floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Heer graaf, hoe staat het al in t minnen met u, en t puik der markgraavinnen?
Den keyser en ambroos lacchen.
Doch, zo ik eind'lyk eens myn kwaad gesternt verwon, en dat ik onbeschroomd by vader koomen kon, dan zoud ge zien dat gy uw keur niet hebt beneden uw staat gezet, en gy niet minde zonder reden dat ik zelf diederik niet wyken zal in staat, en dat ik nooit verdiende uw's vaders bitt'ren haat maar, onder al dit zoet, brengt my myn vrees te binnen, dat zy, door haar geweld, eens mogten u verwinnen.
,, de booze moet hem haalen het is de gouverneur?
Flip, hem de hand tegen houdende.
Zo schoon ey!
Ick kreegh schier grijze haaren, ick was zoo bang kedaar, ick ken nogh nau bedaaren.
Komt de liefde ook in jouw zin?
Hy gaat aan my een zaak vertrouwen, die men veur al dient stil te houwen.
Ik kreeg hem, op een avond, onder vier oogen, en ik hiel me, of ik niet langer tegens de borg kon, en of ik bitter huilde.
Ja, 't gaat hoe 't gaat, gy hebt doch recht in uwe zaak.
De jongste kwieryn, tys tafelbezem.
't is brandewyn.
De major vat geen ste, en de conclusie sluit van achter met een pe.
Dat je me bey te gaar zulk een spul maakt tot je tyd verdryf.
Gy weet dat zou niet gaan, uw kind is een turkin, myn zoon een christen, heer.
't is wysselyk gedaan, gy doet ons ondervinden, dat gy alleen hebt magt u driften in te binden.
Aardigaard.
Aber jonfer..... truitje.
Laet ik jou iens zoenen.
Deez' idioot, beeldt zig al wond'ren zaaken in!
Ey sie, hoe laght hy nou dien slim deurtrapten vos.
Wel jy lykt 'er wel na!
Kruyjer.
Wat kan een kind toch doen?
Maar zou hy niet zo ietwes doen, het zy voor geld en schoone woorden, als bagotyn het niet en hoorden?
Maer y live roept weerhaen toe, hy salje wel een leer langen, en als jy maer weer beneden bent, soo is de meeste swarigheyd uyt de weeg, ik sal dan de mand flus wel eens binnen sien te krijgen met een veeg, goeden nacht filibert.
T spel speelt by en in t dorp van puiterveen, omtrent en voor de huizen van crelis en kryn, voorts, in de gerechtskaamer van t dorp.
Wat dunkt er jou of trijntje.
Hoe juffrou?
Ik weet niet waar dat deez' doktoor mach wonen.
'k wou ook dit spel wel zien, zo't mogelijk kost wezen.
Tot monsieur charles de lickjou, wonende achter de warmoesstraet, in coppertjes maendagh.
,, ick ben in mijn vertreck daer ick te vooren was.
Daar ik maar ben mijn heer, daar hoeft gy niet te vrezen.
K heb t noch niet aangeraakt.
Al die gemeenzaamheid die men bezoeken noemt, vol ongeschiktheid, hoe de mode 't ook verbloemt, zyn recht bekwaam om vrouwen eer te krenken ja, door een wet hoort zulks te zyn verboon, wyl, hoe men gaauwst de mannen hoon, de vrouwtjens daar zomtyds te zaam bedenken.
Joris, neeltje, katryn.
Karel, en klaar in t venster.
Boven de troon daalen in een wolk geloof, hoop, en liefde.
By me peet lijsbet, in de gouwe waagen, digt aen de haerlemmersluis.
Terwijl mijn hart getuyght dat ladislaus leeft, stem ick u wil niet toe, wat reden dat ghy geeft.
Myn heer my wordt gedaan 't grootst ongelyk dat ooit.
Ik roep 'er by 'er naam maar kreeg gien antwoord ik docht, deur de vrees liep ze licht uit de weeg.
Geen zwaarigheid, juffrouw, zo maar myn heer een vry vertrek slegts af wil huuren ik ken de waard voor trouw, en een van onze buuren, die zal u niet verraan.
Ondek my d'oorzaak toch daar van, 'k beloof u alle dingen dan.
Zoo ryk te worden!
Wel kees, je ebt van neavond nog gien ongread vernomen?
Haar minstof is vol viers.
Dat ghy van de beul moet werden ehaelt over couzijn over al, ghy en sult mijn kalf niet t'huys leyden, of wy sullender eer een sneetjen om leggen met ons beyden 't is mijn kalf.
O 't is zo vermaaklyk, zo aangenaam, zo schoon... anna.
Ja, vrouw, dat groote werk heb ik eindlyk gelukkig volbracht.
Wel brui maar heen, voor den duivel, ik zie 't aan, of meenje langer dat ik voor jou zel zwygen?
De vernieuwde bekeerde alchimist, kluchtspel.
Ik meen dat garen eens te twijnen van middag, dat hy schreeuwen moet.
'k sal hem met vreught bejeeg'nen, stan.
De kamer was vol reuk, van muskaat en kostelijke kruyen, daar stonden vier hondert dozijn stoelen van makkerdanen hout, en ineleyt met suykere mannetjes, en doe juypijn met zijn wijf eerst was etrout, doe haddenze deuze stoelen, met kussens van hollantze zy genaayt, de kannen die waren van brootsuyker gedraayt.
O neen, mon sinjor, maar van geen barbier te laaten komen.
Wat zegjy, schipper?
Anna, marie, theodora samen al pratende uyt.
Ja, ik heb nu het spoor gevonden, kom hier jou stukke diefs, sta, sta, ik tart jou uit sta vast, of by gans kracht, k hou jou voor een schavuit, een schrobber, voor een bloedt, een esel zonder handen hoe, loopje, sta by gort, ik vreet jou met myn tanden.
Wel sinjeur, wordje dol?
Ik mach het goetje wel geparreld zien, 't staet innerlijk kurieus, burgerlijk en net 'k heb veul van men klein goed de kantjes of getorrent, en ik hebber weer een parreltje aen gezet.
Zeg eens vrind, zyn daar ook juffers in?
Ik kwam alle daag weer by de borsten, zy zagen my graag, wyl ik lustig geld had.
Dat is al mogelijck, mar.
Ick was tot tijtverdrijf en om my te vermaecken, gegaen naer 't schouwburg, daer ick nauw'lijcks in kon raecken, door dien 't 'er vol was wat een goddelijcken glans, van schoonheen blonck daer niet, elcks hooft omringd' een krans van glorie, en van licht, maer onder dese sterren, sag ick een wondre schoont, met soo veel glorie werren, dat 's onder dit gesternt uytstraelden als een son 'k dee alle moeyt, om haer te sien maer ick en kon niet als haer kleeding sien want sy vol onmedoogen heeft d'oogen met doncker floers bedeckt, en van my afgewent haer schoonheyt brogt m'in vreugt, haer afkeer in ellent want 'k sagh dats' haer voor my alleen bedeckt wou houwen, mits s' haer met andre mans so wel als met de vrouwen gemeensaem hiel om hier dan af te sijn verlicht, ginck ick het eersten uyt, op dat ick 't aengesicht mocht kennen maer om niet, sy had het overtoogen en met een vloers bedeckt dit heeft my haer bewoogen te volgen, om te sien waer dat sy woonde, maer 'k wert opgehouden van een dienaer, en daer naer oock van den meester die nu hadden t'saem besteken, om my te houden met hem ick raeckte voort in gramschap, heb de hant geslagen aen 't rapier, mijn broeder, die ons vant in 't vechten, kenden hem maer trots sijn dapperheden is hy gequetst.
Den hemel zy gedanckt voor zulck een wijs bestier, wiens goetheydt weer herstelt, t welck scheen te zijn vervlogen.
Hoe, 't huwlik?
Jy beticht jou eerelyke vrouw met hoerery, en t schenden van heur trouw ook op die voet?
Doch, of hy de juweelen gestoolen heeft, weet ik niet, en ik kan 't voor de waarheid niet zeggen.
Met op het kunstigst uit te hooren, of t een hy, of een zy is, en dit weetende, zo is t, dat water is van een vrouw, en dat van een man.
Want dat gaat myn verstand te boven, ik kan t ook nauwelyks geloven.
Daar zal ik u het hert van uwe schoone, en hoe gy hier bedrogen werd, oprechtelijk doen zien.
Wacht een oogenblik, kom hier o myn broertje!
Ik wil beginnen met benard, en eindigen dan met broershart!
En dat s gewis heur advocaat, na k hooren kan aan al zyn praat en, naar my voor staat, heb ik t weezen wel meer als nu gezien, voor dezen.
Mich. i jo, doe hestet noe wol gebruyt, noe de poort toe is.
Zulks zal wel t beste weezen.
Kan men daar om laag wat hier gezeid word hooren?
Kent gy uw heer nier langer, die eer mijn broot genoot, gaet gy van boosheyt zwanger, dat gy vermoorden en verscheuren wilt uw heer?
Dat kan ons weinig scheelen, wanneer wy ryk zyn, en naar ons genoegen deelen.
Wel wat zaken!
Adieu messieurs.
Dat is geen wonder want crediet doet my klaagen.
Daer sel ik eens een flefs van d alderbeste wijn, krijn oom, voor vulle laeten.
A8v, p. 16zoetje, geeft hem een kinnebakslag.
Wie die swarten?
Ik ben voor eerst voldaan vaarwel getrouwe meyt.
En sotte fantazy, ik dokter, o gants bloed, ja ik bent zeker, aan myn ronde breede hoed, en myn ponjetten, en myn bef heel fraai van kanten, en posito myn rok, gezoomt met breede ranten, myn rol zal heel wel gaan, want wis ik ben doctoor, bekyk my zelver vry van agteren en van voor, wat komt dees wyen rok aan my al wysheit geven, ik heb nu verstant genoeg, al was 't voor al myn leven, want wis ik ben doctoor maar binne schuilt den turk, die jou herknaauwen zal ma foi jou groote schurk, dan gins komt hy al aan aan my zal niets onbeeren, al moest ik van een turk weer in een droes verkeeren, tiende tooneel.
Gy dienden 't my te ontdekken.
T is billick hymens bant ons herten t zamen bint.
't is best ik swijgh want ik verveel u met myn spreken.
Jakomyntje, meid van gozen.
Mizo, lais, tiribus, iulfus, kaja.
Op t boekje toe bedongen.
Al t aardryk sidderd om de gruwlen die het ziet, en barst, en splyt, en stuift de zon ziet zelver niet door damp, en wolken heen van zwaavel en salpeter.
Wel aen daer is den brief, den vont is wonder goet, phil.
Enoch krook. vertooners.
En trouwen melis.
Ik zeg t is willegond, in myn ruffyntjes schyn, k verzekertje, het kan geen ander zyn.
Ik word van blydschap stom, nu dat ik vry aanschouw, myn lieve bruidegom.
Zy meend dat alle jonge mannen juist zo als de haare zullen weezen, en zy heeft, recht uitgezeid, al geen ongelyk met te vreezen.
D'alteelende natuur die komt aan ons gehengen, dat al de beesten haars gelijk altijt voortbrengen wat dat de oorzaak is, werdt noch niet recht gezeit, of d'aart, de lucht, het vier, of 't water dat bereyt zoo wankel is het nieus in koninklijke hoven, als men veel zeggen hoort, men weinigh moet gelooven de tijdingh is in 't hof eer dat het nieus geschiet, noch dat de waarheit zelf, noch dat de brieven niet vermelden weten zy, en nu het nieus geboren wert van de wint, zo gaat het daar in weer verloren.
Joe gedenkt wol.... propdarm.
Steekt je tong e reis uit saartje, de tong is hiel droog en beslaagen, en daar by isser een groote overtolligheid van bloed.
En, vermits ik deer gehad hebbe van drie myner blyspeelen, te weeten, de bedrooge woekeraar latona, of de verandering der boeren in kikvorschen en philippyn, mr. koppelaar, mitsgarder twee musicaale zaamenspraaken, op t amsterdamsche schouwburg, met een goed gevolg te zien vertoonen heb ik, in asia zynde, onderwylen in slaapeloose uuren, by nacht, myn poetiecque drift niet kunnen wederhouden, omme dit blyspel, onder het opschrift van beslikte swaantje, en drooge fobert, of de boere rechtbank zaamen te stellen, zynde de stoffe, uit enkele zinnespeelingen, en harssendroomen gesprooten, en welke op niemand in t bysonder slaande, ook niemand in t minste deel beleedigen kan. en dewyl, myns weetens, daar niets aanstootelyks, of onheblyks in te vinden is, maar, t zelve eenlyk zo tot vermaak der aanschouwers, als wel tot nut en voordeel van d ouden stok ouderloose weesen zal kunnen dienen, durf ik my inbeelden, eensdeels om de vreemdigheid van t onderwerp, en anderdeels, om dat ik onbewust ben dat iemand voor my ooit een formeel pleidooy in eenig bly of kluchtspel ten tooneel gevoerd heeft, dat het daanschouwers niet onsmaaklyk zal voorkoomen.
Dat hoor je wel, myn heer.
Haal, als gy de stoel hier hebt gebragt, die op de gintsche hoek, en zeg, dat ik hem wacht.
Momensis, een arbeider twee knechts, stom.
Toen ik straks weer t'huis kwam, zat ze met twee slampampsters te zuipen, en toen heb ik ze haar afgenoomen haar kornuitjes namen de vlucht, en ik docht, gaat het hier zo toe, dan is 't best, dat ik voor 't laast, eer ik weg ga, mee doe want ik moet zo aanstonds naar 't garnezoen, wy moogen tot morgen niet wachten, zo myn sargiant zeid.
Hoe grooter liefde heer, noch grooter af keer heeft den ammirael getoont, zijn loosheydt wederstreeft het konincklijck ontzag, ick merckte aen zijn reden dat hy waer dat hy kan archlistig na wil treden de fransche majesteyt, wie dwingt hem van u al?
Ik heb 't ten deelen zo verricht, en meen wel dat het eens zal lukken.
Neen dochter.
Trui in de deur.
Indien het my gelukt wat sal myn heerschap roemen, jan. voor myn, ik sal jou steeds gewaande koopman noemen huybert.
Qualiteit, het recht van deze privilegie voor arlequyn actionist, blyspel, vergund aan de erfgen.
Draaijt de waereld dan, en zeiltze te gelyk?
Dorante, damis en cleonte zullen moeten, met licidas by u van myn bekoorlykheyd getuygen zyn.
De oudste kwieryn, kees koenen, antonio.
Een geest?
O raasbol, dolkop, tovenaar!
Ick bidt mijn heer en sijt m'hier in niet tegen, k'weet u verdiensten, en ick ken u weerdigheyt.
Maer waer mag weerhaen wesen, ik heb hem in twee dagen niet gesien, 't is eenen bangen bloed, hy sal van schrik ergens siek leggen misschien.
't is maar om 't joks, is't aars zo moet de droes my halen.
Lees dan de spaansche, ik zeg het met wat schaamt, maar 'k ben daar wyd en zyd befaamt, en daar kunt gy myn naam niet missen.
Mejuffer, 'k zal doen wat ik kan, maar ziet, zy wil niet aan de man.
A2r, p.
Nikolaas dat komt, om dat de gedachten ons na het verboodene trekken.
'k zie 't is een hoer, en de oude vrouw een koppelaarster, 'k heb berouw.
Mijn vier zou my vervoeren.
O wel beklaeghlicke vrouwen, die by soo een droncken bloet te bed moeten.
Buurman cees.
Wel dat is onbeschaamd dat gy't noch houd verborgen!
Binnen uyl.
Drie jaren min of meer op een galei gebannen, heeft noit een heldestuk geschort van brave mannen. tweede bedryf.
Bemerk wat wortlen barbaryen hervoor brengt, en de vloed van pontus euxinus.
Men moet dit paar haar bruiloft vieren, al sou men haar met gras vercieren.
Zo veel niet om het geld, als om dat je my nu jou dochter niet zult willen geeven.
Neen wat 's dit?
Ia dees reys heeft hy versint, en uytgestroyt, en u soo listigh uytgestreken.
Schoon gy al t geene dat den aardkloot kan bevatten, paktool, en gangus, met hun onuitputbre schatten my geeven kon, ik gaf t weer alles voor sofy.
O arme pister!
Ik moet het u dan klaagen!
Met la comtesse, mon espoir.
Hy mach 't klaren so hy wilt, hy heeft tweemael gelt van een kalf estreken, en dat en mach in een stadt van rechten niet eschien.
Denk niet dat ik hier wil blyven, ,, op dat die beulen my ontlyven!
Probeer het wilt gy 't niet gelooven bevinding is een goe meestres.
Den grooten meysters steen kan steene harten breken, al schijntse kluchtsgewijs geworpen op pampier, veel keyen geven vonck dees blust het helsche vier, schoon stom wat souse doen, indiense eens kost spreken?
Waer lai hy 't gelt?
Gewis, ik voel, dat ik wel dien dit zien te staaken, of dat ik lichtlyk zou in kwaa bekooring raaken.
Ja dat is wel, klaar zyn de zaaken, laat hem nou wisjewasjes maaken, dien gerard, ziet hoe wy hem slaan, komt laat ons zaamen binnen gaan.
Soet wijfjen, ick bidd'je wilt bet my doch vergeven, ick sel soo vlytich wercken.
Wel kees, boe sitje soo.
Sinjeur wel dat... rykaard.
O overwreede beul, dit is het eerste niet, dat ghy met staal en list, uyt mijne borst een vliet, van warm en schuyment bloet, door staatzugt sogt te trappen ick heb u wil doorgront, en daarom quam ick stappen, door deze bergen heen, om dat ick was belust te weten of u haat, nogh niet is uytgeblust.
'k neem deel in hare smert, hoewel ze is zonder reen.
Ik wenste waarlyk wel, men heer, dat die mercurius zo zeer getemd wierd, dat hy, na dees dagen, geen eerlyk man meer zoude plagen.
Ik heb niet een woordje te zeggen, als myn wyf t'huis is.
De jonste kwieryn.
Mevrou, let op uw keur, wys my niet van der hand, weer, bid ik, van my af die overgroote schand, dat ik zou schijnen tot dat ongeluk gebooren, dat my zou driessottijn by 't noodloot zijn beschooren, tot medevryer, en, zo de geleertheyts lust, en drift tot weetenschap, uw neyging tot my blust, zoud gy in 't gansche land geen slechter kunnen kiezen, die, tegen my gestelt, myn eer zou doen verliezen.
Jan. och, och, men meester sterft!
Je recht daer ien kwaede zaek an, symen hoe zel je dat stellen?
Dibberig. och, myn dochter myn dochter!
T smorgens vroeg als t was schoon dag, hoort toe men zaltje verklaaren, zy bonden myn by me armen vast, en myn hertje viel myn zo swaaren, zy lyden myn door de stad, en de burgers fopte me wat hy spreekt.
Hy heeft zich zelf zo sterk al in myn hart gemaakt, dat zonder myne dood hy daar niet uit geraakt.
Dat is een teken van bedaardheid.
Maar, mon couzin, ik zou myn tyd hier wel verklappen.
Gusman, kom vaardig, wakker, wakker, weer op het ledikant, ik hoor iemand hier al dichte by.
Jy bent bedrogen en jou dochter is verleyt.
Dat heb ik niet geweeten, gy kunt dan wel weer gaan, want hier is geld, nog eeten, ja gistren was 'er al geen zier meer in de kas en juffrouw leit te bed, zy is niet wel te pas.
Wy hoopen, dat de buy wel haest zal overgaen maer, laet ons tot het geen ons staet te doen eens komen.
Ik hoop hy zelder luk mee winnen.
Ik ga mee.
Hier is het goed, men heer.
Is dat het gheldt het ghene my belooft is?
,, wel jan speeld heel wel voor boerin.
Dat heeft geen haast zo zy noch beterschap belooft, zal ik myn heer, t paenael wel praaten uit zyn hoofd.
Dat benne de hekse...... fytje.
Dat zel eevenwel zo glad niet gaan, diwertje.
In 't opzoeken zou jy je vinden byster verleegen, zy hebben al mee andre naamen gekreegen.
Bezonder, en wanneer t kon weezen, ik wenschte wel, myn uitgeleezen, u altyd zo gekleed te zien.
Reinier adr.
'k drink hun gezondheid, schoon ik geen van beide kan. raasbollius.
Vrees soo ick 't noch een keer moet seggen.
Ik zal 't van de grond voor jou eens uit gaan leggen.
Wel hoe zal 't hier lukken, kaerel, benje mal?
Ha, ha, ik lach al weer om die historie, wel ik moet'er noch afspreken, dien slechten ouden man zoo geestig uitgestreken.
Als ik jou wat vertrouw, gaat het weer an men wyf overbrieven.
'k versmagt, en 't uytstel doet my van verlangen quynen.
T is goed, ik zel vast uit de hoeken, myn goed, en kleeren in myn kist by ien gaen zoeken.
Maar hoe ver heeft myn heer zich geengageert?
Mijn heer, wat 's u begeeren?
'k wil van heer errenst zwijgen die weet ik, dat zy in haar hart wel lijen mag. de moeite, die hy om my aanwend, dagop dag, doet zeer groot ongelijk aan haar bevallijkheden.
Waarom haalje geen doctoor, om eens te hooren hoe hy haar ziekte vind?
De staten van holland ende westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys ende oude mannenhuis der stad amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders regenten van den schouburg aldaer, dat sy, supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 19.
En het derde weer in het huys van cornutus, het spel begint des morgens, en eyndigt des avonds ten 8 uuren.
Hey coragie nu men hart, dat van droef heyt noch van smart niet en weet, noch weeten wil, of t men schoon te beurte vil, als dat men wijf om tijtverdrijf met een aer teeg of den tril.
Jakomyn, dochter van stoffel.
Al smarte aan hen, die uyt een valschen grond, steeds moeten leeven, mond aan mond, en ander minnen in het harte gedwongen liefde, door de trouw, baard, onheyl, quelling, en berouw.
Ik zal haar strak alle vier doen ontsluiten voor uw pleizier.
Versaagd haar harde sin bedaar, myn lief, ay houd dees dolle driften in erbermt u, ag!
Doet soo leander, je selt dan wel raecken voort in oostinje nou lustigh gaen wy maer nae boort.
,,och zyn droefheid raaktme aan 't hart!
Dat onweer is verby, en van mijn hals geschooven, bloet, dat was een travaet, het hoeckje ben ick boven, dit komt er van jonge meysjes, dat men soo leyt en speelt met de vryers, se slachten de katten, die men streelt want het is een goet, daer men niet mee dient te mallen.
Zeg, kom, kom niet weg te schuilen, 't is al an den dag ekomen.
Zeste uytkomst.
Zie, je trekt myn hert weer naa je, dat al half gesmolten is door bezukte ontsteltenis van dat droevig bitter scheijen.
Gy zijt de rechte zon, waar van dat ik nu haal een weerschijn uit de glans van uwe oogen straal.
Men moet om beider eeren wil, zich houden of hy was gerust getrouwd, en stil die zaak voorby gaan.
Soo jy mijn niet en seght waer mijn man is, ick alles hier in roeren stel.
Nu gy, myn heer.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroye voor de voorsz.
Houwt jou mantel aen.
Wel nou ben ik de rykste van myn vrinden.
Bezweekze in 't minste niet, tot dat, op 't leste, doe zy lang gezeten had, men 't houwelijk stont toe, hoewel met tegenzin van haar vergramde moeder, die toen uytbarste, en wierd hoe langer hoe verwoeder, tot datze als dol was, en een koortsje kwam 'er by, dat in het kort haar stelde in aller doode ry, waar op men haar begroef.
Hy heeft haar niet tegens haar zin weg gedraagen.
Wilt ghy het kalf hebben, siet daer, om derthien gulden en een half, daer voor soo is te krijgen dit mijn alderbeste kalf.
Wel benje bey dan met de key of kop ebruydt, soo komt tot mynent t'huys, ick drijfse stracx daer uyt ick heb'er noch soo veel van diergelijcke gecken, die aen de malle key van bey uw weergae trecken.
De vrouw, schuift het op de man, en de man op de vrouw, en den een heeft zo veel schuld, als den aar.
Dat loof ick wel, nou hy in de knip is, maer was hy op moocker hey, ick meen dat hy haer met haer dicke buyck sou laten sitten proncke, ick sal men wachte van byslape, ick schuw de minne voncken.
Gaje men gelt verzuipen met en kaar, en beukje men nou noch wat of.
Men veinst voor u. zo wierd de groote artaban door brito, onder naam van britomare, en cesarion, onder die van cleomedon misleid.
Het kind had een das aen, van dat verheeven rankagie werk met bloemen, zo van die poind de venieze, of poind de paris, ja wel zie daer, ik zegje dat diwertje buur, hadze ze veur twintig ducatons, ze hadze veur al niet te duur.
Wel, vrouwmens, ben je dan beschonken?
Gy hebt my van al 't geen ik doen moet onderrecht. achtiende tooneel.
Dat hy hem maar stil houd, wy zullen t wel zachjes klaaren.
En bauke lolles, feyke fetjes vrouw van hinloopen, die heb ik'er mee toe verzogt.
Kluchtspel. gedrukt voor japikvaer.
Zo als zy vluchten willen houd jaap haar tegen.
Soet, die deun is al te ligtvaardig, zo heb ik wel gehoord, en daarom is t beter die reede maar gesmoord, hy zingt.
Dat deink ik wel  zeyze  men moet al veul doen om zen zaligheyt.
Zoo gy my wederspreekt, zal ik u wis verbranden, en gansch u darm en pens, tot potjebeuling slaan.
Kees koenen.
Gancx kranken is dat drege?
Zegh my.... koen.
't is lang genoeg, gy zult het doen.
Dat is te zeggen, ik hou van geen hoorendragers 'k bemin de vrindschap wel, maar 'k haat dat slag van zwagers.
Hou jy je mond, en laat my spreeken, of 'k wil myn hoofd niet met je breeken, zie toe dat jy me niet versteurd.
't is wel, segh hoeje 't hebben wilt, aers sal het wesen wat praet hy binnens monts?
Ik gae iens nae de nieuwebrug moer, ik moet zien of ik feyke fetjes swaeger van saveren, ken op loopen.
't is veinzery, hartje, hy meend het niet, hy bedriegt ons gedurig door dat valsch berouw.
Maer als dit bely hoort, hout filibert te voren, in dien dat weerhaen klapt, dat 't alles is verloren en dat de vader het sal toestaen nemmermeer dies rust den ouden niet, of heeft sijn dinaer weer.
Als daar niets volgt, dat ons te vreen kan stellen.
Maar hoe, myn heer, indien...
Of de redenen daar van?
Gerard, wie zeid dat die brief aan gerard houd?
Op waagens meld men 't mee, en ook in alle schuiten, zo reisd gy bei door 't land, en zet geen voeten buiten de stad en waar men 't meld, 't verwekt een scherp gehoor, om dat men daar by zeid ik heb de zaak zelf voor 't gerecht verweeren zien.
Gerrit van velsen had een vroutje sijn van vvoerden tot sijn wijve, daar........... krijn uyt.
Je zoektme nouw weer te belezen maar, as ik bleef, wat zouw 't dan wezen?
Maar evenwel 't is tyd dat gy besluit moet neemen.
Myn heer snof, hoe zal men dit affront best wreeken?
Wat kwaad vind gy, myn kind, in myn voorneemen, dat zich aan de deugd verbind?
't heeft geen schyn.
Me dunkt ik zie al dat hy haar vat by hand en hals, daar zie ik in een visioen, dat zy haar grypen na de rokken, daar wordze door de een en door de ander na hem getrokken vervloekte guiten, ik zie wel hoe je haar toe lonkt, ik weet wel waar je om pragt!
Wat zou k gelukkig zyn, indien het waar was, dat gy in uw meening u van my bedroogen had maar, neen!
T is je van harten gegond.