floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Muf, houd een oog in 't zeil, past wel op uw geweer: Gewis een mensch die sterft, komt nooit of zelden weer: Nooit dient 't gevaar veragt; wie weet hoe 't af zal loopen?
Zo ons Alfonso rook, ons huit die zou 't bekoopen, En dan was 't werk verbrod.
Ook is een erge steek Vry twyffelagtig.
HERBAMUF.
Wis, het geen nog onlangs bleek Aan Juffrouw Marssepein, en Jonker Kasuaris; Men koos toen in de plaats van Dokter een Notaris, Die steuitten 't accident eer 't quaad zig had gezet.
Maar 'k lag met zwarigheid; uw spit, myn bajonet Die zouden hem en Jan, wel deeglyk werk beschaffen: Wy hebben 't doodslaan wis, en agten niet het blaffen Van jonge lekkers, die d'Outaaren met den bek Stout tergen, maar met vuist of degen, pad, nog slek.
Ik altereer vry ligt voor gruwelyke vloeken.
En die methode, Muf, is niet heel verr' te zoeken By hemen Jan, die steeds in wyn- en koffy-huis Zo buldren, dat men stil en vreedzaam als een muis Moet loeren: ô!
die maats die zweeren by 't krakeelen, Rinkinken, kreplen waart, nagtraven, dobble en spelen: Daags in de schermschool, dansplaats, kaats- en maly-baan, En 's avonds vol en dol, dat men kan gaan nog staan.
Zy vraagen nergens na: men mag haar min betrouwen Als speelders eeden, of 't geween van jonge vrouwen, 't Ja van een quaker, of 't woord van een Polityk.
Daar is het venster, ag!
't verlangen maakt me een lyk: 'k Wou nu wel amber zyn, dan kon my Netje ruiken, Maar zo de zoete slaap haar oogjes heeft gaan luiken, Wat raad dan?
Ons muzyk, dat is de beste raad.
t'Sa, datme eenparig als een brandklok toonen slaat.
Ik zal een mannestem met fleuit en veelen paaren, En toonen wat een brand schuilt onder gryze hairen.
Apol  Vermeer dees harmony, en stoor haar zagten slaap.
De Muzyk speelt een Ouvertuure.
Al beevende stampten ik zaaden en kruiden In een Mortiertje Korinthis Metaal: Als 't naakte Galantje, het zoet Cupidootje Der liefde Galenus, 't voortteelende Goodje Kwam huppelend springen in onze zaal.
Gewapend met pyltjes van salse parilla, En vlerkjes veel zoeter dan spaansche banilla, Of stroop van Althea, en Mel Rosaad.
Stout lagchende riep hy: weg weg met uw poeders; Aposemaas en Haustus, gevult in voeders, Zoo vol virtuiten als oude salaad!
Myn schigt is gewisser dan alle uw dranken, Linimenten, ptisanen, die de arme kranken Doen rammelen als een hout tiktakbert!
Zoo spreekende, spande het fieltje zyn boogje, En mikkende scherp met 't lonkende oogje, Schoot snorrend een schigje dwars in myn hert.
Met boeve grimmasjes zoo teeg hy aan 't vlugten, En ruischende wiekjes, t'wyl bittere zugten Ontschooten den boezem van Spadula.
Zo bitter zyn Coloquintische Greinen, Catholische extracten, Absinthii wynen, En 't oude Grieks Hiera Pikera.
Verzoet dan dees Dosis van bittre Opiaten, Met heele Manipels van Honingraaten.
Schenkt mee uit lipjes van Karmozyn Palliative zoentjes, schoon datze niet helpen De source der quaalen, 't is zeker zy stelpen Voor 't minste een groot gedeelte der pyn.
Antonet opent het venster.
Krik krak, ja sellement!
myne Antonet, Wel zuivre nagt-princes, 'k dogt datje nog te bed Laagt met een Incubus van fraaije competentie, En dat dit de oorzaak was van uw silentie.
Indien het niet en was uit maagdelyke schaamt, Verroeste zanger, die een koekoeks stem beschaamt, Weet zeeker dat ik zou die zotte bek en koonen Met 't volle pis-lampet, op 't aller-cierlykst kroonen.
Gy wekt nu kat en hond, die zoetjes zyn in rust.
Loop na het dolhuis nar, en stoort geen meisjes rust.
Slaapt uwe Juffer, Lam?
Ja deftige Apotheker, Chineesche Nagt-god, met die lange mensche steeker, Wat isser van uw dienst, doorlugte musikant?
't is mirakeleus, Messieurs, het ys dat brand.
spot niet zoete meit: zy zal gewis ontwaken En opstaan.
Morgen ja.
Loop gaat haar wakker maaken Ik heb twee schoteltjes, dog eventjes geschaart, En drie paar kopjes, dog by voorval ongepaart, Die zal u Herbamuf tot een vereering brengen.
Klarinde schroomt voor 't vuur, het poesje mogt haar zengen.
Gy bent al t'amoreus, geleerde kruidervent.
Nu pakje flux van hier, straatlooper alsje bent.
Zy kan het stampen van uw vyzels en mortieren Niet hooren, nog 't gehuil van dokters, die als gieren, De boodschap krassen van een dood of stervend aas.
Zwyg kruitje roertme niet, met al uw bits geraas: Ik heb het woord, geen once of dragma zal ik missen.
Heer, dat is assurant, men zou zig schier bepissen.
Geen once of dragma: stil, myn doodlyk Quid pro quo, Klarindes bed en heeft tans geen klisteer van noo.
Gy zoud ook nimmermeer te samen akkordeeren: Gy bent voor d'oudheid; zy voor linten, moesjes, veeren: Uw spaansche marsch mishaagt Mejuffers lugte tret: Uw smaak is drooge visch, de haare 't Huiwlyksbed.
Ik ben zoo droog niet lam, al schyn ik hoog in jaaren, En zou de Huiwlyk-zee, het als Alfons bevaaren.
Gy d'Huiwlyks-zee!
je blaakt  Als doode schelvis in een schevelingsche kriel; Gy bent komkommer-heet, verwarmend als aardbeijen, Zo blank als 't goude leer, of oude turkse spreijen.
Myn Juffers koets schrikt voor een meerzwyn of een kalf, Met pooten olyvet van populiere zalf.
Wat drommel zouje doen, als 't schaap by nagt te quellen?
Een Juffer wil geen klok by ronkers toonen tellen.
Want ofje slaapt of waakt,  Je bent een kegel, die of zwikt of nederleit.
Ik ben geen kegel, kind, geen meerzwyn, ligte Juffer, Komkommer of tapyt, nog een bekruiden suffer.
Wat meer beleeftheid.
Wat de duiker, ja en neen, Zo zeker als ik leef... ANTONET.
De duivel, dat zyn Eén!
d'Apteker vloekt zoo zoet als fransche confituuren; Nu, 't geen niet hevig is, kan eeuw en tyd verduuren.
Maar voor uw eigen eer  Zo vloekt by rottekruid, de dood, of sublimaat, By maankop, helsche quik, purgaatsjen en klisteeren, En zulke Recipees, die menschen ruïneeren.
Laat voor een fyne zus, en mennoos effe doek Die protestaatjen van banket en peperkoek.
Antonette lief, ey wilt ons niet begeeven!
Ik zal gelyk een musch aan Venus lymtak kleeven, Ik zal my slingren als groen veil om uwe leen; Kom doet uw deurtjen op, en loop zo ras niet heen.
Laat Herbamuf de piek van egte liefde planten Op uw fortresse, laat my klautren langs de kanten Van 't snee-wit Bastion, tot op het zoet gebergt.
Weg kleine Ciampion, dat was de mond getergt.
Het spreekwoord is, lang stroo geeft dikmaals weinig kooren, Een hoogen berg kort gras; indien ik kon deurbooren Uw wreedheid kind, je schold me voor geen endje worst.
dat zou wis een vlieg zyn op een kallifs borst.
SPAD.
Zie daar, 'k vereerje een prent van Ceuta, Stad der mooren.
Al gaafje het Koningryk, nog was de moeit verlooren.
schrandren Spadulaan, blyft dog by d'Apotheek, De Juffer past u als een preekstoel aan een leek.
Wel Kamenier der maan, uw tong is vreeslyk vaardig.
ATNONET.
Gezalfden substituit, myn is ruim d'uwe waardig.
HERBAM.
Ik had beleefder taal voor ons muzyk verwagt.
Doodbidders komen daags, maar nimmermeer by nagt.
HERB.
Wel sletvink, kamerkat, gevleugelde bodinne, Beplaastert popje, faktores van duistre minne, Geplukte koolmees, half-gezengde winterhes, 'k Lagch met uw stoute tong, geraffineerde tes.
Decoktje-ketel, zalf, klisteer en pleisterkruijer, Besmeerde traanton, moordklok, schelmsche vyzel-luijer, Die kopre doodbus, door quaatspreekentheid bewoont, Is waardig datze word met deze krans bekroont.
Zy werpt de waterpot op zyn hoofd.
Spadulaan en de Muzikanten vlugten.
Wie dat de zoete rust verlaat om geile poppen, Of als een uil, de nagt kiest voor het zonneligt, Word dikmaals overstulpt met diergelyke soppen, Van pispot, bezemstok, of krabben in 't gezigt.
Zie jongens wat een loon 't nagtraven en rinkinken Ons geeft in deze serenaad, My walgt die saus, 'k bespuw 't gebraad, En slyt voortaan met vrolyk drinken Den dag en nagt, en laat dat vinken, Waar van 't berouw volgt na de daad.
MEVROUW KEIZERS-THEE, ZUSJE PHENIX, SPADULAAN.
Het Toneel vertoont een Salet.
hoe verdrietig is 't, na 't geen men wenst te wagten.
Dat's waar Mevrouw, en zo zyn alle Minnaars klagten, Al myn verlangen is naar uw beminde Nigt.
ZUSJE FENIX.
Tut tut, daar's niet het geen voor 't huis cieraad niet zwigt.
Een Juffer is voor 't bed, maar al die raarigheden Zyn schatten die de ziel van onze sex bekleeden.
Daar komt de Dame zelf!
Zo komt d'Amandel-vogt En laaft een sterveling!
Zo word de zee bezogt Van Phoebus flonkrend ligt!
Zo ziet m'een roos verwikken.
Door dauw en 't zilvre nat.
Zo komt na 't doodlyk hikken Een Apoteekers kroes met hyacinth Siroop!
nader zonneligt, myn kind, myn zoetste hoop.
Kom wand'lend Kabinet, vervult met dierbre schatten, Ah!
'k ben onmagtig om 't genoegen te bevatten Van dees u blyde komst.
ANTONET, JAN in vrouwe klederen.
wat ik zie is glans, En zo naauwkeurig of het met een goud balans Verdeeld was.
Ja, Juffrou gelieft dat zo te zeggen.
JAN. 'k Moet bersten zo m' een zier of vezeltje ziet leggen, Ja niet een stofje zelfs van d'alderminste soort.
d'Ondeelbre vezeltjes die ruimen straks de poort, Wanneer Mevrouw dees plaats bezoekt met kurke muilen En een vergroot-glas, op dat niets zig zou verschuilen Voor hand of oogen.
Jan spreekt terwyl stil met Zusje Fenix.
myn Heer ik kryg een kleur Als conchenylje: myn Salet!
wat een leur, Een Garderob-kantoor by 't uw te vergelyken.
Mevrouw die zou gewis met 't vonnis heen gaan stryken, Zo Zusje Fenix daar ontrent zig uiten wil.
ZUSJE FENIX, heel opgetogen.
porcelein gestoelte.
JAN. Zoetjes stil, 't Is my alleen bewust.
Neen Juffer, geen secreeten.
Mevrouw, Mevrouw, dit nieuws dat moetje vliegens weeten, Gestoelt van porcelein, ah!
dat de staat dog let Op dees inventie!
Ah is 't mogelyk!
ik wil net Myn Groote zaal met twee dozynen flux zien pronken.
Met wat liefde en drift zal ik die dan belonken!
Weg nu met zilvre stof, gestoelt van porcelein!
Weg zyd damast, fluweel, gestaag door 't stof onrein, En die ik in een dag vyf zesmaal af moet stoffen, Want meisjes zyn te leuy, die zouden dat versloffen.
porcelein gestoelt, ja alles komt tans myn Voor 't oog als porcelein.
JAN. Nog zou 't wat anders zyn Zaagt gy eens tafeltjes van 't fynst Japanse linnen, Met maagde-parkement gevoert, uw ziel en zinnen Die zouden voor gewis onrustig zyn tot dat UE.
in eigendom een half dozyn bezat.
Die splyten door geen zon, die kan men altoos wassen, Zo blank als maagde-was; die schaaren nogte krassen, Al hebje meisjes uit de Meijery of Twent, Maar buiten my Mevrouw zo zyn die onbekent.
Mejuffer 'k zal dees dag van vreugden, eeuwig vieren, En flus myn Kamenier naar u verblyf toe stieren, ô!
Lieve Koopvrouw van scribaan en porcelein Gestoelte!
JAN. Ik heb nog iets, dat zou u gading zyn.
Die matten zyn kurieus, en glimmen als sucade Dog vreeslyk ouwerwets.
doet my de genade, Juffrouw is ergens iets van 't nieuwste, schoon vry duur?
Ik heb nooit geld gespaart, ja dat me een Garnituur Van goud of zilver lind, gebruikte in plaats van matten, Ik volgden flux die trant, spyt al het tegenspatten Der mans op modes; z' is een slegthoofd, die haar stoort Aan dwarse Grieken, want het nieuws altoos bekoort De zinnen van een vrouw.
Gewis dat is waaragtig, Mans woorden gelden niet, wanneer maar ietwets pragtig Van Oost of West, of Fransche of Engelsche aardigheen Ons sex bevalt.
stoort ons niet in deze reen.
Juffrouw die mode?
Die is tans point de Marselje.
is 't mooglyk!
JAN Zoetjes nu Mevrouw ontstelje Zo heevig niet.
Ik heb nog andre rarigheen.
By voorbeeld... M. KEIZERS-THEE.
Juffrou, hoe sidderen al myn leen.
Ik zie geen oogenblik dees matten voor myn oogen.
Foey, foey, ik zinnelyk, oh neen, ik ben bedroogen.
Ik ben een morsebel, een Domheers kamenier Van 't Mofs Westphaalen, foey!
ik brand van spyt als vier.
Ik zal myn zuivre vloer met deze matten spreijen, Al zoud een brief van Ces my binnen 't jaar geleijen.
Dat is niet met al, ik heb tapissery Van zuiver berg-kristal, klaar-blinkend als kandy; De Lyst is staal verguld, een konstwerk van Milaanen, De lambrisseering is vol goude en zilvre zwaanen, Festoenen van agaat, en 't Ormus paarlemoer Verdeelen 't stuk voor stuk.
Wat denkje, dat de vloer Is plankwerk, spiegelglad als deze?
bagatelle!
Neen, 't is een pronkstuk 't geen uw magtig zoude onstellen.
Myn vloeren zyn verlakt, verzilvert of verstaalt, De keuken wanden zelfs zyn om ende om bemaalt Met Fresco, Schilderkonst van Italiaansche Meesters, Bataaljes, bloemgewas, bosschaadjen vol van Heesters, Valeijen, Meermans, Amasonen, tovery; Ja duizend dingen meer, maar zet die aan een zy.
Ik heb een porceleine grot vol Hagedissen, Van jaspis, zee-koraal, met goude en zilvre lissen.
Prins Robberts stoofjes, die met atlas zyn bekleet, Met voorloop-lampjes, want die blyven altoos heet.
Ik brand nooit turf nog hout, nog koolvier, neen Madame, Myn huis is my te waard, 'k zou my dees botheid schamen: Een steentjen uit een pers, olyf of melkoton, Dat is een heldre vlam, zo zuiver als een zon.
'k Heb Kabinetten met uitheemsche rariteiten, Medaaljes, Mineraal, veel Peerlen, Crysolyten, Turkois en Esmaraud, Saphier en Hyacinth: 'k Heb een Japansche Pop, veel grooter als een kind, Uit paarlemoer gesneen, de oogjes zyn granaten.
Ik heb... M. KEIZERS-TH.
ah ik stik, wat kan het my nu baaten Dat Zusje Fenix, Marmelade en Spadulaan, Ja Delft en 's Gravenhaag my roemen als een zwaan Van zinlyk huis çieraad: ah my!
ik zal gaan sterven.
Wyk Spadulaan, die bromd, dat niemand ooit zou derven In punt van nettigheid, zig voegen nevens uw.
Hier is een diamant.
Vlugt als de nagt-uil, schuw Voor 't heldre zonneligt.
Ik zal vergulde Altaaren Opbouwen t'uwer eer: ja nimmer reukwerk spaaren, Juffrou, maar daaglyks met gebooge en bloote knien Uw offren.
Juffrou, gy zult my nooit verbien Dat ik uw schoenen kus, of boord van uwe kleeren.
Ik ben een poddegroes, een quab-aal; 'k zou graag leeren Het minste en slegtste deel van al u zinnelykheen.
Zo immer een Doctoor wierd in uw huis geleen, Om met een slagboom van purgatien, kruiden, dranken, Te stutten 't woedend heir van quaalen, die de kranken Bestormen dag en nagt: zo immer een klisteer Door d'Apothekers hand gezet u hinderst kon behagen: Gun dat ik door uw hulp, d' uit spoor geholde wagen Van 't superfyne net, herstel op d' egte baan: Ey!
Juffrouw, neemt myn dienst met mededoogen aan.
JAN. Mevrouw ik heb M. KEIZERS-THEE.
laat ons niets van hebben hooren, ô!
Al dat hebben priemt my als een scherpe dooren.
Ik heb nog geld Juffrouw, indien het maar een reis Op prys gestelt word: lam, ey lieve doet een eis.
Eist, vraagt, ik heb nog geld, eischt halve Republyken, Ik ben een Dame díe geen mensch behoeft te wyken.
JAN. 'k Heb waterpotjes die... M. KEIZERS-THEE.
't Gedult dat word gestoort.
JAN. Ik heb... ZUSJE FENIX.
droef geheb.
Ik word hier schelms vermoort.
Die waterpotjes zyn ZUSJE FENIX.
Juffrou ik bid genade.
JAN. Fluweel, SPAD.
hebd niet meer, u hebben is ons schade.
JAN. Ik heb... M. KEIZERS-THEE.
Ik kan niet meer.
JAN. Ik heb.
IAN.
Ik heb... M. KEISERS-THEE.
Geen leeven meer, ten zy ik iets verwerf.
JAN. Ik heb... M. KEISERS-THEE.
Zo ooit een bee verhoord wierd by een Koning, Verzoek ik hebt gedaan.. eischt huizen, land en woning; Eist 't geen ik niet en heb, of nimmermeer bezat, Ik zal het geeven voor die dierbre netheids schat Eischt al myn huis-çieraan, juweelen, wissel-brieven, Karos en paarden.
Eischt Juffrou met uw believen Zeemonsters, Armodils, een Walvis vyf a zes, Pisdiefjes, Kaimans... een gebalsemde Princes, Rynosters.... ZUSJE FENIX.
Hoord my beed, al ben ik van de lesten.
Ik geef de zuiverheid myns maagdoms graag ten besten Zo die tapissery van blinkend bergkristal Daar veil voor is.
neen Juffer 'k ben niet mal.
'K zal geen spiauter voor ducate-goud ontfangen; Men word te dikwils in die koopmanschap gevangen.
Mevrouw met uw verlof.
M. KEISERS-THEE.
Met authoriteit, Princes, Godinne van de fynste nettigheid.
Gebied, eist alles, vraagt, ik ben tot uw kommanden, Myn leeven of myn dood staan in uw lieve handen.
Dog haastig, schielyk; want.. JAN Heeft ook Mevrouw een man?
Want koopmanschap... M. KEISERS-THEE.
Daar 's niets dat ons beletten kan. Myn man is tot uw dienst: ik zal me doen onttrouwen, Indien ik 't tiendepart mag van uw schat behouwen.
JAN Dat is 't niet, maar een man is meester naar ik gis, En vrouwe koop is nul, voor 't minste ongewis; Schoon dat ik met Mevrouw mogt komen t'accordeeren, Myn Heer, als meester, mogt daar tegen protesteeren, En dan was 't falikant.
Myn man, ja wel 'k word dul, Die protesteeren, die 't accoort verklaaren nul!
Neen, neen, d' authoriteit der mannen is hier veilig, Als zynde onbekent: een vrouw haar woord is heilig En bondig hier te Land, De man.. de man zwygt stil, Is onderdanig en gehoorzaam aan de wil Van zyne huisvrouw, kind.. myn man.. zie par exempel, Zo ras zyn voeten maar genaaken onzen drempel, Doet flux zyn schoenen uit, en trekt zyn muile naan Van leer of vilt, die digt ontrent den ingang staan; Legt stok en degen af, als of hy een gevangen Bezogt, dan moet de meit zyn oude nagt-rok langen, En fulpe nagt-muts, dus gebakert, stil en tam Sluipt 't Heerschap na 't Cantoor, heel zedig als een lam, En zit gedoken in papier en oude boeken, Gelyk een huisrat; komt hem iemand eens bezoeken, Die gaat nooit verder als de grenspaal van 't kantoor: De rest van 't huis is ons, van agteren tot voor Somtyds gebeurt het, dog 't is raar en by gedogen, Dat vrienden, dees of geen, een glaasjen drinken mogen Op 't blaauwe plaatje, of wel ten hoogste in 't klein Salet, Maar dat is by gena, en 't beurt maar altemet.
JAN. Men zegt dat Engeland is 't Paradys der vrouwen, Dog zo dat deurgaat, moet men 't wis met Holland houwen.
Wel aan, 'k weet raad Mevrouw, dat die tapissery, Gestoelte en Kabinet, ja alles datter by Behoort, in eigendom met ap- en dependentie U kost en schadeloos geworde.
Wat sententie!
Juffer ga niet voort, maar laat my.. SUSJE FENIX Laat my d'eer Om eerst te spreeken.
Zoet, ey!
doetje dog geen zeer, Ik ben hier Heer en Voogd, en zal het vonnis stryken.
Dat is tyranny, die nooit in Republyken Geleeden is Mevrouw.
M. KEISERS THEE Ja 'k lagch met tyranny: Het geen my niet behaagt, dat stel ik aan een zy.
Laat dog d'Apteeker daar, en Zusje Fenix teemen ZUSJE FENIX.
't geen onmoog'lyk is, dat zal ik onderneemen, Ik bid en smeek, myn pols slaat onbeweeglyk stil!
Ik sterf!
het is gedaan; ik voel zelfs dat de spil Waar op het leevens rat snel omdraait, is aan 't zakken.
Ik neem myn afscheid, want de dood zit m' op de hakken.
De vlugge deeltjes in dees aarden alembek Zyn al geconstipeert.
Myn Geest is zelver ziek.
wilt die doodgalm voor uw Apotheek bewaaren Heer Spadulano.
Zusje Fenix stelt de snaaren Wat laager, of aanstonts ruimt beide myn Salet.
Mevrouw 'k gehoorzaam uw beveelen als een wet.
Ik was de eerste niet die bersten door het zwygen.
JAN Ha, ha!
men zal in 't end nog audiëntie krygen.
Mevrouw ik heb een broer, schoon, jeugdig, fris en ryk, Die ruim zoo proper is als ik of myns gelyk, Vol vuur en dertel bloed, in 't bloemtje van zyn leeven, Die zeer begeerig is, om zig per post te geeven In d'Huiwlyks-fuik van Kats: UE.
nu heeft een Nigt, Klinkt die te zamen door een band, zo hegt en digt, Dat niet als dood of kruid die schaaden kan of krenken, Op deeze voorstel kan Mevrouw haar eens bedenken.
Ik my bedenken?
geen minuit ofte oogenblik!
De koopmanschap gaat deur.
Wat ben ik in myn schik!
Ja, kan Klarind hem niet na waarde contenteeren, Zal myn persoon 't gebrek ten vollen repareeren.
Mevrouw ik heb uw woord, Klarinde komt my toe: Spyt alle Novateurs, Descart of Bontekoe, Spyt Circulatien, ofte al.. M. KEIZERS-THEE.
Heer Apotheker, Wat minder hevigheid: gy hebt myn woord, 't is zeker, Ik sta dat toe, maar legt dat raar en ongemeen Tapyt, gestoelte, grot, en d'andre kostlykheen In d'eene weegschaal, en in d'ander uw pretentie: 't Staat vast dat dan uw eisch vervalt in decadentie.
Die zwarigheid is klein, stelt dat aan d'eene zy, Neemt Zusje Fenix, dat 's een lekk're batery, Die min dan d' eersten, uw met tegenweer zal quellen.
Gelieft Mevrouw haar hand tot teiken dan te stellen?
Ik heb hier een Contract, waar aan dat niets mankeert Als dat de naamen zyn in blanco.
Dat en deerd De zaak in 't minste niet.
Loopt Netje roept Klarinde.
Maar uw Monfreer Juffrouw, waar is die nu te vinden, Want jonge juffertjes staan vast op 't point d'honneur.
Die wagt uw ordres op Mevrouw, ontrent de deur.
Hy is nog blood en jong, ik zal hem binnen nooden.
Madame met verlof.
Het hoeft niet, al myn boden Zyn tot uw dienst juffrouw.
JAN. Voor een minuit of zes Is 't noodig dat ik ga.. Mevrouw uw dienares.
Jan uit.
M. KEIZERS-THEE, SPADULAAN, ZUSJE FENIX, ANTONET, CLARINDE.
Schoon ik bewust ben van Alfonsoos min, Klarinde, Die uw een jaar geleen, wat vierigjes beminde; Als meede uw weerzin, die gy toonde om Spadulaan Uw trouw te schenken, komt een derde hier ter baan.
Uw eerste minnaar was vry losjes, en den tweeden Te stemmig, daar 's een Heer, die zal haar plaats bekleeden; Men heeft dog vaak gezien in 't Huwelyks besluit Een derde Campioen gaan stryken met de Bruid.
Ook is het tans wat raars, in al dees Krygs-rumoeren, Een jongman uit het veld, op Hymens Koets te voeren.
Nigje datje wist het kostelyk genot, Gy trouwde hem, al was hy dul of stapelzot.
Gestoelt en porcelein, tapissery en stoofjes?
Weg Zusje Fenix, roosje en diergelyke sloofjes, Weg Spadulaan, Mevrouw Sucade en Klatergoud!
'k Word opgenomen, Lam: word haastig dog getrouwt: Of anders.. Oh!
myn hoofd.. CLARINDE.
Mevrouw en dat zoo vaardig?
Ik ken my zoo veel eer en gunst schier als onwaardig.
Dog wat ik bidden mag, verschoon myn tedre jeugd.
Ik ben pas agtien jaar, en kan de Juffren vreugd Zo onbedagt voor 't jok van Hymen niet verwiss'len.
Is 't uw devoir dan Nigt myn ordres te bediss'len?
En wat uw jeugd belangt, een Juffer is als 't fruit, Het overryp is laf, zoo mede een oude Bruid.
Een malsche zomerkers, op haren tak vergeeten, Splyt door de zon, of word een musch of spreeuw zyn eeten.
Een agtien-jarig kind is 't sausje van een haas, Azyn en suiker, dog het zoet speelt altoos baas.
Mevrouw ik stem uw wil, by form van excuseeren... SPAD.
Zal d'arme Spadulaan uw hand en trouw ontbeeren?
tyd, ô!
zeden... ANTONET.
'k moet lagchen Spadulaan, Gy tragt naar iets, waar van 't gebruik uw zon verraan, 't Geen tegenstrydig is kan nimmer akkordeeren.
Komt overlegt de zaak eer d'uitslag u doet leeren.
Juffrouw Klarinde d'eer die komt u toe als Bruid.
Welk is de hinderpaal die uw genoegen stuit?
Ik kan met drank nog kruid uw zieken niet gerieven.
Ik ben geen Baal-Heer, die Coquettes kan believen.
Ik haat een vyzeltoon.
En ik vyoolen-klank.
Uw inborst is te doots SPADUL.
Uw spraak-lit is te lank.
KLAR.
Ik lag met porcelein en Chinaas schilderijen.
Ik kan 't Bazette-spel, Piket nog Ombre lijen.
KLARINDE Gy zoud een gier zyn aan myn vrolykheen en lust.
En gy een spook, dat 's nagts verhind'ren zou myn rust.
Daar 's iets nogtans, waar in wy konnen akkordeeren.
Te weten?
Vriend'lyk van malkaar te separeeren.
Zet vriend'lykheid apart, als strydig aan myn Geest.
Fiat, want myne is nooit voor drank of gif geweest.
Noord.
Zuid SPAD.
Oost.
West.. zoo ver als beide polen scheelen.
Zal onze trouw en hand voor eeuwig zig verdeelen.
Voorwaar die Cermony is aardig!
menig paar, Schoon lang vereend, tragt na zulk scheiden van malkaar.
Zie zoo Heer Spadulaan, men straft uw, als vermetel.
Vaar wel dan, grondvest daar de dood zyn beend'ren zetel Op boud.
Wat dunkje nu van zulk een Juffrenzwier?
Het geen den Satyr van Guarini dagt van 't vier.
Wel aan Mevrouw ik zal u keus niet tegenvroeten Zoo Zusje Fenix dit verlies gelieft te boeten Met haar perzoon.
Ik wagt myn vonnis zoete kind, Als een patient die zig omringt met Dokters vind.
Of schoon 't een maagd niet voegt zo losjes iets t'aanvaarden, Zal ik van den tyd En liefdens-pligt, de rest afwagten M. KEIZERS-THEE.
Loop met vlyt Naar buiten Antonet: waar blyft die suikre broeder?
Het voedzel van de vlam der netheid, en behoeder Van onze levens-lamp?
loop vliegens Antonet En roept hem.
M. KEIZERS-THEE, KLARINDE, SPADUL.
JAN, en ALFONSO, stemmig gekleed.
't Is niet eens van noden.
hoe net En proper is dien Heer, hoe stemmig hoed en kleeren?
Dat is wat anders als Alfonsoos haneveeren, Manchetten, pruiken en kokardes schoon van schyn, Welk veeltyds die Messieurs al haar verdiensten zyn.
Alfonso buigt zig tegen M. Keizersthee en 't gezelschap zonder iets te zeggen.
JAN Mevrouw laat ons de zaak doen zonder veel te spreeken: Hy 's bloode, en zou zig in een scheurtje schier versteeken; Dog dat zal door de tyd wel slyten.
Die een ram In stuursheid is, word vaak na 't Huwlyk wel een lam.
waar is 't contract?