floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Van hier... licht dese pullen op... Helpt Joren, Vayer wort door dorst heel los van kop... Ioren.
Ras Kosen... Kosen.
Jaquelyn syt gy noch gram op Kosen.
* Iaquelyn.
Dat Kosen brandewyn en Mechels bier gaet hosen, Soo lange tot dat ’t hem sijn blauwe neus uytloopt.
Maer liefste.
Swyg seg ick eer dat mijn Gal meer koockt.
g’Hebt ongelyck, gy sult haer gramschaep meer onsteken.
Daer tonnestrycker, draegt dat u de beenen breken.
Den Keyser en Ambroos lacchen.
Neen, in g’heel Brussel is geen sulcke Jaquelyn.
Mijn darmen splytten.
Volgt ’t vertoeven doet my pyn Ick moet dat schoon gesin eens saemen hooren praeten, Waer woonen sy Ambroos.
Hier inde naeste straete Binnen.
Gordynen open vertoog vanden Kelder, Joren, Kosen commen in met het Bier.
Theunis, Ioren en Kosen.
Soo willecom die brengt... is’t van een volle Ton.
Jae’t Meester.
Schenckt... laet sien... t’is klaer gelijck de son, Hy drinckt.
Het smaeckt spyt Spaensche wyn... com Jaquelyn maye Waer syt gy?
brengt de spys... gy doet mijn herte draeye Met wachten.
Maey van binnen Hebt gy haest loopt vooren.
Wat gedult Heeft eenen man van doen met soo een wyf... gy sult U haesten of ick sal het selver commen haelen.... Iaquelyn uytcommende.
Daer is Saelaey.
dat ’s wel, sit by, niet lang te draelen, Roept Môer.
Sy comt terstont, begint maer Vayer.
Men klopt.
Sacht Ick hoore cloppen Baes.... Theunis.
Men lapt geen schoen by nacht... Laet cloppen... is de deure ter degen toe gesloten... Ioren.
Jae en gegrendelt.... * Theunis.
Goet.. Men clopt stercker.
Wat sijn dat Ezel pooten Sy stampen om de deur te breecken... Joren siet Wie daer is.
’k Wou dat hy by ’t hooft hing tusschen spriet Aen d’oude Have-poort... wie daer, wie daer.
Keyser van buyten.
Doet open.
’k Wenschste dat den guyt van gister waer versoopen.
Keyser incommende.
Ambroos ter zyden.
Ey Meester set my toch een lap op dese Leers ’k Ben nat voets.
Wat comt gy ons brillen by de keers Het is nu buyten tyt om Leerssen te vermaecken.
Ick soude morgen vroeg noch geirne t’Aelst geraeken Ick bidt s’u, ’k geef u al wat dat gy wilt tot loon... Ioren.
Den drommel slae de vent.
U gelt noch u persoon Noch Aelst, noch reys, noch wat gy breeder weet te seggen Sal desen avont mijn Serveete neer doen leggen, Bruy met uw Leerssen heen.
Soo Baes dat s’ wel geseyt.
En soo gy ’t minste noch daer tegen weder leyt... Keyser.
Och vrienden ’t is my leet dat ick uw comme stooren Maer seker ’t is uyt noodt.
* Sa dryft hem buyten Joren.
Ick bids u... Joren.
Kreunt gy noch gy kaele Joncker!
sa Naer buyten of .. Keyser.
Waer wilt gy dat ick henen ga... Theunis.
Gae voor den haegel.
Voor den regen ende winden.
Is dat de cansse van dat schoon Cappoen.
Maer vrienden En syt soo hevig niet, soo u den honger quelt Ick sal vertoeven, eet en syt soo niet ontstelt, Of soo gy my als vrient aen Tafel wilt gehengen, Ick sal voor mijn gelaeg vier potten wyn doen brengen.
Alle staen sy van Tafel op en vliegen den Keyser toe.
Waer zyt gy Maey, Jaq’lyn comt voort... wat segt mijn Heer?
Ick geef vier potten wyns is dat ick by uw neer Mag sitten... Theunis.
Jae mijn Heer gy doet ons groote eere.
Hoe ras doet die beloft de Lappers gramschaep keere.
Maey en Jaquelyn te samen.
Weest willecom Heer Schout.... Theunis.
Ruymt jongens maeckt hem plaets.
Het kyven is nu uyt.
Wy sijn de beste maets Van Brussel.
Groote maets soo groot als Oliphanten Wat heeft den Keyser daer Eelmoedige trauwanten... Theunis.
Com Heer schop set u neer aen mijne groene zy; Gy Maey ter rechter handt.
Benauwt u niet voor my ’k Ben wel.
Jae ruym soo wel als in een Conincks Zetel t’ Is puer als of hy waer geseten op een ketel.
Jaq’lyn geeft een Servet.
t’ Is van dat fyn Damast Ten minsten brengt een back dat hy sijn handen wast.
Ey maeckt tog geen fatsoen... best vallen wy aen ’t schaffen.
Jaquelyn ’t Cappoen brengende.
Daer is het Feest stuck.
Soo, dat nu al d’honden blaffen Dat op de Kelder clopt die wil, geen ooren meer.
’k Sey dit soo wel als gy sat ick by Heerschop neer.
Keyser gelt gevende.
Siet Meester doet daer voor wyn naer u smaeken haelen.
Neem Koosen.. Kosen.
jae wel.... Joren.
Gy dry dram van west-faelen Geef Baes... Ick gae daer mé hier naest in d’halve Maen.
Dat Vrouwtien ons gebuer tapt uyt een volle kraen, Segt dat voor my is.
gaet.
Wat brilt ons desen clapper.
Gae Joren segt aen Frans het is voor Theun den Lapper... Joren binnen.
Wat dunckt u Heer schop van dat waeterlants Capoen, Keyser.
Ick sag noyt beter.
’t Is de Feest van d’oude Schoen.
Had ick mijn oude Schoen van daeg mé aengetrocken Misschien proefd’ ick nu oock van dese lecker brocken.
Jaquelyn een glaesje Bier.
Soo Heer dat ’s naer mijn sin... Wel heeft ’t wat smaeck.
Gy siet ick lap het suyver in.
Dit lyckt geen Keyser meer maer eerder Theunis macker.
Joren in commende.
Daer is’t van ’t beste vat.
Com Joren schenckt ons wacker In’t ronde... sa; dat gaet op u gesontheyt Heer.... Keyser.
Hervatten wy dit op u welvaert noch een keer.
’k Wou dat dien reckel waer vercogt in ’t lant van Kempen Ick leed nu geenen dorst terwyl die Lappers slempen.
Wat segt gy van dien Wyn.
Gy hebt een lecker tong.
Dat is my meer geseyt mijn Heer, ick was noch jonck En lapte met Passchier compeer van Claes den Cuyper, In welckers Kelder ick al menig stillen sluyper Gemaeckt heb, oock kreeg ick daer kennis van den wyn.
Gy dunckt my Meester, van goey Borgers huys te sijn.
Den Hertog Maxmilliaen heeft van mijn Vader lange Geschoent geweest, oock heb ick somtyts d’eer ontfange Van Prins Philippus schoen te passen aen sijn voet; Maer als dien jongen Vorst moest trecken metter spoet Naer Spaignien, om van daer een Spaensche vrauw te haelen, Mits niemant van ons huys kost spreken dese taelen, Men liet ons achter en men nam een vremde aen, Mijn Vayer wiert hier door met droefheyt soo bevaen Dat hy toen stierf, en liet naer hem vier jonge weesen: Te queken, en die reys, dien tydt, seer hoog geresen, Die maeckten dat ick doen arm; Schoenmaeckers soon, Tot lappen wierd gepraemt, en dat voor cleenen loon Men wilde my alsdan ’t Mosquet in handen geven; Maer ick die altyt had bemint het Borgers leven Was t’ eerlijck van gemoet, om handt daer aen te slaen Den Ed’len Elfen stont mijn noch veel schoonder aen.
Wat dat dien schoenlap sig laet voorstaen.
Eens gedroncken, Eer dat gy voorder gaet... Maey.
Ick raecke wel aen’t roncken Soo dit noch lange duert.
En ick verstick van dorst... Joren.
Soo Kosen cloester wel u oude coude borst.
Kosen aen den Keyser.
Ick brengt ’t u speciael.
Wel speciael van’t kack-huys!
Och moet dien schoonen wyn in dat stinkende back-huys.
Sa Kosen ’t gaet uw weer.
Mijn Heere den Bailliu, Ambroos.
Heb ick ’t niet wel geseyt.
Mijn Moyer bringe ’t u. Keyser.
Ick bringe ’t Moyer weer... Theunis.
Sa sa met open monde.
In uw goe graci Heer.
Men drinckt noch eens in’t ronde.
Met uwen oorlof Baes!
k’ versoeck dat Jaquelyn Uw dochter drincken mag met my een glaesje wyn... Ick brengt u Jaquelyn.
Godt zegen u mijn Heere.
Gy botte, moet gy uw soo voor de lieden keeren.
Wat dat de swarte schouw de bonte Raef verwyt... Kosen.
Ick blaes u Joren.... Joren.
’k blaes u mé op mijnen tyt.
Wat drommel sou ick niet een glaesje connen blaesen Soo wel als desen loen... mijn ydel dermen raesen, Als dol, mijn maege knort gelijck een volle seug, Och sellement, daer sie ick sulcken schoonen teug Voor Kosen.... Hy kruypt en licht het Glas.
Wel speciael hebt gy mijn wyn gesopen.
’t Kan wesen speciael.
De glaesen staen wyt open Hy mach vervlogen zyn.
Jae Kosen blaest noch eens.
Gae aen dan Meester Theun gy peuselt altyd beens Spoelt uwe tanden wat.
t’Is wonder oude kaecken Beminnen niet soo seer dan peuselen en kraecken.
Gelijck de kreupelen geduerig willen gaen, Maer ginder lacht my noch een helder glaesjen aen Ick moet het lichten al moest my den Vorst ontdecken.
Wel Vayer Theunis dat sijn ommers loose trecken Mishaegt u dat ick drinck... hebt gy noch niet genoeg.
Geen menschen proefden oyt hoe dat mijn herte sloeg.
Wat segt gy Maey.
Quansuys ick heb den man belogen.
Den uwen is misschien oock inde locht gevlogen, Schenckt, Joren weder vol.
Bloet dat ’s en lecker beet, En weert dat sulckx de wacht van Keyser Carel eet.
Sa Joren danst een reys met mijne Jaquelyne Ter eer van onsen Gast.
Com, singt de gordelynne Van Schotlant.
Sa... Sy Danssen.
Dat is een halfve Daelder weert.
dien gauwen lapper danst gelijk een Engels Peert.
Sa vrienden elck in’t ront het glaesjen op genomen, Daer mede keer ick weer van daer ick ben gecomen.
Uw Leersen Heerschop.
k’ denck nu op geen Leersen meer.
Sa, Viva d’oude Schoen, en gy daer by mijn Heer.
Op dit versken drincken sy ront, en erhaelent.
De Schoen moet vooren staen, t’is thien werf meer dan reden, Maer eer wy heenen gaen, ick cruyp noch eens beneden.
Nu vrienden goeden nacht, ick danck u van uw Feest.
Theun leyt den man uyt.
Ick can niet staen.
Die beest, Dat swyn.
Geen swyn heeft oyt soo veele wyn gedroncken Ick volg den Keyser nae.... Jaquelyn.
Hoor Kosen daer eens roncken.
Com Joren helpt met ons uwe Meester naer sijn bedt.
Hoe weegt dat oud geraemt.
Ick ben wel opgeset Met desen dronckaert... soo... nu gae ick mede slaepen, Volgt Jaquelyn hier valt niet lange meer te gaepen.
Joren en Jaquelyn groeten malcander met oogen.
Ioren alleen by den droncken Kosen.
Wat vercken lag oyt soo versopen in het slyck, Gelijck hier Kosen leyt... Hy stoot hem met den voet.
Op swyn... t’is als een lyck... Hy heeft nog reuck nog smaeck, nog oogen meer, nog ooren, Jae geen gevoelen selfs... op Kosen.. sit by Joren... En vult met wyn en bier uw’ darm tot de keel... Wat roep ick?
stom en doof en droncke is even veel, Al loste men ’t Canon hy soude hem niet porren; Hoor sijn versluysde strot, en droncke neuse snorren, t’ Is of den rommelpot in sijn gedarmte sat; Maer ’k moet eens in sijn oor wat gieten van het nat, Dat by soo gulsig heeft in sijnen buyck gegoten, Hy roert min als een steen; t’ is alles toe gesloten, Of liever op gevult... ick gaen nu met gemack Eens drincken, Kosen sa, Kosen dat gaet u krack, Ick breng t’ u Kosen... soo dat is een brave teuge, Noch eens uyt t’selve sop om t’ herte te verheugen... Dat smaeckt als koeckjes... Frans gy syt een braeve weert, Avous... een glas is meer, dan eenen bier pot weert.
Hy danst en singt.
Tieran, tiery, tieran, tieriere.
La la, lera, lera, leray.
Dat ’s braef, dat ’s excelent; ’k moet noch een glaesken drincken.
Hy danst en singt noch eens.
Tieran, tiery, lera leriere.
Noch een... dat doet mijn keel gelijk een clocke clinken, Hou voeten; staet gy of niet?
hoe comt dat gy soo waeyt, Ben ick dan Joren niet... wat of voor my soo draeyt?
De Kelder... ’t schynt dat jae, of is’t mijn herssebecken?
Hy voelt.
Neen, t’is noch vast... staet stil.. of komt gy met my gecken?
Staet Kelder... waer... waerom?
ten is de Kelder niet... Neen... Wat dat... Kosen?
neen t’is glaesje... daer... en siet Het draeyt gelijck een top, ick moet het weer uyt lichten, Want andersints soudt my wel springen in’t gesichte, Corage Joren gy syt t’ haentie van de baen... Waer is den Baes?
waer is mijn Jaquelyn gegaen?
Mijn Jaquelyn... die meyt.. die soete labbertote?
Och waerse nu by my ick gafje sulck een toote... Hy suyckelt en valt op Kosen.
Zyt gy dit Jaquelyn... Hy grypt Kosen by sijn billen.
t’ Is sy...ick rieck het wel, t’ Is myne Jaquelyn... ick voel haer poeselvel, Fraey Jaquelyntie, fraey?
gy sult met Joren trauwen, * Ick Jaquelynens man... Jaquelyne Jorens vrauwe... Met Joren... Joren is... Jaquelyne morgen... kom Bruyt... Joren... Jaquelyn... ick... sy... den Bruydegom.
Ambroos treckt uyt om Theunis met sijn volck ten Hove    te dagen, Joren en Kosen doende met Jaquelyn,    Theunis hier op uytcommende berispt sijn Dochter en    staet voor Kosen.
Ambroos compt inde Kelder en on-    stelt geheel ’t gesin door sijn uytdaging.
Kosen verlaet    sijn Baes in de benauwtheyt en vertreckt.
Ioren blyft    getrouwig.
Ambroos alleen uyt als eenen Hussier of Deurwaerder opgeset.
Wat brilt my dat Cappoen ’t geen in soo veele vormen Mijn Heer en my, van daeg en gistren quam verwormen Want hy van Keyser wiert gelijck een Boere Schout Om van een Brugs Capoen te cnappen, ick die cout En styf voor deure stont, terwyl het wiert ge-eten, moet nu van daeg al de doorluchtige ingeseten Van t’onderaerts Casteel als Absjaer of Huyssier, Uyt dagen voor den Vorst: hoe staet my dit rapier, En Hellebaert?
my dunckt ick hadde groote reden, My gist’ren aen den Schout voor dienaer te besteden, Want al dit dienaers tuyg past my ten hoogsten wel: Vrees Maey, Theunis, Jaq’lyn, ick comme naer u vel, Vrees Ioren, want den wint treckt teenemael uyt Zuyen, Naer ’t Noorden, gisteren was ’t snyt schenckt tast toe, drinckt uyt, Van daeg verand’ren wy van woorden en geluyt, Van daege sal men u met ongekromde muylen, En d’handen in het hair sien kryten ende huylen, Op dat gy andermael te midden in de vreugt, d’Aenstaende swaerigheyt indachtig wesen meugt.
Want waer van comt het dat de menschen uyt gelaeten, In wild’ en wellust, staeg sonder regel, en maeten, Geven den vollen toom aen hunne sinnelijckheyt... Daer van dat niemant dan de naersmaeck overleyt, Die naer de malle vreugt gemeenlijck pleegt te volgen, Wanneer den wyn en ’t bier is door de keel geswolgen, En’t buycxken volheyt heeft, de maege haeren lust, Dan schynt het herte soo te vreden, soo gerust, Bewieroockt met den dauw van Bachus soete geuren, Als of die vrolijckheyt voor eeuwig moeste dueren: Sorg, vrees, becommernis, verjaegt men uyt den geest, Op dat een mensche dan de rolle van een beest Met meerder vryheyt speelt en sijne lusten streele: Antheun die gister met sijn Gasten tot de keele Gedompelt lag in dranck, sal heden commen sien Hoe seer een iegelijck van overdaet moet vlien, Als ick hem schroom en schrick sal in de herssen jaegen En met sijn huysgesin voor Keyser Carel daegen, Niet dat syn Majesteyt hem quaet wil, neen, den tyt Des jaers brengt mé dat elck sich naer sijn staet verblyt, Dock sult gy hem van daeg, naer ongegronde schroomen Misschien vol vrolijckheyt weer sien te rugge komen, Maer of dit weder lang sal dueren, weet ick niet, Dies doet hy wysselijck die in’t geluck voorsiet, Hoe lichte dat den wint des voorspoet om kan keeren, De miltheyt van fortuyn is jonst van groote Heeren, Is als een schoonen dagh, een hart vol roock en wint, Een Vogel in de locht, een lachje van een kint, Nu schynt sy arm en schaers, dan blinkt sy als een wonder Dat onder lag klimt op, dat boven was raeckt onder, Geen staet ’t sy groot of kleen, verheven of versmaet Die somtyts niet en proeft hoe los hier alles staet... Maer door dees zede les vergeet ick s’ Keysers orden...* Ben ick dan van Huyssier een Predecant geworden?
Ick gaen naer Theunis toe, en daeg hem in het Hof, Waer geenen Midas oyt behaegt den minsten lof.
Al de Gordynen open, Joren en Kosen uyt.
Joren gegeeuwt en gegaept hebbende.
ick en kan mijn hooft niet lichten... is dat recken Mijn oogen sijn noch toe, wie comt soo vroeg my wecken Het kan pas mid’nacht sijn... wat drommel heel mijn lyf, Is als verswooren... bey mijn beenen sijn soo styf, Al of ick voor de deur had inde vorst gelegen, Waer leg ick hier... ick sien my selfs noch niet ter degen, Is dit mijn bed’.. is dat mijn kussen?
sacht het leeft, Het roert... Kosen.
ay.
Joren op springende.
al mijn gebeente beeft, Is’t toovery... of spoock...och Ioren armen Ioren, Waer syt gy... hebt gy dan uw eygen self verlooren, En syt gy Ioren niet... ick Ioren... jae ick bent, ’k Ben selver Ioren... jae... waer ben ick dan belent... Hy siet om naer Kosen en de Tafel.
Wel... daer is de Tafel noch van gister... daer leyt Kosen Wiens lyf voor kussen my gedient heeft, als vervroosen, Jae Vasten-avont... jae buer franse... jae Cappoen, Jae Fransche wyn... mijn kop... mijn lenden... mijn fatsoen, Mijn hert, mijn herte been gevoelt het wel ter degen, Dat ick van desen nacht op d’aerde heb’ gelegen; Gy hebt my soo verheugt, soo fraeytjens op geset, Dat ick niet heb gedacht te cruypen in mijn bedt... Maer placht hier niet een fles met brandewyn te wesen, Een stoop waer goet om mijn verseeuwtheyt te genesen, Sy moet hier ergens sijn, want Theunis onsen Baes Gebruyckt dien stercken dranck, om ’t water uyt sijn blaes* Te dryven... ’k hebje vast...                        Hy suypt.
Dat doet my weer becommen; Kom Kosen slaept gy noch?
gy styven, gy verklommen, Hy schenckt een weynig brandewyn in een glas, en Kosen op lichtende, steeckt het aen sijn neus.
Rieckt.... rieckt.
O soeten geur... Ioren.
Nu suypt eens slappen Jan. Kosen.
O goeden dranck.
Sa rys rys Kosen.
Ick en kan Niet rysen... Ioren.
Rys reg ick... Kosen.
Ey laet my noch wat slaepen.
Gerucht van binnen.
Maer stil wat hoor ick?
wie comt my soo vroeg betraepen, Hy steeckt de fles weg.
Gans bloet had’ onsen Baes my met sijn fles gesien, Ick was verlooren... ho ey... daer comt hy my bespien.
Iaquelyn uytcommen.
Wel Joren hoe becomt u onse ganze feeste... Ioren.
Seer wel mijn Iaquelyn.
Hoe ligt die droncke beeste Daer noch versopen en versmoort in sijnen dranck... Ioren.
Gelijck gy siet mijn lief.
Foey wat een vuylen stanck Komt uyt sijn backhuys!
op gy dronckaert.. op gy vercken, Gy gulsigaert.
Sy schupt hem.
Spoey Ioren haelt een bercken Of eycken serveet, dat ick dien vuylen verraer Syn lenden smeer... Kosen op staende, kruypende en vallen.
* Oy!
’k Weet niet waerom ick ’t laet Dat ick uw niet by t’ hair te kelder uyt doen slepen.
Genaede Jaquelyn, ick heb my selfs vergeten, Ick bid vergeef het my... Jaquelyn.
Van hier gy flodder broeck, Gae uyt mijn oogen, kruyp, in eenen duyst’ren hoeck, Dat ick geheel de weeck u niet meer sien noch hoore.
Hoe can u herte sig op Kosen soo verstooren!
Hoey!
hoey.
t’ Is wonder want gy syt afgrysig soet.
Erroep dat Vonnis doch.
Van hier gy lompen kloet.
Kosen weg gaende.
Mijn hert is soo benauwt als of ick moest gaen hangen.
Segt als gy hangen wilt ick sal de strop doen langen.
t’ Is wel geseyt wat past’er beter dan de Galg Aen sulck een morssig beest soo vuylen swynen balg, Mijn Jaquelyn dat maeckt mijn hert niet min verlegen, Soo lang uw Vayer tot sijn beurs soo is genegen, Vermaledyde beurs.
Wat wilt gy dat ick doe, Het is my leed genoeg.
Ick sterf van onrust... hoe Sal om een handt vol gelt, dien ombeschoeften Kosen, Dien baetigen slavoen voor Joren sijn verkosen, Voor my... voor Joren... die uw als sijn ziele lieft, En altyt lieven sal... om ’t gelt hy sijn gerieft, En ick verstooten?
k’ wou dat d’eerste munte vinder Voor hy dat duyvels gelt, dien deugt en eer verslinder Met sijnen hamer sloeg, met Silver en met Goudt In d’aerd versoncken waer... is’t daerom datmen trouwt: Of is’t om kinderen in eeren op te quecken.
Ick houw voor t’ lest.
Waerom dan soo naer ’t gelt te steken.
om dat men sonder gelt geen eten krygen can.
Geen eten sonder gelt?
soo veele is daer van Dat ick op staende voet u anders sal betoonen: Kan ick den Backer en den Brauwer niet beloonen Met Schoen te lappen?
en als dit soo can geschien, Waerom dan altyt naer dat heftig gelt gesien.
Wel.. hebben wy niet meer dan broot en bier van noden.
’k Wou dat ick staende voet gevoegt wiert by de dooden, Ick ben my selfs niet meer wanneer ick daer op peys... Dat gelt, dien weirelt, Godt, den wensch, den wil, den eys Van alle menschen, daer veel kofferen van vol zyn, Dat veele overschiet... Jaq’lyn, ick soude dol sijn Dat my, nu gy ’t bemint, dat drommels gelt ontbreeckt, Kan ick u dienen met mijn bloet?
mijn ziele spreeckt, Waerom syt gy versot op ’t gen’ ick niet can geven... Och!
dat dit soo is ’k wil niet eenen stont meer leven, ’k Weet middel om de doot te vinden... trauwt dan trauwt Met Kosen, met sijn gelt, sijn Silver en sijn Goudt, En met sijn bierbalg oock...                        Hy wil weg gaen.
Jaquelyn hem vast houdende.
Gy syt wel ras te peerde, Al soet... k’ acht Kosens Gout, om Kosen, min dan eerde, Maer wat ick van u maeck dat siet gy metter tyt.
Theunis uytcommende.
Soo Jaquelyne, soo gy sloeve, ’k sie gy syt Al weer in vryery tot over hals en ooren, Met uwen Arlequyn, uw wel beminden Joren.
Och Vayer.
Stop u mont... Ioren.
Maer Baes.
Sart gy van hier, En set u op uw werck, gy stocker van een vier, Dat end’lijck Iaq’lyn geheel in brandt sal steken... Waer syt gy Kosen.
Waer hoor ick Kosen spreken.
Ick come Baes, ick com.
t’ Is om verwoet te sijn... Theunis.
Mijn vrindt hoe is’t, kom hier hoe gaet, hebt gy geen pyn In t’ hooft.
Neen Baes.
Noch oock geen tantsweer in u darmen.
Hoe siet gy soo dan.
Ick sliep noch Baes, Theunis.
Och armen Den bloet heeft gisteren wat laet te bed gegaen.
Het geen gy gister seyd sult gy dat houden staen.
hy mint maer uwe beurs.
Iaquelyn sit daer neer By Kosen.
k’ Ben niet moey.
Vrees soo ick ’t noch een keer Moet seggen.
Foey... hy stinckt gelijck een rotte prye.
Syn gelt en stinckt niet.
Swyg my van die sotternye, Ick seg u sit.
Ick sit, wat nu.
* Theunis.
Geeft hem uw handt.
Ey Jackje... Ioren stil.
Ick ben doodt.
Doet geen wederstant Of wel.... Ioren stil Kan hy Pastoor en Vayer t’ samen wesen.
Siet voor u Vaer, hy kan sijn Vader ons niet lesen.
Dat ’s niet geeft gy uw handt.
Sal ick dat moeten sien, Neen ’k waere lieve doodt.
Wel wat sal hier geschien.
Ioren loopt van achter en treckt de dry pickels van onder Kosen, en loopt weg.
Och Meester, help my help.
Wat drommel sijn hier spocken.
Och, och mijn leen.
Iaquelyn stil.
’k Wou dat hy waer den hals gebrocken.
Hoe drommel, valt gy soo.
mijn heup!
mijn been.
Maey en Ioren uyt.
Ioren aen Maey.
Och sonder uw wy sijn voor al gescheyt van een.
Wat is hier weer te doen, Iaquelyn.
Och Moyer.
Och Iaquelyne, Mijn kindt, mijn liefste troost.
Ey helpt my uyt mijn pyne.
Och Maey: Maey.
Brilt gy van hier gy haetelijcken loen.
’k Seg dat hy blyven sal.
’k Seg dat hy ’t niet sal doen.
Swyg of ick snoer u mont.
Laet sien wilt eens beginnen.
’t Is u ghelijck ick sien daer comt hier jemant binnen.
Ambroos komt inde Kelder.
Waer syt sy Goudt smeder,, In Schoen en out Leder, Gy stinckenden rocker,, Gy Schoelappers stocker.
Leent ooren, leent ooren,, Naer ’t geen u met toren En gramschap beseten,, Den Keyser doet weten.
Om dat gy sijn wetten, Soo durfde besmetten, Versmaen en onteeren,, Syn lusten begeeren, Om dat gy met guyten,, Soo binnen dan buyten, Dees machtige Stede,, Syn wil hebt vertreden, Sult sy sonder faelen,, Vertoeven noch draelen, Met Maey en Iaquelyne,, Ten Hove verschyne, Om reden te geven,, Van ’t geen is misdreven.
Mijn Heere... mijn Heere... Ambroos.
Van ’t geen tegen d’eere Der Keysersche troonen,, En Septers en Croonen, Gy stinckenden styyen,, Hebt durven bedryven.
Krypt uyt uwe stove,, Met Maey en die slove, Begeeft u op wegen,, Om tegen den negen; Ten Hove te wesen,, Daer sal men u lesen Met weynige reken,, Wat straf u gebreken En feyten en sonden,, Sijn weerdig bevonden.
En komt gy t’ ontbreke,, Aen ’t geen ick uyt spreke, Men salder u slepen,, Gekoort en geknepen.
d’Uer is nae by past op, en volgt my al-te-gaeder.
Theunis neer sittende.
Och wat heb ik gedaen.
Och Theun.
Och Maey.
Och Vader.
Kosen en Ioren.
Och Baes.
Och knapen!
ick beswyck geeft wat Azyn, Mijn herte swymt!
Hy valt.
Och haest u Iaquelyn, Mijn man mijn lieve Theun.
Theunis bekomende.
Wat heb ick toch misdreven Rampsalig mensch.
Och siet sijn oude handen beven, Mijn lief, mijn cameraet.
Och Vayer schept doch moet.
Corage Baes.
De schrick bevangt mijn herte bloet.
Och Godt wat sal dat sijn.
My spannen ende vangen, My in mijn oude dag doen geesselen of hangen, Sy huylen al-te-mael.
Heb ick daerom soo lang soo eerelijck geleeft!
Soo voort gestrenge recht eerbiedelijck gebeeft.
Sy huylen weder.
* Soo lang dien grysen kop in eer en deugt gedragen, Hadt my de doot gehaelt in mijne jonge dagen.
Mijn herte splyt van rauw.
Ick ben gelijck een steen.
Och lieve man.
Och vrauw Wie sal in desen noot my bystaen?
voor my spreken, Och knapen gaet met my.
Ick in dat gat my steken, Neen, hebt gy u daer in gebracht, helpt u daer uyt.
Och Kosen staet my by, mijn liefste knecht ontsluyt Voor my nu uwe beurs, stelt uwen koffer open.
Neen dat verstaet sig niet.
Ick vest op u mijn hopen, Misschien can met een cleen mijn saecken sijn herstelt.
O Kosen!
helpt in noot mijn Vayer met u gelt, Ey doet soo veel voor my.
Met gelt, neen Jaquelyne, Waer ick dat pantje quyt ick sou van droefheyt quyne, De saeke raeckt my niet.
Ten minsten gaet met ons, Kosen.
Neen ick vertreck van hier, met kiste, beurs, en dons, En wat my aengaet, eer mijn goet waer aengeslagen, En ick deelachtig word van uwe schuld en plagen.
Och Kosen gaet gy deur.
Laet dien verrader gaen.