floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
O ja, ze raaken De gantze zeevaard om de west.
Nou heerschop, Markus, 't is dan best En noodig, dat je mee gaat treeden.
MARRUS.
Wel nu, kom aan dan maar 't heeft reden, Dat je ook mee gaat.
O, neen, het is Me tyd, myn vrou wacht my, gewis.
Ook JAN de REGts.
Ook gaa 'k niet garen aan den drank weer.
Nou doede, vaar dan wel.
Heb dank we 'er als gistren, heerschop, voor je gunst.
DOEDE, iou, JAN, kAATje.
Zoo moet men veinzen na de kunst.
Nou trek ik zachjes na myn wooning, daar leef ik beter als een koning En zuip 'er honderdmaal een roes, Spyt redery en al den droes, Ja 't heerschop zelver.
Kaatje, Kaatje, loop, 't is je tyd.
Hoor hier eens, maatje, waar gaaje, schipper lief?
Hoe is t Gelegen, vrou?
Je bent vergist, ik kenje niet.
Nou vrindje, vrindje, kom, brengme t'huis, en geef een pintje, of niet meer als je wilt, ei, ei, hoe staa je zo?
Ik wil niet prei.
Nou boertje lief, kom, kom.
... doe NACHTIWAchts.
Hoe kweldme Dit vroumens!
Ei, gaa mee.
Je zelt mee.
Met vrede laaten gaan.
Nou praat.
Noch maar een beetje.
't is te laat, indien 't wat vroeger was, ik deez't wel.
KAarje.
Nou kom, wy zullen eens, je weet wel.
Ik zeg je noch eens, hou je rust.
Nou engel lief.
Wel dat s verbrust.
Hoe drommel zal t hier weezen.
Zeg, kronje?
Ach, ach, hoe ssaat me deezen Verbruiden boer, wacht, wacht, wacht!
Op, op Jan. kaerl hoe durf je, dus onzacht, een vroumens handelen en klouwen?
Die hoer die mogt haar rust dan houwen.
Hoer!
'k ben een eerelyke vrou.
Och dat myn man hier was, die zou Je aan honderd duizend stukken trekken.
Hoe kaerl, het is geen gekken Die juffrou, hoor je, heeft een man, ze is eerlyk.
Wel wat doetze dan My aan te randen?
Jou aanranden?
Wel wat een leugen.
Foei, 't is schanden Vent, dat je 't zegt.
Ei, gaa jy maar Na huis toe, vrou, wy zullen daar Wel in voorzien, en, na zyn waarde, hem leyen na de kortegaarde, kAATje.
Het is een vagebond.
DOEDE, JAN, iou.
Wat wil je mannen?
zie wel toe, je zult je handen licht verzengen.
Een vremdling, ongehoord, te brengen Na 't wachthuis, dat is puur geweld.
Jan. ga voort maar, zeg 'k je vent, hier geld Geen praat.
Wat heb ik dan bedreeven, zeg, vrinden?
Iou NACHT Wachts.
Wel lieb jy, daar eeven, geen vrou geslagen dat ze schier, in zwym viel, kaert?
Of zoek je ons hier?
Dat stuk te ontleggen, met je praaten?
Ik vraag u, als men s heeren straaten Bewandeld, en ons komt een hoer Aan boord, of men die met geen voer Of oorvyg, mag.... iou.
Wat meugje al vraagen?
Wie hoorde van zyn leeve daagen Een zotter klap?
't komt niet te pas, hoewel deeze juffrou eerlyk was, men kon 'et haar ten oogen uitzien, uit jouwe, kan men klaar een guit zien, die zich met fyne kleeren dekt, en vroom schynt.
Ik geloof, je gekt Wat met me, ik kan niet anders hooren.
Zoek je ons wat door de neus te booren?
Zo raak j'er evenwel niet deur.
Jan. kom, kom, gaa voort maar, houje ons veur, de gek, vent.
Neen ik, neen ik... vrinden.
Gaa voort dan, of men zalje binden, en dryven je met stokken voort.
JAN. wakker, wakker.
Noch een woord, een woordje, mannen.
F2r, p.
JAN DE REGTS, 84 LOV.
Wel, laat hooren.
Was 't niet ver best dit werk te smooren?
Is 't je om een vaantje of twee te doen?
'k zal 't geeven maar 't is geen fatzoen, dat ik dit englyk moet lyen.
Wel hoor eens.
zoek je schaa te myen?
We laaten ons licht vinden maar, Daar moest meer geld zyn, als een paar Of drie vier vaantjes 't kan niet maaken, Gants bloed!
Men zal te dichter kraaken Zo je in et wachthuis komt, ik wed, Je raakt dit nachtje niet te bed, of t zal je honderd daalders kosten.
Kom geef twee dukatons, nooit losten Zich iemand beter koop.
Ai neen, dat is te veel, daar heb j'er een, en 't is genoeg.
Wat dunktje, jan maat?
Men heeft er wat te weinig an, maat.
Geef noch een daalder, schipperoom, zo raakje los.
't lykt wel een droom, een daalder noch?
ik bid, beroofme Van al myn geld toch niet.
Geloofme, we kunnen het niet minder doen.
Jan. dat s waar.
soo g'le jou NACHT wachts.
Nou, geef ons noch wat poen.
Daar heb je 't al.
Pak nou je biezen, jou bobbekop.
LOU, JAN.
Hy liet geen kiezen Licht trekken maar, wat droes is dat?
Zyn bonte wanten, dat je t vat die k hem ontrold heb onder t praaten.
Wy zullenze onder ons niet laaten, Maar op zyn beurt verzuipen gaan.
Jan. hou stil, daar komt die vent weer aan.
Wat vent?
Die hier zo loopt braveeren, En flus die paai we erom deezen, van onze schipper, dien we strak zo neepen.
Hoe, die schobbejak?
Dat hem de nikker weg moet voeren, hy zou ons lichtelyk beloeren, Terwyl hy hier zo klopperzoend.
Die kaerel, Jan, diend weg geboend.
Jan. ja, wou hy zonder knecht eens komen.
JAN DE REGDS.
Hy zal noch van de pikke droomen, met knecht met al, dat zweer ik hem.
Kom gaanwe zitten, maar geen stem Te laaten hooren, of er, lichtelyk wat actie viel.
EDUARD, koert, iou, jan. EDUARD.
O hoe voorzichtelyk Moet iemand, van de min vervoerd, zyn stuk beleggen, lieve Koert, om zyn meestres zomtyds te spreeken.
Indien je wel wilt doen, laat steeken Die bruijery, myn heer, en drinkse liever zat, dat 's ruim zo flink, wat zou ik boorde vol van vocht zyn, Indien ik schyven had!
Je mocht zyn Dat ik niet zeggen durf, zwyg stil, jou kakelaar.
De hemel wil My helpen, by myn ziel, myn leeven.
EDUARD, ELIZABET, uit haar venster, KOERT, JAN, lou.
Daar is zy, ach myn lief!
Zo eeven, myn heer, ging vader eerst na bed.
Dit heeft niet weinig ons verlet, ik durf u noch niet binnen laaten.
Hy slaapt noch nau, en zou ons praaten Licht hooren.
myn lief, wat raad?
Terwyl 't zo slecht geschapen staat.
Was 't best, van avond, niet te spreeken Van minnerye.
Een zeer goed teeken.
Nou raak ik noch eens vroeg te kooi, maar, evenwel, hoe drommels mooi Staat nou myn heertje lief te kyken.
Ik zal van hier een weinig wyken, Tot dat myn heer uw vader vast In slaap is, en indien t uw last noch voor half elven Mocht zyn, myn lief.
Hier weezen.
Gy kweld u zelven Heer, te veel, maar doet gelyk gy zegt, zy sluit haar venster.
'k zal op zyn.
Dat s elendig slecht.
Ik meende vroeg te leggen ronken, Maar t heele zaakje lykt verklonken.
Wie hoord'er van.
Kom volgme, koert.
Myn darmen worden omgeroerd Van schrik, waar of me nou zal dwaalen?
Ja wel, de nikker moet 'et haalen, dat haspelen in de uileylugt.
Koert, koert!
Wat bliefje, heer?
Is t klucht.
Of ernst, hoe is 't?
je zult me volgen.
Ei, heer, ei weest toch niet verbolgen, Ik volgje al.
JAN, iou.
Jan. noch wou 't evenwel Niet lukken, lou, hoe loos en snel!
We keeken.
Iou o t zal noch wel komen.
'k heb uyt zyn eige mond vernomen, dat hy in 't kort weer hier zal zyn.
Maar was t alleen, dan had t schyn, dat wy hem vast verlakken zouwen.
Wat heb je altyd een zwaar vertrouwen.
Ik vrees de knechts niet, goeje maat, want als 't haar meesters kwaalyk gaat.
Zo neemenze, als onnoosse zielen, Terstond het paspoort in er hielen.
Maar zoetjes, aan een kant wat, Jan. daar ginder komt die paatje weer an van flus.
JAN. zo waar!
hy lykt te zwieren, we zullen hem wat zien te pieren.
108 NACHT WACHTS 89 ELFDE TOONEEL.
MARXUS, iou, JAN.
MARKUS Jy is t vast kwyt, die heeft gewed, Dat beter is een scheepje met Ybokking, na de Griekze vasten Te zenden, of een schip met masten Na Spanje.
Houd wat smak is dat!
Marku.
struikeld en vali.
't is tyd Jan. JAN. Heer, je schynt vry wat Vermoeid, heeft u den drank bevangen, se kunt wel in onze armen hangen, en houwenje zo vast, om t'huis te raaken, want 't is niet heel pluis Op straat.
wat drommel praatje.
Van hangen, vent?
hang zelf, en laat je my maar met vrede, ik ben niet vol, o dronken, kaerels, ben je dol?
Jan. myn vrind, zo wy geen zorge draagen Voor u, je zult 'et je beklaagen, wanneer 't te laat is daarom weest zo haastig niet.
Gy zyt een beest.
Staa van me, rekels, eer k je om veer schop.
Al zachjes met je schelden, heerschop.
F5 mar. JAN DE REGTS, 90 MARKUS.
O guits, ik ben je praat al moe.
Wy bennenwachts, heer, zie wel toe.
Jy wachts!
Je mocht een party dieven En schelmen weezen.
Vaste brieven, zo t schynt, heeft deeze vent van ous.
Vat aan.
Jan. stil, of je krygt een gons.
zal je een eerlyk Man dus houwen?
Get seldrement, hoe zou k je klouwen, en zitten met de vuist in t haar, indien ik maar wat jonger waar.
Als je in de knip zult weezen.
MARKVS.
Jou dwingelanden, je meugt vreezen, Indien je een man van dat fatzoen als ik, die schanden aan durft doen, daar 's in de gantze stad geen braaver.
Woonagtig, want ik ben van haver tot garst van eerelyk geslacht.
Zy ligien Markus de beurs.
't is al gebakken.
En men acht my voor een koopman die de zeevaart.
Zo goed verstaat, als een die mee yaart, die, als goe man, van s morgens vroeg....
NACMT WACHTS.
92 iou.
Kom kom, kom, 't is al lang genoeg.
We zyn niet met je praat te vreden.
Hoe drommel is 't, val je in myn reden?
Val liever in wat anders, vent, of luister toe, en wacht na 't end.
Wel vriendschap, ben je niet te stillen?
Wat of dees venten hebben willen?
Jan. wel dat je zwygt, jou ouwe nar.
0.1 MARKUS.
JAN. hy s in de war.
Zwyg, of men brengt je na de wacht toe.
Daar heb jy, zekels, noch geen magt toe.
Jan. voort zeg 'k je, voort.
Gants bokke bloed!
Dat jou de pikke schenden moet, jou gaauwe dieven, laat me loopen.
Dat zulje al evenwel bekoopen, jou schendbrok.
Ei Lou, laat hem staan.
Ik zal de vent aan splinters slaan, hou maar niet tegen.
Jan. by myn leeven, gedreeven.
't was tyd, hy diende we Lou.
Zo dacht my ook, terwyl zyn zak zo stak Gelicht was, jantje maat.
partytje.
Voor ons niet meer in dat Ei zie, 't is al een knap ontbytje.
Wis is 't.
Nou aan de brandweer.
Kom gaanwe voort by scheele Tryn, en neemen 't half op onze tanden.
EDUARD, koert.
Hoe voel ik my van liefde branden, zo ras ik maar een voet verzet, na 't huis van myn Elizabet.
Die schoonheid, met ontelbre deugden, die my zo menigmaal verheugden, waar of ze blyft?
't was nu gezeid, of sluimerd die bekoorlykheid?
Ach, dat ik haar dan op mogt wekken.
Ach, laat ons maar na huis toe trekken, NACHT WACHTS.
93 veertiende tooneel.
EDUARD, ELIZABET uit haar venster, koert.
Daar is myn tweede leeven al.
My deerd uw ongeval, myn heer de deur is vast geslooten, Door een van onze huisgenooten, die Vaders last hier in volbragt.
Doet gy ze stil weer op en zacht.
Ze is in het nachtslot, en de sleutel Bewaard hy zelf.
De langste dreutel Is lang zo lang niet als myn heer zyn neus hier word.
Hebt gy geen leër, myn lief?
Wat zoud ge daar mee maaken?
'k zou in uw kamer zien te raaken, Indien je 't my niet tegenstond.
Ik ra 't u niet, myn heer, want vond U iemand, hoe zou 't ons ontstellen?
Wilt u van avond geen meer kwellen.
Uw afscheid was ons beiden best.
Ei, laat me toch voor t lest, Uw gunst, uw by zyn niet mislukken.
Kom JAN de regts.
Kom hier eens koert en gaa dus bukken, op dat ik.
Zo na boven klim.
'k heb daar geen rin in, dat 's te slim voor my, myn heer.
EDUAND.
Wat praatje?
Staaje.
Niet onder myn gebied?
Ik raje My straks te helpen, of ik zal 'tje doen doen, met een ryklyk tal Van slagen, hoe of 't hier zal weezen koert.
Myn heer, je gramschap doet me vreozen.
Je zult me helpen, zeg ik, guit.
Ik deug 'er niet toe, heer myn huid.
'k zou krommer als een hoepel buigen Ja 't heele bruidje raakt aan duigen, aan flarden in een ogenblik, zie daar!
Daar breeken al van schrik.
De ribben in myn lyf aan stukken Ze gaan al krak, krak.
Zal t eens lukken?
Fluks!
onderwerp u myn gebiet.
Ei heer, ik durf zo zeper niet, de nikker haalt me, ach, ach myn heertje, ik durf, ik durf toch niet.
Hoe schreeuw je zo, jou botten beest?
Het is onnoodig dat je vreest, je kunt me zeer gemaklyk draagen.
Ik durf et evenwel niet waagen, het mogt niet waar zyn dat je zeid, myn NACHT WACHTIS.
Wel wat voor nekerheid, begeer je, dat ik u zal geeven?
Ei, heer, bespaar me toch in 't leeven, want waag ik dat, ik raak kapot.
Je hebt in 't minst geen nood, jou zot.
Indien je willig meer wilt bukken, 'k beloof je, zal zo weinig drukken, als of je niets had op je lyf.
KOERI.
Beloof je my dat, heer?
EDUAED ik blyf je borg.
Koentje.
Ik zal dan op je woorden Eens toegaan, maar indien je 't hoorden Krikkrakken, dichte by myn poort, zo most je straks, op 't eerste woord, afspringen.
Ja, ik zal 't wel maalten.
Zie daar dan.
Ach myn darmen kraaken.
Spring af, heer!
Hoe hebt gy 't in 't zin?
ROERT, spring af!
spring af!
de bok valt in.
Ik kan het by me keel niet houwen, myn heertje.
ik zal je klouwen.
Is dat een keel op steeken?
Gaa Me bukken, zeg ik je, of ik slaa Je straks... koert.
Zacht heer!
EDUARI Fluks, snoerme Je bakkus, of ik zal.
KOERd.
Ik roerme nou immers niet, myn heertje lief.
Voort, help me!
Gaauwedief, c.. of aanstonds zal ik je doorrygen.
Myn heertje, ik zal 'et doen, en zwygen.
Zo stil, gelyk een doode muis.
JAN, iou, EDUARD, koert, eLIZABET, uit haar venster.
Jan. varken schryft niet al te pluis.
Dat 's waar, maar zacht, daar zie 'k die knevel Van flusjes, klautren aan de gevel Van 't huis, goed is 't, nou zyn we klaar.
schelmen, wat beginje daar?
zy sluit haar venster.
SES NACHT WACHTS.
LOU, EDUARD, koert, JAN. lou.
Doek je in 'et huis te breeken, Fyn man?
Waar aan is dat gebleeken?
Wat of ons hier gebeuren zal?
Hoe is 'et, mannen, ben je mal, Of gek, of dol?
wat schortje dat je Me grypt?
Dat vraag je!
Ik ben geen platje, zo zeper niet.
Jan. geen platje, guit!
De galg ziet jou ten oogen uit.
En deeze schobbejak niet minder.
K zeg, doe een eerlyk man geen hinder Of t's zal je rouwen, zie vry toe.
Ei, vriendschap, hou 'et ons ten goê, je bent op dievery bevonden.
Staa van myn lyf, gy snoode honden, ben ik een dief?
O welk een hoon!
Mejuffer!
Maar, o goôn!
Ik zie die schoone niet meer leggen.
Kom, kom, je zult ons aanstonds zeggen, Wat schelmstuk dat je had in 't zin.
97 EDUARD.
JAN DE REGTS.
of ik sluit 'et vlak op in.
Daar zal ik wel een schot voor schieten.
Koert, help me!
Ik kan gants niet, myn heer, je nou wel zwieten, ik zoek geen kost, Die my de ribben stukken bost, die stokvis mag de nikker eeten.
Zult gy zo ras uw pligt vergeeten?
fielt, ik breng t u noch te pas.
Ik mag geen ongebarrende as, jy kunt dat hartig beetje kluiven.
Vaar wel, myn heer, ik meen te schuiven.
EDUARD, JAN, iou.
1.0 EDUARD.
Jan. al zoetjes, heer.
Wel zyn 'er dan geen menssen meer Tot hulp?
Ja, sa, kom voort na t wachthuis, en leg daar met je praat van nacht thuis, je zult gewis, van meester Haus, in t kort noch leeren, hoe den dans Der dieven gaat.
helpme, vrinden.
ACH Digitized by go NACHT WACHts.
sch!
zal 'k myn heer dan nooit weder vinden?
Ik ben zo deerlyk in de klem.
'k deeze immers kwalyk, dat ik hem, zo schandelyk, verliet.
Ik ben bedroeft tot in myn darmen.
Waar gaa 'k best heen?
Zoek ik hem op, hy zal me been En arm, van boosheid, stukken smyten.
hoor je me niet kryten?
Waar zal ik gaan?
Hy heeft me zo veel goeds gedaan.
Ik moet hem in myn hart beklaagen.
MARKUS, koert.
Hoe kan, hoe kan 't een mens verdraagen.
Eerst met twee dollemans gekweld Te zyn, en dan verlies van geld Te hebben wel!
't is om gekomen Met my, of 't zyn gewislyk droomen.
Daar s Markus oom, o bloed!
Vertel ik 't hem, op staande voet Slaat hy me dood.
Waar zal ik kruipen?
't kan immers door myn zak niet druipen.
anders niet, 'k geloof, met reden, geschied, Of 't is in 't struikelen Of met myn neusdoek uit te haalen.
'k zal noch een ogenblikje dwaalen, en zo 'k het dan niet weder vind, zo schenk ik 't aan myn buurwyfs kind, of 't is den armen dan geschonken.
Maar zachjes, wat is dat?
Daar blonken karbonkels, dachtme neen, 't is glas, ik kon niet anders zien, of 't was Een diamantsteen, in het blinken.
mogt ik nou terstond verzinken, dan ging 't me regtevoort na wens.
wie heb ik daar?
Een mens.
Wie daar wie daar zeg op, wie benje?
Is 't vriend of vyand, hé! koert.
Ik kenje noch durfje dat niet zeggen.
Ik was gelukkig, zo k nou zat Op t haantje van de hoogste tooren.
MARKUS. ben jy t, koert?
wat heb jy verlooren?
Hoe staaje dus en gluipt, alleen?
Ik weet 'et niet, heer Markus.
Neen, neen, daar moet wat achter schuilen.
ik zal me noch bevuilen Van bangigheid.
NACHT WACHTS.
Och, nietmetal, ik staa hier maar zo wat, och ja.
Maar waarom staaje Hier maar zo wat?
Jou guit, ik raje, dat je alles, wat je weet, verteld.
Ik ben 'er noch zo van ontsteld.
Wat is 'er dan al voor gevallen?
Al wat ik deeze, 't hulp nietmetallen.
Vertel me toch, hoe t is geschied, nou kom.
Ik durf zo zeper niet.
Wel, 't is om raazende te worden Met dit getalm.
Ik loof, hy porden Den eenen vent noch in zyn poort.
ook een moord Wat zeg je!
is hier dan Geschied?
spreek op, spreek op jou rekel.
Hy raakte droevig in de pekel, al schoon ik deez myn alderbest.
Ach, is myn neef dan ook gekwest?
Is Eduard iet wedervaaren?
Zeg koert?
Hy heeft me zo veel jaaren, zo goejen meestertje geweest, Dat spytme noch het aldermeest, ik was een van zyn beste vrinden.
Wie kan hier hoofd of staart aan vinden?
vertel ter deeg, of 'k slaa.
Je kop zo murw..... koert.
Gena, gena!
Och, Markus oompje, ik.
Ik zal je zeggen, Maar wilt de schuld op my niet leggen.
Jou neef is...... MARKUS Lustig, met een vaart.
Jou neef is na de kortegaard.
na de kortegaarde?
KOerr.
geen wonder was 't, zo de aarde Nou straks verging.
wat zaak is dat?
Hoe komt hy daar toe?
Hy s gevat.
MARXUS, van wie?
Van twee verbruide wachten, die hem, met kracht, na 't wachthuis brachten.
En scholden voor een gaauwe dief, in t klimmen by zyn zoetelief.
Maar lietenze u dan zo met vrede?
Ja, Markus oom.
Gaa voort eens mede.
Daar zie ik Doede gaan.
TWIN NACHT WACHTIS.
MARKUS, doede, koert.
Wel, doede, tref ik jou noch aan!
ik meende dat je al t'huis zat.
'k wou dat ik onder 't Zuider kruis zat, dan was my hier in 't noorden niet, zo slechten ongeval geschied.
Twee onbeschofte wachten, en lachten Die parsten me geld af, daar by, mis noch dapper met me.
Ik noch myn wanten, die 'k, zo 'k gis, hier heb verlooren, en gaa zoeken.
Ik zou die wachten wel vervloeken.
Licht zyn 't de zelve, daar ik ook Niet lang geleeden, zulk een spook Meë had.
ook is myn neef gegreepen.
Licht van dees gesleepen guitzakken.
Ik geloof t gewis.
Ga beide eens metme, lichtlyk is De Schout noch op om te ondertasten Hoe 't leit.
En is t zo.
Hoe die gasten.
nou ben ik in de ly.
JAN. EENENTWINtigste tooneel.
JAN, LOV.
Jan. 't is wisje wasje praat, meen jy dat hy zo veel geloof zal krygen Als wy.
O maat, ze moeten zwygen Als we iemand brengen in 't kasjt, die geen getuigen heeft, om, tot Zyn onschuld, tegen ons te spreeken.
Waar meugje dan je kop mee breeken?
Ik weet niet wat je al overlegt.
Ik vrees niet weinig voor de knecht.
Geen nood, de knecht kan ons niet deeren, en zeid hy 't al, we zullen zweeren, Dat al den brui geloogen is.
Maar zachjes, jan maat, zo 'k niet mis, komt gins een kaerel met een vaatje.
Misschien is 't wyn dat 's knap in 't laetje.
Kom aan een zy wat.
Hans, lou, JAN. HANS.
Hoe bezukt word my de schouwer ingedrukt.
Ik moet werentig eenjes zetten, of t vaatje zal me noch verpletten.
Wat zo, dat rust noch wat, de droes!
Mogt ik 'er nou eeen volle kroes Uit deuvikken, hoe zou ik slikken.
Zal, by me keel, eens zien te zwikken.
DRIE NACHT WACHts.
JASPER, HANS, iou, JAN.
Hoe drommel is 't, waar blyfje, Hans?
Ik rust wat.
Benje noch niet mans Genoeg, een vaatje wyn te draagen, als dit?
ik moet je dan beklaagen, jou zwakken hals.
geef hier het vat.
Al zoetjes, kammeraadje, dat gaat zo niet.
zacht, ik ben geen Bremer.
ASPER.
Vat op dan, jou verbruide teemer, en breng het aanstonds by de bruid, want al de vaaten bennen uit.
Ik zal... maar wacht je beurt wat, maatje.
Je 't vaatje, Nou wil ik niet en zo je kop.
Niet geeft, ik bruije voor hem.
Hou stil, daar is de wacht.
Op, op Jan, nou is t tyd.
Jan. voort scheerje.
Scheerje Van hier, jou rakkers, of ik leerje Van hier vertrekken, met myn stok.
Jan. en zo je maar eens omziet, knok, zal 'er zwaaijen, meer als eeten.
Voort zynze al.
Lou, JAN.
't Had me zeer gespeeten, Zo dit mislukt was.
Jan. en my ook.
Ze zyn verdweenen als de rook.
O bloemerharten!
Nou aan t pooijen.
Jan. kom, wil 'k 'er d'eene boom uit gooijen, dan kunnen we 't gemakkelyk, By hoeden vol leëg scheppen.
Wyk.
Wyk je uit de weg wat, 'k zal eens kyken Of ik 'er hoepels van kan stryken, zo gaat de boom 'er beter uit.
Jan. gaa zacht te werk, iou t was verbruid.
Indien het vaatje viel aan duigen.
De mond 'er uit, en dan aan 't zuigen met armendrommels, was noch best, daar is 'er een, die 'k noch van lest Bewaard heb, toen we in wynen sjouden, En schier een oxhooft leeg kakouden.
Ik heb 'er ook een in myn zak, die 'k om geen daalder wou dat brak.
Rietten om door te zuigen.
JAN. NACHT WACHTS.
Jan. zo, dat 's al een goeje!
Wel schoon is 't.
nou, kom wakker, doeje De mond'er maar eens af.
Jan. zie daar los is de mond nou zyn we klaar.
Ei, iou, laat ik nou eerst eens proeven.
dat zal gants niet behoeven.
Ik kenje wel, geloofme vry.
Je vaår eerst, jongen, en dan jy.
Jan. dat s, by den houten driebien, slokken!
Ik tel al twintig pintjes klokken.
hou op jou.
Ik geef je daatelyk een schop.
Jan. ei, loutje, laat ik ook eens seppen.
Nou wakker, maar je most je reppen.
Jan. ik zal.
dat s een schoonder rok.
Ei hoor eens, klok, klok.
klok, klok, klok.
Ik weet niet hoe je 't uit kunt harden.
Je zuipt je, by myn keel, aan flarden.
Wat beestig meppen doe je daar.
eer dat ik je by t haar Van t vaatje trek.
ik hoor t al schomlen.
Ei, laat me noch wat armendromen.
Nou zulje niet.
JAN. nou wil ik.
Komt my de wyn zo wel niet toe als jou?
Wel my zo wel als jou ook.
JAN. elk dan zyn beurt.
Laat my dan nou ook In vrede zuigen met me riet.
JAN. maar niet te lang.
JAN. ziet, ziet!
Wat droes, is dat je darmen vullen.
Je zult je noch te barste pullen.
Jou dronken hond.
STOFFEL, iou, JAN.
Wat volkje leid daar op de grond.
Jan. o Stoffeltje, ben jy dat?
't is Lou en Jan.... iou.
Wel schoon zyn wy dat.
Jan. een vaatje wyn.
Slor NACHT Wachts.
Jy lui bent ook te henkers fyn.
Hoe hebje dat we 'er beet gekreegen?
Daar leit jou weinig aan gelegen.
Als wy 't maar hebben, dat 's genoeg.
Wil je ook eens armendrom'len?
voeg Je aan 't vaatje, STOFFEL.
Jan. ja, jou rottig smieerdiefje.
Het lykt al snottig Dat olybokje, daar 'et is.
Hoe slurpt hy noch.
Ei hoor niet mis, is zulken rok.
Maar eevenwel, je Dokt noch geen geld op, iou.
Iou ei kwel je daar niet eens mee, jou mallen aap.
We gaan van nacht toch meer te kaap.
Zo wacht met deelen dan tot morgen.
Jan. ik nou niet van zo lang te borgen, onlangs, deeze je my te kort.
Het geld was uit je zak gestort.
Zo rei je, maar ik weet wel beter.
Ik zeg je, blyf me van de veter.
Met zulke praatjes, of ik kom yvende op je dak.
JAN. waarom?
mag ik niet om 't myne spreeken.
Ik zal je hals en beenen breeken, dat zweer ik je, wanneerje my Noch eens betigt met aievery.
Geef dan myn geld, of anders benje Een dief.
Wel gaauwedief, ik ken je dan ook niet anders, en ik zeg, Hou straks je bakkus, of ik leg Myn stok zo vliegens op je bonken.
Jan. en ik de myne voor je schonken.
Hou je smuil.
'k zeg je JAN. geef dan myn geld.
't doen, ik zal 't eer, we scheijen, met je deelen.
Jan. maar zuljer niet een duit van steelen?
Neen, neen, neen, zeg 'k je.
JAN. ik waag het dan.
Wat doen wy toch met kwestie, Jan?
Kom, laatenwe de peis weer drinken.
JAN. ik ben te vreden.
Uit de kinken jou NACHT WACHts.
Jou hondsvot!
leg je noch en veegd?
Wat zeg je, loutje?
Jan. 't is geleegd, de pikke schendme op maar een beetje.
Zeg mannen, zeg, zo zeper, weetje Myn leër niet en myn slons?
Jou slons, jou beest, ik geefje straks een gons, tot straf van je onverstandig zuipen.
Jan. dan meugje kruipen.
Ei zie, hoe zwierd dien dronken bloed.
ZESENTWINTIGSTE TOONEEL JAN, lou.
Jan. houje op, houje op Lou?
Neen, ik moet De peis noch met je borlen, maatje.
KAATJE, JAN, iou.
KAATjf.
Tei zo dan, dat gaat wel, zal Kaatje Ook niet eens lurken, zeg?
JAN. hoe kaa!
Ho kaa!
Ben jy daar weer?
11i kAAT.
JAN DE REGTS, NACHT WACHTS.
Kom schik wat.
MARXUS, SCHOUT en DIENAARS, EDUARD, DOEDE.
JAN, iou, kAATje.
KOERT.... EDUARD.
Ja, myn heer, ze tasten My schriklyk aan daar zyn de gasten Die my het deeden!
* doede.
En my ook!
My ook!
Bedrieghelyk gespook!
Flangen.
Fluks, geef u altemaa KOERT.
Heer schout, wil ik ze voort maar hangen.
Ontfang den loon voor zulken kwaad.
'k verwacht u morgen voor den Raad, Om dit wat dieper na te spooren, men zal 't geboefte dan verhooren.
Wy zullen doen na uw bevel, myn heer.
OEDE.
wel, wel!
Wel, wel, wel, wel, hoe kan het zyn of mooglyk weezen, MARKUS.
Nu zynwe weder buiten vreezen.
Elk gaa nu voort na huis van nacht, en strek zich zelven tot een wacht.
Zed by.
MEIAV KLUCHTSPEL.
Onder de Zinspreuk, DOOR YVER BLOeID DE KONst.
A1v, p. 16e, p. 16e, p. 16e.