floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hy is'er zo niet aan, gelijkje meent, en zal u lichtelijk niet vreezen.
Gozen, jakomyntje, ligthart, roemer, drinkaart.
Den koning my tot u gezonden heeft, om al uw handel af te zien, uw doodt, en uwe val staen reets beschooren, zoo meelijden niet in deze gelegentheydt aen uw trouwhartig wert bewezen, ick wil de vorst mijn heer, die u verraet, verraen.
Neen, waarlyk, ik beklaag 'er my niet over.
Waarom is 't dat ghy schreit?
Och ick versoeck genaed'.
Veur goede katten, fyne ratten ik zel heur ien aer spulletje brouwen.
't is al drie jaar gele'en, dat mijn genegentheit, op vrou constantia, haar grontvest heeft geleit.
Ken jy 't van buyten, soo singh eens op, dan kan icker ook eens aen raecken, ick hebber dickmael van hooren praeten maer nimmer quam't my ter hant, joris.
Liegen zegje, o ho, daer verstaen ik myn alzo wel op als de beste advocaet, ik heb myn vaertje krelis goossen, zo meenigen schoone leugen voor gelogen.
Lievyntje, kniertje, joost smuiger.
Daer komt de bruidegom, mit zyn bruidje.
,, wie heeft ooit van zulk een daad geleezen?
'k steun op d'onnozelheid.
Laat ons nu maar zachtjes gaan.
Dat sy supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunnegoede vrinden hadden gemaeckt en ten toonele gevoert verscheiden wercken, soo van treurspelen, bleyspelen als kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in tael als spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder ooghwit om de nederduytsche tael en de dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
En jy zegt me niet met al, lieve lysje?
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken de selve werken naar te drukken ofte elders naergedrukt binnen den selve onse landen te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaren ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den officier die de calange doen sal, een derde part voor den armen der plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derdepart voor den supplianten.
't is hem gezeit.
Kom doch eens hier.
Gy neergestorte muur, uw val maeckt my slavin, uw val valt my te duur.
Mee maar een vleijer, vrederyk.
Hoe zuster, wat fatsoen is dat?
O neen, hy most stryden.
Toen vernamen wy van ter zyen veel soldaten in dat kas, begryp je 't?
Wy alle drie verzet, beramen eerst te maken een schrifje, tot een vast verband, in liefdens zaken, dan te verzoeken de princes ten houw'lijk.
Zing jy dan de alte, en ik de bas.
Jan. niet.
Men hoort een groot gerucht in de herberg, en swaan klopt crelis en fobert met een besemstok de deur uit.
Dan kan ik ook van leonoor niet af.
'k zeg 't zyn zottigheden.
't is wel houd hem maar dan zal ik 'er uit.
Loop ras ik slae dit slopjen in.
Je begeert zyn sterven niet, neen maar je wout dat ik 't geld reeds had.
Daer hebb' ick hem, dit 's al vry groot, is't maer gien quaet 'k magh 't eens leesen, en sien watter al ommegaet.
Deuze man et alzoo slim as de duivel eweest in zen uitgank want hy scheide mit wijndt  en die mit wijndt scheidt  die scheidt mit stank.
Moet ik... horatius wederkomende.
Ick danck jou fackellight, den hemel wil 't jou loonen.
Een weynighjen te laet, is veel te laet.
Theunis. swyg of ick snoer u mont.
Kom, klein bedriegstertje, laat ons weer zyn te vreeden 'k vergeef 't u alles, en schenk u myn tederheden bezef, daar door, hoe zeer dat ik u heb bezint, 'k eisch in vergelding slechts dat gy me weer bemind.
Houdt uwen ouden tred', wy moeten niet ras loopen, 't is hier, nae ick bemerck, de deure die staet open, laet ons in huys saem gaen, en houdt u neffens my waer sijdy meester jan?
Ga heen van daar gy komt, loop zoek uw juffrouw weer.
Is dat de cansse van dat schoon cappoen.
Al wat ick heb geseyt, dat is waerachtigh waer maer hebje wel gehoort van onse jan de goede?
Maar ze spreekt schier niet als engels, hoe zelze taal en antwoord kenne geeven?
Weet ge my geen voorder uitslag te geeven?
Daer maet hout dat wat vast.
'k beken, 'k heb met de zaak van andren niet te doen maar deze heer, die al zijn heil en vreugd op aarde in u te vinden zocht een man van zulken waarde van zulken achting, en verdienste die zoo trouw, en heilig u beminde, ach most die.... errenst.
Al had ik onlust, 'k zou die trachten te verbergen.
Bagotyn, alewyn, gerard, joost, arlekyn, izabelle, pieternel.
't was zoo brak, 'k mag zwygen, en helpen mijn maar an ien kant mit deuze koort, om zoo de schant t'ontgaen dat ik niet word ehangen.
Die door dit kleet getuygt dat zoo een, als ick ben, niet voor zijn minder buygt.
Docter gardenier!
Ik kon er immers aan er spreeken.
Z'is weg.
Ga heen bo hang joer sem joer rabenhack joer dogh, ioer raskel, ioer foel, ioer inpedente rogh kom hedder, ick podie in mier packed, snaphaen.
Uw' goede vriendt te syn, dat acht ick my voor schand', want daer ik was weleer den rycksten van het landt, heb ik door u bedrogh den bedelsack verkreghen.
Myn heer, daer is niet aen gelegen, zo gy u oogmerk hebt gekregen.
Ontsla u van die vreezen.
Dat sy supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemaeckt en ten tooneele gevoert verscheiden wercken, soo van treurspelen, bleyspelen als kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in taal als spelkonst souden komen te verliesen, en alsoo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder ooghwit om de nederduytsche tael en de dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daar inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
Jou onbeschaamde pry dat zult gy aanstonts zien.
Jan. ik ben 'er mee te vreen.
Het moet u eeuwig wel gaan, goedertierne heer, die dien elendigen dus te hulp komt in hunne smart.
Zoo laet medoogentheydt uw dappre ziel verduuren, barmhartigheydt verheert metael, en strijtbre muuren, het konincklijck ontzag gebied den adeldom.
Daar s over.
Die heeft zijn staatzucht met zchijnheyligheyt bekleet, het laggende geluck, heeft hy omhelst hoe leet is my dit nu geweest!
Het zy, zo t zy, zy hebben die althans open gestoeten.
Gebannen uit myn land, door al te een wreeden magt myns vaders, geldeloos, en zelfs zo ver gebragt, dat ik, door vleijen, een verwaande moet behaagen, zyn vreemde zotheid, en uitspoorigheid verdraagen.
Pijntjes veegen, en goojer met zen maat konnen in 6. uuren een halfvaatje leegen, dat zijn eerst braave baasen, die drinken 'er rijk, die verstaan 'er op de likkepot.
Francois en philippyn, beide draagende eenige zakjes met geld, constantia, margriet.
Anna, is dat ras weder komen nu moogje voor mama wel schroomen.
Adm. wie is octavia?
Werken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den zelven onze lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaetsen daer 't casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Hy heeft 'er geen als ghy, in zwaar verdriet gebraght.
Servitori, mevrouw, neem haar gemak en zet zich neer.
'wat voel ik in dees borst niet al veranderingen hoe klopt myn hart, helaas!
Onder des, zorg ik, dat den henker die maargen al is weezen hoolen want zi kamet nicht in 't licht, of wel dyn moder kamet nicht hervoor.
Is er iet ten dienst van uw achtbaarheeden?
Alcamene, juba, artaban, en orondaat had mogen zien!
Zie, ik ben hier noit geweest, ik ben in amsterdam niet bekent.
Is et galletje over eloopen?
Zie, dat s een fulpje, voel, t is, als een mol, zo zacht.
Hoe eduard?
Ik wacht u vast met smarten.
Franzyn, diwertje, pieter, andries, baron, passchier, angniet, schout.
Wy hebben in companje, laest, wat ghedaen en aen twee pertijen, elck wel vijfmael twee hondert, een duysent, guldens gewonnen.
Die de waerelt bedriegen wil, moet het aan geen listen ontbreeken.
't is myn ouden heer waar berg ik my voor die vent?
Gy zijt ter goeder uur gekomen want mijnen heer had voorgenomen zo datelik eens uit te gaan.
Zult gy dan geen verdriet in deeze wand'ling krygen?
't is tijd ik moet vertrekken.
Maar, miester, kom pays, en een eind van t gevecht.
't is wel, vang maar aan.
Collosence, beliefje ook eens?
't is dadelick waer ick een voet voortset, in men hielen light mit de hant inde sack.
Ik laar my in het frans zoo hooren, gelyk een burger aan de loire.
Ja, laet my maer begaen, want ik hou veul, van zulke vrinden.
Wat benjer, de dochter, of de meid?
Ik volgde hum en docht hum wis die aap t' ontzetten maar dat 's mis en 't lijkt, men tijd was niet eboren.
't sa brengt hem weg.
En zoeken op deez plaats een man die u behaagt, en die gy onbeschaamt om een vermaakje vraagt.
Na datse iochem uyt gejaeght en dapper ofgesmeert hebben, komense wederom, en ian seyt ian.
De spyt die myn gemoed, gelyk een kanker knaagd, en in myn boezem wroet, die zal my dooden.
Wel, je ziet ik heb geloopen dat ik swiet, en kan noch pas men adem haalen, noch kyfje maar t is wel, ik zeltje eens weer betaalen geertruy.
Ik zai kom, kom, verzet dit klagen, sieur iulfus, 'k weet wel watje schort.
Wat zoeckt gy vrinden hier, beweent gy dongevallen daer ick elendige ben deerlijck ingevallen?
Zoo kenjet al lais.
Dat is niemendal, ick hoop se noch te bewegen, gelijck als schoone catrijn in de nieuwe bleeck, die was als stael soo hart, maer wiert daer na soo weeck door het stomme gelt.
Ik kwam daar zo eerst veur ik docht dat gy noch sliept.
De geest heeft selfs met my gesproken, en sey mijn dat ik sinken souw, soo ik, hier oit weer werken wouw.
Wat bent gy vol van streeken, dien meest de ouders in het herd als adders steeken, en suyssebolle doen, wat maakt gy my ontzint, ag had ik nooit getrouwt geweest, of was ik blind gebooren, zoo had ik niet gezien zyn lusten, daar hy uitwendig deze vuile smods mee kusten.
De veiligheid der weegen, en het schuimen van t geboest, en bedelary langs de straat.
Ernst, hans, slenderhinke.
Niet anders, als dat het volmaakt in allen deelen is mar zo je evenwel door dat rym en gezang niet tot je voornemen en geraakt, by jou zoete, schoone, fraaye, poesele, uitgelezen zo komt weer by my, ik zal jou in alles behulpzaam wezen.
Die zel t wel klaeren, wil ik hoopen maer, die de pleitzak gaet ontloopen, zo vroeg, als hy, en is by nacht, en onty op de kaeter jacht, dat die veul weet van prossedeeren, dat vat ik niet, en zal t nooit leeren.
Adm. wat duystre nevel komt zich voor mijn zon nu vesten!
'k verzeker u.... fre.
Dat ziet gy daagelyks kort en klaar.
Futur beaufreer, moi, par mon foi, toi felicite avec mon masoeur, qui, le diable t'emporte, a biande merite.
Maer wat sey laurette doch?
Koek te winne, koek te winne, om een oortjen na de vier, wie sel en rais smakken?
'k sie hier geen kans, om met een aerdigheyt uyt duivels klaeuw te raken.
Zie daar, daar komt zy aan.
Ick weet hoe ick een dochter moet respecteren.
Durf ik 't overluid wel zeggen?
Die zwijgen kan, behoeft van zijn zeggen gien tol te betaalen.
Zie daar, ik geef de helft van t geen jy achterhaalt.
Die waarheid heer, is al te waar.
Dat 's 't adelyk geslacht van hans, myn heer.
O neen, k zal dees verwarde knoop haast los doen, weest te vreen.
En yeder staet verbaest, die leest uw refereynen.
Laetse komme die wille 't scheeltme nou niemendal, al was't kuerijge loutje, of dirckje gietal die op lubberden fooy sen keel soo salfde dat hy 't weer uyt schoot, en inde room kalfde sen wambes, sen broeck zijn kousen, 't wasser even deerlijck 'estelt.
Jou ryk is uit, zo moet het met die drumpelloopsters gaan. allon!
Maar ik vinde over al een zelfde reeden van my te beklaagen.
Wild gy dat zich isocrates beklaag, van u, en my?
Dat ik zo ver!
Hoe gy schynt niet veel te schroomen voor hans de zwetser.
Elizabeth, een booteram uit haar zak krygende.
Waar mee moey jy jou?
Och dat is spoeck geweest, hy sal ons en 't huys noch bederven hebb'je hier een doodtkist gesien, of ymant in mijn susters schijn?
Of 'k in myn oogmerk ben, of zy in 't haer vergist.
Bestevaar, zeg jy dat... jorden.
Siet daer noch al een, een minnaer, na my dunckt, maer niet heel wel te vreen.
't punt is de waereld.
Nu ryst uw start te hoog, om laag op my te zien, terwyl uw meester, hier als koning zal gebien.
Jan. daar is geen swarigheid altoos, vrouwtje, benje nier bly?
Komt hier.
'k bezit een rykdom, die 't gemeen te boven gaat.
Juffrouw wistje dat ik weet, je hielt dit voor geen wonder iac.
Ick ben u dienaer.
Daer past een dansje op, die vondt bevalt een reus.
Is 't dolligheid?
Hier hoord men op de hobois speelen.
Maar, schik dat kussen eerst ter deegen, en alsze van boven komt, zo houd haar op de trappen wel teegen, op dat zy toch niet valt.
Leef, leef, myn heer, zo blyst myn hoope mede in t leeven, dat eens t geval ons wil een gunstige uytkomst geeven.
Ik weet noch meer, zy is hier zelf in huis, ik weet ook dat gy de eer zult hebben dat zy u zal met vermaak aanschouwen.
Zo koom maar boven want daar heb je 't swolse schip.
Heel den tijt waerdender de schoonmaeckster op klompen.
Maar je moet ze voortaan catharino robbertia vande wiel noemen, gelyk symen my zelf heeft gezegt, wat dunkt u nu myn heer zou het niet te pyne waart wezen, dat wy deze vogel die amoureuse veeren wat uit zyn staart haalden, en een ander liedje dede zingen.
Nu loopt myn eer gevaar!
Dat onderscheid is groot.
Hoe waerje daer zoo dul flus?
Nou, sinjor karlo, wy bedanken u voor t goed logys dat wy by u hebben gehad.
Maar wel 't voornaamste, daar zy my het meest om haten, was dat ik zomtyds met de keukenmeid wat praten en haar eens vraagde, waarom zy haar mede niet, zo wel als haar mevrouw, zomtyds klisteeren liet.
Nu sal ik eerst de vrede sluiten.
Kom ras binnen. vierde tooneel.
Al wiert ick stracx vermoort ick gaen 'er niet, o neen of iemant sal m'er dragen.
Ja maar die heer, myn goeije vaar heit van die studie wat te veul in 't lyf geslagen.
Isabel, lubbert, karel, jan, fransyn, lammert.
Ik bid je dieuwertje, dat je zulk teemen laat vaaren.
Philipin.
Ik roep als of t elk hooren zou, hou dieven!
Mevrouw, ik vrees myn leeven te kort zal zyn, om u behoorlyk dank te geeven.
't smarotsen, en het poojen, datwe alle dagen moeten doen, zouw nummermeer een mensch vermoen.
En la comtesse?
Sy heeft een deense kop, ick werd bylo schier dol 'k segh noch dat karelbuer, dat is jou liefste pol, en die is hier in huys.
Dat zou myn vreugd verkorten, en of ik al wist, dat men door de kelk weeten kan, was ik dan geneezen van myn kwaed?
Maar, t feit, waar meede men beticht myn meesters zeun, is vuil verdicht.
Ja alderliefste zoete heer, het is een deugeniet, die eer, noch schaamte meer heeft in zyn darmen en by ons vuur zich zoekt te warmen.
Antonio, portugees, faktoor vande oudste kwieryn.
Geef me een pints beker rintsche wyn, die zal ik 'er voor eerst in lappen.
'k aanbid haar rykdom, en uw schoonheid, nooit volpreezen.
Zo als hy wil slaan, komt gerontes uit de zak en scapyn loopt wech.
Verraen.
37 hartman.
Hoe fraai zou ik het stellen!
Ik vind dit gedicht fraai, en vry zedig in het berispen.
,, ja wel, ik word razende van ongedult en verdriet, ,, ze zullen alles ontdekken, en dan is myn aanslag te niet.
Neen, maar 't is om reeden dat ik gaaren zou hooren, hoe ik dan hier by u ben gevaaren.
Sprak hy niet?
Ik, zodanig, niet, zijnde, maar te zeggen, een burger, van de stad.
Wyt dit gedoent aan swaen, heb ik die lichte kooy moedwillens op gaan slaen?
++ die een steen om hoogh werpt, valtse op sijn eygen kop, twede uytkomst.
Dat leuf ick wol, soo asse haspele iegen eyn ander, wen de keysersche eyn plecke innemen, alto hant kamen de sweeden ont hessen, ont joegense veur twentig duyvel, ont steecken de bru in brant.
Gy hebt heel wel gedaan, 'k was flus wat onbezonnen, krispyn, ik zie dat gy my heel getrouw bedient.
Of hebjy ons iets te zeggen, zo maak het kort.
Gy wist wel dat haar sulcx, zou baaren groot verdriet, smol.
Een schoone ridder, ja vant nachtwerkers gilt, adol.
Speel, of ik breek jou vlak aan stukken schraap op een zesje zo jy t kend, dat gaat voor eerst voor compliment.
Myn potjebeuling is aan 't meuken, dat is te zeggen, dat myn hart als was verzmeld, wat droever smart?
Stil roep, zoo luyt, niet, wel wat bescheydt heeftse uw' gegeven?
Wat ick ben soo vreeslijck quaet, 'k vat hem stracx by de ooren dat eervergeten beest, denckt eens kinderen, hoe was hy verblijt over mijn doodt, 't is wonder dat ick hem de neus van 't hooft niet en byt.
Van edeling, die daar eerbiedig u genaakt.
Hier op zal ikje weer ontbinden, en hechtenje weer an mijn ziel.
Dat zijn maar buffels die 'er op onse aardige practijke niet verstaan, niet waardig dat haar de eerelijke lof van gauwedief na zal gaan.
Benditjo!
Ik kan niet langer zwygen, met permissie mejuffrouw, wel estimeert gy dan nu langer niets, als schryven, zal dat dan alleen, boven al de andere exercitien dryven?
Zinnekluchtspel.
Krispijn gaat aan een tafel zitten, en schrijft met drollige potsen een ordenantie, die hy aan govert geeft.
Zeker, als gekken te mart koomen, hebben de kooplui niet te klaagen.
Dat is voor al niet mis geschooten maar wel de spyker op zyn regte kop geraakt, 't kon van apollo zelf niet juister zyn gemaakt ik wil het stellen doen op nooten, van d'eene, of d'andere muzikant, zo zingt men het door al het land.
Gy zyt by my verdacht te hoog gaan uwe zinnen.
In 't kort, zijt zeker dat ik ben 't meedogenst mensch het geen ik ken want ik ken lijden noch verdragen dat twee gelieven zouden klagen, en zuchten uit oprechte min en dat ik niet met hert en zin heel medelijdende zou wezen, om hunne qualen te genezen.
Myn meester, vol beleefdheid wil gantsch geen onkosten, geld, noch, moeite, om u te onthaalen, spaaren.
Het hy mit jou van avond allienig esprooken, in propdarms schyn?
Ik docht, dat my menheer geeft, mag ik houwen want zie, ik durfje niet vertrouwen daerom zoo was ik op de gang, toen jy me moette, uit noot en dwang, om dit een aar te gaen verzoeken.
Wil my toch verschonen, daar komt zich weer een geest vertonen, heb ik door schriften iets misdaan, myn pen zal noit zo ver weer gaan.
'k zou zweeren dat je hem belast hebt, my, als een onnoozelen bloed, te onderwyzen, wat ik, spyt myn bakkus, als een dianaas martelaar, lyden moet.
Ik weet nog nergens van.
Jan. laat my nu t gelag eens weeten.
Nu aan 't lopen, voort los mijn zoon.
Maar laat my doch... jan. neen, neen jy zult my niet bepraaten.
Den geestrijcken engelschen doctor kanckerkey beklaeght dit wonderlijcke ster, en lachelijcke steenjaer waer door veel sieckten hem van wegen het meenighvuldigh lacchen, benomen zijn doch evenwel, hoe slappe neeringh hem sulcx geeft, vermijt geen dagelijcx drincken, maer wel 't onmatigh kroegen.
Ik hiet gien jonfer, kyk, ik hiet truitje, en ik zou jufvrouw hieten, was ik ryk.
Billard, caffe.
Agneta leest.
Legje nog te schelden, zoo zal ik myn belofte eens te buiten gaan.
Dubbel voer van haver en brood, en tot de ooren toe in 't stro.
Laat geen traane drop'len, iren.
Gekkin, zwyg en gaet heenen, philosofeer met haer uw buyk vol en met eenen bemoey uw nimmermeer met 't geene, dat ik doe, zeg haer, hoe 't by my legt, en dat ze wel zie toe, van over deze keur myn kop niet warm te maeken.
Buyten staen oock eenige koeckkramen, daer sal ick voor els, een koeckvryer koopen. dat 's gangh.
Waar zal men dan de tyd van avond mee passeeren?
Ho, ho maetje, dat weeten wy jouw zo wel te klaeren, onze zaeken staen schoon, wy hebben joris fransse en zyn wyf al in onze zak.
De jonge kael baerden mogen al me leggen schrijven en vrijven, maer 't is maer wisje wasje, en daerom en ken 't niet beklijven.
Weet dat myn vaar een ryke vrek was en door zyn gierigheyd heel gek was, een edelman van naam zeer groot, die my zyn goet liet, na zyn dood.
Wel dan, ik ben voldaan, ik neem heel gaaren uw beloft' en woorden aan.
Al was hy noch zo hartlyvig van gedachten, ik verzeker je, want ik ben meer met die bruijery gekweld geweest, dat de patient zo veel vloeibaare stoffen, van raad en daad lost, dat men dikmaals is bevreest, dat hy in een oogenblik harssens en al door de stoelgang kwyt zal raaken.
Voedster, volg ik mag myn hoofd nu niet meer breeken.
Vaar wel, philippyntje ik zal noch een boodschapje doen, en dan naer heer ferdinand toe gaan.
Hoe zel ik t weer goed maaken?
Leonora, dochter van govert, bruid van anzelmus.
Een groote gaaper die gestaan heeft op t rokkin.
Ach, neen, ick wil, en sal volharden ick hoop, ghy sult bewogen werden, verquicken mijn beklagelijcke jeught, en laten my mijn lief aenschouwen, mijn lief, met wien ghy mijn sult trouwen soo danck ick u, en blijf vernoegt vol vreugt.
Uit wat reden wort uw gemoed vervoert tot zulke hevigheden?
En 't geen ze door benaauwtheid uitdrukt, begryp.
Om morgen met het openen van de poort op een chees na loenen, en zo voort na vreeland te rijden.
My dunckt sijn liefde heeft u 't hart alree bestreen.
Ik die van wraack, en bloet, en gramschap scheen te blaacken, smelt nu als wasch voor 't vier van zijn ootmoedigheyt de wraacklust ruymt mijn hart voor zijn genegentheyt.
Lonkoog, de gordeyn open schuyvende.
Ik breng hier weder dit geweer, en leg het voor myn schone neer, ik weet 'k heb onze min doen krenken, maar 't schiede buiten achterdenken 'k heb in 't ballet, heb ik verstaan, my gist'ten avondt zeer misgaan, om dat ik andre dansgezinde meer danssen dee als myn beminde zo dit onze echt iet hindren zou, ik bidt vergeef het my, mevrouw.
Had ick my wat bedacht, sottin, als ick ben.
Ontstel je niet, bestevaar ootmoedige schalk, zey de duyvel teugen de kluizenaar.
Dat s een teken, dat je me liever hebt, als je vrouw.
,, spreek op, waar is hy?
'k wort hooft en billen quijt.
Myn heer ik zal in 't kort met slenderhinke trouwen.
Kom zet u op een stoel, en bedaar wat.
Wie sien ick ginder ver, my dunckt t'is onsen joren.
Heel lachende, of ontstelt van binnen, of kwaat, of goet, of vol verdriet, het zal my raken 't minste niet, na dat ik zal van u vertrekken.
Myn goeje man k lag met jou plyt ho, kryn, je bent het byltje kwyt.
Mijn vorst 't is tijt van scheiden.
Broershart, kluchtspel.
Matamoris, eelaard.
Bauke lolles, diwertje, brechje binnen.
Sofia, gratia, jeronimo, kaajim, karlos.
Ick neem het hier op aen, dat mooght gy vry vermoen, als gy geen schulden hebt, zoo zijn wy eens gezinde ghy zult aen mijne liefd ick sweer geen ent oock vinde.
En ook met eene, mijn heer, dat gy hier waard.
Myn lief 'k zie haast het eind van onzen ramp en druk.
'ch sol doe soeren, doe flegel, 'ch sol... izabel.
Het tooneel verbeeld eene groote markt, waar op aan de eene zyde, de stellaadje van de kwakzalver, met alle de gewoonlyke toestel gezien word.
,, o bloed, wat wreeder tydverdryf!
Neen zienwe wat'er uitbroen wil, laat ons wachten.
Waerom sou ick niet den reeckel moght oppasse.
Mevrouw, hebt gy my opgevoed, om zulk een hoon en smaad te lyden?
Eerst gaf ik jou koophandels kleed, dat, door jou kwaade nukken, en ieder op myn naam te bedriegen, in korte tyd raakte aan stukken.
En derft u geyle mond my oog re kussen bien, nog vuyl van hoerenquyl o neen!
Wie brengt u karel in gevaet?
Sta vast nou hoere.
Durfje 'er een staapeltje ducatonnen onder verwedden?
Dan 'k weet nu wat het is, het sijn al helse gasten en hier, 't is hier soo swart, dat ick het swart kan tasten, wy sijn voorseker hier in 't voorborgh van de hel, de duivels slapen noch, men hoort 'er sang noch spel.
Beatris binnen. terwyl leonore na de eene of andere zyde ziet, gaatsantilane haar geduurig voor 't gezicht staan,vat haar by 't hoofd en draaid het om.
Komt hier eens vrient. maey, tijs, iannetje.
Heb jy jou paternosters klaar?
Nou zulje zien of zy schermen kan. joris.
Zy gaan ook zonder knecht of deegen, hoor, oom, ik was met hen verleegen, zy zagen treurig, bang en zuur, de beste was een styf figuur, zo dat zy t allerbest geleeken, twee houte beelden, buiten t spreeken.