floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ja al eveleens of se buykpijn of den dullen tandsweer had.
Wraeck.
Komt hier, mijn zoon, geniet de heilzame uitkomst van uw echtverbond, en ziet hoe dat de hemel..... octaaf.
Frederik, warnaar, flink, maakelaar, jacoba.
Wel aan, als 't weezen moet.
Heyltje maer hoort wat vremde grillen die ick ben aenghegaen om hem syn hoofd' te stillen.
Gy zult, hoe gy ook lacht, in 't kort u zien verstrikt.
Hy is in wanhoop, en de grootste ontsteltenis, wanneer hy maar een dag van u gescheiden is.
Wat mag dit zyn dat ik dien man soo minsaam sag?
Om zoo na haarelem te vaaren.
Wat raje jaapje, stoof of scheit?
Sou jem veel sulke veeren uyt sijn gat trecken, je sout hem metter tijd wel kael maken.
'k heb jou zo lief.
Hoe ik verlieft wezen, neen je bent geabbeseert je hebt een verkeerde voor.
Het tooneel is te amsterdam, omtrent de joode breestraat.
Aghtste uitkomst.
Uw droefheit heer, raakt my het meest.
Verbruste vuilbek, jy meugd vreezen.
De lenden my noch wel veel meer dan half krom,, staen.
Rijs op, wilt gy dat ik uw reden gehoor zal geven.
Brus in huis snapster pas op de handen van de boer, en van de knecht.
Waard.
Je zelt nou teewis hebben.
Ja, jacoba, jacoba!
Dat is waar, ik zou er wel toe verstaan, maar om hun te vertrouwen dat zy ons zels niet in lyden mochten brengen, hier in legt de swarigheid.
Gy hebt gedaan, ga heen ik zal wel haast beletten, dat zulk een heilloos kwaad, groeid boven regt en wetten.
Jaap, brecht.
Ik docht wel dat 'er iets aan scheelde, doch wie zou dat droomen.
Ik al, waaghals.
Ook hoeft'er zo veel grasy niet om een man te worden hy is stark en gezond, en dat 's een groote zaak.
Wy zullen flus de vreugd vermeeren. vyfde tooneel.
Wel, dat ziet 'er hier mooi uit, of het maiaevond was, het porselein by de vloer an stukken, en men durft noch wyn laeten haalen, en helder om pooijen met malkaar, daer de schuldenaars voor de deur staen.
,, 't luk is my gunstig, nu 'k mijn slagh heb waargenomen.
Gae ik uit, kom ik 't huis, ik vind ze altyd wel, zo dat 'er niet an scheeld.
Maar 't is al een klugtige zaak, daer is al veel verstant in geleegen, je zult al nieu ophooren.
En waarom, myn lieve antonetje?
Hoe kan het mooglyk weezen.
Wel luishond, wie heeft jou ontboon?
De dankbaarheit en min een ioffer komt bestralen, dies zy in 't duister spookt, tot lichtenis van smart de list door liefde werckt, en kan de prijs behalen, dies heer, en knecht, en broer, in 't spooknet zijn verwart dat ongeveynstheyt weet, ter rechter tijt, t'ontbinden.
Adm. uw woorden van de nacht zijn van zoo groot vermoogen, dat ik om u te zien geen moeyten heb gespaart, 't geluck heeft deeze gunst aan my geopenbaart mijn komste was alhier, om my te gaan verbinden in hymens lieve knoop maar toen ik quam te vinden voor wijsheydt onverstandt, voor oordeel razerny, verliet ik dit verbond doch nu 't geluck aan my in plaats van d'eerste toont zoo schoone leen, met reeden heel rijckelijck begaaft, zal ik daar aan besteeden mijn overtrouwe dienst zoo lang ik adem haal.
'k zie karel weer!
Het tonneel verbeelt madrid voor endein het huys van lucretia.
Wel, jannetje, wat doeje?
Hoe zel ik het stellen!
Mocht onse koeketer nou eens op sien.
Ja, uw knegt lykt wel een hanneke maar 'k loof hy is oprecht, hy is wat groen van bast maar dat zal licht wel slyten.
Ik kom hier, afgeschikt van 't ouwe jacomijntje, de gouvernante van quichot, en antonijntje, zijn nicht, eens zien, of ik die ridderlijke man, mijn naaste buurheer, in dit landschap vinden kan. koenraad.
Sijn wy niet met den kop gequelt, en sot te achten, dat wy te middernacht ons laten vinden aen een kerckhof, om daer met den drommel aen te gaen een helse koopmanschap?
Ei waarom, heer? silvester.
Aan de zuydzy ziet men de soldaaten buid deelen.
Ha reintje!
Die vraag, myn heer, daar is al vry wat antwoorden aan.
'k sal nimmer het ontsagh tot u verliesen, 't sy dat gy syt gespoock, oft wel een geest, door dien ick ben geeert van u geweest dat gy my voor u ridder komt verkiesen.
Dat geef den hemel en mijn waerde vrient, dan sullen wy, om u huwelijck te voord'ren, 't samen gaen.
Sa, rekels, zeg ik, of ik zweer... roel.
Spreek met meer omzigt en respect van zulke luiden.
Ik kan myn geldzugt niet verzaaden deez kanker knaagd myn lever af, en sleept my hongrig na het graf.
Ick vliege meester.
'k laat dit, voor dezemaal, om uwent wil passeeren, maar 'k zou hem anders voor uwe oogen ponjardeeren.
Nu 'k magh hem tegen gaen.
Ja verre daar van daan, dat ik u zou vermoeden hier moey'lyk om te zyn, geloof ik, naar uw goeden en zusterlyken aard, dat gy uw hand zult slaan aan 't werk, en zelf voor my by onzen vader gaan, om myn, en eelharts wensch door uw verzoek te sterken, en helpen met der haast ons huw'lyk uit te werken.
Dan zal hy lichtelyk na den dam gegaan zyn, daar wy onze collegaes de borsten hadden beschyen.
Sanche klimt geblint achter quichot op 't houte paerd.
En viel 't dan anders uyt?
De welstand van uw huis, en eer van myn geslacht, wordt meer van my, als dit verlies van 't geld geagt.
Oct. zijn hooghmoedt hiel niet op met zulcken brief te schrijven maar wijl 't verhaal my smert, zal ik het laaten blijven.
Met een verloofde bruid te willen trouwen!
Dat soort van titels toonen meest, dat men met recht verwacht veel vrugten van den geest driessottyn.
Sy is noch hoer noch dief, en ik min haer in eer en deugt en datje dat meent, 'k en ben noch soo oud niet, al is't dat men al wat veer heugt.
Wel jou oud saggelaartje...... katryn.
Arent pieterz, jeronimus, michiel.
Odder ik zol zeen, offer kein recht in amsterdam is.
Daer zyn'er by 't douzyn in achting noch geraekt, om dat men hedensdaegs verstand, nog geest regt smaekt maer onze driessottyn heeft niemand ooyt bedroogen, als u dat uyt zyn pen komt onder schrander' oogen, word overal bespot, behalven hier alleen, daer hy word als een god geeert en aengebeen.
Ontvreemd, myn heer?
Wel watte grillen!
Ze door, die door stoon weeten von minen budel.
Regul..... arnoldus.
Een hondslager, en van de kerk een sleuteldrager.
Is dan de hoop van mijne min verdwenen?
Al weer die woorden?
Ick sie 't koeckwijf self, in de koeckraem staen.
Turf en hout wat benje bon, want jy komt van die lieve zon.
Gy moogt uw dicht wel met verzieringen versieren, maar, 't zy waarschynelyk al 't geen gy wild verzieren.
Hoort die glaesen eens singen, wat maeckt dat een aerdig geruys.
Wat seght gy nu beat.
Hoe aardig is ze opgeschikt?
Wy zeggen hier op maar, tot een klein staaltje, dat arlekyn procureur, blyspel, door het kunstgenootschap constantia  labore, ons in den jare 1704. is gegeven door den heer kaarsgieter, het is in den jare 1705. te leiden gespeeld, voor de eerstemaal, en daar na in de haag, onder den bovenstaanden tytel hoe komt nu in het jaar 1714.
En wanneer zal krispyn hier koomen?
Gena, ik buyg my voor u voeten, en sal t geleede kwaad met goed doen weer versoeten.
Voorwaar ik ben hierom vol vrezen, want zyn gelykenis is groot.
Neen die schandelijke manieren, daar 't meest hof zich aan vergaapt, zal ik noit vieren.
'k vlei u niet.
't is florestijn.
Matamoris, izabelle, katryn.
Hoe menig eerelijke luy heur kinders hebje wel tot hoeren gemaakt, en hoe meenig vryer hebje de munt uit zen beurs etaakt?
Hy is vertrokken, zo ras jy weg waart.
Ik zeg als nog, mercuriis bemin ik zeer, o ja, gewis wanneer ik zit in doffe geeste, vermaakt hy my op t allermeeste, ik mag maar gaan, want dat gebrek, heeft men gemeenelyk in een gek.
Hoe durf jy 't zeggen?
Terwyl santilane omziet, loopt gusman weg.
Neen zeker k meen t liefste, en k zel voortaan zo wel mit je leeven, dat je zeggen zult.... belie.
Daat by doedze ook alle opdrachtigheid verdwynen, ze neemd ook weg, alle commissaien, puisten op de neus, karbonkels en robynen.
C2v, p. 36 dertiende en laatste tooneel.
Verduystert niet de stralen die my vervrolijcken, uw waerde neemt gedult ick schroom geen dwingelant, hoe fel hy tiert, en brult.
Daar zie ik monsieur schoonpraat.
Houd kapkey, houd, ghy moet uw zeylen wat in binden, ghy sterckt te diep in zee, om haest weer land te vinden.
Wy hebben die vette vogel daar fraai by de neus gehad.
Lieve juffrouw, wat ben jy ook een bevreesde kat!
Dat lieg je niet, al kunje t wel antonio.
Zy leggen arlequyn in de kist.
De geest wil my begeeven och, jan houw my wat vast.
Sa, sa, schept moet myn wyf, en valt hem braef aen boort.
De pijn die doet mijn sterven.
Wel vaertje, k ben ommers out genoeg, als jy t maer toestaet, de rest komt op myn zelven an.
Mijn heer, ick bid u kies, indien gy... sga.
Daar ik hem en zyn vader zo lang als een eerlyk hovenier bediend heb, selleweeken!
Wat sal 't nu voor mijn zijn?
Matamoris.
Flip, klaagend.
Bei myn billen zyn aan stukken.
Jonker jan. o ja, dat puiterveens verstand moet zo behandelt zyn, of anders zou t niet lukken ik lach my zelven noch te barsten en aan stukken.
Ik zei er o hoe het monsieur kezyn eloopen straet op, straet neer, om jou dit mooije biest te koopen, dat hy jou schenkt!
Als ik denk aan haar besneeden aangezigt, en schoone leden, aan haar frissche, en ed'le jeugd, ach dan springt myn hart van vreugd!
Ia, maar jy zelt 'et jou beklagen wel duizentmaal want zukken vrouw, als ik bin, vindje nooit voor jou.
'k ben daar van al onderrecht, 'k weet wat u herwaards voerd.
Jasper, een oud vryer, woondt tot altena.
Wat heeft ze mogen gelden?
'k beloof men nouw zoo wel te dragen.
Wat raat is hier nu toe, 't verstandt is op de bien?
Maar waarom dan in t zwart gegaan.
Diese op de boelhuyse altijt pleegh op te koopen.
Dit is besteecken werck, zoo my de graef gelooft zoo volgt louis de meyt, die ziel, en hart gestelt had op een goet rijckmans kint, die landen, goet, en gelt had.
Wel hoe is t, foppen we mekaat?
Ia hier 's de tafel nu sijn brieven daet'lijck, en 't afbeeltsel nagespoort.
Neeltje, joris.
Maer hoor vaeder, jan klaazen word een huishoudend man, hy begind veur zijn vrouw en kinderen zorg te draagen.
Zonder u, kon ik niet leeven!
Geen nood, myn heer, zal met dukaaten u wel beloonen, zo het gaat.
Was hy een man die waard was te beklaagen, ik koos uit spyt, het klooster voor de trouw maar wyl 't een beest is, die zyn schand wil willig draagen, kogt ik hem tot een strop veel liever nog een touw.
Uw dienaar, jufvrouw geertrui, uw dienaar, jufvrouw jacoba, vaar wel, jan. darde tooneel.
Die som bedraegt begut vyf tonnen gouds die gek, zou die die draagen in een holster, op zyn' nek?
Zegt maar de naam, wat isser doch aan bedreeven, ken ikze?
'straks dreigde hy my om my wat te souffletteeren, 'nou is t myn beurt om hem eens braaf te bastonneren.
Van de morgen, toen ik ook een mutsje voor je haalde keef de vrouw, en zei, dat ze, zonder geld, geen brandewyn meer geven wou dat je haar al zo dikwils uitgesteld had, met te zeggen, morgen zal ik geld ontfangen maar, dat ze vandaag, voor 't laatst, zou komen maanen, kwam je 't haar niet te langen.
Stijn wel wat is 't?
Ik bemin uw dochter, zy my, en het ander huwelyk is zeer tegen haar zin en heeft lodewyk capitaal, wil het myne ook hiet verachten, ik heb zo veel, en meer als uw dochter ooit heeft te verwachten.
Zy reiken elk hun nap, die marge met potagie vult.
Ja, ik wenschte wel dat hy anders was, als men eens herdenkt, met wat een strafheid hy geduurig tegens myen myn broeder gaat woeden, heb ik volkomen reeden om te klaagen dat de natuur my zo een tot myn vader gegeeven heeft.
Daar is zeker point van eer, daar ik in uwe raad myn heer van doen heb want gy hebt verkeert in veele landen en oordeelt anders van de schanden als hier de uilen van de nederlanders doen gy staat als ik op uw fatsoen.
Myn vader heeft elf stukken moezelwyn, zo goed als men kan bedenken.
Ia suster.
Hy is in quincampoix nu nog, naar myn gedagten.
Gaa nu wat aan een' kant en laat hun slechts betien.
In amsterdam den 20 maart 1686.
Pleuntje ians.
Ik vraag er weinig na maar zo die beuzeling ma tante kwam te vooren, ze is assez foible, om zich daar over te verstooren.
Nu, om de draad weer op te vatten van myn verhaal, zo zal ik zeggen, dat ik de hoofdzom van myn vyf duizend guldens, uit hoofde van de vyftig duizend, die ik ontfang, negenmaal vergroot en ondertusschen maak ik staat op uw goed.
Wel, wie van ons beide heeft ongelyk, monfreer?
Z'heeft my bedankt.
Dat gy lui gekken zyt zal u het end betoonen, beantwoord hen merkuur, wanneer gy t laazrus huis tot berberg krygen zult.
Hoe ras doet die beloft de lappers gramschaep keere.
Zo gy 't verstaat daar zal ik my na schikken.
,, dit zyn geen haantjes veur myn' hennen.
Om dezelve reden moet de redeneering, hoewel niet laf en flaauw, echter merkelyk min verheven zyn dan in het treurspel.
Daar is silvester, die u alles zal verhalen, zo wel als ik, ik moet eens iemand gaan betalen een zekere schuld, en zien mijn uiterste vermaak wanneer ik naar mijn zin uitvoere deze wraak.
Want hy is zo vroom, yverig en vlytig altoos om een penningje te vergaaren, dat hy 't niet genoeg weet te bezuinigen noch te spaaren.
Dewijl datje niet vligen en kent, soo isser geen raed, of ik most om een leer gaen.
Die schoone zal het u wel leeren.
Ik vat de grond van al jou reeden, maar 'k moet nou met de starren heeden je zaak eens overleggen gaan, laat dan zo lang jou raazen staan.
De regenten van het weesen oude mannenhuis hebben in hun voorsz.
Sabina, staatjuffer van constantia.
Jan. moet ik je dan eens helder kuipen?
Kom hier katryntje, kom hier mijn hartje, zit jy aan moedertjes zy, jy zeld een kopje met zuiker en pypkaniel allien hebben hoe geeuw je zo, het myn hartje niet genoeg geslaapen?
Die is me gekomen.
Ernst, diederik, matamoris, eelaard, izabelle, katryn, en huisgenooten van ernst.
Agatha, alleen. die klappy maakt dat ik met myn kornuitjes, niet eens vrolyk weezen kan, of ik heb het snappen van haar lange tong te vreezen.
Zy meenden, waarlyk, dat ik dood geslagen was, en alle waaren zy bekommert op dat pas.
Dat 's goet daar komt sy selfs al aan.
Was zaagt der nar?
Filibert, gerijmt door den hoog edelen heerjohan van paffenrode, vryheer van ghussignij, commandeur militair der stad gorinchem, c. apollo siende wat voor lichten dat neerland voortbrengt in het dichten die sprak, en stont gelijk verset hoe suyver vloeyend, en hoe net kan holland alle toonen quelen 't ontbrak noch iet aen boertery dat bragt daer voort de merwen by, dus bralt de konst in allen deelen.
Elk kreet, daar zy van rouw bevangen, gevoelloos aan den hals der dode vrouw bleef hangen.
Wel ben jy dood, jou ysegrim, en kom jy waaren als een schim?
Waar op altegader gelyk antwoorden koxius, doxius, stoxius, voxius.
Die sel het nu betreuren.
We hebben hier gaauwe komponisten die daar uitstekend in zyn.
Ik meende dat de vacantie eerst tegens de hondsdagen zou beginnen, hebje me zo niet gezeid?
Broer, dat zyn retouren van de jeugd, 't komt veele vande voorige zonden van daan men heeft in zyn jonkheid, wat te veel gebesonjeert, en zen zelve te buiten gegaan.
Dan meugje t hert ook wel eens sterken.
K bedank u voorde gonst die wy van u ontfangen maar eene zaak mevrouw, verwonderd ons in t end, sofia.
Gelieft zijn majesteyt ook onze vangst t'aanschouwen?
'k haat hem meer, als ik u uyt kan spreeken gy weet mijn ziel al lang door min gebonden is aan die van fulvius mijn rampen zijn gewis, zoo gy door u vernuft geen uytkomst weet te vinden.
Doch weet met een, na dezen, dat juist de waarheid niet altyd gezeid wil weezen.
Katryn, zeg dat hy gaa 'k heb geen gelegenheid, katryn.
Overgemerckt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en autoriteyt, deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Konnen de jonkertjes die op een verkeerde haaven geweest hebben, haar zelven ook zo geneezen, dan zou de meester in de vergulden engel maar een kaalis weezen, met al zyn briefjes, dien hy om laat brengen van den een, of den ander, die geen kostwinning heeft, hy zingt.
Ik ben geheel verplet, de drommel haal de vent, mijn hals is gansch verzet.
Men hoore hoe zy klaagd, daar t al van weedom waagd.
Ik zal, papa, en, om to toonen dat ik al de commandes, zo wel als het manuaal, vast heb, zal ik met u believen my zelve commandeeren.
Moet langer myn geduld dit kibb'len noch gedoogen?
T geschiedt u ten besten, vriend, zo raakt gy van uw dolligheid.
De droes ik wil me laaten hangen, zo daar mevrouw, en onze meid, katryn, niet word gevangen.
Nommer een, spaansche, nommer twee en drie is gezeid, nommer vier, blommetjes, juffers snuif.
Maer ik vrees dat hy soo veel op sijn hoorens sal hebben, dat men sal praten van opknoopen, dan 't quaedst komt tijds genoeg, we mogen van sijnent wegen het besten hopen, maer laet ons eens visiteren wat dat'er al in dit sakjen is.
Pas op nu vry, dit is uw leste, daar mee geef ik uw ziel ten beste, ik zal u hand'len als een hondt.
Borg ik kyn oortjen brood meer, of mien noom zol kyn jurrian weezen.
Of zyn t lichtelyk stuipen?
Is dit de knecht van onze schaaker niet?
Ziet gy in my de waare af beeltenis.
Ik kan de laagen, het geweld, en strikken die de waerelt stelt, om maar donnoosle mee te plaagen, maar ik ben vry voor al die laagen.
Vind vader karel nou by marry.
Doch die konnen zich troosten, dat 'et dan een aalmoes is, die zy den ouden stok en arme wees doen, gelijk ik hen die van mijnen arbeit schenke.
Joost smuiger, of joost ruiger loop veur den drommel.
De boerin, zingt.
Waar zyn uw and're kleeren heen?
Liet zyne hoogheid, my, zyn dienaares ontbieden?
Mejuffer, met verlof, 'k zie daar rozette komen.
't is aardig, dat de natuur niet veinzen kan. al zagjes, izabel, hoor toe.
Een koning moet in noot van sterven zelfs bezoecken getrouwe onderdaens, en koomt gy u verkloecken dat gy die gunst betoont, zoo wert uw groote naem, de weerelt door verbreydt door t blazen van de faem.
Nommer vyf, bonfleurs de rooze.
Ja, die zoek ik, vader, laat ik ze in myn kamer brengen, ik zal nooit, op eenige manier, van wand'len spreeken.
Tamsterdam, by de erfgen van jacob lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischpoort, 1689.
't is noodigh, 't moet zoo zijn, ick zal my gaan verkleden, gants in een wilt gewaat, 't ken zijn ick iets ontleeden dat ons ken voordeel doen, dus wederstreeft my niet, iren.
Heer, luister na 't geen ik zeg 'k zal 'er order in stellen teuntje hoeft niet te vreezen.
Gy beschermd, na zo veel gunst, noch uw verraadery.
Dat gout heeft groote kracht op de vrouwen, 't heeft 'er zoo meenig betoovert, die men 't niet zou betrouwen.
Ghy slaet de spijcker op sijn hooft een menschen hart is geen backstien.
Proontje, dienstmeidt van angeniet.
Daar, noch eens.
Wel zet dan kaas en brood op, daar meugen we mee beginnen.
O my, wat kost gy zoet met uw galantje praaten!
Weet je me geen raad te geeven?
Leenaart.
Al wel, ei!
Myn heertje, help, de heidens zyn in 't land!
Hy spreekt zo goed engels, alt frans, en als hy t duyts zo wat wil moorden, dan spreekt hy zomtyts nog wel eenige gebrooken hollandse woorden.
Wat isser trijntjen buer, dat jou dus ontstelt isser weer iet edaen, wat maeckt u dus verslaegen?
Arent pieterz, hoe kenje zo hart weezen, 't is of je een hart hebt als een steen.
De schepen worden reets gebouwd.
Dat trip, trip, staat ook juist zo mooy niet, als 'er wel een deel van de juffertjes inbeelden.
Keetje, naaister en nigtje van anne met haar baard.
Niesje, joost, neeltje, karel, lode wyk, hilllebrand, klara.
Soo wys en ben ick niet, dat ick dit kan begrypen ick moet vry op die saeck wat meer myn sinnen slypen hoe groot is nu dien soon?
Daer komt de schantvleck aen met noch twee van haer hoeren, 'k moet achter desen hoeck den handel eens beloeren.
Volhard, getrou in alle delen, zal voor pasquin zyn rol hier spelen die heeft aan myn zyn woord en hand gegeven, en zal t doen gestand.
Wie zou, in deeze onze eeuw, niet een en 't zelfde zoeken?
Kom geef je woord, dat hy met jouw nichtje zel trouwen.
Kom iens an de deur.
Dit heb ik mit menkaar in ien mortier van glas  mit iene apesteert  ehaelt uit et hels moeras  tot pollever estamt  mit et niervet van ien netel toen heb ik et ekookt  in ien pampiere ketel  over ien vyer van ys.
Uw wel edts.
Ick salse ontfangen zijn dit oock al goe rijcxdaelders, en is die niet te vals?
,, als hy alleen praat heeft myn juffrouw weinig kans.
't is ien looze vos, die, 't geen dat teuntje veur heit, wel zel verbreeken.
Niesje, dibberig, joanna, frank, haasje, magdaleentje, op 't bed, lieven, in de kist.
Zyn dat de zoetigheen, waar toe ge u had verpligt, als wy in deeze tuin alleenig zouden weezen?
Na een korte vreught zoo komen veel gebreken.
Dat is goet couzijn ga voort karonje, ic wenste dat ic mijn part,, sag.
Jouw bruid is schooner als gemeen, en zeer bevallig maar ze heeft gebrekklykheen, die elk niet weet.
Hoe heerlijk was 't verbond dat twee verliefden aan elkand'ren weet te strengelen, zoo nimmer ongeluk zich daar kwam in te mengelen.
't is toch zoon dooije goeije vrouw.
Ik maghtje bidden baes watje doet en ontstelje niet, 't mochtje al te met komen te schiten in je blaes.
Jou woorden maaken me versteld.
Wie singht'er?
En voorts ten tien, en ellef uuren, een berghoen of wel een fezant, of ander wilt naer advenant.
Op de stem wie sonder boon of key hier is, dien lijd' ick by my seyt, ghy mis, ja dat ick heb een grooter key, als d'amersfoortsche hey. weynigh woorden, en die vast.
In t jaar onses heeren en zaligmakers duysent ses hondert vier en tachtigh.
Gy kunt de rampen keeren, zoo gy my het leven gunt.
Den heemel mu behoe! dit is prins admiraat, mijn zinnen wakend droomen.
Veel gelucx kooper ey!
Om dat 'k jou wacht is dat uytblijven?
Wat komje onsonverwagt overvallen!
Hier is het ook aanbet.
Hy weet ook wonderlyk te gooch'len met een stokje, en heeft een reiszak, daar hy hansje met 't roodrokje in kan doen piepen met een hokes bokes pas is die in spanje, en voort weer in de googheltas daar staan de jongens dan als uilen naar te kyken, en ook veul ouwen dat wel goudse gaapers lyken.
De wiskunstenaars, of 't gevluchte juffertje, kluchtspel.
Adi tot in der eeuwigheyt en langer, juffrou en sinjeur, alsje in huys gaet, soo stootje niet.
'k heb gist'ren u gezeid dat goossen my niet vryd want ik niet trouwen wil na zo een korten tyd veel minder dat hy my dan oneer voor zou leggen 't geen ik bemerken kan uit 't geen ik u hoor zeggen.
Ick dacht den hemel werd getreden met de voet.
Zaartje. neen, gantsch niet al was het al schoon waar, zo zou ik het doch niet gaan maaken openbaar.
Antonet, philippyn.
Neen, mortje, spreekme van die guit niet, ik zal dat lichtmissen niet langer gedoogen, ik ken hem voor myn kind niet, 'k wil hem niet zien voor myn oogen.
't is buiten myn vermoogen dat ik uw schooner uit zou schild'ren als gy zyt.
Buuren, hebt gy alle op my dit kwaad vermoen, dat ik zo eereloos zou zulke dingen doen?
Zet nou de bril eens op je nees ruik wat 'er staat!
Daer wort geklopt, swijght stil, ick selt een reys vraegen, wie klopt daer?
Hoe, hebje dieven gehadt, seght wat liepense heen, hoe staeje dus vebaest?
Gerritkeykruyf, inlander.
Maar t meest is noch myn wyf.
Jacomo in 't schoorsteenveegers gewaat gaat na de iuffrouw.
Neen, drink jy 't maar op.
Dibberig, joanna, frank, haasje, magdaleentje, op 't bed, lieven, in de kist.
Krispyn heeft meer en grooter boeken, elk blad is groot tien schorteldoeken, de letter o die is zoo groot, gelyk de heele weereltkloot, die op t stadthuis staat, en de woorden, zyn dik en lang als kabelkoorden.
Door diderik buysero.
Jae wel griet, de doodt heeft my wel een dienst gedaen, 'k ben heel bly.
Dit hebtge meer, gy weet van wie gy zijt geboren, en dat, zo dra gy maar uw ouderen ontdekt, gy zeker gaat, en uw bestemde trouw voltrekt voor my ik vind geen hulp van wien ik af mogt dalen, om 't harte eens vaders heel te konnen overhalen, die niet als geld waardeerd.
Ik bid, schep moed, laat af u zelven zo te kwellen, dewyl ik magtig ben u weer in de eer te stellen.
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte privilegie, ommealle hunne wercken reets gemaeckt ende noch in t licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daer toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Den tartaarischen cham zei desgelyks, dat hy hem rekend voor zyn allerbeste vrind.
Weest maar te vreen, k zel t heur betaalen, en misschien zel jy het in het kort wel zien.
Lodewyk, jan met de mond vol eeten.
Is 't nu noch spottens tijt?
Sou ik mijn eige moeder slaan?
Zy trecken in, o spijt!
Heer karel!