floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hy is zo eerst uit Guiné gekomen, en had een hand vol goud onder de jongens, op straat te grabbel gesmeeten.... WARNAAR.
Waar heeft hy goud te grabbel gesmeeten?
misschien legter noch wel wat.
Ik zeg, hy zou het gesmeeten hebben, zo ik het niet belet en had.
Dat is wat anders.
Hy spreekt van goud, of het drek was, en hy acht het, als stront.
Ik was verheugd, dat ik hem vond.
Dat is de Vader.
Welkom myn Heer.
Ik hoor, myn Heer komt uyt de warme Landen.
Dat’s niet en bruy; op zyn kwaadste genomen, men kan niet slimmer, als verbranden.
Myn Heer, ik zalje zeggen, waarom ik kom.
Ik wil trouwen, eer ik myn zelve verloop; Want ze zeggen, dat hier in Amsterdam hoeren als paer- den zyn, en zo veel, als haf, of muggen in de Zomer.
Ja, daar is ’er al een groote hoop.
Na een wyf om hoorende, is my gezegt,* Dat gy noch een wakkere meyd, je Dochter te koop hebt.
Te koop!
Ja, of ik most het niet recht Hebben verstaan.
Is ’t ook te huur?
Maakelaar hoe was het, te huur, of te koop?
zie het zou kunnen weezen, Dat ik my daar in verzinde.
Men verhuurt, noch verkoopt hier geen Dochters.
ik weet nochtans wel, dat ’er voor deezen,* Zyn verhuurt geworden, ’t geschied genoeg; ik hebze zelf wel gehuurd.
Daar word ook wel geld toe gegeeven.
En wat het verkoopen belangt, Dat valt noch dagelyks voor, maar ik denk, dat men der een ander woord toe gebruikt, een andre zwier aan hangt.
Ik noem ’t met zyn eigen naam, zie wy zyn gewend zo te spreeken.
Of je ’t zus, of zo noemd, ’t zal even veel doen, na dat ik het reeken.
Hy wil zeggen myn Heer Warnaar, of jy een Dochter hebt, die jy ten Huwelyk wilt geeven.
Meen jy het zo?
Ja, of jy het zo, of zo zegt; ’t is my om ’t even.
Welke Dochter meen jy?
Haar naam weet ik niet, ze zeggen zy is schoon, Jy zult het zelf best weeten, daar is je noch onlangs geld voor geboôn.
Hoe veel wast ook?
Is’er geld voor geboôn?
Jy moet dat deur laaten gaan; zy zyn gewend zo te spreeken.
’t Is verlooren, datmen daar zyn hoofd meê zou breeken.
Hy wil zeggen, datter noch een andere vryjer na heeft gestaan.
Zou ik haar eens konnen zien.
Ja, Jacoba, Jacoba!
JACOBA, van binnen.
Vader ik kom; ik heb iets onder handen, dat is datelyk gedaan.
Je zult het verbruyjen, met jou potsen!
’t Heeft geen nood.
De stem is goed!
Wat dunktje van de Juffrouw?
daar komtze.
FREDERIK, WARNAAR, FLINK, MAAKELAAR, JACOBA.
DAt bruid heen; ’s goelyk van smoel.
Hoe veel magze gelden?
Belieft Vader iets?
Die kaerel heeft een schrikkelyk geld.
Ik geloof dat hy en de zwart, wel tien duizend dukaaten telden, En hy heeft noch verscheide baaren goud.
Zo veel te beter is ’t.
Hy lykt al heel gemeen met myn Dochter.
Wat doeje?
Niemedal.
Ik bezieze maar, je kunt wel denken, dat ik geen kat in een zak koopen zal.
De tanden zyn goed, z’is noch in ’t wisselen; ’k geloof niet, datze noch over de vier en twintig jaar is.
Zou ikze wel eens op een draf konnen kyken?
Vader, wat beduid dat?
Wees jy maar stil.
Wel myn Heer, waar zou dat na gelyken..., FLINK.
Laat ons eens zien, of wy het accoord konnen raaken.
Ik heb jou straks gevraagd, hoe veel datje voor die tas hebt moogen maaken; En jy hebt my noch niet geantwoord.
WARNAAR, FREDERIK, MAAKELAAR, GEERTRUY, JACOBA, FLINK.
IS dit nou die kostelyke vryjer?
Ja, Môer, hy heeft zo veel goud!
Hier hebje nou niet tegen, kyk, die is ommers niet te oud.
Wat heeft een ander voor dat stuk vleesch gebooden?
wat heeft ze mogen gelden?
Wel kaerel ’t is geen koe!
ik zou ’t niet gelooven, zo ’t anderen my vertelden.
Nu hoor ik het zelf.
Môer, jy verstaat het jou niet; hy spreekt op zyn Guineesch, hoe veel wordje gebooden?
dat is op zyn Hollands gezegt, Hoe veel zou de vryjer ten Huwelyk hebben?
hoe groot is zyn kapitaal?
dat is ommers de zelfde zin.
zie, zo hebben wy malkanderen onderrecht.
De andre had een en twintig duyzend gulden.
Schaamde hy hem niet?
zo weinig voor zo een hupse meyd te durven bieden?
’t Is of ze dol zyn; hoe kan het geschieden?
’t Is een inpertinenten beest; ze kost jou zelve veel meer.
Ik hebze niet gekocht.
Je verstaatme niet myn Heer.
Ik zal jou eens uit reekenen, datze je meerder kost; wie heeft ze gezoogen?
Een Min, of de Moeder?
Een Min.
Dan moet ik het noch verhoogen.
Twe honderd voor de Kraam, met kindermaal, Baaker en Kwaad wyf; Dry voor de Min, dat is al vyf.
Hoe oud is zy nu al?
Vier en twintig jaaren.
En dan ieder jaar, door malkander gereekent, kost zo een bruyjer wel vyf hondert gulden.
Ik heb een braaf man hooren verklaaren, Dat men het daar voor niet en heeft; dat is twaalf duyzend gulden; voeg daar noch by Ieder jaar twe hondert gulden voor de zorgen, en moeyten, die jy Met haar gehad hebt; dat is saamen alreeds al ontrent de vyftien duyzend gulden.
Reeken nou, datje vier jaar borgt zonder intrest, gelyk als sommige schulden, En na die tyd intrest, die beloopt zo veel als dat heele kapitaal, Te weeten vyftien duyzend gulden, tegen vyf per cento maar gereekent.
Zo dat ik hier een somme vind, als ik het by malkander haal, Van dartig duyzend guldens.
Jy hebt gelyk; dat hebje wel begreepen; Maar ik heb myn leven niet minder als tegen acht per cento gedisponeert; ik weet hooge intrest te krygen, ’k versta my op die kneepen.
Dan kostze jou noch meer.
Jy hebt ook twintig jaar intrest gereekent van ’t geld dat zy my het leste jaar Gekost heeft, zie dat is mis.
Ik wil niet meer als me toekomt, maar Zy kost my evenwel zo veel; want nou hebben wy niet gereekent de risico, die ik heb geloopen.
Zy zou hebben konnen sterven Eerze trouwde, zo datje jaarlyks moet stellen voor assurantie.... FLINK.
In Guiné is het ook altemaal voor de ouders, wat de kinders komen te erven: En die veel Dochters heeft word ryk geacht; dewyl zy de Bruydschat de Vader brengen.
Had ik dat geweeten, ik had al voor lange na Guiné gegaan; Dat is een goede moode!
die staat my heel wel aan.
Dan had jy al jou leven behouden geweest, want ik zegje, dat ik jou zes tonnen gouds voor jou Dochter zou geeven.
Zes tonne gouds!
Ja zes tonnen gouds.
Amsterdamse, Haagse, of Uitrechtse?
met verlof, dat ik het vraag?
Is daar onderscheid tusschen?
is de ton hier, te Uitrecht, en in den Haag, Niet even groot?
Neen; de Amsterdamse, en Uitrechse tonne gouds verscheelen wel twe darde.
Welke zyn de grootste?
Amsterdamse.
Amsterdamse meen ik.
Nou moet noch wat zeggen.
Meenje na de oude, of nieuwe maat?
Dat diendeje me wel wat klaarder uit te leggen; Hou oud moest de maat zyn?
Sedert wanneer is die veranderd?
Weet je dat niet myn Heer?
Sedert het jaar twe en seventig; voor deezen plagt een Amsterdamse tonne gouds honderd duyzend guldens te haalen; Nou is die maar dartig, en een Uitrechtse maar tien.
Daar zou een vremdeling in verdwaalen.
Zo zoumen bedroogen worden.
Dat beurd ook wel.
Als je nou hoord zeggen; die man heeft een tonne gouds, datje ’t wel verstaat, Daar moetje dartig duyzend gulden voor reekenen, want nu spreeken de menschen na de nieuwe maat.
By de Herren von der nation is het ook zo; alsje hoord zeggen: der Her had hondert tauzend daalders, en jy woud dat verstaan Van die oude bruyjers, die bankdaalders, je zoud je bedroogen vinden.
Wat voor daalders meenenze dan?
Als het half zo veel van die afgezette Zeeuwse daaldertjes waaren, zo zou het al heel wel konnen gaan.
Myn Heer, ik bedankje voor de onderrechting.
Maar ik meen, na de oude maat.
Ik zalje zes oude Amsterdamsche tonnen gouds tot aan de pegel vol meeten; Of twaalf manden.
Tot aan de pegel!
Tot aan het ykzel, wil hy zeggen.
Je hebt gelyk, het was my vergeeten, Hier ykenze de tonnen, in Guiné wordenze gepegeld.
Maar met één woord; Ik heb dat onderscheid nu al gehoord.
Ik geef jou der zesmaal honderd duyzend gulden voor; ik zalje ze morgen aan baar goud in huys doen hebben, je zultze zien voor jou oogen, Eer wy het Huwelyk sluyten; dan kunje gerust zyn, datje niet word bedroogen: En ik zal zo veel aan je meyd tot een Bruyloft stik geeven, als die andere voor jou Dochter geboden heeft.
Een en twintig duyzend gulden!
Ik moetje noch eens spreeken, eer jy ’er die geeft.
Jacoba, dat moetje hem uit het hoofd zien te praaten.
Roepje meyd; ik bid, dat jy ze hier eens wilt komen laaten.
Wou jy ’er de een en twintig duyzend gulden al geeven?
Wel wat drommel!
wel ik bidje, wel ziet watje doet!
’t Is een ryk man die zo veel heeft.
’t is een hoope goed.
Daar is ’er meenig, die zo veel nooit by malkanderen gehad, ja, gezien heeft, Jacoba, zeg hem.... FLINK.
Nou, ik zal daar noch mêe wachten; ik zalder maar een hand vol goud, zo een klein vereeringtje geeven.
Ik bidje roepze.
Een hand vol goud!
Of wat minder.
Ik draag geen geld by me van myn leven, Die zwart is myn Kassier.
Donengo.
Alami.
Posterol.
Fagasi.
’t Is goud, en hy grypt het by handen vol!
Laat die kaerel myn zwaager weezen, ik zal hem dat anders leeren.
Myn Heer ’t is over genoeg, als jy haar een schelling, of zo geeft, als jy’er toch al wat wilt vereeren.
De hand van een vryjer moet vaerdig, en mild zyn.
WARNAAR, GEERTRUY, JACOBA, FREDERIK, FLINK, MAAKELAAR, FRANSYN.
Vryster, die zwart zal jou wat geeven.
Myn Heer, Dat hoefde niet.
Ik bedankje hartelyk zeer.
Het hoefde niet!
sloery!
het hoefde niet, nouze ’t heeft.
Laat zien, wat geeft hy je?
Kyk.
WARNAAR Steekter één in de zak.
’t zyn dukaaten!
Sinjeur, je moeter een hebben vallen laaten.
Benje dol meyd?
Daar zynder vyf geweest; nou zynder maar vier.
Leydze ook op de vloer?
Ik geloof dat de meyd zot word.
Vier dukaaten is dat niet genoeg?
wilje ze niet hebben?
kunje het daar voor niet doen?
geeftze hier.
Questo la quinto?
Hij zegt evenwel, dat hy ’er vyf heeft gegeeven, Dat ’s vreemd, waar of die eene is gebleeven?
Myn dukaat?
Hy zal der je twe in de plaats geeven, zwyg dan maar stil.
Kolengo.
Benje zot!
geeftze niet myn Heer, ik wil.... FLINK.
Ik bidje.... WARNAAR.
Laat ik die twe eens zien.
Neen Sinjeur, je mogt’er weer een laaten vallen.
Ik heb’er geen laaten vallen, dat malle verken hoe is ’t hier!
Fransyn, je Sinjeur wil maar metje mallen.
Ze steekt voor in zyn tas ik heb het gezien.
’t is niet waar; je hebt abuys, je hebt mis.
Ik zalze der uyt haalen, zo je me laat begaan, en indien... WARNAAR.
Niet, niet, je hebt kwalyk.
Daar heb ikze gevonden.
Myn Heer, ik dêe het maar om te lachchen.
Nou moetze die twe evenwel wêergeeven.
Die zyn ’er vereert.
Myn Heer, ik bedankje, en zal t’allen stonden Totje dienst staan, met woorden, en met de daad.
Zo één compliment is tien dukaaten waard.
Ik geefje tien zulke complimenten, voor één dukaat.
Toekomende zwager, ’t is geen fatsoen, datmen zo veel aan een meyd geeft.
Sinjeur, zal ik het gebraad wêer aan ’t vuur leggen.
Komje dat nou eerst vraagen, Ja toch, ik docht dat het bykans gaar was, spit an!
spit an!
wel wie heeft zyn dagen?
Roep de Notaris.
WARNAAR, GEERTRUY, JACOBA, FREDERIK, MAAKELAAR, FLINK.
COllosence, beliefje ook eens?
Ik bedankje; is dat doosje goud?
Wel ja toch, waar zie jy het* voor aan?
zou het geen goud weezen?
dat komt beget schoon!
Ik verzoek dat jy het my ten besten houd.
Zou het geen goud zyn!
ik heb by na niet anders; myn meeste goed is in goud veranderd.
’t Is wel een groot geluk, na dat ik reken, Dat ik zelf noch niet in goud veranderd ben.
Reken jy daar voor geluk!
Wel ja, dan zou ik jou zwager niet konnen worden.
Niemendal, ik zouje al evenwel liefhebben, ja noch liever als nou.
De Duyvel, dan had ik een gouwe zwager!
dat zou Al wat raars zyn.
Als ik goud was, dan zou ik niet konnen eeten, noch rooken, noch spreeken.
Dat ’s evenwel waar.
Daar had ik niet om gedacht.
Maar al konje niet eeten, ik zouje daarom niet hebben veracht.
Dat zou al een hoope uit winnen.
Altyd in één jaar, wel vyftig dukatons aan toebak, en honderd aan jampu.
Maatje, ondertusschen zal ik eens dampen; wil jy ook eens stoppen uit myn doos?
Of meugje geen toebak ruiken?
me dunkt, je ziet zo boos.
Nu malle varken, dat ’s niet met al, men moet somtyds eens rooken.
Wat dunkje van dat bootsgeselletje?
dat zal ik op jou gezontheid smooken.
Zou jy je Dochter aan zo een plug geeven?
maar Man!
zou je dat zo laaten gaan?
Zo lang myn oogen in myn hoofd zyn, zal ik daar niet toe verstaan.
Hy heeft zes Amsterdamze tonne gouds.
Al had hy ’er honderd, Hoe meugje dat zien?
ik ben ten hoogsten verwonderd, Waarom neemje niet liever een goed end houds, En jaag zo een schrobbert uit jou huis?
om zyn zes tonne gouds.
daar valt myn pyp.
Ik wou wel om een tonne gouds, dat dat niet gebeurd was.
Wat zegje nou Man?
Dat hy zes tonnen gouds heeft, en na de oude Amsterdamze maat, wat zou ik anders zeggen?
Ik wil hem myn Dochter niet geeven.
Hy heeft zes tonne gouds, je zoud’er vergeefs tegen in leggen, Eén tonne gouds kan tegenwoordig al heel veel; En zelf groote fouten bedekken.
ziet iemand scheel, Of heeft hy andere gebreeken, zo een pleyster kan dat verbergen, of geneezen.
Hy heeft zes tonnen gouds, bedenk dat maar, en je zult te vreeden weezen.
Hoe benje zo stil Bruytje?
Myn Dochter weet wel, dat een vrouw beter is, als ze zwygt, dan als ze spreekt.
Nou wou ik de borrel wel eens hebben.
dat de fles niet en breekt!
Avous toekomende Bruydje; ’t is van de beste jampu.
My lust niet.
Dat ’s een schoft.
Lust jou ook toekomende Schoonmoêr.
De besjes houden toch veel van een Borreltje.
WARNAAR, GEERTRUY, JACOBA, FREDERIK, FLINK, NOTARIS, MAAKELAAR.
BEn je daar?
jy zoud eens een Huwelykze voorwaarde op komen stellen.
Dat is jou believen, niet waar?
Ja, maar jy moet my niet veel met dat hakketeeren kwellen.
Laatze na jou zin schryven, en daar mêe gedaan.
Maakt het zo als je wilt, het komt my op een tonne gouds, of vier toch niet aan.
Vrouw, hoorje dat wel?
Me dunkt dat het zot is, daar over lang te knibbelen of krakeelen, Dunk jou dat ook niet, toekomende schoonmoedertje?
ik geef het jou na je zin in alle deelen.
Verschryf het heel; en zet, dat myn Dochter zo ze langst leeft, volkomen erfgenaam van zyn goed Moet weezen, maar als zy eerst sterft, dat hy de helft van het capitaal uit keeren moet; Zie, dat zyn dry tonne gouds van ’t zyne; boven de helft van haar middelen, want hy heeft zes tonne gouds.
Nou wil ik gemeenschap van goed.
Heb jy ’t begreepen?
Ja ik begryp het wel, heeft hy zes tonne gouds?
Ja, en noch oude Amsterdamse maat.
Wat raakt het jou?
schryf jy maar, ik ben te vreden.
Wat zegje nou môer, gebruikte ik daar niet goede kneepen?
Maar man het is een beest.
Al wast een varken.
Zou jy niet wel een varken willen hebben, met zes Amsterdamse tonne gouds?
Al had hy ’er duyzend; ja tien.
Ik heb myn leven zyn weerga niet gezien.
Terwyl de Notaris schryft, en Warnaar, met Geertruy praat, zingt Flink; De Indisch vaarders zyn gekomen, De mooyje meisjens zyn verblyd, En dan ziet menze dikwils komen, Hey!
al met een mooyje meyd!
Hier, of daar: wat mag ’er aan gebreeken?
Duurd het niet lang, ’t zyn heeren van zes weeken, Dan gaan zy weder stryken; hey!
na Indiën metter spoet.
Wie zou zulke dingen konnen verdraagen?
Jacoba, kryg jy zo een plug, wat ben jy te beklaagen!
Wat doet jou zwarte geduurig by myn Dochter?
Hy ziet haar in de hand, Van goeder geluk te zeggen, heeft hy groot verstand.
De Heydens, die hier in de bocht pleegen te leggen, Daar de Juffers ’er meyden zo by zenden; om datzer van der vryjers, als ze te lang uitblyve niet zouden zeggen, Zyn daar maar lompen by, niet een kopster in de Stad, Die tegen hem kan op haalen, zo fiks verstaat hy hem dat.
Ja toch, hy weet op een haar te zeggen, wat de menschen is, en zal wedervaaren.
In ernst?
Zonder fout, al was het over vyftig jaaren.
Laat hem myn hand ook eens zien.
Questo baliet.
FREDERIK ziet in Warnaars handen.
Samadso.
Wat zeid hy, dat hy ziet!
Ik zal het liever zwygen, jy mogt boos worden.
Neen, neen, laat hooren.
’t is wel dan, maar onder die conditie, dat je jou niet zult verstooren.
Ik beloof ’t.
Komageno, argono.
Hy zegt, datje zelf de hal, en markt gang doed.
Ja, dat ben ik gewend.
En als jy de meyd, of zelf jou Dochter al ééns zend, Zo laatje ze volgen, om te hooren, of ze jou ook meer in rekening brengen, als ze besteeden.
Dat doe ik, en dat steunt op reeden.
Daar geschied al groote ontrouw in.
Daar zyn meyden die daar veel meer mêe winnen als met ’er huur; Al is het noch zo goed koop, noch zeggenze, het was zo duur.
Hy zeid ook, dat jy het broot, botter, vlees, en alles merkt, als het van tafel gaat; ja, dat jy gewoon zyt de beeten te tellen, En op te sluyten.
Dat ’s ook waar, de knechts, en de meyden zyn dikwils zo snoeps, datmen daar order op moet stellen.
’t Mogt my eens gaan als die Paus, hoe heet hy ook?
is het Paus Jut niet geweest?
Ik meen wel, datmen het historitie, achter in de vertellingen van den Almanak leest; Die van spyt sturf, om dat zyn Paauw was op gegeeten.
Ik mogt ook ergens lust toe hebben, men kan het niet weeten.
Sibondy.
Hy zegt, je bent een gierigaart, een vrek, Jy zoud jou volk wel willen voeden met drek.
Hy zegt, dat jy een bloed zuyger bent, en dat jy der geen onderscheid weet in te vinden, Of jy het vreemde doed, of jou vrinden.
Kappadoci.
Armeni.
Macasaar.
Bondimado.
Wat zeyd hy daar?
Hy zeid, dat jy altyd stinkende tabak in jou doos doed, en dan in de gemeenen haerd, gaat zitten klaagen, Datze jou bedroogen hebben; en onder dat pretecst dan andere menschen durft vraagen, Of jy eens uyt haar doos moogt stoppen.
Jy wild nooit hebben, dat jou Zoon, met zyn Zusters op de Comedie mag gaan, Dan alsze voor de Heeren speelen, dan ben jy gewillig om het toe te staan; Om datze dan door een goed vrind voor niet konnen in komen: Anders is ’t, wat hebje aan die ydelheid?
het zyn maar wisje wasjes, en droomen.
Je bent zo gierig.... GEERTRUY.
Hoe is ’t meugelyk, dat hy dat altemaal zo perfect kan zien?
Wat kan hy zien?
wat kan hy zien?
het is meest geloogen.
Ik ben niet gierig, maar zuinig, dat is waar; dat schaam ik my ook niet.
Hoe trekt hy de hoed zo in zyn oogen.
Dat doed hy altyd, als hy in de handen kykt, dan wil hy niet bezien zyn, hy weet.... FREDERIK.
Sboubeda.
Sboubedi.
Sboubedeed.
Hy zegt, datje de snyjers borg doet stellen, voor de stof, of het laaken, Als jy der je kleeren te maaken geeft, is dat waar?
Dat is my al vergeeten.
Het is wel dartig jaar geleden, dat ik geen kleeren heb laaten maaken.
Voor jou Dochter, of Zoon dan?
Hy zegt, datje op moet passen, datje van daag van een Vryjer bedroogen zult worden, die Jou wys zal maaken, dat hy ryk is maar hy liegt het, hy heeft voor genomen.... WARNAAR.
Ik geef de vryjers haar best te doen.
Spreek niet te stout.
Ik van een vryjer bedroogen worden!
Ja, of van zyn knecht.
Hy zalje misschien bedriegen eer jy het verwacht.
Laat de knecht maar komen.
Roep zo niet om hem.
Hy zeid, dat jy jou Dochter aan een oud man uit meende te trouwen, Dat het Huwelyk noch van daag zou geslooten worden, had myn komst dat niet weder houwen.
Jy hebt een koppelaarster last gegeeven.
Hoe drommel, of hy dat ziet!
Die konst heeft hy fiks, jy verstaat jou dat niet.
Somi.
Hy zegt, dat de oude paay jou wys zou hebben gemaakt, dat hy geld had; maar ’t is geloogen: Hy, en de koppelaarster zouden jou hebben bedroogen.
Eer veertien dagen om zyn, moet hy bankrot, Ten waar dat hy jou Dochter kreeg, daar hebje ’t slot.
Dat is een schelm.
Maar jy praat zo veel, hy spreekt maar één woord, hoe kan hy in één woord zo veel zeggen?
Dat’s wonderlyk, niet waar?
ik zal jou dat eens uit gaan leggen.
De Guineesche taal?
is zo bondig, dat ze in één woord meer vervat, Als men in ’t Hollands zou konnen schryven op een heel blad.
De Guineesche spraak gaat alle andere te boven!
Geloof jy hem?
Zal hy bedroogen werden, zo moet hy gelooven.
Hoe heb jy ’t voorgenomen?
meenje dat ik spot?
Hy zal jou wel zeggen dat de hoenders Hendrik heeten en jy zult zo zot, En dol zyn, dat jy ’t gelooft.
Wil hy ’t niet gelooven, hy mag het laaten.
Wat heb ik met jou gnorren te doen?
Stoor jy jou aan geen wyven klap.
Ik weet niet wat jy al moogt praaten.
Ik zeg datje zwygt.
Voor wie zou ik zwygen?
Voor my, en voor je toekomende Zoon.
Laat hy jou Vrouws hand ook eens zien, hy zal mêe wel wat van haar gebreeken zeggen.
Meenje my ook zot te maaken?
ik zal daar wel een schotje voor leggen.
Ze durft niet.
Maar ’t is onnodig want ik kender gebreeken wel.
Ik heb gedaan, beliefje het te leezen?
Terwyl Warnaar leest, zingt Flink noch eens.
Is ’t zo na je zin?
Ja, maar zetter noch in, Dat ik het goud morgen in myn huys moet hebben.
A propo!
ik heb niet eens om jou gedacht, wel Notarius publicus, je bent hier ter rechter tyd gekomen.
tegen Flink.
Die man zal wel Guineesch met jou zwarte spreeken.
Hier staaje nou te kyken als jongen, die zyn stuk ontvalt.
Kan myn Heer Guineesch?
Waarom zetje dan voor jou deur, Hier translateertmen alle taalen?
wel je bent een fraayje Sinjeur.
De meeste in Guiné konnen ook Portugeesch?
Dat kunje dan wel met hem spreeken.
Myn Heer, ik kan geen Portugeesch.
Kun jy Portugeesch?
Portugeesch?
ik, en myn zwart konnen het zo prompt, als Guineesch.
Wat e streeken!
Je hebt ommers voor acht daagen noch een Portugeesche brief voor my getranslateert; Ik hebze noch in myn zak.
Ik zal myn Heer zeggen; ik heb een Smous, die in die taal is geexerceert; En die zet het voor my over.
En jy schryft daar onder, quod Attestor !
wel, ik moet zeggen, Dat my dat vreemd voorkomt.
Laat jy op ’t zeggen van een Smous aankomen, dingen, daar dikmaals zo veel aan geleegen kan leggen?
Wel jy luy Attestort, dit is my een leer.
Ik zie hoe zeker dat Attestor, gaat.
Maar nu wêer tot de Huwelykze voorwaarde.
Myn heer Jou naam diende ik te weeten.
Jantje de plug word ik in de wandeling geheeten.
Wel je hebt jou rechte naam.
Lees nou eens, of dit na jou zin is.
Ja, ja, laat het zo maar staan.
Dit moet jy dan teykenen.
Maar kronjetje jy zegt noch niet, of jy het Huwelyk, met my aan wilt gaan.
Ik moet myn ouders gehoorzaamen.
Al wil zy al, ik zal het niet toe staan, Zo lang als ik zal leeven.
Zou ik myn Dochter aan zo een plug?
aan zo een pluvier?
zo een tobaks man?
zo een jampu zuyper geeven?
bruyd heen met jou Dochter.
Die zo veel geld besteeden wil hoeft niet verlegen te zyn.
Ik kan voor die prys over al aan raaken.
Wat meenje?
Ik bidje.... wel wyf.
Ik weet van wyf, noch man.
is ’t jou Dochter, ’t is ook de myn.
De jouwe, wel te weeten; als ik daar over wou disputeren, En het voor de Heeren kwam, jy zoud triompheeren; Ik heb geen andere bewyzen, als jou woord.
En hoe veel de getuygenis van één vrouw geacht werd, hebje wel gehoord.
Het lachchen komt hier niet te pas; geef hem jou voor Dochter.
Ik weet van voor, noch achter Dochter; deeze zou het moeten weezen.
Zal ’t lukken of niet?
ik zal hier niet lang staan om je te beleezen.
De Maakelaar zal noch wel een partytje weeten, en misschien van minder prys.
Wel wat duyker!
ik geef je meer als jou vollen eisch.
Jy zultze hebben, zeg ik, stoorje aan geen wisje wasjes, noch vrouwen.
Daar is myn hand, ik beloof je, dat ik myn woord zal houwen.
Hy zalze niet hebben.
Vrouw, ik zeg datje zwygt.
Ik wil niet zwygen, meenje, dat het me niet scheeld, wie dat myn Dochter krygt?
Hy heeft zes tonnen gouds.
Dat hebje nou al zo dikwils gezegt.
Hoe weet je ’t?
jy zoud je zo al wat wys laaten maaken.
De Juffrouw heeft gelyk myn Heer, in zulke zaaken.... WARNAAR.
In zulke zaaken moet een Notaris maar schryven, en zwygen, tot dat hem wat word gevraagd.
’t Is wel, ik zal zwygen; waar, dat jy jou dan daar na van my niet beklaagd.
Twyfelje, of ik zo veel geld heb?
Hoe lang heb jy uit geweest?
en waar voor?
Vyf jaar; en voor Assistent.
En jy hebt in die tyd zes tonnen gouds over gewonnen?
Wie die niet zot is, zou dat gelooven konnen?
En zo ’t waar is; is ’t geen wonder al loopen de Acties leeg.
Zes tonnen gouds in vyf jaar!
en is dat rechtvaerdig?
Raakt dat ons?
rechtvaerdig, of niet?
altyd met die zotterny.
En genomen hy haddet gestoolen; ik heb laatst gehoord, dat het steelen in Lacedemon pryslyk was; als ’t maar behendig geschied.
Hebje dat ook niet gehoord?
zou ik niet!
hoe noemje die plaats?
Lacedemonien.
Ja, Lacedemonien.
Ze leid maar twe dagen zeilens benoorden Guiné.
Hoorje dat wel?
wat moogje vraagen?
Wilme met die wisje wasjes niet meer plaagen.
’t Is nou genoeg, datmen ’t heeft; dat ’s nou de manier.
Ik zou geen onrechtvaardig goed begeeren, ja niet een zier.
Zou jy goed willen, dat hy d’een, of d’ander, ja misschien de Westindise kompeny heeft weeten te ontsteelen?
Weetje wel, datmen geen dieven vinden zou, warender geen die wilden heelen?
Ze doen hier een eed!
als ze weg vaaren.... WARNAAR.
Dat’s waar; maar jy zegt wel, die eed werd hier gedaan, En zo ver moetje die eed ook maar verstaan: Maar die eed raakt ’er niet meer, als ze buyten gaats zyn, dan is die al lang vergeeten.