floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
De supplianten geliefden te verleenne oktroy ofte privilegie, omme alle hunne werken reeds gemaakt, en de noch in 't ligt te brengen, den tyd van vyftien jaaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Ick bid' u heb geen sorgh.
Nikolaas, tegen ernst.
Dat kan ick niet verstaen!
Mit ontwaakten hy, en sloeg twee blikken op als een olyfant, en vroeg wat myn begeren was?
Mejuffrouw, ik heb u alleen, uit zuivere geneegenheid, zyn fouten ontdekt, en ben verzekerd, dat gy in uw bederf loopt, zo gy met hem uw huuwelyk voltrekt.
De jonge kleuters weeten mee al om geld te beminnen, hoe wel daar zyn der noch, die onderscheid maaken tusschen een lomp, en een braaf man, maar dat getal is zo klein, dat men der naauwlyks een vinden kan. als 'er geld is, schynen al die bekjes geschaapen om te kuszen.
Nou soen menkaer weer peys.
Na 't kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, d'edelman binne de engelsemaeckelaer uyt en zeidt.
Wel meisje maat, is alles klaar?
Maer of ghy 't my nu sey.
Doorpr langendyk.
Ey maak, cupido maak myn kwelling, en elend het vuur, dat myn verteerd, aan de oorzaak doch bekend!
Zyn 't briefjes?
Wat heeft de moeder niet al kruis, om deezen naakten jonker pover!
Ik kan 't u niet bewyzen.
Zo veel stroppen en galgen om zijn hals hoe meent hy my te foppen?
Wel hoort, ick sal 't u segghen en u in alles gaen precies en wel uytlegghen.
Mijn blanche, gaen wy, wijl heel vrankrijk is verheucht.
Mijn heer ay!
Hoe menigmaalen, heb ik jou in een vol gezelschap, ongelooflyke dingen hooren verhaalen?
't is een zwak gestel, kasteelen in de lucht te bouwen.
Wat bruyt het myn, by gort, of ik den oorspronk weet, of 't kom uyt drent of twent, dat acht ik niet een beet.
Ja byzonder, t is naer wensch t staet alles net en in t vierkant.
Jan. 'k heb dat met kees al overleid, een boer, vol argelistigheid, die my dit alles kwam ontleden, als gy deez' morgen uit myn reden gehoord hebt.
Vertrek onkuysche k vind myn eer hier fel gehoond.
Geef jy ze hem niet het zal je berouwen hy schynt een jongman die wel op zyn dingen past, heb je iets tegen hem?
Ick hou dat sy van meyningh is my te doen raesen, sou ick haer gedachten sien soo moest ick konnen tooveren phil.
Zou 't niet beter weezen dat je jou vrouw wat meer vryheid gaaft, om by de een of de ander vriend te gaan?
K kwam met vermaak in t eerst zyn ommegang verdraagen, ja, k vond in t hooren van zyn reden welbehaagen, en naderhand heb ik meer gunsten hem gedaan, ja k heb hem zelfs de naam myns minnaars toegestaan toen k dacht dat my zyn min genoegzaam was gebleeken, gevoelde ik dat ik mee was door de liefde ontsteeken.
Neen, hy heeft een stopmes op zy, met een sloof om't lyf.
Bagotyn tegen gerard.
Joris na de kist en kas toegaande.
De meesters, daar ik by school gegaan heb, kosten 't zelf niet.
Is 'er wel een ongeluk zo groot als ik nu ly?
Elkien weeter van te spreken, zelfs van't eene end tot het ander van de stadt 't is niet als van jan klaazen dat men spreekt, den een het dit te zeggen, en den ander dat, nou het schijnd dat et onze beurd nou is, en veur dees tijd moet wezen.
Hem by de arm vattende.
Mijn heer meent ghy 't in ernst?
Wel vriend, jy zult 'er dan wel koomen, en de olde man maakt mooi zyn' reekning zonder waard.
Wel wasltje, wat zou myn heere de schoute, hier toch maaken?
Neen, ik spreek met ernst, en antwoord op uw klaagen want ik zie wel dat gy gantsch niet ondernemend zyt, en geen zaak die gy alleen zoud moeten uitvoeren, derfd waagen, en dat gy iemand die u helpt, naar ik zien kan, hebben moet.
Hoe vaart je vrouw, hindrik, zelze haast weer wat jongs hebben?
Fransyn, lammert.
O zuidzee!
Waar ben je nu jy bloeds, die je van een oud wyf laat plaagen, die uit haar handen aazen moet, en zien na haar gezikht, volg myn eksempel, ik heb een heldenstuk verticht.
'k wens de quakzalvers met al den orlement in 't vagevuur met 'er gat op vuurge heekels.
Is 't waar, het geen gy zegt?
Maar hoor diwertje, men behoorde veur al zijn gemoed en conscientie te betrachten.
Man, denk om je eigen eer.
Ick mis hem alle nacht, dan is hy in de kroegh, of op de kitteljacht.
Kristoffel. matsfuzel!
Wil je niet in komen?
K had eens een vryer.... by myn woord, het was een meester in het danssen, heel na de mode.... als de franssen, een zedig borst, vol deugt en eer zo braaf en aardig.... k zeg niet meer ik zal de rest maar by myn smooren.
Uw edelmoedigheit moet ik met dank opvatten, en uw beleeftheit maekt, dat ik my zelve schaem, maer, het verdriet my zeer, dat ik ben onbequaem, die liefde van myn kant met wedermin te loonen, ik wil aen u zo veel verpligting wel betoonen, als iemant, maer ik vind myn hart alreets bezet, en gy weet, dat een hart, naer zuyv're liefdes wet, zig niet verdeelen kan ik heb het reets geschonken aen eelhart, die het heeft in liefde doen ontvonken.
't is of hy na de starren schiet. twintigste tooneel.
In amsteldam den 19.
Ja, papa ik ben van sins met hem in de egt te leeven, albartus.
Dat is goet, ik ben om uwent wil verblijd dat gy het doet.
Je ziet ze houden ons bezet!
Wilt gy my wel belofte geven geen kwaat te doen van al uw leven, en dat gy, hoe vol ongedult, myn maaksel noit iet schenden zult?
Komt!
Daar zie ik antonet met de notaris rabbelaar binnen treeden. tiende tooneel.
Is dit een geest, of spoock, of duyvel uyt de hel die mijne vreugt belet?
Promener un caffe.
Dan moet ik u bekennen, dat uw kompagnie heel kwaad is, ik weet niet hoe gy die kunt kommandeeren ik ga dat aanstonds aan de vrienden zeggen, ook hoe dat gy, ik twyfel daar niet aan, haar met uw gezelschap komt vereeren, zestiende tooneel.
Soo doet, edelman.
Ik zie, tot myn groot berouwen, dat ik met dit liefje, een heel regiment dragonders zal trouwen!
En hoe stae jy dus te droomen swaeger!
Wordt ik iens pensenaris  dan zel et de quae wijven niet nae haar wens gaen.
Ja zo gewond, zeid zy, dat hy onlyd'lyk klaagt, en 't is die heer, die gy hier gist'ren wand'len zaagt.
Jou seldremalimentze meer!
Hy zegt dat hy het ook zal wreeken, indien hy anders hoort.
Wis. t komt ons nu mooi te staden, laat ons naer brabant gaan, ik bidje, laat je raaden, wy zullen met dat volk braaf springen in den bocht.
Vraag dan niet meer, als je meer weeten moet, zal ik je meer ontleeden.
Myndt ghy een man als ick met sulcken praet te payen?
Ey laat u dog beweegen, leonoor.
'k geloof het niet de zon is net zo groot gelyk men ze altyd ziet, en ze is zo ver niet van de waereld als wy meenen.
'k weet nergens af.
Vertoeft gy dwaaze nar, en wilt mijn troon niet raacken, ladis.
Behaegt u niet mijn vorst den limozijnschen dichter.
Zacht aan, mannen gaat dit zo, zonder wyn?
Ja juffrou.
K ben moe.
O neen juffrouw.
Door dien ik noo, mijn vriendt, de hoofsche heerlijkheden beny, en mijn gedacht, nu op een andre reeden wat speelen, 'k loof het wel, en 't kon wel zijn gewis, dat de bevallikheit des juffers d'oorzaak is, dat hy, door zyne jeucht, in liefde is ontsteeken maar 'k heb zoo veel van d'eer der juffer hooren spreeken, en haar roemwaarde deucht, dat ik wel loof gewis, dat al zijn rijkdoms schat niet machtig genoch is om haar ontquetsb're eer te kruken of te schenden 'k geloof ook niet zijn zin na uw gedachten wenden.
Zo is t hoognoodig dat gy weet dat ik marquies ben, en poeet ik heb aan pallas borst gezoogen, en drink my vaak door veele toogen van hipocreen, tot boven vol, ik ben de zoon van god apol, de meester in het rederyken, ik wil geen hoofd noch vondel wyken, jan vos, vol spreuken in zyn dicht, valt by my duizend pond te licht ik laat my in rondeelen hooren, sneldichten zyn my aangebooren, in knippelvaars en anagram draag ik de roem van amsterdam.
Wel hoe, sinjeur, ze spraaken allebai gelyk, zo ras, zo ras, in en door malkander, lachchende.
Dat wy van deze zaak nu spreken is geen tijt, het is ook niet geraan, om de genegentheit te dwingen, 't gaa u wel, komt morgen my bezoeken.
Daar zie ik mijn avondstar, mijn morgenstar, ja mijn zon, zo ik niet mis.
Sa kosen 't gaet uw weer.
Mijn sinnen, mijn verstant, en breyn is soo verdwaelt al even of ick uyt de wolcken was gedaelt.
Kwam u op t hof iets nieuws te voren?
Zie hoe vinnig staat zyn gezigt, de man is geem'lyk en krankzinnig.
Hebje je ooms kamer al te deeg op geschikt?
Werc ken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze universiteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
'k seg dat ik als de pest u snoode byzijn haat, gy mijn man!
Wel gekskap, een betaald voor al.
Myn heer jasper met permissie.
Don jan!
En is 'er oock geen siel en pijn.
Hy liep, als een kuikendief, met de kaale kop als desperaat, zonder paruik, met het blood geweer in de hand langs de straat.
Al myn lust bestaat hier in, dat ik zoetje zie, en min jy kunt geen goed sier meer maaken, ik kan tot myn wit niet raaken, 't zy je iets uitvindt, waar door wy weer in gunst geraaken, by onzen baas.
Oct. o was hy hier, mijn heer, dat zouw wel licht geschien nu luystert naarstigh toe, 'k zal u een staaltje toonen, daar uyt zo moocht gy zien, wat geesten in my woonen.
Vrouwtje, ick noch niet het meysjen is so reet niet, nochte soo veyl.
Dewyl dat gy toch weet dat het nu onwederspreekelyk zo weezen moet dat wy saamen een heer dienen, wat scheeld het ons nu wie hy is, of wat hy doet?
Die is geloopen om het vechten van dokter urinaal en d'ander te beslechten.
Noe dat helpt my nicht, k hebt al lange genoch jegen my self verhoolt, k moet seen woor ick eyn hoosekop opstommel, die mick dit wedder betoolt, den ick werd myne partremony om nicht verkleynen, al scholter noch soo dol ofloopen dort sie ick eyn schoester sitten, den wil ick seen dat ick em mijn hoedtken verkoopen.
Ik dagt 'er toe niet om, maar nu en behoef je daar niet voor te vrezen.
Wel, laet ik het maer eensjes lezen ik zeg u, dat, dat woord niet deucht, ik heb noit in de trap der jeucht, of spaense tieranny gelezen, van zulk een woord, wat wil dat wezen?
Mienje dat alle menschen zo gulzig as jy, en jouws gelyken bennen?
Juffrouw, laat ons eerst jou wyn eens proeven, en een boeteltje zamen van de huig lichten want ik heb van middag te gast geweest, by een van mijn nichten, en vry hartelyk gegeeten, zo dat ik al wat dorstig val, daarom heb ik rechtevoort wyndorst.
Hoe de zaaken tusschen ons leggen, weet gy, liefste.
Laat ik het jou uitleggen.... eduard.
Met zyn dogter izabelle leeft hy slimmer als een turk.
Ick waer soo wel als gy om hals mevrouw.... bin.
Ick viel hoe meer, hoe langer, tot den dronck, soo dat mijn breyn en geest als t'eenemael versonck.
Het moet er toch mee deur ik kan niet langer veynse daar staat men nou, gelyk een noordsche bok, te greynsen.
Dan is 'er stof gevonden, om werk te geeven aan veel duizenden van monden ja in gezelschappen, of waar een bruiloft is, hoord men dit allereerst verhaalen aan den dis.
Zijn hooghmoet dient gedempt, zoo is het rijck bevrijt, van zulck een monster die, ons alle eer benijt.
Wie lachchen oek mit joe hoozekoppen und zoe zeetman de eine helft von der weld de ander foppen.
Want van de plaets tot laaien toe, waer jy de gangsche weg hiel wel, en bly te moe.
Maar degelyke deeg, ken jey die romboud wel? wybrant.
Die portugies zou t alles an myn wyf gaan overbrieven en dan was het spul verbrod, dat kun je wel verstaan maar als je nu wilt, laat ons binnen treen, en eeten gaan.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ei lieve zeg my eens krispyn, wat zel dit te beduien zyn?
'k ben bly dat ik het weet, maar daar zijn and're stukken, en gauwdiefs streken, die my vry wat nader drukken, en die ik weten wil.
Wie sou u kunnen voorby gaen?
Ick gaff aan fackellight, in eyghen handt de brieff, ladis.
Fluks hoord men een gedruis, en winderig geroep van nagtnegotieanten, die zig in eene zwerm te zaam van alle kanten by een vergaaderen.
Een stoel, een stoel, ey zet je wat neer, myn ouwe bloed, daar s brandewyn kom betje daar mede, en neem zomtyds een klokje daar van in, om t hert te sterken.
Adm. gy zijt van oordeel en van kennis gants niet rijck.
Maar 't kan my niet behaagen 't verzoek van haar werd afgeslaagen.
Noch een... dat doet mijn keel gelijk een clocke clinken, hou voeten staet gy of niet?
Maar nu myn kraamery eens opgenoemt, zou dat wel quaat zyn vrinden!
Hiet jy hospetael!
Zy meende, dat ons de andere meid beluisterde, en beet my stil inde ooren, dat ik my van jou zwager, voor al niet most laaten zien, noch hooren dat hy altyd gnord, en..... gelyk u genoeg is bekend.
Ick sie 't, 't is waer, maer weet niet hoe het kan geschien.
Wie geits dem her, wie geits?
Izabelle, wat geluk verzeld my in het eind myns leevens, nu ik sterf om uwe min?
'op dat deez list volvoer het oogmerk van myn min.
Hy heeft sijn afscheyt van sijn vrienden al genomen phil.
Maar daar wordt geklopt, flippyn!
Pennen, die heel wel versneeden bennen, poeyer al zo wit, en syn als poppe stront, ook naaysters schaar, hy zie daar, kyk het maar, gesleepen van een waal te haarelem op het spaar.
K had het myn wyf tot een sinter klaas gegeeven en docht haar gunst daar mee te winnen, en dat ze t me dank zou weeten, maar dat knorren houd niet op, het duur even lank.
Zy leeft alleen daer in verdriet, en is daer toe te schoon en aerdigh.
Heeft men u kennis gegeeven, dat ik 'er vast wou doen zetten?
Men huisvest hier een party gekken, dit door de hoop van winst te trekken, verlokt door 't schynschoon woordje ryk, zich zelf te jammerlyk bedroogen, waardoor hun zinnen te gelyk met al hun schatten zyn vervloogen.
Daar voor at zy ter degen, van t hembt en lommerts wegen, myn gare spysen, en zouzysen, als de vraten plegen.
Stil tegen bouwe.
Al lang genoegh, 'k wort van't complimenteren moed'.
Fiat krispyn.
Is dat de groote turk suipman oliman?
Pas jy maar, dat jy zegt, gelyk je my hoort zeggen.
Dat zal ik aanstonts aan uw vader zeggen, dan zult gy zien, wat daar na volgen zal.
O te onrecht heb ik haar versleeten, of ik acht dat een zottin meer, als de gaauwste man, ervaaren in zulke dingen is.
Laat my mijn' aardsche ziel met huw'lijks zoetigheden, voor u doch veel te laf, slegts voeden hier beneden.
K heb t genoomen.
Ik had zojuist myn oog gekeert na madmoiselle.
Vlegel breng myn equipagie weer in huis.
Gendagh vaer.
Waer is ritsaart?
Kom nader vry, en wil niet schroomen voor de eer, dat gy alhier ziet komen den feniks van al 't oorlogsvolk, die voor uw voeten, niet zyn' dolk alleenlyk brengt maar zyn laurieren die hem 't verwinnend voorhoofd sieren.
Izabel, klaar, klaas met sleutel en paar de tuyg.
Jan. uw dienaar waarde heer, karel.
Gy weet wel dat een zot terstond veel zotten broeijt.
Al 't geen ick aan clorind, zoo daat'lick quam te uyten, dat is bedrogh en sulx, ken uyt de ziel niet spruyten.
De gaef is soo groot, dat ickse nauwlijcx, bergen kan. vrouwtje, de vryer, voor onse keuckemeit, schort 'er noch aen.
Eenigen ledigen tyd met vermaak doet slyten, acht ik my vol op betaald en my verder het zeggen der lastermonden niet aantrekkende, zal ik altoos blyven mevrouwe ued.
Dees leyt er al mee toe en die gins verre staet, die moet'er in, al waer 't een advocaet soo wijs als pallas selfs.
Laat ons maar gaan, lichthart, wel moeten is hier dwang.
Kan jy geen merrie slag verdraagen?
'k bied dertig.
Je lijkt nu geen schoorsteenveeger.
Ik kan noch niet heel wel begrijpen waar dit heen zal willen.
Je zelt mit vraagen niet bedyen je moordt hem mit al dat vraagen.
Beel jy jou in, dat alle menschen fransch konnen?
Mejuffer ik zal dit disput uitstellen, en om tot myn but te komen, eens gaan pourmeneeren, of ik uw oom mogt rencontreeren, aan 't y kant, of 't oostindisch huis, of by de nieuw gemaakte sluis, ik zal myn dienst hem offereeren, om aan uw huis te conduiseeren.
Had ik ooit gedacht.... wie daar?
K meen ja, de kleeren zyn ook boven, alles is gereed.
Men heer die spreeckt latijn wijf, 'k loof niet ofje bent geck.
Benje nou niet verheugd, wanneer zal je 't dan weezen?
Myn heer snof, wie heeft ooit van droever verandering gehoord?
Dat siet er slegjes uyt ik kan niet denken wat hun is overgekomen.
Dat ick hier singh, is waer en wis, geen mensch daer vry van is wie anders my betoonen kan, dien roem ick vry daer van.
'k dien met myn wyf zelf op een kermisbed te leggen.
Der hozenkopfer, is in 's sausen, wie ein swybel, der itaaljeen, ond der francees, hoold mich ter tybel, es sunt jo kinderlyns.
My dunckt ick hadde groote reden, my gist'ren aen den schout voor dienaer te besteden, want al dit dienaers tuyg past my ten hoogsten wel vrees maey, theunis, jaq'lyn, ick comme naer u vel, vrees ioren, want den wint treckt teenemael uyt zuyen, naer 't noorden, gisteren was 't snyt schenckt tast toe, drinckt uyt, van daeg verand'ren wy van woorden en geluyt, van daege sal men u met ongekromde muylen, en d'handen in het hair sien kryten ende huylen, op dat gy andermael te midden in de vreugt, d'aenstaende swaerigheyt indachtig wesen meugt.
Flodder rotkeel.
Heeft niemand dan meedoogen met uw heer!
Moeder, ik durf by tryn geen brandewyn meer te borg haalen.
Je dienden evenwel, wel wat frans, of engels te weten.
Maar k heb uw vaders woord.
Ik kan t niet keeren.
Het is wel waar, philippus, maar als men evenwel ziet, dat al wat men doet te vergeefs is, en dat het zugten, steenen, draven en loopen, en oppassen niet geagt en word, dan zou het een mensch mee wel doen wanhoopen.
Agh heemel weest mijn hoeder!
Zo motter nay oes piepen danse, quoe stoffel hir al wier.
Zoo ik u liet begaen, gy zout wel anders leven, en, opgetooit, u staegh begeven voor deur en venster, om alzoo als stom te spreken, vryers, 'k noo jou uyt, ik zou zoo garen trouwen.
Kom wilhelmus, om tijd te winnen, begin iens weer helder op te lezen.
Och, och, ik kan niet meer.
Vrouw, de heeren eischen, koffy.
Die acties brengen al veel wondere acties voort, waarom reeds menig rok met slagen is geboort.
Ora pro nobis sancte joris!
K word vermoord!
In 's gravenhage, by engelbrecht boucquet, boekverkooper in de halstraet, in de waarheyt. vertooners.
K denk jou den hals te breeken, bloed!
Maar gy hebt gezegt, dat, al die niet wel oppassen van crediets gunst raaken versteeken.
Wel laat zulks zyn geschied, een minnaar die belooft, die geeft zyn trouw noch niet.
Jy hebt ook twintig jaar intrest gereekent van 't geld dat zy my het leste jaar gekost heeft, zie dat is mis.
't gaat 'er slecht toe.
Eduward, tegen karel.
't is nu een slechte tyd, en 't heet ziet toe 't is al schade wat men komt te hooren.
Wat schorte jou, datje soo de gecke maey speelde.
O ouderdom!
Mijn dunckt hy leyt noch al en droomt.
U raat die heeft mijn ziel weer van het veer gaan haalen, daar haar de wanhoop dreef.
't is wel meer gebeurd, dat een vaatje, dat t'huys gebragt zou werden, onderweegen op wierd gestooken.
Myn heer, dat is my onbekend.
Angniet, angniet, hoor je moeder ook?
Voor my, ik zouw meer haaken naer middelmaatige, de dikken zyn juist niet de besten, dat je t vat.
Ia vaeder, en ik hebber met eene laeten aen zeggen, alst altemaal niet op nommer b en kon, datze dan vier of vijf lasten op nommer c zouwen leggen ian iasp.
Ik kan niet vrindschap al myn bedden zyn bezet.
Ernst was stoe kein olden edelman, 'ch zol doe betzaalen.
'k verberg mijn mening niet.
Zo gek niet, dat ik myn om jou in noot zou geven heb jey t gerokkend, ziet dan wat jey hebt misdreven.
Den ien roept om brandoelje, ien aar schreeuwt om jannever, die om gerookte zalm, deuze om varkens lever.
De wyn... hendrik.
O hondendokter, rustverstoorder, pedant, schoolmeester, menschemoorder, kwakzalver, smeerbed, sarrazyn!
C. van overstige. bondige weetnoodige toestel deserkeyklucht van jock en ernst,voor den speelders.
Gy wout het weten door mijn const, die ick niet had waer door gy sijt gebrocht op een verwerde pad maer magh mijn const soo groot een wetenschap betrachten, dat uwen dienaer soo geluckigh hem sou achten om uwe slaef te sijn, k'sou met mijn sterre const, u eeuwigh danckbaer sijn voor u mildade jonst?
Maer soete haesje, die mijn sieltje dus komt boeyen, salje mijn niet lief hebben, och!
Sal men my dan hier noch langer laten wachten?
Dit werk aan u op te dragen, u gunst die werd hier op verwagt, myn oogwit, tot crispyns behagen, zo blyft minerfs zaal gelegt, haar drempel hemel hoog gehegt.
Hier ruft... koen, met een naare stem.
Arnoldo, een fransche graef, verlieft op louise.
Je hebt geen reden, vader, om het tegendeel te vreezen.
Ik vroeg hem of hy met my een wagen wou huuren, dewyl van daag geen schuit zou vaaren, door zeker toeval, ik wist het zo behendig te klaaren, met hulp van myn neef, dat hy aanstonds resolveert.
Maar, mijn heer, ik weet wat respect men fatsoenlyke lieden verschuldigt is.
T zou my onmooglyk zyn, die banden te verbreeken, gy zyt te schoon, en ik te zeer in liefde onsteeken.
Kwam immer wel een mensch in zo veel zwaarigheen?
Och daar heeft hy even zo zyn oogen al gelooken!
Horatio, tegen laura.
Ik ga het altemaal aan de vrinden in 't coffihuis vertellen, en dan weet het volks genoeg.
Gy schijnt ontstelt mijn heer.
Zyn je de harsens benomen?
Was ick noyt met jou op t heyloos bedt gegaen.
K wou hem wel spreeken.
Maakt menschen goddelyk, en die zo zyn als gy, zyn meerder beest als mensch, al de oorzaak van uw schelden is, dat uw kragt ontbreekt, om naast de letterhelden, te brallen op de troon van eer, daar gy on waard, elendige pedant, moet kruipen als op de aard, ik laster myn gedult dat u heeft willen hooren.
Wel liefste, 'k moet weer winst bejagen.
Strax, vertel de story.
Spou uyt gy rotsack... wat het soud my wel verdrieten, myn longer pypen sijn gelijck versluysde rieten... hy hoest.
Gerontes. wat drommel had hy toch in die galei te doen!
Laght en spot vry met de saters, zie zo krygen wy confraters, draagt hy pluimen, hy drinkt wyn al te naauw gezet te leeven, doet een mag're keuken geeven, als het plag by hem te zyn.
Gy kost wel licht raamen, dat'er dat op loopen zou.
O hooggeleerden heer, myn bidden en begeer is dat gy myn dochter ziet, wiens leven prykel lyd.
Wel vrouw vraegje dat nog?
Joost smuiger tegens de visdraager.
Gedaan in den hage onder onsen grooten zegele hier aan doen hangen, den xv maart, in 't jaar onses heeren, en saligmakers duysent ses hondert seven en seventigh.
Wel stil.... jeronimus.
Ik mee myn part van de stokvisvellen.
Met die tovenaarster?
Wat isser soeter soet als venus vrolickheyt.
Ik hoop dat gy t verdienen zult.
K zal jou voor jou moeite kopen, stof tot een mantel, get ik ben zo in de ly!
Maar, 't is heel nut dat onze min verborgen zy.
Wat bruid me deze vent!
'k vroeg aan dat groenwyf waar de heer anzelmus woonde het welk die goeije sloof my zeer gewillig toonde zy kon dien heer wel want zyn huis staat in haar buurt, en dat nog meerder klemt, haar eigen dochter schuurt en schrobt juist in zyn huis, schier alle zaturdagen.
Al rollende.
K verloor veel liever bey dees oogen, dan als dat ick baten zou, die geen, die ick veel meerder schat als t leven wreede vorst, wilt op de deucht vertrouwen.
Klinkt dat niet merveilleux?
Neen blyf want ik zie hem daer deur de gintsche weg, hier recht nae ons toe komen.
Wagt noch een beetje k kom je by in deeze week.
Ik zal myn neef, zo veel bepraaten als 't mooglijk is, dilliaane.
Om eternellemant uw serviteur te heeten.
Wat zegje daar van, kryn?
K bidt je moeder, ey laet ick noch spreecken een woort.
Daer is saelaey.
Branwijntje die maekt'er seer ligte bollen, branwijntje die doet'er een mijsje rijs rollen, rink, kink, kinkel, boven de kuit, branwijntje is'er een wonderlik kruit, branwijntje, branwijntje, die doet rijs soenen, branwijntje doet'er een mijsje poenen branwijntje die is'er seer kloek, kloek, kloek, branwijntje hout af de vrouwen en broek, want sine cerere wiljet vatten, en bacho lollen geen maartse katten, branwijntje is'er een wonderlijk kruit rink, kink, kinkel boven de kuit.
Noch vreemder zal het schynen, dat wy, de voet stappen van die taalverbeteraars volgende, in de einsgelyks dat onderscheid waarneemen, en de stoffe zonder, en de heldere met een teken schryven, als dwaalster en dwaalster, ongel en ongeld, mispel en blyspel, enz.
Wie zou dat verwachten!
Daer moet ick om lache, wat seyt den kinckel dattet stampen van de bienen aen de keuke paelt, lam.