floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
En daar door komen veel arme huisgezinnen in de Stadt.
Is dat gevoelen wat nieuws, of hebben wy dat al lang gehadt.
Waar zouden wy die snaaken doch eens by malkander kunnen vinden?
Dat weet ik niet, dewyl ze 'er aan geen vaste plaats durven binden, en schoon ze in 't afgelegenste der Stadt haar verzamelplaats hadden opgeregt, zo is hen de byeenkomst al meenigmaal van hooger hand ontzegt Derhalven staat haar gantsche vergadering op losse paalen.
Zie daar komt een raazend wyf haar man uit dat kroegje haalen, want zy weet dat hy met de Waardins dochter wonderlyk wel staat.
Maar zie, t schynt daar ook wel de mode, dat het wyf de man blaauwe oogen slaat.
Dat heeft reden genoeg, dewyl hy al zyn geld daar heeft gelaaten, en nu naar Oostindien moet voor Adelborst van de soldaaten.
Buiten dat, heeft hy al zyn vrouws knegten aan zyn arme suster toegeduwt, Die 'er eertyds zo dartel van leefde, dat 'er de gantsche buurt van heeft gegruwd.
Zyn daar dan ook Slaaven, die men malkaar mag verkoopen?
Hy noemt Obligatien, knegten, die ten laste van t Land loopen.
Dat wist ik niet, maar kyk, kyk daar eens op die smalle gragt, die man word met veel kusjens, door zyn wyfje, tot op de stoep gebragt.
Digitized by google p't BLYSPEL.
37 momus.
Dat is een gelukkig galant, en word van haar onderhouden.
Hy heeft kostelyk op haar beurs geleest, van de tyd af dat zy met haar man trouwde.
Haar dronke julfus betaald het gelach, en is de gek van 't spel, en nog schempt die Hoer op alle menschen, staat haar dat niet wel.
Hy was eertyds een Zieleverkooper, en zy een Koggelin van Dieven en Hoeren, Wiens naaste vrienden de galg en strop in haar Wapen voeren.
Wel ze is byget gekleed en gejuweeld als een koningin.
Je meend als een Hottentotse Princes of een Ryke Hoere waardin.
Maar wat wil die aanzienlyke man doch aan dat sleetije zeggen?
Dat is een Doctor, luister maar toe, dan behoef ik 't niet uit te leggen.
De doctor zyn zoon losbol by de mouw uit het steetje trekkende om laag.
Werft?
Waar hebje nu weder den gantschen nagt gezien, zie dat juweel, hy is zo dronken en vol als een beest.
Waar is je Horlogie en twee diamante Ringen?
Waar je goudbeurs jakhals, laat zien, waar t is, of ik zal er je toe dwingen.
ik kom van een bezoek, daar ik al myn meubeltiens liet, om dat men daar tegenwoordig zo veel ongemakken van ziet.
En by wie was dat, LOSBOL.
in 't was by die Koopmans dochter, groen laaken.
ARLEQUYN PHAETON, DOCTOOI.
Wel, zo ik verneem datje me weër logens wys komt maaken, zo magje denken, van morgen naar 't logement van 't Weeteringspoortje te mocten gaan, want ik wil wedden dat het weer verdobbeld of verhoerd is, gelyk je meer hebt gedaan.
Ja paai, je zelt lang zoeken, eerje regt zult weeten, Dat ik het by Juffrouw La Bazette, en myn Heer Kinke nove heb vergeeten.
Ik mag aan myn moër wat gaan vryven, en gebruiken myn oude list, want hy durft niets zonder haar beginnen, schoon hy van myn dobbelen al wist.
Dat gaat wel, de Vader vroeg op om visietes by kranken te geeven, wyl de Zoon eerst naar bed gaat.
Neen, dat is een regt Hoffelyk leeven.
Gaet uit Pisbekyken, en d'andere komt van de valsche Speelders zo vol als een swyn.
Ik zie nu wel dat 'er in alle ambagten beurzesnyders zyn.
De oude stroopt, en de jonge gaat zyn geld met Hoeren en dobbelen verteeren, Zo dat al wat van de Fluyt komt weer naar de Trommel moet keeren.
Daar worden twee Heertjens knaphandig van de Ratelwagt Uit de Corps de Garde met gewelt naar t Stadhuis toegebragt, En dat zo vroeg, dewyl de Capitein niet durft met hen accordeeren, Om al hun gepleegde schelmeryen, die zy eindelyk op hun rug uit zullen keeren.
't zyn kindjens van weelden, die wel tienmaal met groot geld zyn gelost, En door hunne straatschenderyen de moeders ruine hebben gekost.
Kyk, die verhuist met de noorderzon om 't geld van zyn dochter te krijgen.
Bloed wat zal hy op zyn huuwlykze Voorwaarde de gebraaden haan nu gaan speelen.
Nu zie je maar een klein staaltje hoe 't in die groote Stadt gaat, en zo wy tyd hadden, zoud gy wel wat anders bemerken, want in die straat Woond een pleitzieke, die om de waardy van een beuzem iemant zou ruineeren.
In dat huis zouje een wyf vinden daar veel fatzoendelyke mans by verkeeren Die de teefs eer, ten koste van hun bloed, tegens ieder een voorstaan, schoon zy alle nagten wel een galant of drie met veel vergenoeging laat gaan, wyl haar man, die in de leer gerust is, in een ander ver trek moet slaapen.
Je zoud zien, hoe zig in die Herberg de Comptoirknegts aan de kaart en dobbelsteenen vergaapen Die hun Meesters kassen verkragten, waar door dikmaals t gantsche geslagt In d'uiterste ruine en de grootste armoe werd gebragt.
Wy zouden ouders zien die op hun dogters inkomst leeven, en zo gruwelyk, als iets te denken is, alle eer en fatzoen voor geld overgeeven.
Hoe praat je zo?
Wel foei, dat is een gruwelyke schand.
Ja wel, daar heb ik nimmermeer van gehoord in ons land.
Maar zyn daar ook venynige Slangen of Serpenten by de Boeren?
O neen, daar zyn geen vergistige dieren Except de Hoeren.
Maar zouden wy de drankverkoopers geen inkt zien doen in haar Wyn, Daar de menschen met puisten van uitstaan, en tot der dood toe krank van zyn?
Zouden wy dat Waaltjen zyn magere vin du Paiis niet zien?
mengen?
Die hy door kunsjens tot Champagne of Bourgonjewyn weet te verlengen.
ARLEQUYN PHAETON.
Of maakenze met Moerbyen Lappen wat purper of rood, o!
Hy is oorzaak van zo meenig eerlyk mans dood.
Zouden wy niet zien, dat ons die mug stinkende kost op diste?
En dat de hollanders aldaar hun geld in nugtere kalfsvleesch verkwiste.
Zouden wy de bakkers niet digt zien knypen van de bollen en brood?
Zouden wy?
Meeuws.
Houw op kakelaar, 'k weet niet watje al uit je herssens stoot.
Je praat niet als van dingen die de keel en de maag raaken.
Kom steeken we daar een speltje by, hier ontmoeten ons gewigtiger zaaken.
Wy komen in de Zodiac, daar uw Vader twaalf mooije Huizen heeft staan.
Zie hier het eerste.
't toneel verbeeld een volkome lugt, en de twaalf hemelstekens.
MOMVs, PHAETON.
Waar moMVs.
Daar, wilt uw gezigt op dat schaar maar slaan.
Wat mag myn Vader daar meê in zyn huis uitregten?
't doet hem heugen dat hy Admetus in Tessalien diende, onder de Herdersknegten.
PNAETON.
Ik geloof, op myn waarheid, dat wy van Epaphus minder werden verspied.
Waar ziet gy die?
PEAETON.
zie je daar die dikke groote koc dan niet?
Dat is de firmamentsche Stier, wat mag d'onnozele bloed al vraagen.
Zy moet het my vergeeven, ik zal op een andere tyd beter zorg draagen.
Maar niets gelykt immers beter naar een Kater, als een Kat.
Heb ik myn leeven ooit, hier boven, kennis van Stieren of Koeyen gehadt.
Nu, wat zyn dat voor twee snaaken, die malkander zo liefelyk streelen?
Dat zyn van Jupiters bedienden, en volgen Ganimedes bedienen.
Zeg datze ons wat Eek haalen by de Kok van Jupyn Of verkoopt men ze hier om hoog?
Hy, breng hier wat asyn.
'k zie daar een schoone Kreeft, die wy kooken zullen.
Dat is actie genoeg om den geheelen dag lekkertjes te smullen.
bergme.
Wat scheeltje?
hoe maakje zulk een yszelyk geschreeuw?
Is 't wel wonder?
ziet daar een vervaarlyke groote Leeuw.
Die Leeuw was eertyds goed, maar zedert heeft hy de Zon met zyn klaauwen Al dikmaals aangevallen, en in zyn eigen ryk wezen benaauwen.
Maar wyl zy hem nu laat rusten, doet hy geen meer kwaad.
6009 Diotize A 43 ARLEQUYN PHAETON, PUAETON.
Ik moet het geloven, dewyl hy die Juffrouw niet aanvalt, die by hem staat.
De droes wat is zy schoon, zou ik haar wel eens durven aanranden.
Ja doch, als je de toppen van je vingers wilde verbranden.
PHAETOK.
Wat is 't voor een misje, of hoe werd zy hier boven genaamd?
Men noemdze virgo, of anders is zy voor de Zodiacsche Maagd befaamd.
Hoe, een Maagd?
ik zal op 't laast voor je leugens moeten schroomen.
Of zy is altyd de eerste die my zo groot en oud is voorgekomen.
Ho, ho, een Evenaar of Balans, welk een beduidsel heeft dat?
't is de balans van Justitie, daar hebben de Goden Compassie meë gehadt, Want dewyl ze om laag niet veel gebruikt wierd, is die hier een plaats gegeeven.
Daar schrik ik weêr.
Daar is een Scorpioen, bewaren wy ons leeven.
Doch daar volgt een Schutter, nu hoop ik hebben wy geen noodt.
Ik bidje mantje, schiet hem die pyl in 't lyf, en ziet dat je hem dood.
Nu is de vrees al uit.
Daar, weer een Gyt, zouden de Goden ook met de tering gekweld wezen?
En dat zy zich door 't drinken van de melk zoeken te geneezen.
**** Is hier de maat zo groot.
Kyk, die kan houd ten minsten wel een stoop.
pouze doy google d' BLYSPEL.
Als ik die voor acht stuivers vol goe wyn had, was 't zeker schande koop.
Hoe, vissen ook?
Zou Neptunus zo veel moeiten aanwenden van, dus hoog boven de wolken, zyn Visjagers te zenden.
't Gelyken wel Zeeposten, hoe, hebbenze die hier ook van doen?
Ik dagt dat die niet tydig waren, als in 't Zomersaizoen?
O neen, die vis is t heele Jaar door goed, en word hier veel gegeeten.
Hoe, komenze zulk een eind van 't aardryk af, dat wenschte ik wel te weeten. momus.
Venus is 'er een groote liefhebster van, en op haar verzoek zynze hier gebragt, die een goed voedzel geeven, waar door d'inwendige deelen werden verzagt.
Hou je respect, wyl we straks aan t Paleis der Zon zullen komen.
Nu dient 'er voor al wat Couragie en moed genomen.
Daar naderd reeds een van uw Vaders bevallige Nimphen op ons aan.
Als 't allemaal zulke Engelinnetjens zyn, zal ik 'er wel meê staan.
Sinte bulbak wat is zy schoon.
Nu is myn geluk niet af te meeten.
ZESDE TOONEEL de WINTER, verbeeld door een Juffrouw in Izabels gewaad.
MOMUS, PHAETON, VASTENAVOND.
Aaten wy haar spreeken.
Goeden dag juffertje, mag men je naam wel weeten?
Ze is vriendelyk.
Indien ik niet wist dat de maagdelyke staat by Apollo hoog wlerd geschat.
Zou ik gelooven, dewylje zo opgeschikt bent, datje lust tot hadt trouw ARLEQUYN PHAETON, de wINTER.
Ik bid dat gy me niet begekt, al kan myn opschik u niet behaagen.
Gy kond my immers wel.
En op uw spotterny kanje ook niet veel roem draagen.
Zie daar, ik zweerje dat ik het nooit in myn gedagten heb gehadt Om u te bespotten, neen ik was liever een omgekeerde Kat.
De winter.
Gy weet wel, dat wy om de derde maand herleeven, En ieder aan dit Hof haar zoete vrugten geeven, dus dienen wy de Zon met viergetal in t jaar.
Houd gy u nu zo schlegt, dat vind ik zeker raar, maar 'k merk, Heer momus zockt van daag met my te gekken.
Wel juffrouw, dan wilde ik liever myn neus van myn aanziet trekken.
Hoor dan, 't is nu de beurt van myne dienstbaarheid.
Wel nou spotje zelfs, en ik merk datje momus misleid.
Hoe, 't is nu Winter, en de Winter gaat altoos treuren Geen mensch is zo arm als die koudaard gesteld.
Hy is bleek van gezigt, en heeft doodsche couleuren, maar gy, die my hier nu een sprookje verteld, Hebt de lieflykste purpere roode roozen, Die op uw twee snecuwwitte kaakjens bloozen.
Des Winters lippen zyn doodelyk kout, Maar d'uwe zyn rooder als lieflyke krooten, maar 'k zie dat gy 't beste verborregen houdt, En durft die twee Gloobens van sneeuw niet ontblooten.
mogt ik die raaken, behoudens uw eer.
Uw hand zou bevriezen, gelooft my myn Heer.
Met blaazen kan ik ze gemaklyk ontdoojen, Of 'k zal 'er wat warreme bollen in goojen.
De winter serjeus.
Ik ben de Winter, zeg ik nog, en hou het staan, die BLYSPEL.
Die nimmermeer vroeg kan komen die haar vrouwtjens gaade slaan, als voor de Grysaarts.
En die de wederkomst der Officieren schroomen.
Die Paaitjens zyn altoos met vrees aangedaan, Dewylze in gedagten iets anders verwagten, als kroontjens en kransjens van lauwere blaan.
Is de Winter zo schoon, wat bekoorelykheden, wat een lieflyk gezigt, wat aanbidlyke leden Heeft de groene en behaaglyke Lente dan niet?
dat iemand schrikt die 't ziet.
Zy treurd en weend, momus.
De Zon heeft het verdriet in t eind verdrooten, Door d'aardsche Juffertjens aan hem gedaan, wyl haar de Lentetyd door hartzeer doet vergaan, En van haar minnaars door het oorlog komt ontblooten.
Dat Hemels ligt, verlegen met haar smert Bewoog, door lang gevlei, Cupidoos hert, om op der aard de schrik en storm te doen regeeren, In plaats van de Zephiers of weste wind Maar k moet met schaamte u hier verhaalen, Dat ik my nu bedrogen vind, Waar op de Lente met groot regt mag smaalen, Wyl onze Helden, die ten Oorlog gaan in t veld, Nog onlangs lagten met myn sneeuw of bar geweld, en schoon ik haar met ys en vorst kwam plaagen, Zy namen echter in het vegten groot behaagen, t Beleg van Stadt en Sterktens ging al voort, men agtervolgde, als in de zomer, brand en moord.
Dies heb ik, om haar meerder vreugd te geeven, Besloten te veranderen van leeven, En me aangenaam te toonen in myn tyd, Wyl nu de Lente niet als vorst en sneeuw verspreid, je en dertele Juffrouwen, Op t bidden van de jongOfficiers lang by haar uit het veld te houwen.
Myn ryk is zedert het bekoorelykst geweest.
'k ben van de vier Saizoens het vroolykste van geest.
'k geef 's avonds tyd om in 't geheim te konnen vryen.
'k breng zoet gezelschap onder 't pypje by malkaar.
Ik geef het bal en Vastenavond ieder jaar, des ben ik meer geägt als d'andere getyen.
Aan alle Hoven is uw naam het hoogst vermaard.
mogt gy, met uw vreugde en banketteren, Hier viermaal alle Jaaren wederkeeren, Want gy zyt meër als vyftig Lentens waard.
't zyn zotten die anders praaten, En u den grootsten roem niet laaten, want t'y, pas in de Voortyd uitgebroeid, is 's Winters tot een goë Kapoen gegroeid.
Wat mensch schept doch vermaak in knoppen van de bladen!
Wie kan zyn leege maag met Tyloozen verzaaden?
My dunkt dat Floraas slegt en gek gebied Maar over Witjens strekt, en verder niet.
Die u by een van drien wil gelyken, Moet, nevens myn perzoon, t rechtvaardig vonnis stryken, Dat gy veel meër verschild van d'and're allemaal, als d'allerz waarste Kraay doet van een nagtegaal.
Neen, 'k moet het Saizoen van de Beulingen pryzen Van 't Hoofdvlees en Pens en lekk're saucyzen.
Wie is deez' dart 'le gast, die daar zo vrolyk staat?
Hoe, is hy stom of doof, ik hoor niet dat hy praat.
Die vraat is tot de keel met aubrozyn beladen.
De Nectar kan dien grooten dronkaard niet verzaaden, dies is hy magteloos te spreeken als gy ziet.
Het is een Dag myn Heer, t is vreemd, kent gy hem niet.
Een dag, een dag, dan is 't geen schoft, ik zag hem wel voor deezen.
Die dag vol spys en goede wyn, zal geen der Vastendagen wezen, maar t moet de Dingsdag van de Vastenavond zyn.
Digitized by google de bloyspel.
41 de winter.
... PHAETON.
Wat moet de week niet al vermaak genieten In zulk een groote, vette en bekoorelyke dag.
Hy zou me geen dertigmaal 's maands verdrieten, want by die Smulfrik is 'er altyd vry gelag.
Is Mars zyn Peter niet?
Je meend Sileen, naar ik het reeken, de week heeft zeven kind'ren, is 't niet raar?
Maak dat ik alle zes zyn broeders kan spreeken, want 'k vind die jonge knegt al wonder raar.
Zo als gy deeze ziet, zyn net al onze dagen.
Het spreekwoord zegt, dat d'een geest vreugde en d'and're plaagen.
't is waar, dat auiks om laag op 't aardryk veel geschied, de zon, een vriend van 't lot en wiszelvalligheden, gunt ons hier vreugd, vernoegzaamheid en frissche leden.
In ieder dag die hy ons geeft, is nooit verdriet, Maar 'k zie hem naderen, nu moet ik van u scheiden, gy kund hem sproeken wyl hy uit zal ryden.
De ZON, momus, PHAETON.
De zon.
myn heer Momus, wel goeje vriend, zyt gi daar?
men ziet u pas eens in 't jaar.
Momus aan Phacton.
Ik kom u hier eindelyk met een dierbaar perzoon genaaken.
Doet nu uw Compliment Monsieur, of k zal t je helpen maaken.
ARLEQUYN PHAETON, PHAETON haranguerende.
vader van de Getyden en dagen, onwaardeerlyke schat.
Oog des Hemels, die, schoon het zo rond is als dat van een kat, het firmament doet met een glans van majesteit leeven.
Planeet, die, als gy wilt, de gezondheid aan de Waereld kond geeven, en de natuur, mildaadig met vrugtbaarheid vereerd.
Uitvinder van 't glansig metaal, die ons het nut gebruik daar van leerd.
Onvergelykelyke goudslager.
Grootste Muntmeester van de Metaalen zo als ze groejen, Die de machtigste Monarchen zo knaphandig weeten te snoeyen.
Ol oorsprog dat de Druyven rypen, die ons welvaard bedroegd, En voor d'a me Soldaaten al de modderige wegen droogd.
Beschermheer van alles goeds, van Wyn, kooren en meedoonen, van crooten, raaken, radyzen en hooggeagte pompoenen.
Van Kiewitten, Kikvorssen en Aapen, en eindelyk myn lieve Papa, indien myn moeders zeggen waar is, daar ik veel geloof aan slaa, of climeene moest haar met ydele glorie willen vlyen.
Ben jy t myn Phaëton, weest welkom in deeze kontryen.
Kom, bid ik, by me, op dat gy van myn vaderlyke gunst werd bestraald.
Hoorje 't wel broërtje?
Nu verzoek ik datje dit aan papa phus doch verhaald.
Wyl gy hier zamen secreeten hebt te verhandelen, zal ik te rug keeren.
Aan Phaëton stil.
Vergeet niet vryertje, datje 't phobus by Stix doet zweeren.
Wat vreugd is t me dat ik u zie, maar wat regt Climeene al uit.
43 PHAETON.
Zy is ter dood bedroeft, en grimt als een bedroge Bruid.
PHAETON huilende.
Ze zeggen dat ik je Zoon niet ben, en dat ik het nooit zal konnen aantoonen, Ja, dat myn Moederlief u, als myn Moei, de Maan wist te kroonen, En uw hoofd met veel straalen van t eerste quartier heeft vereerd.
Al wie die schoone in 't minste mishandeld of deerd, zal ik, op dezelve wys, met pyl en boog ontzielen, als ik Python deed, die uw Grootmoeder Latone heeft zoeken te vernielen.
Laton?
Nu hoort men wel dat ik afkomstig ben van de ton of vat.
Maak je niet kwaad om myn Moeder, want 't heeft zo veel noot niet gehadt.
Je bent heet en galagtig van bloed, daarom moet je u niet stooren, De gramschap is oneigen, aan die van zulke fatzoendelyke luy zyn gebooren, des verzoek ik, dat om mynent wil, geen ongeluk geschiedt.
Want ik scheurde myn reuzel, indien ik in dit hoog gebied Door uw gramschap of tooren, een Eclipsis by u zou verwekken, En datje, door een Colera Morbus, stilletjens naar bed toe moest trekken.
Wat wilt gy dan dat ik om Climenes eer en fatzoen Voor haar lieve dogters en voornamelyk voor u, zal doen?
Gelieft my maar een Authentique, of waare proefte geeven, Dat ik uw Zoon ben, en dan kan ik als een klein koningje leeven.
Wat is uw verzoek?
spreek maar vry op als een man?
DoL 50 arlequin PHAETON, p.
't is maar een beuzeling.
Zie daar, beloof je t me dan?
Ja, 'k goefu myn woord.
Kan ik 'er wel staat op maaken?
Wel vlock 'er dan eens op.
Ik sweer dat ik anders nooit Jupiter mag genaaken.
Is dat al meë een Eed?
Wel je zweerd by je eigen maat.
Neen, vlock by iets daar je banger voor zyt, anders is 't maar malle praat.
DEZON.
By alles wat gy wilt.
Sweer je dan by 't stik?
O ja, en ik zal nog hooger sweeren.
Neen, dat is genoeg.
Zet nu voet aan land.
Hoord dan na myn begeeren.
Ik bid, dat je my deezen dag je vergulde charetje maar leend.
O stoute Jongeling, ik hoop niet dat je 't meend?
Al ben ik jong, 'k heb zo veel slimme wegen bereden, 't zou 't eerst van myn leeven zyn dat ik ongeluk heb geleden.
't is wel waar, dat ik eens getuimeld heb, en dat was door den drank.
Maar nu ben ik nugteren, leende ze me dan, en ik weet het je al myn leeven dank.
Verlaat dat opzet.
Ik wilje liever een goed Officie koopen.
Wel of ik gek was.
Zou dan iemant al zyn leven voor een Boerezoon loopen?
Die 't gestagt der Zon zo veel vereerd en gelykt als twee droppels wyn.
De zorg die k voor u draag, is een waare proef, dat gy myn Zoon moet zyn.
Ik ben egter gerust op je woord, want de Goden mogen niet mynedig wezen.
Maar de menschen doen duizend valsche Eeden zonder de hel te vreezen.
PHAETON Trots.
Neen, ik geef aan die praatjens geen gehoor.
Het lust me, t val hoe t vall, het Vaderlyke spoor, het goude zonnespoor te volgen en te zwaaijen, rondom den Hemelkloot, al zou er t hoofd afdraaijen, en d'oogen in het hoofd van scheemeren in t licht.
't is wel, ga dan vry heen, o onbezonne wicht.
Gy zult, dat zeg ik nog, dien stouten togt beklaagen.
Waar blyven d'uuren?
voort, span in, span in de waagen, En breng die aanstonds, met myn paarden, hier van stal, wyl ik my, in een wolk, rondom bedekken zal, Om aan de Waereld myne zwakheid te betoonen, En dat myn afzyn, niemant, wie t ook zy, mag hoonen.
bigiteb. google arlequyn PHAETON, alleen, klimmende in een kakstoel door vier Speenvarkens getrokken.
'k ben dan eindelyk alleen in dit rytuig, dat ziet 'er by myn keel wel uit, en pareerd veel meër als de koets of de Slee van de rykste Bruid.
Maar vier paarden, wel zou dat niet tegens 't respect der Goden stryden?
De minste, die om laag maar geld heeft, zou zig schaamen om met minder te ryden.
Ja geen Pagters, Verklikkers, nog Hannekens kindt is reeds zo stout, Dat hy niet door geld een verguld rytuig met vier schoone paarden hout.
En komt het Fortuin hen eens schielyk de nek te keeren Hebben zy nog wel zo veel over, om te Viaanen met twee Paarden den adel te braveren.
Ik wenschte dat Galathé my in deeze Triumph eens zag, Wat zou zy in haar schik zyn, 'k wed ze bedeed haar van lag.
Kom myn lieve beesjens, wy zullen die Nimph stapvoets af gaan haalen.
Ik wil, in t afryden van de stal, hen niet te naauw bepaalen, Want de paarden der Goden zyn redelyker als veel menschen die ik kan. Kom myn beminlykste schepseltjens, verzet je tedere pootjens dan t huis van Galathé is digt by de Poort, daar zel ik je luî lekkertjes tracteren, En op t Plyn, in de Goude Wagen, dubbeld voer vereeren.
Je moest aan die zy niet dringen, t zjo, houhurt?
Je bent wat hard in je bekje Monsieur Pyrous, nou malle gekje sta.
En jy eous met je Carbetten, zo je niet beter wild, zal ik er de zweep op leggen.
Wel Messieurs Ethon en Phlegon, wat wilje lui met die valsche sprongen zeggen?
53 Vervloekt Canalje, je bent waard dat men je voor de ploeg spand.
Waar wilje daar loopen?
O rug zeg ik, daar moet je niet zyn, gebruik doch meer verstand.
Op zulk een wys zou je luy me van de zolder in de kelder doen rollen.
Waar treedje daar uit t spoor?
ik zou by myn leven wel zui zebollen.
zyn hier niet ergens van myn Vaders knegts?
Ik haal de bras zo veel links aan als ik kan, en de beesten loopen regts.
Hoor je lui niet?
ieder is doof, hoe zal t hier afloopen?
Kom, help ten minsten de wagen sorren, wilt wat touw gaan koopen.
ik had liever al myn leeven voor bastaard gegaan, als dat ik deeze vervloekte malle togt heb gedaan.
Ik kanze niet langer tegenhouden, ik ben verlooren, en sterf van al dat maalen De droes moet Momus, Epaphus, Galathé, en myn gek van een Vader haalen.
Ik was liever de zoon van een Obliedraaijer, of een Overtoomsche Jager geweest, al was 't maar van een dopjes speelder, of zakdief, ja liefst van een beest.
Vervloekte Paarden, zo ik het ontkom, zal ik je voor onbekwaam verklaaren, om in de Farmentische Stoetery ooit of ooit te doen bewaren.
Daar zettenze op de stengendeur, ò Goôn!
hoe zal 't vergaan?
Ze zullen me vast doen tuimelen, eer ik myn speelreisje heb gedaan.
Een Marche werd gespeeld, waar op eenige danschen die door de zon verbrand zyn.
De rivier zingt, ach!
wat smert, ik kan niet meer.
Geeft doch myn ingewanden, Die van de dorst verbranden, een kan wyn dan leef ik weer.
ARLEQUYN PHAETON, het Aardryk zingt, is niemant in de Stadt byder hanl?
brund!
Wil 't stuyten, met spuyten haal emmers en water wel foey is 't goen schand?
Kom drekstampers kom, met uw tinne klisteeren Om t onceval ui onze darmen te keeren.
Wy werden door t vuur en de vlam overmand.
Wederom een dans van de menschen die door de zon zyn verbrand.
Phaëton verschynd wederom in de Lucht, doch word door Jupyns blixem met Kakstoel en Varkens uit den Hemel verslagen, vallende al te zamen in de Rivier de Po.
Een sater zingt, welk een verkooling daald uit den hoogen!
Wyl wy droogen, dank heeft Bachus voor zyn schat Die, met s menschen dorst bewogen, ons weer zegend met zyn nat.
Een andere sater zingt, vader geeft wyn, zyt nu niet kaarig, nog te spaarig, na de straf van Phaëten.
die snotneus was juist jaarig, Toen zyn gekke val begon.
't toneel verbeeld een Landschat, daar aan den Oever van de Rivier de Po een belachelyke Tombe is gemaakt, daar Phaëton op legt.
MOMUS, gevolgd van verscheide knegts.
yl Phaëton dood is, kan Epaphus nu gerust met Ga lathé trouwen.
'k hoor, het deezen avond zouw geschieden, en dat men 'er Bruiloft zal houwen.
Haar Vader amphrizus heeft het gastmaal reeds besteld.
Aan een van de knegts.
Ga jy met myn schuitje uit visschen, maar ziet wel toe dat gy uw vingers niet kneld.
De droes, wat zie ik?
De oevers van de Rivier zyn gebraaden en gezooden.
Indien 't met de Vissen ook zo is, hebben wy geen turf of hout van noden.