floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Jy, onderwyl, kund zo wat ramm'len met de schyven, zo zal zy luist'ren en door zulk een loos bedryven, raakt zy, eer dat zy 't weet, gevangen in het net wandt op het geld is al het vrouwvolk doch gezet.
Kruysje voor 't toveren, benedijste, och!
Verleent by douwe joris joppen, jaap sikken drooghals, en tys knoppen, voor den notaris knikkebeen, nu ruim twee jaaren tyds geleen, waar in z eenpaarig attesteeren, al rabbelende.
'k zal niet lang uyt zijn.
Lais, iulfus, tiribus.
Dat komt zo wel als 't dient!
Geeft noch eens koffi, en zwyg stil katryn.
Dignum laude virum musa vetat mori, toen ik laatst de eere genoot om uw weergadeloos treurspel te zien vertoonen, schooten my de vaarzen van den heer vondel in gedach ten, in de opdracht van zyn ovidius, aan den heer buisero toe geeygent, die ik met reden op u wel e. e. toepaste.
Zie daer, dat's uit.
Wel jonker grootvorst.
Een krygsman om zyn deugd de waereld door bekend, is die myn lieve bruid?
Vaar wel, klazyn.
Wel je hebt'et samen al hiel wel overleid.
K ben dicht by de vyftig jaar, gy noch geen twintig, en ik doe in een salet, noch met veel meerder graci myn compliment, als gy ik let wel op de spasie van het vertrek, en daar doe ik myn passen na.
Wel hoor ten minsten ook wat ik zeg en wil nou dat wy zelle trouwen, wat meer gemeenschap met me houwen.
Uw penne word bestiert door min en zwier godinnen.
K ontken dat wel espers.
T is wel dan, denkt eens of een man niet wel ebruyt is met sulk een helleveeg die soo hy t gat maer uyt is, bescheydelijk aen haer moet reden daer van geven.
Wilt nu mijn oogen blinden.
Wie zou dat hebben kunnen gissen?
Maar vindent u alleens, als ick u heb gelaaten, zoo dwinckt u wreetheyt mijn, dat ick u doen moet haaten.
Zes hemden, na ik gis zes mutsen.
Niet van uw oneer juist, de hemel wil zulks hoeden, maar wijlmen licht geloof aan schijn van quaad doen geeft, is 't niet genoeg, of elk al voor zich zelf wel leeft.
Wie met een meester droelt, verdient, dat hy sich eens soo weer gekeydoeckt voelt.
Zyn dat maar bagatellen, ik zie dien zak dief, zoekt maar naar myn geld te hellen, neen dats hem mis singnoor, hy krygt niet eenen bruy, 'tis schelms van die vent, hoe meent hy dat de luy het plukken uit den hof, crispyn.
Begrijpt gy dan niet voort hoe een verheve geest, door dat onsmaaklijk woort van huwlijk gequetst, gruwt voor d'onzuyverheden, die 't denkbeelt met zich sleept, hoe?
Kom jasje, laaten wy maar fokken.
Ut, re, mi, fa, sol, sol, fa, mi, re, ut, ut, ut.
Geassisteert, met.
Men doet in den schouwburg de logies huuren van 't schaapen en 't kalv'ren hok, daar geen konfituuren noch and're lekkernyen ontbreeken men is daar zo vrank en vry in 't zoenen en stoeijen als in 't oesterhuis.
Ik heb al meer voor dat vuur gezeeten en daarom ben ik met reeden beangst en belaaden.
Die heeft een dogter, die ik graeg tot myn wyf zou verkiezen ik heb het meisje al weg maer de vaer en moer zyn ons belet, ze willenze niet geven, zeggenze, als aen een snoeshaen, of een groot kadet, die van aedelis, of ten minsten, na ik gis, zo uytgedost in veeren, want die vent is ryk, en daerom ziet hy alleen na staet en kostelyke kleeren, ja t scheelt hem niet, zeyt hy, al was zyn toekomende zwaeger zo kael als een rot indien hy maer de naem van aedelyk heeft is t wel, ziet heerschip dat is het eind, en het slot.
Ja,'t staat aan u, mevrouw, om door zo zoete banden, uw liefde, en u, geheel te stellen in mijn handen.
Jou neger!
O wispeltuurigheid, van 't vrouwelyk geslacht!
Jy bartels geesje, retiree.
De duivel is al weg, die straks zoo bloedig scheen.
Lieve ga maar heen, begeerje ook een lantaeren?
Wat zeght ghy, proontje?
Seer wel, 'k volbreng u wil.
Wat kostelyker zwier!
Uw geest en hand in dichtenschilderkunst ervaaren, uw edele inborst, die de deugd evenaaren van uw vooroud'ren, en alom beruchten naam, verdienen dat ik die op 't heerlykst' door myn' veder verheffe maar uw oor is op dat punt te teder des eindige ik, en laate al 't ov'rige aan de faam.
Dat is niet een beet, dat zyn maar nukken, die de vroului zomtyds hebben, daar een minnaar zig niet aan stooten moet.
Gy zyt een ezel, slegs vercierd met dokters kleeren!
Dat ick tot hier toe kom en heeft geen ander reen, dan om by u, myn soon, ter schole te besteen om door u onderricht, te leeren al de saecken der weerde letterkonst, en voorder alle spraecken, doch op een korten tydt want 'k hem niet missen magh, kont ghy hem dit te saem wel leeren op een dagh?
Alida, vryster van eelhart.
Hebt gy't gehoord, mevrouw?
Ook ken ik, zonder schier te schreijen, niet vergeeten, hoe k mit jou zaalge man veul jaaren heb versteeten in rechte vriendschap.
Noch onlangs, wie hoorde ooit een zaak zo ongemeen, scheen zy verzet, en vroeg my zoetelyk alleen, met een eenvoudigheid, die niets ooit zal beschaamen, of niet de kinderen eerst uit de biezen kwamen.
De beiervorst een steun van de oostenrykze staat, neemt zelfs de degen op, om zyn soldaat te toonen hoe t erfrecht van de deugd der oudren, in de zoonen herleeven moet.
Een broek die als men ze aan zal doen, door naauwte scheurd, en in de plaats van binden word op de knie gerold, en elken schoen of veel te kort, of eens zo lang, als t hoeft te weezen.
Krispyn, lowie, leander.
Heb ik verlof, spreek leonoor?
Wel aan dan wilt gy in uw dwaling blijven.
Joost, knecht van eelhart.
Elbert brouwer.
Doctor kanckerkey, ick voel, ick voel gewis in mijn capronibus een herdigheydjen leuteren.
O ja, dat geeft men aanstonds op de hand, waardoor een die verkoopt zich geeft in dit verband dat hy tot zekren prys, en geakkordeerde dagen, zal lev'ren, als het aan den kooper mogt behaagen te ontvangen.
Dat hoop ik als de lui van myn professie tegenwoordig oppassen met vlyt, en haar zaakjes wel beleggen, zo kunnenze in 't korte ryke vrouwen en kinderen maaken gelyk als men tegenwoordig al heel veel ziet gebeuren, van de geene die professie maaken van zulke zaaken.
Helaas, magdaleen!
Katryn, laat fransje hier komen.
Gy zult van hem veel getrouwer, als van koophandel werden bemind.
Maar eer de geest my wou verlaaten, zoo riep hy t moeten zyn ducaten.
Soo hou ick dat hy hier al voor wat tijt sal blijven 't gaet alles naer mijn wensch ach liefde!
Lijd gy zo veel verdriet en smert, door mijn ontzeggen en mijn graauwen, en door mijn kijven en mijn snaauwen, dat gy daarom gaan sterven wilt?
Wie heeft mijn koffer gebrocht in dit vertreck?
Zo daadelyk zult gy er een gaan haalen, dat hy voort met u komt, ik zal hem wel betaalen.
't en sal niet lang lyen of mijn heer mijn vrienden salder deunen van singen lancx 't land.
Ik most elders minnen daar waaren meer vrouwen.
Hoe zal t zyn?
Wel, dit komt heel fraai ter snee!
Habt ihr leut und personen ihr leute leut die da haben beschwerung an der miltz.
Hy gaat heen.
Of wilt gy dat ik zal, gelaarst, gespoord, half buiten adem, en gestoord, verhalen hoe den franschman is geslagen, en marlboroug naauw al zyn lauweren kan dragen?
'k heb niets voor zo een vriend verborgen blyf dan tot... woudheer.
Zegme toch, wat deze ontsteltenis beduid?
Nu ziet gy 't zelf, gij kunt bonavontuur eens spreeken.
Gy kunt uw vrees zo wel als ik myn schrik verbannen, niet een man is'er, ik laat staan, dat zo veul mannen in't huis van dien jaloersche ey 't zyn de naamen van zyn kinders, die hy roept, 'k had anders lang geloopen, en volgens myn gewoonte deurgedroopen, om niet te raaken in de pan.
Wat of hier uit worden zal?
't en is zoo slecht niet, neen, daar steeckt mijn mening in, dewijl gy geen vermaack vind in dees vrouw haar leeven, den heemel neemze u af, om die aan my te geeven.
Heintje, karel.
Iulfus, lais.
K heb je veur een aar kaerel gehouwen, voor een man met eeren.
Maar heeft hy zo veel geld?
Hoe staan de dingen met frans, en jakomyn?
Ik zag in 't begin wel dat het niet eindigen en zou zonder krakeelen.
En jy moest men ondertusschen wachten in de stiene brug, of in de beerebyt.
Dat ik hem kreeg.
Soeflet, soeflet, met korte woorden, zo 't myn zaak was, ik zou de schelm vermoorden, wel wat affront!
K beloofje, k zal je rispeteeren.
Jan. wel, hangebast, raekt jou dat wat, jy zuipt jou dronken, vol en zat.
En soo 't ten besten uytvalt, soo salje my de nieuwe schort oock vereeren?
Zou k haar beminnen, die my heeft myn dood gezwooren?
Jonkheer lodewyk is je licht te oud, en je bent misschien bevreest, dat hy met zo een jong vrouwje niet zou kunnne omgaan.
Dat meer is 't moet'er in twee uuren zijn.
Zo wy by 't vyer niet zijn zo wil 'k my laten hangen sanche.
Myn heer, geef geen geloof aan zyn versierde reden.
K heb u doen leeren dansen om dair te krygen en den regten zwier der franschen maar, a mon grand regret, k zie geen verbetering.
Waar lijkt het na?
't is wel gezeyt, aanvaart dees ring.
Vyf honderd patakons zijn waarlijk zoo veel steken hem in zijn hart geduwd ha, ha, ik kan niet spreken zo lach ik hy besterfd, wanneer hy denkt om 't geld.
Ik sta vervoert, en heel in mijn verstand ontroert!
Key kapper,en wou.
Berigt my eens, k wens dit te weeten staat het vry aan ieder een, een man met moord, of roovery, door ongegronde reen gantsch spoorloos te betigten?
Neen vaer, ick verlaet jou niet, met dit kleyne lam, ick selje vervolgen, geen moeyten sel ick vreesen, al sou et tot het eyntje van de werelt wesen, of mijn eer sal vergoet sijn, door u echte trouw.
't moet zo een duivel zyn geweest maar had ik dien dommen busschieter hier, dat verdorde beest!...
Nou is 't myn tyd.
Kom jasje, lustig als een man, klop met 'er haast by govert an, en zeg dat ik hem kom bezoeken.
Dat docht ik wel, en ik heb het u ook wel voorzeid.
Wel ofze heur ook verzinnen, dit duurt al lang, is 't noch niet lang genoeg gevrijt?
Och ja, 'k begin te vreezen, ,, dat alles pochen en opsnyery zal weezen maar vrouw is 't mogelyk!
As je op de meidt niet weet te zeggen  moetje heur kist mee langen.
Waar zyn ooit kinders dien haar ouders schrik aan jagen, daar gy my door de schyn, van turken zoekt te plagen, en geld ontstelen doet, ja wel ik word nog dol, en jy karonje, bent ook van die streeke vol, maar wagt myn mogentheit gy zult het duur betaalen, ik zal zoo dadelyk stads dienaars laaten haalen, om u naar 't spinhuis straks te brengen als 't behoort, dit is myn laatste wil, die heb jy nu gehoord.
Ik bender van ontstelt, myn leeden staan te beeven, ik scheur dees wreede brief.
Voor zeeker zel het maer nouw diende je de vis wel deur een ander thuys te laeten draegen, want het zouw niet passen, datje dat nouw zelver zoud doen.
Ook heb ik wel gewed, dat ik in minder, als trois mois getrouwd zal weezen, en daar is haast een maand van om, dat doet my vreezen dat myn gajure licht zal zyn gefrikkesseerd want ik heb by myn nicht noch niet geavanseert, en t geldt cinq cents louis.
T staat alles ryklyk.
Hy dee dat niet en deugt.
K meen in t kort die te voltrekken, na ik order op myn zaken gesteld heb, die myn heir, en kroon in spanjen raken.
Wel dat staad men zeeker schoon.
Grypvogel, hendrik, eelhart, pieter, jan, geesje, kees, windbuil, gys, fransje, eerste jood, tweede jood, barbier, boeren, louw.
Is katryn voor hem?
Hoe veel wel... recht soo veel als hy noch can begeiren die vergenoegt wil zijn moet sijn begeerten weiren soo lang hy noch begeert ontbreeckt hem altyt iet, al sit hy in den troon van t' opperste gebiet gemeene lien zijn meer vernoegt dan groote vorsten, als buyten hunnen staet sy nergens naer en dorsten, den armen wel te vreen, geen ryckdom locken sal soo lang hy niet begeirt hy is den heer van al.
Wel nicodemes zoude ik niet?
Ik heb haar vrolijkheid, en nooit genoeg geprezen' bekoorlijkheid gezien.
Wel wat sal hier in gesloten sijn?
Men selje soo gerijven.
Maar wacht u een woord te zeggen vant geen hier geschiedt alleen, dat ik de pais met zyn huisvrouw gemaakt heb, en meer niet.
Ei zie, 't is of onze hillegond lacht.
Op u zelf maar denk, die ten halven keerd, verdoold niet heel ende al.
Sinjoor, k heb ze jou ommers gelangd.
Die geest draeght sorgh voor u mijn heer, gy sijt geluckigh en ick helaes!
Voor desen heb je me dat oock wel belooft, het moet nou wesen.
Al segh ick dit, ick wil se evenwel om niet niet ick salse betalen, soo dra ick mijn huer sal ontfangen hebben.
Izabel, jonker.
Waar ben ik toegebragt, o doodelyk ongeval!
Nou, engel, schrei niet of je maakt my ook bewoogen, je parst me traanen uit men oogen.
Maer wat 's dit?
Ik weet hoe men die ouwe verliefde gecken moet met de neus leyen, d'een oogenblik kan ikse doen lacchen, en 't ander weer doen schreyen.
Maar zeg, wie drommel heeft u ook zo zot gemaakt, dat ge, op uw veertigst jaar, uw' doopnaam hebt verzaakt, en, van een hofstee, daar niet veel van is te roemen, een heerlykheid verziert, en u daar na laat noemen?
Dat ist niet?
Ay antwoord my eens op myn vraagen.
'k zal eenige voor alle neemen wat zyn de italiaanen kunstig in alles, ja zo kunstig, dat zy de heele waereld achten voor blinden.
Gy spoock verlaet my en keert weer naer saragosse.
'k haat dezen, om dat zy boos zijn die, om dat zy bozen vreezen, en hun gedienstig zijn en die, gegronde haat niet hebben, die dat laffe en algemeene quaat een zuivre ziel hoort in te drukken.
Klara, meyd van isabella.
Daar is, op aard, geen droever zaak, als dat men, met de dienstmeisjes, altyd heeft dat hassebassen.
Wel teeuwis, na ik hoor, hebt gy u zaaken wel gedaan.
Zo heeft hy papa noch niet gesprooken?
Hebbenze noch op den ouwen aevond die moeiten enomen?
Toen bleef ik t eenigste zeuntje, en was vry groot na myn jaaren.
Vertrek, weg of de duivel haalje, ik breek jou strak den hals, canaalje!
Mevrouw gy zult licht in mijn komst verwondert weezen maar 't is der heeren schuld.
Olivier met denise.
Lieve biesje, waarom, verander jey van varken in een giesje?
Bagotyn, izabelle, arlekyn, pieternel.
Neen want, dewyl zy sprak van dezen and'ren helt, dacht het my ongeraen, van eelhart eens te kikken.
Zo wist hy elk zijn verborgene gebreken te ondekken, ja de mieste part grayden er om, toenze hoorden dat jan klaazen zou vertrekken.
Het lijckt ian de la roy, wel maer hoe isset nu, hoe benje al gevaeren?
Mejuffrouw wilt u gunst aan dees bedroefde toonen, die om een aalmoes bid, den hemel sal t u loonen!
Ik weet van alle ding het pit, wat krachten in het pikdraad zit, ik weet ook door myn weetenschappen, de scheeve schoenen regt te lappen.
Hoe veel wasset, datje van dat voorschreven heerschap hebt genoten op de hand?
Gy beulen!
Hoe gaet jou backis soo, wat schortje, seg broer, lam.
Ontsla ons toch van zulke namen wel, heer!
Doen stelde zy haar te vreden, zo 't scheen want haar' woorden, geleeken gantsch niet na die, die wy wat te vooren hoorden.
Leander, octaaf, hyacinte, zerbinette, argantes, gerontes, silvester, nerine.
Men zou schier zeggen, hoe kan 't weezen, dat ik, die yder eer dee vreezen, die als een tweede hercules, my zelve stelden in de bres, en heele legers kampioenen, wist uit het oorlogs veld te boenen, nu voor de mingod nederbuig.
Wil ik de wyn vast opsteeken?
De zege scheidze, en laat de roomsche benden weien in buit, in bloed, in schrik, in boeyen, en in schreyen.
Blanche, louise.
Ho, jufvrouw, helena.
Maer zacht iens jaep, daer word gebeld.
We zyn hier maar met ons zestienen.
Breng hem tot onzent k zal hem wel kureeren, en doen bekooken.
Nu dat u henrick niet zijn liefde mededeelt.
Agatha, buurvryster van kommer.
Saartje, vryster van henderik.
Wel iuffrouw, wilje niet, brus heen.
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit, aensien ofte reputatie te geven, ne maar de suppllianten in cas daar in yets onbehoorlykx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor deselve werken sullen willen stellen, daer van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in 't geheel ende sonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Gy zult door uw gebeden daar zy myn wil nu kent, haar ligtlyk overreden, om u met wedermin te ontfangen.
Ja docter, men vrouwtje kwam diwertje met er dochter iens bezoeken, en by die occasy ist datwe hier kwamen.
Men mag voortaan niet meer op kinderen vertrouwen, daar ik myn steun en stud valt meende op te bouwen, gustaaf kan het wel zyn, hoe speelt dog my gepyns, ja zeeker dits de brief wat hoefter meer gevyns.
Zeg het my, k verminder ligt uw pyn.
Dat ik ze niet kon vinden, is myn schuld niet sinjeur ze was, met haar beminden ligt opgeslooten, in een heimelyk vertrek en schoon 'k de vent niet ken, 'k loof niet dat hy zo gek zou zyn, dat hy my, of een ander, in zou laaten, daar hy alleen, wou met zyn alderliefste praaten zo dat ik haar, al had ik digt by haar geweest, zo weinig zien kon, als een vleesche looze geest.
Hy wou zien of zen vrouw... is 't zo niet?
Ik ken geen' boeken, als 't verkeerbord, en de kaart.
Maar zo gy t weten wilt, zo spreek klarice aan, die zal u ligt in t kort wel duidelyk doen horen, of zy heer edeling, of u heeft uitverkoren.
Nou wil niet zwygen sla toe de koop, wat staje?
Hy liepme zints die tijd gedurig na, zijn hopen was voort dat hy mijn gunst met een goed woord zou kopen.
O gelukkige cleopatra!
U vrouw haer schonigheyt die heeft mijn tot dit werck, en vuyle lust verleyt.
K zal nooit deez slag in eeuwigheit vergeeten?
Het zou me niet veel scheelen, of ik haalde je, met deze nagelen, 't gezigt op jou wangen.
Wel neen waerdinne maar dien lompen plompen bloed, dien schelmze voerman, die door zyn onachtzaam ryen de wagen om smeet.... annetje.
,, zy trouwen, ja, dat denk ik niet ,, ik zal 't geloven als men 't ziet.
Dat 's troost genoeg, dit stelle uw hevigheid te vreen.
Jae wel is se soo boos, soo weet ick het niet, dat 's ongemeen, men hoorden, als men kon, sulcke wijven, met voeten te treen.
Wonder wel, dat 's 't middel, om te raeken tot d'huysvoogdy.
T waar beter op zyn voeten daar na toe gewandelt, als te swerve by de zee, en in oostinje zynde, vond ik myn maat daar ik zo even van heb gesprooken, die zat buyten de nupoort, by twee mustise, een pyp vaderlandse tabak te rooken, ook hoorden ik dat eene van die matresjes dit vaarsje zong.
Sa naer buyten of .. keyser.
De dukooten, de ik op den oert do onder de luden heb gelooten.
De knieen styf dat been moet meer naar buiten staan.
Lichthart, haar de fontansie van 't hoofd scheurende.
My weigren... heerman.
Werken, daer door in geenige deele verstaan, den inhoude van dien te authoriseren, ofte te avoueren, ende veel min de selve onder onse protectie ende bescherminge eenig meerder credit, aansien ofte reputatie te geven, nemaer de suppliante, in cas daar in yets onbehoorlijkx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begerende, dat by aldien sy desen onsen octroye voor de selve werken sullen willen stellen, daer van gene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken nemaer gehouden sullen wesen, het selve octroy int geheel ende sonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drucken ende dat sy gehouden sullen zyn een exempelaer van alle de voorsz werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken.
Mocht my maar een reis in t jaar die vreugd gebeuren, wat nood was t?
Wel jaap, dit had ik niet geloofd.
Jan. wyl t u dan zo belieft, zal ik obedieeren, en uwe hoflykheid niet langer querelleren.
Loop niesje, en vraag, of ze believen boven te komen.
Je heb onse vryagie immers niet gebracht op straet?
En nu ik hem verlaeten moet, om fobert, zo drink ik myn bloed.
Vat jy maar op, we zelle de deur die achter in de gang uit komt door gaan, sibil het de kruier al besteld, hy wagt ons ontrent dat kleine bruggetje op de hoek van 't heekelveld.
Ernst schudt zyn hoofd, en klinkt met hans.
Noch eens, 'k zie dat ge alleen dan na dit zeggen wacht, dat ik in myne min ook zelfs de dood veracht myn liefde is al te groot om het gevaar te schroomen, ja trotst het dreigend kwaad dat my mogt overkoomen, myn sterke drift verblind my de oogen, en geloofd, dat ik te weinig waag' zo 'k voor haar waag myn hoofd.
Zwart op zwart, zei de droes, en hy danste met de schoorsteen veger.
,, mijn kameraads, daar is zijn knecht, al voort jy, guit, ,, waar isje heer, jy moet hem wijzen spreek, schavuit.
O pandolf!
Hier ben ik vry, och, och!
Ferdinand en lodewyk, zien uit het venster.
Weet dan, en wilt het vry voor vast en zeker houwen, dat leonore sints zes maanden was myn vrouwe ziet dan of ghy haar nogh begeren zoud'.
So wast by ons oock dat hoeren en had geen eynd, toen mostent noch de glasen misgelden, 'k wou wel om een lief ding, dat ick sijn naem eens had hore melden.
Loop loomelammert, loop, je loopter me jou gek.
En gy heer van een dorp?
Neen, neen, ik blijf op deze stee.
Wel hans wat's dit?
Waal, hou jy je raatel, of ik zal...... schout.
Negenentwintigste tooneel.
Neen, andries, myn lust noch geen drank, 'k wil liever tot de middag op een goed maal vertoeven.
Ik zal jou de vinnen korten, daar zal jou de duyvel voor haalen.
Ik kan t niet beter, neef.
Heer, gy hebt niet te klaagen, 'k zal liegen zooje wilt.
Noch eenmael soo sla maer toe.
Daar is niet een ogenblik, dat ik niet om haar denk.
Dat zo veel zeggen wil, als 't is schand'lyk, als de meester zelf bedryft het geen hy in zyn' leereling bekyft.
Maer leydt mijn man al wel, en slaept hy al vast?
Dat desen daer wat back, hy heeft het wel gebreck, dien kroeghsen kaeckelaer, dien dwerse vuyle beck maer sus, ick swijgh, daer is.
Ik bid vergeef het me, het heeft my zeer verdroten, en zoo ge wilt, ik zal uw bystand op mijn knien verzoeken.
Ik zel zo daadelijk vertrekken vaeder, bekommertje niet om my maar een gedeelte van mijn kapitaal, dat ik'er in gebragt heb, dienje me weerom te geeven ian iasp.
Belie, de jongste kwieryn, tys tafelbezem.
Docht daar komen zulke goeje scheepen aan als 'er of vaaren, geef daarom de moet niet verlooren als een man.
K zey, laat me met vreen, of jy zult goed koop de drommel tot een nieuw jaar krygen en by den eldrement ze most ook kort zwygen ik raasde, als de droes tegen haar aan uit al myn kracht, wel, zou ik niet, ik bevind, dat ze myn anders niet acht en een vrouw is schuldig haar eghte man eer te bewyzen.
Kom, lustig, klaartje, als een dochter, wil je bruigom fatsoenelyk ontmoeten.
Vraagh je dat noch, schavuit kyk, dat s een bakkes, als een plank.
Laat my begaan, ma tante, ik zal hem daar wel vinden.
Ia wel, ik zeg noch dat het portret te altena anders in myn oog was, ze scheen bleek, en nou ziet ze zo bruin.
Mich. dat loof ick wol, iochim t kan noe keen quoot, wee hebt de budel vol, ont om keyne hunden to weesen, hebben wy eyn wacker roes gesopen.
Dat lijke zotte gangen dogh zo ghy 't zo verstaat, die aanslagh is niet vreemt, vermits myn geest somtyts in zotheit vreughde neemt.
Krygt doe voor doe acties slagen!
By mijn zieken, 't was my vergeten.
Jacoba, katryn.
Hy blyft staag meester in het veld van de allerdapperste oorlogsheld want hoe men 't wendt, of draaidt ten besten, dit bastertkind verwint in 't lesten een held als my, die, zonder straf, de rust aan al de waereld gaf!
Uw bekende nedrig heyd gantsch ontslagen van eygen liefde, een deugd die weynig dichters thans bezitten, doet my met de heer a monen aanheffen.
Gaa vry dan elders.
Myn moed, in geenerleije dingen bepaald, weet zelf natuur te dwingen, ja te vernielen met een keer en als 't my lust, herstel 'k haar weer.
En henderik. henderik, vryjer van saartje.
Hoe hebben we mekaar nae 't gat ezeeten mit fluiten, en drielingen, en dat al van den ouwen hond, boorde vol eschonken, en schoontjes eleegt tot de grond 't was, of we ons ryk zouwen drinken.
Tancredo, arnoldo.
Holla hey mon amy.
Maar laat ons evenwel mee toonen datw'er zijn.
Ick segh, het is gheloghen, ghy vuylaerd' als ghy zyt.
De bedstee'n die zijn emaakt van fijn glas, daar lag ik in gelijk of ik zo een groot meester als kromwel was.