floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Is het niet waar, heer joost?
Hy heeft geen nood men sterft zo licht niet.
Maar wil my nu eens recht verklaaren, waarom jy wilt met teewis paaren, en niet met melis?
Wat zou 't jou helpen, als jy my aan 't suffen had?
Ik wensch de gansche aardt buygh onder uw geboon.
Ik zel er by ien gaen die de beurs alle daag bestormt mit gestient maar hy et grooter stien in zen hooft as in zen juweelkoffer leggen de voeten van zen pasquillen  heb ik wel hooren zeggen  binnen zoo kreupel as hy bot in zen koopmanschap.
Ambroos. ick pas op u bevel.
Elizabeth met katryn weggaande.
'k heb haar van dicht by nooit bekeeken, maar jy te beter.
Zo, mien ik, zou ons dat reisje wel kwaelyk bekomme kennen maer als ik 'er om denk, vergaet me 't lachchen gantsch en gaer.
Dat klaagen, en kyven t schaamt, t schaamt zen zelven wat hy doet, laet hem doen, laet hem betyen, laet hem gaen, waer hy wil, zonder hem te verspien.
Ghy bedrieght u, wis want 'k blijf in twijffel steken, of ghy my spreken hoort, dan of ik u hoor spreken.
Jan deur zyn lichtgeloovigheid, verandert wel, en geeft de meid aan jou op hoop van groote schatten.
Maar 't was in deugt en eer je meugt het wel gelooven, laetme spreken ik zelje fantlezyen breken.
Zeker, antonio, dit vrouwmensch is dol, of dronken.
Dat's myn minste bekommering.
Nou zietmen dat het spreekwoord waarachtig is, aen het geen hier is geschiet dat schijn bedriegt, en al ziet men de luy, men kendtze niet.
Elfde tooneelkatryn.
Gy kunt uw woorden niet beleggen, noch schikken u, met wien gy spreekt.
Neen, neen, je hebt niet goeds in t zin.
Ach wou den hemel dat ick immer kon beloonen sijn dienst voor my gedaen!
O suyker soete liefde, ick bidje inder liefde dat ick mach, deur jouwer liefde, en heurder liefde, mijnder liefde, desen dagh ten vollen believen, want inde liefde sal ick anders sterven, en souje wel willen dat jou liefde, in mijn liefde, soo sou bederven dat was heel qualijck, want wat soutje baten dat ick in het graf, al onse liefde aende liefde van de wurmpjes gaf?
Dats langh genoech, dats na de schout, nu meughje vreesen, 'k sal eerst, en voor al gaen, en beleggen een safricasy, en jou dan doen verdaegen, met al jou lichte nacy, kanje dan wat bewijsen, ziet datje gau bent ick heb tuygen genoech, dat jou sint velten schent, daer ick nu kom van daen souje die oock blameeren, iou ackermentse vodt, dat sinne luy met eeren, die sullen mijn in mijn gerechticheyt veurstaen wel, al waerje noch soo dol, jae de duivel uyt den hel ick schijt opje, jy en sult mijn niet een haer vanme hooft nemen, al waerje luicefer self, soo acht ick niet jou teemen, ick sal jou op 't purgatoriom roepen maet jy sult mijn niet ontwroeten al hadjen abbercaet, of twie van de labbekacken, of eenige andere leurs, ick acht het even veel, jae al namje twee schreurs, of twee andere scheytbienen, 't en sal u niet verschoonen, ick ben te wel bekent by de luiden die hier woonen, en sult ghy mijn gaen beliegen, 't wodt liever datje waer t'hoboocken op rocksent, of op de noortse klippen vaer, soo staelje niemants eer.
Wie zou haar van de meids zy af durven neemen, als zy 't niet met hem stond, die pry?
Wat, wat, dat moeyt me.
Een vrouw in kostelyk gewaad, dragende aan haar linker arm het wapenschild van weenen, houdende in de hand den standaard zynde haar hooft met een keizerlyke kroon gesierd.
Onzen lande alleen zullen mogen drukken, doen drukken, uitgeven en verkoopen.
Het harnas is te zwaar, hy zelje onderhalen, je moeter zeker aan, hy wil het jou betalen, k wou om geen duysent pont, staan in de plaats van jou.
Gy heeren, k neem u tot getuigen, hy ontslaat sofia van haar woord.
Wel t is mijn om t eeven, weer sie jy nee, lustich as ien man kloeck.
Dat 's heel goed!
Voort moest men steeds omtrent my weezen, op dat ik niet zocht na de beloften, en hun opzet steurde uit achterdocht.
Na deeze zang danssen verloste slaaven.
Ik ook, ik zalje rol wel eens herhaalen, ik bidje iuffrouw je moet weeten... marry.
In t kort, het is een rechte snaak, die....... de schout.
En daerom kan ik hier in 't minste niet changeeren.
Ick brengh u doctor hier, voor 't lest, den alderlesten.
We hebben je daar meer, als twie hiele uuren ewacht.
He, hey met al die praet segh waer sendt hy dit voor?
Maar of ghy braeckt syn neus, wie sou hem dan genesen?
Izabelle, leest.
Welk een druk genaakt u!
Kon ik zoo haast een kwaad wyf goed maaken als ik dat kan doen, ik zou vry wat gemakkelyker aan de kost raaken.
Ze woone hier niet de sinjeur jorden?
De wrong moet tout a la mode weezen, losse scheelen aan 't hooft, en hier en daar met krulletjes, en dan hebbenze pas twie hemden in de weereld, dat is ien aan het lijf, en 't ander gedurig in de was, daarze dan zo een maand of zes weeken mee loopen, dat'er de tadden onder uit hangen, dieze dan zo wat zamen halen met twie of drie knoopen, van buiten moet et doch juffrouwen, al zou het noch zo gaan, en leggenze dan iens een hemd of, zo is het zo gesteld, dat et van lappen en stoppen over end kan staan 't gaat te overdaadige grof, waar men komd men hoord et niet al maar schand van spreeken.
Hoor, jongen, ik ben 'er slim op als ik by kareltje te speelen ben, blyf ik gemeenelyk zo lang tot dat ze gaan eeten, en dan steek ik hem in, dat hy zal vraagen, of ik mee eeten mag, en dan eeten wy zaamen.
Neen, sprakze, uwe oogen zyn 't waar van hy is geraakt, en uw gezigtstraal heeft hem zulk een wond gemaakt.
Alles in dien verstaande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willendt gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Maer 'k hebje niet 'eseyt datie dan soo diep sout tasten in smeren 't suyvel iens soo dick as 't broot.
Gy zyt de oudste.
Ja,'t lykt 'er wel naar je kund op je beenen kwaalyk staan.
Verzocht jy me daarom mee?
Ik zal op u verzoeck my dan aan u vertoonen, op dat gy my niet scheld voor wreveligh van aard, in zoo geringe zaack.
Jochem, aaltje, angniet, procureur.
T is tijdt en mier as tijdt om oene zoo te talien  dat hy in aller yl kan raaken an de schalien  hy isser al.
Ik loop onder de poeeten, als de rotte strond onder de peper.
Ontstel je niet jufvrouw, die zaaken zullen geen last lyden 't zy, hoe 't wil, al was ze zwaar ik zou het kind liever doen opvoeden, en zetten haar in een plaats, daar ze tegen haar wil, kuisch moet leeven, als een oneerlyke dochter, aan een eerlyk man te geeven ik heb daar in myn leeven verscheiden' proeven van gezien van duizend zulke huuwelyken zal 'er niet een geschien, of ze neemen een kwaad einde en dat zou me veel meer spyten, als haar oneerlykheid ik zou 't my zelf altyd verwyten, dat ik een eerlyke familie misleid, en bedroogen had.
Wat heeft u toch bewoogen dat gy my leid, daar ik zyn byzyn, moet gedoogen?
Wat heb jy aan dat plaagen?
Dat zyn de tekens van oprechte deugdlykheid.
T is nou omtrent vyf jaar, of wat meer, dat ik in brazil by hem kwam woonen maar k heb goed pagamento gehad, de altissimo wilt hem loonen, en nu kom ik eerst met hem van lissabon in deze stad wy zyn ernoch maar drie dagen geweest, versta je dat?
Ritsaard truytje by de hand op zyn schoot trekkende.
Mijn alderliefste maetje mijn kees kornelisen ik bid, gena gena, denkt dat ik beu jou vrouw.
Jozyntje.
Had gy geen vreezen, dat uw' moeder, of de meid, of iets anders in de weg zou weezen?
Ja wel, ik geloover niet an.
,, en met dat om en om te keeren ,, houdze haar of zy my niet verstaat.
Zellen we dan twie maal betalen jan jasperzen?
En segghen dat ick quam myn koningh te bedrieghen?
Nou isse met'er uit om elk een paar schoene te koope onder weeg ze schaamden 'er om 'er mee langs straat te gaan, ze zondze veur uyt na de halsteeg.
Je neus staat als een kraan gy bent de baviaan soo net gelijk in bakhuis, had met mijn wil u mond een bril sy scheen een boere kakhuis.
Ten dien einde was hier opgekoft veel ansjovis, gezulte steur, zali, alsem, anvs, knoflook, uyen, pry, bieslook, rocomboli, en toebak de confluentie van de menssen was zo groot, dat men de bruggen en de sraten naulyks kon pasteren.
Ick wunsche jou veelle goedes, noe hans on michel to wedder seens, greut mick alle goe vrunden thoes, hans.
Maar 't smaakt 'er mijn meester zoet.
Hoort, doe y van my scneeden, kam ick verby eyn schoester gaen, door ik mit eens worden, om t hantwerck by toe leeren, on dee hat eyn hubse dochter, dee gink mit soo firceeren, ick meende datse mijn soo leef hedde, wie ik eer deeden, wat heft dat tevekint too doen, se geyt, ont leede my in er vaers bedde, on sede se wol by my komen noe ick verwachten eer met smarten, man wel duvel scholt dromen datse sulcke kneepen im maerse hat, den eer ick omsach weerense my alte hoop op t lijf, nu hestoe door sloon sien, ja, dat my al de geleder stijf ont lam sunt, on wat ick bad et mocht nicht baten, on tot mijn groot ongeluck, heb ick er al mijn kleyder, mijn waetsack, ont mijn seysen moeten laten wat dunckt jou heb ick keyne rede dat ick mick bedreuve?
Zo is 't dat wy de zake en 't verzoek voorsz.
Hoe belegh ick het?
Wat heeft myn heer gehad?
Deeze huwelykse voorwaarde, zou je eerst dienen te zien.
,, och, hoe of dit noch af zal loopen!
Eerst was 't myn heer, ik weet, uw' dochter is de bruid 'k zei 't is niet waar juffrouw dat praatje dient gestuit.
Ich wol das wol zeen, ont er es ein hupsch kerrel.
Item, noch twee stuyvers en een half aen brandewijn moeten betalen aen arien ariensen ruymkeel, die de peerden met een snap uyt de wey ging halen.
Heb je me niet beloofd de boomery van drie duizend gulden die op veertien dagen zigt was, als jou eigen schulden an te neemen?
,,ik kan niet meer 't is tyd dat ik my uit.
Hoe komt gy dit te weeten?
Nu wilje 't doen?
'k zeg, hou smoel, wat raesje... maer ons gezelschap komt weerom, uw dochter met heur bruidegom.
Tweede verschoon.
Goris, margo, spaarpot.
Dat 's twaelf gulden en een half.
Och vrinden, help, sta by, men heertje geeft de geest!
Jan. niet, als dat myn moeder het zeid.
Ik zou je nou, by get, om gien houte koe verlaaten.
Wat staat 'er in 't briefje gedrukt?
Neen, heer, ik weet niet waar mijn heer gerontes is.
Doe open, op dat ik den schelm terstond verslind, die my voor acties wou betaalen met wat wind.
Waar is jou sinjeur?
Begint 'er maar tegen in te leggen, ik zalje helpen.
Want hillegondje is in't heimelyk aan my verlooft, en de ouders zyn beide zodaanig gekwelt met een naauwe conscientie, dat zy 't wel toestaan zullen.
Zeght maar hy is mal, off droncken, wat mijn heer, in deze heele wooningh dat weetje alzoo wel, als ick en is geen koningh.
Als vader, en moeder het hoofd eens neer komen te leggen, dan zullen wy ook noch wel wat vinden.
Die geen, die terstond... jasper.
Edele achtbaare heer, de heer en mr. andries pels zaalr.
En madam schynschoon was 'er in verheugt.
O goddeloos bedrog!
Geef hier van reden.
Drinkaart, ligthart, gozen, roemer.
Maar, waarlijk, meent gy, heer, dat gy hier heel wel staat? karel.
Voorwaer, zo gy maer denkt om aen uw ziel te schaffen wat voedsel, dunkt het my, en yeder, een zeer laffe kost voor een mensch te zyn, en 'k zie niet dat gy peynst..... margriet.
In hoe veele toch van de leezers zal deeze discretie te vinden weezen?
Ik beef van angst.
Of dat ick een bortjen uything, daer sou'er menigh by mijn komen streven, van jonge stekelbaersjes, cassiertjes, en groote monseurs, ick wed ick soo grooten handel dreef als yemant op de beurs, nou dat is tot daerentoe, ick mach ginse wat leggen rusten, op dat ick flus dan te beter mach grasen in mijn lusten.
In 't dingen!
Ik prees en steld'er boven, al wat het aardrijk had van schoonheid waard te loven.
Ik bekleede my met de huit ik wandel in woestynen onder de levende, dieren, daar by zynde, vat ik een leeuw met de eene, en een olifant met de andere hand, en na een maal of tien om 't hooft te zwieren, smyt ik ze met de kop op de grond, dat de harzenen ten oogen uit springen, en gelyk andere liefhebbers op haazen, of konynen jagt gaan, zoo jaag ik tygers, beeren, en wolven.
'k zeg ja, dat officy zel ik voor jou bewaren.
De kaars is uit, ik kon my nu heel licht bezeeren, k wil hoopen dat ik daar wat beter rusten zal.
Ik vrees dat de droes op dit oogenblik zal weer komen.
Nu door mijn huys de vorst tracht blanche te beoogen, en door zijn mogentheyt voert over my vermoogen, zoo neem ick in dees tijt, de tijt, en aenslag waer.
Mevrou waarom gaaft ghy aan hem niet een goet woort, clorin.
't moet na de slenter zyn.
Horatio, cinthia, arlekyn, ter zyden.
Dat ander heertje meende ons zekerlyk te likken.
Nein, das vuigd kein edelman, aus das ridderleig keslacht der ossekopphen.
Het is een rechte fymelaer, en douwe knorrepot, zyn vaer, zal op zyn ouwerwetse schyven, tot aen zyn dood, wel zitten blyven en wat heeft zy dan aen die vent neeltje.
Ghy sult haest sien hoe dat lisander my bemint, en of ick reden heb, te roemen van een vrint, daer ick u, op den wegh, soo veel af heb gesproocken.
De hair en douworm, kwade zeren genees ik met een zalf te smeren, die voor krawagie, vurigheit zeer goed is, dik daar op geleit.
't schijnt mijn oogen my bedriegen, hoe kom ik hier op straat?
De juffer is te loos, maar ziet, daar komt hy juyst.
'k hou nochtans staende, dat het niemant beter kan en, 't geen u moet voldoen, ik ben 'er maeker van vadius.
Wel ia wat sou ick doen, k'had geen verstant van vryen.
Al watze spreeken is van pronken, en praalen, die kleuters maaken zo veel, dat 't voor d'ouwers niet is om aan te haalen, d'een is nauwlyk weg, of d' ander staat al weer over de vloer, ik wed je hebt meer als tien franschekraamers aan je snoer.
Gozen, met een' ladder.
Bartholomeus, elizabeth, leander en eldert,gekleed als spanjaarts.
Schept moet mijn baes het luckt veel beter als gy meent.
Maar 't best is, datje maar als een jongetje werd gehoord.
'k heb mee wel schoonste stof, iets van uw smadige aard te zeggen maar ik acht mijn gramschap u niet waard en zal u toonen, dat die kleine jonker harten kan vinden tot zijn troost, die 't uwe in waarde tarten.
Uit het fransch van de heer p. corneille.
Myn heer is u verplicht.
Oelke. man de donder noch to!
Maer eer gy van mijn doot noch geeft getuygenis, soo hoort my voor het minst, naer wijs van rechten, spreken, en soo dan mijne schult soo schuldigh is gebleken, dat ick de doot verdien, soo brengt my flux ter doot.
Jan. wel vroutje, wat is jou zeggen?
Indien ik dit begin, ik moet ten huyzen uyt, dat gaat vast, ik ben u dienaar, 't is waar, maar och!
Jou westfaalse koebiest, wat zou ik myn hart ophaalen, mogt ik je iens op de huit koomen, ik mien dat ik je taisteren zou.
't geen haestigh wort gedaen, gedijt tot ongeluck.
Ja ik dog maar het heeft al vry wat moeiten aan, en gelyk je weet, daar moet een gekruiste penning op staan.
Denk niet dat 't kluchtjens zyn, die ik u hier verhaal, maar druk vry in uw hert deez' lessen altemaal.
Dat hier ien heyen was  ik liet iens in men handt kijken.
Ach myn broeder.
Ha sneesneus, arlequyn, my zal je niet bedriegen.
Wat is 't voor een list?
Dat is een preveling, die moet geschieden, als me 't pruufmaal doet.
Riep ik wel driemaal, is konink lodewyk de veertiende overleeden, dan zal hy niet meer met zyn fulpe muylen, op het geborduurden tapyt treeden, en daar op zong ik de spreuk van solon.
Werken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedrukt, binnen den selven onsen lande te brengen, uit te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den armen der plaatsen daar 't casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de supplianten, alles in dien verstande, dat wy de supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Ei, help my eens uit myne pyn, gy zyt alleen myn medicyn.
Ja door zyn domheid, het was zyne schuld wel recht maar hebt gy hier noch niet vernomen, myne knecht?
Zie, daarom, zeg maar wat ik doen moet, en je zelt bevinden, dat ik my zal weeren als een held.
Izabelle, en magdaleen binnen.
Ik wou wel dat je myn zaal ook eens ruimde of zeg me, wat benje voor volk?
Hier is de darde zark.
Van al, die hier thans zijn geschoolt, niet een, of is verdoolt, verdoolt om sulck een werelds pop, die hem blind op en top, 7.
Uw schoonheid heeft myn hert verheerd, roofd niet het geen gy niet begeert.
Laat hy dan om de schout gaan.
'het is myn zuster, ach!
O saar, jy praat zo wat, t is daar niet veilig want, daar veel parthyen loopen, en al de reizigers haar geld en goed afstroopen men brand daar hoorens k heb in brabant toch geen zin.
Maar ly dat ik eerst mag bewyzen dat jouw beleeftheid is te pryzen, wanneer je ootmoedig, in jouw schik, gehoor vraagt voor een oogenblik.
Zwyg zeg ik als ik spreeken zal, of ik breng oorlog over al.
T geen gy hoort, een wijs verstandig man zijn zelfs op liefd niet roemt, schoon hy hem roemen kan en klaerlijck ziet de zucht die hem een vrouw koomt dragen.
Paatje lief, daar's niets geschied dat u argwaan kan verwekken, of onze eer 't minst' bevlekken.
Hy wou self de kwietantie draagen, konstant.
Ik blyf met dankbaarheyd verpligt, myn waarde ziel, aan uw getrouwe meyt, die alles heeft voldaan so ver met schoone reeden.
Mevrouw hy lieght wat, hy heeft die hoest wel gehadt wel hondert duysent dagen, daer heb ick het romt geschoote, 'k wed hy men nou altijdt zel vragen, helena.
Wel maak jou reeden dan vermaaklyk, en zeg dat melis lysje trouwt, maar niet dat jy je woord niet houwt.
Sofia, annetje, tryntje.
Terwyl dat govert met het licht weg gaat, kunnen jan en jochem de deur niet vinden.
M. laura.
Dats weer sucke indassen loopender ongder.
Den schouwburch stelt u hier te toon een kluchtig huweliksbedrijf, hoe enen vader zijnen zoon poogt te verbinden aan een wijf maar deez, niet schrander, word misleid.
Ja 't moer, goeden morgen men heer baardman.
En k was noch, zonder dat, onweetend van myn schand.
Lees in cassandre de geschiedenis van de grooten arsaces, daar zult gy vinden dat de koning mattheus zyn dochter de schoone berenice, door geweld, aan arsacomes wou verbinden maar, zy had voorgenoomen zich te dooden.
Met ons twien want, swaentje had ik aan myn zyde, ja wel te weeten, toen k haar lydde naar t jongspul, dat je t wel verstaet.
Mijn heer dat moet soo zijn sga.
Ay swijght, gy maeckt my root en treckt niet meerder uyt.
Hoe, trouwen met een die zy haat gelyk de pest?
Geprezen te worden kan nu geen bewijs van eer meer wezen.
Nou hy geen geest is, ben ik ook veur wis niet dood.
Zyt gy daar, myn zoon?
De eer komt u toe, myn heer, door uwe dapperheid.
Wat veur zaaken of die twee hier toch zelle maaken. xxi.
Spreek recht uit.
Maar wat zal ik evenwel denken van deez' wynkoopers knecht?
Loop lekker, loop eens met er haast by monsieur... monsieur... die hier naast de deur woond.
Nou, als hy aanstonds heen zal loopen, anna, kom, doet de deur dan open.
Dat is wel waar, maar maal niet langer, of 'k zou vrezen... gerontes.
't is waar ik heb u lief myn heer, maar niet te knoopen want myn eer.... groothart.
Waer sydy, buerwyf?
En om 't meer schyn te geven, zo dicht een valschen brief, als of die was geschreven daar zich uw oom onthoud maak datze die maar leest.
Spaar myn lyb.
Voor my, ick gunse alles goets.
M. f. uyt.
Myn heer en vader, ik ben het vaderlyk gezag ontvlucht, om my onder dat van een minnaar te begeeven, oordeelende dat de banden van de liefde zoeter waaren, als die van de plicht, en ik zoude mooglyk noch zo ligt niet tot dit besluit gekoomen zyn, by aldien ik niet voorzien had, dat gy eer lang met mevrouw leonora van adelbaart een tweede huuwlyk zoud aangaan, als wanneer ik niet anders als een verschooveling zou moeten zyn.
Dat geloof ik wel, maer zy hoeft dat nog niet te weten dusken kleuter, van agtien jaer, zouw alree om trouwen denken en om een man.
Vlien wy oock heenen.
Mogt ik'er dan maar eens spreeken.
Uyt spijt en afgunst hem beroofden van het licht zoo kom ik, en verzoeck, gy nu voldoet uw plicht, ey wilt aan 't stervend hart u hulp em bystant geven, of zoo die trouwe ziel verlaaten heeft dit leven, en naar zijn oorsprong is het lichaam moet ter aard, 't verraat gestraft zijn hoe!
Wel nouw zegh dat ick niet in ben al de krediteurs van binne.
Wilt gy aan 't boerten komen?
Kom, t zal zo wel zyn.
Wat zal me noch overkomen zo 't waar is, hebje gelyk, en groote reden.
Een vuile stinkende westfaalse moffin.
Wat doet niet dat roode gout, t welck van selfs is stom?
Uw vreucht verzelt de mijn', en hecht zich aan elkander, 't geen ik aan d'een' verlies gewin ik weer aan d'ander.
Jae gaet heen, ick heb de proef van koecksaus ongebraden, ick wed hy haest sal zijn van stockspijs overladen.
Ik zie haar met dien ouden advokaat op zy, wat dunkt u, jufvrouw, zou dat niet beter lyken naar vrouw en man?
Au, au, ik zie niemant, maar ik voelder een anme lijf, me dunkt dattet hier al begint te spookken, maar ik zweer kom ik heintjeman eens achter zijn gat te stooken, de duyvel zel hem haalen, ik ben niet ang, maar 't hart is zoo wat bevreest.
Myn huisvrouw is soo fyn, zoo vroom, zo stil van leeven, ze vraagd heel weinig en ze wil naauw antwoord geeven haar zeedig zien geeft my een daagelykze leer.
Wat zegje, swaan, is t waar?
Gaat zeght aan hem dat hy, het vechten niet zal staaken, zoo magh hy stervent dan, zijn naam onsterf'lijck maaken.
Dat 's uyt, en noch beeter sou ick een glas wijn uyt krijgen, 'k ben soo droncken dat ick staroogh, 'k sou wel haast neer zijgen.
Zy zijn meest al van my tot zinckens toe gelaan, en hebben van pasquin zoo veel hier ingenoomen, dat zy niet lichtelijck tot lozing zullen koomen zy meenen dat de prins al mee is een pasquien wel wie heeft zoeter klucht zijn leeven meer gezien?
Maar jan!
Ja, 'k weet het wel, zoo dra je van wat nieuws maar hoort, al kosten 't ook jou eer, zoo moet je 't kijken voort dan loopt men om te zien dat veel een groote niet is, en beuzelingen, en men spilt de tijdt die iet is.
Anzelmus, oom en voogd van izabel.
Gewenste eerestrijt geef dat ick zegenprael.
Dat zeg ik u niet, voor gy met my dit kluchtspel ziet.
Die schilderende stijl, die elk zo schijnt te vleijen, gaat buiten reede, en orde, en buiten waarheid weijen.
Myn die party, en ik geef je noch tien acties toe op purmerent.
'ia, ja, hy zal ze wel wat wijs maaken, verlang niet na hem.
Catrijn, zijn wijf.
Myn zoon, wild toch al de commandes van het manuaal wel obzerveeren.
't is oft een koningin was, hoe zeljeze durven aanspreeken?
Hoe veel dat er te quaet is, laet sien, aen bier en brandewijn, thien stuyvers, en een hallef?
Deez keur behaagd my zeer.
'k zal pleiten, 't ga zo 't wil, scapyn.
Ik hebze by een goed vriend t'huis gebracht, daar zy met gerustheid heur abc op kunnen zeggen.
O neen, niet dat ons nodig is.
Sanche ook de doek afdoende.
Hoe kan dat drommels geld myn meester zo verblinden, dat hy aan zulk een schamzeljoen zyn dochter geeven wil?
Wel ja je wort nogh quaet, en stort men hele ding mit mellick over 't straet.
Krispyn, katryn, ernst, izabel, karel.
Noe swooger wi wollen di bedanken, und den hemmel wol die doesend fould wedder geven, wi wollen die up de harfst ein hupse schink toe senden.
Hy is het zelf, hy komt om van het huwelyk met myn dochter te spreeken, dan zelje wat moois krygen.
Maer ben ick'et oock wel?
Had ik aan 't schytebroeken maar eens gerooken, ik had nooit een trouw dienaar van myn meester kunnen weezen.
Voor uwe moeyten schenck ick u twee spaense paerden, in schoonheydt ongemeen, maer wat ick aen de votst, die op zijn vaders troon de lelyscepter torst, zal schencken, eyst verstant, doch wijl wy daer van handlen, gaet zijne majesteyt niet zom wijl s nachts uyt wandlen om luffers te bezien?
Als ik hem deeze legende vertel?
Mijn lieve swaager!
Hy 's betovert, en dient deur de priester beleezen.
Die hare vader wil dat gy nooit zult aanschouwen, en gy mejuffer!
Hy sey dat 't soo moest sijn.
Nu zeg'er dan.
Och jufvrouw, de moffen houwen 't mit de beeker, ze zyn te grof in minneryen.
Ik hoop dat hy 't mijn vergeven zel, ik weet dat ik mijn altijd niet gedragen heb als 't behoord.
In't keyschool van de key, te weten op't oude kerrickhof, de naem is my vergeten, schoon 't huys my is bekent t'sa stappen wy daer heen, der snaecken snaeck is selfs daer waer.
Negende toneel wybrant, jorden.
Ei, hoor eens wat zy vraagd maar ja, dat is niet waard dat me er noch eens om klaagd, en of zy my eens met twee hoorens gaat verryken, dat dunkt haar is noch waard dat men my komt bekyken.