floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Dęer smęeckt ien dronck op: komt vrienden gęen wy t’sęem Nęer achter: den tijdt is onbequęem, om langer te vertouven, Dat gęet jou veur: Nicht brengt wat vyer, wy sellen nou iens prouven Of den Touback goet is, Brenght oock wat op den dis.
Jaap     Wat is nou jou voor-stel, wat wilje met het Vercken męecken?
Te slachten węer het best, om tot ons voornemen te ręecken, Het kost ons al te veul om verlooren moeyt’ te doen.
Lęet het ons dooden, morgen nęer de noen.
Verstęen het de vrienden soo, het sel eschien, hier achter In de Suijt-stręet, dęer woont ien Vercke-slachter, Gęen wy soo lange drincken, tot datten dagh begint.
Fop sel dadelijck hier zijn as hy ontwęeckt en sen Vercken niet en vint.
Alle-gaar binnen.
Fop      HElp, Heer-oom help, help Jęep, Knelis, of je doet me levent sterve Help, help, help, doet op of ick mot men leven derve, Ick en kant niet langer duyren, doet op wilje my levent sie.
Priester roupt van binnen.
LOop dronckert loopt nę huys slęept noch ien uyr twie drie.
Fop      Moort!
slaberment ick sterf of doet open.
Knelis, Jaap en Priester uyt.
WAt komje hier soo vrough uyt jou kot ekropen?
Fop      Men soete lieve Vercken.
Ist gortigh hebje het eslacht.
Fop      Ick mocht de drommel het is estole van den nacht, Ick sel nou voor Vage-bont achter lant moeten dwęlen, Want soo ick t’huys kom men Wijf sou my met stock-vis betęlen.
Jaap     Roupt luy soo mienen de Luyden dat het węer is.
Fop      Help, help, men Heertje brenckt me dęer men Vercken is.
Houtje de Geck mit ons, ghy męeckt mier wint as ien molen.
Fop      Geloof me Beste-vęer soo węer as ick leef men Vercken is estolen.
Ick heb ’er by leggen slapen ontrent den hęert.
Ghy hebt mogelijck de deur open elaten om dattje droncken węert.
As ick my bedencke ick hoorde dęer terstont ien mit ien Vercken komen Hy het soo ick hooren kon sijn ganck nęer de stadt enomen, Gęet achter hęelt hem, wat krijtje benje mal, Hęelt men peert, het is twie huysen van hier op het stal.
Ick loof en ick segge voor vast ghy selt den dief achter hęlen.
Fop      Men soete men Heertje ick selje veur die vrientschap betęlen.
NOu ist den rechten tijt om in ’t werck te stellen dęer ick van heb eseyt, Hoor toe; soo het jou elieft: dit is het recht bescheyt, Nootsęecklijck tot de sęeck en tot ons groot vermęecken, Dęer door hy tot smęet en spot van yeder mensch sel ręecken: Ierst soo sel ick pillen van Gember lęten bereyen, behalven twee Die van honde-stront sellen zijn, met Aloë overtrocken, soo dree* As hy die in sen mont voelt sel hy die uyt-spouwen, De overschietende moet ick voor de buyren houwen: Die al te gelijck sullen komen in ien ront stęen, Ghy selt hęest sien hoe dat icker mee sel om gęen, Altijt de bitterheyt sel hem doen elooven dat hy sijn eygen Vercken het estolen: En dat hy ’t jou uyt liefde het egeve, Nicht pas op as ick heb bevolen, Vrijt hem, streelt hem, lonckt hem toe, in uytterlijcken schijn, En voor al soo onthout dese les van mijn: Ghy en selt hem niet allien mit jou presentie vermęecken, Męer ien Minne-brief toe-senden en zijn zeden ęenręecken, En prijsen hem tot ęenden Hemel, lijt wat equel, Ick weet dattet jou het Vercken profiteeren sel.
Ick sel nę jou begeer doen soo my mach part ebeuren?
Męer węerom sulck een vręegh, dat weetje wel van te veuren, Arbeyt is loonens węert, niet węer men Heer?
Jaap     Ick segh die vont is goet sy behęeght me seer.
Ick gę mit ien nęer mijn vertreck om alles te bereyden, Dat totte pillen dient, ghy kondt mijn komst verbeyden: Kom Nicht gęet mee.
Priester en Colette binnen.
Jaap     SIet ghy wel Beste-vęer wat dat de Pęep in ’t sin heyt, Het hiele Vercken te houwen veur hem en veur de Meyt, Hy spreeckt van twie parten, sy van ien, hy sel ons bedriegen, Met valscheyt en bedroch, want hy kan treftigh liegen, Dęerom ben ick voor sijn doen beducht, en hoogelijck bevreest.
Al is hy wijs sijn gierigheyt męeckt hem tot ien beest, Boven dien sel hy noch reeckenen voor de Gennever-pillen, Somma, sommarum het hiele Vercken ręeckt door de billen, Dęerom dienter ehiel kort by ons wat ęers beręemt, Kopp.
Sout wel mogelijck zijn, dat hy węer soo onbeschęemt.
Jaap     Dat konde ghy dęer terstont wel uyt sijn woorden hooren, Hy sel het Vercken trecke, en onse moeyte is verlooren.
Wilje me trouwlijck by-stęen, in het gien ick beręmen sel Om de Pęep te bedriegen, soo verseecker ick jou wel Dat hy het Vercken gansch en gęer sel quijt ręecken, Soo dat hy noyt prouven en sel, hoe dat het speck sel smęecken.
Jaap     Hiel geern, lęet hoore doe dattje dat mient te bestęen.
Ick sel as ick by hem kom ien wet-spel met hem ęengęen, En wedden dat het Vercken ien Schęep is, en gelt tegen sijn deelen stellen, De twie ierste persoonen die wy sien sellen het oordeelen vellen, Dęer van ghy de ierste mot wesen, en hebje hier yemant dieje kent, Openbęert hem de sęeck, soo werdt ons spel volent, Ghy mot alle beyde met groote verwonderinge seggen Dat het ien schoon Schęep is, dan selje de questie ter neer leggen, En ick bekom het Vercken, eer de loosheyt ęenden dagh koomt.
Jaap     Het middel is soo goet dat ick niet mier beschroomt Noch angstigh mier door vrese Elijck ick van te veur was sel wese Voor de Pæep; Knelis væer, ghy bent ien treftigh man.
Ick gæen om suspitie voor te komen næer de Pæep, het kan Oock dienstigh zijn, dat ghy den twieden persoon gæet spreecken.
Jaap     NOu wil ick my tegens de Pæep en tegens de Koppelæer wreecken, Ien huys dry of vier van hier woont Geert de Væge-bont, Dien sel ick alles openbæren en gæen hiel ront, Geert uyt.
DÆr komt hy selfs, wel Geert, hoe stæet het leven.
Geert   Esont van herten, doch sonder gelt; dæer beneven Weynigh fortuyn, ter oorsæeck dattje schout Soo nauw doet ondersoecken, en ien kleyne fout Sier zwæerlijck bestraft æen die niet hebben om te betæelen, En groote zwære feyten en wilt hy niet achter-hælen, As hy dæer veur mæer weynigh gelt bekomen kan. Jaap     Ick sel jou ien half Vercken beschaffen en gelt toe, wilje as ien man My hier trou dienstigh zijn?
Geert   Dat zweer ick het sel me niet vervelen.
Jaap     Jou Pæep souckt Fop sijn jæerlijcks Vercken te stelen, En souckt get voor hem allien te houwen næer sijn wæen, Schoon dat ick en den Koppelæer het wilde hebben op edæen, En om dat tegen gæen soo sel den Koppelæer tegen hem wedden, Dat het Vercken ien Schæep is: en om dat kloen te redden, Sel het oordeel gestelt werden inde ietste twee Die sy sien sullen, dat bint ghy en ick, soo dree As de Pæep het Vercken æen den Koppelæer geeft: wilt hier op letten Selt ghy ien vlasschen bæer æen doen, en ien paruyck op setten, Mit ien degen an jou zijd: en elæten dattje de Schout bent, De veranderinge van Tronye sel mæecken dat niemant jou en kent, Ghy selt den Koppelæer vangen om dat hy het ien Vercken estolen, Soo krijght ghy gelt en speck: mæer hout het noch verholen, Ick selje wæerschouwen ter rechter uyr en tijt.
Geert   Ick springh by næ in de locht soo is men hart verblijt.
Ick beloof jou Jæep, etrou tot æende doot te wesen, Sonder drommel, doot, Væge-vuyr of hel te vreesen, As het tijt is ghy kondt me mit ien ontbien.
Geert binnen.
Jaap*  EN ghy Væge-bont selt jou selven oock seer hæest bedrogen sien, Ick mach næer de Pæep gæen om sien, wæer Fop mach blijven, Ick moet hem in sijn doen noch echter helpen stijven.
Priester, Koppelaar, Jaap uyt.
WÆr mach de Geck eloopen zijn, dat hy soo lange wacht?
Hy liep wat hy loopen kon met alle macht, Om Heer-ooms Peert næer ’t stal, om sen Vercken te soucken.
Jaap     Soo hy het niet en vint hy sel as ien Ketter vloucken, Hy mot wel twie mijlen ereen zijn næer ick gis.
Het is mier as twie uyren dat hy van hier vertrocken is, Hoe of men Peert zweet van loopen door bergh, bos en linde.
Fop      HEer-oom ick en kan den toom van ’t Peert niet vinde, Ick heb gins en herwæerts, hier en dæer, en over-al esocht.
Wel wat grillen zijn dat ick dacht dattje jou Vercken me brocht, Weest te vreden ick heb dæer terstont næer jou Vercken vernomen, Beulinck pennitje seyde dæer dat het ien van de buyren had enomen.
Mæer hy en wist niet recht te seggen wæer het is.
Fop      Men esuyckerden Heer-oom, helpt me buyten pijn en droufenis.
Toomt jou droufheyt in, en wilt jou as ien Man quijten, Ick sel pillen van Ginever doen suyckeren en confijten, Die geef ick de buyren as sy nevens jou estelt zijn in ien ront, Æen den dief sellense as gal wesen in de mont, Mæer ierst soo mot ick de pillen segenen en wyen.
Fop      Dat wil ick, as ghy mæer en spreeckt, mit ienen strick strack lyen, En soo ick men Beestje krijgh.
Men alderliefste Beest Soo sel ick het elagh van gister betælen, as ick vrolijck heb eweest.
Jaap     Dat ghy wijs wæer ghy en sout gien tijt verspillen.
Mæer sellen de buyren oock vande pillen wel eten willen?
Dat is gien vrægens wæert, kom gæen wy, ick sel mit ien De buyren dagh-væerden, ende de pillen berien.
Fop, Priester, Koppelaar, Jaap binnen.
HOe worre ick oock alle dæegh eplæeght van sulck ien loomen Jorden, Ick hebber even-veul vermæeck van as van houte borden, En in plæets van sorgh te drægen voor het huys-esin: Suypen en tieren soo dat ick somtijts uyt men sinnen bin, En nou vrees ick ’t ien verdriet, op ’t æer te hoopen, Want sonder twijffel het hy sen Vercke læten stroopen, Dat ick my in-beelde is veultijts wæer, Dat is de oorsæeck dat ick mit ien næer Het Dorp vliegh: wat mocht my doch bekoren Ien nar te trouwen, ick vervlouck d’uyr dat ick ben eboren, Wat heb ick menigh bræef Keerel tot ien Vryer ehadt: Soo zwack van heupen as ien riedt, vol goet en schat, Ach!
as ick nou bedenck de soete minne treecken, Soo schijnt men hart van droufheyt mit ien om stuck te breecken: As ien ęer gęet uyt-wandelen mit sen weder-pęer, Griet mot t’huys blijven mitter nar, voorwęer Ick vinde mijn buyten ręet: sel ick van hem scheyde Wat męeck ick dan, en soo ick langer beyde Selt mogelijck erger gęen: ick sout noch verdręgen, kon hy mit fatsoen Het Fijmel-tuygh van Cupido of Vrouw-Venus voldoen: Want het is seecker datter veule Wijven om trouwen, Ende ter dier oorsęeck mier lyen, as sy ęers doen souwen, Ick weet bedęegde Vrouw-luy, die selfs noch mit minne-vyer versticke En jonge Hęnen ęenvęerden om datse nę de konste picke: En soo Fop męer yets en kond’, ick leed’ geern, soo węer as ick segh, Mit sulcke epeynsen soo spoey ick vast men wegh, Nę-klęgen en bęet niet, dat hebbe ick hooren verklęren, Die mit de drommel escheept is motter me over-vęren, Brenckt hy męer sen Vercken t’huys soo is noch alles wel, As icker an dencke ick berst by nę uyt men vel: Węer loop ick sel ick herbergh uyt en in nęer hem vręge?
Dat is gien Vrouwen doen, al beurt het veul, ’t is ien plęge, Sy gęen nę de herbergh, Jęep komt t’huys: hoe komt dattje ten achten niet t’huys en quęemt, Soo męeckense, om hęer vleeslijcke lusten veultijts de Man beschęemt Onder schijn van wat ęers: de węerheyt is hier soo te leven, Dat ien Vrouw al nemen mach datter wordt egeve, Męer het mot mit veul weygeren en ontseggen eschien: Hier is het Dorp ęen wien sel ick men woorden bien, Ick gę sie of hy hy niet tot de Pęep is ekomen.
Griet klopt; Colette uyt.
WAt belieft jou Wijftje?
Heb ghy men Fop met sen Vercken niet vernomen.
Gister ęvondt is hy by men Heer te gast eweest, Hy soop soo versmoort droncken, dat hy as ien beest Nę sen herbergh liep, męer van het Vercken en kan ick niet spreecken.
Sou ghy me de herbergh niet konnen wijsen door ienigh teecken.
’t Is t’enden het Dorp, vręeght nę de Gouwe Leeuw.
Colette binnen.
Griet    SOo sel ick sonder eręes of veul eschreeuw, Mit ien nęer binnen gęen, het kan noch wel elucken, Het węer al lijcke veul in brocken of in stucken.
Fop, Priester, Jaap, Koppelaar uyt mette Buyren.
Fop      ICk en vrees nou niet-mit-al, Ick weet wel dat het locken sal, Nou en vrees ick gien dinck ick bekom seer hęest men Vercken, Heer-oom ick bid jou stelt de pillen te wercken, En doet doch alles dattje weet, Men hele-gat dat stæet ereet.
Hoor Vrienden alle gęer dęer is ten nacht ien Vercken estole, Priest.
Den Dief houdt hem tot noch verborgen en verholen; Ende en is by niemandt van ons bekent, Allien de spręeck gęet dat het tot ien vande buyren is belent, Soo ist dat wy om den rechten Dief te weten Jou alle-męel van dese pillen sullen doen eten, Æen de geen die schuldigh is ęen het Swijn, Sellen de selven bitter as Aloë en Hyacijntus zijn.
Dęerom die zijn emoet overtuyght vint, en schande wilt mijden Dat hy sijn misdęet den Priester in Biechte gęet belijden, Soo kan hy Af-lęten die prouf ende ondersouck te doen.
Sy segghen, sy willender van eten om hęer te houden buyten vermoen.
Den Priester deelt pillen, en geeft Fop een vandreck, sy beginnen alle te eten, Fop mede.
NOu sel den Vercken Dief hem seer hęest openbęren, Het mot an den dagh komen al souwense my dęer me bezwęren.
Fop begint keel-vijs te sien en te spuygen.
Fop      HEt schiet in men ęverechtse keel, ick stickte schier terstont.
Jaap     Ick mercke dat het bitter is.
Fop      O neen, het is as Honinck ende suycker in men mont.
Priest Hou dęer ien ęer dese selje mogelijck beter bekomen, Kauwt alle męel ter deegh: wie het nou het Vercke enomen?
Har-uyt Dief: wie spouwt de pillen uyt?
wy het nou het Swijn, Fop      Ghy liegen as schelmen en fielten dat het pillen van Gember zijn, Jou Roffięnen sy steecken as stront en dreck tusschen men tanden, Help me jou guyts of ghy sterft strax van men handen, Moort!
jou schuyffel-bout, jou vier-kante knedol, Jou leck-spit, of ick spouw jou darm vol.
Jaap     Loop wegh ghy bespuygh me mit al jou verwijten.
Fop      Ick wilde dat ick jou van hooft totte bienen kon beschijte.
Spreeckt iens ront uyt Fop; hebje selfs jou Swijn niet erooft?
Fop      Ick mocht ien stront hebben.
Dat werdt van ons alle-męel elooft, Nou en konje immers veur gien Man van eloof verstrecke: Ghy steelt jou eygen goet, komt dęer-en-boven mit ons gecken, De pillen zijn etuygen dat teecken en kan niet misgęen.
Fop      Elooft my, ick zweere by men Mannelijckheyt, ick heb het niet edęen, Vint men wel Menschen die hęer eygen selven besteelen, Dat en kan ick my voor dees tijt niet in-beelen, Dæerom langht men Vercken ghy bent guyten mit mælkæer, Jou langh bacchuys Jæep, jou godloofde Pæep, jou schelm-achtigen Koppelæer: Colette uyt.
WEl Liefste benje dæer, zijt wille-kom van herten, De voncken zijn soo groot dat allen pijn en smerten Melancholy te sæem, gevloden zijn van my, Mijn wæerde pandt voldoet mijn liefde-cosery, Voldoet jou plicht en seght men troostje gæen wy rusten, Ontrent de eyngie strant, van Venus wijde kusten.
Fop      Wat let me an men lijf, Juffrouw dat ghy me soo besiet.
Hoe suycker-soete beck, kent ghy jou liefste niet, Ghy wæert ten nacht soo seer in minne op-etoge, Dat ick door jou gevley mit ienen was bewoge, Soo dat ick jou mit ien mijn trouw en minne gaf, En, ghy my wederom jou Verck, ick danckj’er af.
Fop      Wie het jou soo grouwelijck lieren liegen, Of souckt ghy Pæpe-hoer my mee te bedriegen, Ick segge dat ghy men Vercken geeft, of ick stootje in jou huyt.
Mijn Engeltje verschoont jou jonge en teere Bruyt, Sey ghy niet ghy sou my in jou narmen leyen, En dattje van jou Vrouw, mit ienen af sou scheyen, Om datse achter uyt slæet.
Fop      As ghy soo liegen wilt, en weet ick men leven gien ræet, Het is de ierste ofte twiede keer dat ick jou sie næer dat ick peynse.
Mæer wæerom mach men lief men hartje nou dus veynse, Ghy gæeft my selfs jou Verck doe ick jou gonste boot.
Fop      Hoe lieght die Pæpe-hoer!
sy en vreest noch Henicker-man, noch Hel, noch Doot, Wel ghy schoone puyste wæer mienje noch te væren, Schæemt ghy jou niet jou Helle-veegh: spint ghy sulcken gæren?
Ick segge dat ghy men Biest langht al sonder veul gekijf, Of ick steecke jou mit ien mit men mes in jou lijf, Gans duysent ackermælementen, men Vercken of ick selje den huyt af-stroope.
Priester, Jaap ende Jufrouw binnen.
Koppelaar weer-houdt Fop.
WAt mæecktje al eræes læetse mit het Vercken heen loope, Het is ien hupse tas hier mede benje in ’er graty erocht.
Fop      Die graty is al te dier ekocht, Ick en weet mijn leven gien ræet om men Wijf te believen.
Seght dat het estolen is van dry of vier nacht-dieven, Niemant selder van weten voor-komt jou schant, Gæet næer Juffrouw Colette die door jou liefde verbrant, Sagh ghy niet hoe dat sy jou stæegh toe-lonckte, Hæer oogen die dræeyde in hæer kop, soo dat hæer ziel ontfonckte, Wil ghy dat soete Schæep læten smooren te midden in hæer verdriet, Soo sulje ien doot-slagh doen en dat en begeer ghy niet, Hæer oogen vallen in, hæer wangen worren mæger, Hæer schoonheyt verdwijnt, en het hart en het gien klæger, En dat allien om dat sy jou voor vyerigh bemint.
Fop      Ick geloove dat Juffrouw Colette men Vercken het esint, Mæer dat ick wist dat sy my socht te behægen, Ick sou by men keel men Griete wegh jægen, Want ick vinde het spreeck-woordt wæer, dat de beste Griete van het landt Was die gene die de duycker op het kussen bandt, Kom ick op ien Gast-mæel ick en magh niet iens drincke, Of ick mot opper oogen sien: en sy doet gemienlijck het glas half vol schincke, Kijven en knorren hoor ick enough sonder bescheyt, Mæer weynigh weet sy dat sy dæer dickmæels veur bræecke leyt.
En lijdt ghy sulcken schant en onverdrægelijcke plægen, Dat het mijn Wijf wæer ick sou hæer ten huysen uyt-jægen, Dat te lijden van ien Vrouw en is gien Mans doen, Slæter op, soo ghy dat lijdt, se sou jou noch sot broen, Jæ, as het mijn werck wæer ick souwer wettelijck af-scheyen, En houwe met Colette huys, sonder langer te beyen.
Jaap     JUffrouw Colette sent jou desen bief sy wacht dadelijck weer bescheyt.
Fop      Nou geloof ick by men onder-brouck, dat sy my lief heyt: Fop leest den Brief, ALderliefste, de Maaghdelijcke schaamte heeft my weer-houwen,            U. E. te openbaren mijn groote affectie ende liefde, even en            kan ick niet langer bedecken den verborgen brandt, welcke mijn            hert ja ziel verteert, ende niet anders in my en saeyt als voncken            van uwe deught ende manhaftigh beleyt, mijn Lief verhoort my            ellendigh Mensch, of ghy sult my doen branden ende verteeren            als het Was voor het vyer, en doen versmooren in de tranen die            als een Revier langhs mijn bedroefde wangen neder-slaan.
De            saacke is noch on-gequest soo ghy my meent te bespotten, houdt            op eer de liefde hooger klimt: laat my terstondt weten de hoeda-            nigheyt van u gemoet, sal middele-wijlen blijven U. E. geaffectio-            neerde Dienares, Colette Reygers.
BEste-væer gæter mit ien næ toe sonder langer te ebreecken, Wilt sy met den Bock spelen soo werdt sy hæest metten hooren esteecken.
Koppelaar, Fop binnen.
Fop en Colette.
Fop      MÆer Juffrouw Colette wat benje oock drolligh æen jou lijf, Elieft jou dat we næ men herbergh gæen, om ienigh tijt-verdrijf, Ick heb jou soo tormentigh lief, dat ick het niet en kan uyt-spreecke, Ick wilde dat ick jou mijn enegentheyt mocht met vingers en duymen in steecke, Dat ghy dat mient ick weeter af: ick heb ex titulo, Al vry al veul eliert de ventre inspiciendo, O bloet Juffrouw en ginck soo moy met onse Griet en Lijse.
Ghy moet weten dat ick gien Latijn en verstæ.
Fop      Ick sellet jou liever wijse.
Dewijl wy mælkæer verstæen, soo seght wæer dat ick jou allien Op morgen vinden sel?
mijn liefd’ is ongemien.
Fop      Ick woone by het geborduyrde schæep, dæer ghy my altijt vinde, Tot Joncker half-vis, næest de metale linde, Recht over deur dæer hanght uyt den jammer vellen rock, Op ien huys næ, næest den comfijten besem-stock, By Bestjes die ’er kapotje mit vloo-velletjes het evoert dæer de seven Snyers dansen, Op de pampiere vloer, niet verre van Lans Lansen, Tot Lammer Lammersen in de lamme lammere stræet, Dæer ’t lamme lam, te lam, lam op de gevel stæet.
Me dencke dat ghy met my spot en hout my veur jou gecktje.
Abuseert my doch men liefste trecke-becktje.
* Colet.
Gæen wy heen, en sien, of alles is ter deegh.
Fop      Wel is dat trecken ghy schut men darmen leegh.
Fop, Colette binnen.
Priester en Koppelaar uyt met het Vercken.
WEl wat segh ghy Beste-væer heb ick my niet as ien Man equete.
Dæer worre veul menschen sonder neersgat beschete, Mæer seght Heer-oom wat mæecke wy met het Schæep, Ick was wel erust konne wy ien part spelen æen Jæep.
Hoe Schæep Beste-væer, bender moch Schæpen te deelen.
Gien ander as dat ghy hier siet, læet ons Jæep ien part spelen, En parten het Schæep tusschen ons tween.
Wordt ghy geck Beste-væer, het gesicht ontbreeckt jou soo ick mien.
Het is, soo het zy, Fop het ons alle-gęer bedrogen, Hy het ien Schęep voor ien Vercken in plęets in jou stal ejogen.
Doet jou vensters op; siet ghy niet dat, dit ien Vercken is?
My denckt dat ghy dol bent, het is ien vet Schęep sonder mis, En dat wil ick wedde, kom hier; ick sel setten Soo veul gelt as jou parten węert zijn; wilt ’er op letten, Men Heer het is elooft my ien Schęep, set jou oogen te wercke.
Ick wedde, setter gelt tegen, het is ien Vercke, Ick wedde by men keel, Stelt vry noch iens soo veel.
Dęer stęet het gelt, wie sel ons van męlkęer scheyden.
Lęet ons de komste van de twie ierste Persoonen verbeyden, Die hier veur by komen, ick stel het wet-spel in ’er hant, Męer ghy sout ’er beter uytscheyden eer ghy lijdt schę en schant.
Niet ien beet ick selder dat gelt ęen węgen.
En as ghy dat soo verstęet ick sel my ęen goe Luy seggen edręgen.
DÆer komt Jęep die sel den iersten middelęer zijn, Wat denckt ghy Jęep van dat overschoone Swijn?
Ist niet de pijne węert dat wy soo veul moeyte deden?
Jaap     Men Heer hoe spreecktje soo bent ghy buyten reden?
Sellen wy de moeyte doen, en ghy het Vercken houden allien.
Dat is mijn mieningh niet lęet het ons parten met ons drien.
Jaap     Dat is seer wel eseyt, doet het met ien hier hęlen.
Siet dęer ist, męer wie sel den slachter betęlen?
Jaap     Hoe men Heer mient ghy dat ick sot ben, En dat ick gien Schęep uyt ien Vercken en ken?
Ben ghy dol of droncken of benje mede buyten jou sinnen.
Hoort ghy wel Heer-oom dat ick het wet-spel sel winnen.
Seght de węerheyt hoe noemt ghy in jou landt dat Beest?
Jaap     Het is ien vet Schęep: ten het noyt Swijn eweest.
Ick segge jou mit ien woort ghy liege mit malkander.
Ick win de weddinge, dęer komt noch ien ander.
Geert uyt.
AL dat de Vriendt seght dęer ben ick me te vreen.
Soo doe ick oock, heerschop elieft ghy ons te scheen: Wy hebben te sęmen ewet, en ons oordeel, Æen jou estelt, spreeckt recht, voor my ick souck gien voordeel, Seght iens hoe heet ghy dat Beest in jou tęel?
Geert   Ien Schęep.
Ghy lieght het alle-męel.
Geert   Mient ghy men Heer dat ick om jouwen t’will sel liegen, Of souckt ghy desen ouden Man met voor-dacht te bedriegen?
Bruyt, jou ouden dief, met het Vercken voor den beul.
Priester binnen.
Geert   DAt is manhaftigh ęen eleyt het is ien bas mit ien veul.
Ick gę mit het Vercken nę de herbergh ick sel jou verwachten, Eer datte Pæep ons spel mæeckt of ergens doet sijn klachten, De hoop het dickmæel groot ewelt.
Jaap     GEert doet ghy nou ast eseyt is, ghy selt Tot jou voor-nemen eræecken: set op de pruyck bæert en degen.
Geert   Wat denckt jou sou hy my nou wel kennen?
læet ons alles ter deegh over-wegen.
Jaap     Ick sel jou diender zijn: met desen valschen bæert, Ben ick onkennelijcker as ghy: ons dient gien tijt espæert, Læet ons mit ienen voor de herbergh æen belle, Hout ghy jou of ghy de Schout wæer, en om alles wel te bestellen Selje hem evangen nemen uyt ’s Heeren næem, Om dat hy ien Vercken estolen het: wy sellen hem te sæem Dreygen boven te setten, handen en voeten te binden.
Geert   Mæer of ons dan den rechten Schout iens op het spoor quam vinden, Soo ræeckten wy selfs wel æen ien seel.
Jaap     En dat den Hemel viel dæer en bleef noch pot noch panne heel, Dat sou hem juyst wel moeten elucken.
Geert   Dat gæter næ toe: ick sel hem mit ien veur den dagh rucken.
Jaap ende Geert gaan na de herberghden Koppelaar staat in de deur.
Geert   GOeyen dagh Beste-væer bent ghy den Persoon niet die van dæegh Totten Priesters wæert?
Hoe vræeght men Heer dat soo græegh.
Geert   Ick vraegh jou of ghy niet Knelis en zijt eheten?
Jaap     Ghy kent het wel seggen men Heer de Schout sou het geern weten.
Wel jæ ick hiete Knelis en ick hebbe by den Pæep eweest.
Geert en Jaap vatten den Koppelaar.
Geert   GEeft jou dan evangen van ’s Heeren wegen, gæet bint da beest Handen en voeten en brenckt hem mit ien næ boven.
Men Heer wat heb ick edæen?
Geert   Ghy komt hier ierlijcke Luy van hæer goet beroven, Komt voort ghy selt met ien næer boven gæen.