floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Maar, had men 't zeil zo hoog niet in top getrokken, daar was wel wat meer overgebleeven, en wy hadden nu niet behoeven te zuchten.
Nou, t wyf?
Wat dat point betreft, 'k beken, 'k heb ongelijk, ik haal mijn woord te rug maak dat zulks nimmer blijk.
T is wel, ik zal het revengeeren.
Maar hoe kunje nou zo lang uit?
Kan ik die droevige tyding gelooven, dat gy my van uw kind, van myn leeven, wilt berooven?
Dilliaane, dochter.
Leonora, ter zyde.
Wat dunckje broer, satje oock niet graagh 'eboeyt op een galey daerme mit pijpen, in mit roemers roeyt?
Peynst, dat woord klinkt my hard, en zo ik ongeveinst myn oordeel zeggen mag, het riekt naer 't ouerwetsen, en moet een lekker oor van deze tyden quetsen.
Myn medeminnaar, kan, na 'k merk, u best bekooren.
Noch dat uw midd'len u op ver na voeden konden.
Roep uw galant niet weer, zulks zal u niet gebeuren hy is reeds al te ver, en kan u niet ontslaan.
Ja, maar onze juffrouw is zo ongerust.
Dat mag de droes bedenken.
Ei, wilt staaken die praat, woud gy myn wederpaar dan zyn, gy steekt u in gevaar want, heer gy hoeft geenzints te denken, dat ik myn liefde u ooit zal schenken.
Myn vader, wien de min van ons bekend was, wou dat ik een ander toen myn liefde geeven zou, en ziende myn gelaat door zyne reen verbleeken, verbood hy dat ik zou alonce zien of spreeken ik zag hem evenwel, en in dit ongeluk, zo scheen hy mee geraakt in t hart door deze druk, k had hem dit nauw gezegt, of k zag hem gantsch ontroeren, hy zei my, dat hem dit tot wanhoop zou vervoeren maar, echter onze min moest houden de overhand, schoon een te wreede magt hier tegens was gekant, die reden kon my en misleiden, en bekooren.
't was keyser carel selfs of eenen toveraer.
Jorden. zie toe, belie, dat ze niet weer onder mekander raaken.
Ho, heer barnardus, wel myn goeijen, en beste vrind, zyt gy daar mee?
Die siet 'er soo misselijck uyt, my denckt hy spreeckt wals.
So dra uw heerschop krygt kristina, ja, zie daar, so is myn hand, als bruyd, voor uw ten eerste klaar.
Ik zal 't betalen.
Dit is mijn man, wat komt mijn nu al over?
Dat leerd ons socrates, natuur leerd daar beneeven, hoe dat elk weinig heeft van nooden, veel moet geeven, demostenes leerd ons de matigheid, het voegd de beste mensch, dat hy zich met het best vernoegd, dat is de deugd alleen, dat pronkjuweel der grooten, dat kostelyk kleinood, die t heeft in t hert geslooten, pronkt met het hoofdsieraad der heiligen, ja myn zoon, in t strydperk van de deugd wint men de lauwerkroon.
Is uw schoon zingen, om herten te dwingen, wrange amaril, is dat uw hoogste goed?
Tryntje, jochem, jan, annetje, krispyn in de hoek.
En, hoe t hem spyten zal, in eenen plok te missen, zes duizend guldens, kan het minste kind wel gissen.
Str. tut tut, dat sel ickje wel segge, jy selt een stuver geven, 'k hebber menig voor twee blancken gerijft lam.
Goedaard, steiloor.
En laaten haar dan noch by t jonge volk verkeeren?
Verlaat uw lief'lyk, en doe aan uw schrik'lyk weezen.
Schiet u iets vermaaklyks in zo deel het ons mede.
Waar 's de doos?
Dat 's waar, jufvrouw, zyn beste vermaak is dat hy ons mag hinderen, en zyn toeleg is my mee te noodzaaken om weg te loopen als myn broer, waarvan ik zo langen tyd niets zag of hoorde, dat hy myn gedachten by na ontvreemd is en dan was hy ons beide kwyt.
Mijn heer gy sijt nochtans, sins u verliefden geest door d'aldoordringent oogh was van lucrees onsteken al dand're jouffers die gy minden afgeweken aenbiddende lucrees alleen als afgodin.
Hoe kan een mensch door gierigheid dwaalen!
Je bent gien keuningin, waarom niet, wat zou men ontbreeken?
Mary, eduard, als een turf boer, met een proefje turf.
Indien sr. pedro haar wilde afstaan onbedwongen, ik weet het zoude uw zuster liever zyn, als dat het hem wierd opgedrongen.
Mevrou ick bidt doet van myn const toch geen verhael phil.
K'hop datmen my niet sal onder dees tafel sien.
Ze is van taalje niet vreemd maar zy heeft air, noch port, noch mines.
't is een hoer, ik schey 'er uit.
Gy zyt een vryer om de papegaay te schieten, door jigt en podegra zyn al uw leeden stram, het past geen ouwe bok, te paren met een lam, t voegd u, de liefde van sofia, te vergeeren, uw tanden die zyn reeds door t knabbelen versleeten, wat zou sofia doen met zulk een zeverbaard, die door zyn lief gezigt de kinders maakt vervaart.
My in de bol, en dood?
Zo kies ik t haze padt frank.
Gelyk hy met haar gisteren avond is afgesprooken en verdraagen, dat zy van dezen morgen te zaamen den haazensprong zullen waagen en daarom sta ik hier op schildwacht en op myn post, tot dat sinjeur of zyn engelachtige ziel een van beide my verlost, wel, waar of zy zo lang blyft want het begint klinkklaar te dagen, en de klok van de wester kerk heeft daar al half vyf geslagen?
Hoe gaat het, juffrouw hillegond?
Neen, 't moet wat vreemts beduyen, sy was het hasepat, ick gingh weer heenen kruyen, is frits van ieevren hier?
Maar zacht, van de nood een deugdt k blyf hier stok stil staan, licht mist zyn haastigheid, door dienst der donkre maan.
De schaemte doet my wyken, wyl ik niet langer kan dat slegthooft aan staen kyken.
Ick kan soo dra niet verlieven.
Neen heer, ik kwam daar niet te horen, als dat een juffer van geslacht, van middlen, schoonheid, hoog geacht, zich aan een ouden heeft gegeven, om met hem in den echt te leven.
K las nooit zo schoon een klugt, in moesel, of klein klaasje.
Eelhart, jeroen, margriet, philippyn.
De leugen is sonde, vaer, hy sel hem maer inden uytlegh bedriegen.
Was myn' halve vrouw met my na bed gegaan, dan zou 'k in eenzaamheid hier niet te klaagen staan.
Holla, dat waater isser wat schaars, ofze wel een pot vol zou konnen vinden?
Maar och laacie!
Och oom, peet is doodt, je hoeft niet te schroomen.
Spreek nou degenmannekens!
De drommel haal den schelm, krijg ik hem in mijn handen, ik zal hem hals en rug aan duizend stukken slaan, al raakte ik op 't schavot.
Ik ben verwonderd, hoe die schelm myn naam zo perfekt wist.
Zo is 't, joris.
Elk zal u in dat tempe als hoofdgodinne aanschouwen.
Ik ben u zeer verpligt voor deze vleijery, bedrieger, izabel is laelyk dan?
Acteon, door diana in een hart verandert, wierd om zyne horens, door zyn eigen honden verscheurt.
Ze gekken metje maar wie zoekje van de bazen?
Zantloopers om den tyd te opzerveeren, kurketrekkers van het fynste staal, snuyfdoozen schrik, tin, en blik, even dik, koeragie, dan liefhebbers want ik wagt goetschik.
Wat een angst heb jy.
Die schelmen zyn gevlucht!
Ik zie gien kortelas  noch ik bind gien rapier  ik zoek dan waer ik zoek.
Gebiet my dat niet meer, of 'k gae my soo verhangen een geest te vinden, is een mensch onmogelijck.
Dat is altyd een taal, die wel is uit te leggen.
Het is een loopend jaer, gelijck gy weer, geleeden dat wy geheel vernoegt laetst scheyden van malkaer.
Wel hoe zel t ten leften noch gaan?
Wat het 'er hart al kommer veur d'ouwe dagh, die zy misschien heur leven niet iens zellen zien.
Ik weet niet krijn, sel jou dit harrenas wel passen?
Wat zou jy me raan?
Mag ik u schaaken?
Hy stapt zijn doot te moet die mijn verstoorde zinnen weerstreven derft, o spijt!
Want ick en weet van nu af my te keeren of te wenden om mijn pacht goet te maken, 'k ic heb al tweemael een deurwaerder ehadt, en sou ick noch moeten missen mijn kalf, mijn gelt, en moeten boeten, soo loop ick liever uyt de stadt.
'k moet ereis hooren.
Vloek niet, wy zellen 'er op kloppen, maak je met goedheid geen gang.
Hy klopt lichthart doet open.
Ik heb flus wel gezien, hoe zeer uw hart benoud was, toen gy vol errigwaan bezaagt myn schildery.
Ik vraagh na stront noch stanck, als ik maar gelt win.
Begeeft gy u in huys, want het sal avont sijn, eer dat ick keer, laet u niet sien.
Het tooneel verbeeld een kamer in het huis van gozewyn. de bekeerde dronkaart.
Slenderhinke, tegen katryn.
De list gelukt, ik zie myn wachters nu bedroogen, o duizend konstenaar, k erken uw groot vermoogen!
Dit maakte hem zo bewoogen, dat hy my aanstonds bragt de twee pakken kleeren in pand en sedert heb ik hem niet meer gezien.
Hoe was hy verbolgen!
Hoe dat heeft geen fatzoen.
A. br.
Hy kan syn humores na deze humores noch niet schikken.
Ik geloof van neen, want wyl ik myn avontuur heb verhaald, zo heb ik met myn mars maar wat in t hondert gemaalt, zie daar nu begin ik, en staak alle andre grillen.
Hoe zuljet nu klaaren?
Nu dariaansche magt tot weerstand werd gedwongen, van roofziek ongediert, en leeuw, en adelaar, de troon van mahomet durft dreigen met gevaar, daar t heir van leopold ten grenze is uit gedrongen, zal buda, de oude wyk der legers, die geslagen dien vorst der voogelen geen weerstand konden bien, de aardsvyand op haar stroom, en voor haar wallen zien om eer, en goed, en bloed hertnekkelyk te waagen dan eer dat hoofdjuweel den tulband werd ontnoomen, en aan den stedekroon van oostenryk gehecht, zal vloed, en veld geverft door t bloedige gevecht, der kristnen nederlaag de waereld melden komen.
Hy kijck na zijn wissel, wat weet ickervan naester wacht hy al me wissel slacht hy d'hoogduytsers dan snaphaen.
Ik zou, wierd my, als u, gelegentheid gegeeven, in t uit te voeren niet nalaatig zyn gebleeven.
't is hem nou ernst, vader, hy verzocht me dat ik jou ook om vergiffenis voor hem bidden wouw.
Die vent was ons te gaauw, hy heeft de haes beset, wy waeren op de jaght, maer 't wilt liep in zijn net.
Het is van dezen dag nou al de twede of darde reis, dat die ouwe tovenaarster.... belie.
Wat schort 'et?
Ga, leef te zaame in vree, dat is 't geen ik begeer.
Och mijn alderliefste man, hebjer oock een ter neer geleyt? laurens.
Ik loop al men best heen.
Wy bedancken u. iannetje.
Gy hebt geensins gevolgd, t geen ik u heb gebeeden, of hy acht in het minst, uw leszen, noch de reden.
Zou uw juffer weg weezen?
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vystien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
,, hy is wel niet geheel zot, maar hy is wat kwaalyk geschooren.
Voor zulk een vryer, mer verlof, als gy zyt, is het hier spit of.
Ik beken, doe ik jou an joris toezey was ik in de boonen, maar ik zel my an d'andere kant wat beter na jou zin toonen.
Zijt gy zijn majesteyt?
Een vos van sneeger geest, als joncker gerrit is wiens ongesleepen breyn soo scherrep is van snee, als eenich dat gesleepen en wel geoeffent is, soo pronckt hy met syn streepen, waer hem goud leer ontbreeckt wie een uyl op een kruck omciert met vogeltjens, die hem van stuck tot stuck soo elementen schemps, beklempen als een oyevaer, iuriaen.
'k mach hier veur deur wat wand'len.
Weg, weg, met je handen.
Zouw er auders gien raad weezen om my te verlossen van die pyn?
Dat 's italiaansche.
'k ick heb al een dochter by de seven jaren out, vermits ick die twee jaer eer kreegh eer ick was etrouwt, en sietge my voor een knecht aen?
Ja, sinjeur.
Die plompe leugenaar!
Ik ga in t schouwburg, met een roes, daar raas ik als een dolle droes, dat die zyn in de bak gezeeten, onmogelyk niet konnen weeten wat dat men speeld, door myn gerugt, verandert treurspel in een klugt.
Ey neemtse flip!
En benje nu in alls gereed?
Daar staat een cirkel en 't is vaster dan een muur, dat alle kunstenaars het punt in 't midden stellen.
Zet'er een ander.
Vertreckt van hier gy dwaazen, smol.
Voort onderzocht, of ook een wagen is afgereen met zulken vracht.
En dan aan t danssen?
En k hoop ik t wel zal maaken met den heer graaf.
Voorts doet hy in het dichten en 't onrym wonderlyk, en gy zoud hem verplichten, zo g' hem verzoeken woud, dat hy een staeltje gaf.
Hoor, ik zal u vermomt gebruyken nevens dezen, zo gy maar zwijgen kunt.
'k zei lang, je liegt het maar hy kon my overwinnen.
Dog savonts, doen raakten ik in een groot gevaar, nu mooge de heeren vraagen, hoe krispyn, wierd gy doorje bakhuys gesneeden?
Gelukkig ben ik dezen dag, zo ik in 't eind maar hopen mag.
Ik zal uw ontrouw zien, zelfs zonder my te kwellen, wanneer gy u daar door in geen gevaar zult stellen.
Neen, en als 't al gebeurde, ick ben niet swaer, daer is nou geen verbeuren.
Wat zyn jou gedachten?
Margriet, meid van jeronimus.
Want hy schept een groot behagen, dat hy mach een kwade vrouw goede vruchten laten dragen, 't zy door lachchen, 't zy door rouw.
Jan beztet het water van griet en schut zyn hoofd.
En al begryp jy 't niet, ik hou het staande dat het evenwel geschied.
Wat wilt gy dat ick doe, het is my leed genoeg.
'k wil sien wat dat dit is.
Is het niet fraai, dat een kind zo komt klaagen over zyn ouders onbetaamelyk leeven?
Ik zoen uw handje dan, tot tuigen, dat ik haar hoogheid hoog waardeer.
Ik draaide men niet om, of ik hoorde al weer een blate, komkommers en kool, haal spaansche radies, spaansche radies, spaansche radies.
Wilt verwondert wezen, dat men hem zo goetkoop geeft, want hy kan genezen al de qualen die men heeft.
K heb myn geld al weer, en je papaas beurs er noch by.
Hier na, twee jaaren nu geleeden, heeft hem zyn goed geluk doen hooger staat bekleeden.
Komt iongens hier met uw flambeeuwen, gaauw steek die aan waar zyn de violons en stemmen?
Is dan die heer geen mensch?
Ach weeten minnaars wel, flipyn, wat zy bedryven?
Door mijn beleyt u werck, was anders heel te niet, ladis.
Meysje is de juffer ook by der hant?
Hoe maak ik 't best?
Ick ben geen joncker, 'k draegh geen degen op mijn gat.
Ja zo, toon uw ontzag mevrouw, en dwing haar aanstonds tot de trouw.
Maar, ik zal hier noch zeggen moeten, dat zy in t hooy en varkenskot, heeft menig eerlyk man bedot jannetje dreigt hem al weder.
Ha schelm, my van die lichte quanten die inde studie phil.
Gevolg van jongens onder romboud, stom.
Ook aran en titus, boertig bereymd door rosseau dat gekke poeeetje, ook heb ik een treur gedigt, van een kalen jonker die op den amstel in t ys viel, met zyn narre sleetje, ook van een boer, die aan vier valse speelders zyn gelt verloor.
Hy steekt soo vol verstant gelijck een ey vol suyvel, hy lijckt een toovenaer oft eer een rechten duyvel, hy is in d'astrologi ervaren, ia ick moet gelooven dat hy selfs de dooden spreken doet ferd.
Zy danssen weer als voren, naar dat zy hem de toortse weer digt voor zyn aangezigt gehouden hebbe.
Is her kein hulph zou kriegen?
Gy komt mijn trouwe min, met wedermin beloonen.
Wat wil dat geraas beduyen?
Jou om mijnentwil vereeringen edaen, en stil, terwijl ik op de wacht most schilderen?
Schoon ik gelijk heb om te smalen, en u eens lustig deur te halen, om dat gy 't geen gy nu verklaart niet eer my hebt geopenbaart, 'k wil u nochtans mijn gunst verlienen, en u in uwe liefde dienen en zo gy wilt..... angeniet.
Het spreekwoord zegt alle vryjers ryk, en alle gevangene luyden heel arm.
Myn heer snof, daar werden twee douzyn doozen van de yvoordraaijer verwacht.
Cart lincart d'astrologie heeft groote kraght gelijck de poeder de simpatie philipo.
Myn heeren, 'k heb een schoon, een fraaij project bedacht.
Wel zulk vrijen is zeker nuuwlijk.
't is wel gezeyt.
Daar zeid hy het nu recht uit.
T' amsteldam, by pieter timmers, boeckverkooper inde kalver straet, aen de nieuwezijds kapell.
En wyl ik deer heb van zo speciaale vriend als gy, tontmoeten, en t geluk my daar in dient, zal ik tot davond toe my met u wat verlusten, terwyl myn volk zich wat verfrischt, en uit kan rusten.
O list vol haerdigheden beat.
Spraeckt gy met iemandt?
Maar waar wouj 'er dan mee heen?
Neering, kommer, lastigheid.
Ik stem dit huw'lijk toe van hert.
Loffelijke bescherminge begeeven.
Siet op, en onder 't bedt, hier achter, by geval is achter 't goude leir een deurgang 't kan geschieden.
Het schynt dat gy u wel hebt onderrechten laaten hoe henker!
Dat ze my bemint, kan ik uit haare oogen wel leezen maar ik por haar vergeefsch tot trouwen, uw mans afzyn doet haar vreezen om dat hy haar aan de schout ten huuwlyk geeven wou.
Jae, jae, dats nietmetal, ghy moet dit dierder koopen.
Griet, knypaart, flip, karel, izabelle, katryn.
Zo haal de droes my zo ik op,, sta myn heer, houdt u wat stil en zacht, ik slaap, goenavondt en goenacht.
Het sleuteltje veur eerst is een weinigje krom, en 't bleumerant lint dat daar aan hangt, alzo 't scheen te breeken, is twee a drie maal door 't ringetje, daar 't aan vast is, heen gesteeken, en met twee knoopjes beleid, de buitenste kas is van zwart zegeryn, en wederzyds gevoerd van binnen met groen armozyn, de zilverde daar 't oorlogie in leid, daar in heeft de schilder zyn kunst laaten blyken, in 't afbeelden van twee historitjes, nooit diergelyken in d'eerste ziet men daar jupiter ganimedes als een arend ten hemel voerd, in d'ander, daar chimon de schoonheid van een slapende nimf beloerd, het luchje, in dat van ganimedes, is wat gekrast, doch van weinig beduije, zo doed het ook onder aan 't bergje, in de grond ontrent de kruije, de kas is rondom met lofwerk gesneeden, en de arzeering gevult met swart.
De kop staat my zo kroes, en t scheelt my niet een haer, crelis trekt zyn mes.
Wat isser aen gelegen beat.
Geen andre als knaaging, zorg, verdriet, en harte wee.
Hans donder.
'k hou 't staande, het komt niet te pas, met eerelijke lien te gekken.
Dat is wat anders te zeggen als vier of vyf percentjes!
Maar, myn kind'ren.... albartus.
Jy bint dan wie jy bint  ik loop om men deegen te haalen.
Zy zal tot zulk een vorm, als 't my belieft, geraaken gelyk een klompje was, is zy, in myne hand, dat ik kan kneeden na myn neiging en verstand.
Niet al te hoog myn heer ik heb het stuk bestaan, gy gaaft my zelf die raad en heb ik iets misdaan, wyt dat de liefde, die men alles moet vergeeven.
'o neen, ik zag t wel netjes, zy heeft twee lieve, mooije, en blanke albaste tetjes.
O maat, ha, ha, veel geluk met je rentemeesterschap, veel geluk kassier.
Gozewyn, karel, klara.
En dat zou de bruigom, de sponsus van jou dochter zyn?
Zwyg zeg ik, hoe is het met deze jongen?
En ik weet daar niet eens van?
Gins schreef hy brieven met een snor, dan vloog hy als een gouwe tor.
Wat zegje daar? beatris.
Gy zyt alleen myn vrind, aan wien ik 't durf vertrouwen de vreugd van 't hart kan zich niet wel verborgen houwen, al had men 't grootst geluk, dat iemand ooit bescheen, het stelt ons, moet men het verzwygen, nooit te vreen. 'k geloof gy deel neemt in myn blydschap, zo volslagen.
Binje zot stijn?
Een oud man heeft zyn vrouwtje veel liever, en zal meer zorge draagen, dat hy zyn jonge wyfje mag believen, en behaagen, als die jonge melkmuylen die bengels, die vaak alleen neemen alle pleizier, en vermaak.
Wercken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min de selve onder onse protextie en de bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroye, voor de voorsz.
'k zag nooit zoeter manneke van al men leeven en ons nichtje, flip, doet ons handwerk zeper gien schand.
Verdraag dan 't straffen van een schelmstuk, zonder pyn, en als me u recht doed, wil u dan geenzins beklaagen.
Deze kruizaaten, die k de smaus veur zen bot zou geeven, als hy t zilver in onze herberg brengen wou van myn leeven heb ik je zo wonderlyk niet gezien.
Treet met my binne graaf, wy zullen 't overleggen.
Nou is t al een hoope naader.
Komt 't minnevier uw borst ontsteeken, en dat uw schaamt' verbied te spreeken.
Terwyl zy kyven, zo loop jy maar stil in huis.
K zeg, fobert, fluks stae op.
Maar die wat pit het after d'ooren als ik doe, steurt hum daer an niet.
So 't onder ons mag blyven, gebruykt hy saartjens naam, 't is maar wat tyd verdryven, hy heeft in haar geen zin, dat 's 't eyer eeten niet.
Om teuntje op te doen hangen, heit hy my eraen, dat ik dit uit zou strooijen.
'k ben heel met u begaan, en, zal ik 't zeggen moeten, 'k veracht het edel hart, dat gy my opdraagt, niet.
Hoor eens sey 'k soo, kenje maken, dat mijn meester jou juffers affexie kan geniten, ik en kanje niet veel seggen, maer daer sal eene goeye voor jou overschiten.
Griet komt op het tooneel.
Och neen, mijn lieve moeder praat men doch van gien eeten, ik mach van gien eeten horen spreken.
Hold mir nichts, ich wol dem vleegel dem orren vom dem koph hachen, ont him alzo bald in flarslen ritten, ont keheel toe huspoth machen, ja to poeder vermolen, dem hasekoph, hondtsvod, oder der matvods dar ir steit.
Per intercessie van myne gemalinne pardonneer ikje.
Ick kan 't niet met hem harden, 't is te grof, hy verdrinckt sijn verstant, en al wat hy grijpen of vangen kan, dat zet hy te pandt.
Wel wensch zo veel jy wilt, maar laat ondertusschen die zotterny want ik verzeker je, dat ik, zo dikmaalen als je my iets vraagt in 't fransch, in 't japansch je antwoord zal geeven.
T is wel, myn swaantje maar, hoe veel zal ik hem schenken?
Wanneer zalmen zo doende tot zyn promotie raaken, om zyn onderhoud te winnen?
Wercken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maaken, nemaar gehouden sullen wesen het zelve octroy in 't geheel, en sonder eenige omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van de voorsz.
Haar zoet en stil gelaat blonk, boven and'ren, uit, dies ik haar, vier jaar oud, reeds schikte tot myn bruid ik zag haar moeder van armoede en druk bestreden dies heb ik haar my 't kind te geeven zelfs gebeden de goede sloof, om myn verzoek in 't hart verheugt, gaf me, om daar van ontlast te zyn, het kind met vreugd.
Die won ick in tornooy, waer van mijn lof gaet wagen de heele werelt deur, dit is des keysers beelt ick schenck het uw op trouw, helena.
Ja ik ben het, schik, waar is de man?
Goosen smijt mager harst onderde voet en slaet hem, hy roept.
Dat is waar, en dat is my van neering ook al dikwils gezegt.
Neen, neen, jy moet noch wat meer hebben.
Wy vasten kook ons slechts tien, twintig eijers, ras, 'k moet voort.
Dat zeg ik niet katryn.
Men mag een geheim heel wel aan jou vertrouwen.
Wie om een ander lacht, moet weeten dat hy op zyn beurt zulks mee verwacht.
'k heb niet een collegie waargenomen.
Wilt gy, o wreede beul!
Hoe raken wy 'er best achter, om te weeten de buit?
Ja, die is het zelf, en nu verzoek ik dat gy my niet alleen by de voornoemde catharina, maar ook met eenen by myn heer de marquis een goed woord wil verleenen, dat hy dog zoo veel te weeg brengt door zyn gezag, dat ik dog in de gunst van myn wreeden raaken mag want als ik 'er nog om denk , zo schieten my de tranen in d'oogen, hoe datze my ziet schreien en zugten, zonder eenig mededogen, over myn elende te toonen ja al wat dat ik aangewent heb, het is al vergeefs, ik heb alleen van deze week wel weer by de twee schellingen aan onkosten gehad, ik heb dat meer is, alleen om haar te behaagen, alle agt dagen een schoon hemd aan getrokken, daar ik het anders wel drie weeken plag te draagen ja ik heb van deze week nog een nieuw boekje van de minnekunst gekogt, om daar een minnebriefje uit te leeren schryven, en voorlede vrydag heb ik haar nog een gebraden hoender pootje gebragt, 't geen daags te voren was overgebleven maar in plaats van het aan te nemen, heeft zy myn een quaajen bek gegeven.
Wacht u van soo eenen kop, daer steekt wat anders in, maer mijnen dienaer weerhaen blijft my al wat te lang uyt naer mijne sin.
Ik heb hem afgezet, hoe zou de waereld smaalen indien ik hem nu weer liet roepen, neen, hy mogt aan and'ren zeggen dat ik hem had aangezogt.
Waerom vaar?
Niet anders en kond, hun alles openbaren, en met een hun voordraagen, dat gy nu, indien zy dit voor dien heer wilden geheim houden, kans zaagt hun een brave stuiver in de beurs te jaagen.
Wel wat vrienden heeft jouw baron hier al?
Myn heer, 'k ga na parys.
Ik wist niet hoe ik myn malle bakkus zo stemmig kon houden, want... gozewyn.
Na boven.
Introduceer hem ter audientie.
Je weet wel, dat ik van die eigenzinnige niet ben.
Het heeft niet veel gescheelt, of in die weinig dagen, dat ik ben uit geweest, was zy aan my ontdraagen, door haare onnozelheid.
Maar, wyl de nacht meest om is, laat ons noch wat rusten tot de komst der daageraad.