floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Je vous jure, kon ik haar slechts possideeren lamour dun empereur zou my niet offenseeren.
Maar hoor ian klaazen, die snoepreisjes, die snoepreisjes vaar die hebben wat te zeggen!
Waarom zouden de vrysers niet neemen, als de vryjers zo zot zyn, datze 't er geeven?
Wel kameniertje, wil jy 't dan niet doen?
Zy zal haar evenwel, met my in eght begeven, zoo niet, zoo zal ick haar, berooven van het leven.
Een bok?
Kom gaen wy oock te rust jy luy mooght een pijpjc smoken, en door de blaes balck dan de smit weer aen doen stoken.
Tegen hendrik.
Tegens wobbyn.
Weg, kladdegat, waar meug je jou al in steeken?
Arnoldus meenende dat hy weder komt.
Ik ken u voor een man van eer en aanzien, rys gy hoefd niet meer te vreezen, wyl ik hier regter in my eigen zaak moet weezen.
Wel 't is te wonder watje zegt!
Amsterdam, den iie mei, 1716.
't is waar, 't bestaat in reen, marg. helaas!
Oui, ma tante, of ik het al wil loochenen je suis au desespoir, indien gy my geen geld wilt geeven.
Vier koejen en een paard, zal dan licht sterven, en zyn veule kan in minder tyd de geest wel geeven, twee kalven sterven daar beneeven, zo dat hy nu zo ryk geschat, zal zeggen moeten, dat je 't vat, het goed is niet om op te bouwen.
Jy praat niet als van raare grappen, die my maar buiten 't spoor doen stappen maar denkt eens aan voorleede nagt, toen gy uw rotting op myn vagt, zo klopten, dat myn ribben kraakte, een knapkoek die my gants niet smaakte, myn rug loopt op als met een bult.
As ik over myn deur lag, heb ik 'et vaaken ezien kyk, ik wou goe buurschap houwen, en ik liet 'er betien ik docht, wat roert 'et myn, elk mag zyn eigen luizen vangen maar toen 'er myn malle zeun zen zelven an wou verhangen, toen docht ik, holla wat, dat moet of!
Wat letje, buurman, heeft men u iets ontdraagen?
B. wilt sterven, dan in het heerlyk romen van grootsche gedachten, met uw voorgangers en tydgenooten leeven, word u dit huuwelyk van tys onverstand, met een chaos van demoedigheid opgedraagen denk dat hy u smeekt als broeder, terwyl zyn lieve bruid met de zelve zedigheid, die uw geleerd uittreksel van t. arents verzeld, u bid om een genadige bescherming, ja zelfs de gehoornde woutgoden, die hun bruiloftstoet verzellen, stryken hunne gespleete klaauwen eerbiedig uit voor den ontzaggelyken scepter van uwe uittrekkende veder, om verschoning te verzoeken van hun huwelykszangen zy onderwerpen zig aan de vaderlyke plak van uwe onderwyzinge want mogelyk zullen hunne trouwliederen t. arents, meyer, pels, vos, en anderen tot heiligen maken aan den hemel van apollo's digtkunde.
Zijn vaerdigh, maer terwijl gy nu verandert zijt, ga 'k sien wat ick sal doen, verwacht van my bescheyt.
Maar hoe veel mans zyn door de vrouwluy wel misleyd, het is een wonder volk denk op haar listigheid.
Zo wilje dan met kracht, dat ik een hoer moet wezen.
Ik ben, door uw gezicht, in uw gebied gebragt, k voel, dat ik u zo veel als al de goden acht, en dat die achting, waar mede ik ben ingenomen, my voor uw wreedheid reeds doed sidderen en schroomen.
Laat eens zien filipyn, wat schuild daar binnen?
Is je veel klaar?
Ay myn heer hou dan geen stant, ferd.
Dat zou me al men leeven moeien zy is noch zoo jong  dat mer de ooren van et hooft sneedt  ze zouwen er van zelf weer an groeien daer by et ze ien gehoorzame mondt  die asze slechts lacht om ien truizenuis  dan er iene oor tot et aar loopt en komt van zelf weer thuis  heur rondtom kaakelbont en pumpelpaerse wangen  zou men in et gasthuis veur tinnepispotten an de bedtsteen te pronk hangen.
't is een gehoorzaam kind, en ik heb zulken vleijende tong ... dat ... maar proposeer slechts iet tot jouw securiteit.
,, wat hebje daer?
'k wil niet, dat hier yets gedaan zou zijn, maar 'k vraag alleenlijk wat dat gy gedaan hebt?
Bedrieger, die myn eenig kind verleid hebt.
Die jongen is zo rat, gelyk een zweep ter been, maar, als de droes gezet op smullen en op likken.
Dats wel bedacht kruip in.
Wel dokter, k liet jou haalen, om t ons te zeggen wat is dit?
Jonkheer lodewyk, die u veel meer als zyn zelf bemind, heeft klinkende deugd, en kan je na je merite maintineeren.
Ik sal het doen seer ras.
De roozen op haar steel, hooghmoedigh op haar verven, die hebt ghy door u komst, haar schoonheyt doen versterven.
T is het werk van een tieran!
Zit men hier en breid, en laetje een ander veurje spinne?
Wel stijn, wat droes doeje daar?
Princes ick ben nu van ierusalem gekomen, en heb onderwegen verstaan, dat mijn broeder tot koningh aangenomen is.
Augestyn, karlofisi, jonker.
Zy heeft myn bezint en ik haar, gelyk dat behoort, het scheelt maer aen heur ouwers, en die willen ons heur woord niet geeven, nog in t huwelyk konsenteeren, want zy zyn verzot op acdeldom, op staet en kostelyke kleeren, dus schoey ik op de zelve liest gelyk heer karel doet.
Ia, maer sy seyt dat sy u spreken moet alleen, ferd.
Leenaart, een oudt edelman.
Izabelle, dochter van ernst en verbeeldende hippolite, in hetkatryn, dienstmaagd van izabelle, en, ver beeldende klarine haar kamenier, in het  laatste bedryf.
Adriaan tegens jaap.
Maak 'er vry staat op.
Davoir lhonneur, zo t uw genade mogt behaagen, van u in uw logis te heeten wellekom.
'k wenschste dat den guyt van gister waer versoopen.
Kom teiken, broertje, kom.
Indien 't zo is, als die man zeid, zo kan men zien wie ongelyk heeft van ons tween.
Laat het dan weezen zo 't wil.
Na men beste weeten, heb ik men vyf zinnen, al wierd ik straks dol geheeten.
Maar wat zey de man, maakten die gien gepruttel of getier?
T is best dat ik t wis voor t onwis neem, zo raak ik niet tot een ander zyn spot.
Zeer wel men heer, ik zelze je zo drijvende gaan halen.
Elizabeth, vrouwbartholomeus, vader  van bertrand.
Toen nu don karlos by zig zelf, zig had beraan, terwyl t ons wierd belet elkanderen te spreeken, om dees vervloekte band van dwinglandy te breeken, met my te vlugten, hy heeft dan zyn trouwe knegt, of looze hoer, hier van in alles onderregt, wat zy bezorgen moest, en wel voor alle zaaken, om my zyn wil en wens geheim bekend te maaken, het geen zy deed, en swoer daar neven noch voor my.
Dat weet ik niet, indien ik dat kon hooren wie dat het was, ik zou hem zulk een knoopgat booren, daar hy genoeg aan hebben zou.
O goon hoe raak ik best uit deez' verwarring, die mijn ziel zo vinnig prest!
Verheyst van my geen saeck die voor my is onmog'lijck.
Myn heer, vertroud dat aan de tyd, misschien dat gy de liefste zyt.
Dat is, wel slaapen, en wel eeten, op zyn tyd, en achten 't overig dan verder niet een myt.
Is hy noch zo op la baset, op trokkadieljen, en pasdiezen, wel gezet?
Aan wat elenden my het lot zal overgeeven, blyft ge aan my denken, ik zal daagelyks herleeven.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supplianten zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten toneele gevoert verscheiden werken, zo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de nederduitsche taal en de digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
Lichthertkleynsorgh  twee bootsgesellen.
Haesje gaet sitten naeyen, en singt 't sou wel eenen grooten wagen sijn, 't sou wel eenen grooten wagen sijn, daermen s' al op soude voeren, iongmans die den elleboogh roeren, meysjens die geen maegt en sijn.
Na indien metter spoet.
Niete waar?
Verschoon my, k had by na myn zelve daar vergeeten.
Mijn suster, 'k wensch u heyl, lang leven, vreught, en vree.
'k heb u geraaden, wat uw zoon ook heeft daar tegen, dat gy zyn trouw voltrekt.
Aagt wat doeje, staje en kijkt?
Wel, dat binnen streken ik zoo diep in de kan ekeken?
Filipyn. je noemt me by myn' naam, zo als ik hiet.
Wel men zouw de deugd uitje trony leezen je speeld al een aerdige rol, wel machmen zeggen, de weereld wil bedroogen weezen.
Ik moet hem aanstonts spreeken.
Sie daer twee gasten soo gelaen dat hunne broucken van't dragen craeken hoey... sy stinken naer 't oud leer 't is.van het volck met wie gy eten gaet mijn heer.
Of souw een lappers kout, of praetie meer vermaecken dan princen onderhout?
Jan. sta af, ik moet myn lyf defenderen.
Daar wilt die brief voor my bestellen, ze moet naar brabant, daar is geld, en maakt dat gy ze wel besteld, ik ga in huis, en 'k zal u wagten, arlekyn.
Gy toond inder waerheid laurette, dat gy niet en bent van die lichte kooyen, die anders niet en doen, als haer voor de gaende en komende man op te tooyen, en spelen dan, de eerst die komt, kip ik hebje, hael over het net soo dat de luy al gevange zijn en hebben noch qualijk een voet in huys geset, ia seker, benje van dien aerd, soo souje recht mijne slag wesen, want indien ik een van die wulpse dinger aensloeg, dan soume staen te vresen, dat ik in de plaats van signeur filibert sou worden monseur cornaer, dat is, datse men een paer osse pluymen sou schenken tot een nieuwejaer, en je kend wel denken dat me dat niet al te wel en sou gelijken, daerom sweer ik met eenen duren eed, dat ik laurette noit en sal beswijken, maer het sal haest etens tijd wesen, kom laet ons naer huys toe gaen.
Raasbollius na dat hy stoelen en beddegoed op malkander gestapeld heeft.
Jy bent mee een van die meesters, die de menschen op haar beurt ook al plaagen.
Ik kom zoo uit de wyk, k heb alles gaan bestellen, veel konfituren, nat en droog, en ook prumellen, twee marsepynen, met veel lek re snoepery.
Zou het geen goud weezen?
Vader, k bid pardon.
Heer windvang dan is t best dat gy, naar myn besluit, meer denkt om uw vertrek, als om een jonge bruid, die ik zo dadelyk heer edeling zal geven.
't is lichter noch een vrient, als dochter te verliezen, hoewel dees zaack bestaat in recht noch billickheyt.
'k heb 't vast al, eer ik in het schild kom, voor myn kiezen, wat wil het ras op dat oud ys van gistren vriezen!
En de meid?
Wy zullen dan te zaam.... arnoldus.
Die dat hantwerk eerst begonnen het, heeft niet veel gelt van doen gehadt tot sijn proef, noch om de winkel op te zetten.
Sr. pedro, leen gy aan de reden ook uwe ooren, nu gy myn zuster hebt verlooren is 't best dat gy uw kinders echt, en niet met donna laura recht.
Dat s, zo je trouwt, dat je in het koekkoeks gild zult treeden.
Hoor, de liefde van pietje is mijn ook om het hart geslagen, en hy is weer op myn verliefd, niet waer pietje?
2. wijl ick slaef en ploegh heel wacker. zaeyt een ander in mijn acker, en dat duyvels weeligh onkruyt, exaltatis cornubus, is s' morgens al vroegh al voor de son uyt, cornua sunt omnibus.
Jan. sinjeur daar is een man, die zeid, dat hy mobaris, of notaris hiet, en dat hy jou moet spreeken.
Nou ik quam, en sette men onder de hoop, de bienen kruisweegs onder men gat, 't welk ik doch niet gewent was, zoo dat ik men zoo moe zat dat ik dikwils docht de duivel haal de snijerstafels.
En 'k mogt wel lyen om een' dubbelden dukaat, dat al' de vlooyen van myn bed zo lelyk waaren.
Theunis, ioren en kosen.
Wyl jy van d'oorlog staat te snappen, zel ik eens gaan naar huis toe stappen, en 't paard wat voeren.
Sta stil jy vryer, 't is jou beurt, jy vrinden wil ter deegen hooren, wat zyn planeet hem heeft beschooren.
Heer, mijn remedien verschelen van d'andere in alle delen zy helpen door purgeringen, door dranken, door klisteringen, door pillen vol vergifte kruiden ik help door woorden, door geluiden, door tekenen, door letterspraak, door vleyeryen vol vermaak, en ga ik 't oog ten hemel sparren genees ik door den loop der starren.
Myn heer, als ik myn hand maar aan myn geweer sla, maak ik zulk een schrik onder myn vyanden, dat zy alle loopen, de eene zich hier, de andere daar verbergende ja van angst zynder dikmaals, zelf kaerels als boomen, in konyns hollen gekroopen.
Laat die viezevaazen vaaren, als wy t maar beide beter klaaren dan mach t geen kwaad.
Maar ik beken, het gedoen van jouw vader staat my niet an.
Waerde leser die de cluchten soeckt en mint met groot genuchten hier is aengenaeme stof tot antheun den lappers lof, die het ambacht doet verrycken, voor dat hy van't hof gaet wycken, vraegt van keyser carel, dat men mag draegen ront de stadt eenen leers gecroond van boven, 't welck is waerd om theun te loven, want het gene dat hy vraegt 't lappers ambacht seer behaegt.
Wreede turk, jou gerafineerde bavijane neus, jou trony van allebordure, jou filestynestam, jou reus, ik zal... gusman.
T is meest uit boertery, hem staat geen kwaad te vreezen zo haaft het geld hier is zal hy zyn vryheid zien, hy kan t wel misse.
Ik moet u, als myn vrind, de brief eens laaten hooren, hoe fraai haar pen ontleed de zucht in haar gebooren hoe zielberoerende, hoe vol genegenheid, eenvouwdig, teder, vol vernuft en goed beleid.
Laet af van sulcke vreesen, lieve moer, je selt noch wel leckre klockspijs wesen, een schoenminck of een schreur, die gaet gemeenlijck met sulcke maegden deur, seecker machtelt, wilje die koop niet eens beklaegen, denckt het sijn al geen vrysters, die roosekransjens draegen, daer k je flus van sey, je kent er jou op beraen, hoorje machtelt ick en sal doch niet met je gaen voor de roo deur, je hoeft daer niet eens na te wachten, stelt het vry uyt je sin, laet vaeren die gedachten daerom machtelt, vertreckt vry weer na rotterdam.
't is kraft in gewelt datje doet, versta jy dat wel seg schurcke?
'k sal u byde kloppen hallif mal.
In de verhandeling der stoffe wordt vereischt een styl van redeneeringe en zeggen.
De jongste kwieryn,  gelijke twelingen.
Welkom krelis, myn lieve man!
Ik zal 'et doen, maar 't komt voor de middag niet te pas.
Kluchtvan deverliefde grysert.
Dog die geen pekuniam heeft, keert maar vrey weer om, want daar woone niet als dolkoppige boeren, en de vrouluy zitten met de rokken op haar kniejen, dat is te zeggen, het zyn hoeren, die anders niet zoeke als jonge kwante met gelt, en ik draag een broek zonder zakken, zo dat myn geen munt en kwelt.
Tot een besluit, om niets te helen van al wat my de voorzorg ried, zo weet, dat ik allenig niet had een notaris mee genomen maar ik had ook met een doen komen drie luiden, die ons hier de geest wat strelen zullen, en dit feest vercieren door hun aardigheden.
Hou maar op je hebtme lang genoeg gekweld.
Maar mijn vervoerde zinnen zijn raad en redeloos.
'k zal voortaan na uw' ogewenken staag zien, op dat ik mach zo weer herstellen uw geschonden' eer.
Cinthia leest.
Zijn dit de vruchten van mijn zorge, die 'k altijd voor u gedragen heb, zijn dit de lieve vruchten dat gy, aardsbengel, maar houd stand in 't heimelijk u durfd verloven zonder my?
Jy na mijn zien, 'k begeerje niet te laaten ruiken daar ik heb gepist, dits een troonetje, ja wel dits een bakhuys, dits een puikje, men zou 't spijkeren by de papenbrug aan 't kakhuis.
Maar in dit oogenblik, dat gy me vreeslyk ziet, denk ik op izabel, die myne ziel gebied en die gedachten van haar schoonheid, nooit volpreezen, laat my niet meer in staat om zo verstoord te weezen myn gramschap die verdwynd.
Me dunkt ik zink in de aard door 't hooren van die praat!
Myn heer gelyk u dat bekent is, zoo wel een lapper hier gewent is.
Jan. nou lustig dan, ik ben de juffrouw.
Diwertje, 't zel mijn tijd ook weezen, diwertje.
So bid ick datje haelt eens twintigh vaedem tou.
Ik zal dat werkje zo wel brouwen, dat hem in eeuwigheid zal rouwen dat hy oit heeft mercuur gespeelt k zal tonen wat hy heeft verbeeld.
Wel nou, leermeester, zyn deez lessen niet heel goed?
Of zyt gy uitgelaaten?
'k spreeck van de quade, van de goen heb ik geswegen een goe vrouw is niet quaet.
't kon zyn want beunhaas, schoeit veeltyds, op maakkoops leest.
Hoe zal ik het nu beduyen, men zet het wel op lepelbladen, en op andre kruyen, ja het was.
'k ben in myn vaderlandt, te bergamo, geweest, wyl gy haar vryde, zo dat alles fiks en klaar is.
Sinjeur jeronimus is met my wel te vreeden.
Die eetje wel op onder wegen, ghy moet oock wat t'huys brengen.
Ik zeg alleen, dat myn heer uw papa in onze trouw zal consenteeren, zo mejuffrouw my, met haar wederliefde gonstig wil vereeren.
Weg soon!
De dolfijn, in de baren van enkel minnezucht gepraamt, bruyst door het nat, en zoekt zijn wederga die hy verlooren hadt.
Je bentme veel te waard en kostelijk een man, die my door goeden raad alleenlijk helpen kan. scapyn.
Notaris. ik dien myn vrienden, met genegenheid en vlyt, en t werk.... oei, oei, men voet!
Dat zeg ick niet lyc.
My dunkt nogtans zoo ik hem zag, verscheelt hy nu als nagt en dag, by dat hy is geweest voor deezen nu scheint hy dol of gek te weezen, hy loopter me dat is gewis.
Wel aan, laat ons de doozen openen, en proeven.
Ei, zeg toch, mon couzin, wat die inventie was?
Waar is jouw heer?
Ik kom door noot geperst, door dien t gemoed, my knaagt, uw bidden om gena, ik werd helaas!
Jan brengt het aan tryn, na dat hy een leepel of vier gedronken heeft.
Moy, t is al kartier over ien wel ian, je weet wel datwe sulck drock werck hebben weer meughje dus lang blijven.
Myn heer wat is u wil?
Kom brengewe deze verklickers 't huys eer 't ons ontglijt.
Al onder een verward, zyne ooren kwam doorbooren fluks ziet hy zig omringt van smoussen, zonder tal, die door hun schaggerzugt, gelyk een waterval van t hoog gebergte stort, hem overal bespringen, om zelfs, als tegens dank, hun wind hem op te dwingen, wat bied je op edam?
't is wonder dat hy ook niet van een goudbeurs, of een zilvre doos, of zo wat diamanten, begint te spreeken het scheelt jou in den bol, broer, dat kan ik wel zien aan je lanterfanten.
Nu van mijn kracht gesprooken, wat heb ik menich lam de kaacken opgebrooken!
Izabel, karel, koenhert.
Komt paatje eens uit te gluuren met myn meestres, hoe wil hy lachchen om myn kuuren!
De menschen, die 'er daar aan stooren, zyn wel slecht.
Teuntje, schreijende.
Kareltje zou het wel haast weg hebben, maar jozyntje kan het niet vatten, en myn oudste kind, kornelia, daar mag ik myn kop niet meer mee breeken ik geloof dat myn vrouw, die altyd op de collocentie pruttelt, haar hartnekkig heeft gemaakt, maar ik zal haar de kaart wel versteeken.
Scheelt het je ook in de bol?
K wil morgen na amesfoord ik ben het hier reeds zo moe, ik kan t je niet zeggen?
't is my te hoog, ik kan het niet verstaan daar zy van 't trouwen zo versmaadelyk kon spreeken.
Ik ben die sosia, die nu schier twintig jaaren mijn heer heb trouw gedient, den goeden davus zoon, de broer van arpagus, en op dat ik 't betoon zoo klaar gelijk den dag, 'k heb, tot mijn zwaarste rouwe, de stuurse bromia, gekregen tot mijn vrouwe.
Frederik, ferdinand, izabel.
Ik wensch u, moeder, ook met dezen veel voorspoed in uw ouderdom.
Ik meen dat wy het alles weeten maar wy hoopen op uw goede raad alleen.
Jy hoord jou in jou hart te schamen, dat niemant is naar uwen zin.
Hy deed zo veel hy kon zyn best, om my te vreen te stellen, maar ik gaf geen antwoord, wat voor reen hy ook te voren bragt k deed anders niet dan schelden, en dat hy my dees hoon zou met zyn bloed vergelden.
Lest quam ick op een plaets, daer waeren rederijkers uyt 't dorp van haesersou, die lompe kannekijkers, begeerden my niet me, voor dat ick als de rest sou rijmen en voegen wel, doght ick oock op 't lest, ick ben een gaeuw poet, en als 't daar by sou leggen, so wist ick in een uur so veel op rijm te seggen als sy in een heel jaer, nu, een kreegh 't in den sin, en sey, rijm op schotel, ick sey, een vis daer in.
Ay wijfie niet, 'k selie men leve niet meer versteuren, bedaerie men liefste geertie, ick bidie hart gronttelick om gena mit gevouwe hangden, ogh!
Daar is panhaaring, die ken je op de rooster braaden.
Wy zullen hier, niet minder, als myn lichthart in de kroeg, ons hart ophaalen, en met malkanderen, van dezen avond, een lustig vrolyk zyn.
Hoe kan 'er vreede zyn, aan tafel, of op 't bed, daar hy my zo een kroon van schand heeft opgezet?
Wel, wat beeld gy u dog in?
Dat is mis, en 't spreekwoord kan niet liegen dat men een boer mee moet brengen, zo men een boer wil bedriegen.
Och sinjeur, wat gaet ons an!
De persoonen moeten van geringer staat zyn dan in het treurspel, omdat hooge en doorluchtige persoonaadjen schynen verkleind te worden, als men hen anders als in gewichtige staatzaaken invoert die in een blyspel niet voegen.
Het koomt, myn heer, dat je zo haastig my belaste om een boetelje wyn te haalen, en ik taste, door grooten haast, juist om het hoekje van de trap en greep de azynfles aan.
't hert doet my zeer!
Ja als ick doot ben, so kooktme een potje met bierenbroot, sou 'k aen die laetdunckende wijsneusen klaegen?
Quichot tegen sanche.
Dat die me bier zag staan, hy zou me braaf de metten leezen.
Wel, omhels uw zoon dan.
Myn heer, dat doet dat 'er veel van die menschen wat kwaad vallen van betaalen, en alsze by my geborgt hebben, gaanze met haar gereed geld by een ander haar waar haalen.
Ga filipyn, verberg u met myn lief zo lang in een stoep maar kom niet voor den dag, voor dat ik u roep.
Het paard, den esel of de beer?
Ik kom mijn wapens voor u voeten neder zetten, 'k heb misverstant gehadt, maar heb dat nu niet meer.
Maar, waarom borg je iemand zo veul an brandewyn, ik zou dat niet doen, 't zyn dingen die ze missen kunnen, voornamelyk de vrouwen, want dat maakt zomtyds zo menig bedurven huishouwen.
Om u te toonen hoe ik deze schoonheid min, met al myn begeeren, zo wil ik dat gy haar zult als myn sultane eeren.
Ha k merk t, dat is een trek van u, die gy verdigt, alleen om naar uw zin, onze actien zeer ligt, en tot een laagen prys uw eigendom te maaken, dan zullen morgen, die weerom aan t ryzen raaken, k beken, k heb nevens u zulks menigmaal gedaan, daarom neem ik u dit niet kwalyk, maar zie t aan gelyk een blyk van uw verstand, ja gy zyt waardig een actie heer te zyn, want die moet altoos vaardig tot liegen weezen, waar door hy zyn intrest vind, dat deeze compagnie of ryst of daald.
En sou ick niet, o ja, de houwelijck staet is goet voor u, sga.
Voort gaa weg, kom nooit weer in myn oog, doe daadlyk t geen ik zeg.
Wel dat's een assuranten bengel.
Je lacht'er om? karel.
Hadt jou dat wel gedenk.
Maar mijn verwinning was uw trotsen geest te kleen, en 'k sag dat 'k in uw oog al te veracht'lijk scheen.
'k wedt ik een sweetje krijgen zel.
T is my om t eeven.
En dat met zulken leelijken vent?
Mejuffouw, ik wilde uw mama, die reeds kennis van zaaken heeft, noch wel eens spreeken, waar is die heen?
Je had zo veel tegen het trouwen, dat ik niet van jou ontslaagen kon worden, voor dat ikje toe had gestaan dat het trouwen kwaad was, maar een nootsaaklyk kwaad, dewyl anders de waereld zou vergaan.
Hoor ick u noch, ego revera, 'k sal u datelijck leere gaan, est medium noctis, ick raad u daar niet langer te staan.
Is er iets?
Een uit den hoop.
't slants pagten is niet na mijn sin want dat heeft veel gebreken in men wort geagt als honden krengen, en soo men dan niet op kan brengen de pagten van het land, als 't hoort, aanstonts soo word men op de poort geset, om diefjes maat te singen dan moet men cabriole springen met blote rugge, een vreemden dans door 't kunstig ampt van meester hans, die met de roe doet wond're kragten dit is de weerloon van het pagten soo dat ik gants dit ambacht haat.
Myn heer de prezident, myn heer, za1 t'avond geeven een schoon ballet gy zaagt uw leeven geen schooner, en daar word gy ook genooid.
U. e. dienares, alida fijne paerel.
Ick zou 't wel doen, maer ziet zy aght my als een kint, wat dat ick zegh of niet, z'is vooght en wil het blijven, en doen ick 't een of 't aar, zoo valt zy voort aen 't kijven, clorin.
Jae duivels hy liep alle daeg deur 't dorp, als ien biest zo dronken, en was 't feppen al zo gewend, as jy, heer schout.
Zo aangenaam, verlichter van de pynen, moet gy dus schielyk, tot myn ongeluk, verdwynen, hebt gy niet krachts genoeg tot lichtnis van een hert, t welk van de liefde en haat steeds aangevochten werd?
Weesrijmik zweer dat ik het je vergelden zal.
Men heer, men heer, ik bidje, repje toch.
Jantje, die is noch onnoozel, en myn zoon jakobus, daar ik my ook voor moest wachten, heeft gezegt ik ga by myn patroon slaapen, voor eenige nachten.
Wat rammedy?
Wat helleveeg is dat!
Zo ik geen mannen hart in myne boezem had, op t hooren van dees maar, ik had de geest gegeeven wy kwaamen op het schip vol schrik myn leden beven slegts op t herdenken, doch ons wierd geen leet gedaan.
Ga heen, gerardo, zeg de heeren van den raad, dat ik hun hier verwagt.