floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
O ik bin zoo moe dat ik pas staan kan, zoo heb ik op een honkjesdraf eloopen, en noch heb ik het niet weer zie daar, 'k zou men zelf schier opknoopen, hadt ik maar een tou.
Ontslipje my heden!
Ik weet niet wie je bent, noch wie lievyntje is.
Daar zou 'k neen toe zeggen.
Wel ja doet zo ik heb wel moed, dat jy noch in heur arm zult leggen maar hoor ik moetje ook wat zeggen, heur zuster leentje, heb ik al in myn rotte val.
Sny of je knevels, vent, of 'k priegel je aan dit spit.
Uw staat bedroeft my en mijn ziel heeft mededogen met uw.
Spreek op, en voort, ik wil het weeten.
Of zagtge liefst uw zoon op 't bed daar dood gesmeten, 't is beter noch getrouwd, als dood.
Wel, wel, is 't mogelyk!
Daer komt die ligte kooy hoe durfje nog verschynen voor myn oogen!
Heden, wat of dit zel worden!
A la guerre,  a la guerre.
Mit joost!
A lsoo de heer van bergesteen heeft moeten hooren en lijden, dat ider een soo wel als qualijck van hem heeft willen schrijven en spreken, soo moet nu ider een by dees rechtmatelick weer lijden den maet sijns goede of qualijcke bejegeningh versoeckende alleen, wie hier met andere naamgifts woorden mocht op sijn zeer geraeckt zijn, dat hy swijge als een muys.
'k wil dat gy aanstonds... zo gy gaat... my beide zegt... euh.
Maer soo in dit geval hy my niet helpen can, ferd.
Ick segh juffr.
De vrouwtjes zellen haest koomen, laetewe eerst wat gaen eeten.
Durft gy my tegenstaen in 't geene, dat ik wil?
Treffelyk, als ik dan eens uit de campanje kom, zal ik, daar van den oorelog gesprooken word, mee in 't gesprek, toe worden gelaaten want, iemand die geen campanje by gewoond heeft, mag in geen kroegen, van den oorlog mee praaten, hoewel 'er wel genoeg zyn, die 'er groots van opgeeven onder de kan, en geduurig snoeven, van zo veel slagen by gewoond te hebben, zo dat men haar zomtyds voor een dapper oorlogsman aanzien zou want, als een krygsheld, weeten zy haar verhaal te bezegelen, met vloeken maar, als men haar eens forze reden te keer gaat, zyn 't maar rechte schytebroeken, die, al wat ze weeten of vertellen, uit de boeken leezen, of uit de courant.
Daar zit een juffer met haar meid.
Dat is goed, spreekt gy met de krygslui, ik zal terwyl myn pligt voldoen met de luiden van studie te ontfangen, en te onthaalen naar haar fatsoen.
Ik, die hier op als uit een droom ontwaakte, kreeg de koorts haast op het lyf, te meer, toen ik ter deeg bedagt, hoe ik de winst, die k reeds had in myn handen, zo onbedagt, helaas!
Dat ick u voeten kus, o spiegel van de deught, treet op u troon mijn vorst, en leeft voortaan in vreught ick wil mijn misslagh met, mijn bloet gewilligh boeten. clorin.
Ik docht dit goddelooze zaedt  dient de duivel  zoo wel nouwze doot binnen  as toenze leefde  tot allerhande quaet.
Het plyzier dat hy my doet, valt my heel lastig, hy lykt in al zyn doen wel kwastig maar teewis als hy my eens heeft om 't hoekje, zoent my dat het kleeft hy heeft op my zo veel vermogen, dat ik al wat hy doet gedoogen en toestaan wil, behalven dat myn eer niet word met schand beklad.
Ha! kapkey niet te hoogh, die gasten lijden niet, dat ghy haer met het fop van malligheydt begiet.
Men moet die kinderen 't hardst straffen, die men het meest bemind.
Hoe toond ge u nu dus zwak, o drift!
Is 't niet in dat smeerige kroeghjen, aldernaest de vergulde dreggen, daer die moff woont, 'k wedd' van jae?
Myn poot!
Wy zullen 'er ons noch dood in kwellen!
Ja, ja, laat lichthart maar begaan, agaat, het mag er nu op staan.
Lombardyn, of de bedriegelyke procureur in 't licht?
Ik loog het allemaal, behalven 't leste maar 'k hoor juffrouw aan de deur.
Myn dochter heeft belet, daar 's iemant, die haar wat verzelt, op het zalet.
Hou holla, schoone angelika!
O proefstuck van de deucht, en pronck van amsterdam.
'k was toen niet veel, maar door uw vlugt, gedenk eens dat myn staat, en de uwe, elkaar niet te verwyten had, dat uw ontschaaking my zeer weinig konde baaten, door dien gy al uw goed en rykdom moest verlaaten, ik had van myne kant niet als myn zwaard, en 't geen gy my ten huuw'lyk bragt, was uwe liefde alleen het eerste heeft my dit geluk en staat verkreegen, het tweede stelt myn lyf in veel gevaar daar tegen.
Ja heer met u. iur.
Waar zou hy zyn hy is gaan wandelen maar zie, daar komt hy aan.
Hoe fel my liefde druckt, ze blijft mijn toeverlaet, wat blanck is zal mijn ziel om blanche eeuwig minnen.
'k was maer hier by gegaen, en als ick weder koom, vind' ick dit soo bestelt of meenje dat ick droom?
En dat krispyn niet had geschreeven, zoo zoumen zonder laarzen leeven, en loopen zonder muil of schoen gelyk de barrevoeters doen.
Dan sou ik moeten ligen, en dat sou ik niet willen doen om al de koeyen van braband.
Ziet hum iens loopen hy steekt zen naers uit of hy broodt wou borgen  vijndt hy daer wat te schikken  dan gaet hy tot de ooren toe in et bondt hy heeft et beschikboekje op egeeten want et kappetory hangt noch uit zen mondt.
Ik op straet brengen?
Laast zag ik eens in de wey, een heel lieffelyk gevly, al van een harders knaapje, die door de min zyn harderin, bekoorden o dat aapje!
Uw helper is al gevonden, ik wed dat 'er niet aan scheeld, als de rezolutie om 't uit te voeren, daar je licht noch niet toe kund komen ik presenteer u te helpen, en u gerouw te zyn, waar dat ik kan voor my hoeft gy niet te schroomen.
My waarom?
Een die zyn avontuur verteld, behaalt zomtyds veel lof, schoon hem een maagre keuken kweld.
Verklaren zy comparanten verders, dat 's anderen daags morgens, den geseide jongman eerst te voorschijn komende, klagende dat zijn vrouwtje geheel onpasselijk was, en dien nacht weinig of niet had gerust, versogt derhalven dat zy comparanten een pintje spaansche wijn of sek, met wat geharst wittebrood zouden boven brengen, 't geen zy comparanten verklaarden niet in huis te hebben, commandeerde hy meer genoemde jongman, als toen een kommetje brandewijn met suiker, en wat note muscaat, en na dat zy zamen een graasde bootertje, met wat varsche radijs tot een ontbijt hadden genuttigt, en hen comparanten eerlijk hadden voldaan, zijn zy voor de middach, ontrend ten elf uuren met de selve chees wederom na de stadt gereden.
Hebt gy't niet kunnen zien, mejuffer, aan myne oogen, dat uwe schoonheid my tot liefde heeft bewogen?
Eelhart heeft my verzogt, zyn tolk by u te wezen syn hart ter doot gewont kan saartje alleen genezen.
Oom, wist gy een raad, die maaken kon dat doch myn naam raakt van de straat.
Hoe na was pryn gereet, als jey aan t malle wou?
Gy meent dat die 't alleening weet, die op zyn schytvalks gaat gekleed, 'k ben niet gewend veel op te snoeven, maar om uw konsten te beproeven.
Hoe, spreekmen hier niet, je lijkt nochtans geen beesten, of is de tong in de lommert?
,,'k geloof haar heel en al.
Zodat jyze niet by de oude maar staertige wyn gelyken moet.
Ja, had jer bei te gaar gelyk doen zien, ik wed, je spraakt, als ik, men vaar.
Ontbloot u niet, want wy gelooven, uw heldendaan gaan t al te boven.
Zal jy zyn eer dus krenken?...
Voor eerst heb ik goed gevonden, na rypelyk en voorzigtig overleggen, let 'er wel op, dat wy beide, als boeren zynde gekleed, want die meubeltjes kryg ik licht by de werken, en gereed, hier zullen verschynen, dewyl zy ons niet zullen kennen, mits conditie, dat gy u voor dat oogenblik tot het boersch moet gewennen dan zul je met de boerinnen eerst om springen, en maaken goed sier ondertusschen zal ik my vervoegen by izabel en haar kamenier en als 't tyd word, zal ik je waarschouwen, en voor u zorge draagen.
O belijtje bid, hoe kan een mens oock in 't lijden raken?
Hy is een heer, en doet nu niets als ryden, vliegen dan eens naar rotterdam, en dan eens naar tergou, schiedam en alkmaar.
En dat ieder teug op de herstelling van zyn krankzinnige vaar.
Sinjeur, daar is frederik, met zyn oom.
Gy zult'er zien de kostelykste kleeren die ge ooit gezien hebt.
Dan eens na 't begynhof, om pannekoeken in de kom koud gemaakt, die de begyntjes lekker bakken, en wel fyntjes by het pond verkoopen.
Ey meester set my toch een lap op dese leers 'k ben nat voets.
Mids dat ik eerst van jouw dukatonnen zie, voel, en hoor klinken.
Karel, leander, octaaf, gerontes, argantes, hyacinte, zerbinette, silvester, nerine.
Ey moeder weest gerust, 't is nu gelijck 't moet blijven, 'k sou wel een misval krijgen, van al jou rasen, en kijven, hy het men vast belooft gelijck een eerlijck man, dat hy mijn trouwen sel.
Stop hem deuze neusdoek in de mond zo zel hy an t zwygen raaken, en dan ken je luy met verdrag spreeken.
Jy die de turken te onderbrogt!
Aapekoopster. gien vreezen, neem an, monsieur kezyn zait, dat ik hier moet weezen.
'k neem geduld maar 't strekt tot schande, van graaf goverd met den bult.
Gusman, karel, lopes.
Das niks.
Om dat te gelooven na het vermoen ja, maer daer vast op te gaen, neen.
Gebruik daarje verstand toe als een man, brengze weer uit, hebje 'er in gebrogt.
Jan saly met zen leepelblade het 'er niet by nuwe koerant, nuwe koerant.
Gevolg van de joden.
Op dat elck door syn schotsbedryven kan alle droefheydt van hem dryven.
Griet, zal het lukken?
Wat hadden zy my dicht met vuisten af geslaagen!
Nu slaat 'er wat eijeren in, en kom voort weer ik moet die arme sloof in myn hart beklaagen.
Daar 's amphitruo.
Beoogt maar 't hemels velt, daar zoo veel starren hangen, die al te zaam haar licht van eene zon ontfangen zoo zijn de vorsten ook die over ons gebien.
En mag ik daer niet mee doen wat ik wil en begeer?
Hier in den haag.
Ja, al zo goed als 't haver steelen.
Toch, uw huisvrouw, die hy ondertusschen, de handen doed kussen... santilane.
Manshart, elizabeth, fransje, klaryn, jochem, katryn, danssers en zangster.
Daar gints komt roemer met ons groentje, en 't wordt al laat.
Swaen moet weer naer stee toe, en lossen daer t verhoole pak.
Daar komt hy, ziet zyn wyze treen, geleerdheyd straalt uyt al zyn leen.
Maar 't zal de pyne waard wel zijn, om 't eens te leezen.
Ik moet het lyen maar ik zel t niet ligt vergeeten.
Echo, weergalm op den klank van ons lieffelyk gezangk.
K weet hoe zyn vader wroet.
Als de man ziek is werd hy van het vrouwtje opgepast, en getroost, men ziet haar liefde aan de zuchten die ze loost, men ziet ze bedrukt, en jammerlyk schreijen.
Haar kleet is boers, maar 't lijf zou best een juffer schijnen.
Daar heb je twee pakketjes van herberg, koffyhuis, den hospes uit het schild, van kaatsbaan, maliebaan, enfin al wat je wilt.
Wanneer 't verliefde hart zucht om bekoorlikheden... kri.
Warnaar, geertruy, frederik, jacoba, hofmeester, jan, fransyn.
Och heeren, daar 's terstond een wonder ongeval geschied.
Toen nam ik tot behulp  de lever van ien pijl  de nieren van ien zark  de longen van ien bijl  et sap van ien waterpot  ebruykt van juffrou slakpoel et hoofd van ien ronde klos  en t merrigh uit ien kakstoel.
Dat 's jammer, maar wy loopen, sterflyk zynde, ook 't eigenste gevaar.
Hoor heer, spreek jij in jouw gelag 'k zeg haar in 't duitsch myn mart'lezyen, je meugt daar naar jouw mode vryen.
Els wt.
Mon couzin heeft groot gelyk, uw doen heeft al te veel de la methode basse.
Die zyn meid maakt zyn vrouw, of zyn knecht zyn heer, behaald heel zelden dank, of eer.
Zo plagt myn peetje tegen haar zeun te praaten maar dan hy weer t is my aangebooren!
Zangster.
't is waarlyk of jou alles buiten dat zoontje haatlyk is en verstoort voor hem alleen heb je maar oogen, jy zult hem ook in de grond bederven, nou trouwens dat leit 'er al toe, want hy kan het by jouw niet verkerven.
Krispyn, groothart, jasje.
De liefde, doende, te rezolveeren, te zeggen, na mijn persoon verneemt, wezende, zo te zeggen, een eerlijk, man, oeffenende, my te zeggen, met studeeren, van wegen, de starren, de maan, en zo te zeggen, in de zon, te spekuleeren.
Neen s' is voor sganarel, 'k moet haer alleenig trouwen aanstaende bruyt van u aenstaende bruidegom, waer gaet ghy henen, seg mijn schoone kooreblom?
Heer doctor denckt dat niet, 't is al vergeefs, wat kracht aen sulck een voet geschiet tot sulck een voetkey dient voorsichtigh aengespannen een onverwachte macht van hardstael ysere mannen.
Wat jou breur je naers, vent, dat lykt wel scheeren.
Elendige ay my!
Ik blind!
Mogt ik kussende dus sneeven omarmd, gestrengeld in uw schoot gekwetst door lonkjes uyt uw oogjes, als schigjes van cupidoos boogjes, zo stierf ik een volmaakte dood.
Ik hoor dat birige berents crelis leelik een blautje by je geloopen heyt, en dat je hem de huur vry wat onbeschaemt hebt opgeseyt.
Doe 't geen ik u gebie, verandert de zaal, op dat als hy 'er in zal komen de plaats niet ken.
Catharina questiers.
O santa olimpia!
Ey my, 'k ben soo beladen.
Ming heer, ik eb daar.
Hoe filipyn!
Is t ernst?
Die het'er niet te zeggen, die zat slegts in 't hoekje van den haert, en druiloorde by 't vier.
Wiens leven t leven is van henrick, zou t geweer haer dooden, neen, de steeck nam tot de vorst zijn keer.
Anne met haar baard, tys onverstand, gevolg van twee gehoornde saters.
Doch van haar hart en dienst verzek'ren my haar oogen, die stomme tolken zyn van 't geen zy my niet mogen met woorden drukken uyt.
Maar zelfzaam is het zelve in vrouwen, terwyl het doorgaans met haar kunne en aard niet over een komt, hoewel de historien egter van eenige gewag maaken.
Antonio, bestryks gusman hier en daar noch wat aan t hooft.
Hier ben ik al papa!
Maar my dunkt, zy behoorden ook wat voor 't oog te speelen, dan prees ik 't mee.
Ja arlekyn, het wort een kind, die my hoe langs hoe meer bemind en myn belofte na zal koomen, waar voor dat gerard wel mag schroomen.
De verzierdeontooveringeerste tooneel.
Alleen zal ik u zeggen, dat ik de kok ben van den marquis, die hier digte by woond, dewelke gy hier door ook ten hoogste zult verpligten.
Na dit gezang werd'er nog eens gedanst.
Men hoort eenig gestommel van binnen, en de schout dringt met twee dienders tegen swaan aan, de kamer in justus spaarpot volgt de schout dicht van achteren, en houd hem by de rok vast.
Dat is zo nut.
Daer is mijn soet bakesje, ay sie eens, dat zijn oogen, dat is een swier, een geest, wat heeft sy niet vermogen op mijn bekoorlijckheid, sie wat een luchte tret, wat aengenaem gelaet, en wesen!
Zoo daatlick is't verdweenen.
Wel, hoe is t nou?
Zo dat al t schampere verwyten, om een de keel zo af te byten, hier mede word geannulleert, en crelis melis, gepurgeert.
Ik kan uw smart niet weeren, ik zag u dan voor 't laatst, en op dees zelven tijd valt gy een turk ten roof, en raakt uw vryheid quyt.
Heer eelhart ja, maar ach wat smart!
Zy steld zich tusschen leander en leonora.
Ik zel jou school besteen by miester floor de vreemdert leert dan e  n tutelende  b  a  ba  b  o  bo  in t groot eemdert.
De twee stoelen zinken door het tooneel, in de plaats komen twee danssers, van onderen op, in 't gewaad van spooken.
Wees maar stil, ik zel niet.
Maar zyn mannier is te hart, en dat is het dat my niet aan staat, en daarom moet ik ter deege overleggen, wat ik zal schryven, want ik wou, die dansmeester graag uit zyn klauwen blyven.
Och, radegont, help my verzinnen wat my hier in te werken staat.
Beminde ik u niet k zou my niet jaloers dan toonen, maar ik beloof k zal t hier by laaten, lief.
Maar kom, ik zal 't u eens beduiden het recht van de collocentie, en het pasdies speelen, is in een graad.
Is uw genegenheid, myn heer, zo haast vergaan?
Vertoont op d'amsterdamsche schouwburg.
Myn heer, rudolfus, is op u verzoek vertrokken, hy zal zig spoeyen om weer daatlyk, hier te zyn.
Dat begint te gaan.  hy slaat hem op de knieen.
Hier meugen onze komediemaakers de broek wel veur stryken!
Ik zel wat vroeg t'huis kommen.
Geef hier de kaars, ja, 't is myn brief.
On dan kummen wi ankummend summer weder, on seen wat unser lieber herr uns dan wedder geft, wi sind in unser armude wol to vrede, hoe ubel und bitter dat 'et us treft.
Is in dit beursje t leste van al uw geld?
Vertooners gozewyn.
Ja wat zonderlings zeg ik'er teugen, nou wat raakt'et myn ik heb'er myn profyten of maar hoe bedriegt de schyn 't leek zulken hotsklots ik docht, hoe hebben z'em evonden.
Een lieflijk lonkje kan zijn gramschap straks geneezen de min ontschuldigt haast een schuldige.
Waerom most gy dit blakend' vyer noch in desen boesem komen voen, daer ik niet beter geweten heb, of ik was al gelubt sonder seer doen.
Jo, ein vrier vriet jo vryer in 't donker.
Den ouden tebandro uyt.
Daar houd ik van, en ik weet wat best is want die jonge kleuters zyn blind en zot zy meenen dat jong, dartel en wulps een deugd is, en daar word onder verstandige lui mee gespot.
Voor t aapje.
Want als hy dat van jou hoort, soo sal hy der soo vast op gaen als een muur, bely.
Te amsterdam, by derfg van jacob lescailje, op de middeldam, naast de vischmarkt.
Maar, cees, hoe komt jy noch zo slecht, dat jy met jonker jan, dien grooten windbuil, vecht?
Weet jy 't wel?
Als ik van zyne min u kennis heb gegeeven, zal ik u hem doen zien zeer hoog in staat verheven, 't geen hy nu heeft aanvaard, en hem vermaard doed zyn.
Dit vel kan al haar boze nukken meer zuivren als de medecijn 't ontrekt haar al 'er boos fenijn.
I. bedryf.
Diwertje, ian klaaz.
Wat nikkers!
Verschoon myn al te stout bestaan, de liefde heeft my dit geraan.
Ik wil kein profiet, mien eer is offensiert, und dat is it dat mie spiet des zo wil ik mie alzo bald mit den degen revenzieren.
Ick omhels u als mijn broeder.
Lang my nu mee de pen.
Beatris, anders jaatje, dienstmeid van dr. brabbelaar.
Wat zyn de redenen, dat karlos niet mogt trouwen met uwe dochter, wyl hy was aan haar verloofd.
Wat praaten dees twee, daar hartoogh laat ons 't hooren is 't u lieff, wat is dit voor een gast?
Ben ik dan niet waard om in den egt te leeven met uw christina?
Wel ik beken, het is al een groot vermaak.
En komt 'er sommige u de bruyloft ofte de maeltijt aen beste'en, en draeght men dan de briefjes, dan is 't, de bruyts voogt selje betalen en komt men by de bruyts voogt, die segt waer drommel sou ick 't halen, ick hebbe voor haer trouwen hun opgedragen het goet, soo dat men 't met groote moeyten dickmael uyt seven beursen halen moet doch wat aengaet, daer ghy gister waert ontboden om voor de bruyloft te bra'en, en 't soutevleesch moet zijn gezoden, daer sellen wy een moye pluck trecken, dat ick wel weet, vermits u de geheele maeltijt is aenbesteet.
De misdaat, die gy hebt bedreeven, is u myn julia, vergeeven.
Joris en de diendersspringen in huis.
,, ach is 't wel moogelyk dat hans geen edelman, ,, maar een bedrieger is.
Stap uit de kist, ik wil jou zweeren, ik zal jou potsen jou verleeren.
Ik meen een oud plakkaat, waar in men scherp verbied die wys van negotieeren een monopolium, waar op onze overheeren geen vonnis geeven wyl het is een groote trap tot d'ondergang der nutte en zuiv're koopmanschap.
Hantlobben, schoone kragen.
Wel moeder, wat kan u bewegen my dus te hand'len?
Maar het is verlooren gezocht, hy is een halve toovenaar.
Dat is waar en ik zouw ze gehad hebben maar de hen heeft de eiers vuil gebroed.
Ist mooglik, wat of men heer met deezen dronken bloet wil doen?
Meinaart, koen.
Maer de schout, lyk deuze schoft, zeit, dat het krelis niet is.
Wel hoor ik vereerje, met hem, de snoer paerlen is 'et dan niet wel?
Gaet tot krijn onverstants, en seght eens dat de vrou hier datelijk komen moet, en sonder lang te bayen en ofse jou niet kon, soo seght tot pete mayen, daer is een vrou die heur hooghnoodigh spreeken moet, daer heur geluk aen hankt.
De bedrogen smith.
Vertroost u, goede vrouw, ik hoop hem te bewegen, hoor, sanche, 'k bid u, laat haar hoogheid niet verlegen, ik zal noch deze dag verbeyden met de straf die je aangenomen hebt.
Ick starf van bangigheyt, ja 'begin te doot sweete.
Ik ben de man.
Jaa hoogheyt fackellight, clorinde alle drie.
Voor my, ick vloogh'er heen, soo ick'er heen kon vliegen, om haest verlost te zijn, van die mijn vagevuur hier is doch wesen sal, niet meer, als op dit aerdsche dal ick stierf veel lieber noyt, als namaels haer t'aenschouwen.
't is zo maar deeze zaak die leid niet dat gy wacht dit huw'lyk, om uw eer, moet aanstonds zyn volbragt.
Spreek dan, 't is nou geen tyd te droomen.
Alles in dien verstaande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
En dat 'er een by was, die je zo vier of vyf appelen sina deur de tralien gooide in je schoot?
Wat doeje mit et rapier?
Dat is ien recht man veur de vrouwen, 'k moet je zoenen mit 'er vaert.
Was zy stom gebooren, zo gaf zy 't oogh vermaack, en geen verdriet aan d'ooren.
Wie heeft zulks ooit gehoord, aan die geen die hem zelf bykans hier had vermoord?
Maar zeg eens waarje heer nu dagelyks verkeert?
Een goe gelijkenis, want als die in de klem is so schreeuwt hy als een turck, so meen ick 't oock met hem is, als hy voor aenbeelt speult, en roeltje voor de smit, de tangh voor haemer, waer me hy dan, van lit, tot lit seer konstig na den eys, braef sonder vuur gesmeet wort, so lang tot dat de smit het aenbeelts krijten leet wort.
Als ik nog om die storm denk, staan ik te zidderen en te beven, dan bad ik eens aan neptunus om genaaden, en riep o lieve zee godje!
Laat hy jou vrouws hand ook eens zien, hy zal mee wel wat van haar gebreeken zeggen.
't is zo vermaakelyk, en zo vol vrolykheden.
Ick bid' u laet u raden.
Tot witje swart, daer's mijn hart en sinnen.
De makelaars kanne dit kunsje mee wel, benamen die wat gaau bennen maar zulke bloets wil ik niet reekenen, die by de kooplui as bokken staan, en of ze niet spreeken kennen, die zouwen 't beter in de kroeg by 't verkeerbort klaren, zo daar wat te makelen waar, of dat ze het mochte leeren uit een briefje, dan zag ik ze klaar.
Gaet hangebast  gaet  gort gunt dat jou de moort slaet.
Hoe sosia, meent gy zoo koeltjes heen te gaan?
Vertrek want ik verstaa geen raazen in myn huis. negende tooneel.
Gy bragt u zelf in slaverny, indien ik u met hem liet trouwen maar 'k zal u daar wel van onthouwen.
Je dienaar dametje je schynt, na uyterlyke schyn, nog wel te vaaren.
'k derf vanden hemel nooyt verhopen sulck een deught.
Maria als een groot heer, en al pratende uyt met theodora, cornelia als knecht.
Och, och, wat rampen en wat drukken!
Ick kom daer fijnties de rotterdamse poort in strijke, daer ick een deel miende te lossen van me vraght, maer 't wasser al 'eveeght, 'k wor schier uyt men kraght, daer heyt voor seker weer dien of d'aer loope teeme tot ongse klanten wil jy jou melck van mijn nemen?
Gaet voort met u verhael, ferd.
Mijn heer, je zult die moeite kunnen sparen, een groote steen, in het voorby gaan van een huis, heeft hem de kop gekloofd en schier geplet tot gruis.
'k ben ariaantje zelf, myn heer, kom aan, en kniel maar voor my neer.
Neen, 't is gemist.
Ik heb nu wraaks genoeg voor mijn verlies bekomen en win een hart weerom, dat gy my had ontnomen, tegens errenst.
Dat dunkt my ook dat waar is, ik ben by elk bekent, k ben domine plakkaris.
Konstancia heel verbaasd.
K hoor eindelyk gerucht, k zie iemand tot my treen zyt gy t, alonce?
Ik ben zo flauw, en zo ontsteld ben ik deur al mijn leeden.
Ik kom. santilane. dat 's waar moerslons.
Ik zal het jou zeggen, 'k zie anders geen kans om 'er uit te komen.
Dien officier is wel gemaakt.
Heb dank, o groote vorst!
Maar zo 'k recht zie, zo zie 'k daar mijn nieuwe freer, wat of hem let, hy schijnt bijster gestoort, de kop die doet hem zeer.
Broershart, terwyl beatris stil met angelika spreekt.
En, zo zyn 'er veel van die kaale juffrouws en jonkers, die 't op bedriegen en uitzuipen an leggen die onbenierelyke pronkers en pronkeressen mienen, as ze naar fraai voor den dag komen dat men heur hoorde te ontzien ja, ze durven je noch wel, as je komt maanen, de deur wyzen, en 't huis verbien, gelyk me deze dame zo even noch wou voeten maaken, en het huis uitjaagen maar, ik ben byget voor gien driegen bang, noch voor slaagen.
'k beloof wat gy begeert daar zal nooit aan ontbreeken.
Hoe staat gy'er toch mee?
Of wilt gy dat 'k u weer wat sla?
Teuntje zingt laet ons zingen, danssen, drinken, onze lysje is nou de bruid!
Die drift, en myn liefde jaagen my herwaarts aan terwyl ik uit uw schoone mond de vreemde zin van uw mama had verstaan, heb ik my verstout van my aan myn heer uw oom te addresseeren, om, zo het mogelyk was, dit ongelyk huuwelyk te weeren en ik heb zoo veel verworven dat hy my belooft heeft, dat hy uw mama zal beweegen dat zy tot ons huwelyk haar konsent geeft.