floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Nachtuylen, vuyl gebroed, die met uw naere brillen, bespiegelt mee den glans van uwe broedervlucht, en acht, al wat ghy siet, voor grillen en pasquillen, ick weet, waerom te klaer, te waer is u sijn klucht.
Myn hern, ier redest mir van hinke.
Weet ghy wel dat ghy raast, en deze reen niet stuiten?
Houw smoel jy, of ik duuw 'er myn vuist tegen.
Mijn heer, 'k heb anders niet gedaan.
Wilt gy uw dochter geven aan eelhart, om met hem in d'echten staat te leven?
Ten minsten beloofme dan dat izabelle niet met myn vader trouwen zal.
Daer was 't drink hiet in 't lijf, elk kopje gelt een stooter.
Wel, wie had dat gedacht?
Teeuwis, joost, joris, kiertje, tryn.
Jy hebt het goed zeggen want je bent jou eigen meester, en ik slegts een meid. en die hebben om een haverstroo altoos misdaan of miszeid.
Nou zegt hy zeilt de lucht, zelfs, met den maankring en de waereld in een vlucht.
Een heer van zulk een groot geweld, en magt, vraagt gy die noch om geld?
Zeg mezetyn.
Dit 's 't ouwe werk.
Ick heb al eenige trecken, en swincken van hem gesien, daer uyt ick oordeel, dat hy wel an sal willen, sonder dat ick veel omwegen sal behoeven te gebruycken.
Ik zeg dat je me de sleutel geeft, of zie daer... magdaleentje, op 't bed.
't is waar, ik zel zo wat obligaatjen, of wat vastigheid moeten verkoopen, maar dat moet zijn beloop nou hebben.
Verbasterd edelman, die my dus schendig hoond, en my hier tot een spot aan yder een vertoond.
Dat 's kwaad.
Ja met'er haast, 'k moet in de kerke vanmiddag vegen af de serken.
Om onze nicht verlaat ik geen comtes.
Zulk een schelms, en schandelyk bankroet!
Die roepen, op schillen!
Ik blyf u voor die gunst myn leven lang verpligt, ja k zal van heden, tot aan t einde myner dagen, zo ik u dinaar blyf, al doen wat u behagen?
Toen haar de wereld heeft gevreest, ben ik in haare wal geweest, en leefde in roem en mogentheden.
Doctor kanckerkey.
Om leonoor, en jou van een te scheijen, en 't zoete meisje te verleijen en ik heb die verleijer gunst verleent.
Wat heeft zijn majesteyt belast, smol.
Ick bids u...
Dat zoete naamtje van vrouwtje, kitteld my tot in myn verstand, en door jou lieve lonkjes raakt my het hart in lichte brand.
Ladislaus en smolsky uyt.
Ik bid, dat gy hem niets van myne min ontdekt, noch iets doet weeten dat tot gramschap hem verwekt.
Maar ik zal.... flink.
T is groote wijsheyt, t geen verderf weckt, te mishagen.
Ziet daar, nou zieje wie ik ben, en daar is je geld wederom, myn heer, en ben ik voor heen versteeken geweest van je jougste, nou verzoek ik je oudste dochter voor my.
Laasie, och!
Gy klaagde my voorheen dat zy en ook fransyn haar buiten sporigheen bedekten door de schyn dat zelf haar vader en haar moeder u bekeeven.
Ja dat hy mogelijk al jou vryagie nu sal gaen brengen op de straet, want dat 's seker, hy sal met sijn dronke gat loopen klappen en snappen, en hy isser niet een haer te goed toe, om 't heele secreet van de mis daer uyt te lappen en seydse, als mijn vader de saek dan eens quam te verstaen, als een uytsinnig mens soo sou hy tegen my te werk gaen, en weerhaen was de rechte man om in onse amours te gebruyken, sonder dattet mijn vader gewaer wierd, of kon ruyken.
Voorwaar ik weet het niet maar ben ik niet bedrogen, zo dunkt my leefd zy noch.
Dat zal de jongen zyn.
Maar wat heb je in de wynkan eleezen, dronken zwyn?
Ay moer belief je mee men mantel met mijn hoed iens te geven?
Als 't u beliefd myn heer.
Maakt het zo als je wilt, het komt my op een tonne gouds, of vier toch niet aan. warnaar.
,, o, wat belachchelyker zot!
Dat weet ze zelf noch niet ligt bei te gaar.
My dunckt de aart die dreunt, de boomen hoor ick kraaken, wat magh dit zijn, ay my!
Ja mijn korfje had lang vol geweest, had ick sulcke roosjes wille plucke snaphaen.
Ik heb hem met een hoop vergulde opsnyeryen veel wys gemaakt.
Krelis, je bent ien schoon man, jouw vrouw alle jaer zo te begeeven zy, die je aers lief zou hebben.
Of dogt je dat niet juffrouw?
Nu keykruyn wilt bedaren een woort geschreven, of gesproken, maeckt geen blaeren, een wijsaert kreunt sich niet aen 't geen een dollaert seyt, een dollaerts bitze tongh beklapt sijn nijdigheyt.
Zal 't dan geschien dat in dit vruchtbaar land een bastert zal gebieden!
Eerste verschoon.
Dat 's braaf.
Groothart tegen krispyn.
Maer in desen jongen potteboef, sou de vrees noch wel wat goeds werken misschien.
Zyn harssens menigmaal door zyn jaloersheyd dwaalen godefroi.
Ik zie hem al.
,, voor scheele tryn.
Heb je lust om die pistool te winnen?
Laat los katryn ik vrees waarachtig in bekooring te vervallen, wat zal dit zyn?
Hoe karel?
Ambroos syn lyfwacht.
Eygener schultvoldoening quam my niet voor, van al myn dagen, als de eere van dezen ketelschuimer u op te mogen dragen.
Die toverheks!
Laaten wy eerst onze bruiloftsstukken genieten, en zoen dan uit den treuren, het zal my niet verdrieten.
De zuyvre deugd verbied het minste kwaad te denken, veel meer te doen, gy zegt het kwaaddoen is geen kwaad wanneer een mensch, waar in de deugd woond, dat begaad.
Vaer wel. ari.
Wanneer of't lukken zal dat zy haar eens ontbloot?
Op die wys moet men de boosheid temmen, en een kwaad wyf er wieken zien te fnuiken, en als zachte middelen niet kennen vorderen, bytende, en de corosyf gebruiken.
Dat moet een rijke fokker zijn, denkt, daar zijn dapper schijven.
De drommel moet dien sellementsen mof wel halen.
Gaat sitten, vijfde toneel.
Daar dank ik je voor, vader.
Hoe, als 't om beters wil geschiedde?
Karel steekt.
Vertoog van 't keysers hof.
Mijn heer, bedenk u wel, het zal u eeuwig schaden, zoo deeze list misluckt, gelijck het seecker zal gy staat wel hoogh en trots, doch naader aan de val die u verheeven heeft die kan u weer doen daalen.
Constanter.
Ik kan het kennen, zo ik 't zelfde wil doorvlien en kan 't beletten, zo ik daar in wil voorzien.
By ons nent man ein fagelken bi den zulfsten noomen noch oelken is ein bekenden noomen.
'maar.
Goedaart, knypaart.
Weg gek, het is een mens geweest!
Gelyk ik niet wel zo een mooije jongen?
Margriet geeft hier voort noch wat stoelen. achste tooneel.
My aangaande, ik heb hunne opvoeding niet te danken, 't valt hard dat een kind zulks moet zeggen, dat ik, zynde in de eerste vuurigheid van myn jeugd, het pad der ondeugden niet ben ingeslaagen en ik verhoope dat gy lieden zo veel meer vreugd aan my, als gy aan myne ouders verdriet ziet, zult aanschouwen.
K moet huilen, want, ik heb emalt.
Ja, ik weet, hy is hier in deez buurt, nou onlangs komen woonen, het is die losbol die noch straks zo stout was, dat hy zich tot mynent dorst vertoonen ja toch, dat was t bezoek ask aks!
Mevrouw, k verhoop dees reys u tot geen druck zal strecken.
So, wel dat magh ick lyen.
Het tooneel verbeeld een lusthuis, in 't geboomte gelegen, en voor aan een herberg.
Wel aan, 'k maak my gereet want ik vindt na myn zin deez aanslagh zoet gesmeet.
Zoo raakt gy aan myn beurs crispyn.
Wie zegd gy, heer?
Gantsch bloemen, k ben zo bly, nu t fylen is gedaan, want, naer ik hooren kan, komt daar myn wyf weer aan.
Bloed, daar zal weer een kroes opsmaaken van dat sop!
Wacht, wacht, 't is noch niet uit.
Ik zet daar myn hals onder want, ik zie aan al de trekken van haar gelaat, dat die soort van hydropisia te eenemaal naer het middelryk van haar delicaate compositie slaat.
Heer, ik bidje, loof het vry, ik weet niet waar hy is.
Met fobert.
I jo, dat geiter al wedder up hen, ze wol bald alle stund in de kraum kommen, on uns luttik geert dat werdt ein hupse meid, ze ken spinne wie ein blixem, so geit 'et von er hand, on wan wi oet te dorschen goon, zo wilze altyd met, on dan nemdze de swine te wagt, in de barch schur op 't land.
Weerhaen.
Die man, naa 't schijnt, is geen liefhebber van muzijk.
Gusman, antonio, garcias, kantel.
Men hoeft om die te sien, nau van sijn plaets te rijsen gaet maer met mijn eens uyt, ick selder jou wel wijsen, ick kense op een prick, doch daer is onderscheyt, d'een doet het om de staet, een aer uyt luyigheyt.
Za, lustigh, helder op, mijn hartje fris op nu maeghdelijn de beste noppen metter vaert, aengeschoten.
Ik wil veel liever een roemer ouwe rinse wyn, als stinkende pis bekyken, en onder de neus hebben.
Karel heeft oom al gesprooken, en die heeft ons zyn hulp beloofd.
Myn heer bedaar, het zal mooglyk nog wel ten beste koomen, versta je wel?
Zo is t, dat wy, de zake en t versoek voorsz.
Schuylt jou weg, ik heb jou broer vernomen en vrees oock dat clorind, zoo daat'lick weer zal komen.
Wat drommel kan 't jou raken?
Wel dat zyn onvergeevelyke gebreeken.
Terwyl zy praat en, zal ik t nu vry beter klaaren.
Is 't klaar, klazyntje?
Want zo haast als gy de juffer hebt, meen ik de meid te trouwen.
Dat 's maar een malle gril, die zy betoond, om dat ik haar uittrouwen wil met een ryk jongman, die van avond hier moet weezen, met zyn heer vader, zo ik daatlyk heb geleezen in deeze brief, dat ik hem hier verwachten zal daarom verzoek ik, dat myn heer, in dit geval ons de eer gelieft te doen, en blyven, om onz' vreugden mee by te woonen.
Krijgh ick hem 'k wedd' dat ick er gien vaen in en laet wat soo, dat kan ick voelen, ick maghet als broodt 'k sel noch wel om bier roepen seven jaer nae mijn doodt, els waer is de geutstien, 'k sou met verloff wel iens pissen, els.
Van die u om bystand vraagen, dat heel de waereld van uw' daaden mag gewaagen.
K beken t, ik hoorde uw min te loonen, heer, maar, ach!
O kostelyk pronksieraad en voorbeeld aller vrouwen, wilt my de gaaven van uw geest doch eens ontvouwen, op dat ik kennis kryg waar in gy mist of dwaalt, de wyste en zeedigste die hebben vaak gefaalt.
K zal je aanstonds volgen, repje maar, en leg vast de papieren klaar.
Vleid gy u daar mee, dan vind ik u wel ter degen verwaand het uitschot van mevrouw staat my niet aan.
Meeuwis, van achter het tooneel.
Wel, t zel der morgen weezen, begeerje iet meer, je kunt het krygen alsje spreekt.
Ick sal, en ick sal u, t'huys gaende, volgen.
Stont t weezen niet bedroeft?
Mevrouw, ik kan van u niets hooren om te laaken, my kan men maar alleen van misdaan schuldig maaken.
Dat meent men zo niet dwaas, crispyn.
Wel staat jou myn gezicht niet aan, zo kunje wel weer stappen gaan, daer men je zoeter aan wil kyken.
Komt jou papa voor hem, zo zal hy kyven.
Zie daar, zulk een grooten lyst houde ik altyd van myn collocentie doozen, en, die nommer ik.
Ik vrees dat jy 'er zo niet zult af komen, 't is wel waar, dat uw vader somtyds dingen doet die een wys man niet betaamen maar ik vrees dat hy zulks evenwel zal deurdringen, en dat jy 't niet zult kunnen verhoeden.
En dan heb ik hier noch al meer in t oog, daar ik geen vergeefsche hoop op meen te bouwen.
Fluks van hier jou snoode guit, pak je voort ten huizen uit want ik wil je voor myn oogen niet meer zien, noch hier gedoogen.
Je hebt gelyk, die verkiezing staat me wel aan ik heb hier de pompeus, in't frans van de heer corneille bymen dat iemand die eens vertaalen wilde ik zoud berymen.
Van 't geen tegen d'eere der keysersche troonen,, en septers en croonen, gy stinckenden styyen,, hebt durven bedryven.
Maar, mevrou, hoe veel vermag arnold by u?
Ik ben heel wel geplaatst, gy kund uwen al te beleefden heer wel zeggen, dat ik hier by myn neef zeer gemakkelyk t'huis kan leggen dat ons myn heer de gouverneur al te groot een eer betoond, dat ik waaragtig niet waardig ben, dat hy my dusdanig kroond.
Jy ook, flip want je spreekt'er geduurig of heb j'er ook kennis woonen?
Men wist myn vaartje te verblinden, om my aan melis te verbinden maar ziet hy volgt nou na myn raad, wat dunkje heer, is dat zoo quaad?
K'weet niet waarom gy u in dit gevaer gaet steken want ist een duyvel die sal helse taelen spreken, en die verstaet gy niet, en ist geen duyvel, wel het sal een broetsel sijn ten minsten uyt de hel die heyntie peck van lucht en wint aen een sal smeeden.
Je bent hier te hoorn niet.
Broershart ter aarden.
Ja indien 't u kan behagen?
Moet blanche zijn die vrouw, onwaerd te zijn bemint?
Symen kieckerkey, en piet keykruyd.
Mijn heer, dit huwelik is vol van zoetigheden.
Ik elendigen.
Segh hanggat, ick wil spreeken, en ick sel spreeken, wat roert et jou verbruyde luyshont?
Ja jy bint zoo arg as miewes tijsen in et groenlantsche traenvat  die wel dorst wedden  dat mozus in de geuze kerk egaen hadt.
Heer graaf het is een wonder, zijn stem die wart gehoort, gelijck een groote donder, die met een luyt geschal klinckt over 't gansse lant olens.
Als zy na bed is kom ik jou weer by.
Ja zie eens gindeir heer, ons huis is vol soldaaten, het word geplondert, trek uw degen, 't is nu tyd te vegten, robbert zal u volgen in de stryd, ga jy maar slegts voor uit.
Gy laat gerardo, steets om wederliefde klagen, terwyl gy heen gaat, en bemind een lompe vendt, die al zo droog is als zint olfers achterend, zo hy my vryde, ja, ik meen heel wel te weeten, dat hy niet ruiken zou, daar ik eens had gezeten, en gy smeekt om een kus, van zulk een kouwen bloed, myn linker elboog is daar toe noch veel te goed ja gy bemind hem noch, daar t mooglyk staat te vrezen, of deze schoone knaap, niet wel kapoen mogt wezen en t was lisandra, die hem om een kusje had?
O ja, maar zagt, wat wil dit zeggen!
Je bent hier by eerlicke luy, op de keyzers graft, hier zijn geen hoender noch duyvehuyzen ontrent.
Die aan uw dogter heeft zyn hand op trouw gegeven, albartus.
K heb niet te zeggen heer, myn zaak is u bekend.
K moet lachchen.
Hoor, dom of niet dom, t is gewis maar zie, daar komt ze met er meid, zie of ze t is.
Gy hebt dit nooit begreepen, schoon t meenigmaal voorheen gezegt is.
En dan noch een schellingh aen hutspot van den langen hals geklout, en dan soo veel klieren.
Wel neen, myn vrind, heel niet.
Mijn heer dat is verby, zy willen 't niet meer weten noch eens gedachtigh zijn, hoewel den hemel weet, hoe trouwelick dat ick in als het beste deet.
T is waar mait vous ne dites rien.
Jorden, blyster van daan vaar daer is al raed in verschaft.
Erroep dat vonnis doch.
Wie meenje, spreeckt jou baet, ick heb als nu de wacht, met dees mijn kammeraet, wy gaene staech ront om, 'k heb niemant niet vernomen, wie maeckt die straet onvry, waer sijn sy uyt gekomen?
Van je leven zaag jy zyn weerga niet.
Gijs. dat preeckje wel maer ick kom thans van u versoecken voor mijne voet uw zalf, gesmeert op keysche doecken uw' woorden helpen niet.
Ja maar ey, verzet u eens heel goed noch wat aan de een zy, het lichchaam weinig meerder gedraait wat van my af niet veerder ay!
Het is my lief, vader, dat mejufvrouw u zulken genoegen geeft en ik hoop dat gy haast noch beter zult zien hoe lief dat ze u heeft.
Metilla en vendicio.
In sinjeur eduwards huys.
Zo gy perfors wilt hebben dat wy 't weeten.
Een lamsbout van een pik uit zwijn, met geel conserf van apenbalsem, en knoppen van wat zoeten alsem, in eike glase murw gestoofd.
Maar, na zo zwaar een stryd, dien ik my in te toomen, en zien te ontdekken wat voor ramp ik heb te schroomen, en zyn onheusch verhaal te hooren tot aan 't end, tot dat my hun geheim ten vollen zy bekend.
Wiens glans ver overtreft het diamants gefloncker, laet snode vrouwen gaen vol schaemte vry by doncker, gebooren tot veel schants, verschuylen voor de eer.
Ja president, dat s afgedaan.
Zeker 't is een jongman van goeden huize, en die u kan groote dienst, en hulp bewyzen.
Eerst zyn vaders goed, waarom 't de bruid alleenig doet want wyl hy jong is, kan haar dit het meest behagen daar by een hembd gelapt en oud, gelyk haar wasters zelfs getuigen met een kort rokske, kaal en kout een broek, door ouderdom byna geraakt in duigen maar nu hy bruigom is, gaat hy gelobt, gekant, gestrikt, gepruikt, gelyk een rave in paauweveeren want wyl madam lavas al haare kragt inspand, om al haar confreressen te braveeren, komt zy 'er uit, gelyk een aap in sulke kleeren, en hy gelyk een opgeschikt komediant maar zagt, ik zie daar volk langs gintse boomen wand'len, zy moesten ons in 't geen wy hier verhand'len van onze mag're tys, en anne met 'er baard, dus niet verassen.
Ik ben je dienaar, ja, je zeld me niet ligt weer zo doeken, en eer ik deze reekening betaal, zo zel ik noch eerst deur een rekwest moderatie van kosten verzoeken.
De moord, en,  dese zyn als gewoonlyk verbeeld werd gekleed, en van toestel verzien.
Gort segen ongs, hoe is jen mensch ook 'eplaeght!
Ik weet waer hy logeert, t is een engelsche brabander hy is met hem over gekomen.
Ghy zult in 't korte zien, hoe ik uw welvaart aght.
Warnaar. 't is wel.
De onzekerheid doet ien vrouw veul lyen, flip.
Henrick, arnoldo, karel, blanche.
Wel, guit, is die vrouw niet schoon?
Wie zou langer negotie konnen doen, als dat zo door de beugel mag?
Heeft men u over haar en 's vaders errefgelt, als quaministrateur of wel als voogt gestelt?
Leander, dorel.
Flip, sansquartier, karel, knypaart, donderveld, breekal, bliksemstein, hoenderschrik, katryn, izabelle.
Eenige vechters, en van de wacht.
En wat zyn dat veur twee aapen?
T amsterdam, by jacob lescailje, boekverkooper op de middeldam, naast de vismarkt, in t jaar 1669.
Ik leef als de schildpad, over al t'huis 't zyn geen droomen want ik ben van alle markten weer gekomen.
Ont das gar nicht goed.
Mevrouw, 'k zal u gehoorzaamen.
My toegebroght, phil.
Schryf driessottyn, schryf aen.
Of veynst gy 't niet te weeten?
Gy weet niet hoe men meest met minnaars eeden vaart maar, 'k zeg u, dat van haar geschenken zelfs te ontfangen, aan zulke jonkertjens gesnap te blyven hangen, te laaten kussen, als zy vleijen, arm en hand, en door dat streelen 't hart te voelen als in brand, is eene misdaad, die alle and'ren gaat te boven.
Den officier moet hebben twie honderd ducatons in gereed geld.
Halt gemak.
Ik bied een.
Ik hoop t zal noch wel gaan, och zy weet anders niet, of t is al waarheid wat zy van my hoord en ziet.
Zoo moet hy doen of hy kreeg by haar geen gehoor, kan hy haar in die schyn behaagen, t zal gelukken dat hy de vrucht van zyn getrouwe min zal plukken.
Grypaard, neef van ernst wargaaren, en schout van geenland.
Gy boosen duyvel die de menschen komt bedrijten, nu raecktge toch niet los, voor ick u heb de huyt als pan van 't gat getornt dat siet 'er deerlijck uyt wel heer, waer is de geest?
Een net en zinlyk kleed, met mooije garnituuren, acht ik genoeg maar zo veel fratsen, zo veel kuuren van nieuw fatsoen, en t geen uit vrankryk komen kan, vind ik niet goed, ja k heb daar zelf een af keer van.
Kom tys, we moeten haver haalen.
Gy, goebloeds, wien dit deerlik lot, gevallen is te beurt die van uw vrouwen word bespot, en die rampzaligheit betreurt, nochtans op een goede uitkoomst hoopt, om uit die hel verlost te zijn, maar hoe 't geval drait, wend, oft loopt, geen artseny vind voor uw pijn waant niet als gy kwa wijven ziet in goed' herscheppen door het slaan, dat gy raad ziet voor uw verdriet, dat u het slaan zo zal vergaan 't waar valsch, mijn vrienden!
Lichthart gooid de tafel met theegoed om.
Men kan 'er als heren op teren wy smeren onz' buiken als kruiken, die rijzen en geren gelijk als een brouwers kuip doet.
Daarom klaagden ik het aan myn ouders, en die nammen der me van daan.
Heeft een duivels vlug verstand!
Dat in de wereldt leeft.
Hy heeft een nacht vyf ses, niet anders doen als wachten hy siet den hemel aen in d'alderswerste nachten, slaet boecken open, maeckt figuren sonder endt, en hier door ist dat hy u liefden heeft gekent, ferd.
G. hoe droes is 't hier gelegen?
Binnen. hans.
'k zal u gehoorzaam wezen.
Dat's licht te doen.
Toen aten wy, en kreegen eind'lijk vaak, en gingen slapen.
Gy sul, wilt gy u compareren by my, waar zit dat, in uw kleeren?
En zoumend wel voort meugen zeggen.
Gy weet al veel, o snoode!
'k heb schier men oogen uit ekreeten.
En laaten zich verwinnen, door de ontrouw, waar mee gy mijn hart zo wreed doorboort.
Begin het ook niet, heer, denk aan de zeven wieken, die meulens, o!
Maar, draag zorg, dat ge my in 't minst of meest niet meer teegenspreekt, en myn raad ook stiptelyk naer komt want, zo gy een van beide uw mond weer in myn dingen steekt, of myn recepten niet respecteert, als of ik zelfs op de stoel zat, zo is jou dochter verlooren en ik geef haar aan den dood over.
Wel waerom dat?
Daar blijkt iets adelijks en groots in zijn gemoed ik hou heel veel van hem en 't waar de menschen goed die ongemeene deugd, in dees' bedurve tijden, wat meer te volgen.
Oct. metilla speel uw rol.
O droevige geruchten, daar komt de geest, waar zal ik vlugten?
Wel foey, jou sleetzen beest, en 't is geen twee jaar dat zy eerst zyn nieuw geweest?
Ik heb in grootse schijn, hier dit u eenich kint uyt liefde een poos gevrijt, en hertelijk bemint, 'k en was niet die ik scheen, geen prins, maar schoorsteenveeger gelijk gy my hier ziet, ik maak u harsens sneeger en brengt nu voor den dagh, maar deugdlik van gemoet ben ik altijt geweest, zo ben ik opgevoet, gy hebt de oovervloet van gelt en goet genoeg daar teegen 't oprecht hert ik by u geltkist voeg, u dochter heb ik getrouwt, zy moet de mijne blijven.
Ik heb hem eer hy verder gaat, iet voor te houwen. eelhart.
Ey gerbrant spreekt voor mijn, maeckt dat ick wert verlost, je meught dan, alsje wilt, tot onsent komen schrijven.
Doet dat niet, het mochtje namaals aars licht rouwen.
Fytje. teykent dat ook!
Maar 'k heb geen smaak meer in al dat ontijdig praten, 't verveeld me schrikkelijk, laat ons het hier by laten fluks gauwdief zoek mijn zoon, wijl ik mijn ongena geronte maak bekend.
Wilt gy gebrand, geblaakt, gestooft zyn, of aan 't spit, maar met condisie dat gy daar drie jaar aan zit, 'tis maar voor 't pleysier, dat ik u wil vereeren, gustaaf.
Heyltje, lemmens wyf.
K zalze u geven.
Dat lieg je dwars en dubbeld door je hart, verstae je dat, juffrouw bedriegster, die alle menschen uitzuipt, en niemand zoekt te betaalen wou jy me zo een klak op den hals smyten, daer zel jou dit en dat voor haalen.
Gy die u zelf voor adel houd, t zal u geen eer zyn dat gy trouwt, met een ontfangers kind, wel deeze, zal uw geslagt tot schande weezen.
Wat ben ik u verplicht.
Wel, ik beken ik heb uw deeze brief geschreeven, en zal u ook myn dochter geeven.
,, dat is eerst mooi welkom t'huis heeten!
Gy maaktme gants ontsind, dat gy my 't hoofd komt breken met lessen, buitens tijds, die ik niet wil verstaan.
Zy maakt een ronde kring op het theater, met eenige vreemde caracters, daar zy hem in doet knielen.
Heer met verlof, ik zal my wat te rusten zetten.
Ik bid u, uit myn meesters naam, dat gy zo goed zyt al te zaam, van op myn zeggen wel te letten, en hoe ik zal die steek verzetten van myn confrere, den doctoor, die vry wat wyd gaat buiten t spoor die rechte blauwe besse kraamer van harderwyk, die op de kaamer van ons mooy elsje, recht verkeert, is met de kap gepromoveert.
Hoe gaan de zaken nu in de waereld?
Wilt hem geeven, het geene dat ik heb beloofd.
U dienares myn heer albartus.
Oct. nu hy ons niet en kent, zoo moet men dat verschonen.
'zoo gy zulx doet, ick zweer.
Ja wel myn heer, het lykt hier heel verkurven, want ik vind jou dochter niet in 't heele huis.
Dat volk weet ieder van te vooren, te zeggen, wat hem is beschooren, ook of men ongelukkig is, of wel gelukkig.
Ik voel een heete drift, in t half bevrooze bloed ontsteken.
Is dit mijn blanche niet?
Niets 'k heb daar een hoest gekreegen.
Dat die jonge dat kostelyke geld zo verdommeneerd, en verhoert, dat ik zo zuur in men tyd heb moeten winnen, gaat me te veel ter harten, ja, 't raakt me schier aan men zinnen.
Maar ik leef onderwylen tusschen vrees en hoop en wie weet of ik de juweelen ooit weer zie.
Twe speellui.
Dees onverwagte maar den keizer zelver raakt.
Huybert.
Of ik hem eens, of duizend maal lees, zie, daar staat nebulo, dat is te zeggen, een schikkelyk knecht.
De veldheer wint de roem en al de lauwerbladen, al ziet hy maar van verre een anders heldendaaden.
Brecht zal altijdt u troulijk helpen, en oppassen, dat niemant ons en zal verrassen.
Gaa, kleedje voort ordentelyk, we zullen na je bruid gaan, daar zal 't kontrakt van 't huwelyk werden beschreeven.
Ik was daar agter, en ik zochter k heb daar een zootje lekkre vis, en zo ik daar dan niet in mis, zult gy ze in stompwyk zo niet vinden.
Foei, dat ik hem nu niet kan vinden dat s de drommel.
Ik vreesde 't wel en ken zen parten.
Twintig duizend guldens, leggen omtrent, in de bank ree.
Daer sit mijn ezel, die voor my de kost moet winnen.
Begut krispyn?
Myn heer, dat en zouje in geen 25 reizen raan, maar eer ikse noem, moet ik je eerst eens een beschryving van haar schoonheden maaken.
Inbeelding hem vervoert, de reden is geweecken, een nijlstroom vliet ter vlucht langs droeve wangen neer.
Wy menen.... schoonpraat.
Blanketsel!
Wat schort u dan, dat gy u zo ontstelt?