floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
De wereld heb ik lang vergeten, in weergalooze ramp versleten de straffe dagen, na myn dood, en gy, die in uw brein besloot, om steeds uw leven te besteden, in t braakzel van afschuwlykheden, zult mee gevoelen uwe straf, eer dat gy nederdaald in t graf.
Myn waarde bruid, dat ik u omhels en kusch.
Daar op zingen eenige uit de tien stenden.
Spreek goet rotterdams, dortsengels, en goet zeeuws.
Laat los myn heer, laat my begaan, ik wil voor deze hoon myn wraak.
Kant key, c. nota.
Och ja, maar, jongman, wilje dat water ook iens zien?
't moet daadelyk geschien.
Jy drinkt je, in wyn en brandewyn, zo wel dronken, als je man met jou slampamsters, schorrymorrys, die dagelyks by je verkeeren.
Ik schrik.
Dat zel ik zeggen, een kleine jongen heeft 'er ons by gebracht, en zo hebben we zaamen zitten speelen met de kaart, en in 't verkeerbord, de gansche nacht, tot dat ik zilverschoon ben geraakt, behalven zes stukken goud, dien ik als een plegtanker had behouwen, en om die wel te bewaaren, had ik die in zeeker toebaksbriefje by een gevouwen, en of hy 't bespied of gemerkt heeft, altoos na een korten tyd, zonder dat ik ben van hem geweest, ik ben myn goud, en noch een oorlogie kwyt, gelyk myn knecht wel weet, niet waar, jan?
Zo ooit een dankbaar hart u vergenoegen kan, doorzoek het myne, heer.
Dat is 'er niet om niet eschonken.
Nou zel jy met jou oor, indien je slaapen wilt, gints leggen op de planken.
Want al haar toeleg, van het eind, tot aan t begin, past aan geen kristen, maar wel aan een snoo turkin.
Neen krelis, k lach eens met de vrouwen.
Hy doe vry wat hy wil, als de moei slechts volgt myn begeeren.
Voornaamlyk die van de oude corneille, en wat hy zelf van zyn spellen zeid en dan racine, daarje de regels van de kunst zult vinden, en deftigheid van zin en reden en in quinaut geestige zin, en voorvallen en op die voet zulje wel voort raaken.
Tussen daar de tuttelen staan, zingt ze een gedeelte van de wyz allon, troispas, boure.... deux pas de menuetten.... gy moet met de koepee uw voeten dichter zetten.... an ho, trois kontre tans.... an bas, deux kontre tans... fort bien, fort bien, tres bon, gy danst recht op zen frans.
Ik zoek men doot, en vind men leven, men jeugt, men vreugt.
Wy hebben hier in huis, al wat u zal believen, kan ik u dienen met een boutje van een lam, een ossetong, myn heer, of hieltje van een ham?
Zoo zegt my datelijck, wilt gy mijn gunst verwerven, waerom op s konings disch mijn oneer afgebeelt, het tafelkleet geruygt boe zijne geylheydt streelt.
Maar, ik zel het jou lui noch wel betaalen, voornamelyk die mof, of myn naam zal gien tryn meer weezen.
Ik bid ge uw' vrees verband, myn engel, ik stel u in een zeer goede hand.
Y live baes kijk e reys, en staet mijn neus niet krom, de goden willen geven, dat my nu nimant tegen en kom, daer ik mijn gramschap op los breek, en op uyt ga storten, want hy en sou mijn handen niet ontgaen, of ik sou hem eerst een voet korten, filib.
Dronkaars zyn gelyk de beesten, als men hier beschouwe kan, ook vind men veel kwaje geesten, als de wyn is in de man.
Daer is een troupenningh al is 't wynigh, het doet soo veel oft meer was.
Broershart alleen.
Vostre valet, moet onz' sievalen, wryven, die frotteer, antandez foe?
Daer van kom ick niet spreken, alca.
Schort 'er nu niet en mooye juffer?
En op dat gy niet zult vrezen dat ik die qualijk op mocht nemen.
Ze is bruin k zei wel te vooren, dat jy had mis gezien, maar t zeggen was verlooren.
Ey lieve moer, weest stil, en maeckt hier geen gejacht.
't is zyn geest die weder komt, of zyne wonden moeten wezen deur kunst van tovery genezen, want hy was zekerlik en wis zo doodt gelyk een haaring is.
Laat ons dan morgen vroeg vertrekken, philippyn.
Docter gardenier.
Jonker jan. ik kom, om swaentje, zo ik kan, wat nieuwe moed in t lyf te spreeken.
Dat zal niet nodig zyn laat ons, tot nog, die kosten spaaren het is myn oude duaal, het moerspul, en daar is myn apotheker wonder in ervaar en.
Jan, knecht van lodewyk.
Dat lykt wet scheeren.
Is hy zoo rijck van goet, gelijck hy is van reen, zoo zeg ick hier recht uyt, dat hy, en anders geen mijn bruydegom zal zijn ick wil en sal nu trouwen, boutje.
O ja, octaaf, dit is mijn vader.
Ik heb u overal gezocht, om u te zeggen..... fre.
Biegt eens recht op, broershart, hoe staat, hoe voegt my 't kavalliers gewaad?
Dat heb ik ook gedocht, daarom heb ik t huis verlaaten, en kom by jou, myn troosje, je weet na myn zin te praaten jy bent het, die ik meer, als myn eigen wyf, bemin ik kan niet van je duuren, je speelt me gestaag in de zin daarom schenk ik je dit jak, en je moogt noch meer hoopen.
Gy ziet, dat hy door my zyn dienst aan haaren vader bied, en haar verzoekt tot bruyt.
Spit an!
Me dunkt me roeptme derwaarts, echo.
Maar oom!
Een heer, een edelman geschaapen, k voer tien kwartieren in myn waapen, een open helm heeft myn kasket, ik ben een ridder baronnet.
Hy moet ergens kluchtig tydverdryf ehad hebben.
Nu laat zy op hare toonelen geen minder vermaaklikheit spelen, terwijl hier de kijkers aanschouwen, hoe dat broekdragende vrouwen hun parten licht zijn te verleren, indien men het snaax ordineren van meester malfonsus wil volgen.
Wat doe 'k d'eerste.
Nu, goenacht mama.
Raasbollius, eelhart, filipyn.
Met permissie juffrouw.
Wel vriend, jy hebt nog geen' verstopping in dat gaatje.
Kaam hier doe schelm, do hond, den ik kost ond loon geef, alzo baeld, te diezer stond, zol stu mi den budel wedder her voor doen kommen, odder ik werd di sloon, dastu von hinderen werdst brommen oelke.
Dat het mislukt is, dat 's my leet.
Daar ist al weer te doen, hoe kom ick tot het verdriet, ick sal stout spreken, of ick was met men twee of drijen, sta ruym, of wy sellenje met een opsteker naje gat tijen.
Gille, arlequyn, op een ezel, trekt ook uit zyn huis gewapend, met gevolg van trompetters, keteltrom, en maskeraaden, en marcheert het tooneel rond.
Maar myn paert... klaar.
Heerschzugt, is verfoeilyk.
Ik kom u daat'lik weder by.
Ook hebben wy noch iets in het vyfde bedryf, dat plautus met drie persoonen besluit, dienstig gevonden te veranderen, om het spel met een voller toneel te doen eindigen en de catastrophe of ontknooping zo verre, ja verder als hy, na het einde gebragt om het verlangen der aanschouweren, volgens de waare grond der tooneelkonst, zo ver het mooglyk was te rekken, en hen daar door meer vermaak te verschaffen.
Gy sult niet swijgen ach beatris is verloren.
Ik bidje, datje de fransche brief dan eens ziet.
Klucht van oene, door jan vos.
'k laet dit soo liggen, mits daer niemant in en kan, als ick de deur wel sluyt, nu wel, 'k gae henen dan.
Gy voegt niet by malkander, en daarom vat ik niet, hoe gy haar vryen moogt.
De vrees maakt my verdooft, maar zeght hoe kent ghy my?
Dit zal nu haagse barent leeren, hoe dat een gek door mooye kleeren te draagen, voor een wyze gaat, hoe t kleed ook maakt een advocaat, voor die de tytel maar wil draagen, gelyk mer veel ziet deezer daagen.
Sance pance, zijn schildknaap.
Wat hebt gy doch gehad, myn heer?
Men zalje daaglyks tracteeren, met banketten, met eeten, en wyn, die de sultan zelver over tafel gewoon is te drinken.
Wat medenblik?
K zal u verwittigen, hoe s vyants zaecken staen.
Ik zal nu alles tot uw diensten aan gaan wenden, zyt dan zo droevig niet, k neem deel in uwe elenden, die ongetrouwe zal my niet ontvlugten, k zal hem vinden, schoon hy was aan t eind zelfs van t heelal.
Ergasto, zegt aan my, kent gy den keyzer wel?
Hy mach ook niet zien dat'er een oortje of een duit tot styfzel word uit e geeven al het linne tot zijn lijf mach wel extraordinary kurieus weezen en fijn, maar daer mach gien strijkyser over gaen, en 't moet ook altemaal ongesteeven zijn, hoor moeder zeid hy, wat behoeft dat, 't word immers alles deur de tijdt versleeten, en zo doende raekewe al dieper, en dieper in de weereld eer datw'et weeten ja hy is als een vader in huys.
Nou ga ick oock soo snel als 't mogelijck is, om sien weer tot mijn lust te raken maar sacht, mijn dunckt dat ick haar deur begin te naken.
Crispyn, als een turk, gustaaf, in een hoek. crispyn.
Dog ziet eerst by een uytdraagster, een jonkers, of edelmans kleed te huuren, ik zouw er u wel een leenen, maer ik wil myn zelf niet in haet brengen by myn buren.
Met uw eygen hand, verdrink haer, in 't bad.
Hoe kom je op straat?
En ik, myn heer, versta geen fransch.
Neen, neef, ik dankje.
Lemmen hoort, vrouw, eer ick vertreck, heb ick noch wat te segghen, komt hier, en luystert toe, ick sal 't u gaen uytlegghen.
Juffrouw margriet.
Belie, hou jyer de snater uit.
Durfde ik t u vergen.
Sus, laet hooren, wie zingt daer?
Dan moestje wat meer snuiven, zo zou je beter leeren onthouwen, ik rekommandeer het jou lui alle daagen, maar je slaat het geen acht, daarom blyfje zo dom.
Wat dunkt je, katryntje, dat is niet entre deuxs?
Een schelling is al veel, hans swetzer, voor je leeben.
Men zal maar wil van verre spreeken, of ik zal u terstont doorsteeken.
Die zo wreed, en onbeweeglyk bent, zie van standvaste min dan het gelukkig end en zo myn dood de weg tot droefheid u kan baanen, 'k zal, met myn bruidegom, belachchen uwe traanen.
Verhaast u niet mevrou de plaats is al begeeven, clorin.
O rostik!
En doe jy 't dan, soo meughje dencken datje ontrou selt wesen.
Swaantje, foppe drieslag.
Hy riep ook vaak ontwaak krispyn, en trek terstont na konstantyn.
Ach, k heb t op niemand niet.
Maar, weest te vreeden, lief, je zietme haast weer om.
Boven oom, boven al, zou ik myn zin doen, als 't in deugd en eer kon geschieden en, wyl je karel bemind, zoud ik eens bezoeken, of myn oom my zulk een huuwelyk zou kunnen verbieden want het is een eerlyk braaf jong heer, daar niemand iets op te zeggen heeft en zyn middelen zyn zo als ze zyn 't is genoeg, dat hy onbesprooken leefd.
Jy gaat ondertusschen niet voort.
U daet, en uwe reen verschillen van malkand'ren, en hebt gy daet'lijck niet in een vertreck geweest daer ick u heb ontdeckt.
Ik schrei myn oogen uit, en smeek, ter dood toe afgepynt, en bleek, dat my de hemel redde uit agars slaafsche banden.
Wie zou dat van koophandel vertrouwen!
Wanneer een meester ons het danssen leerd, zo praat hy altyd fransch dus leerd men allerbest manieren.
Gespeelt op d'amsterdamsche schouwburgh, op het spreeckwoort die eens verliest sijn faam en eer die krijghtse noyt of selden weer.t'amsterdam, by jacob lescaille, boeckverkooper, op de vijgendam,by de vischmarkt.
Doctor kanckerkey, met keykruyn.
Maar de vriend, dien ik uitkipte, was held kopernikus, een wonderbaarlyk man!
Zy wil dat niet kapassiteeren, kees.
De een prezenteert het ingelegde weerom, de ander geeft uitstel tot het fourneeren van geld, welk termyn van uitstel ik geloof dat tot het einde der waereld wel zal worden uitgesteld.
Werentig niet.
Daar is veel aan gelegen, dat ik hem spreek 'k vind hem in velden noch in wegen.
Alles gaat met den eenen te vooren, en een ander is weer op sinte galperts nacht gebooren, drie dagen voor t geluk, gelyk als ik ben.
Wel hey wat wil dit seggen dat weerhaen hier gaet boomkens tellen?
Maar, het is vier maanden reeds geleden, dat ik haar schoonheid heb gevierd, en aangebeden, en nooit gelegenheid gevonden, om myn trouw haar aan te bieden, en myn hart haar op te draagen.
Jy hebt zoo veul praats dat ik wel wou dat jy hier van daan waart.
Wil ik je een weinigje van 't cordiaal geeven te drinken?
Hoe ik mevrouw, hoe ik?
Wel zot, waar toe dit kleedt, dit schreeuwen zonder noodt, of zijt ghy dol?
U lof is meerder waard' als ik noch heb gezeit, maar zo 't geoorloft was om aan mevrou te zeggen een groote dwaasheit, ik zou 't u nu uit gaan leggen, om dat ik zulken stof van avont uit een vrou gekregen heb, die ik voor d'alderlelijkst' hou, en d'onverstandighst' die sich op de aart mach reppen, ja dat natuur zich schaamt om zulken beelt te scheppen.
Men haal dan fulvius.
Dat die van rhetorica dit wisten, sy maecktend'er een klucht,, van, maer ic mach mijn mont wel toehouden, en makender niet veel gerucht,, van men sou my wel uytlacchen en houwen voor den uyl, ic houde mijn mont, en segge al heymelijc dat ic door mijn raet my van een boer bedrooge vont, en noyt sal ick geen boeren door mijn raet soo wijs maken, maer sullen al soetjes by termijnen ten advijse raken.
Maar hoe ken j'em.
Jeroen en dibberig.
Lubb wel je verkoopt noghtans al veul swavel nae dat ick merck, iorden.
T is tot uw dienst, en gaern gedaan.
Mag aan my dat groot geluk gebeuren, dat ik de reden weet, waarom gy schynt te treuren?
'k sta 't toe, maar alle kostlijkheit en pracht dient dad'lijk afgeleit.
Roo mannen.
Dat zy daar me zo 't zy, weest maar gerust, je zelt 'er niet een duit van betaalen, al koste het drie kroonen, dat moet zyn hart op haalen.
Die zalder niet verstaan, voor datze een reys acht, of tien hebben geeyscht.
Wel, weet dan dat leander alleenig de oorzaak is waarom ik dus verander, mits deez ontrouwe my op t godloost heeft verraan.
Van t kleed, dat je voor my zoudt verkoopen.
Hoor hier, hoor hier waer wil je je wyss jak daerheen dragen?
,, dat jy wist, 't geen ik weet, je zoud zo veel noodelooze zorgen niet draagen.
Wat raserny is hier, dus inde nacht te zingen?
Zo gy niet trouwen wild, waarom vervolgt gy dan een juffer?
'k sou 't by jou luy licht beter hebben als t'huys, of je moest my hangen, en soo boos giss' ick benje niet, wat zulje oock met my doen?
Och jaatje lief, myn waardste schat, ut, re, mi, fa, je hebt meer vlooien als een kat mi, fa, sol, la, maar wilje my behaagen, re, mi, fa, sol, zal ik ze haast verjaagen, re, mi, fa, sol, en met b duur, en met b mol, re, mi, fa, sol, en met b duur, en met b mol, re, mi, fa, sol.
T is wel ik gae, maar je meugt ook verzekerd weezen dat ik niet zwygen zel, k zel ook ien boekje leezen, ik zel an alleman ontdekken dat je jou altyd blanket, en smeert, al bin je ien mevrouw, dat scheelt me niet, zou ik daarom niet zeggen meugen dat jy al grys bint?
Ha, ha, ik moet 'er om lachchen, wat kom je niet uit jouw hooft al te slaan.
Ja jaap, ik was een man der mannen, zo ik heur kreeg.
Hoor boutje als hy komt, brengt hem in dees kamer boutje.
Ick zal dan op uw woort de koning nader treen, niet buyten angst en vrees.
Tree voor.
Wet ik het, wie het de hooze koppen in diezen lande mooken met de redelyke luden, om an'er budel te rooken?
Hoe, schout, wie drommel zou t verdraagen?
Kon ik nouw, lijk op 'er nest de zwanen doen, als zy gaen sterven, mit zingen ook men doot verwerven.
Hy 's in diepe gedachten, ,, en praat by zen zelf.
Men dunckt 't is haast tien uren, of half elf schier, of daar, of daar ontrent.
Loop malle jaep, ze douwen je een leugen in je vuist.
De oudste kwieryn.
Wy quamen straks van't hof gaan daar wy zagen dat lodewijk zich zeer belachlijk quam te draagen, en schoon bespot wierd.
'nu blanche is voldaen, moet ick eens zien hoe t bloet door hare adren rolt, zoo zal mijn komst verveelen.
Stelt voort de vaendels in geleeden, laet af branden de brantwacht het geschut, op dat de vyandt niet ons leger overvalt, naer by ons heeft bespiet.
Stort, stort my in een list, waar door hy van het leet dat my verkwynen doed, bedektlik krygt de weet, in weder wille van al die, die my bewaaken!
Izabel, zittende op een bedstede, en ferdinand op een ander.
Voor op zel een goudsche gaaper staan, en naast hem een rot mit een ojevaar, dan mot 'er noch een varken, een kalf, een jeneverfles, een pekelhaaring en andere fraaijigheden meer bykommen, die alle even raar zellen weezen, maar die allemaal wat motten beduien je vat de kneep wel?
Wel ja, want mijn dunckt dat'et met mijn gegeckt,, is, hoe, leytet noch aen 't spit?
Ioren alleen by den droncken kosen.
'k verheug my dat ik hem zo daatlik heb gevonden.
Ik bid papaatje lief.
,, wy zyn al veilig lief!
Jooren.
Dien deursleepen staatkundigen italiaan machjevel schijnd in zijn politike lessen dit monster de hand noch te bieden, vermaanende een prince, hoe noodigh het zy met deezen dekmantel bekleed te moeten zijn, en voornaamentlijk met die van religie, om door dien schyn zijn onderdaanen, en voor al 't gemeene volk, die wel de meesten hoop uit maaken, daer door te beeter aan zich te trekken, om door dien blinden drift, hun heerschappy te vaster te vestigen, en te bebolwerken.
In 't sement?
Die heeft voor langen tijd zijn leeven al geendt.
Juffrouw ik bid je, zeg tegen vader... word niet beschaamt.
En qualijk doen zy, die in u die misslag speuren, van, in zijn af zijn, elk te zeggen wat hem deert, dat zy zulks voeden.
'k was vry wat vrolyker, zo gy hier niet en waard.
Spyt...
Hoe duiker zel ik dit verstaen?
Hy is oud, en koud, en suft al ik daar en tegen op 't best van myn leeven.
Dat 's een janhaagels taaltje?
Heden papa, zulje uw eenige dogter zo hart handele?
't was toen gy kort voorheen thien reuzen had doen sterven alwaar men zag rondsom het land door u bederven, vyfthien kasteelen, en twee bergen omgekeerd, door 't vuur en stad, en land, en alles overheerd ja honderd duizend man by de atlas doodgesteeken.
Iupijn beslaapt alkmeen, in schijn van haaren man.
En maaltyden op den doelen aanrechten van dartig dukatons, dat dee niet ten achteren teeren, maar verryken ons.
Het school voor de vrouwen, blyspel.
Ik geef het jou na je zin in alle deelen.
Wat leyt jou daer an, of mien je in plaets van mijn vrou, over my nu te kommanderen, ick waerschouje griedt, hou je beck, of ick selje een paer blaeuwe oogen vereren, 'k hebb' van die munt een tijdtlanck soo veel ontfangen, je moest niet veel praet maecken, 'k souwer jou light wel een paer overlangen.
O ho maetje, daer verstaen ik myn alzo wel op als een stuurman op zyn compas.
Dat was goed, toen ik alleen prokureur was, maar nu ik heer van geenland ben, gaat myn staat haat vry ver te boven.
Zeg my eens, wie zyn 't die nu meest snuiven?
'k heb aan aan uw trouw mijn ziel ten vollen opgegeven.
Dan most ik eens na de oesterman als ik dan met twe drie bakken engelsche oesters aan kwam sakken, dan was 't slurf!
Dat zy my nooit bekoorden.
Een speesie boekje, om het mt der scheyven te leeren?
Wie dat zigh roert, die zal ick daat'lijck laaten hangen, casim.
Maar hoor eens, moei.
Wel neen, dat doe ik noit mijn leeven, 't is slechts uit kortswijl.
Errenst.
Spreek hartloop, hoorje hier niet momp'len?
Verbeeldt een kamer.
Ick dien wel heen te stappen, want, quam mijn man eens thuys, en moest hy voor de deur staen 'k wist mijn benaude.
Jan. maar, jufvrouw, dat ik en jy onse snats daar wat besmeerden, was dat ook mis?
Wel, van de beste, zai hy tot nicopompus is de wijn altijd zoo warm, as pis zen kelder deugt niet.
'ik weet mien zeel nicht wan ik verroon bin oder verkocht.
Hoe, slaept gy karel?
Gewaande zoon van den delfzen kuiper, of ik zal je daatlyk eens met den ooren uit die twee motten van daan haalen.
O die bedrieger!
De staten van holland ende west vriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de regenten van het burger weeshuys ende oude mannenhuys der stad amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders regenten van den schouwburg aldaer, dat sy, supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouisseert van onsen octroye of privilegie van dato den 19.
Holla, daer komtse, het werck wert onderwonden, maer bet bedroch most ick voor dat wijf,, zwijgen.
Of meent gy 't tegens my?
Te geven heur een lap op twie weerom.
De schout bemint lysje ook, ligt dat hy heur wat werk bereit.
Loopt pleun, haelt ons dan een smockeltjen, in onse vaens kan, ick moet de rouw van 't hert drinken.
Maak dat morgen vroeg de heele trein vaerdig is, om te trekken na 't landgoed daar myn heer u zal belasten.
Zou ik t niet ontkennen?
Kupido, o jou valschen hond, hoe hebje myn jongk hart doorwond!
Messieurs vertrek maar want de kompanjie is vol!
Gy kent de knecht van bagotyn?
Zie of je vryster ook zo is. henderik.
En k vrees, ik ben je zeun kwieryn, en de slemp licht kwyt.
En ik zal 't u loonen.
Laat ons hier niet meer spreeken, het is katryn, myn meid, wiens trouw my is gebleken.
'k bid, verschoon men lyf, en doe me toch gien quaad.
'k ga na den rechter toe.
Myn kind, uw bruigom, zal uw druk, en droefheid stelpen, hy zal voorzeeker hier van deezen avond zyn.
Ik hou jou vry daer van.
Wel, of wy nu in een kwartier het land al vonden, 't zou my geen wonder doen want al dit spoen komt by het weer alleen niet toe, maar meest by toovery.
't is mijn schult niet, mevrou, dat gy zo lang moet beyden om caesar te bezien, wy zijn niet voor de deur van 't hof, om zoo een plaats te krijgen, tot ons keur, waar men den keyzer uyt, en dan mag in zien treden al loopje noch zoo lang, ik loof niet dat op heden jy zult den keyzer zien, zy loopen al te wilt.
Weest welkom hecate, ick meen dat ghy noch veer waer, nu sie 'k dat ghy mijn dient, 'k besweerje datje gaet in dien besloten pot, die hier te koocken staet, ontsteecktse door u geest, laet hem 'er oock in blijven, tot dat het kruyt gaer is, want 'k wil 'er me gaen schryven een ceel van groote kracht, vertreckt dan metter spoet.
Myn heer vergeef ons... bouwe.
Joris, hier, ga wilt men mantel in de mantelkas eens bergen.
Laat my begaan, laat los, ik zweer... iaap.
Hy zal zoo daatelick hier weder by u wezen, flor.
Nu zeght ons waar hy is, ick zal 't u wel beloonen.
Dat 's ierst ien raere vengt!
Ik moet eens uyt gaan, wild myn lessen niet vergeeten, t is onbegryplik, hoe veel listen dat zy weeten, hoe wel myn zuster al heel zedig is.
Het zy dan wie het zy, ruffina heeft myn trouw, ik heb de haare ontfangen, en k vind geen reden aan uw kant, of tegens my, dat gy dit weigerd, of my hier toe hoeft te prangen.
Of alexander?
Ha my!
Prezident och eduard het zal myn zuster weezen.
Ik arrem man.
Smeerlap tryn tegen houdende.
Mevrouw 'k verkondig u een schoone nieuwe maer, wy zyn, al slaepend, stil ontkoomen groot gevaer.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Zy dient het even gaauw te weeten want ze heeft de hoofdrol in 't spel.
Ja maar 'k begeer dat gy u nu verklaart, voor haar, of my.
Dan was duytege meesje keuning en langekees was sulleman.
Eduward, klaas met een zak gelt.
Te amsterdam, by d'erfg van j. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1691.
Ik zeg niet veel, maar ik wil je wel zweeren, dat ik die schelm het bankroet speelen zal verleeren.
Koom aan myn zoetert, 'k zal de bruid van jou dan zyn.
Ik walg van t leeven, t kan my nu niet meer behaagen, myn misdaad eischt myn bloed, en wil geen ydel klaagen, wanneer ik door u sterf, dan zal my myne dood min smarten stoot dan toe, myn waarde broeder, stoot.
Ja, wy hebben t huwelyk verbrooken, hy heeft myn beloften, en het portret dat hy my gezonden had weer, en wou my myn trouwbeloften niet geeven.
Kyk hier de vrienden by malkaar, dat 's by myn zoolen ook al raar.
Ik ben waerd.... jeronimus.
De deur gaat beneden open!
Adm. ach!
De zeer vermaarde en hoogberoemde man vol moed, de ridder don quichot la mancha, die voldoet door zijne moedigheid in zijne reys te aanvaerden, met een van 't licht gespan der snelvliegend paerden, reus malambruno, dies hy nu dien kloeken held weer t'huys zend, om dat hy volkomen heeft hersteld, uyt deugde en dapperheid, gravin trifaldis weezen, zo dat zy heden is gelijk zy was voor dezen hy houdt zich voor deez tijd volkomentlijk voldaan.
Wy koomen om te zeggen, dat gy in 't kort moet zien, hoe 't best is aan te leggen dat gy uwe eer weer krygt.
Dat zyn komplimenten dat is eerst rederyken!
En dewyl ik zie, dat ik haar door al deze dingen niet en kan bekomen, zo heb ik eindelyk de poezy by de hand genomen.
Monsieur, d'ou vienne vous?
Jy toont je niet, als ien student met eeren.
En dat's my genoeg.
Hoewel dat zy dan door geboorte zijn gescheiden, nochtans verenigt haar het bloed weer alle beiden.
En hoe is de kamer zo in 't zwart?
Antonet weg gaande, word van hem weerom geroepen.
Zegme dan uw naam.
Z is bezonder galant, en nooit gehoord.
Neen, neen, je zult van mijn met dese naem noeyt proncke boutje.
K verwonder my in myn gedachten, dat zy niet na de wrake trachten, wier deuchtzaam, eerelyk geslacht, gy door uw schriften maakt verdacht die steeds afkomstig van de vromen, daar gy op ver niet by kant komen, hun eer handhaafden taller tyd.
Die prater, leonard, komt my daar by, en houd my door zijn lastig teemen een heel uur staan en dat in 't heetste van den dag.
Klaar in t venster.
Vijfentwintigste tooneel.