floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uit onse rechte wetenschap, souveraine macht ende authoriteyt deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteeren, accordeeren ende octroyeeren mitsdesen, dat sy geduurende den tijdt van vijftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Lopes, philidia.
Zo moesten deze slechte bloeds ons vrijen maar op staande voets, ten eersten zeiden zy, madame, indien t u lust laat ons te zame oprechten een contrakt van trouw, op datwe als echte man en vrouw, naar t roomsche recht zo vast beschreeven, den heilgen echtenstaat beleeven.
Ze sterft, wat gaat men aan?
Zie daar, maar niet te houwen hans.
Ik kan hem niet ontloopen de deur van t achter huis, viel onverwacht in t slot.
Men seyt, dat een makelaer, in een herbergh, alree, daer over schuldigh is wel 2 guldens.
Zulke dienaars zoek ik niet want zy zoeken haar plaiziertjens, en wy vinden ons verdriet die dienaars zyn te vry, en wel meest omtrent de vrouwen.
Carel, de schriftuur toeslaande.
O elise!
Octa. wat dunckt u van de prins, is hy niet wijs en braaf?
Ga, haal de juffers, breng haar binnen, want ik ben ongerust van zinnen, zy hebben myn besluit verzet.
'k sterf liever, een ik my zo liet uit koppelen schoon mama my komt plaagen met lodewyk, karel heeft myn hart, en kan my meer als de ander behaagen.
O snoode ondankbaarheid!
Vertrouwde van jan klaazen.
Zyn spraak, zyn stem, en ook de lengte van zyn lyf gelyken hem, hy is t!
Maer wie is dese schout' die u so kan behagen?
De qua mart doetet dat ick soo gaeuw niet de beurs schiet, nou se krijgent wel weer dubbelt van een aer, doenset nou jens half om niet, mostense soo deur de warrelt kommen, se bleven wel schaelder, maer nou wetense te speulen, hier een pleyster of een seroen 'eleyt item een daelder.
Wat weet men t, lichtlyk heeft een van hen hier wel vrinden.
Nouw juffrouw, klim maar of, ik zei wel zorge dragen, om t venster te sluyten, wy hebben onze tyd van doen, volg jy heer karel maar, ik zel jouw volgen.
Zou t niet?
Tryntje, een snyers wyf.
Geluk, draag maar zorg voor 't geen ik gezegt heb.
Hoe stel ik dit, mevrouw, wil ik aan haar ontdekken wat dat ik ben, en haar uit deze doolhof trekken?
Eelhart, dr. brabbelaar, angelika, beatris.
Ik sta op s heeren straet.
Door dien mijn oogh veel minnaers heeft bekoort, en dat mijn siel alleen naer uwe liefde hoort, moet ick my tegen danck, en wensch voor u bedecken.
Ik, die het tegendeel weet, dat ik dit affront verdraagen zal?
Zo als 't oom beliefd.
Ik hoor, het komt, en welkoom moet het wezen.
Help me uit 't verdriet.
't mag weezen zo als 't wil wat raakt het jou, kreeg ik somwylen eens een gril van liefde?
Myn heer, uw dochter is vol vreezen, wyl 't tegens uwen zin zou weezen.
In deze twee prenten woont de geverniste deugt.
Sins wanneer is dees reys hem in het hooft gekomen ferd.
Voldoe toch zyn begeeren, geef hem myn paerlen, en gesteenten, ringen, kleeren, en alles wat ik heb. katryn.
Gek, wel wat moet hy jouw doen, die hier zel nae gelt, en schatten durven trachten?
Ondankb're, is 't zo dan dat gy zyne gunsten loond?
Nu, 'k laat dan alles op u staan, want ik hou je voor een van myn beste vrinden.
Alsoo, sny op jan stien, kenjer niet hooger prijsen?
Reik nu je handen uit zo dans nu met je beien.
Filib. de man is onschuldig, 'k machtje bidden laet de kerel gaen.
'k heb last, u voort bekent te maken.
K moet met myn hand myn hert u geeven.
Maar, my dunkt, dat dat theetje, geen kleintje met brandewyn is gelardeerd geweest.
Dat 's waar, hy zou maar om een roman gaan die hy vergeeten had.
Zy zelf, die de oorzaak was van zyn verdriet en lyden, zal hem eerlang van zyn gedreigde dood bevryden.
My dunckt het is een steelder, den heeler hanght den dief op sijn rugh.
Wilt my dogh voordeeligh sijn, en helpt dit liefelijck bedrogh.
Hou op met janken, ik weet, je zult me noch bedanken, voor t pleiten, want, je wint het spel.
Versoek overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezen, dat sy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaaren de voorsz.
Datje nou, bekennen zult, wie meer als ik jou brief komt lezen.
'k heb nu uit, want gy zijt meester van uw schouders, dieze waagen, of die verschoonen moogt.
Nou om 'er af te raaken.
Hy deedt elk lagghen in zijn leven, maar niet beschreyen zijnen doodt.
Ernst, izabelle.
Ziet met wat zoetheyt ruyst dees beek, die met zijn stroomen de blommen kust, en laaft die langs zijn groene zoomen verspreyt zijn, 't zoet geluyt de vogels zingen doen, die op die wederklank, met hippelen door 't groen, zich zoo vermaken.
Zo doet het geen ik zeg, dan toond ge 'er blyken van. konstancia.
Vorst mahomet verbeidze in t ottomans paleis, als hy van mecha keerd, uit zyne bede reis.
Ik beloof 't je maar omdat myn zoon, dragonder kapitein, alle dagen verwacht wordt, zal 'et jou, zo ik vermein, niet onaangenaam weezen de bruiloft zo lang te verschuiven.
Govert, leonora, krispyn.
Ja, 'k trek men schouwers op, men heer, en 't is me leed.
Nou dan, je kunt meer als broot eten, wel trouwe vrient, ghy seght het of het leefden, men soutje niet aen sien.
Mevrouw, van al myn leeven heb ik t zo duidelyk niet gezien as nou daer even.
Men kent my over al voor sosia, ik ly wel dat gy 't zijt, ly ook dat ik het mede zy.
'k sagh nimmer sulck een schoont, wie twijfelt of dit beelt, waer dat sy immer woont, wort dienstigh aengebeen.
Ernst, tegen slenderhinke.
Had 't zy het niet gedaan het zou ook niet geschien geloof ik wel, maar was die lust niet inde vrouwen, wy mochten hare deught wel voor onsterflijk houwen maar van mijn leven heb ik'er geen drie gezien die niet nieusgierigh zijn, van duizenden pas ien.
Margriet, jurge spaarpot.
Die gist'ren noch in 't velt, by vee en ossen zat die is nu zoo vervormt, dat ick my zelfs niet kenne, 'k doe ander niet als my, tot hoofze zaacken wennen.
't is melis, wel dit zyn eerst zaaken.
Ey lieve, kyk, en waerom dat?
Ik geef het vaatje, en dan met nieuwen lust en moed aan 't krotten al' den nacht ik laat geen' tyd verlooren.
Daer zel an ons in 't minst ontbreeken.
Daar staat den man, die zegt het heeft hem goude kragen gekost, om karlos te vervolgen, is t niet schoon, dat zelf den regter, den vervolger diend om loon?
Hoe noemde gy het?
Maar gy zegt niet met al, wat queltme hyacyntje.
En ick allienigh moet dat altemaal begrijpen, ick moet daar aan al zou 'k mijn zinnen laaten slijpen.
Je ziet dat hy niet beter weet of t is ruffina.
Izabel, jonker, barent.
Waar mee beschuldigd gy myn juffrouw, zeg leander?
De hemel geev dan dat gy moogt haar hart verwinnen, en dat philidia u weder mag beminnen.
Je bent een bok, k mocht jou wel mee naer t hof toe zenden.
Wie zou, met een vrouw, die schoon, wys, ryk, en van groote vrinden is, huis houden konnen?
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente octroye mogen genieten als naer behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desea dooen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Nu moet uw leven enden.
Dat sal ick seecker doen, die raedt dunckt mijn is wel, dats eerst een brave vondt, gedt kon ickse beknellen, 'k sou haer knelisduyvelen, dat sy in 't pijpestellen niet hebben souden lust, ja by mijn susters ziel, mijn dunckt 'ksie ginder al de een of d'aere fiel, ick steeck mijn voort ter schuyl, adieu buerwijf, goe nacht, en slaept gerustelick, ick geef mijn op de wacht.
Wel dat 's goed.
Ey grietje!
Hoe blyde ben ick nu van hem te syn ontslaghen, wie sagh oyt soo een man van al syn leven daghen?
Ja, dochter, kom hier, onze kareltje heeft daar straks het manuaal van de snuifdoos gedaan heel net op de maat.
Zoo lang ik u bemin, zoo vreest niet voor een val die u verheven heeft, u oock behoeden zal.
Al uw redenen, mijn vader, die kunnen mijn gemoed niet buigen.
Kon ik de weg weer vinde.
Niet, als ick sagh stracx twie luyden uyt de halsteegh koomen, 't scheenen twie jonge luy, eleweken aert, se hadden 't soo druck, se soenden malkaer soo dapper, en se liepen met een ruck de hoeck om, en se bleven gins op een hooge stoep staen praeten, hy klopten wacker aen, 't scheen sy wou hem niet in laeten.
De een heeft geheel ontaard der man vermoord.
Dat jou geen wint te hart kon wayen en nou sta ie als een poelsnip.
'k heb van oostindisch vaars vernoomen, dat hy reeds is in stad gekomen.
Moet ik dan alles doen, dat die gek komt in de kop?
Wat is 'er gaande, myn heer?
Een klucht moet zijn als t graauw dat onbepaalt in praat is.
Wat hebben we deze nacht al flessen uit gezoopen!
Je weet wel dat ik moet.
Als jy myn dochter vond, en my die wederbragt zo heb ik u gezeit.
Ja wei ik kander niet een spaans woord van verstaan, daarom zel ik het wel swygen.
Wat wilje daar mee zeggen heer?
't is al van trouwen dat hy spreekt.
Noch geen dry dagen geleden, heb ik haar als een kreupele gebeden, eer ik 'er uitkwam.
Beget ja 't.
Jou lompen hond, zeg, is 't nu wel?
Gerardo, broeder van klaudia.
Uw brant die brant re fel zy haet de fransche vorst, die door zijn dartelheydt niet waerd is dat hy torst de konincklijche kroon, uw glory niet ontluystert.
En laet me doch niet na oostinje gaen.
Dat ghy zult van uw leonore scheiden, verlatende haar min, ghy niet meer lieven zult en zo j'er niet bedrieght, zo geeftme vry de schult.
De hemel kan by ons t onmooglyk, mooglyk maken, zulks zien wy dik wils.
Myn keukemolleke, een toet noch.
Angnietje, ay moer, wilje een knotje of twie veur me spinne, dat'et wat op de klos komt?
K vind in dit oogenblik mevrouw, dat u te zien, niet, zonder dat men voort u slaaf werd, kan t geschien dat u te kennen, en met hart, met ziel, en zinnen, uw groote schoonheid, en uw gaaven te beminnen de zelfde zaak is dat, al wie t geluk zo hoog heeft begenadigd, dat een straal slechts van uw oog op hem geschooten werd, alleen voor u moet leeven.
Ik zal me verhangen, of verzuipen.
Hern ernst, ich bid uich, wol ein luttel mit mich snakken.
Modde, roep pietje mijn knecht.
Hebt gy dan, in het herwaart komen, al een notaris mee genomen?
Jan klaazen, angniet.
De haet, de nijd, de twist, de tweedracht, en 't gewelt.
Oui da t is een present dat ik haar moet vereeren.
Ik wou sinjeur vraagen, hoe ik de bedden in de tuin zou leggen, en de grond omspitten.
Ik zal je dat varken wel wassen, en flip onderwylen waarschouwen, op dat hy en zyn heer mede op 't jongspel maaken te zyn, verkleed als boeren en dan kun je met hem spreeken.
Jy zult het ras genoeg verneemen, myn heer de bailjuws vrouw, en mejufvrou de huisvrouw, van den heer advokaat, kwaamen in den tuin, en de onder luitenant van de soldaaten, met de kornet, dat je 't verstaat, waaren 'er voor haar.
't zal meest op jou kapitaal aan komen, is dat na men zin zo zal ik je myn zoon geeven, maar boven liefde, boven min, boven alles, zo jou middelen my niet vernoegen 't heilik is af, en ik zal myn jongen hem wel na myn goedvinden doen voegen.
Al loof ik 't niet, 't zyn mirak'len die je me zegt!
Zie, ze durft, met stoute kaaken, het geen de waarheid is verzaaken.
De missizippi is een oorzaak van myn winst.
Robbert leid zyn goed in een stoep en komt zich vertoonen.
Ick wil 't oock niet verstaen, daer pleun daer is een vaen, se meugen jou ien kan lienen, maer blijft my daer niet te labbekacken, maer rep je bienen, en seght teghen aeghjen dat haer man over morghen mee sal te begraffenis gaen, sijn naem sal gelesen worden, laet se hem daer tegen een beff klaer maecken hebb' je 't verstaen?
Over dit geringe kluchtspel, en aanschouw het met die genegenheid, als wy het aan u opdragen uw pen zal mogelyk minder scherp weezen op dit ouderlooze voorwerp, nu het de eer geniet om met uw ontzaggelyken naam op 't voorhoofd te pronken, en uw letterryk oordeel zal zich nu ligt niet belgen, als het heit op tyt gerymt vint of vitte op zitten 't zal ook uw ontferming eer verdienen, als gy eenige spelfouten, het laagste gedeelte van de poezy, waar in uw geest den hoogsten top heeft beklommen, ontmoet, om die zonder brandmerk in uwe uittrekkinge over het hoofd te zien.
Alle dingen zou wel gaan, pieter, konje dat flikken met de kaart, en 't bord laaten.
Het zag er zo wat mislyk uit, en moeten zy daar geld voor geven?
Neen haar daat is erger als eens diefs.
Het zien van de op'ra zal u daar noch min in hind'ren.
Klaryn tegen hendrik.
Was ik getrouwd, met een die me opsloot, of wou dwingen, gantsch bloed!
Zeker wilt niet raazen, iren.
Wel, tryn.
In t schouwburg, ja zeg vry in t voorburg van de hel al waar de droes zyn vuur en licht hout.
Ze zeggen de waarheid voor my zelf, en voor geen ander.
En laet 'et mijn wijfje noch wat soetemelck langen siet daer zijn vijf rijcxdaelders.
In gien antwoort geeft, dit ben ick ongewent, se moet voor seker sitte kacken want dan hetse ontrent ien kloek uyr van doen, om heur darme te leegen, geertie hoorie niet?
Gusman, je hebt gelyk, 'k zal in myn smart verdwynen.
,, ik sterf reeds van benouwen! sa!
Jan, knecht in quincampoix, of 't koffihuis.
'o de drommel, wat is dit, mejuffer, t is een meid die gy om weermin bid.
Sofia, gratia, jeronimo, karlos.
Moeder, waarom zegt gy niet, dat kommer naar huis gaat, die altyd het hoofd vol muizenesten heeft, en niet en doet als teemen?
Wy zyn, myn heer, verarmde edelluiden, aan het spaansche hof opgevoed.
Maar ach de kristenkerk door raazende eygenbaat geweetensdwang, en zucht tot opperhoofdigheid, gesleurd, geschonden, en verdeeld in stand, en staat, weet niet waarheen, terwylze inwendig deerlyk schreid, om veilig voor de klaauw van wolf, en gier te duiken, niet kunnende openbaar, noch stil haar recht gebruiken.
Hoe vriend'lyk wil dat paar elkanderen omarmen.
Wat goeden engel heeft u weer by ons gebragt myn broeder, ik beswyk van blyschap aan uw voeten.
Maar my zo in de slaap te wiegen, en met bedrog zo loos bedriegen?
Wie zou t droomen?
Ja, te slimmer, ja, zo is't.
Ja mevrouw, ik ben uw zoon, en blyf voor eeuwig u getrouw, zo gy de misdaad die k gedaan heb wilt verschoonen, k heb straf genoeg geleen om dat ik u dorst hoonen.
Nu zal ik de vrouwen en 't gezelschap aanspreeken, en dan heb ik gedaan.
Hy zalje waarschouwen, dat 'er een doctoor aan ons huis zal koomen, en onze juffrouw is zo verleegen, dat men u met het diefstuk betichten zal, dat zy 't niet harden kan. ferdinand.
Zy neem myn vosje, ik zel 'et leijen by 't toom, ze moet of dus, of zo, 'k weet daar niet van, zo lang, tot dat me een kar, of wagen krygen kan maar is 't geen tyd, om aan de bruid de leus te geeven?
Pasq. daar quam een vleyer steets by zeeckre hartogh praten, en als, verstaje wel, zy by den and'ren zaaten, den hemel, zey de fiel, neem van mijn daagen af, en voegd die bij mijn heers, zoo raack ik eer in 't graf een korte wijl daar naa begon het fel te waeyen, de reegen quam zich toen heel dicht op d'aarde zaeyen, den hartogh zey verschrickt, wat een onstuymigh weer!
Wel zoo hy haar toont min, werd zy een christen wis gustaaf.
De duivel vent, wat doeje?
Een referein nochtans van veelen wert geacht, driessottyn.
En wilt gy hooren wat voor boeken, het zyn, die ik ga onderzoeken, het boloneesche hontjen, dat is een juweel voor deeze stat.
Hoe kent heur meer gelyken?
Hy zei my dat ik hier in t leeger was verspied, dat ik zelf van t geregt, o doodelyk verdriet!
Wat gelief je sunjeur?
Als nu de vryster, door myn toeleg werd geroofd, en weg gevoerd, om haar te leeveren in uw handen, wat wagt ik anders, van dat schoon stuk werk als schanden, wat zal het domme volk niet zeggen op dit gerucht, dat moet een schoone dochter zyn, die haar vader is ontvlucht, met wie heeft zy dat werk, zo reukloos, aangevangen, dat moet een vagebond weezen, men behoord die guit te hangen, en voeren hem terstond, na de hofste over het y, zo dat zo deur mag gaan, wat huisgezin was vry van zulke schelmen, zo zal de zotheid spreeken.
Of is hy je wat te stram?
Zouwden wel de crediteurs, of de kamer de boedel hebben in possessie genomen!
Zo dikmaal als karel van de studie spreekt, wyst heintje, de hand aan de mond brengende, hoe men drinkt.
Myn zoon, og, og, myn zoon men dientze te verbranden, die dus hier komen, om te roven in de landen, ag had ik jou helaas, gegunt aan leonoor, myn zoon, ag, help, staa by.... crispyn.
Myn kracht besteen, om van beneen te treeden op die steile trappen schoon 'k uit de bron slechts heb een drop, allengskens komt men tot den top.
Ik kender zo veel die schikkelyke jongmans waaren.
Wel neen, zoetert maar zeper, zeg, wat is uw begeeren?
Eduward, tegen izabel, en klaar.
Ik ben ook veur geen hak, en kruk neen denk niet dat ik om een kleintje buk, ik dien een prezident.
Ja, mijn heer, ik schat gy zijt hier by de neus gevat gy hebt dit voor een spel gehouwen, en 't is juist ernst, zou ik vertrouwen.
De maagdelyke schaamt doet ligt jouw dochter zuchten.
Ziet eens hoe fier hy treed dat is een manlyk weezen hy zou myn hart wel haast beleezen. derde tooneel.
Ik heb een pint hebreeuws gedronken, door haar rabynen ingeschonken.
Boze wijven, onbedaarlik van uitzinnigheit geplaagt, die haar mannen staag bekijven, temt en breidelt hy aan band, zulks dat zy gehoorzaam blijven aan den man, met goed verstand.
Myn liefste kaatje!
Dat treffelyke kunstgenootschap.
,, dat is zo erg als 't dient, ,, 'k vrees dat het zaakje door die kaerels uit zal lekken.
Datmen, behalven de ouders, twee van de naaste vrinden nood, ja, al was 't noch vier dat kan ik verstaan.
Het kluchtspel begind tegen den avond, en eindigt in de zelve tyd daar het in vertoond werd.
Maar na my dunkt, waerdin, zyt gy hier niet van daan?
Gelukkig zijt gy, nu gy door een wijs beleyt bemint, en aan de vorst toont uw gehoorzaamheyt, daar ik, in tegendeel, om zijn gonst niet te derven, hoe wel ik niet en min, my veyns van liefd' te sterven.
O ja, en met dees pook u ogen steken uit.
Goeden avond maartje van oostzaanen... benard.
Juffrouw, ik zal vliegen, en ben zo dadelyk weer hier twede tooneel.
Zou karel dat wel doen?
Wat zal het wezen?
Dat 'k niet begrypen zou, dat hier alleen 't bewind, en 't opperste gezag, aen my moet zyn gelaeten. saertje.
Dampier,  dienaers van den ammirael.
Ick leef rampsaeligh, droef en druckigh.
Hout op, hout op hout op, ick ben schier doot alree, hebt doch medelijden heer met my beroyde ruyter.
Wel, meid, hoe maakje zulk een getier?
Dat 's als, te amsterdam.
Gy hebt gelyk in t geen gy zegt, maar k heb dat reets al overlegt.
Ben jy daar eduard?
Nu daer een speltjen by quaed spreken is geen kunst, uyl.
Iae oom, ick sel daer datelijck nae toe gaen.
De mans geeven de vrouwen niet as verdriet, hoe 't ook mag weezen.
Raakt het jou wat?
Men man, myn eigen man, wat gruwelyke zaaken!
Schoon dat wulps blondjen heeft haar zinnen ingenomen, 'k zal hem beletten by het overig te komen en deze nacht, die hy verkiest voor 't stout bestaan, zal zo gemakkelyk niet, als hy waant, vergaan.
,, 'k wou dat heer raasbol sliep ik zou myn lief gaan haalen.
Maar hy zal my voor dat stuk betalen, 'k zal hem dien stouten tong noch uit zijn bakkes halen.
Heb jy het gehoord fransyntje?
Het is noch vroeg, en kout, gingt na myn zin, by get!
Ick in dat gat my steken, neen, hebt gy u daer in gebracht, helpt u daer uyt.
En dat my 't meeste smart, hem is bekent gemaakt de neiging van ons hart.
Maar reinout?
Ja, dat s zeker, weetje t niet?
En maeckt geen gedruys, ick voel 't wel, wat sult ghy my al wijs en vroedt maken!
U e. d. toegenegene, onder de zinspreuk van constantia  labore.
Dat eeuwig woordenspel der snaeken van dees tyd, die algemeene scherts, die laffe koddigheyd in daegelyksche praet, die bron, die in de reede opborrelt in een hoop van dubbelzinnigheden, waer door een zuyver oor van een, die eer bemint, gequetst word, dat de schaemt geen schuylplaets meer en vint.
Likkepot.
En trouw met melis.
Het is mijn zoete wensch, wijl 't is mijn vaders zin!
Ick salje datelijck, roepen.
Ja, laat ons voort naar binnen gaan, en het tot morgen laten staan.
Ik zou... agneta tegens die haar houd.
Jou gekken, blyf van men lyf!
Daar ryd 'er zo menig, op zo een cheese uit die zo zuiver niet inde poort komt, alszer uit gereden is waarje de bruid, ik zou zeggen ry heenen.
T is van daag de derde reis, dat me dat verbruft oud wyf wys wil maaken, dat ik er man ben en een schelm vier of vyf opgemaakt heeft, om het me te helpen overstryen gelyk die ouwe rammelaar, en die schavuit daar bezyen.
Hoe na ben je bezorgd, dat ik me met er zou verloopen.
Wat zou ik doen, toen myn mevrouw dit zo verstond, ze wou dat ik het zey toen ze ons krakkeelen vondt.
Ik zweer dat ik oenes hooft mit hoorens zel bezetten.
Neen ick bemoey my met gien landen evenwel daer hebb' ick stracx, een nieuwe tijdinge gekoft, je kunt het lesen.
Maer is het ernst mevrouw?
Daar bid jy om, niet waar madame?
Durft gy dat onbescheit noch staande houden, en my zeggen, zonder zorgen, dat my hier iemand heeft gezien, voor deezen morgen.
Zo een kostelyke the tafel?
Ich bin hier onbekant  en mus verschuldigt blyven an die mier de eer doen  das zi mier de tydt verdryven te meer wan t komt van zulk ein kavaljier.
,, 't heeft zyn reden.
Gy moet haar trouwen, en zo niet, ik zweer dat gy dan sterven zult.
Wat lyde ik een pyn.
Dat ist niet dat ick wil, ick heb gelijck gy weer u kint ten echt geeyst.
Ik viel hier flusjes op de stoep een blaauwe scheen, maar k voel noch heel geen pyn.
Hebt bereikt, getuigen uw marforio's aanmerkingen op arents mengelpoezy dog het schynt dat het kleed van pasquyn zo eigen is aan een boekzaalschryver, als de valhoed aan de kindsheid en de blikke slab aan de zotheid en gy, o groote inquisiteur van febus kleinste lessen, volgt niets meer dan het gebaande voetspoor van uwen voorganger, die onder de schaduwe van het lindenloof gezeeten, wel eer het afzetsel van venetien aan zyn vittende letterkunde opofferde, en het tweede deel der mengelpoezy, van den zelven maaker, met de netenkam van een waanwyze berisping kamde, om een exemplaar te verdienen.
Ja, ick salseje, om datje een vryer bent, uyt de kist krijgen en u wel gerieven.
So niet so toont ons eenig teken.
Helena, met boutje binne.
Want, ging ik moogelyk wat zachter, zo bleef het trouwen licht niet achter, en dan was t heele werk verbruid.
Je kaper op.
Vader, het is wat donker aan de trap, beliefje dat ik mejufvrouw de hand leen, je mogt vallen.
Ik bidje, geeft my toch genade, ik heb geen zin in bastonade.
Mevrou zy mint getrou, ick ken geen haars gelijck, smol.
Lais verandert haar taal.
Ik doe u dit verhaal, ter loops zo, van zyn leeven, om, door de kortheid, u min schaamte te doen geeven.
Klucht van de uyterse juffers, en haer wonderlijcke avontuurby de fransen uytgestaen het tweede deel, van den pasquilmaker voor den duyvel.
Element dat was een gesicht, o gijs, je meugt wel vrezen.
Mijn liefde is re wreet, hier woont een tyger binnen, ick gun geen reden plaets, noch minder t beylig recht.
In t heimlyk opdat hy zyn liefde in haat verkeer.
Se souwen bequaem wesen om met haer beyen voor moolicken in de boomen geset te worden voor exters en voor kreyen was 'er stinkender rog in zee, hy sou my komen aen boort.
Ja, maar ik kan de konst niet om met myn kop door de muur te loopen, of met een kluwe touw na de hemel klimmen, gelykze in oostinje doen, in een moszelschulp vaaren, of in myn schoen, of als een hekx, op een bezemstok door de schoorsteen vliegen.
Hoe liep 't of dan?
Om uwen minnaar, in myn af zyn u ontnoomen, door schandelyk geweld, het doet me aan 't herte zeer, met deez' myn' handen u, zyn bruid, te geeven weer.
Maar is 't een edelman?
Neen jy moet cortasie hebben voor jou makelen.
't zyn geen snottebellen een achtduizend pond vlaams geld, en noch vier zakjes schellingen zo in een zet te verliezen.
Hoe dickwils heb ick wel gedacht op je seggen maer weynigh wist ick, dat ick mijn ey so in de netelen sou leggen hoe levendigh was me de hoer afgeschildert in u pasquil maer wat baet keers of bril, als den uyl niet sien en wil.
Hoe is 't dan toegekomen?
Dat hebje mis, ik heb myn dochter aan dien heer juist beloofd weg, weg je lykt wel dronken.
Ik ben nu te eenemaal verandert van gedagten, en sy wil ook in 't minst niet treeden in den egt, met roelof, so se zeyt.
Ja wel, 'k was al belaaden dat je zoo lang weg bleef, ik wist beget niet hoe 'k het had.
Maar jongen, ik ra jou, dat jy je wacht van tegens my te liegen.
So haest mijn man dan slaept, so laet ick u hier uyt.