floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Och kwam hy nimmer weer, zo lei ik zonder pyn myn hoofd gerust ter neer.
Gans lichters ick werd mijne meus hulle het vuer soecken, lagh i door om, ick plegen voor eyn sloop mutse im schepe toe gebroeken su soo noe steyt he vast, kaamen noe eyn mool wedder om iong segh ick loot bereemen, edder doe kright eyn oorvijch woo ick kom.
Geen minnekozery in reen alleen bestaat.
'k beken hy schult heeft, maar ik ben op 't hoogst beducht, dat mijn genegentheyt iets tegens zijne zucht heeft derven vangen aan.
Wel speciael van't kackhuys!
Ai lieve, vaar, ai laet ze toch noch iens uit kommen.
Segis. om dat'er nu in't hof veel te verrichten is, zoo magh zijn majesteyt, hem voegen by dees dis en dees papieren eens doorlezen.
,,de duyvel hael de geck, hoe staet het hem soo groen sga.
Krijg ik jou nu eens schelmen!
Dat ik myn kint sou aan soo een ligmis geven roelof.
,, dat heeft ze goed die pry, dat zweer ik by me keel.
,,ik niet.
Procureur.
Wees gerust met myn' nicht zal ik het wel zien af te maaken en, op datje 't geld van de weddenschap niet beklaagen zult, vriend knypaart, vereer ik het aan de jongelui neem geduld voor de rest, en denk, we krygen met 'er tyd onze jaaren.
K heb te veel gezoopen.
Foei, mon neveu!
Werken, zoo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt ende ten tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, ende ten tooneele te voeren, binnen de voorsz.
Och hans!
O hy leerd alle daag zyn rol voor t spiegel glas.
Toen klom uw lof, o helt!
Ach, ik spreek geen enkel woord, myn heer.
En dat zulk een poeet, ten spiegel van de jeugd, wel waard is, dat de beul hem ophangt.
Noch, enz.
Dat weet ik ook door t ondervinden.
Hoe fel mijn gramschap blaeckt, noch moet ick eer bewijzen aen die den scepter zwaeyt, wie zal zijn wreetheydt prijzen, mijn hart moet tegens danck betoonen eer, en plicht aen dafschrick van mijn oog, wiens hatelijck gezicht mijn blanches ziel vervaert, die hy my poogt tontrucken.
Om een barbier?
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Zyt gerust, ik heb myn breur weer ekreegen hy heeft, by geluk, door de donkerhaid, met de chaise om eleegen.
Trijn uyt met brecht.
Of hy t daer of elders doet, is t niet even veul?
En 't mijn gaet op van vreugt.
Ik word zo koud.
Ja, maar je moogt vreezen, zoje papa het ontdekt.
Nu, nu, mevrouw, het zal zo fraai zyn, dat zo naer vrienden gelyk te trouwen gaan.
Pas wel op 't schryven, twie voor ien, dat 's by veul waerden nu gemien en as de gasten raeken droncken, dan waeter in de wyn geschonken pas hier wel op, verstaeje dat, of, jy krygt schoppen onder 't gat.
Ik speelde in quincampoix dat spel uit zoetigheid.
Ja vaer, 't is alles wel ter deegen.
Die nergens om en denkt, als 't geen dat stoff'lyk is, en nooyt zyn ziel verheft tot de geheimenis, die in een nette tael, verheven styl, en woorden, die kragtig zyn van zin, besloten is behoorde dat lichaem, dat maer is een lomp en lastig pak, wel meer geschat te zyn, als dat het is een zak, daer onze schoone ziel zig voor een tyd in berge?
Doorbrenger van myn goed, bederver van u vrouw, beroover van u huys, o schender van uw trouw, die eertyds na myn val en rampspoet pleegt te haken, o schaamteloose boef, hoe durst gy my genaken, seg eens ondankbre, en gants ontsaalig man geveinsde beedelbrok, mein  eedige tiran, o god vergeete schelm, en schandvlek aller mannen!
Voorwaar ik ben zo wel, als gy in 't werk beladen, en had wel nodig dat een ander my quam raden.
Ik dank mijn heer hier voor.
Wel daar op eens met smaak gekust.
Wat gy zegt, ach!
Kom suster, laet ons 't ien of 't aer practiseren, waer door wy hem 't droncken drincken mogen verleeren.
't is henrik met myn lief 'k verlaat het vreezen.
Eldert, ik zou al wat twyffelen, mevrouw, want ik zag geen snuifdoozen door 't huis.
't mocht den droes sijn, 'k sweet van loopen als een pry.
En daar staat nequam, en daar, ebriosus, deze woorden recht, en naaukeurig overgezet, beteekenen zo veel, als nuchteren, vroom, met goede zeden.
Derde toonneel. truytje. ospyt!
Hoe duivel is 't hier.
Wat naakt my al verdriet, indien dit waar is.
Hoe is t, begin je de gek op nuuw mit me te scheeren?
O schatkist vol van deugd, o pronkjuweel op aarde, o kostelyk klynoot, van zulk een groote waarde, uw deugdenvier ontvonkt myn teeder ingewand, en door een kuyse vlam vlieg ik in volle brand.
Daer hoor ick nieuw op, syme daer uyt?
Ben ik ook in 't hol daar de man vande maan in was?
Help me de mand op de schouder, wakker griet, wil niet draalen.
Is de baron, onze kozyn geen edelman?
Maar lief daar komt myn vader aan, met oom.
Hoe meugje doch jou harssens breken, om veur die deugeniet te spreken?
Hy heeft philidia, na k hoor, belooft te trouwen.
Mich. woe die schijt fortze meende datse narren veur sich hedde, averst t was er wat gescheeten, ick dacht doe bruetste boeren nicht, ick werd dat wol weeten te passen.
Quam hier iemand, die me 't leven nam of ienig biest, dat m' op wou vreten ik zou het hum gien ondank weeten.
Ze zetten hy vaatje op de tafel, en scheyden niet voor dat het uit is, dan loopenze 's nachts langs de straaten, hy ranst de vrouluy aan, zetze af, en doetze voor hem vlugten, als voor een spook.
Oct. 't is waar, maar tot vergeeten van zoo een lange min, wat langer tijd behoord.
Ze is arg en loos, en laat zo ligtlyk zich niet doeken, k vrees, dat zy alles naauw zal willen onderzoeken.
De droes het is azyn, o varken, gy meugt vreezen, karonje, geeft ge ons in de plaats van wyn, azyn?
Ook heeft s een keuninklyk verstand van t wollenaajen, en in t linden, is heurs gelyken niet te vinden.
Dat myn dochter niet in huis zou weezen.
Heeft zy dan zo veel fraajigheid, dat jy my dat gestaag verwyt?
'k maak deezen cirkel om myn waereld, 't middelpunt.
Tree dan met eelhart vry in 't huwelyks verbont, de tyding, die ik bragt, was maer een loze vont, en list, om onverwagt myn hulp u te betoonen, en eelharts zuyv're min met uwe trou te loonen.
Ik weet niet beter, of wy hoorden, dat gy uw zoons huuwelyk met myn dochter gaarne zoud zien, als ze maar eerlyk was, ver van het hem te verbien.
Ja, over mijn en 't huys, wat moet een vrouw al lyen.
Ia wel, ik zel noch hiel verwilderen, 'k wil weten, wat men gaf en deed.
Margo, margo, brengt die pot met potagie eens hier.
Daar zyn brieven, van de bahama!
Trouwen, k zou je gelooven, had hy me gien rond jaar onderhouwen.
't is een oud spreekwoord, sinjeur, kan jy'er een toepassing op maaken?
Ghy sult my dat niet voor goet gelt in d'handen steken.
'k bewaar geen logentaal, ik heb die nu niet meer.
Juno de patronesse van de vrouwen, heeft jou de alderbooste pry, tot een plaag gegeeven.
Wel haast u dokter, en wy zullen jouw beurs met drinkgeld, ryklyk vullen.
Ei wilt slechts zwygen vaar voort maar keesje met jou zaak.
Ick stae als opgetoogen, ,, dees schoonheyt my berooft van krachten, en van oogen.
Daar na zo komt de reeden en onder de verscheide opmerkingen komen de overweegingen treeden en die overweegingen zullen hem gedachten geeven dat de mensch niet groeid, als een kruid die gedachten zyn wel klein, maar die gedachten, na myn besluit, loopen over veele schyven, door hen zal zyn hert geraaken aan het beweegen en die beweegingen van 't hert verhitten de herssens, ei!
Gy spreekt als onbedreeven zo k haar niet spreek, hoe kan ik haar verzekring geeven van myne min?
Ik zai mijn aige wijfje lief, zoo waer!
Kees neemt een glas met wyn, na hy eerst de mienen gemaakt heeft, om te braaken.
Myn naam is pantaleon, op 't hollantsch overwinnaar, van panters, en leeuwen!
Of ben je al versoopen?
T schijnt als dat de slaep begeckt u.
Wat comt gy ons brillen by de keers het is nu buyten tyt om leerssen te vermaecken.
't kan geschieden, en 't beurd veeltijds, maar wat wilt gy daar mee bedieden? gerontes.
Oock zijnder die haer soo op 't aldermoyst blancketten met lack en farmeljoen, op datmen niet sou letten op 't geel en vlackigh vel, 't zijn juffers na 't gesicht, en dickwils als het blijckt zijn 't cortesanen licht, het geen ick vast geloof catrijntje want de sinnen als 't poppen is gedaen, die strecken tot het minnen, dan achtmen sulcx niet meer, dat jonge kleutergoet soo wel, als meer wat vrouws, oock stadich kooten moet.
Wou 't myn minnevlammen smooren, of anders gaan ik heel verlooren.
De stamme van valoys verwelckt door dien ontaerde en trotze koning die zijn vaders gloor verplet, als een tyran heeft hy zig tegens my gezet.
Ende ten einde de supplianten dezen onzen konzent en oktroije mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter kontrarie.
Doctor kanckerkey, en symen kieckerkey.
Maar waarlyk, oom, werd niet verstoord, nicht weet wat tot het minnen hoord.
Maar het ongeluk, dat waakt om veele dingen te stooren, en goede voorneemens te dwarsboomen, heeft gewild dat deeze stukken, niet genoeg opgemaakt, nochte overzien, in t ende geraakt zyn in heel verkeerde handen, en ellendig verhoeteld, en jammerlyk gerabraakt, in het licht gebragt.
Kan immer trotser macht mijn groote ziel bespringen, nu dat den koning, heel verbastert van natuur, mijn blanches eer vervolgt, en najaegt, zal de uur noyt zijn gebooren die mijn droeve kan vermaecken.
Wel hoe, is dat de zaak die u dus droevig maakt te moe?
't is nu een andere tyd.
't is een betoning van een overgrote boosheit, te willen sterven door zijn eige zorgeloosheit.
Nu maak dan een begin, en kleed u maar, terwyl ik ga by myn beminde, huybert.
Zieme an ik bin ien toovenaar, die sommes in ien ouwevaar, en dan weer in ien sallemander, of bul, ja man, of vrouw verander.
Voor my spreken, och knapen gaet met my.
Nu, philippyn, wil toch u hier niet meer in kwellen, indien uw meester u verjaagt, zo zal ik weer ten eersten maaken, dat gy krygt een beter heer en om u middlerwyl een proef daar van te geeven, neem aan die diamant, myn beurs is thuis gebleeven, verwacht van my noch meer.
Hebje daar geen ooren.
Wel dat spytme zeeker, ik heb een boekje thuys, en dat heb ik nouw juyst vergeten, daer ik wel zoon hondert woorden of twei in opgeschreven heb, met een stuk kryt ik zel het wel zo daetelyk gaen haelen.
Myn heer, uw dienaar, 'k schik my naar uw welbehaagen.
Dat is 't niet maar daar is iets, 't geen de jonge dochters zwaarder te draagen valt, als de slip van haar sammaar, juffrouw.
Mevrou, waer is de bruyt?
Warnaar, notaris, jacoba.
Hoe hangtme de degen?
Maar evenwel dit moet ik je noch in t korte verklaaren, naamelyk, dat je zeun kwieryn me daer zo leelyk heeft geloerd, straks waeren we noch by een, en t lykt, de droes heeft hem weg gevoerd.
Je dienaeres, men heer de schout.
Je bent wel drommels nieuwsgierig maar ik ben niet zo gek om het jou te zeggen.
Maar ik heb suffisante redenen, die jy niet zult versmyten.
En ik zweer, zo hy my noch langer tegenhoud, noch hendrik toestaat dat hy my in 't korte trouwt, dat ik met hem, katryn, zal doorgaan.
Phoe!
Hy, wat mensch hoe ryk, of groot, niemand gelukkig voor zyn doot.
't is gelogen.
Een heerlyke remedie, noch weinig bekend in veele landen, met een natte vinger uw mond van binnen daar mee gevreeven, maakt vaste en hagelwitte tanden, en komt alle verrottinge voor, en maakt het tantvleis, schoon al geinfecteert, weder gezond.
Komje dat nou eerst vraagen, ja toch, ik docht dat het bykans gaar was, spit an!
't zou niet scheelen na 't aan die middel streep gelykt, of met jou vryer had jy... ian.
Hoe zul jy het nou met aal, en die oude vryjer maaken?
En.... iv.
Hoor, wat ik bedenk ik zal an ieder een ontdekken, datjy men neef zelt worden.
Weet dokter, die niet veel weet, dat je slechts een aardskaekelaar bent vat je de meening?
Ay, laet mijn t'huys blijven?
Hy neemt de schotel met slaa van de tafel, en zethem op het eind van den cirkel.
Zeg meisje, wat ben ik u schuldig, ei draa.
Dat kan zo haast niet geschien.
Breng de doos over in de linkerhand.
Ik zal flusjes eens brouwen, en makent na myn mond, je meugt jou melk wel houwen.
Die et vuur van ien aar wil reekenen  laet zen eigen uitgaen  heb ik wel hoore zeggen.
Nou, nou man, dewyl jouw dan belooft is zoo veel goud te zullen maken, als je slechts zult begeeren, vaar dan maar voort met jouw zaken werk wakker voor jouw huisgezin, ei lieve werk maar, en de droes... manshart.
Ik ben wel half verlooren.
Ik zeg, vent, laat me gaan, of je krygt je huid vol slagen.
Myn heer, daar is een man, die wou u wel eens spreeken doch zonder uitstel.
Het komt hier maar op aan, of er geen bedrog onder en schuild, en of gy de waarheid al spreekt.
,, wie of myn vader van die twee is?
,, ach hemel!
Neeltje, hillebrand.
Och nu heb ik hoop om tot mijn wens te koomen, hier komt 'et wilt van zelf mijn in 't net.
Moeit gy u maar met uw eigen zaaken.
Ik heb het, tot uw voordeel, naar koopmans styl, geschreeven, je kund het eens doorleezen.
Myn knevels?
Vroomaard, tegen ernst.
Veel min een neus als een zonnewyzer, en een mondje zoo fraai geschaart, dat het van het een oor aan 't ander reikt, als haar de schoone stelt tot lagchen.
Myn heer, in dit geschil geloof ik, dat haar keur naar edeling zou keren dog vraag my niet, de tyd zal u die zaak wel leren.
De proceduuren zyn al begonnen, en men zal'er scharp mee gaan.
Kom hier, nu kanje die magere dood uit myn oogen leezen.
Maar t moetal met een schyn van deugd geschieden, doch men kan licht middlen vinden, om de oogen van de waereld te verblinden voor my, myn slecht, en stemmig kleed, maakt dat geen mensch van my iet denken kan, of weet.
Maar leerd me toch eens, ik ben heel benieuwd, om dat te hooren waar ben je op verlieft?
Femmetje, rykhart.
Hebje 't gelt liever als de bruid?
As 't je blieft japikvaer.
Houw daar ist nu genoeg?
Hoor toe, gy weet dat ik geen schuld in 't minst, of meest heb, in uw vryen, ik mag wel, dat het voort gaat, lyen.
'k en kan hem niet houwen hy wilder met ten eersten na toe.
1 diender.
Hoe lach 'jer om het zyn geen droomen jy kentze wel, het is een meid, die vol is van bekoorlykheid.
Och, och myn bok is dood, myn beesje, ik ben verlaaten!
Wat ien ding is mostert!
Kar. 'dat hy te jagen tracht zal karel noyt gehengen, hy is op loosheydt uyt.
Ien aar weet, schijnt wel, sijnder list.
Klop met uw vinger, op het dekzel, of ter zyden van de doos.
Wel hoe, maakt dat dan zo'n leeven?
Hou moet, myn ziel, myn levens vreugd ik schonk u t bloempje van myn jeugd zo menigmaal, ten spyt, van nootlot, trouw, en magen, en zal t u schenken....ach!
Achtste tooneel pedro, styntje.
Hoor, daar zyn midd'len welker uitvoering niet naar de mutsaart ruikt.
't mag noch niet geschien want hy het'et myn wel duidelyk verbooden, daarom wild jouw veurneem staaken.
Tot ik weet of een opregt gemoed, dat van syn misdaad walgt, hem hier verschynen doed indien gy als u vrouw tot goed doen waard genegen het sou heel anders gaan.
Het zy daer mee zoo t wil, voort volg my na int hof.
Ik weet een vrijer, die wel graag met u zou paaren, die geen gelyken heeft.
Er habt dem handgreiff von beurzen tzou lichten, al gar wol, ich had zo gut nicht kenoomen, jan. o myn heer, t is al een aardige kunst, die in tyd van nood noch al te pas kan koomen.
Niet meer fol.
Ik moet bekennen, dit luwt wat voor de vrouwen.
Neen ik kan u zo zeer niet, als gy my, behaagen.
Jou ook so robbert.
En jy.. katryn.
Wel wat zegje myn heer, hebje van je leeven wel grooter verliefder zot gezien?
Doet de deur op.
Zet jy me weer een dag scheer, als ik by je te gast zel komen.
Barent, uit de kist.
Ick wed' dat gy my op de solder niet sult vinde, verstade dat wel hans?
Saarke moey, gebuurke jakemyntje, kocht zulken kalfs bout, van vyf pont en een quart, voor negen stuyvers.
En deeze compagnie in rook en wind verandren.
Myn heer k zeg neen myn zoon is niet gevlugt, de juffer maar alleen verzeld alleenig met de knegt myn s zoons, gebleken is hier de waarheid, want zy heeft myn zoon, versteken van al zyn hoop en troost, is met zyn knegt gevlugt.
En ik hou staande, en wil mijn zelfs daar voor verbinden, dat dit vaers goed is.
Als je iens een maand getrouwd zult zyn, dan zel je t weeten.
Hebt gy dan niet verstaan, indien gy alles weet, dat zy by u is daar 'k hem aan heb uitbesteed?
In elke hand een.
Pluvier!
Ey baes, het vat is swaer, ick kan 't niet boven krijgen.
Die broeder is voor dartig jaaren, van hier, na indien gevaaren van daar vertrok hy na japon, wierd tolk, wyl hy die taal wel kon hy heeft laatst aan mama geschreeven, dat hy zich zou op reys begeeven met d'eerste scheepen, want hy was reeds op batavia dat pas.
En dat van de vrouw zonder hoofd moet anders werden begreepen.
De wraak bied my de hand, genade sluyt haar ogen, urbanus.
Ick come baes, ick com.
Don ferdinand, en gy sijn twee geslepe gasten, dat gy op dees manier veel jonghmans kost ontlasten, en met dees aerdigheydt van koey en kalf ontslaen, gy waert haest rijck genoegh phil.
,, wanneer zie ik eens een eind van myn droevige gedachten?
't is niet met al.
Neen ick mien 't in ernst, wel ick mocht aers in hoerery vervallen 't is te periculeus voor de weeuwenaers.
Dat de groote turk!
Moet 't water ook op 't vuur, voor koffy, of voor tee?
Ik kom jo alzo bald wedder.
Daar heb ik de sleutel van onze poort door verbaastheid verlooren.
Ben ick niet wel opgeseten, dor.
Arlekyn, alleen.
'hy lacht met my, de spyt word meester van myn zinnen.
Wel loop dan na de dood, veracht dan myn' gebeen, en met uw leeven al myn' zuchten en geween.
Met hitte, heer doctoor.
,, o heemel!
Hoort gy dat wel mijn heer?
Goedaardig als jouw bruid, vader.
Wel snaphaen, hoe hadje strack zulcken grooten haest?
Druk in uw geest een beeld van 't willig hoornedraagen, dat uw min kwellen zal, en and'ren het behaagen dat, wyl zich niemand vry kan achten voor die slag, men zulk een ongeval onzydig houden mag en dat, in 't kort, hoe zeer de waereld schreeuwt daar tegen, al 't kwaad daar van is in des mans gedrag gelegen en dat, op dat men 't minst in zulk een voorval ly, men beide de uitersten op 't allervoeglykst my.
Op huiden den 29 january, comparerende voor mijn pieter baardman, by den hoven van holland geadmiteerde notaris, t' amsterdam residerende, de eerbare teuntje gerrits, huisvrouw van stoffel thijzen, botter factoor, oud ontrend de drieenveertig jaren, en elsje lubberts, huisvrouw van tjerk hendrikxe, koopman alhier ter stede, oud ontrend veertig jaren, marretje jacobs, weduwe van salr.
Maar wat's een brandspuit?
Heel veel dus zegh ick u dat gy ze niemant geeft, als haar, smol.
Ja al was het maar een half uur te vooren, als ik het maar zo veel tyd te vooren weet, dat ik op het maal kan komen.
Men smeet my liever stockedoot maer mijn soete heer advocaetje, sal ick in geen quale raken?
Gy hebt hem niet, als noch maar half, verslaagen hy leefd in my noch, kom, voldoed zyn vyand dan, gy moorders, en beneemt my 't leeven met myn man.
Wy zijn nu al geraakt ter plaats daar d'hagel, en de sneeuw gevormt word, en de donder, dat ik ken voor 't tweede deel der lucht, in 't darde deel genaken wy aan des blixems oort.
En die dit heeft geleert aan u, wensch ik tot straf, dat hy op de galey blijft zitten tot zijn graf staa op vermetele, dees plaats is veel te waardigh voor uwe zotterny.
Ick gaf 'er wel mijn beste vriendinnetjen om.
Jakomyntje wel jemy, dat is eerst een hooggeleerd sermoen.
Swaantje, jonker jan. jonker jan. get swaantje, k heb de kat daar uit de boom gekeeken.
Niet als quadrupels, heer?
Hy bragt my straks van boord, by een vertrouwde vriend en een vriendin, daar ik een poos wel wierd gediend.
Hier zie je, myn gekandilezeert bruidtje, de zaal die veur jou bereid ,, is, om ons huuwelyk te sluiten, waar van de knoop zo goed als geleid ,, is.
Want op elk blad vindt men geheele regels met latyn, even of 't geen geld gekost hadt.
Ik bin dan wat ik bin  ik bin altoos al ien dolle snoeshaen et mach beuren dat ik veur de nikker loop  maar ik durf wel teugen de droes staen.
Jou moer pleeg die wel ier tot onzent te verkieren?
't is of die kaerel uit mijn tronie is gesneeden wy twee zijn eveneens van leeden en van kleeden, maar 't geenme meest verzet, is, dat zijn rossen baart, en groote neus, zoo wel zich met de mijne paart.
Noch mooijer, nu voor weinig weeken, zo hoorden ik twee schoften spreeken, heel onbehouwen van myn heer, te weeten u, maar, maar ik zweer, dat ik dat lastren haar betaalde, en haar zo fyn als koffy maalde, dat is te zeggen, dat ik toen, 't zy met of zonder veel fatzoen, die twee heb aan malkaar geregen, met deeze myn geslepen degen, wel duizend maal in bloed gedoopt.
Ai haast u dokter, help jouw kranken, je zult voor t drinkgeld ons bedanken.
Wel ja maar par necessite.
Hoor min, men dunkt dat er hier niet recht en gaat, ik merk dat je van den handel weet.
Ik lach eens met mercurius, ik lees met ernst lucretius.
'hoe ik hem meer aansie, hoe ik hem nader ken.
Weet gy 'er van heer, zyt gy schuldig aan de zaaken, daar hy u mee beticht hy spreekt van schaaken.
Hoe voert gy my ten strijt.
Daar komt juffrouw, zulje 't die niet konnen zeggen?
Floor kom help ons me wat trecken. doet.
Amsterdamse, haagse, of uitrechtse?
Wel, wie heeft ooit stouter en onbeschaamder pluggin gekend!
Leer u zelf kennen, op dat ik mag voor altoos my ook bedanken, dat ik u tot vrouw verkoos.
Ja myn heer roept fluks een ander bied eens zeven honderd, k zweer dat ik u aanstonts zal zo veel partyen geeven, als gy begeeren zult ik ben daar in bedreeven.
Die zullen straks komen, myn heer.
Weg, weg, dat geeft geen recreatie!
Kom, kom, hou op met al dat sabben, je mocht jou beiden licht beslabben al lang genoeg met dat gesol, je maekt elkaer de kop maer dol.
Dat 's myn manier noit voor dat ik getrouwd ben, op dat oogenblik, dan zal 'k u zoenen, en my buigen.
Is 't noch niet genoeg?
Flox na binne seg ick sonder veul geraas, en versmeertme die salf, sonder een woort te kicke.
Darthiende tooneel.
Ome kees luisterd.
Hy zal er uw duizend jaar langer in t vagevier om laten pynigen, gy barbaren als gy zyt.
Ik praat van zoenen wat komt hier jouw stoot te pas?
Daar moet noch wat meer worden gevraagd.
Ick ken u trauwigheyt en goede sorge maer die sijn in dese stadt my noodig slechts tot luyster, niet tot bewaerenis, in't claer of in het duyster, met wacht of sonder 'k vind my seker over al een vorst die vrede voet en vreest geen ongeval, elck onderdaen is als een borge voor sijn leven, den throon waer op my godts genaede heeft verheven, het gon dat oost en west laet sacken in mijn schoot, de wyt berichte macht van myne oorlogs vloot, de fiere leger cracht voor die de ketters beven, en die den sultan self van weenen heeft gedreven, vermogen, ryckdom, pracht, staet, glori, majesteyt, vernoegt mijn ziele min, dan dese sekerheyt van d'ondersatens trauw, gerust en sonder wapen, sou ick in d'armen van den minste borger slapen, oock ben ick hun soo lief, dat my een ider niet, als vorst en keyser, maer, als sijnen vaer aensiet, maer segt wat dunckt u van die a la mode kleeren.
Soo gy niet wilt dat 'k u sal schennen aan kop en nek, vertrek terstond, laurentius.
Ik hoorde heeden van een vrind, als dat gy hebt een eenig kind, van twintig jaar, met schoone leeden.
Wel zou 't niet, je bend by niemand vreemds, veur wie zouje schroomen?
Jouw schelm, vind ik jouw alweer by myn dogter in huys, zeg guyt?
Hoogwyze dokter, 'k ben gekomen... dr. brabbelaar.
Ik wed ik ze niet zal aanneemen.
Kom hier, kom hier eens prijntje, ey laetje spintuyg staen.
Geen mensch kan 't uit myn hoofd ook praaten, het zy ik 't doen wil, of wil laten.
Gy zyt waardig gerabraakt te worden, of dat men uw zo daadlyk doet harkebuzeeren, gy hebt dien mensch gemartilizeerd!
Ende ten einde de supplianten dezen onzen consente en octroye mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen yegelyken die 't aangaan mach, dat sy de suppliante van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, ende cesserende alle beletten ter contrarie.
Ik docht het is maar hartseer hier zen tijt te vergaapen, en ik kuijerde daar van daan een sloegs na de harelemmerpoort, en doe steewaard in.
De tafel is byna gereet.
Een minnaar van de alderleelijkste wat zaken doen u zo spreeken?
Ik vlei my 'k ben verblind.