floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Die goede midd'len heeft, en wat van zyn fatzoen Men aeggen mag, myn Heer, wat is daar aangeleegen, dat ik een Jongeling niet wandeld op kwaa weegen?
TRIUDOLE.
Gy spreekt voortreffelyk, ik ben van u verstand En zeer verheugd, dat gy Heer Valsharts minneband begonstigd wyl hy was myn vriend voor jaar en dag.... anselmus.
Zulks weet ik, en dat hy u agting toe komt draagen.
Maar 't word myn tyd, myn Heer, om weder in huys te gaan, ik keek eens uit, en toen ik u alleen zag staan, kon ik niet laaten om de stoep eens af te koomen.
Het is my leed dat gy die moeite hebt genoomen Maar grootlyks lief dat ik genooten heb deeze Eer.
Uwe, ootmoedigen, myn Heer.
Ik vrees en agterdogt, ik zie het spel gewonen, en haorelyk voleind, gelyk het was begonnen.
Maar laat ons valshart zulks doen hooren, dan zal hy Zich zelfs verheugen en verblyden, nevens my.
Hier hangd de bel, dat 's raak.
Jochem doet op.
De drommel is dat trekken?
Gen dag myn Heer Trudolf, je zoud de droes wel wekken, met zulk een schellen.
TRUDOLY.
Is Heer valshart t'huis of niet?
OCHIM.
Wat spreckt hyduyvels bars!
gewis hier 's wat geschiet, dat weer tot voordeel van myn Heet strekt.
TRU.
Of t gelukte Houwelyk door redrog.
39 TRUDOLF, zeldrewecken.
Ja, hy 's 't huis.
Zeg dat ik hem moet spreeken.
Maar is uw tyding Heer Trudolf, of goed, of kwaad?
Zo taamlyk goed.
Ik bid dat gy dan binnen gaat.
EELHARt, ADELGONd, flip.
't geen ik u vrouw Nicht zo daatlyk kwam vertoogen, 't is meer dan al te waar, ik ben te schelms bedroogen.
ADELGONd.
'k heb medely myn Neef met uw verdriet en pyn.
Ik bid vrouw Nigte, dat gy eens zo goed wild zyn, op dat we, in deeze zaak, meer klaarigheid ontfangen, dat gy Margreet eens spreekt, ik zal met groot verlangen u hier vertoeven, en dan merken of myn smert En pyn geen medely verwekken in haar hert.
Maar leg myn hertenleed en groote smert, zo téder Gelykt u mooglyk is, voor beid' haar oogen neder, En zo gy ziet dat zy geen meëly met my heeft, en, in myn voordeel, u een wenschlyk antwoord geeft, zo laat niet af, om haar handel te vortoonen.
Zeg, dat zy godloos doet, met dus myn min te loonen, dat zy als valshart, is, bedrieglyk van gemoed.
Ik bid Mevrouw dat gy my deeze vriendschap doet.
Wel aan, ik zal uw bee opvolgen met behaagen.
En ik u voor deez' gonst bedanken al myn dagen.
Verwagt my strak hier weer.
Zo zal hy doen, vrouw Nigt.
Die zich, tot dankbaarheid, voor eeuwig voeld verpligt.
Myn ziel, geslingert op de baaren en golven van de minnezee, ziet, in het buld'ren der gevaaren, geen veilig strand of goede ree Waar op zy zeker kan belanden?
Zo hemel is 'er dan geen hoop En moet myn scheepje endelyk stranden?
Zo geef dat ik geen schade loop Maar doe de wind uw toorn gevoelen, Die als de afgryselykste orkaan, Niet ophouwd, maar steeds aan komt koelen, Om t eens aan splinteren te slaan.
Indien, o goon!
dit mogt gebeuren.
Noch eens behoe myn geest voor scha, Maar laat de wind zyn woën betreuren, en straf hem met uwe ongena.
Want als ik zie myn hoop vervloogen, myn min, die 'k by een schip gelyk, Nooit geen belooning kan beoogen, En dat myn piys een ander stryk', of 't gelukte Houwelyk door Bedrog.
Die k voor de wind neem, die verbolgen, myn liefde tot myn Margareet Zo onophoudlyk komt vervolgen, Wat zou t my baaten, om myn leed Hier door geleden fel te wreeken, t zal my genoeg zyn, dat ge, o goon!
Door een gerechte wraak ontsteeken, dien booswicht geef verdiende loon.
doet hem zyn kwaad bezuuren, maar wilt het scheepje van myn ziel, o beste stuurluy!
Zo bestuuren, dat nimmer scha koome aan haat kiel.
Nu voel ik eerst myn zelvs gemoed en wel gesteeven, om, welk een bitter lot, my ook t geval komt geeven.
Geduld te hebben in myn lyden, leed en druk.
Maar ik zie Nicht reeds, dit 's geen téken van geluk.
DRIEEN TWINTIGSTE TOONEEL.
EELHARt, ADELGUND, flip.
Hoe is 't, mevrouw?
Zal ik, of zége, of onheil hooren ADELGONd.
Achl t is gedaan myn Neef, ik schat haar reeds verlooren.
Verlooren 'k bid dat ge uwe ontmoting my verhaald.
Naar dat ik dan, myn Heer, uw staat hadde afgemaald, Om haar te toetsen en te zien, of in haar zinnen Niet was een waard're trek, om u als noch te minnen, Liet zy zich hooren op deez' wyze weet Mevrouw, dat ik aan valshart reeds geschonken heb myn trouw.
Dat ik, om Vader en myn naabestaande maagen, Geen grief te geeven, hem myn hert hebbe opgedraagen. dit was in myn gehoor een felle donderssag.
Wyl ik nu merkte hoe het hier geschooren lag, Ging ik haar fel te keer, en heb haar voorts verweeten.
Dat ik haar vroomer en veel wyzer had versleeten, als dat ze een schender en verrader van zyn vrind Haar hart zou geeven, die zy nimmer had bemind, om kort te gaan, ik kwam haar wakker door te stryken, doch zy zweeg steeds, en liet geen ongenoegen blyken.
Ze is door de wol geverfd, gelyk het spreekwoord zegt.
Dat is, zy heeft haar schaamt en eer gansch afgelegt.
Wat zult gy verders doen?
Hoedaanig uw gedraagen?
Zo, dat myn goed gedrag de waereld moet behaagen.
Ik zal geduldig zyn, hoe zwaar 't my vallen mag.
Maar meyden hem te zien, want zo ik hem eens zag.
Ik zou wis vreezen, dat myn toorn weer zou herleeven, en hem dan ligtlyk loon, naa zyn verdiensten, geeven.
O hemel, welk geluk!
dit had ik niet verwagt.
Door deez' uw deugd maakt gy u zelfs van elk geagt.
Hier door, myn Neef, zal u een ider eer bewyzen, De glory van uw Naam, tot aan t gesternte, ryzen.
LELHARt.
Dit 's myn besluyt Mevrouw.
Den hemel doet ons zien Hoe loslyk gy myn Neef, uw driften kunt gebien, maar zagt de deur gaat op.
Ik zie Margretaas Vader, haar ook.
VIER, of 't gelukte Houwelyk door bedrog.
VIER, en tWINTIGSTE tooneel.
ANSELMUS, margreet.
EELHARt van ter zyden.
Ik vind zulks veel gerader, myn dogter.
Ik bel aan.
Dag jochem, waar 's uw Heer?
JQCHEM aan de deur.
Gaa boodschap hem terstond dat ik my de Eer Kom geeven, om hem hier te zien en eens te spreeken.
Ik zal Heer dit 's gewis geen ouvoordeelig téken.
VYf, en tWINtigste tooneel.
VALSHART, ANSELMUS, TRUDOLF.
EELHARt en ADELGOFD van ter zyden.
Myn schooue Margareet, gun dat ik u begroet.
Zal end'lyk eeus uw troost, het pynende gemoed Verkwikken, of moet ik, door agterdogt gedreeven, In twyfeling, en hoop, en vrees, noch langer leeven?
O neen, myn Heer, zy wil u zien doen, hoe haar hert Op 't hoogst gevoelig is, met u verliefde smert.
Zy wil uw liefde, die gy haar zo teer kwaamd toonen, met zuivre wedermin, ook tederhartig loonen.
Ja Heer valshart, ik zal met uw minnepyn Bewoogen, uw begeert niet langer tegen zyn.
O hemel welk een heil!
Nu laat ik af van treuren En klagen, nu my komt zo groot een luk gebeuren.
Wel aan myn schoone, geef uw slaav, uw regterhand, en k bid aanvaard deez' ring, myn trouw, tot onderpand.
Nu kom myn dogter, heil en zegen volg dit paaren.
Leef, leef, myn kinderen, in vreede, een reeks van jaaren TAUDOLF.
Dit wenscht uw Dienaar meê.
IQCHEM.
Ik ook Mevrouw Margriet.
En Jonker valshart.
van ter zyde.
Zie ik dit, en stert ik niet 'q hemel welk een smert, ik voei veranderingen 'in myn gemoed ontstaan.
ADELGONd, mede van ter zyde.
Myn Heer wild ubedwingen TRUDOLF.
Hoe wil Heer Eelhart dit behaagen als hy 't hoord?
Hy zal wis toornig zyn.
VALSRART.
Met regt word hy verstoord.
LELHARt, van ter zyda.
Kan ik dit hooren!
'k voel myn bloed door de adren zweeven van gramschap laat ik hen hier eens bewys van geeven.
Hoe breckt gy uw besluit, dat gy zo treflyk, naamd „dus schielyk?
ik beken ik werd hierom beschaamd.
Mevrouw, ik bid, vergun... ADELGONd.
Zo gy dan niet wild hooren naa my, zo volg uw wil.
Maar 'k bid bedwing uw tooren.
Ik zal het doen, Mevrouw, zo lang gy by my zyt, en hen slegts gaan te keer met welgegrond verwyt.
Maar zie 'k vrouw Adelgond met Eelhart daar niet koomen?
Gewis, zy zyn 't, helaas!
myn hart begint te schroomen of t gelukte Houuelyk door Bedrog.
EELHARt, met AAdelgond te voorschyn komende.
Ja schroom vry, booswicht, om uw goddeloos bestaan.
'k heb u beluisterd, en ik zag uw handel aan.
Ik heb uw'haatelyke echt beschouwd met deez' myn oogen.
Dit zal u kittelen, hier zult gy wis op boogen.
Maar doet zulks vry, terwyl ik zien zal, hoe haar hert, wanneer zy merkt, dat gy in schulden zyt verwerd, Van droefheid smelten, en haar dwaasheid zal vervloeken, En klaar beschouwen hoe een schelm haar wist te doeken, die enkel en alleen, door t middel van deeze Egt, Niet op Margreet, maar op haar geld, heeft toegelegt, Om dus in voorg'e staat, fatzoen en goed te blyven, En zyn schuldeischers te betaalen met haar schyven.
Uw gansche staat is my zo wel als u bekend.
Het voegd niet dat uw tong hem dus baldaadig schend.
Ik heb dit meer gehoord dog zulks niet willen agten.
Vley u hier meê.
Wel aan wy zullen 't dan verwagten.
Maar wie komt ginder, VALSHART.
nu is 't met my gedaan.
Nu zullen zy gewis de waarheid klaar verstaan.
SES EN TWINTIGSTE, en laaSTE tooneel.
GERARD, VALSHART, MARGAREET, ANSELMUS, EELHARt, TRUDOLF, ADELGONd, &c. gerard.
Wel nou, myn Heer, hoe is 't?
Waar ik voldoening krygen, Of niet? valschart.
Daar staat myn Bruid, en Vader wild toch zwygen.
Slegts praatjes voor de vaak, gy paayd my nu niet meer.
Eelthart, tegen Anselmus.
Hier ziet gy 't geen ik zei alreeds bewaarheid, Heer.
De verraderse medeminnaar.
Ik zal ni gy zult my terstont betaalen.
Of ik doe door 't Geregt, u, en uw huisraad haalen.
Wat hoor ikhemel, ach!
Wat kom ik hier verstaan!
Zo hebt gy valshart ons te zamen dan verraan?
Vergeef het my, myn Heer, 'k most myn fortuin dus maaken.
met dus eer en deugd en schaamte te verzaaken, drie dingen, die een mensch zo noodig zyn als brood?
My gruweld dat ik t hoore.
Ik deed 't uit hooge nood.
Wat nood?
gy hoorden u te schaamen, zyn dit zeden Van iemand, die ik dagt op 't deugdenspoor te treeden?
'k beken gy hebt gelyk.
Ik bid dat gy 't vergeeft.
Ei Vader!
schoon myn hart in deeze toestand beest, onschuldig hem.
Nu kom, wyl t zo ver is gekoomen, dat ik u bereids, tot Zoon heb aangenoomen, Vergeef ik t u VALSHART.
Ik dank u hertelyk, myn Heer.
ANSELMUS tegen Gerard.
En gy komt morgen vroeg hier aan myn wooning weezen, ik zal u dan voldoen.
Ik ben met u te vreeden.
Geest gy nu meer geloof, Anselmus, aan myn réden?
Dat gy de waarheid sprak beschouw ik tot myn ziel.
Maar Heer Anselmus, dat gy my betaling deed Van 't geen uw Zoon my is verschuldigt?
41 VALSHART.
„hoonwubinnen, trulf.
ik bid u zwyg wat wilt gy gaan beginnen?
Betaling vorderen van 't geen ik hebben moet.
Hoe groot is uwen eisch?
Ik drink van spyt myn bloed.
TRUDOIF.
Vier duizend kroonen.
En waar komt die schuld uit spruiten?
TAUDOLF.
Dat hy uw Dogter krygt, voorzien met zo veel duiten.
Zulks is hy meest aan my, gelyk hy weet, verpligt.
Wat houd my, dat ik u niet straffe in elks gezigt?
Gewis, door uw bedryf ben ik zo schelms beloogen.
Dat s waar, ik ben door hem wel t allermeest bedroogen.
Misseider.... ADELGONd.
Ei, bedwing de gramschap, die u blaakt.
Nu gy er af zyt, is 't een zaak die u niet raakt.
Gy hebt gelyk, maar laat ons t spel eens af zien loopen.
Gy hebt van deeze uw eisch betaaling nooit te hoopen.
Myn vader, k gaf hem een verbintnis, met myn hand Getekend.
gewis het raakt my aan t verstand.
Gy gaaft hem dan een schrift waar by uw schuld laa blyken?
wie zou niet in zulken zaak bezwyken!
Zal ik noch 't koppelgeld betaalen van deez' trouw?
Ik sterf van hertenleed, en moeilykheid en rouw.
Nu Vader wees te vreen.
Dit lot schynt ons beschooren.
Watkuntge er tegen doen.
Dit klaagen is verlooren.
Gewis, gy hebt gelyk myn dogter meend gy dat Ik karren vol met geld heb sicepen agter 't gat?
Wel zeker dit komt schoon.
Nu gy hem hebt genooten, Die ons, door loos bedrog, arglistig heeft gesnooten, schynt gy geheel voldaan.
Gy roept maar weest te vreen.
Betaal hem slegts.
Waar wil, waar wil dit endlyk heen!
Nu Vader, doet die buy van gramschap nederdaalen.
Nou kom, wyl t anders niet kan zyn, ik zal t betaalen.
Kom morgen om uw geld.
Ik zal zulks doen myn Heer.
ANSELMUS, maar breek uw beenen, zo gy ooit myn dorpel weer Betreeden durft.
't is wel ik zal my daar voor wagten.
bin anselmus.
Maar gy, myn Heer, die ik van grooter deugd moet agten, Verschoon my, dat ik ooit de laster leenden 't oor, en, wyl ik vast vertrouw, dat gy het deugden spoor Bewandeld, zo laat af ons hierom haat, te draagen 't zy ugenoeg dat wy ons dwaasheid duur beklaagen.
Myn Heer, ik voor geen haat in myn gemoed noch zin, schoon ik zo heilloos zie bekroond myn liefde en min.
ik deed de wraak en haat reeds van my wyken.
Dog egter zal ik u geen vriendschap ooit doen blyken.
Ik sny de vriendschap en alle omgang af, want ligt, zo my deez' hinderpaal vaak kwam voor myn gezigden, 't dat ik hem zyn handel deed herouwen VALSHART.
Het is my leed dat ik u zo veel ramp kwam brouwen.
Zwygonverlaat.
Ik ga, terwyl ik wensch, dat gy De straf op aard gevoeld, van 't geen gy deed aan my.
Kom, gaan wy mede in huis, daar 'k al myn lévens dagen, rampzalig Trouwverbond myns Dochters zal bedaaden.
De heer teede, gevolgt uit mostelaria, van den Beroemden latynschen poëet plautus.
PURGAT Mn & ORNAT.
AAN den leezer.
Tooneelstuk, De Herstelde Zoon, t ons 18.
Blyspel, is een frisse Bloem, geplukt uit den Lusthof van den onvergelykelyken Plautus, wiens weerga de voorgaande, nog deze eeuw nooit heeft gezien, nog de volgende misschien zal vinden.
Deeze Fabel vertoont ons een wyze en naarstige Vader, een Verkwister in zyn Zoon, en een weergalooze Bederver en Leugenaar in zyn Knegt.
Tot meer nuttigheit, doet hy ons zien de listen en laagen van doortrapte en vuile Vrouwen, en wyst met eenen hoe men zig voor dezelve zal hoeden en bescheren klaar toonende dat dezulke, die met deze Ziel en Lyfpesten zig vermengen, hun val van eer en schat onvermydlyk is.
Wenschlyk zoude het zyn, dat dit voorbeelt onze jeugt van diergelyke kwisteryen, en vagebonderyen mogt afschrikken.
't Gebeurt altyt niet, als men alles vernielt en doorgebragt heeft dat ons een Vader overschiet, die ons kan herstellen en bekeeren, welke Ligtmissen dan gedwongen zyn arm en berooft in een andere Waerelt troosteloos hun graf op te zoeken.
'k wens ieder in tyts haar van deze dwaalweegen af te wenden, en wy zullen verblyt zyn, zo ook onzen arbeid maar een Jongeling ten nut mag zyn.
Wy zullen om de verand'ring met een stukje van onze eige vinding vervolgen, onder het opschrift van De Gezworen Bedrieger B.
Bedrogen, en blyven u.
ZIMON, vader van Ferdinand.
ROMBOUT, zyn Buurman.
FERDINAND, verlieft op Leonoor.
KRISPyn, knegt van Ferdinand.
KEES, landbouwer van Zimon.
FREDRIK, vrind van Ferdinand.
IZABELLA, matres van Fredrik.
LEONOOR, beminde van Ferdinand.
CATryn, meit van Leonoor.
VOLkert, een Koopman.
ASPER, een Snyder.
RUTH, een kruier.
MARDOCHAY, een wisselaar.
ANGENIEt, meid van rombout.
Het Syel begins morgens ten 8, en eindig is avonds ten 7. uuren.
De. digitized by google.
De herstelde van mostelaria, van den beroemden latynschen poëet plautus.
Het Theater vertoont een cierlyke Buurt met huizen.
CRISpyn en kees.
N. ruy uit de keuke schelm, gy doet hier niet als ons be letten, de kok kan pas een hoen aan 't spit steeken, of een pot aan 't vier zetten, of het is al, hoe wort hier gesmult en gesmeert!
Hier wort op een dag meer, als by myn op een gants Jaar verteert, 't is de nyt die zo balkt uit jou diefagtige kiezen, Wort ons geld verteert, gy zult 'er niet by verliezen.
Dat ik u de Rob vol gaf van vlees en wyn, Wat zouden wy Vrinden en Charen zyn!
Viel er voor jou nu wat te smullen of te vegen, dan was alles wel, en gy had daar niet teegen.
Wat roert het jou, wiens goet dat hier wort verbruit, maar het verschil is alleen om het deelen van de buit.
Naakte lobbes, gy zult hier van daag u tanden niet stooken, onze spys en drank is te fyn voor die groove knooken.
Ziet deze gras Baviaan speelt hier de Philozopph.
Onderwyst de koeien Vuilbaart, en u morzige Sloof, wie pokken zou van een Boer willen leeren?
Ik heb uw boodschap verstaan, gy moogt nu weer na 't land keeren.
Och onze arme beesten sterven buiten van gebrek, en hier wentelt men zig in de spys en drank, als de verkens in hun drek Och myn goeden ouden Heer, dat gy eens quaamt op daagen.
Hoe zoude u dit zmarotzen van u Zoon en dexe huispest behaagen.
Myn jongen Heer was voor dezen een voorbeeld aan de jeugt, Zuinig en naarstig, een vat vol schaamte en deugt, maar deze jakhals, naar het vertrek van zyn vader, Heeft hem omgevoert van quaat tot quaader.
't zit hier dagelyks vol Tafelschuimers aan zyn dis, en die blyven zo lang 'er wat in de spind, of de kelder is.
Duurt dit nog lang, zullen zy huis en hof moeten verkoopen, huisraat, linnen en wolken, is al verplakt en verzoopen.
Wie weet wat 'er nog te betaalen staat aan wyn en bier!
Hoe veel aan de Slager, hoenderkooper, pasteibalcker en consiturier, hoe veel aan Snyers, winkeliers, kwakzalvers, en andere Gieren, hoe veel aan Brouwers, bakkers, viskoopers, en juwelieren!
Heeft u Heer als hy van huis ging dit zo belast, Dat al het zyne moest worden verquist en verbrast?
En dat gy.
U wyders met ligte vrouwen, hoeren most bezmetten.
Dat gy het eene goed zoud verkoopen en 't andre verzetten?
Welik beken, hy heeft zyn zoon aan een goet leermeerster gerecoman deert, die heeft de konst van verkwisten zonder weerga van u geleert.
Al doorzogt men alle kuffen, bordeelen, en vulle gaaten, zo had hy hem daar voor geen verstandiger als u konnen laten.
Rabbelt al voort Brabbelaar, hooft vol bedurve wint, gy zult nog beter moeten gillen, eer gy daar u reekening by vint.
Zie hier het hooft en een Konink in t ryk van de dwazen.
Daar isser niet een, die tegens jou kan tieren en razen.
Dat is een slimme Botmuil, en een hodde bek zonder verstant.
Hy overtreft van vuiligheit al de zwynen op 't lant, hoe stinkt het ondier van de lugt moet ik braken.
Hy Digitzed by Google Blyspel.
Hy zal schurft worden, die hem aan durft raken.
Het Crawagie kryg ik ten minsten van het gezigt.
Me dunkt ik voel de beginzelen al in myn gewrigt.
Hy lykt een drekhoop, en wel een van de besten Daar men een morgen lant of twee mee zou konnen mesten.
Kaerel klaagt gy nog, dat ons vee spys gebreekt?
Wort het hoog tyt, dat me jou in het magre lant steekt, Daar zal wel twee voer hooi meer groeien op een morgen.
Sie Landbederver, zo moet men voor de beesten zorgen.
So zorgt gy voor uw jongen heer, die zig zelven begraast, Terwyl dat hy zyn maagre jakhalzen spyst en laaft.
Dat zyn nu de beesten die zig tot barstens de maag laaden.
Maar als 't nu op is, wie zal haar dan verzaaden?
Myn arme beesten hoopen nog op den ouden heer, Maar de jouwe als die t'huis komt, hebben geen brood meer.
't is droevig dat dit arme tuig troostloos moet loopen, Wy zullenze liever te markt brengen, en met vreugt verkoopen.
Gy zyt ook niet bekwaam tot het oppassen van dit vee Wil de Coopman een beest meer?
verkoopen wy jou, en het Land mee.
Daar is altyt gebrek, en men moet er veel van geven.
De schatting doet ook meening mensch bekommert leven.
En voor de klagten van een loer, die brult als een koe, Daar ben ik veel te lui, en te genereus toe.
Wees te vreeden, morgen zal ik het vee aflaten haalen, Hebt gy wat te goed, dat zal ik u betaalen, dan zyn wy eens bevryt van lasten, en dit verdrietig gepraat.
En ik laat my liever verbranden als ikze u volgen laat.
Neen dat my betrouwt is, zal ik zo niet laaten vaaren, ik hebze van den ouden heer gekregen, daar zal ikze ook voor bewaren.
Komt hy haast t'huis, sta vast dan voor jou balg, ten minsten dertig Jaar in 't rasphuis, of voor een gratie de galg.
En komt de jonge t'huis, wat staat jou te genaken!
Bloed wat zal hy jou lenden smeeren, en vlugge voete maken!
Hoor met goed verdrag, wilt gy van de deur of niet?
Groet my beleeft en gaat naar uw ossen gebied.
Ik regeer het myne, de taafel en de keuken.
Of wilt gy niet, zo moet u de huid jeuken?
Goet beraad, kort beraad, overleg watje doet, nu spreek ik nog met een nuchter en bedaard gemoed.
Gaa heen, zeg ik, en agt u genoeg beschonken, so gy meer rafelt wort ik vliegende dronken, en een bestoove mensch, weet gy wel, wort ligt gram.
Ga nu, ga heen, ik ben nog zo zoet als een lam.
Dat nugteren of dronken, zal my niet verveelen.
Gram of niet gram, dat kan my niet verscheelen.
Wat roert my uw zotheid?
Wiert myn heer en d'uwe dienst gedaan, ik zou den gantschen dag niet van deeze deur gaan.
Gy zoud niet stout genoeg zyn, om my te doen vertrekken.
Wat dunkt u van deze deekens?
Al zynze wat schurft, ik kander een dronke mens me teedekken.
Voor een nugteren zynze ook nog tamelyk goet.
Dronken, of nugteren, kond gy de proef nemen op staande voet.
Neem de hoet af, gy kunt 'er de smaak van verlangen, als gy ze een oogenblik gebruikt hebt zal het zweet druipen van jou wangen.
Wat dunkt u prezenteer ik niet beleeft?
neem het maar aan, dronken, of nugteren, dat zal puur aan jou keur staan.
Wel couragie, laat ons de proef daar eens van neemen, lang daar van praaten, dat zou maar teemen.
Daar vlooie winkel ik heb mee deekens als loot.
Daar luize holster dat is 'er wel hondert dood.
FERDINAND, kees, CRISpyn.
Dat gaat wel, dit zoort van Vegten mag ik lyen.
Ferdin dat is partuur, deze campioenen moet me niet scheien.
Sie zo Kees, dat is een braave tast voor zyn smoel.
Bylo revengie!
Crispyn raakt ook doel.
Hier gebreekt een trompetter, om de battalje te blaazen, sy houden braaf aan, t zyn nobele baazen.
Daar leit de luizebos, als een os op de gront.
Wat zyt gy nu nugteren, of dronken, vagebont?
Ik ben nugteren, ik heb myn bekomst van 't vegten.
Crispyn slaat de Chamade.
Laat hy zig opregten.
Wat spyt het my dat hy niet dronken is, ik zou hem zo plat gebeukt hebben als stokvis.
Ik heb gestruikelt, en gy agt my verwonnen.
Weg malle Boer, myn voet heeft zig verzonnen.
Nog eens op een nieuw t regte zweet isser nog niet.
Ik moet uw nog beeter delken, 't isser wel meer geschiet.
Myn heer, sta my toe dat ik hem nog wat mag puisten, hy is lekker van bek, hy heeft de helft niet geproeft van myn vuisten.... ferdin.
Als hy daar op belust is mag het wel geschien.
Ik heb het in lang zo vermaaklyk niet gezien.
Wagt schelm, tot ik eerst een roes heb gedronken.
Nugteren, vegtmen niet half zo wel als beschonken.
'k geloof de Boer is gesterkt van een pintje Chap, en dan heeft plokhairen meer eigenschap.
Kom nademiddig schurk, als ik wel gepult heb en gegeeten, Dan zal ik u tot Recreatie eens beeter doen zweeten.
't is myn tyd, ik moet den dis dekken, en daar moet zyn getapt, 't is met deze boszater vergeefs gebruit en gesnapt.
Onze vrinden zullen ook wel haast op dagen, dordinaire vret klok slaat heeden, of heeft geslagen.
Ik ga na binnen, ik ben ook noodig by onze diefagtige kok.
Myn heer, onthaal de boer terwyl wat op reekening met uw stok.
Hy leit hier binnen, en buiten, te schelden en te snappen, dat wy als beesten, alles door het keel gat lappen.
Verstrek hem het loon vast, van zyn bulkend geraas.
Hy slagt de Lugtreekels, die hier snuiven om het aas, en dat hiet dan, onze beesten hebben niet te eeten.
En dit beest alleen, kan zig op het land niet zat vreeten.
Nu hy niets verkreegen heeft, gaat hy onvernoegt heen.
Als ik hem de Rob vol geef, zyn al de beesten wel te vreen.
Zo iemand op het land, het vee heeft hooren klaagen, Dat is om dat deze het hoit steelt, of laat verkoopen en wegdragen.
Waar van zuipen die schelmen anders dag en nagt?
Zo wort het vee, haar armotje door gebragt.
Laat die Landbederf zorg dragen, voor de dieven van zyn ossen en koejen.
Wat pokken heeft een stinkende boer zig met onze zaaken te moejen?
Nu jonker Kees tot zo ver agt ik u na verdiensten onthaald, myn heer zal zorg dragen dat uw steelen en schelden met zyn stok word betaald.
KEES, FERDINAND.
Dat is een bedurven mond, wat stoot hy al uit zyn tanden!
Hy is kloek in zyn kaaken, maar zwak in de handen.
Myn heer, wat dunkt u van dit bedurven postuur?
Ik liet hem aan 't spit braden, maar de turf is te duur.
Myn handen zyn te goed, om zo een schobbert te raaken.
Zyn tong is bekwaam, voor een hand'laar in kwade zaaken.
Dat ik hier gezegt heb, duit hy alles verkeerd.
Deze schelm is om andere te bederven volleerd.
Dat gaat al heen, maar waar uit is uw verschil gesprooten?
Heeft hy u een stuk eeten, of een glas uit de hand gestooten?
Of hebt gy hier wat te veel van ons huis houden gepraat?
Zig met andermans Lakon te moeien is altyt kwaat.
Ontdekt my de oorzaak, k heb twee ooren, met het eene is hy gehoort, met het ander zal ik u hooren.
Heerschap ontschuldig my, ik heb niet euvels gedaan Ik spreek maar voor de beesten die van honger vergaan, en uw vroome knegt, om datze zo bedroeft verhongert loopen, Wilze morgen met vreugt, voor een stuk brood verkoopen.
't is buiten met ons vee vol kommer, en verdriet.