floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hoe, 'k heb wel met mijn gezangh wel meenigh vrouw vermaeckt mijn knecht die praet zoo wat, hy komt me altijdt stoore, dan 'k hoop datje wel haest de wel klinckende orgelpijpen zult hoore, van mijn nachtegaelse stem, snaphaen.
Proontje, leonoor, goedhart, meinaart, joost, het aangezigt een weinig bedekt hebbende.
Neen ik, veur ik 'er uit bin, dat ik aers mogt beklaegen.
Wacker nou an 't vrijve, versetme soo de kaken.
Kwaad teken!
Zo staat 'er niet.
Jy weet ik heb gestaag veel zaken daar na zel ik je wel vermaken.
Om dat het ons niet behaagd, meeuwis.
Ja maar ik houw myn zelver vry, zo komt het er niet op aan.
Wie heeft je gezeid datje 'er drie dooren van eijeren in zoud slaan?
En noyt voor desen, hoorde ick ter eerster ontmoetinge, van geluckwenschingh, en van aennemingh, of danckseggingh daer voor, ten wederzijden en te gelijck soo datje, vryer, daer waert te vroegh op.
Ick sou met u wel trouwen, want ghy verstaet genoegh, hoe datmen huys moet houwen maar siet ghy zijt my wat te jarigh en te oud, ick moet een jonger.
Adriaan en klara zingen, elk met een glaasje wyn in de hand.
Jorden en wobbyn te zaamen.
Voor my, als ik u recht zou raan, ik wou zo niet te werrik gaan ik wou haar, zonder tegenstreven, hoe eer hoe best ten echt uitgeven aan die persoon, die, zo men zeid, haar al een wijl met vriendlikheit verzocht heeft van uw hand t'ontfangen.
Nu, ik gryp al voort, in 't donker en ik kreeg, of 't spul sprak, twee gelyk by de neus waar van de eene, niet links van handen, my vyf vingers, met een vuist, zo rechtdraeds, voor myn bek slingerde, dat twee van myn beste tanden door myn keel vloogen.
Maar, swaantje, laat je my zo schreeuwen, daar je bent nochtans zo dichte by?
Mijn oren, help.
Hoe dus ontstelt mevrou?
Myn heer, ik heb haar hier gebragt, toen ik ze van haasjes zy nam.
Allart, minnaar van konstancia.
Ik zal myn best doen, vader, dat meugje vry gelooven maar 'k hoor iemand ligt komt hy met zyn zuster na boven.
Hebt gy dat durven waagen?
Waar ben ik toe geraakt!
Neen 'k mach wel voor me sien, 't is nou zulken ruime tijt niet zey jaap janzen kees.
Dan weet gy van de steen van atabaliba?
Hoe staat hy daar die fiel, hy begint al te druipen.
Och, och, och, wat ziels benouwen!
Hoe aerdig wetense een dame te caresseren!
Ik heb goe moed zy is noch jong, t zal heel wel gaan, en jy weet ook fransyn hoe vast dat vrouwen staan.
'k was niet gekleed, vader.
In wat varkens kot of die fielt nu al weer mag steeken?
Ick sie mijn nicht dat 't hem onmooglijck is te veynsen.
Mijn dunckt het alderbest dat jy 't eerst onder vraegden ick loof in amsterdam ben noch al rijcker maegden, edelman.
Hy sloegh de paerden dat de wagen heen en we'er roerden, 't ging slinger binger tot wy quamen voor de poort, doe saghmen waer 't bier bleef, 't was smackt hem over boort, slaet dirck om sijn ooren, geef eens vuyr bosschieter, wie soud' hem vertrouwen, die slechte sinte pieter, sey gerritjen goorgat, men soud'er een kerck op bouwen, kunnen de luy soo veinsen, jemeny in trouwen, hy leek soo slecht als sinte pieters veurbroeck, en mach hy so kitten als hy is om een hoeck, ick niet, al hadmen't mijn by dieren eedt geswooren, ick docht dieder stilst me'e deurgaen zijn't die 't meest booren, sy slingerent in heur gat of 't maeswater was, al soud' men daer na met haer speulen de vuile bras en als sy nuchtere zijn soo weetmen elck te scheeren, d'een is een droncken bloet, dat moet sijn wijf en kindt ontbeeren, die staet sijn goedt tot ianooms, dees brenght het de waerdin, soo geeftmen elck het zijn, d'een wat meer en d'aer wat min maer die haer op haer zeer tast, siense soo vriendelick an als een oorwurm, en springen op als een luis in een heete pan, of sy grijnsen als de duivel doet tegen de dageraet.
'k zie op de taafel daar oock een'ge brieve leggen.
'k zweer by de klepel van de westerkerriks toren, dat ik het zwijghen zal, indien ze niet meer klept.
Nou moet ik mit myn brecht iens dansen, en nae die dans, gaen wy an't schansen.
Krispijn, knecht van frederik, en springende dokter.
Majombe, simon.
Wel fijnman, wat maeckje hier soo laet te raesen by nacht, en dat met een bloot mes in je handt, wel maet!
Jatrouwen?
Wie traptmen hier op 't lijf?
Als vreesde ik voor t verkrachten, ontsteld, door laagen van bedrog, riep ik verbaast, verschrikt, och!
Dat is buiten ons jan jasperzen, je zeld van daag noodzaaklijk moeten order stellen, want na de middagh moetenwe in de draak weezen om de reekening op te maken, en dan zoude wet uit tellen.
De portegiezen vallen zo vry wat hoerachtig, en heet.
Lustig, spreek.
Jou toovenaar, zal jy zo licht aan rykdom raaken?
Weet je wel waarom dat ik kom?
Markolfus broertje het de loop en 't gaet hum of zoo dun as stroop zen hiele krib lait vol.
Hy is 'er ziek van geworden, en met de koorts op 't lyf naar bed gegaan.
Dat 's seker.
Uw zoon, hy is vol dapperheden, en t'edelmoedig, als dat hy bekennen zouw, dat hy gedwongen was te trouwen met een vrouw.
Wat maakt u zo koen?
Dat doe, terwijl ick gae mijn knechts haer werck besorgen, die sonder mijn bericht aen't werrick staen en worgen. wouter.
Na 't kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, als een muys weer, d'edelman binne de hoogduytse baecker, met een kindt uyt en zeydt.
Kom, ligthart, braaf!
En, 't geen men door goede reden niet kon verkrygen, verkrygt men dan door geoorloofde kunst.
Dieuwertje. maar man, zou jy dan niet reis kennen boven gaan?
De rechters, om uw zaak, by een vergaard, dus spaade, zyn medelydende, en doen u, in 't eind genade.
Zal ick mijn handen verven in het gezalfde bloet?
Hy is hiel op een dwaelwegh, hy is berooft van sijn sinnen.
Men heer, wat heb je nou ook klein geduld!
Dat's wel kom noch eens rond geschonken, op de gezondheid, van de bruid zy drinken in 't rond.
Ik schyt eens in jou reden.
Die hem 't woord alreede heeft gegeven?
Daar ben ik dubbeld wel mee te vreeden, want dat is niet meer als billyk en recht.
Dat benne welstelde luy.
Ga me voort, durf je noch onder myn oogen komen na zulk liegen.... en.... dieuwertje.
K wil t niet meer verwachten, gaa heen nu elders als op deze plaats vernachten.
Myne heeren, wy werpen ons hier voor uwe voeren, laat doch al t geen hier is bedreeven, by u geheim zyn, want al onze fortuin, van sterven, of van leeven, hangt nu te eenemaal in uwe magt, want al t geen wy hier hebben onderleid, en gedaan, daar heeft de alderuiterste nood ons toe geparst, en de liefde toe geraan.
Wel nu wat doet gy phil.
Nou 't nest is vuyl gebroet, ken ick 't niet beter schoon make en nu sy haar maaghdom quijt is, souse aan geen beter persoon rake.
Snuit uw neus uit.
Wat vreugd dit waar voor myn gemoed? wyl nog zyn kwaadheid door myn afkeer wierd gevoed, wanneer hy my verliet, waar door ik durf geloven, dat wy het meest gevaar zyn van onz min te boven, edeling.
Hoor, dianire, laat ons maar voltrekken ons roman, ze is klaar op twee dry bladen, die zal toonen, wat steiloors tamsterdam al woonen, en wat hier aan de vrijers schort.
Goen dag flipje.
Wel jemeni kijeren!
Dat ons den hemel spaarde, komt door mijn moedigheid.
't is al van ouds by kenneren wydloopig aengemerkt, dat de jonge dichters de kunst van een tooneelspel te maaken, al te ligt agten, en, zo ras ze eenige kennis van rymen hebben, zich zonder eenige verdere ervarenheid daar toe te schielyk bequaam schatten 't geen veroirzaakt, dat de schouwburg meer met quaalyk by een gelapte saamenspraaken, dan met rechte tooneelstukken opgevuld, en by menschen, die meer op 't misbruik, dan op 't werk zelf zien, gehaat wordt.
Die werd uit hooge nood gebrooken, t is noch veel beter heer, als dat je werd doorstooken.
Maer, daerom s er recht in t land neen, crelis, t zel er niet by blyven.
Zo jy me lief had, en woudt dienen... koen.
Maar neen het spreekt van zelf, en 't is zo duidelyk dat het de botste kan verstaan, dat is beter inventie dan die van den man in de maan, dat is maar prullewerk.
Loop, roep jouw meester hier, loop dra.
Mit verlof, vrinden, mag ik men ook wel ien woordje verstouten te spreeken?
Zie die kuuren.
Scapyn, karel, gerontes, argantes.
Wel snapop wat maght sijn?
Blijft gy nog staan?
Wy zyn geen dieven!
Hier op verdeylt terstont al d'ampten van belang die suchten na wat groots, stelt in den hoogsten rang die schravelachtigh zijn, wilt heyliglijck beloven een ampt, dat door profijt alle ampten gaet te boven die sich verasen aen de geur en glans van wijn, en hare lusten graeg bewimp'len onder schijn.
Hoe duiker gaat dat toe!
Dat was zo niet gezeid, myn heer.
Laat ons hier wyl hy is myn toorn niet waardig, wachten.
Ik wensch u allebei geluk, en aan my zelf een bruilofstuk.
Zy zal naar u verlangen, wanneer zy hooren zal dat zy heeft mis getast, terwyl zy by u zogt, dat aan geen vryster past.
Gae jy in huis, ik zel mit joost ook binnen treen tot flus daar s volk.
Die lompe botmuil praat met my, en weet niet van triangel noch quadraat!
Sal hy mijn wijf of soenen?
Diewer, een snol.
Ik weet 'et van goeder hand maaer 't zal met heur stinken.
Dat niemant u niet kend, terwyl hier daaglyks, uit de stat, veel menschen koomen.
Magdalene, karel, octaaf.
Zyn ze dol, of buiten zinnen?
Dat 's waar maar kunt gy al de juffers zo bepraaten hoe komt dan, dat gy nu, van gunst en hoop verlaaten, hier zo lang vruchteloos, en zonder weermin vrijd, en tevergeefs verspilt uw' kostelijke tijd?
Agneta, jorden, wobbyn, gerard, hendrik, arnoldus, horatius, luikas.
En wat haar ouders, vrinden, en zeden belangt, daar most hy na vernoomen hebben, indien dat hy haar niet alleen om het geld verzogt heeft, en indien hy ze daar om alleenig besloot te trouwen zo heeft hy zyn rechte loon, want hy koopt haar gebreeken om haar geld, verliest hy 't geld, haar, en de gebreeken moet hy houwen.
Ja zeid merkuur wanneer ik eens die breede vaart van ruim vier uuren veer voltooid zal zien, en de eems zal pronken met een haven, daar men die alle bei nu nog voor eerst moet graaven.
Van die woorden versta ik niemendal.
Myn lief ik meen het niet myn praat was vynsery, u misdaat is vergeven.
Dank heb heer.
Maar, daar komt flip en schoonpraat.
Ick sien 't wel, 't kalf siet 'er uyt of het vol stront en vol dreck,, stack.
Dat moet je je zelfs vraagen.
Maar heer, 't is avond, en al laat, hoe!
Ik loof deez' gheest komt eerst uit 't fransche hoff gherezen.
Adm. 't is wonderlijck, mevrouw.
Ma foi, non monsieur.
Patientie is de beste.
Vita brevis, ars vero longa, occasio autem praeceps, experimentum periculosum, judicium difficile.
Dat 's op zyn bedelaars, jou zwyn, jou onfatzoen, 'k zeg dat je open doet, of 'k zal de smit gaan haalen, en steeken 't slot op.
Ernst, vaderanna, moeder  van karel.
My evenwel, waar na men ook moog poogen, niet doen gelyken aan de geenen, die zo zacht, en zo geduldig zich zien in hun eer verkracht.
Dat is te zeggen!..
Jurge, jochem, jan te gelijk.
Nu is het al te laat te treden uyt dien kuyl, komt beeren rukt my weg, verslint my met u muyl.
En onder weegen hadje daar het grasgooje van die bengels, die en kaar op de wagens quamme tegen, en ze blaaten as en diel nochteren kalveren, elk om het seerst.
O ja, dat krot heeft heelendal myn hart reeds in haar muizeval!
En zey hy anders niet robert.
K heb al genoeg om een getuigschrift te beleggen.
De gaas van dichten word krankzinnige gegeeven, dat hier tot amsterdam voor t dolhays staat geschreeven.
Medium tenuere beati.
Trijn ratelsgees dollemoers  twee quae wijven.
Zo weet ik wel een plaats want ziet, men herbergt die dolle luy zo om een weinigje niet.
Neeltje, zijn wijf.
't is waar, ze is goelyker als olyk maar zeker, jy bent ook geen molyk!
Om tant en kiespijn te verdrijven, moet ik daar ganzerik op wrijven.
Dien ick sie, sien my niet door 't keyvluys van haer key.
Voor een nacht slaapens moest ik geeven een dukaat.
Wat zegje, liefste, heb jy my te nacht gevonden by volkert neef?
Sus trijntje, soo niet schelt.
Mijn vorst, laat tranen u begroeten, in plaats van woorden mits de zelve van de pijn, die mijne ziel gevoelt, ware getuygen zijn.
Niesje, niesje, kom hier eens ras.
Men heer, ditmaal.... arnoldus.
Ick weet geen koningh, clorin.
Ja, dat 's waer zo hebje dan die gelegenheid waer enomen?
Dien hangebast zal nooit een duit meer aan me verdienen.
Niets heeft minder waarheid als dat en zo gy niet ras komt, om hier over vergiffenis van my te verzoeken zal ik het u nooit van mijn leven vergeven.
Oct. de wraack wort afgebeelt door eene honighbie, die om een steeck te doen, haar leeven gaat verachten naar d'uytgevoerde wraack zal ik dit mee betrachten want zoo ik eens ontdeck zijn lang geveynsde min, zijn vleyen, en al wat zijn stoute en losse zin met schrift en woorden heeft zoo listig uyt gaan werken wie treckt in twyfel?
Zwyg doch stil, myn nigt.
Gy burgers en boeren en wilt niet verby gaan, hier hebt gy den welriekende onvervalschte nicoxiaan, die alle flegmatyke humeuren doed opdroogen, ze is goed veur een druipend en lopende oogen, komt dan maar in, hier is hagend veld, een pyp veur af om niet en veul veur je geld, ze zel je verwarmen van acht'ren en van voren, en kruipen deur je neusgaaten en bei je ooren heb je wat van doen, volg dit briefje maar, en vraag na joris muishond, in 't aapje met de kraag.
Wat dunkt 'er u van?
En gy verleid, door u betovrend zoet, al mijn stantvastigheid.
Gedaen in den hage onder onsen groten zegele hier aen doen hangen den xix septembr.
Rekel, heb ik m'ooit gedraagen dat hy over my kan klaagen?
Jy, jou van een wyf de rug in te laaten ryjen!
Weet dat barnardus is monsieur, of wel myn heer de reprateur, her zyn voorwaar geen kleene zaaken, veel ouwe dingen nieuw te maaken.
Hoe duivel, of dit af zal loopen?
Nouw lutje bouwesse wy weeten immers wel hoe jouw zaeken staen om de fynigheit van jouw weezen, is jouw ook al meenig mislag vergeeven, het heugt my nog zowel, dat jy een wintertje met jouw schip bent over gebleeven, op jouw meesters onkosten, alleen om dat jy op jouw eigen kargezoen te meerder voordeel zouwt hebben, en te grooter winste doen en datje ook dikwils andere scheepen hebt waergenomen, om kontrabande goederen over te neemen want jy wist wel dat er goede profytjes van komen.
Je weet hoe ik jou bemin 'k zal je uittrouwen naar jouw zin, zo je bent geneigd tot trouwen.
Juffrou mijn macker most in groot gekijf,, sijgen dat hy de saus niet by 't gebraden en ontfingh, most ick juyst selver komen, dit is te vreemden dingh, geeft my de saus juffrou, want dit is u te raden.
Proposito illa est damnabilis apud omnes philosophos.
Flip,gekleed als een koopman, katryn.
Wat geef ik naar dat gelyken?
En om je te toonen hoe weinig dat we jou vreezen, zeg ik je, dat myn heer van daag met lysje de bruigom zel weezen.
Een nieuwe schoonheid heeft zyn ziel reeds ingenomen, en zyn besluit is om deez nacht by haar te komen.
Jy doen watje wilt, 'k zel na de schout gaan, of 'k je in 't rasphuys mach laten setten, ja dat 'et hier vry was, dat de wijven de mans moesten dooden, alsse by andere liepen, 'k zou die wetten uytvoeren, 'k zou dien ouwen guyt de kop af slaan, al wasser geen man in de stadt.
Hoor, toekomende schoonzoon, ik verzoek... leander.
Nu zyn wy eindelyk ontslagen van die aapen.
'k sou dat soo aerdigh doen maer ick ben half verslagen van honger, en mijn mes is maer op broot geschaert.
Daar heer, daar hebt ge t na uw wil.
Grooten aanwas gekregen door de lessen die uwe leergierige jeugt van ervaarene meesters in alle wetenschappen ontfing maar endelijk haar volkomenheit en luister van den verscheiden ommegang, die uw' weledt.
K ben in valense uit een braaf geslagt gebooren, k wierd van myn vader en myn moeder teer bemind, geen ouders liefde, was ooit grooter tot een kind.
Zyt gy dit jaquelyn... hy grypt kosen by sijn billen.
Amelia, katryn.
Den ammirael zal dit niet stemmen af, verkloecken wy ons in deze staet, ick weet dat gy my mint.
Daar zyn 'er twintig noch beneden om te leegen.
't za laat ons gaan zien hoe dronkken hansje vaart, 't is laat, wy moeten zien, hoe dat hy 't binnen klaart.
Myn heer, geloofme, juffrouw vreemdeling zal, door de gelykheid van my, en beunhaas, zyn bedroogen.
Louise roept haer broeder karel, voor philippo haer minnaer, aen.
Vertrek niet, of wil haar nevens my ook kongratuleeten, andries.
Waer is je heer?
Myn heer, vaar jy nu voort met plyten maar, wil den diek wat kort afbyten.
Wie is daer voor phil.
Maar zeker zou het waar zyn, sinjeur, heeft de snuif zulk een kracht?
Ick sou u wel een woort... alca.
Ligthart tegen roemer, die nog bezig is met schermen.
Daarom met spoet, en liefde zoet, en gunste goet wilt u dog derwaarts keeren, al met u paard, hoe t is gestaard, vry onbeswaart t zyn hartige begeeren, ook niet veracht, met u gedacht, dees hengst zyn kracht, eer gy hem ziet of hoort, maar zyt te vreen, onthoud het geen, daar staat voor heen en wilt het zeggen voort.
Zy zyn hofmeestressen, als men bezoek, en kindermaal houd.
Blyhart, over 't venster hangende, met een' flaauwe stem, geduurig hikkende.
Zy gaan al t'zamen aan tafel zitten, waar op kees uit komt, die hem heel dronken houd. eenentwintigste tooneel.
Zo net gaan kuiere als een pop.
Rozette.
Daar zag ik hem het zilver pakken, hier woog hy t goud met heele zakken.
Nu zullen wy geen meer aanstoot lyen.
'k beken, dat uwe vlam tot my geen weerga heeft.
Jemeny, pietje, wat zel'er dan te doen weezen?
En gy durft spreeken van wederliefde, van echt?
Loop alje best na de nieuwebrug, zie of jy hem vinden kond, zo niet, kom weer te rug.
Gewis want hier door wacht ik myn geluk.
De graaf met frans uyt.
Binnen. advoc.
Maar hoe komje daar doch aan?
't is waer, hy wilt een soon met eenen neus tot aen syn mondt maer mits hy heeft een open hert, en vast ghelooft dat wit is swert soo weet syn wyf dewyl haer man is op de reys, hem soo een soon te haelen gaen, die hy nemt voor den synen aen doch eyndelick valt hem te lot, dat raeckt syn sones neus capot, waer door dat al syn vrolyckheydt seer derelyck in d'asschen leydt soodanigh, dat nae langh ghekyf, men valt malkanderen aen 't lyf.
En kom dan eens hier.
't is een vrouw carill', en dat 's genoegh wel aen, laet ons door schalckheyt haer vervolger wederstaen soo niet, 'k sal met gewelt die schender staende houwen voor 't punt van dit rapier.
Mevrouw, elizabet komt u visite geeven.
Dit 's zeker onraet.
Jorden, gins komt hy op de brug an, in t verschiet.
Zie daar een vagebond, die recht te onpas komt, dat maakt me onverduldig.
Ik kan 't niet langer hooren, wacht, ik zalje bastonneeren, jou vagebond, dat jy mijn naam durft usurpeeren, en zeggen stout, dat jy bent sosia, hou daar.
Hou juffrouw!
Neel. weest daar in 't minst niet om behoevig!
En deze kalfskop is heel goed tot karbonaaden.
Ik zel je blaazen dat je de gal barsten zel, zo je hier niet van daan gaat.
Ik moet myn hospes nog een' schoonder lyst betaalen van huur, en kost, en 't geen hy nu en dan verschiet.
Ja by get dat moetje bekennen, hoe wel dat je weet dat onze rutjerd, en piet suot, lest een duel hebben gehad, om dat de een den andren had verweeten, dat hy, met aan elkke voet vyftig pond gewigts, op het houte paard had gezeeten, ook wil ik hier nou niet spreeken, hoe dat het hem heest toegedragen in die tyd teen er een paar bolleschokkers, elk vyf schoot bollen op aaten tot een ontbyd, of hoe dat twic schuitevoerders, hun zelven dorsten vermeeten, van, datze elk een westfaalse ham van thien pond, met een hiel roggenbrood op een reis zouwen op eeten.
En gy rudolfus?
Zy denken niet eens om haar juffrouws volle keuken maar och!
Ja, lysje is 't allien, of de nikker hael me, die ik wil beminnen.
Dies weetende alles op myn duim, in 't lang, in 't breed, in 't korte, in 't ruim... durf jy my, my!
Wat zal ik doen, myn heer?
Maar jufvrouw, licht gaf jy hem daar gien gelegenheid toe.
Maar k heb my zelf verraan, ja vrouw en kind berooft door t duivels premie trekken, gelukkig, vond ik nu een plaatsje by de gekken.
Dat verkwikt me wat.
Zo dat waaris, en d eigenaar komt je onder wege eens tegen, zo weet ik je vangst wel.
Dat jy het langer niet op 't bedt allien kent stellen?
Zo zijn gemoet te schenden 't is onbetaamlijk en veracht.
Heer schout  dit wijf zoekt ons te verleien deur heur bedrieglijk snappen.
Vriend datje meent, sy min als and're doen, is mis, sy mogen hem als brood geen kalikoen sijn haverhaf soo smaeckt, als bacchus blijde tranen, die sy soo nu en dan aldaer met volle vanen, stil smuygende tot op den grond toe veegen uyt.
Je kuntse krijgen of knapkoeck, of andere koeck?
't is smolsky dunckt my.
Wel moer jy hebt het na jou sin nou wel geklaart, nou datje sint met kint nou sinje wel bewaart, wat vagebont, of guyt, komt jou doch 's nachts versellen?
Ik weet bykans watje zeggen wild, dus is 't onnodig tyd gespild, ik most jou schrift eens zien en, leezen, eer jy johannaas man zoud weezen.
Ik verquyn!
'k heb mijn leven niet aerdiger gehoord, het is een trek, waar mee een zoon zijn vader korts de beurs heel geestig snee.
Ik zweer, ik zal 't je doen bekoopen hoe benje zulk een schoon fatzoen!
Hebje de saus gekregen tot onser bey gerijf?
Zyt welkom, myn heer.
Zijt gy verlieft mijn heer, en is u hoop mislukt?
Was ik nou niet gebooren.
Wel wacht, waerdt.
Terwyl de borg het spul bleef aanzien met goed oogen, en ik braaf slagen kreeg met voeten voor myn gat, dat ik de deur uit stoof, gelyk een wilde kat, en k wierd noch uitgejouwd van jongens, die het zagen, dat spyt my t meest de rest zou ik noch al verdraagen, as t maer was binnens deurs, maer buitens huis op straat, dat raakt my aan t verstand, en maakt my desperaat.
Wil me binnen gaan, 'k heb noch goet bier, jan. 't is graag gedaan neel.
Daar 's op alles al acht genomen.
Ik meen jouw bruigom?
't is alles wel gedaan, myn blydschap is volkomen gy hebt ook myn bevel getrouw in acht genomen, en die verleider recht geloond na zyn waardy.
Daar zit 'er een in de mande.
Dat laat ik daar, maar hy heeft veel vrinden, dat luiden van aanzien zyn, en wy zyn al gelukkig als hy u en my in zyn bescherming heeft genoomen.
En nochtans moet ik... ach!
Is dat stampen!
Des wie door sijn geboort sich selven acht verheven, dat hy door eygen deughd sijn adeldom doet leven.
Nu is een ander jou te gaauw geweest met wie myn dochter zal paaren.
Dat is een ander liedje, heer!
Ik voel een knagend leedt in mijn geweeten koomen o al te laat berouw van mijn ondanckbaarheyd!
Mijn heer gy maeckt my root, dat waer niet redelijck maer, mijn heer als het moet sijn ferd.
Wat zal 't nu wezen?
Dat u een van myn vertrouwden, terwyl 'k haar vonnis schryf, een uur mag onderhouden te weeten hy, die, tot het minst', myn leeven weet, die myn' verwinningen verhaalen zal in 't breed.
Het is zo donker, dat ik niets kan onderscheiden, o liefde!
Tusschen t eerste en tweede bedryf.
Ik had gehoopt van deezen dag dat hy hier komen zoude ach, ach.
Het hiele huis ryd op stelten, het huild en kryt schier al wat 'er is.
O ja, myn heer ik wil van haar gescheyden zyn hoe komt die mantel tog in t hoerhuys?
Inwoonder.
Zyn 't zulke noodige zaaken?
Mijn gladlek moet 'er nu mee aan ik zal haar huid zo wel deurslaan, dat zy voor mijn gezicht zal beven.
Heraus!
Fiat, t is goed kom, laat ons die jaloerse vent, bedriegen.
Die rek'ning is al lang geslooten wou de betaaling maar slechts vlooten.
Steek dan de lantaern op, want de weg is flikkerig, en 't is donker.
Of meent gy mijn zinnen na een ander traghten?
Geef me maar de zakjes met kruizaaten, dat ik die ga verwisselen.
T zel men man zyn, dat gaat vast och!
Of ick sal mijn handen schenden aen dien eereloosen vagebont, ick woude dat mijn cantoorjongen hem met sijn bloot gat achter een hage vondt, ick sou hem met een handt vol hagel doen in zijn poortael drucken noyt en was advocaet van een boer soo bedroogen, dat zijn stucken!
Een yeder bid u aen, die uw eindrymen leest.
Em gy myn broeder, blyf, en praat met izabelle, die ik laat in u bewaring.
Wel hoe of t langer lukken zal.
In myn laan daar is 't noch donker, en daar ga ik haar verwachten.
Hoe komt het dan, dewijl gy dat zo doodlijk haat dat gy in haar die quaa gebreken niet versmaad?
Ik weet uw vader laat zig in t geheel verblinden tot windvangs voordeel, om zyn actiehandel, dies zal ik deez avond nog, en zonder tydverlies, op quinquenpoix my aan uw vaders zy begeven, om, dat hy t hoord en ziet, met trouwhart, die beneven my daar als handelaar verschynen zal, dog hy gelyk verkoper, ik als koper, de een party naar de andere te doen, en dus hem diets te maken, dat ik me als principaal verstaa op deze zaken.
O ja, sijt niet bevreest, gy hebt noch tijts genoegh.
't zel zoo veel appelen as peeren wezen.