floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
't zou jammer zyn, dat haar die gek zou langer houwen, ik hoop zyn dwaasheid hem in 't kort te doen berouwen, vermits ik niets zo zeer als het genieten wensch van zulk een schoone in spyt van dat barbaris mensch.
Ik hoor veel dingen, en hoe nyver veelen spreeken van 't geen 'er is gebeurt, en ieder eens gebreeken voor my, waar, op wat plaats ik my daar by bevind, 'k verheug my nooit daar in, maar sla zulks in de wind 'k ben ingetoogen doch ik ken 'er, die 't zo maaken, zo onbeschaamt, dat ik hun lafheid moet verzaaken.
Wat dunkt'er u af?
Zy heeft zo een zekere trek, om yders hert te raaken, en jy je kund je fortuin door haar schoonheid maaken.
Nurk, schoft, jaloerschen bok, durft ge ons voor guiten schelden.
Dog daar viel voor myn niet veel te koope, want myn beurs was drommels plat, en een die daar geen gelt heeft, weet zeer weynig te kreuken.
Wie riep u hier?
T was ommers noch krom.
Den 25 july, 1689.
De maaklaar wil ik zeggen.
Komt gy lien met u tween, volght my voor alle saken.
Den keizer, frederikus, alexander, rudolfus, arnoldus en bellardo inde nacht uit.
Francyntje, dochter van vroomaard.
Wat was'er een geschreeuw van engelschen en kakelaars.
Jorden, een boer, knechtwobbyn, boerin, meid  van arnoldus.
De supplianten geliefden te verleenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne werken reedts gomaekt ende noch in t licht te brengen, den tijdt van vijftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbodt van alle anderen op seekeren hoogen peene daar toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Ghy moet weten, dat haar de doot uws broers, met droefheyt hout bezeeten.
't heit gien gelyken ze is zo drommels mooi, dat je 'er je oogen an uit zoudt kyken.
Ik laatze 'er best doen met botten, als ze maar de stienen tegen 't bord aan gooijen, zo ben ik zo goed als zy, maar dat is het niet, vriend, 't is onmoogelyk voor je te winnen als 't geluk je niet en diend.
Dat's oet.
Gelooft ghy 't niet?
Vergeef het hem op die kondietie, myn heer, gy hebt hem toch dikwils van doen.
Zacht, myn heer, steektje deegen op, je geld is behouwen, daer zel niet een stuiver aan faalen.
Mint karel haer oock niet?
Ik heb acht boeteltjes wyn gekocht, en een bout by de kok te lardeeren.
Myn filipyn, hebt gy iets kunnen onderwinden?
Gy, gy hebt my een blyk van uwe gonst gegeven, die ik niet waardig ben want ik heb wel verstaan, dat gy begeerd, dat ik in uwe dienst voortaan my zal begeeven ja, ik offer uw myn daagen en, op dat aan myn woord geen twyffel werd geslaagen bezweer ik by u zelf, myn schoone, dat myn hert, daar gy geeerd, gevierd, ja aan gebeeden werd, uw waarde beeltenis steeds heilig zal bewaaren.
Jennemoeye wel kindt, hoe praet ghy soo?
Had gy op uw geboorte en fatzoen meer gelet, gy had beeter gedaan, als iemand te berooven van zyn schatten.
Dat raakt u niet maar laatme spreeken, 'k zal u zaaken vertellen die u nader raaken.
Is dit zo klaar.... klara.
Het heeft teder een in het begin zeer ongewoon gedacht, dat men onderscheid maakte in de letter o, en die somtyds zonder, en somtyds met een streepje schreef naderhand is evenwel dat gebruik eeniger maate doorgedrongen, dewyl men zag dat het op reden steunde, en er verschil was tusschen de klank der o in volk en in wolk, in bol en in bol, enz.
Wel aan het zal geschien, ga karlos laat terstond myn koes inspannen.
Die niet en rooft, wanneer wy scheepe nemen, die kust het gat van breemen, hy is van breyn berooft.
T' is hy selfs.
Hy heeft hem met zyn vrouw op 't strand, en, na dat hy duizendmaal had om gekeken, t'zee begeeven.
Zo hebje 't jawoort nu endlik verkreegen.
Zegt 'et mijn, staat 'et in mijn macht 't zel schien, weest niet verleegen.
Blijft van myn neus, laet bid' ick my opstaen.
Daar mee gerieft hy yder een, 't zy hoog, of laag van staat, en helpt hen, noch daar boven, met zyn wyzen en goeden raad.
Maar, maar, konstancia!
Flip en teeuwis haar momkleerenin de kist en kas latende.
De echtscheiding zalje nu voorts voor alle ongemak en schaade bevrijde.
Ik gaa niet, maar, ik zal vliegen.
'k ban al mijn anxt, en vreesen, geest, engel, duivel, schim, vrouw, of wat gy mooght wesen, gy sult my dese reys niet raken uyt de hant.
Vergrypt ge u wederom zo grof, dees roe verbryzelt u tot stof.
Driemaal 's weeks noode je een bezoek, van vyfentwintig en meer juffrouwen hoe buitenspoorig jy die ook trakteerde, noch was je zelfs nooit voldaan.
Al vloekt hermione haar last, te wel volbragt, en scheldt orest die daagt de dochters van de nacht men raast 'er tegens aan, in spyt der tooneellisten.
Gy weet dat ferdinand aanstonds vertrekken moet, hem op te wekken, nu de dag komt aan te breeken, is dat een misdaad, om dus door te zyn gestreeken?
Neem doch niet kwalyk, dat 'k moet vragen, wat 't meest in my u kan mishagen?
Heer knypaart die jou gisteren voor zyn zoon karel tot vrouw heeft verzocht, is veranderd, en heeft het oog nu op jou, voor hem zelf.
Wel dat zyn al raare, en familjaare komplimenten!
Myn arme juffer is van een straatlooper weg gevoerd.
Om partyen door alle middelen zien te bevreedigen, en haar eed.
Reinhart is dat wat wonders?
Maar 't glimmen't kroonegout, dat is van zulcken aart, wiens kruyn het eens genaakt, daar maakt het metter vaart een ommetreck zoo diep, die niet ken zijn verdreven, wie hem de kroon beneemt, ontrooft hem oock het leven.
Ik lyde een dubb'le schaa door 't missen van haar hart myn min, en ook myne eer zyn onder een verwart.
Wel liefste hoe sta jy dus veur?
Francois waar zou t weezen, t is verbruid.
Op gy dronckaert.. op gy vercken, gy gulsigaert.
Of prins robbert is een jentelman.
Nou vat ik het.
Ritsaart zet oene in een ring van bossekruit, en begint te toveren.
Elizabeth stil tegen jacoba.
Dat wil ik u graag toestaan, doet al wat gy maar wilt op die wys, ik sta het u toe, en als ik dat doe, zal niemand 't u beletten.
Hoor je niet, doet wat bier in die houte nap, kom gauw.
Jan. wacht maar vier weeken.
Ja mijn heer.
'k wou wel capteyn wesen over sulcke duysent, maer ik moest aghter an gaen 'k wedd' om een vaen, men souwer de hiele sweedtse maght mee uyt het landt slaen, men sou heyntjeman, met sijn burgery zelfs uit de hel jagen niet met slaen, o neen, ze peurden op de loop als ze ons maer zaegen 'k laet staen, dat ick vervaert ben voor sulck een wout aep, slaetze my een paer blaeuwe oogen, 'k moet staen als een schaep, en of ick al schoon sit, en lappe dagh ende naght, 'k wort evenwel met spinrocken en beusemstocken verkraght.
Zo ik het wel heb, is 't myn zoon.
Hoe is het mogelik, dat een dochter die zo veel verstand heeft, tot zulke uitspoorigheid kan komen?
In eene kamer als deze is, by een heer, als u, die haar beschermen zal zo'k hoop, daar wachtze nu, niet ver van hier op dat ze al zo bekwaamer hier om zich te verweeren was, of licht haar byzyn kwam te pas want ver van voor 't gerecht te vlieden, myn heer, maakt zy geen zwarigheid zich zelf te toonen voor alle eerelyke lieden.
Ik brand, mijn hand die wil 'er aan.
Hem, die in juffers schyn, u 't juffertjen ontjoeg?
Dan ziet gy wel dat nooit een vyand kans kan vinden, om zich zelf daar meester van te maaken?
Zo veel myn heer, dat ik het je niet kan verhaalen.
Gut broer laat ick by jou luy slapen, 'k sal stilletjes leggen gaan aan 't voeten ent.
Het is voorwaar te grooten spyt, dat hy aldus zyn tyd verslyt.
Moet ik my hier dus zien verongelykken!
't is of het binnestuipjes het, zomtijts is het hiel blauw, en pimpelpaars om de mond.
Ik verlies het geduld, en kan my niet bedwingen.
,,vergiftig zaad!
Die schoone is uw krispyn wel waardig.
Krijght dit de schout inde neus, waer me selje de breuck genesen?
Mais jehay par sur tout un scavoir pedantesque.
En lager heeft scaliger niet flakkus lier, zo goddelyk van klank en zwier, beschuldigt van vervalschte snaaren?
Hoe veel die quackels... die boschsneppen.,.
Geeft men niet het zyne, dat men dikmaals met moeiten, en arbeid heeft vergaard aan een ander ten besten?
Daar voer der een scheepje voor wind, en stroom, daar voer der een scheepje voor wind, en stroom, het stelde zyn koers na dovertoom.
't is een abuis ja wel, hoe koomt dan dat abuis, zeg assurante vel?
En kool en van dat groen dat vaer soo geeren eet, neemt wat ajuyn daer by, een mande verssche knollen karstaignien vyf ses pont om ons cappoen te vollen, wat peeren om te braen gelijck u is bekent dat wy op desen dag van vreugden zijn gewent.
De donau steekt het hoofd met angst op uit zyn kil.
Het kluchtspel gaat al lachend uit.
Ik weet michiel, je kent die alle beide taalen vry reedlyk, maak die wel te kunnen koeterwaalen.
Om 't geltje by malkaer te houwen, wou ik jou wel aen klaertje trouwen.
Ik had ook noch een broertje, 't was sulck een soeten schelmpje, en dat hieten gad, een naem uyt de schrift.
Dus zout niet passe vorst, dat een bedroefde vrouw haar voorhooft met de glans, uus kroons vercieren zouw.
Neen, vaar, k heb gien haest, k heb niets noodigs te verhandelen.
Deze ruwe en onghesleepe vaarzen, derf koomen opoff'ren hoewel verzekert zijnde, dat het alderbeste van dien, 't aldergeringste opslagh van u et.
Margriet, jasper, leonora, leander, katryn.
De supplianten geliefden te verlenen octroy ofte privilegie, omme alle hunne wercken reets gemaeckt ende noch in 't licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daer toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Waer zinje?
Tegen hans terwyl hy zyn degen trekt.
Ik geloof dat de mesjeurs wel denken, dat krispyn haar wat te vooren liegt?
Jacobus en carel.
Want die studie, is zo eel.
't geen rijckert nu eerst word, seyt kaelert langh te zijn, van wegen adeldom soo trecken sy een lijn.
Om dat, wanneer all' d'heyligen zijn voort, men uws gelijcke soort voor heyligen sou achten?
Neen, wy hebben wel te pas vernomen, dat hy maar een' groote zwetser was.
Karel, kloppende aan 't huis van don lopes.
Eelhart ben jy 't?
Mevrouw, de hartogin, wil dit eens mee beoogen.
Ik heb nooit mooyer bok, gezien van al myn leeven zyn hoorens waaren glad, hy was niet dik maar sluik.
De faam.
De hadriaatische zee.
Gaan wy in myn spelonk 'k zal, om u te behaagen, door nieuwe tovery, de schimmen boven daagen.
Wel, heeren, hebt gy nu myn nicht, en dochter alzo zeer verpligt, dat zy geneegen zyn te paaren?
Ik heb u 't geld ontleend, om my, in deze zaaken, daar van te dienen, en een eind daar door te maaken.
Ik meen mijn heer dat gy alleen de gene zijt, die my aanschout met gunst, gansch zonder haat of nijt.
't kan wel vermoeden zijn,waar door uw min terstond.
Myn heer, ik bidje vertrek u in 't naaste zalet.
Maar ik zel mee van de slemp hebben, niet waer?
Vrouw, daar benne die twie schippers weer die er veur de middag waaren.
Ja, of jy het zo, of zo zegt 't is my om 't even.
Sto mie bie, min troeste oelken, min goode knecht.
Toen verdocht hy al de waereld' van ontrouw, maar zy sturf in weinig weeken, en toen ging hy hier op 't land woonen om van geen wyven meer te hooren spreeken.
Zy loopen verbaast weg.
Ik keer weerom, en zie hem droef van geest ik spreek hem aan, die noch op 't hoogste staat bedeest deez' morgen moeten wy, wil voor 't gevaar vry beeven, o jodelet!
Gedaan in den hage, onder onsen grote zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten mai, in t jaer onses heer en zaligmakers, seventien honderd en veertien.
Was zy de vrouw van ien aer, ze zou me niet half zo veul behaegen ze lykt mit me vernoegd, want ik heb heur daer over nooit hooren klaegen.
Bertrand snuift geduurig.
Je trektje dat nouw zoo hart an, of dit het ierst was 'k zel het myen, 'k beloof het jouw, op aare tyen.
En uit de sint annestraet, zo zelje zo drijvende nae de schaagermarkt gaen, en zien nae teunis pietersz.
Daer wert geklopt.
Knyp de toebak vast, tusschen de vingers.
Na t missen van u lief, of acht gy t ongeraan my dit te zeggen?
Ik ga voort mijn vriend.
Zeg, dat t ontkennen toch geen ingang by my vind, dat ik zyn voorneem wist, eer hy t durfde openbaaren, of zo hy echter meend van my te zyn bemind, dat hy zyn aanslag slechts begind, en juist niet wacht, dat ik t hem twemaal doe verklaaren, hy zal dan zien hoe hy zal vaaren.
Maar zulk een uiltje, zulk een pothuis mannetje, kyk!
Wat doet jou zo van de kelder na de zolder gaan, en aanstonds van de zolder zo schielyk na de kelder loopen?
K moet u geneezen van uw kwaal, gy waagd uw leeven.
Schijt oesters caviaer, en assiovis, een tubackjen gaet'er me deur, niet waer jorden, nou eerst iens gedroncken.
Houwt hem vast hy is ommers niet wel by zyn, zinnen.
Myn huid, o droes, de moord die spookt hier in een boer.
Ja bengel, ga maar in u zelven, uw gewis zal 't u wel zeggen.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achtereenvolgende jaren de voorsz.
Breng brood, t is noot, in dezen aanval groot, agt, neege pond, neem worst tot lond, en stryd tot in der dood.
Kristijn.
Konstancia van binnen roepende. klazyn, klazyn.
Als ik aars kinderen had, en ik kon elk een tonnetje gouds maar geeven.
Wel, swaantje, k doe myn best.
Wel wat nu weer?
Als ik 'er noch aan denk, voel ik myn bloed bevriezen.
Ferdinand, izabel.
Wat, wat, crispyn.
Wel, wat brutstme deze gek, dat hy de woorden dus laat breken uit zijn bek.
T geluk komt my zoo bly ontmoeten, nu ik myn vriend u mag begroeten.
Myn heer, 't is u bewust, hoe dat ik op uw goedvinden, en raad, weeuw zynde, my met inwoonder heb begeeven in den huuwelyken staat en, een weinig tyds geleeden, myn dochter lastigheid, aan vryheidmoe, uit kwam trouwen.
Altyd in een jaar, wel vyftig dukatons aan toebak, en honderd aan jampu.
Zou ik ook gek weezen?
Ben ik een geest wat moogje droomen?
Neen, daar moet meeuwis heen.
Voedster, ik heb 'er op gelet, altyd hoor ik hem van de helden, en edelmoedigheid zo spreeken.
Kom, me dunkt dat ik men heer, en jou juffrouw zie komen.
Ik zal voortaan leeven naar jou redelykheid en welbehaagen, ik ken nou jou deugd, ja 'k heb gezien, ik beken het met ongeduld, dat je, schoon ik 't hebben wou, ja dat ik hangen moest, my geen kornelio maaken zult.
Kom, gaenwe t'huis.
Gewelt!
Myn zuster, door die reen zou ik in toorn ontsteeken, wil dan myn liefde nu niet langer tegenspreeken, en ik begeer dat die van u word goed gekeurt, gy hebt bemind, en ik bemin nu op myn beurt doch, dit s het onderscheid van onze liefde en zinnen, dat k geen ontrouwe, zo als gy doet, wil beminnen, doe dan uw best niet meer te hindren aan een min, die, door t besluit van t lot, gewis nam zyn begin, gy moet die min, zo veel gy kunt, meer voedzel geeven, en met philidia, als met uw zuster leeven, en haar beminnen.
Wat ongeluk mijn vorst?
Me dunkt, je leest het daar zo duidlyk altemaal dat ik 't je niet hoef uit te leggen.
Wat maak jy voor gedruis hier aan een eerlyk' man zen huis?
Voor het geld van de fyne, meen ik van avond te collationeeren.
Hy schryft op de bochel. vyfde tooneel.
Want ik verklaar de grond van myn gemoed, aan hem, die ik bemin k ontdek zulks zonder schroomen.
't is geen fatzoen, op deze wys, een juffrouw, in haar eigen huis te komen maanen.
Ik zel weer zingen zeg maar, wie?
Dies als heer windvang hier komt morgen naar my vragen, zeg dat ik nog niet by der hand ben k mag zyn klagen en talmen aan myn hoofd niet velen, want gewis waard gy weer de oorzaak waar door hy bedrogen is, dewyl zyn harszens met uw min zo ingenomen, hem doen het een verlies naar t andren overkomen, ten minste zo hy zeid, of my wil doen verstaan, maar k trek zyn talmen en geteem my niet meer aan, want op zon wys kan hy wel al zyn geld verliezen, en dan lust het my niet tot schoonzoon hem te kiezen.
Haal dadelyk over een uur hier maar een kruyer uyt de buurt, en geeft hem dat pakje dat gilhelmus heeft gestuurt, en laat hem dat eens ter hande stellen, op de heeregraft, in de drie vergulde bellen, by ferdinant, verstaje?
Wy sijn t alleenigh niet die over t roocken klaegen.
Alsje iet hebben wilt, en papa het  toe begeerd te staan, schryf het mama dan maar, ik zal 't je bezorgen, gelyk ik tot noch toe heb gedaan.
Kan 't u wat raaken wat ik doe, zeg kaale neet?
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, klugten als andere, reets gemaekt ende ten tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onse landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Konstantia. ah!
Windbuil, benard, broershart, hartloop.
Klara, wargaaren, grypaard.
Zy scheiden zeer verbaast, en waaren droef te moe ik ben ook opgestaan, en ging naar mynent toe, wanneer agneta, die 't gerucht reeds had vernomen, is by my op de straat, geheel onsteld, gekomen zy had de redenen van de anderen gehoord, en meende waarelyk dat ik daar lag vermoord.
Zoo luyster, ick zal t zeggen die om louise stelt een straetgerucht verwoed in t midden van de nacht, die tergt mijn eerlijck bloet, en voor mijn eygen deur, past schelmen, en geen mannen uyt adelijck geslacht gesprooren, het verbannen voegt zulcken uyt parys.
Jeronimo t is mis.
En ick sal twee a dry dagen sonder kalfsvleys sitten, dat sal gaen buyten mijn gissen, sult ghy die scha my wel opleggen, seght gy fieltachtigen hondtsklinck?
Frits, hans, doetje en roeltje raecken aen de zyvan 't toneel by malkaer.
Noch 't graaven door een lengte heijen, o neen, wy leggen dicht by zee, en hebben een bequaame ree.
,, als magt hebbende!
Indien zy was getrouwd, daar waar niets aan geleegen maar toen men hem dat vroeg, heeft hy daar op gezweegen.
Durfje hier noch weer kommen?
Monfreer, hoe dus, wat schort 'er?
't was evenwel niet gestoolen.
Je zoud hem vliegen in 't gezicht, gelijk ikj' eertijds heb bericht.
'k saght wel te bedecken, 'k selseme lijck wel quijt maken, al souense de hongden uytlecken, 'k magh de hangt me gaen lighten en geven den deut, en schreeuwe melck melck, dat 't bygort weerom steuyt.
Daar zwom ik in myn' traanen, zo vrees'lyk kwam ik my onze scheiding te vermaanen.
Maar nou is ze wegh, en de deur is toe stel je nou te vreen.
Och vaertje slaet my niet!
Daer komd men man.
Gy hebt dan, o snood canailje, licht om het genot van schyven, gedoogt dat hier een man... 'k zeg dat ge staan zult blyven.
Hou moet men vaar wat schort men bekje?
Hartogin de brief lezende.
Ik zal 't haast weten.
De pijn mijn hart doorgrieft, smol.
Jy me dreigen te slaan!
Tamsterdam.
Wat stoutigheyt is dit een philosooph te slaen, een philosooph als my wat boosheyt gaet u aen sga.
Hie is geen goeje neel hier is een boose trijn.
Lubbert, jan. jan. hier ben ik heer, maar zullen wy gaan eeten?
Gaa, wil jouw zaaken wel beleggen.
Die stoute beed'laar gaat noch dreigende daar heenen.
Hy leyt'er oock al vast, die loog'naer van de stadt, die niet dan loogens giet, waer mee hy elck beklad.
Het wol mir wol gedenken, das ig zou amsterdam bin kewest.
'k trouw een eenvoudige, van deugd zo uitgeleezen, dat myne kruin geen kwaade invloeijing hoeft te vreezen.
Ik zal, maar och ik schrik en beef, hy isser niet zoo waar ik leef.
Dat d' auroore, die gy zo zeer bemint, in nevels komt te smoore en vliet niet zoete beek, midts al u kristalijn, in zoute tranen van mijn leet verandert zijn.
Zal ick verwachten die my door zijn trotse woorden zoo trots bejegende.
T is of myn lendenen gebrooken zyn.
Hoe, durfje dat noch vraegen, daer jy, as we uit ryen gingen, altyd an me zy zat op de waegen?
Isabella, kamenier van angelica.
Daar kan doch anders niet als moeilijkheid uit broen.
Ja joris fransse.
Wel arlequyn als ik dat zie zel ik t gelooven.
Neffens verscheidene boeren, boerinnen en soldaaten.
Een burger als ik ben, van de onderaardsche naarheid, is zot noch schrikkig, enjy kol, spaart hier de waarheid.
Nou ick heur sinnelijckheyt jens heb in'evolght, ja 'k weet asset siet dats'er selve van de blijtschop sel bevuyle, en sou die vreught voor gien daelder wille ruylen, jy lijck jen jong kneght selse segge.
Vergun aan my mevrou, dat ick u voeten kus.
En was het doen ter tydt ook niet dry jaer gheleden, dat ick dan ben met u in echten staet ghetreden?
Kom ik zal jou tracteeren.
Gy ondervraeght soo nouw, ick magh niet, phil.
Kom, zoo veel praats niet, want men bloet wort warm, waer steken de geschenken?
Joost, een waard.
En jy jan klaazen, eerje noch dus getransformeerd waerd, waerje al mee met dat zelfde euvel besmet.
Die mechaas halve maan doed voor zyn glans verdwynen.
Kom hier nog en reys lustigh an 't vrijven, knipof binnen.
Soo sal ick swijgen, neen gewis, ick ben niet sot, gy sult lang wachten eer ick u noch spraeck sal geven.
De reednen, aller uitsteekenste heer, zyn zeer gewigtig, die ons daar toe hebben bewoogen, wy zoeken eenen kotaldo, die de vader van dezen jongsten, zeer schandelyk heeft bedroogen, hebbende hem monber over dien jongen heer, en al des zelfs goedren gesteld, waar door hy in bezitting is gekomen, van ik weet niet welhoe veel honderd tonnen met geld deez, in plaats van t best te betrachten, en t zelven getrouwlyk te administreeren, heeft hy t alles zoek gemaakt, met dobblen en speelen, en bordeelen te frekenteeren.
Voize, laat louys de france, c. ut, re, mi, fa, sol, la la, dat is regt een opera, zo zo, dat gaat heen, t zal na deezen, beeter weezen, zoo zoo, dat gaat heen, ik ben paris, jy heleen.
Wat is zo wyze een liefde een groote schat voor my, die zich niet onderwerpt als maar uit meedely, en die zyn wenschen stierd alleenlyk naar de ryken, om onder arremoed my niet te doen bezwyken.
Kanje nu verstandig klappen, zo is hy in het net.
Dat et vaatje mit wijn  dat ik jou gisteren belooft heb  veur margen hier in huis zel zijn maar ik mien et te sluiken  om et geldt van de zijs te bespaaren.
Wel teun, wat droes is dat?
Komt het van mynent weegen, tot uwent, zo wel te gaan?
T'can wesen beat.
Hy hiel haar veel te straf, en streng gevangen, om daar kennis van te geeven.
Wel, me dunkt, ik ken je wel.
Ik heb mee jong geweest maer, zou ik zo, als jy my laaten brillen van een onbeschaamde pry?
'k zend hem straks, zonder hoofd, na 't graf!
Ja moeder.
Ik loof gy zoud niet uit het huis een uitkyk geeven, al waar het dat wy niet en kwaamen van onz' leeven.
'k heb dat te danken aan myn waarden vrind krispyn.
Ik ben daar heel wel mee te vreeden.
Albartus, jan, cristina, katryn, uyt.
Soo moey'lijck, ey, wilt my dit opschrift toch eens lesen, en seggen toch aen wien dien brief moet sijn bestelt.
Papa, vergeef het my, ik zou my niet gaerne tot dat manuaal, noch het snuiven gewennen.
Onnodig, en nadien zy wil toch blijven in die malle gril, zo wil ik haar daar ook in laten.
't staat dan op reden dat wy hem te saam versmaaden.
Radegont, barnaart, kommer.
O neen, dat doe ik nimmermeer ik wil myn eigen meester weezen, dan heb ik nooit geen man te vreezen, of immer hunn' slavin te zyn.
Een grooter leet is't dat mijn ziel bewoont.
Wat is myn ongeluk groot! mishaag ik dat zoete bakkesje, en zal ik haar moeten derven, ach!
Uw zoon en zyn gevolg, die hebben wel 't vervolgen ontvlugt, en 's vaders haat op hen vol spyt verbolgen maar, wordende eindelyk met armoede overlaan, zo keurden zy 't tooneel om eerlyk te bestaan.
Ras maar altemaal na binnen toe, ras, of hy zal kyven.
Wel geef my eens wat aan katryn.
Hoor, fransje, laat ons jouw vader daar laten, en zyn zot leven, en zeg ons ofje de zaak volvoert hebt.
Heer warnaar, 't is een zaak die my niet raakt maar my docht, datter bedrog onder schuyld, ik zou 't gezegt hebben, hadje my met zulk een onfatsoen het zwygen niet verzocht.
Op mijn goet vertrouwen, luystert na het eerste.
Myn heer zy hebben my niet deze stok zo geslagen, dat ik my naaulyks kan verroeren.
Myn heer, het heeft geen nood.
Wel vrouwmens, kon je niet gaan stappen!
Dat geschied immers noch wel ook ben ik daar door uit uw gunst niet geraakt.
Och main bein!
Naar ik gis van onzen meester zimon daar geleid en wel netjes op zyn manier in een ander papier gewonden.
Ick mocht dat ick niet seggen wil, de pocken op u lijf, die 't u vergelden moeten speciael, verstaet ghy dat.
Ic sel u dit heu kalfje wel verleeren, kan ick u eens achter een haegh of een dijck vinden, ackerlijsjes hoe wil ick u afsmeeren.
Flip, alleen.
En gerard, wien in 't minst die dingen niet en raaken, die voor een eerlijk man by elk word aangezien, stijft hem hier in.
Soo 't wel uyt valt, keddaer ik salje eens nobel vullen dien derm.