floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Likkepot, 't gaat my naar wenschen, 'k ben de lukkigste aller menschen.
K geloof zulks, maar die zorg die strekt my tot verdriet, bevorder maar myn rust, en juist myn voordeel niet en k vreez dat ge aan een man, zo jong en schoon als dezen, zoud uit er aart al vry wat te milddaadig weezen.
Dat 's een stuk werks?
Hoe quamen se soo ras uyt mijn gesicht, daer ik soo neerstig heb rontom geloert het is al eveleens of 'er de duyvel van 't kakhuys had gevoert ik liep door de bier steeg, en ik snapten den hoek om verby de twee sluysen, en soo voort het boterbruggetjen over verby de weerd in de drie vleermuysen.
En dat hy dadelijk het alles klaar ga maken, en dan verwacht ik een goede uitslag van uw zaken.
Hy is uit vrankryk met de missizippi winden naar engeland gewaaijd, en laat zig hier nu vinden.
Silvester, argantes, scapyn.
,, o verraader van jouw zoon!
'k ben zot, en quaad.
De baerden zijn van al de juffers afgegaan, waar door zy voor het volk haar hoeven niet te schamen, don klavio en zijn beminde zijn te zamen gezont gelijk voor heen, en als 't geschieden zal, dat sanche pances rug zich stelt voor slagen pal, en zijne plichten haast voldoet, nu voorgenomen, zo zal het ander haast tot zijn volmaaktheid komen, te weten dat de duyf, de witte tortelduyf, die op haar hooft draagt een bedroefde zwarte kuyf, zal straks ontslagen zijn van alle kwade gieren, en bly in de armen van haren trouwen minnaar zwieren.
Sal ick in mijn leven, noch koeckoeck wesen?
Hoe mint arnoldo my?
Ja, ja, laat hy hem mee vermaaken.
Uw broeder karel, lief, zeg slaept die al gerust?
We gingen eerst in een winkel op de geldersche kaai by het nieuwland zo dra als ik, en myn illuster gezelschap waaren binnen getreeden, kreeg de meid een klap voor haar bek, en een voed onder de neers.
De dagen myn's leevens, was 'k zo niet verslaagen!
Jorden, izabelle, knypaart, karel, katryn.
Antonio. victoria, victoria, viva, bon tiempo, allegressa, gloria, gloria, ik heb het uitgevonden.
Ik vindze daarom ook zo waardig, dat ik die woorden, wel bedacht, heb tot een air en zang gebragt.
Gy machtig heer, en gy voor schoonste vrouw geprezen, en wijze omstaanders, 'k heb vertrouwen dat mijn klacht zal ingang vinden in uw harten, want ik acht dat die is machtig om het marmer te deurweken, om 't staal te meuken, en een diamant te breken.
Ach soete woorden, die mijn hart alreets van vreugt doen styg'ren.
Zyn majesteyt heeft nooyt zijn leven in de bergen zoo grooten vangst beleeft, en dat ons nu quam tergen dat was een vluchtig hart, veel snelder als de wint, of als een blixemstraal die ons het oog verblint, 't stoof door de bergen heen maar endelijk de honden, doe het was afgejaagt, die beeten 't wond op wonde doe meenden 't zijne dorst te laven in een vloet maar 't was te zeer gewont, het verfde met zijn bloet het water maar de al te felle en verbolgen beschutter hazepoot, bestont hem noch te volgen, in 't midden van de stroom, die daar zoo met hem leeft dat, na wat tegenstant, het hart de geest daar geeft.
Je selt geen buffelse kolder dat sweer ikje tot mijnent meer verslijten, hebje die parten in je gat, je meugt se wel uyt schijten.
Maar ik bedankje voor al 't vrouwelyk geslacht.
Wat zegje van men gang  heb ik niet ien hiel schoone tret?
Myn lieve kind, myn izabelle.
En zegt, dat men in deze deerlyken staat, zo men haar leeven lief heeft, haar aanstonds trouwen laat.
Na jou ouders, en vrinden zal ik niet vraagen, ik heb die wel gekent, ze hebben haar altyd eerlyk gedraagen.
Zy kan colaficeren, en hoeft dat kunsje van geen suffletteurs te leeren.
Voor my, 'k zie weinig schijn van waarheid, datmen iet veel erger konde maken.
,, ja wel is 't droevig.
Neen vrouwtje, dat moet zyn, of anders leef ick staegh in onlust ende pyn och, waer het doch soo ver!
Jy my dikwils wyn ingeschonken, die in zo veel jaaren hier niet in t land geweest ben?
Xxii.
Juffrou  vergeef ons dan dat we zoo vrypostig in huis koomen maar et is niet zonder reen.
Is et mijn schult wat hestoe soo lang too teuven.
Wel kaerel scheerje de gek met my, hoe is het gelegen?
Veurwaar deez' gunst is groot, en ik had noit gedaght dat ghy betonen zoud' deeze eer aan mijn geslaght, hier zellef in persoon te komen u verneeren, om, voor uw zoon, mijn kindt ten huw'lijk te begeeren want hy is zo volmaakt, en van zo goeden aart, dat ieder vryster wenscht met hem te zijn gepaart.
Uit deez' autheuren zijn 't dat ik mijn lessen geve.
Maak ook t gelag eens op.
Ik ga heen, en blyf uw dienaar.
Een vierde doet er t zyne mee toe, en roept, ho!
En hoe veel de getuygenis van een vrouw geacht werd, hebje wel gehoord.
Ik ben te vreede heer, gy krygt haar aan u band, houd gy uw woord, ik 't myn, zie, zie daar myn hand, dog een zaak moet ik doen, en een met regt genieten, dats privelegio het aar zal mogol hieten, eerst vryheid om voor krol mogol te zyn bekwaam, en dat dan zynde, is uw heel proces gedaan, justiniaan.
Jy zultzetrouwen.
Te delft.
Dat's mis.
Hoe poteris!
Huybert, karels knegt.
Dorst gy aanstonds noch niet spreeken van uw middelen, of kapitaal van actien, van obligatien?
Hartoog tegen een knecht.
Och, och, dit doet my vreezen dat ik niet leevend dood, maar wel recht dood zel weezen.
Ik blyf verplicht om al myn dagen te wezen uw getrouwe knecht maar brouwt my meermaels geen gevecht met diergelike minnebrieven, of and're mogen u believen want ik verklaar u op myn trouw dat ik heel niet van 't vechten hou myn naam broershart, wil ook niet lyden dat ik gaan vechten zou en stryden, neen zeker, deze naam brengt mee dat ik moet staan na pais en vree, vree best in alle duitsche landen ik vecht veel liever met myn tanden, wanneer ik in de keuken zit, terwyl 't gebraan leit an het spit.
Wy hebben schier malkaer bynae aen 't lyf gheraeckt doch 'k sal wel anders dit aenlegghen.
Dat was wat te zeggen!
Hoe mennigen mug heeft 'er sijn angeltje wel op getoetst 't is een gespan van brackjes dat voor mijn of mijns gelijck niet en koetst 't moeten al marquisen of ten minsten capiteyns wesen, willense by dees fijne sustertjes broer cnelis rosekransjes lesen.
Wat maakt u dus ontsind en wat voor beestig klaagen... jasper.
Och lieve trijn, 't is te laet, hy komt niet t'huys, je hebt'er gien noot van, 'k vrees datje hem al quyt bent.
Doe je niet, sinjoor?
K verwerp het straf bestier van zulke menschen die vaak de kinders na hun ouders dood doet wenschen.
Maar dokter, hoe maken we t.
Doch, zo g' in 't bad met haer aenland, verdrink haer, bid ik, ongenaedig in 't waeter met uw eigen hand.
In de stad, aan t veer daar dient voor port een stootertje te wezen.
Trek nu van leer, of anders kryg je daadlyk meer.
Wel ja 't.
Ik zal 't met de dood moeten bekoopen.
Mijn heer, verlosje van die hel, ey laatje raan, zy zijn vermaledijt die zich tot pleiten geven, ja de gedachte alleen van pleiten doet me beven, en zouwme licht mijn zelfs verhangen doen van rou.
Gy zult myn stees, myn heer, tot uwe dienste vinde, en voor myn juffrouw ook gelyk een brave meyt huybert.
Wat is 'er te doen, juffrouw?
Jakomyntje.
Joost. dokter over al.
Gy? octaaf.
So op de bonne foy alsse daer staet.
Neen, zeg ik je, je zelt me deur jou ferwiele woordjes niet verleijen.
De eer geld meer als t gout, die meenig schat als niet.
Zyt gerust en laat dog al dat treuren, gy siet u vaders geest en hoe dat zyn humeuren steets zyn ontstelt, gewis, hy daalt al na zyn graf.
Hy, wien ik eeuwig min zal draagen, maak alles vaerdig tot de trouw, op dat ik eindlyk word uit deeze dwang ontslaagen.
Zal jou toonen waar dat de deur is, en dat wy tot onzent woonen, kom jy hier ooit eens weer.
Want hy 's een rechte lanterfant, doeniet, lichtmis... zoetje.
Ja wel, ja wel, t is tovery! konstance lag en sliep, en niemand was er by.
Waarmond vertoond in 't verschiet alle de speelders, in hun eigen gewaad, aan een tafel, bezig met geld te tellen.
Margriet, aan de knecht.
Raest ghy couzijn!
Dat's goet, leg maar niet lang te draalen.
Denk eens, in wat gevaar, door haare onnozelheden, die nar zyn onbescheid haar roek'loos heeft doen treeden, en in wat staat zy, door zyn norsheid, was gebragt, zo ik een man was die haar eer niet nam in acht maar al te zuiver is de vlam in my onsteeken 'k wou liever sterven, als myn woord in 't minst haar breeken.
Leg my niet meer aan 't hoofd te lellen.
Leonoor, president, eduard, pedro.
Daar s geen gevaar hoe groot, daar ik ooyt voor zal vrezen, wanneer ik dienst kan doen aan myne prins, en heer.
Jou ondeught gaeter zy, helena.
Myn heer met u verlof?
,, ach isabell', mijn leden ,, beswijcken.
Heb je dan geen jonge kalkoenen op de werf loopen?
Segh, ick mach wel lyen dat een vryer uyt komt.
Hy by een aar te bed gaan leggen!
De gemeenzame geest, kluchtspel.
,, ia, om mijn vaders errefsplint ,, lang te gebruyken als het uwe.
Ioris, hendrik.
't vermaakte my als u doch het verdroot ten laasten, gy hebt veel tyd verspild.
Op mijn woord.
De vensters en de deur, mevrouw, sijn wel gesloten, seght my nu.... wel wat 's dit?
Sijt gy verwondert, ick ben oock niet min verstelt, dat gy soo laet mijn deur doet oop'nen met gewelt hebt gy dan over my gesagh, en sulck vermogen, dat ick u, als een kint, sal moeten sien na d'oogen?
Ja, wisten myn vrienden wat ik nou moet dragen, zy zouden jou haast dezen aap ontjagen.
En op een minnaars hart, dat u is toegesmeten, en ons niet waardig was, toont gy u zeer vermeeten.
Dit s t eerste in vyf jaar dat ons twist veroorzaakt heeft, wy hebben in die tyd als lammeren geleeft, dit kwaad dat is my van myn vader vast gegeeven tot erfgoed, hy was noch jaloerzer in zyn leeven.
Ik bid uw, juffrou leonoor, geeft my een weinigje gehoor, gy weet wat achting, door myn leven, u aan de wereld word gegeven.
Maar, wat dee jy?
Wel, wil, je t an de buuren niet stellen?
Doorslaat dan voort dit negental van huiden, heel en overal.
Myn helden, die zo fier ons volgt in t veld van eer, en onder myn bannier zult roem behaalen denkt dat gy niet hebt te vreezen want kapitano zal terstond verwonnen weezen.
Een ander is reeds meester van myn zinnen.
Daar houd men ommers nou niet of, ja men zeid, dat de machinen de tooneelspellen bederven, en dat die manier hier wel haast uit zal sterven.
Haar broeder?
Santilane riep, stuur na land, ik wil aan land, by gut aan land, op dit vervaarlyk schreeuwen, vielen ons de turken kwansuis aan, als woedende leeuwen, zy schooten afgrysselyk, gelyk 't besteld was, met los kruit, en al het overleg was met het plaizieren uit.
In t jaer, onses heeren en zaligmakers duysent ses hondert vier en tachtig.
Dat ik men niet ontsach.... procureur.
Wel jufvrouw, ik spreek niemand zyn eer te na, al schoon ik wat snap.
Ick zal van alles u bevrijden weest te vreen smol.
Derde deel. op 't spreekwoort des eenen druk ,, des anderen geluk.
't is tyd dat ik zwyg, nu jy de hoornen zo op begint te steeken.
Uw paerd is vaardig, heer.
Frans vander lijn.
April, 1689. vertooners.
K doe het geen gy dan begeerd.
Dit is de schoon auroor, uyt wie veel deugden straalt, wel nu heeft mijn penceel, haar schoonheyt wel gemaalt.
Nu ik heb een roes gezoopen, voel ik myn moed reeds overloopen!
Die in het passedies speelen fout gooid, verliest het recht van de steenen, dat 's zonder tegen praaten, en dewyl jy in de snuifwet fout begaan hebt, met ons te schelden, en te vraagen wat wy hier doen verlies jy het recht van jou zaal, en tafel, en moet die ons overlaaten.
Dat hou ik veur geseyt, gesant van lusifar hadieu jy vriendelijkheyt.
Hoor eens wat een geweld!
Want die pry heeft dien vermaarden agememnon, ten gevallen van haar pol doen sterven.
De dag, dat hy gereed was om te vertrekken, ontmoette hy aen de sparwouder poort een armen schooijer, dien hy voort zyne acties voor een aalmoes wilde vereeren maar de schooijer bedankte hem, en zei dat hy veel liever een oortje zou begeeren.
Fiat, om niet te teemen, ik zal dat heerlyk licht voor deze prys dan neemen.
Doch, gelyk ik aan den eenen kant nog geen fransch genoeg verstond om iets over te zetten,en aan de andere zyde myn' jaaren te weinig waaren om van de waereldsche gevallen veel kennis te hebben, was 'er geen voorwerp, daar my 't oog natuurlyker op vallen kon, dan 't studentenleeven, 't geen ik, toen ter tyd op de akademie zynde, dagelyx hoorde, en zag.
Ik dronke zijn, 'k en ben niet meer dronken als gy.
Een deel impertinente lien, die uitstrooijen dat jy, een man van zes en zestig jaaren, die aan't graveel en 't podagra vast is, noch weer zoudt willen paaren.
Voor al soo bidd' ick u, laet niemant dit verstaen, gaet na de dansfeest nu, ick sal u dan verwachten.
Mon cousyn, hoe vaar je al?
Pleuntje, haar buurwijf.
Mijn volck gekleet in 't swart.
Al zou het maar alleen die fraaije blaasbalg weezen want had ik die, ik zou nooit voor geen armoe vreezen.
Werken, gebonden en wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse universiteyt tot leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Door dien ghy 't my gebiet sal ick u open doen den poel van mijn verdriet.
Ik kom aanstonds weer.
Ik ook met een voor my een braaf groot bruiloftsstuk.
Ey vraagh eens aan de knecht, wie dat zijn heer mach weezen.
Of geven er perdoes perdaf, een voet in t gat, of waert je maer belieft.
,, ogh, mainaart, wat 's dit voor onz' liefde al druk en rouw!
Het bang sien gelt er niet, och!
Foey myn dat ik my niet heb verweert maar ik zweer dat ik myn voornemen hierom niet zal staaken, vind ik gelegentheid om in huys te komen, ik zal hem zyn dogter ontschaaken.
Jaap tegen leentje.
We zouwen naede middach zien of we die twintig lasten garst, dien hy noch in heeft, kenne verkoopen hoe wel, het is hem gisteren op de beurs al aengezeid, we zellen op de niewendijk in de swaan weezen, daer is de comparicie aen geleid.
Doe hy my trouwde was ik drie en twintig jaaren oud, en hy ruim vyftig, hy scheen ook, als lodewyk, puur kout.
't is evenwel een seven stuyvers kan, men kanse soo haest niet winnen.
Ik sta verbaasd, door t geen hy my verhaald.
Zoo leert hy door u staal, u wil en wetten eeren.
J. van dalen.
Voort, omhels hem wederom.
Zo die der ook noch by komt.
Kom, gaa mee.
Hier wijshooft.
Ik zou jou raeden, als men vriend, dat je jou zelven van jou angebooden daalder dient, en dat je, met een ongeveegde naers, na leijen gaet tyen, en laet je daer na behooren, fyntjes van de key snyen.
Taft my niet aan t lyf, nu gy zo kragtig bent.
Izabel en karel, ter zyde.
Als men vande beste schriften noch altijd weet het een of t'ander uit te ziften, dan dunkt hem, stelt hy zich ver boven het gemeen, als hy geduurig 't werk veracht van yder een.
Heb jy hem op deze wys doorgestreeken?
Hy zeid, dat jy altyd stinkende tabak in jou doos doed, en dan in de gemeenen haerd, gaat zitten klaagen, datze jou bedroogen hebben en onder dat pretecst dan andere menschen durft vraagen, of jy eens uyt haar doos moogt stoppen.
Maar mesjeurs, ik kryg zulk een drommelse noot, dat is te zeggen, krispyn die moet eens weezen, daar den prins te voet moet gaan, dog is iemand geneegen om te leezen, het journaal van myn reis, die komt aan myn huis, ik woon op het varkens eiland naast de gekroonde platluis, boven myn deur staat david vegt tegen den reus met zyn barsse knevels, ook is myn huis verciert met drie moye gevels, en de vensters van myn kit, staan altyt oopen om te zien, en in myn voorhuis hangt de fabel van niobe veranderd in een stien, ook de stryd van kupido tegen de maagden, ook van dien grooten kunstenaar, die een stuiver op zyn kant aan negen stukken zaagde, ook hangter een schildery daar pallas en arachne weeft, ook hangr er de val van faeton, dat apelles zelf geschilderd heeft.
Kaligula, heer piro, luciaan, sokrates, amadis, iudeus, tamerlaan, al keizermoordenaars, doktoors van alexander.
Dat 's 't out spel.
De schouwburg is met recht, wanneer zy werd onslooten, de wellust van het volk, en het vermaak der grooten.
Hoor machteld, nou hebje keur, ofje gewillig na 't spinhuis wild gaan, dan of ik'er je met twie dienders na toe zel doen leien.
Mijn onrechtvaerdigheydt treet met my in t gevecht.
Zy is... kristine.
Met de borsten marritje iacobs, dat zou noch wel gaen, maar ik schrik als ik de jonge aen leggen zel zulke zeere teepels heb ik, ja 't swiet breektmen uit als ik zel beginne.
Ja toch, ze schept een groot behaagen in uwe mines, en in al wat ze u ziet draagen.
Mijn heer, geloof jy uw gezicht noch en uw ooren?
Smoel toe, zo vliegen 'er geen spreeuwen in dat gebeurd meer in de waereld, malloot zulk een wisje wasje baard geen tegenzin.
By myn deegen mag ik wel zweeren, dat ik meende van den haag wel hondert myl te zyn.
Een party aapen van boeren kneukels, die van ver met koelen bloed het werk aankeeken, maar, niet hielpen.
De vriendschap, die, myn heer, ik met uw broeder heb, is oorzaek, dat ik zeer veel deel neem, in het geen uw interest kan raeken, en, wyl ik weet dat gy uw meeste en zwaerste zaeken aen crygton hebt betrout en blakwel, die voorheen hier hadden groot crediet, maer die nu, een voor een, een schandelyk bank'roet van hondert duyzent ponden hebben gemaekt, heb ik het van myn pligt gevonden, hier kondschap van te doen.
En terwyl tog, messieurs, ons verderf, uw meer schaaden, als wel profyt kan toebrengen, zo laat het daarom noch te meer by u bedekt blyven, want onder dien schyn, dat gy in uw doen continueerd, zal dien heer niet anders denken, of gy zyt in actie, dat hy van u dagelyks word gecureerd.
Spreekt gy van een dukaat, ik bid u dat je van tien tonnegoudslen praat.
Aan duygen robbert!
Dan zult gy deeze brief clorinde zelver geeven smol.
Don karlos is haar kwyt, en ik verlies de hoop hem immer te verwerven.
Ik zel je dat varken wel wassen, wees jy maar wel te vreen.
T is zeker dat men niets in zyn gezicht bevind, dan t geen dat waardig is van u te zyn bemind.
Zuster, ik zeg nog eens, al dit gebruy moet weg want 't is tot u alleen, myn zuster, dat ik 't zeg.
Wat is 'er anders voor my open, als dat het varken met de kraan in 't korte weg zal loopen.
Ik sal opje passen als harmen op syn fluyt.
Ik kan die fokkert wel, maer bregje kom reys of.
'k zeg dat niet.
O schelm van plicht berooft phil.
Zyt daar niet eens voor bevreesd, want die fynman zonder van heb ik zelfs in perzoon geweest.
Goede morgen al t'zaam.
Heb dank, simon.
En is het een veugel met een bek zie daar, ik zeg het jou, zo jy me dat noch eens doed.
'k heb van iemand hooren zeggen die 't noch beter of kon leggen, en terwyl 't twaalf uuren sloeg, twaalef mutsjes binnen sloeg. marotte.
Verloste slaaven.
Laat hy hier komen, maar izabelle, benje noch te raan, laat die grillen en neem valerius wat staat jou in hem tegen?
't smaakt zo als water.
Bescherm my grooten dichter, daar klampen my de maandelyke boekzaalschryvertjes aan boort een volkje dat meer op hekelen, dan op uyttrekken schynt belust te zyn, die niemand ontzien, en waar van men gegrond mag zeggen multi multa sciunt  se ipsos nesciunt cum summa philosophiasit cognitio sui onze eygen liefde vervoert ons buyten ons zelven.
Die ronde gooden die maaken nu een vrijster of vrijer wijs, al was hy als malle jantje zo gek.
Wat sou die loerhaen zien, dat willigh horenbeest, hy moet weer op de vaert, de lomp sou mijn wel dwingen, dan konnen wy met vreen weer van moy aaltje singen.
Myn heer, ik blyf verpligt aan uwe dienaar mede, want heeft katryn voor u 't stuk wel onderstaan, u dienaar het voor myn zyn pligte ook voldaan.
Joris, aardigaard, kristijn, emmerens, selitje.
Of 't ook al waar is, dat 'er veel van hem gevoelen?
Juffrouw, ik kom zo weer, daar gins werd zo gekeeven 'k zal maar eens even zien wat dat daar werd bedreeven.
Hy huilde en lachte staag vermaaklyk in zyn leeven, en huild en lacht nou hy den doodsnik heeft gegeeven.
Ver geef, bid ik, mijn vrymoedigh bestaan, dat ik de zelve uwe weleedt.
K belooft je op trouw en eer.
Ach isabella, siet, wat aengenamer beelt, 't schijnt dat natuer en konst t'saem in dit wesen speelt sou soo veel schoonheyt aen die ioffer sijn gegeven?
'k zal u tot mijnent gaan verwachten.
Zeg my hier voort, quamje niet in huis?
Vertrekken we slechts met onz' luizen.
Keykam, vremdelingh, moedigh en geprickelt door 't lofgetuyt van anderen op hem roemt hier den waren adel voor al in ware deughden te bestaen, dies hyse in alles naervolgen, en voor al sich by de eelste jonckeren wil begeven dit meldende begeeft hy sich aen kant, om't moedigh stoffen en poffen van jor.
Hou stand een eerelyke vrouw, dus in haar eygen huys te affronteeren staat by buuren, ik werd verkragt gaat heen, of ik zal je wat anders leeren.
Hoe, voor t betigten in een zaak, waar op de dood moet volgen, is geen straf, myns oordeels, schier te groot.
Om dat hy wat kan rymen, word hy voor u gestelt.
Daar schietme wat in, dat had ik vergeeten!
Wy zyn lieden van een adelyk geslacht, en ik zou kwaad weezen, zo men van my zei dat men van u zeid.
Klaasje.
,,zie daar, karonje, waar toe u het schryven strekt, ,, het is my leed dat men die kunst u heeft ontdekt.
Manshart, klaryn, trachtende van onder de tafel naer de trap te gaan.
Luister toe deez simpathie met de ziel, of 't heerschop, zie je?
Zy doed ook zo en zal haar handen nergens aan steeken, maar volgt al me die zelfde zwier.
Het opper krygs bewind werd karel aan bevoolen, der lotteringen deugd blyft nimmermeer verhoolen, wanneer de krygskans roept om dapperheid, en raed.
'k zeg datj' hem eren zult, of anders vrees voor slagen.
Laat ons, indien de min zo fel onsteekt uw bloed, veel eer, met ons rapier, gedekt van deeze linde, drie viermaal steeken, in de naam van ons beminde.
Ik docht, dat is veur myn niet de myne is me dikwils al te graag, bezonder, als ik maar iens daags, en dat tot mynent moet eeten.
De staaten van holland ende westvriesland, doen te weeten, alzo ons vertoond is by die van het konstgenootschap nil volentibus arduum, tot amsterdam, hoe dat zy supplianten, op 't voorbeeld van italiaansche, engelsche, en fransche academien, voor veele jaaren, met zorg, moeiten, en ongemeene kosten, hun kunstgenootschap hadden opgerecht tot opbouwing en voortsetting van de nederduitsche taale en dichtkunst ten welken einde de supplianten, en hun konstgenootschap, door ons op den 14e.
Nu t alles my begeeft, nu ider my verlaat, begeef ik my tot dien, die yder een kan helpen, die elks jammer weet, en yders wond kan stelpen.
K wol ook wol voor eyn seslinck edder twey koopen.
Hoe heer voor mijn neen 't hoeft niet.
'k zie u ter goeder uur, myn heer, 'k bid geef my raad in zek're zwaarigheid die me over is gekomen.
Laat de nyd u aanbassen, de domheyd uw poezy schennen, en de laster u bekladden, en gy zult pal staan illisos fluctus rupes ut vasta resundit, et varias circum latrantes dissipat undas, mole sua.
Dat ik het niet en verkerve men moet al zien met wien men spot en lagt, als men te doen heeft men mannen van moedt en kourasie.
Menheer is hoog van staat wy zien het wel ons oog bedriegt ons niet.
Mamaatje, jy hebt al te schrikk'lijk mis ekeken.
Myn heer, en vrind, met al myn zinnen, ben ik verliefd verward in 't minnen, zo ben ik schier my zelve niet.
K vind, die och!
Ou!
Dat s schoon bescheid.
Wat zal dit zyn myn goed te haalen?
Kom, ik moet jou ook eens vatten 't hek is van den dam, marott' dat je wist hoe likkepot jou bezinde!
Zijn effe troony schijnt nochtans elk wellekoom, men lacht hem toe.
Wat gelieft myn heer?
Ik heb ze niet by me!
Karel in de kleeren van teeuwis.
Dat en heb ik noyt geleert, noch wilt niet leeren, want ten sou men ook niet voegen, ie weet wel dat men moet sen man steets vergenoegen, sulcx past een deughtsaem wijf.
Gy zijt mijn uitverkooren, geen and're min op aardt zal mijne liefde smooren, die ik u schoonheit draagh gy hebt tot zegenpraal, uws schoonheit my geboeit, veel vaster als met staal, oft yser een tiran een arme slaaf ken sluiten.
Te amsterdam, by de erven van j. lescailje en dirk rank.
Wel 'k ben 'er van verslaagen!
Geloof my sanche, u zal in 't minst geen leed geschien.
Gy weet ook de oorzaak, andries, waarom dat myn vader u gelieft heeft te excuseeren, om dat hy my, noch myn zuster, niet wil uit trouwen, als aan iemand die hem op zyn theater kan komen te succederen.
Neen, neen, katryntje, neen, je bent dat byltje kwyt, want mars die moet 't al met syn geweer beslegten, en myn so sulje strak sien met de snater vegten, gelyk een advokaat, jan. dat heb je weeder goet, huybert.
Wat komt gy hier maaken?
Dat 's waer maar ik heb ook lust om jou wat veur je bek te geeven.
Syt gy uyt ys geteelt?
We zelle mekander flusjes wel weer spreken, want wierje zo datelik men man, zo zou me d'eerbarigheid verkorten.
Wat secreete dingen werden hier verhandelt?
Maar ik schei er zo niet van.