floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Een jonge turk, van wezen, heel eerlijk, noode ons in, wy gingen zonder vrezen.
Maar schenk, schenk in, schoone ganimedes.
Gaa dan voor ma couzine een aardig aapje koopen, k heb hooren zeggen, dat van alle soort met hoopen is aangekomen uit westinjen.
Wat me belieft, dat je hier komt en het hoort, en roept myn dochter.
Kom hier ik zelje dat verzaaken verleeren, joris, heb jy niet met my te nacht heur doen verspiet?
Hoe kan dat dan geschien?
Ziet dat is 't dat ik begeer, vrouw groveneursche, want dat zelje in 't kort al wezen.
En ik, ik ben uw zoon.
Is t mooglyk?
Te koop tot brussel by joan de grieck, boeckverkooper op de graenmerckt.
De kantoorknecht heeft een sleutel by hem, ga maar voor, wy hebben onze tyd van doen ik heb myn rol by kans half vergeeten, en ik moet me noch verkleeden.
Jan zo heb ik meerder moed, als onze heer.
Hy sloeg met eenen slag heer kapitano dood!
Je wilt zeggen, 't blyft toch onder de vrienden dat is evenveel, en je hebt het slegts voor de greep.
Hy kan niet een half uur meer leeyen. ik wil dat gy zo aanstonts in den ban word gedaan, en geexcommuceerd en moet dit aldus in een stadt van rechten geleeden worden?
Al waar gy gaat myn engelin, zyt gy mevrouw advocatin.
Al eer dat zy, myn heer, u herwaards aan zag koomen, vermoeid van myne reen had ze afscheid al genoomen.
Hy heeft geld genoeg, en bekwaamheid om verstand te bekoomen, maar 't word verwaareloosd, ik heb een zoeten inborst in hem vernoomen, en ik, om met fatsoen in deze waereld te konnen bestaan, ben gedwongen, om tot zyn zoons bederf, hier de hand noch aan te slaan.
Maar heer, wat maalt in jou gedachten?
Warnaar, jacoba, frederik, jasper, notaris, flink.
Men kan wel the drinken al kost het gereedschap zo veel honderden niet.
Verraders, wijl ik u als wilde beesten schuw, zult gy, hierna, my niet weer vinden onder u. vrederyk.
Hy mag tot zynent en ik mag tot mynent kussen.
Jy moogt om een goed heen komen zien, of haalen by jou kornuitjes de kost.
Of word ik bespot?
Ik had daar al gedurig an voor deze een groten afkeer van, en 't zal my ook wel al mijn leven een schrikkeliken afschrik geven.
Hier is niemant niet wel hoe!
Kristine, meinsje, reinhart, baske.
Korteinhoudt.
Maar reken geen kwaa schulden.
Nou den andren, dit doed hem zober op, en een party kopere duiten 't is noch al goed mee genomen.
Die ondankb're!
Karel, leest.
Ja jy lijk er wel ien.
Het waar onreedlykheid, indien ik u de helft deed van myn onluk dragen voornaam'lyk voor den tyd ei, wilt 'er niet na vragen.
En wie hem streng en straf altijd wil tegenstreeven, die plaagt hy al zijn leeven.
Adieu ma tante.
Nou zinnewe verlooren!
Ik vind myn lief getrouw, ja schynt de grootste nood niet magtig is, om ons te scheiden, neen de dood heeft maar alleen die magt, daar alles voor moet beeven, ik zal met deeze hand zyn bruid hem wedergeeven, aan u een bruidegom, gerardo neen bruid, indien zy u behaagd.
Kom hier, heb jy niet geseydt, dat ick sou dubbeleeren, edelman.
Wel hoe kan ik dat raan?
Och neen trijn, dat ickje seg is waer.
Wat segt gy maey.
Waarom ben ik in zo ongelukkige eeuw gebooren?
Maar t is jouw vryer heeft hy gezeyt, vuyle pry schaemje jouw niet datje jouw ouwers niet meer agt, maer doet ze dagelyks zo veel hartzeer aen, en verdriet?
Laat men eerst tuuren watter in de melis is.
Kyk, we hebben ons aan zo een banketje in lang niet verbrast.
Ik merk hy 's niet getrouwd.
Vergeefsch wil diederik my door myn vader winnen, uw liefde alleen heeft recht te heerschen in myn' zinnen.
Te minder kan t haar raaken.
En alles wat hy doet gelukt uitsteekend maar gy moet u wachten van hem iets te willen geeven.
Zie daar, ik moetje omhelzen, al zou men my vermoorden.
Wat 's dat, myn heer?
Onzen duitser, de markgraef, van wien gy uw klachten begind, is een man, daar ik van walg en die my niet kan behaagen.
Paree, hildanus voor my wijken, en bartolijn de vlag moet strijken, met beverwijk, hoe afgerecht op ziekten die den mensch bevecht.
En buiten dat, wat loopt 'er meenig hier en daar, met koorden op den rok, die, eer men 't werd gewaar, tot groote meesters zyn in korten tyd verheven, door hen een nicht, of meid, ten huwelyk te geven.
Wel offer wel ongelukkiger zijn als wy bennen?
Tot voorstandt van uw schalke treken dan doch uw allerlaatste reen weer stellen myn gemoedt te vreen ik had gehoort dat u de liefde met andre minneryen griefde, en... leenaart.
Dat woord raakt me aan de ziel!
Terwijl de koningen zijn gooden op der aarden, en dat zy straf of gunst, een yder naar zijn waarde, beschaffen kunnen, zoo gebiedt rechtvaardigheyt men aan uw trouloosheyt gena en gunst ontzeyt gy zocht de starren, die zoo schoon en helder glimmen, met uw verwaande voet hooghmoedigh te beklimmen maar zulcke straalen zijn te glinstrend voor uw oogh, de wieken zijn verbrand, daar gy zoo hoog mee vloog gy zult naar deeze stont geen hartogh langer weezen ik maack u minder als gy immer waart voor deezen die u verheeven heeft, die werpt u weer ter neer zoo wort verraat gestraft, zoo krijgt de trouw haar eer.
Jannetje en elsje.
'k zal van onze tyd niet zeggen, die stof is te teer.
Het is een groote steur, of zeemonster.
'k hoor hem noch in wegen noch in straten, 'k meende men sou een ander rapier trecken, en dat in de schey hebbe gelaten maer menen leyt in vlaenderen seggense wacht ik hem liever in huys, eer de laetste dwaling erger wort als d'eerste, want de stad is vol ongeregelt gespuys.
Ik heb gien tijd de schepen leggen geriet ik pres de maats, en zoek men volk vast elk loopt om ien hoek.
P. l. vertooners.
Wat zeg jy, klaes?
Jey weet nog nergens van dat liegje, en dat voelje.
Om my mevrouw?
T gaat myn begrip te boven.
Hebje jou reden tegens hen wel ter deegen overdacht, en in 't sement gelegt?
Justus spaarpot den schout van achteren by den rok vasthoudende, en over deszelfs schouderen ziende naer hartje met vreemde grimassen, en een groote bril op zyn neus gezet hebbende, maakt al bevende allerley postuuren, en hartje valt op zyn knien.
Zyt ghy daer?
Wel benje zot of dol, benje dit jacomo?
Verhaal my hoe 't toeging.
Is t niet zo?
Neen, noch uit liefde, noch deveir.
Ho, dat 's een kleynigheydt.
Hy sluit uit de reden daar het alles op draait, die al deze arbeid maakt gering, dat is de liefde, die versterkt ons.
Al wie zig in den dienst van prinsen wil verbinden, moet daar t gevaar hem roept, zig daadelyk laten vinden.
Kom hier myn jochemtje, latewe de peis weer maaken.
Voor dat gy over zijt.
Ma tante, indien ma compagnie u niet desagreabel was... kristine.
Dat haar hart, eer dat zy 't zelve weet, al mint, en zomtijds weer tot min gelooft gereed te wezen, zonder dat het waar is.
Verschoon my, want heer reinhart met ons lacht ik ben zyn dienaares en de uwe, ik zou hovaerdig op zo veel eer zyn, ons, en onzer staat onwaerdig.
Komt springt op klompen en op schoenen!
Jakob..  klerken.
Ik wilde, zo ik kon.
Want, of hy schoon al zegt, dat hy van my wil scheiden, en gansch zijn hart heeft aan uw schoonheid toegewyt, bedriegt hy wis zig zelf, en weet niet wat hy zeit.
Fransje gaat weg, en komt schielyk weer och, daar komt jochem!
De supplianten geliefden te verleenen oktroy ofte privilegie, omme alle hunne werken reeds gemaakt, ende noch in t ligt te brengen, den tyd van vijftien jaaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by ons te stellen, ende voorrs in communi forma.
'k geef u van drie vier zoort van doon te kiezen een ik zal u, met myn vuist, als glas, aan stukken breeken, of leevendig u in het diepst' der aarde steeken, of u doen sterven door de schrik van myn gezicht, of werpen u zo hoog, ja hooger als het licht, dat gy verbrand zult zyn eer gy om laag zult raaken.
Die heit 'et wel ezien van ongzen suikertaeris.
Spreek met meer respect van hen, of ik breekje den hals.
Dat weet ik zelf niet maar ik voel zo iets, ik weet niet wat, om in de waereld een naam te verkrygen, al was 't door galg of rad, sints dat ik met leezen myn kop heb gebrooken van dien held, die dianaas tempel in de brand heeft gestooken.
My dunckt, ick zie een man, zou 't stanuslaus wezen o ja, hy is 't gewis, een trouwe vrint voor dezen is hy aan my geweest.
Om dit bedrogh te zien ben ik stikziend' van oghen.
Wanneer men dan verwacht de toekomst van aurore maer 'k had' dees duysternis in eeuwigheyt verswooren, had ick eens hoop gehadt, dat soo een helle son, daer soo veel glans afstraelt, gelijck uyt thetis bron sou rijsen, om den nacht van mijn gemoet te lichten maer nu u oogen 't vuur in mijnen boesem stichten, soo dra den glans daer van voor my verscheenen is, wie sal niet staen bedwelmt als in een duysternis?
En van myn doen hoef ik geen rekening te geven.
Ter ordonnantie van de staaten simon van beaumont, de regenten van de schouwburg hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor het groot vermoogen van juffers oogen, of de betoverde kelk.
Neen, myn heer, groote turk.
Op welke laaste woorden, al zo zy comparanten bedugt waaren voor swaarder gevolg, zijn zy na boven gelopen, en de kamer open doende, vonden hem jongman voornoemd, staan in zijn onder kleeren, en zy, kwanzuis zijn vrouw, zittende in een stoel, half ontkleet, en tenemaal ongedaan, schreiende wel bitterlijk, waar over hy ontsteld zijnde, versogt, dat zy comparanten niet ongerust behoefden te zijn, dat zijn vrouwtje tegenwoordig een moeielijke bui had, en dat zy maar in stilligheid wederom zouden vertrekken, en dat alles wel te doen zoude staan, waar op zy comparanten haar afscheid nemende, zijn beneden gegaan, en noch een weinig toe luisterende, hoorden wel zo eenig gemommel, en wat stommeling, maar van weinig belang, en hebben haar als doen mede te rust begeven.
Op morgen?
Wel hoor dan 't is hier eens in holland zo geweest, dat veele menschen, door een wonderbaaren geest gedreeven, zo veel geld verspilden aan de bloemen, dat gy zoudt schrikken als men u dien schat zou noemen.
Aja, dat 's waar, het geld, waar heb je dat gelaaten?
Het tooneel vertoond een straat. de driftige minnaars, of arglistige juffrouw kluchtspel.
Dat 's vreemde taal, pas wel ter degen op je zakken.
En my te toonen dat myn kind, word van een groote gek bemind?
't verlangen is zeer groot men wacht een helder ligt uyt uw bespiegelingen want voor u heeft natuur niet duysters in die dingen.
Hoor juffrouw, jy hebt maer te spreken, aan myn en zal het niet ontbreken.
Ja, ja, laet dat maer op my staen, want alle ding, zel hiel wel gaen.
'k wil niets van u verstaan.
Ieremie wat is er gaens?
Het is de vorst, daer dient op hem gelet.
Gy kund uw zin doen maar ik kan u niet raan, dat gy met hem zoud trouwen.
Ze mogen my verslyten zo ze willen, zy zullen anzelmus, met zyn weeten, geen gat door de neus booren.
Heur venus briefjens zijn goet om de hel te stooken, ze zijn tienmaal snooder dan dukdalf.
Gy zeid my gist'ren wel dat ge in geen jaar woud trouwen maar niet dat ge u zo lang zoud van een byslaap houwen.
Och, och.. gustaaf.
De gelyke twelingen, kluchtig blyspel.
't gevolg heeft zich niet naar uw zin gevoegt, maar alle minnaars zyn niet even vergenoegt.
Myn heer, myn vader zal uw wensch niet wederstreeven, ik word uw broeder, en koom u myn zuster geeven.
Ik zal u strak de kop eens breeken, zo gy uw bek hier in komt steeken.
Ick segh noch eens, dat je van daegh in huys sult blijven romb.
Wel nu dat kan noch sloeren zie daar ik ben een hoer der hoeren, en zweer het by myn maagdenbloem, dat ik van nu af jou al noem, myn ega, daar 'k meen by te slaapen, en veel genuchte mee te raapen.
Mijn heer, uw dochter is genezen.
Is t waar!
Keinen nicht, on efter bin ik ze kwiet.
Wyzende op leander.
,, hoor, hartje, ik zal, terwyl lichthart noch is te bed, ,, eens aan louis, de knecht van 't verbeterhuis, gaan verneemen, of hy, en al 't volk, klaar is, op dat onze aanslag voort word gezet.
In 't eind, wien zou de keur van zo veel' schoone, lange, uitheemsche naamen, elk om 't geleerdste, niet verlegen maaken?
Kaat zonderziel, een hoerewaardin.
Deeze sprekende persoonen in een kamer zich vertoonen, en 't geschiet by nagt, zoo kort als het daar gesproken wort.
Ja, kind, dan is 'er noch wel een leege doodkist aanje huis ezonden.
Gy ondertussen neemt u welvaert toch in acht en soo gy door een brief my meerder wilt verbinden, 'k sal op dees selve plaets u antwoort weder vinden, schrijft hoe gy vaert, op dat mijn droefheyt sy versacht.
Daarom zo gy my wilt vertrouwen, 'k zou hem myn dochter niet onthouwen.
Elendig die om deer is spoorloos het verstant.
Die zy meer acht als haar leeven.
Maar ben ik 't zelf ook niet?
Wel zouwje niet gebuurtjes, hoor, als ik iemand noo, zo mien ik van harten, dat meugje vry vermoede, het is 't eerste, en al komender meer grietje pieters, wy kenneze wel voeden.
Het wordt daar aan de lucht zo donker, 't zal daad'lyk regenen.
Ook hou ik veel van schoenen die niet styf de voeten knellen, of door pynlykheid doen klaagen.
Heer, de order is dat gy haar 't derde paar moet geeven van al haar huuwlyks goed, maar dat is niemendal, men gaat zo ver men wil, myn heer, in dat geval.
Jan. treflyk, jufvrouw, nou weer een ander op de koord.
Wel de waarheid.
O ad'lijck ongers bloet, ghy die gelijck een wal heel christenrijck beschut, en vaack het zelve storten voor 't heyligh waar geloof, het zal u eer verkorten, dat ghy een bastart broer, die van de deucht ontaart, verheft tot op den troon, hy is de naam niet waart, van vorst, maar van tyran, wilt dit wel overwegen, door dien ick hoor mijn ziel, die altijt zigh genegen tot ladislaus toont, noch zeggen dat hy leeft, seg.
Myn engel lief, waar gaat gy heenen?
Dan heb ik nog ien' zeun.
Nu vrienden, veels geluk wensch ik u allebey huybert.
Dit is voor my te grooten last, zal ik mijn lieve vrouw, zo terstont verschijnen, 'k jaag haar de doodt op 't lijf met duysent pijnen.
Ja je hoeft niet iens zo spytig te spreeken.
Gelyk of ik dan by niemand naapen, of logys vinden kon, die me wel trakteeren zou.
Al het geen aen u ontglyt is toverachtig schoon.
Neel dat hem de pokken schennen, die eervergeten hont, wie sou t bedenken kennen?
Ik word van deeze nacht, om stil by haar te zyn, van myn agneet verwacht wanneer ik driemaal kuch zal 't haar tot teken strekken met hulp van eene leer zal zy my boven trekken.
Ja, daar hebt gy 't gevonden.
Myn ooren doen my wee ik word gequetst!
Het was kleyn swarigheyd had ik mijn geld noch van onsen buyt, maer dat is al door 't keel gat geloopen, ik wil seggen verbruyt.
Heer eelhart, hebje de notitie?
Het mogt er ligt naar zyn.
Aaaltje.
Haar armen zyn vry kort, niet plug?
Weet dan mijn heer doctoor, dat ick heb uytverkoren eer schoon en jonge bruyd, met wie ick ben van sin van desen avond noch, om dat ick haer bemin te trouwen, segh my toch, hoe ick hier in sal leven?
Daar kan onmoogelyk een nedrig herte woonen, in een hovaardig kleed, dat plato klaar komt toonen.
'k zal hem noch eens moeten smeeren.
Ja wel, k verlies myn zinnen!
Reynier adriaenzen een kwaeker.
Die zaaken zyn gedaan want margriet is met een ander door gegaan.
Of is t men geest, die waaren komt?
A my feike fetjes.
Wie is d'oorzaak van deez' schreeuwery?
Hoe 't hooft!
'k verzoek u noch een woord te zeggen.
Zoo wel of hy niet leeft, ik ben zyn zoon gustaaf.
Maar lief, hoe zullen wy nu proontje, en koen beloonen?
Griet is arg, zy heeft in den haag by een groot heer gediend, zy moetme helpen, joost ook, ik wou dat hy maar kwam.
Jou dief, jou lichtmis, hoerendop, en schender van 's heere straaten.
'maar sagt al lang genoeg, hy heeft my klaar getoont, dat in syn hard veel leed en na berouwe woont.
Myn' last is haar zelf uit te leggen de mart'lesaatie van benard, waar van ik ben de knecht broershart.
Al wasser habt gereedineerd, dees es waarleigh al zo, tryn.
Is er niemand van de buuren, die men met er haast eens tot onzent kan stuuren?
Dat is av'rechts opgenomen zoo als jy't uitlegt de nieuwsgierigheid diend voldaan maar ik meen van die, die der op speelen verstaan.
Ik moet dan om haar te blindoeken, en jouw te verschoonen, my onder de gedaante van haar vryer vertoonen, ik weet hoe hy gemaakt is, ik ken zyn wezen, kom, kom.
Wel neen, zy hadden die juist vol gekregen, even eer ik daar met de rest uit vreemde plaatsen quam.
Ick sal voor de deur, by 't heck, eens singen t'uwer eere.
Neen, as dat ereis uit wierd eleid, zou 'er al vry wat teugen te zeggen vallen.
Eelhart, zonder francyntje en klaasje te zien.
Ik kom voor myn vertrek alleen maar om te hooren of gy gezond zyt, wylik na parys zal gaan.
'k loof dat u de lendens jeuken vertrek, of'k sal u duyvels beuken.
Maar is 'er geen kans om deeze slag te verhoen, moet dan de boosheid van dien ouden nar triomfeeren?
Leeft gy dus met die geene, die door onnozelheid geen kwaad van u en meenen?
'k zel melis 't mes in 't wambuis douwen, indien hy gaat met lysje trouwen dewyl ik dan ben desperaat.
Ik heb nauwelijks geduld om hem aan te hooren en zijn proze en rijm staan my alle beide eeven slecht aan denk dan vry, dat ik my altijd zo veel juist niet vermaak, als gy u inbeelt dat ik op de een en de ander al meer vind te zeggen, als ik zeggen zal.
Ja lichthart, ick kantje niet seggen, mijn is soo wat aengekomen.
Ik heb den waard daar flus beleezen 'dat hy het doen zou.
Blanche, in slecht gewaed, karel, theodoro.
Gy zult aan hun zo daatlyk gaan verkonden, dat t al onwaarheid is, het geen daar werd gezegt, wyl ik heel anders van de zaak ben onderregt. laat een van allen uit den raad, straks herwaarts koomen, best word de waarheid uit myn eigen mond vernomen.
Vaert wel mijn lief, beat.
'k vrees dat hy 't werk niet wel zal hebben aangeleid want hendrik schryft, dat hy in alle zekerheid precys ten achten hier van ondren op zal daagen, en 't is al negen aan de westerklok geslaagen.
'k zal my na het eind dan spoen.
Hy riep ontwaak, gaat na konstant de rentemeester van myn zaaken, myn zoon alardus, wilt ontwaaken.
We zyn verrast, we zyn hier laelijk in de val k wil sweeren, dat hy ons in die speelmans kleeren verspied heest k twyselde al, maar, ach!
Dus, ik zal hem wijs maaken dat mijn suster het toestaat, dat hy deeze nacht zal raaken by heur te kooy, mits dat hy ses duysent gulden heur op rente doe, ik zal 't jou in 't huwlik geeven, daar weet ik raat toe.
Maar zulk een vryheid die breekt ganschelyk 't ontzag.
Flippyn, my dunkt gy moest de kaers maar uit gaan blaazen dan zal ik met'er haast, en zonder veel te raazen, in 't donker izabel geleiden naar de deur.
Wie dat men maar ziet en komje op de heere of op de keizersgraft, wel je kend de juffrouwen langer onder de dienstmeiden niet!
Daer staet ons sinjeur, vraag hum, zo je wilt, om de sleutel zelf.
Wat zou de drasbroek doen  hy gaet de stoel veur zen naers klouwen.
Misschien was wel myn geest toen niet genoeg aendagtig of dat 't geraebraekt wierd door yemand, die talmachtig, en staemerend' het las maer breken wy dit af en hoor myn referein.
Maar ik weet wel waar 't jou schort de tyd moet je lang duuren, om dat karel niet komt.
Bertrant, oom van margriet.
Dat verzoek ik ook op u. windbuil.
En nou wouze wel moeder, dat ik'er zomtijts zo wat kwam vertroosten, en in den geest versterken, dat ik ook van conscientie weegen niet wel kan weygeren.
Lees.
Hier tegen stel ik alcestis, die om haar mans leeven te verwerven zelf storf.
Heer moertje wat en kal, uis vaar zelt hem wel wachten, hy is te karig, om die verrekens wat te geeven, zou 'k ommers achten.
Nou laat et daar by blijven, wat zegje sibil?
Wat sijn dat ezel pooten sy stampen om de deur te breecken... joren siet wie daer is.
Heb gy'er reeds de proef af, mag ik u dat vraagen?
Nu seltjet niet ontloopen, al waer je noch soo vals, men sal u op gaen knoopen aen uwen besten hals gy zijt het rechte ravenaes, men sal u laten droogen, soo moogje duren.
Wel nou, ik zal me van gewaad verandren, dan is 'er geen kwaat vertrouwen.
Jan. breng zin de wagen, maar keer jylui aanstonds weer.
Heer eelhart, zult gy uw beloften ook vergeeten?
Wel dit is vreemd.
Nu, nu, myn heer niet al te haastig naar ik hoor hebt gy al mee wat schult.
Bemind ge op die manier, 'k bid dat ge my dan haat.
Is dan u jouffrou aen de min, soo onmedogh'lijck?
Kom eet nu thuis, 'k ben niet meer vals.
Wil je je meid iens na de schout laaten gaan?
Nou mag hy, gelyk hy al lang gereuteld heeft, hooren naar 't geluid van de trom want my is flus gezeid, dat hy al dienst heeft.
Ik wou 'er een dat beter klonk.
Och dat arme kind is alree vervremd van de moeder deur de verandering van 't gewaad.
Noch veel minder.
Heeft my kort voor zyn dood ter hand ge stelt, en in eigendom overgegeeven, dit blyspel, genaamt de schilder door liefde, uit de italiaansche in de fransche, en uit de fransche in de nederduitsche taale gebragt doch het laatste door den heer pels maar zo verhanselt, en verschikt naar de hedendaagsche tooneelwetten, dat het niet alleen niet vermindert, maar in tegendeel merkelyk verbetert is en alzo ik meene dat men de waereld daer van niet behoorde te versteeken, heb ik niet nutters gevonden, als het zelve onder uw' ed.
Verbiedende daerom allen ende eenen yegelyken deselve werken naer te drukken ofte elders naer gedruckt binnen den selve onsen lande te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebrachte ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den officier die de calange doen sal, een derde part voor den armen der plaetse daar het casus voorvallen sal, ende het resterende derde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
Wel, wat moest'er gedaan weezen?
Dat kan je doen kom volg, en help ons aan t ontbyten.
Zyn dis op nieuw voorzien met koeken van grof meel, met erten, boonen, gort, terwyl hy in t geheel niet hoeft te zorgen, dat het vet hem op zal breeken, want hy ziet vlees, nog spek, nog boter, tot een teeken dat hy door armoe tot devotie is gebragt.
Hy is t, wel dat geluk is groot.
En lest noch op de hofstee, ik zelt men leeven niet vergeten.
Kon je 'et zo ver brengen, zie daar, by ja en neen, ik zou zien of ik je een octaaf per cent van dat laatste octaaf ook zou laaten korten en dat loopt al een end heen.
De huwelyken staat.
'k ben op geen mensch vertoorent.
Einde van het eerste bedryf. twede bedryf.
Eelhart gaat na de kamerdeur van izabel.
Hoe 'k my zelf meer por tot scheijen, hoe 'k my minder vind in staat dat ik zoetje lief verlaat.
Die kronjens alsse zijn, dit was mijn al ontstoolen, maer 'k hebse achterhaelt.
Dat weet ik niet, moddetje, 'k heb me leeven in die story niet eleezen.
Maar sulken nat 't geen voorkomt uit het paters vat, en uit kan werken wond're dingen, daar moet ik rijs een liet van singen.
K bid, dwing u zelf hier toe.
Ik kom met nedrigheyd u maar van ver genaaken, en derf te schuldigh niet mijn oogen op uw kaaken verheffen 'k weet gy zijt al d'oorzaack van mijn staat, en welverdiende val te wettigh is u haat u wraack noch al te zacht mijn schult niet te vergeeven, ik smeeck u daarom niet ick kan u met mijn leeven, al had ik duysenden van levens, niet voldoen ik heb een godtheyd gaar vertoornen, en tot zoen besteed een mensch vergeefs zijn menschelijke krachten.
Jy spreekt hem altyd voor, anna, en hy doet niet als voor en na, steeds spreeken van zyn beezigheeden hoe kan dat zyn van my geleeden?
'k zorgh veur jou als mijn eenig kint.
T is wonder dat de vlam van myn getergde tooren.
God spaar u, broeder, 't leven.
Zulks wil ik niet, ik ben van uw voldaan, gy hebt uw zielsvrindin daar loffelyk beschreeven, k vind my daar door verpligt, om aan u dank te geeven, t was by vergrooting uw vertelling, maar ik weet het oude spreek woord zegt, de liefde ziet geen leet.
Dat is zeker, want de liefde, die is van alle goede dingen het fondament.
't is altyd der geld niet want jy weet, dater zuster by onze sinjeur diende, eer dat hyze had getrouwt dat die haar hier ontbooden heeft, dat onze sinjeur haar onderhoud.
Bin je lui stom, of ken je niet spreeken?
Getuyg nu overal, wat overgroot vermogen het dolend ridderschap heeft, al de waereld deur.
Spreek dan op in vree.
I. vertoning.
Licht heeft hy 't ook gedroomd, en dit speeld hem nu in de gedachten.
Praat daar nicht van, naber, waar wol anders onze trien van leeben, die zo plomp van moorzen is, wen een zwien.
'k werd door vreugd van de aarden opgenomen.