floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De gene, die als gy het quaatdoen soeckt te strassen, en 't heylich recht bemint, van ellick 't sijn te schaffen 'k Versoeck gy my vergunt, dat 'k magh u huys doorsien Of daar een harder is.
Ach wat sal hier geschien!
Hy heeft terstont een Heer moordaadiglijck doorsteken.
Mijn Heer die is verdoolt, verleyt, door t vollicks spreken.
'k verseker u, uw doen dat is hier vruchteloos.
Waarom dan dese moeyt?
Is Digitized by Google ONGeVALLEN.
't is waar, de mensch is boos, men leydt ons om den tuyn seer vaak, alleen om 't seggen, moet ick, soo 't uw geliest, mijn saak in 't werrick leggen.
Gy kont, soo 't uw geliest, maar weet 'et voor gewis, dat de harder, die gy soeckt, niet in mijn huys en is.
Mijn Heer Lourenso weet, dat ick het quaat vermoeden Nu gans ter sijden set.
'k bid hout het my ten goeden.
Uw woorden ick vertrouw, en achtse oock soo veel, als of ick 't had gesien.
wy willen geen krakeel Aantrecken om dees saak.
Gaa niet henen 't Bloetgierig volck en gy die mochten and'ers meenen, hy in mijn huys hier was.
Hoe Heer 'k uw woort vertrouw, dat my een segel is.
Vaar wel, en gy Mevrouw.
Tomin een boer uyt.
Wanneer men siet een hont komt inde kerrick lopen Het teken is, gewis dat hy de deur vondt open, en soo is 't nu met my, soo ick van straat af ging, soo vond' ick dat de deur voor mijn ook open sting, En ben van vooren al tot achtren hier gekomen, En heb, noch hont, noch kat, noch eenich mensch, vernomen.
Maar holla, wat is dit?
Camil wat wil dees boer?
Wat wilt gy huysman?
seght.
Hoe staet den lompen loer.
Ick wou die harder, die strax 't Fransje heeft doorsteken, En hem in huys hier berght, die wou ick wel eens spreken.
wat komt my al voor!
Geen harder hier en is.
Wel hey, hoe scheert gy my?
ick weet 'et voor gewis.
Ick heb niet lang geleen, hem selfs in huys sien lopen.
De veurdeur tot sijn luck, dat meer is, die stont open.
Wegh boer, gy lieght.
van hier.
't is nochtans waar, soo 'k mien.
Ick bril noch niet, o neen, 'k kan al te wel noch sien, Niet anders als dat ick, door hooge noot, moet drucken.
Nu kom, segh waar hy is.
Wat droeve ongelucken!
Ick weet, als hy my siet, hy heel verblijt sal sijn.
Wel suster, wat is dit?
Degeluchtigedia.
wat droeve pijn!
Ick segh, hy isser niet, gy moet hem elders soeken.
Al praatje noch soo schoon, ick wilder wel op vloeken, dat ick hem datelijck heb hier in huys sien gaan.
Mijn seggen, en dees boers, komt op een voet te staan.
Ick hoor, en sie, 't is waar.
maar doch wat sal ick seggen?
Gy soud, o snode fielt, u woorden eerst beleggen.
Siet gy wel wat gy seght?
Daar is de heer van 't Recht.
De duyvel, wel, wat s dit!
dat is te slecht!
Wie docht dat, segh, dat ick in huys 't Gerecht sou vinden?
Geen noot, ick salder weer een schoone doeck omwinden.
Ben ick hier al te recht!
O neen, ick ben verkeert want door haast, door yver, en begeert Om hem te spreeken, so raakte ick hier t onrecht binnen.
Siet dat gy nu ter deegh een leugen gaat versinnen.
Wel hey, 'k most hier niet sijn, dit is 'er veer van daan.
Is 't droom, of spookery?
hoe kom ick hier gegaan?
Ick heb voor dese luy, soo grof en bot gelogen.
Ia wel ick kan niet sien, het is of bey mijn oogen Verdonckert sijn, ick most die ginse straat in gaan.
Tien huysen wel van hier, en laaten daar oock staan Een straatje sonder end, ja wel, ick magh gaan loopen, soo ras of ick een been wist om een duyt te koopen.
En seggen aen Clorint, die deur is toe, dat s mis.
Nu hoort gy wel mijn heer, dat hy hier niet en is.
Doch wilt als Argus, vry, mijn huys te deegh bespieden.
Gaat vry waar 't u belieft, ick sal 't uw niet verbieden.
De Graaf verandert van plaats daar hy schuylde, en don Laurens siet hem nadia.
Helaas wat ongeval!
Nu is het al ondekt.
Wat middel wend ick voor, dat best 't Gerecht vertreckt?
Want hy, die ick daar sag, helaas my brenght in schanden!
Mijn heer, ick u verschoon, 'k sweer anders dat dees handen Hem stieten neender ter aard.
ik sweer het andermaal, u, die soo stoutelijck quaamt in mijn susters saal.
Ick sie ick doot mijn doen u kom tot quaat verwecken.
Met uw verlof, mijn Heer Laurens, wy t'saam vertrecken.
Komt uyt, zeg ik, heer Graaf, en trek uw degen uyt, op dat dit gladde staal, uw of mijn borst ontsluyt.
Gy quamt met lust, en list, uw in dees zaal versteken, de hoon aan ons gedaan, my dwingt om my te wreken.
G. Digitized by google.
Gy sijt, door dit bedrijf, een schantvleck van ons huys, die my mijn eere steelt, gy ridder van het kruys, Wilt hier doch ridderlijck uw eygen lijf verweeren, Van my te wederstaan, ick vechte voor mijn eere.
Mijn Heer bedenckt, dat hy, door dees laatdunckentheyt, Een schande voor sijn huys, en voor sijn eer bereyt, die met een swarte floers, en dicke wolck, de straalen Bedeckt van soo een son, en eere soeckt te haalen, Daar gy uw eer me krenckt.
Noch eens, 'k daagh uw ten strijt.
Zoo gy, van moet, en bloet, oprecht een Ridder sijt, Jaa soeckt, door uwen brandt, in Venus perck te strijden, als een verliesd' adoon, soo wilt dit nu niet mijden, maar treê in Mavors parck, met my, men sal dan sien, Of u de lust, of my, de wraacksucht sal gebien.
Zoo 't gelt uw.
Vincens uyt sijn schuylplaats.
'k heb te lang, hier achter, my versteken.
Hon Heeren, staack u twist, en hoort my eerst eens spreken.
Hoe komt dees Harder hier?
Den Harder geest, helaas, hem selven in het vier!
Ach dat dees Harder, maar, mijn pijne kon verlichten!
Mijn Heer, ick bidt, laat ick te deegh u onderrichten, Om dat veel saaken hier onnoodigh sijn verhaalt, En dat het Opperrecht u alles heeft vertaalt, Dewijl sy quamen, hier te saam, om my te soecken Soo weet, een schaar van volck, bynaa uyt alle hoecken der stadt, my volghde na, en drongen op mijn aan, De Graaf, die in dees noot my trouwlijck by quam staan, Hielp my hier in u huys, hy selfs door noot gedreven, moeft hem om t vollicks wil, me in uw huys begeven.
Voort klopte doen mijn Heer, u suster seer ontstelt, Niet wetende wie t was, maar vreesde voor t gewelt Des Rechts bedienaars, quam heel traag de deur ontsluyten, Gelijck mijn Heer selfs weet, en t gene dat daar buyten, En vorder is gebeurt, dat is mijn Heer bekent, Soo dat ick dees mijn reën alleen heb aengewent, Om uw t ontwarren, want dit mijn rampsaaligh leven, Heer Graaf, k uw schuldigh ben, voor wien ick t oock wil geven.
Wat vreught voel ick door dit geluckigh ongeval!
Ach harder!
Uw alleen 'k mijn leven dancken sall.
Heer broeder het is soo.
hoe kan hy dit versinnen?
Dees oorsaak was t alleen den Graaf hier raakte binnen.
Mijn heer, door mijn gesicht heb ick 't u ingewet, maar sijnde soo vergramt, hebt daar niet op gelet.
Nu sijt gy heer voldaan.
Ia k sou in mijn traanen swemmen Van vreught.
Ten delen nu gy my komt overstemmen, ick moet geloven al het gene men hier siet.
Daar is mijn hant 'k vergeef al wat hier is geschiet, en om dat ick uw bloet seer edel vind in d'aaren, soo 't susters wil is, 'k wil dat gy met haar sult paaren.
En vaart niet voort, t geluck maakt my Dianas man.
Mijn Broeder u meer belooft als hy u levren kan.... iul.
Vaar wel Heer Graaf, vaart wel.
En gy Heer van gelijcken.
Diana sal mijn hart van uw de lauwer strijcken!
Mijn siel met achterdocht gestadich is bevaân, nu dat den harder blijft, en dat ick heen moet gaan.
Vaart wel Mevrouw.
sal ick soo ongetroost noch scheyden!
Gy kunt also gy moet.
Uw oogen my geleyden.
Hoe vergeld ick u dees trouwe daat, die gy my hebt gedaan!
Dat my stont voor de deur, quaamt door uw wijsheyt hoeden.
En die mijn broeder brocht door reën uyt quaat vermoeden?
Mevrouw, ick ben nu in een swaare strick verwart, dat waar dat ick my keer, alom 'k my vint benart, om dat ick heb mijn Heer uw Broeder voor gelogen, Doch uw gedane dienst aan my heeft my bewogen, Dewijl dat ick uw sach in noot, en groot gevaar Van schipbreuck in uw eer te lijden, weet dan, waar dat ick uw dienen kan, 'k sal noyt in 't minste faalen.
Uw gunst aen my moet ick schultplichtich weezen betaalen.
Camilla en graaf uyt.
Fest iemant vande buert uw komste oock gesien?
Ick heb als Argus eerst alom het doen bespien, gra.
Soo dat oock niemant niet mijn komste heeft vernomen.
Wel aan, hout uw dan stil, en wilt uw lust betomen.
ALLEn.
ONGEV Verschuyl uw in t vertreck, tot dat ick met Mevrouw Sal komen in dees saal.
Hoe loon ick u dees trouw!
Dees keten is te kleen, uw diensten te betaelen.
Te veel is 't voor dees dienst.
Tast aan nu sonder draalen.
Ben ick verseekert hier, Camilla?
Ia mijn Heer.
Dees sleutel u alleen kan sijn het best geweer Daar meê gy d'achterdeur kunt na uw wil opsluyten, Die uyt komt in ons tuyn, en daar door kunt gy buyten Mee komen op de wegh.
't is wel bedacht.
Ick danck uw voor dees dienst.
De loon het werck versacht.
Ick sie den Harder daar door schaduw van de bomen Verselt met een goddin, hier naa de kamer komen.
Hoe siddert al mijn lijf!
O oft oock Diana is!
Noyt sach ick schoonder schoon.
Sy is 't, ô neen, ick mis.
'k Verschuyl my hier een wijl.
Clorinda.
Vincence.
en tomin.
Clo.
Iach sijt gegroet vincense!
Laen gy mijn waardste schoon, nu heb ick 't na mijn wensche.
Hoe komt gy hier in huys?
Wel op haar voeten.
Dat is oock een malle vraagh, hoe heeft hy haar gevat.
Gelijck een tortelduyf, naa dat sy heeft verkooren Een trouwe weerga soeckt, naa datse is verlooren, Soo doe ick mê mijn lief.
En ick ben soo verheucht, als noyt geen mensch en was in d'aldergrootste vreucht.
Vincens wort wis Pastoor, soo hy soo voort wil varen In sijn welsprekentheyt.
'k kan nauw door vreucht bedaaren.
En ick, nu ick uw son en helder licht beoogh, dat voor my duyster scheen te wesen.
Sie hoe droogh Moet ick alleen hier staen, my dunckt 'k begin te voelen, Dat Cupido my meê in 't lijfbegint te woelen.
Had ick hier by my meê een lustige boerin, die ick eens soene mocht, dan had ick t na mijn sin.
Doch nu heb ick 'er geen, en ick moet mijn belyen, tot dat ick 'er een krijgh.
Mijn liefst treet wat ter sye.
My dunckt ick vollick hoor, ach!
dat my niemant siet!
Mijn liefst, heeft iemant dan uw komste oock bespiet?
Geen mensch, ick weet, die ons hier binnen heeft sien komen, want doen ick binnen quam heb ick geen mensch vernomen.
Vaar wel met dese kus.
Hier staa ick weer'er en prijck.
Noch eens gekust, vaart wel!
En uw me van gelijck.
Wat soo siet, schey eens uyt.
En gy maackt u daar binnen.
Al gaande soo ick quam, al sachjens, soet met sinnen.
Of iemant u in t huys hier van Laurenso sach, daar ick mijn schuylplaats hou, soo maackt gans geen gewach.
Segt gy mijn suster sijt, en gy my hier quamt vinden, In mijn bedroefde staat.
vaart wel mijn wel beminde.
en tom.
Diana by Vincence.
Schoone son!
segh wat is uw versoeck?
Vinc.
Dat gy my eens in 't kort verhaalt uw levens boeck, En uw geslacht, waar van dat gy oock sijt gesprooten.
'k sal mijn geslacht in 't minste niet vergroten, want wie mijn ouders sijn dat is my onbekent.
Mijn woonplaats is een dorp, waar dat ick ben gewent Te weyden t wollig vee in klaverrijcke velden, een lant soo schoon als ons natuer te voor oyt stelden.
'k Moet eens besien, of ick niet te gemoet kan sien Mijn lief, mijn waarde son.
goon!
wat laat gy geschien!
Den harder by mijn schoon!
ick ga my weer versteken, en luyster eens met smart, wat sy te samen spreken.
Vaar voort, want ick met lust kom letten op 't verhaal.
Soo draa quam dese vuyst genaken niet het staal, En den volwasse staat mijn lichaam quam versellen, dat ick in my de tijt van twintig jaar kon tel'len, Of mijn stoutmoedigheyt die stelde sich te weer Te vechten om den prijs, met een verwoede beer Die op het bye nest verleckert, om te flicken O der ONGEVALLEN.
Der hooning.
raaden soet, quam ick soo net te micken, Met mijn geswinde speer, dat hy ter aarde seegh.
Een schoon en witte stier, ick toen we'er tegen kreegh, die fel quam op my aan met sijn y voore hoornen Gedrayt, door de Natuur, gelijck de scharpste doornen, die dwong ick door de kracht van dees mijn rechterhant, dat ick hem ameloos deet struyckelen in 't sant, En wrong hem van de kop doen af sijn witte pol.
Het volck verwondert heeft mijn steets lof toegesproken, dit is mijn oeffening, die 'k ben gewent te doen.
Hier nevens kom ick noch het wolde vee te hoën Van Armengoll, dat hy althans my komt vertrouwe.
En vaart niet voort.
mijn ziele smelt van rouwe, gra.
Dees harder niet en weet, dat hy in t huys hier is Van Armengols party, en Lourens vyant is.
Wilt gy noch meer Mevrouw.
Laat uw dit sijn een teken, dat gy van uw geslaght noyt aan die geen komt spreken, die u bemint.
Soo is 't, mevrouw.
Verwondert niet dat gy een minnares hier voor u oogen siet.
En my dat ik dit hoor!
En hoorend noch moet leven!
Mevrouw, ick bid uw, wilt dees hoochmoet my vergeven.
Ick u niet minnen kan, 'k heb hier de Graaf gesien, Op gistren die gy quamt een vrye doortocht bien, want ick geen Iusfer kan plaats in mijn harte geven, Waar van ick dit bespeur.
Ick gun den Graaf geen leven, maar luystert toe, ick sal de reën uw doen verstaan.
Nu dat gy my vermoort met woorden, is 't gedaen!
Geen twijfel is 't Mevrouw, waar nae sal ick dan horen.
Ach dat my dese strijt is vande Graaf beschoren!
'k wou hy my hoorden, en dat ick uw harder brocht uit 't geen dat u bezwaart, dat is uyt achterdocht.
De Graaf die hoort uw wel, 'k wou dat hy u niet hoorden.
Vergeefs tracht gy dit te bewimpelen met woorden.
Wel snode boer, meent gy, dat ick om uw, segh, souw Vergeeten eer en plicht?
Een welgeboren vrouw, als ick u arme worm sou smeken om uw minne?
En schoon 't was soo gy segt, ick had met gunst en sinne de graaf gelaaten toe te spreeken my vergunt, sou ick uw rekenschap daar geven van?
gy kunt, Soo 't u gelieft, van hier uw na u huys begeven.
Ik weet niet wiens soon ick ben, noch wie my gaf het leven, maar d'eedelmoedigheyt, en de natuur, gewis, die seggen my dat hy een ongemeenen is.
En zoo ick kiesen most een vaderlijcke wooning, Of Vader, 'k weet 'er geen, als uytgeseyt den kooning Ick dese maar de naam van Vader waardig acht.
Siet nu of dese hoon met uwe liefdens klacht Komt over een, daar gy my quamt u liefde toonen, en op die sel ve tijt my op het hoogst komt hoonen.
Spijt wat ick hooren moet.
Goon, laat gy dit geschien!
Sy biet hem gunste aan, en hy komt die te vliën.
Sijn bitse tong heeft nu t vergist tsaam nytgespoogen, Daar mee hy swanger ging, en vuyl had opgesoogen.
Ick sweer u snoode guyt, soo ick 't niet overwoegh.
.... vin.
Mevrouw, segh my is dit de liefde die gy droegh, daar selfs de Graaf hier is?
Wie heeft my dit beschoren?
En seght noch, ach ick wou dat my de Graaf kon hooren.
Vermeetle hoog van moet, fy harder, als gy sijt.
Ach wat my hier geschiet!
ick sterf helaas van spijt.
Al wat mijn tong oyt sey, en is my niet berouwen, maar met mijn staal ick sweer, sal ick het staande houwen.
Vertoeft tot dat ick 't haal.
Vincense bin.
Wel seght my eens, hoe dat Gy Graaf hier binne quaamt, waar langs en door wat pat.
Ondanckbre als gy zijt, die nauwlijcx wilt gedoogen Dat ick het helder licht uws aengename oogen Aenschouwen mach, seg my wat heb ick u misdaan, Dat gy my haat, en hem, die uw noch komt versmaân Bemint een harder fy.
Hoe pynicht mijn verlangen, Van my te haaten, hem gelijck een godt t'ontfangen.
Gy terright mijn gedult.
het hemelsche bestier Dat dwong my sulcx te doen.
ick segh, vertreck van hier.
Wel segh my dan... dia.
Swijg stil, ick wil u niet meer hooren.
Lourens roept van binnen.
Wie komt de ruste van mijn huys hier te verstooren?
Mijn broeder is 't helaas!
Bedeckt Digitized by google ONGeVALLEN.
Bede et my met een wolck van uwen hoogen troon!
De sleutel kan my nu een vrye doortocht geven.
'k Ontsluyt de achterdeur, en bergh daar door mijn leven.
Lourens.
JYEl suster, wat is dit?
O droevig ongeval!
Wie is in uw vertreck?
ick sweer hy sterven sal.
Vincence met een degen uyt.
Hoe sie ick daar?
Lourens, in vrouw Dianaas kamer!
ick bergh my wat.
O dochter van vrouw Tamer Wat doet g' u selfs al hoon!
Seg eerelose vrouw Waar hem uw minnaar berght.
Ick sterf helaas!
van rouw.
Heer broeder, soeckt hem vry, en wilt u vrylijk wreken, aan die uw eere hoont.
Waar hebt gy hem versteken?
Ick soek.
En ick sal u een hinderpaal nu sijn.
Belet gy my de straf?
vermeerdert gy mijn pijn?
Ick sal my wreken, aan die u en my quam hoonen.
De hoon aan my gedaan, die sal aan u betoonen Hoe ick mijn eere, en uw eer kom voor te staan.
Neen, ick my selver wreek aan die my heeft misdaan.
Nochtans daar ick verschijn moet ick de eerste wesen.
Ach ongeluckig Graaf, ick ben om u vol vresen!
Met dese tegenstrijt men hier niet op en doet.
Hy sterve door dit staal.
Hoe ontroert my mijn bloet.
Mits hy uw hoonder is, en ick die mee most erven, Soo sal hy door het staal dan van ons beide sterven.
Ach wat al strijt om hem, sijn doot die naackt gewis.
Dat hy door twee dan sterft, die van twee hoonder is.
Ha Circe vol bedrogh!
wat voor betoveringen Doet gy in mijn gesicht, en in mijn harte dringen!
Ick vind niet die ick sagh, 'k heb overal gesocht.
'et Gesicht nochtans niet lieght.
Waar word ick toe gebrocht!
Was by u niet een man?
O schandtvlek aller vrouwen!
Ick veyns my, en ick sal haar broeder in twijssel houwen, als of ick niet en sagh, het geen ick heb gesien.
Vincens was hier geen man?
Ach wat sal my geschien!
Had ick een man gesien, wilt my dat toe vertrouwe Op dese tijt, ick sou ter eere van Mevrouwe, hem proeven doen hoe dat mijn degen is van snee.
Maar ick hier niemant sie.
Voorwaar soo doe ick mee.
Dewijl hier niemant was, met wie wondt gy dan strijden?
Met hem die mijne straf en toren quam te mijden.
Het is niet moogelijck, dat hy 't dan is ontvlucht.
Hy sterve.
Ach ick ben voor mijn clorind beducht.
Lourens gaat na de deur daar clorinda uyt komt.
Goed heer, wat voor een doot heeft sy verdient te sterven, die u niet heeft misdaan?
wat gunst sal hy verwerven Die u op 't hoogste hoont?
Den hemel my behoet.
Noyt sag ick schoonder schoon.
wat roert my het gemoet!
Ick meen een monsterdier op dese stee te vinden.
En vind een schoon goddin.
Hoe sal ick my ontwinden Uyt dees verwarring, daar ik diep ben in geraakt Door het gesicht?
De liefde hem uyt zijn oogen blaakt.
Hoewel de minnegodt gespannen heeft sijn boge, En op haar voorhooft sit, noch konnen d'helder ooge Niet quetsen 't edel hart, dat trouwe liefde draaght.
Vincence wie is dit?
Het is een slechte maaght Mijn suster, heer, die my besoeken komt met vresen.
De veyligheyt, die 'k u heb in mijn huvs bewesen Vergun ick mey aan haar, soo lang tot ick u sal vry maaken vande straf, en alle ongeval.
Ach wat een minnepijn!
Wat voor betoveringen!
Wat opgetoogentheyt!
Hoe sal ick my bedwingen?
Ik blijf geheel in rou.
Ach hemel geef gedult!
Waar bergh ick my van schaamt!
Dit 100 ONGeVALLEN.
15 dia.
Dit alles is mijn schult.
Wat voor een soet gesicht!
Wat kom ick pijn te voelen!
'k vertrek, op dat de min in 't afsijn mach verkoelen.
Ick ga met uw verlof.
En ick.
Vaar wel gy al.
Ick noem met recht dit een geluckig ongeval.
Graaf met Garsena sijn knecht.
Gy sijn op ons gemak nu in het dorp gekomen.
Seer spoedich, seg mijn heer, wat hebt gy voorgeno.
De haestigheyt ons reys, en tijt, die liet niet toe men?
't ontdecken u op weg waarom 'k my herwaarts spoe, gy weet dat ick op 't hoogst gehoont ben van een harder, Vincence is sijn naam, en oock het geen noch varder Geschiet is, en de haat die tusschen het geslacht Ancols en Armengols geresen is.
Ick wacht Met lust na het verhaal.
En armengol hier buyten Woonachtich is op 't landt, 'k magh in mijn reden stuyten, alsoo 'k hem ginder zelf sie koomen nae my toe.
Ick veyns, op dat ick hem hou buyten quaat vermoe.
Albertus.
Heer graaf sijt wellekom.
A'lick dank u. albert.
Wat voor saaken, u trecken op het lant, daar gy schijnt om te maaken Uw reys?
Iets van gewicht, 't geen ick niet toevertrouw Aan eenigh mensch op aard.
Heer, t my ten besten houw, dat ick u daar naa vraagh.
kan ick uw dienstigh wesen?
Myn vriendschap sal geschien.
gebiet maar sonder vresen.
My komst die streckt aen u te doen maar een versoeck, Dat gy niet weyg'ren sult, soo 'k hoop, mijn levens boeck En stam is u bekent, waar van ick ben gesproten, onnodich dat ick u die hier dan gaa vergrooten.
Seg op heer, wat het is.
Uw dochter tot mijn vrouw, is 't ick van uw begeer.
Clorinda ach!
Wie souw Om uwe schoonheyts wil sich selven niet verliesen.
Kon ick wel grooter saak op 't Aartrijk oyt verkiesen, nu dat de Graaf versoeckt mijn dochter tot sijn bruyt?
Hier mee acht ick de haat des konings tot my uyt, Vermits dees Graaf een is van s koonings beste vrienden, en ick sijn vyant noyt t geluck my meerder dienden, Als nu op dezen tijt.
ick staa het willigh toe 't geen gy van my begeert, en mits dat gy sijt moe van 't reysen, 'k bid uw wilt u in mijn huys wat rusten.
Een die een wilt naa jaaght, gedreven van sijn lusten, verdriet de moeyte noyt.
noch arbeyt die hy doet, als hy 't in 't lest maar krijght, soo is 't met my, de moet Van mijn gekregen wens, doet alles my vergeten.
Maar heer van dese saak dient niemant niet te weeten, Want tot versekering van ons verdrach, soo moet gy geven my u handt op het papier.
De spoet En haast die ick nu heb, om strax weer'er voort te reysen, geen tijt ick over heb.
gy moet hier voor niet deysen, Dat ons verbont van waart aan ieder een moet sijn.
Soo schrijft u hant op t wit papier, en geeft dat mijn.
Ick sal het bovenschrift dan vast en bondigh schrijven Gelijck als dat behoort.
Wilt hier een weynich blyven.
Ick schrijf mijn handt, en kom soo datelijck weêr hier.
Nu sal Diana sien, als ick het wit papier In handen heb, wat quaat mijn schrand're list kan brouwen, ia soo, dat ick de saak sal in gedacht doen honwen Soo lang de weerelt staat, op dat de twedracht 't saat Mach stroyen, schoon men my dan oorsaak noemt van 't quaat, dat leyt my weynich aan, als ick maar mach verwerven Mijn wraak, en die ick haat door ongedult sie sterven.
Ick sal gaan hitsen dees geslachten weer aan een.
Lancols en Armengols, en eer niet sijn te vreën, voor icks in 't vier van wraak sie tot malkander branden, opdat sy onderling verstrecken offerhanden, als hy sijn naam hier schrijft, en 't bovenst.
openlaat, geeft ick een brief na wensch, den inhout vol verraat, het opschrift aan vincens, en sal hem soo verderven, vermits ick schrijf, dat hy Lourenso wil doen sterven.
Albartus oogle ONGeVALLEN.
Albartus uyt met een papier.
Heer Graaf daar is t papier, daar ick heb opgeset.
Mijn naam, dewijl uw reys en haasticheyt belet, dat wy het bovenschrift noch inhout konnen schrijven.
Mijn tijt en laat niet toe om langer hier te blijven.
Graaf bin.
En gy mijn heer, vaart wel op uwen tocht.
Wie hadt op aarden oyt dees saak van my gedocht?
Ik magh, door liefde tot mijn kinderen gedreven, my in dees nacht naa Barselonien begeven, En seggen 't aan Clorint, en aan Vincens, mijn Soon, Doch hy niet weet dat ick sijn Vader ben, de hoon Voor dees aan mijn gedaan, doet dit voor hem verswygen.
Ick gaa, en soeck naar, om haar t'samen t'huys te krijgen.
Clorinda en tomin.
Wat segt gy daar tomin, is Vader inde Stadt?
Heeft hem de smart soo zeer aan 't hart gevadt, clor.
Dat hy sich selfs in Barselonien laat vinden?
Iaa wel, ick weet niet wat ick seggen sal, de blinde En ongemeenę liefd die hy Vincence draaght.
Hem in de duyst're nachr hier na de Stadt toe jaaght.
Het is niet vreemt, want ick hem meê min als miju Broeder Tom.
En hy hem als sijn soon.
wat mensch was oyt verwoeder, want sunt vincens het dorp verliet, heeft hy gefaalt De Hoeders van sijn vee te hebben oyt betaalt.
Hy sucht steets, en men siet de traanen in sijn oogen, sint 'k hem de tijding bracht, en was als opgetoogen.
Het is geen wonder, want hy heeft hem opgevoet.
Wel heeft hy my dan meê niet opge voet?
dat s soet, waarom gaat hy om my gelijck vincens niet wenen?
Kom als een man, saa lustich op de beenen, gaa Vader te gemoet die aankomt met getreur.
Ick gaa, sie toe, past gy maar t'avont op de deur.
Diana en clorinda.
YRiendin clorind, ai zie die geen die wort gedreven Van t heete minne vuer, en moet te kennen geven.
Aan hem die wert bemint, de brant die sy gevoelt, Daar tegen hy sich selfs noch meer en meer verkoelt.
'k versta niet wat gy seght.
Behandicht aen vincense Dees brief, ach kreeg ik daar op antwoort naa mijn wensche, Dewijl ick in my sterf, en leef alleen in hem.
En vaart niet voort, helaas!
wat voor een droeve stem Hoor ick, die my mijn hart en lijf van smart doen beven.
Ha snode harder!
ick bid wilt hem die geven, soo sal ick op 't altaar der liefde offren gaan, En storten mijn gebeën.
Het is met my gedaan.
Mijn broeder sal, van daagh, voor hem pardon verkrijgen, seght hem dit oock, ick bid, en wilt in 't minst niet swijgen.
Vaart wel vriendin!
Clorind?.