floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Werken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min de selve onder onse protextie en de bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dese onse octroye, voor de voorsz.
Prinsessen waaren al op my verliefd het eerst, de koninginnen zelf verzochten my, om 't zeerst, van ethiopie, en egipten al haar zuchten was maar om my ik dee zelfs twee zultaanen vlugten uit het serail, en was toen met den grooten heer daarom in grooten twist.
Magdaleentje, vryster van eelhart.
Op naarden hebt gy ook nog hoop, dewyl men daar in fulp zal doen, en schoon uw geld verlooren waar, zo is die stof nog zagt om s nagts in uwe rust gemakklyk op te droomen, die compagnie is goed, zy handeld in fluweel.
't zyn penningen daar de kinders mee speelen, het zyn gouwe louyzen.
T is myn vriend, hy zal het doen, en heeft me in zwaarder zaak gediend.
'k was gisteren by liens van een zeer deugdlijk leven daar, onder anderen, van u gesprooken wierd.
Maar de rest, geloof ik, komt heel slecht voor myn juffer uit, e 1/4t was beeter dat gy op de binnen amstel na een doodkist gingt kyken, of een kostganger uit knorrenburg zou u beeter gelyken, als onze jufvrouw.
Zonnet... 't is een zonnet.
Hoor kunje wel wakker liegen, en opsnyen, met een statig gelaat?
Myn man het regte voort, bykans een eysre kop.
'k heb 't al gedaan, myn waarde.
Hy heeft de min tot my verbannen uyt zyn zinnen.
Myn heer, wacht tot het is myn smaak, en moeid u met uw eigen zaak.
Dat is een woord van kracht lievyntje.
Die uyt faculteyt al most gebannen zijn, sga.
Sinjeur, onse juffrou is gereet se is maer eens achter gegaen.
Ik zal de premie als 't geteikend is, ontvangen.
Wat heb ik gedaan myn heer ik bid gena.
Is 't nou ien tyd van zulk ien praet, daer ons wat aers te doen nou staet?
Hoe zel ik jou beloonen!
Ja, zo 't my toeschynd, zal myn droefheid wel wat mind'ren.
Heer, 't en kan geen uur geleden zijn doe wy de reys begonden.
Dat gy die op 't stadhuis niet weeder zult bekomen.
Hede peetjannetje!
Wilt mijn vryigheid verschoonen, dat ikje zo vroeg wakker maak, by nagt, en maneschijn.
Wel, maar is 't niet wat te bruin van vel?
Wel ja, wat weten wy 't?
Ik bid noch eens, mevrouw, ik bid wilt u ontdecken.
O... o... o... my, ik beef.
Nou is t te laat, ik ben bedurven, ach!
Rytje de drommel, of maaltje de geest.
Broershart, van schrik ter neder vallende.
Dien bloed!
Dat gaet nae de duivelsmiester al zou er ien kijndt van komen al wast de duivel zelf  ik zouwer niet veur schroomen.
Adm. de prins die zal gewis door uwe schoonheyd blaaken, wanneer hy maar beooghd dat toverend gezicht.
'k zal vechten, zo ik het doen moet, al haat ik het gevecht maar weet je wel wat wy gezeid hebben?
Dit 's nu geen loogen.
Op zen komedejants, maat, zo lang as 't wel lukt, benne we rijke lui, en anders een deel bedelaars zoo ras as 't weer op is dezen brui.
Jan. dat s flodder jas, de smit, zyn schuld, mop daar wat tegen.
Ik bid spreek jy een woord ten besten.
K ben heel geaffronteerd, dat dient hem weer beloont is hy hier niet, zo zal ik hem tot zynent zoeken.
't is waar nu dat ik tracht om u in heimens banden te sluiten.
Hy zie ten minsten, dat zyn hart nog tot my blyft de wanhoop dikwils wel een man ten huw'lyk dryft, 't welk hem voor altyd rout.
Wel nouw zelje jouw hart ophaelen met baers te eeten daer ikje zo heb hoorenna verlangen ja moer jy hebt die fuyk al heel wel gestelt, om zulke vis te vangen.
Ik hadje men leven noyt aengesien voor sulken helleveeg je soud bylo raed weten, om een roof voor de hel te halen.
Ik bid u, komt toch eens van boven, dan wil ik aan uw hand beloven dat ik terstond van hier zal gaan.
Het... arnoldus.
Hoor doch eens, mevrouw, wat wederwaardigheden!
Mijn ondersaaten hout u, maar gerust en stil.
'k heb nimmermeer mijn heer een plaets soo sien verand'ren, als dees verandert is, in heerlijck metselwerck, in breede straten, in gebouw van huys, en kerck.
Oder er grobber, matsvots, habt uch mir ooch a zou na an t leib kewest! andries.
Ik weet niet wat het zeggen wil, want altemet zyn zy weer stil, je zelt ze in de keuken vinden.
Daer al een weer me vrind, hier moetje wesen, hier is deucalion en pyrrha, c. als boven, tot dat hy inde steen is.
Ick hebb'er al vergeten, 'k wort alrede weer soo groen als gras tegen een vrydagh speurt my weer een wijff op, dan moet ik uyt vrijen want 't is my onmogelijck, dat ick my sonder vrou sou lijen.
Waer hoor ick kosen spreken.
Ik hoor wel dat jy dat zegt, maar ik zeg zo veel te slimmer, en ik oordeel recht.
Van schrik ben ik bevangen.
Benje ook dorstig saartje?
De duyf moetje wel halen iou akremens qua trijn.
Ik gevoel een eynd van al t verdriet kom isabella komt.
Quartier voor tienen is vergaadering beleid om in het schild by een te koomen.
Gy hebt uw dochters dood al overlang betreurt, daar ik verzekerd ben, dat zy noch is in t leeven.
Hou op, zo 't u belieft.
Iulfus en tiribus, al zingende, lais, mizo.
Vaert wel mijn lief, wy sullen voorder spreken de boeren soumen dat soo inde handen steken, beat.
Dat kan heel licht geschien te weeten, als ik wil maar, t willen zal niet lukken, ten zy ik voor die gunst braaf duimkruid weet te plukken.
Juffrouw konstancia!
Om alle vrees en bangheid weg te spoelen, gaan, drinken we eerst een balven roes.
Wel ja ik, jakhals, maar was dat twe uuren werk, en langer?
Dat zijdstuck!
Je kend 'er toch niet uitkoomen, ik dien 't zelfs wel te raan.
Goet, ik zal kloppen, margo.
Hiet jy dat raar, ik ben vol schroomen, och, och!
Ai, iochem, vaar, wilt wat bedaren.
Wel, pietje, worde we betoverd, daer voel ik ook wat, o ik bin vol vreezen!
't is hier donker.
Die argus zal myn min verydelen, en haar opsluitende, zyn zin doen volgen door bedwang.
Maar, 't wachten verveelt me, en dat word by my afgekeurt.
Dan schouten  van diefleyers  en luyzevangers grimmeldent in de hel.
+ ondertussen komt de andere bruydegom.
Fijtje wiegt ritsaart, en zingt van drie moffen en drie vinken, c. fijtje.
Dat s eerst een voorbeeld van weergalooze eerbaarheid!
Schieter al wat over, zo is et voor men heer de schout.
Gelieftme te vergaste, ick nood uw rechte voort tot onsent op banket, helena.
Met mijn verlossing is het nu aldus gelegen van hier tot aan ons rijk zijn zeer veel ommewegen, en 't valt een lange reys, als gy die doet te landt, of zee, maar 'k heb belooft uw vyand, als 'k u vandt, een teeken hem te doen hy, om my toe te zenden een houte paerd, dat gy kunt draeijen, keeren, wenden, en mennen na uw zin, door kracht van toovery het is het zelve paerd van magalone, zy ree daar mee door de lucht met hare liefste peter.
Mevrouw, 't is nu begonnen, en wy moeten 't niet laaten staan.
Hebt ge uit uw' eigen wil uw' plicht dan dus vergeeten!
Of niet schoon 't dat niet zeid in iemants aangezigt.
Ach izab elle ik ben verlieft.
Doch dat 's uitgepraat, zei wolfgang.
Ja wel 't is oft men aan 't verstand gaat, ik ken men onmeuglijk maatigen noch toomen al ons kostelijke goedje gaat voort.
Voorby jasper gaande, en hem aanziende.
Door kracht van u geboden, waar mee gy door u gonst ons gisteren deed noden en kom tot dankbaarheit voor veel genoote deught, u danken maar ik bid, o vorst!
Catharina questiers. verzoeck, o schrand're brein!
Zat diogenes in een ton, als een munnik in zyn kluysje.
Papa heeft zoo geboden, wat weet ik wat hy wil.
Wat misselyke trony is dat, een oude baviaan, zou'er mooi by weezen!
Den adeldom men in parijs by nacht verschoont.
Op dat uw poeezy, en naam bravaere mag, op duyzende van tongen, ja dat u lof weergalmt, en daaglyks word gezonge, verzeld met zoet gelag, en juygend hand geklap, hoe meld ik uwe naam, myn pen is veel te slap myn bryn al veel te flaauw, u naam zyn eys te geeven, ik zie een pook, en een van rusting weer herleeven, in doveraardigheyd, want die dees kraamer leest, moet roepe neffens my, o!
Maar men moet tot alle stonden gelyk ik van een wijs man geleerd heb, zich zelve stellen het kwaadste voor.
Zal ik hem voort doen bastonneeren, en zo zyn ribben laaten smeeren, dat hy zal buigen, als een blad, zelf met zyn bakkes aan zyn gat.
Wat zotte dingen!
Ik zel 't doen 't liep anders onder uit zijn broek.
Kacke by daeg, 'k sal maken dat je weer by hem komt tot jou eygen genoegen.
In de zelye brief daar ik van de paerlen schreef, zond ik hem een extract uit myn boeken van alle schulden die ik hier in t land.... jacomo.
Gaa na de poort krispyn.
Ick zalje allemael ten volle betalen, behalvende huys,,heer want 'k heb gewoont, dat men knecht menigamael zy, voel, we zitten als in een sluys,, heer zoo stickent is het glas, huysheer.
K zal uit eerbiedigheid voor u, me jufvrouw, zwygen, dog egter weet, schoon gy myn liefde durft versmaan, uw vader is myn borg, waar op ik aan zal gaan.
'ksal desen bessem hans u in het backhuys douwen.
Goosen uyt, met een lap voor sijn oogh.
Dan denk ik op dat paerdje niet te vliegen.
Geen actionist, die op de zuidzee doet, komt my in gaauwheid, of in tal van actien naarby k heb vyf miljoenen reeds met premien gewonnen, dat in drie maanden, zintsik t eerste heb begonnen in deeze koopmanschap.
Maar, pieter, wat kwam je over met die snoeshaan te speelen?
Neen, ik zel je helpen.
Daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te auhoriseeren ofte te advoueren, en veel min de zelve onder onze protectie ende bescherminge eenig meerder kredit, aansien ofte reputatie te geeven, ne maar de supplianten in kas daar in iets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy desen onzen octroije voor de zelve werken sullen willen stellen, daar van gene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maken, nemaar gehouden zullen wesen het zelve octroy in 't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, en dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz werken gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze universiteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ei, zeg maar, dat ik niet t'huis ben.
Karel, sofia, klaudia, lisandra, karlos, gerardo, rudolfus, alonso, herauten.
Wel myn lieve magdaleentje zou jy al mee zo zot zyn, en neemen een man, weet jy wel, als je eens getrouwt bent, dan kom jy der licht jou leeven niet weer van?
Dat is hy zelf, na 'k zie, aan zyn lugte schreden.
Ik handel staag met ydereen recht uit, gelijk als ik het meen ik heb u, zelf van d'eerste tijden dat ik u zag, wel mogen lijden, en daarom spreek ik rond daar van, dat zy geen beter kiezen kan. de liefde, om tot haar wit te raken, bestaat zeer ongemene zaken, en wy, gelijk ik heb gezeit, verkozen deze arglistigheit, die licht wel zou gelukken mogen, na ons de zaken staan voor ogen want alles staat in overvloed omtrent dit stuk op goede voet.
Maar kind, weet je niet, of jou moeder lang uit zal blyven?
Ick ben te vreden heer ja soo, gaet gy dan veur.
Maar laat 'er geen andre pis by zijn.
En weest verzekert, als het zaakjen is gedaan, dat'er een zoppige... je weet wel, op zal staan.
Op t best, ik zou zo haast papa als bruigom weezen.
Men heer, ik ken 't je niet vertellen.
Nou iuffrouw!
Ik docht wy gingen tscheep, om alderhande waaren naar t onbekende zuid..... maar arlequyn komt gints.
Neemt deeze meid en boer mee.
Neen, eisch uw geld van de marquies.
Is myn bruidje in huis?
Is dat dan nu zo wel geklaard, zeg meinsje, dat jy hebt de graaf beloofd, toen hy jou ernstig bad, dat jy geen mensch van hem of van de zaak zoud zeggen?
Maar dat sofia, eens onschuldig wierd bevonden, was uw betigting dan, van haar, geen straffens waard?
8. u hoofd dat is soo klein als van een zee tonein, gy hebt petite oortjes want midas had die niet soo prat, ja blank als eyer doortjes.
Jan klaazen!
Ik heb ze zo op ende neer hooren loopen, met zulken gestommel en geweld.
Ik ken die donk're vlaagen, en zulk gevaar weerhoud my niet, ook haat ik al de juffers, die zich noit vertrouwen op 't geval, om datze 't al te nauw doorkijken, o die bloden vermag ik niet!
Het welk ik niet geloof, want anders was ik mal, of'k most het doen om dat my 't luste te gaan beed'len maar 'k hoop dat gy nu haast zult worden onder d'eed'len, een vrouw der vrouwen, 'k wensch het u van harten, en ik blijf uw trouwe man, als ik uw dienaar ben.
Leander weer uyt.
Dus wint men schatten, maar dat gy ons wilt de hoop ontrukken, die ons de zuidzee geeft, dat zal u niet gelukken, want met den laatsten post was deeze compagnie nog zeven honderd, en daar is niet nader.
Hy heeft heel ongekleed, om zich aan my te wreeken, recht in de deur gaan staan, en dorst met buuren spreeken.
Het is een refereyn dat u wert meegedeelt waer over 'k u verzoek uw oordeel nu te geven.
Miester hoe kreet ik, ik hadme schier bescheeten van angst, ik wou dat we al weer t'huys waaren, o bloet!
Ik ben ten hoogsten verplicht voor die gonst, maar waarom kwam me juffrouw uw nicht niet met u?
Neem wat gedult, en laat ons eens de vloer bekyken, of ons niet ergens komt een schreef of spleet te blyken.
Die van my word aangebeden, dit was op myn vertrek zyn uiterste bevel, waar van ik sprak, mevrouw, myn knecht die weet zulks wel.
We zellen dangsen, en laeten schraapen op de veel, en ondertusschen eens lustig smeeren de borst en de keel en dat we niet voldoen kunnen met dangsen en springen, dat zellen we weer goed maaken met pooijen en deunen te zingen.
Die compagnie van kool, die heeft zyn regten naam, want het is alles kool, die reeds de snelle faam voor de aller grootste kool gaat door de werelt blazen.
Seer wel, gy wilt de droes behagen maer gae vry heen, mijn heer, gy sult het u beklagen.
't was goet dat ik my kweet zo wakker, 't heeft my geholpen uit de noodt.
Dat 's goed duitsch gesprooken, symen, en ik geloof je verstaat het wel?
Marinet, kolumbine, arlequyn.
Bedaar myn heer, bedaar, en weeg met ryp beraad eerst over deze zaak.
Voor wat voor snuif, zond gyze my dan?
Barbier, en gevolg.
Daar zend myn meester ook een nieuw frans romannetje, la confidente receproque, of la dame galante.
Nou ben ik niet te verzetten sta vast nouw, zy zullen weeten, dat zy met meester barend hebben te doen gehad.
Wie heeft zyn leeven gehoort, dat een dief van een notariaal contract weet te droomen en de juweelen noch 't geld niet weer wil geeven, voor dat je hem voor de notaris quiteert, en aldaar met hem, onder renunciatie van eenige reserve ten zynen lasten volkoomentlyk liquideert.
Sprech hern ernst ich wol aan iem bald leeren ein kapitein als mier tzoe sjimpfen 't is gebeert das ich, tzoe bender, laatst ein keerel haab versjeert.
Twie didoos.
Nou, wat zeg je, lichthart, zel 't lukken?
Heb dank, neef.
Jonker jan, de zoon van den heer van t dorp.
'k zal zyn gevangenis onsluiten, en my wreeken ja zyne ketenen vermors'len en verbreeken.
Iulia, staatjuffer van octavia.
Govert, barnardus, katryn.
Stelt dat op tafel beat.
Dat ick u schoonheyt kom begroeten met een groet, snaphaen.
Ziedaar mijn heer.
Antonio, hoor hier eens.
Niet veul woorden, zeg ik, en voort an een zy, ofje krygt hondert stokslagen toe.
Ernst, anna, joost, bouwe.
O ja myn heer, uw wil die zal in als geschieden den hopman, agt zig door uw last op t hoogst geeerd, hy offert u zyn dienst door my.
Ik heb het reeds gezegt ook heeft men een, daar men zyn hert recht uit tegen mag spreeken, wiens lot met het onze gemeen is, die onze gebreeken met vrindelykheid berispt.
Gy moogt hen dan wel lyden die u minnen?
Geefhem t goud maar, dat hy me voort helpt.
't is haar nut dat die dochter haar by blyft, daar moet je niet tegenstreeven.
Ho, piet, t is alles klaar.
Hy grypt hem de brief uyt de hand.
Na elck sen gaef, schreef ick yder sen rol, as ick er nog om denck, wat reghtewe doen al kueren en grullen an.
Dat 's recht van pas, by lo!
Loop dog wat ras, want ik begin voor zyn leven te schroomen.
Wel te recht is hy gekomen!
En 't is gemaklyk te doen, by aldien je noch hebt die zelve geest want je bent al jou leeven een drollige apoteeker geweest.
Gedaan in den hage onder onzen grooten zeegele hier aan doen hangen, op den 14e.
Gusman de alfarache, eerste bedryf.
Wel jufvrouw, het zy zen giest in heur zak?
Den hemel geef u zegen zoo lang het leven duurt, doorluchte koningin.
Ze lijkt de malle princes wel, of zo een vastelavonds koningin schud de juffrouw iens uit, wat zelze wezen?
Maar laat ons malkaar daar het hoofd niet mee breeken, en zend de meid maar heen, of gaat zelf, en haalt me tabak en wyn.
Agata, geertruy, volkert, kniertje, cristoeffel.
Wie zou dit niet ontstellen, hoort gy 't niet, zeg sosia?
Houwje stil, daer komt 't wijf aen.
Ja, kind, en dat is nou al wat raars, want ziet wy beleeven een wonderlyke tyd, de meeste kooplui die men op de beurs ziet zyn vreemdelingen, de amsterdammer kinderen trekken het hun niet langer aan, die studeeren nu maar hoe men 't geld zal verteeren, en malkaar alle dagen in pronken en praalen te braaveeren, en daar rookt de schoorsteen niet van.
Snorken, en brommen is geen groote kunst.
En, als zy beneeden komt, zo houd haar hoofd wat vast. antonet.
Maar om met myn verhaal niet buiten spoor te dwalen, t wierd dan beslooten, dat zy zelf my af zou halen op den bestemden tyd, als karlos tot de vlugt gereet was k was verheugd en nergens voor bedugt om myn verkoorne lief, naar t barre strand te volgen, ja zelver over zee, hoe zeer by wyl verbolgen.
Ik heb jou meening verstaan ga maar achter, en draagd wel zorg.
Ze zel morgen weer kom, beloof ze jou.
Dat s juist het hert geraakt, waar benje?
Adm. wel neemd een and're naam.
Wil dees negotie nog wat duuren, ik wed 'er in de gansche stadt, geen meid of knecht zich zal verhuuren want ieder droomt van grooter schat.
Die eeuw, heer jonker, is versleeten, ik ben geen beest meer moet je weeten.
't is wel, 'k zal op uw raad dan trouwen, al kwam 't my naderhand te rouwen.
Voor een handt vol vettekous, wert nimmer meer als een stoter gegeven, tot amsterdam geeftmen maer een dubbeltje, al looptmen kelder in, kelder uyt.
Myn degen myn heer.... valerius.
Om alle dagen een nieuwe minnaar door schijnliefde te behaagen?
Met wat een schoone schijn bekleet gy u bedrogh ik sweer ik zal my wreken.
Rudolfus, arnoldus,  edellieden.
Ik rampzaalige kan nimmer vreugd verwerven, ik ben gebooren om door t ongeluk te sterven, k wierd van myn vader, door een doodlyke achterdocht, toen ik alonce daar bleef wachten, opgezocht.
Gy, jakomyn, hou je terstond gereed.
Siet dat g'er wel op let soo imant is gesint een vryster te verov'ren, die comt naer my toe, want ghy siet hoe ick can toov'ren maer nu heb ick een lief, en een beminde bruyt, is al mijn kraght om niet, het toov'ren dat is uyt.
't is 'er van de aare zy in eschroefd, 't is 'er niet of te slaen kyk, was ik, als jy, ik liet 't niet op steeken.
K vind haar zo volmaakt van geest en leden, dat zy verdiend, en waard is, aan te zyn gebeeden!
Maar waar of zy mee spreeken zel?
Maar, t is genoeg gezegt, t is tyd dat wy nu zwygen, wy zullen door de nacht licht eenig middel krygen tot onze wraak.
Karel, heintje, joost.
Is 't goed, papa?
So bid ick, gunme eerst dat faveur, dat ick het eens sal mogen hervatten binnen u kamerdeur.
Waar mag dat varken weer in een gat steeken?
Sganarel, lusette.
Wel meester simon, die storm heb je manhaftig deur gestaan, je liefste heeft het gedronken, en ik hebje door myn bezweeringen al weder na huis laten gaan, en zo jy je nou noch tot een klein avontuurtje wilt begeven, zo zal zy daadlyk hier weer verschynen, daar zy je dan voor je moeyten wel duizent kusjes zal geven.
Warnaar.
Soo menigen duyvel, neen de vaar quam men betrapen, gut klaas oom 't was soo koddigh, ick saltje allegaar vertellen gaan.
Dat 's goet, ick selt wel haelen. goe morgen met malkaer.
Geeftze niet myn heer, ik wil.... flink.
,, laat ons zien wat 'er omgaat, wy konnen ze zien, zonder dat zy ons zien.
Dus kroont uw hoofd o bataviren met groene tacken van lauriren uw rijmpen is soo seer verrijkt dat 's aende oude niet en wijkt, uw dichtkonst is soo veer gekomen als s' oit by griek, of by latijn in bloeyen is geweest te romen. brom amstel op uw treurtonneelen, uw schouburg dreun van moord krakeelen, vertoont de bloeddorst op haer heetst, de dolle wreedheyt op haer wreedst, schoon dat gy donderend komt klagen, nochtans uw daverende stem ly dat ik seg dat gorichem de prijs van boerten weg moet dragen.
Ick weet niet wat voor vrees die bloode 't hert komt knellen.
Zie hoe de vaendels uyt de yzere koppen steecken.
Daar zitten 'er zo veel inde schoenmakers pars, die zulke propre schoentjes, met smalle hieltjes, hebben aan haar plompe boerinne voeten, datse niet toe trappen durven, maar wel trippelen moeten, zo ofze op eyjerties gingen.
Dat 's waer die staetme te ruygh en te wilt, wangt ick hebber in twie jaer geen gelt an verspilt, daerom kom ick oock hier, dat hebie gaeuw 'ekeken, maer 'k wou ie man wel eerst iens van d'onkoste spreke, willy reelijck mitme hangdele, ick gun 'em het gelt.
Wat raad, doktoor?
Wat dunkje moer bouwes dat ik zo opgeschikt ben?
Naar wien?
Jan. sta ruim, daar komt myn heer, jacoba.
Dies volgers, die my volght, en volgende kunt komen, waer yder door mijn kunst sijn wormkey word ontnomen, naevolght niet min den gangh, dien ick voor henen gae, als wel de re'en, dien ick tot uwer heyl uyt slae.
Ik volg u, tree maar in.
Nu suster, wilt niet schreyen als my mijn dienaer naer mijn kamer sou geleyen, sagh ick in u vertreck noch licht, en met ick quam wat nader, docht my dat ick hier gerucht vernam, verwondert sijnde wie u moght des nachts besoecken.
Orakel van onze eeuw, ik zou u myn' gepeinzen, terwyl gy 't alles weet, maar te vergeefsch, ontveinzen u is te wel bewust al de oorzaak van myn smert, en gy ziet al te klaar in 't binnenst van myn hert.
Het spijt my ik niet eerder heb kunnen by u zijn.
Heb ik jou eslagen?
Het zyn maar ydle zotte grillen, die zich daar over storen willen.
Jy dee my schier bezwyken van angst.
'k word dol, die plaats zo schelms te zien in and're handen, en myn voorzigtigheid zo ongelukkig stranden.
Ja, 't is door zyn last.
Jan. wel, hospes, heb je niet te drinken?
En dan hebt gy in t minst voor geen gevaar te vreezen.
Of hy vechten ken, weet ik niet maar van drinken het hy ekselent verstand.
Wel, voor een stuyver ken men noit veel meerder koopen, het is gulde water, van het beste, ernestus.
't is nu niet nodig, vorst, dat ik den hartog zeg van 't geen gy my flus zey want zy is op de weg om hier te koomen.
Wat dunkje is het niet best, dit werk maar straks verricht?
Soo als de dwanghnoot thans, van wegen geld en goet, my dwinght de keystuyp te gaen snijden uyt de voet, die gins aen hincken komt.
Wercken, gebonden ende wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onze universiteyt tot leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliezen, ende ten eynde de supplianten dezen onzen octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van dezen doen laten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesseerende alle belet ter contrarie gedaan.
Heet zy niet anne met 'er baard?
1de barre winter zien verdwynen.
Hoe waerje noch soo slecht, myn soete lieve meyt, ghy weet die licht gelooft, dat die wort licht verleyt, wilje t kindt niet missen, t is wel, je mach het houwen, ick sal in eeuwigheydt u voor myn vrouw niet trouwen, des machtelt looft my vry, ick bender een vyant van.
Wel dat ikje de twee rijksdaelders weergaf, en dat j'em dan saegt te verspreken.
Maar, wat ik u zeggen wil, ik verwacht, in deze vakantie daagen, verscheide vrienden, met haare familien, die hier met vreugde trachten te passeeren haaren tyd.
Jan, thys.
D. jan. m evrouw?
Keykam binnen.
Mijn lief ick hiet uw noch eens wellekom, helena.