floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik zond hem na de dood van Fenix, uw Vorstin, Naar Thracien, om zich als Edelman hier in Uw ryk te onthouden, maar zich niet bekend te maaken Voor mynen zoon, eer dat gelegenheid en zaaken Zulks kwam vereischen doch zo dra als ik verstond, Dat ge uw Fenicia aan hem, door trouwverbond, Verbinden woud, heb ik, om uitstel u geschreeven, op dat ik u t geheim zelf mogt te kennen geeven.
O vreugde!
grooter dan gewaande huuw'lyksvreugd!
Mevrouw, met welk een dank vergelde ik uwe deugd?
Daar mede, dat ge uw kind in 't huuwlyk wilt doen treeden, met hem die haar bemind, en lang heeft aangebeden.
Een Vorst, wien gy t behoud uw s leevens schuldig zyt.
Wie is die?
HIANISBA ziende lakus komen.
'k zal u zulks ondekken op zyn tyd.
LAKUS, koning, janisba.
De Ryksprinses, verzeld van twee der Priesterinnen, en anderen, verzoekt gehoor.
Wel laat haar binnen.
FENICIA, ISMEENE, KONING, HIANISBA, CLELIA, GOBRIAS, LEKANOR, LAKUS.
Uw Majesteit vergun, na dat ik mynen pligt, Aan deeze koningin behoorlyk heb verricht.
Dat wy aan u een zaak van groot belang ondekken.
Ik zal met uw verlof, myn Heer, zo lang vertrekken.
Zyt driemaal wellekom, doorluchte koningin.
Verschoon my dat ik u, met al myn hofgezin, Niet groeten kwam, daar t oog van s konings hof komt ryzen.
Ik offer u myn zelf.... janisba.
Laat af van pligtbewyzen, prinses, ik hoop 't geluk te hebben dat ik zal Een werktuig weezen van uw waardig trouwgeval.
'k vertrek, met uw verlof.
FFNICIA.
'k wensch u haast weer te aanschouwen.
Ko- distres vo medeminnaars.
33 koning.
Ga, lakus, wilt Mevrouw dan zolang onderhouwen In t naatste zyvertrek.
Uw dienaar is gereed.
Als 't u belieft, vorstin.
KONING, FENICIA, ISMEENE, CLELIA, LEKANOR, GOBRIAS.
Spreek nu, myn dochter.
Weet, Heer Vader, dat 't geval hier wond'ren doet geschieden.
Deez' priesterinne, die haar dienst u aan komt bieden, door 't wreede lot verdrukt, 't geen nu haar rampen end, werd voor myn nicht, en vorst Aristus kroost bekend.
En Poliarchus, met die naam vermomd, die t leeven, In vrouwelyk gewaad, ons heeft op nieuws gegeeven, Is haaren broeder, die Dalmatie regeerd, En met zyn gantsche vloot naar deeze landen keerd Op dat hy my tot bruid moog van uw hand bekomen.
't schynt 't geluk my wil als overstroomen, met onbepaalde vreugd, nu in myn ouderdom, ik u, myn schoone Nicht, moogheeten wellekom.
Maar waarom hieldge uw naam en staat dus lang versleene.
Waarborgen?
Uit schaamte en vrees, 'k beloof uw Majesteit op morgen, 't Verhaal te doen, maar gun aan Gobrias, myn Heer, een hoofdman van de vloot myns waarde broeders, de Dat hy uw handen kus.
'eer, gob'ris knielende.
De groote goden spaaren Den koning en zyn ryk in voorspoed noch veel jaaren.
Koning. detrommelde koning.
Rys op, en meld my 't geen uw vorst u heeft belast, op dat ik hem ontfang gelyk 't een boning past.
Waar is myn dapp're Neef?
GORRIAS.
'k hoop dat in weinig uuren, Neptuin zyn kielen zal in uwe havens stuuren.
K ben door een zwaare storm, die fel en vreeselyk, Omtrent de hoogte van het Mauritaansche ryk, in t midden van den nacht, ons op kwam, met myn steen van hem gedwaald, en hier gelukkig aangedreeven, Daar k in den tempel van vrouw Pallas, onverwacht, Dus myn Prinses vond, die lang was voor dood geacht.
KONING tegens lekanor.
Verzoek de koningin der strydbre Mauritaanen, By ons te komen.
'k wou van blydschap my de traaneu Uit de oogen schieten, en 't kon zyn dat zy wel licht Van Aristinus vloot had eenigsins bericht.
'k Volvoer des konings last.
KONING, FENICIA, ISMEENE, CLELIA, GOBRIAS.
Myn dochter, 'k wilde u heden Met Erumés, als gy weet, in de echt doen treeden, Maar hianisba heeft dit huuwelyk gestuit, hy is haar zoon niet, maar de myne, by myn Bruid, haar zuster, in myn jeugd geteeld.
Zy hield met zorgen, Voor hem zelf, en voor elk, tot nu 't geheim verborgen.
Bemerk hoe wonderlyk 't geval het weezen van Ons voorneem, onverwacht, geheel verand'ren kan. Maar Clordianus moet noch Erumédes heeten.
'k Wil niet dat iemant hem, als ik, zyn lot doe weeten.
ZE zed by Google MEDEMINNAARS.
35 ZEVENDE TOONEEL.
HIANISA, koning, FENICIA, ISMEENE, CLELIA, GOBRIAS, LEKANOR, LAKUS.
Yorstin, zie hoe 't geluk vermeerd'ren wil myn vreugd.
Ge ontdekt aan my myn zoon, de bloem van myne jeugd, en deezen hoofdman, komt aan my te kennen geeven, Die van zyn konings vloot, door storm, is afgedreeven, Omtrent de hoogte van uw kusten, dat zyn heer, Vorst Aristinus, die zich onbekend, wel eer Hier ophield aan myn hof, tracht herwaarts aan te komen.
Hebt gy van hem, of van zyn vloot, ook iets vernomen?
Ja Vorst.
Hy is 't die my bevryd heeft van geweld.
Rodirobanus, die myn havens hield bekneld En zocht te landen met zyn smaldeel oorlogskielen, Heeft hy verslagen, en zyn scheepen doen vernielen.
Hy is die minnaar, die uw dochter heeft verdiend, Voor wien ik spreeken wilde, uw neefen waarde vriend, met my hier aangeland.
Gy zult hem haast aanschouwen.
KONING wyzende op Ismeene.
Zie hier zyn zuster, wiens geval aan u te ontvouwen, Te lang zou vallen.
Maar 'k vind goed tot ons vermaak, dat niemant iets ondek van deez verborge zaak, 'k Wil nu 't voornaamste van myn konstpaleis vertoonen, en, met een dubbelde echt, 't eind van deez' dag bekroogen.
wel, wat brengtge ons?
THIMANTES, KONING, HIANISBA, FENICA, ISMEENE, CLELIA, GOERIAS, LERANOR, laxus.
Hier voor t hof, verzoekt een vorstlyk heer het koninglyk verlof, om in te treeden, en u majesteit te spreeken, maar, na my aan zyn spraak en weezen is gebleeken, is t Poliarchus, die ge uw landen hebt ontzeid.
Hy zegt hier, met de vloot van haare majesteit, Van daag geland te zyn.
Ga. 'k zal hem hier verbeiden.
KONING, HIANISBA, FENICIA, ISMEENE, CLELIA, GOBRIAS, LEXANOR, LAKUS.
Myn dochter, wilt uw nicht en Gobrias geleiden, mijn andre zaal ik zal u daar ondekken 't geen Ik voor heb.
Maar, mevrouw, waar s erumédes heen?
Myn opperzeevoogd gaan begroeten.
Wilt gebieden, Myn dochter, dat 't gevolg en al myn edellieden, Zich vaardig houden, om op 't spoedigst dit paleis Te doen verandren op myn wenken, naar den eisch.
Wilt met Ismeene en Gobrias vertrekken, zy moeten zich voor eerst, voor zyn gezicht, bedekken.
Tegen Hianisha.
Ik zal my veinzen, en al t geen gy hoord of ziet, Vorstin, ontzet u niet, wyl t tot vermaak geschied.
ARISTINUS, GELANOR, KONING, THIMANTES, LEKANOR, LAKUS.
ARISTINUS.
Ezegend zy de Vorst, zyn kroost en onderzaaten.
Thimantes, wat is dit?
Wien hebt gy ingelaaten?
Hoe, poliarchus, durft gy noch, hoe welk een hoon!
Weet'er, digitized by google, medeminnaars.
37 weërkeeren in myn ryk, t geen ik u heb verboon. arISTINUS.
U Majesteit wil my t gebruik dier naam vergeeven.
Zy werde aan myne min, heer koning, toegeschreeven.
Maar 'k ben Aristus zoon, 'k ben Aristinus, Heer.
Ja, 't is de zelve, die in vrouwsgewaad, wel eer Lavinia genaamt, vier schelmen, die op 't schaaken Uw's kinds toeleiden, heeft verjaagt, u uit de kaaken Des doods verloste door zyn zwaard, 't geen wonderdaan Verrichte, Venus zelfs heeft hem toen bygestaan.
Wat heeft hy niet, om haar, voor u al bloeds doen stroomen, opPoliarchus naam, uw vyand om doen komen!
Noch meër, hy heeft zelfs in zyn herwaartskomst verplet Uw grootste weërparty, myn koningryk gered.
Wy beiden zyn aan hem verpligt, ons ryk en leeven.
Dalmatie heeft hem op 's vaders troon verheven.
Het is myn pligt en schuld te spreeken voor zyn vlam.
Sta hem uw dochter toe, waarom hy herwaarts kwam.
Grootmoogend Vorst, gun my myn lief, myn uitverkooren, verschoon my, dat ik niet naar koninglyk behooren, Door afgezanten haar van u verzoeken liet, en t waar geschied indien ik in myn ryksgebied, Niet had gehoord, dat gy haar wilde in de echt verbinden, dit heeft my doen raadzaamst vinden U zelf t verzoek te doen, te zeilen naar uw land, Om myn Prinses tot bruid te ontfangen van uw hand.
KONING Aristinus ombelzende.
Doorluchte neef, o held!
gy zyt my wel gekomen.
GELANOR.
Myn heer, 'k zie 't zal wel gaan, gy hebt nu niet te schroomen.
Gy hebt zo veel voor my gedaan, dat ik beken, Dat ik u meerder, als myn dochter, schuldig ben.
Maar van uw edelhart zy 't oordeel zelf gestreeken, of 't wel een Koning past belofte en woord te breeken?
'k heb erumédes, als gy zegt, haar toegezeid, zelfs van myn priesterin, daar zyn geneegenheid Voorheen naar helde, 't geen ik heim'lyk na liet speuren, hem afgetroont, om hem tot schoonzoon uit te keuren.
Ja, koningen versmaad, om zynen 't wil alleen.
Ik achte deeze trouw, en myne zinlykheen, het nutste voor myn ryk.
Nu komt gy van weezerden, o koningin!
Te saam hier tegenstryden met reen, en pligtschuld.
dit gaat den kreeften gang.
Doch uwe Majesteit heeft zelve zyn belang Voorheen te kort gedaan, als hy zyn naam verbloemde, Zich Poliarohus, en niet Aristinus noemde.
De hoon hem toen gedaan, was buiten myn vermoën.
Hy spreeke, en oordeel zelf wat my nu staat te doen.
't is waar, myn heer, dit was zyn misslag.
Maar de zaaken zyn zo geschikt, dat ge u regtvaardig moogt ontslaaken.
Van uw verbintenis.
'k beloofde deezen Prins, te toonen, dat 't gevaar van zyne min geensins Zo groot was, dat hy zich slechts stellen zou te vreden, dat Erumédes zich zou laaten overreden Door my, en dat gy 't zelfs, als billyk toe zoud staan.
Maar Erumédes, naar ik zie, komt herwaarts aan.
Vorstin, ach!
eindig, door uw mond, myn hartsverdrieten.
Schep moed, eer de avond valt zult gy uw wensch nieten.
ELf edt by Google MEDEMINNaARS.
39 ELfde tooneel.
CLORDIANUS, onder de naam van Erumedes, ARIMUS, STINUS, koning, HIANISBA, THIMANTES, LEKANOR, LAKUS, GELANOR.
CLORDIANUS.
Eer koning, zal uw gunst myn teed're minnebrand u kroonen, nademaal myn moeder is geland, naar welkers overkomst myn huuw'lyksdag moest wachten?
Erumés.
't gaat heel tegen myn gedachten.
'k vind hinderpaalen die deeze echtknoop tegen zyn.
Natuur weërstreefd... CLORDIANUS.
Geensins zy heeft myn minnepyn Verzacht, t gewenschte woord, gelyk gy weet, gegeeven.
Gebie onze echt, myn bruid zal daar niet tegenstreeven.
Maar wel het eigen bloed daarge uit gesprooten zyt, dat dwingt my krachtig, dat ik zal in deezen stryd, Uw zy verlaten, en uw Medeminnaar kroonen, Een Vorst, die zich nu heeft ondekt en komt vertoonen, begeerd daar by, dat gy aan Pallas Priesterin Die k weet datge eertyds hebt bemind, uw hart en zin Zult overdraagen, wyl ik heden kwam te hooren, Datze uit een Koningin, vol deugden, is gebooren.
Het eigen bloed daar ik uit sproot?
wat tegenheid!
Zyt gy 't, vrouw moeder, die hier tot myn nadeel pleit, een Medeminnaar voor uw zoon tracht voor te stellen?
De zyde uw's zoons verlaat, de koning wilt doen hellen naar's medeminnaars kant?
haaren zoon!
Hoe of dit kluuwen noch zal einden?
Ja, prins, gy moet uw bloed daar in niet tegen weezen.
Uw medeminnaar heeft zyn Majesteit voor deezen, meer dienst gedaan, als gy, is u in staat gelyk, En heeft ook door zyn magt beschermt myn koningryk, Dat, zonder zyn ontzet, waar te eenemaal verlooren.
Dies raad ik u, sta van.... CLORDIANUS.
Neen, 'k leen daar toe geen ooren.
Ik heb des konings woord.
Ik sta myn bruid niet af, voor myn Meêminnaars staal my treft en stiert naar t graf.
Dat hy voor den dag kom zonder toeven.
Ik daag hem uit, en zal hem doen myn moed beproeven.
Die Minnaar zal zich niet verbergen, indien Een tweestryd om de bruid te winnen moet geschijen.
Dat is den naasten weg die 'k weet dat u kan scheiden.
De koning en alle andere vertrekken, behalven Clordianus, Aristinus en Gelanor.
Zyt gy myn weërparty?
Wel aan, wilt u bereiden Tot stryden.
Trek uw zwaard.
Het Tooneel veranderd in een kort Bosch t geen Clordianus verbergt, en Aristinus en Gelanor alleen laaten.
ARISTINUS, GELANOR.
Ei zie, dat gaat hier raar.
Myn Vorst, gy zyt wel schoon gescheiden van malkaar.
De Prins staat in een Zaal, wy in een Bosch.
AARI Dgitiza by Google MEDEMINNAARS.
Maar waarlyk, na my dunkt, hier speelen kunsjes onder.
Dit zal t paleis zyn daar myn moeder my weleer Veel van verhaald heeft.
Zulks geloof ik ook, myn heer.
Doch waarom of de vorst toch toericht deeze zaaken?
Ik gis dat hy dit doet om ons wat bang te maaken.
Hy meent licht dat wy dit voor enkel tovery Opneemen zullen, maar dan is hy mis, want gy Schrikt nergens voor, en ik durf alle ding uit tarten Gelyk gy weet, myn Heer Maar hoe, we 'er nieuwe parten.
Het Bosch werd grooter.
Hier gaat een Verschiet op waar door het Bosch verlengt.
Zwyg, ik zie myn Minnaares Ons naad'ren met den Prins.
Is dat de Ryksprinses?
Ja, treê met my te rug wy zullen haar bespieden.
CLORDIANUS, onder de naam van Erumédes, FENICIA.
ARISTINUS en GELANOR ter zyden.
Et reën, prinses.
Ik voel myn bloed van gramschap zieden, wanneer ik t vreemd geval kom te overdenken, t geen my bejegend is kom te overdenken, dat door spyt de onsteltenis is.
De tRIOMFEERENDE in my vergroot, doordien ik geensins na kan speuren, hoe t kan geschieden t geen my heden kwam gebeuren.
Ik zal dat wel in t kort uitvinden weet hy t niet.
Bedaar, myn prius, meld my t geval aan u geschied.
Wel aan, myn schoone bruid, 'k zal 't u in 't kort ontdekken, Myn moeder, naar wiens komst alleen 't gewenscht vol trekken Van onzen huuw'lyksdag gewacht heeft, is geland, Gelyk gy weet, en ried den Vorst dat de echtenband Ons niet vereenen moest, maar hy een Medeminnaar, Een Vorst, die herwaarts kwam met haar, maak overwinning naar, En schenk het waardig Paud, dat myne ziel bekoord, Schoon ik 't geluk heb van uw liefde en 's konings woord, Daar ik my op beriep.
Ik sta niet af, en sprak, door spyt gedreeven, voor myn Meêminnaars staal my 't leeven beroofd heeft, 'k daag hem uit, men kampe om 't trouwverbond.
Stond.
Maar 't antwoord merkte ik straks dat hy dicht by myn Zyn Majesteit vond zelf dien tweestryd goed, en scheide.
Waar op ik gantsch verheugd my tot den kamp bereide.
Maar op het oogenblik als ik vol moed myn staal Ontblooten wilde, daalde iets neder in de zaal, 't geen hem voor my verburg, de zaal zo ondiep maak te Dat ik my naauwelyks kon keeren, doch 'k geraakte Daar uit, ben u ontmoet, 't geen my tot troost verstrekt En meyer zal troosten zo ge uw hart my niet ontrekt.
Myn hart, myn Heer, zal u steets naar betaamen minnen.
Prins Erumédes, ban uit uw ontroerde zinnen, De minnenyd op dien Meëminnaar want ik zweer, Dat nooit voorheen de liefde en zucht tot u zo teer my 't hart trof.
Dezen dag is ze als op nieuw gebooren, sints dat uw moeder hier verscheen.
ARI gitized by Google MEDEMINNAARS.
Ik kan my langer niet verbergen.
Tegens Fenicia en Clordianus.
Ontrouwe, ik zweer... kom, prins, bereid u tot den FENICIA.
(stryd.
Ik vlugt, vaar wel.
Zo als zy op malkanderen willen aanvallen, verdwynt Clordianus, en men ziet in zyn plaats een Lauwerboom opkoomen, die zyn takken wederzyds over het toneel verspreiden.
'k ben we 'er bedrogen!
Waar bleef de prins?
Die is verdweenen, voor onze oogen, In een blaauw landschap.
Neen, 'k meen in groen lauwrier.
Myn Heer, zo 't u belieft, gaan wy terstond van hier, en vaaren wy naar huis.
Dit Metamorposeeren Staat my niet aan, men komt de gek maar met u scheeren.
De koningin, de Vorst, zelf t Voorwerp ,t geen gy mind, Zegt klaar dat zy den Prins, op t teederste bezind.
't is waar, ik heb 't gehoord, 'k moest myn geduld verbreken, gaan wy van hier, maar om zyn Majesteitte spreeken.
'k Moet weeten waar toe al deez' zeldzaamheiden geschien.
't verveeld my al, ik heb genoeg daar van gezien.
Het Bosch veranderd we 'er in de kamer.
Niet half genoeg, naar t blykt.
Het Bosch werd weer een kamer.
had ik nu wat spykers en een hamer, ik spykerde dit werk zo hecht, zo vast en tronw Dat hy bekaaid zou staan die 't weer verand'ren wou.
Wat vreugd, Gelanor, k zie Lekanor ons genaaken Myn ouden, boezemvriend.
'k zal door hem wel geraagen tot kennis, waarom dit de koning onderwind.
'ken VYFTIENDE TOONEEL.
LEKANOR, ARISTINUS, GELANOR.
Agiku eind'lyk hier omhelzen, waarde vrind?
Gy weet myn liefde, en wat my herwaarts heeft gedreeven, daar my niets werd dan stof tot vrees en hoon gegeeven.
Wat heeft de koning voor?
Indien men om de Bruid Moet kampen, waarom werd steeds ons gevecht gestuit?
Wel ja, wat heeft dat in?
Zo dra als zy malkand'ren Aanvallen met het zwaard, zienwe alles hier verand'ren.
Deez' zaal wierd straks noch in een Bosch getransformeert.
Prins Erumédes in een lawerboom verkeerd, een die zo stout niet was als ik, die zou dit achten Voor tovery, maar ik.... lEKANOR.
Hoe, zyn dan uw gedachten Heel anders?
Ei, myn Heer, blyf hier toch noch wat staan.
Ik moet dit met een snap eens onderzoeken gaan.
Ie. digitized by google medeminnaars.
Een die tovery op 't naauwst wil onderzoeken, Werd vaak betoverd.
Hoor, men kan my zo niet doeken.
't is de gek zyn rechte loon.
Komt hem iets over, GELANOR.
Dat 's dan voor my, ik acht die praatjes niet een boon.
ARISTINUS, LEKANOR.
Myn Heer, 'k bemerkte wel datge u niet woudt ver klaaren om mynen knecht maar wil uw vriend nu openbaaren 't Geheim van 't vreemd geval, 't geenme in dit hofont of zulks zyn Majesteit om my te hoonen doet.
Moet, is dat een vorst als my, gelyk t betaamd, ontfangen?
Maar, 't geen, by dezen hoon, myn hart noch 't meest komt is, dat Fenicia, dit maakt my meër ontzind, en Erumédes mind.
Myn Heer, 't is my verboon u iets daar van te ontvouwen.
Maar echter durf ik dit u zeggen, in t vertrouwen Denk niet, van t geen geschied, u t minste zy tot hoón.
Dat ook uw minnenyd de Ryksprinses verschoon.
Geloof dat zy u mind, doch 't zyn geheime zaaken, door 't onderzoeken, zoudge in meer verwarring raaken.
Al 't geen gy hoord of ziet, tot nadeel van uw min Geloof het niet.
Gy weet vrouw Hianisbaas zin, En hoe zy voor u pleit.
Myn Heer, ei, wil niet schroomen, 't geen zy u heeft beloofd, zult gy haar na zien komen.
Ik kan bezwaarelyk gelooven, t geen zy zegt.
Hier gaat een Verschiet op en men ziet Gelanor ZE leggen op een Rustbank.
De tRIOMFEERENDE ZEVENTIENDE TOONEEL.
ARISTINUS, LEKANOR, GELANOR.
Iou Gelanor Heer.
Uw knecht Legt op een rustbank, Heer, om heimlyk af te loeren Hoe zy hier t werkje t geen men tov'ren noemt, uitvoeren.
Wel, hebtge al iets gezien?
Niets zonders van belang.
Sta op, kom hier.
Zo als Gelanor op wil staan ziet men hem aan een galg hangen.
ik hang!
Ja, aan een galg.
Wilt nu den draak met tov'ren steeken.
Och sny my of, myn Heer, ik sterf, myn blaas zal breeken.
Zo als Aristinus naar Gelanor wil toetreeden.
't valt een Verschiet, 't geen Gelanor, en de galg verbergt.
Maar hoe, myn knecht..... iEKANOR.
Myn Heer, heb maar geduld, 'k weet dat gy hem straks weet gezond aanschouwen zult.
'k Ecken, ik sta verzet van al deez' wonderheden, ioch.
Lekanor, en gy moogt my niets daar van ontleeden?
De koning mynen Heer zal 't u wel doen verstaan.
'k Zie Lakus komt, verschoon my, ik moet gaan.
Het was met my gedaan, zag hy my met u spreeken.
Vertrouw u op myn woord en vriendschap vaak getuigen.
LAKUS, arISTINUS.
K'oninginne van het Mauritaansche Ryk, verzoektu, vorst, zo 't u belieft, zo daatelyk Te spreeken.
'k ben gereed.
Niets was my aangenaamer.
Ik zal u, met verlof, geleiden naar haar kamer.
GELANOR alleen.
Vertoef, myn Heer, vertoef!
hy hoord niet, maar gaat voort.
Gansch bloeddaar was ik haast gesturven door de koord, maar 'k ben, tot myn geluk, noch door de strop gedroopen.
't is hier geen tyd van staan, 'k zal by myn meester loopen.
'k Wil van myn leeven zo nieuwsgierig niet weezen zyn.
Zo dit geen Tov'ren was, zyn 't kunsjes, doch heel syn.
VIER, Digitzed by google, de tRIOMFEERENDE VIERDE BEDRYf.
FENICIA, ismeene.
'k zie myn Broeder, vaak in de uiterste gevaaren Van 't leeven, die in my veel ongerustheid baaren, Wyl deeze twyffeling, daar hem de Vorst in laat, In zynen borst vergroot, zyn minnenyd en haat, Waar door zyn ed'le ziel, hoe langs hoe meer onsteeken, In toorn en haat, Mevrouw, zich zoekt alom te wreeken.
Uw broeder, van zyn kant, door s konings zinn'lykheid, Werd mede, nevens hem, myn Nicht, te lang misleid.
Zo zy malkand'ren in 't heevigst van hun woeden, aan treffen, ach!
wie zal het ongeval verhoeden?
Verban deeze ydle vrees uit uw ontrust gemoed, 't Geschied maar tot vermaak al 't geen den Koning doet.
Zy zullen met malkaar, hoe yder ook mag blaaken, in toorn, in t Konstpaleis, nooit handgemeen geraken, ach!
Prinses.
Of, zo ik 't u zeggen mag, myn medeminnaares.
Gy zult uw deel, ik 't myne, in weinig tyd, genieten.
Wat vreugd, na zo veel druk, zal ons al overschieten?
Zo heeft op uw gemoed de minnenyd geen magt?
Myn medeminnaares, was nooit by my verdacht.
Noch myn verborgen min zocht ooit uw min te krenken.
'k zal, met vernoegen, u die waarde Minnaar schenken.
Ik, myne Broeder u opofferen met vreugd.
FEMINIs, zoo MEDEMINNaARS.
49 FENICIA.
Hier meê, prinses, verdwynd ons beider ongeneugt.
Maar zacht, uw Broeder komt, 't schynt dat hy my wil spreeken.
Wil u, op myn verzoek, zo lang voor hem versteeken.
Een minnaar uit zich best wanneer hy is alleen by die hy mind.
ARISTINUS, FENICIA, GELANOR.
Hoe, prins, waar gaat gy heen?
Naar myne dood, FENICIA.
Wie heeft u die beschooren?
Die Erumédes heeft tot bruidegom verkooren, die myn getrouwe min veracht, bespot, ha, smaad!
Maar ik verzeker u, dat myn getergde haat.
Zo lang door u gesard, in euv'le moed ontsteken, k'en.
Die schamp'ren hoon, Mevrouw, te zyn'er tyd zal wree Hy zal zyn oogwit nooit bereiken voor myn dood.
En uwe trouwloosheid, waar door gy my zo snood.
Ja, zo bedriegelyk misleid, zult gy beklaagen.
Zo wiltge om uwe min en liefde t uiterst waagen?
Ik dacht nooit datze in u misnoegen baaren zou, na gy, door eeden, my gezwooren had uw trouw.
Prins Erumédes, die uw hart heeft ingenoomen..... FENICIA.
Gy zyt vry haastig, wilt uw driften wat betoomen.
Prins Aristinus heeft op my die zelfde magt, Die hy voorheenen had, schoon ik hem ben verdacht.
ARI¬ Digitized by google 50 de tRIOMFEERENDE ARISTINUS.
Bedriegelyke vond, o snoode listigheden!
Waar door ik, reis op reis, zo vinnig word bestreeden.
Maar, 'k laat my langer niet misleiden, door den schyn Van uw schynheiligheid, ik haat dat snood fenyn.
Laat Erumédes zich vry op uw gunst beroemen, en, door myn ongeluk, hem zelf gelukkig noemen, nu hy die plaats bezit, die aan my was beloofd.
Doch, hy zal nooit de vrucht, voor hy my heeft beroofd Van t leeven, naar zyn wensch, Prinses, daar van ontfangen Hoe zeer zyn hart, daar naar mag poogen en verlangen.
De gramschap heeft myn ziel op t hevigst aangeport.
Hy moet door zynen arm dit bloed eerst zien gestort, of t zyne, daar myn hand... filipina.
Gy zult daar mey niets winnen Dies stil de oploopendheid van uw ontruste zinnen.
Prins Erumédes heeft geen plaats in myn gemoed, Gelyk gy u verbeeld, als Aristinus doet.
Die medeminnaar zal in 't minste deel u schaaden, Schoon hy, beneffen u, om zyne braave daaden, Staat in myn hart geprent, 'k voldoe hier in myn pligt.
En gy zult op zyn tyd daar van haast zyn bericht, En myn getrouwe min tot u geensins verachten.
Vaar wel, en overleg myn reen in uw gedachten Eer dat gy onbedacht dien blinden aanslag waagd, wyl erumédes my zo wel als gy behaagd.
ARISTINUS, GFLANOR.
Dat s treffelyk bepleit, wat dunkt u van dat praatje?
Daar's nu geen zwarigheid, gy hebt een medemaatje, Die u getrouwelyk zal helpen waar hy kan Of dunkt u dat niet goed, ontslaat 'er u dan van, Of wilze tot een prys aan de meestbieding zetten, en Digitized by Google MEDEMINNAARS.
En tegen hem, om haar gaan gooijen dubbeletten.
Met dit beding, die wind blyft meester van de buid, En krygt voor zich, tot loon, een doorgesseepe bruid, die naar haar zinn'lykheid het kunsje zo kan draijen, dat zy, door hem bevryd, laat and're vruchten maaijen, arISTINUS.
Ik sta verbaast, ontsteld, Gelanor, door haar reën, Die 'k niet hegrypen kan. helaas!
Waar wil dit heeren?
Recht naar Akteön heen, dat s zonder tegenspreeken, Want deeze looze heks, is vol doortrapte streeken.
En gy blyft noch zo gek, dat gy u, reis op reis, Van haar weezer paaijen laat in dit vervloekt paleis.
Daar zy in 't openbaar met ons de gek steets scheeren, en slegts tot haar vermaak gebruiken naar begeeren.
Doch, hoe het gaat of niet, gy zyt en blyft steeds blind Om uw Fenicia, die gy zo teer bemind.
Maar volg myn raad, myn Heer, en wil haar voort verlaaten, en trek met my terstond naar uw verkreege staaten, Al waar uw moeder, om het missen van haar kroost, gelyk u is bekend, geduurig zuchten loost.
Want, zo gy met haar trouwd, zult gy uw hoofd verguldigen.
Uw onbezonne reën kan ik niet langer dulden.
Noch ik uw gekke min, die gy naar allen schyn Eerlang beklaagen zult... wat zal dit weder zyn?
Het tooneel veranderd, en verbeeld een Lusthof, Fenicia en Clordianus zitten in een Lustprieel.
CLORDIANUS onder de naam van Erumédes FENICIA, ARISTINUS.