floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Fop      Wat begeertje?
Jaap                                     Dien Koppelæer hetme gæen bekladden, En mier fenijn espoge as d’alderslimste Padden, Tot nadeel van men deucht, en ghy en gæet oock niet vry, Een yders vyandt dæer van zijnde, ien vriendt dæer by, Dæerom wilde ick hem wel geern met loosheydt bedriege, Elijck hy an ons het edæen mit liegen en erliege.
Fop      Sou ghy dat wel konnen doen dattet niemandt en weet.
Jaap     Seer wel: ick heb dæer me middel beræemt en is gereet, Ick sel terstont ien groote Sack in ’t henckers-steegh gæen spannen, ’t Isser soo doncker in datmen dæer niemandt kan bekannen, Dæer mot hy altijdt deur as hy næer huys gæet, Soo loopt hy dan in de Sack die mit lange touwen open stæet, Dan sellen wy die selve mitter væert toe-rucken, En slæen hem sonder spreecken narmen en bienen om stucken, Fop      Mæer hoe komt hy dan weer uyt de Sack?
Jaap     Dæer mach hy veur sorgen: met emack Sellen wy hem lieren drillen; ick blijf dæer veur jou borge, ’k Heb dæer in ien houck ien Sack mit twie stocken verborge, Wat seghje?
Fop      Veur my ick ben te vree.
Jaap     Ick ty mit ien aen ’t werck.
Fop      Ick kom straxtjes mee.
Sy spannen de Sack.
Fop      ICk geloof by gans duycker hy selder in versmooren, Jaap     Soo is hy ’t jæerent vry, dien uyt-suyper, dien wan-gebooren, Die æers niet en doet as vleyen en pluym-strijcken uyt ien valsche gront, Fop      Ick wense hem sen muyl te spoelen mit ien nieu eboore stront, En dat hy an ien wel emæeckte koorde Te midden in sen veynsen en pluym-strijcken smoorde.
Jaap     Ick weeter noch al mier die om de schaduwe van ien vloo Soo weten te pluym-strijcken: jæ die om ien hæver-stroo Niet æers en doen as hooninck en suycker in de mont drægen, Mæer in het hert bitt’re gal, dæer mee se de ziel door-knægen Van ierlijcke luy al heymelijck en stil, Door hæer geveynsden schijn as tranen van ien Crocodril,* Sy troosten de luyden metter oog, trony en handen, Mæer se bedriegese met het hert en mitter verstanden, Sy wenschen de luy voorspoet, en geven hæer ien goejen dagh, Mæer het hert dat wenst dat hæer de drommel hælen magh: Wat dencktje van de Sack, isse ter deegh na jou sin ehange, Fop      Mienje dan Knelis dæer sonder touven in te vange?
Jaap     Gewis: hou dæer het schuyf-snoer brenght het vooren uyt, Mit dat hy dæer in is motte wyse toe-trecke datse sluyt.
Fop      Ick beloof men best te doen om dien Koppelæer te verrassen.
Jaap     Hou dæer ien stock, læet ons ter deegh op passen Achter dese Balie.
Fop en Jaap verwachten in ’t donckersden Koppelaer.
’t GEluck is dubbel, jæ mier as emien, dat ick het segge dost, Grietje hetme te Feest enoot, ick win veur ierst de kost, En mogelijck boven dien ien handt mit silvere schijven, Ick worre alle dæegh soo rijck, ’k en weet niet wæer mit men gelt te blijven, Jæep hetme oock wat eschoncken om sen veurspræeck te zijn by Griet, En ick heb hem tegen eweest, mæer hy en weet het niet, En Fop, al isset wel eluckt, en heb ick niet seer epresen, As ick het gelt wegh heb, ick en denck om gien Vriester te belesen, ’t En is gien schæet van veur vriendelijck, van achter vals te zijn, Yder is ien dief in sen neeringh; soo ben ick oock in de mijn.
’t Is tijdt næer huys te gæen, dæer verwachtme ien hooftse Vryer, Die ick mijn hulpe belooft heb, wordt hy verwinner en bedyer, Soo krijgh ick soo veul loon as men hert behæeght: Want het is ien rijcke Focker die næer gien gelt en vræeght, Had ick toch ien Lanteern het wort hier gehiel duyster, Koppelaar loopt in de Sack, Fop en Jaaptrecken die toe, en slaan hem lustigh af.
Kopp.
MOort, moort, moort, gebuyren al!
ey luyster, Help, help, help, men lieven gebuyren komt me te bæet, Brandt, brandt, brandt, help ick en weet men leven gien ræet, Men lieven gebuyren help, ick selje dry Pater Nosters lesen, Ick smoer, ick smoer, ick sel niet mier as veur desen Bedriegen, ha my!
ha my!
hout op jou helle leeuw.
Piet uyt met een Lanteern.
Piet     Wie dæer soo ver in doncker?
en hoor ick gien eschreeuw?
Fop en Iaap loopen wegh en luysteren nade uyt-komst van de Sack.
ICk bent men lieve vrient, ick bid jou doet de Sack open.
Piet      Hoe komtje hier?
wæerom binje dæer in ekropen?
Al sou ick sterven, ick weet niet hoe dat icker in ben erocht, Ten wæer niet vreemt al had de Nicker-man de Sack over me ebrocht, Ick wiert, ’k en weet niet van wien, soo jammerlijck eslægen, Dat ick vrees veur ien Almęnach, en ick me sel beklægen, Dæerom ick bid jou datje op doet, ey læetme toch uyt.
Piet      Wie hoorde oyt soo vremden gril, wel wat of dit beduyt.
Piet doet de Sack los, de Koppelaar komt uyt.
MEn lenden zijn bondt en blęeu eslęgen, ’k en kanse nauwelijckx roeren.
Piet      Hebje niemandt konnen hooren of beloeren?
Ick was al langh in de Sack ier dat ick iemandt vernam, Męer ick hoorde wel iemandt as ick voelde dat het op men darmen an quam, En sonder jou ick hadde het met men leven moeten bekoopen, Want doe sy jou vernamen hoorde icker de steegh langhs uyt-loopen, Dęerom soo sel ick jou wat vereeren tot ien loon, Męer ick heb niet enough an my, ’t węer te weynigh ien halve kroon, Seghtme jou nęem sooje belieft, jou Wooningh ende Stręte, En wat Ambacht datje doet, ick en wilt onder me niet lęte, De vruntschap dieje edęen hebt is vry belooningh węert.
Piet      Niet ien beet Heerschop, den ienen mensch is veur den ęeren ebęert, Het is ien al gemiene plight sijn Nęesten te beminnen, En te helpen mit soo goeyen ręet as me kan versinnen, En dęerom is het jou eschoncke ick begeere niet mit al.
Dat en wil ick gansch niet hebbe ick ben de man dieje betęelen sal.
Piet      As het jou belieften is, ick hiet Piet Wickers van Enckhuysen, Ick ben van daen nu onlanghs hier komen verhuysen, En heb men Logement enomen op ’t Amsterdamse Veer, Recht over Joncker halfvis in den Comfijten Beer.
Arbeydt is loon węert, ick sel en wilt betęlen Męer wat is de oorsęeck datje hier uyt jou Vaderlijcke Stadt komt dwęlen, Piet      Dęer is questie eweest tusschen mijn en het Gilt, Dat sy wilden en wilde ick niet, en dat ick wilde en hebben sy oock niet ewilt, En dęerom ben ick hier ekomen, men leeft hier veul al vryer, Kopp.
Wat doeje dan veur de Kost, Piet      Heerschop ick ben ien Snyer.
Ien Snyer, ien Snyer, doet op de Sack, Ick wilde, ję ’k soo węer, dat ick er weerom in stack, Doetme dęer weer in elijck ghy me hebt evonde, Sou ickme van jou lęten helpe soo was men ier eschonde.
Piet      Wordtje rasent of dol, me dencke datje sot zijt.
Sot?
nien Broer de oogh van jou Scheer is al te wijt, Dat zijn de reden dęerom ick van jou niet wil eholpe wesen, Ick segh datje me soo in de Sack doet elijck ghy me vont veur desen, Ick blijf liever eeuwighlijck in dit equel.
Piet steeckt hem in de Sack.
Piet      Lęet jou dan van den Heyncker helpen of van de Nickers uytte hel, Wilje jou nogh bedencke ick seljer weerom uyt-lęete.
Al wouje nogh hondert gulden geven soo en sou ghy me niet bepręete, Ick heb mijn ier te lief, ick węer liever an de galgh, Piet      Dęer ręecktje nogh wel lichtelijck met jou dicken balgh.
Piet binnen.
Jaap en Fop uyt, en vallen wederom aen ’t slaan.
Iaap    COmt veur den dagh wy sellen hem nogh iens ter deegh af-touwe, Kopp.
Help, hep, moort, moort, ick bręecke by nę men ziel, Hou op van slęen jou nar, jou schelm, jou fiel, Hout op ghy slęet me narmen en bienen om stucken, Soo ick uytte Sack ręeck ick selje van malkęer rucken, A my, a my, en slęet me togh niet meer, Moort!
ge doetme soo tormentigh seer.
Fop en Iaap binnen.
Klaas de Meulenaar uyt.
’t IS wel ien groote slęverny by naght te moeten męlen, En stęegh allien soo grooten last op sen hals te hęlen, Veur sulcx ien kleynen loon: ick en wist men leven gien ręet, Soo ick het stuyf-meel en nogh wat ęers niet en had te bęet.
Wie hoor ick hier dus kermen?
Och vrintschap ick ben half doet, men bienen en men nermen Zijn bynę om stucken, van sulcx ien overvloet Van slæeghen: en ick en weet niet wie het doet.
Klaas   Ick selje verlossen en mit ien de Sack op-sluyten.
Ick versouck vriendelijck maecktme hier togh buyten, Męer seghme ierst wie datje bent, men lieve vęer.
Klaas   Ick ben ien ierlijck Man Klęes Klęessen de Meulenęer.
Klęes Klęessen de Meulenęer, soo en selje me niet ęen roeren, Lęetme legge, gęet nę de Meulen; blijft van de snoeren, Ick en begeer in gienen deel van jou geholpen te zijn: Klaas   Ist jock of ernst of spreecktje door de wijn, Of ben je dol of beseten?
of hebje het verstant verloren.
Ghy schept al te diep, en menght al te veul gruys onder het koren.
Geert den Vage-bont uyt.
Geert   HEt doncker van den nacht is onse bende een vreughde, Op-vouster van dievery vol winste en geneughde: De Mæen in tegen-deel bæert niet as einckel kruys, Gelijck men Macker is ebeurt die ræeckte op’t evangen-huys, En lieten hem in ’t kort dæer door ien hennepe venster kijcken, En dat en sou my veur ierst niet mit al elijcken, Wie dæer mit sijn gesteen, en hoor ick hier gien mensch, Klaas   Jæ ghy vrient wat is jou herten-wensch?
Geert   Wie ist die ick dæer soo hoorde steenen en suchten.
Klaas   Dæer leghter ien in de sack evonde die mæeckte die geruchten, Ick heb hem willen uyt læten in alle vrienden schijn, Hy seght dat hy van gien Meulenæer en wil eholpen zijn, En al dat ick bespeuren kan soo is hy buyten sijn sinnen, Kopp.
Ick segh blijft van de sack g’ en selt hier niet verwinnen.
Geert   Wilje dat ick op doe?
spreeckt, het eschiet terstont.
Wat binje veur ien?
Geert   Ien groote Fiel, en ien op-rechten Vage-bont, Die by dæegh practiseert om by nacht te bedriegen, Ick ben nou uytte grote bende komen vliegen, Om fortuyn te mæecken die ick my hæer jonst sie bien, En wilje van my eholpe zijn het sel mit ien eschien?
Doet op die sack om datje de wæerheyt hebt esproocke, En jou doen sonder veynsen verklæert, dæer sy luy gæen bedoocke.
Geert ontbint de Sack, en komt uyt de Koppelaar.
SY zijn alle ierlijck næer hæer eloof.
Geert   Alsoo ierlijck as ick die men best doe totten roof.
Ick ben schier doot: a my!
men bienen en men narmen, Me docht ick voelde mier as ien stock op men darmen, Har-uyt jou rekels wie ghy zijt komt veur de handt, Komt veur den dagh wæer zijtje of ick helpje strax alle-mæel van kant, Ick selje op speuren al sou ick de hiele steegh deur zwerven, Soo ick jou betrap ick selje in duysent stucken kerven, Ick versoucke datje mee gæet en jou Manhaftigh toont, Het selje van mijn weerom wel dubbel werden eloont.
Koppelaar, Klaas ende Geert binnen.
De Tafel wert gedeckt, daar werden vier schotelsop-geset, ien mit Corenten, ien mit Pruymen, ienmit Nooten, ende de vierde mit soete kouck.
Fop, Jaap, Griet, Lamb.
Maartje ende Koppel.
Fop      INdien ghy me eweygert hadt te Trouwen, Ick hadde wat edæen dat jou altijt sou rouwen: Griet    Rouwen?
wat is dat eseyt?
Had je dan mit ien enomen jou af-scheyt?
Fop      ’t Sou tottje groote schæ verstrecken de Goden souwen wreecken, Griet    Wat hadje dan edæen?
Fop      Ick derve het niet uyt-spreecken.
Griet    Sou ge jou selven edoot hebben, seght, het veynsen stæeckt.
Fop      Nien men Grietje, mæer ick hadde men brouck wat wyer emæeckt, Sit toch æen vrienden, mæer hout stil ick selje ierst gæen vertellen, Hoe dat Cupido kreet mit noch ien æere Geselle, Om Thaïs die hem berooft hadde van heer en goet,* Maart.
Mæer mæeckt het dan wat kort.
Fop      Hiel wel dien onnoosel bloet Versocht mijn ræet om Thaïs te verdelgen: Ick sey dat het niet mogelijck en was want die van Corenten soudent hæer belgen, Verdræeght de spijt sey ick, sy sel noch lijden næer hæer doot, Ghy weet het moet al komen kleyn en groot.
Je ræest.
Fop      Nien het is soo seecker wæer as ick dit glæestje licke.
Jaap     Ey!
Fop ghy drijft mit ons de spot.
Fop      Soo mot icker in versticke, Ick stelde hem noch te vre hy ginck strax, mæer knorde wat, Næer Damascus toe, sijn, sijn hoogh gebore Stadt.
Hoe ginck het mit Cupido?
Fop      De Jongen was seer bedrouft en bekrete, Ick gaf hem mit ien wat soete kouck, hy hadt het strax vergete.
Leght het nou in de Schotels neer.
Fop      En doeje dat gien seer.
Jaap     Selje mit ons spotte?
we sellen het jou ontmachte.
Fop      Men liefste Grietje help mijn, se willen mijn verkrachte.
Griet    Houdt de handen af.
Fop noot ons te gast, Hy neemt de Krenten wegh, de Noten, soete Kouck en Pruymen van Damast.
Ick versoucke vrienden datje næer huys gæet in rust en vrede.
Fop      Ick sorge veur men Væer en Moer en veur men Grietje mede.
Griet    Wat ick bidden mach gæet heen en vergeeft hem dese fout.
Fop      Ick bedancktje alle bey dat me soo wel hebben ekout.
Jaap en Koppelaar binnen.
KOm gæeuwe mit malkæer men Engeltje næer binnen, Wy sellen vry wat æers en drolliger beginnen.
En hebje nou enough van veur esien men vleys, Besiet me al-te sæem van achter oock ien reys.
Eynde van ’t eerste Deel.
HETTWEEDE DEELVANFOP.
Kluchts Inhoudt.
FOP na dat hy getrout was, kreegh een huys met sijn Wijf ten houwelijck, waar van hy jaarlijcks een Vercken voor de huys-huyr ontfingh; Jaap bemerckende dat Fop om het Vercken was, spant mette Koppelaar saam ende gaan naar het Dorp, daar sy de Parochie-Paap de saack te kennen geven, die insgelijcks voornam Fop te bedriegen, ende hem het Vercken afhandigh te maken.
Daar toe imployeerende dese middelen: eerst maackte de Paap Fop wijs dat hy al sijn leven soude verdoemt zijn, soo hy sijn Vercken niet en offerde, doch alsoo de saack door dat middel niet en wilde succedeeren: Noodt de Paap; Fop te gast, maken hem droncken ende stelen het Vercken; Fop nuchter werdende, komt tieren voor de Paap sijn deur, die Fop wijs maackte dat de buyren sijn Vercken gestolen hadde, maar dat hy den rechten dief niet en wist, oversulcks dat hy pillen van Gember sou laten suyckeren, ende confijten, ende die aande buyren deelen, ende die het Vercken gestolen hadde, dat de pillen souden smaken bitterder als Hyacijnt: Fop consenteert het, middeler-wijlen de Paap bereyt de pillen, als voorsegt, behalven twee die van honde-stront waren, met Aloë overtrocken, geheel bitter, de Paap ontbiet de buyren, ende geeft haar de pillen te eten, doch de pillen van Aloë geeft hy aan Fop, die hy mede eet: hy spuyght de pillen tot twee-maal, wegens de bitterheyt, uyt, waar door sy hem doen gelooven dat hy sijn eygen Vercken gestolen en wegh-gegeven heeft aan de Pape Meyt, om in haar gratie te raken; Fop sijn Vercken quijt zijnde, ende de Paap nemende dry parten voor hem te houwen, so hebben Jaap ende de Koppelaar*de Paap het Vercken af-handigh gemaackt door een valsche weddinge: als te weten dat het Vercken een Schaap soude zijn, de Paap dan oock bedrogen zijnde: soo maact Jaap, een fiel uyt, die hem veynst den Schout te zijn ende alsoo den Koppelaar over het gestolen Vercke gevangen neemt, ende eyndelinge den Koppelaar boven het Vercke eenigh gelt af-perst; ’t welck zijnde gepasseert, bedrieght Jaap de Fielt, ende den geveynsden Schout mede: Jaap nu vol vreught zijnde, ende meynende met het Vercken naar huys te gaan, soo komt hy onvoorsiens Fop met sijn Vrouw te gemoet, alwaar hy het Vercken moest verlaten, dat soo eyndelinge totte de rechte Meester quam.
FOPGRIETKNELISJAAPGEERTMEYNAERTCOLETTEde Man van Griet,de Vrouw van Fop,de Koppelaar,de gewesen Vryer,de Vage-bondtde Paap,de Paaps Meyt.
{{ Alle Dieven{ van het Vercken.
{         Stomme PERSONAGIEN.
De Gebuyren van de Paap.
’t Tweede deelVANFOP.
NU heb ick de holle, bolle fortuyn æen mijn zijd’ ick zweer by den os zijn nieren, By Jochem Konkel, by Kæle-kop dat ick Fop ier langh wat æers sel lieren, Dien verbranxsten Jorden, dat ræeghs hooft, dien hange-bast, Hy Grietje te verwerven dæer ick beter, as hy heb op-epast, Wel Grietje hoe wæerje soo mal met soo ien Nar te Trouwen Die tot yders spot leeft?
gy mocht wel veul van dat schot-beest houwen Dat ghy my soo subijt de sack gæef: nou, niet ien beet, Se sel hæest bespeuren dat het Trouwen hæer is ien herts leet, Ick wilder niet mier om dencken, Trouw is niet te breecken, Yeder drommel regeert sijn mæent en ick ses weecken, Dat sulx de wæerheyt is, dat sel me seer hæest sien: En om te beter tot mijn wens te ræecken sal ick den Koppelæer ontbien En he de sæeck van stucktje tot beetje openbæeren, En by aldien mijn voorstel misluckt soo ræeckt hy in bezwæeren, Want ien Koppelæer is over-al veracht eschieter ergens quæet, Hy heeft het edæen geschieter goet hy is verre van de dæet.
AL weer courage, Beste-væer, hebje niet ehoort hoe dat het al stæet mit Fop sen sæecken.
Ick loof datse zijn as de man, die het slecht enough kan mæecken, Ick wenste dat ick mæer iens voor men doot Dat schelm-stuck mocht wreecken, de spijt die is soo groot, Dat as icker æen denck, het hæer wel uyt men hooft sou scheuren, Hebje wel mier sulck ien bouve stuck sien ebeuren, Æen ien oudt man as ick ben, die niemant gien hinder en doet.
Jaap     Dat het æen my ebeurt wæer het koste hem ier en goet, Want sulcken spijt en is niet te lijden of te verdræegen.
Ick wilder mijn ier en reputatie jæ mijn leven wel voor wægen.
Jaap     Het leven veur wægen, neen Beste-væer dat wæer te dier ekocht, Ick weet vry gesonder ræet as my jou bystant ebeuren mocht.
Door wæter ende vyer sal ick jou trouw-dienstigh blijven, Met ræet en dæet by-woonen jou in jou voor-nemen stijven, Dæerom en schroomt voor my, noch en veynst jou doen niet.
Jaap     Næ dat Fop was belooft en etrout met Griet, Soo het hy mit hæer ien huystje ten Houwelijck ekrege, Niet verre van het næeste Dorp een uyr van hier elege, En hy ontfanght voor de Huys-huer alle jæren een vet zwijn, Het welck wy hem moeten af-hęndigh mæecken in alle vrienden schijn.
Dat wæer goet: mæer wat middel om dæer æen te ræecken.
Jaap     Luystert mæer ter deegh en let op alle sæecken, Sijn Vrouw die ewoon was voor desen om het Vercken te gæen Is sieckelijck t’huys ebleven, dat opent ons ien bæen: Om me te deelen, ten minsten om dæer Harinck of Kuyt van te hælen, Dæer sel altijt mier van valle as uyt lege eyger-schælen.
* Kopp.
Hoe souden wy dat besteecken?
ons dient goeyen ræet te veur.
Jaap     Gæeuwe mæer næer het Dorp men drijfter gemeenlik de verckens deur, Dæer sellen wy vernemen of hy het selve het ontfangen, Soo niet: Wy sellen met onbevreesde en stoute gangen; Den Huyrder doen æen-seggen dat hy my met een het Swijn Behandight, uytten næem van Fop: ghy selt getuygen zijn, Ick sel hem quitantie geven en mijn næem verkeert schrijven.
Dat is den rechten wegh om den rug met berquemeyen te doen vrijven.
Jaap     Niet ien beet, komt het uyt het is mæer om de klucht edæen, Blijft het verholen de soeticheyt van’t speck en sal ons beyd niet schæen, Het is ’s werelts loop d’ongerechtigheyt met kluchten te bedecken.
Mæer soo hy ’t Vercke het ontfangen wat stringh selle wy dan trecken?
Jaap     Ick seltje segge; in het Dorp dæer woont ien Priester van mijn kennis Desen sel de sæeck mit ons æenvængen, dat is seecker en wis, Dæer en is niemant sijns gelijck om eenige kluchten æen te rechten, Want onder sijne Kap en schuylt vry eseyt gien slechten, Doch alles dat hy doet geschiet in deught en ier: Sijn kluchten en zijn niet strijdigh tegens sijn lier.
De vrees doet my edencken datten Priester ons sel verklicken.
Jaap     Dæer en hebje geen noot van: hy houdt al te veul van suypen en licken, Ick wed, dat, as hy hoort hoe de sæeck met ons leyt, Hy selfs sel poogen stier-man te zijn met alle neerstigheyt.
Hoe langh ist wel eleen dat Fop van hier is vertrocke.
Jaap     Over ien uyr, wy moeten ons hæesten of het sou quælijck locke, Kom Beste-væer, ’t is tijt, ons dient niet længer estæen; Ick loof het is ien uyr of mier van hier te gæen, Wy sellen onder en tusschen ienigen ræet beræmen Die dienstigh wesen sel.
Kom gæen wy dan te sæmen, Wy sellen hem spelen sulck ien part, Dat hem die ziel en sinnen verwart.
Beyde binnen.
Fop uyt met sijn Vercken.
HOe mierder geck, hoe mier eluck, dæer ick steets næ verlænge, Want al sat ic mit men neers voor ien speuy, ic sou Pęlinck vęnge, Ick heb ien moeye, goe Vrouw ekrege mit veul goet en deught, Ick eet en drinck voor de kost en leef soo in geneught, Het wort my al vertrouwt van kisten, pisels, tæfels, kassen, Dræegh ick de sleutels, mæer ick weet op men Wijftje te passen, As de blinde-man op sen lier, ick segge goe luy dattet wel gæet, Dæer Man en Vrouw den æren ten næesten by verstæet, Wy moeten mælkænder wel verstæen: mæer het is by gebreecken, Want men Wijftje en ick en konnen beyde mæer iene tæel spreecken: Mæer het sel hæest verkeeren, men Beestje dat spreeckt franx, Mit dat ick flus vræeghde of het med’ wilde: het antwoorde altanx Ouy: Ouy: ick sel men Vercktje van spæn-hæer læeten snijden, Het sel mogelijck noch mier segge, hoe is men hart in verblijden, Men hart is soo verheught dat ick het niet spreken kan, Ick ben by men keel ien dubbel luckigh man.
* En zijn dat gien treftige Luy die my sulck ien betalinge geven, Ick had gien dry uyren wegh eweest, soo wæer as ick leve, Of ick had men Vercken, den Huyr-man is soo goet eweest: Dat ick hem van nou ien jæer sel borgen onbevreest, Wæer gæe ick nou?
næer huys?
neen, as ick my bedencke, Ick sel næer Heer-ooms gæen die sel me strax beschencke, Den dach mot doch den ævont hebbe, iens weelde en is altijt gien druck, Dat gæeter soo næ toe.
’k Moet sien of het geluck Me dienen wil: geu, geu, ick zweet as ien das van wercken, Hoe ben ick oock eplæeght met mijn ellendigh Vercken, Wat, wat men biest, wæerom kijfje en mæeckte sulck ien eræes, Of ist om dattje gien kennis en hebt an jou nieuwen bæes, Ghy en behouft niet te dencken dat ick jou hier allien sel læete, Nien broer ghy sout me ten nacht estolen worre; de stræete En is niet veyl: gans duycker gęet heen of ick vat hou by de kop, Niet ien beet of gy tiert, en of gy ręest, ic hebje by de krop.
Jaap en de Koppelaar uyt.
Jaap     DIt is des Priesters huys, lęet ons sonder vertouwen ęen-kloppe, Konne wy męer tot ons voornemen ręecke, wy sellen hem nęer de kunst foppe: Jaap klopt Juffrouw uyt.
IS men Hier niet in?
Juff.
Wat is jou beliefte?
kan ick hem de bootschap niet doen.
Jaap     Ję ghy Joffrouw, męer hem selfs te spreecken węer beter fatsoen, Het is ien sęeck van groot gevolgh en gewichte, Die voor al heymelijck mot blijven en dichte.
Wie gelief je dat ick segge sel dat je bint.
Jaap     Seght Jęep Jęepsen hy sel me wel kenne soete kint.
Juffer binnen.
NOu selje ierst ewęer worre mit wat ien loosheyt hy kan bedriegen, Hy sel as hy de sęeck verstęet, mit ien dęer nę toe-vliegen, En Fop op de neus knille het kost wat het kost.
Priester uyt.
DÆer komt hy al nę veur eloopen te post.
Willekom mijnen goeden vrient, willekom met jou beyden.
Jaap     De oorsęeck van’t edacht dat heeft ons hier bescheyden, Om jou bystant te genieten soot węer jou sin.
Soo ick u dienst kan doen weet dat ick uwen dienęer bin, En blijven sal, tot inder doot dęerom spreeckt sonder schromen.
Jaap     Mijn Hier wy zijn soo datelijck van huys alhier ekomen, Om een goeye sęeck, kan mijn Hier Fop wel, Hy is met Griet etrout ien seer hatelijck vel.
Ick kanse beyde, męer wat wil je dęer me segge.
Jaap     Ick selt men Hier mit ien te vooren legge.
Men Hier weet dat Griet hier ien huys heeft ontrent het Dorp, Priest.
Wel ’t is ontrent van hier ander halve stien worp, Voor de Huys-huyr moet hy jęerlijcks een Verck ontvangen, En hy het van daegh hier na toe genomen sijn gangen, Om het Verck t’huys te hęlen op sijn gemack.
Ick wil dattet tot mijnent in de kuype stack, Wy souden geern ręet beręmen om het selve hem af-hændigh te męecken.
Ick en weet men leven gien ręet om tot jou voornemen te ręecken, Dęer is ien splinter ende die steeckt wat te vast in de voet, Ick wou je ęers wel by-stęen, męer nou de slechte hoop beneemt de moet: Je sult verlooren moeyt doen met de morięen te schuyren, Ongemack en moeyelijckheyt voor jou arbeyt besuyre.
Hoe ongeluckig zijn wy dat wy het Vercke niet vonde by den Huyr-man Het hadde nou al t’huys eweest, męer nu ten kan Niet zijn, de vogel is ons ontvloge.
Ghy en hebt de helft dęer ter tijt niet elogen, Dęerom vrienden ’t is beter datje jou hooft ernst hout.
Jaap     Men Hier ick en had jou sulx seggen niet toe vertrout.
Węerom dogh?
sijn Vrouw is te loos.
Jaap     Die is sieckelijck t’huys gebleve.
Ist geck?
ick beloof dattet dan sel hooft gelt betæle en thiende geven.
Wat middel om dęer ęen te geręken sonder achter-docht, Goeyen ræet wære nootwendigh as het wesen mocht.
Jaap     Men Hier wy wenste wel datje ons jou bystant wou gonne.
Swijght ien weynigh, me denck dat ick wat goets heb versonne, Hoor, weetje wat ick hem wil wijs mæken?