floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Edder eyn wackeren groopen vol brye, die stijf is datter eyn boer mit holtenschoen op kan dansen, dat kleeft om de ribben, onde dat alle morgen wedder, door steyt men oock nicht to libben labben an eyn stuckxke swijne vlees, dat wie eyn holt soo mooger is, ne grot eer my eyn hubschen schincken door eyn hant dick drie edder vier goltgeel speck an is, on eyn joor twey er drie im roock hengen heft, door voort men wol van ioo al socht y dee gantse welt deur, y konnen keen beter man too jouwen lijve vinden, wie ick.
Als maar die groote reus my 't avontuur vertrouwt, en my het paardje om te vliegen niet onthouwt.
Als het postdag is, let eens, of je de kruyers, aan de kantooren niet zult zien.
Het zel nae wensch gaen en gedachten, zoo jy jouw houwen kent, als ik maar 't werk hangt an ien oogenblik.
Volgt een dans van twee scharamouches met ladders.
'k verwacht niemand als myn bruidtsvader met zyn zoon, verstaaje?
Maar daar 's likkepot.
Mijn blanche opgepronckt, de koning op de straet.
Kan ik niet meer verdraagen!
Wat zel ik zeggen, daar zijn veel zwaarhoofdige, die, na 't schijnd malkanderen zo wat gaande maken, daarom jan jasperzen, aangaande de staat van 't land, daar bekommer ik men gants niet mee, zommige willen oorlog, en veur mijn, ik wens na een bestendige vreede, daar in bestaat ons welvaren, zo te land als ter zee.
Uw kwieryn?
Karel. tegen den avond, want dan moeten wy te saamen wat eeten, en eens lustig vrolyk zyn met uw huisvrouw, en myn bruid, die moeten saamen... santilane.
Wat geef ik om 't goed, wat geef ik om 't goed, de beste rijkdom leid in het gemoed.
Wie men schoonzeun?
Wat wil zijn majesteit?
Is dat kozynen?
Die myn ziel gansch kunt bekooren, door welke magt komt gy my in myn slaap te stooren, en komt my in myn bed ontrusten, als ik meen te slaapen, door uw schoonte en uw bevalligheen?
Ja, mevrouw collocentie.
Flip ik kom, en zeg... wie zag zulk springen oit zijn dagen? het is een dief.
Hy schynt verstoord, wat of 'er gaans is, dat hy zulke grimassen maakt?
Maar hei, geef hier een stoel, dat ik die blanke borsjes op myn gemak bezie 't zyn elpenbeene korsjes met junoos melkweg laat ik jupiter begaan, ik zie deez' heuveltjes voor blanker melkweg aan.
Maar, vader en moeder, vertoeft een oogenblik, ik zal u de waarheid bekend maaken.
Jan. ik kom, miester, a les is klaar, maar laat iens hooren, slaanwe al op ien toon?
Hy nam my 't lint, dat gy my onlangs hebt vereert geloof me, ik kon het niet, wat ik ook dee, bewaaren.
Dat ik daar toe wierd gebragt, en om vergiffnis bad, die smaad is niet te dulden.
Ia, so sel ick se leeren een aer mans goet steelen.
En ik, ik zeg het maar dat, al dat vraagen, een man als my, niet kan behaagen dit dunkt me, is jou genoeg gezeid, o vraager in der eeuwigheid.
Deez brief vermelt mijn meesters zaken, en doet zijn kunsten kenbaar maaken.
Maer ick bid'... o ramp!
Mijn kint!
Past datje gaauw bent, daar zal 't heele werk aan hangen.
En, als men 't wel inziet, weet ik niet, hoe 't iemand, die gezond van herssens is, in zyn gedachten kan komen, dat zulke maatschappyen met meer voordeel zouden kunnen hand'len dan partikulieren, daar 't heele werk van schelmeryen aan malkander hangt.
Wel gaet, ick sel lambrecht niet verwachten, ick peure vast na huys, eer hier meerder quaet uyt causeert, en meerder abuys.
Dat flitsje, zwarte pry. genoomen 't was al zoo, wou jy ons mansperzoonen die vryheyt neemen?
Hoe is het met den kranken nou? antonio.
Vertrek myn arme kind.
Om dat de vorst zijn gonst steets op my went, en mint my als zijn zelfs.
Zeije niet, dat meenig man verdraagen moet, dat de vrouw in haar testament legaaten maakt, aan messieurties, die 'er zomtyts zyn gewent te bezoeken, en hem cornuto?..... je weet wel, wat ik wil zeggen.
,, hoe?
Soo willecom die brengt... is't van een volle ton.
Ik bin it, die by der jonfer was.
Tegen bonavontuur.
Jaap, tuinman van ernst.
Ik verstaa niet dat gy van myn liefde met zulk een kleinachting zult spreeken veel minder van de schoone izabel.
Jou schandvlek van alle braave vrouwen, jou schuddemakooi.
Fransyn weggaande zingt s'nags, als ik my in het bed, eensjes om zal keeren, dan roept die oude koude man, ach! je doet me zo zeere.
Ei, heer, hou jou gemak.
Joris, een waard.
My dunkt, men moet niet in des eenes byzijn zeggen, daar de ander zo veel aan geleegen schijnt te leggen.
Jou kleuter, 'k weet niet wat my let, dat ik jou niet de kap verzet.
Had ik een dropje wyn!
Bewaar uw plaats, mijn heer bezadigt uw gemoed, en gun dat ik met u eerbiediglik mach spreken.
Met grieksch verveelt men niet, wy hebben lang gebrek geleden aen het grieksch.
Belie, tys tafelbezem.
Zo zou ik u niet hebben willen, laat staan dan onze margrietje.
Geen meer respect te draagen?
Ik zel men best daer toe doen.
Hoe veul goud mient hy uit er goud te puuren?
Maar zaght, 'k zou immers eerst mijn grafschrift nogh gaan maken want voor een stervend' mensch is dit nogh grote troost.
Moet ik voor een ander myn vrouwtje tot liefde beweegen, ja, haar, tegen haar dank, tot een ander maaken genegen, en dat tot een turk, die my, om zyn vermaak, tot een koekkoek maaken zal?
Of met lusten, nae 't overschot, van 't zoet gebraed, dat nu noch in de keuken staet.
,, wat moeyte doet dat schaep om eens haer lief te sien, ,, wat souse niet al doen om eens by hem te slapen.
De jongste kwieryn, hoe, jou jak?
Wel dat is fraai want na ik reeken beveeld hy hier de kat het spek.
Maar zei je straks niet, datje 't frans wel verstond?
Maar die geloutert zyn in deugdenvier als wy verwiffelen kwaad in goed, die staat het alles vry.
Ik zal haar straks 't verwijt haars misdrijfs fel doen hooren, haar overtuigen, en daar na u een gemoed opofferen, heel vry van haar bedrieglijk zoet.
Kan ick door dit geschrey u turckx hart niet breecken.
Vaert wel mijn engelin beat.
Eduward, izabel, klaar.
Maar 't heeft zijn reden, voor die in de waereld leeft, dat hy zo uiterlijk mee wat beleeftheid heeft.
Wel, maat, wat s jou begeeren?
Jan tegens ferdinand en lodewyk.
Nu maak de deur dan op, dat ik myn boodschap doe, ik ben dit praatje en dat kool verkoopen moe 't was vier savojen voor twee stuivers, na ik reken wat of die malle pry haar in de hand laat steeken?
Ik ben op haar met een rechtvaarde toorn ontsteeken ik ben 't die my beklaag ik ben 't die my wil wreeken en ik ben 't die men noch bekijft.
Wijfje, wijfje, saeghje nu u bedroefde kees, die nu gansch is bedorven.
Wie oyt trotsmoedich stoft op d'afcomst sijner vad'ren, die heeft geen doppel bloets, dat eel is, in sijn ad'ren. ja wie op beelden roemt van molsem hout, en steen, is maer een molligh hout van enckel vleysch en been.
'k beklaag u in myn hart, zo zy't gaat ruchtbaar maaken want komt ge eens in dien naam, 't is konst daar uit te raaken schoon gy onschuldig zyt, dat loofd een ander niet, wyl elk op leugens meer als op de waarheid ziet.
Werken, daar door in geenigen deele verstaan, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueeren, en veel min dezelve onder onze protectie ende bescherminge eenig meerder kredit, aanzien, ofte reputatie te geven, nemaar de supplianten in kas daar in yets onbehoorlyks soude mogen influeeren, alle het zelve tot haren lasten sullen gehouden wesen te verantwoorden tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen octroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maken, nemaar gehouden zullen weezen het selve octroy in 't geheel en zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
In een kamer van het huis van heerman.
Dat staat my wonder wel, gy hebt dat wel gedaan.
Hy ist, gy mist, hy ist, 't gesicht heeft u bedrogen.
Nou trijn, hy sal hem beteren.
Dat wyzen tafels, banken, stoelen genoegzaam uit.
Onz vriendschap, hoop ik, zel hierom niet gaen verlooren.
'k en derf mijn handen, heer, niet aen dees dingen steecken ick weet doch wel waerom.
Maar, 't geen myn oogen gezien hebben, zal niemand my wederleggen.
Ja de vloer zou te koud zyn daar hy over ging al zou ik hem by 't haer daar over sleepen, om de verandering. dartiende tooneel.
Is lichtelyk uw man gesturven?
Loop, loop, zottinne, gy verstaat u niemendal op het tracteeren.
K wil niet een woord meer van u hooren, zo gy uw beloften voort niet wederom herroept.
Frederik, waardin, philidia, izabel, alonce, ferdinand, philippyn.
T is bruyloft en de rouw is uyt.
Klucht van de mof.
Metella en livia binnen.
Ik zal t haast weeten nou staa stil dan als een man.
Boode. jacobus en carel loopen de boode teegens t lyf, de rest, deen dander dringende, mede binnen.
Ik bid je, spreek myn vader niet, maar blyf by my.
Bekommer u maar niet in dezen, als u het luik word aangewezen het geen gy even in t verschiet, zo wel beneen, als boven ziet.
Daar twyfel ik niet aan, vermits ik t zelve sie maar waar dog van geboorte?
Dat is 't rechte middel om een eernaam te verwerven, of, in het harnas, op het bed van eer te sterven.
Die soo schelms het heyligh recht vertreen waer s' oyt, om 't duyvels goed, vlack voor den duyvel heen haer ziel en zaligheyd ter hellewaerts verdoemen ick wil d'eersuchtige, de moedige niet noemen, die vol bekuypingh steets naer 's werelds eere staen, verruckt door ydelheen, die haer ten gronde slaen.
Daar kan ik jou geen ongelyk in geeven, ik zal de pedagoog eens roepen, en hooren of men er daar in zou kunnen instrueeren.
De duyvel haal de jaght.
Warnaar, vadergeertruy, moeder  van jacoba.
Sus baes, ey swijght, ghy soud op 't hooft den spijker tasten, wend op een ander boegh, eer gy hier schip breuck lijd nae goosen vuylmond toe, die op zijn tanden bijt de woorden die hy spreeckt ter schemp van goede lieden het schijnt of hem den droes de key door 't hooft doet rieden, ja dat zijn ziele hinck, waer yemants deughd uyt gloort uyl.
't huis is gien kans want ziet, men wijf is nouw verzekert, dat ik blijf de vloot is weg.
Daar joost, daar zyn twee pistoletten.
Dries trekt zyn mes tegens kees, ter wyl de anderen gescheiden worden.
O juffer zonder gade!
Dan waer ik nou misschien al mie ien koster, of ien proppenent.
Daar zyn onz' speellui!
Maar wat zal hem dat wroegen, welk een kruisje!
Die jaquelyn wilt binden aen dien cnecht?
Hei wie op medenblik?
Nou ay lieve seghter een beetje van.
Klucht van de kale edelman.
't schijnt eeuwig, of hy u heel nodig spreeken moet en hy zeid niet met al.
Volgt 't vertoeven doet my pyn ick moet dat schoon gesin eens saemen hooren praeten, waer woonen sy ambroos.
Dit geeft u stof, om uw gedachten wat te voen ik moet naar mijn vertrek blijft gy noch wat in 't groen, misschien komt u de prins wel wederom hier vinden, gy hebt zijn vryheyt weg doch om hem meer te binden, wil ik wel, dat gy hem iets van mijn zaack verteldt op dat hy zoo te meer naar uwe zijde helt aan u voorzichtigheyt laat ik dit werck in handen.
Ia wel komt het op straet, hy kan de stad niet houwen, soo sullen se met hem gecken.
Ja, heer arnoldus, ga... luikas.
Den weledelen heerjoan van vlooswyk, heer van mare, c. myn heer, nadien men een waar spreekwoord vind.
Op dat ick niemant sou in minnend' yver trecken.
Wat was hy goet arms!
Zo isse dan van zelfs gevallen vrouw, en dat kon immers d'andre niet gebeetren.
Zwyg liever zoo komt 'er rust aan weerzy.
De joden, ligten fransje om hoog.
Tegen de bruyloft zal ik beter zorge draagen, en my van een schotsman verzien.
Jan klaazen, ik wilder de dood op sterven, gelijk ik weet dat ik et doch niet lang maken en zel, dat jyder allien de vaader van bend.
Het is de baron, joost!
Ik verzeekerje, hy zel een heel ander creatuur weezen, s morgens als hy op staat.
Waer wacht gy na verraers?
Wat heb je voor met dit juweeltje?
Wat wil ik jou dien rug nog murruw streelen!
Dat hy nu niet komt!
Je suis vot serviteur, monsieur oh!
Weez' gehoorzaam als zy, en ik geefje myn' schoone en ryke nicht.
Hoe heb ik 't even niet u in de hand gegeven?
Schoon 't was zo als gy my bedied, zoo 'n knecht voegd u in 't minste niet dat 's goed voor adelyke heeren, die vaak haar geld wat ruim verteeren.
Ik wil myn deegen niet trekken tegen zulk geweer maar wat let my, dat ik u daar de ribben niet me smeer.
Maar, ik zie geen onderscheid, buiten iets, ik weet niet wat, hoe zel ik 't zeggen?
De graaf die zal hier straks met juffrouw laura zyn.
Och iulfus!
Door 't dond'ren van myn stem, en 't spalken van myn' blikken, dee 'k heele legers, en de grootste steden schrikken.
Die redeneeringe, aan een vader geensins eigen, zou licht een minder smert doen na vertroosting neigen een minder zwaarigheid verlichte dit misschien maar t'zederd dat ik heb myn zoon vermoord gezien, myn hoop verdweenen, myn vermaak ter neergeslaagen, zou 'k ongevoelig zyn van zulke zwaare plaagen, indien my zulke reen ooit kwamen in de zin.
Heyltje wel, dat komt seker schoon, komt snyt hem uyt myn rebben.
Ik laet de mand om laag  en zal het zelf bezien.
Bruit hier van daan jou elements en arg canaalje, of ik breek u den hals rapaalje.
Wat waar 't een wongdere vent, en een drollige raare geest, wangt al waar hy kwam, speelde hy, schrik en mik, de beest.
Klara knield.
Den doctor door sijn kloecke doortrapte wijsmakingh, met d'hulp van kieckerkey, solt alderhande soort van keyaerden den keysteen in, die haer voor laten staen, dit d'eenige medicijn haers malligheen te zijn.
Gusman, antonio, garcias, mr. stefanus, mr. joanni, dosorio, barnardi.
Ik ga ze haalen. vyftiende tooneel.
Jan. wel an, laet zwaeijen, maer den brui.
Slaapt jou nicht ook?
T sou goet sijn dat je het klappeyjen wat wou staecken.
Dat isser een, wat dunkt u daer van, he!
Wat hebt gy my gebrouwen!
Ik was 'er voor bevreest.
Me juffrouw uw man die is geraeckt seer hevigh in 't gevecht een is ter neer geleyt met hem soo staet het slecht sijn hooft dat hanght hem al, om dat hy gaf de steeck, hy kreegh een wack're snee, en na 't noch daet'lijck bleeck, ten zy gy herwaerts komt, soo raeckt hy licht niet weg.
Voor my, ick sagh noyt ergens diergelijcken, iuriaen.
'k denk geen kasteelen in de lucht te helpen stichten.
Zo ik lisandra was, ik zou het u vergelden ei lieve zie eens toe, dat is een kermispop van vier paar duiten, met een mootje bel daar op een hoetje met een pluim, en schoenen met vier tippen.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt ende ten tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten tooneele te voeren binnen de voorsz.
Zeer wonder, en 'k geloove, dat nooyt een dichter u in vinding ging te booven.
Wel meester simon, dewyl jy me een goed vriend bent, zal ik het u zeggen.
Impostmiester  daer dien ik by te weezen.
Maeckje dan mijn baes noch slimmer uyt als geck?
Sluyt uw ooren niet, betoon barmhartigheydt, wijl het de tijt gebiet.
Myn heer, zo veel ik van haar' aard uit haare kleederen kan gissen, geloof ik, dat gy zeer zult missen.
'k weet wat gy zeggen wilt.
Arnoldus zich na horatius keerende.
En kameel!
Ernst, nikolaas, roemer, vroomaard, meeuwis, francyntje en klaasje uit het venster van jaap, zonder dat de anderen haar zien.
Ziet hoe fier hy 't lochent, ja, en dat gy zijt voor dag me ontweeken, om datge, in't leger, vroeg moest met de krijgsraad spreeken.
Ben jy in de rouw?
'k verkoop jou muiden, en schiedam met jou believen.
Uw komst, karonje, was hier gantschlyk niet van nooden, en niemand had van ons uw byzyn hier ontbooden.
Ik geloof het wel maar zegme eens wat vermaak kan daar te haalen weezen?
Daar steekt geen geest in.
Hoe goet, wat 's dat?
By myn tyd wierd by al genomen voor een man van middelen.
K zal hier verkeerd zyn, o dit is een ander huis, de meid heeft my niet wel verstaan, zy heeft abuis.
En ik zeg neen.
Praat van den droes, hy is 'er altyd schier omtrent.
Wel aen ick ben te vreen, daer hebt gy bei mijn hand met elck een penning in 1.
't is met geen scharp gelaan, 't is maar los kruid.
Jan. sa trijn, brengt dese wagen thuis.
Nu komt hier op en laet ons gaen en wenschen alle luyden goeden nacht.
Mijn hert brand door de kramp, als koestront in de lamp, ik ben door min soo driftig gelijk de biest als sy op 't hiest wort door het koken schiftig.
Dat 's bot.
Houd uw plaats, gy moet niet heenen gaan zo gy geneegen zyt een stuivertje te winnen.
Goeden dagh, vrouwtje.
Dat maeckt my weer verblijt lic.
Ja, alleenlijk om te zien hoet laat'et is.
Teeuwis gaat in de kas heen en weder over 't tooneel.
,, zo lysje, die lessen volgt, meugje veel goeds van jouw hylik gelooven.
Als om by myn masoeur, veel naaneeven aan te kweeken.
Heer dokter, 't is een turk, een moor.
Daar komt jozyntje.
Indien de heemel ons vergunnen wou die vreugd.
Nou is 't tijt dat ick weet hoe jy jou baert hebbe wilt, kort of lang, smal of breet, een paer ruyge knevels, mit een breen baert is veel de manier onder de boeren lam.
Hoe heeft zich fulvius in 't rijcxbestier gedragen?
Op mijn onnozelheid dat die zo verre gaat, en u noch gunst draagt, 'k most u uit mijn hart verjaagen.
Wel, kom dan kwartier over half negenen aan mijn huis. jochem.
Kan u myn engel, dat bekooren?
Hans, wyst op slenderhinke en zegt daar is noe myn lakkei, iem wol ich setsen by ein hoozenkopf swei drei.
Zeg, weet je wel, dat ik de voogd, en meester ben van een jong meisje, spreek?
Weist du was?
Dat's geen vermaakje, al zagjes, met gemak, ik moet my zelfs niet doot gaan martelen.
Sara, sijn huysvrou.
Ik kan de baron niet verstaen.
Ik zal aan mijn kant mee niet in gebreeken blijven laat ons maar nettjes en oprecht, van woord tot woord, elkander zeggen, al wat de een van de ander hoort.
Beter tusschen vier muuren, als dat ze voor oneer'lyk zou loopen.
Lief, wat voert gy groot vermogen door t kleden van dit kleet, hoe flickren blanches oogen die ick ter doodt toe min, waer tegens dat de vorst ons konincklijcke bloet te eereloos bemorst.
Ich ben ein baron, aus das ridderlyke geslacht der ossekophen genaamd, dur der gansche dutsche kreits, vor eddel befaamd.
Gelijk twee brullende leeuwen soo gingen die keerels aen 'k en kan den hemel niet genoeg danken, dat ik haer handen noch ben ontgaen.
Beken eens oprecht, of ik het niet net op zyn kopjen en raa.
Man ik heb ein boetschap doon, de he weten moot.
Wat leyd die vos te teemen, hy prutteld punt gelyk de koe zyn gat te breemen.
Maar ik zou wel zweeren, dat gy hier een lange praat met hem gehouden had.
Margo, in 't venster.
De deil jense, so'er net tige wol so sel ickem deye.
Myn windbuil!
Al zagt myn heer, 't zyn geen gedaene zaeken, zyt zo voorbaerig niet.
'k versta gy hem uw woord zult geven, en myne keur niet wederstreven.
Et is de schout ik ken hum an zen spreeken.
T is blanche die alleen dees ziele kan vervoeren.
Maar wat heb je veur?
Drinkaart, gozen schielyk by de hand vattende.
Kom laet ons binnen gaen, en overlegt met my, wat dat'er noodig voort tot uwe bruyloft zy.
Jy spreekt staande, wat is dit?
Voorwaar de pedagoog van onze frederyk, uw jongste broertje, had myns oordeels, groot gelyk, toen hy lest by geval van t vrouwvolk kwam te spreeken.
Flip en teeuwis als voren.
Hy zou naar hoorn gaan, om daar voor myn rekening wat in te schryven, en sints ik zyn brief ontving, zyn reets, naar myn onthoudt, drie dagen al verlopen.
Bedroopt met 't heynsche bronsse sop.
Zeer slegt myn heer de zuid, die opgeklommen was tot by de elf honderd, kan nu geen twee haalen.
Hy spreeckt als lompe venten, iean.
Eer ik voor eeuwig noch my van u af ga scheijen, zo wil ik u voor t laatst van uw bedriegeryen... leonora.
'k verlies alree verstant en sinnen.
Geertjen wt.
Wel nu myn heer, hebt gy dan een van twee verkooren?
Kom geeft men eens en zoen, boutje.
Eer ik myn sentiment zeg, moet ik eerst driemaal achter een van de toebak hebben gesnooven.
Terwyl krispyn, en anna de lantarenpaal kleeden.
Je ziet zyn onnozelheid, en dat hy meind verongelykt te zyn.
Jy lui loopt 'er zo los over heen.
Wat zyn die speullui swart.
Karlofisi, barent.
T is er een.
Soo ist, maer 't is my leet.
Myn troosje lief, dat kan niet zyn.
Men heeft wel meedoogen, met de rampen van edele zielen, als men die leest, maar nu merk ik eerst recht, o berenice!
Ik neem dat voorstel aan, ook heb ik noit geweken, wanneer my iemand pleeg van vriendschap aan te spreken.
Dat geluid dat streeld myn hart, maar kom myn lief, genees myn smart.
Mager harst uyt met een kan met wijn.
Kyk, ist niet vant zelfde laken, dat men man veur schuld nam, daer hy twie pakken van liet maken, die hy deur mekaar droeg, daar jyt ien van an hebt, schoft en hyt aar.
Jas nu moet gy 't alles klaaren gelyk 't bestemd is.
Dat dank ik men zelf.
Konstancia, gualterus, wouter, zaartje.
'k soeck niet als vreede, casim.
Ick laet door sulcke reen mijn reden niet verdooven.
Laet ons dan altydt weldoen, en vrolyck zyn want weldoen veroorsaeckt eene gheruste conscientie ende een gheruste conscientie, een gheduerighe maeltydt ende nae een treffelycke maeltydt volght ghemeenlyck musicale sangh ofte wel een eerlyck kluchtspel.
Kyk daar de rook eens boven zyn hoofd vliegen!
O wacht!
Ik ben de liefste van je zoon, en dat geld stelden hy flus my ter hand, ik zou het voor hem me na mynent genomen hebben, maar je vrouw vond me versteeken achter 't leedekant, hy heeft het kasje opgebrooken, ik bidje datje my wilt verschoonen.
Loop  ier ik er heen ty.
Ik bid u maakt op straat geen seremonien, noch komplimenten, daadlyk of flus kan t met gemak geschieden.
Is je man jalours?
Dat ik hier in dit kleet nu herwaarts aan kom stappen, is niet uyt klucht of spot, o neen!
De droeve makker weezen van dien amphitruo, die mee, tot smart gedoemt, rampzaal'ge amphitruo word op mijn spoor genoemt.
Desen hoddebek sal ook wat seggen wy hebben den eenen betast, sa hy moet'er ook aen.
En vorder is hy gecondemneerd, om aan zyn geweezene vrouw drie honderd guldens jaarlijks uit te keeren, doch, zo ze mogt komen te sterven, of te hertrouwen, dan houd et op, en koomen als dan de geseide drie honderd guldens te cesceeren.
Mocht aber mancher fragen und sagen mein lieber steinschneider mein lieber otterfanger du sagst uns viehl von deiner artzeney du rumst mir viehl von deiner wahre allein wie giebst du sie den?
En dat hier voor men eigen huis?
Zo dit u reden geeft tot tooren, zal ik geen afstand doen van u vaek te verstoren, myn liefdebrand, aen u tot nog toe onbekent, bied u een offer aen van diensten zonder ent.
Deuz bank die is veur jou.
Daer komd reinier adriaenze met zijn vrouw aen, hiel op zijn engels geklied, maer heer wat een verandering maken de kleeren!
'k kan je een slaatje doen bereijen.
Krispyn, tegen govert.
Daar moest ik by zyn, ruigt hou daar jou ouwe prul.
Daer 's de schout mit zen dienders.
Neen, jaep, ik heb nou lust in dansen.
Ik heb 'et al in de neus waar dat het leidt.
Hoe staan jou jonkers zaaken?
Laat nu die heldendaden steeken, tot op een andre tyd myn heer of anders brui je 't werk om veer.
Gedaan in den hage onder onzen grote zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten mai, in t jaar onses heeren en zaligmakers, seventien hondert en veertien.
Neen, segh ick, kom gaen wy ons naer de zale maken.
Parle, parle, te diesje.
Daer hoor ik gijs al schellen.
Het speeld in t huis van alardus.
Heeft hy al wat bedocht tot leonoors ontzet?
Julia, margo, alardus, krispyn.
Zeg, wat hem schort, en waat t hem zit.
Tot soen van uwe eer, wort jou et kindt geschonken.
Gy kunt denken, wat zy ik koos.
Klop men zolder niet aan stukken dat 's een leeven!
Ik ben t klaar hoe vaart u juffrouw, myn lief lzabelle?
Die heeft by myn vaders bestevaar, de krygsoeffening geleerd dat waar een man, die kon op de kant van een gulden schieten.
Dat zy dien ligtmis niet beklaagt, is haar te vergeeven hy wou lysje ongelukkig maaken, en heeft veel parten bedreeven, tot haar naadeel?
Wel luystert dan mijn heer, ghy weeter af dat over drie jaar ick, mijn op de jaght begaf.
Ik moet na huis, anders had ik'er niet tegen.
Wat slegtheyd, goede god, van tael en geest ik hoore!
En bruidegom.
Wel moer 't is zeeker wat te zeggen!
De mannen zynder dan ook weer na.
En uw, myn broeder, lang.
Dat s niet geloogen.
Greyze zot, die in dat schot, u leven zo versleyten wil, ik lag, ik lag, om zulk een gril, blyf vrey alleen, ik kuyer been, maak klompen weest te vreen.
Helpt my nu, of ik sterf 'er van.
Elck wied sijn eygen hof, daer vind men meer, dan al te veel, uytwiedinghs stof.