floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik zeg je dan myn heer, jou lief was opgeslooten en die gevangkenis heeft haar, na 't schynt, verdrooten ze is uitgebroken, en enfin op 't haazepat.
Elsje lubberts. och diwertje, ik hebt al hiel wel, men dunkt dat we alzo veul hebben alswe behoeven.
Alles wat me 'er vertoont, wordt de speelers uit het boek voorgeleezen.
Daar word weer geklopt, 't zal moeder zyn, steek weg.
Mach ickje bidde, man, swijght toch stil, je hebt'er geen eer af.
Ik zal, moeder maar 't geld.
't is een bedrieger, men behoorden de gemaakte landloopers te hangen.
Konstantia, eelhart, kristine, francois, reinhart, meinsje, jakomyn, kruyer, stoffel, michiel, en kornelis, in lakeis kleederen.
Ik en myn froutje kyk zo spreek zy, die bemintje of wy te blyven kom, zy bid dat je in de nood de kind bewaart, als jou jy kan jou ransoeneeren als jy wilt zwyg, en met de kindje wederkeeren in holland, in de haag toon maar die gouwe ring, met deze briefje, als jy een eerlyk man kan vinden die kan haar dan te recht breng by haar vrinden.
En op mevrouw heur wangen, zie ik ien droppel noch van dat blanketsel hangen, dat zy te nochtend daer op smeerde.
Jasper, margriet.
Karel en nicolaas uyt.
En doe strooydenzeme wel een vijf of zes pont gruttemeel en men haar, haddenwe dat nu we baktender pannekoeken af, wat dunkje van die mode?
Verstaa je 't zo, vaart'er dan wel mee, ik wensch dat je'er aan meugt geraaken en dan kon je de eer wel hebben dat ik je oom wierd.
Myn knecht heeft de toestel aan niesje te bewaaren gegeeven, als je dunkt dat het tyd zal zyn, wy zyn klaar en zo eeven heb ik detimmermans baas gelproken, die zei ook dat hy herwaarts gong.
Nou, och bewaert ons, schaemje jou niet, jou groote knecht datje beedelen geet?
Nu gaatze met haar sno klappeyen op 't nachtbanket der zwarte reyen, daar heintjepik de maatzang houd, en fijtje feeks haar listen brouwd.
,, uw vaders komen overeen, ,, om u in 't huuw'lyk te doen treen.
K zal uw gedachten wel ontsluyten, karel zal mijn lijfs gevangen zijn.
'k selse dat wel uytkornen, de moete de stuver al aer winnen.
Jy hebt maar te spreeken, jouw deugd en moed is ons gebleeken.
Voor 't overige zal my den grooten hoop der toezienders, wien het om 't even is, of 't maaksel wat beter of sleghter is, genoeg voldoen, zooze zich hunner uitgift niet beklagen.
Schep moed, myn toverkonst zal heden u verklaaren, 't geen niemand meer op aarde aan u kan openbaaren gy zult hem weer zien in het leeven, en geraakt tot staat zyn ballingschap heeft zyn geluk gemaakt.
Wachtje daar veur want zo verhongert als ze zyn, zouwenze u leevendig opvreeten zo glad als een dood konyn.
In 't derde jaar geweest, zijn lighaam al tot asschen.
Dat hoeft niet want ik zie daar komt zy zelf al aan.
Gy neemt te groote zorgen.
Soo ickje helpen sal, moet elck doen als sy deden, en slaen een doeck om 't hooft, een gordel om de leden, die mijn knaep kieckerkey, d'een voor, en d'ander nae, tot mijnent aen sal doen mits elck alleen heen gae, en elck alleen weer keer wie daer toe is genegen, zy doen sulcx.
K wou liever, dat ik t huis in brand zag steeken.
Ik heb krelis hier flus noch gezien.
Beklaag nu uw verlies, en schreeuw van nu af aan, niet meer, hoe veel de zuid?
Kom laat 'et daar nu maar by steeken, en ons van andre zaaken spreeken, roer grootharts daaden niet meer aan.
Nu ik ontslagen ben, en gy in wanhoop smoort wil ik uit lout're gonst mijn zelven overwinne.
Wat, 't is een mof, in zen gat.
Van dat hy by me kwam, wat was hy gaauw in 't leeren.
Mijn heer gy weet het al.
Laurette sins ik eerst de stralen van uw oogen gesien heb, is my heel mijn vryigheyd ontogen vergeeft 'et my, dat ik dees stoutheyd heb bestaen, het was uw schoonheyd, die my daer toe raeyden aen, die schoonheyd, die my noch sal duysent doon doen sterve, soo 'k niet in korten tijd uw hulp en troost verwerve, dies hoop ik, nademael dat gy my hebt gewond, dat g' ook de geen sult zijn, die my weer maekt gesond, en dat in't schoone lijf een goeden ziel sal woonen, die mijne trouwe min met wedermin sal loonen.
Gedaan in den hage onder onzen grooten zeegele hier aan doen hangen, op den 14.
Ik doe wat ik wil, ik heb uw daar geen rede van te geven, t zyn myn zaken.
Wat nut geeft dit aen 't land, dat onze meester jan zyn pen en slechte styl verhuurt aen alle man?
Myn heer, ik heb je lang gewacht, en 'k ben bly dat ik je hier vind.
Ja, hy's een van die spooken, daar u konstancia zo vaak van heeft gesprooken.
'och!
Die vent lykt dronken, ik wil my van hem wenden, hy maakte my misschien in kort geheel tot enden.
Mogt ick aen blanche nu die blijde boodschap dragen, wat zou my eer geschien.
Ik sie hier is niet meer te doen 'k mag mijn nu aan het werken spoen.
Ja wel, alwaarenze altemaal te vree, ik niet, ik zal de zaak bepleyten, 'k ben zelf een advokaat.
'k looft wast met een half bier, om dat te klooven, of met een pijpjen toeback, dan waerje recht een man jy ofsmeeren, al saeghjet, jy treckt'et jou niet an jy hebter de bruy of, jy dient om een dachhuer jy bent met die boeven maets, jy drinckt een gelach bruer, sou jy't haer beletten, jy bent die't haer anraedt.
Wel, heeft hy niet belooft het krom hout recht te maaken, en ons te schryven, als t gemoed wat was bedaard?
Voort, krijg men schoenen lijs, en pas wel op de pot, dat die niet over kook.
Zy gaat met iulia wat ter zyen.
Nou jan buur toon je wat gedwee.
Elf stuivers aan brandewyn?
Het tooneel verbeeld een gedeelte van t dorp, en onder anderen de huizen van crelis en kryn, in t verschiet het rechthuis van t dorp.
'k heb wel hooren zeggen dat kupido ons dwingt tot deeze geyle min, 't moet wel een groote reus weezen, dat hy dus betoovert onze zin, de duyvel magh hem haalen, o!
Neen moeder 'k ben niet meer gezint, gelyk daer even.
Dewijl dat dadelijk voor ydereen zal blijken, wie dat ik ben, en dat ik u niet hoef te wijken.
Toen zag ik ien diel menschen mit zwarte handen  wat hebben deuze gasten  vraagde ik  edaen?
Zy weet de zielen hier op 't aardryk te vereenen, die zy, om hoog, te zaam' geschikt had lang voorheenen.
't soume van harten leet wesen dat ghy om mijn soud bederven que mine fait un so, ey sie, hoe staet hy nou.
Drommel is 't hier!
Goe maat, wat meugje dan toch willen?
Hy zeid, dat jy jou dochter aan een oud man uit meende te trouwen, dat het huwelyk noch van daag zou geslooten worden, had myn komst dat niet weder houwen.
Ick schick mijn dan wat op, 't is beeter nou als laeter, 'k verlangh na dat hy komt gelijck een vis na 't water, t' zamen binnen de edelman, met snaphaen uyt.
'k was uytsinnig door een klink die ik daer soo datelijk van die besukte juffer laurette ontfink ik wou voor den baes soo op mijn fatsoen wat makele, en sy gaf mijn een klap dat 't kraekten, had daer sey se, dat 's voor je kakelen 't vyer sprong uyt mijn oogen, en ik wist niet of ik staen, of vallen sou.
Om dat ze, onder het hikken en snikken, zaid, dat je een woekeraar en schrok bent.
Soo jy geraen wilt sijn, soo laet dat vrylijk staen, die luy die voeren schut, je sout et jou beklagen, t is of se dammen, want sy slaen met dubble slagen.
Jouw geest?
'k zal, zonder veel geraas, u, myn broertje, hier versteeken, daar ik jou flus weer zal spreeken want zo hartman my hier vond met het lurkglaasje aan de mond, zou hy wis, met slaan en trappen, my de wyn ten rugge uittappen.
Een heerschop die my van den hemel is gegeven.
Blyf jey zo lang te pand, tot dat zy komt betalen, de onrust die jey selfs hebt op jou hals gelaan ik heb een ander boo, myn hospes zal wel gaan.
Alida, eelhart, truitje, herman, willem.
Waar zyn wy, antony?
Daar ik een and're zaak van u nu hooren wil.
Ze zeilt allenskens door de twaalef hemeltekenen net in een jaar, als wy astrologisten rekenen in 't punt van aries begint ze, omtrent de maart zo als 't kopernikus, die groote man, verklaart.
Dan heb ik op purmerent noch twintig acties, en op medenblik omtrent, zo een tien twintig onbegreepen, zo wat over de honderd dan heb ik 'er noch vyf op rotterdam, maar die leggen van de andere afgezonderd, want dat is iets extra, dat is het roompje van al de compagnien.
T naa klaagen doet gien baet.
Maar, van rechts zaaken, ordinary, oordeelt een boer altyd contrary.
Ik kan niet langer zo weezen, 't is schande dat ik zo oud, en zo dom ben na myn jaaren.
K meen met de waapenen na dees niet uit te regten, maar toonen dat ik zo wel minnen kan, als vegten.
Word dan verklaard, dat melis was de vaar van crelis, en crelis is de zoon van melis, by claartje snollen, buiten echt, gewonnen, voorts word daar gezegt, om reen van weetenschap te geeven, dat dattestanten, by haar leeven, haar dikmaals hebben saam zien gaan, zien eeten, drinken, zitten, staan, ja, zomtyds by malkaar zien leggen meer weeten zy hier niet te zeggen, is dat niet bondig, naakt en klaar?
Maar, joris, evenwel, hoe kan dat mooglyk zyn?
'k geloof dat hy den brief nu al gelesen heeft en soo hy mijn begeert en wensch niet tegenstreeft, soo heeft hy op mijn brief al antwoort ook geschreven. gaet isabell', t'wijl s' hun naer 't avontmael begeven, siet oft hy mijnen brief beantwoort heeft?
Kom, kom, ik moet wat naeder kennis met je maeken.
Laet jy jou soppen, kyk, men zel myn niet beleezen.
In je huis heb je savegarde, maar kom hier eens effen buiten deze boomen, daar zal ik je toonen, wat de pligt van een eerlyk man is.
Indien gy, trots op uw geluk, uw trouw verdrukt, herstel my in uw hert daar ik ben uitgerukt.
Ik meen, zo ik in onze buurt, op den dam, of in de schouwburg eens om begon te vraagen, daar zoudender meer zyn, die van die huisziekte zouden klaagen.
Geloofje dan, symen, dat zy het saamen zo hebben gebrouwen?
De nagt moet voor de zon, op haare komst verdwynen, en komt de morgenstond met haare glans beschynen, verkwikt de mankop, die door al te swaaren vogt, het hoofd laat hangen, beurd zyn kruin weer in de logt de schoonste roos zal door een guere wind tig sluiten, en toonen ons, verslenst, zyn bladeren van buiten maar als een warme lugt, de kouw verdwynen doet dan pronkt hy op zyn steel, en toont een heldre gloed.
Crispyn, mogol, of de gewaande turk.
Zijn doodt mijn leven is, en daer op ga ick aen.
Mejuffer, 'k kom alleen door zuivre min gedreven, indien 't u niet mishaagd, een goeden raad u geven.
Maar wie zal t weezen?
Hebt gy zo gedraagen in uw hart, dit schendig schellemstuk, dat my zo deerlyk smart?
Maer, waer is aert, met klaesje heen?
Hoe, zyt gy niet in staat om de acties te betaalen?
Laat ons nu naar binnen gaan ik vind me nu pleizieriger geruster, als over een uur vyf zes.
Clorinde in rouwgewaat met usebia, sigismundus enstanuslaus uyt.
K zie ma couzine lacht.
En wil 't gezelschap met een nieuwen dans vereeren.
Daar's oome kees, heer, wil vertrekken, hy zou de heele zaak ontdekken.
Myn vader hoorde ik ook had, vol onmenslykheid, myn hart en wedermin een ander toegezeid.
Maer vrienden en syt soo hevig niet, soo u den honger quelt ick sal vertoeven, eet en syt soo niet ontstelt, of soo gy my als vrient aen tafel wilt gehengen, ick sal voor mijn gelaeg vier potten wyn doen brengen.
Hoe kan ick zulck een vorst gedogen voor mijn oogen?
Al had jou dochter neus nog ooren, zoo zou ze my nogtans bekooren, als ik jou dochter heb getrouwe, hout haar by u, geeft my maar t gout.
De boode, de kaamerdeur opende, roept.
Och wat heb ik begost!
't schijnt onbeleeftheyt, van u hier op straat t'ontfangen laat ons na binnen treen geleyt haar by de handt.
Wat blinkt'er in uw rede een geest en aerdigheyd! tweede tooneel.
Karlo, charlotte, gusman, antonio, garcias, kantel.
'k wil en zal ze hebben.
Ei zeg, katryn.
'k heb hem in geen vier jaar gezien.
Maak niet dat jy me sart, want zulke woorden gaan my lyk een mes door t hart.
Begind et hem t'openbaaren dat men 't merken kan?
Ik hoor wel an jou malle propoosten  datje uit et westen quaamt want de wijfen quamen uit et oosten.
Klarice jou lang tong zwyg, ik zie heer trouwhart ons genaken.
Papa hy wierd eens van veertien, of vyftien mannen aangerand, in 't begin stond hy verleegen.
Weet gy dan niet, dat men zyn oom en voogd ontzach toedraagen moet?
Subligny, noch in de geschiedenisse, noch in het berispen der misslagen die in het fransche treurspel van de heer racine gehekelt worden, niet gevolgt heeft de eerste, om dat de stoffe van dat stukje t'eenemaal eene hoofsche vryerye zynde, niet over een kwam met de gelykenisse en byverdichtzels die men na onze zeden, en het karakter van een onbereizd hoogduitscher, op ons tooneel vermaakelyk heeft willen te passe brengen.
Jongetje, wouje my nu een extraatje geven, ik zouje met zoen op zoen zo lief!
Een dapp're ziel betracht sijn naem steets te verheffen, om haer onsterff'lijckheydt roemruchtigh te betreffen daer ick om prijs voor al de heer van bergesteen, die 't leeghzijn schouwt tot nut van hem, en yeder een tot nut, segh ick, en sal mijn seggen elck bewijsen, schoon elck sijn steengesleep mocht laken of misprijsen bemerckt, en denckt alleen, hoe meenigh neeringh mensch daer neeringh door, en winst gekregen heeft na wensch dien hen dierhalf niet min verheugen, als hem eeren om dit mijn seggen voorts noch vorder te beweeren, soo send' ick yeder heen, waer luye leegheydt woont, die met haer eygen scha haer eygen luyheydt loont alwaer de besigheydt, schatrijckelijck verheven, in't onwaerdeerlijck rijck oneyndelijck sal leven by deughd van naerstigheydt, dien sulck een schat omgloort, als menschen oogh noyt sagh, noyt oor en heeft gehoort.
Maar daar is de waerdin.
Die flegme, heer, die nu zo maatig schijnt te spreeken, die flegme, zou de gal die niet wel eens ontsteeken?
't is wel mijn vaer, geefje in de rust, soo bytje niemant blaeren kom volckert leghje hooft maer achterover, soo mijn vaer.
In de romans verstaan alle koningen, helden, en prinsessen malkanderen, al komenze uit het oost, of uit het noord, gelyk of 'er maar een taal was.
'k weet immers wat'er dient gelaeten of gedaen tienmael zo goed, als gy.
Wel daer schuilt de drommel onder, k gae juffrouw haalen, kom, dan kenje zelf het zien.
En zy is't niet alleen.
Zwygt stil, en voegt u beide hier gy daar gy daar.
'met welk een geestigheid kan hy zyn min ondekken.
'k stuur onze meyt wat van der handt, en zal mijn lief, in manne kleeren, geleyden, na mijn wel begeeren, zoo na de wagen, die staet ree.
Dat s voor een pijp tabak.
Ik heb'er kennis 'k zel 'er lienen drie patersrokken, om te dienen tot deuze vont.
Zou ik myn dochter aan zo een plug?
Danssers.
Ja kind, de ouwe luy zien veer.
Daar is mevrouw.
Ik moet alkmene net verhaalen, hoe mijn heer de slag gewonnen heeft, maar, dit verbrust het weer, ik heb het niet gezien, want ik had me juist versteeken.
De vrees maaktje blind, hy is 't niet, zyt gerust.
Ja alles is gereed en klaar, dat heb ik van deeze morgen al vroeg beschikt.
Arent pieterz, mary.
Je vrouw ging daar zo veur men uit.
Verzet my niet een voet al vooren ik al de geesten heb bezwooren.
Kom, gaen wy naer de zael.
Daar is hy dol na doch k verbied u op den hals niet valsch te speelen.
Het tooneel verbeeld een straat in 's gravenhage, daar govert en barnardus woonen.
Joris, en teeuwis.
Pasq. ia, was dat waar, ik bleef hier altijd met'er woon.
Dat maar den krol vesier, crispyn.
En zijn 'er stoffen van waardy nieuw uitgekomen, die u hagen, en daar gy woud een kleed van dragen?
Ia, gaet jou gangh, ick stae op santenel. steelje mijn packhuys leeg, ick wed ter honde sel.
Hoe vaart jou soon de hondeslager?
Holla diwertje, jy bent de vrouw van 't huys, 't past jou ons binne te leien.
Sou ick niet me gaen, niet me gaen, ock ja'ck, en kan ickse betrapen, sy meugen deyncken datter voor haerluy geen booser dagh en is geschapen kom, ick sel mee gaen, en setten mijn kaper op mijn hooft.
'tot noch toe gaat het wel.
Maar zeg den turk, dat ik hem houde voor een guit.
Nu raak ik weder op nieuw in slaaverny.
Zo dat ik niet weet waar hy is of wat hem is overgekomen, heb kunnen hooren.
Maar hebt gy zo een schootvry wapen als ik, zo kund gy veilig slapen, waar mee dat memmius, vereert door zyn lucretius, trotzeert al s werelds doen, en idelheden, leefde in een rust en volle vreden, naa zyne raad zich altyd droeg, en zyn gemoed van zorg ontsloeg, met een van spoken, en van waren, waar door men kindren moet vervaren, dewyl dat een verstandig man weet, dat een geest geen kwaad doen kan, en niets op t ligchaam onderwinden daar by, zyn zy ook niet te vinden.
Gy zult daar een gewaande doctoor zien verschynen, die myn neef is, en een koddige snaak.
De vyfde karel van der lotteringen bloed, de vorst van beyeren, vol deugd en oorlogsmoed, held picolomini en schoning beide ervaaren, als souches, en prins hal in t slachten der barbaaren.
Wel mijn kint, peyst gy op my niet, die ick weet dat gy bemint?
Is't niet waer baes?
Hier sal datelijck, een vryster voor by gaen, of lichtelijck aen komen, gekleet met haer inkarnate kousjens, een sije jackjen, en een neusdoeck met akers, en roode lintjens met een kaper op't hooft en paerlen aen haer kap maer, ofje die sien sult kunnen, weet ick niet.
Hier wordt gescheld, de moffen blyven danssen, maar krispyn houd op, terwyl katryn op doet.
Maar wat dat boek belangt, waar af 't gerucht wil spreeken als of 't van u was 'k zou mijn hooft niet mee breeken.
Wat myn heer belieft.
Hy heeft een pluim op zyn hoed en hy ziet gelyk een leeuw, zo dikwils als hy een stap doet.
Ick zeg wel ses mael meer, indien het jou behaegt, ick zel dat juffertje, wel sien in slaep te wiegen, kom gaen wy datelijck heen en tijen an het liegen t'zamen binnen helena met boutje uyt.
Heb ick dit spel niet wel besteken?
Ick soeck met u also te hand'len, als g'op de stoel leert, dat een christen hoort te wand'len.
Kyk, kyk, hy heeft het yzertjen ook noch in zen handen hy had het de hoer al gegeeven.
Neen jaq'lyn k' wil om geen souvereyn noch soo gestooten zyn!
Maar hy doet 'er ons geen kwaad mee.
Moet ik hem noch hooren pryzen van dit kleuter?
Trillen niet uw leeden wanneer gy dit beschout, en kan nog niet te min 't gevolg van zo een woord bekoren uwen zin?
Tweede jood.
'k beken dat ick genoot de onbevleckte eer van grietjen olferts, en dat ick haer nimmermeer mijn leven sal verlaten maer sal tot in den doot haer minnen boven maten, gelijck een deughlijck man zijn vrouw te minnen hoort hier op soo geef ick dan mijn engel het jawoort, en sal met d'ouders sin in 't korte met haer trouwen, en tot de doot ons scheyt haar voor mijn huysvrou houwen.
Dat was de reghte slagh, soo moeten s' alle vaeren.
Neen, neen, 't heylik is af.
Hy zal hem by iacomo voor iasper uitgeeven, hy kan zyn hand zo net conterfeiten, dat je t niet zoud zien.
Wel dat lijckt een droncken sul, we mogen hem laten loopen fijnman, gae jy nae huys toe, je bent al wel bedroopen.
T za, speellien, zaag eens op.
Wat is 't, dat gy desidereert?
De verheerlyckte schoenlappers, ofte de gecroonde leerse.
Dus kom ik in haar schyn, die dans te ontspringen.
Wat zol't zein, it is ein minnebreef, de ik ontfangen heb von mein harts oeterweelste leef, dat geit mi zo am harten oe, de troonen loepen euver miene wangen.
Wie brengt myn zeun dan weer te recht?
Dat loof ik wel moer, kindertjes die om d' acht maanden koomen, die worden zelden oudt.
Ik kan my niet wel gewennen tot logens, dan alleen tot loogens alsze in nood, om beste wil geschien, al zyn die noch zo groot.
Myn leden zidderen en vrezen, helaas!
'k wed ik dat kluchje wel zal stuiten, al zou ik zelver jou op sluiten.
Hangen zal hy, of kraay zal geen vogel weezen, ik zal maaken, dat die loffelyke wet van kaizer karel, weer ter executie werd gezet.
Wy roemen dan te recht een wyze majestraat, die zich door zulken wind dus niet vervoeren laat.
Iii. tooneel.
K heb fransche, en engelsche, en neerduitsche narrekappen, van de allerfynste, die van missisippilappen zeer konstigh zyn gemaakt, in lauwmaand van een man, wiens molen deze zoort zo heerlyk maaken kan, dat gansch europa hem die aanstonts na zoekt te aapen, en al de lappen poogt te koopen en te raapen maar t is vergeefs, hy heeftze alleen nu in zyn macht.
Ik bemin je zeer, maar die noch duizendmaal meer.
Wel je kent het schoon, hoewel ze zeggen dat dat volk, de goede niet te na gesprooken, het liegen en bedriegen mee heerlyk verstaat.
Maer teuntje het dit hylik, om my te plaegen, gebrouwen.
Gehoorsaamt uwen man en doet u nieuwe klompen an, soo kunt gy noch eens helder springen, en dan van 't mossel vrouwtje singen.
Wat houd men hier voor huis?
Hy raakt te delft in t beterhuisje.
Die gequelt mag wezen met miltvochtigheen, als'er staat te vrezen steeds aan yder een, wilt gy zijn genezen door den allerzoetsten raad, zo verlaat, hippocraat, en komt maar by ons om baat.
Errenst tegens de heeren.
Maar wat voor snuif is dat dan?
Dat heeft me lang verdrooten maar zwyg, en laat my eens met aandacht zyne brief herleezen.
Ik hoop het sal met hem maar boerterye weesen robbert.
Adm. zy vlieght al razende, gelijck als een bacchant op straat en wegen hold door bacchus geest vermand of als het woeste graauw, wanneer ontzagh en vreeze verkracht leyt en vertreen.
De lof, die ik haar gaf, en van de loogefaam haar oorsprong heeft genoomen, verdwijnd tot niet, gelijck zy is van niet gekoomen.
'hou jy je maar stil.
Hy hout n schuldig, maer uw koning u onschuldig.
Als ik denk hoe schoon ik schranste van die groote venezoen, en die dartig ponds kalkoen, die 'k alleen kon binnen sling'ren bloed!
Wilhelmus, klerk van de procureur.
Komt dogh tot beken.
't is wel gezeit mijn vrint, dat als menze begeert zoo datelijk niet vint de liefd' een toeval is, en eerst van zelfs moet komen.
Ik ben gerust dat zy haare eeden niet zal breeken myn min is haar, en my haar min, te wel gebleeken.
K zeg noch, de meisjes te verlijen, spreekt op een beklaaglyke wyze.
Niet te vechten, messieurs, maar laat toe dat ik je van malkander schei.
Kyk hier een rys, had jy jouw bek gehouwen.
Hebje geen quartel inje zak, 'k zelzer uit kloppen, een, twee, drie, vier, zoo zel ikje foppen.
Men lapt geen schoen by nacht... laet cloppen... is de deure ter degen toe gesloten... ioren.
Gruwelijke schennis, gy overgeeven fielt, o schelm!
Myn heer, het is noodig datje 't weet.
Ik zal juffrouw roepen, die uw reeds wagt met groot verlangen.
Neen, die reskontres gaan eerst voort, van man tot man. eelhart.
'k ben niet gewend te teemen, ,, maar is die man wel goed?
En kon je niet verstaan, dat al dat brabbelen, komt op hem zelf te slaan.
Zou hy de vrouwlui wel ezien hebben?
Goeyen dag moeyerke, hebde gay hier een doktoor voor eene kranken van nooyen?
Adm. u dwaasheyt gaat te veer.
Maak maar van jouw kant... meinaart.
Doch de deugd blyft nooit verhoolen.
Hoe flip!
Als jy wist, vrouw, dat ik weet, je zoud zo niet praaten hy is een schurk, die ons bedriegt, 'k zal hem voor soldaat na injen stuuren, daar kunje jou op verlaaten.
Heeft by de zeeroover senodore niet in zee gesmeeten?
Wel hei, wat drommel scheelt de vent.
Dat raaje niet mevrouw, ik zweer, het kapitaal, met de intrest, allen geef ik u, zo 't u kan gevallen.
Zul je 't liegen ook vergeeten?
O 't is een fyne kwant, en 't zal veel voordeel geven, dat nooit jouw vader hem gezien heeft van zyn leven, hier door zal hy hem eer bedriegen.
Gy zult in t klooster, hoe verbruid is dan, als nu, uw kluchtspel uit
Zingt, liere bolere, c. 't is een feest van mag'ren tys, en van anne met 'er baard, hoe strykt venus hier de prys, daar zy zulke lievers paart.
Wy willen dat wel bekenne, dat we hiel versteld stonden toen de bommel uit brak, en datwe mienden een meidt te krijgen, en bevonden dat 'er een knegt in de kleeren stak maer dat is gepasseerd, wy zijn gelukkig dat et nou zo wel komd te beslaegen.
In amsteldam, den 11 october, 1720.
Ja, frankbuur, ik zel maaken, dat jy te vreden bent.
Nooyt was ick soo bedroogen.
Of 'k klop je voor je malle bekken!
Hoor de inhoud eerst leezen, je zult dan licht wat min ontsteld, en meer te vreeden weezen.
Ja maar dat request is ons nu al weer vyftig guldens scha.
Gy komt en steurt haar maar, terwyl zy voor my plyt doch k loof gy meend dat zy uw minnaar u ontvryt.
Jou met dit doodkleed, tsaam verwurgen en vermoorden.
Zy had al lang van my verdient, dat 'k ongeveinst haar hoogmoed eens betaalde, en haar vryborstig zeid, in 't aansigt, dat zy dwaalde.
Dit toeval geeft aan onze zaak een heel and're keer.
't gaat zo voort, de stadvoogt krijgt hier kennis van de raad besluyt het jonge schaap in gijzeling te zetten.
Maar hoe of die marquies ons kend?
De heemel zal gewis u voor dees goedheid loonen.
Wat zouer een huis gelegen hebben, had zen wyf hem gezien.