floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hy spreekt en ik had nauwelyks die reeden gehoord, of ik ging dadelyk by die opgepronkte kadetten, en sprak, maat schreyver, wilt me mee voor matroos op de seel zetten, zy keeke myn eens onder de ooge, en vroege hoe myn naam was?
T tooneel van dapperheid is hier wel opgerecht maar wie ziet noch de zege in t einde van t gevecht!
Zo 'k ooyt een man kan krygen naer myn zin, zou ik verstaen, dat hy alleen het huysgezin regeeren moest, en als hy voor jan hen wou speelen, zou ik hem nimmermeer myn' liefde waert oordeelen.
Zy is te duivels raar van geest, heur weerga heeft'er noit geweest.
,, hy zal niet vluchten, 't heeft geen noodt ,, dat jou de nikker haal, beulinne, ,, vervloekte juffrouw, tygerinne, ,, die dit my vlees dus onbeleeft ,, aan dezen hondt ten besten geeft.
Wat deerd u, mag ik van uw gunst verwagten, dat gy den oorsprong van uw droefheid my ontdekt?
Krispyn verkleed zich schielyk op de navolgende wyze, hy haalt zyn' das over 't hoofd, welke ge maakt is, dat ze met een tot een kaper verstrek ken kan. voorts laat hy zyn' groenen rok vallen, die hem in het mannelyke gewaad voor een' sjerp verstrekt hier by gevoegt dat zyn rok met kleine opslaagjes zy, maakt hy het figuur van een vrouwspersoon uit.
Jy hebt my trouw belooft met eede, en k heb jou hand wat droes beeld jy jou in?
Ja maar ik geloof, t is van kou.
O gatje bol!
Ik ga myn broeder hier eens haalen, want die spreekt alderhande taalen, om eens te hooren, of gy t regt verstaat, gelyk gy hebt gezegt want hebt gy logentaal gesprooken, zoo is dees huwlyx band verbrooken.
Die oudt astrologant en was soo niet in vresen phil.
,, adieu, bis auf ein andermalen.
Helpt in noot mijn vayer met u gelt, ey doet soo veel voor my.
'k zal 't wel gedenken, dan gy moetme nu bekennen wat gy mijn vader hebt gezeid.
Nooit kwam het trojaansche paerd binnen trojen, zo vermaard, vol van alle vreugde trekken als de prokureur, vol moed, in zyn heerlykheid komt wekken, en van yder is gegroet.
Wat heeft myn juffrouw weer te nacht van 't spook gemaald!
En waar is die kees knol?
Hoe vaerje metje borsten kraamvrouw, benneze moy geredderd en op zijn stel?
Laat hy vry pleiten.
Wel ian hoe komje hier, waer hebje nou gesteecken.
Stilstand, k hou myn stil.
Ik, in myn' rype tyd, verstrekken tot een spot, voor eene onnoos'le maagd, en van een wulpse zot?
Hebt gy kwestie?
Ioost en adriaen gaen voorby ernst en klaer, zonder te groeten.
De buffels doen niet als de vrouwen zy weten van geen maat te houwen, veel min van wijslik huisbestier, als naamlik, zorg voor licht, voor vier, voor huis, voor hof, voor kost, voor kleren maar wel om 't geltje te verteren.
K wierd bemind en hartlyk aangebeeden van een don karlos, heus en deftig van gemoed, die naast myn s vaders huis, met my was opgevoed en in myn teere jeugd my al bestond te vryen, die k naait myn oroeder ook het aldermeest mogt lyen.
Al t land door tamburlan in vryigheid gesteld leid overwonnen door der turken krygsgeweld.
Dat zal ik hem betaalen dien plug mag voor myn degen schroomen.
Mijn heer, dat 's een schavuit.
Reinier, vryer van klara.
Zwyg pakje goed by een, gy zult aanstonds vertrekken.
Van lysje, die teuntje met eelhart doet trouwen.
Uw vrouw.... frederik.
Neen, krelis vaar, want ider pypje kost maar vier duiten, kint, begrypje?
Floor snapop, koopman, hans van kniphoesen, frits van ieevren, doetje eyerdop, roeltjen oesterbaert,twee kittebroers met haer vrouwen.
Hy s dood om dat hy niet wouw trouwen, en achterdocht had van de vrouwen maar hy s ook weer gezond en fris, daar knap en wat te lurken is.
Anna, marie, cornelia.
Wat ick wou men heer zoo wel wou als ick, we zouwen weer datelijck knap gaen tot jouwent tuys leggen, degelijk ick wou men heer weer tot jouwent tuys lagh, waerdt.
Kornelis, knecht van reinhart.
Dat waar ik noyt niet van myn leven.
De supplianten geliefden te verleenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne werken reeds gemaakt, en de noch in t ligt te brengen, den tyd van vyftien jaaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Die winst kan aan geen boer, laat staan een mens behagen.
Maar zagt ik hoor zyn knegt daar spreeken laat ons een weynig over steeken, en hooren wat hy uyt zal slaan met nicodemes, laat ons gaan.
Dat de klucht niet valt te duyster voor den leser, dat haer luyster ook niet al te klaer en blinkt, niet te vlot en draeft, of hinkt.
Myn heer, gy eert my al zo veel door uwe reden, als hy my heeft verpligt, k ben op my zelf te onvreden, wyl, na uw goedheid, en zyn edelmoedigheen ik myne pligt niet kan betoonen aan u tween, en dat myn onmagt my verwekt dit ongenoegen, dat ik de erkentnis by de ondankbaarheid moet voegen.
Ja voer vry alles uit wat dat u kan behagen, maar egter die party zal blyven tot uw last.
't is tydt, ick loop nae huys, och waer ick daer weer by!
Wel heer windbuil zouden we ook niet een klein partytje hand'len.
Hy verzocht my, om de hand me aan 't werk te leggen, om onze juffer uit den huis te krygen.
Gy spreekt zeer onbedacht.
Wel potuil, durf jy refuseeren te danssen met een' eerlyk' man?
Wat doet gy my pyn aan.
Kom, kom, maak treves, en gae jy maar met my mee, naer binnen, k heb je daar iets zonderlings te zeggen, wy zullen dat geschil te zaamen by gaan leggen.
Dat blijckt aen 't lacchen wel 't geen al de qua' humeuren doet schudden uyt den mensch, dien 't aers licht sou gebeuren, te sterven sonder vorst, ten minsten sieck te zijn, ick derf niet melden schier vol doodelijcke pijn.
Ik bid u, zeg my doch, hoe zyt ge 'er aan gekoomen?
Ontfangt dan, o groote koningin!
Hoor jufvrouw, ik ging mit onze dochter nae de goudsche schuit we waaren al by de poort, mit komt 'er ien an evloogen, die slaet me van afteren mit zen mantel in bei men oogen.
Kwam hy zo ver, neef, hoe hoog was 't dan met my gekoomen?
Nu heb ik vast de pest, men zeyt de hond is dol, als m' hem verdrinken wil, de moet is my zoo vol.
'k had genoeg, en liep ras na myn kamer, daar ik dit briefje schreef, en voort weer na boven daar moeder kwam, en dee, als zy vader had moeten belooven.
Hy eere vry die zon te sterk voor myn gezigt uw oogjes, tintlend als het flikkrend starreligt, wiens straaltjens my de ziel ontfonken zyn myn leeven.
Wilhelmus zat op de zolder, hy luisde zynen broek, en vond er o gants kolder, wel vyftig in eeu boek met krukken, en met hamers sloeg hy ze alle doot, het alderkleinste luisje, was als een tor zo groot, hy spreekt.
Mag my het geluk gebeuren, dat ik u, o, pronkbeeld aller vrouwen!
Deez' kaerel maakt het my zo bang, hy staat en teemt om my te plaagen.
Mijn gheest moet wat te lagghen lusten.
Hoor, vriend, eer datje verder gaat, zo luister na mijn goede raad deez zaak moetj' aan mijn oordeel stellen, zo zal ik weerzijds 't vonnis vellen, wat yder doen of laten moet.
Myn heer, nu is 't uw beurt.
Hoe zoud by komen, ze verwijten malkanderen wit en zwart, als of sibil de olikste hoer was, en dats er van een getrouwd man had laten bekruipen.
Wat een hooghmoedigheit mijn vorst, ik bid gebiet, dat hy dees plaats en ook dees straat terstont uitvliet.
,, joffrouw, daer is mieuwes.
Och, ik ben 't spoor byster, ik verlies myn verstand en myn zinnen zou de droes haar dan wel weggevoert hebben tot pand ter minnen?
Raasbol, raasbol, praat me daar niet te veul van kloppen, of ik zel je den mond eens komen stoppen.
Zo ik dit langer moet verdraagen, of zo k in t minst van hem beleedigt word, zal ik t u wyten.
Katryn klaagend.
Nikolaas, jaap, meeuwis.
Meinsje, ziende konstantia, in de deur van stoffel.
Kruis en munt is goed kruid, hoewel 't in myn tuin niet wast.
Maar alles, wat ik hem ontfutslen kan, myn heer, zal ik t niet houden?
Kom ik weer in den haag, o, 'k zal geen duitsch meer kennen!
't moet daar ergens leggen versteeke, dat hy zoo verbaast de hoek om slaat.
Zegh, zijt ghy sinjeur ioost?
Heb ik u niet gezeit, o, allerzotten zot, dat ik gereet was om uw zotte klap te horen?
Indien uw min by haar voor mijne word gesteld.... errenst.
Steenspraeck ten zuyden.
Ay laat uw tooren overgaan, en my dat goede werk verrichten dat ik u saam vereen, gy zult me zeer verpligten ik bid u weiger my dat niet.
Maar laat hy kyven, zo veel hy wil, ik zal hem wel een rad voor de oogen draaijen, hy heeft my niet gehoord, en wyl ik hier voor in de kamer ben, heeft het, dat ik hem opgeslooten zou hebben wynig schyn.
Nooit kwam ik aan te schouwen een schoonder aangezigt, als deeze jonge maagd!
Mijn rombout wert al blint, hy siet door gouwe oogen, als hy te bier mach gaen, so is hy wel te vreen maer ick moet hem allemoodt gelijck een joncker kleen, en hy verwondert hem hoe ick het gelt kan winnen.
O eindelooze tyd!
Daar lach ik eens mee, ik zal 'er myn stem niet toe geeven.
Heer ik wensch u wel te vaaren en zal uw raad, zo 'k myn soeflettengeever vind, als van uw goede raadsman, blind navolgen, en den schelm doorsteeken, of wel den hals aan stucken breeken.
'k raadt u te swijgen, of van stonden aan vertrek.
Zeg jy weer neen, snaphaen.
Ja griet, want ick mijn lijck oock sonder klockgeluyt ter aerd' beveelen sal.
Ik kom uit het westen.
Dat gaet wel, soo jonghe luy, vrijt te deegh, op dat het je heught, terwijl sal ick mijn verkleen en maken de lanteern reet.
Wou jy 'er de een en twintig duyzend gulden al geeven?
Leever frent geeft doch wat voor eyn arm verdreeven man dat bid ick jou.
Hoor toe, ik zal het u bedien.
Zulken schijnheilig!
Maat bin ik niet een elendige vrouw?
Zie je dien schoppe boef wel?
Jaques, een walsch koopman. schout.
Jan tegens kees.
En vreest niet suster, want, sijn wont en is niet groot, het is maer in de hant.
In amsterdam, den 1 maert 1685.
Gewaande mercuur.
Myn meester is, voor die hem dienen, zulk een braven, en noblen baas, als ik een ken in deze stad, en die zal 't onder hem niet laten, datje 't vat.
Dat 's een mirakel!
Dieje iens besiet, isje voort al moe.
Anne. welhoe is et hiet met jou, vuylick is dat spreecken, tegens een ouwe vrouw, iou echte vagebont, je hoorje wat te schamen, fy sulcke reden van jou niet en betamen, iou eereloose guyt, wat doeje mijn verdriet aen.
Neen, laat my passeeren want ik moet zo aanstonds heen.
Zy moet zo niet ingesteld zyn dat de hoofdpersoon gevaar loopt van zynen staat os leeven te verliezen.
Mevrou ick sal terstont, t'geen dienen sal tot u vertroostingh veerdigh maken, k'sal traghten door mijn const in hare min te blaken.
Adriaan.
Bouwe, hospes van karel.
Wat komtmen hier te vore?
De smous, na ik merk, myn heer snof, heeft ons hier op de rechte plaats gebragt.
't tooneel is een kamer in 't huis vanarent pieterz.
Lodewyk, izabel, jan. lodewyk, uyt den huis komende.
Windbuil en gevolg.
Een polis.
Ik zegge ja.
En zoo mijn heer dat ziet zoo wart ick doot gesmeeten.
Don jan en hans.
't is waar, 'k heb mee misdaan, dewyl ik myn heers goed bewaarden doch niet meer, als mantel, pruik, en hoed.
Hier op antwoorde myn breur, jongen gae, en zeg an de sinjeur, dat izabel my tot haar bruidegom heeft verkooren.
Ruffina, heerman.
Adm. de min, u geest en zwier, maakt ik u daar voor ken ik geef mijn hart aan u, dewijl ons bloet en staaten gelijck zijn.
Was dat waar, dan zou hy van de drommel droomen.
Ik trok vry zwaar, om dat gy t ligt zout konnen hooren.
Jan. sterf maar, dan is een quaat wijf minder.
Dat sou him evewel niet anlijcke.
Hoe, ken hy dat zo onthouwen?
Wie vijndt ik hier?
Teuf door wat, bet mein knecht komt, dem doolder is voor joe.
Piet, jan, swaantje, fobert, coen, flip.
Zy staadig voor my vluchten haar koel en fier onthaal doet my al brandend zuchten, en zet in vuur en vlam mijn sneulend ingewand.
Truytje, geef heer ritsaard een stoel myn heer zet u needer.
Neen, dat past my beter volg jy ik houw van geen mallen.
Hoe kom je hier uit westphaalen?
Kon ik toch den schelm maar eens te spreeken raaken.
En of een kant is grof, of fijn, en wat doch is het allernieuste stof.
Ik zal my met myn kunst daar wakker tegen zetten, 'k neem 't aan te winnen, als een eerlyk advokaat.
Wat doeje in leonoraas kleeren?
Hoe hier deeze aap?
Wy hebben zyn schand'lyk leeven lang genoeg verdraagen wel hy heeft dezen voorleden nacht noch tot zyn geweeze meester de glaazen in geslaagen, vergezelschapt met noch zo een lichtmis vyf of zes.
Of ik?
Gy hebt hem zelfs gezien van spijt en tooren blaacken, en dat vervaarlijck vuur wert noch al meer gestoockt 'k heb u zoo dick gezeyt, de haat die smeult en roockt, een teeken is, die haast in lichte brant zal raacken nu streckt gy in de zee van 't hof als voor een baacken van snoode ondanckbaarheydt had gy gevolght mijn raat!
Indien hy hier was, 'k hieuw hem flux den kop aan tween.
Zyn hoogheid schept vermaak zyn dienaar wat te scheeren, maat ik ben geenzins van de waarheid afgegaan, ja k sweer... sofia.
Die fiere baute, k beken heel graag, zy is de schoonste van den haag, liet zig dat trotze dier bestruiven!
Ja wees gerust, 'k beloof dat ik myn woord zal houwen.
Het spel begint ten acht, en endigt ten negen uuren.
He hit olof harmensz.
Dat heb jy altemaal verzoopen.
Jonker jan. k zal, weet, dat ik ben gewaar geworden, dat er in uw huis een zoet jong paar logeert, en daar ik wel t finaal van wilde weeten want, k beeld my in, zo ik de kunst niet heb vergeeten, als dat die liefjes niet te zaamen zyn getrouwd k heb haar van ver gezien maar, naer myn best onthouwd, kwam my haar aanzicht en postuur zo naar voor doogen, dat ik haar kennen moet, of k ben verbruid bedroogen en, mits zy aanstonds deed haar maskes voor t gezicht, wierd ik in t vordere belet, en k was verplicht, doch, heel tonvreden, t oog weer van haar af te keeren.
Cornutus tegen de notaris.
Ik weet iets anders heer, dat had ik haast vergeten, dat myn de krol mogel, heeft daadelyk doen weten, gy hoeft niet in de plaats zoo waarlyk als gy leeft, zoo gy den grand vesier, slegts duizent kroone geeft, het is maar een bagatel, gustaaf.
Sofia, gratia, jeronimo.
Maar ik heb een schoon kargezoentje te bewaaren daar ik wel op mag passen, want het is zo moeyelyk, een sprinkhaan stil te doen zitten, als menze komt verrassen, inzonderheyt dat jonge goet, dat de schigtige paarden slagt, dat opspringt, als een vloo in een heete pan als je er niet naauw genoeg wagt.
,, voorzeker 't zal de voogd van jou beminde weezen.
Men spuuwt, baldadig en vermeeten, op heylige asschen der poeten.
En wyl de tuin van ons, en karlos by elkaar van agtren uitkwam, zo kost zy met klein gevaar de vast gestelde tyd aan my te kennen geeven, het geen heel kort daar na geschiede, en zo even nu ik myn kleinigheen van goud en diamant te zaamen had gepakt, wy stapten naar het strand zo haast wy konde, en den avond reets gevallen, scheen ons heel gunstig, om ons buiten poort en wallen te helpen k vond de sloep zo als t gezegt was, reet, waar in ik met gemak gedragen wierd.
Nu komt den adel u, in spijt van de gemeente, opoffren rijck en kroon u broeders doot gebeente, verheucht sigh in die maar, soo doode noch gevoel, of kennis hebben van het wanckel aarts gewoel, laat toe dan vorst, dat ick, die d'outste ben van jaaren, en adelijck geslaght, u overschoone haaren met dese goude kroon, op 't heerelijckst versier, segismont set hem de kroon op 't hooft, en sy roepen al 't samen.
Begin je 't hoofd al te klouwen?
Ten zy dat hy is advocaat, die hy dan door zyn broeder laat, of hy geleert is, ondervraagen, en deeze broer is gek volslaagen.
Ik heb hem met mijn dronke gat seyd' hy willen houwen en kerven, en ik weet'er soo veel af als ik weet van mijn sterven.
De vaerzen, heer, zijn zo wel uitgedrukt, dat ik die nimmermeer zo goet gezien heb.
Ja wel, modde, om je de waarheid te zeggen, ik ben van lachchen zo vol dat ik overloop, daar komt de darde kwibus met zijn ojevaars beenen.
Wel nu mijn heer, wel nu, dewijl men u ziet yzen voor zo een zuyvre min, en uwe woeste lust alleen in het genot van 't lichaem vind zijn rust, en wijl gy, om hier nae in rijner vuur te branden, eerst lichaems knoop begeert en vleeschelijke banden, zal ik, zo moeder wil, gewelt doen aen mijn ziel, en geven u mijn lijf, 't welk u alleen beviel?
Ik bid u, zet myn neefs oploopendheid wat neer.
Lakkeyen,hofgezin van de graaf.
Sesde toneelneel, en griet, met een piek uit.
Ik zag dat ik het was, hy lijkt my op een haar, schoon, welgemaakt van lijf, van aanzicht fris en klaar, in geener wijs bezet, gelijkje ziet, met puisten, en 'k was voldaan, had hy niet zulke harde vuisten.
Die zen neus in alle gaten wil steeken haaltzer dikwils bestruist uit.
Zy weet de kwikken en de kwakken uit meer als duizent almenakken.
Maar zo ras haddenze geen vrouwen, of 'twas alle dagen aan de wind.
De liefde en trouw zyn van geen eenderhande zinnen oprechte liefde voor de schoonste in minne blaakt, de trouw naar iemand met groot geld en rykdom haakt.
Maar lykewel, men heer, hy zou al zo bedrukt zin, als men' vrouw, als jy je handen reis aan krelis quamt te leggen.
Gelykt wel t zelfde van myn schildery te weezen.
Van gien van beien was ik graag ezien.
Zy vrezende bespot te werden, met haar min aan hem bekend te maken, heeft zy, in stilte, om in myn minnaars huis te raken, een mans kleed aangedaan, om of het mooglyk was als knegt te dienen, t geen haar lukte want zo ras zy door dees list, was in myn bruigoms huis gekomen, heeft ze alle zaaken zo behendig waargenomen, en alles wat men haar belasten slip volbrogt.
Gy kent van langerhand heer eelhart.
De deur is open laat ons vlugten naar om hoog.
En van zyn moeders kant is hy van de calcallas, die haar namaals de alvares hebben laaten doopen, ja zyn bestemoers, overgroot moeders moeder, heeft keizer karel aan de leybanden leeren loopen, en, jong zynde, als hy in de kakstoel zat, hem opgepast, gereinigt, jy weet wel, vatje de zin?
'k zal 't u verhalen in het rijk kandaya, 't welk leyd tusschen trapobante, en de zuydzee, twee mijl aan geens zy de levante, daar woonde een koningin, genaamt maguncia, die weduwvrouw was van vorst arcipiela.
Albartus, christina, karel, huybert, katryn, notaris, en 2.
En wat de mindre bubbel compagnien aangaat, die zullen wel haast te niet weezen.
U dienaeres mijn heer vergeeft mijn stoutigheyt ferd.
'ik moet nu wel doen, schoon zy kwaalyk deed en weten myn pligt te volgen, schoon zy haare heeft vergeeten.
Sum exempel gaen, staen, een naeld, een draed.
Wat staat my dan te doen om t vreezen te beletten?
Spoey ioren haelt een bercken of eycken serveet, dat ick dien vuylen verraer syn lenden smeer... kosen op staende, kruypende en vallen.
In je beurs giss' ick, hoe is't nu vaer, is't weer te deghen?
Je behoort te verlangen.
Fransyntje, snyer, violist, prezident, eduard, pedro.
En maakt dat door dees daat, u naam onsterf'lijck leeft dat wie die noemen hoort, vol wonder staat en beeft.
Hy handeld mit jufvrouw ienige partekeliere zaaken.
Of zyt ge met haar in het hymlyk ondertrouwt?
Och dokter, wil my niet versmaaden!
Je zelt'er niet binnen, al was je boodschap noch zo groot want hy hetme belast, dat ik jou zelf niet deur zou laaten, daarom wacht met myn hier, en laat ons wat praaten.
Ik zal 't hem heugen doen, dat hy geweest is t'amsterdam.
Ritsaard, vriend van rotkeel.
Marry en jannette, twee snollen.
Maar hy heeft in een belegering van een zekere stad, een vier en twintig ponders brutaal om zyne ooren gehad, die hem, by geluk, maar het puntje van de neus heeft afgesorreld... goedaart.
Kont g' u gedachten niet, die g' op my had gezet, ontlasten met vermaek, en zuyv'ren van die smet.
Daar is geen beter raad op aarden, daarom wil ik'er ook aanvaarden.
Myn heer, wy hebben t huis van boven tot beneeden doorzogt, maar niemant daar gevonden.
Gy liet er zelfs geen vier, geen acht quartieren draagen maar vyftien wapens van uw adelyke maagen, versierden t uwe.
Waar jou signore?
Hou maet, versinje niet hoe benje dus quaet?
Zijn weese behaegt mijn wonder wel, maer 'k hou te veel van 't gout, boutje.
Och pleuntje!
De hemel die wil haar voor deeze goedheid loonen.
'k verdwaal daar zeker in, in al dat goore goet, 't is smolsky past wel op, dat ghy u bootschap doet.
Die zul je voor eerst niet beschouwen, want zo dra ik hem jouw weer geef, dan moogje vastelyk vertrouwen, dat ik jouw aanstonds, in zyn plaats, met me wegvoeren zal.
Dat zel onnodig zyn, zou 'k mienen.
,, hy spot mit me, loof ik!
Nu heb ick dat ick wens, o liefde zijt gedanckt dat ghy my heede geeft, waar naa ick heb verlanckt.
Dat's wonderlyk, niet waar?
Iets dat 'er nog niet is heeft deeze snapper.
't is wel dan, maar onder die conditie, dat je jou niet zult verstooren.
Dat gaet na de kerck niet?
Myn titelen laat zien, die ben ik schier vergeeten, dog zal 't bedenken, zwyg, weet gy hoe 'k ze vier.
Bloed hoe ben ik geschooren!
Het zal de voogden ook behaagen, als jy het huw'lyk maar wild vraagen.
Of iemand wat mooyjer, of leelyker, ouder, of jonger, is wat is daar aan geleegen?
Klara, adriaan, ferdinand en lodewyk in 't venster.
Nu, ady.
De min heeft myn gedachten betoverd dies zal ik u boven menschlyk achten.
Ja, ik verzeker t je.
Doet uw koude geest in wetens lust eens branden toont dat gy nevens my door oeffening den naam van dochter waardig zijt, en maak u doch bequaam, om, op uws moeders spoor, door hooge wetenschappen, de vrouwelijke schaar met eer voor by te stappen.
'wie duyvel heeft er van zyn leven.
En wie heeft u, mijn heer gesegt, dat my dit luste, of dat ik ooit mijn geest om uwent wil ontruste.
Krispyn, louw, kees, windbuil, eerste jood, tweede jood, gevolgvan joden.
Ik zie nu dat gy 't spoor geweldig bijster zijt.
K moet haar blydschap met verdriet gaan mengen, ja!
Ik bid u, zeg my doch hoe 't hier geschaapen staat.
Juffrouw hebt gy wel verstaan, wat ik verzoek?
Myn beste maatje, hou waar daar ist.
Fulvius, de koning, en triphon binnen.
Wat drommel zal zy daar mee maaken?
Na dat ik dan alleen bedroefd op strand bleef staan, wierd ik van deeze hoop in t eynd noch aangedaan, of wel sofia, of myn jongen, door t vergissen van tyd en plaats, my ook onschuldig mogten missen.
Ga heen, of ik zel... beatris.
Och lieve oom, praet soo hart niet, peet sou ons bey de neck breecken, trijn uyt.
De man komt eerst in de stad, meenje, dat het alle zulke pronkers zyn, als jy, en jous gelyk?
Een hart vol min begeert voor andre niet te schroomen maar wil zijn liefde alleen.
Dan zal 'k in de elizeesche velden, jou gaan voor moordenaarster schelden, en zeggen elk wie my ontmoet, dat uw gezicht de dood my doet.
Metje, meid naast de schouwburg.
Geliefjes, welkom.
Krispyn, zich weer in vrouwelyk gewaad verkleedende.
Ja, dit dunkt my noch grooter wonder, die vreemde keur, daar zich uw hart zo vast aan bind.
De maaltyd nu met strikken, jeu en straalen, met wyn en bier, en t geen de wagenaar kwam haalen, doch voor uw reekening, bedraagt tien gulden net, dit nu te zaamen maakt, als of het was gewed, juist zestien guldens en zes stuivers.
Wel, zai men breur, wie zou die anders weezen, lachchende.
Hoe sal ick met mijn peusel oock noch eens huyshouwen se verwijten me toch, dat ick mee seer wel verstae op het leertouwen maer se meenent als ick het sal menen die doffers sijn d'eenigste schort dat 'er geen gras wassen en wil, om dat het pad al te veel begaen wort.
Doe watje.... ach daar zie ik 't engels aangezicht aan wien ik ben met trouwbelofte en eed verpligt, ik wil geen andere vrouw als deze van mijn leven.
En die niet veinzen kan, mag vry van 't hof vertrekken.
Sinjeur, ik kan het niet langer lyden, zulk een geweld is hier geduurig zal men zo leeven, met zyn myden?
Was ik 'er kwyt, ik treurde niet.
Jy leght hier op de straet, en ontrent jou vrysters deur, gut karel rijst togh op, wat duycker schaamje veur de eene mens of d'aer, die hier verby mocht komen, hoe isset slaapje borst?
,, 'k wil sterven, liegt hy dat niet weer.
Hou lekker, het word tyd dat wy onze aanslag waagen.
Op de stoffen myn heer, daar heb ik, laat zien, twintig per cent gewonnen.
Maar welk een compagnie zond gy de beste houwen?
Mits dat gy deze bondel zult doorleezen, langzaam, met geduld, voor dat gy vonnis komt te stryken t is opgepropt met klaare blyken, dat al het beuzelen van kryn, en dadvocaat figmenten zyn.
Ian klaazen komje haest in huis?
Myn deugdelyke pryn, men moet om beters wil het quaat om t quade lyen.
't en doet.
Die juffer denk licht dat ik hier haar licht betimmer, doch 't is'er ver van daan ik kom alleen maar hier, om u te vragen of gy wilt het minnevier van heer horatio zien blaken uit zyn oogen, en hoe hem cinthia heeft door haar schoont' bewoogen?