floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik kan de geest niet verdryven, zeid' hy, wat of ik daar zou doen?
Juffrouw, seigneur is met peet aaltje wat belet geweest, anders had ik 'er hem al van gezeid.
Jacobus kemp.
Wel hebje nu jou wil, alreman, laet ons loopen, eer dat trijn raetels komt, dan mosten wy't bekoopen, want 't is, ick sweerje dat, een duyvel van een wijf, mijn dunckt, s' is aen de deur, ick hoor wel haer gekijf.
Soo sou ik loot voor veren kruyen mijn heer en meester af te bruyen, dat is waaragtig al te slegt den heer geslagen van syn knegt!
Ik zal. vyfde tooneel.
Jan. laet het deur schieten, by myn siterna, de tyd zel je niet verdrieten.
Doe maar 't geen ik gezegt heb, en laat bescheid, aan 't pakhuis van kryn.
Neen, neen, het mocht hem licht verveele maer was dat je heers meyt die daer eeven van de stoep trat?
,, dat beloofd iets goeds, joffrouw.
Ha schelmsen turk!
Dat ick, een koning, moet in zulck een hel versmooren.
Ernst, hans, katryn.
Sibil daar word gebeld, 't zel den docter weezen, och onze zaartje die verlangt, en ik weet niet hoe.
't is kwaad genoeg, dat een die leelik, zot, arm, en van een slechte familie is, de mans een woord gezag willen vergonnen.
Slagen sal troef zyn, k wed zy met haar nagels my eerst groet, en droogt myn oogen met haar vuysten uit, o!
Dat 's maar een kleinigheid, krelis, en ien gering foutje, dat de justici met twee spinrokken wel op jouw huidt zal uitveegen.
Anzelmus, schoonpraat.
Ik offere u de vrucht van mynen jongen tyd, en hoop, heer backer, dat ze uw oordeel zal behaagen, op dat myn' zanggodin daar mag haar' roem op draagen, dat gy beschermer van een haarer werken zyt.
De eer werd afgemaalt met dubble aangezichten, een voor de trou, en d'aar die wijst een vrou haar plichten noch na volbrachte trou maar 't grootste dat my smart, is dat die geen die door ondankbaarheit mijn hart aan stukken scheuren komt, haar woonplaats heeft genomen recht over 't hof, zo dat ik daar niet uit ken komen, of moet haar venster zien of ik schoon doe mijn best, om 't vuur dat in my blaakt te doven, 't wert ten lest' noch meer ontsteken door 't aanschouwen van haar wooningh.
Ick verstont u qualijck joren.
Vertrekt dat gaat al wel, 'k hoor de veel met de bas, o!
Sevende toneeljan, weer met sijn wagen uit.
Daar komt den hartogh aan.
Klaryn, knecht van hendrik.
Wat heb ik daar al menigmaal myu kraamerytje uyt geveyld, dog niet een van die ezels koppen wou wat van me koope, dan ging ik eens een dag of tien op den boer loopen, en speelde, boer geefme een stuk, of ik veegje door de smoel.
Mevrouw zal t zelve zien.
't mag nu zo heen gaan, maar morgen meen ik een groot maal te geven, en noodender al mijn vrienden, en nichten, en neeven.
Ba zen is hier niet, en haare laatste reden die wooren, dat zy hier op deeze plek zou zyn.
Wijfje lief, roel.
Joris, bely.
Staatzugt, geld, en t minnen, kwetsen ziel, en zinnen.
Franzyn en joost binnen.
Wat was ick verkouwen, het slijm liepme de kop uyt, en de docter sy, ick moestme van sout en suer onthouwen wijn was my oock verboden, 'k wasser heel deerlijck aen vast.
't is wat te zeggen, de baaker, de minnemoer, en al dat volkje te moogen bedillen.
Wel ian klaazen!
Ik maakt reedelijk, of anders zelje halve goet licht in de kaars vliegen.
De pijpestelders weder komende, raeckt theodoor gemackelick by de vryster binnen 's huys, sy bedrijven vreemde nieuwigheden, en vertrecken trijn ratels kijft op haer maer een timmerman, genaemt meester clement, uitkomende, beklaeght hem over het slap werck, en de diere tijdt siet theodoor van sijn vryster komen, die van trijn ratels aengerandt wordt, als schuldigh tot het quaet hy ontschuldight hem, sy roept de bueren, die geweldigh kijven op theodoor maer clement spreeckt ten besten, seggende theodoor onschuldigh te zijn, waerdoor sy op clement toornigh worden, die wech gaet maer eindelick door theodoor beweeght, geven hem ghelijck, en gaen vredigh na binnen.
Is uw vrouw schoon?
,, 'k vrees dat de wyn, die ze zo gulzig hebben ingeslagen, ,, 't geheim zal verklikken, of d'aanslag geweldig vertragen, ,, schoon ik ze, om hen te doen zwygen, verzag van wat geld.
Ey, daar voor hebje niet te schroomen, ik kan t gezelschap maklyk of eet gy met vree.
Zo gy de konst hebt om een losbol te verrassen zal t nu de tyd zyn om ter deegen op te passen, ik heb francois reeds veel van jou bevalligheid, van jou luy adel, en verdiensten uitgeleid.
Is 't scheeren vrouwmensch?
Zie daar, in deerste torn, zo raakje in de pan die steek zal deurgaan, want die kunje niet pareeren.
Ja, 'k sta toch als piet snot te kyken.
Jy bent van dat mofs rappalje, lyfknechts, en liveis kanaalje, dat zich by geen eerlyk man in de weelde houden kan.
Deeze kunst kon dienen in myn stooken!
Jans, brecht.
Gun dat ik 't voort mag doen.
Santilane, die niet zag als geweer, en die niets hoorden als vloeken, beefde toen hy onze gemaakte turken het schip door en door zag zoeken toen zy by leonore kwamen, en haar aangreepen, keek hy zo fyn, als een ezel dat serpster bier drinkt, hy hield zyn hoofd vast, of hy groote pyn en weedom had, hy trok aan 't galpen, aan 't gieren, aan 't huilen, als of'er een vyf zes duizend honden, of maarse katten of doods benaaude uilen een opera onder malkander probeerden.
2. al knort 'er of mort den oude gryn, die stikken zal aan zyn schyven, ik wil dit boertje zyn vrouwtje zyn, hy zal my de tyd verdryven.
Maar, eer ik het begin wil ik hem eerst eens spreeken, en kan ik dan niet op hem winnen, zo zullen we aan 't werk gaan, en je raad volgen ik ga, en bied hem myn dienst eens aan.
Ik zeg al weer, hy wil hebben dat ik eenige buitenspoorigheden bedryf, om myn goede naam te krenken.
Hoe kun jy lui noch zulken krankzinnigheid verschoonen?
Hy kan niet 't arrem beest is't mantie sonder eten?
K bestond haar snoo verdigte reen in t einde te gelooven, maar zag my van die hoop na weinig tyd berooven.
Ick zelje zegge waer om dat ick 't gedaen heb, ick vreesde voor het snappe en dats ons gevry tegens elck een mochte klappe helena.
Tut, tut, daar over niet te zugten, die zaak, mejuffrouw, is wel zo sekuur beleid, dat rykaard nimmermeer, al schoon 't hem dapper spyt, kan weeten waar zyn theodora is gebleeven al liet hy duizend man, door alle landen zweeven, noch zoude ik wedden, dat hy niet beletten zou, dat theodora word, uw fredriks egte vrouw ook wist hy nimmer, dat uw zoon zyn dochter vryde, veel minder wat besluit zy namen, met hun beide, van met een stille trom, te zamen door te gaan maar, juffrouw, na ik zie, komt ginder rykaard aan.
't is of gy u cousine woud zien aan een meester uitgetrout, is 't niet genoeg dat gy 't kond leezen?
Daar toe zal ik nooyt konsenteren.
Myn heer, 't is altyd aan de kleeren juist niet te zien, waarom hem niet beschaamt gemaakt, dat oom het ziet?
Belast, om my, u met geen zorg dat dunkt my vreemd want schoon gy al belang in mijne zaaken neemt, 'k ben niet in staat, om u die yver te betaalen en, zo ik al mijn' wraak door andre min wou haalen ik zou het doch by u niet zoeken.
Ey, neem maar aan, crispyn.
Och mijn baes.
Daar moet iets zyn dat het voorneemen van de hoofdpersoon belet die dat echter moet ontworstelen en te boven komen ten zy het by avontuur van zo klein belang zy, dat de aanschouwer vermaak schept, als by hem verstrikt daar in ziet blyven hangen.
Wargaaren, grypaard.
Is hans de zwetser dan hier al, daar ik om kom?
Adm. dan zal ik weten, of het vliegende gerucht haar schoonheyd heeft verspreyt door waarheyd of door zucht en vind ik haar zoo schoon, als zy my is beschreven, zal ik terstond mijn naam aan haar te kennen geven.
Maar ik weet best wat hy my veur een last is wat zou hy weesen, een voose raap daer niet een zoete beet aan vast is.
Is 'er de notaris niet by?
't is of hy al zijn leeven in 't loogenschool heeft gestudeert, waar duyvel heeft hy al dat hoofze liegen geleert?
Hy is, siet, ghecoleurt als een kalkoensehaen.
Zwyg tryn.
Nou, dat 's goed.
Dat gunn' den hemel u. uyl.
Met die pis praatjes stuur jy my gestaag weer heen.
Den ouden gek is al vroegmorgens uitgegaan, om een geleerd doktoor voor haar te treffen aan.
Maar neen, je meent het niet myn bekje, je scheert de gek daar mee.
Wel ick hebser gebrocht, edelman.
Ja wel, wat is 'er iemand, die oud word, en zwak van gezigt, kwaalyk an.
Arnoldus alleen.
Ja, vaar, het staat me ook noch wel veur.
Ferdinand, uit het venster.
T geen t vrolyk weenen in kapel, en hof zal houwen, en rome vieren, daar op deeze maar de stoel van klemens leeven geeft in stad, en hof gewoel.
Die sijn naerse brand, of oyt pasquillen maken, zijn bey haer selfs verdriet, sy quijlen, en sy braken haer eygen vuyle stanck, dat yeder daer af gruwt, iuriaen.
Zukken som ryk te weezen, en niet nae meer te haaken?
Adieu kalfje, nu sel ick u geen soetemelck meer te drincken geven mijn soete gesuyckerde kalfje, dit sel u kosten u jonge leven, nu moet ick ou verlaten, nu moet ick van ou scheyden, 't is al hooghtijt, hoe noo schey ic van mijn kalfje och!
Elk een blyft even vast by 't geen hy heeft begreepen gy denkt my dienst te doen met 't geen me in 't graf zou sleepen, en 't geen gy oordeeld een belooning waard te zyn, verdiend niet, naar myn zin, als wreedheid, smaad, en pyn.
Coen en flip met de kist vol steenen voor uit, en piet en jan volgende binnen.
Me dunkt, je zinnetjes loopen speulen, dat jy zo geweldig verlangd naar die malmeulen, die propdarm.
'k weet van u zaacken niet, noch moey 'er my niet mee, en ben oock niet belust om iets van u te weeten.
Wel nu, het geen je hebt misdreven, vergeef ik u, nu rook eens, vaer, daer tegen is mejuffrou klaer.
Want ik zweer, by honderd duizend.... jorden.
Maar hoor lammert.
Neen heer, hier is ze niet, maar de eetzaal is hier naast.
O jae moeytjen.
'k heb jouw meining gevat.
Een stuk wyn, aan 't arbeiden, moet ik eerst gaan afsteeken, en dan myn kozyn, die ik aan de veerman moet brengen, noch spreeken.
Want myn hoog en aad'lyk hart eischt my een' schoonzoon, die van adel is gesproten.
Wel heeft de baron jouw voor zyn tolk aengenomen, zo moestje myn zeggen wat hy heeft gezeyt.
Jan. dat 's goed.
J. koenerding.
Dat ben ik ook met eeren tree met jou volk maar op, ik zal je wel tracteeren.
Die actiehandel is voor christenen alleen, geen smous of jood zal daar de hand aan durven steken.
Prezident hoe zuster!
Wie had dit slot zyn leven ooyt gedagt!
't zal niet met u geschieden.
Ei, zie my dat figuur, slae poot aan, neem de fyl, en maak de stoep schoon, en het voorhuis wel ter degen k zal ondertusschen gaan de kamervloer afveegen, en schikken alles, naer behooren aan een kant jou rechte houte klik hoe staat hem dat ter hand?
Maar 'k vreez een hoger magt, ik vreez uw vaders dreigen, en dat ontzag, de min, die u het hart de neigen, verwinnen zal, gy staat noch onder vaders macht hy wil u trouwen aen een ander, dan ik wacht niet anders als de dood, indien dat mogt gebeuren.
Dan was 't ga by karsten kwaeks, fol. a4v, p. 8 haal ons daar tien twaalef kaeks, met drie bottels bottelbiertjes.
Baertje, vrouw van lubbert.
Ja wel 't kon ook niet zyn dat zy getrouwd zou weezen het trouwen dat is noch haar gist'ren aangepreezen, van my en zaartje buur om dat zy, door de trouw, dan aan de spookery niet meer gedenken zou.
Al 't jachtgevolg dat is in 't naaste dorp gebleven, en wacht haar keizer daar, keyz.
Wal zel me hier al gebeuren?
Wel dan zal ik jou geen ongemakken meer noemen, of op haalen.
Maar zoo de koning noch volhard in tegenstreven?
Hy praet van de nikker  zou daere man wel van huis weezen?
Wie buyten godt oyt wijsheydt soeckt, die is keymals gedoeckt.
Ik schaem my, dat ik an zo laeg een geest my ooyt heb door de trouw verbonden.
Zo ziet men komt alle ding eens te pas, tot gaauwdiefsspraak in kluis maar dat men eensjes las wat'er al in de minnebrief staat 't zou ons licht stof geeven, om wat te lachchen wat juffrouw, denk ik, heeft aan die gek geschreeven?
Majombe, den doek weer voor zyn oogen bindende.
Dan noch aan franse double, en enkle pistolets met eenig ander goud, dat ik daar naa te mets won van een alleman, die daar zyn beurs moest laaten minst aan goudguldens, en het meest wel aan dukaaten, te saamen, naar ik gis, omtrent deux mille ecus.
'k zie dat je weinig weet, wat je me schuldig bent hoe jy me veur slavin te tunis wierd gevent, hoe ik jou kocht, hoe braaf ik jou heb onderhouwen van kindsbeen af, dat ik jou weer breng in jou land.
Ik ruil voor u geen heer van 't land, myn lieve teewis, want ik kan 't niet zeggen, hoe myn hart en oogen, betoverd zyn deur jou vermoogen.
Grypaard tegens wargaaren.
'k wil niet twyf'len of gy zultdezen dag noch tot uw oogmerk koomen.
De belachchelyke serenade.
De slechten tyd doet het niet maar na de fransche mode te leeven, in alle overdaad en pracht.
Leander, segh een reys, wat raedt ging mijn dan aen, dan most ick met het kindt langs dhuysen bidden gaen.
Dan kaamerlingh, en dan een schiltwaght, dan beschoncken, dan moet ick naa ireen, dan gaa ick legge roncken.
Maer dat gy't niet en seght, selfs aen u meester niet.
Wel heft immer van truutje geleezen?
Nederduyts pan.
Myn heer, 'k zal my ten hoogste gelukkig achten, zo ik met uw dochter mag paaren.
Elizabeth, haal ondertusschen het theegoed, lustig als een kind, en zet het in order.
Verscheide danssers.
Haar scherpe koelheid maakt myn zinnen als verwoed waar toe niet met myn vuist myn lust aan haar gbeoet? agneta klaagelyk.
Zend hem om protrest t'huys karel.
'k wou je met jou twien wel jens soo koen raen datje dat deed, ick wouje wel loove dat ick by de schout sou gaen.
'k retireer geen voet.
Dat boek zoo groot in weytse tittelen, bestaat in twintig hoofdkapittelen, waar van dat de eersten alle zes, beschryven de spanriem, snymes, pikgaaren, borstlap, en klopscheenen, spanelsen, likhoud, en wetsteenen.
En dus verslyt in eenzaamheid de jonge jufferschap haar nachten, want daar het geld de liefde scheid, is geen goed huuw'lyk te verwachten, en daarom ziet men 'er zo menig wel gewild, in held acteons gild.
Matamoris, trekkende eelaard ter zyden.
Waar heen is 't dat ge, o min!
Ik zeg, oft zo quam, en dat me deze kwaadheid verliet zo zal jy beletten, dat we vrinden worden.
Pennemesse, of een seyne schaar, scheermesse voor de snotschraapers, om mee te scheeren.
Maer sacht, wie komt ons hier op 't onversienste naderen?
Hoe zyt gy lien zo nieuw na ander mans secreeten?
Wyl de oom met argus oogen waakt.
Welk een smert en druk doorgrift myn ingewanden!
Wel ja, naer ik bemerken kan, zel zy hem neemen veur heur man.
Het recht is op mijn zy, dus schroom ick geen gevaar, ick breeckze op en lees o!
As 't jou belieft pietje.
T is soo.
Talm dan niet meer aan myn ooren, of spreek my niet meer tegen.
Voor my, ick gae aen kant, die joncker siet te windigh, de fury voert sijn schuyt, ey my!
Kom jongen, geef my dan penseelen, doek en plet.
Uw oogjes zijn soo bruin als uitgebrande aluin u tantjes zijn 't blanketsel van roet soo na, uw hals ega, geverfd met rottevetsel.
Neen diwertje, ik ben noodig t'huis, ik moet noch iens om een bootschip gaen.
Cornelis, t is my wat te duur.
Neen, ich moes noch breeven schryben, waar is der achterdeer?
Kom, en leen me wat k geef t doch weerom.
Laas mier ier handelyn dan kusjen, jonfer laas ich zo geliklig zyn.
Dit dan, op deze wyze alzo sleepende te houden, noch een ruimen tyd na deezen, kan u elk ongetwyfeld een braave goudbeurs waardig weezen, en te meer zo zult gy in uw kunst, en praktyk aangroeijen, en meer, en meer werden gesterkt, van zo een swaare patient te hebben geneezen, en zo een wonderlyke kuur hebt uitgewerkt.
't is schande zo als er hedendaags oppronken, palleren en kleeden, ik weet dat er zijn die veertien ja vijftien gulden voor twee paar akers aan een neusdoek durven besteeden, een zijd jak is nou al te gemien, 't moet nou al gesamaard weezen.
Ziegel stein vohr zahn pulver verkaufft nein ihr meine herrn der bin ich nicht.
Jan. gewis.
Zou ik 't wel vraghen derven?
'k verzoek, dat hy zijn naam aan my te kennen geeft.
Onbesprongen mijn mogentheydt regeert.
Verzoek overgemerckt hebbende, ende genegen wezende, ter bede van de supplianten, uyt onze rechte wetenschap, souveraine magt en autoriteyt, deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezen, dat zy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende iaaren de voorsz.
En jakobus, is die noch niet t'huis gekomen?
Of zeggen joost, wel wat veur malligheid is dit?
Ik zie nu dat het voltrekken niet anders als aan ons staat, myn heer.
Wy hebben dieven gehad, en heer eelhart met myn man doorzoeken 't huis op en neer.
Joos tegen teeuwis.
Het is dat dan de zon op 't felst hem brant verschaft.
Ik hou veel van die ronde stukken, maer 'k zorgh voor onheyl.
Wel philippus, waar zie jy my voor aan, wel ik heb al myn leeven by aanzienlyke en ryke luiden verkeerd, en het koken heb ik in myn jongen tyd zodanig geleerd, dat ik jegenwoordig wel een potje beuling of rystenbry of al watje zoud begeren, tegens de beste kok van europa zou willen prepareren.
'k meen, dat'er de rechte namen van dat deel niet in en quamen ey, waer word het toch genoemt, daer het niet en wort verbloemt, en niet onder masquerades maekt sijn vrolijke stroppades?
Gy hebt gedaan het geen geen juffer van haar ouders zou verstaan ik zwyg haar broer, gy hebt haar zo lang opgeslooten, die tyranny heeft haar, en met groot recht verdrooten.
Al het geen ze uw neef te lasten leggen, is waar, hy zal er zelf niet durven tegen zeggen, k bedacht die vond om u de zaak te doen verstaan, en wast int eerst slechts spel, t zal haast natuurlyk gaan.
Sluit hem dan in 't hok fytje.
Jacobus, carel, crelis, fobert, kryn, neeltje, swaantje, jonker jan, jannetje, en de jongen.
T is al een wonderlyken snaak, zeeker papa heeft daar niet mis getast, die potzen genoeg zel aan rechten, en al een deursleepen gast.
Mars heeft hem in zyn plaats gezet, hy is den dappren jodelet.
Als gisteren mevrouw, 'k moet weer wat vreemds bestaan.
Laat my niet in twyffel steeken.
K was nooyt soo smadelyk bespot, beguygt, nog k had het dik wils lastren van de ryken nooyt verdragen.
Dien ze krygen, wordt kaal geplukt het kan niet missen, die daar wat meent te trekken, zal hem leelyk vergissen.
Dat's niet en brui.
Nou pleuntje, ga sitten.
't is quaat grote genegentheit te dekken.
Voorwaar de juffrouw kendze wel.
Wel heren.
Zyn majesteyt bedaer een oogenblick.
Maar man, mag men niet weten wat verdriet jouw zo schielyk heeft doen opstaan?
Wel dewyl ik daar niet voor heb te vreezen zal ik het u ontdekken ik beken dan, dat ik zeer verlieft geworden ben op de schoone, fraaye, uitgelezen, zoete, poesle, nooit volprezen juffer catharina robbertia vander wiel, die is het die alleen myn ziel door haare schoonheid houd gebonden, en daaglyks vaster bind.
Sijt gy gequetst, o goon, mijn waerde florestijn!
Ik zel het jou eens brengen, dit glaazelyn, dat zult gy wel gehengen.
Wel jan, gy weet van de saaken, ik wil voor u niet vreesen.
Zie daar, 'k zal dat affront niet dulden, al kosten 't honderd duizend gulden.
Zeg rekel, waarom koftgy geen anys.
Rodegond, fredrik.
Elsje, kermis komt maer eens 's jaers.
Breek doch uw stilzwygentheid, myn waarde minnaar, spreek.
Gy hoeft met hem maar slechts een woord te spreken.
Jy wist dat hy een getrouwd man was, je moest je niet hebben laaten bepraaten.
Windbuil, met een gevolg van jooden, die bonavontuur en noch een of twee onder de voet loopen.
Hou men de mond, of ik laat dadelyk, zo een dozyn muilpeeren op jou kop hagelen, daar jy wel een maand genoeg aan te kauwen zult hebben, naar myn vertrek.
Dat 's veul te veul, al was het ook nog zo gezond, geen mensch zel 't koopen.
't is seker dat het beest is in sijn maeg verhit dat sijn de reen waerom het nu soo treurig sit... maer 'k salder in voorsien soo haest als ick gecleet, zijn... waer zyt gy jaquelyn, gy moest altyt gereet sijn, soo dra gy d'eersten hoest van uwen vayer hoort.
Goit de sleutels.
Hy snee de waereld aan vier stukken in een snee herschiep veel menschen, als pilasters op een stee, en maaktent weer als voor, ook honderden van beesten die liepen op haar kop, als menschen zonder geesten, die anders niet en zyn, als been, als vlees, en vel het goede schiep hy quaad, en 't quade schiep hy wel.
Altoos na mijn advijs zo zou zy 't mogen doen, volgens de wetten van't land.
Wat trouwen, de luy zouden zeggen, wat of die kyk in de werelt alree met een man doet.
Fynman, nou moet ik jou hooren, wat ben je veur een landsman?
Uw' groote neus sal nu myn handt oock proeven gaen.
Neen, k hebje al lang gewacht, myn heer, maar ik was al te schriklyk bang om jou te steuren.
Oct. roept hem hier binnen.
Joan pluimer.
Wat kind is dat?
Nou bauke lolles, hebje niet medal te zeggen?
Ook heb ik spiegeltjes zoeten lieven meyskens, daar gy u krulletjes in ciere kan, ook muskeljaaat, dillekaat, als gy praat, met u beminde, dan ruykt gy als een privaat.
Wel my dunkt dat het al wat is te zeggen!
Vaar wel gy hebt gehoort wat ik u durf vertrouwen.
Wat is 't elendigh van de min te zijn bezeten!
Van zulk een animales beest, dat nooit is amoureus geweest want om gentiel te rezonneeren moetme uw merite meriteeren dies zo ik zelf nu, op myn toer, zou rezonneeren van de amour, moest ik my eerst rektifiseeren, om in uw gunst te penestreeren want 't rezonneeren van een zaak strekt tot chagrin, of tot vermaak.
Sal 't niet den boer verliesen?
Hebbende seer duydelijck klaer bewesen, hoe 's menschen wijste wijsheydt niet meerder, als de sotste sotheyd is by godt.
Bescheid, wat bescheid, hou daer, hans.
'k zal de waarheyt u verklaren, 'k beken ik ook mijn zelfs niet overwinnen ken, ik min een juffer, daar ik heel vernoegt mee ben, nu zy my weerliefd' draagt keyz.
Hier wael, hoe raes je soo?
Me vrind hier moetje wesen, hier is deucalion en pyrrha, c. als voor.
Soo vrees' ick mijne zalf uw key niet uyt de voet sal trecken, als ten half en heel waer 't best.
Hebt gy 'er van geen doktor laten zien?
Daar binnen ben ik by een ygelyk verdacht de knecht en meid staan bei geduurig op de wacht en, hoe zeer ik bestond te vleijen en te smeeken, zy willen 't allerminst my nimmer hooren spreeken.
Monsieur, als wy in de garnezoen kom, ikke zelle jou leeren, reks om, links om, zwenk, datte jy zult kunne draaije, als een tol en mette de snaphaane schieten, oppe den vyand, zo nette, als de boer van tyrol.
Dat s goedt.
Een die u mettertijd veel vrienden maeken sal.
Mogt het geen, daar ik u van gesprooken heb, maar wel gelukken!
Vorsten, helden, hoofden, vrinden, nagebuuren groot en kleen, die u tot zyn hulp liet vinden, duitsland dankt u in t gemeen wilt u onderling verbinden zoo kont gy den turk vertreen.
Wat zouw de schout hier doen?
Den heer vondel in zijn bericht aen de kunstgenooten, toont een veel gevoeghlijcker toegang den zelven zijn e. wijst minnelijck aen, wat te mijden en aen te neemen zy, en hoe men in een blyspel matelijck, in een treurspel hooger van toon moet draven, en doedt daenkomelingen de grontreegelen der kunst door braeve reedenen verstaen, zonder eenige verachtelijcke termen te gebruycken, of iet haetelijcks in t aenzigt te vrijven, maer moedigt elck door vriendelijcke vermaeningen aen, om rustig ten renparck in te treeden, om alzoo den lauwer te winnen, verheffende hun yver, en zugt, tot doverloflijcke dichtkunst.
Nicht, zulk een toestel valt niet swaar geertruy.
Hy heeft voorzeker u bekoord door tovery maar gy zyt duizendmaal gelukkiger met my.
Wel aen, zoo armoed eerlijck is, zoo moet zy oock verstaen als dat een minder moet zijn meerder noyt braveeren.
Manshart, elizabeth.
Den pasquilmaker sijn keydoeck af genomen hebbende, aenwijst hem sijn pasquillen en fouten in de selfde doeck voorts veynsende hen heel te sullen genesen, met dien sijn doeck om sijne lendenen te doen, ontknoopt sijn broeck behendigh, en touwt hem, neffens d'hulp van anderen, so lang met keysche doecken, tot dat hy inde steen al slaende komt.
Nu zeg eens, wien van tween, dewyl gy zyt oneenig.... rykhart.
Gantsch niet maar ik moet hem beklaagen.
Nu loopt myn maan haar koers, om 't punt, in dertig dagen.
Nu vaar, ik zeg de waarheyt.
Maar heer, mag ikje raan, ziet op een kleintjen niet, en laat het pleiten staan geef liever alles om u voor die last te wachten.
Maer 'k hebt nou voor 'enoome 'k sel'em dat weer betale.
Ik heb hem zint dat hy flus uitging niet vernoomen.
Bertrand, trui in de deur staande.
Ick geef hem jou, voor soo veel ick 'er aen te geven heb, 't is mijn neef.
Het kan hem in het minst verscheelen, of hy doet van zyn kracht verhaal, of dat hy mag voor minnaar speelen, en vrijen een lantarenpaal.