floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
't is waar, myn lief, myn man, wy zyn verknogt door d'egt, en met een vaste band in liefde t'zaam gehegt, noch vrees ik evenwel myn vaders lust tot wreeken, die tragte zal deez' band, in dolle drift te breeken u is zyn gierigheid en wraaklust thans bekent, dies dient 'er overlegt, terwyl wy nu omtrent het huis uws moeders zyn, hoe dat voorts onze zaaken, tot een goed einde, en ons vernoegen zullen raaken, hier lang te toeven, vind ik gansch'lyk ongeraan, kwam vader ons bespien, het was met ons gedaan.
En dat hy heeft voorgenomen my uit te trouwen?
't is beter een paer uren te vroeg, als een oogenblik te laet.
De doot zal wis mijn heer, u levens draat afkerven.
Vaart wel, mijn heer, 't wordt tijdt dat ik de vorst ga kleeden.
Dit is maar wis, dat dit myn eer zal gelden.
Ik kreeg de koe, ent kalfje toe.
Wy moeten, nu wy permissie van de heeren hebben maar een eind maaken van de zaaken.
Indien ik u myn hart mogt open leggen, gy zoud het blaaken zien in eene zuivre vlam, die uit de vonkjes van uwe oogjes oorsprong nam.
K zal, wat me ook tegen staat, nu geen gevaat ontzien o liefde, wil my toch, met gunst, uw hulpe bien.
'k heb alles tot jouw verlossing ondernomen, en joului met veel moeite uit zyn klauwen gered.
Wat heeft hy niet al gedaan, om wel in de gunst van zyn leonoortje te staan, en wat gesuikerde woorden wist hy haar te geeven het was, o myn schoone!
Hy leest root eyn mool, wie onder deze steyn licht begroven.
Buuren, spreek recht uit is 't ook om eens te hooren, of ik heer goossen heb tot tweede man gekooren?
Karel, lopes, leonore, gusman.
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente octroye mogen genieten als naer behooren lasten wy ende eenen ygelyken die 't aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelijk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Wel dit komt seker schoon, wel lief hoe praetje soo, hebjet flus niet ontboon?
Met een karos in 't swart.
Neen, maer hy mocht misschien jalours zijn.
Wat quelt me den dronken beest.
Dat isser vast al een ick salse anders doecken, als kieckerkey haer doeckt, schoon ofse my vervloecken, ick geve daer niet om.
't is myn zoon karel, dien onverlaat?
Maar jy, kinderen, zo je iets klapt van 't geen hier geschied, je weet wat dageraad ik je beloofd heb, zie toe, je moogt vreezen.
Het grootste schelmstuk, dat zyn leven kan werden bedacht, ik bezwym, als ik het bedenk, of verhaalen zal.... warnaar.
Ga franzyn.
Dat heilyk vrees ik zal niet stuiten, want denk hoe lysje, teewis mind.
Wel aen dan kieckerkey gaet heen met all' dees keyen, soo datelijck naer huys, en smeert haer al den kruyn.
Daer zyn nog wel voorslaegen, die men zou konnen doen, en hem veel meer behaegen maer daer en wort by ons geen soort van min gestigt, dan die zo zuyver is, als 't helder zonne ligt.
Maar dat verwondert my nog meer, zoo schielyk, zonder my, wat reden?
Echo, tiribus.
Een wonder, dat mijn lust verlangen doet dit 's teeken dat ik geen vrou meer schijn, mits ik mijn naam in man verander.
Daar komt haar ouwe galant, ik moet hem wat in twyffel houwen, en niet zeggen, dat filipyn dit heeft gebrouwen.
Zyn hier niet veele, van wag slag 't mag zyn, te vinden.
Dat s tot nog toe stil.
Kyk gek, had jy gezweegen, jy had de helft van 't geld gekreegen.
Je bint myn ienigst kynd, en kyk zo k jou moest derven, zie daer, k loof dat ik van klinkklaare rouw zou sterven.
Ick moet de neef eens besien te deegh.
Getrouwe dienaar, gut, ik loof dat hy wat fopt met huybert zyne knegt?
Jan. ho buurman jochem!
Myn pligt, die nooit vergaan moet, wil, dat ik my van t woord, t geen ik u gaf, ontslaan moet.
En weigert nu myn ramp aan my die rust te geeven, die de allerdroevigste noch over is gebleeven?
Fulvius en triphon uyt.
Also ons vertoont is by de tegenwoordige regenten van de schouwburgh tot amsterdam.
Maar, papa, gy hebt immers zo veel doozen, wat zullen deze schilpatte?
Maar teuntje, hoe dus verslagen?
Maar, wat waaren dat voor lieden, die daar zo knorrende uit uw huis kwamen, met malkaar?
Zal dan rapaalje om 't schrift meer voordeel nu hebben, als man van oordeel?
En jy vryer, wees ondertusschen niet te bedroefd, ik min je noch ien beetje daer, wil myn hand kussen.
Vaar wel, 'k zal dankbaar my aan u tot uwent toonen.
Maar zagt.... daar word geklopt gaa kaatje, kyk eens uyt.
Het is onlijdelijck, waer magh dat droncke varcken nou sitten, ja ik wens hem voor den droes op marcken, die wijve beul, so langh heb ick nu noch gewacht met eeten maer als men vaeten schoon sijn, so acht frits klopt.
Gebeurender zulke dingen?
Ick segghe datge swijght, of 'ksal u lustigh slaen.
Kam goot mit mi in meinder harbargen wie zollen zoepen dat wie op henden ond veuten no bed zollen kroepen.
Je bent alleen de man die neeltje heeft besint.
Myn heer, vergeef my dan lodewyk.
Wat zou 't my kittelen, indien ik dezen gek, eens wakker, na myn lust, mocht tromm'len op zijn bek.
K zal maaken dat gy zyt te vreen.
Wy blyven u, verheevene sinorie, ootmoedige dienaars.
Dat is te zeggen of zy... santilane.
Nou grietje weest te vreen, de saeck lijdt geen gevaer.
En in wat land gebooren?
Neen, maar trouw hem zelf kan hy jou zo behaagen.
't gaat wel na ik merk wy hebben joris franssen al binnen.
O ick kan treff'lijck lesen in schotels, maer geschrift mijn heer dat kan ick niet, dat ick niet lesen kan dat is my 't grootst verdriet, en 't schaet my yder weeck, voor 't minst, wel hondert kroonen.
Ik staan 'er van ontsteld, myn zinnen sijn aan 't warren, want eerst so heeft hy myn syn dogter toe belooft, en nu so stoot hy my als roereloos voor 't hoofd.
Myn oogmerk was met een, myn zuster uyt den dut te helpen, als zy zag, hoe weinig steun en stut zy had aen driessottyn, en aen verwaende wyzen.
Dat zal wel gaan vaar, ik blyf'er borg.
Hoe heeft hy no mots kora,,si ick moet noch heb monni van dubbelde korta,,si snaphaen.
Groote held wilt gy uw volk hier niet in order doen rangeeren?
De woorden blijven my, van vrees in't keelgat hangen.
Hy keerde weer om, doen maeckte se hem soo beschoncken, dat hy nergens van wist, soo wiert de knecht misleyt in plaets van na de straet voer hy na oosteeuwigheyt.
Ik ben 'er daar van een te deerlijk omgeleid.
Konstancia. och!
Hy zal, dat zweer ik u, in geen vier etmaal eeten die van u beide my niet haastig open doet.
Waar of dees fackellight, en hoogheyt dogh magh steecken, wel duurt dit zoecke langh, de kop die zal my breecken.
Als gy getuigen hebt, myn heer, van 't geen gy zegt, zal ik die zaak voor u bepleiten voor 't gerecht.
Hy mag dan blyven u ter wil, ik hadt gedacht hem weg te jagen.
Het is een boef hy heeft my al te veel verstoort.
Hy leest hier leit een wisselaar, die goudt noch zilver hadt, en in het wisselen bestondt zijn grootste schat.
Hy spreekt ik trok na bergen op zolder, en daar wierd ik soldaat, om voor agtentwintig stuyvers in de week myn leven te wagen, en ik had by me keel nog nooyt een musquet op myn schouwer gedragen, wel wat waar ik fors, en riep niet anders, als van dootslaan, en dan zong ik.
Ja grietje pieters, wat scheeld jou wat de botter geld.
Dat ik niet vreesde my te misgrypen.... grypaard.
Ik zeg, dat gy my qualijk loont en my zeer moeilijk maakt, door uw stijfzinnigheden, en grillen lijkt het wel naa billijkheid, of reden?
Wel grootje je meugd wel haast uit om een broek en een wammes te kopen.
Myn heer, zo t u gevalt gelieft maar hier te koomen, myn huysvrouw zal terstond hier ook zyn.
'k betrouw jou woord.
Wat vrouw zich de eer stelt tot een baak, neem in het speelen geen vermaak het spel moet zy, als doodlyk, schroomen want zo haar, geluk vertraagt, kan zy licht zo verre komen, dat ze 'er 't heele resje aan waagt.
Dat scheeld my niet myn heer ik bruy my met geen geesten, ik vraag maar of het lyf gezond is, daar is t al.
't is geloogen ik dee 't.
'ha snoode tooveres!
Het tooneel verbeeldeenig geboomte, in t verschiet een heeren huis.
Gy zyt een herakliet krispyn gy doet gelyk de krokedillen, die konnen schreijen als zy willen.
Slenderhinke tegen katryn.
Wel, weet je beter raad?
Nu, arlequyn, laat zien wat je in de kist zult pakken.
Had mijn vader dit werk van onze hillegond beleeft, ja wel zie daar ik vertrouw dat hy van puur hartzeer gesturven zou hebben, en van rouw zulken vyand was hy van d'ontugtigheid, en zo beminde hy een kuisch en deugdzaam leven.
Vlieg heen flipyn, en maak gezwind myn rytuig klaar.
Philippyn mr. koppelaar, vryer van antonet.
Eer ick na booven quam, so waeren s'al op 't recken.
Waar sprakmen immermeer van diergelijk een feit.
Hoe zau men 't maken met de man, die t'onzent kommen zal?
Petronella, leliane.
En die verbruyde moff droomden, dat hy een hoopen volck tot sijnent hadde te drincken.
Constantia, dochter van eelhart, minnaares van francois.
Ick sal in korte getrouwt zijn, al sou ick een vreyer in de geut soecken, of uyt westphalen ontbieden.
'k heb gehoort uw vrindschap my gedaan, in my bekent te maaken het quaad gerucht, dat my mijne eer zou kunnen raaken.
Laat vader zulks niet hooren, ik weet dat hy gewis ontsteeken zou in tooren.
Ick kan mijn been niet voelen, och!
Ik wil met lysje een oor paren en haren trouwen dienaar zyn.
Jy zelt jou goedt wel van de weeskamer krijgen want jy bint mondigh  verstaeje dat wel fy?
Maer moeder, je zoudze doch niet wel konnen leezen.
Hoe een dukaat?
Ach juffrouw... magdaleentje.
Van... joris.
Het spel begint met het aanbreeken van den dag, omtrent enin het huis van konstancia, en eindigd tegen den middag.
Dat het geen menschen horen, ghy waert uw eere quijt.
Ernst, hans, izabel, katryn.
Je zoud hem deur een vuur doen rennen met de minste bullebak, zijn blooheit luid te grof, een blaas met boonen hielp hem lest wel van twintig trappen of, hy schreeuwde, en riep even eens of men hem vermoorde.
De vent gelooft me niet.
Sult gy dees sotte reen dan nimmer breken af?
Adm. krijgh ik het kluwen vast, ik laat de draat niet gaan 'k zal met beleeftheyd dan en list haar eens gaan groeten, mevrouw ik ben u slaaf.
Wat wilt gy hebben t'is gedaen?
Ia, maar 't slimst van al is, dat zy 't maaken al te mal.
K zal die brutaliteit, karonje, u haast betalen.
Jan jasperzen je zeld ons dan zo daadlijk volgen?
Ik zal haar byden wenken, en ik trek van hier.
Margriet, modde, pietje, karel, wyze jochem, jurge spaarpot, jan losbol.
Sijt gy 'er toe genegen?
Moogelijk sal 't dronke bloeyken sijn boden broot ergens sitten verdrinken.
Dat 's nou over den zegen is 'esturve, de valsheyt dieder nou is het dat al bedurve, men pleegh wel eerlyck an sen broot te raken, 't ginger aers toe.
Maar, 't zal eens weezen moeten.
Mejuffrou, noemt gy dan trouloosheyd, 't geen alleen uw hoogmoet aen myn ziel gebooden heeft voorheen?
Iae, werme broers, trijn raetels.
Waer is myn soon met synen neus?
Dat zel ik je zeggen met der haast.
Ik vrees iets 't geen ik schroom te vrezen.
Onze tafel is al opgenomen, achter staat een gebraade hoen, 't is te middag warm geweest, daar kun jy jou maaltyd me doen.
Hoor luister... heerman.
Jacomyntje janz.
Urbanus, man van isabella.
Hoe aerdigh, niet waer, sijnse in 't kittelwerckje gedresseert?
En as 'k men omkeer is 't gedaan!
Het geld sinjeur?
Men moet een moeder van haer regt niet ligt ontzetten.
Ik dank de hemel, nu ik u ter goeder uur noch alle zie gezond myn ouders, myn verlangen, laat ik vol blydschap u toch in myne armen prangen, myn karlos!
Zy is 't, jy zult mee.
Of, myn troost by uw myn engel wierd gevonden!
Heur miesters  sey de duivel  lyen zoo wel as zy want ze hangen elk an ien zijde bast en zooze daer vierentwintich uren an kunnen hangen  zonder dat de strenge breeken  zoo binnenze allegaer vry, mit wees hy waerze hingen maar ik had nau om ekeeken  of ik zager wel tien dozijn veur heur stroppen druipen in ien ketel vol ziedent water  die er recht onder ezet was daer moesten zy zoo lang kooken totze twee vijfde parte minder woogen  jae zoo net of et ewet was.
Don pedro word zo lichtlyk niet bedroogen.
Eenige maskeraaden tot gevolg van kapitano.
Gy weet niet 't is een kaerel.... valerius.
Beatris, hebt gy wel gehoord, hoe schots, hoe trots, hoe fel met schrikkelyke oploopenheden, veraard van burgerlyke zeden, de vader van angelika my heeft bejegend, alzo dra ik hem naa lang oppassen, loopen naar de uitslag vroeg van al myn hoopen?
Gy op 't bed, en ik op de bank, in myn' kleeren.
Door wanhoop fel bestreeden!
Zou ik trouwen!
Zie, dat ik schryven kon, gansch kracht!
Als zagjes wat, mijn heer, ei lieve laat dat blijven, wel waarom hoefje doch te zien het geen ik draag?
Jonghen lemmen met syn neus.
Dat beloof ik op myn edelmans woord.
Oct. dat is geen wonder, heer, uw geest is nu bevangen, en ganschelijck gepraamd door u nieusgierigheyd, dus zijt gy zonder u de plaats, die tusschen leyd, die maackt u zonder my en wijl de min door d'oogen zijn eerste oorspronck neemt, zoo is het niet geloogen, dat gy zijt zonder u, en zonder my, en min.
Men vaar enne moer die 'er de gierigheit zo toe porden.
Ik zorg voor meerder zwarigheit want zo zy dit haar moeder zeid, heb ik weer op een nieuw te vrezen, dat ik haar luitenant moet wezen.
Gy oude man vertoeft, naa wie komt gy hier zoecken?
Weet dat myn zin op dit zwart geitje, flus gevallen is, haar' min hadze op een bok gesteld maar schoon ik geen vier pooten noch dubble hoorens heb, ik zou haar.... heer anzelmus.
Har uit alon, wat ben je voor volk, kom voor den dag, 't zy wijzen, of gekken.
I ze!
De huysheer?
Ik bid papa, ey!
Wat dunkt u neef is 't nu niet waar?
Adm. ik sterf door min en hoop, en weet niet wat ik min.
Reinhart, stoffel.
Wat hapert er?
Geertruy, volkert, kniertje, kristoffel.
Ey juffrouw, seg, wat is uw meening om te doen?
Oordeel, dewyl ik weet gy deel neemt in myn smarte, of my wel zwaarder ramp ooit treffen kon het harte?
Hoe vrouwtje, hoort gy me niet by dat zootje gekken?
En jy lulef, zel jy ook niet haest aan de meid?
Wat is 't my moeielyk in dit leven, dat ik my niet en kan begeven om eens getroud te zijn daar's niet, of 't strekt my alles tot verdriet, als ik met elk niet mag verkeeren een man die zou dat niet begeeren, dat ik elk een zo vriendelyk was.
T is geschied, gy zyt begraven, wist gy t niet?
Die snapster kan maar alle dingen, dieze iemand zeggen hoort of zingen, naebauwen en vult deur die klap zoo menig neskebol de kap.
Kees kees, ik sie wel.
Zo 'k in uw plaetze was, gedoogd'ik nooyt, dat hy tot saertjens huw'lyk raekte men dee my ongelyk, zo men gedachten maekte, dat ik hier oversprak, om dat hier d'eygenbaet, of heymelyke spyt, my gaeven dezen raet, of dat de lafste streek, die hy my speelt, my quelde de wysheyds lust al lang myn ziel bevestigt stelde die is een vaste burg, waer van een ziel gerust de laege dingen ziet, dog zonder trek of lust maer zo te handelen met u, dat is u tergen, 't is strafbaer, uw gedult zo veel te willen vergen uw eer die hangt'er aen, gy moet hem tegen gaen, met een woort, 't is een vent, die u niet aen moet staen.
Reinhart, eelhart.
Daar steekt ommers niet in, laat hy uw dochter wat vermaak aan doen, ik bemin de vrolykheid, al ben ik wat oud van jaaren.
Zeergenegene dienaar, en couzyn, don gaspar de pitropotto.
Me juffrouw, onze list is al te wel beleid, om ooit ontdekt te zyn door iemants schranderheid.
Maar 't komt my wonder voor.
Verlof, doorlugte broer, en vrind dat k u dees kraamer op mag dragen, mits gy de poeezy bemind, in t bloeyenst van u jonge daagen gy schynd door pallas op gekweekt, om voor myn kreuple rym te kampen, uw deugd door alle nevels breekt, bescherm myn kraamer, die veel rampen, geleeden heeft eer hy tot hier, is met zyn mars in t land gekomen, ik hoop, het strekt u tot pleysier, want wyl gy t leest, zuld gy niet droomen, door dien krispyn, dat weet ik wel, de vaak uyt uw gezigt zal houwen, t geen hy verkoopt, is uyt de tel, van raarityt, voor mans en vrouwen, hy zingt, en springt, wyl hy verhaald wat hy al heeft bezogt, voor deezen, en waar dat hy al heeft gdwaald, dog zoo t niet naar uw zin moogt weezen, roept vry, dat ik van t spoor af ben, met al dit mal gebrus te schreyven, gy weet wel broeder, dat ik ben een broddelaar, die nooyt geen schreyven geleerd heeft, op het hooge school, om veelderhande taal te leeren, ik zing maar zoo wat om de kool, voor die de snaakigheyd begeeren.
Men zou d'eerelijkxte man, zulx, of diergelikx kennen op tijgen, en zou dat al waer moeten zijn?
De plaats geniet gy maar door gunst gy zijt het waard u aardigheeden en oefening van zoete kunst, doen u die stee zoo vaack betreeden.
Heer, laet my hier alleen, ick ben 'er mee te vreden.
Twijfelt dan uw hart, wie dat het kiezen wil?
Ik mogt de vloer zo niet zien leggen, juffrouw zei, datter volk zou komen.
Van wybrant grote maat.
Jan. hoor!
Wilt gy, dat ik me alleen zal kleeden gelyk een klopje.
Men volg nooit zulke lien, wel waardig te begekken, die zelf noch ydelheid uit zulke zaaken trekken verhaalen wat galands haar vrouw heeft aan de hand, en roemen op het breedst hun gaaven en verstand, betuigende overal een onbeschaamt vernoegen, en durven, waar die gaan, zich nevens hem vervoegen ja, maaken dat al wie hun stoutheid ziet, met reen, zich moet verwonderen om zulke beestigheen.
Hoe maak je zulk bohaai, wat is er weer te kwikken?
T was stok in t honderd maar, ik meen, zy moesten bloejen, en de geleden schae wel schoon met geld vergoejen, eer ik haar vry liet.
Leonora, katryn, jasper heel verbaast uit zyn deur.
De jongte kwieryn.
Of, gaf het duplycq u meer klaarheid?
Vergeef het my, myn heer, zo ik, in dit ontmoeten, u, die 'k voorwaar niet zach, ten eersten niet kwam groeten.
'k zal u voor die dienst beloonen.
Ja, ik ken jou wel, en ik weet wel, dat je kwieryn hiet, kornuit.
Gaat by zyn wyf.
En onze zaartje dunkt dat hy alle docters in verstant en geleerdheid gaat te boven.
Als jy te bed bint, hoop ik dat het beet're zel ik zie de roode verf, word bleekjes op jouw kaaken wil ik wat warme wyn veur jou gereed doen maaken?
Of begeerje iets?
Dat ben ick niet, mijn lieve soete quant, ik magh een pintje drinken, maer'k heb mijn tuygje kant.
Myn ouwe vrindschap port my aan om u te toonen wat looze streeken in dien huisverrader woonen.
Draaght u verlangen tot op morgen noch verduldigh, 'k beloof u dan wat goets.
Hy heeft geloopen dat hy hygt.
O ik vergis me al weer, vergeeft me.
Maar, mejuffrouw, is jou dochter lang ziek geweest?
De medevrysters, blyspel.
Kom, cees, dat s nou uit.
Zyt gy daar, mon couzin.
Kan jy t niet schryven?
Jy, juffrouw uitzuipster!
Waar van zoudenze anders de kruyjers konnen betaalen die, terwyl zy inde herberg zitten, de brieven aan 't postkantoor bestellen, en af haalen.
Maar evenwel hoe stellen wy dit nou?
Dat's goed.
Gy zyt dan eindlyk van dien kwelgeest eens ontslagen!
Neen, joffrouw, is het uw behagen, gy moogt uw pynen zelver dragen ik draag niet graeg een anders pyn, mits ik genoeg heb aan de myn.
Roemer wil noch eens drinken, en de wyn stort.
Die schrijft te goddelijck, mijn heeten vlammenstichter gebiet zulcks niet, o neen!
Lysje, teewis, leentje, jaap.
Bellardo wat'zer nieus?
,, daar is geen gekken met de dood!
Wilt nu met uw schildknaap onderwinden om op te zitten.
Kom, kom, schout, krelis het gelyk, en jouw kaert is toch verstooken.
Ja potzenel, koop is koop, we zellen haast bruyloft houwen, benje mal, de juffrouw isser aan vast, 't vleys is verkoft.
Wy haken na't begin, en dan na 't eynd der zaak.
Reinhart, meinsje.
Hy doet niet, als de gek mit me scheeren, en daer by schelt hy men uit en trakteert me, als of hy me veur de honden evonden had.
Myn waarde lief al 't geen wy wenschten is gelukt.
Licht heeft hy 't niet kunnen myen.
Een wacker hopman in zijn wackerbeydt voorspoedig.
Franzyn zult gy my ook zoo schandelyk verraan.
Soo hoor ick wel jy hebt voor susanne gespeult wat iy ons vertelt!
Myn dochtertje!
Ik bid je, hartje, zyt toch zo jaloers niet meer, verban die achterdocht, want ik bemin u teer.
Ik ben bedurven.'k ben verlooren.
Mevrouw mag ik wel in de buurt een pak of vier met goed ophyssen?
Hy stond stom van verbaastheid, hy keek vies tegen 't water, en zag 't schip, door en door terwyl had ik tyd, om zyn huisvrouw behendig in 't oor te luisteren, hoe wy, tot haaren besten, met haar man voor hadden te leeven zy, hoewelze zyn kwaa nukken, en vuile argwaan zag verdreeven, onstelde in 't eerste, maar, gedenkende aan haar lijen en trouw, bedaarde en beloofde ons dat zy zwygen zou ja, mits dat hem geen leed geschiede, de zaak te zullen helpen voortzetten.
En gaff zo daat'lick last, aan een die dunckt my hieten mijn heer stalhouwer wel, wie zou dat niet verdrieten dat hy mijn volgen zou, daar komt hy ach!
Hoe kan 't afbeeldzel toch aan my afgryslyk weezen, van die ik over al zo vierig heb gezocht?
Daer trad ik in maer veur het scheijen, want, zy vertrokken met huer beijen, zei cobus, gae jy maer veur uit, op morgen vroeg met d eerste schuit, ik zal wel met de vrachtman koomen.
Hoe loopt den kinckel dus?
En zoo zy dan bevint, dat ghy al zijt getrout, zoo zal zy die verlieft, hooghmoedigh is en stout, op 't konincklick geslaght, waar uyt zy is gesprooten, al u begonne werck, uyt minnenijt verstooten.
Oliman, soliman, foliman, boliman, alius, falius, malius, salius, mikkeran, likkeran, wikkeran, nikkeran.
De drommel haal de meiden ik mogt die varkens noch wel van elkand'ren scheiden.
'k denk niet dat niemand my daar in iets hoeft te leeren.
Hersteld u. brengt de linkerhand aan de muts.
Hoe roept ghy zoo verbaast, wat wil u majesteyt, casim.
Het kint zijn vaader haat, om 't praalen van een kroon, en wenst hem doot om zoo, te treden op de troon.
Ja etwas aber doe bist gaar er motter nicht.
En u gerust te slaapen. twintigste tooneel.
Kom schoonvaar, 'k ben daar mee te vreen. negentiende tooneel.
Houw je wat geruster.
Ie sult doch nimmermeer u wil van mijn verkrijgen, verstae je t wel sunjeur?
Is t niet, het kost nog wel geschien.
Der keyen ballast is, een sware last voor die, door kruyns onsteltenis het malle roer haers schip t' onmachtigh valt te stieren.
De henker moet hem plagen.
Daar behoef je niet voor te vreezen 'k zal maaken dat de dingen komen daar ze moeten weezen.
Neen, t kan in myn verstand niet komen.
Kyk, zie je t wel, hoe trouw dat zy me liefheeft?
Ia 'k zelder me toe gaan verkloeken, en laaten 't volk myn hand eens zien.
Wel lubbert lubbertzoon, ik zie hier wondre dingen.
Indien gy loos sijt in dit suffende geval, weet dat hy loosheyt oock daer tegen stellen sal.
Dan is haar macht te niet, en gantselick verslaagen, 'k beken wel dat mijn broer, met recht de kroon most dragen.
Neen, zy hebben op de jagt haar zelve weezen jaagen, en ook gevonden de schoone tyd, het mooije weer, de wapens die ze draagen, de gesteldheid daar zy haar in bevonden, en andre zaaken meer van dien aard, bewoogen haar, om met dit volkje t'saam te spannen, en rezolveerden met 'er vaard, om zo aanstonds onder heur dienst te neemen.
Is t geen tovery.
Ho, 't is dronkke hansje, wel maat hoe dus?
Maer 'k wensten morgen wel sijn uytvaert weer te houwen, dat u de duyvel hael, dit houwelijck moet heen nicht en cozijn, o bloet ick soeck geen hoorens, neen.
De kindren, die my by haar leven de goeden hemel had gegeven, zijn altezamen mee al heen, op ene dochter na alleen en deze dochter, nu ten tijden, is al mijn quelling en mijn lijden ik zie haar in zulk treurig leit, en in zulk een zwaarmoedigheit, dat het onmooglik schijnt te wezen haar van die quelling te genezen en zulk een quelling noch, waar van ik d'oorzaak zelf niet weten kan. voor my, het gaat my aan de zinnen, onzeker wat ik zal beginnen en ik had, als gy kunt vermoen, hoognodig goeden raad van doen.
Hebt gy een wissel?
Om groot te worden?
Men soude niet seggen dat 'er in een boer soo een geest,, was om dat kalfje soo te prijsen als ick jegenwoordigh hoor.
'k wil geen plaats meer in een bedurve hart bekleen.
Ik loof dat febus moet van gist'ren dronken zijn, en dat het hooft hem nu noch zeer doet van de wijn.
Pas jy maar trouw'lyk op om my de hand te bien.
Die ik eeuwig zal haaten, meend gy dat sinte rokus, onzen paatroon, dit ongewrooken zal laaten?
Dat 's by mijn keel aen stappen, met sulck een korff, 'k ben soo moe als een hont, 'k hebb al weer dorst, dat ick een paertjen hadd, ick was gesont.
Stemme als 't begint.
Dat kan niet weezen, k moet de kooplien zelver spreeken.
Hoor buyten is een fles, mevrouw vol limonade, en konfituren.
Wees niet bang, vryer, ik zal dat onweer wel kalmen 't zal wis monfreer zyn kom katryn, zonder te talmen, dat ik hem welkom heet.
Wie zoeckt zijn majesteyt?
Geefme 't potje mit pap.