floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Je zult met leonoor, myn heer, dan trouwen gaan?
Die smart of pynen dan in zyn boezem heeft, die raaktze daar mee kwyt?
Liefstentje, ik zeg het om reden..... fytje.
Die kelk is goed om myn miester met zyn schoonbroer te brengen tot verstand, zy woonen elk op ien hofstee, dicht by mekaer, hier op 't land en komen dikwils by den ander om de tyd te verdryven, en als ze dan samen zyn kommen ze altyd op 't kapittel van 'er wyven ik gae het heur zeggen, dat de kelk 'er zel brengen op de rechte baen.
Daar gints komt pieternel al aan.
Gy zyt hier zeker en vry.
Wy moeten datelijck gaen spreecken een procureur of een advocaet, en een steeboo, en doen hem de weet soo 't nu niet is te laet men sal hem wel verleeren tweemael gelt van een kalf te trecken.
Dat is jammer maar in welk gedeelt' van 't huis?
Zy zwygt en lacht?
Myn heer heeft gelyk, die dingen zyn schaadelik, of men moet ze met groote discretie leezen.
Ey heer mogol, ik bid, wil my dog exkuseren.
Kies van ons twee, mevrouw, zoo 't u gelieft, maar een.
Vivat, die weet te leeven! einde van het eerste bedryf. twede bedryf.
Van j. lescaille en dirk rank, op de beurssluis, 1718.
En nou is t hoer der hoeren! siet, soo veranderen de vryers in de mans.
Zeg, heb ik de papegaai daar niet fraai geschooten, bloedtje?
Dat 's ien bedriegster!
's middags drinktmen eens hartig over tafel, en nademiddag doet men het al weer.
Tegens wouter en zaartje.
Ick word' soo droncken in de lucht, dat ickje niet kan bekennen, seghmen een reys waar dat ick legh, of waar datwe bennen?
Van een zwyn, op zen frans, gestooft met wyn, boter, uijen, speseryen!.. karel.
Myn heer ik twyfel niet, of dat zal wel gaan.
Och, och, wat komt men over, aagt, stijn, hay, komt 'er niemant veur?
'k heb hem doen brand' als een salmand're maar nou heb hy van my den draay.
Seer wel, laet dit soo sijn maer waer van kanse droomen dat gy gevochten hebt, en dat gy sijt gewont?
Hoe wil dien vrek op t snotwerk staan te kyken, als hem ter ooren komt, dat zy niet veel en stuit, en dat haar ouders zyn doodarm, en niet een duit bezitten, buiten t geen haar dochter komt te winnen of dat haar moer verdient met voor de lui te spinnen, en dat noch schraal genoeg, om t kostje, wyl de vaer leit aan het podagra heel pynelyk en swaer.
Aldergenaadigste heer, mogt dat zyn, gewis dat zou dat benauwd hart vry verheugen, dosorio.
Ey wort tog iens bewooge.
Hoe ken je hem?
Ick heb 'et mooytjes in de aerdt esteken, niemant weet 'er een beet van, en rondom wat vet bemest met koedrek, ja wie weet dan oft niet wel wasse sel.
My dunkt, myn heer.... eelhart.
Maer daer is don ferd'nant, o hatelijck aenschouwen!
Hoe zal dit met mijn gaan mijn heer, ey!
Wie is 't dan? philippyn.
Wou hij een beetje opkomen ik zou.... jeronimus.
Nooit zag ik van myn dagen geen liever dag, als dat heer windvang, die zyn naam met zyne daden paard, my eens verliet, ik schaam my zelf, wanneer ik moet zyn spoorloosheden horen, en nogtans kan hy t hart van vader zo bekoren, dat die zyn woord alreeds aan hem gegeven heeft, schoon myn gemoed voor zulk een haattlyk huuwlyk beeft.
Nu door mijn schult verdelght tot puyn en asch een schult zoo groot waar toe geen woorden zijn te vinden, noch straffen zwaar genoegh nooyt zal ik onderwinden, my dus t'ontschuldigen want mijn ondanckbaarheyt verdient de zwaarste dood, als ooyt is aangezeyt.
En als ick iets verneem, zoo ken ick 't u voort zeggen ladis.
Ja, in myn prezensie, zo daadelyk.
Waer sit de smert?
Ab le maudit pais!
Is dat zaakje al haest by geleid?
Wie kan 't verhaalen zonder beeven!
Zie daar, schelm, zuljer nu noch tegen strijen?
Maar gelyk by gelyk.
'k wodt om een houte koe, dat ick den inhout wist, dan sou ick sijn gerust, 'k sou soo niet fantaseeren, 'k sou haer doen setten stracx, dat wod ick haer wel sweeren, de schout verdiende gelt, sy raeckten in het gat, ick sprongh van vreught recht op, dat ick haer sach gevat van twee apostels, die het heerschop mach gebien, en dat sy kreegen voort twee of twee an met ien wat, praet ick hier allien, sy sijn mijn al ontsloopen, wie seyt men doch in wat gadt dat sy sijn gekroopen, dan veugels siet wel toe, jy gaet waer datje gaet, ick krijghje noch wel eens alhier, of op de straet iou, of jou kammeraet, wie 't is, hy sal 't ontgelden, voor datje voor mijn deur aldus de pijpen stelden.
Had my een ander ooit behaagt, wat rede kon'er zijn, die my daar toe zou dwingen, dat ik het veinzen zoude om u?
Dit is nu maar een proef van mijne min.
Ay ick can niet swijgen, wat ick doe, oft ick mijn mont en tanden met duym en vingers sluyt, en toe hou met mijn handen, mijn heer het wilt'er uyt.
Hans, knecht van don jan. leonor, verlieft op don jan. lucresia, verlieft op don jan. beatris, camenier van lucres.
,,dank zy 't geluk van daar zo goed koop af te raaken, 'k zal, spyt bedrog en list, wel beter daar voor waaken.
My lieve moer, 't is recht een vrouwe parlement, daer elk zo wat by de rug word op gehaald, en daer men anders niet en weet als van alle kostelijkheid te spreeken hoe dat die ver booven 'er staat gaet, en niet en doed als maaken en breeken.
Maar myn heer, ik zie geen beter middel in deeze zaaken, als om de schout met den eerste dit bekend te maaken, en verzoeken hem, zyn dienaars uit te stuuren over al.
Man ze had mi geschreeven dat ik'er bezoken zolde.
Heldinnen dezer eeuw, gy, hoogverlichte vrouwen, die steeds van tederheen en liefde schryft, en spreekt, die vol geleerdheid en lief kozerijen steekt, uw' rymen, ook hoe zoet, uw brieven, hoe vol krachten, zyn weinig, by deze eerb're onkundigheden, te achten.
Dien schijnheilig daer hy staet, die ons eereloos bedrogen het en misleid, druipen zel hy noch daer hy gaet.
Zo als ik daar van jeronimus neef naar de beurs over den dam kwam gaan, spreekt me een schurk van een vent onbeleeft onder al de kooplui aan, en maand me om honderd guldens, die hy van de week daar had weezen verteeren, zo hard en onbeschaamd, dat ik niet wist waar ik me zou bergen of keeren.
Weez stil, daar is 'er een.
Ben ik zelve dan niet meer voogd, in myn huis?
Jawel, ik ben altijdt vol vrezen, dat klaertje maekt de baen onklaer.
Al schoon ik nu van alles ben bewust, ik zal steeds trachten u te hindren in uw rust.
Wel joost, wat taal is dat?
Ik wed ze zel nou kleinder zingen.
Katryn, de meyt.
Andromache, dat daar effen eerst is gespeeld, daar pyrrus als een zot, en orestes als een dolle man word verbeeld?
Wel, dat 's eerst onbeschoft!
Elsje lubberts, vrouw van tjerk heindrikx.
Ik scheld, noch laster neen, k wil u de plaats wel melden daar zy heur plicht vergat, met dezen snooden guyt k heb hem betrapt en kreeg dees mantel noch ten buyt zie daar, myn heer, zyn merk wie kan dat wederleggen?
Ik sta verslagen door deez' schielijke overval, en vreez dat deze komst, geen goed beduiden zal.
T valt me daar als loot op t hart, na k merk, kozyn, is dit geen deeglyk werk.
Ze is lauraas nicht niet, maar hier in den haag geboren.
Loop zotskap, om uw gelt en wert niet eens gedagt, een wyze man uw goet zyn zorg niet waerdig agt.
Yltuiten, al uw wind en waan, zal u noch doen te gronde gaan.
Maar wat zal 't remedium amoris wezen heb je dat in je harssenen al overleid?
K zocht zo, als gy, myn tyd, toen k reisde, te verdryven met de waardinnen, als ik op een plaats moest blyven.
K zal hem zenden, gaa maar binnen.
Wat is 'er an elegen wat zeg je?
Maar, daar zie ik margo, het is waarachtig of het wil weezen, dit zal okazie geeven, dat haar juffer dit briefje zal leezen.
Wy zien malkaer alleen by septeranus ligt.
Dat sy supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemackt en ten toonele gevoert verscheiden wercken, soo van treurspelen, blyspelen als kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in tael als spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder oogwit om de nederduytsche tael en de dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
Wat schant komtme hier over, 'k meen haast te zenden na spanjen om de konink zijn doch ter te versoeken.
Myn zusters bruiloftsfeest kan my geenzins bekooren, gy weet dat myn vader my, tot myn verdriet en leed, aan een jaloersche, aan een vieze gryn ten huuwlyk heeft besteed, die, om my beter te bespieden, en achter myn doen en laaten te komen, hier, by zyn neef, voor een wyl zyn verblyf heeft genomen, ik schrik tegen dat ik eens uit zal gaan, op dat zyn vuile jaloezy niet meer op zou hitzen zyn dolle raazerny.
Laat u toch raden.
Van zelfs iuffrouw, en ze leid hiel soobertjes, ik hebber de gansche nacht by gewaakt diwertje.
Daar komt teuntje laet me slechts begaen, of onze vryaadje leit glad ter neer.
Compeer, is in uw min u ook wat ramps ontmoet, dat u dus geemelyk, en treurig weezen doet?
Hy is tot beter staat, als gy wel denkt, verheven, 't geluk heeft, door de tyd, verandering gegeeven.
Doch zy gaat in 't bedrog alle and're ver te boven.
Klaryn vat hem, en werpt hem met fransje en hendrik in 't gat, waar door hy is opgekomen.
Ernst, tegen hans.
Ik zo glad van vel?
Tot dat voorneemen voel ik mijn gemoed zo vroeg noch niet gemoedigt en mijn zelfs niet kloek genoeg.
Wel zeker, dat staat my dan slecht, 'k weet niet, wat u mag lusten, my dunkt, dan diende ik uit te rusten, myn kleur zou frisser zyn myn oog voorzien met aangenaamer schyn.
Pardonneerme, myn heer, ik word myn leeven niet dronken maar onthouw evenwel jouw beloften wie weet wat 'er kan geschien?
'k zeg dat niet, als ik u de zaak recht moet doen weeten, een zeek're wijn die heeft ons alles doen vergeeten.
Wil noch een oogenblikje blyven tegen jeronimus.
Wat belief je vader, vroeg je na acties op schiedam?
De lakenverkoopers  die et laken ien zestepart langer rekten as et was  worden er erekt  dat al watze an et lijf hadden begon te tornen.
Goeden dag, myn heer, dat 's wel gemikt.
Wat meugje denken?
Wat zeet main heer nau, is 't een kat, die zonder handschoen dient gevat?
Zo een baasje!
Jy bent een beest, en zy een hoer.
Leonora tegen leander, na dat een wyl tyds stil zaamen gesprooken hebben.
Maar vergeet voor al niet die zilv're doos met goude medailles, die gy sedert zo lang een poos opgegaard hebt ik geloof ze zullen mejufvrouw wel gevallen.
't is maar voor een nacht, vader, morgen zullen we ze na de hofstee zenden.
Vryster, een knechje met een meisje is het beste hylick en ongesien kan geschien versmaet daerom, toch dese kleynicheyt niet wie weet, hoe onse sinnen morgen wesen sullen.
Hoort jonghens sitmen stil, ick kom weer boven strack, past ieder op u les, soo niet ghij krijght een plack.
Verliest gy zoo de moedt?
Dan daar komt jonker aan om hier zyn troost te kopen, sesde tooneel.
Je weet wat melis hebben zel, tien koejen, en twee paarden, stel nou noch ses kalven, daar en booven vier varkens, zie 'k wil niet belooven, of koomen 't na, en daar noch by een veulen.
Sta, kaerel, hei!
Maar mijn heer, is 't ook ter goeder trouw dat gyme zoud vergeven stokslagen?
Kindt, ben gy 't?
Leonora ter zyde.
Welkom heer jasper.
Geeft my u handt mijn nicht.
Daar komt d'hartogin.
Wel hoe, de drommel, wat zal het zyn met dit gerommel?
Schoon maakkoop liegen kan, zyn rok die kan niet liegen ik ken die rok te wel.
De lof die gy my geeft, die zend ik wederom want yder is verplicht u die met reen te geven, alzoo men in u schoon en geestigheyd ziet leven ik loof den aardkloot draagt geen schoonheyd u gelyck.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherming eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroje voor de voorsz.
Genoeg lees vry alleen de rest, met aandacht, voort ik zal 't u alles straks verklaaren zo 't behoort.
Zyt welkom, lief, mijn uitgelezen.
't verscheuren van dien vent is dat al lang geleen?
De secretaris, leest het vonnis.
En wat kan het jou verscheelen, of ik haar trouw, of myn zoon?
U knegt heeft met de meid gestoeid, gevogten langen tijd op 't lest soo bleef ons aagjen onder.
'k zie honderd dingen, dag aan dag, met ongenoegen, die 'k liever anders zag, mijn heer, zo wel als gy, maar 'k laatze zachjes gaan en denk wat raakt het my.
Mijn vreught was doen ick zoght, naa u mijn uytverkooren zoo groot dat zoeckend ick, mijn zelven heb verlooren.
Laet sien, of 'er wat aen schort?
Ick ben 'er mee te vreen.
Ytje valt over haar man.
Steiloor met een wreevelige stuursheid.
Is men ergens te gast het liefstentie zorgt voor de gezontheid, maakt dat de man zich niet verbrast.
My dunckt 't heeft boonen hier geregent, en naer ick speuren kan, schijnt elck daer van gezegent ha!
Doch alhoewel ik nu mijn groot verstand genoegzaam heb betoont, zal ik uw dochters hand ook eens aantasten, en op hare pols eens acht slaan.
Jy hebt hem licht'lyk weer verstoord.
Loop heen na een deel sletjuffers, naje veenusnigjes die verlegen zijn om 't geboen, ik zweerje, zooje hier weer koomt, men zalje marken.
Ick sprack u geeren, pan.
En dat ik in deze staat... elizabeth.
Of zo gy menschen zyt als ik bent, van vlees en been, en by geval hier omtrent by nacht komt dwalen in deze bossen, zo wilt doch een elendig minnaar verlossen, zonder my langer te vragen hoe ik hier gekomen ben, dewyl de pyn, die ik ly, iet langer verdragen en ken.
Arlekyn, mezetyn.
Helder noch penning heb ick nicht, onlijck wol soep ick geern, dat geyter mie, dat, c. mich. wat ducht dy hans was dat nicht eyn hubse potse?
Myn weksel moes ich haaben, dan haab ich geld, phoe!
Zo k in hun handen raak, zo is t met my gedaan, terwyl ik niet en heb waar me my te verweeren.
't was daadelyk ofze van de wereld wou scheien!
Me vrou ten is soo niet, dat wil ick jou wel sweeren snaphaen.
Drinkaart, uit de fles drinkende.
Daar dorst men de rinsewyn van acht en twintig stuivers de mingel, met heele pints roemers pooijen.
Gozen, ligthart, en de anderen, boven op de voorkamer.
Zijn majesteyt hier in mijn boogaert ongenoot?
Wat handt?
Zo haal myn hillebrand romboud.
Ook die van 't morbumsche kanker deerlik aangevochten zijn.
Jeroen en dibberig gelyk.
Die zal hier geen last lyden, dat hoef je niet te denken, daar zal ik zelf wel zorg voor draagen.
Tot dat ick eyndelijck by kanckerkey geraeckte, die mijn keysieckte thans gesond en fris hermaeckte.
Klaar, meyd van eduward.
Zo lang als ze vryjers zyn houdenze de aap in de mouwen.
Het geld hier eerst, dan moogt gy gaan waar heen het u behangen zal, k moet u het kwalyk spreeken, verleeren, en zo t schynt den draak met ons te steeken.
Jou papa zal het gaerne hooren, maar weest voorzigtig myn kind, studeer ook niet al te veel, daar zyn 'er mal geworden, datze der herssentjes te veel werk hebben gegeven.
Hoe staet klaar daer zo bedrukt?
Soo sal ick u betaelen mar.
Ik ben verlooren, zo hy my vind.
Zy moet'er zin doen, maar hoor moeder.
Klok, klok, klok!
Ja, by myn trouwe, 'k geloof't wel, had ik trui zo lang, als jy juffrouw kornelia, moogen onderhouwen, ik zou niet geslaapen hebben, ik verzekerje dat maar ik had geen handgebaar, en raakten in slaap wyl ik daar zat.
Acht dat niet  of oene gnort ik weet die zottebol wel drae in slaep te sussen  dan keunen wy menkaar wel zonder schreumen kussen.
't is twaalef uuren feyke fetjes, gaeje mee nae de beurs?
Buuren! jeroen.
Wel man, ick wouw dat ick het oock soo kost.
En als 'er dochter of zeuns vrouw in de kraam moet, en goed gaat koopen, wat hebben die ouwe moedertjes dan al te schikken!
De oudste kwieryn alleen, dronken zynde.
De hemel, door een band die niemand ooyt zal breken, heeft myn en saartjes hart zoo vast verknogt, dat 'k reken, al myn geluk te zullen vinden in die egt, die myne ziel aan haar met vaste ketens hegt.
De kruisbanieren, zyn by offen neergeslagen, hemel stut uw straf, en plaagen, laat my t booft des keizers sieren!
Ick meen om een vryer te gaen.
Een schoone uitvlucht hoe kunt gy't zo fraai bedenken?
Wilt ons d'omstandigheen van dezen strijt vertellen.
Wat mensch kwam ooit te hooren van zulk een droevig lot!
Maar je doet wel, datje je verschuilt.
Ik maak trekpleisters voor het hooft, door welkers kracht de pijn verdooft.
Ja wel, onmooglyk kan het langer zo bestaan, die rechten lomp zoekt niet als stof om my te plaagen, ik kijf vast op hem alle daagen, maar zonder vrucht hy is na volkert neef gegaan, en laat me wachten na bescheid meer als twe uuren, ik kan van ongeduld niet duuren, want zo men man kozyn t niet spreekt, is t zeker dat hy, noch de kat in t reizen steekt.
Soo zijn ons woorden het portret van ons gedachten?
Je mama is je oom het hylik commenischeeren, en de kok is al gesprooken op wat wys men de vrienden zal trakteeren.
Mit dit razen beletje 't me te zeggen.
Zo gy op deze tyd my wat vermaak woud gunnen, wat dunkje, zouden wy nu zaamen niet eens kunnen?
'mijn lief vertoeft te lang, gy zijt nu buyten vrezen nu u een koning streelt.
K zou zonder uwe hulp en raad, een zwaarder pak my haalen op den hals.
Komt moort my op dees plaats, wat isser dat u schort, casim.
Bring mier geblint auf de harlemmer deek, aulenborg, kattenborg, ja am obertoom, oder zu slooten.
Krispijn in dokters kleding.
Wel wilt dan die dochter minnen.
In huigens, en in hooft gelezen, in kats, en krul, in bruyn, en brandt, in vander veen, en nieuwelandt, in velde, vondel, vos, vermander, in zwol, tengnagel, onder ander in starter, koster, westerbaan, in jan bara, jan zoet, oudaan, in brero, rodenburgh... reinier.
Tegenwoordig dat de schouwburg niet meer verhuurd maar, onder het bewind van de heeren regenten van het weez en oudemannenhuis, benevens eenige andre hunner vrienden, uit enkele liefde tot voordeel der armen, en geneegenheid tot d'opbouwing der nederduitsche taale, en dichtkunst, geregeerd word hebben wy een groot getal onzer begunstigers, liefhebbers van goede tooneelstukken, niet langer durven weigeren hen op het tooneel te doen zien, 't geene zy noch niet moe geworden zyn, verscheidene maalen, met vermaak, te hooren leezen.
Francois, kristine.
Sou 'k de laetdunckers al, en wie, en hoese zijn verhalen?
Doch, hoort!
En over een uur of twie zo krijgewe thuis vol vrouwen want naedemiddach ist vast gesteld om het kandeelmaal te houwen en te meer, ik word nou van elk aengezien veur een eerlijk en deugdzaam man waer ik kom, daer word ik geeerdt, en gerespecteert, elk een zeid, wel ist meugelijk dat een mensch zo veranderen kan!
Wat duncktje was 't oock quaet dat we niet t'huys gingen?
Ai men heer, al kan het weezen, likkepot leert my mooi leezen laat dien armen sul niet gaan.
Neen 't is myn vrind, ik kan zyn achting niet zien breeken hy heeft zyn woord verpand, daar geld geen tegenspreeken.
Je weet wel, juffrouw, de trojaen het stil volk ewurven en men man is gustren veur soldaat mee an enomen.
En dan noch een kist vol oude bankryksdaalders van honderd jaar.
Ik voel dat wel in my, om al myn zonden want in de zaalge tyd van onze goe michiel, daar ik schier noch om schrei toen was ik wel wat aars als nu k had vriendlyke oogen.
Ik wensch de minnaars voor sint felten met haar grillen.
Frederik, izabel beziende.
Diwertje, ik wens de kraemvrouw alles goets, dat s'in krachten mach vermeeren.
Een kuische ziel kan stichtende vermaken, en zonder dat haar eere werd gewond.
Ik zal hem bewyzen, dat hy noch geen drie maanden gepasseert, veel goederen aan myn vrinden heeft getransporteert.
De drommel haal de vent, met al dat achterblyven, ik heb hem wel een reis drie viermaal moeten schryven, en noch en kom hy niet.
Ja laat vry koomen wat wil ik zal ze mee doen van de drommel droomen.
Vertooners, welke spreekende werden in gevoerd.
Dat zel ik doen nouw ik gae dan heen, maek jy maer ondertusschen alles klaer.
Liegt me niet te veuren, of je moog verzekerd zyn dat het je berouwen zal, spreek.
Schoone troost voor een bruigom!
Hoe, trekje 't u niet aan, en lachj' 'er mee?
Verraderes heb ik, heb ik wel over my, en mijn genegentheid zo groote heerschappy?
Barnardi. zo, margo, dat is een goeije, die flink weet jou al zo straks met gereede munt te betaalen.
Wat was ik gelukkig, was dat waar.
Zie, daar heb je een' rekening van zekere kruiden uit de apteeken, en zeekren chirurgyn, dien jy mee heel wel kent.
Joe harszen zunt op hol, levi.
Hier steekt niets duisters in voor u, mijn heeren.
Neen juffrouw, looft myn vry, ik zette hem wel of, indien ik was voor u in zulke staat gezeten.
Kom, geef ien vaan, ik zelje in 't kort verhalen, hoe 't mit rok en degen, de twie geschenken, is elegen.
In 't ende, na duizend zuchten en 't beklag van zijn elende..... maar hoe, gy lacht niet met mijn klucht, wat of 't beduid wat zeg'jer van?
En ik, myn heer.
I. tooneel.
Ia kynt, men hooft is los noch van al dat geraes, maer soo k die loose vos eens by de kladden krijg, ik sel het hem betalen dat sweer ik hoog en duur, of de duivel moet men halen.
Foey, foey, 'k wou dat men my die last had opgeleid, 'k zou d'oude kluivertjes bedriegen met bescheid en oordeel, en haar zien, niet weinig door te strijken.
Wel, gy zijt machtig bekommert over haar vertrek.
Gaat daatelyk in de straat, na de smid en laat de kist maar op slaan, op hakken, of op steeken maar haast u, eer moeder komt daar na zullen wy verder spreeken, gy moet het waagen rep u wat, dit wachten duurt te lang ga toch, ik bid je uit al myn hart.
Ik ben de knecht van 't verbeterhuis, en jou vader heeft my tot sargiant gemaakt, om jou met gemak te betrappen, want zo jy hier van de leus gekreegen had, zou jy hebben gaan stappen, daarom hebben wy deze list bedacht, om jou, lichthart, terstond met jou vrouw te brengen, daar je de wyn, zo vol op niet meer drinken kond.
Brocht je me gien fulp jak mee, je had het jou wyf noch ofgenomen, zo je me zey.
Wel wy zyn ommers t'saam d'akkoort.
Maar, wil voor al niet vergeeten, daar vry wat doctors latyn onder te lappen want de vader verstaat geen een woord van die taal.
Dat edele goud heeft het gebied over alle dingen alles is het geld gehoorzaam, deugd, schoonheid, goede naam, eer, en hoe het ook mag zyn geheeten.
Gongfort of 'k nim 't mes, en jay die de beck op, 't is best dastoe rinste, doe krigste oors het oppe kop, noe mey mien master sels ney de 't cioender toe rinne, al woe 'er inne deye so wol icker net wir hinne.
En hoe groot is dat kapitaal?
Schei 'er uit.
Wat zel men overkomen?
Ay ziet is dat louise niet, de oorzaeck van t verdriet, nu zal ick zien of my den koning heeft bedroogen.
Hy is bequaam om met een' koning te verkeeren.
Kan het zyn dat zo veel daan zo veel triomfen, heer, uit uw gedachten gaan?
'k heb daar van haar 't minste woord nooit zeggen hooren, wel waar mee, denk ik, of zy dat bewyzen kan. leonoor.
Hoe, heeft u broeder niet met al?
Ik zal geen vrouw zijn of ik zal den keyzer zien mijn vader heeft, uyt last en keyzerlijk gebien, als balling, my met hem in deze plaats gekluystert en nu hier ottho komt, moet ik my als verduystert noch houwen geene smart zoo groot is in een vrou, als wen men haar 't gebruyk van haar gezicht onthou een vrouw acht meer met recht de vryheyt van haar oogen als duyzent rijke schatten t'zaam uytbrengen mogen.
Ik hou het ook daar voor maar ik geloof, dat het al een oud soldaat is, die dikwils op schildwacht heeft gestaan.
Toont my de vinger die het naast aan 't herte is.
Wel, myn heer, ik laat my door u, zeer gaerne in de kunst onderrechten.
Wercken, daar door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haaren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroye voor de voorsz.
Antonet, uit.
Matamoris gaat in het huis van izabelle, na dat zy en katryn daar zyn in gegaan.
Ik bid het zelfde, gustaaf.
Dit zijn weer d'ou rabouwen och och ik sterf van anxst.
Zou ik dit op jou vermoen?