floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en autorityt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteeren, ende octroyeeren, mits desen, dat sy, o continuatie, de voorsz.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaekt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkoopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Werken, in 't geheel of ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onse landen te brengen, uyt te geven ofte verkoopen, op.
De verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetsen.
Daer 't casus voorvallen sul, het resterende darde part voor de Supplianten alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroie alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hate schadedoot her nadrucken van de voorsz.
Werchen, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseeren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protexie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, ofte reputatie te geven, nemaer de Supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyk soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot diefreynde wel erpressolyh begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroje voor de voorsz.
Werken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte geabbrevieerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel, en sonder eenige Omissia, daer voor u dicken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsa.
werten, gelionden en el gecundicloneert, to brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene vao liece effect van dientte seslicentien, en ten eynde de Supplianten desen onse Octroje ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die t aengaen mag, dat sy de Supplianten van den inhondt van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vryedelyk ende volkiomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage, onder onse,groote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste May in 't Jaer onses Heei en Zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Ter ordonnantie van de Staten.
SIMON van BEAUMONt.
De Regenten van 't Wees en Oude Mannenhuys hebben, in haar voorsz.
qualiteyt, het recht van deeze privilegie, voor de wispeltuurige privilegie van j. lescailje.
In amsteldam, den 18.
December, 1704.
'k....
FERDINAND, Haagsch Edelman.
KAREL, broeder van... helena.
HENDRIK, verliefd op... HELENE SEdele Juffrouwen.
ANGELIKA, AGNIS, vertrouwde van LEONOOR, kamenier van Helene.
CELIA, kamenier van Izabel, nicht van KRAAGMAN, knecht van Ferdinand.
Het blyspel speeld in 's Gravenhaage.
D. digitized by google.
De liefste minnaar, blyspel.
FERDINAND, karel, kRAagman met een Paket brieven.
FERDINAND, Karel omhelzende.
Eer Karel, wellekom.
Ik ben op 't hoogst verblyd, dat ge, uit de Veldtocht, weer gezond, gekomen zyt In 's Gravenhaage, 'k heb niets van uw komst vernoomen.
Wat zyn de reden, dat gy herwaarts zyt gekomen?
En hoe is 't u vergaan in 't Leger?
Eer 'k voldoe Uw vraag, Heer Ferdinand, sta myn verpligting toe, Dat ik u desgelyks omhelsch.
Dit zyn de reden Van myne komst, gy weet, myn Oom is overleeden, en, volgens testament, heeft hy geen vrienden meer, die van hem erven, als ik, en myn zuster, Heer.
Dies kom ik herwaards, om deze erfenis te ontfangen, en wat uw verd're vraag, myn Veldtocht, mag belangen, Ik heb in Vlaanderen gediend, myn regiment Tot Gent gelaaten.
Nu is alles u bekend.
Gy hebt, op 't allerkortst, voldaan aan myn begeeren.
KRAAGMAN.
Myn Heer, die geene, die, als ze uit Campanje keeren, Heel veel opsnijen en vertellen, hebben meest Daar 't minst verricht, en vaak het verst van daan geweest.
'k zie, dat uw Kraagman, u noch diend, die Snaak der Snaaken.
'k ben hem gewend, zyn geest, kan my veeltyds vermaaken, en daarom is 't, dat ik hem in myn dienst behouw En vryheid toelaat, die 'k geen knecht, toelaaten zou.
Maar zeg, Heer Karel, hebt ge u zelve meë bevonden In de aftocht, roemenswaard, en kunstig onderwonden Van Vaudemond, toen hem den Hartog Villeroi In roete dacht te slaan, maar vond slechts stroo en hooi?
Neen, heer, ik was niet by dat lof'lyk retireren, maar moest, op die tyd, met myn regiment marcheren Naar 't sterk Duinkerken doch hoe gaat het, vryd gy noch overal?
speeld gy noch voor galant, gelyk gy pleegt te doen?
KRAagman.
Wel zekerlyk die mode Veranderd by hem niet, hy volgt noch zyn methode.
Hy 's nu verliefder, als hy immor was voorheen, want 't is geen uur, wat uur, geen groot kwartier geleen Dat ik hem, vol van drift, een Juffertje zag vrijen, dat ruim zo dik was, Heer, als wy liën met ons drijen.
'k geloof dat haar geen tien arbeiders, met malkaar, Op tillen zouden, en in 't ryden, heeft ze een paar Der sterkste Paarden voor haar Koets, die wel te weeten, In een kwartier uurs, schoon zy stapvoets gaan, al zweeten.
De Gek begind weer.
Ik verdraag zyn spotterny, om dat het Kraagman doet.
FER Digitized by google MINNAAR.
Zwyg, eer ge my Tot toorn verwekt.
O ja, myn Heer, 'k schep noch behaagen, In alle Juffertjes myn minnesmart te klaagen, haar vriend, ja minnaar steeds te schuyen, met die vreugd, En groote zoetigheid... KRAAGMAN.
Zegzottigheid.
Myn jeugd Te slyten, dat s gezegt, myn zinnen wat te scherpen Te diverteeren, doch k wil my nooit onderwerpen Om slaaf te weezen van de liefde, neen, gewis, een minnaar, die zulks doet, weet, dat hy waardig is Gestraft te werden, met de wreedheid en verachting Die zyn meestres hem toond, vermits al haar betrachting Zodaanig is, dat zy, gemeenlyk, met veel smart Zal loonen, die haar slaafs opoff'ren komt zyn hart.
Ziet toe, myn Heer, dat u die wispeltuurigheden.
LEONOOR gemaskerd.
FERDINAND KAREL, KRAAGMAN.
Hier, 'k zie een juffertje, gemaskerd, herwaards treeden.
Wien zoekt ge?
U, Edelman, die Pagie zyt d'honneur.
'k ben kamerling, daar by ook Collecteur, En Secretaris.
KAREL tegens Ferdinand.
Laat ik u in stilte eens toonen... ferdinand.
LEONOOR tegens kraagman.
Het zy dan zo, ik tracht u niet te hoonen.
Maar, zeg me eens, is uw naam geen Kraagman?
FERDINAND tegens Karel.
Zonder dat.
KRAAGMAN tegens Leonoor.
Ja, spreek vry, want gy hebt me al by de kraag gevat.
Zyt gy, Heer Ferdinands lakei niet?
'k Dien Mejonker By daag wel als Lakei, maar wederom, by donker Dan is hy myn Lakei.
Behandig hem deez' brief.
Is ze gezegeld?
Mejuffrouw, 't waar my lief, dat ik uw aanzigt mogt ontdekt zien.
Van wie komt deze brief?
Dat zal uw Heer wel leezen.
Ja, als de wind en stroom, my altyd diend, dan vaar ik wel.
DI itized by google MINNAAR.
FERDINAND, karel, kRAagman.
Ik heb gesprooken als uw Vriend, Heer Ferdinand.
Myn Heer, weet dat ik 't ook zo reken.
Vaar wel, wy zullen haast elkaar weezen zien en spreeken.
Zo wy niet doofen blind geworden zyn, myn Heer.
Vaar wel, Heer Karel.
FERDINAND, kRAagman.
Gints nadert ons al weêr Een and're Karel.
Heer Hendrik, die in t minnen.
Met u geheel verkeerd van oordeel is en zinnen, die liever, eer hy, aan zyn beste kammeraat, zyn vryster noemde, paf, gelyk een handgranaat, zou willen barsten.
Hy 's in 't minnen niet ervaaren.
'k Moet echter onderstaan, of hy 't wil openbaaren.
HENDRIK, FERDINAND, KRAAGMAN.
Hoe vaard gy al met uw meestres, Heer Hendrik?
zult gy haast de bruigom zyn, en zien uw wensch vervuld?
't is noch zo ver niet, dat ik 't u zou zeggen kunnen.
Maar, zult ge aan my, uw vriend, nooit dat geluk vergunnen, te noemen my de naam van die uw hart bekoord?
Verschoon my, Heer, gy hebt wel meer van my gehoord, dat zy behaagen neemd in myn stilzwygentheden.
'k tracht niet te doen, als gy, en ieder een te ontleden, wat juffer dat ik dien, geensins, dat houd ik stil.
'k beken wel, dat ik vry, maar had noch nooit de wil, Om iemand ooit de naam van myn meestres te noemen.
Ik niet, vermits 't niet voegt altyd te roemen Op haar, die my bemind, of die my heeft veracht.
Ik hoor 't wel, gy zyt van 't slaafachtige geslacht der Minnaars.
Laat dat zyn 't kan tot myn schand niet strekken.
KRAAGMAN tegens Ferdinand.
Ik docht wel, Heer, dat gy die kies hem niet zoud trek, hy zit te vast.
't is waar, maar, kraagman, zeg my, ras, doch, spreek vry, dat men 't hoor, wat dat de boodschap Van die Gemaskerde, die met u sprak daar even.
'was, KRAAGMAN.
Niet anders, Heertje, als om dit briefje my te geeven.
Voor u. nu heb ik er net een dozyn, zo 'k merk, van daag ontfangen.
Wel, myn Heer, gy hebt drok werk, zo ge al die dames noch van daag moet viziteeren.
Heer Hendrik, 't is myn vreugd, myn dienst, haar te offereeren, galant te weezen van de gantsche jufferschap.
Hy is gepromoveerd daar in, en met de kap.
Ho, ho, myn Heer, indien ik moeten zou verhaalen.
Wat juffers hy al vryd, ik zou 'er in verdwaalen, want nademaal ik daar een nette lyst van hou, ik had een maand lang werk, eer ik ze opnoemen zou.
Ja, ik moet daagelyks, gelyk een postpaerd, draaven, Alleen maar, om te zyn bestelder van zyn gaaven, En minnebrieven, die hy aan de juffers zend.
Zegt my eens, Hendrik, of gy grooter zoetheid kend.
Als vyftig juffertjes te doen in liefde blaaken?
Zelfs zonder dat 'er een van haar uw hart zal raaken?
Dat's myn humeur.
'k leef nooit verslaafd, maar heb die aard, dat, eer ik werd gevaan, ontwyk ik met 'er vaard, De boeijens.
Ik beken 't, ik weet niet op wat gronden Die grillen steunen.
Hoor, ik zal het u verkonden.
'k verbeelde my, dat al de vrouwen zyn, gelyk Ik ben, veranderlyk, men heeft een daaglyks blyk Daar van, in al haar doen, het is haar uangebooren, want de laatdunkenste, wanneer zy komt te hooren, Dat ze aangebeden word, en 't zo ver is, dat zy by na verwonuen schyut, den, enda.
Dit praaten Mishaagd u evenwel, ik zeg u, dat ik nooit Een vrouw gezien heb, schoon of leelyk opgetooid, Die my niet heeft behaagd maar zeg ook, k heb myn leeven, Aan haare redenen, noch geen geloof gegeeven, en wyl ik er niet een oprecht bemin, daarom Heb ik ze al t'saamen lief.
Myn Heer, k verzoekje, kom Ter Rechtbank van de liefde, en wilt gehoor vergunnen, Aan deez' requesten, die wy noch wel of doen kunnen.
Wel, kraagman, lees dan op, en voerd de tytel van Requestemeester, zo die u behaagen kan. KRAAGMAN.
De tytel brengt niet op.
doch ik zal echter leezen.
Hier is 'er eene van die Juffrouw, die voor dezen op 't spou gewoond heeft.
Zy is heel laatdunkend, dra, steld die ter rolle, als ik des avonds slaapen ga. KRAAGMAN.
Dat s veeltyds ook heel laat, dunkt my.
Deez', na 'k bevroede, op de Kneuterdyk, die goede.
Is van die Juffrouw FERDINAND.
Is zy ook lang in haar verhaal?
Ja, 't kan bestaan, want gy hebt langen tyd met haar ook omgegaan.
Zal ik ze leezen?
Neen de tyd wil 't niet gehengen, Maar hoor, noteerd die, om daar mede door te brengen Een wintersche avond, want die valt wat lang.
HEN oogle Digitized by MINNAAR.
zal Dan deze juffer zo lang wachten?
Niemendal!
Ik heb 'er van twee jaar, ja ouder, 'k zou met grover Kwast kunnen schild'ren.
Wie volgt nu?
De juffer, over De kockamp, Heer.
Neen, neen, die ziet te wonder graag De hand'ling van 't geweer.
Die zou my alle daag Wel willen drillen.
en dat kan my niet bekooren.
Steld daar maar Nihil op.
Ei, Heer, leend toch uw ooren, aan haar manhartigheid.
Om dat gy voor haar bid, Bewaard die, tot dat ik eens in een nachtschuit zit.
Dat s al te wreed.
Ik zoek my maar te diverteeren Door t vrijen.
't juffertje gints in 't Voorhoud.
K Wil zweeren, Dat die zal schryven als vergramt, om dat ik haar Te ras verlaaten heb doch k kreun t my weinig.
Maat wylik nieuwsgierig ben om eens haar styl te weeten, lees op.
KRAAGMAN leest.
Myn heer Ferdinand, zult, laatdunkende, gelooven dat ik u hartelyk bemind hebbe maar ik wil u verzekeren, dat gy, in die meening u bedroogen hebt, want ik hebbe u nimmer meer bemind, en zo lang als ik u aanzag, dacht my, dat er een booze geest voor my stond daarom zoude ik u versoeken my te verlaaten, want ik hebbe al aan iemand myn bart opgedraagen, die uwe vervolginge zeer kwaalyk zoude opneemen, zulks heeft my geraaken gedacht u te laaten weeten, om alle onheilen te prevenieeren, laat u niet verwonderen dat ik myn naam hier niet onder stelle, want die zal altyd voor u zyn De Vierschaar der liefde.
Zy heeft zich zo gelyk ik dacht gekweeten.
Nu zy verzoekt dat ik haar toch verlaaten zal, Beloove ik, dat ik haar geheel, in dit geval, Ook zal gehoorzaam zyn.
Wilt deze apostilleeren Fiat verlaaten.
En ik kom u kommandeeren, Nooit and're weër van haar te ontfangen.
't zal geschien.
Ik teken 't ook zo aan.
Wie heeft 'er ooit gezien?
Zulk een afkeerigheid?
Dat s naar de zwier beminnen.
Ik leef afkeerlyk, met de afkeerige van zinnen, En met die minlyk zyn, beminlyk want, myn Heer, k Begeef my nooit te ver in t perk der liefde.
Weer'er en and're.
Deze is van de Juffrouw in t Noordeinde.
FER Digitized by gommenaar.
Die s vol despenszucht.
Ja, dat s waar, want zy verkleinde u uw goudbeurs dapper, maar zulks is veel Juffren aard, die t meest haar regaleert is haar het meeste waard.
Doch wilt haar met de gunst van uw gehoor ontfangen.
Lees dan.
Myn Heer, hoe trots en opgeblaazen zult gy wel zyn, daar gy u verbeeld dat gy myne liefde weggedraagen hebt, en naar een ander nest gevloogen zyt?
Maar zo uwve vergeetenheid u uit noodigd om in korten tyd veel geld met myne liefde te verspillen, moogt gy vrijelyk weer aankomen, zo niet, kund gy wel achter blyven, en in 't Gekkenhuis begeeven, om van uw zottigheden te laaten geneezen, een minnaar die my niets vereerd, is voor my als onkruid dat nergeus nut toe is.
Blyft gy daarom achter gy doet wel in t kort, als ik geen regalen kryg, dan is myn liefde ook uit, en als ik bemerk dat het geld daar toe, ontbreeht, valt hier niet op te doen, gy kund u hier nagouverneeren.
Ondertusschen blyve ik De happige voogel.
KRAagman vervolgt.
Dat roofziek dier, dunkt my, komt u te langen Een munt die niet veel deugd.
Zy handeld u, gants bloed, myn Heer, heel anders als gy met de Juffers doet.
Want gy bemind 'er geen, zy 't geld, en groote giften.
Doe ik niet wel dat ik beteug'len kan myn driften?
Zulk een beminnen, en dan wederom terstond Verlaaten?
Daar is t goed.
Maar zy heeft beter vond, En u wat hartzeer voor uw liefde nagelaaten.
Zeg, deugeniet?
Om datze u veel dukaaten, En zonder dat gy ooit daar voor de minste gunst Genoot, heeft afgezet, heel aardig naar de kunst.
Bemerkt, Heer Hendrik, dat, wanneer een welgebooren Braaf Edelman, haar, die hy noemt zyn uitverkooren, verlaat, zulks moet niet zyn uit gierigheid, dat s mis.
Hy moet steeds toonen dat hy ryk van midd'len is, En mild, ja zenden steeds geschenken op geschenken Want karigheid deeze zyn geboorte licht verdenken Van laage stand te zyn doch zo 't hem daar mankeert Dat hy behoeftig is, en daarom niet spendeert Is 't reed'lyk dat hy spaard, maar als 't zyn beurs kan vee'len, weêr cordiaal tracteerd, om 't kwaad vermoën te ontsteelen.
Voor my, myn Heer, 'k heb nooit myn beurs zo waard geacht, als wel 't vermaak, waar na de juffer heeft getracht, die 'k dan geveinsdelyk oppaste, en wou believen.
Kom, kraagman, steek maar weg de rest van de and're brieven, en geef my, die gy 't laast ontfingt.
Maar, wat 's uw zin, Dat ik op dit Request zal zetten?
Steld dat in 't Getal der geenen die geen antwoord waardig bennen.
Daar is de laatste.
FER¬ Digitized by Google MINNAAR.
Myn Heer de keyspeltuurige minnaar, die deze aan u schryft, wenscht, de galant, zonder Meestres, te zien.
My is gezegt, dat de wispeltuurigheid, zodaanig by u regeerd, dat, al was uw beminde, de Maan zelve, gy, aan noch meer veranderingen, onderworpen zyt.
En, nademaal ik my beroeme nooit een man bemind te hebben, zo wenschte ik wel een man te zien, die nooit een vrouw eenige liefde heeft toegedraagen.
Ik zoude u verzoeken, dat gy u, tegen den avond, omtrent de Vyverbergliet vinden, alwaar iemand u zal waarneemen, om u, by my te brengen.
Ik verlange om u te zien, en blyve Uw Dienaresse, De Meestresse zonder galant.
FERDINAND vervolgt.
Wel, voorwaar ik moet bekennen.
Deez brief behaagt my, wyl zy klaare uitdruksels geeft.
Hoe de een voor de ander, op myn hart geen voorrecht heeft.
'k min alle juffers, die 'k maar zie, tracht haar verwinnaar Te zyn, zy noem my vry de vryspeltuurge minnaar.
Het kan my niet in t minst verstooren, maar wanneer t Eens zo ver komt, dat ik die dame pretendeer, zal ik haar, t hedendaags beminnen, grondig leeren.
Weet, Ferdinand, als ik me eens zo ver laat verheeren Door Venus minneschicht, dat ik een juffer zal Myn hart opdraagen, dat ik haar, geheel en al, En niemand nevens haar, myn hart laat overwinnen.
Dat ik haar, niet alleen standvast zal beminnen, maar vieren, tot myn dood, gelyk een afgodes.
Gy zyt verstandig, en mind noch naar de oude les.
'k Wil 't eindelyk niet meer voor u verborgen houwen.
'k hoop met een schoonheid, ryk en edel, haast te trouwen, al toond zy noch geen gunst aan myne minneklagt, myn liefde gaat niet weg, myn oog neemd op haar acht, Gelyk de Stuurman op zyn Noordster.
Kan het weezen Laat me uw meestres eens zien.
Gy weet, 'k heb u voor de myne wel gebragt, zyt niet zo schuwzen Maar laat 'er ons te saam eens gaan.
'k verzoek het u, noch eens voor al, myn Heer, dat gy my wilt verschoonen.
'k zal haar niet noemen, of ooit aan een vriend vertoonen.
KRAAGMAN tegens Hendrik.
Myn Heer, gy doet zeer wel, dat gy u daar voor wacht, vermits een schoone Kat, niet dient te zyn gebragt, by die in t Bond werkt, want zy zou daar prykel loopen.
Wel hoe, 'k wil nimmermeer van onze vriendschap houwen, dat ge eenige argwaan hebt op my, en dat ik zou.... hendrik.
'k erkenne uw edelheid, uw vriendschap en uw trouw.
Maar liefde raad my, dat, alwaard gy ook myn broeder, en te eender dragt met my gebaart van eene moeder, 'k bragt u niet daar zy woond.
Uw vriendschap is wel kleen.
Wilt gy ze my op straat dan niet eens wyzen?
Neen, Heer Ferdinand.
'k zal daar niet meer van spreeken, Noch daarom ook de band van onae vriendschap, breken, en noodige u om straks met my te gaan, indien 't U kan behaagen, en gy 't Juffertje wilt zien, dat zich de naam geeft van tezyn, Meestresse zonder Digitized by Ga MINNAAR.
15 galant.
De naam is raar, en komt my voor heel wonder, Ik meen er heen te gaan, te meer, om dat ik ben Zodaanig een galant, die geen meestres erken.
Gaat vry maar meê, ik durf haar wel aan u ontdekken.
'ken, 't Behoeft niet, 't kan my ook tot geen vermaak verstreken, om aan een and're als zy, die in myn zinnen legt, d'Amours te maaken, 'k hou die mode byster slecht FERDINAND.
Ik niet, ik vry terstond, al die my maar ontmoeten.
Dat is zo, de eerste die hy ergens komt begroeten, verslingert hy voort op, 't scheeld hem niet, par mafooy, myn Heer, of ze oud of jong, of laelyk is of mooy, de liefde heeft hem voort geslaagen in haar kluister.
Mejonker, heugt u wel van Klara?
die zo duister Van oogen was, dat zy geen licht verdraagen kon?
die verklaaring is al oud.
My komt, ter goederuur, een nieuwer in gedachten.
Ik meen die oude kol, die wy noch onlangs bragten Te Schevelingen, die haar laatste kies verloor, Met room te slikken, en geen vlaay kon byten.
'k hoor my doof.
Is 't moog'lyk, Heer, dat gy zelfs de oude vrouwen, Niet ongemoed laat?
Praat jy wat.
Ik zou vertrouwen, zo jonker Ferdinand maar eens tot Amsterdam, In 't huis te Knorrenburg, dat daar gesticht staat, kwam, Daar is geen Besje, of 't zou wis van hem aanstoot lijen.
't bold hem zo, wanneer hy zulk een soort komt vrijen, als zy grimlachchen, en meesmuilen om zyn reën.
Ik moet bekennen, 't ruikt naar buitenspoorigheen, maar daar zyn oude, die noch zyn vol minnegrillen.
Ik heb 'er laatst noch myn vermaak mee neemen willen, als my een oude pry, van meer dan tachtig jaar, ontmoete in zeker huis, en ik uit kortswyl, haar Wat vleide en streelde, zei hoor zeun, de zoete blyken Van carresseeren, die je aan my, en nyns gelyken, Bewyst, erkennen wy met groote dankbaarheid.
Maar jonge kleuters zyn verwaand, vol onbescheid.
Ondankbaar, beelden haar steeds in, datze alles waardig Zyn, 't geen men aan haar doet.
is 't niet aardig.
Zwyg, zeg ik.
Kom, myn Heer, gaat met my derwaards heen, De juffer zien, die my.... hendrik.
Neen, gaat gy maar alleen.
Ik heb geen tyd, vermits ik iemant van myn vrinden Gaan spreeken moet.
Waar zal ik morgen u dan vinden?
Tot mynent zal ik u verwachten.
'k zal u daar dan komen zien.
Gaan wy ook.
Maar, waar zal ik heen met deez requesten?
'k zal 't u zeggen.
In de audientiezaal zult gy die nederleggen, En volgen my daar ik verwacht word.
ZES, Digitized by google, MINNAAR.
HELENE in kameniers Gewaad.
ANGELIKA, AGNES in Juffers Gewaad.
LEONOOR, komende alle uit het huis van Karel.
Ben ik nu zo naar uw zin gekleed, Mevrouw?
HELENE.
Ja, zo gy uw Caracter maar onthoud.
Mevrouw hoeft niet te vreezen, ik ken myn les heel wel.
Maar, nicht, wat zal dit weezen?
Gy in zulk gewaad?
in 't minst niet opgeschikt?
En Agnes dus gekleed?
Bediamant bestrikt met uw versierzels?
zy gelykt myn Nicht Helene, hoe is t, waar wil dit heene?
Nu beter, als gy doet.
Leonoor, de tyd die naderd al, hoor toe... maar.
en neem hem waar.
Ga, volg myn last LEONOOR.
Mevrouw, ik zal.
HELENE in kameniers gewaad.
ANGELIKA, AGNES in Juffers gewaad.
Myn Nicht, gy weet, hoe dat voor dezen Heer Ferdinand vaak van myn Broeder, wierd gepreeken, Voor een der edelste, en bevalligste in den Haagzen, Dat hy my, was hy niet zo wispeltuurig, graag Aan hem had uitgetrouwd, maar, na ik nu kan hooren, Heer Hendrik, zynen Vriend, voor my heeft uitverkooren, die ons in maagschap ook noch eenigsins bestaat, En met Heer Ferdinand, heel dikwils, omme gaat, en 't is gewis, dat twee, die by elkaar verkeeren, Te zaamen veel, van hun Bemindens, discoureeren.
Heer Ferdinand, heeft my, met kennis, nooit gezien.
Heer Hendrik laat zyn trouw my, door myn Broeder, biën, en, zonder daar in myn toestemming eens te vraagen, Bewerkt hy t huuwlyk, by myn allernaaste Maagen.
Dit staat my tegen, dat hy, om zyn minnepyn Te stillen, daar zoekt, t geen by my gezocht moest zyn.
Alis 't, dat hem zyn deugd en gaaven waardig maaken Om daar door in myn hart, en tot myn trouw te raaken, nochtans, wyl hy verkeerd zyn vrijery begint, En ik noch nimmermeer een minnaar heb bemind, zal zich myn zinlykheid nooit met zyn liefde paaren.
Doch, eer ik voorneem dit myn broeder te openbaaren, ben ik van meening, om te zien Heer Ferdinand, te toetzen, of hy zo by elk speeld voor galant, En wispeltuurigis, als hy word uitgekreeten, maar, op dat hy myn naam, noch wie ik ben, zou weeten.
Ziet gy ons beide dus verwisseld van gewaad, En Agnes zal voor my nu speelen in deez' staat, ik zal de haare draagen, om dat ik myn respect niet reukeloos wil waagen Aan zyn lichtvaardigheid.
Ik heb een brief versierd En die, door Leonoor, gemaskerd, hem gestierd, Waar in dat ik verzoek, hy wil zich laaten leiden, Door iemand naar de plaats, daar ik hem zal verbeiden, alwaar hem Agnes, voor Dat in ons huis zal zyn.
Ik zond reeds Leonoor, Helene, spreeken zal.
Wil dus myn nieuwsgierigheden Om hem te haalen.
Voldoen, myn Nicht, en dit 's de reën van ons verkleeden.
Maar, is uw Broeder, van deez' hand'ling, wel bewust?
Zo hy u dus eens zag, HELENE.
Ik ben niet ongerust, althans.
Alwaar 't schoon, dat hy my kwam in dit kleed te aanschouwen.
schouwen.
Maar, Agnes moet haar voor zyn oog verborgen houden. Heer Karel weet wel, dat ik my, in huis, heel vaak, dan dus, dan zo verkleê, alleen tot myn vermaak.
Hy moet van dezen nacht ter bal gaan, met meër Heeren, en 't zal heel laat zyn, eer hy weer'er naar huis kan keeren.
'k hoop, midd'lerwyl, dat ik Heer Ferdinand zo ve Zal brengen, door myn list, dat hy, hier na, niet meer Zo wispeltuurig in zyn vrijery zal weezen.
Wel, nicht, zo gy hem van die ziekte kund geneezei, Zult gy een Phenix zyn, dan hoeft de dame, daar hy zich aan overgeeft, te vreezen geen gevaar, Dat haar gemaal, aan haar een kwaade part zal speelen, En zyn Caressen aan een ander mededeelen, zyn standvastigheid haar voor die vrees bevryd.
Ja, die gerustheid is veel waard, in dezen tyd.