floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
De barbier, met een gevolg, windbuil, eerste jood, tweede jood.
Maar myn baas zal kyven, ik mag loopen, dag nicht.
Tegen de dienders.
Hier op gaet gedeon korts met laurette trouwen, weerhaen met bely, en 't geen dat'er was gebrouwen, dat wiert doe filibert, maer al te laet gewaer, verfoeyt sijn dwaesheyd, en sit met de hand in 't haer.
Begunstig my bevry myn hart van schroomen... maar zacht, ik zie gints reeds van haar gebuuren koomen.
Zie daar komt uw vader en moeder, 'k wed die beide, desgelyks zullen zeggen.
Ick bid, so wilt het mijn vergeven.
Vat hem by de lurven.
Al kort by huis meid, doet my nu de deur maar open.
'k doe immers jou begeeren.
Doe eens open, wat of daar nou weer voor een nieuwe kommesaal zel zyn? tweede tooneel.
Ernst, eelhart, nikolaas, jaap.
Dit is een goede vond, en wonder wel besteecken, om zoo dit nieuw verbond en min gansch af te breeken.
Kom kom latet ons kort maken willewe se laten loopen, of willewe se dood slaen?
Is nou de eklips al door het vechten opgeklaard?
Die stadt en staet vaeck droevich comt ontroeren, waers' op het werelds goed, met heyl'gen schijn, oyt loeren, piet uyt het volck roepende.
Kom flucx uit et vegevyer mit jou beroeste piek.
Daar zel jy lui of hooren.
De eer van hoogadel komt u van uw straf bevryen karel.
Bregitte, dat zyn groote zaaken, dus zullen wy in kennis raaken, van al den adel tot ons lof, dus strekt ons amsterdam het hof.
Ik ga na binnen, doch om eens te zien alleen, hoe zy zich houden zal, na zulke zwaarigheen.
Gins woont'er een in 't eerste nieuwe huis, dan woont'er een ander op de singel aan ginds zy de twede sluis, van de jan roonpoorts tooren maar jy hebt hem noch niet van nooden.
Augestyn, karlofisi, barent.
Jeroen, philippyn, margriet.
Zou jy 't gelooven willen, als ik 't je zwoer?
Nou wat moet ik geeven?
Hou stil, daar is voor hem een vaan al wie met my kan redeneren, die krygt ten vollen zyn begeeren.
Ons komst is niet dan winden, nu wy, voor al ons moeyt, niet aars als winden vinden.
Zoo is het mijn vergeeten, edelman.
Ghy moet 'et my vergeven.
Hier ritsaart  verschuilje mit er baert in deuze kist ik zel achter uit snappen en koomen de kist weer mit fatsoen veur uit haalen.
Och, och, men keelt, men parst, men vilt, men stroopt, men boort, men braet, men koockt, men roost, men spit my, ick moet voort och meester, meester help, och hebje my vergeten, de duivel worght mijn keel, en heeft mijn poort beseten.
Die tapte een pul met wijn, en schuilende achter 't vat, zag nergens na voor hy die uitgezoopen had.
Karlo, charlotte.
Ik zal je elk twintig dukatons vereeren.
Heur, trien, je moogd mie een mool in myn hinderste blaazen.
Dat's waer mijn heer, phil.
De beudel?
Kon ik hier, in myn toorn, aan een slagswaard, of turkze saabel geraaken, ik zou jou zo aanstonts, alle bey tot dubbelde arenden maaken, en hakken je tot huspot, jou bloedige tygers, en harpyen als jy bend.
Me vrou ick weet het wel, edelman.
Gy die door vrouw natuur op uwe zeetel praelt als wettig rijxoir, op het heerelijckst verheven.
Ik vat het wel, zo van parnas moet juvenalis hier verschynen pasquin voor zyne komst verdwynen want t voegt niet, dat een helse geest zig me vermengt, in t minst of meest, van die ten hemel zy verheven.
't lykt wel gek scheeren, en, hier onder ons gezeit, dat uw wijf meester is, komt van uw laffigheit uw slapheyd maekt haer stout, en dat zy zo derft baeren doet, dat gy haer niet eens derft in den snaeter vaeren.
Uyt 't ryk vertrek.
Myn waarde engelin, hoe zullen wy 't dan stellen?
Ben ik niet bedroogen, zo speeld myn schildery my daar van ver in de oogen.
Maer is 't oock sen plight de biene te stoote te stampen en deur te spouwen?
Ja, wat zou die arme ouwe bloed?
Daer is den boer met den advocaet, en al de procureuren op de zael estegen, en mijn man en lambrecht zijn oock binnen de deuren van de vyerschaer etrapt om te hooren wat 'er sal worden eseyt ackermasten, hoe heet wilt dit van de rooster loopen nu dit stuc wort bepleyt, hoe wilt de boer staen kijcken als een sot voor een hecken dan, de heeren sullen wel sien dat daer komen aenstijgen twee groote gecken die hun van een boer laten bedriegen, sy lacchen noch wel om de klucht, of ten waer dat den boer ter zijden afdroop, en nam de vlucht hoe 't is of niet, ten minsten sal 't komen in abonis, soo de geleerde spreken, het sel zijn, accordeert, accordeert, ick heb enoegh ehoort van die streken, en dan mach 'k ick wel denken dat de helft sel vliegen in de kaers, en d'ander helft voor de onkosten, so en houdt men niet dan de ledige maers kick weet wel wat 'er van rechten en pleyten te halen is, anders niet dan een ydele beurs,, plat, en een beroyt hooft, en steedts te loopen achter de procureurs,, gat dit sel mijn smodderkock oock wedervaren, maer 'k ick wilder afsche'en, en houwen 't by de spreuck die 'k ick wel elesen heb voor heen.
'k vond zo veul juffers in nen hoage op alle weggen, dat 'k 'er jo wol ein te gevve had 'ekreggen moar 'k vond nigt einer zo geleerd, die mik verstoan of mit mik sprekken kon.
Wilt spreeken.
Ik had noit gedagt, haar imant die niet adelyk was te geven, maar ik vind my door een zugt tot u daar toe gedreven.
Wees jy de quaetste niet, ghy kundt een deuntje quelen, als t kindt schreyt, t is soo fray met soo een pop te speelen.
Ik kan 't ook niet ontkennen, met een goed gemoedt.
Wel fiat, terwyl jy t zo begeerd, maar zy zal zeggen als ik, datje de gek met haar scheert juffrouw, juffrouw ey lieve kom eens aan t venster daar hoor ik er al komen.
Daer leit den aep, zouw jy die stelen, dat zouw de drommel zelfs vervelen.
Ik zal bewyzen, dat hy is de grootste guit, en de oolykste bedrieger..... jasje.
Zoo leeft sint markus leeuw by turkze nederlaagen, zoo moet hy zee, en land van deeze pesten vaagen!
Ik ben niet mal.
Hoor vaer steurje jou niet an me vrou, se het soo een mutsje brandewijn drie of vier op, en deer kense niet hiel wel teugen.
Derhalven zoud gy u myn vriendschap onwaardig maaken en u van de hulpe beroven, die ik u in deze zaaken by brengen kan, en die u veel voordeel in u goed voornemen kan doen, zo gy langer de naam verzweeg, van die u zodanig quynen doet, dewyl ik haar, als ik haar naam weet, gelyk ik u met waarheid kan betuigen, al wasze zo wreed als een tygerin tot uwe liefde zal buigen.
Hoe gaat het santilane?
Ik zelje voortaan houwen, voor de aldereerlykste, en deugdelykste aller vrouwen, kom, bely, tap terstont een glas met rinsche wyn, we moeten op het goet succes van peis, de beker eens storten, want men heer heeft zeker niet weinig tot de zaak gedaan.
't is of hy niet is by sijn sinnen.
Vaar wel, baron, met uw sieraaden.
Dus slegt hebt gy het niet vernomen, dat hy zoo dadelyk, een jongman heeft genomen, gustaaf.
De liefde...
Hoe ziet hy 'er zo uit, waar heid hy al die strikken van daan gehaald?
'k heb zin, heer windbuil, in uw paerden en uw koets.
'k moet kunstig dit verdraaijen, koophandel als voor heen, door loogen, zien te paaijen.
Wis, frankbuur, jy hebt het wonderlyke wel evat.
Kon je niet tieren?
K eb noch goet gezicht, en dat ik heb gezien ontstryd men my niet licht.
Ik zal vertrekken naar heel andre waereldtdeelen terwyl ge uw renten leeft, of licht bankroet zult speelen, als ge al uw briefjes zult in wind verandren doen, en tien percenten van drie honderd millioen verdweenen zullen zyn, door uwe looze streeken.
Het is myn pligt myn vreugd en wellust te besnoeyen, als daar myn ouders door herleeven en weer groeyen.
Dat hebje mis want fobert droog, ja drooger is, als berger stokvis k wil t je sweeren myn seun, die is een seun met eeren, en wat jou swaentje is, wel, kedaer, dat weet jy beeter as ien aer.
Oe ja, soo bin ick fort van 't bern heytevaer.
Maar, fynman zonder van, waar zal ik myn geld haalen?
Tot amsterdam, tot beteringhe der misdruck 1659. personagien.
Zyn vrinden ken ik heel wel, ik ben met die luiden te vreden, en over zen capitaal te klaagen was tegen alle reden.
'k wens dat den hemel al, zyn zeegen op u voer, smolsky uyt.
Ik ben te vreen, wel aan, en als we beginne zellen zo is 't al over tyd.
Wel nu, sinjeur, ik ga. katryn binnen.
Om daar met de advokaaten de zaaken nader te overleggen.
Durf jy noch mee spreeken, en ien woord in 't capittel brengen, jy, mof, die wel ien darde zemel onder jou roggenbrood gaat mengen, en jou tarwen en wittebrood altyd maakt een loot of zes te licht.
Oaar hebje t al.
De wyzen zeggen dit, geenzins van alle vrouwen, niet van de goeje.
'k belooft jouw, als ien eerlik man.
Met privilegie 1709.
Je most bylo met je by hebbende penningen de beloofde honorable vereering komen begrooten, of se souwen ons als twee vagebonden wederom ten huysen uyt stooten.
Wat duivel, mof!
I. het wijntje maakt ien stommert zoo geleert gelijk ien boek 't maakt bangen onbekommert en zottebollen kloek 't maakt ien vryer ,, ien bedyer, krijgt hy 't maisjen om ien hoek.
Komt niet later, als ten seven uyren, met de lanteern.
Weg, weg, 't is voddery, 'k mag 't hoofd daar niet mee breeken, laat ons wat anders, of van eetens zaaken spreeken.
T'amsterdam, by jacob lescaille, boekverkoper op de middeldam, naast de vismarkt, in 't jaer 1659. personaadjen.
Mejuffers, laat ons met ons beiden, u alle vier ten dans gaan leiden.
Spreek zonder veel gestank.
Dus leyt de eerestrijt de forsse wapens af, vermits den ammirael op t heerlijckst koomt te pralen.
Deed gy dat, myn heer, zo lee myne eer geweld.
Tut, tut, dat moest jy al gewent zyn, daar jouw vaar u sint een maand in dit vertrek heeft opgeslooten, en dat 's genoeg om jouw.... jacoba.
Mevrouw 't gelieve u niet te buygen, maar te rijzen.
Hier hebje de comedie van jan klaazen, al de werken van jan klaazen.
Dreig jy my te klouwen?
Tegen robbert.
Wel dit lijken wel droomen!
Scheele frans verzoop zyn kleeren, was hy doe niet wel gebruyd?
Voor het inlaaten heeft mary, over de honderd dukaaten van me gehad.
De welmenende bedrogen.
Wat werkt gy wondren uit?
Het is een dochter, die ick lief met hert en sinnen.
Hebt gy zo veel daar by verloren?
Duld dat ik hier mag verblyven, ik ben een eerlyk man, en al myn wenschen zyn om u te troosten in uw doodelyke pyn.
Was lysje my ook zo gunstig.
Vader, wacht monfreer af, of die een andere weg wist te kiezen.
O plaag van alle plaagen, jou varken, ligtekooy, jou sletvink, regte sloer, jou schandvlek van 't geslagt, ja eerelooze hoer.
En in myn acht en vyftigste jaar ging ik my aan een jongen verhangen, die naauwelyks achtien telde.
Zyn stadig zien en braaf gelaat, getuigt dat hy is advocaat.
Izabel, eelhart, filipyn, katryn eelhart.
Al te sware pyn!
Wel ik bedankje klaar.
Daar is een afgezand santilane.
K gae nae heur kamer, die k in t slot geslooten vond, en mis de sleutel.
Mocht ik s op zien knoopen, zo leed ik geen verdriet van dat versjerde vee.
Wel, waar mag fredricus blijven?
,, de vent is gek, gelijk je ziet.
In 't een hoerhuys of 't ander, daar is noch wel jemant op, sou ick hopen, ick ga te nacht by mijn grietje slapen, daar word ick nu gewent.
Kedaer ik geef ze jou, om dat krelis heur uithylikken wou aen ien aer want zo me niemand teugensprak, zou ik ze je misschien niet geeven, en dan wierdt jy'er dol om, wed ik?
Hoe komt gy my onthouden zo langh hebt van u dienst?
En jy de darde de droes noch toe, dat zijn er wel tien want tafelbezem kan allien teugen acht man vretten.
Ick geloof niet datge u spraeck verloren,, hebt, of 't en zy ghy mijnen raet op heden uytverkoren,, hebt, om al u leven heu kalfje, heu kalfje te seggen, dat en is mijn meening niet, daerom spreeckt, ick geefje verlof in al 't geene is geschiet, daer sultge geen schade in komen te lijden, alsge my een goude ducaton in d'handt,, geeft dus en wilt niet maken datge als een guyt in schandt,, leeft, geeft my de goude ducaton, en loopt aen de windt sult ghy my oock bedriegen, om dat ick tot u voordeel dit hebbe versint?
Ey hou handen te huys, wel hoe meughje dus woelen, sit stil, en houje rust, of anders loop ick heen al mijn best na huys, en ick laet jou hier alleen, wat mienje wel, je versolt al mijn moje kleeren, daer komt niet een bras van, je soud mijn wat vereeren.
Zo vroeg op straat, heer ardinoldus?
Neen, ik wil 't niet langer verdraagen.
Welkom, roemertje.
Eelhart, vryer van konstantia.
'k verlang alleen te weeten wie juffrouw leonoora is.
Maar dats aan elk geklaagt, ik ben onnozel man.
Onterf me, zo je kunt, en zo je wilt, ik zal 't echter doen.
Verstaeje dat, of 't gaet zo vliegend nae jou gat.
Kom gaan wy lammert wie getrouw bemind moet lyen.
Hy nam my somtyts mee hy leerde my, als het laat was, de patroon te doeken.
Had ick eer een venus dier om eenpaertje bottelbier ging ick die verveyle als ick sat en pooyde, voor het vat by mijn droncke dweyle.
Genooten deugt niet meer.
Wel, wie is 't dan?
Wel, wie zou dat niet mishaagen?
Neen philippus, neen maar, je hebt zulke bloedje niet veur.
Kunnen dan deze wolven zo licht in de schaapsstal geraaken?
't lykt wel een neskebol, hy scherremd in de lucht, en draait gelyk een tol.
Uw schoonheid voerd my uit myn zelve, ja zo veer, daar ik met goden en godinnen banketeer.
Neen, zeg men liever dan het naast, wat ik geven zel.
Spaarpot, goris, koenraad, ter zyde.
Ik docht dat je weer met een zantvoorder pinkje na engeland waart gegaan?
Francyntje, aan jaap geld geevende.
En als gy hebt vernomen, door wat voor reden ik dus van myn opzet wyk, zo weet ik, dat gy my zult geeven groot gelyk.
Je spreekt vry koen.
Ick siende uwe bevalligheyt, besloot, om my inde koeckkraem te begeven u daer van mijn smert te doen hooren en gelegentheyt te krijgen, om by u te geraken.
De twijfel, die in 't eerst mijn sinnen had' beseten, is weynigh nu verlicht, 'k kan door dees letters weten dat ick van dese vrou, die dit geschreven heeft, niet weynigh wort bemint.
Klarice, dogter van wingaren.
Zo is uw vrouw dan ook gevangen?
'hy zal gewis, dat zy een vrouw is, weeten.
Katryn, geef my een pyp toebak, die fris gestopt is.
Oh de opera is veel meer na de mode reintje.
Je sagh men daer so suur an.
Karel, een student, zoon van ernst, en anna.
Die dat heerlik, en deftig gelaat van philadelphus, lysimachus, drusus.
Als dat mijn waerste sach uyt dat geblinde oogh soo wel als uyt dat.
Maer, maekt gy rekening, mijn heer, zo buyten mijn toestemming, met dees trouw al klaer te zullen zijn, vermaek u, bid ik, niet met ingebeelde droomen, ik heb een ander man voor saertje aengenoomen.
Maer bygout as ick vry lagh heb, 'k ben een aer helt, dan pooy ick dat 't roockt, in weet van gien spouwe.
Horatius, arnoldus.
Met de spruit van moer keutels.
En spannen de vryers sulcke netten?
Neen, vriendje, jy kend hem niet, je hebt mis.
O bakkes, dat my 's nachts troebleert!
Je zoudt de droes hier door beleezen, t kon voor my zyn, en juist niet in myn handen weezen dit s dubbelzinnig, k heb veel liever dubbel geld, een vogeltje in de hand, als tien in t open veld.
Hoor eens, t is vergeefs gezongen zo de bruid niet danssen wil.
Dats 't eyndelijck hier, hou, hospes hou.
Ja wis, myn kammeraad hoor toe, en luister wel.
Oct. verban die want ik u altoos getrouw zal zijn wat proeven heb ik u niet van mijn min gegeven?
Stultitiam patiuntur opes.
Govert, annetje, heer anzelmus, adelgonde, anzelmusde jonge, sofia, tryntje.
Die znapte in een kelder, en nam een zoopjen op.
Maak hier maar dat je niet bekent word door je praat.
Zo myn gramschap weer komt boven.
Neen allart, denk dat niet ik heb een teer gemoed.
Laet ons zingen, danssen, drinken onze lysje is nou de bruid!
Hoor, elk zyn meug 'k drink een halfje in eene teug.
Het was aan 't slippen... en 't zou je doen haast gaan ontglippen, als hy jou om je weet wel bad.
Als ik 't op staande voet u aanwijs met 'er daad, is dat niet blijks genoeg, van ontrouw en verraad?
Dertigste tooneel.
Indien zy dat begint al zou het gantsse landt daar teegen zijn zoo steeck, ick 't klooster in de brant met alles dat'er om en in is.
Verlaat.
Wel frederik, const.
Ick raecke wel aen't roncken soo dit noch lange duert.
't geluck dat lacht my toe, men heeft my laten weten dat sy sijn uytgegaen, maer 'k heb alree vergeten, waer langs ick quam en dus, door dese duysternis weet ick mij uytganck niet, noch waer de tafel is, o hemel!
Smeerlap.
So hoor wat ickje voor sal lesen dees' overgroote steen, waer ghy dit gat in siet, daer moetj' al t'samen in, of ick en helpje niet.
,, wat hebben we verteert?
Ick sal haer weer, dogh met een afgekeerden sin aenbidden op een nieuw, versoecken hare min togh hare wreedtheyt sal my tot vermaeck verstrecken en dit aenbidden om met hare schoont' te gecken, en te doen voelen dat ick nergens in en blaeck tot hare liefde dan op dat ick my vermaeck, en comt haer snachts don jan in haren hof besoecken k'moet schoon ick haer niet min, mijn ongeluck vervloecken, en sijn geluck maeckt my myneedigh, niet haer min want k'heb al over lanck verandert mijnen sin.
Die hebje te weinig die weer te veel aan gesprooken en met de wyven is het noch slimmer, die 'er buurvrouws stuk taart was te groot die had twe the lettertjes, en een vingerhoed vol muyzekeuteltjes meer, die is een uur laater genood hoe is het mogelyk dat altemaal zo te mikken, zonder dat 'er iemand zal weezen, die onvergenoegt is?
Maar, waarom dit aan my ten eersten niet ontdekt, eer zig myn dwaaze min zo ver had uitgestrekt, dat zy uw zuster was?
T heeft aan den vorst behaagd, door t keizerlyk vermongen, my, en uw beide door eeramten te verhoogen, schoon hy my t swaarste heeft daar van te last gelegt, k voel my te swak daar toe, hier onder ons gezegt.
Daar quam me by de nuwebrug en out wijf an boort, ik docht ze zelme noch dol maken, wilje geen vietters koope, vietters, drie lange rigvietters om een stuver, ses oortjes broekvietters om een stuver, koopwat honden en teeven, eeve duur wil ik ze geeven.
Bedaar u wat mijn heer, waar toe dit hevigh woen.
't zyn dukaaten!
Die steeken ze in de schuit nu al in t jagers zakje.
Benje dan verkogt in trouw?
Ik stae of ik stom ben!
Is't angders niet, maeckje daerom sulcken gedruys?
Sempronius, verbannen hartog.
Ja wel wat gaat ons dan aan!
Ha loozen schelm, derft gy zoo spreeken?
Zy heeft my nu ook te achten voor hare vriendt.
Vergeef het my zo t u niet kan verveelen, wenschte ik tot mynent, somtyds de eer te hebben, om met u, myn heer, een roemsteekje, of piket, te speelen.
Ick gaa daar gins by 't volck, wel light'lick vind ick stof, tot vraagen o hoe sleght, past oock een boer in 't hof.
Edeling, klarice, trouwhart, katryn.
Spreek op, of slechte kortswijl?
Terwyl manshart dit spreekt, zinkt klaryn weg, en hendrik komt aanstonds door 't zelve gat op.
Dat men nog rekenen kon, dat de finantien tot voordeel van t gemiene best konden dienen, men zouw het voor goed keuren maer by gorkum van negenen tot ienen en dan weer de heele middag, die schryvers en wryvers te loopen agter t gat, en dan is het dikwils nog zo veel, als kom overmorgen zie dat is te verdrietig dat men zo met de koopluy, en hun goederen ziet leven, hoe wel ik wel weet, dat men behoorlyke tollen en licenten moet geeven waer door s lands lasten verligt worden, en t land moet bestaen.
Hillegond in de kraem!
Ik heb zo wat voor, antonio.
Daar hoor ik myn vader, helaas!
Zal ik ook mee?
Maar dat haar iets misstaat, kon ik nooit merken.
Ik moet m'er dan mee moeijen.
Govert, krispijn in knechts kleding.
Hadt ick u eerder gesien, zijt verseeckert, u wesen en bekoorlijckheden hadden mijn al ten eersten, achter 't zeyl van daen, by u getrocken.
,, dien jongen heer is daer niet, zeg ik je.
Weet gy geen middel om my in myn vrijery te helpen?
Tweede bedrijf.
Hoe so catrijntje?
Dat is onze kwestie, buurman t gaapt ommers, als een oven en zy zyn zo dom, dat ze ons niet konnen gelooven, of ze doen t al willends.
Het hart ontdooid me weer, ik luister hier met vlyt, hoe gaauw en konstig dat hy by haar voor my vryd.
De nooddwang als gy weet, heeft my hier toe verbonden, maar daar komt karlos die ik derwaarts had gezonden om zaak en van gewigt begeef u wat ter zy, wanneer als hy vertrekt, kom daatlyk weer by my.
Antonet alleen.
Eldert, knecht van leander.
Lizandra meent wel ligt, en t dunkt my zeker nu, dat by uw zuster zyn meer schatte als by u. klaudia.
Maer toen het quam, stond ick geheel verset, en keeck gelijck een bock die kraekelingen vret want het was alssem wijn, gekoockt met koude booter.
En ik zal hier een weinig toeven, om te zien of ik philippyn of antonet niet ontmoet. tweede tooneel.
K ben bly, myn engel, dat gy t zo met my vetstaat.
T gaet alles, als gy ziet, met het verstant verlooren.
Nu wil ik, dat gy my ook eens doet zien, hoe na dat gy 'er al mee staat.
'k loof datze commeditje speelen, 'k zal heur leeren.
Gy deed u dan te groot een ongelyk, wyl k hoop te ontmoeten myne dood.
Dat hoor ik te weeten, k ben daerom ook haer vaer geheeten.
Waren wy, niet alle dry, de menschen zouden quijnen wy zijn staag, hier alle daag hun grote medicijnen.
Wel goeden dag, scapijn.
Wat is een mensch ook gekweld, die zich aan een wyf onderwerpt.
Neen maar zy vermeinen hier te nacht te slapen.
Myn heer, 'k bid, wilt my dat vergeeven, ik heb onze juffrouw van myn leeven zo noch niet hooren noemen.
T wydluftig steenwyk kan u ook eerlang een deel van uw verlies, vergoen wat pord u dan tot klaagen?
Octavia en iulia vermomd.
2. foei!
Ga naar binnen, en help de juffrouw in ordre kleeden.
Maar hoe kom ik met onzen delfzen rodemont hier dus in 't spel?
Sie ick recht, off scheem're my de oogen, o neen, mijn out gesight dat heeft my niet bedroogen.
Krijg eens lust en smaak in edeler gedachten, en wil de stof voortaan en zinnen niet meer achten.
Barnardus, katryn, groothart, jasje.
Wel wat raakt de hemel ons nu?
Waard, urinaal in zyn onderkleeren, raasbollius, tys, fop, filipyn, eelhart, izabel, katryn, anzelmus, griet met licht.
't is of ik het al zie, als ik van de beurs of een comparitie kom, hoe dat myn schaapje zal staan te rekhalzen na haar bruidegom.
Hy ziet zo vreesselik uit zyn oogen.
Ga heen, en houje mond. gusman.
't is mijn onmogelijk te weeten, hoe veel wy wel uytstaan hebben onder 't volk, ja op geen viermaal hondert duysent gulden kan ik 't niet weeten.
Wel liefste benje daar?
't is om dat ik luister na je reden.
Wat voor een air vindt gy geraade?
Ik heb gien duur waer ik gae of stae, nou moet ik gaen zien of ik angniet ontrend de engelsesteeg ook zie waare. jan klaaz.
Wel kaerel, bin je bezeeten?
Dees plaats is voor mijn heer, ik bid hy d'eer geniet.
Ja wel, k verlies myn zinnen, en zyn wel zestig jaar?
Wel boer, ik wenschte jou voorzeker niet veel gekker.
Goed, goed, zeid ik 't niet crediet heeft de schuld, laad al maar op, op zyn rug mag noch meer doch nu zal ik u te saamen eens toonen, dat uw zelven..... laatste tooneel.
Zoo doe ick oock, te lang heb ick geduld het tergen van s konings dartelheydt, die mijne brant ontsteeckt.
Wy moeten ons nu maar behelpen, met den schyn.
Zelje dit misslagje noch eens verschoonen?
E musis aeternitas.
Philippyn uit van ter zyden, en bootst al die complimenten na.
Ik wou datjet eens gesien had, hy gink eerst een tree of ettelijk soetjes voort kuyeren, en doen nam hy sijn neers in sijn erm en gink al sijn best voort schuyeren.
Maar heer wie meenje, myn, gustaaf.
Menheer, zai ik toen, 'k zel dat nummermeer toelaeten toen zai hy 't moet wezen.
De rotzak maakte ons al te hooge sprongen, en wou dat wy altyd na zyne pypen zongen.
Gozen, jakomyntje.
Nicht is veel korter als de dochter van myn heer de graaf weg, zy gelykt, zeg ik, haar alzo zeer als jy myn nicht gelykt ze is bruin van hair en oogen, nicht, in het tegendeel, is blond.
Wel thys je bent een man met eeren.
Waar is hy om dees smart hem toch te zeggen.
Neen, mijn heer, ik bid vergeef het my, ik hoor niet meer.
Sta, mezetyn.
Maer daer bedenck ik wat, om mijn wijf weer goet te maken, sal ick haer slechts met dit betoovert ceeltjen aen raken, dan krijgtse me strax soo lief, als haesje heeft gedaen, soo de kunst hier oock fix is.
Ik zal... katryn.
'k loof dat gy met my spot.
Die voerman praat al mee van slurven.
Hy leest hier leit hy die weleer zijn vrye wille hadt maar sint dat hem de doodt in darmen heeft gevat, verloor hy dese wil.
September in t jaar onzes heeren en zaligmakers duizent zes bonderd vierentachtig.
Hoe maeckjem dus goelijck?
Geen beter, als dat je onze juffer met heer karel trouwen laat.
Och, och, waar koom ik toe.
Hy vondt zich zelfs benard, zyn hart was wel geneegen, om zyn konstantia, zyn lieve minnaares, te zoeken te amsterdam maar dan liep zyn proces gevaar.
Dan zal ik je noch laaten zien een kabinet heel befaamd, vol uiltjes, en slangen, en een schoon jongman in 't geraamt'.