floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hou jy je mes niet by je geef ik het men buuren wel te lien, of je mantel, of zo.
Koeckkey.
Zy schijnt te vreezen, zoo bang kijkt zy de zoeker nae.
Myn heer, je spreekt, als de onverstanden, ik zeg als noch, het is een schanden dat men van elk zyn quaad verbreid.
Mama bemintje, en zal op een snoer paerlen van een duizend pond niet zien.
Heede, luitje!
Daar hou ik me an.
Zie daar een goelyk staaltje, schoon praat niet dienen neen.
Iulia staatjuffer van octavia uyt.
Admiratus, fabio en pasquin.
Als je dan tavondt te huys komt, sel 't 'er dan niet weldich stincken.
Ik gaf haar tot antwoort, gut het ginger tebak, want vrinde regt uytgezyt, ik pisten die zoete sloof maar wat in haar zak, en bleef nog twee dagen by haar om dankje te bewyzen, en doe ging ik krispyn, van haarlem na amsterdam toe reyzen, en daar op zong ik.
Margriet, modde, jurge.
Zo zal myn koninkryk, dat haast een eind zal vinden door t minste wintje, met de waterbel verswinden.
't zal noch met je stinken.
Maar evenwel behoord.... govert.
Myn dochter, zy hoord haar te schaamen.
Jan. wel wat duivel!
Key der keyen key!
Vraag dibbrig, fokel, griet, tryn, lobberig, en bregje, of ik in vrysters staat, oyt malde met een knegje, alsjuist met jou en zints wy t zamen zyn getrout, en sprak ik met geen man, hoe byster jey jou hout.
Maar vrienden, zo t je belieft, hoor men iens bezaadighjes spreeken.
Groote maets soo groot als oliphanten wat heeft den keyser daer eelmoedige trauwanten... theunis.
Jodelet, haripon, bregt, dina, boon.
Zeg waar mee?
Floris, knegt van eleonora.
Gerard, gekleed als arlekyn, joost, arlekyn.
Datje 't inder eeuwigheid niet zou denken of droomen!
Meen jy me wat voor 't zotje te houden?
Leander, en diewer, singen, en danssen te samen.
Jan. wel, wanneer zel men eeten, waerdin?
Myn heer ... rykaard.
Zo 't zotten schrikken doet, 't behaagd weer aan de wyzen.
Offet heel wat was, wel heb ick men dagen dat ook 'ewete?
Wil t wyf niet klappen, zo zel t honden, k zel ze raken haar kop zal honk zyn, bloed, hoe wil die stokvis smaken.
Wel ik raadje, datje met zyn dogter deur gaat.
Myn vrouw, neem die dan zie daar ik geef ze jouw, kan ze bestaan, met al myn hart over.
Zyn dan al myn poogingen en gebeden niemendal?
In 't jaer 1657.
Doch, daer van genoegh, geeft mijn maer een enckele strengelkoeck.
Wie dat gy sijt, blijft staen, soo niet, mijn degen sal u door de lenden gaen.
Ik wilze niet hooren spreeken machteld.
Ik zal juffrouw.
Zo jy jou wilt draagen na myn zin, zal jou wyf, na deezen, jou zo niet plaagen.
Ick bidd'je wijfjen hebt wat preferencij, 'k sal 't je vertellen, je sult'er van verschricken ey wilt my dogh niet meer quellen.
Hoe, gekje dan met my, en kan 't u noch behaagen?
Henrick, arnoldo, karel, blanche, theodoor.
Men komt by niet een bruggetje, of 't is heul, heul!
Sie daer 't geen dat ick vind' ten kruyn hem uytgekropen.
Jy bent weer qualijk, zou ik meenen, of let u maer een zeere doek?
Flip, met een papier in de hand.
Hetgeen je buiten leert, dat moet je t'huis probeeren.
Sprak hy niet toen de dood aan kwam toen hy van u zyn afscheid nam toen hem t gezigt begon te breeken?
Kom buerwyf, laet ons gaen, hier sal een dronck op smaecken wy moghen alle daegh, vry goede cier nu maecken, want voor die hupsche soon met soo een groote neus wil ick geen koninghryck, al had ick daer van keus.
Ik zal u niet verlaaten, voor dat ik u een zaak, die ik daar heb gedroomd, of liever die my nu zo in de zinnen koomt, eens klaar vertoond heb.
Hy heeft my zo beleeft ontfangen, en zulk goed antwoord gegeeven, dat ik hem dankbaar zal zyn zo lang als ik zal leeven.
Het tooneel verbeeldt de plaats van het dolhuis, met de huisjes der actionisten in het rond.
Gy, en uw medemaets behaelden grooter lof, indienge op zagter toon woud spreeken van het hof, 't welk, zo men in den gront zyn wezen wil beschouwen, men niet behoorde voor zo beestig uyt te jouwen, of geen gezont begrip daer zou te vinden zyn.
Gy suster.
Want het is blykelyk, dat men zand met geen t, en kant met geen d meet schryven, om dat men zeg t zanden en niet zanten kanten en niet kanden.
Gaat ter zy, zo ziet hy jou hier niet by my. veertiende tooneel.
Kom gy moet 'er aan.'k wil geen meer tijd verliezen.
Ik habe jou luiden al brood geborget bi noost ien rond joor, ont krieg kyn geld veur mien broot man hooret, naar dezen.
Hy zoud veel beter doen indien hy zo lang zweeg, hy stikt schier, wel wat heeft hy in de bek gestooken?
Na vreeland diwertje!
T is volkert met men wyf, wie drommel zou t zo durven droomen?
Cornelia, saertje.
Wat heit dat eerlyk hart te lyen!
K ben te vreden, ik wacht hem, t was van my heel kwaalyk ook gedaan, zo k zonder afscheid dus stilzwygend weg zou gaan.
Dat 's wel, dan is ons kluchtspel.
't is waar, agatha doet daar niet wel aan, de tyd diend beter waar genomen, wanneer de mannen uit zyn, om by malkander te komen.
K had hem uitgestuurt, hier by de speellui in de buurt, maar zie, daar is hy zelf.
Alcides, laura, colombine, kapitano.
Je we meugen 'er wel te deegen ons lijf na zetten, zelle wy 'er deur kommen, maar 't zel zo altijt niet gaan, dat loof ik hem, 'k zel volk zien in huis te krijgen, al sou't al 't onderste bove staan dat 'er is, ik heb den bruy van hem, 'k heb lang enogh leggen wroeten as en meulepaart, 't waar slim genog of hy ons voor zen voeten evonden had, neen kint, ik schijt en reis in zulken zuinicheid, 't zel quans wijs zoo veel gelt espaart weezen an knecht enne meit maar ondertusschen kan hy 'er zijn snollen te ruimer voor op laten schaffen, dat ik het niet en merk, maar al zou hy as een hongkt blaffen, zoo wil ik weeten wat hoer dat hem zoo het bekolt, dat hy nacht noch dagh rusten kan, en al zen zinnen zoo ontpolt.
Nu, nu philipoetjen vlieght my in mijn backhuys niet.
Eergist'ren, by gebrek van u myn hart te geeven, gaf ik u, in die plaatz', bescherming van uw leeven.
't is klaesje!
Ja, dat kan al toe jan klaazen.
'k ben u knegt, gustaaf.
Klaas, stil.
Je moogt'er op passen ik zeg het je te vooren.
O ja, en om de zucht, die yder aangebooren tot zijne lantsluy is zoo wenschte ik wel te hooren, of onze prins, die aan mevrouw is ondertroud, zoo veel wel als men roept van weetenschappen houd?
Dat heb ick noyt gedaen, zy heeft het mijn geschoncken, en schiet mijn nu niet doodt, ick ben noch hallef droncken.
Daar hebbenwe niet van gehoord, maar die acignaatjes dieje ons op de beschuitbakkers in de wormer hebt gegeven, dat is een van elf hondert gulden op harmen albertzen, en een van zeeven hondert en acht op frans vander lijn, en de darde van men swaager, van acht honderd, op elbert brouwer, die hebbenze altemaal gerefuseert, en zeggen datze u niet schuldig zijn.
Myn heer, is het goud hier al?
Is jan klaazen nou zulken fijnen man?
Ja wel wat moet men niet al hooren?
Zo mijn oogen my niet bedriegen, ben jy 't pleuntje?
K vogt als een krygsman, k zal nu minnen op myn beurd.
Wel ik zeg vertrek, en blyf voor eeuwig weg.
Ik minde u nooit, dat 's klaar bescheid.
As jy dan raakten an de zwier, en 't geld verbruide, hiel 'k niet angders as pampier.
Wel 't sal nu tijdt zijn, dat ick gae den steen toesluyten, my dunckt de uylevlucht heeft thans al meest gedaen maer siet noch comt'er een laveeren als een schip, ick magh hem tegen treen, soo gaet hy niet te grond.
Nu kapkey laet ons hier niet langer sammelen, ick voel den honger in mijn maegh al rammelen.
't geschiede om uwent wil.
'o woupen, o moort, t is hier niet pluus dit s mien zeel den man of heerschop von t huus. hoo zal ik et moken?
Nu gy bellardo, wilt u mee tot zeggen spoen, ik heb u oordeel in dees zaak al mee van doen, 'k wil met de meestepart mijn voorstel sterrik maken.
Zie daar een kwestie, die my dunkt zeer gemakkelyk is te akkomodeeren want men mag niet twyfelen aan de zaaken, na het zeggen van die heeren.
Anzelmus, katryn.
Zy gaan uit, en in de stad, herbergen, en kroegen, en by de goede vrinden, die hen heerlyk tracteeren, en zy nooden die weerom.
Ja, 'k zal u met'er haast zyn antwoort weder brengen ik zal uw voorspraak zyn, en ik zal nooyt gehengen, dat men u slepend hou.
T was jammer, dat het niet beter lukte?
Al jouw wenschen is om vreeten, en om zuipen?
't zel gaen as ien kriek, en ik ben noch redelyk rap ter been, zo ze me niet teugen houwen, me dunkt ik spring staende voets over de bruid heen.
Veelen zal het moogelijk vreemt dunken, dat ik u ed verzoek, in u eds bescherming te neemen een man, die't gezelschap van alle menschen schijnt te haaten, en te ontvluchten en tot noch toe geen plaats weet, waar hy zich heen begeeven wil.
Ik gaverlooren.
Doe wou hy mitme accorderen, maer 'kwas wel wijser.
'k heb 'er te schrikkelijken walg van.
Daer na rynhart mede uyt.
Daer dient voorzichtig op den ammirael gelet, hy is zoo ver dat by wil blanche..... hen.
Benje niet van buis, sinjeur?
Men doed voor zyn beminde ook alles wat men kan. en hier door, is 't alleen dat ik meestres ben, van zyn hart.
Laat zy maer weer beginnen, k zal haar kop zo lustig touwen, dat men zal het roode sop uit neus en mond, en by haar ooren kunnen tappen.
Het biest zou byten, vaar, zo zy t de gard wou geeven.
Alle dagen dat kreng in 'er boosheid te styven, dat en diend men langer niet, daerom meugje wel gaen wandelen al was 't van deesen dach.
Maer, t is heur alleen te doen, om myn eertj en myn fatsoen.
Dan ben jy ook niet waerd, hospes van zo veel geleerde studenten te zyn. quid asino?
Al jou snorken, en al jou zwetzerijen die en gelden hier niet, veel min al jou atestatien en bezeegelde brieven.
Wie duycker komt ginder aan, 't lijckt wel een diefleyder schier.
Wat dunktje dan van geerrardt, van monsr.
'k verwacht hem, zo gy hem kond winnen 't zou zeer veel helpen, myn geval staat in zyn hand.
Eenige jooden, die schreeuwen.
Ik wou om een vaan dat 't al t' huys was, 'k weet 'er geen raat toe, men wijf slaapt al, om in te komen ist al te laat toe, deur 't voorhout?
Jou beest, dat zou te veel naar pis en paerdevygen ruiken.
Myn broeder heer?
Hoe zoekje hier de tovenaar?
Daar komt kaat laat niet blyken van t geld en t geen ik je heb gezegt.
Mijn trouwe rijxbehoeder, t is billick datmen deucht met groote staten loont.
Weg min van my, met al uw laagen, en plaagen, gy brengt my niet in ly 'k haat u gezigt, klein venus wigt, en wil uw boeijens nimmer draagen.
Hoe spreeckje nou dus dwaes?
Nu kanje crediet spreeken.
'k wil wedden, heer, dat gy 't dan noch niet sult gelooven. ix.
Jannetje, jou neef salje wel helpen?
Zult gy my dan versteeken van uw liefde, om die varkens muil?
'k weet niet hoe 't mogelijk is daar fred'rik hem onthout van u te zien, gy noch u vader toevertrout u herts geheimenis.
Mejuffrou, 't gelt alleen heeft my niet doen verlieven, uw flonkerend gelaet, uw oogen, die my grieven, uw zwier, uw fraeyigheit, is alle d'overvloed daer ik myn tederheit en wensch meed' heb gevoet.
Dat we ons dan niet en maken te dicht aan zulk een vier.
Wel loop eens in uw' schans, en defendeer ze dan ik zal eens zien of ik ze alleen niet winnen kan. raasbollius klimmende boven op zyn schans.
En vorders is ons belast als wy dat hadden gedaan, dat wy dan zonder vertoeven wederom te rug zouden gaan.
Ja hoorens dragen?
Ze zeggen dat je krelis verdronken hebt, en zweeren 't mit 'er beijen.
Ja, of ik most het niet recht hebben verstaan.
Ik moet wat hebben voor myn ryen en myn vliegen.
Wie lands verand'ringh soeckt, word d'eerst licht van de leste geen sant in't eygen land.
Hoe verdenkt gy hem ook te onrecht!
Wat is geld toch!
'k heb ongelijck.
Hoe benje zo stil bruytje?
T is wel, jou saken sijn gedaen, je kunt weer thuyswaert keeren.
Om dat zy een man had afgeslaagen van zestig jaar, daar gy woud dat zy haare daagen.
,, maar dat ik my vernoegen liet ,, met 't keukenmeisje te bekooren?
Dat je niet kwaed zoud zyn zo je met 'em most trouwen.
'ha, ha!
Van geen geringe afkomste, en die wel eer hunne jeugd hebben besteed in ridderlyke oefeningen, en adelyke ampten hebben bekleed, maar in armoeden vervallen, en uit hun vaderland gedreeven.
Niesje, je hebt je wel gekweeten, wy hebben 't alles konnen hooren.
Wyst op fobert.
Ha, ha, maar d'arge vos, de knecht, die zorgd voor ons, en doet hem telkens klaar zijn ongerijmdheid blijken, dan moestge zien hoe bril dien ouden stond te kijken hy roept stampvoetend, ha!
Maar hoe veel wind gy met dat ambacht wel?
Wy zullen ook een goede theater konnen uitmaaken.
Ja, myn lieve jufvrouw, had ik niet kennen of kyken, wat jouw dochters bemeurien waaren, ik had niet iens estreen, of kwaelyk evonden, dat lieven mit 'er trouwde, o neen!
Daar komt een vent, heel fraai gekleed, gelijk een juffer, dat je 't weet, die meende my, 'k zeg 't zonder liegen, gelijk een gek in slaap te wiegen hy sprak van trouwen, en hy wou, dat ik hem hand'len zou als vrouw maar ik te slim, kon haast ontdekken, dat hy my maar zocht te betrekken want 'k zag wel dat 't een vent was heer.
Wel ian de graeyer hoe is t, machme niet ien woort spreeken?
Mejuffrouw, ik was al in angst datje vader zolang in huis bleef, ik vreesde dat onze listen kwalyk uit zouden vallen en zo die misten.... anna maria.
Help me toch uit de ly.
,, wel deze vent is duivels stout, ,, en 't was gezeit hy zou niet durven.
Wat zee ich?
Jan. daar ben ik heel wel mee te vreen.
Verhoort mijn doch ten lesten, want sooje nou van me keert, soo meughje dencken dat ick soo lang uyt liefde sal schreyen, tot datmen mijn liefde, u liefde, en haer liefde, uyt mijn siet verscheyen.
Den een om daer met naem en faem door uyt te steken, waer d'ander weer mee deckt sijn' arremoeds gebreken ick heb, seyt rijckert, gelt!
Men pijpknielde rijssenbry!
Waar toe deez wapens dan?
U hooghmoet is te groot, ick ken u niet verschoonen. stan.
Maar ik ben jonker, en ik spruit uit aadlyk bloed zie dat verzet geheel de schaarsheid van het goed.
En, die u heeft gezegt, dat ik gisteren dronken was, heeft u kwaalyk onderrecht.
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor het huwelyk door list, blyspel, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Je zult slechts speelen voor een leevendige dood opdat men jouw niet dwingt te trouwen.
Waar ben je, belitje?
K verlaat myn jaloezy, k verlos my van die pyn, ik min haar ook veel meer nu dat zy vrouwen zyn.
Oct. metillas schoonheyd my verruckt, en maackt my stom.
Daar zijn wel plaatzen, daar 't al te openhartig spreeken belachlijk zijn zou, ja ongeoorloft.
Is 't niet aen helena, die adelijcke jufvrouw, edelman.
Jan. loop vry of 'k zel je beestig klouwen.
Met eenig burgerlyk verfoeijelyk gebrek.
Geen sorgh op dit pas, want als ick hem laet in soo staet after de deur, en let wel op de sin van 't geen ik seggen sal, so suljet wel ontsnappen.
Wat wil dit toestel, en dat wezen zo verschrikt?
'k verwonder me nu niet meer, dat de luiden hier in zo korte jaaren zo kaal worden.
Of is uw hart als ys, of is uw lichchaam als een steen ik loof voorzeker ja, want gy lacht, zo 't schijnt, als ik ween.
Is 't lydelyk!
Ick ben zoo oud niet, 't scheelt noch wel ses maenden heer!
Is t altemaal niet waar, t is altemaal niet mis, poeeten slaagen zyn zo hard, zo snel zo wis. de zeedemeesters en poeeten steeds krakeelen, alleen om dat den een des anders rol wil speelen.
Nou doed et angnietje.
'k ben zeer in u verbonden en heb in u, niet als oprechtigheid gevonden.
Schep moed, ik heb daar zo van katryntje vernoomen, dat anzelmus en izabel hier by de boeren op 't jongspel zullen koomen.
In amsterdam den 19 september 1684. vertooners.
Maar 'k heb die juffrouw daar gehoord, die hier zou komen u te spreeken.
Vergeef het my, schoon lief idoon, schoon lief minjoor, myn zuigerlammetje, myn lekker hieltje van een hammetje je weer wel die verliefd is, als ik ben, wordt als de droes zo vals!
Baldadige, die juffrouw heeft terstond, aan my de gansche zaak verhaald, met eige mond.
Is 't ook hier alles wel geweest, naar uw behaagen?
Maar ik heb daar een kwa kies docter, wouje me daar van verlossen.
Help, help, sta by, men schiet me dood.
Keetje.
'k ontfang met groot vermaak de eer die ge my bewyst.
Want myn stiefvader maakt het myn mama wonderlyk loof.
De hoorens gaat hy elk vereeren, maar kupido draagt nooit die veeren.
Hier uit zou ik de zorg, en genegentheid van myn huisvrouwtje zien.
De fransche kroon die zal mijn blanches hooft bedecke.
,,o snoode toveres!
Gaat fabio, en ziet, dat gy by iemand raackt, die my verlof verkrijgh, haar hoogheyd te begroeten, gy zult wel d'een of d'aar van haar gevolgh ontmoeten.
Adm. geef my, ik zalze leezen.
Kom, al hebt gy my geschonden, ik heb u na die daad heel heusch en trouw bevonden.
Vind gy hier reden in, om my zo te bekijven, dat ik, behoudens uw verheve wijsheyt, blijve by 't algemeen gebruyk, en naer een huwlijk stae, en volge de manier van onze tijden nae, wie heeft in 't huw'lijk ooit oneerbaerheyt gevonden?
Ze zei, 'k heb karel, met uw' dochter, korts zien wand'len, zy hadden, na het scheen, iets wonders te verhand'len.
Ick segh machtelt swijgh stil, ick selje doch niet trouwen.
Ja, ik zou 't haast gelooven waar hebjeme dan van daan gehaalt, onder of booven?
Ja, zy moet doe maar jou plicht, en roep michiel hier.
Varende over de zuidzee naar oostindien.
Neen maar wy zullen ons spel in drie bedryven verdeelen en mislukt het ons, in het twede deel tot goedaarts mee te speelen, zal ik niet leedig zyn maar bereiden alles voor het laatste bedryf, waar in ik geen rol neem van een loogenagtig oud wyf.
Je wilt niet winnen as je kan. krab eens de villis uit jou oogen as een man.
Neen, 'k denk niet meer aan myn geledene verdrieten, nu ik u eindlyk zie, en dat myn ziel zo ras.... klaryn.
Zo myn gezigt niet is bedroogen, zo komt hy daar.
Ja kruys of munt.
Een hinloper schipper.
'k hebt jou soo dickwils 'eseyt jou besuckten ondeught, dat soo jy niet en wilt als een deegh'lijck kneght oppasse maer je vaer strackx tuys senden en stuerenje voort, jy weet wel watie belooft hebt over eenige weken.
Uw bucefal heeft my het been gequetst, ick vreeze dat..... kar.
'k wensch je al myn luizen in jouw hemd, ut, re, mi, fa, zo jy niet in ons hylik stemt mi, fa, sol, la, myn luizen met jouw vlooijen, re, mi, fa, sol, die meugen daar dan kooijen, re, mi, fa, sol.
Als een huisman zonder land.
't slimst is dat gy niet veel moet snappen met bagotyn, maar met de meid, moogt gy het doen in plattigheid, dat de ouwde paai het niet kan merken, want anders zou hy door zyn klerken, die hy in huis heeft, u het lyf doen beuken, uit wat tyd verdryf, gerard.
En as 't 'er op an komt, wil ik 't mit ien eed bezweeren.
Ik kom niet om te spreken u voor mijn eigen zelfs maar nu het is gebleeken dat u de vorst bemint, zo heeft hy my belast u te gaan spreken aan, zijn woort dat bond my vast en dwingt my tot mijn plight, maar anders geene krachten buiten zijn streng gebod, noch al de grootste machten des werelts dwongen my dat ik mijn nu vertoont, aan die mijn trouwe min zo dapper heeft gehoont.
Signoor, daar is een heer die na u vraagt, wiens jongen verf, en pletdoek, en penseelen draagt.
Voort, voort, 'k zal hem die streek verzetten, 'k zal pleiten.
En hun commercie kan 't verval ook niet verhoen, ten zy men waaren poogt in menigte op te doen, en zetten dan de markt maar dat is niet te denken dat zy hun eer door zulken gruwel zouden krenken.
Wat is t vader?
Na dat ick sie, en hoor, ie bent daer mee gescheept, sijn brief moght u wel leet doen, so 't komt voor recht.
Wel, kees, jy lykt wel hiel spoor byster.
Jorden sluit de deur op, de schout komt in huis.
Loop in de pomp, jan gat, en haal de klap nae je toe.
Wel juffrouw, wat zyn dat voor reden?
Daer bewaer ons den hemel voor dan kraemden ick me van hier op een ander, sou 'k dencken, brout men oock goet bier ick weet wel, hoese gebruyt zijn, die onder die stijloren moete bucken wat sou men mennich eerlijck patriot schandelijck sien verdrucken sta vast geestelijcke goederen nu moetens'er an!
K ben benieuwt te hooren, of t word gewonnen, of verlooren.
Ja ben ick oock, maeckelaer.
Dat is geen schand voor hem de koningen doen 't mee.
Hier zit de maakelaar grypal, die zo lang heeft gemaakeld, tot hy zen zelven in dit dolhuis heeft gekaakeld.
Wy voelden, na dat woordt, verand'ring in de huyt, en in het aangezicht kwam hair en stoppels uyt.
Waarom gaaje ten eerste niet voort, als ik je roep?
Wat ik u zeggen zou, katryntje, k was gister avond, als een zwyntje, k wierd wonder wel geregaleerd.
Dat moet zijn beloop zo hebben, en hou jy der je van daen, zo zelje 't niet hooren.
Het is al lang genoeg, o pry!
Het tooneel verbeeld een kamer, inhet lusthuis van anzelmus.
Za, meinderd, vat hem, en jy, jurie, doorzoekt hem zyn kleeren.
Ach komt hy onder meesters handen, dan is hy zeeker om den hals, die zellen hem maar snyen, en kerven zyn ziekten is ongeneeslyk, en niemand als ons bekend, gewis hy zou onder haar handen sterven.
Gy zult de wetten zien, myn heer, van dit byzonder ontwerp, zo ras zy zyn geschreven in het net.
Wat my aengaet, ick sal daer voor wel houden wacht en gae ick somtijds in het struyckjen om een pijntje, dat is om tijdverdrijf ick gae niet weer tot trijntje, waer dat men kousen stopt o neen!
Ja toch, twe en tachentiger, al ree?
Wat duyvel speelt hier mee, is dit de overschoone waer over karel heerst, o al te stouten daet!
K voel door dit gezicht myn hart en ziel ontsteeken, maar laas!
Men heeft, door meester hans, my eens de rug doen smeeren met roeyen, na me dunkt, om eenig klein gebrek maar tot mijn onschuld.
Zie daar komt thys en melis aan.
Hebt gy pijn in 't hooft geleden?
Wilt u dan ras verkleden gaan daar komt hy al van verre aan.
Wel hendrik, wat is daar dan aan bedreven?
Alhier confrater.
Geloof je dat dan niet?
Het gansche zoodje is nu reede by malkaar, daarom zoo zing ik eens eer dat ik nog by haar of in 't gezelschap kom, en moet myn zaak bestellen, en eerst het ut, re, mi, op klank van toonen stelle indien ik het niet dee, zoo wierd het ligt te laat, maar staag gereet, zoo is men altyd in de baat.
Mejuffer, wilt daarom niet denken want gy kent immers frederik zyn aard veel beter noch als ik.
Een flesje eau de la reine in de zak te draagen, om, voor pyn in 't hoofd, een druppeltje twee drie op te snuiven, of in het fleschje te ruiken, dat gaat heen, en is goed als 't helpt maar snuiftoebak te gebruiken.
Maar heer, wat wil je doen?
Als de makelaers den handel sullen mogen drijven, setten, ofte beletten, soo sullen sy 'er beter aen zijn, als de koopluyden self.
Ja raak jy hier wat, t'wyl ik 't ginder wat ontziel.
Ik vond iakomo aan de poort, hy bragt my in dit huis, ik zag zyn dochter, maar bender uitgescheiden, om dat ze der anders uit zag, om datze geen hollands kon, noch leeren wou, en.... hendrik.
Hoe broer, weer premie?
Och, och, wat komt my hier te vooren!
Maar op dat bely niet zel klappen zel iker iet vereeren.
Dees eed'le daet verbint my onuytspreeck'lijck aen u kloeckheyt, doch soo gy noch niet en sijt voldaen, kunt gy bequamer tijt en plaets voor ons verkiesen tot u voldoening, ick sal eer noch moet verliesen.
Jufvrouw, kom veur, kom uit. negentiende tooneel.
Ja maar deze nieuwe snof, heeft gistren in haar net gelokt een ryken mof, die op haar is verlieft door haar maar eens te aanschouwen die gistren in 't salet wierd voor den gek gehouwen daar heeft zy 't oog nu op en kapitaan', de knecht van don alcides, heeft my alles onderrecht.
Jae moer, dat weet ick wel, dat is voor seker waer.
Maar, a propos, myn vriend, laat ons naer binnnen treeden.
Myn heer, t is wel, ik volg volkoomen uw behaagen.
Zoo deilt gy jonker blyhert mis?
Ja, spreek recht uit, want, doeje t niet, helpt gy uw zelven in t verdriet.
Zie, zie daer dat gaetje, zo vliegent nae jou gat.
Wel, kornelia, wat zegt gy, zoud gy wel willen?
En zo veel proeven van uw krygsbedryf gegeven, dat u de keizer, reets tot veldheer heeft verheven.
Dat coppel haenden... dien faisant... dien callekoen...
Men geeft een and're naam al dikmaals and're zaaken.
Hy ryst op!
Die't gesongen heeft, sal 't u wel leeren.
Maar, wie wil zo een zieke bruid, die door zo veel kwaalen is overheert?
Een van tafel.
Want, om kort te gaan, gelyk ik zonder arg ben, zo zoud gy 't grootste ongelyk van de waereld hebben my te bedriegen, en ik geloof dat ik daar over van hartzeer zoude sterven.
Kom, dochter, gaan wy na uw kamer, op dat hy niet merkt dat wy myn heer leander hier hebben gesprooken.
Is hier een schilder, 'k zelme dus laaten afmaalen.
Ick ben daer me te vreen.
Als afgunst, hovaerdy, verkwisting, vrekheid, tooren, of eigenbaat, en al wat tegen het behooren van menschlyke ommegang, en goede zeden strydt.