floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hoe, zonder dat hy de eer my aandoet van een woord te vraagen of te zeggen, zich te verlooven ja dat t slimst is, steeds te leggen en lellen aan myn hoofd dat ik u trachten zou te disponeeren, dat gy eindlyk wierdt zyn vrouw?
Wout gy daarom u ampt verlaten?
Mevrouw, octaaf wacht met verlangen u mee beneen.
Die houd myn herssenen gespannen, dat was een pronkjuweel der mannen, en van natuur een philozooph, die ik voor andere geloof.
Brecht met toebak en pypen uit.
En wat voor vrinden dat men heeft 't is nooit te raaden dat men die snoevers zich ten hoov' te vyand maakt.
Mit quam 'er zulken zoete vaar mit een marsje met spelde, lindt, enne koort, 8.
T'amsterdam, by albert magnus, op den nieuwendyk, in den atlas, by den dam, 1685.privilegie.
Waar ga je heen, antonet?
Ick loof uw oock mevrouw, zoo ick eerst kom te sterve, dat ghy en anders geen, mijn groote goedt zal erve, zoo roerent, als onroerent, hebbent, en toekomet, neen 'k hou van geen houwelijcks voorwaerde, want men ziet wel dat die geen die dat doen, daerom menighmael in twist raken, maer ick zal jou vol komen ligetima erfgenaem maken, helena.
Wat wol jy de mof betoolen, zeg, doe rechte haazekopinne.
Kom nader, heer schout maar laat uw dienders gints blyven staan of ik zal den eersten die nadert, myn' degen door de ribben laaten gaan.
K ben dan uw dienaar heer.
Wel ik zou 't zwygen, was ik, as jy.
Al waerse noch soo quaet ick sal 'er gaen.
Ze loert op 't gelt, dat ik terstont nae huis droeg.
Welkom, myn lieve kwietyntje, kom ik jou hier zo ontmoeten.
Ik weet gy hebt wonderlyke gedachten over deze onze toestellinge, en wat u van ons staat af te wachten, of wie wy mogen zyn, maar ik verzeeker u, die gy meend dat wy bennen, die en zyn wy niet.
We zullen ons reciproquelyk verbinden notariaal.
Ont it gertrui en jacoba, wild deisen vortrefleigen keselschap, met ein vermaakleigen dans regalieren.
Hartje lief, hier is je reiszak, hebje iet meerder ook te zeggen.
Ego, dat 's mijn persoon.
Zo wat ik heb in 't fransche school, by meester snottebel, wel drie jaaren gegaan, en ik ken noch wel wat spreeken herman.
Hartogin.
Wel van myn meesters geld.
Hoe klucht myn heer ik docht dat ik jou ten hoogften vernoegen zou, als je hoorden dat myn dochter zo geleerd was.
U herzenpan mijn vrint, geloof ick is niet dight vermits u bootschap daar, geheel is uytgevlogen, smol.
T is hem al lang vergeeten.
Wat is'er een vrouw ongelukkig aan, als zy zulk een koppig man heeft!
De kelder... 't schynt dat jae, of is't mijn herssebecken?
Wat dunk jeer van myn heer, ben ik je niet gaauw by?
Mevrouw, dewyl gy toont zo groot een lust tot smullen, dunkt my een schoteltje, waer in een kleyn gedicht, maer van acht veersen is, ter loops gemaekt, te licht tot uw verzaediging doch 't zal ons niet beletten om, nae een madrigal of puntdicht, op te zetten een klinkdigt voor ragout, dat onlangs een vorstin nam graetig voor banket en confituuren in.
Mejufvrouw, hebt gy ze ooit wel in parys gezien?
Soo gy alhier u werk sult weder doen in dese kerk 'k sal u als hout en kurk doen sinken.
Dat my een zwaardt eer door de krop,, ga. broershart zich neder leggende.
Siet, hy komt'er aen, die all' de keygesinden van die hier zijn vergaert, keywijs' vertoonen sal, hoe uyt de key steen selfs, in d'amersfoortsche dal, voor ons t'aemercken staet ons' aller herdigheden, dien elck blyft in geaerd, wie nae geen heyl'ge reden van beterschap en hoort, maer harder sich verhard, als selfs de groote steen, die hier staet op de mert.
'k trou uyt geen liefde neen maer om sijn gelt, hy 's rijck en dees aentrecklijckheen, zijn d' alderkrachtighste, die kunnen my bekoren, 'k sal middel vinden, geef de moet toch niet verloren om wedu haest te zijn' sga.
Dat heb je wel bedocht.
Bartholomeus.
Wie zou ooit van zulke dingen droomen, is t moogelyk?
Fobert, zyn zoon.
Gebeurd het meer, ik zal t myn broeder moeten klaagen, en die zal voor myn eer, en my wel zorge draagen.
T heeft je geen geld gekost.
Wie zou dat kwaad vermoeden?
Maar kwaam 'er iemand van de doden herrewaart, gewis zy storven wel van schrik, door de rechtvaerdige beschuldigingen als verdoemden en doodwaerdige.
Ick hebse noch niet betaelt, se mach wat wachten al mijn gelt is op en krijghse niet, se geeft oock niet en soo doende verliestse van't heure, niet.
Hoor, mevrouw, om in een verlies niet alles te verliezen, zo moet men van twee kwaaden het minste verkiezen.
Gy treurt vergeefs door dien haer karel streckt een wapen.
Of ik zal met deez stok u braaf de lenden meten.
Augestyn, karlofisi, jonker, yzabel.
Doch wilt gy dat ick u mijn oordeel zal ontleen, zoo luystert, dat uw zaeck zal voor noch achter keeren.
Nou, we zellen hier dan maar een speldje by steeken hy spiegeld hem zacht, die hem spiegeld aen een anders gebreeken.
Nouw wijfje, geef het mijn maar 'k zel, zoo waer ik leef, al watter van komt, jou strax geven.
'k zal haar dan noit meer zien.
Neemd een exempel dan aan dit myn ongeval, en schoon gy t alles ziet, geloof vry niet met al.
Nou, mazeur, je moet dit vergeeten en vergeeven.
Gae heene vent, gy sult noyt uwe perten laeten... ioren.
Wat duivelze brief is dat!
Het is louise die alleene voert t vermogen.
K zeg dat jouw weezen ziet er eveleensjes uit.
Ik kan niet langer duuren mevrouw, je komt nou uit het huis van onze buuren, wat dunktje, wie heeft nou van ons gelyk?
K geloof, gy mintme.
Jochem, procureur, aaltje, angniet, olfert.
Gelijck de rotsacken deur den banck zijn.
K heb t hier op dit bortje gestelt, k sel t eens optellen, twee pont groot.
Dat je karel zegt, dat de boeren hier daad'lyk zullen teeren.
En is het zo, waarom met t antwoord dan te draalen?
Zyt gy dat, jufvrouw petronella?
Een os, een bul, of verken?
Hoort men niets van de bisschop, noch van de zweed?
Jan. jou, hondsvot, wat doe je daer?
Zeg hem, dat hy zich zelfs heel leelik, heeft bedroogen, dat deer my waarder is dan duizend leevens, en, dat ik hem straffen zal, ten zy hy t zich ontwen.
Vlieg iensloegs mit myn binnen.
Maar hoor hier, indien ik... errenst.
Nu 't gaat je wel, wy moeten heenen, want onze tyd is ruim verscheenen.
Wy zyn hier door een gat wel binnen, laat ons maaken, dat wy 'er niet weer door een venster buiten raaken, maar treden tot de zaak.
Lubb jae, nu gaet het wat oover, laet sien, hier woont de waerdin, dat sullen sy wel hooren, wel isser niemandt in?
Warnaar, jan, hofmeester.
Myn heer ik ga. binnen.
Mejuffrouw, indien ik jou zo klaar, als de son schynd niet kan overreeden, zo zal ik my met voeten laaten treeden.
Wel hoe, ik weet niet, wie je bent.
Was de uitkomst na uw zin, en viel t besluit t welk gy genoomen had, gelukkig voor u uit?
En tegen de heele waereld dan zig zelf te kanten aan, om die te beteren, is dol.
Die 'k anstae, kenme kommen vinden.
Noch niet, ghy moet vertoeven, tot dat die dobbelaers, die snoode loose boeven, dien keyschen speellust is voor eenmael afgedaen.
Terwyl simon in het perk geknield leid, met een doek voor zyn oogen, en beide zyn handen digt voor zyn ooren, wenkt majombe de andere heidin, die met karel en flip voor den dag komt, die zy elk beneffens de heidin, die eerst gekomen is, een bullepees met een toorts in de hand geeft, die zy aansteken, en zomtyds digt voor de oogen van simon houden, en dan zomtyds al dansende veel geraas maken, terwyl majombe aan het eind van het theater staat, en haar voorzeid.
Broershart, knecht van benard.
Versoek overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezen, dat zy, geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz.
Izabel, karel.
Vrinden, jy hoort, wat hy zeid, houd'er memori van.
O neen, k meen t procederen int geheel te laaten staan.
'k heb alles aangehoord, helaas!
Ja, 't is om aan een magtig heer te geeven, zy verstaan 't geweer, zy konnen danssen.
Is zeeker gansch niet wys, dat hy zulk licht verkoopt, tot zulk een slechten prys.
Maer dan motje myn ook niet verlegen laeten jy moest myn jouw knegt die slim en gaeuw is en jouw kleeren, daer voor weer ter hand bestellen, want ik ben verlieft op bregje joris, gelyk jy op onze juffrouw izabelle.
Alle deze ingestorte en aangewonne gaven zou uw' weledt.
Wil zy 't in haer beraed noch houwen?
Jou dubbeld uilskop, moet jy dan myn harssens krenken?
Ja, maar om nu met goed fatssoen te leeven, me dunkt hy heeft ze genoeg gehad, nu behoorde hyze my weerom te geeven heeft hy ze geroofd wel dat 's nu geschied.
't is niet te begrypen, zo als hy de edele studie weet uit te leggen.
Hoor je niet wat ik je zeg?
Wie zelder?
Grijsen dief.
Sieje wel, se verandert van coleur?
Laat ons maar terstond gaan by dezen waarzegster.
Wy moeten voor dit maal ons' reden nu wat staken, om dat het wert hooghtijdt dat wy de vorst genaken, om of zijn majesteit aan ons yets wou gebien, zo laat ons binnen treen, op dat hy ons mach zien.
Zou ons mercuur dat niet uitleggen?
'k ben uyt men aem schier, in soo krafteloos ick sou wel beswijken.
't mogt een woudaap weezen.
Ze hebben gelyk, 't is ien spektakel om 'er hondert myl van of te vlien.
K docht, dat je daar al ree mee was.
Meert volckertbuyrs wambeuys gerapporteert, maeckt aghtien stuyvers, item drie groot aen stickzy, addeert nu eens, of dat niet maeckt negenthien stuyvers en een half, denckt eens om dien huysduyvel, dat eervergeten kalf.
Wel wat geschiet er, spreek?
De bankroeten zyn onbeschryfelyk en byna uit den tel.
Oct. 'k zal alexanders deughd en miltheyt naar gaan streven die aan een slecht soldaat schonck hondert oncen goud, en als hy 't gelt bezagh, in plaats dat het hem roud', zoo licht een dierbre schat in zoo een hand te stellen liet hy aan hem terstond noch eenmaal hondert tellen zoo band men gierigheyt uyt 't hart en uyt het hof.
Wat schort jou, kapitein, of heeft de gek de pip?
Zie daer, men heer, ik zel niet ien woord meer spreeken. dibberig.
Ja mevrouw, ik zelt jou uit gaen leggen.
Wyl uwe rouw myn ziel een dubblen rouw verstrekt.
Ja, maar 'k heb wat veur af te zeggen want zie, myn heer, sints ik jou dien heb ik nooit kruis, noch munt gezien.
'k beminden nooit ding ter wereld zo, als deeze zoete vreugd en 't is geen wonder want onz' santen hunne deugd werd door de vaerzen op muzyk zeer hoog gepreezen.
Seer wel ick sal terwijl wat rusten gy caril sit in den and'ren stoel.
Moetje noch uit wezen vaar?
En jan wyl gy uw heer van achtren na zult treeden, zo volg voor al hem na in deugdelyke zeeden.
Ja wel, wie het zen leven!
't is soo ghy hebt ghelijck ick cyfer dit eens nae, op myne handtpractyk een, en twee, is dry, en drymael dry, is neghen, en dan noch twee daerby, is recht en al ter deghen.
Gy heeren twijffelt aan dees waarheyt niet, ick zweer dat dit u kooningh is, wil daar wil teegen streeven en helpen dees tieran, die kost het voort zijn leeven doordien een leeger hier, van uytgeleeze volck, gereet leyt, dat terstont gelijck een duyst're wolck, de stat beneevlen zal tot hulp van haare kooningh, olens.
Maer boutje zegh recht uyt staet hy u oock wel an, boutje.
Fransyn veegt, en zingt ik en wil geen ouden man trouwen, om duyzend gulden, c. vierde tooneel.
Van waar, crispyn.
Een verzoek heb ik, myn heer kapitein, en daar word gy om gebeen.
Wel, hoe is t hier?
Al kwam je van de droes, noch wil ik dat je vegt ze smyt joris de deur uit, dat hy valt.
Rotkeel, lonkoog, ritsaard, notaris, cornutus.
Wel dat's een raare kool.
Ja kyft uw hart eens uit, 't zal toch zo glat niet gaan, als gy elkanderen daar na weer kund verstaan.
Stil, stil, se nadert.
O neen.. eduard.
Giertje goris, met een stoffer.
't en geeft nu geene pas.
En 't wandlen en 't spelerijden u 't best zou hagen en verblijden?
Niet, niet hy raiktje bai zen pooten, om wat te danssen.
Ien giest, ien giest moord!
Ik weet niet, waer jy aen twijfeld, je weet immers wel dat ik geen leugenachtig wijf en zy, ik ben versekert datse op dese tijd hier verby moet komen.
Hartman, tegens karel.
Ick sal sien, wat ick daer doen kan. dat dit yemant sagh, of hoorde, datelijck sou hy dencken, dat ick ga om te snoeppen.
Je zelt, in t kort, in t kort jouw wenschen zien vervuld.
Ik kom hier om haar met eerbiedigheid een kusch te... santilane.
Je hebt wel edaen, vaer, ik heb je 'er te liever om.
In acht daegh tijds haer gramschap al te paerd was het veynsen dat had uyt, haer aert quam voor den dagh, als, na langh sonneschijn, een felle donderslagh, met storm op storm gemenght, voor my niet te ontwijcken, soo ick mijn zeylen thans voor haer niet neer gae strijcken en dese haven kies, tot dat haer buyigh weer, van bulderen vermoeyt, sich selven leyt ter neer.
Myn vrouw heeft my nooit anders gezegt.
Ik, malle gek, most dan daat'lyk weer, om sek, ypekras, of spaansche wyntjes, ondertusschen dat jan tryntjes, vrolyk in zyn schik, by onz' dochter zat te prachchen, smullen, likken, stoeijen, lachchen, zoenen, sabben , naar zyn wil.
Wel myn zoete lam!
Weg met de spijkers, varkens haren, weg met de spanriem en het leer 'k ben nu gemaakt een ander heer.
Izabelle, katryn, jodelet.
Je hebt niet goets in 't sin, voort, voort, je bent ons gevangen.
Dat al die wederspannigheid my tegen houden zal.... maar, zal dan deeze gek my altyd koomen plaagen?
Neen, 'k belooftje, 'k zelje prijzen datje een goe vrou bent, ja datje de beste en ondeugdlijkste zijt die men kent.
Sestig goude dukaaten, wel de drommels dat is liegen, daar waaren 'er maar negenendartig.
Gy zyt geen kapitein maar een die plag te loopen op kermissen, om zalf en pleisters te verkoopen derhalven, jonker, ben ik nu niet meer gezind myn dochter aan u uit te trouwen, en myn kind heeft groot gelyk gehad, dat ze u niet kon beminnen.
Lou. verzoeck uw asscheyt heer, t is tijt als dat gy gaet, door dien ik niet en weet wie ginder aen koomt stappen.
Tryn, bregje.
Nu gaan ik met dit tuig mijn werk voor d'eerstemaal doen in de kerk, 'k sal nu mijn ampt van hondeslager waarnemen, en van sleuteldrager maar eer mijn mantel wort met stof, sal ik se liever leggen of, om met meer lust en moet te werken.
Waar hebt gy zulk een dier gekreegen?
Och griet konje dat doen, ick souwje een damasten schort vereeren hy komt alle avondt dronken t'huys, en is sonder gevoel.
Ernst. hoe is hy dat dan niet?
De zelfde, waarachtig, de dochter in de zwaan.
Gusman, antonio, garcias, barnardi, mr. stefanus, mr. joanni, margo.
Jenrage, t zyn slechts kleine bagatellen.
Ach, laat ons vlugten, eer dat hy ons brengd in wanhoop.
Daer loopt dien bock noch heen, ja wel, 'k wordt doll 'k wort doll, mijn hiele pottebanck geschendt, men keuken voll stucken van schottels, potten en pannen!
Dan heeft myn vader noch zo veel dierbaar gesteente, en ringen!
't spel begint met den avont, en eyndigt tegen den morgen.
Heb ik men voeten over heur drumpel gehad, ik zweer je, dat ik nooit mag komen, daar ik gaeren weezen wou.
Wat zekerheid hebt gy dat zy t niet heeft geloogen?
Hoe, vind ik je hier schipper kees?
En hy zal ze my binnen 't uur leveren, daar wil ik je wel een briefje van myn hand van geeven.
Mijn breurtje.
Dag leentje en jaap.
So ist tied dat ick wey kom.
Siet myn leed, ik draag de straf geduldig. schoon menschen hulp my vlied ag lieve god wat raad?
Neem, neem slechts aan, jufvrouw.
Kunt gy my wel een voorbeeld geeven van een prinses, die een held met wedermin heeft gekroondt, voor dat hy zyn edelen moed, en dapperheid, in duizend zwaare voorvallen hadden getoondt?
Gants lijden doctor heer, waer ick de key eens quijt, ick sou dat vollickjen soo maecken yet ten spijt, dat het haer heugen sou die goddeloose dieven, die thans mijn meesters eer soo goddeloos ontschrieven, die galghebrocken, daer de galligh selfs af schrickt, sijn waerdich dat men haer op 't hoogste rat vast strickt voor kraey en raven aes.
Maar, juffrouw vreemdeling, daar scheeld het hem niet.
Ick ga en sal om jou moy praten, altemets eens, dencken.
Hoor, in parys was korts een kaerel met een bult gelyk als ik, die heeft zyn beurs daar mee gevuld, daar wierdt in quincampoix schier geen party geslooten of myn konfrater heeft zyn snaaij daar van genoten, om dat men op zyn bult kon schryven met gemak.
Gy vryers wie gy zijt, indien gy wilt beminnen, soo doet 'et in u jeugt, en wilt niet oud beginnen.
Want niemant dencken zal, dat hy u eertijts kenden, vaart wel mijn vrint, ick moet my daatlick derwars wenden.
O ouden grijzaart, 'k wou dat gy de moeite spaarde.
'k heb zulken pyn in men buik, moeder, loop al je best naar beneden, en maak me wat warms.
Zo je nu aarzelde, was al onze moeite verlooren, en karel treurde zich, zonder twyffel, hartsteeken dood.
,,ach!
Ik trots graef olykoek ien man as are anderhalf.
Ghy laet blijcken dat ghy met den gierigen droes niet en zijt belaen gelijck 'er veel doen, die altijt twisten voeden om in processen te gaen, en dat om hun gewin, wilt mijn couzijn, 'k ick sel mijn man wel stellen te vreden.
Maar 'k vrees dat hy daar na met eenen slag een vlugt zal neemen, dat hy steekt de beenen in de lucht.
Dat 's waar, maar daar boven heb ik om te bewaaren zyn eer en fatzoen, over de zes duizend guldens aan zyn meester die hy de kas ontstoolen had moeten voldoen, die hy, met hoeren, lichtmissen, dobb'len en vagebonderen, met schurkken en pluggen in herbergen, kuffen en hoerhuizen had weezen spenderen.
Duifje, meid van lukretia.
Maar hoe staat het met het bruiloftsmaal?
Gespeelt op d'amsterdamsche schouwburg.
Eyndelijk uyt vrees van 't rappaelje te krijgen aen men gat, soo begost ik me weer te begeven op mijnen gewoonlijken trat.
Koenaart, een student.
Wel, ey bewaerme, wat s dat veur een groene veugel, ay lieve segh ian.
Agatha, sara, rymerig.
Hartje, tegens fobert.
Zonderschaamt weggaande.
Myn vrind, ik begeer, dat jy de waarheid zegt.
Gozen, ligthart, enz.
Dat komt 'er van dat men zo van de nacht zyn dag maakt.
Ik lach mit attestatien, verstae je dat, schout.
'k ben u verpligt.
Ik waarschouje, voor 't laast, zo gy niet heenen gaat, zult gy haast voelen wat voor munt rozette slaat.
Lekker, steiloor.
Men mag op haare deugd, met recht, wel kerken bouwen.
Ja, im guter trouwen, doe bist ein slimmer gast, ond frolich in der aart.
'k was tot u suster, 'k moet bekennen seer genegen, maer 'k moet met hertseer.. alci.
Noemt hem een eerloos man bedrieger, valse schelm, of wat men denken kan de waereld stemt het toe, en niemant spreekt het tegen.
Nu eens ad textum, en het schennis, zo als men t noemt, gelegt in kennis.
Beleefd!
A2v, p. 4 hartman.
Maar meen jy 't?
Wel hoe mijn heer, te hoog verheft gy my, zijt niet te schigtigh, wat my belangt, op u verzoek betoon ik my schultpligtigh, en staat u toe, ik zie gy zijt hier vreemt, wy achten ons gelukkig indien gy u verkleynt, en hier u plaatze neemt.
Wilt gy heene gaan?
Noch eens, laet my begaen, mijn ziel is niet te vreden dat blanche, leonel, zoo godloos my verraet.
Maar 't zal voor haar geslacht een eeuwige schant zijn.
,, wis komt hy my geluk toewenschen, als verwondert!
Ik bid u, tree maar binnen myn heer, zal aanstonds by u komen, wacht een weinig, zo het u belieft.
Heeft sy dat selfs bestemt, de tijt van half achte?
Myn heer van een ballet.
Myn kind, myn kind!
De mol.
Mijn blanche, die t gewelt door haer stantvastigheydt stantvastig kan verduuren.
'k meen 't u niet uyt te leggen.
Wel meinsje, ben je slecht?
Als 't konincklijck gebiet, komt laat my niet meer karmen, ladis.
De ouders moeten kamers, en alles voor het heele jaar ginter betaalen, en de jonkers zyn alle blaauw maandagen t'huis, en beelden 'er wel in, datmenze lustig behoorde te onthaalen de heelen dagh loopenze by de straat, met de degen op het gat die luyje bengels zyn noch groots inder wapen, en byna te hovaardig, dat ze een boodschap voor de ouders doen, of geen brief zouden copieren 't is strak ik ben nou een student, 't zou schande zyn.
Kond ge voor zo zuiv're vlammen schroomen, die van den hemel zelf beginsel heeft genoomen?
Die ik noem het leeven van mijn leeven, verlicht door wedermin doch deezen aetnas brand.
Dan word ik hondert twaalef.
Eduwart, lambrecht, rokus en plantijne.
Zek, dat de monsieur jaq...... katryn.
Al dat verheugen ken, den burger en den adel, wie dat zyn vyand eerst gelicht heeft uyt den zaadel, die zy tot loon vereert een dier betaalde klingh, wie dat de loopstrijt wint, die zal een schoone ringh genieten tot zyn loon, dat men 't geschut doet dond'ren, op dat de naaste steen, haar van die vreucht verwond'ren.
Mijn dunckt, ick magh dus wel deur de monsteringh, alleen dient mijn jack wat geschickt.
K raak met myn meester, dat s gewis, in ongenaa want hy had plaats bestemt nu met philidia k moest daar ook weezen, en ik heb, na myn gedachten, hier morgen al goe tyds de straf van te verwachten, en mooglyk, als hy my heel dicht geslagen heeft, dat hy my zonder geld myn paspoort noch wel geeft.
Want ziet, me kind, recht uitgezeid, je bent een duivel van een meid.
Ik zal in de afgrond u doen quellen, met uw ontaarde metgezellen, maar zo gy u tot ons bekeert, zal namaals zyn uw naam vereerd, met juvenalis, zo verheven, daar bokalyn u deer zal geven, en brengen u in volle gloor, by god apollo ten gehoor, omheint van negen zanggodinnen, die u voor altoos zullen minnen, des draag nu met geduld uw straf, en staa voortaan van misdaan af.
Maar als onze donna dus pronken gaat met haaren bedvoogt langs 's heere wegen, stak ze hem dan een bezem agter in, zoo kon hy met fatsoen, voor haar de straat vegen.
Broershart, tegens beatris.
Ernst, hans, slenderhinke, wessel, en de andere moffen, katryn.
Joost, in doods gewaad, koen, hem van verre bespiedende.
Een graavin?
Ik heb 'er veur acht dagen nog twe handen vol gegeeven doch 'k heb nou een milde bui, geef'er flus elk noch een handje vol.
Sinjeur daar is de maakelaar al weer, en hy heeft imand by hem.
Dat 's waar, 't is de meening ook niet om 'er buiten de deur te stooten, maar alleen om te doen blyken, als men door geen andre weg de rust bekoomen kan. al wat ik heb verdraagen is geen goedheid geweest, maar puure zotheid van een man, en voornamelyk van zulk een kanailje, gelyk ik nu jaaren lang heb geleeden daarom, zoo iemand weer mogt komen te hertrouwen, en hy bemind de rust en vreede, die haald veur al gien stiefmoer over zyn kindren in huis want die bitterheid, en die strafheid die z'er over pleegen, is je een geduurige kwelling en kruis, doch de goede niet te na gesprooken, gelyken ik'er gekend heb, daar men niet als met alle lof van moet spreeken maar die zynder zoo dun gezaaid, dat men met diogenes wel een lanteern met ses keerssen mogt opsteeken, om'er by daag na te zoeken, en ligt vondjer dan nog wel geen.
Ik wil de broeder nu van izabel beloonen, en my gevoelig aan zyn trouwe liefde toonen.
Trui, verbaast uitkoomende, loopt eldert, die op een stoel zit en slaapt, om veer.
Zoon schoone, jonge blom!
Hoe komt gy zo ver van t spoor gedwaald?
Ik zeg dat hy 't niet is hy heeft wat by malkaar verzaameld, met zich op teaters te vertoonen, en op te snijen van zyn kompozitionen, van kryder balzem, en der wilden katzen fet, van mormeltieren smalts.
Uit deze twe brieven zulje 't zien.
Barent, izabel.
Monsieur krispyn wat heb jy altyd slimme streek, hum keef ze wel voor drie?
Was dat waer.
Alardus gy komt regt van pas ik sta gereed.
O 't is zo een deugdzaam jongman, dat ik het aan jou onmoogelyk kan zeggen.
Ik dank u groote vorst voor u geneegenheden.
Och, was ik nooit gebooren, zo had ik deeze rouw, dit ongluk niet gezien!
Wat leid die smous te razen.
Jan. je zelt myn zin doen.
Myn waarde minnaar spreek, wil my hier in vernoegen, en die stilzwygentheid niet by uw traagheid voegen, myn vader legt reeds in een zorgelooze rust, hy slaapt, alence, en is in t minst hier van bewust zy slaapen mede die my anders steeds bewaaren niets is er in de weeg, wat kan uw onrust baaren?
Schenckt... laet sien... t'is klaer gelijck de son, hy drinckt.
De negotianten van de bobbel kompanjie, verwacht men hier.
Och hy is hiel swak, en doet niet dan kryten en karmen, en dat van gedurige pyn deur t hiele lyf, en in beenen, en armen.
Nu weest gerust, myn zielje, ontstelje zo niet.