floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wel zou ik niet, ja toch, ik klaarde dat gistren avond.
Was dien mogol dog, maar slegts in barbaryen, zo was ik van hem weg... crispyn.
Eer wy trouwen gaan soo hoord eerst dees voorwaarden aan.
Nog in zyn voor genomen aanslagen ten hal ven blyven steeken wat aangaat een staatzugtigen boer te bedriegen, die zig voor staan laat dat het gelt hem behoorde adelyk te maaken, of ten minsten een man van slaat, daar maak ik zo veel werk niet van want in een opgeblaazene vind men reeden om aan te toonen zyn ongeregelde mislaagen, en buytenspoorigheeden.
Speelpopje van heer lauw, fortuin haar troetelkind, heer nagtnegotiant, en grote deurbewaarder van quinquenpoix, ei zie wie zag zyn leven raarder en wonderder postuur, dan t geen men titileerd heer windvang, die zyn geld heeft in papier verkeerd door hoop op wind gebouwd, en nu, na hy zyn landen, zyn huizen, hof, en goed, en alles moest verpanden, tragt na een schone bruid, op hoop van met haar geld zyn uitgeschudde beurs weerom te zien hersteld.
Geeft ze antonie weer.
,, zwyg stil, 'k wil luist'ren naar het end.
Zult gy dan, o schoone, om my noch meer te kwellen, een trouweloozen, voor een oprecht minnaar, stellen?
Argantes, gerontes.
Ligthart, enz.
Dit is zyn knecht, nu ben ik reeds half buiten schroomen.
Wel ik kan, zie daar, hoewel ik bedroefd ben, en voor hem moet vreezen, myn lachchen niet laaten.
Jan jasperzen, man van diwertje, en vader van saartje.
Ik geef nergens na.
Indien gy waarheit spreekt, en zo op uw gedrag dan niets te zeggen valt, voeg ik my naar de reden.
Jou lompen beest, is hier gebrek van elsen takken?
Gantsch bloedt!
Vrindje lief, gae jy maer zachtjes nae je kooi.
Snoever, tegen edeling.
Jan, vader van lysje, leentje, en pietje.
,,en ick ben moy geschoren, lyc.
Diwertje, bauke lolles, brechje.
Ga heen, en draag, op myn geboden, dien brief, die ik, in ongeduldt, met al myn pynen heb vervult.
Dat had ik nimmermeer geloofd, wel 'k stae hier van geheel verdoofd.
Geloof my in der daad, mijn heer, gy zijt verblind gy vleid u ai laat vaaren de groove doling.
Dat ik uw doen vergeef is daarom niet geschied maar om uw groot berouw het geen gy hier komt toonen, en om dat gy myn schand weer zoud met eer bekroonen.
Schrijft in een tafelboekje.
Ik waarschouw je dat je 'er op past, of ik zal joost en jou beide moores leeren.
De zaak die leit te klaar, nu dat zy frederik zijn zinnen heeft genomen, zal ik op haar tot wraak een wreede straf doen komen.
Je kunt jou acties gaan in quinquenpoix verkopen ik ben vertrouwde, en ik zou mynen pligt verlopen op windvangs raad, om wind?
En 'tsal van my ook zijn gedaan.
Dat weet ik niet, sinjeur.
Zo wy deez gelegenheid verzuimen van zyn verliefdheid, ligt krygt hy eens andre luimen.
T ontkennen moet ons nu bystaan.
Hey, heer, dat maakje treff'lik of.
Ich zol geliklig zyn, wierd zy myn jonfer bruid, 'ch wol er nigt bueten for dees kammer fol dukaaten.
O dien heer zijn hovaardy verveelt.
't is zeker zonde en jammer, dat 'er die penning aan ontbreekt, de som staat my anders niet kwaalyk aan en wat is de man zyn doen?
Daar wou ik tweemaal wel om trouwen, nicodemes.
Nou niet te haastig vaar je zelt noch wel bedaaren.
Gaat gy voorby haar deur, zy oogt u naa, en weet hoe dat gy gistren, hoe ge eergisteren waart gekleed ja k zwyg van kleedren niet een lintje, strik, of veter is aan uw lichchaam, of, myn heer, zy weet het beter dan ik, ja dan gy zelf.
De weelde en staatzucht had my van 't verstant berooft nu is mijn ster gedaalt, en al haar glans gedooft.
Uw vader staat het toe myn min, van u veracht, haar toevlugt, in het eind, zal neemen tot zyn magt.
Dag heer.
't houwlijk wil zen aisch.
Men sweerd op t alderminst by twee drie tonnegoudssen terwyl gy smeerige en smagterige smoussen u in beeld, dat gy zelfs de weereld nu regeerd.
Moer, jy verstaat het jou niet hy spreekt op zyn guineesch, hoe veel wordje gebooden?
Gy schept vermaak om my gestadig na te gaan, en gy berispt al t geen dat van my word gedaan.
Het kunstgenootschap nil volentibus arduum, erkend geene werken voor hunne eigene, dan die met deeze nieuwe privilegie zyn gedrukt, en aldus geteekend.
Nae de tijdt elsje lubberts, kent reedlijk gaen.
Daar staat de guyt.
Wel teiken dan slechts heen, k zal dan ook teikenen.
Maer 't minneboefje quam ten lesten al eens om sijn gelt, want de trompetten waren al veel met een vierig montstuck gequelt.
Men geeft me slaagen voor geld, o gruuwelyke dingen!
Hoe zou ik het niet meenen, voorzeeker meen ik het wat doeje lang te teemen, dit hout is myn genoeg, ik hou niet van het riet, dat manluy draagen, schoon verholen men 't niet ziet, het een te groen, het aar te droog, dat zou niet passen, myn grazig bloempje is al voor een aar gewassen, krelis.
Dit s al myntroost.
't sel soo geschien maer, sou het seker gaen?
't geschied om reden.
Wil je me niet gelooven, gaat 's avonds maar eens door de kalverstraat, of langs de nieuwendyk, je zult ze met hoopen in de huizen daar bier en wyn verkocht werd zien loopen.
Waardin, kan men hier wel logeeren?
Heb ik t je niet gezeid?
Daar mee breeck ik de band van haare min in stucken al beurt het dat de vorst mijn schrift en brieven ziet, dit welgeluckt bedrogh dat maackt zulx weer tot niet.
Maer maeckt de pry het al te bond het ruyntjen moet van stal, ick maeck haer wel een dubbelde mont, jae by mijn keel, ick sal, soo ick mae dees' corasy hou, haer kerven, als een vis, ick wedd' dat ick haer dapper klou, of sy my, dat's gewis.
Sou ick niet, op sulck een zegen, als keyknaep my aen brocht, een glaesjen schoon uyt vegen?
Joris, wel hoe klopt men hart, och!
Het schort aan myn wyf daar hebje 't in 't kort.
Zwyg, rekel durft gy spreeken!
Wel dat komt wel, 'k laat zo teewater overhangen.
Ik zel op staande voet vertrekken want ziet de tyd schiet mee al aan, dat ik my moet verkleeden gaan.
Mit klopte daer iemand veur an onze deur ik docht dat jy 't waert, en ging veur 'k dee op, en liet heur baide binnen.
Dat weet ik ook maar 'k zal u zeggen, waar deez' verborgenheden leggen.
Kund ge u zelven zo verweeren?
Zo lang alsje wel bent, sta ik toe, dat jou zuster by ons blyft.
Je had het lievyntje gegeven, kent er niet behaagen?
Gy vlied de onkundigheid, en wilt nu beter leeren van dat galantje, 't kost wat 't kost?
Myn liefste freere, ik kan je't niet half ter deeg verhaalen.
Wat zijn wy arreme slaven!
Gy ook me jufvrouw maar, hoe!
Dan schryft hy zich cornelius indignantius nu heet hy weer m. modestius hilarus dan is 't de ridder van de starren  een oogenblik daar na l. annius italicus honoratus dan gallus favonius jocundus dan philomusus.
Daar kun jy, zo je wilt, wel and'ren op ontfangen de vriendschap met uw buurt die neemt nu hier een end, door dien uwe ondeugd haar ten vollen is bekend.
Mercurius k heb t noit gehoord mercuur, wel dat s een duivels woord.
O verrader!
Kom, dat wy iensjes met malkaer, mit onze, meisjes, dansten?
Wel griet wat preeckt ghy daer?
Het stond my slecht had u myn vrouw gehoor gegeeven, k zie dat gy geestig zyt, en in de min bedreeven, u we oogen en gelaat die zyn er tekens van.
Levi,  twe smoussen.
Margriet, adriana.
Ik heb 'er kraajer geweest, en zou je daar al meenig kennisje kunnen toonen.
Wat sal ick gaen doen?
Zo wort mijn wensch voldaan maar met wie magh het wezen?
Ik hoor hem dikwils ook zyn ongeval beklaagen, om dat uw vader niet wil toestaan noch verdraagen, wyl hy geen middelen, zo veel als gy, wel heeft, dat hy u oppast, en gy hem uw weermin geeft.
Jy selt, by godt, al waerje noch soo goet.
Me dunkt dat ik lang genoeg gezweegen heb, maar ik ken nou niet langer zwygen.
Maar 't is gelijk ik altijd gezeid heb, daar isser niet een onder al den hoop die deugd, van dat jan klaazens geslacht.
Zie hoe licht, dat men een eerlyk man tot een dief maaken zou.
Tza, kom voort.
Dat gaat niet aan, of 'k laat me hangen. beloove, en geeven, dat 's te veel, noch eens, myn heer, dat 's dubbel deel.
Dat hebt gy als een schelm dwars door uw hals gelogen.
Waar is jou heer?
Ach, jasje, ach, myne pols die slaat, en danst wel duizend kromme sprongen.
Maet hout staet, volle roemers doen de herssens krencken.
Ik heb, als 'k in gesprek met hem was, nooyt vernomen, dat hy wat was voor u met eerbied ingenoomen.
Ernst, tegen krispyn.
Fytje, vrouw van jorden.
Flippyn.
Vrees je niet... koen.
T' is die sloof.
Myn vader, was die man koopter veer.
Daar s karlos vrybrief, ga, gy zult den raad verkonden dat hun door s keizers last, dit schrift werd toegezonden otto. verdenk ons niet, myn heer, zo hier iets is misdaan, wy hebben nooit gedagt de hand daar aan te slaan.
Wat sal 't wesen?
Eh bien couzin gy zwygt.
T is een verleijer, dat blykt klaar ja, een verleijer is t, t is waar.
En denk niet, dat men lijd dat hier amphitruo zijn eigen zelfs bestrijd.
Mijn gelt, dat nu dees duyvel heeft in koolen verandert, of hy heeft het selver opgedaen.
Ga ghy de bedden opslaen maeckt mijn bedt in de sykamer, ick sal daer gaen leggen tot dat mijn mans dronckenschap over is en neemt de tafel op mijn lust niet te eten.
Myn heer zyn dochter.
Mevrouw gebiet, men sal 't met ernst volbrengen.
Dat meen ik deeze naa de middag noch te maaken, zyt maar gestadig aan de deur, ik heb het al heel ver gebragt, hy is na jou gelyk als mal.
Jou deugeniet, je zelt noch maaken, dat jouw ouwe goe moer sterft heb jy daer niet van jouw peete maai dartig duzend guldens eerft?
Sie daar komt jellemer aan, och 'k hoop op goeden raat.
Zo, nou 'k het kunsje weet om met een franschman in zyn' taal te rezonneeren, zo wed ik dat ik kryg, al wat ik zal begeeren.
Hoe zal ik best myn schuldenaars ontwyken?
Ik heb ze niet gevonden, neen, waer duiker, denk ik, wil dit heen.
Wyzegrim, vysegrim, lysegrim, sysegrim.
Ick verdrenck in men tranen.
Wat is 't verbergen van myn smart me een pyn geweest!
Dat s hachchelyk.
Ik raap de stien weer op  zoo kom ik niet in t lijen.
Wie heeft u dat geschonken zo vroeg?
Neen, 't is myn heer, 'k heb niemendal te vreezen.
Hoort, jannetje, ay hoort, wat ickje segh ick sal't ront uyt verklaren, wat 'er is omgegaen.
Mogt dat wat helpen, ik volgde uw raad want, men heeft het hoopen goed koop.
Als nu de moer maer t'huys uytraekt, dan gaen wy voort, en dekken haer met linnen, niemant wordt gewaer dat klaertje daer leyt in gescholen.
Dan had jy al jou leven behouden geweest, want ik zegje, dat ik jou zes tonnen gouds voor jou dochter zou geeven.
Spin zeg ik kapitein, of 'k meenje te verscheuren.
Dus sal ick u niet meer knellen, op die beloften schickt den dief terstont in handen, of ick doe stracx de schout u grijpen, tot u schanden, flucx gaet en doet alsoo gelijck het geseyt,, is.
Dat 's wel maar waarom of dan alle mans niet klaagen?
Jou lompen hond, hoe durft gy hier noch koomen waaren?
Daer most je.... rynh.
Dat's my te hart kompeer.
Grypaard alleen.
Daar komt zy om u zelfs, te vragen waar hy is, flora uyt.
't is om meer merck hem van verbaestheyt in te sengen.
Agniet, tegens leonoor.
Zyn tong weet hy altyd wel te roeren.
Ik weet niet waar ik sta!
Wel, wou jy dat ik, heel verliefd, zei dat jy hebt myn hart doorgrieft en dat ik door uw lonkende oogen, ben in het liefdenet getoogen of zuchte vol aanminnigheid.
Dat weet ik wel van ouds, dat je liever vry lapes hebt, als geld.
Een berispdicht, of blyspel, in de fransche taale, genaamt, la critique d'andromaque, heeft voor eenige jaaren geneegenheid verwekt aan twe leden van het kunstgenootschap, om, op eene diergelyke wyze, een kluchtspel op te stellen, en by de verduitste andromache te doen vertoonen.
Zo als de schelm ons zag, smyt hy zyn pooten om haar hals, scheurt haar manchettes en fichu, en haar coifure, en ging zo schriklyk aan, dat had par aventure, martyn de huisknecht ons niet in dat oogenblik te hulp gekomen met een knuppel, en een strik, en ons ontzet, het was licht euvel afgeloopen.
Daar ik haar van myn leeven, geen woord, noch reden, tot misnoeging heb gegeeven maar zelf in haare keur gesteld, om na haar zin, en haar humeur, een man te moogen kiezen.
Zie zo moet men 't u doen weeten.
O, die heer is van mijn vrinden.
Man mag den ander du, ond baerenhoeter neumen, cojonnieren, und alle alberheid andoon, oon offencieren.
De slaep heeft hem geheel bevangen.
Hautbois, speelt de fanfare van de retraitte, en blyft daar by een houd daar goed huis, tot dat ik nader ordre kom schaffen maar die niet braaf zuipt zal ik met de galg doen straffen, ter eeren van myn beaufreer.
Oelke, truitje, propdarm, willem, herman.
Kniertje en agata brengen t eeten.
't waaren luiden, die moeder, zaamen spreeken wouden, maar waarom, dat weet ik niet.
Maak plaats, maak plaats zet myn heer den doctoor een stoel.
Wat blydschap komt my aen!
Buitensporigheen.
Ick hem, noch zijn kloppen daer loof ick sel hy weesen.
Dat s wel van men zin, bekje, k heb je daer te liever om.
Had ik uw water, ik zou u d oorzaak zo klaar doen blyken, of ik t uit een boekje las, dat gy als een gek zoud staan kyken.
Wel, ik weet niet, of men al grooter vyanden kan hebben in dit leeven, als de booze dronken wyven zyn, die na duivel noch dood niemendal geeven.
Ja robbert dat is waar, ik spreek hem nog eens aan.
Dibberig, vrouwfrancois, zoonhillegond, dochterantonet, dienstmaagd  van jeroen vettelafoesje. leonora, een adelyke juffer.
Laat gy den droom dan loopen, amphitruo.
Als stokvis sal ickje schelm beuken.
Zoek je kwestie kind?
Hoor, wyf, bruit me niet veel aan de kop.
Hy danst, trots de alderbesten aap, daar yder zich aan zou vergaapen.
Daer komt myn hartedief, om wien ik door t vuur van liefde geheel tot assche zal moeten verbrangden.
Hoe lang zult ghy nogh wel met uw antwoort dralen?
Eer t begint te dagen.
Die spreekt met geesten nimmermeer.
Maar wat heb ik daar al geblaat van een deel straatslijpers ehoort, die niet angders soekke as met leeg gaan an de kost te raken.
Eerwaerdige, deughtsame, en eerbare vroumensch, ick wensch u, en d'uwe, en by name u groote schoonheyt, goeden dagh.
Wel, gy zult myn vader zyn zo gy wild, want dat scheeld my niet of gy het zyt.
Als nu de zon de streek der antipoon beschynt, en hier de maan op is, gelyk gy weet, verdwynt haar wederglans, zo ver als haar de zonnestraalen niet kunnen vatten.
Houje smoel waal.
Graauwt zo niet, 't is wel.
Nochtans mevrou hy komt, u off'ren rijck en kroon.
Je vermoordtme met jouw grollen!
Myn heer, mag ik dan op uw lieve dochter hoopen?
Leggende veel gequetsten aan de eene, veel grooten en vorsten dood, en in kisten aan de andere zyde betreurende beneven andere spanje haare grooten den hertog van vexar, en scalona, duitsland den vorst van kourland, en de graven yan dona, vrankryk lavergne en fontagne, engeland hunne grooten van koninglyke huize.
By een rechtschape maagt de vreze staag verzelt is.
Myn heeren, daar, zie daar de stukken, waar voor parthy zal moeten bukken.
Maar datjet dan ook doet kom, schuil hier agter myn daar komt hy, rep geen leeden, of t gelt jou hals, zie daar, hoe vinnig komt hy treeden.
Wanhoopende in het eind, verdween myn hoop in asch, dewyl de hemel my hier in niet gunstig was en zoekende eind'lyk rust, na zo veel zwaare plaagen, heb ik zelfs aan de hel daar over raad gaan vraagen, 'k heb de vermaardsten zelfs in deeze konst gezien, waar in dat waarmond, die gy my nu aan komt bien, na uw verklaaring, zeer uitsteekende zou weezen men zei my 't zelfde van alle andere voor dezen, niet een van hen kon my vertroosten, en de hel bleef stom zy antwoord niet, en laat my in gekwel.
'k sal u op middernacht, of daer ontrent verbeyden.
'k zou u nu niet bykomen, maer zy ley als ziek haer wat te slapen, dan zal zy niet de straet begapen.
Ik lach met jou, men heer.
Haar aangezicht, zeer nat betraant, wierd bleek en deluw van gedaant haar ogen draiden onder allen isse in mijn arm in zwijm gevallen.
Joris, neeltje, johanna, eduard, karel, katryn.
Die 'k heb gepreezen, gelyk hy ons kan gunstig weezen, brengt hy ons smart en kommer aan.
T is resonabel t geen gy zegt, en gy verzoekt ook niet als recht.
Wel jasje, benje daar?
Ik wil maar zeggen, dat hy jou, tot een vrouw gemaakt heeft dat jy hem meerder behoorde te eeren.
Zoo ik maar weer in hollant kom, 'k zal mijn reis opschrijven en vergeeten niet te liegen, schijt dan alle nieuwe blauwe boekjes, daarze de luy mee bedriegen.
Mijn min is u gebleken lucr.
Ik ben er flus in het praaten met dien heer al beducht voor geweest.
Het tooneel, wel eer veracht, is heden tot zo hooge en groote roem gebragt, dat yder een haar eerd en, schoende op hooger leesten, is 't leerzaam tydverdryf van de alderbraafste geesten.
Na weinig tyds liep in valensen een gedruis door t mompelen van t volk, dat wy die geene waaren die, zo in dans, en zang, en t handelen der snaaren uitstekend wierden, ver voor anderen geagt.
Hoe veel dat braetvercken?
Wie biedt nu premie om te leveren van dit loopende jaar tot driehonderd?
Maar kan je gelooven... manshart.
Maar 'k heb ze zo menigmaal 's aevonds zien praaten in de stoep, mit and'ren maar 'k zweeg stil, om me niet te doen haaten.
Och, onze juffrouw, och, konstancie is wis haas op.
Want zo lang als er die zyn, is 't onmoogelyk, dat kwaad uit te konnen roeyjen.
Wat is het ook verdrietig, dat ik geen uur op een gantschen dag, 't zy op straat, of in huis, voor zelven weezen mag!
Ja, wel 28 jaren.
Men hoort een klein kind schreijen, en swaantje loopt naer binnen.
Daar kyft je man genoeg om, lastigheid, dat je den arbeid haat.
Ick kom u hede sweeren getrouheyt, 'k offer u mijn leven en mijn macht, gy zijt de rechte spruyt, van 't koninghlick geslacht.
Laat hy jou daar niet mee verbaazen.
Ik zal ook somtyds wel, de vryheid neemen, u te bezoeken, als myn vriend, en buurman.
O loeres, gaa van hier, of ik delfje in de vloer, gustaaf.
Hy spreekt zagtzinnig en lieftalig, vol medoogen, en als een philozoof ziet hy uit zeedige oogen.
Ja, ja, dat is het zaakje, en zy heeft ook hier in jouw raad heel stip gevolgd, ook zonder tyd verliezen.
Jochem, angniet, klaartje, aaltje.
Jae dat magh 'er op ien aghtermiddagh wel deur geen werck voor sulcke man als ick ben, daer kan geen schoorstien af roocken.
Karel. eer zal de waareld enden, eer alle bergen zich haar onderst booven wenden, eer ik u schoone vrouw vergeet in daad of schyn ik ben uw dienaar en ik zal t ook eeuwig zyn.
Heer ferdinand, ga zitten.
Leenaart, klara, broershart.
Zo is het tyd dat ik de priesters rok verlaat.
Zullen ze noch lang blyven in dien betoverden staat?
Het is dan, geleerde uittrekker!
Daar wordje geroepen voor de heeren om 't feit datje deze nacht hebt begaan.
Myn goeije jufvrouw, ei, ontstel u niet zo zeer, want door uw klachten word myn droefheid noch veel meer.
Jy ook zo, bestevaar.
Zy gaen 'er na toe.
Wel hy heeft groot gelyk, madame.
De juffrouw heeft myn breur bedroogen ik mag 'er niet om denken, of de traanen staen straks in myn oogen.
Brechje. wat beliefje grootje?
U tranen sullen toch den dooden niet doen leven 't is nu genoeg geweent, schoon dat gy in een vloet van tranen sticken wout, sult gy 't verlooren goet, door suchten en geween, en klachten weer bekomen?
Lemmen weder van zyn reys komende, spreckt.
Simon binnen. zesde tooneel.
En nou woon ik, om uwer lieden te dienen, in de herberg pontak.
Hoe reintje?
Schoon dat zo is, ik moet, als een gehoorzaame dochter past, opvolgen zyn geboon hoe wel hy zelfs moet toestaan dat op u niets te zeggen valt, en het de alderbelachchelykste zaak des waerelds is, waarom hy het huwelyk van my met u heeft afgeslaagen nochtans ben ik van verstand, dat de kinderen de gebreeken in hunne ouders, geduldig moeten verdraagen, tot dat men door georloofde middelen, of goede redenen haar van hunne dwaaling aftrekt.
Ik draag geen geld by me van myn leven, die zwart is myn kassier.
Laat zien, dat s een, dat s twee zacht, laat ik niet verdwaalen, een half pond acties.
Ik weet wel wat gy mijn wilt seggen, om op u schoen een lap te leggen, geeft myse heer laurentius.
Princes en waarde nicht.
Daarom houw ik van gien docters, sterven moet ik, maar dan sterf ik noch liever men eigen dood.
Hoe kunnen zer houwen!
Heyn veelbewint.
Heb ik geen reedenen om te klaagen, dat gy my hebt misdaan, wyl uw dochter met een ander zo schandelyk is door gegaan?
Waarom hebt gy my zo geschonden?
'k heb juist myn bril niet.
Jou ouwe toverkol!
Ey seght het eens, mijn lief, kan hy u wat vermaecken wanneer ghy samen zijt en rust u lieve leen neffens sijn dorre zy, tusschen gesponne kleen?
Maar ver van jou verraaderesse te noemen, zeg ik nou voogdesse voogdes, godin van myn plaizier, roep daat'lyk jouw meestres eens hier.
Heden zouw 'k wel of qualijk tijd besteden, zoo 'k schatten zocht in mijn gequel?
Wan had men doch 't geluk iem an zoe schouwen?
Gaat maar binnen wilt uw' zaaken wel beleggen.
Justus laat onder t spreeken t eene klokje voor en t ander na door de keel loopen.
'k beloof u.
Tot ick sterf.
Maar hoe is het met uw zuster neering, en met inwoonder geleegen, leeven die noch zo twistig?
T kan nu niet zyn sta een beetje.
Durft gy myn bed verlaaten?
,, wat zeit hy van lysje?
U dienares myn heer, roelof.
Izabelle weerkomende.
De oorlog geeft eedler en verhevener gedachten!
Urinaal vat izabel.
Ick heb mijn selven soo van hare smaet gevroken, lucr.
Maar die meen ik, wiens vader in tabak planten gedaan heeft, en te amesfoord altyd in de katolyke kerk gegaan heeft de oudste, en de jongste kwieryn, te gelyk.
Of sta je lui het met malkaar, zwyg stil, den een zo wel, als d'aar.
Hy wil, dat ik hem zal beminnen.
Kon 't minnenydig hert, met al haar kwaad vermoen, en haar voorzienigheid dan niet deez' slag verhoen?
Voor myn en is geen nood, de drommel, maar men vrou, waar zal dat arme schaap belanden?
De tyd van pleiten is verstreeken, en gy blyft teegen ons geduld, slechts met ik zal wel nu, gy zult t is wel maar, laat in t kort toch hooren, wat gy zult doen, t verveelt onze ooren.
Zy gaat heel fijn ter kerken, maar 't huis heeftze altijd met haar volk een groot geweld.
En daar boven zeg ik, gelyk ik meer gezegt heb, datje in de gang en by de tafel, als ik eet, en in het ledikant, en by de rustbank, en voorts in alle plaatzen van 't huis, daar ik daaglyks kom te gaan, doozen met collocentie zult zetten op dat myn snuiflust over al kan werden voldaan.
Laat hy et vry in jou hart schryven  en hangen et boek an de galg.
Heer, karel, hoe ziejer uit.
Dan was et  men heer schout  in men naers en uit men naers  gae deur men naers te kerken.
De derde, krani, kraan, kraan, kraan, kraan.
Veurwaar ik niet en jy meught zulks wel laten blyven.
Ja, ik kan je grillen, meen je dat ik niet begryp waar je graag heen zou willen?
En raeckte ick met kindt, dan sou se t niet gedogen lieve knecht, wie had ick dan als mijn selver bedrogen?
Jan vidius en vorkilius, dat waeren by jou maer regte bloeijen, wel zo doende zel ons hiele langt, in t kort vol rederykers groeijen.
We moeten noch by een maakelaar gaan.
Haripon, jodelet, bregt, dina, kaat, alet, boon, sol, tiel.
,, 'k wol oe een vrindschap daun, met oewen breur to bringen.
Myn heer stel maar zyn hart gerust.
Vrederyk.
Zy zoenen in 't rond.
Ons isabell'.
Ritsaart steekt et boskruit aan.
Ia wel kedaer juffrouw, zo goed ezeid as ezweegen, je hebt zeper al en braaf kaerel totje bruigom ekreegen karel is een man as duzend, enne wel emaakt van lijf, en leen.
Ik was 'er gist'ren noch, maar noemdme dat vermaak, met al die bruijery van lollen en van zingen?
Kom, geef my de rok, die ik u geleend heb, weerom, of zeg, of gy 't, of beunhaas, geweest zyt, die uw meesters eer dorst schennen.
Waar gaat sinjeur.
Uw rooknegotie haat ik als de veege pest, daar elk door t woekeren zoekt maar zyn eigen best geen zonde maakt, van deen of dandren uit te stryken, zo men zyn schrokbeurs maar kan door die list verrykken, en zo t verlies u parst, dat gy haast door moet gaan, men trekt het harnas van vorst fredrik hendrik aan, dit strekt u tot een schild om alles af te weeren terwyl men vliegt, en rost, in kakelbonte kleeren geen duizend gulden is by u meer noemens waard, neen, t zyn miljoenen, daar gy u nu by verklaard.
Ik kwam zo haast niet hier of ging naar uwent heen, maar vond u niet.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supplianten zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten tooneele gevoert verscheiden werken, zo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken?
Dat s waarheid, schoutje lief, getuigen is myn huid ik zal t je toonen, help maar eens dit rokjen uit.
Heeft oom van pimpelen ons niet belooft, dat hy uw stiefvaer spreeken zou, en leggen t zaakje by?