floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
En gedenkje wel, dat 'er je ien tyding brogt van je broer uit de deenze vloot?
Pothuizen zal men konnen vinden, by menigten voor niemendal want jan de lapper en zyn vrinden, houdt koets en paerden op den stal.
Eduward, klaas.
Roeland freerikxe, man van aaltje van kampen.
Datje't wist, 't zijn dingen die niet veel deugen.
Ingeval dat gy niet geerne gaat en wilt u vragen laten, soo kom ick u op't lijf.
Zet je bril op symen, is dat hans?
Myn te ontrouwen?
Og teeuwis ik ben bedurven, daer zie ik myn mortje, met myn vaertje.
T schort nu alleen aan jouw uitvoering om deez klucht in alle deelen, te ontwarren, en met hem jouw rol zo wel te speelen, dat leonoor van hem ontslagen, met my trouwt.
Geen yselijcker wraack op aarden is te vinden, als van een schoone vrouw, die eerst als een beminde gestreelt is, en dan om een ander weer veracht geen inzicht, noch de vrees van sterven heeft die macht, om dat versmaat gemoet te buygen of te toomen.
En datjeze met je eygen zog kent voen.
Waer s hier de bullepees.
't is waer, de sorge die u broeders voor u dragen is wel wat groot, 't is soo maer sy bestaet in reen, sy moeten, voor u eer, de plaets uws mans bekleen, sy willen van hun eer in 't minst geen opspraeck lyen de groote feesten, 't hof, comedien, danseryen syn plaetsen voor u staet, daer gy in syt, verdacht u broeders nemen u, en hare eer in acht.
Een die zijn werk wel doet, is waardt met lof te kroonen.
Bedryf. ambroos treckt uyt om theunis met sijn volck ten hove te dagen, joren en kosen doende met jaquelyn, theunis hier op uytcommende berispt sijn dochter en staet voor kosen.
K zou hem zo havene, dat zyn togt wel doven zou.
Neen, recht op onze rendevous, voor de poort des paleis, van dien heer.
En ik hoop, ook al eer deez' dag zal zyn verstreeken, op nieuw, u van uw hoop en min te zien versteeken.
Dog zo hier imand is die t niet gelooft, vraagt het aan myn besje die zalder niet om liegen, ja haar woorde gaan zo vast als een hand vol vliegen dog dats tot daar aan toe, een loogen op zyn pas, is voor de ouwe luy een spinnewiel met vlas, en magge zy zomtyds op de straat eens labbekakken, dan gaanse in grasduyne, dog om hier heel lang op te snakken, van de ouwe luy, dat lykt myn hoogheyt niet, ik wil maar bekend maake vrinden, de man die gy hier ziet, is altyd vroolyk van geest, wanneer hy met zyn kraamers winkel komt in een herreberg hy zingt.
Eelhart, geertruyd.
Helpt my niemand?
Ik wil noch niet.
Wilt vryelyk na een dame kyken, die met uw staat zich kan verryken.
Wy zullen noch in weinig dagen, wilt gy zo lang zyn trouw vertragen, wel andre mid'len vinden.
Ick was in sluymeringh, en droomde voort een droom, een al te wonder dingh, mijn docht man dat ick sagh met onbevaeckte oogen 't geen mijn verblijden dee, maer nu ben ick bedrooghen.
Mijn gebeden zijn nu, dat gy, met uw vermaarde schildknaap, doet voor my de reys.
Is dat vonnis stryken?
Men zoekt de sleutel van de duysterste geschriften by dromers, zonder geest, die na haer domme driften de zotste inbeeldingen voor wysheyd pryzen aen, die van den ouden tyd nog tael, nog zwier, verstaen.
Hy heeft my u alleen ontzeit, om dat i k ben, moet ik u derven geen advocaat, dit doet my sterven.
'k moet hals en beenen breeken, zo gy my noch een woord, na dit, zult mogen hooren spreeken.
Dan hebt gy ook mevrou haar schoonheit laten horen. const.
Krispijn doet in der ijl mantel en hoed af, en omhelst die zo be hendig dat 'er twee personen schijnen te zijn.
Ick beswyck geeft wat azyn, mijn herte swymt!
Durf ik nu onbezorgt weer voor zijn' ogen komen?
Mejufvrou houd dan gansch niet van het kaartespel?
'k was door de yver opgenoomen.
Gien enkle rooije kopre duit, zie dat, zie dat zel ik niet geeven.
Tweede lakey met eenige ratelwachten uyt.
Ik speelden loopen is een goed geweer, maar men moet hem by tijts daar van dinen, 'k en had men leven niet gelooft, dat men noch soo kan loopen met ouwe binen.
Mevrouw, tot u dienst is mijn leven zy noemt my by de naam, wel wat of dit beduyd?
Ick wil niet hou toe, moy boeys, iou tretere iouw laron en voele voe aveck mooy, ick klop op votre toete, al met een grand baton, kramer binne de edelman uyt zeit.
Gelooft niet mijn ireen, het geen ick heb gezeit, en aan clorind belooft, dat heb ick met beleit gedaan om door 't bedrogh, weer aan mijn kroon te raaken, u glans bezit mijn ziel, u schoonheyt doet my blaaken.
O smartelyke sinaat!
Ja dat ikze met mijn hant kost vangen.
Met recht, en met reden.
't kan my niet tegen gaan, wanneer ik voor altijd mag in uw harte staan.
Waarom myn waarde, gy hebt niet in t minst misdaan.
Uw dochter was gelukkig heer, dat zy my kreeg.
Een zwygende buurman.
Wanneer jeronimo t my zy, ik zy t is mis, maar hoe ik meerder denk hoe hy het meerder is dat maakt my ongerust ik moet de waarheid weeten.
Waar heen, zal ik toch vlugten?
Hoe heeft uw rol t aanschouwers hart verquikt, den geest gesterkt met edle wierookreuken, van leeringen en goddelyke spreuken!
Kom mee, zonder draalen in huis, teuntje, daer zellen we allien spreeken met malkaer.
Ik zie daar drinkaart maar wy zellen onze zaaken reis anders schikken met malkaar.
Wat talm je hier voor deur zo lang?
Katryn met een kamerbezem.
Weet dat ik op uw reen, zo hoog, tot antwoord geef, als eer pantagruel aan zyn panurgus neef. dring my een and're, voor een domme vrouw, te neemen, zeg alles wat u lust, wil vry tot kermis teemen, gy zult verwondert zien, als gy hebt uitgekalt, dat geen van al uw reen my, in het minst, gevalt.
Ik ken don karel, ik ken myn vrouw, en haar eerlykheid.
Neen zeker niet, mevrouw hou my dat vry ten goede.
Wel, myn heer, dan zou je onze juffrouw altyd niet dienen, dat is wis. drie en twintigste tooneel.
Ick weet noch raat, zeght maar, dat jey den koningh zijt, van honger, want men hier, wel dickmaals honger lijt.
Bartolomeus, nicodemes, met een vork en een glaasje brandewyn.
Ja buurman, al zyn raare streeken, zyn byna niet om uit te spreeken.
'k loof je zout voort ja seggen.
Neen, myn heer, maar wel deze brief op tafel leggen.
O neen myn heer, 'k zal hem niet hoonen, maar zo hy is, u regt vertoonen.
Ir bister ein hupsch kherrel, werdig daster im diesen konst, word zou gepromovierdt.
Zy weet er ongemeen te voegen naar dien zot.
Vertrekken wy aanstonds, gevalt het u. zo k nu eens myn gevoelen noch ondekken mogt aan u, k zou zeggen, dat gy zyt en schoon en onrechtvaardig, wyl gy hem, die u vlied, acht uwe liefde waardig, en dat gy t schoonste, t geen natuur geschaapen heeft, zelf, aan t gevaar des doods, zo reukloos overgeeft dat gy zo dierbren schat, als gy zyt, bloot gaat stellen aan de ongemakken die een reiziger verzellen.
Myn fortuin is gemaakt.
Zyn hoed zwierd heen en weer t gezigt geeft geen goed teken.
Hy heeft een neus als ick, en daerby oock verstandt.
Daer twyfel ick niet aen, mijn heer die heeft verstant, kom hier mijn dorimene, en rijckt mijn heer u hand, u handt nu oock met eene nu is het huw'lijck klaer, pap.
Ja zeker mogt ik kiezen, 'k wou 't, om de fraaiheid van de zaak, zelfs wel verliezen.
Ha, vond ik nou die jonge deeren, die 'k onlangs noch zat in de veeren, en die zo menig nagt met my, heeft door gebragt in vryery, en zo veel korswyl met my waagde, en noch myn beurs mooi onderschraagde, ik ging met haar weer op den tril.
Wie zal hem toch, dat 'er vrouwen in de waereld zyn, leeren?
Snoever daar s my niet aan gelegen wat dat gy meend of niet, gy hebt er gants niet tegen om veertig acties aan te nemen tot dien prys.
Daar zal hy zyn, dat s goet, het uur is net verstreeken.
Een vrees die ick aan u, wel zeggen zal.... maar saght, daar komt den hartoogh aan.
Weetjer, zo ga daatlyk heen, om ze te koopen, ze kunnen niet te kostelyk zyn.
Geluk kinderen.
Myn hart was veel geruster, zo ik haar in myn armen had.
Japik met een glazewasser.
Flip, de dragonders, met trommel, en hautbois, enz.
Me dunkt ik ken de hand.
Akkermenten, het blaatje is zo ingeslaagen, die gaauwe dief, de knecht van de baron heeft ons zo schelmsch verleid, hy is met al ons goed op een een pad, met angniet, franzyn en meid, noch ben ik van al myn leeven zo niet begroet noch uitgestreeken.
Zo my myne oogen niet bedriegen, daar komt zyn dochter, met margriet.
Jou praat verdrietme, en je onvatzoen verveeld.
Dorst ik tot loon iets eisschen, 'k zou uw kind noch vraagen voor myn vrouw.
Gy moet de jongens die sig basen vertonen, door gekijf, geschreuw, de kerk uitboenen als een leuw.
Mijn vrient het is al niet met allen zoo my het onluk treft dat d'ezel komt te vallen zoo is het ook met my, 'k moet dapper voor my zien om niet te vallen, want dan zou het licht geschien, dat al de gunste die ik eertijdts heb genooten, dan licht verliezen zou, en leven noch verstooten 'k pas daarom lustigh op wat dat mijn heer gebiet dat doe ik vlijtigh en met vreught zonder verdriet.
Nu hier niet lang beraet, daer valt my iets in 't sin ick neem 'er 't gelt uyt, en ick steeck 'er kolen in.
Ick zegh u andermaal, dat ick u broeder ben, en in geval ghy niet, door reeden tot beken van uwe misslagh komt demoedigh voor mijn buygen, zoo zal ick maacken dat, de werelt zal getuygen van uwe straf en tot een spiegel voor die geen, die door een schelms verraat, het zelve pat betreen.
Daar is iet onder de hand, kryg ik 'er dat deur, ik meen dat ik ze op een andere wijs zal dwingen, 't is nou al op zyn hoogst geweest, ik hoop 'er deezen dach noch zo klein te doen zingen, dat ze zo gedweeg zel worden als 't alderminste kind.
O ja, maar om mijn heer, niet langer op te houde, zoo vraagh ick hebt ghy noyt gekent die grijse oude tebandro die wel eer, met pracht in 't hof verscheen, wiens eer en staat door nijt, gelijck de mijn verdween.
Niet mijn heer, ik zal hem laten zien, mevrou fenize, die in leelijkheden gien of weinigh wedergaas in d'hele stad zou vinde de vorst zal lachen als hy zien zal u beminde.
Laat staan je moet terstond vertrekken 't zou euvel dagen, quam u ernst in huis te ontdekken hy is hier dicht by in de buurt.
Men ziet de blanke zwaan, van min, in 't water brant de onverwinb're stier geknoopt aan liefdens bant.
Waerom ofze oene nam  as zy er gien zin in hadt  zooze niet beschonken was?
Maar ik van myn kant zal... meinaart.
Wel paai, je hebt daar recht een braaf slag van een' zoon.
Ik heb een braaf man hooren verklaaren, dat men het daar voor niet en heeft dat is twaalf duyzend gulden voeg daar noch by ieder jaar twe hondert gulden voor de zorgen, en moeyten, die jy met haar gehad hebt dat is saamen alreeds al ontrent de vyftien duyzend gulden.
'k verlang daar na met al myn hart.
Zy tooi zich met geen grooter pracht, als die haar man slechts kan behaagen wat schaat het, als haar man haar schoon en minzaam acht, of haar alle and're deen de naam van laelyk draagen.
Ja van achteren, als ik raapen eet, rommelen ze deur de wind en als ik honger heb, zo doeter de holheid morren, en kraaken.
Adm. wat wilt gy met dit schrift?
En als ik dan begin te denken om mijnen armen weerhaen, al wast, dat ik half dood van vaek waer, soo souwet datelijk over gaen.
Ontstel je niet, besje.
Ik heb t uyt creveceur verloren.
Dit s een historitje hier lykt hem de droes mee te mengen.
Kom tys.
Elk ken my by de naam van santilane, van dat ik wierd gebooren, maar misschien heb ik op dit pleiziertochje, of in dit land die naam al verlooren.
Myn heeren hoort!
Mevrou, wat wonder hier geschiet, het is de zelve die gy hebt in 't bosch gesprooken.
Zy zal haast zyn geneezen als zy haar zuster ziet.
I alle daag, even graag, soek ik het slikken, als myn niet, door verdriet, van ronde stikken, schort in den buydel, om bier te betalen, daar ik myn adem te deeg in mag halen.
Sla, schop en smijt vry, ja doorstoot my in uw tooren, 'k zal 't al verdraagen.
Nu, gusman, kom op.
Maar zet ze wat aan 't vier.
Karonje, k zelje dat betalen.
Gaan wy maar boven, maat hy moet toch 't vaatje geeven, tegen blyhart.
Yder smeekt my met gebeden geen van al laat my met vreden.
Dan liep hy ons licht mis, en wy hoopen door een geringe zaak zyn gunst te verdienen.
Carcadraga secbrak seman bulmet sachvazin.
Maar hoe, waar voerd de toorn my heen, helaes!
Wat zou 'k toch metje doen, 'k zou snachts by jou vervriezen, ik vrees ik zouje in 't bed aan men zy verliezen, en altijt dightje, en hebtje neus altijt inde boekken, je dientme niet, dat ist niet dat de meisjes soekken, 'k heb wel are brakjes tot vryers ehad, vande rijkste vande stadt.
Sen bier niet te verloopen, ik ben geen slatius.
Ik zel hem leeren dans jy maar.
Ja wel, dus te leeven... neeltje, van binnen.
Breng eens een bottelje van de ouwe hond binnen.
Dat 's zeeker.
't is schande wat!
Hans zwetser, een mof, minnaar van izabel.
Maar, moddetje, ik voel daer zukke scheuten komen, o wat krijg ik en pijn.
Ik denk wel dat karel het zo min als ik in de wind zal slaan want voorschooden te scheuren, is even zo veel, als met malkanderen heen en weer door te gaan.
't is jou noch niet vergeeten, dat jy hem diende?
Fiat, myn heer, jy bent noch een rechtschapen man, ik zal om jouwent wil zo veel doen, als ik kan. swaan en piet hand aan hand binnen, fobert krabt zyn hoofd.
Dat is een goeije duivelin maar die ben jy niet?
Wel dat 's louter na mijn zin.
Heer belamperio.
Moor mi verwunderd van uns mette, duske jomfer!
Dit is de heer, daar wy mede zouden accordeeren.
En terwyl jy danst, zal ik met de bruigom ruzie maaken, zo dat wy, zonder twyffel, handgemeen zullen raaken.
Trek af, trek af, schout oom, je meugt jouw rechtspleegingen wel staaken de overleden is niet dood zie daar, ik breng je 'em zelf hier mee.
Je word niet dol wat 's dat veur praaten, eer ik dat leed zou 'k liever laaten, myn lesten druppel bloed te pand, want 't zou me raaken aan 't verstand.
Klaar, klaar.
Wobbyn, 'k zal moeten sterven, zo 'k geen meedoogen met myn lyden kan verwerven.
Wel te drommel nog!
Daar uit is dit dispuit gereezen, of zy mekaar van stal, van grootheid, en van weezen geleeken.
Heel treftig!
Maar hoor, op dat gy weet, hoe 't alles is geweest, ons volk stond op 't vertrek van daag, en 'k was gescheiden van mijnen vryer, had zijn knecht door geld ons beiden niet uit den nood gered hy ging den ouden man den vader aan, met zulk een streek, ja wel ik kan dien gauwerd niet genoeg bedanken wilje weten, mijn heer, hoe dat die borst, dien kloekert is geheten, ik ken hem op een prik, hy heet scapyn, mijn vriend, een man die al den lof des werrelds best verdiend.
't gaet men an men zinnen, 'k weet niet, of ik vloeken wil, of kryten.
Zo wel gemaakte lui betoveren de zinnen, en doen, zelfs zonder geld, de mannen hoorens winnen.
En ick waerschouwje alle, die gehoort hebben wat ick in mijn sin hebbe en die gesint sijn ten eynde toe, omtrent mijn te wesen, nu te voren, dat in dit beginsel is weynich vermaecks doch, soo het gaet, soo als het my op het hart leyt, sal het in het vervolgh van mijn vryage, en den toeval, beteren en sulje in het eyndighen, hooren, datje noit hoorde.
Nou ben ik niet verwondert, dat ik hier zie zweeven door de stad, geheele bosjens advocaaten, nou weet ik me geleert te praaten.
Myn volk zal niet veel gedruis, noch rumoer maaken.
Dat ons de reden leert te volgen.
Gespeelt op d'amsterdamsche schouwburgh.
De drommel heeft m' alree in 't voorgeborcht gestiert.
Docht ik het niet, dat vader daar de zot mee zou houwen?
,, een mensch zo losjes weg een kaaksmeet te vereeren, ,, en dat met voordacht!
Ick most verscher hebben, die knappen, en heel goet sijn, van 't echte bedt, of, se dienen my niet.
,, ik heb dit mee zo voorgenomen, ,, om alle opspraaken voor te komen.
Dat s teugens ienen.
Houd vry je bakhuis stil, de zaak is al te klaar ik heb hier in myn handen te goe getuigenis van uwe en myne schanden.
Zy voeren 't hooge woord en dringen zich steets in by allen.
Hoe sal myn vaertje kijven.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de supplianten, uit onze rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, consenteeren, accorderen ende octroyeeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz.
Moer keutels.
Ey, laat ik ook wat met 'er praten, het zou wel konnen zijn, dat zy het beter zeggen durft aan my wat dat'er op 'et hert mag leggen.
Of wy al worden beklaagd, sinjor karlo, wat kan ons dat al baaten, wy hebben uw doorzaak gezegt, waarom dat wy ons va derland hebben moeten verlaaten.
Voort, voort, met 'er.
Daar drinken wy 't met zuyver water, hier komje met melk, en saffraan, 'k geloof zo 't uit d'apteek kwam, dat het je tegen zou staan, je zoud zeggen, ik kan dat goed niet innemen.
Ik wist niet wat ik dee.
Op hoop dat jy 't ons wilt vergeeven, ey laat ons met malkander leeven, zy heeft my lief, en ik heur mee.
Ik kan t niet meer verdragen.
Sta toe, o schoone!
Baviaan, charlatan, houd me zo voort den baard.
Ja, voorzeper, daar 's geen helpen aan dat moet zo ditje, ditje, douw.
Mijn heere... mijn heere... ambroos.
Geen barbier, geen barbier!
'k leef beter als een man van staet of als een raedsheer, advocaat, den een sijn oordeel geeft in 't plijten, den ander in de beurs te bijten hierom acht ik het best te zijn in 't gilde, van de heer crispijn, schoon ik nu wou wat anders wesen, wie helpt mijn aan een ampt gepresen?
Ik zelme gaen verklien in toovenaars gewaade  en schuylen et aangesicht in ien bemorste grijns  zoo heeft de toverkunst by et volk al vry wat schijns.
Want die dat drinkt, die leit zo diep verzonkken in de vergetelheit ik voel te zeer mijn hoon en door die hoon geparst, wil ik mijn hoonder doon maar als ik dan bezie zijn over vroome daden, zo ben ik zeer met hem, en met mijn zelfs beladen om dat hy van mijn hoon, noch gansch geen kontschap heeft zo leef ik dan gehoont, en mijnen hoonder leeft.
Daar is heer, noch heers gelyken.
Hoe sta ik by de jonge juffrouw?
't is waar, het geenge zegt.
Vertoef niet lang want door uw spoedig wederkoomen zal ik bemerken wat ik hoopen moet of schroomen.
Het is een zaak die klaar leit, dien andre sosia.
D'arme knecht, scapyn.
Ie hebt jou wel geweert met de nemmer in de brant, kom moer gaje met mijn na binnen toe.
Gy schijnt te dromen, vijf honderd is het.
K zou iemand zenden gaen om dokter nypewyn, die ken de frenezy, ja uit de kunst, geneezen.
Dat gy vernoegt scheent, buiten maaten, en dat ik, nu gyme eerst deez' morgen hebt gelaaten, niet zien kan, waarom deez' verwond'ring u verzet.
Maar jy kost 'er van myn ouwen wel gezet hebben, der zynder genoeg.
In 't eynde van het velt hoort men de galm van't raze.
Niet, als dat je in 't geheim twee juffertjes logeert.
P. griet.
Hou, holla, mezetyn.
,, hy 's uit het dolhuis gebrooken!
Haalt mikkel, ter dybel, en ik moet voort, zo de min myn zinne bekoord, dog evenwel bon kouragie, hy spreekt.
Zwyg, zeg ik, veuret lest.
K bid dat gy t my ondekt.
Daar docht men zach 'k hem wech duiken, gans lichters, pas nou wel op de knoopen van je mangtel, of je raakt ze mee quijt.
T wil noch alles van hem gedaan zyn, ook om dat hy t noch een aardige schyn geeft.
Ja freilig.
Ik wist gelukkiglyk te ontdekken, den dag, dat gy al tfaam zoudt na uw hofstee trekken k wist dat het huis hier naast had langen tyd te huur gestaan, en met uw huis had een gemeenen muur.
Maar, wat ben ik er van te bed!
Ik heb u niet ontboon.
Monsue wees niet poerwondert, hy heeft noch flus gehaelt de belle fijn siapjou, van hondert troy florijn, hy zy dat hy zou trou grandamosel dees stadt, hy koft poer haer de hans,,schoen en oock nu bel plumay, met stricken op sijn dan,,schoen dan noch een broddelje, in duyts geseydt draeg ban een pack en mant rojael gesjammereert met kan daer is noch meer van outs, de lindt, de pordka,,nons, snaphaen.
Wie zou my dog beletten, hier meester in te zyn, 'k ontfang van niemant wetten, en wil gehoorzaamt zyn waart gy een redelyk man gy naamt het voor my op.
K wou, datze was aen t spit gereegen, en gaer gebraaden, als een ael, zo waer myn fobert vry van t stael.
T schynt dat de hemel reeds uw bee met gunst bekroond, dewyl zig in onz lugt een heldre wolk vertoond, die haast uw droefheid voor de blydschap zal doen zwigten, en door het byzyn uw bezwaard gemoed verligten.
Sinjeur, dat is de waarheid, vaar.
Kom hier, huisman, spuwd het bloed maar neer, en gaat zitten.
Vous calangeer?
Die liefde, die ik u voor altoos heb gezworen, zal u behoeden, voor zyn felle haat en tooren.
,, 'k wou dat je met je schans voort naar sint felten voer.
Zulke schoone, maar myn wyf is 'er mee naar de markt om ze te verkoopen.
Flucx neel na onderen toe.
't zel alles wel gaan saartje, watisser aan gelegen of de lui al wat zeggen.
Wat land moet niet beeven, daar wy ons begeven?
T'geen gy hoort.
Wel hy is voor zeecker deur, snaphaen.
Daar komt myn broeder aan, die 'k weet, dat eelharts min ten eersten toe zal staan maar, wyl hy is te goet... tweede tooneel.
Myn heer, uw dienaares.
Ja wel, wie of niet gram zou worden, en zulke dingen op het allerargste vervloeken?
En ik ook, heer doctoor.
Maar heer hebt gy ook wat kontanten, gereed, voor andre diamanten?
De vrouwen, voornamentlijck mijn wijf, hebben verbruyt veel schickens aen het gat of sy iemandt laten wachten, daer kreunen sy sich niet aen alles moet eerst in ordre zijn.
Laat jacoba eens bezoeken, hoe dat hy hem draagd.
Fredrik tegen theodora.
Zeg my eens, buurman houdt gy t met de roode, of witte wyn?
Geen grondeloozer hert als in de stille vrouwen, die moet men minder als snapagtige vertrouwen.
Je ziet het, ik ben duivels kaal, en 'k heb daarby myn' naars vol schulden voor meer dan achttien honderd gulden.
Jan. ik zal na niemand hooren, maar volgen steeds myn last. lodewyk.
Bely, meid  van filibert.
Maakt iemant in verdienste aan my geen onderscheid, dan weiger ik voortaan al zijn gedienstigheid.
Maar s keizers wetten.... sofia.
Men zou schroomen, zyn voet te zetten op zo kostelyk een pad.
Ik zeg, men behoorde alle die wyven voor commissarissen t'onbien, en het plakkaat, dat daar van geemaneert is, te laaten zien, met expresse last, dat zy der mans ontslaan zouden van haare slavernyje.
Kom voort antonio.
Voor onze rechterstoel zal schrikken groot en klyn, en daer zal buyten ons niets wel geschreven zyn daer zal geen redenaer naer onzen zin wel spreeken, daer zal geen leeraer zyn, die ons voldoet in 't preeken.
Wat oordeel strijcktg' hier van?
Boudewyn, vader van krispyn.
Mids gy bescheiden zyt k zie gy bemind my, maar k ben door de trouw verbonden om frederik myn min te houden ongeschonden, zyn liefde moet my maar behaaglyk zyn alleen, en ik misdoe myn pligt in t hooren van uw reen indien dat ik nu zou myn eerste driften volgen, moeft ik my toonen om uw min geheel verbolgen k verschoon uw jonkheid, en ik denk dat ge in deeztyd niet strafbaar, maar veel eer beklaagens waardig zyt.
Och vayer swyg van hem oft doet m'in rasphuys steken.
'k heb 't quaat genoegh, dat ik van lachen my onthouw.
Moest hy my ook kwellen met zyn bruyery.
Daan, landknecht van eelhart.
Ik kom sempronius hier zonder oorzaak niet vermits ik tracht na 't geen waar mee ik u verdriet kan doen vergeten, nu dees mijne gunst genooten zijn van de adelijkste stamme afgesproten, van duitslant nu ik wil dat gy een kiest van al, om dat ik nu u keur van waarden houwen zal.
Als gewoonlyk gekleed.
Wat ken ik anders zeggen als dat mijn hoon in my weer nieuwe smert komt leggen.
'k vind niet geraan hier te blijven, ick vrees voor die swarte vulkaan.
Uw dienaar wederom, wat is'er van uw dienst?
Wel, dat zy 't doe, ik mag het heel wel lyen, al zou dronke elsje zelf, met anne met 'er baard, voor vaste klanten van die winkel, lang vermaard, dit schoone bruiloftsfeest inwyen, gelyk 't paar saters hier zo aanstonts heeft gedaan, 'k gun haar die vreugd, en ons, dat wy weer wand'len gaan.
Jorden, toen ik hem vast had, wast praaten hiel aars.
Ik heb myn vader flus beloofd met hem te trouwen maar zie, daar komt hy zelf.
Dees sullen in den steen u achter over werpen, als eertijds hare steen en orpheus sal op herpen, terwijl uw' key daer backt, soo soet u streelen 't oor, datj'op den helicon daer niet soud wenschen voor.
Ja 't is een baviaan, maar ik ken hier geen neeltje joosten. vrindschap, jy zeltje 't zoeken noch wat moeten troosten.
Toen ik u gaf mijn woort om bieden u de hant dat was dat gy voor u zout zoeken eenen schoonen.
Maak datje het spit aan legt, en datje der ter deegen op past. zesde tooneel.
Wel nu spreeckt uyt knaphandich, weet ghy wie't heeft geweest ick schenck jou wel een vaen.
Ik ga om hem een antwoord te schryven wilt hier verbeijen tot ik u zend verlof. achtste tooneel.