floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik vrees voor den uitslag.
Wat valt hier veel te vreezen?
Had ik aan ’t schytebroeken maar eens gerooken, ik had nooit een trouw dienaar van myn meester kunnen weezen.
Zwyg stil; en doe het geen ik u aanstonds heb belast.
Ik kom haast weêr.
Maak dat ’er wel op de spys word gepast.
FLIP, alleen.
DRaag daar geen zorg voor; myn maag begint reeds te jeuken.
’t Mag gaan hoe ’t wil; myn eerste werk is altyd myn neus te steeken in de deur van de keuken, En myn tweede, de oogen in de kelder, om te zien of ze met wynen is gestoffeert; Dat is by my een staale wet, en dit heb ik met weinig moeite geleert.
DARDE TOONEEL..FLIP.
TYS dronken.
HOla!
slaapje?
Zouw men hier met het gezelschap van nacht wel kunnen logeeren?
Als ’t je belieft.
Hier zie ik hangt noch de oude Dorstige Overvloed uit.
Zo doet het.
Tracteer je wel zo lekker, als jou Voorzaad?
Ik zie op geen duit.
Ik zal om geen ei de struif bederven.
Ik zie ’t wel.
Hier kunje krygen even en oneven.
En voor ’t rekenen heb je niet te vreezen, alzo ’er zelden te weinig word geschreeven.
Steek aanstonds twee Kapoenen aan ’t spit, maar pas ’er op dat ze voor al wel worden gebraân.
Vatje ’t?
dat is lekker, maar wy hebben ze niet, eisch, behalven dit, wat je wilt, je kund niet mis raân.
Heb je dan geen jonge Kalkoenen op de werf loopen?
zulke schoone, maar myn wyf is ’er meê naar de markt om ze te verkoopen.
Schaf ons dan kuikens, die vallen nu abundant en goed.
Dat is waar; en ik zouw ze gehad hebben; maar de hen heeft de eiers vuil gebroed.
Wel, maak me dan gereed drie of vier koppel jonge duiven.
* TYS.
Duiven zeg je, och ja!
had je wat eer gekomen, want de Sperwers zyn ’er meê heen gaan schuiven.
Heb je dan geen ham of spek op schootel, of ’t een of ’t ander over ’t vuur?
Ik zou voorleeden jaar geslagt hebben, maar ’t vlees was yslyk duur.
Wel zet dan kaas en brood op, daar meugen we meê beginnen.
de drommelsche muizen zyn met de kaas voort, en ’t laatste korsje brood is beschimmeld van buiten en van binnen.
Myn wyf zal brood meê brengen, ik wacht ze alle oogenblikken weêr hier.
Is dit in de Overvloed?
het mogt wat anders.
Hoe staa je met jou wyn en bier?
De wyn?
Heerschop, zeg maar, van wat vat zal ik je tappen?
Geef me een pints beker Rintsche Wyn, die zal ik ’er voor eerst in lappen.
Dat spyt me zeker, want daar is maar een staartje op ’t vat, en zo zuur, als eek.
Tap dan Fransche Wyn, Vent.
die is al meê om die streek.
Hoe staâ je dan met jou hooi en haaver, want we moesten ’t paerd voor al verzorgen.
Heel wel, had me de hooi en haaver verkooper slechts willen borgen.
Zie daar, ik zal ’t een lekker hakzeltje rogge stroo beschaaren, daar ik en onze Klaar, Niet op geslaapen hebben boven ’t half jaar.
Daar zal ik een emmertje pompwater, zo helder als cristal, onder gooijen.
Zo heb je dan niet meer om van de nacht onder ’t paerd te strooijen?
Wel neen, of ik moest het laatste bedstroo neemen van onder myn lyf.
En waar toe zou dat zyn?
Tot gerief.
Watte praatjes, Heerschop.
Ik en myn wyf Kunnen daar na het stroo wel weêr gebruiken.
jou beest, dat zou te veel naar pis en paerdevygen ruiken.
Daar is niet aangelegen; want myn zweet stinkt toch, als een bok, En myn wyf is een morzige tootebel, daarom slaaptze, uit zinlykheid, in haar rok.
Dat is mooi.
Maar, hoe veel moet ik, met verlof, voor dit pleisteren geeven?
Tot noch toe niet metal, neen by gort, men moet genereus in de waereld leeven.
Vaar wel dan, stinkende bok, Hospes in de Dorstige Overvloed.
Ik zal dit huis wel schuuwen, als ik hier omtrent weêr weezen moet.
Zo haastig niet.
Als myn wyf t’huis komt kunje hier wel blyven; Die zal wel raad schaffen om je altemaal, naar je Competentie, te geryven.
Daar komt ze al.
Dat zal op myn dak waaijen, als zy ziet Dat ik geborreld heb.
Maar, ik zal in de voorbaat zyn, zo merkt zy ’t niet.
TYS, FLIP, KLAAR.
MAar, Klaartje, is dat uitblyven?
Wel, smakwambes, is dat vraagen?
Heb ik niet te voet naar Steê geweest, en de Kalkoenen moeten draagen?
Om morgen weêr geld voor de kommeny te verschaffen, daar we zo diep staan in ’t kryt, TYS.
Laat de kommeny de kommeny weezen.
Waar toe diend dit verwyt?
We hebben ryke Heerschoppen gekreegen, die van de nacht hier zullen loogeeren.
En jy moet ’er slaapplaats voor beschaaren.
Ik verstaa van jou geen commandeeren.
Ik weet ’er anders geen raad toe.
’t Is geen wonder, als men de wyn als water voor niet weg tapt.
En al myn mooije goedje zo eerloos door de dronke billen heeft gelapt.
Maak me niet baloorig, of ik slaaje met een talhout om de ooren.
Dat is noch redelyk.
Och ja, daar zulje van hooren.
Die beest heeft weêr geborreld.
De drommel haal de vent; Dag voor dag dronken?
ik heb myn rug pas gewent, Of hy zit achter de fles.
wat is ’er anders voor my open, Als dat het varken met de kraan in ’t korte weg zal loopen.
Voort, voort, naar binnen.
Hoe stoot je zo?
ik kan wel gaan.
Ja,’t lykt ’er wel naar; je kund op je beenen kwaalyk staan.
FLIP, KLAAR.
BEn jy de vrouw van die man?
En zulje hier, als je Voorzaat, tappen?
Zo is de meening.
En dat zonder bed of bulster, hooi of strooi, en zonder vaten, glazen, kannen of flappen?
Zeker de neering zal ’er niet op wakk’ren.
Ei, Sinjeur, draag jy geen zorg; Dat ik niet heb, kan ik hier dichte by krygen te borg.
Al wou je voor twaalf menschen eeten hebben; ik zal ’t je aanstonts haalen; Want dat hoef ik juist by de leverantie niet te betaalen.
En ik zal je een slaapplaats beschikken, verzien van laakens, dekens, en een zacht bed, In myn beste kaamer, die ik toe sluit: want als by achter ’t goed komt, is ’t straks verzoopen of verzet.
Hy slaapt in zyn muts.
En als hier iemand wil loogeeren, laat ik ze daar vernachten.
Daar ben ik wel meê te vreden.
Maar, daar schiet men in gedachten.
Waar dat men voêr voor ’t Paerd beschikken zal.
Wat meenje dat ik geen eiren in de pan weet te slaan, Als de gelegentheid zulks vereist, en ’er zo iets moet werden gedaan?
Ik zal van avond noch een heele Compagnie Boeren moeten geryven, Want hier zal Jongspul zyn, en dat volkje weet van stryken en van styven, Van drinken en klinken, en domineeren naar de zwier, Zy trotzeeren de steêlui in het maaken van goede sier, Als ’t op een trouwen gaat, moet ’er de laatste penning aan, want vrijers geld zou toch niet strekken In ’t huuwelyk.
Nou dat is tot daar en toe, ik zal, by provisie, jou lui schoone laakens gaan spreijen, en de tafel dekken.
Ben je zeper zo knaphandige vrouw.
Maar myn Paert... KLAAR.
Watte praat.
Ik weet waar onze buurman zyn Haverzolder is, en zyn Hooiberg staat.
En die is noch een vrijer, hy, ik en myn man leeven als vrinden.
Zeg je zo?
dat is wat anders; dan zullen we ons gemak wel vinden.
Zyt gerust, en verzekerd, dat ik overal raad toe weet.
Ik zal met een snap ’t een en ’t ander haalen, en maaken van alles overvloedig gereed.
Klaar binnen.
Dat is eerst een braaf wyf, die weet ’er af; hoe kan ze met de bek speelen!
Al duurde dat drie uuren achter een boeg, noch zou me de tyd niet verveelen.
Daar zie ik Monsieur Schoonpraat.
SCHOONPRAAT gelaarst, gespoort en gedegent.
DAt is braaf, je past zeker net op je tyd.
SCHOONPRAAT.
Ik had het Karel beloofd, en dan toon ik altyd myn yver en vlyt.
Een Maakelaar moet, als een Haas, loopen, en, als een Vink, oppassen, En maaken dat ’er vooral geen gras onder zyn voeten komt te wassen.
Daar zul je wel zorg voor draagen, als je dus te paerd komt gelaarst en gespoort.
’t Is jammer, dat men zo niet ter Beurs verschynt.
Dat laat ik daar, maar myn woord Is myn zegel.
Als ik iets doen moet, zal ik ’er nooit op sloffen.
Ik moet bekennen, dat myn Meester aan jou een goed geluk heeft getroffen.
Waar is Heer Karel?
Waar zou hy zyn: hy is gaan wandelen; maar zie, daar komt hy aan.
Hoe hangt hem dat hoofd; de droes mogt zo uit vrijen gaan.
Men zal hem helpen, wy hebben de zaak te wel ondernoomen, Om ze te laaten steeken; want we zullen ’t hoekje vast te boven koomen.
Ik ga ondertusschen eens naar myn paerd kyken; want daar is tot noch toe niet met al, Noch haaver, noch hooi, noch den eene drommel of den and’re, in den stal.
Als ’t je niet verveelde zou je allebei de beesjes wel kunnen bestellen.
Ik zal ’er op passen.
En ik onderwyl Heer Karel verzellen.
SCHOONPRAAT, KAREL.
HEer Karel, uw dienaar.
myn vriend Schoonpraat, ben je daar?
Gy zyt waarlyk een deftig en yverig Maakelaar.
Hoe heb je zo kort na ons uit de Stad hier kunnen komen.
Ik heb op de repartitie provisioneel een rypaerd genomen!
Dat ’s wel, Heer Maakelaar; laat ons nu de breede raad eens slaan, Terwyl we noch tyd hebben; want zonder overleg iets aan te gaan, Is gevaarlyk, en men heeft alsdan geen goede uitslag te hoopen.
Heer Karel, wy behoeven, in alle geval, noch zo niet te post te loopen.
Ziet, voor eerst weet je, wie ik altyd gediend heb, te weeten Anzelmus, een spoorelooze Vrek, Die veel middelen heeft, en door zyn gierigheid altoos lyd gebrek.
Je weet ook, dat hy by forme van negociatie wil tracteeren Over ’t Huuwelyk van zyn Nicht Izabel, en daar van als Meester en Voogd disponeeren.
Nu hebben wy voorgenomen, om elkand’ren wel te verstaan, Dat men met dezen Gierigaard een geheel and’ren weg in zal slaan, En, wyl hy zyn Nicht niet aan zulk soort, als gy, maar wel aan and’ren wil verkoopen, Zo als hy ’t noemd, en daar ik de commissie van heb, zo had je van haar toestemming niet veel goeds te hoopen, ’t En zy men hem een rad voor de oogen draaide.
De Trouwbelofte heb ik vast van uw kant, Nevens het Contract, dat zy onderteekenen zal: dit zal men haar ter hand Stellen: waar in dat ze genoegzaam betuigt, dat ze met u wil leeven en sterven; Maar zy overleid niet, dat haar Oom haar alsdan zal onterven.
En dit moeten wy beletten, en maaken dat Anzelmus niet beter weet, Als dat hy zyn Nicht aan die Vrijer, die ik vertoonen zal, besteed.
Voor die perzoon zal Flip, die hy niet kennen zal, verkleed, speelen; En ik zal met een presentatie van vyf duizend guldens ondertusschen zyn hart steelen.
En wyl hy op geld gesteld is, zal hy alles toestaan, dan zyn wy klaar.
Flip zal onderwylen de Trouwbelofte door haar doen onderschryven, en ik de party te boek zetten als Maakelaar: En het ondertekende zal hy weêr by hem steeken.
Ook heb ik de kleêren Voor hem meê gebragt.
Wat kun je meerder pretendeeren?
Myn Vriend, hoe zal ik je deze dienst beloonen?
’t Zal wel gaan.
Maar, pak jou biezen; rep je: want ik zie daar Anzelmus staan; Karel binnen.
Hy is in gedachten.
Daar moet al weêr wat in de weeg weezen.
Laat ik hem evenwel niet verstooren in zyn leezen.
SCHOONPRAAT, ANZELMUS.
DAar speeld de drommel meê, dat moet af, men zet malkander zo niet op de schop.
Vriend Ferdinand; koopmans styl.
Eerst ordentelyk van te vooren waarschouwen, en dan zeid men de party op.
Ik zal weêr naar de Stad moeten; want, daar ik niet ben, loopen de Varkens in ’t kooren.
Ook heb ik de Maakelaar ordre gegeeven, dat hy eens verder om zou hooren, Of’er niet een braaf statig Vrijer was, die voor myn Nicht Een mooije stuiver zou durven bieden: hy heeft me ’er twee of drie vertoond, maar ze woogen veel te licht.
Nu verwacht ik tyding dat hy ’er een zal gevonden hebben naar myn zin en behaagen.
Izabel moet een man hebben, die een styl heeft, geen kwistgoed is, en zo wat op zyn dagen.
Daar houd ik van, en ik weet wat best is; want die jonge kleuters zyn blind en zot: Zy meenen dat jong, dartel en wulps een deugd is, en daar word onder verstandige lui meê gespot.
welkom, Monsieur Schoonpraat; wat jaagt jou hier naar buiten?
Sinjeur Anzelmus, ik kom hier expres wegens uw Nicht, en ik hoop het partytje van daag noch te sluiten.
Heb je dan een goed meester, en wil hy meêr, als de voorgaande, biên?
Daarom kom ik met hem, want hy wou de koopmanschap zelf eerst zien.
Dat is wel.
Maar, heb je hem nu van alles onderrecht, en heeft hy al een vaste prys gebooden?
Wel ter deegen: want anders was deze kostelyke reis niet van nooden.
Hy bied alreê een en een octaaf per cent meêr op zicht, als de and’ren hebben gedaan; En twee kannen wyn in ’t gelach, zo hy of gy een van beide de koop afgaan.
’t is zo een hupsch staatig man, en gantsch niet opzichtig in de kleêren.
Dat wil ik wel gelooven, Schoonpraat; maar, daarom zal hy op myn smeer niet teeren.
Zou ik om zyn verkiezing en viezevazery verbeuren twee heele kannen met wyn!
Neen, neen, dat mag ’er niet op staan: al zacht: dat zal niet zyn.
Maar, laat zien, een en een octaaf per cent, zegje, dat zou dan net vyf duizend guldens bedraagen.
Zou hem dit partytje niet een octaafje hooger behaagen?
Want ik kan het in der daad niet minder doen.
Kon je ’et zo ver brengen, zie daar, by ja en neen, Ik zou zien of ik je een octaaf per cent van dat laatste octaaf ook zou laaten korten; en dat loopt al een end heen.
Dat is recht: maar, ik zie hem daar niet voor aan; want het is een man van leeven en zeden, Als gy, hy zal geen hooi over de balk gooijen, als om gewigtige reden.
Dat behaagt me, Maakelaar; maar, ik zal nooit toestaan, dat Izabel zich aan een lichtmis, als Karel, vergaapt, Die een ryke vrouw niet anders als een lyfrente rekend, daar hy ’s jaarlyks de vruchten van schraapt.
Sinjeur Anzelmus spreekt, als een eerlyk man; dat mag ik noch hooren.
Ze mogen my verslyten zo ze willen, zy zullen Anzelmus, met zyn weeten, geen gat door de neus booren.
Maar, waar is de vriend?
Hier omtrent, by Tys de tapper, de nieuwe Waerd; Daar stallen wy by provisie met chaise en paerd.
Doch wy hebben van middag geen van beiden noch gegeeten.
Dat is my zeker leed.
Maar, Monsieur Schoonpraat, dit moet je voor al weeten, Dat ik het middagmaal al binnen heb, en dan nood ik niet graag; Want, als men weêr aan tafel raakte, men zou al meê eeten, en dat is kwaad voor de maag: Die men, als een klein kind, by de leiband moet vast houwen.
De keel en de maag zyn twee aardsschelmen, die niet zyn te vertrouwen.
’t Zyn allebei pluimstrykers en linkermans van hun heer; Zy maaken een ryk man arm, en begeeren altyd noch meêr.
Ik heb van ’t gebruik en misbruik van beide zo veel geleezen, Dat ik voorgenomen heb met myn eigen vry wat omzigtig te weezen.
Dat is pryslyk.
Maar, wil je de vriend niet eens hooren?
Zoud ik niet?
Aanstonds vry; doch, maak vooral, dat het bezoek staande voets geschied; Want, kwam hy te zitten, hy bleef licht aan de pan hangen.
Daar zal ik zorg voor draagen: doch, je diend hem vooral wel onder ’t dak te ontfangen.
Dat zal geschieden, op het voorgemaakte accoord, te weeten, dat hy aanstonds vertrekt, Als hy my zyn meening omtrent de koop van Izabel heeft ondekt.
Maar, hoeveel middelen heeft hy; daar diend men voor eerst van verzekerd te weezen.
Volgens Extract uit zyn Boek is zyn kapitaal: negen en zestig duizend, negen honderd, negen en negentig guldens, negentien stuivers en vyftien penningen: daar is niet voor te vreezen.
’t Is zeker zonde en jammer, dat ’er die penning aan ontbreekt, de som staat my anders niet kwaalyk aan: en wat is de man zyn doen?
’t Is een principaal booter grossier; een man van zeer goed fatzoen.
Want, wat heb je van die jonkertjes, die veel om ’t lyf, en weinig in de beurs draagen?
Dat opschikken, lanterfanten en leegloopen zou me ook niet behaagen.
Voor my, ik hou het met de Hollandsche manier; dat is op ’t Comptoor, Met een paar morsmouwen aan, op zyn muiltjes, en de pen achter ’t oor.
het spyt me; met dit buiten weezen is ’er geen kleintje over stuur geloopen.
Maar, Heer Anzelmus, dat wil ik van uwent wegen noch gelooven noch hoopen.
je weet ’er niet van, hoe een arm Koopman is te moed, Die een groot kapitaal bezit, en om een sober intresje slaafd en wroed.
Jy lui loopt ’er zo los over heen.
Dat je eens in myn schoenen kwam te steeken, Ik zou wel verzekerd zyn, dat je heel anders zoud spreeken.
Had ik dat geluk, Heer Anzelmus, dan had ik ’t ver genoeg gebragt.
Al losse praat.
Maak jy maar dat ’er om dat octaaf word gedacht.
Ja, ja, dat zal wel te doen staan.
Ik wil uw Dienaar blyven.
ANZELMUS alleen.
EN ik zal ondertusschen antwoord aan Ferdinand gaan schryven.
Neen, Izabel moet aan de man, ’t gaat hoe ’t gaat; en ik wil my ontslaan Van dat pak, ze mogt anders eens, buiten myn wil en weeten, met iemand doorgaan, En laaten my op den duim fluiten, daar ik nu voor haar vyf duizend guldens in contante specie kan trekken; En met zulk een kapitaal is jegenwoordig geen gekken.
Ondertusschen zal ik Katryn roepen, op dat Izabel weet, Dat zy bezoek verwacht; anders zyn de jonge Juffertjes zelden op haar tyd gereet.
Katryn, Katryn.
Waar drommel blyft de meid?
dat ik noch zo kwaalyk moet spreeken.
Katryn, Katryn, Katryn.
Waar mag dat Varken weêr in een gat steeken?
Die meid is bekwaam om iemand dol te maaken, en buiten verstand.
Ja wel, ik zeg ’t, ik ben de ongelukkigste van ’t geheele land.
Zy heeft een kop, als de droes.
Neen, ik wil ’t niet langer verdraagen.
Niet beter als, naar ouder gewoonte, haar met de lange roê geslaagen; Want het helpt niet of ik kyf, knor, bulder, raas of tier, ’t Varken heeft geen ooren.
’t Is maar boter aan de galg, en oly in ’t vier.
ANZELMUS, KATRYN.
IK kom, Sinjeur, ik kom.
je moet niet kyven; Daar is een ongeluk geschied, en dat is de reden van myn lang achter blyven.
Die leugens heb je zo fiks, jou slimme Pry; wat spel je me al op de mouw?
Maar, Sinjeur, denk je dat ik om uwent wil liegen zou?
Klap dan op; wat ongeluk is ’er geschied?
Met jou schielyk roepen kom ik de pot met Karremelk om te storten.
wel ik zweer, ik zal ’t je van jou huur afkorten.
Ja, was ’t maar de karremelk, wat nood waar ’t?
maar geen ongeluk komt ooit alleen.
spreek; is ’er meêr zwaarigheid?
Ja toch: ik was bezig met Juffrouw aan te kleên, En ik en zy zouden waafelen bakken.
waafelen?
ik word vermoord.
Ja; en ik had de keukedeur vergeeten; Terwyl heeft onze kat byna de helft van ’t beslag opgevreeten, En de rest leid, met pot en al aan stukken, in ’t midden van den haart.
Jou Lichtomdyne, jou Modde van Gompe, jou lelyke Vuilbaard, ’t Is onverdraaglyk, jou onachtzaame Pry; och!
waar je nooit gebooren!
Daar heb ik weêr een heele derdehalf pint karremelk verlooren; En wie weet, of ’t niet wel twee malle schellingen aan waafelbeslag is.
Dat weet ik niet, Sinjeur.
Zeg, dat Joost ze aanstonds opvangt, en bind ze een zak voor ’t gat; Zy zal, door angst, dat schoon beslag wel weder geeven.
wat zou dat zyn?
Altyd tegenpruttelen, altyd tegenstreeven?
Wat zou dat zyn?
dat zou zyn, dat Joost en gy, Dat noch van avond zoud orberen, met het geen je van den haart zult opschraapen daar by; Want het zou me leed zyn, dat ’er iets in ’t huishouwen ging verlooren.
’t Is nu een slechte tyd, en ’t heet ziet toe: ’t is al schade wat men komt te hooren.
Wat kraak je ook altyd kwaade neuten.
Dat geloof ik wel; Ik weet waar my de schoen wringt.
’t is geen kinderspel: Hier een stuiver, en daar een stuiver, en veel kleinen maaken de grooten; Of meen je, Meid, dat ik my zo denk van myn goederen te ontblooten.
Wel neen, Sinjeur.
Maar... ANZELMUS.
Maar, ik had nu eens niet meêr, wist gy, Karonje, dan wel wederom raad Tot ander geld?
En waar maakt ooit een meid haar meesters staat?
Nu daar hebje gelyk in, en dat heeft ook schyn van reeden.
Ga naâr binnen, en help de Juffrouw in ordre kleeden.
Ik zal, Sinjeur.
Maar, ik belast je, op hals en keel, Dat je de kat straks opvangt, daar is periculum in mora, die booter, eijeren en meel, Zo, zonder eenig profyt, door de darmen van die snoepze kat te passeeren.
Ik waarschouw je dat je ’er op past, of ik zal Joost en jou beide moores leeren.
Je zult het schoontjes op likken en uitveegen, dat wint weêr een maaltyd uit.
Men zal ’t weêr goed maaken tegens dat Izabel word de bruid.
Nu, Katryn, maak dat alles klaar is, en als je de Visboer komt te hooren, Zo koop, maar ding naauw, voor dartig penningen aan Vooren; En bak ze, met wat lamp oly, in de pan; wy zullen van avond eens smullen, dat het wat deugd; Ik heb ’er recht lust toe.
Maar de kat, de kat, of weet dat je vreezen meugd.
ELFDE TOONEELKATRYN.
JOOST met een ouwe Spa en eenHark zonder steel.
WEl, Joost, ben je daar?
Ja, Katryntje.
Waar is Sinjeur?
Was ’er iets te zeggen?
Ik wou Sinjeur vraagen, hoe ik de bedden in de Tuin zou leggen, En de grond omspitten.
Ook moet ’er een schip drie vier mest zyn, want de boogerd en ’t land Zyn de arbeid niet langer waard, en zo schraal en maager, als zand.
Durf je noch van mest praaten?
laat Sinjeur dat voor al niet hooren, Of hy doet je van angst wel de heele Moestuin bevuilen.
Zou hy zich zo verstooren?
Dan zal ik ’t my wel wachten: want, waar zou ik heen?
ouwe bloed!
Zwygen best.
Sinjeur mag zelf weeten, wat hy doet.
’t Is my om ’t even, elk zyn zin.
Maar daar zal een nieuwe Spa weezen moeten, Want deze is heel rampu, en de Hark is zonder steel, daar kan ik niet meê leggen wurmen en vroeten.
Ik versta me op geen Tuinmans gereedschap.
Ik wel, Katryntje; want ik heb ’er al myn leeven meê omgegaan; En daarom versta ik het zo veel te beter; en zo doende moet ik ’t werk laaten staan.
Daar kunje jou zin in doen.
Maar Sinjeur heeft my iets anders geboden.
Wat toch?
Dat ik je van avond te gast zal nooden.
Te gast!
te gast!
word Sinjeur veeg?
dat loof ik niet; En waar op zou dat zyn, Katryntje?
Hoor: daar is een ongeluk geschiet.
Onze kat heeft de wafelpot omgehaalt, en ’t beslag over den haart gesmeeten, Waar van zy by naar de heele helft heeft opgegeeten.
nu zult gy de kat, op ordre van Sinjeur, want hy is te ysselyk verstoord, Een leege zak vast binden, van achteren voor zyn poort.
En ’t geen ze door benaauwtheid uitdrukt, begryp.
jy ’t, zul je daar uit schraapen, Terwyl ik ’t geen op den haart leid met de asschop zal opraapen; En dit zullen wy te zaamen mengen, en bakken ’t voor jou in de pan.
Dat lust me niet, Katryntje; eet jy daar van.
Ja wel, Sinjeur verstaat dat zo, en dat leid geen tegenspreeken.
daar ik hem en zyn vader zo lang als een eerlyk Hovenier bediend heb, selleweeken!
Zou ik nu kattedrek eeten?
verstaan of niet verstaan, Ik meen ’er voor myn deel geen bek aan te slaan.
En zo de Visboer voor by komt moet je hem aanroepen.
Wy zullen voor dartig penningen aan vooren koopen.
Zeer wel, daar wil ik wel van snoepen.
Maar, tot het eerste krygt hy me niet; zou ik van den ochtend tot den avond wroeten in ’t land, Met spitten en spaaijen, met gezaai en geplant, En dan noch kattedrek moeten eeten?
dat is my nooit te voor gekoomen, Zo lang ik by zyn vaders tyd, myn dienst heb waar genoomen.
Dat was een ander man, die schafte my noch alle weeken rystenbry Met bruine stroop, en een stuk rundvlees met pruimen daar by.
En nu moet ik me zuinigjes met droog brood en kaas laaten vergenoegen; Behalven ’t geen Juffrouw Izabel, en jy, Katryntje, my onder den duim toevoegen.
ik word oud, en heb pas een brok twee drie van een tand in myn mond, En zou Sinjeur my nu te gast nooden op kattestront?
Ik zal ’t niet eeten, al zou de onderste steen boven staan.
Watte grillen!
Ik volg myn order.
En die zal ik niet volgen willen.
Maar, ik zal op de Visboer passen, en laaten ’t werken zo lang staan, Al zou ik kyven hooren, ’t kan van avond toch niet worden afgedaan.
En ik ga naar myn kamer, die moet ik noch wat ophelderen en uitstoffen.
Gantsch vyf en drie!
wat heb ik hier een schoone huur aangetroffen..... Joost binnen.
Maar, daar komt Flip en Schoonpraat.
KATRYN, SCHOONPRAAT, FLIP.
WAar is Anzelmus?
Die is hier ver van daan; Hy is alleen gaan wandelen heel achter in de laan.
Maar, wat doe je hier?
Dat zal ik je kunnen zeggen, Met korte woorden, die wy naderhand breeder zullen uitleggen.
Wy zullen Juffrouw Izabel, die Karel zo wel, als hy haar, bemind, En in wiens perzoon Anzelmus geen behaagen vind, Nu helpen, terwyl hy my in alles als Maakelaar komt te gebruiken; Want hy zal my niet achterdenken, en ’t niet eens kunnen ruiken, Dat ik hem om den tuin lei.
Wat zul je dan doen?
Je weet, dat hy zyn Nicht niet wil laaten trouwen, al waar ’t aan lieden van fatsoen, Of ze moesten eerst bedaagt zyn, en naar zyn zin, en dan noch ettelyke duizend guldens aan hem vereeren.
Nu zal Flip, die hy niet recht kend, zich steeken in een Botergrossier zyn kleêren, En voor de vrijer speelen van Izabel, en overleveren haar Heer Karels Trouwbelofte, benevens een tweede, die zy tekenen moet: dan is de koop klaar; En daar meê zyn ze aan malkanderen verbonden, In ’t byzyn van Anzelmus zelfs.
Dat is al raar uitgevonden.
Maar, hy zal ’t Contract en de Ondertekening willen zien.