floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gy zyt wel licht geraakt, en schielyk op uw paard, let wel op myn verhaal, vlieg my niet in den baard Maar luister tot het eind, gy kunt daar na dan spreeken Al wat gy wilt, ik zal myn hoofd daar niet mee breeken.
'k had naar myn meening klaar, en duidelyk bevel Gegeven, dat men hier Mevrouw uw Dochter wel En naar behooren toegetakelt zoude brengen Gemaskert en vermomt, maar ver van te gehengen Myn last, heeft zy daar mee gespot, en tot myn leed Een masques aangedaan van maar drie vingren breed, En om my grooter spyt te doen hebt ge aangenoomen Onnoodig deeze reis, en zyt met haar gekomen, 't is mooglyk op die hoop van hier een vette dis Te vinden, en eens braaf te smullen?
Ja gewis Maar weet in t kort dat ik had geenzints die gedachten, Ik wou van zulks te doen u spaaren, en uw krachten Zo veel niet vergen door een recipis.
Waar by Noch komt dat Isabel te kaakligis, en vry Wat aan de lichte kant, vol ongebonde zeden, De mutzaart riekt te veel uit haar gelaat en reden, Ook heeft zy dampen die onwinbaar zyn in 't hoofd, Zy neemt de hand wanneer haar is een pink beloofd.
Zy doet niet anders als geduurig redeneeren En redeneerende t onreedelyk verweeren.
Zy YS BL EL.
Zy boert en lacht altyd, haar oog slaat dikwils in Het wild, en staat wat nors en fier, voor my ik min, en mag die aard wel in myn buurmans Vrouw verdraagen, maar in de myne niet.
'k wil een die al haar dagen De burger weg inslaat.
Wat meer is, zie ik dat don Felix op haar heeft gestadig 't ooggehad.
Zelfs deeze nacht deed noch myn onrust meer vergrooten, wyl ik myn Neef vond in haar kamer opgeslooten, en hoorde zeggen, dat hy zig al willens daar Liet vinden, om te zien, of hy Don Felix wierd gewaar, Of imand anders, die my wou die pas verzetten, Dat hy op al haar doen en handeling wou letten, Of zy my in der daad of in de schyn bemint, En zorgen voor myn eer, gelyk een rechte vrind.
Zegje, zou haar 's nachts don Felix kunnen spreeken?
Maar nochtans is 't een vuil en eerloos teeken Dat Bruidegom of Man geen borg voor Bruid of Vrouw Durft blyven, maar daar in bekommert weezen zou, En in die achterdocht en kwaad vermoeden blyven Of haar een Vryer 's nachts kwam spreeken en geryven Of niet, wat my belangt, ik minde liever dan De slechste boeremeid, uw Dochter moet een Man Ontzachchelyk en fors die haar heeft op zyn tanden, Of die dat geenzints acht, noch rekent voor geen schanden.
Ga, zoek zoodanig een, ik ben zeer wel vernoegt, gy weet ook wel dat my voor al geen hof pop voegt.
Wil dan zo 't u belieft de helft der kosten draagen, en hou my van myn woord, als ik u doe, ontslaagen.
Kom, laat ons doen te niet toezegging en contract, En vrinden zyn eer elk van hier zyn spillen pakt.
Vaar wel, gy kunt noch wat uw Dochter by u houwen, ik heb in 't minst geen trek noch lust meer om te trouwen.
Men heeft my wel beregt, dat gy leen dwaas waard, en Dat menigmaal uw brein niet wel stond, ik beken, Ik vind dit ook in al uw doen, t blykt uit uw reden.
Maar ik dacht nooit dat gy zo buiten 't spoor zoud treden.
Gy zyt don Garcias.
Die 'k wenschte dat my nooit bekent geworden was.
Gy moet nochtans alhier een and'retoon beginnen.
Raas, vloek, en zweer, doe al wat u schiet in de zinnen, Voor my, zo 'k niet volhard in myn besluit, mag ik Wel lyden, dat men my de rugbraaf meet, beschik my myn kuitantie weer, en blyf als eerst haar Vader.
DQN GARCIAS zyn degen trekkende.
zult gy spreeken zulk een taal voor my verraader?
Zo schielyk niet, steek weer uw degen in de schee.
Ik ben al sestig Jaar, voorzie daar andre mee, myn jaren zyn te hoog, k heb geen geweer van noode.
De degen, die ik draag, draag ik maar om de mode.
Die praatjes zyn vergeefs, gy zult my niet ontvlien, verweer u, trek van leer.
allerwreedste grien Van al de gryzaarts.
Ras, hier baat geen tegenstreeven, Ik wil dat gy aanstonts my zult voldoening geeven.
DON BERtRAN hem dreigende.
Indien ik gram word.
Maar wat hoef ik zo verstoort Te zyn, zie ik ben goed, en met een vriendlyk woord En weezen steelt men my myn hart.
'k zal houwen In alles myn belofte en Isabelle trouwen.
Maar onder dat beding alleen.... don garcias.
Dat zy don Felix niet aal zien van ver, noch dichte by, Die hier expues om haar alleenig is gekoomen.
Hoe maalt don Felixu in 't hoofd?
zyt ge ingenomen Met achterdocht?
Geloost gy dan?
DON Digitized by 3009 sPELDON BERtRAN.
Gelooft gy dan Dat ik zo bot ben als een beest, en niet klaar kan van daag bemerken, dat ik zonder vergelyken Veel beter ben als hy?
ik laat u t vonnis stryken.
Maar gy hebt buiten my wel hooren zeggen, dat Een Dochter die de keur heeft vaak het slechste vat, zo ik dan word gewaar en u toon voor uw oogen Dat ik van Isabel word valschelyk bedrogen Wil ik dat gy my voort, en zonder eisch te doen, Het huuren van de koets en muilen zult vergoen.
En dat sint gist'ren hier met drinken en met eeten Verteert is, en met een daar onder wel te weeten Begrepen al het geen gekost heeft deeze reis, Want om rond uit te gaan, ten minste dat naar eisch Uw Dochter zy gezint met my te willen leeven, of 'k zou wel zot zyn voor een ander geld te geeven.
Uw eisch is billyk, ik kan die niet tegenstaan.
Ga, doe een ieder dan van hier naar huis toe gaan.
TWEE de tooneel.
DON BERtRAN, GUSMAN.
DON BERtRAN, ho! gusman.
Wel hebt gy het naar uw wensch gekreegen?
Is t eindelyk gedaan?
Beschaamt, verleegen, en met een blaauwtje ziet gy my weerom de koop Zal houden.
Zyt gy niet los en vry?
Myn hoop Was dat hy noch in t eind zou luistren naar myn reden, Maar vrugteloos ging ik myn tyd by hem besteeden, En deed al wat ik kon, want al te steegekop Had die verbruide vent, die Schoonvaar.
Met een sop van kregelheid zyn meest de gryzaarts overgooten.
Hy zoekt zyn Dochters heil noch welvaart te vergrooten, en maakt geen werk daar van, haar beste tyd gaat heen, En zy verergert door het wachten naar het geen zy krygen kan, ik wil haar zonder goet genieten, Zulk huisraad ga te slaan kan eindelyk verdrieten.
Het is van heden niet, dat hy zig zoekt van haar Te ontlasten, maar het Volk is te Madrid, voorwaar!
Veel meerder afgerecht als wy op looze streeken.
scheeren zy my dan?
GUSMAN wyzende hem spotswys met by de vingeren boven 't hoofd.
Maar zelleweeken!
Wat zult gy zyn in 't kort een man van veel waardy!
Was ik meester van myn recipis, en vry Van myn belofte!
Maar wat let myn bruid?
Een groot gebrek.
Niets, om u daar aan te stooren, het deert zo veel niet.
Spreek ik wil dat gy terstont my zegt wat dat haar let.
Vagebond Hou my niet langer op.
Maar, niet lang te maaren, maak.
Maak ras een eind, indien gy wilt myn gunst bewaaren.
Want zo gy langer zwygt, trek ik aanstonts van leer.
Gy wilt het weeten?
Ze is buitenspoorig, Heer DON BERtRAN.
Zy?
Dan is zy 't maar zomwylen en by stonden?
Zy heeft door t leezen van romans haar geest geschonden, En vast in t hoofd geprent, dat zy op zeeker dag Vervolgt van eene stier in doodsgevaar haar zag, Zo niet een zeeker Heer, daar by geval gekomen, haar had gered, waar door haar geest als ingenomen Die ridder mint, en schoon gy zyt aan haar verlooft, Haar ingebeelde lief leid haar veel meer in t hooft, En boven u aan t hart, hy zal de prys wegdraagen.
Zy schept nu eens in deeze en dan in die behaagen.
Geloovende.
Dan zou 'er in haar dwaasheid wel Van 't myne gaan, ook dacht my dit een wonder spel, dat gistren op haar komst myn Neef haar gong vertellen Een voorval van een stier met and're bagatellen.
Hy had alvorens tot Madrid haar kwaal verstaan.
DON BERtKAN.
Liet zy by Don Alvar niet braaf haar snaater gaan?
Haar snaater gaan!
ja, als een exter kon zy springen Van 't een op 't ander, en verhaalen zo veel dingen, En wisje wasjes, dan van dit, en dan van dat, Dat ik ten laasten van het hooren moe en zat, my vond verplicht, om haar te stooren in haar reden.
E 73 DON DON BERtRAN de CIGARRAL, DON BERtRAN.
'k ben met myn huuwelyk te wonder wel te vreeden!
Gy myn Heer?
zult gy haar trouwen?
'k barst van spyt.
Hoe raak ik van Don Garcias bevryd?
wil hy u te keer gaan?
Hy is zeer kwaadaardig En koppig, wonder licht geraakt, ten eersten vaardig Op t vechten afgerecht, en t hand'len van geweer.
Geef hem niet toe, toon wie gy zyt, trek mee van leer.
Voorzigtigheid in nood ontbreekt zo ik 't leeven hem nam?
Dan denk ik, was hy dood.
Hoe onbedreeven Spreekt gy van een gevecht, daar k alles waagen zou.
Zo myn goed wierd verbeurd?
Dan was t verbeurd.
'k vertrouw dat gy in zulk geval niet licht zoud willen vechten.
GUSMAN zyn degen trekkende.
elk wacht zyn kop, Ik ben niet van de slechten, noch kies het haazepad.
Ja zyt gy zulk een baas?
't schynt gy de duivels wilt verbannen door geraas.
Naader niet, ik zeg gy hebt gelogen.
Zyt gy zo couragieus!
Hy is al uit onze oogen.
Digitized by google en blyspel.
Doch ik ben 't eens met u, een flamberg uit de schee, Dat is geen fraai gezicht en 't kwetst onze oogen mee, 'k zou als ik vechten moest het zachjes laaten glijen, 't Geweer opsteeken, en niet meerder als gy strijen.
Men kan daar zeer veel by verliezen, en men wint Daar zelden mee.
Zo gy hier geen vermaak in vind, en u dit spel mishaagt, stel order op uw zaaken.
Don Felix wil met u een tweestryd maaken 't is zulk een kwaade draak, hy wil geen reed'lyk woord Van u verstaan, zeid hy, zo zeer is hy verstoort.
Veel prompter als de droes zyn die Madridsche gasten.
Hy is geen kat om zonder handschoen aan te tasten.
Zo 'k in Toledo waar... Maar nu is 't best hem neer Te zetten, ik moet hem met zoet gevlei te keer Gaan, want zo 'k aan 't geval het zetten dorst en waagen hy zou my haast van hier, en uit de waereld jaagen, en waarlyk ik vind my by alle by niet kwaad, Maar och!
Daar is die dappere soldaat, och!
arme donbertran!
DON FELIX, DON BERtRAN, GUSMAN.
DONFELIX.
'k heb u iets te ontdekken, twee woorden, maar geheim, doe hem van hier vertrekken Wyzende op Gusman.
Die recht gaat zonder list, en zo als 't weezen moet, spreekt altyd hart en klaar, en niets verborgen doet.
Wat my belangt, men mag my onbekommert hooren.
Beleeftheid, naar het schynt, is u als aangebooren, En zeekerlyk by u zeer groot, die niet verstaat, Dat deeze knecht vertrekt, of wat ter zyden gaat.
Toen ik u gist'ren sprak, sprak ik met klaare reden, en vroeg niets, of ik wou het doen, en gy kunt heden Uw zin verkiezen, of gy spreeken wilt of niet.
My dunkt, t is pryzens waard dat my van u geschiet.
't is waar, 'k wil onder ons wel toestaan en belyden, Dat ik was gist'ren trots, en needrigheid ter zyden Gestelt had, door de min vervoert, gy waart van my Ten volle niet voldaan, ik had naar uw waardy U niet genoeggeëert, van uwe eerbiedigheden Te weinig werks gemaakt, toen gy my de eer aandeede Van uw zo minnelyk bezoek, en bood u aan, Om naar Toledo mee met al den hoop te gaan.
En 't was my groote gunst, en eere toegedraagen, Ik moest dit, ik beken 't, niet hebben afgeslagen, Want gy zyt zeer geacht.
Een braafen lustig Heer, Verplichtend, minzaam en beleest, en dat noch meer Myn achting groeijen doet, en bind de vriendschap nader, is 't dat gy zyt geweest de vrind van myn Heer Vader, om al die reedenen wil ik met u de vree En vriendschap wederom vernieuwen, gy zult mee Met my, beloof ik u, te bruiloft gaan en schranssen, 'k heb twee vioolen t'huis, wy zullen lustig danssen, En onder ons de haat verbannen, tot belluit Myn koets is tot uw dienst, ga zitten by de Bruid, gy zyt myn vriend meer als gy denkt, en zonder gekken, Ik zou om uwent wil van een my laaten trekken.
Dat is het niet.
Zeg, hoe veel vrysters hebt gy wel?
Ik vind u wel gemaakt, blank, poezelig van vel, gy hebt een vrind'lyk oog, en uit uw deftig weezen, zyn al de teekens van een braaf gemoed te leezen.
DON Digitized by Google BL 7.0 SPEL.
Niet langer met verlof, maar eindlyk laaten wy Eens koomen tot de zaak.
zout gy noch aan my iets willen zeggen?
Daar veel is aangelegen.
Doch kort, twee woorden maar, ik zal niet veel omweegen Gebruiken.
Zult gy niets, als dat zeer wel te pas Komt, zeggen?
Gy zult my bedanken.
Spreekt dan, ras.
Want, naar my dunkt, ben ik van inborst om te hooren.
Ik sterf voor Isabel, ik heb haar uitverkooren, dat minlyk voorwerp houd ondanks myn wederstant Myn hart en zin geboeit met een onbreekbaar band 'k Aanbid die schoone Maagd, 'k zal nooit die min verzaaken.
Zo veel te slimmer, zo gy niet in gunst kunt raaken.
Hoe langis t wel geleen, dat gy haar hebt bemint?
Meer als een jaar of twee.
Dan zyt gy wel verblint Dat gy zo lange tyd gezien hebt en verdraagen Haar buiten spoorigheid.
In t midden van de plaagen Word liefde sterker.
Ik heb zonder tegenspraak Gekwynt, en steets gehoopt, dat eindlyk noch de zaak Ten beste komen zou, en dat ik haar zou kunnen Meer ingetoogen zien.
De zwariste wolken dunnen En slyten door den tyd.
Hebt gy wel eenig blyk.
Van haare wedermin?
Ik heb onnuttelyk En vrugteloos de lucht vervult met duizent klagten, Maar ziende dat zy had geen uitstel meer te wachten, En u de hand als Bruid moest geven, heeft zy my Van deeze nacht ontdekt wat haar begeerte zy, Ik heb van haare min een rechte proef ontfangen, een jawoord uit haar mond blust eindlyk myn verlangen.
En is de prys na veel gelede hoon en smaat Van myn stantvastigheid.
Daar ze u heeft gehaat, en nimmer gunst getoont noch zoet gezicht gegeven, Heeft zy van deeze nacht alleen haar wys van leeven Verandert?
Tegen Gusman.
'k wil by myn keel wedden, dat zy toen die Stierman, die haar veel en staag in 't hoofd maalt, gemeent heeft toe te spreken.
Tegen don Felix.
Maar wat is eindlyk uw verzoek?
Dat gy niet breeken Noch scheiden wild die band, die ons te samen bind Terwyl gy weet dat zy my meer als u bemind, Laat haar de volle keur, voldoe haar ziels verlangen.
Zo ik haar tegen staa wil ik my laaten hangen, maar gy zult ook, zo ik u zal die vrindschap doen, Voor ons betalen en de waard t gelag vergoen Dat ik hier gisteren uit liefde ging besteden, Ik draag myn recht en schult u op.
Ik ben te vrede, k neem t een en t ander aan.
Vaar wel met de party.
Maar zie daar komt zy met myn zuster aan haar zy.
Ik wil zo daa lelyk haar aan u overgeeven.
DON BERtRAN, DON FELIX, ISABELLE, LEONOVA, HIACINTE, GUSMAN.
Is ons vertrek al vast, en 't uur daar by gebleven?
De koets is vaardig broer.
Men wacht naar u alleen.
Tegen Isabelle.
Nader schoone nimph vol van aanvalligheen, geef my uw hand, isabel.
Wat wild gy doen?
Nemende Isabelles hand om die aan Don Felix te geven.
Ja gy, tast toe maar zonder vreezen, En vat gelegenheid by 't haar, nu ras besluit, ik maak u tot zyn Bruid, don Felix is u waard En hem tot uw gemaal, ik wil u samen trouwen, 'k ben nooit begeerig om een anders goed te houwen.
Geeft gy my weg, daar ik niet staa in uw gebied?
Weet vry dat u noch nooit is zulk een eer geschied.
Durf ik u vergen uw belofte te volbrengen, Dewyl dat myn party wil myn geluk gehengen.
Wat heb ik u beloost?
Hou u niet eens zo plat, men weet dat men weet, en... maar het best is dat ik zwyg.
Ik wil een gek en dubb'le zotskap weezen, Zo ik my langer op laat houden of beleezen.
Vigsteres. DON BERtRAN de CIGARRAL, DON FELIX, waar doelt gy op Mevrouw met uwe veinzery?
vrees niet.
Don Bertran staat u af, ISABELLE.
Wat recht heeft hy op my om af te staan, en my aan u te geeven?
Ontbreekt my t recht met u in de echte Staat te leeven?
En heb ik niet..... isabel.
Gekreegen t woord.
Wanneer dog?
Te nacht, van u. ISABELLE.
Van my Myn Heer?
Heb ik u deezen nacht gezien en toegesprooken?
Togen hiacint.
Dit is een aardig spel, en wonder fyn bestooken.
Ja, en verzocht, dat ik my stil weg pakken zou, Toen zeker snel gerucht ons overviel Mevrouw.
Gy weet ons zeer beknopt wat op de mouw te spellen, En de eene of de andre droom voor waarheid te vertellen.
Hebt gy my niet om hulpen bystand, om te ontgaan, een haatlyk huuwelyk verzocht en aangedaan, en dat uw wedermin myn loon zou zyn, gezwooren?
Gy raaskalt zekerlyk.
wat moet ik niet al hooren!
't is kruitje roer my niet.
Gy spreekt een heer by nacht, Terwyl een ander in u kamer houd de wacht En al uw doen verspied?
voorwaar 't zyn schoone zaaken!
Gy doet uw eer te kort u zo gemeen te maaken.
kan my grooter hoon als deeze wel geschien?
Indien ik don Alvar heb van de nacht gesien, weet dan dat buiten u....... DON BERtRAN.
Hy waakt naar wensch ter deegen Wel voor myn eer, hy is een braave Neef, genegen my altyd dienst te doen.
Ja apestaerten freer, het zyn maar Olletjes dat waaken voor uw eer, want don Alvar heeft niet vergeefs zyn tyd versleeten Te nacht in haar vertrek, gy kunt dat wel afmeeten, t is als muscovisch ys zo kout.
Ik zeg, zwygstil.
Weet ik of 't met gewelt, met list, of met haar wil Geschiet is... LEONOORE.
Moet ik niet?
Noch meerder snaps te voeren, Gelyk een tellnaars aars kunt gy uw mondstuk roeren, Uw tong is weer op nieuws gessepen, en zo glat of t van e en leije dak gong.
Kan ik dulden dat my een verraader?
Tot hoe lang noch wilt gy spreeken?
heb ik ongelyk.
Wil my het hoofd niet brecken.
Of 'k neem u by den arm, en zet u zo terstont De deur uit.
Als ik u zyn list en valsche grond aan toon, en doe myn best om dit bedrog te stuiten, don bertran.
wat al snaps!
Zie of ik ben daar buiten, ga heen, 't is lang genoeg isabel.
welk een beestigheid!
HIACINTE, Tegen Isabelle.
Het is een gek.
DON BERtRAN, ISABELLE, DON FELIX, HIAI CINTE, GVSMAN.
Wel aan gy liefjes, 'k ben bereid Uw kwestie af te doen, en zonder meer te wachten Spreek op.
Het is al afgoddaan naar myn gedachten.
myn party staat as.
'k heb, zelf van u gehoort, dat hy door zyne liefde uw rust en vreugde stoort.
Daar hy u mishaagt, en u myn min kost raaken, is 't alles maar Mevrouw om my beschaamt te maken?
DON BERtRAN, Tegen don Felix.
Zoek elders uw geluk, uw zaak is hier verricht Is 't naar myn zeggen niet een droom en nacht gezicht, en heeft zy niet gemeent te spreeken en te hooren Haar ingebeelde lief?
Na zy my had gezwooren Van deeue nacht dat zy my nooit verlaten zou, weerroept d'ondankbre weer haar woord, en breekt haar trouw, ISABELLE.
Ik onderzoek hier niet met welke listigheden Dat gy my trouwloosheid wilt dringen op de leeden.
Maar weet dat ik u nooit heloste heb gedaan, Noch ook van deeze nacht u heb te woord gestaan, en ver van dat uw min iets op myn hart zou winnen, heb ik altoos voor u gekoestert in myn zinnen, een onverzoenb're haat, vlei niet meer uw gedult, Want hy lacht.
Want weet dat gy myn hart noch hand nooit hebben zult.
GUSMAN, Tegen hiacinte.
Zo doende zou zyn gal wel raaken heel aan t zieden.
't is te groote smaad geleden, laat ons vlieden Van deeze droeve plaats en zon der meer beraad.
DON BERtRAN, ISABELLE, HIACINTE, GUSMAN.
Wel en recht daar op te reek'nen, inderdaat gy mint my meer als hem.
K Gehoorzaam myn Heer Vader, DON BERtRAN.
Maar leid u aan het hart niet zeker ridder nader?
Alle gekken op een stokje.
Mint gy niet Die Stierman, die altyd u in de zinnen schiet?
GUSMAN, stil tegen Don Bertran.
Hoe kittelt haar dat woord!
Zie hoe ze is ingenoomen met hem!
Iacine, stil tegen Isabelle.
„Terwyl hy 't weet, beken het zonder schroomen, mevrouw.
ISABELLE, tegen don Bertran.
't is waar dat hy zeer veel op myn gemoet Vermag door zyn waardy, die myn verplichting voet, en dat ik in myn hart aan hem wel plaats kan geeven Aan wien ik schuldig ben myn eer, en ook myn leeven.
DON BERtRAN, gusman toelachchende.
„hoor Gusman.
GUSMAN, Tegen don Bertran.
Wel, heb ik niet wel gevat haar zin?
Vul haar zo wat de kap, en vlei haar dwaaze min, dan zult gy haar Myn Heer wel aan het lachchen maaken.
DON BERtRAN, Tegen Isabelle.
Bemin die braave baas.
Ik zal hetwerk niet staaken, noch minnenydig zyn.
ISABBLLE.
Die liefde is zonder klem, Zo hy myn Bruidegom niet word.
Ik geef myn stem, En draag myn recht hem op, laat hy uw Bruigom weezen.
'k durf noch niet denken u te danken, ik zou vreezen Dat myn geluk niet stont op zulk een vaste voet.
Neen, zeg ik u, ik sta het toe, zyt wel gemoet, hy zal myn vrind zyn, en ik zal uw trouw gedoogen, maar met beding dat hy moet koomen voor onze oogen, En toonen wie hy is.
Dat kan wel licht geschien.
Maak, zo het mooglyk is dat ik hem eens mag zien.
Stil tegen Gusman.
Zy is 'er mee gebruit.
Geen klyntje, wil ik zweeren.
Laat haar alleenig in die waan, het kan passeeren, en voor dit maal wel toe.
DON BERtRAN, Tegen Isabel.
Myn schoone kermis pop Vaar wel tot wederziens.
Is noch de hemel op Het eind my gunstig en met myn verdriet bewoogen?
Hoe komt hy zo gemoet?
Ik heb een groot vermogen Op hem, en kan, waar ik hem wil, hem leiden.
hy Verlaat zig op myn trouw, stel u gerust op my.
pigitized by google, HIa BLYSPEL, hiacinte.
't is dan door u, dat hy gehoort heeft.
Wil niet schroomen, maar voeg u weer by hem, laat hy u niet ontkoomen Ga, zonder don Alvar te noemen, daar niet af, dat gy een Ridder mint, die u weer t leeven gaf, En redden uit de nood, gy zult naar uw begeeren De uitwerking daar van zien.
Niets zal uw opzet keeren Indien hy houd zyn woord.
Dit is alleen myn hoop.
Maar zonder meerder tyd onnut te spilien, loop ras, zoek Don Felix op, zie dat gy hem kunt spreeken En doe hem zien, dat hem van my nooit eenig teeken Van ontrouw is getoont, dat hy my houd verdacht, En te onrecht aanklaagt, dat hy dwaalt, en van de nacht Myn stem niet heeft gekent, en dat ik al myn rechten Op hem aan Leonoor afsta ga ons verschil beslechten.
Waar liet gy hem?
In zyn vernek, niet wel te vreen Maar zwaar van geest met zyn uitzinnigheid alleen, hy raakt gelyk de zee aan t vloeden en aan t ebben, en somtyds wil hy t wel, en zomtyds weer niet hebben.
Haar Vaders koppigheid maalt hem dan wel in 't hoofd?
Zo hy haar trouwt, om 't woord dat hy hem heeft beloofd, te houden, vreest hy, dat hy naauwlyks zal ontkoomen In dit geval, waar voor hy 't meeste schynt te schroomen, en zo hy haar niet trouwt, vreest hy dat hy 't op zyn dak met knuppels waajen zal, hy zorgt voor ongemak, En ziet van alle kant zo groote zwaarigheden Hem koomen in de zin, en dringen op de leeden, dat hy geen klyntje raast en vloekt op zyn planeet.
'k heb om een keur te doen hem nochtans overreet.
Dat hy veel eer moest uitstaan duizend dooden, als voort te laaten gaan de huwelyks gebooden.
DON ALVAR Uw zeggen Gusman geeft me een eindeloos vermaak.
Gy waart daar nochtans mee gebrust, had ik de zaak Niet wel behandelt Heer, hy zou zo lang niet wachten, hy is door my alleen verandert van gedachten, En meent dat hy met haar, die hy voor zot verslyt, en dat best voegt altyd Niet wel zou zyn gepaart, Dat elk zoekt zynsgelyk.
Ik meen ook.... GUSMAN.
Laat dit steeken, op morgen zullen wy ter deegen daar van spreeken.
Slaan wy de spyker eens recht op de kop uw Isabel?
Ik min, ach gusman!
en aanbid haar.
Zyt gy wel Van haar bemint?
O ja, genoeg om te gelooven Dat zy die schoone vlam in 't hart nooit uit zal dooven.
Hebt gy haar uit den droom geholpen, en gesust?
En is de vree gemdakt?
Te nacht is haare rust, door YSPEL.
Maar zy kon wel verzinnen, Door Leonoor gestoort Dat ik al venzende zwoer Leonoor te minnen, En groote zucht tot haar te draagen in myn hart, Terwyl zy flaauw lag, tot verlichting van haar smart.
'k Heb zonder zwaarigheid die lichte wolk verdreeven.
Dat is het dat my meest verwondering kan geven Van donbertran, hy denkt geen erg.
Hy meent ter goeder trouw dat ik haar heb verspiet, en dat zy daarom my meer haat draagt, ondertusschen Heeft hy zyn best gedaan om haare toorn te blusschen, en heeft gewilt dat wy malkander met een zoen Omhelzen zouden, ende ons ook beloven doen Dat nooit.
DON ALVAR, GUSMAN, HIACINTE.
Wel hiacint, zal ik gelukkig weezen?
Weet gy of ik ook voor Don Garcias moet vreezen?
Is hy my wel gezint, en dult hy onae min?
Niet veel, 't zou beter gaan, zo 't gong naar onze zin.
Mevrouw heeft hem van u gemelt, en niets doen blyken Van eenige ondertrouw, verband, noch diergelyken schuld, noch erkentenis, dank, noch vergelding, maar zyn groote gierigheid haalt over de evenaar.
De kaale deugd alleen kan hem geenzints behaagen, zo haar 't geluk en geld niet beiden onderschraagen, derhalven is uw deugd by hem niet veel geacht.
Don Bertran ryk en gek, dunkt hem van beeter kracht.
Daar leid niet aan, de tyd is kort hy moet zig uiten.
Het geen ik voor hem dee sluit myne hoop niet buiten, 't kan zyn, dat hy myn wensch niet meer zal tegen staan, wanneer hy hoort, dat hy zyn Dochters welvaart aan My schuldig, en door my noch Vader is gebleven.
't bezoeken is het naast, hy kan zyn reden geven En weig'ren zo 't hem lust.
Ga Isabelle zien, spreek haar daar van, beschik het nodigst, gy kunt best dit met haar overleggen.
HIACINTE, GUSMAN.
Jel, gusman.
Meisje maat.
Wat zult gy daar van zeggen?
Wat dunkt u van dat werk?
Gelukkig is die geen die haar verkrygen zal.