floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
De hemel heeft me er een verkooren, die my in liefde, en ook in jaaren evenaard.
Laat ons hier een speltje by steeken. overweeg deeze zaak eens by je zelf.
Mijn heer, ick bid' u, wilt een oogenblick vertrecken.
'k heb immers niemand niet daar ik mijn nood tegen durf klaagen.
De kermis raar, die komd maar eens in t iaar, hy spreekt.
Waar zyt gy, gusman?
Een dokter?
Hier zelje in moeten, jan, benje ook bang?
Mijn heer ick sal soo doen.
Maar 'k neemt zo gy schreeftze om een ander behaagen, heb ik dan oorzaak om my minder te beklaagen?
De stem die k daer weer hoorde verwekt mijn tegenspoet gy die mijn voorneem stoorde ick nader u, o neen!
Als een wysgeerig man heb ik, zints twintig jaaren, bespiegelt al het leed, dat mannen is weervaaren, en vlytig onderzocht wat rampen, wat verdriet, aan de allerschrandersten van vrouwen zyn geschied.
Herroep jy nu uw woord?
T schaamt..... carel spreekt zoetjes teegens crelis en fobert.
Die op den honing in het aangezigt en de pruyk van gysbert gaan zit ten, en hem steken, dat hy schreeuwd en stampvoet.
Spreek, zeuntje lief, wat lust je?
Dan fiat, ik zal 't doen, nu jy 't zo goet kunt vinden.
Het is me zulk een kruis!
't is de puikje van de beers een man als jy, met zulken nees, als fransjes neers.
De vent is echter maf, dat 's wis. twintigste tooneel.
Wat schande voor een man als onderdaen te leven, en als een slaef op 't woord van zo een beest te beven!
Ik heb onze juffer noch niet met al gezeid.
Ick moet hylicken, of een kamerkatjen hebben, of mijn broeck moet wijer want de liefde wil'er uyt en die kittelt mijn te onlijdelijck, ja soo, dat ick altemets, opspringh en dat mijn rughbeen en lenden daer af sweeten, en roocken.
Hoe, heer, is 't izabel, die u in 't hooft gebracht heeft, deeze fransche reiz?
Jan. wel, juffrouw!
T is maar een haastigheid laat jou beweegen, vaer, je bent de kwaadste niet, de lucht is nou weer klaer.
Jy waaltje?
Naer ik die juffer aen sie, soo lietser liver hangen, eer se nam soo eenen ouwen.
Toen wast, jy verstaat het je niet ik weet wel aan wien ik het heb vertrouwt.
Feike fetjes, hinlooper schipper.
Maar, monfreer, ik zeg het rond uit, zo je weer jou ouwe weg mogt inslaan, dat wy zekerlyk bevorderen zullen, datje van je vrouw word gescheiden, daar kunje staat op maaken.
En jy, begeerje ook niet mit leonoor te trouwen?
Des wie wil boore zingen?
Och zaartje krigd d'iene flauten op den anderen.
Ja ley gy daar maar in, al waar het half dood, gustaaf.
,, wel de nar diend vast gegreepen, ,, en bewaard te zyn.
Ik laat de gierigaard na schatten zien en den staatzuchtigen na het gebien, 'k begeer, o mijn schoon', 'k begeer, o mijn schoon', geen konings scepter noch keizers kroon.
Daarom mien ik nu by lievyntje in floribus te gaan zitten, en daar een jonasje, of een danielt je over te kitten.
Benard, graaf van nergenshuizen.
Wanneer men door gewelr uw goet zocht, als verraden uw wooning hielt bezet, zond gy geen weerstant bien?
Sloof, jy vat niet eens die kneep.
Ick vrees voor sulck een licht, het moght ons licht versengen indien 't noch grooter wort, flus sagh men 't door een spleet nu brant het als een toorts wel heer, het is my leet.
Fokel, kommer.
Soo is de man ontstelt, verleegen, en vol rouw.
Of arabers? sga.
'k wensch ons deez' aenslagh wel gedy.
Al die minnaars, al die sneukelaar, die moesjankers, hier gesproken tusschen ons, zyn uit, om al de braave mannen, daar ik'er een van ben, te maaken tot poltrons.
Jurge.
En ik zal met gevoel haer geven te verstaen, dat niemant naer de trouw zal van myn dochter staen als dien ik zelf verkies, zy is myn eygen dochter.
Gy zyt geleerde lui, hou op met twisten, om een beuzeling.
Iens gegeeven, en weergenomen, is slimmer, als een dief.
Ja dat zal zeker zyn couzine zulke grillen richt gy al uit, nu zou men ligtelyk wel willen dat dit niet voortging.
Dat was een haerigh kosje ick heb in langh niet beter wesen snoepen, die voorin was goet.
Zo haast ik zag dat zy hier binnen was gesloopen want, zie, zy vond, als of t zo was besteld, de voordeur open, ben ik ten eersten, stil, en zonder veel geweld te maaken, na de schout geloopen en k heb met eenen de notaris hier... verzocht, dat hy hem by der hand zou houwen, om zo de linker niet met willegond wouw trouwen, dat hy dan aanstonds na de boeijen wierd gebrogt.
Of fopje men maar?
't is eklipsis in de maan!
Nou die was niet verby, of ik hoorden al weer een aar roepen, sterke floere matten, mooje sterke floere matten.
Al kan hy a noch b, gelieft niet quaet te wezen mevrou, hy kan genoeg, als hy in my kan lezen.
Dat is een meid, trots alle meiden, 'k dien met de zaak nu niet te beiden maar maaken dat myn heer het weet, die nu misschien al is gekleed.
Dat kunje by kozyn wel haalen.
Ik sterf van verlangen, om myn kind weer te aanschouwen.
Dat kosen brandewyn en mechels bier gaet hosen, soo lange tot dat 't hem sijn blauwe neus uytloopt.
Die zich met canaalje engageert werd zekerlyk geafronteert.
Weetje wel dat lysje eelhart krygt tut man?
En gy, wilt voort de tafel dekken, de tyd geen uitstel meer kan rekken.
Wie raakt 'et, jou of mijn?
Hou daar, noch eens.
Ik heb veel landen doorreist, en toen ik, hier koomende, verstond, dat myn heer een groot liefhebber was, trachten ik, met hem, u te spreeken,, en wat kennis te maaken, vermits ik toch van meening ben om my in dit land, daar ik voor tien jaar omtrent de taal leerde, neer te zetten, want ik heb al myn zaaken in spanje gereddert.
Aen die ouwe saggelaer?
Komt toch t'huis, men heer, och!
Heer iasper zo hebje me geschreeven op die tapyt wonje..... hendrik.
Derft deze pry met onbeschaemde kaeken, daer z' uytgebannen is, myn oogen weer genaeken!
Edeling, katryn.
Goris, spaarpot.
Maakkoop tegens crediet.
Laet nazo mijne geest verlustigen, die eer in rome heeft geweest de minneschryver, toen hy most die stadt verlaten, en vorst augustus haet die waerde man dorst haten.
Nou vinden we ons hier t'zaamen by een, om 't kontrakt te teikenen, en ons daar naa te vermaaken aan tafel, onder 't speelen der hautbois.
Voorzeker doetze, want zy vind aen hem alles watze er aen begeert ta bestond hy haer zo nae niet, ik zag haer wel gaern met hem trouwen.
Dat raakt aan t huwelyk niet wy hebben op t sterven van onze neef gregorius te hoopen, die van zoon oud en doorlugtig geslagt is, als by onze tyd een edelman is bekent t is een heer van ontrent tagtig jaar, en het loopt met zyn leven op het ent.
Wel, wyf, heb je geen schaamte in je lyf?
Hy heeft gelijk ik heb geseid door schrik sijn kerkampt neer geleyd soo dat ik over dit ben droevig.
Nou goeden dag, franzyn, dat gaat je neus voorby.
De molenaer en zyn wyf leefden voor eerst kwalyk met malkander.
Hier is 't, heer, dat gy ziet of ridders noodig in de wereld zijn, of niet.
Mijn heer, zy komen al. marsal, karel, dampier, leonello, dionisio, blanche, louise, filis, lisida.
Ze moest me hier bylo niet zien, of t jak, en t yzertje, zo ze me zag, raakte misschien in de loop.
'k weet naauw wat ik zal spreeken van overgroote vreugd!
Daarom zoo ga ik met krispyn in rougewaad, om door ons schreyen, myn heer uw vader te verleyen, met hem te zeggen dat papa, is overleen, o julia!
De policy is hier goed maar men is'er niet zot.
Je seltet bygout hebbe kedaer benje rustigh, 'k benter weer tegen, wat baeten veul woorden, 'k slaeye de koop toe.
Zoo stel ik in u handen het huwelijks besluit op dat voor mijn verdriet, ik in mijn ouderdom noch zulken vreught geniet, dat zy na s'vorsten wil ten huw'lijk waard' begeven ik weet dat zy daar in ons niet zal weder streven.
Wy moeten dat voor haar, stil en verborgen houwen, doordien ick zeecker weet, dat zy haar ziel met rouwen en achterdoght zou laan, in't hooren van die maar.
Lieve maat, zommenke boeren zyn zo plat niet, als een mannetjes duit, al praaten ze uit en in as de rangt van een ouwe schuit.
Ik sla aan 't razen, by aldien dat ik u dus noch lang zal zien.
't zyn snoode schelmerijen.
Hoor, heer schildknaap, hebt gy heden uw schuld wat afgedaan?
Hoe zel je toch?
Zy is cause movet, dat ik het niet op jou verhaal.
Waar wouje ze nou krygen?
Deverliefde kok.
Den 15. van slacht maand 1666.
Ja, maer onze jongen heer zoekt den hielen dag, hy het overal zyn neus in, zo hy jou in myn klein kotje zag?
Ik durf u wel verzeekeren, myn zoon, dat zo het om 't geld niet was, ik dat huuwelyk niet toe zou staan.
U wachten, sullen aen den hoeck der straete waecken, gereet tot uwen dienst in allerley gevaer, keyser.
Al mijn leden beven, ick krijgh een koors op men lijf hoe!
Wilze my overgeeven.
,, wie heeft sijn leven ooit van vremder saeck gelesen, ,, ben ick betoovert, of ben ick vervormt van wesen?
Maar kom lustig, beminje haar?
Van wie of ik die hebben mag?
Ia 't is die schelm 'k word weer bedroogen en verraaden, help, help!
Eelhart, zoon van ernst.
Ik zeg, 'k ben nu zo hoog in ouderdom gekoomen maar 'k ben myn leeven niet gelyk als nu misleid, en dat van u, juffrouw.
Maar zou men zijne haat wel weer in liefd veranderen?
,, mit sloeg de man 't wijf op de huit, ,, en smeetze fluks ten venster uit, ,, op hoop dat zy zou leren vliegen.
Adelgonde.
En wy wisten hier niemand daar w'et op dorsten prezumeeren.
Maart, in t jaar onzes heeren, en saligmakers zeventien hondert en zeven.
Ik moet de brief eerst eens hooren leezen, op dat ik weet wat er in geschreeven staat.
Neen grietje, t moet nu wesen.
Ik zeg dat ik er geweest ben, en de jonge juffrouw gegezien.... jacomo.
Gaet en vertellet nu u cameraet den ander, 't geen u weervaren is, onthout dit tot een leer, en soo jet hebt bevonden soo komt vry morgen weer.
Jan. ik weet niet beter als ja.
Goed myn heer. neemt gy het qualyk, k vraag niet meer maar wilt het doch niet qualyk nemen dat k noch eens spreek?
Ick baes sal totter doot aen uwe zyde staen, ick gaen met u naer 't hof en wilt u niet ontstellen, is't noodig 'k sal mijn lyf voor u te pande stellen.
Joost, knecht van karel.
Ik zal van avond noch een heele compagnie boeren moeten geryven, want hier zal jongspul zyn, en dat volkje weet van stryken en van styven, van drinken en klinken, en domineeren naar de zwier, zy trotzeeren de steelui in het maaken van goede sier, als 't op een trouwen gaat, moet 'er de laatste penning aan, want vrijers geld zou toch niet strekken in 't huuwelyk.
Nou, 'kga naa 'tstee hoorie wel geertie, jy meught op alle ding aghten wel hay, wat schort myn wijf, datseme hier laet staen waghten?
Daar meen ik jou lui ook een potsje voor te speelen, dat kan ik fraaij.
Waar of men herberg is?
Jy doet wel  datje om jou verzuimde tijt niet wilt kibbelen  noch mallen want die et lest uit de kan wil hebben  zel et lidt gemienelijk op zen neus vallen.
Hy had licht een verkeerde veur, arent pieterz, ik ken dat niet van hem gelooven.
'k zal eeuwich dankbaar zijn o!
Ick heb hem zelfs gezien, en tegens hem gesproocken, stan.
't is niets, hy gaapt.
Voor zo een meisje, dat by niemand heeft verkeerd, is zy, dunkt me in de min, al redelyk geleerd.
Ick wist'er raed toe baes, mocht ick maer trecken met dese hier by zijnde halve gecken.
Zet uw gramschap neer want uw goedaardigheid, die belgd zich als 'er wraak in uwen boezem leid.
T was ofse t heele huys in mortelen wou breeken.
Myn heer hoopt met uw vrouw in deze zoomerdagen, by t wykermeertje stil te leven met behaagen.
Dan zult gy hooren, hoe dat ik my zal verklaaren daar komt zyn hoogheid, met myn vader, laat ons gaan marotte.
Me joffrouw prat, pryst moye kleeren heer kalis malis, jente veeren maer lemmen, goedt, oprecht, en heus, acht boven al een groote neus. kluchtspel van lemmen met synneus.
Dan noch de toute sorte omtrent de duizend plus ou moins, die k hier en daar van goede vrinden leende, en die ik hen, ma foi, ook weer te geven meende, en noch meen, zo ik trouw met ma couzine, of met madame la comtesse.
Je hebt abuys wijfjen, dat is de dochter van keesjen coenen, die brenght my dickwijls schoenen te lappen, 't is een ierbare meyt, sy heeft my noch nooyt iets oneerlijcks te vooren eleyt ick bidd'je stelt dat uytje sinnen.
Maar men swijg dit, en houw'et voor moeder en suster stil, 'k zalje dan de weet doen, hoe 'k met hem ben besproken.
He, wat blief je?
Sult ghy wel meer jeloers op mijn, en gerbrant sijn?
Om dat de schoone vrouwen veel meerder van cieraad, als wijze lering houwen dus ziet men zelden vrouw die schoon is en oock wijs maar wel een ouwe die al kaal is en oock grijs.
Zo jy 'er noch maar eens van rept, werd je hals en been gebrooken.
K ben al myn leven nu bedurven.
Dat's waer, ick sal 't aen klagen, en haer oock doen met een gerechtelijck verdagen, soo drae als komt den dach van morgen, dat gaet vast, wat quelt mijn dat gesnor, komt hier jou hangebast, hebje 't hert in je vleys dat ghy jou derft vertoonen, ick sweerje by mijn zy ick slaje niet verschoonen siet daer, met dit geweer stoot ickje in jou pens y godt mocht ick mee leet eens wreecken, na mee wens, dan was het geen noot, maer nu 'ken kant niet veelen, 'k wordt uyt mijn zinnen dol, sal jyse helpen steelen?
Myn heer, een oude bestevaar wenst u te spreeken.
Ick ben u koningh, en mijn ziel is met u min bevangen, en in geval ghy oyt liefde tot ladislausgedragen hebt, zoo laat een van u ghetrouwe de brengher van dees brief volgen, doordien ick my herstellen wil in 't rijck.
Maar jonker blyhert, met verlof, neem dog beleeft uw hoet eerst of, eer jy myn ampt noemt.
Zo zou men ien mensch wel bedriegen, 't mag niet deur de beugel.
Is 't haar gebeurt de gunst van eene te verkrygen, het allerlastigste voor hen is zulks te zwygen hun zotte hovaardy parst hen zodaanig, dat zich menig, eer hy 't zweeg, veel eer verhangen had.
Daar zyn de lieden, door zyn hoogheid hier ontboden.
Wel hy was jongman... maar wie of ons hier genaakt?
Hy helpt een mensch aan 't schelden wat droes!
Daar komt uw man.
'k wou met dat vogeltjen de papegaay wel schieten, het is niet hesselijk van smoel.
De vakantie, kluchtspel.
Wie ooren heeft bekent, als zich uw stem verheft, hoe treurtooneeltoon verre alle andre overtreft, en overouden, in hun doodbus lang begraven, zien op, verwonderd wie zo hoog hen na durf draven.
Was ik noit geboren!
Je zult noch deezen dag vertrekken ben ik grys?
Gy weet ook, hier tot amsterdam, woont heer konstant, is t u vergeeten?
En nu dat zy u is bekoorelyk gescheenen, is uwe minnevlam tot my, in rook verdweenen, t is als een flikkerlicht, t geen ons t gezicht verblind, k welk, als men het genaakt, in de open lucht verzwind.
't zy dan zo.
Trui, kornelia, leander.
Kom stel u tzaamen in slagorden met malkander.
Dat ze me maar veur weenaar hieldt, 'k zou heur veur weeuw laeten verslyten.
Eerryk. helaas!
Voor die verleiders, voor dat volkje dat zo gaaren de juffers plaagt en... izabel.
Quoquis indoctior, eo impudentior.
Siet meester doet daer voor wyn naer u smaeken haelen.
Jan. niet dat ik weet hoe leid ze niet te bed?
Die worden door de nacht verdubbelt in t gemeen.
Om u niet denken, die mijn wellust zyt, en leeven?
Adm. al lang genoegh, zegh op, wie heeft u die gegeeven?
Ja myn heer, ik kan t niet wederleggen maar zou myn dochter hem gevolgd zyn.
Liet ik het niet ten respecte van dien heer, en juffrouw en om byzondere reden, ik zou u zo handelen, dat gy de straat nooit meer zoud betreeden.
Hier ontrent zyn over eenige tyd drie heidinnen gekomen, en die hebben gunter in het veld, in een kleinhutje, haar verblyfplaats genomen, waar van de oudste zo gaauw is, dat zy alle dingen voorzeggen kan, ja een vryer weet zy aan een vryster, en een vryster aan een man te helpen, zo dat ik niet beter en weet te bedenken, als dat men eens by haar ging, en zo jy haar dan een gekruisten penning wilt schenken, zo wil ik niet twyfelen, of zy zal maaken dat jy in de gunst van jou meestres zult geraaken, al was zy zo wreed als een leeuwin.
Koom, ken u zelfs weet dat geluckig is een die zijn zelfs verwint, laet zulck een erffenis uw eernaem zijn, zoo zult gy overwinnaers tarten.
He, he, hansje de hoerejager, je wijf die zelje lieven met 'er spinrokken, he, he, dronkken gatje, schaaredief.
Toen gy 't stof veegde van de serke quam 'k met u, moeder in de kerke, om heil te wensen aan u staat maar gy was soo dul obstinaat, dat gy ons als de slimste luyen, quam met u stok wel braaf afbruyen.
Gy pleegt met dichteren wel eer ten rei te gaan, en hielp die eed'le kunst zo loff'lyk onderschraagen 't zy gy melpomene naarvolgde in 't droevig klaagen, of wel thalye, als gy uw schelle luit deed slaan.
Wel nu, wyl je me dat belooft, zie daar ik neem ze aan te geneezen, of ik zal myn leeven geen doctor blaaskaakelius meer weezen.
'k zou u bedriegen, zo ik anders quam te spreeken.
Wel knoopteter dan om, as jy 't soo verstaet.
'k merk nu waar 't henen wil.
Meinaart, tegen leonoor.
Wie durft daar tegen blaffen?
Foey, schaamje, foey, wel watte dingen!
Hoorjet wel vrienden, dats nu al moy uytgeseyt, maer die't niet en gelooft die doet daer aen geen sondt.
Je spreekt niet.
Blyf, 'k heb u zo gezeit, dat ik u had van doen.
Waer s fabio?
Annetje, govert, heer anzelmus, anzelmus, de jonge, adelgonde, sofia, tryntje.
Nu zal ik je bewyzen dat de snuif schrandere menschen maaken moet.
Hoe vriendelijk moetse de schoorsteenveeger omarmen.
Maar, zyn de conditien en voorwaarden aan uw zyde, al beschreeven?
Zaartje. zo heeft my wouterbuur gezeid.
Bagotyn, alleen.
Verstaan of niet verstaan, ik meen 'er voor myn deel geen bek aan te slaan.
Al zeg ik dat hy gek is, dat is my alleen in dit eene punt gebleeken 't is evenwel een eerlyk man de rest is maar een manier van spreeken.
Vergiet soo niet uw bloed!
Hy klopt, en kieckerkey komt uyt.
Hier moet geen voois op zyn, daar staan geen nooten by.
Waarom verbrak sofie, haar eerste trouw verbond, met uwe loon.
Ay kinderen hout et schot toe, op dat et varcken gien schade inde tuyn doet.
O zo 't liefden is, kuypedo, zo helper ons uit.
Hoe duyvel kom ik ik in deeze kaamer alleen?
'k zou, dunkt men, ook zo strak aen dat stoddeeren raeken.
Het is onmooglyk dat men in beleefdheid miss', wanneer men in uw lief gezelschap is.
Tachtentig ten honderd, 't is tegen het fatsoen, dan is 't kwalyk de moeite waerd om bankrot te gaan.
Ick heb, hoe 't gaet, garen dat den darm ront,, staet.
Slapjes, mevrouw.
O gadelooze vreugd!
't kaarslicht dat is vals, dan schijnt medusas hair zo net en schoon vergult, gelijk oft venus waar.
Gereghtigheyt die komt de vorst, hier weder kroonen zy dreygt met swaart en oogh het vals verraat te loone, door casimier gewroght het welck de vreede weert, die met des eendrags hulp, de deegen van hem keert.
Daar is een meyd gebooren, tsavonds al by de kaars, zy bad geen neus, geen ooren geen oogen, noch geen naars, en wat dunkje, is t niet raars?
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse uni versiteyt tot leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de supplianten desen onsen octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aengaen mag, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Wat letme dat ik my niet wreek, en jou opstaande voet doorsteek?
Men zal het u schenken, naar u begeer.
Wel magmen zeggen als niet komt, tot iet, is 't allemans verdriet, en kend zyn eigen zelve niet jy my het gat van de deur wyzen?
Philippo, henrick.
,,dit 's alles niet, als door onnozelheid, bedreeven ,,myne onvoorzigtigheid heb ik de schuld te geeven, ,, wyl myn afweezen, onbedacht, haar deugd'lykheid ,, aldus heeft bloot gesteld door list te zyn verleid.
Daarom was immers voorgenomen eer hy haar maakte tot zyn vrouw, als dat hy eerst tot haarent komen en in een and're schyn eens met haar spreeken zou.
Ja 'k wed, kedaer, ze sturf van rouw.
Door de min bedagt, die t ritzig hart in zynen strik verward.
Bistu door oelke?
Een dof gelaat en geest krijght van haar glans en leven zy buyght de mensch als wasch wat biet haar tegenstand?
Is t mooglyk dat een man syn vrouw soo lang kan plagen?
Myn heele knevels zyn geschonden, k draeg ook noit zo veel in myn zak.
Ik wil een dubble kaaiman weezen, zo 'k hem niet loeren zel.
De oudste kwieryn, jorden.
Wy konuen ligtlyk door zyn hoogheids reen bevroen het geen zyn meening is den regter is onschuldig zo hy door aank lagt werd bedrogen.
Dan geeven wy een bal na deezen, dat zal in plena forma weezen.
Ik heb jou straks gevraagd, hoe veel datje voor die tas hebt moogen maaken en jy hebt my noch niet geantwoord.
De opvoeding doet een wondre werking op t gemoed!
Wel nu simon, ik heb het wel verstaan ik zal nu zo terstond naar huis toe gaan, en daar zal uit een deel oude boeken, die ik heb, het beste hulpmiddel op gaan zoeken kom jy alleen dan hier in de voornagt, precys ten elf uuren, maar en maak niet datje langer wagt en dan zal ik hier by jou komen maar je most voor al niet vreezen, nog om eenige spookeryen, die je verschynen zullen, kleinmoedig wezen, want dan was het heele werk verbrod.
Je heb t me zelfs vereerd, en zelfs hier in huis gedraagen.
Baaker, kom krijg onze klaes janzen iens veur den dach.
De huysheer, verbaest uyt en zeydt, wel vrinde wat was dat, wie liep daer zoo rat deur?
Ik sie hier niet ien mensch  et is hier al in stilt.
Kapitano, zittende op een ezel, trekt met het vliegende vaendel tamboers, en pypers uit zyn huis, gevolgd van maskeraaden, gewapend met blaazen.
Gaen ik'er verby, ze drayd'er hooft om, kwamzuis ofze me niet wil kenne, en zo zijnder al meer daer ontrend van dat jan klaazens volk, die zo hiel pluis in 'er doen niet en benne.
De vloer ryst my in t aangezicht.
Te leyden, gedrukt voor de leydse en haagseschouwburgen, 1719.
Leonello,  eedelen van den ammirael.
Seldrement, ja myn heer, ik heb 'er een en die gaf ik niet om tien andre koppen, ze mogten zo dik en grof weezen als ze wouwen ik heb 'er maar een, maar hy is, als zes anderen, zo kopachtig te houwen, inzonderheid, myn heer, als hy door 't een of 't aar is onbesteld of warm gemaakt, dan sta hem de droes.... maar, myn heer, mer verlof, ik had haast van myn stuk geraakt, ik had iets te vraagen, met jouw believen, meen je de heele winter hier te blyven?
Zulks is onnoding, heer, roemrugting zyn uw dagen zo lang gy leefd.
Heel veel hy drukte my myne armen, 'k weet niet hoe, en wierd myn' handen styf te kussen nimmer moe.
Serbinette, voor een heidin aan gezien, en bevonden te zijn de dochter van argantes, en be minde van leander.
Dat heb ik al gedaen myn heer dokter.
De drommel haal die groet!
Gy weet wel dat een pleit geschied in 't openbaar en als het volk nu word dit rechtsgeding gewaar, daar zal gantsch amsteldam de scheepenszaal in dringen, om uit nieuwsgierigheid den uitslag te verstaan en hooren zy dat het zo raar is toegegaan, dan is 'er eerst wat nieuws!
Wel aan, gy geeft mijn dan uw vrindschap?
Leonoor, vryster van meinaart.
Op dordregt is t gedaan!
En daarenboven, zo het alles dient gezeid, k heb haar vier maanden lang, ik zeg t hier in vertrouwen, gelyk myn eigen vrouw int heimlyk onderhouwen.
Haar bruigoms maagen zyn ook zeeuwen maar heel fyn katholis.
Ik zal t wel klaaren.
Ik zal tot maey zus aen gaen kloppen, 't is hier maer over deze deur zoo u mijn dochter roept, dient heur, heel lang meen ik niet uyt te blijven.
Wat de helden betreft, die juffrouw noemt, ik neem aan, klaar te demonstreeren, dat de romans.... izabelle.
't verdient alleen een schat.
Dat hy die zelf is blind gebooren, ons tot een leidsman is verkooren, die wy steeds volgen met plaizier, ontstooken door zyn minnevier.
Doch, zooje my geloofd, wacht u, want lichtlijk kan de vader met de zonen zich vergelijken, en dit zoude u niet verschonen.
O ghy eert te veel mijn needrigheyt want zedert dat gy my naa mijne joffrou vraagden, en dat haar schoonigheyt aan u zoo zeer behaaghden, dat gy met haar u hebt begeeven in den eght.
Vorstin thalesteris, princes der amazonen, ja deze naam zyt gy, met reden dubbeld waard, gy hebt de onnozelheid in t uiterste bewaard, uw schrandre tong heeft ons te fez gansch vrygesproken, en onze ketenen van slaverny verbroken ja ons op spanjens kust, van afrika gevoerd, alwaar onze ouders, ach!
Jan klaaz. ackerment angniet, hoe stel ik et?
Dit is het minste van haar snode fieltereijen, maar k stel een kleine poos die looze hoer ter zeijen, en toon u welk een storm zig op deed in een zee vol stilte, die myn schip van hoop los van de ree afrukten, in een poel, vol rampen en gevaren.
Men wyfook?
Hy houd geen meid in huis.
Dat wou hem opdoen, daar zou men wel liedjes van zingen.