floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
,, die zot, dien bok, dat dier.
Ik vrees ze zelleme noch aan 't spit steeken.
Waarom besloot gy haar geboortens uur tot de uur niet van haar dood?
O neen 'k vertel geen grollen.
Wel aan, het is gebleken dat gy verstand hebt, en schoon gy van aad'lyk bloed niet zyt gesproten, uw kouragie maakt het goed.
Wel 'k bin te kwaed op hum, dat ik 't niet gelooven zou.
Haast je wat, myn heer, hel heele dorp is op je plaats gekomen, om jou te eeren.
Haal de brieven van het kantoor, zo zullen wy het haast zien.
Gae jy in de kelder hoor je wel trijn?
Onze landen alleen zullen, by continuatie, mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen, verbiedende daarom allen en een ygelyk, de voorsz.
Daer hebb' ick nou geweest te slooten, de boeren waren vol, 't was 'er kermis, se songen, en se sprongen als wilt, en dol, en daer liep al een krabbelvuysjen, en snewerckjen onder deur ginck ick, 't doght 'er niet, maer dit gaff my wonder daer wasser ien in ons lagh, die verhaelden van een vrou die vijfentwintich mans gehadt hadt, hy swoer 't by zijn trou, en oock heeft hy 't met de cronijck in sijn almanach bewesen, en ick heb 't selfs met verwonderinge gesien, en gelesen, ick sel je luy gien logens vertellen, want ick verschoodt, 'k daght sal onse trijn oock soo veel mans hebben, soo wensch ick om de doodt, op dat de anderen oock meugen een beurt krijgen, ackremaskes, 'k ben soo dorstich, 'k sou wel hijgen.
K zal my bekend gaan maak en, al zou hier de waereld van gewagen.
K val machteloos ter aerd.
Hy zal met zuster haast getrouwd weezen.
Ik ben den keyzer niet. daar staat de vorst.
Myn dochter weet te zingen, gelyk hy danssen wil en danst, gelyk hy zingt.
Zie... maar daar komt magdaleentje, met jonker eelhart al aan.
Wie zou voor tachchentig jaaren gedacht hebben, dat een juffer in geen gezelschap of zallet haar hoofd zou mogen opsteeken, die aan de zedige kant is, niet braaf kon dobb'len met de kaart, niet danssen kon, noch fransch sprak.
Ik, zeg ik u, dien ik, veel steeviger als ik, dien ik, die my de deur ontweldigde, en vol schrik verjoeg, dien ik, die my zoo fijn heeft leeren zingen, dien ik, die my de poort dee voor mijn scheenen springen, dien fieren ik, die zich zoo meester heeft getoont, dien ik, die nu, in plaats van my, tot onzent woont.
Dat zy haar aangezigt een weinig slechts ondekte en dat zulks al uw toorn verwekte eduard.
Loop daatlyk weer in huis, geef leonoor het teken, dat ik met hulp van koen, dit huuwlyk zal verbreeken of dat ik sterven zal.
'hou my maar vast myn lief!
,, ik vreesde wel dat ik al te haastig myn woordt had gegeeven.
'k hou my onbekent.
Mein herr ich kenn den truben stand es giebt ihr mehr in euwrem land doch wen man demuts wurtzel braucht so ist di kranckheit bald verraucht rittornello.
Swaantje, jonker jan, crelis melis, fobert uit met een luywagen.
'k verzoek die gunst van u. kri.
Niets, als dat gy my zult drie hondert guldens geven, hans.
Ik zie wel 'k moet 'er aan.
Ick moet belyen dat het iet meerders is, mits ick my voel bestryen van minnend' yver, om 't af beeltsel van een beelt, en minnekosery dat in mijn sinnen speelt 'k heb nimmer sulck een koorts gevoelt van al mijn leven, 'k bekenne dat ick wort door uwe drift gedreven, om hem van desen nacht te spreken, 'k laet u dan bedencken wat dit is, en wat het wesen kan. luc.
Ick, die vrolijck van aerdt ben, soeck geen nufkousje daerom, meisje, staeje me te lijdelijck wel, aen en heb ick al sin inje.
Laet jy me, als 't pas geeft, daer veur zorgen, en maakt ien end de hiele morgen loopt mitje klap deur.
De medicijns dat zijn maar beesten in mijn zin.
Prezenteer de doos aan het gezelschap.
Ik kan niet zeggen of ze in de aarden is gezonken, of door de lugt gevoerd, of in de zee verdronken, hoe t zy, haar dood werd my met kragt te last gelegt, zo dat ik buiten schuld van misdaad, voor t geregt moet vlugten k heb alom na deze tyd gesworven, en meer als duizend doon om myn verlies gestorven, en noch loop ik gevaar, om in de banden, van t geregt te raaken.
Onzen lande alleen zullen mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen.
Kom vat hem meyndert, by de handen.
Nou hy heur moye goetje het verdomineert, nou noch te smijten?
Zo doe ik ook, ik hoor wel dat, myn heer, deez' heer in kennis gaat te boven.
Gosewyn.
Wat is'er aen gelegen?
2 dienaar.
Steekje in geen..... argantes.
10. gy bent in 't cabinet van worst en beuling vet.
't is wel, 'k zal u de rug wat stryken, tot teeken dat ik noch kan kyken.
Woond daar een uitdraager, of kleereverkooper?
Vraag my niet wat ik heb verloren, maar zal winnen, want spreekje t woord verlies nog eens, het zal myn zinnen haast krenken, dat ik u nog zo onnozel vint, dat gy vraagt wat ik heb verloren, daar elk wint.
Wil je myn zin doen, je zult hem magdaleentje geeven.
Myn heeren.
Dat zy supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemaekt en ten toonele gevoert verscheiden wercken, zo van treurspelen, blyspelen als kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in tael als spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder oogwit om de nederduytsche tael en de dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
't geen zy u doorgriefde, niet waar, o loeres, ag, wat werd den mensch verblind, en dat nog dagelyks meer, neen ik kenje voor geen kind.
Izabel, ferdinand.
Hoe twyffeld gy dan noch of t waar is?
Moeder heeft het vader nu toegestaan?
Gevolg van den schout.
Nemt dat voor uwen loon en leert uw' mondt soo houwen.
Den haag tot vier percent!
Wat dunckt u leonel?
Wat minnebrieven had ik anders... matamoris.
Maer spreekt jouw baron ook hollands?
Wat loofd gy al aan myn, crispyn.
Men dreygd, men wil hem strax gaen na de stok toe slepen, 't gelt dat hy by sich heeft, dat wort hem dol gemaekt door bidden hy in 't end noch vry en los geraekt.
Ritsaard, truytje.
Ick hoorde de buuren 's morgens neuren van pedel, pedel.
Wel wat dunktje van flodder!
Hou op, 't is langh genoegh, 't is hier geen plaats tot schreyen, 't is hier te sorgelijck ik zal u gaan geleyen naar een verborgen plaats verwilligh nu mijn raadt.
Et is ien kleinigheit  ien aar by zen wijf te laeten.
Is het paus jut niet geweest?
Heer, sinjeur, die bruigom lykt wel een rechte jan gat.
Hoor, 'k was laast by tryn daar hy ook was ik zei jan gyzen wil my om melis niet afwyzen heeft hy meer goed als ik, wel 'k kan het ook haast winnen goeje man maar hy zei heel versteurt, loop linker, jy bent een hoerendop, een drinker, daarom versta ik niet, dat jy my voortaan bruid met jou gevry want melis zelder haast mee trouwen. nou wou ik 't zo wel zien te brouwen, dat ik zyn dochter hem ontnam ze heeft me lief dat zoete lam.
Ei 't schort u in het brein, zyn minen zyn heel braaf, hy lykt een kapitein.
Carel, tegens crelis en fobert.
Die ons van t pad der deugden leyd en alle rampen ons bereyd.
O, jongeling, jongeling, wat zel je al moeten leeren, eer jy zo oud reis bent, als ik.
Is 't heer roelof die daar by christina zit?
Bedrogen, hoe mijn heer, wel dat is moy bescheyt.
Dat s goed, dit slaagt me na men zin.
Welk een snaakze geest, die t y weer galme doet, door t klinke van zyn snaaren, de zuyvere zee god, kweeld, en duykeld op de baaren, en steekt al lachende zyn hooft ten golven uyt zelfs triton, slaat de maat, en bost het zoet geluyt van uwe zange na, op zyne waater hooren, dus streeld gy, en verrukt, al om, elks geest en ooren.
Jae wel sus, jy luy leeft wel wonderlijck in sulcken gewoel dat het de comedianten wisten, ze souden daer een klught af speelen, en datje dat over quam, jae wel 't was niet om te veelen, of te vergeten, maer soet eens, ick hebb' daer wat bedaght, maeckt dat wy een doodtkist krijgen, ick blyve hier te naght als hy dan droncken t'huys komt, soo sal ick seggen datje bent gesturven, soo hy dan droevigh klaeght, en seyt ick ben bedurven of soo hy daer om lacht, ick sal 't altoos soo klaeren dat hy in de eerste maendt of twie niet sal bedaeren.
Niet beter als, naar ouder gewoonte, haar met de lange roe geslaagen want het helpt niet of ik kyf, knor, bulder, raas of tier, 't varken heeft geen ooren.
Ja wel, wie kent anhalen.
Jeroen en dibberig, van binnen.
't zal geen nood doen, wees gerust hoor, terwyl hy zoetje kust, zal ik heur gezondheid drinken.
In 't stuck van amours warense uytgeleert.
Hem, hem, myn heer.
Sijn dienst en edel bloet heeft hem de meyn gemaect want onse vlammen in een suyvere liefde blaeckt.
Wel aan, ik ben 'er mee te vreden, met dit beding dat na mijn ezel werd gezien, en na mijn meesters paerd.
Wel nu meester simon, wilje dan dat ik je eens bekend maak, wat ik bedagt heb, en dat wy dan beginnen?
Wat toefd gy?
Ik vraagde u raad, gy zelf myn heer ried my de vlugt te kiezen, dat ik moest tot deeze daad besluyten, gy bleeft myn borg, gaf my de hand, en stelde ons buyten gevaar dit moedigde my dies te meerder aan.
Nu oordeel of ik daar niet wel aan heb gedaan had ik wel, zonder smart of knaging, kunnen lyden, dat hy zou sterven, daar 'k hem kon voor sterven vryden?
Ook woud gy aan mama iets vragen, ga heen, en doet toch uw behagen.
Men stort geen koninghs bloet, het is ons al te waart, casim.
Neen maar geen eerlijk mensch, mijn zuster, kan ooit loven, dat men een ander tragt van 't zijne te beroven.
Oelke, alida, eelhart, propdarm, truitje, willem, herman.
Klucht van tryn ratels, door d. a. opmeert' amsterdam, uyt de boeckwinckel van symon opmeer, op't rockin, aen de valbrugh.
Daer ghy hoort, ick ben 'er te luy toe.
't konder na weezen dat het my schikten, als je 't my openbaard, 't zou my ook niet kwalyk passen met weinig moeiten veel te winnen.
Wie zou zo stout zyn dat hy 't docht?
Ik ben niet gierig, maar zuinig, dat is waar dat schaam ik my ook niet.
Maer waer is aert, met klaesje heen?
Na dat we daar een glas wyn vyf of zes hadden gezoopen, beslootenwe het hoerhuisje eens op te schikken, en wat te steelen om het in een and're kit te verkoopen daadelyk hand aan 't werk, het huis rontom met de borsten bezet, en doen alles stukken geslaagen.
Hou  fijtje  hou  wat doeje in de nacht van et bedt?
Mijn broeder als gy weet is korzel, en vermeetel, wiens grootsheydt zou bekleen de konincklijcke zeetel indien hy koning waer, daer tegen blanche goet.
Varken, o!
Noch om streepen die op jou rug staan van die lekkre bezemstok, die zo mooiklonken op de voering van jou rok.
Jy zelt mit jou mamma by jou groote papa gaen.
Uw karel die moet voort, of henrick kan niet leven.
Dat's waar maar jy zegt wel, die eed werd hier gedaan, en zo ver moetje die eed ook maar verstaan maar die eed raakt 'er niet meer, als ze buyten gaats zyn, dan is die al lang vergeeten.
Is dat voor al myn moeite, en diensten, en vier jaren nalopens?
Wel kyk, hoe houdt hy hem?
September zyn de russen tot voorburg aangelant, en hebben veele onrust hier geackuzeert, want jong en oud was op de been, om deze vreemdelingen te zien, voor af waren eenige patifars vertrokken na de herberg de zwaan.
Dies vrienden ick het hier by laten steecken sal.
't is wel en ick sal sien een vleermuys te verrassen maer hoe raeck an, dat ick eens by janbaes ging dat is toch een gast, die versien is van snorrepypen, daer hy meer als op sijn aptekerswinckel past o die vent isser oock te mal mee laet sien, of ick eens ging leggen mijn hooft op een luyffel, of op een pothuys, want ick heb wel hoore seggen, dat die dieren garen in 't ruygh nestelen schijt, schijt, ick weet beter raet, een raeghbol aen een stock gebonden, en loopen tavont laet sien of ick 'er een knappen kan ghy vryers het sijn niet die vliermuysen, dieje 's avonts inde uylevlucht loopt vangen, in eenige huysen, of inde kalverstraet, of ontrent den dam, dat sijnse niet die ick meen, want die ick soeck die byten wel, maer d'aere maken ongesonde leen.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken.
En wil jy dan met brechje mee?
Flip schreijende.
Liefde, geld, en staaten, kunnen niemand baaten.
Aan 't kalven reeds zo ras?
Waar hy weerom gekeert, hy zou hier nu al wezen.
Ik vind hier karel met de bynaam hoveling.
Wel mejuffer, 't is al veele jaaren geleeden, dat wy tot leiden zaamen studeerden maar al die voorige genegentheden, die hy my toedroeg, zal ik beloonen aan u, met dankbaarheid.
Dat is waar, net zo.
Heyltje hoort soon onthoudt dit wel soo haest ghy hebt vernomen, dat lemmen buer, myn man is weder thuys gekomen soo sult ghy, blyd' van gheest, hem loopen te gemoet, en seggen vaertjen lief, weest welkom en ghegroet nemt fray u hoetje af, wilt my staegh moertje heeten, en d'onderdanigheydt aen vaertje noyt vergeten.
Zo gy dan feliks mind, neem haar voor zuster aan.
Lopt met dit pakje saem voor heenen, wy volgen strax.
Ja, moer, hy heeft zo veel goud!
Ja wel, ik voel dat me de traanen uit myn oogen breeken. arent pieterz.
Wilde wijn de muskaat, of wilde witten of rooyen?
Die om dit schoon postuur myn meester hebt vergeeten, en my daar na weerom zoud schoppen met den voet hoe!
Ik kwam, om je te spreeken van wegen onze cozyn, en je dochter myn heer weet wel, wat ik meen.
Dagh myn heer.
Mijn heer d'astrologant, ick bid'u hoort my spreken, saturnus in sextiel aspect is al te boos een teecken de kinder heeter stelt, de hemelen in roer, philipo.
'k heb twee miljoenen aan muntbriefjes op het minst.
Geertruy, joris, bely.
Doe jou best, en smeer wat haazevet onder uw schoenen want de tyd mogt ons ontschieten.
De duyvel, dan had ik een gouwe zwager!
Laet my begaen, laet los, leef ick noch ongewroocken.
Jy sout mijn wel vermurwen, het sterven van de mans heeft meenigh vrouw bedurven dat ick hem nu liet gaen, hy quam licht morgen weer.
Ik heb u van dit borsje reeds, voor een gedeelte, de waarheid gezeid.
Dat lieghje als een vodt, dats duyts, datjet wel verstaet, sou jy ons sulcx naegeven, dat waer bygedt schant.
Doe jy maar, als gezeid is, en pas wel op den haspel, zelje borst.
'k ben in een omsien t'huis, doet soo ick heb bestelt.
Vroomaard, tegen niklaas, die in de kelk schenkt.
Gusman, uitkomende.
Hansscheurd de actien in stukken.
En om wat ongemakken.. david.
Wilt uw geld my niet te licht betrouwen, wie is verzekert, heer, of ik het niet zal houwen?
Goelykjes drie maanden, mevrouw en zedert die tyd is zy zo melankolyk van geest, en zo spits van neus geworden, 't is ofze betoovert waar, want ik weet niet wat ik 'er van zal denken.
Neem maar een voorbeeld aan leander, die veracht al mijn vermaningen, en doet noch erger stukken, als die van uwen zoon, die u zo dapper drukken.
Dies zalje hange schelm daarom wil niet meer spreeken, crispyn.
Myn heer van alle syen, comt volck om u te sien, maer laet my nou betyen ferd.
O ja maar guntge dat ik zuiver spreek en vry?
K zal niet.
Maar nu op muiden?
Recht, zei scheefhals weet ik 't niet?
Ik deink datze allegaar in noves kroeg te bier zijn.
Wilt gaen de poort van r hof zoo datelijck uyt trecken.
Ik zal die blyschap nooit, verminderen maar vermeeren, gy zult na wynig tyd de blyken daar van zien, en zo u iets ontbreekt, gy hebt maar te gebien al t geen u nodig is, zal ik u doen erlangen.
'k hoor daer knipof roope, ick loof niet dat jy mit die naam bint 'edoopt, stropgauw knipof, en lammert.
Piet en jan binnen en jonker jan de deur uitkoomende groeten zy malkanderen beleeft in t passeeren.
Myn heer neemje afscheid wat spoedig, ik heb wat bedacht, maar je moetje haasten, ik heb weinig tyd, jy doed ver loore moeite.
En jy desgelyks, myn heer snof, of ik zelje, door myn huisgenooten, de zaal doen ruimen.
Wel man, wel man, dat is een klap, die nergens na en lijkt.
Zoo vrees ik zal 't ook gaan met u want of zy zijn verzeekert, dit 's mijn zorge, gy buyten kraijen zult waar datze zijn verborgen.
't is waar, dat geschrift is veur ons een verdord werk.
Uw lust is my een last, dat ick u dus verschijn zal strecken u tot schant, t zal my tot eere zijn.
't wordt nou al wat beter.
Zy moet gien groot verstand van aapen hebben want ik weet er in het land gien mooijer maar beliefje nou myn geld te langen?
Hans, vader van geererui, en jacoba, een kwakzalver.
Wel segh my kieckerkey, hoe langh blijft hy noch beesich, dat hy op staende voet, ten dienst van ons, sich leedigh, of gereet toonen can.
Dat ick u omhels, weest welkom puyck der vrienden, ist mogelijck dat u 't geval zoo qualick dienden.
Dat s recht, ik pakze by elkaar, marquis, en graaf gy zyt niet zwaar, ik zal van uw gewigt niet klaagen t schynt eedel bloed is licht te draagen.
Mijn kalfje, och!
Ei laat hem eens... ernst.
O 't is een blooden nar!
Ick bid' u florestijn, ay doet die dullaert swijgen.
De hovelingen, die hen volgen waar zy gaan, zyn zo veele oogen die uw liefde gaade slaan niet een van hen die niet met alle magt zal dingen, om door een valsch verhaal zich in zyn gunst te dringen.
Wel hartje, hoe hebben we t mit mekaar? blyf je veur deur staen?
Voort  ritsaart  voort van hier al lang enoeg staen snappen.
Maar man, wat zal al dit eeten?
Ze ziet, dat de juffers wat uit het venster leggen, inde tuin wandelen, of vraagen watmen schaffen zal, zo dra alsze vant bed zyn dan weer na haar kamer gaan, en haar daar paleeren, tot het tyd is, om aan de tafel te moeten komen.
Dat s waar, maar de uwe noch veel meerder.
Die goede gerard 'k pleeg zo gaern met hem te praaten.
Dat, als ik jouw je beurs wederom ter hand zouw stellen, dan zouden wy broeders zyn, en dan zouw al 't kwellen en potzenspeelen vry zyn deeze messieurs waarender by is 't niet zo?
Als t is maar zeg eens wat my scheeld?
Siet heer, hier zijnder twee die u dat sullen seggen.
Ja ick dies wou ick wel van u verstaen, of 't wijslijck waer van my, of sottelijck gedaen?
Dieven, dieven, brand, brand!
Koom, vereerme een' lekk're zoen.
Zytg' uit het graf verrezen?
Wat is 't dan voor verraad dat u zo raazen doet?
Maar k wil, en zonder om uw straffigheid te klaagen, dewyl t myn lot is, u getrouwe liefde draagen t gestarnte zelfheeft my tot uwe min verpligt, of eer de starren van uw goddelyk gezicht.
Ay wilt my van dien tyran niet spreken, waer voor ick schrick en schroom.
Zeg ook dat tavond uwe vrinden, by my geen eeten zullen vinden.
Hey, hey, je zoud van een veest wel een donderslaag maaken rust jy jou hoofd maar, antonio, k zel der wel deurraken?
Die naam heb ik myn leven in de almanak, noch in het kokeboek niet geleezen.
Sult ghy dan myne trouw, meiuffrouw noch mistrouwen?
Wel, filibert, wat zal dit zyn?
K bedenk daar iets dat wis hen allen zal misleijen.
't zyn duistere reeden, die geen eerlyk man kan bevatten.
Gijs. ach!
'k verlaat hem gansch verstoord, hy volgt te meer verleegen, onschuldigd zich op nieuw, op nieuw spreek ik hem tegen.
Ja, zeg, ik ga t met alle vlyt zo bestellen dat is, ik ga t met ten eersten verkoopen.
Anzeemus, marg.
Zeg, zeg hem dan myn heer, dat hy my rechtleer kennen dat hy die streeken zich, van nu af moet ontwennen.
Dat is nu zo, en dat leid'er nu al toe.
Neen smolsky gy moet heen, en deeze brief moet mee.
Wat of hy meent!
Even eens als korts geschiede met iemand, die ik ken, en die me die raad ook geeft, daar ik niet toe genegen ben want hy had wel vyf of zes spellen beginnen te maaken, en twe heel gedaan, die fraai zyn maar nu hy begint te raaken aan 't leezen van de oude want hy is gestudeerd, en van de fransche, dunktme dat hy achterwaarts leerd want hy word zo wys, dat hy niet een spel meer durft beginnen.
Hoor jonker, eduard.
Wel nu waar broghtze doe haar reden mee ten ende?
Zeg, wat is 't dat u verschiet?
Myn ouders hebben heel voorzichtig wel gedaan, want daar door bleef het huys hoogadel loflyk staan, dat anders door gebrek lag in de grond verslaagen, wanneer men de ouders in haar oude en laaste daagen, wanneer zy door de last der kinders als vergaan, komt redden, heeft men de aldergrootste deugd gedaan.
Zo, zet hier neer als een meid, tot noch toe is 't hier altoos veilig en zeeker.
Die u niet ken, die gy nooit kende, schelm, rekel, fielt, schavuit, schurk, vlegel, hondsklink ende ik gaf hem, als hy 't minst in zyn gedachten had, op deze wys een voet in't gat.
Hy gaf zijn ziel bywijl door t wisselen ten roof.
Men heer, beloften maaken schuld en staag belooven, nooit te geeven, doet slechts een gek ik vreugde leeven.
Aardigaard, kristyn, emmerens, flip in de kist, teeuwis in de kas, vermomt.
't zy heerschop of boer, de goeije daer uit geslooten, ze zyn allemaal met een sop overgooten.
Ia, 'k sit al op de kant, de droes wat 's daer al gelt, ick loof het heele landt so rijck niet is als wy.
Myn heer, ik zal u die som betaalen uit myne erffenis, zo haast de dood myn vader komt te haalen.
Trek uw degen.
,,wat moeijelyker pil!
Dit pothuis is te huur ik schrik!
Is 't geen dief?
Indien 't u lust, soo neemt het dan in 't quaet, oft goet.
Eelhart voegt zich weer by leonoora, ferdinand by hillegond, rabbelaar aan taafel.
,, dat heb jy fyn.
Warnaar, geertruy, jacoba, notaris.
Justiniaan, zyn zoon minnaar van leonoor.
Maar hoor, nou weet ik ook noch wat het geen jou helpen kan. teewis.
Zou 'k my belasten met een wyf, dat, ryk van zinnen, niets achten zou als 't groots, niet dichten als van 't minnen, die prooze en rym verstond, de houding en de trant, bezocht van graaf, marquis, en lien van groot verstand, terwyl dat ik de man van die mevrouw zou heeten, en weezen, als een sant in de almenak, vergeeten?
Ik had u niet verwacht.
Waar is ze nou weer heen?
Bloed, kryg ik hem in myn kluiven!
Behoef je dat te vraagen?
Manshart. hoe!
Maar wy lijen noch meerder smart, elk leyt daar op een heete plaat, 't blijft echter ruyg.
Daer toe te stellen, en voorts in communi forma so is 't dat wy de saecke, ende 't versoek voorsz.
Op de gezondheid van't gezelschap, monfreer.
Wel moet je nou na oostinje vaeren?
Ik hou gewis, wanneer 't mijn vader komt te horen, dat my een regenbuy van felle kyvery..... sylvester.
Wel neen, men heer, 't is maar uit kortswyl is 't malligheid?
Maakkoop, de val van zonderschaamt vertrekke u tot een leer, dat je je meester trouw diend, of ik neem, het kleed dat ik jou voorheen gegeeven heb, weer.
Jouw armoe gingme mee ter harten daerom hield ik de helft van 't gelt veur jouw hoewel hy 't mit gewelt wou hebben, om an jouw te geven zoo zeid' hy.
Zwijg helhont, nimmer ziet men engelinnen slapen by een die sterven kan, ick voel zelfs best mijn pijn.
Altyd dat sammelen repje toch, 't moet een mensch verdrieten, als de meisjes zo lui zyn, en 't werk haar niet van de hand wil schieten.
Zeyze, zeeker ze moet wel togtig weezen!
De werken moeten 't vonnis wijzen.
Wats er te klaagen!
O toverend gezicht!
'k loof ommers wel, dat jou om niet deuz' weldaat van menheer geschiet.
Maer 'k hou die aep noch in de mouwen, om dat 'k jou jeugt, dus weeligh, spaer, en tot meer ouderdom bewaer, jy zout te licht jou zinnen zetten, dat moet ik u noch wat beletten.
Dat 's ongezond.
U is bewust hoe mainaart met uw wil en weten my sints een tyd lang heeft gevrijdt, veel tydt versleten om in myn gunst te zyn en nu hy die geniet, en wy malkaar zo trouw beminnen, dat verdriet nogh ongemak, hoe groot, ons t'samen kan doen scheiden, zo wilt ghy met een aar my gaan ter kerken leiden, en trouwen doen met een die 'k haat gelijk de pest.
Straks weet hy nergens meer van.
Mijn heer, zoo vraagme maar, want 't is my aangeboren, heel garen alles te verhalen wat ik weet.
Jy dokter?
Wie my brenght daer ick lagh, sal meerder meester wesen, als oyt dien meyster was, die my een mijl voor desen, in't jaer van sestich een ten bergh heeft afgebracht, daer d' atlas hier om sucht, en zysiphus om lacht.
Dat ik hem zag!
Dat jy my myn huwelyks belofte weergeeft, ik zal die van jou, neffens het portret van jou dochter u ook weder stellen in handen.
Zy is oorzaak, dat die braave hippolitus zo deerlijk om is gekomen.
Ik bid je, dieuwert, laat ons daarom toch niet kyven, en laat je man daar in een beetje meester blyven.
Grondleggers zyn dir, zoo elk zegt van t onwaardeerlyk roomse regt.
Het lot begeert dat k een trouwlooze moet beminnen.
Gooij eens een steen om hoog, die valt weer naar om laag op de aarde, 't middelpunt.
Mevrouw 'k verlangh al vast dat ick hem eens zal zien helena.
Beschreilyk ongeluk.
'k sey dit soo wel als gy sat ick by heerschop neer.