floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Mevrouw sijt gegroet.
ick nader haar met schromen.
Heer, mits 't onnodigh is, dat ick voor uw bedeck De gunst die ie u draag en met een floers betreck van dubbelsinnigheyt, dat dunckt my ongeraaden, waarom 'k u heb ontboon, is dat mijn eer vaack schaaden Geleyen heeft vande Graaf, die ick niet waardigh acht Mijn bysiju, noch mijn gunst, jaa selver mijn gedacht, Mocht ick mijn wensch voldoen, waar toe ick wordt gedreven, Rechtvaardigh 'k gunden hem geen ogenblick het leven, maar gy, die my alleen een schilt en schutsel sijt, Waar op ick my vertrouw, soo sal ick op dees tijdt Ontdecken u mijn hart.
doch eer ick 't doe, laat desen Vertrecken.
Bin, tom.
'k salder twee gelijck gehoorsaam wesen.
Segh my eens heer vincens, meynt gy, ick een 'ge gunst Toedraagen sou de Graaf?
dit schijnt een helsche kunst!
'k heb nauw sijn naam genoemt, of hy komt herwaarts stappen.
Vertreck Heer, eer hy ons hier beyde komt betrappen.
't is noodigh, en nu sal ick blijcklijck konnen sien, wat gunste sy de Graaf, en hy haar, komt te biën.
Graaf, met Dianas brief.
Haar te hoonen, en haar in haar eer te schenden, gra.
Sal ick haar desen brief eens voor de oogen wenden.
Uw wederkomste, graaf, die neem ick qualijck aan.
'k en raa niet dat gy blijst, maar dat gy stracks wilt gaan.
Gy quetst mijn eer, en gy komt mijn gedult te tergen.
Vertreckt seg ick, en wist in 't minste my niet vergen.
Wat seght gy doch van d'eer, daar gy het sel ve sijt, die d'achtbaarheyt uws eer en heyligdom ontwijt?
Wat seght gy? gra.
Dit papier kan klaat getuygen geven Dat gy een Harder smeeckt.
Het kost den schelm sijn leven, ick sweer sy heeft geen schult, want ick nu klaar kan sien, dat sy de Graaf geen gunst, maar afgunst aan komt biën.
Is dat de waarheyt niet? dia.
Wilt my 't papier hier geven.
'k en sal.
Gy sult het doen.
Elaas!
wat sie ick sweeven!
Miin suster en de Graaf die twisten om papier?
O hemel, o hemel, o hemel!
33 o!
hemel wat sal 't sijn?
Ick segh noch eens, geeft hier.
Ick sal, soo 't moog'lijck is, hem uyt de handen rucken.
Laat los graaf.
't kan niet sijn.
Treckt niet aan stucken, want het onmooglijck is.
Ick ruckt hem uyt de hant, Lourens en vintens tasten gelijck na de brief, maar lourens krijght die in handen.
Wat 's dat ick sie.
Goon doet my onderstant!
Ick schijnt ick als dryope wort in een schors verwisselt.
Hier komt mijn werck in 't licht.
ach hadt ik 't wel bedisselt!
Het vuer van Atna brant soo fel niet als de wraack Doet in mijn borst, kreegh ick een eynt maar van dees saack.
Alle binnen behalve Loureus, iou.
Vertreck, soo 't u gelieft, te saamen, 'k moet doorlesen Den inhoud van dees brief.
't schijnt niet soo quaat te wesen Als wel de Graaf geeft voor.
Diaan heeft dit volbrocht, En aan vincens gestuert, doen ick hem sijn doortocht Te krijgen had belooft.
Wat is daar aan bedreven?
'k weet sy hem liefde draaght, 'k wil daar niet tegenstreven Maar binden haar te saam soo 't iminers wesen kan. sy mint de broeder, ick de suster.
waarom dan getwijselt aan haar trouw?
want ick kan recht bespeuren Dat dit de Graaf my speelt.
'k sweer hy 't hem sal betreuren.
'k loof seecker, op die tijt, wanneer vincens ont viel De brief, dat doen de Graaf, ophit sende mijn ziel Tot strat, den and'ren brief my heeft met list gegeven, Waar boven hy 't gesticht verraat selss heeft geschreven.
Alburtus en vincens.
D'eer dat Apollo daalt, en in Neptunus schoot al.
Als ick mijn rustplaats neemt, wou ik van sorgh my sien ontbloot, en my met rust uyt Barselonien begeven Daar ick door onluck licht mocht laaten anders 't leven.
En vaart niet voort, maar wilt dees schristen eens doorsien.
Lourens langt Albartiss en vincens elck een briaf.
Dit is Dianas schrift.
Goon, wat sal hier geschien?
Dees onderteeckening heeft vader selfs geschreven, En door een losse daat selfs aan de Graaf gegeven.
Ondanckb're soon!
Ick sie, hy heeft van alles schult.
Sy selve hem verplicht.
Ick raas van ongedult 't is my van harten leet ick u moet vader noemen.
En ick uw soon, daar 'k moet d'ondankbaarheyt verbloemen.
't verraat dat blijckt hier klaar, dat gy hebt aangegaan.
Ick een verrader, seg?
Waar heb ick in misdaan?
Beoogt eens dit geschrift.
Wilt dese brief eens lesen.
Dit is Dianaas brief.
O goon wat sal dit wesen?
Dees ondertekening die gaf ick aande Graaf, en dat op wit papier.
Ick merck die boose slaaf Heeft al dit werck bestaan.
Hebt gy t de Graaf gegeven, Op t wit papier?
Wel aan, het kost sijn leven.
Waar heen vincens?
ick volgh uw.
Houw maar stal.
Met recht noemt men dit een Geluckigh ongeval.
Lourens en clorinda met een kaars.
Ik offer schone son, aan u mijn siel en leven.
Aen ick, oock Heer Lourens!
En sal uw niet begeeven Voor dat de doot ons scheyt, hoewel dat Vaders hant Mijn aande Graaf verbont, soo sweer ick, sal de bant Van Hymen my en hem noyt aan malkander binden Want hy geen plaats van liefde sal in mijn harte vinden.
Ick hoor gerucht.
Het komt van buyten aau.
Vaart wel mijn tweede ziel, ick sal eens derwaarts gaan.
Doet soo, en ick sal 't licht soo langen tijt uytdooven, tot dat gy weder komt.
Gruaf uyt by Clerinde.
'k sou voor vast geloven Vermits ick niemant sie, maat sacht, ick hoer gerucht.
Miju Digitized by google ONGeVALLEN.
Mijn Heer, sijt gy daar weer?
Ick was voor uw beducht, dat d'een of d'ander ramp uw ziel mocht overkomen.
Ick hoor een vrouwestem, 'k ben echter noch vol schroomen.
Mijn waarde, 't heeft geen noot.
Wie of het wesen magh!
Ick twijfel aande spraack.
Het derven vanden dagh dit maackt dat ick niet weet met wie ick kom te spreecken.
O goón!
wat sal dit sijn!
dit is een seltsaam teecken.
Nu luystert dan in 't kort.
't is waar, de Graaf heeft mijn Wel inden echt versocht, en quam met schoonen schijn Van reden, Vaders woort, naa wil en wens, te krijgen, maar ick sal nooyt mijn hart en liefde nae hem nijgen.
Ick vloeck die snoo verraar, die naa mijn broeders val En Vaders staat met een jaa 'k sweer, dat hy nooyt sal De minste blijck van liefd', noch gunst, van my verwerven, al sagh ick hem terstont hier voor mijn voeten sterven.
Maar uw, Heer Lourens, geef ick op mijn ziel en hart, Leeft daar mee naa u wensch.
Hoe staat gy soo benart, en sijt gy soo bedeest?
Is u iets quaets ontmoet.
helaas ick ben vol vreesen.
Lourens die heeft clorindt, door sindelijcke keur, versocht in d'echtenstaat, nae dat ick hier bespeur.
En sy, komt my, ô goón, voor een verraar te schelden.
Ick sal, ick sweer het haar, soo 't moog'lijck is, vergelden.
Wat ben ick uw mijn lief al schuldigh, voor het geen gy hier aan my bewijst, u guustelijcke reën Verrucken my mijn ziel, soo dat ick wel sou wenschen Een saack die ick verswijgh, het soetste voor de menschen Op aarde.
'k bid u toch, vertoef soo lang mijn Heer, tot wy sijn t'saam getrout want by de goon, ick sweer Dat gy uw lusten noyt sult voor die tijt genieten.
Genoegh hier van soo 'k hoor, dewijl ick veel verdrieten Te moet sie, soo is dan 't versoeck aan u Mevrouw, Dat wy soo lang, tot ons verbonden heeft de trouw, Hier buyten op mijn lant ons gingen saam begeven Want ons voor die tijt niet als druck staat voorgeschreven.
Doet paer u sin mijn Heer.
Wanneer sou dat geschien?
Omtrent de middernacht.
Wilt het geselschap vlien Van suster, die u licht mocht komen op te houwen, want sy niet gaaren sagh dat ick met u sou trouwen.
Begeef u, op die tijt, dan by de buyten poort, daar ick uw wachten sal.
Vertreek eer t iemant hoort, dat ick met uw hier spreeck.
'k sal naa u wil my voegen.
En gy alleen sult dan mijn wraack ten deel vernoegen.
Diana en vincens.
Zyrban uw twijfeling, want by de goon, ick sweer 'k uw noyt verlaaten sal, daarom mijn waarde heer, Weest doch gerust, en wilt uw op mijn woort vertrouwen.
K sin twijfel niet, mijn Lief, of gy sult dat wel houwen!
Maar daar 's iets anders, dat my mijn gemoet ontroert.
Doch nu k u trouw bespeur, soo moet het sijn vol voert.
Dat wy ons dan eerlang met hymens bauden birden, want in dien staat voor ons is 't minst gevaar te vinden.
Wat sullen wy dan doen?
Als alles is in rust, soo sal ick hier de wacht Dan houden op Mevrouw, om soo na wens te leven, en gy, soo 't u gelieft, uw uyt de stadt begeven Met my ver op het landt, daar ick mijn woonplaats houw.
Het is een groote saack te vluchten met een vrouw, want daar is veel gevaar en onlust in gelegen.
Mijn eer die loopt gevaar op slibberende wegen.
Wat seght gy vande eer?
gy sijt mijn lief en bruyt!
Laat praaten wie dat wil, ick voer mijn voorneem uyt.
Sal 't dan soo moeten sijn?
Het kan niet anders wesen.
Ick ben helaas!
Beducht.
Ick bid wilt doch niet vresen.
Is hier geen andre wegh?
Geen als ick uw legh voor.
En juyst van dese nacht?
Hy geeft my doch gehoor!
eer dat Auroor haar aangesicht laet blincken, en dat diaan haar hooft in Thetis schoot laat sincken.
Wel aan, het sal geschien.
Ick sal u volgen naa, Mijn Lief, al wist ick het my strecken sou tot schad.
Grauf en Garsus sijn knecht.
Erwijl androom de floep op strant komt ree te maaken, daaromt ick niet ongeraan dat wy hier beyde waacken.
't is Digitized by google bin.
ONGeVALLEN.
't is soo, want hier u wraack ten deele wort voldaan.
Gy sult, ò Garsus, die haast sien in arbeyt gaan, alsoo ick seecker weet dat sy hier haast sal komen.
Daar dient voor al by u wel acht te sijn genomen, dat gy, soo draa sy komt, haar weghleydt nae de strant, en dan voort inde sloep.
Soo sal ick eens de brant, Waar me ick swanger gaa, door heete wraack sucht koelen, want sy door hoon en smaat mijn straften deel sal voelen, en steeck met haar dan voort soo daatlijck zeewaart in, En in Sicilien land, tot dat ick u mijn sin En meening weten laat, waar gy u sult begeven.
En ick, om dat ick niet sou op de tongen sweven Van 't achterklappigh volck, soo blijf ick inde stadt, op dat dees schaakery mijn eere niet bekladt.
Soutsluyt de deur.
Clorinda uyt gemaskert.
Hoe schoon komt my de nacht vertoonen, van met haar duysterheyt mijn vluchting by te woonen.
Mevrouw weest stil, k hoor volck.
Diana gemaskert en vincens.
Ayn schip van ongeval Begeeft sigh nu op zee, waar of t noch landen sal!
Hoe lang vertoeft androom?
Maar sacht!
Indien mijn oogen Niet missen, of dat ick van haar niet wert bedroogen, soo dunckt my dat ick hem daar gins sie koomen aan.
Mijn list geluckt is, want hy op sijn plaats blijst staan.
L'in.
Nu sijn wy op de straat, en 't swaarst is al bedreven.
Leyt my voort uyt de stadt.
Vertoef, mijn ziel en leven, want ginder komt een man stijf stappen op ons aan.
Androom.
wat ick hoor!
hoe of 't hier sal vergaan!
'k en weet niet wie gy sijt.
Wel wat voor dwase reeden?
Ick ben de Graaf, en wacht op uw.
Hy is t'onvreden.
Geen schoonder tijt als dees my oyt kan komen voor, Om my te wreken.
Hoe, en is 'er geen gehoor?
Gy om u te hulp te staan, ontrouwe, is mijn leet.
Het geen dat gy wel weet, maar eer 'k 't u segh, soo laat dees joffren eerst vertrecken.
dit hapert hier, eer ick hem ga verwecken Tot toren, is het best, dat ick het joffervolck Van achter navolg, daar ick t seekerst ben, de dolck Van d'een of d'ander my aers nemen mocht het leven, want 't is geen wijsheyt my by dit gevecht te geven.
mits het besluyt, en snoo verraderven My zijn bekent, sal ick in dit rechtvaardich stryen u sy bekleen.
Laurens en de Graaf vechten tegen Albartus en Vincence.
Mits hy de moorder is van mijn vermoorde vader.
En nu tracht om den zoon te moorden, en 't geen nader Aan my te dencken staat, hy is 't hooft van 't geslacht Die ons vyanden sijn, en heeft 't soo ver gebracht, met een die gy wel weet, om my te nemen 't leven.
ick moet u hier gelijck in geven, soo hy de moorder is uws vaders, soo gy secht, 't geen ick u schuldich ben, sal ick u nu te recht Betaalen, want ick sweer hy door mijn hant sal sterven, en sal in 't minste geen genaa van my verwerven.
Vethten alle tegens Albartus alleen.
Houdt op, vermits ick schen mijn vroomheyt, ingeval dat ick dit hier gedoogh, dat hy allee nich sal Hier strijden tegens drie, neen!
om uw vromicheeden, Albartus, tegens wie ick heb in 't eerst gestreden, verkies ick nu uw sy, op dat ick beyde magh U straffen, 't vreemste dat men oyt op aarde sagh, den een, om dat hy sich quam stont in huys begeven Dewijl ick uyt wes, en den ander, mits hy 't leven Van oog ONGEVALLEN.
Van my te korten socht, terwijl ick 't sijn behiel.
Hou op, dewijl dat ick de siel van vervloeckten Graaf Doen braaken zal, vermits hy sich weder quam begeven In uwe zusters zaal, daar ick hem meermaal vont En gy, het geen ick nooyt liet gaan uyt dese mont.
't Gemoet begint my hier nu t'overtuygen Dat ick my op de sy des Graaf behoor te buygen, by d'ondertekening, heb ick aan hem belooft Mijn kint ten huwelijck, 'k word van 't verstant berooft Of dees verwarring my den Graaf hier quam te brouwen En weet ick niet, nochtans zal ick 't nu met hem houwen.
Albartus en de Graaf vechten tegen Lourens en vincens.
Komt gy dan 't saam naa mijn onnosel bloet te staan?
Mijn soon vincens, wat 's dit?
vermoort gy my uw vadet?
B5v, p.
Ick, ick, ick, ick, ick.
waarom ick hem quam hoone, En overtrecken met een slechte harders py, verswijgh ick, en alleen t verborgen blijft by my.
Vincence, segh my eens, waarom hebt gy ontslooten Dees middeldeur, en t geen mijn argwaan gaat vergrooten Noch meer en meerder, soo laat gy die openstaan, segh my doch eens waarom dat gy sulcks hebt gedaan?
gingt gy dit onderwinden Wel sonder oorsaak, segh?
Was 't niet om het verraat Een voet te geven, en gelegentheyt tot quaat, In 't eene dat gy quamt mijn leven uyt te doven, En 't ander om also mijn susters eer te roven?
Schaamt u Lourens, dat gy my sulck een saak op leght, Waar voor ick sel ve gruw en sidder, hoe, gy seght.
Den een is, dat ick quam alhier om u te moorden?
Ten tweeden seght gy, dat wy quamen ons vervoegen In t susterlijck vertreck, laat u dees reën vernoegen Dat vader maar alleen quam om sijn kint te sien.
Dat by u suster was, kon daar wel iets geschien Van moetwil, aan Mevrouw, by suster, meyt, en vader?
Seght my dan Graaf, waarom dat gy hier quaamt bespien, als een verspiër, mijn huys, daar gy my hadt gesien, selfs in persoon, dat ick versellen ging den koning, seght my wat gy daar van inbrengt tot u verschooning.
O jia, o jia, o jia, o jia, o jia!
Wel nu wy sijn gelijck van hoogheyt en gessacht, wou ick wel dat gy my als ick u waardich acht, Dat gy aan suster quaamt uw rechterhant te geven, En voor u bruyt ontfingt, om inden echt te leven.
't verraat dat blijckt nu klaar, ick bie Vincence aan Mijn suster, groote spijt, en hy komt haar versmaan, aan d'ander sy, versoeck ick selfs my te verbinden in d'echte met clorind, maar kan geen middel vinden, Waar door ick haar geniet.
Daar 't een onmooglijck is, en 't aar niet kan geschieden.
Waarom versmaat gy my, daar 'k selfs u aan kom bieden Mijn ONGEVALLEN.
'k heb aan den Graaf, gelijck de plicht eyscht van een vader, Mijn kint ten Echt belooft, en 't gene dat noch naader De saacke raackt, want hy uytnement haastich was, En 't noodigh most geschien, soo heb ick op dat pas Mijn hantschrift, sonder daar iets boven was geschreven, Door grooten haast, op 't wit papier aan hem gegeven, Op dat hy schrijven sou daar boven, dat hem docht Daar noodigh moste staan dit hebben wy volbrocht.
Sou hy wel, om dat hem heel heftigh komt versel'len De jalousy en haat, daar boven aen doen stellen De brief die hy my gaf, en inhiel van 't verraat?
het kan. ick weet hy is ontsteecken In mijne Susters liefdt, en heeft hy noch gaan spreecken Albartus, om sijn kint, en dat in d'echt versocht, Daar hy in liefde brant?
Segh wie gy schuldich acht, op dat daar wort gesprooker Een vonnis tegen hem, waat door hy magh ontfaan De strasse, die hy heeft sich selven aangedaan.
Wie moet sich nu verdeedgen.
En ick sal my oock voegen Gewilligh, naa uw wil en my daar mee vernoegen.
Ieter Graaf, hoe diep sult gy, in 't quaat, u noch verwarren?
Waar gy van reys tot reys gestadich my komt sarren?
Mevrouw, de straf die kan voor my geen strafse sijn, hoe straf dat die oock is, ick voel te groote pijn, Om uw, in mijne ziel, die my niet sal begeven, voor dat ick uw geniet, of dervend, dert mijn leven.
NYAt soo, siet dat 's kort af.
wat bruyt men oock die meyt, wie hadt sijn leven oyt van dese dat geseyt?
Wat helpt een al 't gesicht, wanneer men heeft geen ooren?
Laat.... gerard.
'k vaart wel, 'k sal gaan verrichten, Om mijn gewenst bedroch noch meer en meer te stichten.
Hoe dorst gy soo vermeeten vin.
Wat sijn in haar vertreck?
Hoe staat gy soo en vraaglit?
soo wil ick haer opoffren Mijn hart en siele bey, ontsluytende de koffren, mijn boesems.
Dat maackt mijn geest ontroert, ick ben gelijck een schip, dat van de woeste winden Gedreven wort in zee, want ick geen hulp kan vinden Voor dachterdocht, waar mee ick stadich swanger gaa.
Heer, mits 't onnodigh is, dat ick voor uw bedeck De guust die iac u draag en met een floers betreck Van dubbelsinnigheyt, dat dunckt my ongeraaden, waarom 'k u heb ontboon, is dat mijn eer vaack schaaden Geleyen heeft vande Graaf, die ick niet waardigh acht Mijn bysijn, noch mijn gunst, jaa selver mijn gedacht, Mocht ick mijn wensch voldoen, waar toe ick wordt gedreven, Rechtvaardigh 'k gunden hem geen ogenblick het leven, maar gy, die my alleen een schilt en schutsel sijt Waar op ick my vertrouw, soo sal ick op dees tijdt Ontdecken u mijn hart.
Om haar te hoonen, en haar in haar eer te schenden, gra.
Vertreckt seg ick, en wilt in 't minste my niet vergen.
Dit papier kan klaar getuygen geven, dat gy een Harder smeeckt.
Het kost den schelm sijn leven, ick sweer sy heeft geen schult, want ick nu klaar kan sien Dat sy de Graaf geen gunst, maar afgunst aan komt biën.
Is dat de waarheyt niet?
K e sal.
Leu.
LJElaas!
O hemel.
Alle binnen behalve Loureus.
't schijt niet soo quaat te wesen, als wel de Graaf geeft voor.
'k weet sy hem liefde draaght, 'k wil daar niet tegenstreven, maar binden haar te saam soo 't iminers wesen kan. sy mint de broeder, ick de suster.
waarom dan getwijfelt aan haar trouw?
Alburtus en vintens.
Er dat Apollo daalt, en in Neptunus schoot al.
De sijn rustplaats neemt, wou ik van sorgh my sien ontbloot, en my met rust uyt Barselonien begeven Daar ick door.
ouluck licht mocht laaten anders 't leven.
Lourens langt Albartiis en vincens elck een briif.
Waar heb ick in misdaen?
Hebt gy 't de Graaf gegeven, Op 't wit papier?
Wel ick oock Heer Lourens!
En sal uw niet begeven Voor dat de doot ons scheyt, hoewel dat Vaders hant Mijn aande Graaf verbont, soo sweer ick, sal de bant Van Hymen my en hem noyt aan malkander binden Want hy geen plaats van liefde sal in mijn harte vinden.
Het komt van buyten aqu.
Doet soo, en ick sal 't licht soo langen tijt uytdooven Tot dat gy weder komt.
Gruaf uyt by Clorinde.
Ick sou voor vast geloven, als ick niemant sie, maas sacht, ick hoor gerucht.
Mijn Heer sijt gy daar weer?
Nu luystert dan in t kort.
Ick vloeck die snoo verraar, die naa mijn broeders val En Vaders staat met een jaa 'k sweer, dat hy nooyt sal De minste blijck van liefde, noch gunst, van my verwerven, al sagh ick hem terstont hier voor mijn voeten sterven.
Hoe staat gy soo benart?
En sijt gy soo bedeest?
Lourens die heeft clorindt, door sindelijcke keur Versocht in d'echtenstaat, nae dat ick hier bespeur.
En sy, komt my, o goon, voor een verraar te schelden.
Wat ben ick uw mijn lief al schuldigh, voor het geen gy hier aan my bewijst, u guustelijcke reen Verrucken my mijn ziel, soo dat ick wel sou wenschen, een saack die ick verswijgh, het soetste voor de menschen Op aarde.
Genoegh hier van soo 'k hoor, dewijl ick veel verdrieten Te moet sie, soo is dan 't versoeck aan u Mevrouw Dat wy soo lang, tot ons verbonden heeft de trouw, Hier buyten op mijn lant ons gingen saam begeven, Want ons voor die tijt niet als druck staat voorgeschreven.
Doet naer u sin miju Heer.
Begeef u, op die tiit, dan by de buyten poort.
Daar ick uw wachten sal.
Erban uw twijfeling, want by de goon, ick sweer dia.
'k Uw noyt verlaaten sal, daarom mijn waarde heer, Weest doch gerust, en wilt uw op mijn woort vertrouwen.
Doch nu 'k u trouw bespeur, soo moet het sijn volvoert.
Dat wy ons dan eerlang met hymens banden birden, want in dien staat voor ons is 't minst gevaar te vinden.
Wat sullen wy dan doen, vin.
Omtrent de middernacht, als alles is in rust, soo sal ick hier de wacht Dan houden op Mevrouw, om soo na wens te leven, en gy, soo 't u gelieft, uw uyt de stadt begeven Met my ver op het landt, daar ick mijn woonplaats houw.
gy sijt mijn lief enbruyt!
Ick sal u volgen naa, Mijn Lief, al wist ick het my strecken sou tot schaa.
Erwijl androom de floep op strant komt ree te maaken, Vindt ick niet ongeraan dat wy hier beyde waacken.
Daar dient voor al by u wel acht te zijn genomen.
Dat gy, soo draa sy komt, haar weghleydt nae de strant, en dan voort inde sloep.
Soo sal ick eens de brant waar me ick swanger gaa, door heete wraack sucht koelen, want sy door hoon en smaat mijn straften deel sal voelen, en steeck met haar dan voort soo daatlijck zeewaart in, En in Sicilien land, tot dat ick u mijn sin En meening weten laat, waar gy u sult begeven.
En ick, om dat ick niet sou op de tongen sweven Van t achterklappigh volck, soo blijf ick inde stadt, op dat dees schaakery mijn eere niet bekladt.
Hoe schoon komt my de nacht vertoonen, om met haar duysterheyt mijn vluchting by te woonen.
Ayn schip van ongeval afgeeft sigh nu op zee, waar of t noch landen sal!
Indien mijn oogen Niet missen, of dat ick van haar niet wert bedroogen, soo dunckt my dat ick hem daar giùs sie koomen aan.
V'in.
Gy C3v, p. 38.
Gy sterven sult, verraar.
O hemel, wat sal t wesen!
Ey my, wat gaat my aan.
Helaas ick ben vol vresen.
De jufferen ruylen van plaats Garsus neemt Diana, in plaats van clorinda, onwetent met hem.
Mevrouw weest niet bevreest, kom laat ons samen gaan.
Ick sterf.
Ia sterf maar heen.
Ach 't is met my gedaan.
Vincens neemt Clorinde in plaats van Diana, onwetent mee.
't is nodigh wy nu gaan Mevrouw, kom sonder beyden.
Ick volgh u, waarde lief, waar gy my sult geleyden.
Lourenso roept van binnen.
Albartus en Lourens uyt.
Zylla mijn dienaars!
Waar toe dit naar gerucht?
Men brengt hier toortslicht.
Ach, ick ben voor ramp beducht.
De deuren van mijn huys die vind ick alsaam open, een heeft hier iets misdaan, en is de straf ontloopen.
Hier leyt de Graaf vermoort.
verraat.
Wie heeft dit feyt begaan?
Ick voel een dootse pijn Mijn leen doortrecken, ach!
wie of dit heeft bedreven?
Gerecht.
Dienaars, en tomin.
En licht wat by.
Segh op, wie nam de Graaf sijn leven?
Gere.
Wel waar hy lijckt wel doot.
Hy is de doot wel waatt.
Ick quam op 't roepen uyt, en vont met 't bloote swaart Albartus, en de Graaf doot voor sijn voeten leggeu.
Men hout Albartus vast.
Jy bent te rat in t seggen.
Ick haal een kooltje vuur, en lecht eens in sijn hant, en sie of hy is doot.
't is waar, men my hier van 't met uytgetoogen staal, maar ick ben mee gekomen Op 't naar geluyt hier aan, en heb geen mensch vernomen, als den vermoorde Graaf men leyt my waar men wil, op dat den kooning daar magh rechten ons verschil.
HET Digitized by google ONGeVALLEN.
39 HET VYfde bedryf.
Den kooning, Marcado, lourens met gevolg.
De lasten van een rijck sijn swaar om t'onderschragen ko.
De schoud'ren vaack te swack, om 't onheyl te verdragen, Wanneer het groot geluck verkeert in tegenspoet En maeckt, soo 't spreeckwoort seyt, de Staat maar eb en vloet.
De hemel sy gedanckt, wy hebben niet te klagen, fortuyn biet ons haar hulp, dat wy geen lasten dragen, want onse heerschappy streckt sich soo wijf en sijdt als die oyt is geweest by ons vooroud'ren tijt.
Alleen 't moetwilligh volck, het welck hun gaat begeven In het geberght, al daar in muytery wil leven Hun wettigh Heer ten spijt, dees moetwil quelt mijn geest, Doch ik ben echter voor haar alle niet bevreest, Want met een hant vol volck kan ick haar t'onderbrengen, En dempen haar, indien 't den hemel wil gehengen.
Die wil dat men het quaat sal straffen, en het goet Beloonen dies sal ick, met een vergramd gemoet, haar alle t sy wie t sy tot inde gront verdelgen, op dat de hel hun siel, en d'aart hun bloet magh swelgen.
Haar wercken laaden hun die straf selfs op den hals, gelijck Albartus mee, die licht veel ongevals Sal smaaken, om de moort die hy korts heeft bedreven.
Wie sal my van die daat te recht verklaring geven, Dewijl men niemant als alleenigh hem daar vant.
Alleenigh Heer?
Maar met geweer bloot inde hant, den ontsielde Graaf selfs voor sijn voeten leggen.
Die tekens, groote Vorst, alleen 't kunnen seggen.
Die tekens gaan niet vast.
Sy doen.
En vaart niet voort, want niemant van ons weet hoe dat hy komt vermoort.