floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
O droes, is t' meugelik?
Waar vind men haars gelyken?
Een ander mocht gerucht gaen maeken door de stadt, en door schelden en vervloecken, lichtelijck honen, dat zijn wy niet gewent, dees moet gy my verschoonen, dat ick mee soetigheyt, indien het u bevalt, sga.
Ja maar het zyn maar twe uiterse, zo ik wel heb onthouden, was een uiterse niet tien duizend gulden?
Sy keecker nu korts soo quips uyt.
Voor my, ik zweer 't noch eens, en ga daar in voorzien. negende tooneel.
Gaa maar daar gekken zyn of dollen, t kan niet mis daar zult gy t hooren t zal al rymen watter is.
Meend gy dit noch tontkennen.
Heb ik geen reden heer, om my op t hoogst tontstellen, daar ik myn liefde zie gehoond, uw wil verraan, en van u meid my zelf in t aangezigt versmaan.
Hy heeft, met myne weet, een reys ghenomen aen, om, als hy wederkomt, een sone te ontfaen.
Voor alle dingen gebied ik je niet meer jaloers te zyn.
Magdalene vertrekt en errenst spreekt tegen leonore.
Her uyt jou hoer, en boef, dat jou de nicker schen jou vagebont, jou guyt, wat hebje hier verlooren?
Flip, klaar.
Ik zel jou lijf teugens paas  tot loon  verzien van nieuwe klieren.
Ik kom juffrouw.
,,de duyvel speelter me!
Lichthart, een muzikant.
Tegenzang van een boer.
Nou joosje, lukken deeze zaaken, zo zal 't uw heer met ons wel maaken, joost.
Zo weinig voor zo een hupse meyd te durven bieden?
Een huw'lijk breken?
Gy zult my voor gravin, ik u voor schildknaap strekken.
Ik ben in liefdensnet gevangen, en met myne oogen aan een schoonheid blyven hangen, ook heb ik 't stuk met zulk een yver opgevat, dat ik reeds heb 't geluk van haar te zien gehad, en, zonder dat ik haar misdoe, of veel wil roemen, myn zaak staat zo, dat ik my mag gelukkig noemen.
My dunkt jou lui vacantie duurt maar van den eersten january, tot den laatsten december, dat is het heele jaar.
Ick sterf indien gy sterft, wat kan ick beters erven dan dat ick door uw doodt zou mijne doodt verwerven.
Wel dan heb ik myn leeven zulk een vreemde historie niet geleezen, ik heb haar zo datelyk gesprooken en gezien.
Sus, sus mir schofeleyn ie sult hir, u vatter seen, snaphaen.
O val nu dat ick ben door u op 't hooght gereesen, wat zal mijn danckbaar hart u geeven tot een loon den hemel geeft u vorst de werelt tot een troon.
O plager van u vrouw!
Dat woord verstaen ik niet, moet ik dat weten, zo diendeje t my eerst te leeren.
Aan wien meenje, dat jy jouw lieve dochter dan hebt geschonken, dat schoone juweel, daar jy me op zyn akteons mee deed pronken?
Dat sal wel over weyen wat denkt er niet meer aen.
Hy is hier in huis ik weet het hy is verspiet.
T had vry wat reden want zo groot een baviaan in plaats van... francois.
Ziet heer, de heeren gaan tusschen man en vrouw zo scherp niet, dit is een huisquerel, en niet van zulken gewigt om een scheiding te formeeren maar dit zoud ik je raaden, waar op je staat te letten, ik zouw'er met forsse dreigementen te keer gaan, en datje geauthoriseert waart om 'er in 't spinhuis te kenne setten.
Hier heb ik den doktoor!
Ik zal daatelyk om een notaris gaan, en jou dan wel dwingen.
Daar brout zo wat hy zweertje zulk een dageraat hy zalje kerven als een brasem, wel gants kruiken, hoe hebje t zo verkerft, t is zulken dollen kuiken.
O broer, 'k zie waar dit heen wil!
Meeuwis, van achteren 't tooneel.
Dat heb ick wel gehoort. jaquelyn.
Soo is t dat wy de sake en t versoek voorsz.
Zy is jong en weet nog zo veel wat vryen te zeggen is, als een varken van saffraen te eeten.
My dunkt ik heb hem hier daatlyk gehoort.
't toneel voor eerst is om de key, op 's werelds narremerckt, dat is te weten over al, met alderhande doorvlochte groenekeywitte festons behangen daer op een groote grauwe toegemaeckte holle steen staet waer in der menschen harde keysinnigheden, door de zielzalige doctors medicijnsche redenen, hervormt en versaft worden.
Gaat daar gunsen iens, en ziet, hoe't daar gelegen is.
Kund gy niet by u zelven denken, dat hy dit heeft gedaan, om zo myn' eer te krenken?
,, terwyl dat hy naar binnen gaat, ,, zo zal ik zien krispyn te vinden, ,, of eelhart.
Karel, blanche, ach hemel!
Hier 's een marquis, die aan haar hoogheyd brieven heeft.
Is dat dan niet een baviaan, die me booven op je luyfel ziet?
Kost t'huys te senden, doen braen, en laten halen, seecker de neste vrou die sou daer op wel smalen.
Sa dryft hem buyten joren.
Wacht jou op een ander tyd zulke potsen te speelen, jou lui vergeef ik het, en ik sta toe dat je trouwt, onder voorwaarde, dat je my noit zult moeyelyk vallen, maak dat je goed huis houd.
Vaarwel 't werd tyd, wy moeten scheijen.
En spring uw' heer me by, als hy te kort mogt komen, ik gaa naar boven.
Ja, maar raakt hy eens uit, zyn vuur zou, deeze reis in eenen ogenblik, het huis als een forneis doen branden, en tot asch verteeren gooten, traaljen, dakbalken, gevel, post, en pannen, of de schaaljen, de spykers, yzer, loot, kalk, tichchels, marmer, glas, 't zal vloeijen langs de straat, gelyk gesmolten wasch.
Ik ben geen eerlyk man, weet ik wat de juffrouw wil zeggen.
Hier op soo ick hier imand raeck', daer heel of half wat an is?
Ik zou hem ponjardeeren, of an duizend riemen snyen.
En ick mijn heer u na.
Tweede couplet.
Maar, ik zal t wel maaken als wy weer aan een zwiertje raaken, zal ik betaalen, als voor heen.
Die heb ik na u toe gezonden, om maar te toonen hoe de schyn, verbeeld, veel dingen die niet zyn, veel menschen eeren deezer daagen, de kleeren meer als die ze draagen.
Gantsch niet dat waar geen fatsoen.
Heer hout vijf oogen vast, je hebt de hoogste prijs,, wis. edelman.
Nichje, hebje yets aenje vrienden te schrijven ick sal margen om het briefjen komen.
Bonavontuur, pieter, eelhart.
Die gift is d'ordinary schenkasy van alle de mannen in 't generaal.
Dan wert het roer van t schip na d andre zy gewent, dan zal t arnoldo zijn die voor mijn stael most vluchten.
Ick ben de koopman met de wissel brief snaphaen.
Alst je belieft grootje.
Wel moog jy 't zeggen.
Ick souse wel ondervoet gaen loopen.
Orfeus, pytagoor, damokles, don quichot, pankrasus, polidoor.... gov.
Neen, 't is myn huysje hier wel hoe!
Ik ben zo benaud, dat ik nergens kan duuren hy zel haar ligt na't leeger voeren, om de pieken te schuuren, of om het geweer van de soldaaten schoon te houwen, dat het niet roest.
K zal t u zeggen.
Ay 't is hier van genoegh, ick bid u staeckt dees reen.
Hoe staat het met de huuwlijks zaaken van eelhart?
Besluit, en dat van stonden aan hoe of het langer hier zal gaan.
De jeught sulcx al vermach, gelooft daer zijn veel meysjes die niet al effen zijn, maer kreucken wel een reysjes wanneer men doet haer wil want som zijn soo doortrapt, hoe nau men haer bewaert, haer suyverheydt ontsnapt.
Men luisteren.
Och hans, hans, hoe selje dit kunnen verantwoorden, deynckt om het eynd dat soo lang is, och!
Mijn heer, wilt ons wat nader komen, ik heb van onze meid vernomen dat gy u machtig wel verstaat op 't geen de kamergang aangaat.
Dat zy schier by al de waereld een quaa indruk geeft.
Ik heb myn rytuig tot uitspanning eens genomen, en reed al voort, tot hier in loene, zo gy ziet.
Ik heb een hoen, met twee patrijzen, een rommelzoodje met sausijzen, weest hier op altegaar mijn gast.
Och 't is een windroer daar hy mee geschooten heeft.
Nu blind mijn heer, ik volg.
K ben eerlyk in myn hert, waar meugje dog van kikken?
Zou dat op 't lest ook niet wel vry smaldeelen ik zeg noch, dat de mannen het verderf van veel vrouwen zijn, deur dat vervloekte dobbelen en speelen.
In napels is geen schoon, of't moet verstandigh wezen.
Wis, juffrouw, spreek.
Anne pieters, de moeder van leander.
En gy, ontaarde vrouw, van eer en deugd verbasterd vrees voor myn wraak.
Praat haar van zuipen, zwelgen, zingen, van springen, en van glas en kan, daar weet den kinkel grondig van.
Ja niet om uit te spreeken!
Den keizer met alexander, rudolf en arnoldus binnen.
Wel stootme dan die bienen en schoncken die daer staen inde vysel, en versietme de poeyerdoosen.
Zo kan hy dan wel kwade wijven genezen van een boos gemoed?
Ja, maar zetter noch in, dat ik het goud morgen in myn huys moet hebben.
En dort?
Vrinden, je bent verkeerd.
Elsje, elsje, komt eens hier.
Maar zacht.... dertiende tooneel, ruffina, steiloor, heerman, lekker.
Jan. ja, myn heer, dat zelje ook ondervinden, dat ik jou eerlyk en trouw dienen zel.
Je weet wel dat men heden veel door de vingers ziet, om wel te zyn gedient.
Hy is'er niet, och wat sie ik!
Zie daar zyn dan noch twee dukaaten.
Hier is een zeer geleerd doktoor, die veel kwa toevallen kan helen en ook d'onenige krakkelen, waar mee het vrouwvolk is belaan.
Verschoon u dan van t geen hier aanstonds is gebeurd.
Nu tys, myn tyd is verscheenen.
Zo kunt gy u zelve nu gerust zetten gy zyt tot mynent, dus ik zal u den heelen dag zien, zonder dat ons iemand in de waereld kan bespien.
Moet gy my in dit overval nog stooren?
Mijn waarde bruydegom, wat neemt ghy in gedachten?
Uw advokaat, als hy, met giften omgekocht, zal zich te zoeken maken, wanneer men pleiten zal, of pleit hy voor uw zaken, hy zal slechts voddery voortbrengen zonder kracht, en dat uw zaak niet raakt maar zooge uit al uw magt en alle omzichtigheid des werelds dat kont weeren, zal licht uw rechter, die men wist de hand te smeeren, of om een eigen drift, uw voordeel tegenstaan.
Beginnende haar' loop in die sodiaks sne.
De brief vader, die is me daer ik weet niet hoe 't kwam, of het is deur onverzigtigheid, zo als ik op de lijnbaensbrug kom uit de hand in 't waater geweid doch, daer is niet aen verbeurd, terwijl datwe den inhoud weeten.
,, der keerel meint es, och!
De ouders moeten beeter weeten, en laaten de kinders zo veel niet de baas.
Daar weet ik wel raad toe, want ik heb kennis aan een smous, die oude kleeren koopt, en naar duitschland verstuurt, en daar heb ik meer als tienmaal voor my zelfs een pakje van gehuurt.
Myn' harangue, en pit van reden, zal zyn hert tot meely kneeden.
Dat wil ik gaeren doen ian klaazen, kan ikje dienst doen, ik ben willig en bereid, ik gae dan zo drijvenden heen maar ik vrees, ik vrees, dat et hiel op een andere moer leid.
O men heer, de friesen zyn braave soldaaten, sints eenige jaaren!
Een voogd mag van zyn huis in 't minst geen kerker maaken.
Zy is een pest der zeeden, een geblankette of vervalschte schoonheid, die van buiten schijndt te weezen 't geen zy inwendig niet en is.
Je zult 'er straks een eind' van krygen.
Ich heb naerstigh, onderstaen, en bevonden, dat by d'eene drift, d'heer fraudis kinderen, t'samen in heure sakken geschraept hebben hondert guldens, eens en dat daer tegen veele brave luyden geruineert zijn, en het 's lantsinkomen alleen, jaerlijcx mist wel viermael soo veel.
,, hoe verstandig ik ook bin, de liefde en de jalouzy zellen me, waerachtig ,, noch gek maeken!
Ik zeg de waarheid.
Wie zou hem in den echt op zulck een gront verbinden?
Hier is rufino nu.
Nu, vryster, salje wat mee nemen?
Dat 's net een galg vol.
Myn heer pastoor, wil haar en my, gena betoonen!
Hy is een pronkbeeld by de mans, zyn gang gaat op een goe kadans.
Jan. ik zal verzuipen!
Of sou hy denk ik, noch wel geraekt wesen in hare handen, dat sal voorseker wesen, 'k wed hy sit vast en pronkt in ysere banden.
Dit is zijn dochter graaf, daar ick mijn leet mee blus, segis.
Ik dagt mannen gy liegt het niet, want zy waare meest alle zo vol wyn, als een ey vol zuyvel kan weezen, wel krispyn vroeg me nigje, hebje wel ooyt van zo een kermis geleezen?
Ja wel, dat weet ik niet, je lykt hem als wel eer, maar zo je robbert bent, zo zeg my, waar 's je heer?
K bewaar myn reinelyke staat, gelyk bagynen koek, myn maat.
T zyn vuile streeken, zo gu daar toe wilt gewennen.... leander.
Dat's goed, laeteze dat doen, ze kenne hier wel logeren.
Wel, als 't wesen moet soo wensch ick dat haer sinnen, soo seer nae mijn joocken als ick nae haer, dat isser een.
Fol. a3v, p. 6 likkepot.
Waarom heb ik mee geen man van zulken troonje, in plaats van mynen lomp, myn bakbeest?
En gy op 't hoogste, maar hoe dus staatig in het zwart?
Gespoock maer meester siet wel toe, doet hem niet open voor dat gy hem hebt beswooren gy weet wel dat men kan met schrift een mensch vermooren, wel, gy vraeght nergens na, en ick ben soo bevreest.
Laat my je neus eens zien, ja zo ik hoor je hebt je gaan beklaagen, dat je niet langer het leeven dat ik ly meend te verdraagen.
Angeniet, kommer.
Men neemt vergeefs 't mooi weer, of schijnen van de maan, de starren, hitte en kou te baat 't is haast gedaan.
Nu is hy daar over met de andere vrinden gaan spreeken.
Komt krelis weer, en dat hy hum teugens jouw hylik kant... flip.
Klucht van de verliefde grysert. gespeelt op d'amsterdamsche schouwburg. t'amsterdam, by jacob lescaille, op de middeldam, naast de vismarkt.
Harmen albertzen, ik heb daar jan jasperzen mijn wedervaren van u e bekend gemaakt en gezeid.
Jy meend op deeze wys.... jasper.
Adm. u nicht clorinde heeft die zelfs aan my gegeven, met last, dat ik die aan u hoogheyd leevren zouw.
Annetje, govert, heer anzelmus, leander, anzelmus, de jonge, leonora, sofia, adelgonde, krispyn, jan. annetje.
Ter ordonnantie van de staten simon van beaumont de regenten van het wees en oude mannenhuis hebben, in haer voorsz.
Katryn doe jy de deur eens open, want daar is geklopt daar zal myn vader wesen, karel.
De nood die my aan 't harte gaat, maakt myn verlies te groot!
Ik ween en nu k myn best doe hem uit myn gemoed te brengen, behouw ik myne min, en ik ga traanen plengen.
'ik dankje bregje joris, wat had ik een verlangen om jouw weer te spreeken kom wilt jouw tecuwis in jou armen ontfangen.
Dit lijckt immer gien praedt ick loop alle dagen meest om ien pintjen, ick slaght de grooten.
Hoe ben ik verblijd door 't wederkeren.
't is zeker best geraaden.
Wat ien kruis!
Om wien myn ziel zo lang in druk geleeft heeft, eindelyk in vryheid kan aanschouwen?
Ick moet het wel belyen. 't ontsnapte my, en liet dees dingen in mijn hant, maer kan niet seggen hoe?
Geeft hem een klap.
Staat 'er al.
Agneta ziet om na horatius.
Papa, ik weer ik heb misdreeven, ik bid wilt my die fout vergeeven, 't zal nooit na deeze weer geschien.
Maar haasje heeft vergeeten!
Ik ben al myn leven bedurven, dien schelm.... warnaar.
Loop tys roep jorden, men vader, en zeg, dat hy of komt, zo hy boven is en vertel hem met er haest de hiele geschiedenis.
De eene is stront, en d'ander pis, dat zijn twee schoone kleuren.
Nou kom, het stroo en de mathier, karlo.
Ja, brandewyn, agatha mien je dat ik niet ruiken kan?
Ik smeet ze hem van de zolder toe.
't raakt me want de juffer raaktme nader, als kinders doen haar moeder of haar vader.
Daer s by men keel te veul an gelegen want daer het gaet, schenk, schaf, behoorde men al zyn affaeres om nae te laaten en die gien slemp verzuimde, mogt dat volk wat hooren praaten.
En mits haar ouders goed en af komst, my beletten my teegen dit verbond en hunne trouw te zetten, zo kom ik... rogier.
Och 'k ben so gealtreert, ja 'k ben in duysent vreesen om mijn kleyntje, dat soete schaep.
Neen ik tog niet, al quam de leelykste drommel uit de hel, als ik 'er myn liefste mee kost winnen, ik en zou 'er niet voor schroomen, maar gunter, zie ik myn heer karel na ons toe komen ik verzoek, gelyk gezeid is, dat jy 'er tegen hem tog niet van spreekt ik ga na de keuken toe, en zie wat dat 'er nog aan het avondmaal ontbreekt.
Wat seg jy fokel ians?
En uw al te dartle zeden, waarom gy word van zo veel heeren aangebeden, die gy alle ophoud, daar een iegelijk steeds op smaalt, die wierden daar al vry wat vinnig opgehaalt en scherper, als ik wel gewenscht had.
De moder is nich te hoes moest i ook al geld haben, naber?
Wel wat gebrabbel, zel hier wezen met de wyven?
,, 'k hoor momp'len!
Dit is al twintig en... neeltje.
Woor is de patient?
Laat ons malkanderen eerst ter degen verstaan.
Ik weet het van myn man jy waert van jongs op al poeet jy speulde ook mooi veur vrouw het heugtme noch.
Hum fad're moet na smirne gaan, maar word geschiet met moed're in 't beste van de slaan.
Gelieft my te verschoonen dat ik zo stoutelijk vraag.
't is een ben met schelvis.
Hoe stel je 't al saartje?
Daar moet al weer wat in de weeg weezen.
Ja, myn heer, zy beloofden my een portie, als zy tot 'er oogmerk kwamen te raaken, en toen my dat miste, docht my best om my weer meester van alles te maaken, gelyk myn conscientie ook getuigde.
Kyk broer, al benje een jaar of tien na my gebooren, zo benje, vatje t wel, na alle schyn vry oud genoeg om wys te zyn.
K heb er vyf of zes die van een andre natuur zyn als gemeene.
De geltzuchtige woekenaers wel ier tot de ooren toe in t bont  worden er esmolte gout deur een zulbre trechter egoten in er mont.
't komt op een jaar, of twintig niet aan.
Dewyl men eeuwig op het leed van and're mannen u heeft zien, op het bitst, geduurig aangespannen, en, als een dolle droes, gespoogen uw venyn, zo ga vry recht, indien ge ook niet gebotst wilt zyn.
Ik zal 't niet eeten, al zou de onderste steen boven staan.
Of wilje mijn van de wal, in 't water hebben?
Joost, hoe is 't, hou je dieven an?
Wat is 't een goudeeuw voor de snyers want menig kalis wordt een heer, en de oude meiden krygen vryers, niet om de ketel maar het smeer.
De schout, teegens de boode.
Gulhart, een student.
En schept behaagen, ja zelf noch eer daar in en ik, in al die plaagen, ben noch zo laf, dat ik de ketenen niet breek, die my zoo boejen en my met de wapens wreek, van edelmoedige verachting en mijn zinnen weerhouw, van langer dat ondankbaar hart te minnen.
,, o lieve deugd!
Ik en myn wyf kunnen daar na het stroo wel weer gebruiken.
Hoor toe, ik heb alleen twee zaken u te zeggen, 't een, datmen nu de zaak heeft weten by te leggen van heer octaaf, en dat ons' hyacintje in 't end voor d'eigen dochter van gerontes is bekend.
Die my dat zo knaphandig wist af te steelen?
Wel, wil een uur of zo wat wachten, en ik zal midlerwyl betrachten, dat juvenaal, pasquin, mercuur, hier zullen wezen in een uur.
Ja was het een meyd, of een knecht te huuren, ik zou zeggen jy hebt gelyk, maar jou dochter zo los te trouwen hoe benje zo slecht?
Ik heb een list bedagt om by u in te raaken, laat klaar maar een groot geweld om hulp in t venster maaken, en schreeuwen niet anders als brand, brand, terwyl gy t huys vervult met rook ik zal op dat geluyt van brand, en op het zien van die smook verbaast, als onbekent, aan u een middel geven waar doorge ontslagen wort, van dit gekluystert leeven.
Hy plecht soo niet te sijn voor desen.
Of zyn 't ook twee meloenen?
Och iulfus, mocht ik jouw gelooven.
Zie gins, is hy 't?
Ik spuw'er van, wie luster zoo walgelijk een praat?
Ho, ho ik zie het wel, k moet jou de gryse kop eens kammen.
Ja, hy heeft sijn schaepjens op't drooge.
'k danckje vaer, wel ick weet niet waerom datje verschiet.
Zie daer, ik weet werentig niet, wat ik zel denken, selleweeken!
Alcides, laura, colombine, mezetyn, kapitano.
Maart, in 't jaar onzes heeren, en saligmakers zeventienhondert en zeven.
Hoe hebbewet hier tussen ons bayen, of benie niet graegh na men gelt?
Wat seldreweeken!
Heb je myn dochter gevonden?
Deeze aanslag mogen wy vervloeken, en elders ons fortuin gaan zoeken.
Lutje bouwesz.
Te meer nu dat men ziet dat uyt een kleyne worm, die in de witte zy, en in zijn eygen vorm de doodt bezuurt, waar uyt zoo veele aardigheden gemaakt wordt, om met pracht het lichaam te bekleden van 't vrouwelijk geslacht, waarom gy zoeken moet een die uw hart beheerst, en die u minnen doet, om dat ik niemandt in mijn kamer zal gedoogen, of hy moet zijn verlieft, en in minsjuk geboogen want die geen liefde draagt niet wezen kan getrou, noch ook niet dienen kan. en daar voor ik het hou, dat die geen liefde draagt niet kan voorzichtig wezen niet dat ik zeggen wil dat gy u laat belezen, en overwinnen van een vuyl' en geyle min 'k zeg aan een deugdelijk gy hangen zult uw zin.
'k bin het wijf zo moe, als uitgespogen spek.
Wel dat zou de nikker verdrieten!
Is dat zarbande, reekels, zegt?
Dat 's waarheid, grietje.
Maar, zoetjes wat ik zou myn tyd hier wel versnappen ik mag gaan zien eens uit een ander vat te tappen, en gaan na arlekyn, op dat hy my eens zeg, hoe dat ik, na zyn zin, het werk best overleg.
Hy slingert my, zyn eenig kind, met trouwen als een dwarrelwind.
Ik docht in t eerste, dat het een reuzin zou weezen, zo zag je na om hoog.
Wel vader, waar zyn ze?
Vryerzieke, minrijpe kleuter, benje al van 't bedt geraekt?
Neem jy uw plicht in acht.
Arnoldo, tancredo, met reysgewaed uyt.
Want ik durf zeggen, zonder van de waarheid te wyken, dat jonker koenraad haar beeter, als gy haar zoud gelyken.
In 't minste niet, mevrouw, neem uw plaats.
Weet je 'er niet van, philippyn?
K zal me die zo ligt niet laaten afwinnen of t moet zyn par courtoisie.
Dat 's die bedrieger, dien gy zoekt, die uit den troon der wolken dondert, in 't gezicht der stervelingen.
'k merk myn verhaal u schynt re hoonen.
Al de brand die er is vertoont hem daar men dit voorschoot ziet, en die zal wel te blussen wezen maar eermen my verspied, mag ik weer in huysgaan en helpen de leugen nog verder beleggen, dog t zal my verwonderen hoe of myn heer op zal kyken, als hy t huys komt, en wat hy zal zeggen.
Die ken jy, is 't jouw behaegen, of ik zo niet en hiet, gaen vraegen.
Laat ons te zaam t geselschap gaan vermeeren, arieus.
Hy zey, hy wou me van daag eens ekselent trakteeren maar ik vrees, hy geeft me van de wapper, en wil me wat scheeren.
Ferdinand en hillegond.
Ook is het al drie weeken verleen dat hy verdronken is.
Weg maar, ik zal wel wat bedenken, luister maar toe, en reguleerje na t geen ik zeg en doe.
Spreek jy hoogduits?
Jan, tryntje.
T is toch gedaen laet ons te zaem tot jouwent gaen, en drinken eens op t huuwlyks sluiten.
Sprong zy 'er uit, moet ik 'er derven?
Wat soud g' er van gelooven?
Bin jy myn zeun?
T is wel myn heer.
Maar zeg.... jeronimus.
Dat ik myn leven niet zou hebben durven vertrouwen, dat jy jou man, niet beter in eeren zoud houwen.
Ghy mooght eens suiker likken of oordeelt beter, en spreekt klaar, gezondt en bloot.
Izabel, waardin.
Jou lippen, snavel, bek en wangen, die zouden lustig vliegen vangen.
'k zeg jou, doe op, of 'k zal de schel aanstukken trekken.
Wat, turk vent ... crispyn.
Jannetje, komt ons t'avondt, kort na 't uytgaen van de kerck, met de lanteern halen!
Pas op het schenken.
Soo dienje niet by me en des te minder begheer ick yets van je.
Syt wel gherust, vaer lief, ick blyver u voor borghe.
Jong volkje, zyt ge wys, doet niet als mag're tys, zo zal 't u nooit berouwen.
T is goet vrouw.
En om u wederliefde smeek.
Darom soo moet men hem de schrik ter deeg in 't hert drucken.
Die heeft een juffertje uit myn eigen huis geschaakt... jasje.
't is jou hoog noodig.
'k zie meester jan, myn heer, befaemt door hondert boeken, de werelt door berugt, en door het onderzoeken van alle wetenschap volmaekt en uytgeleert, niet op zyn regten prys van 't hof wort gewaerdeert.
Hoor drinkaart, 'k merk, jou schort een praatje.
'k weet dat 'er in den haag geen man is uit te vinden, die 't punt van eer zo wel verstaat, als gy gy zultme zeer verbinden, zo gy met my wat aen een zyde gaat.
Maar, heeft je meeuwis al van haver en van gras verzien?
Gy spreeckt gelijck een herssenloosen.
Zoeckt hy door moorden aen philippo hem te wreeken.
Wel hoe is t nouw geleegen?
En even can hy snachts by sijn lucretia comen.
Het is geen noot, ick sal u dat met haer wel stellen 'kwil t'avond, als sy slaept, een doeck aen't hooft haer knellen, en met mijn steene salf haer smeeren voor den kruyn, en geefter voorts daer op wat knoflook en ajuyn, met vuystaert wel doormenght.
Die is in 't achterhuis, daar staat ook noch wat te veegen, en achter in de loots en inde schuur.
Laet sien het kalfje, is het vet, my denckt, 't is van achter soo smal.
Ja, flodder.
Hebt gy geen smaeks genoeg, om aen uw ziel te geeven die zoetheyd, die men nooyt in lichaems banden vind, maer in den vasten knoop, die zielen saemen bind?
Neen, bylo niet ik kan my daar niet toe gewennen, gy hebt het goed te zeggen.
Ik ben geheel voldaan, uw rol is net gespeeld, en alles zal wel gaan, maar daar moet duimkruid zijn, eer ons de schuldenaren de stad uitboenen.
Ja er bist mein dener, das wahr, das ig heb kezeid ig hab dig von de stras up kenomen, aus lautre barmhartikeid, dau vlegel darste steidt, de raben wollen di noch vressen, ig wol dich von ein ritten wan men mein wol begaan lessen.
Laatme eerst uit lachchen, of ik moeft barsten ha, ha.
Wat seeckerheyt hebj'er van?
Deez mainaart heeft geen goedt, en ioost heeft wat te tellen.