floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
We koopen somtyds, twintig, dertig, ja veertig gulden aan boeken, die we op de reekening laaten stellen weesrijmdie boeken verkoopen we voort weer by een andere boekverkoper contant, voor wat minder.
Het geld den ammirael.
Maar doet jou schootsvel aan een kant, belegt voorzichtig uwe zaaken.
Ze minde me niet, daer zo, als we dansten in de kerremis, op 't jonkspul, my de ierste verkoor en as we hier op 't land handje klap speulden, sloeg ze me uit liefde met heur muil in de hand.
Nou gy moet wat verduldig zyn, men zal uw zaak recommandeeren ik zie daar den kamerling in de deur staan.
,, och blyf broershartje, en houwje stil!
Vaar voort, en maak een kort besluit, want, ons geduld is lang al uit.
Wen ick olt on wijs genoch weer, doe lutke hoosekop, ick mocht dijne voor wol weesen, versteystu dat doede dop?
Deez' roede, in myne hand, is van veel meer vermoogen.
Nu sla ik daar geen meer twyfel aan, dat hy gek geworden is want wat heeft hy my niet al verhaald!
Ick packme wegh, en durf niet langer wachten, clorin.
Joppe, fransyn, klaas, tryn, bouwen, kniertje, dries, lob berig, jaap, brecht.
Voorzeker was zy 't die w'ontmoeten.
Jan. en wy zellen de wyn en 't bier toeleggen, dan kunnen we altemet eens likken.
Kom selfs, en steeckt uw hand in 't gat.
A8r, p. 15 hartman. is hy noch hier?
Hy slacht die garekost, dat is ook zulk en man met eeren, die kon wel met de meit te kooy peuren, en bestruyven die daar zoo mooytjes, dat hy de vroemoer binnen neegen maanden al weer ontbiede most, wat dunkt je, hiel hy 't zoo niet gaanden?
By gammel al moest ick mijne rock om broot vercopen, gaen schoyen voor den kost en achter lande lopen, 'k begeire kosen niet... mijn vaer doet wat hy wild, 'k waer liever levendig gebraeden en gevild, gecapt tot hutsepot, dan met dien mof te trouwen wil vayer dit alsoo, het sal hem licht berauwen want ick waer liever doot.
't zal hem zo voor zijn schenen springen.
Indien zyn hoogheid, u, kan karlos onschuld toonen, dan zal uw boeten zyn tweemaal tienduizend kroonen, of anders daatelyk, zes jaar op de galy gebannen.
Dan heb jem dichte by, als t noodig is, dat men om hem stuurt.
Dan aan 't zoenen, en zabben.
Tiribus, ik dank jouw ook, dat jy me flus, etroost hebt maar wat wouje maken, zoo je an men schat had kennen raken?
Ze maaken met de boekverkoopers een accoord, die gevender een deel contant geld, ik heb het zelf gezien, en gehoord en men zet dan boeken op de rekening, die nooit voor 'er zyn gebonden, en zo werd de reekening na de vader gezonden.
Maar zwyg dan, 'k word dit kwaeken moe.
Al dat praaten heer schilder komt nu niet te pas 't verlet u maar.
O ja, dat 's goed, 't schiet my te binnen.
Laat u de andere knechts de hand komen bieden, 'k zalze u toezenden.
Als ick 't souw verkrijgen, soo dat ick en hy namaels zweegen, en 't niemant mercke.
Ik zal 't u best in stilt verhalen, de inhoud zal ik ginder u ontdekken.
Hat ich daar nicht geweist, man hat niks konnen machen ich ben der meister, hern, in aller oorlogs zachen.
Duizend schanden!
Dat s waar die heer is altyd geweest generens en mild hy heeft al menigen frayen steek penning aan een mooye meid verspild.
Ik ben hier aanstonds weer, en zal 't achter beschikken.
Ay tast toe keyeren, en wagt tog niet, nou bauke lolles, en meestris maery, ay gaet jou gang, je hoeft niet te blaezen, het is niet hiet zie daer, ik zelje veur gaen, nou jy ook kraemvrouw, en daer mee zellewe wat pauseeren.
Die vryt, die moet zoo veel verzwygen, augestyn.
Zo schoon als 'er een is te vinden.
Komt meester hans haer aen haer gat hy helpts' haest voor den duyvel.
Griet, uit.
Daar doet gy wel aan, en ik versta 't zo, wyl alles tot uw voordeel geschied.
Gy hebt gelyk myn heer, ja geefme, 'k bid 'er om, vry tien soefletten wederom ik zal het u ten goeden houwen.
Ambroos met theun en jaquelyn, maey en ioren uyt.
Magh ick wel heer doctoor?
Ten lesten kreeg ik achterlast  en ik bin deur hulp van de duivel op et helsche sekreet eraakt hier vondt ik al de pasquillen die deur ien diel kreupele rijmertjes tot schemp van vos waren emaakt ik wouze opraapen maar de droes wou de bunse vodden  zeide hy  niet missen want de duivel gebruikte deuze pasquillen in plaats van mosselschulpen  om zen eierkurf mee te wissen.
Katryn de deur op doende, rykaard, amelia, de kruier.
En wie karonje jei, zeg koopman van den wind?
Revelje voe, een schraale keuken, revelje voe, ik had geen splind.
Dankje, zeun lief.
Daer doe je wel an, zoete vaer, koop heur ien kermis pop met ienen.
Toon my, ik bid u, dat men voor een vrouw dees brief uitleggen kan. 'k zal my vernoegt daar in verblyen.
Ah vaeder!
Wie zagh oit schooner twee gelijken.
Tegen fransyn.
En deuze morgen, toen ik t'huis wouw loopen, had menheer quansuis de daghwacht nodigh, 'k mocht bygommen niet uit de kortegarde kommen, tot nou toe, dat men iulfus lost.
Nou moest ik om olikoeken, taart, of waaffels op te zoeken.
Maar spreek met die nieuwe snaak niet, ik verzoek dat gy die moeite spaard, grypaard.
't is 't huwelyk, myn heer, waer op myn moeder dringt, 't welk my in montgesprek met u te treeden dwingt.
Myn heer, gy kan het nu niet weerstaan met regt of reen albartus.
Durf jy zeggen datze hier geweest is, dat jy t waar kunt manken?
1718. den druckertot denleser.
Dat is alzo zeker, als wy leeven.
Ik bid dat gy my heden eens klaarlik onderricht, of hy ook in der daad zich wijsselik op de geneeskunde verstaat?
Den e. heere pieter blaeu, j. u.d.
Komt, koopt wat voor jou vryster.
Beminnulyke juffrouw, 't is my van harten leed, dat ik genoodzaakt ben te zeggen, 't geen ik van koophandel weet.
Schoonpraat gelaarst, gespoort en gedegent.
Dit zal een middel weezen, die ons niet 't eenemaal, van onze hoop beroofd.
Want na 't schijnt, zo mint gy maar de juffers, om u te beklaagen over haar.
't is zo een nobel baesje, ik ken hem al, ja op ien aasje, hoe zwaer hy weegt, myn zoete brecht, zie dat is jou genoeg gezegt.
Dat s van lange pier, coert jansz, freek fuyke, styn pluwier, piet post, jaap snyders, anne veeters, jan bonk, kees knol, hans stronk, tryn meeters.
Dat kan niet mooglyk zyn, ten zy men t wetttig regt wil breeken, zonder dit, zal elk hem schuldig houwen.
Wat ik gezien heb wel, je looft me toch niet as ik jou de zaak vertel, en jaagt me t huis uit k zei dat k uw nicht flus in de armen, hier naest had van ien heer ezien, en zonder scharmen, zy heur liet kussen, men deed my het liegen, maar nou heb ik t weer ezien wel duidelyk en klaar.
Dan gaan de meisjes in t saysoen, met vreijers door het jeugdig groen, in lieffelyke zonneschynen.
Hy mag het doen, wie wil maar t is een gek.
Wel gekskap, weet jy waar 't my schort?
Louise die tracht my, arnoldo haer te spreken, wiens broeder zelfs getuygt haer liefde, dit s een teken dat alles gaet naer wensch, daer koomt zy, mijn godin.
Het tooneel verbeeldt de huizen van goedhart en agniet, die over malkander in een zelve buurt staan, te amsterdam.
Derde tooneel alardus.
Ick stelt ten eersten in t werck stellen, en k bedanckje voor die goede raat want sijn quellen kan ick nier langer verdragen, hy moet nou wegh met dese schepen.
Gusman, als vooren, op zyn turks gekleed.
Wie benje een aar, of ik?
Neen hier moogen al de andere compagnien de broek wel by neer leggen.
Daar toe zeit ioosje neen.
Hoor tys hou jy je mond, en wacht tot men jou wat vraagt.
Werken, gebonden ende wel gecon sitioneert te brengen in de biblioteecq van onse universiteyt tot leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken.
't is gezeid te vijf uuren op de comparitie te wezen.
Dat ik u bemin, en moet beminnen!
Gaa, ziet krispyn of gy hem kent.
'k vind weinig schoonheen, die men met dat recht mag pryzen, hy heeft geen ongelyk die in uw liefde blaakt, 'k heb nimmermeer gezien een voorwerp zo volmaakt.
Lievyntje, eene hoer.
Ick segh dat sulcke heeren als ick, veel hebben te regeeren.
En dan onze heinderikus?
T is niet te proeven.
Malle praat dat is een zaak die daaglyks meer geschied men moet van de nood een deugd maaken 'tis toch je bruigom, en je zult 'er mee trouwen.
Die't ontloopt die is vry, dat is altijt ien baet, ick mach met geen wijven gebruyt sijn, dat is altijt recht uyt.
Maer heer hy was vergult, en hy gaf my de helft, en heeft hy dan geen schult?
Hier door meen ik de vrouwelyke kunn' te wreeken van d'ongegronde smaet der mannen, die ons steeken onder een dommen hoop, wier geest zoo is beperkt, dat zy nooyt ergens als op kinderspel en werkt.
Gelooft.... waardin.
Maar 't kan me niet deeren, ik schreum niet, maer ik vrees, op myn 't huiskomst, voor muilpeeren.
En dat de man, als hy eens wil uit gaan, verlof diend te vraagen aan 't wyf?
,, hy meent de kunst van 't mostertmalen, ,, die hy gebracht heeft in westfalen.
Mijn heer dat is wat anders.
Wat naken my voor dingen, is t spook, of dromery, dan of ik slaap of waak?
Gaf dit de heemel ach!
Gy hebt dat wel geraan, dat is het dat my drukt.
Ja, die gouddoos, en geldkisten zullen ons beter gelyken.
Gelief dan deze brief te leezen.
Ja de mantel is verkoft, en alle dingh is klaer, edelman.
'k trek dan myn hand van u, en blyft dan in dien staat maar 'k meen dat elk u dan zal lasteren op straat!
Ja zeker, gelyken wy malkander zo wel dat heb ik nooyt geweeten, ik wil immers niet denken, dat myn vader, door uw moertje zig zouw hebben te buyten gegaan, of vergeeten, hoe wel die dingen niet onmogelyk zyn, want men heeft zulke exempeltjes wel meer gehad, og daar loopt zo menig afzetseltje op t land, daar by abuys de planter of vader van woont in de stad.
Wel neen myn heer, ik heb ommers geen kalf in 't lyf, en die moet 'er perfors een in 't lyf hebben, die dat zal gelooven.
,, ik heb die kromme taal in 't eerst niet konnen hooren.
Wat mag de gek al roojen, hy zel ons laaten keiken, of wy zellen hem met zyn spul in 't water goojen.
Ik win een paerd hier mee.
Nu ga ik, puur uit spyt, en om je schand te doen, een' roes in 't schild van vrankryk drinken.
Neerings dingen konnen niet wel, zonder kommer, werden gedreeven.
Leeuw, afgerecht op kluchttooneelspeldichten, heeft meer dan eens liefhebberen verheucht door boertig spel, niet strydig met de deucht, nocht eenige der zedelikke plichten.
Hoe vaart het, juffrou kristyna?
Staat in dien hoek, alwaar gy stil, in dit geval, zult kunnen hooren, hoe dat zy hem foppen zal.
Metilla en vendicio binnen.
Die d'oorzaak is van al, niet zo ondankbaar is.
Zyt gy in dien tyd al geweest aan d'ouwenbrug?
En dan komt die verbruste norin noch.... eduard.
Ja al zouwen ze, zonder dat het de nood vereischt, noch een oopening, of een deciesje daar by maaken, al om de tyd te rekken.
Zo 'k u beleedigt heb, het was myn meening niet, rykhart.
En griet.
K zeg, dat m, om uw impartinency, jou injungeeren zal silency.
,, las sehen oder ich wil euch den naze reiven.
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor deze druk, van melchior, baron de ossekop, kluchtspel, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Nou vader, drinkje roemertje uit, en eet noch wat, 't komtje zoo niet veur al den dach, darom tast maar toe altemaal terwyl'tje gebeurn mach.
Stil tegens klaudia.
,, als hy hem kon die vent zal daar wel zorg voor draagen.
K zag hem zo daatlyk uit uw wooning treeden.
Maar men dunkt dat het al dag wort, kom, kort beraat goet, hoe zelle wy 't best an leggen?
Mijn heer, mijn dochter is met kijnt gemaackt 't eerst van haar leven, en 'k heb hem by haar bekipt, soo het hy mijn gegeven een briefje van sijn handt.
Jan. daat valt voor myn niet veel aan te leeren, ik hebje dat zo van daag al afgezien.
Ik zol'et joe wol zagen... truitje.
Rombotsky, dienaar van tebandro.
Wat steekt daar in?
Die zo net kappen zal, van boven deur zyn hert, op dat hy met een slag, een dubbelde arent wert.
Och ik sey het je wel van te vooren, warom maekteje soo veel gebeer nou hebbewe ons gat niet qualijk geschrapt, we hebben onsen rechten man gevonden.
Goed, wist ik hoe ik 't aan moest vangen.
O verbruyd!
Wat is de kop my zwaar?
Die reys die ben ick deur die my nu tydingh brachte dat myn wyf heeft een soon, braef lustigh gestoffeert, die werdt met hondert pond voor drinckgeldt strack vereert.
Admiratus, fabio en pasquin binnen.
He, he, he de bruy, laatze maar gaan, ja 't moet zo wezen.
Het geen dat gy reets hebt genooten, ey wil dog gunstig op my slaan, u oogjens eer gy my ziet gaan, van rouw in 't graf diep ingeslooten.
Al kosten t noch zo veel, mogt ik haar slegs genieten.
Men heer, daar is een wynkoopers knecht, die na jufvrouw vraagt.
Jo, ze wold betoolen, wien ze ons naakt en blut hab gemaakt man by myn leeben, wen ze mie, zo bald ik wieder kam, kyn geld komt te geeben, wol ik ze... smeerlap.
Maakelaar, teken ook 't geen gy hoord benevens de party.
Zie dat behoefd gy niet want hy van zelver komt, en u zyn dienst aanbied.
Ioost, zoon van goethert.
Wat heidense naam is dit?
K zey, dat ik men vader zocht.
Jy hebt al gedaan, myn heer, daar zal niet van vallen, als 't jou belieft zo kunje wel gaan.
O die karonje, doet main hart een groote pyn bloed, is dat stoeten!
Wel, heeft jou moer jou niet geleerd, dat er, eer dat ge u zelfs bezeert, de hette zo wat of te blazen, maer of je nu zo wat wilt razen, hier valt niet anders in te doen als dat de beurs zo wat moet bloen.
Daar s jan sul, cees koot, jaep stulp, floor zonder lenden, die vier, dat zyn myn goe bekenden ik durf t daer op wel laeten staen.
Maer hy moet uyt de mand, ga jy eens tot magre joris een leer halen.
Wel rombout, wordje mal, ick seght maer uyt de klucht.
Goed, zo veel te beter, ik dankje, aanstaande schoonbroeder, geen beter weg om geavanceerd te worden als door de vrouwen.
Hy nam... arnoldus.
Zaid ik dat ben ik, zai 'er een, en myn naam is izabel zeg an de ouwe knorrepot, dat zult gy zekerlyk weezen verstae je 't wel?
Wat is 'er nu weer te vraagen?
Niet een kwart, t zal daar niet op geschieden.
Myne onbezuisde min verlaat haar spoorloosheden, het is gedaan, zy sterft, myn ziel keerd weer tot reeden, en breekt de strikken van zo schandelyke band.
Hy bied tot onze verlossing zekerlyk zyn hand.
Of mien je, dat ikze sluik?
Het zou niet helpen of je't regt maakte of krom, want hy, bewaard zyn dochter als de bagyntjes haar maagdom, ja hy houd haar, als een broeise hen opgeslooten.
Hoe doolje nou dus vert.
't is me van harten leed.
Je moet haar eerst te degen binden, eer datj'er legt in slangevel.
Nou, huil zo bitter niet, men zal de peis weer maaken.
Ik zal een ander haalen hy meent nu dat hy is een keuning van de waalen, om dat hy geld heeft, of misschien ook maar wat wind.
Vaer voort, gelyk als ammezoonen, nou, mit'er haest, zo niet te droomen.
Ik heb vry al wat gelezen in myn leeven, ja ik las gister avond nog de story van floris en blanchefleur, en daar las ik doe dat digt, dat floris aan zyn liefste, doen hy van haar scheide, heeft geschreven, en stond al in beraad, of ik het zelve aan myn wreede schoone ook niet en wou geven maar doe bedagt ik weer naderhand dat het voor een man van zulken verstand als ik, een grote schande zou wezen, dat hy zig met digtjes behielp, die hy ergens in een boekje had gelezen, derhalve heb ik de fraaiste spreukjes uit de story van de schoone helena, van den ridder malegys, van ourslon en valentyn, van de vier heemskinderen, van amadis van gaulen opgezogt, en zo veel als ik heb gekonnen, in dit lied, gelyk gy zien kund te pas gebrogt.
'k geloof de dienaars van de prins al narren zijn wat maackt hy hier, als hy zich niet en wil vertoonen?
Ick vecht mee wel een poos?
De hemel alsmen op het principaal zal letten... pedro.
Niklaas en jakob, bei te zamen, komt hier, en teikent mee uw namen.
Die studie!
Een rechte lappers vraeg.
Ik had aan iacomo geschreeven, dat ik met het schuitje van dry uuren van naerden zou komen, maar daar voerder van daag geen, zo nam ik een waagen.
Wat brieven?
Dat was de zuderzee, een grauten wieden plas, dolkopig woter, dat nig stil to moaken was ond 'et begon mik doar te grouw'len in den balge.
D' heer wil je leyen, gys.
Ei! ga heen.
Hebtge u eindlijk eens bedocht?
Myn heeren, blijf daar staan, en komt niet eer, als 't tijd zal weezen.
Hoe mag het je van je hart!
Wel den duyvel moet hem haelen, en overvaeren eer hy hier can sijn, gy moet bevroeden dat den droes by dagh geen reys en doet, comt geeft my dan dat stuck, van uwen rinck, dat teken naer ick't besworen heb, sal hem aen u doen spreken.
Hoe is dit huys uyt gewoon 't is offer varckens tuys leggen snaphaen.
Ha, ha, ik roep 'er een, zy komen alle bey.
Dogter van joris fransz.
Mejuffrouw, noch op u veel scheldens uit te braaken hoewel myn jalouzy al is in top geraakt, maar k ben ook gantsch niet zot, en zie wel wat gy maakt.
't is schier een uer dat ik mijn droge neuse snuyt myn hooft is soo verstopt 'k en kander niet uyt crygen, wat last is't out te sijn... 't is quylen, snuyten hygen, en hoe men quylt en snuyt, en rochelt, hoest en spouwt 't is altyt even naer... myn hert is heel verflouwt.
De min een schaeckspel is, al waer die niet en speelt het grootste voordeel heeft.
Dat heb ik ook al in hem gezien, dat hy zyn fortuin wel zel maaken, t is een van alle markten weer gekomen, en die zyn weetje wel weet.
By t schraaltjes vagevier.
Hoe menig zel'er stinken, zo men ze een, veur een, beziet!
'k kon uyt zyn schriften gissen hoe zyn gestalte was zyn digten, die hy smeet ons alle dag naar 't hooft, 't gestel van dien poeet, en trekken van dien zot zo levendig my maalden, dat 'k onlangs, op de straat hem ziende, niet en dwaalde, toen 'k wedde, dat het was die zelve driessotijn, wiens beelt ik had gedrukt door 't lezen in mijn brijn.
Gy weet, ma tante, een knecht, hoe trouw hy ook mag weezen, is ligt met geld en met beloften te beleezen, en die zo klein is als uw baske, met banket of andre snoepery, hoe naauw men op hem let.
Jae wel, het doet my pyn, dat ick nu uytgaen moet, want 'k sien dat sulcken neus, in my veel blydtschap voet, 'k sou wel een heelen dagh daerop staen speculeeren, maer laet hem syn een reys voorsien met nieuwe kleeren, dan sal ick hem met my staegh lyden waer ick gaen, en altydt rap de handt doen aen syn hoetje slaen doch eerst moet ick voor hem een meester achterhaelen, opdat hy leere frans, latyn, en ander taelen, want al die hedendaeghs heeft wat latyn gheleert, die wordt gherespecteert, en van elckeen geeert.
Myn voornemen is, om zo daadlyk myn andere kleeren an te trekken, en dan zo na haar toe te gaan, want dat ik met deze quam, dat zou zo smulagtig staan, en dan meen ik het haar te geven, en om haar nog meer te bekooren, het haar met eenen eens voor te zingen, en myn zoetvloeyende stem te laten hooren.
Ik ben 't, myn kammeraatje.
Hoor, myn heer, laat hy jou het goud in handen geeven, en examineerd myn knecht, die 't goud veur my by een smous heeft opgehaald, en in 't byweezen van myn vendrig het opgeld daar nevens betaald.
Ik draagh met hart en ziel de helft van al u pijn de rechte vriendschap kan gevaar noch moeyte vreezen.
Der steenen steen sult ghy aenstons beleggen met het helleborum, seer dienstigh voor de key, die steeckende aen brand met afgeplaeghde hey.
Hoe jorden!
Het minsten dat hy sey, dat my de duyvel hael, soo ick u niet en min.
Joost, uit komende.
Ik wens de guit mit zen gat op ien hekel  en dat hy ien meulestien op zenschoot hadt.
Laest begost hy in den slaep, van binnen in sijn bedstee, een hoopen itemtjes aen 't schot te schrijven sijn vrou wiert wacker, en begost te kijven.
Die hebben wil, dat jy luy hem vriendschap zult doen, dient altyd met de handen in de zak te staan.
Uw dochter houd my, en haar oog, zo vol van min, bind my myne armen vast ik ben geslooten in.... ernst.
Schuylt hier een duyvel, of een tovenaer, of geest, of nachtgespoock, of hex?
Stelt recht u op u lyf jae soo, dat is ter deghen, kyckt iedereen wel aen, al wie u komt oock teghen voorts strykt u hoetje op, dat men u neus sien kan dats aerdigh wel ghedaen, ghy zyt een braeve man wel aen laet overal nu vry u ooghen swieren, siet daer, hy heeft in al's, myn gangh en goe manieren. gallant, seer locht van terd', syn aensien maeckt elck root hey volck wat op een syd', myn sones neus niet stoot.
Die jouw bezit, schoon 't ien jan hen is, het schoonhait, giest, en deugt, en kennis.
In zulke zaaken moet een notaris maar schryven, en zwygen, tot dat hem wat word gevraagd.
Winterse nachten, vrouwen gedachten, hulding der heeren dit zijn drie dingen die licht verkeeren.
Hoor, papa ten eersten om het woord van ja, zy spraken niet als maar van trouwen.
Den wessel, meeken, is mien her zien eige breur.
Iou pijpestelder, jou lichtmis, men hoort jou op de kaeck te setten voddevaer, hebje in't pijpestellen vermaeck?
Al was het tegen zo veel duyzend  ja al wist hy dat hy blyven zou.
Nou ben ik weer een heel ander mensch, en gryp weer moed.
't geen je weet, ik leg je niet anders te vooren.
Wel dit zyn schrikk'lykheden!
En die myn reden kwam beluistren, ik zou ze met myn handen kluistren, joost.
Wel je ziet 'er papa achtig uit.
Ook heeft oom my dat gy daar geweest zyt al gezeid, en wat gy hem hebt verzocht, en wat hy gaf voor bescheit.
Jawel je zeld schier een gadt in den heemel slaen!
T is hiel wel, jou draak, spot, spot maar mit me, als je me men jak, en yzertje gaet ontdraagen, en an jou hoeren brengt, dan heb ik noch gien reden te klaagen, niet waer?
Maar lubbert lubbertze, hoe heb jy t zoo gekreegen?
Vergeet uw drukker niet, die al 't gedrukt papier onlangs verkogt by 't pond, hier aen een kruydenier.
Maar, zacht, ik zie daar swaan, laat ons van toon verandren.
Gy lockt my door u stem, als eertijts de sirenen ulysses trocken, die toen danck wist touw en mast, dat hem haar tooverzang door 't oor niet heeft verrast gevaarelijcker is't geluyt van u te vreezen, zy dooden 't lichaam, maar gy wond de ziel, en deeze treckt gy ter ooren uyt, zoo dickmaals als gy spreeckt.
Je moetweten, ik sou niet geeren hebben dat we flus als koussen voor scheermessen souwen staen kijken.
Kom maar in eer jy jou mantel of doet, en jou handen wast, zel de kok schaffen, en de visch op tafel weezen.
Ik kwam, als goed van aard, u raden, wandt gy zyt als myn vrindinne waard. horatio.
Ik beloof 't je, zo gy maar niet belet het hylyk van myn heer met lysje.
Wel ik most zelf eerst willen wie zel myn dwingen, denk ik?
Hy heeft jou lest de brief en lijst van 't goedt doen kijken.
Maar, heer.... kommer.
Hoop van een dokter vry... benard.
T berouwd me niet dat k u zo zacht gehandeld heb maar ik verdiende, na myn oordeel, dit loon niet, voor myn liefde en zorgen tot uw voordeel.
Onlydelyke plaag, die myne ziel beheerd, gestrenge liefde, die in deze borst regeerd, hebt gy geen middlen, voor, de smertelyke slaagen.
Weet dat een dokter alle ding moet weeten, al waar 't zelf gering.
Op hem van welker deugd gy steeds zo gunstig spraakt gerard.
Jan. om nou alle swarigheid voor te komen, dat de ziekten geen meester en word, zal ik je wat ordonneeren.
Hy is allien.
Doe open, we motten ming heer de marrekys spreeken.
Tot meerder lof en glorie van't door luchtig en goedertieren huys van oostenryck.
Neen, maar ik ben beryt te hooren, al het geen dat my myn broeder zeit.
Wat sosia?
Noch laat de wulpsheid u niet vangen in haar net, op dat ge, als and'ren, niet uw' zin op boeven zet denk als ik my aan u verbind, door 's huuwlyks banden, dat ik, agneta, heel myn' eer stel in uw' handen hoe teer die eer is, en hoe licht zy is geraakt, en dat in dit belang het mallen dient verzaakt dat hier beneden zyn veel ketels, die steeds kooken, waar in men wouwen werpt die hier heur eer verbrooken.
Dat moet soo wesen huysman soo vattet inde gront, str.
Ogh wat gaetmen over, nou ben ick lammerden al quyt lam.
Wel engeltje brengense gelt, ay wilt dat toch ontfangen edelman.
Dat is het blaizoen van de snuivers, die dat niet draagt word 'er niet onder geteld.
Ja myn heer, ik zelfs doe hier al heele groote zaaken, en ben een van voornaamste van 't dorp, en hier zelfs de schout, om u te dienen, myn heer.
Maar hoe verbaasd dat ik ook bin, lach ik me evengaauw slap omdat al den brui verhongerd, schreeuwt de knap, de knap, de knap!
Je bent noch niet weg.
Met kinkenove pasedie, ik speel nou regt al wat ik zie.
In 't minst niet, wie wort dit gewaer, indien jy 't zellefs niet wilt reppen.
Ei.... x. uitkomst.
Ghy, en jou vrijer, hoer en boef ten huyse uyt.
Doe uwe eerbiedigheid, gelyk een' nieuw gekomen' in 't klooster leeren moet wat waar moet zyn genomen, zo moet een jonge vrouw ook leeren doen in de echt.
Het soe 'k habbe wolle mien master stioert mie hir.
Wie komt hier binnen loopen?
Wel is de schroef ontstelt, jey raeskalt by jou zelf.