floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ja bestevaer datje hier strack was, je zout het dan niet zeggen dan komt hier en jufvrou, daer men heer me trouwen zel, s'is wel hondert duysent gulden rijck, huysheer.
Hoe moey'lijck valt gy my. sijt wel te vreen, gy sult in 't kort dit noch wel weten.
Eerst blont geslagen van je vrouw, motje verdrogen an ien touw.
Einde vant vyfde en laatste bedryf.
Zyt welkoom waarde zoon, wat baard my dit een verheugd, karlos.
Jy zoudme de reekening dan wel gemaakt hebben dat konnen, de hofmeesters toch schoon.
Wier heeft oyt een slavin des konings hant verwacht?
Kun jy portugeesch?
Jis, jis, ay onderstend en littel, reynier adr.
Weet, dat al 't geen men ooit kon zeggen, in 't kaput moet verborgen leggen.
T kan wel zyn dat gy t haar hebt belast, maar dog ben ik vol vrezen, dat zy in dit gebod zal ongehoorzaam wezen.
En t heele werk is op myn zakjes met kruizaaten aangeleid, zo ik merk.
K ben door uw heusheid, aan hun alle dier verbonden, en ik bedank u voor al de eer die gy my doedt.
Ja, laat maar komen, wandt dat kan de koop niet breken ik volg u daad'lyk, om u verder dan te spreken.
Nou is in elke feem even veel omtrent, nou raad.
Zoo 't u gelieft.
Ha gille!
Wat waar ik bars, doen al dat gooregoet was gevangen, ik wou dien tyd wel voor beul gespeelt hebben, om al die ligtmissen op te hangen, en daar op zong ik.
Een lichtmis, die bemindt een vriendt, die vreughdt in twist en vechten vindt.
Dan weet ik niet, hoe 't zig heeft toegedraegen.
't is waar maar je bent zeker in de boonen.
Hans, hans, de duyvel hans gy rekel hans blijft staen hans.
Onze ouwe juffrouw heeft hem de voet gespoeld, en bombam afgezet, en zyn paspoort gegeeven.
Het tooneel is voor het huis van den marquis.
Te amsteldam, by hendrik bosch, boekverkooper over't meisjes weeshuis, 1724. fol.
Bevende och, och, scapyn!
Ik vrees ernst heeft mijn kindt verkracht, en brecht haer in de ben gesteken.
T is hier niet raadzaam om die zaak u voor te leggen na huis toe, 'k zal hier strax weer zijn, maar zoge my onteerd hebt, 'k zweer dat ik u dan die boevery wel zal inpep'ren, en voor eeuwig van my jagen, en u niet kennen voor mijn zoon. derde tooneel.
Trijn ratels.
Maar, ik heb in een geheel rond jaar, niet een dag, of myn wyf die zit my dicht in t haer.
Zo doet het ook, uitsteekenste heer.
Daar mee is t liedje eens uitgezongen, en deze zaak is nu voldongen, in statu, en t verzoek is recht.
Ik voel de traanen over myn wangen stroomen.
Wie dat zijn huis niet kan bestieren, behoortmen voor geen voocht te vieren.
Daar heb ik klaas ianzen iens uit de wieg e haald, ik moet ze iens monsteren by melkaar.
Eraste.
Moeder zal je ook wel betaalen wy hebben zo lang waar by je gehaald, en... jurrian.
Spreek, want dat is al myn vreugden.
Waarom dus in de weer?
Hartogin tegen de hartoog stil.
He, ho onsikokx kalandarina, le, bo, bonsibokx, malandarina ronsikfokx.
K denk immers niet datje van jouw huys een boeje wilt maaken.
't is zoo, gelyk gy zegt maar monsieur driessotyn geeft my zoo groot verdriet, dat 'k hem van ganscher herte vervloek, en zoo ik hem kon pryzen zonder smerte, en quetsen niet myn eer en teerheyd van gemoet, 'k zoud u te wille zyn, myn allerhoogste goed.
Ei staak dat spotten, en laat ons met ernst van die zaaken praaten.
Is 't waar, femmetje.
Dit zulje doen, of je al iets zaagt, zonder in het minst te verschrikken, dan, zo je beswijkt, zal ikje nooit aanneemen voor mijn man.
Weet gy niet waar hy is, noch waar hy woont?
Nadien een juffers eer de min steeds vyand is en tegen 't uiten van zo een bekentenis, zich heel streng kant.
Wat seyt mijn heer?
Beatris wat is dit phil.
Maar onder't peilen voelt hy een scharpe klip, daar 't schip met eenen loop aan duizent splinters stoot in 't midden van zijn hoop, en dichte by de ree zoo gaat mijn hoop verloren, en gantschelijk te gront, doe ik mijn uitverkoren wou eisschen van de vorst, zoo zagh ik hy zijn dienst rudolf en quam offre aan mevrou zoo op het onverzienst arnolt ko stiet doe het schip mijns hoop aan hondert duizent stukken.
Hy is huynoghtent vroegh, uyt deze plaats geweken, niet zeggent waar hy gingh, of zonder yets te spreecken.
Noch eenmaal, zonder tydt verlengen, gy zult reinier dit schrift gaan brengen hy zal u voort, als hy dit leest, ontfangen met een blyden geest.
Mijn soete leckere beest, wistge nu dat ick in desen angst ben, hoe soudtge tieren en huylen, ick vreese dat ick van vrees my onderweegh noch sal vervuylen.
Ja, zo ik u moet begeeven, zal ik niemand van myn leeven dienen, noch nooit vrouwvolk zien.
Datze niet weet dat zel iker wel leeren.
Maar, daar komt izabel. vyfde tooneel.
Romboud, wybrant, frank, pryn, koert.
Wel denckt ghy niet dat al, den adel u kan hooren, en zeggen zal.
Karelen flip in boere kleeren.
'k wou datje een tegengift kon maken, om haar die gal doen uit te braken of zetten haar een sterk klisteer op datz' haar oude deuchden weer verkrijgen mach, gelijk voordezen.
'k moet my van oneer doch beschermen, haer van pijn.
Ja, ja, je mag wel voor me schroomen, ik zal... maar ik zie jan daar koomen.
Met vegten?
Wachtje veur die moffen of zyn knecht ook zo is deink ik?
Gek je mit me, vaar?
Hoe is uw kind dan weg?
Doet zo moer. zesde tooneel.
T is god merkuur.
En jouw rae ick, dat jyje voort packt, soo ickje niet aen duysendt stucken sal slaen. joris.
Heeftm' u geslagen, of gequetst, waerom, en hoe?
Hoe, scheerje men?
'k loof men heer wil met my gekken.
'k vang van 't beginsel aen, op dat gy 't beter vat.
Doe deern was stoe ein man, ich priegelde 'oe im lyb, zol stoe mier sjimfen!
Niemendal, niesje, we zellen 't ontkennen, as de beul heur op wil knoopen.
Ay laet figuir, en vorm van hoeyen toch in vree, ick heb wat anders u te seggen op dees stee.
Je moet hier als den adel leven,  ik zal jou zo wat anders geven.
Maar, wat voor zekerheyd dat zy uw minnaars zyn?
De lui daar ik haar van gekoft heb, die verklaren dat s'hier geboren is, en dat haar ouders waren aanzienelijke lien, en haar, pas vier jaar oud, gestolen hadden, en zie daar een ring van goud, die zy my gaven, die ons licht zal helpen vinden haar ouders.
Vrederyk. wat!
Leander, izabel, in t venster.
Hoe ben ik aan 't geluk geraakt, heer eelhart, dat, te deezer stonden, jy ons van deeze vagebonden verlost hebt, op het onvoorzienst?
Koen, zaghtjens aan zijn heer.
Ik wilje dat wel zeggen, maseur, zyn doen en al zyn greepen gevallen my noch al wonder wel.
Dat lieghje als een hoer.
't is of hy 't heyligh recht den hals af keelt, wie onverwacht sich immer rijcke steelt.
Die spreek!
Maar hoor keyeren, deeze vrouw mach hier zo in de mat niet blijven leggen.
Heb je kwestie mit mekaar chad?
Debuitenspoorigetoebaksnuiver.
Ik zal, sinjeur.
Neen, pardonneer, my, myn heer geen grypaard, galgbrok, noch beest, was van myn leeven, myn naam.
Dat 's waar, maar dat heidensch boek, vrouw, heeft dat niemendal dan bedreven?
Of is 't foppen?
Ga binnen, eerelooze, en laat my deze nacht de zorg alleen, dat ik alonce hier verwacht.
't was inder kamedi jo nicht donker.
Maar, k zeg dat in een nette staat, als t dorp van puiterveen, men weeren moet het kwaad, en donverlaatenen, als jy bent, strenglyk straffen.
'k wil het.
Ik bid u, wat heb ik ooit hoffelijks bedreeven?
En daar zit de moer met et kind die moeten we ook nog houwen.
Zy zain te vreeslaik, om daar naar te luistren.
Twee gekken, die hier raazen, 'k meen dien doktoor, en jou, voort uit de kamer blaazen opdat ik met gemak zou eeten van dien ham.
Zeg voort!
Het lykt aan uw gewaad dat ge een moffin zyt, en gy hebt zo'n mofs gelaad. wat is uw bootschap dan?
Daarom wou ik altyd liever in een banketbakkerswinkel als by de vermaardste meester, school gaan.
Dat staat my wonder schoon, zei de filozoof, en hy kreeg een lap voor zyn koon.
Wil jy myn kind vermoorden?
Wat dient'er vorder nou gedaen?
Einde van 't eerste bedryf.
Hy eet zoo gaaren vars gebraad, ik wed hy niet een hoentje laat aan t spit, hy kan, hy kan zoo smullen, en zyn geleegde darmen vullen, wanneer hy t heeft om niet, margriet, loop jaag hem weg.
Nu onbeschaamde beest, hebt gy 't?
Wel aan, myn heer, ik geef u myn woord.
Flink op het tooneel komende, tegen fransyn.
Ik zie t.
Dat hebje goed te zeggen, maer, nae ik uit je troonitje kan leezen, dunkt me datje al een aertige vent bint, en me zelt wyzen waer ik moet weezen.
K wil t wel gelooven.
Gekeelt die wond dient door den echt geheelt.
Buiten de stad aan de eene zyde de turkze oversten viziers, bassaas, agaas op kemels, en oliphanten, rondom de zelve soldaaten.
Ja wel de droes, gansch weg wat vrees komt my nog aan?
Met wat zoetigheyd weet hy zich niet te vlyen ontrent metillas zy hoe sterck ziet hy haar aan!
Zeer wel feyke fetjes, ik zel dan order verwagten.
Hoe weet je 't?
Ga maar eens vraagen, by je kennissen, ik wed je vind vrouwen genoeg die daar over klaagen.
Myn guter vruynd, ich wil es halten mit den wyn, der von der nekkar komt, der moezel, ond den ryn.
Wel, ben jy dat, myn heer lenader?
De schuyftrompet, ha!
En gy myn halve ziel, ik wil u offereeren een half hart prop vol liefde.
Ende ten einde de supplianten dezen onzen consent en octroije mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Job,  twe boeren.
Hy is daar niet toe gesteld.
Wat komt my al te vooren, aria.
,, een kopje zuiker brandewyn.
Is de dochter daar af gekomen?
Neen mijn geduld is uit.
Och, och lieve sint lammert, help me, en wil men nou bevrijen, dat bidt ik je.
Anzelmus, izabel.
't waar wel nodig eer ik noch tot jouwend kwam, dat we mal kanderen eerst iens spraaken.
Een dokter in deuze buurt heeft hoop van hem te geneezen.
Daarom, o pleister van myn wonden!
Hoe ist men heer gardenier, heb ik wel gehoord, benje al getroud?
De schryver van de vermaakelykheden des huwelyks heeft deze zaak heel verkeert gevat.
Die noyt geseten hebt als op de ezelsbank.
Robbert, katryn, amelia.
Nou mijn vaer, 't is laet, drinckt maer, je praet al te veel, 't is best, datje nu nae bedt gaet.
Ja als je kont, doet het maar, en zwyg, ik hebje honderdmaal belast te zwygen, en je roert noch geduurig de bek.
Klucht van trijn ratels.
Tys, klaar,waerd en waerdin. zwygende, en danssende.
Wat let me dat ik je die vuiliks oogen niet uit je kop, en de neus uit je bakhuis ruk!
Komt maar binnen, als 't je belieft. veertiende tooneel.
Ja, zy is heel op my gesteld, zy zou my geen byslaap weigeren, als ik maar voorzien was van geld.
Ba dat lout weer een beetjen, sey den ryger, en hy school achter een bies wech zijn die duvelse muggen nou lach ick eens om al mijn verlies 'k wou met het prinse volck liever drooghbroot eten, en schoon water toe drincken, als de grootste delicatessen met die verbruyde lichte vincken en mijn wijf wilse noch verschonen maer se weet wel waerom de spijt soume doen spreecken al wierdt ick van stonden aen stom.
Hy heeft door deze list t verstant weerom, ay laet louise nu met my het huwelijck aenvaerden.
Als ik noch myn gedachten op je vader zaliger sla, wil de rouw my verkrachten.
Het laatste zy zo maar het eerste weet gy niet 't getal is surdiesch, en dat's altyd in 't verdriet.
Zyn vader pleeg een vrek te weezen, hy gaf my nooit de minste duit, maar deeze heer is rezoluit.
Neen, t is mis.
Mijn vader, wilt gy my hier neven mijn heer nu tot een bruigom geven?
Achtbaarheids alder ootmoedigste en onderdanigste dienaar pieter lankeur.
Ik heb ten deele al u pijn en smart vernoomen vermaack u wat met my, en toon u moed en deughd.
Dat's op zyn scheitvalks.
'k zal, wreede, 't doen tot blyk van myn oprecht beminnen.
Don ferdinand, sterrekyker.
Op het minst.
Och mijn suyck'remenghts liefste, het is onse heer van bladeren.
Proon, proontje, roept mijn kindt.
't schynt dat ge niet meer bang voor geest of spooken zyt die minnaar heeft by nacht de schrik van u verdreeven.
Wat dunkt u moei?
Hoe fyntjes zingt hy nou, hy lykt wel van de vromen maar platje, k weet jou aard, liet ik jou nou maar gaan, dat zelve deuntje, was toch morgen al weeraan.
Gespeelt op d' amsterdamsche schouwburg..t'amsterdam, by dirck cornelisz.
In den haeg?
Was t zulk een raar sujet?
Sy heeft je immers gisteren avondt noch lustigh gesmeten, en bevool je de hiele naght te wercken, och ick vrees sy sal komen.
Wie daar, wie daar, wie daar? styntje.
Jou hoeresoons, 'k zweerje zo 'k je krijg, dat ik nijp de reuzel uitje buik, hou elementze gaudieven.
Ma belle, indien deeze ambassade het kompliment aan uw genade naar myn merite en waardigheid niet naar de zwier heefr afgeleid, uw modestie in 't ekskuzeeren, zal de ignorantie pardonneeren.
Neen heer ferd.
'k verwagt dat niet.
Ai, voort maar, zonder praaten, kom.
Ik wensch, ik nimmer zat mach vechten met mijn tanden ik derf een zwijn hoe wreet zelfs in een korst aanranden ik tart een ossenharst, al was't een visioen 'k zou in kalkoen en gans tot aan mijn kneukels woen geen hart, hoe snel het loopt, zal't my aan 't spit ontloopen hoe menigh knijn en haas heb ik 't vel af gaan stroopen?
Geen nood myn lief, geen nood, laat hy u maar vervolgen 'k verzeker u dat hy bedrogen weezen zal.
O pouvre mary, d'un tel femme.
O heilloos monster gy zult niet op my verwinnen, schoon dat ik ben verraan van buyten en van binnen de deugd houd egter in myn eedle ziel nog stand.
Hebje dat langh gehadt?
Malle gek, sinjeur nooyt zyn leven niemand, dan konnen zy daar niet over klaagen.
Vreemdeling, maakkoop.
K zal u een minnaresse geeven, zo waardig als sofi, om in den egt te leeven.
Wel gy bend het alleen niet, jan, die dit verwonderen doed maar hoor, ik zelt je zeggen, wy zyn van kindsbeen af by onze meni in den haag op gevoed.
Hou me ten besten, heb ik ien vry woordje, of twie ezeid.
't staat te duchten, dat onze minnaar by uw nicht meer ongenuchten zal vinden, als hy ooit zich zelf heeft ingebeeld.
Met wat een vleyent en bekoorelijke klacht, toont zich u majesteit in't naarste van de nacht, 'k geloof mijn vorst dat een van d'alderschoonste vrouwen, vol van verstant en deught, u nu heeft onderhouwen, om dat mijn vorst zijn spraak is vol van lieflijkheit.
Eisch alles van een hart dat u zo teer bemint, laat ons vereenen door de vaste huwlyksbanden.
Z'is altyd miester van de sleutels geweest.
Haddewe nou een ham mee gebrocht vaar ick hoor hy praat van speck.
Maar zou jy, of jan, my dat geld noch wel cens konnen laaten zien?
Voort, jou vagebond, jou rekel.
Jan. zie daar, 'k ben ree.
En ik ontbood voor dry weeken honderd pond van de beste rbabarber, die jy me daatelyk zond.
En zoo ghy met dees reen, my weder komt ontmoeten, zal ick u grijse kop, doen valle voor mijn voeten.
Wat harde straf myn hoofd op morgen zal verdraagen, het valt gelukkig nu 't om u word afgeslaagen.
Myn lust, myn ziel, myn welbehaagen!
Ter ordonnantie van de staten simon van beaumont de tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, aangaande dit kluchtspel, vergunt aen albert magnus boekverkooper tot amsterdam.
Onbeschaemde hoer, en weerga van qua griet rombout.
Gille sleept met eenige jongens een groote pakmande vol goed uit het huis, terwyl mezetyn en scaramoes een kist aanbrengen.
En wat is my an jou gelegen?
De vijftigh duysent kroonen waer hebje die bestelt?
En hy heeft ai eenige tyd by haar verkeert.
Iell binnen.
Zie, nou weetje het heele uitslot je kont 'er de zaak na beleggen.
Katryn, geef hier een hele kan met chocolade.
Geen andre middel, als dees huwlijxscheyding, t bloet zal koelen, dwinglandy zal my tot oogwit strecken.
Wat roert mijn, wie hier komt, als 't eerlijcke luy schijnen, en sy my wel betalen.
Men rug!
Of heb ick qualijck gehoort?
Als of 'k myn kind niet uit mogt trouwen, aan die ik wilde, dat komt schoon.
Tot myn kruis, vind ik hier van een voorbeeld, in myn eigen huis.
Dat dunkt men ongeraden, fokel.
Verslaet gy mijne sin, sga.
Hoor, lichthart, dat zal ik jou wel in weinig woorden uit leggen.
Fytje, mary.
En aldermeest, ariane, zo ben ik met u begaan.
Een comte, als ik?...
Neen, dat 's mis, ze speeld niet ook zo weet, dat zy myn' vrouw niet is, maar wel myn' dochter.
K had schier my zelfs daar van beroofd.
Hoor meester simon, nog een woord, het is vreemd dat ik u zinnen niet buigen kan, en dat jy het minnen, voor zulken vreemden en buitensporige zaak houd dat gy het voor u beste vrienden, die u het meesten konnen helpen, verbergen zoud daar gy wel weet, dat niet alleen de dieren, maar gelyk als ons de digters getuigen, zelfs de boomen en wateren onder de wetten van de liefde moeten buigen te meer, dewyl het een zaak is, die zig by lieden van verstand, aanzien doet als een waaragitig teken van een edelmoedig gemoed, het welk de zoetigheid van het vrouwelyk geslagt kan erkennen.
Om 't ongelijk dat u deeze inhoud steld voor oogen, en klaarlijk overtuigt hoe gy my hebt bedroogen!
Jan. waer blyven de speullui?
T is wel een ander bakkesje, daar ik t veur doe vermaaken.
Al wat van amadis van gaule, beliaan, esplandiaan, en van meer and'ren is gedaan, is door uw daden al verduystert.
Daer boven het verzoeck van bruydegom, gy dwaelt indien mijn broeder u van liefde heeft verhaelt.
'gy zaagt ligt mis marotte.
Dan is t wel.
De beenen, armen te omwinden met de warme darmen, zo haast ik die heb afgezaagd, weet ieder zonder dat men 't vraagt.
Ik moet zo waar bezwyken, wanneer ik denk om die praktyken gy weet uw 's dochters groote smart, dat zy verliefd is in haar hart op gerard, die dees slimme streeken bedagt heeft, om uw kind te spreeken hy heeft een kleed als arlekyn doen maken om dan in dien schyn, van nagt tot onzent in te koomen.
Tys, flip, klaar.
Nu moet ick schiltwaght zijn, strack komt de vyand an, daer raeck ick int geveght, maer 'k weermen als een man voor al mijn groote goet.
In amsterdam, in kennis van mijn, pieter baardman, notaris publik.
Maer kees wat meen je wel, dat trijn mijn meester is?
Hum moet plaas maak voor de fraaikiek van monsieur harlekwyn.
Ik die toen my zelf vergisten, wyl my klarices min zo vast lag in het hoofd, heb die hem, in den dut, tot tien percent geloofd.
Men voegde zich in 't rond, en men wilde mijn mee omdeelen, maer ik sloeg et af, als dat het mijn gewoonten niet meer en was om met de kaart te speelen.
O, dat s al oud!
Wel ik zal zien, of gy het beter zult waarneemen, dan ras aan 't werk, want wat valt hier lang te temen, dit stukje land, dat moet ter deeg zyn omgespit, want 't spreekwoord zegt, hout streng de paarde aan 't gebit, de eens voorleden tyd die weg is komt nooit weder, lucargus zegt de tyd, vervliegt gelyk een veder, gelyk ons meerder, van die reeden zyn gegont, want in de mond is goud, der gulde morgenstond.
Maar 'k zie daar vreemdeling.
Die zotte pry!
Wat segh ick heel, daer 't half onmoog'lijck is, door 't alle daeghsche nieuw, 't geen ongedoog'lijck is soo als ick thans geloof, dat self mijn langer queelen ontwijffelijck hier van aen elck sal verveelen.
Valerius, vryjer van izabelle.
Om hier op aarde een plaats te zoeken, daar ik vry leeven mag, gelijk een eerlijk man.
Als het half zo veel van die afgezette zeeuwse daaldertjes waaren, zo zou het al heel wel konnen gaan.
De duivel, meid!
En noch en kend jou dochtertje er leeven niet verkerven, wat verdriet dat mer van lijd en ziet, in plaats van te spinnen, zo ontsteeld ze men die kostelyken tydt.
Zo hy eens wist dat gy dus sprak, wie weet of hy u niet doorstak, noch eens, wil hem meer eer toe dragen, of gy zoud my geheel mishaagen.
Een oprecht harte zal zyn pligt gewillig leeren, is van den goeden weg zy 't allerminst gedwaalt, slechts door een woord of twee word zy haast weergehaalt maar een scherpzinnig wyf is, niet zo licht te vangen wyl van haar zintykheid ons lot steeds af blyst hangen al wat zy voorneemt praat haar niemand uit het hoofd, en al ons onderwys dat is slechts hair geklooft haar schrander brein doet haar bespotten onze reeden, haar haare feilen, met de naam van deugd, bekleeden, en haar uitvinden, om na lust haar gang te gaan, bedriegerijen, daar de gaauwste voor blyst staan, vergeefs is 't wat men doet om haare list te breeken een schrander wyf is, als de nikker zelfs, in treeken en, als haar zinlykheid reeds stil heeft vast gesteld het vonnis van onze eer, dan baat 'er geen geweld.
Gusman, leonore, santilane.
Wel hoe, weet gy der af?
En 't is al fraai my zulks in 't aangezicht te smijten en zulke dingen, als gy doet, my te verwijten.
By dokter nukken?
Jan in t huis je.
Wat zellewe gaan beginne?
O die toebak is zo gezont, ze is van twaalf guldens t pont en ider pyp kost ons drie duiten, zeg, kan mer dan wel veel op snuiten?
Dat is of.
Het is mijn karel!
Wy hadden gehoopt haar hier te vinden, en dat het uw zoon gedaan had, om dat ze malkander beminden maar we vinden ons bedroogen.
Gy zult wanneer de tijdt gelegentheit eens geeft, maar eerst voor al dat gy't aan haar gewaarschout heeft, haar eens voor mijn gezicht en oogen moeten toonen, nu ik door't zeggen u de mijn niet gingh verschoonen, nu wil ik dat gy gaat en groet constantia met tijtel van gravin van d'hofstee, die naam na haar wezen swijmt, nu dat natuur in haar veel bloemen geschildert heeft, zoo datmen haar oprecht mach noemen auroor, die door haar glans de kruyden groejen doet maar in een minnaars hart daar baartze niet als gloet.
Ik heb nimmer yets bedreven, waar door u reden om te klagen word gegeven.
Jan. dat hoop ik.
Hou hem vast!
De dieven zyn 't nu licht door dat gebrui ontsnapt.
Karel, arnoldo, tancredo, leonello.
Vaar wel dus werd uw brein in stilte best gebrogt.
Maer hola, 't is tijd dat ik van hier ga, ik sou mijn tijd wel verpraten.
Het past van sulcke heeren als ick ben.
Hier op zingt de helderoem, zoo schroomen.
Wiens zoete styl virgiel en theocriet verdooft.
Maar zou jy dan niemand willen trouwen, of hy most tegen vyftien durven?
Wanneer 'er de saus niet smaakt, dan moeten de hachjes by nachjes, heel zachjes, wech pakken en zakken waar van dan geen klachjes en worden in 't minste gemaakt.
Hoe kan het mooglyk weezen?
Lonkoog te bed leggende.
Hy opend en leest den brief.
Zy schryft my dat in't minste niet, en dat behoorde niet verzwegen.
Daers geen kans,, man, om te krijgen, want zy luy zijn al voort, jy after haeltse niet, dus weest zoo niet verstoort, jy lijckt de quaetste niet, schoon jeyse zoo wat bars,, hout, maeckelaer.
Vergeet gy heer dat gy verwacht wordt op 't balkon?
Dit onluk, vatje 't wel.... mainaart.
Tracteer je wel zo lekker, als jou voorzaad?
Doen ik flus van huis ging maar hebje iets kunnen verzinnen, waar door ik, gelyk jy flus zei, het hart, van myne schoone zal kunnen verwinnen.
Myn lief, het word reeds dag, en 't was gevaarlyk zo ons iemand t'zaamen zag.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, klugten als andere, reets gemaeckt en ten tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Roel,  twee draagers.
Mijn heer, ik zal niet durven voor dat gy eerst wederkeer, en dezen huik wat in heur ploy hebt kunnen vouwen, maar zal my, met verlof, zo lang alhier verhouwen.
Met uw verlof myn heer, ik gaa.
Dit was hy  loof ik  die bewees dat leelijke trijn volmaakt was  en t was ook wel verzint trijn was leelijk en volmaakt maar t is niet vreemt  want zy was toen mit kindt.
Ik ben uw onderdaanige dienaar, heer vader, ik ben verblyd..... wargaaren.
Dat met lieve kusjes, my vaak ontsteekt in dartle lusjes terwyl den boezem zwoegd en daald.
Wat is jouw zeggen heer?
Molliere.
En kittelt gy uw hart met haast in d'echt te leven?
Wreed geval!
Heel spraeckeloos, en stom, uyt ons gezigt verdweenen, gelijck een engel.
Huysheer binnen de edelman uit en zeit.
Augestyn, karlofisi, schout, dert, en twee stommen.
Ja, ik bid u wagt zo lang papa.
Wie of met onzen gast zo ernstig staat en praat, t lykt wel een officier aan zyn geheel gewaad, dat strykebeent, noch eens, wel zo, omhels malkander dat lykt er na hier komt het eene kalf by t ander.
En eelhart, is een hokkeling een jonge lafbek, of zoo'n ding, die waarelijk al vry veel plaaten, hem van zyn vader naargelaaten, omtrend verteerd heeft en wel wou, dat ik myn kind hem gaf tot vrouw, op dat hy dan als van te vooren, maar met myn goed.... barnardus.
Jan. hou op myn heer, hou niet te veel.
Blijft van mijn lichaem weg!
Dat hart zo vol, dat 't nog aan de actien zal barstten.
Hem, die my barsten doet, en raasen, als ik sie, dat zy dien slegten bloet bid, als een afgod, aan.