floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Met reede blijft ghy dan, van uwe eedt ontslaagen, legh af dit rougewaat, en hout eens op van klaagen clorin.
Je moet het al veur suiker eeten of leid jou min nou neer gesmeeten, zo is die niet heel groot geweest.
Hoe....
Liefste, wie sal 'er al te gast zijn, meer als wy?
Louise, zuster van karel.
Dat 's schoon, moddetje, wat dunkjer van?
En heur katrijntje is altijd even kostelijk, fiertjes en net.
Wat is daer weer?
Vermits ick seer verlangh, kan ick in huys niet dueren, de school is nu al uyt, want 't is meer als elf uren en sien ick hem noch niet?
Hy doet dat zy hem heten.
Och zwyg, myn lieve kind.
Wat is hy fraai van leeden, hoe schoon is hy, hy heeft veel meer bevalligheden als de ander, en hy schynt zo droevig niet van zin.
Wilt u vorstlijck toonen, o oorzaeck van mijn ramp!
Eduard, izabelle, valerius, hans, magdaleen.
Gewis ghy hebt gelijck, 'k moet my bedrogen houwen, neen gy sult wel doen met soo daetelijk te trouwen, trouwt dan heer sganarel sga.
In tegendeel zoo prijs ik uw verstant, nu gy de ziele maakt tot buyt van hare handt.
Ick min, en t'voorworp, in wiens min mijn boesem blaeckt heeft sich verwinnaer van mijn teere ziel gemaeckt, en schoon ick hem bemin met een oprechte liefde, die over langen tijdt mijn teere ziel doorgriefde soo is hy sonder my het eens te dienen aen vertrocken, en hy is naer nederlandt gegaen, dies bidt ick door dien godt die elck in min doet blaecken, wilt my door uwe const, en deught geluckigh maecken ferd.
'k moer zulks, door list, op nieuws eens wederom bezoeken, en dien jaloerssens vlyt, indien ik kan, verkloeken.
Weetje van de moort, jou lose sneuckelaer karel.
Daer 't quaetdoen lof behaelt, vintmen geen trouwer boden.
Filibert. ach!
Dat zal te schielyk zyn, myn hart en dat 's niet goed, een onverwagte vreugd baard stilstand in het bloed, en kwam meermaals, een mensch, ter aard dood nedervellen.
Olfert, een smit.
Wat raakt jou zyn ouderdom, hoe staje zo zot fransyn?
Ik zweer dat ik je vinden zal.
Dat gaat zo 't wil, ik moet dat vetje niet verpruilen, al zouden 'er in 't wout de honden zelf om huilen.
Maer, doe gy maekte dat betoov'rent hoe m' ook smaele, begreepge toen de kragt, die men daer uyt kan haelen?
Maar ik zie wel, je hebt de tyding al weg, die ik je meende te brengen.
't is bygort wel 'edaen, soo raeckewe mooytges an den dranck, 't gaat soo 't wil mittet eeten.
Govert, barnardus.
Noem haer geen koets met goud bekleet, maer wel, die my van goed ontkleet!
't schijnt of hy sijn getyde begint te lesen ey siet hem eens drayen, hey!
Ludislaus, segismondus, en irene uyt.
Van alles was doe snakt is my jo nicht bekent, ich wil zon brok papier doe in de plaats wel langen.
Van 't geen my moog'lyk is, zyt daar verzeekerd van.
De notarissen  en secretarizen  die zulke woorden schrijven dieze zelfs quaelijk verstaen gelijk non numerate pecunie, alternatijf, directelijk, indirectelijk, prolongeren, exhereditatie, prediciabel, arbitrateurs, donatie causa mortis  inter vivus, ik ken t niet half uit spreken  die zag ik er mit zegelgaeren en inktkokers gieselen  en mit pennen en pennemessen deur de huidt steeken  en mit smolte lak  en hiet zandt bedruppen.
En in geval ghy zijt, die 'k meen, zoo wilt het uyten, door dien ick sweer 't geheym, in mijne borst te sluyten.
Parle francheman.
Jy bint half zeuven, jy kaalvink, jy hebt pas nagels, tot'et klouwen van jouw poort.
Myn lief, is t anders niet, dat u zo zeer ontstelt?
Hebt gy dan geen dukaten, of ander goud?
Maer, daer komt aert met klaesje aen.
,, dat is geen wonder.
Maar het is eveneens of je tegen de maan, wild vechten, zy is zo wel verzekert, of zy in het spinhuis zat.
Heb jy 't om beters wil verteert?
Dat is het alderbest ick wouje maer begon en soo het niet en luckt, zoo ga ick metje deur, voort met de noorder zon, maer heer ick denck daer wat een raedt die wonder goet,, is, ick heb aen haer bespeurt, dat zy heel hoog van moet,, is, daerom zoo doe jy voort dees penningh omje hals, en maeckt helena wijs, als datje bent wat groots, ja een ridder van dees order.
Verbiedende daarom allen en eenen ygelijken deselve werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den officier die de calange doen sal, een derde part voor den armen der plaatse daar het casus voorvallen sal, ende het resteerende derde part voor den supplianten.
Personagie.
Ik heb myn heer flus gesprooken, en te kennen gegeeven, wat myn oogmerk is.
Dat aanzien, dat een mensch daar toe schijnt op te wekken, die eer, en grootsheid, ik beken 't die heeftmen niet maar in het tegendeel, men mist ook dat verdriet, van als 't uw meerder lust, by hem voor gek te speelen.
Gy zult voldaan zyn, ik zal u een staaltje van myn genegentheid toonen, breng myn volk hier, met al die uit het dorp zyn gekomen, of hier woonen.
Hoor nu, roept hy, het lot het geen gy zult ontfangen, en zie of t mooglyk is, dat ik uit engeland heb nader tyding, hoe uw hoop daar is gestrand, door t daalen van de zuid, die schoon gy u verwonderd, haast vallen zullen tot op honderd, onder t honderd, dat is tot niemendal gelooft gy t nu, wel aan, laat my, voor myn vertrek uw klagten dan verstaan.
Een goede fortuin wil uw aalmoes met een dubble woeker beloonen.
Myn heer, ik geeve my de eer van myn' leidschen student, geheel in 't nieuw gekleed, uwe weledt.
En de wijl de liefde mijn dwongh, snaphaen.
Ter ordonnantie van de staten simon van beaumont de tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, aangaande dit kluchtspel, vergunt aen albert magnus boekverkoper tot amsterdam.
Waar is saartje met den docter sibil?
Al wist ik dat ik 'er zelfs de bek by inschieten zou.
Wat hebje van myn ondeugt te verwyten?
Het tooneel is te napels.
Mijn heer, ik moet door dwang my nu gehoorzaam toonen, wijl het de koning was, die dit bevel my gaf, om u te zeggen, dat uyt welverdiende straf hy goet vind, dat gy oock u goed en hof zult derven.
,, ja duivels donker, babbelaar.
En deeze hommelis zal ons in onze zaken meen ik van pas komen hy zal zyn gramschap aan de wyn koelen daar de tyd diend waargenomen terwyl hy uit is.
'k heb 't hier, dat zal u weer vermaken, en 'k zal 't u geven, doch op voorwaard, dat gy my zult laten met uw vaar omspringen.
Het hylickmakertje twee stuyvers en de strengelkoeck vier stuyvers.
Maar dat ik voor u vrees, is om uw spotternijen, daar zo veel mans 't geweld van hebben moeten lijen want, als gy weet, gy hebt nooit groot noch kleen verschoont, een ieder, door uw tong, op 't schamperlykst gehoont, waar gy ook zyt, uw hoogst vermaak is na te spooren, en uit te kryten wat geheim u kwam ter ooren.... arnoldus.
Gees dollemoers.
Kom, ga daedelyk vertrekken.
Och gryp hem, t is een tovenaar.
K heb zulken zoeten wyf, de lui die my ontmoeten, die komen met de hoet, myn tot de aarde groeten, ze praat zo vriendelyk, dat hier jan alleman, sinjeurs en ambachts volk, heur dagelyks spreken an.
K ben vol vreezen, myn heer, gy zegt dat zy in afrika zou weezen, dat zy geroofd is door den schelmzen hamet.
Och, het quam zen leven zoo niet te pas.
Gy zyt te schoon, en my te lief, om u aan myn beste vrinden te vertrouwen.
Ik beken dat ik deur verrukking, en uit swakheid des vleesch gesondigt heb, en niet geheel onschuldig ben.
Hier onder dese serk rust een versope koster, die glaasjes van de klos droeg aan sijn paternoster.
Soo heer dat 's naer mijn sin... wel heeft 't wat smaeck.
Ik weet geen raad, nu karel zonder reen van vader wordt versmaad, ach!
Hy wou jou spreeken van zyn vryjery.
En wat weet fobert van onteeren?
O ja, en ik ben zo gebeten op deeze ondankbare eeuw doch laat my echter weten, wat dat u is gebeurd.
Og, heer, kwam die verbruste krol mogel, of turk niet weer.
De twede druk, overgezien, verbetert, en van veele misslaagen, en drukfeilen, gezuivert.
Zwyg, zeg ik, deeze nacht heb ik, gelykelyk, thien menschen omgebragt, en, zo ge my verstoord, gy zult dit tal vermeeren.
En ik zou aan hondert dingen my schuldig maaken, met mijn tong niet te bedwingen.
Wel couzin dat vind ik aardig.
Een ben, met vuile kleeren gekruyt.
Gusman, antonio, garcias, mr. stefanus, mr. joanni, dosorio, dosorio.
Vrouwtje, nou is't wel.
Gints in dat vertrek ligt een doode in een kist, die daar voor d'aanstaande nacht in gezet is, 't is een arm man, hier uit de buurt, zou jei nou wel by duisternis deeze dood durven bewaaren, zy is 'er maar gezet om dat 'er veel zijn die zeggen dat het op die plaats spookt, en dat men 't dan eerst zien zou als 'er een dood kwam te leggen nu leid 'er een ik geloof 'er niet in.
Ja, zo moetje vryen je vryers, he, waar benje nu!
'is t anders niet?
Nien, ik mien, as zy 'er zo oppassen, dat wy ze dan wel heast verjeagen zellen.
Wie heft u t recht gegeven?
Dat 's een gedachtenis het doosje is netjes vol.
Ik ken my ryk genoeg, van midd'len wel voorzien, en wil een wederga, die ik vry mag gebien, die my, met yver, zoekt in alles te behaagen, en nooit te stoffen heeft op schat of grootsche maagen.
Agneta, jorden, wobbyn, arnoldus.
Dat jou de duyvel haal, daar zel ikje veur boenen.
Anna, hy is kwaad op myn, en dat verwekt my groote pyn.
Hen. gedoog ick dat zy vlucht?
Die zyn ook ontydig, 't is niet in de vasten, verzin wat anders.
Roemer, nog schermende.
Maar met beding.... jasje.
Myn dochter, die ik zo bemin..... voorwaar daar schiet my wat in 't zin, 'k heborvietaan daar weer vernomen, o!
Dat 's waar maar ik bedroef men al te met dat 'er zulke domme vleegels onder onze bende loopen, die 't zoo bot an leggen, dat ze 't met lijntje nijpkeels moeten bekoopen.
Groothart, jasje, krispyn.
Foey, ick hout met een rotterdammertjen, dat machmen tweemael kaeuwen, en is, en blijft soet.
T word tyd, dat wy nae louwtjens gaen.
Leonello, karel.
Daer uyt spruyt al mijn ziel, en harts verdriet, nu dat ick leef berooft van t fransche rijxgebiet.
Maar monsieur scaramoes, ik zie dat gy my kent.
'k ga om een bootschap, voor u moer, veyns jy jou ziek.
O deugd!
O dat is maar voor luiden die niet wel gemaakt zijn en voor haar, die in geringer staat om haar fortuin beminnen.
Schoon ik heur noch niet eens ging vryen zo weet ik dat ze my mag leyen te wonderlyk.
Tegenwoordig al verhoogt tot edelman.
En van de kakstoel af ja eer ze zelf noch kost gaen.
160 maar spreekt bezadigd, en met reen.
Dan zel ik noch een paar oreljetten veur je laaten draaijen van twee koolen, die ik daarom expres te alkmaar zel laaten zaaijen.
Duplycq, voor crelis melis.
Vriend, gy gelooft te licht al t geen me u wys koomt maaken.
Sofia, rudolfus, alonso, kaajim, klaudia, gerardo.
Neen zeker, wil het my vergeven, ik wil veel liver noch wat leven. klara.
Men zalje met staaten en giften vereeren, o!
Hy schraapt, hy raapt, hy pot, hy spaart, gelyk de mieren doen in de aard.
Ofje raet hebt gegeven, of het werck gedaen, even diep soo benje in het lelijck feyt schuldigh, hou dat en dat.
Of ick u vier rijcxdaelders gaf, soo kondt gy u weg naer de marckt staken.
Dit blyspel speelt bequamelijk met zijne dry deelen, achter ieder deel der zelve orde van didoos doot.
Karel, minnaar van christina.
Hy slaat gozen op den schouder.
Nu wijf, houdt ghy jou mongt, het sel met eenen afloopen.
Beminde ziels vooghdes, iren.
Dat's ien stemmetje!
Ook moet hy 't gelag eerst betaalen, en de tyd verloopt daarom bid ik je laat my gaan.
Na wens reinier adriaenzen, tegenwoordig krijgze weer moy'er kragten.
Zijt gy t philippo?
Nu dochter hou je mond, en spreeker niet in.
Wadde ongehoorde vremde dingen!
Of zo zijn ziel uw gunst verwaarloosde, en dat die op my verviel.
Hou jy je bakkes toe, spekdief.
Wel vaar, hoe dus, wat komtje over, hoe dus boos?
Hoe is et lubbert vaer?
Beklaeght gy u van my.
Den ammirael heel vaerdig heeft al u doen bespiet, ick ben voor u bedacht, zijn schranderheyt die rieckt een andren oort, en lucht.
Gy steekt u in een zaak, daar gy u beter uit houden zoudt.
Staet my dit kleed niet fraay en net?
Benje't kruyen noch niet moe?
Wel ja, ha, ha, ha, voort gaet hier uyt de kamer wat bin jy voor een quant?
Wel, myn heer, ik zeg, als gy 't toch belieft te weeten, dat dien gaauwert van een prokureur, daar jy van zegt, myn neef is geheeten.
Hoe krygt men kleeren by de hand?
Metilla doet dat niet, het zou u eeuwigh rouwen zoud gy uw schoone leen en rust aan een besteen, van wien de danckbaarheyd werd op het hart getreen de plicht en nedrigheyd verjaaghd door trouloosheeden?
Verbruid, dat heet eerst regt ter deege knokken.
Belie, een kwaadsprekend buurwyf zaartje, wouter,  mede gebuuren  van konstancia.
Hebt gy me niet verzocht, dat ik 't u toonen zou?
Ik voel my in toorn ontsteeken, wilt gy een woord of twee my dan niet hooren spreeken?
Neen beget niet, zie daar, 'k beloofje by mijn handt, zoo je men wil volbrengt, dat ik je straks het landt zel zegge daar het leidt.
Ben ik bedroogen?
,, wel wat hartnekkiger schavuit!
Is t postpapier dat gy laat brengen aan scheepsboord?
Ik moet sterven.
Oene  daer bienj ook by.
Die 't beter begrypen ken, heeft gelyk daar tegen in te leggen maar die zeid, dat de manier der tegenwoordige fransche beter is, veracht daarom de spaansche niet, of doet hy 't, 't is mis.
Schep meerder hoop, zy komt wil niet in 't minste vreezen zy naderd ons dit grootsch, dit zo ontzachlyk weezen, die de natuur doed zelfs uit haare paalen treen, heeft niets meer ov'rig, naar een eeuw, als vel en been.
Je kent me niet?
Papa zal zo ik hoop myn vry gesprek verschonen.
Ik was bang dat die uit mijn memory zou gaan, ik vlamde ook om dit kluchjen alleman bekend te maken, doch wat leid'er ook veel an, ik zie niet dat hier door in 't minsten onze zaken verbet'ren konnen, of ten achteren geraken.
Wie heeft'er ooit geleeft gelukkiger als ik?
Ik bedankje, myn heer, laat ik die onbeschaamde beedelaars nouw eens zien o bloed!
Wel, zyn het geen vermaledyde streeken, en als je 't wel bedenkt, is 't niet verbrust en naar?
Wel wie raakt'et meer, jou, of jouw moer?
K zel je dat wel anders uitleggen.
Ja papa heeft ons zulks gezegt, liefste, en ik heb'er niet veel tegen, dewyl gy toch uw kind niet anders begeerd als aan een liefhebber van de collocentie te doen trouwen.
't is verlooren, datmen daar zyn hoofd mee zou breeken.
Krispyn, gaande op de stoel zitten, daar go vert van opgestaan is.
Ick ben 't, die duysentmael mijn leven u ben schuldig, daer is 't rampsaligh stael, 't welck 't overedel bloet, soo reuck'loos heeft gestort, het geen het eeren moet, ick ban het van my af, het sal in eeuwigheden, door dien het heeft misdient, mijn sy niet meer bekleden, ick stel het in u macht.
Non keere koopman binne de edelman uyt en zeydt.
Ja wel zie daar, ik had liever dat ze imand nam, die niet een duit mee ten huwelyk kreeg, als een kaale weeuwenaar met kinderen.
En dat 'er by provisie al wyn en bier is in gebrogt.
Wat dunkje, lekker, moet ik uit dit voorval spellen?
Oome kees.
Was ik geen edelman, zy had het nooit gedaan.
Ick stae verstelt van sin.
Kom laat eens hooren, wil t probeeren.
K zeg noch, je hebt geen nood die heer, die by haar is zal t slaan haar wel beletten.
Weinige verstaan de fransche poeezy inde grond maar genomen ik verstondze, en wouw'er eens over heen loopen, en dat zo ten naasten by overzetten, wat eer stond jou dan te hoopen?
Is 't onzen dokter niet die ik zie dat gins gaat?
Door jakobus rosseau. tamsterdam, by niklaas dor, boekverkooper op de reguliersbreestraat.
Ik zal zo vliegend voor plaisier, slechts opslaan t bovenste papier, t is een getuignis van de buuren parthy mag nu zyn piek wel schuuren, t is een verklaaring, zo oprecht, als ooit hier over is gelegt.
Laat uwe geest eens van die dwaaling zyn onslaagen, noch wil zyn goed geluk voortaan niet meer beklaagen.
Gy, dienstbaar kreatuur, kom, gaat, haal de baron een stoel van staat.
Ik wil wel bekennen het gaat boven myn verstand, hoe dat menschen, met een redelyke ziel geschapen, zich aan zulk een windhandel zo kunnen vergaapen, en zich in staat stellen van niet alleen hun geld, maar hun oordeel te gelyk te doen vervliegen.
Met woorden honderd maal maar nimmer vast beschreeven.
Zyn uwe lonken, om herten tontvonken, en te doen branden in de minnegloed?
Wel hoe, don jan en is niet rijck.
Dat's een bylo 't is een, y ras een reys gehemt.
Sie daar, ick ben soo boos over dat eerloose varcken, dat ick mijn selver wel sou aentasten.
Pasq. dat is niet mogelijck, hoe naar oock datje komt, heb ik niet recht gezeyd, de nachtuyls zijn vermomd.
Jan. ik docht dat het al weer och ja zou zyn, dat heeft zy best geleerd.
Een jonge dochter, zeer genegen om in den echtenstaat te treen, heeft hier een korz'le vader tegen, verbonden aan zijn karigheen.
Man jonfer.... truitje.
Hartoog, hartogin, gravin, quichot, sanche, trifaldin, rodriga, staatjuffers, mr. klaas, olivier,en knechts.
Dat 's tyd genoeg als 't avond is.
't gaat alles boven myn begrip in deez' ravazie.
Te vertoonen achter het derde bedrijf van didoos doot.
Brecht, schryft.
Tegens de anderen.
Enquoi, ma tante?
Wangt se huylt al omme eer ick doot ben, 'k loof seper datse geck is.
Ikzelf?
Hier 'estort, daer jen bangkroet, ginter mee klangten quijt, dat ick men hooft klou is van klinck klare spijt, 'k bender soo in'emoeyt, 'k souwer wel om schreije.
Onsen lande alleen sullen mogen drukken, doen drukken, uytgevenen verkopen.
Deze achterhaalde brief is magtig te uwer schand' u te overtuigen.
Jennemoeye, buerwyf.
Die ziektens vereischen speculatie, want zy spruiten uit een kwaadaardig geslacht.
Zou je dat zo laaten gaan?
Ick vrees, dat wy de laetste sullen wesen, siet, de deur staet op, nu, gauw, treet in vrou.
Dat 's geloogen.
Zo, die is voort, nou dit vroumensch moet ook zo daadelijk aen een kant, grietje pieters.
Uw oogen zullen zelf terstond getuygen wezen gelei my maar aan huis.
Een oogenblik moet ick haer schoont beoogen.
Dat loof ik wel, 't zijn dingen die niet in de kleeren gaen zitten, maer aen 't hart raaken.
Ik wierd met myn sofi, op eenen dag gebooren, dit is de naam van myn lichtvaardige vrindin, die my zo eerloos heeft verraden in myn min.
En wat myn dochter aangaat, dat is een karonje, die niet beter is, als haar broeder.
Och seigneur, het doet men zulken goed, datje jer zo teegen steld, en die heerschappy werd benoomen. jochem.
Heer, sinjeur!
Klaudia, rudolfus, alonso, kaajim, elviere, orontes, leonore, gratia, jeronimo, philippus.
Dat zou immers niet lyken, dat zulk een oud heer, met zulk een jong juffertje ging stryken zy zouden met malkander verlegen weezen.
Zulke rotten behoorden booven de dezolateboedels kamer te staan, die swelgen koffers met goet in 'er bast.
En't ongelijk... errenst.
Sint pieter weet 'et, hoe jy met ligthart hebt geleefd.
Wat nu gedaen, maer sacht ick hoor gerugt, het zyn heydinnen hoor wat zijn zy vol genucht. twee heydinnen met bommekens singende en danssende uyt.
De drommel mag heur wel verslinden, kom laat ons zien wat dat het is, 'k word hier geschooren dat gaat wis. kees.
Wel, wel, wel, wat je me zegt!
Drinkaart, ligthart de hand geevende.
Als zy op het kind en onze saartje past, zo hoeftze niet meer te doen, en dat heb ik wel tien maal gezeid, dat elk op zijn eigen werk zel letten.
Zeg? arnoldus.
Om dat myn dochter hem behaagd.
Je moet me ten besten houwen, al houw ik men woord niet je meugt me wel vertrouwen, dat ik men best gedaan heb maar die vermaledyde hoer wou me t jak, noch t yzertje geeven k wou dat ze op marken voer.
Ses hondert gulden jellemer die leggen voorje klaar.
Hier zyn wy ver genoeg.
Wie is daer binnen, seg eerloose!
Selleweken, mocht ik myn moed eens aan.... piet, haar omarmende.
Hy isser na gaan verneemen, op een plaats daar de franikers logeeren.
Dus moetmen met de mannen leven, en doen hen voor de vrouwtjes beven.
En of men niet, wanneer fortuyn so vriend'lijck lacht, sijn selven niet alleen, maer oock het gansch geslacht te kort doet?
Jou zog, ik wed ik raa 't hebt gy haar ook betrapt op ontrouw?
'k weet niet dat ik u meer misdaan heb.
Darde tooneel..flip.
De meyt die heeft te vlees en vismarckt al geweest, om u onthael te doen.
Govertkeykam,uytlander.
De supplianten geliefden te verleenen oktroy ofte privilegie, omme alle hunne werken reeds gemaakt, ende noch in 't ligt te brengen, den tyd van vyftien jaaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by ons te stellen, ende voorts in communi forma.
De vader staet het toe, mar.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende, ter bede van de supplianten, uit onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve supplianten gekonzenteert, geaccordeert, ende geoctroijeert hebben, conzenteeren, accordeeren ende octroijeeren mitsdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz.
Een reed'lijk vorst barst nooyt in toorn te heftig uyt.
Nu dan, wacht, ik zal 't je uit gaan leggen.
1  dienaars van de schout.
O myn heer, de doodkist staat genoeg in myn gedachten geprent.
Leander, zoon van ernestus.
Zeg jaep, heugd t jou nog niet wy waeren laest te londen, toen t paerd dat briefje van de zuidze had verslonden, en met de haever nae zyn holle maeg gevoerd.
O vaartje wonderlyke zaaken want jaap en leentje zoen malkaar ian.
Op deze wys moet men zulke schoften vergelden.
Luk, en zegen moet je hebben gen aevond, ik gae.
Wel, deeze gekken zullen braaf, als zy maar mooije kleeren draagen, deez hoofsche jufferen behaagen.
De een moord, en de ander sterft met klaagelyke reen, maar voor hunn' vyandschap, is het tooneel alleen.
Durf jy niet, ik durf wel, metje.
Ja 'k mient zoo niet.
Ze hebben jou goud.... flink.
Maar ik vreez.... lekker.
Dronk hy weer uit de kelk?
Een die u heeft gevolght, en tracht alleen te spreken komt naader en beziet, of ghy niet eenigh teken, van kennis in my vint, hoe staat ghy zoo beschroomt, casim.
Wie durft 't verdrinken van dit volk in twyffel trekken?
Neen je moet wachten tot dat ik weer kom, dan zal ik je alle bei de buik ter deeg laaten vullen.
Je kend papa, hoe zal ik het klaaren?
Al wistmen niet, datje van kanaalje waard, men zou het licht hooren konnen, wyl je geen geslacht, noch voorouders, noch alle zulke dingen acht.
Ik zou op voorraad ligt, naar dat het werk mogt loopen, een party wiegen, als jan saly, moeten koopen.
'k mag lijden, dat een wijf van alles soo wat weet, maar 't moeit my, dat ik zie haar drift te zijn soo heet, dat zy den ganschen dag den neus steekt in de boeken, niet om de waare deugt en wijsheid t'ondersoeken maar enkel, om den naam van een geleerde vrouw te krijgen by het volk.
Hoe ruyster de zee, hoe zal het nog wayen, viva victoory, nou ben ik te vreen.
En waar toe is 't ook noodig?
Krispyn, jasje.
Men dunckt wijf dattewe hier aen 't rechte huys binnen.
Ik kom hier om geen staal te handlen, maar papier, en zal by dofficier voorrover u gaan klagen.
Ik durf myn heers goedheid voor dit maal niet meer vergen, maar blyf die ten hoogsten verpligt.
En van hem scheyen, dat en vind ick niet geraen?
Ik ga wat voeyer geeven aan myne piaerden tapme ien potte leuvens bier.
Zoo doet hy yder dat is waar, tot myn verdriet en hertzeer, maar wat zal ik doen, ik dagt voor deezen eens jonker blyherts bruid te weezen, maar nu trouw ik tot myn bederf, een zotten advocaat, ik sterf.
En heb je hier niet aars te zeggen, zo kan jet op het drilhuis leggen.
Maar waarom hebt gy achtien jaar gewacht, eer gy de zaak hebt uitgebragt?
Iurien, twee diefleyers.
Klaartje, voordochter van iochem kraag.
Ben je wel by je zinnen?
O tys, dat hy toen sprak, leek wel reden, en bescheid, by dat hy daer nae dee.
Een boode vraagd naar u. matamoris.
Die trettre, en manteur, glasemaecker.
Hanghje dus u siel over een tuyn, hoereerder, bordielpol, beedelbrock, fun, guyt der guyten.
En zo veul boodschappen gedaen, en brieven besteld met hoopen?
Dat ik als jy was, k zou hem t kakken ook verbieden en beletten hem, dat hy voortaan met de lieden geen gemeenschap houdt foey!
Maar de schipper zel niet wel te vreen weezen, zo hy langer wacht.
Men mag zeggen, wat men wil, ik stel voor vast, indien een schoone juffer een heerlyk kleed wel past, dat de versierselen een goed spel mee niet slechter maaken, en dat men de machines, als groote versierselen, niet moet wraaken.
Teeuwskeyknaap, dienaer des heer van bergesteen.
Wat sta ick hier te droomen.