floriandebaene/EmDComF_OCR_post-correction huggingface dataset:
Och jae trijntjen, maer nou geloof ick dat bet gespens was, de een geleeck onse griet soo perfeckt, of 't een mensch was.
Wel heer, wat benje wonder kluchtig, wel, ik ben immers met wydruchtig, ik zal t niet hangen aan de klok.
Welk een feit zo weinig overleg te hebben, en beleid, zo los zijn trouwtje te verquak'len, zonder reden, zich weg te smijten, o wat losheid!
Daar zweefd me zo iets wat in 't hoofd, laat zien neen ik kan 't niet verzinnen.
Alardus, julia, krispyn.
't een wat uytwaerts, 't aer wat binnen, niet na d'een of d'ander zey, recht in 't midden allebey tussen staen en tussen hangen, tussen geven en ontfangen, tussen ruyg en tussen kael, recht in 't midden allemael.
Want alle midd'len acht de liefd' voor willekeuren te meerder.... maar ik vrees den ouden my zal steuren.
Ei lieve hoor dien aap der aapen, myn juffrouw is wel voor de praat, maar nimmer komt zy tot de daad.
Item twee malle schellingen aan de waagenaars knecht, die aan alle poorten heeft moeten vraagen, of 'er ook dieven gepasseert waaren, in de schuiten of op een waagen.
Elsje, zuster van trui.
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt en ten tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op seekere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma so is 't dat wy de saacke, ende 't voorsz.
Binje geen dief, wat duyvel doeje dan daar in de mand'.
Myn zeel das hupsch, der kherel habt gutter mienen.
Nou raakt hy hiel buiten westen, hoor je t niet?
Kom laat ons nu eens zien wat kapitano doet.
Zeeker, datje goe wijn inde kan had ik dronkze met een teug uit.
Zie daar, myn mantel.
Ei vrouw, wilt de droefheid van myn hart toch niet meerder vergrooten ik haat jouw niet, excuseer de drift... elizabeth.
,, ik heb nooit op mizerabelder plaats geweest, 't is buiten myn verwachten.
Zeg dan, zai ze, aldus zingende  1. flip zingt.
Ja wel, dit bold me zeer!
Ja, en noch vijftigh dubbeloenen want ick hou niet van die veel roemt, snaphaen.
De tegenwoordige regenten van de schouwburg, hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor dit kluchtspel, vergunt aan albert magnus, boekverkoper tot amsterdam.
'k meen nu niet uit te leggen.
Ik sta 'er van verbaast.
Gy wilt seggen, een leegh mensch is een duyvels oorkussen maer wilje schrijven, schrijft dat niemant en deert, die seyt dat hy wil, moet hooren dat hy niet en wil.
Wat drommel legje hier te kiskassen, brui je moer, en pakje biezen.
En bondze de handen boven  en de voeten onder aan menkaar.
Kasper, vader van machteld.
Kook coffy, t word al laat, en t jong menniste paar, dat hier logeert, werd ik al aan t gerucht gewaar, t zyn vette vogels, die hier zelden koomen vliegen maak alles klaar, maar pas voor al het kind te wiegen.
,, waar of die vrouwlui van daan zyn gekoomen?
Ben ik zo bemint?
De gravin oprijzende, en by de hartogin zitten gaande.
Gedaan in den hage, onder onsen grote zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten mai, in t jaar onses heer en zaligmaker, seventien honderd en veertien.
Heb ik je niet zo dikwils van den onden hond ingeschonken, als je tot onzent vrolyk bent, en vaak overzit tot den dag.
Jo saro sempremai divotissimo servitore della sua signoria  mi raccommando alla continuazione del suo favore.
Dat lykt hier al een raar slag van volk te weezen, naar dat ik kan verstaan.
Myn stelling is aldus de zon staat vast en stil de waereld zeilt haar rond, en draaijt eens op haar spil, of doet een ommekeer in vier en twintig uuren dat maakt den dag en nacht.
So luystert hier eens na een vrouw onlangs getrout, dacht dat sy by haer man geen kinders soude telen ging daerom met een pol in venus bogaert spelen na dat sy was bevrucht, en na haer sin bestelt, schonck sy aen dese vrint wel hondert pont aen gelt, wie sou om so veel poen niet buyten 't potje pissen?
'k sou dit sootje sey 'k soo wel lichtelijk voor me mee snappen, dat selje wel laten ouwe kennis sey de kockelweerd, 'k selje liver een paertje laten tappen ie weet wel, seyd' hy, hoe slecht dat het met de neering loopt altans als men niet een vloerduyf en hielt, een eerlijk man stirf wel van honger bykans.
Om eens aan de slurf te komen 'k had van daag geen wyn geproeft.
Zijn majesteyt heeft my met dat geluck gaan kleeden en voegh u gunst daar by, en schenckt aan my u nicht zoo blijf ik voor dees eer altijdt aan u verplicht.
Hoe heb ik t, zoekje myn dochter te affronteeren, wat beel jy jou in, spreek recht uit, ben je verandert van zin, dan zal ik weeten wat my te doen staat maar myn kind niet te hoonen.
Wat ick ben soo moe, 't gaet my als sommige paerden, 'k schiet al over de kooten ick magh wat gaen sitten.
Hartje, saartje.
Wy zullen toonen, met kaarsgieters eigen handt, dat het dezelve regels en rymwoorden zyn.
Weet ik het niet, myn heer?
Hou daar, broer, daar is een dubbele booteram van tarwen brood.
Dat ik dan loon na werk zou zien betaaldt.
O ja, myn heer, ik heb myn schuld, en plicht voldaan myn dochter volgd myn wil.
Flus soo ick om wat te halen, inde keucken sou gaen, en dit liefje volgde mijn, en hielme deer dingen voor die niet betaemde te seggen, ja wel deer, ick schaemde me schier doot, gelijckje dencken kunt, wel hoe een eerlijcke dochter sulcks te vergen, deynckt toch hoe ick te moe was nou ick liet hem al betien, en ick bedocht dese list, op datje allegaer sout sien dat het een guyt is die niet en deught.
Ik heb em von myn daagen nicht zeen, wat meug i dan zo vraagen, man by dem kranken, wen ik lichthart ze, er zol mi saterfaction verschaffen, ob ich wol em eins der kraage, was verzetten.
De drommel mag jouw tong wel haalen!
Hoogverheeve verstant, dat door alle nevelen en dampen de klaarheyt weet te vinden, gemoedight zijnde, komt hy zich met neergeslaagen oogen in uw weleedts.
Prudentio, ick kan mijn pijn niet langer dragen, vrint theodoro, wilt my zwacke onderschragen, waer blijft philippo dat hy niet bier mee verschijnt.
Ze is dan niet meer flipyn?
Wel roemertje, jy zelt in al 't gescherm verwarren. zevende tooneel.
Ha, ha, is't dat?
Hy tast in 't gat.
Moer, ay hangt die monsterzakjes iens weer op zijn plaats, de kooren beurs tijdt is toch verstreeken.
Dat was niet eerelijk edaen want et landt kan zonder cijns te krijgen niet bestaen.
Voila mon drole, t geen ik jou heb voorgespeld.
Breng ons weer in je huisje.
Wel machmen seggen als een wijf tochtigh is, soo is 'er geen houwen an.
Aardigaard is niet dood, ik heb gistren avond noch een brief elezen, die van hem eschreven is, en van deze morgen vroeg zel hy hier zelfs al wezen, zo hem onderwegen geen ongeval verhindert.
Wel hoe, je slaept by gien begijn, maer by een man.
Ja maar, zo hy my eens doorstiet?
Door een gefingeerden brief, quansuys van haer vrienden.... ann. ay my!
Segt sy met montje peck, oft duyvel eens most wesen ferd.
Myn heer, gy zyt om geld verlegen, na 'k kan hooren.
Het is zeer noodig, billyk en recht, dat zulke bedriegers, by welken dit bedrog werd gehanteerd, door de justitie, op t allerheevigst, en scherpst werden gecorigeerd.
Laat ons man lustig weezen, nichs haab ik zegt breur, t hart ist goet ond eerlich, man we zunt toe hoop von vleisch ond bloed.
Oct. gy weet dat fulvius mijn gramschap heeft gaan tergen, en mijn geduldigheyd, gepijnt door zoo veel smart mijn liefde en zijne gunst die woonen in u hart ik heb my met de trouw en deughden daar gaan vlyen, en zulck gezelschap kan daar geen verrader lyen, zy zijn daar nooyt gerust, ten zy de minste wijckt, 't is billick dat verraat voor trouw de wimpel strijckt.
Ont lerren, das it t zelbst al dagge zou wacht neemt.
Ho, ho hier trek ik de kwintessensie uit jou malle klap mien je me de kruizaaten op die manier afhandigh te maaken?
K beken, dat is een wonder ding, k verstaa niet die vereeniging.
Juffrouw ik kom. anna.
Ik zal dan zo daadtlyk die geen, dien u doet quynen, door kragt van myn bezweeringen, alhier doen verschijnen, en dan zult gy eenige kruiden over uw hooft smyten, die ik hier toe mede heb gebragt, en zo zal ik haar dan dwingen dien drank te drinken, door welkers kragt zy zodanig op u verzot zal werden, dat zy u van zelfs zal naloopen, ja verliefder werden als gy nu zyt, waar door gy alles hebt te hoopen.
Pieckedenise, een kael edelman.
Kees koenen, de pikken haal de vent.
Weer trouwen!
Je zeyt al goeder tier, edelman.
Andries, pieter.
Karel en izabel, jan en kniertje danssen onder den dans treed flip, al danssende, toe, en vat de bruid om den hals.
Lammert gaet sitte, knipof wt.
Je doed wel datje, in tyds laat in verzien, want die patjent die schort al vry wat, ook zo is zyn blaas heel verschoven, en die zit hem nou recht onder t linker schouwerblad.
Heel wel, vader lief. jacomyntje janz.
'k denk dat de hospes wel een kamer heeft, daar ik een weinig rusten kan, en ook my zelf verschuilen.
Dat 's een plug.
Floor opend den mond van de zak, en daar uit vliegen een magazyn hommels, torren, byen, enz.
Laat oe raan ich wol nicht blyben, wen ich bees word, zol stoe beeven.
Jy lui geeft je geld aan kantjes, strikken, en zulke voddery, en je hebt nau een hemd aan 't lyf.
Wat zelje doen heer, 'tisje vrouw, wasseje vreemd, je mogt ze een voet in 't gat geven, en laatenze loopen. jochem.
In 's gravenhage, gedrukt by iacobus gezelle, boekverkoper in het agterom op 't hoeckje van 't hofpoortje.
'k wil het hopen.
't isje vergeve jaet, op een dicke neus na, mit een paer blaeuw ooge.
Neen, neen, heer govert, niet te spotten.
Geef my raet.
Foei, jou schandvlek van onze aloude beroemde stam, is 't geen droefheid genoeg, dat ik hier een burgerlyk leeven lyden moet in amsteldam?
Hoor, wyf, ik geloof, dat zulk volk de eene dag voor vrouw ageeren, en de ander dag voor man en speulen slechts alle dingen gemeen, en loopen maar zo onder een, in t honderd.
Hospes gaa terstond een kamer open maaken, daar we ons verschuilen.
Ja, ja, daar is de guit.
Hoor jacoba, of jy hier noch zo lang staat te hakketeeren, 't is vergeefs 't is verlooren gepraat, je moet myn zin doen, of ik zalje niet laaten trouwen en ik weet, datje 't evenwel noch gaerne eens doen zoud.
Maeck op nu pleun.
Toback, en wijn, en bier, of hoerhuys meent dien droncken bloet.
't is u niet onbekent, en 't zal my noit vergeten, hoe 'k met uw zaal'ge man veel jaren heb versleten in ware vriendschap.
Wat wierd 'er gezoopen!
Heeft myn heer hem bedacht?
En jy waerdin, loop straks eens in zyn kamer kyken.
Ai frankbuur, hou 'et hum ten besten.
Zet haar zachjes neer, en haal een kussen, om achter 't hoofd te leggen.
Ick sal daer me voor al den grontsteen moeten leggen sa philipin phil.
Ik zat by myn vrouw an 't vier.
Clorinde van u eer, zal ick beschermer zijn. al zou dees schelm mijn bloet, noch onder 'tuwe mengen, zoo zal ick nimmermeer, zijn wreede daat gehengen.
Als het niet in zulk gezelschap was, zo zou ik zeggen 't is geloogen.
Ay kijk e reis, onse drooge jorden wil ook al wat zeggen.
Jan. ik neem je veur myn schoonzeun aan.
En hoe de vlam der kaars vergroot, schoon and're zaaken verschieten door de verte, en uit onze oogen raaken?
Zy volgt waer dat ick ga.
'k zou daar myn kop niet eens mee quellen.
Of hebje de duyvel gesien?
Hoe na souse jou vrees je al te qualijck bekomen, ick salse liever om uwent willen alleen opsnappen mager.
Ik zelf, quam eens een vriend bezoeken, daar zat een snapster my den ganschen tyd te doeken.
Tree maar binnen, daar is zy.
Christiaan, neef van philippyn, een gewaand doctor.
Een wonder voorval zal ik u daar van verhaalen, die de natuur dee gaan zelfs buiten haare paalen.
My dunkt gy syt onstelt, verleegen.... isabella.
Zie, we bennen hier niet bekent.
Doch lykewel ik mot zoon beetje diskereeren.
Dat zou ik wel vervloeken. maar zegt my, heer, wat zal na 't kijken dan geschien.
Heeft onze margriet u van ochtent vroeg, niet uit het huis van sinjeur vettelafoesje zien loopen, met de paruik en deegen in de hand?
Ik zel jou wel volgen.
't is te ver gekomen.
Mais, ma niece, al weer zo styf?
Neen neem deel met ons in dit vermaek van wonderen te hooren kom, naeder met eerbied, en open uwe ooren.
Dit is wel een kluchtigh verstandt, hoe na, sou den boer ons wel hebben bedroogen?
Nou giertje, bedaertje, het is mijn van harten liet, dat is al eveneens, 't is wel gedocht, maer de saeck is niet geschiet.
Zo weet gy dat hy vluchten zal want hiel hy standt zou ik niet derven, klara, weggaande.
Men zal moogelyk aenmerken, dat het een stuk zonder minnery is, en ik had zelf, om rechtuit te spreeken, 't liefst anders gezien.
En om u ook te entretenir, zo t u te pas mogt komen en myn franchise niet wierd kwaalyk opgenomen.
Moord brand!
Me jufvrouw vind gy 't goed, 'k verzoek u voor myn zoon ten huuw'lyk.
Ik hoef geen slecht gedicht te prijzen, of ik wil of niet 'k ben niet verplicht tot complimenten aan de dames 'k zal door 't hooren, van hoofse jonkers zot geklap, my niet verstooren.
Wel waar, malloot?
Nou bauke lolles, ik deink immers niet dat et met jou zulken haest het.
Dat 's waar, waar is men gelt?
Als ik 'er noch om denk, elk een braave juffer an ons zy, 't mocht geen quaat met ons kassiertjes, we maakten ons daar zo en vijf, ses weeken vrolijk met de brabantse diertjes.
Zo was 't ook.
Das bin ich, wen man wol erhalter was van, mein redliger hospes, ig wol as ein erlich man op meiner conscientie vorklaren, hoe das ig mit deize straatscheinders deizer nacht bin kevaaren, gleig men dener passagier wol weist wasser deizer nakt is keschiet.
Ik al, myn heer, ik zag een heer, en een mevrouw, die heel bont opgeschikt waaren, al lachchende treeden van de stoep.
Dat bevind ick aan mijn self, doen hy eerst by mijn quam praten hoe weynigh dacht ick doen dat ik mijn maaghdom aan hem sou laten.
Ik zweer, je zult naer 't verbeeterhuis danssen, al was 'er geen zoon meer in 't land.
Santilane. gaerne, monfreer.
Maar zoetjens eens, al zacht, 'k moet zien wat deuze vent hier met de meid komt maaken!
Met hem genoomen, zy zyn gezaamentlyk vertrokken, dit gaat vast, k zal haar doen sneuvelen.
Olof harmensz propdarm, de schout, en twe dienders, willem, herman, eelhart.
Maar myn heer, het volk zou met my spotten.
Wel, men laat ze voort beginnen.
Myn julia nu eens gekust.
Zyn hier geen hoenders, met een gans gebragt?
Maar sellement daer komt jorden, k zorg, dat hy men an zel spreeken.
Ja, schoften die achter myn heer den advokaat zyn rug zo wat grimmatsen bedreeven.
Ferdinand, eelhart.
In amsterdam, den 12 maart, 1685.
Jy bent met dat volk gebruid, men moet ordre daar opstellen zo goed als men kan. wargaaren.
't is wel meid, maakje my papaatje, zo maak ik jou tot loon mamaatje.
Gozen tegen jakomyntje.
O heilsaam kruit om 't hert te sterken, dat wond're dingen uit kan werken, voor flerecijn o brandewijn! die voor de beste medecijn gehouden wort van veel doctooren, aptekeren en professooren, die als een oorsaak van de vreugd, de doffe geesten maakt verheugd.
In nostro cillegio, o bloet, ick spou mijn gal van spijt, sga.
Hoe weet zy t alles?
'k zal haar behendelijk uithooren maar ik beef, en was 't niet beter stil die zaak te laaten vaaren?
Nou, kyk, neel sprinkt er toch mee om, zy mag die vuile pinkster blom zelf reinigen.
Neen, 'k zal ze maar voor goed ontfangen, je zou my ligt geen and're langen.
Allon molkwaer!
1683.jan jasperszen, makelaar.
Maar is zy zedert in valense niet gekomen?
Wat u des aanbelangt, hebt gy geen zorg, mijn nichte hadewy, het is voorwaar my niet om 't even waar ik mijn dochter aan zou geven, want ik heb daar mijn reden toe en daarom maakt uw brein niet moe maar vorder wat uw raad mag raken, van haar tot een bagijn te maken, is om een vrouw, die, zo ik raam, was graag mijn enige erfgenaam.
Maak je reed?
Hoor papa, daar helpt geen praaten, zo hy gaat, moet lik'pot mee.
Baaker, is de kandiel klaar!
Hoe zedig gy ook schynt, 'k zie d'oorzaek van uw quellen, en dat gy u niet durft by deze baezen stellen ook wil ik voor deez' tyd op u alleen niet zien, maer, lieve zeg my eens, zyn dit zo groote lien?
't sal hem syn een vreught, soo ghy dit maer en doedt voorts, om dees saeck na wensch, volkomen wel te klaeren, soo sal men gheven uyt, dat ghy hem quaemt te baeren.
Rep je wat, we wachten je dan.
Maar, myn heer doctoor, ik erken u voor de geleerdste van 't geheele land.
'k heb wel toebak, maer geen pijpen, willewe tot lichte stijn eens aen kloppen.
Daar zulje de goe vrouw uit zien hangen.
Ja, ja men heer, denk 't is een karonje, en varken, ze heeft 'er gat vol.
Henrick de valoys, koning van vranckrijck.
Zo je men aanraakt, t zel je niet wel vergaen zie veurje.
Is die slagh mis.
Een zoopje.
Ick koom alleen mijn prins, om niemant te verstooren.
Gerbrech, moeder van alida.
Ik wensch dat al de smart, die my het hart zo schroeft, u zoo doorknaagen mach, gy rusteloos gaat swerve, ontrooft van staat en eer, u asch nooyt graf verwerve, ia dat u naam gehaat by yder een mach zijn, dat elcken dagh vermeer uw rampen en uw pijn.
Ik zal zelf met u gaan.
Ligt na 't gezelschap, waar wy gewagt worden.
Nu man, hebt ghy ghedaen?
Likkepot, karel.
Geen zorg, ik zal'er wel op letten, en ook ter degen my naar zetten want zou ik zeggen op een hair de gaven van mejoffrouw klaar, ik zou'er van reinier.
'k heb mee jong eweest, frankbuur, al bin ik nou ien ouwe vrouw.
Maar guns komt julfus ik versteekme.
Noe is mick wol veur eyn doolder beter im pansse, jo verworen sot, dat sagh er bysterlijcken mit my oet, wat eyn honsvot, ick daght by mijnder arme padentassche nicht dat icker dorch kamen schol, ne noe geytet on steytet, su door om keyne so daller, wol ick die pijne weder oetstoon, nee by mijnder seel, ick leep wie eyn schijtende hont, on ick heel de buckse in beyde hende, middelerwijl sagh ick eyn gangsken open, door wol ick mit verloeff mijne nootdruft doen, wo noe weerstu dol, reep door eyn besuckt olt wijf, se hed soo eyn lange snebbe, woo nae grootmeumeke seed ick al mit gemack ick wilt nicht hebbe dat doe door schidts seedse, ick dacht dat scholdender wol doesent seggen jo verwoor, tom lesten vont ick noch yen steynen brugge, door ick my den ontsletygen drek toe hubschen quyt mookte, tom goe ioor noch toe, wat effet veur tuygh weer door ick soo of broockte?
't is goed, en ik meen eens by saartje t'onderstaan, hoe haare meening is, dan kom ik herwaarts aan, en zie hoe gy... rijkhart.
Sus, geen meer gepraats ik hoor hem komen.
Hier is noch kees, en broot, en noch een brocxken vlees, 'k sou het wel eten, maer ick heb te grooten vrees, door dien 't betoovert is 'k sal 't aen de hont gaen geven, barst hy, soo barst hy, aen een hont is niet bedreven.
En lukt het my, wat heb ik minder te verwachten, als goeye dagen, en gemakkelyke nachten.
Toen men ons nu aan taaffel riep en zy met my beneden kwam, zag ze, dat ik de sleutel van't kabinetje nam want ik dee 't expres, om moeder in geen kwaade luimen te brengen ik toen haastig af, om geen tyd te verzuimen, zo 'k zei, dewyl ik 't goed graag voor myn vertrek gevouwen had maar 't was, om dat ik wist, dat je altyd, voor beurstyd, at, en 'er laat weer af kwaamt, op hoop van u te zien wederkeeren.
Waer blyft myn soete man?
Ende ten eynde de supplianten desen onsen consente en octroye mogen genieten als naer behooren lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aengaen mach, dat sy de supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Ick volgh philippo na.
Zoo ben jy t aldergrootste beest, om dat jy my dat hebt verzweegen.
't is lang genoeg gescherst.
Deez ionker heeft mijn kind troulozelik verleid en door uw schelmery hebt gy dit kwaad bereid dies heb ik voor u ook een zelve straf gekozen.
Sa, viva d'oude schoen, en gy daer by mijn heer.
Lieven, zoon van dibberig, en vryer van magdaleentje.
Tegen albartus gelyk hy meende.
Wat doet die jonge kadet hier?
Constantia in de venster.
't was een biest met twee ooren.
Myn heer heeft daar gelyk in.
Het is te luttik zeeker jantje, om kort te gaan kom noch een koe.
Goeden avond uitgeleezen, als ik u niet en zie schijnt ieder uur my wel een jaar te wezen, ik leef al treurende wanneer als ik de glans van uw schoone oogen mis dan schijnt den dag my nacht, en 't licht my duisternis.
Die vent zit eeuwig met een pypjen in zyn' baard. achtste tooneel.
Mevrouw, wie dat gy sijt kan ick niet weten, door dien dat ick u nooyt en heb gesien, ick ben gewis in sorgh, en 't kan geschien dat ick of gy sijn van iet vremts beseten, dan 't sy soo 't sy mevrouw, 't is my bevoolen altijt te redden 't vrouwelijck geslacht wanneer het is in droeven staet gebracht, mits ick een ridder ben die noch moet doolen.
Maar hoor, dewyl ik 'er kennis aan heb, zal het beter wezen dat ik haar eerst eens alleen spreek, ik zal 'er na toe gaan, en zo daadlyk met haar by u wezen, blyf maar een oogenblikje hier staan.
Ja wel kedaar, 'k mot eerst een weinigje bedaaren.
Hoor deez' verliefde zucht uit mynes herten grond, zie eens dit doods gelaat, let op myn treurig weezen, en laat die jonge wulp u langer niet beleezen.
Ik heb zo'n dorst door al de droefheid, hoor katryn, ik bid je smokkel, als je kunt, een glaasje wyn.
Dat hare schult maakt wis. const.
Wie zyn getuygen van dat gantsch verfoeylyk quaad?
Zwey schilling ihr meine herrn es ist ein lumpen geld.
Ik leefde by me keel wel vier dagen van de wind, o!
Jan. maar om te eeten?
Mijn heer, wie leeft in alles niet vernoegt, die zo veel voordeel heeft.
't is reen hy u betaelt.
Daar leid dat wilde beest nou, en kan vinger noch handen roeren.
Dat zel ik aan de tyd bevoolen laaten, hoor iens, de trouw maakt de menschen vrypostiger, en een man hoeft zyn vrouw juist altyd met geen weidsche komplementen te streelen.
Wy hebben geen gevaer, dit is geen volck waer van men onheyl kan vermoeden.
Hier valt niet te troosten.
Geveynsde bedelaar of herstelde liefde.
Kom hier, heb je 't hart, luizenkraker!
Wel wilt gy my niet bedancken, ick spring van blyschap, sga.
Laat deeze vryjer uit.
D' edelman en snaphaen.
Wel neen, dat brust me niet met allen, maar zo hy 't merkte!
De liefde kent geen deugd, ik tracht uw kuisheid noch uw deugden niet te krenken, verban die argwaan ey wil my tog niet verdenken, k zoek u alleen te ontslaan van zulk een out gedrogt van zulk een gryzaart die u heeft om gout gekogt.
Het vryen kan passeeren maar 't zoenen, meisje, zou ik liever niet begeeren.
Zo hy hartnekkig blyft, ik sweer hem ongena.
Katryn. ik zie 'er een gat door, en myn oog heeft my zelden bedroogen.
K vreez dat ze reeds in slaap zal weezen wat middel om haar dan te spreeken?
Toen het eerste gerecht op kwam, zei hy zo hebben wy ons geld gewonnen by het tweede, zo kunnen wy het noch staande houden en by het derde, zo raaken wy het weer kwyt.
Wel, is dat een mensch ophouwen tiribus?
Alle diese stucke sind ihm von mir als approbirten und examinirte stein bein schwein und bruch schneider zum neuen jahre geschencket und berehret hier worden eenige neusdoeken op de stellaadje gesmeeten, en geduurende het speelen der muzikanten, word pekelhaaring, door de kwakzalver, van de worm gesneeden.
Als t nood had, was t te laat, en ik van t geld ontblood, en niet alleen van t geld, maar, wie weet, voor myn leven, in t beterhuis, en dat heb ik mal toegeschreven.
Hier, of daar wat mag 'er aan gebreeken?
Schaf aanstonds geld.
En dat is die zelven hans de kruier, die van de morgen met een brief tot onzend is geweest.
Daer soeckt vry door d. ian siet hem hier voor u staen.
Basti al nocchiero ragionar deventi, al bi folco de itore  le suae piaghe conti l guerrier, conti l pastor gli armenti.
Sachewis dat gepraet, dat maeckt mijn heel onrustigh, wat is daer al voor volck?
O ladislaus vorst, en koningh van mijn ziel, hoe pijnt u doot dees borst met duyzent smarten ach!
Hartje spilpenning.
Zeg, dat ik na de yvoordraaijer, om de bestelde snuifdoozen was geloopen, en dat ik nu hier, voor in de kamer, alles in ordere stel.
Goen dagh iojokom men lieve man, ick werd hen na dem goorden gan om my to wasschen hubsch on schoon, gelijck stedes ben gewoon.
Ach, myn heer, bedwing uw driften hy heeft uw mantel mee genomen.
Ja na de schijn.
Spreeck, of kan zy niet behagen die eer dce dageraet was van zijn ziel en hart is blanche hem niet waerd, wat is het dat haer smart?
Och lieve soete gelt, ick weet nau wat ick doen, so maeckje mijn ontstelt.
Ben jy het pieter, wel waarom heb jy je naam zo lang verzwegen, want had ik geweten, dat jy het waart, ik had al eer open gedaan.
Wat zalmen langer noch beleeven!