floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Hippokrates, galleen, montanje, d'arabiesch' avicen, waar vanje zo veele wondren hoort en leest, die zwichten voor mijn hoge geest.
Hebje 't konnen klaaren?
,, wat dat verlicht noch wat myn pyn.
Wond gy, die voor u zwichten?
Doordien ick vrees dat ons u broeder moght bespien, zoo zal het noodigh zijn dat ick vertreck, 'k zal zien of segismont nogh niet wat nuus en heeft vernomen smol.
Hoe kan je zo weezen?
Laat ons daadlyk heer wingaren gaan begroeten, ik hoop zyn geld zal nog myn ongeval verzoeten, als ik zyn dogter kryg maar help, ik ben verraan!
Hoor, zuip je pens vol wyn dan zullen zon, en maan, en waereld draaijen, dat je lui zult suizebollen.
Iannetje, sara, tijs.
Al was 't ook dat jouw vlam mogt weezen veel hooger als myn brand, gereezen, al maakten ze ons zo droog van aardt als maertse bokkens in de maart, ja, al zou ons de nikker haalen, indien je my niet wilt betaalen gaa ik 'er niet, daar mee is 't uit.
Gy hebt voor t leven van uw vorst, met t staal geplyt als edelman myn wil, is dat gy ridder zyt een ridder kan met regt, naar t waerdigste eerampt dingen, k agt u zulks waardig, die myn vyand dorst bespringen, daar zelfs door dapperheid, in t minst geen uitkomst scheen.
Myn heer... iacomo.
De eene slag volgd de anderen, 't is niet genoeg dat me myn geld komt taaken, maar onze hillegond zal het van alteratie niet lang meer maaken!
Dit is, 'tgheen ick versoeck, laet my met vrede spreken.
Voorts alles wat je heeden mocht zien, en hooren, zeg niet anders als dat nicht, niet uit geweest is, k zal u altoos zyn verplicht indienje dit wel uit helpt werken.
Ga, ley lukrese wech naer binnen met u beiden.
Met een eelmoedigh vremdeling.
Hartoog tegen quichot.
Nu is het reden dat ik voor de voeten buygh, van uwe majesteyt tot zekere getuigh dat gy my van een staat die arm was hebt doen rijsen, door u barmartigheyt en noch komt gy bewijsen u miltheit aan mijn kint, met zulken heerlijkheit, waar mee dat ik nu wel haar huwelijk bereit zal maken mits ik tracht om haar in heimens banden te sluiten, nu o vorst!
't verdriet mijn dat ick oyt u byzijn derven moet.
Ja, 'k heb'er wel van hooren klaagen.
Ja pack jy jou deur jou gadtvincke 't is jou al best me, nou jyme die scha in dat verlies hebt 'ebrouwe, had ick je op men weuning, salement hoe wou 'kje oftouwe.
Och, dat hy 't maar gedaan had!
Al lietje hem het heele huis visiteeren, daar is geen zwaarigheid hy kan hem dienen van 't een, of 't ander pak.
Ik weet wel watje bent, een jonker uyt den haag, het dobbelen, speelen, dat is by uw alle daag, in vollen eysch gesien.
Me juffers slyt de tyd, een weinig mit mekaar het eeten is haest vaerdig.
Wat krygt gy dan een voordeel.
September 1684. waer by wy aen de regenten van den selven schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, de wercken, die doenmaels ten dienste van het tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de jaren, by het voorgemelde onse octroy of privilegie genaemt, op den 19.
Is't noot, dan sult gy baes, de trouw van ioren sien, theunis.
Pas me ter deeg op het huis, ik moet eens heen en weer uit weezen.
Moei, pardonneeer my, en gy ook couzine, dat ik u zo daadelyk niet conduiseerde ik had met la comtesse zo een onderhoud begonnen, op een heel raar sujet.
Hebt gy u nog bedogt, snoever.
Noch woord, noch huuwelyk de mannen nu weerhouden.
Dan benje tonzent recht verkeert.
K wens dat jonkers gat, o die rebel, op een hekel, k wens dat jonkers gat, op een scharpen heekel zat.
Nou giertje, met gemack.
Hy schryft, als dat de cameristen nu zyn met hare antagnisten vereenigt, maar met zulk accoort, dat al wie in haar huis behoort, t zy man of vrouw, de meid of kindren, passeeren zullen, zonder hindren en zonder iets te geven veur aan den ontfanger aan de deur.
Nu stelt de vrees ter zy, en wilt het my verklaaren smol.
't huishouden kan... eduard.
Maar 'k bid.... raasbollius.
Ja 'k zeg je brust dat the goed wel, men heeft de dood op zen hals als men 't krygen of weg zetten zel, brak 'er maar eens een kopje, ik zou het verloopen, zulk een leeven zou'er zyn, al wou ik weer een ander koopen 't zou niet helpen mogen.
Nou sely, wilje mijn uitlaten of niet?
Ick danck u heer don jan, kom hansken gaen wy henen?
'k ben zoo veel gunst niet waart.
Wat dunktje van de juffrouw?
Uw zoon wil zulks weerstreeven, en 't kan zyn hart, bereids verpand, slechts droefheid geeven hy heeft my om 't u af te praaten zelfs gebeen maar, al wat ik aan u kan raaden is alleen, dat ge u van zulk eene echt door niemand af laat troonen, maar 't vaderlyk gezach aan hem tans wilt betoonen.
Alcidas, broeder van dorimene.
Dat s uyt.
Eerste toneel flip, komende in sijn pothuis, spreekt.
't lijckt karels stem bykans, hoe karel wel ben jyt?
Gy vliegt als eenen onvertzaagden adelaar de zon in t gezicht, terwyl een party keffertjes, uyt nydigheyd u nabassen maar denk ars non habet osorem nisi ignorantem, vei.
De grootste koopstad, daar europa op durft roemen, het scheepryk amsterdam, t geen door het wys beleid der agtbre majestraat, tot nog in zekerheid zyn hoofd gerust legt in den schoot der burger vadren, die t vuur van liefde, en trouw, en deugd speeld door hunne adren hier streek hy, by de schaauw des duistren avonds neer, herschaapen in den schyn van eenen actie heer men zag geen vleugels nu zyn goddlyk hoofd versieren, maar een alongie pruik langs nek en schouders zwieren een breet gerande hoed, met goud verslerd, verstrekt hem nu voor een helmet, terwyl hy t lyfbedekt met wydsze kleding, styf van goude en zilvre kanten hy schynt een veld cadet, die t vaandel denkt te planten in t zuijen, om een baak te strekken voor die geen, die door de hoop van winst haast derwaarts steevnen neen hy schynt voor ingeneur naar utrecht te vertrekken, om aan die compagnie naauwkeuriglyk te ontdekken, hoe hy in honderd jaar, met honderd duizend man, hun voorgenoome vaart heel ligt volvoeren kan, zo t geld maar niet ontbreekt maar ik, die op zyn schreeden naauwkeurig agt sla, zie naar quinquenpoix hem treeden, om op zyn vaders last eens grondig te doorzien, wat wind negoties van veel dwaazen hier geschien, om op zyn wederkomst hem rekening te geeven, wat dolle uitspoorigheen hier worden thans bedreeven.
't was zuiver kanneelwater, daar ons een zeker heer mee beschonk, maar 't was maar voor pater en mater want eer hy 't liet haalen, waaren 'er eenigen, die eerst weg moesten gaan, en die ook onder ons collegie niet zyn, jy kund het wel verstaan.
Jan. ik sal gaan nemen tot de bas.
Hoe veel moet gy daar voor ontfaan?
Hoe is t met heer konstant geleegen, is die gezond en wel gedaan?
Ik heb de chimicaale kunst met al haar ap en dependentien in myn geweld.
Wil het my ten goeden houwen ik zeg 't slechts by gelijkenis.
K ben op de graef met haet, louis met nijt ontsteken, hoe heeft den koning dus zijn groot geluck verkeken dat elck zijn liefde weet, louise licht van aert, als blanche, schat den een zoo veel als dander waerd.
Hy leest hier onder vindt men een trompetter door de doodt hy zou trompetter zijn op charons leere boot maar doude veerman heeft niet op zyn komst te hoopen want deeze blaazer is de windt ter sluik ontloopen.
Vriend, is dat geen leverbaare waar?
Overluid tegen leander.
'k wens u behouden reys.
Kost ik 't met myn' dood betaalen, zo zou ik nimmer.... govert.
Laet ons de liefde dan beminnen, nimmer haten, en volgen t deugdenspoor, daer deugden ons gebien.
Te abdera, voor kornelis tessers.
Alardus, bregt, dina, kaat, alet, marotte, boon, sol, tiel.
Het groote jachtgeschreeu al in mijn ooren gilt.
Hoor, laat gy dat maar op my aankomen, gy hebt immers gezien hoe ik met eeren, sedert gy, uit de laatste kampanje kwaamt, u heb zoeken te avanceeren, en toen ik zelfs noch geen volkomen bezitter van deze heerlykheid waar, heb ik u immers daar al schout van gemaakt, uit loutere genegentheid, al voor een jaar en dewyl ik 't nu volkomen bezit moogt gy u op my vertrouwen, jy bent van myn vrienden, ik zal u voort helpen, gy moogt op myn woorden wel bouwen.
Kosen verlaet sijn baes in de benauwtheyt en vertreckt.
Hoe sult gy dit nu klaeren?
Ick sal al stilletjes hier een weynigh blijven staan tot datse buyten komt, daar komtse even aan.
Katryn, ernst, izabel, hans.
Wat raekt het jou?
Grypvogel, eerste en tweede jood, een notaris, bonavontuur, eelhart, windbuil, hendrik, hillegond, beatris, koetsier.
Meen je dat al de luy dronkerts zyn, als jy, en jous gelyk, die zich alle dagen in de wyn dol en vol zuipen, en niet weeten wat ze beginnen.
Ha, gozen, staa je daar?
Joris houw men vast, k word as een stok zo styf maar, zyn ze t al?
Wanneer zy hier de minste juffer kennen, zo snyen zy in haar land op, ofze vol drommels bennen dan hebben zy groot akses by al de voornaamste juffers gehad, und wan zie man wolden, geslaapen by de beste van de stad.
't boerebedrog, kluchtspel..
Was dat draaven!
De luiden spreekender schand of, ja ze zellen op 't lest noch met ons spotten en gekken dat ze zoo weeldrig word opgebracht, en dan stijft mense noch in 'er boosheid over de spyt dieze men aandoet.
Dat selle we jou wel uytkomen sa mannen, elck een stock inde hant, of wat ghy krijgen kont.
Mijn meester is van nu al op de hooghste trap van sotheyt, sie, wie dreef sijn leven koopmanschap met kooplie van de hel, ay, siet die hant eens vliegen, wie sal hy meerder als syn eygen selfs bedriegen?
Of die zweep zal ik u op de ribben leggen!
Dat lust me niet  daarom gaet et gat vry uit.
Och weerhaen meenje datse al gereet sullen zijn.
En aanstonds geld op hand.
'k sal nu haest baden in de wellust van u schoot, daer 'k mijn ontsteken vlam met weelde in sal boeten en gy sult mijne sin van 't hooft tot aen de voeten, 'k sal meester wesen van oogen, van u mont, van uwe neus en kin, u borsjes hart en ront, die sullen wesen mijn oorkussen om te rusten, en ick sal met u doen, al wat mijn hert sal lusten, zijt gy niet wel te vree?
Ik dankje zeer, maar waarom of je meid jou lochende, met zulk een dwars bescheid katryn.
Krispyn spreekt.
Hoe myn heer, gy had ons verdagvaart ontrent de klok acht, zoud gy ons opgeschooten hebben?
't kan wezen.
Dat 's zich te veel gemoeit met ander lieden zaaken.
'k moet u om hulp nu vergen, dat 'k by u schuylen mach o zoete hartogin!
Maer dat u l. mijn met een minnelijcke vreught onthaelt, en seght, weest wellekom mijn hartje, waer hebje soo lang gedwaelt, kom kus mijn eens dan sou ick jou soo seeleweecks vriendelijck vatten, datter ien de tanden of waet'ren sou die 't sagh, ick seghje datte, het souder aers toe gaen als menigh een wel mient.
Myn haring braad hier niet.
Armesloof, ik beklaagze in mijn hart.
Dat woord kost my het leven!
Dat lieg je ik heb daar nooit geweest.
Jy soutje schamen, en u goddeloose lust temmen, stuckediefs, jy hebt al groot geluck dat ickje de baert niet gae kemmen, luysebos, en haelje de oogen en dat hayr uyt jou beseten kop, durf jy van schamen seggen, wel wat komtme noch al op, jou eervergeten beest, die noch wel op een kaeck mocht raecken, en ick versweer het niet jou een plaets in 't tuchthuys te laten maecken.
Fabio, edelman van prins admiratus.
Arent pieterz, jeronimus.
Geef my maar order, ik zal 't wel beschikken.
Windbuil, eerste jood, tweedejood.
K ben dat vraagen lang al moe.
Ik ben een liefhebber van drinken, dat moet gy weeten, en ik ben ook graag ter plaatsen daar braaf wat valt te vreeten.
Trekt aan een bel.
Maar is t ook waar?
Geef... dr. brabbelaar.
Tys, tys.
Jan jasperz.
Jy luy zoud anders wel uit drinken, dat ik van de gasten verspaarde 't is wel eer gebeurd, dat een knecht dat heel fyntjes achter de rug van zyn meester klaarde.
Gy gaaft schoone blyken van uwe dapperheid.
Diwertje. ziet, om dat 's onkundig is in weegen en in straaten.
Ja dan is 't gien wonder dat ik em niet verstae.
Dat en dat moet je voor men doen, waer van ik haer dee een geheel vertoog 't is je altemael soo ongeweygert sey se, als een vuyst in je oog.
'k zeg dat ik niet weet van diergelyk geval.
Ja, voort aan 't zuipen.
De kranke nog toe, 't spiet mie zoe, dat ik mie zulfst wol zouw verhangen, dan de minnebreef was von mein leefstes eigen hand holdzolig ingesteld, ond mit groet verstand zie oepenboorde mie door in wonderlyke sekreeten, ond neudigde mie diesten ovond bie zie tom eeten, jo zie schikte mie den breef toe tot bet in den hoog, door ik veur gester om affaires hin gegoon, ond von doog wedder kommen bin, oppen middag mit den vreug wogen ond wie zie mie geschreven had, dat ik zie zolde behoogen wan ik in die kamedi kam, door zie ook zolde goon, dat ik zie nicht anrede zolde, ging ik im stoonplaats stoon, ond de kamedi zeen man is it nicht to vervloken, wie ik bie it hoes was, om mein' leefste to bezoken.... willem.
't brengt ruim ter week op een rixdaalder.
De reis is af, daar gaan geen schepen derwaart heen.
Jaap. o!
Hans met zijn slijpgereetschap, en grietje de waerdin.
Ai zeg!
't was zonder opzet, ay vereent u met malkander.
Kom geesje bartels in deeze o. sta vlak in t midden, zoo, ja zoo.
't is alzo slim als of we in vrankryk woonde, of in turkyen.
Ondanckbare, ik voel mijn min verkeert in haat, mijn bloet van tooren koockt, 'k zal my aan u zoo wreeken, dat zelf de faam niet zal als van u rampen spreeken uw val is al bestemd mijn wraaklust is bereyt geen straf is zwaar genoegh voor u meyneedigheyd, die my door ziel en bloet zoo bitter komt te treffen.
Maar, buiten al die reen, zo zoet, en dat vereeren, bestond hy u zomtyds niet wat te caresseeren?
Gy hoort reets hoe zy schuld bekennen, met hun tween.
Dat zel ikje wel bakken maetje, zo net op zyn frans, maer hoe staetme de hoet?
Ik hoor hem noch praaten, 't zel ien aar weezen.
Myn volk is te civiel om eenige disordre te exerseeren jouw meid het zo wat hooren praaten van de fransche tieranny, en dat maald haar in 't hoofd, maar 'k zal ordre stellen, en kom u weer by.
Geef reis een pints bokaal.
Zo gy my een half uur woud dienen in een spel, waar in gy de persoon moest van lakei vertoonen 'k zou, voor uw moeite, u braaf en ruiterlyk beloonen.
Als je 't gelt niet vint, 'k beklaag jouw in men hart, men vrint en zou je 't hangen wel graag weeren, 'k vreesde ik de buit niet uit te keeren.
Is t volk hier altemaal zot of buis, ofscheeren zy malkaar zo wat?
Dat jou harsens speelen loopen, zoon, kan men aan jou reden wel hooren.
Laat govert aan het venster gaan, en ziet ons kluchtspel zaamen aan. barnardus.
Maar wat heb je daer onder?
Hola, vriend, by de leverantie zult gy 't geld erlangen.
Clement marot, die wijse franse sot, sprack tegens 't jofferschap, daer hy 't mee had verpeutert, dat, wie de vuylste hoer was, hem d'eerste slagh sou geven, daer niemand aen en wou, maer elck om schaemroodt wierd.
Niklaas, waarom gaat myn vader weg?
Wel hoe duyvel heb ik het hier dat kan onmogelyk weezen, jy hebt abuys, dat is gewis en zeeker.
Dingen op den arm!
Dat mijn wijf me zag, ze zou meenen datze graavin van hollant was, 'k zouw 'er ook niet willen kennen, 'k begeerze niet meer, dat nu iemant my voor slijper schold' dat zou men eer te naa zijn, 'k zouze door stront en darmen heen stooten, nu moet ik mee bats worden, want dats de manier vande grooten.
Wat grooter stoutigheden!
Wel jans, wat komje zeggen?
Myn heer, ik zet de pot daar even eerst op t vier.
Hy het 'et by de hoeren verzoopen, dink ik, en komt 'er mijn nou na vragen.
Liefste den avont valt, kom gaen wy ondertussen in onse binnenhaert, om onse min te blussen.
Werken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve octroy in 't geheel, en sonder eenige omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsz.
Ik ben verkeert geweest, dog wens uw nu geluk, naar lighaam en naar geest.
Dat gy af keerig toont genooten liefd en min.
Mijn heer ick danck u van de eer die gy my toont alca.
Dit zwygen kan t my wel te kennen geeven.
Dat is niets, dat zal de koop niet breeken want, dat ik hooger schat, hy 's ryk van eer en deugt, behalven dat ik met zyn vader in myn jeugt zo naeuw een vriendschap hield, dat ons de wereld achte, maar eene ziel te zyn.
Och grootje, saartje het daar zulken over val e kregen!
Indien gy mart kap ik tot straf u dad'lyk bei de narmen af, wacht u myn gramschap op te wekken, broershart.
Ho, ho, dat staat niet in uw keur, gy moet nu sterven door myn degen.
Heer doctor siet, den steen der steenen steen ontsluyt, o wonderen!
'k zou buyten dat, haar wil met zulcken vreughd voldoen, als of my op dees stond een scepter wierd gegeven 'k zal in u dienst, princes, volharden al mijn leven.
Die schijtkous acht haer mans dingen niet meer als een dreck maer 'k sweer, se sal 't haer noch so beklaegen.
Geef u geheel aan de graavin, en laat uw nicht maar loopen want gy vrydtze uit liefde noch uit plicht.
Zwyg, zeg ik, of ik geef je een slag... broershart.
Ik vrees, myn heer, voor u hier een bez wymenis.
Jou verken, 't gaat'er over heen, zouw ze wel... margriet.
Ick sal sien hoe 't sich schicken wil.
Jou karonje, loop voor den droes jou varken.
Hartogin, hartoog, quichot, rodriga, sanche, en eenige van 's hartoogs dienaars.
De meyt spreekt als 't betaemt.
In zijn kamer lag een vat wijn, wel zo groot als onze haag.
Jy moet deinken ik bin ien koopman en ien van de beste sinjeurs.
Zo jy weg gaat, 't is zeker, dat ik zonder slagen niet vry zal raaken.
Ga haal het met 'er vaart.
Swaantje, fobert uit met een schrobber, emmer en dwyl, en een voorschootvoor.
Ga, ga, en teiken, teiken an, ik zal ook komen teiknen dan.
Me dunkt, ze is te ondiep, en niet hoog genoeg na myn zin.
Jy bint zelf zoo kaal as ien luis.
Ze hebben uur noch tijdt, en gaen bey op het leste en dat ionkertje, die met zijn poort uit komd aen de veste, die daagelijks brageeren gaet met zijn kaamezool van goud, die die juffrow van vriesland geduurig gekaamerd houd, doed immers anders ook niet, dan dat hy elk ien uitstrijkt, of zoekt et zijn ouders te ontfutzelen of te ondragen, en dat alleen om zulken sluikhoer, en schotbeest te behaagen, en dan, beeld hy hem noch wel in, dat hy 't rijk alien bezit, maer zy weet wel anders wat et beduit, komd hy van veuren in, ze laet weer een andere pol deur een achter deur uit.
Schout, tegens de dienders.
Jan. ik wel.
Ik heb wel zoo veel tyd aan jaar zangen bruilofts gedichten, lykvaerzen, en paskwillen gehangen, dat'et meer als zes tooneel speelen uit maaken zouw waarom zou ik niet een spel konnen maaken, als ik wouw?
Help, t is schand, een mensch geweld te zien doen, en dat op heerestraten.
Daar speult de duyvel mee, hoe zal dit zijn?
Ook hoordem ik, dat er veele riepe dat lykt een olyke plat, nou, ik dan in de boeye komende, waar t krek verhoordag, zo dat ik niet hoefde te wagten, daar kreeg ik daadlyk myn vonnes om veertien dagen, en veertien nagten, in t rasphuys te zitten, en te speelen met de zaag, maar ik gooyde de heelen peeskit in t rumoer, want ik was drommels traag dog het ging met myn.
Die klaagde van pijn in de zy, en pijn voor 't hart, ze kreeg et eerst door droomen.
Wel hoe zo vrolyk jan?
Myn heer lisander doet u door mijn mont verstaen, dat eerst, ten tienen, tijt sal sijn ter dans te gaen, en nu ter tijt en is 't geen negen noch geslagen.
Wel dat komt mooy ik dien je wel altyd op zy te hangen dat moet of, neen moer, zulke parten niet aan te vangen my dunkt, dat hy genoeg doet, die het huis van kost en drank verzier.
Foppe, coen en flip met de kist bezyden het tooneel binnen.
Verandering van spijs, seyd 'tspreeckwoort, maeckt nieuwen appetijt, 't is wel een groote geck, die altans sijn kraen in eene ton verslijt want huydendaeghs is't de manier, soo wat goeye buyrschaep met maelkanderen te houwen jan neef heeft t'huys vels genoegh, en noch gaet hy evenwel op een ander leertouwen doch 't is de mode soo, seyd hy, en daer mee, meent hy, maeckt hy het goet maer als ick de waerheydt sal seggen, ick geloof dat hy 't uyt enckele spijt doet om dat men tot sijnent soo altemet eens komt bontwercken, en dat hy denckt, mijn buyrman oock wat, dan gaen wy met eene huyck te kercken ende sonder liegen, tot mijnent, loof ick, is 't mee soo gestelt leer om leer, denck ick, en zay oock somtijds in een ander mans velt.
Waar van daan was aran dan, de gotze moor, daarmen in het spel van titus in leest?
Keyser carel uyt met ambroos.
Daer ik hum ook te liever om hadt want ik docht as ik hem kreeg  dat ik dan wat waers had  en nou ik hum heb  is hy zoo droog  ja zoo droog  as sinteniklaas aersgat.
Hartloop, knecht van windbuil.
Hy is jaloers en haat haar zonder recht, of reden dies hebben wy voor die uitspoorigheden een trek te speelen, maar hem zal in 't minst geen leed geschien, 't geschied alleenlyk om eens ter deegen te zien of wy zyn moeijelyke geest, en zotte waan niet wat kunnen veranderen.
Zet hem in 't beterhuis, hy moet u niet ontspringen.
Leander, krispyn, jochem, op debank in slaap.
Waerde pleuntje daer is geen zy aen hem te spinnen.
Wel, naar myn garnezoen, vader, daar staat myn sargiant, ik ben soldaat.
Neen baes.
Wat doe, wat begin ik!
Jan. wer da!
Mijn heer, zijt ghy vernoeght?
Jacobus, een verloope procureurs klerk, en goede kennnis van kryn.
Doch veel daer af te verhalen en wil den tijdt niet lyen, wy souden onse kost dus doende wel verpraten.
Ay stil, maeckt geen gewach, op dat ons niemant siet, het wort al heel schoon dach.
Benje myn dogters vryer?
Kreeg men somtyds tot garnaalen drooge schol, of krabben lust, dan had likkepot geen rust, maar most na het ykant wand'len.
Ziet daar jan jasperzen, diwertje.
Die gaauwdiefsche oogjes, vol van vlammen, die beloven zo eenigzints al wat, na 'k meen.
O neen, aan geen stof maar aan handen om die wel te kneeden en ik dacht, om myn onnutte tyd niet kwalyk te besteeden, is 't beter, goede voetstappen te volgen, als scheef voor te gaan.
Dit biddende, word onversiens rughwaerts over sijn rugh in de steen, met dese naevolgende woorden, al swymelende gherolt en gesolt.
Dat men den ouderdom wil versmaeyen, dat zijn maer vise vasen, een man is'er noch goet toe, soo lang als hy een veer van de mond kan blasen.
Geen wijn, noch tijd, en kan de huwlijksplicht verhind'ren.
Waar ben je jas, jou rottig beest?
Tap dan fransche wyn, vent.
Hy zou, als ik hem zag, mijn gramschap weer ontsteken.
Fokel, meid van kommer.
Ia niet dan al te wel, al heeft hy zich geveynst, en een marquis geheeten, ik heb zijn naam en staat al overlang geweeten daarom heb ik hem oock zoo dwaasselijck onthaald, en zyne veynzey met eve munt betaald.
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyt tot tyt door haer gemaekt ende in t light gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Ghy zult beklaghen deeze oploopentheit zo 'k mien, en... maar ik zegh niet meer, je zult het zelver zien.
Kom 'k zal u helpen, zo flippyn, dat's wel bedacht.
Een boerin.
Pedro, eduard.
Dat 's raer.
Nu, mevrouw van adelbaard, ik hoop niet, dat gy daar iets teegen zult zeggen.
Sou sy m' onteeren?
Ik zeg dat hy 't al is, zeide hy niet dat hy hier by joost in de witte fortuin logeerden?
Henderikus, arent slemp, zijn kassiers.
Myn heer, gy zult mee dansen zo 't u lust.
Al bin se wat weygrigh men kans er door bewegen.
Wat isser dat een mensch doch deftigher verciert dan soo een brave neus, daer ieders oog op swiert?
Wou. het mocht ick weet niet wat!
Jou schelmpje, weez jy maar te vreen, het zal wel gaan?
Weet dat den ammirael heeft al te groot vermogen by bloet, en adeldom, wie roemt niet zijne lof?
Ik zal.... wobbyn.
In ons tegenwoordigheyt u liefd' te kennen geeft, en daer toe lagen leyt, om soo een edelman tot uwe min te wecken.
De edelman in zijn huys en zeyt.
Neen ariaantje, wilt vertoeven.
Al by der handen, steek op, zeg ik, of al jou tanden, slaen ik zo vliegent uit jou bek, steek op, of 'k geef jou zulken trek.... klara.
Maar mallenbruy, en don quichot zijn moedigheid.
Kom, mannen, help malkaar, en breng het goed maar buiten.
Govert, dilliaane barnardus, jasje.