floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Maer, hoe kont gy, myn nicht, terwyl men leest dit veers, zonder beweeging en stil zitten op uw neers?
Geenzints, meent gy dat wy dien heer, in uw voordeel zouden te vooren liegen?
Ik ben gereet om u te toonen, dat ik zo wel de kunst van eeten en drinken, als die der medicynen weet.
Roep jy iacomo maar.
Wat had gy groot verstand, zo gy maar zwygen kost, of beet're tyd verkoos, als met arglistigheden te toonen zo veel min, doormengt met zo veel reden.
Och, och, nou is t myn tyd!
Ik zelfs, die t'huis ben, niet die nu met u komt gaan, die was al lang voor my tot onzent ingekoomen.
Naukrates, broeder van alkmene.
Hiel wel, t zel niet meer beuren.
Het yzer dient terwijl het gloeyend' is gesmeed.
Izabel, zuster van lodewyk.
Och, wat heb ick misdreven?
Wel neen, je kent my niet k wist dat wel van te voren, maar dat ik u ken, zal ik aanstonds u doen horen.
'k bied vyf en drie quart, wil je 't doen voor drie partyen?
Alsoo ons vertoont is by de tegenwoordige regenten van de schouwburgh tot amsterdam, dat sy supplianten sedert eenige jaren herwaaris met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten toonele gevoert verscheyden werken, soo van treurspeclen.
Wat kan ik van hem hoopen, die dag, op dag zyn plicht, helaas!
En, uw gunst heeft my te veel gevleid, om anders my geen gunst als hoop te geeven, en dat 't is wanhoop, lief, altijd te moeten hoopen.
Myn vader heeft het my gebooden, om dat zyn broeder my daar noode.
Ik ben hier niet van sins op straat gerucht te maaken tegen leonora.
Ick ben mijn lijf al quijt.
Gusman, antonio, garcias, barnardi, margo.
Dat wijslijck was gedaen edoch ick kon wel speuren, sy deden 't alle daegh, mocht 't alle daegh haer beuren.
Je kent eens denken, hoe ik onsteld was, door zodanig spreken ja elk woord ging deur myn hart, of'er met een mes in wierd gesteken.
Dan en reis en entje gouwekant, of sulveregallon, of anders wat, en dat zamen uitgebrant, en dan zoo tot de zulversmits gebrocht, die wouden 't graag van men koopen.
Daer sien ick den verbrangsten boer uyt de herbergh komen, hy siet als een paesey, soo staet hy verpleckt.
Maar hoe zulje 't nou stellen als die oude, daar de zwarten van gezeyd heeft, tusschen beyde komt?
Maar laat hen roosten, branden, blaaken, ja heel tot stof van houtskool raaken of, door gebrek van turf en hout, in ys verand'ren, stokstyf koud 't verscheelt my niet, zo myn godinne angelika, met ted're minne, my vriendelyk onthaalen wil op de aanspraak van myn liefdegril want zie myn min verviel in duigen, wou zy haar onder my niet buigen.
Jan. 'k krui haar dan door de hele stad, of imant sin in 't bakhuis had.
Voort zeghmenje heer snaphaen.
Ervaaren liefhebberin de dichtkunde, en opbouwer der zelve.
Jy, zaegers, word men al wat lui, 't verveeld ons dat snaaren stellen van jou lui veelen, 't is maer kwellen want al dat stront, stront, stront, veur of, met die priloogis, gaet wat grof jy moet, monsol, van buiten weeten, of is jou deuze les vergeeten?
'k heb lang dat door myn zinnen al laten gaen, en 't geen my hier op quam te binnen, wil 'k u wel deelen mee.
In't minste niet k'ben niet vervaert van clyn gerugten, soo slechts mijn hansken comt soo heb ick niet te sugten.
Is dit jou resolutie niet, jorden?
Knypaart, katryn, izabelle, karel.
Daar komt myn huysvrouw aan.
Wel op de vlugt geslaagen, en arlequyn alleen dorst reukeloos zich waagen.
Keykapper, en teeuws keyknaep.
Ja men zouwer ziek van worden, zo drommels grof als ze weten te rekenen, t is zo veel voor consultatien, citatien, appellen, en ondertekenen, dat in t kort het heele capitaal, door al hun aanhang zelfs zo kort word als kaf.
Kick woude datge waert gebleven by u winckel,,waeren, en van de straet, en van den boer, en van de mart, soo sou dien uylespiegelachtigen boer u niet hebben espeelt sulcken part tijt quijt, gelt quijt, kalf quijt, 't is om sijn sinnen te missen.
Nou dat gaet nae huys toe, ick durf niet, 't moet evenwel wesen ogh mijn broeck die beeft soo, 'k ben al half doodt van vresen.
Wel sinjoor, kwam ik daar niet ter rechter tyd op t mar?
Ik mag al die razernyen om twe schoften niet meer lyen.
Was ik niet gek, zo ik zo schoon een kans verby liet loopen.
Schand, dat eenigh mensch sich soo vervoeren laet, dat hy om sulck een winst sich selfs te buyten gaet.
't kan toe.
Zal die gaan trouwen?
Ga nu, en zo gy voorts in die goe wil volherd, zo maakt gy dat ik wel tien jaaren jonger werd.
Geensins, mevrouw, maar 't zou ons goed zijn, dat wy dachten hoe dat wy onze raad ons best ten nutte brachten.
Maar ik durf uw geduld zo veel niet vergen, k ben te diep noch in uw schuld.
Angniet, de meid.
Had ick mijn oude schoen van daeg me aengetrocken misschien proefd' ick nu oock van dese lecker brocken.
Joost, bygenaamt jan meisjes, zoon van goedhart.
Het geval mijn hoop altijt komt wederstreven.
Dit kluchtspel toond aan elk gewis, wat dat de blinde waereld is men eerd om t kleed de grootste gekken.
Ei, vrouw, verlaat me niet.
En gisteravont lag ik noch by men wijf, 'k was niet dronken, en nu ben ik verschept in een konink, of ander groot heer, de bedstee en de kaamer is bekleet met gout leer, ben ik hier dan alleen?
,, och, mogt ik jou straks hangen laaten!
Daar stondt men moer en keek.
Maar, nichtje, zeg my, zal men u niet haast zien paaren?
Ia by den hemel k zweer, het zal heel vranckrijck schaden zoo blanche my verleyt, k zal toonen hoe mijn bloet geen koning henrick vreest, hoe fors hy is van moer.
Mortem medicamentis removet medicus expers.
De boode, die ik derwaards had gezonden, kwam my met eene een maar, bedroefd voor my, verkonden.
Orontes, vader  van sofia.
Ovidius daar kan ik nachten in vergeeten, en ook vergilius de vader der poeten, zyn herders zangen ha die streelen my voor al en vondels poezy is my als hemelval, k ben ook poeet myn heer.
Voort zonder tegenspraak, vertrek, of je krygt meer.
Nu kom, laat ons maar gang maaken, antonio.
Daar word aan den leezer bekent gemaakt dat in t kort van den zelven auteur staat uit te komen, medea boertig berymd, als mede, de helsche kermis en de hel bestormt door de goden.
Hoe ik, men heer schout?
Goed maar, k moet my eerst bedenken, waar jy t gezet hebt, want, de winkelfles is uit.
Die stinkende spaansche zeep!
Hy is te gast geweest, en ick kome t'huys, en sal moeten vasten, dat mijn niet wel aen staet, en somtijts wat anders dencken doet, en wat vremts begeeren, als't stil kon te werck gaen.
Zie daar crispyn, zy is u reeden al gegonnen, crispyn.
Vrunt dionisio, wie helpt dees man beklagen, mijn heer het broot..... kar.
Van mandement in cas de appel?
Dat 's vreemd?
Ja toch, ik zal ze breeken, dan zult gy het klaar zien.
Weetje wel dat men wijf niet poortvast is  wel te verstaen ien hoer?
E. krook.
Vermidts de pen van een poet is rijk, zoo geven zy de naam van paarlen aan de traanen, waarom dat haar de zee van zurien moet schamen, om dat haar peer'len nu zoo waardigh niet meer zijn, 'k zegh niet ik paarlen zagh, maar van haar wast een schijn, om dat ik heb gezien dat zy doen tranen schreiden, nu oordeelt wat ze zijn, en kiest dan een van beiden.
Of ik hem volgen zou, om wien 'k alleen wil leeven!
Waarom belaste je in boeteljes af te tappen, daar komt 't abuis van daan.
Wat meent ghy dat ick u 't gebraet sou vooren koocken?
Lulef.
't sweet begint my uit te breken, als ik een manne stem by nagt hoor, zo zeer ben ik vervaart veur aardigaards geest.
Zwijg, modde, daar komt jurgen al, 'k ben blijd dat karel vertrokken is.
Maar ach, wat raad!
De luy zijn daerom juyst niet oud om dat se wat lang waren in 't leven, ho ho, daer zijn van die ouwe knockers, die't de jonge wel in haer pap souwen t'eten geven men sou 't my soo niet aensien, maer ik heb noch al een jonk hert in 't lijf.
Wat prins, of koning kan op zulck een schoonheyt roemen?
Wat zou j'er by lyken, een arme beedelaarster een olyke slet.
Pord u t verlangen niet uw zuster hier te groeten?
Heb ick dan geenen soon, hoe sal die geck dan tieren.
Wie dat zijn vorst verstoort, diens welvaert gaet verloeren, hy is geluckig die zijn eygen voordeel weet.
Zoo ben ick uyt de noot.
En nimmer voor mijn oogen komen ick sweer, ick sal u dooden met dees hant.
Bromia, naukrates, policles, blefarus, argantiplacidos.
Ik kom van uwent, 't lot wil my, na 't schynt, niet gunnen, dat ik u immer in uw huis zal vinden kunnen, maar 'k zal 't zo menigmaal herhaalen, dat... arnoldus.
Wanneer zy juffers wou bezoeken gaan op te, gelyk dat nu al heel gemeen is, ging ik mee.
Hy maakt 'er by te raaken, en neemt een byl, die juist deez' man by toeval had, en kapt in 't midden van de schuit, een heel ruim gat, waar door jouw dochter straks haar hoofd komt deur te steeken.
De hemel, zon, en maan en starren.
Godefroy. wat zeyt ge dan?
Jasje, eduard, met twee knechts, die flambeeuwen draagen, gevolgt van muzikanten.
Werken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, en de daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de supplianten desen onsen octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aengaen mag, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Indien ik nu waardig ben om uw schoonheid te genieten, zo zal my niets, dat ik voor u onderneem, verdrieten.
Einde van het derde bedryf. vierde bedryf.
Maar apropo, zellen we haast trouwen?
De vont is goed, ik wou, dat ik hem al zag want hy moet weg zyn eer papa weer t'huis komt.
Myn baron van missisippje!
Gy siet dat ick om u moet hoon op hoon verdragen, en dat sy spotten in mijn tegenwoordigheyt.
Vervoeg u by myn stander.
Filipyn hem gooijende met kussens.
Zo hy misdaan heeft, wil het hem, om my, doch vergeeven moet santilane sterven, zo verkies ik de dood.
En laet jou dan haest weerom zien, of anders zou je my ontstellen.
Dan willewe liever af wachten hoe dat het den rechter zel verstaan.
Elsje snuivende.
Dat ik niet begrypen kan, t ontroeren van myn bloed, doort kussen van een man.
Ey laet u dat niet moeyen mijn meester sal aenstonds sich weerom hier aen spoeyen.
Doch, zo gy wild dat ik gerust by u moog blyven, bezorg voor eerst dat een notaris, hier onz wederzydsche trouwverbintenis kom schryven.
Wie comt my soo vroeg betraepen, hy steeckt de fles weg.
Breekt je hoofd niet, 'k heb soo wel gesorgt, dat daer niet aen en schort.
Onze magdaleen is, in 't gaan na de goudsche schuit, onder wegen, van haasjes zy af genomen.
Stelt, als mijn schildknaap, u eens braaf in uw postuur, gy dient geen ridder van de droevige figuur, maar gy zult hooren, op mijn overwinning, schreeuwen lang leef de temmer van de reus als van de leeuwen.
Myn vader als gy weet krispyn, bemind het eenzaam buiten leeven hy heeft zyn middelen gegeeven, in handen van myn heer konstant zyn rentemeester, die zyn land, en zyn domeinen moet verpachten.
Wel kun jy 'er dan toe verstaan, datze my zullen hangen?
En ick sal d'ooghen hem, uyt synen dickbol krouwen.
Ja, en tot ons geluk, zo heb ik flus een guit, gelyk daar leid, hier met de meid staan te bespieden, wat met haar beijen zou van deeze nacht geschieden en deeze deur waar door die voerman komen zal, die staat maar op de klink, en brengt ons in de stal, en verder buiten.
Ik wil u steeds beminnen, in myn hart, de liefde kweeken al vermeerdert die myn smart.
Maey, 't koeckkraem wyf.
Ja, dat is zeker mooi gepraat, zyn letters lopen al langs straat.
Kladdegat, weet ik zelf nou niet meer wat my te doen staatn, of te laaten?
Wel arlequyn is al een wonderlyke haan, hy trekt manhaftig op zyn grooten vyand aan.
Wat zyn de vrouwen dan, slavinnen?
En wie weet wat hem noch al meer zel oopenbaaren.
Ik hoor den baas!
Ja, lieve wouterbuur, die vind men zo niet uit daar hoord wat moeite toe, eer men een leugen sluit.
Och, reintje, och!
O ja, myn heer heeft gelyk.
Petronella, goede bekende van ernst wargaaren.
Ay, ay wat sal dit sijn, gy stelt om heer don ian u al te seer in pijn phil.
Bertrand al knorrende uitkoomende.
Wel jacomo, wie zouje in deeze schijn nu niet bedriegen?
Ai meid, je bent gek.
Ja, maar ik wenschte dat die gehoorzaamheid ongedwongen was.
Wat is 't, een poplecy?
Frederik leest de brief.
Elize en philippyn, dunkt my, dat oud genoeg mee om te trouwen zyn, indien dat wy eens tzaam in t trouwverbond geraaken, dan zullen wy weer knochts voor uwe kinders maaken, izabel.
Wel spreeckt'er niemand niet?
Want ja k heb onrecht zo te janken, en k loof myn kruin moet u noch voor uw gaaf bedanken.
Dan heb ik een huis dat men op twintig duizend gulden heeft gaan waardeeren.
Jan de mol.
Nu neef, wilt ook naar binnen treede, en dilliaane, kom, gy meede. veertiende tooneel.
Zie, daar hangt noch een uitheemsch kleed 't gelykt het zelfde wel, dat gy aan had, toen gy u by my ter woon hebt besteed.
Ook buiten dit, kan my uw geven niet behagen.
Kon ikme nu wensen daar de peeper wast, hoe dus?
Ik schrik nog als ik kom zyn streeken aan te schouwen, ja wel kryg ik hem nou, het zal jou zoo berouwen, dat jy dat gaat bestaan een sled een boere myd, en nogtans is het dat hy die karonje vryd.
Laat niet toe, myn heer, dat uw dochter, noch ik, in wanhoop geraak'.
Maar 's morgens is 't niet zo gelegen want, na eenen nacht, werd zelden geacht het voorwerp, door de trouw verkregen.
Daer komt ian trijntjes aen.
Jan, knechtjochem, voerman  van govert. heer anzelmus, vader van anzelmus.
Op sulcke snoepreysjes magh heel wel een bilslagh staen.
Jaap met zyn mond vol.
T amsterdam, by d erfgen van jakob leskailje, op de middeldam op de hoek van de vischmarkt, 1687.
Hy ziet haar in de hand, van goeder geluk te zeggen, heeft hy groot verstand.
Hier legh ick my wat neer al die hier steelen durven die klamp ick stracks aen boort, en vatse by de lurven.
Dan zou ik jou, met deze vyf paar nagelen... ligthart.
Schoon t konincklijck gebodt ontroeren doet mijd zinnen, wil dat ick rusten zal, daer ick niet rusten kan. een andre koning jaegt mijn hart veel zorgen an, ick schijn door ongedult mijn zelven te verliezen.
Ter ordonnantie van de staten simon van beaumont de tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, vergunt aen albert magnus boekverkooper tot amsterdam.
Daer moet in dese tijdt, soo grof, en soo veel, gewaeght worden, sal men winnen en het moet altemets, eens, staen, om keuninck of keutel te zijn.
Siet dat stael eens, hoe gretig datse haer waer recommandeert maer d'andere heeft niet veel troef, so dicht heb ik'er te nacht afgesmeert.
Och hoe zal 't hier zijn?
Ik kom zo daadlyk weer, zesde tooneel.
Zo de juffrouw uit de zykamer was gegaan, zag ik myn patroon herwaarts komen.
Treed herwaarts heer kaptein want gy hoeft niet te schroomen dat ik u hind'ren zal, spreek maar met my alleen.
Wel weet je t niet, ik zeg het jou, dat jy na deezen haar ongekwelt laat, of je meugt wel vreezen.
Klvchtig blyspel.
Die liefde is oorzaak van de straf die gy verwacht die zelfde liefde heeft tot wanhoop my gebragt.
Mevrouw, indien gy zulks te doen onnodig agt, verschoon ons stout verzoek.
Met dat mes wort de vrou wel haest bedroogen.
En wie bemind men met meer reden, wie kan men meerder genegentheid toedraagen, als een zoete weder helft, een twede ziel, een beminnelyke vrouw?
Jy praat na jou verstand, kon ik jou moeder in een springhaan doen veranderen, ik dee dat dadelyk, want de wyfjes van de springhaanen zyn stom, die zingen niet, dan kon zy niet meer kyven. negende tooneel.
Bister ein rechtschaffen keerel, oder ein eddelman, zo gibt mir mei keweer, wi wollen dan tou zamen schermutzieren.
En gy, juffrouw lastigheid, wat kleederen, hulsels, en krullen, my veel vrysters in te gemeen komen vergen, om haar schoon te doen schynen, en vooral, de kneepen van haar kop te verbergen, die zy zo kunstig voor de jongmans weeten te ontveinzen als zy worden gevryd, ik denk dat gy daar van geensins onkundig zyt.
K hebt lang gewenscht, ik moet haar oogen niet mishaagen.
Maer kwelden ik myn harssens mit jou zotheid of diergelyke zaeken, weg was de mies daerom wil ik niet drinken, of my iens moeijelyk maeken.
Ten is geen dralens tijdt, de vyand is naby, het vluchten noodig is, ontvlucht uw slaverny.
Is 't waar, wat gy zegt?
'k zel op de volle van de beers het gaan vertellen!
Zo past geen mindren aan uwe opper heeren, die, met zorgen overlaan, staag waak en voor uw heil, om alles af te weeren, het geen uw welvaart, of uw rust zou kunnen deeren.
Ik lach!
Spreek op dan zyt gy in de kunst bedreeven.
Cornutus, en bamboes staan aan de deur te kloppen.
't is onmogelyk.
K moet eens op die actie drinken.
K heb vernomen een blancke hackeny heel wit.
Ga maar mee, daar schiet my iets in.
Ook moet 'er een schip drie vier mest zyn, want de boogerd en 't land zyn de arbeid niet langer waard, en zo schraal en maager, als zand.
Gelijk een tellenaer met sijn aersgat, soo speeldeje met je mond.
Y praet doch van geen schiten, ik haest men immers soo veel, als ik kan. coen.
Swyg my van die sotternye, ick seg u sit.
Kom izabelle wil uw hand aan karel geeven.
Je zelt gien spreek meer van men hooren.
Myn waarde wederhelft, en wellust van myn zinnen, u zal en blyf ik, zelfs ten trots der nyd beminnen, tot dat de bleeke dood myn oogen sluiten zal gy zyt myn zielzon ja gy zyt het al in al, waar na 't kompas van myne min zich komt te draaijen by u is 't dat ik nu gewenste vrugt zal maaijen, daar ik, al lang te voor, vergeefs na heb getragt, en byna hoopeloos, verduldig opgewagt.
Is dit d'eerbiedigheid die gy my schuldig zijt?
Nou niet langer gezweegen de acties doen al zeshonderd percent ik zal voort myn partyen opeischen.
,, hy 's heel hystorie vast, en schrander.
Sedert het jaar twe en seventig voor deezen plagt een amsterdamse tonne gouds honderd duyzend guldens te haalen nou is die maar dartig, en een uitrechtse maar tien.
Waar op dat jonker jan hem ronder zydgeweer, met vuisten wakker heeft geroskamt.
Gaarene het myne heeft gezuft, toen ik uw trouw verbrak.
Hy roerd al wakker aan sijn wond, flip.... flip.
Doch hoe het is oft niet 'k sal trachten dat ick dan den keyser desen lust uyt sijne herssens ban, want waerlijck hier geseyd 't is by jan hagel volck in eenen kelder, vuyl gelijck een tover colck. iii.
Uw eer is veilig hier by my, wilt zulks gelooven, en zelf myn eerlykheid gaat uwe hoop te booven, t is al te veel voor my het geen gy my vergund, bemin uw man zo teer als gy beminnen kund, doe vry aan hem een ongemeene liefde blyken, gy zult een man als my niet eens verongelyken, ik zal my zelf daar in niet kwellen, maar k moet voort, blyf hem getrouw, leef als een eerbre vrouw behoort.
Spreek eens uit!
Hoe dat zo jan jasperzen.
Ben ik een zon, zo wyk myn straalen, dat die jou niet tot asch vermaalen of zengen van je breinkas 't haar de droely, dat was vol gevaar dek met die hoed dan eerst je ooren, zy gooit en stroohoed uit het venster.
't is of myn liefde, op de naam van karel, langs hoe meer vergroot.
Die hand, die hem hier leyd, die maakt alleen den prys van al zyn waerdigheyd.
Frederik, warnaar, jasper, notaris, flink, fransyn.
My dunckt, wy sijn hier in een plaets van sekerheyt.
Ik heb voor eerst aan de kourantier zestien schellingen toegetelt, om het tweemaal in de kourant te zetten want het kon anders niet lukken, om dat hy zei dat het te groot van materie was, om het voor minder prys te drukken.
Of is hy ergens heen, want zoo hy niet en komt, ick sterf ladis.
Heyltje jae, dat en weet ick niet, sulcks komt my te beswaeren, en daerom kom ick hier by u om goeden raet ick bid u, hoort noch meer, noyt hoordje vremder praet ten was noch niet ghenoch ick hem een soon beloofde, maer wel het aldermeest daer hy soo seer om sloofde was, dat ik hem een soon moest brengen aen den dagh daer hy syn groote neus volkomelyck in sagh.
Is, myn heer, noch ongetrouwd?
Jan, geesje, fransje, met een groote bult,en een brilledoos, waar op geschreven staat bambario.
Het is maar stof.
Carille, wel wat 's dit?
K moest my lang met roveryen erneeren in t gebergt, maar tegens dank, myn lyen en de armoe dwongen my om zulks te doen, t gedrag dat ik daar hil, hielp my by t volk in groot gezag, ja ik kreeg zulken gunst en glory by die troepen, dat ik voor hopman, van hun al, wierd uitgeroepen.
Die guit, ik zal dien gauwdief hangen doen, schoon dat'er geen meer waren.
Oct. hoopt dan weer op mijn gunst ik gaa den koning spreeken, en om d'herstelling van u staat en gunsten smeeken maar blijft hier dicht ontrent, of ik u had van doen.
Ha doen was t voort bestemaat krispyn, welkom hier, maar zyn alder eerste vraag waar, hoe henker komje aan die lier?
Vergeef myn' misdaad toch.
Brengt de glaazen by de fles.
Wel heer, moeder.... gerbrech.
Dats tavont tijts genoech hy versuymt te veul.
Wel dat 's een raar bedryf!
Sa, sa, geef hier den bras, jan saly, is dat stryken?
Karel, flip.
Dat gezoen, wat wil dat zeggen?
Laat ons in onze pligt, hem schuldig niet beswyken, ga heene groet de vorst, eerbiedig uit myn naam.
Elisabeth, errenst.
Ja zo 'k heb zeggen hooren, by dag en nacht.
Vatje et?
Iae wel wat dat ick hoor, 't is wel een vreemde saeck, dat nu de jonge maets hier hebben in vermaeck, 't is alle nacht weer aen, wie sou 't kunnen verdraegen?
U susters binne bef, die duycker mocht dat raen was ick docter faustus, of waegenaer, of een aer, of aecht sonder ziel of ianneken kreupels, of haer kaer, of yemant die by nacht soo wat rijen op kol, of een hantsietster, planeetleester, die met gelol de luy soo wat wijs maecken, 'k soutje wel uytleggen maer datje mee nu vraecht dat kan ickje niet seggen, 't is mijn niet meugelijck, ick hebbet niet gesien, en dat ick'et al sach, 'k sou loopen of vlien, ick kroop uyt vrees, siet daer voorseecker, in een paerts kop, of inme klomp, of hier of daer wel in een aer glop, 'k heb met dat volck niet uytstaen, 'k hou daer mee mijn geck.
Die borst wat meer vooruit ha!
En laat uw hert van dankbaarheid, met innerlyk en groot genoegen, niet uit een dwang zich daar na voegen, als gy de straffe hebt geleen door u bereid aan t algemeen, waar door gy alle zocht te plagen, hier nu kond met geduld verdragen, zal s hemels gramschap op myn bee veel licht u geven volle vree.
In myn byzyn my te moorden, is zyn leeven niet geschied als je my hier niet meer iet, kerf, en vil my dan vry helder.
Ja, veurzeker is het waar ik ken de vaandrig, en ik heb zijn geest ezien, zo klaar als den dag, of als ik jou zie, zijn weezen zel ik wel onthouwen.
Die zyn laat zien, hoe is 't den over grand vesier, mustapha is myn broer, geboortig van pavyen, hy had reeds 't keizerryk van alexandryen, gewonnen door zyn swaard, der edele tiranny.
Heer zy volgen ons.
Zingt nu, zingt nu duitsche maagden, onvervaard voor t turksche juk, t lang gewenschte krygs geluk, de ondergang van die u plaagden, hoe uw keizer neer deed vallen, budaas trotze toorenwallen.
Neen lief, gy zyt my te waardig, om aan een apotheker te zyn vertroud de meeste doktooren begaan, och lacie!
Excelente izabelle, jouw inkarnaate wangen, jouw azuure oogen, jouw... schoone aquilyne neus, jouw... gekloofde kin... glad veurhoofd... 't is alles amoureus maar principalyk die lieve flonk'rende arendsoogen, hebben my zodaanig in jouw liefdens net getoogen, dat... ja dat... by exempel... dat jy, als een roofvogel, myn hart uit het lyf hebt gerukt, en in jouw klaauwen houdt benard.
K ben u verpligt, myn heer, voor deeze groote gunst, en dank uw hartlyk zeer, k gaa dan met uw verlof!
Wie is zyn jonker?
'laat ons wel veinzen.
't is al te droevig!
'k dank zijn doorluchtigheid, en wensch hem lang te leven, en u mevrouw.
Ja broer, hy maakt de vryjery wat by myn dochter.
Ick voel my weer herleven.
Doch 'k moet uw val beklaagen hoewel daar zyn'er, die dit hooren met behaagen. toen 't wouterbuur my zei, 'k wierd styf en sprak geen woord schoon ik 't reeds op de straat van and're had gehoord want yder weet alreeds van deeze zaak te spreeken.
Wel nou ik beken het, yder heeft zyn gekheid en myn gevaar en vrees maakt de myne, want myn hart is vol schroomen och!
Maar hoe, myn heer, wel waarom my, geplaagd met uwe vreijery, als ge andren hebt uw woord gegeeven, daar gy in 't huuwlijk mee wilt leeven?
't sal geschien.
Zie daar, myn heer, ik geef u myn kind tot een vrouw, en zestig duizend guldens ten huw'lyk.
Was het dat niet, ik zou je staaltjens van een deel wyven laaten hooren. 'k zal daarom liever van de oude vorstinnen spreeken, die door de heele waereld zyn vermaart.
Wat komt onsover!