floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Gelieft oom niet een kopje?
Gy spreekt, klaryn, gestaag van zuipen, en men ziet in u geen voortgang, noch gy spreekt van 't zaakje niet. klaryn.
Wat dunk u gy, heeren, behoorden ons dit niet genoeg te zyn, te zien zo klaare blyk en teeken?
Wel, heerschop ezelmus, heb ik het gedaan?
Hou u woord, daar ben ik mee te vreen.
Ongelukkig mensch!
Hier komt het uit te breeken, ja dog ik mam het om myn liste te besteeken, dog weest gerust myn heer ik heb het alles nog.
Vrou, onze michiel is zo ziek, je moet nou altyd niet op hem kyven, hy kreeg daar effen een flaaute, ik meenden dat hy'er in zou blyven, zo ontsteld is hy dat de miester, zo van hem heeft ofgeleid.
'k moest dan andromache maar tot myn straf, zien speelen ter schouwburg, gestoffeerd met meer als een salet, 't geen elk ontsticht, en zich met voordacht rug'lings zet tot kaak'len, en verdoofd den glans der treurtooneelen.
Dat beest zoop al, wip, wip, wip, wip hy liet de glaasjes binnen glyen, sta vast dan, op je pollevyen.
Wat heb je gedaan, jantje, wat is 'er geschied?
Mijn heer wil mijn verslabbriseren, ik kon u niet waragtig meer.
De klucht van 't kalf, gerijmt doorjoos klaerbout.
En als men tot het huwlyk treed, zoo moet men weezen moy gekleed, dan moet men koopen dyamanten, tot gouwe ringen en pendanten, daarom spreek my daar nimmer van, t geen ik niet langer lyden kan. k wil myn gedult niet langer rekken, ik wil met u myn trouw voltrekken.
'k geloof zyn makelaar doet anders niet als liegen.
Ja, maer het doet my zeer, en 'k vind myn rek'ning niet, dat men in ons geslagt zo groot een schandvlek ziet.
Dat wil zeggen, oude gryn, dat jy jaloerschen niet genoeg gebruit kunt zyn.
Nu ghy van 's koninghs doot, hebt vast noch zeker blijck.
Propdarm.
Vervroosen en ontdoyt en dadelijck aen 't gloeyen?
Je spreekt als een eerlyk man, kaptein, men kan ook niet meer prezenteeren.
Maar, ik wou dat ze haest hadden edaan. tys.
In traanen en gezucht bestaat myn rust alleen en nu ik zo veel ramp moet van het lot verdraagen, is my niets ovrig als de vryheid van het klaagen.
Zeg dat de gouverneur de moeite niet hoeft te neemen om hier te komen want haar ziekte, haare kwaal zoekt niet als rust.
Hier dient geen tyd verspild nu kun je izabel bezitten, en met haar deurgaan als je wilt.
 ik daarf nicht.
Ik zel me klieden in ien beere vel om hum ien schrik op 't lijf te jagen en 't gelt op die manier t'ontdragen.
Mesieurs, 't is spot en boertery, arn.
Zol he de deeven nicht van mien lief holden?
Swyg seg ick eer dat mijn gal meer koockt.
Spreek hollands, ik verstaa dat niet, ik zeg het eens en andermaal.
Neen 't lykt een vreemde knecht, die hier licht t'huis zal komen.
Wat was 't, dat haar dee schroomen?
Die kuuren recht myn dochter aan, dat wy zo laat voor gek hier staan.
Wel hy.
De patjent heeft geen apetyt, de maag is ontsteld, kan niet wel rusten, en is er al hiel kwaalyk an, t is een ouwe vergaaring, hy is zieker als hy meent, en onder al dit gebaar zonder iet te vergeeten, zo komenze uit het volk zelfs, er gebreeken, en oorzaak van er ziekten te weeten en wil myn miester daar an, ik zel hem wel neering maken, dat verzeeker ik jou.
Jan. och, ik word zo bevreest!
Stadhouder laat terstont de paarden vaardigh maaken.
Ze was tegen myn zin.
Vat je 't?
Ik meende dat gy in den haag waart, om te verneemen wanneer de zaak zou worden bepleit.
Ziet maar dat jy jou niet verpraat, zeg maar ego sum advocaat.
Jan, jaap.
't is jou schult want je valt zo schielyk in myn' woorden, en wilt je zelven, eer je 't end hoort, al vermoorden.
Myn heer, gy onderrecht my beter, als gy denkt.
Wel sinjoor, hoe veel waaren er in?
K meen varken, jy verstaat my meer als al te wel.
D'asperen,1677. ter ordonantie van de staten.
Hoe pikken is 't hier, hay.
Nu, buurheer, vaar dan wel, wy komen strak eens weer, om uwe bedgenoot mee aan te doen die eer, van haar te zeggen 't geen dat redelyk zal weezen.
Waer blijft de droes van delft?
En arlekyn staat als een zot.
Se souwen haer met den armen in christo wat meer bemoeyen wie heeft het gedaen, anders als de tykenaers, dat 'er so veel van gebreck moeten vergaen?
Bartholomeus, tegen leander.
Zal dan een vader zich, door zwakheid, zo onteeren, dat hy de jonkheid niet 't gehoorzaam zyn zou leeren?
Madonna laura, jasje, eduard.
Schoon ik my onverwagt zie door hun list bedrogen, k zal om hun zuivre min dit huuwelyk gedogen myn woord gestand doen, en met vreugd hun trouwdag zien.
Ja als de juffvrou wil borg,, staen, helena.
Wel hebt gy dat niet, geeft de hoenders dan voor t lest.
Dat gy mijn jouffrou siet afkeerigh tot u heer, is dat sy is genegen, maer t'gene dat ick segg', dat dient voor al geswegen.
Santilane, verbaast toeziende.
Te laaten toekomen advys en berigt.
De deur is nu niet open, seght my nu eens waer langs dat sy nu is ontslopen?
Vrouw, ik heb het bed ofgehaalt.
Mr. joanni, ter zyden, tegen mr. stefanus.
Ja tog, charmant floor haald een breisak, uit zyn tas en gys zegd maar wat hebt gy daar in uw hand floor.
Een dubbeltje een bos hoornsche actien!
Zie daar is een van de officiers van de kompagnie, die u komt verzekeren, en voor heeft genomen.... groothart.
,, wilt vrezen, ,, wat gy wilt met geweld na 't schijnd geslagen wezen.
'k verloor het, doe ik tot mijn ongeluk en schaa, heb uit uw oogen, 't gift dat my nu dood, gezoogen en, zo verkeert door uw bevallijkheid bedroogen, in u te vinden dacht een ongeveinst gemoed.
Nu langh genoegh van haer, ick mach gaen sien wat dat mijn knecht op houwt, dien ick precijs verscheyden had te klocke thien ick vrees hy met sijn kammeraetjen sal willen orberen de stert van 't buure vaetjen, dat gisteren over bleef hy is, hy slachter meer, die peck heeft aende naers, hy gaet niet voor al eer wouter uyt.
Cleonte en licidas zyn onlangs noch getrouwt.  geertruid.
Je fulpe kap lei op de vloer, en k hebze eerst zo wat afeschuijert.
De snyer is evenwel ongeluckigh, dat hy met sulck een schotbeest moet te bedt gaen, nu hy mach hem met het lietje van overbeeck troosten, dat hy eens geestigh op de hoornen gingh maecken, teeuw.
Kanaalje, achterklappers, lasteraars van zulk een eerlyk man, als myn vader is, te beschuldigen?
Lemmen met syn neus, enheyltje syn wyf uyt.
Cinthia, tegen horatio.
Jonker jan. dat s niet gezeid, myn bolle zusje kom, kom, gun my maar eens een kusje.
Wie wille nou de premietje op alle wat ze wil, te neem of te keeven?
Ik moet honderd flessen wyn tappen, zeg ik, uit nommer elf.
Geloof de geest niet, hy is vals.
Avoes nouw eens gedroncken, mijn keel is droogh van t singen.
Mr. klaas.
Mevrouw, die klagt koomt my noch meer verongelyken, indien dat ik daar niet geweest ben, naar myn pligt, zo straf de hemel my aanstonds voor uw gezicht maar, k vond u niet, en dacht dat gy my had begeeven, toen wilde ik het bevel myns vaders niet weerstreeven, en toen vertrok ik ook vol van mismoedigheid.
En de kalkoen?
Maar, myn heer, bedaar doch, de zaak zel hem zelfs wel ontwinden op t lest.
Mijn heeren, zagjes.
Dat heeft die schobberd uit zen duim gezoogen, liefsten, ik zweer t hy liegt het deur zen hals k heb t er maar te leen gegeeven.
Is de jonge juffrouw niet in?
Nou vertooren jou nicht meyster, hoort veerdenhalven joor werd ick jou dienen.
Neen 't is te fyn, dunkt jou dat ook niet bagotyn?
Is er imand onder je alle, die verzien is met de beurs?
Zondergal, knecht van cornutus.
Van t'onbyt.
Gy weet zo wel, als ik, myn heer, dat geen geweld zo veel vermoogen op de menschen heeft, als 't geld en dat, wyl dit metaal zyn kracht zeer zelden faalde, 't in liefde en in de kryg de zeege altyd behaalde.
Waar is den boer?
Wy moeten den gek voort helpen, t zal wel gaan, ik zie t aan t groeten.
Het spreekwoort seyt niet te vergeefs, 't zijn sterke beenen die weelde konnen dragen, dat bevind' ik nu aan mijn selven in dees mijn oude dagen wat helpet, ofje alles watje droomt al hebt en geniet?
Hoe is 't met leonore? santilane.
Cinthia, minnares van horatio, en alcides.
Wilt overwegen ten minsten, dat ik..... kommer.
Kom, wil me fulpe kap gaen haelen, zo raeken wy eens op den weg.
,, is het mooglyk!
Ay mijn heer dats niet met al. kiest van dees degens een die 't u believen sal.
Doch hoe zeer ik oprechtelyke zeggen kan, dat dit stukje, zo wel als een ander, 't geen ik onder den naam van 't pleidooi voor de studenten sedert gemaakt heb, naar maate, dat myn' kennis door opmerking, en 't leezen van verstandige boeken gegroeid is, my allengskens minder voldaan heeft schynt het echter, dat sommige liefhebbers de goedheid gehad hebben van myne werkjes met gunstiger' oogen aan te zien, dan ik zelf.
Zy leit in zwym en heeft de poplezy op haar lyf, ik liet haar in die staat op de vloer, zo styf als een deur, in de armen van antonet, zy is mogelyk al dood, ofze moet my leelyk bedriegen.
Ik vrees dat 's vorsten gunst op u gevaar nu loopt.
Waer is de saus, ansioves, cappers, en olyven?
Waar toe dat protesteeren?
Gaat u myn lyden zoo ter herten, ach, dat verdubbelt myne smerten!
Wat dat kleine jonkertje belangt die my gisteren lang by de hand had ik vind niets zoo schraal, als zijn geheele persoon.
Gedaan in den hage onder onzen grooten zegele hier aan doen hangen den xix september in 't jaar onzes heeren en zaligmakers duyzent zes hondert vier en tachtig.
Nou, jantje bier en brood, maak niet dat ik weer kyf.
Kon op aarde wel geschien een grooter ongeluk!
't spreeckwoort is waer gemaeckt die soeckt die sal het vinden.
Ja zelfs op parnasberg, daar febus zyn gezinden, zaam bezig zyn, voor hem, een lauwer krans te binden mits hy het waardig is, voor al zyn snaakery.
Wat ik edaen heb, wijfje, ziet, 't is al om beters wil eschiet.
Hoor, dat weet ik niet, ik ben nooyt dood geweest, gaat vraagen de dooden, hoe zy haar al draagen.
Onze kinders waaren verloofd, 't is best dat zy te saamen paaren.
Ick gae maer wil de schult niet drege krijght hy de jongens an den hals.
Ick kies het hasepat, 't is hier geen tijt van blijven.
Daer helpt geen klagen, k wil t rasphuys juck eer, als vrouwen woorden verdraagen, men het niet te sorgen voor vrouw, en kint, voor pappot, voor wiegh, en luyermant.
Nou lustig spreek dan, rad.
Maar hoe onnoozel zel je kyken, als jet ziet!
T onluk van myn lot heeft maar alleen de schuld van al myn ongeval, en myn geduurig lyden.
Dierhalven konden wy op het heelal geen beter beschermheer uitkiezen, voor deeze geringe offerhande, dan u, o pythonische boekzaalschryver op hoop dat dit weeskind veilig in uw bescherming zal leeven te meer dewyl gy, als een andere eolus, de winden van berisping, vittery, en taalziftery ja zelfs de orkaanen van nyd en afgunst kunt teugelen, of los laaten, om alles wat zich hooger verheft dan het boerendak van onweetendheid, om ver te blaazen.
Niet anders als dat hy zeid hier in de stad verlooft te weezen aan een held're meid van goeden huize, daar hy in 't korte mee zou trouwen, zo dat wy op zyn bruiloft zo iets toestellen zouwen, een ballet, of tafelspel, of ten minsten een gedicht, dat hy zeer acht, en zulke luy voldoet men licht voornaamlyk wanneer zy zo kordiaal zyn als deeze jonker.
Marie, en daer na rynhart met een schrobber.
Konstancia, klazyn.
Zul jy de huwelyks voorwaard schryven?
Konstantia, nicht  van kristine.
Ik deed het maar om 't u te beter in te preken.
'k steek daadlyk wel de brand in 't huis.
Oostenryk, en gy verheerde landen verhoopt uw vryheid uit de zegenryke handen des roomschen keizers die zoo vaak de aardschvyand sloeg, uit gran, uit novigrad, en uit nieuwheuzel joeg, die vry als sochus, en de kaab van hun keeten, geen woorden weeten om hun blvdschap uit te meeten, die slaande uit stad in stad, van ryk tot ryken voort, aan s waerelds weerzydsche as met achting werd gehoord.
Hoe lang het de patjent geleegen?
Fredrik, de keyzer, alexander, rudolfus, arnoldus, en bellardo, uyt.
De baan die is nu klaar, 'k heb nergens voor te schromen om een vry woort met hem te spreken, ick hoop dat hy sijn woort houwe sel, hoe licht wort een jongh mens oock bekoort?
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min de zelve onder onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen oktroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve octroy in 't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Wat weet ick of passchier den tauwer die op my, soo nydig is ontsteken, my dese pert niet speelt, om hem van my te vreken.
T is alles veilig, klim maar at, het lykt ons wel te slaagen.
Ik heb 't hem wel beduid, en honderdmaal gezeit, dat gy zo mak'lijk niet wierd by de neus geleid, om vijf zes honderden pistolen hem te geven, ten laatsten na veel praats en meenig wederstreven, is onze samenspraak voleind op dees manier, ziet, zeid hy, 't is nu tijd dat ik vertrek van hier na 't leger toe, ik moetm' uitrusten naar behoren, dus kan het geld, dat ik van doen heb, my bekoren, om tegen mijnen dank uw voorstel toe te staan, maar ik kan zonder paard, dat dienst kan doen, niet gaan, en ik en weet voor my geen paard van dienst te kopen voor min als zeventig pistolen.
Twede  draager.
Majombe. oxius.
Nicht, wilje oom te vrind hebben, je zultje zediger op moeten schikken.
Met u verlof mijn heer.
Wel, dat 's vreemd!
Och men heer baardman, ik vrees, ik vrees dat er noch al een andere dwars paal verborgen leid.
Fobert, crelis, de schout met twee dienders.
Hy moet ommers verneemen na die t meeste bien.
Mijn hartje barents, kom, ey kom, mijn eygen sint jan. hans.
Hy stort hem dikwils woorden in van een figuurelyken zin, fraai opgepronkt met hyperboolen, als kwam hy uit de hooge schoolen.
Wat ben ik dankbaar heer, vraag my, gy doet my eer, op 't alderhoogste crol, crol.
Zou dien dronkaard myn broeder zyn?
Vriend, ben 'k ik ou bekend?
Hy maakt vaerzen, als een parentius in hoog gekurkte laerzen.
Vrees niet, mijn makker 'k zel jouw bewaren.
't gedencke nat mijn wangen met zilte traanen van, mijn eer gewenste staat, zaght tongh, bedwinckt u wel, eer u 't geheym ontgaat.
Onderschraag uw digter, die zyn zang, op t spoor van god merkuur, werpt midden in den drang der actienarren, die, op hoop van geld te winnen, verliezen eer, en naam, verstand, en tyd, en zinnen.
Hu, hot, hu, hot.
Ja, dat beken ik, ze hebben een keuninginne leven, want ik heb wel gehoord, de keuninginnen slaapen de meeste tyd alleen, meenje 't zo niet sinjeur? maar zonder lachchen.
Die schrijvers daar van zijn, al heymelick en stil, sal ick haar straffen en, niet zeggen wat geschil of reden my bewoogh nu zal ick doen vergaaren, zoo daatelick mijn raat, en dan terstont verklaaren dat deze luyden niet, meer dienstigh zijn de staat, en geven haar bezit, die daar 'k my op verlaat.
Ik zalje...... schout.
Frederik. een vrouw op deze wys.... philidia.
Wat ben ik u verpligt, vader, welk een groote vreugd!
Wel zwarten beest, wil jy me plaagen, zo zel ik je over 't slootje jagen.
Soo is't.
Laat maakkoop, zo gelukkig zyn, dat hy, uw geneegenheid wint.
Gy zegt, silvester, dat mijn vader staat te komen.
Hoe draegt men sich daer?
K heb in de dichtkonst groote greepen, k weet waar men e, en o moet streepen.
Ick mien morgen vroegh allien gaan heen te strijcken, en laten haar maaghdelijcke water by de jeude doctoor kijcken, dat is een man die wel weet hoe een vroumens gestelt is, hy sal oock wel weten met wat accident dat onse grietje gequelt is 't ken wel licht colicompas, of beslooten winden wesen, daar blijft een mensch wel van doot, daarom sel ick haar t'avont een dranckje koken, van carmille bloemen, of malloot. olph.
Ik weet niet hoe jy het praktizeert maar evenwel ik kan niet toestaan.... marry.
Maar myn baas trekt naauwlyk haar daar uit, of valt hol over bol met haar weer van de schuit, in 't water.
Leggende eenige turken aan haar voeten.
En om van't heydendom niet sulcx alleen te weten, 't was david, die sich had aen barsabe vergeten, wanneer hy leegh sat op den tinne sijns paleys, aenschouwende van verr' haer naeckte schoone vleys.
Heurt, umb de landen to bezeen, dat kost, jo viel geld und it is by mienen voder zoe wet armzolig gesteld.
Ja 't is myn zuster, och waar is ze?
Wat kryg ik daar een schrik op 't lyf!
Gedachten, wagens die mijn druck en kommer laed, treek voort voor uyt, ick weet dat my den koning haet.
Wel lysje laat jou ook eens zeggen, wat jou 't geluk heeft toe gaan leggen.
Laatenw'er bezetten.
Wel aan dan maak maar dat je binnen tweemaal vier en twintig uuren de waar komt ontfangen.
Waer of mijn macker blijft?
Zoo was 't verdriet edaen.
Betrouw u op myn zorg, myn engel, zyt getroost, ik heb daar in voorzien, en k zal het zo wel stellen.
Filibert, volkert, geertruy, joris.
Gy weet slegts niemendal, als maar van zuyp en vret, ja wel ik vrees, ik zal als 't niet verandren wil, noch myn verstand verliezen d'een steelt myn dochter, en den ander pakt zyn biezen, met over twee jaar huur mevrouw amelia staat ook op 't gypen, om tot meerdring van myn scha, met hondert guldens huur, meede een bankroet te waagen maar evenwel, ik heb voor haar al zorg gedraagen die kaale dame met haar adelyke rok, zal my betaalen, of ik smyt haar goed in 't hok ik ga haar spreeken, joris blyf my hier wat wagten, 'k kom straks weerom.
Terwijl ick het geberght, eens omloop metter vaart, zoo zult ghy my in 't velt, met groen beset verwachten, iren.
Ik wil philidia, veel eer dien ongetrouwen nu overgeeven, dan hem stervende te aanschouwen, en k zal my zelf niet eens beklaagen in myn nood, zo hy maar denkt dat hy blyft leeven door myn dood.
Dat eendragd t moedig heir geleie ins hemels naam!
Dat kan my niet bederven, het is een bloderd, die van dreigen komt te sterven.
Hoe is het noodtlot my zo drukkig?
Ey lieve, laet ons treeden tot 't huwelyks contract.
T is my onmogelyk, dat ik hem minnen kan. schoon ik voor dwaasheid houw, dat myn verdwaalde zinnen besloten hebben een ondankbare te minnen, ik heb zo veel ik kon, dit hevig vuur gestuit.
Geen dwingelant mijn hart of gunst genieten sal, 'k ben voor u klaght een rots, voor u gewelt een wal, daar tijt noch krachten zelfs, in 't minst niet op ken winne, casim.
Bedenkje wel, mijn heer, hoe zoudge dat toch klaren?
Hiel weyts  dubbel ondieft  brie dingen twie schollen in ien ketel.
Daar is een voordeel by, gy hebt weer in uw min geen andere party.
Loop, loop in huis, jou kakkebeijen, je zoud malkand'ren wel verleijen, met staag te gaapen aan de deur.
Mejuffer, en heer bagotyn.
Wel dan geeft het geen kreuck, i gedt hoe wonder selt haer voor komen, wanneer dien hoop in plaets van gelt een ton met glas vinden dogh dit en schut geen vaert, so 't glas in gelt verkeert, so is 't van goeden aert.
'k wou dat ik je myn leeven niet gezien had, jou slonsmoer, jou rechte vuile bruid.
Let eens waar mee hy u bezwaart!
K weet van geen geest nog tovenaaren.
T moet er nou op staen, ick ben mortjes lieve kint.
Daar word geklopt zie eens door t venster of t schreef je van de deur.
Jou eereloosen guyt.
Ik zieer geen als jou, wel zynent dromen, jey meester romboud, zo by nacht jou konst getoond.
Hadieu.
Men dunkt dat ik ze daar hoor spreeken!
Met laster wert de lof te goddeloos bevleckt, ondanckbare verstooten genooten weldaet, eer uyt gulle gunst genooten.
Jan, lysje, teuntje, melis.
'k was veel beter op myn land, en in myn huis gebleeven.
Matante, ik weet wy leeven wel in een tyd, en land, daar lange vryery niet meer de mode schynt maar echter moogen wy wel eens beproeven, door ons weigerig te houden of t ernst is t grootste deel der jongelingen zouden wel meenen dat het zo behoorde, en ligt daarnaa t ons wel verwyten dat men stond gereed zo dra als zy maar spraken.
Ioer ser speeck veel tale ick wou zegh an ioer ser, ick weet nouw dartigh bale, heel ferri goet, en schoon de indiaense rijs heel tru uo black van kluer en littel oock van prijs, snaphaen.
Adm. waar toe diend dit verhaal zoo kaal en slecht van zin?
Neen kolombine, volg, en laat ons spoedig gaan.
Waarachtig, heer, 'k hebt 't huis gelaaten, op uw kas.
Dan zou ik hem vraagen, of hy al die fratsen wel zou konnen vatten in zyn hoofd.
Weest niet bekommert juffrouw, daar zal niemand werden geraakt, de degens zyn stomp.
Voorburghs snoepreysje.
Ik tast toe wel ja waerom niet?
Hy spreekt orakels, en daar straalt uyt zyn gelaat de spiegel van de deugd, de vyand van het kwaad.
Wat lait 'er mijn ook an gelegen?
De waereld hier te land is wel impertinent die kosten zyn door de eer van een commandement vol op betaald.
Dat spreekt hy zomtyds wel, inzonderheid als hy boos is, of als'er een onsje snuiftoebak in zyn neusgaaten steekt, dat geloof ik nu niet veel scheeld, je zult het licht straks wel hooren.
Wilt doch de haat uytblussen die gy mijn vader draagt.
Jy zult jou als een dochter toonen, die op mijn wenken is gereet te dienen.
Nu miester louw, kom, spreek.
Zy weerde zig een wyl, met ysselyk geroep, en schreeude, ach!
Help vrienden, sta my by.
Ma tante wel!
Wel volght dan eens mijn raat, gy zult den lauwer strijcken, haar haat zal voor haar min versmelten en bezwijcken zoeckt maar gelegentheyt, dat gy haar noch eens spreeckt het nederigh berou zelfs staale zinnen weeckt.
Ik zou u raaden dat gy haar liever op een andre manier zocht kwyt te raaken want met soldaaten te prosedeeren, daar steekt niet veel in. vyfde tooneel.
Mogt ik jou 't vel afstropen!
Gaen wy mijn troost dees nacht, volenden voort met kussen.
Zo mien je 't dan?
't is heel na myn zin.
Verkeert of niet, k zal hem wel vinden, al heb jy schyven, ik heb vrinden en swaentje is hier en hier omtrent, by groote luy te wel bekent, voor deugdzaem, vroom, oprecht en aardig, en in haer dingen even vaerdig, kort om, by t volkje zo bemind, als of het waer heur eigen kind.
O ja, daar s niet te vreezen voor u, want ik verbeur aan u de zelve zom zo t waar is t geen gy zegt.
Excelent moer, zie daer, daer heb ik et mijne al weer uit e klaert.
Men kan van buiten niet zien, of zy hart, of wiek kakken.
Leander, grypaard.
Antonet, antonet.
Na 't kackhuys na 't kackhuys, d'edelman binne de spaensekoopman uyt en zeydt.
Jy woud wel na dat ik jouw reen bezef, dat ik een kante das droeg, en geen linnen bef een hoedje, geborduurt, net op drie haertjes, dat losjes op een groote blonde pruik, een poppe troonitje doet zien ter sluik in plaats van knevels, kattebaertjes.
En mijn swaager douwe annes, belaste mijn als ik je zach, dat ik je zeggen zou, aengaende de reekening van d' algemeene reedery, dat men die uit zou stellen tot op een anderen dach en aengaende de comparitie in de swaen, dat hy hem daer nae zel stellen, doch hy wenste je noch wel eerst iens te spreeken jan jasp.
Non, ma couzine, non, ik gaa vast op myn gezicht en daarenboven heeft zy my een preuf gegeeven, dat my geen twyfeling meer over is gebleeven.
De neerduitsch wil geen plautus wijken.
Als dan haar landslui hier in stad eens komen, weeten zy niet, dat het meiden zyn, o neen, zy vraagen haar, juffrouw zou 't u man behaagen dat ik hem spreek, zal ik dan gaan gelyk een meid, zoud gy verstaan, dat ik alleen my na laat wyzen met vingers, zoud gy dat dan pryzen?
Kom gaen wy naer de vyerschaer naer ons recht en na ons saken sien.
Gat beide in huis, en houd omzigtelyk verhoolen het geen onnozel ik u beide had bevolen.
Spreek, vent der venten!
Neen  zeyd ik  dat is heyntjemans kost  daer meugje jou zelf mee verzaden.
T waer met den koning best in alle ding bevreedigt.
Wel wat is dat gezeid?
Ik loof datje mit me spot je hebt kwaelyk verstaen, mof, of jouw miester is puursteeken zot.
En het zy'er geslagt nou niet een moye kroon op 't hooft gezet?
Roemer, in 't venster tegen drinkaart.
Langt die papieren hier, op dat ick mag besien in welck een staet sy sijn.
In 't einde nam hy de vlucht.
Hy lykt zo verstoord.
Ik zeg jou indien dat jou dochter geen hollands ken, noch nou willen leeren.
Heb ik 'er hier?
Wel wat zoek je toch?
Wel dat is raar!
Ook voor plekken, en vlekken, wratten op de handen, en wat het zou mogen weezen, dit poeder hebje voor een schelling, en hoe je t gebruiken moet, kon je in dit briefje leezen.
Voornaam'lyk schoone maagd, indien uw teder hart, met myn gevoelden, eene, en zelve minnesmart.