floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Na onderzoek van zaaken valt je zoon in deugd veel te licht.
Hier een braeve nieuw ghor, dit is een fraey playsier hoort hoe het gaet knor, knor, dees wil ick met der vaert gaen draegen na het kroechje en drincken lustich om, dan gaet de waert sijn ploechje, ick weet voorseecker datmen nae ons al verlanght.
Fransje, vallende.
Maar nu zo wreed als een barbaar, gy wilt in 't minst nu rezolveeren, tot trouwen, maar het kan verkeeren zyt bredero, uw gants geslagt, wort op die wys tot niet gebragt zie toe myn heer, gy moogt wel vreezen.
Papa, smousen, waalen.... en 'k weet niet wat al voor slag van menschen, die den heelen dag, in en uit, door het huis loopen en ritten, en dikwils by myn man tot over middernacht te snuiven zitten.
Wercken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min de zelve onder onze protextie, ende bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks zoude influeren, alle het zelve tot haren lasten zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy deze onze octroye, voor de voorsz.
Voor eerst, zult gy, tot eenen zoen, hier voor uw man een knieval doen, en uw mans achtbaarheit zo eren gy zult uw heerschappy afzweeren ten tweden zult gy iochem dan ons schenken ene dubble kan uit paters vaatje, van het klaarste.
Indien gy, als gy zegt, zyt tot myn dienst genegen, ziet dat gy wederom al zyn kontrakten vind.
De dichtkonst klimt ten troon als een kloekmoedig winnaar, nu dat iuffrou questiers haar trouw geheymen minnaar doet minnen openbaar op 't nederduyts toonneel alwaar een yder staat verwondert in 't geheel, hoe dat een vrouwenbeelt kan maken zulke vaarzen, waar voor d' athener zelf graag buygt, en geft de eer aan dees doorluchte maacht, die voor haar eersteling den groenen lauwer draagt, geschonken van apoll'voor haar zoetvloeyent dichten, 't welk kittelt het gehoor, en doet mijn geest verlichten.
Het zal jou zo wel worden gegont.
Na my?
'k heb zulke goeje dagen by hem gehad.
Je meugt mit men omspringen, en kwellen me zo je wilt, ik ben t al van je gewend want als er je wyf niet by is, ben je al een koddige vent.
Die guit doet slimmer  of hy den mantel van de kapstok stal  en dat kan ik niet veelen.
Gewaande hoop, die my meer in myn' smerten laat, wyk, met uw zoetigheid, dan eind'lyk voor myn haat.
Maer hy is dan die hy is, hy is een die my behagen kan, en ik houw meer van zulk een boer, als van een kale edelman.
T geluk schynt my de hand te bien na zo veel ramp en druk, want windvang is reeds in wingarens ongenade, dewyl zyn ruukloosheid hem brengt in schande en schade hy twyffeld om aan my zyn dogter toe te staan, verblind door t voordeel dat ik gistren heb gedaan, en t geen hy agt dat hem is klaar genoeg gebleken.
Wel nu, dat lykt'er nae, die schikking is niet vremt, zeg saertje, zeg, of gy hier toe gewillig stemt?
O hemel, wat geluck kan 't mijn' nu evenaren.
Hy woond niet ver van hier, gins op de burgwal, hy kan nog niet ver weezen, zy zullen hem wel haast vangen, om hem met alle fatzoen aanstaande zaterdag op te hangen.
Maak dan, broershart, dat gy wel vat te hoge woorden van dit bladt broershart.
Met verlof dat ik mag spreeken, uw' dochter zoek ik eens... ernst.
Waar zou jy ze haalen?
Aenschouwers oft gy quaemt misschien te waeter tanden wacht u van aen de spys te steecken uwe handen, uyt vrees oft theunis u met sijnen spanriem sloeg, oft maey u vol gebaer van haeren kelder joeg, voor al ick bid u brengt hier nu geens schoens te lappen, terwyl den braeven baes gaet met sijn cnechten cnappen hoe 't voorder sal vergaen wort u hier naer beduyt, aenschouwt en lacht daer comt den lapper theunis uyt.
Ik heb ze nooit zo gezien van myn leeven!
Bezie hem met ontzag, als 't zulk een vorst betaamt, zoo maakt het vragen u, door 't vragen, zelfs beschaamt.
Bemind zy u filipyn?
Wel 'k byt myn neus schier af, dat ik hier zo moet staan, roep juffrouw, zwarte heks, ik wil met u niet praaten.
Dat uw deugd haar herwaarts trekt?
,, dat ben je wel deegelyk.
Leander, scapyn, octaaf, leander.
Geen noodt, gy hebt geen oorzaak om voor dezen vervaarden bloden uil te vrezen hadt gy maar tegen hem alleen een weinig lustig opgesneen, hy was gelopen voor sint truijen zyn pochen heeft niet te beduijen, hier schorten anders niet als dat gy maar geen pook en degen hadt hy heeft my weten t'affronteren, ik wil de vrees zal 't hem verleren.
Du moulin.
Geertrui, jan, jacoba, hans hans.
Wilt gy den hemel naken, en woonen met uw ziel in 't opperste gewest, daar wijsheid met vernuft haar zetel heeft gevest.
Loop geck ja loopt maer heen, mar.
Beloofje me dat alles wel uitvallen zal?
Waar berg ik mijn van schaamten?
De vrientschap, daer een vrient sijn vrient mee komt bestraelen, is god'lijck van waerdy, de rijckdom, en de pracht en baert dees vrientschap niet, o neen, de vrientschaps kracht bestaet by sich alleen de schatten sijn gevallen, maer deught en wijsheyt doen den glans van vrientschap brallen.
Jou vaagebond, maak jy al ree reekening op myn sterven?
Krispyn, met het waslicht in de hand.
Zo teeder!
Daar is t percent dat ik u dan zal geven, jozeph.
Schrey, schrey, myn lief de traantjens die je schreit zult ghy niet pissen en op dat 'er op ons feestgety togh geen bruidts tranen voor de vrienden en ontbreken, zo zal ik bruigoms met bruidts tranen t'saam doen leken.
Den elfsten van april, ferd.
O ja, maar ik ben snooder.
Nu heb ick een meyt gebreck, maer sy keeren my de neck, krijg ick eens de voncken dat ick vry, se seggen j'heb jou py alweer vol 'edroncken.
De notaris, niklaas, jakob, barnaart, kommer, angeniet, radegont.
Wat mens peilt ooit degrond van uwe goedheid heer.
Siet mijn kalfje eens aen hoe suyver, hoe gladt, en hoe vet, ick en hebbe 't anders niet als klare soetemelck te drincken egeven wilt ghy het kalf hebben?
Wat kwaad is zo gemeen, en dat men huyendaags lydt willig van elk een?
Zo ik er somtyds een veracht, zo spreek ik van zulke onbehoudene.
Ey ick laet my door geschencken niet lijden van mijn trouw phil.
Ik zal..... de schout, toornig werdende.
Maar 't magme gien van beien beuren is dat gien reden om te treuren?
Schoon dat wy niet en zyn uit edel bloed gebooren, zyn wy van 't hout niet daar men groote lui van maakt?
Zulx koomt heel onverwacht.
Ie weet wel hoe qualijck dat ick uyt het huys mach, als mijn seun wegh is, sal k je eens komen besoecken.
Schen uw vermogen niet, daer zijnder meer in t hof als blanche die gy quelt, te eerloos uwe lof met oneer wert bevlackt, bezwalckt, ontciert, verdoncdert.
Uw izabel, die schoonheid is niet meer.... eelhart.
Neen, neen, dat hoefje niet te schroomen, ik loop maar om jouw hulp te zoeken, en zal aanstonds weer komen.
Wat zal ons hier gebeuren.
O ja, op morgen wil 'k die zaak ten einde zien.
En waarom dat ge uw dochter wil, doen trouwen, met heer groothart?
Wy moeten daarom vrinden blyven, ook swaantje?
Ik moest me van zyn dwang ontslaan, de dag van morgen deed me beeven.
Stel jou hoofd maar gerust, sinjeur vettelafoesje, ik zal myn guarand aan de jonge lieden wel weeten te vinden.
Ja volg vry, k ben verlicht van al die zwaerigheen die my gestadig drucken, vrint leonello, zal ick noch veel langer bucken voor henrix tyranny, nu by my heeft gemelt door theodoro, welck een dootstrick dat hy stelt voor vranckrijx ammirael, om hem als t wilt te vangen.
Franzyn, joost.
Heer karlofisi, dit s verdraait, gy staat als ik, wy zyn bekaait.
Kluchtspel. te amsteldam, by de erfg van j. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1697.
Mijn constantia die ik zo zeer beminne, vergeet gy zo mijn trou, wat gaat gy doch beginne dat gy die u zo mint, zo ongelukkigh maakt.
Dat u verblyd ja, wees met recht verheugd, door dien uw' list in naam my heeft beroofd van deugd ook blyft nu goossen weg om 't geen gy hebt bedreeven maar zeg my doch wat baat kan dat aan u nu geeven?
Men heer, en juffrouw, och!
'k trouw eer de dood als voort met hem te trouwen.
Myn heer zou 't kwalik neemen, zo ik jou niet na behooren had gerespecteert.
Dat 's geen haven om verby te zeylen, die dient eens aengerant.
Dat zy van last beslommert, het hembt droeg in de lommert, en in twee tochten, t geldje brochten.
Wel, ken je tys tafelbeuzem niet, jou ouwe groote maat?
Eldert, zijn oogen vryvende.
Swoger het geld di, o dat smekt mi, mette ik wol dien olde meume wil ein stuxke toewinschen, wan zi 't man mogt kriegen.
Oom zou 't waarheid zyn?
Geen schat hoe groot zou ooit myne oogen meer verblinden, ik heb myn kind misdaan, myn lieve en welbeminden hoogwaarde vrouw, myn zoon, die haar van harte mind, maar wel don karlos t meest, myn uitverkoorne kind, o hoop van myn geluk, valensens welbehaagen, wy zaagen u vergeefs op uwe schouder dragen het merk eens adelaars, het geen ons groot geluk voorspelden, maar, helaas!
Geef hier, dit doet me iets goeds vermoen.
Neen, 't is een vodde, die voor al my noch aan 't razen helpen zal.
Loop, jongen, 't is men heer doe open.
K zeg noch eenmaal, sla toe het blad, of, k veeg daar aan het kind zyn gat.
'k bemin u weer mevrouw, ik zweerd.
Doe jy t me eens veur bezoek het, liever nou als laater.
Maer of men 't dee met hout?
Weest geene hinderpael, noch terg geen groots gemoed, laet af te hoonen een die u veel vriendschap doet.
Ik ook, ha, ha, jou ouwe vaar, uw oom, uw moejen alle gaar, u nigeen daar gy van moet erven, die hebben geen verstand van sterven, zy zyn nog altemaal gezond, of treurt gy om staby, uw hond?
Ei sterk u in uw droefheid, met de hoop van na deez vlagen, die ons, nu de avond schenkt, de blydschap te zien dagen, als weer het morgen ligt uit de ooster kimmen straald, en onze min, door list, regtvaardig zegepraald.
Wel zie daer, zie daer, nou geef ik 'er niet om.
Te amsteldam, by de erfg van j. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1707.
Vermeten' kaekelaers, maer onbequaem tot zaeken, onaerdig in geen staet om goet begrip te zmaeken, vol van belaglykheit, zo boersch en onbeleeft, dat men een quaeden naem, om haer, de studie geeft.
Wat s een koopman zonder waaren, als een bakker sonder meel.
In een party land denk ik, daar me zo veel van geeft als trekt.
Ja, jufvrouw dat voel ik best, het ryt me noch door het heele vleis, maar wat moetje nou hebben, miester?
Help my nouw, helaas!
Kom hum verkoop jou nou enkhuizen, en edam.
Al hoog genoeg, hy kan op zen bienen niet staan, zo dronkken is dat beest.
Quichot klimmende op 't houte paerd.
Ick neme met uwen oorlof, de vryheydt, dese belacchelycke farsse, ofte kluchtspel van vaer lemmen met syn neus, hier optedraghen aen het groot gheneust gheslacht, dat met kleyne ghevels lacht.
Laet vranckrijx stedevoogt haer tot zijn bruyt verwerven.
O, myn heer, dat 's onverdiend.
Die beloften van beterschap, en vroom leeven heb ik zo menigmaal gehad, ondertusschen maak je 't hoe langer hoe erger, je zelt vermaard worden voor de grootste lichtmis van de stad.
Als hy spreekt dan zyn ze ree.
'k lach... hans.
Dat dient ge eens op te geeven.
Was wol das zyn.
Zy moet nooit onbeschaamt hem kyken onder de oogen, voor dat hy om 't haar te vergunnen word bewoogen schoon 't meest de vrouwen van deez' tyd zo niet verstaan.
Vier duyzent gulden, k zal su langen geef my kwietantie dan met een, van t een en t aar.
Genezen! radegont.
En kijckt vast heen en weer zijt ghy van 't rechte spoor gedwaalt, ick zal het u weer wijzen dat's u voor kom ras en volligh my met vloogh hy schightigh heenen, ick volghd hem metter vaart, maar hy is stracx verdweenen.
Je weet, hy heeft de boeken, en boedel van onze ouders gered, de schulden ingevorderd, en 't gelt weer op intrest gezet, hoe veel komt my by slot van rekening, je hebt me wel geschreeven, dat'er veel bankroeten onder liepen, zo datter weinig over was gebleeven.
Hoort vrouw, of hy my quam weer flus daer me te stooren, seght my syn ouderdom, soo weet ick recht bescheyt, want 't is een groote jongh heyltje.
De hoop, 't is waar, verquikt ons wel een tijd en wiegt in slaap de zorgen die ons quellen.
Neen, neen, gy zult toch niet verwerven met al uw bidden, of voldoe eerst deeze vrouw.
Hoe dus overvloedig bedroeft van geest, en zo zwaarmoedig?
Nou 't zo met barber uitgevallen is, franzyntje, mien ik het op deze voet noch wat te houwen.
Nou heeft de juffrouw 't ook gehoord.
Ick segh, wil je handen van mijn vleys houwen en komt men niet nader.
Ja, hy nam.... arnoldus.
Door zulx te doen mevrou, sult ghy sijn haat verwecken, clorin.
Die kan t verstand en zinnen scherpen, ons leeren, wat men moet verwerpen, om op te klimmen tot de trap van de allerhoogste wetenschap.
Vertelt aan ons 't gezight, wat maakt u zoo bevreest, casim.
Groote zot.
Mijn engel komt dan strack, met uwen kamenier, helena.
Daarenboven is 't onvergeeflyk, dat men zulk een lief schepzel zo moedwillens liet sterven, daar men 't behouden kan. jeroen.
Of uwe moyer al comt tieren daer past mijn baes niet op.
Als yser is mijn stem, hoort hoe ick geef geluyt, jeronimo, hem hem.
Vaart wel, mijn heer.
Ik heb dit dorp verzocht tot myn kwartier, het geen my ook zeer gaern gegunt is, onderwylen zal ik hier zo wat te doen hebben met een schoft van een prokureur, die mee van geen goe munt is hy heeft de stoutheid gehad te eigenen een plaats van myn oom.
Luikas weggaande.
Jy meugt wel zwygen, want het is verlooren.
Of myn heer, ai zie wat my gebreekt!
Hier van agter de bedtstee verschijnt het aldermeest.
Licht kend hy zyn dwaaling nu met gezonder herssenen, en verlichter oogen.
Kees, schoenlapper.
Myn liefste, kom ai!
Zwyg stil, noch eens, praat slechs niet meer, k zel jou t geheim daar na ontdekken, laat ons dit huuwlyk slechts voltrekken.
Heer aardigaard, wy hebben hier een spook, of jy 't zelfs waart, vernomen, zo straks.
De heer w. g.v.
Lief bedwing uw stem eer dat ons imant hoord.
Kniertje, bregje.
Hoor, ik sal iou plunje aen doen, en men houwen me soo mal, of jy het waert, in t eerst en sien er boos te maken, dan sullen wy te saem wel voort aen woorden raken, van woorden tot wat aers.
Hoe zou hy dwaalen, die geen kaers had om te branden die arlequyn, ha!
O allart!
Mien hern, wie zund altzammen arme luden, wir habben alles durch den krieg verloren.
Mevrouw, uw papa, heeft zo even een ongelukkige overval gekreegen, ik daar by geval voorby koomende, en ziende, hoedanig het met hem was gelegen gaf aanstonds ordre om hem te brengen, in t gouwe hooft, daer hy tegenwoordig nog is, uw knegt, uit onverstand, of van zyn zinnen berooft, houd my door zyn zotheid op, met de brief van uw papa te willen horen lezen.
Eldert, ja, aardig komt het, dat jy, die collocentie handeld, noch niet en weet de manieren van die staat.
Ritsaart et hier eweest  die overritze dief  en wou met al zen kracht  al zeiden ik loop hutselen  en stiet hum van men lijf  men eerbaarheydt ontfutselen.
Encyclopaedia.
Is 't niet gelijk 't behoord?
Flip gekleed als een koopman.
Gy kunt my soo gy wilt, geluckigh t'huys doen keeren phil wie hout u, keert gy vry wanneer gy wilt, philipo.
Om aan mevrouw, die ligt al bezig is met treuren, en plukt 'er hair uit, of 'er reuzel zit te scheuren, om dat 'er van 'er zoon in lang geen tyding kwam, te zeggen, dat hy nu is binnen amsterdam maar basta, niet te ver, hier moet ik immers schellen.
Ligthart, roemer, drinkaart, blyhart.
Maer 't is hier de costuym niet, niemandt sen selven betalen mach, of hy raeckt van sijn recht kees.
Gusman alleen.
K hoor ginder volck.
Maer wil men toelaten, dat de makelaers daer bystreecken, of verlystreecken in brenghen, gelijckse in dese vergaderingen doen, soo is't ondoenelijck, voor de grootste koopluyden selfs, iets te doen, als met schade, en tot bederf van den handel, tot nadeel van den staet ter deser materie, sey flora, de dochter van hortensius van haerlem, in haer fleur, een deftigh koopwijf, nu omtrent thien uren geleden tegen mijn och, hadde de heer sapiens, toen, en noch onse bestevaer, ten eer sten ordre gestelt tegen diergelijcke onbehoolijcke vergaderinghen, die de ontrouwe makelaers met de kinderen van d'heeren, exercitor fraudis, en dives otiosus, hielden en in tijts verboden de complotterijen, die sy t'samen maeckten, het soude met mijn handel hier, soo verre, niet verlopen hebben.
Heintje, knecht van ernst.
Neen, 't sal niet geschien ik herroep deese saak, notaris.
Maar 't is nodig dat men maakt dat hy der uitziet, als u lieden, in postuur en kleren propdarm.
Oude wyn, zalmen van elk hooren pryzen van die ouwe sasaties, heeft ieder afgryzen.
Dat volk spreekt van kwieryn laeten weer heur nae vraagen.
O ja, 'k heb aan uw zy geleegen.
Ick kan niet meer, ick ben te moe, wel is dat springen.
Een yder, die 't kluchtspel gaat kijken, zal, meen ik, zulk vonnis mee strijken.
Goris, margo.
Govert, vader van dilliaane.
Den hemel weet mevrou hoe dat ick u beminne.
Soo ghy het weten wil, en ick u seggen sal, houw maer een poos noch stil.
Och armen den bloet heeft gisteren wat laet te bed gegaen.
Wy moeten van hier niet gaan voor dat de keizer verschynt, en dat we zyn beveelen hebben verstaan.
En die een zeker teeken kan toonen van het best in 's juffers gunst te staan dat die hier blijf.
Nou dit alles ter zyde gesteld.
Kyk, eer ik myn hoofd neerleg, wou ik je graag wel uit besteeden, 't geschied tot jouwen besten en daarom dunkt me heb je geen reeden om hier tegen te zyn.
Qualiteit, het recht van deze privilegie, voor dit blyspel vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Ja dat 's alles uitgeleezen maar quam hy zelfs daar niet, dan zout'er deftig weezen, die nar want zijn persoon is een zeer slecht gerecht, en dat het heele maal bederft.
Wie zach ooit een vremder zaak gebeuren!
Ja schoone hyacinthe, en deze droeve maar heeft my geheel verzet, doch waar toe dit misbaar?
Wel, om u te voldoen, en om u alle reden van klagten te gelyk te ontnemen ga ter zy, wyl ik klarice zal doen komen hier by my, dan zult gy horen hoe ik haar zal overhalen, wyl t haar mishaagd uw min met weermin te betalen k zal haar verbieden, om haar minnaar nooit te zien, of zo zulks mogt ter sluik en heimelyk geschien, en dat ik zelfs maar eens het kan te weten komen, dat zy myne ongenade als vader heeft te schromen en als ik haar verlaat met een verstoord gemoed, maak dat gy haar dan met eerbiedigheid begroet gelyk een minnaar past.
Aldus gepasseert ter presentie van wihelmus wagenaar, en rombout karhenkst, mijne klerken, als getuigen hier toe verzogt.
Maar 'k vrees uw lonken die my 't hart door booren, sluit 't gezicht, de blixem valt, myn linker oog is uit!
Leonoor, haar ontdekkende.
Seght my waer toe mijn heer ferd.
Heer karel, wy behoeven, in alle geval, noch zo niet te post te loopen.
Wat heeft dat beest gesprongen!
Ik denk evenwel niet de oude schans tot amsterdam langs, om peper?
De speellien zyn kwaad weg gegaan ze spraaken van de schout te haalen, de een zei, ik sweer ik zel die hoer dat weer betaalen.
Kom, kom, om dat jy 't bent, en d'hartoog het graag zag, en dat ik de gravin zo niet zien huylen mach, wil daar mee al het hair van haar schoon aanzicht wijken, 'k zal 't doen, zo 't doenlijk is.
Zo dryvende na d'uiterze schuit.
Neen myn heer, dat is mis, 'k verzeeker jou, dat dit een groot abuis van jou is.
Ei, laat u myn bede behaagen, ik hoop dat ik my zo zal weeten te draagen, dat.... jeronimus.
O ja gewis, 't is geen bedrog.
En indien de jouwe haar gelykt, zo houd voor gewis, dat ze dan goed zal zyn.
Jae all's, wat ick voorslae, van stip tot stip naekomen dat ickje segh, en zijn geen yd'le keysche dromen 't is pyrrha de godin, die, met haer egemael deucalion, van ouds haer godheyt t'eenemael daer hebben ingestort dies, wilje zijn genesen, bid eerst haer godheyt aen die met 't gebed voor desen door middelen van steen, het menschelijck geslacht weer hielpen op de been.
De gramschap moetje staken, of wel de key sal niet licht uyt uw hooft geraken.
Hou op met raazen, hoe zal 't lukken?
'k zou van vreugd wel helder op gaan zingen.
Hoe, hebje 't gat vol?
Gusman, antonio, garcias, ambrosius, laurentio.
Na 't zeggen van de poeeten zou jupiter zelf dat niet doen maar als j'et al wist, heb j'et dan in je magt?
Arnoldus zich een weinig bedacht hebbende.
Vergeeft het mijn, daer is het gelt, voor u, doet'er mee, watje wilt.
Jou huyzen zijnder toe daarme de dievery gaat heelen, jy luy bent slimmer als de dieven die 't goet uit de huyzen steelen.
Ja, juffrouw, daar is 't.
Ay moer praat men van gien docters, ik stelze miest al in een gelijke graad, den een kan zo wat meer cermonie maaken, en den anderen weet hem zo wat in 't credit te brengen deur sijn eloquente praat, maar aangaande haar konst, is niet anders als een puur raadzel, los, en een ydel gissen.
Uw soon die meend het seker niet.
T is schand, dat gy den last uws vaders zo onteerd, en op uw pligt niet past.
Staat op, en smijt sijn mantel weg.
Karlo, charlotte, antonio, in bedelaars gewaad, met een knapzak op de rug, een stok, en houte kit in de hand.
't is waer ik wacht nae 't end van 't lietje, hoe is 'et?
Dat ze my genegenheid moet draagen, en dat zy niemand aars bemind als my alleen?
Zoet kraamer word niet mal, laat de menschen liever verstaan wat gy hebt onder vonden, en hoe gy veertig jaaren hebt gesworven voor de honden, gelyk de musjeurs al een weynig hebbe verstaan, en om datje liefhebbers van wat nieuws bend, zal ik al vorder verhaale gaan.
,, ja overschouwer, zou ik vreezen.
't is wel krispyn, 't is wel, 'k zal 't zeggen aan myn heer, wat jy hier uitvoert.
Ik zal je aanstonds een doctoraale hoed en rok bestellen.
'k zal 't zeggen, ey.... kapt.
Kort in goet nou men emmers weer an men hals hangen, dit steeghie deur, 'k mag de reys anvange.
Neen bylo geen block aen t been, die plaegen most ick schouwen.
Ik bid u wil niet langer wachten, myn engel, wilt myn leet verzachten.
Joris gae jy heen, en roep bregje hier, en zeg, datze kozyn verwellekomen moet.
O laat veel hooger stof en geestelvker dingen het voorwerp zyn van al uw zielsbespiegelingen.
Ick sel hem geesselen, en brantmercken, en 't vel van sijn vleys stroopen.
Wie, ich euch lieben, die t'zoe geissig zyt t'zoe vressen, die horatius liebte, ont wieder haabt vergessen, wyl das doe iem allein geliebt haabt om zyn goed o jompher, nein, o nein!
'k moet sien of hy het is want is 't die vremdeling, die midden in de doot, om my te redden, ging, die voor mijn eer, sijn bloet en leven wilde wagen, die sorge voor mijn eer, en leven heeft gedragen, die sich te mywaerts heeft gebleken soo beleeft, die door sijn liefd', mijn hert, en siel verwonnen heeft, die my ten dienst sijn bloet en leven wou verspillen, daer 's niet dat ick voor hem niet willigh doen sou willen.
Wat zel me noch wedervaaren?
Ghy hebt een goed gelaet, een goed gelaet mijn heer.
En lachchen in de vuyst!
Dat heyntjes fakkel geeft.
Ja myn heer ist al weer an, benje hier niet zeer benaudt?
Een man is altyd voogd, en al ons doen strekt eer hem in zyn vrijery te sterken, meer en meer.
Och, laet me los, myn goeije heer.
Wel nou joost, wat dunkter je van?
Siet, alles nemt een eynd', als men den tydt kan wachten.
Zonsten jonfer.... truitje.
Ik meen hy zal jou groeten, indien hy jou maar eens krygt in zyn huis, je kent die moffe koppen niet hy is zo wreed een vent.
Gelief toch voorts de brief te leezen.
Nou nou rosemond.
Hou me die ten besten, vriendin.
Hendrik, hillegond.
Ik heb geen geld, lichthart.
Maar in twee dingen gaat gy schildknaap u te buyten gy schrijft dat mijn heer man u maakte gouverneur om dulcineas wil, en dat gy lijd voor heur.
Steektmen den draak hier met my, in myn eigen huis zo?
Hebt gy dan vorst geweest daar zulken monster is, dat leelijk, en daar by noch onverstandigh is?
Wat heeft je moeder wel uitgezien!
Jasje, vergezelschapt met een hoop muzikanten,en een spat op zy.
Het is en ding, waar deur een mensch heel grynig is, en niemand zien mag.
Want merrie zeid het zyn geen droomen, dat jy heur kuisheid hebt ontnoomen.
Op datje 't wel verstaet, daar is een juffrouw, wiens grootze en trotze zinnen noch ons, noch ons gelijk, onwaardig acht te minnen, zy droomt altijt van een konink, prins, baron, of machtig heer.
Hy op de man sijn reeckeningh flantste maer doen 't van de heeren wierdt getaxeert, wiert hem geen vijf en twintig gulden toegeleyt, en hy lustig gereprehendeert jor.
Schoon of u mont niet spreeckt, weet dat u oogen spreken 'k sie die met liefde, en met minnesucht ontsteken.
Ieremias.... ierem.