floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Sy klimt in de ben.
,,verrader!
Schaamje wat.
Dats de zeenuw van de vryery, let nu op je stukken, en neemt wel waar je gety. iac.
Vertelt hy iets,'t is vol grimmassen ongegrond hy draait zijn oogen fronst zijn voorhoofd trekt zijn mond en maakt, door zijn postuur, en door zijn zotte grillen dat elck, op straat, alleen om hem, zijn tijd moet spillen hy steekt altijd vol werk, schoon dat hy niets en doet.
Hoe ick hem meer besie, hoe hy mijn meer bevalt.
In het eerste bedryf hebben wy eenige nieuwe tooneelen ingevoegd, om twe persoonazien, die veel tot uitwerking van dit spel bybrengen, in het begin den thekykeren to vertoonen, op dat zy naderhand niet, als uit de lucht, en zonder voorbereiding zouden schynen op het tooneel te komen vallen.
Daer is de vloolap.
Neem maar de moeite, dat je dit pakket eens ziet, ziedaar!
Wel wat ik hoor jy mind dan mee?
Baron. waarleig, mein her, ig habt zelbs von frankfurt mit mir kebrogt.
't kan hier beneden zo volmaakt niet zijn.
Zo g' in 't bad met haer aenland!
Klaryn wat ontstelt.
Ei maak u t beest strak kwyt, en stel constancie weer te vreen, en zet haar toorn, is t mooglyk, wat ter neer.
Want slaan die omgekogte hexen met bulpees en snerpende hoeden?
Wandt, in deze eeuw, kan ik de mannen best gelyken by de hofmeesters, die alleen de kost voor andre proeven, en dan daar op zitten kyken, dewyl een ander die zomtyds voor hem begost.
Spookt het hier?
Klok, klok.
Maar ik moet eens bezoeken of ik hem na myn hand niet kan stellen.
Nu teeuwis vaar wel, ik moer eens gaan zien, hoe de zaaken daar binnen staan.
Dat weet ik niet, ik kom allien, gelyk je al den brui kunt zien.
Wat meenje dat ik mijn verstand en kop wil breeken, om al die grollen weer te halen voor den dag, wy hebben al gezegt wat dat men zeggen mag, en kan, in onzen tijd.
Tegens leonore en vrederijk.
Zoete ieugd, het zyn maar zotte dingen, die om een korte vreugd, zuy zuya, op moet zingen, koop zoete koek, mangle, en razyne, koop zoete koek.
Zich, nevens andre heeren van aanzien en oordeel, verleedigt heeft om dit kluchtspel te zien vertoonen op den haagsen schouwburg, daar het, gelyk op andre plaatsen, sedert negen jaaren verscheidene reizen vertoont is niet zonder genoegen der aanschouwers.
K ben reeds hier te lang gebleeven.
Wat is men hart droog en flauw, mocht ik een dropje genieten.
De knegt, die zyn memorie vast ballast met een vers, dat hy van buyten leert, vergeet ras, dat zyn heer heeft wyn of bier begeert.
Van die quakzalvers kruien?
'k seg dat hy 't niet sal doen.
Kan 't passeeren?
Hier geschiedt een batailje met blaazen, en raaken al vechtende binnen.
Geef weer, geef weer.
Daar leyt het ampt van sleuteldrager.
Krispyn, annetje.
Hethuwelykdoorlist.
Als t zal en weezemoet, zo is myn vrees geweken.
Oom zoekt uw welstand, kind, 'k heb hendrik lang gekend.
Daar kryg ik noch een scheut.
Hier is de rustplaats van uw zinnen, ik zal u eeuwig trou beminnen.
In plaats van dat gy word gebragt op morgen op 't schavot, sterft gy noch deeze nacht.
Maar heer knypaart, laat u raaden, gy hold buiten 't rechte spoor.
Bent gy wys, of dul?
Louise volgt dit spoor, schoon karel dit bedeckte met schendig straetgerucht, hoe dat den koning zou met graef arnoldo zijn geweest om zulck een vrouw, en voor zijn deur in een gevecht, o!
Ik zou hem na myn koopwyf stuuren, die mogt het hem vergoen.
O godloos troysche paert!
K gis, dat zy zo kwaalyk opgebragt in zeland is, hoewel zy lang in een fransch kostschool heeft gelegen.
Romboud, verlieft op pryn.
Ik ken zijn boevestikke al te wel, niemant hoeftze mijn te leeren.
Wy hadden 't daar na ons begeeren, de meysjes warender gerieffelijk en vriendelijk, o!
Nou hoort hy t, maar ik meen daar zal een huisje leggen.
Tegens likkepot, die hem, met de roemder wyn in de hand, op het lyf loopt, en daar mee valt.
Ik zeg, datje me voort uit het huis gaat, of ik zalje zo met een beuzemstok begroeten, dat jy ras loopen zult.
Ik bedank je, sinjeur kwieryn.
Dat je eens in myn schoenen kwam te steeken, ik zou wel verzekerd zyn, dat je heel anders zoud spreeken.
Hei sinte jutmis!
Dit 's genoeg voor uw, vaar wel en houd u stil, 'k heb u al meer gezegt, als was in 't eerst myn wil.
,, dat is een doodstuip.
Wel kaerel, wie moeit je!
Maar, wyl ik zie dat u myn byzyn kan mishaagen, zo zal ik de achting, die ik u koom toe te draagen betoonen, en voort uit de kamer gaan, mevrouw, k verlaat myn rust, de wyl die u ontrusten zou.
Geen noot, 'k zal niettemin wel braaf van vechten spreeken, als had ik 't zelfs gedaan.
Dat 's draybil wel een koort meer op zyn rokje.
Dien schelm is 'er mee voort, ik docht dat hy me de ooren van de kop zou rukken, daarom liet ik ze maar slippen doch hy zal 'er zyn gewenschte vruchten niet van plukken.
Het endje kaers valt in de actien van arlequyn, die in den brand vliegen.
Zo moetmen vrouwebeulen klouwen, die altijd willen meester zijn.
Waer toe dit lellen gestadigh aen men oor?
Nou las ons dan ein bekin, vom den klucht vor af te spielen, machen, jan. nou sel je t zien, jufvrou, hoe ik in men dienst kwam, t zel een stukje weezen, daar de haanen en hennen om zellen lachen.
Ik zeg laet los  of ik zel jou uit schelden  dat de honden gien broodt van jou zellen willen eeten.
Neen, maar het staat aan u alleen my 't vorder vragen te sparen, zeg het maar, 'k heb een beweeglijk hart, en help de jonge lui zeer garen uit haar smart.
Nou word ik toornig en gram, meid, was je een westfaalze ham.... anna.
Licht zou hy voor ons vlien.
En jy madonje, fluks ten huize uit, jou karonje, koppelaarster vol bedrog, voort, jou brandemoris zog.
Wat brutsme de besuckte dickkopte moff, geeje man oly veur brandewijn drincken?
Van een weeuwenaar kan men weeten hoe hy zich tegen zyn vrouw gedraagen heeft, en van een vryjer moet men dat noch verwachten.
Het is een sterk gemoedt dat dachterdocht kan dwingen.
Wat s de conclusy?
Ten zy den koning haer de hant houd boven t hooft. mevrouw louise is van karel my belooft.
Hoe fyn kan die karonje zingen, zy heeft my uit myn vel doen springen van kwaadheid om heur styve kop.
't is waar ik ben nogh maar een nieuwgeschape doodt, waarom ik u deez reen vergeven wil geduldigh, en u ontslaan van d'eer die ghy aan my zijt schuldigh maar op voorwaarde dat ghy laten zult met vreen, mijn lighaam, ziel, en gheest, mijn vlees, mijn vel, en been.
Wat valt u afzijn voor my swaar, tontstelt mijn geest en ziel, en baart in mijne oogen veel traane, jaa dat zelfs de bergen zijn bewoogen met mijne klaghten, en het wreet en wilt gediert verliet hun roof, en heeft alzoo mijn smart geviert, maar 't schijnt zijn majesteyt al moe is van mijn minne, ist zoo verlaat gy my en went gy uwe zinnen, naa 't voorwarp dat nu praalt met groote heerlickheyt, gy mooght al hebt gy u in eghten bant geleyt, met mijn die weederom wel breecken mits de wetten van lust al 't heylighdom vertreeden en verpletten terwijl zoo zal ick van mijn schaduw zelfs bevreest, gaan treuren tot de doot mijn smart en pijn geneest, ladis.
Hy preutelt binnens monds  ay hoor!
Maar zo gy uw dochter gezont en fris zaagt in het leeven, zouje wel zo goed weezen om haar aan my ten huwelyk te geeven?
Kun jy maaken, dat ik hier in tot myn oogwit geraak, ik zal je honderd dukatons geeven.
Seg, heb ick ooyt ingegaen een quad' of snoode weg!
Je hebt ommers voor acht daagen noch een portugeesche brief voor my getranslateert ik hebze noch in myn zak.
En, of gy 't quaelyk neemt, 't verscheelt my weinig meer, maer ik en ben geen man, dien 't schenden van zyn eer, door trotze wygering, zo zoet zou kunnen smaeken, men moet meer werks van my, en myn geleertheit maeken.
Maar hy zal 't noit gestaan.
Hoe is er in dit land dan ook een amersfoort?
Gy zult my houden, als gy 't weet, voor d'ongelukkigste aller menschen.
,, wel kan het mooglyk zyn?
'k ben met min belaaden.
Wel snapop maet, waer wilje? frits.
En door uwe bemiddeling, onze mans, weer met ons vereenen.
Karel voegt zich by izabel, flip by kniertjeen katryn en anzelmus by jan. jan. zaag op, speullui, wakker, een boere meitje, of 't een of 't aar, watje in de kop schiet, we zyn al klaar.
Wel plompert klouwter weer, wie dat sich uyligh toont, vereyscht de reen, men met de selfde munte loont.
Maar zagt, ik hoor daar komt heer windbuil ook nog aan.
Rykaard, huisheer van amelia.
,,o wat een eerlik man!
Sa, weeraan, treuselaar.
Bekenje, dat je valschlyk hebt geloogen?
Nochtans den koning derst op u louise roemen.
Mijn heer het is maar wint, zijt maar zo niet beladen.
't zou my maar pynigen.
Ay, mijn zwakheid komt me voort weer over.
,,u besoeck staet my niet aen.
Wilt niet vreezen, spreek onbeschroomt.
Stampme die schoncke seyty, wel wie het dat oyt 'ehoort?
Spreek 'er vry wat dieper an, as van botter, kaas en melk, ploegen, planten en zaaijen en bezoek eens, of je 'er wel een kool zult andraaijen.
O weerwolf, boos en valsch, laat jy geen doode in rust, zel ik... agniet.
Heeft mijn vrou van jou koeck geproeft?
De geleerde vrouwen.
Twe honderd kroonen heer!
Dat zou men zeggen, hy moet hayr laten zoo goet is hy niet, dien gierige bloet.
Maar gy hebt nu noch niet vernomen, of onze vliegende mercuur, die op dees brief, vertoont op t uur dat gy hier toe hebt voorgenomen wel in het koffihuis zal komen.
Roemer, een student.
Op de ontmantelde apotheker, help lachghen snaaken, om cornutus, met de lap van rotkeel, kijk, hy ziet verwildert en verwondert de lap, pasafgeligt van kaatjes kapstok, knap, wyl t teefje speelde met haar rotkeels in het honderdt, ziet deeze zelfde lap bedekken geenkuyts spuyt.
Ik doe t al maar, voorwaar, ik moet het my ontgeeven.
Maar ik beken mijn zwak gemoed zy heeft de kunst, schoon ik die laak, om my te trekken door haar gunst.
Zou ik fijtje soo quijt weezen?
Tang en knuppel moet met vechten, t schil beslechten, dat er rees uit druivensop.
't is zo omtrent geschapen de vrouw is veur de man, als schaepevleis mit raepen als dan de man zomtyds ziet dat een ander klopt, op dat hy, na hy gist, mee van het zyne zopt, zo word hy boos, en hy kan dat geenzins verdraagen.
Is dat alles, wat in 't contract moet zyn geschreeven?
Vergeefs zoekt gy u zelfs te ontlasten door die reen, 'k zei niet hem dood te slaan, maar dicht te slaan alleen ik wou zyn rug heel braaf en deftig zien gestreeken, maar heb u niet belast hem hals en kop te breeken.
Geertruid ont jacoba, gaat ir binnen om der packette gereis te machen, ont wan it das habt bestierd, zo komd dan zo bald weddet heer, as ich mein medicamenten an den volchen hab kerekommandierd.
Ey stap er over, myn kornuitje.
T verzoek is van die groote heeren.
Sofia, klaudia, gerardo, rudolfus, alonso, kaajim, elviere, orontes, leonore, gratia, jeronimo, philippus.
Dat niet, myn heer, dat niet.
Hoe hebt gy dan van 't huuw'lyk niet gehoort, 't welk heden staat in zyn geboort'.
Hoe ge ook zyn moogt, gy behaagt den gek byzonder.
Hoor, zwygje niet, zo krygje strak... broershart.
Neen, neen, broershart, wilt vry vermoen, ik zal u dus geen letsel doen.
Jan. maar, als ik jou zou zeggen, myn rechte meening, dien jy my wel uit te leggen hoe groot de juffrouw is, die jy dit zeggen zoud.
Op de tweede pinkxterdag, zijn we op een chees zaamen na slooten gereeden zo haast als we daar kwaamen, gaf hy daadelijk teekenen van zijn ongeoorlofde geneegendheid, en dat hy 't niet langer wederstaan en kon, en heeft toen wijdt en breed uitgeleid, hoe dat de munstersche broeders alle goederen gemeen hadden gehouwen, en datze onder die gemeenschap ook hadden verstaan het algemeen gebruik van de vrouwen.
De kw voor qu is reeds ze gebruikelyk, en vinden wy op zo goed eene reden te steunen, dat wy niet minder hebben konnen doen, als ons zegel daar aan steeken, schoon veele woorden op het einde eene zelfde klank hebben, en daarom zonder onderscheid, gelyk van veele onachtzaamlyk gedaen wordt, geschreeven konnen worden met d, of t, of dt merken wy evenwel, dat men volgens de reden die naauwkeuriger behoorde te gebruiken.
Dartig gulden, maar t moest zo heen loopen, de kooper heeft d uitdraagster betaald, t is vry geld.
Ik tot erkentenis zal u steets liefde draagen.
Ik heb het al te kwaad, men heer, wat zel ik doen ten lesten?
Dus wert u man, door dwang, een willigh horenbeest.
Als ons buikje ,, maar deur 't kruikje vol raakt, en van vreugde swelt.
Want komt de geest jou aan te raaken, zoo ben jy zeekerlyk een lyk, hy komt, och nicodemes wyk!
Daar vond ik een deel van dat gespuis van jongens, die op 't water de roozijnkorven en de appelwijven 't zoo mooitjes wisten te onthalen, die bepraten men zoo schoon dat ik met 'er gink om waar te koopen, en dat zonder gelt te betalen, en raakten zoo van dat kleintje tot een groot.
Adm. de wijsheyd is zijn ziel, welsprekendheyt zijn leeven.
Altyd zocht ik de reden van myn haat, maar ik vond ze niet, en deze zal dan de waarom wezen.
Dat was meer geluk as wysheid, myn lieve kornuit.
En jy myn schoonvaar augestyn.
Dit zyn ons welverdiende plaagen, wy zouden nooit in onse dagen, haar hebben uytgetrouwt.
Maar nu, heer errenst, gy, gy weet nu ons verbond.
Zulk een bedrog, als deez, deez feeks daar heeft bedreeven, wierd met geen pennen ooit beschreeven, in eenig land.
Trekt af de glaazen.
,, dat 's lelyk misgetast.
Teuntje gerrits had ik maar t'huis gebleeven.
Maar het verstand verdwaalt in deez verborgenheen, voor zo veel als het poogt daar dieper in te treen.
De knecht is als de miester hoe is het goed zo happig?
Jan. myn heer, ziet die kinkel daar iens staan, het schort hem in de mond, hy zietje aan met neus en ooren.
De bakker, en kommenysman, riepen me onderweegen ook aan, en die zeiden het zelfde.
4. oorlof princesse triumphant, als gy myn dus zonder verzagen door liefd' doen sterven hebt constant, dan zult gy 't u nog wel beklagen.
Mijn hart klopt noch van schrick, ik ken my nau bedaaren, smol.
En als ik nu t'huis wat geld gehaald heb, meen ik weer by myn gezelschap te gaan.
Noch liever.
Volkert, geertruy.
Ik heb nooit in zyn land geweest.
Lycaste, minnaer van dorimene.
Hier is deucalion en pyrrha, c. als voor.
Nu kan ik 't niet meer harden!
Joris, jasper, marry, karel, verkleed.
Amsterdam, den 31e.
Wel tryn, zo dy mai meerder smyt... jochem.
't is niet noodig, laat jy 't maar zitten, daar is niet aangeleegen of de rok met snuif bestort is.
Gy, kryn jaepknollen nevens swaen, cees melis, fobert.
't besoecken is het naest.
Dat is mijn leckerny hoe sal ick sonder bier en toeback konnen leven... ioren.
Myn lieve vader, vergeef me deze misslag, ik bidje met geboogen knien, en met ootmoedige gebeen.
Adm. waarom?
Ik zeg t pour votre bonneur, het heeft mauvaise grace.
Kom hier myn zoete vaar, is 't noch gezont, en hebje buit?
Wat bruit ons de advokaat, laaten wy ons maar vrolyk maaken.
Wachtje wel jou vingers te branden, jan. 't komt effen uit maar jy bent het niet, die 't myn maat in't ruim ontpoest heeft.
Zou ik lyen, dat hy alle daag in t hoerhuis gaet, en noch hier in de buurt?
Nottebol, ik zelje by men ziel de helft beschaaren, of stapje slierme.
Ik wil dan sterven, want het leven valt my hert en onverdraglijk, zo zy my benomen werd.
Ik wil hun onverzoenlijk haaten.
Jurgen knoet.
Mijn trouwe min, is dit dan u belooningh?
Zie daar uw vrind, die licht mijn liefde aanvaarden zou indien ik 't hem verzocht.
K durf niet by hem gaen?
Mich. hen joo, gans bloet hans, wee hebben woll seven eder acht kennekens gehadt, on ick hebber drie of veer oet gewist, door wust die domme duvel nich van.
Zo plagt myn lief my eer te kussen, om t smeulend vonkje van de liefde wat te blussen.
Oui, zo mot ze zek, of ze zou protesteer.
Wilt hier niet tegen seggen, of, ick sel jou dit hout strackx om de lende leggen ick kom licht morgen weer, soo 't immers wesen kan. catryn.
De heydens, die hier in de bocht pleegen te leggen, daar de juffers 'er meyden zo by zenden om datzer van der vryjers, als ze te lang uitblyve niet zouden zeggen, zyn daar maar lompen by, niet een kopster in de stad, die tegen hem kan op haalen, zo fiks verstaat hy hem dat.
Ik blyf, myn heer, dankbaar, en geniet daar van genoegzaame proeven, dewyl het met de negotie zo slecht gaat dat men zich moet bedroeven maar ik troost my, dat vreemdeling, die lang toe heeft geleid, om my uit dit land te trekken, onder beloften van haar geneegenheid, het welk het inzigt is, waarom zy in dit land is gekomen, 'tgeen ik uit den mond van myn zwager inwoonder heb vernomen, dat zy, hier blyvende, door myn standvastige liefde zo ver is gebragt, dat ik in't kort een gewenschte uitkomst van myn lyden verwacht.
Don ferdinand, philipien.
Mijn rust bestaer in u, k begeef my in uw handen.
Ik zweer dat ik het u betaald zal zetten zwyn!
Ik zel beschikken gaan die dingen je weet wel wat ik.... lysje.
De strepen staen in 't vel sga.
Of wilde verder gaan van avond?
't is wis zen gelt de drommel breekme zen hals, is 't niet het zelfde poen, dat wy op 't hof ontfongen, toen hy van zen wijf mit looze treken bedrogen wiert, en uitestreken.
Dat lange haar zal u noch jammerlyk verslinden, t zyn strikken om u aan de waareld vast te binden, gelyk in t tafareel van epictetus staat.
K heb noch geen haast maar, dat gy dit diskoers woudt laaten, waar beter.
Jou eerelooze als je bent.
Wy luy speelders kennen die noch niet wel, en 't is te beklaagen dat'er zoo weinig volk komt, dat met verstand en oordeel ziet.
Leent doch uw ooren, laet u liefde mijn liefde aennemen, wilt mijn verhooren, besegelt mijn ceeltje, want het is met vliermuysen bloedt besmeert.
Maar weet hy wel wat het is, vijf honderd patakons?
Wy moeten in dees' tyd juist zo oprecht niet zyn.
Heel wel maer segh, waer blijfje selfs met u te helpen?
Hy heeft aan my zyn woord gegeven, dat melis zou met lysje leven in d'echten staat, en ziet myn heer nou bruid hy 't heele werk om veer.
Wel nou ick ben te vreden, wat of hier uyt komen sel, k loof hy het wint in t hooft nou laet en reys hooren.
Schoon ik niet steeds langs straat ga stryken, 'k zal in fatsoen niet voor u wyken, schoon ik my zoo niet stel ten spot, als die messieurtjes, die als zot de gansche dag langs straat gaan zingen, en als de nuchtren kalvren springen, dat 's geen bewys, dat wy daarom die exercitien niet konnen, kom, ik tart u uit in oefeningen, wy konnen 't ook, maar onze dingen die loopen daarom niet in 't wilt.
Trek eerst je hantschoen aan.
Louise, blanche, karel, leonello, dionisio.
Ik zach het, dat mijn heer zo wel nu was te moe.
Ik zal zo doen, en verwachten u met uw meester ten mynen huize weerom.
Ik schrik ien zoopjen in men lijf te lappen ik durf gien glaasje laeten tappen want raakte men het druivezop by ongeluk iens in de kop en loerden iemand op men brikken, zoo was het hiele touw an stikken.
Iean la roy sit op de ton die uyt de put gehijst wordt.
Men hoorter zo veel steenen van pyn in 't hooft, in de schouders, lenden, en beenen.
Leert gelijk als ik u man te recht beminnen.
'k merk dat myn heer mede in de wiskunst gestudeerd heeft.
Madame, wat is dat voor praten gy mocht dat liever achterlaten.
,, klaasje uw man zal drinken.
De eene filis, en de andre lisida.
Hoor, zo wy den pasjent zullen trachten te doen bedaaren, zal t noodig zyn, dat ghy hem t hoofd niet veel met vraagen breekt, en hem bezaadigd antwoordt, indien hy tegen u lien spreekt.
Ik begeer geen vracht, noch eisch iets maar k zal t je vergelden, waar ik kan, of mag.
Hy isser niet schout, ik zal jou niet bedriegen.
Wel spreekt gy uw gravin nu niet eens aan?
Ei, wil jou niet bedroeft aan stellen hy doet dat om jou wat te kwellen.
Jan. ik vroegje gaeren een woortje, als t wezen kon, myn heer, met verlof.
Nou wil ik elk ien zeggen, hoe de zaek leit, op dat je gien aer bedriegen zelt, ik bin bezukt naauw van consientie.
't kon zijn ik nu beproefde mijn grootste dapperheid.
Wat doe je, blyhart?
Wy moeten zyne list zien vruchteloos te maaken, verziet u ieder van een braaven stok wanneer hy zal geklommen zyn op 't uiterst van de leer, zal ik aan 't venster zyn, om hem van daar te keeren, dan moet gy beide hem de rug heel deftig smeeren, zo dicht, dat hy daar van een maand 't gevoelen draag, en hier nooit wederom, op nieuws, te komen waag maar zonder dat gy in het minst moet laaten blyken, dat ik van achteren het spel sta aan te kyken.
Wist al de werrelt ons bedrijf, wat zouw me zeggen?
Hier werd een armstoel gebragt, daar zich ernst wargaaren in neerzet, een groote zonnescherm werd boven zyn hoofd gehouden, aan elke zyde heeft hy twee boeren, die hem tot lyfwacht verstrekken, de eene gewapend met een oud musket, en de andere met een verroeste helbaard, hebbende yder een draagband en oude degen op zy waar op alle de zingende en danssende, vertooners uitkomen, en hem, al danssende, omringen terwyl op hobois, en andere instrumenten word gespeeld.
Moeyer, daer is een ryxdaler.
Mijn heer, zy leerd al wel, daar steeckt wel vry wat in.
Wat komt my hier al weder plagen, helaas!
Ja hebt gy dat vertrouwen?
Aaltje van kampen, ay gae jy met mijn vrouwtje zo lang wat in de keuken, en houdje noch wat by malkandere.
Hy singht van mijn, of souden 'er wel meer in mijn parket sijn?
Hoor, vryer, is uw baas een man die alle kwaad genezen kan?
Wat had die vent weer een bestel!
't zel zoo niet gaen.
Wel ja t maar daarom kwam ik na je toe, myn kameraad maar van wat wedspul spreek je?
Constantia, en sabina, uyt.
Het is gien harssebreeker maar het is ien medecijn, en trefflijk appeteker, hy geneestje zonder pijn.
Zo haast zag ik haar niet, of myne zinnen dwaalden, en haar schoone oogen van myn vryheid zegepraalden.
Wel, als jy het zo verstaat, ik moet te vreden zyn ik zie toch, datje jou zin volgt, en niet hoord na onze raad.
Zie daar, een schoone ducaton, die k onder anderen met passediesen won, jy kunt ons fobertje wel daar iets moois voor koopen.
So moetmen tot een straf die sneukelaers bedotten, die noyt haer horens sien, en met de bocken spotten.
De schout zel zen reuzel scheuren, as hy 't hoort ik laet zo aanstonds al de buuren hier in 't rond te bruiloft nooden.
Hoe heb jy 't in zin?
Zie, hoe staatze daar, hoe drukkig.
Oui, oui, je vous entan.
Schoonpraat, makelaar.
Wat, zou ik mijn eigen zoon, geen bastaard maken, als ik wou?
Maar het scheen me zo zeeper wel een droom, want het schip had zeyle roer nog masten, en waar verzien met zeve drolge gasten, een zonder armen, een zonder beene, een zonder kop, en al watze zongen waar niet anders, als o wee!
Wat zou ik zeggen grootvader, ik ben der geheel onschuldig aan.
Zeg t me, maar zonder veul woorden.
Wel hoe, myn suster!
Ioren aen maey.
Ik wou dat hy kwam, ik begin al te waater tanden.
Heer sganarelle daer 's niet aengenamer, en niet soo vermaekelijck als dat, ja ick beken dat gy sult wel doen soo g' u haesten wilt tot trouwen.
Soo gy noch quaekren blijft soo naeckt u swaer verdriet, en is dit niet genoegh om u te overstryen?
Maar docter, er lichaam is zo opgeblaazen, en hier in er zyen wordze zo dik en rond, en ze klaagd gedurig dat er hier omtrent een pakje leid.
T is overal bezet.
Maar k zel et hem wel weer betaalen, wil ik sweeren.
Nu is beroemde vorst, de overgroote noot, van tweedracht, en van twist, die uyt u broders doot gereezen is, ten ent nu is den dagh gekomen, van d' adel langh verwacht, dit lant dat heeft vernomen in drie jaar wat een rijck, moet lijden sonder heer, of wettigh opperhooft.
Maar uwen yver mocht hem weer tot toornigheit verwekken, en uw goedheid kwalik by hem zetten.
Laat zien vier zou ik ordonneeren.
Twee aders moet ick voort doen openen, mijn bloet is door de gal verhit.
Zelje daar ook roobietwortele.
Die roose, die karssauw, die schoone tulippant, iaquelyn.
Nou, hospita, tot flus, ik zal myn vriend geleijen tot aan den wandelaar wil davondspys bereijen k ben in een aer halfuur weerom, maar, sluit vooral myn kamer deur, want k vrees altoos voor ongeval.
Antonio dorst ik t je vertrouwen.
Houd op gy zyt te wel van myn verdriet bewust.
Jasper gewapend uit, leander, leonora, katryn.
Komt laat ons raamen heer een middel om mijn rijck het geen mijn broeder door, verraat heeft ingekreegen, weer om te krijgen.
Wat is de schuld?
Bloed wat schand, zo jy myn heer, of de juwelier, een van beide, met uw believen, my niet wat genadiger had gehandeld, zo benje lui allebei dieven zie daar ik, moet geen eerlyk man weezen heb ik 'er meer als honderd ryksdaalders voor gehad.
Uwe aenstaende bruyt.
Jan. werda!
Laat my begaan, dewyl gy zelve zegt dat hy zo bloode is.
Maar hoor, ik dien myn naam te weeten, jonker.
Gy dryft welspreekender, als ik, myn zaaken voort, en gy begrypt myn recht, gelyk als het behoord.
De koning binnen.
Al 't geen dat u belieft.