floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maar heer Rudolf, myn heer, kan u wel laaten loopen, En zyne Dochter aan een ander wel verkoopen, Uit trouwen meen ik.
Wel, dat is zeer goed, hy kan.. Krispyn.
Dat is zeer kwaad myn heer, hy koos haar reeds een man.
Maar van Klaret, zult gy volkomen u vernoegen.
De vader tracht vergeefsch, een man haar toe.
re voegen, Zy stemt het noch niet toe, schoon hy haar heeft verlooft.
Goon!
zo my myn lief zo wierd ontrooft.
Hy heeft haar toegezegd een van zyn beste vrinden, Die haar voor zyne zoon.... Valerius.
Wat zal ik onderwinden?
Ach myn Krispyn!
helaas Krispyn!
wat gaat aan!
hoe duur zal my, myn vaders af zyn slaan?
Het komt ontydig heer, 'k beken 't; maar 'k durf noch hoopen, Dat het na zyne zin, noch zo niet af zal loopen, Gy hebt de min voor u, en... Valerius.
Kan ik in dit kleed, Myn schoone doen verstaan, de groote van myn leed.
Ach kan ik zonder schaamt, zo voor het oog verschynen Van myn meestres, en haar van myne minne-pynen... Dit Raapeschilletje.
Zy wil het zo, dat 's goed.
'k Verkoos dit zo expres, om dat 't zo weezen moet.
Zo kond gy gaan voor een kopye van die heeren Voor een Tartuffe, of als men in Parys ziet eeren, Van 't volk dat dikwils naauw een A kent, voor een B, En voor heel gaauw passeerd, met Titel van Abbe.
Ik heb gezeid, dat ge eerst uit Vrankryk zyt gekomen.
Ik kan maar weinig Frans.
Zy minder; wil niet schroomen.
Ik zei haar dat gy hier gebooren zyt, myn heer, En dat gy evenwel verkreegen hebt deeze eer, Om uw geleerdheid.
Is 't niet treflyk uitgevonden?
Ik zei haar, dat gy hier in Holland zyt gezonden, Om naar geleerde luy te zoeken; is 't niet loos?
Ja, maar ik durf zo niet Krispyn... Krispyn.
durft altoos.
'k Heb dat expres bedacht... Valerius.
En waarom doch?
Om reden 't Za!
u al lukken in die'schyn, stel u te vreden.
Voeg by dat kleed voor al, een stemmig weezen; trek U hoofd vol rimp'len, en somtyds een scheeve bek Star oog somtyds, en sta gelyk diep in gedachten.
dat zyn dingen die de menschen wys doen achten De waereld laat zich doch door diergelyke schyn Bedriegen; ziet gy 't niet myn heer aan u Krispyn?
ik bedrieg de waereld door die streeken.
'k Maak vreemde grillen, en ik hem,als ik zal spreken.
De menschen meenen, ik ben heel geleerd.
Mevrouw Bad my noch gist'ren, dat ik doch haar vaarzen zou, Zo wat verbeteren; ik heb 't stout aangenomen; En op dat myn bedrog hier door niet uit zou komen, Verzocht ik heer Gustaaf, dat die 't voor my zou doen; Dat is een groot Poëet, men kan het aan 't fatsoen, En aan zyn Acties zien, hy komt hier alle daagen Sofy flik-flooyen, en na haar gezondheid vraagen.
Maar heer de stof van 't vaers, is wonderlyk, en raar.
Ik bid u luistert eens; een vrouw die alle jaar In 't kraambed komt, en nooit een vaers bestont te dichten Is schuldig, in haar oog met reden te betichten.
Zy maakt een schimpdicht, dat daar tegen uit zal gaan.
Maar die heer Gustaaf kan... Krispyn.
Zoet, zoet, daar komt hy aan.
Valerius, Krispyn, Gustaaf.
wat geluk myn heer, dat ik u met myn oogen Hier weêr aanschouwen mag; ik sta als opgetoogen.
Gustaaf.
Ik kom myn plicht voldoen, aan die doorluchte geest Dees tyds; wiens weerga in geen vrouw ooit is geweest; De tiende Muze, die eerlang zal zyn verheven Op 't hooge Helikon.
en daar haar straalen geeven; Maar deeze Jongeling, die daar zo stemmig ziet Wat is dat doch voor een, of kend gy hem ook niet?
Dat 's een geleerde; vers, nu, nu zo eerst gebooren, Die ik ter waereld breng.
gy zult wond'ren hooren Myn heer, en wylik wil dat ider een hem kend, Zo is het redelyk, dat gy zyn vrind ook bent.
Valerius aan Gustaaf.
Dat is een eer die ik... Gustaaf.
Myn heer... Krispyn.
In deeze dagen, Waar in wy leeven heer, mag hy de roem wel draagen, Dat buiten u, en mv, hy meer geleerdheid heeft, Als iemand 't zy wie 't zy die in deez eeuw noch leeft.
Voorts heeft hy ook een naam, uitdrukkende; gedachen, Die wonder zyn, waar uit wat heerliks staat te wachten.
Hy heet Aankomeling, dat is te zeggen, Heer; Heel gaauw in 's waerelds school, waar jongheid nimmermeer Den top beklimt; ten zy, dat zy werd onderweezen Van wyze Oudheid, die het alles heeft doorleezen.
Ik kom hem off'ren aan de Saffo van deez tyd.
Ja daar door is 't myn heer, door studie, en door vlyt... Krispyn.
Voorwaar de deugd is waard, dit zy niet eer en achting, Van elk ontfangen werd, zy geeft ons die verwagting Dat... want myn heer, zy weet als iemand hoog geleerd En konstig is ... zie dan, is hy ook gestudeert, Dan heeft hy weenenschap; myn heer, een die kan spreeken; Is geenzins stom, dat is nu middag klaar gebleeken.
De wysheid onderscheid ons van de gekken, heer; En daarom is het goed dat iemand door een leer... Of wel geleerdheid klimt ... dat hy het zo kan maaken... Gelyk wy u daar door tot zulk een lof zien raaken.
Ja toch, de weetenschap is overal vermaard.
Myn heer de weetenschap, is 't kostelykst op aard.
Zy onderscheid den mensch van reeelooze dieren, Van domme beesten.
ô wel dien, die zich versieren Met zulk een kostlykheid; want dooreen stoute vlucht, Verheft de wysheid ons, tot boven inde lucht; En doet de menschen van der Goden tafel proeven: En hier toe zullen wy maar een bewys be hoeven.
Men zegt, dat Pallas wierd gebooren uit het hoofd Van Jupiter; 't welk van Vulkanus wierd gekloofd; Dat zy geen moeder had, nu kund gy licht doorgronden... Krispyn.
Ja toch, dat spreekt van zelf, 't is wonder wel gevonden Dat 's mislik kramen, en in 't gansche waerelds rond.. Maer a propo myn heer.
Het vaers dat ik terstond U gaf, hebt gy dat?
Krispyn tegen Valerius.
Ik zie Mevrouw daar komen, Klaret is by haar; nu myn les wel waargenomen, U lief schynt vry Chagrin.
Sofy, Klaret, Lysbeth, Gustaaf, Valerius, Krispyn.
GY ziet, Apollo zou, zo ik een dag doorbrogt Mevrouw, in welke, dat ik u niet had bezogt Zyn Hof my sluiten, en my al zyn gonst ontrooven.
Sofy.
Myn heer, voor zo veel eer ben ik verplicht, dit te looven.... Gustaaf.
Nooit ziet menu genoeg, ô Muze van deez tyd, Die en in prooze, en vaers, onvergelyklik zyt.
Mevrouw op dat de vreugd, hier doch zou overstroomen, Bracht ik dien heer die eerst uit Vrankryk is gekomen.
Ik offer u de blom van heer aankomeling.
Het is een groot Poëet.
'k Zal met verwondering, Aanvaarden het geschenk dat gy my doet; in 't weezen Staat zyn geleerdheid, en zyn groot verstant te leezen.
Men ziet klaar, dat zyn geest van oordeel is verzelt, Zyn Physiognomi.... Krispyn.
Gy hebt het recht gespeld, De Phisiognomi liegt niet, ik moet belyden Dat hy noch jong is, maar wy zyn in deeze tyden; Dat 't rym geensints vertoeft, na hoogen ouderdom.
Neen toch niet, schoon dat hy noch is een jonge blom; Hy is een wonder ... ô hy kan .. Mevrouw gy zou verstommen.
Zyn vaerzen, .. ô zo schoon!
.. dat gy die hoorde brommen,... Maar, met een woord, Mevrouw ik ken hem op een prik; Hy is zo wys!
hy is .. ja zo geleerd als ik.
Dat 's een groot lofdicht in één woord.
Maar.... Sofy.
Gy zyt waardig, Meer dan ik zeggen kan, ik ben noch onrechtvaardig.
Kom heer aankomeling, toont u eerbiedigheid Aan ons beschermster, kom gy werd door my geleid.
Kom hier ô roos, van alle spruiten!
Wilt uw geleerdheid hier eens uiten.
Wat edel weezen, ach zo zacht gelyk eert dons Krispyn tegen Valerius.
Pas op je Rol, de Meid is ons.
Nooit zag men iemant haaken Met zulk een ongeduld, om d'eer te moogen smaaken, Van uwe kennis, als ik heb gehaakt Mevrouw.
En zo 't geluk myn wensch my had vergond, ik zou Het geen ik hier nu doe, al hebben lang te vooren Gedaan, heer Gaauwert kan 't met waarheid u doen hooren.
Ik heb hem honderdmaal, ja duizendmaal verzocht, Dat hy, was 't mogelyk, my eens tot uwent brogt.
Die eer zo lang geweest, van hier te zyn ontfangen, Zal my de grootste vreugd, des waerelts doen erlangen.
Zal menschen konnen zien, die 'k acht, bemin, en eer, Haar Hooren spreeken, en zelfs met haar spreeken.
Meer, 'k Zal konnen hooren, of haar zin, en haar gedachten, Gelyk de myne zyn; wat vrucht heb ik te wachten, Van zulk een onderhoud!
Krispyn tegen Gustaaf.
Hoe staat Mevrouw dit aan?
Weet hy te leeven?
tegen Gustaaf.
is het hem niet afgegaan, Of 't uit een boekje was?
Al wat ik hem hoor zeggen, Is wonderlyk, het is niet netter uit te leggen.
Myn heer zal in het kort hier goe progressen doen; Hy voegt by zyn diskoers met zulk een goed fatsoen, Zo schoone graci.
Ach dat 't zo een man mogt weezen, Die uw werd toegelegt, myn Dochter!
'k zou niet vreezen.
Ach wat geluk!
indien de Hemel zulk een man, Voor myn Klaret... Valerius.
Mevrouw, is dit uw Dochter dan?
‘O slechthoofd!
Duld, dat ik ook myne plichten Mevrouw mag tegens u gelyk 't betaamt verrichten; En dat myn hert aan u herhaalen mag, al 't geen Ik daadelyk Mevrouw u Moeder heb gebeên.
Maar mag ik hoopen, dat ik ook by u zal vinden De zelfde goedheid, dat myn komst en onderwinden Uw oogen niet mishaagt?
Mevrouw een sterke magt Een groot Godheid, heeft my in deez plaats gebragt!
Dat 's zekerlyk Apol!
Ja toch, dat wil hy zeggen.
Hy blaast my in, al wat gy my u voor hoort leggen.
Die zelfde Godheid, doet my hoopen, dat men nie Zal last'ren 't oogmerk, dat my hier te komen ried.
'k Betrouw my op zyn zorg, hy strekt my een behoeder.
Klaret.
Ik volg in 't geen u raakt 't gevoelen van myn Moeder.
't Geen haar behaagt kan my geensins mishaagen heer; Uw komst vergramt my niet, men denkt gemeenlyk meer, Als 't pas geeft dat men zegt.
Maar zonder ver te loopen; En gy zult u hier meê vernoegen, durf ik hoopen, Volg, volg de neiging van de Godheid, die gy eerd.
Die u zo inblaast, die u alles zeggen leerd.
Ik hoor met vreugd, dat hy u in deez plaats doet komen Hy kan gelukken doen, 't geen gy hebt voorgenomen.
Die reden maakt u nu veel liever noch aan my, Wat hoor ik!
ach Klaret!
hoe waarelyk zyt gy Uw Moeders Dochter!
ik ken aan die ed'le reden Myn bloed.
'k zal u in 't zelfde perk zien treden, Waar in ik loop.
Hêlaas!
en zou uw vader dan, Zo onrechtvaerdig de beginselen hier van, Die heerlyke geest verdooven!
Wreede wetten!
Ach wat onmenschlykheid die niemand kan beletten!
Ik zal bezwyken, ach!
Wat heimelyke kwaal, Onsteld u zo Mevrouw?
Hoor na dit droef verhaal.
Waar uit onstaat die vrees?
wat heeft men voorgenonen?
Myn man is deezen dag weer in de stad gekomen.
Ach en die wreede wil, dat ik u nooit meer zie.
Ziet, zegt hy, Officiers, die braave mannen, die Altyd met degens gaan, laat d'andere vertrekken, Dat is verstandig volk, al de andere zyn gekken.
Weet dat één Officier, meer dienst doed, in een Ryk Dan die Pedanten, en die Grieken algelyk.
Men wreek ons daadelyk van zulk een smaadig spreeken, U man zal in een uur zo scherp zyn doorgestreeken, Dat de nakomeling daar van gewaagen zal.
Altyd gereed om d'eer van 't heilig negen tal Kloekmoedig voor te staan, zal ik zyn naam zo vlekken, Door schimp gedichten, dat hy zal een voorbeeld strekken.
'k Zal uit Horatius, of Perseus, zo terstond Een overzetten, ja zo stoptmen hem de mond.
Neen heeren, laaten wy de schimp gedichten blyven; Dewyl wy zonder schuld, die geensins konnen schryven.
Wy moeten om Mevrouw, haar man ook eeren; maar 't Zy met verlof, dat ik myn meening u verklaar.
Hy wil, dat zy alleen, met krygsvolk zal verkeeren.
Heel wel, wat zwaarigheid, zo wy dit contenteeren?
Verkleeden wy ons ook als Officiers.
Die raad Gevalt my, 't is een trek daar elk verstomt voor staat.
't Is treffelyk bedagt, men kan 't niet schoonder vinden.
Ik onderfchryf 't.
Wel aan, laat ons hem zo verblinden, Door dit verkleeden; want de wapenhandeling, Strekt aan geleerde luy, niet tot vermindering; Dat is haar eerste werk.
de godheid die wy eeren, Kan alzoo wel de boog als zyne lier regeeren.
En 't is niet onbekent, hoe dat wel eer de groot' Apollo 't schriklyk beest de Python heeft gedood.
Kom gaan wy dan, om ons op 't spoedigst te verkleeden.
Sofy tegens Krispyn.
Maar eer gy gaat, werd u van my noch iets gebeden.
Is 't vaers verbetert dat ik gisteren u gaf?
't Vaars, dat gy hebt, is dat geleezen?
Gustaaf tegen Krispyn.
Ja, 't was laf... Krispyn tegen Soey.
Het is gedaan Mevronw.
ik bid u wil het geeven.
Volg op de plaats, daar zal ik u... Krispyn.
Dat is een leeven!
tegen Sofy.
Ik kom zo weer Mevrouw, en zal het zonder fout, Dan met my brengen en.... Sofy.
Dat gy 't dan ook onthoud.
Vertoef niet meer, het is hoog tyd de kans te waagen Sofy.
O groote Apol!
geef dat deeze aanslag wel mag slagen.
Ga, en keer spoedig weer.
Klaret, Lysbeth.
Lyseeth.
Maar Juffrouw, zult gy dan Altyd zo schreyen?
'k Zie niets, dat my troosten kan. Myn vader wil, dat ik my zal in 't huwlyk begeeven, Met iemand, die ik niet gezien heb van myn leeven.
Ach Lysbeth!
ja hy zal my dwingen tot deez echt.
Een onbekende man te trouwen, is dat recht!
Lysbeth.
Wis, hy heeft ongelyk dat hy u zo wil dwingen.
Ik zeg recht uit, het zyn, het zyn, zeer harde dingen.
Och Ouders, als men 't wel bezint Wat is 't een misselyk huisraad, kind?
Zy doen de kinderen na haare moode trouwen, Al is 't, dat zy daar na het hoofd daar over klouwen.
Het is een kwaad misbruik, en ik zou, als my dat Zo ook te beurt viel, voor de Heeren van de stad, Haar Compareeren doen.
Maar 't zou wel konnen weezen, Dat gy u lichter van den Bruigom liet beleezen; Misschien zal hy u oog gevallen, als g'hem ziet.
O dat helaas, dat is het rechte niet.
O Juffrouw, dat helaas, zeid my 't geen ik te vooren Al heb gedacht, gy hebt een ander uitverkooren.
Gy raad het.
Gy bemind?
Ja Lysbeth, ik bemin.
Maar wie toch Juffrouw, heeft vermeestert uwe zin?
Die heer van flusjes heeft... Lysbeth.
U hart al ingenomen?
heer Aankomeling is eerst van daag gekomen.
Dat is wel waar, maar weet dat onze liefde nu, Niet eerft gebooren is; 'k verborg het zelss voor u. Hy mind my, en ik hem, en om met my te spreeken, Met meer gemak, ging hy zich in die kleed'ren steeken; En gaf zich uit voor een geletterde, maar hy Is 't minste niet het geen hy schynt, geloof my vry.
De Hemel heefr aan hem een ander lot beschooren.
gy bemind malkaar, en liet my dit nooit hooren?
Gy hebt my op het hoogst misdaan.
Hoe hebt gy nimmeermeer verstaan Wat kamenier al is te zeggen?
Gy moet al uw geheim straks voor haar open leggen.
'k Bekent, 'k hoop evenwel, dat gy my helpen zult.
Ja toch, zo veel ik kan, 'k vergeef u deeze schult.
'k Ben heel megaande, met de minnaars, want ik reken De harten by het myn, gy hebt my maar te spreeken.
Hoe Lysbeth mind gy ook?
Ja Juffrouw, tot myn smart; De min, de schelmsche min, woeld my ook om het hart.
Ik moet, helaas ik moet!
die schrikkelyke plaagen, Dat groote huis-kruis, om myn pekelzonden draagen Klaret.
Maar mag men weeten?...
Ja, heer Gaauwert.
Zag Juffrouw ooit een mensch, die met zo groote rêen Verdiend bemind te zyn?
wat is hy net besneden, Hoe schoon, hoe fraay, hoe blank, hoe vol bevalligheden?
Wat heeft hygaaven!
hy maakt vaerzen in het proos, En prooze in vaerzen, my dunkt dat ik wel verkoos.
Is 't geen geleerde, vol van alle weetenschappen?
Neen Lysbeth.
wel hy kan als een ester klappen.
Ik zeg hy heeft de schyn zo maar.
Kort om, het is een knecht!
Een knecht!
Een knecht, 't is waar.
Klareth.
Van die ik min.
Hy diend zich van die trekken, Om 't hart myns Moeders, tot zyn Meesters gonst te wekken.
Zy noemen hem Krispyn.
Hoe werd een mensch misleid!
Al wat hy zegd en doet, is zo vol graviteit, Dat ik hem voor een man vol wysheid heb gehouwen.
Wel hoe bedriegt de schyn!
Gelyk gy kond aanschouwen.
Lys, zo de Meester eens gelukkig werd, zult gy... Lysbeth.
Daar komt de groote Apol, met 't braadspit op zyn zy; Hoe krygt die uil het zo, ik bid u wilt vertrekken.
Ei Juffrouw, laat my doch een weinig met hem gekken.
Ik zal my houden, of ik noch niets heb gehoord!
Lysbeth, Krispyn.
ik zweer u, op het woord Van een geletterde, dat ik met al myn zinnen, En hart, u eeuwiglyk, standvastig zal beminnen.
'k Leg aan uw voeten neer, myn wysheid, myne konst, Ja ook my zelf, en smeek alleen op uwe gonst.
Ja prytje, u schoon gezigt, uw minnelyke lonken, Die hebbe myne ziel, als Erna doen ontfonken, Gy heerscht... Lysbeth.
Myn heer gy zegt, dat gy my liefde draagt.
'k Eisch tot bewys een proef.
'k Wil niet dat gy lang klaagt; Het zal u lichter zyn.
Wilt my eens Reg'len geeven, Waar aan men zien kan, of een vaers wel is geschreven.
Ja, zonder twyffel; en dat is zeer licht voor my, 'k Weet alles; ja ik toch; ja toch, geloof my vry.
Hoor Lysbeth, luister toe, voor eerst moet gy wel letten.
Dat die Cacophonie, een luister by moet zetten Aan deeze harmonie...en dat de sne daar na Het vaers doet klinken.
O een kenner hoord dat dra.
De kommaas... neen ik meen de punten moeten blyven Op 't end, ver van malkaar; wacht u voor al by lyven, Rym uit verlegentheid te zoeken; 't staat zo kaal.
Dat spreekt van zelf, maar hier aan hangt het principaal.
Het sleepend vaers mag nooit het staande vaers verdringen, Want hier uit spruiten dan heel veel veranderingen.
Dat deugd gants niet, geenzins, dat kan nooit gaan; want ziet, Indien het staande vaers het fleepend weer verstiet... Het eind dat op de middel staat moet ... en dat Om zekere reden.
men moet ook ... letter wel op; Dat het vrouwelyke vaers zich schikt en voegd ... met Het mannelyk rym, moet niet ... om Febus wil.
ei Let nou op.
gelyk men weet, het nabuurige in de Weeg staan, want ... dat bederft alles, en maakt Dat van achteren... Zo zou het heel gedicht hol over bol geraaken.
Zie nou verstaje wel, hoe jy een vaers moet maaken?
'k Versta noch niet met al.
Hebt gy 't dan niet gehoord?
Ja, maar 'k versta hier van noch niet een enkel woord.
Dat is myn schuld niet.
Maar de konst van vaerzen maaken Is hoog.
Gy ziet hoe zwaar daar iemand toe kan raaken Lysbeth.
Ik twyffel daar niet aan.
Maar tusschen u en my; Aankomeling is die ook zo geleerd, als gy?
Al even eens.
Myn heer, hy moet dan boven maaten Geleerd zyn.
Wel ja toch.
Wel Lysbeth is dat praaten.
Ik hoor hy heeft een knecht, daar hy zeer op vertrouwt.
Hy 's niet leelik.
'k Hoor dat hy veel van hem houd.
Weet gy zyn naam?
Zyn naam?
Men wil my doen gelooven, Dat hy een guit is.
Krispyn Ha!
Ja, en noch daar boven, Dat men gemeenlyk u by malkand'ren ziet.
Somtyds.
Men voegter by; maar ik geloof het niet... Krispyn.
Wat voegt men daar noch by?
Men zegt dat al zyn leden Wel schynen uit uw leên gesneden.
Loop voddetje, nou wil ik niet.
Ik merk wel watter is geschied.
Men heeft het u al uit doen leggen.
Om u de waarheid kort te zeggen, 'k Ben niet geleerd, 'k wil 't ook niet zyn.
'k Dien slechts myn Meester in die schyn.
Zo gy my recht bemind ... 'k zag gaaren... Mevrouw... Lysbeth.
'k Wensch dat gy wel moogt vaaren.
Sofy, Krispyn.
Krispyn Mevrouw, gy komt hier wel te pas!
Uw vaerzen, die 'k zo even las, Kome ik nu aan u wedergeeven; Zy zyn vol konst; 'k heb van myn leeven Geen schooner schrift en styl gezien.
Zie daar, ik koomze u weder biên.
Ik zag myn dagen geen bekwaamer.
Elizabeth brachtme in uw kamer... Sofy.
Myn heer, ik vreez gy hebt misschien, Die met veel moeiten nagezien.
Daar valt niet op te kritizeren, 't Zyn staaltjes om maar na te leeren.
Dat is my meermaal al gezeid.
Gy toond my uw genegenheid.
't Gaat met de vaerzen als de beeren; Die, eerze in goede vormen keeren, Zyn onbeschoft en plomp van leest.
Een vaers is van den zelfden geest, 't Laat zich in 't eerst maar paslyk schikken, Men moet het schaaven, en wel likken, Dan krygt het eerst zyn stal myn heer.
Het zelve is van een jonge beer.
Zal vaers, en beer verheven draaven; Men moetze likken en wel schaaven.
'k Beken 't is nodig, dat by and'ren dat geschied.
Maar by Mevrouw Sofy, is dat het zelfde niet, Gy hebt voor vaerzen zulk een geest, zo hoog verheven, Dat die verbetert zyn, zo ras zy zyn geschreeven.
Men zegt natuur doet niets ten halve.
Uw vaerzen trekken zeer na helden dichten; maar; Nu apropo, Mevrouw, van held, en heldendichten.
Wat dunkt u, zou ik zo ons opzet wel verrichten?
Gelyk ik in dit kleed een krygsman?
is 't zo goed?
Schoon!
gy zyt waardig, dat men u zo schild'ren doet.
't Is treffelyk, het zou niet beter konnen weezen.
In deeze kleeding hebt gy geen gevaar te vreezen.
Zo wy verhindert zyn door myn gemaal, ik zal, U by hem door doen gaan, voor ... maar daar is hy al.
Rudolf, Sofy, Krispyn.
Zo veel te beter.
Rudolf.
Ik kwam, om u te doen hooren, Dat straks de vader, van die ik heb uitgekooren Tot onze schoonzoon, hier zal komen; of misschien, Is hy hier al, dat hy een weinig wacht, indien... Maar wat is dat voor een?
Een Officier; wat vreugde?
Een Officier!
Ik zag, dat u dat woord verheugde.
Ja 't is een Officier, uit 't leger, hy... Rudolf.
Myn heer, Ik reken het bezoek, dat ik ontfang, een eer, Die ik niet kan... Krispyn.
Myn heer gy wilt met myn raljeeren, Geloof ik.
'k Hoop myn komst, zal u niet offenseeren.
'k Gebruik de vryheid, van Mevrouw te zien.
Ik bid, 'k Bid, zo het weezen kan myn heer, dat gy doch dit Wat dikmaals doet, dat gy my helpt, in haar te raaden, Dat zy hier niemand ziet, dan lui van groote daaden.
Dat zy haar zo niet laat bedriegen door een schyn.
'k Heb d'eer gelyk myn heer, van Officier te zyn.
'k Heb lang gediend, en ben Soldaat in hart en nieren.
Gy doet zeer wel, lang leef, lang leeven de Officieren!
Lang leef het krygsvolk!
Ja, ja toch, lang leeven zy.
Myn heer, 'k verzeker u, dat gy ten minsten zy.
Heel zeer verplichten zult, zo gy hier komt besteeden, Uw leege tyd.
Mevrouw Sofy krygt door uw reden Misschien een afkeer van die Botmuils, Esels, die Pedantsche Aapen, die ik steeds tot mynent zie.
Wel hoe myn heer!
Voor my, ik zeg het zyn maar zotten, Wel dubbelt waardig dat de menschen met haar spotten Niet waar myn heer?
Neen, myn heer heeft meer verstand, Dan dat hy spreeken zou, met zulk een smaad en schand, Van luiden, die zo hoog voor and'ren zyn verheven.
Hy weet wat achting dat men haar behoort te geeven.
Hy weet dat myn Apol, zyn Mars niet schuldig is.
Mevrouw, myn Mars!
ha.. Mars!
dat 's een geheimenis?
Die Godheid... Rudolf.
Maar myn heer op wat beroemde tochten, Hebt gy voor uwe naam, gelukkiglyk gevochten?
Zoud 't konnen zyn, dat ik 't geluk wel had gehad, Met u te dienen?
Ik kan u verzek'ren, dat Die eer myn heer, aan my zeer aangenaam zou veezen.
Ik weet, dat gy te land en water lang voor deezen Gediend hebt; maar myn heer, waar was de laatste tocht 'k Zal dan wel zien... Rudolf.
'k Heb die in Polen doorgebrocht.
neen, dan konden wy malkand'ren daar niet vinden.
Ik diende in Duytsland, met verscheide van myn vrinden.
Daar, 'k dank den Hemel, zo veel schoone dingen zag.
Waarachtig, 't ging daar heet.
die alderlaaste slag... Rudolf.
Gy naamt Nieuwheuzel in?
Ho wilt daar niet van spreeken.
Dat was maar een ontbyt.
wy hebben ... selleweeken Daar na wel tienmaal meer... Rudolf.
Maar evenwel myn heer, 'k Heb van dat zwaar beleg, met groote roem en eer Veel hooren spreeken, en gy zult my zeer verplichten, Zo gy de moeiten neemt, my net eens t'onderrichten, Van die geschiedenisz' is my wel twintig maal Verhaald, maarzo verwerd, dat ik'er in verdwaal, En nooit daar van geen recht begrip heb konnen krygen.
Myn heer, om alle kleine omstandigheên te zwygen, Na een beleg, waar in ik veel heb uitgestaan; Weet, dat Nieuwheuzel aan ons over is gegaan.
Zo 't u belieft myn heer... Krispyn.
Heer, wilt my excuzeeren 'k Heb haast.
Wel 'k zal dan volgen u begeeren.
Nieuwheuzel heer, gans bloed!
ô my wat was dat sterk!
Myn heer, Nieuwheuzel, heeft een Duivels buiten werk.
De wallen schriklyk hoog, die onbeleefde Turken.
Ja wel, ik was zo dol, zo dol, op deeze schurken.
Doen al de poorten toe, het ging'er lustig heet Met schermutseeren.
Wy slaan 't leeger, zo in 't breed, Men maakte een battery, toen aan het kannonneeren, En noch die zelfde nacht, begostmen t'approcheeren, Wy opende trencheen... Rudolf.
En wy dekten dan, Met takkebossen... Rudolf.
Maar... Krispyn.
Om 't recht begrip hier van Te hebben, werd vereischt, dat iemand wel moet weeten, Hoe 't Land gelegen is, en hoe de plaatsen heeten.., Ik zeg u met een woord, van boven is het hey; Beneden aard, de stad van acht'ren ... zo dat wy De linie schuins... rechts... aan geene zy begreepen... Maar 't aldermeeste daar de Turk door wierd beneepen, Was dat het leger, of bataille, voor ons stond, En in stagordening, op een gelyke grond.
De middeltroep aan 't voor marcheeren, En de achterste om het volk te keeren... Versta jy 't?
't was meer als gemeen... Versta je 't?
zeg myn heer?
Wat zegje neen myn heer!
wel wat is dat te zeggen!
't Gebeurd wel honderdmaal.
Maar om voort uit te leggen, Het winnen van die plaats?
men brak de bruggen af... Straks toen de stad haar over gaf, Wasse ons.
Men zag tot 's vyands schanden Ons daar victorieuslyk landen, Rivier en haven, land, en vloot, Was door het speeltonneel ter dood.
vloot en haven?
en is dat nu steden winnen?