floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hoor myn heer, hy zoekt my myn dochter maar te ontdraijen maar ik zal daar voor weezen, dat naatje zal hy niet naijen, ik geef haar niet aan een, die langs de straat, met de handen in de zak, en de deegen op de zy spanzeren gaat, daar heb ik al te lang om voor de honden geswurven.
Francyntje, klaasje, nikolaas, jaap.
Aan myn heer christophoro van zwalgenbuttelstein, graaf van schirwitsbach zo als hy te weenen wierdt aan t keizers hof geheeten.
Ik zou myn vingers wel van myn hand byten, om zyn onverstandig tieren.
Joost, joost!
Ay zie marritje jacobs, watte vuysten het hy!
Maar papa, wilt gy uw eenige dogter uythuuwen aan zulk een oud en afgeleeft man!
Zeg hontsklink?
Kom, maak my de eetzaal klaar, en veeg wel in de hoeken heer goossen zal my licht deez' morgen noch bezoeken, of ook wel anderen.
Ghy sult u longe vermoeyen, al sachjens, het meysjen is jongh.
De botte en platte waalsche taal, spreek ik gelyk een luiker waal.
Van een getrouwd man hem zo laete misbruiken!
Ik had haar hier niet verwacht, die ouwe zottin, ze is moogelyk aan de prokureur bevriend zeg, kend gy haar?
Doch ly niet dat mijn hart zich ooit aan u verbind in dees verscheidentheid wijl 't zich niet waardig vind om u te dienen.
Met wat al moeiten werd een amt van staat verkregen ik kryg het blindelings, maar ben daar mee verleegen gelyk een waterbel gedreven naar om hoog, heel zierlyk flikkerd, door de zon, in yders oog.
Wint men veel zo kryg je veel zo niet.
Neen 'k wil niet, neen ik kurkevaar, uilskuiken, neen ik, gek der gekken.
Ik zal 't u eindlik dan verklaren.
Dat kost gy niet voor desen, wanneer gy met u brief......
Jae dat geloof ick wel, de koopmanschap valt sleght en soober, een mensch weedt schier niet wat dat men sal beginnen om de bierkost, 'k laet staen de tijdelicke noodtdruft te winnen.
Het flikkert in myn hand, gelyk een star in t duister.
Hebje jou verbonden by een ander heer.
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht der bovenstaande privilegie, van de school voor de jaloerschen, blyspel, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Maar swaeger!
'k heb don karel nooit gemind, wat of hem al in de hersenen raakt?
Dat is het minste fransyntje, verwacht een grooter bruylofs stuk, als jy zelf had gedacht.
Die zeid het dieze my van daag heeft toevertrouwt.
De ondankb're lyd u, en ik zie haar voor myn vlugten. hoe groot een lust dat zy ook in uw byzyn vond, zy had my niet gezien, of schuuwde my terstond.
Ik sal t t gelooven nou staet op, het is je al vergeven al wat je hebt gedaen wilt voortaen deugdig leeven.
Hoor wijf, als 't ommers wijf moet wezen, gien praatjes kennen mijn genezen.
Ik vrees dat myn kaakebeen uit het lit zel weezen.
Meynt je meer joncker zijt? quansuys om dat ghy by veel jonckeren uw tijdt soo nu en dan verslijt, met wapentjens te maken, die stellende soo als sy 't prijsen, ofte laken voor die oyt haer salet, met beelden opgesocht, vercieren om en om, ten cierelixst bedocht, om de getuygenis haers outheydt te beweeren, als sy met zegelwas, met penningen, met kleeren, van d'alderoudste snof, die mee bezegelen, tot vaster eer en lof haers grage jonckerschap.
Zo haastig niet myn heer.
Ik stel alleen myn vreugde in t zedig oeffenen van allerlye deugde.
Maar men heit sommes de koerasi niet, al het men de wil uit vrees van jou kwaad te maaken, was hy licht beschroomd en stil.
Speelt voor 't huys van sganarel, en daer na voor 't huys van alcantor.
Katryntje, gelooftme....... hy omhelsd haar.
Zyn schriften, daar ik hem al uyt heb leeren kennen, eer ik hem had gezien, vertoonden my een penne vol van pedanterey, en walgend' eygen waan zyn opgeblaaze geest bid zoo zig zelf aan, dat hy, alleenlyk met zyn eigen zin te vreden, zig zot'lyk inbeelt, dat maar zyn verstand en reden prijswaardig zyn, en dat 'er niemand lof verdient, als zyn verligte geest hy 's zo zyn eyge vriend, dat hy niet laten kan zig zelf alom te pryzen, en, klappend' in de hand of lacchend, te bewyzen, hoe zeer hy is voldaan, van 't geen hy brengt in 't ligt.
Laet hem verhuert wesen soo hy wil, ik salder hem van daen krijgen, soo 't met geld te doen is.
Ich kwam jo gistren eerst in stad, das vryelich de waarheid.
Bagotyn, vader van izabelle.
De haat wind t veld.
Welkom, lemmen, lief.
Maar gaan wy binnen, en ik zal u alles doen verstaan.
Ick zal mijn broeder zien te spreecken in 't geberght, teb.
Och sint herodis!
Ick, op niemant beat.
Elsje schreijende.
Mijner liede  vraagt uwer liede  of uwer liede op mijner liede noch zoo verliefd vint as flusjes?
Wel teeuwis hoe staan de zaaken?
Zegt tegens de procureur dat hy 't verzoek aan de heeren niet doed.
En jagers stiefvaars van de harten ende haazen, zoo ghy met u geraas, ons vee weer komt verbaazen zal ick u voelen doen, hoe deze steen u smaakt, ladis.
Ick ben soo dicht als een gatebetiel, kan jy swijgen, ick sal niet seggen.
Wy vonden zomtyds mee al drolge marssen, die met schoppen, hooyvorken, en andre boeren tuyg, ons braaf te keer kwamen, dog wy ligten er al menig van de huyg, hier een ham of twintig, daar een worst of hondert, en dan schiet met alle man door de glaazen dat het dondert, en kwammer ons een agter t gat, dan wast hak, steek, bruyd hem in de sloot, poef, pef, paf, schiet doot, schiet doot, en dan weer na t regiment, met al de beschaarde brokken, om braaf te roemen, hoe dat men wist te rooven, en te knokken, en waser imand onder ons, die wat ongelukkig onthaalt waar, die bruyde voort na de meester om een plyster, want die man was altyd klaar.
Is 't mijn schuld, dat mijn gelaat de minnaars bind?
Jan, meelis.
Jaap, half huilende, het geld aanneemende.
Wel men docht dat ickje met yemandt hoorde praten, daerom heb ick het altemael inde kelder gebrocht, edelman.
Myn heer hy is dit kleed ontkroopen.
Ho, ho, hier in de stadt zijn zulke gerieffelijke juffertjes zoo veel, morgen zel ikje een een deel op 't papier geeven zoo groot als dit tooneel.
Karel, rooms keizer, en koning van spanjen rudolfus,  bevelhebbers van karel.
Door j.
Ik dankje heer goedaart, ik zal jouw kindt niet trouwen.
Oct. ach!
Ik blijf in huis.
Hy zelfs getuygt haer schult, o hemelen!
Mejuffers, deeze graaf zyn daaden, hem sieren meer als lauwreblaaden, heer, jodelet, gy zyt een leeuw, in kracht, een wonder in onze eeuw.
Het was 'er een meysje van seventien jaer, haer maegdom woegh'er haer al te swaer, nou wil ick barsten van lacchen.
Gort behoet ons, man, is't waer?
Wel is t meugelyk!
Pieter van wickevoort.
Dat dat de hemel gaf!
Het sal best zijn, dat ik my een tijd lang ga houwen van de straet, tot het gelach van 't volk een weynig over gaet.
Men maekt den ouden wijs, daer sal een mand' af dalen, daer sal men hem dan me in sijns liefs venster halen, hy gaet en half om hoog getrocken in de mand soo wordse vast gemaekt, en hy strax aen gerand van coenraed en sijn maet, die achter uyt geslopen, gelijk als ratelwacht na voren komen loopen.
Dat geloof ik wel, ik heb zo menigmaal leergeld moeten geeven, dat ik eindelyk op de streek van 't kompas eens ben geworden gesleepen en bedreeven.
Ik twyfel niet, na dat ik uit uw reen heb vernoomen.
D'acoort dat sal wel gaen, brenght hem maer voor den dagh.
Daar staat de knecht daar jy na vraagd.
't kan zijn.
En toen 'k jou na my toe zag komen, heb ik jou voor dat wicht genomen.
Ook zo zyn de kosten nu gedaan anders hebje die aan jou been.
Voedster, ga met my in myn kamer, daar zal ik u ontvouwen myn geheimste gedachten, en alles vertrouwen.
Heb ick u niet geseyt, een keers te gaen ontsteken, waerom en doet gy 't niet?
Myn heer, k gebied me in uwegunst!
Maar, monfreer, hoe kan ze hier dan zyn?
Maak gy slechts aan de deur te staan dat hy je groet, en vrindelyk van jou wordt toegelonkt, hy moet straks uit gaan.
Wel jonge, wat wou jy toch doen met een vrouw?
Den steenhouwer, keykapper, komt ondertusschen onverwacht, en hoort uyt keyknaep, dat hem sijn meester had ontboden, waer op verlangende te weten, wat sulcx wesen moght, belooft hem het selvighe in de kroegh te sullen melden waer sy bey henen gaen, en de geestelijcke niet min als de wereldlijcke haer vremden handel en wandel ophalen en af malen.
Herman, willem, oelke, truitje.
Jellemer, een fries.
Leert vondel, of de sop te vet is of te schrael!
Ja zo het zonder opspraak kost geschien.
Hoor, zo ik anders niet dit werk te recht kan brengen, als met te rijen door de lucht, 'k wil wel gehengen dat don quichot vry neem een and're schildknaap aan.
Nou trijntje niet soo quaet, ik bid verstenrje niet.
Zo moet men kiezen die oprecht en trouw bemind geeft zich aan niemand als die zich bemin'lyk vind.
Ligthart.
Ik til uit al' men magt.
't komt u toe.
Myn medeminnaar, en uw oom zyn in dit huis.
Ik zal hem doen zien...... veertiende tooneel.
Jou servetveur, hoe hy my noemt, mevrouw, ik zal wel zonder zulk een groote baert regeeren, en met wat kaaler kin mijn grovement beheeren.
,, ik bin te boos, om hum nou het aller ierst te groeten.
De duitscher kaerels zyn geen zotten men moet met deez doktoor niet spotten want was er zyn zalf probatum est, hy kwam er niet mee in dit gewest.
Ik geloof, dat ik dat net heb geraan.
September 1699. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden de supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aen de supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
T'geen gy my seggen wilt, mevrouw in dit geval uwe ontsteltenis, niet eens vergrooten sal. leon.
Mijn oordeel is gewis.
Wel amen dat is goet, kees.
Neen, t is nou wel.
De vrindschap moest eerst rijzen tot meer volmaaktheit.
Het een gaet my zoo min als 't ander aen het hert, en 'k wil niet... geertruid.
Is 't ook de liefde die haar kwelt?
Aan leonoor niet min mogt zy hem hooren smeeken en klaagen van zyn minnesmart.
Deez errigwaan in u is waardig uitgelacht.
Ik waarschouwje, datje zwygt, eerje een end houts, op jou magere ribben krygt.
Hoor ons eens spreeken, myn heer.
Sa dragonders, heb je 'em vergramt, moet je 'em ook weer verheugen, en in de eksersitie, op zyn gezondheid drinken met groote teugen.
'k zie die misslagen, die uw vuur zo gaande maaken, als gebreeken der natuur.
Och slaet mijn niet mijn heer, je hebt voorwaer geen recht, ick ben de man niet, dus bid ick laet mijn gaen.
Ik, vader?
Ioost tap een kan franse wijn, en wil een roemer spoelen.
't mag in 't eerste jaar zo wat schynen, dan gaat men de vrinden bezoeken, de gilde os werd omgeleid.
Mijn grote wijsheit doe u zeggen, hoe dat om boze vrouwen leggen wel negen huiden, die ik t'zaam u noemen zal van naam tot naam.
Hy is het die my mind en voor myn oog veracht ik min hem, en ik ben alleen dien hy belacht.
3. te schreeuwen, de een sliep, scheerene mes, sliep.
Ick heb den boer vijf rijcxdaelders egeven in sen handt.
Noe spreeck de ander maeght.
Daer komtse juyst selver voorstaen. laurens.
Te zeggen, dat magdaleen, in al die tyd, schreeuwde, noch riep zo dat ze 'er licht of wist, en met haar schaaker aan der heide liep anders was ze wel na de schuit gegaan, of t'huis gekomen.
Ik heb 't zo duivels op heur verzien want ze heit het hylik van lysje mit eelhart gekoppelt.
Zy haald men brandewyn, het iene mutsje veur, en 't and're nae, en zy weet van gien geld geeven wat miend ze, dat ik de drank voor niet heb?
Heel goed, o dat behaagt my zeer, nooit kan het geld de koop verbreeken, ik zal myn dochter daar van spreeken, hoor izabelle kom hier dra.
Die wil de prezident van weegen eenig hoonen, dat hy van eduard hem inbeeld te geschien aanspreeken, en myn last is hem hier op te houwen en zo veel werk ik kan te brouwen, eer dat myn jonker komt.
Myn wil zy u genoeg, die u voor rede strekt, 'k gae naer uw dochter toe, eer gy haer daer van trekt.
Waar blyft die rekel myn koetzier? zesde tooneel.
Ik vriendschap, ben hier ook uit liefde gekompareert, en om een vryster heb ik mijn zelve dus getransformeert.
Ik loof de edelluy berooft zijn van haar zinnen.
Nikolaas, eelhart, francyntje, klaasje.
Ach wat valt my swaer, dien weerden naem te noemen, terwyl het is een naem, waer op mijn min magh roemen hy heet don ian mijn heer, phil.
Gelijk het my gevalt merkurius.
En zonder dat van haar my eene 't hert doorgriefde.
Wat sal de geck nu weer gebreken, wel met de tong mijns heer, die ick heb in mijn mont.
Om hier een' heer te vinden, die hans de zwetser hiet.
Myn heer, zy is de bruid.
Nu wel, laet sien een reys, waer magh den meester woonen?
Wel de menschen beschrijven wat, wat beleven wy wonderlijke tijden?
Ja, hy gink straks met een vrou na stadt.
Men juffrouw doet het wel, en die is noch getrouwt.
Wat is'er karel?
Hoe dat, ay geef my reden, waer heb ick uwe eer met voeten ooyt vertreden?
Dat zel het lyf weerom wat zalven.
Ik moet gaen, en dienen errenst daet'lijk aen hoe 't werk leyt dat de voerman mede wanneer wy komen straks is rede, die dient ook mee vast aen onz' snoer.
Kan ik t zeggen!
Daer toe te stellen, en voorts in communi forma so is t dat wy de saecke, ende t versoeck voorsz.
Antonio, en gaercias, draagen gusman in de mat binnen.
't is waer sy syn langh doodt, ick heb die niet ghekent, maer 'k heb hun naem in schrift seer net en pertinent als mede elck syn neus, ghecoulereert nae 't leven, en voorts haer qualityt, en watse oyt bedreven.
Myn heer swijgt stil, hier me begint een ander klught sa hans, sy comt daer aen hans.
K zweer uw doot.
Wie duyvel het jouw hier gestiert?
Bloet ik wou dat het al klaar was, wat dunkje ernst?
'k geloof, 'k zal jou voortaan om oorlof moeten vraagen, wat dat ik maaken zal, en hoe ik my zal draagen.
Ik zal er zo wel heeten.
Katryn, katryn, gy moet hier zo veel praats niet voeren, 'k verstaa 't van u niet, pry, gy zult de snater snoeren.
Dat is een woort van kracht, dat ik u voeten kus.
Zucht tot de stichtelyke tooneelpoezye, waar in zy haar zo loffelyk oeffent, on tot de rechte kennis derzelve te geraaken, en door het leezen van voortreffelyke schryvers die kunst in uw wel edts.
't is al wat ik begeer.
Daar 's uw pistool.
Neen, 'k heb wel veel verricht.
Lysje, nicht van teuntje, en krelis, vryster van eelhart.
Hy ken springen, net op de maet.
Je hebt gelijk, maar zie, ik was 'er liever stilletjes van ontslagen, weetje daar geen raad toe?
Gy lijkt my beter, dat 's waarachtig, gy zyt vry groot, en ik heel krachtig.
Voor uw' heer heb ik een bed met veeren, en jy kunt op die kist wel slaapen in jou kleeren.
Die volckert is al een wonder mensch, hy plagh hier wel te komen, maer nou selden, 'k gelooff dat hy voor sijn wijf moet schroomen.
Die hoer heeft hem deerste laagen huiden morgen op zen beurs geleid, en is, gelyk deze schoft.
Jonker jan. wat is dat?
Holla juffrouw, ik vrees, die gift zouw my al te duur komen te staan.
T geen ik niet hindren kan, zal ik dan moeten lyden.
Wacht guyt phil.
Gy geeftme 't leven weer.
Ik zal onderwylen een wandeling doen, om myn doffe zinnen wat te vergaaren.
'kselse bygort mitte deurwaerder dryge.
,, al weer van myn vrouw? gantsch kracht!
Als 't is.
Wat waart gy me aangenaam, zo 'k maar behaagen most.
Soo ick aen een mensch ter werelt.... lucr.
Er is ien notaris et hy gien bordt veur zen huis  dat komt omdat hy rijk is.
Een mosterdhaaler, een lakkei, een kaale neet praat me van trouwen.
Niet een beet van amportancy, maer hoor, ledt eens op mijn bediedt, je weet dat onse volckert sijn dronken drincken niet wil laeten, en dat my dat aen mijn sinnen gaet, om nou niet langh te praeten, 'k hebb' hem van daegh 't gadt uyt gejaeght.
T is zulken houteklik  men zou hum ien gat in t lijf pissen en hy zou et niet voelen.
Myn alderwaartste, maar ik zal aan u ondekken gy heeren, dat de zorg voor t keizerryk my pord myn reis daar henen te vervordren.
Het tooneel is op straat, voor de deur van rogier en jasper.
Morbleu, kom voor t rapier.
Zie daar, dat s leeg geveegt, daar moetje me eens een zoen op geeven.
Ik zweer, dat ik, na het betamen van mijne ridderschap u helpen zal, of eer uytrukken deze baert.
Het is geen vrolykheid die my thans juist doet zingen, terwyl gy my zo onverwagt begroet maar eer een spyt, ontstaan uit mymeringen, die myn gevoelige gemoed, niet kan verduuwen, op 't verandren van de dingen die 'k daaglyks moet met een afgryzen zien in veele huuwelyken, die hedensdaags geschien.
Ja maar boven al krispyn, die, merk ik, trekt nu met den makelaar een lyn.
Siet kees, je sult jou backhuys houwen van heu kalfje, heu kalfje, 't is langh genoegh heu kalfje, of ick salder opklouwen spreeck, u tongh sel soo langh dueren alsje neers spreeck, segh ick, en doetme bescheyt.
Hy kreeg twie bacchanten op hand maar het mit zulke quanten, als 't gelt hiet, tot heen morgen vroeg die plok verzopen in de kroeg.
Of zouden dat die linten wezen, daar hy van zei, die hy tegens drie stuivers d'el had betaald.
Hoe ben jy me niet bekend?
En genomen hy haddet gestoolen ik heb laatst gehoord, dat het steelen in lacedemon pryslyk was als 't maar behendig geschied.
Ja, an kwa wyven want zy had al vast een groote duwary ehad.
Heer windbuil 'k dacht het wel dat ik u hier zou vinden.
Door u voorzichtigheyt zoo doet gy mijn verblijen helena.
Om niemendal, myn kuische vrouw!
't is niet lang geleen dat ik met leentje te amstelveen, was op de bruiloft van klaas janzen daar zag ik teewis lustig danzen, en speelen op de veel, zoo dat het bruilofsvolk behaagen had in hem te zien en 't scheen myn zinnen, begonnen hem toen eerst te minnen want als de bruiloft was gedaan, en 't jonge paar naar bed gegaan bad hy my dat ik wou gehengen, dat hy my mogt naar huis toe brengen ik stond 't hem toe en was verblyd dat hy 't my vroeg en van die tyd heeft hy myn hart heel ingenomen doch als ik melis maar zie komen verveelt my alles wat ik hoor, zyn stem die klinkt my vaats in 't oor, wanneer hy spreekt zou ik wel slaapen, wanneer hy zingt doe 'k niet als gaapen, raakt hy my aan, zoo schrik ik schier of hy fenyn was.
'k had nooit gedacht dat gy zo gierig waard geboren!
Hy heeft philidia, helaas!
Zo zy maar enigsints na uwe liefde held.... gerard.
T is dicht by deze stad daar ik gebooren ben, op t allernaaste slot, vermaard door oudheid, en t is ryk van inkomst, een der prachtigste gebouwen, myn vader manciqua heeft zich daar lang onthouwen.
Ernst, katryn.
Maar 'k moest myn tyd niet verpraaten, best maak ik my weer gereed, ik moet weer een turk zyn, nu na myn tulleband en myn kleed.
Ik mien, dat ik, als jy, op 't katsvel uit was en d'oorzaak van ons komst, de buit was maar 't is ons baitegaer emist.
'k zal echter, op dat elk zyn valsheid klaar kan merken, hem roepen voor het recht, en zyne val bewerken op dat hy door bedwang zyn eerelooze vond bekend voor yder een, zo snoer ik 't volk de mond.
Maar wilje wat voorzichtig draagen, myn vaar is slim al is hy oud, zie daarom maakt het niet te bout want als 't mislukt, zyn wy verlooren.
Het heeft my meer gedient in diergelyke geleegentheid.
Patientie hospes, 't is een pots, men kan 't wel gissen.
Wat spoock mijn waarde heer?
Klaasje, tegen francyntje.
Mit zag ik daar een vriezeman koomen met veugelen, we kep veegle kep, we kep veegle kep 't was of hy gink droomen langes straat, zo bedrukt quam 'et der uit die zoete vaar.
Gaa, verschuil je door gintsche deur kom alles aan een kant hoor je niet?
Nou is de vinck in 't net, al was hy de droes, of sijn moer, soo sel hy mijn wil nu doen, of hy raeckt niet levendigh van de vloer.
Gaet heen ontsteeckt de keers, en vraeght oock, of het tijt is naer den dans te gaen?
Geen mensch ter wereld is zo zwaren, en grooten hoon oit wedervaren, ik eet myn hart, en spuw myn gal.
Licht zegt ge waar toe dient al die omstandigheid?
Neen, ze had een witte tabberd aan, geele kapers, bruine krollen, en... hendrik.
I. gevulde swynen darrem, met vet en lever warrem, kan elsjes kaken, zo vermaken schoon al scheen zy arrem.
De mat, en het stroo by de werken, jou verbruide motkas, hoe menigmaals of men t jou zeggen zel.
Wat dunkt jou, kindt, kanje in deez' keur behagen krijgen?
Dat zellenze liegen ik wil hier gien vremt volk gehengen.
Ja hy heeft my zo weeten te beleezen, dat hy, zo gy het myn voogden verzoekt, en zy het toestaan, myn bruidegom zal weezen.
Laatze my vry alle dagen, zo laat verzoeken, ik zalder myn leven niet over klaagen.
Maar naauw'lyks waaren we op haar kamer met ons tween, of haar jaloersschen kwam de trap op van beneen, en al wat zy kon doen, op dat ik bleef verhoolen, was datze my terstond heeft in een kas verschoolen, hy trad ter kamer in ik zag hem niet, maar hy, met groote schreeden, ging gestaag de kas voorby.
Ja heintje, 't is ongemeen.
Zoo gun aan my gehoor 't geen ik om reden zweegh voor 's hartoghs snedigh oor.
Maer soo ick immer word tot andre min gedreven, dat my een donderslagh tot morselen verplet en als ick achterlaet te luyst'ren naer u wet weet dat ick datelijck ophouden sal te leven.
Keesmaet, ghy hebt in dit stuck u met allen wel gequeten wat dencktge nu?
Waar is myn lonkoog?
'k voegme by den trop, 't is een van mijn alderoutste specialen.
D'ondankb're komt my ook geduurig in myn zinnen, ondankb're koorts en onbeleefde vyandinne.
Na my de historie van urbanus en isabella verhaalt en verseekert was, een waare geschiedenis te zyn, binnen de stad delft in het begin der 15de eeuw gebeurt te wesen, zoo hebbe eerst een samenspraak tusschen urbanus en isabella uytgegeeven in quarto, en naderhand verandert by wyse van een spel, waar mede ik denke meerder genoegen aan de rethorykers geeven zal.
O, 't is een duifje zonder gal!
Ja heer maar om u niet te houden in verlangen ik heb 't geluk gehad door de acties, dat my de eer zal werden aangedaan gelyk een treflyk heer.
Staat me by!
Alfonsus, met eenige spangjaards, leonore, gusman, santilane, fabritius.
Maar, waar is myn papa mignon?
,, 'k geloof hy zou veel eer, ons heiden ,, verbrand, of na de galg zien leiden, ,, als my te redden, zo 'k dit maal ,, niet straks zyn volle huur betaal.
Deze is dan een knecht? maakelaar.
Ik zou t al heel op een andre boeg wenden, ik wou zo wat de boere kermissen gaan bezoeken, daarze me wel het minste kenden, en verkoopen daar zo wat pleisters voor de likdoorens, en de tant, pyn, en leggen zelf een pleister aan de zy van je hooftom de leus, en ook wat vitriol cypri, of blauw alluin, om de wratten weg te neemen, en voor t bloeden uit de neus.
Eduward, klaas, karel, izabel, en klaar in de deur.
Margo, margo.
Dat 's puik.
Ik zeg dan die graavin, die zonder ketting gaet, die hier zo daadelyk geweest is, aan de straet, gelykt net op en top, van boven tot beneden, van hoofd tot voeten, en zy is net zo besneeden, zo lang, zo kort, zo sinal, zo lyvig, en zo rank, zo vet, zo mager, net zo zwart, zo bruin, zo blank, als onze juffrouw, die konstancie hiet, k wil zweeren, zo jyze by malkaar ziet in die zelfde kleeren, die zy straks alle bei an hadden, dat je zult daer in verdwaalen.
K zeg veel eer bedriegen.
Help febus!
Een stoffelyke geest, gelyk der boeren geesten, van vezeltjens aen een geflanst, of als der beesten, die 't lichaem, als het zout, slegts voor verrotting vryt.
Och beste maat scapin, 'k ben een bedorven man.
Wat let u wilt dogh spreecken, en melt aan ons die maar.
Dat bakkes vol puisten?
Daar was, begryp je 't?
Wie raad jou zo stoud, my dat af te vraagen?
't is altydt van een soon, al't ghene dat men hoort noyt quam'er uyt syn mondt een wys of statich woordt, maer als hy weder komt, wie sal dit wel bestieren?
Ick soud' van spyt mijn knevels branden, mijn jaquelyn soo flux van voeten en van handen een braeve smulle tas, daer manne vreugd in steeckt, souw die soo jeugdig voor dien kaelhart sijn gequeekt?
Ja by myn leeven, daar komt zelf de trouwstoet aan.
De sulcke tooverkunst en kracht is meesterlijck, die niemandt sluyt, of sluyten sal uyt 't hemelrijck.
Maar eer wy trouwen, moet gy zweeren, dat gy my noit zult hoornizeeren.
Dieshalven, om kort te gaan, en u niet te versteuren, vraag ik haar voor my zelf tot vrouw, mag me dat luk gebeuren.
Wilje al je leven een slaavin zyn wat leidt er my ook aan, gaa binnen, of ik scheijer uit.
Gy vind malkaar weer, en gy zult niet scheiden, of gy zult saamen drinken en eeten.
Hy is 't, ick ken sijn stem hoe ben ick nu belaen!
Ik beklaag dat wy gevangen zyn.
Gedeon.