floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel wat of Blanche zal, wanneer t haar komt ter ooren, al zeggen, daar zy hem volkomen kan bekooren, en hy aan haar behoord, gelyk u is bewust.
Wat zyn de vrouwen ook jaloers, en zonder rust.
DE GRAAF, DON FELIX, ELVIRE, HIPPOLITE, BEATRIX, RAMIRO.
Och tu, mendoua.
Heer, ik bid wil my ontdekken De reden?
Gy zult nu na Napels niet vertrekken.
Hoe dat, Heer?
Welk een vreugd!
Wat heil!
De Digitized by Googl BLYSPEL.
63 de graaf.
Ja, al het geen Gy in verschil had met Don Sanche in 't algemeen Is afgedaan, en, om verwydering te schuuwen, zo wil uw Vorst u aan Don Sanches zuster huuwen, als mede uw zuster met Don Sanche.
Wees verheugd, elvire, nu dien Heer bekroond ziet zyne deugd.
wat verandering!
Tegens don Felix.
Denk dat ik in uw zaaken Zoveel belang neem, Heer, als zy u zelve raaken.
Mevrouw... k weet waarlyk niet wat ik haar zeggen zal.
Zo zeer ben ik ontroerd door zulk een wreed geval.
'k voeg daar myn wenschen by.
Wat vreugd mag my gebeuren, nu k haar voor eeuwig van Don Felix af zie scheuren.
De Vorst wacht u by hem, Mendoze, en zelf wil hy 't U kenbaar maaken.
'k weet niet waar ik ben.
Hy gaat, na dat hy ze alle gegroet heeft.
RAMIRO, don Felix volgende.
DE GRAAF, ELVIRE, HIPPOLITE, BEATRIX.
Die tyding, Heer, die moet vervullen uw verwachten, En bannen alle zorg daar door uit uw gedachten.
DON FELIXDE MENDOZA, de graaf.
't is waar, maar, zuster, 'k heb u iets te zeggen, dat U nader raaken zal.
Wy weeten ook al wat.
De koning, ziende dat zyn drift my kwam te kwellen, Heeft myne ontroerde geest weezer willen gantsch herstellen, en hy heeft my geboon na Lissabon te gaan, Om aan dat hof te zien zyn huuwlyk toegestaan, met haare Ryksprinses tot heil der beide staaten.
'k heb hem verzocht, dat ik, al eer ik moest verlaaten Dit Ryk, een bruidegom voor u mogt kiezen, 't geen Dat strekken zoude om u van veel gevaarlykheën Te ontheffen, die, wanneer ik zou afweezig weezen, gy daaglyks hebben zoud hier in het hof te vreezen, zyn antwoord was dat hy voor u den Graave van Miralva had gekeurd.
Miralvaas Graaf!
Hoe kan.... degraaf.
Die ryk van goedren is, wiens heerlykheden leggen Ja 't beste van Itaalje, en, zo ik 's konings zeggen Gelooven mag, is hy reeds in de stad.
Wanneer zal de voltrekking in het hof geschieden, Heer?
Deze avond noch.
Ik weet met geen gedachten of hoe dat ik dat zal achten, dit te overweegen.
'k verbeel my dat de reis na Portugaal alleen een vond is, die de Vorst kwam by zich zelf te smeeren, en Digitized by google BLYSPEL.
En dat den Koning wel den Graave zeif mogt weezen, my docht ik kon dit klaar uit s Konings oogen leezen.
Ook sprak de Vorst dat hy den Graave hier zou in Een uur geleiden, dit kwam my zeer vreemd in t zin, des heb ik aanstonds na den vreemdeling vernomen, maar kon niets, hoe ik zocht, hier van te weeten koomen, ook kend hem niemant, maar, Elvire, hoe t ook gaat, gy zult u heden zien in een gantsch andren staat.
't is 't koninglyk bevel en 't Vorstelyk begeeren, gy moet gehoorzaam zyn, want ik 't niet af kan keeren.
Elke een standvastigheid of wel beproefde trouw Kan dit verdraagen?
Ik ben waarelyk, Mevrouw, met al uw rampen, uit den grond myn's herts, bewogen.
Een zelfde ramp heeft op uw hert licht dit vermoogen.
was het noch niet streng genoeg, dat ik Don Felix missen moest, zelf in een oogenblik?
Moet ik noch Arragon verlaaten, en verbolgen, door jaloezy, helaas!
Eene onbekende volgen?
Elvire, neem geduld, de Vorst u mooglyk zal.... eLVIRE.
Niets kan my redden uit dit doodelyk geval!
ELVIRE, HIPPOLITE, BEATRIX, ALONZO.
ALONZO in het uitkomen.
Ja, wees op my gerust, daar zal niets aan ontbreeken Myn Heer.
Digitized by google. DON FELIX DE MENDOZA, ELVIRE.
Alonzo, zeg, tot wien hoorde ik u spreeken?
't was met uw broeder, door wiens last en wiens bevel, mevrouw, ik alles hier geheel in order stel.
Behang vry dit vertrek met rouw om uit te drukken, hoe dat de koning steeds vermeerd myne ongelukken.
Elvire gaat, en Hippolite volgt haar.
HIPPOLITE in 't weggaan.
'k zie my gewrooken.
ALONZO, beatrix.
maakt zulk een tyd haar droevig, daar men is gemeenlyk in verblyd?
De liefde werkt hier wonderlyke kuuren, wy zullen noch wat zien indien dit lang blyft duuren!
BETRIX.
Wil ik u helpen, zeg ALONZO.
Wat vraagd gy?
Want tot bederven zyt ge alleen bekwaam, zo k meen, t alleen doe t zal beter zyn als ik beaTRIx.
Welke dingen!
Uw handen staan, naar 'k zie, om daar mee om te sprincken.... ALONZO.
Ramiro, naar ik merk, staat u veel beter aan.
Hy s mooijer noch, als gy.
'k laat dat zo heenen gaan, maar zo hy moest, gelyk als ik moet doen, verdraagen.
Uw spytigheid, ik wed gy hem niet zoud behaagen.
Alonzo gaat in een ander vertrek.
RAMIRO, beatrix.
Ik kom zo van het Hof, de koning zal terstond Hier weezen, en ik kwam straks herwaarts, wyl ik vond Gelegentheid om u myn boodschap uit te leggen.
Beatrix, en dat is om u vaarwel te zeggen.
Is 't dan vast dat gy vertrekken zult?
Zie daar ik ben zo dol dat ik vertrekken ga, Dat ik schier sterven zou maar waar mag ik van praaten Ik ben reets dood, men mag my wel begraaven laaten.
Uw Heer is daarom ook bedroefd, zeg, is t niet waar?
Al even eens, als ik, die de een ziet, ziet den ander.
Maar zeg, de zuster van Don Sanche is ze uitgeleezen?
Ik zal u netjes eens afschilderen haar wezen.
Zy heeft een platte neus, de gaaten wyd en breed, En loopende oogen, en zy stinkt altyd naar zweet.
Haar tanden zyn heel bruin, en trekken wat naar 't zwarte, haar lippen het voor in blankheid durven tarten.
Maar mooglyk is zy weezer zeer ongemeen van leest, licht heeft zy veel verstand, en dat bemind men 't meest.
Ze is wel gemaakt, ja toch, haar hoogte is net vyf voeten, en in haar dikten zou men ruim zo veel ontmoeten, en wat haar taaly noch veel schoonder maakt, is dat hy is gebochcheld en zeer mank gaat, datje t vat.
Gy maald me een Juffer af te gruuwlyk om te aanschouwen.
Zo is de Bruid ook daar myn Heer nu meê moet trouwen.
'k Beklaag hem zo gy een goed schilder zyt.
't is waar al wat ik zeg, maar 'k zie die trouw noch in geen jaar Voltrokken, ik zal wat ik kan in 't werk gaan zetten, om zulk een huuw'lyk, is 't my moog'lyk te beletten.... beatrix.
Het is de Vorst.
De koning, de graaf, DON FELIX, BEATRIX, DONCEZAR, laZARILJOS, RAMIRO, ALONZO, gevolg.
Wat grooter eer, voor my, waar toe ik tot erkentenis, myn Heer, geen woorden vind bekwaam, noch die by een kan voegen, om, naar waardy, aan u te toonen myn vernoegen.
Uw diensten, Graaf, aan my zo menigmaal betoond, Verdienen noch te zyn met grooter gunst beloond.
Wie dacht ooit dat de Vorst, door zyne drift ontsteeken, blyspel.
Zo wreed zich immermeer op my zich zelf zou wreeken.
Waar is Elvire?
Graaf, ze is hier noodzaaklyk.
Zy zal aanstonds komen, vorst.
DON FELIXstil tegens Ramiro.
„Ramiro, gy zult my zyn sterven voor haar oog.
Ei wilje niet ontstellen, noch zyt zo zot niet, want 'k zou u geensins verzellen?
DONFELIx tegens Ramiro.
K Verwacht dien Bruidegom, Ramiro, maar alleen, hem, die me Elvire ontroofd, zo vol bekoorlykheen.
DE koning, de graaf, doNFELIX, ELVIRE, BEATRIX, RAMIRO, DON CEZAR, laZARILJOs, alonzo, gevolg.
ELVIRE knielende.
Myn Heer, ik werp my aan uw voeten, vol verlangen.
De koning haar opheffende.
Rys, Schoone Elvire, gy zult tekenen ontfangen, hoe zeer ik u waardeer, en altoos heb geacht.
Dit is den laatsten slag waar op ik heb gewacht.
Ik wil u, door myn gunst, met alle vreugd bekroonen?
komt gi u zelf, zo zeer bedroefd vertoonen, waar spruit dit uit?
waarom ontrukt gy me uw gezigt, Daar gy een Koning hebt tot uwe min verpligt?
Een onderdaan, wanneer zyn Vorst hem op komt draagen, ontvangt dat met behaagen, maar met geen aangezigt van droefheid overlaen.
De ontroerdheid die gy ziet is daar niet uit ontstaan, maar, ik voel my te zwak, om al de groote schatten, Die gy aan my beloofd naar waarde te bevatten.
Ik heb een Bruidegom voor u gekeurd.
Die wy Verwachten, naar uw wil.
Hy is hier al na by.
Doet ons hem kennen.
Ja, de koning zal haar trouwen, ik twyfel niet.
Dan heeft zy haar niet vreemd te houwen.
De koning don Felix by de hand neemende.
Trey nader, Graave van Miralve, in dezen stant, Ontfang Elvires hert, en trouw, door myne hand, en gy, Mevrouw, wil thans verbannen al uw vreezen, Niets zal u meerder in uw liefd' tegen weezen.
ELVIRE haar hand aan Don Felix geevende.
'k zal u gehoorzaam zyn, myn koning.
BEaTRIxtegens elvire.
Zo, mevrouw, uw Nicht hier was, ja wel, hoe of zy kyken zou!
Dat s goed, myn Meester trouwd, naar wensch van zyne zinnen, En komt een Graafschap op de koop noch toe te winnen, indien de Koning niet daar op zyn recht behouwd, Zo zal het destig gaan, en dan, dan staan wy stout.
71 degraaf.
Vorst, hoe kan ik, naar waarde, al uwe goedheid pryzen, En die weldadigheën, die gy my komt bewyzen?
Gy trekt grootmagtig Vorst een minnaar uit het graf, Die door de wanhoop wierd verdrukt, maar van nu af.... de koning.
Mendoza, 't is genoeg, laat ons den tyd niet rekken, maar voort uw huuwlyk, naar uw wenschen, doen voltrekken, en wat don Sanche en u mag raaken, 'k zal in 't kort Bezorgen, tot uw heil, dat gy bevredigd word.
KRISPYNSTATEUR EN GELEGATEERDE, OF DE ERFGENAAM DOORLIST.
Doghem, A., van T' amsterdam, by de Erven van J. lescailje en dirk rank, op de Beurssluis.
1725, met privilegie.
AAN DEN HEERE JACOb VOORDAAGH, REGENT VAN HET OUDE MANNENHUIS, EN OPPERCOMMISARIS DER BEIDE WAALEN, TE AMSTELDAM.
&c. c. c. m. myn heeren, 'k neeme de vrymoedigheid, dit blyspel van KRISPYNSTATEUR en GELEGATEERDE, of de ERF GENAAM DOORLIST, aan uw eert op te offeren.
Indien het Uwe Edt, wiens lief hebbery der Tooneelpoëzy, den lief hebberen zo bekend is, dat ik haaren lof daar omtrent niet behoeve op te haalen, kan behaagen, en den armen voordeel toe brengen, zal ik t'eenemaal voldaan zyn, want het is geensins myn oogmerk.
Te vergen het tegen al te naauwziende muggezifters te beschermen, veel min het harnas voor deszelfs misslagen aan te trekken, dewyl ik uwe heusheid dan al te veel zoude misbruiken, en vergeeten dat ik reets ben, myn heer, uwe edts.
verplichtigste dienaar H. van loghem.
Muas, o y, o y, o y!
De Staaten van Holland en Westvriesland doen te weeten, al soo ons vertoond is by de Regenten van het Burger Weeshuis ende Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 21 Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de werken die doenmaals ten dienste van het tooneel reets gedrukt waren, ende van tyd tot tyd, nog vorder in het licht gebracht, ende ten Tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkoopen, nu ondervonden, dat de Jaaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21 deezer Maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Werken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedrukt, en ten Tooneele gevoert waaren, of in het tockomende gedrukt, en ten Tooneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, zoude blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen, ten eynde dezelve Werken, door het nadrukken van andere, haar luyster, soo in taal, als in spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat zulks aan hen Supplianten, na de expiratie van het bovengelde ons Octroy, en zulks na den 21 Mai deezes jaars niet gepermiteert zoude wesen, zoo vonden zy Supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voor
Werken, zoo van Treurspellen, blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkoopen, met verbod aan alle andere op zeekere hooge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't dat wy de zaake, ende 't voorsz verzoek overgemerkt hebbende, ende genegen wezende, ter bede van de Supplianten, uyt onze rechte wetenschap, souveraine magt en autoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deeze, dat zy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende Jaaren de voorsz.
Werken, zoo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt ende ten Tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten Tooneele te voeren, binnen de voorsz.
Werken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den zelve onze landen te brengen, uyt te geven, ofte verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen zal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen zal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten, met dezen onzen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advouëren, ende, veel min de zelve onder onze Protexie ende bescherminge eenig meerder credit, aansien of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas waarin iets onbehoorlyks zoude influëren, alle het zelve tot haren lasten zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien eynde wel exprestelyk begeerende, by ald'len zy deze onze Octroye, voor de voorsz.
Wercken zullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar geliouden zullen wezen het zelve Octroy in 't geheel en zonder eenige omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van de voorsz, Wercken, gebonden ende wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onze Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliezen, ende ten eynde de Supplianten dezen onzen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't cangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen laten genieten, gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesseerende alle belet ter contrarie gedaan.
Gedaan in den Hage, onder onsen grooten Zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten Mai, in 't Jaar onzes Heer en Zaligmakers, seventien honderd en veertien.
De Regenten van het Wees en Oude Mannenhuis hebben in haare voorsz.
Qualiteit, het recht van deeze Privilegie voor KRISPYN, TESTATEUR EN GELEGATLERDE, OF DE ERFGENAME DOOR LIST, blyspel.
Vergunt aan de Erven van J. lescailje en DIRX RANK.
January 1725.
A4v, p. 24 Digitized by google.
MEVROUw ARGANTES.
Izabelle, dochter van Mevrouw Argantes.
ERASTES, neef van Gerontes.
LIZETTE, meid van Gerontes.
KRISPyn, knecht van erastes.
KLISTORIAAN, apoteker.
EEN NOTARIS.
EEN lakey.
Twee klerken, zwygende.
Het tooneel is te Parys, ten huize van Gerontes.
KRISPYN, TESTATEUR EN GELEGATEERDE, OF DE ERFGENAAM DOOR LIST BLTSPEL.
EERSTE TOONBEL.
LIZETTE, KRISPYN.
LIZETTE.
O neen dag, krispyn.
Wel wat mag u toch her waarts jaagen?
G'KRISPyn.
'k word hier gezonden van erastes, om te vraagen.
Of Oom Gerontes wat gerust heeft van de nacht.
Zeer weinig.
D'armen bloed!
Hy heeft een maand of acht al vry wat uitgestaan.
Hy mag dat ouwe kouwe En lekke scheepje met wat pompen boven houwen, maar 'k vrees, dat hy daar mey geen winter door zal staan.
A5v, p. 2 KRISPYN, teSTAT EN GELEGATEERDE LIZETTE.
'k was van de nacht geen kleintje ontdaan, en dacht elk oogenblik, dat hy scheide uit het leeven, terwyl ik bezig was, hem een klisteer te geeven, die de Apoteker my op 't hoogste had belast.
Dat doet gy blindlings, met handschoenen by de tast?
Gansch niet, krispyn, een Man van zulk een inpotensy En hoogen ouderdom is buiten konsekwensy, ik doe het hem, gelyk hy zelf getuigt en zegt, Al ruim zo handig, als de Apteker of zyn knecht.
Een schoone kwaliteit!
Hy zal, voor dat klisteeren, u, denk ik, wel het een of t andere vereeren.
Geen kop're duit.
Hy is zo gierig dat hy barst.
Wy eeten niet als bry van roggemeel, of garst.
En als het hoogtyd is, een soep van kallefspooten.
een duimreus, van die grooten, Daar s een Aptekertje.
Die hy als Dokter heeft gebruikt een dag of vyf.
Hy denkt, het ventje is klein, 't zal rek'nen naar zyn lyf.
KRISPYN, is t klein, het kan daarom wel groote rek'nings maaken.
Ik pretendeer ook niet, maar zie op grooter zaaken, dewyl ik merk dat hier zyn dagen gaan ten end, en hy me een beuz'ling heeft beloost by testament.
Zo meent hy van zyn goed in 't kort te disponneeren?
Ja, en zo hy zyn woord houd als een man met eeren, zal hy myn naam daar in doen stellen voor een som van duizend gulden.
Maak dat ik daar ook in kom.
Dat is niet noodig, want hy heeft by den eerzaamen Genoeg bloedvrinden en behoeftige Erfgenaamen, Die daar op vlammen, zelfs vyf Zusters met een Broeder, En Zusters kinderen, die zonder Vaer en Moer gaan dienen voor Soldaat, daar by ontelbre Neeven, Aan wien hy ieder meent een klein legaat te geeven.
Denk eens, of dat de sop niet mager maakt, krispyn.
Daar onder zal myn Heer wel de voornaamste zyn.
Wat my belangt, ik meen, zo k niet geabuzeert ben, dat ik ook oenigsins aan hem geparenteert ben.
Hoe, jy geparenteert?
wel waar komt dat van daan?
K zal u dat zeggen, k heb een Vrouw gehad van Kaan, die vrolyk en galand vry hofflyk wist te leeven.
Dit Vrouwtje ging myn Heer vaak een vizite geeven, en hy haar wederom, gelyk een boezemvrind.
In t kort, hy wierd ook zelf eens over t kind Waar van myn Vrouw het eerst kwam in de kraam te leggen.
heb ik dan geen reden om te zeggen, Dat ik, door 't huw'lyk, ook ben eenigsins Koezyn?
Ik reken dat gy dan Neefs Zwager zyt, krispyn.
Maar raljerie apart, k moet verder rezonneeren.
Gy zegt my dat zyn Oom Gerontes wil testeeren.
Hier dient voor 't allereerst te zyn gekonsid'reert Dat, zo myn Heer daar by eens wierd geëkskludeert, Of buiten 't erf van zyn nalaatenschap geslooten, hy ook zyn leeven lang op soep van kallefspooten Zou moeten bikken, of op rogge en hav're bry.
Ten tweede, dient ook hier mede aangemerkt, dat hy Heel smoorig is verliesd, en garen met den ouwen Argantes Dochter, die hy mind, zou willen trouwen, Maar dat haar Moeder, die de toestand weet van Oom, Voor af die kat wel eens wil kyken uit de boom, en zien wil hoe het met zyn erfdeel af zal loopen.
Mislukt hem dit heeft hy van 't Huw'lyk niets te hoopen, dewyl die geensins daar toe geeven zal haar stem.
Des bid ik, dat je toch wat gunstig spreekt van hem, gerontes mag hem, als je weet, al taamlyk zetten.
Sy zult, indien t gelukt, daar honderd pistolette By profiteren, en daar boven noch, zo jy Zyt huwelyks gezind, een Weeuwenaar daar by.
wat is dit, krispyn?
Je spreekt gelyk een engel.
Wel, dunkt u dat zo vreemd?
Ik was nog maar een bengel Van achtien jaar, een vent gelyk een onderdeur, of k raakte in dienst by een verstandig Prokureur, Daar ik die study en geleerdheid heb gekreegen.
De Vrouw, zo k t zeggen mag, was my niet ongenegen, En vrolyk van natuur, en vriendelyk en gul.
Ik speulde somtyds wel met haar op 't knipperspul.
Als ik een knecht was zou 'k by zulk een meester blyven.
Ik niet, het was een bok, die niet en deed als kyven.
Een steiloor, die 'k vaak heb gewenst voor ien en tien, een ouwe knorrepot, die gansch geen wit mogt zien, en me om een beuz'ling, uit jaloersheid, op deed breeken.
Maar daar 's erastes, die zal u wel verder spreeken.
TWEE Digitized by Googl OF DE ERFGENAAM DOOR LIST.
Hy TWEEDE tooneel.
ERASTES, LIZETTE, KRISPYN.
A, ERASTES.
Izette, is Oom in staat dat ik hem spreeken kan?
Dat is maar zo en 20.
'k beklaag den armen Man.
dat hy 't webbe van zyn leeven, 'k Dacht gistren avond zou hebben afgeweeven, want hy wierd tellekens zo flaauw, als 'k weet niet hoe, en zyne pols trok op, tot aan den elboog toe.
ERASTES.
'k Was afgryselyk verlegen.
Hoe groot myn hoop is, k voel een innerlyk beweegen, die in myn hart voorspeld dat doodelyk verlies.
Zo was ik mede toen myn Vrouw den aftocht blies, en als zy g'eklipseert, en 't eenmaal was verdweenen, Voelde ik een bitt're stryd van lachchen en van weenen, Van droefheid en van vreuchd, van blydschap en van smart, Van hoop en wanhoop fel ontsteeken in myn hart, en meer ontroeringen die ik geen naam kan geeven.
'k begon 't eene oogenblik te sidd'ren en te beeven, waar op ik schielyk dan weer brande als Etna's vuur, zo werkte in my het bloed, of andersins natuur.
'k ben tot de dood bedroefd, en meer als ik kan uitten, als ik aan 't sterven denk, begint myn hart te sluiten.
K Prys zyn berisping noch, t zy t reden had of niet, wyl t uit genegenheid en vriendschap is geschied.
Digitized by google. KRISPYNSTATENGELEGATEERDE LIZETTE.
'k loof, dat hy zelf op zyn herstelling niet durft hoopen, Dewyl hy my zo heeft belast, terstond te loopen Naar een Notaris.
ik sterf van droefheid, ach!
Wat smartelyk verlies!
Wat doodelyke slag Maar 'k bid u, zeg my eens, 'k ben tusschen hoop en vreezen, zou ik, na zyne dood wel wat verbeterd wezen?
Daar twyffel ik niet aan, hy heeft wat goeds in 't zin, mevrouw Argantes was hier gist'ren, zyn vrindin, en 'k merkte, dat ze met malkand'ren yv'rig spraken Van huw'lyksvoorwaarde en douarien te maaken, doch kon niet hooren, waar het eigent'lyk op sloeg, maar Izabelles naam wierd duidelyk genoe, Van haar genoemt.
Licht zoekt hy u daar aan te trouwen, en dan zoud ge al zyn goed wel licht'lyk kunnen houwen.
zo dat waar was, 'k stierf van blydschap en verdriet, van blydschap wyl myn min daar door haar wit beschiet, en weer aan d'and're kant door zielsverdriet en smarte, die my door dat verlies doorpynen zou het harte.
Het zou ook jammer zyn, dat zulk een kost'lyk goed Verdeeld zou worden door een kanaljeuze stoet Van Erfgenaamen, die wy lichtelyk nooit kenden.
'k zou schreijen als ik zag die schoone boel zo schenden, En scheuren van malkasr.
Neen, Heer, jy hoord alleen Die prys te stryken, en t zal ook zo gaan, na k meen.
Ik dankje voor de gunst die gy me schynt te draagen.
'k heb hem ook vaak gezeid, daar 's geen van al uw maegen, o!
Zo deugdelyk, als Neef Erastes.
Dat s een Man Die u bemind en ook met ieder leeven kan. krispyn.
Dat is een meisje, Heer!
wie zou zy 't hart niet steelen?
Hoe net en kunstig weet zy haare rol te speelen.
Ei, kyk, wat is ze fraai!
Bevallig en beleeft!
'k geloof, dat zy het myne al half gewonnen heeft.
Daar komt Gerontes.
Laat ons nu van toon verand'ren.
Hy zou licht hooren, wat wy spreeken met malkand'ren.
Krispyn, jy moet by een Notaris gaan.
Omtrent Het Hof daar woond er een.
Vlieg, by den element, en zeg, dat hy hier eens moet komen met zyn klerken.
'k zal vast den ouwen paai wat meer zien te bewerken, d'ERDE TOONEEL.
GERONTES, ERASTES, LIZETTE, GERONTES.
Goeden morgen, neef.
Myn oom, ik ben verblyd, dat ge in wat beter staat gelyk als gist'ren zyt.
Wat zal ik zeggen, neef?
Dat is wat tusschen beijen.
Ik meende 't hachje van de nacht te laaten glyen, maar ik ben nu weezen vry wat beter, na 'k gevoel.
Vermoei u toch niet, oom.
Lizette, geef een stoel.
Die niet, Lizette, gy moet Oom een armstoel geeven.
Die is van meer gemak.
LIZETTE, een armstoel geevende.
Wat zorgt hy voor uw leeven!
'k hoop, dat de Hemel, die dus ver u heeft gebragt, u zal van tyd tot tyd meer vord'ren doen in kracht, en u uw voorige gezondheid wedergeeven, Waar toe gy, zelf, Oom, door een regelmaatig leeven, Al veel kunt doen, indien gy op de wyze raad van een Apteker, die zyn dingen wel verstaat, Een spiritus gebruikt, dat op de maag kan werken, Met goeden soepen, om het lichchaam te versterken.
Het laast meen ik te doen, want ik ben zwak en oud.
De Aptekers weegen al hun drek op tegen goud.
Het zyn roofvoogels, die op onze dwaasheid aazen.
Zo dra ik maar een veer van myne mond kan blaazen, En slechts een weinig spys maar nuttigen met smaak, Meen ik een rek'ning af te vord'ren van die snaak, En van myn leeven geen van al die doktoraale Beunhaazen over my ooit meer te laaten haalen.
Zy snyen, ik beken t, de kaas al vry wat dik.