floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Maar angniet, datje martyn zelfs iens ging spreeken, ze woond achter de nieuwe luiterze kerk, boven de verguld' haamer, de trap gaed van buiten op, tree maar recht deur nae de achterkaamer ze weet van de zaak, laetze maer zien datzet kind krijgt, en voort te min besteld, 't zy in waaterland, of elders, dat vrouwmensch is zno, ze zou de duivel dienen om geld laetze 't maar of maaken, op wat wijs datze maar kan, al kostend noch zo veul schijven, 't mach dan ook kosten wat het wil, als de zaak maar verhoolen mach blijven. angniet.
Kom, laat het glas in 't rond eens gaan, het zel op jou gezondheid weezen, hoor, grietjemoer, wel waerd gepreezen.
Nou ian buur, hoort, jy moet die dingen, zo hard niet dryven, want men zeid men dwingt geen kind met hardigheid.
Ik kan het niet verhaalen!
Ja neeltje, kint nu wil hy jouw aannemen voor sijn egte vrouw, neel.
Neen, ik sal hem nader vragen, en veynsen?
Hebje geen goud gemaakt, en jouw woord niet gegeven, dat, als je... manshart.
Een maakelaar moet, als een haas, loopen, en, als een vink, oppassen, en maaken dat 'er vooral geen gras onder zyn voeten komt te wassen.
Je lacht, sinjoor quitino?
Zo spreekt men, als men is door d'eerste drift verrukt maer, laet ons zorgen, dat geen naeberou ons drukt daer is niets, dat den knoop van min kan losser maeken als dat men met gemak niet aen de kost kan raeken en dikwils geeft men zig dan allebei de schult, als d'armoe onlust baert, en men met geen gedult 't nootzaekelyk gevolg van zulk een lot kan draegen.
'k ben smolsky die de wijn, door 't slaapen wou verteeren.
Zo flink de knecht van frederik mee komt, is'er geen zwaarigheid, die zal wel iets verzinnen, ik zal hem alles zeggen dat hy by de maakelaar gaat.
T is wonder dat gy hen zo lang reeds wachten laat, en met die jongen wulp hier uwen tyd verpraat.
Loop wat ras ik zelje veur het klooster wachten.
Volhardt jy vry in liegen en bedriegen  zoo hou ik jou voor ien deugdelijke meidt.
Een kleutertje van dartig jaar, ik trouwen, neen, o neen myn vaar.
Hy zal wel weer bekomen, hy 's maar in flaauwte.
K zel.
Zellewe de vis noch kooken juffrouw?
Ja, 't is myn' broetter hern, das secher ond gewis.
Hier moet al vry wat achter steeken, kend gy dien jongen heer, dat gy zo vry durft spreeken?
Ik zie der niet veul in maar liet ik 't werkje sleuren, en wachten op een andere vryer wie weet wanneer't zou beuren.
Zo strak, moeder.
Maar ik mag eens gaan zien, hoe ik best myn voorgenome list in t werk zal stellen.
Wel watte wijven, foey die varkens, dat s er soo ringlooren laten, het doetmen in t hart seer, datse soo bloo sijn, neen, noch prijs ik my, ik hou veel van t gebieden de vrouwen komt de eer.
Wel machmen van zijn deught veel meer als and're roemen?
Hendrik, myn heer hy.... iacomo.
Daar is me een' vreemde tyding ontvouwd, daar ieder, die 't hoord, voor beeven zal en schrikken!
Zeer wel feyke fetjes, ik moet te twee uuren in de draak weezen, ik sel dan wel wat eerder af breeken.
Ik ben tegenwoordig met uw byzyn niet voorzien, laat my alleen, ik heb myn hooft vol gedagten, en zwarigheden.
T is alles richtig, hei!
Anna, zwyg aanstonds heer pleizier die nadert ons.
Ondankb're, als ik uw trouw ontfing, gedenk eens wat verschil dat uwe staat toen met de myne had hoe 'k aan veel vryers, ryk en adelyk, dee blyken dat niemand van hen all' by u was te gelyken.
Ik ly dat ge uwe zaak verdadigt maar zonder schelden.
Edeling, trouwhart, hoopryk.
Neen, ze zo licht niet altereert bennen...... fytje.
Zwyg, zwyg kolegies der mathezis 'k zou je vangen door propozities, en door demonstraatzies van myn prins euklides, dien wiskunstelyken man!
Dat kan zo heel wel gaan, jy bend zo wel gepersooneerd, als een van jou drien maar als ik jou raaden zou, zo wou ik me meer laaten hooren, als laaten zien, en daar was ook niet aan geleegen, al bedekten jy dat troonytje, om reednen, en byzondre zaaken, om zo alle speculatien te ontgaan, en min bedenkingen te maaken.
't schijnt ik ben in een andere werrelt daar de menschen niet spreeken.
Dat 's onmoogelyk te weeten, en dat veroorzaakt myn ongerustheid.
'k ga alles maken reet.
Karel, verlooft aan margriet.
En die 't alle weecks nog wel doen late, de droes moghtem soo late schere.
Het hoeft zo net niet doe jou best, betracht jou eer hier in.
Kort inhoudt.
Brengt de spys... gy doet mijn herte draeye met wachten.
Myn tanden wateren, k ben scharp, en ga by die juffrouw te gast.
Of heeftze weer ander zinnen?
Ik wensch jou zaemen met malkand'ren, ien goeden dag, den ien als de and'ren.
Die zomtyds tyd verslyt in 't dichten maakt uw tyd niet nutloos kwyt, terwylge dus 't tooneel stoffeert met kluchten.
Maar, mijn heer.... kri.
Hoe zit je zo droevig?
't is of men hier een nymf, of een sireen hoord queelen.
Want door het lang procederen, plukken zy de menschen zo kaal als een rot, ja zo, datze de oorzaak zyn van menig zyn bederf en bankrot.
Katryn, meid van neeltje.
Belief je veur zeemel en karremelk wat geld te laeten an onze griet, ze hebben sunts veertien dagen niet ien korrel mier te eeten.
Maer, k heb in fobert toch gien zin.
En d'oorzaak waarom ik zo stil stond zonder spreken, was om eens t'oordelen wat kunst in hem mocht steken.
'k sie daer geen middel toe.
Constantia.
Of hy de bruid noch tracht te schaaken?
Een mondje als een pop, half vol, kan haar verzaden ik zag 'er laast ien die vrad vleesch, 't was halfgebraden, en't bloed dat liep 'er aan alle kanten uyt, het was guee, zegt hy, op zyn engels maar verbruyt zoals hy vrat, had gy het iens gekeeken gy zoud 'ezeyt hebben foei, wat kost gansch elleweken, en eet hy die zo graag, en louter in het lyf, ik dogt heerschip ad gy iens het vretten van myn wyf, gy zoud zo louter niet uw greege darm vullen.
Wilt ghy my zweeren 't stuk te zwijghen, zult ghy 't horen.
Pieter, tijs, sara.
Dat kan niet mooglyk zyn, of iemant moert zulks droomen.
Her, heb doesend on doesend mooi dank, on di ouk mette.
Daar is de zevaart wis daar hoefd men eerst geen vaart te graven, om de schepen, ruim zeven meilen ver dwars door het land te slepen, want t is vier uuren eer men tot den eems geraakt, en dan nog drie, eer men de zuiderze genaakt.
Je blijft noch d'oude man, en terght mijn goetheit, als ik u mijn liefd' doe horen.
Ik heb het wel geraan, en zie nu dat ik 't weet, dit is amphitruo, de rechte, daar men eet.
Zo ik haar daar had, wenschte ik dat hy by me quam die voogd zou reden van zyn dwinglandye geeven 'k zou haar beschermen in haar eer, of niet meer leeven.
Wel juffrouw, hoe praatje dus, ik zou wel vermoen, dat'er geen frayer noch rijkker in de stadt zijn.
Schoon gy niet en waard verpligt door duizend eeden, ontrouwe leonoor, uw trouw nooit te overtreeden, het bloot verachten van zulk een verachtlyk beest, dat diende voor uw trouw myn borg te zyn geweest.
Zwicht niet ien sater zel 't beletten.
Mijn noodlot wouw dat ik van jongs op heb verkeerd by't volkje, dat op't handbekijken uitgeleerd, door 't land loopt, en zich moeit met goe geluk te zeggen, men heetze heiens in 't gemeen, terwijlwe leggen in't honderd by elkaar, dicht by de waterpoort, ziet my een jongman, en 't wouw zijn, hy mindme voort.
'k moet nootzaaklijk op dees tijd een briefje schrijven dat geen langer uitstel lijd.
Goris, spaarpot, filipyn.
Geen huisramp zaliger dan daar 't eene ongeluk volgd op het andere.
Wat is er onderscheid in t een en t ander leeven!
Soo mag ick 'em voort gaen sitte mittet staal inden baert.
Doet zoo schik alle ding op zen stee  en zet de pispot in et tresoor.
Flucx her uyt jou beest, en schafje terstont uyt mijn oogen ick wil sulcken dronken luyjaert in huys niet gedoogen gaet my terstont van de deur?
De gramschap is alreeds te groot in myn gemoed, behalven dat hy die hier noch vermeerdren doet.
Ja niesje, wat verdriet heb ik niet al uit estaen, deur zo veel stukken die deuze ligtmis al heit edaen?
In ick was oock te trots 'k wouer niet an.
Daar ginder op de stoel leyd al het goetje klaar, huybert.
Messieurs, indien dat gy wilt volgen mijnen raat, zoo vleit u niet te zeer met deeze cermonyen, zy zijn gemeenelijk zeer lastig van weerzyen.
K zal in myn duplycq niet herhaalen, t geen ik by antwoord menigmaalen, heb toegemeeten by de piek ik zal alleen parthys repliek, afkaatsen met zo zwaare ballen, dat alles zal in duigen vallen, en die verdichte prulle kraam, van attestacies, al te zaam, met argumenten zo bestormen, dat zy in aars papier hervormen k zal haar zo drillen met myn mond, dat zy geraaken op een hond.
De staaten van holland ende westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoond is by de regenten van het burger weeshuis ende oude mannenhuis der stad amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders regenten van den schouburg aldaar, dat sy, supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 21 mai 1699. waar by wy aan hen supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaals ten dienste van het tooneel reets gedrukt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het licht gebracht, ende ten tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkoopen, nu ondervonden, dat de jaaren, by het voorgemelde ons octroy of privilegie genaamt, op den 21 deezer maand mai was komen te expireren ende dewyl de supplianten ten meesten dienste van de schouburg, de voorgemelde werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als anders, die reets gedrukt ten tooneele gevoert waaren, of in het toekomende gedrukt, en ten toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, zoude blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen, ten eynde de zelve wercken, door het nadrukken van andere, haar luyster, soo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat zulks aan hen supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons octroy en zulks na den 21 mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert zoude wesen, zoo vonden zy supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen, prolongatie van het voorsz.
Sta op, 'k vergeef het u, maar zeg, wat kom je hier maaken?
Neem ik haar hier met my, 't word lichtelyk vernomen zo gy tot mynent ook met haar bestaat te komen, straks weeten het de knechts.
Wel fiat, nu ik toch u zuster niet kan krygen, die zwygt die konsenteert, myn heer, zo zal ik zwygen.
Het huwelyk sluyten blyspel.
Al zou ik'er de goe lui mee aanspreeken, zoo zel ik myn kind niet verlaaten. procureur.
Jan. wat voor u doen, mejuffer, gebied maar, 'k zal 't al om u avontuuren.
Zo uw gemoed daar in genoegen vind en rust, voor my, het myne heeft daar toe in 't minst geen lust.
Kom ik eens weder van dit houte blok, hier of daar aan land, ik pak terstond myn biezen, nou, het geluk diende me bezonder, want het begon heel fel te vriezen, zo dat ik van t sehip, over t ys myn voetpat nam, na wyk op zee, daar ik ook behoude te lande kwam, en de alder eerste die ik daar zag, waar een visser, die zat boven op duyn, in zyn broek te knooyen, ik geloof hy luyze zogt.
Ambroos komt inde kelder.
Hy heeft de haak al half in de keel hy zal vast zyn eer hy het weet.
En daar, door tusschenspel van kostelyke termen, ik niets en doe als met verliefde lonken schermen.
Sen man sta voor de deur, se vra k na hum, se seg, se moet kom tot te schreur, de kleermak, watte weet ik.
Dat s twie.
Zo ten naasten by heer, geliefje eens te horen hoe d'apostil luid?
Al ezien, wat benje voor luy?
Maar, gy moet elders u doen vreezen ja, myn heer uw arm, zo zeer ontzien, heeft hier te weinige eer, gy moest, terwyl europe en azie zo bloedig oorlogen, hier niet stil verblyven maar u moedig vertoonen, en, gereed den vyand 't hoofd te bien, in 't staaten leeger, of u elders doen ontzien.
K mag my houden, of ik de man ben kon ik er zo beleezen, dat ze my t geld gaven, ik zou heur men kranzinnigheid duur genoeg verkoopen.
Soud ik een bedelaar, denkt gy, een gifte geven, die buyten deeze stad gewoont heeft al syn leven?
Het zal ruffina ook verstrekken tot een leer.
Dat die de harten van de vrouwen denkt onder zyn bedwang te houwen, met aan de hand te gaan uit liefde, en dienstbaarheid zulks doen moet, niet met onbescheid.
Wat is 'er nu te doen?
Nou weet ik onze vangst!
Ik zal 't zo doen myn heer, ik heb het wel verstaan.
Wat was de zin van uwe redenen?
Verschryf het heel en zet, dat myn dochter zo ze langst leeft, volkomen erfgenaam van zyn goed moet weezen, maar als zy eerst sterft, dat hy de helft van het capitaal uit keeren moet zie, dat zyn dry tonne gouds van 't zyne boven de helft van haar middelen, want hy heeft zes tonne gouds.
Ik bidje, laat dat na t stryd tegens myn fatzoen, zou ik, myn beste vriend, daar ik logeer, gedoogen, dat gy betaalen zoud k verklaarje, k zou myn oogen niet durven opslaan, om u weder aan te zien.
En meer ondeugden niet te lyen... lekker.
Mejuffrouw hebt gy niet een klein partytje gedaan, sedert dat ik u de laatste maal heb gesprooken.
Aenschouw dees fiere borst, wiens eerbaerheyt munt uyt veel witter als jasmin, de witheydt mijnder leden die zijn met deucht verciert.
Zijn hoogheid die voldoe de schildknaap zijn verzoek.
Florestijn, edelman van spanjen.
Naar huis myn heer?
Fluks roept een jood dien vent zyn harszens staan verkeerd, het is zyn gekheids schuld dat hy ons dus durft hoonen.
In de tuyn heb jy hem iets noodsaakelyks te zeggen?
Wat was dat voor een quant?
Zy prevelen daar wat, ick loof zy rouwigh zijn van 't geen zy alle drie, daar gaave stracx aan mijn.
Wie komt voor deischer?
'k zeg rond uit, 't is al meest de laffe vleijers schuld, dat elk hier met zo veel gebreken is vervult.
Waer zel ik noch heen?
Wel, dat s waerachtig heel vermaeklyk.
Her jou kronje?
Daer was niet aen gelegen, ick heb zo menigh vrient door list hier uyt gekregen.
Ien wys man krygt men niet ligt aan de huuwlyksveter.
Zeyd ik  ze hebben t edaen deur heur miesters last.
Toen docht ik noch om het geen ik te amsterdam eens heb hooren vertellen, van die heer, die in zyn gastmaal verbeelde de oude en hedendaagsche tyd.
Wel dat is aardig!
Ze acht heur eer niet mier as ien oude schoen  of zoo ien verloope sleur want ze is zoet op den dronk  en ien dronke vrou is ien oope deur.
Jy mogt hem noch meer versteuren loop berg je in huis jy ook belie.
Een kaerel krygt nou geen fortuin meer door deugd of verstand maar daar moet zo iets, ik weet wat raars zyn, en dan gaat ,, het.
Volmaakt die vreught, en wilt de huw'lijksbant met haar, en fred'rik sluiten.
't sijn buyten dat, eerlijcke luyden.
Maar men heer 't is jou geld niet?
Zie daar is vokomen gebleken wat vonnis ik hebbe gestreken.
Dan s t, in zwol, daar heb ik ongemene vrinden k hoop door hun gunst de helft van deze compagnie voor my te hebben, en dan weet ik wis, ja k zie alreeds een kapitaal op t kapitaal gewonnen, dies zal ik als een prins u maintineren konnen k kogt gistren avond nog tien acties op edam, en zonder dat ik t minste kwartje hoger kwam als een percent, daar ik gerustelyk durf hopen, dat in twe weken, die tot twintig zullen lopen dan win ik kosteloos zon negentien percent, geen actiehandlaar komt in gaauwheid my omtrent.
'mooi gekalt.
Jaa smolsky is dat waar, zoo hebt ghy wel geleert.
Het tweede dat die geen die nu mijn hert zoo plaagt daaruit verstaan zou, dat ik als geheimen minnaar mijn liefde veinsde, voor dien groote overwinnaar van 't duits, en 't roomsche rijk maar wie had ooit gedocht, dat hy mijn dwaaze min, zou hebben uit gebrocht, en alles haar ondekt ik wens dat ik mocht weten, een middel waar door ik haar mocht geheel vergeten.
Die eene vryer is wel ryk, maar in de tyd van drie vier weeken, zult gy hem anders hooren spreeken.
Maar 't is noch best, wanneer een vrouwtje faalt, door haar onnozelheid, te meer, om dat men lichtelyk haar kan te rug doen keeren.
Zey ik t je niet, dat deuze stad vol bedriegers zou steeken.
Ik u van harten dankbaar blijf mijn heer!
Zyn goude keten, en penning op zyn borst, wyst zulks genoegzaam uit.
't is goedt te sien dat je hier een ordinaris comparant bent, dog men kan oock wel aen je wambeuys sien, dat je gien nuchteren quant bent, je hiele borst, is met bier, soo vet bestort en bedroopen als de kiel van een schip, dat eerst van de werf sal loopen, je lijckt wel in een brouketel gebaeckert, lubb.
Weg, weg, men moet zich zo als mal niet laten loeren heelendal een maagt mag somtijds wel met reden wat buiten vaders order treden, indien zy maar heur eer bewaart.
Dat arme lam!
Jakomyntje janz, met klaartje al slaande uitkomende.
Ik ly 't geduldig.
Wel mager harst hoe dus, 'k loof niet je bint bestooven, is jou verstant geheel en al wech vande meule,, slach, het dunckt me soo vreemt of ick al je sinne speule,, sach want de spijs die sal hier door hem worden haest ontoogen.
Dat is om dat zy schreit want een goet man behoort, als hy zyn vrouw ziet weenen, zyn tranenvaten ook straks t'openen met eenen.
Wolfert ontmoet hem, en loopen malkander op 't lijf.
Toen merkte ik zonneklaar, dat minnenyd alleen op eelaard, wederstond in 't eerst al myne reen en de uitvlugt sproot daar uit dat hy niet kon verzinnen of al myn voorzorg rees uit hem getrouw te minnen.
Klaasje, waar is myn dochter?
Waer het gezicht bereyckt, gaet zomtijts deer verlooren.
Ick sal al evenwel.... philipo.
Jy voogd, lichtmis?
't is niet aars, want eetje ien uurtje later, 't smaakt, als bouwt, al waren 't boonen zonder zout.
't is waar juffrouw jochems, 't geen je man op myn heeft begeert, heb ik uit zyn naam aan de heeren verzogt.
Waar zal ik nu heen, in 't donker hier dus om te wroeten?
Nou, deze monseurs meugender van dezen dag haar hertjes aan ophaalen, veur my , ik zou 't met een hoentje aan 't spit houwen, of met een braave schaapen bout, dat goedje bedroopt zyn zelven, en 't is al goed watje 'er van over houd.
Wy hebben een acte gepasseerd, waar mee wy malkaar reciprokelyk verbinden den een aan den aar vyf duizend guldens, rouwkoop, kontant geld, te betaalen... katryn.
'k vertrouw dat wel, maar om myn hart gerust te zetten, mag ik een poos na binnen gaan met leonore, die ik straks zal op doen staan ja wel, ja wel, hoe wel heb ik gedaan, dat ik die mooye plaats daar buiten gehuurd heb, om ons op te sluiten voor 't eeuwig loeren en oppassen van die guiten.
Mijns oordeels, behoorje te hebben, en hebje de beste van de stadt, tot je kuer, alree, of in korten te verwachten.
'k wou dat hy by 't hooft hing tusschen spriet aen d'oude havepoort... wie daer, wie daer.
Och, je moet het mijn vergeven, 't is deur de haastigheidt geschiet.
Moeitemakers!
Het gat toe, het gat toe het haakt aan jouw kleeren.
Hoor wel brui doch weg.
Alle diese oberwehnte stuck ihr meine herrn geb ich euch zu sammen und habe sie denen liebhabern hohes und niedriges standes verkanfft und verehret umb zwene schilling.
Maar ben ik hans de slijpper?
Maar kom, men zal van nacht eens kyken, of jy je moed en dapperheid, als die van noden is, zult durven laaten blyken.
Wat listen myn heer?
Hoor vaer, dat je trouwde het sou sulcken vreught sijn voor je ouwe moeder.
Geertruy. wie, my?
Frederik, waardin, philidia.
K bedankje, heer.
Maar zagt ik praat hier zo al voort, is hier ook iemant die my hoord?
Een minnaer moet niet schroomen.
En wou dat door de snuif weg droogen, dat zou haar aangenaam zyn.
Sy kan u cornelis maecken.
Maar pas op, dat je jou woord, en beloften houd.
Met verlof vader.
't is 't middel niet om ooit daar door my te behaagen, gy zoud daar van niet als de schande met u draagen.
Wel vlegel, weetje dan noch niet by wie dat je hier gehuisvest bent?
Jy bint ien stout man  ja jy bint ien man as onze rijk was daer by bin jy zoo wijs  as teunis  die zen vaar vraegde  of joseph ook kattelijk was.
Marco, dienstmaagt van konstant.
Myn heer, wy zouden ons op t hoogst gelukkig houwen.
Myn heer, wout gy u niet verstooren, ik zou u zeggen, hoe dit paar, nu ruym een vierde part van t jaar, als man en vrouw geleeft heeft zaamen.
Jan. ik zal 'er wel op letten.
Na dat de lieden zyn, de oordeelen zyn ongelyk en een mensch zyn zin is een mensch zyn hemelryk.
Izabelle, magdaleen.
Maar hebje ook advocaare kleeren?
Ei, ei, ik bid je, zeg, op welken fondament staat al het werk?
O rechtschapen heer sanche panca, eer en glory der schildknapen!
Loop ter een streep deur?
Van dryen of van vieren?
Karel nicolaes  twee studenten.
Swaantje, hartje, saartje, fobert.
Dat is waar, jan. je hebt wat te lang gewacht, kom daadlyk een poeder, ziet, daar zelze hiel lekker van purgeeren, en zo dat niet en helpt, zo moet zy er zo aanstonts laaten klisteeren.
Ick ben mijn selven niet, wat komt my noch al over op het lest?
Dat weet ik wel, maar jy moet evenwel jouw respect houwen als een kavalier.
Hoe kan ik dankbaar zyn de meesters van myn lot, voor 't vonnis, en de gunst, de dood my doende erlangen?
En ik, elk tien.
Seght op, spreeckt recht jou biecht, wy sullense bygedt ofsmeeren, nae den eys, wy sijnder toe gesedt van d'hooge overheyt, ick meen ons magestraeten, al waerense bygedt hoochduytse potentaten, sy krijgen met dees pieck wel dapper op haer huyt.
T zal niet geschieden.
Men zou 'er lust tot trouwen door krygen.
De drommel mag zoo pezen al weer aan 't loope, 'k ben dat jagen nou al moe doch duurt het my te lang, 'k loop na de kok wel toe.
Wilt uw verdriet ter zijden stellen, ik neem op my al wat daar van u schaden of verhindren kan en gy zult ook wel haast bemerken wat kuren dat ik uit zal werken... maar zie uw vader daar, gaan wy, en laat vry alles staan op my.
Leert hy myn soontje wel, ick sal hem dat wel loonen.
Dat is goet gy zyt een knecht trots alle knechten maar kom maak u gereedt tot vechten, za, za, ontknoop u, 't wammes uit.
Zie hier een ojevaar.
Sprak de vent, praat gy van achil?
Wat hoeft ze om leonoor te schaaken, een haagsche lichtmis op te maaken?
't is alles wel geluckt 'k braght hem by segismont, usebia den hemel zy gedanckt, die ons dat heeft gejont.
Myn heer....... schout.
Ja wel dit lykt wel wat raers.
Ik wenschte wel, mijn heer, dat gy eens zeggen woud' de naam van hem, die nu haar hoogheyd hier komt spreeken.
Ernst, izabel, hans, slenderhinke, katryn, lachende.
'k mag met haar van de min wat hand'len, haar oog heeft my het hart doorgrieft, ik ben tot aan de ziel verlieft.
Vrederyk, leonoore.
Hy wil my niet een duyt verstrekkeen, waar mee k myn huwelyk zou voltrekken.
Zel je zeggen, dat ik dol ben?
Had moeder maar alleen die beste zy bezeten, gy waart nu niet geweest, 't geen gy u durft vermeten en 't is uw groot geluk, dat haar verheve geest altijd met wijsheids lust niet bezig is geweest.
Hoor vrouwtje, dat gy hier eens strakjes weder quam 'k verwagt hem hier haast, dan zult gy hem spreeken kunnen.
Wil ras na binnen gaan, en sluit de deur in slot ik zal zyn gramschap trachten, indien het mooglyk is, een weinig te verzachten.
Myn heer grypvogel, laat ik helpen in jou zaaken.
Wat is het een hertzeer voor een vader, die zulke kinderen opvoed, men verwagt veel zoetigheid maar het veranderd in roet.
Tien ducatonnen, dat s goet geld, ik zal jou helpen als een held.
Dat s waer machtelt, had je me sulcx niet toegestaen.
Eduward, izabel, klaas, met mantel en degen, klaar met ketting en slot.
Late zich niet mishagen, dat ik den hanthaveren der kunst hier mede aanwijze dien heere, van wiens rechtzinnig oordeel, zonder vreeze van vooroordeel, zy den waaren prijs hunner werken hopen mogen.
En is mijn huis vervult met brave heeren, die al haar genegentheden, om mijn persoons wil, staag met lust aan my besteeden, welk voorrecht uw gemoed my graag ontnemen zou ik kan 't niet beteren doe mede uw best, mevrouw.
O neen, geenzints, dat waar uw bedrog gestemd, en gek eurd voor goed, maar wy zullen veel eer bevorderen, dar hy daar over gerechte straffe doet.
Kwieryn, wou jyer allien spreeken?
Weesrijmmaar...... heintje.
't is zo, komt laat ons gaan mits ik niet gaare wou, dat my hier een zagh staan.
Zo lang gy geld trekt, ja, zyt gy een groot sinjeur maar hoe zal 't met u gaan myn heer kontramineur, wanneer gy zien moet dat deeze actien monteeren?
Beloof me dan te zwygen, en dat nooit iemand zal van jou te weeten krygen het gene ik je vertrouw, al dong men na je hals.
't is maar een staaltje van het geen ik u in 't kort vereeren zal ik bid, wil toch uw opzet breeken doet my de gunst dat ik mag met uw juffrouw spreeken.
Vader zei ommers lest tegen moeder, dat de smousse niet meer mogten wisselen, daar tegen was een plakaat.
Filibert. wat!