floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Zy heeft een kainer met schilderyen, oud, en schoon, men ziet 'er geen Apol, geschildert, noch Adoon, geen Paris, Cephalus, die zouze ver verbannen, gy ziet 'er Néstór, én Saturnus, én de mannen Van de oudheid, Priamus, Anchises, andre meer Die zy alleen bemind, én aandoet zulk een eer.
Dat 's wonderlyk, dat 's raar, ei zoektze zo te minnen, ik wist niet dat zy zo volmaakt was in haar zinnen Indien ik was een vrouw, 'k zou ook zo zyn, ik kan t'óg.
Tóch geen vermaak zien in een malkmuil van een FRANSYN.
Dat loof ik wél, het is wat liefs die kwylebabben, Stroijonkers zonder pit, die méllekmuils die slabben, Ik wou wél weeten wat voor smaak dat daar aan i. GOVERT.
Ik vind 'er gants niet in, neen, neen het is vér mis, 'k weet niet hoe 't vrouwvólk daar zo veel nóch kan van houwen.
Een vrouw moet geen zyn die met vreugd haar kan aanschouwen GOVERT.
Dat zég alle daag, mét hun drie haar'ge baard, Zo krom nóch op gézet gelyk een katte staart, En zo verwyft van stem, met dart'le dieve haaren Gebruikt, de borst ontknoopt, mét zingen en trararen Te loopen over straat, al dansend, foei, 't is schand.
Dat lykt wél naar een man van staatzy, én verstand Als gy zyt, niet een beet, gy kleed u na behooren, en kunt haar allerbest behaagen, én bekooren.
Gy vind my wel?
Men zou u steelen van de straat, men zou u schilderen, waar dat gy zit, of staat, men kan niet schoonder zyn, ei, gaa eens heen, en wéder.
Dat is een lichchaam, niet te dik, te plomp, noch teder.
vlug, en net gelyk t behoord, maar LÓS, en geestig.
Gy maakt my zelfs bekoort En zonder ongemak, Door uwe geestigheid.
Ik heb geen reën t'at klaagen, myn kwaade borst alleen komt my zo wat mishaagen.
49 FRANSYN, dat s niemendal, myn heer, het staat u uit de konst.
Wanneer gy kucht, en hoest, daar door wint gy er GOVERT.
gonst.
Kwam Déliaane, ei zeg, my nimmermeer te aanschouwen?
Heeft zy my nooit gezien?
ik zou 't 'er schier voor houwen.
... FRANSYN.
O neen, maar zie wy zyn wel op dien tékts geraakt, ik heb 't afbeeldsel wel van uw persoon gemaakt, En uw mériten, en uw gaaven uw bedryven.
'k zal altyd hértelyk u daar voor dankbaar blyven.
Hy myn heer, ik heb een bede aan u, k heb zo ontstélt neemt een straf Als t my te binnen komt, k had wel een weinig geld weezen van doen, k heb een procés waar in ik zal floreeren, aan.
Zo gy de goedheid had van my iets te vereeren.
Hy neemt Gy dénkt niet wat vermaak dat haare ziel genietl, een vrolik, hoe g' haar behaagen zult, zo dra als zy u ziet.
Wat zal die ouwe lob geweld doen op haar zinnen zen, gy zult haar door uw broek, én door uw mantel winnen, zy word noch dol naar u, s' is van uw al gewond.
O een gelobde, dat s een kosje na haar mond.
Ik heb verblyd dat gy my zulk een tyng doet hooren.
Hy FRANSYN.
neemt zyn straf Myn heer, met dat profs ga k waarelyk verlooren weezen Zo ik geen bystand kryg van u, myn heer, gy zoud wéder My herbergen konnen, zo gy maar iets geeven woud.
had gy eens gezien wat vriendelyk een teken hy neemt zy toonde, toen ik maar van u begon te spreeken veer een zy was verrukt, verheugt, toen ik haar had gezeid vrolyk Uw milde goedheid, en uw groote qualiteit, weezen Waar aan.
Waar door dat ik bespeurde, ik moet het daar voor houwen.
Dat zy, maar hier gezeid, verlangt om u te trouwen.
Hy heeft aan u veplicht, gy hebt my dienst gedaan.
begint FRANSYN.
Ik bid, myn heer, weer ei laat my ongetroost niet gaan stemhen.
Adieu, ik moet terstond myn brieven afgaan schryven.
Myn heer, die hooge nood vereist het van myn zaak.
'k verlang al na myn bruid, wat zal 't my zyn vermaak, 'k zal myn karos, Fransyn, zo daatlyk in doen spannen.
1.7 FRANSYN.
Ik loop mijn prykel van myn zélfs te zien gebannen, zo gy my niet en herbergt, myn heer, het is my leet.
1.0 'k zal zórgen dat by tycs de maaltyd is gereet.
Ei, gun my die genade, én vriendschap, 'k wil u zwerren... GOVERT.
Ik ga, vaar wél, tót flus, ik zal haast wéder keeren.
Ik wensch dat u de koorts by nacht én dagen plaagt.
Loop voor den duivel, schelm, daar 't nimmermeer en daagt.
Hoe dat ik deezen hond besprong, het mogt niet baaten Ik zal myn handel nu daarom niet achter laaten.
Ik ben aan de and're kant verzékert van goed loon, zo wél van Déliaane, als van dat beest zyn zoon.
Eynde van 't twede bedryf.
D'eer Digitized by go —— blyspel.
51 DERDE BEdryf.
GOVERT, LODBWYK, ELIZABETH, KAREL, KATRYN, gosen, teeuwis, BARENT.
Omt, za, gy altemaal, op dat een yder weet, ontfangende myn last, wat ampt dat hy bekleed.
Kom hier, katryn, kom hier men zal met u benginnen, ik zie dat ge uw geweer gekreegen hebt van binnen.
Maak alles schoon, én toon op t huisraad uwe vlyt, maar vryf het niet te veel op dat het niet verslyt, ik geef u ook t gebied op vorken, én op méssen, op glaazen, kannen, én op groote én kleine vléssen, maar zo je yts kwerst, of t allerminst verbreekt, zo zaltje vanje huur gekort zyn tot een duit.
Bruit.
GOSEN.
Voorzigtig dreigement.
Gy, teeuwis, gy zult d'ienken, Op 't glaazen spoelen, en gy, barent, op het schenken, Maar niet voor dat men u tot twé drie maalen port, En pas tóch dat geen wyn óf water werd gestord Maak, als wanneer je schénkt, dat ikje kan aanschouwen.
En wiltje zuiver van de kost en drank onthouwen.
't alles in myn oog, op dat ik zélfs kan zien, dat niemand zich vergryp, dat moet voor al geschieden.
De wyn zou t hoofd in stygen.
D2v, p. 12 barent.
Zal élk van ons, myn Heer, een schoone hauddoek krygen.
Wy zien wat fincerig, en wat grobbelig, en het geeft goet aanzien, als men schoon en zuiver linnen heeft.
Ja, ja, als 't volkje komt, maar pas me wél te létten Dat van de drank en spys je kleeren niet besmetten.
TESUWIs.
Myn Heer, je weet dat meest van vooren myn leasjt Beschildert is, met zulk een grooten oly vlak.
Myn Heer je weet, myn broek is achter zo vol gaaten, 's dat ik te naauwer noot my daar dérf kyken laaten.
GOVERP.
Wel is het mogelyk, jou bottert, kan 't geschien!
Jy moetje nimmer als van vooren laaten zien.
Als gy de gasten ziet.
Hy hout zyn hoed voor zich om teeuwis te wyzen hoe by de vlak bedékken zal.
Gy kunt uw vlak bedékken Op deze wys, zie, zie gy met uw oog steets strél ken, Myn dochter, op al t geen dat van de tafel gaat, Op dat men niet verkwist van bier, wyn, of gebraad, Want dat is dochters wérk.
Terwyl 'k blyve in ve langen, met wélk een vrindschap gy myn liefste zult ontmoeten. je wacht vast haar verzoek, zy zal u bieden aan, om met haar na de mérkt of kermis heen te gaan.
Hoort gy wél wat ik zég?
Gy, die, k eyen, myr Digitized by google blyspel.
Myn zoon, die groove fout, én misslag heb vergeeven, tot haar geen stuurts gezigt, veroorzaak my geen pyn.
Ik haar een kwaat gezigt, wat réden zou dat zyn?
'k weet hoe de kinders zyn als de ouders weer hertrouwen, en hoe vernoegt dat zy 't de twedemaal aanschouwen, maar wilt gy dat ik u vergeef die laatste fout, zo wil ik dat gy u beleeft en vriendelyk houd, ELIZABETH.
Of ik het zég of niet, ik bid wil my verschoonen, Ik kan niet vrolyk zyn nóch ook geen blydschap toonen, 'k zou liegen, als ik zei dat my behaagen zou, Dat zy stiefmoeder wierd van my, door uwe Trouw, Maar wat belangt om haar met vriendschap aan te spreeken, Daar zal, zyt vry gerust, in 't minst' niet aan ontbreeken GOVERT.
En neem uw hoed zo af, let daar byzonder op.
onthouw de les die ik daar gaf.
Wanneerze komt, lodewyk.
Gy zult daar over nooit met réden konnen klaagen.
C. gy zult zeer wyslyk doen u zubeleeft te draagen.
Hou gosen, ik heb u voor 't laast bewaart, kom hier.
Spreekt gy my aan als kok, myn Heer, of als koctsier?
Ik ben het beidet.
Ban alle bei, wie heeft zyn leeven.
Goe. goe.
54 gosen.
Maar wie van beide zal u 't eerst' dan antwoord geven?
De klucht.
Als 't u belieft, myn Heer, zo wacht dan wat.
Hy trékt zyn koetsiers rok uit.
En zyn koks rok aan.
Wat drolligheid is dit.
wat sermonie is dat?
Spreek nu als c u belieft.
Wel gosen, jy moet weeten, dat ik hier eenig volk van avond kryg ten eeten.
Wat wonder wérk is dat?
Zult gy wél schaffen, zég gosen.
Ja, geef maar lustig géld.
Geef al den brui maar weg.
Wel ja, hoe duivel is 't, géld, géld by de elderweezen, men hoord jou nimmer niet als van géld, geef géle spreeken, jou spreekwoord dat is géld.
Wél dat 's een vreemt fatzoen.
Ei zég eens, hoe veel geld heeft gy daar wél van doen, dat is een kleine konst in goede sier te leeven, wanneer men niet en doet als géld, als géld te geeven, men moet om weinig geld veel schaffen, is 't niet waag?
Gy ad by Google BLYSPEL.
Gy spreekt als of myn heer van geld hing aan malkaar.
Veel schaffen voor klein géld, versta jei je op de zaaken?
'k wou dat jy die konst my eens bekend woud maaken, neemt my het ampt vry af van kok, heer intendant, gy meent toch dat het al moet vliegen van uw hand.
Zwyg stil, zeg wat 'er is van doen, spreek van die zaaken.
Myn heer den intendant, zal 't zonder géld wél maaken.
---- GOVERT.
'k zég antwoord.
Hoe veel volk, myn heer, hebt gy genood?
Zo acht, of tien omtrent, myn tafel is zo groot, maar rékent slegts op acht.
want zie, dit moet je weeten, wanneer men schaft voor acht, zo konnen 'er tien eeten.
Wel dat verstaat zich zelfs.
-- gosen.
Voor eerst, zo moet 'er zyn Vier schottels mêt pottagié, en vijf, doch die zyn klein, sga.
Daar zou men my trakteeren Een gantsche stad.
Hy zweert.
Hy steekt gosen de hand op de mond.
O schelm, wilje al myn g ed verteeren?
Daar moet noch tusschen in... GOVERY.
Gy zyt niet wijs, Wilt gy de ménschen, zeg, doen barsten aan de spys, myn heer heeft volk genood niet om haar te bederven, Noch dat zy aan zyn dis als vraaten zouden stérven, Maar om fatzoenlyk én matig te eeten, want Zie eensjes na t resépt van dokter Hillebrandt Dat van gezondheid schrijft, daar kan niets meerder schaden, Als dat men met veel spys de maag komt overladen.
Hy heeft gelyk, baas kók.
Leer, meester Gosen leer, vry met uw magen, dat het strékt tot groot oneer, een tafel vol van spys te geeven aan zyn vrinden.
Daar niemand als gevaar én onlust in kan vinden.
't is schand, 't zonde die de spaarsaamheyd verkort, indien men tot zyn scha zo breed genodigt word.
O 't is een oude lés, men leeft gants niet om te eeten, maar eet om te leeven.
'k zal nooit die les vergeeten.
Om dat ik u omhels, dat is eerst fraai gezeid, 't is een senténtie daar de grootste deugd in leid, om te eeten leeft men, maar men eet niet om te leeven.
Neen, neen zo is het niet, wil 't my te keunen geeven.
Om te eeten leeft men niet, maar om te leeven.
Hoort gy dat wél, zeg, van wat autheur kwam dat toch voort?
Zyn naam is my ontgaan.
Die spreuk is niet te ontbeeren Ik zal die voor myn zaal, daar k eet, in t goud gracieren.
Ia wél, dat is zeer goed, en wat u maal aangaat.
Ik zal bezorgen dat het al ordentelyk staat.
Doet 20.
Dan is myn dienst hier niet te zeer van nooden GOVERT.
Men schaf voor al niet anders als ouwebakke brooden, en kost die voort verzaad, wat vlees heel klein gehakt.
En ongerézen koek, die rédelyk wél pakt, en zo een potpasty van érten én van boonen.
Dat ik het wél versta zal ik u daatlyk toonen.
Gy, gosen, maak myn koets heel zindelyk én schoon.
Dit raakt my als koetsier, 'k heb dan myn rók van nóon.
Maaken, GOVERT.
Ik zeg dat gy myn koets zo datelyk schoon zult, en houd de paerden klaar.
Goen.
Wél dat zyn vrémde zaaken, Uw paerden zyn om uit te ryden in geen staat, Ik zal niet zéggen dat den eene op t kérkhóf gaat, En d'ander achter schans, men dérftze naau aantasten, Zo deerlyk zienz'er uit van wérken, én van vasten.
In plaats van paerden, zo gelykent monsters, Heer.
Hóe, zyn zeziek, zy doen by na geen arbeid meer.
Als zy geen arbeid doen zo moetenze niet eeten, Ik kan de slechten staat dier beesten niet vergeeten, Het waar te wénschen datze wérkte, én aaten wél, zy zitten nu zoo ruim in haar verrimpelt vél, Dat ik schrik van t gezigt, k zoud t uit myn mond bespaaren, t is t wéck van Turken, én barsten, en geeven t haar, baaren zyn eyen naasten zo te zien, geen d'renis met haar te hebben.
't is maar op de kérremis.
Wél dat 's niet veer.
Myn heer, dat kunnenze niet klaaren, 'k zou waarlyk myn gemoed met zulks te doen be zwaaren.
Ik zou haar met de zweep niet dérven slaan, myn heer, zy vielen van één slag wel alle beide néer.
Zy konnen kwalyk staan, ik moet haar staat beklaagen, Zy trékken een karos, daar zy haar zélfs naau draagen?
Myn heer, 'k zal meester Tys verzoeken, dat hy haar Wil leiden, want gy zult toch kortelyk hem daar naar Van nooden hebben om de maaltyd te bereiden.
Go sitized by Googl BLYSPEL.
O gosen.
't is wél, 'k heb liever dat zy van de waereld scheiden Door meester Tys, als my.
Gy toond u zeer beleeft.
Myn heer den intendant, toont dat hy réden heeft.
Myn heer, ik kan dat veinzen niet verdraagen, hy komt gedurig my mét tégenspraeken plaagen, Dan heeft hy 't op het brood, dan op de wyn, en 't bier, Dan op de kaarsen, dan op de oly, dan op 't vuur, Al om een plasdank te verdienen, 'k kan 't niet hooren, en moet met réden om die vleyer my verstooren.
Kwaad spreeken dat hier steets van u in huis geschied, Hoor ik met deernis aan, ja 't baart my zulk verdriet, Dat ik u daar door heb, behalven myne paerden, zo lief, als alles wat hier leeft op deezer aarden.
Wilt gy 't my zeggen?
Ja, zo gy niet kwaad zoud zyn.
Neen, tet contrary.
'k zou u aan doen groote pyn.
Gy zult my vriendschap doen als gy 't my uyt wilt leggen, ik zal niet toornig zyn wat datze ook mogen zeggen.
De vrek, o gosen.
Weet dat men over al, myn heer, u weinig acht, En honderd maal des daags om uwen handel lacht, Men aapt uw minnen na d'ong'r honderd snakeryen, Die 't aardigst' met u spot kan zich het meest verblyen, Verscheide sprookjes, tot uw schand, die 'k hooren moet, Dat ge onbehoorelyk met dingen voordeel doet Die ongeoorlooft zyn, en dat gy twist kunt maaken, Om uw bediendens zonder loon zo kwyt te raaken, Dat ge uw buursmans kat doen roepen hebt, om dat hy eens van u een hoen in 't hok gebeeten had, Waarom dat gy u hond in 't rasphuis wilde zetten, Om dat hy tydelyk dat kwaad niet kwam beletten.
Een ander zeid, dat gy eens zélver, op een nacht, Uw eigen haver naamt, én die ter stal uitbragt, waarom dat uw koetsier by donker u zo beukte, Dat u daar van de rug noch wél een mand lang jeukte, Maar gy zweegt zachtjes stil, in t kort, waar dat men staat.
Ik hoor dat me u belacht, en altyd van u praat, Dat gy een snapper zyt, eigierig, vol gebreeken En dat hy zonde doet die tot uw lof dérft spreeken.
Wat dunkje daar, van heer?
slaat hem.
Gy zyt een zot, een beest Een schélm, een vagebond, die hem noch duivel vreest.
Heb ik t u niet gezeid, maar gy woud niet gelooven Dat gy u zélfs zoud zien van uw gedult berooven, als gy dat hooren zoud, nu heb ik het verbruid, nu ik de waarheid zé GOVERT.
Leer beter spreeken, guit.
GOSEN, karel.
Al lachchende.
Sy dunkt dat zy uw dienst niet al te wél beloonen.
Wel, myn heer nieuweling, ik bid wild my verschoonen, en speel zo niet den baas, 'k verzoek u dat gyzwygt, en lacht wanneer als gy voor my stokslagen krygt.
KAREL Ei, gosen, stoor u niet.
Gosen verander eens van weezen.
Of hy zo slegt mogt zyn van eens voor my te vreezen, zo smeer ik hem wat af, zég, weet gy wél, myn heer, dat ik dat lachchen, en dat spotten niet begeer Maakt gy my t hoofd te warm ik zal het u verleeren.
Gosen stoot Karel al dreigende aen 't eind van 't toneel.
Al zachjes.
.. gosen.
't lust my.
Wel is dat u begeeren?
Gy onbeleefden beest.
Nou, meester Goosen, nou.
Zyt niet verwondert, zo ik u straks anders touw.
Hou Digitized by google de vrek.
62 hou daar.
Wel wat is dit, hoe my dus af te smeeren?
Karel doet gosen te rug wyken, gelyk hy hem gedaan heeft.
Ho, ho, 'k weet daar niet af, karel.
Dat zal ik u verleeren.
Weet gy wél dat ik my van niemand slaan en laat, Maar zelfs liefst slagen geef?
'k geloof het in der daat.
Wel kwiedam, vuile kók.
Dat wil ik heel wel weeten.
Gy kénd my niet te récht.
'k heb u voor goed versleeten.
Gy zult my dreigen, he!
En slaan?
't was niet gemeend.
Die goe manieren zyn van my u af geleerd.
Hy slaat gosen.
Hou daar, hou daar.
KARel binnen.
Sus, sus, nu zou ik wél verzweeren, Door waarheid spreeken, ooit myn zélfs te hazarderen.
Dat my myn heer noch slaat, dat is een kleine schand, maar 't is onlydelyk van Monsieur intendant.
DERDE digtized by Google BLYSPEL.
63 d'ERDE tooneel.
FRANSYN, DÉLIAANE, gosen.
Lig, gosen, is je heer niet huis?
Ja, wél ter dégen.
Ik sprak hem gaaren eens, daar is my aan gelegen, zég dat wy hier zyn.
Wél.
DÉLIAANE, FRANSYN.
DÉLIAANE.
'k ben in een vreemde staat, 'k zal schrikken als hy maar 't gezigt eens op my slaat.
FRANSYN, hoe zyt gy zo vol vrees, én vol bekommernissen.
Ik ben gestélt als een die 't leeven staat te missen.
't schynt dat de zéive die u 't hérte eerst heeft geblaakt, nu wéderom op nieuws in uw gedachten raakt.
Ik kan zulks tégens u noch niemand niet verweeren, Dat ik zyn heusch bezoek noch in myn ziel moet horen.
FRANZIN. FRANSYN.
Maar weet gy wie hy is?
Neen dat en weet ik niet.
Maar 'k voel wel wie 't is die myne ziel gebied, en stond het in myn keur, het zy dan dom of schrander, indien ik kiezen zou, ik koos hem voor een ander.
'k bevind een vreemde stryd, die my al zacht u stil doet stryen met die geen die men my geeven wil.
De blonde haaren, en mninlokkende sieraaden, vermogen vry wat veel, maar zyn al meest belaaden met armoe, en 't was slechts dat gy een oude om 't géld Naamt, als een jeugdige, het is wél waar, men moet Zich wat belyden met een oude, en wél ontbeeren Meer zoetigheid, en vreugd, als wy vol drift begeren, Maar 't is voor korten tyd voor u, weet dat zyn dood u weer, eer hy het dénkt, zal rédden uit de nood, Dan zult gy zyn in staat om een te mogen trouwen, die u met zoetigheid en vreugd zal onderhouwen.
Helaas, wat is zy niet in droefheid én in nond, die haare blydschap wacht uit eenes anders dood.
De dood en bréngt ons niet altyd 't gee u wy verwachten.
Scheert gy de gék met my, wél waar zyn uw gedachten?
Op die konditie zal j' hem neemen, dat hy zou In't korte maaken dat gy wierd een weduw vrouw, En 't was wél onbeleefd, en nimmer te vergeeven, Zo hy drie maanden naar uw trouwdag noch zou leeven.
Dat most in t huwelyks kontrakt gestélt, hy komt.
D'o rabou blyspel.
61 DÉLIAANE.
Wat monsterdier is dat, ik sta gelyk verstomt.
GOVERT, FRANSYN, DÉLIAAN.
Ai zyt tóch niet gebélgd, myn schoone, myn beminde, dat ik u met een bril kom nadere, ik bevinde Myn oogen veel te zwak om zélve ga te slaan Uw voeten, én uw trêt, zie ik u schoonheid aan, Ik sta verbaast, men hoeft door geene bril te kyken Om uw volmaaktheid by de Goden te gelyken, De bril dient my alleen tot 's oogs verlichtenis, Maar ik vind niets zo klaar als my uw oogien is.
Fransyn, zy antwoord niet, nóch toond geen eenig téken.
Van blydschap, dat ik dus verlieft haar aan kom spreeken.
Een dochter is altyd voor de eerste maal beschaamt.
Och ja, zy meend dat haar de liefde niet betaamd.
Myn dochter, is verplicht, dat g' haar bezoek komt geeven.
ELIZABETH, GOVERT, DÉLIAAN, FRANSYN.
ELISADÉT.
Mejuffrouw, 't is het minst' van myne plicht geweest.
Vigsires b.20o de vrek.
O glucht.
's groot, maar 't onkruid groeit, gelyk gy weet, het meest.
Stil tegens Fransyn.
O onbehagelyk man!
Wat heeft zy te gebieden?
FEANSYN.
Zy mint u. GOVERT.
Wélk een eer komt my van u geschieden.
DÉLIAAN.
Welk een dier verschynd voor myn gezigt.
'k zal al myn leeven zyn aan deeze gonst verplicht.
Indien dit langer duurt zo zal ik lachchen moeten.
Daar komt myn Zoon, om u, o schoone, te begroeten.
Aan Fransyn.
Fransyn, hélaas!
wat s dat, dit is dien zelve heer, daar k van gesprooken heb, ach dit ontstélt my zeer.
Aan Deliaane.
Wat wonder avontuur!
Ei, laat het u niet hind'ren, Dat ik u hier doe zien van my deez' groote kind'ren, 'k zal my daar van ontslaan, en dat al met 'er haast.
ZEven.
O zEVENDE TOONEEL, LODEWYk, GOVEET, ELIZABETH, DÉLIAAN, FRANSYN.
Mejuffrouw, dit geval maakt my geheel verbaast.
Myn vader zei my zo, wat dat hy heeft beloofen.
Dit vrémde toeval komt, helaas!
myn ramp vergrooten, Ik sta gelyk als gy, en had zulks nooit verwacht.
Nooit heeft myn vader naar een schooner zaak gegaan, 't is my een groote vreugd u aan te mogen schouwen Maar 't zal my smarten zo gy vader komt te trouwen.
Het dunkt u dan niet vreemt dat ik u dus ontmoet En op alzulk een wyze uw heuscheid hier begroet, 'k Weet dat gy réden ként, dies hoeve ik niet te vraagen, Of gy ook d'hantken zoud, of my dit zou behaagen, En met pérmissie, van myn vader, gy zout zien, Stond deeze zaak aan my, dat zy nooit zou geschien.
Een tréflyk komplimént, wél wie heeft van zyn leeven?
Voor my, om na de reen u antwoord dan te geeven, zo gaaren als gy zaagt dit huwelyk geschien Zo gaaren zoude ik u tót myne schoonzoon zien.
Geloof niet dat ik ooit een oorzaak zal verstrékken, Die u de minste moeite, of tweedragt zal verwékken, Zo ik door meerder magt daar toe wierde aangeport, 't zal égter nooit geschien dat gy benadeelt word.
Zy heeft gelyk, want op dat zotte kompliment Voegt zulk een antwoord wél, die gék, Mejuffrouw kénd Noch weinig onderscheid van wél, of kwalyk leeven, dies bidde ik, vrindelyk, dat gy 't hem wilt vergeeven.
Zyn zeggen belgt my niet, hy heeft my zeer voldaan, En zyn bekéntenis hoorde ik met blydschap aan, En had hy niet oprécht geopend zyn gedachten, ik zou hem minder, als ik nu doe, altyd achten.
Gy zyt wel goed dat gy zo grooten fout vergeeft?
't zal wél veranderen zo hy wat langer leeft Het oordeel scheelt 'er aan.
Ik zal daar in volherden En bid, mejuffrouw, dat ik zo gelooft mag werden.
Wat opstinaaten zot, wél jonge bénje mal?
'k spreek volgens myn gemoed, 't geen nooit verand'ren zal.
Gy zult, gy zult het doen.
T is wél, is t uw begeeren.
'k zal, op een andre wys dan deeze schoonheid eeren, ik zet my, met verlof, dan in myn vaders stêe.
De plaats is godlyk, ik bekénd, die ik beklêe.
Myn oog kwam nimmermeer geen schooner aan te schouwen.
De gautsche waereld moet u voor de schoonste houwen, het wen.
Het grootste geluk, dat ooit een hart wierd aangedaan, Dat is in uwe dienst, én uwe gunst te staan, Die zulk een eer geniet, mag zélfs t geluk braveeren, En staan gelyk, by t luk van Prinsen, én van Heeren, o ja, mejuffrouw, ik schroom gants geen verdriet, Indien ik maar allcen uw schone ziel geniet, k Stél daar myn glory in, myn vreugd, én wél behaagen. GOVERT.
Zo t u gelieft, myn zoon, ik kan dat niet verdraagen.
'k doe aan de Juffrouw dat komplimént voor u. GOVFRt.
Wat zal dit langer zyn, wél hoe heb ik het nu, ik zélf geen tong, en kan ik zélfs niet spreeken, Moet jeyje als Prokureur in myne zaaken steeken?
Geef stoelen, voort.
't is best dat wy van stonden aan Gelyk'lyk na de markt en na de kérmis gaan, Daar vind men tyds genoeg om van die zaak te spreeken.
Men span de koets voort in, k blyf zelfs in gebreeken, maar k heb my nu vergist, of k geef kollation Het is vergeeten.
Neen, myn vader, dat 's gemist, gy behoeft geenfints te vreezen, ik zal 't onthouwen.
GOVERT aan Karel.
'k zég Karel.
De vrek, karel.
Aan Govert.
Wel, hoe is 't, hy is zyn zinnen kwyt.
Koome ik, myn Vader, niet naar eisch genoeg vertoonen, zy zal zo goed zyn van myn beideeyd te verschoonen.
DÉLIAANE, het zal onnodig zyn.
Zaagt ge ooit een diamant Zo schoon, Mejuffrouw, als aan myn Heer vaders hand, DÉLIAANE.
Zy geeft een schoone schyn.
Trekt de ring van zyn vaders hand en geeftze aan Déliane.
Ik bid, wiltze eens bekyken.
Van dichte by.
Ik zag myn daagen haars gelyken.
zet zich voor Déliaane die de ring weer wil geeven.
't is in te goeden hand, daarze ook in blyven moet, het is een kleen présént dat u myn vader doet.
Vader, is t niet waar?
En ienkel uw begeeren, dat ikze uit uw naam de Juffrouw zou vereeren?
Stil aan zyn Zoon.
Wat zégje daar lodewyk.
Hy zégt dat 'k ze u op dringen zal.
DELiAAN.
En ik en wil.
Ik bidde, ei dien u van t g. eval.
'k ben désperaat, o spyt!
Dat.... lodewyk.
Belettende deelen dat zy de ring niet weer geeft.
Zo gyze wygert, zult ge hem zéker affronteeren.
Ik bid... lodewyk.
Het moet zo zyn.
De duivel haal de guit myn vader is gebélgt, ei neemtze.
GOVEAT.
Aan lodewyk.
Ogy schavuit!
Myn vader raast van spyt.
Aan Lodewyk al dreigende stil.
Obeul, 'k zal u vergelden.
Ik doe al wat ik kan, myn vader, my te schelden, Daar ik myn bout doe, als gy voor uw ougen ziet, zy is al te opstinaat, en zy en wilze niet.
GOVIXT.
Stil aan lodewyk.
Ik moet om u Mejuffrouw kyven hooren.
stil aan lodowyk.
0.7 jou deugeniet!
LODIEYX.
Gy zult hem, vrees ik, zo verstooren, dat hy een ziekte krygt zo gy de ring niet houd.
Terwyl 't myn heer verstaat, zo acht ik dat geen fout.
Ik neem de ring dan aan, 'k zal u niet tegenstreeven.
Maar op een and're tyd die trachten weer te geeven.