floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Dat ik haar kreeg voor myn Bruid.
Heer het was een goede buit, want na dat ik zag van varren, had zy oogjes als twee Starren, En een halsje wit en blank, haar gelyk een wyngaards rank, zag ik door malkander glooren, tantjes had zy als yvooren, ja ik zag nooit morremersteen.
Dat myn wit en klaarder scheen, ook zag ik haar rooder wangen.
Piero, gy maakt myn verlangen, Nog veel grooter als voorheen, zeg wat docht u van haar reen.
Zy dient myn Heer wel door haar spreken, By een Advocaat vergeleken Want zy sprak met goed beleid.
Hoe scheen u haar raddigheid.
Heer als gy myn wilt geloven, dunkt my gaat zy ver te boven, een Diaan, die in het Wout.
Op 't wilt loopt rad en stout.
Wat docht u van al haar leden?
PIFRO.
Heer van boven tot beneden, Scheen dat alderzoetste lam, of zy nu zoo eerst quam, Wel gevouwen uit een koffer.
Kortom zy lykt een zoete Joffer, maar myn Heer als gy haar nu Krygt, zal ik als knegt dan u Evenwel niet langer dienen.
Piero, zoud gy anders mienen, gy zult zyn gelyk voorheen, myn Knegt en Raadsman ook met een.
Dat wil ik heel graag niet hooren, Raadsman heb ik lang versworen, Om te raaden eenig mens, Want raad ik er na haar wens, Komen zy my maar bedanken, Valt t mis zy staan te janken, Zienen als een Spin zoo quaad, Neen myn Heer, ik bid u laat, Raadsman met myn achter blyven, En u maar als Knegt geryven.
Hoe heb ik ook quaad van geest, Om u raden gram geweest.
Heer dat is nog flus gebleeken, Doen ik maar begon te spreken, van out Rome, en Spanje daar, 300 g bedroeken.
Gy u slag niet wel nam waar, ia ik moest u toorn ontvlieden.
Swyg, dat zal niet meer geschieden, het was maar een haadligheid, Ik beloof u voor altyd, Nimmer quaadheid te beschenken, Ook daar nooit meer om te denken, Maar Piero hoe oud zoud gi Schatten, deze Maagd die my, Hier doet wagten met verlangen, Om haar weder te ontfangen.
Heer die vraag is myn te hoog, Want ik heb haar met myn oog, In de Kerk niet zien doopen, Ook heb ik haar niet zien loopen dus zou 't myn, Doe sy klein was, Zeper kunst te raden zyn, Hoe oud datze is van Jaaren, lodewyk.
Schad gy haar dan om te paaren, nu niet net van pas, piero.
Net van Pas in folio, Schad ik haar nu om te trouwen, Net van pas om huis te houwen.
Net van pas, om u te dien, Net van pas, om toe te zien, Voor en achter, van ter zeide, Heer tot welstand van u beide, Maar myn dunkt daar komt zy aan.
Zy is t, nu hoop ik te verstaan, t geen daar ik zoo lang na tragten, want zy kan myn pyn verzagten.
LODEVYK, PIERO, KATRINA, HELENA.
LODEVIR.
Zy wellekon myn waarde ael Beeld voor wien ik neder kniel.
Ei wat knielt myn jonker aardig, HELENA.
Heer ik ben die gunst niet waardig Die gy myn met vlyt betoont.
Gy die in myn boesem woont, Zult nog meerder blyke vinden.
Als ik zyn mag uw beminden.
Heer is dan myn Kind by u, zoo hoog geagt dat gy haar nu, Komt in deugd en eer beminnen, lodewyk.
Ik roep de Gode en Godinnen Tot getuige dat ik in noot, Voor haar wil lopen in de dood, Ja zoo lang als ik zal leven, Ik wil haar ook op trouw voort geven, Deze brief tot onderpand, Geschreven door myn eige hand, Ook dit borst juweel vol steenen, Als gy myn hier wilt verleenen, Het zoete jaawpord.
Als gy Heer, haar bemind nog eens in eer, wil ik u niet wedetstreven, by oogle Maar bedrogen.
Maar myn kind u overgeven.
Ryk myn dan u lieve hand, Daar is dan op trouw te pand, dit juweel myn zielsveogdesse, en dees brief.
U dienaars, blyf ik Heer tot dat de dood, myn rukken komt uit 's werelds kloot.
Ik wensje dan met haar verheven.
Lang vol vreugd op aard te leven.
Ik wensje ook geluk myn Heer,.
Ik dank u alle voor die eer.
Die gy zaam betoond vol kragten.
Heer nu krygt gy voor lang wagten.
Een die u behagen kan.... lodewyk.
Piero, neemt dees goudbeurs an, die ik u steeds kwam beloven, als ik was myn druk te boven.
Ik dank u Heer voor zulken buit, En ik wens u met de Bruit, lang te leven vol kourasie, hy ik speel als Jan Potasie, met zyn muts, ik met de beurs, hoe klinkt het goud Messiurs, Heerschop zyne het Ducaten, lodewyk.
't zyn altoos ronde platen.
Maar wie komt daar op ons aan?
B2v, p. 20 de verliefde reiniger pietro.
Dat's my qualyk om te raan, Maar na dat ik zie van veeren, 't Is de Vrouw daar wy loseeren, ja zy is 't, ik heb 't geraan.
LODEWYk, KATryn, HELENA, PIERO, marie.
Myn Heer hoe vind ik u hier staan, Op de straat, wie zou dat dromen, Als gy nu eens t'huis wilt komen, ik weet een Dogter ryk bewind.
LODEVYR.
Ik ben tot deze nu gesind, en heb haar ook trouw gegeven.
Myn Heer wat hebt gy bedreven.
Hoe bedreven, zeg wat reen.
MARIe, Heer ik heb haar op gaan kleen, Om dat zy een lief zou krygen, Maar wie dogt dat gy zou nygen, Na een Maagd zoo slegt van stand.
Hoe trilt my het ingewand, komen dan dees mooje kleeren, en dees opgepronke veeren, u toe, zeg?
O ja myn Heer, die bedrogen.
Die moet ik ook hebbe weer, of gy moetze myn betalen.
Gy kunt die vry weder halen, Want ik wil haar niet, o neen.
Lief wat zyne dat voor reen, Hebt gy my geen trouw gegeven, Door uw eige hand geschreven.
Swyg verwaande, of ik sweer.
Geef my dan de kleeren weer, dien ik u flus heb gaan lienen.
Trekt zyn degen.
O gode moet ik zulks zienen.
Zagt myn Heer, wat wilt gy doen.
Ik wil op haar myn gramschap woen, die myn vreugt dus komt ontroven.
Heer ey wilt die gramschap doven, 't is om bestent wil gedaan, Neemt haar in genaden aan, Ziet eens hoe haar wangen blosen, Schoonder als twee roode roosen, Och zy lonkt en lagt u toe, Schoon dat deze geesel roe, U komt op de schouders daalen, Houd u woord.
Zy zullen smaalen, als ik met haar trouw Seggen dat ik van een Vrouw.
Ben bedrogen, o wat schanden.
B3v, p. 22 de verliefde reisiger pietro.
Heer, trekt met haar uit dees landen.
Goon ik ben myn zelven niet Door dit eereloos verdriet, dat myn hier nu komt gebeuren.
Heer verzet dog al dat treuren, Neemt de Maget tot uw Bruid, schoon dat zy heeft niet een duit, wat kan u de rykdom geven, gy hebt immers om te leven Geld en goed genoeg, myn Heer, mind haar om haar deugd en eer, Want wat zou het u dog baten, als gy haar nu ging verlaten, was de schand nog eens zoo groot.
Piero, zy is naakt en bloot.
Och myn Heer ik heb voor dezen Wel een aar geval gelezen, hoe dat een koning zoet van zin.
Trouwde met een Harderin, mee maar om haar schoone wezen.
Kom ik sal dan weer aan deze Maagd, gaan ryke toe myn hand, En vergeten deze schand, Treur niet lief ik zal u trouwen, En ook voor de myne houwen, als gy met malkander wil, van dit voorval swyge stil, En myn nimmer hier me schonden.
Ik zal nooit myn tong gaan wenden, om bedrogen.
Om te spreken van dees zaak.
Gy zult nooit op myn u wraak .
Laate styge om myn snappen, ik liet my aan huspot kappen, Liever, eer ik quaad van gril, van dees zaken spreken wil.
Wel dan hou ik hier op heeden, myn belofte trouw met eeden, en men zal in huis dan voort Het Huwelyk veste met accoord.
Tegen Katrina en Marie.
Gy zult van de naaste vrinden Zyn, die ik met vreugd zal vinden, Op myn Bruiloft, zoet in vree, voor t geene dat gy dee, Aan dees Maagd myn welbeminden.
Heer ik zal my laten vinden.
Piero die zal schenker zyn, In het plengen van de Wyn, in t dansen zult gy zienen, hoe ik roeren kan myn bienen.
Geef myn dan uw hand myn Bruid.
Daar is ze lief tot dat ik uyt, deze wereld word genomen.
Gaan wy dan.
Wie zou dat dromen, Dat myn Jonker hier zoo zou, Gaau geraken aan een Vrouw, maar gy Jonkers die dit lezen, Wilt zoo haastig dog niet wezen, Of gy raakt licht tot uw leet, Wel mee bedrogen eer gy 't weet.
HARMANUS VARENHORST, EINDE.
In de Korten Inhoud staat.
Hy geeft hem trouwen.
Hy geeft haar trouw.
S77. bewaarder bedroogen.
Versiert met verscheide dansen.
IN SGRAVENHAGE, gedrukt by GERRITRAMMAZEYN, boekdrukker in de Houtstraat, by VERTOONDERS.
HORATIO, Geweesen Mimiaar, en nu noch verlieft op Cintia.
MEZETYN, dienaar van horatio.
DOCTOR, CINTIA, Vrouw van den Doctoor.
ALcides, een Snorhert verlioft op Cintia.
KAPITANO, in dienst van Alcides.
ARLEKYN, lia dienst van Horatio.
SCHARAMOUCHIE. het tooneel verbeeld een Buynt Huysen, en Vebouwen met Balkons.
Pag. 3 de vrouwbewaarder bedroogen.
Klugtspel.
HORATIO, mezetyn.
Ja, mezetyn, 'k heb voorgenoomen, om endlijk tot mijn wit te koomen, want Kupido, dat dartle kind, Heeft door de liefde my verblind.
Cintia, speelt in mijn tianen, Maar 'k zie geen uytkomst in mijn minnen, Door dien dat zy reeds is getrouwt, Het welk my duysent maalen rouwt, hoewel ik my niet kan beklaagen, Dat zy haar trouwloos heeft gedraagen, Want doen ik ben uyt 't Land geweest, DE VROUWBEWAARDER Was al voor deese zaak bevreest, Als dat haar Ouders, soude trouwen Haar kind, aan deese rijken Ouwen En halve gek van een Doctoor, Die haar al over lang verkoor.
Wat vreugde heeftze nu te wagten?
Zy slyt in druk meest al haar nagten.
Zy schryft my nog wel eens, maar 'k kan haar niet eens spreeken, om haar man.
Maar gy, die altyd plag voor deesen Te roemen, dat 'er niet zouw weesen Voor u te zwaar, als ik maar wouw, Bewyst my nu dan eens uw trouw.
Zoo gy kund door uw list betragten, dat ik by haar eens kan vernagten, ik zal u geven wat gy wilt.
Weet ik het niet?
wat ben je milt!
Ik ken u wel, kompaan de rover, nu zyt gy ryk, maar anders pover.
Ik weet als u de minlust kwelt.
Dat gy dan niet ontziet het geld, noch goeje woorden my te geeven, Maar anders moet ik sober leeven.
Maar, Heer, indien ik u zouw raan, was beter dit te laaten staan.
Want zoo gy u eens gaat verblyen, Daar moet ik wel een maand voor lyen, En vasten, waut ik kan u wel.
Als 't geld is op, zouwt gy myn vel, Slegts uyt plaizier wat of gaan touwen, dies zouw myn hulp myn zelf berouwen.
Neen, mezetyn, 'k zal nimmermeer Uw iets misdoen.
... bedroogen.
Maar zie, myn Heer, ik kan dat nimmer tog gelooven.
Zult gy my dan myn vreugt berooven?
Maar 'k vrees voor uw bederf.
Zoo ik haar niet geniet, ik sterf!
Dat zal my zeker rouwen, de pikke schen de lust tot vrouwen.
wel dan waartge dood.
Ik zouw wel tragten uyt dees nood, Myn Heer, u weder te bevryen, Maar hy mogt my de neus afsnyen, dien ouwen Docter, boos vermaart.
Ey, weest daar tog niet voor vervaard.
Gaat ziet eens of gy haar kund spreeken, Ik zal my zoo lang gaan versteeken.
MLLETYN.
Maar als ik u nu helpen kan, wat loon voor my?
maar og!
De man!
Daar ben ik voor in duysent vreezen.
Uw loon zal tien ducaaten weezen, dat zal u zyn van my getelt.
Zoo word ik dan voorwis gesteld In t gild mee van de makelaaren.
Maar, Heer, myn hart is vol bezwaaren, ik vrees de man, de man!
O bloed, hoertje.
Gaet maar heen, heb goede moed.
A3r.
ME, o de vrouwwachter mezetyn.
Ik ga dan om u te geryven, Maar gy moet hier digt by my blyven.
Iudien de man... hoertje.
Zoo zult gy dan myn kunst eens zien, Die ik zoo datelyk zal toonen.
En ik zal u dan ryklyk loonen.
MEZETYN loyt, casita van binnen.
CINTIA.
TIE klopt daar 200?
Ik Juffrouw buur, og!
hebje niet een kooltje vuur?
Myn besjes vuur is door den reegen Heel uytgedooft, wy zyn verleegen.
Wat is 'er weer, zeg Mezetyn?
Vertrek van hier, gy raakt in pyn.
Myn Heer die wilde uw wel eens spreeken, om u te melden zyn gebreeken, die niemand helpe kan als gy.
Ja loof dat ik nog meerder ly.
En wilt het vry uw Heer gaan zeggen, hoe slegt dat hier de zaaken leggen.
Ik vrees geplaagt dat myn verdriet, .
** bedroogen.
Dat ik het s waarelts lige geniet.
DOCTOR van hirner.
Wie hoor ik voor de deur daar raazen?
CENTIA.
Gaat, mezeryn, ik hoor dien dwaazen, hy zouw gewislyk ons bespiën.
Hy komt, gaat, laat u hier niet zien.
DOCTOR, CINTIA.
Hier hoorden ik daar met u spreeken.
niemand niet.
O zelleweeken!
Gy steld my niet zoo ligt te vreen.
Kom, kom, wil maar na binnen treen.
Ik wil u niet op straat vertrouwen, of ik zou u de ribben touwen.
Myn dunkt het staat niet al te schoon, Om met Acteons steyle kroon Te loopen zoo als een ontzinden, ik ken daar geen vermaak in vinden.
Maar hoe heeft u de jalouzy Zoo ver vervoert, dat gy op my Hebt altyd zulk een kwaat vertrouwen?
K beklaag voor zeeker alle vrouwen, die zulke mans zyn opgeleid, ik slyt met u myn jonge tyd in hartzeer, droefheid en bezwaaren.
'k mag nimmer ywers gaan, of vaaren, om iets te zien tot myn plaizier, maar altyd treurig zitten hier.
Hoor, Vrouw, dat ik u heb gaan trouwen, was dat ik u by myn wou houwen, Voor myn vermaak, en in die schyn als dat gy zouwt myn huysvrouw zyn, En by gevolg het huys bewaaren, Of ik zouw anders zoo wel vaaren.
Ja laat dat vry op myn maar staan, maar laat ik altemet eens gaan met u myn zelven wat vertreeden, ik word heel dof en traag van leeden, en zou zoo waar in dit geval.
Ja, als de paarden zyn van stal zoo kan de meester haar niet dwingen, neen, gy mogt my op straat ontspringen.
En zoo gy raakte op de loop, Dan was voor my in 't minst geen hoop, daarom zoo zal ik u bewaaren, om voor te komen die gevaaren.
CINTIa.
Gelooft gy zulks dan van uw vrouw, die u in alles is getrouw?
Okkasie, zeid men, maakt wel dieven.
Maar 'k wil u nog wel eens believen, Met dit beding, als dat ik jouw Eerst vast moet binden aan een touw, en wilt gy u daar toe bereyen, Ik zal u waar 't u lust geleyen.
Wat zegt gy vrouw?
,, bedroogen.
Ja, dat is goed.
Nu zal ik dees jaloerze bloed, eens na myn wens zyn oogen blinden, schoon hy my aan een touw gaat binden, k hoop dat de looze Mezetyn, wel sterker als het touw zal zyn.
Hoe zegt gy daar?
Niemendallen, als dat ik na uw welgevallen.
Zoo gy begeert zal gaan op straat, hoewel het heel onreedlyk staat, Dat men zyn Vrouw met touw zal binden.
Wel blyft dan t'huys, myn welbeminden, cristina.
Neen, ik wil zien of in de lugt Niet zal vermind'ren myn gezugt.
Wel aan, kom ga dan met my meede, op dat wy ons eerst wat verkleede.
Ik volge uw lief.
MEZETYN, CINTIA, by den arm trekkende.
Zo hastig nues.
CINIIA.
Ga, mezetyn, eer hy u ziet.
A 10 de vrobouwwachter mezetyn.
Maar wat voor troost zal ik dan geeven, myn Heer, die anders niet kan leeven, zyn hart nu door de minne damp, brand reeds als koestront in de lamp.
En zoo gy niet verhoort zyn reeden, Zoo zal hy vol rampzaligheeden, zyn geest uytbraaken, Cintia, vertroost myn Heer dog, ev!
kom dra, CINTIA.
Wel, zoo 't uw Heer niet zal verveelen, Om nevens u, zyn rol te speelen, zal ik verzagten al zyn druk, Ik heb nu tot myn groot geluk, Zoo daadlyk van myn man verkreegen, dat hy geheel nu is geheegen, Om my te leyden door de stad, Maar 't geen hier nu gebreekt, is, dat Ik zyn zal aan een touw gebonden.
Ga, wil uw Heer dit voort verkonden, zoo hy my nu bevryen kan, zal ik, tot spyt van myne man, een uytvlugt met uw Heer gaan waagen, tot boete van zyn jalouzy.
DOCTOR met een stock, CINTIA, MEZETYN.
wel wat doet gy hier by myn vrouw?
myn leeden beeven!
M. bedroogen.
wilt my dog een stubje geeven, want ziet de honger maakt my zwart, og!
Je hebt tog deernis met myn smart.
Heer wil u medogent toonen, En myn vrypostigheid verschoonen.
Neen platje, schobbert, galgebrok, ik zal u lave met dees stok, dan zal uw honger wat bedaaren, wat doet gy voor myn deur te waaren?
Gaat werken, of dien voor soldaat.
Myn Heer, ik heb geen kragt, ey!
Laat dog om verminkte slappe leeden, by u verhoort zyn myn gebeeden, hoe kwalijk is een mensch der aan, die niet regt op zyn lyf han gaan!
Kom aan, ik sal het eens probeeren.
Of ik het gaan u niet kan leeren.
Myn Heer, ik bid bedaarje tog.
Jy ziet dat duyvelzo gedrog Dat loopt nu met twee frisse beenen.
Hoe schielijk is hy daar verdweenen, o stok!
Hoe zult gy zyn bewaard, Want gy zult zyn veel meer vermaard, als d'aldergaauwste der doctooren, gy helpt een mensch, zonder te hooren Waar hem de ziekte eens uyt spruyt.
O vrouw!
Wis dien doortrapte guyt, en kwam hier om geen brood te krygen, maar wel om vleesch?
nu laat ik zwygen.
dat werk staat my niet aan.
Voort, wil met my na binnen gaan.
Hebt gy al weder kwaat vertrouwen?
Hoe is het mooglyk my te houwen De bedelaaren van de deur?
Ja zulke bidders wel, waar veur dat ik staag moet bekommert waaken, die ik van kreupel, rad kan maaken.
Ik twyffel wislyk, of ik jouw Wel kan bewaaren aan een touw.
Want myn gemoed komt my voorschryven, als dat ik met u t'huys zal blyven, zoo ben ik buyten kwaad vermoën.
CLNTIA.
Maar zeg dog wie my.
iets zouw doen?
Dies hebt gy nodelooze vreezen, hoe kan ik meer verzeekert weezen Als dat ik van uw eygen hand,.
Ben vast gebonden met een band?
zoo gy my nog lang wilt kwellen, Zoo zal de dood my haast verzellen.
wat lyde ik al een pyn!
Nou kom, wil dan te vreede zyn, ik zal u myn belofte houwen, maar maak niet dat het my kan rouwen.
Ie.... bedroogen.
13 zwygende tooneel.
De drommel haal dien ouwden hond, die my zoo met zyn stok, gezond, En fris, en rad van leeden maakten, had gy gezien hoe hy my raakten.
Gewis ik ben nog heel ontstelt.
Myn Heer, ik wouw om al uw geld, En goed, en uwe minnehetten, myn leeden zoo niet laaten pletten, want ik zie voor u geen gewin, daarom zoo steld haar uyt uw zin.
De min kan zoo niet keeren.
Gy zult my zien geheel verteeren, Veranderen van dag tot dag, Zoo ik haar niet genieten mag.
Maar zeg my dog wat datze u zeide, Eer u dien ouwden van haar scheide.
Is dan haar liefde heel gedaan?
.... *.
Myn Heer, daar is het minst niet aan.
Zy is u, als zy plag geneegen, Maar, Heer, dien ouwden is er teegen, En houd gestaadig haar gevaan.
't is haar onmoog'lyk uyt te gaan.
Maar hoor, ik zal u nog iets melden, dog met beding, my kwyt te schelden.
En glad t' ontstaan van al myn dienst, Eer dat ik mogt op 't onverzienst, Weer in die Docters handen raaken, die my de ribben zouw doen kraaken.
Maar neen, 't is best gezweegen Heer.
AGISTE TOONEEL.
HORATIO, mezetyn, alcides, KAPITANO.
Ja, het is het schoonste weer, Dat men met oogen kan aanschouwen, nu ben ik weer belust op vrouwen, Het vegten, met een bloot stuk staal, Nog t danssen op een Jusfers Baal, Of Opera, met al haar speelen, al dat gesnor komt my verveelen.
De Venus koorts die maakt my graag.
Ja Heer, dat beurd u alle daag, dus komt my dit niet vreemt te vooren.
Maar dog voor myn ik mag t wel hooren, Want als gy by de Jussrouw zyt, Dan heb ik meest voor my de Meid, en rynse vogt mogt het maar duuren, ik was de rykste van myn buuren.
My dunkt ik zie daar ymand staan, Weest stil, en hoor haar reeden aan.
Ontdek het my, 't zal u niet schaaden.
'k Begeer niet, als my maar te raaden.
Wat troost hebt gy van haar ontfaân?
Weet dan, dat zy slus vyt zal gaan Dat zy my zelf heeft gaan verkonden, bedroogen.
Maar aan een touw wel vast gebonden, dit heeft hy nog aan haar vergunt, zoo gy nu iets bedenken kunt, om uyt zyn handen haar t'ontschaaken, 4v.
Zoo kunt gy tot uw wit geraaken.
Dit heeft my Cintia belast.
Hoe kan dat zyn, als zy is vast Gebonden, en hy op zyn hoeden?
Dat kan ik zeeker niet bevroeden.
Wat drommel of dit weezen wil!
Zagt Heerschap, houwje nog wat stil, 't is of men hier iets wil bestellen, tot vreugt van Venus metgezellen.
Ik wagt na 't end met hartenleet.
Ik bid u, zoo gy ietwes weet, Dat gy my wilt uw gunst betoonen, ik zweer, dat ik u braaf zal loonen.
Ja wel, dat ik het niet en deën, om d'hoon die 'k van hem heb geleën, gy zouwt van my geen troost verwerven.
Maa om niet zonder wraak te sterven, Zoo zal den Docter, voor zyn slaan, met Acteons verciersel gaan, dat zal hy voor zyn loon genieten.
Door dien de slaagen my verdrieten.
Ik zal my dan in vrouwe schyn verand'ren, om voort reed te zyn.
Wy zullen dan omtrent ten agten, haar op de stilste plaats verwagten, en my dan voegen naast zyn Vrouw Om zoo te zien of ik het touw Kan van haar arremen ontwinden, En my dan zien daar aan te binden, En dan verand're wat myn spraak.
Gy kunt terwyl na uw vermaak, Gaan op dien ouwdens akker zayen, En laaten hem de vrugten mayen.
trefselyk is deese raad, Ik zal u dan.
Kom, het word laat, Wy zullen voort ons werk beginnen, zo spoeyen wy ons maar na binnen.
Eet Kapitano ook geen raad, Om nu eens tot uw Heer zyn baat, Zien uw party dees proy t'ontjaagen?
O deese kans is ligt te waagen.
Ik moet my in die zelfde schyn Verkleeden, en maar d'eerste zyn.
Dan kunt gy deese vreugde smaaken, kom ras, ik zal my vaardig maaken.
17.0 TIENDE TOONEEL.
DOCTOR, casita aan een touw.
Wel liefste is dit na uw zin?
Nu zie je eerst of ik u min.
Neem uw vermaak, en wil niet treuren, Door dien het u nu mag gebeuren.
spreek nu vry, Door dien ik u nu willig ly.
Zeg waar 't u nu maar kan behaagen.
Waar ik eens van u ontslaagen!
Horatio waar toeft gy nouw?
DOCIOOR.
Dat ik sterf van rouw.
Heb ik geen reeden om te schreyen, mits gy my als een beest gaat leyen?
Wat man ter waerelt heeft zyn vrouw Oit zoo gebonden aan een touw?
Dat men bemind, moet men bewaaren.
laat uw jalouzy tog vaaren En laat ons gaan gelyk 't behoord.
Ontbloot myn handen van dees koord.
O neen, ik mogt u dan verliezen, Daarom zoo wilt van twee verkiesen, Om weder t'huys gebragt te zyn, Of zoo gebonden gaan met myn.
Neen, liever gaan.
18 de bruuwwachter doctoor.
Door dit straatje, kom volg my dan, myn lieve maatje.
Als ik u voel ben ik gerust, en weet dan dat u niemand kust.
Dans van ARLEKYN enSCHARAMOUCHje, op t eynde van den dans komt HORATIO uyt.
Wel vrinden, is dit dan beginnen, om my te helpen in het minnien?
En is 'er anders dat's geen kans, als my te helpen door een dans?
ALEKYN Horatio wilt ons vertrouwen, wy zullen deeze zaak wel brouwen.
Wy weeten wat 'er is gezeid, En zullen voort met schrand're vlyt, ons zelven gaan vertransformeeren, En den Doctoor de lenden fmeeren.
Voorts heeft ons Mezetyn, dw knegt, Op t breetst van alles onderregt.
Zoo dra hy aan het touw zal koomen Dat hy van u werd weg genoomen, daar s een dukaat vyf, zes, ik zweer, zoo het wel lukt gy krygt nog meer.
ARLERYN.
Kom, laaten wy nu maar verkassen, wy zullen trouwlyk op gaan passen.
verhoor myn aanslag dra, dat ik geniet myn cintia.
HORATIO, mezetyn in vrouwe kleederen.
Myn Heer, wat dunkt u van myn weezen, ik heb verbannen al myn vreezen, slegt.
Om uw min, kan t zoo bestaan?
Zouw ik voor vrouw nu kunnen gaan?
O ja, t is alles na behooren.
Maar doen wy ook moeyte verlooren?
Zouw zy verschynen in dees staat?
Ik weet niet waar dat gy van praat, myn dunkt ik heb haar al vernoomen.
Pas op, ik zie haar ginder komen.
HORATIO, DOCTOR, MEZETYN, CINTIA.
Wel nu, myn kind, zyt gy gerust, dat ik u ley waar het uw lust?
Zeg nu maar waar t u zal begeeren, dat ik met u na toe zal keeren?
Nu is hier tyd, pas op myn heer.
Daar is myn liefste ag!
Hoe teer... mezetyn.
20 de vrbouwwachter veertiende tooneel.
DOCTOR, mezetyn aan 't touw.
Enkt gy dan, dat ik zouw bevlekken Myn reyne kuysheid, ag!
myn man DOCTOOK.
Ja liefste, daar is al wat an.
Maar nu schynt gy u wel te draagen, hoewel men mogt u eens belaagen, Daar zorg ik voor.
Dat het geen nood, Voor u zoo is myn kuyse schoot, Die niemand anders zal ontwyen, Ik sturf eer als ik dat zouw lyen.
DOCTOR, mezetyn, alcides, KAPITANO.
Agt kapitaan.
'k weet maar te vreezen.
Kom, pak u voort maar met haar heen, ik zal het nu met hem wel klaaren.
DOCTOR, KAPITANO aan 't touw.
PITANO.
Dat bid ik tog uw jalouzy, helaas!
wat plaagt gy my.
Daar gints kunt gy iers frays beschouwen, Daar staan veel kunstige gebouwen, dat is de regte weg, kom dan.
Ik volg de wille van myn man.
HORATIO, CINTIA.
Myn ziels voogdes!
Voorwaar ik schyn gelyk herbooren, nu ik uw byzyn maar geniet.
Want deeze gunst, die my geschiet Van u, en zal ik noyt vergeeten.
Want toen myn knegt aan my deed weeten, Dat ik uw hart nog kan gebiën, Zouw ik in t minste niet ontzien, Als ik maar kan uw gunst verwerven, Om duyzentmaal voor u te sterven.
Horatio, het is my leet, dat ik myn trouw zoo heb besteet, wyl gy u had uyt, t land begeeven.
Maar 'k moet nu met dees ouwde leeven.
ik beklaag myn ouders raad, En ik beschrey myn droeve staat.
En door myn man zyn jalouzyen, zoo mag ik hem altoos niet lyen, Maar na uw wil zal ik altyd Myn zelve toonen heel verblyd.
En slyten dan ons tyd met vreugt.
Myn cintia, ik ben verheugt, En zal in alles u vernoegen.
Kom, laaten wy ons t'zaam vervoegen, naar de bewuste plaats, Mevrouw, daar men door 't zien verband veel rouw.
Wel aan, myn Heer, maar k ben vol vreezen, wanneer myn man my kwyt zal weezen, en Mezetyn vind aan het touw, dat hy vol schrik, vol pyn, en rouw, Geweld zal maaken by de buuren.
O gy weet nog niet van de kuuren, Daar deeze snaak mee bezig is.
Wel is 't dan een geheymenis?
Kom gaan wy lief, ik zal t u zeggen, wat dat hy meent in t werk te leggen.
ALcides, mezetyn.
Myn schoone, 'k heb door listigheid, u nu van deeze koord bevryd, Wilt weer uw gunst aan my besteeden, en gun my uwe lieve leeden.
Ontdek u tog.
Myn Heer, ik kan U niet beminnen, schoon myn man bedroogen.
Ik zal het met gedult verdraagen.
'k zal daarom noyt in 't minst myn eer Bevlekken, loof dat vry, myn Heer, gy zult myn kuysheid noyt ontwyen.