floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hier sieje naekt en klaer de parten van de vrouwen, die noyt vernoeght en sijn maer veel van snoepen houwen.
Dit 's recht hansje met zyn gansje, daer ik in kats van heb eleezen.
Het rouwt me, dat ik haar de hals niet breek en die bezukte oliebok daar, die weerwolf, die scheeven hond, die hangwiek, die saggelaar.
Schildknaap, herauten, en gevolg.
Beatris, broershart benard ter zyden.
Had de moor jou niet gewaarschouwd, hoe fraay had ik gestaan?
Wel, 't is my een groot plaizier zoo veele landslui, deezen avond hier te vinden als ik neerlanders zie, zo dunkt me zyn 't myn' vrinden.
Ik kom hier, wyl my kwam ter ooren dat gy na heermans waart, en my van wanbehooren beschuldigde.
Goedhart, vader van joost.
Joost, meinaart, koen.
Inpertinente, zonder oordeel, wie is de jonker van die knecht?
Nu, dochter, gehoorzaam.
Mijn heer het is nu wel ferd.
Gans duysent schande, woo ben ik soo dom, met verleuff y meenen eyn schijtery ian.
Zyt gy 't heer advokaat!
Daer heb ick weer voor de tweede reys een deurwaerder ekregen, en soo hy noch eens komt en krijgt geen gelt dat ick sta verlegen, soo sel ick wel moeten lijden dat mijn huys in de kaert staet, daerom heb ick eweest met mijn wijfje in beraet, alsoo wy op vijftigh gulden de som niet en konnen volkrijgen, dat ick met mijn kalfje sou ter marckt stijgen en verkoopen die, alsoo 't wesen moet en nu het marcktdagh is, soo vinde ick voor goet dit mijn alderbeste kalfje ter marckt te bringen, dan sal ick op d'ander marcktdagh ter marckt met mijn koe springen, soo mach ick maken dat de boose geesten van mijn deur werden ejaeght, wangt men is maer al te veul met die besuckte deurwaerders eplaeght, sy slachten de droes, die en vliedt niet dan voor 't kruys, en hier moet men gelt brengen eer die snoeshanen blijven van u huys, doch sy komen voor de last die haer wort egeven, ginter komt'er een van mijn oude schuldenaers aen edreven mijn gesuyckerde speciael waer heen soo haestigh op de padt.
Grypvogel, krispyn, bonavontuur, eelhart, windbuil, hendrik, hillegond, beatris, koetsier.
K slae daar geen twyfel aan, myn vaertje spreekt daar recht.
Hoe langs hoe grover gaet moeder daeghlijks my te keer.
Hy heeft mijn gunst wie dat mijn wil niet wederstreeft de koning zelfs zal u dees daet naer waerde loonen al eer de zon vertreckt op morgen, maer te toonen genegentheydt aen u, zoo maeckt uw naem bekent wijl gy draegt zorg voor my.
Laat my betyen, k moet hem noch wat vraagen.
De listige minnaars, of de jonker boer, en boer jonker blyspel.
Wat moet ick mijn gheluck niet ongheluckigh houwen, datmen u niet can sien ten sy met achter doght lucr.
Maar k zal t wel maaken, dat ik de oude vrouw bedod.
Ie moet tyd maaken myn heer, ik kom jou insinueeren, van wegen jou dochter.
Ik schreeuw o wanspraek!
Corage baes.
Ik kan my nauw bedaaren, doet gy deez schand my aan in myne hooge jaaren, o schandvlek, kan ik, spreek, myn wanhoop wel aan u genoeg betoonen, en uw misdaad, daar k voor gruuw?
'k heb, zonder roem, al een' ontdekkinge gedaen, en heb zeer klaer gezien de menschen in de maen.
Ik moet eens horen wat hy wil, en my zo lang hier houden stil.
Zy weeten dat men op den eersten van april, de gekken scheert wanneer men wil en dat men heeft de gek met u geschooren, gelyk gy hebt verdient.
Ia sy ginck sijn hemden wassen, en gaf hem kant en kraegh, soo dunckt my ist wel reen, dat hy haer trouwen sal.
In doen hy toe sagh datmen kennis oock voor me sprack datter in mijn ien ongemienen gaaf stack, bestelden hyme mitter veeg op 'et ansienelijcke boeren, en leerdeme de vorck, de spa, inde miswage voere.
Vaarwel, broershart, myn brave makker.
Ik heb de schuylplaats van de prins ten laatst gevonden gelieft zijn majesteyt men hem begroeten gaat?
Julfus, blyspel, vertoont op d'amsterdamsche schouwburg.
Hy heeft u reeds al eens gezien, in dat gewaad.
Je bent noch vryer flip.
Nu, myn heer snof, snuif al voort.
En geeft wat audientie!
Maer, k ben niet dat gebril verleegen k weet niet wat dit getalm beduit, want, kryn en neel is lang voor uit en zo wy zo lang after blyyen, zo valt er reeden om te kyven.
Ik loop na binnen  de tijdt lijt niet dat ik lang zel draalen. fijtje.
Vader lief, 'k zal me voortaan als een eerlyk en deugtzaam jongman draagen 'k zelje geen reden geeven om ooit of ooit over myn kwaad leeven te klaagen.
Wat duyvel is dat te zeggen joost, dat kan ik werentig niet verstaen.
He he, komt het soo datter sulcken damp uyt je mont vlieght, is t dat, datje gebreeckt, kom vaer, gaje in t bed, en smoort die vlam eer datje t hiele huys in brant steeckt.
K verlang om haar te hooren.
Pak u nu maar van hier, en zeg gy aan uw knecht silvester, dat hy doe, als ik hem heb gezegt.
Tiende tooneel sofia, klaudia, rudolfus, alonso, kaajim, elviere, orontes, leonore, gratia, jeronimo, karlos, gerardo, philippus.
't is nou genoeg, datmen 't heeft dat 's nou de manier.
Ik heb mee in de kreupelstraat gewoont.
Franzyntje.
Ik neem u in de kompanjie maar ik sluip weg, dewyl ik ginder eelhart zie.
Maak met uw nicht nu ook uw zaaken klaar.
Neen, zwygen best want ik verveelje met myn spreeken.
O! heylige deucalion!
Boven wordt verscheiden' reizen zeer hard geklopt.
Foei, ien knecht van vyfentwintig jaar, zo mal?
Dat is buiten alle reeden.
Bloed, heintje, wy leeven als kleine koningjes, wy denken om geen studeeren, maar maaken alle dagen goede sier.
2. raakt den drank dan in den kop, is t pas op, want dan valt er rondom klop.
Doe jy 't myn heer is een goed heer.
Wat s een speelman zonder snaaren, als een zanger sonder keel, wat s een harder zonder schaapen als een visscher zonder want, wat s een groen boer zonder raapen?
Het dolhuis der actionisten.
Ik loof niet dat je met my spot, ik zal het niet verklikken zot.
Nou jy onze liefde omver gooit, zie je wel dat ik van kleur verander.
Om al het waerelds goed, zou ik geen jonge heer myn aanzight laaten zien in deeze booze tyden, o jan!
Zie, goozen, of we zwygen, of we spreeken, we hebben weinig aan die meid.
De duyvel hael de hoer, en al de andre rest.
Ik bidt jou  bedenk ien aartige list.
T' amsterdam, by albert magnus, op den nieuwendyk, in den atlas, by den dam.
In 't jaar 1652.
En komt de schout jou after t gat.
U zulx te raaden vorst, dat is een plicht van mijn.
Zo k deeg wil met jou doen.
Kust mijn doch, hoe boertje met mijn smart, ick brant mijn lief, ick brant!
Gy hebt me bei, door uw gerrouwigheid, voldaan, maar heden moet uw deugd noch hooger voor my gaan zo gy me daar in dient, gelyk ik durf vertrouwen, 'k zal uw vergelding, u in 't minste niet onthouwen, de man, daar gy van weet, meent my van deze nacht, maar houd zulks beide stil, te doeken onverwacht, en by agneta, door een leer van touw, te raaken.
Maar daar zal een nieuwe spa weezen moeten, want deze is heel rampu, en de hark is zonder steel, daar kan ik niet mee leggen wurmen en vroeten.
Philippyn, mr. koppelaar blyspel.
Van 't geen gy deed, daar plukt gy weinig vruchten van doch 't is hier niet, daar men dit werk beslissen kan. achtste tooneel.
Nachtspookendejoffer.
Dat hy door al te hevigh minnen, geschiet door uwe last, verloren heeft zijn zinnen om dat ik zeeker loof, dat hem fenise heeft yets in gegeven, dat hem nu dees smerte geeft midts dat de leelikke, de mans zoeken te dwingen tot min door tovery, of diergelijke dingen.
Neen d'eene voor, en d'andre na.
Maar, k voel dat ik ook tot het rusten word gedreeven.
Gys, louw, kees,boeren.
Kres koenen.
Zwyg stil k zal hem wel binnen krygen.
Die aan u hoogheyt hoort, stan.
Jy bent zot, boer 'k moet vertrekken.
'k wil dat men zy oprecht, en als een man van eere.
Jorden, jasper, fytje, jaq.
Maar, wie weet, of karel ze nu wel zal willen trouwen, zo hy achter de zaak komt?
Veurme peet aaltje, bruid heen naeje peet aaltje toe, en laet die je de kost geeven.
Ja, 't is uw beurt.
Men spreekt hier recht.
Dan moet ik naer de achter deur, dan naer de voor deur, en dan eens weer naer boven.
Met wat slag van spellen dat men 't volk wel 't meest kan behaagen?
Een van die heeren is een spaansch engelsman, en zy hebben een zwart by haar, die haar tolk is. bertrand.
Aardigaard en kristijn.
Slenderhinke, geeft een metworst met een ham aan katryn.
Komt wat ter zyden dat wy daar t geschil beslechten.
Scaramoes, arlequyn, mezetyn, kolumbine, gille, gevolg van maskeraade.
Je meend het niet, zoud gy my brengen in t verdriet.
Hoort jonge lieden, hoort soeckj een gerustich leven?
En dat hoop ik noch.
Draag wat respekt, zo familiaar niet, 't staat anders, of men met de lie gekt.
Eelaard alleen.
Dat hebje wonder wel bedocht, heel goed, bon, bon, k beken het reintje, dit s une belle occasion, om jou in zyn faveur heel diep te insinueeren.
Mijn heer, arn.
Dat liegt gy als een schelm, verrader.
Daar 's een schaar, je moet ze zelf afknippen.
Hoor wilje met jou dryen doen als ick me wil doen?
Je zelter niet deur komen met al die vonden en laagen.
't zyn lievertjes geweest.
Ir habt wol kezeen, mutter, er zolst wol maggen.
De speullui zyn minder verhaast, als dit te ontdekken aan myn heer want het trouwmaal kon, dus doende, noch wel in duigen geraaken maar daar is krelis zelf, ik moet eerst verspien hoe hy 't hier zel maaken.
T is onbeleefd, je maakt me moeilyk.
Mien her zol mig den rug jo smeeren, vedder, ik moet hier een luttik wachten.
Help hemel!
Zou dat wel reed'lyk zyn, dat men een weduwvrouw zou zeggen dat zy had verwaarloosd pligt en trouw?
'k sal dat wreken.
Wel krelis, wat is dat te zeggen?
En al die pispraatjes, en kwakzalvers loopjes heeft opgebrogt, daer moest een keur weezen, waer by expresselyk wierd verboden, dat al die te gast moesten gaen, of die iemand te gast noodden, by niemand van dit volk moesten staan gaapen, op groote straf.
En zulke onderhoudingen werden noch van sommige juffers geadmireert.
Het komt 'er zo gemakkelyk ingeslopen, dat minder zeer doet als het steeken van een bie, waar af ik weer wel haast een nieuw uitwerkzel zie.
Och ik heb het al geladen dat mijn in 't graf zel sleepen, in der eeuwigheid en kom ik niet weer op myn stel, waar zelle ze daar er verblijf hebben sibil?
Ladis. komt naader smolsky, ick moet u in't heym'lijck spreken, door dien u dienst en trou, steets is aan my gebleken soo sal ick nu aan u een saack van groot beleyt gaan seggen.
Je hebt voldaan, kaptein.
Deontrouwe kantoorknecht, enlichtvaerdige dienstmaagd.
'k bemin angelika, die schoonheid zonder wedergaa!
'k zal u vernielen rabaauwen, schelmen, guiten, fielen.
T is wel, ik neem die aan.
Wat zou t heerlyk zyn dat eens den raad bestemde, dat t vry stond zo van man te wislen als van hemden, ik loof, dat ik er hier misschien wel een dozyn zou vinden, die haar hart zulks mee wel wenscht met myn.
Ik zal alleen best haer bequamer opwekken gaen.
Ik moet helaas die rouw beklaagen, myngoeje meester leyt er toe.
Leg daar, vervloekt geschrift ik zal je met voeten trappen.
'k loof zeker, dat de min de mensch kan wijsheyt leeren, nu dat mijn heer begon straks te filesopheeren.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken dezelve werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelve onzen lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaaren, ende een boete van drie hondert guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier die de calange doen zal, een darde part voor den armen ter plaatze daar het cazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den supplianten.
't is by men' zoolen hier niet pluis, wy zyn hier in de knip.
'k heb meer van wiegen gekost alsje waart bent, mallen bloet.
Neen, 't is geen jok.
Wat, stel jou hert gerust, myn engel, daar s geen nood.
Wat drommel, dat hy niet uit die galei kon blyven!
Mit de helft mijn te late payen, dat stontme niet aen, ick draeydentem heel op sen hart, ka.
Neen, ik moet zo aanstonds voort, ik heb hier toe myn reen.
Niet waar? derde tooneel.
De saus die sal ick u met stocken op den hals laden, hout dat, en dat, en dat, olyven, en daer cappers, hout daer, en daer is saus, en daer is noch wat dappers, jou uytgeschudde fiel, most ghy mijn sack betasten, en door mijn mes ons spijs, ghy en u maet vergasten, ick slae u hallef doot, want ghy hebt wel verdient.
'k en kan 'et niet vergeten, ik ben te zeer op haar gebeten.
En schoon 't een jonge juffer ziet, dees boertery zal haar bekooren, terwyl het niemant kwetst, zelf niet de kuischte en allerzedigste ooren.
Goeden dag myn vrind zyt gy de vader in dit huis?
Hoewel als govert, eens regt ziet zyn zotheid, zo geloof ik niet, dat hy zyn kind aan hem zal geeven maar hem daar in zal wederstreeven.
Moest dien verklicker, ja dien schelm, dien dief, dien roover, mijn juyst aen boort?
Maar k wensten wel, myn heer, nu ik my zelve vry gesproken zie door u, dat ik myn lieve vader en moeder hier mogt zien, want niemant heb ik nader, zo zy door droefheid noch niet zyn in t graf gedaald.
Wy weten wel dat uw nooit geprezen verstandt zoude kunnen zeggen myn schoonder liefhebbers van den stomp, waarom doet gy uwe aanklacht niet aan de goden van parnas, die in de haag resideeren?
De hemel, wiens bestier heerscht over alle zaken, heeft niet gewilt, zo 't blijkt, ons bey bequaam te maken tot een en 't zelve werk en yder mensch zijn geest, gelijk de voeten doen, schoeit op een and're leest, schoon gy in uw' geboort' een ziel kreegt zo verheven, die boven 't aards gewoel kan met geleerden zweven, en door bespiegeling dringen de wolken in, de mijne, zuster lief, genoegt zig met wat min.
Ja, k denk gelyk een ram.
Sekerheyt, ick weet wel vijfentwintigh luy die haer hebben gemoet daer sy t'samen mont aen janskint speelde, jae dat meer is, ick wilje brengen, ter plaetse, daer sy haer soo goddeloos t'samen vermengen.
Mis 'esprokken hy is nen kapitein, hy heft wol zevven rokken met golde linten.
Sofia. de liefde tot uw kind, hy heeft ze hartelyk meer dan zes jaar bemind, maar zy heeft nimmer na zyn smeeken willen hooren.
Maak dan dat eduard te degen op haar past.
O ja, messieurs, sa!
Wat ziekte heeftze? santilane.
Kon ik u redden uyt de nood, ik schreide my om u wel dood.
Dat s veur myn riziko dit teemen heeft lang genoeg geduurd.
Waarom begeert gy dat een man, die komt te trouwen, zich zal zyn roem of hoon aan 't wyf verschuldigt houwen?
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit aensien ofte reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daar in yets onbehoorlykx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daer van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie suilen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen her selve octroy in t ge heel ende sonder eenige omissie daer voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken.
Se vluchten alle drie even verbaest, en vallen holder den bolder overrynhart, die me het hasepad kiest.
Wy weeten wel dat gy u verwonderen zult dat u e. dit werk werd opgedragen ja, u licht noch meerder zult verwonderen, als doen gy hoorde dat men nevens de zinspreuk van de leidsche en haagsche schouwburgen wilde voegen, nooit wel maar buiten deze is'er noch een oorzaak van verwondering, te weten de regeering van het tienmanschap, behalven de panlikkers en snaken, die men, met een verbasterden naam, loontrekkende suppoosten noemd, c. als deze winkel mede eens doorzocht wierd, in vollen oestertyd, wat zou men al leege schelpen vinden, en voegen, nevens het woord van yver, tot de fles, kweekt de kunst aan.
Nu vrinden vaar wel, k geloof heer geenkuyt is er veur.
Want uw party is stark.
'k vrees niet, nu dat ick sie dees berders soo wel passen, dat iemant onse list of ingang sal verrassen.
Nou zet hier neer, en gaat gy maar voort.
Ick sal't hooft in de schoot al datelick leggen, en moy praten.
Teunis pieterzen!
Hier is de zieke, heer, en daar is ook een stoel benevens haar.
Dat zyn eerst kneukels, zou ik meenen de kinders in de wieg, ik zweer, die zyn veel wyzer.
De nacht heeft 't werk voltooyt, men kan niet weer onttrouwen, schop ik hem uyt, mijn huys en dochter zijn geschent, o ramp!
De lydende kerk zingt.
Zy heeft daadelyk genoeg laaten blyken dat ze geen springhaan en is.
Jan, lysje, teuntje.
Hy 's stil opgestaan, om dat zy 't niet zou weeten.
't verdriet my zeer myn heer, dat g' in uw oogwit mist.
Maer ioffer, ay siet hier hun malen, en ontsloten.
De heerschzugtige.
En, by gorteling, noch niet te konnen voldoen, dat valt wel ongemaklyk.
't is of je niet doen kent als iemand te bruijen en te plaagen.
Zo, zo, krispyn, jy weet te leeven dat is fraaij.
Op dat die uit de boeken, en het geheugen der kenders uitgewischt word, dewyl hy niet waard is, dat hy meer een snuiver word genoemd.
Jy staat duivels in myn' gracy.
Zy zingt al eer men komt ter eeren, ziet, c. oene.
Dit baert geen vriendtschap, 't waer beter datge 't liet, en datge mijnen raet volghde, ick wil d'een vriendt teghen d'ander in geen pleydooy trecken accordeert, accordeert, 't sal tot meerder voordeel strecken.
't moet in een kamer sijn, door dien ick maen noch sterren, noch eenich schemerlicht sie in 't gewelfsel werren.
Vreemdeling, ja koophandel zelfs, moet al zo wel door my, als door myn broeder contant leeven, of zy zouden 'er heel slecht mee staan.
Gaa toch heen, men vrind.
Myn vriend, zal dan het lot myn voorspoed eens gehengen?
K denk wel neen die oude vuilbaard, met zyn overgroote schatten, zou een veel ruimer plaats in uw gemoed bevatten, als karlos doen zou, met zyn nooit volpreeze deugd.
Dat gy elendig waard van uw geboorte, en staat, en goederen berooft ja van 't geluk gehaat.
Dat ik daar was, het snuiven heb ik onthouwen, maar het spaansch glad vergeeten, myn heer.
Ja trouwelooze, 'k wil, schoon dat gy my, met schijn van min verleid hebt, 'k wil dat even wel vergeeten.
Lust jou ook toekomende schoonmoer.
Die 't houden in de mouw, en kunnen met verstand verbergen 't geen zy weten, nog altijd 't hoogste woord te voeren sig vermeten, die wijs en schrander, het nogtans niet willen zijn, die staan alleen te boek voor geestige by mijn.
Maer, wilt jou kop, daer niet mee breeken.
Manshart, hendrik.
Ja dat beloof ik u. waardin.
De pleyster vaer inje kinnebacken, jou beseete ouwe vel nou wat segje wiljet doen?
Waar zou ik van bestaan, als ik anders niet dee?
De trekken die gy hebt in 't weezen, zyn zo volmaakt en uitgeleezen, dat ik nooit uws gelyk zag in myn levens tyd hoe aangenaam, ach!
Mom... ernst.
Ian klaasz.
'k heb alles wel gehoort ik vindme nochtans beraeden want ik bindme aan bacchis dienst en eer zoo vast, dat ik zelf vreugd schep in die last.
Zwyg stil, men vaar ik weet goe raet tot aar gelt, zoo j'et maar verstaat, als ik 't begeer.
Al de eer, die gy my wild bewijzen, is veel te veel, mijn heer.
Vatze barent.
Myn heer... heintje.
Kon je 'er niet uitkoomen?
'trouwlooze minnaar!
Wat zal hier zijn, zijn 't menschen, of zijn 't geesten?
Wol may men sisse dat de deil so lelick net is as men zeyt, en dat ein wier wird.
Der wierd geklopt, en wy, die met gedachten, zo haast geen onraad wachten, staan schielyk op, ik kruip in deze kas, om niet ontdekt te worden zy doet open, en vind daar, tegen al er hoopen, mejuffrouw, met een heer, die, om niet mee verspied te worden, wyl ze voort, eer dat hy kost vertrekken.
Griet, knypaart.
Neeltje, klaartje, niesje, houw!
Ja, ja, jy zoekt me wat te kwellen, en hoopt me mit zukke wisjes wasjes uit te stellen.
'k had het zo wel met de jonge veur had hy maar passelyk willen leeven.
De rouw verschieddoek weg getrokken zynde, ziet men t leger der christenen offen, waar uit witte vlaggen gostooken werden, overrompelen, ruineeren en staande op zommige plaetsen in den brand, gaande de moord alom in zwang.
Myn heer ik merk gy zyt een zeer verstandig man maar wat oploopend.
Gelukkig wel ter degen, dat hy niet is van glas.
Dat s een werk vol moed en oordeel.
En gy, zeg aan mejuffrouw klare, wil zy my horen en verstaan haar toornigheit zal wel vergaan.
Zwyg van eelhart stil 't is een koelen troevert.
Zo dat het klinkdicht u toeschynt?
Naamelyk hoe de zelve van veele voornaame schryvers kwaalyk in geslacht gebogen, en veranderd zyn, en hoe zy bebooren geboegen, en veranderd te worden, gelyk wy dat zelve hier gedaan hebben, zouden wy den leezer duidelyker anderrechten, ten waare wy dat niet zeer noodtzaakelyk achteden, dewyl het in dit blyspel zeer weinig voorgevallen is, en op zyne plaats in een grooter werk breedelyk verhandelt zal worden.
't toneel is om de key, op 's werelds narremarckt,begint en eyndight met de uylevlucht.
Ik zal ze nu laaten loopen voor die geen, die ze is, of zo ik ze kryg, doen opsluiten in een gevankenis.
Seght heer, wat sal 't dan wesen?
Goed, 'k beken dat maakkoop hier zyn pligt byzonder doet.
Mejuffrouw, spreek, ay spreek.
Dit jak aan lievyntje te vereeren?
Hy ken 't zoo goed, als andre snaken.
Franzyn, franzyn, waar is de koffer van de baron, die en zien ik niet, met al het goed.
Swyg doch stil, 'dat bid ik, want ie hebt nou alles na je wil.
Daar komt hy an hy lijkt te huilen.
Dat heeft geen nood, zo wy maar letten op ons werk, hoe volder dat het is, hoe dat hy minder merk kan nemen op ons doen maar laat voor al niet blyken, indien gy toelegt om hem listig uit te stryken, dat wy elk anderen bekent zyn, als alleen door dactiehandeling zo heeft hy minder reen om wantrouw in zyn hart te voeden, dat onzhandel alleen in list bestaat en gy heer trouwhart, wandel so lang nu hier, dan daar, om windvang te bespien, en zyn verlies of winst naauwkeurig naar te zien, ik zal my onderwyl by edeling vervoegen, en om wingaren tot zyn voordeel te vernoegen, myn acties hem goedkoop verkopen, zo kan hy niet denken, dat hy word door onzbediegery bedrogen, en als ik van edling ben gescheiden, voeg u dan aan zyn zy, dan moet gy met u beiden het overig van t spel voltooijen, maar ga heen, daar komt wingaren, met heer snoever, herwaarts treen.
Hy schrickte door mijn komst, en wiert met vrees bevangen, om dat mijn lighaam was, met vreemt gewaat omhangen.
Wel, wat was er an gelegen?
En ick sou van druck wel jancken, alca.
Ik wens de suster alles goeds.
Zal zy haar beloften houwen en ik de myne, geen van tween mag t u vertrouwen, waarom hy toornig was.
Hans tegen katryn.
Daer ist, hoe wel ick eer mijn ziel verlaeten sou, als dit juweel, t'wyl t'is een seghel van mijn trou.
'k vraag het jouw noch eens?
Zy breekt de brief niet op, dat zyn de zuivre deugden die maagden passen!
Als ze te weten komt dat jy de droes bent, dan zal 't niet gaan, en dan noch minder, zo ze jouw voor een knecht komt te aanschouwen.
Likkepot, zettende zyn hoed zo dikwils op, als hartman hem die van het hooft afneemt, en in zyne handen geeft.
Daar gy zoo koud als ys, zoo hard als noorder klippen, u tegens my betoond de zuchten die mijn lippen staagh loozen, zulen zijn getuygen van de smart, die uwe koelheyd baard aan dit benaude hart.
Maar had een zeeckre quant dit kunsje recht gekend, hy had de iuffer haast na zijn begeerdt gewend.
Ei, krelis!
Mijn heer wat dede ik u?
Rampzaalge liefde!
Dat men hier zo verslagen is?
Het raakt my meerder heer, als gy tot noch toe weet.
Met bloemtjes in heur hand.
Een uyr vijf, ses hier van daen helena wat benje slecht waer zou de knecht zoo vart gaen dwale edelman.
Het is gewis, 'k leerje maar myn heer, dat schyn geen waarheit is, wat dunkje, ben ik niet magister boven allen, 'k weet als cesar met myn eernaam ook te brallen, 'k steek de loef van hem, ik ben cato in den raat, een cicero in reen, en in een helden daat, wil 'k niet van persoon voor alexander swigten, wat aangaat schipio, al 't geen hy quam verrigten, of wel held hannibal, al visevasery, niet waardig dat zoo een vent, zig vergelykt by my, dog al dat snappen zou maar aan de zaak verschillen, stelt u te vreen 'k gaa, en zal geen tyd verspillen, u herd verlangt te zeer, dies gaan 'k om het kleet, en al 'k aan heb is den grand vesier gereet.
K zweer by de klepel van de westerkerriks toren dat ik het zwygen zal zo lang die niet meer klept.
Lik, en veeg, drink maar leeg, hy spreekt.
Met zulcke zoete wijn, dat ick wel dien te slaapen, 'k ben zoo onlustigh, ick begin al wijt te gaapen.