floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Al daar 't de heeren op het laatste noch toe kreegen, was, hem met moeite tot dit zeggen te beweegen waar mee hy in zijn zin veel toegaf ik beken, en 't is my leed, dat ik zo onmegaande ben 'k wou dat ik uw zonnet flus beter had gevonden, om uwent wil, mijn heer.
Als t recht is.
Ik kom daatelyk weer.
De geest van coenraet.
Is 't nu zo wel.
Gort pryntje, zulken bui beneemdt my alle weelden.
Uw geest is t'enemaal ontstelt.
Dat de duyvel het kalf en den boer haelt met vlees en bloet souden wy de onkosten betalen?
Jan. t is wel.
Gy hebt geen wederga door uw bekoorlyke oogen, wierd zelf de koelste mensch, tot uwe min bewoogen uw schoonheid heeft aanstonds my tot uw slaaf gemaakt, ik voelde dat myn hart was door de min geraakt, en dat ik, alzo dra ik u kwam aan te schouwen, een zucht, liet die ik toen onmooglyk kon weerhouwen.
Barnardus, dilliaane, eelhart, krispyn.
Het tooneel verbeeldt een' straat voor 't huis van gozen, te leide.
Hy is mijn handt, al in 't geberght ontvloden.
Myn zuidzee graaf!
Verkryg tot mijn besit van haar een wettig regt, op dat ik sonder schult mag treden in de egt.
Maar die vagebond, en pry zal ik toonen, hoemen zulk volk straft.
Wel om dat zo goed te vinden hebt gy uw reen.
Hy zal voort komen, zo ras hy heeft de maat genomen werd geklopt.
Waar heenen zal ik nu gaan dewyl t zo donker is?
Bien devine, voor meer, als dertig duizend gulden.
Dat hy niet zot en is, zulx blijckt uyt al zijn doen ik heb een list bedacht, die buyten haar vermoen gelucken zal, en ons hier in veel lichts zal geeven hoe vaart pasquin?
Is het van 't mal?
Help, help, binnen.
Jan. ik voor u in gevaar?
Wel hoe weetje dat ze 'er is?
Teuntje is lysjes moei, en die heeft wel wat zin in my.
Antonet. ik gaa immers, sinjeur.
Sus, sus, 't is noch geen tyd om vergiffenis te vraagen ik moet wat meer omstandigheden weeten, eer we ons verdraagen.
Doet meerder, zo ghy wilt, ik kan niet meer verdraghen deez' zotternye, en 't zal mijn in het end' mishaghen.
Op wat wyz'?
Mejuffer, wilt gy my geloven, uw dienst zal, boven myn beloven, vergolden worden, tzyner tyd, dewyl de zaak geen uitstel lyd, is t myne plicht om te vertrekken.
Maar, wat zullen wy met die trouwelooze liefstentjes bedryven?
Wilt voor my zullek momplen schuwen, spreekt uyt de mondt, dat ik 't versta.
My dunkt dat dit den schoft is ja vast, het is dien schelm, die my zo heeft bestoolen.
Laat zien, dit is heel raar, ist van jou maakzel?
Ik geef de min de zak... benard.
Hebt gy vergift in 't hart, en honing op de tong?
Ja myn schulden, reintje, en dan.
Neem maar, 't is uit klinklaare gunst.
Mijn karel in dees borst voor eeuwig blijft beslooten, van hem heb ick meer deugt als oyt van u genooten.
Myn heer excuseer my.. iacomo.
Maar hoor si de mon coeur, ik doen mogt ouverture, gy zond er une flamme in vinden toute pure, alleenlyk gecauseerd door vos petits beaux jeux, mademoizelle, be?
Droomje fobert?
Nu word ik ook zo boos, dat ik my niet langer betemmen kan. jou buffelbeest, ben jy dien vermaarden snuiver daar ik zo veel van heb hooren spreeken?
Dit baert my smart.
't is schoone schijn, mijn heer, z'is waerelds in haar hart.
Zo ghy beloven wilt een ding, 'k zal hem ghenezen.
Myn' eerelyken naam, dien gy zo vuil beklad, dat ik my uwer schaam, zult gy weer zuiveren.
T'wyl gy t'beletsel vande zee hebt wegh genomen is my niet inden wegh, wel aen geeft my u handt siet my in mijn gesight, mevrouw de minne brandt, die in u boesem blaeckt, berst uyt langhs uwe ooghen, gheluckigh is don ian, die sulck een groot vermogen heeft op u teere ziel, hier loopt een duyst're streep die twyfelachtigh dwaelt, is hier een blouwe neep, die niet natuerlijck is, dan daer's niet me verloren, die streepen cruyswys, maer wanneer sijt gy geboren?
Hondert ryzen, las 'k hem uw verzen voor, die hy nooit wilde pryzen.
Juffrouw je zult verstommen, als je zyn daaden hoord.
Jou neef... hofmeester.
Maar laat myn eens met er omspringen, ik zel et er verleeren en zeggen, waar t op staat.
By soutman oliman?
Naeyster ja wel ick weet het te passe, als hy uyt is waer is hy heen?
Wel, wat zalme noch gebeuren!
Het streckt u eer tot roem, den koning zal noyt binnen dees boezem zijn geplaetst, mijn moed herstelt uw eer.
O neen ik mijn alderliefste weerhaentje paktje doch voort.
Maar 't is onnodig want ik kender gebreeken wel.
Waar is u soon dan?
Die is voor uyt gevlooden, om te volvoeren t geen de graef hem heeft belast.
Bruiloft, bruiloft, sellementen!
Ik zal 't 'er vraagen.
Heer prezident, die schelm... president.
Groothart uwen vrind, van wien uw dochter werd bemind zo 't schynd, zeg neef, zoud gy wel weeten, wat liefde dat hem heeft bezeten?
Maar, 'k zie 't, onze eeuw vervalt geheel tot valsche smaaken.
Dat is een gruuwlyk, en wonderlyk werk hoe!
Le ocean... het heeft een schoone re, en grenst aan persie, daar vindt men diamanten, zo schoon. dit magtig volk zend, dik wils hun gezanten, in ambassade... kristine.
Wat waar ik droevig, ja zou me zelve haast tot strond, zoet, ik meen tot water gehuylt hebben, om zulke dingen.
Wel 'k stae, en kyk.
Antwoordt me, als t behoort, te degen.
Den edelen achtbaaren heere, den heere en mr. jeronimus de haaze de georgio, schepen der stad amsterdam.
Daer baes, daer is pen en inct, en een vel schoon pampier.
Jorden, jasper, fytje, katryn, schout.
Wel dan het hy 'er veul in die tyd ontmoet, want de worreld, loofik, is wel verzien van zulke, die van dat goed heur dassen beslobberden, of die 't by den hals is in eloopen.
Ai, ai, k geloof et niet.
Maer de conscientie ian klaazen? jan klaaz.
Is de oorzaak van myn treuren, die 't kwaad niet zien doed voor de slag komt te gebeuren.
Die verre is van zyn land, wat kan hy niet al praaten, en voor een ridder, of baron zich eeren laaten!
Dan zelze wel tweemaal meer kost als ik, kennen verdouwen, jan. zo maat, dan zelze jou het brood ook wel uit de schimmel houwen.
Gy zoud u zo een ziekte op den hals haalen, en licht de dood.
Jan. hou, breng het licht, men zou in donker zich vergissen.
Zoo lang een vrou is schoon zoo leeft zy met gebieden maar als haar dat vergaat, gaat ellik voor haar vlieden.
Hy neemt op een' belachelyke wyze zyn' hoed af. achtste tooneel.
En na my dunkt, zo komt 'er meer volk achter aan.
Adriana, symen, anna, japik.
Ey ga, vrind, neem de moeit, en zeg tegen kwieryn, die ghy daar vindenzult, dat hy hem spoeit om hier daadelyk te komen, en dat alles klaar, en wel is.
Stracx waeren wy met ons dryen, en nu vooght in huys, och, wat hoor ick gins inde hoeck, my dunckt ick hoor geruys, 'k vrees, dat het mijn heer de doodt is, die hem vermaeckt met de buyt, en dat se een lavingioentjen danssen, met deese doode bruydt, wel ick giss' onse trijn heeft de kist in 't voorhuys geset, en dat ick droncken zijnde, daer niet eens op hebbe gelet.
Speelt dan men vrouw de hoer?
Ik weet door haast, en angst niet, wat ik geschreeven heb.
Gelyk als bartholus ons leert, in t boek, daar t maanlicht eclipseert.
't zal u aan geen gezelschap ontbreeken.
Wie dat een meester brilt, die krijght een sulcken bril.
'k zeg noch ik ben etoovert en bedroogen.
Haer zuster zal haer ook aen 't oor gestaedig lellen, en haer dit huwelyk zeer kragtig pryzen aen.
Wanneer men zegt... dat is te zeggen... neemt wel acht messieurs.
Voor my, 'k ick en schick van dese onkosten noch helder noch penninck te geven ofte te langen, en bovendien, soo moet ick de vijf rijcxdaelders van 't kalf ontfangen.
Dat kan geensints wesen, ick moet, met u verlof, u t'huys brengen?
Wel roelof, seg myn eens, wat is van uw begeer?
't schynd ja en 't blykt, nu gy, vol geest en keest, de losse drift van minnaars, zonder oordeel, elk toond de jeugd die trek hier uit haar voordeel, t' wyl gy geen scherp van hekeltongen vreest.
K wou, dat ik de geleerdheid had van seneca, socraat, homeris, ik zou je eens toonen, wat toch deer is want, t is een stof, confrere, vriend, die wel, of niet behandeld dient.
Dat hy zes tonnen gouds heeft, en na de oude amsterdamze maat, wat zou ik anders zeggen?
De lieve agneta heeft geheel myn ziel verkracht, door haare schoonheid, die ik zonder weerga acht.
Wat is een mensch doch anders als een vat vol van allerley gebreeken?
Ik laak rosool, magoor, jenever, als dranken voor een drogen wever.
Om dat ik bezukt gaern, verstaeje wel, een raad zou weeten, dat ik nooit ziek wierd, en evenwel iens zo veul mogt eeten.
Hoe raak ik hier best van daen, ,, ier dat my deze drie helsche fuuren noch te schanden slaen!
Die fun, die bierlaers niet een spelt te zien van al dat mooie gelt!
't is wel, doet dat dan maar je moest me wat eerder gerieven.
En spits van neus wat 's dat, haar kin die is weer ront, daar toe zoo is ze uytermaten wit van tanden maar boven al de rest, zoo zijn haar schoone handen het meeste prijzens waart, indien ze niet bezet en schuldig waren aan zoo grooten vuylen smet van baatzucht, of ik mien, op 't eerelijkst, van steelen en voorts haar hiele lijf is schoon in alle deelen.
Jeroen, dibberig, hillegond, antonet.
Hy zal je op zyn handen draagen, en, als een afgod, eeren.
'syn klagen is het blyk, nu twyfel ik niet meer hy is t, och ja, hy is t!
Ei, myn heer crediet, leen vroomaart noch maar eens, het een, of't ander kleed.
En ik begeer dat hy die straffen uit zal staan, die hy verdiend heeft.
Maar d'hartoog moet die mede eens deurzien.
Gelijk aan mijn biesjes, zoo, laat ons nu t' huys gaan.
Gy beklaagd u niet, maar gy hebt licht wel reden om 'er u, over te beklaagen.
Kedaar!
Wat zouze gedaan hebben je dochter breid kousen veur de lui om geld.
Uw kompagnie, myn heer, wat zal die hier toch doen?
O teuntje is een goede vrouw!
Dit 's de rechte, die een bedrieger, vol van streeken.
Het was door hem, dat gy myn byzyn hebt geleeden, gy volgde minder my, als uwe zin'lykheeden.
't is u ghelijck ick sien daer comt hier jemant binnen.
Dat sy supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemaeckt en ten toonele gevoert verscheiden wercken, soo van treurspelen, blyspelen als kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in tael als spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder ooghwit om de nederduytsche tael en de dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
Vent, je zelt van den duivel droemen.
Dat is waar, het is myn dochter, jan. al de inwendige conduiten zy teenemaal verstopt, en ze heest groote brand by haar, ja wel, moeder, ze is er al hiel kwaalyk aan, ze moet noodzaaklyk afgang hebben, of daar zou anders wel een sware ziekten uit konnen ont staan.
Ick sou hier een certificatie gaen beleggen u vrouw die wert geschent.
Met wat zwakheen zyn de mannen niet belaaden?
En selfs gaf hy zo rijkelijk, ja by na meer als zijn eigen staat vermogt ja de naam van goverd van kampen, zellen er veul noch onsterflijk in waarden houwen.
Ey laet my om de proef eens uwen racker sijn, dan siet gy peerden in arreste by dozyn.
Je bent wat schielyk gebakerd, ik denk dat zy haast komen zal de meisjes hebben 't wat drok met haar strikken en kwikken.
Ik zie zyn' moord'naars en katryn, zyn vrouw daar neven.
Op d' ordre, die ik u daar flusjes heb gegeeven.... sosia.
Eh bien ma tante?
Adm. dit is metilla, 'k hoor 't aan 't wonderlijck verstand wat was u nicht volmaackt, hadze u vernuft en zinnen!
Gusman wederom in order in de mat, antonio, garcias, dosorio, ambrosius, laurentio barnardi.
En'k wil veel liever my verhangen, als oit dat ampt weer aan te vangen.
Die me van vasten reutelt, mag ik niet wel zetten, met een stoopje wyn, en een boutje droog ik men netten.
Hebje wat lang ewacht  dat komt dat ik men slep ierst veur wou binden.
Is dat waer, kom daer zel ik 'er iens veur of touwen.
Ik ben te vreen myn ziel dar is myn schoone hand, kristina.
Al praate jy als brugman, ik zalder niet toe verstaan dieuwertje.
De droes, mietje lief, dat heeft me moer weer wel gebakken.
Kom nicht, wy zullen nu wat rasser moeten stappen.
Waarachtig het gelykt, dat zyn potsen wel hoe of dat zo mag koomen!
Truytje, kaat, ritsaard.
Vostre serviteur madame.
't is mijn kalf.
Hoe zou ik stil in jou huis konnen komen, zo jou man ons dat niet geopent had?
Zeg my doch eens reden waerom hy, daer z' is jong en welgemaekt van leden, haer eelhart wyg'ren zou, en dwingen een pedant te nemen, die altyd haer zou met onverstant beknibbelen, zy is de plak al lang ontwassen, een man kan haer alleen, en geen schoolmeester, passen.
Gy geeft veel moeiten aan myn heer, kunt gy niet zitten zo 't behoort?
Dat s wel dat wordje niet belet.
Dies laat ons uit de borst eens lustig vrolyk weezen haar man zit in de schuit, en droomt al na ik gis, hy zal nu onze vreugd niet stooren?
Ben je dan jaloers, oom?
Al ben ik schoon liefje niet machtig en rijk ik ben ten minsten als mijns gelijk.
Zelfs onze staat heeft geen zo braven man, die by u in verdienste en waarde haalen kan. errenst.
Ich wolte gerne weissen, wo das dein meister woond?
Ik mach mijn bloheit wel vervloeken.
En in myn laatste brief, schreef ik hem dat hy een schoone snoer paerlen voor myn bruid op zou zoeken.
Waarde heer!
Jan, jan, ich gieb ir mein woord, ir mach man vort gan mit ir sachen, ich hab al reits zo viel kezeen, dat ir wol durch den weld sold rachen.
Mijn eer gedoogt niet dat ick zulck een vorst ontzie.
Ei, roept uw juffrouw, dat ik kniel voor haar, en bid myn tweede leven, dat zy my wil myn fout vergeven.
Nu kent gy my, hoor ik u nu noch eens spreeken, zo zal ik u de armen en de beenen breeken.
Is het dan een kroeskop, zo krygt het wyf, en de kinderen slagen sterft de man, de weeuw krygt proses, op proses.
Moei, ik kan niet ontkennen, dat gy t verzocht hebt maar ik kan my niet gewennen tot zo veel grillen als ik in de juffers, die de mode volgen en t salet handteeren, zie.
O ja, zy zullen 't zyn.
Myn heer, uw liefste is al gereet, ik wou maar vraagen, of men heer wel weet, dat lichthart, die zo aanstonts is gekomen, twe vreemde speellien noch heeft megenoomen.
Daar is geen voorwerp, zelfs hoe stuurs en wreed van zinnen, dat weig'ren zou om u niet als haar zelf te minnen. matamoris.
En voor 't rekenen heb je niet te vreezen, alzo 'er zelden te weinig word geschreeven.
Zy zyn t waardig dat ik vertoef, ik ben vereerd, en hier niet kwaalyk geposteert.
Wie is'er zoo versteend die niet verstomd zou staan?
Al schoon dat gy my praat, met opgepronkte reeden, als of gy quaamt van 't hof zou myne teere leeden, niet zyn voor u, daar mee is 't uyt, gaet dadelyk heen, en laat myn in des laan, krelis.
Deez' maakt heel groot gerucht, schoon zulks hem niet kan baaten die zal, zachtzinnig, 't al in stilte doorgaan laaten, en, komt een sneukelaar tot zynent, hy zal bly zyn rotting, heel beleeft, straks leggen aan een zy.
Daer 's men hand maer met kondytie, dat jy 't geheim zelt houwen.
Jy, oom van pimpelen zyt een der grootste guiten, die my, onnoozle bloed, zo wist in t net te fluiten, en noch durft schryven, dat myn stiefvaer heel verwoed, u zien noch luchten wil.
Zal ik jou altyd aan de neus hangen, wat ik doe of niet?
Jou valsze schaggeraar!
Crelis, teegens fobert.
Ik moet myn heer de starrekyker, eerst vragen, of hy ook wel ryker zal worden, als hy heeden is.
Ze zullen my na oostindien zenden.
Eenige lieden zal misschien het onderhoud van eelhart met de twe tooneelspeelers wat tegen de borst zyn, als weinig tot de knoop, en niets tot de ontknooping, van het werk dienende maar de doorzigtige, en verstandige zal ter eerster opslag wel konnen zien dat het geheele kluchtspel voorbedachtelyk daar na geschikt is, om in de karacter van eelhart eene levendige schildery te verbeelden van de groote drift van sommige onzer jonge dichteren, die, zonder eenige taalkunde, ervaarenheid, en grondige kennisse van de tooneeldichtkunst, wanneer ze maar een vonkje gevoelen, van, zonder veel moeiten, gelyk petronius zegd, een vaers zyn maat te geeven, zich ten eersten bekwaam achten om een tooneelstuk, door een ander vertaald, of een eigene opstel, zonder taale, zeden, of eenige tooneelwetten te volgen, aan den dag te brengen.
Fobert, swaantje, justus, schout, hartje, saartje, twee dienders.
Ja beschuldig karlos niet, op strafvan ongena, laat dit voor anderen, en u, een voorbeeld strekken, dat men de zaaken moet zo lang in twyfel trekken, tot dat de tyd ondekt, hoe dat die zyn gebeurt.
Maar ik zie, gy lagt al den bruy om myn potret, dog ik word niet kwaad, al kom ik zulx te merken.
Ben jy lui studenten, zo moetje studeeren.
Nou suster, pleun binnen.
Ik kom met deez' getuigen, om u, door hunne hulp, te buigen weer onder mijn gehoorzaamheit.
Kers koenen.
Is hy een dokter?
Maar heden zult gy mijne droomen, vervuld zien, en eleonoor een juffrouw, die my geeft haar oor, zal hier van middag komen eten.
Juffrouw, ik vrees dat je vader...... kornelia.
Oct. tot noch toe heb ik vreught en alle lust versmaat maar 'k wil om uwent wil wel volgen deezen raat.
Vertrekt terstont uyt mijn gezicht, want ik zal niet gedoogen dat gy noch nu, noch ooyt hier in ons huys verschijnt, vergeefs beelt gy u in dat gy om mijn u pijnt.
Den ridder leve in vree.
Indien jy frans kon, ha, mor blaed'ren... maer zacht, ons volk zel haest vergaed'ren.
Geen beter middellars den hartog vinden kon, als deze overschoon en uytgeleze zon.
Laat hem noch wat slaapen, ik heb hem zo louwter veurgenoomen hy slaapt zo lief.
Vaar voort, myn vriend met de ondeugd in haar werkente bestrassen brengt, onbeschroomd, die monsters aan den dag, die deugd noch trouw ontzien, noch t minste ontzag voor eer, noch echt, noch ovrigheyd vertoonen. thalia zal met lauwren u bekroonen toon onvertzaagt, opt nederduyts tonneel, hoe yder voor zyn werken krygt zyn deel.
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere reets gemaakt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyd van vyftien eerst achtereen volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aan allen andere op seeckere hoge pene, by u ed.
Het is warpaal, die zal zyn vyand geen bloedige hemden doen dragen.
Is 't buyten mijn vermoen?
Of hy'er al een half jaar geweest was!
Zyn kind te kusschen is geoorloft aan een vader, en vry, dat t volk daar uit gedachten trekt van kwaader.
Iou schelmpje, kom hier een reys, selje men noch scheeren?
Quichot tegen de gravin.
Niet te zweeren, ik laat dit op jouw eigen beleefdheid staan.
Het zel wel lukken, zou ik meenen een half verdronken kalf is wel te waagen.
Maer my te vlughten en te keeren het gesight is my verachten en te hoonen d. ian mijne plight heb ick tot u gedaen, 'kheb dan met hert en sinnen voor u bewesen deught u trachten te beminnen, doch het en is geen tijdt mevrou dat ick meer veyns, ick open hier recht uyt mijn lievende gepeyns.
Noyt dacht ick zulck een eer van s konings hant t ontfangen.
Help, ach!
O ja, men moer sit achter en spint, en men vaar is uyt om een bootschap, dus valter niet te schromen, en ick geloof niet dat hy van de middagh t'huys sal komen.
Mijn broer sou my vermooren.
Hy doet niet even als veel menschemoordenaren, bedriegers, vleiders, zielverjagers, snorkers fiks op logen, maar in de geneeskunst botteriks, oprechte dwingelands van 's menschen heil en leven, voor wien de zieken, als zy naardren, mogen beven die, zo ik dikwils heb bevonden en verstaan, de beurs verarmende, de dood verrijken gaan voornaamlik in deez tijd, nu dat 'er zulk een hopen halfbakke dokters uit de hoge scholen lopen die, met slampampen, guitery en boevejacht, meer dan met leren hun tijd hebben deurgebracht die, steunend' op de valsch' en ongewisse gronden van hunne kunst, die zy noch niet eens half verstonden, al blindelings meer volk vernielen door hun hand, dan d'allerwreedste krijg der werrelt hulp van kant ia meerder dan dukdalf met zijn bloeddronke benden.
'k verdraag het niet want ziet ik springer zo recht na toe, ik win de stryd, 't geen juipiter geen kleintje spyt.
Zit 'er zulk een kwaad verborgen in myne oogen?
Nou jan, wilt 't einde goed bestieren, dan sult gy me mijn bruiloft vieren.
Tegens karel en octaaf.
Wie zou zo schendig doolen?
Sa tastewe'm in de sak, om te sien, hoe 't daer mag wesen gestelt.
,, wat of hy doen wil?
Ik wil geen vrouw, die ik zou schrikken een zoen te moeten geeven, op wiens sterven ik geduurig zou hoopen.
Dats arabisch.
Grietjen uyt, wort van haar moeder gehaalt.
Och beli wilje me nou begeven?
De zeedigheid!
Ik zeg d'ekstra, zo als we gewend zyn voor onze hospesen te doen.
K bid, dat gy t my vergeeft.
Dat redementen, en dat akermentsche wachten tot twee drie uuren alle nachten, dat maakt me dol en desperaat.
Myn heer, myn heer.... iasper.
,, gy kunt hem dit van mijnen t'wegen brengen, ,, het ga u wel daar mee.
Pousse, pousse.
Door d. lingelbagh.
En wy luy al, glasemaecker.
Dat schut ick weerom gien vijf?
De tijdt sal 't ons leeren.
Men heer kwieryn, onze juffrouw doet je zeer minnelyk vraagen, of je dit yzertjen iens na de goudsmid wilt draagen, en zy bid je, dat je t teugen een aar, wat zwaerder van goud verruilt, of dit oopkooken, en wat wyer laeten maaken woudt.
Maar evenwel, men heer kwieryn, noch een woord.
Nu, zeght u bootschap wel, hoe langh zal ick verlangen, smol.
Ik ken de kater, en 't katje, dat van natuure snoeps is... maar, a propo, myn vrouw, waar magze blyven?
Ei katryn dat 's mis gekeeken, hoe karel?
'wel t is een vermaak om hem te hooren!
Kom, dans jy liever mee, een menuetje, vaar.
Ha, ha, ha, wel wolfertbuur, scheerjeme?
Maar nicodemes, zyt gy dronken, ik heb, als gy weet, bloed, en schonken.
Je hebt groot gelyk, mevrouw, je legt daar ook stil en buiten gewoel van ongebonde maats.
Sal ick dan schryven iasin.
Dat slooten, grendels, donk're gaten, noch tralijen, noch honderd wakers baaten, en dat men nooit een vrouw zo sluit, of endlyk raakt ze 'er door de vond eens minnaars uit.
Ick heb mijn selfs met haar, begeven in den eght, segis.
Hoe komd dit by moer?
O min, hoe koesterd en hoe streeld gy myn gedagten.
Voort krijg men kortelas  zoo raakt hy op de rug.
Maar weeg het vleisch na, daar moet vyf pond zyn, ik heb het van een vreemde slaager gekocht, en zie eens, of die klaauwtjes aan de hoenders, en die poot aan de gans passen ik heb die stil afgesneden.
Meinaart, joost.
Jan. men heer komt ginder ryen, met meer gezelschap in de wagen.
't is ruym een half jaar verleen, soo quam ick over den dam van peete grietjes of, 't was savonts over tienen, ick liep al vry wat snel, en rad over mijn bienen, om dat ick wat rat thuys wesen sou, hy komt men achter aan, en vroegh men met beleeftheyt, waar ick wesen most, en waer ick van daan quam, ick seyt hem waar ick woonde, en soo met soete reden, brocht hy mijn aan mijn deur, en met alle vriendelijckheden nam hy zijn afscheyt doen, en na die tijt en waar ick soo ras niet buyten deur, of dat ick om een bootschap gingh, of hy was altijt by men om een praetje, ick kon hem qualijck wech jagen en 't gebeurden eens op een avont, dat hy my quam vragen, en bidden, of hy snachts, een uur twee, of drie, byme blijven mocht?
Had ik het onze philippus maar wat eerder bekent gemaakt, dan had ik in zo veel droefheid zo lang niet blyven steeken ik dagt dat hy 'er de gek mee zou houwen maar het is wel anders gebleeken, waarvoor ik hem ook dienen zal, waar ik kan, en altyd dankbaar zyn.
Ik zal myn bruid dan t'avond met een sleetje komen afhaalen.
Ritsaard, truytje, kaat.
So ras en begint den avond niet te vallen, of die teven moeten uyt krollen allebey sijnse weer 't gat uyt hoe, souwense dat wel sijn met haer verdoemde pollen!
Gaf ik u immer reen om over my te klagen?
Myn heer vraagt, hoe zyn nicht het aapje ontfaugen heeft, hoe t haar behaagde?
De droeskop hael de geck, ick sal u haest van toon, veranderen doen hou daer.
Behaagt myn nimf uw schrand'ren geest alleen, als ge afgesloofd in 't nederlandsch atheen, door 't yveren in rechtsgeleerde boeken, genootzaakt zyt uitspanningen te zoeken dan acht zy reets met vreugd haar' wensch voldaan dan wryv' men haar geen' roekeloosheid aan dan lacht ze als haar de haat en nyd begrimmen, en poogt allengs ten zangberge op te klimmen op dat ze uw' geest leer' roemen na waardy door klanken van eene eed'ler poezy, wen themis u, als een van haare zoonen, 't vernuftig hoofd met lauweren zal kroonen.
Dat is goed ik had u al eer verwacht.
A. l.
Maar saartje verveelt et je ook dat we hier zo praten?
Loop ondertusschen of en aen want ik kan hier nou niet van daen.