floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
En ook, om dat ik veel laat op uw oordeel staan moet ik u een zonnet.
Wilt ghy vijf rijcxdaelders, ghy most de koop toesmijten.
En u welsprekentheyd om my gehaet te maeken ontplooyt, op dat ik zou in 't quaede blaetje raeken, by menschen, die ik heb tot myn geluk van doen.
Ben ik dan een wanschapen man, dat jy met my niet en wilt trouwen?
Nu ras, 't moet zijn, lijsb.
Ick sal, ja haensgewijs al gaende om u draeyen, eer ick in't hooft u pick.
Van zyn vrijerijen zal ik u doen een verhaal, en van zyn vreemd geval zo gy zo stout waard van niet eens daar voor te beeven, zoude ik door spookery u toonen al zyn leeven, en zelfs door schimmen, die in spreeken en gebaar de menschen zyn gelyk, doen zien al het gevaar dat hy geleeden heeft.
Hy is weer in de kist gedooken.
Ik sou 't darom met weerhaen kort maken, en slaen hem de koop toe.
Dorstich hart blijft.
Ik breng het jou iens, hoorje luitje.
Dat geeft myn moet o!
Gusman op het ledikant, antonio, garcias.
Myn dochter weet wel, dat een vrouw beter is, als ze zwygt, dan als ze spreekt.
'k wou dat ik weeten mogt, wat u zo ongerust doet leeven?
Soo hoor ick wel weet er ien een ditje, daar weeter een datje teugen.
Die vrijaadje is geleert uit ovidius minneboek.
Fobert groet swaantje op zyn boers.
Wy spoeijen heel veel weg, ons geld zal heel lang strekken men zal in vlaandren ons lang wachten, k ben verblyd, dat wy zo veel bezien in zulken korten tyd.
O, zacht myn heer, wy zyn schelmen noch dieven, hebben, wy deur finantie ons zoeken te behelpen, is waar, gedenkt dat wy militairen zyn en ik zeg noch dat die mof een valsche dobbelaar is, al staat hy daar noch zo fyn.
,, och, hadje den hals gebrooken, zou je ons hier niet dragonneeren!
Ik loop naar grootvader, zus.
Zyn men eeven goe bekenden.
'k ben bly dat gy my soo een raet kom geven.
Maar papaatje... hartman.
Zo gy ons dan op staande voet geen raad geeft, noch vernoeging doet, zo gaan wy deur.
Ook is 'er tusschen ons een rouwkoopskontrakt geslooten van duizend dukatons, zo ik met u, en uw zoon met myn' nicht, weigerde te paaren.
Anzelmus, izabel, schoonpraat.
T zy, hoe t zy, het recht spreekt voor u, en de wetten die zullen t doolen wel beletten.
Die oorzaeck is dat my mijn karel haet, zijn zin blijft onveranderlijck, hy geeft mijn droef heydt reden schoon hy my dreygt, en schelt, ick ben, en blijf te vreden en zal te vreden zijn, o zuster!
'k begin de oogenblicken al te tellen!
Noe spreeckt der susanne.
Leugen of niet, ik zie geen kans hoe jy van hem ontslagen raakt.
Ja dood, en droog als haver gort.
,, de droes zou zulks van 't wijf niet lyen!
Alardus, myn uitverkooren, mag ik uw vader zien en hooren!
Heer, en meester, jy hoeft jou zo vreemd niet te houwen, noch zo niet te weeren, jy weet het zelf wel, al hoe wel het schande is, dat in een vryje staat, daar de wet geen slaaven, zelf van turken, of van mooren, toe laat. borgers, en inboorlingen zo in slaverny moeten leeven, en dat noch, terwyl de steden, en kasteelen aan de vyanden niet over zyn gegeven.
Trouwen ik bin noch half en half ziek.
'k word rasend' en ick barst van spijt, mar.
Het hoefde niet, nouze 't heeft.
Die eens die boeren had zien springen, hy had zich wel bevuilt t mes vloog er uit de hand, hier in een hoek, en gints ter vlucht weer aan de wand.
O ja, dat weet ik wel en dat ik van myn leven nooit zulk een daad zal doen, ik hou niet van het hout, waar mee acteon eer liep pronken door het wout.
Maar vergeef het aan myn' liefde, myn heer, gy kunt ligt denken... goedaart.
Die acties!
Toen kreegen wy een schip, en zyn daar mee gereeden, regt door de zandzee heen, tot digt by bokstehoe, van daar in engeland, daar was ons schip wat moe, zodat wy in dat dorp twee uuren moesten rusten, ik ging my onderwyl een weinigje verlusten, met een boutelje wyn, in een matrooze kroeg, zo dat ik hallef schief weer scheep kwam, 's ogtens vroeg, waar voor ik wierd gegroet met zo wat rotting slaagen met kreeg het schip een gier, en heeft ons toen gedraagen, slegts in een ommezien, t'antwerpen voor de poort hier ging heer fredrik met zyn liefste fluks van boord, ik volgde heur, als knegt, in de eerste kroeg de beste.
Zijn macker.
Ier diener herren ernst, ich wol ein weinig reden.
Waar is de gramschap, die je altyd toonde met je gelaat?
Wie zal ik kiezen ,, om ze alle bei niet te verliezen?
Goede vrind, ik bid, weest met my niet belaan, gaauw moet hy zyn, die zulks van my ooit zal verstaan ik weet wat list een vrouw bekwaam is uit te werken, om ons het voorhoofd loos met hoorens te versterken, en hoe behendiglyk men word door haar misleid doch 'k heb daar in voorzien, en acht me in zekerheid.
Daar, door zyn naarstigheid, hy weeder heeft bekomen, het geen bedrog en nyd hem hadden hier ontnomen.
Dat moet je doen, om of 't kwam te gebeuren, dat ik my ergens in mogt misspreeken, my aanstonds weer op den weg te helpen en stilletjes van achteren in te steeken.
Soetert.
Wellekom reinier adriaenze, kom je daer met je vrouwtje aen?
Ik moet de deur verzeekeren, en wel digt en vast in t nagtslot sluiten.
Waer is de sleutel?
Jaap hoor je niet?
Och wat doed me ook al om maar getrouwt te zyn.
Myn lieve sinjeur, de liefde heeft haar naars zo vol malle grillen.
Schoon men 't noch zo gaarne dede.
Zoete geest!
Om dat gy te onbedagt en ruukloos handeld.
Hy zal wel haast aan 't dutten raaken.
Volgde ik al die vervloekte hovaardy, dan was ik van uitlachchen vry, niet waar, broer?
Hoe zal myn heer staan kyken.
Zwyg zuster, 't is maar wind.
Uw al te straffen lot heeft my myn haat benoomen myn uitgedoofde min u ziende in deezen nood, en in myn hand, alleen uw leeven en uw dood, ontvonkte op nieuw, en kwam my stil te kennen geeven, dat ik te veel my wreekte, indien ik u dee sneeven.
Dies gy niet seggen moet, 'k ben hier gekomen, en ick kom hier, maet my dunkt dat ick gekoomen ben.
Maar zuster, hoe is 't gelegen met onze gemeene zaaken?
O ja, wy knielen voor uw vorstelyke voeten, en wenschen u geluk en zeegen in dees staat.
Geen vuige nyd, noch bitzen lastermond, vind hier in iets dat zy met reen kan wraken.
Wie 't eerste nieuw verhaelt, maeckt 't leelijcker als moyer, want, nae ons cato seyt, schijnt hy een leugenstroyer.
Ey, wouw je dat doen, je deed ons vriendschap.
Myn heer, ik ben hier lang geweest.
Men zag wel dat hy niet veynsde zelf zyn onfatsoen, neemt alle achterdocht weg waarom of hy dat toch zou doen?
Want onze aart kan wel zo zeer verschillen dat het ons licht alle bei berouden.
Hier zyt gy dina, en gy bregt.
Och rust metal dat rusten.
Gy doet my dienst, en ook myn nicht.
Je meende ommers, dat je t verleid had, en zocht er lang na je zelt het noch wel ergens in een hoek vinden.
Ik had ze in een kroesje gesmolten, en in de plaats, heb ik dit baartje goud gekregen daar is het, is dat geen goud vrouw?
Wel, speullui, ben je klaer en ree, zo speul galjaar de dorathe?
Eelhard.
Ik heb 'er zulk een verdriet in... bertrand.
Katryn, krispyn, ernst, izabel.
Myn maat heeft al te veel ontfangen, die slag moet ik u weder langen, of gy waard anders niet voldaan.
Daar's aan gelegen.
Binnen, behalven fredrik en bellardo.
,,derhalven, eer gy 't doet, lees dog dit vers, het geen ,,ik, tegen hem gemaekt, nu vast voor uyt laet wand'len, ,,maer wagt hoe myn pinseel hem binnen kort zal hand'len ,,en schilderen zo net met levendige verf ,,gy zult binnen een maent, zo 'k voor die tyd niet sterf, ,,in dat gedigt virgiel en flaccus hooren klaegen, ,,hoe dat die brekebeen het best haer heeft ontdraegen, ,,en geeft voor 't zyne uyt terens zal met katul ,,weer eisschen, 't geen haer is ontstoolen door dien prul.
Condemneeren wyders den gedaagden in de kosten dezer processe.
Wat henker wil dat zeggen?
Myn heer ik zou u vraagen, terwyl uw dochter my op 't hoogste kan behagen, of het niet billik zou weezen, dat zy in de maaneschyn, een promonadetie deed met u en myn, ik zel in de vogelaar in 't hart een honderd oesters geeven, aan de beurs in de gapersteeg.
Pieter, andries, slaapende.
Bedurven bin ik, was ik an men end slechts, 'k had al mijn verlangen.
Ik heb ook vry wat in 't kapittel te brengen.
Ey my wat starcke band houd u de tong gebonden, dat gy niet eens en spreeckt?
Daar staat jou flesje, dat kun je, voor 't laatst, noch eens uit veegen.
Niemand heeft ooit dus van my gesprookeh.
Een vrouw moet ook haar man genoegen, en hare wil na zijne voegen zodanig luid de hoogste wet.
Hoor, franzyntje, je zelt zo daad'lyk iens na de vismarkt gaan, en koopen een excellente waaterzoo, met een snoekje of twee op de rooster.
Mijn heer, gelijck ghy u gaet uyt de strick ontbinden, ggmaeckr met suster wilt dan niet onreed'lijck vinden, dat ick een kleyne be van u versoeck.
Louise, blanche, karel, dionisio, leonello.
Daar aan zoo ken men zien de maght van 's koninghs hant.
'k beken zijn zotterny is al te klaar gebleecken.
Gy zult toch gerard noit aanschouwen, en noch veel minder met hem trouwen.
Wel dat beloov ik zeg nu op wat dat er schort.
Eduard, tegens de knechts, c. doof uit de toortsen, en blyf ginder in die stoep zo lang, tot ik u roep.
'k zal door geweld of list hem hier van daan doen jaagen.
Snoode, dus vervremt van mededoogen?
Maar... ioost.
En wie, segh my, sou sisyphus dan zijn?
Wat vreemde zaaken beleeft men!
Wel pieternel, wat is 'er weer?
En ik het mee, katryn.
Wat wordt hy bliek!
Jaa 'k bent selfs, 'k siet an men broock wel, in an men hoet, in dit is men wammes, in dats men lobbe die dreeg ick altijt, men wijf hetse lestens nog selver op 'edaen van lubbertje gaepwijt.
Ik voel, myn ziel vliegt by hem.
Ai heer!
Het schynt joris fransse, dat het een mens niet altyd even na zyn zin kan gaen. maer wat kan men er tegen doen?
Dat mach niet weese  zey de droes  die hiel dicht byme quam treeden want dit volk et op de werreldt mier smart as hier in de hel eleeden  om datze  dieze beschempten  zagen lachen  miter schempen  vol fenijn.
Ja dat s regt, zorg voor uw intrest, en moei u niet met t gevegt.
Hoe wel gemaakt, haar koontjes rood, kom pak 'er daadlijk by de lurven.
Die heer is wys, dat zal niet missen, dat kan ik aan zyn stappen gissen.
Sart gy van hier, en set u op uw werck, gy stocker van een vier, dat end'lijck iaq'lyn geheel in brandt sal steken... waer syt gy kosen.
In amsterdam den 29.
Zet die dingen aan een kant want foppen en gekscheren komt hier nu niet te pas.
Mariotte, lisandra.
Wat hebje in jou gedachten?
Maar neen, deez raad is kwaad, dewyl gy smoussen zyt.
Jou geef ik t toe, jy zyt de dienaar van francois, maar jou scheld ik niet kwyt, want jy zyt in myn dienst, en zult my aanstonts zeggen wat hier gebeurd is, en hoe dees affaires leggen of ik beloof, dat ik t niet pardonneeren zal.
Hans, ernst.
Zyn oog dee my veur hum, gelyk de nikker, vreezen ik zag nooir eenig mensch zo vol van yslykheid.
De jongste kwieryn, belie, tys tafelbezem.
Wel guit spreek aars of swygh.
Lieve pleuntje, ach!
M. fokkens.
Hoe wy in voor en tegenspoed, volstandig zyn in ons gemoed, t geen door geen schrik of vrees bewogen, altyd de reden houd voor oogen.
Van wat gezontheid spreekt myn heer, wie gaat dat aan?
Hoe is t, wyf, zel die baron, met dat ander kanailje, haast gang maaken?
Die man meug jy wel spreeken, daar vreezen wy niet voor die zou jou noch al meer, noch beter leeren, hoe men zorgen moet voor deer.
Dat doen ik nou nog nooyt, huybert ter zyde.
Ik zou het schier gelooven want dat geeven, dat bindt.
Jou schobbert dat 's geloogen.
Ik zelme in deze kas versteeken bely.
Hoorje wel, het schort hem in t verstand ioris.
Ik zal met een snap 't een en 't ander haalen, en maaken van alles overvloedig gereed.
Ziet hy ons, 't is met me gedaen.
Zyt ge dom en blind?
Wy zyn ook prachtig in gewaaden, en delicaat in pronk sieraaden.
Kom broer, kom swager, zit an allegaar.
Goen avond heer, wel in wat hoeken, hebt gy gestooken, dat gy niet zyt eer gekomen?
Praat wat je wilt, roept weer een smous nog zelje koopen op utrecht, dat is vast.
Gy kund my daar de zaak ontdekken, en zo jy schult heb stel veur vast, dat jy ze trouwen zelt hoor gast.
Maar om volmaakter te vertoonen al hun leeven is 't nodig dat ik in myn grot my ga begeeven, om nieuwe geesten te verdaagen naar om hoog want die gy daadlyk zaagt voor uw nieuwsgierig oog haar vlugt verbeeldende, en niet zonder u te ontroeren, zyn zo bekwaam niet om het ov'rige uit te voeren.
Een lichtmis moet kennen veinzen en liegen, beter als de beste maakelaar of advocaat.
Och iaquelyne, mijn kindt, mijn liefste troost.
Wat, is 't geen stoep?
Robbert, alleen.
Wel het scheeld me niet veul of ik hem niet daadelijk over mijn schoot wil leggen, en strijke hem de broek of, is 't niet of ik daer een braef kaerel heb?
Ja dat 's de zwarigheid, zei de meit, en ze hiel hem 'er uit.
't was, toen die lompe vent, die jy, noch ik, noch ligt de drommel niet en kent, de groote goedheid had, dat hy jou dochter schaakten, om dat hy, zo ik meen, tot haar, in liefde blaakten toen gaf je my patent, en zei, 'k wil met geweld, dat gy haar zoeken zult je gaf me een beetje geld, 't was, na 'k onthouwen heb, zo'n agt of tien dukaaten.
Grietje olpherts, de dochter.
Ja hy het et zekerlyk geschreeven, 't is zyn eigen' hand, 'kwilder wel een assertasy van geven.
Myn lichaem ben ik zelf, dat wil ik gaede slaen een zielzak, zo je wilt, marr dien ik houd' in waerde.
Soo syn de mylen kort, ick loop my moe en mat, mitsdat ick ben in pyn, in achterdocht en vreese, hoe dat het met de neus van mynen soon magh wesen?
De tegenwoordige regenten van de schouwburgh, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor dit blyspel, vergunt aen albert magnus, boekverkoper tot amsterdam.
Dat syn seer vremde saecken.
Heb jy je hoofd tegen de maan gestooten? flink.
'k wensch u geluk, myn heer en u konstancia.
't is straks gedaan.
Maar, neen, dit lykt geen spot.
Ik heb de teekens reeds van zyne min gezien, en 'k wensch niet anders, als met hem van hier te vlien daarom zo veinsde ik my, onpaslyk, en verslaagen 'k zag dat zyn jaloezy niet langer kost verdraagen dat myne bruigom my liefkoosden zeg uw heer, dat ik hem gunstig ben en dat ik nimmermeer anzelmus minnen zal dat ik op 't vast betrouwen, dat hy my eeuwig zal in liefde en waerde houwen, my aan hem overgeef.
Gevader, zo 't met uw believen was, ons t'ekskuzeeren, dat wy die hardiesse neemen om u te vragen, of... heer anzelmus.
Dat weet ik wel ik antwoord ook maar om te lachchen.
Edele achtbaare heer, wy neemen de vryheid van uw ed.
Maar... jeronimus.
Een zaak die andersins vergeeflyk is en licht, wordt door die reden tot een zaak van groot gewicht.
Die ik bemin, dat is zo nobelen baasje, schiet de fransman dood, schiet de fransman dood, met zulk een kruit en loot.
Misschien op slechter, gaet nu heen, en siet of theun noch niet in't voorhof staet, vertoeft hy lang k'sal hem van daeg niet connen hooren, dies soo hy daer is, brengt hem daedelijck met joren, en vrouw en dochter in.
't heeft evenwel geen nood, al weet ik het niet, maar het eeten moet op tafel staan eer wy binnen komen, daar moetje op letten wy zullen zo lang in de zy kamer gaan, en haal een paar dobbel steenen, datje dat niet vergeet.
Gantsch niet, en ik zal hem zo daat'lyk doen ontbieden.
Want het word al tyd na k gis.
Zy kyken geduurig om, 'k geloof uit vrees, dat men der knechten mogt steelen.
Wel heerschop 't ken wese dat ick ben verdwaelt, ick vraeghtje uyt botheyt, jy keunt mebeduye.
Tast in de zak van hendrik en krijgt het portret.
Wat dankbaarheid betoon ik die standvastigheid?
Ik laat louis zyn fransche wyn... benard.
K sel t betaelen wat hy verteert heeft.
Wel aan het is genoeg, ik zal 'er u niet meer mee kwellen.
Was ik nooit gebooren!
Geloof my, freer, het doet maar kwaad aan hem die koppig steeds een vreemde weg in slaat.
Wat hebje te zeggen?
Maar hoor aan jonker eduard leid juffrouw leonoor geweldig zwaar op 't hart.
En is uw speelen, op luit en veelen maar harten steelen die gy niet begeerd?
Ja, gewis, gy meent de dochter van die kleine kromme sater, dat oude pagtertje, dat nu zyn vyfde meid... leliane.
Ik zou t wel raaden... tegen leonoor.
Tot witjes, dat's mijn 't naesten.
Je hebt daar twee secondes, die zullen wel voor je kaveeren, ga maar.
'wat of ik zeggen zel!
It is woor, woorhaftig, ein eerlik duitscher moot zien woord holden, wan zie ziene vroe, ik zwieg broed, oek afzonen zolden.
K heb de zakjes niet opgehad, wat heb je met dit vraagen in t zin?
Den koning beelt hem in hy blanche heeft genooten.
Hoe ken ik meer veur wachten?
Daar hadje het eerst te deegen.
Al weer omtrent het huis, en zo hy my ziet komen, heeft hy zich schaamende, voor my de vlugt genomen.
Ik voel alleen de slagen!
Herbey ihr liebe herrn ihr hoch geneigte seelen herbey ich helf euch gern.
Wel, freere, wat praat is dit?
Een zeker heer, daar by zyn vrinden t'huis zynde, wierdt voor vyftig duyzend gulden aan acties op ter veer, waarom hy ernstig gesolliciteerd hadt, toegezonden zyn vrinden, daar by zynde, begonden wel hartig te lachen, en raadden hem dat hy die maar voor een aalmoes zoude geeven aan d'een of d'andren bedelaar en met meer diergelyke discoursen zochten zy zo wat met hem en met zyne acties te gekken.
Kees, dewijl ghy het kalf verkocht hebt eerst aen my, en had my belooft het kalf tot mijnent te bringen, en ghy en hebt niet edaen, maer doet soo snoode dingen van het kalf weer andermael aen mijn couzijn te verkoopen, doen ghy my saegt in stadt komen doen gingtge uyt mijn gesichte loopen, daer mede ghy u vuyl mieck, soo dat wy enootsaeckt zijn eweest dese onkosten te doen om datge tweemael hebt verkocht het beest, soo ist dat wy door 't versoeck begeeren met malkander te verdragen, en setten 't in mijn heer sijn handen, op dat hem niemant sou hebben te beklagen, en in het vinden van de onkosten, en soo voort, daer in sullen wy te vreden sijn.
Ia den hemel heeft verklaert u heymelijcke min, al sout gy my vermoorden, ick sal het seggen, hoort mevrou dan met twee woorden weet dat mijn meester, die gy siet te sijn bevreest te cleyn een lichaem heeft voor sijnen grooten geest.
Ja, en ik durf jou, al ben je wit, daar wel mee tarten.
Ay geef my beide uw hand, en voeg u na de reden.
Moet cristina eerst haar hand aan roelof geeven, eer dat ik robbert mag met u katrina leeven, vol vreugden in den egt?
De ketterse papouwen en witte armianen raeckte gewis in den ban maer de prins salder wel een schutje voor schieten, wilje dat wel geloven?
Eelhart. mevrouw, vergeef myn oploopentheid.
't zyn vreemde kuren, terwyl dit askat van naturen een klapster is, dat zy alsdan dit droef geheim verzwygen kan. men mag u wel in alle wyken voor vry wat wonders laten kyken want wonder is het in dit punt, dat gy een dochter wezen kunt, en uw verdriet zo lang bewaren.
Is't moogelyk!
Bliefter ook imand broekveeters?
Ei lieve, papa, verwellekoom de heeren eens uit myn naam, en hoor toch de zoetigheen van onze discourzen eens aan.
Meduzaas hooft leid hier verborgen, dat yder schrikken doet en zorgen.
Ik heb al getwyfeldt, of er ook noch wel meer goud onder de burgeren waar.
Jonfer alido, heur ein mool.
De letterkunst geeft wetten om by het werrik woord het noemend woord te zetten, en 't naam woord, dat de kunst een bygevoeg'lyk heet, den naamval geven, die 't zelfstandig woord bekleet.
Ze onthoud zich aan de poort van uw kasteel, hier by, om van my te verstaan wat ik nu heb vernomen, en of zy mach by u in deze lusthof komen.
Wel, zeilsteen van myn hart, prinsesse van myn zinnen, jy bent zo wit, zo wit, gelyk als haarlems linnen altyd naar deze wys, indien 't geen mode is.
Lakey, uit.
Ghy hebt mijn soo verre binnen, dat ick wel moet maer geeft mijn jou handt 'er op, dat het niet meer gebeuren sal, en dat je alleen op mijn passen sult.
Ik luyster na u raad.
Hier, hier is mercuur, k wed ik verdienden haast myn huur.
Daar komt magdaleentje.
Ach heer, siet dat g' u niet verbrant, benje van de goede soo spreeck, maer benje van den boosen, gae na de hel, daer nooyt geen duivel is bevroosen.
Dat moeten die, die zonderschaamt gelyk zyn, weeten.
Wat is 't, latijn, of is het frans?
Myn heer, zoo t u belieft tree binnen dat salet, fransyn, maak dat die heer daar word een stoel gezet.
K voel noch iets danktme!
Mijn heer, onschuldig my hier van.
Vierde tooneel lekker, heerman, ruffina.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protectie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expreselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse octroje voor de voorsz.
Ay geeft hem my ook iens dat is een luttij veintje, mien mantje, mein mantje, dou bist zoet, dou bist zoet.
Waar is het paardje heenen?
Vader, moeder vraagd, of..... fransyn.
Komt my dan niemant bystand bien.
Geloof... dr. brabbelaar.
Hy wil weer in de mand grypen.
Zo haalen we de haat van de mof op de hals.
Maar, holla.
Wel waar van zou ik daar naa dan van leeven?
'k sel op heften, ha daer.
Myn heer wy hebben een kluchtige meid, zy heeft er in myn dochters kleeren gesteeken, en beeld er in, dat jy ze niet uit malkanderen zoud kennen, ik heb lustig gekeeven.
Die zo veel van latyn verstaat, als graaf van nergenshuizen van 't fransch.
Mijn arm!
Ja zeker maar zouw de meyd haar eer, daar ook niet om in prykel stellen?
Och mijn ghesuyckerde liefje, ick heb te veel ghedroncken van u soete minne vyer, en sal noch metter tijdt, soo 'k geen verlichting krijgh, mijn sinnen raecken quijt, daerom laet u gebenedeyde erbarming mijn in gerustheyt stellen.
Hy schreef aan zyne vrouw op een onbekende naam.
Klara, niesje, neeltje, hlllebrand.
Neen, ik keer weerom.
Nu moogt gy schroomen!
Kunstkey.
Doen raakten ik aan t dwaalen, zonder gelt myn rys kompas.
't is of hy toeleit om geduurig my te plaagen.
Wie heeft'er tegen yets?
T is geen loogen, sinjeur, ik heb er zelf al twe dry maal verspied, en k zelt je zien doen veur jou oogen, geloof men zeggen eerder niet.
Ach lieve isabell', 'k voel my de siel ontrooven van vreugde door uw reen ach!
Ik ben wat meer oprecht daar in als 't wel behoort, na dat ik reken.
Die vent, die schytvalk van het hof, die zet my hoorens op, mejufvrouw, met verlof, en dit heb ik van daag gezien zelf met myn oogen, zo dat ik heel wel weet dat ik niet ben bedroogen.
Ik beken wel dat'er schooner lauwerkrans is te halen, indien men van zich zelven iet loffelijks voortbrengt, als dat men iets vertaalt en dat u e. misschien in een boertiger stoffe, vol platte hollandsche spreekwoorden, grooter vermaak zoude nemen maar, mijn heer, indien men een klucht wilde maken, die nu by onze e. regenten gangbaar zoude zijn, most men op een ander wijze, als voor dezen, te werk gaan nademaal veel oude kluchten vry ongezouten zijn, en daar door, voor tedere ooren, niet weinig aanstootelijk, om d'ongerijmtheden, onnutte redenen, mismaakte bedrijven, en lasterlike uitvallen.
Voorzeker niet, ik heb hem niet gezien met ogen, 'k zal 't u betonen met zijn eigen mond en woord.
Myn lieve vader, 'k bid dat gy u niet beklaagd, dat ik mijn hart zette op een slechte en arme maagd.
Pleuntje, dienstmeid van stoffel.
Wel dat is seer goet, k selje dan by komen.
't is goed daar kunje alles hooren.
My dunckt, gy schelmse nar, gy maeckt gewoonte van te spotten met u heer.
'k looft niet kom nou, ghy die by heele nachten, loopt over straet swieren, en op de juffers poorten wachten, en kussen de klinck vande deur, ick selje voor een kleyne prijs mijn briefje wel verhuuren, als ick het self een reys gebeesicht heb soo dat dan beurt, o bloet, hoe wilje mijn bedancken hoe menigh sitter daer boven, mochtense om twee of drie blancken, soo wel meysjes als knechts, mijn ceel eens hebben te lien, ick wed sy souwen 't willigh geven sonder eens om te sien.
Al zacht, zyt niet te koen, myn heer, om al te klaar uw hart my t'openbaaren zoo 'k onder het getal, van die myn dienaars waren, u dulde, laat uw oog maar tolk zyn van uw zin doch geef door and're taal geen blyken van uw min.
Heer schout  ier ik by heur quam hadtze dertien meiden ehadt in neege weeken ze zou ien roof veur dien hel van daan haalen  en de duivel zou er niet teugen durven spreeken.
't is wel gezeit.
Wy drinken hier niet op 't gelag mit vreemde knechts.
Je suis tout a fait a vous.
Waer is de saus?
Konstancia tegens wouter.
Een weggaande een kopje koffi, en vier pypen.
Och waert ghy toch mijn bruydt, boutje.
De aghter doght geeft my een al te zeecker blijck smol.
K ben op uw voorbeeld ook in t spoor der deugd getreen.