floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
K zel swygen, maar in huis zel ik de hoer vermoorden.
Wie kan, zonder kompassy met hem te hebben, hem doch aanzien?
Maar een.
Ik sal dees goede daad voor eeuwig wel gedenken, en aan myn vrouw alleen de soete vreugde schenken.
Je staat 'er heerlyk by.
Heb ik geen dubb'le reen om quaad te zijn?
Ja, om dat je niet verschrikken zoud, zel ik je weer blinden, en je moet spreken, want je waart anders om hals, en laat my nu maar begaan ik verzeker je dat je nog wel zegge zult, dat ik wel heb gedaan.
Hoe is't al met 'et zuyvel van me kas, hebjer al lustig vroolijk voor geweest?
Agniet met goedhart meent jouw bruidtje jouw te ontrooven.
'k sal haest de uwe sijn lycaste, lyc.
Joost smuiger tegen de visdraager die hem volgt.
Hoor, eer je verder gaat met spreeken, de kragt die in dit woord mag steeken.
Wel ik wil hem niet versmaeden maer hy spreekt zo krom, ik kan hem niet verstaen, ik diener wel nae te raeden.
Ik vind groot onderscheid in uwe reen, wyl ge even my zo veel tekens van uw achting hebt gegeeven, en k dacht gantsch niet dat ik u moeilyk maaken zou, nu ik het waardste, t geen ik heb, u toevertrouw, daar k zo veel tekens u kwam van myn achting toonen, zult gy die weigren met uw vriendschap te beloonen?
Ik word mal wat geef ik nae die viezevazen?
K zal hem, voor t lest, eerst teisteren met deze knoesten, dat hy zich zelve zal behoesten.
Waar zoude ik die haalen!
Je bent te vroom dat jy hier tegens eed van rept.
Gy, vryheidmoe, zyt op my vergramd, en wel met reden, zo gym eend maar denkt gy niet, dat ik u, toen gy vryde, myn kleed van geloofwaardigheid heb geleend?
Waer verhael ick je nu trunten, of verlaet de middelpunten?
'k heb'er getuigen by, daar ik me mee verweeren kan. kom uit de kist en kas, vertoonje niet meer als kwa geesten. agtste tooneel.
Ha... gustaaf.
Wie weet wat hy jou niet, krygt hy jou in zyn handen, zal leeren, zo hy jou op straat niet aan laat randen, ik stond niet in jou plaats om duizend gulden, ja, ik deed het om geen twe, k zou, waar ik gaa, of staa, altyd vol angst zyn dat hy my mogt vinden.
Wilt vertrecken eer dar de kloek slaer twee, t zou my tot nadeel strecken, dat ick twee vyandins zou in mijn leger zien.
By den element, wou je me dat wys maaken?
Robbert, de knecht.
Hy vondme, en wyl ik hem myn minnaar dacht te weezen, gaf ik hem onze min te kennen buiten vreezen zyn gramschap, en ook myn ontsteltenis was groot, k ontvlugte hem in dit gewaad, geparst door nood maar, k wierd tot deze vlugt noch meerder aangedreeven, toen ik verstond dat my alonce had begeeven, en dat reeds overal verspreid was dit gerucht, dat hy myn byzyn met een ander was ontvlugt.
Wat is dat doch men heer baardman?
Ik weet niet meer als deeze list, te kruypen in myn eygen kist.
Hy den, den bras, speetsje boekjes die nooyt eenig koopman las fluytjes, trompjes, en houten rammelaaren, hoede schuyertjes van t fynste tryp, ook grinse net, van potret, vrinden let, om kinderen bang te maaken, en te jaagen na het bed.
Ariane, die zo adelyk zyt opgevoed, en in dezen verachtelyken staat, noch zo veel blyken van uw getrouwe liefde doet.
Kost jy haar uit malkander toch wel kennen van naeby?
't zijn stuckjens van touback, van glas.
Hier komt van my niet eenen rekel, dat ruigt laat myn hier in de pekel.
Hy s al begraaven hy is dood.
Achtbare heer, wy zyn alle drie natuurlyke onderdaanen des spaanschen konings, en hoofd voor hoofd, geboorne seviljanen.
Een leelijke heeft iets dat haar maakt minnens waardigh wy zijn verzeekert ook, dat wie haar spreekt of ziet, haar niet beminnen zal, als 't schoone wel geschiet ik wil mijn leelijke daarom steets by gaan wonen, zy zal door dag'lijks zien, haar schoon voor mijn vertoonen.
Blanche, gemalin van karel.
Maar, andries, nou staat ons dit te letten, als dat we dit, zonder verzuim, in de donderdaagsche kourant moeten laaten zetten.
De hemel tuig, dat ik my queet naar mijn vermogen, en wortge, o smart!
Meine jy den geslacht noomen, door hi is von herkaamen, oder zein veurnoomen?
'k selter maer op giete soo maght over al raken.
Daar is een pakje met dikketons, en noch ien sakje met kleutergeld leid veur je klaer vaer jy slechts voort, en wint het maer.
Slenderhinke, een mof, knecht van hans.
Of sult gy looch'nen 't geen men hooren kan, en sien?
Blyf hier.... waardin.
,, vaar wel, vaar wel dan, goe benardje!
En 29en.
't is aardig voorgewent, om 't geen men doelt te dekken doch 'k wil u beide wel uyt deze dwaaling trekken.
Adm. o neen, dat vonnis zouw elck tot u voordeel spreecken, zy is een duyst're nacht by uwe morgenstond.
Myn heer, je dienares.
Ja trouwd vry met elkaar en voor uw trouwigheid, heb ik u dan noch iets toegeleid.
Ick hoef thans geen bewijs van d'ouwen by te brengen, de nieuwe, die hier zijn, en souwen 't niet gehengen.
O kupido, kupido, hoe komje my dus schandig uit te stryken!
Wat is 't dat gy hebt voorgenomen?
Wel zo, dat lykt 'er naar nu heb ik hoop dat karel my een bruiloftsstuk zal vereeren.
Lowie, herbergier.
Van slooten, daer hebb' ick geweest by de boeren te lappen.
Ik doe't om juffrouw lais wil.
Maeckt alles dan gereet, 'k wil desen avont noch tot voordring van mijn min volvoeren dit bedroch maer gaet oock naer mijn nicht lucind' wy moeten t'samen genieten dese vreught, en op dees saeck beraemen maer seght haer niet een woort van dees bedriegery, seght dat sy eten, en oock slapen komt by my.
G'hebt uitgedient, gaat weer van waarje bent verrezen.
Mijn vorst dus zonder light, wat hebt ghy onderwonden, casim.
Drie daagen, achter een, dus onder 't hout gebleeven!
Den geheymen minnaar.
Myn beste vrind!
Mijn hartsgeheym kan ick, o vrinden, niet meer zwijgen, hier woont t onsterflijck beelt tot wien mijn zinnen nijgen, k verwacht voor hare deur de stralen van auroor.
Malle gek, knoetje jy kent onze naamen niet prommeseeren.
'k maak geen zwarigheid.
Wil jer uit weezen?
Ik zeg, en herzeg u, dat zy my deze reden.... fre.
Kom, ik zal niet spreeken, noch van de kinderen noch van trouwen wys me maar middelen aan, waar voor ik ze zo kan houwen.
Matamoris, de brief geleezen hebbende.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste fullen gebouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroje voor de voorsz.
Zo gy 't begeert, 'k zal om mijn vrindschap te bewijzen, zijn zingen, danssen, en behendig rijden prijzen zijn vaardig schermen, en zijn kostelijke stoet, en alles wat gy maar begeert maar zo ik moet zijn vaerzen roemen, dan blijf ik zijn dienaar, heeren ja elk behoort die lust van rijmen te verzweeren, die zo onnozel in zijn kunst zich maakt beroemt ten zy, dat hy daar toe op lijfstraf was gedoemt.
Hier naest en daadlyk.
Geen edelman laat zich ooit loeren, van lompe kneppels, kinkels, boeren, ik sloeg hem eer zo murw als drek, zo hy stokslagen had gebrek.
Hy haalt drie dobbelsteenen uit zyn zak, en omhelst en kust swaantje.
Myn kinds verloorene eer.
Quid dicis, waar is de persoon nou.
Och, om zulks niet te zien keer ik myn oogen om, en ik wenschte, zo beeft myn hart, en zo groot is myn vrezen, dat ik hier hondert mylen en verder van daan mocht wezen.
Door uw slaagen voel ik my in der daat geen ander lichaam draagen maar echter vinde ik een verandering in my, dat ik dan sosia, maar de geslagen zy.
Aldus gedaan in t rechthuis te puiterveen, den eersten april, 1714 joachimus pislap, secretaris.
K verklaar de goederen van monsieur mezetyn die sno rebel verbeurd.
Wil je wat raars zien, amise?
Als men maar op de toetsteen kan zien, dat het goud, dat zy mede krygt, de proef uit kan houwen dat is genoeg.
Men kan niet beter doen, als sich in tijdts te wachten, wie niet in tijdts toe siet, die volght den onbedachten.
't hart is me zo benouwt, staag dunkt me dat ik ons sinjeur zie komen met de schouwt, ik heb 't kantoor te schendich verkracht, 't wil hier te verbruyt op my daagen, o!
Kom rasjes rep uw' voeten?
Let, of ik reen heb my te kwellen, en my daar over dus t'ontstellen?
En waar voor?
Wilje dat doen?
'k zeg spreek bedaart, of schey'er uit, ik heb geen tyd, moet ik u hooren, zo zeg uw zaaken, klaar en kort, en zonder schelden.
Heer spaarpot, wilt hier wachten, tot morgen naer bescheid ik zal, naer myn gedachten, goe tyding brengen, want zo hier, als hier omtrent zyn my de wegen meer als dat geboeft bekend, vaar wel.
Ik docht dat ik het was.
T is waaragtig ik moet barsten zo t niet klaar is.
Ik volg hier in myn zin, en als ik voldaan ben, en volkomen te vreen, dan heeft'er niemand iets in te zeggen, niet het minste, ja, noch neen.
Zy staan daar allebei te tuuren naar de maan, en brabb'len taal die hond of kat niet kan verstaan.
Pieter, jannetje, sara.
Zulke harde, en felle slaagen zyn voor een eerlyk gemoed, niet wel te draagen.
't is voor uw kraam een slegt gewin, als venus plant, geen jonge looten te winnen en een werk geheel verkeerd, dat gy altans de jongelingen leerd.
K'heb niet geseyt myn heer dat niet de waerheydt is, en oft gy wenckt oft niet, mijn heer het is nouw mis, hy liet my in een g'las noch gisteren avont kijcken een hof dat uwen hof niet qualijck con gelijcken, 'ksagh voorts in een gelas, ick bidt zijt niet gestoort, daer quamp in uwen hof een stil bedeckte poort.
Wat vind' ick hier in leggen?
Waar of men oit in eenige oorden meer van zulk snaax genezen hoorden?
Dat wy dit kluchtspel onder uw grooten naam in 't licht laaten komen, om uw gunstige bescherming te ontfangen, terwyl ik altoos zal zyn en blyven, uwe gehoorzaame dienaar, en toegenegene vrind, n. n. raad 'er naar.
Moffelpotagien, dat je de koorts, of de podagra haal, hier cornoedo worden!
Wel heer.
Zie wat een zwarte vent, ik schrik der van.
In dolenbergh gedicht en verdicht door wat zeert, dat leert. stultorum infinitus est numerus.
Ten derden wil ick dat sy van al datse doet niet een enckel woort moet spreken, want op de werelt isser voor het vrouvolck geen grooter verdriet, als dat sy niet meugen klappen van 't geen' er is gheschiet.
Men wreekte my veel meer als ik ooit had verwacht, ik had geen opzet als uw hovaardy te toomen.
Ick soeck, en jaegh, eens staetighe meit en daerom, wil ick nu sijn statigh, in al mijn doen.
Ik had voor haar myn leven welopgezet, ja k had deez hand, voor haar, eer dat ik stierf, wel in het vuur verbrand.
Wie hoorden 't van zijn leven?
Mijn heeren, 't hangt aen u dees schoonheyt my t'onterven, mits ik die voor die schoont voor eeuwig wensch te derven, sy kon mijn vrouw niet sijn mits sy mijn suster is.
Ick ben mijn heer en vrint, tebandero wel eer, geluckigh maar helaas!
Hebt gy moonen zyn spraakkunst nooyt gezien?
Wy hebben so gelaght, ick heb men schier bepist, sach.
Eerste sater, tweede sater, petronelle en leliane agter 't geboomte.
Een groorer strijt heb ick, als ick wel dacht, vernomen, wijl dees bespieder my des vyants list verhaelt.
Wat of dit dronke beest hier noch mee zeggen zel?
Niesje, dibberig, steven, frank, haasje, lieven, in de kist, joanna, magdaleentje, op 't bed.
Wat een kal, je wint het k sweer t je, by myn leeven, zo niet de kaart word valsch gegeeven.
Daar is de waaijer, en de strik die boven hing op onze groote zaal.
Ach monsieur jodelet vrai gibier di gibet!
Belie. nu, nieuwen buurheer, zeg, wat reen heeft ze u te schenden?
Zet my een weinig neer, ik kan zo lang niet staan. annetje.
Men vinter weinig deezer daagen, die zo lang trouwe liefde draagen, dat is wat wonders.
Hoe, 'k sliep niet by u. bromia.
Waar wil t noch met my heen?
Wel ik verwonder me geen kleintje, kaatje, dat je je zo vergist die messieurs hebben ommers de phisionomy niet van een actionist, dan zouwen ze zo stil niet staan kyken of ze voor 'er kop waaren geslaagen neen, die lui leeven anders in de waereld, die doen niet als vliegen en jaagen een actionist, die wat hart by 't werk heeft, zit niet een oogenblik stil, en zit hy al eens, wel dan zit hy met zyn eene bil in de barbiesjes, en met de andere in 't onbekende zuid.
Zo is 't ook, en wil die gedachten vry verbannen.
Neen, 't is beter datje de meid een stuiver of twe geeft.
Zouden wy ons niet ontstellen?
Jou lompe reekel, kan jy dan geen pan bewaaren, of met een natte doek aanvatten.
Ja, nou t te laat is.
In huys.
T mag wesen hoe t wil, ick hoor t is al een verstandigh varcken ie bint giesten mit ooren, t is jammer datje op gien vier bienen gaet.
Nu ziet ge t onderscheid flus kost je t niet verstaan.
Ik steek, uit vrees voor kwaa rescontres voor myn leeven, niets kostlyks by me, als ik aubades denk te geeven.
Jan. hoor, ik zel je maar eenige woorden leeren zeggen, en zo dra als je die gesprooken zult hebben, zel je straks een ryksdaalder in je zak vinden leggen.
Wel jae, ick ben immers wacker, en sie het al te klaer, waer of de kist is, met mijn doode vrou?
Foppe. ik gae, maak jy jou maar gereet ik zal t jou onderweg wel helder laaten voortgaan, zit jy maar vast, voor my ik waager mee myn poort aan.
Hoor, daar brak die schelm de kelder oopen.
Maar, messieurs, het contract is met uw vrije wil gemaakt en gepasseert, en dat moet stand grypen ook zal het aanstonds werden geminuteert, hier valt geen teegenspartelen.
Mijn lieve zuster, wat moet ik u niet beklagen, wat hebtg' een lage geest!
Mijn heer... angeniet.
Geertruyd, margriet, femmetje, rykhart.
Ay hoor eens, hoe het was besteeken zyn jonker een deurtrapte fiel, en die zich als een schilder hiel.... president.
Gelooft gy dan dat ick.... lucr.
't zou zeker schoon staan, dat men hem zou heden zien de wet ontfangen van hem die hy moet gebien.
Haal aanstonds onze lyfmedicus doctor rabarber, want die man is door en doorgeleerd.
Die van dat hondtje zich kan wachten, mag zich op 't hoogst' gelukkig achten!
Dewyl uw vader reeds in twyffel is geraakt, verdiend aan ons geluk geen twyffel meer gemaakt.
T moet zo zyn, agaat, kom schenk een glas met wyn, en laat de speellien binnen komen, wy moeten nu niet zitten ofwe droomen, muzyk, en wyn verheugen t hart.
Hy is 't, jou oogen binnen goed.
Maar is al t huisraad van duitdraagster reeds gehaald?
Zo ziet gy, myn heer, dat de natuur meer kracht heeft als de reden.
Dan stapmen luchtig hand aan hand, om t veen te treeden door het land en ziet de vlugge voetjes spoeijen.
Teeuws keyknaap, teeuws.
Haer vrouwen laezen niet, maer waren goet van leven al haer geleertheyd was op 't huys wel acht te geven 't naaikussen was haar boek, met draet en vingerhoet, daer zy voor dag en dauw mee naeyden 't kinder goet des winters by den knaep zat moeder met een dochter, twee, drie te spinnen of te naeyen, niemant zochter door mannen werk te zyn by yder een geroemt, of op de schrijvers rol met lof te zyn genoemt.
Mr. joanni,  twee chirurgyns.
En daer by my voor het hof gestelt ten toon.
Iek bin euch obligirt sie woells nicht uebel deuten  dass ich sie nicht tractier  geleich men solche leuten verschuldigt ist.
Dat's toovery.
Krygt een papier uit zyn zak.
Alardus, krispyn.
Hoe, fredrik met lukrees?
Ja meenen leid by kortryk ik zeg van karel juist geen kwaad maar hoe dat 'et meerendeels met de vryers gaat.
O droeve weduwvrouw!
Den doctor stilt hem haest met goede redenen, die keykruyn oock voor goedt aenneemt, bid den doctor fijtje kranckkey van haer keykranckhoofdigheyt te willen genesen, so hem den doctor ook belooft doch wegh gaende boert en lacht hy met sijn waengeloof en sot bedrijf, en gaet voorts op de snoeshaense uytcomst van jor.
Of hebje met jannetje al eensjes voor 't vat, doende geweest?
En wie noch meer den turk in buda heeft verplet, of t hulpheir tegenstond in de aanslag van t ontzet, elk geeft hy lof, en eer, terwyl de maanbanieren, en schild, en legerbuit, en bloedige laurieren de zege melden, die de hemel rome schonk, toen offen afgemat in gloed, en bloed verzonk, en tegen oud, en jong onzoenlyk in gespannen, een leger velde van zes duizend ottomannen.
Maar om ons te betalen, sinjor karlo, ordinary als wy gedaan hebben, meenen zy t zo met een bang zien af te leggen.
Zeg dat hy 't goud van je gestolen heeft, en tot noch toe diefachtig onthoud, en wil hy 't niet willig overgeeven, zo zel ik het tegen hem getuigen, al waar 't voor de schout.
Zy sprack, ik min een edelman, vergeeft het my, door dien ik niet meer zeggen kan doen zweegze met een zucht en traanen in haar oogen ik wierd zoo hevig door nieusgierigheyd bewoogen, dat ik toen voor my nam, 't zy door bedrogh of list, t'ontdecken het geheym, dat my toen was gemist 'k verspieden al haar doen, en volghd' haar eenzaamheeden van deeze morgen kom ik in haar kamer treeden, en vond haar noch te bed en in een diepe rust ik zag haar schoonheyd aan met overgroote lust.
T is schelme werk.
Ick sal u liefde dragen altyd en wil dat gy noch voor den dag verloopt.
Op op, wat 's hier te gaapen, smol.
In 't kort, want ik ken ze onmooglyk allemaal opnoemen, ik heb hier by de veertig kommesaalen, die alle deur den windhandel geraakten an 't maalen en gelukkig zyn ze noch dat ze hier by my te kost zyn gelegd, want ik denk haar deur den tyd noch weer te recht by 'er verstand te brengen, of ten minsten 'k wil het hoopen.
Goendagh.
Dat sal een leven zijn o kosen... lieve kosen... kosen.
Nou, wel maekt die klaer, niet lang te draelen.
Mijn lief, ick bidt dat ghy u vaader hier roepen wilt, ick heb zijn wijze raadt van doen, hebt ghy mijn wil verstaan iren.
Maar ik zal leonoore trouwen.
Jacomo, een schoorsteenveeger.
Weet alle vrouwen vorst, ook geen constansjes zijn.
Wat doller gedachten?
Nou heb je de rotterdammer fooi, ga daar nou mee heen.
Ben ick niet een rechte sot?
Heb jy myn zeggen niet wel verstaan?
Ga heen, eer onze juffrouw mama t'huis komt.
Wakker de muyltjes uyt nou bregje lief kom maer of, je hebt geen noot.
Hoe komt datme geen rijstenbry met pannekoeken op tafel zet?
Want gy hebt my gezeit dat gy eerst minnen zoude, nu dat gy hebt geveinst, ken ik mijn woort niet houde.
'k vrees waghte we lang geertje, we bennent ongs oock quyt.
Kom ik hum altemet ien reys om ien goet woort smeeken  wat et hy te doen?
Ik zweertje, daar s myn hand.
Jacomyntje janz. heer, man, je bent wel onmeedogeloos.
't is zotheit datje vreest want govert heeft al lang voor u een zot geweest.
Vat meindert, vat hem houd hem vast, meindert.
Laat my gaan, eer ik een stinkert maak.
Tegen philidia.
Wel gy hebt gelijk.
Binn. aagt met de schout en dienaars uit.
Bin je niet mit de bodemers verakkerdeerd, dat jer kontant betaalen zoud, en.... de jongste kwieryn.
Indien 't my lukt, zie ik het heele spel gewonnen en schut, en rest, maar filipyn maak eerst de zaak wel vast, het is een danzireuze eeuw, hou u zelve buiten last, op dat u die uitters man, de rug niet komt te streelen, hy leerd fraai dansen, maar ik heb geen zin in zyn speelen.
En dan weer met saartje te leggen visselen.
En dan zou ik 'er by zeggen, dat gy prokureur bent, en dat zy die karakter behoorden te eeren.
Ik loof waarachtig, dat'et aanstaande hylik van jouw zeun je zo verkwikt, dat je jou zelf inbeeldt dat je ook zelt gaen trouwen want zulken optooisel ruikt duivekaters nae de vrouwen.
Dat 's lang geleeden en 't was maar zeggen, ook zo was zy myn slaavin.
't is eenen rechten guyt in alle syn bedryf ick sal hem groeten soo, kom ick hem aen het lyf dat hy 't ghedencken sal hoe sal hy my belieghen?
Strooit op dezen lieven galm, en dat raazen onder een, kaf van stroo voor maagdepalm, of de bruid na bed wouw treen.
Doch vergeefs 't is haar een wet te knorren op deeze eeuw, en haar bedurve zeden.
Wat of die stem bedied?
De drommel haalje met jouw order.
Spaart die moeyte 'k zegh nogh jens, dat hy met hart en zinnen geen and're vrou op aart, als u en zal beminne.
'k heb niet, juffrouw, kyk het zelf vry duizende van menschen vergaaren voor de deur, joost heeft het mee gezien, en kan het verklaaren.
Ik heb haar zoete gunst en min te wulps veracht geterght haar macht gesart haar luym zoo lief en zacht 'k heb de langmoedigheyd tot in haar ziel gaan wonden erkentenis en plicht zoo goddeloos geschonden te veel op my gesteunt, als eertijts faeton, die oock, als ik, zijn staat en kar niet mennen kon zijn val die was wel hoogh, doch schoon maar ach!
Hou daer, proeft vry.
K zal aen den koning zelfs ons huwelijck verzoecken.
Nu is het best 't zaa voort, 'k verander nu van zin, segis.
Die overal oprecht uitzeggen, 't geen zy meenen.
Brechje, brechje.
Speul mee wat poot an, beste maat!
En aan wien ik onbeschroomt de vaerzen, die, de vader der nederduytsche dichtkunst j. v. vondel, den edelen jonkheere n van vlooswyk, ten lof zong, durf toeeygenen.
Gy moet in hem den dunk formeeren, dat ik mooi pruiken kan coiffeeren.
Hoe werd gy gek, of dol, of is het scheeren vent, crispyn.
Ik mien jon linkermand, tys, jou groote maat.
'k sie hier sijn mantel, sleutels leggen, ter neer gesmakt!
Carille, dienaer van florestijn.
Zaagt gy dat voor myn broeder aan?
Kom ik aan t pleidooijeeren, sta vast dan bank van puiterveen, k peur licht met schout en scheepens heen k zal t heur zo phlegmatiecq beduijen, dat zy de bank uit zullen bruijen.
Wyl gy u hebt getoond zo trouweloos te weezen, zou ik wel droeviger voorvallen kunnen vreezen?
Maar ze zyn hiel ontsteld, of 'er vry wat in de meulen was.
Wat port u doch, om u in dit gevaer te steken, eer u is haren staet, of wie sy is, gebleken?
Wat mijn belieft dat jy strak van het drinkgeld van de rok en degen zelt schaien zoo is 't werk elegen.
Leonoor, ferdinand, philipin.
Foei, je hoort het jou te schaamen zulk een naarstig, stil, bekwaamen fol.
Agatha, sara, rymerig, eli zabeth met het theegoed, jantje.
Dat komt schoon, is hier amphitruo geen heer af?
Hebje noch wat anders verlooren?
Rys op en zet u neer, ik heb voor heen veel gunst van u genooten heer.
'k ben uyt bekommernis.
Alle dagen zulje mooiweer speelen, en dat wel het meeste is, in dit geval, is, dat geen mensch op je doen en laaten smaalen zal ja, datje den grooten heer onder je naaste vrienden zult moogen tellen.
'k ga alles vaardig maaken.
Hoe dikwils hebben wy op zolder en in kelder ien rolletje gespeuld, en opgezaagd wel helder van kruls diana, en florentius!
Ja, ik heb daer 't oog al op ehouwen, en zo de vrijer zo mooi was, daer men jou an trouwen wil, 't was al edaen, en we hadden de moeiten espaerd om iens uit ons huis te gaen. derde tooneel.
Houd doch mevrouw zo lang gezelschap.
K verzeker u myn heer het zal u noch berouwen.
Holla, hai, hai!
En gy hebt vyftien lieve panden van haare liefde zy gelyken op ende op haar vaderlief, gelyk een pop.
Och, wat is het bliek!
Daar hoorde ik hem alleen spreeken, daar na overluid lezen, maar hy las woorden, die ik in geen tien jaar meester zou wezen!
Wel wat mag de man beginnen!
Uit weinigh woorden speur ik u genegentheden, 'k zal die op 't zierelijkst gaan aan de vorst ontleden.
Gaen wy naer de zael, spreect niet een woort, laet 'er my mede omspringen, en soo u yets gevraeght wort aengaende dese dingen, soo en spreeckt niet, houdt u mondt toe, dat daer niet een woort uyt en gaet als datge seggen sult heu kalfje, heu kalfje, heu kalfje, en staet ofge slecht waert, ick segh andermael ghy moet niet een woort spreken, soo ghy dat doet, soo sal ick u helpen van u fouten en gebreken.
Doe heeft men haar verbonden elkander vrindelijk te omhelzen en zo, stil een eind gemaakt, van al het voorige verschil.
Doe jy 't maar alsje 't verstaet, maer ik zel iens aen de brug moeten weezen, verstaeje wel?
En wel verstaan van woord tot woord.
Om my ook eens verstomt te maeken op myn beurt, mevrou, laet ook eens hooren een vruchtjen van uw geest, dat onlangs is gebooren.
Vergeeft het my mevrou, dat ik u waarde handen ontbloot laat 'k hou dees gift voor een mijns waartste panden die ik ooit heb gehadt, ik zal mevrouwe door dees gunst met frederik, daar and're zenden, voor wel kostelijker, maar van zulke waardigheden als deze niet, door dien dat zy u hant bekleden.
Wy spelen carel niet met 't wapen in den vuyst, waer door den grooten turck van weenen is verhuyst, niet met den saxenaer aen sijn triomphe wagen geen sulcke grootheyt past op vasten avond dagen, want dan is't tyt van vreugt, van blytschap en genucht, 't welck 't eenig oogwit is, van dees gemaeckte clucht het treurspel nu niet past, en moet voor dit verstommen,  nu keyser carel wil selfs by de lappers commen, hy vreest in genen deel de reuck der oude schoen, op hope dat hy sal me eten van 't capoen.
Och docter staat ons doch by!