floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Uw zugt tot de eedle kunst, wel eer Klaarblykelyk aan my gebleeken, Doet my met diep ontsag ontsteeken, Dit te offre voor uw voeten neer, dit blyspel eer myn pen ontdroopen, Waar in getoond werd, hoe de min van t Reede spoor gerukt, zig in Onzuyvre vlamme vind verzoopen.
Dus dwaald de jonkheid vaak van 't spoor, Op 't schynschoon van gebloosde wangen, blyft in vercierde lokken hangen, En stopt voor 's ouwders les hun oor, Zoo lang tot hy zig vind bedroogen Na hy de naam van Vader, tot zyn schand gedraagen heeft, zoo spot De Waerelt met zyn blinde oogen Tot eind'lyk zig 't bedrog ontdekt, Waar in hy ziet zyn wulpse leeven, Vervloekt het geen hy heeft bedreeven, Waar door hy 's moeders gunst verwekt, Barmhertigheid komt langs hoe nader, En neemt het hert zyns Vaders in, Dus keert de gramschap weer in min, En toont te regt een teed're vader.
Maar zy wier misdaad hooger draafd, Werd in een Kerker opgeslooten, ontbloot van vriende en speelgenooten, dat 's 't loon die 't quaade op 't quaade staaft, Een anders kind voor thaar te veylen En zweeren dit hit vader is, are begtenis, erdient Om deeze nodaad uyt te feylen, dus strekt dit blypelals een baak, om tijoer en hoerrery te ontvlieden, die andre Lieden Ten spiegel voorstelt, in dees zaak.
Hodanuw geest behaagen Dat ik dit blyspel, zelfs in ipyt, weerwil van de bitse nyd.
Aan uwe kunde op kom te draagen, indien de ltl, ooneel, of maat, De wyze weerelt mogt verdoemen, zoo zal ik my gelukkg noemen.
Indien uw heusheit 't aars veritaat, Dan trek, ik alle lastertongen, Gedreeven door een dolle waan.
Eggenaan.
Is, momusz enag'n reets den dans ontsprongen, uwe naam myn schilt verstrekt, en scherm, waar op de lasteringen, een schaamroot op haar oorspronk dringen.
En door een dankoaar hert verwekt my te noemen DE.
Verpligie Dibnaar, S. sTOL.. Digiti by google op de gewaande .
ERAAMVROUw.
Door S. STOL.
Aan 't Schouwburg voor paneel, en digtkunst diend voor verv.
't Pençeel des Digters geest, die met gewisse streeken afgryselykheden maald der zondigegebreeken Verleerd 't gezigte dier Schild'ry die menig werf, Op zulk een leest weet STOL zyn Kraamvronu hier te schoeyen, hoe zeer doorsteepen, en hoe verre door 't Bedro, Gekomen tot haar Doel!
toond hy, ons, hoe dat nog Een onverwagtgeval haar voortgang kan beschouwen, en dat verdicude straf haar waarschout met deslag.
O fijne vinding, om het mensdom af te trekken.
Van ondengd'l', en haar tot de Dengden op te wekken.
Ik zal tot dat cinde OSTOL meer werken aan den dag.
Pook.
Opde Gewaande KRAamvrouw.
Van S. STOL.
Ibille afgeregt op fyne hoere streeken, blyft hier niet in gebreeken, om Egbert gants verlieft, zelf met zyn Vaar en Moer, heel fyn te houden voor de Boer.
Zy weet haar vryer, met geveinsde zugte en lonken, het jeugdig hart te ontvonhen, d'onnoze goethals nog te payen, die ontsint, voldaan is met een anders kind, tot dat zy door de wraak op 't laatste nog moet bloot staan daar dit gemaakte groot gaan, Zoo moet het alle gaan die door bedriegery, Een ander helpen in de ly.
Vaar voort vrind STOL, wil zo de ondeugden agterhalen, en met geregte straf betalen, Stel zo t bedrog vry van het hoerendom ten toon, u voegd met regt een Lauwerkroon.
Hoven.
Vigstres i 1.0 kLINKDIGt.
Op de gewaande KRAAMVROUw van S. STOL.
Wie merkt de listen van een snoo doortrapte hoer, wie werd door t Masker van blanketsel niet bedroogen?
Wat heeft een hoere tong, die vlyt, niet al vermoogen?
Zie dit hier in Sibils bedrog, met Maayhe moer, zy houwd haar lustgenoot, haar Egbert voor de boer, van t kruyshoers Kind, moet hy de naam van t'aat gedoogen, dit steldde geest 'ge STOLons boertiglyk voor decogen, en ligt het Masker af waar op zy zig bezwoer.
't Verstrekke een baak om zig niet roeldoes teverzylen, men myde Schilla wyl haar beeten doodlyk zyn, zy bied u Hooning, maar daar onder schuyld 't fenyn ga voort ô STOL!
Wilt na der digt'ren eerkroon eylen.
Uw kraamvrouw hielp myn pars aan 't loopen uyt de kraam des pronkt op 't hooft uw Naam.
F. duym.
PER, Digitized by Google PERSC ONAGIES.
EGBERT, minnaar van Sibille, SIBILLE, minnares van Egbert.
FREDRYK, egberts vader.
JORGANNA, egberts moeder!
ANTONET, meid van fredryk.
ROBBERT, knegt van Fredryk.
AAL, moeder van t Kind.
PIETERNEL Buurwyven van Aal mossel.
GRIET,... MAAYKEMOER.
SCHOUWD.
Dienaars stom.
Het spel begin 's avonds en eindigt in den ogtentstant.
.digitized by google.
Degewaandekruyf.
De EERste bedryf.
EGBERT, SIBILLE.
Myn engelin, ik bid, ey wilt uw weenen staen.
Maaken Verban de vrèes uit uw gemoet, ik zal wel zeggen, dat gy myn egte vrouw zal werden, door bedrog Of slimme vonden, agl myn Lief, hoe weent gy nog?
Heb ik om uwent wil myn welvaart niet verstooten?
Myn zielzon, myn godin, ik zweere u by het groote, En nimmer d'uyd're Ligt, ja zelfs op myn gemoed, dat ik u nimmermeer, schoon dat de tegenspoed Ons overstelpt, u zal verlaaten, myn lief wat kan uw kermen baaten?
Ontssuit uw boezem, ag!
spreek uit.
Dit is 't begin van myn besluit.
Hoe zegt gy lief?
Dat ik den haat van uwen Vader Met reeden vrees, en s moeders toorn, hoe dat k my Aan u verbin.
Als ik gedenk die teederheeren, Daar k u meê streelde, en gy voorheen, als weg gevoert door t minnedrukken, De yrugten van de min ging plukken, Zyt nu zoo koel, dat ik my waarelyk verbeęl, Schoon gy t niet zegt, dat u myn vleyen en gestreel Al walgt.
SIEILLE.
Neen, dat helaas laat zig niet hooren Als kragteloos, alg goede Goon, waar t nog gebooren Door zuivre liefq, hoe flaauw het is, het zouw myn hem dan nog verligten van die innerlyke smert.
Maar 'k weet wel wat u deert, dit kunt gy niet vergeeten, Dat ik myn min voorheen te ruim heb uitgemeeten, dog dat 's geschiet, eer 'ik nog kennis had aan uw, gy weet wel dat ik nu voor zulke misdaan gruw, Maar dat ik egter voor de lastertonge bloot sta, Nu ik door u myn Lief, dog tot myn hartzeer, groot ga.... gerard.
Rampzaalige Egbert, ag!
Hoe springt my dit voor 't hoofd, Ondankb're is dit het geen dat gy my had belooft?
Myn voorneem was, ja zelfs in weerwil van myn ouders, dat ik u egten zouw, en dees gehoonde schouwders Zouw buigen onder 't juk des huw'lyks, snoode pry, zyn dit de vrugten, zeg ontmensde, die gy my Voor oogen ley?
ik zal.... SIBILLE.
voeten Myn lief ik kus uw stuursheid door aanminnigheden boeten, Ik zal myn Vergeef myn misdryf, t is tot proef van uwe trouw t werk gestelt, ag toont daar over tog geen rouw.
Aanminnig Voorwerp van myn woelende gedagten, eer zal de helle Zon, by akelige nagten Dit Rond beschynen, eer ik u verlaaten zal, Myn Uitverkoore van dit waereltse Heelal.
Myn godinne.
Gy weet dan myn gebeeden?
Ik weet wat dat gy hebt om mynent wil geleeden, En zal t gedagtig zyn.
Myn kind... gerard.
Dat heeft geen nood.
Hoe zouw ik 't koest'ren in myn Aglwas 't 'er maar schort.
Ik zal u trouwen, zyt gerust, ik moet vertrekken.
O neen, dat zouw in my nog grooter droefheit wekken.
Myn tyd verloopt, ik ben in korten tyd wéerom.
Dat ik u eerst omhels.
EOBERT.
Wel aan myn engel, kom, vaar wel.
Kom boet uw lust, sIBILLE.
Dees kus zal u geleiden, maar vild niet langer als een korten tyd verbeiden.
Dat wel, ik heb hem door myn list zoo ver gebragt, dat my geloof geeft aan myn zwaar gaan, 'k zal te Hem meerder vleijen, en myn aanslag zoo doorwerken, dat men in 't minst niet kan van dit bedrog bemerken.
Wouw maar zyn Vader, en zyn Moeder, door de trouw Ons laaten knoopen, zoo waar t'einde al myn rouw.
Ik moet nu voortgaan met dees aangevange streeken, De zaak is al te mooy om die te laaten steeken, En Maayke zal my de een, of de ander tyd, als t luk Ons gunstig is, wel helpen in dit aangevange stuk, Wat kan een vrouwetong al wonderen bedryven, Zy kan een manne hart na haar gevalle dryven, En doen gelooven, t geen onloofbaar is, de zugt Die hy my draagt, doet hem gelooven aan myn vrugt, k zal met dat zwanger zyn myn voordeel zien te maaken, Maar zagt, k zie Egbert, met zyn ouwde luiden naaken.
FREDRYK, johanna, eGBERT, robbert.
T YS zoo ik zeg vader, zy is waarlyk met t kind, gy weet ook hoe zy is al lang van my bemind, Ik kan niet veinzen, zy is t voorwerp myner ziele, Dat g' haar neërslagtigheid gezien had, hoe met knielen, En bitter weenen zy myn pligt voorhiel, gy zouw Haar Digitized by google eiden, len.
Gaat al 't ken ken oun uw.
Ien, kluchtspel.
Haar zeekerlyk wel doen herstellen tot myn vrouw.
Ja ze huilde als een kind dat eerst was gebooren, Maar ze kon beeter spreeken.
Ik heb haar gezwooren.... FREDRYK.
Wel of jy al zweert wie geeft je daar verlof toe?
Nouw Vader, nouw, hoe ben je ook zoo kwaat te moe?
Hy heit de Vryster al evenwel bezwangert moet je weezen.
Ik zouw 't je wel geseit hebben Meester, maar ik heb die secreeten 't staat Niet durven open doen, om dat ik dagt, dat u de Mishagen zouw, en ook heel weinig tot myn dank Van Sinjeur op zouw doen, daarom heb ik gezweegen, Ja de Nikker zelver, hoe kunstig dat hy is, zouw niet uit myn keel hebben gekreegen.
De zaak die leit u zoo myn Vader, ey laat zy Dog met my trouwen, eer ik raak in razerny.
Nouw sinjeur laat hem maar slegts eens trouwen, want met een razend mens weet ik geen huis te houwen.
Hoe veel Vaders gis je dat 'er weezen zullen van 't EGBERT.
'kind?
Wel ik alleenig Vader.
Wel man ben je ontzind?
Is hy alleenig niet kampabel genoeg om dat te klaaren?
Wel wy haddender al twee doen we nog zoo ouwd eGBERT.
Niet waaren.
Neen vader denkt dat niet, ze is daar toe veel te kuis.
A ROn. degewaander raamvrouw, robbert.
Zy mag te voore neering verkogt hebben, maar te genewoordig houwa ze stil huys.
FREDRYK.
't geen dat men gewend is te doen, kan men zoo kwalyk laaten, je ken me dat Ik weet dat ze een hoer geweest is, niet uit myn hooft praaten.
Nouw Vader iedereen weet dat juist niet.
Zel een groote eer voor je weezen, als men je vermaakt met de heerelyke naam van Koekkoek.
'eert ziet, robert.
'k zou me dat niet stooren, 't is een sinjoriale naam, de Grooten moeten 't tans al hooren.
Verbant die agterdogt, en ziet niet op t voorheen, ik ben verzekert Vader, dat ik maar alleen Haar hart bezit.
Wel volgens haar eige zeggen, en zy zel der niet om liegen, zouw ik het ook zoo uitspreken.
Ja, ja Vader, gaat eens by je zelven, je hebt meê wel eens sout trouwd, 't is zoo effen niet gegaan eer dat je was getrouwd, als ze haar nouw nog maar schik'lyk en wel weet te robbert.
Draagen.
Ze ken onze jonge Sinjoor altoos wonder wel behagen, hy kust, hy streelt haar, en... maar alles in eer zy noemd hem Man, dan 's 't ook geen schande dat zy by hem leid.
Myn vader mag ik dan op uwe gunst vertrouwen, en, en, en.
Zy zal haar voortaan als een eerbaare dogter houwen.
Ja, ja, dat zal wel gaan, zet gy de koffykan Te vuur, ik zal daat'lyk met nog iemant an koomen, gy moet wat meerder koffy kooken Als de gewoonte is, maar wilt met geen spaand'ren daar onder stooken, Neemt turf, anders smaakt de koffy na de rook, En laat Antonet eer ik t'huis kom, de keuken ook Op feilen.
Ik zal dat wel bestellen gy uw hoofd maar en wilt u daar niet mee kut kwellen.
SIBILLE, ANTONET.
't is iets wonders, iets onbegryplyks, dat die man, ik Meen Egberts Vader, in zoo'n korten tyd verand'ren kan. SIBILLE.
Wat voor veranderlykheën zyn in hem opgereezen?
Zal hy ons in ons liefde, zeg, dog behulpzaam weezen, Heeft Egbert hem bepraat?
Neen, neen, door myn beleit En door dees montklok, heb ik het zoo ver gepleit, Dat onder voorwaard' die ik jouw zal kenbaar maaken, Gy trouwen zult, en dus in d'gelyken staat geraaken, dan zult gy die nouw arm, en slegt zyt, door de trouw Verheeven worden, tot een ryke en braave Vrouw, SIBILLE.
Hoe tergt gy myn gedult, laat my de uitslag hooren.
Ik zey, wel meester denkt wat ramp jouw is beschooren, zoo gy belet dit Paar te treeden in den egt Maar hy zey zwygt, want gy en weet niet wat gy zegt Wat praat die snapster al, maar 't was vergeets, want zwygen En kon ik niet, ik zey zy mogt eens kinders krygen, En dat zoo ongetrouwt, 't was u zoo wel een schand, als hem, missehien is zy bevrugt, ey laat ze aan hem de hand Maar reiken, men zel jouw evenwel dog Grootvaar noemen, 'k beken zy heeft een fout, ik wil het niet verbloemen, maar dat 's voorby, men zel tot nadeel van haar eer Altans niet spreeken, ik weet het dat uw Zoon, en niemant meer Haar hart bezit, gy mag je daar vry op verlaaten Dog zey hy Antonet, wat meent gy, dat praaten My niet verbystert?
Zie dat 's Egbert, die tot spyt Van zyne Ouwders, dus zyn schoone tyd verslyt... hy.. ligtvaardig met Sibil, en Fredryk laat zyn zoon nog met dat speelkint trouwen, o neen dat brengt myn hert in eind'loos naberouwen, 'k ben radeloos wat dat my hier in staat te doen Dog zoo 't gebeurd, het geen den hemel wil verhoën Dat zy bevrugt wierd, en een jonge kwam te baaren, Zoo zouw ik toestaan als geparst, dat hy mogt paaren.
Mag ik gelooven t geen gy zegt myn Antonet?
Gelooven, ja zie daar, ik zweer dat 'k nooit te bed mag gaan, met d'een of d'andre vryer aan myn zyde, 't Geen me egter, tegen u gezeit, wel kan verblyden, is dat geen eeds genoeg SIBILLE.
Daar s een vereering Ant, voor deeze tyding die gy my gebragt hebt, want Verheugt myn hart, ik zie nouw uitkomst in myn zaaken.
'ken, antonet.
Dat Egbert 't nouw by jouw gelyk een man kon maaken, want dit is zeekerlyk zyn vaders eige woord.
Ik heb een vond bedagt die weinig is gehoord, ik ben al zwanger.
Hoe jy, zouw jy al zwanger weezen Neen dat geloof ik niet, dat ken ik uit je troony niet leezen.
Ja al op t uiterst, t is zoo.
Sibille welk een praat.
'k Wed 't Egbert zweeren wil, is 't dan niet waar?
Ey laat wilt je uiten.
My langer niet in dees verwarring, SIBILLE.
't is met gedagten.
Nog slimmer, helpt my dog buiten Dees dwaaling.
IBILLE.
't is al een langen tyd geleën, Dat ik hem aanviel met myn tranen, en gebeën, Om my te egten, dog hy hiel my steeds voor oogen Gereed te zyn, indien zyn Ouwders 't maar gedoogen Wilde, maar 't was ver van daar, ik nam myn toevlugt tot myn tranen, steeds vermengt met zugt, op zugt, 'k Vervloekten 't uur dat ik hem de eerste maal aanschouwde, hy toonde blyken, dat hy my zeer waardig houwde, Ik veinsde zwanger, om zyn liefde meer, en meer t' onfonken, 't veinzen dat is my het best geweer, en 'k heb hem eindelyk zoo veer gebragt door kermen.
En listig veinzen, dat hy myner ging erbermen, Ik storte tranen, dog gy weet uit welk een grond Myn hart dat lagte, en de zugten die myn mond Gestadig loosde, zyn ontelbaar, dog bewoogen Met myne zugten, quam hem t brakke nat in de oogen, hy zei dat eer de son, by naare en duist're nagt, Zeer klaar zouw schynen, en alhier den middag bragt, Zoo hy ontrouw zouw zyn, en my, of t kind verlaaten.
Dat is 't gemeenelyk dat zulke Minnaars praaten.
Hoor ik geloof hem en ik twyfel niet, als ik Verlost ben, of hy zal dan wenschen ieder ogenblik Met my te trouwen, zelfs in weerwil van zyn vrinden.
Ik weet geen middel om dit alles uit te vinden, gy zyt niet zwanger, als gy zelfs al hebt bekend Aan my, hoe raakt die pots dan eind'lyk op een end?
En 't geen nog meer is, zouw hy zoo onnozel weezen, Daar ge alle nagten by hem slaapt gelyk voor deezen, dat hy niet merken zouw dat gy niet zwanger zyt?
't Bedrog is al te groot.
Ha, ha, de zaak die lyd Geen last, ik zal iets fraais na Coppiêren, hy vergde my, dat ik met eede hem zouw zweeren Myn zwangerheid, ik kon t zeer ligt doen, want een eed Die agt ik, als je weet, veel minder dan een scheet, want veele zeggen, dat de eeden door de winden Verslonden worden, die men zweert aan een beminde, Ik wil wel honderd eeden doen, om maar zyn vrouw Te weezen, en wild gy my in die zaak uw trouw Betoonen, zoo kan men makk'lyk, en zonder tyd verliezen, Zoo ons geen vrees belet, terstond het zeegat kiezen.
*-* Digitized by google an blyspel.
11 ANTONET.
Ik denk niet dat je twyfelt, want ik heb je altyd by gè staan, en in as de zaaken die je gelukkig kunnen maaken, myn devoir gedaan.
Spreek jy je hart regt uit, ik zel my trouw in alles SIBILLE.
Weet je wel dat Maaykemoër in de breestraat woondi ANTONET.
Neen ik, maar ik kender na vraagen.
Dan zal het noodig zyn dat gy eens by haar gaat, Want die is het fondament daar ons heele gebouw op staat, 't is al een maand of zes geleen, dat ik met haar lets heb voorgenoomen, en ze zouw me komen waarschouwen, zoo dra als 'er iets tot ons voordeel was gekoomen, Ik ben verwonderd, dat 'er in al die tyd niet Tot my en Maaykemoer en voordeel is geschied, Zy zouw een kind van de een of de ander zien te krygen, Die voor haar buuren graag dit zwanger zyn wouw zwygen, dit kind dan hier gebragt zoo daat'lyk als het komt, Ziet zulke zaaken zyn voor sneeger wel vermomd, Zy kan een wyl voor of by my maar iemand stuuren, Dan maak ik alles klaar, myn meid moet na de buuren, En onderwyl laat ik maakke in met 't kind En die is zoo doortrapt, dat zy my dan gezwind Na bed zal helpen, en op dat ons niemand komt verrassen Kund gy terwyle op de voordeur stiltjes passen, Ik zal zoo steenen, en zoo veinzen in het bed, Dat niemand zien zal, ook hoe naarstig dat hy let, Of 'k ben een kraamvrouw, Ik zal ook in alle deelen My myden daar 't my past om zoo myn rol te speelen, Ik twyfel niet of 't is dan alles wel beleid.
ANT Digitized by google degewaANDE kRAamvrouwantonet.
Meend gy dat Maayke haar tot zulk een schendig feit zal laaten koopen?
Hadaar waar meugt gy al voor vreezen?
Was 'er in onze zaak geen grooter zwarigheid dan deeze Zoo agten ik dit spel al op zyn hoogsten trap, Hier in bestaat dit volk haar grootste koopmanschap, dit is maar een staaltje van haar geest, een van de minste, Zulke stukken brengen haar ongeméene winste, Want met smullen en zuypen hangt dat volkje aan malkaar klaar Maar zoo my myn oogen niet bedriegen zoo komt zy zinnen, dit kon niet netter komen al was het besteeken.
MAAYKE, SIBILLE, ANTONET.
Wel maayke dat is goed, wy stonden daar zoo van je te spreeken, gy zyt nog van gedagten om my in 't aangenome stuk te helpen, om my daar door te brengen tot geluk, Ik denk je hebt harts genoeg om dit nog uit te voeren.
(beroeren.
Ja tog, ik heb harts genoeg om zelfs de Hel te gaan Of nog iets slimmers, zoo het geld het onderschraagd, Geen zaak zoo erg of ze werd door my gewaagd, Maar eens tot onze zaak, ik heb tegenwoordig een braave gelegentheid gekreegen En het zouw binnen een paar uuren lukken kennen, als 't je zoo kwam geleegen, Het is een Jonge als een Prins, die tot mynent leid, En een schepseltje, dat in deeze bedroefde worreld geen uur heeft geschreit.
Indienje eeren da scha an ma daar ten.
Og Maayke je kon me nooit geen beter boodschap brengen, en dat een zeun, een zeun, og Antonet help je blyschap met de myne mengen, maar daar bedenk ik nog iets, Maayke hoe stellen wy 't met 't zog.
Kom kom, laat je myn daar maar voor zorgen, og!
Ik zel die ouwe luy zulke streeken wys maaken Dat je wel een minne krygen zel, of dat het kind wel by een minne zel raaken Maar 't geld weet je wel als het een zeun is dat 'er toe staat.
Maayke, kwel je hersens daar niet eens over nouw het zoo wel gaat, zel ik op geen dukaton zien, laat myn daar maar voor zorgen, en kontante plaaten, want op zulke zaaken kan men niet Zie daar jongens heb ik een flesje anys gehaald voor myn kraam, en op dit succes Mag men wel eens drinken, zie daar ken nog al wat Havoe Maayke.
In de fles MAAYKE.
Dankje zeer.
Maar zagt, zagt, ik moet myn asem nog eens herhaalen.
't is wel, daar is niet aan bedreeven, ik zel je met die zelf de munt betaalen.
Wel nouw dat smaakt nog al zoo kwalyk niet op me vis.
Hoe meen je dat ik het niet en lust, wel wis.... maakje.
Houw daar, drinkt dat men 't aan je hart hoord klinken, Wel Antonet na dat je ziek bent kun je redelyk wel drinken.
Annonet.
't is een slegt mens die geen dubbelde lust, en wel waar toe is de drank anders geschapen, als om ons lust Te voldoen.
Maaken we dat 'er ons niets van de zaaken Komt t'ontvallen.
Voor my ik zel der nooit geen woord af kallen Het minste niet, wy waren der al om kouwd.
'trouwd, Daar word my zoo meenigen zwaare zaak toe vertrouwd, dat wy kund wel denken dat wy wel kunnen zwygen Als wy ons handen vol met ronde stukken krygen, Want als dit uit kwam te breeken, moest ik op een schallen minste in 't Spinhuis tot een ieders spot, Neen Sibille, dat weet je ook zekerlyk wel beter, Ik slagt de rest van de vrouwluy, ik ben wel wat praatagtig, maar aan die veter en trekken wy niet, dan zoo zouw het heele kloen Ontwonden worden, en ook al 't gene dat wy doen.
Nu maakje moer wy zullen 't er dan op aan leggen.
Wel zekerlyk, maar dit moet ik u voor al zeggen, Dat gy al wat nodig is daar toe gereed maakt, Want daar diend in 't minst niet aan te schorten.
Staak Deeze zorg vrv, laat dit alles op my aankomen, ik zal wel maaken dat 'er alles is, wild niet schroomen, maar die vrouw zal die wel van 't kind af willen staan.
zeer gaare, zy het komt je op geen steekpenning, zy zel der houwen als of ze niet eens en was bevallen, het is een verstaalde karonje, die ons alle Wel Digitized by Google NN.
Wel van de leep ken geeven, zy meend morgen al weer op straat, 'raapen bestaat, te weezen, om haar koophandel dat in groente en Waar te nemen, zy is wel ter deege verheugd dat het by menschen Die 't rykelyk voeden kunnen, is, 't is vry beter als na den hemel gestuurt, 't waar te wenschen Dat al de kind'ren maar zoo wierden besteed, Die buiten de egt ter werreld komen, 't is my zelfs leed Van de vrouw haar weegen, daarom kies ik het beste Van twee kwaan, want dat haar man het wist, hy meste Haar met rottekruid, zoo lang tot dat ze de moord stak, hy heeft aleenjaar in zeegeweest, 't is een oleke bul, brak hy haar den hals als hy t'huis kwam, 't was niet te verspillen.
,wond'ren.
Ja het gene dat de mans doen zellen ze niet hart uit d'onderen Dat smooren ze onder de deekens, als de vrouwen maar eens 's nagts uit zyn, daatelyk heeft haar de jaloersheid bezeeten, maar ale zy heele nagten in de wyn Zitten, en joelen en kitten, dan dienen de onnozele vrouwtjes nog wel te zwygen, Willen ze niet wat bastonade op haar lighaam krygen.
Dat is wel de waarheid, nu het zel tyd worden, wel aan, ik zel zoo aanstonds de zaak vervord'ren gaan, vaart wel sibille.
Heel wel ik zal je dan verwagten, met verlangen, vaart wel.
ZES Digitized by google 16 de gewaANDE KRAamvrouw zesde tooneel.
ANTONET, sIBILLE.
'k durf niet langer wagten, ik heb niet langer oorlof als voor een uur, ontbied me als je m'em van doen hebt door Aaltje buur.
Het zal geschieden als je meester je wil laten volgen.
Daar twyfel ik niet an, hy is nouw zoo niet meer verbolgen.
Die meid is nog waard dat men ze vertrouwd, dat men haar, om haar gaauw vernuft, in waarde houwd. bedroogen, ik heb 'er zoo menig van myn leeven door listigheid Maar nooit heb ik 'er een in 't werk gestelt van grooter vermoogen, aan Maar zagt, na ik merk komt daar Egbert met Robbert Ik zal me geweer weer gebruiken, dat is konstig te veinzen gaan.
SIBILLE, EGBERT, ROBBERT.
Eert gy nog end'lyk na lang toeven myn beminde?
Waarom laat ge u niet meer by uw beminde vincken, kunt gy in 't afzyn u vermaaken buiten myn?
Uw afzyn geeft myn ziel een doodelyke pyn.
Is dat lang afzyn Lief, dat ik na ruim twee uuren, k. BLTASPEL.
17 U niet en heb gezien?
'k kan zonder u niet duuren.
Dat heeft zyn reeden.
Leder uur is my een dag, gy weet wel dat ik ben op it uiterst Lief, en mag U byzyn in dees noot, myn zinnen niet vermaaken.
Wat is het al evenwel wonderlyk, voor die het zoet der minne smaaken.
SIBILNE.
Hoe Robbert zyt gy mee verliefd?
Ja tot me toonen toe Juffrouw, ik perfumeer Antonet tot me kuische en wettelyke vrouw, wat drommel ze heeft me hecle lyf in brand gestooken, Eerst is de vlam door me keelgat heen gebrooken, zoo heet of t peper was.
Ik meende dat de liefde door de oogen quam.
Hoe dat het jouw gebeurd is dat weet ik niet, maar door myn oogen kan geen vlam.
Maar doen ik aldereerst de liefde in me lyf voelde.
Was 't of 'er zoo'n muis tien twintig in me ingewant krioelden, eerst dagt ik nog dat het een knagende Concelentie Ik kreet en ik huilde om me bedreeve schelmstukken, Maar 't en hulp niet, ik met een snipsnapsnarigheid ras Na den Apteek, om eens helder te pulfereceeren Kogt ik wat brambarber, maar ik had het geen twee uuren in me lyf gehad of ik wil je zweerer Of myn broek was al zoo geel of ze met sasraan was gesmeert seldrement ik was zoo bestruift, of ik 'er in rondom had gekeerd, Maar als ik Antonet haar smoelwerkje, en haar.... wat blief je?
Maar kreeg in myn gedagten, Zoo meende ik, dat de hette van 't vuur, dat in me ingewand was me zouw hebben doen versmagten.
De brand die steeg zoo met horten en stooten, naar t onder lyf toe.