floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Zoo gy niet dryvend gaat, zal ik u op uw buid Eenz' tasten, met myn stok.
Ei, oom!
laat hem met vreden.
'k zeg!
laat my maar begaan.
Michiel zagt tegens Jan Baptist.
Ga jy maar zagjes treden, na t huiz daar gy logeerd, en kom die slagen voor.
'k sal my wel freek tan die affront, te luike, oor Mich. ja, ja, daar leid onz' gants niet aan gelegen.
Wat dunkt u, heb ik hem niet wel van 't lyv gekregen Klara gaat in buit DERTIENDE TOONEEL.
Rykert, Frederik, Michiel.
Jy hebt in t minst geen kwaad vernomen, ik meen?
Men heeft my nietz' gedaan, o neen 'k Moet evenwel, zyn voorzorg pryzen.
Hy kwam aan my een groote dienst bevyzen, want ik had eenige papieren, waar aan veel Gelegen is, daar leggen, die k geheel Geborgen heb, ook pryz ik in dit deel, Deez zyn voorzigtigheid, daarom is hy my liever, hy diend, all'die hy diend, met hertelyken iever.
Mich. een knegt, die trouw diend, doet zyn pligt maar ryk.
Waar spraken wy dog af?
wanneer hy onz' die boodschap bragt?
my dunkt, gy waart aan van 't spreken.
Van neef en niet?
Dat zy malkander wel geleken.
Michiel tegens Frederik.
Die Heer, die ginder gaat, heeft sterk na u gekeken.
Dat 's goed, dat ik hem zie, het is myn vriend, ik moet Hem spreken, nu, tot flus, Heer rykert.
't gaat je goed.
Rykert, Michiel.
'k ben van die luiker waal ontslagen, ik bond myn gramschap in, 'k had anderz hem geslagen.
Mich. dat s wysselyk, en wel gedaan, maar had jy eenz begonnen hem te slaan, hy zou u alz een beer vernielen En alz een hoen verscheuren gaan.
Ja, maar ik wagt my wel van zulke fielen, maar Klara was ontsteld.
Mich. ik vreezde meër als zy.
Wel, dat men gekken vieezd, dat kan geen bloheid heeten.
Die bui is over ei!
laat onz' hem maar vergeten.
Michiel ter zyden.
Hy heeft noch niets gemerkt, ja wel, ik ben zoo bly.
tegens rykert.
Ik vreez nu niet, Heer, wel verstaande.... vyftiende tooneel.
Klara, van binnen.
Toor!
gy meugt zeggen wat gy wild.... ryk.
wat geraaz Daar binnen?
wat of 't is?
Mich. ik weet niet, baaz.
Klara, van binnen, zomtydz haar stem veranderende.
Broeder!
Zuster!...
't is myn Neef, en niet, wat of 'er gaande mag wezen?
Ik voor my, ik waande, Dat hy nu uit was.
Mich. maar, myn Heer, hy is wel ligt Gekomen agter in.
Klara, op 't toneel komende, in vrouwe kleederen.
Oom!
Wat is 'er, niet?
gy komt recht van pas, myn broeder Gaad, dat t een schrik is, aan, nooid zag ik hem verwoeder Als nu, maar, ach!
Ryk nu, vaar al voort, wat wil hy?
het is een zaak, nog nooid gehoord, hy wil met Ferdinand gaan vegten.
'k zal 't be letten.
Hoe kwam het by?
ik meen, 'k zal my daar tegen zetten.
Klar Zy kregen kwesti in myn tegenwoordigheid, En hebben aan malkaar, iets in het oor gezeid, Ik weet niet wat, en na die reden Ging Ferdinand voort weg, en scheen, heel wel te vreden.
Toen hebben zy de plaats versproken, om malkaar te vinden.
Oom, myn broeder ging zonder dralen.
Voort in zyn kamer, om zyn degen daar te halen, Ik volgden hem voort agter naar, En sloot de deur, als hy daar in was, straks van buiten Wel vast in t slot, en nam de sleutel mee, mey ryk dat sluiten, is wel gedaan, voor eerst kan hy niet uit.
Dat 's waar, nu dogt my, was het best, dat gy voort all' de vrinden Van Ferdinand ging spreken, om 't gevaar Zoo voor te komen, 't wyl zal ik de deur toe binden.
Je zegt zoo wat, 't is wel, ik ga daar voort na toe, ry Gy, gaat nu by uw broeder, en zeg, hoe Dat hy ook raazd, dat ik, zoo hy zig geeft na buiten, hem in myn testament, voor eeuwig uit zal sluiten.
43 zwygende tooneel.
Ichiel, blyf hier omtrent tot dat ik weer kom, ryk doe zyn kamer zoo terstond in t nagtslot, t kan niet schaden, den.
En hou je by de deur, of hy ook 't venster uit wou springen, want wie weet, wat hem zyn drift zal raaken. dat is ook zo.
Myn Heer, de jeugd is zoo verbruid, En heet tot vegten met den degen, Dat het een schrik is, elk die draagd'er nu vast een, Ja, 't is nu, als een pyp te smoken, zoo gemeen, En die'er niet een heeft van zyn Mama gekregen, Die mag niet meezen, 'k geloov' het nu de mode is, Ja 'k zeker, ja Sinjeur, ei kyk!
Je ziet niet mis, Elk heeft er hier vast een of twee met haar drie vieren, Ja zelf zoo gaad de Beurz tot Amsterdam niet vry.
Men ziet ze, 'k heb 't gezien, daar ook met degens zwieren.
Ja wel, ik haat die alz een pest voor my.
Mich. Maar weet je wat, myn Heer, die wyzheid is er by, Veel Ouderz hebben die gebonden van te voren, want brak ze eenz los, de droez!
Dan was t verbruid.
Rykert, Michiel, Klara, in mans kleederen in t venster.
Kom, 'k word hier geaffronteerd, men sluit Klar.
My door uw last.
Wil u daar niet om storen, heb wat patientie, 'k zal u straks verlossen.
Moet Ik lyden, dat men my dit groot geweld hier doet?
Ik barst van spyt, en raaz van toren!
Ik mag die moeij'lykheid wel hooren.
Nu, ik ga heen, en zie hoe dat ik t stel.
Mich. Maar, was t niet goed, om dit duel te stuiten, dat ik dit Juffrouw Marie ontdekte, die groot vermogen heeft op Jonker Ferdinand?
Zy zal gewislyk van haar kant, zoo veel doen alz zy kan, en ligt dat dit wel strekte Tot haar bevrediging.
Dat s wel, doet gy uw best, en, laat op my staan al de rest.
ACHTIENDE tooneel.
Klara, in vrouwe kleederen, Michiel.
Is 's oom al weg?
Mich. wel is dat waard te vragen?
Ik vreez, dat ik nog al dit woelen zal beklagen Klar.
En oom dit zal ontdekken.
Mich. en waar door?
Eilieve!
Zeg dat eenz, op dat ik t ook eenz hoor?
Door de eene of de and're brief, die van broederz dood zal spreken, die hy dagelyks verwagtende is van Iuik, en, ik heb dat werkje zoo besteken.
Zoo fyntjes, en zoo fraai, zoo puik, van 't Posthuiz haal ik alle daag zyn brieven.
En die aan hem zyn geaddresseerd.
Die worden voort aan t vuur vereerd, daar na zoo zel je my believen, t Geld weer te geven.
Ja, van gantsser herten.
Mich. goed.
Tot nog toe gaat het wel.
Mich. kom laat ons op die voet Voord varen, ik zie haast die eyerz uitgebroed.
DERDE BEDRYf.
Maria, Ferdinand.
Ik heb u doen ontbien, om ergens van te spreken, dat wigtig is.
Juffrou, ik blyf niet in gebreken, schoon ik verbannen ben van u, wild gy my weder Herroepen?
't is voor u, en tot uw intrest, Heer, dat ik u zeggen zal, en om u te beproeven, of gy my nog bemind.
Ferd Dit laatst, zal niet behoeven, In weërwil van uw haat, bemin ik u, gebiê Slegts, gy zult zien, al wat gy wild geschié.
En gy, beloofd gy dit?
O ja zoo 't kan geschieden.
't Volbrengen valt niet zwaar, van 't geene ik zal genieten.
Gebiê, ik zal gehoorzaam zyn.
De reden, dat ik u ontbood by myn, is, dat ik midd'lares wil van 't verschil verstrekken, Dat gy met rykert hebt, en om u dit te ontdekken... ferd.
Met rykert, hoe!
wel wat is dat?
Vergeev het my, juffrouw, dat ik dit niet bevat.
zoek my niet die zaak te ontleggen, men kwam het my flus allez zeggen.
Wat is 't, mejuffer?
De uitdaging die gy had.... ferd.
Mejuffer... mar.
'k Wil, hoe 't zy, uw beider twist beslegten.
Uw zorg die is onnut, hy zal gewiz niet vegten, om dat hy daar van spreekt.
Denkt gy, dat 't hem aan moed ontbreekt?
Hy weet met zyn geweer wel wond'ren uit te regten, ferd.
Moed!
Dat 's al zyn gebrek, in plaats van dat, zoo pogt en snorkt hy, want ik weet wel dat hy nooid en vogt.
Maar, weet uw Neef dit ook?
Ja, hy, en al myn vrinden, myn Oom ook, die daar in nog veel vermaak kar vinden, heid.
En lustig daar om lagt.
'k lach om zyn bloodig mar.
Uw medevryer heeft iets aardigs aangeleid.
Hy nam zyn zusters kleed, en zy heeft t zyn'genomen, weet gy dit niet?
dat s my nog niet voor gekomen.
Gy lagt met haar dan, en zy dryfd met u de spot, maar alz zy zig verkleen werd ieder een bedot.
Gy zegt my iets, dat my verwonderd, en doet denken Dat zy maar tragten, om myne eer hier door te krenken, 'k zal toonen dat men my niet houden moet voor zot.
Ferdinand wil weg gaan.
Zagt!
Heer, ik heb uw woord, gy zyt nog niet ontslagen.
Maar is het mooglyk dat die bloode u kan behagen, mar.
Daar kryg ik weder bezoek, daar komt zyn zuster aan Met weërwil moet ik u, myn Heer, nu laten gaan, uw heusheid, hoop ik, zal my hier in wel verschoonen, En, om u voor haar niet te toonen, zoo gaa maar in de tuin, by Oom en by myn Neef.
Gy hebt my niets misdaan, diez ik t u ligt vergeeven, Ferdinand zeid stil in t ingaan.
Ik zal maar tragten, zoo ik kan, hier uit te breken.
Maria, Klara, in vrouwe kleederen.
Hy komt hier net van pas, mejuffer, 'k moet u spreken.
Wat zoete juffer?
Ik hou hier Heer Ferdinand Gevangen, die van yver brand En blaakt tot vegten, en hy zogt my nog te ontsnappen, Maar 'k hield hem hier, hy gaat zoo even van de trappen, om laag na onze tuin, en daarom vreez' niet meer.
Myn broeder vreezd hem niet, hy wil hem wel te keer.
47 mar.
Ik twyfel daar niet aan, maar om het te beletten, Zoo heb ik my daar tussen willen zetten.
Wild, gy de kragten van uw schoonheid dan besteten Om hen te scheiden?
Neen, dat is het niet alleen, myn Oom en Neef die zullen t stuiten, dat zy niet werden handgemeen, Te meêr, om dat wy hem hier in onz' huiz besluiten.
Maar hier een speld je by.
Mejuffer Klara, ei!
'k zeg, minnaar, of matres, gy weet dit allebei Zeer net te spelen.
Niet, ik ben nog de een nog de ander.
Kander.
Neen, neen, gy speeld die rol volmaakt by malkander.
Heb ik u iets misdaan, doe k gistren was verkleed?
Zoo bid ik om pardon.
my is geen leed Door uw verkleeding wedervaren.
En daar geen' miz daad is, is ligt 't pardon te sparen.
Maar 'k weet niet, of gy weet Dat 'k uw verkleeding wist.
Klara, ter zyden.
zy wil 't verbloemen Het geen zy gist'ren deed, ik veinz' dan ook voor haar.
tegens Maria.
Wel, waarom tragte gy dan niet myn naam te noemen?
'k vond uw verkleeding toen zoo geestig, en zo raar, dat ik u helpen wou om my eenz te bedriegen, gy waande een Minnaar, ik uw Minnares te zyn.
Dan moet gy ook pardon aan myn verzoeken, voor t bedrog maar wagt u van te liegen.
stellen wy 't gelyk?
Klar, ik ben daar mee te vreezen.
Maar zagt, daar komt uw Oom aan treen.
Frederik, Maria, Klara, in vrouwe kleederen.
Ejuffer Klara, k heb met zorg, na u vernomen, waar of gy waard?
als gy vertrekt, schynd elk te droo Want alz gy u verkleed ontstéékt gy elk in min, en brengd verwarring in myn gantsse huizgezin.
Maar apropo, ik wilde u wel een woordje vragen, Indien het u niet zou mishagen.
Als t u beliefd.
't was van 't gegeven geld.
Klar myn broeder heeft het.
Dan ben ik gerust gesteli, 't is daar het wezen moet, ik ben nu wel te vreden, men kan 't niet beter tog besteden.
Maria, k moet u iets belasten.
Maria tegens Klara.
Nu, tot flus.
Gelyk gy zegt.
Klara, in vrouwe kleederen, alleen.
Al dit gebrus Dat komt my in myn hert groote ongerustheid maken, 'k Zie nog geen middel hier fatzoen'lyk door te raken, 't en zy Michiel.... maar 'k zie myn Oom komt uit.
Rykert, Klara, in vrouwe kleederen.
Van gigt, waar komt gy van daan?
Oom myn broederz' bruid.
En ik van Ferdinandz', daar heb ik gaan vertellen Uw's broederz' twist met hem, zy prezen myn beleid, Dat ik gebruikt heb, om me 'er tussen bei te stellen, Zy willen dat die zaak, door hem word bygeleid, en zullen hem zoo lang in huiz besluiten tot hy zulks doet, maar 'k vreez zy zyn nu al na buiten En dat maakt me ongerust.
Heb daar geen zorii voor.
Want Ferdinand die is tot fred'rikz' opgesloten.
Ry Digitized by google BLYSPEL.
49 ryk.
wel zoo!
'k ben bly, dat ik dat hoor.
Juffrouw Maria, heeft een schot daar veur geschoten, zyn liefde bind hem daar, en fred'rik wil de vreezen daar sluiten tussen hen, zyn Neef, Heer Lodwyk meë.
'k ga daar na toe.
Klara, in vrouwe kleederen, Michiel wenkt Klara, en alz' rykert weg is, komt Michiel met een boutelje uit.
Mich. 'k zal Jan Baptist na dezen hier niet meer zien, 'k heb hem de weg na huiz gewezen, en aan het schip gebragt.
Dat hebt gy braaf klaard, maar och!
hy drinkt.
Hoe goed is t, dat men eenz zyn geest vergaard.
Maar daar komt Ferdinand, vertrek.
Dit doet my vreezen.
Michiel, Ferdinand.
'k dogt, myn Heer, dat gy tot Fred'riks waardigheid 'k ben daar geweest, maar 'k heb hun daar begeerd.
drogen Die my bewaarde, ik ging, zoo ras Ik kon, van daar.
Mich. maar, Heer, heb jy wel overwogen, dat die zyn vriend bedriegd, bedriegd zig zelven eerst?
't is min de liefde, alz' de eer, die myne ziel beheerst.
Mich. maar, waar je dan niet wel bewaard by jou beminde?
Of kan je meër vermaak, alz' by jou liefste vinden?
Is jouw de dood zoo lief?
dat is me leet, Want na my dunkt, ben jy geweldig heet Op t vegten, rykert heeft het beter uitgevonden Die heeft het ieder een gezegd, Nou is hy als in huiz gebonden.
Ja, dat geloov ik wel, hy vreesd voor een gevegt, maar, ik wil evenwel daar zyn, myn eer die legt Daar aan, ik heb hem uitgedaagd, en zou 'k niet komet, daar we afgesproken zyn?
dat was poltronny Voor my.
ik heb het ondernomen, En zal het doen, wat zou men anders van my Niet zeggen?
K agt myne eer, my meerder waard t wezen, en k heb van haar verstaan, t geen rykert heeft op gisteren gedaan.
Zou hy 't wel weten?
dan zoo mogen wy wel vreezen tegen Ferdinand.
Ja, ja, t is my gezeid.
Mich. wat is 't wat weet jy dan?
Dat hy zig heeft verscheide maal verkleed, dan alz' een Jonker, en dan we'er, in Juffers kleëren, dan, is hy hier, dan, daar, en dan we'er nergens niet, zyn zuster doet het ook.
't is goed, hy ziet Nog 't regte puntje niet.
Nu wil ik hem gan spreken, En my van zyn versmading wreken, gy kond my zoo gy wild wel helpen.
Mich. Heer, gebije maar slegts.
Ik wou wel t onderscheid eem weten, Waar door me er beiden kend, om niet op nieuw, myn eer Te kwetzen, door abuiz, kend gy ze aan lengte of breete?
Mich. neen, zeker.
Weet gy niet, wat teikens dat hy heeft?
zeker geene, alz die natuur aan alle geeft.
Daar vraag ik jou niet na, kond gy 't aan sproet of plekken niet.
51 niet zien?
Mich. neen, die er zyn tragt yder te bedekken Zoo veel hy kan. ferd.
Ja wel, daar hangd het nog tans aan.
Op gistren, hebben zy een wisseling gedaan.
Van kleëren, en 'k geloov, dat ik doe wierd bedrogen.
Mich. het is myn even eenz gegaan.
Wat duiker!
heb je dan gedaan?
Mich. ik volgde evenwel myn oordeel, en myn oogen.
Wel dat 's wel drommelz mooi, hoe krygt gy 't zoo?
Mich. ik gaf 't on wetende.
Gy zyt een schoone boô, een die haar daag'lyks ziet, zou haar niet onderscheiden!
Gy brod myn gantsse spel.
Mich. je hebt het zelfz verbroed. doe jy haar aansprak, he!
Doe stond je ook?
Alz' piet snot.
Maar die haar daag'lyks ziet.... Mich. zoet!
Daar s, een van beiden, De zuster of de broeder.
Kom laat onz t'zamen gaan by haar.
Mich. neen, gaad alleen, ik zal hier blyven staan, men heeft myn paspoord, my, om u wend wil gegeven.
Kom maar met my, geen mens derft zyne handen slaan Aan u, als ik u help, help gy myn op de baan, Ik zal beginnen daar gy t'elkenz zyt gebleven.
Michiel, Klara, in vrouwe kleëren, Ferdinand.
Mich. YK wens je goejen dag, Juffrouwtjen, of myn Heer Of wat je wezen meugt, een mannetjen of wyfjen, Ik wou twel weten, want dien Heer, verlangt heel zeer Daar na, en t is ook, om een zoentjen of een kyfjen.
Michiel gy zyt een gek, en weet niet wat je zegt, kunt gy 't niet zien aan deze kleëren?
Maar gy veranderd die zoo dikwils, dat men regt daar aan mag twyffelen.
Michiel aan Ferdinand.
Zou jy, me 'er blyk begeeren.
Van dat dit rykert is?
Bezie, zyn schemp're lach, En trotze grillen eenz' ik zie 't aan all't gedrag.
Ferdinand aan Michiel.
Dat s zeker Klara zelv.
't is niet.
't is sal.
't is leugen, my, die 'er daaglyks ziet, val jy hier in nog teugen Ferdinand aan Michiel.
Wel, ze is het nogtans al.
Ik zeg je ze is het niet, Wel dat is henkerz.
Gaet nader by en ziet, noch eenz', 't is Klara zelv.
Dat kan ik niet gelooven, alz ik deez zie van onderen en boven, zoo is hy t maar ik zal een reiz aan t sarren gaan, Dan zullen wy t wel zien.
Michiel aan Klara.
Om hier niet lang te staan, Heer Ferdinand wou u wel eenz' alleenig spreken.
Versta je 't wel?
Michiel, komt my het hooid niet breken, ik rade u, dat gy my op straat niet affronteerd.
Mich. ja affronteeren?
Geef myn geld maar.
Wat begeerd gy?
Mich. geld.
Wel gaat dat by myn broeder na Mich. digitized by Google BLYSPEL.
53 lich.
Dat doen ik nou, en jy beloofd my goude dagen, Alz ik jou langen tyd gediend heb, zul je zien, Zeg jy, of jy zult maken, Dat ik kom tot een mooi officitjen te raken.
He... maar wat een tyd, dat s tien jaar, posito Ik ben nou dertig jaar, en tien dat is.... hey... dat s veertig, en dan moet ik leeren lezen, schryven, En cyferen, daar mey loopt nog vier jaar op den hond, dat s veertig, zoo men my zoo gaauw al vond, Apart.
Om t leeren in zoo korten door te dryven, want allez wat ik neem dat cyffer ik niet eenz, Ik neem t maar zoo alz t komt, dat is niet ongemeenz, nou dan nog zes jaar om t offici te bekomen.
Dat s veertig jaar, neen... neen... neen... t is vyftig, k zou wel schroomen Voor dat offici, want, myn Heer, k ben dan ligt dood.
hy keerd zig na Ferdinand.
Wat dunkt jou van die zaken?
Dan mogen zy my wel tot Kollekteur gaan maken.
Van het passasiegeld van karons leereboot.
Neen, geld, sinjeur!
Klara tegens Ferdinand Myn Heer, keurd gy die inzolentie En dolligheid voor goed?
die inpertinentie.
Ik wilde wel, dat Juffrouw Klara, zyn Uitdaging op haar nam, 't was meerder eer voor myn, Met haar te kampen, en 'k wil all' myn rust verliezen, Voor eeuwig, om met u, een minnestryd te kiezen.
Ik wil met u geen doen meër hebben, daar 's 't kartel Weërom weest meër beleeft by juffers, hoord gy wel, myn Heer?
En minder trots, dan zul je wyzer leven ferd.
Heeft hy dan uit myn naam, u dit geschrift gegeven?
Ja, gisteren.
Hy s gek.
Gy lykt het ook te zyn.
Ben ik u gist'ren dan ontmoet?
Ja, gy zyt myn Ontmoed.
Mejuffer, wild my dog hier in verbranden, ik heb het niet gedaan, om u daar door te hoonen, ik meende zekerlyk, dat ik uw broeder vond.
Vergeev dit misverstand, daar gy alleen de grond van hebt gelegt maar waar zal ik uw broeder vinden Klar.
Ik ben niet zot, of een ontzinde.
Dat ik, u zoo een ding zou zeggen.
Neen, Heer, gy Zult dat niet weten, ooid van my, maar, waar dat hy ook zy, zal hy u nimmer vreeren, gaa heen, en zoek jy hem.
Ik gaa 't ook doen, eng, Michiel, ga meen.
Mich. dat zel wel leugen wezen.
Teen, om de dood niet, baaz, volg ik jou ga maar heen.
Die na een dooden zoekt, zoekt, 't geen hy niet wil vinden.
Mich Ligt gaat hy straks te post, na de and're wereld, neen, 'k zal hem niet volgen, neen, by loo niet!
zoo de winden Hem gunstig zyn, zoo vind hy hem nog wel op reiz.
Laat hem doen wat hy wil, maar, hoor Michiel, ik eis, 'k zoort van potsen niet, alz gy daar uit kwaamd voe gy moogd wel tegen my, uw' mond wat minder roeren, voor Ferdinandus.
Mich. 'k moest het doe ter tyd zoo doen, op dat hy niet, de waarheid mogt vermoën, en 't was zoo opgestemd, dat ik jou wat zou plagen, hy weet wel, dat ik niets alz' leugen daar aan zeg.
Maar, 't was al veel te grov.
Dat we eenz' een overleg Nu maakten, van onz' doen maar, waar mag wyk wezen?
Mich. j'hebt groote reën, voor hem te vreezen, want, meisjes zyn alz' warme spyz, die dra Bedervd, alz' men ze niet by tyds, dist.
Goed, o ja!
Ik lach, om uw onnooz'le reden.
Mich. je moet, niet moeij'lyk zyn daarom, juffrouw, ik ga Zoo voord na huiz zie, daar komt Lodewyk aan treden, Praat jy wat met hem, tot ik daad'lyk weder kom.
Lodewyk, Klara, in vrouwe kleederen.
Hoe is 't met Baptist?
is hy al wederom lod.
Wvertrokken?
Ja, Michiel, die is hem gaan bezoeken, Daar hy logeerd maar hy begon op nieuwz te vloeken, En schelden op myn Oom.
Michiel lei al de schuld, Op hem, en heeft hem zoo de kap gevuld, hy zei, ik was bedroefd dat z' hem zoo affronteerde, Dien goejen ouden man, waarom ik hem veréerde Met vyftig guldens, om, we 'er heen Te konnen gaan, na Luik, en 't geen hy had geleen Te boeten met die gift, doe trok hy daadlyk henen.
Maar, wat of nu uw Oom wel van zyn Neev zal mee klar.
Myn lief!
hy ried het niet.... neen?
Hy weet nog niets, van 't geen daar is geschied.
Hy denkt, myn broeder is het venster uit geklommen Om, by Heer Ferdinand te kommen, Die hy denkt, wel bewaard te zyn, en savonds, denkt hy, is hy stil in huiz gekomen, Terwyl hy zoetiens lag op t rustbed wat te droomen, om dat hy my, daar na in zyne kleëren zag.
Zoo meend hy, dat uw broeder, 's nagts 's in huiz geble Klar.
Ja zeker, maar dat hy met 't krieken van den dag, Is stil weer op gestaan, en uit gegaan, wy geven hem hoop, dat hy wel haast, op 't middagmaal zal zyn.
Straks komt Michiel weërom, zyn toeleg, is heel fyn.
Hy heeft alleen, de weg, en t middel uitgevonden, Waar door ik hoop dat wy in heilge trouw verbonden, Gezegend zullen zyn, ik de uwe, en gy de myn.
ELf. itized by google de MINNELISTEN, ELfde tooneel.
Lodewyk, Michiel, met laarzen en sporen, een zwee in de hand, Klara, in vrouwe kleederen.
Hoe koddig komt Michiel daar uitgestreeld.
Mich. sa, ja, zoo moet het zyn, dit zyn de regte streken, Gelaarsd, gespoord, beslik, en k weet niet wat al meët, Gelyk de Postilion, van eenig Prins of Heer.
'k heb all' den nagt gereën, en niet een voet doen roeren Nu, hoop ik, zal men hem, den aap wel eenz' ontloereu, of, wel een deel daar af, zoo jy je mond kond snoeren lod.
Maar, zegt myn eerst eenz', hoe heb jy dat aan gelegt, om ons door uitstel, nou geen ongemak te brouwen.
Aan Lode aan Klara.
Versteekt u hier maar weg jy, zoekt u sluik te houwen, tot de ouwe man komt, hoord dan wel na t geen men zegt, maar luisterd snedig toe, want daar is aan gelegen, dit s t meesterstuk van die t bedriegerz ambagt plegen, en alz ik op hou, kom dan uit, en knoop daar aan Die trek, op gisteren besloten, En dan zal t werk gemakklyk gaan, fraai, zonder horten, zonder stooten.
Daar komt hy, houd je vreemd van my, dan is 't gedaan.
Rykert, Michiel, Klara, in vrouwe kleederen, ter zyden.
Wat scheeld Michiel, dat hy in zulk een equipasie ryk.
Verschynd?
hy lykt een Jan pottasie, Of een beslikte post, het zou my spyten, zoo hy gek was.
Michiel, gelaarst, gespoort, een zweep in de hand.
K heb, myn Heer, de gantse nagt gereden.
57 De velden op en neer, en k ben schier dol.
het schort hem in de bol, of hy is vol.
Mich. myn Heer, myn zottigheden, doe ik alleen, om jou, en k zeg je hebt geen reen tot lagchen.
Zoo men zot is, 't is voor zig alleen, en gy zyt 't voor u zelv maar waar hebt gy dan heen Geweest?
wel zeg me dog de reden.
Mich. Indien je wist, wat pots, men u heeft aangeregt, Je zoud gelyk alz de ezels huilen, En ligt, van vreugd je brock bevuilen, Wanneer het jou maar wierd gezegt.
Is Ferdinand dan uit Heer Fred'riks huiz ontkomen?
En heeft hy met myn Neef gevogten?
Mich. dit zyn droomen, By de and'ren zyn, maar ik en zeg 't u niet, ik zwyg 't, 't is best, dat jy dat nieuwz' van and're menssen krygt.
Neen, neen, kom zeg 't my maar, ik wil het daad'lyk weten, of ik zal u... Mich.
heb je alreed vergeten Te lagchen?
Neen ik, maar 't is nou geen tyd daar toe, zeg op maar!
Mich. wyl je wild, myn Heer, dat ik het doe, zoo zal ik t jou net gaan vertellen, maar t is wat lang, en, dit moest jou voor all', niet kwellen.
Verkort het, zoo je kunt, of k barst schier uit myn vel.
Mich. nou, jy bemind je niet.
Ja, ik bemin ze wel.
Mich. je denkt ook, dat zy wyz is, doe je niet?
Mich. maar gist'ren, zag jy haar by haar gebuurtje niet?
Mich. wie dogt jy, was dat, die gisteren bekleeden.
Juffrouw mariâs zij?
Myn Neef, die... Mich. kla ra hiet.
Zy had haar zelven doe verkleed, in Jonkerz kleëren.
Maar, waar toe diend die praat?
Rrk.
Bedriegd men my hier zo?
Waar zal ik my nog keeren?
Mich. ja, hoor maar eenz' hoe vert' dat dit bedrog nog gaad, En hoor na 't eind van dit bedriegen, dat is, dat Klara zelv't kontrakt geteikend heeft En 't huuw'lyks goed ontfangen, zonder liegen... Klara, ter zyden.
verrader!
Nu, ga voort.
Myn hert dat beest.
Mich. jy zult nog wat anderz hooren.
Hy zal de listen klaar, en naakt te voren Gaan leggen, aan myn Oom, om zoo, zig zelve vry Te maken maar ik zal t ontkennen, en die zaken Zoo schikken.... ryk.
En wat deez' myn Neef terwyl?
Mich. wat hy Terwyl deed?
hy wist, in zyn zusters kleed te raken, en zy is heel onschuldig aan het geen Ik u verhalen zal, gy weet, dat t geld alleen In klinkklaar goud bestond, dat Klara heeft ontfangen Van Fredrik, gisteren, en op haar broederz gebeën, Heeft zy, het hem gaan overlangen, dog, zy en wist niet waar aan hy het zou besteeren.
Hier door zal t allez in de regte vouw weer komen.
Mich. Daar op, is hy van stonden aan, met dat reed geldie, deur gegaan, en zonder t ons te zeggen, wie zou t droomen.
Dien guit!
heeft die dan all't geld mee genomen?
Mich. ja, daar s geen twyffel aan, myn Heer.
Rk.
dien deugniet!
dien ondankb'ren!
dien verrader!
Wat guitestuk is dit!
Micb.
'k Heb 't nooid voorhenen gevonden.
Maar wagt je weet het nog niet al te gader.