floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dat zal de apotheker zyn zeg dat hy binnen koom.
't is waer ick hebbe noyt een anders goet genomen, ick heb noyt peerde leer, voor koeye leer vercocht, k' heb noyt bedorven sool of randen in gevrocht, noch d'oogen voor 't bedrog van knapen toegelocken, ick heb noyt dat ick weet den vorst te naer gesproken, noch noyt geblauwt in stadt van rechten of acsys, noch oyt geeyscht te hoogen prys, van lappen.
Houthaeck, boeckverkooper op dehoeck van de nieuwezijds kolck, in 't jaar 1654. personaadjen.
K wed la comtesse, al wist zy, dat ik niet een stuiver had in de waereld, kon ik maar myn adel zuiver bewyzen, zou veel eer met my een huuwlyk doen dan met een man, al had hy twee drie millioen, zo hy niet aadlyk was dat bloed heeft wat te zeggen.
En zo zal t u ook gaan, raakt eens uw tyd verlooren, en zo gy niet wilt, noch naar man, noch trouwen hooren in t end, juffrouw, daar is geen ding, geloofd me vry, zo zoet, als s nachts een man te hebben aan zyn zy al was t maar om geen, wel bekomt u te verliezen, als men juist by geval by nacht eens komt te niezen.
Wybrant. daar in zy vaak loopt hollen.
Nouw klaas open jyde deur dan zelje reys weer.... je weet wel.
'is t mooglyk dat een vlam, 'die ik veroorzaak, en nu eerst zyn oorsprong nam, 'zo krachtig aanstonds is, t zyn wonderlyke zaaken, 'maar k wist wel dat ik strak elk een verliefd kan maaken.
Myn' zoete jufvrouw, 'k zel je na jouw kamer leijen het rusten is je best.
Praot stoe von zoepen, jo, daar wolik mik no zetten ik holde leidig veul van zoepen ond van fretten.
Nu zal ik weer tot straf moorddadig moeten zuipen.
Ze gaan niet wek, of ze zal de juffrouw spreek.
Of medenblik!
Wel op wat manier?
K versta ten naasten by al wat hy zeggen wil.
Tys tafeleezem.
O moor!
Zijt gy uw leven moe, dat gy my tegenstreeft?
Het heugt me noch, hoe jy 't maakte, toen we eens tot amsterdam op de schouwburg waaren.
'k was verheugd, dat het zo wel ging, toen we van het huwelyk spraaken, we hadden vast gesteld hoe veel zy hem, en hy haar voor een morgen gaaf zou maaken zo hy nu het minste van dit voorval verstaat of hoord, gelyk ik vrees, want het gerucht brengt de achterklap, van mond tot mond, zo snel als de wind, voort, geloof ik zal hy in 't huwelyk niet konzenteren.
Jeronimo, vriend van lubbert.
Op een gracht, en dan weer in een straat, dan in een slopje, dan in een poortje, en dan op een burgwal, en dan in een steegje, dan na deeze zy, dan na de rechter... warnaar.
Hoe kent gy die vrouw?
O bredaal!
Hier rust een non die sig liet weyen van de pater, sy loiden in haar kist puur als een maartse kater, haar nonheid wierd geschent door 't weyen van de quast, sy kreeg een kreupel been, en om haar hals en bast.
't is bedroeft, dat die bengels niet zwygen konnen.
En 't is het eerste niet, bekijktme vry te deegen, kent my de juffrouw niet?
't is waar, maar 't was alleen om daar wat mee te jokken dan ik ben nimmermeer zo gek, als hy, geweest.
Wat is er dat je let?
Waer mach hy dusschen puyck toch hebben gevonden, dus moy ekleet met weynich laken, ey siet eens hier, wel fijnman hebje 't jack an, of hebtje 't gat vol bier?
Denedelen achtbaaren heere gerard van papenbroek, oud schepen der stad amsterdam.
Ja, zulken pleyster is goet op onze wond, al wasse noch zo quaat, die dat kruyt nu mist, die waar veel liever gesturven, o!
Wat ziet men 't moeders hart niet in die wyze keur van zo vermaerd een man!
Slae pooten aan, zie zo, peur nou gelyk aan t tillen, dat lykt er na canalj ik ben, mortbleu, zo kwaad, dat ik je straks den kop zet daar je gat nou staat.
Floor, en tjeert.
Sy is een wollef krijn.
O goon, waer sal ick heen, mijn bloet loopt naer mijn soolen. de drommel heeft mijn gelt getransformeert in koolen.
Het tooneel verbeeld een vertrek in deherberg, de dorstige overvloed.
Als ick ons malen vindt het onderst op gekeert, en uytgeschut, geen vrindt carille helpt, om 't goet we234r in de mael te schrapen gy laght met my, en noemt my aep van al de apen.
Ick kan t niet vergeeten, daer je me flus van seyden, dat neeltje wouters heur soo heeft laeten verleyden.
En denckt gy niet, dat ick my aen u wreecken sal verrader, van de smaet, door u, aen my en broeder soo eereloos gewrocht hoe waert gy dan niet vroeder oneed'le florestijn!
Men uitverkoore lief!
K ben quaat als rodemont, ja duller als biron.
Ja wel ick zeg als noch, als ick mijn ga begeven te trouwen, ick nemer een al had hy niet een duyt.
Mejuffers, spiegeld u aan deezen, de waareld wil bedroogen weezen.
Deez hoed ik nu in plaats op zet van 't sfinksch' en griffioens helmet.
Kom, gaen wy dan mijn heer advocaet, wy gaen in de leeuw, is 'et u gelieven, ghy kondt ons volgen.
Wy doen eenige vertooners, meerder reizen op het tooneel komen, als plautus, om zyne alleenspraaken voorby te gaan, die altyd gemyd moeten worden, wanneer de alleenspreeker niet door dringende hartstogten verrukt is, het welk meest in treurspelen of niet krankzinnig, en dronken is, dat meest in blyspelen voorvalt, gelyk in het begin des vierden bedryfs van dit stuk de oudste broeder, dronken uitkomemde, alleen spreekt.
Bruyd heen met jou dochter.
Hoe ik geen arlekyn?
Gozen, hospes van ligthart.
't is of'er de drommel op stelten ryd.
Wy hebben 't vleesch al op, kaauw jy nou aan de bonken.
Maar, 't grootste kwaad, en daar een ander niet voor hoeft te vreezen, is dat ik zelf bidden, en arbeijen moet om een hoorenbeest te weezen.
Spreekt gy niet een woord?
Nou, swaantje, laat hem gaan, die slokkert.
Ik zoek geen pedagoog te weezen.
't is of ik 't al yoor myn oogen zie.
Doch nu ick by u ben, soo wil ick wel hooren, wanneer, en waer ghy mijn eerstmael gesien hebt.
Vyfde tooneelknypaart, goedaart flip, ter zyden.
Mijn vrind wat is er gaens?
Kruyt weest wellekom, hoe wel komje ons nu te pas.
Zy hangt om haar gezicht alle ontucht te beletten, voor naakte beeltjes in haar kamer een gordijn.
D. jan.
Fluks roept een ander weer, die t haer met boszen trekt uit de opgezwolle kop, van wind en waan bezeeten helaas!
Een bezondere genegenheit en ingeschape liefd', die in het hart gelegen leit, maakt dat de vader zy het kind, en dat het kind de vader zy natuur haar beide t' zamen bind.
Goeden dagh landtsman, waer wilt ghy met dat kalf heen?
Suo sibi jugulantur gladio.
Wat raad? christiaan.
Der vorsten liefde, vorst, doordringt rot int gebeente, waerom zy daegs daer aen, als ick in slecht gewaet de roomsche troonvoogt sprack, ontbloot van pracht, en staet, nu koomt gy heel bevrijd van ziels af keerigheden, o julia!
Nee man ick werd noe van der soesanne boeven spreken, dat verwoor oock heel treftigh komt, noe hoort toch toe, noe spreeckt eyne soesane boef.
Jo doch.
Neen moer, jou past t gesagh, jou wesen wijst het uyt want al wat datje seght, dat bint, dat klemt, dat sluyt.
De jongstr kwieryn.
Nu donna laura, die hem onder trouw belofte, wel vyftien kinders.... pedro.
Hoor robbert, doe gelijck als ick u heb geseyt, doch past wel op het stuck, 't is nu heel wel beleyt, en als ick klop, so let waer hy hem gaet versteecken, en so ick hem dan vind, hoe wil ick mijn dan wreecken?
Ik drink van kwaadheid schier men bloed k weet dat ze hier is, en die hoer heeft haar versteeken.
Moeder van zaartje.
Mooi aeltje in heur deurtje stond.
'k zal wisselbrieven diskonteeren, en op de schepen assureeren ook huizen, schuuren, turf en hout, pakhuizen, beesten, jong en oud.
Jantje, jantje, je moet tegens den avond met elizabeth eens tot onzent komen, wy moeten je wat zeggen.
En dewyl de gemelde onze privilegie op den 14e.
Zo dat ooit vergeeflijk is aan iemant een slecht boek in 't licht te brengen wis, 't is maar vergeeflijk aan die 't doen om van te leeven.
Kom gaen wy nae binnen, 'k mien mijn hart wat te verstercken, 't is 's avonts wat koel om hier buyten te sitten, tre in mijn heer.
Wou je imand te eeten nooden, en begeeren hem niet.
Jou vader word oud, myn kind, hy ziet niet wel hoe begin je zo te zwieten?
'k wil uit barmhartigheid die liefde wel verjaagen, door hulp van onzen knecht, al was 't met knuppelslagen.
Juffrouw, 't staat immers wel.
Al t voorspoed van myn leeven komt gy my teffens met deez schoone gaaf te geeven.
Nu mach ik wel vreezen, och zat ik nu in 't groote wijnvat.
De prins nochtans, mevrouw, is wel beminnens waard.
Of meenje, dat haar somtyds een wissel wierd gezonden.
Uw zoon, mijn heer, is wel verzekert daar hy is, maar 'k vreez veel meer voor u, 'k wou wel om veel dat gy waart t'huis gebleven.
Ik beef as een juffers hondje, wat doe ik hier?
'k blijf hier, behoudens uwe gracy houdt noch uw baerden wat, het geeft een brave stacy aan kaale kinnetjes.
Was 'er niet van te verwachten, ik nam noch geduld.
Ik spreek als ik behoor voor een goed eerlijk man, die g'affronteerd word.
Hy kan het grieksch myn zuster!
Grypaard.
Had dat scherp geweest, het was een gat dat door, en door ging, elleweeken, wel jonker, laatje jou zo steeken, eduard.
Wat vreugd, wat vermaak zal ik by zo een engeltje genieten! karel.
Dat 's wonder te bedien, het was gekleet in 't swart, 'k sag het twee oogen spalcken gelijck een scherfbort, 't hooft stack deur en deur de balcken, sijn been, en armen, waren dicker als een mast.
Dog, wyl men met dien drift tot studie is bezeten, vergeet men wat de man zal op den middag eeten.
Karel, minnaar van izabel.
Want laat zy jou by nacht in, zo heeftze wel wat meer bedreeven.
Voor my, k zou dat ook tegenspreken.
Hoorden ik 'et hier boven niet leeven?
Katryn, katryn geef chocolade.
Ick zal de kraemvrou dan oock een hondertpont geven voor haer eer helena of boutje klopt snaphaen.
Al slimmer, want jy legt te stinken in t graf, vertrek, of wilt verzinken, heer bartels geest, daar komt myn heer in t venster, spreekt hem heen en we er.
Mook hem voor eerst een potke heete wayn, en sloot er een dou zyn eyeren in.
Door wat voor tovery steld gy hen t'zaam te vreen, en mengt de dooden met de leevende onder een?
Zie daar, wat trouw, wat eer, en wat rechtvaardigheid of deughd, hier langer in het hart der menschen leid.
Papa, t geen gy daar zegt, is triviaal, en laf en slecht van styl, waar mee gy my maar de ooren outsticht, ik kan die taal niet hooren.
Woond myn heer ernst hier?
Jy hebt met jou handeldryven gedaan, als je nou met je kantoor doet, daar zie je niet meer naar om want op de kroeg ben je te zoet.
Wat noot heb jy, je slacht mahomet, je hangt tusschen hemel en eerd naer ik sien kan soo souje uylespiegel in den byekorf daer niet qualijk gelijken.
Ja, broer, gy praet al mee zo wat op jou gemak doch weet niet wat een wyf is voor een lastig pak.
Daerom segh ick het nu want siet, het lustme niet, om d'helleft van uw naem hier namaels heel te branden, al vageviers genoegh, het knarsen van uw tanden dat knarst my door mijn hart ey fijtjen laet ons gaen, eer imand ons geraes comt in de oor te slaen.
Daar staat de maan. urinaal trekt een' cirkel rondom schotel met sla, en zet 'er een klein schoteltje met spys op.
K verlaat het leeven eer, dan deze haat en tooren.
Wie zag ooit knorriger, dan gy zyt van zyn dagen?
'k verstae niet al te wel die hooggeleerde termen.
K zal u zo wel hier als te lissabon gerieven.
Kant gaan?
Gaan maken van een hondevel, een trommel, of twee rommelpotten, en trekken kleren aan van sotten.
O hemel, ach! don jan bykomingh.
O ja, maar 'k heb 't gezien, met deze mijne oogen, olens.
Dat 's noch al de oude praat, ook vrindje?
De styl van zeggen moet laager zyn dan in het treurspel, omdat de persoonen zelfs laager zyn, en hen derhalven geen verheven treurstyl voegt.
Kom laet icketje ook weer geven, 't is eveleens of icket nu geef of daer naer.
Swyg gy ouwen en afgeleefden bloed, draag hier wat meer ontzag.
Doe my de eklipses van uw maanlicht dan verstaan.
Fop, tys,  voerluiden.
Arlekyn door liefde.
Hoe vrouwen!
Wel je vraagt 'er na als na een vreemde zaak, je vrouw is immers schoon.
Ieder zot heeft zyn marot.
Marry monckjes, een out besje.
Ay my, wat s dit?
Om ons hartenslot open te steken, is meer van doen, als een paar dubbelde sleutels.
Uw zoete liefde is den ammirael zijn doodt, mijn ziels verderffenis.
Voor my, ik vergeef het u. leonora.
In 't fransch?
Dees moet'er buyten blijven, ick wil, ick sal, al kon ick schoon, hem niet gerijven, die keysche kaeckelaer, die seggen dorst voor heen, ick moet de gecken mee sien trecken aen de steen niet denckende, hy selfs mee een was van de sotten, die met haer eygen gaen, en sien, haer selfs bespotten.
Wie heeft u dit bevolen, wie pord u om zo stout hier in myn tent te treen.
Wat zul je noch in zyn schyven grabbelen en als ik dan noch kom te leeven, kun je my, tot dankbaarheid, wel een porfitje van zyn kapitaal weer overgeeven.
Rogier, leonora, katryn.
'k zal u voor phebus troon tot wedergeeving daegen, van 't geen gy schandig hebt romyn en griek ontdraegen.
Koenaart, tegen gulhart.
Een daelder kost t gebroke kopje.
Hy titeleert hem eerst, voor jonker, ligt, en kaal, en nu is hy te grof, strak zal hy zyn te schraal.
Zijt gy bevreest, mijn heer, dat hy u zal ontsnappen?
Ze heeft homerus met de beedlaars lier doen loopen, ovidius uyt t land gebannen en verjaagd, inde oude tyden zyn veel vorsten meer geplaagd van de poeten die door hunne heekeldichten hen meer bestreeden, als t geweld van speer of schichten.
Ik kom, sinjeur, ik kom.
Hans, tegen izabel.
'wat zeid, wat zeid hy?
Zo ist, dat wy de zaaken en t verzoek voorschreven overgemerkt hebbende, en genegen wezende ter beede van de supplianten uit onze rechte wetenschap, souveraine magten authoriteit, dezelve supplianten geconsenteert, geaccordeert en geoctroyeert hebben, consenteeren, accordeeren, en octroyeeren mits deezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren, alle de voorschreven werken by continuatie binnen de voorsz.
Waar ben ik mezetyn?
Geschickte vrolijckheydt was noyt onprijsselijck, noch het geselschap van die lien geacht onwijsselijck.
Hoor, met ick kom in huys, so viel ick vande trap, maer dit 's mijn swaerste kruys, dat doen mijn hospita, noch riep, hoe selt hier lucken iou dronke drommelskop, breeck hals en been aen stucken, toen stond ick braef en keeck, maer doght ick, dit 's noch best 't gelagh te betaelen, als mijn selfs so geef de rest.
Zie daar hier heb gy rees getuygen tegen uw, jou ouden rogchelaar daar ik met reen van gruw dees drooge stokvis is een martelaar der liefden, wat reeden had de min, dat zy uw borst doorgriefden wat porde venus, of kupido, om het hart van zulk een ouwen bok, door geile minnesmart te plaagen, daar in t minst geen vreugd van is te hoopen, wie dwong u om sofi, haar vader om te koopen door uwe schattten, waar door karlos missen moet die geene, waar mede hy van jongs was opgevoed, en met hunne ouders zin als heilig zaam verbonden door u vervloekte geld, hebt gy dees trouw geschonden, ja, gans vernietigt, hoe kreeg gy zulks in den zin?
Flip, knecht van eelhart.
Gy weet dat ik haar min des kom ik her waards aan, om van dit huwelyk de waarheid te verstaan.
En dit is een kostelyken balzem, welke vermaard is deur t hiele land.
Zo dat een vrouw, eer ze voor goed kan werden gereekent, moet zonder hoofd zyn, gelyk in de tuynstraat is geteekent.
Maar vlogen wy daar mee niet helder deur de lucht?
Wil k u beminnen zelfs ondanks uw jaloezy.
Vrinden, ik zalze halen, ziet eens hier is zo iets van een courantier, die lang de waarheid heeft verzwegen, om dat hy hinder had gekregen, toen hy na zyn geloof die sprak.
Maar, dat is onnoodig, want hy komt daar zelfs voor de deur. achtste tooneel.
Ei kaatje word doch niet verstoort, je bent zo haastig in je spreken, ik zal u t hooft dan niet meer breken, laat my eens proeven, wilje kaat?
Aan karel, die se mint, hy is opregt en vroom, roelof.
Aard jy nae de vromen?
Na al het geen gy eertijds aan my schreeft?
Het is regtvaerdigheid te zeggen.
Hoe stae je zo versteld?
Spreek doch, kend gy my noch wel?
Daar die alreeds genoegzaam zyn verlopen.
Zo niemand meer, als zy, u hier kan wederhouwen, zo pak uw prullen op zy zal een ander trouwen.
Ik stond verwondert voor zo ongemeen een zoet, en voelde nimmer zulk een vreugd in myn gemoed.
So wat entre deus, als zaer, die was maegt vrou noch moer maer daer 's niet een sier aengelegen?
Weesrijmhy is oud, ja al te oud.
Wel monfreer?
Dat is 't regten spoor, dat ik myn juffrouw volg in 't geen zy my gaat voor, robbert.
Hoe m' ook smaele bediet veel meer, als men zou meenen en 'k weet niet, of elk een hier wel kan zien door heenen want hier een millioen van woorden onder leyt.
't zal best zijn als ik my verhang. octaaf.
Maar nou, die domenies, die heur de studie leeren... rykert.
O bloed hoe bang was den dreutelaer, doen hy de sabel sag blinken.
O henrick!
Ik en weet hier in een myl in 't rond geen juffer die zo hiet.
Hoe is 't vaar, hoe is 't?
Wel jy zelt een gat in den hemel slaan!
Ga, want men verwacht u daar, alonce.
Een baron tot een neef!
Met welk een vreugd zie ik u wederom, en dat zo onverwacht!
't schynt evenwel aen my dat zulke schooyers zouden nog willen, dat men haer voor ietwes groots moest houden, om dat quansuys haer naem vyf zes mael is gedrukt, en aen haer boeken eens by toeval is gelukt met een vergulden bant te werden overtoogen, waer door septranus had een jong student bedroogen maer, 't geen den hoogmoet styft van dat verwaent geslagt, is dat het zig alleen bequaem tot staetkund' acht, dat prins noch koning haer geleerde pen kan missen, en dat haer brein, een schat van staetsgeheimenissen, beschikt van 't geen een ryk, of staet gebeuren kan, en 't allerminste boek van zo 'n verstandig man veel grooter loon verdient, als staets bedienaers trekken, en meenen, nae de waen van ingebeelde gekken, dat haers gelyk geen mensch op aerde meer en leeft, en ieder een het oog op hen gevestigt heeft dat zy zyn dun gezaeit, dat men haer aen moest merken, als die, waer in natuur betoont haer' wonderwerken.
Mr. joanni.
Doch ik bidje, inwoonder, zegme, wat doen die kleederen daar te hangen?
Maar met een woord ik heb dat onderscheid nu al gehoord.
Dat is het, heer, daar ik na snak maar wilt m eerst chocolade geven.
Zoo wil ick voor mijn deel uw schoone graeg vergeeten, kar.
Ontzetten we hem want, cient diablos, t lykt geen gekken.
Nun ihr meine herrn wer lust und belieben hatt der werfe sein naastuch herauff.
Neen broer, gy moet wagten, dat ik hem op doe, en zie, van wat inhoud deezen brief is, en van wie.
Meisje, ai, help me reis te recht, heb je in den haag niet gewoont, by manke levyn, in 't noordende?
Ik acht 'et dolligheid wat dus te paerd geschiet.
Albartus, leest.
Maak dat men 't ziet.
De hadriatische zee.
Onze wolfertbuur, wat dunkje, de rijke woekenaar, alb.
Of hier niete de monsieur zyt.
Krispyn buigt zich en knikt tegen ernst.
Is 'er dan gien gena?
Maar 'k zie je vaar ten huis uit treen met lysje.
Dat is de mof die ons te nacht zo van de huig heeft gelicht.
Hy zal u, naar uw verdiensten ontfangen, mevrouw.
Mijn dunckt dat sy by loo krackeelen met malkaer, het lijckt daer vry een quaetjen, of datse sijn besielt van 't rotterdammer vaetjen, of hebbense een tabackjen op enomen, datter de kop is op rul, of een brandemorisje, want sy schijnen schier dul, soo vreesselijck gaense aen, 't lijckt volckjen van de vesten, die geen manieren hebben als'er wat is ten besten sy haelent by drooch weer in, een half bier is de leus, en dan sijnse uyt elaten, want 't komt haer selden voor de neus trouwe se meugen geen bier alst gelt kost, maer als is donne, lappesent soo ongeschickt in, datmer t'huys brenght op een slee dats nu al even veel, 'k hadt laest een doodt edragen, daer kreegen wy wat gelt, wy reeden met een wagen nae amsterveen, om de zoo, want 't gelt most door de keel, trouwen wy waeren vrolijck, wy haddender geen scheel wy droncken lustich om, wy songen en wy sprongen tot dat den avont viel, wy nae de wagen gongen om we'er na de stadt te rijen, want het was laet, wy loven jou een broodt is 't datje lustigh anslaet, seyd' mijn confrater tegen die man die ons voerden.
Stroopgaeuw.
T' amsterdam.
3. o schoon jonkvrouwe!
Ja ik zal myn eer, en fatsoen niet laaten krenken.
Reen genoegh, hoe kan hy dat doen blijcken, sga.
En dat hy, laatend haar onkundig, onbewust, dat helder licht van geest heel zoekt te zien geblust?
Ik dankje 'k was 't niet gaeren quijt.
T is een guit geboren, hy ziet nie mand aan, noch t en scheeld hem niet wie dat hy voor heeft.
De zaak is teder de hemel weet, hoe noo ik t doe!
Sinjoor batiesta, sinjoor batiesta.
Wat dunkje, andries, ben ik niet braaf in postuur om toekoomende zondag te trouwen?
Adriaan, onder de naam van aart, in boere kleeren.
Doe my toch niet meer in myn elende vreezen.
Is dat vast? eelhart.
Maar wat vreugd myn kind.
Ik zeg, dat niemand, zonder myn konsent, met myn dochter zal trouwen, en meen die.... grypaard.
Daar het ondertusschen veel ongemakken met zig sleept hy moet zorg draagen voor bier, wyn, en al de snaaren, hy moet schippers knecht zyn, word het stil de vrinden stappen onderwegen uit, hy mag roeijen dat hem de lenden kraaken, zo hy binnen komen wil.
Wel volckert benje geck, se leeft immers, en sy staet daer voor ons oogen, wel mijn lieve vaer, hoe is't benje betoovert?
't is schaduw van de kaars, 't zijn schimmen.
Maar, oom, dat kan zo niet lukken, en 't past geen juffer, schoon het hart al trekt, daar 't hier heel anders is, dat zy haar genegendheid op de eerste byeenkomst ondekt.
Wel dat is noch heel goedt, hebt ghy geen ouders meer?
Dat 's red'lyk, dat 's myn zin.
Daar s hylikmaaker, en een pakje hennekaarten.
Te meer, om dat ik er, gelyk het by onsleid, niet een woord van heb hooren spreeken.
Dat is een koopwijf, se kan al fijntjes praten, jase, en se verstaeth haer op de neeringh, en se weet aerdigh, kalanten aen te locken, mijn dunckt het, ick mach wat van haer koopen.
Gy hebt gelyk, want schoon ik nu myn zelfs verbeel heel sterk te zyn, een mensch blyft altyd in dat deel een mensch.
Neen de kompangy is gescheurt, en om dat et nou hiel pover is, sel t wesen, lustigh pas op, om weer an de schouburg te raken, of stuer een nichjen of een neefjen uyt, en als t weer tegen de soomer gaet en datmen rekening sel maken om te speulen, soo is er niemant te vinden ja wel ik seg, men maghse wel verkeerde ouwevaers hieten, want die vliegen tegen de winter, en sy tegen de somer weg.
Jonker jan. dat jy me occasie gaf van haar ter deeg te zien.
Zeid hy?
Wat doet u in dees nacht het leven reuckloos wagen?
Hiet ben ik, kom ruk maat een reisje van leer.
Proc. baardman.
Want schoon philippus dit met hamet heeft beslooten, zy hebben nooit geen vrugt van al hun doen genooten.
'k heb nu een gril, 't hooft staetme dwars, dies moetje letten op my, en daer jou ook na setten.
Men heer, 't is al te waer, heur paerden zyn van stal hy het jouw dochter met heur wil, wis mee genomen.
Duurd het niet lang, 't zyn heeren van zes weeken, dan gaan zy weder stryken hey!
Deeze naamen luijen deftig in myn ooren ga al voort, met'er tyd word ik bekoord tot meedoogenheid, nou rustig, vaar al voort met vleijen, lustig.
Govert, jurre, jochem, jan, ongekleed van binnen.
Kom, breng my by myn vader, 'k verlang 'er na, ik heb hem in lang niet gezien 't is tyd.
Jouw vaers vaer, jouw vaer, jou moer daer heb ik hiel niet me te doen, en met jouw nog veul minder vertrek maer, en ik raed jouw niet meer zo koen datje ontrent onze deur komt, of ik zelje de kop zo murruw als een stokvis beuken en jy bregje, voorr in huys, gaet zitten opje gat, binnen in de keuken jouw vuyle ligte kooy, wat doeje my al hartzeer aen en verdriet, voort uyt myn oogen.
Een waard.
Wat bruid 't myn.
Mama, voor deeze was de waereld heel anders, nu gaat elk gepaereld, gediamant, gesteent, gestrikt, toen ging men zedig opgeschikt.
Wo sy blar dynen duvel an, wil tu het nidt seggen loot et blijven, wat mangelt dy schayven hont wiltu mit my kijven?
Wel, wel, dat is goed, dat is goed, 't zel dan hoop ik noch wel ten besten koomen.
In weerwil zelfs van u, van izabel, en al myn vyanden, is t vast dat ik t volvoeren zal ik moet alonces min geheel alleen verwerven, of anders zal gewis myn medevryster sterven.
Wel zijnze van gewight, ick zal op and're tijden wanneer 't my welgevalt, die wel eens overzien, segis.
En arnhem is verboden, die tyding is in staat om my terstont te doden!
Van d'uitvoering der weinige die daar in blijven, komt my mede den lof niet toe want een ander vrient heeft de moeite daar van op zich genomen, en ik niets als 't verzoek daar toe gedaan.
Ik zel der aars een kans na waagen.
Een daar van, is myn kozyn, die t'avond na workum moet vaaren.
Gy zyt my al te vry ick moet naer huys, gae heen mijn moeyer mochte kyven.