floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Het is genoeg aan een, 'k wil geen verdeeling meer.
Hoe zel 'k hier best van daan geraaken?
Nae de zuidze.
Nu, nu, dat zal wel gaan, zit maar neer.
Ik zal maar heer wy hebben nimmendal.
't gelaad van 't vrouwmensch schiet my evenwel te binnen me dunkt dat ik ze meer voor dezen heb gezien.
23 achterom kreeg struif, of waafel, broer, dan smulde, ik, by men zwiep, dat het vet myn kin of liep!
Ik bid u vader, zo 't mag weezen, zo laat uw dochter in geen vreezen, 't is waar ik heb myn eer verkort... alewyn.
Wel de duivel, jan!
Nou zien ik diwertje, datje veur hebt om de vrouwtjes lustig te tracteeren, diwertje.
Maar, met verlof, myn heer, uw naam?
Gy moet nu 't huis wat opgaan schikken, floor.
Gaat binnen mijn dochter wilje, dit doet hem heerlik op, 't schijnt of jacomo is heel rijk, en niet weynig in top gerezen, ja wel mijn dochter zeyd' mijn dikwils, ik zou eens verneemen na zijn staat, en afkomst, of hy van graaflik bloet is, en zonder teemen.
Eelaard, izabelle, katryn, jodelet.
Michiel arentz, zoon van arent pieterz, en jacomyntje janz.
Ik heb het zelver gehoord.
Gedaan in den hage onder onsen grooten zegele hier aan doen hangen, den xix september.
Dat is eerst een deun, het mo t zyn zelven pryzen, wie wil een loogenagtige nacourant of een mercuur van jan van gysen, ook heb ik catalogus van boeken die men morgen zal verkoopen op katenburg in een stal, ook heb ik dominees briefjes, nieuwe winterbeurt, om te zien wie die, en die tyd preeken zal, ook heb ik het rottenest der poeeten, of de byeenkomst, van veel waanwyze snaaken, die alle daagen by een boekebinder koomen, om een ander digter zyn werk te laaken, ook heb ik een nette beschryvenis van al myn avontuur op rym gezet, ook heb ik de batalje voorgevallen buiten de leidse poort in t paarde wet, van een jonge waterhond, die vogt tegen twintig vliegen, ook heb ik van louw, die noyt de waarheid sprak, maar was altyt geneegen om te liegen, ha!
Verdwaalde jongeling gy zult my niet verstooren, uw spooreloos leeven zal u baaren veel verdriet, gy kent u staat niet.
Ik weet daar weinig van maar in vertrouwen, ik lach ereis met al die beuzlery, is t hier verboon, het staatme tuitrecht vry, en voor de rest weet ik haar wel in huis te houwen.
Ik zal t je zo bekuipen, dat jy zult piepen, en jou boksen noch van schrik bevuilen.
I zuch en maal, he reurt zich, 'k zie zijn handen.
Die je der licht ebt toe gaan huuren.
Z'is zoo gierig en ik, die zoo wat wynig, bierig, wat vissig, en wat boutig bin, schep daer zoo gien behagen in daerom zoo zoek ik deuze klippen, om dat me niemand zouw beknippen want wie komt hier doch, of hy wil der wezen.
De beste dagen die de fortuin aan jonge dochters kan geeven, zyn, dieze genieten eenigen tyd voor, en kort naa den bruiloftsdag dan worden ze opgepast, gediend met diep ontzag.
En op deez wyze uw afgunst toonen?
Jan. wel dat zyn kleine swaarigheen, zy moet heur na myn zin wel voegen.
Tot den lesers.
En niemand, van wat staat, zich daar om acht gehoond, als hy in 't openbaar zich, zo gekleed, vertoond.
Wel zulk een vreemd hedryf is hier noch byster raar die zelver schuldig is, beschuldigd hier een aar.
Ik val noch al vry wat doofachtig, maar mijn man is noch sterk nae zijn jaaren.
Voor zulk een korten tyd noch, over een maand zal hy hier wezen, ik beef al, och, och!
Hoor, daar wort geklopt, doet op, selitje.
Moet gy mijn gramschap nu noch tarten?
Voor al sal ick niet reppen, hoe smuygend' jantjen daeghs een glaesjen daer komt leppen, ick derf niet seggen twee, als 't hexwerck van de key 't hoorlogy heeft onstelt, en hy nae't soet gevley sijns wijfs niet hooren wil, om t'huys te komen wercken en waerom souw hy togh? hy moet het breyn verstercken die wis in kunst wil zijn.
Tree in myn heer.
Zie daar, die norin moet hier van daan blyven, of ik zal der uit.
Myn heer, jy meugt jouw vry op myn verlaaten, zy zullen er niet uyt komen, al wouden zy myn een zakje vol dukaten ten besten geeven ja zy zouden myn niet vermurwen, al dwong hun de nood ook datze uyt moesten wezen, myn getrouwheid is te groot.
Mr. klaas vermomt, als een pijper.
Maekt jy geen swarigheyd seg ik, en wilje met sulke leuren niet quellen, kijkt mijn eens aen, ik, ik seg ik selje dat stellen.
'k zal niet laten om daar te komen.
Maar zo ik trouwen moet papa, wil t niet verzwygen.
Neem hem de hoed af, spreek dan voort latyn.
Wyl t edeling gelukt zyn oogwit te bekomen, daar windvang zonder geld moet voor het dagligt schromen, o actiehandeling!
Zyt gy verlieft?
Om rondt uyt te seggen, de luy praeten, datse niet veel en stuyt, en de man gaet met de huyck te kercken, dat hy als deecken in't horendragers gilde is aengenomen.
Gaat, zoekt na hem, tot gy hem vind brengt my bescheid, en wacht van my uw loon dan, vrind.
Myn twede leeven, je gaat men eindelyk begeeven?
Wil hy zyn dogter uythuwen aan een edelman?
Borrel wil my nooit begeeven, likkepot. flesje wil my nooit begeeven, kar.
Deeze gek bruit men altyd, met zyn reden.
Ik, die heb overlang gepleeten, eer men van t pleiten heeft geweeten, voor koningen, voor vorsten, en een volk, dat ik als noch niet ken.
Wel, mejuffer, zyt verzeekerd, dat het geene ik nu tracht in't werk te stellen, tot geen ander einde strekt.
Je kreeg niet meer als een agtentwintig, van die sardammer boeren?
De gloed die in t gezicht van hertog karel blaakt, en de yver die den vorst van beyren gaande maakt, ontsteekt daar schoning in den storm t klaroen doed steeken, en de eer van brandenburg op t heerlykste uit doed breeken, de duitsche broeders, die al vechtende erm aan erm, den dood verwachten, of verwinnen, schut, noch scherm van hout, noch aard kan nu den stedeling meer dekken daar t vliegend vaandel stormt, en stormende in komt trekken.
Ga jy vry heen, maar by aldien dat ik daar kom zel jy 't wel zien hy zou my, zou ik wis geloven, met zyn gezicht van 't lyf beroven my docht ik was al een doodt man, zo vinnig tasten hy my an noch schyn ik anders niet te weten of hy heeft my al opgegeten maar neen, hy heeft my niet misdaan, ik ben zyn handen noch ontgaan de droes mag my in't helgat stoten zo ik oit weer val in zyn poten, hy zal my zo niet hand'len meer maar zacht wat, komt hy daar ook weer?
Wel neen, inschryven wyl ik hem daar volmagt gaf.
Wiens gedienstigheid mijn liefde wist te winnen.
Tys tafelbeeem.
Moet ik dat hooren, en lyen, en zwygen stil!
Wat heb ick toch misdreven rampsalig mensch.
Zo 't u belieft, is zo bevallig, zo aangenaam, en zo lieftallig, dat ik u hoor met hart en zin.
Hy zingt, speelende de bas op een dikke snaar, langs een stok, over een leege opgeblaaze blaas gespannen.
,, het kan niet weezen zou zig hans zo kunnen houwen?
Dus zal men leeren die my durven tegenstaan, dit is maar een begin.
Van meester klaas.
Zo ras?
Zie je niet wie je veur hebt waal?
Maar, zoon.... bertrand.
Kost jy geen and're straf bedenken voor deez' kwanten, 'k meen vrouwluy, als haar kleur van baerden aan te planten?
Zulk een meester, zulk een knecht!
Ia, en wie phil.
Jochem, procureur, aaltje, angniet, machteld.
Het geestig zinnespel, genaamd de mode, ook het italiaansche spel la corta, of het hof, getrokken uit het tooneelspel, genaamd de tieranny van eigenbaat, welke drie kunststukken gemaakt zyn door den geleerden heer sbarra, een uytsteekend licht onder de italiaansche vernuften, zyn voor een gedeelte uit het italiaansch in het nederduitsch overgebragt door eenen heer van aanzien, een treffelyk lid, niet alleen der regeeringe van deeze groote en volkryke stad, maar ook van het kunstgenootschap, dat zig onder den tytel van nil volentibus arduum bekend gemaakt heeft en voor een gedeelte door den welervaren en tooneelwyzen heer, mr. andries pels, waar aan de nederduitsche tooneelkunst, en onze amsterdamsche schouwburg zeer groote verplichting hebben.
Maar hy verbeeld het my zo vol van weelde en zoet, dat ik daar toe een zucht gevoel in myn gemoed.
,, ja wel, de man schynt met geweld te willen hoorens draagen.
Wat scheelter heer?
En schoonder ginsjes sitten, die met een witte quas van stemmigheyd haer witten, ick acht dat niet, ja selfs, al sprack haer mond soo fier, soo hupsjes degelijck, als opheus luyt of lier eertijts seer heerelijck, soo kan 't in my niet vallen, dat hier mijn kolfjen niet sou slaen haer keysche ballen.
Hoe pikken zelt hier wezen?
Kies dan mijn heer, sa kies sga.
Zyn vader was een terveersche koopman, in kalfshuyden, en spaans leer, zyn naam is frans zieuwertze, in t hollands, en zyn vaders sieuwert jolle.
Waar vind je loozer varkens, als d amsterdamsche hoeren?
Is zy by willegond dan kwalyk?
K verzeeker je, ze zal je smelten in den mond je hoeft niet vies te zyn, zy smaakt niet naer de grond.
Och, men heer, 'k heb schier niet een spelt van hem gezien in jaar noch dagen.
En fin dat dit klein venus kind, een minnaar die oprecht bemint, verwinner maakt van die hem griefde.
Siet daerom dankt my best dat ik geduldigh drage al t geen dat hy my aen doet.
Jaquelyn hun dochter.
Te buyten gaat.
Mevrou, uw broeder is door my verzogt, om dezen brief u te leveren, waer in gy zelf kunt lezen, 't geen 'k u niet zeggen dorst, dat uw naelatigheit is d' oorzaek, dat de klerk uws rapporteurs geen vlyt gedaen heeft, om berigt te geven, naer behooren, en, daer gy 't winnen moest, hebt gy 't proces verlooren.
't leyt inde ben te wroeten.
Dat is zyn ongeval, wandt ik kan, om zyn min, my niet bederven 't heeft te veel bedenkens in.
Wie hier of elders vind een woord dat hy niet vat, die houw het voor mistelt, en lees het leste blad, daer de misstellingen herstelt te vinden zijn, mits wat verlichten mogh der woorden duyst'ren schijn.
Je zult in 't kort drie mannen hebben.
Dees hoon die doet haar werk in mijne ziel zoo krachtigh, dat ik buiten u last die wel onthouden zel.
Wel gekskap, word je dol, of houw je me veur mal?
Jurre.
,, courage.
't is maar uit kortswyl och 't is maar uit tydtverdryf.
Men heer, bemoei jou met jouw zaaken.
Ik zal die gekheid u verleeren, en haagse barent promoveeren.
Al zacht, ge ontspringt my niet.
Gaere krasten kakebeen, t is om een mens dol te maaken!
Die reeds al zit verbaast zyn bolleke te klouwen.
Hoe krijgh ghy 't soo?
Neen 'k zou vreezen, verstaat gy dat, myn heer?
Gaat in huys, zeg ik.
Io son vuestro obligado, sinjoor maar wil je por caritades een discrecion doen, zo hoor schenk me men vracht van men tabak, en twe kisten moskovaden, die je me toegelaaten hebt in jou bevrachting te laaden.
Zulk latyn moest er niet veul komen, of ik verlies heel de moed.
Indien het waarheit was dat gy oprecht beminden, gy zout in zulken zaak u zo niet late binden aan 's vorsten welgeval maar 't schijnt veel eer dat gy maar oorzaak hebt gezocht om u te maaken vry van my u wreetheit noch is zo groot van vermoogen, dat gy noch trachten wilt mijn nimmer te beoogen daar ik een mislagh maar met d'oogen heb begaan, en d'eer behouden heb, wel nu ik zal voortaan u niet meer lastigh zijn, noch smeeken tot meedoogen maar 't geen ik heb verbeurt dat zullen mijne oogen ook boete, 'k zal haar zo met tranen overlaan, dat mijn gezicht daar door geheel noch zal vergaan, 'k zal treuren tot mijn ent wanneer ik ben verscheide, zo hoop ik dat gy zult noch met een zucht geleide mijn lichaam, en dat noch wel wenschen eens te zien, dat gy nu zo versmaat maar 't zal dan niet geschi'en.
Sterven?
Dan zou ze my ook niet gelyken, ik wil geen springhaan.
Een vrouw is slechts, na ik haar schat, een vuil bedrog, een stinkend' vat.
't geen ik 'er van heb kunnen begrypen, heb ik je gezegt de rest moet katryn weeten.
Reveille vous belle endormie... benard.
Die monsters van de deugd, die eerb're duivelinnen, die willen, dat men, om die glimp, haar moet beminnen, die, om kleen ongelyk, dat zy kwanzuis niet doen, begeeren dat de man de zool kust van haar schoen.
Want of ik 't vroeger zeg, of laater, wy wachten hier een an'dren kater, die jou het jeukerige vel, eer dat je 't denkt, iens krouwen zel.
Ik was, recht uit gezeid, ten uitersten verlegen, maar dank 't geluk, dat zich my toond zo zeer genegen, dat ik u hier ontmoet, om u te doen verstaan, dat my myne aanslag is, naar mynen wensch, vergaan 'k heb meer geluk, als ik ooit denken kon, genooten, zelfs door een toeval, die 'tal scheen om verte stooten, ik weet niet door wat weg 't geheim is uitgelekt, en door wat middel toch myne aanslag is ontdekt maar, 'k was zo hoog pas om in 't venster te geraaken, of ik zag onverwacht my eenig volk genaaken met stokken gingen zy my, als verwoed, te keer myn voet ontglipte my, en 'k viel van boven neer myn val, hoewel ik noch de slagen wel kan voelen, scheen hun verbolgenheid heel schielyk te verkoelen.
Staek zulke zotte praet, die phillis, amarant, en iris gaeren hooren, die g' in uw digten kunt met zulk een tael bekooren, die gy zo schoon beschryft, en altyd trouheit zweert maer die zig zelve kent, vind zig dien lof onweert.
My dunkt, t waar beter zulks verzwegen, want wat leid hem daar aan gelegen.
Mijn opperste serjant is adeldom, wiens krachten het volck hout wijs by een, om vierkant af te wachten des vyants oorlogstroep.
My dunckt gy sturemuylt, sie voor u eer mijn hand sich niet aen u vervuylt?
Is dat uw vader al?
Katryn, katryn, katryn.
En daar mee gedaan, je zult heer jasper trouwen, al zou het onderste boven staan.
Een eerlijck man verveelen te volgen het besluyt van ydelbeydt, gy zijt door uw inbeeldinge te jammerlijck in strijt.
Jou drooge stokvis, k moet jou rug wat murruw beuken.
Schoolmeester.
Hoe zal dit enden, wanneer hier komt de gantsche benden, en dat de wyn eens raakt in 't hoofd?
Dat is heer bartels geest.
Hoe raaken wy hier uit het net?
Op 't principaal valt niet zeer hoog te roemen, maar 's braaven meesters hand zal licht de fouten dekken die hy vind in 't aangezicht.
Ik sal om jouwen 't wil veel doen.
Godefroi, rykhart, margriet, geertruyd, driessottyn, notaris, eelhart, saertje, femmetje.
Ik zal konstant, dien ouden bloed, verhaalen hoe myn vader.
Die goede omzigtigheid is geenzins te verachten ik breng haar aanstonds hier, gy zult het ov'rig doen, en ik zal, zonder veel gerucht, my t'huiswaard spoen. derde tooneel.
'k wys u dan hoe dat men kalcineert, een poortaard van een hond tot zilver laboreert hoe 't vuur het zilver uit de keijen weet te dwingen.
Zal uw wreedheid dan nooit eindigen?
Ambrosius. het zal dan hoog tyd zyn hem te spreeken, licht dat den heer dosorio staat om uit te gaan, om of t mogelyk waar, eerst noch een half uurtje met hem in besprek te treeden. salvo, mon sinjor.
Ja, ja, 't zal lukken, daar mee, zo, dat hoor ik.
't was zo donker, als een hel, zo als we buiten de deur kwamen en daer loop ik, met myn trony, ergens tegen verstae je 't wel?
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente en octroye mogen genieten als naer behooten lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Ter ordonnantie van de staaten, simon van beaumont.
Bacchus mag de min verzaaken, liefde alleen kan my   ons vermaaken.
Wegh met de koeck.
My dunkt gy doet schier niet als voor de deur te zwieren.
Kapitaan, de knecht van don alcides, heer.
Ladislaus, irene, en smolsky uyt.
Het gelt verschimmelt in de kist, terwijl de buik zen noodruft mist.
Ik wensch je beiden een' gerustelyken nacht.
Ga vry heen, gy volgt geen oudren na, maer dwaelt, in korte reen.
Die overeenkomst is alleen in t bloed gelegen, geen wysbegerige weet zelf daar de oorzaak van bedien u van myn gunst.
My dunkt dat gy de pligt vergeet, die gy my schuldig bent, ben ik u heer niet?
Ik verlang al naar den nacht om aan den gang te raaken.
Jan. sinjeur, ik heb'er maar twe.
Myn breur is, met de joffrouw, op 't haazepad.
Wis, je verzint je heer, je meent in bruilofts kleeren.
Hier ligt in 't graf jan vander staal, koopman van palingen en aal.
Ik bidje, leen me voor 't allerlaatste, het kleedje van solliciteur voor dat van ambacht, ben ik nu al te oud van dagen, en val ook veel te lui, om zulk een zwaaren kleed te draagen.
Of hebt gy daar van panden?
Wel ia sult gy my dat verswijgen?
Ik zelje niet onreedlyks vergen.
K moet zelver zien hoe dat men zaaken staan.
Jouw vrouw had een vryer.... manshart.
Wat, zei ik, loof dat niet doch blyf je in die gedachten, zo laat heer allart op uw bed als man vernachten 'k wed de ander komt niet weer.
O neen, u lieve man die heeft mijn opgehouwen.
Zy is reinier.
Nu kom, raap op de pook en degen, wy zullen t'zaam eens om gaan vegen, ik hou van daag een open hof.
Leentie binnen.
Een vreught, te vroegh, van d'echtenstaet, mijn selven ingebeelt, die by mijn smerten, en quynent harte, te veel verscheelt.
Jou soldaatschap, en myn waal en sargiantschap, is gelyk uit, kammeraad.
Philipotjen g'hebt vorwaer een sotte daet bedreven?
Zo haast ik word myn eigen voogd, werd onze trouwdag ook beoogt.
Dat mag jou de droes te raen geeven.
Dit's een vreemd voorval.
'k doe niet, maar 'k weet wel, datje gist, dat jouw elk ien hoort te vertrouwen.
Ik zal t u zeggen zagt, wil niet zo haastig wezen.
Zy reikte my haar regte hand ik kuste haar, en nam een band waarmee ik bond mijn hand en hare als van twee liefjes die saam paren.
Maer die tije binnen over dat 's nou niemendal.
Wy kunnen hem, wanneer dien heer gerust en stil zal slaapen, wyl ferdnand zo vroeg vertrekken wil, en zonder dat hy van den ander word vernomen, door de bedekte deur doen in zyn kamer koomen.
De zilver blanke maan liet naauw van s hemels trans, by t afzyn van de zon, haar deluuw bleken glans op t aardryk schynen wyl ontelbre duizend starren aan t uitgespanne dak zig onder een verwarren, als majas vlugge zoon op gulde wieken kwam van zyn geboorte plaats, cyllene, naar den dam die damstelstroom bepaald, en naar zyn naam hoort noemen.
Schaut ihr meine hochgeneigte seelen denen selben geb ich zur antwort anfanglich und vohrs erste soll der liebhaber uber kommen ein glaslein von meinen kostlichen sanct cathrinen oehl sant cathrinen oehl ihr meine herren das ist ein oehl welches in diesen landern fremb und rahr wird nicht allein von den christlichen menschen in see und meerlandern gahr wehrt geachtet sonder auch die frembde nationen als griechen und barbarischen menschen pflegen zu ihrer liebes gesundheit auch die todten corper mitt zu balsamiren.
Wy sijn de beste maets van brussel.
Maar, myn vriend, hoe word gy geheeten? flip.
'k was maar met eene vrouw gepaart, die is nu dood, en onder d'aard.
Maar wat voor een hanspoep is deze?
Maar hoor, 't zal nu by vyve zyn, wanneer stuur gy nu arlekyn?
Inhoud des tweeden bedrijf.
Och, sint lammert!
Hy mocht de duivel.
,,mevrou, 'k hoor driessottyn geroemt heeft by de wyven, ,,dat hy in korten tyd met saertjen trouwen zal.
Lubb wel maedt, waer koomje soo allien van daen, je lijckt vry poover?
Mijn geconfijten heer advocaet, laet ic kussen de zoolen van u schoen, ick sel u een mooy braetvercken vereeren met een haen, en een kallekoen, en twee koppel pouljen, om datge weet mijn saken soo te beleggen.
S hartogin.
Nu monsieur barrebier spreek op nu, wat biedt gy.
Jacobus, tegens kryn.
Neeltje is mijn vrouw.
Voor wie heeft doch de maan het zillever gemaakt, de zon het gout, de zee de paerlen, de planeeten het glinsterend' gesteent, zoo dierbaar uytgemeeten?
Gy hebt een groot verstand, en toond het in de keur van paerden naar uw hand.
Stoffel met pen en inck uyt.
Jan. wat benje dom en onbedreeven, daar is voor eerst geld op de hand, toon u nu als een nob'len kwant, en ligt niet al te veel het glaasje, op dat ons adriaan en klaasje, die hier zo lang zyn thuis geweest, ons niet ontvlugten.
De plaag noch toe!..
De schyn der menschen die bedriegt, k heb t meer vernomen.
Jan. t is al een ouwe vergating, hy heeft niet veel lust, en hy is gantsch niet wel, kan ook aan t rusten niet raaken.
Ik wagt niet naar die gunst, gustaaf.
In deze zaack en meest, dat is clorindes min, want zooze hoort dat ghy, getrout zijt zal's haar min in haat verkeeren en haar hart met wraaklust laaden, de naam van koningh voort, te voeren zou 'k niet raaden, doordien ick vrees dat ons, het wanckelbaar geval in deze aanslagh weer, haar neck toekeeren zal.
Al d'yver van een vrouw, en al haer wetens lust, moet strekken om haer huys met overleg en rust, en tot haers mans vermaek, met order te beheeren, zy moet haar kinders deugt en goede zeden leeren.
Wat wil de gek zeggen?
Het gloeyt mijn jaquelyn soo haest het maer verneemt uw' loderlijcken schyn.
Is 't met jou ook zo gelegen?
Ick heb sin in die vryster en ick kan met haer niet wel, na mijn sin, te spraeck komen.
Ik heb daar een ampt van myn heer gekreegen, maer ik wouw wel, dat iker al was van verlost, want zulk een officie wel te bedienen, geef ik een jegelyk te bedenken wat al moeyten het kost.
Vermag dan vriendschap niet, noch plicht?
't is wonder hoe den mensch soo greetich steeckt naer adel, dat hy het beste paert keurt voor den beste zadel hy loopt, hy slaeft, hy draeft, en wil dat yeder weet de glory van sijn stam, daer hy licht niet een beet, of meer af roemen kan, als opgesochte loogens, die hy met soo veel schijns versiert, als met veel boogens van wapentjens oppronckt, behendigh laetst in kerck, met meerder jaers getal, gestelt op glas en zerck als of een sulck gereck, die meerderingh van jaren aen d'adelbom yets gaf, die hy soeckt te bewaren op point van eer, soo als sijn stams beroeckte boeck, door roock alleen veroudt waer hy ons dus mee doeckt, en soo den joncker speelt, als een schier van de beste.
Nu doet het, ik zal 't weer erkennen als een vrind.
Wouje myn moeite zo betalen, zo wil ik myn oratie liever laten steeken, en jou eens van een vryagie, die naar ik zie, ruim zo zot als d'uwe is, gaan spreeken.
O japikvaer het is zo fraai!
Het zou my zeker niet vervelen om hem een rare pots te spelen, en 't zou my kitt'len in mijn hert.
Diederyk, verliefd op izabelle.
Ik gaf hem daadlyk nog dat eigen onderegt.
Ik zeg je.... iasper.
Anzelmus tegens katryn.
't is nog geen tyd van uit te scheien, de dans is zo terstond gedaan.
Ick zweer het jou te sullen vergelden.
'k beken, princes, dat gy my tot zoo hoogen top van staat had door u gunst zoo onverdient verheeven, dat ik naar 't hooghste ampt mocht zonder weygring streeven maar ach!
De stamme van valoys behout hier door haer eer.
Jonker jan. k beken myn schuld, en dat ik daar te byster opgetoogen waar in liefde, die my zulks deed uiten.
Myn heer, ik kan geen portugeesch.
Brui met je dochter aan de galg, 'k heb van dat monster al een walg.
Heeft ma couzine myn present niet aangenomen de bonne grace?
Wel, gy doet my lang vertoeven.
Laat hem lopen, die vagebond, ik wil hem zelfs geen ezel kopen.
Mevrou, had ik 't geluk van zo een wyze vrou te dienen, ik geloof 'k die kunst ras leeren zou, maer nu zal ik die les in myn zakboekjen schryven. margriet, leest den brief.
Ik roem, dat myn geslacht zyn' eersten oorsprongk nam uit govaard met de bult, die delft wel eer liet bouwen, en had ik tyd, 'k zou u dat wel in 't breede ontvouwen.
'k sal heden met hem trouwen.
Een man in romeinsch gewaad, dragende een leeuwenhuid tot een schoudermantel, het hoofd gelaurierd en een zwaard in de hand hebbende.
Gy zyt een heilig maar alleen in uw gewaad, een engel in de schyn, een duivel in der daad, een wolf in schapen vagt, een slang met duive veeren, een vos in loosheid, een gedrocht in mensche kleeren.
Die praat van 't groenwyf, van je vrinden, en het paerd, slaa die maar over want ze is my geen oortje waard.
Ik bid verschoon me, 'k word van vreemde zorg gek weld.
't gevangenhuis is hier omtrent.
Je gaat aan t huilen, foei!
Ze meent datze al mee een juffer is, en ze kan noch niet op zen juffers nijgen.
Jy lui kend ze wel, 't zyn mee van onze compliesen, die geen struif, om een ei, bederven zullen, noch tyd verliezen, om mee eens vrolyk te zyn by 't gezelschap, zy zyn ook heel geestig van aard, en, onder de trein van ons volkje, voor braave drinksters vermaard zy doen altyd botje by botje, en willen nevens een ander mee betaalen.
Malkwiebus, doet me daar verstaan, dat jy van honger zelt vergaan.
Acht dagen reeds geleen.
Of raakten t koopmanschap, of zaaken van het land?
Of gy zo stout wel zyt, dat gy my dus bekroond in t jeugdigst van myn tyd?
Mich. k loof dat her iochem is, t let sijnder sproocke enlijck.
Mejufvrouw, laat maar alles op my staan, en zyt verzeekerd.... leonora.
'k geloof, mijn heer, zy heeft tot man een advokaat, of raatsheer, om dat zy zoo hoofs en wijs'lijck praat.
Na datje hem hebt gehoort, zo meughje me eens raen, wat mijn nu staet te doen, boutje.