floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Maar, wijl gy 't hebt gestemt, gaa 'k naar uw vader heen.
Weesrijmmaar het kan niet weezen.
Of jei jan?
Van binnen word geroepen de zuid!
Agatha, naar de boeteltje grypende.
'k zal nu antwoorden zonder schroomen.
Oct. wijl ik niet voor my ben, maar voor het rijck geboren mijn plicht wil dat ik buygh, de eerbied jaaght de tooren en wraackzucht uyt mijn hart, en voert de min daar in.
Mejuffrouw, twijffelt 'er niet aan, het is van heden niet gekomen dat gy mijn ziel hebt ingenomen en dat ik heden hier verscheen was maar om uwe min alleen en wilt gy dat ik u de zaken oprechtelik bekent zal maken, dit kleed is anders niet, mevrouw, als een getuige van mij trouw en ik heb maar in alle delen aldus den dokter willen spelen, om zo in dien gemaakten schijn na wens by u te mogen zijn.
Hier staan wy nou gelyk twe gekken!
Alida, ken jy'er niet schaijen?
Ho genog, laten wy ons dit goet eerst quijt maaken an de uitdraagster kom, die zel ons wel gerijve met vrouwe kleeren.
Ik bin zuiver  en die zuiver is mach zen ooren schudden datze klappen.
Koom, koom, allons, allons, niet veel weerom te spreeken hy danst met hem voort.
Dat is heel wel gezeyt maar dog het zal hem strak haast klinken in zyn ooren, albartus.
Holt, holt michel, hey woor bistu door ghebleven?
't vrouwvolk minnen is voor bloeds fol. b4v, p. 24 want, naar 't zeggen van hoeres, kan 'er zonder wyn en ceres, geen oprechte liefde zyn ergo, ik hou 't me de wyn en met smullen volg myn voorbeeld, laat de min, die toch veroordeeld wordt van wyze en braave lien, voor de zotten je zult zien, als die dolle drift voldaan is, dat de honger niet vergaan is, 't een houdt op maar de appetyt duurt zo lang je in 't leeven zyt.
Maar... rijkhart.
Eerryk, aan waarmond.
Dat 's bruigom nommer twee.
Ik loof dat we de capiteyn hebben van al de diven.
'k heb 't onverwagt gedaan.
Ja ik ben hier gekoomen, met rouw, in stee van vreugd, dewyl ik had vernomen dit vreemd gerucht op straat.
Wel, juffrouw slampampster, kan jy zo mooi jou diamanten verkoopen, en valschen in de plaats hangen, om my te bedriegen?
Dat 's wel, sit by, niet lang te draelen, roept moer.
Daar en boven, myn heer, is de tyd teegenwoordig byzonder slecht, en de oprechtigheid van de menschen heel klein.
Nu sie ik seker dat men van jongen wort apteker.
Barend, leander, grypaard.
Al uw gewaande en valsse namen, die aan uw schriften recht betamen, zult gy in t kort verydelt zien.
Myn heer verzoekt dat gy 't als buurman mee bekykt.
Kort daar aan rukt hy zijn sabel uyt, en houd my by hem staan, en wilde my, zo 't scheen, onthoofden, maar 'k bekoorde hem zo door mijn gebeen, dat hy my niet vermoorde.
Wel moer ik had veurgenomen om noch iens na de brug te gaan.
Negende toneelneel, uit in witte kleeren, siet hem van agteren in 't gesigt.
Joris fransse daer zal hem ligt weer jemand hebben verhangen of verdronken.
Myn heer, mag ik het openbaaren, mag ik het zeggen heer?
Kend gy haar dan?
Wat iser kinderen?
En dat men niets en zegt als 't geen men grondig meent.
En daar me, de hand in de zak om dubbeltjes te presenteeren, en dus getuigen te winnen, dat men zyn heerlykheid gedreigt heeft te onteeren.
Ick zeg het u noch eens, ghy oversnoode boer.
De duivel haal de kassier, dat beest heeft my zo lang laaten wachten!
Wat een ryke bron van geest!
O wonder onzer daagen, volmaakte schoonheid, ach!
Wat kwaad bedreef ik oit, waar door gy my zo haat, dat gy my raaden komt, tot zulke een zwaaren staat?
'k bid u, doet ons dien dienst, ey lieve, zyt zo goed.
Nu bromia, het ga u wel ik moet mijn heer gaan zoeken.
'k loof zeecker dat dit briefje toov're kan. clorin.
Jan. voort, flip, hoe staej en ziet, of meen jy, luisenek, t spul zo staan aan te kyken, kom, lustig, roer jou gat, of k zal je t ribstuk stryken.
Zy is bereids de bruid. hillebrand. maar je handel stryd tegen alle reeden, 'k zal daar nooit toe verstaan.
Ja, k zie hier door wel recht hoe schuldig dat gy zyt, door zulk een ontrouw, die me onmogelyk kan vergeeven, en wiens gelyke nooit op t aaardryk is bedreeven.
Wat zoeckt dien boer, segis.
't is onnatuurlijk.
Ik niet, ik laat my niet zo ligtlyk overreeden, daar is noch hooger regt te vinden, zo ik meen ik ga... sofia.
Jennemoeye hoort, wyf, indien hy hem met reden niet laet stille, maer 't gheen ghy hebt belooft wilt hebbe nae syn wille, soo moet ghy door practyck u tot die saecke spoen, en sien wat u hier in het beste staet te doen.
Flus saegjer uyt, als een bullebak, en nou benje de braefste kerel van 't land.
Ik waak, meineedige, noch ben nu niet bedroogen, in 't midden van de nacht zie ik met heldere oogen.
Een woort soo't u belieft phil.
Draagt 'er kennis van daar is elk een dubbeltje, je hebt het gezien.
Arduum.
Neen gy zult 't wel vinden buiten my.
Arnoldus, agneta.
Waar aan.... errenst.
Hy scheld aan t huis van wingaren.
Laat dat toch niet geschien, ik zou beschaamd worden.
Ik ben zo veel grooter, als gy, en kan 'er my wel in bergen.
Wat raat, 't pistool dat weygert mijn.
Echo, iulfus.
Ja freilich  ich wil him straks mit vaar geld betsaalen.
Katryn, leonora.
Die zyn 'er vereert.
Kan u heer hendrik, of heer windbuil best bekooren?
Antonio, de jongste kwieryn, kees koenen.
Ja, myn heer, hy had my flus verteld, dat hy zedert eenigen tyd zyn oog, op onze kaatje robberts had geslagen, en dat zy zo wreed voor hem was, dat hy niet langer en konde verdragen de pyn, die hy daaglyx om haar lee, waar op ik hem heb geraan, om by een heidinne, die hier digte by woont te gaan, die hem, naar dat zy hem veel grimmassen had doen maken, en digt afgeslagen, om hem deze amoureuse parten uit zyn gat te verjagen, voor het laatste hem aldus toegemaakt heeft in deze beerehuid gebonden heeft, en opgehangen.
Licht eens truitje.
Moet ik dan altoos met den sabel en t helmet de waereld dwingen?
Kemmen, om je te versieren door dien datje vizite aan de jufvrouw geeven zoud?
Zie daar, dat kan immers wel gaan, ik zou 't u anders niet vergen.
Geleertheyd in een gek is een wanschik'lykheyd.
Gerbrant, een notaris.
Jonker wel ik weet raat voor zulk gebrek, k zal hem geneezen, met een trek.
't herdenken van uw liefde, en tederheid, alleen verjaagd alle angst, en steld het kwynend hart te vreen.
Ik zouw 't den turk gaan leggen op zijn conscientie.
Zo wees my deze snode slave, by al de doden in den grave, en zei dat ik, heel oudt en lam, te met myn doot wat nader kwam.
Dan gaf ik u... katryn. wat tog?
Ik wil me wel wat in jou huis ophouden, om u en de iuffrouw te instrueeren.. jasper.
Aondiva ka a gorre, dese virconnigo in onse straetje ick benne te vreen vinneka, snaphaen.
Dat is een uil.
Woor bin ik lieder too ebrocht?
Hoort lieber frunden, ich mos uch was saegen, der kloch heft tscheen geslaegen, een yeder verwarn seyn vuer onde licht, op dat seyn nabur keyn schaedt on geschicht theyn heyt de klock, 't is hier al veylich werck, komt macker gaewe voort vast kuyeren om de kerck, want 't maentjen schijnt nu klaer, 't is recht een lust om waecken.
Ik raekte met mijn oom aen 't praten, aengaende goede zaken, daer 'k zeer na verlang.
Hier hebje voor een oortje hoe dat de joffers 't utrecht met de franse domineren toen dacht ick, byget wort het spulletje so gemeen, so ist tijt, dat ick uyt mijn ogen kijck, of andere gaen met den aep heen en 't wasme dat playsiertje noch wel dubbelt waerdigh.
Nu zal flip, die hy niet recht kend, zich steeken in een botergrossier zyn kleeren, en voor de vrijer speelen van izabel, en overleveren haar heer karels trouwbelofte, benevens een tweede, die zy tekenen moet dan is de koop klaar en daar mee zyn ze aan malkanderen verbonden, in 't byzyn van anzelmus zelfs.
Ioris, karel, marry.
Hy ziet zyn hoop vergaan, om dat jy noch de doos, noch brief, hebt opgedaan maar hy verzocht my zeer, dat ik jou zou verklaaren, dat hy nooit dacht met u, als wettelyk te paaren waarachtig, t is een eerlyk man.
Nou blyft 'er niet als 't been, en 't zwoort, wy hebben 't spek.
Uw wysheyd slaept, zoud gy onthaelen zoo wel uw wreedste vyandin?
't is wel te ruycken, dat hy tot een wael te gast is geweest.
Is 't linnen in de ben gedaen?
Waant gy dat ik niet merk, en klaar tans kan beschouwen, dat ge onvernuftig my hebt, als een dier, gehouwen?
Ik spreek zo groen, als ik wil, of ik eerst aan de kampersteiger kwam andryven.
Ja toch maar waar toe al die ysselyke vragen?
Hoe nae heb je je wyf de kermisharst ontdraagen?
Jasper, burger van amsteldam, en ingebeelde hoorendraager.
Ik moetze somtijds iens gebruiken want hetze die virtuit in 't ruiken, hoe moetze smaken!
Raad toe, heerschop?
En't laaken van andrer schriften, meent hy dat hem wijs moet maaken.
Maer wat droomde je nog meer?
Ben jy 't maseur?
Doch wyl 't zo ver is, zal ik my naer den tyd reguleeren.
Dan wou men wel op de vrouw, de kinderen, en het gezin de schade verhaalen, die men heeft geleeden in de herbergen.
Hy is uitgegaan ga, met een zachte stem, ondekken haar uw liefde en lachchen wy met hem.
Niet waar, myn buisje lief?
Heer govert, zyn deez' lieden, van uwe vrienden?
Wy leefden t'saam als broers en eensgezinde herten al wat den eenen wou was d'and're mee te vreen in 't kort, ons huis en goet was onder ons gemeen.
Klaasje, meeuwis op de schouder kloppende.
As ik je daer nou iens een hoopen op zou tellen dan moest je my met ien twie goeje borgen stellen.
En op dat je de waarheid noch beeter moogt komen te kennen, zo zel hy van buiten weeten te zeggen, van wat munt, en welke te ligt, en ook die zwaar genoeg bennen, en het toebaksbriefje daar 't goud in leid, en zeeker rympje in gedrukt staat, dat zel hy je van woord tot woord van buiten zeggen, hoe het gaat, en wegens 't oorlogie, dat ik jaar en dag by me heb gedraagen, daar kan myn heer, all 't hem belieft, my van ondervraagen, en vind hy dan falikant in 't een of 't ander, of 't zy in myn knecht of myn men geef hem 't goud en 't oorlogie weer om, en wy zullen uw gevangen zyn.
En nog een kwart.
Leander, leonora, katryn.
Hy zal niet ligt een' degen trekken.
Dats gang, 'k zal reegelrecht na de juffers deur gaan.
Jy godts wonje, had ick siet daer mijn ouwe kracht, ick souje opje beurs komen, jou rechte lichte vinck, theodoor.
Wel, hospes, word je gek hoe kan je t zo versinnen?
Myn tanden waatren al, ik wou dat iker was.
Leander zeker is hier in ook niet te pryzen, dat hy zo buitens tyds is uit het land gaan reizen voor my, ik ben beducht, vermits hy zo lang beid, dat zyn voorgaande min keerd in ontrouwigheid.
Zulken stijl van de kerk?
Daar u gevreesde macht, zoo dickmaals heeft gestut de wreed en felle turck, u borst die was een schut voor 't gantsse christendom, is deucht zoo haast vergeeten?
Ik bid zoete juffer, datje dit raillieren gelieft te staaken.
Komt die margen halen, met jou kist, of doos.
Ryst theunis, ryst op maey, jaq'lyne, joren ryst, t' is reden dat men u oock weder jonst bewyst, nu gy my gisteren soo smaeckelijck ded' eten, soo lanck ick desen troon als keyser heb' beseten, en heeft my geen cappoen soo hertelyck gesmaeckt.
Ik wil het mee wel waagen.
O neen zy kan gemak'lyk dryven haar lichaam is niet vast, als dat van 't aardryk is maar geest uit geest van vuur dies is uw stelling mis.
Maar 't was geen wonder, dat hy dol wierd en verstoord.
Loop, loop 't is malligheit, je bent te vol van streeken, gaat hutsele met je praat, ik minje nimmer, neen, gy leerd uyt dom quick snot, geloof ik deze reen hy, handen t'huys.
Myn leeven.... izabelle.
Dwaaze menschen kan men niet beter tot recht verstand brengen, als dat men zich veinst met haar eens te zyn van zinnen, zo krygt men geloof by hen, en geraakt in hun gunst.
Men vond nooyt deugd daar eer nog schaamt het hart besat een die syn fout mishaagt, en meydse te ontdekken gy waant dat gy my kend k kan t uyt u woorden trekken, ook dwaalt gy moogelyk wie meynt gy dat ik ben?
'waarom heb ik geen hart?
Hoe danst myn hert van vreught,'ken kan my niet bedwinghen, ick sou wel soo terstont een vrolyck lietje singhen.
Ik heel wel maar, dat ik 't haat, verberg ik nimmermeer, en zy zal zelf bekennen, dat ik met alle vlijt haar zulks zoek af te wennen.
Ik vat je daadlyk by de lurven, jou donderkat, jou woudaap kryg ik je by de krop, ik duw je met een gloeijend barnhout doogen uit je kop.
En verraan myn eer, myn trouw, myn deugd k heb stomp getreeden al de prikkels vande jeugd.
Gemorgen huysman, wat hebje ons goets?
De graaf met zijn volk uit, met kleeren en alderhande toestel.
Jan klaazen spreekt hiel wel, 't ken met'er tijt beeteren.
Zie, ik weet om te springen.
Ick sel vrou, je meught my wel gelooven, in ernst, ter goeder trou.
Heb je 't noch niet evat?
En met die hoogduitsche heeren, de stille huizen, en speelwinkels, even graag bezoeken?
En sy geen ergernis in't byzijn van ons geven.
Loop haal.... quichot.
September 1699. souden komen te expireren ende dewyl de supplianten ten meesten dienste van de schouburg, waer van hunne respective godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde wercken, soo van treurspellen, blyspellen als kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten toneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt, en ten toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons octroy, en sulcx nae den 19.
Mijn wonden ongeheelt die pynigen zoo hard dat ick geen rust kan vinden, want ben ick in mijn zael, o leonel, dan binden de zorgen my te vast, zoo dat ick moet op straet, op straet hoor ick hoe elck van karels oneer praet.
D. jan. ick ben het selfs mevrouw.
Hans, geertrui, jacoba, jan, andries onder schyn van een boer, met een urinaal aan zyn arm.
Maar een geest, myn genant, die bruitme wel het meesten met af te rossen, dat ik schreeuwen moest uit nood.
Maar as men de meisjens de jongmans zo ziet toelonken, en wenken, moet men wel gek weezen, zo men de rest niet kan denken.
Laat die door zuchten, en gebeen, der juffren zinnen zien te beweegen en de strafheid van haar hart door smeeken buigen om door eindelooze smart, door moeite, en door gevaar, haar goede gunst te hoopen.
't en is dan heel niet vremt, men kanckerkey dien heet, die selfs de kancker van de key te helpen weet.
Is 'er niemand geen beul of anderen die hem nu noch de ziel kan doen braaken?
Die roete peusel kent sijn gevang'nis niet, dat hem nu schijnt als reusel en room ten boodem toe, eer morgen is weer smeer, weer kernemelck, of huy, soo niet sijn haeneveer heel al ter neer geleyt door al 't haenmoedigh kraeyen, nu staet men daer en kijckt, en spillebeen wil zwaeyen, soo als hy plagh voor dees, de vlagge van sijn jeught maer mis het is, zijn hen leyd d'ey'ren van sijn vreught, waer s' in de minnefuyck, door 't minneaes getogen, malcanderen aensien met opgesloote oogen, door dees gesloten toe door blinder minnetocht, doen haer keyminnespel noyt op geen eynd en docht.
Mijn waarde tweede ziel ick mis met u geen rijck, my dunckt ghy droevigh zijt, u aanschijn geeft die blijck.
Crelis, en kryn, malkander en op den weg ontmoetende.
Dat zijn de werken, by hen machine genoemt, die noch wel de vereischte volkomenheit niet hebben maar buiten twijfel op het aanmerken van vorige wangestaltenissen en misslagen verre gebracht konnen worden gelijk wy gespeurt hebben uit het onderscheit der twee tooneelstukken van dien aart, waar in nochtans d'een en d'ander dichter, de konstwerken uitgezondert, den ouden voet van vijf bedrijven gehouden heeft.
Hier rusten menschen en in d'and're sijde beesten, elk heeft een grafschrift na elk heeft verdient op 't meeste.
'k heb u niet veel te danken, dat gy my verlost hebt uit myn eerste slaverny.
Adieu griet, dat gaat 'er op aan, kom zoenme eens men kijntje.
Dat hy een prokureur is, die eerlyk is kan wel zyn, maar ik weet niet of dat by hem is te vinden, en noch meer, die daar by veel geld gewonnen heeft.
Herman, willem, eelhart.
Ick sal maer hoe soo wegh te gaen, en sonder loon, wat 's dit, de moeyt die k'heb gedaen verdient die geenen loon?
Dat 's niet noodig ik bezwym, o myn, o myn!
Ik meen dat'er zo veel mannen zyn in deeze stad, die, konden zy zo gemakkelyk ontrouwen, als trouwen.
De duivel, pieter!
Het huw'lijck is niet quaedt.
De schout, weder met de haamer op tafel kloppende.
Gy doetme weer in vreucht herleven!
Wel wat is tog een vrouw teegen een man?
Jurrian, elizabeth, jantje.
Ik loof, jy zoud wel hebben willen, dat ik allien peurd op ien pad, en liep straet op straet neer in stad, dat my de rubben daer van kraeken, en t scheelt jou niet, hoe dat wy t maaken, jy denkt, laet loopen, t is myn wyf k heb weer gien drooge draed aen t lyf, zo swiet ik van t besukte drillen, door dik en dun met dese spillen.
Francyntje, hem noch al geld geevende, myn lieve jaap.
Lammert, zyn knecht.
Ick slaeje om jou ooren, iou verbrande ian drasbroeck, jou rechte woeckenaer, dat ghy mijn dit opseght, sult ghy mijn maecken waer, mijn eer dat is mijn goet, 'k house waerder als mijn leven, dat jy die mijn beneemt, jy sultse mijn weer geven, al waerje noch soo oudt, ick koomje op de vacht.
Ik zie wel, dat om haar t'antwoorde op 't geen ze zeit, onnodigh is 't gebruik van myn welsprekentheit.
Sy maeckt'er meer gesond, als d'aldersneeghste kunst, die oyt galenus vond.
Hebt gy de sleutel van requesten?
Ik zel me voortaan in alle geschiktheid en zedigheid dragen, en je kind als men eigen doen, datje gien reden zeld hebben om te klagen. jochem.
En niet ten tweedemaal zyn wraaklust zal betoonen, op my, de vrouw van een die hem dorst' trouw'loos hoonen.
Al heeft hy daar niet geweest, 't zyn leugens die men kan voelen.
Wel de duivel, dat wil ik jou zweeren, die my den hals had gebrooken, had ik hem dat schoon present niet gedaan.
Met goud, van goed bekleet, ontkleet, hoe zinryk speelen die woordekens!
Wat of hy toch beoogt?
Daat legt den schender, der euch zo viel habt doen lyden, jan. bloed, miester, ik zouje raaden dat jy die kies ook in t kooper zou laaten sayden, en hem in print in je boek laaten zetten, dat je zeld uit laaten gaan, want een groote kies zel zo wel in uw, als een groote worm in beverwyks observatie staan.
Ook dat uw huisvrouw van haar gunst hem me ging deelen.
Wat is hier te doen!
Maar daar de trouwvaan, op de pisdoek haar vertoont, en daar de man niet zien kan, hoe zyn wyf hem kroont, peurt daar te veld, je zulter beter koop af komen zey jan, dan ofje ging in machtelts maagdom dromen.
Je lui zoudt zwygen, en je opent pas je smoel of aanstonds noem je me.
Ik geef myn stem daar toe.
Waarlyk meester barend heeft dat zo kwaalyk niet verzonnen, van hem zo af te maalen zie daar een schoone heer van een heerlykheid!
Hy is krankzinnig.
Dat zal hy niet droomen daar valt lustig te zuipen zy zullen... jacoba.
Ik heb meer goed als jy zult denken.
Want ik geloof dat 'er van myn soort meer zyn als men 'er noch wel van hoord.
Dien graaf van holland, met geweld tot graaf gehuld 'k beken het is wat groots maar ik ben voortgekomen uit eenen stam die al de keizeren van romen, en alexander op de waereld heeft gebracht, ja held achilles telt men onder ons geslacht.
Op het huuwelyk van anne met 'er baarden tys onverstand.
D'auteur, die dees boertige dingen op maatzang heeft weten te zingen, zo konstig, zo bondig, zo aardig, is dies wel een eerkransje waardig.
Maer wat zel hier toch nou geschien?
Jacoba, geertrui, hans, jan in hanssops kleederen op het theater.
Ich habe fiele jaaren herom gesworben weshalben ich myner intention in alle taale kan exprimieren, ont erklaaren... ich stich ten finger man in ter aarte, und ruche in wasch landen ich bin dan reede ik alzo balt die taal.
Monseu oordeel hier van als van de kleur de blindt, snaphaen.
Trek niet een duit.
Die vermaakt my zomtijds wel iets, met zijn oploopende grillen, en spoorelooze grimmigheid maar daar komen wel honderd ogenblikken, dat ik hem de verdrietigste mensch des waerelds bevind.
Jan. of jy zeggen woud, dat je niet veel geld hebt om te betaalen, wel dat ik je een kunst leerden daarje genoeg by kond haalen, wat zouje myn wel wille geeven?
Als ik na boven ging, zo kwam hy naar beneen.
Ik heb  deur de kracht van toover woorden  de jongste zeun van geile aagt  al dunkt et elk ien hiel vremt  verandert in ien luis  en deedt hum  in die gedaente  in et hemdt  en op et moeder naakte lijf van marry naerjes koomen die hy  in ien luize schijn  heur eerbaarheidt et ontnoomen.
Daer is onraet, dat is het volck weer aen catrijntjen.
Hoe noch slimmer?
Die u zo schendig aan myn jongen hebt vergeeten, om dat gy dacht met hem te hebben meerder goed hoe!
Ik zal 't ontfangen als een eer die my geschiedt, en tot een teken dat we als vrinden ons vaster willen aan malkanderen verbinden.
Zuije, zuije kindetje, daar by een dronke man.
't is evenwel het naaste middel om 't weer te krygen, gelyk meer is geschied.
Maar sosia, kom wil terwijl eens overleggen, of gy uw boodschap wel ter deeg zult konnen zeggen.
Ick heb verstaen mijn heer, hoe dat mijn heer de sterren, de son en maen mijn heer kan kneeden en ontwerren dus wou ick wel mijn heer, indien't mijn heer geviel dat gy my helpen wout, mijn heer want daer's een fiel.
'k weet ook dat ze om haar woord te breeken met donna laura heeft besteeken, dat gy hen beide slechs in holland brengen zoudt, op dat ze voor hun recht eens zouden moogen spreeken, en maaken dat ge wierd getrouwd met donna laura, om haar lieve kinders te echten, of anders zal ze met u rechten.
Alles zou wel gaan, wist ik het zo met myn zoon te klaaren, dat ik hem eene and're vryster opspoorde daar zyn'er wel meer.
Ik doe met 'er haast de snuif daar ze hoord.
Ik heb het loven van bregje met eeren, ook heb ik van, hy zingt.
De deugd te leeren dat s haar daaglyks tydverdryf, dat is al haar vermaak, ja wel ik heb een wyf myn heer jeronimo, gy zoud het naauw gelooven, haar deugd gaat ver al wat ik zeggen kan te booven.
Ze zulle...... katryn.
U majesteyt die zie, wel toe wie dat ick ben, casim.
Wat is dat trijntje buur?
Loop joost, en spreekt hem maar eens aan, en ziet de zaak nu klaar te maaken.
Neen, my dunkt 'er noch een is.
Maer dat 's een schoonen geest.
Die veel meer als heldre zonnen licht.
Waarachtige jaspar, notaris.
Zy schijnt wel een goodin, 't is waar, maar 't kaarslight doet bedriegen, ik prijs den schoonen dag, die kan hier in niet liegen.
Indien zy aan de vorst die gunste niet zal weig'ren, zo komt haar minnenijt tot in den top te steig'ren.
Dat er et bloedt zoo uitsprong  of men de verf uit de zijd sag springen.
Heel wel, versta jy 't soo?
Wat is er te kwikken?
Alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Wel, of ik 't zwyg of zeg, 't zal evenveel zyn want ik kan 't in myn hart niet smooren, gy zyt ryk en jong, en al te schoon gebooren, om je zo te verkniezen, onder 't opzigt van een ouwe grynige saggelaar.
Dat waar nog groter schanden, als dat men al zyn geld met de actien verloor, twistgraag.
Soo is 't, dat wy, de sake ende 't versoek voorsz overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine macht ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert, en geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mits desen, dat sy gedurende den tyt van vijftien eerstkomende jaren, de werken by het voornoemde konstgenootschap onder den tytul van nil volentibus arduum gemaakt werdende oft alrede zynde, binnen den voornoemden onsen lande alleen sullen mogen drukken, uytgeven ende verkoopen, verbiedende daarom allen ende eenen iegelyken, de selve werken na te drukken, oft elders naargedrukt binnen onsen lande te brengen, uyt te geven ofte te verkoopen, op verbeurte van alle de naargedrukte ingebrachte ofte verkochte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daerenboven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den officier die de calange doen sal, een derde part voor den armen der plaetse daer het casus voorvallen sal, en het resterende derde part voor de supplianten.
De geschiedenis van het blyspel, begind tegen denavond, en eindigt in de morgenstond.
Ik trok toen, veur kargadoor, in t een, en t ander land maar sloeg eyndelyk in brazil het tabakplanten by der hand.
Iellemer, karsten, en stoffel uyt.