floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dan heb ik noch een uitverkoren, die zal het doen na zyn behoren dat is hier een comediant, een raren duivel van een quant, een bode vol van aardigheden, die my noch gistren quam tontleden hoe fel hy van hem was gehoont, en in wiens ziel de wrake woont, terwyl hy hem heeft op doen hangen, om eens te boeten zyn verlangen.
Ick sie mijn oogen uyt.
Wel, ik gae nae hem zoeken, en zien of ik hem vinden kan. dokter polifemus.
K weet zyn wil maar k weet ook, dat ik nooit in zulk een groot verschil myn rust en blydschap aan zyn oordeel op zal dragen dies zult gy wel doen my nooit meer uw min te klagen.
Wy trouwen morgen, na griminima zyn les.
Men mag wel seggen, dat hijlicke soo schilijk komt als 't kacken.
Bellardo, 'k beef van schrik, zoo zeer ben ik bezwaart.
O ja, hy zal bezorgen, dat alles volgens order van u sinjorie zal worden gedaan.
Hier baaker.
Dien goeden bloed.
Dat scheeld de helft niet.
Ik vrees 't zel met mijn al quaader afloopen als met de kreuple schoolmeester, die van elke discipel en rijxdaler an gelt voor kakken nam, hy staat ook als en oneerlijk man in 't schouts boek, 't is met mijn ook zo quaalijk niet gestelt.
Doe hier terstont myn dogter komen.
Ik zweer het u, myn heer is heel niet wel te vreen.
Wel aan, ik zal en beloof dat ik aan u myn hart wil overgeeven, die dit geschreeven heeft, om dat myn oom my zulks gebied.
Ik ben voorvegter laat en vroeg, zoo op de straat als in de kroeg.
Ik zal, kan t zyn, in t klaagen om zyn smart, wel mogelyk de grond ondekken van zyn hart.
Het is u nut, 't moet zijn, gy kont dit toch niet voorby.
'k wou dat hy op een bergh by al de bocken sat, en karel op mijn schoot, die mijn met smert doet wachten.
,, dat heb ik al edaen.
Wel karel benje bezeten?
Holla, joost, komje dan?
'en treed ik achterwaards, peurt geestje maat aan t rekken.
Amphitruo, sosia.
Adm. ik wensten dat de prins iets van u konst mocht zien.
Maar ik weet wel dat myn vrouw... gusman.
Fransyn zeit t is een man, geleerd meer als gemeen, daar is in zyn gezigt en overdeftig weezen, de waare wysheid en oprechte deugd te leezen.
Jacoba, vryster van jan. jan, vrijer van jacoba.
Gedachten, die my doen aen d andre werelt stranden op t ruyschende geluyt des waters, ay!
Ik heb hem strax gezien zelfs met den koning spreeken.
'k geloof nu dat ik u verstaa.
Ik heb 'er schier een misval van gekreegen.
Maar, ik belast je, op hals en keel, dat je de kat straks opvangt, daar is periculum in mora, die booter, eijeren en meel, zo, zonder eenig profyt, door de darmen van die snoepze kat te passeeren.
Ik wierd op 't laast ook bang, dat gy mogt blyven steeken in reeden maar gy hebt ze wonder wel beleid.
Mejuffer, hy mishaagt my zeer, en hy staat, geloof ik, uw dochter ook niet veel aan.
S is twintig jaar.
Koophandel, vreemdeling, maakkoop, crediet, inwoonder, neering, vryheidsmoe, lastigheid.
Maar hoor hier, zeg my eens met wat voor viezigheden.... errenst.
Wy hebben nu geen vreugd maar waard ge daatlyk hier geweest, men heeft gezongen, gedanst, veel licht had gy mee in de bocht gesprongen.
En t schynt de hemel, komt my onverwacht te geeven een goed, t welk my wierd door uw straffe voogd benyd.
Soo versta ick het niet.
Ick zal o vars ontloocken, en schoone lenteblom, hoe wel ick 't niet verstaa, 't hem zeggen gaan, vaart wel.
Ik hou niet van pochchen en stoffen.
Ik zal jou leeren mynen armen kok zoo toe takelen.
Also ons vertoont is by de tegenwoodige regenten van de schouwburgh tot amsterdam.
Och meester als jy wech bent, soo sullen se me villen en braeyen, want ik sie wel datset geweldig op den armen weerhaen hebben gelaeyen.
K wacht u dan tot dat ogenblik, ik zal myn maaltyd dan verpruilen, die k egter node zou verruilen, voor alle wellust.
't is, dat uw lompe hant het vaste stip niet kent, dat men het middelpunt der zaken is gewent, te noemen onder ons.
Wat ben je onverstandig!
Vind ge iets in haar dat de eer of goede naam kan deeren?
Wel docht ik 'et niet?
Hoot liefste, luister jy nae heur niet, maakje ree ik bin verzocht mit jouw by goedhart flus op the.
De secretaris.
Zie, wie de schult nu heeft van die verandering, en, of myn hart van zelf liep tot verwisseling, dan of gy door uw trots my hier toe hebt gedreven, of gy my hebt verjaegt, of ik u heb begeeven.
Ik zegje, dat ik t niet begryp, ik zou t ook niet begrypen willen.
Waer benje witje swart?
Ik weet wel als je 't hebben wilt zo moet ik blyven, maar zyt verzekerd, dat ik gestadig lil en tril in dit gevaar.
Men leefd hier anders als te romen is geschied.
Noch meer gezwier?
Neen, ik zal t aan u vertrouwen, met voorbeding, dat ik uw vrindschap mag behouwen.
Hoor, moer, of wy ons al kwaad maaken en bedroeven, hier is geen zalf aan te stryken, 't is een bedurven huishouwen, dat is klaar.
Je hoeft er niet veur te vreezen k ben by de smaus geweest, en t zilver leit er al ofgeteld.
't is seker een eerlijk heerschap, die nimand heeft ontdragen noch ontnomen.
Hoor toe en wiltje zinnen slypen.
Volgme nu lijk ik wel de graaf van emden, met zen dikke kop, en kleyne buyk, en halve hemden.
En byzonder van jou want jy bent, zeid hy, een spotvogel en dat is niet al mis geraajen.
En doe je anders, wil ik je van myn leeven niet meer zien, noch zulk een' laffe misslag vergeeven.
Wel myn woord.
Hy lysje trouwen?
Voort, of ik zend om de schout.
En het is al reeds aan t daagen, kyk wat schoone morgestond ik zie hoe voor febus waagen, trekt dianaas swarte bond.
En zo gy 't wel volbrengt, zal licht dat hallef uur, u zyn voordeeliger als zelf een half jaar huur, daar gy zo jammerlyk voor lopen moet, en draven.
Blommerherten!
Myn heer 'k wensch dat de zaak waar aan myn heer bewust.
Ik ben niet uit geweest, maar heb met onze meid hier zitten naaijen, filibert. schoon bescheid! ei!
Het zal geschieden, als ik slechts jou zin mag weeten, ik wacht maar naer dien vriend, die aan de wandelaar is uitgelei gaan doen de kost is aanstonds klaar.
'k betrouw die noch niet vast, en 't geen hy voor my dede, voldoet my zo noch niet, dat ik my heel te vrede verzeker, 'k ben goed lachs en bly van aart, maar daar 't my raakt, ken ik ook ernst al lachende in gevaar.
Nozewyn, van binnen.
Hoe koomt gy hier zo assurant.
Doch t scheelt jou hachlyk niet, verlies jeien nicht, jy krygt weer ien gravin in plaats.
,, de huit die jeuktje, daar is schuuring voor jou vel.
Wel, wat is dit te zeggen?
Wel meester simon, hoe zo bedroeft, heb jyze niet konnen beweegen?
Jan. ja, ja, zo wat heen, en wy zouwen van avond met 'er moer en snaar, en 't hiele spul eens vrolyk weezen met mekaer, en zien, of we zo an 't krioelen kunnen raaken en wil je 'er by weezen met het zeldschap.
Tut, tut, met die viesevaasen deze dingen gebeuren wel meer als eens 's jaars in de stad.
Nou karel oom vaar wel.
Hoe wel ick 't nooyt en dee ick wacht dan doch met pijn.
Nou diwertje, ik zel dan weer te rug gaen, mijn vroutje heb ikje opje verzoek nou besteld, diwertje.
Ik word wanhoopende, vervloekt zy nu de wyn, die voor my is geweest zo doodlyk een venyn, die, na dat zy my eerst had myn verstand benoomen, zal maaken dat ik in groot ongeval zal komen.
Steurje daar niet an 't is een eernaam van ouwe luy, men vaar propdarm.
Mijn huys dat is wel groot in 't sal wel heerlijck toonen, maer daers geen huysraedt in, hoe sal ick dat verschoonen mijn meubelen staen verset, en nouw mijn mantel mee.
Ga laffe vrienden, ik meen and're te gaan vinden, die zich, mijn ongelijk te wreeken, onderwinden.
En deze brief, die ik moet van die fielt aanschouwen, dog 't zy zoo 't wil, ik sweer dat gy haar niet zult trouwen, ik wou veel liever dat ge u broek vol kole had, dog 'k lees dit schrift nog eens en zie wat het bevad hy leest den brief.
Gaet in u saecken voort, en siet haer te verlooveren, spreckt hooge woorden die gy noch sy verstaet, paralackseert mijn heer tot inden hachsten graet.
't is my maar alleen te doen om t'aanschouwen mijn lief kristijn.
Zie daar is 't geld myn heer, maar og, zint lamberd og, ik val u nu te voet, ik bid vergeeft myn dog myn stout bestaan, og og.
Hoe, twie jonkers propdarmen!
't verdient niet, dat men 'er zig zelf eens over quelt, geef blyken, dat geen schae een groote ziel kan deeren, die al de slaegen kan van 't blind geluk braveeren.
Zoo dit geen waarheid zyn, o meer dan helsche plaagen niet waar myn heer!
Ik ga iens heen en weer op de kolk, 'k heb daar wat neusdoeken by susannetje martens te stijven. darde bedryf.
Meid, meid, datze je betrapten, hoe zoud' er op je land wajen je moest 's morgens wat vroeger opstaan, dan zouje wat meer beschieten metje brajen.
Hans k'legh dat in kennis, gy kont daer bescheet van geven.
Wat zegje nou broer!
Wie staat daar?
Wat benje dan van t sin?
Daer sie ick hart in 't lijf, gewis die by hem staet soeckt al mijn goederen.
Wel wachtme hier zoo lang  men voeten zyn al vlug.
Jasper, frederik, warnaar, jacoba, notaris, flink, hofmeester, fransyn.
De fransche vorst belonckt, die t fransche rijk bestiert.
Ja toch, en belie gaat het yder noch ontvouwen, door dien zy op u heeft al lang een wrok gehad nu wreekt zy haar aan u, en draagt dit door de stad.
Sy stingh flus by een scheytvalck, en praten soo veel met malkaar, dat jy in 't kort van een hoerekint, besje wesen selt, en ick bestevaar.
Steenspraeck ten westen.
En uit bulgarien in servien gebrooken, in zevenbergen had den standaard opgestooken, en in hungarien deeze oude stad vermant wel eer herwonnen door den keizer ferdinand.
Wel lemmen goeden dagh sijt by my wel ghekomen.
Maar pater uw kaamraad heeft niet een woord gesprooken 't is een lief troonetje, in een ruige kap gedooken.
En daar je weet, dat ik niet houw van melis, wil je me zo dwingen teuntje.
Ik ken die stem ik zie, men heeft my niet bedroogen.
Wel hoe is 't mogelijck?
We benne verzeker bedroogen, ik voeld aan men heele lijf, 't is niet dan al te wis!
Jy moet jou niet versteuren  of ik mit jou wat in et gros praat.
Dat 's moy bescheyt seker, 'k selje werentig gaen beklage, jou eerloose bouve geefje me gien gelt ande stadthuys heere.
Het stinckter al so wat, schoon heeft 'er niemant geveesten 't had sticht wel een tonnetje of drie weerd geweest, al sey ick meer want met het dimitteren van de regenten verloor het vryheyt, crediet, en eer sapienti sat est, je weet wel, wat ick wil seggen.
Het beste middel is, dat zy hem zal verliezen, maar is dan ook van my ik tril als losse biezen die afgemaait zyn uit een vuil beslikte slood.
Zijn septer en zijn kroon, door erfrecht op mijn hooft gezet van segismont, heb ickze hem gerooft?
Ik weet een middel, dat ons zonderling zal dienen in 't geval.
't is niet te lyen, ik zou wel haast aan 't vloeken tyen.
Die knechts, die mogten iets beginnen.
Want ik loop onder dat volk als in een rosmeulen zo verwart, t is hier heb ikje, daar verlies ikje, zy zyn te vatten, als een gladde aal by de start.
En ik zal myn man steeds believen, en myn huishouwding waarneemen zo trouw als ik kan. inwoonder.
Swaan en justus neemen den schout tusschen beiden, en trekken hem dan aan deene, dan aan dandere zyde.
Wat zeid, myn schoonbroeder? karel.
O ja wy hebben malkanderen onze genegentheden ontdekt maar hy is naar 't leger gegaan.
Wat zal 't hier straks op 't land waaijen!
E jan jasperszen, e jan jasperzen, e saartje jans.
Speul ik zag cicielia komen, hei!
Wel pot boonen, een maaltijd?
Dat is genoeg gezeid k heb reets myn heuge meugen my lust geen moeite, noch is zoek geen anders wyf.
Zy laten hem weer opstaan.
Is t u vergeeten hoe de zaaken zyn gesteld?
Aardmieren, jy hebt al den brui, t verstand verloren.
Dezelfde kleur, en van het eygen merk.
'k ben 't, maar gy, wie.... horatius.
Dat s treffelyk wel karel dochtje niet dat ik myn dingen al fraaitjes dee?
Dien dokter hoef ik ook te spreken.
Dat is wel, en wilt terstont weerkeeren.
Huysheer binne snaphaen.
Waar toe dees wapens doch, daar gy de harten bint, en moort, allenig met de stralen van uw oogen?
Uw onweershaan beduid hard wayen.
't is t'uwen dienst.
't kan zo wel toe, ik bid u zyt toch wel te vreden, dat ik my niet verstoor om uw spitsvindigheden, en dat men uwen dienst, dien gy met veel verstand eerbiediglyk verbloemt, niet heel wys van de hand.
Die schijnheilig, die sluikhoer, die ligtekoy, die slet, is zy nou niet togtig en heet e weest?
Agneta, dit 's door uwe onnozelheid geschied, nu, die zaak is voorby, ik zeg u daar van niet maar weet, die minnaar, hoe hy om uw gunst mag prachchen, zoekt uw verderf, om daar na in zyn vuist te lachchen.
Gy zoud u daar misschien niet wel by vinden.
En als mavors myne tanden doen blinken?
't is een gebak van botter, en suyker, en meel.
Wy zullen.... alonce.
Uw leersen heerschop.
Hoe soo gestoort pan.
Het heeft een knecht geweest die gy hebt aengesien voor eenich spoock oft geest en sijnde dit bewust heeft u soo uytgestreken.
Neen dat wagt ik my wel.
O, dat smaakt zo lievyntje!
Europe,  dese zyn als gewoonlyk verbeeld werd gekleed, en van toestel verzien.
Isler noch wat hoop van leeven?
Ik sterf van schrik want zoo t een geest is och och lacy, zoo komt hy hier tot myn temtacy.
Justus, hartje, saartje, fobert, swaantje.
Is 't nu niet wel?
Heeft zy door 't zien verbeurt?
Wel hoe of het noch zal lukken?
Goris, spaarpot, jantje, klaas, margo, in 't venster.
Het is een gauwen baas.
Ik weet geen bekwaamer, noch gemakk'lyker gelegenheid, dan hier, in myn kamer.
Doetge iets om tijdverdrijf, hou 't by u. volg mijn raad, eer gy aan 't hof de naam van een braaf man verlaat, om, om een's drukkers win, en baatzucht te behaagen, door hem, de naam van een zeer slecht poeet te draagen.
Want 't snorken van dien hans, had my geheel verblind.
Neen min, uw zoet kan my niet smaaken, uw zaaken zyn bitterder dan roet ik zoek een vreugd, die 't hart verheugd, en kan een doffe geest vermaaken.
'k heb nog een bed, het welk ik graag uw' heer wil gunnen maar weet ik juist of hy te nacht zal slaapen kunnen?
De meeste boeken, die hedendaags uit komen zyn een deel prullen de bagyn in mans kleeren, musket dragende heldin, franeker loskop, vander moezel, hoe heeten die lompen, daarze 't papier mee vervullen?
Viii. tooneel.
Doe mee met my zo en terwyl ik aan uw minnen niets heb verborgen van 't geen by my legt hier binnen, doe my die dienst, en wil nu mee gelooven dan dat, schoon gy my bemind, ik u niet minnen kan. diederik.
Roep zo'niet.
Hoe dikwils is onze juffer by een averegs heerschip inde kooy ekroopen, 't was mijn geen schaa, want men scheet my de hant vol gout, zoo een pistool vijf zes, daarom was 't geheim my toevertrouwt, en als mijn heer dan eens onversiens aan de poort klopte, dan blaften ik as een hontje, en zo haast as mijn juffers doffer hoorde 't gesang van mijn montje 't was of hij wiekken had, hy was 't venster uit met een snap, hadje dan men juffer esien, zo devoot as st. klaar, ze vloog de trap af, en verwelkoomde mijn heer, met zulk gezoen en gestreel om zen hals, ja, ze wist haar lacchen met traanen te vermengen, zo vals zijn die varkens ik docht, o!
Geen avocaeten, of spreeken all uit eenen mond.
Wel ja hebt gy't hem niet geheeten?
Govert, vader van lukretia.
En zal men my gestaag myn wyfs bedryf verwyten?
Nu, nu, schreyt dus niet, ik bid neemt dit in 't goe, och was het niet geschiet!
Lobbetje, boerin.
Mijn vorst, nieuwsgierig zijnd', en heftig in 't vervolgen van een grootharig zwijn, dat fel en heel verbolgen op ons quam vallen aan, veel wreder als het dier dat in arkadia uytblusten 't minnevier van den beroemde adoon, met twee yvoore pooken, waar mee het al te wreet de minnaar quam bestooken, die venus noch betreurt, en noch tot tranen vergt dus al te diep en veer gekoomen in 't gebergt, ben eyndelijk verdwaalt, en zoekend' door de boomen, zoo ben ik heel verwart in een doolhof gekomen, waar uyt geen uytkomst scheen waar ik my keer of wend dus zoekendt gins en weer, zoo ben ik noch ten endt gekomen in een bos, beplant met yk en linde, vast loopend' gins en weer, om of ik een kost vinden die my mocht kuntschap doen om daar te raken uyt.
En ly, dat 'k u besluyt nog eens mag tegenstaen.
Ik wel, katryntje want ik heb 'er al myn leeven mee omgegaan en daarom versta ik het zo veel te beter en zo doende moet ik 't werk laaten staan.
I welcken snack, dat y heroet slaet, loot mick man betyen ont went noch eyn mool so eng weer, ick weet wol mick te vlyen.
Hoe jan klaazen, al jou temery komd hier niet te pas, dat zel zen zelfs wel schikken, gae jy maar heen.
Ik vreeze, indien iets van 't geheim komt uit te lekken, dat meal de waereld zal belachchen en begekken.
Hoe ist moer!
,, ik ken den wessel wol, 't is al nen starken vent, ,, hy is het zeijen en het meijen wol gewend, ,, wat bruid mik wessel!
Ik ken my zelf heel wel, en weet wel, dat gy lang myne ouders hebt gekend, waarom ik blyde ontfang, dat gy me erinnert uit wat stam ik ben gesprooten.
Je kunt nou met een ja woord, en met slaapen meerder winnen, alsje misschien in twintig jaar zoud doen, met eenige neering, watje ook moogt beginnen.
Heb je 't hart eens.
Och weet ik niemant waar gerontes is te vragen.
Die visboer is een guit, die omgekogt is om met list wat wind te maaken, en door dat loopje de partyen quyt te raaken.
Die door zyn wetten aan de waereld heil beloofd.
Hem, reintje!
T' is altyt droefheyt, smert, benouwtheyt schroom en vres, en hondert duysent sorgen die my gedurig aen verdreygen en verworgen als ick haer niet en sie ick ben in hertseer groot en als ick by haer kom sy jaegt my in de doot, sy schelt my of ick waer in't oude leer gevonden het is wel slappe klaes, wie heeft u schoen gebonden?
Dat is dan altoos een zaak beslecht.
Jy hebt zyn beestachtigheid gezien staat het niet te vreezen, dat hy hem niet wel zal draagen?
Ik bid'er om.
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte prvilegie, omme alle hunne wercken reets gemaeckt ende noch in t licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daer toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Ja, zie daar de gedachten doen my het water by na in de mond komen alle dommelyke nachten, verschyn jy me in myn droomen dan komje my een kusje geeven, en zegt daar is de makelaar al weer dan brengje my een botterrammetje op 't kantoor, en zetje wat by me neer en duizend diergelyke historitjes, en zuikere zoetigheden.
In amsterdam den 12 january, 1685. vertooners.
Ik wensch de heeren en de juffers goede morgen.
Nou weet ik gantsch geen raad.
Zus, hoor, vader gooid het goed van de wand!
Mijn weerden engel laet ons t'houw'lijck gaen betraghten leon.
Van tys tafelbeuzem.
De duivel zal je halen, ontken je dat nog smous?
Steven, smid, buurman van frank, en dibberig.
O laat veel hooger stof en geestelyker dingen het voorwerp zyn van al uw ziels bespiegelingen gy oude vaders, wyl uw gryze kruin uw kroond, leef, leef hier boven schoon gy noch beneeden woond.
Heer wat kenje onverstandig wind breken je weet wat ik seggen wil en hebt my noch niet hooren spreken.
Dat heeft uw moedigheid wel weeten te verzinnen en sedert... matamoris.
'k heb 't ezegt, ,, dat zy met alle eerbiedigheden ,, heur zellen dienen.
Wacht maar een beetje, jurriaan de bakker, met brandewyns tryn, die willen nou ook geld hebben, en zellen dadelyk hier zyn ze binnen maar even iens naer huis gegaen, en lieten my zo lang oppassen, om jou waar te neemen, en, as je t'huis kwam, te verrassen want, we hebben hier alle drie eweest, toen je noch niet t'huis was want, iemand zo geduurig voor de gek te houwen, dat komt niet te pas.
'k docht, dat jy onverzaegt, en stout, jou graag verscheuren laeten wout.
K heb al lang gedreyght om een ander huys te hueren, maer k ontsie de rusi van t vervaaren.
Ik ben een haast' gesturve doodt.
Wel jaack, maer jou wese lijcktet niet, hoe ken dat soo verkere?
Den een dat is een lompe dikkop, en d'ander een rechten pollifeemus, daar is toch niemant die mijn aanstaat, d'een is wel rijk, maar lomp, en d'ander geestig genoeg, maar kaal, een ander gelijk een doode klomp.
Ja ik wou bagchus wel voor zyn bek gegooyt hebben met al de zeelandse sluyten, doen ik daar al myn kostelyke geld moest laaten, voor zo weynig genot, en al de vrouluy verwensten ik op plutoos akker, in zyn alder grootste doofpot, en dan vervloekten ik venus, en riep dat zy de oorzaak was van al myn bedreeve lusjes.
Ze vergeet myn te groeten.
Dat mijne eer dus tergd, mijn gramschap niet bedaert, maer brant veel heeviger als zy eer deed te vooren.
Ik begeef my niet tot zulke trouwloosheden, ik ga daar niet maar hoe!
Daar is geen vreughd zoo groot die niet voor droefheyd zwicht, of geen geluck, daar zich geen onluck in komt mengen.
K merk t, om niet te doolen, houdt gy in t vryen met uw nicht een open molen, ligt met een gieuw gaauw.
Gerard, gekleed als arlekyn, pieternel.
Wat dunckt louise nu?
Nein  das fuegt das fraulein nicht van swalgenbuttelstein.
U nicht is schoon in d'oogen, gy hebt by braave leen vernuft van groot vermoogen.
,, och, had ik van dat geld, daar even maar gezweegen!
Ik ben er aan verloofd, en ze is jou al half eigen bedenk eens hachchlyk zel haar zin hier ook toe neigen.
Vraag je dat noch?
Ik ken 'er een heel bon.
Weg met de fransche kroon, wiens punten eertijts drongen door dees manhafte borst, o henrick!
Ik heb 'er daar even noch gezien en gesprooken, zo als zy bezig was met de astrea te doorleezen.
Met noch een oxhoosd vin coutaeu de beste wyn, een ton loens bier voor ons, is dat niet wel fransyn!
In t gasthuis van de gekken alias het lazarus huis, en koop daer goed koop jou kost.
Ik staa in twijfel, wat ik hier van zeggen zal, zijn woorden en zijn doen zijn wijs en wonder aardigh, en 't lichaam braaf van stant wel beter zinnen waardigh.
't is zulken frajen jongman!
Des heb ik dit blyspel gemaakt op hoop, dat d'onnozele julfus, die ik doe dienen, om de ongelukken van dido met vermaak te doen afwachten, zoo veel te ontfankelijker by den liefhebberen zijn zal, als ik de stoffe van 't byspel uyt die van 't treurspel doe vloeyen, en het eene onder 't slechte volk speelt op den zin, die de grooten in 't ander uitbeelden.
Voor myn kop mag ik alleen vier carels op.
Vervloekt, wat is dat een verdriet, wanneer dat men zo moet staan wachten.
Daar heer, gy zult er meer in vinden.
Ghy lijkt wel schier een ioodt.
Wel welkom broer.
't is soo mevrouw, u broeder, was nimmermeer verwoeder.
Vervaardigt voort myn paerd, k zal t geen ik heb verteerd u dan betaalen.
Tot vyfendertig.
Ja, ja, weest maar te vreen, geertruy.
'k bid nochmaals, meld toch myne aanslag niet, en dat ook niemand weet van 't geen 'er is geschied. arnoldus.
Floor, lys.
Nou waght 'k selje ien ander hale gaen.
Vertroost jou in jouw druk, ik zal t haar kenbaar maaken.
De schynheilige, zynde het gevolg van de blyspeelen, genaamt het gedwongen huwelyk, en lubbert lubbertsz.
Jeroen vettelafoesje, een ryk laakenkooper.
Ik heb niet zekerders te wachten ik zoek.
Zy heeft gelyk, en ik geef myn woord, dat ik my... grypaard.
Izabel en klaar ter zyden malkanderen wat inluysterende.
Het is... kommer.
Zy derfden echter niet meer als drie of viermaal komen want ik had 'er gezegt, zo dat langer duurde... klara.
Karel ontkleet hem, en werpt zijn kleedren over het tooneel.
Gijskerckkey, leeraer.
Joost, knecht van een neef van karel.
Wel zoo den brus, wel zoo, wel gaat uw zelfs dan stellen, weet gy geen andere raat als die my maar zou kwellen, dat kooken, braaden, en staat my op 't minste aan, dat kan veel beeter in zyn eyge land om gaan.
Wel nu van alexander?
Hendrik hop.
Ik zou je schier vervloeken.
Veul geluks!
Ik sta'er van verstelt als ik recht uit zal spreeken.
Ist ien niet een kermis popje, en 't ander of 't op de brug zou gaan zitten om duitjes te gaaren?
Barnardus, dilliaane.
't is quaet genoegh, als het van jonge werd gedaen.
Zo 't vader niet kwalyk zou neemen, ik zou ook wat zeggen.
't volvoeren staat aan u, want ik het maar begon.
Ja je woud van 't spinnewiel verlost weezen, hoor, moddetje, dattewe maar saamen heulden, want ik voel wel dat ik het ook niet langer verdraagen kan. modde.
Wat zou het zyn!
Indien 't een schelmstuck is, soo soete minnenvlam te voeden, ben ick door mijn eygen vonnis schuldigh 'k verdien de doot, en sal die lyden oock geduldigh.
Papa, ik zou my schaamen, indien het iemand had gehoord.
Godefroi.
Hoe, myn heer, zyt gy daar van verwonderd?
Zeer wel, konje ook een middel vinden, dat hy eens spreeken kon met juffrouw leonoor?
'k was zonder uw ontzet, nu licht al by de dooden.
Adriaan, 'k begin te schroomen.... adriaan.
Belie, de oudste kwieryn, jorden.
Wat raet lucind', soo hy die berders vint ontschoven?