floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Sou ick wel signeur doctoor?
Ik vrees 't is al verbrot.
Wel nou ick ben te vreen, snaphaen.
Hy speekt.
Die gouverneur dan, 'k zeg die gouverneur, cozyn, ontsteeken, zie, neef, ik zal 't nou zeggen, met liefde tot myn vrouw, zocht myn geluk te breeken maar 'k had de vader tot myn voordeel, in al de vrijaadje, op myn zy want die weigerde haar aan hem te geeven, en besteede zyn kind aan my.
Ja joost, maar arlekyn die moet, voor vast dan by u zyn tot morgen.
Ja 'k benze op ze met haar genoomen, 'k wilze zweeren.
Dit opzet is prys waerdig, blyf maer vast by uw stuk, verander niet ligtvaerdig en zyt voor al bedagt, dat uw goedhartigheit geen oorzaek zy voortaen, waer door men u misleyt geef niets lafhartig toe, bezorg uyt al uw kragten dat mans hand boven leg.
Gy doortrapten hontsklinc, kan ic u krijgen op een kant van een sloot, soo bruy ick u daer in, of slaen u kreupel, of smijten u ten minsten half doot.
Met je permissie, dat ik deez' planeet eens spreek.
Dat's ook de reden dat ik u hou voor mijn opperste behaagen.
Wat zeid den rekel daar?
Myn vuile hoer, k begeer na dezen van jou zo niet genoemt te weezen.
Elck sen meugh.
Dan was t de duivel.
Daer is de sleutel van dees kamer, als gy wilt, kunt gy daer uyt en in gy sult 'er sijn in stilt.
Een gierigaard, een dief, een guit, voor elk te vreezen, schynt u min schande, als die onnooz'le vlek, te weezen en, hoe 't wel leeven van een man ook elk behaagt, hy is niet eerelyk, indien hy hoorens draagt.
Hael my wat vuur, ick moet een pijpjen smoocken, een pijpjen!
'k wist niet, dat ongebarrende as zoo treff'lijken remedi was.
De leepelklok klept in myn kroeg gaa jy t'huis by jouw vaartje binken, en kom, daar naa, byme.
Inhoud des vyfden bedrijf.
En voor muiden al zo min.
't zel van droefheid weezen, de liefde slaet 'em licht om 't hart.
Eer t morgen word zel jy je blaauwtje licht wel voelen.
Myn heer ik had bericht gekreegen, dat alle vryers een voor een, hier liepen wis een blaauwe scheen.
Neen, neen, ik wil uw schaamt, mijn heer, zo veel niet vergen ik weet, hoe hard het valt, wanneer men 't wil verbergen, zijn minnaares zijn dienst in 't aanzigt aan te bien, die men te vreden is met eerbied aan te zien.
Met al dat knorren en bedillen!
Ik heb 'er datelik, doch tegens wil, geklied.
En ik zeg je ja maar daer s mevrouw, die zel ons scheiden.
Die pluim alleen, al zag hy nog zoo scheel.
Onlydelyke pyn.
Ik heb een schuit afgehuurd, en die leid hier voor de deur, aan de wal, die my, jou en jou vrouw, aanstonds naar amsterdam voeren zal.
Wat geroep is dit?
Gemorge vryer.
Ja toch, zie my daar vry voor aan indien ik het maar kost besteken, ik zou me daar mee over wreken.
Hier word gezeid dat jy een valsche dobbelaar bent, en een kaptein van de gaudieven, en dat je die man zyn goud en oorlogie ontstolen hebt, en dat diend onderzocht.
Men zouw het altemets niet willen gelooven, maar ik neem er t myne of.
Dies wilt 'er maar met vreucht op slaan.
Kan ik nu mijn gramschap meester weezen!
Izabel en katryn loopen weer in haar kamer.
O ja, mevrouw, mijn heer heeft recht.
Waer is nu d'and're brief.
Wie meent gy daar mee, broer?
Ik vry op geen credit, mijn heer, een juffer hoort al mee wat uit te staan, om lieden van mijn soort, wil zy haar gaven en haar schoonheid doen betaalen, wy brengen 't onze mee dat daar by op kan haalen.
Katryn, voort roep uw heer.
Doet dees' haer doecken af, soo sien ick wat'er is, dat haer de kruyn herstelt tot haer behouwdenis.
Jan iasp.
Ei, wilt dat laten varen, en denken hoege my best red uit dit bezwaren.
Zyt maar gerust, daar is geen nood ik pleit me liever hallef dood, als dat ik gaf de zaak verlooren ik zeg, je zult er noch van hooren.
Wat lemmen schorten magh, dat hy soo komt gheloopen?
Ik heb joe altyd bemind, al maakt he joe anders wys.
Na 'tkackhuys, na 'tkackhuys, wil jy weer om in 't kackhuys keere de glasemaecker uyt en zeydt.
O starren!
Eerste draager.
Voorts heeft men zo wat getimmerd, en in de vloer twee luiken gemaakt maar terwyl, ik door onze vryery, in mamaas disgratie ben geraakt, en zy my niets zeit, zo houw ik my daar buiten, en derf haar niet vraagen.
Wel, griet, wat duivel is dat vreeten?
Neen, zeit men u het kluwenzal zich dan heel wel ontwinden.
Myn vader liet het toen by deze reden steeken, en toen begon hy my van myne reis te spreeken, en wilde dat ik slechts een jaar uit blyven zou, en toen omhelsde hy my voor het laatst, mevrouw.
Meent gy de overzoete vreucht, die ziel, en hart alhier op deze plaets verheucht, te stooren, neen!
Hoewel wy hier omtrent verschillend zyn van smaeken, past het geen kind, dat het zig tegen ouders zet, en moeder boven al geeft aen haer kroos de wet en ydel is uw hoop van door dit tegenstreven.... zesde tooneel.
Hy loopt om een notaris.
De tyd is kostlyk, praat hier niet als van zuidzee, of assurantie, bank, of west, dan praat ik mee.
'k verstaa my daar ook op en krijg zelfs by veel heeren de roem al, van heel wel daar af te redeneren, 'k heb voor een heel jaar plaats besproken in de bak.
'k zal voor die hoon, die gy onschuldigh hebt geleeden, u weer met grooter gunst en ampten gaan bekleeden vergeet mijn dochters haat.
Jaaap, adriaan, klara, brecht.
Maar zoo ik evenwel eens op mijn geest kan winnen... sosia.
Dankje, vader lief, voorje zeun, 'k ben blyd datje je zo wel van je vrouwtje laat raan.
Ik dankje, myn heer.
Willegond tegens ruffina.
Daar zal jou, karonje, de... elizabeth.
De waereld zal met ons spotten, dat men eerst zyn goed laat steelen, en dan met den dief een notariaal contract maakt, en hem den baas laat speelen.
Ja marlebroek speelt mee niet slecht, 't is of hy als een duiker vecht.
Hier niet te pronken, maar op de welvaart eens gedronken, van lysje, teewis, leentje en jaap.
En 't is de mode nou.
Wel hoe koeck koeck is 't hier 'estelt tusse mijn en men wijf?
Dat sy supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrienden hadden gemaeckt en ten tooneele gevoert verscheiden wercken, soo van treurspellen, blyspelen als kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerckt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in tael als spelkonst souden komen te verliesen, ende alloo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysondet ooghwit om de nederduytsche tael en de dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaeckt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
'k kan niet bedenken wat 'er voor my dient gedaan.... zal ik na amsterdam, of liefst na utrecht gaan?
Teunis pieterzen.
Alleen onder myne goede bekenden zou ik 'er jou meer als tien op konnen tellen, die alle ryke vrouwen hebben getrouwt, maar het is 'er berouwen.
Jae't mijn man, dat stack my selve tegen.
Ontfang mijn hart, en mijn genegentheid, mevrouw in plaats van haar, die my zoo eerloos en ontrouw bedroogen heeft.
Wel zo gy wild, en zo 't uw tyd kan lyen, blyf hier een dag by ons.
Gy gaat nu zaam in vree, en laat my zitten schreijen.
Jaap tegens adriaan.
Ik hoop zy't jawoord haast zal geeven.
Jae wel griet, wat staet my te doen?
Ja ja 't is met jou veel geschreeuws en luttel wol sey de duyvel en hy schoor een verken.
Maer hola daer komt filibert, ras maekje wat aen d'een zy.
Wat ongeval kom ons over zo als dat volk on zoekt te bruijen en te kwellen!
Men zegt niet jou schoon praat maar uwe schoone praat.
Bedaart o vorst bedaart, en wilt doch niet gelooven een yd'le schaduw voor, het blijckelijcke waar, wat staat ghy noch en suft, en leyt die zaack niet klaar casim.
Daar zyn geen haatlyker bedryven, als iets op imands naam te schryven, waar door dat noch een vroom geslacht, by uwe wereld word verdacht.
Sy heeft door haren glans mijn wil en siel verkracht, natuer heeft t'seffens al haer schatten opgegraven, en aen dit god'lijck beelt het puyckste van haer gaven, spijt aerd' en hemel schoont, mildadigh uytgedeylt het is iet god'lijcks, daer 't oogh van 't verstant naer peylt, dees schoont vermorwen kan de alderhardste steenen.
Ai repje ik heb gien tijt.
Ik wil t gelooven.
Zelfs in gezelschap staan hem alle dingen tegen die praat is hem te laf hy is quansuis verlegen met elk, die iets verhaalt.
't is waarheyt en geen droom, gelooft u eygen oogen, casim.
Raasbol.
'k ben niet krankzinnig, maar zo zou men 't my wel maaken, je zoud aks kaks myn rechter zyn, en jy bent, dunkt me in een kaproen met myn party.
Ja, maer siet 't kalf eens van onder sijn...... siet 'er na, je kondt 'er van koocken, 't zy pasteyen van te backen, of om te bra, het sel een kalf wesen of het van een dryjarige beest,, was.
Nu kunt gy s keyzers boezem kneden.
Wie heeft ooyt zijn e. zoo den hopman roemer hooren speelen, gelijck men in hunne opdrachten en voorredens telckens bespeurt?
Kuypkey.
't schijnt hier voor my gewis iets uyt te voeren staat, dat niet volbracht en is.
De schout, schut zyn hoofd.
Wel jackhals, wel kasewarus, ick wil mee spreecken.
Kryn jaap knollen, mede een veenboer.
Behalven een man, die zyn hals, en ribben heeft gebrooken, en die een lyk is, wordt hy niet straks geholpen maar om kwieryn en jou zet ik alles an een kant.
Met uw verlof, ga ik mevrouw dan hier geleyden trifaldin vertrekt als hy gekomen is.
Door t spoor des ongevals, stap ick mijn doot te moet.
Jy doet zoo wel, nu komt doch binnen, trijn.
Ja wel t is schoon bescheyt gy zouwt u heele geslagt willen affronteeren en dat om wat minder tyd, van jaaren neen izabel, dat is de meening niet, ik zal andere middelen schaffen gy zult hem trouwen.
Heerman, tegens de notaris.
Ik zeg je dat 'er anders niet in zal geschieden.
Een brief, aan gerard met haar eigen hand geschreeven, toont my mijn ongeluk, en haar haar schandig leven aan gerard, daar zy steeds als tegen is geweest en die ik 't minst' van al haar minnaars heb gevreest.
Sta op, o karel!
Ze scherenme, moet ik 't verdragen?
En andre zaaken meer kend zy die dingen niet, of weigerd zy ze, dan is 't straks, dat is eerst een moer gemak!
Daar komt u iemand by geval op 't hof ontmoeten.
Ik denk wel neen, waarom? sofia, tegen adelgonde.
Nou heerschop met verlof dat's gangh, maar evenwel, het maakt my groot bezwaaren, laat zien clorinde wast, ick zal't nu heel wel klaaren.
Hy zal myn plukken als een kermis gans, myn leven noit nader aan myn doodt, myn benen myn begeven.
Myn beminde, voor al deze smert, zullen wy ons eens ter degen vermaaken, en 't hert ophaalen.
Vader, wilt my toch vergeeven, 't geen ik heb tegens u misdreeven.
O droefheid!
Men heer, ik ben evenliens gestelt as onze moddetje, dat je ons liet trouwen.
Ik wed, de meeste juffers kiezen, veur zo een oude ryke man, een jong kaerel, fluks op zyn kooten, als een paerel, al had hy niet een kleed aan 't gat, 't kleed kan men koopen.
Van bin.
Waaren der in die tyd geen helmen?
'k weet niet of 'k mijn oogen gelooven dorf.
De juweliers, geloof ik, dat u gaerne zagen?
En loof je myn niet, kyk, daer an die gunse deur, dat heerschop, dat daer staet, men heer, dat 's myn senjeur.
Willemyn.
Wilt liever na een ander gaan, die gy veel beter aan zult staan.
Hoe ken je nou dan ook zo haastig zyn, moer jans?
'k moet haar verlaten, schuwen, laken.
Ik bid mama ei proeft het ook.
Mijn heer gy doet my blosen, wat ist dat gy versoeckt?
Wel waar is doch heer onrust heen?
U is alleen bekend de styl van wel te resonneeren laat hooren de aanspraak van die heeren.
Zeker, zo ge wijslijk oordeeld, gy zult zeggen dit's een boert.
Waar is de juffrouw die ik schild'ren zal?
Dat diende ik te weeten.
Uw glori toch, o eer van febus koor, die gy verbergen wilt, breekt alzins door, en volgt gedurig t zonnewagenspoor in glans en luyster.
Was sulks waar katryn!
Hier is et vaatje mit wijn  daer ik mit fijtje flus van heb esprooken de pachters binnen men achter et gat want ik heb et eslooken daerom verschuilt et.
Der steenen steen, dat is ons' aller menschen key, wordt op dit wereldsche tooneel door d'aerdsche steenhouwers van binnen hol, met een steenuyle nest, vol boonen onderleyt, bevonden, die d' heele wereld door verspreyt, het menschdom over al keymalligh broeyen edoch door d' englenburgschen doctors zielzalighe medicijnsche reen wel haest wederom genesen.
Stuurt de poen, en de melis, zonder der iets of te kaapen want zo der 't minste verscheel is, zo zullen we je voort na stap jan brengen.
Die raad gelykt geen hofmeester, daar zou de schoorsteen niet van rooken ook kan men die raad niet altyd volgen.
Heb dank, en ik wensch u in 't huuwelyk veel zegen.
Maer hoe geraecken wy aen de neus.
Groothart, jasje.
Zo noch wat laager, en wat rechter op uw lyf.
Twede tooneel. goedaart, izabelle, katryn.
Ik vrees, dat ik verveel, en 't aengenaem gesprek mogt storen.
Einde van het eerste bedryf. tweede bedryf.
De juwelier voorzyn pandanten en t wyf uyt brabant voor haar kanten, myn dochters houlyks gelt leyt klaar, en is gereed, maar niet voor haar.
Hoor, myn onnooz'len bloed, wy zyn geen mannen, o 't is daer hiel ver van daen!
'k wil 't niet zwygen, 'k wensch dat jy 'er een moogt krygen die jouw dochter schaakt, en 't met al jouw geld op 't loopen zet een, die in het kort jouw boeken zo verwart, dat je 'em vervloeken zult, en dat je in 't end' bankroet na viaanen reizen moet.
Mijn vorst..... phil.
Wanneer zulje 't geld tellen?
Zerbinette.
,, ick sage noch es wird nich wol abgehen, ,, ick werd dich prigelen.
Maar heer leander hoe staat het nu met de negotie van wind?
Hoe, wat kon u dus verandert maaken?
't schynt dat myn redenen hem eenigsins verveelen.
'k ben dankbaar voor die gunst in 't hartzeer dat ik ly.
'k zel van gelyken ook men best doen, na behooren al schyn ik niet zo stark, ik scheld hem geenzins kwyt.
Ziet hoe dat hy zyn handen uitsteekt.
Men hoort hedendaags van geslachten zo veel niet spreeken, of het most weezen, om zo een slecht mensch te bepreeken.
Ja, de allerwyste word in t overdenken mal de waereld is maar een tooneel, een spel ons leeven, daar deze baas regeerd en wil de wetten geeven, voor al dit voorval is myns oordeels niet gemeen.
Me dunkt dat gy me niet meer kent.
Voorwaar ik heb geen lust in 't vechten, ik gril 'er en ik tril 'er veur.
T zal geschieden, heer broeder heeft maar te gebieden.
Waar zal ik heen, indien zyn vader komt te weeten, dat hy, zo onbedacht, alhier is dood gesmeeten?
Maar zacht, mijn heertje, wilt u zo niet eens verweeren.
't geen my geschonken is met eeren.
K wil romboud, haalt hem hier, ik wil myn honger azen k wil vreten t hart met zout, en zuipen t bloed voor wyn.
Ik gae dan heen kynt.
Dat ick uw zuster min, k heb zulx voor nooyt gedacht, noch had het in den zin gy ziet het zelfs mijn heer, als dat gy zijt bedroogen.
Ja de opera die gaat ons voor, men acht het daar groote eer, geen schanden, van vreugd te klappen in de handen.
Zel je dan zo van haar zonder hartseer kunnen scheijen?
Maer, ik mag hier zo droog niet staen, kom, laet het glas, in 't rond iens gaen.
Gy zyt gelukkig, daar ik niet en doe als zuchten.
Vrouw dulcinea, lief, gedenkt.
De jonge dorimeen, ontrent oud sestien jaren, met sganarel seer na sestigh, dat is paren, dat is een huwelijck dat schoon is, o gantsch bloet, dat is een huwelijck, dat kost'lijck is en goedt.
Maar zeer verward.
Neus en ooren missen.
Zo, nou zal het beter lukken.
Dit's oorzaack dat zy nu, van trouwen heeft een schrick, casim.
Och 't was zo zoeten beest!
Dag meysje maat, dag alderlieste kronje maar me dunkt, dat de moeder noch zo loens kykt.
Kniertje, de oudste kwieryn, tys tafelbezem.
Hoe is 't hier geleegen?
En, zo jy 't hart hebt, om een woordje daar tegen te zeggen, 'k verzeker jou, datter een huisje zal leggen.
Zou ik my van een oom, om dat hy geld heeft, zo laaten plaagen, en zo ryk als gy zyn?
Maar dat kan ik niet gelooven, want die schelm is al te vals och!
Ik sta het toe, maar met die reeden dat jy lui al oneenigheeden zelt schuuwen.
Heem, stoffel, hem?
Maar hoor, jufvrouw, eer wy van dit praatje afraaken, moet ik je, als gezeid is, eerst eens een nette schildery maaken van de hedendaagsche kokketjes en dat tot jouw profyt opdat alle kwaade schyn van jou mag worden gemyd.
Geertrui, jacoba.
Hoe weigerdge, dat ik de vreugd van mijn gemoed, door mijn omhelzingen, u mag voor ogen stellen?
Eenige schepenen vallen weer in slaap.
Soo net, soo proper net sach ick de proponentjes daer maken haer gelagh, na d'inkomst van haer rentjes, als noyt geen evenaer kon eff'nen het gewicht, die van een sake mocht te swaer zijn, of te licht.
Nikolaas, tegen francyntje en klaasje.
Neen, kom, geen zotheid meer met pruilen, en met huilen.
Ik meen myn dochter niet te geeven, een die in zulke deugden leeft, een die zyn goed verhinkelt heeft.
Ik sidder op haer stem, en 't best is dat ik maek uyt haer gezigt te zyn, want 't is een helsche draek, en, schoon de duyvel zelf my minder zou verveelen, moet ik noch hartje lief, en zoeten engel speelen.
Den creupelen die wel lieght, soo wel als gy, gy schelm.
Fris op myn hertje, zie t geluk ontsluit zyn deur.
Ick zegh, dat ick voor hem niet koos een graeffelijck parsoon, ja prins der monarghijen maer jufvrou is't niet zoet zoo t'samen staen te vrijen?
Lemmen maer met een neus als ick, recht op de selve wys.
Ja heer maar 'k wil dien gek nu in myn huis niet lyen.
Hans, ernst, katryn.
Wat vercken lag oyt soo versopen in het slyck, gelijck hier kosen leyt... hy stoot hem met den voet. op swyn... t'is als een lyck... hy heeft nog reuck nog smaeck, nog oogen meer, nog ooren, jae geen gevoelen selfs... op kosen.. sit by joren... en vult met wyn en bier uw' darm tot de keel... wat roep ick?
Likkepot, zingende wat is het likken, likken, likken, wat is het likkepotje zoet!
Hoe is zoo haest verloopen, de yver tot u trou hoe sal ick dat verstaen?
En ik gaa ondertussen na mijn reeders om wat splint, dat is de zeenuw van de vryery, of anders ben ik't kint.
Die is zot, en onervaaren, en kend de waereld niet.
Hoe gaat jou oom zo toornig voort?
Daar hoor ik de geest.
Wel, men heer, je moet me verekskeseeren ik bin mit ons korperaalschop, as je weet, an den overtoom weezen teeren en ik heb in 't partekelier, zo ien glaasje edronken mit de luitenant.
'k zelje wel tot wat meerder eer laeten verslinden van een beer.
Schud uit, maar maakt dat er niet een valt op de aart bella.
Mijn eer in twijffel trekken, gaet te veer.
Ick dacht schier datje mijn die vryer bracht, of houje die voor jou?
Ei reintje die excuses aan een zy, maak jy de baan eerst klaar ei reintje, je vous prie.
Laat de yvoore die je nu t'huis gebragt hebt, en de schilpatte die je zult maaken, op een rekening zyn gesteld, ik beloof je als ze gedaan zyn, om dat je zo een groot kunstenaar bent, te betaalen met grof geld.
Terwyl jasper dit spreekt naaderd hem leonora, om hem te spreeken als hy ophoud.
Weet je ook twee boere pakken te leen by een van uw vrinden?
Is 't zo!
'k hout liever voor dat gelt nog een poosje in kodt, in mesten 't mit melck wacker soo mag'et dye.
Maar diwertje, wat ziekten het saartje?
Dit heerlyk pand kan, zonder zelf te vreezen, van leonora niet aan hem gekomen weezen.
Sga. spreeck recht uyt.
Denckt eens suster, hoe sal 't noch enden met dit overgeven dier hy sal geen goeden doodt sterven, dat staet te bevresen sijn doodt is nu al bestemt, hy sal 't niet lange maecken 'k wou dat by al wegh was.
Me schiet daer in de zin, dat wy het boxvel, daer ik in verkliet was, toen ik als konfrater van pan, mee omging veur ien sater, en 't bakkes mit ien grijns verciert, op bacchisfeest nou korts eviert, noch t'onzent hebben.
Had ik dat geweeten, ik had al voor lange na guine gegaan dat is een goede moode!
Schelm, daar is uw loon gaa heenen, of ik breek u straks hals en beenen.
Ja, maar klop niet styf, wil je wel doen.
Ha, ha, myn heer, 't is klaar, hier is 't bruilofsvolk al.
'k dacht dat zy schuldig was aan grover euveldaat.
Wat dunk je, heer, van deeze reden?
Hy hadt hem verhuert na de straet, k wed het hem noch spijt, en sou naer boort toe gaen, kom seun, eer je van ons scheyt, riep sijn vaer, noch eens op je gesontheyt gedroncken.
Peis neen, neen, k moet noch een reis.
Tut, tut, en, zo het na uw zeggen ging, zo was al myn voorzorg vergeefs en onnut maar hoe zou hy die gedachten krygen?
Dat dan een vreemde mee kwam scheppen in jouw kop?
Myn heer, ik moet by juffrou zyn, en haar wat troosten in haar pyn.
Loop alje best nae onze aegje jelmers, en jeske jeyt, zeg datze daetelyk hier moeten komen, om dat onze kozyn op zyn verscheyen leyt.
't is vast een jonge kinkel daar heur zinnen op leggen.
Krispijn gaat in, en govert sluit de deur.
Laat ons geen tyd verliezen met dit omhelzen, maar aanstonds de vlugt verkiezen wy hebben tyds genoeg tot deeze vleijery, als wy zyn buiten schoots, en van verrassing vry.
Ja, kees, wy zitten niet te droomen.
Gusman van het ledikant.
Maar, myn heer, t is geen welleevenheid... steiloor.
Gerefuzeert en niet schuldig zijn!
Mag ik je wat vergen?
Men moet daar zo zwaar niet aan tillen ga wat zitten, stel u gerust, 't zal alles wel gaan.
Wat dit beduit, het is der dode menschen plaats.
Dies hoor my eerst, of wild met my ter zyde treeden, om op een andre wys te slechten dit geschil.
Kroeghkey.
Die met my op de wallen in t blancke harnas stont, gelijck een vroom soldaet.
Henrik, magdalene, karel, octaaf.
Bestraelt my met lanckmoedigheydt, dit hoopt een bergh van schulden.
,, hoe is het hospes, is myn rytuig klaar of niet?
Kom lustig jan, kom geef de meid.
Een die zijn kost met vedelen moet winnen, en in tijd van nood ook moet gaan bedelen.
'ik word zo bang!
O vyve eldrement, u mond voorzeeker, heeft zig reeds hier aan gewent, jou luyje dief, gy hebt het half uytgezoopen, crispyn.
Dat s een schelmery.
Schiet jy maer lustigh hoogh, jey krycht die papegaey,, wis, snaphaen binne edelman.
Jy bent de vaar.
Haar luchtige aard word door uw vleijen steeds gevoed, gy lacht 'er om gy juicht het toe en 'k wil wel zweeren zo gy dat liet, zy zou dat schersen wel verleeren.
Myn heer doed hem die schande niet aan.
Soeckje me wat te scheeren?
Ik heb my daar raar gewrooken van een smous, die my bedot hadt met een regiment acties op edam, maar hoor 't is een geheim, ik moet het u influisteren.
K zal met myn tong haar achter t gat zyn, en beuken haar tot zy zo plat zyn, gelyk als amsterdamse schol ik zal haar niet by manden vol, als myn confrater, abordeeren, o neen, dat zal ik menageeren.
Wel, wel, dat steld my weer te vreden, ik kreeg een schrik door al myn leden, kom, kom, geef my mercuriis, op dat ik lees, wat dinhoud is.
Ik ga uw vader nog eens spreeken, op datwe ons aanslag niet verbreeken, vaar wel myn engelin tot flus.
Ick danckje doctor van dien raed aen haer, en my.
Tot trouwen zal ik nooit verstaan, naakt by een man te bed te gaan, dat zoude ik stellen als ligtvaardig, geen man is ook dit lichchaam waardig.
Hoe gram dat ik ben, zo moet ik eeven wel noch lachchen voort van je tafel!
Ik zal, mits dat my toegelaaten word, voor af te zeggen, dat het smousje u slechs verhaalen zal, wat sprookjes van't rood kousje.
Ick segie de warrijt wijf, 't is seker gien jocke.
Zo t zo is, ach!
Alle moodens zyn juist niet goed die men wel in 't zalet pleegt, ook komt 'er wel eens een mooden in, die niet deur gaat.
Hoe blanche opgepronckt by nacht?
Zeg haar uit myn naam, dat ik de juweelen, als ik wil, aan haar vader weer ter hand kan stellen, en dat ik ferdinand wel beschermen zal, laat zy zich daar niet eens zo over kwellen.
Gy zult, door wysheits hulp, u vergenoegt betoonen, en zien met groot vermaek, dat wy haer liefde kroonen.
Daar brant geen licht, maar je mostme hier naa swijgen, of je zult voor men suster in je pens men rapier krijgen.
Dies wensch ik, aardigaard en kristyntje, in d'egt, geluk en voorspoet.
In huis is 't beter om te banken wat drommel, wat zyn dit voor ranken?
Geen edele ziel laat zich dwingen, zo dat het u geen voordeel doen zou, schoon myn papa my deeze liefde gebood.
Kom, ik zal heen loopen, en d'ouwe man waarschouwen gaan.
Nou wacker maeckt begin edelman.
Octavia, konings dochter.
Govert, jochem.
Waar lykt dat aan?
Ia, het portret, en myn dochter gelyken malkander zo net, als het eene ey het ander.
Och hier is geen kool te bakken?
Hoe zal t hier gaan?
Mijn oogen wierden van een hemels vyer ontsloten, doen sy haer verweende lonckjes op mijn schoot, och!
Al zafjes, zwyg wat stil, myn heer want zie, daar komt die gek al weer.
Ja in 't kort heel hoorenrijck, wel dit is immers een gedwongen houw'lijck.