floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
De zilte traanen die wy storten, zyn het teeken van ons verlies, zo groot als ooit gedagt word, laat uw goedertierenheid, in dees bedroefde staat ons helpen, t zal aan ons op t hoogst vernoeging geeven, zo ons berigt werd waar myn dochter is gebleeven, die van don karlos weggevoert is of vermoord.
Kan iemant, isabel, meer ongenae geschien, als my rampsael'ge, die van yder ben verstooten, en in het diepste van het huys sit opgeslooten?
Hoe val je al weder in myn' woorden?
Je hebt gelyk o!
De wetten, schaamte, oprechtigheid, en eer, zijn alle tegens mijn party gekant, mijn heer.
Of een verrader wel zo godloos hier op aard is, en vind men wel een straf, die hy niet dubbeld waard is?
Hy gelykt ulieden op ende op, en zeit, dat hy kwieryn heer.
De dach is soo na om, ick moet de kas noch vrijven, en logen t tinnewerck.
Karel, fransyn, izabel, lammert fransyn.
Petronella, by haar zelven.
,, hy haalt de kussens, van zyn bed, wel seldrement, ,, wie heeft zyn leeven zulk een malle quast gekend!
Wel aen ick sal my dan op d'een oft d'ander vreken phil.
Daar wordt niet na gegeven, als 'er geen goet en is.
Wat schort u jaquelyn sy blyft huylen.
Het spel dat gaat nog trant, maar wagt, wanneer de baak begin straks uyt te breeken, ik wed albartus met een andere zin sal spreeken, hoewel als ik het seg, het was niet sonder reen, al sy hy tegen ons bruy voor den duyvel heen maar dog ik heb myn sin of ik 'er heen wil loopen.
Dus, dat het niet betaemt, dat die my bracht in ly, van sulcken rugghespys en ghieft sou wesen vry daerom, ghy school ghebroet, die quamt dit spel te spelen, heb ick ter feest gheweest, 'ksal van 't bancket u deelen hou daer, hou daer!
K zal u als gy het hebt bedreeven, tien silvre ducatonnen geeven.
Ik heb wel geweeten, en gedocht dat gy 't niet zoud hebben willen.
Dat stem ik gansch'lyk toe.
Ja wel, ik word disperaat och, och!
Wat zeg je daer?
't zyn voerlui!
Na ik van ferdinand daar even heb gehoort, zo moet hy morgen met den daageraad weer voort, en hy verzoekt zulks om zyn makker te vernoegen, wy knnnen t schikken.
't vermaak is al te groot.
My dunckt was marlebroeck eens hier, ik schonk hem van myn beste bier, en zou de kaarel laaten zuipen, dat hy langs d'aard na huis zou kruipen.
Myn heer ik hoop 't ook maar dog ik vrees 'er voor, hoewel gy zyt 'er in en moet 'er nu mee door, al sou 't heele spul nog meer aan duygen raken.
Jou cobus zel, in deze kleeren, van avond veur jou argeweeren, zo raekje mooglyk aen de man t is al hoog tyd, nou dat de pan, zo laelyk aen begint te zetten, dat wy dat met een snap beletten kyk, jy moet trouwen.
Bedenk, myn lief!
K hebt gehoort, hy zweertje wis de doodt.
Maar of de duyvel gek was, en liet 'em villen om 'et vel.
Maar heer... ernst.
O karlofisie is een geest!
Sinjeur, ik zou wat cordiaal haalen in de apoteek, want onze juffrouw is zo slap, als een vaatdoek, en zo flaauw, en zo bleek als ofze in 't geraamte stond.
Govert, tegen adelgonde.
Vryheidmoe, man van lastigheid.
Wat raakt hy my?
In t jaer onses heeren en zaligmakers duysent les hondert vier en tachtig.
Kristina, 't neemt voor een schoonder goet begin, kristina.
Gae aen dan meester theun gy peuselt altyd beens spoelt uwe tanden wat.
K'daght dat ick seker was naer soo veel sekerheden, die hy my heeft gedaen, door vloecken en door eeden phil.
Waar blyft myn dochter margo?
Vorstin, lees vorstins.
Hoor juffrouw, houw maar moed, hier s niemendal te schroomen.
U lieden, gelukkig, zijnde, wenschte, zo te zeggen, ook wel, dat hart, te hebben.
Want gy weet niet wat gy zegt.
Oct. wacht naar mijn bluylofsfeest, 'k zal u dan antwoort geeven.
Dan denkt men niet om de beloften die men in het vryjen dee.
Uw zoon... maar ik durf het kwalyk openbaaren.
Wat is'er toch te kwikken?
Wat is u overkomen?
Maar laat me gaan, zeg ik of ik zal tieren, en een klok opsteeken, dat de heele stad.... belie.
Nou suster, 'k hoop wy sullen hem van daegh noch bekeeren.
Kom lustig, spreek haar maar eens aan, en vry haar wat, dan zel 't wel gaan.
In het minste niet juffrouw, my zou daar groote dienst mede geschien.
Zo je al te maal duivels, of spooken bent, ei goeje lui laat my loopen want ik heb je mijn leven niet misdaan.
In mein hoozen, und minen budel door oet genamen, und wiel it de scholtetus mi wedder moot doen bekamen.
Is het niet inpertinent te zeggen, helaas!
Doe de deur niet achter me toe, kniertje laet ze zo maar anstaen ze moet niet in t slot weezen want ik zel er niet ver van gaen en gae jy terwyl nae afteren, en maak daer alle ding klaar.
Jy halfblanks juffrouw?
Heer juffrouw, wat zelje vreemt staan kyken.
Dat word niet ontkend maar, daarom is 't juist niet gezeid, dat ik ze trouwen zal.
My dunkt ik kan het lezen.
Wel, luister.
Hey tsa koragie, 'k hebber de lieve tijt van, 'k wil weer na de kroegh, om daer een volle kan, man soo lustich met een snirs, te veegen, dat het stae zeydt de kop is mijn op rul, want de kloot noch niet en leydt, nu ick verhuert ben, en immers wech moet varen over borias plas, en weilde woeste baren, soo veer de oxceiaen haer loopt streckt, om ons baet nae d'indiaense strandt, niet waer mijn duytse maet?
Dat zal ik niet lijen.
Aan meenen bindt men noit zijn paart, als 't spreekwoort zeit.
De lakekoopers zinnen ook zoo slecht niet as men zeeper wel mienen, as 'er knechts het laken rekken, lustig mannen, en el langer, en vaan zel je verdienen ja rekken 't laken dat het turrent en kraakt al wat 'er om is en by.
Kom wy zellenje van jouw vragt ontslaen.
Daar geef myn muts en rok.
Het is vergeefs mevrou wat klachte dat gy doet, het is zo 't blijven moet, laat u deez' druk begeeven, wilt gy dan niet om my, zo wilt om otto leven.
Hy rammelt al, 't is meer als eens aan my gebleeken.
Al de gordynen open.
Zeg wat u onderweeg ontmoet is?
Hebt deernis met uwen evenaesten hy krijt immers tranen met tuyte.
En na de middach moet ik op de comparitie in de draak wezen, over een klein uurtje heb ik gedaan.
Dus ly ick nimmer dat, een bastaart zal gebieden, zoo langh gy adem schept, laat alle vrees nu vlieden.
Maar nu isse om een kleyn gelt te krijgen, maar loop vry alle daag met de eer te mart, ziet watjer veur zult krijgen.
Propdarm, eelhart, herman, willem.
Hoor filipyn, dit beursje met dukaten zal al uw smart geneezen.
Ach neef, zeg my, wat zal ik doen?
Zonderschaamt.
Vul haar de kovel wat, gaat'er niet tegen aan, maar vlijt haar driften wat, in plaats van te bedillen, en noem haar oeffening geen zotheid meer of grillen.
Hoe meugje zo kyven, myn heer.
Sa, mezetyn.
Wel watte kuuren eer jy myn gramschap moet bezuuren.
Sta van uw haatlyk opzet af, en wilt aan my, aan my geloven, die alles ging op daard te boven, en waande, dat geen sterflyk mens kon wederstreven myne wens..... maar hoe, k voel myn het hert beklemmen, gelyk een wrongel tzamen stremmen, k zie juvenalis in t verschiet, die my zyn byzyn steeds verbied.
Daar kost het maar een kleintje, een gulden in de bak, een huisje een dukaton.
Wel krijn mattijsen vaer, wat dochtje van die buy?
Deeze heer, en de schout konnen getuigen.
Die dukaat, is nu al zo oud, en ik kander van de schachchers noch opgeld op krygen.
Met bey myne ouders van venetie over ze na smirne toe, wyl ik te leiden bleef studeeren.
Dat ik 'er dit nob'le boertje min, en dat ik met hem gae doolen, dat is 'er zyn wil, en ook myn zin hy heeft myn hartje gestoolen.
Maar weet dat ik geenzins de waarheid daar in zie want gy zult zekerlyk al meede als andre klaagen.
Hoe ick hem meer besien, hoe ick daer meer om lach nu jonghe lemmens soon, sa rap komt voor den dagh, weest met ons nu vernoeght, en laet vry blydschap blycken.
Jan, geertrui, jacoba.
Zy gaan volbrengen, zo ik reken, 't geen noch aan 't huwlik zal ontbreken.
Vreest niet wat gy ook ziet, en zeg noch eens dat gy voor al uit deez' spelonk niet gaan moet, als naar my, doetge anders, gy zyt dood voorts hebt ge niet te schroomen.
Neen wy wenschten dat het al de waereld wist, en dat uw vader, die hier is, 't al had gehoord.
Heb dank dat zal m encourageeren.
Jy hospus hebt genoegh geschreve als ick tot jouwent een bael, of een maeltijdt heb gehadt, met al de groote, ja de beste van de stadt, daer ick dan tegen speelden om d'een of d'aer cola,,si, ja die tijdt is verby, want nuw och la,,si, zoo woon ick hier en ly staegh honger en dorst wat ben ick een huys vol vreught, ja daer is niet een borst die na mijn companie niet wenste by jufvrouwe want met danse speele en zingen, de makelaer klopt snaphaen.
Verberg u lyf myn heer, vlugt voort, of gy word van de geest vermoord.
Ik zal 't doen vaar wel.
Ai, blijf hier want menheer zel blyven ik weet 'et van goer hant.
Mevrouw weet alle zaaken door meinsje.
Weetje geen leugen, zo is het verbruit?
Twe draagers, de heerschzugtige, in eene draagstoel, de kwakzalver, de minzieke juffer, het koor van toekykers, en alle de voorgaande.
Maer te grijpen, hy salder sijn neus wel af vegen.
Voorwaar, de beste policie is, alle onderlegginge van bedriegerye af te schaffen, de goeden te beschermen, en de kwaaden op het alderrigoureust te straffen.
Haar slap'lende zou wel eens, kon hy maar dan, och!
Jou fransch, en jou duitsch, geloof ik, ontloopen niet zeer malkander.
Laatze na jou zin schryven, en daar mee gedaan.
Verleren, ogh neen mijn moer, dat heeft soo licht gien noodt laest zey ick, volckert, je moet je drincken laten, je sultje bederven, dat 's seecker, niet een beedt zey hy, ick wil van gien dorst gaen leggen sterven het smaeckt my al te wel, een mensch souwer een hoer om worden.
Hy lykt de droes wel te beleezen, wat al postuuren maakt hy, niet?
Tijs, iannetje, elsje, tijs.
Uw dochter kan nu niet meer pissen maar, mijn heer, zy deed zo datelik een dronk, op mijn begeer zo gy wat wachten wilt, zal zy, na dat ik gisse, ten langsten in een uur, een hopen kunnen pissen.
S'is in de school ghebleven.
Laat, zuster, bid ik u, tot deze bezigheden de vrouwen van 't gemeen haar groven geest besteden maar gy, hef op van d'aard uw geest tot hoger werk, en ruk uw ziel eens uyt het naauwe lichaams perk.
Konstancia, wouter, zaartje, belie.
Myn gouwe slager, og!
Neen, joris och!
Ik zag u niet, vergeef het my, 'k was schier half dol van razerny.
Uit deeze spraaken kan ik weeten, als t heet is dat men licht kan zweeten, als t kout is dat men loopt na t vuur, wanneer de druiven blyven zuur, dat dan de wyn niet zoet kan vallen.
't is maer al te waer, ick ben van vrees half doodt, myn herdt dat is soo bangh, merckt, hoe myn beenen drillen 't is altemael ontstelt, myn hoofdt, myn neus myn billen die gaen al op en neer ghelyck een hinnegat wel wat is dat gheseyt?
Gy diend om reden, of te stout is 't dat ge u laat vervoeren, veel te ver, en buiten uwen staat.
De liefde, lucr.
Wat huid?
Ick geloof van jae want na ick aen de klock heb vernomen, soo isser wel soo veel tijdt voor by, datmen gints en weer souw kunnen gaen teeuw.
En om wat reen?
Wel katryn!
Die vrouw zei dat zy my aan een dochter zou doen trouwen, die twintig duizend guldens had, zo ik my na haar zin wist te houwen en beloften deed, dat ik getrouwt zynde, haar duizend gulden vereeren zou.
Of jy my spreeken hoort, dan of ik jouw hoor spreeken wie benje?
Dat is een waar, daar my nu niemand aan zou raan.
Gaat heen eer hy u ziet, en weer aan 't raaze raakt.
't is wat of niet, hy heeft 'et of 't is mis, wou jupiters gulde reegen zo koomen, nooyt zou ik wenschen om aangenamer droomen.
Kommer, radegont.
Wel dit is dan myn redelykheit, myn heer.
Myn heer, wy zyn zeer wel voldaan.
Hem, hem, frits hoorje niet.
Uw madrigals vol geest verrukken groot' en kleyne.
Zy vloekten  en knarsten op er tanden van ongedult.
Myn vader, en myn moeder waaren van bloed, van vleesch, en van been, wat waaren de jouwe toch?
Ik schik my naer haer wet, en zoo 'k verdien uw tooren, weet het uw trotsheyd dank, dat gy my hebt verlooren.
T was op een dag, dat zy my listig voor kwam slaan zo t my beliefde, om met haar naar t strand te gaan, en eens te zien of daar geen scheepen vaardig laagen om my te voeren naar myn vaderland.
Griet, heintje, een japonse rok aanhebbende, joost, bouwe.
Wie heeft 't zen leeven mier gehoord?
Ja wel, 't is niet om uyt te spreeken!
Gy zult dat vinden, myn luitenant is dood, en ik geef u die plaats, ontfang dit van my.
Word je wakker?
Dat is, wanneer mijn drie andere vryjers hooren zullen dat ik met u ga trouwen, en dat ik reets verlooft ben, zal ik mijn hooft niet heel konnen houwen want elk is op zijn manier zo verlieft, dat ik 'er geen stellen aan weet toch ik ben een vry persoon, maar evenwel 't is me leet dat het me spul zal maaken men doet het volk de mond niet gaarne open men heeft zijn vrienden, en vyanden al.
Om mijn te trouwen, dat behoef je niet te sweeren ick acht geen minnaers eedt, die lichter dan de veeren heen vliegt gelijck men daagelijcks gebeuren siet dat een onnoosle meyt daer door raeckt in t verdriet.
Myn heer niklaas, wil ze niet weg jaagen.
Neen seker beat.
Vii. tooneel.
Verdort dat 's netjes vol geladen, 't was ook den bol van 't huis geen schaden maar joosje, jou beklaag ik al, gy legt daar in een paarde stal.
En soo ik tot gerijf u iets kan doen, ik sal 't uitwerken.
Ernst voor de deur van de iuffer.
Kom, laat eens proeven of hy is van 't echte bed geef deez' drieling is zo net als kristal kom geef marotje.
Teuntje, vrouw van krelis den molenaar.
Gekust wel duysentmael, hy liet my noyt gerust, hy de al wat hy wouw.
Que diantre, lui passeray je mon epee par le ventre?
Jan. by tys de tapper, in de overvloed je hebt 'er wel meer eweest veur dezen.
Waarom staat een liefde, op recht en deugd gegrond, het onheil dus ten doel!
Wel dat 's reden, ik zel 'er lieven, nae vraagen.
Ruffina, steiloor.
't sal mijn benuwen of ick dese vent wel ken.
Wel aen t'sy goet oft quaet spreckt wat hebt gy bedoght?
Want, kyk, wy advocaaten moogen niet pleiten, zo maar met een droogen en schraale borst t kan niet geschien ook heb ik t zelfs aan t hof gezien, dat zeeker advocaat in t spreeken, bleef midden in zyn reeden steeken, en, of hy wrong, gelyk een aal, de vent bleef styf staan als een paal.
Vaar wel, en goede nacht.
Och moer, mijn schort nietmedal.
't is waer, 't betekent meer als 't uyterlyk wel zeyt.
Een tafel. genitivo.
Neegenentwintigste tooneel.
Dat is sierisch.
Koophandel, crediet, maakkoop.
Och men heer, wat zal dien bloed maaken, zo hy weg gaan moet!
De maakelaar zal noch wel een partytje weeten, en misschien van minder prys.
Wel vryheidmoe, je spreekt voor een jong getrouwd man, heele deftige reden.
Ja inder daad.
Halt oph ir grobber kherrel, ir bestialitert, zou proponieren, ont halt den maul, von sachen der ir nicht konst probieren.
Denk niet, dat ik myn broeders last wil overtreeden, neen daar is te veelaan vast.
Kom, kom, wy zullen van die smaadt ons beide wreken in der daadt.
En kyk, wil jy dat noch verhoen, zo doe het nou, met goed fatsoen.
Maer sonder u, mijn baes, soud't niet wel willen lucken, ghy most haer athlas zijn, om niet te tucken.
Danssen wy een ronde dans, zo van vrouwen, als van mans, om het intreefeest te vieren, en die staatsie, met veel eer, moet elk naar zyn magt versieren, nu van dezen nieuwen heer.
Maar t is myn vader, marry.
Ik drink liefst karnemelk thuis, als t beste van jou drank.
Kom hier een reis, dravis zie, dat is zalm, dat s een moot, krimp, of gien geld, en als een koraal zo rood en kyk die waterscheeps tongen, ze zinnen zo dik als planken van de watervisch, weet ik wel, zel je je ook bedanken de baers is hier alle gaar in t y gevangen, dicht veur stad dat zyn possen?
Alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hatre schade door het nadrukken van de voorsz.
Wel zeeker dan ben je met recht te beklaagen!
Had je my niet geblindhokt, vrouw, en 't rietje terwyl 't jong was geboogen, zo was hy nu een schikkelyk jongman van aanzien en staat, en nou een lichtmis, die voor soldaat na oostindien gaat.
Of gelooft gy het niet?
Ick krijgh een poplezy op mijn lijf, 't gaat in de werelt hoe langer hoe grover, wie sou dat sen leven op heur gedocht hebben of gegist?
Leonore, vrederyk, karel, octaaf, errenst, magdalene, henrik.
Maar zo k niet mis en zie, komt daar reeds iemand aan, van wien ik lichtelyk die zaak wel zal verstaan.
Zeg, dronken hond?
K'wensch dat den hemel my.... lucr.
Jan. daar krygt myn miester licht een verte veugl van een boer, nou staat hy stout.
Gy hebt gelyk, myn heer, ik pryz uwe ingetoogenheid maar hebt gy wel vernomen de tyding die er is gekomen?
Zijt dan gedeck mijn heer.
Hy komt voor 't huys van theodoor.
Die gesont uyt de steen komen, zijn in't wit gekleed met groene kransen om 't hooft, behalven de pasquilemakers.
Arnoldus, adolf,  oude vryers van juffr.
Kom hier jou hoorenbiest, durf jy my dreygen, jy iou rechte hangebast kom, kom maer hier beneden ik sel niet wijken noch niet eenen voet vertreden maer soo een entje staels gaen vegen door je bek.
Eerst leerde ze me muize bruyjen, daar na tiktakken, eindelyk verkeeren en zo wierd ik een dagelykse comparant.
Of hy zeggen wou hou ter je van en kom ter niet aan.
Sou ick wel durven komen in presentie van de advocaten en de procureurs, en de goe lien?
Ik neem 't alleen, in kas dien grooten suffletteur hier tegenwoordig was.
Eelhart, tegens truytje.
Gans vijftien turkken, zo 'k je vat, 'k zelje de bles zo scheeren datje alje leeven zel heugen, 'k zal mijn mes krijgen.
Den koning zal door u nier meer mijn heyr bespien, het is een dwaesheydt, een die trouwloos is, te houden.
Van j. lescailje, op den middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1711.
K zel zo doen, liesste, al brogt jeer schotten, deenen, en waalen.
Wen man ein is welg mein keslacht, oder stam komt te touchieren, met dem wol ig mein edeldom, met de punt von mein deegen, disputieren.
'k ben zelf daar in beschaamt en, overmits ik tot myn jaaren ben, wil ik niet langer gaan voor zot.
Zo lang als ik u na mijn plicht maar aansprak met een bly gezicht, had ik u, docht my, hondert zaken te zeggen en bekent te maken en nu ik in dees blijden dag dus wenschelik u spreken mag, nu sta ik heel als opgetogen, en buiten alle mijn vermogen.
Wel nu, vriend?
't geluck dat schijnt in als, nu onze zy te kiezen.
Singt eerst een lietje tot mijn eer, dan sal ik doen na u begeer.
Vierde tooneel meinaart, proontje, koen.
Wat beliefje myn heer.
T'gaet wel hier schijnt niet aen't ontbreken.
Ik was sieur julfus wel ebleven nouw word ik 't niet van al men leven.
Ik mag 'er niet om denken.
Ons geschiet kracht en gewelt hoe wou ic den boer afsmeeren dat ick'et niet en liet om de boete en om 't gelt ghy kinckel, wilt ghy de onkosten opleggen, soo mooghtge spreken, en my de vijf rijcxdaelders weder geven?
Se scheyener soo licht, niet af.
En sloeg verscheide flessen met wyn stukken, en nam'er een mee.
Ik schreeuwde zo alleen om u te hooren spreeken, ik kost niet weeten of gy t waart als door dit teken.
En ghy, vagebont, maeckt, dat ickje onder mijn oogen niet weer te sien kome, en packje voort, ten huysen uyt en loopt aen de galgh, daerje hoort.
Is 't water haast klaar?
Men ziet 'er zommige die altyd zyn te vreen, al gaen hun vrouwtjens met de heertjens zich vertreen.
Jou man slaapt, en jakobus zou hier in de stad zyn, ten huizen van zyn patroon?
Ick sal papa, alca.
Wat verlicht my dat! ik had hem voor gewis al deur geschreeven ik geloof ook dat hy al dood geweest is, maar daar na hem weer heeft bedacht, om noch een poos te leeven.
'k bedenk iets anders 't geen ons ooghmerk vry komt nader, en beter lukken zal.
V. uitkomst.
Roep jy jouw dochter, k zel myn zeun, zo hy geried,, is ook roepen t yzer dient gesmeed, terwyl het hiet,, is.
De schout komt om je te vangen mit 'et hiele gerecht!
Neen, juffrou, 't is te laet, de plaets is ingenomen, en, schoon gy nu al wilt van u trots wederkomen, zou 'k haer nu, die mijn troost en toevlucht is geweest, voor al uw smaed en hoon, en my met zagter geest verquikte, niet om u ligtvaerdig weer verzetten ik ben aen haer verpligt door liefd' en zedewetten.
Vader, in het trouwen, moetmen wel meest zien op een goed genoegen na humeuren, die zich wat na malkanderen zouden voegen.
Wat zijn wy studenten oock seker koddige baasen, onse studie leyt al meest in kannen en in glasen doch, 't wert nu het gebruyck, want die niet suypen kan, die wert nu langer niet gehouden voor een man, ha 't is een schoone gaaf dat joelen, en dat kitten, by namen als men soo een nacht drie, vier blijft sitten, in d'een, of d'andere motkas, gelijckwe lest eens deen, in een seker hoerhuys daar saten wy met ons tween vier etmaal over een boegh, en doenwe 't al hadden leegh gesoopen, doen sloegen wy de hoeren mooy dicht voor gelt, en teegen op het loopen.
Och lieve zus we bennen niet van de adel gesproote.
'daer had gy t niet, hy ziet die hy te veel vertrouden ontrouw, en eereloos, wie helpt ons uyt dees noot?
Maar zeker heer... steiloor.
Is jes meester no thom?
Zeg met een droeve stem, dat gy van onlust sterft, om dat gy van uw oom zo schand'lyk zyt onterft.
Daer ben ick soo op gehart of mijn nu al de werrelt te hulp quam, dat gaet 'er dan nae toe, met sulcken heeten vlam, als of ick vol gloeyende kolen was.
Hy sprak niet minder als van duizenden, die vent, van vijf of zes honderden pistolen.
De oudtsee kwieryn.
Compareerde voor my, jan willemse, notaris publiq, by den hove van holland geadmitteerd, resideerende tot amsterdam, de heer.
Wacht wat, stelt jou zinnen zoo lang gerust, tot ik 't jou geef.
De gemeine achting, die zy by alle verstandigen hebben, heeft my zoo diepen ontzach ingedrukt dat ik veiliger acht, hun blindelings te volgen, als verwaant te wederspreken.
In 't eind het is een kost, waar na men niet zou taalen.
Hoe de eerelykste man, die in gansch holland weezen kan, spreekt gy daar zo verachtlyk van.
Wie blaast ze daar uit?
Met wat fatsoen komjer best by? altemael binnen.
Verlooren uw proces!
Maar hoe zullen wy deze voogd kwellen, die'er zo schoon t'huis leid.
T moest ook wel een gek weezen, die om een wandeling te doen de waereld zou willen gaan om stappen, want hy had onderweeg ten minsten wel zes paar osschuiden van doen, om zyn schoenen te laaten lappen.
Of die verbruste norin nu te goed is, om de deur op te doen, dat ik daarom uit myn werk moet komen?
Zoud gy my voor zo onstantvastig verdenken?
Heb ik u hier toe aangedreeven?
'k heb 's and'rendaags een oude vrouw vernomen, 'k lag over onze deur, die by my is gekomen ik wensch u zegen toe, myn kind, heeft zy gezeid, en eene lange duur aan uw bekoorlykheid maar, gy zyt niet zo schoon en minnelyk geschapen, om, door kwaad opzet, daar geen vruchten van te raapen, en gy moet weeten, dat gy hebt een hart gewond, dat zich gedwongen vind te klaagen door myn mond.
De oudst e kwieryn.
Een man een man, een woord een woord, 'k verklaerje 't is op jou niet gemunt.
Het wijtver maerde room, met het doorluchtig sparten, egypten, en atheen verstomt staen, deze lof zal door de vlugge faem verbreyd zijn, t fransche hof zal leven, naer dat ick het leven heb verlaten.
Dit is wis de dochter van den swarten vulkanis, ick segh dat die karel wel een koddigen haen is.
Oet diesem hoese scheyd ick nicht het schijnt de morgen steern.
Agneta, horatius, arnoldus.
Je bent soo soet, ick hebje soo lief dat ickje schier doot soenen moet.
Ik ben niet te troosten, ei lieve, hebt toch medoogen met myn.
David, knecht van errenst. misantrope, blyspel.
Ik verlang al, want de juffrouw zal, buiten twyfel, daar door uit haar dwaaling raaken.
,, 'k wensch dat hy jou de beenen breekt.
Waar zyn, waar zyn die sneuk'laars, die haar vryen?
Ik verberg me, en hoor wat hy zeidt.
Een krygsman met den mond, die elk de huid wil stroopen, zeer traag in 't vechten maar bezonder gaauw in 't loopen.
Men moet niet alleen vry weezen van de daad, maar ook zelfs van d' opspraak, laet ons op de goede zien, en volgen die, daerze in te volgen zijn zo begrijp ik de zaak. teunis piet.
Jan, andere knecht van krelis den molenaar.
Griet, filipyn.
,, met stokken hals en been aan duizend stukken breken.
Ja noch grooter schellemstukken, ik zou hem het gezicht wel uit zyn aanzicht rukken.
Het is my leet, myn lieve man.
En dan na dezen, om haer volkomen te genezen van deze inbeelding, zal men zien tot wat hulpmiddel dat wy vlien.
Mag ik van t geval nu slechts t geluk verwerven, dat ik hem achterhaal, zo zweer ik is hy dood vermits dat nu myn moed en gramschap zyn zo groot, dat niemand hier op aard zyn doodsteek zal beletten, k zal hem dit entje staals tot in zyn darmen zetten, al was het zelf op straat daar t al de waereld ziet.
En een die uw waarde voeten komt kussen, ach!