floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Kryn, neeltje met een bondel onder den arm, en zuikerbroodshoed in de hand.
En zo gy een van twee hier questie poogt te maaken, zal hy die 't aanvangt, nooit tot myn bezitting raaken.
Want een jong meisje met een oud man maakt maar een hel, al kakteje zilvere potten met gouwe hengels, verstaaje wel?
,, dat weet hy zelfs ligt niet.
Ho dorstich hart hoe lecker wille wy nou smullen.
Tree in myn heer, en wil niet schroomen.
O iuffrouw nou geen malle parten te beginnen, voor wie doe ik het in alle geval, hoe staje zo en bruid?
Meent gy heer windbuil?
Zyt gy uw wreede voogd, zyn handen dan ontkomen, myn schoone?
'k zal my gelukkig houwen.
't gevoelen van mijn pijn zal 't hert noch over stelpen.
De jokgste kwieryn.
Kyk eens toe sinjeur, ik weet zeeker niet of hy achter uit loopt, of veur.
'k word berooft van myn verstand, dat ik geen tyding heb gekreegen van fredrik 'k weet niet hoe zyn zaaken zyn geleegen, nogtans hy heeft belooft, toen hy zyn afscheid nam met theodora, deezen dag weer te amsterdam te zyn 't is laat, en 'k heb tot nog hem niet vernoomen, daar is noch brief van hem, noch hy is zelfgekomen, ik vrees!
Hy zel niet, hy kent my wel.
Tegen flip.
Wel nou, wat is 'er van geworden?
Mijn vaar!
Adriana, anna, japik.
Verberg dan myn zoon, breng hem alleen.
Adm. dit is octavia vermits haar zotterny haar zelven heeft beklapt ach!
Ik ken zo geen banquier, ik ben hem ook niet schuldig.
Daer toe te stellen, en voorts in communi forma so is 't dat wy de saecke, ende 't versoeck voorsz.
Veel geluk jacomo, je hebt de bruyt vast in den arm.
Men zou 'er de taaije slym wel met heele polleepels vol afstryken.
Om u ik nooit de schoot ontschool, en na de steek, trof my zulk een pistool.
Kaat zonderziel.
Zoo ik u liet de keur, wat voor een bruydegom zoud gy verkiezen, die gy waart kent zulcken blom?
Alles in dien verstande, dat wy de supplianten met dezen onzen octroije alleen willende gratificeren, tot verhoedinge van haare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Jan. dat kan wel toe.
T'amsterdam, by de erfgen van j lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1694.
Wilt dit punt wel overweghen want 'k ben van alles nu, volkomen onderrecht.
Als hy myn handen kust, zo is't al genoeg gekust.
Hy is et t zel weer angaen hoe mag hy hier zo loopen waaren?
Ja suster kornelia.
O verfoeijelyk plaizier!
Vyf jaar en voor assistent.
October, 1703. vertooners.
Zo raad gy t myn myn heer.
Ick ken de koopman niet.
Jan klaazen.
Karel, sofia, klaudia, gerardo, karlos, kaajim, elviere, leonora, gratia, philippus, orontes, jeronimo.
By hem is maakkoop, en zonderschaamt, die zich voorheen vroomaard noemen liet, en, onder die naam, elk een heeft uitgezoopen, en bedroogen.
Die steeck sijn ving'ren op dit zijn de naeste wegen, die elck in wand'len moet.
De schyven die mogen daer wel leggen blyven al quam hier iemand heen ik vrees veur d'echo niet, dat zyze wees.
Hoor hoe maeckt hy de bravade, edelman.
Daarom, princesse, zo acht ik meest, de gaaven van uw doorluchtige geest, en uw groot vernuft, en uw hoog vernuft, dat alle de waerelt braveert en puft. zie daar, al 't geen een hart, oprecht verlieft, kan spreeken.
Kyk, kyk, men heer!
Ie kuntje wat verschuylen, of gaet tot onsent.
Jou varken, dat geld zulje my weer geven, en je zult in't spinhuis al was'er geen meid meer in de stad.
Haast in de schaduuw van t florerend utrecht staan.
Op de rozyn, hadje ook lustig geavanceert.
K zie daar myn knecht, met uw verlof mademoizeele, ik moet hem spreeken van een zekere bagatelle van groot gewigt.
Hoe, snuffen dat mag elk vry doen, al was 't een dame van fatzoen.
En noch veel minder op of toe doen, want mijn meester sou het hooren kraken.
Hartje spilpenning, boontje, de jaager met brieven uit.
Wercken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte vekopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calange doen sal, een darde part voor den armen der plaetsen daer 't casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
't is meer door dwang dan wel door vriendschap.
Ag moertje!
Het heele werk staat aan notaris.... heerman.
Ja, wis. aardigaard.
Heb derenis met mijn ellend', gy, goede mannen, die by vlagen dit mee moet van u wijven dragen!
Gans lichters krijn, trijn komt, men hart begint te beven.
Et zel best weezen dat ik gae by de poret van et gelokkig eilandt  dat is ien man die mit kracht en geweldt ien dokter wil weezen maar hy et zoo weinig verstandt van pasquillen te maaken as van zieken te geneezen  want zen pasquillen blaffen en ze hebben gien tanden om in t vleis te slaen t is ook gien wonder datze blaffen want men ziet hum veul mit honden om gaen.
'k wil na hem niet meer horen.
Och niets!
David, magdalene, errenst.
De knecht gaet wegh, mevrouw u broers en hy gaen ryen.
,, och, och baron!
Heur hier in huis te brengen!
Jou vaar is bankerot evaren.
Maar, nicht, ik sta als opgenomen, is t ook al waarheid, of zyn t droomen?
Joris, verkleet, marry.
Tre zacht, op dat men 't volk niet in hun' slaap verstoor.
Voor het verstuiken van een voet, gebruik ik mamay, drakenbloed, en kattekruid, met violetten, dat kan het moy te rechte zetten.
Wel hoe myn heer is dan lang haar te draagen kwaad?
En 't is hoe eer hoe best gedaan kom, neem die pook en degen aan zeg hem hy moet zyn straf verwerven, en daad'lik van uw handen sterven, hy heel verschrikt van zulken woort zal om genade bidden voort maar zo gy dan gaat lustig pikk'ren, en tieren, baren, duik'ren, nikk'ren, ziet gy hem dad'lik op de loop.
Wilt u beloften houwen en gunt voor al mijn smert, dat ik met haar mach trouwen.
Die heeft mick bedrogen.
Als tje beliefde, wou ik wel dat je me op dat rekwest, favorabel apostil wilde verlienen.
Dat kan onmoogelyk niet zyn, hier helpen zuchten noch gebeden maar jasje hoor, jy bent een snaak, en ik niet op myn bek gevallen, al vult men hem de kap, was dat zo groot een zaak?
Daar atmen 't schoonste fruit, en dronk de friste wijn, die iemand kan bedenken.
Wat is er zeg het ras, wil de oorzaak ons beleijen.
Jan. ik jou lui goeden nacht.
Dan zweer ik by myn billen, myn neus en ooren, ja myn beenen, en myn knien, dat ik zelf robbert ben.
Durfje noch spreeken, houd men de bek of ik geefje noch meer.
Wel nicodemes, roep uw heer.
Noyt sullen 'er meer royale pertijen ghedaen kunnen worden altijt sullen de makelaers den handel setten, en drijven, soo se begeeren en sal alles inde kroegh gedaen moeten werden.
Gy sult 't horen een natuurlijck vercken krijt en schreeuwt uyt de steen, c. ey luystert maer eens toe.
Daar zal wel vreeden zyn, als gy wilt vree beminnen.
Igut pieter, mogt hy dat doen, hoe langzaam zou hy weerom keeren.
Ik heb je geneust maar k geef je jou best de doen, klaar me dat meer.
Bedenk nu u philozophy, waar door dat gy noch al de krachten van al de geesten woud verwachten u reukloos zeggen heeft ons nu hier toe gebracht.
Wat hoor ik, moet ik dan die schand beproeven, dat myne dochter dus haar eigen eer verlaat, en hier een minnaar wacht, o schandelyke daad!
Myn heer ik meen na t eeten te vertrekken.
Grietje pieters, en marritje jacobs!
K zal my verschuylen achter het geboomt, dat ick mijn blanche steets beoog, vervolgt van vrees, en schrick.
Vraegt my vry al mijn heer.
Noch niet fransyntje.. fransyntje.
Maar, angniet, ik weet noch wel wat als ik het zeggen dorst.
De liefdendokter.
Wat zal zy kwaad gaan stooken! klazyn.
Arnoldo, die my staet naer t leven, goer, en eer, dien opgeblazen mensch my eerloos aen dorst randen.
Ik gooyden tegen zyn wooning met een grooten steen, om te hooren of hy niet iets tegen myn zou snakken, maar hy hield hem stil, zo dat ik zoetjes af ging zakken, en liep wel twee etmaal eer ik mens, of mens gelyken zag, en de alder eersten die ik vond, was een boer die op het land te slaapen lag, ik waar niet luy, maar voelden of zyn zak wel gelardeerd was, dog ik vond niet als elf duyten, en een neusdoek die braaf met snot besmeert was, o!
Karel, dreigende hem te slaan.
Gespeelt op d' amsterdamsche schouwburgh.
Wat my belangt, ik zie op aard niet dat meer is belachens waard, hetzy by mannen ofte vrouwen, als deze snode lust van trouwen.
Wanneer zie ik u.... horatius.
Zal zonder onderscheit, dan elk van u verlaaten, en zo afkeeriglijk verstooten blyven?
Indien gy niet en wilt u snoode leugens swijgen, sal ick u sekerlijck wat by de ooren crygen.
Gy neemd mijn woorden op in filozoofze tonen ik wil maar zeggen dat zy hem was toegeschikt by 't noodlot.
Veel beter was 't, wou zy, gebleven in hare maeghdelijke staet.
Weg, malle meid, 'k meen myn oogen niet, maar myn bril, die aan stikken gevallen is, 'k zal morgen wel weer een nieuwe koopen.
Als niet twyffelende de zegenpalm te hebben geplukt maar  victoria nulla est, quam quae confessus animo quoque subjugat hostes.
En die met 't hoogste recht verdient, naa myn gedagten, dat men hem als het puyk der jong'lingschap moet agten.
Sofia, klaudia, gerardo, karlos.
Ik zel me troosten dat er meer zo zyn bedroogen, maar kom me nooit meer onder de oogen.
Ferdinand tegens adriaan.
'k verwagt, heer eelhart, daadlijk hier, die heeft een knecht, krispyn, vol zwier, vol aardigheid, in alle deelen, om voor de minnares te speelen van groothart, zo zult gy haast zien.... derde tooneel.
Geveynsde bedelaar, heeft schaamt soo veel vermogen al in u hart geplaats?
Angniet, laat de klerken binnen komen, en gaat hier eens by olfert buur de smit, om een kist op te steeken.
Inderdaad, ik beklaag die arme sloof maar, is het ook wat anders dat haar ontstelt?
En dien heer, behalven zyn adelyk bloed, bezit noch schatten in de waereld en heeft hy wat jaaren hy heeft weer goed. ferdinand.
Om altyd by een bok te slaapen?
Ick sal 't aen jou eens klaren sie daer, ick raeck u aen.
Hoe gaetje hier de beck?
Maer waer zijt gy geweest?
Uyt het frans nagevolgt.
De staten van holland en westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys en oude mannenhuis der stad amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders regenten van den schouburg aldaer, dat sy, supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 19.
Dat 's best, want daar de twist regeert leeft men vol onrust en verkeert.
Das 's den gezelschop nog nen grauten sprongh ter eeren.
Ja wel, zo my deze vond gelukt, en teeuwis aan bregje komt te trouwen, zo ben ik volgens beloste voor al myn leeven behouwen, nu meen ik terwyt de vader uyt is, de moeder ook te zenden van kant, en dan zal jonker teeuwis het volkomen na zyn zin hebben want een uurtje alleen te zyn, zal de ouwen, tot het huwelyk doen konsenteeren en nu ik dokter ben, heb ik beter karakter, om de moeder te kommandeeren indien zy maar myn order wil volgen, zo zal alles wel gaan maar zagt, laat ik stil swygen, want ik zie daar de moeder staan.
In dit woord zyn wel drie spelfouten, hy moet weer op 't spelde bankje.
Dat 's wel geseyt de droes heeft al veel sielen in de hel gesleept.
Is t men giest  zoo zel ik drae sterven of oordeeel ik al te janhagels?
Gy bothooft, wel hoe is't?
Ei de meid heeft abuis.
Op dit geluid wierd ik zo hartelyk omhelst, dat me de ribben noch in 't lyf kraaken, en met een hoorde ik een stem, die zaide, och!
't is dienstig voor het land.
Waar toe een monster, zo verschrikkelyk, gemaakt, van 't leed wanneer een wyf haar eerbaarheid verzaakt?
Nog pry, nog vel meer hieten.
En juvenaal, die in zyn eeuw verwekte t allergrootst geschreeuw, om romens wellust in te tomen, daar voor zal ik u hier doen komen een man, vernuftig van verstand, die ik reeds heb op myne hand.
Jaa en dan oock fackellight, segis.
Hier is het neen ik heb abuis wat droes 't scheelt noch wel drie vier stoepen.
Die zoekt me tot een hoer te maaken!
Je bakhuis dus om te keeren?
Daer komt anders niet uyt wy zijn hier met gecken, met narren, en met een boer ebruyt gy smodderkoc, hoe sult gy 't noch met desen verbrangsten kinckel,, klaren?
,, daar heb je 't spel.
Ick danckje met een half dosijn kusjens, nu ben ick de bruydegom, daer ick langh nae verlanght heb, en ghy sijt de bruyt.
Ik mien, ik mien, dat jy wat begind!
Ik wil 't u wel zweeren, dat zo hy in ons doen eenige verandering maakt, men 't hem wel verleeren zal.
Die versmaatheid is niet langer te verdraagen, 't is of men 't bloed uit men hoofd in men toonen gaat zinken.
Het toneel moet schielyk licht worden, zo als zy met kaersen opkomen anzelmus.
'k moet zien wat in zijn brief toch staat.
Maar zeg my eens, wat stof zy gaf om haar te haeten, is 't dat 's een spiegel brak of porceleine vaeten?
De staten van holland ende westvrieslandt doen te weten.
Wel, heer, ik zal mijn best gaan lopen.
Zou ik van jouluy, die steeaapjes zyn, noch leeren, k sturf liever bot gelyk een beest of zwyn met eeren.
Als ik in u. ga heen.
Noe wessel, ie ik bid doe, veddel noe ein mool.
Wat ben ik u verpligt, al hebt ge my bedroogen, gy hebt my wel voorzegt noch te eenemaal geloogen, dat ik zou sterven, en gewislyk deeze nacht, maar van te groote vreugd, die 'k nimmer had verwacht.
Piet pothuis, ter herberg uittreedende, ziet rondom.
K verlangde om u te zien, om dat ik in myn dienst een man heb aangenomen, van wien veel klagten my met smert ter ooren komen, ja hy werd zelf betigt met roverry en moord, en wyl ik regter ben, zo moet ik als t behoord.
De reden syn met gunst en minsaam heen belaaden, hy seegent my, al geeft myn hart hem geen genaden ik voel een soete drift tot hem al sagtkens gaan, ik voel een heete gloed, dien ik niet kan weerstaan, ik voel de gunst tot hem hoe langs hoe meer genaken, ik voel een naberouw in myne boesem blaken.
Ai, wat bruid ons jouw bok ik ben men dochter kwyt.
De juffers gingen de ien nae de andre kwaed weer heen.
Die 's sosia.
Ik heb meer lust om toe te kyken, als mee te danssen.
Hoe, juffrouw, ben je al daar?
Want, vinum aquit ingenium, wyn scherpt het verstand, en gy weet wel, myn heer, dat wyn zelfs beesten spreeken doet.
Jis!
Hier omtrent?
Wel, wat gerucht komt my ter ooren?
Hoe zou t omhelzen, zou het kussen, streelen, smeeken, met zulk een deugdenbron, verzeld zyn met gebreeken?
Zijt gy dat frederik? fred.
En bachchus door zyn lekre toogen, den teerling ende gladde kaart, verslonden, dat hy had gespaart.
Voor al, kom niet weerom, of breng de dokter mede.
Sit gy hier weer te lappen?
Maar heer, behoeven wy twee blinde geen spijs noch drank op reys?
Mit begon myn maat te spreeken, en ik luysterden na zyn reen, en hoorden dat hy vroeg, hoe beginnen hier ook al savoyaare met liere te loopen?
Och moyer sonder u mijn hoope viel in duygen.
Wanneer zy zien zal dat het karel zal gelyken.
En op de kakkedemie gaet men noch de luy bedriegen, en speulen dat men de vrouwen goet maken kan met wiegen maer k meen, soo kees die pots my wou speelen, dat hy sou beproeven, hoe het ging in t wiegen van een vrou.
Voort, voort, ofk breekje hals en been.
Is 't ook een weddenschap?
Kees koenen, een schipper.
Datze wisten dat wy weeten, ze raakten haast binnen.
Amise, is dat met me handelen, als met je beste vriend?
Ik kan u beide nu uw liefde niet beloonen, en eer ik de eenen, k moet den anderen dan hoonen, ik kies dan myne dood, volg uwe gramschap nu, zo ik niet leef, ik sterf ten minsten dan voor u. ferdinand.
Wijl sy het goet bevint, ie weet, t is man en vrouw!
'k had dan daar liefst mogen blijven.
En ziet gy als voor heen u weer ontbloot van geld, uw rykdom kort van duur geheel ter neer geveld, wat scheeld dat?
'k heb altyd nog gemeent, dat groote zotheyd niet uyt wetenschap, maer uyt onkunde zy gerezen.
Nooit kwam my zoeter taal, als zyne woorden, voor noch dunkt men dat ik hem geduurig spreeken hoor, en voel een zoetigheid, die my zo kan verrukken, dat ik door woorden zulks niet wel weet uit te drukken.
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Gebooren!
Wel, jy moet zugten, huilen, hygen, en bulken als een koe die blaad, of als een hof hond op de straat, krispyn.
't was de wind die huilde.
Wobbyn hem wegstootende.
't moet nochtans zo gaan, zeid hy, als het gaan zel zo 't behoord.
Hoe can u herte sig op kosen soo verstooren!
En wat weyden hy breed op zyn eedeldom gelyk dat volkjen dan gewoon zyn by ieder op te synen.
Zy heeft haar hoofd in geen zak gehad, hy heeft haar te vooren konnen zien.
Dat is dat volk heur heemel, dat ik je zey, dat de duyvel 't hert meer in de geltkas dan in 't lijf zou vinden, ik zou niet liegen, den.
Of komje uyt de boonen?
Leerd men dat!
Ik ben myn heer den officier.
Theunis, ioren, maey, en iaquelyn.
Ay ja, men heer.
Wat reekeld jou de smoul, gaat jou gang, en spreekt hy noch een woord, zo slaat 'er op.
'k wou dat hem de moort stack dien sletvinck, en dan is hy noch altijdt als dol, wil alles aen stucken slaen, jae wat voor hem komt maecken en breecken en daer magh niet een molick komen, of ick dien hem wel onder mijn roeken te steecken, sulck een man is't dan, en wordt noch soo root om sijn kop en stijf, dat hy met 't heele hooft wel sou gaen kruypen in mijn lijf, ick hebber sulcken leven mee, jy sou 't jou leven niet geloven jae, een heelen dagh, kon hy, sou hy wel willen hayre kloven.
Gek, of niet gek, jy zultme in huys danssen, al voort ook, en houdme de bek ik ben opperhooft van het huys, zo lang als myn heer zal uytblyven.
Ik wou jou niet zoenen al kakte jy koopere potten mit gouwe hengelesen  en vol rijsenbry.
Alsoo ons vertoond is by de tegenwoordige regenten van de schouwburg tot amsterdam, dat zy supplianten zedert eenige jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten tooneele gevoert verscheiden werken, soo van treurspeelen, blyspeelen als klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat dese werken door het naadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in taal als spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy supplianten hen berooft zouden sien van hun bysonder oogwit om de nederduytsche taal en de digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, en hen te keeren tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy omme redenen voorsz.
Nu ben ik immers doodt, als ik 'er 't minst om daght, maar om wel doodt te zijn gebruiken we al onz' kraght.
'de traanen dringen uit myne oogen, wel hoe na 'sofi, wat zal dit zyn, herroep uw moed en kragten.
Ik hiet geen stoep zo waer!
U met een wijs vernuft, in zulken tegenspoet te geven antwoordt, dat was voor u pijn niet goet.
Santilane, fabritius, gekleed op zyn turks vier turken.
Jorden, kees koenen, antonio, vier areeiders.
Hoe stellen we dit, andries? andries.
Wel, wel, je hebt je zaak heel wyzelyk gedaan, kom, maakje vaardig, en wilt alles wel bestellen, je zeltmen op de reis verzellen.
De gekken die verstaan mekaer gemeenlyk maar donna laura kan die hier niet op 't balkon een reisje komen?
Hy komt vrypostigh zijn nieusgierigheyd betoonen.
T schynt dat hy al zyn leven een actiehandelaar geweest heeft.
Den hemel weet alleen, hoe 't my aen 't herte leyt, dat ick u sie gequetst, en dat noch door mijn broeder, die my soo nae bestaet, door vader, en door moeder.
Maar, oom, zeg me eens waarom je zo lang voor je zusters huuwlyk tot cadix zyt gekomen?
Hoe kunt gy my also zien quynen en om u in dit aardsche plein, gelyk de sneeu op 't veld verdwynen.
Indien ik dat begeerde, ik zoude u dan niet vergen my mee te deelen 't geen u op het herte leid, en daar ik deel in neem.
Wilt dan u wraak op my de volle toom vry geven, mits ik de oorzaak ben ik heb een brief geschreven tot straf zijns jalouzy, waar in ik weten liet, dat ik my deze nacht, tot meerd'ring zijns verdriet wou off'ren aan de vorst, door een geveinsde loogen, die hy voor waarheit nam, en heeft hem zo bedroogen.
Je bent een' misantrope, die van alle menschen kwaad spreekt.
Gy moest, soo is het wel dan philipo.
Ik zal zulks overlaaten aan dichters die een vrybrief van apollo hebben, om voornaame perzoonen, te heekelen, of liever schamperlyk te geezelen.
In een herberg, zou 't, dunkt my, ook niet gaan, en buiten de stad met u weg te loopen was noch minder geraan.
Annetje, leander, en leonora,in fransiskaaner barrevoete minnebroeders kleederen, lowie, govert, heer anzelmus, anzelmus, de jonge, adelgonde, sofia.
Maar hier komt proontje.
Soo veele is daer van dat ick op staende voet u anders sal betoonen kan ick den backer en den brauwer niet beloonen met schoen te lappen?
'k ben flaauw en machteloos, vermoeid van angst en schrik.
So 'k niet en mis, sie 'k ginder een van mijn ouwe kennisse staen, die sal ons lichtelijck wel op de rechte wegh weten te wijsen.
Ja maar, philippyn, ik zal dat hagje zo ligt niet laaten glijen!
Mevrou wat wilt gy doen, ick bid u wilt my hooren?
Ze kijktme zoo an ik word, recht uit ezait, bewogen tot barmhartighait.
Grietjen uyt, komt by karel.
Door dien zijn vroomheyt haar, niet goets en ken doen hopen, otros.
Hoewel dat eenige zeer op mijn welvaart smalen, en zeggen dat ik noch mijn vingers eeten zal.
Maar zeg eens als het u beliefd, groote maat, om dat je in dit huis woond, ben je daar om meester van de heele straat.
Waar zyn susannaas nu gepreezen?
Wel moet het jou al t'zaem bekomen.
Waar toe dit prachen?
Ik meen, begint men je eens eenen voet of twee langer te recken, dat men geen kleyne diveryen en schellemstucken uyt dien hals sal trecken, want in langen en sag ik'er geen dieder soo diefachtig uyt sag.
Je scheldme, als t is gezegt, vier duizend gulden kwyt?
Het secreet moet geruimd.
Myn vorst gy zyt gelijck een van die groote heeren, die in het landt van waes, de diensten doen van schout, of boer baillus.
Ik hoorde een taal, die my op t hevigst deed verstooren.
De vrijers, die daarom de vrysters laaken, zyn gek, en de vrysters, die om een vrijer te krygen snuive leeren, slechte slooven.
Zo gy doch trouwen wilt, trouw aan de wysbegeerte, die boven d'aard, uw ziel, tot aan het hoog geveerte der wolken, heffen kan, die aan de rede macht geeft, om het dierlijk deel, dat menschen zo veracht en in hun neiging maakt, gelijk de botte beesten, te dwingen.
Alardus, dat geld, dat geld, is ons een plaag, schoon ik myn vader heb verlooren zo komt myn vaak zyn geest te vooren, en waaren om myn ledekant.
Och d'ongelukkige stokslagen, die!... gerontes.
Men hoond my hier, o dat gespuis.
Zulke teugjes magme voelen, dat kleeft, dat smaakt, ofme zoo'n pijntje drie vier uytveegt, men kan niet voelen dat 'et raakt, maar hans suypstijf kon terwijl de klok twaalf sloeg, 12.
Ik ben, beroemde vorst, niet waardig in dees zaken te spreeken maar dewijl 't uw majesteyt belieft, en met die gonst vereert, zoo zeg ik, 'k ben verlieft maar 't is, ik durf schier niet, op een getroude venis, zoo schoon, o ja, ik weet dat 'er ter werelt geen is die daar by halen mag, s' het oogen als een git, en kaken als een roos, de rest die is zoo wit, zoo wit, zoo wit, zoo wit, ik kan 't niet al uytspreeken, haar schoonheyt is zoo groot, mijn hooft dat zou wel breken als ik het al verhaald'.
As ik men aanzicht slechts iens met duivels drek bekladt  verander ik in ien mieuw  of in ien vliermuis  of in ien zwarte kat.
Zy zullen van uw trots bedryven, wel haast een kluchtspel laaten schryven.
Nou moer, je moet noch al verduldig wezen, 't komt noch zo niet op aan.
Doen zag 'k daar zoo en keerrel, met een doosje op de rugh loopen, maar die had in mijn sin al een zuinigen aart.
Groothart tegen jasje.
Ik deed wel mijn best, maar wat wast?
Dat gaet hem nae, gaet hy veur heen.
Daar heb ik dat vergulde kruyt daar 't nu over al om is in roeren.
Maar 'k weet een kunsje dat jy zekerlyk niet weet.
Vaar wel monkeur.
Gedaen in den hage, onder onsen grote zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste may in 't jaer onses heer en zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Leg jy t nou daar op, je zult me daar door niet verblinden je zoekt maar een dekmantel van weigering te vinden ik hoorden t wel zo ras alsje kwaamt, waarom zei je dat se het porti et niet geleek.