floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Jan. myn heer, daer is een man, die naar u vraegt, gekleet in 't zwart, hy spreekt bezaedigt en discreet.
Francois. ma tante, wat zou ik dat achten?
'k heb geen kennis aan die kwant.
't was bedrog dat ik met kostelijke kleeren hier by u quam, 'k zal 't hoog en dier u zweeren, ik ben geen eedelman, veel minder prins noch graaf, 't is alles maar verziert, ik heb geen lant noch haaf, al wat ik heb gedaan heb ik door liefd' bedreeven om u te krijgen, nu koom ik bidden datje 't me wilt vergeeven, 't is nu geschiet, en 't most eens koomen aan den dagh.
Maar moglijk beeld gy u meer in van uw verdriet als 't waarlijk is en dan zoud gy die lust tot wreeken heel licht vergeeten.
T is tijt ick weder tot hem keer.
Warnaar, notaris, jacoba komt van de eene, en fransyn vande andere zyde.
Heel goed, en 't goud smolt aanstonds?
Om vrye godsdienst zelfs gaan smeeken aan zyn voeten, zoo werd geweetensdwang bepaald, wyl leopoldus zegenpraald.
Nu seer wel, ick sweer u, 'k sal 't haest weten en soo gy hebt u eer, en uwen staet vergeten, soo sal ick met dit stael u beul en rechter sijn.
Jan. ik zing myn groote daan, hoe treffelyk, en groots ik kan op schild waght staan.
Zy ryzen eens na braband, gelderland, en andere kwartieren, dat kost duiten, en in kleederen, huisraad, en alles wil men ook al wat zwieren, men zet 'er een koets op, huurt een paar meiden, of dry, men houd voort een knecht, trouwens jy hebt 'er al een.
Ook heeft ze hem tien dukaaten in t speelen afgeknerpt en naa wat minlyk praaten, kreeg ze een orlogie van den gek op trouw, en zy gaf hem weer in de plaats een groote ring, dien gy haar hebt gegeeven, om aan haare pink te steeken, ze hadder twee die net malkanderen geleeken, je weet het nu wel, t is die amesfoorder steen hy pryst die hoog, en zou wel wedden dat er geen zo schoone ring niet is te krygen k moest vertrekken, zo ik de zaak niet door myn lachchen wilde ontdekken het is onmoogelyk zich in te toomen want zy maakt het wonderlyk!
Huilen, dat konnen de vrouwlui alsze willen.
De vaderlijcke zucht die trock ons hier, mijn kint, en 't hart, door u verdriet gepijnt met groot bezwaaren, mocht weeten, of gy waart aan 't rusten of bedaaren hoe is 't princes, is nu de ontsteltheyd wat gesust?
Wel, toekomende, monfreer, je lykt iets te vreezen, hoe ben je zo wonderlyk?
Mijn heer ei geef wat tijd.
Ik ben verzekert, dat het haar ten hoogsten smart, en dat zy nijdig is, dat andren steeds haar zaalen vol heeren hebben, die als minnaars haar onthaalen.
Dat is zeer wel geseyt roelof.
Maart, in 't jaar onzes heeren, en saligmakers zeven tien hondert en zeven.
't is een zaak die yder diend, want met je wyf eens te leenen, krygje zomtyds de groote te vriend.
De eerste niet alleenlyk als een zeer goed verstandig speeler zonder waanwysheid maar ook als een groot kenner van het tooneel, en van tooneelstukken, die, door veel leezen, kennisse van de fransche taale, en grondige ervarenheid, verscheidene spellen die wel uitgevallen zyn, in het licht gebragt hebbende, meerder achtinge had voor stille geschikte treur en blyspelen vol hartstogten en toevallen na de regels van de kunst gemaakt, als voor die wilde en wanschikkelyke spaansche stukken, niet tegenstaande die meer volk trekken.
En wat nood was het, kwamen ze noch t'huis op behoorlyke tyd.
Dan gaat het, geef revengie, geef revengie, ik moet myn scha weer in zien te haalen.
Al was hy noch zo ryk, zo min ik u, de trouw maakt schat en staat gelyk.
Ick heb t'u wel gheseyt, ferd.
Kom jellemer, karsten, stoffel, en wijf, kom allegaer hier, brengh elck een hamer, en een gloeyent yser uytet vier.
Maar heertje, daar gints komt jasje, hou je stil.
Tjeert en floor.
Ey helpt ick ben verloren d. ian.
Urinaal, raasbollius, anzelmus, eelhart, filipyn, waard.
Barnaart, vryer van angeniet.
Ick gae nae 't packhuys toe, om daer op hem te wachten, en sien of hy by nacht daer iets ter sluyck uyt haelt.
Isabella, treed na t vooreynde van het tooneel en opent een deur, daar urbanus voor staat.
De waereld is vol veranderingen want om een haverstroo zynze aastonds op haar paartje en te lydig verstoort.
Ik vrees dat dit gespuis, geen achtslaande op myn staat, 't ontzach mogt breeken, my aanranden op de straat.
Wat baat het gelt, wat het m'er van, wanneer het niet raakt an de man?
Ai frankbuur, geef an jouw dochter dan toch ien mooi sommetje mee.
Wat was'er aen gelegen, dat we dien ouden stomper vast liten loopen, want wy souwender geen zy by konnen spinnen, of hy 't al met den hals most bekoopen.
Waerom dan sou ick oock niet brenghen voorts eene sone, soo wel gheneust als ick, ghecoulereert en schoone?
Hy s weg.
Maar zeg, waar dat ik den doktoor, en ook mijn dochter, daar verloor?
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te avoueeren, ende veel min dezelve onder onze protektie ende bescherminge eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen oktroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve octroy in 't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Eens gedroncken, eer dat gy voorder gaet... maey.
Neen, want daar is wel twintig jaaren, en meer verstreeken.
Net zo als 't is gebeurd.
Lekker, knecht van heerman.
Wel, aert, ben jy ien heer, en klaesje, dusken juffrouw?
Je had hem deze morgen beloofd te betaalen.
Swyg, k geef je straks goekoop een neusje bloed maar zo ik romboud kryg, k zal hem aan vinken kappen, frank.
Ten schaat niet of gy my met spreken wilt vermoorden, u schoonheit moort my, ach!
Maar kwamenze hier eens weerom?
Nooit heeft getracht, met hart of zinnen, haare eer te kwetzen maar haar wetlyk te beminnen, zo t my niet wierd belet.
Wel nien.
Open de doos ordentelijk, zonder storten.
Piet pothuis, swaantje, fobert.
Kanje dan wel ien weegluys doen klappen as ien papegay?
Ik ben joost smuiger, de waerd van bommel.
Wat riep ik zou dat trooye weeze?
Dat'er zwier en verstand in steekt, zo zal men 't niet laaken maar aan een frans spel zonder 't frans wel te verstaan, zou ikje met geen oprecht speelershert konnen raan wyl hunne kunst zo zeer niet bestaat in schielyke veranderingen van voorvallen, als in 't verbeelden van de meeste en minste dingen, die de hertstochten ontvonken en mistmen dan de zin van de fransman, zo blyft'er zwier noch aardigheid in want zy blyven by 't stuk, en men moet alleen uit hun woorden, al de aardigheid hebben.
Hoe is 't swager, benje daar mee klaar?
Gy gaaft my uwe trouw, word uw belofte indachtig, is dit uw schrift niet?
Alleen niet, segh ick heer, o nee, ick ben niet geck, 'k en ginck 'er niet alleen voor hondert duisent gulden.
Jaap, en joost, met klakkebossen uit.
Het krijght sijn weesen al wat schier geen weesen had, waer d'arme irus wordt van mannen opgevat.
Gy mint my niet, mijn heer, gelijk men hoord te minnen.
Zy heeft geld of onderstand, noch maagen zy heeft myn min verraan, zo teder haar gedraagen, en ik bemin haar noch, na zulk een snood bestaan ja zo, dat ik my van die drift niet kan ontslaan.
En dat op straat, myn heer?
Te byster, zy wouw hem doen roepen voor het recht ik raaden haar dat af, en stelden haar te vooren, dat daar uit grooter kwaad voor haar zouw zyn gebooren, zaartje.
K wil weeten of.... steiloor.
Daer hebbense gelijck in want de duyvel mocht dat soo kunnen op eeten, my dunckt 't is al genoegh, dat sy het soo ongemerckt laten doorgaen.
Die groothart, hanggat, of kapoen, geloof ik, dat hier niet zal trekken.
Niesje, symen.
T'beletsel vande zee wort licht'lijck wegh genomen want hy soo haest nogh niet en sal in neerlandt comen midts maer acht dagen is dat hy vertrock, en dat te saragosse hy wat verblyven moet, om wat te hand'len met een vriendt, t'geen niet soo haest sal enden, ferd.
Hartoog tegen de hartogin stil.
Vertoef een oogenblik, dat ik een fraaije plaats voor uw verblyf beschik.
Ogh, gheest van zaal'ghe ioost, rust voor een oghenblik, dat ik de wreedheit van mijn droevigh nootbeschik bestraffe laat mijn doodt u daar toe togh beweghen.
Daar zit hy weer, hy heeft 'er al ruym in voor vijf groot.
Dan mogh zy oock de brief wel stout'lijck open doen ladis.
Likt dat wol na ein ding op der weld?
Heer, ik reken 't my voor eer', een haagenaar te zyn.
Onder de naam van vroomaart, wist je my, en duizenden, te bedriegen.
Dat is maar wisje wasje, ik gae hier niet van daan, dat zweer ik je by men dasje, veur dat je me betaald hebt.
O groote toveres, wiens wysheid alle daagen ons nieuwe wond'ren toond, die wy noch nimmer zaagen, wien niets verborgen is, ja in onz' herten ziet, en, zonder ons te zien, weet wat by ons geschied zo uw vermaarde konst, by yder aangebeeden, my ooit zocht dienst te doen, zo toon nu zulks op heden verlicht een vader in zyn droevig ongeluk een oude vrindschap neemt mee deel in al zyn druk hy is tot leiden, alzo wel als ik, gebooren, daar hy zyn vreugde, door zyn strafheid, heeft verlooren zyn zoon, my heel gelyk in jaaren, staat, en goed, is met my, in een school, te leiden opgevoed... waarmond.
Belieft mama het eens te zien?
Ik vry jou lui er meid, men heer, en wyl jy heeden van huis gingt, had zy my gebeden, of ik by haar te gast wou komen k sloeg t niet af, en wil het ook wel weeten, dat ik hier lekker heb gegeeten, en lustig toe gedronken, maar, in t midden van de vreugd vond ik de baan niet klaar.
Gans bloet elck hout een vaen voor 't minst.
Flip en teeuwis de hoofden uitstekende.
Wat hebje een juweel van een vrouw onder d'aerd!
Je zoud wel wat op jouw bakkes krygen met al jouw achterklap!
Wy hebben iens in 't rond gedronken.
Dees dulle liefde stoot mijn goede kans omveer, hoe zal dir, theodoor, de graef naer wensch behagen, wijl karels zuster is die hem doet daeglijx klagen.
't gemoedt, dunkt my, wort zaght zo ghy maar voortgaat met te geven tot den morgen, de vriendschap komt dan wel, al leidt ze diep verborghen.
Ja ik toch en op het quaatst van allen heb ik ten minsten dat vermaak noch voor mijn geld, dat ik 't proses verlies.
Drinkaart, een dansmeester, boezem vriend van ligthart.
Ja wel ruim zo veel als t behoord.
En mag ik hoopen op uw nicht?
Te trouwen zeker, 't zyn geen zaaken om zonder raad, en ryp beleid te doen, wat 's jou gelegentheid?
Nou, ik hiel 'er in met een bijl of ik in een branthoutje had eslagen, en ik kreeg 'er een groote homp uit, zo groot as ik uit men macht kon tillen, en ik je daar beloo aan 't torsen, dat het een aart had, en doen daar voort mee na een plaatsje eweke daar niemant was en ikje daar an 't reekene, om te reeke nen hoe veel 'k in 't reekenen, door mijn reekenen zou bereekenen, dat het wel bedraagde an rijksdaalders, of dikketonnen, maar ik quam ik reekende 'er niet uit, ik liep 'er mee wech, en quam by een hiel, hiel smal plankje, daar most ik oover weezen mit glipten 't men uit de hant ik vatte weer toe om deezen kleine zulvereberg niet quijt te raken, en kneep zoo stijf zoo stijf as ik kon, maar juist was 't in men wijfs vleisberg, wel te verstaan haar achterent die begon daar zulk een gewelt te maken mit slaan, dat ik niet wist wie men zo verrasten, ze gaf men zulken bruy voor men brootmurf, dat ik 'er met bay men hangden na tasten ik most het bet uit, maat, en ik repte men ook ras.
Adriana, windbreker.
Een yders lof wierd uitgebreid, de laster, vol van vuiligheid, weerde ik altoos uit myne schriften.
Hein ik zal 't je zo beloonen.
Ik heb nu weer wat moed, ja, laat ons binnen treden, en daar 't officy van ambassadeur bekleeden.
Kau ik ze vinden, eer dat de duivels my verslinden.
Dat heeft hy niet qualijk geraden, hoe willen hem die portpenningen in d'oore klinken.
Laat my nooit dat woord weer hooren.
Schoon my philippo haer, en houd voor vyandin, noch blijft hy voor altijt in deze borst beslooten, wijl de genegen theydt de argwaen derft verstooren, hoewel zijn gramschap trots genoote gunst verstier.
Slaapje?
By men zoolen ze hebben heel zyn hart gestoolen gestoolen zo, dat hy niet weet wat dat hy drinkt, of wat hy eet.
Gaat in sijn pothuis.
Byaldien, een nedrig hart, de vorst kan vergenoeging geven, sterf ik in uwe dienst, daar k lang in hoop te leven.
Dat 's waar, heer. zevende tooneel.
K heb t de dokter gezeid.
Neen, de vrvjers laaten haar niet bedriegen door zulk een schyn, zy weeten door de regel kos uit te rekenen kostelyke vrysters, zyn kostelyke vrouwen, die wel weeten van opschikken, maar weinig hoe men huis moet houwen.
Heb jy daar al een acte van op de sekretary van de verteerde kost laaten schryven?
De welmenende bedrogen, klugtspel.
Oelken, goot alzo bald op de singel, ik wil mein schooden wedder vergoedet hebben, go mein goode oelken, ond vroog no den undervaget, und zeg hum wat ons van doog weddervooren is, onder dessen werd ik den andren hoolen.
Den ouden gryn, die zig noch aan myn zoon wil wreken, kan met een goude priem, des rigters oog uitsteeken.
Hy noemt hem koningh, smol.
Ik ben verbaasd te zien, myn lief, als dat gy aan... izabelle.
Sr. wolfert, wat droes doeje hier?
Neen 'k spreek uit grond mijn's hart's, 'k zoek maar zover te raaken, mevrouw, om opentlijk mijn liefde u aan te bien.
Genadigste heer, ik wensten dat gy in onze harten mogt zien, ik wil op myn conscientie verklaaren, gy zoud onze armoed noch veel grooter bevinden, dan wy die wel openbaaren.
Ernst, vader van izabelle.
Zyn vader kend'ik al op onze reys naar romen.
Nou ik zel dan liever zwygen, daer mee is 't gedaen.
Errenst, magdalene.
Al zo 't myn heer belieft.
Zey de duivel  zoo zel ik jou wel ien advokaat aan t spijt rijgen want wy hebben aars gien zuivel die elardeert is met ien thien of en twintigh procureurs  en bedropen hum mit et vet van ien diel soliciteurs  terwijl hy veur ien vyer van deurwaarders word ebraden.
Myn heer, en waarde vriend, die maaken my beschaamt.
En jy, vendrig?
Niet als par necessite.
'k bedank jou hartelyk voor de eer, die wy myn nicht met uw sarandi, bakkosy, allabor, negandi, zo ik 't geweeten had, vertrouw my zeker toe, dat ik u zou wat hebben ingewacht, parari progedi, alastorf venani, indien gy wilt, dat ik u voort buglodi, 't kostje maar een woord.
Docht ik het niet dat het weer op een tegen spreeken zou gaan.
'k gae ze t'onzent dragen.
Van j. lescailje, op de middeldam, naast de vismarkt, 1683.
Nu zegh ghy huysman, of ghy engel in die schijn, waar ghy den koningh liet, of waar hy nu magh zijn?
Knypaart, karel.
Ze kleet 'er veel te licht.
't volvoeren past een knecht, het ondersoecken niet.
T zyn al geloofbaare getuigen, die t uit hun poot niet kunnen zuigen.
Mejuffer, denk vry dat ik wel zo wys zal weezen, om hem geen achterdocht te geeven, wil niets vreezen.
Gosenkeykruyn, getroude munnick.
Neen, ik zweertje, en val veur jouw neer op men knien, mijn mizo.
Wat valt hier veel te zeggen als my het overschot van de juweelen te betaalen want ik heb maar vier duizend guldens daar op ontfangen.
Vier honderd patakons is d'eisch?
T is een arm dorp, daar t niet iens s jaars kermis zou weezen.
Haast wil des verzekert zyn.
Wie of hem dat zo haast bekent kon maaken?
Weet dat den koning heeft, zoo ik het derf verhalen, uw wooning ondermijnt.
Om eerlyk aan de kost te geraaken, en daarom heb ik van de mey, hier een huys gehuurd, daar de heeren myn of me hond altyd kunnen vinden.
Die arme sloof, isser zo van onsteld, dat ze kwaelik staen kan. zaartje.
Je bent een nooble kwant, ik heb je altyd gepreezen.
Myn heer, 'k zal noch wel eenmaal komen, en overschilderen 't.
Ja, t is een onnozeltje, kyk sieur jorden, kyk hem iens an hy heeft het jak noch onder zen mantel, weet hy er niet van?
Keykapper weerom gecomen zijnde, seyt kapkey, het hacken op de steen holklanckigh gaet die sulcx niet geloovende, self beproeft, en daer een gat in slaet, waer hy een steenuyle nest, met bonen, in leggen vind en vragende, hoe sy'er in komen, bekomt seer vreemde antwoord, waer hy mee boert, en naer voorsichtige onderrichtingh sijns meesters, haelt hy sijn handen vol steene boonen, die hy, wegh gaende, onder d'aenschouwers goyt ende stroyt.
Hebje de dieven al gevangen?
En, eer ik zulk een hoon zou immermeer gedoogen.... luikas.
Wel nu, om niet den draad te breeken, van daar ik t wel heb laaten steeken, zo zal ik zeggen voor zyn hoofd, dat hy heeft swaantje trouw beloofd en op dit zweeren en belooven, zo gong die gast haar wreed ontrooven, t geen zy, gelyk haar beste schat, met zo veel zorg en kommer had bewaart zyn dat geen schelmerijen?
Wel juffrou, om u dan te scheide, gy weet hy is een eerlyk man, die uw vernoeging geven kan. frederik.
Om 't gelt wort 'er meenig een hoer.
Ja, dat je na de voolewyk vaart, en laat je hangen.
M. waltes, klucht van de bedrooge gierigaart. gespeelt op d'amsterdamsche schouburg, 1653.
Achtentwintigste tooneel.
Maer hebje op de reys geen honger noch gekregen, datg' hier nu blijft staen sien?
Ik bid u laat aan my uw vaders reden horen.
Benne de zuikerkoekjes ook tay of slap?
Wat vreught myn waarde heer?
Te slimmer want k wou aars noch liefst wat leeven.
Maar hoor, papa, dat is maar teemen.
Maar, 't slopen van ons heerlijk out tooneel, is dat geschiet, en de groote onkosten van dit nieuwe zijn die gedaan, om altijd speelen, op de gewoonlijke wijs, te vertoonen?
Maar maak dat je ze zelf niet opvreet!
Maer laet iens hooren, wat ik getuigen moet.
Maar 't mistrouwen dat nu mijn ziel heeft.
Als 't je belieft, myn heeren, 't zal geschien.
Daar komt heer anzelmus, met zyn nicht en kamenier al aan.
Daar komt broershart, ik tree hem tegen, en ga hem tot dit werk bewegen.
Myn heer, jy toond dat u de zaak recht gaat ter harten.
O my..... o my ..... o my..... jurge.
,, 't was juist het paard van alexander.
Wat macher zyn?
Segh, is myn sones neus noch al in goeden doen?
Katryn tegen krispyn, wyzende op valerius en eelhart.
Dit zal dien grooten liefhebber zyn.
Dat loof ik zeker wel zy is nu lustig kwaad, dat hy ging van het bed, en toonde zich op straat en hy had groot gelyk want hy wou daar mee zeggen, die kuische wedeuwvrouw die wil by my wel leggen.
Je zult me wel kennen zo haast ik 't je heb gezegd.
't is tijt da'k binne loop, 'k maeck hier al men tijt t' soecken.
Je maakt me zinneloos met zulke zotte praat.
Soo dat het geen wonder is, dat de oude vaders de selve soo seer versmaedt hebben, ende als doodelyck zielverghif die verboden hebben te aenschouwen.
Een stront ten besten, hy heeft 'et al vast weg, ge moogt nu goet naer 't quaet gelt smijten, en moeytge noch meer met den boer, hy sal u beyde noch wel eens sonder eersgat beschijten, hy hout nu sen gec met ou leuren, gy hebt nu het draven achter de procureurs en advocaten, die haest een deel gelt sullen lichten uyt u beurs ghy bent kloecke loetebaeyen, sendt kinderen uyt om kalveren te koopen.
Ja, ja, of hy komt of niet, ik heb met hem niet te schaffen. fabritius.
Dat een ondankb're vrou, die ik tot wraak van hem, zal laten wreed'lijk dooden, zijn zinnen heeft berooft, door al te oversnooden, en vuile toovery!
Wel, let 'er iens op met verstant hy het weer nuuw gelt op de hant van quibus mit ien vond ekregen en ziet, jy zint om gelt verlegen dat presenteert hy jou en dan belooft hy, als ien eerlijk man, te werken en de kost, ten besten hy ken, te winnen an de vesten, of aar werk, sant te kruien of 't sekreet te ruimen, mit verlof.
Anzelmus, neemende het contract van izabel.
'k wil het wagten, want 't gaat my boven het bereik van myn gedagten, dat wy thans jongens, naauw nog twintig jaaren oud, met oude wyven zien van veertig jaar getroud, al zou men ze uit de brakken zelfs gaan haalen.
Beleesje drommels?
Dewijl uw leed is mijn ellende, wil ik ook uwe kwelling ende, en nemen u weer in gena.
Hoor juffrou, gy weet dat voor dezen, pleeg hier een kelder wel te wezen, waar door een eerlyk man de wyn gesmokkelt heeft, om vry te zyn voor dienaars, pagters, en verklikkers.
Die praet niet, as van zuipen.
Het zyne zaaken die buiten jou lui zyn, halfblanks juffrouwen.
Bode, errenst, magdalene, leonore, karel, vrederyk, octaaf.
Je maakt je by men' keel al vry wat familjaar.
Daar spreek je aan als een held.
Jy moet hem dit dan helpen dragen in willems schuyt.
Jae 'k, en tot mijn leetwesen.
Hoor, andries, val jy maar zo daadlyk zoetjes voor hem neer, en in dat struiklen zal ik my zien miester te maaken van zyn geweer, en jy zeld onderwyl de knecht met dreigementen aanpakken, onderwylen zel ik huiszoeking doen in zyn tassen, en zyn zakken, en zien hem zo weer hiel schoon te maaken van al zyn gewonne buit, en smeeren hem, met zyn eigen geweer zo een weinigje de huid.
Jan ontbint haar, tryn.
Neem liever 't heldenboek van 't overoude greeken, en zie hoe atreus zoon uw keizer oth gelijkt.
Nou, het gaat de vrienden wel, en zo er eenige toevallen mochten koomen, gelieft me t'onbieden.
Voor eerst en al, zult gy nu van sint hendrik droomen.
Ah zachtjens aen, myn heer, laet my doch aedem haelen.
Maer ik gis.... francyntje.
Hoe weetje dat, mogol?
Voort na je kamer, rekel, ik zal je te nacht met waakers laaten bewaaren.
Boert gy leonel, daer ick deez eerestrijdt beoog vol dapperheden, met macht, en kracht verzelt, nu derven wy wel treden smart, de trotse toornigheydt op t opgeblazen hart.
En weer te rug gekeert in vrankryk, heeft gezogt naar 't wyf, waar door hy dacht dat zy was opgebrogt.
Wis niet grootje, ze knappen wel te deeg helder in 't breeken.
Ga weer na bed toe.
Nietertautsch, swabisch, ongers, polaks, broddermi podolski en noch za veel.
Het luystert zeer wel na de toom, en 't draayt gezwint.
Je zoud dan trachten wat te winnen, snapop, schavuit.
Haal jy t geld van de smaus maar of maak je ons wat wys, is t niet ofeteld?
Daar by, myn oom is dood.
Kruip in de mantelkas.
Ik zou hem... flip.
De dichtkunst, en de schouwburg, voorspel met muzyk, enz.
Tijs. ick hebje, soete meysje, wel meer gesien maer, noit u durven aenspreecken, als nu.
Gelyk by gelyk zyn de beste huwelyken.
'o liefde!
Gaa heen, en wagt my aan de poort.
Kies zy 'k zal 't niet weerspreeken.
Kwam hy daar, wat zou ik my verblijden.
Zie, deeze kist heb ik leeg gemaakt.
Of de boere rechtbank, blyspel, vergund aan de erfg.
Wil het my ten goeden houwen paatje' wat zou ik zo vroeg met een man doen?'k kan genoeg tot myn twintig jaartjes wachten.
En, dat een hart genoech betoont, wie 't is verplicht.
O wreede dood!
Sus, sus, men man zou t zien.
Geen woord, myn schoone, uw min haalt by de myne niet.
'daar zie ik izabel, en klaar, en zal my derwaarts voegen, o hemel last myn list myn lukken naar genoegen.
Toen anne met 'er baard nog in de brakken zat, en naauw'lyks met een hemd haar naakte gat kon dekken, toen was dat schoon portret de schand van al de stad, en zelf 't jan hagel nam vermaak met haar te gekken maar nu dat dronke zwyn, staag zat, gelyk men ziet, haar onregtvaardig goed mag in lavas verteeren nu zy mag pronken, als een aap, in sulke kleeren, nu word dat zwarte beest hier alle mensch verdriet.
Wel hoe is dit geschied?
Maar, kind, zy zullen haar verstooren, en na myn praet niet willen hooren.
Zwyg, voor den grooten heer. vierde tooneel.
Heer ridder, uwe woorden die wy zo straks uyt u, met zulk een errenst, hoorden, verkwikken my.
Maar zoud gy my wel komen uitleggen of wat breeder verklaaren, wat dat?...
Maar k heb geen geld noch goed, mevrouw, hoe zal sofia.
Dat is een teken, tafelbezem, dat ze me uit al haar hart bemint.
Wat beliefje myn heer!
Men toon het kwaad in t algemeen, belach, bestraff het maar tree niemand op de teen.
Bagotyn, gerard, gekleed als arlekyn.
Wat moet ik niet voor dank aan u, o waarmond!
Wil je niet doen, soo wil ick daer mee heen gaen, gebraen sonder saus is ongesont ingenomen.
Is dit niet izabel?
Daar komenze dunktme. negende tooneel.
Laaten we eens de welvaard drinken van 't huuwelyk, en myns vaders heerlykheid met een.
,, o hemel 'k zie myn voogd!
Vrienden, sy is als de duyvel uyt de hel, soo quaet, jy doet seecker sondt die sulcken wijf goet doen sou, wy souwen onse tijt hier wel verpraten tegen jou, en 't is een stront te beduyen, wy moeten gaen roepen.