floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Myn tyd was schier verby, myn zandgelas ten end, ik had des levens loop by naer heel af gerent, en noyt had in dees borst de minnevlam gebleken 'kwas hard en schootvry voor cupidoos vinnig steken.
Mevrouw, ik bid hou 't my ten goe, waar gaat, waar kuiert gy naar toe?
Of by st. joris, ik sal u leren mag're moris.
Zulks moest hier ook niet meer gebeuren en die het doet, zal 't hem betreuren.
Zo mogten de spellen voor deezen hier wel passeeren, maar sedert heeft ons d'ervarenheid beter konnen leeren want spellen daarmen de hertstochten stark in woelen ziet, al is het tooneel yl, achtmen nu de slimste niet.
Dat dunkt my ook, maar... groothart.
Wat ick hooren moet ladis.
Heb ik je dan ooit mit zulk ien kwaed hart ontfangen, om zo boos op me te zyn?
Dan zel je zo mooi in haar oogen weezen, als een jonge adonis.
Waar komt gy my het hoofd mee breeken bregt.
Ik maak de balsem, en de geur'ge metridates.
Neem jy hem wakker veur, bestraft hem braaf, ik zal het flus ook eens doen terwyl zal ik na jeronimus gaan om van 't huwelyk met levyna te spreeken, 't zou wel weezen wou hy zich wel draagen, aan geld en goed zal 't hem niet ontbreeken.
Letter vry ter deegen op misschien, dat ik niet heel wel zien en kan. wat zegje?
,, indien dit waar is, broer, dan ben ik alles quyt.
Stel u gerust vriendin, uw zorgen zyn gedaan, k neem u voor zuster, en u voor myn broeder aan, k zal u tot bruidegom, myn waarde broeder geven, zo hy tot heeden noch, is buiten decht gebleven.
Wat of dit beduit, men hart is soo beswaart, 'k moet en reis zien na men gelt, of dat noch is bewaart, terwyl ik nou tog op bin.
Mijn waarde bruydegom, hoe speelt met ons 't geval?
Gy weet niet dan te wel, wat my by u doet comen verschijnen voor u oogh, is hopenen mijn hert ick bidt vergroot met mijn beschaemtheyt niet mijn smert?
Gy spot daar mee.
Bedroefde tijding voor een hart, dat vierig blaakt!
Zen veurnaam, want d'aare ken ik wel.
't end van een goed proses, hangt aan een goed begin.
Waarom of de meid ook niet wat mooijer is!
K zeg, dat het veel is, in deze droeve tyd van t jaar, wel die mach ik bezonder maar jy gaaft die drank straks zulke namen, die aan geen brandewyn betamen.
Gy durft myn min versmaan, neemt in myn leed vermaak?
Zy gaff u reen genoegh, al gaat ghy u zoo wreecken.
Uit al dat getooizel van doeken... leonore.
Wyn en bier, o!
Neen noch zoo niet, ick moet de zaeck eerst onder taste, maer heer waer woont ghy toogh?
Maar kend gy niemand, wyl zy word zo streng beheert, die in het huis, daar zy in is, zomtyds verkeert?
Geloof my, eet dan wat, zo gy naar raad wilt leeven, op dat gy beter moogt uw ramp te boven streeven.
Bartolomeus wel konstantyn, wel wat voor droomen zyn t die u in de hersens koomen!
Dat is zo, onze kniertje zal het je allerhael wel netjens zeggen.
Wel maat, hoe kom jy zo ontzind, dat jy al mee die juffrouw mind.
De schout, gantsch toornig.
Terwijl het de eigenschap der deugden is, in zaaken daar wy recht hebben, ons niet moejelijk te maaken.
Vyf en twintigste tooneel.
Izabelle tegen eelaard.
Myn dochter buitens huis!
Het kind astyanax, dat smakte ze van de toren dat het kwakte, en ploften op den aardboom neer.
De meeste kunst is wel het volgen van de tooneelwetten.
Andre maaken daar werk af.
Eens op een tijdt zoo was de man mijns venus uyt, en zoo ik in het bedt de naam van supzituyt bekleden wou, zoo komt de man weer t'huys gestreeken, waar af ik wierdt vervaart, ik kost my niet versteeken doch eyndelijk zoo most ik klimmen op het dak van mijn bemindes huys, dat vry veel ongemak was voor mijn trouwe min daar zat ik te koekloeren, en 't was zoo bitter kout, dat ik niet aars kon roeren noch reppen als mijn kin, en mijn verkleumde tong, waar mee ik, klappertandende, de koekoek zong, tot dat aurora rees, die stof kreeg tot verblyen mits ik een schoorsteen leek, en docht, dat komt van vryen doch evenwel, hoe fel het ys en sneeu doe woeld', 't hadt noch niet machts genoch dat het mijn brant verkoeld'.
Dat 's waar doch om antwoord te brengen, is'er noch wel zo veel respyt.
Och wat heeft die veranderinge van naam, ons smart gekost, en al bekommeringen veroorzaakt, en daarom heb ik u over al gezogt.
T is jonker jan zyn vrind, een man, die as ien aakster klappen kan, en al myn stukken, en pampieren heeft op zyn duim, en jou zel slieren, zo deur de mostert, dat je zult staen kyken, of je waert vergult.
Hoe groot een god ik ben, 'k heb reeden aan mijn macht te twijfelen, en van alkmeen jalours te weezen, om dat ik noit haar kon beleezen, en noit haar fier gemoet heb t'onderbracht.
Dan quam den een, ha, votre treshumble serviteur mademmoselle 't serviteure sal 't hem niet doen, dacht ick dan, had den hont maer geen bellen een ander dee'er by, de tout mon coeur ja, dacht ick dan, dat hart sal 't hem al mee niet doen, heeft het maer slegs geen start.
Een rechte rechter kreuckt het recht niet om gewin, of inzicht zijt gerust, en stel dit uyt u zin u bruylofsvreughd zal dees gewaande hoon genezen.
Bubbel!
Mijn oog wierd haar gezicht, mijn oor haar stem niet moe zy scheenme in zulk een staat zo schoon, ik weet niet hoe, hoe treurig datze was.
Kom hier dat ik jouw omhelzen, en duizent kusjes mag geven en jy, myn goeje jochem, zie ik jouw dan ook weer?
Die vagebond heeft pluggen op zyn hand gehad, die terwyl ik hier ben geweest, al het goud uit myn logement hebben.... warnaar.
Hoe komt... lodewyk, tegens izabel.
K wil met myn dadeltak de helden gaan begroeten, die streeden voor myn lof.
K zeg de eedle poezy.
Wijkt alle trouw dan, en al 't recht, voor zijn verraad?
Ja wel zie daar, ik mien dat je een man aan hem hebben zult.
Is hier niemand t'huis?
Ik sterf van ongenucht.
Wapen u tegens karel nu, die droomende doorziet, en naeckt en klaer ontdeckt uw naeckende verdriet.
Ik was 't niet minder, heer, zo dra 't my quam ter ooren. octaaf.
Lydt, zucht en leefdt in duizent kwalen, beklaag u, schrei vry, roept en raast, betoon u zelven heel verbaast, heel bly, oft heel bedroeft van zinnen.
Hy heit'er krelis, die verklikker eworden is, gevonden ze hebben saamen gedronken, en hy heit 'et an alberneef ontwonden naamelyk, dat hy ien tappers dochter lief heit, die hum in 't hoofd heeft gemaeld al over de twie jaar, en dat hy veur heit, nou teuntje hum zo schots onthaelt, schoon'er niemand sterft, weeuwenaar te zyn.
Ay is hy 't, zend hem hier fransyntje.
Ik beken, het is wat tegen 't fatsoen maar ik bid, wilt ons verschoonen.
Zyt gy 't myn lief!
Ze zyn even eens van spraak, en kleed.
'k weet wel remedie veur jou kwaad.
Daar gy by slaapt die moet gy de eer niet drukken.
Daar lag de heele vrolikheit die elk zich hadde toegeleit.
Dat moet ick eens pijlen sta, mijn loot sal ick 'er by neerschieten.
Men parst het de juffers in't lyf.
T is goed, t is goed, ik zal.
Tegen paschier.
Vertrapt u vonnis lief, ik weet myn sondig kwaat ik bid nog eens gena, herroep uw streng gelaat laat ik door trouwe blyk u lieve lippe kussen, de traanen dien ik stort, u heete wraak uytblussen.
Dat onze juffrouw vreest, dat men die diefstal ferdinand ligt zou te last leggen.
Wel theodoro strekt uw komst tot heyl, of hinder.
Zijn razerny verwoed quetst eer, en achtbaerheydt, wat wilt gy weerstant bieden.
Met die liflaffery, mag ik men kop niet breeken ik wil hier voor de deur, en staande met je spreeken.
Het speeld in de kamer van lubbert, in de tyd dat het vertoond word.
Kom ik u toonen hoe mijn hart steeds voor u waakt.
Wel ja het is wel fray, maer men is soo verbaest, boutje.
Of meen je 't weer zo fraaitjes als van de morgen te klaaren?
Zal ik 'er wel in konnen?
Daar wacht hy uw genade.
'k wil zeggen, 'k heb die laten schrijven, van een vriend die wonderlijk mijn meening vatten kan. en met mijn merk, een krul gelijk een slang, eteekent.
Dat is marrys portret.
Hier ben ik al papa.
Ik heb om uwent wil dit zo gemenageert, dat heerman dit kontract bereids heeft onderschreeven.
Dus zal heer gerard door die zaaken, en in dien schyn tot uwent raaken.
Vind gy iets in het hof, dat naer slegt oordeel zweeft.
'k eisch, dat ge uw leegen tyd alleen daar aan vergunt.
Ja dat geloof ik mee.
Och, zy spreekt niet een woord.
Och ytjebuur, 't is, 't is je eygen man, hy ist.
Gy.... lic.
Ik vol van vuur, en jy aan 't branden, behoeven hel, noch vagevier te zoeken, om ons met plaizier in de alderfelste kouw te warmen want kreeg een droeskopje ons in de armen, ik loof, waaragtig, dat zy ras, met ons verteeren zou tot asch en dat al die andre duivels saamen, zo wy wat diep in de afgrond kwamen, de hel uitliepen, op het licht dat brandt en vlamt in myn gezicht.
Gaet sachtjens, op dat gy toch in geen ongeval, en ick met u, en raeck, o goon!
Klara, op het tooneel.
Griet kaeckster houd uw mond, ghy kakelt my te veel, ick segh, griet zwijght, ghy rooft de vorrick van sijn steel.
Ik begeer myn onschuld in.... frederik.
Waar is uw heer?
Mijn heer, stelle de bescherming die ik u verg, mede op die rekening, zoo zult gy, de godshuizen ten voordele, veele tot andere nieuwicheden moedigen, van ons alle bedankt worden, en ik blijven uw' weledts.
't verlof is u gegeven.
Met geen gedachten maar ze was noch naauw in 't schuitje geraakt, op 't hoofd na, of de schuit keerd om en om, en overstelpt 'er straks, tot dat haar bruidegom, myn heer, begryp je 't?
In 't kort het is de maan.
Aan de zuydzy zietmen de turken de kristenen, aan de noordzyde kristenen de turken boeyen, mishandelen, c. in t midden krygsgeweld.
Die konst leert ons 't gebruyk van al de ledenwoorden, waar dat men de, of den, of die of het behoorden te zeggen, waar men haar, of hun, of wien, of wier moet schryven.
Ik verwacht myn dragonder, en ik beloof je... niemendal.
Zint dat ghy u liet zien zo zijnder veel gewikkelt in uwe liefde, maar de juffers zijn belaan met wangunst tegens u, en zien u nijdigh aan, om dat u schoon gelaat veel zal tot min verwekken, hoe meerder dat u zien, hoe meer gy zult trekken.
Wilt gy meer laauw'ren op 't grootmoedig hoofd doen staan?
Ik wouw, zo 't waarheid is, dat gy nooit waard gebooren doch 'k heb reeds op de weg de zaak eens overdacht, en 'k weet hoe eerlyk gy uwe eer steeds hebt betracht zo dat ik niet geloof dat hier iets aan zouw weezen maar wel dat dit gerucht is uit zyn list gereezen.
Ik wou dat mallenbruy ons haast weer herwaarts brocht.
Juffrouw ick brengh 't u lieden eens, en ick bedanckje.
Maar, mijn heer.
Ik zal je t ander.... daar is hy.
Ei, neemt haar met u beijen, en volgd my na, ik zal u naar haar kamer leijen.
Verder hebbe ik my vooral gewagt van op persoonen in t bezonder te doelen, en hoop dat het zelve aangenaam aan t gemeen, en ten nutte voor den schouwburg zal weezen.
Je hebt ze maar te conjungeeren, en laaten haar dan opereeren.
Heer boudewyn pas op gelijk gy hebt gedaan, en gy mee kokjemaat.
Mijn heer, zo 't u gelief, gy schijnt my niet te hooren, 'k sprak u aan errenst.
K ben te eerelyk een vrouw, dat k een bedrieger hier by my huisvesten zouw.
Ja 'k zag my liever aan een laelyk wyf verbonden, een zotte, als aan een vrouw, die schoon, en schrander was.
Bedenk.... argantes.
Dan dats een kleynigheyt ick zel nu haest in vree weer leven als een heer.
En so het philippus dan hoort, soo hebje al groot geluck dat hy jou niet op staende voet vermoort jae dat hansje vooropen noch leefde hy lietje ruynen of kapoenen.
Ik zou... izabelle.
De zwetser kluchtspel doorp.
En wat silvester raakt, ik zal hem braaf doen slaan.
De min regeert het al.
'k zal met myn' blaasbalg het heele beterhuis aan duizend stukken blaazen.
Zou hy myn arsaces, myn beschermer konnen zyn?
Een vorst van alle vorsten, die aarde, lugt en zee, op zyn schouders torsten gelyk een atlas, o dat was hem niet mendal.
Niet te laeg of niet te hoog, recht in 't midden naer het oog?
K zal u doen zien, hoe bros de vorstelyke staaten, hier op der aarden zyn, die ik nu ga verlaten als gantsch onwaardig, slegs ter liefde van die geen, die my van kinsbeen heeft bemind en aangebeen.
By my niet al te noemen.
Wel, ik ben er geen, of t is me vergeeten.
Och, verseekers zelleze het tot een duit toe opsnappen met en kaar, en laten mijn hier staan janken, en dan tot toegift noch lichtelijk met zulken noorze kroon bedanken van het alderfijnste stof maar daar gaf ik al niet om, hadt ik men gelt maar weer, men gelt.
Aan denleezer.
Gy hebt aan my gedaan zoo dikmaals uw beklag, dat karel tuwent kwam zoo wel by nacht als dag.
Ik loof niet of de beyen komen heunig op jou lipjes kakken.
Ja wyl zy zaemen wat verhand'len.
T' is sy...ick rieck het wel, t' is myne jaquelyn... ick voel haer poeselvel, fraey jaquelyntie, fraey?
Tegens steiloor.
Daar lachje mee, dat is zo niet.
'k gae maar iensjes binnen, en kom strak weer.
Dat uw kapitein haast uw broeder zal weezen.
Om kort te gaan, heeren, 't zyn schepen met vleugels aan beide zyen, die door een machine geduurig bewoogen worden, en dat met twee drie man op een zeer ligte en gemakkelyke wys geschieden kan. want al zo wel als dedalus wel eer op zyn wieken door de wolken kon vliegen, zo kunnen wy met onze gevlerkte schepen door de lucht zeilen, of ik moest my leelyk bedriegen.
Zo't myn heer belieft, ik kan ondertusschen wel een concept van de huwelykse voorwaarde schryven.
Horatio.
Veeren.
Dieuwertje, jakomyntje, gozen.
O jufvrouw, je zult jouw bekomst wel krygen met een man.
Maer 't kost heur ruine zyn, en mit ons slecht of loopen.
Wil jy 't niet zeggen, zo laat het wat hebje hier dan te doen?
Wat wil jy beginnen?
Zoon mothuis op te schikken, en al' de katten braaf wat schoppen onder 't gat, en klappen voor den bek te geeven.
Wel, sinjeur fynman zonder van, heb jy van uw leeven gehoord, dat iemand in de op, of nedergaande, of zylinie, van de schoonpraaten, en zo voort, van haver tot garst maakelaars, ooit of ooit iemand hebben bedroogen?
Wie zouw menheer aars roepen durven?
Myn heer bertrand!
Myn heer, ik bid spreek daar niet van ik bedankje voor de eer.
Wat, wat, dat is te slegt.
Ik zal jou dat eens uit gaan leggen.
Wel ja ze, wat een praat is dat, moet ik niet zien men schulden in te krygen?
't is van daegh haer wasdagh, brechje zal haer stoppen in de kleerben, die 's reed gemaekt.
Hendrik karesseert marry karel.
Maar klaartje!
Heer schout, heer schout, heer officier.
Ik wensche aan u lieden, en myne zuster en broeder alle wel vaart, en myne ouders beterschap van leeven.
Je hebt noch niet veel gezien, of gehoord in jouw jonge jaaren je weet noch de rechte karakters van de waereld niet maar de tyd zal maaken dat je uit andere oogen ziet.
Hier woont hy hou, 'k segh hou, waer binje allegaer?
Jakomyntje, luid op lacchende.
Brenght den hospes eens, en daer mee op ende wegh, neemt jy de pen in de handt, maer schrijft naer dat ickje voor segh.
Kryn onverstant, of vrouwen parlement.
De hoop... ik weet juist niet, of u de stijl wel net en makkelijk genoeg zal zijn, en of gy met mijn keur van woorden wel vernoegt zijt.
Wel nu ik zal zwygen maar ik zweer ik zal 't ou brengen te pas.
Maer harmen wat kraekje quaye noten!
Nou, nou, f'lipyn, 't is fout, hy zal 'er wel op passen.
Mallen?
't geen ik zeg zal ik jou doen zien, aan obligatien, rentebrieven, en indien jy my de eer aan doed van te komen bezoeken, zal ik je moye potstukken laaten zien, die noch uit de hoeken gekomen zyn, goude... jeronimus.
Daar schort 'er een aan, wai zijn elve, wanneer ik pater en mai zelve mee reken, twelf is ons getal maar 'k weet een eerlaik man die zal naarmiddag komen, en ons spreken, om zich ook in de kap te steken.
Omtrent een maand verleen, mijn lieve huysvrouw!
Dewyl ik wel weet, dat die in de liefde en byzondere kragt heeft, en de verliefde gedagten veel beter te kennen geeft, voornamentlyk als men daar zo wat hoogdravende en vleyende woorden in laat vloeyen.
Ik zou van zulk leezen, braaken!
Ik gae nae avekaat rijnsewijn  die weet veul uit te rechten  zoo men zeght.
Hoe kan ik het laaten?
Geen gerucht zegje, dat raa je niet, maat.
'k zal 't my wel wachten.
Mijn liefje zal my nu vereeren, met haar bezoek, en eten hier.
Leonora hebbende leander zien weg gaan, jasper.
Wat smaakt de borrel zoet!
Kom aan krispyn, geef nou de plaaten, die ik verdiend heb, drie dukaaten.
Ja, en jy mag jouw neus in myn gat steeken dat verdoemde biest leit altyd van myn moer en praat.
Jonker jan. k heb daarom cees u toegesonden.
Maar zwyg, of k geef je een braaf soeflet.
Karel. dat 's wel, heer maakelaar laat ons nu de breede raad eens slaan, terwyl we noch tyd hebben want zonder overleg iets aan te gaan, is gevaarlyk, en men heeft alsdan geen goede uitslag te hoopen.
Ja kwieryn, zo doen ik.
Dat is zyn heer, lange joost werd hy in de wandeling geheeten.
Octavia en iulia binnen.
Nou bellefleur, meen ik het kwalijk, 'k ben een guyt.
Denk dat ik ben jou vleys en bloet, krijn.
Waarmond, eerryk.
Het moorden van sofye wierd hem te last gelegt, hy had dit werk om winst zyn leven nooit gedaan, maar moest zyn lyf voort minst bezorgen, slimmer is t die iemant dwingt tot steelen als dat hy t zelve doet dees breuk is niet te heelen, als door gestrenge straf had gy u wel beraan, en na de reeden eerst de zaaken onderstaan, dan had gy zeekerlyk de waarheid klaar gevonden of agt gy t in den raad geen misdaad, noch geen zonden, onnoosle zielen te vervolgen?
Ze doet 'er werk, hartje, en ik ben zo effentjes eerst uit het voorhuis gekoomen.
Proontje, dienstmeid van agniet.
Daar speult 'er ook een met een yzertje aan zyn lip, hoe hiet het ook?
Myn moeder, zel my bekyven, en myn broeder.... groothart.
Kees tegen teewis .
Zeg, dat hy aan de galg loopt, ik begeer hem niet te spreeken.
Och weerhaen, waer benje, konje me nou helpen hier van daen.
Wel vrinden, hoor dat ik je verplicht ben, weet ik, maar dit, en dat moet me schennen, zo k weet een van beiden ooit ghezien te hebben, of te kennen.
Vergeef het hum, heer eelhart.
Wel lubbertoom datje een vaen of twee gaeft, was't soo qualick bedoght?
Leonora en ferdinand uit den huis tredende. leonora.
Ja, ik was 't.
'truitje, ik ben t, houd je stil.
Wel hoe, 't schijnt ofje metme gekt.
Och, vind ik myn dochter niet, zo moet ik, eer myn tyd komt, gewis ten graave daalen.
De stof eens blyspels, dat zeer zelden hooge zaaken verhandlen moet, ef nooit, zal ons wel best vermaaken, en leerzaamst weezen, als men vinnig scheert den gek.
't roertje niet, jou eelementze dikzak, jou bierbakkeze, jou uitzuipers al den brui.
De felste gramschap wijckt voor d eedelste gemoeden.
K waar zo van mening om naar uwent toe te gaan, want schoon ik grote winst met de acties heb gedaan, en denk nog meer te doen, vind ik my heel verlegen, want uwe dogter staat uw keur, myn liefde tegen.
Se nex amore.
Deur gaetse, en ick stae'er vast buyten, is dat adieu zoenen?
Zy kan reinier.
Keyser. seer wel... ambroos stil.
O pater!
Door, ze door ik heur 'm, y, 't begunt hier al te stinken.
De vrijster uit 't venster.
Daar valt myn bril aan stukken, nu kan ik het schrift niet zien, wat raad?
Ego sum medicus.
Ja hier is t geld.
Govert, lachchende.
Scapyn, octaaf, silvester.
Selitje joris terug trekkende.
Nouw bin ik ommers rijk enoeg nouw hoef ik ommers in de kroeg niet meer te borgen, noch te sparen.
De meyt zoekt jou maar te bedriegen.
A. v. steyns, lammert meese of klucht vande melckboer tot delf, gedruckt by heynderick rooleer, boeckverkooper inde jacob gerritsensstraet, inde gekroonde druckery, anno 1661. personagjen.
Vier dansers gekleed als snyers en pruikemaakers.
Dog zo als zy myn zag, zo sloot zy haaren reeden, en ik ging zoetjes verby, en hiel me als of ik myn maat niet en kon, want hy waar zeer verandert, en verbrand van de son, dog ik begon deze deun op myn lier te drayen.
Ik hebje altyd geseid, als dat ik wouw gaan tappen, maar nooit, dat ik met jou in t veen zouw turven trappen.
Andries wel dat bloen vakzeerdme noch al in de mond.
Noch luist'ren.
Dat fred'rik van hun allen is, die daar's vorsten gonst het meest is opgevallen.
By hoe veel meesters, laat zien, by meer als twintig, ik ben niet langer als drie maanden by een meester gebleeven.
Waarmee?
Stijn en hans uit.
Een geest kan, zeitmen, deur een klink snoers gat heen booren dat wou ik wel eens zien.
En dan is 't ver genoeg met my.
Vergeef het my dat ik u hier zo laat verstoor, 'k heb van myn meesters last, gun me als u b'lieft gehoor.
Wy zyn goe vrinden, en 'k heb order, 't zo te geeven.
Gansch wiedwerd was verheugd, daat we onder de banieren van onzen opperhoofd de deugd, steets zee genvieren en triompheeren over de ondeugt, door t beleyd van onze veldheer, wierd ons van uw vrouw gezeid.
Zoo hy de wijsheyd keurd voor schoonheyd en voor staat, weet ik een beeter vond, die zal zijn min naar haat, zijn achtinge tot u, doen naar versmaatheyt hellen, zoo gy in al u doen u dwaaslijck aan wilt stellen daar mede band gy hem voor altijt uyt het hof.
Om dat hy die zyn dochter paard, 't niet goed vind.
Met die gedurig op de pynbank to houwen, zonder uitkomst te zien, or te weeten waneer, of hoe, want dat zy in zes dagen zouwen konnen geneezen, daar neemen zy meer als zes maanden toe, zo weeten zy met bytende midd len de wond open te houwen, om tot hun voorneemen te raaken.
Niet waardig, dat gy uit eens vaders lenden sproot als ik, durfdge u vertonen, naar datge my zoo schelms en schimpelijk dorst honen?
Zestig jaren, en drie jaaren sterf je voor je vaar.
Ik kan het naulijx uyten.
Met weenende oogen myn vrouw en kindren, die my als de bronaar van hun deerelyken staat aanschouwen, en ik kan nu hun verwyt, met recht, noch reden, van my weeren wyl ik moedwilliglyk, tot eigen schaa wou leeren, wat intrest dat die windnegotie, in het end verschaffen zou, t geen my nu is te wel bekent.
Dat gaat zo makk'lyk niet, ik moet eerst reskontreeren.
Ernst, nikolaas, meeuwis, jaap.
Hebje hier wel iets ingebrogt.
,, myn heer heeft dat niet quaad.
Wat duivel sal dit zijn?
Bouwen, dries, klaas, kees, teeuwis, joppen, marten,boeren en boerinnen.
Wat haet ick niet de son, wiens light my u doet sien ferd.
Het gaat'er zo toe, myn alderliefste kind.
Neen, heer, gy moet u van dit vonnis niet beklaagen, k dee door myn voogd, u flus myn meening overdraagen.
Maar mag het daadlyk wel geschien.
Jan wyst zo, voor over t hiele lyf.
Of wilje een nieuwe lanterlu!
Die ik zal brengen hier te bord, wanneer het slechts myn beurt eens word.
Met een eerlyk passediesje, kenje je spel verzeek'ren door fyn speelen.
Mevrouw gelooft het vast, ick ben noch maer zoo jongh, en dat voor al mijn schat, zoo sloote, huyse, hoove, zelf kresus graegh voor zwicht, oock mooght ghy vast geloove, dat ick heel deughdelijck ben, en adelijck van bloedt.
Maar hy moet, myns bedunkens, al naby de zeventig jaar zyn omtrent.
Gy weet wel, dat uw' moeder gist'ren tot onzent was?
Dat is een raar postuur!
Jan. kom daat moet ik veur al een pakquetje van hebben.
Eduard, tegen jasje.
'k blyf eeuwig dankbaar, dat ge aan my uw regterhand, uit zuivre min hebt, als uwe egtgenoot gegeeven 'k wensch dat wy lang vernoegt te zaamen moogen leeven.
Heel graag ten kosten van u twintig duizend kroonen.
Zy haalen een pak papier uit de kist, datze aan kapitano geeven.
Van paffenrode. op deboertige comoedie van sr. filibert, gerijmt door den hoog edelen geboren heerjohan van paffenrode, vryheer van ghussignij, commandeur militair der stad gorinchem en 't quartier van dien, luitnt.
Sta, gusman.
Alrede, man.
Dat meen ik margo, zo 't mooglyk is, in handen te geeven.
Wel de droes, dat is 'er een, en dat is nog een zak met geld.
Anzelmus, door het woord dat u myn vader gaf, zyt gy myn bruigom.
Hoe, zoud gy my zulks verbien.
Neen zeg ik noch, je droomt.
Nou, franzyntje, drink iens hartelyk, zo myn moer, bedaar je wat, of 't noch ten besten mogt komen.
Wat dunkt u, mevrouw, van zulke zaaken?
Verschoon alardus, heer papa.
Hoor eens, kan dit laatst' geschien, en dat je al jouw zotternyen, al die flikkefliijeryen met myn dochter laat, ligt dat ik men jou noch meely had maar die ana die koorts geraaken, zyn niet ligt gezond te maaken.
K zeg dat die man zen vrouw hier daadlyk heeft gezeeten, met sinjeur volkert, heur kozyn en zo je niet wilt zeggen waar ze zyn, ik zel het evenwel wel weeten t za, dienaars, doe gelyk ik heb belast.
Dat is waer  hy weet veel uit te rechten want hy et veul menschen uit haar goedt erecht.
,, is't mis, of wel gezien?
Wat sal ick seggen, ick ben in groot verwonderen, soud' ick hier yemandt stuuren, dat waer 't eerst van mijn leven.
Is dat eek, agatha?
De sulcke tovenaers, die magh ick lijden, wiens kunst wat inder daed heeft te bedijden.
Agatha, jantje slaande.
Maar zegh niet aan de prins, dat gy my quam te spreeken.