floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik kraay noch eens, ho ho, ik hoor ze al goed, wy haanen moeten onze hennen, by tyds naar ons gekraay gewennen.
Wat sou je seggen vaer, dat ik eens wist te maken, dat jy in korten tijd kont aen die meyt geraken.
Zeer wel docter, ik ga zo heen.
Komt t'sa na 't kerckhof toe, waer uyt het struyckjen hanght, daer sal ick melden 't geen, daer ghy soo na verlanght.
De gravin en staatjufferen doen haar baerden af, en vallen kwansuys met de hartoog, hartogin, rodriga, en d'andere door toovery in slaap.
Ik waarschouw jouw dat gy niet breekt u wet of trouw.
Hoe vaart het kleintje, zelt er blijven?
Ik zie en hoor ik heb ien makkelijke huur  al is men loon wat zwak maar ik heb de marktgang  en dat ik of ding steek ik in mijn eigen zak dit is ook niet vreemt want ik volg de mannier van de mieste meiden  en zoo et al uit quam  ik wedt et juffrou an miester niet en zeide want ze weet wel dat men mondt  as ik ritsaart zie  veur oene zwijgt  en as ien meidt merkt dat haar vrou van ien vreemt man zoene krijgt  wortze hiel stout  en de vrou durft niet over heur klaagen.
'k heb verstaan, dat hy van zins is om my in proces te steken, en dat hy 't huw'lijk van mijn zuster tracht te breken.
Ik seg dat gy my kwelt, en dwaalt in al u praat, en segt het al verkeert, t is best dat gy weergaat van daar gy heden komt, hier is geen troost te hoopen, ik moet na binnen toe, myn tyd die is verloopen.
Kom buurvrou wilje me?
Geenzints, ik blyf niet, dat 's vast ik ga, zeg ik, ik ga zo aanstonds vertrekken.
Lysje, teewis.
Zijt gy daar frederik wat doet gy hier by nacht?
Maar k loof, de visch is nou al gebroken ik zel de glazen gaen spoelen, en t vuur lustig an stooken, op dat alles tied wordt maar ey lieve, je moest niet vet gaen ik zel teugen lievyntje zeggen, dat ik je hier liet staen.
Ieder hoede zich voor misleidingen en verwachte vervolgens de verdere werken van het kunstgenootschap, alom verbeterd, en sierlyk herdrukt, met nieuwe titelplaaten voorzien, tot weeringe van alle vodden en grollen, die de baatzucht uitwerkt tot hinder van alle fraaije werken.
Ik ben bouwe jarigs van franiker, hospes van uw zoon.
Angniet was is dat te zeggen dat de vis niet over en hangt, noch dat 'er gien vuur aan leid?
Dat zel zen leeven niet beuren want tot mynent is munt, noch kruis.
Wel ik belooft, indien jy langer leeft, als ik.... maar uit wat reden meen jy, dat ik voor jou sterven zal?
Ia wel soo 't niet waer is, soo meugje van de duivel droomen.
De schout, justus, hartje, saartje, fobert, swaantje.
Benje daar peet aaltje?
Santilane, alfonsus, leonore.
Opdracht aen mijn heer, myn heer fredrick van heuvel.
Ho jasje!
Ja wel jan jasperzen, ik houwze egter veur fijnne en eerlijke luiden, die niet anders als de waarheid zelle zeggen.
Wat een praat! ken je de moffen niet?
Jufvrouw, klara, dat is dien heer, daar ik u van sprak, en die ik gezien heb.
Maar is t een huyshen kuys en stil?
Nu ghy my met u raat, gelijck een vaader zijt, zoo wil ick 't al op u, gelijck mijn vrint vertrouwen, ghy zult de atlas zijn, die my het rijck zal houwen en heffen uyt den druck daar my het wreet geval, gesmeeten heeft.
In wien de liefde heerscht, t is zeker en gewis, dat uit hem het verstand meest weg gebannen is, en dat, wanneer men is door deze drift ontsteeken, de harssens zyn onsteld, ik zie hier een klaar teken, te gaan naar lisbon, daar men gistren trok van daan, hoe meend gy, zeg, dat dit uw vader aan zal staan, is dit na vlaanderen, gelyk t belast is, trekken?
Bruyt voor den duyvel.
Hebt gy geen deel daat in, myn heer, als de adel wordt verongelykt.
Dit gaet tot noch toe wel maer ick vreesch voor het eyndt van dit begonnen spel.
Wat zel ik nieuws veur ongze jaepje weeten, hoe dat soldaeten van de wacht hier stoepjes heeten, de vrouwen hospetaels, de domenies proffeeten!
Watte benieren!
Zo meen ik 't ook.
Kom, weer aan jy kunt te zaemen binnen treeden, maer, wachtje voor baldaedigheden.
Roep iacomo.
De gemeenzamegeest.
Waar 's joost, met onzen knecht nu heen?
,,uw eige boosheid plaag u steeds met alle smarten.
Hoe, myn heer, dat was onze afspraak niet.
Ze is niet gekookt, ik heb t by ongeluk vergeeten.
Dats goed in portugaal maar hier niet.
Jouw varken, zien wy dat zo veur ons eigen ogen, dat jy jouw zo laet hangdelen van een boer foey, schaemje wat, versmytje jouw eer zo, en wordje zo ligt een hoer?
Ja jy, je bent krankzinnig?
Dat is de jonker.
Dit zal t rechte middel weezen, dat ik weer pais met men wyf.
Nu heere beliefter iemand nog iets? wan ik ga heen en kom niet weerom, schoon dat je denken souw, dat is maar praat voor de boeren, o neen!
Hebt gy mijn vayers last soo fraeytiens konnen hooren soo hebt gy oock gehoort wat jaquelyne sey.
Wat is dat te zeggen, tolk?
Die met zyn medemaet, dien ongodist, die 't spotten met al dat heylig is, noyt laten kan, in kotten en kroegen van out bruyn, zo menigmaal voorheen pasquillen heeft gemaekt, betaelt by zyn maeceen.
Christiaan.
Myn ongeval is groot 't geen ik verdraag in weerwil van myn vlam, onstooken in dit herte, geloofd gy noch myn min, noch myn verliefde smerte.
Daar is geen straf genoeg, daar zulks mee werd geboet.
Baas ik heb noch verstant van 't gevry, laat'et maar staan op my, datje potzenell niet had, niet een oortjes koekje gaf ik voor alje gevry.
Hoe teeuwis ben jy 't?
Haar duurzaamheid doed ons noch meer in liefde branden, ja zelfs tot aan de dood duurd haare vaste banden.
Hy ziet gestadig na om hoog, nooit na benede, als of zyn oog de lucht in pacht had, en zyn reede, zyn niet als van de deugd, en van het deugden spoor.
Nog quam ick jens voorby jen luyf, daer stongt dit schrift open die out niet leeren en wil latem by joncxop knoopen.
T zal wis een aer, in stee van onze fobert weezen myn foob jou dochter te beleezen, dat kan niet zyn.
Men heer, zo 't jouw belieft, begin met ons van veuren weer.
Hy wort van haer bemint ferd.
Waar kreeg jy s?
Men houd geduurig mannetjes dag.
Krispyn verzeker hem, dat ik my gansch betrouw op zyn' voorzichtigheid ik zal schoon ik een vrouw en swak ben, egter myn kloekmoedigheid betoonen, hem helpen waar ik kan, en u zal ik beloonen voor al uw moeijte.
K'vraegh oft gy my wilt trouwen?
Wel behelp je met fredrik hendriks plakaat.
K heb hem niet recht gekend, hy heeft my door denschyn bedroogen reinhart heeft zich als een vriend gekweeten.
Schelm, zulje ook in 't eind eens luist'ren wat ik tot jouw laste al heb?
Zo raakt het heilyk niet om veer, als ik vier weeken noch wil wachten?
Leerde gy dat in zo korten tyd?
Dat cheese ryjen, gaat zo niet, alsje meend.
Ik wil wel gaarn, myn heer, maar 'k kan u niet betaalen.
't gedaght van u alleen, slaat in mijn hart veel wonden. stanislaus, olensky, met gevolgh van iaagers uyt.
Mama ik zal my altyd draagen gelyk 't betaamt, 'k zal oom raad vraagen.
Wy kunnen 't op dees plaats gemakkelyk beslechten.
Daer lait 'et, in de plaats van 't gelt die deuze schat hier het bestelt, zel 't zonder twijffel wel behagen, dat hy hier mee zen keel het klagen beletten ken als hy niet vint, dat elk hier meer als 't leven mint.
Wild gy demostenes, wild gy sinecius, solon, pithagoras, en bias, pirtacus, filon, euripedes, homerus, periander, cleobul, lisias, faleer, anaximander, licurgus, therameen...
Wat moeije, myn heer kapitein, met zulke baggatelles, wy hebben daar rekrutes gekreegen daar je wel by zult vaaren.
Wercken, daar door in geenigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min de selve onder onse protextie ende bescherminge eenig meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onze octroye, voor de voorsz.
Myn heer.... warnaar.
Dat heertje doet 'et hum, ik heb 't je wel ezeid.
'k weet niet hoe ick dit stel, ick vrees se sal my dapper slaen, want se kan't soo vreeslijck wel.
Ja wel ick had anders te lang voor niet opgepast, want dan had hy eens een vrient of een vriendin te gast, dan was het huys in roer met danse en met speelen je heer hoort wonder graegh de heldre maegde keelen de klaversingel oock, de basviool en fluyt snaphaen.
Het zijn maar vinken, patrijzen, snippen, en ook lijsters.
Trouwhart, vrind van edeling.
Jy slacht al die looze fransjes, die op zulke liefdekansjes, staadig loeren, en de jeugd lokken tot die laffe vreugd maar dit zyn verfoeide zaaken, om daar door fortuin te maaken want die vroom is... doch waar toe maak ik hier myn harssens moe?
Dat jy myn zin doet, al zou t onderst boven staan, of met, of zonder wil, k verstaa jy mee zult gaan.
O neen philippyn, moeite te neemen en geld toe te geeven, dat begeer ik niet.
Dat was niet ridderlijck, neen, ick selder gaen onder singen met een moet, en komtse dan veur, sprekense an, met een eerbiedige groet.
Hier ergens in een velt versteeken.
Wis is het hendrik, altoos hy geleek hem zeer net van aanzicht en kleeren en wie zou het dan zyn?
Vaar wel, zoete engelinne, geluk met myn couzyn.
Wel hier mee loop ik daadlyk met die blije boodschap na myn wyf, en jaag er met die tyng al er ziekte van er lyf.
Ja wel, zie daar, men zou immers zeggen, hoe dat zulk een grooten woelwater, nu zo stil kan leggen.
Als klaryn dit gezegt heeft,werd'er aanstonds gedanst.
Het spraeckeloos geboomt aen blanche baer vergaept, die ick graeg spreecken wou.
T is voor u noch geen vertrekkens tyd, maar zacht, hy ziet my, k wacht of hy myn aan zal spreeken.
't is waer, en ick beken dat ick, om weten wie hy is, nieuwsgierigh ben.
Gy doet niet wys'lyk, oom, dat je jou eerlyke vrouw zo gaat onteeren.
En kleine zwarigheid.
Leentje, kees, jaap, leentje.
Wel waerom niet, men heer, de grootste doen 't, en gaan ons veur, op komperysiejen, en dippetasiejen dat is zo de sleur, de mieste zaaken worden onder ien glaasje waar enomen.
Och beste maat scapyn!
Krijgt elk een dwase luym, ik kreeg de mijne spaed soo ider kooten moet, koot liver vroeg als laet.
Niemant niet!
Daar komt rombotsky, ach!
Kom, kom, angelika zeg my eens vrymoedig uw gedachten is daar niet aan, dat 'er den eenen of andren advokaat of prokureur in uw hart legt, my dunk ik zie ze somtyts wel zo voorby de deur gaan?
De goden hoeven, door geen woorden te verklaaren, t geen zy beveelen zy doen zonder spraak verstaan wat zy begeeren, van de sterflykheid gedaan.
Hy is zo wys, zo wys... ik zou hem wel gaan vraagen, dat hy eens hier kwam, maar ik durf het noch niet waagen.
Waant gy, als my de keur van bei was voorgeschreeven, dat ik niet liever my zou tot geduld begeeven, als man te weezen van een wyf van woesten aart, hoe eerlyk zy mogt zyn, die altyd tiert en baart?
Wie is 't een aar, of ik?
Maar hei dat gaat niet aan gy schijnd geheel bezweken.
Dan moesten al de waarden bankrot want het word van de getrouwde mannen wel het meeste gedaan.
'k heb ongelijk.
Vertoont op de amsterdamsche schouwburg.
Antonio, de oudste kwieryn.
Kon ick myn wensch bekomen dan sou myn buerman claes niet meer soo legghen klomen, ghelyck hy lestmael de gans bloedt, het spyt my noch als ick daer maer om denck.
Verzoek overgemerkt hebbende ende genegen wezende, ter bede van de supplianten, uyt onze rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, dezelve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accordeeren ende octroyeren, haar by deezen, dat zy, gedurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaren de voorsz.
Ik hebt 'er zo dikwils gezeid, maar het heeft niet moogen baaten, ze lelde me zo lang aan het hoofd, tot dat ik het toe heb gelaaten.
Zie je nou niet wel, dat ik je 't gelt vertrouw, zoo wel als mijn?
Verstoot d'ondankb're, hoe m'ook smaele.
Wat wonder, gy zegt die niet.
Wat volgt er vaak al ramp op onze huuwlyksdag!
Neen, neen, 't is uit, 'k ben doof geworden aan dat oor.
Hoe na heb jy onse reden, jou loose luystervinck, van 't eerste tot 't lest gehoort?
Ik bin ook van dat gevoelen, 'k heb ook iens een vryer ehad die zo blo was, en niet als meesmuilen dee, dog't was ien rechte jan gat maar jonker propdarm zel die na jou verstand beter bedyen?
'k heb nergens 't iofferschap, in soo een glans sien brallen van schoonheyt, en cieraet, 't hoovaerdigh metselwerck heft sich ten hemel, waer d'oranjetack, het merck van dese prins in gloeyt, door 't bloet van brittens koning, wiens leven d'hemel spaer voor rampspoet yder wooning verstreckt hier een paleys 't is tien jaer nu geleen dat ick hier 't lestmael was, sints is de stadt, in leen, in heerlijckheyt, en pracht, en glory opgestegen.
Lof, en gloor te eerloos zijn bezwalckt door t eereloos verraden.
Myn ziel, het moet geschien.
Jaap, francyntje, klaasje, meeuwis, achter het tooneel.
Wel heer, die dingen beuren immers meer.
'maar och, t is haast gedaan!
Waer komje van daan  datje dus praat?
Weer aan stel je in postuur.
Stuur ik haar school of van honk, het zou al 't zelfde weezen.
Zo staat uw eer dan onder wetten, van niemandt inder eeuwigheit te doden die ter neder leit?
Hoog de fles.
Jy zult wel een beeter huwelyk doen, myn middelen staan jou vader niet aan.
'k bedankje voor de eer die je ons aandoet.
In somma, daer zijnwer alweer sonder gelt geven of 'eraeckt, hy moster an, om 't lagh te betalen, datter was 'emaeckt, ka.
Kristina, katryn, jan, uyt katryn.
O schaamje, met jou lelik liegen jou goe broershart zo te bedriegen, en zo te jagen in zyn doodt.
Het et wat smaaks gehad? bauke lolles.
Dat had ik noch niet overleid maar dit moest altyd voor afgaan men kon daar na met bezaadigheid overleggen, wat 'er te doen stond.
Kyk, blaauwe winkbraauws met rood haar door een geweeven, dat is wat raars.
Maar doetme het pleizier, en verhaald my eens wat hier te verrichten zal vallen.
K wil t zo, daar mee gedaan.
Flippyn, knecht in 't dolhuis.
O neen, kouzyn, 'k ben niet bedroogen.
Ay praat doch zo niet key'ren, deinkt e reis hoe dat et ons raakt?
Wel, heer, wat 's uw begeeren?
Wy kunnen t hier wel doen.
Hy wil my veur de jong verand're hy lel signora leonoor, foey 'k moet my schaamen, als de bengeltjen aan de oor maar ik durf hier niet langer wachten ik zal meer zek op andre nachten, of als wy kom zal voor de recht're of voor de schout.
Al heeft hy al een lutje gekeven, twee rijksdaelders kan al weer wat versachten.
Nou zucht niet, julfus niet te treuren.
Eelhart, krispyn.
Ik kom zo van myn zoon, die groote deugeniet, die my bestond te vraagen na verscheidene zaaken, welke my, in het allerminste, niet behaagen hy is benieuwd na dingen, die ik niet wil of begeer dat hy weet.
Ja, en hier in is jouw getuigenis van groot gewigt.
Dat s onversiens.
Als zy de schoorsteenveeger ziet, 't zal dapper stinken, elleweeken hoe wil de juffrouw rinkinken, dit gerucht sal haast vliegen door de heele stadt.
Kom, dries en bouwen, jy moet mee, dan zyn wy net gepaerd.
Laat eens zien, ik zalje voort wel zeggen, of 't zyn letteren bennen, maar ik heb myn bril binnen laaten leggen, loop haaltze.
Nou hebbewe tobak en pijpen, maer aen 't vyer salt ons noch onbreken.
Als 't u gelieft, gy zegt dan, myn vader, dat... wargaaren.
Hoe droes komt die hier dwaalen?
Hoorje wel, men heer zeyt zelf dat hy niet tuys,, is, helena.
Als zy herdoopt wil zijn, zoo geef ik haar mijn woort tot peeter, als zy haar maar quackelspreeuw laat noemen.
Hoe, is 't zotheid haar te minnen?
Dan zal de schildery, dien ik je daar heb gegeeven, jou een' kokkette doen zien, zo net gemaakt als het leeven.
Toen ik je flus in de kleeren vond, docht ik wel dat er iets schuilde.
Kar. uw komst mijn ziel verheucht.
Als 't dan weezen moet, en wilje 't weeten heer?
Vaarwel dit boerten heeft my zelfs behaagd zo zeer, dat gy, daar door, my doet verlieven, meer en meer.
Ik wil u schryven, en ik vinde my zeer verlegen hoe ik het aan zal vangen, ik hebbe gedachten, die ik wel wenschte dat gy wist, maar ik weet niet hoe ik u die verklaaren zal, en ik mistrouw my wegens de woorden.
En dan wandelje altyd na den haag?
Jaq'lyn geeft een servet.
Hy quam naderhant nog soo hoog daty de grave ging opbreke in uytdelve, voor de vors gesturve lien, hy droog oock voor groote heere huyse de kalck in stien, doe kreegh hy den tijtel van opperman, dat leeck heel deurlughtigh.
Wie sou dat niet rouwe!
Dat 'et die reden eweest is, dat ik je gisteren niet uit myn huis mogt dryven.
Wil ik jouw vaars huis, of dat van jouw bruidsvaar, in de brand steeken?
Mevrouw, collocentie.
Laat ghy noch traane vlieten, in d'algemeene vreught, princes verhoort mijn bee, legh af dit rougewaat en bant u hartewee, ten bange boesem uyt, laat vreught u weer beheeren noch bid ick dat ghy u ter kaamer waart wilt keeren, al waar soo datelick mijn kroningh zal geschien, denckt ondertusschen op het geen ick u quam bien, vermits 't geen reden is, een kroon soo te versmaaden, vaart wel, prinses ick gaa, wilt u dogh wel beraaden.
Gekroont stantvastigheyt, sagh ick de kroon versmaaden, en dees tyran die zigh, in 's broeders bloet wou baaden.
Heer manshart moet 'er van weeten, ik zie wel hoe 't gaat.
Schoonpraat, edeling, wingaren, trouwhart, snoever, hoopryk, waaghals, windvang, twistgraag, levi, joseph, pieter.
K hoor iemand.
En meende dat zy jou zou in laaten, en na dat je daar een uur of twee vergeefs gebleven en gewagt had... karel.
Daer sullen oock eenige fijne, en scheijnheylige, onder lopen die willen somtijts, wel vroegh scheyden, doch eer niet, voor datse haer competentie hebben, want, se meugen't soo wel, als ick, en mijns gelijcken, of als de beste smulpapen, en veegers, en daerom, soeckense altijt vroegh aen den back, en vroegh by den klaren te zijn.
Kom, danken wy deez' heer, en knielen zaam ter aard grootmoedig ridder, ziet ons alle, zonder baard, omhelzen uwe knien, en kussen uwe voeten. quichot.
Maar ik gants bloed, maar ik wat zou ik byster smullen, van orte, boonen, gord met roggebrood en spek, ik loof voorzeeker, dat jou 't kwyl kwam uyt de bek, of voor het minste zoud gy wis wel, watertanden, en graag iens proeve maar waar mag myn knegt belanden, den lompen botmuyl, heb ik wel een uur verwagt, met sterk water, dat myn pens en darm verzagt, ik nam gisteren aan, voor een die braaf kon werken, dan hy en lykt myn niet, aan 't geen ik kom te merken.
Leen hem een solliciteurs kleed.
Dat ik my van hem zal wreken, waar ik kan. scapyn.
Zel men zen vrouwtje zo afgronteeren?
Tegens 't gezelschap.
Goen avont romboutbuer, waerom ontbiedje mijn?
De geest van coenraet, pluto.
Je zult haar trouwen, of ik daag u in duel.
Joris, jacomo, hendrik.
Ook was t u nutter met een kameloen te trouwen, als met myn jufvrouw, want die kunje makklyk houwen met wind, die u het hoofd reeds zo heeft opgevuld, dat gy eerlang uw beurs bedroefd beklagen zult.
't is maar boter aan de galg, en oly in 't vier.
Ja wel, k verlies t geduld!
De schout beticht me dat ik me man heb vermoord.
Is dit d'engelsche moode het lijf zo stijf toe te rijgen?
Wel je, men heer!
En doen ik haar die brocht, met wat beveinsde reden kon zy doe weig'righ zijn wat dunkt u van dat feit?
Ja, eelhart is verlieft noyt zag ik minnaars hart zo zwaar als 't zyn gegrieft.
Zoo drae en is die spreuk niet aen menkaer eschakelt  of jy wordt met de mand  tot aen et dak etakelt.
Konstant, bartolomeus, julia, alardus, krispyn, margo, nicodemes.
Hans philipotien, ach mijn lief!
Philippyn, jeroen.
't scheen zy gaf geen gehoor maar zei hy is te wulps, en bragt myn goed licht door.
Dat 's heel wel overleid ik zal het ook zo doen.
Zo niet te post, beproef'et noch iens mit je opsteekding.
Gijs met brecht uyt.
Lichthart, haar de diamanten van 't hoofd rukkende.
Maar wat is 't, dat u zo op hem verbittert maakt?
Kan zyn hart daar tegenheid in vinden, ik acht niet raadzaam, hem door dwang daar aan te binden 'k geloof myn broeder zal mee zyn van dat verstand.
Wy ook, 't is half negen, en wy hebben van deeze avond een vriend, of twe genood, om over 't werk van magdeleen, te beraadslaagen, belieft u ons brood mee te proeven, jufvrouw, gy zult ons vriendschap doen.
Jy spreekt maar van beuzelingen ik van hoog verheeve dingen, 't vrouwvan iets weezentlyks, iets goeds.
,, wat tauzend slapsermende?
Daer by haddime nog toegeseyt al 't verval datme de luy deur goethartigheyt inde gant leggen.
Ik mag 't wel lyen.
Dat is myn mening ook, allon don, voort kanaalje!
Jou lomp, jou guit, jou galgbrok, straks schiet ik jou op je huid.
Weest welkoom theodoor, gerrouwe toeverlaet.
Ik heb met de waardin wat te verhandelen.
'k loof dat het paerd me van je liefde heeft geweeten want 't arme beestje docht om drinken noch om eeten.
Wel hoe usebia my dunckt en 't schijnt gewis, dat ghy u stelt om voor de dwinger my te spreecken, usebi.
Wat maeckje mijn een geluckig lansman.
Ik volg eerbiedig, t geen de keizer kan behagen.
Op de schildery ziende.
Bertrand, bartholomeus, elizabeth.
Het kluchtspel begint en eindigt met de tydt daar 't in vertoont werdt. broershart.
Mevrouw, myn bloet zo fyn, als vlug, vertraagd, en stremd in buik, en rug.
Jan jaspersz.
Zy foppen jou.
Men moet den roover volgen yder zal een byzondere weg inslaan.
Het gaat je wel kom strak wat praaten.
Het is noodzaaklyk dat myn wraak voltrokken werd, ik zal hem, met dit staal, haar rukken uit het hert maar had uw broeder my zyn bystand niet beweezen, k was dan in staat geweest om zelf de dood te vreezen, daar k myn meeminnaares mee dreigde, maar ik moet de hoon, my aangedaan, afwasschen in haar bloed.
Nu houd' u smoel en drinckt van daeg soo veel gy wilt.
T kindt daer ghy vaer van bent, dat sal ick noyt verlaeten, al sou ick er me gaen bedelen langs de straeten, myn eer leander, die k verlooren heb door jouw, kunt ghy my met geen gelt betaalen, maer met trouw.
Laat floor je beste pruik op maken.
Zullen we de gouverneur... santilane.
Is 't in philosophie het wert u uyt geleyt, sga.
Myn wreede vader, wil myn zinnen doen nygen, na dien oneedele valerius.
Theordoor, een verlieft vryer.
Ik zalje van het hooft eerst beginne ze heit een paar magere ingevallen kaaken, daar by heitze een neus vol karbonkels, die t'eene maal op zy staat, en in kloekte de grootste menzen, die agter inde almanak staan, verre te boven gaat haar mond die is, als ze gaapt, zo groot als de maatjes, daar de wyven somers een duit zoet wey me meeten verders is ze gelukkig, wantze hoeft niet te vreezen voor tandpyn, de wyl ze al over lange jaaren allegader uit haar mond gevallen zyn, waar door haar kin, die vol puisten, en in lengte de neus behoeft te wyken, tegenwoordig het voorste van onzen boer zyn karnemelk schuitje niet qualyk zou gelyken haar hair, 't geen 'er vet en smeerig als slangen om 't hoofd zwiert, en zo zwart is als een git, is vol roven en schilfers, magere luizen en neten en digt in malkanderen geklit, haar oogen, die rondom rood zyn, en geduurig vol water, staan zo vuurig in haar kop, als die van een maartze kater.
De hemel hoede u lang, in uw verheeven staat.
Altyd van passagie geld hoeftze niet te geeven, ze hoeft maar te zeggen datze is een arme vrouw, en ze liegt'er dan niet aan.
'k praat van jalappe met roo most.
Ja zo raak ik van jou onslagen dat talmen komt my maar te plagen.
Zet hier twee stoelen, bassaas, fluks wil op uw ampten passen.
Ze is u geschonken, en om u te laaten zien dat gy daar over als meestresse kond gebien, zal ik niet luist'ren meer naar moedige gedachten, noch naar de schepter der uitheemsche vorsten trachten gy zult me een koning twee of drie uitkiezen zien, die zullen u myn liefde aanbieden op hunn' knien.
Wat is haar schoonheyt van vermogen.
U genade oordeeld zeer wel, want op t laatst te wachten, is t licht veel te laat.
Se kostme by men siterna haer leven niet beter raken, 'k en heb geen tanden te veel moer, je behoef se me soo niet los te maken.
T behaagen dat ik gevoelden door haar voorstel, drong my heen om over berg en rots, met haar naar strand te treen, gelyk t geschiede maar ik vond toen k buiten zorgen te weezen dagt, den schelm, k meen hamet, daar verborgen.
Wel ist mogelyk, kan ik 'er dan geen stilstand onder krygen.
Hoenderschrik, sansquartier, breekal, donderveld, bliksemstein,  dragonders.
Zwyg, meinsje, zwyg.
Schaamje jou niet, dat jy me zo lang laat wachten?
Neen, 't is een stout snappertje, denk dat niet seldreweeken!
Hoe vaert onze teun al?
Ik heb gezien... och!
Ben jy bouwe jarigs van franiker, hospes van myn zoon.
Radegont.
Zoo daot hy heer, en echter verleyt my zijn gewaed.
'k verdien ook graag koertazie.
Dat 's genoeg, gy hebt haar weg myn vrind.
En zal 'er niet voor my ten besten zyn?
Margriet, modde.