floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Goe nacht Klaes.
Goe nacht Jan Bolbacker.
Jan. Nou ’k laet het ’er op staen.
Ja doet so.
Jan. Neen de rechte wegh is ’t naeste.
We gaenne toch nae huys.
Wel jae.
Nou, je mostje haesten, Klop eerse achter gaet.
Rut klopt.
Daer wort geklopt aen Trijntjes deur, Pas veur de reege t’ huys, ’k denck de Juffrou en Singieur.
roept.
Wie klopt hier?
Goeje navent soetertje.
Wel wat ’s je seggen.
Een roemer wijn te drincken liefstentje en een soet praatje te leggen.
He hey, we tappen hier niet.
Nou meisjemaet we drinken stark an.
Jae by heele pinten, soo veel als de pens stuwen of laden kan. Trijn.
Wegh wegh, je moet daer over wesen, we tappen hier geen wijnen.
dat liegje jou hoer.
Sacht, swijg stil.
Wat bruyme die swijnen Claas.
’t Sijn pijpestelders, dat’er de duyvel hael, ick veeg’er de beck.
Hey laetse maar begaen, ick kense wel, wat drommel wordje geck?
Nou soetertje doe op.
Of we sellen de glaesen in bruyen.
Soo sel jou de duyvel haelen.
’k Seltje stracx wel beduyen, ’t Is de Barbier.
Hy moet meenen dat hy daer aen een hoerhuys is.
Dat meent hy, je selt’er hem stracx noch wel sien nae toe gaen, gewis, En dan heb ick een pots met hem veur.
Nou meysjemaet doe open.
Doe op jou karonje, of ick selse met men gat op loopen.
Anne in de deur.
Hou den beck toe, dus doende kommen wy nergens niet in.
Dan meugense heen bruyen die varckens, ’k hebt niet eens in men sin Heur te flickfloyen, sie daer staet een meysje, ’k wed die sal ons wel inlaten.
Genavont beckje.
Wel heerschap wilje een vaen geven?
Wat ’s hier te praeten Van bier, praetmen van wijn, waer veur sieje men an Veur stront, soo bijtmen de kop of.
Wijn daer kan Ickje mee wel aen helpen, kom mijn hartjens, wild maer binnen treeden.
Gae veur wijs ons de wegh.
Wel daer ben ick mee te vreeden.
Stijn uyt.
Wie heb ick hier?
hoo!
ouwe kennis, goejen avond Messieurs.
Goejen avond schaepje.
Wel hoe staje so droog, kom soenme een reys.
nou iy te veurs.
We sellen een exellente kanne wijn laeten haelen.
Kom binne.
Geld van te veuren daer docht ik niet om, ik sel betaalen.
Ick ben de Kassier daer ’s een dartien d’ half, spreeck mijn maer an.
Ja dit ’s mijn knecht.
En een die’er beter as de Baes of teeren kan. Coert, Rut, Anne en Stijn binnen.
Snap in de holster.
Nou mostje dadelijck na ’t wijf toe streeven, en seggen, wilje jou man sien leeven Soo mostje men datelijck volgen met een burry en een bakermat, Want hy leyt doodelijck gewondt.
’t Is waerachtig goet, ik sel dat Wel klaaren, maer waer sel jy so lang blijven.
Hier in huys en terwijl wacker met hem kitten.
Sel dat wel passen.
Genoeg, ’k ben wel meer in een motkroeg gekomen, daer ick hem vond sitten, En dan wacker met heem soop.
Wel daer hadje geen duurt an.
Jan. Neen.
Nou houd hem dan so lang op, ik gaeder al voort heen.
Klaas binnen.
hy scheyd so licht niet of ’t most al beginnen te daagen.
Of ten zy hem sijn wijf altemet haelt, en wacker geeft slaegen.
’k Moet by hem gaen, en houweme of ik gants niet van hem weet.
Stijn van bin.
Al vrient hartje lief.
Wel wat wilje hebbenJan.
Niet een beet Als een roemer wijn.
We hebben geen wijn.
Wel ick ben het Stijntje Stijn.
Wie benje?...
Wel Backertje ben jeyt?
Ja ik mijn soete kijntje.
Wel dat meen ik te doen.
Binnen Klaas uyt.
Hier woont hy, dit is het huys.
Klaer binnen.
Al vriend, doe op, is de Juffrou niet t’huys Klaer.
Wel ja, ik ben de Juffrou, begeerje iet?
Wel neen, maer wilje je man noch sien leven Soo mostje cito cito by hem gaen.
Mijn man, och wat is hem misdreven Klaas.
Twee pijpestelders schijnt het wel, die hebben hem aen gevat En soo getracteert, datter wel nodig was een burry en een bakermat Mee te brengen, en een buur of twee, je selt hem aers swaerlijck thuys krijgen.
Och men man!
men man doot, och!
het hart wil men ontsijgen, Weer is hy?
weer is hy?
Wel wilje datelijk met men gaen Ik sel de moeyten noch doen en wijsentje.
k blijf niet een ommesien staen Marritje buur, Marritje buur.
Marritjen uyt.
Wat belieftje buurvrouw.
Ay Lieve, Help men toch, en lienme jou burry en bakermat, ’k selje weer eens gerieve.
Mijn man is van pijpestelders doodelijck gewont Die souwe wy haelen.
Je wat segje.
Ay lieve help me.
Och terstont.
Mijn moer.
binnen en weer uyt.
Sie daer heb ik de bakermat en burry.
Ik selse wel dragen Weer is hy jongman?
Klaes.
Kom ik seltje wijsen.
Ik kan pas gaen, so ben ik verslaegen.
Mr. Koert, Jan en Anne met een Kanne Wijn uyt.
Nou Jan kom selden, weer loopje met malkaer, Of wilje liever hier sitten.
Ja ’t is hier luchtiger als daer, Hy drinkt met ons, schenckt in, ik selt altemael betaelen, Waer is mijn Knecht?
Binne met Stijn, ’k sel hem wel roepen of halen Koert.
Blijf maer by ons, mijn soetertje.
dit is een meysje als een kruyt Se sou met de Prins wel over de Maes willen.
’k Looft wel se weet wat het beduyt.
Rut en Stijn uyt.
Weer binje met mekaer, men looptje ’t hiele huys deur soeken.
Jan. Ja hebje deer sulke kannetjes van.
Wegh je moet soo niet vloeken.
Dat ’s weer moer, o Rut, Rut!
Ha hay, drink een reys om..uyt dat glas Of meughjet niet.
’k Sou ’t beter meugen dat het een musiek bergs-botteltje was.
Hoe nae soutje niet lusten, als ’t van hem waer in ’t gekroonde wapen.
Neen weg, weg.
Dats ’s maer een knecht die ’t sijn meester soekt na te apen, Doch al quamender noch vijftigh in de stadt, Het out, out, sou wel aen de eer blijven, hy heeftse ook van outs al gehadt.
Nou dat praten deer komt geen winst van, je most een reys slicken.
A vous Bol-Backers-Jan, een glaesje, je hout doch so veel van ’t licken.
Jan. Leet kommen de back ick mach wel bonen.
avous dan, die roemer het een lekgat.
Stopper je Neus in soo ist toe, drink uyt wat gebruy is dat Hier te zitten lepperen, avous Stijn.
Grammesijs.
Hey soo Anne.
’t Glijter in oft gesmeerd was.
Souse geen Roemer uyt meughen, se maght wel by kannen.
Bolbacker laet ick eens stoppen.
Daer isser noch een pijp vol in.
Ja ruym.
Wel bekomje Stijn?
Jou mee soo, ’k moet wat by jou kommen.
Mr. Dat ’s na mijn sin.
Ey soo, nou jey op d’ andre knie so het hy schoonheyt an bey de zijen, Nou moet ick een reys met een helder keeltje aen ’t singen tyen.
Hey wacker, laet hooren: Ruth zinght.
Toon.
Coker Iansen, &c. HEy laat Kan en Glasen klincken, Want de Baas gaat in sijn goudt, Wist de Vrou ons ’t sou so stincken, Datje ’t niet ghelooven sout; Maar die Smart,, is van ’t Hart,, Want se weet niet waer we sijn, Laet omswieren,, volle Bieren,, Doch ick hout wel met de Wijn.
Avous Rutje, ’k zeltje brengen.
Wel bekomtje; ’k dankje seer, Sacht wat, ’k most geen Wijntje plengen, Dit ’s het twede, ’t geld’ je weer, Soo dat’s leegh,, met een veegh,, ’k Mag men Kroesje noch wel uyt, Nou ’t darde,, ’k kant dan harde, Ik voel noch niet dat het stuyt.
Claar al kermende, Marritje en Klaas met Burry en Bakermat uyt.
Och men Man!
O ackerment!
dit komt te kael.
Nou hebjet gaende.
Jou Schellem, datje de Duyvel hael, Ben jey soo gewond, kom jou Varkens, ik selje saam geneesen; Help Marritje buur help.
Kom an begut.
Koert, Clara, Anne, Marritje en Stijn vechten: Koert, Ian en Klaas blijven staan.
Ruth helpme.
’k Sel wel wyser wesen.
Hey soo, leetseme maer gaen.
Anne en Stijn weer uyt.
Die Torn is gedaen.
Wel hoe bevoel jeyje al, je kant’er je wacker deur slaen: Doet het Hooft gheen seer.
Wat roert het jou.
Wel trony veur ’t kackhuys.
Wel Schelm wat wil jey hier hebben*, voort, of ick bruyje veurje backhuys Uytten huys.
hoe Duyvel ist hier, tap een Roemer wijn.
Ick wilje niet tappen, bruyter uyt.
He hey kom ga met mijn, Laet die kronjes staen.
Holla, jey eerst jou gelach betalen.
Wat ghelach.
Datje versopen hebt.
Soo most jey ’t deer van halen.
Wijst haer ’t Mes.
Ick sou jou gelt geven daar ick van een ander wort genoot.
Daer weten wy niet of.
Swijgh, swijgh, of jy raeckt doot.
Stijn roept de Wacht.
Karonjes of ick selje de beck vegen.
Anne Stijn.
wacht!
binnen, smyten de deur toe.
Ja Wacht wacht, gut hoe sinnewe verlegen.
Jan. Soo moetmen jou betalen, dan wordje dese nering met der haest moe.
Dat dansje is uyt, met die warmte na bedt toe.
Dit moet’er een ander weer betalen, anders sijn ’t te swaare smakken, Nou wy mee t’huys en na bedt, morgen ochtent moet ik vroegh backen.
Klaertje met haer Man Koert.
Is ’t niet een gruwel dat jey soo by die Hoeren en Snoeren Gestadigh loopen moet?
Hoe laet jey jou soo vervoeren?
Wel denckje niet dat het heel qualijck is gedaen?
Wat sou jey seggen, dat ik ging soo een wegh in slaen?
is jou meer vryheyt dan gegeven Als my, dat loof ik niet: wilje soo voortaen leven, Soo sal ik maken dat daer inne wel voorsien wort.
Ben ik scheef, ben ik lam, wat isser dat my schort Maer als een ander?
och och!
Koert, Koert, jey gaet so quade gange?
Weer wil dit heen op ’t lest?
Ten kan niet quaeder als hange.
Ja was jey daer me vry; Koert.
Ja wasje daer me vry?
Wat kennese men meer doen als ick so een verachte Doot ly.
Want siet dat Testament dat krenckt men al men sinnen.
Beproef of ghy hem met schoon spreken kunt verwinnen; Hy heeft den heelen tijdt geroepen, waar ’s mijn Broer, waar ’s Koert: Wie weet of sijn gemoet niet heel is om gevoert, En dat hy heeft berouw van ’t geen hy heeft bedreven.
Ga jey na binnen.
Ick mag eens by hem gaen, en hem goe woordjes geven.
En praten heel geschickt, en smeerschoenen hem wat, Op hoope dat hy heur het Goet ontmaken sel, en dat Ik in de ste van heur mach met het Buytje deurgaen.
Het leste Testament dat weet men wel moet veurgaen.
Hoe vaert het, slaepje Broer?
Hy leyt by get soo stil, Ik moet eens voelen hoe sijn Pols al gaet: Wat wil Dit weesen?
och och och!
hy is by get gestorven, Och lieve deught wat raed, de drommel, ’k ben bedurven.
Och Wijf, Wijf, och wat raet, jou Varken hoorje niet.
Wat of den Buffel schort?
hoe beert hy dus?
Ja siet; Siet al mijn hoop in d’ asch, men Broer is overleden; Clara.
is hy?
Doot, doot, versteje gien reden?
Hy is beget soo stijf gelijk een Eeke-plank.
Nou mist mijn al men hoop.
Weet dat jou Keel-gat dank, Jou Schelm, had jey jou van ’t suypen wat onthouwen En vanje hoere-jacht, het souje nou niet rouwen: Maar neen die varrekens die geeftmen ’t al in ’t gadt Al sou ment dan hier naar gebrek selfs hebben.
Hadt Jy jou deuchdelijk gedraagen, Jy had wel neffens heur gedielt.
Hier helpt geen klaagen, ’k Weet raat, stuur onse Rut voort na Pieter buur sijn knecht.
Hier Bol-backers Jan, dat hy by me kompt, maar datje niet en secht Dat Broer gesturven is.
Wat wilje dan beginnen?
Dat selje sien, roep jey de Jongen maar van binnen.
Wel roep hem selfs, jey bint soo na daer toe als ick.
Jey selt het doen sie nou.
Nu wil ik niet Jan slick.
Getseldermaliment roep, of het selje rouwen, Clara.
Sie hier Jan Gat, je lijkter wel ien jaje trouwen, Je bent een Man als Klaas, enne Klaas dat was een Guyt.
Roep seg ik onse Rut, of ik tyje op de Huydt; Clara.
Ja kom ik sweer jou dat die Toffel selje voelen Jouw Hond, jouw Wyvebeul, sie siet hem eensjes woelen.
O Elemalement!
hou jey die Beck niet toe, Clara.
Deur jou sie hier, wel hey; loop geck loop, egut hoe Wou ikje die Kop en die dicke Neus versetten; Coert.
’t Is wel, ik sweer je sult noch een reys soo Koeck vretten.
Ja ’k schijt een reys in jouw.
Rut, Rut, kom hier.
Vraag Pieter buurs knecht of hy hier een reys wil komen.
Alreeman Bolbackers Jan, Verstaejet wel?
Ja, wat beliefje Baas?
Coert, Sie, jey selt Bolbackers Jan vraagen Of hy hier en reys komen wil, ga breng hem voort mee, Rut.
Maer hy valt so sweer te draagen.
Jey hoeft hem niet te draagen, hy sel selfs wel gaan.
O dats wat aers, maer tot wat Backers.
Daerwe de Harst lieten braan.
’k Weet, die van onse Boer Symen lest een stukje Booter gingh koopen, Dat’em by de acht gulde quam te staan.
Wel hoe kon dat so veel belopen.
Ick selje seggen, hoor, de Boer komt met de Leydtse Booter op’et Hooft, Hy vraagt hoe veul een stukje, wel maat ’t wort seuve stuyvers elooft Kreeg hy ten antwoort, niet veul of te dingen sey de Backer, Seven d’ half, jy seltse hebben sey den aar, die Ooven kacker Pasten hem doen vier duyten veur ’t hiele stuckje, en sey deer hebje jou gelt.
De Boer verstond dat niet, hy wou meer hebben, neen sey hy, niet een spelt Geef ickje meer, ontbiedme vry veur de Heeren: De Boer dee het tot tweemaal toe, hy quam dese Backer, maer doe most hy leeten van sijn veeren: Voor eerst ses stuyvers, om dat hy ten eersten niet was gecompareert.
Ten twede, noch een daalder veur de Boer sijn versuymde tijt, of ’t geen hy mocht hebben verteert.
Ten darden wierd hem noch seuve stuyvers veur ’t stukje boter uyt de sack gedreeven.
Ten vierden noch acht stuyvers die de Boer aan de Boo had gegeven.
En ten vijfden noch een ducaat daer wierden de Armen mee bedocht, Wat segje, atje niet liever je broodje droogh als datje de boter soo duer kocht?
Wel perfect, ick wedt dat hy sulke manniste treken Niet weer te voorschijn brengt.
Dat denk ick, dus sou een mens de botter wel opbreken.
Nou al lang genoech, doe jey dat ickje strack heb belast.
Leet sien wat was dat ook, het is me waeratje vergeten.
O jou hangebast, Soo veel let jey daer op, so achtje jou meesters reeden: Om Bollebackers Jan souje geen.
begut dats weer, ’t wasme ontswierd, nou ’k gader na toe treden.
Nou lustigh stap over je kooten, je loopt ofje eyeren inje schoenen hadt.
Wel als die knecht hier nouw komt, wat selt dan wesen?
Die sel ik op ’t bed leggen in stee van mijn breur, en ontbieden een Notaris, Om een Testament te maken, of hael jy hem, soo sel ik maken dat de vaen klaer is Teugen datje met hem komt.
Weer blijft dit lijk dan soo lang?
Kom laet ons dat voort in de keuken dragen en sluyten de gang, Op dat Rut daar niet ingaet, daer komt hy, repje handen, Til op, gaau dat hy ’t niet en siet, of we raken in schanden.
Bolbackers-Jan en Ruth.
Jan. Maer weetje niet watter te doen is Rutje, of watje miester begeert?
Neen, ’k docht ofje mee een van sijn Venus klanten waard, datje most worden esmeert.
Jan. Het hy die dan soo abondant.
O ja, wel hoe, we hebben een heel gasthuys op onse solder, Van Vissers die wat te veel gevist hebben in een vreemde polder, Behalven noch dieder ’s avons komen om te verbinden, want by daag schamense heur veur de luy, En benamen die satijne en fulpe wanbasjens: o dat volkje deucht een party niet een bruy, Ik weet het, want ’t sinnen van onse beste klanten, Hoe welwe sobere genoeg krijgen kennen, maer we houwen niet veul van die quanten, Als wese al hebben is het pas de pijne weert datmer eens na siet, Deer is niet veel aen verbeurt denkewe, sterve moet hy betert hy niet: Maar die rijke fokkers ken mijn miester te sellements in de beurs knijpen, En se moetent wel geven ook, of hy sou ’t heur verwijten, en stellen veur haer deur de pijpen.
Dat sinne noch vrye persoone deynck ick.
Ja die een party aen’t Wijf verbonde sijn, Datjet sach je sout seggen ’k looft men leven niet, se benne te fijn.
Coert uyt.
Deer is men baes, miestertje hier is Bolbakkers Jan, wat moet jem nou seggen.
Wel wat roert dat jou.
Niet een beet miestertje, ick wout hem veur jou maer uytleggen.
Dat sel ick selfs wel doen, loop jy maar naar boven en smeer de plaisters voort of.
’t Is mijn wel, ick vraagt maar om bestwil.
Ga voort; jou plomp enne grof.
Jan. Wel meester Hooghard.
Kom ghebuer sit wat neer.
Dat hoeft niet, maer wats U. L. begeeren?
Ick sal ’t u seggen, hoor.... Ruth uyt.
Miester moet ick de geele of de groene plaisters eerst smeeren.
Dat’s al eens watje eerst doet, vangter maer strax an.
Goet, goet, Jan. Ruth binnen en weer uyt.
Hoor.... Ruth.
Maer wil ickse allegaer smeeren, of so veel als ik doen kan. Coert.
Smeer jey maer voort, ick seltje wel seggen alsje uyt sel scheyen.
Hoor wilje men.... Ruth.
Miestertje sel ikse dan voort op rollen?
Hoe wil ik een taeyen Rotting stracx proberen opje rug, of hy stark is, gaeje niet deur.
Hoor wilt gymen wel een vriendschap doen, en bedeckt houden, ik sel u daer veur Soo gy ’t wel klaart, ses hondert gulden aan Gelt geven.
Maer Sinjeur ken ik’er oock mee in schaa komen?
Vanje leven Niet, sooje selfs maer swijght.
Swijghen, genoegh beget, om ses hondert Gulden, ’k ben te vreen; Seg maer wat ick doen moet.
Hoor men Broeder is te nacht overleen, Ja daer niemant of en wist, en sonder eens een Testament te maken, Hoewel hy ’t mijn alles belooft had, en om datter geen ander mee aen te pas sou raken, Woud ik wel als dat gy op ’t bet gingh leggen in stee van hem, En als de Notaris komt most gy men Broer zijn, en met een dootse stem Mijn al ’t goet maken En mijn Suster een duysent, soo magh t volstaen voor ’t recht, of sy quam te klaagen.
Wel ik ben te vreeden, mits beding datje jou woort houdt Coert.
Dat sel ik doen, daer is men hand, op mijn reden vry vertrout.
Kom ick sel een Slaapmuts krijgen, ga terwijl op ’t bed leggen.
’k Salt doen.
Coert binnen en weer uyt.
Sie daer, je most veur haar niet meer als duysent gulden seggen.
Weesje maer te vreen, ick selt wel maken.
Ian gaet op ’t bedt leggen.
Daer wort geklopt.
Dat sel voorseker men Vrouw met de Notaris zijn, datwe niet worden gefopt.
Sorg jey niet het sal wel gaan.
Clara, Notaris en twee Clercken uyt.
Salve Domine Notaris.
Ho Meester goeden dagh, hoe staet het, ’k hoor u Broeders sieckten heel swaer is.
Als ghy kunt hooren Domine Notaris aen sijn uytterste wil.
Hoe staet het Patroon?
heu!
Vrienden wees een weynigh stil.
Desen Man is soo siek dat hem aen ’t Hart komt te raaken, Is dit nu u uytterste wil u Broeder al u goederen te maaken.
doch duysent gulden voor mijn Suster, om reden geen meer.
Wel ik salt soo stellen, dewijl dit is u uyterste begeer.
Schrijft.
Hoe is u Naem?
Lubbert Hooghart; Hoe steljet al?
Dus: Hy leest.
In den Naame &c. compareerde voor my Marten Schraaper, Notaris by den Hoove van Holland Geadmitteert, tot Amsterdam resideerende, ende den getuygen naar genoemt, d’ eersame Lubbert Hooghart, Jonghman, siek te bedt leggende, nochtans sijn sinnen en memorie en de uytspraak wel machtigh sijnde, en volkomen gebruykende de welcke overdenckende ende de swakheyt des Menschen leeven, de seeckerheyt des doods ende de onsekerheyt van de uure der selver, so heeft hy Testateur van sijn tydelijcke goederen hier ter plaatse verkregen, ende metter doot te ontruymen ende naar te laaten, naar beveelinge van sijn lichaem de begraaffenisse in den schoot der aerden, gelegateert gemaakt ende besprooken aen sijn Suster Ian.
Hou, heu!
Men Broer wil noch wat seggen; Notaris.
Wel spreekt u begeeren Patroon, en laet geen swarigheyt int uyterste op u hard leggen.
De knecht hier over genaamt Bol-backers-Jan Heeftmen eens sulken trouwen dienst ghedaan, dat ik het niet onvergolden laten kan: Maak die eens thien duysent gulden uyt den gereeden gelden.
Wat Duyvel seyt de Guyt?
Wel Broer!.....
ik wenschte datje mijn niet meer quelden, Ik ben soo siek, dat hard spreeken breekt men hooft, och!
het doet men de doot.
Maer wat dienst heeft de Backers knecht jou oyt ghedaan?
die is so groot.
Maer een Testament...... Stelt het liever in mijn beleeftheyt, ik sel hem genoech geven.
ik sel niet rusten kennen voor dat het is beschreeven.
Maer wat Duyvel...... Ian.
ik ken niet langer.
Vriende, vriende, de man is te swak: Ian.
Vaer jey maer voort.
De Notaris schrijft voort.
Seer wel; Coert.
’k Wou dat hem de moord stack, Die schellem, hy selt beget niet hebben al sout ter noch soo daagen, Al sou hy mijn, of ik hem geve de huyd vol slaagen.
Geef maer goe woorden tot de Notaris wegh is.
Maer den Backer segje, hoe heet die?
Jan Smeervet Bol-backers-Jan, Notaris.
En u Suster?
U Suster.
Geesken Hooghart.
Ende uwe?
De mijne?
Mr. Koert Hooghart.
Notaris schrijft weer voort.
mijn; watte sware pijne, Och laefmen een reys?
Ick voel de Doodt hier achter koomen, och!
mijn Giest wil der uyt.
Dat sinne maer Winden vaar, loos die vry.
Beliefje eens te hooren hoe ’t luydt.
De Notaris leest het Testament.
In den Naame &c. Compareerde voor my Marten Schraaper, Notaris by den Hoove van Holland geadmitteert, tot Amsterdam resideerende: ende den Getuygen naar genoemt, den Eersamen Lubbert Hooghardt, Jongman, siek te Bedt leggende, nochtans sijn sinne en memorie en uytspraak wel machtigh sijnde, ende volkomelijck ghebruykende als uytterlijk scheen en bleek, de welcke overdenckende de swakheyt des menschen Levens, de sekerheyt des Doodts ende onseeckerheyt van de uure der selve, so heeft hy Testateur van sijne tijdelijke Goederen hier ter Werelt voor kregen, ende metter Doot te ontruymen, ende naar te laaten naa beveelinge van sijn Lighaem de Begraeffenisse in den schoot der Aarden, gelegateert gemaakt ende besprooken aen sijn Suster Geesken Hooghardt de somme van Duysent Carolus Guldens, eens.
Legateert vorders aan sijn Speciale en wel bekende Vrient Ian Smeervet Bolbackers-Jan, de somme van thien duysent Carolus guldens, den welken hy sal genieten uyt de ghereedsten Inboel, ofte Ghelden, als dan in den Boedel berustende, ende in sijn vordere goederen, so heeft hy Testateur tot sijn eenighste ende universele Erfgenaem geinstitueert, ende genomineert als hy Institueert ende Nomineert mits desen hem sijn eenigste Broeder Mr. Koert Hooghart, in alle sijne Goederen, roerende en onroerende, Actien, Crediten ende Gerechtigheden, geen uyt gesondert, in wat plaatse de selve soude mogen wesen: al het welke hy Testateur verklaert, en verklaerde te wesen sijn Testament, laeste en uytterste wille, begeerende dat het selve als Codicil gifte, onder den Levende, ofte uyt saake des Doodts plaets houden ende effect sorteeren sal, schoon genomen alle nodige en versochte solemniteyten van rechten hier inne niet en ware geobserveert: ook niet tegenstaende eenige Clausulen van rechten ter Contrarie mochten dicteeren, die hy Testateur hier by wettelijck renuncieerde, mits desen versoekende aen mijn Notaris ’t selve ad Notam te neemen, ende hem daer van te leveren een of meer acte in behoorlijcke forme.
Aldus gedaen binnen Amsterdam ter presentie van Pieter Pan, en Frans Kluys als ghetuygen, hier toe versocht en specialijck gebeden, den 3 November, 1659.
Ist na u sin mijn Heer?
Jan. O ja het is te deegen.
Beliefjet te onderteykenen.
Jan. Ick ken niet ik ben so swak.
Nou wees niet verleegen.
Reyk my u handt, sie daer is de Pen, maek slechts een Kruys.
Nou jy Pieter en Frans als Getuygen.
Pieter en Frans.
Wel Miester.
Sy schrijven haer naem, Notaris.
Laet sien, Hy leest, Pieter Pan, Frans Kluys, ’t Is goet, alsje t’ huys komt Pieter, seljet voort Copieeren.
Miester die Inventaris is noch niet gedaen, en die moet morgen ommers veur de Heeren.
Doe jy ’t dan Frans, sie daar.
Wel Miester ik sal.
Nu Patroon, Ik wensch u goe beterschap.
En ik hem de Galgh tot sijn loon.
Alst u belieft Vrienden soo kent ghy dan het Testament haalen.
We selleje dan te vreden stellen, en veur je moeyten betalen.
Notaris binnen.
Ian rijst op van ’t bedt.
Wel wat dunckje?
heb ick het begut niet puyk eklaert?
Ja de Duyvel op je vleys veurje diefachtige aerd, Jou schelm meen jey dat ick jou de darde part van ’t goedt sel geeven.
Neen ’k meen maar van ’t geld, wat leyt mijn aen ’t goet bedreeven.
Dat ’s waer, je selt wat hebben, ’k meen een duyvel inje oogh, Soo waeyt’er er geen sant in.
soo bruy ik het mandje met de Boom om hoogh, Wiljet men niet geeven, soo seljer selver niet dat van hebben, Ick sel ’t al den bruy verklikken.
Ick selje duysent Gulden geven voor de ses hondert.
nebben.
Wat segje dan?
Jan. Neen ick soud niet minder kunnen tuyghen.
Seeper vaer.
’t Is te byster met jouw.
Jan. Nouw hoe wilje, sel ik het al te gaar, Datje mijn belooft hebt, en datter eschreven is, ontfangen?
Wat dat’er belooft is mee, ’k wouwje de Droes op je kop langen.
Wel ja daer, liever ’t rokje meer.
Jan. Hoor ik segje geen meer.
Wiljet men niet gheven segghet maar ik ga heen.
Neen hoor hier kom weer.
Laet ik’er jou de helft van geven.
Jan. Neen; niet een duyt minder.
Ay loopter me heen, haelt het as de ses weken om sijn, doeme dan gheen hinder.
Jan. ’t Is wel dan soo sel ik tot de Notarisen gaen om een Copy, Als of ik het gehoort had.
Maek datwe niet kommen in de ly, Belegje woorden wel.
Heb jey daar voor geen vreesen, Ick sal wel maken dat het alles wel sal wesen.
Messieurs!
isser yets geseyt, ick bid niemant trek het hem an, ’t Sijn maer versierde Praatjes van Bol-backers-Jan, UYT.
De JALOURSE LAMMERT, KLUCHTSPEL, Vertoond op de Amsterdamsche SCHOUWBURG.
TE AMSTERDAM, By de Erfgenamen van Jacob Lescailje, op de hoek vande Vischmarkt, op den Middeldam, 1680.
LAMMERT.
KOENRAAD, knecht van Lammert.1 HEIDIN.2 HEIDIN.1 HEIDENMERLYN BELTENEBROS; een Tovenaar1 JONGE.2 JONGE.3.
DUYFJE, een buurvrouw.
LUCIA Vrouw van Lammert.
KATARYN.
Haar Kaamenier.
2 Dansende Spooken.
DE JALOURSE LAMMERT; KLUCHTSPEL.
KOENRAAD, LAMMERT.