floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik heb het wat kortjes gemaakt, doordien ik dacht, De Heeren zullen my zoo lang zoeken en kwellen, Tot dat ze my weer spreeken van die bagatellen.
’k Weet niet of wy zijn goeje Vrinden onder een.
Als gy het ’er na maakt, en anders niet.
Ik meen Van ja.
Als ’t zoo is, zoo laaten wy Vrinden blyven, Maar wy zullen op d’een of d’ander tijd noch kyven.
Om dat ik een Attestatie van u begeer?
Daar ’s eerdaags noch iemand door u Baas of u Heer Aan mijn Huis gezonden, met een insinuatie Of afvraaging; doch zulk doen heeft een slechte gratie.
Ik heb ’er in den duister zomtijds vinden staan, Even eens of ze op een explot zouden gaan.
Wat heeft deeze onderhandeling te beduiden?.....
Je zwijgt stil, en je toond, dat je een parthy Luiden Zijt, die niet oprecht en handelen, maar iemand Zoeken te betichten, met iets dat aan u kant Misschien is uytgestrooyt.
Derf je niet staande houwen, Wat gy hebt gezegt?
’k Kan u waarlijk niet aanschouwen, Of ik moet hartig lachgen.
Ik vraag u Messieurs, Of ’k hier voor mijn Rechters ben, of voor Delateurs?
Wy zullen ons met u gezegde dan behelpen, En het net evenwel over u hoofd he?n stelpen.
Doet alles wat gy wilt, en wat je hebt geleert; ’t Blijkt, dat je in ’t Boek der Gekken hebt gestudeert.
KAREL, JACQUES, JOHAN, PETRUS.
HOe staan ’er de Heeren mêe?
Gelijk als voor deezen, Hy heeft ons de Grammatica braaf voorgeleezen, En noch toe gefopt.
Dat ’s een Kerel als een end Van den Du: wy konden uyt die verbruide Vent Zijn hals geen woorden meer aangaande die zaak haalen.
Hy heeft het gezegt, en zou ’k de zaak laaten daalen?
Als gy dat doet, zoo leid u fatzoen gansch ter neer, Daarom moet je de zaak pousseeren, zoo j’ u eer Lief hebt.
Wy zullen, wanneer je gelieft, testeeren, En aanstonds onze Attestatien formeeren, Uyt ’t geen hy gisteren tegen ons heeft gezeid.
Jy toond, dat je een Heer bent van zeer veel beleid.
Wy zullen hem haast and’re Deuntjens leeren zingen, En als een Kakkerlak de Tuin herom doen springen.
Ik zal eens zien, of hy met zoo een bly gelaat Het Interdict zal ontfangen, als hy het kwaad Van my gesproken heeft.
Gy moet geenzints tardeeren, Maar morgen aan den dag ’t hem doen interdiceeren, Want anders zal hy onder de hand hier en daar Van ’t geval spreeken, en op die manier ’t rugtbaar Zoeken te maaken, derhalven moet je oppassen, En hem eer hy ’t weet met een Interdict verrassen.
Daar zijn Spreekers, en daar moeten ook Ja-broers zijn: Zoo gaat het hier even eens met mijn Broer en mijn.
GIJSBRECHT, HUIBERT.
IK heb waarlijk den gantschen nacht niet konnen rusten Van nieuwsgierigheid.
’k Geloof dat die drie bewuste Snaaken voortaan zullen speelen, hou af de Boot, Want na het zich laat aanzien, zouden zy het Loot Zoo jammerlijk en elendig in haar Maars krygen: ’t Is nu louter ernst vuyr, maar geen korswijl noch drygen, Gijsbrecht.
Zy loeren op hem als een Kat op een zei Spek.
Haar Principaal toond klaar, dat hy een grooten Gek En Nar is, die, als ’t zoo voort gaat, ten langen lesten Zijn weinigjen Fatzoen geheel en al ten besten Zal geeven.
Hy heeft geen lid, dat na eerlijk smaakt, Want met een onbezuisten iver doelt en haakt Hy na een anders ondergang, op hoop van Vrinden; Doch die zijn eeuwig te lauderen, en verbinden Haar aan Wetten, want die ontzien geen Vriend noch Maagd, En die vellen geen Vonnis, zoo het haar behaagd, Maar zuiver na Rechten, waar door haar roem zal klinken Door het heel al, en aan het Gesternten zal blinken.
’t Was te hoopen, dat de braave Zuyle die Mensch Straften na verdiensten, schoon ik hem ’t besten wensch.
Zoo hy de zaak vervolgd, heeft hy zijn Man gevonden; ’k Twijffel niet, of die zal haar door den tijd de monden Wel doen snoeren, want die is rykelijk in staat Om ’t uyt te houden.
Als hy u eens aan dêe, Maat, Hoe zou gy het maaken?
Ik zou in mijn schulp kruypen.
Zwijg daar van stil, of ’k krijg op dit moment de stuypen Op mijn lijf.
Je hebt het al mêe met hem verbruid.
Rondeman gezegt, Huibertus, jy bent een Guit, Die met my en de gantsche Wereld toch moet spotten.
Scheyt ’er by tijds af, of gy zult ’er op verzotten, Vriend: neemt een exempel aan onzen Collega.
Gy weet immers zoo wel als ik het weet, hoe na Mijn beurs in staat is, tot dierg’lyken resistentie; Maar kon ik zoo een zaak uytvoeren door inventie, Zoo was ’k een Man in ’t veld, en zou hem niet ontzien, Al kwam hy met zijn Patrouille, en dan noch tien.
De drie Messieurs zou je met huid en hair opmoogen.
Die Traiters hoorden men voortaan niet te gedoogen In de gezelschappen van eerelyke Luy.
Het zijn zeer groote schelmstukken, die niet een bruy Deugen, eerst imand met list en alle practyken Uyt te lokken, en dan t’achterhaalen.
’t Zal blyken, Wat daar van worden zal.
Zy willen tegen hem Getuigen.
’t Was beter, dat ze aan haar Moers Mem Gesmoort waaren, dan zouden zy niemand beliegen, En de schijn van vriendschap met valschheid bedriegen.
GIJSBRECHT, HUIBERT, DANIEL.
DAt komt zeer wel ter znee.
’k Heb u de gantsche Stad Byna doorgezocht, en juist vind’ ik u hier.
Wat Scheelt’ er aan, dat je zoo verbaast en snel komt loopen?
Gy ziet’ er zoo bezweet uyt, of je half verzoopen Waart.
Dat doet den iver.
’k Heb al een Interdict Op mijn huid.
Hy heeft zijn hinderste wel gelikt, Maar ik gek’ er mêe.
’t Gaat’ er, hoe ouwer hoe boozer.
Ik heb veel gehoord en gezien, maar nooyt godloozer.
Gy zult geen kleintjen mêe in ’t spel komen, en moet Verklaaren, wat je my laatst hebt gezegt.
Heel goet.
Ik ben die geen, die ’t u eerst heeft overgedraagen, Daarom most hy my voor u voor den Rechter daagen, Maar hy weet, dat ’er by my niet te haalen is, En datter ook weinig om te betaalen is.
Ik zal, het geen my ontmoet is, voor u getuigen.
Op die wijs zullen wy hem onder ’t jok doen buigen.
Iemand heeft vertelt, dat hy ’t geval over lang Buiten de Stad gehoord heeft, en die ’s nu zoo bang, Om dat ’er twee die vertelling zullen verklaaren.
De Bueren zullen wel wat anders openbaaren, Als ’t den nood vereyscht.
Maar ik meen de zagste weg In te slaan.
Als hy my dat aandêe, zou ’k dien Dreg De Nagels voor de wereld tot sijn schand’ afsnyen, Op dat ’k voortaan eerlyke menschen zou bevryen Voor zijn Slangen-tong.
Ik zal hem, waar ik maar kan, Tot zijn nadeel zijn, of ik ben geen deugzaam Man.
’k Zal de zaak serieus handelen om zijn Vrinden.
Laat ik gaan, en zien of ’k mijn Advocaat kan vinden.
’t SPreekwoord zegt, dat de Kruyk zoo lang te water gaat, Dat ze van den Hengel valt.
Zoo is ’t in der daad Hier ook.
’k Zag wel, dat ze begosten te teuteren, En dat het werkje geheel begost te leuteren.
Hy heeft ’er als een Hond zonder staart dag op dag Twee driemaal ingeloopen.
’t Zal een zwaar gelag Voor hem weezen, om dat te konnen verantwoorden.
Wie heeft ’er van zijn leven zulke ongehoorde Dingen meer gehoort.
Hy maakt het Meisjen met ’t Kind, En doen z’ em dat kwam zeggen, wou hy ze geen splint Tot onkosten van de Kraam geeven; daar-en-boven Moet zy ’t liegen.
Wie zou dat van die Knaap gelooven!
Dat meer is, die ’er van spreekt, krijgt een Interdict.
’k Wil mijn Hals verbeuren, als hy ze niet gepikt Heeft.
’k Weet niet, wat die Luiperd al leid te babbelen, Dewijl wy in ’t kort hem zullen laaten zabbelen Op een hand vol verklaaringen tot zijn nadeel.
’k Zal in mijn Attestatie hem iets in de Veel Steeken, daar die Linkerd al vry wat op zal kouwen.
Hoe scherper hoe beter, want hy moet het herknouwen, Of daar door noch ietwes aan hem te helpen was.
Ik wou, dat ik al most getuigen, want ik vlas ’Er op.
’k Zal,* Vrouw... eerdaags bitter tegen hem kryten, En hem aanstonds eenig Geld op de Toonbank smyten, Om haar te stillen.
Dat zal zeker om deez’ zaak Geweest zijn.
Al haar droefheid is my groot vermaak.
VEERTIENDE TOONEEL, MARTINUS, METJEN, JUDITH, JOHANNA, DIRK, FRANS, JOOST, met een Mand met Liedjens aan zijn Arm.
VOor een Oortjen heb je dat nieuw gedrukte Liedjen Van een getrouwt Man, die, onder de Naam van Pietjen, Hem voor een Weuwenaar uyt gaf; en hoe dat hy Een teere Maagd daar door gebracht heeft in de ly.
De Liefhebbers zullen in ’t vervolg ook bevinden, Hoe hy ze troetelde, en innerlijk beminde.
’t Is geen Straat-Deuntjen, Vrinden, maar het is wat moys, En ’t is vermakelijk en aangenaam van Voys.
Op ’t einde zal je zien, dat hy ze gaat verstooten, Doen ze haar nood komt klaagen; ’t geen zoo wel de Grooten Als de kleinen verachten.
Het zy jong of oud, Spiegelt jou hier aan, en maak dat j’ u zuiver houd.
’t Is maar een Oortjen dat je behoeft te bestejen; Kom, koop al wat, en helpt den Zanger aan den rejen.
Als j’ et geleezen hebt, zal j’et voor geen Ducaat Weêr geeven: Vrinden, wil er niemand aan?
Wat raad!
Dan moet ik eens helder opzingen uyt den treuren, Want door den Zang zou ’t altemet konnen gebeuren, Dat de Koopmanschap vaart nam.
Jongen pas wel op Den dreun, weest niet te haastig, of je krijgt de schop.
Frans, Joost.
Zingen op de Wijs: In de Min vind ik genugten.
ZOu men dat van hem wel zeggen, Dat hy als een Weuwenaar By een Meisjen is gaan leggen, En geworden is de Vaar.
Door die zoet’ en lieve vreugden, Die hy doe by haar genoot?
Die tweemaal zijn hart verheugden In zijn waarde Dienaas schoot.
Doch die vreugd heeft hem verdrooten, Zoo als hy de maar ontfing, Dat zijn Liefjen haast zou looten; Toen was zij hem te gering.
Hy wil haar ook heeten liegen Dat by Vaar van ’t Lot zou zijn, En meent haar zoo te bedriegen, Gelijk als een eerloos Zwijn.
’k Zing je geen leugens voor, Vrinden, het is een waare Geschiedenis, die de besten kan wedervaaren: Maar het laatst’ van den zoo genoemden Weuwenaar Is in ’t duizenste deel zoo aanvallig en raar Niet als het begin.
Je zult jou geld nooyt beklaagen, Daarom koop wat, en mijn Jongen is moe van ’t draagen.
Heb je geen meer Liedjens van een anderen trant?
Daar zijn een menigten van Voyzen in de Mand, Maar ze behelzen allegaar deeze Historie.
Tel eens op, of heb je ze niet in jou memorie?
Dit Liedjen is op de Voys: Van de Quezel.
Dit Is van een drollig Man gemaakt, en zit vol pit, Op de Wijs: Ey!
Kijk, het is Frans; ha!
que la chasse.
Je most ’er geen kly’en of stilletjens cabassen.
Dit is my van een zeer verstandig Heer vereert, Die heeft dit uyt zuiv’re liefde gecomponeert: Op de stem: Des Winters wil ik in vreugden leeven.
Dit is my al mêe uyt Liefhebbery gegeven.
Voys: Boer trekt uyt ’er muyten.
Dan zijn ’er noch tien Voysjens, daar ’k een uur werk toe had, om na te zien.
Hoe veel voor zes?
Geen een deuyt minder als twee blanken.
Daar is jou vollen eysch.
Ik heb jou te bedanken.
Al gaf je eens zoo veel, noch gaf je niet genoeg Na de waarden.
Ik meen daar mêe eens in de Kroeg Op te drayen, daar zal ik op het alderminsten Een stuiver voor ’t stuk krygen, dat zijn and’re winsten, En dan krijg ’k op de koop noch wel een Paartje Bier Toe.
Maar om eenige redenen neem ik hier Zoo weinig.
Geef my een douzijn van de aardigste.
Die twaalf zijn al uytgezocht, en zijn de waardigste.
Vat aan, daar is een enkelde drie.
Al ter deeg.
Koop noch wat, Vrienden, de Mand is geen vierde leeg.
Daar is een stuiver, daar zal ik er vier voor neemen; Die zal ik nu zoo lang zingen, lollen en teemen, Tot dat ik ze van buiten ken.
Ze zijn niet zwaar Van Voys.
Kom, Maatje, smijt de Liedjens al te gaar Weer in de Mand.
Maar ik zou willen en begeeren, Dat jy de Koopers eerst een Deuntjen zult vereeren, Voor dat wy van hier vertrekken.
Zeer geern.
Het end Goet, al goet.
Toont nou, datje* een Liefhebber bent.
Zingt op de Wijs: Te Vlissingen leid een Jagt.
HEt is voorwaar een slecht bedrijf, En het is geenzints ook rechtschaapen, Een ander voor zijn eige Wijf Uyt geile lusten te beslaapen.
Indien een Dirk het konde doen, Die zou hem daar wel weer voor kroonen, En gaan zijn Huis-hen ook eens voen, Om zynen arbeid te beloonen.
VIJFTIENDE TOONEEL.
DAt zijn raare Liedjens, en fraaye tijd-verdryven.
De Jongens komen haar Neers al rêe aan hem vryven, Martinus.
,,Men mag wel zeggen, de tyen zijn verwildert, ,,Daar Pallas placht te staan, staat een Uyl geschildert.
Zoo moeten zulke boosaardige menschen vaaren.
Ik wil wenschen, dat hy door dit middel zal bedaaren, En dat hy een beter leven aanneemen zal.
Geeft hem een dubbeld voer, en zet het Beest op stal.
’t Is evenwel een mensch, je moet daar zoo vermeeten Niet van spreeken.
Het zijn nu immers geen secreeten Meer.
Voor deezen hebben wy zeer dikmaals gezegt, En jy hebt my in eige Perzoon onderrecht, Dat ’t noch geen tijd was, om ’er Liedjens van te zingen, En nu de tijd ’er is, wil ik uyt de bocht springen.
Dat verbie ’k u niet, maar daar moet een zedigheid By weezen.
Laat hem zijn hart ophaalen.
Wat leid Jou aan Dirk zijn doen.
Jy spreekt beter als de Stommen, Als ik weer iets zeg, zal ik ’t een beetjen verblommen.
Ik wou jou Vrouw evenwel niet geern aan mijn hals Hebben, zy ’s in haar hart goet, en ik ben wat vals Tegen dien Heer.
Dat past jou niet, zijn kwaad te straffen Door boosheit; zijn parthy zal wel haast raad verschaffen; Dat wy getuigen moeten, en dat hy tot spot Van de gantsche Wereld in ’t kort zal zijn.
Dat Lot Heeft hy verdiend.
Laaten wy zijn straf niet vergrooten.
Hy zal zich zelfs van iders Vrindschap wel ontblooten.
Die in ongunst valt, zonder dat hy ’t helpen kan, Is te beklaagen, en elendig is die Man; Maar die is te verachten, die door looze vonden Zijn Ziel bezoetelt, en zijn Lichaam brengt ten gronden.
SESTIENDE TOONEEL.
JACOB, DANIEL, ANTONI, DIDRICUS.
ZO moet ’k de Zaak dirigeeren, en ’t minste stip Moet ik daar niet van afzien, ik zal hem de lip Zoo deerlijk doen hangen.
Hy hoorden zich te schaamen Over zulke conduites, waarlijk ze betaamen Een Man van dat Fatzoen niet.
En die and’re drie Zullen loon na haar arbeid ontfangen, die zie Ik al mêe door het oog van een paknaald.
Antoni.
Wy zullen Haar die nieuw geinventeerde streeken en krullen Zonder Purgatie wel doen afzetten.
Gy moet Heel omzichtig zijn, en om al het Werelds goed Geen een woord van de zaak uyt u mond laaten vallen.
Ik twijffel niet, of ik zal hem die malle En geile lusten wel verleeren.
Ik zal nacht En dag mijn studie daar van maaken, en heel zagt By Memorien hem al zijn handel aanschryven, Tot hy op ’t laatste niet zal weeten, waar hy blyven Of zich keeren zal.
’t Interdict moet aan een kant.
Daar zijn ’er verscheide, die voor u abondant Van die zaak gesproken hebben; dat zal ’k bewyzen Door een gantsche turbe.
Men zal u met lof pryzen, En hem laaken.
Didricus.
’t Is een onverdraag’lijk affront, Dat hy u heeft aangedaan.
Ik zal ook zijn wond Schriklijk doen stinken, door een eysch in reconventie, Waar door ik eind’lijk zijn slapende conscientie Weder zal doen wakker worden.
Gy moet de vrees In hem brengen.
Ik zal tot u voordeel het vlees Hem zoo onsmaakelijk, muf, vies en ongezouten Opdissen, dat hy u voortaan niet meer zal smouten.
JACOB, DANIEL, ANTONI, DIDRICUS, WILHELMUS.
Wilhelmus.
’t IS een kwaad teken, als er zoo veel Practicijns By den anderen in conferentie zijn.
Mijns Oordeel is ’t hier nodig, zoo wy ’t different willen Weg neemen, ten anderen zijn alle verschillen Niet van een en de selfde Natuur.
Dat is waar, Doch ’k stâa op ’t woord kwaad zoo veel niet, als op ’t woord zwaar.
Nu, quisque est interpres suorum verborum.
Wy raisonneeren over een die in dolorum, Of Maats met een interdicerenden geest is.
Volgens ’t oordeel van ider heeft hy den bal mis Geslaagen.
Ik zal hem zoo jammerlijk tysteren, Dat er de stukken by zullen vliegen.
’t Plysteren Zal hem zoo doenden goed doen.
’k Stâa geheel verzuft, En weet niet, hoe dat imand die zoo veel vernuft Pretendeert te bezitten, zich zoo kan vergrypen.
’k Zal hem leeren, wat een herk is, en daar voor nypen, Dat hy piepen zal.
Elendiger Creatuur Is ’er waarlijk niet.
Dat Speel-reysjen zal hem zuur Opbreeken.
’k Zal ook haast een Request presenteeren Voor ’t bezwangerd Meisjen, en daar in demonstreeren, Wat van de waarheit is, en hem die Rijstenbry Zoo gaar kooken, dat hy noch ook niemand het my Contrarie zal konnen aantoonen.
Hy schijnd even Glorieus Wilhelmus.
Ik zal hem zoo van de kittel geven, Dat hy zagtmoediger zal worden als een Schaap.
Praat zoo breet niet.
’t Is al een wonderlyken Knaap.
Wy zullen hem aan alle kanten abordeeren, En volgens Practicijns gewoonten zoo tracteeren, Dat hy na deezen by geen Menschen, of voor ’t licht Zal derven komen.
’k Zal mijn best doen, doet u plicht.
Laat ider dit geval vry tot een Leer verstrekken, Of anders stelt men ze al meê onder de Gekken.
’k Heb voor my genoeg, al had ik maar een half Wijf, Die my, als ’t zoo eens komt, passeerd voor tijd verdrijf.
DE BURGERLYKE EDELMAN, BLYSPEL.
Uit het Fransch van den Heer MOLIERE.
TE AMSTELDAM, By de Erfg: van J. Lescailje, op den Middeldam, op de hoek van de Vischmarkt, 1700.
Copye van de privilegie.
DE Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoond is by de Regenten van het Burger Weeshuis ende Oude Mannenhuis der Stadt Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar, dat sy Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 19.
September 1684. waar by wy aen de Regenten van den selve Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Werken, die doenmaals ten dienste van het Toneel reeds gedrukt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren,by het voorgemelde onse Octroy of Privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren; ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van hunne respective Godshuyzen onder andere mede moesten werden gesubceneert, de voorgemelde Werken, soo van Treurspellen, Blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedrukt en ten Toneele gevoert warren, of in het toekomende gedrukt en ten Toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliezen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx nae den 19.
September 1699. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden de Supplianten hun genootfaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aen de Supplianten, in haare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Octroy of Privilegie, omme al- soo de voorsz.
Werken, soo van Treurspellen Blyspellen, Kluchten, als andere, reets gemaakt en ten Toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by U Ed.
daar toe te stellen, en voorts in communi forma; soo is 't dat wy de sake ende het versoek voorsz.
overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap: Souveraine magt en authoriteyt.
Deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeerd ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Weercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Klugten als andere, reets gemaakt en ten Toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
werken, in 't geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedrukt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daar en boven,te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar 't casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Wercken, daar door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenig meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haaren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroje voor de voorsz.
Wercken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken nemaar gehouden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel, en sonder eenige Omissie, daar voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaar van alle de voorsz.
Werken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de Bibliotneecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen.
Ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk die 't aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, tredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage; onder onsen grote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste May in 't Jaar onses Heer en Zaligmakers, een duysent fes hondert negen en negentich.
Ter ordonnantie van de Staten SIMON van BEAUMONT.
De Regenten van het Wees-en Oude Mannenhuis hebben, in haar voorsz.
qualiteit, het recht van dese Privilegie, voor de BURGERLYKE EDELMAN, BLYSPEL, vergund aande Erfgenaamen van J. Lescailje.
In Amsteldam den 8 Maart, 1700 Vertooners.
Jourdein, Burgerlyke Edelman.
Margo, Vrouw } van Jourdein.
Lucille, Dochter } van Jourdein.
Nicoole, Meid } van Jourdein.
Zangmeester, } van Jourdein.
Dansmeester, } van Jourdein.
Schermmeester, } van Jourdein.
Spraakmeester, en Philosooph, } van Jourdein.
Kleeremaaker, } van Jourdein.
Kleeremaakers, Knecht.
Dorant, een Graas.
Dorimene, een Marquisin.
Cleonte, een Burgers Zoon.
Covielle, Dienaar van Cleonte.
Twee Pagies, van Jourdein.
Een Leerling.
Mufti, Turksch Opper-Priester.
Danssende.
Vier Kleermaakers Knechts, Drie Turken.
Vier Koks.
Zwygende.
Vier Turksche Priesters.
Gevolg van Turken.
Het Tooneel is in het Huis van Jourdein.
De burgerlyke edelman.
Zangmeester, zittende aan een Tafel daar een Clavercimbal en andere Instrumenten op leggen, componeerende een vois voor Monsieur Jourdein, Dansmeester met eenige Violisten.
Leerling.
Zangm.
KOmt in, terwyl dat wy myn Heer zyn komst verwachten.
Dansm.
Treed toe, want hier is 't dat gy moet uw eer betrachten.
Is 't klaar?
Leerl.
Zang.
Laat zien: 't is boven het gemeen.
Is het iet nieuws, myn Heer?
Het is een voisje, 't geen Dat ik van hem heb op een Lofgedicht doen maaken; Terwylen dat myn Heer zal van zyn slaap ontwaaken.
Mag men het zien?
Gy zult het straks verstaan; Het is een zamenspraak, van ons by een gedaan, En op zyn maat gesteld; 'k meen hy niet lang zal toeven.
Ons bezigheden doen hier vry al groote proeven.
't Is waar, en na my dunkt, zo vond men zelden man, Die meêr tot voordeel van de Konst verstrekken kan; En loond haar, nevens dien, na rechten en na reeden.
Den loon alleen, myn Heer, steld ons geenzins te vreeden; De toegenegen lof van kenders van de konst, Acht ik, geloof my, Heer, voor een veel grooter gonst, Als de belooning van onkundigen; 't zyn pynen, Dat onze geestigheid voor iemand moet verschynen, Aan wie dat de aardigheid van deez' gesteltenis, Door onverstand alleen, en bodheid, kenbaar is.
't Is zo: maar evenwel, 'k moet u te kennen geeven; Die lof is wel vol eer, maar doet ons toch niet leeven; Den lof alleen, myn Heer, geen mensch aan zich verpand; Myns oordeels, 't beste lof is 't loonen van de hand; En, schoon dat wy hem niet licht tot de kennis wennen; Dat hy ons weetenschap licht averechts zal kennen, Zo zeg ik u, dat zyn belooninge verzoet De zotte onweetendheid die hy ons daar meê doed; En beter dan den Graaf, die ons alhier deed koomen.