floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Vast ik maak 'er u noch ridder by, daar is myn draagband want gy moet een ridder zyn, of het zou niet beklyven daar is myn hoed met een pluim, en myn degen op de koop toe.
'k zou het houwen.
Ik schuw het varkenshok, als oorsaak van t verdriet, zo veer, gelyk men een wit paard afschynen ziet.
Soo ghy dat beschickt dat als ick wederkom dan vind' een jonghe soon, ick springh van vreughdt rondtom.
Courage theun godt sal d'onnooselheyt ontdecken.
'k gaf voor u raad, pasquin, de waard niet van een boon de stem, en d'oogen, en de handen die wy zaagen, die druckten in mijn ziel een wonder zoet behaagen en deeze in nieuwe min veel wond're wercken doen.
T is teeuwis, bregjes vryer, hier uyt kunje besluyten, wat zyn voornemen is.
Ick ontslaen u voor mijn leven.
De drinckglazen waren van kaneel, de servetten en tafellakens wierden voor my gedekt, doe setten ze my alleen an tafel, ik lietme lustig dienen, 'k had wel drie vier honderd pagien en lakkeyen, je zoud mienen dat ik de potector was al 't volk is daar rijk men siet 'er niemant arm, doe had ik geen gelijk.
Heb ik niet konstantia belet, ondankbre, dat zy zou zich zelf verbinden, met heer eelhart, die ik hoor van treffelyke vrinden en middelen te zyn, k wist dat ze elkaar beminden.
Wat reutelde die vent van brabant, en complotten?
Zy stoot jonker jan naar binnen.
Ik gebied uw zo aanstonts te vertrekken, verstady dat, waarom en adresseerd gy u niet aan de hospitaalen, die hier zo overvloedig zyn in de stad?
Je liegt 'er jonge.
Wat weet ik 'et?
Geeft gy noch verblyf aan dezen lossen kwant?
Gy moet gaan brengen aan den dagh dees u bedriegery, beelt u maar vast in dat 't bedrog en al de bommel eens zal uytbreeken, iac.
Denk eens of een vrouw, met reden het wachten, na zo een man, tot smorgens vier, vyf uuren niet verveelt.
Beginde weer tys onverstand?
Maar ik ken die westfaalse kop te wel, neen, hier valt niet voor'er te spreeken zo ik dat deed, ze mogt de staart daarna weer te hooger op steeken.
Sofia, klaudia, gerardo, rudolfus, alonso, joan, otto.
Koomt gy onnozelheydt dus plagen, stantvastigheydt zal u, hoe fel gy prangt, verdragen, zy tart uw straf heydt uyt en gy, o maegd lijck kruyt!
Hoort, vryer, dat lust mijn niet, ick schelje quijt.
'ick zie genegentheden verachteren, en voel mijn dwaesheydt, mijn gebeden die zijn verloeren, k merck mijn onverstant te laet.
't is niet het geld waar op men zich versling'ten moet maar wanneer de eerbaarheid... wat zie ik?
Faancois.
Eelhart, margriet, philippyn.
Hy behoeft nergens voor te zorgen  ze kan de helsche akker zelf wel ploegen.
Juf frouw sal oock waer maken, da ick dat juweeltje van een vreijer, in huys opghesloten hebbe.
Myn heer, och!
T is mijn eygen schult.
Maer nu mijn hemt, ick moet dit gaen te wassen doen, 't steeckt in mijn meesters mael ick wil my oock wat spoen, mijn buyck die twijfelt of mijn keel al is gehangen 'k hoop dat ick ergens sal een goe collatie vangen.
Koosen.
Dats daer, ick heb voor vrees, dus schuick mijn van als, hy doet mijn ongelijck, die sulcx mijn gaet vertrouwen.
't geloof zal u verleiden.
Dat ik myn izabel kan spreeken?
Myn lieve miestertje!
Heer segismont heeft my, die brieven strax gegeven, dus most ick voort naa u, 'k hadt anders noch gebleven.
Wilt ghy t rykelyk betaalen?
Mijn heer, s' is door de spleet van eene ruyt gevloogen in de gedaente van een mugh ick heb 't gesien.
Myn geest, zal 't an gien stof in 't minst ontbreeken.
Waar mee zal ik u zulk een dienst betaalen?
Thomas van kempens naavolging van jesus christus.
T is maar een slendrum, als men t weet, peur maar aan t bellen.
Men hiet heur in de buurt gemienlyk goeije jaepje.
Ik wil uw moeder in haar regte waarde laten, maar soud' ik stemmen toe soo harsenloos bestek, al prijsen wat zy segt, wijs noemen, dat ik gek, en dolheid meen te zijn gelijk een echo klinken, soo ras zy haaren held, dien driessottin, doet blinken en hemel hoog verheft?
Wat had je daar te doen?
Nu ickse sie, verseecker ickje, de meyt te sullen spreken.
Een kaal marquis is hier bandiet.
't was mos, de nieuwe vrught, en van de rijnze klaare.
Jorden, jasper, fytje, katryn.
Om dat de wetten zulks aan de voogden in ons land beletten ten zy een maagd, juist mondig zynde, haar verkiezing, s voogds verkiezing waar.
Tys tafel besem.
Annetje, 't heerschops wyf.
Gaan wy in huis, laat dat latyn myn heer voor die geleerde zyn.
Mord bleu ik moet het doen, 'k heb overal geweest.
Neen beget, want riep ik myn hondje, zo riep zy myn toeverlaat, bloet!
B3v, p. 22 daar ik my plag te vermeuken met gezooden, en gebraan, een een kan van vyf, zes vaan, och dan sterf ik reeds van vreezen!
Klaar, tryn klaar.
Wat zou my toch beweegen, om u te minnen?
Of t is een geest, dat wil ik zweeren.
Altijd bout of taert te moeten eten!
,, hoe heerlijck is den dagh van mijn geluck gedaeght!
Zoo zouje niet een voet o neen, uit deeze ronde sirkel treen, veel minder deeze kruissen doorgaan, daar alle geesten moeten veor staan.
Ei, verschoon, bescherm myn spiegel toch, en laat ik jou verzellen, eer dat ze het in myn huis op een plund'ren stellen.
Ferdinandus die in den oorlogh u vader en broedergedient heeft, die vertoont hoe dat hy onder de turckals een krijghshelt zijn been verlooren heeft.
Wat my belangt, veel liever joeg ikz' uit den huis, eer ik 't verdroeg.
Opdraght aan mevrouwe, mevrouwe anna van hooren, gemalin vande e. e. heer cornelis van vlooswyck, heere van vlooswijck, diemerbroeck, papenkop, burgermeester, c. mevrouwe, de genegentheyt tot mijne sex, derft my zoo veel spoors openen, dat ick zonder eerbiedigh verloff al voorens te verzoecken, u et.
Ik ging, om jouw niet te verstooren, wijl jy my te vertrekken hiet.
Door brekt de bommel oet, ik heb de breef noch in mien zak.
Maar wat vertoont sigh daar gantsch lighters, 'k ben verraden!
Myn dochtertje och!
Sie daer, ter liefd van jou, ik sal het doen wel nou wat segje?
Wat of die nu weer zeggen zal? vierde tooneel.
Jan. my aanstonds mee verkleeden gaan.
Hou daar. vierde tooneel.
Heb ik noch niet lang genoegh geloopen?
Maar, draag toch zorg, dat dien doctoor van de moord van parys weet, en dat hy hillegondjes liefde voor al houd secreet.
Dat zel op onze griet weer passen jaap.
En als een mensch is met een kwelling ingenomen, kan hy geen rust, want t speeld hem in de zin, bekoomen.
Ik ben uw dienaar, freer.
Was 'er geen gevaar in, ik dee het graag.
Dat op de waereld 't blind geluk een welbehaagen in zulke steiloors neemt?
Ze zyn schynheilig, vol fenyn geen nikker in de hel, kan zo boosaardig zyn.
Eelaard tegen izabelle.
Maer so u ymant dunckt, dat niet sou willen luyst'ren naer al u swetsery, sult gy de sin verduyst'ren van het versoeck, somtijts een regel overslaen en somtijts lesen 't geen daer noyt heeft ingestaen neemt by de sulcken oock het nachtkleet tot u voordeel stoort haer in d'eerste slaep so wordt het keurig oordeel bedwelmt pas dan op, dat hy ten eersten schrijft, eer hy de vaeck noch eens te deeg uyt d'ogen vrijft.
Sta vast, na dood, o noble baazen, ik heb myn part ruim van de glaazen.
Nu myn dogter, weest gerust, betoom uw droefheyt wat.
K bid je om reden, gae maar weg weg, weg doch, k zel t je daer nae wel zeggen doet doch wat ik je zeg ik bid je, hoor nae men woorden zonder lang te draalen.
Sinjeur, ik zie jou zoon noch jochem niet, noch weet jou uit te leggen waar ze beide vervaaren zyn.
Blyf maer een weynig staen, ik kom terstond weer hier.
Voort in de zak, maar maak dat niemand u bespied, verberg u wel, voor al pas u niet te verroeren, ik zal u als een pak met goed op by mijn schoeren na huis toe dragen, vlak door uwen vyand heen daar zullen wy ons wel beschanssen, en met een 't gerecht verzoeken, om door hulp 't geweld te weeren, en op hun eigen rug hun slagen te doen keeren.
'k wil tot mijn voorneem komen.
Wel grootje, maar hy het daar zo daadlijk eer ik hem in de wieg lei noch lustig gezogen.
De helft!
Benard, broershart.
Wat doe je nou? vyfde tooneel.
Is dat al eklaart?
Maer wy hooren tot ons leet, als dat jon bullebak, jou man sijn plicht vergeet en jy t geduldigh lijt, dat staet ons niet te lyen.
Och wat zel men noch gebeuren!
Negende toonneel. ritsaard, truytje, ritsaard.
Dat se schoon is, dat weetse me al wel, jou rechte slechte bloet, edelman.
O dat sneukelen kost geld!
Waer kruip ik in ien gat?
T kan zyn.
Wat of dat voor een zaak mag zijn, noch erger als zijn zoons?
'k verklaar u van nu af voor weeuwenaar.
Elk was geneegen my te borgen, zoo dra ik zey dat ik op morgen, zou trouwen met u dochter.
Hoe, heeft een quade damp amphitruo ontstelt, de waarheid van zijn komst verduist'rend met gewelt, en meent gy dus mijn vlam haar eerbaarheid t'ontsteelen?
Wel dan zo zal ik my nog meerder dankbaar tone, want goe belooning is nog wel te dankes waart.
Maar heer, wat 's uw besluit?
Die heeren ken ik, by me ziel.
Rodegond.
't brengt u in lyen, hoe?
Om aengenaem te zyn behoeft dit waerdig kind niet als zyns vaders naem.
Wel, wiljet niet gelooven, so loop metje kop teegen de muur dan voeljet.
Dit doedt my 't tegendeel vertrouwen.
Voort, weg, scheerje, pak jou spillen, en kryg een ander fles.
Nou lijkend wel wonderlijke dingen!
Als jy myn huisvrouwtje bent, zal ik u inallesvoogd laaten.
De gewaande advocaat, kluchtspel.
De staten van holland ende westvriesland doen te weten, alzoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys en de oude mannenhuys der stad amsterdam, en, in die qualiteyt te samen eygenaars, mitsgaders regenten van den schouburg aldaar, dat zy supplianten, sedert eenige jaren hebben geiouisseert van onse octroye of privilegie van dato 21.
En drie.
Maar vader de plaatsen zyn besprooken, en 't is een treff'lyk spel, met een nieuw kluchtspel van de vermiste molenaar.
Loop jy met bei je bille bloot, je zelt tog nooit de juffrouw krijgen.
Al lang genoeg geveynst die rol is uyt mevrouw.
Mannen spaar myn leeven, ik bid vervoer my niet, maar niemant gaf gehoor.
T'sal alles wel sijn soo mijn konst u niet doet vreesen.
Ik min de koopmanschap, maar op de deugd gegrond, en haat deeze actieplaag, die t woelend vrankryk vond, om met een flinksse streek zyn schulden te betaalen, en t geld van t heele ryk in s konings kas te haalen.
Ik ben vermoeyt.
Ze hiet klaesje, en is met de dochter van men heer weg eloopen, die men dwingen wou om 'er an de neef van onze juffrouw te verkoopen, of te trouwen, 't is de zeun van men heer roemer, onze juffrouws broer.
Het recht?
Hoe ist meugelijk dat een mensch zo veranderen kan!
Heb ik 'et ezeid, ik heb 'et niet eschreeven.
Ja t is een zoet meisje!
Ick doet, doch tegens danck, nu is 't met mijn verbruyt.
Ik heb geen ooren voor een die myn eer ontsteeld, door overlooze treeken.
Wel zeeker, want een wyf te houwen, die kaal is, o dat s al te gek, dat is maar warmoes zonder spek.
Goris slaat filipyn.
Dus wenst ghy rust en vre, wilt my een soon besorghen hoe staet ghy soo en dubt?
Goen avond, neef, goen avond, nichte, kozyn, die gaat van huis gelyk ik heb gehoort?
K waarschouwje voor het laatst, want, wekje weer myn tooren, ik snyje met een veeg je neus en ezels ooren van t bakkus fobert, op zyn knien vallende.
Mijn heer daer wort geklopt, ferd.
Windbuil, tegens hartloop.
Hoe komt sy noch aen haer ent!
Is uw meedogen en u menschheyd u ontweeken, soo vind ik my geheel van alle hulp versteeken?
De wijze toovenaar merlijn heeft het geladen te wonderlijk op my, ik moet, en zal ook, wis, om aaltje louwris, my zelfs een groot getal van harde slagen geven.
Ik zie jou met meedoogen aan.
Pedro leest de brief.
Zoo gaauw hadt ik die niet verlate, of daar quam zoo een lange jaap met een paander op de kop, wilje ook roo bietwortele?
Katryn, dan weet je wel dat meest de minnary is de inhoud van een spel?
'k ben wel getroost te sterven.
Die de oorzaak van myn rampen zyt geweest, vergun nu toch wat rust aan myn onstelde geest.
Dat is t gebruik.
Myn heer doed voorzichtig, dat moet voor al niet geschieden.
Deeze eigenschappen bestaan en worden gehaald uit de stofte of de verhandeling der zelve.
Dat ik hier soo'n schelmstuk dulden moet, hoewel het leyt'er toe, ik kander nu niet teegen, ik heb een schoonzoon, maar niet met myn sin gekreegen maar dog ik sal haar haast doen sienen of het is volkomen na myn sin.
Want naar ik daaglyks hoor van ieder een getuigen, zal zy haar hart nooit tot gene andre liefde buigen, zo lang zy in t geheim elkanderen verstaan, en ik zie my vast dag op dag van haar versmaan, waar door ik zelf naauw weet wat ik moet doen of laten dies zo gy wilt dat zy my voortaan niet zal haten, maak dat zy edeling, of hy haar, nimmer ziet, want buiten dat, ik zie myn min eerlang tot niet, en tevens met uw last moetwilliglyk vertreden.
Ik zoek geen twist.
Daar word geklopt daar zal ritsaard zyn hou je geslooten weest te vreden als een meyd, ik zalje huur wat vergrooten.
Daar komen zo veel kwaade huwelyken van daan.
Ik moet eens gaan bezien wie daar zo wand'len gaat.
P. l. op het boertig rymen van jacobus rosseau.
Ze doen de juffrouw niet als plagen, en zie dat kan ik niet verdragen.
Zie daar, myn heer.
In plaatz' dat ge, op uw knien, zoud hebben my verbeeden.
Moet ik de plaats van man en vrouw bekleeden, en alles doen alleen, wat dat er diend gedaan?
Maar zy, die edelmoedig was, kon niet verdraagen dat zy eveneens zou vaaren als donna laura, die nu achtien volle jaaren zyn byzit... pedro.
Geesje, de meid.
Ik wensch u t'saam geluk.
Cest politique.
Laet het waeter over hangen tot dat de vis komr.
Waaren wy hier alleen ik zou eens verklaaren wat op die taerling loopt.
't is schendig die zulks doet, konstancia.
Personaadjen. trijn, vrou van kees de schoenlapper.
Hy is de cicero van t land.
En door dezelve reen is 't vast, en ook gewis, ook kan men heel wel zien dat tulp geen koolsblad is.
Jy alle meugt vreezen... maar ik heb waarlyk ongelyk om daar over zo toornig te wezen.
Ja doch, ik niet alleen, maar gantsch valenzen zal t getuigen.
Dat's sot jaap foey, wil jy krakelen?
Terwyl deez zaak my meer, dan gants valensen raakt, zo is t myn pligt, om dievoorzigtig te onderzoeken maar t geeft my wonder, dat de raad zig zo laat doeken, alleen door t los gerugt, van moord of maagdenroof k ben min ervaren in het regt als gy, t geloof schiet echter hier te kort by my, ik kan niet vinden dat karlos schuldig is k laat my zo niet verblinden, t betigten is te tuuw, doch k spreek u alle vry, en neem door s keyzers last dees zaak alleen op my.
K heb daar niets tegen maar, wie gaf u order, dat jy zoud dien wagenboef zyn luije lekkre gat met soopjes, en dan noch met alsem wyn opvullen?
Hy mag door pruyk, en and're zaaken, die hier toe dienen als een kleed vol garnituuren, ja ik weet het alles niet, wat jonger schynen, maar deeze jongheyd zal verdwynen, wanneer men hem ontkleed, de pruyk afzet, en na het bed zal gaan, dan is die jeugdigheid gedaan.
En gelyk men van draagen, werken, loopen, enz.
Santilane, beatris.
Je kunt je zelf gerust vertoonen voor die snaaken want naar je zeggen kent jou d'een of d'ander niet, dit geeft okkazie dat gy al hun doen bespied ten minste leer je de aart uws medeminnaars kennen.
O dives dives non omnia tempora vives.
En ik, ik ben in schyn zyn vriend, die nu in dezen tyd zich dient, om hem zo aardig te betrekken, dat ieder een met hem zal gekken.
Wel lieve jonker zou 't niet missen, heb gy de scheut wel hooren sissen?
Alewyn.
Is u zo wel bekend de grootheid myner pynen, en kond gy weig'ren noch om die te doen verdwynen?
In stee dat jy myn droeve staet zoud aenzien met meedoogend oogen, en met myn hartseer zyn bewoogen, zo zoek je my mee hiel in t zand te helpen, en daer nae aen kant.
Jan, jan, jan van bove wat beliefje myn heer?
K verzeker n, k zal my niet anders houden, als een eerlyk knecht wanneer het my of myne vrinden niet schaaden kan, zult gy me altyd getrouw bevinden.
Je weet wel dat ik heur mans genoeg zel weezen.
De meiden vloogen my om 't lyf gelyk ontzind.
Het is dan door geweld dat hy het lief getrouwd heeft?
En uw lichtvaerdigheid zo teug'len, dat elkeen zich spieg'len zal aan u!
Wat al perfuim winkels ziet men tegenwoordig ook in deze stad, die, door de snuiftoebak, wel vaaren.
Mag ik, o paerel van de vrouwen!
En wy beiden zyn mede byna op een wys tot verval, en ar moede gekoomen, zynde alvorens bekleed geweest met veel ampten, en waardigheeden van staat, maar daar na door eenig misverstand, geraakt in des konings allerbitterste haat.
Maar diwertje, hadje daer de rechte vroemoer al getroffen?
Ik zou myn' kaas by zulk een' kater niet vertrouwen, en als men de oogjes van dat meisje eens regt beziet, die staan al mee zoo weigrig niet.
Kenje hier geen zilversmit, die de beekers, en de flappen kan soldeeren, en verlappen daar de boer en edelman 't achterdeel in draagen kan?
'k ga na mijn vader treden, en seggen dat gy sijt ten uytersten te vreden, sga.
Maar, jannetje, bedaar, bedaar.
Ik heb de heele kaart verkeeken, zy winnen 't spul, zy trekken al de buit en ik och arm!
Ik lach me slap dat heb ik wonder wel verzonnen.
Simonkieckerkey, doctors knecht.
Waar zal ik me bergen!
Men zal t je langen.
Maar, dewijl geen van die allen, my genoegsaam heeft kun nen voldoen, en dat de heer moliere zelve zich schijnt mistrouwt te hebben, om hem een franse naam te geeven, en daarom deze van de grieken ontleent heeft als meede, om dat hy by alle liefhebbers van de franse tooneel poesy hier met dien naam overvloedig bekent is heb ik hem dien zelven laaten behouden.
Leander, krispyn, leander.
'k moet noch iets vraagen.
Myn heer 't zal de uwe weezen.
Maar, nicht, tot aan des waarelds end weet elk met lof van ons te spreeken, want wy en hebben geen gebreeken, ik beeld my vast en zeeker in te worden noch een koningin ik acht niet veel de marquisinnen, maar, nichte, kom gaan wy, naar binnen, in ons zalet, eer t word te laat, daar leid ook al myn halssieraad.
Maar, myn heer, het trouwen zal myn kind in den grond bederven.
Jochim bueleke,  drie moffen.
K heb zelfs ook, zonder zulks te ontdekken aan myn vader, myn liefde u toegestaan, en zo t gebeurd was, dat hy buiten myne keur, myn trouw beslooten had, ik zou, zyns ondanks, u steeds zyn getrouw gebleeven, tot myn ontschaaking had ik u myn stem gegeeven, k had geen gevaar ontzien, geen smart of ongeval, om u te volgen zelfs aan t einde van t heelal.
Zwygende.3 of 4 moffen, welke dansen.
Alsje moet, u koussen stoppen tot verwarming van je voet.
Wel neen, ben jy haer kamenier, ick ben sijn kamerling boutje.
Maer y live, doed me de vriendschap datje eens overal wild omhooren.
Twee heydinnen.
Dit reysgewaed doet blijck, hoe ick door eygen lust meen naer italien te trecken, om in rust twee jaren achter een mijn dagen te verslijten.
Hoor, liefje, dit schreefje ik moet t'avond zonder uitstel na ter gouw, met haasje, onze geweezen' meid, een' bedaagde vrouw, daar men my zal doen opsluiten, komt gy 't niet beletten, met my tusschen zeven, en achten van haar zy af te zetten.
Dat 's de reden, dat tegens haare dank, vaak haar jaloerse spijt op my zo uitbarst, dat zy nauw haar zelf verbijt.
Ik heb maer pas een half uur tijdt te praten.
Ze bint al, ze weet...... fytje.
De kraan in 't vat.
Magdaleen, oude min van izabelle.
De jongste kwieryn, meenende in t huis van lievyntje te gaen.
T is ouwe turf, die in myn schuur nou over t jaer al heeft gelegen, daerom bedenkje toch ter degen.
Neen gantsch ter waereld niet, me jufvrouw.
'k setje vooreerst dan vanje wangen halen, daer sittet vry dick, en dan den onderbaert, dat keur ick voor 't beste.
Wel wat of 't dan zou zyn?
Wat dunkje van heer, vander snip?
Wel, mijn heer na ik kan zien, zo woud gy dit, all' die na uw zin zouden leeven, geen plaats aan zoetigheid of vreugde mosten geeven.
'k geloof dat hy in deze stad is, 'k zal 't aanstonds hooren van lichtharts knecht, die ik ieder oogenblik verwacht.
Laat hooren, t mager licht na zyn.
Wel, jan kattestaart, ben jy daar?
't is wellekom of niet, 'ken gheve daer niet om, seght oft ghy hebt een soon, spreckt ras, wilt u wat spoeden och daer en komt niet uyt, hoe droef ben ick van moeden.
Ik gaf eens een balet aan een marquise, t geen met violons, banket, flambeaux, en anders wel vier duizend kroonen koste.
En noch komt slaepen jaer op jaer tot ongzent, daer zyn bed leid klaer, as hy uit henglen wil of vissen en, as hy komt, zo kan t nooit missen, of hy brengt t ien of t aer uit stee, voor swaen, tot ien vereering mee.
O, jou onnoozle bloeden!
De drommel hael het huys, en hof, met al de geen die duysent straten my wel hebben omgewesen wat sal ick doen?
O neen hy zal 't u dubbeld weder geeven.
Myn heer, met u verlof, mach ik u wel eens vragen, waarom dat gy hier nu gaat andre kleeren dragen, als zoo een prins betaamd?
Leander, student.
Hoe men vaert mijn broeder naer het hert wel aen, ick sal hem helpen.
Marritje iacobs.
Parthy, vast loerend op dit kansje, die had een glas van assuransje, vyf, zes, bevoorens in zyn maag precautioneel gestort, heel graag, en raakte daar op aan t oreeren zo dat hy kwam te triomfeeren.
'k bekent, en mach my wenden na huys, en om quichot haast weer een ander zenden, die wijzer is als ik, een baccalaurus, of mijn heer pastoor, want hy doolt zeker al te grof.
Eerje weer in myn reeden valt, valt liever in 't kakhuis.
Ik kender schier niet van spreeken!
O jou bedriegster, en waar is die sluitben die daar neffens de bedstee heeft gestaan?
Komt, soetertje of wilje schoonhoofse koeck, of strengelkoeck?
Hou daer's een pattakon.
Ze is reedlyk schoon, nochtans hebt ge ongelyk geleen, wyl gy haar overtreft met uw bekoorlykheen.
Verdubbelden het vuur van myne min.
Het tooneel verbeeld een saal aan de straat.
De faam is lang gewoon door duizend kopre monden, don ferdinandus, naam, de waereld te verkonden, die keizer karel, aan zyn vroomheid heeft verpligt.
Hoe veel moetje nou hebben?
Of ben jy 't joris broer?
Maer, waer is t varken.
Waer voeljet, pietje, wil ik het met wat nuchtere spog smeeren?
Otrosky hebt gy ooyt wel in u tijt gezien, dat in zoo korten tijt als hy dit quam gebien?
Myn liefste zusje!
Heb dank, o fransiskaan!
Dit maeckt my verbaest, och hoe raeck ick soo in 't nou.
'wist hy de zaak, hoe zou hy dan verwondert staan, 'maar wil niet langer hier verblyven, laat ons gaan.
Voorts, sult ghy op 't bedryf van uwe jonghens letten, op dat sij vechtende, sijn neuse niet verpletten hoort jonghens altemael, hebt ghy my wel verstaen?
De halve tyd van myn leeven, lyk jufvrouw weet, heb ik op dat eiken hout wel verwreeven ja 'k loof, ze het ons wel tien pond van vryven ekost.
Ook moet u, vreemdeling verpligt blyven, voor de gunst, die zy hier, zo wenschelyk geniet.
Neen roeland freerikxe, ik mien men ook zo licht in die swarigheid niet te steeken, men ziet zo wonderlijke exempelen van trouwen, en men hoorter zo onderscheidelijk van spreeken, dat et mijn te rug doet zien, en dat beneemt my en andere de lust.
Zyt wellekom mejuffrou hoe durf je t onderwinden?
Wat wil de vent hebben!
Kosen aen den keyser.
Wel zou ik niet myn windbuil, ik leef in de acties!
Bedwing uw minnevuur, laat af om onrechtvaardig te ontheil'gen 't voorwerp, my en myne liefde waardig kies myn zachtmoedigheid, dewyl gy kend myn moed.
Dat heeft de stuipen reeds gekregen.
Nu bidt ik, vley en smeek, hebt met mijn smart meedogen verschuyl, dat caesar u niet koome te beoogen.
Ick heb het eens geseyt, maeck slechts u dingen klaer, 'k heb hier te lang verbeyt, ick gae weer nae ons werck, en sal te nacht oppassen.
Uw vader?
Dat is ommers de zelfde zin.
Waar heeft een vrouw zig ooit aan zulk een dienst verbonden, ik kan geen reedenen, in t minst, daar van doorgronden, wat u bewoogen heeft om zulks te doen ik moet bekennen, dat ik nooit geen man zag, die zyn bloed zo min dorst agten, om het myne te bewaaren.
Dit heb ick wel gesien om tegen voorder leet mijn scheenen te voorsien bind' ick die plaeten vast van buyten op mijn hosen, hy bindt de plaeten op sijn kousen.
Jurge spaarpot, wyze jochem, jan losbol, vryjers van margriet.
Zoo doet hy als t behoort, hy is een vaerdig gast.
Hy gaat zijn broeder daar vergeven een'ge zaken van groot krakkeel en ik ben oorzaak van die vre.
't lijf trilt my als een loover, een lantlooper, heelaas!
Dat waar goed.
Wel hoe couzin gy zwygt.
Ick wil deselvige gaef, en heel, weer hebben, of, ick sal 'er mijn wil voor hebben.
Waar is fredrik daar zo haastig gebleven? of klaar, slagtje jou moer, en hebje hem het huis uit gekeeven?
Laat hooren, ik wil het weeten.
'k zag in zijn volle leden het aangenaam gespan van haar bevalligheden.
'k zweer u dat het anders niet als kortswyl was, myn heer.