floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Prins, erumédes, die voor deezen scheen gewond, Door t weinig schoon, t geen hy in myn gezigt bevond, Kwam daagelyks, Mevrouw, wanneer ik opgetoogen, Met diepe eerbiedigheid, voor Pallas, lag geboogen, En myn gebeeden daar uitstorten, nevens my Voor t altaar knielen van Minerva, al waar hy, Door zuchten, meenigmaal, zyn liefde my kwam toonen, Ik, die zyn liefde nooit met weërmin zocht te kroonen, Schoon hy een diepe wond had in myn borst gemaakt... maar k zie myn broeder reeds van toorn en gramschap blaakt.
Uw komst verwekt in hem noch meer verwonderingen, wyl hy u nooit hier zag.
Dat zeg ik u noch eens, myn Heer, 't geen hier geschied.
Dat wy uw zuster, die gy by uw moeder liet Hier zien, gelyk een geest, voor ons gezigt verschynen.
Vaar voort met uw verhaal, tot lichting van myn pynen.
En zegt my, waarom gy u meê om 't leeven bragt, terwyl gy, na myn dood, hem had in uwe magt.
Prins Erumédes zou, na dat ik was om t leeven, hebben wederom zyn hart en trouw gegeeven.
Terwyl ik nooit aan hem myn liefde heb bekend, en wilde ik, na gy had uw leevenslicht geënd.
Die zuivre minnevlam aan hem geensins ondekken, de tRIOMFEERENDE GELANOR.
Myn Heer, laat ons bytyds uit deeze plaats vertrekken, want myn koerasie word zo klein.
Hoe, zulk een man!
Maar tegens geesten kan Een man dat ben ik, o neen!
't is niets als op der aarde.
Men niet veel doen ismeene.
Wyl gy, om broeders min, uw eigen zelfs niet spaarde, Besloot ik by my zelf, om die stantvaste trouw Te loonen, nevens u, my zelfs te doon, Mevrouw.
Uw broeder staat verrukt, ismeene.
Laat ons hem openbaaren.... franciza.
myn nicht?
Wil deeze moeite, wat wilt gy doen spaaren, zyn Majesteit zou zulks... GELANOR.
O neen, ik heb gezegt.
Heer, om eer en glory vecht, dat ik met helden, maar met geen geesten, neen, o neen!
Zyn dit dan geesten?
Wel ja, wat dunkt u toch?
het zyn altyd geen beesten.
Gelooft gy dan aan spook?
Zo half en half, myn Heer.
Zinds dat uw zuster hier gekomen is, die meêr.
Als duizend mylen ver... FENICIA.
Myn Nicht, laat ons vertrekken, myn vader zal, in t kort, hem al t geheim ondekken.
Wel aan, ik zal eens zien... gelanoor.
Ik zeg, ziet toe, en tergt De Geesten niet te veel.
Zo als Aristinus naar zyn zuster gaat, veranderd het Tooneel in Rotsen, in t Verschiet ziet men de Zee.
Waar zyn wy?
In t gebergt, zyn wy uit t zalig dal, op t onverwachst, gevloogen?
Ze ontvlieden my vergeefs, ik volg haar, met myn oogen, en rasse schreeden.
Maar ik zweer u, dat ik zal De waarheid van dit werk, al was 't door myne val, Ondekken deezen dag, ik laat my niet meer blinden, Ik zal myn zuster met Fenicia, wel vinden, Zy zyn dan daar zy zyn.
Hoe, is t u ernst?
of spot?
Maar zacht, daar ginder komt al weer een and'ren zot, die, naar ik merken kan, geen kleintje schynt verbolgen.
Wat al grimmassen... maar laat ik myn Heer gaan volgen, eer dat hy my ontsnapt.
Want 't geen ons hier ontmoet, my door zyn dapperheid voor arger vreezen doet.
De tRIOMFEERENDE, negende tooneel.
CLORDIANUS, onder de naam van Erumédes, alleen.
Uw stant, gy spooken, sta, sta onderaardsche schimmen, vertoef ik wil terstond met u naar ond'ren klimmen, nadien Fenicia haar zelve door fenyn Vergeeven heeft, om niet myn echtgenoot te zyn!
'k begryp nu de oorzaak van myn lydelooze plaagen.
K heb Pallaspriesterin, die me eertyds kon behaagen Verlaaten, ze is bekend te zyn een konings kind, myn zuchten zeiden haar dat ik haar had bezind.
een konings kind?
Uit wien dan voortge sprooten?
Dat zegt men niet, dit doet myn raazerny vergrooten.
Ook weet ik niet wat vorst myn medeminnaar zy.
Ik zie, en spreek hem, maar men houd zyn naam voor my Verborgen.
Zal ik nooit dan uit deez warring raaken?
Dit hof, de koning en myn Moeder zelve, maaken My zinneloos.
Barre strand, en rotsen doen zich op voor my, aan alle kant?
O hof!
vol tovery, of konst, hoe moet men 't heeten?
Wiens moed, hoe sterk, wierd niet, door u, ter neeren smeeten?
Maar TIENDE TOONEEL.
ARISTINUS, GELANOR, CLORDIANUS.
't is vergeefs, myn Heer, waarge u ook keerd of wend, haar na te spooren, want zy zyn hier 't spoor bekend Wy niet, dies moeten wy ons hier zo lang onthouwen, dat wy haar weder eens in een and're plaats aanschouwen.
Wel aan, maar 'k zie de prins.
Myn Heer, aan uw gelaat, Digitized by Google MEDEMINNAARS.
77 Bemerk ik dat gy me zo geheel verwonderd staat.
Fenicia, die wy noch straks op 't Praalbed zaagen, kwam kort daar na weer voor myn oogen op te daagen, maar in een plaats gelyk als 't Elizeesche veld Beschreeven werd, doch 't geen my 't allermeest ontsteld, myn waarde zuster, die ik dacht lang overleeden Tezyn, verscheen daar ook.
Ik hoorde uit haar de reden, hoe zy in Thracien gekoomen was, geschaakt Door snoode roovers, en hier weder vry gemaakt Daar zy tot Priesterin van Pallas wierd verkooren, zy noemde Elize, en nu het leeven had verlooren, uit liefde tot Prinses Fenicia, en dat gy eertyds, ed'le Prins, haar hebt bemind gehad.
Toen zy vertrokken, trachte ik, om my zelf te ontwinden uit deeze doolhof.
Maar zag alles weezer verzwinden, plaats, daar ik nu wederkeer.
Verand'ren in deez' CLORDIANUS.
Wat wond'ren!
Maar k verzoek, meld my uw naam, myn Heer.
Is 't boert, of ernst?
Geen boert, maar ernst, 'k verzoek verschooning, mishaagt myn vraag u. arISTINUS.
Neen, 'k ben Aristinus, koning Van 't ryk Dalmatie, myn zuster is genaamt Ismeene.
De ed'le Vorst, door deugden hoog befaamt, laat ons van deeze uur af te saam in vrindschap leeven.
'k wenschte u Fenicia tot echtgenoot te geeven.
En ik myn zuster, Prins, aan u tot Bruid, indien... hier daald Venus in een wolk af.
Myn Heer, zie eens om hoog, hier zal we er wat geschien.
Wie zit er in deez' wolk?
Na 'k wel heb geleezen, en aan 't optooisel merk, wil dit vrouw Venus weezen.
ELfde too neel.
VENUS, ARISTINUS, CLORDIANUS, GELANOR.
Doorluchte Prinsen, hoord naar Venus, die u zal Ik t kort verklaaren t eind van dit verward geval.
Al 't geen gy hebt gezien, zyn niet dan schrand'restreeken.
En aardig konstwerk, door vorst clordiaan besteeken, Om u te toetsen in uw liefde, moed en deugd, En alles is geschied uit oorzaak van de vreugd, Wyl Hianisba, op haar komst, den vorst verklaarde Wie Erumédes is, dat hem haar zuster baarde, Met wien de vorst, voorheen in t heimlyk, was gepaard, Dat zy dit groot geheim tot dus lang had bewaard, Wyl beider oud'ren wrok deeze echt niet wou gedoogen, dat, na haar zusters dood, zy t kind had opgetoogen, En Clordianus met de naam haars zoons genoemt, En zyn geboorte, tot noch toe, voor hem verbloemt.
Dit is 't geheim dat ik u, Prinsen, moest ondekken.
Vorst Aristinus zal het huuwelyk voltrekken Met zyn fenicia.
Prins Clordianus bruid, zal zyn ismeene.
Dit s het koninglyk besluit.
De wolk ryst we 'er naar booven.
Wel, juffrouw Venus, zo jy ook met valsche ranken Niet omgaat, kom ik jou wel hartelyk bedanken Voor deeze ondekking, wyl t op t eind loopt, want ik walg Van zulk een konstwerk, daar men my hangt aan een galg.
TWAALf, digitized by google, medeminnaars.
ARISTINUS, CLORDIANUS, GELANOR.
Ik voel verbaastheid en ontroering door myn leden Van t geen ons is verhaald, arISTINUS.
Zulks is niet buiten reden, als gy, myn Heer.
't is weer.
Hier streeld de hoop my, daar, brengt t Konstpaleis my In twyfel, wyl wy zyn zo meenigmaal bedroogen.
Neen, neen, 'k word door een drift tot vast geloof gebracht, dat wy haast zullen zyn ontlast van onze pyn.
GELANOR, ziende het Tooneel in t Paleis veranderen.
Dan moest dit 't laatste van de transformatie zyn.
Voor my, 'k verlang daar na, waar 't anders zou my spyten.
KONING, HIANISBA, FENICIA, ISMEENE, CLEMIA, ARISTINUS, CLORDIANUS, GELANOR, GOBRIAS, LEKANOR, THIMANTES, laxus.
Danssers en hofstoet.
HIANISA, tegens Clordianus en Aristinus.
Komt, prinsen, 'k zal my nu van myn beloften kwyten.
Prins, zie uw vader.
Vorst, ontfang van myne hand, u nu bekende zoon, myn zusters huuwlykslag.
myn zuster!
Waarde broeder!
U weder te aanschouwen, zal verjongen onze moeder.
De tRIOMFEERENDE FENICIA tegens Clordianus.
Myn broeder, sta my toe dat ik u welkom heet.
De blydschap maakt dat ik myn pligt geheel vergeet.
Tegens hianisba.
En boven al, vorstin, hoe zal ik ooit myn pligten, en dankbaarheid aan u, behoorelyk verrichten?
Wyl uw ondekking t kwaad verhoed, en t goed bereid.
Wel aan myn pligten schuld, moet ook zyn afgeleid.
Grootachtbre Vorst, ontfangmyn Dochter, tot belooning Voor uw getrouwe dienst.
Vergun ook, ed'le koning, dat ik myn zoon Prinses Ismeene opdraagen mag.
Met vergenoeging CLORDIANUS.
Met myn vreugd.
blyde dag!
CLORDIANUS tegens ismeene.
Prinses, kunt gy myn min, die weer herleefd, gedoogen?
Ik zal gehoorzaam zyn aan t broederlyk vermoogen.
'k Aanvaard uw trouw naar wensch, door wil der majetjes steit.
Men fluite deezen dag met alle vrolykheid.
Al 't hofgezin.
Lang leef de koning, en deez' vorst'lyke echtgenooten.
Dat wensch ik ook, en elk veel schoone huuw'lyks ioom, alsje bent getrouwd, slaapt de eerstenacht Toch niet in 't Konstpaleis, je mogt eens onverwacht Als je opstaan woud, als ik, ook aan een galg geraaken.
My smaakt het hangen niet, doch u lien zal 't licht smaaken.
Hier werd een groot Ballet gedanst.
VRSEN DIE IADAm SACA TRA PERSONAGIEN.
HEER FELIX, oudt man.
MADAM sacatrap.
HANS potscherf.
REYNALDO Plattebors.
MOLPHVS eenen Boer.
Iouck in smalbroeck.
Lenen Schouteth.
TRUXXen vuyl pens sijn wijf.
Eenen cleynen longon.
Eenen Procureur.
Eenen onder Vorster stom.
Benen Secretaris.
EER STE bedrief.
Te haest ghehout Al langh berout.
De schup gevaeght te laet beclaeght.
Madam sacatrap alleen uyt.
Ylaes ick ben getrout dat ick beclaegen magh, want noyt en ben ick rust op eenen heelen dagh.
Die hun voornemen wel en rijplijck overleggen, Die coopen al meer rust als ick sou connen seggen, Maer die te ionck verdrinckt in sijne calvre min, Door eenen blinden lust, en stelt den lossen sin vry wat te vroegh optschap, wort lichtelijck bedrogen, Want als 't te laet is, kentmen eerst een vrijers logen Die men te vroegh geloost, daer naer te spaey veracht, sulck aengenomen last weeght al te swaer van vracht, Soo als ick wel beproef, die t'minno vier sach blaken Waer in ick ben verbrant, eer ick het quam te naken Door 't licht gelooven van een uytgebannen siel, Die my met logenen en listen ondegh, Dat ick als Icarus mijn selven liet bedriegen, Gelijck 't veel tijts geschiet, dat, die den rechten gront Niet kennen, sincken licht, en vallen inden stront, dus mach een dochter haer wel trots en spijtich houwen.
Mets datmer heden daeghs veel siet het hoost van krouwen, o de vijf woordekens die sijn soo haest geseet, Wilde my ick wil u, dat is het recht bescheet, men spelt al blinde min met d'oogen vast verbonden, En sonder aensien wie dat is, heeft m'haest gevonden En blindelinckx gevat die u den doeck af doet, En blijft aen u verpant, dat ick beclaegen moet met troosteloos verdriet. het lot is soo gevallen, Tot eenen spiegel van die licht met Venus mallen, En raecken even eens als ick daer eens aen vast, Aen wie niet beter als don rou crapruyn en past.
O dijen Iudas baert, hoe quam hy my verbeenen, wel hoe?
Sal ick dan alleneenen mijnen man onderdanich sijn tegen mijnen danck..... eylaes wat wil ick doen, ick sien het is bedwanck.... och 't is een groot verdriet als ick 't eens gaen gronderen..., Och smalbroeck, och, ick sach u al te geren, eer ick mijn vrijheyt heb aen Plattebors vercocht, ten is niet mogelijck oft de duvel vande hel, heeft my daer aen gebrocht, och Ioncker Ioncker lief, sou ick my niet beclaegen, ick wert genoch be claeght van die my trouwen saegen, ick ded het sonder vraagen, dus ist mijn eygen schult.
Och Smalbroeck had ick toch u liefde aengetast, 'k en had het vals bedroch van mijnen Plattebors vol logens niet geloost, het sou nu beter wesen.... doch als ick 't wel bedenck, hy wort nu meest gepresen, die best bedriegten can..... smalbroeck uyt.
Daer comt hy die voor desen in mijnen boesem stont, Soo ick hem maer besien word ick al weer gewont Van binnen in het hert..... wie en sou niet behaegen Soo aengenaem postuer, och, waer ick maer ontslagen Van mijnen vent, 'k sou vragen oft hy met my wou gaen Recht naer den prochiaen, 'k en trock my niet meer aen Die al mijn goet verteert den rechten vrou verdrucker, Dijen luysbos, kijck inde pot, gorten telder, dyen plucker Stinck vis, quist goet, dien ketter en sodomiet, Ick mach het wel seggen hy en hooret niet... my dunckt dat loncker recht naer my comt aengestreken, zoo hy lonckt te seer 't schynt dat hy my wilt spreken, Om dat hy is ontsteken van minne die hem quelt.
Godt groet u lieselijck belt die neder velt al mijn benouwen, als ick u wesen eens naer lust aen mach schouwen, 'k en can my niet meer houwen mijn liefste Sacatrap en toccomende siel op wie dat ick verviel van over vecle iaeren, en sil ick u niet eens verwecken om te paeren, en wilt my niet beswaeren, mijn troctelbęck, en malse tes soo ghy soeckt geen proces, bid ick wilt my verschoonen, ach kenden ghy mijn hert dat als siedende boonen stets bobbelt, ay wilt dan thoonen u minnen cens aen my, daer de son maer en is als eenen solphersteck by, ontfanckt my dan mijn lief, voor u verbonden dienaer.
Madam soet aen het volck.
Och dat hy nu eens wist dat ick soo slecht gehout waer, hy meynt dat ick noch ben een maeght, om te geraken in mijne graci, wat sal ick hem wijs gaen maecken, om niet te walgen van t'geen hy niet en weet.
smal.
Volmaeckte schoonheyt, want gy zijt als voren soo discreet en vrindelijck, ick hop u maeghdom noch te erven, soo niet sal ick om u dan duysent dooden sterven.
Smalbroeck gy moet my derven.
Derven?
ick ben inden bant.
smal, wat?
't is loo.
gy roost mijn sinnen en verstant.
blust allen u verlangen.
Evlaes gehouwt!
Sijt te vre.
Neen neen ick wil my selven gaen verhangen, nu ick sulcx hooren moet.
Jy lieve bent gerust, en siet wat datge doet.
Smal neen neen.
Jy spreekt wat soet, ick sal u goeden raet voor al u quellingh geven.
soo niet ick segh noch eens, soo cost het mijn ionck leven.
Madim.
ick bid ey swijghtick weet seer goeden raet voor al u bitter smert.
Daar rijst een pack van t hert, soo t my tot voordeel gaet, isser noch hop te vinden.
Madam niet dan te scker heer Smalbroeck mijnen beminden, ick sal u eens ontbinden een pack vol sunericheyt dat my door t'houwelijck is op den hals geleyt, ick deb och heer, ick heb ey my 'k en can niet spreken, ick heb roor eenen man en fiel vol quay gebreken.
die my heeft wijs gemaeckt dat hy een coopman was, en als het uyt compt heeft den schelm niet eenen bras, denckt hoe ick siem te pas vol druck en wee, t'scheen hy had op de zee veel schepen naer sijn seggen, en nu ist eenen dief een lompen bedelaer, k'en cant niet uyt geleggen hoe ick bedrogen ben.
het is my leet dat ick den vuylaert niet en ken.
't is eenen die met d'uylen wel sou beschijten 't dack daer hy moet onder schuylen, die niet en doet als pruylen, eenen licht voet, eenen halven sot ievers gebraeckt uyt 'tcot, om sijne divery dat is gewis, die hier geswommen comt op eenen dorren stroywis, eenen oubacken vis, die hem soo sat drinckt als een viggen, och dat ick hem sagh liggen geraybraeckt op een rat, 'k'en treurden nimmermeer, 't is ergher als een meircat cael en ghesont, die sijn eygen broeck can verpassen, ick sal hem noch horens setten die door den hoet sullen wassen dan en sal hy het mijn niet verbrassen dat duvels saters vel, en alle hoeren gerief, bnal.
Ist denck ick, Plattebors dijen kelderdief, die met alle winden can waeyen?
Het is den selvengy en sult geen twee mael graeyen heu Madan.
heu heu, ist niet eenen plompen en botten cloen?
Smal, ist seker dijen fiel.
Och iac, wat sal ick daer mee doen, 't is een cnaptant, wiens backhuys wel een brousel sou houwen, en daer noch neffens wel exters in nestelen souwen.
Swijght eer ick daer van spouwe, wat sey mompeer dat hy u soo haest betoovert had.
Hy en mompeer schijten al door een gat, waer ick maer van die pest genesen, ick sou mijn droefheyt haest doen stelpen.
Smal soo want gy getrou wilt wesen, wy sullen hem een cort van t'leven sien te helpen, nu liefste kaerken swyght en stelt u eens gerust.
Hy nemt Madam inden avm en kussende comt plattebors uit, die het fiot.
Ach alderwoersten vrintl...... o my daer comt hy iust, ist molam.
moghlijck dat den lust gestoort wort in het vryen, ick bid u gaet van hier eer ick het heb te lijen, mes moet de sielen mijen.
Platte.
Madam Platte.
Mad am.
soo scker alsinen can.
Gmalbraeck nemt sin afscbeyz en doet met twee roode kaken als beschaemt groote revorentio aen Madam en plattebors, en alsoo binnen.
Goedem avont vrous, och gaet toch wegh.
Wel spreekt dan, hoorde niet dat ick goeden avont segh, Goeden avont man..... wat heeft dit te bedieden Dat gy soo amper siet.
Plat.
Dat weten al dees lieden Genoch gy lendebray, gy vercken sien ick niet gy schelmse Cassedoni, men sou soo t'schijnt noch wel uyt uwe noeren trojen, soo weet dese sleyplens noch haer eerlijck te excuseren, wat was dat eenen mensch oft een beest die met hofs cortiseren soo baseles manes maeckte, dat by naer sijn rubben craeckten, en gaf u eenen soen.
madam.
't is eenen daer mompeer heeft somtijts mee te doen.
Oft met u vuyl fatsoen, vol valse dobbel treken.
Voorwaer 't is eenen die mijn vader socht te spreken, en kende gy hem niet?
Een man van goet verstandt, eenen licentiaet, een coopman van dit landt, gy sijt een lichte dant, die my tracht te bedriegen, Want gy de waerheyt spaert dat hoor ick aen u liegen, Eersten licentiaet, dan dat een coopman was, Seght eens waer woont hy dan, spreekt uyt en seght my ras Wat dat voor eenen is, oft gy sult slagen eten.
Het is een edelman als gy het recht wilt weten, het schijnt gy sijt beseten dat gy soo heftigh tiert.
Al uwen nandel wijf is gans ongemaniert, u antwoort is versiert om my iet wys te maken Al datge quyt wilt sijn, ick geef u twee blau kaken oost seght my wie dat is.
't is eenen makeleit, wat sal ick toch gaen doen met dese stoute meir.
Houd dat en dat, en comt in huys ick sal t'eens uyt gaen manem.
en sulcken ouden hanen iaeghen van mijnen nest.
Heb ick geen redem om mijn houlijck te betranen, soo ben ick daegelijcx gebrilt, hy mach al doen dat hy wilt, ick sal het lanck onthouwen.
Ick segge stopt den smoel, eer ick u huyt eens touwe met voeten onder 't gat, gy lichte mager teef.
Och lagh den dief op tstroo, daer waer geen blijer weef In t heel auroopse ryck.
Sa voorts en gaet med' binnen.
Allenskens sal ick soo verliesen mijne sinnen.
Ioncker Smalbroeck uyt.
Iet eens den valsen aert van die vuyl motdoecken, De meyskens sijn heden daeghs als blinde koeck koecken, Een minnaer die eens weet een schoon en rijcke vrou, die sal terstont aen haer gaen veylen sijne trou, Al waert een schelm oft dief, gelijck t hier comt te blijcken, Hoe datmen met bedroch weet imant uyt te strijcken, Men coopt cat inde sack, de trou wort haest gegunt, En dickwils inden echt en vintmen cruys oft munt, men crouwt terstont den cop, men gaet het goet vercoopen, d'eer rent wordt af geleyt, en soo naer d'eynde loopen, het gelt is haest verteert, men valt in haet en twist, Dat is den liefdens strick, dat is den coopmans list, Soo coopter menich man al liefde voor sijn schijven, de sorghe noyt vergeet den hantslach op te schrijven, Het gaet soo hedendaeghs, men slaept nu licht by een, want Venus draeght de bors, het copplen is gemeen.
Een vrou die lacker is en luy als wort bevonden, Heeft haest een hant vol goet in corten tijt verssonden, Siet hoemen t'gelt bemint, dat niemant gelt en had, Men croop soo lichtelijck niet ieder in het gat, Als maer een trotse maeght mach sien de schijven blincken, den maeghdom heeft gedaen, haer eer begint te stincken, Dus waegh ick oock den hals, k'wil sien oft Sacatrap Op t'elincken vande bors, haer eere op het schap Wilt setten, tot gerief van mijne minne lusten, Die d'oorsaeck sijn dat ick om haer niet en can rusten, Schoon dat de eerste reys wert door den man belet, Het cost wat arrebeyt als m'imant horens set.
Hoe dat het gaet oft niet ick moetse noch eens spreken, zed by Google Madam.
D'occasi maeckt den dief, daer comtse aengestreken, vol valse hoeren treken dat is een viese pert, sy snuffelt op den reuck, en draeght haer eer te mert, wat dunckt u vrinden van den lichten aert der vrouwen.
Och als ick Smalbroeck sien can ick my niet meer houwen, dat ick hem maer mocht trouwen ick waer te seer verblijt, ick laet my voorstaen datger altemael op versot sijt, om wie mijn herte lijt soo grooten brant van binnen, die sulck en hitte voelt is sot en sonder sinnen, dus wil ick eens beginnen te seggen wat my schort.
Ick merck dat dese pry naer my verduvelt wort, Wel soetste suycker taert waer is den ganck gelegen?
't is te vergeefs gevraeght aen die de oude wegen Van liefde sijn bekent, als gy eens overpeyst Wat ick u heb geseyt, hoe spreckt gy soo geveyst?
Een die verbonden is sal sich altijt vercloecken Om de gelegentheyt gedurich aen te soecken In alle doncker hoecken als t'hert van binnen brant, En d'eerbaerheyt verfoyt, hebt gy noch geen verstant, waer willen wy vernachten?
Groote getrouwicheyt, al is sy te misachten, In sulcken voorgeval, yoor vrouwen, die den sin Buyten het houwelijck stellen op eene min, Die ongeorlost is...... doch ick salt avonturen, al sout de slimme pry moeten daer naer besuren... hy omhelst haer net eenen kus.
Mijn weert gepresen lief, my anders niet en deirt als u verbintenis Madam.
Sijt gy daer voor verveirt?
My dunckt dat gy my scheirt, die sulcken treurich leven Als ick, besuren moet, mach vrijelijck wel neven De sponne van het bed des houwelijckx lusten taepen ick acht het al te soet om by soo malsen borst als gy somtijts te slapen.
niemant niet.
Wel aen dan gae met my.
ick ben te vre Madam k'hebt sweert aen mijne sy, wie sou my dan den wil van 't overspel beletten?
Maar 't is deught dat eene vrou can sielen horens setten, als mijnen Rutten is.
O droes den dief is daer... platteboors dese voorreden altemael van achter gehoort hebbende, verschynt en spreekt.
Wat hoeren treck is dat, ten is niet dan te waer, daer ick voor Platte.
Ik heb gevreest.
Dat sal de vlugh bequelen.
't schijnt dat den slimmen dief can uyt den aesack spelen, ter smal.
Wijl ick socht te stelen een lustjen, is hy hier wel tot mijn leet en rou.
Madam stil binnen.
Seght my eens hoerensot, wat doet gy by mijn vrou.
ick Platte vraegh naer felix die ick geren spreken sou, wat gaet u dat toch aen.
Doede gyen roffiaen en uytgestoofden pockaert, ken wist niet dat gy sulcken een vriendelijcken kock waert, om een getroude vrou te trecken vanden man.
Die goy occasi siet, doet al hetgeen hy can, seght eens wat gy daer van my wilt contrari leeren.
Dat gy daer door my tracht met horens te vereeren, platte.
Gy schorften fiel vol seeren, gy ouden roffiaen, 't is wonder dat ick u niet voor den beck en slaen, En doen u strex eens gaen den cincque pas comperken, en caelen esels cop soeckt ievers u commerke.
Ontrent den blijen hoeck daer vintmen sijn gerief.
Ick segh houd u gerust, gy schelm en eerendief, wie meynt gy dat ick ben?
Voorwaer men mach t'wel weet eenen bordeelbrock die sijn selven comt vermeten te gecken met mijn vrou, gy sult wat neus cruyt eten, oost gaet terstont van hier.
'k swijght eer dat ick u breeck Den horendragers cop.
gedenckt dan desen tantsteeck, en peyster dickwils op, comt noch eens by mijn wijf.
Platteboers geeft hem eenen vuystslagh en loopt binnen siende boven door de venster.
smalbrock treckt den degen.
Dief dat sal noch costen u lijf.
Comt noch by mijn vrou.
Smal oschelm.
Vrou vrou doet de deur tou, want dien schoonen t'huis.
Smuk.
schoonen lou my licht vermooren sou, smal.
Waer ick eens aen u veren.
Ia doet gy vry u best g'en cunt my hier niet deren.
Ick sal den loosen quant noch aendoen druck en leet... comt uyt gy coppelaer.
't is my daer wat te heet, och doet de deur toch toe dan can hy my niet steken.
O droes dat ick den dief den neck niet en can breken.
Ick sal my nochtans wreken, eer corten tijdt hier naer..... ick segge comt eens af.
Gy wout dat ick soo sot waer, 'k en paste niet een haer op allen u stout dreygen, 'k en staen mijn vrou maer voor mits datse is mijn eygen, en aen u maer verhuert.
Dat u de stront keir in den pool der hellen vuert, si hic haberem linguam vestram non ita cantares.
Je ne scait pas latin nisi mane tuetel phares, smal.
Ick sal van enckel spijt noch spouwen vier en vlam.
ick bid u gaet naer huys want ick en ben niet gram, vous prenez pourrien vostre paine.
Smal vene en bas.
Monsieur vous perde vous pas, vous rompre vostre cervelle, car iay ne point asteur carelle.
O schelmse breckaeck, cort voet, hout uwen smoel.
plaet.