floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ras, tree in.
En gusman?
Zal de wacht Hier buiten houden, en zo lange zich versteeken, en geeven my de leus, zo ras zy zyn geweeken, op dat ik veilig mag vertrekken, waar door wy Ons van alle achterdocht en opspraak houden vry.
DON FELIX, MENDOZE, GUSMAN ter zyden.
Ree zacht, maak geen gerucht.
't is wel ontydig spooken!
Zyn dit geen veyers, die de meid hier heeft besprooken?
Indien de min elk een deed lyden zulke pyn, Wat zou een minnaars staat dan ongelukkig zyn!
Een ieder slaapt nu reeds en leid gerust te droomen, en gy alleenig blyft.
Ik wil myn dood voorkomen, En Isabelle zien, op dat ik van my weer die al te wreede slag, die my werpt heel ter neer.
Ik moet haar spreeken.
Digitized by goe blys.
MENDOZb.
En gy, durft gy haar stooren, En meenen dat zy staat gereet om u te hooren, En meer zal gunstig zyn in 't midden van de nacht?
Zy die altyd zo fier uw liefde heeft veracht.
Myn liefde is wel voor haar noodzaaklyk om ontslaagen te worden van een trouw, die haar niet kan behaagen.
Hebt gy niet afgespeurt waar dat haar kamer is?
Ik zag haar gaan in dit vertrek, naar 'k gis.
Maar hebt gy dat wel vast?
Ja zeeker, staak uw vreezen, hier is t.
Klop zachjes aan.
Is zy al opgereezen, En wakker?
luister eens.
My dunkt ik hoor haar gaan.
Daar gaat de deur al op.
DON FELIX, LEONOORE, MENDOZE, GUSMAN ter zyden.
LEONOORE wie klopt hier aan?
Zyt gy het?
Ja ik ben 't, die u alhier kom stooren In 't kwyten van myn plicht.
Ik vrees men mocht ons hooren, spreek noch wat zachter.
Wat heb ik verlangt, en hoe ben ik verheugt, dat ik een oogenblik u toe mag spreeken!
Maar ik moest u wat meer gramschap toonen, gy zaagt my laast, en zweegt, hoe kunt gy dit verschoonen?
DON BERtRAN de CIGARRAL, DON FELIX.
Myn liefde bleek genoeg uit myn verdriet en smart, En gy laast uit myn oog het binnenst van myn hart, gy kost daar uit genoeg bespeuren, en besluiten.
Maar hoe kon ik Mevrouw u spreeken, en my uiten Voor Don Bertran?
't is waar dat hy myn heil weerstaat.
Maar isser tegens hem voor my geen hulp of raad?
Ja zonder dat ik hoef u meerder te verklaaren, Daar is wel raad Mevrouw.
Ik, ik kan u bewaaren, En van dat strenge lot bevryden.
Maar zult, al 't geen ik onderneem bewilligen, en my Daar in niet tegenstaan?
De min.... DON BERtRAN van binnen.
Wie komt ons wekken!
Vaar wel, laat ons vertrekken, blyf hier niet staan.
Zy gaat binnen.
Wie raast hier zo?
Don Garcias.
Hebt gy my niet gezegt dat hy vertrokken was, En ergens anders stiep?
Ik dacht het.
Gaan wy binnen men doze.
Wie dorstooit hoopen of verzinnen, dat ik zo dichte by die liefjes blyven kost?
51 Op schildwacht staan, en niet zou worden afgelost?
Zy zagen my niet eens door al haar bezigheeden.
Wat scheenen ze alleby vernoegt en wel te vreeden!
DON ALVAR de kamer open doende, gereet om uit te treden.
Is 't veilig?
kan ik gaan?
Ja ras, kom uit.
Don Bertran maakt gerucht van binnen.
De baan is klaar.
nu is 't weer heel verbruit.
Daar hoor ik don Bertran.
Hy komt, nu wil 't hier honden, don alvar.
Wat grooter ongeluk!
De drommel doet de ronden En reid opstelte, tree we 'er binnen, ras, sluit toe.
De deur.
DON BERtRAN met de bloote deegen in de hand, GUSMAN.
nog eens wie daar?
wel hoe 'k heb nochtans iemand aan myn kamerdeur vernoomen, en ook gerucht gehoort.
Ik moet daar achter komen En weeten wat het is.
Ik zal niet rusten, voor Ik alles heb gezocht ter deegen door en door.
die zig verbergt, ik zal hem doen gevoelen Myn dapperheid, en met dit staal myn gramschap koelen.
Maar, naar my dunkt, ik zie een man voor het vertrek Van Isabel, 't is tyd dat ik myn moed opwek, en myn couragie toon.
Wil my te kennen geeven, wie dat gy zyt?
spreek op, of gy laat hier uw leeven.
Zo schilyk niet.
Ik bid, steek op.
Zeg, hoe zyt gy Genaamt?
DON BERtRAN de CIGARRAL, GUSMAN.
Hiet, gusman.
Gy hebt my de pooplecy Van schrik op t lyf gejaagt.
Wat doet gy hier te waaren?
Ik zoek een slaapplaats Heer, ik bid u wil bedaaren.
Zoekt gy die hier?
De plaats voorzeker is niet vreemt.
Wat kan 't veel scheelen of men 't hier of elders neemt.
Ik kies myn Legerstee, en leg altyd te droomen By de een of de and're deur, gelyk een spruit gekomen Uit Gusmans Stam, die lang voor Schoojers zyn bekent, En nimmer op een bed te slaapen zyn gewent.
Maar met verlof hoe laat is 't Heer?
gy kunt het weeten Enzien.
De Lucht is vol gestarnte.
Ik heb vergeeten Myn uurwerk.
Maar kom hier, waart gy het niet, zeg my?
Die aan myn kamerdeur geklopt hebt?
Ja, gy.
'k zoekt rust, en dacht geenzints u in uw rust te stooren.
Zo iemand de eene deur voor de andre had verkooren.
Ik wil de waarheid daar van onderstaan.
Hy wil naar Isabelles kamer gaan, maar word door Gusman weerhonden.
Myn Heer Ik denk het is een Geest die hier waard op en neer, ik heb hem zelfs gezien, het was naar myn gedachten Een groote zwarte schim en 't is voor waarheid te achten.
Want zelfs de waard heeft my vertelt, dat zomwyl hier Gehoort word in dit huis by nacht een groot getier Van stemmen onder een, die ieders rust verjagen.
Een Spook dat nu eens zucht en dan eens knort by vlagen, Maar dat zich niet van elk laat hooren, heeft verstoort Uw rust door zyn geraas, en dat hebt gy gehoort.
En gy brengt nochtans hier uw nacht door zonder schroomen?
Ik sluit de geesten op.
Zy durven hier niet komen.
Ik ben nieuwsgierig, ik moet eens op staande voet Gaan zien, hoe dat myn bruid al vaart, en wat zy doet.
GUSMAN Don Bertran tegen houdende.
Wel wat zou zy nu doen?
zy slaapt.
Kom laat ons hooren nader, snorkt zy hard?
Geen vrouw zou my bekooren, die hard ronkt als zy slaapt.
Men hoort haar nimmermeer, t zy dat zy slaapt of waakt, ze is zeer geduldig Heer.
Ik ga, en wek haar op, zy zal my wel in laaten laaten, als 't by nacht, want ik heb lust om wat te praaten, door dien myn slaapen nu al is gedaan.
Wat zou Zy kunnen zeggen?
Ze is ten naaste by myn Vrouw.
Zy kon met recht en ook met reden haar beklaagen Dat gy haar weinig liefde en achting toe kwam draagen.
Maar zo gy zulk een lust tot praaten hebt, wel aan!
Ik zou u bidden.
't verzoek is stout gedaan.
Dat gy my van een Spel wat vaerzen op wout snyen, Want zulk een groot Poëet als gy kan te allen tyen Een vaers tien twintig voor het minst van buiten.
Wel Uw voorslag by myn trouw is goed, k spring uit myn vel Van blydschap, dat ik hoor, dat gy naar schoone zaaken Begeerig zyt, k wil uw gehoor deelachtig maaken Een heerlyk stuk, dat zelfs de kunst te boven gaat, Beweeglyk uitgewerkt vol teedre dristen.
GUSMAN. DON BERtRAN de CIGARRAL, GUSman.
Laat ons naar uw kamer gaan, zo kan ik beeter hooren.
Laat ons blyven, want myn zuster mocht ons stooren.
Zy wierd licht wakker door myn stem.
Gy zult daar in Een schrand're minnaar zien, die aardiglyk zyn min En lyden openbaart, en 't stuk in alle deelen Zeer heerlyk by vervolg.
Dat dient men dan te speelen Wel vyftig daagen lang.
Hoe is dat stuk genaamt.
HERODES KINDERMOORT de Waereld door befaamt.
Een schoone naam!
Gy zelfs zult toestaan en belyden Dat zy komt overeen met de inhoud, 'k stel ter zyden myn oordeel, oordeelt gy, gy zyt daar toe bekwaam, Of gy wel immermeer kost vinden beeter naam.
in dat heerlyk stuk staat alles op zyn beenen, en komt zeer net ter snee.
Ja, iOPEs zelfs zou 'k meenen, 't is maar een kreng by u.
Geen stuk heeft ooit of ooit My zo veel zweet gekost als dit, eer 't was voltooit, Maar om eens tot de zaak te komen, in 't begin Voer ik HERODES met drie hondert Kinders in.
Een schoon getal!
als elk twee Vaerzen maar zal spreeken, Dat maakt net aanstonts uit zeshondert, naar ik reeken.
Een braaf tooneel vol volk!
behalve noch de stoet En weinig lyfwacht die HERODES hebben moet.
Spreekt stil tegen Don Alvar, die met hiacinte aan de deur van Isabel staat.
Don BERtRAN.
Wie waarschouwt gy?
wat willen deeze kuuren?
GUS. digitized by google.
55 GUSMAN.
Ik spreek de Kinders aan om haar van hier te stuuren, zy neemen te veel plaats.
Nu in het tweede deel.
Daar in maak ik een trek zo heerelyk, zo eel, als ooit gezien is, op het einde van haar leeven.
Toen haar de dwingeland het vonnis had gegeven.
Hy keert zingom, en ziet Don Alvar in de deur van Isubelle staan, zo als by meende weg te vliezen, het welk don Alvar weer binnen doet treeden en de deur toedoen.
Maar wat is dit?
ik zie iets dat my zeer mishaagt.
DON AIVAR tegen HIACINTE.
Sluit ras de deur weer toe.
schoone maagd!
Myn lief, myn vryster!
hebt ge alrede zulke kneepen?
Ik dee u ongelyk, en had my zeer vergreepen, te denken dat gy sliept.
Wat zaagt gy Heer?
Een Vent Die Isabel alleen te spreeken is gewent by nacht, zy houd hem in haar kamer opgeslooten, ik zag hem, zo als hy de deur had opgestooten, En meende weg te gaan, maar met ik omkeek, deed hy ras de deur weer toe.
Ja voort, maak u gereet, en trek van leer.
Ik wil hem op de daad betrappen, En voor het minste hals en beenen stukken kappen, klopt aan de kamer deur, doe op, zeg ik, doe op, of ik zal met de voet De deur oploopen, zo gy voort niet open doet.
Voort, gusman stel u in postuur om weer te bieden.
Terwyl men open doet, zo kan hy niet ontvlieden.
HIACINTE van binnen.
Wie klopt en raast hier zo?
met verlos.
Ik, een Bruigom naar de zwier, en nieuwste snos.
DON BERtRAN de CIGARRAL, ACHTSTE TOONEEL.
DON BERtRAN, ISABELLE, HIACINTE met de kaars in de hand uit de kamer komende.
Lyt gy noch niet in slaap myn schoone en uitgeleezen?
De bloote deegen in de hand!
Ik kom door spyt vervoert hier met een boos besluit, en haatlyk opzet.
Wel gy slaapt dan niet myn Bruid?
Geen tyd is ooit bekwaamer als nu, gy slaapt dan niet?
Maar sluit in uwe kamer een vryer.
Is hy fraai van leden en gelaat?
Speeld gy voor zot, of zyt gy 't inderdaad?
Dat gy dus revelt.
Leg, wie meent gy hier te vinden?
Zo acht gy my voor zot Mevrouw, myn wel beminde, en durft het zeggen daar ik by ben?
maar ik zal Of gy het wild of niet, gaan zoeken overal Dat hoere Pakhuis door van binnen en van buiten, tot dat ik eind'lyk heb gevonden 't hoofd der guiten, die me ondersteek wil doen.
GUSMAN Hiacinte de kaars afnemende.
Ik zal u lichten, kom, laat ons hem zoeken Heer, en keeren alles om.
Hy valt en doofd de kaars uit.
myn hoofd.
Is dat vallen!
Myn hoofd en leden zyn aan stukken.
O gy malle bedel.
Bedurve maakzel!
nu hebt ge u wel uitgesloft, en de kaars is uitgedooft.
Het is pek donker,... GUSMAN.
Myn bil is uit het lit.
ik kan naauw spreeken.
Hou, holla, hei, komt voort, en wilt de kaars ontsteeken, Brengt licht aan meiden, knegts.
Don Al var uit de kamer van Isabelle trekkende.
'Pak u hier voort van daan 'terwyl het donker is.
Hoe drommel zal 't hier gaan?
Don Alvar tegen houdende en by de neus grypende zo als hy meende weg te gaan.
ik heb u by uw lappen Myn Vriend zyt gy het?
zocht gy my aan stil te ontsnappen, haas op te speelen?
Neen dat 's mis myn Cameraat.
GUSMAN tusschen byde dringende.
Ik ben 't, ik zou de kaars weer op gaan steeken, laat My gaan, 'k ben Gusman Heer, hoe moogt gy my zo prangen?
Daar komen zy met licht, nu zal ik myn verlangen Haast blussen door t gezigt, en zien of gy het zyt.
Ik zie geen uitvlucht meer.
o spyt!
Ien!
Vrees niet Meyrouw, hoe moogt ge u om een gek zo kwellen?
DON BERtRAN, DON ALVAR, ISABELLE, LEONOR met een kaars.
DON FELIX.... hiacinte.
GUSMAN, MENDOZE.
Wat jaagt u hier by nacht?
wat doet u zo ontstellen?
Wat deert u broeder?
DON BERtRAN haar de kaars ontnemende, ziet don Alvar in 't gezicht.
Myn schoone Man, myn neef en vriend, gy zyt het dan?
Die rot is in de val.
Hoe staat hy nu te kyken!
Gy zyt een galgen aas, een schelm.
Zyn dit de blyken Van uw getrouwigheid?
tegen Isabelle.
Spreek op, gy slimme pry, wat deed hy hier by u?
Ik heb al willens my Verstooken om te zien en op haar doen te letten, op dat geen ander u die schoonheid zou ontzetten, zo zorg ik voor uw eer, gelyk een rechte Vriend.
Gy zaagt haar al te na.
'k ben daar niet mee gedient.
Zo hebt gy 't voor myn eer gedaan?
't is drommels net bedacht.
Wie had u dat geheeten?
DON FELIX tegen don Alvar.
Zyt gy haar guardiaan en hoeder?
DON BERtRAN tegen don Felix.
Albedil, wat raakt het u?
Waar breektge uw hoofd weer mee?
Ik wil Dat hy haar gaa zal slaan, en naar zyn welbehaagen Voor haar spyt u en al de waereld zorreg draagen.
Beklaag u dan niet dat gy ziet.
Ik wil het doen, En kreun my niemendal aan zulk een onfatzoen Als gy zyt.
Weet dan dat.
Wat zal hier noch geschieden?
Met verlof gy kunt uw knegts gebieden, ga naar uw slaapplaats toe, en laat ons hier in rust.
Kom, gaan wy, ik verbreek die slaafsche minnelust waar?
Waar mede Isabel zo lang my kost bekooren.
By nacht in haar vertrek een minnaar aan te hooren!
ongetrouwe!
't gaat te ver.
welk een hoon!
De hemel zal eerlang u straffen tot een loon van wispeltuurigheid, k laat hem die zorg bevoolen.
Hy gaat geheel ontstelt, zyn harssentjes die doolen.
Hy kome nooit weerom, maar loope naar de droes Of verder noch, zo maakt hy my de kop niet kroes.
DON BERtRAN, DON ALVAR, ISABELLE, LEONOVA, HIACINTE, GUSMAN.
Wat wil al dit geheim?
Zeg, wat is hier bedreeven?
Don Alvar kan hier van u meer voldoening geeven Als ik.
Waar vond gy hem?
Ik heb hem op het mat Betrapt, hy komt hier voor myn veekning, dat je 't vat, LEONOORE.
En voor de zyne mee.
Gy zult my zo niet paajen, hy komt hier niet als om zyn naatje mee te naajen, hy mint wis Isabel.
Gy spreekt niet zonder reen.
Men moet het denken.
Of dat hy hier maar alleen Kwam, om haar weederom wat op de mouw te spellen, Want zy hoort gaarne de een of de andre grol vertellen, ze ontluikt daar van gelyk een roos.
LEONOORE bezwymende.
'k bezwyk.
Zy krygt haar oude kwaal, myn heer.
Ze is flaauw en van haar zelis, zy zal van spyt verstikken.
Men help haar.
Water, ras.
Laat ons haar wat verkwikken, op dat zy weer bekomt.
Kom volg my hiacint.
Ik ga een ogenblik tot zy verlichting vind.
Myn byzyn zou misschien haar ongemak verzwaaren.
Zy zal na myn vertrek veel eerder licht bedaaren.
Die kwaal heeft eensslags haar verrukt, en heel verdoost.
Zy heeft een goed gewicht, en is zeer zwaar van hoofd.
Zie nu eens Neef wat spel dat gy hier hebt gebrouwen Met Isabelle zo ontydig te onderhouwen.
Maar 'k heb een rooze zalf zeer kragtig, die haar wel In minder als een uur zal brengen op haar stel, En weer bekomen doen.
Ik loop en gaa ze haalen.
DON ALVAR, LEONOORE van haar zelve GUSMAN DON ALVAR.
O nooit gehoort geval!
Niet langer hier te maalen.
Ach, gusman!
Veins dat gy die zwakke juffer mint, Verhaal wat sprookjes, maak dat don Bertran u vint, wanneer hy wederkomt, u om haar weermin smeeken, Dat hy zulks hoort, zo zult gy zyne wantrouw breeken, hy zal geloven dat ge op Leonoor in min Ontstooken zyt, en voort alle argwaan uit zyn zin Verbannen, die hy heeft door dit geval gekreegen Op u en Isabel begin uw rol ter deegen.
DON ALVAR knielende voor LEONOORE.
myn schoone, zie hoe dit geval myn hart getroffen heeft, hoe diep ik deel in uwe smart, nu gy van liefde zwymt, ach!
droevige ongenuchten!
edby wel BL SPEL.
Wel waardig voorwerp van myn liefde hoor myn zuchten, gy heerscht volkomen in myn ziel, en anders geen, ik min myn leeyen niet als maar om u alleen.
DON ALVAR, LEONOORE, vanhaar zelve, ISABELLE, HIACINTE, GUSMAN.
ISABELLE ziende don Alvar geknielt voor Leonore.
DON ALVAR tegen LEONOORE.
Gy word van my aangebeeden, myn waarde Leonoor, slaa dog uw oogenleeden, zo gy noch adem schept, op my uw dienaar neer.
Nuken ik u te recht, Verrader, veins niet meer.
Ik zie uw lafheid, en veranderlyke zinnen Die met een valsche schyn gewoon zyt te beminnen, is dit die schoone vlam, daar gy van roemen dorst?
Is dit die rechte min, zo waardig, daar uw borst Tot my mee was doorgrieft?
Mevrouw ik zal u toonen.
Neen, neen, dit 's my genoeg, tracht u niet te verschoonen.
Ik geef my over aan Don Felix, en dit hart, Dat gy verstoot, zal hy verkrygen, tot uw smart.
Hy zal, schoon ik hem haat, de naam myns bruigoms draagen, Ik zal gehoorzaam zyn, ende om u te behaagen De wreedheid van myn lot opvolgen, ende om my Noch meer te straffen voor de dwaaze min, die gy Hebt uit myn mond gehoord, zo wil ik my niet wreeken Van u als op my zelfs.
Ik wil uw strafheid breeken, en zyt niet al te streng in 't straffen van een kwaad, Dat uit de mond alleen, en uit het hart niet gaat, 'k wel u niet al te veel, en wil geen erg bevroeden Van zulk een ydle vlam, die 'k veinzend'schyn te voeden, Maar innerlyk veracht, uit vrees dat don Bertran, op onze zuiv're min geen erg vermoeden kan. ik veins met opzet maar tot haar in min te blaaken.
ISABEL. DON BERtRAN de CIGARRAL, isabel.
wat kan uw veinzen maaken?
Zy kan u niet verstaan, gy zyt ondankbaar, weg.
Zult gy niet hooren?
gy word van my alleen Hoe groot is myn elend!
Geviert en aangebeen, ik offer u myn leeven En welvaart op, uw min kan my vernoeging geeven, wat wilt gy meer, myn Lief?
ik schrik voor Leonoor.
LEONOOR eens stags by haar zelven komende.
Trouwlooze en valsche schelm!
Help, help, sta by, zeis van den booze geest bezeeten.
Bedrieger, veins niet meer, het is vergeefs.
'k wil weeten wie van ons beide, uw valsch bedrieglyk harte raakt, of gy voor haar of my in liefde blaakt.
Gy veinst ons alle by te minnen, welke treeken!
Bemind gy haar of miy?
Nu is 't u tyd te spreeken, wie van ons beide houd gy voor de gek?
geef vry die mom de schop.
Uw veinzery heeft uit GUSMAN.
hy was min te beklaagen, hoe hy staat bekaait al moest hy straf van meer dan dartig beulen draagen.
Zeg is t aan my, dat gy Spreek dan meineedige, Uw trouw gegeeven hebt?
Verraader, is t aan my?
Ben ik het voorwerp van uw liefde?
Zeg verraader.
Ben ik het van uw haat?
't is hier hoe langs hoe kwaader.
Ik zag tot noch toe nooit, als in dit oogenblik.
Ein recht bekommert hart.
Nu spreek.
Ik min, zeg ik.
Gy zoekt ons weer op nieuws, wat op de mouw te spellen, Terwyl gy u beraad, maar waarom my te kwellen, zo zy u meer behaagt?
waarom my dan verklaart Het tegendeel van nacht, toen ge in myn kamer waart?
Waarom hebt gy geveinst dat ik u kon bekooren?
Waarom hebt gy me om u te ontschuldigen gezwooren?
Was ik van nacht in uw vertrek?
Ontkent gy 't noch?
Gy mint haar dan verraar?
Mevrouw verhoor my toch Zo ik het waardig ben, hoe kunt gy my zo haaten?
Zult gy dan myne min om haare liefde laaten?
Dit 's eerst een wonderlyk geval.
Hoe drommel of dit spel ten einde raaken zal?
DON BERtRAN, DON ALVAR, ISABELLE, LEONOVA, HIACINTE, GVSMAN.
Lie daar de zalf.
Gy staat al op uw kooten, en zyt weerom herstelt.
Waar was dit uitgesprooten Myn al te zwakke zus?
Waar kwam die kwaal van daan?
Maar hoe ziet gy zo stuursch?
wat is hier omgegaan?
Zyt daar niet voor beducht.
't is hier voorwaar zyn leeven Geen deeg'lyk werk.
Wyzende op don Alvar.
Wat heeft die hupsche kwant bedreeven?
Ik weet het niet, en kan het u niet zeggen, of Ik moet voor 't minst daar zelfs naar raden.
Met verlof, gy speelt de looze vos, en zoekt met my te gekken.
Loop, slaap vry uw bekomst, maar ik zal niet vertrekken, voor ik van stuk tot stuk weet wat hier is geschied In myn afweezenheid.
Myn broeder kwel u niet, de zaak is buiten u.
Waarom t my dan verborgen?
Trouw haar vry zonder schroom alhier van deeze morgen.
Waar moeid gy u al mee?
zeg snapster.
Zwyg kort stil.
Ik ben en goed en vroed, en wil al wat ik wil.
Ga naar uw kamers toe.
Hy doet Don Alvar en Leonoor naar haar kamers gaan, en spreekt weg gaan de Isabelle aan.
Vaar wel myn uitgeleezen.
Wat vreemder minnaar!
zou 'er zyns gelyk wel weezen?
VIER, digitized by google, BLYSPEL.
DON BERtRAN, DON GARCIAS.
Hebt gy dan geen alarm, noch al dat groot getier, En schreeuwen van de nacht gehoort?
Neen, niet en zier.
Gewis gy liet u als een vogel heel tot schanden Verbraaden, zo by nacht dit huis eens af mocht branden.
Slaapt gy zo vast?
nochtans hebt gy niet voortgebracht Een dochter die u aart, zy slaapt zo niet by nacht.
DON GARCIAs, wel wat is hier dan bedreeven?
Myn dochter zeg je.
Al zachjes, met ter tyd, den dag is ons gegeeven.
Wy kunnen met gemak malkander spreeken.
Maar Zeg my, zult gy wel geduldig zyn?
Ja, vaar vry voort.
Ik luister toe.
Geen tyd ga meer verlooren.
Welaan, ik zal u dan een leelyk stuk doen hooren.
Maar hoort gy wel ter deeg, wanneer gy wakker zyt?
Spreek ik wel hart genoeg?
Een schoone vraag!
verslyt gy my voor doof?
Zult gy dan niet myn reden breeken, noch stooren myn verhaal?
GARCIAs.
DON Wel, waarom?
Ik wil spreeken Heel lang met u.
Don E Digitized by google 66 DON BERtRAN de CIGARRAL, DON GARCIAs.
Wel spreek van nu tot morgen.
Wel zoet dan.
Maar kunt gy wel zwygen?
want gy moet Niets laaten blyken.
Ja, zo veel gy my wilt zeggen.
Schoonvader, luister dan.
Ik zal u te vooren leggen myn meening ik vertrouw te zyn een Edelman.
Strooijker ben ik niet.
'k ga verder voort, en kan De alouden adeldom van ons geslacht u toonen Van myn bet over oud grootvaders vaders zoonen Tot nu toe afgedaalt.
Maar schoon ik uit een Stam Zo adelyk en vroom myn eersten oorspronk nam, En ik dan by vervolg veel eelder ben gebooren Dan myn voorouderen, nochtans heb ik verkooren Een leevens wys, die recht eenvoudig gaat door zee, 'k ben neederig, en deel elk een myn achting mee En ver van dat ik zou die jonge losbols flachten, zou ik zelfs aan myn knegts ontdekken myn gedacliten.
Men zeit ook myns gelyk is niet in 't heele land, ik word van elk bemint van wegens myn verstant, elk een spreekt lof van my, als 't puikje van de vroomen en dat verstaat zig, ja men ziet my nooit aankomen, of ieder lacht my toe.
Ik ben van goed beleid, En dapper, vol van vuur, ik zwel van moedigheid, ik overtref een zwaan en nachtegaal in 't zingen, en held're stem.
'k roep schrik van danssen en van springen.
En tot een proef daar op, ik ben de meester van Myn kleine hond geweest, die aardig danssen kan, en 't heeft my niets gekost.
De kunst van iets te maalen Op doek of op paneel, verstaa ik zonder faalen, En met myn eigen hand heb ik my afgebeeld.
De gaaf van poezy is my ook mee gedeelt, Want zonder dat ik 't zeg, gy weet dat ik by vlaagen Een blyspel maaken kan in minder als zes dagen, Digitized by Google En BL SPEL.
En dat ik heb genoegom 't Schouwburg weer geheel Te brengen op de been, indien dat het Tooneel Verminkt en redd'loos was.
Ik weet ook van te leeven En huis te houden, 'k zou daar in geen vrouw toe geeven Nochtans ben ik daar by goedhartig, en heb geen Berouw van kosten, die ik doe, of die voorheen Gedaan zyn, 'k draag ook rouw als iemand komt te sterven Der vrinden uit myn zelfs, mits ik daar van moet erven, en troost my dan zo goed als 't mooglyk is, want ziet 't ontbreekt my nooit aan moed, en wat 'er ook geschiet, Aanzie ik zonder eens te bloozen of te blikken, Ik weet my wel naar tyds geleegenheid te schikken, En trek me in 't minst niet aan wat deeze of geene praat, Of in de harssens komt, ik schuuw, veracht, en haat het kaak'len, en dat meer is, 'k lach met zulke zotten, En scheer haar weer, die my uitlachen en bespotten.
Ik ben ook recht van lyf, wat myn gestalte raakt, braaf uit den drek gegroeit, myn beenen wel gemaakt En net zo als t behoort, een zacht en deftig weezen, manhaftig, dapperder als t uwe nooit voor deezen Geweest is, of noch is.
Maar buiten twyfel, gy zult zeggen, dat ik hier myn zelve prys, k bely, gy zegt de waarheid, k wil hier in gelyk u geeven, ik prys my zelve, maar ik word hier toe gedreeven, want niemand weet het zo als ik, en tot besluit druk ik myn meening u met korte woorden uit.
'k ben moe de vrije staat, en wil altyd niet blyven Alleen, een vrouw, 't zy groen of geel, kan my geryven, Om myn aloude stam, en hoog beroemde faam, in staat te houden met een jongen erigenaam, Een jonge Don Bertran, hoog aad'lyk, wel geschaapen, Schoon, vlytig, vlug ter been, en dapper in zyn waapen Een goed huisvader, wys, voorzichtig, vol verstant Een schilder, een poëet, een dansser, muzikant En dat noch meer is, die ruim twintig duizent kroonen Zal hebben jaar op jaar, om rykelyk te woonen, ik kom om Isabel te schenken myne trouw, En door een goed contract te maaken tot myn Vrouw, En wil alleenig haar deez' eer deelachtig maaken, Ja zonder naar uw goed in 't allerminst te haaken, Of hoop te hebben dat de bleeke en maagre moort tot groot geluk voor my toeschroeit uw achterpoort.
Nu oordeel vry, hoe ver ik my voor u heb open Gestelt, of dat niet is my goed koop te verkoopen En weg te schenken, en ondanks dit altemaal kryg ik een heete koorts en ongeneeslyk kwaal Van jalouzy, waar door myn geest heel word gedreven, nu k vind, dat gy me een kat hebt voor een haas gegeven.
Hebt gy wel goed verstant?
Laat dat nu daar.
Zo ras Als ik gesprooken heb, en dat het komt te pas, Zo zullen wy daar van in 't breede disputeeren.
Ik moest veel eer..... donbert.
Wat meer gedult te hebben leeren.