floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
O myn ik word ongalyk, Door zulke Rottetaal, maar hoor eens Heer Dokoor Wat voor een middel, dat myn van de morgen door Een oud wyf, voor myn kwaalen wierd te raad gegeeven.
Voor eerst, moest ik een jonge hond gaan brengen om het leeven, En kooken die heel muif, in een ming'len jonkerbier, met wat koppen van Puitaalen, en de hoorens van een jonge Stier, Ook de reuzel van een Stokvis, en de vlerken van een Drom medaris, En de harsens van een duif.
Wie weet, of dat wel waar is.
Anders neem wat kiddelsteenen, met de pooten van een zwart Schaap, en de kuiten van een Ouwevaar, met de oogen van een Aap, Stamp dat, en vreet dat, het zalje groote verligting geeven.
PIMRERNEL.
Die kol, vrind Zeverbaard, dong waarlyk na je leeven.
heer Dokter, zy gaf me nog een ander middel te raad, byt, al je kiezen stukkent, op een yzere plaat.
Knorriam, knorriam, dat wyf is met de drommel bezeeten.
Konvidium snor, mag.
Ik die Dokteres haar naam wel weeten.
Haar naam myn Heer?
Zeg ons dat zwyn haar naam.
Van zulk een Dokteres, vermelde nooit de Faam.
ZE Digitized by Googl KERMIS.
1.0 ZEVERBAARD.
Zy noemt haar zelven, een Dochter van Galenus, een groot kender der medicynen.
PIMPIRNIL.
Ja ik geloof een Dochter van Megere, dat zwyn der zwynen.
ZEVERBRAAL.
Zy heeft nogtans veel verstand, myn Heer, en is optegt.
PIM PERNIL teegen Pepernoot.
Laat myn het water nog eens bezien van deeze bedroefde knegt.
Pepernoot geeft Pimpernel het ordenaal.
Wel ik heb nog nooit ssegter water gezien, by me weeten, het lykt zo waar wel Exterstrond, in de winter gescheeten, Kyk, hoe troebel ziet het boven, en hoe zan dig op de grond, Hier ziet het wit, daar ziet het groen, en daar weer kakelbond.
Ach de man is een lyk, zo wy geen middel beramen.
Ontlasting moet er zyn, dus laten wy te saamen, ook voegen, tot zulk een deftig stuk.
Waar blieft gy de oopning meë te maken?
ik arme ktuk.
De oopning moet geschien met Don Kisot zyn deegen.
ZE Digitzed by Google, de HELsCHE ZIVERBAARD.
Genade, pimpernel.
Zoet, spreek ons tog niet tegen.
Wel ja, maak maar een oop'ning, met den degen van don Kisot.
Wat meent gy, dat Severbaatd al reeds met zyn leeven spot?
Wat spotten is 'er aan, ontlasting moet 'er weezen.
ZEVERBAARD, Maar juist een degen Heer, dat heb ik noit geleezen.
Ei neem wat anders, ach!
dat bid ik Pimpernel.
Maar Zeverbaard, gy bent reeds oud, en taai van vel, dog zyt te vreden vrind, ik zal het beter keuren.
Waar blieft myn Heer Doktoor, het water in te garen?
Breng maar een tobben, want het is me even na.
PIPERNOOT.
Wel is een Emmer ook niet goet myn Heer?
O ja gy moet hier ook een fles met a qua vita brengen, en dau wat water, of hy flaauw wierd, om zyn aangezigt meë te sprengen.
PI. digitized by google KERMIS.
81 PEPERNOOT.
Hier in myn toombank, staat nog een Musko vise nap vol zuure hui.
Die zal ik, als hy flauw word wel over zyn bakbuis gooijen want ik heb nu een milde bui.
Maat gy Doktoor, en gy apothecker, voor de kranken, hoe meenje lui met myn te leeven.
Asia, Pasia la franken, dat is te zeggen, daar moet een opp'ning in je buik gemaakt, op dat gy haast wederom in een goede gezontheid raakt.
ZEVERBAARI.
Een oopning in myn buik?
O ramp.
Neen, pimpernel, k ben noit gesneden, nos gekurven.
Nu moet het nogtans zyn, indien gy leven wilt?
Voor zeker moet het zyn, al schoon hy nog zo trild.
Zou ik niet trillen?
het komt me vreemt te vooren, neen, neen, ik ben niet gek, dat ik een gat laat booren.
Dan benje levenloos, als een vertreede pier.
PIPIRNOOT.
Hy leefd geen halve dag.
PIM Digitized by google HELSCHE 82 DE PIMPERNEL.
Hy leefd geen half kwartier!
Ik leef, zo lang ik leef, ik laat me niet vermooren.
Waar komt die bui van daan?
Uit 't Westen, of uit 't noorden?
De vent word zinneloos, en hoord geen dokters raad.
zwyg Heer Zeverbaard, want Pimper zwyg nel word kwaad.
Zeverbaard valt in zwyn.
Breng spiritus sals, want de knevel is bezweken.
RONDSMOIL.
Dan volgt hy krek myn raad om niet een woord te spreeken.
Daar is een flesje vol, zo ik my niet verzin.
Wat droeli Pepernoot, daar is geen droppel in, kryg ras een and're fles.
Laat hy de moed zo zakken, dan is hy bymekeel, al vry wat weck gebakken.
Hy koomt al weer wat by.
hy roerd zyn hoofd, als of hy zeggen wil, ik leef.
Sta af, en niet en dooft Myn levenslamp, ik wil geen water laten tappen, Ik laat me liever met een byl aan huspot kappen.
PIu Digitized by Google KERMIS.
Parselsus, rommeltas, hy zingt zyn oude zang.
Brandarus, pekelachuim, hy ziet zo drommels bang.
Al zag hy nog zo bang, hy moet het water loozen.
Al scheet hy anders niet als Angeliers en Roozen.
Help Sante lepelbord, ik ben... RONDSMOEL.
houden wy hem vast.
Daar gaan ik heen... vaar wel, RONDGMOEL.
Hoe is het.
Hangebast!
Van hier, nog eens van hier.
Zagt laat hem wat bedaren.
Steck toe, ô neen!
Ik wil gy zult myn leven sparen.
RONDSMOLL.
Zyt dog te vreden vrind.
ZEVERBAard.
Te vreden?
Dat s zeer wel, sa, helpme dan, of brui te viervoet naar de hel.
Gy spot met onze hulp.
Zeg, hebt gy ooit voor dezen, Door uwe goede hulp, een hond, of kat gene zen?
F2r, p. 16 de helsche rondsloof.
Ik heb steene Rocland nog onlangs van het Morbum Galik, bevryd.
Ik heb de Reus in 't oude Doolhof, voor zes dachten een purgasie in gegeeven, daar is hy van aan de slurp schijt.
Ik heb Erassemus tot Rotterdam, van de roode loop gehulpen, in den tyd van twee dagen. zEVERBAARD.
Als het waar is, geleerde mannen, zo moet de Faam uw lof door lugt en wolken dragen.
Ik heb de Haarlemmer Poort onder zyn tong gelaaten, mids hy een Angina in de keel had, Ik heb ook wel honderd Savojaren, hun kak hielen geneezen, op het Franse pad.
PIMPERNEL teegen zeverbaard.
Ik zeg ten and're maal, de pis die geeft ons blyken, zo gy myn raad niet doet, zo gaat u leven stryken.
Wel zeg eens Heer Doktoor, wat moet ik dan bestaan.
Niet anders, als dat gy my heden laat begaan.
Ho, ho, gy mogt my wel met elkander leven dig het vel afstroopen.
En dat som gelt te krygen, voor zeemleer aan de handschoenmakers verkoopen.
PIM Digitized by Google KERMIS.
O PIM PERNEL.
Neen, neen myn vrind, heeft daar geen zorg voor, wy zullen anders niet, als u het water aftappen.
ZIVIRBAARD.
'k word als een roode biet Zo bleck, door zulke reën.
Wilt daar niet tegen snakken, Heer Pimpernel heeft dat zo dikmaals moeten bakken, Toen hy in t Leger waar, en in het hospetaal, PIMPERNEL.
Daar is op aarde niet, 't zy war voor smillen quaal, of ik weet alles door practyk te overwinnen.
ZEVEREAARD.
wat romm'ling voel ik wederom van binnen.
Ja man gy bent een lyk, zo gy ons wederstaat.
Ounoodig Pepernoot, hier langer van gepraat, zo hy niet hooren wil.
Dat zalme zeeker rouwen, Wy kunnen met elkaât, de man in t leven houwen.
Pindus, windus, rap, hy is zyn leven moe.
Heek la, steek la, schrap, kom bruyen wy maar toe.
PIMPIRNEL.
Ja, maak maar alles klaar, en zo hy meer wil praaten.
Zo brui ik van hem af.
Hier ken geen klagen baten, pispernel.
Nu Zeverbaard, wilt gy verligt zyn van u pyn?
ZEVERBAARD, neen Heer, ik ga na huis, en 'k wil u dienaar zyn.
Gaat heen, maar gy behoeft hier noit om raad te koomen.
Wel als gy my dan hebt het water afgenoomen, en ik in 't leven blyf, hoe veel is dan myn schuld.
O groote gierigheid!
Je hebt met de gek geduld, Die om het geld, hier wil, zyn zoete leven braken.
Ei zegme maar, hoe veel?
Dan weet ik staat te maken.
PIMPFRNEL.
Dat zal wel gaan myn Heer, kom geef een houte puts, of tobben by der hand.
Wagt nog wat tot flus.
Ik wagt geen ommezien, myn Heer, dat moet gy weeten.
Ik ben zo kout als ys, en zit nogtans te zweeren.
PEPERNOOT brengt een emmer.
Daar is een Emmer Heer.
PIN. digitized by Google KERMIS.
Nu Zeverbaard erlof, dat ik een oop'ning maak.
Dat gaat er dan op of.
PIMPERNEL, maakt een oopening.
Het steekt gelyk een vlym.
De henker is dat spuiten?
Sluit deure en venstre, of het kost zo waarlyk ruiten.
't gaat wonder naar myn zin, wat dunkt u pepernoot?
'k zag nimmer een Fontyn, die zo uitstekend spoot.
PIMPERNEL na het aftappen.
Sta nu eens over end, ik wed het zal u ligten.
Nu wil ik voor geen jonge droely zwigten, maar loopen als een haas.
Myn Heer, het is me lief.
Ik schryf ook daadelyk na myn Goosebroër een brief, Dat Dokter Pimpernel, my zo ver heeft genezen, Dan word gy op dat Dorp, zo wel als hier ge preezen, en gy schryft met 'er haast, voor my een ree k'uing uit, o water!
Datme heeft zo menigmaal gebruid, nu is u kragt om niet.
Ik zal u last volbrengen En gy heer Pepernoot, moet nog een drank gaan mengen, die hart versterkend is.
Heel goet myn heer, heel goet.
Hier ziet gy Vryers, en g. y Vrysters, op wat voet, ik dikke buiken, door myn kunste kan verdryven.
En ik maak Pillen, zelf voor oude manne en wyven.
Ik roem u kunsten, ha, al wierd ik nog zo oud.
En ik heb deeze klugt maar meesterlyk gebroud.
Einde van de klugt.
Dagstren vOO KERMIS.
Hy mee nam het spel een ende, leder ging zig derwaards wenden, En de Goon na Plutoos huis, maar, men was 'er pas gekomen, Of jupyn wie zou het droomen, Maakten voort een groot gedruis, daar ben ik byme zoolen, Al myn geld, en goet ontstolen, 't Geen ik in myn brockzak had. ach!
myn orrelogie meede, word dat van jupyn geleden?
Neen, ik zitze voort na 't gat.
Waar s myn blixem?
Waar 's myn donder?
Waar 's den dief?
ik zal hier onder Toonen, wat Jupyn vermag, zalme my myn goed ontsteelen?
'k zie het niet, in geenen deelen, dat zweer ik by myn gezag.
Broeder, sprak de Vorst der Helle, ei wilt u te vreede stellen, want het ken wel mooglyk zyn, dat gy t alles hebt verlooren, Wilt dog na myn reeden hooren.
Schyt, wat reeden?
sprak jupyn, 'k weet myn zakken zyn niet stukken, kryg ik die verbruide krukken.
ze benne leeveuloos.
Die vervloekte beurzerolders, gauwedieven, vreugdverknolders, foei ik ben te duivels boos, dat ik zulks, zo zou vergeeten.
Pluto sprak, ik zal haast weeten, Of het goed gestolen is, want ik zal het om doen roepen, Die het vind, 't zy Waale, of Poepen, dat hy 't hier brengt, des zo gis, ik het alles weer te krygen.
Joni die begon te nygen, sprak ô Vorst!
dat s wel bedagt.
En een Nikker op de loop ging, Of hy om de Hel te koop ging, Riep gestadig uit zyn magt.
Daar is verloren een Orlogie zonder wyzer Met een kas half staal, balf yzer Die het gevonden heeft, brengt het by den omroeper in de blinde Uil, hy zal eerlyk heloond worden, met een konkel voor zyn muil.
Dit riep hy op alle hocken, want hy was heel gram, liet 't snagts geen drommel slapen, maar begaf hem in het wapen, dat een drollig einde nam, Want geen Nikker kwam hem tegen, Of hy ging veel moetwil pleegen, Deeze brak hy hals en been, Weer een ander wou hy villen, En gelyk een Sprotje schillen, Die wierp hy weer met een steen, Roepende, beproef myn kragten, Maar twee vlugge Ratelwagten, greepen jovis by de mouw, spraken, pleeg geen kwaat hier onder, benje Godheid van den donder?
Wy zyn wagts.
hoe duivel nou?
Wat 's dat voor vragen?
Zoekje ruzie?
wagt dan slagen, hou KERMIS.
Houd de handen van myn rok, En indien gy iets wil spreeken, zal ik u terstond gaan steeken, in den Vorst zyn hoenderhok.
En als gy, ons weer werpen wil met steenen, Zult gy na de kortegaard, Weest te vreede, of deeze stokken, zullen u zo murref knokken, Of gy half gebraden waard.
Ezelskoppen, hangebasten, en gaf de gasten, Elk een konkel voor de snoet, De eene greep voort na zyn ooren, ik heb myn kop verlooren.
En de andere zogt zyn hoed, Mits die van zyn hoofd geligt was, Door dees klap, en t geen haar pligt was, Elk zat Jovis braaf naar cgat, Raasden met hun Ratels wakker, Dog zy kreegen meenig makker, Kort, Jupyn die wierd gevat, Ha, hier helpt geen teegenpreevlen, Wilt de vent maar lustig kneevlen, Bind de armen op zyn rug.
Zo moet men de reekels leeren, die by nacht zo schermutseeren, Kyk wat is Jupiter vlug, waar zyn nu zyn groote kragten?
Laat hy hem van ratelwagten zo trakteeren?
Dat komt vaats, treed wat aan, jou py pestelder, Venusjanker, Gortentelder, in het Wagthuis is u plaats.
Daar zat jovis mooi te muffen, hoort dees knevels nu eens bluffen, 't is een manhaftig stuk, dog zy hebben 't goed te snakken, waalef kunnen 't een wel bakken, al sprong elk s segts op een kruk.
Jupyn!
Dat s maf geschapen, hier s geen bed om op te slapen, voor zoo'n God gelyk als gy, maar ik moet de Wagts verzellen, Die zig weer in order stellen, Elk die roept de klok is dry, En de and're Goden, koomen Op de straat, nog half te droomen, 't is al, waar of jovis mag Weezen?
In wat gat, of hocken?
Zullen wy zyn Hoogheid zoeken?
Dog het kwam haast aan den dag, Dat hy om zyn dwaze kuuren, In het wagthuis zat te gluuren, Toen waar t help de Dondergod.... mars die riep, heb ik veel Turken Omgebragt?
ik zal dees schurken, duivels vatten by de strot.
Sluit de Kortegaard voort open, Of ik zal den deur op loopen, En u hakken in de pan.
Regt 'k zal toonen, dat me ons hier niet moet hoonen, Daar meë was 't met alle man, Hak den deur aan duizend stukken, Hoor, hoe schreeuwen al die krukken, En te nagt waar elk een Held', Maar nu roeptme krek als Aapen, Wapen, wapen, wapen, wapen, ach!
het is hier slegt gesteld, wapen, kyk, wat troepen!
Koomen op dat duivels roepen, 't is KERMIS 't is beget een Regiment, Weerje nu als dapp're mannen, Schroom geen kragten aan te spannen, gryp elkander by de krent, hak nu lustig in het honderd, steek, wyl jovis zit en donderd, Maar, wat s dat?
Den deur is op, Kyk jupyn die wil zig wreeken, het is nu geen tyd van preeken, vat elkander by den kop.
Daar zagme schermutzeeren, Ziet de Nikkers hun verweeren Ha, ze wyken niet een voet, 't is niet aars, als hakken, houwen, Bek opsneyen, penszak douwen, konkels langen, poest op snoet.
Radamand mee op de been kwam, Of de vent zo eerst uit 't veen kwam, Had een vork, en wierd niet moe, maar hy zal het niet vergeeten, Want zyn kin is afgebeeten.
Duivelskint dat hebje toe, leg neender de gaffel, Of ik zal u dikke waffel, Nog al meer vermaak aan doen, Hoort den Helhond nu eens blaffen, Kom, ik zal dien reckel straffen, en nam zyn schoen, sloeg het dier, dat haast wel tam wierd, En zo mak gelyk een Lam wierd, Febus die greep meë een pyl, dit zou de droes verdrieten, sta wat ruim, k zal haar doorschieten, dog hy schoot omtrent een myl, over t hoofd van dien hy meenden, Radamand die drommels steenden.
Weerje, sta niet als een gek, brui den vyand op zyn bogchel, zo Saturnus, ouwe Rogchel, maar lustig met u sys, ha, dat sbraaf, jou kind'revreeter, Vegtme wel?
gy bakt het beeter, al zyn uwe haaren grys.
Dog de Nikkers niet en wyken, wie zal hier de moed bezwyken?
Hou, daar ginds komt Pluto aan.
Hoe wringt hy in zyn handen, goden, doet myn ryk geen schande, wat su gedaan?
Dat gy u begeeft tot moorded.
Maar geen droes na Pluto hoorden, 't was elk weerd zyn eigen lyf, byt, en klaut als maag're katten, Laat het bloed in de ooren spatten, vegt maar slegt tot tydverdryf.
Dog den Vorst, als uitgelaaten, bedaar myn onderzaten, ach!
Hoe trild myn ingewand.
Jovis riep ik zal die krengen, Al den brui om t leeven brengen, Voor die cerelboze schand myn gedaan.
wat schande?
ach vader!
Sprak Minerva, en trad nadet, met Vrouw Juno, en nog meer k.
Ben myn geld, en goed ontstolen, en ik geef ook byme zolen, Niet een duit voor al myn eer, dog Plutoos reden, Stelden Jupiter te vreeden, hy.... KERMIS.
Hy riep u Orlogie Broër, Is myn al ter hand gekomen, Pallas sprak, is t waarheid oomen?
Daar mey staakte men t rumoer, elk ging daar van daan vertrekken, veele met gekurve bekken, Dees weer er met een dikke neus, weer er een aar met blauwe oogen, mannen, gy zyt ongelogen, Niet te Paaps, nog niet te Geus.
Bagchus sprak, doorlugte Vrinden, waar laat ik myn smoel verbinden!
Gints daar woond een Chirurgyn, die word gepreezen, Zulke wonden te geneezen, 't is een Neef van Prozerpyn.
Daar zo faasden Bagchus heenen, Al de Goden, ja niet eenen, Of ze spraken om te gaan, en toen Bagchus waar verbonden, Deed Vorst Pluto nog in t ronden Aan de Goden, een vermaan, Om zyn hooftstad te verschoonen, ik zal betoonen, Dat ik heel goetaardig ben.
Prozerpyn die wou de Vrouwen, Nog een dag of twee daar houwen, neen ik ken by dit zwart gebroed niet aarden.
Pluto die liet voort zyn Paarden Spannen, voor zyn yzere Koets, Om de Goden te geleiden, jovis zagme met hem ryden met Vrouw Juno, maar wat droes, houd daar Plutoos wagen teegen?
Is de vent tot slaag geneegen? neen, neen!
't is Radamand, Om met Jovis te verzoenen, Wilt de vent na 't schythuis boenen, Kyk, hy bied jupyn de hand, goon.
Wat is zyn bek bewonden, Maat, gy bent al mooi geschonden, Zonder kin, dog zyt te vreën, Teegen als de boomen bloeyen, zal je kin wel weeder groeyen, doe reedmen heen, Regt toe aan met veel gestommel, Dog daar was niet eenen drommel, die zyn kaken roeren dorst, En weer aan de Poort gekomen, Heeft elk heel beleeft genomen, Zyne afscheid van den Vorst.
't Waar geluk op reis, gy Goden, En Godinnen, ook gy boden, met al wat hier is geweest, dankje riepme, en zy gingen, thalia hou op met zingen, Sluit hier mee de Keimisfeest.
De dubbele ermoMMing, kluchtspel.
Het Fransche van den Heer Dancourt gevolgd.
Te AMSTELDAM, by de erfg van J. lescailje, op den middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1703.
KONINKLIUKE AAN DEN HEER MYN HEER ABRAHAM enGELGRAAF DE JONGe, WERD DIT KLUCHTSPEL, DE DUBBELE VERMOMMING, UIT ERKENTENIS VAN GENOOTENE, EN VERNIEUWING VAN OUDE VRINDSCHAP, OPGEDRAagen DOOR Zyn EDt GENEGEN VRIND EN BEREIDWILDINGEN DIENAAR FRANCOIS DE KAARSGIETER, LID VAN HET.
KONSTGENOOTSCHAP, ONDER DE ZINSPREUK CONSTANTIA ET LABORE.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burgerhuis ende Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebben de gejouisseert van onsen Octroye of privilegie van dato den 19.
September 1684. waar by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Tooneel reets gedrukt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde onse Octroy of Privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van hunne respective Godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Werken, soo van Treurspellen, blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedrukt en ten Toneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt, en ten Toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen ygelk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spelkonst niet mogten komen te verliezen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx nae den 19.
September 1699. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aen de Supphanten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Octroy of privilegie, omme alsoo de voorsz.
Werken, soo van Treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, d'eerste tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Groot moog.
Daer toe te stellen, en voorts in communi forma, so is 't dat wy de saecke, ende 't versoek voorsz.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Wercken, soo van Treuspellen, Blyspellen, Klugten als andere, reets gemaekt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uitgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Werken, in t geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetsen daer t casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Wercken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en sonder eenige Omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsz.
Werken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, en de daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die t aengaen mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen Gedaen in den Hage, onder onsen grote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste May in t Jaer onses Heer en Zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Ter ordonnantie van de Staten SIMON van BEAUMONt.
De Regenten van het Wees en Oude Mannenhuis hebben, in haar voorsz.
Qualiteit, het recht van deze privilegie, voor de dubbele vermommen, kluchtspel, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
In amsteldam, den 23.
February, 1703.
GERAARD, voogd van Angelika.
ANGELIKA, Nicht van Ferdinand.
FERDINAND, oom van Angelika.
LEONARd, minnaar van Angelika, als Schilder Sby Geraard.
FRANS, knecht van Leonard, als tuinier LYSBET, kamenier van Angelika.
LUYKES, landhuurder van geraard.
MARTYNtje, meid Het tooneel verbeeld de tuin, en het Landhuis van Geraard, by het dorp gelegen.
DE DUBBELE VERMOMMING, KLUCHTSPEL.
LUYKES, met een brief in de hand.
Ellewecken is het niet ien groote schangd, dat ik gien A ken veur ien B. Ik, die zo groot inne dik bin, as de beste burgerinne stee?
Kon ik nou leezen, wie weet wat 'er al is verborgen In deuze brief.
Maer, wat baet me nou al men zorgen?
't Moet zeper wel wat moois weezen, want 'et was zo net toe edaen, hier ezegeld, en daer ezegeld licht zelder ien accoord in staen.
Of ien goeje Akzingenaetzy kedaer, wat kenne we t weeten, Of de fortuin al slaepende komt, en het ons in de pap geeft te eeten, waerom niet?
ik zou de ierste niet weezen, die ze maekken tot ien groot Sinjeur Dat s wel miër ebeurd, al valt het juist alle daegen by de Boeren niet veur.
Zongder dat men t veur ien merakel houd.
As men me dan zag rijen In ien schoone karros alle dag, wie wist dan dat ik in veurige tijenlen boer was, wel men ziet er zo mienigen ien In Steê, die op gien honderd myl nae heur staet of vaerderland keunen zien, en Digitized by google de dubbele.
En altyd van heur veurouwers aedel en rykdom snappen, en stoffen, En als men t ereis nae rekend, waeren het alle gaer kaele knoeten en moffen, die hier op ien stroowis kwammen andryven.
Wel men over Bestevaer Was ook ien Edelman, zo men Vaer zei bloed!
was dit nou iens waer.
'k zou twyffelen of ik zelf al was die eigen zelfde luykes.
Nou ik loop ereis an den dyk, en zie mit ien ereis nae de kuikes.
Ligt vind ik wel iemand in de kroeg of herberg.
Ja kom, ras.
LYSBET, luykes.
Luykes?
Daar loop je heen, luykes.
Nergens, lysje, ik spanseer wat deur et gras.
We hebben vroeg eschaft, en ik heb ereis nae Zonnen ondergang ekeeken.
Ik hou veul van nae het mael wat te wandelen.
My docht ik hoorde je spreeken.
LUYKES.
Ik docht op men geluk, ik bin niet zot, schoon men me daer veur verslyt.
Je hebt een Visimus, als de schranderste man van jou verstand en tyd.