floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Och aaltje van kampen dat weet ik niet, en zy kend zelfs ook gien naam geven, of het van die ouwe kwelling is, ze het gien trek tot eeten, en ze ken niet verdragen, 't is of 't al te maal weerom stuit, en gedurig doed ze niet als braken, en nuttigtze al een weinigje, het moeter daadlijk weer uit en daar by is er lichaam zo op geblazen, en hier isse zo rond en gezet, dats er langer niet wel kan rijgen, en wat raad dat we doen, we kenne gien verligtenis altoos krijgen, doch na mijn gevoelen, geloof ik dat et een ouwe vergaring is, die em daar zo by malkandren heeft gesteld, en ook vertrouw ik deur die dikte, dat er waterzugtigheid onder loopt, die er kweld.
Hoor hoe heer huygens dit uit legt.
Of ik u op zijn hoofs de zake moet verhaalen, of waarlijk, als ik die moest met mijn huid betaalen?
Hy spreekt de waarheid, ik beken 't.
Maar zacht sibil, daar ginder zien ik saartje aan de deur.
Zy slaat haar meiden, en zy geeftze nimmer geld ten zy zy daar toe word gedwongen van de heeren.
Ben ik nu dronken, of ben ik nu zat, ben ik nu dronken, of ben ik nu zat, ben ik nu dronken, of ben ik beschonken, ben ik nu schief, of waggel ik wat.
Maar filipyn, benje daar weer, hoe heb je 't hart gekreegen, komt myn meester op 't slag, ik vrees van uwent weegen.
En heb ick kennis van u min, tot my zult gy mijn vreugt nog vrolijckheyt niet stooren.
Flip, goedaart, izabelle.
Want zoo mijn zieckte neemt een stercker overhant is t aderlaten quaet, ja doodelijck, de schant moer uyt mijn huys geweert, waer wacht gy na, gae heenen, roepr marsal, en dampier, ick wilze t zaem vereenen.
Zeg daar 's me aan gelegen.
Geluk bruydegom, geluk bruyd.
Hebje gehoord, koen, hoe ik joost by t linker been gekreegen heb?
En ziet hem morgen weer, hy zal noch zotter wezen als nu.
Ik zocht, om me op myn beurt niet mee be draait te vinden.
En fobert haalt zomtyds zyn schouderen eens op.
Ik gecker mee, o mijn!
Wie zou dit anders doen myn lief, myn uitverkooren wie anders als u lief sofi, die u bemind, myn karlos.
Pasq. die deeze brief zoo kort en snedigh heeft geschreven, dat is een ouwe hex of tandelooze best, die op een stond kan zien het oosten en het west.
Als jy maar zorgt, dat jy je meester schryven meugt, wat scheelt de rest hem dan?
Zoo zel ikje mit ien mondt veur jou bakkes lappen.
Heyltje  wel wat een geck is dat, wie sagh oyt desghelyck?
Amsterdam den 7 augusty 1718.
Hoe vinnig waren se op hem gebeten?
Gaat, schurken, uyt myn huys, eer ik u beenen maak wie zag zyn leeven ooyt een ongehoorder zaak?
Al wat ik begonne heb, 't is altemaal abuis, ik wou, de drommel al zo lief uit de hel haalen, als de dochter uit zyn huis.
Jy mijn zukken lak opleggen?
Ik ben beschaamd en ken my schuldig.
Maar om te weeten wie het meest bemind is, en 't minst gehoond door zyn vrouw, zo is de kelk het beste middel om het u te zeggen, na ik vertrouw.
Jou kruizaaten an zilver wisselen, sinjoor.
Wat drommels schilder heeft dit doch soo schoon geschildert, soo mijn als meesters mael?
De dienders vatten hem.
Wel hontsklingh met uw klingh, ick salje dat verleeren, doet vry u best, geen tongvlees vechten kan noch deeren.
Allons, epousons zo volgt men de mode faisons des poupons naar de oude methode.
En daar mee het men al dat kanailje van de straat weer gaande gemaakt.
Is 't meugelyk?
Meester clement.
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne wercken reets gemaeckt ende noch in t licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daar toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Wyl ieder een voor t regt, hoe vroom hy was, moest dugten wanneer t zo toe ging neen, van een heel andren aart zyn karels wetten, door t gansch kristenryk vermaart.
Ioris tegen karel, zonder dat het jasper ziet.
Ga, en doe achter jou werk, en kom ons niet te stooren, voor dat ik je roep, want ik begeer niet dat je onze praat zult aanhooren.
Wat kan 't my scheelen!
Myn broeder, wat s hier gaants?
Ik bid blyf by me, jy zult hem kunnen amuzeeren, dat's wis, want men zegt dat hy gaerne met vrouwvolk in gesprek is.
Niet met al daar staat de naam van karel.
Hoe dat, is hy dan, daermen om de peper vaert snaphaen.
Ik wou dat jou sinjeur wat veel van huis most gaan.
En zal myn kapitaal vervliegen voor myne oogen.
De mensch lyd veel als hy zyn binnenst' zuivren moet met apotekery, die 't lichaam weer vergoed.
Oksius, koksius, noksius, poksius, homenus, domenus, bomenus, romenus, arius, darius, blarius, larius, voort wat er wort bestiert door t loopen der planeeten.
Ter ordonnantie van de staten simon van beaumont.
Gy ziet dan, myn heeren, dat niets by deeze inventie kan haalen.
Ik waarschouw je, izabel, doe je 't niet, zo zal ik je, by testament, al myn goed ontmaaken.
Eerste bedrijf.
Wat sult ghy doen mevrou, clorin.
Komt dat mie al van stoddeeren!
Vader en moeder zullen voor onze kinderen wel zorg draagen.
Zeg regte hangebast wat of je 'er in zoud doen?
Ik seg nog eens gaat heen, en treet myn huys voorby, ik geef geen vremdeling, misschien vol veynsery.
Ach montje waer uyt dat de soete woortjes vleyen, mijn zieltje van mijn ziel, daer is geen oogenblick of ick naer het omhels van asems soetheyt snick.
Zie daar, hy is fris en gezond, u heerlykheid is weer schandelyk bedroogen, de meesters doen de doeken van armen en beenenlos, daar gusman op de tafel zit.
Eerst wast, wat lustje lief, waer wil ik je nou voeren, segt wat je hart maer denkt.
Laat zien, o moort!
Denk je om de kelk niet?
Maar, duif, een venster kan my mijne smart genezen, en openen de weg.
Matamoris tegen eelaard.
T'amsterdam, by jacob lescailje, boeckverkooper op de middeldam, naest de vismarckt, 1670.
Die dienaars mogten my daar door in afgunst brengen ons heim'lyk vrijen wil geen meerder tal gehengen, tot tuigen onzer liefde, en 't hooren onzer reen is niemand meer van doen als deeze knecht alleen.
Hier zoo gien mier te snakken  of ik doe jou de broek tot opje hiele zakken.
Zegt maar ego sum advocaat, op alles dat jou komt te vooren, jy zult die ouwe gek bekooren.
Lix. vertoonders wolfert, de woekenaer.
Waard, urinaal, raasbollius in zyn onderkleeren, tys, fop, filipyn, eelhart, izabel, katrynaltemaal in 't donker dwaalende.
Wanneer men mind, en zonder schroomen derft gelooven weerom bemind te zyn, wat komt men niet te boven?
Jan, kees, jaap.
Dat is op 't onvoorzienst.
Wel fijnman.
Die acties zijn te ligt.
Nu moet 'et uitkomen!
Wyders schynen zy geen vyanden van de lieffelyke akkerbouw, dewyl er eergisteren al eenige voorburgze boerinnetjes met muscuvisch zaat op de markt alhier zyn geweest, t zal goede vruchten voortbrengen, als de grond maar dengen wil.
Deez myn gestaltenis, trots alle braave baazen, deez troonje, zo bekwaam om liefde in te blaazen, dit haar, deez gang in t end, al t geene dat my raakt, is dat een brok je dat u niet voldaan en maakt?
Ze meenen my!
En dat 'er niets behoefde, om elk in 't openbaar.
Hoe hospes staa je daar?
Eelhart, hasardeer uw fatzoen aan geen opgesmukten lakkei, de vent is ommers je koleere niet waart.
Terwijl den heemel heeft u zinnen weergegeeven, wilt dan mijn wil en die van 't rijck niet tegenstreeven. de liefde en eerbiedt maackt my tot mijn plichten ree, uw wil is my een wet vergun my eerst een bee, die uw genegentheyt gansch niet zal tegenstooten, maar eer de vreucht en rust van u en 't rijck vergrooten.
Na dit gezang werd'er weder gedanst.
Zo zal den koningh met, een koort mijn keel doen wringen, en my hoe noo ick wil, het galgeliedt doen zingen.
Of wouje dat ik u de amours zou maken, romans gewys, met een verwarde praat?
Benard, windbuil, hartloop, broershart.
Maak maar dat joost gelooft dat jy, al lang verleeden, met leonoor bent in het trouw verbond getreeden.
Ik heb goede attestatien tot bewys, men zal my zo niet bedriegen.
Genant, myn beste geest, bezweer dit volk, zoje ooit barmhartig bent geweest, en laat my deur.
Eduwart, een advocaet.
Ho dat lichte werck heb ick goet te beschicken, sorght ghy maer voor de koele wijn, ick sorgh voor de kost, van honger en van dorst worden wy haest verlost want ick raecker van desen, sonder moeyten te keur,, aen.
Dat gaet je voor.
Wat zou me zoo hovaerdig noch wezen, met het vel, dat geen bezien is waerdig 't is rompelig en geel.
Hy helpt me leevendig onder de kluiten.
Maar izabelle laat my hooren, waarom hebt gy myn broer verkooren, daar gy waart jonker blyherts bruit?
Met verschooning te zoeken van de kant van de vrouw, en zo wat oorvygen van de kant van de man.
Bagotyn, pieternel, gerard, gekleed als arlekyn.
Myn heer, men heeft weinig dank van poeeten te raaden, zy zyn zoo kwintig, ik durf dat pak niet op my laaden.
Neen hy heeft openbaar verlof een schelm te wezen.
Zoude ik par amour haar vryen, quoi, een zeeuws of hollandsch kind ik minnen, non, ma foi, van geen noblesse, en die het hof nooit frequenteerde?
Oct. wat zoo mijn vader spreeck, gy zijt noch rots noch steen, ontferm u dan, en wilt voor my u hart ontsluyten.
't zal blijcken dat ghy mijn heel vernoeght, wanneer ick dat maer heb, snaphaen.
Weet gy wel waar gy zyt, en wat ramp u over 't hoofd hangt?
En weetje wel, datje doe met jan dirkzen by de padmoes inde geut lag?
Hy zegt, datje op moet passen, datje van daag van een vryjer bedroogen zult worden, die jou wys zal maaken, dat hy ryk is maar hy liegt het, hy heeft voor genomen.... warnaar.
Dienaar en vriend, j. c. aan denleezer.
Niettegenstaande deeze zwaarigheden, die in diergelyke, als in andere verkiezingen, zeer dikwils voorvallen, als in 't gebruik en misbruik des tooneels, in 8e.
Het schynt onmooglyk te gelooven, die snoo verradery, gaat al t verraad te booven, dat in de waereld ooit gevonden wierd, gehaat moet zulk een vrouwmens zyn, waar dat zy gaat of staat.
Limbric bisibis, wel wat is dat voor goed?
Ontrent dordalf jaer of jen ding, doen ick mit men seun gorus lammerse te trouwe ging.
Mijn heer baardman!
Ik ben een man, een heer van t myne, ik heb geen schulden.
Die zo menigen burger uitgezoopen heeft, en bedurven.
De wanhebbelyke liefde van joost, is by de myne niet te vergelyken!
Hy heeft wonder wel gedaan 't is my leed dat hy met eenen jou de hals, en arm, en beenen niet gebrooken heeft want ziet jy bent maar een deugeniet.
Hy was heel welkom doe hy my te toetzen docht, maar hy en vond er niet het geen hy had gezocht, en had hy met die praat zo eerloos niet gezweegen, hy had van myne hand zyn antwoord voort gekreegen.
Justitia est constans  perpetua voluntas jus suum cuique tribuendi, te willen elk het zy ne geeven.
't zijn eerelijke lui, ei bindje gramschap in, hoe slecht de weerelt is gewoon daar van te spreeken.
De jongs te kwieryn.
Kom laet ons nae binnen gaen, ick ben soo vervaert.
,, hy ziet wreeder, als een weerwolf.
48. en 49.
Op zulk een dame heeft een ider t oog, zo dra zy komt in het salet.
Ras, na uw kamer toe, mejuffrouw.
Luikas.
Krelis, jy hebt altyd grooten zin in 't haagje gehad.
Maar zal hy met uw kind, hier, of te antwerpen trouwen?
Het befte oorlogsvolck verdeelt in vier geleden, hoog duytsche musquettiers mijn zuchten, laet die treden gezwind voor uyt, op dat zy het bezetten al, wat vranckrijx ammirael wou brengen tot den val.
Wel, waarom styg ik dan niet op?
Zo lang als jy lui ongetrouwt zyt ga je op en neer, neemt alle pleizier, en vermaak.
Schoon dat gy door uw list, hoe dik ook met den schyn van winsten gefernist, zo meenig een reeds hebt door logen taal bedrogen denk geenzints, dat gy met uw vleijery, myne oogen bedwelmen zult, door wind op eidle hoop gebouwd.
Ik wou 'er liever op spuuwen, jou leelyk fatsoen.
De meid word dol en speelt hier onbeschaamd de baas.
Eelhart schryft op den bochel.
Wel, wat zou de meid ons voor sprookjes vertellen?
Hou, al met gemak, zoo niet te schelden.
Lysje, symen, flip.
Ik bid u, zweer niet meer vind ik my niet bedrogen, zo is uw ziel bedroeft, ik zie het aan uwe oogen horatio.
Wel effen voor de beurstijd toen ik de smaus, en de schipper zou spreeken toen... je weet wel... ik zal niet veel woorden den hals breeken dat meisje... in dat huis... daar... sinjoor, verstaje t niet!
Sinjeur, wat s jou believen?
Wie helpt men liefste dan verkleeden?
't is niet wel, vrouw, dat dit verlof geeven aan de jonge buiten men kennis geschiet.
Gisteren was ik het noch, maar of ik nu ontrouwd ben, dat is my noch onbekend want in jou land mag men mogelyk ontrouwen, en zedert dat men my hier gevangen heeft gehouwen, dunktme dat 'er iets op myn hoofd begind uit te puilen.
U wel e. e. gaat zelf niet vry, van wie ik met recht durf zeggen met de woorden van lucretius, qui genus humanum ingenio superavit  omnes, prastrinxit stellas, exertus vti aetherius sol.
De bruydegom, dien zy van my ontfangen moet, is deze heer.
Het hemd is nader als de rok ik ben fiks op myn kooten, en ik gaa noch recht, zonder stok.
Was ik in 't gemak, eer ik me... oey!
Opdragtaan mejuffrouwa.
Krispyn, de knechts, de meiden, 'k geloof dat ze altemaal onz' ondergang bereiden.
Als ze 'er aan willen, staan ze malkanderen te woord en leggen niet te futzelen, hier met lonkjes uit een venster, en daar met minnebrieven, maar koomen aanstonds tot de zaak en als de ouders of voogden zulke twee gelieven het trouwen willen beletten, straks is 't weg met de knollen, en men gaat 'er mee door en ondertusschen trouwt men hier of daar op een dorp voor den pastoor.
Is 't nou u sin?
Ik zal u ook wat laaten zien een wond vlak boven by myn knien.
Het is my leed myn heer, ik min de zoete zang, en 't zwierig danssen want het is noch niet heel lang geleen, dat ik met lust heb de opera zien speelen te brussel.
Wil my daar toch de waarheid van ontdekken?
Scheid hy 'er uit?
Vroomaard, zeer verwonderd, wat is dat?
Wat komt men over!
'k zal haar maaken koningin.
Het jan klaazen wat jongs?
Hy zit daar boven, heer, en hoopt dat gy goedaardig zijn schult vergeven zult, derhalleven betracht... kri.
Ik zal voortaan, als een abigel, verstrekken tot een deuchdespiegel, die 't onheil schutte van haar heer.
Ja roeland freeriks, hy zit op zijn kantoor.
En nu de zaak in 't end u beide doet verbleijen, laat my en robbert dan niet troost'loos van u scheijen.
Uw schoonvader.
En wat of hem port tot deze reen?
Doen mijnen knecht lest twee drie dagen aen een had op getrocken en gedronken, was ik verwondert, hoe hy aen 't geld quam, maer't waren myn schijven, dider doen klonken.
Maar gaf zy t par bazard, door dien het kwam van my niet cens een douz regard.
Och had ik onze teewes hier, die is met een helm ebooren, die kan de geesten zien, en watter schien zel, al wast hondert jaar te vooren of had ik een dozijn duyveljaagsters, die de metten uit plutoos bybel leesen, die de meysjes om gelt laaten zien ofze haast de bruit zelle weezen.
Die die gebreken doch alle op 't heftigst zelfs in haar zoud tegenspreken.
In 't geen ik heb bedreeven, heeft uw klazyn heel trouw haar dienst aan my betoond want zy liet my in huis en om 't niet onbeloond te laaten, heb ik haar beloofd, dat ik dan aan haar zouw vereeren een stuk geld tot vord'ring van haar trouw indien het beurde dat ik met u kwam te paaren.
'k ben bly, dat gy my dat zoo zegd.
Jeronimus, dieuwertje, magdaleentje.
Myn heeren, hoe wat is 't?
Dat s waar dog ik verzeker u vertoef een weinig maar, dat het haast naar uw zin u vol genoeg zal wezen, trouwhart.
Och, wat mocht ik men laten wijs maken, nou zie 'k dat deur gierigheit een mensch kan in 't verdriet raken, ik miende noch sulverebergen te krijgen, en het komt op vullesbergen uit.
Wel harmen om dat jyder soo voor spreekt, soo is hem het leven verlient.
Kom teewis gaan wy zaamen heen, ik zel me flusjes dan verkleen.
Schout. verschrik niet juffrouw, ik kom maar...... jaq.
De paerden wroeten zyn schoone plaats by provisie reeds om, en maaken dat ze een molhoop gelykt, en de soldaaten houden 'er huis, zy zyn 'er op gezonden, en zullen 'er ook op blyven, naar het blykt.
Jy kent bedriegen.
En niets zou u meer, als gy zelfs, bedriegen konnen wees nu te vreen errenst.
Ick wensch u veel gelijck, nu wacht ick voor het minst een heerlijck bruygom stuck.
Als 't u lust.
Eerste tooneel. francois, aapekoopster, met een baviaan op den arm.
O don antonio!
Pieter, jannetje.
Maar hoe heldhaftig ik mag weezen, de min, de min doet zich staag vreezen.
September 1699. souden komen te expireren ende dewyl de supplianten ten meesten dienste van de schouburg, waer van hunne respective godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde wercken, soo van treurspellen, blyspellen als kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten toneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt en ten tooneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in taele als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons octroy, en sulcx na den 19.
Met groote liefdens blijk, waar uit dat ik bekende, het uit haar ziel quam voort, en 't aansight gaft die blijk.
Doe nu vry zo veel gy ommers kont, ik zal u leeren pren garde, wild u defenderen, dit is recht scherme, paf, hou daar.
Maar eerst een zoen fransyn, dan vlieg ik als de winden.
Maar hoe zal t met uw broeder gaan?
Wat 's jou believen, jufrouw klaar.
Nochtans gy zijt mijn vrouw, dat niemant breeken kan. marg.
Alonso,  bevelhebbers van karel.
Die snoeperytjens zyn als de gestoole beeten, zoo wonder zoet, niet waar fransyn?
Krijg men speldewerks kussen  zoo zel hy me vroeg an t werk vijnen.
Hier is de ierste zark.
Hy is gek, lief, 't is gebleken.
Wie is t, daar gy op hoopt?
Wat doen wy by deez' luiden?
Orvietaan, quakzalver.
Ik vroeg hem of hy niet geweest had op den dam, en daar gehoord hoe hoog de zuidzee acties liepen.
't is een silogismus in baroco, sga.
Waar s wybrant nu?
Dat is die braave boer, en deze twee heeren, na ik gis, om de proef van de kelk te neemen, want daar toe zyn zy geneegen. zeventiende tooneel.
Wat beduid die malle praet?
Wel hoe, myn heer!
Maar hoor, kindt, om jou myn meening uit te leggen, vertrouw je op myn goedheid, ik beloof je niemendal laat alles aan den uitslag zo als de zaak zich schikken zal.
En ik doe mee myn best, en maak het voort bekend, en blaas het door de stad, van 't een tot 't ander end hoe dat konstancia, zo wars en schuuw van 't minnen, haar nu in eenen nacht van allart liet verwinnen.
Hoe legh ick het aen?
Elfte tooneel.
En tot besluit men zei, 't waar best van u gedaan, trokt gy eens anders zaak u zelf wat minder aan om zo te meerder op uw eigene te letten.
Zeker 't moet ien haan weezen zouwmen zeggen an zen kraayen o, daar 't zo begind te stormen, zel 't gemienlyk op 't land waayen!
Lieve vaer, je doet jou selver een hoope te kort, dat je jou beste tijdt besteet by vuyle hoeren, die anders niet soecken als den mensch te vervoeren tot alle boosheyt gelijck men dagelijcks siet.
Dat spyt me.
Neen zeker 't is alleenlyk faveur.
Is t dan waar, dat ik zo schoon een mensch verloste van t gevaar, en liet de hemel my zo braaf een werk gelukken, dat ik zo groot een buit de roovers mogt ontrukken?
Gy kont ondankbare, wel aars u achterdocht uitwerken, als met zulke wreetheit uit gezocht.
Wel blijf ik langer stom, ik barst gewis, mijn heer.
Gozen, zyn' hoed afveegende.
't is geen mens, want hy is zo hart als een steen.
Hoe hebt gy 't hollands dan zo schielyk aangewend?
Fransyn, je sinjeur wil maar metje mallen.
Ik geloof dat ze iewers weer aangezeild is, daar ze geplakt zit, want zy heeft, pik aan haar rokken, als zommige mans aan haar broeken, als ze komt, daar men de fep geeft.
Zo je niet gaat.... tegen francyntje en klaasje.
Moer gaet na huys en spint jou rocken, dats wel soo goet, en moeyt u met u self, of met u lantsman, de knoet, daerje laest mee ginckt tot onse alder knaptendeun, en laet mijn inme wesen, ick ben een eerlijck mans seun, die niemant van sijn leven hedt een stroo in de weegh eleyt.
Wanneer zy dit beslechten in zoetigheyt en lust, dan zwijght de meester stil, maar als in tegendeel zy raacken in geschil, en elck in ernst en drift sich schrap zet tot verweeren, dan komt de meester zelfs om deeze twist te keeren zoo gaat het nu met my, de tooren en de spijt die daagen strengelijck d'ondanckbare ten strijt, en schieten op hem toe, als juyst de min komt scheyden.
Myn heer, dat 's kwalyk gepareert.
Heer groothart weet heel wel te leeven, het is een krygsman groot van naam, gedraagen op de vlugge faam niet overoud, noch jong van dagen, wiens goedren dat my ook behaagen.
Que diable..... joost.
Ik zou hebben gegaan.... warnaar.
Dats nou te laat ian klaazen, hoe stelje dit nou?
Daar is in een schildery veel aan geleegen.
Maar, ik had daar schier vergeeten u een behoorlyke reekening te doen van uw geld want, dat is al op.
En met de dochter van signoor geronte, he?
Nicodemes, knecht van konstant.
Terwijl gy 't zo verstaat.
Ja, ik heb geen reden om te twijfelen, en ik kan 't ook uit haar oogen speuren, o hemel!
Geef me daar eens reden van.
Je zult de eerste niet zyn, die op zo een manier aan de man zal raaken.
O arlequyn!
Neen sganarel, ick zweer want dit verschil is tusschen de figuer, en vormen, en zoo lang als ick leef, sal ick die leer bestormen, quod forma sit dispositio extrinsica corporum animatorum et figura dispositio intrinsica corporum in animatorum.
Op een dack of een tack, daer sy singen, als liefd in haer lust brout, c. leander uyt, vat grietje, van achteren komende, by haer borsten.
Gelieft myn engel ook dat ik vertrek?
Al dat talmen in de schuit heeft lang genoeg geduurd schei toch eens eindlyk uit.
Maer hoe... ay laet... ang.
Mejouffrou dese reen kan ick niet wederleggen, den lof die gy my geeft, beneemt mijn tegenseggen t'is waer mevrou k'besit een kleyne wetenschap maer..... leon.
De leezer zie zelf deeze plaatsen na, en doorleeze liever de twe gemelde stukken van den heer pels, die hem groot licht in de poeezy en tooneelkunde, en stof tot vergenoeging geeven zullen.
Zeg, waarom roep je my?
Help my, ik bezwym.
En daar mee zich niet en houd te vreede?
En ik verfoey dien dag, doen k u myn hand moest geeven voor t echtaltaar maar k zal in t kort wel anders leeven k zal u doen zien, wat een getergde vrouw vermag k verscheur de banden van het huwlyk, en t ontzag.
Wacht noch wat, en drink nou eens met my.
Die man is wellekom, want men sal nu ons werk ten eynde sien bedryven, albartus.
As de duivel sterft zal de nikker komen maar hy is noch niet ziek.
Dat is 'er ommers niet mee gegekt!
Of dat ik me de keel afsny, zeg 't vry, 'k belooft.
Loop nou vry weer na peet aaltje je snaar, om je nood daar te klagen, ik mien kryg ik ze onder myn kluiven dats'er van hebben zel, 'k zelze niet ontzien al wasse alle mans schrik, zy mach'er met heur huis bemoeien, hier heeft niemant wat te zeggen als ik.
Als je se siet, soo salje seggen, dat het geen slecht katjen is en dat ick wel uytgesien hebbe.
Ik meen jou heilyk noch te sluiten, van deezen dag.
Ick ben al levend' doodt, en legh hier in mijn graf.
Wat zeg je anne piers!
Sofia, elviere, orontes, pagi.
Ik moet angelika... maar ze komt.
Kom, gaan we in huis katryn, men mogt uw lachen hooren, gy kunt uw vreugd hier na geruster doen verstaan. twaalfde tooneel.
Om 't volck te lichten uyt den steen, tot sonderlinge lust, en leer voor yeder een toeft maer een oogenblick, ghy sult dat soo bevinden, ha!
Dat hebje heel wel onze vleer muyzen. maakelaar.
Hoe kunnen die gedachten in my koomen, het hart ontbreekt my, want dat heeft hy mee genomen.
Wol hoe!
Meeuwis, tuinman van vroomaard.
En ik zou ze met een natte vinger noch wel kenne beloopen, dat, willen de vrouwen rust hebben, al er potgeld en juweelen om moeten verkoopen.
Steenspraeck noordwaerts.
Dats waar maar men kan niet door de waerelt komen, zo men geen schachcheren en woekeren heeft geleerd want de regtvaardigheit, word de nek gekeert, en de deugd geheel verstooten, de liefde leyt onder de voet, en de waarheit word buyten de deur geslooten in somma, de hedendaagze studie, is zo politiek onder de gemeene man.
Het zal u buiten twyffel noch wel heugen, dat gy te naarden, om je snoeven en gekken de huit vol slagen kreegt, hier staat de man, die u de slagen gaf.
Ja, myn zoon, het is leander, die gy eerst weigerde uw kind te geeven.
Leander doet onverhoeds een stap of twee ter zyden, waar door jasper, die hem naaderde, om hem van achteren te doorsteeken, weer terug treed.