floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Kryn jaap knollen, als vader en voogd van swaantje, en zulks eischer in cas van matrimony en defloratie, ter eener.
Eduard, vryjer van johanna.
,, de nikker mag die meidt wel taken ,, my zenden met een brief by hem, ,, en dus te brengen in den klem?
Onder dit zingen komt jaap by de tegenwoor dige, met een mingelens beeker, die rond om met groente bevlogten is, alzingende uit.
Santilane is toen.... tweede tooneel.
Het was van klaer, daer ik mijn neef aen uyt wou geven.
Hoort ze eens morren, hoort ze eens knorren ziet ze eens vegten onder een scheid die knaapen, klop en paapen, of de buurt raakt op de been.
Hoor vrouw nou je toch perfors wilt dat men 't hylik van lysje sluit, zo speul jy, op nieuw, mit myn ook ereis veur bruid.
Tot voorstant van uw eer gedoog des konings min.
Hy haelt een flesje uyt. my dunckt ick soude wel een brandewyntie drincken, maer 'k vrees myn oude may, myn aessem soud licht stincken sy is het vieste wyf dat ick mijn leven sag, 'k wed wort sy het gewaer sy preutelt heel den dag, maer preutelen oft niet, geen preut'len can in't lyf gaen hy drinckt.
Jan hagel, kees gryp, eelhart, willem, herman.
Gans lichters, dit komt op de zulverenberg uit, daar ik of heb edroomt.
Dat 's recht, zei schief hals.
Waardin. wat is er dan te doen?
Geef geen gehoor, aen die geen wet, noch hemel acht, want theodoor heeft my ontdeckt heel onverwacht, hoe hy den ammirael door zijn gewelt wil dwingen.
En van myn ouderdom, wy waaren met malkaar galante jonge lien.
Waar is mijn soon, mijn lieve flip?
Zie, zo draag ik het voor want als zy is benaauwd dan geeft ze meer gehoor.
Je komt zo wel van pas als of je hier ontbooden was.
Dit is een tuysscher, die door loop van winst verlopen, det dobbelsteen en kaert verdobbelden sijn goed, tot dat hy sich op 't laetst bevond een arme bloed.
Wel aan, op morgen zult gy hooren, of ik hem heb tot man verkooren.
Ik bid, mevrouw, laaten wy in dit geval een dubbele knoop leggen?
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reeds gemaakt en ten tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op zekere hooge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma soo is t dat wy de saake, ende t voorsz.
Kom hier, jy moet met eygen handen mijn een briefjen maken, om dat mijn dochter niet in 't lijden komt te raken.
Ga karlos naar uw tent, met u geliefde zuster.
'k wierd op de selve vraeg tot achter d'ooren root, en sey hem neen wat plaeg, sprack hy dan wederom, mag u soodaenig quellen... hoe, voelt gy meest de pijn, al liggen, sitten, hellen of staen?
Aristippus, lucullus, epikuur, frans baltus, egesippus.... gov.
Daar is altijd, mijn heer, groot onderscheyd gevonden, door dien men door het zien kan horen 't geen men ziet, en niet door't hooren zien het geen men hoord.
Vier dats ommer te luttick.
,, 't is best, dat ik myn snoet daarmede in kom steeken.
Weet ik 'et niet?
Ik kon immers 't arme maag're beest zo niet in de open lucht laaten staan, daarom heb ik 't uitgespannen, en met de toom aan de kreb gebonden.
't was alles wonder goet, salaey, bier, wyn, gebraet, geselschap al om't best.
Ja wel heb ik trek tot eeten, dat zou men hopen, ik ben schier flauw van honger, kom sibil, met der haast doed de sluitben open krijgt het stuk rookt vleis, met het potje botter, en't brood, nou elk wat e schaft, knap enne ras.
Kan men wel denkbeelden hebben van 't geen men nooit kwam te aanschouwen?
Ik zeg niet een woord meer.
Ick selje daer een schut voor schieten, jy selt de beurs niet meer voeren, ick selje op een aere kam scheeren, bin ick aers goris en giert.
Welk een hoon, deeze arm heeft krachts genoeg alleen om hen te doon.
Wel, soo, vrysters, vrysters, soo dat doetme noch goet.
Hoor luister nou, met neus en ooren, toe myn heer, begryp je 't wel?
Dat werk gebeurd zo vaak in deze groote stad.
Neen, dat heeft de schuld niet, maar ik beken 't, het is 't gebrek van myn verstand.
Wil jy noch pretenderen mijn man te wezen, en niet een nagt by my opblijven?
My helpt geen pleister, drank noch smout de beste balsem, is het goud.
Kom, niet te semlen, kryg de kleeren, trek maar uit, want vondenze ons, zo was het heel proces verbruid.
Ernst, matamoris, eelaard.
'k nam vreugt in sijne smert, om dat de selve quam uyt sulcke losse gronden, maey, jaquelyn en wie daer binnen was gevonden, verschrickten soo wanneer ick quam de trappen af, met d'hellebaert in d'hant, al tieren met een straf, en toornig aengesicht en promoteurs gerommel, als of voor hun verscheen den schrickelijcksten drommel, die oyt auteurs patroon in sijne celle sag, myn opgemaeckte spraeck geleeck een donder slag, mijn oog vol blixems aen dien moedeloosen ouden, hy comt met sijne maey en dochter en vertrouden, ten hove, totter doot benauwt in sijne ziel.
Haar doen geeft geen goed teken.
Wy hebben de acties van grypvogel al in hande.
Ik geloof dat jouws gelyken, om myn' wynen te doen stryken, niet in 't land is want je maakt dat die schoon van 't vat af raakt, zonder huisblas, of bereijen maar op dat wy vrienden scheijen, zeg ik noch eens voort, vertrek, of ik breek je straks de nek.
Neen ik vrees daar niet voor.
De droes wil hier op stelten reijen!
Loop mit jou kist an de galg  men hooft staet er niet nae om jou prullen te deurzoeken.
Ook is 'er eene zaak te scheiden daar mijn persoon hoognodig is.
Zo zullen wy ordentelyk gradatim van point tot point overtreeden.
Zie wel toe, myn kop staat kroes!
Ik heb de gramschap van al de anderen veracht maar ik stem toe, dat ik u grootlijks heb misdreven.
Voor alle ziekten die ons krenken weet ik hulpmiddlen te bedenken.
Ayt.
,, dat zey de kat, en vrat van 't spek, ,, en mit brak heur de droes de nek.
Augestyn, karlofisi.
Hoe sult gy, om dit beelt, in minnend' yver leven?
Durft gy zeggen dat dat fraai is in uw oogen gerard.
Zie ik my in uwe armen?
Indien 't gelt kakken kost, ik hiel het liefst op stal by graauwtje nu my dunkt dat ik het wagen zal, heer hartoog, zo jy jou beloften houd.
Hy heeft zig zes jaar lang, alom met roveryen beholpen in t gebergt.
Hebje melyen met de vent, soo betoonje waerachtig, datje eenen goedhertigen bruyer bent.
Wel trijn boe baerje soo?
Jacoba, geertrui, jan, hans.
Ik heb ongelijk, 'k verlaat de plaats.
Dokt er polifemus.
'k ben degene die u dient, haesje heeft met min bevangen, een die haer uyt minne mient al ben ick bloo, 't leyt in my soo, dat duurt het lang ik raeck op stroo.
Ik peins op een impromptu, en kostje, als ik, aan 't rymen raaken, moestje ook een impromptuutje maakem, en komponeeren lief, koertoois, jou liedje op een heel nieuwe voois.
Wech, wech, zwijght stil, jy bent een leugenaer, mijn heer ick loof uw best, en heeft al uw zeggen klaerheydt, gelijck ick dit wel zie, zoo zegh ick in der waerheydt, dat ghy en anders geen, de schaemt die hout mijn tongh, edelman.
Daerom zoo neem ik 't hier van daan, en breng 't nae stad toe.
De drommel moetje plagen!
Modde van binnen.
Monsieur ze hoop niet dat de compagnie is vol?
Wy zijn u dienaars vorst, en volgen u gebien.
Keykop.
Hou daar, dat is uw loon, schavuit.
Van vrienden heeft men weinig goeds te hopen.
Ick sal u met het kindt dan rijcklijck onderhouwen.
Groote vorst, gy voed onkuische brand.
,,o moeilyk onderzoek van een geheimenis, ,,daar van die 't onderstaat alleen de lyder is!
Myn hart dat kloptme van vrees.
Casueel komen daer twee klercken, die haer konden, en wel sagen dat de wagen niet recht gongh, schrijven aen den eenen sijn man, ende den anderen sijn vrouw, een brief, daer sy haer beyde by te post ontbieden, alsoo de anderen in doodts noot lagen beyde quamen sy over, en in plaets van gequetsten te vinden, vonden die t'samen te vreden en gesont, daer toen een hart gevecht van vrouw tegen vrouw, en man tegen man uyt ontstont, alsoo yder meende door de selve bedrogen te sijn.
Sta af, hoe is 't hier met de knoet?
Maar daar gelucken zijn, daar zijn oock veel benijders, in alles wat ick deed, daar had ick tegenstrijders, die duyden 't goet tot quaad 't getal dat was te groot, om my indien ick bleef te redden van de doot, die my beschooren was dus ben ick haar ontweecken, en heb mijn twintigh jaar, van hof en staat versteecken.
Dat zal nimmer blyken.
Wel wat is 't, dat julfus van zijn wijfje gist?
Is dat de jufvrouw niet, daar ik in den haag by logeer?
Couzijn, ghy sult de onkosten betalen, en my vijf rijcxdaelders geven, dan mooghtge 't met den boer en 't kalf maken sooge kondt, of anders maeckt u bereyt tot meerder onkost, wilt ghy 't niet geven, 't sal werden bepleyt ick bespreeck d'heer advocaet om 't selfde goet te maken.
Wel dat 's goet, wat zal 't weezen, ei zeg me wat 's uw raad?
Mijn jaquelyn... die meyt.. die soete labbertote?
Ik bid u laat hem maar staan, hy is dit leven hier ongewoon, hy zal noch wel wat leeren.
Hou, als ik alles in order vehalen zal, moet eerst myn geboorte plaats vermelt en om tot de zaak te koomen, zo weet ik ben een boere zoon, in amsterveen gebooren, en ik kwam zo dikmaals in dat dorp te hooren, van vaaren na janstinje, of naar den oorlog, ik duwden op, met nog een buur knegt van me genaamt jilles zonder bedrog een persoon die mee zeer genegen was om voor t vaderland te sterven, nou, wy gingen naar amsterdam, daar waar men bezig om volk te werven, die met de eerste scheepe na de batavise kermis t zeyl zouwe gaan, myn maat raakte ten eerste klaar, maar ik moest, hoopeloos blyve staan, want maakten ik eenige voortgang om binne te koomen, zo kwam de geweldieger met zyn rotting, en riep, waar heene oomen?
Waar mag de boekverkoopers jongen zo lang blyven?
Ik kan met gene woorden u grote gunst voldoen, zoo als het wel behoorden.
Wilt ge een pottagie, of gebraade hoenders eeten, of wilt gy die gestooft?
Lang, lang moet arlequyn!
Alsmen zo in een vreemd land komd, en men is onkundig in taal en zeeden, en hoe wonderlijk komd et ons veur, dat een vrouw een hoed draagd!
En zo raakmen dan binnen daar zyn hier in amsterdam exempeltjes genoeg.
Al weer aen wat nieus, hier heb ick hem gevonden, en juyst soo is het mis, hy staet niet daer hy stonden, die gor die is al wech, nu moeten wy wat aers beginnen, tsa matroos, gaet sitten op u naers, singht elck een lietjen om, wy moeten 't wijf wat quellen, sae lustich, dats jou voor, wilt u in order stellen, 'k begin.
Wel, dat we hem eens dronken maakte, licht quam hy 't ons wel te zeggen.
Gy zoekt gerontes?
De jouwe heb je me niet eens gegeven, maar duizentmaal, dat ik ze niet hebben wou.
Ick wilder ten minsten mijn playsier van hebben, en een ander eens om lachen doen, ick sel een jongen met twee brieven afveerdigen, en laten die na den haegh toe spoen, en schrijven aen sijn wijf, dat wil sy haer man voor 't laest noch eens spreecken, datse aenstonts hier na toe moet komen, ende de schuyt voort laten af steecken en aen haer man, dat, wil hy haer noch levend' sien, dat hy niet moet komen wandelen maer datelijck heen vlien.
Stemme, soo ick de meyt bemin, c. hey lustich uyt de borst, laet ons nu danssen, springen, laet mijden ons den dorst, laet ons te samen singen, het biertje met de wijn, het biertje met de wijn, dat by een moje trijn, vvat kander soeter sijn vvant sonder dese twee is t vrolijck niet te leeven, maer wesen altijdt ree, tot vreughden ons begeven, het biertje, met de wijn, het biertje met de wijn, dat by een moje trijn, vvat kander soeter sijn.
Ik kon, zo wel als gy, in 't eerst het niet gelooven maar zy wist deeze waan wel haast in my te dooven, als zy myn leeven my verhaalde, en wist aan my te zeggen het geheimst' van myne vrijery, en wat myn liefde al, in myn jonkheid, had bedreeven.
Daarom, mijn vrienden en bekenden, heb ik om u te zaam doen zenden, en bid u dat gy my toch raadt wat my hier in te werken staat.
Wie denckt u soo te vinden in sulck uytmuntende, en buytentijts gewaet hier schuylt iets, 't schijnt gy beyd' gelijck verwesen staet.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de supplianten, uit onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve supplianten gekonzenteert, geakkordeert, ende geoktroieert hebben, konzenteeren, akkordeeren ende oktroieeren mitsdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren de voorsz werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyd tot tyd door haar gemaakt ende in 't ligt gebragt zullen werden, binnen de voorsz onzen lande alleen zullen mogen drukken, doen drukken, uitgeven en verkoopen.
Wil een oogenblik verbeiden.
Ben ik 't?
Het mag zoo gaan als t wil, ik zal het er aan waagen, myn zwaarste straf is datze my ten huis uit jagen.
Hoe siet grietje soo treurigh?
Myn heer, gy hebt daar even zeer schone proeven van uw koopmanschap gegeven, in die partyen zo van utrecht, als ter gouw, dat wy nu zaam eens een partytje sloten, t zou niet kwalyk wezen.
Vorders blyf ik uw dienaar, want myn paerd staat al gereed, en 't word hoog tyd.
In u kan ik mijn wraak best vinden, ik wil haar straffen, met aan u my te verbinden.
Flus, soo ick om water gingh, soo komt hier haesje gegaen, dat lieve lammetje, ick besachse, en sy keeckme soo vriendelijck aen, dat mijn, dat's nou alliens, sulcken bekooring overquam, gelijck of al mijn leden in een stiene pylaer veranderden, van boven tot beneden, mijn geest vloogh op die tijd, ick weet niet waer, om een hoeck, ick was te yselijck ontstelt, en wat ick socht, of wat ick soeck 'k en vind mijn verstant niet weer, ick loof het moet sijn getogen in haer lieve ingewant, door heur gebenedijde oogen.
Vertoont op d amsterdamsche schouwburg.
En eer ik cobus vond, wier t laet, toen brocht hy my daer in ien straet, die was hiel after af eleegen, daer ik de kleeren heb ekreegen, by ymand van ons cootjes trant, het leek wel ien commediant.
Ik heb myn rug pas gewent, of hy zit achter de fles.
Beatrix, een waerdin.
Gy hebt my van de dood verlost want zonder u, myn zieltje, had ik niet kunnen leeven.
Rykaard, joris, twee dienders, een kruier met een wagen.
Ze houwe zo, maar, ze wel weeten, watte ze zek.
Klucht van den italiaanschen schoorsteenveger.
Wel dat 's al wonder, dat wy dan elkaar niet kennen.
Weet dat ik dit geheim u gaarne ondekken wou, maar spaar de schaamte, die t verhaal my kosten zou.
Zal ikse hem onthouwen?
Hou maar die zinnen, mijn heer, ik ben noch niet verleegen, wie 'k zal minnen.
Hiel wel hou moed teuntje, slae toe mit my.
Te amsterdam, by d'erfg van j. lescailje, op den middeldam, naast de vischmarkt, 1691.
Zo uw penseel gelyk uw tong kan vleijen, zo zal'er geen gelykenis in 't schildery zyn, en gy zult slechts 't oog verleijen.
Vertoef want in het kort, en zonder hulp te bien, zult gy, in zyne min, hem heel gelukkig zien.
Let doch wel op u saecken. iii.
Ha, schelmen, gaat straks uit myne oogen.
Leer doch eens 't gebruik wat toe te geeven.
Ik heb noch ses pistoolen, kom we moeten de keel eens spoelen, hy is wat droog van 't stof.
'k wou mijns gelijk in die materie wel eens sien in thien mijlen in 't rond al seg ik het selfs, daer gaet haest niet een waer woort uyt mijne mond maer een leugentjen om beste wil, soo men seyt, en is geen sonde ik salje dat klaren uyt een eekje, je hadje leve geen bequamer persoon gevonden.
Hier hebje een werelts kloot, en gints een lucht pomp staat daer hangt een zwart tafreel, met al de snorrepypen, en toestel van de konst, hier ziet men glaezen slypen, daer kroezen aen den haert daer 's geen geheim zoo groot in wiskunst of natuur, dat hier niet word ontbloot.
Inde bestekamer by de ruyckende juweele, ick zel hem roepen, helena.
Dat mogt stinken.
De spys die van haer feest en wijn sal overschieten, die sullen wy daer naer op onse feest genieten, en daer me vrolijck sijn, en naer de feest in't bedt beat.
'k beken dat naauw'lyks ik op eene plaats kan blyven.
Dat is ien kleinigheyt  ik wou wel dat hy quam.
Wat ben ik ook een ghek, dus met my te doen ghekken.
'k zie gy zyt openhartig, en, weet dat ik ook het zelfde ben.
'k heb veel gewonnen met uw geld dat gy niet weet maar doet een eisch want gy moet weeten, ik ben reed om tot voldoening u in alles te behaagen.
Jy me voor commissarissen ontbien?
K verzweeg uw naam maar om my zelve te bewaaren.
Begeef u aen een zy arnold, dat gy niet naeckt de slapende voogdes.
Hoe is 't, scheerewe en kaar?
Jasje, verkleet als een vrouw met een lange faly.
Daar heb ik 't goud en't oorlogie, als men na de conscientie zel spreeken, zo komt my dit ook rechtvaerdig toe, want door myn list kwamenze er aan, 't is waar, ze hadden my wel belooft een goede portie daar van te geeven maar ik kan dat kruid te wel, 't zyn vogels die'er op leeg gaan, en van zulke dofjes leeven haar beloften acht ik als de wind, want in plaats van deel te hebben in de buit, zo zag ik niet anders te gemoet, als een party stokslagen op myn huid, of een voet in't gat, en om dit voor te komen, en dat gevaar te schouwen, vind ik nu best geraan my meester van alles te maaken, en laaten haar niet een brui behouwen.
Zaartje jans!
'k begeer geen wyf, dat zich van ieder roemen hoort een vrouw die rymen kan weet meer, als zy behoord.
Dus  sus  jy stoute boef  leg stil jy arge gast jy moet haest in de broek want me dunkt dat jy de wieg ontwast.
Hoe is t hier met die stoute meid?
Zel dat onze juffers postlooper weezen, dat kan ik niet zien aan zyn voeten.
Wel mijn uytgelesen parrel, ick heb die vryheyt aen mijn selfs genomen, want een bloothart, kan by dese tijd, hiel quaet aen sijn liefje komen.
Zo komt het, dat hy steeds met zo veel koeligheid betaald al myn onthaal, zo vol van vriendlykheid.
Me dunkt, dat ik 'et in myn' harssens voel 'k zal zinn'loos worden.
Wel op mijn vorst bescherm, u rijck voor dees tieran, gereghtigheyt gespt u, het glinst'rent harnas an.
Maar ian klaazen, hier vald veur jou niet anders te doen, als maar te verdraagen en zwijgen.
Eer 't erger word, wilt vorder lesen.
Van huid zoo blank en fyn, als het zwoort van twee wel deurrookte hammen.
Sinjeur gaat tavond dan noch met de schuit van achten?
In waerom roopjeme nou weer?
Jennemoeye hebt ghy hem dat belooft?
Wat isser te doen, papa?
Zoetje, wy zyn hier alleen. zegme eens ongeveinsd de reden van die groote driftigheden wegens karel?
Wel te recht soo gaet het spreeckwoort vast, dat geen boodtschap yemant ter werelt beter past dan de man selfs, het welck werdt haest bevonden oock seytmen gemeenlijck met vollen verstandt, sentmen een kat van hier naar londen in engelandt, se sal maeu seggen alsse wederom werdt gesonden, dit listigh werck most door my aen werden gebonden souden wy de rest van 't gebraden in 't lijf,, krijgen.
Potzenel, ernst, en iacomo.
Hy zegd reeds zelf, het wel te weeten, dat eelharts knecht, krispyn geheeten, een kaerel, en geen vrouwmensch was.
Dat moet gy niet de speelders vragen, of wyten, neen heer, gantschlyk niet, dat volk verbeeld, t geen is geschied, en als de schryvers haar doen weten, van dichters, rymers, en poeten.
Je kent een bobbelactie koopen.
Ik was er veur bevreesd.
Heeft ooit de grootheid van mijn liefde u kunnen raaken, ai schroom dan niet, mevrouw, my zulks bekent te maaken.
Izabel, pedagoog, jan gaat in t buis je en eet pedagoog.
Octaaf, leander, scapyn.
Nee man de de deeven geit vangen.
't is te wonderlik, zo een man is 't!
Twee kaerels en twee meisjes, en dat by malkaar!
Je bent wel lukkig, dat je zo een kapitein tot schoonbroer krygt.
T' sa dat ick selfs eens houw, hy hackt.
Hoor hier, jou huilebalg, jou gek wat schortje weer?
Kunt gy dit noch verschoonen?
Zo waar ik leef, ' was niet een beet.
K won dat een ernas brant had in de brant gesteecken mijn huys, op dat ick zelfs daer zonck ten asgront mee, mijn dionisio, k ben nauwelijx te vree, de zeeman lijd niet t geen ick ly op woeste baren, hem is niet dat my is al over t hoost gevaren, schoon een onstuymde golf met het gestarnte kant, zoo dat men masten kerft, geduurig pompt, geen lant, maer lucht, en water zier, zijn anckers moet verliezen de zeylen strijckt verbaest, noch zou ick graeg verkiezen zijn noot voor myne noot, getrouwe leonel.
Is 't anders niet, aapestaarten, kindermoolentjes jou juffrouw stel haar hoofd slegts gerust of weet zy niet dat ik, philippyn, alles kan keeren en draaijen naer 't my lust?
Teuntje gerrits en elsje lubberts, ik moet iens by jou komen, je bend allebey zo stil of je zat en sliep, ik slacht de ouwe wagenaers, ik hoor noch zo gaeren, het klappen van de swiep, en mijn swaager is ook zo droog datmen hem schier met een swavelstok sou aensteeken.
't is maer om de bruiloft te steuren, dat je 't vat, en teuntjes kop dol te maeken.
Wilt dese les ook leeren.
Gy zyt te onrecht om die redenen verstoord, hoe!
'k ben soo ontroerd dat ick mijn selven soud in gramschap overlopen.
Och herman't is myn eigen vryster ik raas.
Ras, laet ick hem dan kycken heyltje.
Ik heb van daag de gouverneur gesproken noch gezien, hoe kon ik hem dan zulke vermaledyde beveelen geeven?
Ik neem die last op my, ik zal t uw voogd wel vraagen.
Die altijt sal betrachten, dat de wereld u sal eeren, goede heer!
Een dienaers eere leyt in 't vlijtelijck betoonen van sijn dienstvaerdigheydt, volwaerdigh te beloonen met dienstelijcken dienst, ten loon van sijn verdienst.
Doet de duer op of wy doen 't met gewelt, helena.
Hoe dat boontje toen  om ien lapje veur zen naers te krijgen  nae ien schoenlapper tradt.
Wel kees, waar zyn je gedachten?
Wat vraaght gy al wel, ja dat moet gewislijck weezen, smol.
Door a. leeuw.
Veel te langh soo heb ick daer de praet gemaeckt, het welck de nieuwe tijdingh heeft veroorsaeckt, niet denckend' op de spijs die ick heb t'huys doen brengen, die 'k sorgh dat al te langh sal wesen aen het sengen, vermits het over tijdt gelegen heeft aan 't spit, dit is te qualijck toe gesien want al mijn sorgh is dit, datmen wijf op mijn wel haest begint te kijven, dus wil ick op de straet nu niet meer langer blijven, maer wandelen voort na huys en kloppen aen de deur.
Men heer, ik bid gena, och!
En daar, staat dignus patibulo, dat is te zeggen, waerd een hooge plaats te bekleeden.
Mejuffrouw, ik betuigje, dat myn wil.....
Daer om en gheef ick niet wie my belieght magh vreesen.
K blyf jou borg, geen noot dat hy de bot zal gallen.
Kom hier langh mijn de brief het is maar malligheyt, dat men jou by menschen stuyrt, ick weet die man die pleyt, soo wel alsser een advocaat in de heele stadt magh wesen, kom gaan wy daar na toe en laten hem de brief lesen.
Neen toch niet, neef is my veel meerder waard, als dat ik hem, op zo een wys zou zien gepaard.
Geet bald heenen, nag d'oldenbrug, ond vraag na 't schipf von swolse klaus, ond zaag das iem geswind, myn weksel breng' her aus.
Nieusgierigheyt brenckt my, hoewel met vrees bevangen, tot op dees plaats helaas!
Loop, haal de soldaaten van de waag, en dat ze 'er stout onder schieten met een volle laag ik zal 'er van alles kost, en schaadeloos bevryen.
Was saagt... ernst.
Ende ten einde de supplianten dezen onzen conzent en octroije mogen genieten als naar behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aangaan mag, dat zy de supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Ja man, en zo vol spyt als iemand denken kan, en gy weet de oorzaak wel des ga ik zo vertrekken, om aan haar vrienden dit zo daatlyk mee te ontdekken.
T zal met een schoon juweel aan u doen offeranden.
De liefde komt zich vaak verschillende vertoogen, want d'uwe toont zich in uw driften voor myn oogen de myne in de vrees dat ons gesprek te vroeg gestoort zal werden, en... klaryn.
Ik ben 'er meede bezig, juffrouw.
Ook sny ik, want het doet men beurs in t minst geen zeer, zacht bteeje riemen uit een ander man zen leer.
Loot mick de hoet op em kop blijven, y goddeloosen wichters, woo kan eyn minsch keyne vreede hebben?
Maak maar de toestel reed, zeg kniertje dat ze niet t geen ons vermaaken kan ontziet, k heb lust om uit de band te springen, ik moet toch als men man in huis is my bedwingen, nu wil ik uit de borst met u eens vrolyk zyn.
Huybert, katryn, roelof, robbert, uyt.
Wat heb jei van den wind te zeggen?
De president, pedro, jasje.
Dat volk, waar by zich myn jaloerschen wis bevond, geloofde, door myn val, my doodelyk gewond, en, wyl ik, door de pyn, in flaauwte was gezeegen, bleef ik lang leggen, en kon 't minst my niet beweegen.
Hy recht de hooststandaard voor zyne legerhut.
Eerste uitkomst.
Ja maer, ze weeten dat het by mijn wel bewaert is daer heb ick de sleutel niet.