floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ja wel vrienden denkt eens watje dagelijkx ziet gebeuren, vertrout wat op de mans, als de wijven meenen ze hebben de man alleen, dan zijnze met den een of ander schotbiest op de been.
Ferdinand, vader van adriaan.
Kom voort, op datmen ons hier niet en hoort.
Hoor leonoor, wanneer zyn vader komt te sterven, dan moet hy, zo als gy, al 's vaders rykdom erven dat woord van rykdom, heeft by my een groote klem!
In onze landen zoumen zo een meid op de huit geeven.
Dat liege latijn was  hy was nae men verstant  de allergelierste doctoor in t hiele landt.
Gy hebt zeer wel gedaan maar fulvius, wat raad, om een oprechte hulp voor deeze quaal te vinden?
Je dienaar, mejuffer, en jou, myn engel, jou dien ik voor al tegroeten.
Ik begeer geen weetenschop te krygen, van verboode dingen.
Owie, owi, monsue, mafoy ick moet heb larsian moy.
Is dat by jou dan niet met al?
Tap een pint, want het smaakt zo fris, kyk, hoe eel, smeer de keel, veeg, en lik, voor de man, voor de man, voor de man, vry een kan, vry een kan, vry een kan, vry een kan, kan, kan, voor de man, vry een kan, of een mingelens kroes, klink en drink, avoes, avoes.
Vergeef my vader, daar is flus hooi gebragt.
Soo, dat nu al d'honden blaffen dat op de kelder clopt die wil, geen ooren meer.
Maar daar is die rekel die my gedurig zit op de hielen.
Wel neen, jacobus hola wat.
Ja alsje uytgaet, soo moet elsje t'huys blijven en soo magh die margen gaen.
Neen ze is voor gerard.
Waar of dat zit?
Myn heer, 'k heb achting voor het hoog en ad'lyk bloed, wat staan die pluimen u parmantig op de hoed, en hoe kouragieus is uw gelaad en weezen.
Dat moet ick sien en weten om al d'omstandigheyt, dan geensints te vergeten, is het nootsaeckelijck dat ick u minnaer ken, oft voor het minst sijn naem, niet dat ick niet en ben van alles onderright, wil ick u laeten hooren het is een edelman van hoogen stam geboren, maer heeft cleyn midd'len tot ophouding van sijn staet, ick hou dat hy met my in even jaeren gaet.
Foei, ferdinand, hebje dan uw adelyke geboorte geheel vergeeten?
Konstant, alardus, margo, krispyn.
Hy leertje die les van buiten.
Ze roemt 'er ook op dat tot haarent niet als de fraiste heeren, en liefhebbers van de stad verkeeren ze noemtze by naam en toenaam, maar 't wiert 'er schoon betaalt, de glaazen, spiegels en 't pastelein wierd met stokken en degens gepulferizeert, en, hadze de wacht niet gehaalt, ze zou 'er beter van gehad hebben, maar eer die kwamen zetten wy het op 't loopen.
Een man meen ick, 'k ick quam mij te vergisse.
'k weet wat ik weten zouw.
Foei, filibert, gy hoorde u in uw hart te schaamen, t stryd zeker tegen het betaamen, dat gy uw eigen vrouw beticht met hoerery.
Maar moet'er eerst geen hoofd op weezen?
Jy myn huis visiteeren?
Zel jy me gien aar lietje zingen?
Wat is dat mijn heer?
Monfreer, ik bid u laat dat spreeuwen, en dat smaalen, en wil my met eenvoudigheid, zo als het werk gelegen leid, met twe drie woorden, slechts verhaalen.
't tooneel is in de kamer van albertus.
Dat men vaar zo op me raast en tiert, moeder lief, kan ik nier langer verdraagen, 't was slimmer of ik een guit was, en de oolykste lichtmis die'er leeft.
Maer krijn, wat raet met my daer na dan?
Dit zel nou over al klinken, nou staen ik in bedenking, wat dat ik zel resolveeren of ikze allebey wil laeten zitten, en ligten zo veul geld als ik kan, en peurender mee aen de wind, dan of ik zo lang wil wachten, tot dat ik angniet spreek, wat dat die geraden vind.
'k heb u noch iets te zeggen, wyl ik al myn geheim nu voor u bloot wil leggen.
Doch ik wil niet twyfelen, of zyn middelen en goed gedrag zullen uw gramschap in 't korte in een vergenoegde vriendschap verwisselen, en voor ons by u genade bewerken terwyl ik my onderschryf, ue.
De drommel haal de vent dag voor dag dronken?
Ik antwoorden met beleefden reeden, dat ik graag weeten wou, als ik oostwaard aan ging waar ik dan na toe ging treeden!
'k heb meer als eenen nacht konstancia gevryd.
De keizer en alexander uit.
Och, myn oom is, in vrankryk, paaps geworden om die spiegel te salveeren!
Hy verscheurd de brief.
Maarze hadden er noch ien deugdt by  zey de duivel  al quamze heur niet van boven want ze waaren zoo bot in et liegen  dat niemandt heur pasquillen wou gelooven.
Je zult dan, tot ik je kom verlossen, daar zo lang schildwacht houwen, en voerje dat uit als een braaf soldaat, zo zal ikje voort trouwen 't geschied maar om te zien wat je wel uit liefde voor my zout willen doen, en of je moed hebt, want met een blo man huis te houwen heeft weinig fatsoen.
Je bend soo van pas te gelooven, je seggen is altijd geen euangeli, meenje evenwel, datter geen fout aen wesen sal, ofse sal hier komen voorby.
Zy wassen borsten, hals en handen met kamferwater, het is schanden, met oleum tatrijen, noch met tallikoly, vol bedrog, die ik moet om haar prys verachten ik moet haar alle weeken slagten, twee biggen, om het spek dat zy vermorssen in haar smeerdery.
Het is genoeg, ik zal, door uwe deugd gedreeven, u de geheimen gaan vertrouwen van myn leeven, op dat het vry verhaal van myn geleeden leed, u tot het zwygen dwing, schoon dat gy alles weet.
S ryksopperste amptman, die zyn zetel onderstut, gebied de bassaas, en de mindere vizieren en beglerbegs hun volk in t open veld te stieren, de steden, slooten, en de grenzen ga te slaan, en doostenryksche zon te dooven door de maan.
Och ja, wat zegje myn heer?
,,wil geen bekomm'ring voen.
Ja gy bent een vrouw van manieren maar van drinken meest, by oranje en by lavas.
Zou hy zyn weerkomst wel voor my verbergen moogen?
Komje by de krijgsraet, die en bemoeit sich niet met de borgerlijke saken gaeje by de geachte mannen, die en moetmen het hooft niet werm maken, met sulcke beuselingen want den droevigen stant, daermen nu in leeft, seggense, dat haer tot veel groter besoignes van noden heeft ondertussen sijnse oock so lang vry van de quaje geesten.
Het gaat met my in deze zaaken, als met de studenten, die als ze, per liktum, een stoopje wyn in 't lyf hebben, zeggen dubibe vinum, loquere me, linguam latinum.
Antwoord, voor crelis melis.
Nu zult gy de kat, op ordre van sinjeur, want hy is te ysselyk verstoord, een leege zak vast binden, van achteren voor zyn poort.
Ik was een kleuter, gy een lichtmis, vader een bloed, moeder een schynheilig waar door zy vader zo kwelde, dat hy tegen zyn' gewoonte zich eindelyk ontstelde.
U op te houden, zou maar tyd nu zyn verspilt, ik spreek niet meer, gy kunt vertrekken, zo gy wilt, maar duld, indien gy my wilt houden in het leeven, dat ik my, waar gy zyt, mag nevens u begeeven.
Men dult wel zo wat stryds in een gemeen gesprek, als men maer straks niet valt op ieder zyn gebrek.
Wilt dat verhaal nu staken, nu ik in alles u wel zal gelukkig maken.
Eduard, vader van izabelle.
Begroet, o vrye nederlanders, lief hebbers van iets schoon en schranders, hergroet, met lust, zyn poezy vlecht kranssen dankbaar, vlecht laurieren, om s dichters hoofd en werk te cieren.
Ik ben door dit verklien al moe.
Op mijn tafel stonden wel vijftien hondert visioenen, die waren gevult met papegaaystongen met eeter geen hoenders noch kal koenen, noch ossevleys, of koevoet, neen!
Rabbelaar, al schryvende.
Zo is t noch niet gebleeken dat zy het is.
Gy spreekt wel stout, mijn heer.
Dien leepoog ken u niet, dies kunt gy 't licht beginnen.
Wat schort er aan?
En dat onze sinjeur en juffrouw hier mede zyn verzocht.
Ja, lacedemonien.
Nlesje, gozewyn, fredrik.
Ik ben jouw dienaar broer.
Heyltje maer man, wat seyd' hy toch?
Dat is geen antwoord dat repliek staat niet op pooten.
Gy reikel hans blyft staen phil.
Ik staa verstomd.
Hy wil haar by de andere hand neemen, terwyl men gozen van binnen hoort hoesten.
Die blyft onwrikbaar, ja al had gy kwaad verrigt, al waar berouw verschynt, daar valt t vergeven ligt.
't is alles my verdagt.
Adm. de wind en stille zee ons schijnen gunst te bieden.
Verexcuseer my.
Of gy my, of ick u sonder spreken, of veel getier de keel malkanderen af te steken.
Wel met recht groot filizoof!
Ik kan niet wel den zwier daar van in 't hoofd verdraagen, en ging het na myn zin men zou ze al t'zaam verjaagen het is een snood misbruik ik acht het meerendeel twee derde van den tyd daar in verslyt te veel.
De een en de ander storf, om dat gy haar verachte, en geene uw min verworf.
Hoe staeje, iulfus lief?
Ja, niemand zal my ooit beletten u tot man te neemen, tot bewys hier van, op morgen konnen we, is t uw wil, ons huuwlyk sluiten.
Tys tafelbezem, jorden.
Dat 's een kolfjen naer mijn hand, een schat voor my, de boonen by de key!
Niet meer, als naar ouder gewoonte elk heeft in de waereld zyn talent want ziet gy houd het met het vrouwvolk, ik met de bouteltje.
Nu treck ik als een man, met dees mijn kompanjon, glijkerhandt.
't is beter in het wilt als in de kou gesongen.
Ho niemant aers as jou, kan jy 't oock maecken klaer, je kreygt wel hondert daelders tot een enckelde vereeringh.
De dubble ringmuur met zyn tooren binnewallen, en watersterkten werd op t hevigste aangevallen, een kogelhagel, en den donder van t canon, granaad, en bomb vervuld t angstvallig hart, en ooren, de buskruid damp verdooft de glans der middagzon, de wapenkreet, en klank t gekerm der menschen smooren.
Henrik, knecht van magdalene.
Ik was zo ontsteld, in al die tyd, toen gy my van haasjes zy naamt, dat ik niet kon letten, waar gy my heen bragt.
Ook rommeld my den buik van honger, als ofer beeren danssen en springen, maar ik heb hier nog een vermakelyke deun, die moet ik eens voor de heeren op zingen, ja een zeer pleizierig vaars onder het plengen van den wyn, ook zullen de mesjeurs bekennen dat het wel wil op zulk een tyt gezongen zyn.
Maer hoor huysman hoor wat ben jy oock vol tooren, de kruyn gis ick is je van daegh niet wel 'eschooren.
Zo, dats eerst een bazelosmanus.
Met weergunst, wyl zyn hart haar aanbied, en alleen haar de offerhande doet van zyn genegenheen maar windvang, dien gy my zo vaak hebt voorgedragen, waand, naar ik merk, my door zyn acties te behagen dog de ingebeelde schat, dien hem zyn hoopbeloofd, raakt my niet eens aan t hart, maar stoot hem voor het hoofd.
Hebje zaamen een koopmenschapje gehad?
Zie daar, zie daar, daar is t.
Daar met de tong wat te vegten valt, stel ik hem tegen broer kornelis van brugge.
Jonker jan. dan was ik eens uit myn benouwen.
Ik sta er versteld van.
Nee, y drieven den narren mit mie.
Francois. wel t kan niet schaaden, dat ik jou meenig hoor twe weeten meer als een.
Wel jan je had het lustig drok.
't eerst daar ik op een maaltyd kom, daar het zo lang duurd, zal ik wel zorgen, datter om dobbelsteenen word gestuurd, maar myn heer, zulje wel wyn genoeg hebben?
Van ingenomen wijse waen, maer mis is all' het geen hy gist, of waer hy oyt nae vist.
Tegen hans.
He, hy, wat isser aen we sijn nu op ons soetst, wat brilt jou sulk een quaet wijf de mijne kickt niet eens, schoon of ick noch so laet blijf.
Ick vest op u mijn hopen, misschien can met een cleen mijn saecken sijn herstelt.
Of een die zulx niet begreype kan, dikklareer ik voor een zot die geen rede verstaat, want venus snuyt de beurs, en maakt veel zieke ligchamen, en bagchus doet er meenig aan t pootje kwyne, en met rooye neuze loopen, dat t zyn zelfs moet schamen, dog dit overgeslaage, ik verhuurde me in zeeland te kaap op een drommels dootje aan, ik dagt een eysre ketting, of een gouwe, het moeter nu mee door gaan, ook zo deet myn de honger al meenigmaal na een stukje brood watertanden, en aan boord gekoome zynde, zong ik.
Ey hout de koeckoek vast, aars raeckt hy op de vlucht.
Spreekje ook latyn?
Verkijckers, want ick zie om t leger ron de zweven de schiltwacht, schaemte dient het uytterst bygezet.
En van daar gaanze scheep, om t'avond over zwol weer nae huis te vaaren.
't is onlydelyk geweld, daar zig de liefde af moet beklagen haar heerschappy buigt voor het geld, al zou de bruigom horens draagen geen afgesleete weeuw, hoe eereloos van aard, of ze is een bruigom waard.
Me dunkt dat het zot is, daar over lang te knibbelen of krakeelen, dunk jou dat ook niet, toekomende schoonmoedertje?
Daar zult gy nu voor hangen verrader, vreest gy voor ons niet?
Kan zy dat doen 't is veel.
Ik zal u trouwen gy moogt u gelukkig achten, en ieder oogenblik wel zeeg'nen myn' gedachten, beschouwen van hoe laag 'k u opgetoogen heb, en, door wat goedheid, ik behaagen in u schep en waar door gy, van 't slecht veracht boerinne leeven, zyt tot de waarde van een borgerin verheven en de eer geniet, dat u, een man omhelzen gaat, die, tot nu toe, altyd 't liefkoozen heeft versmaad die meer dan twintigmaal, na wensch, heeft paaren kunnen, doch 't hart geweigert heeft, dat hy aan u komt gunnen.
Hoe nu, myn heer, wild gy dan dus myn hoop verraan?
Ik bid u houdt dogh op, en zijt verzekert dat ik steets van uw geslaght een goet gevoelen had.
Zy gaat na t bed daar ferdinand op legt.
Swaantje, ik kan niet meer.
Dit staat niet aan my, verzoek dit aan merlijn, is hy 'er mee vernoegt, ik zal te vreden zijn.
Maar 't staet niet wel zen zelf te hangen al hebbense, uit barmhartighaid dit koortje daar toe neer elait, die schelmen, die mit bei men zakken mit gelt, heur biezen gingen pakken.
I. lakey.
De draaijer hadze noch niet gedaan, by zalze straks t'huis brengen, sinjeur.
Ik bid hebt dog me  dogen k beken ik heb misdaan, ik was u niet getrouw k onschuldig my geensints, ik weet het wel mevrouw, ik heb u haat verdiend, en ben uw gunst niet waardig my fouten die syn swaar, verdoemelyk, boos  aardig.
Maer wat maeckje jou vaer dan wijs, is hy niet vervaert datje in 't water 'eloope bent, of een ongelock hebt 'ekregen?
Wel meester simon, hoe zie jy 'er zo uit?
Ik dien wel dunktme jou een hert in t lyf te spreken.
Daar huilt myn kind wat of het schaepje let?
Ja hy en sal hier al mee geen honderd jaer blijven, of hy sal wat op sijn rokje krijgen.
Dat is zo van 't begin van de waereld geweest, dat is altyd klaar gebleeken.
Hou banden van de banck, of ick selje soo kroonen met dese tinne schotel, dat et jou smarten sal.
Hy verzoekt al die by geval herwaarts komen daar de proef van te neemen.
Heur kwant zel in het hol veurzeker wezen, en zoeken noch.
't sou onbehoorlijck sijn, en je sout het mijn, met recht, namaels, mogen verwijten, dat ick, nu ick by een vryster stae aen een kraem, niets voor haer, kocht.
Och joren.
'k gaa weer na amsterdam.
Ja tog wis zal een smous zo wel als gy die durven kopen, en ligtelyk nog eer.
Had je flus t jak niet an?
T is jenever maet, gut kerel, t smaekt soo lecker, nou lustig vat het an, hoe staje soo?
En jou lieve grootevaar.
Help, help, ik word vermoort och fobert stae me by.
Wist die, waar hy was, hy zou geen tyd verzuimen, maar, die vagebond ras by de kop doen grypen.
Ik greep een zabel die aan zyne zyde lag, en, waar t my niet belet ik had met eene slag de roekelooze kop hem van den romp gehouwen, want myne kragt gaat ver voor die van andre vrouwen.
Hoe is 't 'er gelegen?
Ja wonderbaarlyk aartig maar maakt ze niet gemeen, die kunst is al te waardig.
Gewoone en nooyt genoegh volprezen goedertierentheyt, met gunst en medoogen gelijck zijn getrouwe octavia hem gedaan heeft op dat zy beyden onder de vleugelen van uw weleedts.
Heb jy t niet by je?
Theodoro, karel.
De boekverkoopers die bybels uithangen en aare giestelijke zinnen  al is t dat er in er winkels niet as bybels van twieenvijftigh bladen binnen en boeken van reyntje de vos  dat schalkedier  worden er allegaar  in belzebuyx quartier  tot blanketstel emaakt want as de duivel ien engel wil lijken  zoo gaet hy hum mit et blanketstel van zulke schijnheylige boekverkoopers bestrijken.
De kwakzalver, met de drie andere, en het koor van toekykers, te gelyk.
Jan. ,, ja zyt verzeekerd, het is waar, ,, dat gy zult trouwen met malkaer.
Men zoekt zomtyds na 't geen men liever nimmer vand.
De onbarmhertige huisheer, of de bedrogen gierigaard kluchtspel.
Als een meisje van vyftien, zestien jaar, op haar zwakste zynde dit leest, beeld die haar voort niet in, dat alles waar is?
Dies was t hoog tyt dat zy t eens deen.
Ik heb soo veel als ik doen kan, dat ik mijn gramschap kan bedwingen, den rekel weet, in wat swarigheyd dat ik geweest ben en komt hier noch singen.
Blyspeelen als kluchten, welke sy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat dese werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luyster, soo in taal als spelkoost souden komen te verliesen, en alsoo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder ooghwit om de nederduytsche taal en de dichtkoost voort te setten, soo vonden sy hen genoodsaakt, om daar inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoekende, dat wy omme redenen voorsz.
Men lust geen drinken, heer.
Zy het jaar proeven!
Wat is die bee?
Het derde aspect, regeerd de winden, de scheemerlucht zel heur verblinden.
O lieffelijcke mont wat most ick nae u verlangen, eer ickje eensjes kussen mocht, och ick sal eeuwigh de uwe sijn, soo aengenaem sinje, mijn troost, mijn medecijn.
Twyfel daar niet aan juffrouw izabelle zo je myn raad volgen wild, al wat ik jou van hem gezeid heb dat is waar.
Dat ik in haar plaats was, ik teeg me op den tril.
Ik breek u light den hals, zo ghy geen antwoort geeft.
No 't geit joe wol.
Mijn heer, ey zegt aan my doch nu eens, ondertussen dat wy hier staan, waarom daar zoo veel menschen zijn ontrent een keizer, daar gy u belijdt met mijn alleenig, en gebruikt my voor jou sekretaris, hofmeester, schenker van een wijn die louter klaar is?
Medelid van het kunstgenootschap n. v.a.
Santilane, gusman.
Ja vrient, ick heb niet meer te spreecken, dus neemtet mijn ten goeden dat ick u heb verdocht.
Wel professoor in de koelte, jy sinter niet olik an.
Myn vaertje kreelis goossen dat waer byget een eerlyk man, en myn beste vaer goosse krelis die was zo degelyk als een mens in de worrelt wezen kan. myn mortje lobbetje rymers, was een vrouw van zo eerlyken en deugdzaem leven, dat ser wel duysend nae heur dood een exempel heeft gegeven.
Jy wild nooit hebben, dat jou zoon, met zyn zusters op de comedie mag gaan, dan alsze voor de heeren speelen, dan ben jy gewillig om het toe te staan om datze dan door een goed vrind voor niet konnen in komen anders is 't, wat hebje aan die ydelheid?
Maar, myn heer, was het niet beeter voor u om een doodkist te denken, als om met zulk een jong juffertje te trouwen?
Praatje van weer te trouwen moer?
Hem hier te wachten?
Eenige van sijn bloedtvrienden, en geen andere sullen 'er zijn.
Geen oogenblik, ik wil dat gy terstont vertrekt, nu dat uw schyndeugd is ontdekt.
Kyk, ik word weer jeugdig maar steur u niet aan myn gryze haaren, zo dat gezicht u met bekommernis mogt bezwaaren, ik wil wel op de proef aan, en hang myn viktorie aan het werk.
Toen wierd ik quaet, gelijkme wel ken denken, en ik zai jouw vel, jouw pry, zel jy men affronteren, daer 'k zelver by bin?
Hoe kan het my te spreeken beuren, zo jy gestaadig my komt steuren?
Indien u aanschijn was, min van de zon verbrant, u hairen wat gekort, en in een and're stant.
Quichot, vechtens vaerdig staande.
Kom jan, wil heur te zaam vereenen, zo heb je hier een dubb'le vreugd.
Terwyl wy zyn verpligt door dier geswooren eeden aan t regt, om t nimmermeer in t minste tovertreeden, wierd ons bevolen om zyn hoogheid, zo t mogt zyn, met alle eerbiedigheid te vragen, met wat schyn van reeden, karlos hier zyn vrybeid tragt te vinden, wy stellen vast dat hy zyn hoogheid moet verblinden, want zo zyn schuld aan u bekend was, k weet myn heer, voor vast en zeeker, dat die booswigt, nimmermeer by u zyn schuilplaats hier zou zoeken, onzepligten die eisschen om myn heer, van alles tonderrigten, wy hebben reets den vorst de zaak bekend gemaakt.
De min die kittelt, soo ick sie, de duyvel sijn gedachten, dat bleeck aen pluto wel die proserpijn verkrachten.
Wat voel ik een tegenstryd, als ik alles overleg hier roept my de liefde, en daar weerhoud my de pligt.
Ik zal ze mee neemen, en kooken ze eens, met myn ingredienten, op, voor myn plaizier.
En wat is et een lukje dat ik de boodschap heb aengenoomen!
Hoor hem uyt, juffrouw.
Of ick een koopman wist, so behoefde gy niet verde met 't kalf te loopen.
,, gantsch lyden!
Ha, zyt gy daar?
Tot wederziens. tweede tooneel.
Voorts zei ze, hoor myn heer, ik heb nog vaster teken, ze waaren kortling op den schouwburg, met malkaar, men zei my, dat ze daar zoo 'n leeven maakten, dat een ander pas kon hooren, ja, zelf de acteurs daar door by na hun rol verlooren, en van de staanplaats wierd geroepen swyg wat stil daar in de logie.
Hoe groot een drift vermeestert myne zinnen, wyl k, schoon gy ontrouw waart, u echter zou beminnen, en dat, na myn vertrek, myn vreeze en myne smart, myn kleed veranderde, maar nimmermeer myn hart.
Om op myn zaaken order te stellen.
Nou de trekmuts veur, en de krankert emaakt, zie zo mijn moer.
Van meta af, messieurs.
Broershart, zie daar zyn tien dukaaten.
Eduard, kantoorknecht van jaques.
Ha die, alle baazen, o!
Mijn rug!
My dus te hoonen?
Ik zie dat vader met me boert.
Hy wil me doen klappen maar 'k zel de snaak niet vertrouwen.
Hy kwamze met fier knechten.
Ik lach mit zukke kuren.
Zult gy 't doen katryn?
O suyv're lelijckheyt!
Wie het zen dagen?
Dat s valschelyk geloogen, ik heb er met men eigen oogen zo daadlyk neffens hem verspied, en lichthart, maar nou isser niet je hebt er lichtlyk in een heimlyk gat versteeken.
Ligthart danst een' minuet, terwyl drinkaart al neuriende gozen tegen hem aanleidt.
'k zal u, myn zoetertje, liefkoozen, dag en nacht hy loost een zucht.
Allemael schoontges of daer deur versta ick nou datjeme 't heele hooft van 't haer selt berooven.
Vader van izabel.
Gaat dat wis en zeeker?
Vaer veur wie sinne die schoene mit die lange snebben, ick seg dat de luy wat weten, t machme wel heuge dat mer niet of wist, seecker hy moet al wel estelt wesen dieder over pist.
De hemel heeft het principaal gemaakt, zo kunstig datmen't glans noch luister by kan zetten!
'k wensch vaak ik haar den hals zag breeken, om dat het my gestaag verbied, dat ik uw byzyn niet geniet.
Een droncken man, een droncken dingh.
T is al te veel gena.
Zo jy 't minste geraas maakt zal ik jouw aanstonds den hals breeken.
Een man hier voor de vuyst die sal u nu verschijnen, isset inde ouwe maen niet soo isset inde nuw.
Elsje lubberts marritje jacobs.
Ja luister eens ter degen.
Ik zalj' als een eerbare vrouw in alles zijn oprecht en trouw, 't welk ghy in waarheit zult bevinden!
'k ontsluyt een weynigh 't licht om sien waer dat ick ben.
Eerst 't hooft af.
Met myn maagdom meer dan twintigmaal te verkopen!
De ounste kwieryn.
Oct. wat maackt my oock bezwaard!
Dat hy in ons zyn werking doet, en leert ons hoe dat men minnen moet.
Keyser, ambroos, en hovelingen.
Wat sou een vryer geven?
Spreek hem eens an, joffrouw.
Kankey.
,, ja, weest gerust, en hou je snaeter.
Waer blyft gy jaquelyn.
Wel, dat s te slecht veur zulk een gaauwerd, dat s te groot een spyt.
Men biene schoddeme soo bin icker of ontroert, in sy lacchender nou om, en segge daer hebbewe lammerden 'eloert.
Wel kruisje gorters!
Neen melis moet naar meerder trachten, het is te luttik dat je geeft.
Dit verdrietme.
Wyn?
Vinden wy hem in een duyfhuis, 't zal zijn of de droes op stelten rijt.
Zacht marot!
T' is wonder want gy syt afgrysig soet.
Laat ik dat kreng alleen krygen ik meen, dat ik hem zal plagen!
K veyns, hola, eedelman.
K zal dan zo koomen op t geval daar k staaltjes in ontdekken zal, waar op de vent zal straks verstommen, want, k meen de zaak niet te verblommen.
Ik ga eens naar de fransche kraamer en de fontansiemaakster, om wat snuistery te haalen.
Ik had myn leeven niet gelooft, dat jy geen grooter liefde voor onze magdaleentje had.
Gendagh, wel monseur de la roy, wat geef ick voor de ton?
Nou jonker, jy kunt zoet vertellen jy zoud verliefder zyn als ik?
Brus maar heen, al dat michieltje lief, en dat zeuntje lief begon me al te verveelen.
Men leg hem in de ben, en laat hem zo weer pronkken, gelijk hy gisteren dee, en paster op tot dat hy wakker is, en zegtme dan hoe dat het is vergaan.
Dat zult gy daatlyk zien, ga heen haal karlos hier.
Genoeg van 't mal.
Zo zou je verraaden werden.
Ben je dan gesteld als voogd van leonoor, en van haar vaders geld?
K ben als een advocaat, zoo onbeschaamt in t liegen.
Of wie is ooit ten top geraakt, die niet wel misstal heeft doen blyken?
Noch eens gezegt, dank zulks aan myne zorg en vlyt gy zyt daar door gered en, zonder hoon, bevryd.
Ga nu maar heen, studeer zo voort, ik zal daar voor een goude dukaton in uw spaarpot steeken.