floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wat vreemder ding, men hoort 'er niemant spreeken, dat is daar geen manier de gooden die bekeeken my deur en deur, om dat ik spreeken kon, en voort, ik wiert een graaf gemaakt, maar niemant sprak een woort, daarom zo was ik daar de gooden tot een wonder ik wiert van elk geeert, van juypijns wijf besonder, die smeekte en nijgde altijt voor my, na mijn begeer, zo wiert ik daar gedient, als d'aldergrootste heer de huysen warender van klatergout emaakt, as tenten, men speelter alle daag op duysent instrumenten, de straten en de vloer die zijn van porseleyn, en noyt worttet daar vuyl, ja 't isser zo net en zo reyn.
Dat zy dan zo, daar leid my gants niet aan gelegen, indien gy nog maar wat partyen hebt.
Och vaader, ziet toch eens, wie koomt zich hier nu melden, in 't schoorsteenveegers kleet, hy zeyt ik ben zijn vrouw.
Koert nanninkx, in zijn leven sluiswagter van de ouwe haarlemmer sluis, oud sesen dartig jaren, grietje pieters, weduwe van salr.
Geeft dan aan my de last, ik zal u hand verstrecken, wilt my in plaats van aard, maar met een traantje decken of is dit noch te veel?
Hoe kan 'er ymandt in de wijde werelt wezen die geene liefd' en draagt, of die niet heeft geprezen?
Weetje, wat je em leert?
De donau naar den loop des zons zyn waatren wenden.
Na haar toeduikt onder 't water hy komt weer op, en meind hy heeft ze, maar zy laat 'er begryp je 't?
Ik ga, mejuffer doch zonder de moed verlooren te geeven, want ik twyffel niet of ik zal de eer van uw schoonzoon te zyn noch beleeven.
Dat waar ik, en op die zelfde tyd was ik in den haag gegiezelt en uitgebannen, angnietje, ik weet zulken aanslag, bloemerharten dat je met my woud aanspannen.
En wat sey moeyer.
Prudentio, ga ziet dat gy hem zelver spreekt, want ick de graef moet spreken.
Ik ben verheugt in t hart dat ik men man behaeg.
Kom las uns klar gaan machen, unt verkleed ug om op den theatrum zou gaen.
Ja 'k, maet 't scheeldeme niet veul of ick 't dee of niet.
Maar t is niet even eens, of zulks geschied door dwaalen of uit kwaadaardigheid.
Dat ik verand're mocht alleen tot u bederf in eenen bazelisk.
Wat wilt gy.... waardin.
Hoe net kans' haer op schicken! dat is een tronicken, alwaer 't van was gedraeyt, ick sal haer trouwen, eer den haen de morgen kraeyt.
'k wil je niet mishaagen.
De duyvel hael de gek.
Dies doet hier op als billik is, en bid my om vergiffenis.
Wercken, in 't geheel of ten deele, naer te drukken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onse landen te brengen, uyt te geven ofte verkoopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaetsen daer 't casus voorvallen sal, het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroje alleen willende gratificeeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
Kees koenen of houw je me veur de gek, dat jer niet van wilt weeten?
Apteekers, quaksallevers, barrebiers, het grenst al an de dievery want en quaksalver, of barrebier, beloove veel lui te hellepen, mits dat ze de helft op handt betalen maar hoe weinig beurt het dat ze de andere helft komen halen ze leggen ook liever een verkeertje, in stee van na haar passiente te gaan, 't keelgat moet zwellegen, al zouwen de smeerpotten, en salfdoozen leeg staan in de winkel, het siert daar even veel.
Och reintje, ik bin zo bang!
Is 't zo spoedig met ons reyzen nu gelegen?
Daer lach ick me, my lust soo wel een goeye brock somwylen t' eten, als die opgepronckte heeren, die dickwils staen te pronck met anderliedens kleeren, een ieder draegt en eet het geen hy heeft betaelt, voor my ick heb' nog noyt iet op den kerf gehaelt, en t'waer my groote pyn geborgde spyse t' eten, gemeene lieden lust heeft rycke altyt gespeten, doch spyten ofte niet ick spotte met dien heer, al lapt u vayer schoen hy heeft geen mont van leer, t' cappuyn sal hem soo wel als eenen keyser smaecken, maer daer ontbreekt noch wat om ons gerecht te maeken, gaet naer de groenselmerct en coopt wat roode beet sy geeft haer gelt.
Ibi defloravit puellam,  sic impregnavit, cum violenta manu.
Want niemand maakt eenige beweeging om wat te koopen, dog ik heb evenwel handgift, en zal niet zonder geld na huys loopen, so toont dan dat je leesen kan, en koop wat, zo niet, yder doet zyn zin, ik heb veel historien ook, van jan de plug en kaat de brakkin, ook van.
Goon, ik sterf van ongeduld!
Ja, ja, zou dat hier zo gaan?
Jae wel 't sou niemandt verwonderen, dat ickje met voeten stiet loop heen, en neemt de feyl inde handt jou olijcke pry, jae wel, de meysjes maecken een mensch geck, om ien podt met bry.
Daer veur aen by dat spijtige dier?
Hoe heb ik het hier weer?
Ik dacht dat het twe oude amsterdamse waaren.
My dan op uw e. e. goede gunst verlaatende, zal ik in middels de vryheid neemen van my met alle nederigheid te onderschryven, e. e. heeren, uw e. e. dienstbereiden dienaar.
Jan. soo moet men vrouwen spenen sa kruipt nu vliegens door mijn benen.
Ik dee men best, antonio en t geluk liep me niet tegen, en dus heb ik dit kargezoentje by malkander gekreegen, dat ik nou overbreng antonio, zo komt het te pas.
Overgemerckt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen, ende octroyeten mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Waarom ik weer kom, dat zyn zaaken, die u gelukkig konnen maaken. myn broeder, zynde een advocaat, geleert in de alderhoogsten graad, die wysheid schaft als veel doctooren, en boeken schryft, naast professooren, is hier gekoomen, hy begeert, dat gy hem met de naam vereert van schoonzoon, zoo t u kan gevallen.
K zie dat hem die tyding gansch verblyd.
'k zeg trek van leer.
Ontrent tien huysen van ons huys.
Brand, dieven! vyfde tooneel.
Maer, de speullui.... adriaan.
Nou belieft het me, zwyg dan stil, en ga zitten, want ik heb zaaken waar ik deze juffrouw van spreeken wil.
Dat meen ick oock soo maet, daer syt ghy wel gheraeckt nu op syn ouderdom, hebt ghy daer noch iet teghen?
Ik, myn heer ?
Ei, spreek wat zachter, ik verzoek dat jouw stem valt wat zwaar.
Kom gaan wy, t werd den vorst terstond bekend gemaakt.
Daar op zingt europe.
Hans. igort word ick eens euverman van het schilders gilt, ick sel die onnoosele baesjes wel aers nemen te quellen, ick souwer by de vijfmenten een meesterstuck op gaen stellen, en die dat niet en dee gelijck 't van ons worden begeert, die souwe wy seggen, reyst met de heer van gent, 't is best datje noch leert ick wed om een vriesoortje daer souwer soo menigh niet komen maer evenwel, ick ben verlieft, en heb het so puursteken opgenomen dat ick'er niet uytscheyen kan. licht.
Hola broer, soo seljeme al lijckewel niet loeren, soo geck en ben ick niet baes, mit verlof weetje wel watter is 'eseyt?
Dat 'k in tergou, flus die party niet nam!
T geluk heeft u niet wel gehandelt, maar gy zoud niet wel doen, zo gy u hierom versteuren woud t is een volmaakt geluk, dat weinge word gegeeven, schoon en gelukkig tzaam te weezen in zyn leeven, en zulks genoot gy dan, zo gy tot wederpaar een man had, die uw min en schoonheid waardig waar.
Wat zel men dan al beesten weyen, en paarden om naar stad te reyen.
Die wys van doen zou hier de juffers niet behaagen.
En doed gy 't, ik zal uw straf beschikken.
En manes propres staat'er ommers by.
Maar zegme toch, indienje wilt datme u gelooft, hoe kom jy sosia te zijn?
En, hendrik, uwe wenschen zult gy ook zien vervuld.
Francyntje, hem noch al geld geevende, myn beste maat.
Of anders wie wil hooren zingen... benard.
Ja al brogt jeer alle daag een half dezyn by je te gast.
Einde van het derde, en laatste bedryf.
Heb je dan geen ham of spek op schootel, of 't een of 't ander over 't vuur?
Ich vlieg euch hinter nach, leich wie ein vogel straus.
Maar 't is niet te zeggen wat vindelykheid hy my kwam te bewyzen.
Ja, wou men op de mans eens letten, hoe veel dat zy 'er ons op zetten windbreker.
Joghem, een schoenlapper en kruyer.
Daar zyn ze, en naar ik aan hun weezen kan bespeuren, hebt gy nu voor geen ramp te duchten, of te treuren.
En hoe hartnekkig hiel hy zijn streng vast!
Kykt maar snel.
Kom hier waar loopje dan?
Zijn herssens zijn ontstelt om t kerckelijck besluyt, waer door gy blanche wilt aenvaerden tot uw bruyt.
Wilt mijn verbolgentheydt niet langer ringelooren, om uw rechtvaerdige gebeden aen te hooren.
Ja, ja gae jy maar heen, ik zel 't wel doen.
'maar andties, zeg je dat je een wys hebt?
Ick koos het hasepadt, en trock de schoenen an van een gezwinde hindt, doen voort op het schremincken.
Dan waarenze wel plomp en dom.
Den doctor gebiedende kieckerkey der narren uylschen steen gereet te maken, seyt liever den wreeden oorlogh te willen volgen, als het gerammel en 't geraes van alderhande gecken waer te nemen.
Joris, uit met een schoen.
Myn knecht, op wien ik my verlaat, die kend de knecht van groothart, deezen, zal ons hier in behulpzaam weezen en heeft beloofd, dat hy zyn heer, mits dat ik hem daar voor vereer, een zommetje van drie dukaaten, misleyen zal, en wel bepraaten, dat als krispyn in 't vrouwe kleed, hier koomen zal, hy wyd en breed, op snyen van zoo groot een juffer, en houwen groothart als en zuffer, indien hy niet op staande voet, krispyn, gelijk zyn bruid ontmoed en groothart, als gy weet, geneegen, om groote vrouwen te beweegen tot wedermin, die zal voor vast, verlieven door zyn heele bast want hy lyd zelver 's nachts te droomen, van vrouwlui, groot als heele boomen.
Ja soo 't lijckt, in ongertusse sitter niet en bruy.
Ik verwacht myn zoon de dragonder, die alle uuren t'huis moet komen.
Daar weet ik grondig van, sinjeur, laat my begaan, ik zal t je klaaren, of myn naam en is geen swaan.
Zeer wel gedaan, want in den haag daar ziet men zulke lieden graag.
Maar wild tog zwygen, en spreek een voor een... piet.
Men wijf die mochter ruyken, en die dan my klouwen, neen men borst, ik heb den dray er van.
Fluks, gy ziet, ik word gewacht of brengt gy geld?
Nu ik t vermag, zal ik meer goedheid aan u toonen, gekardo.
Jy spot, maar je weet niet, wat ik moet lyjen jasper.
Hier alleen?
Ik ben die don quichot, tot uwe hulp gebooren.
Wel, sult gy 't wagen?
Lekker, steiloor, heerman.
Maar, waar moet ik weezen, en wanneer, en wat moet ik zeggen? philippyn.
Hier is nu lisida, met filis.
Van de tafel, spelende.
Als hy gewaar word, dat hy voor een baron, een hovenier heeft gegreepen.
O al te wreede beul.
,, wel!
't is aan alle kanten verbruid, de schout is op een komparitie, en de dienders zyn op een exploot uit, myn dochter is gestoolen, en ik weet niet waar ik haar zal zoeken.
Zacht, zacht, het is noch zo na niet, eerst moet ik het eind zien van myn geleen verdriet.
My dunkt daar is al een die aan mijn wel geval, maar 'k dingh of ik er meer of min ziel geven zal.
Ik zwiet van angst, o!
Wy staaken dan van strand onder 't klinken der trompetten, en we raakten, na een korte stond, spoedig in volle zee, het andere schip met gemaakte turken lag, volgens onze afspraak, al ree, en wachte ons vast in als wy nu nader kwamen lostenze een stuk of twee, wy riepen, en onze gasten saamen wy zyn verlooren, ach!
De vreede en goe gedachten, als gy uyt gaat, neem die meede, terwyl gy t snaarenspel gaat hooren, en t geluyt van t orgel zo gedenk wat zulk een vreugd beduyt, op dat gy u niet aan die klanken moogt vergaapen, de waare vreugd is in de deugd alleen te raapen wanneer wy kwaade wil verbannen en het goet huysvesten in ons hert, en in een ryn gemoet wanneer vyf zinnen zyn eens luydent in t begeeren vant goede steeds te doen en t kwaad steeds af te weeren o dat akkoord voor al moet van ons zyn begeert, als aristoteles ons dat breed sprakelyk leerd.
Wel hoe of hy 't verder ging stellen?
Gy zoud myn zoon worden, en dan zou ik het vaderschap over u erven.
Nu ben ik beste maat, wijl ik u nodig ben.
Een boer en boerin.
Nou, arent pieterz, wat zegje?
Blyhart, een jong student, of groentje.
Een held, die weelde zal versmaaden, en heel de wereldkloot, vervullen met zijn daaden.
Edeling, minnaar van klarice.
Ja zeg van den grooten ongenadigen beer.
Myn herberg?
Kom ik het wetboek eens t ontvouwen van myn krispyn, ik zal je touwen, voel, dat s een kragtig argument.
Nu dese voor het laetst, moet ick ontdoecken selfs hy schijnt maer half genesen.
Miester, ik helpje byme keel trouwlik liegen, 'k ben zelf verwondert hoeme de leugens so fix van de hant vliegen, wat dunkje, quam dat niet slaags?
Ja mogt ik het allegaar zeggen... maar ik zal liever den vinger op den mond leggen.
Ritsaard, truytje, rotkeel, kaat.
Wel, let 'er dan op, myn heer.
Wat komt u dus ontroeren?
Doet maar je best, is 't dan niet wel?
Den keyser met ambroos op de weg naer huys wort ingelaeten en quaelyck aenge sprooken doch op 't voorstel van vier potten wyns aen tafel gestelt sijn gasten slapigh geworden synde hy vertreckt joren spot met den droncken kosen en wort daer naer oock gevat.
Myn heer, je toond ook, wel te weeten, dat je een liefhebber bent van eeten maar dat gebraad is al te groot, eer zy aan 't spit was, was ze dood.
Het is een vremden tijd, die wy nu thans beleven, ick sou mijn doctorschap schier om de key wel geven vraeght yemand my, waerom?
Maar drinkaart, ben je gek?
Wel, 't is dus wort de gek bedrogen.
Twee zoutvaaten, tien zilvere leepels, met een zilvere beeker, twee gouwe ringen, een dubbelde hoep, en een met een diamant.
Jou oom zal strak komen, denk eens wat een groot verdriet.
Ga haalt er hier, zy doen my schaade veel duizenden met haar pomade.
Een huwlijk, zoo men zeggen wil.
En ook zo afgeregt in die faculteit, al had hy al zyn leeven het theater bekleed.
Buurman weest voor my niet beschroomd, maar geef de reden plaats, ik zal u lieden helpen.
Maar waarom tapte gy dan nietgelyk ik sprak?
Had jy noch zin in adriaen, daer zijn zeer veele ronde stukken, dat hylik zou noch kunnen lukken.
Koenraad, filipyn.
Gy zult de bruidegom haast weezen?
Wilt dan swijgen, op dat ons niemant hoor, ick sal mijn goet gaen krijgen.
Ick was verlooren.
Nu zulje zonder vreezen dit hemt aan doen, en deeze muts op zetten, en dan, met onze meid, daar in dat vertrek gaan, daar staat een doodkist, daar zulje in gaan leggen, en wanneerje dat hebt gedaan, zonder woord, of weerwoord te spreeken tot morgen, zo zal ik je trouwen.
Wie haben elk wol ein half stieg doolder verdiend, mit etliche kampen gras toe sniden, moor dat mutten wie bit up de harfst verwooren, um spek und wursten to kaupen, sonst wollen wi toe winter gebrek lieden.
Roepje meyd ik bid, dat jy ze hier eens wilt komen laaten.
Dit geeft de poet genoeg te kennen, als hy zegt, dat de man maar twe goede dagen van het huisvrouwtje erft.
Maar hoor, doe wiert ik ekliet al veel kostelykker als een engelse graaf of baron, o!
Gy bejegent my zeer wel te pas, mijn heer.
Spreek eens, als een man, ze zal voort zwichten.
Buuren gelyk, myn heer.
Min doet het lyf door duizent pynen verdwynen, en maakt de leden styf al haar gezoen, is maar te doen, om u te helpen aan het kwynen.
Die tijding kan my zeer verbazen, sinjeur verzoekt ge een schim te gast.
Oud  mal ofte boertige comoedie van sr. filibert.
Wy zijn verheught mijn vorst, dat wy u daatlick vonden, wy hebben 't al doorzogt, en langh in 't bos gewaght.
Maar of gy schoon al vecht cest rien dat leerd somtyds noch wel een heere knecht om zyn lyf te defendeeren, maar ik zou merveilles konnen toonen in het speelen, en danssen, zo het de compagnie niet zal verveelen.
Z'is dood, helaas!
Dat hy dan zorge draagd zyn liefde my te toonen, op dat ik, in het kort, van zulk een haatlyk mensch ontslagen word.
Dat zeg ik liefst niet maer ik beloofje dat ik heur, daer mag van kommen wat 'et wil, die kool wel zel bakken, en of zy myn, of ik heur an de galg zel plakken.
Margriet en oome kees luisteren.
Joren en kosen uytcommende gelaen met cruycken vol bier.
,, hy het de snof in de neus!
Wel ja ik, niesje, daer is men hand ik schenkje men trouw.
Waar ik nooit gebooren, ay my, ay my, ay my.
Ho, maetje ick weet raedt al hietje hart in 't lijf.
Dat het een kancker inde negotie, en een ruyne van de beurs sal zijn, soo het niet datelijck gestuyt wort want het is ondoenelijck op de beurs, of op de merckt, iets te kopen, of te verkopen, sonder bedrogen te worden.
Weerde landtsghenooten?
En hoe uw huysvrouw heeft haar trouw en plicht vergeeten, ten waar t u lusten om de waarheid niet te weeten.
Dus spreeken schilders en poeeten, in t volgen der natuur gelyk ontfang alleen dit tot een blyk, dat hier uw lof niet wordt vergeeten.
Maar je denkt niet dat jy m' ook weer eens schenkt van... je weet wel.
Nu moet het al gewaaght clorin.
Zo veel cittatie, vacatie, retenue, en resumeeren, insinueren, proc.
Ik meen er tien zyn.
Zoo hoefje hier niet na te wachte, dit 's in een hoet.
Ioris, tegen iasper jy kend hem niet.
Wilje myn borg weezen? want je ziet dat ik myn dochter aan u niet geeven kan. spaarpot.
Constantia, ick wil met u een ruilingh doen, gy zult my voor de ringh, die ik u gaf op heden, u hantschoen geven, die u hant wel eer bekleden.
Benje daer, myn zoete griet?
Ik zou geen marsepynen verkiezen voor 't geregt, dat gy ons oor opdist.
En, om de zuivre leer, quansuis met grond te leeren, loopt zy geduurig op collegies.
Dan moest ik ook zulk een soldaat wezen, als deze ridder van de leeuwen.
Maak jy maar in de huis te komen, en dat de meisje mee word uit de huis genomen.
Wie zal myn toevlugt zyn, als uw verachte dood aan zyn rechtvaarde wraak uw vrouw zal geeven blood?
Mee stellen, zeg je ik zou jou wel and're deunen vertellen kunnen, die ik onlangs noch zelver by heb gewoond, onder een gezelschap van vieren, daar der van zulke twaalf, niet een wierd verschoond.
Om zyn zes tonne gouds.
Gelyk ik gezeid heb, ik heb voor een komedi te maaken, en ik zie kans om'er makkelyk deur te geraaken maar de wys die men'er op moet zetten, weet ik niet en hoe wel dat het maar een voddery is, zo geschied my efter vrindschap, zoo je my kunt zeggen, waar op datmen 't principaal aan moet leggen om te maaken, dat het de braave liefhebbers behaagd.
Die had een staal voorhooft, een schaamtloos bakkes, en een ezels rugge.
Gelijk de vogelen ontwaken al haar leden, wanneer de morgenstont haar in het oost vertoont, zo doet u glans de slaap die mijne ziel bewoont, van't droevigh af zijn van u schoone gans verdwijnen, wanneer het werelts oogh geheel begint te schijnen, vieren zy met gezangh de oorzaak van haar vreught zo doe ik heden mee ik kom van uwe deught en schoonheit, die meer glimt als febus sonnestralen voor mijn bedroeft gemoet, en hoop wat lichtingh halen, const.
Durft hy my betichte met hoerery?
't is hillegond met er kind!
Heb ik jou daatlyk niet gezeid hoe dat jouw willegond, op heerman, lang geleeden, verlieft is?
Hy blaast hem de ooren vol van winsten grof en groot, en 'k vrees dat deeze hem zal helpen in den nood.
't is al geklonken.
Zoet, ja neen ja, hy is 't zelf, voorwaar 't is niet geloogen, hora... zesde tooneel.
Og ja myn heer dokter, jy bent hier door een knegt ontbooyen, want onze kozyn is krank geworden, aen een onbekende kwael.
Philippyn, philippyn, hoe averegs staat my dat hoofd.
Men heeft my altyd verteld dat hy veel grooter is dat de grooten weezen?
Ach mogt ik eelhart, in dees staat, maar slegts eens zien hy wist ligt raad.
Daar zag hy verandering... fransje.
Maar de wervel van zelf op de deur te schieten, die zaaken versta ik me niet.
Indien haar hoogheyds quaal u niet te zeer verblinde, ik meen, mevrouw, dat gy gelijkenis zoud vinden in dit gebroocke beeld met die daar ginder staat.
Zoek, 'k weet hy zal door u zich licht gezeggen laaten, het ander huuwelyk hem uit het hoofd te praaten.
Uw schoonste, in dit geval, vind ik veel sterker dan 't heelal!
Maar zacht, ik zie hem niets medragen.
Daer moet iets verborgens zijn.
Ik wou 't waarachtig wel dan kreeg myn heer dat hy verdiend ,, het. elfde tooneel.
Aardigaard agter de bedtstee.flip in de kist, teeuwis in de kas. vyfde tooneel.
Maar waarom bleeftge niet wat van my staan, om my te sparen?
De steen die heeft uw hoop ter neergeslagen, maar kreun u daar niet aan, noch wilt te ontydig klaagen.
De oudste kwieryn, jy verzintje, k heb t op de nieuwemart gekoft, van een uitdraagster.
Je hoeft je dat niet in te beelden, hy moet my negentig geeven, of ik zal hem doen zetten.
Wil sie sichen  das kan gantz fuuglig und so gleich geschehen  ich wil also balt henkommen fur die thuur.
Zy haet uw min.
Jan. goed, miester, laat ik non iens myn konst toonen.
Mits ick het niet verstaen, daerom was 't dat ick 't vraeghde maer staet het u niet voor, dat ghy my dickmaels klaegde dat ghy geen kinders kreeght?
Myn ziel, ze smaakte my aan t hart, ze was zo jong, gy sauze rauw eeten, zulke dingen en andere smullery vermaart my sonderlingen, en of ons spek met spoeling van gebranden wyn, gemest is, het kan dan kost en drinken tzamen zyn als slechts geen styzel goet, dat by zardam van daan komt, en rook en smaak bederft, oyt by ons op de baan komt, zo kan t geen quaat, en is t maar half doodt, of ziek, dat schryft men niet op t vlees, al valt het vry wat wiek.
Eelhart, krispyn, jasje, anna.
Ik spreek van 'er gebreeken niet, daar is hy mede te vreen.
Men spreekt van trou met adriaen, nu zy dat niet en vind geraen en middlerwijl blijft zy een sloofje.
Mijn overwaarde vrint, zijn doot die is te wis, teban.
Wel ja mijn philipien, phil.
Doch in europe, daar de koningen wel moedig, maar niet barbaars zyn, zyn myn daaden niet zo bloedig.
Wyleggen zo t mooglyk is, de grond, daar gy op bouwen moogt, de zuil van u geluk.
Wat 'er moet geschreeven zyn, daar staat de man zorg voor te draagen.
Hoe raak ik noch van deze moijelyke vent verlost?
Wy heeren van de calis benden, dan ryk, dan arm, naer t rad wilwenden, vassalen van het wissellot, dan op een troon, dan op t schavot, uitvinders van de fyne streeken, om kist en kasten op te steeken, of beursen knippen, zonder dat, den eigenaar het voelt, of vat om u niet ongerust te laaten, omtrent het missen van de plaaten, zo zeggen wy in dezen brief, als dat wy hebben, tot gerief, en om niet weer te kort te koomen, al t geld van hartje mee genoomen, op intrest enkel, en ter leen, doch wy belooven t met ons tween, weer op st. jutmus te betaalen, zo ons de henket niet komt haalen. noch hebben wy wat snuistery, en vry wat kleutergeld daar by, daar boven in een kast gevonden, met zo wat lappen, goed voor wonden, en tot verschooning zeer bekwaam, t geen wy met al den santen kraam, ook hebben in de kist gestooken, en mee gepakt, doch niets gebrooken aan sloten, hengzels, deur of kast, wylonze sleutel altoos past, ter plaats, daar ietwes is te veegen, zo dat wy nergens staan verleegen.
Ei, ioop, jan gat, loop na de pomp, jou rechten uil, jou botten lomp.
Ik heb den bruy van de duivel, verstaye dat wel, van jou, en van mijn eygen persoon.
Voorts, zeg eens, wie verstaat een zin, verwart door twee ontkennende gedeeltjens?
't is met my, men heer, twaalf ambachten, en dartien ongelukken.
Ernst, tegen izabel.
'k verzoek alleen dat gy wilt preferentie maken.... rozette, hem een slag gevende.
Of je veinst, of niet dat kluwentje zel hem wel ontwinden ontken van den hoogen boom of, en lieg vry al je best.
Hy zijdt hy heeft jou lief, trouwes ick machje me wel zien, nou jufvrouw 't gaetje wel, ick ga weer packen mijn biese, helena.
Myn vrouw moet geen mannen, als my, gaan begroeten, noch eeren.
'k zeg dat je lui den mond houdt ofje meugt vreezen.
Als ik iets doen moet, zal ik 'er nooit op sloffen.
Ik kan niet een woord vanje verstaan.
Ik ga dan aanstonds maar ik zweer u, by myn lot, dat ik niet ga als om te volgen uw gebod.
Goed, wel an, laet maer de meid op 't schryven passen.
T is recht een paarden gek.
't staat yder vry, een lief te kiezen na zijn zin.
'k heb anders nooit geweeten haar' moeder was myn' vrouw, zy moet my vader heeten.
Ik vind u hier naar wensch, door dien ik ben belaaden met een bedruckte zaack, waar in ghy my moet raaden de koning die volhard in 't huwelijcks besluyt van my met fulvius, ja spreeckt my aan als bruydt doch eer ik hem mijn min en trouw zou overgeeven, verzeecker u princes, ik liet veel liever 't leeven want nimmer zal mijn hart voor hem ten besten zijn.
Maar eelhart en valerius gy hier?