floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Ik noch myn dochter kennen de bruygom, en is hy jou bekend?
Spreek je dat nu met een gezond verstand, en meen jy 't dan?
Was het juyst dat wy in't hol van monte sinos traden.
Govert, jan, leonora, annetje, krispyn.
Een klein bierken over tafel, in de plaats van wyn, daar geef ik den donder van want mag're soppen te vreeten, daar kost ik by myn moer wel aan komen, eer ik aan jou was bescheeten.
Ik heb zo veel mol gedronken.
Dat rombout nu eens quam.
'geen democrites, noch geen heraclites kan 'het hier by haalen.
't mededogen, dat anderen quansuis verdienen in uw oogen, en die hoogachting van u zelf uw bits verwijt, op dingen, die wel gul maar zuiver zijn.
Wy zullen t zien.
Wyk je, belie, wyk je.
Dan steuren zy mijn slaap, dan ben ick weer een geck, en dan wat aars ick vrees nogh dat een treck met een gesponne koort, mijn keel zoo dight zal sluyten, dat ick geen enckel woort, mijn leven meer zal uyten.
Rykstaler, wie ein graaben.
Kom geef je my maar slechts een zoen, de rest die zelle wy wel klaaren.
Ue.
Als ik het seggen mag, gy weet, dat ik myn heer, nu al twee jaren lang na uw dogter heb gevreeden huybert.
Help harkeles!
'k bid laat myn hart niet treuren, om zulk een acht'loosheid.
Heer karel met zyn knecht heb ik daar toe verzocht.
Heb ik in die ben gelegen, is dat liegen!
T'amsterdam, by jacob lescaille, boekverkooper op de middeldam, naast de vismarkt, in 't jaar 1666.
En zo 't waar is, dat hem zodaanigen brief, van een' onbekende hand geschreeven, door een' vriend, die zelf niet wist, van waar die quam, gegeeven zy laaten zy 't aan 't oordeel van al' de waereld, of 't werk van wyze menschen is, op zulke lossen bericht den naam van iemant, die hem nooit eenstroo in den weg gelegt heeft, zo ligt ten toon te stellen.
Maar brenght'er yemant gelt, soo doet my haelen, 'k moet jeronimo gaen spreken, van een gewichte saek, blijft dan in geen gebreken, het huys gelijck 't behoort te vagen, hoorde wel!
'k denk zoo, maar ik vrees noch al, om dat het stelen nu zoo in zwang gaet onder veele.
't gevolg van zo een woort, als wy het wel bedenken, vertoont ons 't minste niet, dat onzen geest kan krenken, ik zie, dat ik een man en kinders krijgen zal, daar k' huys mee houden moet, en, zuster, in dit al kan ik niets vinden, dat een rein gemoet zou smetten, of my doen ysen voor de zoete huwlijks wetten.
Og joris!
K zie gins arnoldos muur ter aerde neergevallen?
Wel kurke vaer, bruy heen maer, en doe jy jou dingen, ik weet met haer wel om te springen.
Dat wil ook weezen broer, dan heb ik niet te zeggen.
Myn gouwe frankje, og!
Elizabeth doet op. zestiende tooneel.
Van dort?
Legt men die strikken van d'ooren of, ik verstaa 't zoo.
Rys ridder, maakt dat gy met eer dees naam moogt.
K moet lachen, om dat jy nu zo kleinhertig zyt.
Wie zen schandt kan bedekken  en schae verhoeden  et groote kracht.
Etzi, etzi, etzi.
Wy zijn in 't hof weer van den hartoog.
Dat is goet diewer, k moet eens met jou vrolijk sijn.
Dan zoud gy denken dat een jood, die acties nog zou durven handlen, dat geloof ik niet.
Is 't niet reden genoeg, als ik versta, dat jy hem zyn paspoort zult geeven.
Zijn zy niet met 'er tween?
Maart 1692. en van den 24en.
Een dienaer moet het lot van sijnen meester volgen, maeckt dat men hem bemint, soo sult gy sien voor al soo k'voor u sterven moet, dat k'voor u sterven sal beat.
En ik jou man, ia, ja, waer s nu de bullepees die ik soo dik moest proeven, hier swijn flux geest se my, begint nou eens te snoeven, kom door men bienen heen dit lijkt een vremde saek.
Het was een rechte gek der gekken myn moeder zal hem wel betrekken.
Maer wat zeydt blanche doch?
Octavia en fulvius.
Zwyg stil want ik jou niet hooren wil daarom, zonder meer te snappen, zulje straks ten huize uit stappen of zo jy 't niet willig doet, zal ik jou op staande voet, met deez' rotting om de lenden, voor den droes om raapzaat zenden.
Of dagt gy door den wind altyd een heer te weezen?
Denk eens aan t jaar twee, drie en seventig, hoe kaal was menig fransman daar ligt tuitrecht afgekomen, had hy op die wys zyn mesures niet genomen.
Wist gy eens hoe zeer hy opgetoogen was, hoe schielyk zyne kwaal, door my te zien, genas, 't geschenk dat hy aan my vereert heeft, zo genegen, en wat al geld wobbyn en jorden van hem kreegen, 'k weet gy beminden hem, en spraakt de zelve reen.
Hans, tegen slenderhinke.
Dit kluchtspel in muzyk, zou lichtelyk niet gedrukt zyn, indien de ervaarenheid niet had doen zien, dat de toehoorderen van operaas, geen genoegen neemen, zo ze in het vertoonen, de woorden, of ten minsten de zin, niet weeten van t geen in het zingen, somtyds niet duidelyk genoeg, verstaan kan worden.
Loopt dan met duyvel oom, in't voorborght van de hel en laet my hier gerust.
Zeer wel mevrouw, 'k heb 't zelfs gezien, en zal 't wel stellen.
Dat yder oogenblick verzelt van smart, en schrick.
Vader ik bid.... jeronimus.
Maar hebje alles, om onze klucht te beginnen, al laaten bezorgen?
Dat heeft hy ons nooit doen verstaen ,, ik word door al het vraegen byster.
De visschery!
Ik heb geduurig gezweegen, ik heb vader zyn zin laaten doen, en.... warnaar.
Maar blyft al te saam by een, misschien is t noodig dat men zich van de een of de ander dien.
Dat's gelyd aan den dyk.
Jan. jou overgeeve guit, houd smoel, jou reekel, of ik stootje door de huid, wat beeld dit hels gespuis zich in met al die grillen?
O ja, sinjeur, ha daer.
Hoe sou ick mijn voornemen breken, en trouwen niet die schoon'! ier.
Nou malle gekje weez te vreen.
Ik zoek geen mosjes, vagebond, neen.
Je liegtet, ik kenje niet, benje de gravin van hollant?
Die leggen nou al te maal aen een kant, en het haer van zijn hooft het hy tot de kam toe laeten afscheeren, gien koortje of boortje mach hy zien!
Neen, neen, de hel heeft straf noch pyn waar door deez schelmsche daad genoeg betaald kan zyn.
Daar leyt die schoone graaf, daarme gister zo voor boog.
Drinkaart, rykert, die in huis wil gaan gedurig tegenhoudende.
Dit is voor my niet uit te staan.
Maar hard is 't zich van 't geen men mind te zien versteeken.
Ik zeg het is conscientie werk datze zulke braave jonge leeden zou overgeeven in de armen van zulk een oude koude bloed die niet als kuchen, rochelen, knorren en kyven doet.
Jou stoute feeks, je zult em trouwen, of k sweerje, swaen, het zelje rouwen.
Filibert eerste handeling.
,,zelden zietmen dat het mist, fol.
En denckt dat hy om ons, in prijckel van de doot, zoo vaack geweest is casim.
Datte is een duivele van een wyve.
Myn vader.... jaap en brecht luisteren door de schreef van de deur.
Voor jou niet vaer, wat mienje, ick wil en sel spreecken.
Zoume de vryers zo veel achten, 'k bender om een dozijn of twee niet verleegen, is den een weg, 'k heb al voort weer en aar gekreegen, gelijkje ziet, wel wat zou 'k toch met zulke bloets doen?
Belie, tys tafelbezem, de oudste kwieryn.
Spreekje die woorden?
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor dit blyspel, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Ik in den tuin gaan?
Vaar wel. korten inhoud.
Houje beck pleun, eer ickje de kop in slae, jou eervergeten vel, wat meughje al mee beginnen, gaet my daetelijck in de keucken, en geefje aen 't spinnen voort segh ick, of ick maeckje voeten.
T is waar al t geen ik zeg, gy kunt het niet ontkennen.
Katryn ik wil 't hoopen robbert.
Scheeren we mekaar, of maaken we mekaar zwart?
Dat is den rechten aert.
En ghy, begeert ghy niet met leonoor te trouwen?
T mag niet helpen.
M. willem, tapijtverkooper.
Jan. gantsch bloed, hou je woord.
Mevrou, 'k zal eerst 't vertreck van florestijn bespien.
De sleutel had ik achter laaten leggen.
Ik neem die zorg op my.
Zeide ik hem eindlijk wat nootzaaklijkheden dringen u toch tot rijmen?
Ja, wy weten 't wel, tast aan.
Bartolomeus slaat konstant op de schouder.
Daar zyn drie duiten margo, om een strop te haalen, besteeje geld tog wel.
Hy grimlacht, en blijft staan, en ziet den spreker, als met medelijden, aan.
'ick volg zijn dolheydt dan.
Twyfelt gy?
Ia 'k sal hem schrijven dat men my daer heeft gebeden en komen sal, maer dat men my heeft nagetreden en afgespiet, dat hy my in dit ongeval verschoonen moet, dat ick my niet ontdecken sal.
Gy hoord nochtans, mevrouw, eens met die prins te spreeken, en toonen u verstant.
Myn heer, gy zyt niet gierig.
Ligthart, willende haar aanvliegen.
Hoe kaal dat ik was, ik ben aan jou ouwe vleis genoeg bekogt en trony hangt'er een mat veur, dat ik met u kwam te trouwen was niet om uw schoonheid, maar om met je geld na myn zin huis te houwen.
Verhaal me toch iens, zo je het niet verdriet, hoe 't in zyn werk egaen is?
Myn heer, zo t is om u te vergenoegen... maar zeker, heer, het zal niet voegen, op straat te spreeken.
Ik bin hier miester knecht van de meulen, zo lang'er krelis niet is, en jy, je hebt het op zen nicht gemunt maer kryg ik ien stok, houw'et veur gewis... flip, met een dreigend gezicht.
Zo is het, o ja.
Buiten twyffel heb je t geld verspeeld, verslempt, of verhoerd en wou je me zo afzetten?
Hoort vrouwen, wie gy syt wilt op dit stuk wel letten schenkt aan u mans veel gunst in plaats van strengewetten, soo krygt u soet geslagt een altoos lieve naam, soo roemt men al u doen op vleugels van de faam.
Ja, t is myn eygen man.
Gut wat wierd ik groen, want het waar niet als kusjes, kusjes, dat dit jonge goet aan elkander gaf, en daar op zong ik.
De heerschzugtige, uit de draagstoel zynde.
Gy mof, gy quilebal?
't profyt gaat in hun zak.
Hier ken ik niet uit raaken!
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente octroye mogen genieten als naer behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Hy geneest meer qualen als men immer noemen kan. hy helpt den mensch van stonden aan van pest, van koorts, van alle quaan, ja van veel meer als honderd tachtig.
Geeftze je slagen?
Hy heeft een bek zo stout, of hy den duivel zou bannen, en ondertusschen niet harts genoeg, om een getergden kikvors te overmannen.
Nu zal dien armen trouwen knecht, zich moeten geeven in 't gevegt, of laaten hem als stokvis beuken, met twee drie houtjes uit de keuken.
Katryn, kamenier van izabelle.
T is een geleert, wys advocaat, die als een engel plyt en praat in wysheid moet hem yder wyken, in schoonheid heeft hy geen gelyken.
Myn heer en neef, men verhaelt datter een seker kerel was, die het volk belooft hadde te doen sien een veer uyt de vleugel vanden engel gabriel, doch dat des nachts te voren eer het vertoog soude geschiden de voornoemde veer uyt de doos daerse in lag wierde genomen, ende dat de selve wederom met hout kolen wierde gevolt.
Wat groot verdriet!
En aan die engelsche vlugtelingen, wat het hy der veur gelopen, en elk tot mildadigheid aan gezogt?
Kom geef voor drie, 'k sal dan twee regementen nemen.
Daar gy zoo onbedagt uw vaders raat verstoot, ag leef ik nog wel, neen ik ben nu zeeker dood, maar doode spreeken niet nog 't is haar niet van nooden, want staag te zwygen was by haar al lang de mooden.
Ja wel, ik beloof, zo ze weerkomt, dat karel ze hebben zal.
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkoopen, met verbod aen alle andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Wat of zy my doch wil zeggen?
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht der bovenstaande privilegie, voor deeze druk, van de waarschynlyke tovery, blyspel, vergund aan de erfgenaamen van j. lescailje.
Sy heeft ons oogh verblint door 't straelen van haer licht en is verdwenen als een schim voor ons gesicht.
Sellement breurtje, k heb daer zulk een zoo, je zelt je verwondren.
Staat u zulk een vrijen aan?
Den doctor zal 'er weezen een man een man, een woord een woord.
Dat zel 'k u zeggen op dit beeltje moet groothart, strak verlieven, aars is 't werk verbrod.
Kom kees, hier moet ik zyn.
Voor 't keyzerlijk ontzag het alles buygen moet.
En daar is jou goed, franzyn.
Justiniaan, tegen leonoor.
Lacht gy er om?
Wie kan zien de gronden van alle wetenschap vertreden met een voet?
't is met haar, als het spreekwoord luid, de beste stuurlui zyn altyd aan land.
Derde verschoon.
Mijn heer kan jou schrift niet lesen jey moet het hem zelf zegge wat al die itemen wille weese zoo van treck koort, voeringh, en van knoope sy en lindt, kramer.
Ik bid je.... jeronimus.
Maar stakker stichting in uw beider redenering, wanneer ik inkwam, of gedy den die tot leering?
Myn heer, hoe veel zou jy, met jou dochter belooven?
Ick sal door dese saecken de minne coesery s'naghts van lucrees doen staecken want soo hy niet en laet by leonoor te gaen soo sal hy sonder vrught, don jan verwaghten, aen haer venster in den hof eerste verschoon.
Ik niet, dien ik van hier, maar d'ander ik ervaaren in knuppelkennis, niet gewoon het hout te spaaren.
K ben gereed.
Zo gy gerust uw heerlykheid wilt bezitten, kunt gy 't niet weigren, want dit dependeerd van my.
Soetert als 't komt te pas sal ick u doen ontbieden, want lief dat eens geschiet dat moet meermaels geschieden, schreumt voor u engel niet, want of ick worde swaer, geen ritshart heeft de wurp, maer goosen is de vaer want ick mijn groene tijdt verslijt niet by een bloetje, dus als het spreekwoort seyt, men trout een aep om 'tgoetje.
Jan. zyn ziektenis principaal daar uit gesprooten, dat zyn long grooter is als zyn mild, en zyn eene nier, die hier achter pleeg te leggen, is hem hier nouw voor in de borst geschooten.
Zal ik, ten minste dan noch zonder eedellien te zien, weerkeeren?
Zijn naam is hector, en sicilie zijn wooning.
Kon ik nu het ambacht te deeg van liegen, adol.
Terwyl ik de eer hebbe, myn heer, my te noemen ue.
De pligt vermag niets, daar de liefde t al vermag de liefde, die hier heerscht, wil na geen reden hooren, k min een ondankbre, dit s my van het lot beschooren, hy s noch beminlyk, schoon hy trouwloos van my scheid, k aanbid de ondankbren, en ik haat de ondankbaarheid ik word, myns ondanks, hier van t noodlot toegedreeven, ik zal hem al myn min, u al myn achting geeven.
Ik begin te vreezen!
Is 't zen leeven in amsterdam wel meer eschiet?
'k beken het gaarne dat de schrik me alree doet vrezen, 'k heb een natuurlijke beschroomdheid, die ik niet wel overwinnen kan. scapyn.
Onleerzaam hersenvat, 't is hooi met u gedorst, men leert u vrugteloos, die zoo de spraak bemorst.
En dat gy noch 't geen u behaaglijk is, hier onder die menschen vind.
Wanneer, en waer is dit gezeydt?
Hoe kom ick het noch oover.
Wel jaje lamgat, ja, ik sou hem krabben, bijten, waer ik maer varren kon, bloer, daer is onse kees die hout wel anders veur, ik heb een bullepees, die proeft hy altemet, sou ik mijn ringelooren gaen laeten van een man, k was liever ongebooren.
Wyl ik heb myn keur met zorg beleid, waar toe my toch zo diep in haar bekoorlykheid gewikkelt?
Ha daer een pijpjen op her op mijn doosjen op her op gyotjen, op, her op met dese klop.
En tot begin hier van, ga ik zo dadelyk my steeken in het wapen, en roepen overal, hy heeft myn wyf beslaapen.
Alweer, zwijg, ik vergeef het al.
Hoe wierd ik door uw list bedekt in t net getoogen.
Vermoord!
Forwaar ich ben verzest francois.
Hebt gy haar wel gekend?
Goed sier over al maar zonder te vloeken, te keffen, of te baffen, noch iemand te slaan.
Je moet niet kyven daar is een ongeluk geschied, en dat is de reden van myn lang achter blyven.
Maar myn gemaakt hoogduits wou dat wel lukken?
Krispyn, windbuil den degen afneemende.
K heb ommers ja gezeid.
Miester daar is de procureur baardman.
Wy gaan aan al de waerelt, met ons beiden, 't afbeeldzel van uw hert op 't heerelijkst verbreiden.
Jan. ja, ik zelje daar wel haast myn keur van zeggen.
Jan. valt jou niet yslik zwaar te draagen, zo naauw bewaart te zyn?
Zeer aangenaam is my die boodschap, niet alleen verlost ze my van hem, maar laat ons met ons tween.
't is wel een groot geluk, na dat ik reken, dat ik zelf noch niet in goud veranderd ben.
Reynier adr. zo, zo, in een kraembed zijn al veel toevallen te verwagten.
Jy zo te spreeken van studiosi docti?
Mijn zoon heeft zich heel vroom in mijn afwezendheid gehouden.
Hemel is het waar!
Och had ik mijn moeder meugen behouden, wat waar ik gelukkig geweest, en mijn vader moet ook genoeg lyen, 't is altijd jou ouwe rogchelaar, waar komje nou weer van daan jou dronke beest.
Sekretarisder stadamsterdam.
Nu lustig, wil uw bruid straks aan de taaffel leijen dat gaat u voor.
Met wat voor oogen derft gy my en deeze boomen, en bloemen, kruyd en loof, die tuygen zijn geweest van ons verbond en trouw, beschouwen?
Brecht alleen.
Ja waarachtig kom, geef noch een beker, en laat vader proeven ook?
Wel heel goet, uw vrouw draagt na ik hoor veel schatten in t gemoed die waare rykdom is voor alles te waardeeren.
Govert, van binnen.
Zoud gy u zelf dit vergen?
En dit zel die suster weezen, die zulken schielijken overval gekregen had, en die most hy wat gaen vertroosten, en in den geest versterken, ja wel, ik weet niet wat er noch wel zel gebeuren.
Wel nu uwe acties op de zuidze?
Hy verzocht, dat ik hem aan jou huis zou willen leiden, en zeggen, dat hy een neef van de gefaljeerde was, daar op zyn wy met ons beiden hier gekomen, wat 'er voorgevallen is heeft myn heer gezien, en gehoort.
Dat was ook al wat grof gesponnen, trouwens, daar zyn vrouwen, die yder, voor haar hoofd, wel een stoop binnen kunnen houwen.
'k moet wel zachtzinnig zijn, en traag gewekt tot tooren, om zoo veel zottigheen noch langer aan te hooren.
Riepenze  dat jy efalieert bint dat is jou eygen schult want ien koopman  die hum van ien maakelaar laet beleezen  die wil  spijt zijn eigen zelf  ien maakelaar weezen.
Salement hoe kijfje en bulderie oock staaghs op soo fel asie meught.
,, daar heb je 't weer, o bloed! waar mag hy hem mee bemoeijen?
Het selfde padt weer op, de wegh is nu gebaent, ick sal de kost voor ons beyen soo langh wel bewaren.
Se soecken ider even verbaest een goet herkomen door de geestvan coenraet die in t midden van haer verschijnt.
Wat vreest ge toch voor hem, dat hy u zo verveeld, die slegts met moorden, en met roof haar ooren streeld die wurgd, en brand, en breekt, en elk voor hem doet vreezen?
En hier hebje noch dat excelent poeder, die hier een scruppeltje van neemt op den anderen dag, en van de nachtmerry zo wel bevryd, of hy tusschen twee posteleine schootelen lag en dit is weer in tegendeel een quinticentie, getrokken uit paerlen en diamanten.
Wel, juffrouw, met permyssy, mag ik ook wel en woord je vraagen?
Ik kwam hier, om dat ik in huis vernam dat my uw broeder.... steiloor.
Myn heer, 'k zal pleiten dat gy u verwond'ren zult.
Ick zie zijn majesteyt vol glans al zegenpralen.
Sent de jonge eens liefste mit 't scheerbecken, en de drooghdoecke, mit wat spaense seep, water en al watter toe hoort.
Wat 's dit te zeggen?
Ik ook niet maar gy moet het neemen zo gy 't vind.
Weet, dat hy my daar toe veel meer behaagt, als gy.
Krelis, je wordt hier schrikk'lyk bemind en ik ging zo de speullui haalen, om 't heele dorp te vertroosten.
Myn heer, zo tamelyk, t schynt datze uw byzyn niet wel missen kan, uw reis verwekt haar veel verdriet t is wel een swakheid, maar zy mind u als haar leeven.
Ho, ho, mannen, geen drie dagen, of je luy liept alle bey al op krucken, sy nam de een voor een ontbijt op, en d'aer souse kreupel en lam slaen.
Maar, myn heer, welk een affront?
Ellendige carill', och nu ben ick bedorven!
Hans vrees niet k'verstaen u wil.
Hoort, heeren hoort, wyl deeze man zo veelerleye kuuren kan, en raad weet voor elk eens gebrek, is t zeker geen gemeene gek.
Al 't geen men zegt werd juist niet op de schaal geleid.
Och vayer.
Daer speult de nicker mee, dat is mijn eygen mes, dit is mijn eygen schee, ick zweer dat ick het sal dien dief wel doen betalen, dien schelm heeft het my uyt dese sack getogen, en daer door u en my seer groflijck mee bedrogen, na dat hy als een doortrapte boeve heeft gehoort wat ick belaste aen de drager woort van woort.
Och ja, t is hiel wel, jongman, maar wat heb ik nou hier?
Is jan jou vaders knecht geworden?
Crelis grimlacht en fobert begint te huilen.
K durf het zweeren.
Ik heb mit jou niet te schaffen maar spreek mit deze sinjeur.
Ons, heer, uw hulp verleenen.
Hier valt voor hem niet te hoven.
Indien zy, die ik heb zo zwaar beledigd, wanneer ik myn berouw zal toonen, wierd bevredigd, ik zou die lossigheid verbannen uit myn zin, die maakt dat k over al een ander voorwerp min.
Laatende aan een iegelijk de vryheid, om'er hem een na zijn welgevallen te geven.
Want na dat hy had afgeslagen die, die door een van zijne magen, my liet verzoeken tot zijn bruidt, was 't met mijn hoop al teffens uit.
Hoor teunis pieterzen, onze zaartje leid in de kraem, en we zouwe naedemiddag het kandeelmaal houwen, en daer zouw ikze toegebruiken, en ziet, dan zien ik niet gaeren dat 'er die grommeling in zit.
Het tooneel verbeeldt de huizen van kristine en stoffel, met een gemeene muur, naast malkander, in amsterdam.
Zoo, je luy most wel staen, eer ick de rechte wijs,, mis zegh staeje luy nou wel zoo langh ick gelt, kredituers.
Dan stond gy slecht hier zyt gy ver in mis de pleitzak, in dit werk u heel ondienstig is.
Fijtje keykranck is heel verbolgen, ghehoort hebbende dat haer man fijt, in plaets van fijtjen sey, wil hem daerom te lyf, schelt, en scheert, en schrobt van alle kant hem dapper.
Zy luisterden elkaer in t oor, en gaaven ons haast geen gehoor.
't is ons besje al vergeeten, hoe zy in haar jonge jeugd, meenig nagje heeft versleeten.
Ai, houtme veur ien van je broers, ai, fijne miester, ai maakme ook tot ien bacchispriester.
Moet ik myn blydschap voor uw' ogen dan verbergen?
De naam zelfs, van mijn heer, is by hem uit 'er tijd 't is al, hei kaerel, hoor, zelf tot de grootste heeren, octaaf.
Uw dienaar, mejuffer.
Een koperen rinck helaes!
Maer, wie heb je 't liefst van ons beide?
Want, k ly een doodelyk verdriet, wanneer je my zulks legt te vooren.
Ben ick van reen berooft en oogen florestijn!
Het is dat ik niet zeggen kan. radegont.
Ick bidt u hoort, lucretia verwaght, don jan in haren hof ontrent den middernaght en g'lyck ick weet de deur, waer lancx hy in moet comen sal hy op dese plaets, van my sijn waergenomen.
O, die verbruide gek!
Dat zul je me aan myn gelyk 't hoort steeds vinde kristina.
T'amsterdam, by de erfgenamen van jacob lescailje, op de middeldam, naast de vismarkt, in 't jaar 1680.
Ja, en waar mede gy... bloemerhart, ik ben schier buiten alle reden, margriet.
Wel, hoe is 't vrouw?
Boudewyn, rogier, leander, leonora, jasper, margriet, katryn.
Wat dunckt metilla?
En brandje niet in 't keeren! barbier.
Had ik nu de moed, ik had hem al doorregen.
Myn heer, wil u zo niet versteuren. bertrand.
Ligthart, hem naspreekende.
Uw wyf heeft geen gezelschap, neen trouwen!
Daar is uw loon, zyt gy te vreen?
Indien gy wort bewoogen door bidden van een vrouw, en traenen die sy stort, ick bid weerhout sijn moetwil toch eer hy my komt te schennen.
Heer schout hy is in deeze kist.
Waar zyn onze ouders?
Wat dokter?
'k wil, om dat voorbeeld dan te volgen, mijne trouw u mee doen blijken.
O bloed, waar berg ik my?
Tegen joris, die agter 't beeld kruipt.
Ze weet wis van de moord!
Gelief maar te verneemen, gy zult bevinden dat... ernst.
Den koning veynst dat hy mevrouw louise wraeckt.
Swijgh snapster, schaamt jou wat voor eerelijke menschen.
Maar laat ons van de snuif spreeken.
Waarom de bokzen dan niet van de naars gelaaten als ik en anderen, dan kon me t daatlyk zien?
Wel, fynman zonder van, je bent een man van myn hart maar, ik bid je, dat ge my onderrecht, hoe dat je voor zo gevaarlyke koopmanschap zo veel geld durft bieden, als schoonpraat my heeft gezegt?
Doch, laat ons t nader overweegen ik heb hier mee niet al gedaan.
Dat ik ze van zen schouwers stal  zou ik ze dan ook van gien kapstok steelen?
T kan dan niet schreeuwen, zo hoort het den pagter niet.
Hy heeft zes tonne gouds, je zoud'er vergeefs tegen in leggen, een tonne gouds kan tegenwoordig al heel veel en zelf groote fouten bedekken.
Windvang, schoonpraat, aan de eene edeling, trouwhart, klarice, katryn, aan de andre zyde van t toneel.
Daarom zet hy 't zelve een halve stuiver minder, o vrienden, elk wagt hem toch voor advocaten en procureurs, en die gerust wil leeven, die houd veur al die vageviers gesinden uit zijn beurs.