floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wel meid, wat doeje hier op straat, en met dien heer hier naast in kwestie, of in praat?
Ick vrees voor onheyl, iren.
Wie gaf u reden tot deez gramschap tegen my?
Die ongelukkigh leeft, daar is 't niet noodigh voor, dat hy een ziele heeft want die een ziel heeft, leeft en spreekt met goet gevoelen zo ik geen ziel en hadt, zo zou in my niet woelen, de zorg dat zy te nacht haar overgeven zal.
Gy hoeft voor karel in het minste niet te vreezen.
Myn heer ik dank u voor uw goe genegenheid.
Dat was van jongs op mijn gebrek maar wat zin jy mit jouw subtijlhait?
Achtb., niet alleen in de zelve liefde zich loffelyk oeffende maar ook ons kunstgenootschap nil volentibus arduum, de eere deed van een lid daar van te zyn.
Ha straffe blanche, draegt gy dan geen zucht noch kennis.
Teuntje, buurvrouw van jan. lysje, verlieft op teewis.
Al roemtmen rubbens edle kunst, zo kan ook brouwers geest vermaaken.
Liefde geef, dat daanslag wel mag slagen, op dat ik eindeling een eind zie van myn plaagen.
Och aaltje van kampen, aaltje van kampen, het gaad me schier aan de zinnen, ik weet schier niet of ik veur of achterwaarts ga. aaltje van kampen.
Zulke mannen, en vrouwen werden'er maar al te veel gevonden.
Nu win ik een rixdaalder s'week, de kerk moet ligt en turven geven, en soo een mantel daar beneven, als ik heb hangen om mijn hals.
Dan 't is behouwden, siet, daer komter al een zwieren een uyt met een doeck om 't hooft.
Zo zacht der eddle baron de ossekoph is er veur.
En, durf ik myn persoon en goet aen u opdraegen, beschik daer van, mevrou, maer naer uw welbehaegen.
Hi, hi!
't is onverdraagelyk, wasje men moer niet ik zou je wat oorvygen of klappen uitdeelen.
Eduards patroon heeft hier ontrent een comparitie zo jy nu geresolveert bent...... maar je wyf komt.
't is zeeker, 'k heb het noit gezien, noch zelfs geleezen, maar het is echter waar.
Fredrik, theodora omhelzende.
T'amsterdam, by de erfg van j lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1691.
Wat zouje me wel willen in de veel duwen, je weet meer als je zegt.
Ick looft oock wel wangt doeker flus inde winckel keeck leeckter heel berooyt, daer was weynigh te bancke, daer lag maer een bolletge of twee op de plancke mit jen lutje dronckemans timpjes, dat's ummers te schraal.
Werentig niet...... schout.
De liefde van die lobbese is los, gelyker 'er zinnen, die stroo jonkertjes, wat weeten die vande kost te winnen?
't selementaris vier most my niet meer zo branden.
'k wou dat je jou bakhuis uit het lit gaapte, ben je dronken of vol?
Ja wel, de mijne maakt het immer zoo slecht, of wel ien slachje slimmer.
Wo ben ik soo schendigh bedrogen dat dy dat osenburger wapen besloo, doe looser meeke, och ick weet jo gants keen root, ick mach de kop onder de decken steeken.
Pen noch inkt moet haar behaagen, noch papier zulks ik venyn.
Zo, dat doed men goed in mijn hart, ja ik groei'er in een hand dik spek.
Gelyk hier aan dezen elendigen blykt, die noch sterven kan, noch leeven, van pyn en ziekten overwonnen, en hier tot een spektaakel dus elendig leid, hebbende zich al over drie dagen gebiegt, en tot de dood bereid.
Ik zel 't verschieten, wat ien praat is dat, antwoorden ik ten leste wat lustje spreek.
'k gae na de dansfeest waer dat ick u sal verwachten neemt desen sluyer doch in danck, die ick u sent, op dat gy wort van my die dragende gekent, soo sal mijn pijn, die uyt mijn liefde rijst, versachten.
Heer doctor ach!
Ferdinand, philidia, izabel.
Maar ik ook, jufvrouw agatha.
Dat gaat 'er zo dryvend op aan, en, komt me de schout teegen, zo zel ik verzoeken of hy met me belieft te gaan.
Dat is waar, laat het dan vyf zes schellingen zyn, om datze het met er handen winnen moet, griet.
De schouwburg zal 't nu niet lang maaken, en haast ontbloot zyn van akteurs dewyl ze aan and're rollen raaken, en speelen op de windvangbeurs. turfdragers zullen met hunn' manden, en kruijers met'er wagens, wis, in korten tyd viktorie branden wyl elk op't minst een keuning is.
Simon binnen. vierde tooneel.
Wat moet een die de kost wil winnen, in deeze waerelt al beginnen, ik ben lakey geweest, soldaat, nou lapper, kruyer, advocaat, dit laasten och, ik zou schier vreezen, zal nog het alderslegste weezen, dit leit my zeker inde zin, ik kruy nou regt het rasphuis in, kourasie watser aan bedreeven, k mag denken ik ben schaap gebleeven, ik sluit voor zulken plok geen mond, tien ducatonnen t is geen stront.
Al doe ik jou somtyds zoo wat temtacy, je bent al evenwel een braaf slag van een' vent.
En daar versta ik niet toe jonker klaas, wel dit komt hier raar!
Maar wat dunkje, kenne die straatslijpers zoo doende niet makkelijk de kost krijgen, en wat doen ze meer, as dat ze de inwoonders heur neering quijt maken ze hooren zamen te spannen de burregers, en helpen dat gekrijt van de straat, zoo zou 'er te beter neeringh in heur huizen wezen.
Is 't geen eerlyk jongman?
Ik kom van passen hier aanstappen, misschien moet ik wat schoenen lappen, laurentius.
Men zorgt altyd voort meesten.
Jae wel is 't spoockery geweest, 'k begin te schricken en te beven 'k hebb' oock met het spoock gedroncken brandewijn en bier.
Dat wens ick haer noch niet, doch 't meeste om haer vrouwen.
Is 't niet genoeg, o aangename maagd!
Maar wat raakt u dat, meester barend, kan ik u dat dan met myn reden niet wederleggen?
Niet al te wel katryn.
Ik weet et wel dat men kwaalyk praat van vrouwen, die van braave vrinden, en van een eerelyk geslacht, by andren meer vermaak als by haar mannen vinden ja k heb er zelf zomtyds veracht, maar k wist toen noch niet wat het in had, een van beiden te kiezen, of gebrek te lyden door al te teeder een gemoed, of dat men weelde kan in volle overvloed genieten, zonder achterdenken te geeven, of zyn naam te krenken ik zie wel, of men zich al veel verbeeld van de eer, de zoete tyd, die vast verby is, keert niet weer.
Nou ik jou aansicht bestrijk  wordt jy de duivel self in alle ding gelijk.
Grypvogel, blyf jy staan, en spikkeleer in jou consiencie, by je leeven.
Wat jaegt u ongeval dat gy my ophoud heer?
Om u te dienen, juffrouw, toen ik uitging was 't een kwartier na de klokke acht, en nu zal het goelikjes zo half negen weezen.
Ja.... daer ontbreeckt hem veel in desen overvloet, van eere, ryckdom, macht, en alderhande goet...
De andere, naamelyk sammers, als een tooneelspeeler die wel juist zo grondig niet van tooneelspelen weet te redeneeren maar die door ervarenheid van het reizen meer toeleide op spellen, die, hoewel niet na de regels der kunst en taale, evenwel veel gelds op bragten.
Aan juffr.
Want men ziet in 't hart niet.
Mijn hart heeft noit geleken na zulke, ik ken my vry mijn eerste liefde kleefd, die meer in u gestaag als in zich zelven leefd.
Laat dan uw meester zien een ander te beminnen of dat hy, in uw plaats, zich laat bedienen van een ander, zo die gek haar niet verlaaten kan. 't is waar, dat alles met haar vader is beslooten, en gy, noch izabel, het weer om ver kond stooten maar het geschied slechts om myn geest van zorg te onslaan en zo ge u zelf bemind, verban u hier van daan.
Het tooneel verbeeld de rechtskaamer van t dorp, in t midden is een lange tafel dwars tooneels gezet, en in t midden van dien de schouts of presidents armstoel geplaatst, aan wederzyde een lange bank voor schepenen, voor aan het tooneel blyft de tafel ledig, om aan de twee advocaaten plaats tot pleiten over te laaten de tafel is gestoffeert met twee brande kaarsen, een tafelbel, sandlooper, haamertje, inktkooker, pennen en papier, de stoel van de secretaris is aan t leeger end van de tafel geplaatst.
Neen 't gaet hier mede niet als 't doet met ander lien hoort toe, ick sal dit werk u gaen te recht beduyden syn neus is wonderlyck, noyt vond men sulcken luyden en mits hy in gheboort is langhe blyven staen, soo is het oock met hem seer wonderlyck vergaen want om van sulcken neus gheheel te zyn ontslagen heb ick soo langhen tydt dat soontje moeten draghen, soo, en ghelyck my dit myn vroed wyf heeft geseyt.
't is of ze dol zyn hoe kan het geschieden?
Men heeft voortaan, maar alle quaad te doen, te stelen, dood te slaan, en alle schelmery door 't noodlot te verschonen.
Wat mag die ouwe gek al snappen de duyvel kan geen schoenen lappen.
Zy meent een prins te hebben, en 't is maer een slaaf.
Maar 'k vat niet wel, waar om 't hem niet berouwd heeft, en hy notariaal niet heeft geprotesteerd van aangedaan geweld.
Wel, gy woond digt aan de poort.
Ga na myn propdarmpje, dat 's nou myn' uitverkooren, en zeg hem, dat hy.... maar daar is hy zelf.
Maar de brief is hem by ongeluk op de lijnbaensbruch uit de hand in 't waater e waeyd, doch daer is niet aen verbeurd, terwijlwe weten waer nae datw' ons kennen reguleeren.
En krijgen wy 't in de neus waar dat het leidt, zoo zel ik hem d'een of d'andere leugen wel wijs maken, en 't wijf mee, dat ze allebei het gat uit raken, en wy 'er dan achter her.
Maar spits, gy moest ons niet mede onder dezen hoop tellen, en zeggen, arlekyn in de elizesche velden, arlekyn procureur, en de buitensporige minnaar, zien wy met den druk gemeen schuild daar mede niet wat eigenbaat onder?
Heer doctor, 't is niet vremt, sy is vol vuyle stof van 's meesters key begruyst.
Het studenteleven, kluchtspel.
Hoe benje zo bedeest?
Wat ben ik verblyd, dat ik een middel gevonden heb om de wreedheid te verzagten, van die schoone, die my zo lang vergeefs doen zugten heeft.
Deeze guyt, die wy van daeg voor onze kozyn ontfingen, die schelm, die daer staer, dat is teeuwis de hovenier.
'k vervloek lukretia, ik moet mijn meester haten vervloekte dokterschap, vervloekte tien dukaten, door wiens verlokking mijn gezicht zo was verblind vervloekt... maar 't is vergeefs en ydel.
Magdaleen, daar stryd tegen dat haasje altyd by u was liet gy haar dan alleen?
Maar krispyn mondje toe, 't is of japikvaer ons wenkt.
Doen volghd ick op het spoor, tot in haar eyge wooningh, 'k verzeker u heer graaf, dat ghy genoegh verschooningh voor my zult vinden, in 't verblijf als ghy haar ziet, daar komr zy vol van glans, die mijne ziel gebiet.
Dit komt of het weezen wouw.
Ik acht een juffers moeite al wel besteet te zijn, die de eer heeft, van een hart te winnen, als het mijn' en, als men 't zeggen zal, op 't redelijkst genomen, my dunkt, een juffer hoort ter halver baan te komen.
Hou daar moer, versterk jy jou hart e reis, nou hillegont, je je moet zo niet schrijen.
Dat hem de pokken schen, 't is lang genoeg, ik moet, 'k moet voor den rechter gaan, hoe zoude ik dat verdragen?
Snoever, wat geefje op horen?
Je most ons dadelyk een boodschap gaan beschikken, je weet waar wybrant woont?
Ik offer met schuldplichtigheden, u hier een krygsman op, myn vrind hy komt u onder de oogen treeden, maar schrick niet want hy steekt vol wind.
Bewaar het tot wy trouwen, klazyntje lief.
Je bent wonderlyk, dat je een mens in 't midden van zyn reden versteurt.
Wy danken u, myn heer, en zullen voort beginnen.
Het toneel verbeeldt eene kamer, in een herberg te loene de geschiedenis ge beurt laat in den avond.
Ja segh eer keysgewijs, ghy malle keyschen haen, nu sulck een gulde vlijs sy hanght hem om den hals.
Woond zy in 't dorp of woondze in stee die jou die plaag op 't lyf deed koomen.
Hoor, morgen kryg ik weer wat geld van moei kristyn.
Ik moet eens heen en weer op de plaats gaan.
O ketter in de kunst, ik zal 'er op studeeren, of 't licht zo wel niet als iets anders kan ververen!
'k heb 't eens gehoord.
Ja, 't is waerhaid.
Wat quelt my nou of floor, mijn vrijster is bedruckt, ick krijgh hier wel een aar, als 't heersschop wel geluckt.
Och, och, myn leonoor is voort!
Waar of die jonge nou weer gaat?
Ick bid den hemel met zijn zorgh steets by u woon.
Een moye lansman sonder lans.
Goed leonoores vreezen is, dat licht tusschen haar en u, de zaaken even eens als nu, met donna laura zullen weezen.
En u eds.
Dat's recht vader.
Wel wat drommel doet hy dan hier?
Wat neen, hy lijckt wel ien brackje had hy maer een dubbelde neus, lubbert.
Is 't anders niet myn kindt, zo maak geen swarigheit.
Ik heb nooit mensch gevonden, dien zo verfoeijelijk de grootse duivel rijd.
T is karel die alleen kan mijn gemoet verwinnen.
Gena, mijn heer.
Hindrik.
De band der vriendschap is die t aldersterkste klemd, daar veel de liefde, door t afweezen, ligtelyk stremd.
't is wel, kom blind ons beide, geefme jou hand, waar benje, kind?
't wierd mijn om jouwentwil eschonken.
Nu een week verleen ontfing ik hier in mijn kasteel de tijding van mevrouwe gravinne trifaldi, tot mijn verdriet en rouwe.
Wat oeffeningen dat jy kond kom voor den dag, ik zal terstond u als een babok toe doen kyken, die snoeshaanen zyn juist altyd niet dieze gelyken.
Dats 't alderbest, neemter dagh toe, dat prijs ick u, dan 't is veel beter maet daer niet meer om te dincken.
Doch ik mag het crediet dank weeten dat ik zo ben misleid.
Ik meen, dat elk voor t regt, met reeden, spreeken mag.
Wat is dit te ze ggen, hier schynt het heele werk wel verbrot.
Daar by weet gy al deze lien, door wien dit werkje moet geschien.
Hy meent onder de brugge al de kackhuyse, en sijn prinsepaelste vee, bestaet in zulcke luyse.
Rapailje, lakay, lakay, o snood kanailje waar zyt gy?
Maar, t is vergeefs, gy zult hem nimmer vinden konnen, philidia heeft reeds alonces hart verwonnen, gy zult niets vorderen wat gy ook onderwind, wyl hy te laf is, en haar al te teer bemind.
't is hoog genoeg.
Adm. wel vint gy napels dan zoo aangenaam en schoon?
Weesrijmde afspraak was, dat hy dit teeken zou doen. zevende tooneel.
Nu door zijn broeders doot, geraakt hy tot het rijck, teban.
Zou ik het niet weeten, wis, je zult het al hebben binnen acht dagen, modde.
O schellem, zo 'k u krygh.... koen.
Rouwt rood en geel ook mee, met dit gekwik en zwier?
Wim raast mich an dem kof?
Maar buiten twijfel zal ik mijn dank al weg hebben, dat mijn inzicht hier op iets anders doelt, als op een erkentenis, die ik uw' weledt.
Ytje, met pleuntje heur buurwijf, haar man soekkende.
Kan 't weezen?
Spreek andere taal, en let wat gy zegt, en wel ter deegen.
't is kort en goed, en zal volvoerd worden dezen dag, zo je maar een zuur gezicht maakt.
Ik zie ien groote mand  zoo ik maar recht kan tuuren.
Ik vertrek.
,, zacht, heer, dat zy ons hier niet zien.
Mekaar niet te scheeren by geleerde luy is ommers geen spullemaken te leeren.
Katryntje.
Wel dat zyn wond're zaaken!
De duyvel haelie jou guyt, sie jyme daer iens nat maken.
Laat de gekken loopen, wat geeven wy 'er na laat al praaten wat praaten wil, doen wy maar 't geenwe goet vinden, en houden ons stil.
,, zo, dat gaat recht na myn zin.
De trouwste van jou knechts!
De vrintschap had uw hart wel eer aan 't mijn gereegen, ontbind de tegenspoed die dan zoo onverwacht?
Domina glaudum affronteert.
Den opperst wil geen quaet als t hem verdriet gedogen.
25 bloed!
Tryn, meyd van joris fransz.
Sofia, klaudia, karlos, elviere, orontes gerardo, porcia, gratia, jeronimo, philippus, kaajim.
En zo 't te zwaar is, laat de voerman u dan helpen.
Est ne sponsus?
Begryp je 't nou niet net?
Daer hebje gelyk in joris fransse en dat word er ook al menig een gewaer.
Waer is de brand?
Klazyn van binnen roepende.
Gebiet my wat u lust, 'k sal u tot slaef verstrecken.
Ik zocht myn goed van de straet op, 'k begin nae maddeleentje te vraagen maar niemand wist 'er of.
De noot van deze tijt heeft my die raat gegeven, teban.
Anzelmus. hoor, izabel, ik wil, om jouwent wil, geen gevaar loopen, dat je, met de een of de ander lichtmis, tot myn schaade en schand, het haazepad mogt kiezen, en, eindelyk, voor bedelaarster, schooijen achter 't land.
Hoe kunt gy soo een geest soo geestigh hooren spreecken, en niet beweeght sijn, door haer bidden, en haer smeecken?
Waar loopt ghy heen, kwieryn?
Terwijl dat ick de trou, van mijne vrinden weet, zoo zult ghy zeggen dat, sigh ellick hout gereet om op het minst gerught, voort by der hant te weezen, het zou lafhartigh zijn, dat ick de doot zou vreezen in deeze aanslagh daar, de winst my biet een kroon, en rijck voor dit gevaar is dat geen groote loon, of schoon de felle hant van atroop af quam snyen mijn leevens draat en hulp my zoo uyt al mijn lijen, ick aghten 't voor geluck en koos met vreught de doot, veel eer als dat ick bleef van kroon en rijck ontbloot.
Wel jy verhaeld ons wond're reden.
Te amsterdam, by albert magnus, op de nieuwen dyk, in den atlas, by den dam.
Wel arlekyn, wat wil dit weezen, hebt gy geen agterdogt, noch vreezen?
't is goet, ik zal hem vry gaan kopen.
Ick moet 'er noch om lacchen als ick'er noch om denck.
Hoe bin jey een glasschrijver, en een glasemaecker zoo kan jey heel wel leeven glasemaecker.
Wercken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerte mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in 't geheel, en sonder eenige omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsz.
Karel, margriet, modde, pietje.
,, wat drommel geefje zo den vent zyn' vollen eisch?
Neen broertje, neen, je zyt na 'k merk nog niet verlicht.
K ben nooit gewent, zottin, om ymant voor te liegen.
Dit zyn die kunsjes die die vagebonds gebruiken, om t visje op die manier te krygen in de fuiken.
Wat is 't een eer!
Al wil je et loochenen, ik ken je er met recht van beschuldigen.
Ik schik mijn nae jouw wet.
Ik kan de helft pas verstaan, waar is deeze jonker toch van daan?
Nu hebj' uw zin, z' is weg, maar evenwel ik vind het wonderlyk, een meyt om zulke beuzelingen te stooten uyt het huys, die vlytig doet haar dingen, waar toe zy is gehuurt, die trouw is, knap... margriet.
Vonden wy dien kotaldo hier, wy zouden hem doen vatten.
Ja, loop maar na binnen. zevende tooneel.
Heel wel, ik antwoord dan, myn heer.
Nu gy moet wat couragie hebben, en verduldig weezen.
Niet al te wel, ik voel myn zinnen, beroerd, door smaad van die zottinnen heur slecht onthaal maakt my zo gram, wy, zuilen van de beurs en dam, die op het oosten, zuide en westen, den handel dryven, als de besten, zyn meerder waard, naar ik gevoel zy zetten ons niet eens een stoel.
Hoor hier als ik in sine, in 't stryden my zo kweet, en 's keizers dochters, naar het groot tournooispel, beide op my verliefden zeg, wat waar het dat men zeide van haare minnenyd?
Tys tafelbesem.
Glazen uitsmyten, kloppers af draijen, en schellen steelen kan hy ook.
Ik zegje, pakje hier van daan, zie 'k je hier weer, ik vloek jou met alje goet voor heyntjeman, wat zelme beuren?
Nu klaas zyt voorzigtig en laat u niet door geschenken omzetten, of t zouwje rouwen, weest trouw voor je zelf, maar wilt een ander niet vertrouwen ik kom ligt binnen een uur of twee weer indien er ymant komt, die my van noden heeft, zeg dat die weerom moet komen, maar verzoek het beleeft.
Ja moer, 't zyn altemaal geen jeronimussen.
,,'k heb van myn pligt geagt by dezen u voor al ,,berigt te doen, dat al zyn wysheit en geleertheit ,,alleen loert op uw goet, en dat het is verkeertheit ,,aen zo een zot zyn bloet ligtvaerdig te besteen.
Neen, wat treves, mag het weezen, van bastonnaden.
Wytberoemde naam veyligh en zonder vrees voor nijt of achterklap mogen schuytlen waar door uw weleedt.
Hoe vaak hadden zy haare prinsessen verplicht, eer zy haar liefde ontdekten?
Gy zyt als ik en zoo als nu de menschen zyn, hoe derft die ouwe gek aanminnig beeld, u naadren, een gryzaard die de tyd het bloed bevriest inde aadren, wiens schraalen leeden, gansch verrimpelt niet als been verbeelden, een geraamt omkleed met vel alleen.
En met zijn komst zoo scheit dat my de doodt komt naken, die met haar pijl vast mikt om in mijn hart te raken.
Al ley'er noch zo veel aen zo een brief geleegen, leer, jongman, dat men nooyt kan grooter zotheit pleegen, als midden in 't gesprek te vallen met gedruys, en, dat men zig eerst moet aen boden van het huys vervoegen, en dan zoud gy klaere blyken geven, dat gy de konst verstond van wel te kunnen leven.
Hem meent gy dat hy voor een schelmstuk hoeft te vreezen?
Begrypje dat wel, neef?
Gaaje dan heen gelijk geseyt is, je bent vol duysent listen, en houje gelijk ofje van mijn, of nieuwers van en wiste.
Dats waar, gelijk als gy, gy hebt dat goet gehandelt gelijk als een student zijn boeken en papier.
Daar is myn hansjeen, ich wol morjen met uich geen, waar das ier wolst.
Ik vlieg met meinsje na haar kamer toe daar vinden wy de aap, die van de paal zich weeten had tontbinden, en ma couzine op t lyf gesprongen was.
Een pottebanck, roeltje in huys wast de vaten.
Wel om mijn koerazy te toonen, jou sakereerse blode vent en jou lui ook jou zotten ik ben hier om een juffrouw gekomen, die beloofde me te trouwen, als ik dit uitvoerde zonder schroomen en ik zou om harent wil een roof haalen voor de hel.
Staken wy't krakelen nu, hoor, heer, myn dochrer is voor u, ik geef myn woordt maar van myn leven zel ik broershart niet licht vergeven de smaadt die hy my heeft gedaan.
Die strax met bely gaet een nieuwen aenslag smeden men maekt den ouden wijs, laurette is te vreden om met hem deur te gaen, men stelt de tijd quansuys hy gaet, maer is soo ras niet in laurettens huys, of wort van d'eerste twee al wederom gegrepen.
Voorts, 'k heb goe mynen, een goed opzicht, al mijn dingen doe ik heel zwierig, die ik doe.
Myn zinnen zyn verrukt 'k verlief op 't hoe m' ook smaele.
Drie in schijn van potsery, dansery en zangery.
Wel ik lachme aan't end.
Jan. ja dat geloof ik, 'k ben zo nat, gelyk een kat.
Ik zal noch eens die proef u geeven.
Hoor, dees negotie agt ik anders niet dan wind.
Den tweeden druck, vermeerdert en van nieuws oversien, van veele grove fouten verbetert.
Door zyne vriendschap, die gy licht'lyk merken kund, heeft hy ons deeze deur in zyne tuin vergund.
't is slechts een spreekwoord, maar gelooft'er vry aan, men komt licht tot de kwaalen diemen zich sterk voor laat staan.
Dat zouw mog'lyk kunnen weezen.
De ousdte kwieryn.
Sr. pedro, hoe?
't moet een vrek toebehoord hebben.
Symen, piet, flip, dry iongens. zwijgende.
'k heb u gezogt met smart, en dit geberght doorloopen, met droefheyt in mijn hart, ja dat mijn traanen droopen al rollendt langhs mijn borst, tot op de zwarte aart, ladis.
Slincx om keerje, dan stil staen, dat 's een fatsoen, daer weer wat preutelen, ick loof hy sal jonge nickers broen nou staet hy weer soo stemmigh trots eenigh beniste leeraer.
Myn goedje moet aan den man.
Kom volg, en maak my hier niet al te veel gekekel, draag deze zak met geld voorby mejuffers deur die nu, in 't voorsalet vast wacht haar serviteur.
Zo dat onze schuld is dat wy hier kwaamen, heeft het niet veel om 't lyf want wy zyn van meening daad'lyk te vertrekken, wy zoeken geen verblyf.
Gae naer parnas de smaet, horatius gedaen, verbeteren, dien gy doet staeg op krukken gaen.
Wat is er vreemdigheid in t lot en in t geval?
Ie wessels as stoe noe mien voar ontmeutst, zo moest ste em bolde greuten, ond oet miene noame zeggen, dat ik in holland tot nen jonkren ben edeggen, ond dat hy aan mik zend wat hammen, ond wat spek.
Vervloeckte achterdocht verzelt met zorg, my zenden meer plagen als ick kan verdragen, ben ick blint, wert mijn louise niet van henrick zelfs bemint?
Gy turken, gy japonders, ja gy hottentotten, en gy monsters van onzen tyd, is t niet genoeg dat wy arm zyn?
'k begeer niet dat ge alleen myn zeggen zult gelooven ik zal 't u zelfs doen zien 'k ga yder een te boven.
Sofia. hy gaf zyn hart aan my, k hebt myne aan hem gegeeven, hoe veel ik hem nu geef, hoe meer ik schuldig blyf.
Zy doet de weerelt zien haer looze listigheeden, wie dat zig toont vernoegt met weynig is te vreden.
K heb evenwel aan u zo groot een obligatie, dat ge al jou leeven lang zult blyven in myn gracie.
Gaet niet maer loopt, och of ikje een paer vleugels kost wenschen, want ik ben soo lijdige bang voor het weer komen van die rouwe menschen.
Maeckt toch die duyvel blint dat hy ons niet en siet, o hemel, en behoet ons voor die boose geesten.
Tot rouaan, schout.
Wat zot getier komt my ter ooren?
Klaag niet mevrouw, hou moed, gy zult van daag hem zien en spreeken, ja verheugt, in volle vreugde, ontmoeten laat vry onze oude vrek, vast om zyn geld, wat vroeten, gelyk een varken, met zyn neus doet, in den drek.
Het zyn, geloof ik, een party schurken, om er hier in t gild van de troggelaars te laaten promoveeren want na dat ik kan zien, zyn ze ontrent even veel miesters, en dat ze zo maar op de gemeene beurs teeren.
Ja, ja, dit is je vrijster, zegh jufvrouw wil jy ons betalen? helena.
Jy bent maar een ootje in t syffer, je geldt er niet, man maar hoe vaarje kwieryntje lief?
Agatha, sara, rymerig, smeerlap.
Hans en lijs uit, met het gelt.
Willemijn, de dienstmeid.