floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Maer laet de waerheydt daer, die niet altoos geseyt wil zijn mocht ick hier thans de waerheydt, alsse leyt, en is, van die, en die eens recht rond uyt afmalen, ick sou wel aers hen by de naers ophalen.
We zien dat niet als we slaapen 's nachts zijn alle katten graauw, en alle mondjes even naauw.
Maar eindelijk wanneer 't proses nu is verlooren, wat dan?
Myn vader heeft hem verliefd gemaakt, en als hy by my komt, zal ik hem weer naar myn vader stuuren, die mag hem ook geneezen.
Wat acht een welgeboorne, en verheeve ziel geld?
Jan. dat s regt zy scheefhals.
Een ioffer!
Ik zel den schelm aanpakken.
Ja vader, en het is de braafste en de koeragieuste vent van ons heele land, en die in drie en twintig veldslagen is geweest, daar hy altyd de victorie heeft helpen weg draagen.
Lobbetje, wargaaren, klara, grypaard.
Modde, roep karel, zeg dat ze al bezig zijn, dat hy voort komt.
Tut, tut, jy lui maakelaars doed zo dikwils tegen het geen men jou heeft doen zweeren.
,, 'k moet zien of ik ze niet zal kennen.
Haar vader en moeder, hebben haar schulden, al zo dikmaals betaald dat ze 't niet mier doen willen, daarom moeten wy oppassen, en in de voorbaat zyn, eer 't alles weg word ehaald.
Verandering van spys geeft lust tot eeten.
O met autoriteyt de joffrouwen hebben by ons altijt een vooruyt.
Je hebt somtyds wel een anker wyn van hem gehad, dat ik je t'huis brogt door den regel van drien in 't gebrooken.
Goe morgen paters.
Dan laet ik den bruy liever lopen, eer ick haer in 't gat kruypen wou, sat ick liever voor een paertje versopen.
Benard, ter zyden.
3 twede tooneel.
Wat zinje in deuze tijt niet al!
Wat mag dit betyen, ag!
Modde van gompe, dienstmeid van margriet.
T' amsterdam, by jacob lescaile, op den middeldam, naast de vismarkt, 1667.
Raasbollius, raazende en tierende tegen dokter urinaal, die binnen is.
Daer kom ik bezukt kaal of, en stae en kyk, als pier snot.
Ia, hy prezenteerde my zyn dienst, hy zy dat by iacomo kende.
'k seg dat hy blyven sal.
Gerijmt door catharina questiers de hoest.
Daar hebt gy groot gelijk, o sanche!
En ik kan in zo kleine zaak geen gehoorzaamheid van u krygen!
Seigneur, wat bescheid zel ik brengen aen die mijn de brief heeft gegeeven?
Strakjes sinjeur.
Maar gy moet boven al, u toonen heftig kwaad te weezen.
Kom voegje aen den dis, en daer na op het bet, het macher nu op staen, mijn man die is kornet.
Wel dat's bescheyt gegeven.
Ik waarschouw je dat je au wagt van me zo toe te spreeken ik zal 't niet van au verdraagen, al zou 'er ons huuw'lyk om blyven steeken des zie toe, of ik zal by myn ziel zo naar huis toe gaan.
Neen, die zyn over de slaaven meesters, en heeren.
Och jan loop neem een paerd, zie of j'er kunt betrappen.
En zulje hier, als je voorzaat, tappen?
In stee van zoete troost te hooren, zo wil men hier mekaer vermooren.
Wenst om uw vader, en zyn' groote schatten, vry, beklaag u dat gy gaat aan een prinses haar zy, keer na uw vaderland, zie of uw geld zal konnen verkrygen, deeze staat die ze u om my vergonnen.
Bamboes, vriend van cornutus.
Wel, heer.
Opdragt aan den eedlen manhaften heer jan agges scholten, capitein van een compagnie burgers in amsterdam.
Jae g'hebt de neus ghemaeckt, ick segghe dat soo is.
Ik blijf uw dienaar als een vogel in het wout, die dapper is verlieft, en hem op d'aardt onthoudt, terwijl zijn wederga hem toezingt van de boomen, en ziet de weyman niet, die nader is gekoomen onder haar beyder vreucht, en met een fury schiet, zoo dat de schoot mislukt, het vogeltje dan vliet maar als zijn liefde weer de schrik heeft wechgenomen, zoo keert hy weer te rug, en hippeld langs de boomen al zacht, tot dat hy raakt by 't wijfje weer ten lest zoo zingt de liefde ook wanneer ze zit op 't nest maar als de jalouzy zijn pijlen uit komt schieten van vrees, van achterdocht, en allerley verdrieten, zoo vliedt zy, zy vermoedt dat haar tot smart verwekt, tot zoo lang dat ze ziet de weyman zich vertrekt dan komt zy weer ter plaats, daar zy wel eer vernachten, van d'eene tak op d'aar, van vliegende gedachten.
Jy, en jouw broertje, hebt altoos jouw best gedaan.
Een lavasje in haar tasje, zoekt die minnelyke bruid, geeft haar vrylyk, onvermylyk, 'k wed zy drinkt het schoontjes uit.
Jan, pedagoog.
Betaalje mym benardje?
Dat je t liegt, ik heb geen mensch gezien.
In 't allerminste niet, geen mensch ter waereld, dieze als minnaar nooder ziet, door dien zy u houdt voor haar vader.
Goen dag jan gyzen, wel hoe gaat het al?
Gy weet, beroemde vorst, dat ik met zielsberouwen my, als begraven, in dees bergen heb onthouwen, daar ik, in tegendeel, wel van der saxzen vorst, die ik gevolligt, en zijn vanen heb getorst, veel gonst genieten kon.
Ik kom o groote vorst!
Nou is jou wyf voor myn, is t nou niet wel gequeten wybrant.
Myn vrind, heer hoopryk, heeft my ook zyn hulp beloofd, dies hoop ik door de list, dat onweer van ons hoofd te wenden, en te doen op windvang neder storten.
Franzyn, joost, diwertje.
Dat mag man doon, 't is genoog, wan ik'et man weet.
Jan, knecht van ferdinand, daar na gekleed als een boerin, onder de naam van griet.
Had je't gezien, myn heer, toenze hem op vatten, met welk een tegenweer hy haar op hield, je hadje met lachchen bedurven, maar dat flukze volk droeg hem met een vaard in 't kabelgat, onderwylen dat hy wat was bedaard, zetten wy 't weer na land, en blinden met een sluijer zyn oogen, wy beduiden hem, dat geen gevangen aan 't land komen mogen als geblind zynde, en dus bragten wy hem hier in 't huis van achteren in.
Maar t oude spreekwoord zeid, die niet heeft kan niet geeven.
Zo doed het vaar, daer word elkien met gereede munt betaald.
Vraeg het jouw dogter vry, en klaer, daer zelje t ook wel van hooren.
Hou, 't is genoeg ik wil 't gelooven maar... likkepot.
Men zal de tyd met vreugd besteeden want, myn heer vader is ter jacht.
Dan was de arme ziel broershart ook niet in venus strop verward!
Adm. hoord gy dit fabio?
Aan j. h. uw klucht is niet op maat, om datze heel op maat is.
Heden prijstmen al de waereld en het schaamt zich zelve dat dees eeuw, quansuis beleeft genaamt, aan goen en quaaden geeft de zelfde lof.
21 voor zulk volk te hebben, die de oorlogsschepen naa het vlie, over pampus moesten roeijen zeker, 't zou my heel niet moeijen zo 'k jou daar, een jaar of tien met een bullepees mogt zien afgerost, aan 't werken houwen.
Die onbeschaemt van roof en dieveryen leeft, en van een ander steelt, 't geen hy voor 't zyne geeft.
Magdalene, errenst, henrik.
Een boer!
Hier rust... joost.
De generael heeft reets de naem gegeven.
Kristyn.
Al hoe wel der ook goede mannen, en goede vrouwtjes zyn.
Wijl gy de plaats bekleed in 't afzijn van de vorst, als koning wat voor leed of droefheyt kan u ziel dan zoo veel angsten geven?
Dit jaer, dit wonder jaer, van key en ster beschenen, sal meenich doctors gangh doen gaen op stroye beenen.
Hei, zuipen!
Ik volg je, k heb noch maar een woord met deze sinjoor te spreeken.
Terstond te loopen naar de wallen, eer dat de vyand hier de stadt komt overvallen.
Wel zoo gy zulx vertrouwt, kunt gy t gerecht niet wezen, door dien de noot u parst, gehitst van achterdocht. verblinde, wie heeft u t gerecht in t hooft gebrocht.
Dat 's aerdigh, als de droes een aensicht wil ontleenen, hy waer wel sot, dat hy een leelijck leenen sou, de duyvel heeft verstant.
Eerst taste hy mijn handt dan vraegde hy, hebje pyn in keel of ingewant of schort het in de zyd!
Maar neen verschonen wy de guit.
Neen grietje moet het sijn, die kan de bandt ontbinden.
Ik ben uw dienaar, heeren.
Lucinde, angelica, isabella.
Ia mijn heer beat.
Dees mantel, is t bewys van echtbreuk.
Och, wat is de liefde zoet als een arm vol jonge katten!
Wat is daer aen gelegen een duyvel is altijdt geen quade med'gesel iasin.
Zo ziet men dat zich kaale snaaken verheffen kunnen, door een fons, en groeijen, nu ze aan schyven raaken, op eenen nacht als champinjons.
Des sta my toe het geen gy mist, dat ik t vergoe.
Aenjan alleman.
De hemel heeft aan my geen slaafse ziel gegeven, om na de zwier, die 't hof vereist, te kunnen leven maar mijn talent is, vroom te wezen, en oprecht.
C. rosseau.
Drooge paay klaazen, weg bruyen, weg raazen, weg kannen, en glaazen, ci cinken, deux aazen, leeg vaaten, vul blaazen, sla ballen, maak kaazen, laat scheeten, vang haazen, span paarden voor chjazen, weg sotten, weg dwaazeu, ik wens u te vreen, krispyn die gaat heen.
Maar, oom, ik weet dat.... santilane.
Leeft die barbier daar noch?
Jan slap, snyer.
Dat hy ons niet te haast verrast, maakt dat je wel ter deeg oppast, en als hy komt wilt my waarschouwen, wy zullen braaf hem laaten klouwen.
Wel vrinde je zult het hebbe, wat neemje onnutte zorg,, aen, heb wat gedult, waerdt.
Ja wel ik word desperaat ach!
Zo doet het, maar, wil jy iets goeds van my verhoopen, zo legt er noch een op, wat gaat er op een been?
De zingende kraamer of vermaakelyke krispyn, kaamer spel, op de zinspreuk wat baat het reyze?
Ziet datjeze haast maakt tot je bruyt.
Jan. waar wachtje na?
Maar eerst een glaasje, de wyn queekt min ey laat ons eens klinken.
Roep jy nw juffrouw maar eens hier.
Wat's hier in een sluyer, en een brief, en suyckerfruyt.
Neen maetie ick ben te vasthouwende, dat seljeme niet ondraye, jy moeter nou deur vege al wasset nog soo rouw, jy miende mijn te loeren, maer nou loer ick jou.
En ik wil driessottyn haer tot een bruygom geven.
Ik hoor wel, 't is guarda mis bugotjos, zei jan van spanje.
Schuil weg, schuil weg, k zal t onderwinden, maek maer, dat zy ons hier niet vinden.
Neen ik trek niet aen die sijn, mijn past het heerschen niet, ik wil geduldig sijn.
En ik wil wel een schelm wesen soo 'k een brug over ry sonder te heulen.
Wat prykel, zoo 'k niet elders ga?
Dat zinne lettertjes, by zulke haanepooten!
Noghtans dees brieff die komt, aan ons de waarheyt tonen, stan.
Uw genegene vrindinne.
Wat, synen neus ghebroken?
In 't kort, ons komt steeds stof tot schemperny voor de oogen en zou ik, die zulks zie, daar om niet lachchen moogen?
'k ben heel belaen, ick magh van hem afscheyden, ick kan soo niet leven.
Ik kan dat zo niet uit leggen.
,, myn baas mogt hier zyn hoofd wel stooten!
Spreek de een veur, de ander na want deur al dit gekakel weetme niet te deeg, wie men antwoorden zal.
Is de vloot vergaan?
Agneta, jonge eenvouwdige dochter, opgebragt door arnoldus.
Leonoor, haer pagie jasinte.
Weet gy nu wel, gy mal om 't hooft, schoon ik deez' letteren belooft heb overluidt voor u te lezen, dat gy lo lukkig niet zult wezen, dat gy ze horen zult?
Ik zei, juffrouw, bedaar wat drommel!
De hemel wil u lang door zyne zorg behoen.
Karel doet fransyn een neusdoek om de hals.
Ik bad menigmaal aan diana de jagt godin om een vryen pas, en zo stelden ik myn cours naar engeland, maar k verviel in handen van de schotse rebellen, ben je een van de wigse, riep den graaf van der mar, dan sal ik je dryvend ter neder vellen, neen, heer graaf antwoorden ik heel beleeft, ik ben een man, die jacob voor wettig koning van engeland, schotland, en yrland kan. goet riep hy wederom, wilt dan met ons voor jacob u leeven waagen, ag dagt ik!
Ogh, rust met al dit rusten!
Op november!
Zes maanden loop ik met een hemd, en t blyft zoo wit.... izabel.
't ging zo een reis of twie rond, de juffrouw van 't huis verloor wel het meest, en nae datze weinig trekken had gehaald, wierdze endeling van vijf en veertig schellingen beest dieze ook zonder dispuit en met een blygelaat gewillig in zette mit komd'er een slegt hooft uit den hoop, die krijgt lanterlu, en die strijkt 't hiel resje, zonder dat et'er iemand belette.
Dat komt mooi.
'k zal wondren doen.
Devryer in de kist, kluchtspel.
Hoor dan, met weinig woorden zal ik 't u zeggen wyl ik haar zo zeer bekoorden, beloofden zy my heel stantvastig haare trouw, en heeft die met eene eed, en schrift bevestigt.
Vaert wel dan liefste hansken, gy sijt niet ongelijck mijn vrient aen vrolijck fransken.
Fulvius, triphon, en een paadje.
Valt voort opje bloote knyjen bid om vergiffenis.
Ick heb een gat in mijn kop ey hertje komt doch of, en wilje niet vertoornen.
Hy neemt weer een groote schriftuur van de bundel af.
Daar komt karel, veranderen wy van toon.
De zwygende zoo meerdere als mindere perzoonen, werden in de beschryvingen der vertooningen genoemt, en aangeweezen.
'alonces ontrouw is door zyn vertrek gebleeken, 't gaat vast dat izabel ook met hem is geweeken, 'ik zal hem volgen waar dat hy zy heen gegaan, 'en izabelle zelfs in zyn gezicht verslaan maak straks myn paerd gereed.
Maar paatje, waarom geef je aan onzen haan dan wel zes hennen te gelyk?
T is om geen deuvikken dat ik dus treurig ben, ik wou t een ander wel een reis in drien geeven, niet bang te kyken, als hy in myn staat moest leeven.
Verduvelden don ian dat weet gy selver wel.
Ik wil wedden van neen want, ziet, neen!
Ik heb de huit vol slagen, en geen geld gekreegen, en zou ik zo moeten vertrekken?
Symen, tegen niesje.
Mijn zuster heeft getracht mijn hart met misvertrouwen t'ontroeren gy, mijn heer, kunt dit geheim ontvouwen, en zeggen, wie van twee op u mag maken staat, wie dat gy recht bemint, en wie dat gy verlaat.
Mijn droefheyd maackt die zwack, en laat geen plaats voor vreugd maar zegh my eens, mijn nicht, zoo gy door trouw te minnen een minnaar had verplicht, die weer zijn hart en zinnen van u ging wenden, en zijn trouw een ander gaf, wat zoud gy doen?
Die beest heeft weer geborreld.
Doet soo, en vollight mijn, 't is tijt dat wy ons spoen, daar veel door noot geparst, van daagh dees keur zal doen.
Haar in 't gezicht te zien zou zeker my wel lusten.
Ernst grootmoedt, vryer van klaer.
Wilt eens aan hem ontdekken, ik al zijn volk wil zien, en dan zal ik vertrekken gy zult in 't heymelijk haar zeggen, dat met reen mijn komst om harent wil hier is geschiet alleen, en zegt, dat hare glans mijn ziel zoo heeft ontsteeken, dat ik wel wenschten om met haar alleen te spreeken.
Myn grootvaar droeg een hooge hoed, twee schoene zonder zoolen, hy heeft veel hemden, heel en goed, zo wit als doove koolen.
Laat myne dooling toch zo zeer u niet verveelen vrees niet dat uwe plaats, hoe zeer ik ben verleid, zal lang bezeeten zyn met onrechtvaardigheid.
U hooghmoet is te groot nu ghy met dit papier, een klooster komt verzoecken, aan my dat wist ghy wel, dat ick dat zou vervloecken.
Dan heeft me graag wat frontinjak.
Vergeeft het my zoo ik u te vrypostigh spreeck, u staat en leeven, heer, verwacht de laatste steeck waack op, en laat u drift door reeden zijn bewoogen.
Myn windbuil! windbuil.
Carille hoortge niet?
Jy hebt eenige naamen van buiten geleerd, om onze juffrouw de kap te vullen en meestendeel, geloof ik, noem je ze noch verkeerd was ik als sinjeur, ik zou... izabelle.
Leert aan my hoe 't quaad zyn meester loont.
De bruids gaaf schikt men na haar goed, of uw genoegen.
Spreek guitzak, zonder draalen.
Zou 't wel metilla weezen?
Ik denk immers niet dat zy ook dienst willen hebben, naar gy hebt vernoomen?
Vaart wel mevrou, de goon willen u steets geleiden.
Van de ongelukkigste die er te vinden is, helaas!
Dat s niet een myt, dat zyn maar gekken als gy zyt.
Daer s er al ien op een pad.
Licht naer de kermis, zo ik meen.
Mercuur deed zulks in zyn geschrift nu heb ik het zo uitgezift, dat ik die wrok weer op doe halen om na verdienst hem te betalen, door die hy t onglyk heeft gedaan, des dat hy my ten dienst zal staan, en voor dat hangen hem begroeten, t geen hem ontsmakelyk zal ontmoeten.
Wel was ik als papa, ik zou jou zo heerlyk de rug schuuren dat het jou heugen zou, wel ik stader van en tril en beef zo ben ik gealtereerd geertrui.
Dat is een leeven, myn heer, hoorje dat wel?
Maar mag ik voor myn heer dan niet een liedtje zingen?
Myn heer dien oude vos schynt wat met u te narren roelof spreekt ter zyde.
Myn goeje meester, ach!
T is noch maer seeven, kom je payt men met geen praetje hou daer, dat s acht, en een voet in t gat.
Karel, leonello, dionisio.
Daarom kwam het my in de zin, want dat 'er dingen in de waereld zyn, die hy voor my verbergd, beeld ik my in en die dingen zyn 't die, in myne inbeelding, die driften verwekken.
Die gelt had, tiribus ik ruik 'er zoo nae, als jy nae muskeljaat.
Dit lyckt geen keyser meer maer eerder theunis macker.
Katryn, verzoek beleefd, of de bruigom belieft hier te komen. achtste tooneel.
Daar staat kwieryn ommers.
Wat sellement is dit!
Zo hy gek is, teuntje, is de schout in die zelfde stand.
Twaalef uuren slaat de klok.
T veen krioelt van lekker aalen.
Men heer, ik ben al een koddige snaak.
Hy ziet naaulyks om.
Misschien hovaardig op haar byzyn, zou hy maaken den stouten, en daar door in twist, met my geraaken.
Nou maat, om tot de zaak te raaken, laat zien hoe dat wy 't zelle maaken.
Och, hou me een beetje vast ik zel 't je zeggen, man.
Maar zagt daar zie ik teeuwis weer met joost ik zal my wat verbergen, en hun inwagten.
K zal t niet verdraagen.
Maar zo de opera in zig zelf niet deugt, naar alle schyn zal de muzyk die niet goed maaken.
Dit bal zal a la baste zyn.
Waar sal ik heenen?
Wist ik het, ik zou t niet vraagen.
Kommer, tegen radegont.
Sara, rymerig, elizabeth, jantje.
Creusa, andromache, halcyone... zie het gaat zo grif niet als de kwaade.
Het kwaad te weeten, doet de menschen niet vreezen, maar die het doen, die moeten gestraft weezen, dat is een zaak, die van zig zelve spreekt.
Al s waerelds schatten zyn onmagtig om te geeven t geen dat de deugd geeft, deugd doet ons onsterflyk leeven.
Wel, vaertje, is het myn schuld?
Nu repje uyt die kleeren weer, en steekje in dees ionkers plunje.
Die tandeloos mevrouw, heeft geen meer spys van nooden vergun een grager mond dat schoon banket der gooden.
Wel ja hy, zoo ik gis, twaalf honderd gulden en noch vijftig.
Za, noch zo wat van je gouwe veeren jou gestole goudbeurs, en oorlogie dat je ons dat zo aanstonds steld ter hand.
'k deed alles naar uw raad, gy zyt myn makelaar.
Fytje, jasper, schout, jaq.
K zal eens zien of ik moet swygen, en dan noch zonder schuld de huid vol klompsak krygen.
Schept aassem.
Myn heer, dat is niet buiten reeden, zy heeft u lief.
Wel juffrouw voddemoer, ik zeg u, dat je zwygt.
Filipyn drinkt uit een van de boeteljes.
Kon ik u myn gemoed, niet klaar genoeg ontdekken, en kunt ge myne min wel meer in twyffel trekken?
Hy zal u nergens aars mee plaagen, als dat hy mogt door laffe reen, uw keurig oog, of oor mishagen, 't geen hy heeft door myn pen ter leen.
Noe roep eyn iungsken.
Wel te degen mien ik t.
Al wat myn heer gelieft zal aanstonds geschieden.
Vrijheidmoe.
Foei myn nieuwsgierigheid.
Dat raad je op een' haar.
Dat mogt wel missen.
Wel, we sellen tot onsent wat wachten, en peuren daer nae toe als 't tijdt,, is.
Frederik, waard.
Ja maar zegme waarze zyn.
Myn zorg voor willegond, heeft steeds dit spoor gehouwen, en ver van dat ik ooit in zulk een tedre ziel de minste misslag voor een misdaad hiel, durfde ik haar jonkheid wel wat vryigheids vertrouwen.
Maer 't gelt, 't welk het gemeen gewoon is te bejaegen, hoord' aen een philozoof zo zeer niet te behaegen, en de verachting van het ydel goet, en staet, behoorde niet alleen te blyken uyt uw praet.
Hy heeft belooft met bondige eeden, dat hy zyn dochter zou besteeden aan my ten heilyk, en dien guit haalt nou zyn plank op dats verbruid.
T is tyd, ik heb gerucht gehoord.
Gy zyt in de oorlog alexander, vol vier, gelyk een salamander, en dat gy zyt een groot soldaat, bleek laast by de rivier de eusraat, toen gy de goden en godinnen verbaasden, en kon overwinnen toen gy met reuzen grof en groot, de gantsche waereld bragt in nood want mars, het hoofd der moordenaaren, is in een baviaan gevaaren, en bacchus in een stinkend zwyn, vrouw venus in een dollefyn en jupiter, die door zyn raazen, de gantsche waereld kan verbaazen, herschiep uit angst zich in een ram.
Denk niet juffrouw, dat ik dit bybrogt, om u daar door te disponeeren geensins.
Kwam hy t te weeten, k zou zo eldrements vuerhouwen.
K gaa zelf na leonoor, om myn ontrust gemoed te vreen te stellen, en de zaak van haar te weeten.
Die drie veeg ik op de gesontheyt vande prins uyt.
Dus besigh, alderschoonste, daer soo menigh groote rijck om vernielt sou worden, datje de koningen sagen?
Laat ons toeluist'ren, en eens horen wat hy praat.
Heeft hy dan niet eene vrind, mevrouw, die door goe raad, of plicht, zich onderwind hem op de rechte weg te brengen?
Hoe zou een koopman, door zulk een andere verkwistingen van zyn wyf, konnen bestaan?
Waar komt het door dat zich een baak vertoont in zee, aan schepen, schoon zy zyn veel mylen van de ree?
K ben steets geeert van vorst, en heeren.
,, jaa redenen zat.
't is, dat men 't ong'luk heeft, van u niet te behaegen, vadius.
Wel onmeugelyke dingen!
'k wil 't vryen steeken laaten.
Men zal het u belonen gaa zeg den turk, dat hy mijn zoon vertrekken laat, en blijf gy in zijn plaats, tot dat ik mijnen staat heb overzien, en eerst de zomme kan vergaaren.
,,geluck de duvel, alca.
En u, heer doctor, noode ik meede te bruiloft nevens de vrinden.
Ja ik heb schuld juffrouw, 'k dacht te eerder zal ik trouwen.
Hoor saartje ik en jy malkandren niet, ik ben een eerlijke meid, en jy meugd weeten wat jy bend.
Dat stant hou alleman.
Wel ik bidje, wel ziet watje doet!
Zie hoe helder waait dat windtje... benard.
Klaartje, angniet.
Pasq. het was een venus, met het aanzicht heel bedeckt, die quam al nygend en al buygend met respeckt, en speelde stommetje, met zulck een statigh weezen, en gaf my zoo de brief.
Verban die vreez', mijn ziel mijn vader zal noit scheuren, het ga zo 't wil, dien onverbrekelijken band, zo trouwelijk verknocht 'k ga liever uit het land, en sterf veel liever, als dat ik u zou verlaten.
Ik versta dat gy 't zult wreken.
Myn heer, de keizer komt.
Wel nu, dan kunt gy de schout gemak'lyk overtuigen van zyn snoode streeken.
Hoe m' ook smaele toont een smaek verwond'rens waart d'uytdrukking heeft geen prys, die haer verevenaert.
Potzenell, knecht van jacomo.
Dien lusifer mijn heer, most naa de hel toe daalen.
Daer woont noch een roothaertje in den haegh, dat stelje wel andere snaren haer man wil noch al gelettert wezen, en evenwel leyt hyer by t'huys, en moet dagelijcx om sijn deur met goeye oogen aenkijcken een hoope vuyl gespuys, wat souw den bloedt doen?
Aanhoort toch vrienden altegaar... benard.
Hy 's in de quincampoix, noch karseboom, noch dam.
't is een saeck van groot gewicht en reden ier.
In t jaar onses heeren en zaligmakers duysent ses honderd vier en tachtig.
Komt de notaris hier, zeg hem, dat hy wat wacht.
Voor die ik dwing, moet ik neerbucken als verwonnen.
Zy dragender niet pluys.
Zo is t.
Emmerens, kristyn op 't bedt, joris, selitje.
Een heel regenkleet vol?
Maar 'k ben gansch niet geneegen, recht uit gezeid, en vind my al vry wat verleegen, om in uw byzijn zo een vremde keur te doen.
Ik meen haar aanstonds te uitrecht in een beterhuis te zetten, om haar het vluchten in 't toekomend te beletten, indien zy met myn neef zich aanstonds niet verbind.
Wel mallenbruy jy brengt al vreemde kuuren voort.
In 't end', ik raakte onder voeten.
Gy had gelyk, was t in den haag, maar hier, hier hoord men alle daag katryn is tryn, elizabette is lys, wil jy t gebruik beletten?
Wie zou droomen jacoba, dat om jou noch een vryjer, met zes oude amsterdamse tonnen gouds zou komen?
Gy weet de jalouzy de min tot schaduw strekt indien de zuyv're glans, daar liefd' niet was bedekt, met zulken vuylen kleedt en strikken niet t'ontbinden, men in des werelts ront geen zoeter ding zou vinden doch 't schijnt den hemel ons dat luk niet heeft gegunt.
Brecht tegens jaap.
Men beste jak, men beste jak, ik vergeef t hem men leeven niet, en men gouwe yzertjen, dat ik noch van onze peete griet georft heb, zel hy dat an zen snollen, an zen hoeren geeven, en noch alle daag met myn in zulk een onienigheid leeven?
Deur wie?
Dat is 't recht studentenleeven.
Alsoo wijf, beuckter op, verkoelt u grammen moede, hout doch niet op van slaen dat hem de leden kraecken, soo doende sal hy aen de vrye kost geraecken.
Had hy my die minder willen geeven, ik had die niet begeerd maar apropo daar even heb ik gezien, dat gy met onze buurman spraakt.
Om dat ik hem er niet von, en om dat hy ook niet thuis kwam, daarom kom ik ze jou brengen.
Mien liber her, wi hadden 't zo nuddig, und kam uns so wol, dat seg ik di vorwaar.
Die is, o ongeval!
Ik hoor gerucht, k mag gaan.
Horatio, verlieft op cinthia.
Ick sal daer voor hem 't hooft met hoorens setten, als of 't acteon waer, die klick, die treuselaer!
Tut, tut, dat s niet.
Zy haalt een schilderytje van leander uit haar zak.
Ick gaen naer theunis toe, en daeg hem in het hof, waer geenen midas oyt behaegt den minsten lof.