floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gy weet het, dat wy na twee Ridderen vernamen, Die na Sivielicanet ons trokken, als wy kwamen Alhier om logement te zoeken, en dat zy voor uit gezonden, haar hier wagten moesten, gy vroeg immers of wy dan in haare dienst ook waaren, en zulks verneemende van ja, daar op heel gaaren Ons hier verblyf gaf, om haar komst te wagten, Heer, nu wagt ik maar bescheid, en ik begeer niet meer.
Goed zeg ik!
goed, zeer wel!
gy zult 'er van ontslagen En van bevryd zyn, maar uw vriend zal water draagen Voor onze stal, en my geryven dat je 't vat.
Ik neem u beiden op die voorwaarde aan, maar had Voor uwe metgezel geen rooje duit ten besten, Om dat hy zot is, en niet deugt, maar gy ten lesten Hebt my bewoogen, en ik neem u aan tot knecht.
Galjège!
GALJEGI.
Wel sinjoor, saviljan.
Dat gy hem onderregt, Omtrent het huis werk, laat ook Lopes water haalen, maar zeg dat ik hem voor zyn dienst niet zal betaalen, hy moet hier in myn huis bestaan uit het verval.
En voor de rest van my geen stuiver hebben zal.
GALJEGE, DON FELIX.
Wens Thomas Pedro veel geluk, don felix.
Zo doe ik mede Aan u galjége.
Ik ben verblyd en wel te vreede, dat gy hier zyt in dienst gekomen DON FELIX.
Ik voor my 'k heb dub'le reeden, dat ik ben verheugd als gy, GALJEGE.
Mag ik de reedenen van uwe blydschap weeten?
Daar ik my zo ievrig heb gekweeten En met myn voorspraak heb gediend, dat gy hier knecht Geworden zyt, mistrouwt gy my?
Foey dat is slegt.
17 don felix.
'k mistrouw u niet, ik durf u zulks niet openbaaren Want neem eens 'k was verliefd, zoud ik u dat ver klaaren?
Wel waarom niet, hoe na zyt gy voor my vervaard?
Maar 't is niet nodig och!
ik ben niet wreed van aard, Ik maak 'er zonde af, dat ik iemand laat verleegen, in een half uurtje tyds zoudt gy my licht beweegen.
Dat gy zoudt voorspraak in myn liefde zyn?
Ik slaa de koop u toe.
Het zal u zyn geen scha, Maar uw genegenheid, die zal ik groot'lyks loonen.
Wanneer begeert ge, dat ik u die zal betoonen?
Al was het daatelyk ik ben 'er toebereid.
Zo haastig durf ik niet, 'k heb meer eerbiedigheid.
Wel wees niet zot, gy hoeft geen ogenblik te wagten, kom gaa met my.
Hoe kan ik myn gedagten Zo spoedig uitten aan die geen, die 'k maar een dag Oftwee gekend heb, ach!
GALJEGF.
Waar toe diend dit geklag?
'k heb immers u gezegt dat ik u straks zal helpen, en wat begeert gy meer?
Gy zult myn brand niet stelpen.
Hoewel gy zulks betoont met een geneegen hart.
Onnoosle bloed, ik heb hulpmiddel voor uw smart.
DON FELII.
Ik twyfel daar niet aan.
Maar 'k zie daar Lopes komen, Volvoer voor my dat geen, dat gy hebt voorgenomen, Laat ons een ogenblik alleen galyège.
DON FELIX, kARIASSE.
'k heb u lang gezogt, en kom zo herwaards spoën.
En wat hebt gy myn vriend zo spoedig my te ontdeleken?
Dat Saviljan my heeft geboden te vertrekken.
Gy gast hem mogelyk daar reeden toe.
Ik weot wel anders en misschien ook wel de reën.
Myn opzet is geweest een liefde te verdooven, Die aan een Ridder niet betaamt.
Ik zou gelooven Dat gy met spotterny u zelfs wat hebt vermaakt, en dat gy niet alleen myn liefde hebt gewraakt.
Maar dat de vis vangst, u zo na aan 't hart gelegen, U heeft doen trachten Saviljan ons ongeneegen Te maaken, op dat wy ten huizen uitgezet Gy my doen volgen zoud na Zahará, een smet, die van een Edelman, als gy, niet is te wassen, blyspel.
En don Diégo wel zo min als my zou passen.
Gy kent Konstance niet, waar op gy schamper smaalt.
Genoeg, gy hebt my met de zelfde munt betaald, Ik weet een middel, gy zult by Konstance blyven, Terwyl ik op myn beurd myn tyd zal gaan verdryven, Waar in ik meer vermaak zal vinden, als wel in De straffe banden van een spoorelooze min.
Gy hebt het zoet vermaak der liefde nooit genooten.
KARIASSI.
Gy meent zo, Kupido heeft my een pyl geschooten, die my het hart, myn long en leever heeft deurboord.
Dat gy verliesd zoudt zyn, dat heb ik nooit gehoord.
Verliefd, ja wel verliefd, ik wed gy 't niet zult raaden.
En toont die schoonheid aan uw liefde geen genaaden?
ik kan dit niet verstuan.
Ik ben waarachtig met de goeje sloof begaan, die my zo daat'lyk een verlievend minneteeken Geschonken heeft.
Gy wilt geen minnenyd ontsteeken In dees verliefde borst?
Het is daar ver van daan.
Arguille nochtans heeft my iets doen verstaan.
Waar van ik grootelyks ontsteld wierd en verwonderd, t heeft in myn ooren als een donderslag gedonderd.
Gesprooken hebt van min.
En schoon genomen 't was nu zo, misdeed ik in De liefde die ik tot Konstance draag, KARIASSE.
Te lydig, 't is met de daaden van een Edelman te strydig.
Dat gy uw zelven aan een dienstmaagds min vergaapt, De zotte Arguille die van minnebrand niet slaapt Of rust, verstoort myn rust, en durft zig zelfs beroemen, Dat daarge u zelve laat galjèges minnaar noemen, Ik by gevolgen ook haar minnaar weezen moet, Zy viel my daatlyk om den hals, ja met een gloed, Die de allerkoelste zou in minnevier ontfonken, Ik meende in t eerste, dat de meid was vol of dronken, Dat in een herberg ligt gebeurd, k wierd dol en gram Om deze stoutheid, maar in t korte zo vernam Ik, overmits het by de deur van deeze kamer Geschiede, dat ik nooit een gronaslag had bekwaamer Tot overtuiging van uw zotheid, k hebt gehoord, Dat ge in de liefde van galjége legt versmoord, dit deed Arguille aan my die zotte kuur bedryven.
Gy weet zo'er aardig een Comedi te beschryven, heb ik galjége ooit aan gesprooken?
Is zulks niet ten aanzien dat zy zou myn voorspraak zyn geschied?
Om dat ze zou myn min Konstance klaar vertoogen?
In uwe meening zyt gy grootelyks bedroogen, Ik zag de lonkjes, die galjège na u schoot Ter zyden, en daar uit begreep ik ligt, hoe groot Haar liefde t'uwaards was.... DON FELIX.
Genoeghier van gesprooken blyspel.
Ik heb de misslag die gy hebt begaan, gerooken, Ik zal t u naderhand verklaaren, weet dat ik In dienst van Saviljan getreeden ben.
Ik schrik Voor 't geen gy zegt!
Ik zal hem dienen met wat schryven In t garst en haverboek, en gy... kARIASSE.
Waar zal ik blyven?
Gy zult het water hier verzorgen voor de stal.
Ik weet niet of die dienst hem wel gebeuren zal, en als ik hier al bleef wat zoude zulks u baaten?
't zou tot myn troost zyn, KARIASSE.
ik zal u niet verlaaten.
Daar komt Saviijan.
DON FELIX, KARIASSE, SAVILJAN.
... saviljan.
Waar ik u zoek, vind ik u eind'lyl hier, ik heb het haverboek, waar in gy naarstig zult de garst en haver schryven, die by de gasten werd gebruikt.
'k zal u geryven.
Maar dat je 't vat, zo schryf voor allen niet te kort, ook datje die vergeefs niet voor de krebbe stort, Ik ben een vyand, dat gy zoudt myn waar misbruiken.
Ik zal voorzigtig zyn.
Gy zult de waterkruiken, Steeds vullen Lopes en op paszen, ook de stal Schoon houden, hoor je wel?
Ja, sinjoor!
ik zal.
SAVILDAN.
Maar laat ik in uw dionst u t'zaam eens exerceeren.
Genomen, hier kwam een gevolg van vyf zes heeren, en zo veel knechten, elk gezeten op een paard Of ezel, zeg hoe veel zou zyn de haver waard Die zy verteeren?
DON FALIX.
Maar wie zal ik debiteeren De paarden, de ezels of de knechten, of de heeren?
Jou plompen rékel vraagje dat?
Wel ja sinjoor, wie vreet de haver?
Wel wat zotheid dat ik hoor!
't is immers reed'lyk, dat de heeren die betaalen.
Asturian!
Sinjoor, saviljan.
Als gy zult water haalen, wie zult gy rekenen, dat zulks betaalen moet?
De Heer die zulks gebied.
Dat is verstandig, goed!
Maar Thomas, digitized by google, blyspel.
23 DON FELIX.
Wel sinjoor.
Elk paard van deeze heeren Die kwaamen hoofd voor hoosd een spint te consumeeren, dat je 't vat en zig verstaat, als mede de ezels Hoe veel zondt gy daar voor afschryven kummeread.
Dat 's klaar voor elk een spint.
Die reek'ning zou ik wraaken, Want tusschen u en my, zou 't een kwaa reekning maaken.
Hoe zo sinjoor?
vraagt gy zulks?
Ben je zot?
Als ik de helft niet won, was ik gowis kapot.
Hoe moet ik dan niet aan een ieder 't zyne geeven?
Ja iosar 't is beter t'eeze in plants van een gescreeven.
Ik vat uw meening.
Ofili weet nog beter raad.
Waar in besteatdie?
Geef voor al geen vollomant, Want ofje een ezel niet verschaft zyn buik vol eeten.
Zal zulks nooit werden van een beest aan u verteeten.
Asturian.
KARIASSL.
Wuncergy. verhaald.
En dat gy voor uw moeite en arbeid werd betaald, Zo zullen wy de buit te zaamen deelen moeten, Het loon zal immers al uw arbeid ruim verzoeten.
'k doe die genade aan u gy zyt myn onderknecht, Past t'zaamen vlytig op, gy zyt nu onderrecht Op morgen zal ik 't boek eens na zien, zo wy 't leeven.
Ja Heer dan zult gy zien, of ik heb wel geschreeven.
Wat beest is dat, zyn al de waarden zo?
Omtrent, dees by provisie is een smagterige vent, en uwe liefde moet zeer heftig van vermoogen Ook al standvastig zyn, dat ge om een paar schoone oogen, Uw zelfs begeeft in dienst van een walbark mensch, Maar t is nu zo geschied, derhalven is myn wensch, Dat gy u spoedig aan Konstance wilt verklaaren, Wat dat uw meening is.
Ik zal zulks openbaaren, En zien dat ik haar tot myn wedermin beweeg.
Maar zo gy nu van haar geen wenschlyk antwoord kreeg, wat dan gedaan?
Als ik haar bystand moet verliezen, zal ik de dood tot een verzeekerd middel kiezen.
Ik hoore dat myn neef Don Pedro haar bezint.
En ongeveinsd met een geneegen hart bemint, blyspel.
Ja of zy zig niet aan zyn liefde zal vergaapen, Dat weet de hemel.
Maar ik zou hier niet op slaapen, hy mint veel ligt, als gy, te weeten ongetrouw.
Ik niet opregt?
'k wens my den hemel straffen zou, Zo geen getrouwe min is in myn borst beslooten Don Pedro heeft, als ik, nooit haare min genooten, Zy... maar galjége komt.
DON FELIX, KARIASSE, GALJEGE.
Praat gy hier met elkaar, En wilt ge 't aangenaamst Muziek van stem en snaar Niet hooren?
moet gy hier vergeefs uw tyd verspillen?
Maar zo gy daar van zoud uw voordeel hebben willen zo gaa met my, ik zal 't u hooren doen.
Terwyl ik berg myn boek kund gy voor af maar gaan.
DON FELIX, alleen.
De min welt my ten boezem uit, den pynigt myn vermoeide zinnen, maar k zal die drift niet overwinnen, ten zy Konstance werd myn Bruid, nochtans zo vrees ik, en met reeden, dat zulks my nooit gebeuren zal.
En dat zy door een wręed geval Niet luist'ren zal na myn gebeden.
wat droefheid, wat verdriet!
met wat onmeedoogb're plaagen Moet ik myn minnevlam verdraagen, Terwyt Konstance van my vliedt, maar zagt, ik ben al te onverduldig.
Konstance weet niet van myn smart, waarom, waarom u treurig hart, maakt gy haar dan aan misdaad schuldig hoe!
laat ik eerst met diep ontzag Myn pyn en hartewee ontdekken, 'k zal in haar meedely verwekken, wil zy aanmerken myn geklag Inzonderheid komt zy te aanhooren, dat ik om haarent wil verlaat Myn Vaders huis, en hooge staat, Daar ik ben Edelman gebooren, zy zal misschien, aan 't hart geraakt, Myn lyden neemen in gedagten.
En door medogentheid verzachten Een hart, dat om haar liefde blaakt.
Zo zal ik dan vergeefs niet draagen Een naam, die buiten ramp en druk, Is Felix, t welk beduidt geluk Dat immers niet verdient te klaagen Neen, ik vrees dan geen verdriet, Want zo k geen reeden heb tot klagten, zal in het eind myn pyn verzagten, k Was anders ook don Felix niet.
Digitized by go blyspel.
DON FELIX, kARIASSE slaopende.
De schaduw van de nagt is naauwelyks gewecken, en k zie de dageraad begint reets door te breeken, Die met de voorglans en een liefelyke lag, Voorspelt de teekens van een aangenaame dag.
De hoop van myn geluk, waar die ook aan het daagen Ach!
hoe gelukkig zoude ik zyn, geheel ontslaagen Van al de dampen, die de min my heeft beschikt En welkers schaduw 't ligt heeft van myn hoop verdikt, De vrees belet my om myn schoone eens aan te spreeken, Voor de eerstemaal van min, maar als die is gewecken Zo zal myn minnesmart veranderen van aard, en 'k zie de nevels van myn rampen opgeklaard.
Op dit vertrouwen heb ik reets een brief geschreeven Waar in dat ik myn staat te kennen heb gegeeven.
Verklaarende daar by met haar in de echte band, Te willen leeven, komt dees brief nu in haar hand, zal ik in t korte t slot van dood of leeven hooren, en wat verdriet of vreugd myn liefden is beschooren.
Inmiddels leeft myn vriend, myn eenig toeverlaat, met my ellendig in een dienstbaarheid en staat, die Edelmannen, als wy zyn, geenszins betaamen, Waar over, zo 't myn min niet deed, ik my zou schaamen.
Want wy geneeren ons alhier met kost en deank, die onze staat niet voegt, wy slaapen op een bank 't zy hier of in de stal, en moeten zyn te vreeden Als wy op tafel of op kisten onze leeden Neërstrekken mogen maar in die weërwaardigheid, zo slaapt Diego van dat hy zig neder leid 28 De DOORLUGTIGE DIENSTBCden.
Gerust, ontwaakende niet eer, dan in den morgen, Daar in het tegendeel myn hart met minnezorgen bel ommerd, my de rust en zoete slaap belet.
Slaap don Diego, slaap vermaakelyk, en met Het voorwerp vangst van duizende Tonynen, maar.... k zie galjége komt daar onverwagt verschynen, ik vlie uit haar gezigt en voeg my na de stal.
KARIASSE slaapende, GALJEGE.
'k ben benieuwd of ik myn Thomas vinden zal 't is nog zo ligt niet, dat ik kan ter deeg aanschouwen Of hy zig van de nagt alhier heeft opgehouwen, gelyk hy meeniginaul voor deezen heeft gedaan.
Ik zie iets schemeren, en zal eens derwaards gaan.
Zy stoort KARIASSE in zyn slaap.
Op Thomas!
Moet ik aldus u wekken, kan u de min tot my niet uit uw slaaplust trekken?
Wie stoort my?
In 't laatste van den nagt ben ik op vleugels van de liefde hier gebragt Weet gy wel, dat de Zon alreeds is aan het klimmen, En dat hy 't hoofd om hoog gebeurd heeft uit de kerk?
Oplogge slaaper!
Ik zeg laat my in rust.
29 GALjege.
wilt gy dan van my niet zyn gestreeld, gekust?
Of opgewekt zyn?
ik zeg laat my met vreeden, 'k heb vaak.
ik omhels uw aangenaame leeden, myn lieve Thomas ach!
wat schort my?
't is of my de nachtmeer kweld, Ik zeg vertrek, en laat me in rust, of 't zal u rouwen, Ik zal... galjege.
Ach, Thomas!
Wil my dit ten besten houwen, de slaap heeft u vermast, hier is geen mensch omtrent Die ons bespieden zal, wat vreest gy?
Seldrement Laat my niet vloeken, en wil my niet toornig maaken, Of anders raakje vast kapot.
Wil ontwaaken!
Kent gy my wel, kARIASSE.
Wie ben ik dan?
Wie dat gy zyt?
Een hoer, een smots een varken in je gat, vraagt gy dit nog?
Ik bid, doet eerst uw oogen open, En oordeel dan van my, laat my uw liefde hoopen, gy hebt my met uw gunst op gisteren nog geëerd.
Zyt gy galjege?
Och, och myn sloof!
gy zyt verkeerd, 'k ben immers Thomas niet, o neen!
gy zyt bedroogen.
wat droefheid, wat beschouw ik voor myn oogen!
Ik veins.
Wel malle zot ik ben 't niet, die u mind, Maar echter weet ik dat Arguille u heeft bezind.
Wat my belangd ik heb u willen eens beproeven.
En wat of my belangd had gy niet eens behoeven, Zulks te onderneemen, en wanneer dit meer geschied, t zy dat het was Arguille of gy, het scheeld my niet Zo zeg ik, schoon het u ook grootlyks mogt mishaagen Dat gy zoudt krygen op uw huid een dragt met slaagen, Maar daar komt Ines.
Dan is t tyd, dat ik vertrek.
Want zo zy my hier vond kreeg ik een kwaaje bek.
KARIASSE, iNES.
Lag 'k Galisge niet de kamer uit marcheeren.
Wat deed zy hier?
dit lykt geen spel van eeren.
Om dat zulks aan een dienstmeid niet betaamt.
Alleen te weezen met een knecht, foei, foei, het schaamt zyn zelven, maar ik sweer, ik zal 'er raad voor schaffen, en wil uw beiden na verdiensten daar voor strasfen.
O BLYSPEL.
Spot gy 'er meë?
vertoef een ogenblik Zo zult gy 't zien, ik zal betoonen of ik schrik En vrees kan houden, onder die, wie my bedienen Die my niet aanstaan, ik maak in 't korte bienen Aan zulk Kanalje, gy voor eerst zult daat'lyk voort.
KARIASSE begind zig dronken te veinzen.
Moet zulks geschieden door de voor of achterpoort?
Wat scheeld je hebje een gons van de Biskaayse meulen, zo zoen myn Ezel daar hy zig van t jonge Veulen Laat zuigen, of het is of daar, of daar omtrent.
Beel jy jou in dat jy de konings dochter bent.
Zo slaap jy in jouw muts, myn lieve kokermuiltje, myn schoone tronie van Angelika, of t uiltje Dat aan de voeten van vrouw Pallas zit, laat toe, dat ik aan t voorwerp van uw schoonheid offer doe.
Hy valt en staat weer op.
Ouw zeg ik... ouw, juffrouw, dat komt van 't musicee, en die de aubades alle nachten jou vereeren, Heb jy in 't midden van de nacht die niet gehoord?
'k heb me mee gespeeld en heb gehouden goed akkoord De speelders zeiden, dat ik myn Guitar deed spreeken, Wilt gy eens weeten hoe die kwam aan stuk te breeken?
Hy valt een tafel met schootels en kannen om.
Zo kreeg ik... maar de droes dat moet ik eens herdoen, Ik zal 't betaalen vrouw, en dat met goed fatzoen, Altyd, op dees manier brak myn Guitar aan stukken.
Wat dronken beest is dat!
Hoe of 't nog zal gelukken Dat ik hem met fatzoen hier uit de kamer kryg, vertrek asturian.
Jou praatjes zyn geen vyg My waardig, ik meen hier myn logement te houwen.
Digitized by die het spyt.
T S. 32 de DOORLUGTIGE DIENSTBODEN.
Ik zweer, ik zal t u doen berouwen.
'k Moet nog een uur tien twaalf wat slaapen, goeije Hylegt zig neder.
nagt.
Terwyl ik rust kunt gy hier blyven op de wagt.
ik kan het swyn van hier niet sleepen, maar krygt hem Saviljan, hy slaat hem, dat de streepen Daar zullen in staan, met een rotting op zyn huit.
Waar of hy al de drank gekreegen heeft?
die guit.
Zou door Don Pedro of zyn volk, hy wel dus dronken En vol gemaakt zyn?
Want wie heeft hem zo beschonken En overdaadig als een varken toegesteld?
Zo 't zo geleegen is, al geld het dat het geld, Zal ik zyn Vader van de morgen nog ontbieden, En doen verzoeken dat het niet meer zal geschieden.
Die Allebades, of die Mallebades, staan my met dat zingen en gespeel niet langer aan 'k ben dit gebrus al moê, 't gebeurt meest alle nagten, men hoort niet anders dan van liefde en minneklagien, en daar 't op aan komt is 't Konstance.
Ik geloof Dat niemand minder heeft gevoelen dan die sloof, Te weeten van de min, maar in veel andere zaaken Vertrouw ik dat de smart en pyn haar ook kan raaken.
Altyd de tandpyn plaagde op gist'ren haar zeer fel Ik vrees dat zy de koorts daar nog af krygen zel.
Dat arme kind, maar zie, daar komt zy aangetreeden.
INES, KARIASSE te rust leggende, KONSTANCE met een doek om haar aangezigt.
Heb je aan Aplonia, tot nog toe geen gebeeden Gepreveld, dat je dus uwaangezigt bedekt?
Myn pyn is duldeloos, maar waarom my begekt?
Ik ben verzekerd, zo gy deel neemt in myn smarte, Dat gy medoogende zulks neemen zoud ter harten.
Maar wat is de oorzaak van het schrikkelyk geweld, Dat ik zo even heb gehoord?
'k ben noch ontsteld Hoe legt het hier dus woest en over hoop gesmeeten, gy schynt verbaast, mag ik de reede daar van weeten?
Och ja, die dronken plug, die daar legt op de bank, Heeft straks den beest gespeeld, en tegens wil en dank, Wil hy op myn gebod hier niet van daan vertrekken, maar ik geloof dat hem myn man wel op zal wekken.
Hy ging zo even na de stal... maar wie is daar?
INES, KONSTANCE, DON FELIX, KARIASSE leggende op de bank.
Neluk heeft eindelyk ons doen komen by elkaar, k zal veinzen of ik hier kom Saviljan te zoeken, is hier myn Meester ook?
Ik zouw de haverboeken.
Ik vinde een misslag by t opneemen van de maat, en had zyn hulp van doen, k had gistren avond laat, Daar geen occasie toe.
Misschien zo hebt gy meeden, Uw tyd verkwanzeld by t Muziek.
Zulks is de reeden, En zo k misdaan heb, ik verzoek vergeef het my.
Maar was Asturian uw makker daar niet by?
Wel degelyk.
En wie heeft hem gemaakt zo dronken?
Dat is my onbekend, daar is geen drank geschonken.
Nochtans zo legt hy daar zo vol gelyk een swyn.
't zal van de vaak, en niet van 't dronke drinken zyn.
Ja van de vaak!
hy liet zich straks wel anders hooren.
Zie hier de bakens eens gesteld.
Hy is gebooren Een spotter in zyn hart, maar ik weet goede raad, ik zal de scha voldoen voor het gepleegde kwaad.
'k heb 't geswooren dat hy zal ten huize uit trekken 'k ga na myn man.
KONSTANCE, DON FELIX, KARIASSE als vooren.
DON FELIX buigd zig neder voor KONSTANCE.
Kan ik tot meedely verwekken Het schoonste voorwerp dat ik van myn leeven zag, zo zal ik myn verdriet voleind zien deezen dag.
Legt dan een onverlaat, die Ines zo staat tegen, Alleen uit vriendschap u zo diep in 't hart gelegen?
Staat op, wat doet gy dus te knielen voor my neer?
Wat schort u Thomas, don felix.
K ben verschuldigd u deeze eer Digitized by YSPEL.
En nog veel grooter aan te doen.
Die zotte parten, kond gy wel laaten.
ik bid gy met myn smarten, Hebt medelyden.
En, dat om een dronke fun?
Wel foei, ik haat zulk volk, ik ga. don felix, haar tegen houdende.
Ik bid, vergun een ogenblik, aan my, ey wil noch niet vertrekken Ik heb een zaak aan u van groot belang te ontdekken, na dat ik zie plaagt u tandweê, en die pyn, Die kan ik stillen, wilt gy daar verlost van zyn, Want zeeker Konstenaar in alle ding ervaaren, Heeft my die konst geleerd nu over weinig jaaren.
Wanneer ik van die pyn wierd gruwelyk geplaagd, maar na 't gebruik is my de smart van 't lyf gevaagd.
De gansche Kunst bestaat in weinig schrift te leezen.
Zo gy 't begeert, misschien zal zulks behulpzaam weezen.
Maar 't mag geschieden dat ik neem 't gebruik daar van?
8 ja.
'k denk immers niet, dat zulks my deeren kan?
Voor alle ding ontmoet u geen gevaaren, Maar als gy 't leest meugd gy 't in eenzaamheid wel klaaren.
't Verdiend groote aandacht en daar in bestaat het al.
Maar my geen priester ook daarom bestraffen zal?
Om dat ik, dwaas genoeg, uw bystant zal gelooven.
Dit mis vertrouwen komt ge in 't kort zeer ligt te boven, zo dra gy de Inhoud van dit klein geschrift zult zien, Zult gy my toestaan u dit middel mag geschien.
SAVILJAN van binnen.
Houw!
Thomas Pedro houw!
'k zal my van hier begeeven.
Keer met het vonnis van myn dood niet, maar myn leeven.
DON FELIX, saviljan, kARIASSE als vooren.
'k zocht u beneeden in de stal, hoe zyt gy hier?
Men weet schier langer niet waar men u vinden zal?
Waar is Asturian?
Die legt noch wat te slaapen Daar op die bank.
Ik moet bekennen gy zyt knaapen Van de and're wereld, laat met lopes my alleen.
En zeg dat Ines hier zo daat'lyk komt.
SAVILJAN, kARIASSE als vooren.
'k meen Die Labberlotten te kapitt'len, ja wil sweeren Dat ik haar rossen zal.
Dgized by Google BLYSPEL.
37 hy wekt KARIASSE.
Legt gy noch op de veeren?
Staat op, staat op.
KARIASSE opstaande.
Veel ligt zo meenje deze bank, De Noordze veeren Heer, die vallen vry wat lank, hoewel ik heb er zeer gemaklyk op gelegen, wat is er van uw dienst?
K heb daar een tyng gekreegen Van Ines, datje hier den beest wat hebt gespeeld, En wat beduid dat, zeg los wammes, k zie het scheeld u langer niet wat dat gy doet, k zal u de mette Te vooren leezen, ja ik zal u worst doen vretten Of knapkoek, dat alhier de honden sterven doet, jouw schobbejak zult gy verbryz'len al myn goed?
Ja borden, kan en glas, met al den hooi aan stukken, En dig'len smyten, neen!
zulks zal hier niet gelukken.
Ik zal jouw aan de Schout beklaagen, zo myn stok Te licht valt, dat hy u doet hangen, galligbrok!
Jouw Pikaroen, jouw fielt, jouw strandjeut, kom ik zal je De lenden smeeren, quint essentie van Kanalje!
Sinjoor verstoor u niet, 'k zal boeten al de scha.
Meend gy daar mede vry te wezen vriendschap?
Had gy dat luk, maar neen!
gy zult 'er noch voor bloeden, gy zult met de Gallei voor 't minst myn scha vergoeden, zo raak ik u best kwyt, jouw bedelaar.
Weez doch zo kwaad niet, en vergun aan my gehoor.
De DOORLUGTIGE DIENSTBODEN, KARIASSE.
'k Beding voor eerst kwytschelding van de slagen, waar mey gy dreigd, my zouw dat kompliment mishaagen, ben ik wat spottende, men moet daarom niet slaan Wat wilje meer als u de schaa werd goed gedaan?
Ik weet dat noch iets kwaads verschuild hier in de meulen.
Dat zult gy klappen, maar men moet met my niet speuren, Kund gy my op een vraag ant woorden met fatzoen, Die ik u doen zal, zal ik u ook niet misdoen.
Kan ik u, op t geen gy vraagd, berechten, ik zal dienstvaardig als de minste van uw knechten, my voegen na het geen gy my gebieden zult.
Wel luister toe.
Ik zal 't aanhooren met geduld.
'k zeg luister toe hoe dat uw maat heeft boek gehouwen.
Op gistren gelogeert een klophroer met twee vrouwen, komt voor drie ezels hier gestalt voor haver, net, een kwaartje en een half, dewylzy op geen bed pen, Geslaapen hebben, maar zyn t'zaam in 't hooi gekroopen te zaamen opgezoopen Voor ieder een reaal.
Een halve Arobe wyn, zo veel als elk een kan, Waar voor dat schryven net een half Piaster, dan Maakt hy de reekening, en komt 'er voor te schryven Een stuk van achten.
Is 't niet goed?
In die bedryven, heeft hy zyn dingen zeer ordentlyk opgesteld, he BLYSPEL.
Zo wel in kwaliteit, als in t gereekend geld.
Maar geef wat aandagt.