vryer, en vader, wenschen u wel by 'er te hebben.
Is dat niet genoeg om 'er op te doen hangen?
Laat, zonder uitstel, toch dit huuwelyk geschieden, en tot de bruiloft kom ik my van zelfs aan bieden.
Och, wat sal 't in 't eynde met u, en mijn worden?
Belieft u eens te spreken.
Griet smickbuyls, de zuster.
'houdje noch wat stil, jan ken me noch niet, ik zel dat wel brouwen.
K ben te vreen, geertruy.
En mag ik ook verstaan, mevrouw, om welke reden myn broeder aanstonds van ons weg ging gantsch te onvreden?
Komt 't minste kwaad gerucht van u hen ooit ter ooren, zie toe, dat zy zulks niet door al de stad doen hooren, en....
Ik en myn maat dronken op elkanders gezontheyt een vles zuyker bier, want wyn, mogter by me zoolen niet op over schieten, en wie zou zes schellingen geven, voor een bottelje die niet beter waard is, als om in de goot te gieten, en zo leefden ik op myn maats genaden, wel een week of tien, maar doen most ik arme krispyn op een goet heen komen zien, want myn maat ging op een togt om nooten, en naaglen te haalen, hy zingt.
Zo ik u bidden dorst.... kri.
Uwe oom en moeder staan het toe, gy schud het hoofd noch al, wel hoe, wat zyn 'er nu dan noch voor zaken die u weerhouden?
Wat zal myn heer, met de dobbelsteenen?
Zeg, wat dunk je, zou je dat wambes wel passen?
Heer notaris, geef het contract niet uit uw handen.
Men hoord het geraaz van een rydende wagen.
Gy cunt het selfs den creupelen duvel vraegen, die is daer tuyghen van.
Zie zuster, wil jy 't zo beginnen, je moet zekerlyk ook voort.
Je hebt me goed uit te lachchen, maar lach vader iens uit kykom, daer komt hy, ken jy hem ook niet, zeg schavuit.
Ook gaf moeder, eergisteren, jou noch geld, om de schuldenaars te betaalen, en dan heb je 'er noch niet geteld.
Ben ik jou parthy?
Koron en methone leggen verovert.
Niet eens, in 't minste niet, ick sal daar wel op letten.
Twyffel daar niet aan.
Dat woudheer nu dit wist waar u misschien wel leed.
Filipyn, eelhart, fop, tys.
Neen neen 'k hou my daar aan, hoe zeer 't my ook verkort.
Neen, neen, 't is best gheklopt, en dat met groot geweldt.
't is om te spoediger naar groot gevaar te streeven.
Getrouwe wachter hoogh van waard, wat lieve plaats hebt gy gevonden?
Amersfoort legt dat in persie?
Swaantje, de schout, justus spaarpot, hartje, saartje, twee dienders.
Het konstgenootschap, brand, met pels en vollenhoven, die spuwt zy in 't gezigt.
Hoe wil hendriks hart op stelten ryden, als hy jouw hier onbeschroomt mag vallen om den hals!
Want zy verwacht een minnaar, als arsaces, orondaat, of coriolan.
Vrintje by myn keel, ik zal het nier meer doen.
Meeuwis, gy hebt meer verstand, als uw meester, dat kan men wel hooren.
Dat i voor hebt, werd die missen, doe bist auf don pok kel geschissen, noe, noe, noe, noe, noe!
Maer, dat s de kool niet, kaameraet jou seun, die gaet dan, daer hy gaet, die zal ik dwingen om te trouwen, met onze swaen, of k zel em klouwen.
Goris, van binnen.
Tamsterdam, by albert magnus, op den nieuwendyk, in den atlas, by den dam, 1686.
Of heeft zy ook gebrek, aan schouder, arm of been?
Daar heb je gelyk in, pieter, die vogel zoekt de ruimte, en raakt hy 'er uit.
Daar leit m iets zwaars op t hert.
'k vrees datze noch van my een judas zullen maken.
De zwart haalde handen vol goud uit zyn zak, hy gaf fransyn zeven dukaaten, dat kan ommers niet liegen.
Zo zijn wy berigt, wat vorder van de zaak is dat moet zijn zelfs ontwinden, ze zijn ook alle dry in de stadt om je zelfs te spreeken, want we meendeze hier te vinden, zie daar is de acignaatje wederom.
Ia, laet hy zorg dragen, zo wel veur hem zelfs, als veur zijn hoer.
Monsieur le devoir de une fielje.... iasper.
Og myn geschilderde anjelier, myn kostelyke goudsblom, myn drie dubbelde suringa, myn gesuykerde lelikomvaliom, myn princesje royal, myn gespikkelde montagne dangleteere, gort bregje kon ik je tot aen den hemel verheffen ik deed het zo geeren want als ik jou bakkesje maer aenzie, zo vlamt het hart in myn ingewangt gelyk een goudsche kalkooven, daer men de harde stien in brangd.
't is vreemd dat gy 't ontkend daar 't yder klaarlyk weet.
Wel wat popelency schort men wijf!
Adm. al word my niet gegund al uw bekoorlijckheeden te zien, nochtans, mevrouw, uw overwyze reeden, die geeven my door 't oor de kennis van u ziel wijl ick welsprekendheyd altijd voor schatten hiel, daarom, schoon 'k u niet zie, zoo moet ik u beminnen.
Spreek ik gelyk een agripyn.
Dus van het gaan vermoeyt, heb ick in 't oogh gekregen een dight bewosse plaats, die gants beschaduut was, daar ylden ick naa toe, om rusten maar op 't gras daar vont ick doen ick quam, een blinckende auroore, al sluym'rent leggen, ick om deze niet te stooren in 't slaapen sagh al stil, maar door de tacken heen.
'k gelooft niet, voor ik dat hoor uit zyn eigen mond.
Soo hebt gy onsen theun ten hove ingedaegt, hoe vont gy hem.
Lubbert een schoenmaker, soeckt na sen gereetschap, en roept sijn wijf neel, die met een spinnewiel voor den dagh komt, terwijl dat de knechts te werck komen.
Een leuveken snuffeken.
Om de seeckerheyt daer van, behoef ick geen verder ondersoeck te doen, ick heb genoeg gehoort.
'k zal alles, wat een drift van trouwe min kan raeden, beproeven.
't is wel, 't is wel kaat, met pleizier.
Dat, zonder een meestersse, en met te zyn getrouw, een man als hy daar door in schand vervallen zou 't is roem voor hem, zelfs tot die prys, daar na te trachten, werd hy veracht daar door, 'k beminne dat verachten.
Hoe heerlyk staat dat licht te flikkren in myn handen!
Doch zo hy trouwde, en gy zijn min niet mogt verwachten, zou ik ootmoedig na die zelfde gunsten trachten, die uwe goedheid hem betoont.
T is zo, maar t was om reen die ik niet melden mag ik bid stel u te vreen, de waarheid zal in t kort zig zelven openbaaren.
Kyk, waar blyfje nou jonker, en wat droes bedryfje?
Zijn de vrouwtjes al te maal al aengesprooken moeder, die 't kandeelmaal zelle bekleeden?
Wat zyn 'er veele, en van meer schoonte als gy misschien, die in zo zoeten hel zich gaeren zouden zien.
Maer sel die fijne gesel by jou leeren?
Crispyn alleen, zingt spittende.
Ik dol?
Krispyn, met een kleed van staatzie aan, wordt gevolgd van alderhande volk, die hem briefjes in de hand zoeken te stoppen.
't is tyd nu voort te vaaren.
Je bent gek, en ik zeg dat je zult zwygen.
Die ik 'er toe stel, om mee te geeven.
Zal ons door de tyd bevryen, door veel meer beschydentheit, 'k zal terwyl al onderwinden, tot ons trouw, al wat ik ken, om ons van zyn straf te ontwenden, verders ik uw dienaar ben, en gants verpligte minnaar, justiniaan dan hy, je dienaar hoe ken hy 't zoo bedenken, je minnaar, wat al meer, 't komt my verstant te krenken 't is waarde leonoor, en minnaar op het end, zyn naam tot het besluit, en met een compliment, hoe krygt hy 't soo by een, om haar alzoo te eeren, wat ziet men langer in de waereld niet verkeeren, hy dient naar vrankryk, daar is men dat gewoon, want yder compliment, gelt daar wel ruim een kroon, maar hier in holland komt men dat niet eens te eeren, 't is slegts, ja, en neen 't geen dat men hier komt leren. elfde tooneel.
Vaar wel casteel, 'k sal u niet meer gebruiken, 'k ben nu selfs een heer, een ander mag u woonplaats kopen laat ik nu na laurentii lopen.
Dat's mijn lust, zijt gy, mijn heer, den vijand van argant, dien onbeschoften beer, hoe?
't was een zeer gemeenzame geest, dat zweer ik by mijn zolen. nigtje, doen hy jou zoende, voelde jy doe geen gloeyende kolen?
Maer gisteren heeft hy noch een tonnetjen aen den grooten tarter verschoten, dan 't waer maer hoy gedorssen, dat ik sijn middelen sou willen begrooten.
Dat 's juist niet van noode.
K heb lust tot heet brood, en de bakker heeft al lang geblaasen op den hoorn.
Lodewyk, neeltje, klara.
Mids dat, kom jy eerst te sterven zonder kinders by haar, zy de helft van al jouw goed zal erven.
Wel, dee de nieuwsgierigheid de luy op de schouwburg niet komen men mogtze wel toesluiten.
Hier in stel ik myn eer maer gy hoort onder 't rot van het gemeene volk, die 't eers genoeg moet agten, als m' eens zyn hand verheft, om dat gespuys te slagten, 't welk niemand waerdig agt 't herhaelen van den slag maer tegens myns gelyk, een vyand van gezag, trekt men met al zyn kragt en wapentuyg te velde en dat verdubbelen van slaegen tegen helden, als ik ben, toont heel klaer, dat men zig zeer vergist, als men verwonnen acht, die hen het velt betwist.
Ir most der knecht ook zo bald instruieren.
Vergun dat oock mijn nicht ons vreucht deelachtigh zy, laat eens de zoete banden van paphos koningin haar binden ziel en handen.
Indien gy die staat slaafs noemt wat zal een vrouw dan doen?
Wis, dat zel dat varken wezen dat hem zoo beteutert maakt, 'k zel hem tracteeren, dat zweer ik, krijg ik hem, die hongdt, en dat zwijn ook.
Maer eerder om die te verdrucken, den geest en het vuur in zommige alreede ontsteecken, te verdooven, de liefde te blussen, en alle oeffeningen, dus lange by veele tot hun vermaek gepleegt, walghelijck te maecken.
Hier rust in dese plaats, een man wiens naam was prikman, een suikerbakker, die seer veel hielt van de klos hy kogt sijn kost om dat sijn hooft wat stont te los ten laast heeft hem een val, gemaakt dat hy wiert krikman.
Vergeeten wy den hoon die zo veel smerts my baard, laat hem genieten het geluk, 't geen hy is waard zo hy me mind, hy straft zich met dit wederstreeven en zo ik hem bemin, ik moet het hem vergeeven.
Het is my van harten leet dewyl ik ben goa den 25.
Laat hooren wat is 't myn heer?
Wingaren. neen zeg ik u nog eens, wil my de kop niet breken.
Jan. set nou vlak by jou kaken, en wiltse opgespannen maken.
Die is genegen in te schryven, men zal hem op dees tyd geryven, ik ben de man die 't al gebie, in de eed'le bobbelkompanjie.
Hoe messieurs, de degens uit wel wat wilje beginnen?
Wat troost geeft dat yement, datme seyt het plagh.
Dat kanje wel ruiken, myn heer, voor spaansche.
Als jy maar weet voor haar tontveinzen t inwendige van uw gepeinzen.
Hoe, zwygje noch, dat's slechte kunst zeg, schenkt gy hem hem niet uwe gunst?
Was hy een hart geweest, zo wist ick hem te dwingen, nu schroom ick bet gezicht, en tanden van dien beer.
Neen, neen, ik leef noch, 'k meende daar dat ik al om een luchje waar, die val dee schier myn lenden breken.
Wel vaer, komje niet in huis?
Men verwachte in gevolge het treurspel van agrippa, doorgaans merkelyk verbeterd en de spookende liefde, nieuw kluchtspel, nooit vertoont nevens andere werken die 'er noch ontbreeken, en verscheidene die het licht tot noch toe niet gezien hebben. copye van de privilegie.
Mijn soete beckje com en volgt u meester naer hy schuyffelt noch eens.
Myn oor is af.
Schrei jy om een bok?
Hy loop vry aan de galg, om zich daar op te knopen, en neem zijn meester mee.
't verstant is weg gevlogen.
Och, och, hou op!
De juffrouwen moeten meer achting geeven.
Of de koning zal wel mercken dat hier bedroch in schuylt 'k vrees dan en hoop zijn straf, maar quets mijn eygen eer, mits ik hem oorzaack gaf tot zoo een stout bestaan doch 'k moet die hoon nu erven, en wreecken naar mijn wil, en naar die steek dan sterven.
Ik weet het niet katryn wat ik geloven zal, katryn.
Het is een neus messieurs, men souer leer op touwen.
Was mijn broeder veel, volmaakter dan als ick?
Dat ze gedenken wat ariosto zegt.
Wat wilj'er van hebben?
De secretaris, snel schryvende, mompelt ondertusschen.
Hier van daan gaatmen de burgwal langs, dan komtmen by een naauwe straat, dan by een steegje, dat krom om loopt, tot datmen door een slopje gaat, dan slaatmen de rechterhand om, en dan de slinker, en dan gaatmen na deeze zyde, en dan na geene, dan zulje komen.
Loop tryn, haelme met er haest een moker, met een breekyzer, hier by tot jochem de smit of laet hem zelf met jouw komen.
Waar zou dien heer zo gaauw juyst zulken mantel haalen?
Doen ooyt de geesten dat gy ziet, dat ik doe?
Het vermaak heeft alzo wel zijn tijd, als wijsheid.
Dat lieg jy, karonje.
Jou vod, voort uit myn huis.
,, hy zal ons leevend op gaan slokken!
Hoe zal 't hier gaan!
Hy heeft het gelt bestelt met al de andre waeren, en seyt ick kenje niet, noch oock de koopmans handt.
Wel zeg dan eens recht uit wat raad datje begeerd.
Waer is de tovenaar?
Zwygende drie speellui met bas, viool, en hakkebord.
Ziet eens, ik weet, alsje de juffer hoort noemen jy zult op 't hoogst verwondert staan, kom gaanwe uyt 'et volk, zoo zeg ikje het tot op een draat toe.
Is 't al geoeffent volck dat onze zijde kiest wat dunckt u?
Het eerste keur ik goed, maar t laatst staat my niet aan, edeling.
Dat kan hy doen, sga.
Ik zal dat waagen ik wil hier niet langer weezen.
Vrouw dulcinea moet u vallen om de hals, als gy die gunst haar doet zy zal 't gewillig doen, ik ken haar dankbaarheden.
Van spijt, om dat den koning u beoogt.
Ik heb wel ehoort dat het deur een scheur of sleutelgat kan komen.
Hy wil me steeken!
De deugd geeft vryheid, hoor al die in deugden leeven, staat alles vry, gelyk licurgus heeft geschreeven.
Vertoning.
Dan ben ik boven u een dapper man in t veld.
O ja, een misdaad, die veel bitterheden kweekt, en in het hart een gloed van naberouw onsteekt.
De nieuwe schildtknaap van constantia mijn heer verzoekt verlof om u te spreeken.
Sinjeur anzelmus spreekt, als een eerlyk man dat mag ik noch hooren.
K bezwyk, myn liefste juffrouw, kyk, ey kyk, de kamer schynt van een te scheuren, och!
Maar, zie ik wel, daar komt zijn knecht pietjen aan.
Wat weet jy daar van?
Daar is in myne ziel, een groote vreught gerezen, iren.
Mijn beurs met gelt daer moet ick na gaen sien och!
Och man, ben jy 't?
Sinjeur, ik zouze alle bei eens laaten schryven, dan zul jy t daatelyk vinden... jacomo.
Ja, ja 'k lag met jou praat, ik breng dees schoenen by agaat.
Wensje me tot ien landtsman  zoo is men gelok al geweldig ereezen.
Ey get vogel hoe wou ikje aen je vodden sitten, dat ik mijn meester niet most volgen.
Ik heb heur in een jongmans armen gezien, en zonder zich in t minste te beschermen veur zyn gezoen!
'k weet zeker qualijk wat beginnen zy slaept zoo vast als waer zy doodt.
Knoop meysjes knoop, die t knoope willen leeren, die moeten by myn verkeeren.
Want als de wyn zoo wat begint in 't hoofd te woelen, dan staat de kop wel eens zo kroes.
Wilt vreezen.
Pryn, pryn, myn schrabber, ik en vindze hier niet leggen.
Moet gy dan dagelyks my meer en meer doen vreezen?
Daer, dat s voor jou.
October 1714.men vintse te coopt' antwerpen, by johannes paulus robyns. personagien.
Jy hebt begomme, van 't uur dat je te bed bent gegaan, zodanig leggen ronken, tot dat je weer op bent gestaan, dat ik geen oog hebt kunnen luiken, en noch heb ik niets vernoomen.
Gy laat de deugd u raaden en zyt een vrouw!
Weet je niet, dat wy, om de bodemery kontant te betalen, hier na een smaus zochten?
De ziel werd my ontroerd, in bittre slaverny elendig zyn gesturven, o wonder onzer eeuw, wie zal geloven durven dat gy die geen zyt, die ten kosten van u bloed, de vyfde karel, hebt door dapperheid behoed.
't is zo wat opgepronkt, doch altemaal gemaakt.
Lekker komt heen en weer door de deur in de kamer hyken.
Men brengt u giften aen, en lieflijck suyckerfruyt.
T lykt waarachtig wel gekscheeren, my dunkt dat ik hoe langer hoe dolder hoor.
Dorstich hart binnen.
Maakkoop.
Loop straks na binnen aan jouw werk.... ruffina.
Dat gebraad heeft goeje mines, zo!
Gy vrouwen die tot noch u mannen sijt tot plaeg, och!
Hoe ist, of bin ick blien?
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente octroye mogen genieten als naer behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Tis waer, joost heeft gelyk, ik heb jouw mening wel verstaen, en jy meugt op my vertrouwen.
Is zulks myn schuld?
Wat drommel mag hem deeren, dat hy zo raaskalt?
Vertrouw t my toe, myn heer ik weet die oude kol, wel om haer staert te doen om loopen als een tol.
Want na 'k bespeur gaan wy gewislijk voor de wind.
Wil my de grimmigheyd, die 'k toonde, niet verwyten, 't was uwe zaek, mevrou, 'k moest voor uw oordeel plyten, 'k moest tegen dezen bloed nu voor myn klinkdigt staen.
Mich. wat hebtse dy gedaen?
Jawy weeten t.
Een eedelmoedige zorgt voor zijn eer, mevrouw gy zijt mijn broeder, hy in alles u getrouw.
En pragtig haer huysvesten in uw deftig gestoffeerde zaelen.
Ik heb nu vier vyf weeken geleerd, hoe dat men met een jufferouw moet spreeken, om dat der ymand van myn vrinden trouwen zal.
Maar krygd hy eens zyn ouwe nukken in 't hoofd zo vrees ik met groot regt ik heb je dat wel meer gezegd.
Die zaaken zullen zich wel schikken, ik zie dat myn vader wel bezitter zal blyven en myn zuster zal daar tussen inkomen maar ik moet zien dat ik myn rekening vind daar by.
Je zult wat dienen aan te jaagen, t word laat.
Zo ras wy dit hadden vernomen, besloten wy op 't spoedigste over te komen.
Pieter, jannetje, sara tijs.
Wel wat zal ik daar mee verstaan?
Hoe ik myn heer?
O wittje swart ey sie, 't is onse ian la roy.
De stof eens blyspels zal men licht uit alle hoeken, vit avontuurtjes van oude almenakken zoeken, en wintersprookjes want het onderscheid is klein of gy die elders haaldt of uit uw eige brein.
Hy is discreet, schoon hy de kost wind met wat grappen, en, boven dat, dan zou hy ook zich zelfs beklappen want hy leent zelfs de hand aan alles t'onzer gunst, en krygt waarachtig zo veel lobben niet om sunst.
Wel perfekt.
Dien lapoor ken ick heel wel.
Van daar voerenwe op brussel, daar koftenwe elk een paart, en reeden vrankrijk in, we quamen in parijs, wy logeerden a la rue de s. denys au grand cerf, by een waardin daar de duyvel in de krijt zat, arent.
Jy meugt me vry bekijken ik kan allien deur men groot verstandt  de kost  asze op de tafel staet  veranderen in zandt ja spijt aecht zonder ziel.
Stemmealemoer en janneman.
Don jan. philipien, knecht van ferdinant.
Wie luster niet hard te lacchen, ha.
't zal zo niet gaan bedrieg uw zelve vry doet wat gy kunt, of 't zal aan myn beleid mislukken, of van uw zotte hoop zult gy geen vruchten plukken.
De genegenheid en achting die uw edt.
Wel, loop voor de drommel wat, myn heer!
Foey hatelyke slang die ik heb opgekweekt, als in myn boezem, dat gy my naa t herte steekt.
Joost, hy antwoord niet, misschien dat hy niet wel hooren kan. monsieur d'ou vienne vous, parle!
Eerst zuiptmen zyn gat vol inde kroeg en dan komtmen fatsoenlyke luy plaagen.
Dier wyze laveeren de haagze nimfen de straten ook op, en neer.
De beste is waerdig als de pest te haaten, als zynde een geesselroe der man.
Ik hoor wel dat je 't zegt, ik lietje voort in huis, als 't waar was, goeje knegt, maar 'k vrees, gy hebt de stem van robbert aangenomen, om met bedrog en list hier maar in huis te komen, en met myn juffers goed te doen, op zyn soldaats daarom vertrek jy knaap, en zegt dit aan jou maats.
Ey blust doch dit krachtigh vier, t sal u niet berouwen, dat sweer ick u, daer is mijn handt, ick sal u trouwen, indien je wort bevrucht.
Maar dat zal nu nooit geschien, want jy bent veel te oud.
Noem jy dat haestig zyn weerom?
In vrankrig hab ich ten theid von vunef jahren oder mer kespendierd, und ein keheel jahr in der philosophie ook aldar kestudierd.
Ik verstaeje wel vrouw, je zelder niet aers in vijnen, dan een heldere door, en zuiver wit.
Ia t is wonder wel te vinden, al was iemand nog zo dom.
Hy ziet het geweld voor het huis van amelia.
Wel aen, wilt voor mijn schromen.
Zou elk van dat gevoelen weezen, zo waaren haastig uit geleezen veel boeken, die nu aan de jeugd lang stof verschaffen tot haar vreugd had cirus t jawoord zo verkreegen, mandanes naam was lang verzweegen, en had aronce op staande voet clelle trouw belooft, wat zoet zou doch in die history steeken?
'k aanbidt u god'lijckheyt, met hart, met ziel, met zin, ick sweer dat ick op aart, geen als ireen bemin.
Ja, schout, elyk je ziet, myn bakkus is aan stik, en alle bay myn oogen zyn blind van kloppen.
Wercken, in 't geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den zelven onze landen te brengen, uyt te geven, of te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen zal, een darde part voor den armen der plaatsen daar 't casus voorvallen zal, ende het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten, met dezen onzen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Doe begon 'er noch een 2.
Och vriend, was iulfus in die pijn.
Ik zel een gouwe ring veur jou bestellen, die ik van 't goud zel laaten maaken dat die van de zuid of van de barbiesjes noch vinden zellen, dat goud zal anders van kleur zyn, het hedensdaagsche ziet zo bliek om zen neus.
Wy zyn de geboorte van de vryer in de kist, verschuldigt aan eenen voornaamen heer, uitsteekend dichter, begunstiger, en aankweeker van alle loffelyke kunsten op wiens voorstel en begeeren, wy, voor eenige jaaren, met geneegenheid, dit kluchtspel onder namen alhoewel dat 'er zich, tot het maaken van 't ontwerp, groote moeijelykheden scheenen op te doen, om de geschiedenis, in italie voorgevallen, naar onze zeden, en de tooneelwetten te schikken en wel voornaamelyk om den knoop en de ontknooping, daar de meeste kunst in steekt, natuurlyk en bevallig te maaken.
Weetje noch waar ik woon?
Hans, jan, jacoba, geertrui, tryn.