floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Geef dit, jouw meester, aanstonds weer, en zeg hem, dat hy voortaan, t schryven en giften zenden, vry laat blyven dat myn ruffina, niets om zyn schenkaadje geeft, dat haare gramschap, hier door is geraakt aan t kooken, dat zy deez gouwe doos, noch brief heeft opgebrooken, en doet hy t noch eens, k weet wat hy te wachten heeft, ga, zeg hem dat.
Nou ghy, datelik 'er uyt, voort, voort.
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyt toe tyt door haer gemaekt ende in t ligt gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Ik blyf je dienaer, ik drink niet.
Ick ben daer me te vreen, want na mijn beste oordeel, so doen wy noch van daegh by dese put ons voordeel.
Ziet ik koom hier vreemt in stadt, en heb geen kennis hier, het is een groote schat die ik hier onder 't volk heb uytstaan door mijn handel, zo dacht mijn om playsier, dat ik eens nam mijn wandel na dit kartier, en zo bezien ik eens het lant, 't is zo 'en tonne gouts of twee, maar dat achten wy als zant, wy hebben dat genoeg.
Wel, nicht, dit slaagt na wensch.
Daar heb ik niet voor te vreezen, grypaard, dat gy 't weet, ik heb 't aangenomen voor de onkosten van een proses dat ik bediende, en het zo wat breet, en lang uitrekte, dat het omtrent maar zeventien jaaren geduurd heeft, en noch niet uitgesproken is wat dunkt u, heb ik dat niet wel kunnen klaaren?
Wel, maak een spel met vliegwerken en machienen.
Wel hoe, die reen, dat ik mijn vrindlijkheid tot yder zoek te keeren, behoorden al die nijd uit uw gemoed te weeren.
Zitje hier zo wat by me kaar?
Jeroen, dibberig, hillegond, leonora, ferdinand, eelhart, christiaan, antonet.
't is haar stem, ik begin te hoopen.
Wat erkent'nis zal ik toonen mejufvrouw, om uw min na haar waardy te loonen?
Hoe is 't, silvester maat, wat maakt ons vollik al, silvester.
De supplianten geliefden te verleenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne wercken reets gemaekt ende noch in 't licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbodt van alle andere op seeckere hooge peene daer toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Dat 's al te quaet schick, je pleeght noghtans wel te verkoope voor dese.
Gy soeckt u te verschoonen met slechte reden, om u onschult te betoonen.
Dat staet slechs an menheer prieur, en niet an mijn.
Ik kan 'er niet toe verstaan, hoe kunje myn hert zo prangen?
Heb dank heer vader voor die gift.
Waer zyt gy maey, jaq'lyn comt voort... wat segt mijn heer?
Loop veur den droes, jou laffe fielen.
Van je liefste vrindinnen daar is men eer niet me hersteld als je dat al doet.
Koom ras! tiende tooneel.
Is jou dochter johanna noch kloek, en gezond?
Nae voorburgh, daer sel pos en pieterman gereet staen, en van voorin houje veul, dan maghje jou lust eens boeten.
Was ik maklik an men doot.
Myn schim zal daagelyks u schrik en angst aanjaagen, u altyd blyven by in naare duisterheid, en, op het yslykst zich vertoonen daar gy schreid u volgen overal, en, met vervaarlyk kryten, u, de rampzaal'ge dood van izabel verwyten in 't eind.... tweede tooneel.
U broeder heeft dit vast bevolen aen arist', en daer toe noch belast te brengen, boecken, inct, papier, om iet te schrijven.
Dat doet de betovering, ze zullen in 't kort wel bekomen.
De gunsten van het land, en diedrik, hier geeerd, myn ongeluk, en 't lot, zo wreed in u te kwellen, zyn zo veel vyanden die tegens u zich stellen wat steunzel hebt gy toch wat is 't dat voor u pleit, myn eelaard?
Joris gaat na de tafel toe, daar 't briefje op leyt.
Wel moet ik dan het geen ik zel gezien heb liegen?
By mijn sieter nae, 't is trijntje naest de vergulde bock, dien snyer sijn wijf, en de vent is laurens teunisse inde wale straet, naest 't gestickte lijf, wat bruydtmen dien kockert met de snyers wijf op een padt!
't is recht, sempronius, nu ik uw huis betrede, dat ik u vryheit schenk 'k zal ook mijn mildigheden aan u betoonen want 't banier des keizers zeit, tusschen d'olijf en 't staal, die met ootmoedigheit ons smeeken komt, zoo wel vergeving te beschaffen, als die hoogmoedig zijn haar hoogmoet te bestraffen.
Want, als je de waar aansting, konden wy de zaak aanstonds een plooi geeven.
Terwyl uw groote deugd my 't hart verwonnen heeft, zo geef ik u myn trouw.
En... kommer.
De wyn van de duivel is goed, ja zeker niet waar, fransje?
Men heer, ik kom je welkom heeten.
Bloed, was ik daar mee vry!
Mijn vriendschap en mijn gunst zal zulks genoeg beletten maar anders.... kri.
In de redeneering van de kwakzalver, heeft men dezelve woorden en orde gevolgt, die de hoogduitschen in hunne opsnyeryen, gewoon zyn te gebruiken.
Dienst?
My dunkt, papa, dat zulk een taal verdiend het allerslechst onthaal.
Heeft de afrikaansche zon myn aanzigt bruin gebraan?
K wed ik het rae, t zyn konfituuren, niet waer kwieryntje?
De liefde lysje heeft hem vat.
Ia die sijn gewent te vloecken maer de conclusie nu wat is dat gy comt soecken?
Hoe beestachtiger dat je bent in een hoerhuis, hoe meer je bent ontzien, en gevreest.
'ik bid, sinjeur, ei!
Ba hola dat ging grof, daer souwen jonge melkmuylen sich al aan stooten, maer ik en mijns gelijk, die weten wel datter de meysjens niet geern soo ten eersten ontblooten.
Ik rep mijn beenen, zy beven echter onder 't lijf gijs.
Lais, tiribus, beide als bacchuspriesters gekleet.
Ick doght wel datter op uytliep wanght asse soghtens eet dat is altijt voor negenen ien draey in ons sekreet.
Maar wil je er honderd voor, die k heb in medenblik?
Zyn leeven, zou hy voor u, en uw schoone huisvrouw ten besten geeven.
Nu ma couzine slaapt, hoop ik zo wel te waaken, dat ik zeer haast met la comtesse schrap zal raaken.
Is dat reeden dat jy een mensch zo affronteert?
En jy juffrouw, denk op een ander, doe vry een nieuwe keur, want het zal u hier geen van beide lukken, ik zorgde der al veur.
Die verbruide wyn het mor in zen gat maar hy ging zo zoet in, en hy smaakten.... holla wat, sta vast, hey daar, k moest niet vallen.
Maar myn heer, is het myn beurt nog al om te zwygen?
Of jy t veracht, ik wil my houwen by de dragt zo als myn grootvaar, ja myn grootvaars vaar hem kleedden.
Het wereltsche bedrogh bedrieght'er veel in't oogh ghy soud het niet gelooven, wat pop een yeder heeft, die hem het breyn ontrooven ja dat het slimst noch is, elck sot prijst sijn marot, en meent sich wijs, schoon dat hy is puursteken sot.
Latet een ander wil vlijtigh, 'k kent dan wel 'edaen krijgen op een aer, wat seggen is dat me, of scheerewe mekaer?
Alleen om dat gy ziet dat het de vorst behaaght, u grootsheit beelt al in dat gy de kroone draaght als groote keizerin, nu sweer ik by de goden zoo dikmaals ik u naam hoor noemen, of u boden, of 't huys dat gy bewoont, of van u eenen brief, of iets van u het geen voor dees my was zo lief te zien, kom zoo zal ik mijn min tot u vervloeken en zoo mijn ziel in mijn gedachten weer wil zoeken de min te voeren in ik zalze rukken uit mijn lichaam, en dat d'aart dan geven tot een buit.
Maar eerst dien ik niet onbetaalt te zijn, eer dat ik ga verklaren hoe dat men hier mee voort zal varen.
Och zo, jufvrou, wod je me wat helpen.
Myn heer.... valerius.
Neen, neen, ik lap t er liever uit.
Ben je dol of zot marry?
Was 'er wat te schryven, is 'er iets te doen, dat je my komt stooren in myn bezigheid?
Maar zy heeft wel toegestaan, dat hy appelen chinaas, en confituuren mee brogt, ja pointde venise kanten.
Gy moet u man beminnen, mijn dochter als een vrou, dor.
En wiens tegenwoordigheid hy zelve, indien hy u ed gekent had, voorzeker nimmermeer zou ontweeken hebben.
Die feeksen van vrouwlui, hoe jong dat ze ook zyn, verraen de gaauwste mannen, zonder het te leeren 't is niet te verstaen.
Waar in, mijn heer?
Dit alles heb ik van u gunst alleen ontfangen dus stierd mijn danckb're mond met heylige gezangen u lof ten hemel, en een myrtenoffer werd u staagh ontsteecken in de tempel van mijn hart, daar gy als een goddin, op 't autaar staat verheven.
Frederik, waardin.
Hier zag ik eelaard noch!
't is jammer, dat men zo niet ter beurs verschynt.
Wat leli is zoo wit als t wit daer ick op doel, de hagelwitte sneen verzinckt in eenen poel van schaemte voor haer weg, de zilvre mane lichten verduysteren haer glans, t moet al voor blanche zwichten, als zy met parelsnoer, en diamant verciert.
Een tulp, een hiacint, gold somtyds duizend pond, wanneer men die spierwit en fraaij gestreept bevond.
Haastje maar.
Want den ouden dag komt met veel gebreeken.
M. willem.
Papa, in vrankryk trouwt zo meenig' kaale graaf een koopmans dochter, en dan maakt de huuw'lyks gaaf een juffer adelyk de goude pistoletten zyn pillen die den waan van adel ligt verzetten, katryn.
Wil me toch niet eeten.
T zy het eloogen is, of waer, dat scheelt me langer niet een haer.
Dat zou ik wel gedaan hebben, maar ik ben wat bang voor myn hoofd, voor hals, en schouders want het is geen kleintje selleweeken, terwyl de vaar gezwooren heeft om my de hals te breeken, zo haast als ik weer aan zyn huis kwam.
Daer loopense die hongden as dieve nou heen.
Jae macker, soo moet het gaen of aers hebb'jer gien deegh van, ick ben gien suffer, neen ick vaer, ick spreeck als een man.
K zal voort zyn flegten staat dien hy straks kwam ontdekken wingaren doen verstaan dit moet zyn val verstrekken, onz liefde tot geluk.
Vond ik nou eens dien boer der boeren, die my met bruiten laast kwam loeren, ik nam revensie van de zaak.
'k seg hy jen goet belul moet hebben, die sulcken avijs geeft.
Wat zou die smaus doen?
Mon beaufreer kan al die onnutte onkosten wel bespaaren.
Neemt gy me voor een man die u zou konnen schaan?
Die roepen my naar 't graf wacht charon, 'k ben al ree, al heeft mijn asch geen rust, voer my noch echter mee laat my die honderd jaar niet aan u oever zwerven, 't gebeent zal van mijn vrient wel rust en 't graf verwerven en gy mijn waarde vrient, ik kan u niets tot loon, van al u trouwe dienst vergelden zoo de goon oprechtigheyd en deucht van menschen ooyt beminden, zoo zult gy voor en naar uw doot u kroon noch vinden ik stierf gewenscht, zoo maar octavia zey, sterft en zoo mijn asch een traan of zuchje van haar erft.
Ik zie mama, ik moet van toon veranderen.
Zie ik dat zo voor myn oogen?
Hier wil het wonder dagen, de duycker diewer, t is mijn moer, laetse niet in, of de drommel selje haelen.
Wel truitje, is dat een keel op steeken?
Waarde heere!
Die jongman ziet 'er evenwel niet kwalyk uit.
Hy schrijft, terwijl den anderen singht, dit navolgende op de steen wie met de key niet is ebruyd die kom, en wis dit krijtschrift uyt.
En dat noch op 't nichtje van een' molenaarin?
O jaa, ladis.
'k geloof mijn lief, dat u de maegdom nu te swaer is pap. dat ist niet dat haer schort.
Moet verdienste en deugd, niet klaagen?
K gaa dan vraagen, ja k ma foi, prend garde dat ge u ook wel draagt in uwen plooi.
Ick zal hoe wel met vrees en overgroot verdriet, ladis.
Daer k niemant senden kon.
Zacht, 'k zie volk.
Margo, zyn vader is gesturven.
Kluchtspel, van het gedwongen houwelyck.
In myn eygen huis bouwe.
Wijstme d'aeren, iou maets mien ick, die jy fluys by jou hebt gehadt.
Heb ik u hier mee mishaagdt, 't is my leed.
Zy heeft al overlang uw huishoudster geweest, en dan beurt het wel meer, dat men dat zo doet.
Jae, is't maer dat?
Och, wat gaet men an! de jongste kwieryn.
'beswyk niet moedig hart.
Sy zijn niet meer als wy, sy dagen mensche koppen, 't gebreck is in de mensch soo 't inde verckens waer, men snee 't 'er uyt ten spijt van onse bestevaer.
Prinses van 't voorjaar, donk're aurora, vorstin der lente, dorre flora, heer windbuil, wenscht u eens te zien om u zyn onweer aan te bien.
Nooit heeft de liefde, door zyn onweerstreefbre kracht, geen minnaar zo als my in zyn gebied gebragt.
Jacomo, ioris, hendrik, anna maria, marry, karel.
Wat zegje, jongman!
Van filipyn?
Hoe sal 't vergaen.
Doch 'k hoop noch al.
My lust door offens puin myn glorie weer te baanen, op turksche tempelen vol dwaaze afgodery, mvn zon te planten, in de plaats der halve maanen zoo werpt het waare woord hunne alkoran aan zy.
Terwyl we alleenig zyn, en niemand ons bespiet, moet ik u eens myn hert, dat barst van zwaar verdriet, gaan openleggen.
Van my te vooren leezen om eens te hooren, of 't my zou geraaden wezen, dat ik het drukken liet.
Het kan de vrees my niet beneemen, wyl ik my zelfs dus ging vervreemen, en, buiten vaders zin en raad, stil met u deur ging.
Ich solte sonsten dich by meiner treu curiren dass du nicht wieder mich leichtfertig solst vexiren.
Maar laat ik jou eerst hooren spreeken, of jy op t prononsieeren let.
Is 't om het geld, dat jy ons wil gaan scheiden jan. zo zwyg vry stil.
Ja eduard, by is 't.
Ga voort, 'k zal zwygen als een mof.
Ick weet nogh raet soo gy my helpen wilt.
Mejuffrouw, wyl 't geluk van u alleen te vinden een minnaar vryheyd geeft, dat hy derf onderwinden van zyn oprechte liefd' u klaar verslag te doen, zoo leen m'een gunstig oor.
Scheer jou naer binnen, of het zal hier lelyk honden.
Hoe wil ik dan prachen, en in myn vuist heur uit gaen lachen.
Ik heb hem gedisponeerd, om met myn nicht leonoor te trouwen, zo jy 't consenteert.
Vergeef het my, myn heeren, ik had anders u voor aan de deur al gekongratuleerd.
Wel zeg dan... leliane.
Zei ik flus niet wel dat de groote turk een beest moest zyn?
'k geloof ligt meer als jy.
Dat is een styve tryn!
'k begin, hier bennewe voor de deur.
Ghy moet op mijn begeer u oordeel geven.
Daer wilme sint albrecht voor bewaren, ten soume niet behagen.
Wel wat bruid men dezen mon sinjor, hy kreund hem met ons doen niet veel.
't is vermaakelyk op zulk een wys te leeven, wyl zulke redenen de zinnen blydschap geeven maar 't moet, in eer en deugd, geschien, als de echteband, door trouw, die zoetigheid ontheft van kwaad en schand.
Dit dunkt me is t huis daar ik moet weezen.
Wel hoe kom jy tot deze staat, jan?
Zou men niet, elk heeft'er alrie de mond vol van.
Dit is de ziel van t spul maar wees tog styf in je kaaken, een onvertzaagde stoutheyd, helpt ons door de verwardste zaaken.
Komt het op opsnyen aen, soo verseker ikje, dat het huwelijk haest klaer is, want ik kanse soo stofferen, dat ik dikwils selver meen dat het waer is.
In wat een doolhof vind mijn geest zich nu verward, ik min ik hoop, ik vrees, ik twijfel, en mijn hart word gins en weer getobd, gelijck een schip door vlaagen ik weet niet hoe ik my in deeze zaack zal draagen.
Ho, ho, daar is onze vermaarden baas die kant uurwerk haast weer vercieren.
Ras vrinden, ras in huis.
En zo dat eens waar wierd, was ik een bedurve vrouw.
Margriet. och!
De list eens practisijn den horendragers aert, wat vuylheyt yemant pleeght, de tijdt het openbaert.
Wil hy jacoba nu niet trouwen?
Ick en wou 't niet om een bout van thien pondt, of om een lobbe, den rechter sal 't hem wel verleeren, dien eleweeckse schrobbe.
Een veel gelukkiger heeft me in t verdriet gebragt, verydelt myne hoop, en maakt dat ik moet zuchten, en voegt de wanhoop noch by al myne ongenuchten, die maakt dat ik van hier moet vlugten, en dat k niet ondekken derf aan u myn lyden en verdriet.
Hy steekt de draak met ons, de duivel haal de vent!
'k zeg, laet men betien.
Dat zy haar eerst niet in de waaghschaal hadt gestelt.
Myn heer de krol vesier men zal jou nou eens binden zoo kan jou hans de beul, op saturdag verslinden, gelyk gy my wou doen, crispyn.
Zo 'k u ergens dienen kan, ik ben uw dienaar.
Zy is hier in 't vertrek.
Heerman, lekker.
Ik versta jou meening niet.
'k wou dat hy waer den hals gebrocken.
Nicodemes, nicodemes is t.
Wat teed're vrindschap ik van vader ook voorheen ontfing, 'k verliet die om te volgen u alleen, tot myne ontschaakinge, reikte ik u zelf myne ermen, om tegens vaders dwang daar door my te beschermen tot wat een uitterste ben ik zints niet gebragt, na dat het wreed geval uw vlugt weerstond met kracht?
Myn heer, bedaar u, 'k ben op 't alderhoogst verblyd dat hy vertrokken is, myn heer, heeft beter verstand van collocentie.
Misschien dat ik ze voor een kleintje weer overlaat, als 'er een ander beter mee is gediend.
Sta vast ik moet jou star eens schieten.
Wel hoor myn heer, ik zal 't je zeggen.
Wel waarom zegje niet dat 's myn hoed, en dat 's myn rok?
Die windbatalje zal na k merk geen koppen kosten.
En ik zou waarelyk hier blyven, om eens te zien wat zy bedryven.
Gy zyt een groote gek, dat zie ik nu in 't end.
Ja zeg liefst dat jy 't niet en weet.
Men voeten zyn aan stikken.
Mejuffrouws breisak, wilt gy eens kijken.
Wel, soo sal hy niet voor tavont t'huys komen.
En ik zal ondertusschen antwoord aan ferdinand gaan schryven.
Jochem, machteld, angniet, klaartje, katryntje.
Mr. klaas, koenraad, boudewyn, olivier.
Wat zal men hier in doen?
Ferdinand, frederik, haripon, jodelet, bregt, dina, kaat, alet, marotte, boon, sol, tiel.
Wat hoor ik daer?
Gy weet ook, dat ik zulks erken, uw vrind geweest zy, en nog ben.
Gy zult myn schoonzoon zyn.
Geertruy, bely.
Vriend ferdinand koopmans styl.
Hier schuild iets onder,'t geen ik niet begrypen kan. ik bid laat my begaan.
Dit alles heeft uw hand bedreeven wie kan u roem na waarde geeven?
Loop heen, jou engelse staert.
O zon, wiens glans bestraelt een andren oort, en lucht, maeckt door uw helderheydt dees duysterheydt behaeglijck, hoe tintelt uw gestarnt?
Maer u gelt is dat zoo veel gelijck ghy hebt genoemt edelman.
Kan't mooglyk zyn!
Kom, 'k zel jou dat bakkes zoo rosse, dat het je heugen zel.
Dollenburg.
Als jonge luy alleen, en zo dicht by malkaar zyn, raaken zy heel licht aan het mallen.
't is om dol te worden!
T zou zeer schaadlyk zyn voor uwe liefde.
Zy zel jou lief hebben zo vast als een muur, indien gy haar vyftig duizend gulden, als het gezeid is, tot een duwary wild geeven, spaarpot.
Loop nae d'eene pisbesie'er of d'aer, is 't datje wat schort.
Hier was straks eenen myn heer snof, en mevrouw, die.... maar ik mag 'er niet aan denken of ik zou.... elizabeth.
Ik bedankten hem, want die reeden maakten my een weynig fris, ook zo had die zoeten, lieven boer, niet geloogen, want ik liep omtrent een uur, doen had ik die plaats al voor myn oogen, gut!
Hans kruijer, kom hier by de hand, pak al de kleeren in de mand.
Stoute pry, wil jy niet trouwen?
Krijn en neel binnen.
Jan. maar, myn heer, zou dat zo slegt in zyn werk gaan, wat zou dat lyken, een goed orateur, diend die niet eerst veur af zyn welspreekendheid te laaten blyken?
Ik zal my gaan verkloeken, om myn verlooren kind, de waereld door te zoeken, geen zee, noch land, zal my beletten om sosy te vinden, ach!
Hy weet, t schynt dat monfreer niet t huis is.
Gusman o moord!
Fyt. magh ick nu binnen staen?
Waar 's u stantvastigheyd?
Ick wist niet dat myn baes, soo wel ghelettert was.
Terwyl gy my dees zaak hielpt brouwen zo zult gy nu myn gunst beschouwen.
Wel, ouwe cees, hoe keunje praeten?
Ich wolt ier, myn alderbeste moot, wens iem noer komt zoe pas, ont er had aus gezongen.
Heer schout  ik heb er et vaatje mit wijn zelf in huis zien brengen.
Gy hebt haar al te wel gewend, hou u maar stil dat duifje zal van zelf wel vliegen op je til.
Nuw ick door groot practijck, gekreegen heb dit kleet, zoo is de beste raet, die ick ter werelt weet dat ick ter wijl ick nu weer ben van grooten aen,,sien terstont uyt vrije gae, maer 't ken geen open baen,, sien, helena is te rijck, en adelijck van bloedt, en 't meeste dat mijn quelt, dat is ick heb geen goet maer in mijn adeldom soo wil ick haer wel veur gaen snaphaen.
Ik kan onmoogelyk overslaan, zyn alibi te demonstreeren, en dat kunt gy niet refuseeren.
Gy maakt het huuwelyk my zo vol zwaare zaaken, en schildert het zo naar, dat 't my niet kan vermaaken.
De heer anzelmus, en een ander heer geleerd in veele kunsten en verheven' weetenschappen, die als een advokaat zes zeven weet te klappen.
Heb je ook abuis?
Kluchtspeelders.
Ik zag nooit daer van gien teken.
Vermoort hem.
Ja, dat hy hem mag, blykt wel aan zyn roodpuistige tronje.
Laat ik eens zien hoe staa je dus?
Dan moet het weezen, maakkoop, want ik heb jou noch nooit beschaamd gezien.
Ja het ze daar niet een kleed t'huis gekreegen, ik zal het nu zeggen, ik heb het zo lang gezweegen, kostelik geborduurd, op zyn mans gemaakt, dat trekken ze dan aan en zeggen, zo plagten de amazoone koninginnen te gaan.
,, maar wat doet die gryze schuddebol daar?
Zeg, aan wien scheeld het doch dat wy hier met ons twee niet op en zeggen, 't een of 't ander minnelesje?
En zulleks contra crelis melis, die vader is van fobert crelis, gedaagde, qualitate qua, in cas subject, etcaetera.
Ik wilt er wel aan stellen.
Daar is jouw vader, ik gaa maak nou een and're taal te spreeken.
Wilt gy in 't italiaens?
Vraag of het hem belieft, in dit vertrek te treen.
Neen, mijn heeren, ik beken 't, 'k herroep mijn woorden niet, zei hy.
En t is my meerder om de poen, als om het pleiten, wel te doen.
Die slooten loop ik altyt mis, daar ymand in verdronken is.
Dat is een galge deun!
Roept hy wat luid, acht jy dat niet, zo raakt hy onder u gebied.
'k bemin jaq'lyne wel, maer moet mijn darmen proppen, want anders valt mijn moet g'heel in d'oude schoen.
Zo ymands faam te steelen, dat is geen kunst maar, breuk te heelen, dat is het zaakje, dat is t punt, waar op men hier, om goede munt, gelyk, t behoort, te slaan, moet draajen, en laat zyn haan dan boven kraajen, ik mag t wel lyjen, zo t den raad, na t pleidoyeeren, dus verstaat.
Wand ik laat nimmer moetje weeten, myn spek, of worst, van andre vreeten.
Binnen. inhoud des derden bedrijf.
Binje van leien van daan?
Ik meen het, of jy zo heen, en weer staat te kyken.
Papa, mag ik u welkom heeten?
Jae, 'k reken van den dagh dat wy syn saem ghetrouwt.
Wat is 't voor my een plaag!
Ja maat, maar.... twede tooneel.
Marry monckjes, wel waer kom jy van daen?
Van die mercuur, is dat niet goed?
Bruyt er uyt.
Is deze brief van u niet aan octaaf geschreeven?
Daar de keuke zulk een lugt geeft, is 't gezin niet zeer pluis. vertooners.
Ja wel die bengels!
Wat majesteyt?
Trouwhart, maar schei hen van elkaar.
O ja, van den zelfden trant.
Die ydele vertogen, en spruyten nievers uyt dan door de vrees, ey stelt uw' sinnen wat, en jaegt den schrick weg die u quelt, g'hebt op u lever niet waerom gy soo soud schroomen theunis.
De jognste kwieryn.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, klugten als andere, reets gemaekt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onsen landen sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Loop, brengt de visch in huis, dravis en zeg teugen onze meid, dat ze de visch breekt, en vraag, of er al vuur an leidt.
Myn zoete beest dat heeft, och, och, de geest gegeeven!
Wat zo, jy ben dien nobel kwantje, was ik as jy, ik hiete jantje, ligt op den brui, dat's gien verdriet.
Maar wat zal 'k beginnen, de winckeliers worden bedurven deur de kladdery van de voddemart, 'k ben belaan hoe 'k 't zel aanleggen, de negootcy deugt niet deur al de schelmery van de sweetse en engelse kaapers.
Ach gusman!
Hoe hebben t die twee heeren gemaakt?
K zie zo veel aardigheid door uw zwaarmoedigheden heen straalen, dat ik reeds in uw belang ga treeden, en k meen dat yder deel moet neemen in de smert van iemand wiens gelyk niet licht gevonden werd.
Wel nu, wat wiltg' hier mee betoonen?
Deez spreekt noch met civile reden.
Jou sousbaert iou flenterbackis, iou ruygen bock, wat houtme dat ick'et niet uytje backis en rock, ja mit sulcken getier, dat ick van de schrick stont te trillen.
Ha, mon amice!
Och lieve oom, vergeeft my, ick kan 't seecker niet gebeteren.
Ik kan niet uit, voor dat myn voet weer is geneezen.
Entiende vuerstrae medced espanjol?
Wat is 't schoon weer.
Hlllebrand, niesje, neeltje, klara, gozewyn, jan baas.
Ik hoop dat ik 't stuk volbrengen sal, tot myn heer karel zyn geluk, en dat ik roelof geef een af jagt tot syn schanden.
Ik sal 't by gort niet vergeten, al leefden ik noch honderd jaer, doen hy van schiten begon te praten, soo meenden ik, dat ik al in d'ander wereld waer.
Dan desen dagh heb ick mijn macker niet vernomen, holla, tot mijn geluck soo sie ick hem daer komen.
Wat sal dat hier weer sijn? phil.
Ik heb het tree maar in.
Hy heeft het u voor deezen gezegd.
Hy zel ze ligt na nieuwnederland stuuren, om tabak te planten, of voor een slavin verkoopen aan den grooten turk.
Noch had ik zeventig quadrupels, sus ik zou my wel verzinnen, t was, laat zien omtrent de tachtig.
Dat men zingen zal naar de gewooint.
Dien vervloekten engelschen oorloog die heeft ons heel verdurven, men moet de schijn voor zijn zetten, wat zalmen doen?