floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Als ick myn wyf besagh, eer ick met haer ginck trauwen, ick konde mynen drift Niet langer tegen hauwen, haer Schoonheyd was soo groot, haer Fraeyheyd stond soo hell, haer Glorie soo bondt, haer Lyfcieraet soo wel, haer Glanshooneel soo ryck, haer Wezen soo vol luyster, dat selfs de Silv're Maen By haer was swert en duyster.
Maer, hoe is dat verkeert?
Hoe is dat nu gestelt?
Hoe krinckelwinckelsom Siet men dat omgevelt?
Hoort nu eens hoe het is, haer Schoonheyd is verschenen?
Haer fraeyheyd is verwaeyt?
Haer glorie verdwenen, haer lyfcieraet verslounst, haer Glans thooneel gedaen, haer wezen bruyn en rauw, en alles is vergaen.
Oock draeght sy op haer Huyd Verscheyde roode puysten.
En b'halvens DAT noch al, sy kan my met haer vuysten, jae selfs met Klupp'len slaen, soo francque en onbevreest, al of ick stockvisch waer, of 't wel, een taeye Beest.
't is tot Rogier-Bontan schier allen daegh een Smulhuys?
En t'onsen 't anders niet, als een geduerigh dulhuys!
't is tot Rogierbontan al dickwils, en t'onsen 't anders niet, als Groenzel vande Mert.
't is tot Rogier-Bontan Pleysierigh om te leven, maer t'onsen 't moet het all' Voor Bellens Handen beven.
Het Snat'ren in ons Huys, Het Kyven, en 't Verwyt, is Savonds de Salâe, En Smorgens den oubyt.
Is dat verdragelyck?
Of is het om te lyden?
'k sou liever op een Hurd Oft ezcliime rylen, sae wacyen aen een Balck Op eenigh galgenveld, als langer noch te zyn met soo een Wyf gequelt.
Isabe lle uyt.
Paschier Tegen het volck.
Daer is dat Slangenbloed.
'k en hebb' hier maer te swygen, wil ick niet dapperlyck op mynen poechel krygen.
Sy is niet vies daer af, dat gaet by haer soo gauw, En soo naturelyck, gelyck een katte knauw.
Gy welgemaeckte vlugh, gy Biervliegh, gy Canaellie, ick spreke fransch tot u, gy lost.
En waght U wel Van voorder schelmery Of dat sal zijn voor U, verstaet gy 't?
Slaegen.
Aye my wat heb ick u misdaen?
Vraeght gy naer uw' misdaden, die allen daeghe loopt Met Bier en Wijn geladen In uwen haver saeck Gy Brasser als gy zijt?
Digitized by google paschier.
Och vrauw, 't en is niet Soo, het gene gy verwyt.
Wat seght gy, is 't niet soo?
Sult gy my heeten liegen?
Ontfanght DAT voor uw' loon.
O vrauw, sy u bedriegen die u dat maeken wys, want, als myn Dorst is groot, dan drinck ick anders niet, als kleyn, bier inden nood.
Sabal.
Sae kleyn, hier in uen nood, dat is voor uw Leugen, ick weet wel dat y suypt, al ander malsche Teugen.
Dat spel en sal alsoo Niet lange dueren meer.
Ja, draeght dat noch mee, en klaeg et aen den Feer.
Paschier binnen.
Soo moet het gaen met hem, hy zal de Broek niet draegen, Al moest ick Cop en Kraegh, Jae Cap en Keuvel waegen En all' myn Litten mê.
Dus myd u wel Paschier, het sal noch anders gaen, dit is noch niet en zier.
Alsdan word van binnen gesongen dit liedeken.
Stemme, liefde dreyght ons met haer schichten.
Ap en keuvel ende Litten Moogt gy waegen, booze vrauw.
Als hy U sal laeten sitten, dan sult gy zyn vol berauw.
Als hy van u sal gaen vluchten, En berooven uwen Disch, dan sult gy niet doen als suchten!
Let op dees Geschiedenis.
Bis Isabel.
O Heer, wat hoor ick hier?
Wat stemme magh dat wesen?
Comt dese Stem uyt d'aerd'?
Oft uyt de Locht geresen?
Sou hy gaen vluchten, en berooven mynen Disch?
Ick moet eens binnen gaen, En sien wat dat dat is.
Isabel binnen.
Een schipper met een smoorpyken in syn mond.
Ebuermans, met verlof Dat ick een Pypken smooren, ick kan dat Spel van Bel Niet langer sien noch hooren.
Wat helsche draek is dat Wat hexe, wat boos Hert, sy slaet dien ermen Man, soo stram gelyck een berd.
Dat dat myn vrauwe waer, Ick sou haer soo tracteren, Dat niemand machtigh waer haer Wonden te cureren.
Dat dat myn vrauwe waer, ick smeet haer over boord.
Al wierd het my daer naer Gerekent voor een Moord.
Dat dat myn Vrauwe waer Ick sou haer Pens-sack slaegen Soo lanck, tot datmen haer sou naer het Kerckhof draegen.
Rapzodium Marbleu.
'k en weet niet hoe een Man, Gelyck als is Paschier, dit soo verdraegen kan. Eynde van het Eerste Deel.
DEN ZEDENREDENAer, tweede aensprae.
Oey Gezelschap, die gaet hooren 't Geen terstond sal zyn geseyt, Wilt u niet ten minsten stooren Schoon gy hoort wat Bitterheyd.
Schoon gy eenen brief hoort lesen, vol van Laster en Verdriet, die niet veel en dient gepresen, stoort U in dat Lesen niet.
Schoon gy desen brief hoort wenschen In den wapensten, als verbannen vande Menschen, laet dat, of gy 't niet verstond.
Allegâer dees Exclamati Sank'ren, Vloeken, en Getier, dienen niet als tot Vexati', en dan volght'er uyt Pleysier.
Want contrarie dat rectum, soo men inde bocken leest, uwique intellectum.
Dat is allen Tyd geweest.
Eer het Derde Deel met Zinnen Voor het Lest van Altemael sal vol wonderingh beginnen, Soo sal men in onse Tael Iweemael boven Dertigh Keeren, lett ei op.
En telt maer aen Flet Woord Heden dus vermeeren, dat elck een sal zyn voldaen.
4*.
PASCHIer.
Op g set als een Vojageur, met een dicke Besatze op den Rugge gebonden, en een Siock in de Hand.
Essieurs, het is gedaen.
Ick kom adieu nu seggen, ick wil een verre reys vandaegh in 't Werck gaen leggen.
Ick trecke naer een Land Dat noyt beschreven was, En 't geen men noyt gedruckt In oude Boeken las.
Van een wyf geterght Te wesen alle Daegen, En van een vuyle smots Te moeten Slagen draegen daer ick onnoosel ben?
Den droescop met syn Maet, draegt haer op d'hooghsten Bergh, die in Afriken staet.
De Naemen die sy my Heeft naer den Cop gesmeten Met haer Wyd'open Geul, en sal ick noyt vergeten.
Canaellie, was haer tael, vlugh, Biervlugh, lost daer by.
En tot Bataellie noch beriep dat Vercken my.
Dus is het vast gestelt Dat ick sal henen reysen.
En nu, noch nimmermeer Tot haer te rugge deysen, laet komen wat'er komt, het is gedaen bedlot, ick draegh myn eygen Haar Sey Boudewyn Calot.
'k laet bellebelle zyn.
'k laet belle gaen haer ganger, al waer het aen een galgh, Om daer te blyven hangen Tot dat de Kraeyen haer En Raeven onder een Het Lichaem picken op, Tot op het bloote Been.
Myn Herssens zyn verdraeyt, myn Geest is omgeringelt, en gansch het Logement Van myn Verstand ontcingelt.
Soo dat ick niet en vatt, hoe dat ick leve hier.
Jae selfs niet meer en ben Den voorigen Paschier.
En noch weet iemand my In eenen brief te schryven Aldus, telt voorder op, en wilt noch by haer blyven.
Telt voorder op, en wilt noch by haer blyven By wie?
by een die is Soo hatigh en beklad, Dat selfs de Menschen van de Stad En van het platte Land Daer weten van te spreken, al even of sy waer Met Draeken Bloed bestreken?
Die soo veel stucken wercx Van haer conscientie maekt Als eenen Hond die proeft Hoe dat de Hespe smaekt?
telt voorder op?
Wat sou ick voorder tellen?
Haer knooren?
Haer gesnor?
Haer lasteren?
Haer Quellen?
Haer Schelden?
haer geschimp?
Haer vinnigheyd?
Haer spyt?
Haer valsche leugentael?
Haer smaden?
Haer verwyt?
Haer ongesnoeyde tongh?
Haer onbeleefden Snater?
Haer bleyten?
haer geschreeuw?
Haer schouten onder 't water?
Haer krauwen slinkx en dweirs?
Haer snauwen als een Gier?
Haer Naergeroep op Straet?
Haer openbaer getier?
Haer schrobben voor de Liens?
Haer kursel dulligheden?
Haer krulle koppigheyd?
Haer pekel rauwigheden?
Haer spitse Krabbelingh?
Haer kleffen en geblaf?
Om my soo voor den tyd Te worpen in het Graf?
Sou ick haer blyven by die niet en kent mos motum?
Gedurigh geeft Van Kneukela Kneuklorum?
Sou ick haer blyven by Die tusschen Hals en Neck, en dan noch vraeght, hoe smaeckt u dien speck?
'k liet liever met een koord myn mager Keel toestroopen En my aen eenen Boom Van 't Haegeland opknoopen, als dat ick blyven sou By soo een hels Serpent, Die Pest noch Blixem viert Noch Dood noch Donder kent.
ick haer blyven by?
Die, fonder Plicht oft Pleyten, my allen daeghe terght met haer Brutaliteyten Al of ick waer een Beest?
'k Had liever dat sy stond In een bruyn suykerkist Vervult met dunnen strond.
Bergeeft myn Stoutigheyd Mlessieurs.
Het zyn gebreken, dat ick soo ongeschickt Op heden kom te spreken, en dat myn losse tongh Soo ongeregelt mist.
Het Woord was uyt den mond, eer ick het selve wist.
Racken ie myn Reys en tal iemand sggen dat ick moet sien waer mê die Reys is aen te leggen?
G'hebt groot gelyck myn Vriend, want, sonder Goed of Geld.
En dient geen Vojageur Te kiesen 't openveld.
Dus heb ick my voorsien Van all' haer fynste Kanten, Van all' haer Silver-Werck, Haer Lywaet en Pendanten.
En soo marcheer ick aen Met myne Dievery Naer 't Land daer men bedryft Noch meerder Schelmery.
Naer 't Land daer Overvloed Van Swyntjens zyn te kelen, daer veel te stelen is.
En, a propo van Stelen, hebt gy die tydingh g'hoort?
Daer is een nieuw PLACCAET, 't Welck is geplackt, maer ick En weet niet in wat Straet.
't Was Savonds inde Maen Dat ick het heb gelesen, En het Begryp daer van, dat scheen alsoo te wesen.
Et Stelen van de geen Die zyn in groote Eer, seght all'om, en galght noch beult niet meer.
All' wie in eenigh Ampt Verheven is gezeten, en word van Kemp oft Bast Noyt aen de Keel gebeten.
Om ander Feyten wel, maer, om gestolen Goed, en stelt op galgentrack noyt Heere synen Voet.
Men laet gerustelyck De groote Dieven loopen, maer 't kleyn Goed gaetmen aen Een houten Keper knoopen.
Men vanght, men bind, men hanght Jan Nagel en syn maet.
Waer van dat zyn bevryd Die zyn in Hoogen Staet.
't was het gene den placoaet, brief openbaerde, Geteckent in een Land, Daer noyt de Wet vergaerde Gezegelt in 't Comptoir Van Simon Cacifas, die onder ons geseyt Niet al te wys en was.
Dat ick nu word genaemt een grooten Dief, of t kleynen, dat laet ick aen een kant.
Myn saeke lof'lyck gaet, als ick Bello maer krygh tot Kennis van haer quaed.
LN, om die kennisis noch Een weynigh t'avanceren, en haer te leeren hoe Dat sy moet converseren, oock op dat haeren Cop Gansch veroodmoedight werd, soo wil ick eenen Schrick Gaen jaegen in haer Hert.
Hier toe heb ick aen haer Een bitt'ren Brief geschreven Een Brief die haer een Stof Tot Speculati geven.
Een brief die is gestelt, soo ongenadigh rauw, als oyt heeft eenen Man Geschreven aen syn vrauw.
Een brief die maer behelst Cortlyvigheyd van Reken, Maer daermen, wyd en breed, Sal weten van te spreken.
Een brief, van Eerst tot lest, soo vol Canaellie-Sanck, ——.
Dat iemand, door 't Geluyd, sou rollen vande Banck.
Een brief, daer soo veel gift.
Is binnen in gevreven, datmen daer Katten sou En padden mé vergeven.
Een brief die Kruymen heeft.
Een brief vervaerlyck swert.
Een brief, die HANS geheeten werd.
Een brief die iemand sou Syn Herssens doen verliesen.
Een brief daer Snuyf in steekt.
Die Belle sal doen niesen.
Een brief, in 't cort geseyt, soo vol Verdriet en gal, dat Bello-Bellica.
Daer over geeuwen sal.
Soo daenelyck dat selfs De drymaeldrygoddinnen Met all' hun haspeltuygh, geen arger konnen spinnen.
Ick lees den brief U voor, op dat elck overstaet, waer in het Ingewant Van gansch den Brief bestaet.
Den brief.
Ello van Kneukelgem, gy Comploterss der Hexen, gy Rass del Picaro.
Gy Breekster van de Texen, gy uytgeborsten Spruyt Van donja Bellu, gy, die de Plaets bekleed Van vrauw Belligera.
Gy broedzel vol fenyn.
Gy draek om vier te spauwen.
Gy serpentynschen Aard, gy grypdier om te klauwen, gy ongetempert stael.
Gy slibbrigh Slangen Kruyd 't welck niet als Quaed en baert.
Gy onversaefde blaf, gy Parkemente Backhuys.
Gy die soo haet'lyck zyt als 't aldervuylste kackhuys.
Gy Africaensche Schets.
Gy laffe Labbekack.
Gy rauwe geul gebrul, gy open leugen saeck, gy onbehangen slouns.
40 gy zydelincksche Dante.
Gy quispelquintequeen.
Gy Schuym van 't grauwste Grauw, Gy uytgesocht Juweel, Gy die, voor uw' Crawat, Verdient een Koeye-Zeel, Gy half Egyptenesse, Gy swerte Toveresse, Gy Proserpinsche Quax, Gy swadder Instrument, Die op den Reken-Boeck Van Pluto staet bekent.
Ick segh aen U Adieu, gy sult my niet meer byten.
Adieu, tot dat de Dood Uw Strondsack sal beschyten.
Adieu Canaelj', adieu.
Sorght nu voor uwen Kost.
Leert leven met uw Man Gelyck gy.
leven most.
Ick sluyte.
En ick segh.
Wilt naer den Dief niet doolen, den man, die U dit schryft, is, die U heeft bestolen Terwyl y besigh waert, te swalpen zyn en bier, by Brugh, in t Lappers Fort, dit schryft aen u PASCHIer.
Wat dunkt U Vrienden, spreekt 't niet wel geschreven?
Weet gy noch beters iet Dat achter is gebleven?
Sy sal met desen brief haer borst niet steken op Noch ydel glorie logeren inden Cop.
Jae, Isabelle Krimp, had gy my noyt gaen tergen, En van een Beuselingh Gaen maeken groote Bergen, Had gy my noyt gebraght Tot aen VExATIo, gy soud nu zyn bevryd Van Lamentatio.
VexATIo dwinght my Tot soo een zeldsaem Leven, vexATIo heeft my Veel Openingh gegeven, dat in tellectum, is geseyt, dat 't Tergen aen 't Verstand Geeft Licht en wetentheyd.
Nu briefken, 'k moet hier sien, dat ick u niet vergeten.
Rust op dit plaetsken wat, hy leght den brief daer neder, en weest daer noch geseten, tot dat Belló alhier Sal komen aengegaen.
Adieu, 'k en trecke voorts Geen Swarigheyd meer aen.
Isabella nyt.
Godt, waer is myn man!
Waer zyn myn oobrengen!
Myn lywaet, silverwerk, myn kanten en myn dingen!
Paschier, waer zyt gy dogh?
Arret, hier ligt een brief.
Sou hier misschien wel zyn De Naeme van den Dief, dit moet ick eens besien, En lesen wel aendachtigh, Alwaer 't dat desen Brief Wierd over my volmachtigh.
Jae selfs, al waer het soo, dat hier myn Vonnis stond, soo wil ick desen brief Eens lesen tot den grond.
Sy leest den brief by haer selven, teekenen van Verbaestheyd en Tegenstrydigheyd toonende, terwylen dat van binnenen gesongen word dit mothet.
Stemme. soetebloeme.
I. eest wel aendachtigh, dees brief is machtigh Te doen gedencken den gebrokten vr. om u te leeren,, hoe gy verkeeren Moest met een Man die U noyt quaed en dée.
Repeteert om V to II.
Ad gy, uw' Leven,, noyt opgeheeven Uw' handen tot een Man vol ze baerheyd, gy soud nu wesen,, van elck gepresen, en men sou U aendoen eerbiedigheyd.
Rep. gy soud nu III.
Iet eens hoe spytigh,, en hoe toewillig dat desen brief haer in 't Gesichte slaet.
Siet hoe besonder vol schrick en wonder, en hoe verwert dat haeren Cop nu staet.
Siet hoe besonder Isabol.
Uine, wat is DAT!
Wat heymelyck Gebackzel!
Wat desperaten brief!
Wat walgigh uytgebrackzel!
Wat omgeswaeyde Flincx!
Wat axiomata!
Wat pekelbytigh Schrift!
Wat valsche Scommata!
Wat schendigh Schalgeluyd!
Wat schandaleus ontheldingh!
Wat noyt aldus géhoord Impertinente Scheldingh!
Wat uytgespauwen gift!
Wat gribbe grille greep!
Wat rauwen hekelryk!
Wat Pynelycke neep, is dat een brief Marbleu, kan dat een PENNE krauwen?
Comt dat van eenigh Mensch?
Of 't wel, van Duyvels Klauwen zyn dat Epitheta Geschreven van Paschier Of is het met een Kool Gedruckt in 't Helsche Vier?
Wie heeft dat oyt gedicht?
Waer is dat soo gebrauwen?
Wat schroomigh, schrick, gediert, ginck sulck een quaed uytspauwen?
Wie is 'er in turcky?
Wie binnen Griekenland?
Wie in America met sulck een helsche hand, hoe?
Allegaer myn Goed Te stelen en t'ontlyven, en my soo eenen Brief Noch inde Neus te vryven, moest sulck een Brief niet zyn verbrand?
Den Drommel voert den Brief Tot inde diepste Gronden Daer eenen meulensteen Noyt Rust en heeft gevonden.
Den donder voert den brief Tot boven d'halve Maen, Die men op d'hooghsten Bauw Van Asia sagh staen.
O bloed, wat spyt is dat.
Een Man tot Hulp te kiesen, en naer den Keus hem selfs Afkeurigh te verliesen Door eygen Plicht!
Wat spyt, te scheyden van hem af, eer dat hy onbezielt ligt in 't graf!
By wie sal ick nu gaen!
Aen wie sal ick het klaegen?
Wie sal my soo een Pack Gebooghzaem helpen draegen, sal ick niet van elck een noch wesen uytgejauwt, als zynde wel besteed, Dat ick soo ben gekrauwt?
Sal ick, die ben verbrand Ontrent myn Achterlitten, niet moeten, soo men seght, selfs op de Blad'ren sitten?
Och jae!
En met all' DAT, soo ben ick vol van Spyt, myn Pas, myn lieven Pas, myn Pas, paschiro quyt!
Dat hy eenigh Quaed Moetwilligh had bedreven, 'k sou denken dat ick vry Met hem moght quaelyck leven.
Maer hy was grondigh Goed, En ick altyd Brutael, hy diende my tot Eer, en ick maer tot Schandael!
Wee my vervloekten cop!
Hoe sal ick dat verteiren!
Hoe sal ick oyt met Vreughd Aen Tafel konnen smeiren Hoe sal ick, swintersdaeghs Oyt sitten by het Vier, en gansche Avondstonds Niet peysen op Paschier!
Deughdelycken man.
Waud gy dogh wederkeeren, hoe sou ick u voord'aen Op alle Tyden eeren!
Gy soud bevinden, schoon ick eertyds was soo rauw, dat ick nu geensints meer, en ben de selfste vrauw.
Sy knielt neder.
Ach hemel, ick bely dat ick hem heb gegeven Veel Oorsaek tot de Vlucht, en tot een miser Leven!
Ach send hem Leet in 't Hert, En mynen troost vermeert!
Ick word een KERCK-PILAER, tot dat hy wederkeert!
Sy buckt met baer Hooft tegen d'aerde, en gaet dan binnen, den voorigen schipper met syn Pypken, t'pypken, Vrienden, is Een Troost in veel aflixi, En dienstigh tot Verzet Van menigh Contradixi.
Dit Pypken toeback, met Het vliegen vanden rook, Verquickt den Geest, en het Verjaeght al menigh Spook.
Soodanigh, datmen seght, non herba est in Mundo, qua fuit, erit, est, Præstantior Tabaco.
Dat is alsoo geseyt, noyt kruyd in d'aerd en stack, 't welck was, sal zyn, oft is, Soo crachtigh als tuback.
Noyt Kruyd in d'aerd' en stack Bequaemer t'allen stonden Tot Afstand van veel Druck Als smoor toeback gevonden.
Paschier is heden wegh, In d'eersten Morgenstond, oock met een Pyp toeback Gesteken inden Mond.
Dat was, om syn Chagrin Een weynigh te verlichten En om van hem te doen De Swarigheden swichten.
Oock tot Confortatief.
Want soo veel is 'er af, had hy geen Toeback g'had, hy laege lanck in 't Graf.
Eynde van het tweede deel.
Digitized by Google DEN (50) kik den zEDEN-REDENAer.
D'ardi aenspraek.
En verstandighe onthauwers, nu word uyt gewerckt, vol Myn Belofte die ick dee.
Vrè, myn belofte is te vermeeren Tweemael Acht, en Sesthien keeren, dat is twee en dertigh mael, Woord van Heden in ons tael.
Telt dan op, met all' uw' zinnen, telt vry op, ick gaen beginnen.
Telt tot Twee endertigh stond, t Woord van Heden uyt myn mond.
Eden gaet de Saek verand'ren.
Heden zyn sy by malkand'ren.
Heden zegenptaelt de deughd.
Heden is 't een nieuwe jeughd.
Heden gaetmen weer beginnen.
Heden sietinen versche Zinnen.
Heden is den haet vergaen.
Heden is het all' gedaen.
Heden is er Vreughd te mercken.
Heden looftmen d'hooghste wercken.
Heden is 'er geen Verwyt.
Heden eyndight allen Stryd.
Heden word niet meer gepegelt.
Heden is tContract gezegelt.
Heden opent sigh het Hert.
Heden draeyen gaet de smert.
Heden vonckt het minnevierken.
Heden noemtmen hem Paschierken.
Heden toeftmen Isabel.
Heden gaen d'affairens wel.
Heden hoortmen niet meer dond'ren.
Heden geeftmen sigh ten ond'ren.
Heden krabbelvuystmen niet.
Heden is 'er geen Verdriet.
Heden gaet den Eed uytbobb'len.
Heden wilt menn die verdobb'len.
Heden krauwtmen op 't Gesnaer.
Heden danstmen openbaer.
Heden heeft de liefste een luyster.
Heden kruypt den Twist in 't Duyster.
Heden sweirtmen trauwigheyd.
Heden is 'er Eensaemheyd.
Eest met allegaer dees Heden Desen Blyden Dagh te vieden.
En naer 't Eynde vande Klucht, y hooren voorder Viucht.
Sult g' d'ERDE DEEL.
Inde Gedaente van eenen Bedelaer, sin stincker hand in een opgesjeten Doeck rustende, en een swert Plaester op een van syn Oogen hebbende.
Iet mannen, ick heb weer een ander Equipage, niet gedevalizeert Door eenige Vojage, maer, f'e Industria.
Ick kom van Terra Suf, alwaer ick heb geleert Den Handel van ponnuf.
De kerckplaersche vrauw sal dad'lyck hier passeren.
Ick heb 'er Tydingh van, dus moet ick reguleren met all' myn Herssenen, myn saeken zoo alhier, dat ick, gelyck een Vliegh, niet inde Keirs en swier.
Want wordt er erge Tryp In Nederland gevonden, dat is een ergh Op allen tyd en stonden, als 't hooft is vande galgh.
Vervolgens dan, ick gaen Hier sitten aen een Kant.
Hy sit neder aende slinker zyde van den Theater.
Isabel uyt, aende rechte kant.
Parbleu, daer komt sy aen.
Syn stemme.
Hier veranden hy Offrauw, gy goede Ziel, ick kom van verre Landen, ick sitt hier gestroppieert In eenen van myn handen, En in myn Voeten oock!
Ick ben soo affgegaen, dat ick onmogelyck.
Niet Digitized by google Niet meer kan rechte staen.
Sy blyft stille staen, hem besiende.
Ach wat is eenen Mensch Die synen Ganck moet derven, en, door de groote Pyn, Noch duysent Dooden sterven!
Och, wat ick bidden magh, helpt dogh een armen Man, die nu syn Kost niet meer Noch Broyken winnen kan!
Sy steekt een Aelinoesken in syn vuyst, en sy spreekt.
Van wat Quartier komt gy?
Van 't Heyland der Barbaeren, Isabel.
Hebt gy geen Man gesien Met nieuw gestolen Waaren?
O neen, maer 'k heb gesien Een Coopinan, eenen Heer, Met Kanten, Silverwerk, Pendanten, en noch meer, i.
't Welck ick hier all' te mael, soo 't seffens niet verhaele, Midts dat 'er inden Grond Noch, van syn dicke Maele Stack Lywaet, soo hy sey Van 't alderfynste Vlas, dat oyt in Corteryck Oft Brugh gesponnen was.
En evenwel, hoet ginck, en hoe het mochte wesen, men kost in syn Gelaet schier niet als Droefheyd lesen.
Hy vraeghde my den Wegh Naer eenen Waterboord, waer van ick selver noyt De Naem en heb gehoort.
Och Vriend, waer was dat dogh?
'k en kan dat soo niet seggen, het was ontrent een Bosch, Daer Haegen staen, en Weggen.
Den Man sat vol Gesucht!
Men hoorde niet als o!
My dochte dat het Woord Moest loopen op Bellô.
Want, 't ingewant van 't Woord Was E en dan twee Ellen, het welck in Vlaend'ren is seer light om op te tellen.
't Beginzel was een B, en 't eynde was een O, waer uyt ick dachte, dat Het Woord moest zyn Bello.
Of dat syn Vrauwe nu Gedoopt was met die Naeme?
Tot dese uytleggingh, en ben ick niet bequaeme, want ick en weet dat niet.
Och lieve kameraed, het gene gy verhaelt, d'weirs door myn herte slaet paschier.
Door uw' Herte slaet, wat raekt U die Affeirens?
Dat gy waert in myn plaets, gy waert vol druck en deirens!
Dat ick waer in uw Plaets, ick sou dat laeten gaen.
Dat gy waert in myn plaets Gy soud u selven slaen!
Pasthier.
Dat ick waer in uw' plaets, Digitized by google.
Ick gave dat te lecken.
Dat gy waert in myn plaets, gy soud uw Haar uyttrecken!
Dat ick waer in uw' plaets, 'k sou seggen, kust Magriet.
Dat gy waer 't in myn plaets.
Gy sat daer vol verdriet!
Dat ick waer in uw' plaets, 'k sou daer niet eens op denken.
Dat gy waer 't in myn Plaets, gy soud uw' Leven krenken!
Dat ick waer in uw' plaets, ick sloegh dat inden Wind.
Dat gy waert in myn Plaets, gy kreet gelyck een Kind!
Wel vrauw, gy seght soo Veel, Dat ick wel mochte swygen, en dat ick wel vin u sou qu'hae Gevoelen krygen.
Sy geeft een diepen sucht.
Waerom versucht gy soo?
Dat woord, wat wil ik want?
De en twee bllen hadt myn zinnen overmant!
Dat woord.
't welck in 't Begin Wierd met een B geschreven En 't Eynde met een O' Doet my dees' Suchten geven!
Dat woord, dat wonderwoord, dat woord het welck men spelt.
Bee, elbel, el.
Myn gansche Ziel ontstelt!
Hoe, soo, zyt gy misschien.
Die u Bello liet doopen?
En is 't van U Dat dien Man gaet loopen?
Sy clopt twee cloppen op haer borst.
Wat clopt gy op uw borst?
Ick vraegh, was dat uw' man die daer geseten was?
Seght my, wat is 'er van?
Och jae 't, tot myn groot Leet!
Den Man die is gaen wand'len, om dat ick al te vreed Met hem altyd ginck hand'len!
Wel gy schoon peirel snoer, weet gy niet wat 'er is Geschreven in het Boeck Geheeten Genesis?
Heeft Goit daer niet verboond, 't wyf de Broeck te draegen!
clopt wederom als vooren.
S sae, is dat Soo?
gy mooght Op uwe Borst wel slaegen.
't is me een ongeluk nu.
Ick beken myn schuld!
Als 't kalf verdroncken is, dan word den Put gevult.
Isabel, ò Vriend Paschasius Waer mooghit gy nu gien dwae en weet ick waer dat gy waert, Ick sou U uyt gaen haelen, al waer het soo, dat gy door Godts Gehengenis Selfs by de Turcken laegt In een Gevangenis!
O pas, paschirius.
Hoe leet zyn myn misdaeden!
Had ick doch selfs geweest Met Slaegen overlaeden, ick had het wel verdient!
Daer is 't oud galge lief.
Ick ben geaccableert Van Oplust en Verdriet!
Wist ick waer dat hy waer.
Wel wat sou het dan wesen?
Och daer waer meerder liefde, als dat'er was voor desen!
Gy seght dat, maer ick vrees dat gelogen.
Den Hemel is Hier van getuygenis.
Daer is geen valscher Hert, als van ontuchtbaer vrauwen.
Daer is geen vaster liefd' als naer een sterck berauwen!
Maer seght eens, weet gy iet?
Ick weet al iet of wat.
Ke Lieven Bedelaer lek bid' u, seght my dat!
Wat geeft gy my, soo ick hem wederom doe keeren?
Och all' wat dat gy wilt.
Al waer 't myn Beste Kléeren.
En als hy wederkeert, hoe sal het dan weer gaen?
Soo wel, dat ieder een.
Daer in verstelt sal staen.
Wat sekerheyd geeft gy?
Isabet.
Ick sal 't met Eed uytbobb'len.