floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Louise, arnoldo.
Wilt dat swygen wat, ik heb meer van huis geweest, maar nimmer was je zo bevreest.
Wat vryster onder zo veul stuks als je opgepast hebt, heeft toch kunnen jou bekooren?
Heeft ze al vrinden, loopt ze al licht, madonna laura leid het wel aan met haar nicht.
In het twede, de kamer van izabelle ingoedaarts huis.
Dan kust hy eens haar hand dan legt hy op zyn knie, en bid dat zy de gratie hem gunn van eenen lonk dan houd ze er reputatie gelyk als een graavin dan viert ze em weer wat bot.
Ik moet weer gaan.
Hoe gevaldje ons maakxel grietje pieters?
Myn overgroote vaer, soo als ick heb verstaen, die kon wel met syn neus een bier kan stucken slaen wat dunckt u van die gast?
'k mag hier wat sitte gaen, in't gelock verbeye, dat lichelik nog jens mog kommen onverhoets.
Wy vallen hier in de hand van een turkze roover.
Maar, na me dunkt, men ooren hoorden, dat zy heur zelven teugensprak.
Appellez fou, jou famme apart, dat zy niet klappe, monsir, mon maitre, zel heur koop, un belle kappe.
Wy zyn uw dienaars, heer.
Geef eerst die zeeven honderd gulden, die je ons nog schuldig bint, jou quistgoed, daar je staat, nog druipen zel je, daar je gaat.
Dat's raer terwyl gy haer niet mint wat doet gy dan by haer, nu sy u liefden loont met haet en onghenade?
Wy zijn vrienden, en moeten vrienden blijven, so gy wilt so wil ick mede, en laet den boer heene bruyen tot datge eens siet u kans, voor my, ick sal altijdt staen op mijn revensy en op mijn avans.
Jufvrouw, my dunkt, ik heb lang genoeg geleeden, dat gy my uitgemaakt hebt, als of gy veel op myne eer te zeggen had ik zou onbesprooken zyn, had ik me niet zo veer door beloften, aan lieven, verbonden dit 's al 't kwaad dat ik van myn leeven met eenig jongman in de heele waereld heb bedreeven.
Mijn handen staen verkeert, ick kan mijn renten leven en moet ick door de stadt voor horendrager gaen, daer sijnder meer als ick, ick sieder daer wel staen, elck kent sijn eygen hart.
Ier dat ien uur ten eindt is  zel ik schikken dat ik van heur hoor.
Al dat gekerm heeft zo den ganschen nacht geduurd, niet een half uur en heeft hy geslaapen.
Men poog de deur te krygen tys.
Maar, 't is al vry wat groots, elk een na zijn begeeren verlieft te maken, 'k wou die kunst wel van u leeren.
En zal my met dat slag van redenarers mengen, die tot een vaste grond van staetsbestier niet hengen, dat men yets zondigs stelt, tot staetsche regelmaet of 't geen in machiavels of hobbes schriften staet, met die de rust en vree der bloeyend' onderdaenen ontkennen 't oppereind' te wezen, en vermaenen de burgervoogden maer te doelen op 't bevel des grooten opperheers, die wil, dat al 't gestel der staeten van zyn dienst en waerheen af zal hangen, dat men geen kwaed toelaet, om goed daer door t'erlangen en dat het heidens is, een oppermogend heer te maeken voogt van 't regt, van godsdienst en van leer.
De peis is vast, zie daar dat zyn twee dappere helden de een beeft meer als daar.
Zo ghy 't geraden vindt, ben ik 'er mee te vreen, en zal u niet weerstreven, dat mainaart met mijn kindt dan t'saam in vreughde leven.
De beleeftheid kan 't niet gehengen.
In uw goe graci heer.
Ongemien jan klaazen.
Geluk, nou the gedronken.
Die krijght voor een robijn een schoone diamant, doet die geen goede winst?
Dat s kwaelyk edaen, zo hy dat doet zo niet, zoo doe jy kwaelyk, dat jy donnozele betygt o kynd!
Tot neeltge krijnen de coomen, in 't friesse bottervaetje, staet oock een moye klits, van goet, van swavelstock, in krijt.
Wijck wat ter zy, gy beyden, door dien u zoet gelaat mijn tooren toomen zou.
Lemmen met syn wyf uyt.
Wanneer ick heb beooght, mijn overschoon auroor.
Ik zou het u wel zeggen maar, ik heb 'er om de aardigheid een eed op gedaan.
Gozen.
Dat doet hy let op al haar trekken die zich in 't aangezicht ondekken.
Een die bemint, moet niet lafhartigh wesen maar met een fiere moet, het aldergrootst gevaar, het hooft bien of zy schoon, met klaghten en gebaar.
Maar zo jou hier van tegen hendrik het minste woordje ontschiet, 't heilik is af, en in eeuwigheid consenteer ik het niet.
Nu blykt het klaar genoeg of t waarheid is, of loogen.
C. vyfde tooneel.
Maar 'k zweer, 'k zal 't door de stad doen klinken.
Aal zey, ze het er leven gien grooter gehad al hommers, der is niet een kuitvischjen onder gekomen, en k heb er wat grundeltjes om te bakken by genomen.
Waart gy 't verrader?
Ay wat en vraeght niet vorder, het is mijn pellegift, ick heb het van mijn peet, ja 'k hebse staegh bewaert, al schoon dat jy 't niet weet, hier in mijn onderbroeck, want had jy 't oock geweeten jy had hem vast geset voor drincken of voor eeten, edelman.
Door u loncken, mijn soetert, ick ben van swavel, en soo ick u aensach, raeckten ick inde vlam indien ick dan wat aen u vermach, soo blust mijn brant, mijn lief, of anders moet ick sterven.
Neen, 'k heb niet geweeten dat ze een schim is geweest.
Sijn mogentheyt buygt t recht als hoepelen soo krom.
Sinjeur daar is een poehans, die vraagd na je, hy praat van magdaleen, hy heeft een pluim op zyn hoed.
'tgaet met hem anders maet, als met ghemeen gesellen.
Ik zie daar iemand komen, die naar den graaf gelykt.
Ja, zoo deez' list maer wil gelukken.
Zyt dan hertelyk welkom uit den naam van myn heer.
Maar iser zeker nood?
Ik zie krispyn daar by, hoe pikken zal dit gaan!
Wil zy die moort met kracht dan op haar zelven wreeken, springht zy in 't water en verdrenkt haar in die beeken.
Hoe fraai zal dit den heer van t dorp in dooren klinken had jy in stee van dat in t lach gaan zitten drinken, jou zelfs aan flenters, t had niet half zo veel gekost, als nu, en daar toe noch zo wakker afgerost, dat staat jou schoon.
Wel nou jy jou alle de voor verhaalde ongemakken troost raak ik die niet meer aan, want het is dwaasheid imand de slaverny te ontraaden, die toch perfors in de slaverny wil gaan.
De voerman met de meid... de duivel haal de pry!
Ik zag u niet ik was alree, door minlust, zo ver opgetoogen, dat gy bedekt bleef voor myne oogen.
Nou ken 'er niet een mensch meer in myn huis logeeren.
Maakt 't schuitje dicht en droog, en keerd het bovenste onder, en onderschept ons volk daar in, als by de hand, en bruid hen alle drie, met schuit met al op 't land elk stond verbaasd', men wist niet wat te doen, of laaten, als haar twe lykken fluks, te rollen op twe vaten, en brengen die in een kappel, aan sint jutfaas gewyd, dicht by de brug, op hoop of licht myn baas... heer anzelmus.
Wasliegenlatyn, zokon jy luy de studenten wel prommeveeren want in dat kunstje ben je de beste professer van t land.
Hy treed met margriet ter zyden.
En myn volgende werkjes zullen met het zinspreukplaatje, dat hier voor geplaatst is, in 't ligt koomen.
Nou, klaartje, laat het al je eens doen.
Want gy weet niets van die zaaken!
Wel nou, ik ben jouw zeun.
Zo dit men juffrouw is?
Ja wel ter deegen.
Of mijne?
Wat doeje, heer ferdinand, raap jy de neusdoek op?
Nu dat overgeslagen, want'er moet een van ons beyen de vrouw bepraten en behendigh om den thuyn leyen, seggende dat haer man is by een vrient te gast, en ons gesonden heeft, en wel expres belast datse het gebraen voort daetlijck mee moet geven, om dat hy by 't geselschap te vreughdiger mach leven.
'k zal u den grond van 't werk verhaalen. door zyn reskontres kan hy 't werk heel lang doen dralen want komt 'er een die zyn party eischt, zegt hy voort, als my geleeverd wordt, beloof ik op myn woord, dat ik u leev'ren zal, en dat in korte dagen.
Ick heb geen moyer, nochte netter meit, in al de kermis, aen mijn kraem gehadt.
Flus wasje int zwart gekleed, en nou steek je in het wit.
Jonker jan. swaan, noch een soentje jannetje.
Genog heerschop, kom, zien we of hy inde blauwe vergulde kat niet is, of tot dikke stijn, die oostinjesvaarders hoer.
Myn hart, is zeer verward, door t straale van die preykertjes.
Ben jy met myn gezellen?
Jurriaen keykapper onderwijl in 't geestelijcke kroeghhof gheweest hebbende, daer hy sich by de jonge kroeghsche preeckers verleegen vond, houd het met vogels van eenderhande veeren best is te verkeeren de jonge preeckers, neffens andere haer gragen drincklust overhekelende komt eyndelijck by hem sijn langhverwachten knecht kapkey, die op sijn vragen joolt en koolt, en van hem  de steengedichten krijght waer op sy malkanderen, neffens anderen overhalen.
Ja daar is t handschrist.
Die zitter al warm in, hy zelder niet bevrise waerdt.
Weg jongens van de deur, of k zal je voeten maaken.
Ze zek, hun heb nooit zo mooi kiek van hum daagen, ze moet morgen weer kom, heb hum gezek.
Alewyn, tegen bagotyn.
Zo doeje, styve jorden.
Een darde part voor den armen ter plaatze daar het cazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den supplianten.
Of het van de toorts van den duyvel was bedroopen maar het is ook geen wonder, het is nu vier dagen dat je jou alle dagen smoordronken hebt gezopen.
Heb dank voor 't onderrichten, je hebt gelyk, men heer.
Hoor, weet je wat ik wel wou?
Hoe heeft de vleijery in u zoo veel vermogen, dat gy mijn glans vergroot, ja boven alle maat?
Zy schieten in het wilt, daar 't raakt, daar magh het raaken, of't vee, of't wiltvangh treft, zoo zij't niet willen staaken zoo slaa ick wel een poos, dat sweer ick by myn baart.
Wie doet de oosterzon als ick ter kimme opgaen, zegt blanche dat de vorst als eenen onderdaen haer poogt een oogenblick te spreecken, en niet langer, indien zy mijn verzoeck derst afslaen, k werd dan banger als t alderbangste hart, en zoo zy mijn gebeen verwerpt, zal ick verwoed ontbloot van menschlijckheen heel vranckrijck branden doen, als eertijts room en troyen, zoo zal men hare trots zien door mijn macht verstroyen.
Zy zyn gereed om die partyen voort te ontvangen.
Floor, de jongen.
De voerlui leggen hier, en vechten mit 'er beijen, en wyl ik doende ben, om hun van een te scheijen, zo roept den eenen brand, en daer op komt de waerd en heeft dit werkje, kyk, dus fraai an my geklaard.
Kost ik my aan die fielen wreeken ik zou haar bruijen dat het wreeken heeten mogt.
Dat liegje  jy eerdief  jy kolfvoet  jy druipoog  jy luishondt  jy neus as ienanker pokkige hondt  hoe zelze jou noch op egeeten worden van de spaansche kanker.
Dat is een kalfje van duysenden een uytgelesen, gy sult 'er ou van bedancken, doch kondt 'er noch krijgen soo het u aenstaet.
Ik zal het 'er wel verleeren.
Anzelmus, tegen zyn vader.
O men heer, van al jouw leeven heb je ooit braaver daad bedreeven, als hem weg te jaagen!
Ick en kan anders niet sien of ghy zijt alle dry van een boer bedroogen.
Ick zal 't hem zeggen dat, mevrou het alles hoort, ladis.
Wel jy luy attestort, dit is my een leer.
O kein grosser nar kander zein, onder al das kanailje vom den haze kopsen dan ir bist, zolich mir zo von ein jou kharrel zolassen sopfen?
Ik zal hem eens roepen, jan, jan, jan. tweede tooneel.
Ik heb mee in de historien gekeeken.
Weet je dat niet myn heer?
Met, door mijn liefde, door mijn yverige plicht, door trouw, eerbiedigheid, en dienst, in haar gezicht, dit mijn genegen hart op te offren aan uw voeten.
Heb ick u pijnelijck geweest, k val voor uw voeten ey vergeef et mijn, ick sel alles weer versoeten, dat segh ick moeder, ach!
K verban myn achterdocht zo licht niet, k heb gehoord... alonce.
Hou me ten besten, dat ik, tegen de manier van eerlyke luy, men woord wat lankzaam heb gehouwen, je waart effen uitgegaan, zo als ik in de herberg kwam, zey me bouwen.
Spreek jy hem nou an, dokter.
'k wil straks na harent gaan, om mijn ontrust gemoedt te vreen te stellen, en de reghte grondt te weten.
Ik moet ruffina eens gaan vraagen, of zy ook weet, op welk een grond, dit zaakje leid, ze is niet geveinst, licht dat ze t zeid.
Ja, ja, dat zeg ik!
Want'k weet wel zeker, dat hem dat niet zou behagen.
O ja 'k, joris.
Dat loof ik wel het gold mijn lijf.
Spreekje dat met leetwesen van 't voorgaande, met een hartelyk berouw?
Lusette, de meyd.
Heer jacomo, ik verwonder me dat je zo fluks bent, t is wat ongemeens in zulke hooge jaaren.
Laat hy koomen, ik zal hem van de droes doen droomen.
Ik zel jouw mortje roepen?
Ja niet waer hoe weynigh komje oock uyt, 't is rechtevoort wel een half jaer dat ikje lest gesien heb, jy begint my al wat te ontvallen.
T is altyd juist gien boer, schoon dat hy in een boere kleed steekt.
Een woord, en daar mee heb ik uit weet dan voor 't laatst... benard.
'k geef 't conterfeytsel, en moet desen brief eens lesen.
Leander, tegen adelgonde.
Daer nae leideze de strengen in t sap van gal  en alluin  datze weer dicht in menkaer doet as dat edaen was  raakte de zijd in de verf  dieze zoo wel tot lijm  as glans verstrekte ja door zulk een pleegen  deenze drieverendiel zijd  over de vijfverendiel weegen.
Hoe, wat is'er?
Wel het bloed kruipt my van de teenen in het hoofd dat ik zulke dingen hooren moet.
Jy waard gaerne groote mama.
Mein tochter hatt mir so viel wonderliche dinge zu seinen lob erzehlt  dass sie sich nicht geringe verpflicht acht durchs besuch  das er ihr gebet  fuernemlich weil er so courtees mitt jeder lebet.
Ha, ha, ha, breng binnen 't klugtig lansje, trek hem mijn kleeren aan, leg hem op 't ledekant, de deuren toe, ontsteek het licht dat het geduurig brant, let als hy wakker wort, en zegt my dan terstont, wilt alles wel besteeken.
Dat zullen we dan zien... eelhart.
Ie sui vot serviteur.
K ben die geheel, en al verschuldigt aan de reden, maar gy hebt t minste noch gehoord, wat listigheden!
Het is qualijck te laeten het geen men gaeren doet k sel griet oock wel bepraeten, het kost wat et kost k heb soo menich brave meyt, die k hier niet wil noemen, nae mijn sin geleyt, dat door hulp en kracht van de eele goude regen.
Verhaal 't in beter plaats, en in een vrijer lucht, nu is het raadzaamst dat men zwygt, en spoedig vlugt.
Neen, zeg jou andere scheuken, en hoeren, versmeert het daer mee.
Neen, 't is een ander, die uw bruigom weezen zal, en die heer hem zult gy, 'k begeert, my te geval, al zou zyn minnezucht, tot u, hem 't hart doen breeken, van nu af niet meer zien, noch 't minste met hem spreeken 'k wil, als hy wederkomt, hoe dat het hem ook spyt, dat gy terstond de deur hem voor de neus toe smyt, en, klopt hy, met een steen hem uit het venster gooijen, op dat hy nalaat hier voortaan te rinkelrooijen.
Og papa, ik had ons al de ongelukkigste van de gantsche waerelt geschat, indien de goede voorzorg van teeuwis deeze ongemakken niet had voorgekomen.
Hy neemt uw dochter ook, zonder uw kennis, zo dat hy uw voorbeeld heeft gevolgt, zonder schroomen.
Ik ben, zo t schynt, by u verdacht van onbehoorelyke streeken, en moet u, zo k maseur eens zien wil, daarom smeeken.
Ick sie wel wat het is, gy sijt in min verknocht met dese vrouw, dies om by haer in stilt' te raecken, hebt g' in dit schutsel een verborgen deur doen maecken.
Jou vaar heeft geld en goed in overvloed.
Ze wroed, en suft en slaafd altyd daar buiten.
Wie durft ons hier beloven om salomons orphier van al zyn goud te ontroven?
Twee heeren uit den raad verzoeken u te spreeken, myn heer.
't is hier zoo vol holen.
Karel, dreigd hem weder te slaan.
'k steur my niet meer, aan die my valschelijk beliegen, die onrechtvaardig zijn, of my voorshands bedriegen als aan een dolle wolf, of hongerige gier.
Kaat,  twee buur juffers.
Tot nog toe gaat het wel de vader heeft my zelf zyn raad gegeven, hoe ik myn onweers hoek best zal te boven streeven.
Dat ick maack mijn selver staagh verflauwt, om dat ick vrees dat jy mijn ongetrouwt selt begeven, most ick niet in de kraam, daar was niet aan bedreven, al duerdent noch een jaar.
Kunt gy oogen beoogen deze daet, koom voeten nadert haer, mijn tranen acht haer niet, noch tranen, noch misbaer, o vranckrijx ammirael, wilt u nu eerlijck toonen.
Wel heer jeronimo ik wachtte met verlangen om de eer te hebben van u in myn huis te ontfangen.
Hy reikte ons zelf de hand, en gaf in zijn kajuit een braaf kolation.
Ik ga met u ront uit, ik was in 't eerst bevreest, dat ik maar al te mal met u zou zijn geweest.
Ja tot myn leetwesen, ik wou wel dat ik zeggen mogt, dat ik ze had gehad 't is nou over de tien jaaren dat ikze trouwde, en ik wasse 't eerste jaar al zat nou ik verbrui het ook altemet wel, daarom is 't best daar van te swygen.
Wat word ik ongerust, och!
Hy het by vyf, zes, de fatsoen'lykste jufvrouwen van de stad, op zyn woord van heur te trouwen, wel kyeren ehad maar leverden zy hum, al mienden ze, dat ze 'em verkoften?
Hoe vaart de wyn?
Straks zend ik sibil na de docter dat hy toch terstont hier moet koomen.
En zaak van groot belang van weegen myn krispyn, waar door dat ik myn woord niet meer aan u kan houwen, vermits myn zoon, die ik wou met uw dochter trouwen, al sint vier maanden tyds, in t heimelyk, zich heeft aan izabel verloofd, daar hy getrouwd by leefd.
Myn lieve breur, ik wist niet dat ik jou zo net zou raaken.
Nou zegt het, ai daer is de neusdoek voor mijn oogen.
Maar, daar komt zaartje buur, die weet mee van de zaaken. achtste tooneel.
't is niet aars of hy zou na een helvaart gaan.
Zie daar nu wat er van de bubbels is te wachten.
Je hebt tot onzent gien knecht gehad.
K wou liever een luis als een papegay doen klappen, of een esel een sarbanden dansen doen.
Niet te samlen, vlucht wijl gy vlochten kunt, rend door de buytenpoort parijs nyt, laet de vorst, op schenden rechtevoort verhit, zijn geyle lust verzaden, en vernoegen.
Hy heeft, dit moet ik u verklaaren, vier duizend guldens alle jaaren om te verteeren, of nog meer.
T is me zulk een kruis, men man loopt weer t gat uit, vader.
Nu hoor, klazyn als zy't nu komt te hooren, zo zal ze als raazend zyn, en brandende van tooren en pleegen met de buurt, en met haar vrinden raad, hoe zy best wreeken zal deze uitgerechte daad.
Zo gy het zeker weet dat uw party zo leeft, en gy uw nicht by hem in amsterdam mogt vinden 'k neem aan om deezen knoop geheel en al te ontwinden.
Dat zal ik toonen guit.
Ik hou het met kees horrelvoet.
Se hebben mijn noit quaet ghedaen.
Aan de noord zyde vertoonen zich met blydschap verloste steden en sterktens, als gran, nieuwhuzel, novigrad, en rievieren raab, sochus en andere.
Hoe weet gy datte?
Wel aen dat men hem doeck tot spiegel van het sticht.
Wel trouw jy haar dan of verhang je of spring in t water.
Seght weet gy nu van mijn verachtinghe de reden?
'k heb daer niet tegen.
Ja, uitten vieren, goe spys en slaapen, en ook allerleye bieren en 't leuvens bier, dat ou de maag verwarmt en 't bloed.
Ja hy is, hy is ik weet niet hoe!
Myn heer, t zou zeekerlyk wat onbarmhartig zyn.
Die vogel dient de wieken wat gefnuykt.
En danssen weer als voren, waar op simon in dat zelve postuur voor over valt, als wanneer zy ophouden, en de toortsen uit doen, en nemen al het goed mee, en verbergen zich alle, behalven majombe, en de beerehuit, die zy in een hoekje van het theater laten leggen, als wanneer majombe by simon gaat, en hem by den arm over einde tilt, en aldus aanspreekt, en den doek van de oogen doet.
Jou guit, moest jy juist zeggen dat het brandewyn was?
Myn smert was ook verdreven, indien ik aan catryn myn hand op trouw mogt geeven, katryn.
Gy siet als of gy quam van schreyen?
Mejuffer, t geen die heer, my van u heeft gezeid, maakt my verwonderd en vol van verlegenheid ik twyffelde eerst maar k heb nu een besluit genomen, al uw begeertens na te komen.
Kom, zoeken wy een air heel zoet, en zingen dat het schreijen doet.
De moei zag vreemd dat zy er neef ontmoette by myne dochter, die zy zeer eerbiedig groette zy zwol van spyt, als zy zag dat hy jakomyn toelonkte, en blyken liet aan haar verloofd te zyn.
Zy neemd alle gedaanten aen, inzonderheid die van een vleier, om alzo door dien gryns 'er even naasten te beleedigen, en te bedriegen zy schijnd uiterlijk de deugd te verbeelden, daer zy van binnen op gepropt is vol van wanschikkelijke gebreeken, en arglistigheid.
Nou iuffrou eyerdop, ick wens jou goede naght.
Als ick de borsjes streel, twee wit yvoore berghjes, soo dunckt my dat ick voel de min haer vlugge vlerghjes, soo dunckt my dat ick voel een overgroote vreught, waer door mijn zieltje wordt op 't alderhooghst verheught.
't raakt jou, en mijn, maar meest maseur.
Hy moet liefkoozen, ook aanminnig zyn hert ontdekken, zeer zagtzinnig, en lyden lydzaam t geen hy lyd, maar alles op zyn beurt en tyd.
Heyltje wel, lemmen, goeden man, spreckt uyt en vry ghebiedt, indien het my bevalt, 'k en sal het laeten niet.
Myn knegt heeft reets, wie my in t bloed bestaan, genood, om tavond saamen, tot uwent eens een dag te raamen van onze trouw.
't ongeluk heeft myn hoofd zo ontsteld.
Ik weet heel wel wie dat hem kan behaagen.
Je hebt mee al gelijk vrouw nou ik mach zien of ik dit resje noch kan lossen onderweegen.
Waer moghense al steken?
Al die geveinsde, en die gemaakte vrinden zijn zonder medely straf waard.
Ik geloof 't wel, ha!
Om de nieuwsgierigheid van verscheidene liefhebberen te voldoen zo weet dat het werkje, genaamd, merkurius onder de reizende komedianten, het eerst aan de beurt legt om uit te koomen en zo de drukker een milde bui heeft, zullen wy er een versnaperingetje agter voegen, en op de koop toe geeven.
Spruyt dit uyt liefde?
Iean de la roy.
Ja, ja, hier is het huis ja, ja, ik mag eens kraayen dit is de leus die ik my styntje geeven moet waar blyftze?
Dat is een vinding, he!
Het geen ik dist'len noem, zoud gy wel roozen maaken al 't geen gy dienst en liefde, en vrindschap noeme moogt, werd voor vervolging en voor straf by my beoogd.
Wenscht maar mijn beenen rust, zeght, mijn berouw en doot u wraack heeft uytgeblust.
Een jonge weeuw is meer aen eensaemheyt verbonden als dochters, mits men licht iet op hun heeft gevonden... maer 't is genoeg, 'k sie dat dees reden u verdriet.
Dat s zonder lang beraden.
't is wel, borst, datje jou vreugd buitens huis brengt nou, laat eens hooren wat heb je weer bedreeven?
Die ien aar doet lachen as hy hum quaedt mient te maaken  lijt dubbele pijn.
Je bint ommers doen en laeten t onzent, en ten minsten zo vry, als in jou eigen huis.
Alree.
Eelhart, arnoldus, dienders, teuntje, lysje, niesje, symen.
En die gouwe harnasmannetjes doen je licht van avond noch blyven.
Indien ik... notaris, die van arnoldus word gezien.
Maar als ik anders niet klaar kan raaken, zo moet ik wel.
Ik had altemet geen tyd over om in en uit de kelder te loopen ik heb 'er wel honderdmaal om moeten lachchen.
Is 't nu tijt te stooren mijne rust?
Hy rekende den tydt, en nae dat hy bevon, soo dacht hem dat myn soon soo oudt niet wesen kon neen, sprack hy, 't is niet soo, ten kan u soon niet wesen ten waer syn neus gheweest, myn hert begon te vreesen.
Zulk een santert!
Maak dat 'er wel op de spys word gepast.
Loop flodder, haal de dokter, zo quyt ik my van mynen plicht, die laatst geweest is, in dat zwaar toeval, by onze nicht.
Ons swaentje zittens in den mouw.
Ick.... rynh.
Wilje zo schreeuwen, zo schey ik 'er uyt, je maakt dat 'et de heele buurt hoort.
Zie daar, een schets, zo fraai als gyze kunt begeeren om iemant geestig af te maalen.
Wilt u niet te veel ontstellen.
De klugtige schoenlapper, of de nieuwe hondeslager.
Indien geregtigheid ooit plaats nam in u hart, wy zoeken die by u. een doodelyke smart beweegt ons, machtig heer, om u daarom te smeeken.
Is 't zo niet als ik gezegt heb?
Elck heeft gewis by junoos pauw ter school gelegen, dat blijck aen die wel meest, wie met een keystoet vegen van maechden, en van knechts, haer gelt ten borse uyt, of, die yets kopen voor haer geld, dat loflijck luyd, door 't een of 't ander mal 't geen imand keybroets oyt mogh in sijn boesem steken.
Kom gaenwe nu na huys, hy's slecht die sig verstoort om 't bijten van een luys.
Jy mind ons, dat 's genoeg, wy weeten 't wel, ja toch, wy hoorden 't met onze ooren.
Siet, wat een boose vrouw niet twist en onrust braeckt ay my!
Ik zie wel dat in t end... joost.
Ik dank myn vader, die my heden, doet naar myn zin in 't huuwlyk treeden pieternel.
Voort nae binne, en ziet nae katrijntje, 't zel tijd wesen om nae school te gaen, wat, zel jy de kop schudde?
Teuntje, haaren man omhelzende.
Teeuws keyknaep uytgesonden om een keykapper op te soecken, die voor sijn meester yets uythouwen sou, verklaert de beesigheyd soo nut en heerlijck, als luye leedigheyd vuyl en schadelijck te zijn.
Ik beef als ik het denk, k heb vaak myn man verraan, in schyn van ontrouw, om u maar te woord te staan k heb aan uw vleyen en uw hoofsche minnestreeken, door losheid van myn jeugd my jammerlyk verkeeken, t was de eedle zangkunst daar gy my het hert meestal, ik diende my van u gy bragt my overal, al waar gedanst wiert of gezongen.
Is t hier zo gesteld, zo schryf ik dubbeld aan, dat licht verkreegen geld mag daar wel tegen.