floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik heb door veele heldendaaden, myn hoofd gekroond met lauwerbladen, daar 's geen victory, voor ons land behaald, of 't was door myn verstand, myn arm, myn kracht, myn oorlogsdegen, die al de zeege heeft verkreegen.
Hoe ken je zo lang zwygen?
Maar, die groote turk wat is dat een ritzige zater hy is zo heet, dat ik geloof dat het snerkt, als hy zyn handen steekt in water.
Myn lief, ik vrees dat zy dien toeleg zullen merken behalven dat ik dien myn hart wel wat te sterken.
Louw, roept uit het venster.
Por vida mia, ik zeg myn heer heeft gelyk.
Die studenten weten van praten, hy ken griecks, en latijn, en spanjes, en italiaens, oostindies, jeuds, frans, engels, en brittanjes, en met al dietalen het hy mijn gevrijt, mijn docht het was mooy, hy vrijden mij op sijn amsterdams, dat wy t'samen raackten te kooy, als ick'er noch om denck, hoe kon die karel vleye eer ick sijn wil wou doen, ick vrees dat ick 't noch sel beschreye.
O varken, vraagje noch na t geen je zelf wel weet?
Gy hebt haar uit myn ziel verbannen, de eerste dag dat ik uw schoonheid en bekoorlykheden zag k geloof zelf, zo ze u zag, dat zy my niet zou haaten, nu ik, om uwent wil, haar liefde heb verlaaten want de bekoorlykheid, die ik in u aanschouw, breekt de eerste boeijens, en boeit my op nieuws, mevrouw, en al de schoonheid, daar zy kan haar roem op draagen, die is onmagtig om een minnaar te behaagen, en uw bevalligheid doet my heel klaar nu zien, dat hy moet blind zyn, die zyn min haar aan kwam bien, en als uw beeltenis, zo fraai, my komt te vooren, zo zie k in izabel, niets dat my kan bekooren.
Ernestus, een oud landsman vader van rosemond.
Ja daar de turf leid.
De eerste hiet men stokvisvellen, om datze best naar 't beuken hellen de twede lijkt men by een beir, om dat zy, als een boze meer, staag krabt en klaauwt met scherpe poten de derde huid is voortgesproten van 't ganzevel, wiens mal gesnap meer rammelt dan een laasrusklap de vierde is een huid van honden, om dat men nimmer heeft gevonden een, welkers dolheit hoger gaat de vijfde, om haar wild gelaat, draagt heuren naam van snelle hazen de zeste, om haar woeste razen, onleent heur naam van 't paerdehuid de zevenst' is van 't snoodste kruid, te weten van de krabbekatten maar d'achtst' is even snoo te schatten, om dat zy is van 't morsig zwijn de negenst' en de lest' zal zijn het mensche vel met zijn gevoelen, waar aan men zijne lust moet koelen, met slaan en smijten, tot dat zy zo murruw is als rijsten bry.
Hartje op zyn knien vallende.
Ey, myn heertje, neen, neen.
Zugt er een, ik heb my eigen zelf bedrogen, en zie nu nevens my, helaas!
Dat weet de diefbest, vraag je dat myn?
'k verzoek dat gy wilt met ons gaan, en helpen ons dit werk beslechten.
Myne oogen schemeren ik tast gelyk de blinden, wie dagt een krygsman in myn lief sofi te vinden?
Neen, wilt vry vermoen, ik heb met u niet meer te doen.
En my voldoet het meest de schrander' epicuur.
Myn heer excuseer ons, dat wy jou moeylyk vallen. fransyn trekt flink ter zyde, en praat met hem.
Manshart, een alchimist.
Hoe is het met de prins, wil hy niet haast uyt vryen?
Kom myn heer, gaan wy binnen, om met myn dochter te spreeken.
Ik hou u voor de kooper, mits dat de maakelaar zal bezorgen, dat hy, voor jou kapitaal en comportement, beschikt twee suffisante borgen ziet, anders valt hier niet in te doen.
Ey hoortme, k ben onschuldig, zeker.
Soo sy my die uyt miltheyt schenkt k ben ook niet gierig kees.
Hillegond, tweede kraemvrouw.
'wie weet ook of ik t ben?
Of gezwind, zel ik die knuppel daer op leggen, indien hy niet is te gezeggen, 'k zel toonen, dat ik hier ben waerd.
Een loze meid kan dit niet velen, zy doet de vryer van de maagt de rol van liefdendokter spelen, waar door de vader word belaagt, die wat te slecht om dit te merken, krijgt loon na zijn verdiende werken.
Hoe is jouw strafheid dan hier door noch niet verzacht? is dan jouw hart zo hart?
Leef kapitano!
Jan. wat dunkje, baas, heb ik dat niet uit de kunst weeten te klaaren?
De staaten van hollande en westvrieslandt doen te weten.
Mijn nicht octavia ey gun dat ik verwerf dat lang gewenschte ia.
Jouw zinnen zyn op hol.
Weet je niet, wie ik ben?
Daar twyffel ik niet aan maar ik wil ze niet hebben.
Noem haer geen koets met goud bekleet maer wel, die my van goed ontkleet.
Dat 's wel geredeneert.
Zeker, dat wou ik noch wel, en het zou my, en een ander, veel baaten een oud man zou dan veel dingen noch doen, en zien kunnen, die men nu, door zwakheid, moet laaten.
K beken t, en t verdriet men al, dat ik hem dus vergeefs loop zoeken.
Francois tegen de kruyer.
Ben je deur den haag gereisd?
Parle.
Die pas zo veel latyn, hebreuws, of grieks besitten, dat zo schreveel haer eens, of calepin liet zitten, of zo haer buxtorf niet kon redden uyt de noot, zo zouw haer botheyd ras staen voor de wereld bloot.
't is wonder dat ge in 't kort hebt zo veel gunst verkreegen, en aan 't vervolg laat zich myn hart op 't hoogst gelegen. horatius.
Loop na de stal, en geef de paerden dubbel voer, zie of 'er niets aan tuig, of yzers schort.
Pas maar ter deegen op, sluit deur en venst'ren dicht, voor alles, jorden, houd haar steeds in uw gezigt.
Gy zoud alleen om t geld dan trouwen?
Ay geef men de keers eens diwertje.
Gy dan zoo stout dat gy niet kend verachten?
Al heb je italie, vrankryk en engeland gezien te post, in jou tyd, dat is 't niet.
Is het mooglyk , myn heer?
Wy hooren zulk een taal niet gaaren, zo gy iets te zeggen hebt, verhaal uw zaak bezadigt.
En, boven dat, dient zy voor elk te zyn verhoolen, dewyl men zoeken zal, waar zy zich houd verschoolen.
Krijn in kees, en kees in krijnen kleeren.
Och bely mijnen ouwen is soo uytermaten uytsinnig quaed, hy heeft my mijn paspoort gegeven, en voort gejaegt op straet.
Carill' waer blijftge? iv.
Dat weet ik, 'k zal met pieternel, zo lang gy uit zyt, 't huis bewaaren.
Is dit dat beelt waerom een koning hem ontstelt?
Myn zoon neem het wel of kwaalyk, ik zal my verkloeken zyn huuwelyk te breeken, en zyn bruid veur my verzoeken.
Soo moet men die ouwe gecken van den gulden tongreep snyen, want sy zijn niet beter weerd, als se jonge meysjes derven vryen.
Karel tegen katryn, ter zyde.
Hoe gy den ammirael?
Ik breng het jou iens, zoete zwaentje?
De deur die in de gang uit komd grootje staat wyt oopen.
Dat wou ik wel eens zien!
En z.
En daarom en verwonderde ik myn zo niet meer, dat jy door de liefde in zulken zottigheid was geraakt, als ik zag, dat zy dezen oude halve zotten kok een gek in superlativo gradu heeft gemaakt.
Hy houd hem of hy 't niet verstaat.
Laat ons te zaam vertrekken mevrouw, k zal u t geval van ons geheel ontdekken.
Een minnaar moet ook, vlug van geest, betoonen dat hy boeken leest, en al wat liefde kan verwekken, moet hy daar uit tot leering trekken hy moet door tochten van zyn hert betoonen wat al pyn, al smert zyn teedre liefde heeft te draagen, van welke last hy steeds moet klaagen hy moet door t oog de felle brand, verbeelden van zyn ingewand.
En jy monsieurtje, die my na de mode groet, jy zelt door giften, noch door brieven, armen bloed, niet op doen neen, je zult niet trekken het meisje is al te wyz, ze zou maar met jou gekken, zy het me lief, je ziet hoe dat ze met jou lacht.
Vaar wel jacomo, wy wachten u met verlangen.
Den koning, en de graef arnoldo zijn mijn minnaers, ick overwin mijn zelfs, en kenze voor geen winnaers.
Laet zien, zy is de oudste, heleen, dries, fobert, saar, reintje, kristyn, pouw, en dan 't jongste, dat 's negen.
K geloof gy doed zulks om u zelve te vermaaken, en, op dat ik in die verwaandheid zou geraaken maar weet, myn heer, dat ik my zelven noch wel ken, k weet dat ik laclyk, en getrouwt, wat meer is, ben.
't is waar, ik overdenk 't en heb noch niet beslooten of ik den persiaan van zyne troon wil stooten, of den mogol, of wel der turken grooten heer.
Waar heen loopen!
Vermoord hem, 't za val aan verrader gy moet sterven.
Klaer. och my, och!
Koenraad, minnaar van margareet.
Zie toe, wat jy begint, vaar, en bedenkje.
Wat geeft het aan den volke eenwonder groot genoegen, wanneer het waarnar zich ziet na de reden voegen als hy die pot vol goud, met zo veel angst bewaard, met zo veel rouw gemist, na t vinden onbezwaard aan ritsaard geest, en door een edelmoedig kiezen, koopt rust voor kommer van t bewaaren en verliezen als klaartje, onnozelyk bedroogen, en misleid door t knaagend overschot van ritsaards deugdlykheid wordt blyde moeder, en vernoegde bruid in t nypen des hoogsten noods, uit vrees van straf voor haar vergrypen.
Ik te moffelpotagien, wie zou 't konnen raamen!
Reik my u arm, op dat ik mach beseffen en weten of de dood u haast zal willen treffen.
Deze gaat deur, en zal noch meer toeneemen, want daar is schier niet eene vergaadering of byeenkomst, het zy het daar mogt passen of niet, of ze snuivender, het staat dan zo het staat.
Rydt je de drommel, wyf, of ben je zot?
Zie  zeyze  watje doet  ik bin de peet van juffrou krotten  allernaast de drie verkierde spaansleere mostert potten daerom beraet jou wel en wilme ook te woort staen want ik bin zo verbranst hiet  jy sout wel ien ey in mijn poort braen daer by doet me t hooft zo bezukt zier dat ik et jou niet half kan zegge.
Meenj, om dat ik een wroedwyf ben, dat ik myn bek niet roeren ken, en schudden wakker al myn veeren?
Ik volg u straks, hoor, gy liedens moet maaken dat dien ziek en zo aanstonts van het ledikant, weer in de mat werd besteld.
T is puik, en zonder dat ik t weet, ben ik een excellent versturven grafpoeet.
Wee die quaedkundigh recht en vonnis slechten.
Daarom, wilje wel doen hend'rik, wachtje van de wyven.
Izabelle alleen.
Juffrou  nou is et tijdt om jou bangigheidt te stelpen.
Ga zo lang van hier, en let maar op uw zaaken.
Ik moest volgde ik de zottigheeden der waereld, my als jy, dus na de mode kleeden, niet waar?
Wilt gy dat ik... arnoldus.
De hemel moet my schennen, indien ik lieg.
Crediet, koophandel.
'k beken, gy hebt daar in uw' dingen fraai gedaan, en alles, wat my was van nooden, doen verstaan.
Weet ghy, dat pluto u zal in een huisjen sluiten, zo ghy niet beter eert de dienaars van zijn kroon?
Ernestus, spittende naar 't oosten.
Zou 'k dien pedant gaan prijsen, dien jongens op de straat met vingeren nawijsen, wiens schriften, uitgejout door mannen van verstant, voor scheur papier verkoft, doorwand'len 't gansche land.
Wybrant t mag niet zyn, myn eer loopt in gevaar.
Een hovelingh wert altijt door wat nieus geprikkelt.
Steek af, mijn heer, en roer de toom, zo gaanwe om hoog.
Hoor buurman, bewaar my wat van zyn water in een glas. vriend gy zult twintig dagen een apozema moeten drinken.
Dat lach er boven, en dit sel er onder gaen.
Ik wil de liefde laten varen, en houden 't met den rynschen wyn.
'k ga juffrouw zeggen, wat ik heb van u vernomen, en dat gy ... zagt, ik hoor ze daar van zelfs al koomen.
Gaanwe terwijl wat wand'len, 't is noch te vroeg, en leggen 't te deeg over, dat 'et ons niet mist.
Heb ik je niet ezeid, wyshoofd, of ten naesten by, dat die zeun doet al wat zyn vader zeid?
De wanhoop treft my tot aan 't hert dies als gy weten zult myn plagen, zult gy van harten my beklagen.
Laate wy vertrecken, ladis.
Man, je hebt goedt seggen, nou 't u soo geluckt is, maer ghy seyde my lestent, van onse buerman, dat die soo wijt en sijt handelt, en soo groote dinghen doet.
Zie daar is een recept voor krimpinge der leen, voor hoest, voor hees, voor huig, voor gicht, voor kwijl, voor zever, voor keel, voor scheel, voor reuk, voor breuk, voor long voor lever, voor stuip, voor druip, voor pok, voor nok, voor steen, voor been, voor smart, voor hart, voor nier, voor klier, voor speen, voor teen, voor hand, voor tand, voor koorts, voor alle ongedaanheit, en voor de gene die de ziekte van de maan heit, als ook voor 't podegra, of pijnlik flerecijn, en voor de geen die van cupidoos pijlen zijn getroffen een recept 't welk aangenaam en zoet is, en voor uw dochters kwaal noodzakelik en goed is.
Ten tweeden, liet myn heer een graauwrok roepen, die ook kwam, en deed hem de eer van juffrouw theodoor aan hem wel vast te knoopen, zodat ze hem nu nooit, noch wil, noch kan ontloopen in 't kort, ze zyn getrouwt, nou weet je 't altemaal.
Dat s wysselyk gedaan.
Joost, kom hier iens, vaar.
T is verlooren, ik ben myn minnares, myn hoop, myn leven kwyt.
In amsterdam, den 8.
Te amsterdam, by jacob lescailje, boekverkooper op de mid deldam, naast de vischmarkt.
Dat kan wel weezen want ik heb een jaar of tien op kermissen gereisd, om broedertjes te bakken.
't is niet, wilt maar bedaaren.
Rykaard, amelia, katryn, joris, de dienders, de kruier, in en voor 't huis van amelia, fredrik, theodora, robbert voor de herberg.
Uw yver is wat sterk, en geeft my klaer vermoeden welk dat de rede is van uw gramsteurig woeden dat hy uw makker mag in saertjens liefde zyn ontsteekt uw gal en haet tegen myn driessottyn.
Wat landsman is hy?
De min is die ons alle wetenschappe leer.
Myn heer, ve.
Ik had niet gedacht, hier een zo zoet gezelschap by een te vinden.
Wat bruit my, hoe hy heet, jou hontsvot zeg my maar het geen gy van hem weet.
Gy staet om t geen ick zeg tot in uw geest verwondert.
Gewis mijn heer ghy zijt geluckigh, want door haer, sal yder een u achten, beminnen goede heer.
Flip, flip, waar blyf je?
Al zyn wy gebannen, ja al waaren wy, op 't schavot geweest, en wy kunnen de besteedsters de handen maar vullen, wy krygen haast weer een huur.
Flucx kust men duym waer s krijn?
Och daar van weet ik niet met allen, sr. pedro, en het geeft me vreemd my dunkt, als ik een mensch bezinde, ik had op aard' geen grooter vreugd, als dat een ieder haar beminde 't zou 't recht bewys zyn, dat ook and're schoonheid, deugd, of and're gaaven in haar vonden, en dat ik had myn min gelegt op goede gronden.
Wel ben ick dan niet gekomen, mar.
Raasbollius, anzelmus, eelhart, filipyn, izabel, en katryn, op 't bed.
Helpme raden, wat middel vinde ik best, ik ben'er mee beladen?
Dat 's geen wonder die verliest, men heer, kan niet vrolyk zyn.
En van arnolt?
Wat mag dat volk ontbreeken?
Mijn vorst, is 't waarheit dat ze quam om u te zien?
Haar aanhang kan de zaak lang dragend houden.
'k wil datje kussen zult mijn handen.
Maar gelieft gy my te vergeeven, myn heer want, naar dat ik reken, zo zie jy my voor een ander aan, de naam van grypaard is nooit de myne geweest.
Maar datje me wel verstaat, 't is niet in de boeken.
Kon 't jouw dan lusten om jouw neus zo vroeg in 't nat op nieuw te steeken, en de bottels uit te veegen?
Uw lof, o tweede saph!
Hy is zo wel gedaan och!
Kom hier, en schep wat lucht.
Maar zagt ik moet hier niet lang klappen onnut, ik moet weer schoene lappen.
Dat 's waar, dat weetje wel, al gaje men zoo dwars voor de boeg legge.
Dat ik me dan eens in haar kleeren ging verkleen, en praatte met jou jonker in haare schyn, in't donker.
Dies wens ik uw geluk, crispyn, uitkomende.
Van kalk?
Haar eerbied is zo groot geweest tot deze stond, dat nooit een enkel woort van min ging uyt haar mond.
Hy heeft zen iene hand in men broek, en t is niet te lyen, zo nypt hy me en mit dandere heeft hy me by t haar.
Ik gaf die raad, t is waar maar k ben door schyn bedroogen.
Och ja, is t mogelyk!
Inwoonder zal desgelyks zyn best doen, dat neering niet meer van hem zal klaagen.
Draegh ghy sorghe voor jou eertituls en ga jy daer mee slapen.
Maar maak dat jy jou niet doet zoeken, ik ben vry haastig, en par bleu ik raak aan t vloeken... kristine.
Heugtje niet, doeje met dronke neel een vaatje wijn van acht mingelen in een halve nacht uitveegde, en doe noch elk voorje hooft een drievaans kan leegden.
Och iochem, 'k zal u willig geven d'eer, die u eigen toebehoort.
De slaep is door gerucht, geen ruyschen, my benomen.
Heel trefflyk, wy hebben elk een scudi gekreegen, en daar en boven hebben zy de arbeiders ook betaald.
Niet mijn heer, ladis.
Dat s zonder tegenspreeken want op hem na, zyn al de gregoriussen uytgesturven.
Wanneer ik by een' buur een eerlyk bruidje leg, dat doe 'k alleen maar om je niet te incommodeeren want als ik uit ben, loop ik thuis niet in de weg.
Grandmarcys griet, maer hoe raecken wy met de begraffenis klaer?
Had een gebodt gedaan aan my, dat eer ik quam most hebben een beminden.
Ae niesje!
Stel u zo wat gekk'lyk aen, geertruid.
Breek af, breek af, dat beursesnijen van die notaris, zou k niet lijen die heele extensie is onnut.
Zeg ik liefste jy weet wel dat ik zulke vlaagen haat.
Laat ons naer binnen treen.
Die passen by die andere niet, ze zijn te ruig en te ongebonden in 'er praaten.
Myn heer, gy vlyd myn hoop alleenig maar uit gunst, maar k zal die snode, nooyt myn leven meer aanschouwen.
Dorstich hart.
Myn heer, uw goedheid is te groot, om zulk verzoek te refuseeren.
Is 't nu geen schand dat gy uwe eerste man vergeet?
Te recht, sinjeur anzelmus, die consideratie is niet te wederleggen.
Dat magh wel, se is nerghens nae de beste juffer niet, al hiet se schoon trijn, in der daedt isse een boose griet.
Ik weet niet waar ik kruipen zel.
My dunkt het wordt hoog tijdt dat ik na huys moet loopen ik heb mijn tijdt verpraat, 'k zou 't met mijn rug bekoopen.
Ik zweer, dat iuffrouw nu voor deez tijd niet meer kan. men heeft niet in zijn macht te pissen meerder dan den nood wil geven, die geen dwingen heeft van noden.
Haar stralen drongen heen door hert en ingewanden, en deden heter vuur in mijnen boesem branden.
Al die zich aan het volk steurd, zyn maar zotten.
Weesrijmwel nu, wat is de bootschap?
Wel heer windbuil hebt gy wat genomen?
O onluk onverwaght, dat in zo korten tydt dit huwlijk heeft gewraght!
Hoe kan het mooglyk zyn?
Maar 'k moet het in je byzijn zwijgen.
Alonce o ja!
Vreelich hoogtautsch.
K hoop van neen, se sel heur wel bedaeren.
Ik ree in 't schip mit al men buuren.
Laat ons de vrienden vast verzaam'len, eer hy vlucht.
Gy zyt zyn lieveling de heldre morgenster blinkt nooit zo aangenaam als gy in s vorsten oogen, hy kan u niet te veel na uw waardy verhoogen.
'k zel 't eens zien.
Of jy 't niet wist, linker?
Maer ick seg' u, 't is maer moeyt, en tijt versleten.
Ick ben by haer niet vry, zeg waer ick vry zal wezen voor tyrannye, kracht, macht, liefde en gewelt?
Wat mensch zou dat vertrouwen.
Ich haab durch myn' gesicht, ein kompanjie franceezen doen laufen, phoe!
De dans van de drie boeren en drie boerinnenword hervat.
Nou, je wijf word wel spytig, ik kom'er daer tegen achter 't stadhuis, in de gasthuis steeg mit zo ze me ziet, keerdz'er hoofd om, kwanzuis of ze me niet wou kenne ik dogt loop heen jou verbruide moffin, daer zynder wel andere die beeter in'er eene lit benne dan jy in je hiele lyf, daer ik by koomen mach jawel als ik ze zie zo ben ik 'er van ontsteld.
De driftige minnaars of arglistige juffrouw kluchtspel.
Zy gaan met hans binnen.
Goeden avondt iuffrouw.
Waar zal dit eindling heen, leander?
Mich. t is keyn man doe oell, t is eyn wit roech hondeken.
Ick loof niet datje een vroumensch meent.
Zy verschuilt zich an een zy.
Dat zal wel gaan, myn beste maat, ik zal dat met uw heer wel schikken joost.
Hy heeft my 't hart ontsteeken, ik dacht daar 't minst niet aan, toen hy my 't eerst kwam spreeken.
Hoe drommel, heb je 't zo verzonnen?
Ha schelm, ik zal...... mary.
Gaat, vraagt dat aan de beek daar gy geweest hebt om den keyzer te bezien.
'k heb moed dat wy die vent tot d'hartogins vermaak, uyt potsery, weer zullen wat spelden op de mouw, en hem de kap gaan vullen.
Karel, klara.
Cornelis, de voorgaande.
Ook is hy noch niet doot, goe vrinden, die twie drie dagen levens het.
In soo 'k dan niet tijgenoeg nasen sin te beurs schiet, soo vat hy me by de kraagh, in durftme wel of hale.
Mier lust zo wat herom zoe slagen das myn leben.
Wel barent wel jy maakt het raar.
Och wat ben ik gelukkig dat ikje daer ben teegen gekoomen! duizentmaal heb ikje gewenst te spreeken!
Wat is er leelijcker, als dat men sijn neus steeckt in een aer mans keucken, en daer het sijn of spreeckt?
Wel breurken hans, kunt stoe'an mik geen kennis kriegen?
De gelukte list, of bedrooge mof.
Mogt ik uw dispuut in 't net beschreven zien dan wist ik raad om u te helpen.
Hebje den oliphant noch voogelstruysen niet, de suyker, de toeback, de vijgen en de daelen, so selje al den bras tot eenen duyt betaelen.
Je maakt dat de buuren van schrik uit de slaap springen, en smorgens hebbewe altijt om dit kattemuzijk een hart gekijf, zooje hier weer komt ik lapje met een pot vol maagdewater opje lijf.
Gy hebt gelyk myn lief margootje, heer bartel is te mooy een dootje.
Hy volgt kopernikus, een vent die heeft geschreven dat de aardkloot zeilt, en draait, door kringen van de lucht.
Mevrouw, het is een jong gebooren wicht, dat noch geen dag geleen aenschoude 't eerste licht, wiens lot dat in uw hart meelyden moet verwekken want 'k ben'er van verlost, doen 'k naer u, toe kwam trekken.
Beween de rampen die t ongeval my doet grooter op groote klampen.
Maar dat zijn, geld zaken die noch over te komen zijn, deink e reis hoe't mijn treft, dat, die veur dezen al mijn hoop, en troost plag te zijn, en tot een stut in mijn ouderdom zou wezen, heb moeten zien vervallen, tot zo vuyle en schandelijke oneerbaarheid.
Karel, dionisus, leonello, philippo.
A, br.
Geloof my, heer, gy moet u in die zaak niet steken, maar zoeken middel om die by te leggen, let wat in dit land by een proces word opgezet, gy zult u zelven maar verwarren.
Hoe duyvel zelt hier weezen?
Ik wensch geen grooter goet, als u genegen hert, twee letters uyt u mond genasen filibert.
Laat hem maar slechts betyen, hy pleeg als jager voor de trekschuit hier te ryen.
Die vreemden capitein, dat zweer ik, moet voorwaar een ryke fokkert zyn.
Of wouje wel, dat in 't verby gaan zo een sinjeur der de handen eens insloeg, johanna je moet dat wat laaten.
Wat is hier doch geschiet, dat u eer raeckt, of mijn en magh ick niet, t'wijl ick hier moet gekluystert sijn, om mijne droefheyt te versetten die van binnen my kanckert, en nu lang gemartelt heeft de sinnen, met nicht wat vrolijck sijn, en wiss'len van gewaet?
Wat roert het jouw laet mijn mit vreden.
En toen ging men 's avonts so veyligh niet langs de straten.
Wiens intrest ik, gelyk het myne, heb betragt spreekt dus tot my!
Tien duysent man te paart, en noch zoo veel te voet, ses kloecke steden vorst, die toonen haar gemoet.
Dat 's wonder wel bedaght.
Ik was al bewogen deur zen looze kal want ziet, hy zwoerme by zen leven, by krits, by krats hy zoume geven, dat hy van jouw ontfangen zouw zoo handelt tiribus zen vrouw.
Ja, je zoud wel aers oordielen, indien je wist wie dattewe waeren.
Ick en selt dan oock niet doen song'er jou hieten.
Den koning hier, wat s dit?
Kom geef hem 't geld, en laat hem loopen.
Het schynt de hemel heeft de magt aan zich gelaaten zy schepte u tot myn min, en my om u te haaten.
Nu weet ik 't wel, zijn naam die eind, laat zien, op ontes.
Ick hoop dat mijn gezicht haer schelmstuck zal doorziften, op dat ick razende den dullen hondt beoog die my gebeeten heeft.
Ja zeg, zeg vry, dat haare aantreklykheden zo diep staan in myn ziel geprent, dat ik haar schoonheid, tot het end myn s leevens, zal in achting houwen, en zo ik niet met haar kan trouwen, dat zy u zulks verschuldigt is.
Maar, myn vriend, ben je al bereid, als ik 't geld geef, met jouw luizen dan straks daat'lyk te verhuizen?
Wat is t verscheel?
Ick keur het niet veur goet, want alsmen 't eens sou soenen?
Daagelyks brengt hy het huis vol italiaanen, franschen, en smoussen, die dan met hem snuiven, wyl hy dat boven alles acht, gelyk gy weet, en daar in schept zyn grootste behaagen ja, elk een hier in huis, wil hy dat snuiven zal mama, ik, de meid, onze kareltje, onze josyntje...... trui.
Bauke lolles.
Dats maer twee jaer gheleen, en hebt ghy nu een soon, die ghy wilt 't school besteen?
De onverschrokke ziel des ridders van de leeuwen!
Wel aan dan eens met reden wat wilt gy dat men doet?
We zellen veurzeker droomen, ik loof niet, dat we waaken.
Pas wel op, dat gaat 'er heen.
't is niet als ontrouw, daar zy mijne min mee voede.
,, 't begin gaet wel.
Wil je t me niet zeggen? tys tafelbezem. hoe slecht houdt hy hem?
'k word misselyk.
Maar hoor diwertje, je weet noch niet watje van de jouwen, of die jouw aengaen zou kenne gebeuren.
Kniertje geeft lobberig een klap.
Al te wreeden hoon, hoe zolt gy mijn gedaghten ik daght zy zeggen zou dat het niet kon geschien, om dat het was te laat constantia te zien, en zy zeit nu ik ga en ik kan my niet wreeken, want hoe zy my meer hoont, hoe ik schijn meer t'ontsteken 't is best dat ik dan zelfs mijn lastigh leven kort, my dunkt de venster van haar zaal geopent wort.
Wat wil den ammirael?