floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
En ik, om op myn beurt myn dapperheid te toonen, zal jou zo jaagen, gek, met deeze blaas met boonen, dat jy van angst terstond zult kruipen in je nest.
Ick staender mee en sie, 'k heb kolen voor mijn gelt, dat 's immers drommels werck, maer ging 't naer mijn verlangen, al was het lucifer, soo most die duyvel hangen.
't is een meid als suiker.
De tyd verloopt 'k moet uit, gy moet het haastig klaaren.
Wel gesproken.
Maakt my weer die geen die k eertyts was by uw, myn hart, myn siel, myn leven, myn lief, myn isabel, ay!
Hans, jan, jacoba, geertrui, griet met een urmaal aan er arm.
Je moet een notariale acte passeeren, dat, zo je aan jouw woordt en trouwbeloften kwamt te mankeeren, dat je my, tot rouwkoop, vyf duizend guldens kontant betaalen zult... knypaart.
Heeft moeder verlof gegeeven dat je met vagebonden de glaazen op straat uit zoud slaan?
En schoon het recht hem dwingd in 't openbaar te zweeren, dat hy u nooit besliep, zo kund gy doch niet keeren het praaten onder 't volk want die u nydig zyn, die spuuwen evenwel op u haar kwaad fenyn.
Dat 's al kluchtig, je bint niet stom noch doof, en geeft gien antwoord!
'k zou iemant zenden gaan om dokter nypewijn, die man verstaat de kunst, en kan deez' ziekt' genezen trots iemant.
Ter goeder uur dat ik u mag aanschouwen!
Schoon dat ick voor my sagh een zee van tegenspoet en ongeluck bereyt, weet seker, dat ick moet, eer dat ick u laet gaen, meer sekerheden weten spreeck dan, door welck een konst, met toovery beseten, gy in mijn kamer komt, en wat gy hebben wilt 'k sweer by den hemel, schoon mijn leven wierd verspilt, schoon ick door tooverkonst genagelt wiert aen klippen, daer my de siel vol pijn, ellendigh, sou ontslippen door duysent doon, dat ick u niet sal laten gaen, voor dat ick uyt u mont rechtsinnigh heb verstaen de reden, die u port my dese mom te spelen, door dien ick, nu gy sijt gevoelijck, kan oordeelen dat gy geen spoock en sijt, en noch veel min, een geest mits geesten nimmermeer gevoelijck sijn geweest.
Geef een kop koffi, en met een twee schoone pypen.
Neen, 'k zal niet wachten tot uw zeek're dood en graf, op my zou trekken 't geen schoot over van uw straf, en dat hy van myne eer, die 'k zo in waarde houde, eens een slachtoffer aan zyn wraak mee maaken zoude.
Mijn naar gesigt kon u den brant van mijn begeeren, waar door ik eeuwig sogt dat vuur te voeden, leeren.
Om jou geslagt voort te planten, om kinderen te teelen.
Hoe duivel zel t hier gaan?
Hy had zo veel honden achter zen gat, of hy ze van de wildeboer of frerik met de honden had weezen koopen.
Ik heb u wel een uur verbeid, ik moet u zo wat vreemds verhaalen, pieternel.
Wel kees, om my te doen hangen?
Wat heb ik niet al, door mijn kracht, ontelbre wonderen gewracht!
Wel binnedystes, kyeren!
Kom meid, canailje, vit!
Ons noodlot, zo gelijk, behoord de vriendschap mee te queeken, beide treft ons 't zelve minnewee, 't zelve ongeluk is ons op eenen tijd beschoren.
Dan hoeft het niet, ik vast noch wel een heelen dag, als ik daar na mijn scha hier weer inhalen mach.
Ik sta het toe maar voor ons land, dit nieuws.... steiloor.
Licht hier het is m'ontslopen, ick heb het vast gehadt, en 't is my weer ontloopen.
Ja, hy is t'huis wat geld gaan haalen, hy zel zo daatlyk al weer komen, gelyk hy zei, maar mankeert 'er nu niet een beetaan het tuigje?
Ik zie 't wel.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supllianten zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten toneele gevoert verscheiden werken, zo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de nederduitschen taal en de digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
En wyl gy heeren zyt, verstandig, oud van dagen, hoop ik, dat gy dees last, met my zult helpen dragen, en ondersteunen met uw wyzelyke raad, ik stel u beide, zo t u lief is, in dees staat.
Cornelis, turfboer.
Neen, heer maar hy wil staande houwen, dat krelis de molenaar door ons verdronken is, en dat hy ons zal komen arresteeren op de getuigenis van dien schurk.
Sy leest voort.
Het portrait is je geschonken, broer, dat wil ik je wel weer geeven, dat heb ik niet van nooden, die de doos kost wou het niet hebben, hy zy het was noch naar de oude moden.
Ick sal eens klaps, nae buyten lopen en verspreecken met het wijf in de koeckkraem, dat sy de meit aenroept, en met een praetje ophout middeler wijl sal ick achter 't zeyl, een deuntje van de liefde, singen.
Ken dat je toorn niet verzachten?
Zo je niet zwygt, raasbol, zel je maaken dat je wat op je lappen krygt.
Broershart opstaande.
En vervolgens ...ridentem dicere verum quid vetat.
Hy verpligt zyn dienaar zeer.
Zo 't zig voor my verklaert, vreez' ik voor geen gewelt.
My.... eelaard.
Het geen ik deed' is niet uit kwade wil geschied... zwijg stille.
Zo dat is goed, kom de tafel moet wat nader by, en legt het alles daar op by me kaar, en zet er noch een kaars of twee by.
Maar sinjeur heeft my iets anders geboden.
Denkt gy, dat minnaars hart zo ligt door spijt bewogen, niet wederkeren kan, de schijn verblint uw' oogen.
,, o ja.
Straat van kartago.
Wel ja, om te verbeteren, zou ik 't ligt iens bezoeken mit ien aer.
Bedaar u, mijn princes, de tijd die zal ontbinden dees zoo verwarde en voor u al te droeve knoop.
Ia, radegont, 'k had maar te spreken wat my mogt letten of gebreken, om al te hebben wat ik wou, en ik van vader wenschen zou!
Myn lieve... de goedheid... te doen...gy... zult myn groot pleizier aandoen... van avond, omje... aan de deur... dan zal hier zeer groote... en dat... in deezen... ue... vrind... onder zal weezen... niet ander... voor dit... uwe waarde filipyn.
Wyl my die liefde reets twe duizend gulden koste.
Ey moeytjen loop eens gaeuw binnen, de melck wil overloopen ick kan de podt niet afnemen, och die heugel is soo hiet.
Wat is een mensch al met zyn knechts gebruid!
Merkurius onder de actionisten, of quinquenpoix in allarm, over t daalen van de zuidzee acties.
Maar daar lachje mee, nikolaas, hoe!
Maar is 't niet zo?
Wat dunktje, dat wy met ons allen, hem eens helder afrosten?
,, ik hoor hem snorken.
Jacomo, vader van anna maria.
Je kent oock wel een reys weer komme, naeyster wel nou, maer zegh dat de naeyster voort gelt hebben wil.
Wat dunktje van de hoenders?
Daar hebje nu 't gooijen in de glazen.
Dat is het loon dan dat my over is gebleeven, naar zo veel dienst, en blyk u van myn min gegeeven?
Verschoon my dat ik met uw vader wat boert, ik hoop hem hier door nader te breng en tot de reedlykheid.
Ze slootme dan altyd zekerlyk in 't hok.
Soo lang een dochter niet wil paaren, kan haar de vader wet bewaaren.
Potzenel en ernst uyt.
'k heb u omhelst, na 't my geviel, en in mijn oogen blonk de blijdschap van mijn ziel.
Loop weg, kynt, loop om een hoek, of hy zou jou loogen zo blaeuw, als een tin.
Schuw nu alle malligheden, kluchten vol ontuchtigheit, kankers in de goede zeden, daar de jeucht word deur verleid en verkies dit rechte voorbeeld, 't welk nu leeuw ten schouwburg voert.
Ja, ga jy naar huis, lastigheid, want uw man wierd licht kwaad, zo hy u niet thuis vond.
Het is mijn schult niet heer ik most mijn bootschap doen.
Wy gaan, bertrand, en zullen uw misslag in alle landen te kennen geven.
Hoe de schoone dorimeen die soo uitmuntend' is een jongh?
Hendrik, vryer van jacoba.
Om u te bevryden voor geweld heb ik, op 't hoogst' van 't dak, op schildwacht my gesteld.
Dus ziet men wat 't gebrek van onzen landaart is.
Neen toch maar veel grooter eer zou hy inleggen, die dat wit trof, ja al was 't vol machinen daar by.
Heden, man!
Kom gaanwe na mijn huys, wat lustje, rinse, of franse, of spaanse wijn, men moet 'et yser smeen wijl 't hiet is.
Hiet jy neeltje joosten dan benje myn zuster.
Aen de regenten der redenrijcke schoutoonneel.
Toen ik uw vader zag begraaven op t sas van gent, was t niet zo adelyk en braaven begraaffenis, als ooit een edelman genoot?
Philippyn, philippyn, waar heen?
Wel heerschap, sult gy dan carill' oock niet gedencken?
Laat hooren?
Opdragt, aan de e. e. heeren.
Jan. goed, myn heer, ziet zo met de fiool onder myn arm, ordentlyk, en wel gemanierdt.
Wat onordentlykheen!
De kunst neemt af.
Flip, al jankende na binnen.
Nu gy die moeyten hebt genoomen, zoo neemt de moeyte en gaet weer heen.
Wat zal ik 't eerst beginnen?
Jy hebt wel eer een stien uit de weeg e leid, dat jyze van de nacht in huis nam.
Vrees niet, al zyt gy nu wat laater opgezeten, myn heer, uw paerd is schoon, dat wil wel haver eeten, het zal gelyk een schim nu loopen onderweeg, het vrat de groote korf driemaal met haver leeg, gestreeken boordevol, want, heer, dit moet gy weeten, dat ik my nimmer heb beholpen met vals meeten, dat ik t bedrog, hoewel de winft my zoet is, haat, k verkoop wanneer ik kan, maar k geef elk een zyn maat van my zou niemand zulk een schelmstuk kunnen toonen.
Dat doet my weer becommen kom kosen slaept gy noch?
Ja ik drink men eygen bloet van spijt, zo as die guyt men tart, so ik hem vind 'k zal hem 't licht uyt de kop rukken, ik zweertje by onze kat, ik zal die dronken schelm plukken als een vink, ik wou dat die dronke fielt soop dat hy borst we hebben turf noch hout in huys, en we byten op een korst droog broot, die dronkken beesten zijn niet waert dat ze leeven, die wijf en kyere gebrek laten lyen wat wasser aan bedreven dat 'k hem de keel zag toebinden, dat dronkken zwijn, och wat komt my arme mensch over.
T recht.
Myn man doet anders niet als van de zuidzee droomen, 's nachts staat hy in zyn bed wel tienmaal overend, en roept schryf af myn heer in banko tien percent!
Blaft tegen uwen zot, wandt gy kund my niet byten gy hebt u zelfs alleen de schuld hier van te wyten.
Maar, oom, zo gy my wilt verstaan. santilane.
De koning, admiratus, octavia, metilla, iulia, livia, panphilio, fabio, vendicio, triphon en firmius uyt.
In t jaer onser heeren en zaligmakers duysent ses hondert vier en tachtig.
En dorant doet niet als op u smaelen, geertruid.
Wel nu, dat argument gaat deur, en jakemyntje is recht een goed subjekt daar veur.
Dat 's wel bekend maar zyt gy wyz', en uit den haag, zo ga voor eerst niet na parys 't is goed dat jonge lui wat reizen, wat bezoeken maar nu na vrankryk?
Nu zieje klaarlik dat uw licht voor mijne manestralen zwicht.
Roemer, schoonbroeder van vroomaard.
Ik gaa by heer knypaart, in de drie goude nyptangen, hier by zeg hem dat en dat hy jou maar warmtjes doet ophangen.
Goeden dagh vrinden.
De schoonheyd is een goed, dat men ras ziet verdwynen een weerligt, 't welk men naeuw een ogenblik ziet schynen, een bloem, die haest vergaet, een ciersel, dat de jeugt voor korten tyd behaegt, en 's minnaers oog verheugt.
Ja, ja, ik heb t besocht, en onze fobert mee dat heb je wel bedocht.
Joris, hidde jelmers, lutje bouwesz, eduward, jeronimus, karel, izabel, klaar, kniertje, joost, teeuwis half ontkleed.
Dat gaat zo heerlijk als het mag, kom volgme, ik zal uw wezen, en stem veranderen.
'k doe niet.
Natuur is misselijk, den eenen geeft zy hert, daar d'ander, door een wind, terstont verslaagen werd deez' houd van dooden, en ik houd alleen van leeven.
Maar karel!
Om dat met het afsterven van uw heer vader, hoogloffelyker memorie, my zo veel middelen niet zyn overgebleeven, dat ik, volgens myn staat en fatzoen, in den haag aan het hof adelyk genoeg kan leeven.
Och vaar, dat ons nou over komd treft ons meer dan alle de rampen van voor deezen.
Bregje joris, bregje joris.
Het is hier met geen snappen noch dreigen meer te doen, trek aanstonds uw rapier.
Jan. gy deed zeer wel draag zorg, dat gy die eed we houd.
De meeste in guine konnen ook portugeesch?
Gusman binnen.
Zo ik het somtyds eens verknol, ik help alles weer te recht ik laat hem de bruid volgen, gelykje wel verstaan hebt.
De oudste kwieryn,  gelijke twelingen.
Men kan 't bezoeken, want een minnaar moet toch alles waagen en die iets hebben wil, moet 'er eerst naar om zien en vraagen.
Colombine, kamenier van laura.
Daar is geen volk, dat ik ter waereld meerder haat, als, die gedurig met die laffe beuzelpraat van onderdanigheid, verplichting, dienst, en eeden, gebuig, omhelzing, en alzulke malligheden, op straat, steets bezig zijn ja, yder mensch ten spot, op een gelijke wijs, een braaf man, en een zot bejegenen laat een man my al zijn vriendschap zweeren, my, in mijn aangezicht, vry hemelhoog waardeeren, zijn yver, tedre liefde, en trouw, uit al zijn maght na 't schijnt, betuigen zo hy de eerste, hoe veracht hy ook mag zijn, die hem ontmoet, een zelvige achting als my bewijst, mijn heer, ik bid u, wat een verwachting heb ik van zulk een?
Hoe, de op'ra?
Maar men heer baardman, ik kan hier niemendal uit verstaan, hebje dit nou zo wat redelykjes gesteld?
Elk in 't byzonder bewust hoe zig 't spaans heidinneke daar met majombe heeft gedragen.
Gy moet niet denken dat ik braaven adel laak een edelman van moed is waardig om te pryzen maar 'k tel op wapens, noch geslachtboom, noch devyzen indien een edelman ontaart van zynen stam, die door de dapperheid, den adeldom bequam.
Waarachtig, hy spreekt duits, nooit kwam my vreemder zaak te vooren.
Of blijft uw oog licht aan zijn kante dassen hangen lacht hy zo geestig?
Het lint, dat 's niemendal.
Doorlugte en gevreesde inquisiteur der letteren!
Oude vos!
Ja wel myn vriend, ik hoor hier wat goed nieus.
O bruynswijk!
Want, ik kon geen oog toedoen, dewyl ik de cabanus geduurig zo elendig hoorde kraaken, als of de heele vleet, op yder rukwind, 't onderste boven zou raaken.
'k ben dronken, of puur zot!
Maar is dat jou eigen hand?
O swyn, der swynen!
Of zo ik blind was, als homerus, by de grieken of zo ik vliegen kon, als ikarus, op wieken of zo gy venus had met bachchus zaam gepaard of zo ik had gedacht dat gy goed lachchens waard, gelyk ik nu wel zie my dunkt uw tanden waat'ren.
In ien regel witte brood had epikt!
Joost hoe hebje 't gevonden?
Is er niemant niet die my uit gunst vermoord!
Dienstige floris, steeboo.
Al sloot men een verliefde op zy zal altyd een openinge vinden.
Ja wel ik mis men zinnen dat ik hem nu niet vind'.
Is t niet genoeg, als wy een dame ryk van goed begooghlen kunnen door de estime voor ons bloed, en tytels dat ze om ons alle andre meprizeren, en met ons trouwen?
En ik miender ook te sterven, mijn grootvader reinier adriaenze die het'er noch d'eerste stien van e leid.
Ook is myn opzet niet te dulden,'t geen men stil van and'ren lyden ziet, al was zulks met hun wil.
Het spyt me met dit buiten weezen is 'er geen kleintje over stuur geloopen.
Mama is hier voogd, met haar volkomen believen is dit stof genomen.
Dit is myn ramp, gy hebt het wel geraan, myn hart is al te zwaar met ketenen belaan, en niemand kan de min ondraagelyker plaagen doen lyden, als die my nu porren tot dit klaagen.
Maar 't leven kan 'er voor den avond zijn benomen.
De een zeid't zyn hoere streeken den tweede zeid wat, zwyg, een vrouw die heeft gebreeken den derden donderd hier met reeden tegens aan, en zeid verschoond haar niet, zy heeft het meer gedaan.
Ende ten einde de supplianten dezen onzen consente en octroye mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen yegelyken die t aangaan mach, dat sy de suppliante van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, ende cesserende alle beletten ter contrarie.
Wel geraan!
Maer, daer komt teeuwis, met zyn meisje, die drinken mee wel veur ien reisje.
Maar ses duysent gulden, heeft moeder my belast, de vryers zijn toch nu door 't gelt in slaap te wiegen.
Un diamant, die haar meer komt te staan dan duizend dukatons, zie, ik heb die noch aan.
Mama wat is 'er te doen?
Hoe is 'et?
Om datze borgoens kappen, meenenze misschien datter niemand knooit, als zy.
Men had my wel gezeid, dat zy nam tot haar man het puik der beestigheid.
Voor my, 't mag zyn hoe 't wil, noch stel ik echter vast, en neem aen met gezag van meesters te beweeren of, zo by u niet gelt 't getuyg'nis der wysgeeren, zo geeft de redenkonst sluytredens aen de hand, waer door ik een vertoog zal maeken met verstand, dat nooyt geleertheyd kan een zaek of mensch besmetten.
Ick worde hier vermoort!
Dat heeft het my belet, maar zint gy hebt gaan jagen, ontrent des hertooghs huis, en doe u oogen zagen, dat overschoone beelt, 't geen u bewoogh tot min, heb ik mijn min geveinst, om dat ik zagh u zin tot haar genegen was gy pord' my om te toonen, aan u, die ik bemin ik gingh haar naam verschoonen, uit vrees uw's grooten haat, en heb daar voor gestelt, mevrou fenize, en geveinst in het gewelt, en min te zijn verwert van zulke overschoonen.
T'is den waerachtigen don jan soo ick wel sien.
Myn heer, indien myn voogd, de stoutheid had, my hier te zoeken?
Ook verdien, noch zoek ik, geen andere noch grooter lof.
Ja, maar dat is zo weer een loopje, om myn te krygen in de val.
Roepen deze luy wy zo hoog al vliegen, en w'hooren heur zo wel?
Joost smuiger, de oudste kwieryn, antonio.
P. w. van haps.
Andria.te vertoonen achter het tweede bedrijf van didoos doot.
Men deed u noyt gewelt, noch zocht door eereschennis te rooven uwe faem, versteende vyand in.
Wat duikers gezicht is dat!
Weg, noch een reis, 't zijn zottigheen dat gy u zo zoud laten quellen.
Wel nu voor muiden?
Hartoog.
Te amsteldam, by de erfgen van j. lescailje, op den middel dam, op de hoek van de vischmarkt, 1701.
Of je men een haernaeld, met een paar parreltjes woud koopen?
Beleefde vryer, het souw onbeleeftheyt van mijn zijn, dat ick het niet dee.
'k had gedacht u dit eerst te ontdekken, maar ben, door een schielyk toeval, belet, in 't geen ik had voorgenomen.
Myn vriend, wat loon... reinhart.
De professors, betaalen zy ook niet.
Zo haestig niet, gy zout door t hollen licht verschricken.
Gut, 't is in 't hof zoo drok!
Sinjeur, daar is je kouzyn jeronimus, die wenschte je wel te spreeken.
Gy neemt dan isabel, u man nu weder aan, soo sal de vlugge faam verspreyden uwe daan, om dat medogentheyd u hart heeft opgetoogen, en met urbanus smart en lyden syt bewoogen schenkt aan hem weer u trouw en oversoete sin soo sal geleede smaat veranderen in min, hy sal syn snood bedryf doen in veel heyl verkeeren en uw als een godin op deese weereld eeren.
Wat koopman?
Dat is genoegh gezeit, 'k heb reets myn heughe meughen my lust geen moeiten, nogh ik wil geen anders wijf men stuurde my goet koop schout oompje op het lijf.
Wat dunkje van den voortreffelijcken alfabeetius?
Daar leid aan zulker heeren gunst, en goe genegentheid, om haar gezag ten hoove, al dikmaal veel geleegen.
Ik bin oek d'ongelukkigste nicht, schoon ik de jonfer verleez, zie likt mi vrie wat licht ond minen budel wedder, is roem zoe viel gewonnen.
Ja ze doch.
Dat zey de vrijer ook, en hy kusten 't paart zijn naars daar zen vrijster op zadt.
Gerard, magdalene, errenst.
K blyf uw dienaar.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uit onze rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsde en, dat zy geduurende den tyt van vyftien eerstachtereenvolgende jaren de voorsz.
Ontrust uw hart dog niet om myn opregt vertoog 't is saartje, die myn ziel heeft tot haar min bewogen 'k kom u alleen met ernst verzoeken, dat woud poogen, myn liefde dienst te doen, waar van ik brandend ben.
Krijgh ick den ander wis, hy krijght wel eens soo veel, kom gaen wy aen een zy, en rusten onse leden, om die met slaen ons tijdt dan beter te besteden.
Sy kend my niet, hoe al myn leeden beven.
Jan, die niet weet wat dicht of letterkunst vereischt, bemoeyt zig evenwel met dichters uyt te geven, in grieksch' en roomsche tael, waer in hy onbedreven, noch maetklank, noch sieraet, noch zwier, noch draey verstaet, en beelt zig in, dat hy salmaes te boven gaet, dat heins en grotius, en wat meer letterhelden ooyt zyn beroemt geweest, by hem niet zyn te melden.
Moet ik nogh bidden, eer ghy 't my zult doen verstaan?
Zy heft 'er ogen opwaarts, ach!
De veerman was al wegh, ik quam een uur te laet.
Ho, ho, maetjen dat ick dat wist, 'k sou je datelijck onse trijn op 't lijf senden, eleweken, se sou je soo tornen, jae ick vrees, se sou je schenden se kan 't wel, probatum est dat je 't wel verstaet, nou ick verslijdt oock mijn tijt met onnutte praedt.
Laat ons hem helpen, floor en jan.
Barnaart, tegen angeniet.
Neen toch in 't minste niet, sga.
Wie maar haar vaarzen leest, voelt strax de liefd' van binnen.
Ja ik zal maar achter loopen 't is een boodschap fransyntie, daar jou ook al aan geleegen zal leggen.
Geen potzen te maaken, 'k vertrouwje niet veel, als je begint benje een guit.
Maar, sinjeur, denk je dat ik om uwent wil liegen zou?
Gy kent aan my wel zeggen tot verschoon, dat mijne sleghte staat verminderingh zou weezen, voor uwe grootsheyt, maar een suyvre uytgeleese en gaade looze min, ist die ick tot u draagh die dwongh my hier naa toe, waarom dat ick van daagh met harten leet gepijnt my heb op wegh begeeven, doordien een af zijn van een uur my rooft het leeven ja elck een ogenblick die schijnt my duuzent jaar te weezen, agh!
Flip, teuntje, krelis, arnoldus, eelhart, niesje, symen, lysje.
Men moer die was zoo droog as klaasje in de pieren maar men vaar et in zen jeugdt wel op zen vlielandts equeest daerom geloof ik dat hy wel by jou moer om ien praatje et eweest.
Dit is een formeel pluris diwertje, met een sware colijk, verzeld met een coly kompas en zo hier op 't spoedigst niet in en werd verzien, zo kond ligt gebeuren dats er niet lang en was.
Hy ken 't kruit.
O neen en daar beneven kwam my agneet bericht, van zyne weerkomst geeven, uit 't venster zy riep zelf, op 't strafst, my toe ga heen, vertrek, en wierp my na het hoofd met eenen steen.
Kunt gy soo vrientschap loonen, dat gy, als wy u eer bewijsen, ons komt hoonen?
Daer 't ligt noch toe koomen zel, want deeze stelt 'et 'er puur op aan, wie weet watze heur kaalen hoop in'er land wel toezend, 't moet immers alles deur 'er hand gaen zy is miester van de kas, en als sy spreekt moet jy swygen, en wilje een stuivertje hebben je moet et immers beedelens wys uit 'er hand zien te krygen.
Hoe zwiert hy!
Toen sloeg hy de handen om ien pen die in ien groote pael stak  en begonze mit de kravielstok zoo elements te wringen!
Hoe gaat jou de snater zo, me dunkt je hebt de praat alleen wat zegje al?
Denkt of u deze winst gevalt, zie daar is 't gelt.
De droes die woond in dese kerk, en komt wanneer ik doe mijn werk hier quellen met de helse spoken.
Dien meister bin ik.
Dat 's na de kunst, driemaal te sniezen is volgens de constuimen, meer dat is strafbaar.
'dit is een bedrieger, myn heer, zyn vleesch is zo 'fris, en gezond, als t uw of het myn, 'het zyn sielen onder een.
Iulfusblyspel.
Zoo dat u. e. kunstkundige heer, gelieve dit spel voor zoodanigh aen te nemen als het u. e. zal behagen, om met den naem van strijt om deer te begroeten, en met alle danckbare mogelijcke vrindschap te verplichten, waer op ick blijve, kunstkundige heer, u. e. dienstverplichte den 18 van oestmaent 1670, in amsterdam.
Heyltje jae wel, ick segh het nogh, die konst is weerd ghepresen, laet lemmen komen nu, hy sal wel blyde wesen, als hy siet dat de neus, den synen soo ghelyckt.
Wat is dit voor tael, dit is al weer geen rooy, maeckelaer.
Maar zeg t zelf.
En de e. e. heeren.
Wat sel dit uytbroen meester?
Wat is jou believen, sinjoor?
Uw schoonheid heeft my al te diep gewond om te dwaalen, uw aangename mond.... jacomo.
Zy, van wie gy hebt dit schildery in handen, die is... jasper.
Wat is hy geestig, en wie zou hy niet bekooren, t verdriet niet lichtlyk zulk een aardig man te hooren.
Ja daar duske heren gaen daar moet het goed zyn, ik lap dat partytjen aen.
Help joris!
Het werk staat noch zo wild met ma couzinez trouw?
Panfilio, edelman van den koning.
Zulks kan de gramschap, of de snuif uitwerken op myn brein.
Ik bid, mevrouw, zo 't mooglyk is, laat uw oploopentheid toch bedaaren.
Blyhart, smoordronken ondersteund van dieuwertje en jakomyntje.
Beschouw myn vrinden, ziet dit onuitbluslyk ligt een kaers die nooit verbrand, en flikkert voor t gezicht, t word aan de straalen van de zon het eerst ontsteeken.
Ey, staack doch u geween.
Ik wou dat hy maar kwam, ik zal het huwelyks contract zo bedisselen dat hy bly zal weezen dat hy zakt.