floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik heb noch nooit iets ingeleid en jy hebt datelyk gezeid dat ik heb actens lot gekreegen.
Ik wensch myn vader geen kwaad gy hebt myn zeggen al te streng opgevat.
Dat zyn geen snyjers jongens moet je weeten, maar wel fatsoenlyke lui, ja van de treffelykste, die'er vrouwen hebben vergeeten.
Dat woord viel hem zo hard, en het deed hem zo zeer, dat hy kort daar na uit moeijelikheit hem in d'oorlog ging begeven.
Hier zou het moeten zyn, naar dat zy ons beduiden.
Komt, hier wijf, ga binnen, en laet jannetje strackx uyt komen.
Iacomo met arnol.
Gy siet dat hy op my verbittert is en straf, om dat ik karel min, en roelof niet mag lyen.
Je gekt daer ommers mee, wel, rein, waer uit is jou gebleeken dat ze ien graavin is?
Soo veel als 't u belief.
De geschiedenis van dit kluchtspel begind in den avond, en eindigt in de tyd waar in die vertoont kan worden.
Wist je niet dat, als je zo ver reed, je hier te nacht moest blyven?
Staat myn paruik ook scheef?
Ik vond u als een ys zoo kout, en 't scheen dat gy my zelfs een byslaap weig'ren woud.
,, 't zal wonder zyn zel ik het maken ,, dat ik 'er heelshuits of ken raken ,, maar maken wy eens wat getier, ,, wel licht'lik vlucht hy dan van hier ,, ik ga byget dan an't rinkinken ha!
Maer vrouw, mienje dan lysje zo iens sloegs an eelhart te geeven?
Kijk, ik kom 'er.
Ik docht in't eerste dat ik 'et besterven sou, maer nu begint de vrees wat te verschiten, maer wat duivel wat sou men malkanderen ook soo wellekom hiten!
Wel laet haer loopen,'kgaen sien oft lucretia my oock ontfangen sal met soo veel ongena.
Ho, kristofforus, wonder wie geits?
En zy waar tot myn zo geneegen, als thisbe tot pyraam, zo datze dagelyks zong.
Pieter, sara.
'k wou dat men al begon de maeltyd, die myn ziel met lekkerny zal vullen.
Och wat zal ik, armen dief, nou gaan doen om van te leeven!
Jop geeft schoonpraat een slag.
,, wel dit is een wonderlyken haan!
Wat ben ick wel te vreen.
Vergeef me, waarde man, deez' myn vervoerdheid toch.
Waer is sy heen gegaen?
Dan moetme, al is men 't noch zoo moe, tot 's morgens ten half tienen toe daer blyven slaepen, of wel geeuwen, en rekken want al zouje schreeuwen, zoo helptje niemand en het huis wort maar ontsticht deur dit gedruis.
Zou ik 't al vertellen dat ik wel gesien heb, ik weeter zo veel die met een helm gebooren zijn gelijk de baartmans in noorweegen.
Wel wat zeg jy frans?
Ik ken t aan jou muts wel zien, jy zelt jou lekkere beetjes onder je neus niet van daan laaten haalen.
Ik dagt dat hy ginder aan quam.
Voor al, ick vremdelingh moet gae slaen mijn gesagh, mijn reputation, daer by wel nemen acht dat niemand met my droelt, dien ick niet voorts sou dagen te veldwaerts, om met my een eerekrans te wagen en oock dient niet versumt, dat ick my steets vervoegh by d'eelste jonckeren, of die het soo vernoegh en lust genoemt te zijn want siet, dit moet men weten, wie half een joncker is, wil heel voorts joncker heten, ick derf niet seggen zijn soo ick'er huydendaeghs, io.
Nooyt was ik zo verblijt, binnen.
Wat sou men soo loopen druylooren, hebje eene quaeyen dobbel gehat, of hebje je maegdom verloren?
Groothart krispyn op de paal ziende.
K geloof dat ze in het gantsche land geen weerga heeft ik grys?
'k weet wat dat beduyt, ghy slacht, en zijt gelijck de zedige menisjes, die door die zedigheyt haers klederen gewisjes ten hemel binnen gaen maer god, die alles weet, sal oordeelen nae 't gemoet, en niet na 't schapen kleed, daer vaeck een wolf in schuylt, om schapen te verscheuren.
'k ben nimmer zo verheugd geweest.
Hy is op u gantsch niet verdacht, gy zyt zyn vriend.
T is waarheid maer.... neeltje.
Daar schuilt een adder onder bloemen hy is zo droog niet, als t wel lykt, gelyk het by de stukken blykt.
Von es fressen ond es saufen lebt men lank.
Hoor ligthart, 'k wll der nou geen' praat meer over maaken.
Ja spyt de waereld, draag ik zulk een hooge hoed, uit enkle nedrigheid van een sinseer gemoed want aan t verganklyk, is my t minste niet gelegen.
Nu, monsieur arlequyn, nu zyt gy in de knip.
Wat weet gy nu te zoeken tot u verschooning!
't is een meid als een wolk, en ik roep haagen en veld haars gelyk van al de aberdaan meisjes op de haarlemmerdyk van schoonheid, wel te verstaan, en poezelige armen.
Ik kwam in dit huis, doch vond de juffrou heel anders, als ik my had verbeeld, ze was veel bruinder, wilder en langer ja wel wel een hoofd.
Joris, kniertje, teeuwis, joost, bregje, tryn.
Dit een keizer!
Zo broer, zeg het haar te deeg.
Barent, augestyn, karlofisi, schout, meindert, gevolg.
En zo die fijne zoon noch erger had gedaan, als nu de mijne doet.
Gy zult dan allegaar met my bekennen, vroome en kloeke edellien, dat 't werrik van de jacht een eed'le oeffning is, en baart in ons gedacht een lust, die ons port aan tot groote oorlogsdaden, om door ons eygen kracht in 's vyands bloedt te baden 'k beny de vroomheyt van dien grooten afrikaan, die in het drooge velt van libien dorst staan met zijnen blooten arm, om trots het hooft te bieden de koning van 't gediert, die eindelijk most vlieden, en laten aan dien helt een eeuwigduurb're eer maar als ik wederom tot mijn gedachten keer, en denk, dat dat gevaar onnutte tijdtverspil is, berisp ik mijn gemoet, dat daar toe ras van wil is.
Je man zelje ligt komen haalen.
Verraat, verraat in 't hoff, komt alle voor den dagh.
Zoo doe ick oock, vertreck, en laet mijn wil geschien.
Hoor saartje, nou hebje dubbeld en dubbelde reedenen om je tot gerustigheid te begeeven, en 't geen dat jy voorneemd beurt heedendaags wel meer, waar meugje doch veur zijn bevreest?
Heeft zy miszeid, ik kan t niet keeren, maar eis, myn heer, al uw begeeren, eist van my iets, of van katryn, t zal al tot uwen dienste zyn.
En jou raad ik zo stout niet, weer over deeze drempel te komen.
En daarom bemin ik meest een plaats.
Is 't vijf honderd?
Doet, om den wil van 't grieksch, myn heer, ons die genaede, dat gy een welkomst kus van ons niet wilt versmaeden.
Ik hoor gewag, de deur van crediet gaat op.
Dat 's waer, je bint een beunhaes, die lopen in 't wilt.
De starkheid van mijn arm vergaat maar in de rust, ik zoek maar iemand, dien ik heerlijk, na mijn lust, de rug mag meeten, om mijn hart wat op te haalen.
Voort van hier jou twe zottinnen, voort, zeg ik, loop straks na binnen.
Ma tante om u te dienen.
Van tooren jaa ick zal, hem met mijn oogen doon casimier, olensky, en otrosky binnen.
Ja, sloery, ja ze, dronken beest, ze was flus met er pol hier binnen hier zatje, en braste, en waart wel louwter in je schik zie daar, hier heb jy lui gezeten al wil jy, voddemoer, t niet weeten, hier zatje in t rond, terwyl dat ik, en joris, in de schyn van speullui jou verrasten, terwyl je lui te zamen brasten.
Kom baaker, hebje daer weer wat?
Die op den alderbesten van stadt en staet oock selfs uyt braken haer fenijn.
Mizo, wel waer blijfje?
Jan. de miester zeid dat jou wyf is een vrouws perzoon, is dat niet waar?
Zo 'k maar iets van hem hoor, zie ik hem weer herleeven de liefde zal me, om hem te vinden, vleugels geeven.
't is waar 't geen ik u daar verklaare.
Geen vinniger ding iiser in de stadt, en dan zou men noch niet een woord meugen zeggen, maar alles moeten verdragen.
En verder in gebruik en misbruik des tooneels.
Mijn engel die ick min, en eeuwigh sal beminnen, ick wens u goeden dagh.
Weet dat haagse barent haat, zoo te speelen advocaat.
Tegen groothart.
Zo dra ik van zyn huisvrouw maar het minste sprak, zag ik dat zyn aangezicht als een kallekoense haan, ontstak.
Zwyg krispyn, zy zal myn wellust eeuwig zyn.
Al wat gy lyd, lyd ook myn harte, schep moed.... maer daar komt jaap.
Gy had uw voeten van de drempel naauw gezet, wanneer ik achter uit myn venster lag te kyken, of k zag terstond van verre, een man zeer wel gekleed, beleeft, met buigen, en met stryken... steiloor.
Ruffina gemaskerd met een sluyer om het hoofd, heerman, lekker.
Het tooneel word veranderd in een rouwkamer.
Ik moet bekennen zyn heerlykheid valt slecht by my af.
Neen, neen dan heb ik jou al veel te vroeg gepreezen.
Ja wel hadde we dat volk niet op de hant, de meeste tijt zouwe wy verleegen zijn, en meenig gauwedief liet wel het stelen blijven, maar dat volk staat straks riet, om een mensch te gerijven.
Wat werd ik minen herrn toe seiner tyd vereeren, wan ik min dokooten weder bekaamen?
Pedro, jasje weder als een spanjer gekleed.
'k verschrickten op dat woort, en zagh aan alle kant, verlangent naa u komst, tot ick mijn engel vant.
'k geloof het, nu gy 't zegt, maar ik zie 't al te vrezen, van 's vaders kant.
Sluyt de venster soo na alsje kend, want naer ik hoor, soo is't de patroulje.
By de hagenaars is zo ik heb gehoord, altyd het een of 't ander woord gemengt met geestigheen en slaagen, daar zy de juffers mee behaagen.
Maar zou 't wel moogelyk zyn, dat goedaart zyn eer en plicht dus zou vergeeten, en zyn gegeeven woord weer in den hals haalen?
'k mag aan het bitter leed niet denken, dat my quelt most ik alleen de last van al de waereld draagen, 't zou my niet half zo veel als deze hoon mishaagen.
Myn orlogie en myn ring is lang ad patres.
Gy luitenant te paerd?
Men zou t hier geld verspillen heeten.
Toen kon de hofherout van t hoofd der hemel goden, die neer gedaald waar op de dondrende geboden van doppersten jupyn, de spyt, die zyn gemoed door zulk een hoon bespringt, en in zyn boezem wroet, niet meer betoomen, maar door edlen toorn bestreden smyt al de wysse praal der weereldlyke kleeden, alleen met eene ruk, van t goddlyk lighaam af fluks steigt hy naar om hoog met beurs, en slangen staf, en blyft dus zweevende op zyn snelle wieken hangen.
En breek in t keeren hals en been.
Mien her, ik wol hem joo niet fretsen doe hebt ste 'em joo.
Ik zal de goudbeurs weder geeven die ik genooten heb.
Is 'er noch iets van uw dienst?
Ja zo, dat de moeder zelfs heefter al een wonderlijk gevoelen van.
Zo iemant van die snaaken een voet verzet, die krygt een kogel in zyn pens.
Wel ik ben al een raere vent, al ben ik hier in stee zo euvel niet bekend.
Vermits het ongers rijck, niet langer zoo veel dooden die om dees tweedracht zijn gesneuvelt, noch dees snooden en onverzoenbre haat, gedulden ken 't getraan der weduwen roept wraak, en duysent plaagen aan.
Ik ben gezonden van verscheide goede vrinden om negen acties nu op te eischen in de zuid.
Ja, wilt met elk de gek vry scheeren, indien gy maar volgt myn begeeren, en kiest my tot uw echtgenoot.
Verlaetmen niet, nu dat ik een boosaerdig wijf wil temmen en kom hier mijn lust, mijn tijtverdrijf, ik sal tot trijn hier komt, my wat met u vermaeken.
Nu gy weet dat ik met naberou mijn fout betreur ja zo, dat het den hemel zou beweege.
Maar laat ik het niet te lang maaken, of ik zou misschien me eens van haar ouwe vuisten smaaken.
Dat word wel hartelyk geschut want, die extensie, wel te weeten, dient hier, om daar door aftemeeten, of fobert ook straks kwalyk word, wanneer hy ruikt een vrysters schort.
Maar zoet, daar komt 'er een ter venster uitgevloogen.
Den geheymenminnaar. eerste bedryf.
Wel ik heb van de nagt half slapend op myn bed voor u een list bedagt, die u na dat ik loof tot voordeel kan verstrekken kristina.
Buurpraat, zyn wyf.
Gaa in dien kring eens staan, vraag waar de ham is, aan de starren en de maan.
Een borger of een boer?
Nou, bezie het dan.
Wat is 't een breed werk, een oud kasteel, en vervallen muuren, heel bekwaam om te sloopen, zich toe te eigenen, en dat met den naam van de heerlykheid van geenland te doopen.
Den ammirael derft toonen hoe zijn doorluchre ziel de goude eer betracht.
Hoor je 't niet?
Kom je zo te voet?
Weest stil, mijn opgetoogen geest u nimmer hooren wil.
Het gelt is weg of wy ons steuren, dat helpt doch niet.
Ik ben mijn broeders broer, die my dwingt dus te lopen.
Je hebt muizenesten in't hoofd, myn goeije man.
Wie kan de min betoomen?
Kom, grypaard, gaan wy dat 's een goede okkasie voor ons om te procedeeren ik zal ze een proses verbaal aandoen, dat is altyd myn eerste begin.
Uw karel wel de droes, wat moet ik al gedoogen uw karel?
'k zal my met u vereerd steeds houwen, zo gy komt met myn nicht te trouwen.
Wel ja, t zou haarlien beter voegen, als u, myns dunkens, zulk een waar naar heur genoegen en zin te koopen.
Wie heeft'er oyt soo vergesworven om de noort?
Vervolght men over al.
Wel myn dochter is de bruyd, t'avond werd het huwelyk geslooten.
Zie daar de myne, 'k heb die drie jaar lang gedraagen, een jaar voor zondags, en voorts twee jaar alle daagen, noch zyn ze niet gelapt, en rondom gaaf, en goed.
Klara, onder de naam van klaasje, in boerinne kleeren.
Margo is nicodemes bruyd.
Melckboer.
Indien ik leeven moest met de ander, k stierf van rouw.
't schijnt ja.
,,het is 'er een!
Kon men 't nou goed maken met schreijen.
Noe roept eyn ander iungsken.
Ik denk schier al myn leeven.
Het is my onmoogelyk de bekoorlykheen van lysje te weerstaan ik min dat zoete meisje niet alleen om haar geld maar de deugd en schoonheid die men in haar kan bespeuren, zyn meer geluk waard', als haar, door myn trouw, kan gebeuren.
Ich bid!
K moet onze swaantje eens zien, de bruid.
Hen jou de deeven sunt to arch, se hebt veur eyn gewenst, datse dy in eyn backoven steecken, en smueken dy soo lang dat doe et bekenst, edder neemen eyn dobbeltseel, datse dorch twee stocken steecken, ont wringen dy door den kop twisschen, dat dy ducht hee schal an doesent stucken springen.
Der waaren schier geen vrouwluy mooy genoeg in myn oogen.
Verrader van myn huys vervolger van myn trouw.
Is t zo na uw zin?
Die borst plaat is gebart, dit slag swaard als een vlim hakt hondert helmen deur, dit schilt hout onder t zim.
Wort dan mijn gunst, en smeecken zoo beloont!
Wel hoe, zou heerman zulks niet weeten?
Wy moeten om byzondre reden ten minsten wat ter zijden treden een dokter menigmalen vraagt wel hondert dingen aan een maagt, om haar te beter te genezen, 't geen van geen man gehoort mag wezen.
De dochter in de zwaen?
Een vrouw in de armen van,.. maar zagt, k daal van de trap, op dat ik den verraar noch op het feit betrap.
Zo ik...... fytje.
Ick segghe, 'tis een neus vermaert tot in turckyen, men souer een hutsepot af snyen, en evenwel, soo sout noch blyven een fray neus.
En dan moet men een attestatie beleggen, en daer een acte lichten van 't cantoor, dat is een rijcxdaelder voor de consultatie, en dat is een cruysgulden daer voor, soo dat se met schrijven en wrijven in thien a twaelf jaren veertigh a vijftigh duysent gulden te boven konnen vergaren doch hoe het hier al toe gaet voor my, ick en ben niet gewent yemandt over den hekel te halen, schoon 't my al is bekent maer wat de advocaten aengaet,  sy souden liever by de smidt als by't smeedtje gaen, want die konnen beter verklaren een saeck het geen in recht bestaet, wy gaen met soo veel uytvluchten niet, daerom, die my stelt te werc daer schrijf ic voor, of moeten wesen in 't verschiet, maer dat sy het wel overleyden, wisten, en geloofden, sy souden liever kort en goet spelen, want wy slaen nagels met hoofden, 't is beter een reys een pondt, dan in ses reysen vijf schellingen, 't welck negen gulden maeckt, doch 't en is hun niet wijs te maken, wat baet dat men veel woorden uytbraect ick gaen naer huys, en komt 'er niemandt, patientie, ick heb noch goet om van te teeren, en komt 'er yemandt, ick sal hun saken als een eerlijck advocaet bepleyten en procedeeren.
Myn heer, ik heb uw bee voldaan, ik moet nu spoedig binnen gaan.
Te lyen seigneur?
Maar wie zou denken datmen, door snuiven, tot een huw'lyk koomen zou.
Daar s weer de tovenaar verscheenen, men vat hem aan.
T is duitsch van t zwierigste op de mode, entrelar de met fransch in elke periode.
Jan, willem, aaltje, bouwen, tryn, dries, fransyn, joppe, kniertje, teeuwis, klaas, lobberig, marten, luit je, kees, jaap, brecht.
Wel heer dat s regt, nu weet ik ook dat advocaaten, hun geld verdienen maar met praaten.
Wegh, wegh met sulcken hansje hangebroeck ist al van de geck!
Bezie dit kint, dat zelfs zyne ouders niet kent, met de oogen van mededoogenheid!
Nou valt op iulfus niet te draken.
Oct. geeft gy aan zulx geloof, 't zijn krachtelooze krachten, die maar een oogenblick beheerschen de gedachten, en naauwelijx geuyt, of voelen naaberouw.
Dat 's goet, loopt by uw dochter.
Dat hebt gy wel, ik zou hem 't maal maar aanbesteen, dat 's korte taal.
En om 't kluchtspel kort te ontknoopen, alles wat jy hebt te hoopen, is, op morgen, hoe je 't wendt, aan de man, of in 't convent.
Alardus, krispyn, margo.
Maar dan maak een begin schreeuw lustig overluyt rontsom, en aan ider zy.
Maar die rechtuitheid, die zo diep in uw gedachte geprent is, en die gy zo streng en prompt begeert, vind gy die toch wel in die schoone, die gy eert?
Me vrind kom herwaerts aen uw doeck is al wat grof.
Mijn bloet in dadren zied, mijn gramschap heel verbolgen zal waecken voor dees deur vermeetlen u ten spijt.
Of ik 't nou zoo vol mogt, zeid'ik, word ik hier van een nar ebruit, eer ik 'er mijn dochter an ten houwelyk heb egeven?
Een lakei van kaalvink.
Dat sien ick wel rabout, dat heeft mijn gelt gekost.
Hoe karel, ben jy daer, wel waer heb jy geweest?
Och, zekerlyk hy raast!
't geluk is me dan wel gunstig, word ik zoo vereert ik heb nooit iets gedaan, als zo wat gerymd uit overzetten, en wiens brein niet verder reikt, moet zyn handen de rest beletten.
En neemt gy 't vremt dat hy u aenneemt voor een geest?
Brecht, wyf van jaap.
'k wou dat myn heer hier was.
Ach karel waard gy ook verandert, welk een vreugd, gevoelde ik in myn ziel.
Margriet, adriana, anna.
Was ik poeet 'k zou zeggen, dat diaan haar oogen had met een lamfer overtoogen, of dat de hemel in de rouw ging om zyn peet.
Zou het wel billick zijn in 't algemeen geluck, dat fulvius noch bleef in ongenade en druck?
Policles, blefarus, argantiplacidos,  thebaansche oversten.
Heel aengenaem, en wel de brief die was haer lief, edelman.
Gy hebt my gezegt dat u dien heer beminde, en ook dat gy hem niet haat ik kan niet zien dat deen akkoord beter kan weezen.
Ja, daar even heeft moeder my ook wel hart en strak bekeeven, en gezeid, zo het ooit weer kwam te beuren, dat ik by grootmoeder liep klikken, ze zou me verscheuren.
De lichtmis, of mal mortie mal kindie.
Bekoorden zy u?
Wat queltme dat wijf se droomt, en seyt van dingen, daerom niet gedacht wort.
De broekdragende vrouw.
Ik ga myn heer.
Wie borg?
Ach, izabel!
Die is verlooren, en in de grootste ramp des werelds.
Zy vochten met elkaar, en 'k wouw dien kryg beslechten, toen vielen ze alle op my, en scheiden uit het vechten, en zeiden brui van hier wat raakt u ons krakeel?
Wat eer niemand weet het, 'k zal je verzien, zo lang als je leeft, met kost en kleeren in overvloed, en ben je zo vroom datje tracht voortaan inden echten staat te leeven, 't is wel, ik zelje aan een van onze werklui ten huwlyk geeven, aan een wakker kaerel.
Ik ben schier dood en bezweken van blydschap, o!
Dan moet gy na de galleg toe, ,, wat duivel of ik hier toch doe, ik zal van 't hooft tot aan de voeten u als een beest doorklooven moeten, myn toornigheit wordt al te groot.
't is om te mallen, dat zy dat zeid.
't is een gek.
Windbreker, adriana.
Daar is hy laat my voor de reft all een met hem omspringen.
Ik bid dat gy 't my meldt.
Al huilende, hikkende en snikkende de geest is swak, wanneer de jaeren, heur krachten koomen t openbaeren maar, k heb er niet met al ontroofd, veel minder ooit myn trouw beloofd.
Het waar conscientie werk zo zy t hem deed maar zulk ien ouwe gryn daar is het an besteed.
Heel goed, ik ben te vreen.
Ja, daarom zeggen ze ook dat je jou niet langer zonder man kost houwen.
Gy onkend het noch!
Dats waer, snaphaen.
Nu hy geen gheest en is zo ben ik ook gheen lijk.
Stil, stil en maeck geen meer geraes, de man die heeft gelijck de verschijn dach is om en ick mostse wel acksepteeren d'glasemaecker klopt snaphaen.
De droely mogt dat lijen, daer ik zo een ronde streeke aer half jaar over heb moeten vrijen, dat hy dat zou verfomfaaijen en versollen ja, kedaar, had ik 'em hier, ik snee 'em vlak deur midden, en van mekaar.
De waarheid zeg ik, vrouw.
En dat is om jou te bedanken, al t'zaemen, vrinden.
Van hier d. jan. wat sal dit sijn?
Dat verscheide groote heeren, om alle vordre twist, en ongemak te weeren, van die bewuste zaak, haar zelven bieden aan als middelaars en u ontbieden in de swaan.
Ja praat jy wat, met woorden zelje lang vechten, eerje iemand zeld kwetzen.
Souveraine macht ende authoriteyt deselve supplianten geconseureert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren misdesen, dat sy geduurende den tijdt van vijftien eerst achtereen volgende jaren de voorsz.
Nou vryd hy deeze weer, en schynd reeds de and're al moe.
Nicht, heb dank.
T is applicabel, zo k niet mis want, fobert door t aanminnig streelen, door t harten rooven, zinnen steelen, heeft t arme lam, helaas!
Ik loofje wel  et is gien zottekal.
Wat ben jy voor een vent?
Wat zijnder al schijtvalcken in de stadt daer men van wert gebrilt, en dat t'elckens weer aen, 't en is niet om uyt te spreken, soo als men alle blaeuwe maendaeghs werdt uytestreken, isser een goet calant, daer isser weer die kort van memory zijn, de tongh is te din, en de beurs is te teer, en vele zijnder die al te groote maeltijden willen houwen, en lacen!
Is jacomo van zulken staat, zo vaader my verklaart, zo is hy my, en meerder noch wel waart.
Fytje, katryn, jaq.
O bloed dit staatme schoon, ik vize commies, van onze juffrouws uyt en ingank gemaakt!
Maer by deusen baas sel ick nou een reys gaen ackerderen, dat 's gang na sen huys weer, 'k sel kijken hoe 'ket maeck of ick 'et duer hou, of goekoop quyt raeck.
Ja, t is een gauwerd, als t blykt, daar wat te eeren valt.
Ik voel, tot meerdring myner smert, dat die ondankbre van my aangebeden werd, en dat ik nimmer dien trouwlooze kan begeeven?
Margriet, rykhart.
Myn heer, ik kom u nader en noem u vader want gy zyt myn' halve vader, door wien myn halve ziel gemaakt is.
Wat droes is hier te doen?
Wis, en vuist in't oog, 't zel lukken myn hart danst al van vreugd, heer bruigom, op twee krukken.
Dat schol ick doen mijn soeckermoelken, bin ick nicht ien hups gesel, ick kan lijde wol mit de deerens om goon, on dat kan yder man nicht, wo wien ick sin in onse ionckers dochter hedden, snack y daer van, ick wolse soo licht wie ick dusse handt om wende, tom wyve krijge, man et dinck is to heeger im omfanck, men scholse wol en twey miege, on wat scholmen mit so een wicht doen, man leget jo am eersten doot, man dusse vogel schalt wol oet holden, mit eer heeft het keen noot, noe ick ga binnen toe, op dat et de meyster nicht marcken kan. bin.
Heur vaar hoort altyd met vermaak, van geld en goed, en hooge staaten daar zel ik dan zoo groot van praaten en zeggen, teewis hier op 't land, krygt haast een erfnis van zyn kant, waar deur hy zel het boere staaken, en tot een seer groot heerschop raaken.
Zo taam'lijk, maar wie houd u guit den bek gesloten.
Dat gebeurd niet meer als alle daag het zelve.
Ik zal ze kappen met myn zwaerd tot karbonaden of k maak er worst van, die k zal op de rooster braaden.
De voog'len op 't geboomt, met zoet en lief'lick queelen, aanbidde uwe glans, de visschen kome speelen, al hip'lend op en neer, uyt haare zilte vloet, en toonen hun verheught, dat haar u glans ontmoet.
Wel... 2 dien.
't is wel inpertinent, dat hy noch niet sterft.
Ik stel my gansch niet tegen, zijn min.
Dees land tstreeck is bewust wat theodoor vermach, geen vogel hoe gerust, noch woedend wilt gediert, is vry voor mijne lagen.
'k heb mijn selven wel dusentmael verfoeit, dack in 't begin me was gevlucht anna.
Myn hert in uw geweld, waarom een mind're vrouw vergeefs zich zelve kweld.
De wraack van zulcken hoon, vereyst om hem te straffen, segis.
Daer kan niet zoeter schynen als 't vloeyen van uw pen.
Dit zal ik 'er u in 't kort op zeggen dat ik myn draagen zal, gelyk 't een eerlyk jongman voegt daarom, engeltje, weest ongerust, noch onvernoegd want ik zal u in 't minste met geen onbeschoftheid aanranden, hoewel dat vuur, en stro by malkander, zeer licht branden.
Wel ja  wie zoek jy hier?
Daer op neem ik jouw alle bey tot getuygen, t geen heer eduward daer heeft gezeit.
Flip, tegen de kyvers.
Dat is goet man, soo raecker wy eensjes uyt, of anders het kalf sou staen mager worden, en wy souden sitten kijcken by de bruyt.
Ja aschgat, ik heb 't gehoord.
Wel moeder niet als in alle eer en deugd.
Merkuur, uyt de wolke daalt needer op het tooneel.
Al die het zeggen, dat zy het liegen.
Ik zie hem met krispyn daar ginder.
Jou wyveschender, 'k sweert ik zelje de bek veegen jou fielt, jou schrobber, hebje 't hart, sta veur en wijf.