floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Wat, zo antony, jy praat by get van t zilver, goud, en diamanten, of het straatstienen waaren, en hakt er niet weinig onder, doch wat scheeld het jou, of het geloogen, of de waarheid, is, maar ik geloof zeeker, dat het zilver en goud, toen vry wat beter koop moet zyn geweest, als t nou wel is.
Jou dunkt kwaalyk, want het is hedendaags de methode alle juffers, die in zalette koomen, doen 't, en ik wil dat je mee leerd doen na de moode, daar aan kend men een juffer, of ze haar waereld verstaat, en wel is opgebragt. zo jy geen snuive wild leeren, zul je nooit geen vrijer krygen.
Myn princessin, wil toch wat bukken.
Wat leid gy, na 's mans dood, al ongeval en rouw!
En door zijn verkeerde streeken.
Ik heb veel vrinden die ten hoof niet qualijk staan.
Agaat, hoe komt gy weer beneeden?
Met dat hy my zag, hoe ras liep hy naar binnen!
Spreekt daar niet van ik ben immers niet zot, noch blind.
Gendag, jufvrouw.
Als 't hem belieft laat hem maar binnen treden. vyfde tooneel.
'k wil dat je niet meer spreekt 't is myn beurt.
't is te beklaagen, dat de liefde hem zo veel om my lyden doet.
Geensins, geensins maar hoor, neem op myn reden acht, ik zal klaar spreeken jouw bezoek doet haar ontstichten, en daarom zo je jou voor altyd wacht om hier te komen, zel je my op t hoogst verplichten.
'k heb juffrouw kaatje, met noch een stuk of twee, mee genood.
Soo datje wederom in gratie by my zijt aengenomen, en als je wilt, je kent hoe eer hoe liver weer t'mijnent in huys komen.
Hy volgt uw vader, en doet niet dan premie trekken.
Doe doch uw best, om maar te schijnen zonder schuld, ik zal mijn best mee doen, mevrouw, om 't te gelooven.
Wy zullen een comercie doen, veel grooter als men zou vermoen, met spanjaarts, franschen, portugiezen nooit zal men op de waar verliezen.
Wat staat my niet te schroomen, 'rampzaalge minnaares wat zal u overkomen?
Jy, singneur procureur, ik zal u onthaalen naar uw verdiensten, dat wil ik u zweeren, heer van een heerlykheid, die myn oom toekomt, en ik erven moet o dat kunsje zal ik hem wel verleeren.
Gaa, boode, wil de kaamer sluiten.
Sara, tijs. sara.
Kristoffel, ei loop heen, de tafel is al vaardig, en spoel de glaazen daar komt juffrouw, heer!
Was hy noch op zyn bed gestorven, dat zou juffouw zo hard niet vallen.
Sieur kwieryn, en tafelbezem, weet je nou wie ik mien?
,, dat 's geen wonder want hy zag je slechts deur een leere zak.
Wel hiet men liefste dan ook styntje.
't is rede groote vorst, dat ick my danckbaar toon.
Gezwind, mijn heer, ik vreez dat ik te laat zal komen.
Dat is net gheschreven nae de konst syn naem is jan van aecken die met de roede weet de kinders goedt te maecken.
Maar, daar komt jan kattestaart wat of hy my heeft te zeggen?
Gy liegt het door uw hals, en wyl gy my zo schamper hoont, zo zal het zydgeweer ons noodeloos geding moeten slissen, en ik de smaad in uw schelms bloed uit gaan wissen.
Mijn moyer bringe 't u. keyser.
Och swaegher, ik ben soo droevigh.
Dat 's een barsse vent!
Indien het mogt myn heer de prezident gevallen, het zou my zyn een groot vermaak, sr. pedro deze dienst te doen.
Karel, klaas, izabel, klaar.
T zou een komedie zyn, voor burgers en voor boeren, klaudia.
Maar pieternel, tot onze zaaken, zeg zullen wy het ook eens maaken?
Die ik lang ging verduist'ren.
O duivelse galei!
Crispyn, slaat hem op de rug.
Als ik ontfang terstond mijn geld, dan is mijn hooft heel wel gesteld weg met het ampt van hondeslager!
Wel ik word aars, as aars!
Niet een die omme siet.
Maer t is ien gaaf  moetje weten  die alle menschen niet egeben is  bokkende bry mit vorken te eten.
Kom zien wy datwe u weer te recht tot warmte brengen door 't gevecht.
Geertrui, filibert, ioris.
Hoe zel ik dit verstaan? joris.
Had mars zo een soldaat, hy zou de goon bevegten, en zetten myn gelyk, een meester van zyn knegten.
Wel, tot sijn meeste rust, in 't achterdeel van't huys, daer broeder sliep voor desen, en hy, gerust en stil, bequaem gehuyst sal wesen, om uyt en in te gaen naer 't hem gelegen is, en sonder datw' hem doen, of hy ons, hindernis, mits hy door d' achterpoort kan in sijn kamer komen wanneer 't hem past, en lust.
En de ander heeft, voor al zyn valsche schyn van deugd, noch nooit als haat van my verkreegen.
Mr. stefanus,  twee chirurgyns.
Ten minste joost zyn geest.
Daar zel je in t zuidland door aan kennissen geraaken want k heb gehoord, dat daar het ojevaers geslacht zyn oorsprongk heeft, regeert, en bloeijt in volle kracht.
Het was onze juffers last.
Ernst, hans, slenderhinke, izabel, katryn.
Uw dienares... maar excuseerme... neeltje.
Dat heb ik int zin, en ik zal myn best doen, dat die motkas voort van hier, en de hoer int spinhuis raakt kan ik t maar maaken.
Trouw jy de juffrouw maar, dat zal wel gaan.
Je liegt 'et zelf, hebje geen oogen.
Spant nu mijn meester niet sijn netten, om all' de keyaerts selfs haer malle steene praet  te trecken over 't a! hooft, die elck van hem uyt slaet.
O, myn!
Kom, wreek my van uw nicht, die trouwloos my verlaat.
Wel je scheurt de grootste helft van myn lyf, en moet ik, op dat je jou hartje vol op van weelde zoud geeven, tegen myn wil, in zuiverheid, en zonder een byslaap gaan leeven?
An een zy maar en laet ons mit hem betyen.
Zo studentje te speelen, de lui af te zetten, en te krassen is zyn dagelyks werk, 't is niet om te beschryven, wat een baldaadigheid, dat die moetwillige messieurtjes op de academien bedryven.
Myn heer, gy hebt myn' reden niet wel verstaan het schort myn nicht op die plaats niet daar gy wel meend maar 't is een groot verdriet, dat in haar' zinnen woeld, dat wou ik doen verdwynen door 't zien van de opera.
Jasper. veel langer, lykewel, diend zy geen hulp te derven, ofzy wierd wel zo gek, dat zy ging leggen sterven.
Wy hebben hier wel dubbeld kans foei!
Diwertje, vrouw van jan jasperzen, en moeder van saartje.
Ja maar je denkt niet dat met deeze eksersitie, die my niet vermaakt, dat al myn oude rynsche wyn hier deur uit geraakt!
Dat strekte ons nimmer tot verdriet.
Goed, gy zult te vreen zyn.
Ik hebze nou juist t huis vergeeten.
Jan. goen avond, toekomende, hier ben ik om al te doen wat je maar wilt gebieden.
Myn heer, uw oom, don fernando de pelagos, heeft het testament, dat in uw faveur gemaakt was, kort voor zyn dood gebroken en heeft uw couzyn, don pedro de buffalos, tot zyn eenigen en univerzeelen erfgenaam gemaakt.
Gaet by de lichte wijven, steeck et gelt in je sack, loop na de venusbuert, t geen ghy hier soeckt, wort daer voor minder gelt verhuert.
'k hoor daer komt iemant binnen, de deur gaet open, ach!
En deez' zachtzinnige aard dee u dit lief beminnen?
O wreed beulinnig lot!
Het bed, dat is de coets, en willewe ons dan eens vermaken in 't ryen, moeten wy ons evestaeg met een geleenden disselboom geleyen de lusjes sijn de paerden de sweep is het gesoen maer onder het courieren isser de sweep selden van doen.
Maar lyk ik nou niet wel een prokereur, notaris, of solliciteur?
Belie, huisvrouw vande jongste kwieryn.
Ik wens die my van 't dorp, tot hier toe heeft gevoert dat hem op zulken wijs, de keel wierd' toe gesnoert.
Princes, gy pijnd u zelfs gansch buyten recht en reeden ga ik niet al mijn doen steets in uw dienst besteeden?
My zo te plagen, een deugeniet!
Het is die van den knecht, o goon, wat voddery steeckt hier al in!
Wel neen ik, 'k zeg als nog dat ik hem voor myne oogen in lang niet heb gezien.
,, maar, hoor, pas nou wel op den aep, ,, ik mien op 't schryven, weet je 't, vat je 't?
Wel ja, ick heb zijn wapens geschreven, snaphaen.
Dat komt 'er af, van veel in don quichot te lesen, van dat men niet een vrouw in noot sou mogen sien, of datmen datelijck haer troost, en hulp moet bien.
Mag 't niet van uw hart?
Nu, philippyn, daar is de notitie, de rest kunje naer uw besten weeten overleggen.
Don antonio matamoris, een spaansch afgedankt kapitein, verliefd op izabelle.
Doet zoo, 't word tijd, na dat ik met hem ben versproken.
Merkte ze de kneep niet?
Izabel, vrouw van lubbert.
Wat's daar?
,, wis, ik ben 't!
Wel, ioris, zeg wat wouje doen?
Filibert, geertrui.
Zeg waar zy is.
Myn heer, gy weet dat wy al zo veel door u, als door jan kontant, moeten bestaan want die begeeft ons somtyds, daarom bid ik, wilt ons uw gunst niet ontrooven.
Ick kald ioer ser to marre marning voor de lord makelaer binne de edelman uyt, en zeidt.
Ik belooft jou veugel, ik zel t allegaar an vader zeggen, al jou boevestikken, en hoe all de zaaken leggen.
Ick wil geen gedrinck mier hebben, je hebt t hoy al tuys.
K ben zo weer by je met men lyf, en met het geld.
Tegen jacoba.
Hoe quelje en mens dus, wat en besukt werck, ist nimmermeer ne je sin gedaen, nou weer na staeje, gae voort segh ick, as ick spreeck soo selje gaen, komme ras weer ick segghetje, sie toe en wilter wel op letten, hem hey, maer vraag et heerschop of hy se voort betalen wil, dan of ickse te boeck sel setten.
Maer als ickje kom vragen om u vrou te leen te hebben, selje dan al sijn gereet?
Ik volg uw zin, maar denk alleen, aan wien dat gy my wilt besteen.
Die reeden myn verdieten, en 't klagen schynt vergeefs, ik regt 'er niet mee uyt.
Overgemerckt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaecordeert ende geoctroyeert hebben, contenteren, accorderen, ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
En z. liefde wil ons nooit begeeven, marotte.
Sints dat ik t vond geraaden.
K zeg, datj opstonds die kraam daar laat t is singulier.
Nu is 'er geen twyfelen meer.
't is niet een oortje waert....
Heer sofia.
Wel pleuntjebuur, droomje, je hebtje vergist moer.
O neen, t maeckt te vasten bandt het trouwen in de kerck.
Jy praat'er zo van.
Nochtans geen van die schoone vermogen iets op u wijl magdalene uw hart vast in de banden van haar schoonheid houd verward wiens wispelturige aart, en achterklap, de zeden van deze tijd, meer schijnt als iemant, na te treeden.
Schreit niet meer, ik zal u we'er verblijen, ik kom uit last des vorsts om u geluk te bi'en, met het gravinschap van de hofstee, onder wien 's naam hy het graafschap glats stelt onder u gebieden.
Die macht en heb jy niet jou beurs die is te kaal  om na ien advokaat te wandelen want ien advokaat is as ien hoer  die heur om gelt laet handelen.
Wel signeur filibert, dat ikje noch gesond sie, dat maekt me geen kleyntje bly.
'k zeg niemendal.
Om jou, om my, en om j u zusters fatsoen.
Jou guyt, jou bazeliskuskop, stinkkende sater, zouje zulke dingen beginnen?
Als 't soo uytvalt. pieter, sara, tijs, jannetje, elsje.
Robbert na zyn goed loopende.
Vaer wel tot flus mijn vrinden.
Eelhart, verlieft op lysje.
Mit zinnen daar volk!
Ga, beedlaars, met uw meesters heen, of ik zal zo de vreede maaken, dat u de lenden zullen kraaken.
,, wagt maar 't zel noch wel beter koomen.
Dat is 't niet, maar ik ben verlieft op een schoone juffer, diens gelijk in de stad niet is, wat dunkje, wat zelwe hier in doen?
Dit s een volk!
Nouw twie fazanten en flus een berghoen 't is gien uur geleen, och, och!
Kornelis, als een notaris met eenig e papieren in de hand, kristine, francois, konstantia, michiel als een franschman.
Wy zullen 't zien, en ik het oordeel stryken.
Puur op zyn edelmans.
Hou stal  of ik zel jou leevendig et vel afstroopen  al was er sinjeur roggestaert en juffrou konkelpijps by.
K verhoop mijn heer zal my hier in niet tegenstreven veel min verhinderen mijn liefde.
Neen, maar te brussel wel.
Ik wensch de reeden met verlangen... amphitruo.
T geen my besluiten deed om in t gebergt te vlugten, met hoop dat haast de tyd ondekken zou, waar heen sofi gevloden was, maar kreeg in t minste geen bescheid van haar, die k heb bemind en aangebeden.
'k heb even, vrouw hartogin, eens aan mijn wijf een brief eschreven.
Men zou die weg wel drie maal passeeren, 't is al lang over de middag.
Jan de rolder, piet pothuis, coen catoog, flip de muiser.
Verschoon my, zo k myn dienst u op kon draagen want je zult ligtelyk dit huuwlyk haast beklaagen dat ik beletten wil.
Jan. uw groote courtoisyjen.
Dan wist je staag tot jouw' verschooning 't een of 't aar ,,'k was bezig met men' kous te stoppen, of diergelyken blaauw' exkuis.
Dat 's wel naar myn zin, amice maar van nu tot morgen vroeg is goe raad duur, en uw stal, op ver na, niet groot genoeg veur zo veel paerden.
Refrynen zyn te laf, 't is ongezoute kost, 't zyn lang versleete todden, 't is ouwerwetze rym, 't zyn rederykers vodden.
Hy heet baron francoyfius, zyn vader is geboren tot schaagen.
K heb in die compagnies geen zin.
Voor een snaak, zo als ik, hei gezwind.
Jongens, wie schreeuwde flus soo?
Ja loop jy naar de hel.
Na alle schyn zie ik je niet gezond weerom.
'k hoop dat'et lukken zal... maar ach!
Vervolg me aanstonds de vent, of weet dat ik je altemaal zal laaten rabraaken, bekend en onbekend.
'k docht elcken oogenblick, hier raeckt mijn heer om hals.
Nu, dochter, neemt dit in 't goede en ontfanght wat hylickmakertjens van mijn handt.
Waarachtig, heer, het was u best, geloof my vry, indien gy zweegt, en schold wat min op uw party en dat gy wat meer zorg voor uw proses besteede.
Maar kom aan, 'k bedenk daar iets, dat zel wel gaan. zestiende tooneel.
Dit staat onder haar tykening geschreeven myn' reden, en myn' zin gelooft deze vrouw is zonder hoofd.
By mient het met een stout bakkes tontleggen.
K roep al de nikkers by haar naamen.
't waar onze pligt om u, naar uw waardy, te ontmoeten, en iets van meer belang op te offren aan uw voeten, terwyl uw braave naam ons tot een schild verstrekt.
Te los den koning schent het heylig trouw verbont.
Ik blyf jou borg dat hy morgen wel te vrede zal zyn en jy voortaan over zyn parten, en jalouzy niet meer zult klaagen.
Myn heer ik sal het doen, katryn gaat om een notaris.
O ja, k zweer t andermaal, je moogt me vry gelooven, en om je in alles te believen, daar en boven van nooit te trouwen, als den geen die gy begeert.
Wel hier, tot witje swart, presijs als 't neegen slaet en die hier dan niet is, is 't heel gelagh te quaet.
Eelaard, izabelle, matamoris, ter zyden.
't zyn ook geen sprinkhaanen, die van de lucht leeven, indien.... warnaar.
Wat komt mijn arm bedurven man al over!
Neen, neen, ik scheyer uit, enk houw my buiten vreezen voort woord papaatje van een kind dat ons niet raakt.
Wel men zouwer wel boekjes of drukken, en lietjes of zingen.
Een trotze krygsman, met de mond maar die zyn leven, geen vyand aanzien dorst, ja voor een muis zou beeven, heeft door opsnyery een vader zo bekoord, dat hy na vrinden raad, noch dochters smeeken hoord maar haar wil dwingen om met dezen gek te paaren.
En ik mienje morgen vroeg nae zardam en de rijp te peuren, en ligten daer zo veul geld als ik kan, en gaender mee deur, en laeten hem daer veur in de peekel steeken. ik zel dan vertrekken vaeder, we zellen malkanderen over die zaak wel naeder spreeken.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supplianten zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten tooneele gevoert verscheiden werken, zo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de nederduitsche taal en de digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
De zee, hoe zeer ontstelt, raeckt eenmael aen t bedaren.
Men weet al, buyten 't geen, dat men behoort te weeten.
Neem jy de guineesch vaarder bloed wat een plaizier, zal het zyn, zo veel goud door zyn handen te laaten gaan?
Gy zult wel uit het huis geraaken, ,, 'k moet slaapen want ik heb twee nachten moeten waaken, ,, ik wensch myn' heeren en de juffers goeje reis.
'k verzoek, dat wy op deze hoop, en op jou dochters klaertjes koop, eens drinken, zoo't jou niet verveelde.
Wel moght moertjes besje segge die vijfentaghtigh jaer out was, doense van de warrelt teegh, in datse schier kout was, dat een mensch leert soo lang as hy leeft.
Ik wed ze 'er zelve kruist, en gaept op ieder woord, als zy dat leeven van de kakkejemie hoort.
Wy groeiden zaamen op, in liefde en ook in kragt want al het geen myn broer, door yver zoet te leeren, dat was zo daatlyk, mee myn lust en myn begeeren.
Giertje goris.
Ik heb u broeder het bestier van 't land gegeven, het welck door errefrecht u bruydegom en nicht te beurte viel zy komt hier mede, om haar plicht aan u te toonen, en u bruyloft te vercieren met meerder glans en pracht wilt haar zoo vriend'lijck vieren, als zoo een nicht betaamd gaat heet haar wellekom.
Een dokter, en geen aar kan my mijn list ontwarren.
Ik wil ien schelm weeze  men wijf is de herreberg daer de deugt thuis leit.
Daar komt myn heer aan met het geld.
Ze is wel verrzien van al wat dient tot jou gerief ik mag ze hier vast neer gaan leggen.
Nou mag ik wel vreezen, wat middel dient, o droes!
T was dan uit plicht.
Wat onfatsoen is dit myn heer?
Zy zyn de drommel te slim, patroon ze zellen je loeren daar by kan deze toveren, krygt ze jou eens in t net, je bint bedurven ze plukt je zo kaal, als een vink, ja zet iou licht op een beuzemstok, en doet je voor sint felten de schoorsteen uit ryen ziet toe de drommel ryter op stelten k vrees .... de oudste kwieryn.
Hy woont, laat zien, het is... zo in een naauwe straat, ik zal u zeggen waar uit deeze schuld ontstaat hy heeft verscheide van uw crediteurs doen tellen een som, waar voor zy hem in handen moesten stellen uw obligacien, wyl hy in deeze stad wat meerder vrinden, en korrespondenten had.
Ghy moet verbeyen, tot dat de minnaers, en de dolle dronckers scheyen, die door haer dolle lust soo keymals zijn verblind, als schier mijn meester geen van all' de keyaerds vind.
Wel juffrouw, 'k denk in dit geval, 't is beter wat als niemendal.
Je moetje soo niet quellen sie daer, ick beloofje, vergeeft het mijn nou, en soo het dan weer geschiet, soo doet metme watje wilt, en vergeeft mijn u leven niet.
Men kent 'er gront niet.
Dat het jouw meid niet was, bruidtje, ze kreeg wat op 'er lappen.
Daer noch al een!
In deeze stand van zaaken zal myn eer, en vriendschap geschien.
Dat is hun beide weer naar 't leeven afgemaald waar duivel hebt gy doch die kunst van daan gehaald?
Mevrouw met u verlof, t zal tyd zyn dat ik gaa.
Hoor, myn man ziet op voordeel, noch scha, voor zo veel 't geld raakt, als hy zyn dochter zou besteeden maar de eer gaat verder daar men trouwbeloften, en eeden aan malkandren geeft, gaat somtyds meer om, als 't wel behoort.
Ze zyn ons zo haast moe!
Dat komt ongemaklyk.
Verweer u.
Rykert, vader van ligthart.
Wel, wie maakt hier op myn deur zulk een verbaast geklop?
Daar 's in de waereld toch geen troost voor my te hoopen.
Dan sloeg geen storm myne eer en agting overboord och!
'k heb martijn de besteetster al over lang last gegeeven, dats'er een plaats bestellen zou hier of daer, te buiksloot, of te purmerend, oft zy ook waard maar waar.
Grypal, maakelaar.
't is alles wel me vrou, sga.
Maer, jongen, wil eens recht op bichten, het zal jou droefheid wat verlichten.
Erbarmen kent men niet, men vecht, men vale, men weeter van vluchten, noch te rug te deinzen, daar de roof hen noopt, en ouderdom noch kunne, noch geloof leert spaaren daar de wraak, en weerwraak ingespannen, de legers aangehitst op het spits der ottomannen.
Gelijk al ons kartaagsche vrouwen.
Men hoeft niet ver te gaen, om 't voorbeelt zelf te kyken.
Je weet de reeden niet.
De barebiers worden er ekorezijft  en t bloedt af etapt en t hiele lijf deurvlijmt.
Wat is 'er te doen, franzyn?
Her scholtetus!
Myn hert weerstond te flaauw 't begin van myne brand.
Dat was een maeght, die van al datter leeft de hoochste prijs wech draecht s' het al de negen schoonheden, dat segh ick goet rondt, dat pares nu noch leefde hy geen schoonder en vondt, al socht hy sperten meede, en al de werelt deur, leefde pighmaliom, hy namse voor de keur van sijn ivoore beelt, danae was niet met allen by mijn lieft, daer mijn oogh uyt liefd' is op gevallen, s' het twee bruyne oogen, met een gekloofde kin, haer neus is soo besneen dat ick heurs gelijcken niet e vin haer tanden als yvoor, haer wangen met roo steetjes, daer by soo fijn volmaeckt al haer andere leetjes ia soo volmaeckt, dat ick met recht mach seggen, en 'tis waer, sy braveert de mensen, en goddinnen allegaer iae soo veer gaetser te boven, dat iupijn haer sach, hy verliet den hemel, en verschiep hem als hy plach in een swan, in een stier, in een mens, of in wat aers, en als hy dan by haer quam, wort hy uyt liefd' wel paers, en hy sou besterven als een baxstien soo hert.
Voor eerst dan, weet hier geen verschil is, gelyk parthy advers zyn wil is, om onze foberts bestevaar, of grootjes naam was styn, of claar, dat s eveneens, altoos dat s waarheid, dat niets ter waereld ooit zo klaarleid, als dat die luitjes zyn getrouwd, te buiksloot, naar myn best onthoud.
Maer zacht, wat dansen wy nu 't best?
October, 1707. vertooners.
Ik zeg dat de snuif de harsens zuiverd, en van alle zinkingen en dampen ontlast, in plaats dat zy die zou verstoppen en om je daar van te overtuigen, dat ik maar een braaf meester wist die, zonder prykel van 't leeven, en veel pyn, de pan van myn hoofd eens kon oplichten, ik liet het straks doen, op datje dan zien zoud hoe dat myn harsenen gelyk als speelen loopen in myn hoofd, dat is te zeggen, liber en vry zyn. bartholomeus.
De jongste kwieryn, terwijl de vier arbeiders hem anvatten.
Die heeft myn vaders woord en hand, o dat s een heer van groot verstand.
Maar, k weet niet waar ze staan.
Dat men t vaendel voort ontvouwt!
Maer datje men immers niet en vergeet, ik en ben niet bang, maer aen yder haer hangt een druppel sweet.
Lemmen met syn neus.
Dat zyn zotte kuuren, ik mag geen zoetigheyd, dan kryg ik tandpyn ook zyn het geen portugeezen, die ik tracteeren zal.
Bertrand tegen leander.
Hier ben ik de jooden geleevert.
Krispyn, tegen hans.
Myn heer, zy schynd bedroefd.
'k zegh rooven groote vorst, ik doe u ongelijk, 't en is u schult niet, neen.
Kluchtig blyspel.
Maar zie, daar leid een man en slaapt.
Zoo de wijsheidt in ien groote baert zit  zoo moeten de bokken hiel wijs weezen.
Ik heb de knecht, die de tafel diend, belast, dat hy de deur op zal doen, zo dikwils als 'er word gescheld.
Ik zie 't wel by groote meesters iets te bestellen, met heeft 'er niet aan, ze werken op haar gemak, en men krygt het niet te eer onder haar handen van daan of' er haast by is, of niet, men mogt het liever by andere bestellen, was het zo goed niet, ze zouden ons dan met te laaten wachten zo niet kwellen.
Myn heer, zie hier uw last volbragt.
Haal me dat duivels toestel eens hier, is het al klaar? zeventiende tooneel.
Daar natuur zo mild my mee beschonk gy strekt my tot een pronk.
Hy koomt uyt s konings naem, duld karel hem niet nader.
Och, die arme kwieryn is toch wel te beklaagen!
Mijn maegh die smart, waer blijftse, dus heb ick verlangen want mijn buyck meent dat mijn keel is opgehangen.
Wy willen voortaan niet verhandlen als van het allerbest papier, derhalven mag merkuur maar wandlen, en gaan op muiltjes voor pleizier.
En dat groote konstje van de helm te sluiten, om zo onbekend te weezen die trek, daar de meeste warringen uit zyn gereezen is een verdichtzel want in die tyd wist men noch van geen helmen ik zal het u zo klaar toonen dat gy bekennen moet dat gy overtuigt zyt.
Ma foi het is zo, k heb net honderd duizend gulden op rotterdam alleen gewonnen, wingaren.
't is om datze willen al dat de mans doen berispen, en bedillen.
Nu zal ik zitten gaan, en tot de zaak koomen.
Als niet komt tot iet, kent niet zig zelven niet.
Myn heer considereert... joris.
Wel, dat is kluchtig, is t niet waer?
Wie ick naeyster?
Myn heer 't schynt deeze plaats is tot myn heil gemaakt 'k ben braaf een ongeval, waar in ik was, ontkomen toen ik u flus verliet, wie had zulks durven droomen, zag ik agnete alleen in haare venster staan, die wat lucht schepte, in het beschut der lindeblaan na dat zy had geknikt, kwam zy terstond geloopen, en dee bezyden 't huis de tuindeur voor my open.
'k beken, sints dat ik u myn liefde deed verstaan, is my een ramp gebeurt, waar in 'k my vind belaan.
Men hoort hem met gien onzuivere handen aan te raaken.
Dat 's tegen recht en reen.
Wilt gy dat zyn zoon hem zet mar zyne hand?