floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
,, de koop is geslooten hier 's geen ander verhaal dan myn meester te vinden.
Hoe duivel is'et?
Jan. wil jy ze teewis?
Rozette, mezetyn.
Blijf, want hy is niet minzaem om te leezen. hael my petrarcha, voort zal onuytbluschlijck wezen mijn al te wreden smart?
Wat is er beter leeven?
Maar hoor jan klaazen, dat men al die comparycie die de mannen zaamen houwen, ook zou corrigeeren, men zou ook al vreemd toe hooren, en 't zou ligt noch al een toontje hooger gaen, en vry bet.
Maar ik geloof, dat je dat uit een argje zult hebben gedaan, de brieven mogten in handen raaken, en dan zouje zo veel te hooger in de schattingen staan, altyd van pieter janse kwam ons over de negen duyzend gulden, en van dirk kornelisz.
O ja, myn heer, ik ken haar ook van aanzien.
't is alzo vaader, gelijkje daer zegt, maar ze moesten het algemeene huisboek wat meer deurleezen.
Hoe is 't, man?
Myn heer, 'k heb dienaars, die aanstonds, op myn gebod, met stok en knuppel, al dat zwetzen van uw strijen antwoorden zullen, spyt al uwe opsnijerijen.
Snaphaen binne. boutje.
Ik slaap niet, ik droom niet, want ik spreek, ik voel de keel begintme te roesten daar hoor ik gewoel.
Ga. lekker.
En in zyn bezigheen te steuren.
En dese kousen bennen veur er peet aaltje, jou snaar, die schijnheilig, die niet doet als maar onrust brouwen, daar dat kreng d'oorzaak van is.
Wel selje te bedde gaen beli, of wilje hebben dat ik eerst eens opsta?
Vader lief, niemand weet dat juist, 'k bidje wilt het me deze maal vergeeven.
Wat haelt hier by?
Selitje aan de kist en kas trekkende.
Wat reutel je van scheeren?
Geertruyd, kornelia.
Om t weg te stryken!
Rechtsom keerd u. linksom keerd u. steldt u in vier ryen.
Gy weet, hoe k u voorlang, het huuwlyk voordroeg van heer windvang, die zyn trouw u aanbiet t is een man die krezus schat eerlang door zynen actiehandel bezitten zal, en gy kunt geenzints aan zyn wandel, of leven, of gedrag u storen wyl elk een hem agt, als ik, hier in ver boven het gemeen, en nogtans naar het schynt kan hy u niet behagen.
Zy scheeld geen kleintje van haar zuster!
Onz' buurman, heer, die kan heel fray klisteren zetten.
Papaatje lief, 'k beken, ik heb tegen u misdreeven, ik bid u wilt myn fout genadiglyk vergeeven.
Sellement, hoe wil ik kiskassen, linksch, en rechtsch toetasten.
Wy moeten, groote vorst, de daden van den mensch, en zijn genegentheyt, die uyt zijn hartenwensch gesprooten komt, waar uyt veel rampen konnen komen, verlichten, waar door die van grieken en van roomen zoo veel beroemenswaarde werken voerden uit zy gaven 't lijf om eer gewillig tot een buyt, die daat die doet haar naam tot aan de starren heffen, mits de genegentheyt het alles overtreffe.
Mevrouw zijt gy een vrouw van vrouw fortuyn verstooten?
Jou meyt, jou knecht, jou al, welhoe 'k wilje kassier oock weese maer heer daer valtmen wat in, dat is, 'k begin te vreese dat de nayster hier koomen zel, wantse riepme na, wacht snaphaen, 't ga mitje tot jouwent om gelt, en ick zy neen noch ja, maer de mijn dingen of, en quam zo datelijck strack,, tuys d'naeyster klopt edelman.
Ay lief zijt wel te vreen, en sluyt u deurtjen toe, ick gae oock stillekens heen.
Wat tegenspoed!
Dat speck heefts al wegh.
Hier, myn heer.
Zy zyn te veel de krachten my begeeven.
T is swakheid in een mensch, wanneer hy zig bedroeft als hem geen hoop ontbreekt gy hebt alree beproeft t begin van u geluk, daar al les scheen verlooren, geen mensch kan weeten, wat de heemel heeft beschooren, en wyl sofias dood tot nog blyft onbekend, zo leeft uw hoop, schep moed.
Volckje, koopt wat kermis koeck?
Men zel krejoelen, van daeg iens lustig uit de borst, met bout en harst en lekk're worst, en schoone wyn, tot aert zyn eeren want heerschip, ziet, 't is zyn begeeren, terwyl myn dochter is de bruid, wil hy met klaesje ierst voor uit, wyl 't kermis is, het sluitmael geeven het is een boer, hiel wel bedreeven in kennis, en ook in verstand tart hy de beste boer van 't land.
En jy durft my, o teef!
Ik heet bregitte.
Ie bent niet qualijk van tongreep gesnedn moer, me souje voor mondig mogen trouwen.
Mijn lieve moer, je bent ligt met den eersten, of met lusten, teuntje gerrits.
Myn heer, rudolfus zend my aan zyn hoogheid, om zyn komst bekent te maaken.
Hoe kan myn regt bestaan, wyl ik niet weet, wat die vervolgt werd, heeft gedaan?
Myn tanden, myn maag, myn borst, 't is noch altemaal evenwel gesteld, niet waar moer jans?
Och vayer wilt dat ick met kosen... sy huylt.
Neen, ik hou 't staande, en 't hunne is vals geconcludeert, 't zijn arme redenen, en sprookjes voor de kind'ren.
Dat wolde onser furst, ont nimmer keen olt wijf, tom suke noch toe, woo seer deyt mick et lijf, als wen ik gerodert weer, mijn doogen kaam ick nicht wedder too scheepe, y tommelde sick, eft et dlo weer, ont hat soo ein seltzeme greepe in maarse, dat ihm de hoore te barge stonden, ick reep tom suke, schipman, holt stille, wat let dick too vluke, doe blinde humling seed he, kanstu et moel nicht holden, ick sweeg ydel stil, man ick dacht wy scholden al ons doogen nicht wedder too lande kamen, den vorwoor de scheepknechten hadden al de seegels ingenamen, soo greslijck saag het door oet, on dat mich op t meyst brude, ick hed soo eyn hechtken gevreten, ont al de lude dit lachede oft se roosende dol weeren, ick vroogde en woorom, dat weerste wol wijs worden sedense, kom man eyn luttick wijder in zee dat speck moeter wedder oet, on eyn stunde er twey dar noo kreeg ik soo eyn gril aver de hoet dat ick swart om gen kop wert, ick speugh al wat ick in t lijf hat, man t is mick wol hondert mool leet dat ick nicht wedder op vrat, aber t was nicht mochlijck est ick schoon doen wolt, it was to mele hubsch swijne vleesch, soo geel as eyn dukoten golt, t was verwoor to euvel, soo as die besuckede wint weyde soo ongestuym ont soo heslijck, dat ihm de oogen im kop verdreyde.
Ja jy, die me dreigde te vermoorden, en woud me vinnigh verscheuren, an stukken kappen, inzouten, en k weet niet wat.
Ik wil dat laten daar, en neemen mijne keer weer tot de kamer, o die was zoo fray omvangen, van boven tot beneen met schoon tapijt behangen, de stoelen geborduurt, en kostelijk vergult om kort te maken, d'heele kamer was vervult met alle kost'lijkheit, zeer fraay om te beoogen.
Al uw omhelzingen, uw kussen, en uw streelen, gelijk gy denken kunt, dat kon my niet verveelen.
Ik kan wel gaan.
Jy weet 'er veul of, denk ik, wat and're mit heur deeden.
Breng de schipper kees koenen mee, of t zo gevil, dat j em er vond k zel te tween thuis weezen zonder missen of kom myn hier met hem zoeken, zo ik meer wat mogt vergissen.
Waar 't om heer govert niet, ik zou u straf doen langen.
Hillegond is gisteren van een jonge zeun bevallen, het hiel huis is over endt, en ze het in 'er nood beleeden dat jyder, en niemand anders de vaar van bend den ganschen handel heeftze ondekt, hoe datje zaamen op een chees nae slooten bend gereeden, en hoe datzeje daer gedwongen hebt tot zo vuile onbetaamelijkheeden.
En 't is al lang na de middag, ik heb zulk een honger.
Nu dat my van mevrou, is dese eer geschiet zoo rijs ik van dees plaats als groote overwinnaar.
Neen, neen, myn heer, dat zult gy me niet beletten.
Wat is er in de weg?
Rykaard, joris, katryn de deur opdoende.
Kom, juffrouw, geef hem uwe trouw, dan werd gy zekerlyk mevrouw.
Hoe woeden mijn zinnen, daer dit lijf om deer geen sterven vreest.
Ey albartus, wilt my van dat pak ontslaan, roelof valt op zyn knien.
Mevrouw... kristine.
Wilje dan na geen reden hooren?
Voor kosen. joren.
Ich bin kein quacksalver der rohte butter vohr glied salbe geriebenemoppen.
Wil jy et weeten  zey de duivel  zoo luyster  ik zel et jou vertellen gaen dit binnen verwers  die mit bestelling van koopluy binnens huis vrybuiten.
Een herbergiersknecht met een stopmes?
Om uwe brave daan, o ridder!
Wat bin ik bly, datje weer hier bint, en uyt dat wolve nest verlost, og!
Juffrouwen, en katryn, ik bid, datje metter haast een middel bedenkt, om my in jou huis te verbergen.
Filipyn, eelhart.
De schilder heeft mejuffrouw leonoor zeer minlyk en beleefd met uw verlof na huis genomen.
Papa, excuseer my dat ik u moet bedanken voor deez' geneegenheden, gy weet wel, dat het snuiven tegen myn humeur is.
Staak't, of 't zal u slegt vergaan.
Hoor heerschap windbuil, om uit deezen strik te raaken, zou ik een kompanjie gaan in vianen maaken, en leggen met dat geld de stad ten eersten uit, dan kan die geen, die hier zyn kapitaal verbruid, verzekerd zyn, dat hy daar zal een wooning vinden.
Raak ik gaande zei 't hier stinken gy krygt, zo ik myn staal ontbloot, wel hondert steken na uw doodt.
Eldert snuivende.
Ick sou in d'echtenstaet gaen treden.
Neen, jufvrouw dibberig, ik word nu heel anders te raa.
Een smit sinjeur?
Mijn min wil zekre blijk en is dit twijflen moe.
Werken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in 't geheel, en sonder eenige omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaar van alle de voorsz.
Toen zai ik o menheer serestis, moet ik mijn iulfus, die de best is van al de mannen, missen, zoo raak ik in 't gasthuis, of op stroo.
Tjeert hart in 't lijf.
Wat sal ick aen mijn heer een groote tyding brengen!
'k ra kruis.
Ik dankje bauke lolles, ik dankje meestris maery.
Men zegt dat hy al vry wat licht is, ik heb hem nooit gezien.
Maar hoe of 't komt dat ik krispyn niet op zie dagen?
Daar zyn by provisie tien guldens aan geld, je moogt zien hoe ver je 't daar mede kunt stellen, als je meer moet hebben, zal ik je altyd meer toetellen.
Myn zoon, zeggen ze, is in de stad ik moet zien of 't waar is.
Ik weet, dat jy in myn kapitaal genoegen zult neemen.
Het schijnt den hemel wil u huwelijck besluyten met zoo een edel prins, u staat en pracht gelijck.
Gantsch bloemerhart!
Ons flora valt het zwaar. mijn lief dat zy zoo langh, haar smolsky nogh moet derven, zey, zeyt zoo't langer duurt, zoo zal zy daat'lick sterven.
Gijs met de ben al kruyende.
Dit s t eenigste van zyn misdryven, die men voor fout hem aan kan vryven.
Das gefaelt mir aussermassen.
Ik agt dat geld alreets gewonnen.
K weet raad hoe hy best tot zich zelven wordt gebragt.
Je hebt gelyk ook is dat spreekwoord waar, een kwaade voorgang, maakt een kwaad gevolg.
Ik moet er om lachchen, als ik denk dat jouw hovenier, dat zo listig heeft bestooken.
Geloof my, philippyn die heeft my dit vertelt zyn reis naar vlaanderen die is al vastgestelt.
Duysentmaal heb ik jou rink, en de klink, om dat ik jou zo besinde, uit een heete minnelust wel gekust, janneken abrams mijn beminde.
Hoe langer  hoe rasser.
Syn vraege thoont ons claer dat hy te vreden leeft, dien volgens meer bezit dan eer en ryckdom geeft, geluckigen antheun gy gaet geruster slapen, dan eenen grooten vorst gedient van hondert knapen, dan eenen joncker die sijn kassen heeft vol gelt, waer med hy sich by daeg en g'heele nachten quelt, gy slaept by t'oude leer bevryt van duysent sorgen, voor geenen dief bevreest, tot aen den lichten morgen, uw' kelder, uwe maey, en uwen schraelen heert, voldoen aen uwen lust, vernoegen u begeert, en soo gy desen dag wat eersucht quam betoonen, het was niet om u hooft maer om een leers te croonen, soo lang het brussels hof en wallen sullen staen, sal uw gecroonde leers met t'ambacht ommegaen.
Wel jufvrouw?
Ik geloof niet dat het lukken zal dat hy myn heer zeer lang zal kunnen onderhouwen.
Kom gaenwe om ien zoopje  in ien van dese kroegen.
Zegje vader datje hem te zeggen hebt ik zal eens in de keuken moeten gaan maar ik kom voort weer, tegen die tyd hebje wel gedaan. twede tooneel.
Die is voor u, myn heer, en zal ook steeds voor u blijven, dewyl gy die waard zyt, en ik zal u geryven in alles, en zo 't u, buiten uw schuld, tegen mogt komen gaan, gy hebt maar te spreeken, ik zal, tot uwen dienst, steeds vaardig staan.
Dan ik t geleerd heb.
Ik zal de spaarpot van myn zeuntje an stukken smyten nou dan keyren das ien deuntje, en koopen veur het geld ien penning.
Ick kus mijn heer de handt.
Loop dan je best in 't kack,, huys, d'edelman binne de naeyster uyt en zeidt.
Neen, hier 's geen genade meer als by meester hans te krygen.
Dat 's maklyk uit te leggen het water maakt de melk heel schraal, en dat 's niet goed.
Ia soo mijn heer mijn huer, 'k heb lang genoegh gedient gy sont my beter uyt om winden te gaen vangen.
Daar hou ik meerder van.
Iuffrouw ik weet niet hoe ik my best zal verschoonen, ik had een heel ander weezen.... marry.
't is wonderlyk, gewis 't zal vreemd zyn in uwe ooren.
Neeltje, vrouw van gozewyn.
Gy komt dan, na gy zegt, om haar uw' hand te bien?
Ick salse door goe' schyn van re'en belesen, en soo laetdunckentheyd, met de laetdunckentheydt verdrijven uyt haer hooft, is dat niet wel beleyt?
Batavia, primo february, 1714.
Hy's ergens vermoord.
T'wijl men at, is de galei heel ver gesteken van de stad, en toenze was in 't ruim, belast hy my te keren, na land toe met de bood, en daad'lijk zijn begeren te zeggen, dat hy dus uw zoon in slaverny zal voeren naar algiers, indien gy hem door my niet levert aan baar geld vijf hondert patakonnen.
'k weet het niet gy weet 'et wel, terwijlen gy over hooft en staert uyt d'hemel sijt gerolt, gy hebt langs desen wegh gesolt, en weer hersolt, dies hebt gy d'hooghte en de diepte licht gemeten.
Monfreer, gy staat versteld maar als ik zie hoe gy u zelf hebt in dit werk gewikkeld, indien het einde, uw ziel met wroeging prikkeld, denk, dat hy die een misslag doet, de straf geduldig draagen moet.
Die helsche parten speelen?
Waar is uw huysvrouw, van wiens deugd tot vreugd der vroomen my binnen vriesland is roemruchtig voorgekomen.
Laat my staan laat staan laat gaan, zeg ik, laat gaan.
Ik zou u schier wel elders wenschen, met uw bedroefde malle gril.
Ik zou ook, maar vergeefs, na myne vryheid haaken, wyl zy begeeren dat ik in uw min moet blaaken.
Hy zel je noch al meer koopen.
Gaa heen maar, mon couzin, en kunt ge een aapje krygen dat fraai is, koop het.
Hawaer vaer, gaet nou heen, in siet datje jou wat spoet, tewijl gae 'k kooken die gort mit rasijnen dieme te middigh eten moet.
Daar s onraat wat zal dit langer worden.
Joseph,  twe smoussen.
Jan. wel is t geen droom geweest, zo heeft myn blank rapier der menig neergeveld.
Hebt gy my bedroogen met voordacht?
Jonker jan sluipt achter hartje om, maakende raare figuuren, en zo de herberg in.
Wat nood was het dan, maar de borgers doen het de grootste na, niemand wil de minste zyn, ze denken niet eens, hoe dra men door zyn' middeltjes raakt, ze weeten niet te onderscheiden, dat een zakje, en een yzere kist niet even veel porrens konnen lyden, en 't alderslimst is, dat het dan noch eindelyk op dobbelen, en speelen loopt uit, joris.
Hoe veel den haag?
Welk een hoon en smaad, dus stil uw vaders huis verlaat.
Ja wel, papa, ik zeg als noch, 'k geloof, noch acht dat zeggen niet.
Jan. ik ken hem, zelleweken, het is een man, een man...
Ze wil de huize viziteer. katryn.
Gy weet, ik moet alleenig erven, wanneer myn vader komt te sterven.
Wat dunkt u daar van neef?
Zie ik myn schoone hoop zo haastig weer vervliegen, ach myn gulhartigheid zal mooglyk my bedriegen, myn heer, ik heb geheel op uwe gunst vertrouwt.
Maar waar toe met zulk een kranken mensch, die men zou oordeelen dat de dood heeft gelaan, zo een swaaren reis, van heel uit spangien, hier tot roomen toe, gedaan?
Geveynsde, ick vervloeck uw boosheyt, derft gy noch louise naderen, daer ick uw helsch bedroch onweetend eeden zwoer, gy hebt uw heyl verlooren.
Het lijkt een droom, ik zeg dat nooyt geen juffer zo verrast is.
Door welk portret men moet de kennisse betrachten van ons gedachten schoon verscheyden inde saeck, van ons gedaehten nu dan sganarelle maeck, een end van u versoeck?
Zy is het zelfs, papa.
Wat durfd ge u onderwinden?
Zo fraai!...
Laet my betyen, k'weet hoe dat ick my sal dragen?
Al wat myn heer gelieft te beveelen zal aanstonds geschieden.
Ik ben een mensch, ja, spreekt, en zeg me al te maal ook wat je bent of dood, of in t leeven.
We hebben hier zo een vrouwepraatje gehad, en onder alle, zo spraaken we daer zo juist van hillegond, roeland en dochter jan klaaz.
Myn heer, 'k verzoek wilt my verschoonen, ik moet eens binnen zyn, en ga. groothart.
Jan. sinjeur, daar is monsieur frederik.
Schryf maar wat je wilt ik mien dat we 'er lustig om lachchen zellen.
Wel, wel, ik zel op de blaaren zitten, brand ik myn gat.
Flip. dat wil ik niet hoopen.
Sal ik dan, als voorheen, by u, myn engel leven.
K zie deur de vensters heen van buurmans achter zaal.
Je verstaatme niet myn heer.
O schelmsche mezetyn!
Heer markies, waar 't uw believen, kost gy makk'lyk my gerieven met wat geld, ik ben in nood.
Wat is my al eenschand om uwentwil overgekomen!
T is alles wel bewaard.
Neen, ick saltje alleen wel houwe laten, 't is maar om wat te rusten.
Zoo ziet men door uw deucht herleven uwe stam waer uyt gy zijt geteelt, arnoldo, k moet my wreken, vergun my in uw buys een plaets om door te breken want ick de schelmery zelfs straffen wil, dees hoon al topgeblazen steeckt heel vranckrijck na de kroon.
Katryn, tegen krispyn.
Voor my, mag ik een hoek maar aan den dis verwerven, zoo zultge zien of ik van honger ook zal sterven.
Frederik. si, si.
Voorzeeker doet zy wel myn recht te defendeeren, en deeze daad, myn heer, strekt my te zeer tot schand, om niet te klaagen.
Hoor leonoor, dit is vergeefs, buig uwe zinnen tot 's bruigoms min vermits, ik myn gegeeven woord, niet weder roepen zal.
Uw vayers lieve kosen.
De ontbreekende stukken die, behalven de nieuwe, vervolgens zullen uitkomen, zyn het huuwelyk van orondates en statira, treurspel.
En zie daar, daar staat de zon vlak op den cirkel.
Saturnus, vader van de goden, wierd lang gerekend by de dooden.
Iou schelm, sel jy my slaen, dat s t eerst sen leven.
Geef water, mol, ik brand! vyfde tooneel.
O looze zoon!
Maar k zie daar iemand koomen.
My dunkt ik hoor hem aan zyn stem, pas op, zo raakt hy in de klem.
Dat maackt u aangenaam en zoet, al kunt gy met geen woorden smeecken, u vriend'lijckheyd in overvloed is my tot allen tijt gebleecken.
Heb ick 't wel 'ehoort seg?
Wat hebje gedaan, nikolaas?
Mijn heer, een woord of twee.
Ik gaf, moest ik 'er haar toe koopen, maar nu komt ze my, toe, voor haar myn halve kroon.
Sesde toonneel.
Dat s tovery!
Ia, beat.
Want denk eens by u zelf, door dien ik nooit voor deezen u heb bemind hoe kan 'er nu dan liefde weezen?
Indien gy iets kund tot zyn voordeel doen, zo bid ik dat gy 't besteed.
Het geen ick u geseyt heb, 'k moet hem sien.
Hoogmoedige, gy zijt...... kar.
Wat moet ik niet verdraagen!
Wat ons niet toe en hoort, dat kan m'in ons niet achten men selfs doe waerdigh yets den afcomst der geslachten belacchelijck men booght op ons vooroud'ren bloet, soo 't leven ons verwijt, dat men niet eels en doet.
Wil ick dan mijn wijsheyt weer hebben, soo moet ick voor alle ding haer schoonheyt te kennen geven wat een hartvangh datme beving, doen sy me betoverde meugelijck salse dan dit troostelijck woort seggen, och hansje ick hebje geest, en voelse inme leggen!
Hadie mesjeurs, goenaght.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken deselve werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelve onzen lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een dardepart voor den officier die de calange doen zal, een dardepart voor den armen ter plaatse daar het casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de supplianten.
Die hem vast houden, willende zich zelfs in de revier verdrincken.
Is et hier al deegelijk werk?
Nou ben ik eerst lukkig, en buiten al myn verdrieten!
,, doen we al wel?
En om, noch een woord of twe van het kluchtspel te zeggen de plaats, en tyd der geschiedenis, is hier, ons bedunkens, op het gevoeglykste, naar de tooneelwetten gevolgd de karakters en wyzen van spreeken, met omzigtigheid, eenpaarig in ieders persoon waargenomen en onder anderen de snoode en verfoeijelyke hartstochten in dibberig, die afgunstig en kwaadspreekende genoeg maar noch meer gierig, en eigenbaatig is, op het natuurlykste afgeschildert, om aan den leezer een afkeer van die gebreeken in te boezemen, volgens het gebruik en misbruik des tooneels, pag.
Een man bloodshoofds in t harnas met een schild aan den arm, waar op om een barstende bombe gelezen werd, potentius ictu fulmineo houdende een brandende toorts en een kling in een zelve hand.
'k heb in haar byzyn, al myn leevens tyd versleeten.
Van hier voerenwe op dort, om de rense wijn te proeven, en van daar op antwerpen, daar gingenwe logeeren in amsterdam, ha!
Haar kaper dek haare oogen wanneer zy uitgaat, zo gelyk als 't de eer gebied.
Zo myn papa zich van geweld bediend had, ben ik getroost te sterven.
Adriaan en klara zingen.
Nu zie ik het, die lykt ook wel naar myn zuster, zo ik my niet verzin, ja vast is zy het, kom, kapitein, heb je lucht op jufvrouw klara, maar myn zuster te laaten passeeren.
Swaantje, fobert, hartje, saartje.
Myn heer, ik ben noch jongman.
Neen, 't moet ten eerste zyn.
En is hy niet straf waard, die een getuig'nis hoort zo strijdig tegen de aard eens juffers?
Ga jy maar achter, en zie eens, of 'er iets mogt ontbreeken.
Die schelm scapyn heeft my, foey dat ik het niet wist, vijf honderd patakons doen dokken door zijn list.
De oudste kwieryn, antonio.
Zyt van uw bruydegom gegroet.
Want je moet weeten, dat het van valsche debbelaars grimmelt in deeze stad dat er millioenen zijn van allerhande schavuiten, slampampers, hoerejaagers, en zulk slag van guiten.
Elsje lubberts. heer!
Zetje maar aan den disch, en laat al uw verwond'ring staan, voor my, ik meen 'er geen klein gangetje in te gaan. viii.
Wel, bolleknyper, wat heb jy op myn plompte toch te zeggen?
Geeft my u handen eens, k'sie hy heeft u gekust philipo.
Ja of ick sal koekoeck wesen, soo ick my met haer verstrickt sy dansen en singen.
Maakt dan het goed alleen't verschil?
Dat dit huwelyk niet aan zal gaan, het stryd ons tegens aller zinnen, en men heeft klaartje geexamineert, zy zeid u meer te haaten als te beminnen, en wat zou je met zo een vrouw doen?
Hoe heb jy, die zo gaerne t'huis zyt, die moeijelyke reis ondernoomen?
Kom ick zel hem een steeboo stueren die kale edelman.
Ga, ga, als 't u beliefd, gy zult 'er eenige vinden in myn eetzaal, andere heeren zyn reeds van daar gegaan op de jagt, de jufvrouwen wandelen in den tuin, de rest van de vrinden zitten stil en zacht met de anderen, in een der fraaiste kamers, volten te speelen.
Neem dat eens af met gedachten.
Ha t'sa met uw pasquil.
Zy is voor u niet neen, stel haar vry uit uw zin.
Ik walgh van bloet en moort maar wensch het vreede loof staagh om u hairen zwier zoo roesten spiets en klingen, zoo zal men meer uw lof als door uw wapens zingen.
Krispyn zeit, dat hy in jerasmus heeft geleezen, een ding dat, in myn zin, nog raarder schynt te weezen, van zekeren soldaat die sloeg met eenen slag wel zeven armen van drie kaerels af.
Gy deed malkander zints geen groetenis ontbien, in al dien tyd.
Ik kan de woeste en dunne winden trots et noorts en lapsche volk in leere zakken  en in oope netten binden.
Nu moet ik weten, wat ik die schoone geven zal want een zoo zonderling geval zal alle dag nu niet gebeuren, en 'k mogt het naderhand betreuren, zoo ik die occasie glippen liet, de min voerd zomtijds kort gebied wanneer de blaasbalk niet wil blasen.
Maar 't is vergeefs dat myne pligt daar tegen streefd gy hebt het zelf gesmaakt wat kracht de liefde heeft.
Zevende toneel. leonoor, eelhart, frederik, katryn, de voorgaande.
Kom, nemen wy haar eerst in handen, om haar te zuivren van 't fenijn.
Hoe veel kruizaaten zyn er?
Bedien u van die waar, herneemt der goden tolk, zy zal goede intrest geeven, ja intrest daar een smous by naar van dient te leeven, want pypen, en toebak, en weseps kooren nat, is voor uw natie t best.
Wat zot getier is dat?
Hy slaat met zyn hand op de tafel.
Gy schept vermaak, en wil steeds los en aardig weezen, en denkt niet, dat my zulks niet zonder reen doet vreezen, een vrouw, die van elk een zo grooten aanstoot lyd, die is vry zorgelyk in deez bedurven tyd.
Ah myn heer!
Daar is het immers koud, daar vind men geen mooren.
Ei, jochem, maakt dat hy zwygt.
Je weet, dat hy zyn nicht niet wil laaten trouwen, al waar 't aan lieden van fatsoen, of ze moesten eerst bedaagt zyn, en naar zyn zin, en dan noch ettelyke duizend guldens aan hem vereeren.