floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Indien haer Majesteyt my niet verplicht hield, heden Zouw 'k uw verwaende ziel voort zenden naer beneden.
Het oorloghs los geluck hangt aen het los geluck.
Laet af uw woedendheyt, door dien de angst en druck dru.
K't Barcelonien.
Lotherre wilt u voegen Naer mijne wil.
Vorstin, uw wil is mijn vernoegen, o overschoone auroor!
Princes, wie kan de deught Die gy aen my betoont vergelden, 't hart vol vreught Spat uyt van blijdschap, en kan nauwelijcks bedaren.
De deugt noyt zeege praelt, als naer veel zielsgevaren.
Noyt zal dees weldaet uyt lothers gedachten gaen.
Rogier, zoo gy zulcks deed, zoud gy uw zelfs verraen.
Een die geen schult begaet hoopt nimmer op genaden.
Ick hoop op lauwerblaën, mijn fiere oorloghsdaden My voeren op den troon, dies buygh ick niet ter aerd.
En zoo ick schuldig waer, 'k waer geen genade waerd.
Zoo weygert gy mijn gunst.
Ick wil mijn trouw betoonen Aen 't Barcelonis volck, die nu met ondanck loonen Genooten deught, wel eer door dezen arm verrecht, Toen ick de Kastiljaen vermanden in 't gevecht.
De blintheyt heeft te ver de rijcksvorstin gedreven.
U de weërspannigheyt.
Dees reën vermoort mijn leven.
Weer... aur.
Dat uw trotsheyt u bereyden zal uw val.
Ick waerschuw u Mevrouw, de tijt die nadert al Om Stellaes legermaght manmoedigh te bespringen, Door dien uw legerbyl haer legermaght kan dwingen.
Vorstin, het is geraenen gy 't heyr in orden stelt.
Lother, geley my daer ik t heyr magh zien in t velt.
Digitized by GB Rogier.
AURORA, 20 rogier, gusman.
Gusman, wat een spijt, auroor geeft hart en handen aan dien bedrieger, daer zy my in min doet branden Door hare schoonheyt, ach Princes, hoe dus verblint!
Dat gy uw minnaer haet, en valschen hater mint.
Lother is vol bedrogh, waer zal ik ook troost verwerven, nu dat mijn troosteres my duyzent doen sterven.
Zijn Hoogheyt zy gerust, bezadight uw gemoet Geluck, en liefde, zijn niet t'zamen opgevoed.
De deught tracht nimmermeer met haren aert te paren.
Vertrecken wy van hier, eer ons noch meer gevaren Neerstorten op het hooft, haet vry die u verbant.
Waer wert een oorloghshelt verheven in zijn lant.
Hoe kan mijn ziel Auroor, dat god'lijck beelt, ver laten, ick haet veel eer mijn zelfs, dan dat ick haer zou haten, schoon zy ondanckbaer is, zoo wil ick danckbaer zijn.
Lother, en niet auroor, is oorzaeck van mijn pijn.
Wat weet Moncades Prins het noodighst aen te wenden.
Dat ick door dezen kling zal t heyloos leven enden van dien bedrieger, wiens bedrogh ontroert het Rijck.
De Prins Rogier neemt voor dien snoode noyt de wijck.
Auroraes schoonheyt is die deze borst doorgriefde.
Zoo zeegenpraelt Rogier van 't los geluck, en liefde.
HET DERDE BEdryf.
Rogier, gusman.
O gusman, dat gaet wel, zoo moet 't gevreest geweer Een duyzent tal verslagen, dees veltslagh zal mijn eer Verbreyden door dit Rijck, en alle Vorstendommen.
'k hoor Barcelonien mijn heldendaën uytbrommen, het geen onmooglijk scheen is door dees arm volbracht.
Digitized by google en STELLA.
Wie dapperheyt bemint, betoont zijn heldenkracht In t heevighst van den strijt, wanneer de klingen zwieren.
Drie duyzent ruyters die lother tot my dorst stieren, Angstvalligh schrickten voor de moet van Prins Rogier, Toen uyt het harnas, en helmet, het blixem vier Quam blixemen, gelijck de gloënde blixemstralen.
Wie in den oorlogh zoeckt een eer naem te behalen, is nimmer voor de doot noch dootsen angst bevreest.
Kastilien vol schrick vreest mijne oorloghsgeest, sivilien ick eer door dit geweer deed suchten.
Zoo werd mijn oorlogsnaem, door oorelogsgeruchten, door t wijde rond verbreyd.
De moedigheyt maeckt moet.
In 't midden van 't gevecht verscheen een, heel bebloet Met dootsen angst bezet, die vriend was van Graef Urgel, En door een oorloghsspeer was afgesneeren den gurgel, Zijn nare stem mijn ziel beweeghde, in 't gevaer hy kampte met de doot, het aenzicht bleeck en naer Te wreedlijck was geschent, Rogier ay berght het leven van die het leven door het bloeden wil begeven.
Ick bracht hem in mijn tent, bevrijd van ongeval.
De krachteloozen sprack dees reën noch, ick zal al Wat ick van Urgel heb gehad in mijn bewaren, u offeren, tot danck, voorts is zijn ziel gevaren Hier uyt dit sterflijck huys naer d'aller zielen rust.
Zijn doodt is uw geluck.
't geluck my maeckt bewust, dat Barcelonien u als haer Vorst zil eeren.
't is Konincklijck het Rijck en volck'ren te regeeren.
De rijcxPrinces, mijn Prins, zal bieden u de hant, als zy dees paerlen ziet, en hellen diamant, Die zijn getuygen van uw fiere lauwerbladen, Aurora heeft geen reën dat zy u zou versmaden.
Aentrecklijkheyt die heeft haer trots gemoet verheert.
Uw zegenprael maeckt haer voor Prins Rogier verneërt.
Digitized by 3 Rog.
O aurora, o roem!
O gusman!
'k waer verheught, vond ick Diaen mijn zuster, Dan zou mijn oorloghshart zijn blijder en geruster 'k zou haer dees kostelheën bewaren doen voor my.
Gins komt Aurora zelfs, wiens wezen niet heel bly Vertoont, na k zie is zy verzelt met mijn Diaene, die langs haer wangen stort een zee van zilte trane Door mededoogen kom verbergh u Gusman hier En nadren wy haer niet, die t harte brandt als vier.
Diana, Aurora, elsje.
U ziet gy zelfs waerom de Prins voor u moet vlieden.
Die u gehoorzaem was in 't geen gy hem gebieden.
Gehoorzaem!
dat hy my verlatene verlaet.
Die door uw streng gebod het alles tegen gaet.
Ontschuldigen houd gy voor schuldigh, Prins Lotherre In Barcelonien brengt al dit rijxverwerren.
Nu dien laf hartigen neemt voor Auroor de vlucht.
Zegh zijn gehoorzaemheydt, die voor u was beducht.
Laf hartigheydt beheerst het hart niet van mijn broeder, onreedlijckheydt maeckt u verblind, wat rijxverwoeder Regeerde zulck een drift, Moncade werd gehoont, Dat gy de eer onteert, de trouw met ontrouw loont.
Mevrouw ick bid weezerroep uw woort, 'k volgh uw behoeften.
Eer ick hem roep in 't rijck, moet my den hemel doodia.
't rijck Barcelonien verlichten zou haer smart.
Vermeerderen mijn pijn, verdringen ziel, en hart.
Dat ick Diana waer, 'k zou voor mijn broeder spreeken, Om zoo het ongelijck, het welck hy lijd, te wreecken, En hem verdedigen, hoe zoeckt Natuur de eer, van dien te heffen op, my stooten plots ter neender daer zal ick voor zijn, want mijn oogen, hart, en ooren, Bespeurden hoe zijn min beminde Leonore.
Digitized by goo.
Hei en STELLA.
23 Het zijn geen droomen, neen!
Auroor vind haer verplicht Aen Prins Lother, die haer heeft alles onderricht Van zijn doortrapte list.
beweegingen my dwingen met de genegentheydt die in dees boezen dringen.
Lother moet met Auroor de goude troon betreenen Zijn Hoogheydt is het waerd.
Laet my in 't hof alleen hier rusten by 't gebloemt, dat my verstreckt een kamer Gedost met bloemcieraet, de ssaep is aengenamer In stille eenzaemheydt, als 't iufferlijck gestoet Dat steets in wellust baent, of iemant spreecken moet De RijxPrinces, weest stil, dat my geen mensch komt wecken.
Elvier wie u genaeckt, op 't spoedighst doet vertrecken.
Diaen verzelt ten hoof, door t aengenaem gespeel, den fieren Adeldom.
't is my al evenveel Waer meê gy u vermaeckt.
Zoeckt zelfs uw ziels behagen En schept een nieuwen geest voor al wilt zorge dragen Dat niemant my verstoort.
Princesse, t zal geschien.
Terwijl Aurora staept, wert gezongen en gespeelt.
Voys, op wat losser gront.
Oelend bange hart, zoeckt haer lust Aen de rust, Om gekropte smart, Daer zy in verwart Door dees droomen, Veer t' ont komen, morfeus heeft begooten, Haer uyt lethes nat, en 't vernuft bestooten In haer herssenvat.
Rust gerust Prinres, by 't gebloemt, dat u roemt Geen beblad Cipres Deckt u rijxvoogdes, laet vry dieren 't Bosch door zwieren, Noch de goude zilen Daer gy in gebied Verdonckeren de stralen Die uw schoonheydt schiet.
Wie het schoonste schoon Eens genaeckt, Ach hy blaeckt daelt dan Cipris zoon, uyt d'y vooren troon, wil tot minnen haer verwinnen, als auroor komt schijnen, met haer helle glans doet 's auroor verdwijnen Aen des hemels trans.
Elvire, lother.
Myn Heer, waer wilt gy heen?
Hoe zult gy my verbien!
Daer mijne komst geensins de RijxPrinces zal hind'ren.
Aurora rust gerust, haer rust niet wilt vermind'ren.
Gy spreeckt de rijxvorstin met tijts gelegentheydt.
Verhindert dan Elvir, lothers genegentheydt?
Dat kan niet zijn, o neen!
'k wil dezen hals verbeuren, Zoo ick Aurora zal door mijne komst versteuren, zal ick verschuylen by 't gebloemt, dat op de schoonheydt van de schoone Aurora roemt.
Dies zal ick tot haer lof een aerdigh rijmdicht schrijven, waer in de Prins Lother zal steets haer dienaer blijven.
En ontwaeckende dan zal die overschoone zien Wie dat haer Hoogheydt mint, en wie zy kan gebijen.
Aurora, die Auroor in schoonheydt overtreft, Die van mijn min tot aen 't gestarnte wert verheft, En munt in schoonheydt uyt als 't zonlicht by de starren, wie u van ver genaeckt, moet in uw schoont verwarren.
De Nachtgodin verliest, by u, haer held're glans.
Vanneer zy staet en pronckt aen 's hoogen hemels trans.
Vergun my uwe gunst, want wie Auroor wil naecken, Die moet met my van haer een aert sen hemel maecken.
Hoe zal Aurora haer om dit gedicht verwond'ren?
Zo dra als zy ontwaekt.
'k zal my van 't volk afzond'ren Tot dat dit blat vol roems zelfs aen Aurora melt, Wat Prins het was, die hier dees vaerzen heeft gestelt.
Aght Heer, ick zie daer gins!
Wie ziet gy?
'k zie daer waeren, gus.
Is 't Ferdinando?
Wie dan!
Vervaeren Uw zinnen, Gusman spreeck, wie ziet gy?
Och wat raet!
Hoe zijt gy razende?
De oorzaeck van al t quaet, lother hier als een Geest om de Princes komt zwerven.
Die doodelijken naem my duyzent doon doet sterven, Die Troysen Rijxverraër is oorzaeck van d'elend Waer mede dat dit Rijck geplaeght werd, afgewend zal zijn de ramp, wanneer zijn bloet zal zijn vergooten.
Hier rust de rijxvorstin.
Die hem noch gaet vergrooten.
Ten spijt van prins rogier.
Ick zie zy is alleen.
Wat heeft mijn dapp're ziel al strijden afgestreën.
Ick nader de Princes, godin vol schoonheyds gaven, Die mijn verliefde ziel om weedermin doet draven Van 't Oosten tot het West, nu gy, o schoone, rust, is al de schoonheydt van de schoonheydt uytgeblust.
Doorluchtige Auroor, dees stoutheydt wilt vergeven Dat ick u nad'ren derf.
maer wat wil dit geschreven Papier my melden?
't schijnt dat alles tegen loopt.
Mijn hoop heeft op Auroor, helaes!
vergeefs gehoopt.
Dit blat zal voor Rogier een fellen dootsteeck wezen.
Een eedelmoedigh hart voor niemant heeft te vrezen.
Ick zal 't doorzien, en zien wat dat den inhoud houdt, waer door dat mijn geluk of rampspoet wert gebrouwt.
Aurora, die Auroor in schoonheydt overtreft, Die van mijn min tot aen 't gestarnte wert verheft, En munt in schoonheydt uyt, als 't zonlicht by de starren van ver genaeckt, moet in uw schoont verwarren.
De Nachtgodin verliest hy u haer held're glans.
Vergun my uwe gunst, want wie Auroor wil naecken, Die moet met my van haer een aertsen hemel maecken.
Zo zou hy haer voor zijn hemel houwen, Wiens ontrouw dat noch derft op hare trouw vertrouwen.
O ongevoeligh blad!
O duldeloozen spijt!
Dat my, gelijck een zwaert, dwars door het harte snijt.
Mijn fiere moedigheydt zal voor lother noyt zwichten, Mijn breyn een ander dicht, als dit gedicht, zal dichten.
Geen diamant, noch gout uyt 't Oost, Bewegen my, o schoone aurore!
Gy zijt mijn ziels vermaeck, en troost, verstoot gy my, ick ga verlooren Mijn waerde dageraet, en zon In uw ziel kan adem halen.
O al verquickb're levensbron, die op de troon komt zegenpralen, als Barcelonis koningin, vorstin, mijn min u smeeckt om min.
Dees zegepraling zal een voorspraeck zijn voor my De diamanten gloet zal wreede slaverny, die ick gevoel, in t kort uytdooven, en verkoelen.
Wat moet een minnend hart al tegenspoën gevoelen.
Zoo dra de Rijx-Princes ontwaeckt, zal dit geprael Wiens flickerende glans het oogh bekoort, een strael Doen stralen tot Rogier, Vorstin 't gedicht zal melden, Dat het Rogier waer die zijn leven voor u stelde In tuyterste gevaer van Stellaes oorloghs volck, Toen Urgel op my had gewet zijn staei, geen dolck In 't Parsiaense heyr gebruyckt, kan scherper snyden Als lasterreën, die ick van de Princes most lijden.
De rijxvoogdes ontwaeckt, vertreckt eer zy u kent.
Mijn Gusman, 'k volgh uw raet, nu end mijn ziels elend.
Aurora, elvire.
Oort!
wie is 't die 't rijck verdeedigt?
Waer zijt gy Stella, spreek, waer 't beeter niet bevredight, eer dat het burgerbloet stroomt als een roode zee, gy mint het oorlogh fel, en haet gewenste vreezen.
Ick zie Auroor, al eer Aurora daeght, verlooren Dees ongeruste rust quam mijne rust verstooren.
De zorgh, en vrees, doen my ontwaecken buyten s tijt.
Ick voel in 't hart den strijdt, al eer men strijt om strijt, wat 's dit?
wat zal dit zijn?
een koffer met juweelen, Dees onverwachte gaef mijn droeve geest komt streelen.
Elvire weet gy niet van wie dit is geschiet?
Princes, wie 't heeft gestelt, mijns weetens weet ik niet.
Ick zagh de Prins Lother strax door 't gebloemte zwieren.
Dioe 27 28 aurora aur.
Hoe wonder weet de min haer gaven te bestieren Ha trouwe minnaer, die zijn min te mywaerts toont Vol liefde, zegh waer meë wert gy van my beloont, Die Barceionien behoed voor nederlagen, Graef Urgel dorst vol moets van onzen bodem jagen, Toen t yselijck geknars van harnas, en helmet, Mijn zuster Stellaes volck deed staen gelijck verzet.
Onluckige Auroor, mint gy haer noch met zinnen, die door geen reed'lijckheyt, noch reden is te winnen.
Dees vaerzen ick doorzie, lotherres rijcke geest In Barcelonien heeft lang in eer geweest.
Geen diamant, noch gout uyt 't Oost Bewegen my, o schoone Aurore, gy zijt mijn ziels vermaeck, en troost, verstoot gy my, ick gae verlooren.
Mijn waerde Dageraet, en zon in u mijn ziel kan adem halen O al verquiceb're levensbron Die op de troon komt zegenpralen Als Barcelonis koningin, vorstin, mijn min u smeeckt om min.
't Geluckige geluck Aurora komt begroeten Dees eer behoorden eer de Prins Rogier t'ontmoeten.
Der diamanten glans verdooft godt phoebus glans.
Waer 't niet Rogier, die voor dit Rijck de oorloghslans Aenvaerden dorst, om 't Rijck voor ongeval te hoeden.
O wonderlijcke kracht der liefde?
Hoe woeden steets mijn gedachten, want mijn min lotherre haet.
Schoon dat Rogier hem toont ondanckbaer, echter staet hy in mijn hart geprent.
Hoe kan ick hem verbannen, die door zijn oorlogsdaen, de grootste oorlogsmannen doet schricken voor zijn naem, meer dan een donderslag, Of fellen blixemstrael, wat is de grootsheyd, ach!
Een harde slaverny, voor hoogh gebooren zielen, die met Auroor, om min, tot minder staet vervielen.
Digitized by Googlè lother.
--- en STELLA.
29 lother, Aurora, elvire.
De krijghsklaroen heeft met het stael, door streng gewelt, meer dan drie duyzent tal ter neender gevelt in 't velt.
De zegen komt u toe, Graef Urgels vluchtelingen In boejens zijn geboeyt, wie Kroonen poogt te dwingen Wert van zijn wettigh Vorst gedwongen tot zijn leet.
Mijn oorloghs volck verzien met buyt, stoft wijdt, en breet.
Laet nu de heldenmoet, Vorstin, op t heerlijckst blijken.
Vermaerde helden noyt in d'apperheyt bezwijcken.
De dapperheyt een Prins verheft tot Kroon en Staf.
Men erft door oorlogsdaen een Kroon of heerlijck graf.
't rijck Barcelonien gy als de zon doet rijzen, hoe zal de burgery naer waerde u eer bewijzen.
Het omgelegen lant bewust is van uw trouw.
Al wat mijn arm verricht, vereyscht mijn plicht Mevrouw.
Dees schat uyt t Oosten kan uw dapperheën getuygen.
Uyt lusts vermaek geschiet van die voor wien ik buyge.
Dees gift, roem waerde Prins, die is te overgroot.
Te kleen, al waer t dat ick t betaelde met mijn doot.
Hoe flickert dit gesteent vol goddelijcke stralen.
Door t'aanzien van uw schoont mijn ziel kan adem halen.
Het geen zijn Hoogheyt my quam offren is dit waerd, Dees diamanten zijn getuygen, hoe vermaerd De Prins Lother is in vermaerde oorelogen.
Ick ben verzeeckert dat dees gift door uw vermogen My is ter hant gestelt, het veynzen is onnut.
Loth.,, 'k verwonder wat ick hoor!
Die Kroon en rijcksstaf stut Voor overvallen, zal die staen gelijck verslagen?
Heeft niet de Prins Lother dees oorlogsbuyt ontdragen Mijn zuster Stella, naer het strijden van den strijt, og my geoffert.
AURORA, rogier, Aurora, lother, gusman, elvire.
Princes, 't is meer dan tijdt om Stellaes legerbyl van uwen hals te weeren.
Lafhartige, wie raet dat gy hier weer zult keeren.
Genegentheyt, die ick den Barceloner draegh, Vreest gy geen blixemstrael, noch dollen dondervlaegh, Die u op uwe troon zal heevigh overvallen, men breeckt de muuren in, het volck staet op de wallen In 't blancke harnas, als een uytgebroocken leeuw, Die uyt zijn keetens breekt, en vult met naer geschreeuw De lucht, en 't gansche hof, dat yder een moet schricken.
Verhef u veltbanier voor die alle oogenblicken, u door haer veltbanier verbannen wil uyt 't velt.
Zoo wert de dwinglandy, door Kroonen gouts gewelt, ter hemel gedrukt.
haer val zal u ten troon doen klav'ren, haer voeren uyt het Rijck, die 't machtigh Rijck doet dav'ren, dię anders als slavin geboeyt wiert voet en hant.
Onnoozelen, dees reën die zijn te laf, t verstant der Rijcks-Raen wil dat hier de outste zal gebieden, eer sneuvelt Rijck en volk, eer ik voor haer zou vlieden, Auroraes wil verstreckt aen Stellaes wil een wet.
Wanneer haer legermacht uw legermacht verplet.
Dat is onmogelijck, den Raet die moet my hooren.
Princes, door niet te doen gaet raet en daet verlooren, een groot gevaer vereyscht een groot beleyt in noot.
Zoo Stella triumpheert, is schande of de doot Uw toevlucht.
weet Princes, dat Stella heel vermeetel zal brallen als Vorstin, uw stooten uyt uw zeetel, zoo maeckt de Kroon zucht u een smaet der burgery.
Schoon gy lafhartig schelt mijn dapperheyt, zoo zy, Doorluchtige Princes, dees kostelheën getuygen, toen u de slaepgodt deed naer zijnen wille buygen, heb ick dees oorloghsbuyt u Schoone voorgestelt Naer ick vrouw Stella had doen ruymen 't bloedig velt.
Digitized by googje, mistrouwt en slelle.
Mistrouwt de RijckxPrinces aen mijne dapperheden.
Geveynsde, zoeckt gy zoo door list, en looze reden, Te decken met een schijn van schijngeloof uw list, Die 't zusterlijck gemoet steets op elckand'ren hist, Bedrieger, wegh van hier, vertreck voort na Moncade.
Gy geeft bedrog geloof, het zal uw rijcx staf schaden.
Nu dat arghlistigheyt woont, snoode, in uw borst.
Mijn moedigh hart was noyt met zulck een smet belooft.
Wat doet de Kroonzucht al in Konincklijcke hoven.
Daer men 't geloof verschopt, en argwaen wil gelooven.
Waer my die schat vereert, 'k had dankbaer my getoont.
Zo wert oprechte trouw met ontrouw steets beloont.
Uw ontrouw zal de gunst noyt van auroor verwerven.
Zo moet de Prins Rogier voort voor uw voeten sterven.
Mevrouw het geen ick zegh dat is waerachtigh waer!
Recht, dat gy trouwloos zijt, uw ontrouw blijckt hier klaer.
Het geen uw oogh beooght heeft dezen arm verovert.
Zy spot met u, mijn Heer, hoe benje zoo betoovert.
Al zwoer gy by t gestarnt, en t opperste gebiet.
Auroor gelooft u niet, 't is van lother geschiet.
Hoe zoeckt gy de Princes door vleyen te bewegen.
Hy heeft Lother niet, maer de rijcx Princes zelfs tegen.
Haer Majesteyt vergunt Rogier te veel gehoor.
O oorzaeck der elend!
't is wonder dat mijn oor Dees trotse reën van u, bedrieger, kan gedoogen.
Bedriegery voert voor genegentheyt 't vermogen.
Het zijn dat is geen schijn, de schijn het zijn braveert.
Nu uw hooghmoedigheyt leyt voor Auroor verneërt.
Wat hooghmoet heerst de ziel van die ter neer moet bucken, Wiens groot geluck bestaet in droeve ongelucken.
't is noodeloos Mevrouw, gy hier uw tijdt verssijt.
Elendige Rogier, hoe endignt noch uw strijt.
Uw byzijn komt de glans van mijne gloor verdooven.
Digitized by Rog.
Die AURORA, 32 Rog.
Die van haer Majesteyt wert jammerlijck verschoven.
't Gevaer dreygt volck, en kroon, hier dient geen tijt verspilt.
Geley my dan ten Hoof, rogier blijf, zoo gy wilt.
Ichtvaerdige Auroor, nu zie ick hoe lichtvaerdigh ey in uw handel zijt, zijn al mijn daën niet waerdigh, dat gy d'elendige Rogier versmaet?
De prael Van zegenlof is wegh, waer toe dit droef verhael De wreede rijksvoogdes wil na geen reden luyst'ren.
De diamanten gloor doet uwe gloor verduyst'ren De rijcxPrinces, mijn Prins, is qualijck onderrecht, waer Gusman het vereert, hy had, in het gevecht, Zijn hoofheydt bygewoont, uw eerkroon leyt vertreden, gy hebt vergeefs haer trots, en strafheyt, aengebeden.
O overschoone Auroor, kom stoot my voort in t graf, waer toe dus overwreet, vermindert pijn, noch straf, dies wat mijn koningin gebied, ick zal het lyden.
Gy weer dat zy u haet, ay stelt die reën ter zyden.
Mijn bloet getuygen zal van mijn elendigh end.
Zoo gy lother verwint, verwint gy uw elend.
Nu my het nootlot dreygt, zal ick door dezen degen Het leven enden, of behalen lof, en zegen.
HET VIERDE BEDRIEF.
Rogier brengt Aurora, zijnde in een flauwte, op t Tooneel, en leyt de Princes op een tapijt needer.
Al te wreeden brant, die my gekluystert houd!
Vervloeckte min, waer op Rogier te veel vertrouwt, hoe pijnigt gy mijn ziel, met droeve ziels verdrieten!
Aurora heeft geleeft, ick kan geen doot genieten, ick voel my overheert, vervloeckte Dardans brant, die geen Princes verschoont, mijn hellen diamant Heeft en STELLA.
33 heeft, door dees fellen brant, haer glans en gloor verlorem.
Onluckigh konings kint, waer zijt gy toe gebooren, dat over u de doot, doorluchte Vrouw, brave Moncade, ach!
Uw Prins is door haer doot verneert, ick ben Aurora quyt, 't verlies my derft verwvten, dat ick voor de Vorstin my met dorst heerlijck quyten.
't Vertoeven heeft my een verraderes verstreckt En Barcelonien een droeven val verweckt, de koning Henrix macht leyt door 't gewelt verslagen.
Wie helpt met Prins Rogier de koningin beklagen.
Hoe kan ick leven, die my 't leven geeft is doot.
Aurora doot o neen!
Aurora heeft geen noot!
Door roock, of vuylen stanck, is zy in flauwt gevallen.
Tot mijn geluck, ick roep in 't Hof dan een van allen Die my zijn bystant bied, en zoose heeft geleest, verhoop ick dat dit stael my me de dootsteeek geeft.
Lother, Lazaril, Aurora.
'k zweert my niet, laet af!
Nu ick Aurora mis, en wilt my niet meer vragen, zie ick geend mijn dagen.
Dees brant verbranden zal de brant die ick gevoel Het Hof brant felder als de Troyse brant, o poel waer ick in legh, hęlaes!
Tot over 't hooft gedompelt, hoe heeft het ongeval my droeven overrompelt onluckige lother, laet hier uw grafste zijn, ick leef in zielsverdriet, auroor is uyt de pijn.
Ick moght in voorspoet wel voor tegenspoeden vrezen.
De vlam die in 't Paleys is lichter laegh verrezen, kan u op deze plaets geen scha noch hinder doen.
Loib.
Ik klaegh vergeefs niet, neen!
Mijn droeve ziel met zorgh, gerucht loopt langs de zorgh, en onrust voën.
Als dat de schoone Auroor het leven heeft verlaten.
't rijck Barcelonien is van haer doot bewust.
Auroor heeft tegen wil de bleecke doot gekust.
AJUIRORA, 34 las.
Uw ongeval is groot, noch grooter het verduuren.
Wat moet mijn ziel al ramps, sga.
afarill bezuuren.
De min niet anders baert voor my als slaverny.
Hier voertze my ten troon, daer vrees ick heerschappy, wie met de morgenzon gebooden komt te geven.
Wert, eer den avont daelt, van macht ontbloot, verdrieten.
Speelt met onwinbere als met haer onderdaen, ontboeyt, geboeyden stelt, die wetten stelt, gevaen.
Verdruckt, verstoot, versmaet, acht droef geklach, noch weenen.
Mijn blonde dageraet is, lasaril, verdweenen.
't is uiter dat de ziel dit lichaem niet begeeft Nu dat Auroor is door, heb ick genoegh geleeft.
Haer doot of leven is, onzeker, wilt bedaren.
't vluchtvliegende gerucht spelt my veel droeve maren.
Het leget dient verzorght, want 't leger loopt geyaer.
Ick zou geluckigh zijn, dat 'k by Aurora waer.
moet de wanhoop u een wagenburg verstrecken, ioch.
Nu dat de val van 't Rijk Lother zijn val komt wecken.
Beheerscht lafhartigheyt uw dappere oorloghsmoet.
't rijck Barcelonien, bespat van burgerbloet, zal aen de prins lother haer droeve doot ontdecken.
Waer ben ick hemel!
2.. loth.
Wie komt een doode wecken, loth.
Komt herwaerts Lasaril, en nadert f'las.
By de geest?
't is Mick geweest.
Nu is het zeecker dat Aurora is gestorven.
Mijn hoop is hopeloos, mijn hoop heeft, my bedorven.
Trouwanten, dienaers, hou, waer zijt gy, die my hielpt.
Les.
Aurora leeft, schep moet, de vreught uw kommer stelpt.
Uw luckstar onverwacht op t heerlijckst komt te rijzen.
Ick wil de koningin gaen trouwe dienst bewijzen, een deught die in haer hart zal eeuwigh zijn gedruckt, ick ben geluckigh, zoo my dit geluck geluckt.