floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
'k beken de liefde maakt veel fraaye puik poeten, en schilders, en die geen die trachten om te weten een fraaye wetenschap, indien hy niet en draaght oprechte min daar toe, verloren ist gewaaght, en al de moeyten die men doet om die leeren maar nu van dees' tijdt zal ik my tot minne keeren, met zulken achterdocht, en yver dat de faam voor meester in de min uit brommen zal mijn naam, maar of het ook geviel door al te yverigh minnen, nu gy mijn dat belast.
Maar maak wat spoedig weer te koomen, of gy moogt voor myn gramschap schroomen.
K weet niet dat ik uw weerga ken.
Zy dan aan 't parlesianten, op de post, en bestelders aan 't kyven, de brieven wierden zo eerst uitgegeeven, men kost niet geholpen werden, het wasser zo vol.
'jy zult ze vinden, cameraat, 'veel eerder als den dageraat 'maar t zyn gevleesden, die u noden 'ter maal, waar op gy zyt ontboden.
Wat zel hier uit broen?
Wel flink!
Hou, wil my excuseeren, juffrouw, en denk niet, dat het geschied om jou te afronteeren ik meende de roemer te grypen, en ik kreeg juist jou fontansje mee vat.
Hofmeester, warnaar, fransyn.
Agniet, leonoor, goedhart, joost.
Harlekwien daar heb je jou braaf gekweeten, loop nu na huis, en tei wakker aan het eeten, veertiende tooneel.
Op wie doch heeft hy t dan?
Wat duivel hy maket al te grof, ik laet hem morgen gaen en geef hem sijn loon.
Wie hevet oyt gehoort, de vent begon van een half honderd kogels teffens te seggen, ik schrik, als ik oer om denk, men dunkt dat ik hem noch sie aenleggen.
't zyn droomen nu 't is goed laat het inbeelding zyn, en laat my myn gemoed maar kittelen met waan, 't zyn al maar nagtgezigten, die 'k niet wist dat ik had, 'k dank u voor 't onderrigten.
Wie heeft u hier ontboon?
Wat drommel ben je voor een vent was hier myn heer de prezident, ik weet, hy zou wel anders spreeken.
Hy zal, hy zal! tut!
Toon my eens iet, dat gelykenis heeft na een man.
Het zant neemt hy, want zijn vaar woont by de duynen.
Waaragtig, zo je staks niet zwygt... beatris.
Wat mensch die op der aarde leeft, zou niet gelukkig zyn te hebben onderhanden zo schoon een werk als my sr. pedro geeft ik ben niet zeer bekwaam maar 'k zal te myner schanden daar niet uit scheiden 'k hoop na zulk een principaal te maaken een kopy, dat ieder my zal noemen een meester schilder als ik eene juffrouw maal.
Men is als opgenoomen, als men het met verstand doorwandelt.
Te vertoonen achter het eerste bedrijf van didoos doot.
Doe open ik ga in.
Pleizier, adriana, anna.
Dat zal je missen, want de grendel is 'er veur.
Ik lach daar mee.
Wel dit 's wat vreemts, maar wolfertbuur, hoe zal ik dit verstaan?
Die verbaasdheid daar ik in ben, mejufvrouw, u zo onverwacht hier buiten te vinden, zou maaken... angelika.
Sinjeur, kozyn was uit, en k heb bylo geloopen om hem te zoeken, in het heerelogement, de graaf, het hof, de zon, en waar hy is bekent, dat men het sweet heeft by het lichchaam neer gedroopen, op t lest vernam ik dat hy in de brakke grond by vrienden was, en k dorst niet gaan voor ik hem vond, toen hy men boodschap had vernoomen, beloofde hy aanstonds hier te komen, toen ben ik straks na huis gegaan.
Maar zo t betigten nu op veel te loszen voet gebouwd is, en ik klaar aan ieder kan bewyzen, dat alles loogen is.
'k sweer by den hemel dat, ick geen als u bezin, zoo ghy door jalusy, noch twijfelt of mijn min oock vals is, 'k sal tot broef met luyder keel getuygen dat ick ireen bemin en voor haar glans wil buygen.
Mijn heer gy hebt aan haar daar oorzaak toe gegeven, met uwe valsche min, die gy zo fraay na 't leven hebt afgebeelt, dat zy daar in bedroogen is.
O ja, ik ga t hem vraagen.
De knechts en meiden?
Hoor, wilt mijn wil betrachten, roept overluyt, als dat uw hart louize mint, aen haer verbonden is dat meer is, als ontzint zal ick vol gramschap u een trotsen antwoort geven als dat zy my behoort, wy tzamen dus gedreven tot een gerechte zaeck, bedecken zoo ons list, geveynsde degenstrijt zal middelen de twist, want veynzery verzelt het aldermeest de grooten.
Die wil ik aan jou zuster of aan jou vereeren, om op je teetablet te zetten, zo je maar wilt snuiven leeren, en daar boven zal ik 'er jou dan noch een laaten maaken, zo kostelyk als jy ooit met oogen zaagt mits dat je 't, gelyk nu by de juffers 't gebruik is, in plaats van een speldekussentje, op je zy, als een orlogie draagt.
Mag ik haar urinaal wel eens bekyken?
Izabelle, verbeeldende hippolite, katryn, verbeeldende klarine.
Om dat moeder verstaan heeft, dat ik niet meer met eelhart verkeeren zouw.
En zelf toen ik, myn heer, na uw te zotte klacht, in zyn bez wymenis, heb in myn huis gebracht, heb ik niet eens gekend de trekken van zyn weezen.
Hendrik, eelhart, beatris, hillegond, klaar.
En zo eerloos jou egtebet te besmetten?
Ik zal compareeren.
Agt jy jou wijf niet groter?
Ey ik bid verschoont my voor my al te losse zaken, gustaaf.
Dat 's wel by myn keel, zo ben ik een guit.
Hy riep staadig schoone maagd, die in uwe voorhoofd draagd, twee volmaakte keykertjes, ag!
't is sulken aerdigen diertje se heeft haer loopjes op een prik.
Maar sinjeur goedhart, k bin beschaamd veur zo veul eer als jy ons andoet, en ik dorst het nimmermeer verhoopen, datje naa myn zaalge mans verscheijen, om ons meer denken zoudt en jouw affectie leijen tut het verzoeken van myn dochter veur jouw zeun.
Want k ben gerezolveert hem morgen op te hangen.
Men ziet de braafste heeren dien jongen bloem met haer gezelschap steets vereeren.
Dat ik u recht versta.
Teuntje gerrits, dit is een werkje!
Ja, neemt ze maar op onzen raad, al was't 'er vyftig, beste maat. vyftiende tooneel.
Uw het ook doen, zo 'k vertrouw.
Wel karlos jammer is t, dat gy geen schilder zyt, gy zoud uw schildery braaf na de konst stoffeeren.
O ja princes tot blijck zoo kom ick nu om u, door last van hem, zijn rijck en kroon te bieden, clorin.
Het komt jou aen als 't kacken.
Wat zeg je daar repaalje?
Loopt binnen.
Zeg op, wat is 'er dat u kwelt?
Wel dat zyn heijens.
Ik heb jou niet vergeten, zai hy en daerom kom ik hier.
Wat zegje miester louw?
Myn heer maak dog, dat ik hier een oogenblik kryg gehoor.
't zoopje alleen kan my vermaaken.
Jan. van dat poeder, zelje hem alle avonden als hy te bed gaat, een darde part van ingeeven, gemengt met biet of wyn, laat het vry zo een mingelen twee drie weezen, en wat van dezen oly, s middags en s avonds na den eeten, en gaander dan dien nacht, wel warm toegedekt, mooitjes op leggen sweeten.
Hy heeft geest, kan hy jou niet behaagen?
Zoo zyn uw gaaven, om te begraaven, alle uwe slaaven, die gy overheerd.
T was verbrod, zo k merkte.
Romboud, wybrant, frank, koert.
Is zy zo eerlyk opgebragt, door mynen last, heb ik zo teder haar bezorgt, op haar gepast, van haare kindsheid af, haar in myn huis doe komen, en haar standvastig zelf te trouwen voorgenomen, heeft op haar groeijend schoon myn ziel zo vast gebouwt, en ik, zints dertien jaar, haar hart my toevertrouwt, om van een jonge wulp, in wien zy schept behaagen, haar, zelfs in myn gezigt, aan my te zien ontdraagen, daar ik haar reeds acht half getrouwt te zyn met my?
Dat zy zoo t wil ik wil hebben, dat het van uw zal worden gedaan.
Ik dol, omdat ik geen duizend dukaaten wil verliezen?
'k weet voorwaar niet wat'et is.
Is hy ik?
Asje wilt meester.
Geen tyd bepaald t geluk van spanjens opperhoofd.
Ja, zyt maer gerust, ik zel in als voldoen jou lust. zestiende tooneel.
Foei, 't schaamt zich zelven doch ik weet wel waar aan het schort.
Want daar is toch niet en hont dieme durft anblaffen, 'k mag kommandeeren nu na mijn eygen humeur, al wouw 'k 'er een vijftig laten ophangen, ik gaader nu mee deur.
Ja niet een vrouw, hoe fier zy schynt te weezen, of 't is haar uit het oog te leezen dat zy zeer gaaren word gepreezen, en blyd is in haar hart, dat zy een eerlyk man door 't oog zich onderwerpen kan. pedro.
Laat hooren of gy 't ook wel leezen kunt.
Zeer gaeren, ja al zyn t er honderd, en noch meer.
Wel wat is er te doen wyf?
Keyklucht van jock en ernst, op de steenuylevlucht deser wereldt.
Jae soumen niet, nae jou, jy bent een braeve wanght, jy weet van glaesen uyt te smijten, recht te seggen, niet isser op de straet datje sult laeten leggen als meulesteenen, want die sinne wat te swaer.
Nu moet ick daatelick, my naa mijn huys begeven om ladislaus mee, dees overdroeve maar bekent te maaken, ach!
'k weet de stichtse quak sijn talen wel in't spreken na te malen maer in't schryven is sijn spraek kreupel, lam en sonder smaeck.
Arnoldus vander mast.
Kan u uw ongeluk en myne liefde raaken, heb ik verlof?
Wat spreekt men hier van my?
Ik wil niet van je hooren, ja niet een woord.
Mogten zo altyd, al de verleiders sneeven.
Anders zou ik uw dochter niet verzoeken ten echt.
Dat 's ierst ien deun!
En op 't lest maar een hoope verwarring ontmoeten.
Heer bartlomeus wel gekoomen.
Kom, gaen wy, hy gaet noch met ons gecken ick sal 't u wel verleeren ghy rekel.
Dat gy in t eerste van myn jeugd, my wild versmooren?
De vrouwen zijn al te maal met dat gebrek gebooren.
Een vrouw, die al de wereldt beminnen, eeren sal, s' is schoon en jongh bepeerelt met soet' aentreck'lijckheyd 1.
Ik weet, dat ik hier in van u zeer veel verschil, en dat, schoon yeder een zig hier mee moeyen wil, daer weynig heden zyn bequaem, zo goet te maeken.
Kyk ik ben nooit gediend geweest met veel malle en laffe vleyery, maar openhartige betuiging van liefde staat een jongman vry want men moet niet meenen met heel stil te zwygen ons hart te winnen, de vryers die dat doen zyn sullen, en weeten niet hoe men moet beminnen.
Is t niet wat eenzaam?
Ik weet, en voel heel wel, dat uwe aantreklijkheden u altijd volgen.
Phraate verwonnen?
Jan. wel, stuurme de helft maar by gissing, of by de tel.
K kan daar myn sentiment niet droogmonds af ontfouwen.
Dat s te zeggen joostje is mort.
Zo gy me recht bemind, zult gy t hier niet by laaten.
Hy zal daar na verlangen.
Welvaer, binje daer?
Maar eer wy hier in verder treeden dat jy eens iet schreeft, het heeft zyn reden.
Kort om, t en schuilt niet onder t dak ook is de pot niet meer te smooren, gelyk wy deeden van te vooren.
Jan. 'k zel maaken dat je 't klaar zelt vinden. tiende tooneel.
Daar staan wel vyftien partyen, die my kwaamen haalen by verscheiden pasjenten wel veertig met urinaalen, daar zer water in hebben en wel vyf dozyn, of meer, die an schurftheid, melaatsheid, en an diergelyke zeer laboreeren, daar ik van daag noch dranken moet voor doen kooken.
Mevrouw, met uw behaagen, durf ik u wel, hoe laat het in de tyd is, vraagen?
't is me leed.
Hy kust uw handen, en die van uw vrouw.
Hoe is 't, om 't wats?
Wyl dat gy zo schielyk my verheugd, zo vreeze ik noch, indien men sterven kan van vreugd.
Hebje dan ook een kwaad wyf?
Hou jy de bek, of aars.... katryn.
De joden gelyk.
Nu, 't voorbeelt daar van kan men lichtelijk uitspreeken, vermits gy al te maal in liefd' kondt zijn ontsteeken, en branden, geen van al belaan met tooren is 't is zeeker dan de liefd' de grootste hartstocht is.
Konstancia, gualterus, klazyn.
Dat was ons dagelijks werk, men atter en men dronker, men wister van geen kommer, en bacchuys die schonker altijt wijn, dat was zijn werk daar alle daag.
Gy verstrekt my tot een plaag, gy zyt de oorzaak, dat myn kind my is ontnomen.
,, dat is 'er een, nou 'k zeg niet meer.
Ick wou sulcken vel, wel verruylen voor een paer ouwe schoenen dat is een veugel, met reght zeyt meester joost mijn barbier, dat een boose vrouw op aerden, is een mans vagevier.
Hou stand, maer hoe veel gasie smaends?
Ghy krijght misschien van haar daar van wel enig teeken, om zulx te weeten, heer, zoo spreeckt haar nu eens aan.
Krement, veur de vuist, heer schout.
Weg met uw' bagatellen.
Verstoor u niet, zy spaard haar wijsheyt voor de nacht, om als een vleermuys dan in vryheyd weer te vliegen, zy vinden lust, mijn heer, om ons hier te bedriegen.
Dat 's dat je u waghten moet in 't koekkoeks gildt te treden.
Ogh, sinjeur ioost, ik ben tot uwen dienst ghetroost.
Geloof dan vry, dat ik u nimmer zal begeven, want zonder u was 't my onmogelijk te leven.
't zijn zeker simpele bedrijven, in deze malligheen te blijven, want schoon uw vader, van uw smert en quelling die u leit op 't hert, om reen, geen antwoord mogt verkrijgen, gy hoorde niet voor my te zwijgen.
Hoor vriend, of jy wat legt te snurken en te raazen, dat zyn 't niet, die wilhelmus blaazen.
Werken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaetsen daer 't casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren, tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
Kreegje lest niet twintig pistoolen van een rijkke veenboer?
Heeft hy't snuifen geleerd, en die zou hem zyn dochter gegeeven hebben, had hy ze maar willen vrijen.
Het staat niet wel, kind, o gy zyt noch jong, en weet niet beter.
Maar juffrouw, nou dit zo gevil, dat jy ons bai te gaar te vreden ehulpen hebt, is 't ommers reden, dat ik jouw man ook bid, dat hy iouw niet verlaet.
Die jy noemt zyn al lang vergeeten.
En al d'andere goede bekenden, en inzonderheyt de vriend aaris kreelisse de groot en die twie lieve sustertjes, duifje nanninx, en willemyntje van ackersloot.
Wel hoe ist sibil?
'k zelje wel beloonen, ei!
Hyschryft in een tafelboekje.
K zag zwarter linnen nooit myn daagen.
Zy schreid, nu zie ik dat zy my opregt bemind, verschoon myn liefde doch, ontsteld u niet, myn kind.
Voor my, ik wil wel zweeren ben ik eens zo gelukkig, dat ik van dit booze varken ontslaagen werden kan geen vrouw mensch zal ooit die eer hebben, datze my noemen zal haar man.
Zyt gy in deugden van daag gevordert?
Wat weet ick vanje man, wilj' hem hebben, loopt hem soecken, wat heb ick metje geraes te doen.
Schep moed, mijn zoetertje, mijn leven, kom, zal ik u een kusje geven?
Ik docht van jou het zelfde maar vaar voort met jouw begonnen trouw 't is ommers een teiken van liefde, dat ik, om jou te behaagen, een ander myn plaats overgeef, al zouw ik't me beklaagen.
Men maeckt geen borse stijver, als met genesinghs hoop, verruckt door blinden yver.
Spit an, spit an.
Meinaart, vryer van leonoor.
Uw wysheyd slaept, zoud gy onthaelen zo wel uw wreedste vyandin, en pragtig haer huysvesten in uw deftig gestoffeerde zaelen.
Hy ging naer 't vuur toe... klaryn.
Agniet dat kan ien meisie doen veul beter as ien knecht.
Dat past u best.
Zie daar ik heb voor u deez' vryster uit gekoren, en ghy zult haar in 't kort genieten tot uw vrouw.
De deught die kroont ireen en maackt haar weer verheeven, dus om clorindes trou blijft casimier in 't leeven.
Menig moet 'er sneuvlen die in onz' handen raakt.
Leed pieter janse dan zo grooten schaaden op ze?
Ligt heb je hem weer verstoord.
Men heer, ik vat de zin, t zel voort geschien.
Of dat ik, als een jongen financier, een diamanten ring u toestak, vol van zwier?
Jorden broer, myn hart, ik bid, help my aan wat verlichting in myn smart.
Hy praat van een wissel van dartig duyzent dukaaten, voor zijn heer, was ik maar eenmaal van dat kley bevragt, ik begeerde mijn leeven niet meer.
Wil zy het trouwen beletten?
Albartus, geertruid, agatha.
Binnen aagje.
Jan. heeft zy een mensch gezien, wild my de beenen breeken.
Maar, schaam je jou niet, dat je daatelyk dorst ontkennen, dat je van t jak niet wist?
Maer hy geeft geen geluyt.
Gemak, wilt al die moeiten spaaren heer karlofisi, wil bedaaren, en gy heer schout, war gy hier ziet gebeuren, is door my geschied.
De klucht speelt voor het huis van goris.
Voort vlegel, eer k je den rug eens meet.
Uwe pols jaagt als een jachtig zwijn.
Wie hoorde daar zyn leeven af?
Nu schipper, waer na toe?
Wat duivel doeje hier re waaren, bruit na je graft, blyf uit myn schoot.
Neen 'k heb nu een afkeer van uw min en deze weigering band u meer uit mijn zin als al het vorige en wijl gy niet al kunt vinden in my, dat u heel aan mijn liefde kan verbinden.
Ben je ook bestrooid met venus lov'ren?
Hoor juffrouw, wat men schelm edaen het.
Och wat zel ik gelooven?
't scheen of 't onnoz'le biest de snof in de neus had, dat de joffer met myn breur deur wou gaen.
Wie kan uw glans verdraagen?
Myn zoon, stel u te vreen.
Maar, nichte, dat is kragt van reden.
Gy moogt dan als t u lust gaan paaren.
Jae wel, 't selder van avondt noch lelijck stincken.
Ik loof, het spookt op deuze stee de beeren spreeken.
K ben daar heel niet mee gediend.
Verdord, hier kryg ik op myn lappen! zestiende tooneel.
Moet ik my hier niet van beklaagen, spreek, hebt gy ooit diergelyken taal wel meer gehoort van my?
Ia, ick selt opspreyen, blijfje hier soo lang staen, of gaet na binnen toe, en als ick hoest of hem, kom dan, hoorje wel.
Ik zou 't, by ongeluk, licht al zo zober maaken. maar 't zou voorzeker nooit in andre handen raaken. gerard.
Gy weet met welk een kruis!
Dat zal men daar na wel uitleggen, 't is het zelve geval dat u geleid heeft, dat brengt u ook hier by malkaar.
Daar is geen regtsgeding te winnen zonder geld, de muntgod treed ten hoov, gewapend met geweld.
Zeg my, kon... katryn.
Ik binje vrint, en weet wel, datje me bemint.
Ik wou wel en reis zien of de boer zen gelt al gewosse was, of hoe zen zulvere bergh al voer.
Een ratelwagt met zyn dikke stok?
Jan. ik wensch, dat jy 't met genoegen moogt leezen.
Ik voeg me er dichte by.
Die plaats raakt maar alleen de kwaade wyven.
Ay biegtme toch oprecht pedro.
Ik heb daar over in de herberg opgepast, om als ik ernst zag by geval het huis uitkoomen, hier in te gaan.
Ik zel myn heer.
Ik hou et mit de schriftuur want die wil hebben dat men de kaizer et zijne zel geeven.
Ich wolte gerne weissen, wo das dein meister woond, horatio geheissen.
T is wel myn heer maar is jouw dogter niet wys genoeg, om voor haar en het huys in te staan.
Jan. wel pietje wat kom jy hier maaken?
Maar ik wil weeten hoe veel gy my toelegt voor deez snakery.
Neen, nu alle dingen behalven dat.
Dit alles verklaren zy comparanten aldus gepasseert en waaragtig te zijn, en zijnde de twee eersten telkens bereid met waare woorden, in plaats van eeden, 't zelve nader te bevestigen, en de laasten met solemneele eede, des nood zijnde, t' allen tijden te bekragtigen.
Daar sla je de spyker net op t hoofd, en je raadt het van pas.
Ick zie u oogen branden in liefde, ghy bemint.
Ik, sosia geheeten.
Sosia, dienaar van amphitruo.
Nicolaas uyt, soeckt na karel.
Wel grietje, hebje dat tinwerck noch niet gedaen?
Dat is gevraagd maar daar leid u niet aan gelegen edeling, stil tegen trouwhart.
'k geef my over dan.
Leut die da haben das reissen im leibe und grimmen im beutel.
Een van ons kon valsch dobbelen, wy deelden al wat iemand won.
Terwyl ik geld gehad heb, hebben veele, die my te vooren niet eens aan hadden gekeeken, nu nicht genoemt, en ze weeten net, dat haar, en myn bestemoer malkander wonder wel geleeken.
Ik voeg hier nog by nescio, quo pacto magis in studiis hominis timor, quam fiducia decet.
Komt gy me 't vonnis van myn dood of leeven brengen?
K heb u maseur beloofd, gelukt uw list.
Een vrouw in manne kleeren.
Ik bid het geen ik heb misdreeven, dat gy het my toch wilt vergeeven 'k had niet gedogt heer bagotyn, dat gy my zo een vrind zout zyn.
Wat binje een slappen bloet en een loomen vent, kondy du niet een saus voort krijgen met schoon praten, dat geeft mijn vreemt.
Vaar wel, myn engel, verwacht een gelukkige uitkomst.
Dat prys ik jou eelhart.
En gy, gy, trouwelooze durft, o schandelyke streeken!
Die is jan plomp.
'k was ook van die gedachten datje haast zoud hebben gekomen, en daarom, kouzyn, heb ik je de moeiten afgenomen, je moet me verschoonen, ik zal niet konzenteren in het huwelyk van je zoon met men nicht.
Hans het is niet mogelijck, gy paeyt my met een logen?
Heb jy dien ouden bloed niet verschoont, na 't rasphuis zal ik jou schikken.
Hoe ben ick nou verheven, soenen en gelt toe krygen, dat is al meer als gemien.
Ik ben een edelman, woonachtig te utrecht, uit een braaf geslacht gesproten, ik ben zo edel als de aanzienelykste grooten, ik heb geen kind'ren maar 'k ben voogd van zek're nicht, die 't eenemaal ontaard van haare stam en plicht, zich zelve te amsterdam aan iemand dorst verbinden, eer dat zy wist of ik de zaak ook goed zou vinden toen ik dat merkte, gaf ik aan haar te verstaan, dat zy terstond zig van dien minnaar moest ontslaan, en aanstonds met myn neef in 't huwelyk begeeven 't welk zy zo obstinaat en fors dorst tegenstreeven, dat ik haar opsloot maar zy is my juist ontvlucht, benevens onze meid ik ben op 't hoogst beducht, dat zy reets te amsterdam zal by haar minnaar weezen.
Nodicht altemets eens, gasten hy moet al wel weten te winnen?
Ik heb, door deeze hand, gewrooken niet alleen prins florilame en de prinses rozine, o neen!
Kom mit der haest, vaar bin je daar?
Wel liefste hebje lange hier voor de deur gestaen?
't schyne droomen... maer zacht, ik zie daar de waardin.
Maer we dinen al evewel weerhaen noch wel eens te spreken.
Jou gelt, stikke schelms?
Wie om best willen liegt  leidt ien stien uit de weeg  om dat er ien aar niet over zel vallen kom  brengen we et vaatje an ien zy  zoo worden we niet in et lyen ebracht.
De springende dokter.
Dat ik die geeven moest, heer?
Ik vrees iets t gene ik schroom te weeten!
Wil dit geringe niet versmaan, en ons verschoonen, zo zullen we u eerlang aanbieden hooger toonen, als ons de poezy tot treurtoneeldicht trekt.
Niet te sammelen, voort voort.
Diewertje wat benje een soete lieve susje.
Jurrian, smeerlap, tryn, elizabeth, jantje.
De weest!
Ai, mevrouw, laat my, zo 't u gelieft, mijn eigen zaak beslechten.
Je commandeerd, als een man, die lustig is verstoord.
Zy zetten de kist op een kruijwagen, en mezetyn zingt kruijende om het tooneel laat je kinders kruijen leeren want de kruijers ziet men eeren.
Volgens extract uit zyn boek is zyn kapitaal negen en zestig duizend, negen honderd, negen en negentig guldens, negentien stuivers en vyftien penningen daar is niet voor te vreezen.
Zie daar, dat is gedaan, en gy hebt maar te komen teiknen.
Jan. geluk!
Rys dan, ik neemje hier op weer aan veur myn vrouw, maar met die voorwaarde, let 'er op, dit staatje te vreezen, dat, zoje weer jou ouwe gang gaat, dat het spinhuis je voorland zal weezen.
Loop, loop, ik mag myn hooft niet langer metje breeken, joris.
Zo 't nu ryst dan eischt hy die party, en daalt het, is hy met 't verlies der premie vry.
Och, ick heb niet een lit aen mijn lijf, dat stil staet rynh.
Altyd gereed om u dienst te doen, maar myn naam die is zo niet meer, dat gy 't verstaat dat kon tot myn nadeel zyn, ik heet nu karolus groothart, luitenant van een kompagnie te paerden dat u dit dan genoeg zy, en erken my voor uw zoon, die van u niet zal ontaarden.
Waarmond, een toveresse.
Waar blijven nu die zoete, goeje wyfjes daar ik je strak zo van hoorde roemen?
Een leuvens snufken zal 't weezen.
Hoe trekje, laat los, wel hoe, wat wil je doen?
Anne pieters, machtelt, met haer kindt op darm.
,, je zoudt ligt 't allereerst gaan loopen.
Al wie staat die kan vallen.
Wessel, tegen hans.
Marotte, bregt, dina, haripon, boon.
Men geeft al wat men heeft om boey, en dood te ontgaan, daar steekt de kristen, daar de turk de huizen aan.
Maar wat doet gy lieden doch hier te roomen?
Zo mevrouw gy schijnt haar te behaagen doch 't staat u vry ik zal dat schimpen al verdraagen.
Wilje loopen  zey ik  zo loop ien veer in de naers  zo zelje niet weerom stuiten.
Het schort hem in den bol.
Maar... kommer.
Mijn wijf is mee een van die saters, en gaat 's nachts krollen met de katers.
Wellekom al uyt den stryd, boere jongens trotze helden, die elkander braaf bescheyd, en door neus en ooren sneyd.
De staat van zaaken keert heel schoon.
Izabel, augestyn, jonker, barent.
T konincklijke bloet wil blanche niet meer tergen.
Dat zal ik je kunnen zeggen, met korte woorden, die wy naderhand breeder zullen uitleggen.
Zy zwymd daar wonder na ia zoo, dat ik my zelfs vind nevens u bedroogen mijn prins, ik bid, ey leen een weynigh doch u oogen, of gun dat ik het lees.
T is gedaan!
Zou 't u geoorloft zyn myn hart te bombardeeren, en ik myn zelven tegen u niet mogen weeren?
Je bent een koddigen haan.
Dat doe ik niet, noch 't zal ook nooit geschien.
Wel hey, hoe is het hier met dese kapstock?
Wat onbescheet is dit, wat wilt ghy van my hebben?