floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Men zou daarom niet eens te meer van u vertellen, en 't slimst, wanneer zoud gy uw heir in ord're stellen?
Peet aal heeft hem op gedaan.
'k verzoek, myn heer, wanneer gy iemand aan hoord schellen, dat ge u verbergen wilt, daar agter het tapyt en zo gy, hart hebt my te wreeken van die spyt, op hans de zwetser, die ik ligt zal overtuigen, gy zult my vrindschap doen.
Ze zynder genoeg geweest, ik zal je der een deel op noemen.
Wel vrienden jou komd ook wat over, ik had er dat zeeker niet toevertroud.
Myn heer, wilt my verexcuzeeren, 't wort laat, wy zullen het begeeren van u, op morgen wel voldoen myn dochter is na 'k kan vermoen, ook wat onpaslijk.
Let op 's mans zotheid, die alleenlyk houd een knecht, op dat die daagelyks zyn jonker doe berecht, van wat hy ergens hoord, of wat hy heeft vernoomen van boode of afgezand, die herwaards is gekoomen.
Het gout liet ick by haer, en packten voort mijn biesen, doch, eerst wel toe gedekt, want siet het mogt bevriesen, daer komt sachewis aen, wel makelaer hoe ist?
Waarom doet gy nu dat niet dat wachten baard my maar verdriet.
Eelhart, wyzende op katryn.
Maar, pak jou biezen rep je want ik zie daar anzelmus staan karel binnen.
'k zeg haar mijn vrindschap af.
Ik voel de tekenen door t ontroeren van myn bloed, dat gy myn dochter bent.
Gy hebt my boven dat bericht, dat ik haar niet in huis zou vinden, en nu ik kom, zit zy hier bezig met het linden, en heeft, na t zeggen van haar zelf, en van de meid niet uit geweest.
Wat zagjes was 't gezeid, om juffrouw niet te ontstellen.
Jan. maar mag ik wel iets vraagen?
Omtrent de dertigh jare, snaphaen.
Flus heeft hy noch na de blommendaalse schuit.
Je bent verkeert myn heer, of doe jy het maar om meter te gekken?
Ik laat de gierigaard na schatten zien, en den staatzuchtigen na het gebien.
Trouwlooze zonder deugd, gy haatelyk gedrogt myn eedle dochter die zoo kuys is opgebrogt.
Juffrouw, vind ik je eindelyk iens t'huis kom, nou zel je geld schieten, eer dat ik weg gae, want dat wachten begint my al te verdrieten.
K heb men evenwel by dieluisbosch lang staen vergeeren.
Is de zonde niet waardt.
Of poogd gy myn geluk allenig om te stoten, door my u wedermin te weigren, en uw haat te schenken?
Ja, ik kan vermoen dat jeze veel te zeggen hebt, weg, weg, wy hebben niet te veegen.
Elizabeth stil tegen bartholomeus.
De liefde heeft hen dus doen spreeken, want komt een koopman eens te breeken, zo blyft door dat contract zyn vrouw geprefereerd, versta jy t nouw?
En ick wou om gien blanck datse in 't leven was.
Wat voorts uw minnaar belangt, gy behoeft u van hem geenzins te schaamen want 't geen u, van hem, tot zyn lof gezegt is, dat moet ik beaamen.
Mastrigt spreekt daar volmondig af, en candia der fransen graf.
Zol jy zi mi nicht volgen looten, mien goode broder?
Ik kom hier vluchten voor myn stiefmoers haat, die my dwingen wil te trouwen, 'k ben vroomaards dochter, help my met uw raad.
Ik heb u reeds geantwoord op deeze stof.
Neen 't is myn goe kameraad, die vast na de schout is, om hier daadelyk weer te weezen want men heeft'et je zien knappen, en je meugt wel vreezen hier lang te staan want je bakkes en je naam zyn hem bekend, ook weet hy, waar jy jou ophoud daarom zo je wys bent, zo ga, en beter je leeven.
Het zal jou helpen in t geval.
Ik selje volgen, maer 't is best dat ik dese weg in sla.
Ghy kondt onderwijlen eens aenspreken, en soo ick maer een straet van lambrecht den beenhouwer ben, soo staet daer met het kalf wilt hier een weynigh wachten, ick sou 't naer mijnent nemen, hy sou 't met eenen slachten.
Wel ik zeg honderdduizend maal dat ik het niet en kan, ent is even na.
,, oe woe noo, is wessel van de vrinden?
Zo als we meenden in sint jutfaas kerk te gaan om mis te hooren, zag ik met groot mededoogen twe jonge liefkens, uit het water opgetoogen, voor 't outer draagen, in een disperaate staat, en naar ik hooren kon aan al het volk heur praat, was 't maaske weg gevlugt, om datze niet mogt trouwen met die ze lief had.
't smaakt geweldig na de rook.
Wel zo, wel zo, dat mag ik hooren.
De tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht de bovenstaende privilegie, voor de ondekte schyndeugd, vergund aan de erfgenaamen van jacob lescailje.
Wel jemeni wat letse?
Spreek op nu, goeden heer, en eisch maar, wat je lust.
Als dat soort van volk uit het veld in guarnisoen keeren, dan zien ze niet aan, dan sta 'er de drommel, dat wil ik je zweeren petronella.
'k heb medelyden, en beklaag u noch te meer, dat gy van al die moeite, en al dat zuchten, heer, met al dat smeeken, en dat onophoud'lyk klaagen, niet anders als alleen myn weig'ring mee zult draagen.
Wiens roem aan t eynd der waereld gaat, tot welk een hoogte komt ge u minste dienaar trekken.
Mijn bruynooghde keuningin, segh maer watje begeert.
Wat heeft hy tegen lijsje nu weer voor een kuur.
Ik ben te vreden, ik zal der jou een haalen. negentiende tooneel.
Myn engelin, myn uitverkooren, jy obligeert my zeer, mon coeur, beatris.
Ik neem je daadlyk by jou ouwe beenen, en scheurje van malkander of kryg ik ergens een byl, ik hak de beenen uit je lyf, om jou dor, en mager vleisch zo strak tot bekwaam pasteyvleisch met je mervet te deursmouten, en jou ingewand tot een schelmsch rareteitje in te zouten.
Ja zeker, jy hebt 'er waarachtig een schoone reden toe.
Ik tracht alleen als vriend, uit medelyen jou van het dreigend kwaad voorzichtig te bevryen.
Wat verder gaande rencontreerde hy een' jood, dien hy weder zyn vyftigduizend guldens acties op ter veer aanboodt, om met of zonder avans te verkoopen doch de smous boodt 'er net vyftig duizend guldens aan acties op naarden voor.
Wel leer dan... benard.
Dat jy maar hoeft van leonoor te scheijen.
Kees, een boer.
O het staat niet braaf dat een man op den dam, of by de straaten moet hooren kyk, kyk, dat is de man van die ryke vrouw.
Denk dan... karel.
Een vrouw geheel in lamfer gekleed, houdende een uitgedoofde rookende toorts met cypressenloof omwonden in de eene, een neusdoek in de andere hand.
O ja, ik zweer 't u, wil niet vrezen het zou maar rechte bloheit wezen, dat ik u dus bevechten zou.
Zyn klerk dat is myn vriend o!
Ik hou me 'er buiten moetje weeten.
Nou, dat tot daar en toe, 'k mag zien hoe dat men schat noch staat, zoo ben ik buiten vrezen.
K' denck nu op geen leersen meer.
Jou dochter zo weg te smyten!
Mejuffers, ei!
Wilt gy noch niet vertrekken?
Vrouw van feyke fetjes.
K loofse de vrouwen in mos kovien moet slachten, die als de mans haer slaen, heur selven lukkigh achten.
Nu moet ik met 'er vaert den dokter afterhalen.
En ik, moet noch een bootschap doen by de haarlemmerpoort.
'k hoor volk ligt is 't karel daar je zo na verlangt.
Ik kan het jou licht zeggen inder jeugd hebben zy te veel, met de bloote borsten gegaan.
Maar gy wilt nu zo streng mijn minnenijd verdoemen, ik bid u, waar kan ick doch meer als zy op roemen?
Op huiden den 27 january, comparerende voor mijn pieter baardman, by den hoven van holland geadmiteerde notaris, t'amsterdam residerende, den eersamen leenderd jong, in de wandeling dommekragt, oudt ontrend tweeendartig jaren, en trijn pieters kleivoet, oudt ontrend sesendartig jaren, heide echte luiden, houdende tappery binnen de dorpt van slooten, in het kromhoudt, en de getuigen hier na genoemd, verklaren zy comparanten dit navolgende waarachtig te zijn, dat op voorlede pinkxster maandach, na de middach, naar hun best onthoud, ontrend te vier, of vyf uuren, tot haren huisen, op een chees van amsterdam zijn aangekomen twee jonge luiden, den een zijnde een jongman, oudt ontrend de vier a vijfentwintig jaren, met een vrouws persoon van weinig jaren meer ofte min, naar men uiterlijk kon oordeelen noch jong getrouwd te zijn, zeer eenvoudig, net, en burgerlijk gekleet, versoekende of zy comparanten niet een plaatsje voor haar bysonder hadden, waar op hy comparant haar heeft gebracht boven op zijn opkamer, en hebben als toen gecommandeerd een pintje roode hooglantze wijn, met een glas dorts engels bier, en een schooteltje sink noten, met wat drooge schelletjes, beneffens een briefje toebak, met wat schoone pypen en na datze eenige tijd met errenstige discourzen, en 't zingen van eenige stigtelyke liedekens hadden deur gebracht, zijn zy tegens den avond wederom op de zelve chees gaan zitten, voor gevende, om op half weegen aan 't huis ter hart een avond lugtje te gaan halen, van waar zy ontrend ten negen uuren wederom zijn gekeert, en heeft als doen den geseide jongman hen comparanten bekend gemaakt, als dat zy waaren echte getrouwde luiden, met een versoekende of zy dien nacht daar konde logeeren, waar op zy comparanten antwoorden, dat, al hoe wel het haar gewoonten niet en was volk te slapen te houden, maar ziende haar aan voor eerlijke en fatzoenlijke luiden, zy egter hun verblijf voor dien nacht daar konde nemen, waar op hy jongman belaste een slaatje gereet te maken, en wat versche hennen eyeren te kooken, daar by voegende, dat hy en zijn vrauwtje lust hadden tot wat groene struifjes te eeten, datze die daar by zoude prepareren, 't welk alles is nagekomen de maaltijd geeindigt zijnde, gaf geseide jongman bevel om het bet klaar te maken, en schoone lakens te spreiden, alzo zy gezint waren om wat vroeg na de rust te gaan, versoekende met eene dat de keers mocht blijven staan, en dat zy zorg zouden dragen die zelfs uit te doen, waar mede afscheid nemende, zijn zy comparanten beneden gegaan, doch na weinig tijts eenig gerugt horende, en in substantie deze woorden, och jan klaazen bedenkje doch wel, deink wat een eeuwige schand dat het is, och verschoon me doch, wat hebje met mijn voor?
In de kraem!
Laat ons zo veel op u verwinnen, dat wy dit faveur moogen genieten voor de ze tyd.
Krispyn, knecht van alardus.
My dunkt dat hy al mee na leonore ziet.
Neen, in 't minste niet.
Zy is een vodde, ja, als z'is, die my van hertzeer wil doen sterven.
Hier was jan alleman daer gerrit aldewerelt gins ellikien hier heb ik labbekak  en daer verneemal ezien.
Myn meester zal u wat vereeren, zo gy voldoen wilt zyn begeeren.
Je knyptme.
Sie mijn vry naer!
En ik zel er dartig met men vuisten op je muil rinkinken.
Hy slaat'r een huurbrief op.
Wel ik zie niemant, benje berooft van zin?
Daar is niet mee te gekken.
Ik ga uw broeder zoeken om te spreken. kri.
Maar 'k zie daar, dunkt my, pieternel, zy treed na hier toe, dat is wel.
Jy zult ze zelf hem geeven.
Ik lieg en spreek ook zelde waar, ik ben een valsche dobbelaar.
Myn breur!
Wel neemt die mee, dan heb je immers bewys genoeg.
En outbier uit een steene flap, ik speel weer met mijn hamer klap. derde bedrijfeerste toneel.
Noch tot je dienst, niesje.
Neen zeg vry uit ik weet wel, wat elend beduit.
Ze omarmt myn heer, en was met hem gezonken, indien... begryp je 't?
Wees maar te vreen, kind, ik zel je t jak zo net laaten maaken, dat het je verwonderen zal.
Is 't wel zo?
Menheer het parten dat an een zy neem ik ter harten wat deed hy mit jou an een zy?
Jasper, broer van jorden.
Ik zal sinjeur wel henderikus ik heetje wellekom.
,, flux, vagebond, nu zeg, gy zult het niet ontleggen.
En moest gy my met zulk een munt betaalen?
Ylhait. ja, ja, 't is d'echo, die 't somwijl zait, zoo 't is, maar meenig raisje mist.
Myn zuster zal met u, is t haar verkiezing, trouwen.
Karon bouw maar goeje moet, hier werd uwe vragt heel goet, kyk, hoe dat men in het honderd, hakt en steekt en kerft en slaat.
't is wel, soo by hem weer krom drinckt, ick sal hem soo veteren, dat by 't sijn leven niet sal vergeten, foey jou droncken beest, hebb'je hier een doodtkist gesien, of ben ick doodt geweest?
Wacht liever tot hy slaapt, want zo die goe sinjeur eens schielyk weer quam, 't zou 'er honden, gy moogt vreezen.
Ja, jufvrouw klara, ik heb my niet bedroogen, 't is den zelven advokaat, dien ouden frank stribbeling, daar wy meenigmaal om gelachchen hebben, als wy hem zaagen passeeren op straat.
Monsieur de licknou, is 't soo, of is't lickjou?
Die juffrouw is eerst fyn.
Robbert, knegt van fredrik.
Wat al gravinne boeken!
Ik heb die oude totolf maar getrouwd, om met haar moije goed de sinjeur te speelen, en als een eerelyk man te konnen kompareeren by de vrinden, en zo zy andere reekening maakt zalze haar bedroogen vinden.
K vertolkte, op zyn verzoek, een brief die hem wat raakt en door het opschrift, heb ik, in het breed, geleezen dat het de zelfde graaf is, die ik t dacht te weezen.
K wens de min u mag ten besten raan.
Ja denk eens myn heer, wat een hartzeer dat dit voor onze juffrouw moet wezen, daarje malkander zo hartelyk bemind, og myn heer ik zouw wel vrezen, dat juffrouw t niet lang maaken zal.
Dat weet ik niet, haar naam is in de pen gebleeven.
Wel, 'k heb tot noch toe stil geweest als 't is gebleeken en heb een yder eerst het zijne laaten spreeken.
Gun aen u zoo een gewensten huwlijck.
Zo doet 't waarde lief, ik hoop het zal nu lukken, of aars zo zou 't myn tot in myn ziel toe drukken karel.
Hou daar, dat is voor t breeken van zulk een lekkre pan met paling.
Toen quam ik op ien aare plaats  by menschen mit ien woekerende geest deez hadden  toenze noch in de werrelt waeren  lommerthouwers eweest nou warenze inde helsche lommert verzet teugen vijf en veertig en ien quart ten hondert en om datze et verstaegeldt niet opbrochten  worden er alle daag ien lit van et lijf eplondert.
Wat heb jy by de schout edaan?
Hou daar, ontfang nu goede slagen voor alje boze kwade plagen!
Sinjeur, 't is over al toe.
Maar, maar klazyn!
Hoe staat gy hier zo leeg?
Waarom juist heb ik 't gemoet zoo teer, dat ik dien vlegel niet kan straffen, zonder vreezen?
Jufvrouw, daer is stevenbuur.
Wie staet'et in de weech?
Wel schaemtje, 't heerschops wijf!
Het mogt een ouwe bullepees, wand trooye heeft al negehondert jaar in de asch gelegen, en ik wil wel wedden, dat die vermaarde griek held achilles zyn deege, al door de roest tot pulfer, en gruys is verteerd, o!
Dits misselijck, is 't waerheyt of bennen 't droomen?
Je bent deur die saamenspraak wel grouwelyk gesticht?
Maar, hoe veel kanneelwater is 'er dan wel gedronken?
Wel broer!
Nogh isser quaat om, kijck je ziet het aan haar oogen iren.
O bloet was het mijn man, hoe sou hy er onder deur.
Ey, schoone, maakt aan my u woonplaats doch bekent.
Wat zyn de turken, myn heer, een onbermhertig volk!
Ik vrees... maer wat weet ik 't... weet je niet wat men het te vreezen, als men niet by zen wyf is?
Als 't nergens anders om geschied, sta ik het toe.
Hoorje wel sibil, ga voort heen, hy woond op de zingel ontrent de roonpoorts tooren.
Neen, noch wat meer om hoog.
Wat was ze schoon, toen ik 'er zag?
Jorden hem stootende.
Komt my een groote ramp te vooren, gy weet den keizer wil dat ik mijn uitverkooren, aan hem moet laten zien en geen bezit mijn hart, als vrou constantia, of schoon haar hoon my smart.
Beken het willig, want het is een klaare daad, wy hebben met ons tween zelfs tegens hem gepraat.
Hy kon noch wel t huis komen.
De styl van zeggen dan laager in het blyspel als in het treurspel is echter ingetoogener en krachtiger dan in het kluchtig blyspel, dat een andere trant van rym en spreeken heeft, en minder destigheid, dan het blyspel.
Ja hy most 'er noch anders haar laten.
Dat was geen wonder dingh, snaphaen.
Gy zijt'er d'oorzaak van, had gy u lust bedwongen daar was uit u gezicht niet zo veel quaat ontsprongen.
Hoe dat ick word sganarel geheten.
Ik ken heer, uw bescheidenheden, die stellen my genoeg te vreden.
Het zyn maar wisje wasjes, en droomen.
Matamoris, tegen eelaard.
Waer hebt ge voorgenomen te leyden florestijn?
Ze is van myn zuster, niet te trekken ja te scheuren.
'k bemin haar, en die liefde ontroert my het gemoed.
't geen gy my doe beloofd', en hebt my komen toonen mevrou fenize, en zo gy haar trouheit sweert, zo zal ik mijn beloft' voldoen op u begeert'.
Is t my geoorelooft te vragen of deze zaak wel zal beslagen?
Eens te amsterdam zynde, wierd ik op een plaats gebragt, daar my vertoond werden wonderlyke zaaken, alwaar men blinden ziende, stomme hoorende, en kreupelen gaande wist te maaken.
Wat dwaas, crispyn.
Hier komen de bueren t'samen uyt met gedruys.
Joris, neeltje, johanna, katryn.
Den wel edelen heere pieter antoni de huibert, heere van kruiningen.
Zoo smaack u onderdaan een leven vol van rust zoo wort gy aangebeen gelijck een tweede august.
En dat je in zugten en stenen en mymeringe je leeven verslyt, want gy zyt myn al te goeden vrind, dat ik geen deel zou nemen in de zwaarmoedigheid, die me zedert eenigen tyd in je bevind en die, gelyk ik uit alles kan bemerken geen andre oorzaak als de liefde heeft uit konnen werken, door het een of ander zoetertje, waar op zy u doen verlieven heeft, en om wiens wreedheid, naar ik gis, gy in gestadige droefheid leeft.
Dat hem de wurmen t vleis om niet van t been af byten.
Ik weet waar onze buurman zyn haverzolder is, en zyn hooiberg staat.
Geleertheyd, nae my dunkt, kan dikwils niet beletten, dat iemand niet in tael en daeden zot zou zyn.
Maar die oude gierigaart, is zo verdwaald van zinnen dat hy zig zelf wel zou verkoopen, als hy maar geld kon winnen, en daarom heeft hy haar, aan een schatryk man beloofd.
Schout. zacht, heer.
Ik reysden na luylekkerland, daar was een groot kriejoel, vermits een dood paard, dat duyvels dol was, met een waafel kraam aan zyn maars die avond aan de hol was, met een waafelkraam aan zyn maars, die avond aan de hol was, dog ik zette myn marsje neer en greep het by den toom.
Alles in dien verstande, dat wy de supplianten met dezen onzen oktroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van haare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Het zoetst vermaak van 't lieve leeven... benard.
Maar sinjeur, maar sinjeur..... jacomo.
Je waerd de braefste meid van t land, myn zoete, lieve, lekre kaetje, hou haer wat op, zo met een praetje.
K geef haar een koe.
Daar is uw schat, myn heer, k wil zeggen uw papier, het a la modes geld, zo kostlyk en zo dier.
Gedaen in den hage, onder onsen grote zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste may in t jaer onses heer en zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Den hemel stort een vloed van plagen op my neer.
Vermidts gy nooit oprechte liefd' genieten kent, voor dat gy eerst voor al oprechte minnaar bent?
Haar kind en trouwde aan gene lekker, geen pagie of stalknecht, aan geen dronkaart, noch optrekker, maar aan een eerlijk heer, van groote kaleteyt, dies ik zulk sterven maar belacche als zottigheyd misschien uyt deze trouw een koning had gesprooten, of keyzer, had haar twee het wachten niet verdrooten.
Van sinte bacchus klooster.
En schoon hy moet een blaautje loopen, 't geen hem zyn zotterny verwekt, indien hy op uw gunst mag hoopen, acht hy zich veiliglyk gedekt.
Wat tracht dan strijt om d eer zoo duddeloos te woeden?
Twee dooden zullen ook haar wraakzucht meer vernoegen, en ons, is 't niet op de aard, beneeden zaamenvoegen.
Haare roemryke voorouderen, die de hoogste eerampten in ons gemeenebest zo loflyk bekleed, en de vryheid altoos beschermd hebben, deftig zal natreeden.
,,ik wierd schier zinneloos.
Marotte. ja toch, gy zult my niet bepraaten.
Zeg, wie van'er twie is je vryer?
Hy zegt, die spaansche snuif is goed.
Gy zegt don karlos heeft tot rooven zig begeeven, is dit bewys dat hy zyn liefste bragt om t leeven?
O liefde k voel u kracht, ik voel u kracht genaaken gy komt my nu te hulp, ik volg het geen gy zegt.
Maar wil je t vergelden, zo laet me je servet iens meeten.
Ah wil ons nu medeelen.
Wats dit voor een edelman.
Al zou ick sterven 'k wil, my evenwel vertoonen, clorin.
Al huylende ik, mijn heer?
Ik kan, van vaders kant, u geen vernoeging geeven, ik zag hem nimmer zo gestoord van al myn leeven.
't is myn leed, dat ik u zo veel moet vergen.
Bloed nouw ben ik gesterkt, zo wel, of ik ses schellingen had verpraet, by de beste raedgever van de stadt, t zy procureur of advokaet.
Quincampoix, of dewindhandelaars.
Zo 't zyn hoogheid dan geviel... likkepot.
K vond hem voor tunis als een eerelyk zoldaat, daar hy geheel verrukt van droef heid buiten staat, zyn deerelyk verlies my menigmaal kwam klaagen, en hoe hy vlugten moest voor de onverdiende plaagen, waar me hy wierd gedreygt, wyl kaajim, schudde bol met zyn betoovrent good, den rechter hielp op hol, die gretig grabbelden in zyn vergulde schyven.
Och, ik beef!
Ik zal ook niet vechten, geensins, ik sted de iuffrouw zelf tegen jou zy is zelf bekwaam genoeg om jou te doen bezwyken.
Hoe, iulia, is 't waar?
Van 't jonkertje te speelen, en trantrirum gaan, geloof ik, heeft hy beter verstand.
De maats van dat consoort, die houden veel van pikken, als ze om een trantje zyn.
Ja, kunt gy de voois, vang an.
Ik barst van ongeduld.
Ende ten einde de supplianten dezen onzen konzent en oktroye mogen genieten naar behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aangaan mag, dat sy de supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter kontrarie.
Ik verhaalden alles hoe t met my geschapen lag, wyl ik barmhartigheid in t vorstlyk weezen zag.
Papaatje ... rykaard.
De her moes wissen  dat ich kein fransois verstee  sprech liever nederduitsch  was wil de her mir sagen?
Dat dunckt men oock dat't wacker is, 't heeft zulcke groote ooghe, en gans geen ooren baecker.
Kwakzalver meent ge, en dat zal 't u ook wel doen.
Een der dienders brengen een stoel op t midden van het tooneel, en swaantje justus daar op zettende, neemt een glaasje brandewyn van tafel, en daar de neusdoek in doopende, vryft hem daar mede t aangezicht rondom af.
Spaarpot, medeminnaar van koenraad.
Alsoo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburgh tot amsterdam.
'ik moet te recht zyn meening nu verstaan.
,, daar, daar komt hy na beneden ,, dat hem nou de raavens vreeten ik barst van spyt.
Zou hy t drinken om jou laeten?
Wat dunkt je van dat soort van minnebriefjes?
Wy moesten eerst elkaar wat meerder kennen, eer wy ons verbonden.
'k wed hy in d'eerste acht dage niet weer in onse handen en sal geraken.
't wordt donker, en het slaat daar zeven.
Daer weet ik niet wel raed toe sonder de konst van nigromantie, want het is al besteet in den bierwinkel, aen wijn, bier, tobak, en diergelijke substantie.
Maar, 'k zal my wreeken van dit doodelyk affront, en hem vermoorden, voor myn voeten, als een hond.
Loop, loop, eet eerst noch een jaar, of vier pap, en denk dan eens om het vryjen.
't word licht dag, vaar wel, myne uitgeleezen.
Dat is gaar nix, dat s niet een zier, die kaerel was beroofd van zinnen.
Wel, woud gy liever dat zy zouwen maar vraagen om een nacht drie vier, by u te slapen om plaizier en zo gy hen dan niet behaagden, zo waard gy twee beproefde maagden.
Sus, sus, pietje, help, help, 't is of't mijne al hooger, en hooger komt, 't krioelt over al deur men bienen, of 'er honderd sprinkhaanen spinnewieltjeverlos speulden.
Ja datje wist, dat ick wist, en hoe't noch met mijn was gegaen, hoe wouje in de vuysten lachgen.
'hy ziet my niet.
Het jou monsieur kezyn niet lief, k verstae t me dan niet maar ze trok er mond hiel schief en scheets me docht ze scheen het biest niet mooi te vinden, ze hieten t me an een stoel, of zo maar, vast te binden, en zei, gae heen, t is wel.
Kanje dan wel  as ien kolrijster  op ien beuzemstok uit de schoorstien ryen?
Is 't mooglijk vrienden, soo wilt desen ouden man doch het leve sparen.
't is of mijn hart van vreugd besweek.
Jou dingen zyn al afgedaan.
'k bemerk wel dat die geen, die dan dees acties heeft, die opjaagt, en niet als voor hooge pryzen geeft.
Niets, als dat ge als die storm van acties eens gaat leggen, belaan van geld, gelyk een nagtuil van verstand, een dooltogt doen zult naar het warme peperland, want dat is de uitvlugt meest van die hun gelt verspillen, het zy met acties, of met diergelyke grillen.
Of neemt een hant vol sant, en smijt hem dat in doogen.
Dat's waer mijn heer.
K moet by jan in romen, en by klaas de sjouwer op kattenburg, heel aan t end, eerst noch viezeteeren.
Ja wel ik kenje zeggen, dat ik met deze reis, zo gehavend ben, dat ik tot een tweede aanslag kwalyk besluiten ken, want ik wil liever van myn leven om haar niet meer denken, als dat ik op zodanige manier myn vleis aan den duivel zou schenken.
Het valt te zuur!
Ik moet hem spreken.
Geene exemplaaren worden voor rechte drukken erkend, dan die met de gedrukte titelprent, en het zinspreukplaatje per gradus ad scientiam, beide door bernard picart, geetst en gesneeden, voorzien zyn.
Zag hy dat in deez' zaken maar schelmery stak, wat zou jy dan tegen 't paerd wel zetten willen?