floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Dat 's een figuur, 't gelykt de koning wel van de aapen!
,,nicht en cozijn, hoe?
Kom smeertje mit dit gruis  ewijt door men sermony  zoo krijgje in der yl ien zwarte duivels trony want zonder die gedaant is al jou doen onwis.
K zal u van my een spel mee deelen, dat ik in t kort zal laaten speelen ik zal u toonen op myn woord, wat rol voor yder speelder hoord.
Blijft alje leven wech, 'k heb doch een liever man daer gaet jan goetbloet heen, die rechte vrouweplager, die blomkool sonder pit, dien ouwe horendrager, die nergens toe en deught ick hiel mijn al wat boos, maer alles wat ick doe, dat is maer om de loos nu sal ick eens gerust met karel vrolijck wesen want, rombout gaet van huys, dies ben ick buyten vresen.
Dat 's een schoft.
Ik niet, daar lach ik mee.
Houd op met schreeuwen wat droely!
Ach, zwyg, verraader, vry de reden, al te straf en al te wreed voor my.
Ik heber nog twee met schoone vergroot glaazen, spreekter niemand, wel wat ben jeluy maffe baazen, het is haast niet te peynewaard dat ik hier kom met myn goed.
En wat den man met zijn geblomde kamezool raakt die zich inbeeld verstand te hebben en met geweld een poeet wil zijn.
Of mienjer mee om te krackeelen gelijck jou baes?
Wie wil mee ten oorlog vaaren?
Als 't evenwel van jou plaisier is, wat minder grieks!
Ik zal, myn heer.
Wel 'k meen gy zyt een vrouw die zwanger is van deugd!
Ja eduard, ik zie nu klaar, dat gy al langer als een jaar door uwe opsnyjery myn oogen begochelt hebt, 'k zie hoe dat ik ben bedroogen.
Daarom juist niet want ik doe 't om den broode niet maar meest om dat my van die feex zo veel verdriet, en leet gebrouwen is, dat, om 't haar te betalen, ik 't op al 't vrouwelyk geslacht wel zou verhalen.
Myn lieve diwertje buur, nou ben ik een bedurve vrouw.
Nu stelt noch daer beneven twee jaeren, die ghy hebt u uyt de stadt begheven, is dat niet juyst elf jaer?
Kijk vrienden, kijk, hier is sint ioris op den draek.
'zou hy een vrouwmens zyn, hoe kan dat dog geschien?
Gy, speellui, pas wel op de maat, dat gy die niet te buiten gaat speel een courant met rasse streeken.
Nooit was ik zo van toorn' bezeeten!
Nu mis ick hoop en sinnen, en 't heeft noch licht by hem nu is 't met my gedaen.
Zwijg, de taerten hoog verheven in henrix groote zael, met kroonen zijn bezaeyt, met lelien gepronckt tot vreughde, daer dees maeyt een oeghst van rampen, voort, geef antwoort op mijn vragen.
U gelt noch u persoon noch aelst, noch reys, noch wat gy breeder weet te seggen sal desen avont mijn serveete neer doen leggen, bruy met uw leerssen heen.
't zy karel, of die heer, ik zou 't niet hebben willen 't strydt tegen de eerbaarheid.
'k zal straks op myn gemak de reden u verklaaren.
Help my uit de ly.
Als ik 'er om denk zou ik me wel van vreugd bekakken, daar mee worden al de jongens actionisten, en zo planten wy dien heerlyken en eerlyken handel voort, want het zou jammer zyn dat die uit de waereld raakte.
Neen geen boonen, 't is gout, mijn koopman in zalee die schrijft dat hy aen u, heeft ingescheept al dees naer volligende waeren buyten de contanten, ses baelen sijdegaeren, die den vorst van cina in drie jaer heeft gegaert van seeve sijwormen waer van dat elck een staert hadt als een engels man maer sie, je moet oock weeten se hebben eertijds vast aen cromwelspoort geseeten.
Had ik als jy geweest.... heerman.
Dat schrijvers by de bos fluks hebben by der hand, spreekwijsen uitgekipt van d'allerhoogsten trant, geen reden voeren, dan met woorden van parade, en 't allerminst gesprek met soo veel geest beladen, dat niemant het verstaat, geen redenkav'ling doen, dan daar wat hoogs in steekt, als of 't een raatsel was, doet my die zotheid haaten.
Je hebt, na 't schijnd, gelijk, ik kan 't niet wederleggen.
Ja krelis neef, of jy wat praat, myn liefde is in een slechten staat, ook zie 'k geen kans heur vaar te brengen, dat hy myn heilik zal gehengen met lysje want hy 's als een zwyn zoo koppig.
Jae, daer is een vryer voorje.
Ik ben de kwartiermeester generaal van dien edelmans kompagnie te paert, dat je 't verstaat.
Mevrouw je hebt ummers meer, helena.
Als jy getrouwt bent is dat uit, dan raak je zo diep in de slommer van 't huishouden, en in zo veel bekommeringen.
Zeg zoude ik hoopen kunnen dat gy my eenmaal eens gelukkig maaken zult?
Staat op mijn waarde vrint, en ghy alzaam vertreckt, smol.
Weest welkoom op deez plaats, myn hart, myn liefdebron.
Ik geloof dat die guit met ons zyn tyd zo wat zoekt te verdryven. philippyn.
Dat luitme al te schalk.
K heb hem vast.
Maar men mag my wel de spot van twee opgestooke vingers na dryven, zo ik, na wy van 't water koomen, hier een uur langer zal blyven, ik zal, erger als een argus, acht op je slaan, en honderd laagen leggen, als, by exempel loop na binnen, en zie of ik 'er ben.
Lang moet die heldre zon het aardryk overschynen.
Noch niet, ghy moet gedoogen, dat m'eerst geholpen heeft den loogenaer van loogen, den vrecken van het geld, 't geen haren kruyn ontstelt, en duysend anderen van my hier niet gemelt.
Wat uw belangt, myn heer, ik zal my niet ontschuldigen want met my op te sluiten, en straf te dwingen, gaaft gy me oorzaak dat ik buiten uw toestaan, u bevry van grooter ongeval.
Ik ben schier raadeloos me dunkt ik mis myn zinnen.
Dies laat ons maar de reen van uwe droefheid hooren.
Den dullen ammirael, die na zijn adem hijgt, wil, wijl by zinloos is, na raet of reden hooren, waer door het huwelijck zijns zusters gaet verlooren.
Stel hem niet langer uit, katryn, wil hem vernoegen. katryn.
Roel en piet twee draagers.
Tot ghendt, by cornelis meyer, op d'hoogpoortein't gecroond sweert.
Jacomo uitkomende tegen marry die noch binnen is.
Al zou 't my rouwen, 'k zel, nou ik het belooft heb, daar na wagten.
Hoe sal ick mijn raserny betemmen.
Hoe is 't nou saartje?
Gespeelt op de amsterdamse schouburgh.
Zo raekt jou beurs in t kort wel plat.
Doch 't is 'er mee zo 't wil, 't is reeds onder die menschen, die na uw ongeluk en rampen daag'lyks wenschen.
Wel, sou my dit niet spyten?
Ik heb te veel verstand, maar anders, k zweer de stad zou van wat anders waagen, leander.
Hy had, ik weet niet wel hoe veel pakhuizen, altemaal gepropt vol, met stukken van achten, en ettelyke tonnetjes met halven, en kwaartjes, en dia manten als katskoppen, en ook goud, had hy dik enne bol, en als er dan zo een bedelaar kwam, wel die gaf hy dan maar zo by de roes een hiele hoed vol.
Stoepje, daar na lys.
Leentje.
't schijnt 't is al uytgeput, sijn lust is haest te temmen, wanneer het visje maer in 't vyvertje mach zwemmen, soo is hy wel te vreen want sulcken weymans goet wort anders niet dan als met mangelen opgevoet, en dat ter nauwer noot wat mocht ick soo een trouwen, waer mee soo lang hy leeft ick huys moet met hem houwen, die vroegh als hy ontwaeckt maer een oogh open doet.
'k en hadder evenwel geen kans toe gesien had je weerhaen van syn meesters ongena niet konnen bevryen.
Dibberig, tegens leonora.
Jan, lysje, teuntje, teewis, pietje, kees, als starrekyker.
By gort!
Met privilegie. copye van privilegie.
Jan beziet het ander water van tryn.
Geen beeter tijdt als nu.
De boekverkoopers rekeningen zyn vol valsche praktyken.
Vierentwintigste en laatste tooneel.
Iy jaegt de fluymen weg jy reynight het verstant iy ben het beste kruyt, dat men ter werelt vant.
Wat zegje datje hier woont?
Myn heer, wilt gy my de eer vergunnen op deeztyd, dat ik de plaats weet waar in gy gebooren zyt, k zal de eer licht hebben u te kennen, zo gy t leeven te lissabon ontfingt, alwaar t my is gegeeven.
Wat is 'er dan te koop?
Ze kon wel denken dat iemandt zo fiks op zyn kooten, zyn lyf en leeven niet verflyten zou met een versleten oud wyf.
Trijn manskraght, jaeght volckerthangebast, slaende de deur uyt.
Kom ganewe dit steegje deur, pleuntjebuur, gans eeleweeken vind ik hem ik zal 't huysje opschikken, heet ik anders yt.
Wat belieftje grootje?
Daar zo lang te dienen, en niemendal daar van te merken zou ik mienen, dan moest ik zeker wel een slechten harder zyn.
't mag gaan hoe 't wil myn eerste werk is altyd myn neus te steeken in de deur van de keuken, en myn tweede, de oogen in de kelder, om te zien of ze met wynen is gestoffeert dat is by my een staale wet, en dit heb ik met weinig moeite geleert.
Het rijk dat bloeyt in vree, daer t onheyl is ten ende.
Wat vraagj al?
Segh drasbroeck, gatvinck, doenje mijn eerst nam was ickje goet genoegh, en ben ick nu bedurven, och wat bedroefder vrou ben ick, was ick slechts gesturven doen ick mijn beenen de allereerstemael byje onderstack, so sou ick dese hartseer niet beleven.
Prins florilame... katryn.
Ik heb op geen tooneel nooit diergelyks gezien.
Myn heer uw vader is verreezen?
Hy zal... santilane.
Nou, tut weerziens, flip.
Dan zyn 'er al veel dieven, 't geschied, heel dikwils, om de juffers te believen, de meisjes, hedendaags, zyn gaaren op den tril.
Maar, spyt haar simpelheid, en wat haar is misdaan, 'k weet zo ge'er schoonheid zaagt, gy zoud verwondert staan.
Maar, hoe zal men 't nu stellen, hoe krijgewe hem in de knip?
Dat doe ik, sa, kom aan jou belie, pak je goed, wilt gy wel zyn geraaden, het geen gy hebt gedaan verdient gans geen genaade.
Sprak ik, ontsteld van weezen.
Mids, dat, zo jy 'er ook uitscheidt, jy in die zelve boete zult vervallen.
Myn man zal wis noch uitgaan, en komen niet t'huis voor morgen tegens den dag.
Maar leander, zoon, zult gy altyd zo voort gaan, en zo los u zelve draagen?
Marretje iacobs spreekt hiel wel.
Dat jy selt van hem scheyen, of staetje dat niet aen, soo maekt dat jy jou weert, soo lang je staen kunt.
,, ik docht niet dat uw man had zo veel verstand.
Die luid dan, dat myn heer mejuffrouw niet is waardig.
Wil je met eenen niet weeten, of ik men geld met tarwe, rogge, of witte brood te eeten, of in geveerde visschen, of geschobde vogels verteer?
Hoe staan me die rubands?
Hy is van 't volk dat niet zo zeer vervloekt als vree, die nimmer spreekt als van vermoorden, en van steken, en niet meer werks maakt van een mensch den hals te breken als van een roemer wijn te drinken.
Och men hooft is men als de ydele wind.
Ick dachtje voor den droes al heel om raapsaet waer!
Dat is een gatje vol, dat is 't eerst loof ick in een dagh drie vier dat hy verlaten heeft de kroegh, of wijn, of bier.
Hier heb ik knoopjes van het seynste tin, die je by me zoole voor zilver aan je broek kan draagen.
Hoe kan ik dit verstaan, heer reinhart!
Wel, jonker ferdinand, hoe ga je zo omtrent de deur van sinjeur vettelafoesje waaren?
'ik vreez dat heereman, myn list niet heeft gemerkt.
,, al zacht, wat heusch'lyk adriaan, ,, of vrees, myn toorn.
Emmerens.
Maar ik hoor wel, je loopt 'er zo wat over heen.
Pleun is te bedd', 't is laet, de luy souden'er oock op smaelen.
Broershart angelika, beatris, aan de deur benard ter zyden.
De geschiedenis van het kluchtspel begind omtrent te half achten, en eindigd te half negenen 's avonds, in wintertyd.
Ik zweer... dokter polifemus.
Ik loof niet dat 'er een slimmer karonje woond in de heele stad.
Toen riepze zo luit niet, die ritzige teef daerze leidt.
De tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor dit kluchtspel, vergunt aen albert magnus.
Een pyp toebak.
En had ik er een, ik zou zo veel schoenen met of loopenom er aan te te raaken.
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyt tot tyt door haer gemaekt ende in 't ligt gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Jurre, adelgonde, krispyn, sofia.
Tys. scheid'er nog uit denkje dat je bekogt bent?
Blyhart, gozen.
De tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor dit kluchtspel, vergunt aen albert magnus, boekverkoper tot amsterdam.
Myn heer de zuidzee ryst, zy passen op hun tyd.
Ick hadde schoon te suypen en te drincken den brant bleef aen het hert en wou van daer niet sinken, waer over ick besloot te sien of meester jan, my wel geraeden hadt soo veele was daer van, dat hoe ick jaquelyn quam nader by getreden hoe meerder pyn en smert ontstack in heel myn leden, want sag sy soet, door vreugt, was t' herte weg geruckt, en sag sy suer, het wiert door wanhop g'heel verdruckt, och beter hadden dan thien elssens my doorsteken, als eens van jaquelyn aldus te sijn bekeken.
Maer waer blijft witje swart?
Waar zou ik dan een groote vrouw op weezen?
Klaph an, daser aanstonts ofne de deur, und wense vrotge, wel door?
Kom 't half acht moetjer wesen en 't is aldaer omtrent, edelman.
Doch spreek haar vader aan, die 't nimmer zal gehengen, maar op een nieuw haar weer tot pligt en rede brengen.
K bedank u, freer, en, k moet bekennen, gy spreekt beleefd.
Dat 's wessel kuttel ont dat is noe wessel poep, dat 's noaber wessel.
En die kwam kwanzuis van de rijp!
Ja niet in deze landen.
Is dat vriend'lyk weezen, dat zuiver aanschyn, zo bekoorelyk voor dezen, die zon, die held're zon met al haar glans verdoofd!
Haar wreeden aart had my, tot wanhoop langh gebraght, had ick in 't uyterst nu, dees raat nogh niet bedaght.
Ik ga de vaar en dochter spreeken, gy zult myn broeder zyn, gaa heen, maar komt haast weer.
K'heb dan van hem geleert het steir en hemel kijken, niet dat ick door die const mijn selven wil verrijcken neen seker, maer t'is om mijn droef en swaren geest vermaeck te doen, en dit's alleen de saeck geweest, dat ick in dese const van hem ben onderwesen.
'maat het spyt me van jougeld.
Braff man, dat jy soo triompheer he legrement pas op.
Alonso hangt haar de ridderorder om.
Mr. pieter nuyts.
Vent, 't geen gy van den loop der waereld hebt gesproken doet juist de zon.
Hy zei ga daad'lyk mee lk heb een beurs met hondert vyftig dukaaten verlooren, en zal jou ter stee brengen, daar 't my ontstolen is, je moet niet toeven.
Zie daar papa, al zouwje my ook nog zo straffen, zo zal ik nooyt myn trouw over geven aan imant die ik haat.
K ben van myn keizer, voor een braaf zoldaat gekeurd.
Ei zeg, waar zyn zyn zinnen?
Dat isme seker leet, we hebbender melck 'elevert soo lang als mijn mag heuge, doen quam hy te hyleke, maer sen moertge wasser wel teuge, om datse doese vryster was wel jens poeyde altemet, maer wat was 't hy hadder sen sinlijckheyt op 'eset, wat sen moer badt, in sen vaer him wou belesen, het most allijcke wel soo 't schijnt een paertje wesen daer was gien segge teuge, en men maeckte de knoop, en is 't nou deur de bille?
Wie heeft het ooit geleezen, dat hans de kapitein, die alles wil doen vreezen, moet spinnen voor krispyn.
Dat liegt de geest, waaragtig heer.
Zy voert het paerdenvolk, dat s achterdocht, die muuren kan sloopen tot de gront, en wonder snel daer by, van voer en als verzien, men stel de vrees ter zy.
Ik wenschje t saam geluk.
Foei, 't spijtme waarlijk nu zoo kuisch een vrouw te weezen.
Voor een eerloos mensch, een rover, die my heden vijf honderd patakons steeld tegen alle reden.
Ze zyn drommels doortrapt, arglistigh, en gaauw kom je by er, ze krygen je siguro in t naauw ze zellen je met een abelheid de beurs ontloeren.
Wel jemy!
Dus loop ick in een hoeck, en wil geen tijt verliezen, smolsky binne.
T is zo k moet noch collationeeren, en dan een beeker ouwe traan, twee, drie, daar op naar binnen slaan.
Zoet hoe komt het dat ge my altyd dus noemen moet?
Loop, pieter, zeg dat ik hem aanstonds zal verwagten.
Wat is een bruid van groot vermogen voor eenen dag?
Maar 'k hoor daar in ons huis geluit. xxv.
Hier onder, sinjeur.
Een roemer rynsche wyn zal al jouw zorg verzetten.
Jorden, dokter polifemus.
Wat zo, nou lammert loop jou best.
Het is gering, dat in ons leven de min ons eens haar gunsten deelt.
Hoe is uw zoon t'huis, en licht hy te bed?
Denk wat je zegt, kwieryn.
Izabelle. verbergen we ons.
Wat zal ik'er van zeggen?
En dan word zy zo fix, als of zy van haar leven nooit letzel had gehad.
K hoop dat het zo mag zyn tot onze min haar voordeel, edeling.
Hoe dus, wat 's hier te doen?
Uw maakzel is niet slaafsch, als men u wel beziet, en, zonder oogmerk diend gy zo een meester niet, doch 't zy zo van die uur dat gy hier bent gekoomen, heb ik haar daagelyks meer koel en wreed vernoomen.
't bedrog valt voor ons uit, gewenscht en aangenaam.
Hoe heer anzelmus, deeze is myne dochter niet, dit is ze.
Ja zy is te fier, om by gelegenheid zelf eens een stoel te verzetten.
K heb my in veel gevaar gesteken, om u te mogen zien en spreeken, en nu ik zie uw glans en gloed, kruipt een ontroering door myn bloed, waar zal ik toch my best bewaaren?
Ritsaard haar geld gevende zie daar meyd met een lekker kusjen kunt gy my weer betalen.
't verheugt my, teuntje, dat gy my zo zeer bent geneegen.
Hy heeft een urinaal, licht om zyn water te bezien, viziteer jy dat nou iens uit de kunst.
Ik laat de mandt af zie daar, treed in, ik weet dat mijn suster je al lang verwacht.
Ik wou veel liever dat mijn vingers stijf staan bleven, en in vijf pooken net wierden getransformeert.
Waarom is 't dat hy haar zo streng verborgen houwd, en niet wil toestaen dat haar eenig mensch aanschouwd?
Bartolomeus, konstant, krispyn, nicodemes, margo.
O koningin van alle nachten weerdig van jupijn en al de gode te sijn benijt!
Ick sterf van angst en pijn.
De haet duyckt voor u neer parijs zal u de naem van godt augustus geven, of alexander zelfs.
Het blyspel speeld in 't kattegat, ten huise van jan jasperzen, en begind voor de middach, en eindigt in den avond.
Dat is, met weinig woorden, hy kroop in 't hout uit vrees dat men hem mogt vermoorden.
Louise, blanche.
Waer voel jei 't omtrent ?
,, och lieve heertje, gaanwe!
Hij heefter voor driegroot geweest, zijn wijf die spaart hem koek.
Broershart, hoor eens, myn zoete vaar.
Maar, ik zweerje, by myn keel, dat, zo wy ons niet van hier pakken, wy zullen zyn verraaden.
O weerhaen!
Ick ben niet sot noch droncken, siet vry, dit heeft de geest, daer ick van spreeck, gekloncken.
Ho, sinjeur kwieryn, ben je daer al riets je maakt me schier bang, als of ik te lang getoesd had want het zou niet wel passen, dat de gasten heur waerd, eer hy geried is, kommen verrassen.
Maer hola, 'k most maken, dat desen brief aen laurette quam ter hand, waer uyt sy voor eerst sal merken mijn uytstekend' verstand.
Ich bin ihm gantz verpflicht fuer die civilitaeten  dasselbe werd ich ihm von meiner seithen auch mitt freud erzeigen heir  wan ich das recht gebrauch  und die methode werd dieser leuter wissen.
Sy sal u grillen, u lillen, u trillen, en spillen, wel stillen, in korten tijt en u gedachten, en wachten, en klachten, versachten, en krachten u maken quyt.
Zo hy den brief van philomusus zelf verzierd heeft, zeggen ze, is 't laatste zonder tegenspraak.
Selitje nicht is na zijn huis, om hem daar toe te bewegen.
Ja kwamenzer, vrindjes, dan had jy luy al 't voordeel niet want je luy speeld dikwils, men zouder katten en honden mee vergeeven.
't komt niet te pas uw zo te handelen.
O wy lieten 't daar noch niet by steeken, de kochel, en de hoere waardin, wouwe wat zeggen, maar we sloegenze of wyze kop en beenen wilde breeken dat gedaan zynde, snap al te maal de deur uit, en na een nacht kroeg tot lichte mai onderwegen sloegenwe de glazen uit voor ons pleizier, en de lui voor'er bek, en van daar na sinjeur pappegai.
Dat 's vast maar zo jouw wyf het deur een ander te weeten kwam?
Zwyg, ontaarde zoon, die me aandoet zo veel smaad en hoon, die onbedacht, en los van zinnen, zo dwaas zyt in het reuk'loos minnen, dat gy, ha!
Maer, swaen, wat meug jy al beginnen, dat jy zo los, en buiten zinnen, als t varken tot den drek weer keert of, hebj in een reis niet geleerd, u voor de tweede maal te wachten?
Daar om twyfel ik er niet aan, of hy zelder hem wel deur redden.
Ik weet niet want het is hier al te zeer verkurven.
,, das dig ter tybel dat 's myn broetter, ich wol zwiegen.
Heb ick dan niet ghelyck, dat ick roep ende wensche te hebben eenen soon?
T veranderd alles, en dit meugt gy vast vertrouwen, en gistren waart gy niet, daar wy u nu aanschouwen.
En ik sta voor haar in, ik verzekerje, dat zy dat werkje wel zal klaaren. achtiende tooneel.
Al 't hulzel is zo net en fier om 't lijf gehangen, daar meenig slechte sul blijft in haar strikken hangen, o!
'k word dul!
Hans, unt was dan?
Trui zei dat papa my wilde spreeken.
Had ik noch myn eerste kracht, ik zou hem met myn langen degen van stonden an de bek gaan vegen of maken door myn korte roer dat hy voor alle turken voer ik zweer, gy hoefde niet te schromen dat hy myn handen zou ontkomen maar nademael ik op dit pas niet ben die ik voor dezen was, zo moeten wy een ander kiezen die hem het leven doet verliezen ik vin wel iemant in den haag die dit verrichten zal heel graag.
Komende het nieuwe dolhuis bezien.
Een wellust, die de hemelgoon, vaak lokten, van hun starrentroon.
Gaet hier maer wat wandelen, je seld haer wel haest werden gewaer, filib.
Na den zang word de gordyn onder krygsmaatspel geslooten. in de vierde vertooning, werd op het midden des tooneels, verbeeld den keizer leopoldus, op een gelaurierde zegetroon, in welks opperdeel geleezen werd, leopoldo victori.
Ik zou my na de tyd en na de reden draagen, als ik 't zo duidelyk verstond, en klaar uit haare als uwe mond.
Regul.
Laat het op myn staan, daar zel niet an mankeeren.
Wel neen ik styntje maat och!
'k saltje wel met drie woorden seggen 'k heb te voorsichtig wille sijn 'k was de visite geven, en bleef met eenen op de portie by mevrouw sjakelijn, haer broer, die na den haeg was, had juyst bey de knechts me genomen so dat ick in de werelt geen raet wist om met fatsoen thuys te komen want twee vremde snoeshaenen, die mijn der in hadden sien gaen, bleven den helen avond ontrent de deur van het huys staen hier was goejen raet duur, tot dat mevrou om haer broers pruyck en plunje begon te dencken, als ick die aen had, meendense, sou mijn niemant een hayr durven krencken, so versonnen, so begonnen ben ick de franse listen en laegen, docht ick, ontsnapt, en sou 'k mijn nu van een poep of een knoet laten onteeren, 'k was liever in stucken gekapt maer wie sou hier op dencken?
Wat is dat smagtrig volk geweldig in de weer, om my myne acties tot een beuzeling te ontwringen, maar ik meen die monsieurs wel anders haast te dwingen zy zullen blyd zyn, om van zeven en drie kwart nog eens tot twintig toe te komen, want ik tart al de actionisten met myn acties styf te houwen.
Dat kan niet mooglyk zyn, t is ruim zes jaar geleen, dat zy haar trouw met my zo schandig heeft geschonden.
De mijne mee me dunkt het an zijn stem.
Ten tweeden, begeer ick dat sy haer naeckt sal ontkleen, en datse op bey heur bloote knien mijn om genae moet komen smeken.
Hy moet gefopt zyn dien deeken van het hoorndragers gild maar daar is myn ziel hier diend geen tyd verspild.
Dat zal ik wel zwygen.
Ja klazyn.
De stof is licht genoegh, maar was 't een klompje gout zoo van een duyzend pond, met reen gy twijflen zoud maar zulken goed, mijn heer, dat mijd my al zijn leeven.
Je moet me, by myn eer, gelooven, dat, sedert zyn vertrek, al onze neering uit het huis is weg gestooven.
Om haar goede inborst niet te zien verwaareloozen, heb ik twee lui, zo dom als zy is, uitgekoozen.
De lucht wordt duister, 't zal onweer worden, dus.... brecht.
Daar zynder vyf geweest nou zynder maar vier.
Maeye. geensints niet, is't daerom dat gy huylt?
Och hoe sal men nu met me gecken, men sal seggen, soo most de gek varen, heeft hy nu sijn gat gebrant, laet hem gaen sitten op de blaren.
Gelooft geen vryers, hoe minnelijck datse kallen, haer woorden sijn als niet, se drayen als de weerhaen met alle winden, ick mach hier eens kloppen aen.
Wel ick segh dat et veul is, gans lichters je selt swijgen, of t selme liet wesen.
Krispyn, zoo stadig rouw te draagen?
Doortrapte, zultge u tot die stoutigheid begeeven, en lochenen't, om dat gy 't niet hebt onderschreeven?
Benard, zo haast als het liedje van broershart gezongen en gespeeld is, gerucht hoorende, zich achter hem verschuilende.
Dit is noch al op rijrn gedaan nu mag ik rijs aan't lesen gaan.
Hy gaet hier van daen wat queltmen dese mof,,in, baecker.
Dus op zen italiaans?
Ligt had jouw vader goedaart my de koop wel toegeslagen.
Ik zelt je wel zeggen, als het tyd is voor jonw datje trouwen moet.
Myn heer, ik kom weerom zo dra het mooglyk is.
Hoe, truitje!
De borsjes als albast, die zoetjes leggen drillen, dat is zoo veel gezeit die wil die kan nu willen.
Zou ik myn goe papaas geboden overtreen?
Den adel my bespot, ick kan niet langer leven, mijn dionisio.
Maar zie daar koomenze alle drie zelven aan, nu zelje uit haar zelfs best kennen verstaan hoe de zaak leid. sevende tooneel.
Begin jouw reden, zonder draalen.
Ik ben hier ook wel mee te vreen.
Dat hy louise zou beminnen, wilt niet loven.