floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Neen, zonder drift maar zeg my toch eens, wat voor schijn dat deeze zaak, op die manier, gebeurt zouw weezen?
Zeker oliman is een braaf kaerel, je mochtje vry in zyn armen betrouwen.
Hoe beweegh ick hem?
Gy geeft u over als een overwonnen man, en volgt, gelyk een dier, dat wel een jonge kan gelyden by den neus.
Messieurs, prepareert u weer.
Dat hy zyn jong wyfje mag caresseren, believen, en behaagen, als die losse bengels, die lobbese, die men vaak alleen ziet neemen hun vermaak.
Is dit de troost, die k van u kom smeecken, vervloeckt leander, sijn u vals en loose streecken, fy u, die door u lust, schelmachtich hebt verleyt, my, en myn beste pant, soo goddeloos ontvryt.
Dat yder sigh zoo voort, begeven in de rust, vermits de vaack in my, noch niet is uytgeblust.
Wy zyn gekoomen om u veel geluk te wensen doorlugtig heer, als hoofd en heerscher van valensen, de hemel zeegen u in dees verheeven slaat, dit wend het algemeen, en de adel en de raad, door wiens bevelen wy hier herwaarts zyn gezonden.
Wel hey na dat ick kijck soo komt hy met gebraen, nou al ons leve rijck.
Loop toch mee naar binnen.
Als by voorbeeld, uw minnaares, bemind u van harten, ja 't schynt het jonge schaap, tot in haar ziel te smarten.
Par mon foi, zo je noch langer zwygt, sakkerdedis, sakkerdedas, zal ik het huis in de brand steeken!
K heb dit plakkaat, o ja!
Mijn soon een hondeslager, en van de kerk een sleuteldrager!
Die leugens heb je zo fiks, jou slimme pry wat spel je me al op de mouw?
Een brief roeland freeriks?
Hoe gaat het met mijn zoon, scapyn?
Oct. daar, iulia, leeft gy, nu lustigh lees maar an.
Hoe zou een hooggebooren ziel niet spreecken, afgunst weygert uw liefde t my waerts is tot in den top gesteygert.
Jannetje, blijft niet langh wegh, je moet mijn uyt helpen, ick sal vast mijn kaper af leggen, en mijn goet los maken, soo veel ick kan. iannetje, tijs.
Neen men is om u noch niet verleegen.
Een pleizier, en genoegen, in dit haar doen en fieltery.
Catharina robbertia vander wiel!
Braeckt vour ter keelen uyt, zie hoe de kogels jagen als hagel om ons hooft, gevoelt gy niet de slagen?
Ik heb t geheim al van zyn komst vernomen.
Heb ik geen reden, daar men, op dit oogenblik, door zyn verlossing, my het leeven weer komt geeven, zou niet een zelfde slag en hem en my doen sneeven?
Rombout, een cornet.
Treet wat an, de wael is een kluchtigen grieck, hy sou wel gaen aensitten en laten de gasten in't koude overschot bijten.
Ick ben mijn maeghdom quyt.
'k sal soo de kerk wel suiver houwen van al die snapagtige vrouwen, van jongens en van cat en hond, ja soo maar imand roert sijn mond, sal ik hem braaf de huit af klouwen ik sal mijn nu gereet weer houwen.
Maar jonker ga van de deur, ik hoorze al op de trap, ik zal myn juffer spreeken, ik bid myn heer, ei stap zo lang ter zyde, gy moet dit niet kwalyk neemen.
Of schoon die wonde voor het oog onzichtbaar is.
Hoe moedig zag die pry uit haar verraadersche oogen zy is, wat zy ook heeft verricht, niet 't minst bewoogen.
't zijn lieden die ik my steeds na laat volgen waar ik henen ga, en daar ik met een groot behagen my van laat dienen alle dagen want hun welluidend aardig boert bedaart mijn geest, hoe zeer ontroert.
Vier turkken.
Zet u hier nevens my, dan zal dees stoel verstrekken voor my een febus throon.
Myn heer, ey seg myn eens, wie hebt gy daar geschreven?
Haar inkomst zal my haast gelegenheid fourneeren om al dit lachchen, en dit schamperlyk raljeeren, noch eens hier naa u weer te brengen in den zin.
Hebt gy my gist'ren niet gezegd, dat gy me heden zoud doen schilderen?
T is wel myn heer, ik zal t haar zeggen, dat gy wagt om haar te zien.
Men doet uw immer geen pyn.
Want jy gist wel dat het de vryjery zal raaken, en daar hooren de juffers gaerne van.
Hy weet niet waar hy is, hy wort noch dubbelt gek.
Deze edelman verleyde, in vrouweschijn, zijne oogen, wanneer hy heeft vertoont zijn dulcinea, die kwansuys betoovert door merlijn is, en voor wie, tot haar ontoovering, zich sanche nu moet geven drie duizent en vijfhondert slagen.
'al ben ik haar parthy, wy weeten 'wel van malkanderens secreeten 'waar toe te veinsen?
Joachimus pislap, secretaris.
Zal ik gerard derven, myn minnaar, die wel schier zou sterven... bagotyn.
Wel aan ik zal u leeren, de zoetste passen die gy ooit ter waereld zaagd, op jieg of minnuwet, indien het u behaagd.
Hoe zeer u die vleischangel smart, gy raaktze door geen slagen kwijt.
Jy juffrouw!
Gy zult my het alles weergeeven, de diamant, de beurs, met goud, het portrait, en de doos, of ik geef het in handen van den schout.
En of 't gebeurde dat ons praet niet mocht verschoonen soo salmen haer dit mes stracks van haer man dan toonen, tot een gewisse saeck, en tot een seecker waerteecken.
De schynheilige, eerste toonneel.
K heb daar een goudbeurs in myn koffer, daar de guiten op zouden loeren, en my, eer ik t merkte, snuiten.
Zyt hy me dat noch voor myn hoofd, wat moet hy achter myn rug doen?
Ik ben niet meer tot de patroon, daar is iet gepasseert, dat jy in korte dagen, wel hooren zult.
Myn ongeduld kan dit niet langer hooren.
Wie zag ooyt een gekkin zo dwaas'lyk ingenomen?
Wil de man eens een vrind hebben, of heeft hy lust om een glaasje te drinken, hij moet het stil doen, of het is, zo verbruid hy myn goed.
Je bent boos, en stout.
Maar nou ben ik benieuwd, hoe by veur af in zyn recommandaatie zel zyn, geertrui.
Ogh, ogh, wie troost my, en hoe draagh ik m'in deez zaken?
Neen ik sweer, dat ik van haar gezin of vrinde niet wil hooren om dat ik in haar komst, mijn onluk spelt te vooren.
We zyn bedroogen en ik weet niet op wien dat ik het verhaalen zal.
Men mag zulk een bedryf wel eervergeeten noemen maar ook is 't tegendeel niet minder te verdoemen, keur ik het onbescheid dier lafferts niet voor goed, ik hou ook geenzints van een bulderend gemoed, wiens onbezonne drift zoekt aarde en lucht te ontroeren en dat zich laat zo ver, door dollen toorn, vervoeren, dat al de waereld van zyn byster schreeuwen waagt, als of hy wou dat elk zou weeten wat hy draagt.
Cierto, sinjoor quirino, ik sta met verwondering te kyken.
Schorter ietwes aan het been?
Meen jy te loopen aan de zwier, jou voddemoer, je zult noch druipen, en as ien wurm langs daerde kruipen.
Zo lang alsze vryster was, wasze zo fyn, datze nooit de minste trek van haar aard heeft laaten merken.
Maar het moet'er zyn binnen anderhalf uur.
Of kan hy t ook verstaen?
Pieternel, alleen.
Uyt s konings naem, wy komen herwaerts aen. bla.
Is ein nicht kenoeg?
Maar zouden pillen immer maken, dat ik myn liefde kwyt zou raken, 'k ga strak dan na de aptheker toe ik ben dat bruien ook al moe.
Dat s lykeveul zyn goed mag vloeijen, of mag ebben ik zeg et noch ereis, joost zel er toch niet hebben.
Wel jaap, dat had je gaauw gehoord de kaarel sprak noch maar een woord van brand, en jy, jy komt hem wassen men zou de droes zo wel verrassen.
Zie daer komt onze aagje jelmers, en jeske jeyt, wat zullen er die een schande van spreeken.
Zulks is onnodig, laat my uw getrouwheid zien gelyk voorhene maar nu komt my noch te ontbreken, een onderkoning die voor t regt van t volk moet spreken hier in valenze k weet den ridder ferdinand is daar toe het bequaamste, gy kend den aart van t land, en t volk, vermits gy in valenze zyt gebooren, met reden werd gy tot dees waardigheid verkooren.
Konstant, vader van julia.
K hoor wel jou rekening, o staaltje, schoon en aardig!
Wat gaet my arme sloof, al aen?
Want ik kreeg door zyn gift, een mannen hart in t lyf, dat nooit geen snoodgebroed, van megcha, kon doen tzaagen, en daar de keyzer, zelf met eer durfd van gewaagen.
Item twee goede schellingen aan een kruijer, die by de juweliers en zilversmits heeft gezocht, of 'er ook eenige juweelen waaren te koop gebrogt.
Vreemdeling.
Den doctor is ten hoogsten verwondert, speurende dat niemandt sijn keywaens sucht wil weten, verklarende aen sijn huys van keyaerds te grimmelen, die ter sluyp by onty t'sijnen huyse hen van haer daesen doen ghenesen, strijckt sijne toehoorders waenstuypen niet min, als hare geveynstheyt uyt, bespottende de yd'le hovaerdye tot schae en schand haers beurs. tweede uytkomst.
Gekleed als een juffrouw.
Eelhart, rijkhart, godefroi, saertje.
Peur dan na huis, en doet gelyker is gezeyt.
Wercken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken nemaar gehouden sullen wesen het selve octroy in 't geheel, en sonder eenige omissie, daar voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaar van alle de voorsz.
'k weet wel, je bent al lang als poeters gepreezen, daar 't spaans doctoortje onlangs de proef van heeft gehad, die jou gewenscht heeft op een hekel met jou gat.
En wat blijk gy hebt van al uw roemen?
Ick lijck altijt wel tien jaer jonger.
Dat s misgetast.
O bloemerhart dat smaakt.
Clorinde ezelskop, smol.
Niemendal heer, in der daad.
Daar komt myn man.
En vervloekte drift van t minnen!
Wel onbeschoft, durft ghy nogh tot uw vader kikken?
Myn zeer geleerde vriend?
Dat vraeghde noch gy guydt, gy weet wel wie ick ben?
De schout is men vriend, en de heure niet, laet ze' er maar kloek houwen.
Ja wel, me dunkt dat ik myn geluk tegenwoordig tegen geen koningryk ruilen en zou majombe.
Neen dat verstae ik niet, wat seg jy pete may?
Heer schout, dan doe je hiel wel.
Daar 's volk.
Laat ons uw knien heer tot dankbaarheid om ermen.
't lykt, dat die schoorsteen heel wel trekt.
Vroomaard, rondom ziende.
Jy lachtte vast wat met mekaar, of ik wat schreeuwde, en aan de trappen stond te kloppen.
T' is waer maer niet te min, t' is best dat hy niet weet wat tusschen ons geschiet, jaquelyn.
En leggen sy 't soo aen?
Gewis, gy zult uw deel met gille voort erlangen.
Laet ons zingen, danssen, drinken, bas, en fluit en veeltjes klinken drinken, klinken dat het stuit, onze lysje is nou de bruid!
Bemind ge my, zo red me uit deeze zwaarigheen k verwacht uw antwoord wil geen tyd verliezen, op dat gy weeten moogt, wat weg, ik zal verkiezen verliefde harten, met elkanders leed begaan, die kunnen zich, door een half woord, verstaan.
Wel broeder!
Wie ken t weeten, kynd?
Mejuffers, daar s een heer die vraagt, indien het u maar niet mishaagd, zou hy van daag u gaaren spreeken.
Hebt ghy wel oyt gezien, twee palmen dicht geplant by een zoo onze min, wanneer zy 't zaam genieten, een vruchtb're natte dau, dat doet haar tacken schieten, en strengh'len dight om een, uyt enck'le minnelust, maar plantmen die van een, zoo is strax uytgeblust haar leven en haar vreught, zoo ist als ghy wilt scheyden, zoo blijf ick zonder ziel, ghy zonder hart en beyden van levens lust berooft, zijn wy als ick u mis.
De ribben van de stoepen plat te slaan, die pluggenlenden braaf te smeeren, ik wou'er by men' keel niet voor te bruiloft gaan.
Wat zou ik doen zo myn vader sturf, want ik weet de menschen kunnen sterven?
Ja zeeker dat doet zeer, probeert het zelf maar eens, hans pyp met zyn doktoren en barbieren zyn maar in de zak te booren, dat volkje is 't alleen maar om het geld te doen, quaksalvers en drogiste ik uit my gezelschap boen.
Myn heer, gy schynt wat moeij'lyk naar ik zie.
Nu, scapijn, wilt hem uw hulpe bien.
Myn vrinden houden die door list ook op hun pryzen maar als zy hebben al de premies in de kist, zal elk verkoopen.
Wil dan zijn majesteyt dat men het rijck zijn nut, en 't volck haar wensch ontzeyt?
Wel heer konstant, wat wil dit weezen?
Hier niet te kyken, of het weer op t lant wou waeyen, ik kuyer heen, en hoop myn duim hier uit te draeyen.
Dat ik mit onze fokel op de kouwe bouten, den darden dag komen mogt kyk, ik spreek nou mit verstand, ik heb 'er mee al wat toe edaen.
Zy wandelen het theater een ress of twee over.
Wy zyn uit neerland, ja, maar woonen echter nou te bergen.
K wou zien of jy geen brief voor joris lutsen had.
Nu van dezen nieuwen heer.
Heer meester zijt gerust, ick salder wel op letten.
Naer 't soet wil komen 't suur, gelijck naer't suur weer 't soet, wie dat voorsichtigh is, die houd hem aen het goet.
Dagt ik, laat dat den armen duyvel maar houden hy heeft het wel van doen, en daar mee zo trapten ik hem eens heenen weer op zyn smoel met de pollevy van me schoen, en ik begon te zingen, als een blinden vink zonder treuren, want ik dagt van dezen man zal myn wis onderregting gebeuren, waar ik ben, want al dat dwaalen stond me veels te dier, hy zingt.
't is bekaait, want, daar leid die drommelsche griet over de deur.
Leonoor bykomingh.
Wel ter deegen, dat is een vraag!
Altoos, na dat ik kan vernemen, bestaat het wijf gestaag te temen, en valt haar man straks in zijn woord.
Tijs, jannetje.
Gy, schepenen van puiterveen, die hier vergaaderd zyn by een, om in het rechthuis recht te spreeken, wat is u in t pleidooy gebleeken?
Hy, koopter niemand, kristalyne brillen, voor blinde kippen die niet kunnen zien, kom by me kraam, want de faam, heeft myn naam, nog nimmer uyt geblaazen no dat ik beraam.
Gort!
Ben jy 't krispyn.
Wel nu, wat is uw zeggen.
Daer is maer een eenig middel om dit quaed uyt de weeg te helpen, dat 's datje maekt weerhaen metten eersten werom te bekomen in je geweld.
Maer hy is wegh gegaen, gelijck ick heb verstaen, en met sijn heer vertrocken naer vlaenderen phil.
Na 't kackhuys kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys heer, d'edelman, binne helena met boutje uyt.
Wat drommel karel, je mostme zo niet praeren, myn.
Elize, meid van izabel.
Man wordje dol?
Ik blijf u hoog verpligt dat gy die weldaat hebt verrigt, maar nu wou ik alleen wel weten, of ik wel van dat ampt kan eeten spek, vlijs en broot met wijn gemengt?
Ben jy je degen kwyt, o jonker?
Zy schiet net in het doel, och wou zy my wat wijsheyt leene'!
O ik heb nog duizend stukken het vierkant tegen 't rond des cirkels heb ik wis, beneven 't oost en west.
Na alles gedronken te hebben wel, wat 's dat?
Ik wou hem tot myn knecht niet hebben, neen!
Mien her die weet ik nicht, ik heb 'an de oldenbrug mien beutschof jo verrigt.
Och juffrouw, blyf in huis, t krioelt op straet van spooken!
Soo k anders doe als dat men heer en man gevalt, soo jaegt men vrylijk weg, ik ben te vreen.
Mijn bloet en lijt geen hoon, usebi.
Ik zal uw steeken maar pareeren, ik zou my zelven affronteeren, zo 'k met u schermde... karel.
't is goed, heb je een paerd, en geld, zo doe 't.
Nu masseur, 't wort tijt, hy gaat aars na de beurs, ik gaa.
Soo gy niet op en hout, gy schelmse sot, ick sweer dat ick u nu terstont sal hals en beenen breecken.
Maar miester, moet ik al' die praat en talmeryen zo maar verdraagen, en is dat genoeg daar mee?
Daer is geen vrou quaet, soo t den man niet toe laet.
Dat 's lekkere wyn.
Jeronimus, vriend van eduward.
Hou vast beget, hou vast.
'k had ook geen oorzaak om van u my te beklaagen, had gy my, ongeveinst, uw meening voorgedraagen, en mijne liefde in 't eerst verworpen, 'k had dan al mijn quaad gerechtig toe geschreeven aan't geval.
'k sweer by den hemel hy, zal van mijn hande sterven.
Neen, neen, 'k moet daadlyk uit.
Ik wil hier meester zyn, en, om haer spyt te doen, breng 'k femmetje weer hier, en ken geen mensch zo koen die my weer tegenspreekt.
De hoop van ons begeeren, de roozen van t geluk, in distelen verkeeren een onverwacht verschil veranderde in die staat, onze ouders vriendschap in een doodelyke haat maar wy, wy kosten, door oprechte min ontsleeken, die banden niet zo wel, als zy hun vriendschap breeken.
Zulke ongerymtheden zynder noch wel honderd, maar om als met een gezigt te maaken, dat deeze nevel van me juffrouws oogen werd gelicht veel van de helden, die zy zo edelmoedig, en zo welspreekend invoeren, waaren in die tyden noch by na half wilde menschen, is dat te lyden?
Ho, ho, 't byslaapen zal 't weer verzoeten, 'k laat dat staan, ik ken juffers die heur wel anders hebben te buyten gegaan ze meenen ze zellen te laat komen, ze slaapen voort by, maar als de pot aangebrant is, dan gaat de doffer schuuren en laat het duyfje in de ly.
Wel, hoe is't hier?
Hoe sel sen wijf staen kijken!
Ik gae mee regelregt daer heen, om naer myn zin voorwaerden op te stellen.
Doch, ging mijn vrindschap maar met een alleen zo veer, dan had gy reden om misnoegt te zijn, mijn heer.
Men zeid hy is zo droog, en zo vol van gebreeken... govert.
'k zeg dat je stil bent, of het zal hier anders gaan.
Men zal in t kort u doen bemerken, of geesten op geen lichaam werken.
Genaede jaquelyn, ick heb my selfs vergeten, ick bid vergeef het my... jaquelyn.
Is dat verschil niet uit te leggen van t uwe en t onze?
Robbert opstaande en allart op 't lyf vallende, die mee valt.
Dat is beter nu, als daar na want het staat te vreezen, en ik zou het ook gelooven, dat zy een ligtekooi moet weezen.
Wel toen zo storte de wyn.
'k wou wel eens weten wat dat zy nu zullen zeggen.
Neen, ik zweer 't je by myn' degen doch myn heer heeft my alleen slechts belast, op zwaare peen van myn hals en nek te breeken, zo ik, zonder tegenspreeken, niet met jou vertrek dit uur.
Dus in mijn geest bedroeft, zoo hoord ick my belaggen van eene waternimph, wat staat ghy hier te praggen al brandend naa u lief, zoo sprack zy komt in 't nat van mijn kristalle beeck, en koelt u brant daar wat.
Hoe praat je zoo onnoozel bloedje, daar melis wel zes koejen meer, en noch twee paarden heeft.
Om dat hy ons zoo koninghs ken gebieden, iren.
'k bid verschoon, zo u uw dienaar vraagd, waar dat gy zyt van daan?
Wy zijn by karel meer, als hy by ons, verdacht.
Ligthart met een' japon gekleed, gozen, dieuwertje.
Ei, schuil u daar zo lang.
't is waer wijf, 't is 'eseyt, de man selmer na betale.
Govert, heer anzelmus, anzelmus de jonge, leander, sofia, leonora, adelgonde, jan. govert.
En ick heb by mijn neef u hoogelijck gepresen, lyc.
Daar is een daalder en indien je lui kunt zwygen, zult gy op morgen weer een daalder van me krygen.
Dollenburg, trekt zyn degen.
Moet ik izabelle dan, voor my verlooren rekenen?
Hy is die dokter, die graag zilver maaken wou uit keijen maar hy heeft zig zelve korts bedroogen want al zyn keijen zyn de schoorsteen uitgevloogen, behalve een, die blyft hem zitten in de kop.
Pestelenci!
Derzelver maand, des jaars 1707.
Het is het hoosje voor het kerven van t pikdraad.
't is 't meeste van 't vrouwvolk al evenveel, hoe zy 't gat uit komen, en of de man half of heel tot zyn ooren in 't werk steekt, dat lykt haar niet te raaken, als zy maar speele mogen vaaren, en haar hartje wat vermaaken.
Sofia, rudolfus, alonso, klaudia, gerardo.
Waar zal 't jongspul zyn?
Daar 's d'ander.
't is hiel wel maar daadlijk, zonder lang te dralen.
Zelfs groentjes, die eerst voor een jaar uit mofland kwamen, en toen maar een schraal groen rokje hadden, draagen nou witte kapers alle dagen.
En zo uw eelaard niet verlost word, 'k durf u zeggen, de schuld is niemand als alleen u toe te leggen.
Jan. 't zal zo geschien.
Kost gy het zoo besteeken, dat hem niet wierd bewust, dat ik hem sprack, ik zou 't om uwent wil bestaan.
Ontfang met vreugd, verraar, die gunst die uw meestresse u, door ons zend hou daar.
En my, of ik zal de geest geeven.
Ick zal van deze nacht, door kragh mijn wil genieten, off met dit staal zal ick, uyt haare borst doen vlieten een beeck van schuyment bloet, tot wraack van mijne hoon, olens.
Laat u zetten, mijn broeders min tot haar strijd tegens gene wetten, 'k blijf borge voor haar deugd.
Ik meen mijn vorst dat het genoegh is dat ik weet van liefde, of ik die zo breet niet uit en meet, 'k heb even wel in min al een begin genomen, my dunkt dan is 't genoegh om in u zaal te komen. keys.
Olof harmansz propdarm, een hoogduitscher, ondertrouwd aan alida.
Hier zou men daar de gek mee scheeren.
Door de deur, die an stond, juffrouwbuur.
Neeltje, johanna, katryn.
Kom dat sel ickje eens laeten voelen, hou daer ick rolje stracx als een kloot, jou droncken hondt, salje my noch quellen?
Doch gemerkt dat deze werkken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de nederduitsche taal en de digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
Begeeft tot klachten u, o hemel!
Ick heb nu lust om zulkken pots eens uyt te werken, wy zullenze aan een slechten bloet eens uythijleken, datzet niet kan merken.
Myn heer, nou heeft hy ze ook regtschaapen verdiend.
De duivel haal de vent, die 't schip stierde, ja zelfs monfreer de gouverneur, o!
Hier is..... trifaldin tegen mr. klaas, aan een zy.
Ga voor, wy volgen u. mevrouw, wil my 't vergeeven, zo ik aan u iets onordentlyks heb bedreeven geef my uw hand, en laat ons t'zamen binnen treen.
Voor my, en voor je toekomende zoon.
Zeker, ik kan niet tegens die complimenten, myn hoofd begint 'er af te maalen.
't waar lydelyk geweest voor leonoor, dat haar een eerlyk man bezinde en voor alle andere uitverkoor.
Goede maedt, daer noemt hy in een aem al ons hele huysraedt, edelman.
Zo maar men heer zo lang wil blyven tot ze trouwen maar holla, bloed!
Zeg, waer vereerde men jouw mee.
Laat ons uw schone reen eens horen, wilt vry spreken?
Hoe sal ick dit verstaen mijn werde leonoor?
Filis,  staetjuffers van blanche.
Ten langsten overmorgen.
De heer ernst wargaaren is een eerlyk man, die veel geld en goed gewonnen heeft, barend.
En komt gy nu noch zien, hoe 'k my in deeze elenden gedraag?
Zwyg van de eklipsen!
Wessel, die hans omhelst.
Foey, dat ik niet voor den dag quam ik had hem gewis doorboord maar zagt daar schiet my een list in.
Dat min en vreugde herwaarts parstten!
Ik weet niet of ik t wel durf waagen, rein, hy zag zo wreed.
Op heur kammoesde lippen en op heur neus van die zelfde kleur  leest men de stoory van orsel en valentijn en van blancefleur.
Ik geef myn zoon aan geen vrouw die zo ryk is.
Dat s te zeggen, dat s te zeggen, dat deuz sinjoor het jou zelf beter uit ken leggen, en dat dit schoontje al lang met hem is ondertrouwd.
Ik moet bekennen, inwoonder, dat dit land waard is, te zyn geroemd en deeze stad, niet te vergeefsch, een kleene waereld werd genoemd ik vind haar roem veel grooter, als daar van gezegt werd, door 't beschouwen, de goede ordre in alles, de magt en rydom, de vorstelijke gebouwen, verdienen de hoogste verwondering maar ik kom daar myn oogen op een huis te slaan, daar ik nooit opgelet heb, schoon ik hier al dikwils verby ben gegaan.
T is wel, daar is niet aanbedreven tene!
Jan, met zyn botelje, leander, izabel, voor t venster.
2  dienaars van de schout.
Ik reken t my, tot eer zo ik u dienst kan doen.
Wat mag dit wijf al kallen, ha, ha, ha, ha.
Heden, sinjeur, je doet me schrikken en beeven!
Ja, dat geloof ik wel, sinjeur, ik heb maar zes jaar school gegaan!
Petronella, leander, grypaard.
't is wel, gy zult wat aars verstaan, en eens een ander deuntje hooren, maar met beding u niet te stooren.
Wyk op, wyk op, sta vast, zie zo de stier in caprikeesio, doet 's winters 't ys in 't water vriezen, hou stant 'k zel myn gedult verliezen, zo venus langer noch zo mauwt, hou mars al lang genoeg gegraauwt, jy moet met venus conjungeeren, vuilkaan blyf staan of 'k wil u sweeren zo jy noch eens met mars oom knort, dat hy je om laag van boven stort, och luna help!
En den anderen weer, dat, zo hy gelaten wierd, daadlijk moest sterven, en dat het de vrienden eeuwig zou rouwen, wat stont hier in te doen?
Behoord gy dat niet tot uw voordeel uit te leggen, dat ik de moeite neem om u dat zelf te zeggen?
Soo strijcktse voor dit stael, dat sulcke jonckers tart, als ghy, en uws gelijck, berooft van 's mannen hart.
Ai my, rampzalige princes.
Geef haer den hartog van borgonje voor zijn sterven, zoo mag den nazaet noch regeeren op uw stoel.
Daar legt den brui in duigen met hans de zwetser.
Al de beleende juweelen van heer eelhart, zyn op een hond.
Barbier, windbuil, tweede jood,en anderen met briefjes.
Gelyk ik myn heer gezegt heb ik zal hem.... eduard.
Laet me betien ik loop me best nae heur toe, ik moet'er ien aerdige tyng veur leggen.
Hy wacht noch wel wat meerder dagen, en krygt hy t dan noch maar, zo heeft hy niet te klaagen.
Ik zel ien pasquil op heur laeten maaken want ik kom dikwijls by dat volck  om dat et men altemet ien praatje verlient.
Diedrik is gekwetst wat zwaar verdriet.
Ik durf niet, heer, ik wil 't je zweeren.
M. joost, goudsmid.
Zoo ist, van buyten al vergult, maar onder zo swart oft een moor is.
Ja maak jy de slaeperd, speul de beschaamde, houje stom, wy zellen 't jou wel klaaren, al maakte jy 't noch zo krom.
Hy maauw vry maar hy zel niet muizen.