floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dien zelfde ken ik, hy s verwonderlyk van zeden, beminlyk, vol verdienste, en vol bevalligheden, k verzeeker my dat gy van hem word aangebeen, hy moet getroffen zyn door uw aantreklykheen, die kan hy niet weerstaan, ja, ik wil ook gelooven dat zyne liefde zelfs uw liefde gaat te boven, hy mind u teder, en ik twyffel hier niet aan.
'k loof 'er niets schooner is, gelyk ik u hoor zeggen, als op die ryne vlam van liefde toe te leggen, die al de tederheyd van ons gevoelen leydt tot ziels verbintenis, en 's harten eenigheyd, die ons ontrukt aen de gemeenzaemheyd der zinnen, en doet alleen den geest, in zig beschout, beminnen maer, zo te lieven is voor my te naeuw gepluyst, ik ben, gelijk gy ziet, een minnaer voor de vuyst, die plomp, en zwaer van stof, zig hier niet naer kan voegen, of met een hallef mensch zijn zinnen vergenoegen, 'k beken, dat ik te veel noch van my zelve houw, dan dat ziel zonder lijf my licht bekooren zou.
Een braave vrouw heeft meer achting voor haar man, nooit zalze hem zo bejegenen.
Ik bid u, hou gemak.
Heer gerards zoon is waard dat zy de zyne zy, doch 'k wil dat u die keur zo wel gevalle, als my.
Katryn, dienstmeid van izabel.
Gy kunt zulks na weerzyds zin beleggen, al wat gy doen wilt, daar heeft niemand op te zeggen.
By de erfg j lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1692.
Hy komt nou wakker, te gelijk mannen.
,, hadie, hadie dan, arm broershartje!
Verzind, eerje begint doch, eer gy u op my zult wreeken, zo hoord my gesamentlyk eerst een oogenblik spreeken.
,, mijn meester moet gewis in number elf of tien.
Tot zulk een reis, zegt hy my weer, is geld van doen, men kan zich zonder dat niet in het reizen spoen.
De steelui, hebben wond're ranken.
Dat hy 't niet weten sal.
K verhoop den hemel hem zal brengen tot bedaeren, en zijn bedwelmde breyn naer wensch weer op doen klaren hy vreest geen konings haet, te vroom is zijn gemoed wy lijden schipbreuck, t zy t geluck t gevaer verhoed.
Ik hebze nou zo veel jaaren de kost gegeeven, dat het me begint te verdrieten, ze mag om een goed heen komen zien, zo ze myn raad niet volgt, ik zeg dat ze na zes weeken niet een duit van me zal genieten.
Maar 't best dat 'er of is, ze binnen op schouburg niet verlegen om zulk goet.
Dan is t nu tvd ik zie haar veur, t en zy ik mis, met haar staatjuffer aan de deur.
Toon u wat vrindlyk in myn tegenwoordigheid contrarieer my niet voor al.
Jan, thys, melis.
Wel deeze jonker wou eens snoepen, hy vat my aan gelijk een hoer.
Man wel dat'er komt, loot kein mensch in hoes treden, op ongenoden ik moot mit der jonfer wat zonderlings reeden.
Antoni, t winnen is minder konst, als t gewonnen te spaaren.
Ons droevig ongeval, schynt door uw wonderdaan, in blyschapte verkeeten.
Als ik heeden, zal ontleeden by spreckt.
Wat gaat my aan waar waaren myn zinnen?
Maar vader is het u vergeeten, dat gy mee waard door min bezeeten?
Wel gezegd!
Op de straat, voor de huizen van steiloor en heerman.
Hy heeft 'et zelf van doen voor 't schrooken van de hel.
't zal aan u staan my met fatsoen af te zetten, dan hebt ge niet te vreezen maar ziet, ik blyf u geen borg, wat 'er geschied, zo gy me de alderminste hoop laat scheppen uit uwe oogen want dan is de uitslag van myn opzet buiten myn vermogen.
Daar zag ik afgemaald' den hartog, zoo gekleet als hy te velt getrokken was tegens ottho, waarom noch in 't hof veel wrokken al is hy nu zijn vriendt, dat komt zoo toe by 't weer.
Nu heeft amphitruo my hier gezonden, om beleeft zijn vrouw alkmene zijn victory t'openbaaren.
Ik zel de deur sluiten, vader.
Grietje komt van 't bedt soeckt na karel.
Zulke liedjes zyn te koud!
Maar, waer ebleven mit deuze schat?
Het oorlogs veld is vol van dood, en ongeval en legt de helden op onzachte bedden neder.
En stel, ik raaker al in dan most ik alle dagen aan myn ooren, het krochen, en steenen vande besjes, en van de zieken hooren.
Wat ongelukkiger voorval is dit!
Siet voor u vaer, hy kan sijn vader ons niet lesen.
Broer, kaalje booke!
K hoor iemand, is t uw heer?
Wel cameraet hoe ist, hoe ist, ist spel verkeecken?
Al te grooten spijt ick ken my nau bedaaren.
Wat vragen is dat, hoe na wil je mijn biechtvaer wesen, ey malle geck, t is best dat wy eens drincken.
Zult gy zwygen, of niet?
Ja dat mes.
Maar is de juffer?... notaris.
De bruigom, woond die hier?
Hun grooten spanjen, en de duitschen hunne graaven.
Als jy 't soo niet verstaat, 't is wel dan, soo ga 'k heen stappen, recht uyt na de kromelleboogsteegh, in de nachtkroegh, daar tappen se een heele nacht brandemoris, al komje noch soo laat, soo kenjer wel in komen, asje maar sacht klopt, en beleeft praat.
Gy gunt me gantsch geen vryheid, 'k word bewaakt, dat my het leeven moe, en u myn vyand maakt.
Katryn gaat al lachchende van 't tooneel. zevende tooneel.
Vermits trompetten klank in t oor dreunt, kunt gy zuchkort.
Die de schoonst' der amazoonen nooit tot haar weermin wist te troonen!
Agatha, tegen de juffrouwen.
Stae toe dat ik het zeg, want 'k kan niet langer swygen ik licht het masker af, myn hart moet ruymte krygen.
Zwyg want ik moet gaan.
Waerom komt jou moer myn gien geld brengen?
Een muur re rammen neer.
Jasper, jorden, fytje, schout, katryn.
Eerst waar ik onder het voet volk, en daar na onder de ruytery, en myn kapiteyn was genaamt waaghals, een van de dapperste helden, maar ik was een van die mannen, die me het voorsten in t loopen telden, dog als wy beraamde om met elkander hier, of daar den toer te plundre, dan was ik altyd klaar, want daar iets te beschaaren is, moet me niet luy op weezen, kreygt men een paar blaauwe ooge, met een dikke neus daar moet soldaatje niet voor vreezen, maar speelen.
Had juffrouw niet voorje gesprooken, jy waard al tot kaf.
T gaat me aan de zinnen, hier schort iet, ach!
Jy moet dat deur laaten gaan zy zyn gewend zo te spreeken.
Voerende duitschland alom leeftogt, en krygsbehoefte uit ale steden aan.
Die kist en kas zijn toe, zy kunnenze van binnen sluiten, en niemant, hoe hart hy trekt, kan die opdoen van buiten.
Styntje, jasje.
Jacomo, hendrik, anna maria, joris, iasper, karel.
Nu, je seght dat 'er oock blijven teghen haer wil, hoe verstae ick dat?
T is zeker.
En ick dorsje met die mantel wel dra dat jy in de grondt zackt, datter maerje hant en hoet uyt blijft om mijn te groeten of ick neemje wel strack by een van bey jou voeten, en gooje zoo hoogh, zoo hoogh, dat al hadje en kar met broot noch afterje gat hangen datje noch doot zelt weese van honger eerje beneen,, komt, snaphaen.
Hoe lang ruikt en muft het hier in huis!
Truitje, meid van alida.
Is de bullebak al weg?
Wat schorter aen ist gien deeg?
Zy waeren hier omtrent om te zien of ze iets van onze dochter kennen verstaen.... maar, wie is dat lomp figuur?
Wat? antonio.
Heeft mijn bevalligheydt louise overwonnen?
Wel jae al was ik oppewassen in zukke veeren 't staet niet vremt en 't past wel by men hallefhemt.
Hier staat zy breng haar in myn kamer met 'er vaart 'k acht haar, wyl hy 'er niets van weet, daar best bewaart 't is maar om een half uur te doen, ik ga bespreeken een waagen, en terstond haar in een klooster steeken.
Waer syt sy goudt smeder,, in schoen en out leder, gy stinckenden rocker,, gy schoelappers stocker.
Dorel, knecht van leander.
Hoe machtig, en hoe krachtig is den orvietaan!
Ja ik dog philippus, ik heb het zelfs gemaakt, en ik zegje nog, schoon ik niet gewent ben myn zelven te pryzen, om by andere luiden wat te gelyken, dat ik voor de beste rethoryker, die 'er voor dezen op de schiedamse kamer geweest is, niet en zou behoeven te wyken te meer, dewyl ik 'er nog een half latyns woord in te pas heb gebrogt want dat woord douleure, datje 't vat, en constant, die zyn beiden uit het latyn opgezogt want in myn jongen tyd plagt ik al by fraaye luiden te verkeeren, en doe hebben my myn ouders mede latyn laten leeren dat ik in een maand de eerste declinatio al van buyten had geleert, ja ze zeiden dat het onmogelyk was, dat ik zulken memorie hadde, ik meen, dat ik ze nog wel op zal konnen zeggen, laat eens zien. nominativo.
Myn heer, wat 's dat u hier ontbreekt?
Hoe alexander en achilles?
Geconsenteert werd, haar mon coeur en myn services te offereeren, 't zou my ten hoogsten honoreren.
Maar zeg my eens, op wien uw hart doch is gestelt, 'k denk niet dat 't eelhard is, wiens liefd' uw zinnen quelt.
Maar tier je zo mal niet an, kwieryn, blyven we vrinden en wil je t zelf niet doen, laet hem de kruizaaten wisselen hoor.
Alkmene, amphitruo, bromia, sosia.
Zo raaken wy gemakkelyk van malkaar verlost.
Myn heer, een minnaar die staat vry een list te moge brouwen albartus.
Waer toe dan al dat praeten? zou 'k van een driftig wyf ontfangen zo de leus, die my zou, als een gek, omlyden by den neus.
Het goud dringt in t gemoed!
Ook, onder anderen, een leevendig gevilde rosse sater.
Swaantje, hartje spilpenning, en saartje van lichten, uit den huise treedenden.
Zo lang als mijn oogen oopen staan, wy zellen de moer en't kind houwen, en weezender over moer en vaar.
Hadze 't edaen dat heur wierd eraen, 't was alles te degen.
Zwyg, beatris, laat my maar myn leed beklaagen, spreek my van geen vermaak want myn droefheid en myn pyn is al te groot.
U ramp doet my zoo leet, als of het ongeval my met die zelve beet, daar 't u mee heeft gequetst, oock even zoo verwonde gy hebt mijn trouw oprecht tot u al lang bevonden, ia eer ik voordeel zag uyt uw verheeven staat nu gy gevallen zijt, en yder u verlaat, zal ik u evenwel getrouwe diensten toonen, en zelfs mijn leeven voor u heyl oock niet verschoonen.
Maer meent gy dat den vorst soo licht sig laet bedriegen, syn oordeel is te snel in handeling en recht, hy denckt en overdenckt al wat een ider segt.
Hoor, moer!
Noch niets toen ik hem zag dorst ik niet boven gaan.
Hebt gy mijn liefde dan vergeten, o gy wrede, die 'k ingesogen had uyt u aentrecklijckheden, hebt gy vergeten u beloften my gedaen dat gy m' altijd soud minnen hoe 't mocht gaen.
Word je niet schaamrood, dat gy, een jonker uit het hoog adelyk geslacht, en den huize van adelbaart, u wilt verbinden aan canalje zo veracht.
Dan ben ik zeker dood!
K'heb met nostradamus, een wynigh tyt verkeert, die my sijn wetenschap ten vollen heeft geleert.
Gy hebt my proeven van u dapperheid getoond, die keizer karel, heel ongaarne, ongeloond zou laten, k houw de deugd in al te groten waarden, k bemin u met myn hart, wyl gy myn t lyf bewaarden, gy hebt u bloed gespild, om t myne te behoen.
Ik heb een koffer me genomen, vol nieuw latyn van t ouwe romen.
Verban de liefde die u niet meer helpen mag, de zon van u geluk straald in een schoonder dag.
Nou teuntje... teuntje.
Ian iasp.
,, en 'k zal het toch wel moeten doen, ,, en laaten hem myn dochter trouwen.
De hoop... maer van te voren dient gy te weeten dat het op een juffer speelt, die nu al lang met hoop mijn liefde heeft gestreelt.
Maar dat is geen kleine fout.
Ik houw veel van een die koninklijk en prinzelijk leeven kan, hier is niet een in 't lant die ik zou begeeren voor mijn man, wat laatenzer veurstaan die amsterdamze botmuylen, wel alsmen heur maar wat schots bejegent, ze gaander voort om pruylen, lavijntje, koomt zonder vertoeven, terstont in mijn zalet, 'k wil al de strikjes, en't hayr, en al 't gewaat, na de aldernieuwste moode hebben gezet.
Ja, uw broeder... willegond.
Maar, myn heer, ik zalje immers niet binnen brengen.
Hoore qua trijn, so heb e krege de susslet pour le boes, de fark se soo bote swege, se sek nok boe nok ba, ass ha, mon live man gena, gena, gena.
Ik geloof het wel, jy zoud het altemaal wel een ander gegeeven hebben in het gat, zo ik daar geen zorg voor gedraagen had.
Wat het mog een stront, febus is nog by tetis, om mossele te vreeten, dog het is een foutje van me gezigt, dat moet gy weeten, ik word al goet ouwers, en en omtrent zestig jaar, wie wilder?
't is maar een futzelaar, een gortenteller, en een oudt verdrooghde vendt, die niet een vrouwmensch ken behaghen, hoe zou hy dan zulk een diertje paayen?
Wil jy 't voor der opneemen?
Dat zy de swarte moor, zoo veer van ons gewest in etiopien zou hebben afgescheiden.
Hy zal my zeker doon.
Wel slechten bloed gy hebt dat lot gehad voor deezen.
Wo su, door steyt jo noch een.
Het tooneel verbeeldt in 't eerste en derde bedryf een kamer, in het huis van bonavontuur het tweede be dryf quincampoix, of't koffihuis.
Hou radegont.
Door jacobus rosseau. anno 1714.
Wel lieven, hoe dorst je 'et beginnen?
Hy zie maar wat hy doe gy neemt de zaak te na.
'o ten duuvel ik begin te vreezen.
Hartje spilpenning, saartje van lichten, crelis, fobert.
Nou sta ick al weer pal.
Denk ten minsten om.... grypaard.
Ik loof, je bent mal.
Die worden je morgen t'huis gebrogt.
T is me van herten leet t geen ick u heb misdaen.
Wilt gy de letterkunst zo slingeren by 't been?
Wilt gy elk een met hoop ontvangen, en ider houden voor den gek, dat is een lasterlyk gebrek gy zult u zelf het meest bedriegen.
K sta dionisio daer op te vast gegront.
Zo weet ik onze dirrikje ook mooi tot ien graaf te maaken, niet waer!
Datmen u datelyk hangen moet, zo je leuterd.
Je dienaer, men heer arnoldus.
Meenje tot die, die haer gat alle dagen, voldrinckt en taeffelvrienden aenhoudt, om grooter neeringh, en verval voor haer meysjens, te maken?
Wel hans, hebje gien wijf?
Debedroogewoekeraar, blyspel.
Ho, allesien, 't is dronken hansje, ik kenje op men duym.
Zyn de deugden dan de waereld uit geweeken?
En liet het groene velt, gants root van mensche bloet, ben ick die zelve niet, die aan de tygers vloet heb lijcken opgehoopt dat zelfs de doot verschrickten, van al die moort en niet meer met haar pijle mickten.
Dit duurde ruim een maand, toen zy met schreyende oogen my om vergifnis bad, ter aarde neer geboogen zy zeide ik heb misdaan, k zal in vergelding weer uw liefde loonen met gehoorzaam zyn, myn heer.
Neen ick sweer het u beat.
Ik heber niet tegen, wil jy het voort laaten gaan.... daar word gescheld.
Lisandra, klaudia, marotte.
Laat blyven.
Ik zal uw myn dogter en het huys betrouwen, laat niemant in maar voor al zul je er karel buyten houwen.
Wats hier te doen, een straatschender, een struykroover?
Zeg vryer, hebje van je leeven, nooit te leuven gewoond?
.willem .
Philippo, s konings gunsteling.
Hy heeft my noch gedreygt, mijn kroon en rijck te roven, stan.
En sou hy niet mijn heer, hy vloeckten by de hel, en al de duyvels, dat ick wiert van hem aenbeden.
Een heimelyke trek, ik weet zelfs niet waar van, maakt dat ik hem ontzie, doch niet beminnen kan. de hemel maakt veeltyds de harten van de menschen afkeerig van het geen daar wy naar moesten wenschen, onzeeker door wat zucht, noch laat ons niet in staat te ontfangen, als men keurd 't geen by ons is gehaat.
Hooghmoedigh monsterdier, van menslickheyt ontaart, kent ghy mijn broeder zijn, hy is ten graavewaart?
Ja mamaatje, 't is ommers jou schult, dat wy al dit bohy maken, op dat hy my van mijn trouwbelofte ontslaat, zo kan ik van hem vry raken.
Neen, ghy kunt wel de vrouwen spreecken goedt duyts ghy hebt met de mannen niet te doen.
'k moet salus patriae dan eerst nog tweemaal drinken.
Wel, wat wouj'er bedryven?
Ga, leer uw dochter aars, en zeg haar datze tracht te sterven als 't behoort, en mijne komst' verwacht.
Ik zal, ik zal, heer president, want, ik verlang zelf al naar t end.
Adm. wie twijfeld of zy is de zelve van de nacht?
Crelis haalt zyn schouderen eens op, terwel kryn, neeltje en jannetje malkanderen eens toe knikkende.
Ick word soo ontstelt, mijn hart bevriest tot ys hier isse al, gewonnen!
Altyd ligt de moer met de voorkind'ren over hoop.
Kosen en ioren.
Ai vader!
Nooit sloeg uw toug geluid zo aangenaam voor my maar hoe kan zulks gebeuren?
'k wil 't weeten rekel, zeg, hoe komen ze zo stuk.
Wat dunktje zus dat ik hier bin?
De goede broederschap heeft u veel danks te weeten, dat gy hun adeldom zo breed weet uit te meeten.
Kom, zoon, laat ons te zaam maar aan de maaltyd gaan, en jy, steekneusje, scheer jou aanstonds hier van daan, of k zal t den goeden heer van puiterveen voordraagen.
Maar heb jy voor heen wel te recht al de zwaarigheden overdacht, die een huwelyk mede komt te sleepen?
Gy meint alcantors dochter, alcidas suster, sga.
Dat was een ongeluk vrouw, maar heer dat je ook alle dagen zo legt en hassebast, ik doen immers mijn best, en dan moet ik het werk van de min ook noch waar neemen, die rechte oogendienster alsze is, elk zo wat na de mond te praaten en te fleemen, dat kenze uit de kunst, maar wistje wat ik wel weet, ik vertrouw dat je ze zeeker de hand zo boven 't hooft niet houwen zou, doch 't komt noch niet te pas om hier daar van te spreeken, den hielen dagh op een stoeltie te zitten, en niet een hand in koud waater te steeken, dit zou men ook wel dienen.
Leander, tegen izabe! leander steld jan met de rug na het venster.
Is dat het heil datje in je huwelyk beoogd?
Dat lammert wel vaert en meugese tog niet lije 't is altijt te schocke in te schiete waer ick heur moet se nemen 't broot uyt men mongt, in benye men voorspoet, om dat ick me niet speul as sy van schommel, en spoel wat, soo doende wortet melck al komtet uyt 't koelvat, is dat gien songd' mienje datme soo te werrick gaet in de luy water verkoopt?
Ha! nu ben ik eerst een man in 't veld, en ieder stoep, die nu zo stout is, dat hy me ontmoet, denk' vry, dat hy 'er strax om koud is.
Ja baron zegdy, sinjor karlo, maar wat dunkt u van deez verandering?
O schande!
,, goed gy hebt gelyk sinjeur.
Sta vast dan buurkerk, t zel zo magtig kluisen, get, hy raakt dan in geen maant daar na, weer uit zyn bedt.
Om dat zy niet mag met u, in 't huwelyk treen, schoon zy met eerbied, haar vader, daarom heeft gebeen.
Jaa kon ick die nou vinde, ick denck my dat ick barst, ick weet, jaa 't is clorinde.
Kom hier, schoon kind, kom hier, die niet te houden zyt vergeeft is uw getier, zie hier uw minnaar, om zyn lyden te verzoeten, kund gy hem, voor het laatst, noch eens eerbiedig groeten.
Maar vrouw beliefje me wel een stuiver vyf zes aen klein geld te geeven, ik zou iens na den dam gaen?
De regenten van het wees en oude mannenhuis hebben, in hun voorsz.
'daar zel geen kleine bommel uyrbarsten, raakt deze kuyp in duygen de vader blyft borg, en de dogter, met de meyd zyn getuygen.
Jan. daar mee raakt zyn heele slachorder van strontkauwers in roeten.
Wel ik vind me schoon bedroogen maar myn heer geen duits te konnen, geen duits te konnen, dat komt my wonderlyk te voor, ik heb myn leeven zulke dingen niet gehoord.
Hy vilme an boort, wolser kein maushonten kaufen, her doe keerrel?
Vaar wel, marquies, met uw gewaaden.
Van onder!
Das jahr is lang der tage sind viehl der ungluckseeligen stunden noch viehl mehr.
Zagt, zagt mevrouw, gy moet uw droefheit wat intoomen.
Is 't niet yslijck om te hooren?
Al zijn daaden zijn zo vol winds, en zo met grootsheid overlaaden, dat hy zich zelf geheel tot die verwaantheid wend.
Men schryft geen wetten voor aen mannen, en het past geen vrouwen van fatsoen te willen boven leggen.
Je maakt me zo verschrikt, men bloed hot in men aaren.
Ze is noch jong, en 't is jouw kind, men kan noch hoopen.
Wat dullen haan, heeft dit gedicht gemaakt, ik gis, dat hy het brakje van de gieste kamer is, waar s fober nu, die van zyn rym, laat brieven plakken, om elk te dienen, na hy milt wil over smakken.
Ik ben bereid te doen wat moei gebiedt.
Gy en beli hebt veel in de saek gedaen, ik sal ook maken datje wel geloont zijt.
Dat baet mijn liefde niet, den ammirael is mee al oorzaeck van t verdriet.
Hoe kan de tijt verandren.
Een vrou die kijken wil, en ook bezien wil wezen, die zal geen tegenspoet, noch geen gevaar ook vrezen, als ze belust tot zien een zoo wanneer men 't haar belet, zo stelt ze, om zien, haar leven in gevaar.
Ik heb altyd klaas tot myn tien jaren toe geheeten maar sint vader jou kwyt raakte, zo bleefikt eenig kind, en hy noemde my kwieryn, om dat hy grootvaars naam niet wou missen.
Iets dat ik zo niet zeggen kan. daar hoort gy meer, als ooit myn moei noch heeft vernomen.
Mijn engeltje, zoo was dat ick bedocht te zenden u dien brief, snaphaen.
Wat raad.
Ik zel me 'er op bedenken.
Of heet dat courtoisy d'onnosele menschen plagen?
Maar 'k vrees dat jan ons heeft verspied.
Wy dronken daar eens lustig om, en dat op venus heiligdom.
Dat s waer, maer alsje dagelyks dan komt lellen en klaegen aan de ooren, wat meenje dat dat ons aengenaem zou zyn, en dat wy dat graeg zouden hooren?
Doe joff'ren deers, mit oe slepstarten altomoalen, hebt stoe kein zin om ook nen jonkren oet westfoalen te trouwen?
Voor my, ik staa verzet dat gy, met zulk geweld, die echtsverbint'nis dringt in 't werk te zien gesteld, en kan niet denken waar dat gy op toe moogt leggen.
Heb ik, zo lang als gy by myn gewoont hebt, u genegenheid getracht te dwingen, dat ge nu myn goedheid dus veracht?
Wel lemmen met u neus wat hoor ick?
Maar, papa, hoe is 't met zyn capitaal?
Maar dit is t noch niet al.
't is tot uw dienst.
Dat kost dan mannen bloed, al waser heintje man of belzebuik, geen droes en hout men daar nu van, al kroop hy in een gat tien mylen diep, myn winken, k laat staan myn vuisten, zal hem in de doodt doen zinken, ses vaan, drie ellen, en vier spannen op het naust dan nog twee handen breet, en een vinger k ben de gaust van heel europa, ja van al de waereld, kander wel kloeker zyn als ik, ik ben een alexander.
Myn heer spreek zacht ik zie haar met uw nicht daar komen.
Begunstig dit geval.
En ook zo even is hy daar verbonden, en nu schynt het is hy geheel afgemat, dat men hem nou niet roeren en derst.
Niet al te haastig lief.
Wel mesieur, wat brengje ons, ernst.
Karel, goedaart, izabelle, katryn.
En hoe komt de wervel op de deur te raaken?
Philipot.
't is of gy me uit een' droom, heer karel, op koomt wekken.
Het is een ding, recht uit te zeggen, dat niemand ons wel uit kan leggen.
Hans slaat jan met de vuist.
Wat is 't belachelyk zo een jan gat te wezen!
Houwie wat stil boer of je krijght een veeg in jou mont.
Wel dat komt zeper zoet!
De aardsche dampen, die gestadig opwaarts zwieren, doen water lozen uit de blaas en uit de nieren.
O die acties!
Wat droes, hoe zyt gy hier gekomen?
'k vlie 't geen ick wensch, mijn nicht, en ick wensch 't geen ick vlie ick wil my selven, maer ick kan my niet bedriegen.
Hier tegen zet ik de vroome vrouw van ulisses, de schoone penelope.
Spreek daar niet van, ik kan geen haat lang dragen, 'k vergeef het u. scapyn.
Neen daer is fokel ians, die kense, die selt passen.
Ik sterf de bittere dood.
'k ben dankbaar voor die wensch.
Zo ras als myne gunst tot u zich kwam verklaaren, zyn zy van schrik gevloon, en na de hel gevaaren.
Vreez' daar niet voor, hy kan ons geen belet doen, in 't geen wy verhoopen dat varken heeft zen bast zo boorde vol gezoopen, dat hy vermeinde dat hy op zen wagen zat, dies riep hy om zyn zweep, doch end'lyk moe en mat, en dronken als een zoch, is hy gaan leggen slaapen.
Dat s al knaphandig waergenomen, en jy bent tydig hier gekoomen.
Weet, dat ik by geleerde lien word voor een wonder aangezien!
Myn heer is een poeet de meeste poezy, bestaat in zwetzen, en in harsen schildery het alderminste schoon is goddlyk in zyn oogen, die door de poezy en liefde is opgetoogen.
't verheugt my boven maeten.
Jan. ja toch.
Heer graef dus op de reys?
Ik zweet van benauwtheid.
Hoe raak ik best zacht an men dood dat 's al men kommer al men nood.
Ik scheld ze je kwyt.
En jy, gaa je niet schuiven, zonder dat men 't jou zeggen moet?
Gerard, gekleed als arlekyn.
Zijn voorzichtigheit zou dat'lijk merken op wat gront die reden leit, en straffen deze daat veel meerder als z'is schuldich, zijn minnenijt die zou hem maken onverduldich, en parssen tot een daat die hy niet denken zou, indien hy niet op u zo was verlieft mevrou.
Zunft? rittornello.
Veel gelucks, keyeren, grietje maack datje jou man bemint.
De duyvel, is dat schoorsteenveegers werk, dat zijn complementen, elleweeken.
Dats goet, maer komt de neus den mynen te gelijcken?
'k wil pleiten.
Want de boeren tot klyne jongens, yder was een held, en me danste naar de veedel, van al wat me haast kan bedenken, van malle symen, en van ik zalje eens wenken, de bootermark, de haarelemmerdyk, en van je suster de dolle hoer, dorateetje, de mossele, wilhelmus, en de groene boer ook van t juffertje, de fransse my, de krand, ook klarinde, ik danste onder de boere, als malle jan onder de blinden.
Flip in boere kleeren.
Op dat ik winnen zol zunt wie arm, wie zunt eerlik.
Vrouw, ik heb de vaaten gewassen, die 'er van gist'ren zyn overgebleeven.