floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
't is u zoo wel als my bekent wat zorg hy heeft Voor 't algemeene best, waer door zyn' naem steets zweeft Op vleuglen van de faem in twee paer werelts deelen.
Het schynt uw vader moet zyn heldenrol volspeelen.
Zoo leeft men niet voor zich maer voor 't gemeene nut.
Een man als hy strekt ons in noot en ramp een stut.
Myn pen is veel te zwak om zyn' doorluchte daeden, met gouden helden inkt op parkemente bladen, KLUCHTIG BLYSPEL.
35 te schryven.
Dat voegt een Homerus of virgyl, wier trotsche veerzen en verheeven heldenstyl, die heldendeugden tot aen 't starredak verheffen, die naeuwelyks den lof van Steven overtreffen.
Tegen de omstanders.
O ooggetuigen van zyn onverschrokken moet!
Die daeden strekken u ten prikkel, en uw bloet, Waer in ge naer uw doot, met zoo veel roem, zult leeven zal van zyn heldenaert altoos getuigen geeven.
Gy zaegt met welk een drift hy zich ontkleedde in t ent.
Ik weet niet dat me iets van die story is bekent.
Gedult, myn kint, gedult.
ik zal het u verhaelen.
Myn yver schyut op t spoor van vaders roem te dwaelen.
Gy weet met welk een hart dat hy nae t kerkhof ging, Om uw grootmoeders graf te maeken.
Geen ding Ter werelt kon den helt meer prikk'len in zyn' yver.
Nu wil 't geval... ei, hadt ik een doorluchtig schryver Of andren Curtius gekent in deezen tyt, aen wien dat groot geluk alleen waer toe gewydt, Om zyne daeden in verheeven lantkronyken te boeken, 'k zou thans in myn zeggen niet bezwyken.
Wel nou Pastoor, gae dan maer mit je zaeken voort.
't is zoo langdraedig dat verhael.
PASTOR g'hebt reets gehoort Hoe hy nae't kerkhof ging om grootjes grafte maeken, opdat die goeje sloof eens mogt ter aerde iacken.
Jae, jae, pastoor.
Oogle Digitee PA 36 STEVEN VANDER KLOK, PASTOR.
Wel nu, nae hy dat groote werk Volbrogt hadt, worde ik juist geroepen uit de kerk, Terwyl ik bezigh was het miskleet wech te sluiten.
K koom uit de kerk, en vind vier jonge paters buiten de uitgang van myn hof, in t rond te kouten staen, die k heel revrentlyk groette en badrin huis te gaen.
Niet denkende dat zy by my juist wilde spyzen, want ziet t is vastendagh.
'k zoude u graeg elders wyzen Myn heeren, zeide ik, zoo 'k het my thans niet tot eer Gedyen liet, dat gy myn gasten bleeft.
met keer Ik me om, en zeg wat raet?
myn onvermoeide Steven?
Die my tot antwoort gaf, geen zwaerigheit.
wy leven u steets te nut.
Daerop ontkleet dien grooten man Zich zelfs tot op zyn hemt, en springt zoo rustig van De kaei af in de gragt.
'k roep help!
hy duikt naer onderen.
En grimlacht vast en haelt wonderen!
Een kabeljaeuw op dien hy by de vinnen vat.
Zoo groot als iemant ooit in zee gevangen hadt.
K zegge ondertusschen by me zelfs, waer magh hy blyven?
Niet deukende dat hy ons hier door zou geryven Ofredden, want zulks viel my op 't verstant niet, neen Och!
ik hadt hem al uit geschreeven, en het scheen De laetste heldendaet te weezen van zyn leeven.
Daer koomt hy boven met zyn kaele kop, wy geeven Gelykelyk op dit gezight een naere schreeuw, terwyl hy rustig, met den visch, gelyk een leeuw, in zeker bootje stapt, en steekt zoo voorts naer lant toe.
Elk roept dien grooten helt, dien wonderbaeren sant toe, wat zyn we al schuldig aen uw yver?
groote man?
Maer Steven keert zich aen dat tuiten niet.
hy dan getroffen door een zucht ons steets ten dienst te Wil leeven.
Wil naeuwelyks zich zelfs eens tyt tot kleeden geeven, maer trekt alleenlyk slechts zyn bovenwammesje an.
En stroopt zyn' mouwen tot den elboog toe.
ik kan Het naeuw verhaelen hoe hy met zyn brootknyf speelde, en met wat abelheit hy deezen visch verdeeldde!
Terwyl hy schielyk met een onvermoeiden vlyt, Naer 't kookhuis loopt, daer hy een wakker vuur aenlyt, en daedelyk den visch aen 't kooken helpt en 't schuimen.
Wy, om hem in die drift niet te beletten, ruimen De keuken, daer hy toen alleen te meuiren zat.
Terwyl die wakk're heit geen lekk'ren saus vergat Te roeren, ach wie kan het altemael onthouwen, daer koomt hy aen met bei zyn opgestroopte mouw'en, en zet vol moets den visch al lachend' voor ons neër, daer wy zyn yver vast met schranssen loonde.
Leer ò Dorpelingen!
Hoe gy nergens in moet zwichten, als gy uw' pater door uw yver wilt verplichten.
Ik stae as ien zottin te kyken!
Och, pastoor!
Kan 't weezen dat ik jou me vaertjes lof zoo hoor Verheffen?
'k weet niet dat ik daer van heb eweeten.
'k hadt me gezight wel op die tyding uit te bekreeten.
En mortje zou veur 't minst' den doot van deuze schrik.
Loop, lobbrig!
Wel denkje niet dat ik En die vier Paters, door de kragt van ons gebeden, Voor zyn' behoudenis, in zulk een toestant, streeden?
Maer Pastoor as dat gebedt nou zonder kragt ewent hadt?
Digi oogle PAS 38 STEVEN VANDER KLOK, PASTOR.
Wel, dan hadt dien helt, zoo groot van magt, Gelyk een martlaer voor t gemeene best gesturven.
En zen gedienstigheit hadt ons mit ien bedurven.
't is hondert oogen dat het zoo gelukkig of Eloopen is.
Jae, wees vrymoedig op dien lof.
Uw vryer bouwen zel 'er u te meer om achten.
Nou heeroom, k zel je mit de vrienden dan verwachten.
PASTOR, TYMEN, LOBBRIG, JAN, KLAES.
andere jongens met de baer.
Jae, jae, want ginder koomt de bidder Slikdarm an.
Kom lustig jongens, zet de baer maer neêr, ik kan Dat zweemlen langer niet verdraegen voor myn oogen. Wel lobbrig, hebben we in den tyt ons wel bedroogen?
Neen t'emen.
Nou ik blyf hier vast op schiltwacht staen.
LOBBRIG Zegt dat de vrienden maer in de achter kamer gaen.
ZE Digitized by Google KLUCHTIG BLYSPEL.
39 ZEVENENTWINTIGSTE TOONEEL.
PASTOR, TYMEN, JAN, klaes, andere jongens by de baer.
Je vrouw is nacuwlyks kout, en wort ze alreets begraeven?
Wel ken je Steven niet Pastoor?
zyn zinnen draeven Veel hooger als t gemeen, hy s voor de dootlucht bang.
En daerom moet zyn huis voor zonnennöndergang Gezuivert worden PASTOOR.
Zonder t lyk eens te beaerden?
zeit de man, van kleine waerden.
Dat zyn dingen, hy s op die sermony niet preutsch.
Dat hindert maer hy doet de dingen op zyn jeutsch.
Zie heer Pastoor, PASTOR.
Nou 'k gae naer huis, en zal my by de statie schikken.
TYMEN, JAN, KLAES.
andere jongens by de baer.
TYMEN, met een zantloopertje.
Ick Jongens, raest zoo voor de deur niet.
wel wat pikken!
Ik neem strak d'een en slae 'er d'ander meë om 't oor.
Wie drommel denk je heb jelui hier langer voor?
Wel waerom zouwen we niet iensjes meugen kyken?
'k gae by den miester school.
D'gitie C'oog'le 40 STEVEN VANDER KLOK.
Dan zal hy jou wel stryken.
schaem je, dat je hier zoo 'n leeven maekt.
Wel jongen houw je sinoel.
Hy denkt noch al gelyk te krygen?
wie of ons de straet hier wou verbieden?
Noch schoonder.
Hae, hae, hae.
Wat zel hier noch geschieden?
NEGENENTWINTIGSTE tooneel.
KLAES, JAN, andere jongens.
TVMEN, PASTOR, vier Paters, PROPDARm.
KLAES by de deur van t huis.
Aer s Kees in t hol, hy treet zoo barsch as schoppe knecht.
Daer s joris zonder ziel.
Daer is de boô van 't recht.
Ei, kreuple huibert, zel die meë naer t kerkhof sjonken?
Zoo Steven wyn schenkt zuipt dien beest zen zelfs weer dronken.
Daer heb je t zalmsneusje in het kolfgat by het hooft.
Tymen tegens de vrienden.
Trée binnen vrienden, hae vrient, propdarm.
Ik geloof 't Je hebt het wakker druk van daeg?
Dat 's wel te gissen Daer is Pastoor Ortels, indien we niet en missen, met KLUCHTIG BLYSPEL.
Met noch vier Paters van Maryëgaert.
Treetje in Myn heeren.
PASTOR tegen de Paters.
'k zou 't niet doen heer schyndeugt, ik bemin 't Respekt te veel van 't huis, dat ik 't dus zoude onteeren.
De tyt is kort Pastoor, wat baet de hargueeren?
Ik zal 't dan doen, terwyl net Slikdarm zoo ver zoekt.
D'eertigste tooneel.
andere jongeus.
'er 's niets op aerd' het geen een bidder meer vervloekt, als dat gekompliment in 't ingaen van het sterfhuis.
Maer 'k magh my troosten, want elkeen draegt doch dat erf kruis, Die zulk een ampt bediene als ik.
EENENDERTIGSTE tooneel.
JAPIK KRYMEL, TYMEN, JAN, KLAES.
andere jongens.
Dat raeje net.
Japik krymel!
heb ik jou daer?
Jae, ik let Juist zoo niet op elk een, treê als 't je blieft maer binnen We zellen daetelyk met leezen zoo beginnen.
TWEE bione STEVEN VANDER KLOK, TWEEENDERTIGSTE TOONEEL.
TYMEN, bouwen, DIKKELYS, JAN, KLAES.
Aer s bouwen knap, met lys zyn moeder.
wel je komt Noch al iens kyken.
KLAES tegen Jan. zie!
Hoe onze Bouwen bromt!
Hy s groots op lobbrig, hae!
Dat s waer, dat maekt hem moedig.
DIKKELYS tegens haer Jongens.
Hielwel schaevuiten, 'k zel je teiknen!
Nu wat spoedig.
DRIEENDERTIGSTE TOONEEL.
KLAES, tymen.
Jan. andere jongens.
De drommel jongen!
Dat heit moeder juist huyort.
Nou kryg je tavont wis wat voor je naekte poort.
Jan. dat rae je, dronke lap.
dan zel het jou niet smarten.
Kyk, die schelmen eens!
Waer leer jelui die parten?
VIER Digitizee by Google, KLUCHTIG BLYSPEL.
VIERENDERTIGSTE tooneel.
De dragers.
Aer zyn de draegers.
Gaet maer in dat voorvertrek.
Nu vrinden treë wat aen.
Hoe kommendeert die gek.
Daer s Geurke Nanneke, en heur huisplaeg.
Dat bakhuis Hoeft niet te wyken veur 't feguur van Krynbuurs kakhuis.
VYFENDERTIGSTE tooneel.
KLAES, TYMEN, JAN, schout.
daer s de schout!
Tymen met een barssche stem.
Kom jongens, maekt ruimbaen.
Sclucht tegen een Diender Piet jaegt me daetelyk die jongens hier van daen.
Hy jaegt de jongens wat nae vooren.
ZESENDERTIGSTE tooneel.
KLAES, JAN, andere jongens, en de diender.
I, jongens!
luistertiens.
Nou zel hy gaen orreeren.
En let iens in wat rang dat zy verby passeeren.
Ik STEVEN VAN der kloek.
Ik bidtje!
blyft nou maer ien ommezientje staen.
Tegen den diender.
Nou Piet, wat heb je er an dejongens zoo te slaen, TYMEN leest van binnen met een barssche stem.
De vrienden en goede bekenden die deeze statie zullen volgen, gelieven revrentelyk hunnen naemen te hooren leezen.
Steven vander klok, wiebe huikefaek, zyn huisvrouw.
Bouwen Knap, lobbrig vander klok, dikkelys, kreupele huibert, geurke Nanneke, en heur wettelyke man.
Grypwolf zónder genae, officier van deeze respektive heerlykheit.
De heer Bartholomeus Ortels, pastoor alhier, nevens zyne goede bekenden.
Bloetbeuling, respektive Gerechtsbode alhier.
Klaes in t lam, japik krymel, joris zonder ziel, Propdarm, japik visnet, geauthoriseert muizebruier, t zalmsneusje in het kolfgat, en de verdere vrienden en goede bekenden te lang om voort te leezen, gelieven te volgen.
ZEVENENDERTIGSTE TOONEEL.
De vrienden volgen het lyk, t welk op de baer gezet wort door de draegers.
TYMEN voor het lyk.
JAN, KLAES, kykers.
Jou vrienden treet wat aen.
Daer 's nou geen tyt van wachten, 't is ruim twee uuren, nu kom aen, naer myn gedachten zou 't wel zoo voeglyk zyn, dat men geen boete gaf.
Ei, kyk, die femelaer, die praet is vry wat laf.
Digitized by KLAES.
45 KLAES.
Zie, zie, hoe trots dat daer de miester an koomt stappen.
Hoe kykt hy rommentom.
wat maekt hy niet al grappen!
Hy treet gelyk ien haen die vullis in zin klaeuw Heit zitten, of, as, in de heiligjes, de paeuw Dat rouwt bezonder mit die kak elbonte veeren.
Och, och, het gaet hem niet iens an zen kouwe kleeren.
Zie wiebe iens kyken.
zy versmoort haest in den druk.
Nu vrienden, stap wat aen.
Hou, hou, dat 's ien geluk!
Daer hadt de miester haest ien kambriool gaen maeken.
Ik lach me slap om die posttuuren!
Wat al snaeken.
Hoe preutsch treet Lobbrig mit heur zwarte bratte huik.
En hoe hovaerdig, Klaes, is Propdarm op zen buik.
Het lyk binnen.
ACHTENDERTIGSTE tooneel.
KLAS, JAN. andere jongens.
Om jongens, laeten wy het lyk iens nae gaen rekken.
Wy zellen Slikdarm by zen lange lampher trekken.
Ik ben zoo dol op dien verbruiden kaelen neet.
Die rechte dronke bloet.
Maer piet de diender weet er of.
hy zel er mit de rotting onder maeien.
Dat raekt niet, 'k zel nochtans hem wel ien kooltje Maer draeien.
Maer jongens hoor je dat gebulk van koeien wel?
Steven vrees ik dat we 'er bezig weezen zel.
kyk iens hoe ze daer as schyttebroeken loopen!
Tymen met een naere stem van binnen.
Help vrienden!
of men zal 't hier met den doot bekoopen!
Jan. kom Jongens peuren wy er saemen iensjes heeren.
Daer schynt de drommel mit zen stiefmoer wel te been.
NEGENENDERTIGSTE TOONEEL.
KLAES, JAN, kryn.
Kryn!
wat s daer te doen?
Daer ryt de droes op stelten!
Die koeien wensch ik, byme keel, haest veur sint felten!
Ei lieven jongens stae je miester toch wat by!
Is is de miester, om de koeien, in de ly?
VEERTIGSTE tooneel.
wie zou dat ook droomen, Dat nou de koeien juist op 't kerkhof zouwen koomen, Die in het weilant van Kees Koenen gaen te gras?
En juist nou Steven op het kerkhof is.
ik was 'er van ontstelt!
want al de draegers gingen loopen.
die schrik zel ik noch init den doot bekoopen!
Digitized by google, 'k ben KLUCHTIG BLYSPEL.
47 'k ben zoo bly dat 'k niet te groeven ben euoodt.
Maer Steven zel ze wel verjaegen.
EENENVEERTIGSTE tooneel.
JAN, kreyn, klaes.
JAN. sakkerloot!
Wat queet hem Steven met die zantschop!
by gans hondert!
Het hiele dorp stondt van zin wakkerheit verwondert.
Daer stonden ze allemael as bokken veur ien hek.
En elk nam vast de loop.
warentig ze zin gek.
Het lyk dat staet noch op de baer, of 'k laet me hangen.
Wel mantje hoor reis.
Zin de koeien al evangen? KLAES.
Ze wachten maer nae jou.
KRIN.
Wel dat is ook al net.
Loop Jongen brui jy met de koeien nae je bedt.
Jan. ik was maer bly dat ik hielhuits van 't kerkhof raekte.
Dat Keesje Koenen op zin hek wat beter waekte, Mogt juist gien quaet?
KLABS.
Wel wat weet ik 'er of?
De koeien vraegen juist an Kces om gien verlof.
't is joului schult, jy komt het hek steets open trekken.
Jan. loop rechte femelaer, proffesser van de gekken.
Digitized by google TWEE 48 STEVEN VANDER KLOK, twe eenvertigste tooneel.
STEVEN, kryn.
STEVEN zonder Kryn te zien.
I, kyk!
Waer bin ze nou?
Nou stae ik hier allien.
Datzin helden, nou heit elk myn moet ezien.
Ik heb het niemant as deus zantschop te bedanken, Dat 'k grootje allien in 't grat ezet heb.
DRIEENVERTIGSTE tooneel.
PASTOR, STEVEN, WIEBE, lobbRIG.
BOUWEN, DIKKELYS, KRYN, JAN, KLAES, TYMEN.
De begraemjes gaenders.
Wat klanken Van waere dankbaerheit, of Steven vander klok!
Verheffen wy uw' naem?
Nu heeft de nyt een brok, waerop zy eindelyk haer tanden stomp zal byten.
Jae, jae Pastoor, ik zel me tyt niet vruchtloos slyten.
O Omnis homo, man tot alle ding bequaem.
O Omnis homo, wat al stof schaft gy de faem.
O Omnis homo, dien ik eeuwig zal waerdeeren.
Jae omnis vry Pastoor.
'k zou 't haest van buiten leeren, Terwyl ik wel begryp, Pastoor, dat jy me pryst, En mit dat homo, al te grooten eer bewyst, Dat 'k by me ziternae, Pastoor, 'er van zou droomen.
AS Digitzed by Googl KLUCHTIG BLYSPEL.
49 PASTOR.
O Omnis homo!
O patroon van alle vroomen!
Pastoor jy zegt dat mit zoo groote deftigheit, Dat 'k twyfel of je me niet wel ien beetje vleidt?
zoudt ge uw lof in twyfel trekken?
De jongens zellen mit dat omnis noch wel gekken.
Ien beetje zuinig mit dat homo heer Pastoor.
Hoe zedig wandelt hy op t loflyk helden spoor.
Maer Steven wil je jou verdienden lof niet hooren?
Verdienden lof quetst nooit zyne al te zedige ooren.
Weet jy ien spyker, de Pastoor die weet ien gat.
'k ontken niet dat gy 't flus vry ongemaklyk hadt, want nae dat gy het lyk hadt in den kuil doen schokken, queet gy u echter noch in 't luien van de klokken, een daet die uw bedryf vereeuwigt voor altyt.
Pastoor het is me plicht dat ik me daer in quyt.
'k Wil niet dat iemant in myn heldenroem zel deelen.
Jae, jae, jy kent die rol alleenig te volspeelen.
O heldendaet!
Zoo groot als ooit de Macedoon Op zyne vyanden behaelt heeft, welk een loon Zal uw kloekhartigheit in deezen noot vergelden?
Jae, jae, ik weet het wel ik ben ien helt der helden.
vereeuwigt u best door zyn heldendichi?
STÉVEN VANDER KLOK, STEVEN.
Jy zelfs, dan wort het nae de waerheit best verricht.
O Luister van uw' stam!
O prikkel van de braeven.
Gae maer zoo voort, zo wort myn naem niet licht begraeven.
De tyt ontschiet my om te weiden in uw' lof.
Prys me al je leeven lang, dan maek jy 't niet te grof.
mogt virgilius uw heldenroem beschryven?
Die s doot Pastoor.
'k zie 't wel, 't zel maer by 't zeggen blyven.
PASTOOK.
De dooden zyn aen u hun' stillen rust verplicht.
Maer zellen die myn naem vereeuwen in gedicht?
De kinderen zullen van uw heldenyver spreeken.
As dat myn jongens doen, zel 'k hun de beenen breeken.
Hoe nedrig is hy, en hoe schuw van vlelery.
Nou doe je best dan maer in prooze of poëzy.
Die dat flus zoo fraei kost bakken?
Was jy dat Steven dat is goe stof veur almenakken.
Neen, by me keel PASTOOR.
O spin!
Bezwaddert gy 't blazoen van Stevens lof?
Ik mien 't niet Pastoor.
Digitized by google 't KLUCHTIG BLYSPEL.
51 STEVEN.
Nou krynbuur niet te grof.
DIXKELYS.
Dat s nou uit spyt, om dat hy lobbrig niet kan krygen.
'k spreek thans van helden, wil nu van de liefde zwygen.
Ter goeder uur zyn wy van dat gevaer verlost.
Dat hebje al fyn Pastoor, 't heit jou gien zweet ekost.
PASTOR, de spaensche donquichot kan by uw roem niet haelen.
Dat is zoo, want die liep maer met de moolens maelen.
O deugt!
die niemant u op aerd vergelden kan. steven.
Dan heb ik 'er ook luttel an.
Heel zoet Pastoor, pastoor.
Ik stamel in uw lof.
Dan zou ik liever zwygen.
Hoe wil de faem, als zuw lof bazuimt, wel hygen.
WIEBE hy heit het zuur enoeg ekoft.
Jae, jae, pastoor, pastoor.
Nooit wert uw eerenbeelt van 't hoog altaer geploft, doorluchte man!
Pastoor, we zellen 't er by laeten, en liever as 't je blieft, van andre dingen praeten.
Wat scheelt je wiebe?
Jy lykt noch al meê ontstelt.
Neen, neen, je hebt jou ze.
T'esqueeten as ien helt.
Steven, haer omhelzende.
Dat is me lief wyf.
Zie, nou ken ik eerst begrypen Dat jy me oprecht bemint.
Och, Steven!
is dat nypen?
Waer 's bouwen?
die zoo braef éschreeuwt heit, dat al t volk Zoo ras te bien quam?
toen die donkere onweërs wolk met zoo veel naerigheit ons dreigde in 't koeien vangen?
Ik zal dien helt het loon voor zyn verdiensten langen.
Kryn, op lobb'brig wyzende.
Jae, of je zeggen wout, dat hy heur nou as bruit Omhelzen zou?
Neen, neen, dat wort van myn éstuit.
Hy heit 'er dat niet veur edaen dat ik edaen heb.
'k weet niet dat 'k immer van uw daeden iets verstaen heb.
As dat je me altemet, as ik in onze schuur.
De takkebossen bondt, ien rookent kooltje vuur Ebrogt hebt, daer ik pas me pyp an kost outsteeken.
Of wou je nou van grootje en heur beloften spreeken?
Die sloof is doot, en al begraeven, en heur woort Gelt ruim 200 veul by me as ien wintvang uit me poort.
Loop, quylbaert!
ik moest al ien and're zwager hebben.
PASTOR tegen Kryn.
Zoo rackt de zee, van uw gewaant geluk, aan t ebben.
Goet, goet, ik zel je dat betaelen op zyn tyt.
Ik zel wel maeken dat je roem jou wort benyt.
En dat de boeren 'er zoo grootsch niet van en spreeken.
Al wou menheer Pastoor zelfs tut je glory preeken.
STEVEN hem dreigende.
Ra den jy de Hydra, daer k me kragt an proeven moet?
PAS Digitized by Google KLUCHTIG BLYSPEL.
53 pastor.
Nu, nu zoo haestig niet.
Ei kyk!
zen bloet, dat wort oranje.
hoor, gae jy maer zoetjes heenen.
En slae ien dikke plaet veur jou gekneusde scheenen, dan hoef je niet bevreest te weezen, dat je die Weer'er stukken stooten zelt an Stevens drumpel.
Hoe grootsch is hy nou op dat heilik!
Wat zel elk ien mit lof van Stevens zwager spreeken, die met zin keelklok al het vee van t kerkhof joeg, toen Steven Grootje allien, mit angst, nae t graf toe troeg, Terwyl de koeien hem uit meely hielpen schreien, om dat er niemant was die t lyk aen t graf dorst leien.
Wie affronteert hier myn geduchten fenixhelt?
De faem zal stom zyn zoo ze uw glory niet vermelt.
Pastoor dat zou my van die langtong wel verwonderen!
Van gyzen zal eerlang met helden veerzen donderen, t Doorluchtige bedryf van Steven vander klok.
Steven Pastoor die man leit nou al in het knekelhok, van sint Katuizers.
in den heuningdauw te blyken.
Is Jan van gyzen doot?
O Steven.
wy bezwyken nochtans niet, groote man!
om uwen eed'len lof Te erkennen, want gy schaft ons daeg'lyks nieuwe stof.
JAPIKKRYMEL.
Wel nu ik heeroom van je daeden zoo hoor spreeken Zou meuglyk dees, laurier noch an je kroon ontbreeken.
STEVEN, van der klok.
Wat lauren?
Praet nou maer van ienig heldenstuk?
wat is de man hoveerdig op zen luk!
Voor welke monsters zou myn Herkules thans zwichten JAPIX KRYMEL tegen Steven.
Neomje an om uit dien boom dat aexternest te lichten?
SPEVEN.
'k Wedt om ien mutsje gorgelwater van Schiedam, dat ik het stoor, o daer 's gien werk tos!
Zou den stam, Waer uit gy zyt met zoo veel roem en eer gesprooten, Zich thans onteeren zien in zyn doorluchte looten, gy hebt de jongens van uw buurvrouw Dikkelys, Wel overwonnen, daer k uw yver noch in prys, ò Monstertemmer!
O verbaezer der gedrochten!
Wat scheidde gy haer niet zy hadden noch gevochten, en zoudt gy deinzen voor deeze aexters?
duldt dat niet.
Al schoot geler zelts den bek by in.
Ziet, ziet.
PASTOR stil tegen Steven.
Hoe zoudt gy als een boer, die in den sneeuw pist, kyken?
Neen, Steven, laet althans uw heldenyver blyken.
Dat mien ik ook te doen.
Nou, jaepik, k stae je half.
al quaemen al de soliers van Dikdalf Ik zou niet zwichten.
nou koom an wat zet je 'er tegen?
Ik ben niet om den drank, maer wel om de eer leegen.
Tut, japik krymel, dat s ien bagetel veur my.
Je weet het ummers wel dat 'k gien geschok en ly, wanneer 't myn glory raekt.
Uw lauwerhoet te onteeren, daer ge Alexander niet en wykt in t triomfeeren?
Noch in roemluchtigheit de wakkte Esplandiaen?
Neen, Steven vander klok!
gy moet naer glory staen.
Waer is het externest?
'k zel 't zonder leer wel bakken Ik ken wel kloutren, as 'k maer vat heb an de takken.
Al was 'er wederom ien gulde vlies in 't wout Te winnen, mit gevaer van 't leeven, 'k zweer, ik zou 't Thans onderneemen, jae al quam 'er donquichot weezen.
Die mit elk kampen wou, ik lagh hem as ien zotneer.
En zou 'k om 't aexternest, in deezen denneboom, Verzet staen?
dat magh ik lyen.
Zou de schroom Ien man as ik, in zulk ien staet wel ooit, verbaezen?
Hy klimt op den boom.
Al 't volk.
Triomf!
triomf!
Iae, laet dat vee maer raezen.
WIÉBE.
zoo voorbaerig niet.
wat steevy.
Digitized by google. steven vander kloek.
Hy waegt al weër zin gat.
Nou Steven, denk toch om je vrouw en om je kinderen.
STEVEN al klimmende.
Wat, wat?
ik laet myn in me glory niet verminderen.
Zie Japik krymel, zie, dat gaet je neus veurby.
'k zie 't wel, dat kloddertje heb je van daeg weer vry.
Steven op den boom.
Jy dacht niet Japik dat ik 't nest zou kunnen stooren.
Beken iens vrienden, heit hy 't zuiver niet verlooren?
'k ben niet grootsch om iens ien klodderslag mit jou te leggen, as 'k me beurs maer buiten schaeden houw', op dat je in alles van me daeden zoudt getuigen.
O herkules!
Elkeen zal voor uw grootheit buigen.
dat s gewonnen!
daer, nou zie je 'et altemael.
Triomf, triomf, triomf.
Help, help, de drommel hael!
Och, och, daer koomt de helt van boven neender, van kryn.
Onderen.
Hae, hae, daer leit hy nou dat wonder aller wonderen.
Het gorgelwatertje, dat heit hy evenwel Ewonnen.
Ik beloof 't dat ik 't hem geeven zel.... zy brengen Steven vooraen op 't tooneel.
Och, och, wat raet Pastoor, hy schynt den geest te geeven!
O noodlot!
Al te wreet?
Ik moest dus myn Heros sneeven.
Ogtize loy gogle.
KAPTEIN, SCHUTTER En TAMBOER, KLUCHTSPEL.
DOOR G. V. DULken.
T'AMSTERDAM, by Marcelis van Heems, boekverkoper, op de hoek van de Gasthuismoldeeg, in Vondel, 1714.
Digitized by google KORTE INHOUD.
Ziet hier, hoe dat een Meid, haar Heer weet te bedriegen Dewyl zy, als Kaptein, een vreemd postuur verbeeld.
En op dat haare Rol volmaakt moet zyn gespeeld, weet zy een vroome Knegt, op t snoodste te beliegen Tot dat, haar Heer in stilt, het gantze spel ontdekt Waarom, zy tot haar straf, bespot, en begekt.
J. ELIAS MICHVER, o vertooners.
JONKER JAN, verlooft aan Isabel.
FERDINAND, broeder van Isabel.
Goossen, knegt van Jonker jan. katryn, meid van Jonker jan. pieter, knegt van Ferdinand.
KORNELIA, kamenier van Isabel.
HENDrik, vryer van Kornelia.
Het Klugtspel speeld in een kaamer van Jonker Jan, het begint na de middag ten 5 uuren, en eindigt ten, 8 uuren.
De. digitzed by google.
1 de.
METS KAPTEIN, SCHUTTER en TAMBOER, KLUCHTSPEL.
KATRYn met vier boeteljes wyn.
Hier heb ik weer gekraakt, terwyl ik in de kelder Wat schommelde, k zag eerst of t veylig was en helder, want Goossen onze knegt, liep stadig door het en zag die t eens, uit had myn slikpot, maar abuiz!
Al wat in huis geschied, doet hy straks Jonker weeten, nu slaap ik hem te lang, of 'k heb te veel gegeeten, daar 's steeds wat in de weeg.
maar 't best, myn Heer die slaat praat.