floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dat jou sint velten schen, dat sel ick jou verleeren, doeje dan dit ten trots aen mijn, een vrouw met eeren, salje dan alle nacht dees pijpesteldery bedrijven, ick en sal 't lijden, dat men my by gedt doet dese hoon, ick stootje inje dermen, siet daer, ick sal mijn hant noch inje bloet verwermen, al sou ick, tot mijn schant, mijn hooft op het schavodt verliesen, door de beul, soo sal ick het by godt niet meer verdraegen, jae al sou ick het verloopen, of dat men mijn van lidt tot lidt sou 't vel of stroopen, ick ly het nimmermeer van jou, of niemant niet.
Met jou schielyk roepen kom ik de pot met karremelk om te storten.
Leander zingende.
Maar hoe kwam 't by jufvrouw?
Is hier iemand van de juffers die zich van de vryjers niet kan ontslaan, zy doen maar als juffrouw margriet van avond heeft gedaan.
Daar gy my noch het minste teeken van een edele heldenmoed getoondt hebt nooit de minste daad, voor myn gezigt, om my uwe min en dapperheid te doen blyken, verricht.
O floortje, floortje, wilt my hier niet koome steuren, iren.
Of geboeyt smijten op t schip, dat om peper vaert, alwaerje noch soo hart, en eens soo boos van aert, och mijn vaer, ick souje soo sachjens leere singen, wel wat mienje vriendt, sou men jou niet kennen dwingen?
Ergasto hoe komt gy dus pratend' in dees hoek?
Ze heeft nogh wijsheit, deught, nogh weet van goede zeden, z'is light van aart, en trots in ommegang en reden.
Doet de deur open, sely, houd men hier niet tegen mijn dank.
Ja, en 't is wonder wel verzonnen.
O myn plaizier!
't is mijn humeur niet, 'k vind die deugden niet in my, die daar noodzaaklijk zijn tot hoofse vleiery.
Hylickmakertjens, hylickmakertjens.
Wil niet slaan!
O ja, gy moer u niet ontroeren.
O neen uw geest, die nutte vruchten maaijt, van 't geen uw jeugd zaaijde in een vruchtbaare aarde, eert boven al de wiskunst na haar waarde.
Het 's menschen alderwijst', is sot geen wysheyd, dan by god.
Daar zit de toovenaar ik zweer.
Hebt ghy myn sones neus gheseyt niet te bewaeren?
Wat dalen?
Al wat me doet, men kan geen iuffrouw winnen, t scheynd dat de liefde heel verbannen is.
Een paal gelijk een vrouw te kleeden?
O neen mevrouw, wy zyn gerynigt inder daat al wat wy raaken word gezuyvert van het kwaad daar is veel kwaad alleen om dat het word bedreeven van kwaaden, t word daarom de naam van kwaad gegeven.
Zo een belijdenis stem ik van mijn kant toe, die openhartig is.
Hy heyt voorseker niet genoogh aan 't vleys die biene moeten ook voort 't is een gierigen duyvel moght sen kneght strack wel spreken.
Zie daar, ik wil myn kop verzetten, zo zy zal volgen naar die wetten.
De rechter in zyn eigen zaak.
En gy, voor dankbaarheid, wild zyne koets onteeren, in plaats van door uw dienst zyn gunsten te vermeeren.
,, klaasje, wat doe je?
't is wain, die kik na main begeert natuurlaik heb gedisteleert gai moogtse vrai in 't porcus lappen ik kan 'er alle daag van tappen ik geef au niet als dat ik ik zelf eerst gedronken heb.
Oom, 't is 'er over heen met heur, zy volgt gestaag haar eigen keur.
Jou dievery leid klaar, hier is bewys, en je blyft in je bewys steeken, nou, jongman, tree jy wat te rug, haperd dit, zo is de kaart hier ook vals.
Ons huys is steets versien met alderhande heeren, die haer dan zijde stof en gouwe kant vereeren ja parels om haer hals, en zy beloven mijn te maken een mayor, ten minste capiteyn het sijn mijn beste maets, die haer het meeste geven.
Jannetje, brenght nou een romer wijn.
Ik voel dat tot de slaap my myne droef heid port, en dat ik schielyk daar van overvallen word.
U is bekent, hoe t machtig romen, wien dochtent kwam verwellekomen, en davond dede eerbiedigheit, aan wien de hoge majesteit was over daardkloot gantsch gegeven, om na hun wil en wet te leven wiens borgeren wierd toegeweid, t gezach van zulk een achtbaarheid, dat koningen hun naam ontzagen, hun offerden hun welbehagen.
Jan blijft in t huis je, pedagoog, leander.
Ha keyknaep, 't is soo wel, kom langh mijn hamer hier, ick hack dit inde steen, al kreegh ick niet een sier.
Dit beneemt my al men lust men vrouw lichtvaardig maar het kan niet mooglyk weezen zy lykt zo deugdig van gemoed, zo zedig, en wel opgevoed, ik laatme niet zo licht beleezen.
Maar zyt verzekerd, dat ik nimmermeer verander de liefde en trouw die ik ben schuldig aan leander, vermits myn vader my daar toe eerst heeft geraan hoe wel hy nu weer tracht zich van het woord te ontslaan, waar door hy zelf my aan leander ging verlooven, om t geen hy ons eerst gaf, ons nu weerom te ontrooven.
Laat staan uiltje, hoe is 't?
Hy vliegt hem na dat het den hemel toch ten goede keert!
'k zal u terstond myn lief, in moeders wooning leide, die 'k weet dat ons al lang met ongedult verbeide.
Weesrijmhoe weetje, dat hy stom is?
Dat 's niet veur altyd, kameraat ik bin an heur slechts verloofd, dat je 't vat.
Wat wert'er doch al nieus uit 't spaansche rijk gesproken?
Zegt dat ik heur ontbie, haar man sit op zyn lyf, zyn kost is al gekoft, wil zy niet daadlyk komen.
'k ben schier geparst u te gelooven, en te swijgen.
Tijs stae wat, en verhaelje eens, 't glas moet uyt.
Maeckt, dat gy maer in tijts de timmerlien bestelt.
De wijn wil niet loopen, se moet lager gesteken werden.
Of hem vergeeten is die gruwelijke hoon, doen met der saxen vorst hy kampten om de kroon van't machtig keizerrijk, die ik hem doe aandede?
O jaa princes, zy is de mijne, clorin.
Och, dokter verzieter in dat je doen wilt, doet het toch ras.
Inmiddels in ons ramp en leit ziet gy mijn vaders hardigheit.
Waar loop je heen?
Want zonder munt, of zonder kruis, zo vind jy joost, myn heer, niet t'huis.
Heb ik het niet geraan?
Jan. en waarom raas je zo, dat kan ik niet verstaan, daar ik myn dingen als een oud knyn heb gedaan.
T is welmaar wachtje kop, zo k weer iets kom te hooren.
Hier hebj'er twee aen een te samen doctor.
Mijn heer, ick gae dan heen.
Schobber!
Hartje alleezende, jan de rolder en piet pothuis met malkanderen in drukke discoursen t huis uittreedende, voegen zich aan deene zyde van het tooneel.
Gijs uit, hans en lijs vervolgen hem.
Maar.... eelhart.
Het zakje dukatons staat vast.
Jou luishond, kom, het zalje gelden!
't za nu moet je 't spinnen leeren.
En waar toe konnen ze toch dienen.
Maar vreesje niet voor papa?
Maar wat heeft hem gedreeven dit uit te voeten, heer?
'door wat voor teeken bewyst gy dat zulks waar is?
Hier door heb ik het zo gemaakt, dat ik ben op den throon geraakt van t steil parnas, apollos zetel.
Daar het hy 't altijd op toe geleid, om eerlijke lui kinderen te misleiden en van er eer te beroven.
So siet men hoe na druk, somtyds gebooren word een deftig goed geluk albartus.
Maer wie wil ik 'et wyten, als myn zelven, het was myn eygen schult, dat ik soo gek was, dat ik niet kond merken, dat my so spottelijk de kap wierd gevult.
K wil je wel zweeren dat ik men best gedaan heb maar zy antwoorde my, dat ze my t jak, en t yzertje zo even weer gegeeven had.
Heb je de waerd al gesprooken?
Wilje wat bedaaren 'k zal 't zeggen.
Deur gaet hy.
'k meen dat in dese stadt so menig vrouwtje woont, die haar getroude man met gulde horens kroont.
Aan mejuefrouw, mejuffrouw.
'k wouwje liever de ooren wat klouwen.
Teewis vaar.
Neen, neen, ik wil zyn wyf hier voor zyn oogen houwen, en hy zal dezen nagt, haar aan myn zy vertrouwen voorts zal ik met hem doen, na ik het goed bevind.
En dan is 't weer, ach joost, wat raad!
Ik het jak, en t goud yzertje?
Schoon men 't my verwyt myn man die... albartus.
'k wed tiribus zoo schoon is, als eer narcissus, of adonis.
Wel wat leyt daer an, hadden wy dat luck maer, evenwel laet ons de kist hier neer setten, of hy quam maer hoor, je luy moest daer wel op letten, datje hem aen 't slaepen krijght, 't sal my nieuw geven wat hy sal seggen ick weet niet suster, hoe datje 't soo kunt overleggen.
Want een die te kaap vaard, moet roove, en branden, hakken, en houwe, of hy werd zeer weynig geagt, bloed!
Laet sien, waer nu na toe.
't is wel ik sal 't doen, jan. en daar hebt gy 't geld voor 't lappen van de schoen.
'k loof hier stater veul dier heele baert soo veul niet waert is.
In amsteldam, den darden october, 1702.
Fredrik en robbert trekken de degens.
Ach het is hanskens stem, wat ben ick niet in pijn, phil.
Wat meen je hier nu met die wessels te beginnen?
Dat gaet dan na mijn vriend maer schijn ick niet te droomen?
Zotheid?
Al loopje nu schier naakt, jou fyne tronie zel me niet meer in slaap wiegen.
Zy dansen met haar vieren de stokkedans.
O ja, hy 's als een ei vol zuivel, vol liefde, en mintje als de duivel!
Maar heer ik kan... karel.
Het is een lichte vent, die, als een veugel, hoog te vliegen is gewent ook is kandalia zo ver van hier gelegen, dat ik 't weerkomen zou vergeten.
Helle en doorlughte zon ten ende die ook mede van mijn dight magh verschuyven, alle 't geen het zelve zoude mogen t' onder houde, of onoogzienlijck maaken.
Lulof, broeder van machteld.
Ik voor my, zal dat geenzints beletten, en wensch haar veel geluks.
Die niet meer kan begeeren 'k zal op mijn mantels gelt, mijn liefste fraey trackteren 'k wed ick door gauwigheyt, noch worden zal haer man want die suptijlijck lieght, die zeydtmen dat wel vrijen kan. 'k zal haer van stonden aen mijn trouw,, bien, maer als ick 't wel bedenck, ick weet niet wat ick zou,, bien, wel aen ick weet noch raet, dees penningh is heel goet, nu ben ick weer te paert, die raet verfrist mijn bloet, haer kuysheyt, en haer schat is daer ick 't meest op hoope, hoe wel datter nu veel na lichte schoonheyt loope, 'k heb oock wel schoonigheyt by nacht en dach verzelt, maer 'k sterf die wereldt of, en zoeck nou niet als gelt, mijn dunckt de zoomer tijt en teelt geen schoonder roose, als witte en roode roose die in haer aenschijn bloose, haer asem geeft de reuck, aen leli en fiool, wel benje daer?
Holla, daer sien ick de juffrou inde deur,, staen, welck ick voor alle werck beleefdelijck moet groeten, dan 't is noch wat te vroegh, ick sal wat wachten moeten.
Izabel, nicht van anzelmus.
Laat hy 't avond koomen, omtrent ten half achten.
Heer hans je hebt tog nu die knevels niet van noode.
Je hebt me door zulke middelen zo dikwils misleid, hartje, wil hy noch met fatzoen oppassen, 'k zal 't hem alles vergeeven, laat hy noch dat van zyn pligt is doen.
't een en 't ander waare in 't opstellen met gemak voorgekomen, hadde ik't voorbeelt der italianen niet gehadt, en voornamelijk had ik niet geoordeelt dat het zoo meer vermaak als anders geven zoude waarom ik ook julfus, als te kartaag op een stroowisch, gelijk men hier zeit, aangedreven, westfaalsch of ander nedersax zoude hebben doen spre ken, waar het my zoo wel voor, als na het opmaken, ingevallen.
Dat zund jo einige sekreeten, de ik nicht weet of jonker wil, dat y zollen weeten.
Siet hier den lapper wien den wyn soo lecker smaeckt.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygelyken dezelve werken naar te drukken, ofte, elders naargedrukt binnen den zelve onzen lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier die de calange doen zal.
O neen, dat mag ik gaarne hooren, niets isser daar ik meer na haak.
Zy gaat uit omtrent te zevenen, en ik steek deeze kaars aan, en volg haar in een oogenblik 'k hoor tot uwent de deur toe gaan, en 'k had geen half uur staan wachten, of gy komt met haasje uit want 't was omtrent half achten ik volg u na, en neem myn slag waar by de poort, daar 't eenzaam was, gelyk gy weet, liefje, en breng u voort tot onzent want ik wist geen beter gelegenheid te vinden.
Klaasje, uit het venster gaande, tegen francyntje.
Ik ben een juffrouw, die haar eer mind, en altyd de deugd voor oogen heeft, en moedig daar voor stryd.
De swier van 't volk gevald'er hier heel wel, toch lonnen gaet in volkrijkheid amsterdam noch vry te booven.
'k zie niet een star zyn kop ten vensteren uitsteeken, een mensch zou hier wel hals en beenen breeken.
Jey met myn dogter!
Mijn vriend, de snoo verkeerdheit van veel doktoren, die, door dwaze ongeleerdheit, zich payen slechts met zien, die acht ik niet ter zaak.
Dat was de rechte slagh, die in een hoerhuys gaat, en met 't gelagh deur loopt, die hou ick voor mijn maet.
Ja, mevrouw, petronella, dat zyn zulke pleiziertjes, je hebt gelyk, dat voegt 'er wel by.
In myn geschilderde zaal?
Neen, dat zou wat weezen, en dat nu juist, nu 'er al dat volje is, ik zal 't my wel wachten want my stond te vreezen, dat ze my, door haar gewoone list of met geweld, mee dwongen tot den dienst.
Nouw jy weet ommers hoe na dat wy met malkanderen staen, kom jy maer beneden op myn woord, ik houw jou voor alle ongemak en prykel vry.
K heb al getwyffelt, maar de liefde sloot myn oogen, en heeft die twyffeling straks aan een zy gesteld.
Wel swyg je niet, en voer je diergelyke woorden, zo is de heele zaak verbruid.
Flip, raast en springt met sijn sleutel.
Zy met 'er beijen.
,, dan staat ons geen gevaar te vreezen.
Doch dat is nu niet dat ik meen, ik sla dat over, en met een, zal ik u nu de zaaken zeggen, en hoe wy 't hooren aan te leggen.
Daar komt de prezident, ik gaa.
Gewis, die slagh is vremt en soo ick 't niet en sagh het is sulck wonder, dat men 't naeuw gelooven magh dat eenen vremdeling, eerst in den haeg getreden een ioffer tegen komt, waer van hy wort gebeden dat hy bewaren sou haer leven, en haer eer, dat hy gehoorsaem is haer innerlijck begeer, en dat hy daet'lijck sich gequetst voelt van haer broeder, en dat den andren broer hem streckt tot een behoeder, en hem sijn huys aanbiet, en komt tot kentenis, het is een saeck die niet om te gelooven is.
Ja dat 's goet.
Eldert en elsje,heel bond opgeschikt.
Siet toe juffrou watje doet.
Maar als hy kwam te sterven was t dan gezeyd dat gy alleen erfgenaam wezen zoud?
Och vrienden ik bidje, och ik bidje om genaad', ik docht niet datjeme zoo soud verraan.
Monsieur, ze zel 't dan doen om je obligant verzoeken.
Wat een donder ,, is dat in myn ooren!
Ik weet niet hoe 'k 'er kom, 'k ben 'er etoovert, ik koomer zeeker niet om te steelen.
Dat moet volgen, want by hem is d'echtschendery begaan, en de trouw gebrooken, zo datje je maar in alles gerust hebt te stellen, en volgen maar mijn raad hoor, we zullen te nacht ons verblijf hebben boven de bakker, ten einde van de leidze straat, om morgen met et openen van de poort op een chees na loenen, en dan zo voort na vreeland te rijden.
Klaartje, een lichte kooi.
Wist myn heer dan niet, dat zyn dochter romans las eduard.
Wie segt u altegaer?
Dat is door men t bromsilgen sooget, dat wol kein mensch immer gehengen, geeft doch wat voor eyn vreemt arm kneght, die ter welt gans nicht heeft door hy van leeft.
'k zal u opeeten 'k zal u handelen zo zacht 'k zal in uw vryheid u nooit in het minst verstooren.
Het kluchtspel begind omtrent ten zeven uuren na het uitgaan van de schouwburg, en eindigd omtrent ten acht uuren.
Kommer, tegen barnaart.
Dat men my slechts mee een reisje trouwen wou, k beloof u, dat men my zo lang niet bidden zou want in de plaats van dat my t jawoord zou doen beeven, zou ik er datelyk hier wel drie honderd geeven.
Neen, ik bin nergens nae zoo gek, dat ik, mit zakken vol, gebrek zouw lyen als ik 't heb, zoo eet ik, en drink het beste want dan weet ik, dat ik het weg heb.
Verdraag dat ik u mag omhelzen en mijn... gerontes.
Ook weet ick, t geen hem wis de vlerken braaf zal korten, dat dordregt, daar hy veel veel acties heeft gehad, de huur heeft opgezeid, en die doorlugte stad het graaflyk arnhem, daar hy braaf heeft ingeschreven heeft aan haar compagnie alreeds den schop gegeven.
Schofje, daar na hans.
Flip, uit.
Andries, ich gieb ir dan mein woord, an vart it dan, het mut ir tzou zamen, alle wol ont hupsch gaan, ich wol it beiden dan tot meiner swager promovieren.
Maar jei, monsieur, die ons hier dus voor dwaazen scheld, roept weer een uit den hoop, en zoekt door uw geweld ons te over schreeuwen, waar zult ge uw bewyzen haalen, dat de acties op de zuid zo krachtig zyn aan t daalen?
K ben moe van t werken, en gy blyft zo lui hier staan.
Ziet men hem noch wel verkeeren by 't nachtgeselschap?
Gy zegt uw meining kort en net.
Ja, zie jou zegel staater op, waar heb ik het anders van daan.
By den ellement!
Veel meer, als het allerschoonste, dat in de waereld is.
Sny keelen af, hang by de beenen en teenen op gooi dood met steenen slaa dood, verwurg opdat 'er niet een enkel sneuk'laar overschiet.
Jy wilt al mee door de poort.
Reintje de vos sprak in latijn  dat de allergelierste de wijste niet zijn.
Dat 's waar, maar 't kwam by dat ik viel.
De diefachtige snyers  die t laaken deur t oog van de schaer rokken  worden er tot straf  deur t oog van ien gloeyende schaer etrokken.
Ze zyn zo goed inneems, dat ze liever zouden gaan leggen by de vaaten, als ze niet langer konden staan, en zetten de kraan voor den mond, en 't zou 'er leed zyn, dat 'er een dropje bleef leggen op den grond.
Wat heb ik smart door dat verhaal geleen!
Elsje, weer an, eer ick uytschey te vryen moet'er noch een soentjen af sta schrap, en setse me schoon, wilje hebben dat ick wel steeck.
Ik moet vergaan indien gy my niet red, en al die zotternyen, die al de courtizaans betoonen in het vryjen?
Mevrouw, zie hier daar is uw zoon, die gy schoon buite schuld met leed hebt moeten derven.
'k heb ook een vermaard heer hooren zeggen dat een poeet die de muzyk niet verstaat zyn handen aan geen operaas moet leggen.
Dat 'k heb in myn borst gevoed, en dat, zo haast als 't zich kan roeren en beweegen, zich toond, om kwaad te doen die 't heeft gekweekt, genegen.
Wel zeker, als ik my te recht bezie wat reede kan ik doch hebben, om niet wel te zijn te vreede?
Daar beneeven, zoo is uw julia gegeeven een zak vol liefjens kruit, dat s goud en zilver daar men nu om trouwt.
Hoe zel t noch of loopen!
Moet ik je dat uitleggen?
Niet waar, myn gatje van kandy, myn' suikerde, konfyte pry?
Terwyl 'er van de een voor, en den ander na, briefjes op den bochel van fransje geschreven worden.
Een braave kan vol rhynse bleeker, 't is zeker, brengt veel gezondheid an die eedle wyn, verdryft veel pyn, wanneer men leegt een volle beeker.
Ze binnen al te mael verzet hier dichte by men wyf, die het te nacht men beurs eluist, en 't geltje enomen.
Als 't anders niet kan zyn, patientie fiat, trouwen.
Woudheer. myn vriend, wil waarmond toch by andere niet afmeeten, haar groote toverkonst heeft niemand ooit geweeten 'k zal u niet zeggen dat ze, op 't stampen van haar voet, de gansche zee onsteld, en de aarde beeven doed dat zy de lucht vervuld met duizend dwarrelwinden, en haar doed bersten, om haar vyand te verslinden dat zy twee zonnen zelfs doed schynen in de nacht, vervoerd de bergen en de rotzen, door haar magt.
Mijn heer het is een camenier wiens boesem is geraeckt, door't blaekerent minne vier en naer ick gissen sal, haer bruygom heeft verloren, ick brengh haer binnen heer, gy kuntse sien en hooren, ick sal haer lesen, soo gy toestaet haer planeet k'bidt onderhout haer wat, tot dat ick ben gereet.
Adriaan, klara, willem, aaltje, bouwen, kniertje, klaas, fransyn, joppe, tryn, teeuwis, luitje, dries, lobberig, jaap, brecht.
Ik zal, mevrouw die zaak wel doen verstaan.
Nou sel 't op 't lant hagelen, hoe koom ick noch in huys?
Zyt stemmig in uw reeden, maakt dat er niets aan u of aan den opschik faalt.
Gy syt door t regt verbannen.
De tang, en rooster sal voor mijn een speeltuig en fiole zijn.
Pha!
Het sou ten naesten by met my ook wel soo gaen die uw' hoog edt het eene belooft hebbe, ende het andere ben sendende, doch uw hoog edt gelive te weten dat de onverwachte dood van den drucker my belet heeft myne beloften als ik gehoopt hadde te voldoen.
Stoffel, kristine, francois, mrinsje.
Zoo ik voor u dees zaack met reeden zoo bepleyt, en klarelijck bewijs, dat hy moet schuldigh weezen.
Dat s waar, maar beurde zulks wat meer.
Was jan crediet dood, vreemdeling had by inwoonder niet t'huis mogen leggen want onbekend, maakt onbemind.
Een ming'len wyn d'ai, kan hy my nou niet weig'ren.
Maar kom, de zaak zel zelver spreeken, laat hier je dienaars, en laat ons dan zaamen gaan tot mynent, daar zel jy de waarheid wel verstaan k wil sweeren dat ze niet in huis is, en dan is t licht te zien, men heer, hoe t werk niet pluis is.
En de das?
In t ronde, in t ronde, alarm, dou, dou in t ronde, in t ronde, in t generaal, hy spreekt.
Weet dat al de advocaaten kruyen, dat zal ik jou daar na beduyen, als jy myn wyf zyt, ik jou man, ly weet niet hoe ik kruyen kan, het zal jou wonder wel behaagen, want ik zal kruyen, jy zult draagen.
'k bid u, laat my met vreden vrederyk.
Maar sluit men nimmer hier de vensters, deur, noch poort der stal?
Dat magh ick jens sien komme.
Hier geen toebak te brengen, 'k zou oft in een hoerhuys was stinkken, weetje niet dattet verboon is in dit eerlikke huys tobak te drinkken, wat meenje, datme hier hoerhuys houdt?
Ik betuig 't u, met ontzag.
Heb jy t niet me gezien?
Vryheidmoe, vreemdeling, maakkoop ter zyden.
Een zachter lot verdient uw min.
Dina, nicht van bregt.
En een liefhebber der dichtkunst, hy kenje daar zo een honderd regels of twee uit aran en titus, van buiten op snijen, over al is hy thuis, hiel gauw, en van een altyd werkende geest.
Benard, broershart, beatris angelika.
Verstoot d'ondank'bre, hoe m' ook smaele.
Papa, ik zal myn kapers eens af gaan leggen. dertiende tooneel.
Hoest eens seg ik, 'k en kan niet langer van haer duren.
Och liefve deucht wat scholle wy, de krijgers verdarvent soo schoon, dat er nichts averblift, see seen nicht an geystligh noch weltligh, wat plegender in stist munster on oosenbrug, voorneme hernhusei too wesen, on christelicke kaspelen.
Dat zeg ik ook zy moeten dit scheep al hebben voorgenomen.
Dog ik weet wel middel om een schot daar voor te schieten, om haar nooit weer te zien, laat staan dan te genieten, het beest dient uyt het land dan is zy van hem weg, dan eer ik het bestaa, dient naarder overleg, dan hy mogt trouwen, droes ik zend hem naar bolonje die raat is vast gedaan, want ligt zou die karonje hem volgen over al en og dan was 't gedaan, crispyn, stil.
F'lipyn, wel maatje lief.
Te amsteldam, by de erfg van j. lescailje, op den middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1702.
Nu zyn'er bezigheden, van meer belang, voor hand.
Anna, meid van barnardus.
'k wil van donna laura niet meer hooren, 't is een kronje een pest een huis verdriet, licht heeft ze u op gemaakt.
Ik ben te plomp, en weet geen konst, om deze twee te rukken van elkaer had my de hemel mee die wysheyd meegedeelt, om my zo los te maeken van s'lichaems zotte band, ik zoud' het vleesch verzaeken maer, wyl ik noch dit fijn van wysgeert' niet verstae, vergun my, dat myn ziel noch met myn lichaem gae.
En voelde mijn pijnen, en smert, met groot verdriet, mijns regenpoet en eensaem swerven vermits mijn minnebrant kost troost verwerven, noch t'kennen die schoone, die statigh vloot.
De vlaamse voerluy, o!
K loof, dat jou beurs weer slechjes staat.
Te ver gekomen bend, om niet ontdekt te zyn in uw onkuische liefde, daarom zo wou ik wel, dat gy, zo t u beliefde, voortaan haar, en uw min, verbande uit uw gedacht, vermits een man als ik zulks onbetaamlyk acht.
Verzoek den hartoog, stil, dat hy, omtrent ten achten, hier in deez' tuin, ons met zijn vrienden wil verwachten.
Ick ben van uwe trou, verzekert mijn beminde, iren.
Och dat zal vader zyn met jou neef, zie je wel, och had ik t nooit begonnen.
Ick sou mijn tijdt wel verklappen, ik heb grooten honger en grooten dorst, ic moet 'er een hagje in gaen setten van een os, of van een bout, of van een worst, dan een dronck bier edroncken in den morgensterr', of in den zaeyer, dan voor seven groot in een vierendeels taback, g'en proefde noyt frayer, dat sal aen de ribben kleven, so hout men de ziel en 't lichaem by malkander vast daer komt mijn couzijn rokus, sou hy my wel tegen morgen noodigen te gast?
Wel laet ons gaen daer 't u belieft, ick salje volgen, en schuwens' als de pest.
Izabel. hy heeft hem reeds tot de slaap begeeven.
Oct. wat wanhoop perst u ziel, dat gy met zucht op zucht myn hert door d'ooren pijnd?
Isabel en karel.
Grietje uyt, verwacht karel.
Mijn hert begon zo heet te blaken gelyk een brander of vuurbaken.
Wel, wannier zel jou moer iens komen, om men te betaalen?
Ja, als 't niet krom en is.
Prudentio,  eedelen van den koning.
Men leeden staan en beeven van schrik hier zit een dief verschoolen.
Van hier gy flodder broeck, gae uyt mijn oogen, kruyp, in eenen duyst'ren hoeck, dat ick geheel de weeck u niet meer sien noch hoore.