floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ick ben soo mannelijck als haeren joncker jooren, al heeft hy wat meer snaps, al weet hy naer haer ooren te vleyen en somwyl te maecken arlekyn, al draegt hy aen sijn das een letse van satyn, al loopt hy dagelijcx naer pier den danssers schoolen al maeckt hy voor sijn lief jaqulyn veel cabriolen, wel sou hy daerom moeten sijn gestelt voor my, men sie niet wie best clapt of danst van ick of hy maer wie best muylen, schoen, en leerssen weet te lappen, men queeckt sijn kinderen en vrouw niet met te snappen, dus 't is nu soo gestelt dat al de meyssiens sien, naer 't schoone haer, en oock naer't lyf der jonge lien, die best met 't kakebeen kan spelen, wat can liegen om 't wel staen, en daer by een suchtien laeten vliegen, met eenen oogen slag, al douwen in de vuyst, alwaer hy uyt sijn stadt selfs sonder son verhuyst, hy sal dat lichte volck meer dan gebuer behagen, daer is't waer nae nu al die hoofsche vrysters vragen, van deugt en spreeckt men niet, alwaer hy turck barbaer soo hy maer blaesen can hy vint sijn saecken claer... genomen 'k was wat swaer van leden en van sinnen, is mijne beurs niet weert dat sy my soud beminnen?
'maar, andries, maakje je geld zo los kwyt?
Zy gaan yder op een stoel zitten, en laggen hem helder uit, terwyl gaat gysbert voort.
Agnete, is 't hier niet fraai?
Ik weet wel beter, en ik heb wel andre klaarheid.
Kanje 'er deur kommen kint?
T zel wel lukken hoop ik.
Ik wil het ook gaeren doen elsje lubberts, maar men weet zomtijts niet of men wel of kwaelijk heeft gedaen.
Gedaan in den hage onder onsen grooten zegele hier aan doen hangen, den xv.
Een pot schiedammer spek en weesper varkenstaarten.
Ick heb weleer gelesen, en hooren lesen, en sien lesen, dat den haeg een hemel was op aerd maer ick me nu beklaeg ick hier gekomen ben men weet 'er van geen eten gelooft dat ick die les sal nimmermeer vergeten, die dat geschreven heeft en is geen leugenaer, g'lijck al de schrijvers sijn.
Herbert van beaumont, 1677. het kunstgenootschap heeft het recht van de bovenstaande privilegie, aangaande de gelukte list, of bedrooge mof, vergund aan albert magnus, boekverkooper te amsterdam.
Nou dat s alliens, soo moetment de moffen verleeren, die er al te veel laten voorstaen, en ruycken niet in wat lant sy sijn.
Geplaagt door pynen in t gemoet, om myn bedreve sonden, og!
En op wat manier meen jy het dan verder aan te leggen?
Eerste jood, tweede jood, gevolg van joden, grypvogel, pieter, jan, geesje, fransje.
Die by hem is dat is den jongen ferdinand, en die verzoekt zulks.
Ik wens u veel geluk met uw voorgenoome zaaken en dat gy binnen 't jaar wat jongs in de wieg moogt maaken.
Het zyn dingen gansch buiten u. koenraad.
O hemel, wil dien dag met vreugt my doen beleven, dat saertje my die blyk mag van haer liefde geven. vyfde bedryf.
Het gezicht is hem al gebrooken, o!
Jan. dat zocht ik maar.
Maer, zeg, hoe staeje met myn vaer?
D. ian.
Of is dit spookery, 'k word al ang, hoe of ik hier koom?
Nou is 't ernst.
Dat is niet en beet.
Aaltje van kampen!
De sloof wordt oud, het heeft haar aan t gezicht ontbrooken.
Het stinkt hier, graaf van nergenshuizen!
Zijn zelfs een minnaer noemen heb ick vol leets gehoort, geveynsde, wilt gy meer?
Maar dat is al eeven veul  hier dient nou zoo veel spreekens niet.
Hier komt niemant van uit zien  dat schijnt juffrou et hart te prangen.
Hy het myn zo bedrogen, dat ik een eed moest doen, by de helhonds groot ste tandt.
't heele huis over hoop datter de buuren van weeten te spreeken.
Ligthart, van binnen.
Het geld van dat goed, dat je van de week hebt weezen verkoopen, kan noch niet op zyn.
Hier over wieren dees voorgenoemde zo drommels kwaad om dat ik zulk een deun op haar begon te zingen, dat die vent zonder kop, voort wou in t waater springen, dog ik lagten haar uyt, en ging weer landwaard in, en doen kreeg ik zulke verbruyde lusten tot de min, dat ik van binnen verbrande als een bakkers ooven.
Wat is er van uw dienst, myn heer?
Dan moet 'er ook een zoen op staan.
Mijn heer, zo 't belieft.
Ja, broer, gy hebt gelyk, 't komt van myn zottigheyd, 'k zal toonen, dat ik ben de man.
Dat 's wel, maar ik kan geen japansch.
Pieter, een coopman.
Ik weet wel, dat krelis en teuntje niet veul liefde hebben veur malkander maer ien vrouw heit noch liever dat heur man barst, as dat hy trouwt mit ien ander.
Met welk een overmaat van vreugde en welbehaagen, zie ik uw schoone vrouw de schoonste paarel draagen, de paarel van de deugd en zeeden, die altans.
20. ah wilt ons nu medeelen driessottyn.
Men zou er wel in verdoolen.
Gy d'eerst.
Wat kom jy hier doen uit den haag?
Nu bloohartigheyt draegt kennis van uw schult, uw eereloos bezoeck weckt op mijn ongedult.
'k hou seker, dat hy heeft van nu af al vernoomen langs wat verborgen plaets gy uyt en in sult komen.
Wel in je herberg.
Hoor, schildknaap, vlegel, wat let jou op my te smalen?
De schoone alkmene wacht ook na die openbaare getuigenisse voor haar deugd, die 't waardig is, 'k verzoek u midlerwijl te zamen aan den disch, indien 't u my gelieft zoo hooglijk te vereeren.
Zie daar, ik zal het niet langer verdragen, wel 't is om aars te worden, zo als de meiden je langer plaagen.
En wy zullen ons voortaan zodaanig draagen, dat gy u in 't minste over ons niet zult beklaagen. eelhart.
Kend gy my noch wel, myn lieve gusman?
Laet zien, ik hebje betaald.
Ick denck niet datter twee van die in brussel sijn.
,, ach wat sal hier gebeuren, ,, mijn broeder is ontstelt, ach isabel, 'k verdwijn.
Ghy zijt noch jeughdigh, en sult licht een vrouw bekoren.
Eensdeels gehoorsaem wesen, sijn krooningh zal ick gaan beoogen maar met desen getuygen van mijn smart, mits ick die niet verlaat, soo langh de doot des prins my noch aan 't harte gaat.
Dit kleuter.... ik heb wat anders te doen, 't is toch verlooren, ik zalje niet voor myn dochter kennen, zo je niet na my wilt hooren.
Elsje opstaande.
Of haar verborgen hond, k vervloek philippus, die zig eerloos heeft verstout myn lief te rooven, ach!
Wat een grousaem neus, noyt sagh ick sulks mijn daghen.
Mevrouw k'beklaegh u min, maer seght my togh voor al, wat dees geveynsde min voor goets uytbrengen sal.
Jorden, belie.
En een zal het binnen wel af konnen.
Zeg hem wat ik al deede op duizend plaatzen, zal... ernst, weggaande.
Maar, spyt al myn wyfs teemen, teegenspreeken, en kyven, ik wil geen slaaf van een vrouw zyn, maar in vryheid leeven, gelyk ik voor heen heb gedaan.
Kom kom, 't is lang genoeg gegekt, ik weet te maaken, dat ik in korten tyd, 'er wel zal in geraaken.
Heyltje syn wyf uit.
Dat heb je gedroomd hy is al een' maand dood geweest.
Ick ben verwondert, is die heer zoo rijck, wel vrou weest nou toch ree 'k hoor hy heeft oock en tuyn?
Och, is myn izabel, dan dood?
Onder mijn handtschoen, is't, het heeft niet te beduyden ick voelt nu niet meer de schrick of alteratie was't meest.
'k zal braaf van dezen dag de mondklok laaten slaan ja al die 'k ken, of niet, dien ik dit voorval aan de zaak is veel te mooy om die in 't hart te delven.
Fransyn, kniertje, tryn, zwaantje, lobberig, luitje,meid vanklaas.
Zy heeft betoverd al myn zinnen ik zie geen kans hoe 'k haar vergeet.
't zyn dingen, daarje de haaren van te bergen zullen staan, 't is een drommedaris!
Quichot sanche aan een zy stootende.
Dat woord, en dat gezigt doen mynen toorn vertzaagen een teed're zucht voel ik daar door weer in myn hart, die haar bedryf my doet verschoonen, ook hoe zwart.
En nou laets' het zo slegt leggen!
Ik noem u lief, ten aansien gy wel eer my hebt u lief genoemt, verwyt my dog niet meer myn misdaan die my rouwt waar wilt gy dat ik vlugten?
De notaris is beneen ik zal tegens jou protesteeren.
Wat seght gy, k'weet genoegh van al u sotternyen? ick sien wel wat u schort, dat comt van veel te vryen.
Klaasje, wy blyven.
Ik vind hem een braaf man voor 't oog.
Notaris. ik zal onderwyl op een plaats gaan, daar ik toe heb gezeid te zullen komen.
Kom, lees dit schrift eens voor me ik ben daar zo even bei' myn oogen kwyt geraakt.
Zie daar al een aardige vrijery naar dat ze my komt te vooren, zo vrees ik alleen, angelika, dat wy niet in staat zullen zyn van die te volvoeren, en het voorneemen te verydlen van uw vader en den advokaat zo dat ik vrees, dat gy noch onder haar gebod zult moeten bukken.
Al propertjens, moyje meit, het schijnt, je meent alleen te gaen?
En leefde zy, wy waren noch in kijvery.
Nou, lieve janne, laet je raen.
Waer of hy eloopen is!
Men zei rond uit, dat gy de teugel te veel viert aan uwe losheid.
Nog eens, wat helscher pyl heeft deezen vent geschooten!
Want zyn dochter was myn leeven.
Gy, kruijer, trek hen alles uit.
Dat is noodigh heer, alca. sult gy hier blyven staen, gy komt hier om den trouw met dorimeen te sluyten, sga.
Daer stijgt de brant na boven die t woelend breyn bedwelmt, en maeckt my razend dol.
Jan. zacht daar komd myn miester, sta ruim, nou zel je het weer hebben, met dreien stein, met diesen stein.
Of wie heeft daar order toe gegeven?
Van binnen gerucht, als of een muur neerstorten.
Schep een mannen moet.
Geleerde mans zyn goet, om op de stoel te klappen maer ik heb duyzentmael gezegt, dat ik geen man van geest en wetenschap met hart beminnen kan. geleertheit is 't vermaek niet, dat men zoekt in 't trouwen, en daer steekt geen geneugt in boeken, voor de vrouwen, en ik wil, zo ik ooyt myn woort geef aen een vent, dat hy geen ander boek, dan my, zyn leven kent.
Uw dienaar heeren, en juffrouwen 't is of men hier zal bruiloft houwen als ik maar mee eet, mag 't geen kwaad.
Ik zag en sprak er mee.
Dan zou t er stinken.
't is lichtlyk de eene of andre officier van uw kennis, die naar zyn guarnizoen met zyn kompagnie trekt, en u in passant komt begroeten als een man van fatsoen.
Passchier, een gauwedief, en knecht van de baron.
Dat zal wel gaan maar zeg hoe oud was leonoor toen ze u wierd toevertrouwd?
Ze hebben eerst altemaal by crediet geweest, alsze uit vrijen gaan, en daar een dun kleedje van geloofwaardigheid aangedaan, 't geen kort na den trouwdag, van hem achter de bank werd gesmeeten.
Ik geloof de wyn is gestort zo waar als ik zeg!
Een kop koffi!
Ei neen myn heer, neen, neen.
Ja, ik heb het gehoord maar niet verstaan.
Wel ik en denk niet, datje van onze kaatje robberts spreekt.
En ik de rechter, jou gaauwdieven.
Wel kosen lieven maet.... kosen.
Dogh zeght, mijn goede gheest, wijl ik u daar voor ken, of ik al waarlijk doodt en reght gesturven ben?
Uw party is 't verzuym een tonne gouts ruym weert want gy zyt door arrest van 't hof gecondemneert, om deze som, met al d'onkosten, te betaelen, of anders zal men het by executie haelen.
Daar heb je gelyk in, heer, dat begryp je wonder wel.
Hartman, zoetje, marotte.
Gaet, tap een roemer wijn, daer is de sleutel.
Maar zeg wat meerder heil jy vind in melis als in teewis goedje?
Verhaast u daarom niet, mevrouw en op dat mijn gezelschap uw doch niet tot langer last zou zijn, zie ik heer errenst wel te pas na binnen treden.
Zeg veur de vuist dat jy van meinaart wordt bezind, en dat hy ook van jouw op t krachtigst is bemind, en jy hem trouwen wilt, t kan toch mama niet schaaden.
Hoe, heer, moest zy my dit door u juist laaten weeten?
Wel het zou schier schynen of hy mijn zou beginne t'overheeren maar daar zel ik veur wesen, jy zeld na mijn luisteren, en ik wil na myn zin regeeren verstaeje dat jochem kraag?
Geeftyd, geeftyd, k zal zien, of ik dat ruigt kan vinden.
Maar vader.... jeronimus.
O die aap!
Jan. zacht val niet, maar.
Neen, franzyntje, 't is noch wat te vroeg joost, hebje niet een botteltje, joost.
Wel ik weet niet ien brui maer 't gae, zo 't wil, daer 's gien zwaerigheid.
Ik kom je by, angnietje.
Kom geef my de sleutel slechts van de kelder, 't zal gaan kyken of jouw wyn begint te stryken want het zou my moeijen dat die bederven zou in 't vat.
'k weet niet dat in myn doen iets kwaads gelegen is.
Schoon datmen van dokter faustus wel ien groot wonder zag  zoo is hy by jou niet mier as ien beest by ien donderslag.
Crelis teegens carel.
Tweemaal drie is zes.
Goet joost, zo ons dit gelukt, ik zelje op myn hangden draegen.
'k verwonder mijn dat ghy u loogens niet en schaemt, siet tegen wie ghy spreeckt, ick ben een knecht met eeren.
Durf ik u wel vertrouwen?
Zeg je my'er niet meer van?
De groote turk, ach!
Maer is het zeker waer, dat hy het grieksch verstaet.
Al de gordynen open, joren en kosen uyt.
Dat komt beget schoon!
't het zen werk in 'k moet toezien, dat ik 'et niet verbrod!
Wie wil het kraambedbed van zaartje jans koopen.
Want, na jaep zeid, kwam hem nooit ien vrouwspersoon te vooren 't zel zo raer zyn.
Tys, klaar, anzelmus, jan, kniertje, katryn.
Ik heb een man die honderd duizend mannen overtreft en beschaamd dat myn tysje alleen 't zuipen wou naar laaten, en al dat teeren en smeeren, ik zou die goeije slokkert met de tytel van joachim goedbloed vereeren.
Dat ik u kom myn dienst betoonen.
Ik elendig mensche als ik ben.
Wild mit mi riden, du bist in gevoor, het bosch is noor, de nacht komt oon, ik wild di bevriden.
Die sprak, dit 's goed, dat door uw schaar oog is gevlogen.
Ik ben met geld zo wel belaaden, gelyk een pad met veeren.
Een staatig heer en juffer zo het schynd, verzoeken zaamen de eer, met u te spreeken.
Lysis, dienaer van lisander.
,, ik vrees dat me ons hier wil betrappen!
O lief herdenken van al myn' vermaaklykheden, waar van de straf al haast zal van my zyn geleeden.
Meestris maery.
By men zieter nae  hy et de droes betovert mit ien pruimestien.
Voor een maar ook voor alle niet.
K mag u vrymoedigheydt wel spreecken aen.
Ik, myn heer.
Ik geef er voor terstont twee actien op naarde.
De duivel dienje hebje geldt.
Hoe is 't mogelijk!
Jae, jae, weest maer gherust, wy sullen 't gaede slaen.
Ne, man die sprooken zol he mi leeren looten, wan ik man leezen und schrieven kan. truitje.
K wil die fielt, zyn hondt, en kat, ja, vloon en luisen, gaan helpen aan een kant, en doense straks verhuizen.
Zou hy 't wel konnen doen?
Zy kennen recht noch reen.
Tijs, wilje eens om de hoeck, tot de kuyper een boor halen?
Ja gaaren.
Ey wilt u over my erbermen, heb dog medogen met myn kermen, en met myn eindelooze pyn weetje wel dat dat die zoete woorden zyn, die jy aan leonoortje plag te geven waar op zy jou naderhand nog eens een briefje heeft geschreven, datje wel hondert maal kusten, en zei, dat jy om een berg met goud de zottigheden, zoetigheden wil ik zeggen, van deze kusjes niet mssen woud.
'k meen dat men in een zaak die op een huwlijk ziet, ter goeder trouw moet gaan.
En al moest ik de dood sterven, zo was 'er een chaise achter an vast.
Ladislaus koningh van ongeren en poolen.
Daar 'k gisteravont mee mijn buyck heb vol gelaan, feran.
Dees mand alleen zal t vonnis stryken, daar fobert voor zal staan te kyken, gelyk een poelsnip op een kreek.
Dapteekers worden er zoo lang in ien vijsel estampt datze beginnen te stinken dan geeftmen dit stof  mit menschemieg emengt  an de doktooren te drinken.
Gy vat mijn meening niet, dat ick louise min, is slechts maar uyt gevonden, de listigheydt mijn vrind heeft zulx al onderwonden, medoogen in dees tijt geen majesteit beweent.
Sinjeur.... warnaar.
Swijgh kronje, houtje beck, je hebt jou gat weer vol.
O! k zel wel zwygen je hebt me veur je raadsman niet gehuurd, de oudste kwieryn.
Is hy dan niet meer by zyn patroon?
Men zou niet weeten, hoe het met veele is geleegen zo de notarissen, en der klerken, wat beter zweegen, maar 't gaat vast, dat jy 't niet zeggen zult, zo lang als jy 't niet hebt gehoord.
Maar heer, gy zyt het maar alleen die my gestadig zo komt roemen.
Maar heer, hebt gy u wel verzonnen?
'k ben daar vry, daar spreekt my niemand aan.
O gode!
Wel aan, ik zou zo lang zyn a la cour geweest, en dat niet kunnen zien?
Ie hebt gelijk diwertje, oft niet meer e beurt was van zijn leeven!
Stijn. veul ghelucks kijeren, nou raack ick te minsten noch wel speelnoot, of stroyster, ick brengh morgen ochten men halsdoeck, by hille de ployster, met men dundoeckse kap, en laatse stijven tegen de bruyloft en luckt het wel, men wort wel een kleurde rock, met een paar witte hantschoenen ekoft.
'o liefde, wil my voorts met uwe raad versterken!
Kupido speelt zijn rol en dient zich listig van twee sosiaas, en twee amphitruoos te gader.
Een knecht, wat zeg ik?
Ik zie daer ginder al de wagen, die heeft al lang na ons gewacht.
Myn fles moet wat pauzeeren.
Hoor, messieurs, het oorlogie heeft hy in zyn binnebeursje, met noch stukken goud, ik weet de munt van elk, en waar ze in zyn, beloof je 't met my goed te maaken?
Marie uyt met den degen in de handt, theodoor tot in haer stoep.
Dat ik t krygen kon, liefste, k zou t gaeren doen.
Dit huis de ses stiene kruiken is al over de honderd jaaren bekend.
'k zal u beschermen lief, hou moed, en wil niet schreien!
En dat, hoe gy u zelve wyder van die uitspoorigheen en dartelheden af kont houden, hoe dat best zou wezen.
Gy zyt een' snapper, 'k zou te leide gaan studeeren, tot advokaat me dunkt gy hoeft niet veel te leeren en hebt misschien noch al meer rede voor uw' zaak.
K bemin hem teer, en my is ook zyn min gebleeken, die laat niet verder toe als u te hooren spreeken gy zyt een eerlyk man, en ik stel vast, dat gy niets meer als deze guust begeeren zult van my.
K zeg, dat ik in deze stoory niet ken leezen.
Flip, knypaart, karel, izabelle, katryn.
Kom weetje geen raet, neemt het schoonste laecken van 't bedt, en ziet ofje dat zoo wat ergens te parsen zedt, of gaeter op zitten, nou je most niet langh,, staen, en neemt die ses witte komme die daer after in de gangh,, staen, en maecktse schoon, en doet in elk het zijn snaphaen.
Myn heer, ik heb geen schuld, ik moed het welbehagen opvolgen van myn man.
Onze zaaken, zyn nu niet ligt weer goed te maaken.
Wie schreeuwd daar zo?
Ik ben een martelaar van de turken!
En gy zult haar hier zelf verschynen zien in 't kort, op dat zulk een geheim een ieder kenbaar word.
Waar mag hy wezen?
Jy antwoordt niet?
Ik weet, dat hy by u in geen verdiensten haelt, en dat ik in de keur van bruygom heb gedwaelt, dat gy zyt van natuur met duyzent aerdigheden versiert, waer door gy wel den rang verdient met reden, en ik beken hier van by my de schult te zyn maer, wyl het is gedaen, neem dog gedult met myn, en, 't geen in dit geval kan redeneering baeten, is, dat ik moet my zelf om myn verblintheit haeten.
't is me byna ontgaan, kweet wieje meent, die hiet nou myn heer zwierhaan.
'k voegh my op het voetbankje neer, hier voor de glazen, 'k kan van veer dan d'uytgang uyt mijn huys bespieden.
Mejuffers, nu moogt gy beminnen, die heeren met geruste zinnen.
Daar zyn sal handgemeen, ik gae myn zelfs versteeken, hier ergens in een hoek, om niet den kop te breeken, met al die bruijery k hou daar niet van, o neen.
Juffrouw, gy ziet, met welk een tegen zin.... flink.
Soo neem ick jou dan an voor lief, voor bruydegom, en haast voor echte man.
Ick vinck mijn selven uyt het nest, en suyp so gern mee van het best maer al even gaudiamus!
Hoe wil dat zoet gezigt hem smaaken van haare jongen met rood hair, die ze op een mantel van rood laken heeft van een engelschman doen maaken, als yder weet.
Och t zel me in de harssens raaken!
Myn naam, vriend, is, fynman zonder van, naar myn beste weeten.
Hoe dat, kaatje?
En 'k had tot nog toe niets geweeten van zyn' staat, maar 'k heb daar straks dien heer eens in passant gaan spreeken, die, naar zyn schryven, zyn professor was geweest.
Je weet, myn heer, dat ik 't alwillens niet zou denken, veel minder doen, om jou voor wyn azyn te schenken.
Die heer die schynt vry los en licht, dit doed my vreezen, en is hy t niet, nochtans hy schynt het wel te weezen, ik wil zulk soort niet meer huisvesten naderhand, de nacht is nu reeds om, ik wek heer ferdinand.
Had je wat eer gekomen, want de sperwers zyn 'er mee heen gaan schuiven.
Myn lammetje, neem slechts een weinig tyds geduld.
Veur my papa?
Hy beelt zig strak in, datmen hem lief heeft en gy zijt zo slecht, dat gy nooit gelooft dat men u bemint.
Hier 's een papier met sout, hier een brock vleesch gebraden, twee eyers, een stuck kees sijn maegh is overladen dat hy dit niet en magh het hieltje vande ham, en daer by leyt een stuck van een vervuylde kam begut hier is sijn beurs die moet ick eens doorloopen, hier steeckt wat in, men sou daer noch wat fraeys om koopen.
Zo wil t niet vloten?
Loop met jou breur aan de galg, en hang daar te droogen in de wind.
O, 'k heb mijn so beseert.
Maar eind'lyk, 'k wil het zo, en gy moet voor my wyken.
Nou, nou, mallootje, waar toe die ontsteltenis?
En gelt trekt van het blad, en leeft van bed'laryen, en van zyn boekjens aen een lord of graef te wyen die nydig op den roem van mannen, regt geleert, al voor pedanten schelt, 't welk hem niet vlyt of eert, niets in zyn schimpkourant doet, als op helden smaelen, en met een lasterpen de feylen op gaet haelen van schryvers, die en 't hof en d'academie pryst.
Bakken zal ik het hem maar waar of hy blyft, om my zyn wedervaaren te doen verstaan.
Manshart. och ja, heer droes, daar twyffel ik in 't allerminste niet aan.
Zyt niet verleegen, ik heb daar zo veel zeggens teegen, dat jy verstommen zult maar, ziet, al lap ik daar wat uit, t geschiet alleen om dus myn zaak te styven.
Izabel, jan. izabel, voor de deur.
Wel wie zal dan iet toebetrouwen, opt vleijen, en geschrei van vrouwen?
Weet jy daar van?
'k dien een notaris, om van het contrakt te spreeken, te hebben.
Daer koomt zijn majesteyt.
Lope, vader van philidia.
Ik begin u valscheit al te merken in uwe min, mits ik met recht wel geve ken, de naam van valsch aan u, ik self getuige ben.
Wat ramp kan by mijn ramp, o droef heydt, evenaeren, nu my een dienaer heeft verwittigt t wedervaeren dat my geschiet is van mijn karel d ammirael, die vluchtend als een schim my heeft beluystert, prael o blanche nu niet meer op vranckrijx preutsen adel, nu dat mijn bedgenoot my plots werpt uyt den zadel voort, vlucht voort uyt parys, o helschen achterdocht, door u is al dit leet my op den hals gebrocht zal uwe vriendschap dan voor nimmer my ontmoeten?
K'ben haestigh en k'moet gaen den avont is aen't dalen.
Ick kruyp daar achter op, dat ick in 't slaap geraak, ladis.
Een wyze en dappre maagd schynt met ontvlochten hair, gekleed als een soldaat, een dappren man te weezen wyl zy een keizer zelf verlost uit halsgevaar voor tunis, die de dood onmydelyk stond te vreezen.
Je hebt t'huys wercks genoegh, en hoeft niet uyt te brengen, wat duyvel schortme meer als een aer, ben ick scheef of lam?
Uw boer blyve altyd boer doch myd, voor alle ding ontuchtig spreeken, vuile onhebbelyke naamen te noemen t boersch en niet het vuil, moet hem betaamen enz.
Kom, ik moet eevenwel wyn hebben, je maakt hoe je 't maakt men wyf ten spyt.
Kom laat ons t'samen daer een roemer wijn op setten.
Met myn vrouwtje kwyt.
Wat 's dit toch?
Drie hondert duysent kroonen.
Dus dat ick noyt verkeer, als wel met officieren, daer gaen ick als een pauw' me langhs de straeten swieren, ick laet my overal by groote lieden sien, opdatse soo myn neus nae weerde eere bien.
Zie daar de spyt, de spyt is me zo groot, dat ik het niet zal vergeeten, zo lang ik leefden tot aan men dood.
Sijn medicijnsen dranck veel meerder helpt en baet, als all' de wijnschen dranck, die eenigh mensch inslaet.
'k brand van zo dolle jaloezy, dat wie my in deez' raazerny ontmoet, mag sidderen, en beeven dat hy van schrik niet raakte om 't leeven!
Hans platvoet, kruier.
En dat het niet is gebooren, om 't edel hart van zo een schoone te bekooren.
Ay neen mijn heer kom buyten?
Gusman, santilane, lopes.
Nu laet ons nae de steen, den dagh is hoogh aen 't dagen, soo men noch yets sou doen, soo is het meer als tijd.
K verkies u tot myn bruid, myn waarde, door dit teken, beminnlyke, izabel, is my uw min gebleeken, gy geeft my nu vergeefs haar over, want indien, ik niet voor u leef, zo zult gy my sterven zien.
En, heer, op dat ik niet mishaage uw' strenge wet van eer, somtijds is 't goed het geen me in 't hart heeft te verbergen.
Maar koophandel, kan alzo min zonder crediet, als vreemdeling leeven, en daarom verzoek ik, dat my uw goede gunst steeds verzel want die diend my beter als geld, dat weet myn heer, wel.
Dat kan ick niet wel versinnen, een heerschop met een fulpe lap, en daer by een burgers vrouw, dat ick niet en wist, dat jy een eerlijck man waert, ick weet niet wat ick dencken souw, waert.
Wel trui, hoe kan dat weezen?
Zwyg stil ik heb het al gevonden.