floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel 'k ben hier met dit Wyf gebtuyt.
Ik dien het echter zo te maaken, Dat ik kom uyt het huys te raaken.
Hoor hier, mevrouw, ik pretendeer hier satisfactie voor myn eer, je meugt my niet gevangen houwen, marrit.
Wel Vent, ik laat je straks eens klouyen, heel deftig door mijn huysgezin.
ROBBERT vett eu mes.
Wel heb je 't hart, kom aan begin, Ik storm zo daadelyk op de wallen.. de drommel dat is seker pevallen, maar t'sa, al weder opgestaan, nu, zuter ik, zal het anders gaes... maar, gruwel!
Och, is dat verschrikken!
Myn heele kop die is aan stikken.
Help goose!
Lyshet staat me by!
Wat koms myn quer?
Al t schoone Posteleyn gebronken!
Och kaatje!
Ben ik ook gestookan?
MARGRIET, LYSBET, GOOSE, ROBBERT, KATRYN.
LYSBET.
Hoe is het, werd er een vermoort?
Ik bid, jaag my die keerel voort Ten huyzen uyt, door zulke zaaken.
Zo zou hy my vel arrem maaken.
LYSBEA, voort keerel, voort, ten huyzen uyt.
ROBRERI.
ik ben geen guyt.
Hoe durft de Vagebond noch spreeken?
Meyden, laat hy u niet steeken.
Zou hy ons steeken, zo een Vent!
Dan was de weerelt op een endt, neen, neen Mevrouw, met geen gedagten, ik zal my voor dien beest wel wagten.
ZEVENTIENDE toneel.
LODEWYk, MARGRIET, goosje, lYSBET, katryn.
Daar zie, daar komt uw Meester aan.
De Huer van 't Huys die is gedaan, volkomentlijk na uw behaagen, gy kunt uw goet daar in doen drangen.
Hoe staat gy zo?
wat s hier geschien?
Man, wat naakt ons al verdriet, die Vent, die u kwam tegen loopen, die wou ons heele Huys schier sloopen, dien beest, die heeft door zyne list, Gekregen in ons huys dees kist, En sprak, die heeft Baudeins geronden.
Maar ik verdagt op zulke vonden, trad straks Johanna's kamer in.
Ik zag, noch vond niets in t begin, als haar alleen, verbaast van weezen, o!
dacht ik, hier zal onraad wezen, mits hoor ik achter 't Ledikant Een zugt, en eer ik met myn hant Had het behangsel opgeschooven, was 't of 'er sprong een schim van booven, ik volg het schielyk, en bevond, Dat het was op die zelve stond, met haast, in deeze kist geweeken.
LODEWYk tegens Katryn.
Kom roept Johanna, 'k moet haar spreeken.
MARGRIET I. die arbeytsman, papaatje lief, geloof ik was een Gaauwedief, hier toe gekocht, zo k kon aanschouwen, die had ik gaarne hier gehouwen, om u t'ontdekken.
.. lodewyk.
Zagt, weest stil.
Wat is myn Vader zyne wil, lodewyk.
Wie is in deeze kist gekoomen?
Die my myn eere heeft ontnoomen, o schandvlek van myn gansch geslacht.
Uw eer is noyt ten val gebracht, noyt is my schandvlek na gegeeven, Dan wel van hen, die ik myn leeven Moet danken, en met groot gedult Hoor ik t verwyt, maar heb geen schult, o kluchtspel.
33 Gy houd gestaag my opgeslooten.
Daer werd geklopt, en gescheld.
Is dat op de deur gestooten, myn Heer, die brengt gewissyk gelt.
LYSBET doet open.
Wel nu, wat maak je voor gewelt?
AGTIENDETONEEL.
BOUDEINS, lodewyk, mar GRIet, johanna, katryn, lodewyk, goosje.
** BOUDEINS.
Tensieur de Lodewyk goe daagen, ik kom sevile aan u vraagen, Of gy belief te consenteer, of ik d'huysraet een betje eer maak breng?
Après nock maar twee uuren, dan gaat al van de Huys myn huure, ze zel voor eerst maar stier de goet Petit, damo.
Als gy dat doet, Kunt gy het voor de deur doen brengen.
In huys zal ik het niet gehengen, de Vent by deeze kist geweest, Die was zo dronken als een beest, En viel dit Posteleyn aan stukken, Toen ging hy noch zyn Mes uyt rukken, Om dat 'k hem niet wou laaten gaan.
BOUDEINS.
Warak, moei ken ze niet verstaan, wie Digitzed by google DERDE mevdag.
Wie is de kiste hier gebrochte?
... wel die, die het voortu versochte.
BOUDEANS.
Zy is ma soy nior enym kist.
Dan is het een bedachte list, Om ons door t een of t aar te foppen.
Daar uytgibloji, c ybut gict coor tlleyster.
Na 'k zien kan, Heer, die daar zoo kloppen, zal 't vollue van de kist uit zyn.
Laat in, en doe dan toe katryn.
Tegens Boudeins.
Wilt u in dit Verrrek verbergen.
NEGENTIEN YYUN sbyde ROBBERT.
Voorgaande, P. s. injeur, de Franschman laat.
U nerges, Indien t u pietOl Mevrouw, dat men de kist weor beengen zouw Tot zynent, Justig, op nyn vraagen, Moet men de kist daer weder draagen.
Noch zo niet, stet je die wat neer.
Hy wachter zeker na, myn heer.
durf ze zo de lergen spreeken?
Jou zel ze strak de beanen bneeken, ebs.
Heb ik ze jou gesturt, zel guyt?
hier is t heel Proces verbruyt.
Je zult ons daadelyk verklaanen.
Wat in dees kist is.
Dreoge waaren, ze komen een Apteeker toe.
Ken ik je niet, myn vrint?
zyn spraak die doet my vreezen!
Het zal Heer Karels dienaar weezen.
Dit is uw werk, ò valsche puy!
Ik bid u, Vader, hoop na my.
Ik wou, dat ik u noyt meer hoorden, laat gaan, ik zal de pry vermoorden, met Karels knecht.
O droevig kruys!
Zy zal voort na t Verbererhuys.
Maar, hartje, eerst dient jou te veeten, of zy ook heeft haar een vergeeten.
LODRWYk tegeus goose.
Wel doet de kist dan op, begin, ik wed daar leyd haar Vryer in, hoe, kan men daar niet in geraaken?
Kom, dan zal ik die open maaken, loop, kryg jy het Spit, en steekt hem, die 'er binnen ait.
Gy, goose, wilt het Hakmes pakken, en DERDE MEYDAG.
En kist of deksel stukkend hakken.
Kaat, haalt een tobbe voor zyn bloet, Zo hy de kist niet open doet.
LYSBET met het Spit.
Myn Heer, wil ik hem maar doorsteeken?
Goose met een groote Byl.
Wil ik de kist voort stukkend brecken?
Och, ik ben in nood!
myn Heer die raakt wis dood.
LODEWYk tegens Teunis.
Zie, schurk, of ik heb mis geraaden, wat was uw voorneem?
Och, genaaden!
Ik zal 't u zeggen, weest zo goet, Dat gy my eerst genaaden doet, En laat d'onnoozelheyt niet straffen.
Get, kok, hoe zal het hier noch schaffen!
Teun, hou smoel toe.
Laat hem begaan, of honk zal op uw lenden slaan.
Nou, bestemaat, wil jy 't belyden, dan zal ik u van straf bevryden.
Zeer gaaren, Heer, ik ben gehuurt, om deeze kist uyt onze buurt Gelyk geschied is, hier te draagen, en als het werk kwam wel te slaagen, zo zou uw Dochter, met haar wil, In deeze kist, bedekt en stil, haar hebben by haar Lief doen sluyten, en ik, en Robbert, zou haar buyten.
Gedragen hebben, een Cousyn Van Karel, zou met een Barlyn, haar dan na Amsterdam doen vaaren, Te weten, als zy 't kisje waaren.
Waar wacht ik langer na?
Hier, lysbet, goose hak maar toe.
KAREL uy de kist.
Heer Lodewyk, wilt doch bedaaren, En uwen dienaar t leven spaaren, door list, t is waar, kwam ik hier in, maar wierd gedwongen door de min, die ik uw Dochter trouw zal draagen, al wierd my ook de kop geslaagen van t lighaam, ik kniel voor u neer.
Ey zeg, wat is 'er op myn eer, Of op myn leven doch te zeggen?
Dat gy niet in dees kist moest leggen, En door uw knecht zulk werk verricht.
Dat was niet anders als myn plicht, Om myn Verloofde los te breeken.
't is rechte, laate my eens spreeken, 'k Heb Kareles Ouders wel gekent, Zy was zo eerlyk als jey bent, ook weet ik, dat hy veel zal erven, Als zyn matante komt te sterven, 't is Weduwvrouw, en 't het geen kint, En die maar gelde wint, 't is de Kopvrouw tot Amsterdamme, Zy woont in de vergulde Lamme, 't Is winkel van de Fulp, en Zy het is warack, geloof me vry.
Zy DERDE MEYDAG.
Zy ebst beschreeven de Testemente, Van twintig dusent guldo reues.
Als Karele teuve alle jaar, En na de doed tour alzegaar.
Wat zal Heci Lodewyk besynn OHANNA tegens haer meyd'er.
Ey, vilt een gunstig woord doch uyten.
Indien 't uw Vader toe wil staan, zo is myn keur zeer haast gedaan.
wilt 'er noch stappen.
Nou, hecrijs, robert.
Men mag.
Juyst uye het school niet klappen, Maar zo men 't.
myn Ovakel vrag, ik wed zy meer ali rokken draagt, te weeten, in de wintertyden.
Nu, hartje, wilt u t'saam verblyden.
Heer haas je vat, ze worde tyd.
Wel, ik verbreek dan myne spyt, En staa het toe met blyder harten, en wensch, dat u noyc leet, noch smarten mag overkomen in uw trouwen.
Geluk dan, zoen, met uw nieuwe vrouw.
.. karel.
'k zal my met dankbaarheyt zo draagen, dat gy noys over my zult klaagen.
Myn vader zal staag zyn geëer, Die al myn druk in vreugt verkeeit.
Digitized by google. kluchtspel.
Vrouw, wyl Johanna nu zal trouwen, Heb ik in 't minste geen berouwen, Dat ik dat groot Huys heb gehuert, En oock na uwe zin een buert, Al kost het al twee hondert kroonen, het jonge Paar kan by ons woonen.
Myn Heer Boudeins, gy kunt uw goet Nu brengen doen op staande voet.
Ze moste ook zo zyn, myn Heere, ma foy, of ze zou protesteere, jou goet moet uyt, en hier niet staan, of ze zou na de Scheep toe gaan.
't zal zo geschien na uw behaagen.
Za lustig, Jongens, nu aan t draagen, en braat aan t werken, dan de zoop.
Kaat, krygt myn Heer geen huys goet koop?
Wiellen w'ons in zyn kist eens passen?
Zy zouden 'tsaam wel 't Varken wassen.
Wel nu, wat drommel lacht de pry?
Het was een Huwlyk door de Mey.
Zy moet my noch zes maanden dienen, eer dat zy kan haar Trouw verlienen.
Wat zeg je, Robbert?
Nu, besluyt.
Daar is myn hand, aanstaande bruyt.
DRY DEELIGH ZEDEN KLUCHI VAN PASCHTER, ISABELLE.
Op de oude zinnespreuk, verexatio dat intellectum.
Den Twist die te genkant, geeft kennis en Verstand.
A Omne tulit Punctum, qui miscuit Vtile Dulci.
Hy heeft recht het WIT getreft, Die het Nutt met 't Soet verheft.
de Arte Poët.
DERDEN DRUCK.
Naer het exemplar van d' huyckerke.
Te coopen tot d'IXMUYde, by Vincentius roucroy in de dry eehets, i.
Se 2.
VOORBEMERCK OP DIT WERCK.
Schynt een Saek te wesen ganghbaer, En ontfanghbaer, dat dees Klucht veracht misschien Wesen sal van Vrauwelien, om dat in t Begin een Leeringh Word gegeven, tot afkeerh ghy Van der Vrauwen Scheonigheyd, suster van de Dertelheyd.
Soo dit dus komt voor te vallen, men sal hun wat laeten smallen, mits dat men noch meermaels placht te gedullen hunne lacht.
Maer men sal hier niet verschoonen Ongemande Manspersoonen, die met ongerymt geluyd oock hier tegen vallen uyt.
Want, met sulcke Mannen lachtmen, en alsulcke vrouwen achtmen even soo als Mul en Kaf, vraegende hun wettigh af?
Of een minnaer niet magh weten, hoe bedrogen en bescheten Dat hy is, die vol van Pyn Mind een Schynsel sonder zyn?
Of Godts Geest niet uyt ginck stemmen, om de domme Lust te temmen.
Dat de fraeyheyd, die men siet, is soo broosch gelyck een Riet?
En daer by, of all' wat schoon is, En voor 's Menschens oogh ten toon is, anders is, als daermen vind Schraele Locht en mager Wind?
Waer vertoonen sigh de seggers?
Waer op staen de Wederleggers?
Waer is Jongelinck oft Man, die daer tegen seggen kan?
Willen sy, door overkraeyen, dit ter zyden omme draeyen, men sal hun van stonden aen met den vinger wysen gaen, dat 'er staet een SPREUK verheven, In het Spreekwoordboeck geschreven, daer een boven drymael Thien tot een Hooftstuck is te sien.
Welcke SPRIUK de zegenpraalheyd noemt een uyt gesochte Kaalheyd, en der Menschens Schoonigheyd Groot Bedrogh en Ydelheyd.
Daerom, ongessepen keirels, die geen kennis hebt van peirels, Houd U stil, soo sal veel Deughd olgen uyt onnoosel vreughd.
Dat het gemackelycker is een Saeke u versmaeden, als te verbeteren.
Fygen die sigh wilt bemoeyen, Met dit kluchtjen te verfoeyen, En te keeren in het Quaed, seghtmen t geen hier volgen gaet.
's bekent van oude tyden, 't seker en gewis, dat het seker en gewis, veel gemackelycker is Iet kleynachtigh te versmaeden, En met Woorden t'overladen, als verbeteren het geen Niet wel naer den Zin en scheen.
Want, iet wettighs te verbast'ren.
En een prijsbaer Saek te last'ren, Kan een Man doen, die selfs niet veel Letters kent.
De Gebondentheyd t'ontvet'ren inde plaetse van te bet'ren, Sonder Reden en fatsoen, kan een slechten Quidam doen.
Maer iet hooger te doen meicken, En veel beter uyt te wercken, als het gene men versmaed, is een Saek die verder gaet.
Levius est subsannare Aliquid, quam emendare Id quod subsannaveras.
Leerde eens PITHACORAS.
Lichter ist omverr te vreezen, als in beter Staet te steller.
't Geen men meteen lussen mond overschuijfeli ongegiond.
Noyt en heeft de Reden Voordeel Als het onverstand heeft 't Oor leel Want uyt onverstandigheyd Volght niet als Onrechtigheyd.
Dus, verdrayde Dichtewetsers, Vrê, Genucht, en Liefdequetsers, meer ervaeren in 't Gelap.
Als in beter Wetenschap, laet den luyster van uw' trotsheyd, en de Wimpels van uw' Schotsheyd, ruchteloos en sonder Baet, niet veel waeijen langhst de Straet.
Laet uw' praalucht soo niet schynen.
Laet uw ydel waen verdwynen.
Laet uw' Lust tot 't stryden gaen.
Laet uw' praatjens achter staen.
Laet elck rusten in syn wercken, laet elck syner Geest verstercken, laet elck leven onbenyd, die niet tegen Godt en stryd.
Dit soo doende, sal men prijsen Uw' gedragh, en Eer bewysen Aen U, als de Saeke sal Dat vereyschen over al.
KORT BEGRYP.
EERSTE deel.
Het BEDROGH vande Vrauwelycké SCHOONHEID veroorsaekt hebben liet ongeluck aen Paschier, word van hem op het alderkrachtighste beschreven.
Syn Discoursen worden gestut door de Rauwigheyd van syn Gesellinne.
Waer uyt gaet volgen een Pratycke, om haer te brengen tot Kennisse.
TWEEDE deel.
'k wensch geveynst sigh een groote Vojage op handen te hebben, met hem nemen de de Beste Effecten van het Huyshauwen, en aen syn Vrauw schryvende eenen Injuriaeusen Brief, waer door haere Dogen beginnen open te gaen.
Digitized by google DERDE DEEL.
Myn huysvrauw vernomen hebbende van eenen gemeynden Bedelaer, dat 'er Hope was van Wederkomste, belooft Beternisse.
En, de Welgenegentheyd tot Malkanderen word stercker als voor desen.
Sluytende alles met een Toekeer tot de Liefde Godts, gelyck het selve begonst word met een Afkeer vande Liefde der Menschen.
En aldus, is een geestelycken zin, is het Eynd en het Begin.
Den Zeden redenaer.
EERSTE aenspraek.
Ergaderinghe die hier zyt Gezeten, om wat uwen tyd Te gaen besteden tot Pleysier Aengaende Belle met Paschier, u beden seggen iet, Ick gaen.
't is iet dat in myn herte sit, en 't geen ick seggen gaen, is dit.
Het Eerste deel van dese klucht,, opvolgende tot Zielgenucht, sal mogelycx wat zyn misacht Van t deughdelycke Vrauwgeslacht, Om dat soo hier en daer wat staet, Dat niet naer ieders zin en gaet, Al ofmen onderdrucken waer, weest gewaerschouwt dat dit maar Belanght aen die in t openbaer Sigh roemen op hun Schoonigheyd, Gezelschapt met d'hoverdigheyd.
En dat dit niet een haar en raekt, die sigh niet te schoon en maekt.
Dus roemtmen op de Schoonheyd niet, soo is er niemand leet geschied.
Een vrauw, die sigh hier acht verkleynt, word afgevraeght, of dat sy meynt Te wesen schoon?
En oock daer by 3.
Of dat sy daer in Hoverdy Heeft in haer herte?
seght sy Ja?
Soo wystmen haer met vingers na.
Maer seght sy Neen?
soo is het claer, Dat dit Verhael niet past op haer.
Of is men hier niet voldaen, men kan paschier te Keere gaen.
Want dit en raekt noch Ann, noch Beth, noch Truy, noch Threes, noch Antoneth, noch Miten, Griet, noch Cathelyn, noch Agnes, barbel, faquelyn, noch Madelon, noch Agatha, Noch Madmoizel, sincletira, noch die van ginder, noch van hier, noch iemand in 't particulier.
Maer 't raekt Paschier dien lossen Knecht, die alles op syn Mode seght.
Die soo wel voor, als naer den Noen, is een seer mottigh Pavilioen.
Ick vond hem lestmael op de Baen Niet verre van veel joffers gaen, Alwaer hy uytsprack met geswier geeft vier Complettekens alhier.
De simm' blyft Simme, ick oft leet Schoon dat sy draeght een zyde kleed, want alles wat men buyten siet, verandert 't lyf der simme niet.
Is sy te vooren Bruyn oft grauw, ruyf, rude, rost, rood, rot, en rauw, jae geurigh als een Modderplas, hier Lichaem blyft gelyck het was.
K leed'ren decken veol verfriet, maer wei'ren het Inwendigh niet.
Laet haere Kleed'ren konstigh zyn Geweven van gebloemt Zatyn, doorwerckt met Goud en Silver Draei Op blauwen grond, oft Incarnaet, haer Lichaem geeft een vuylen geur, Niet meer noch min als van te veur.
Ons oock een jonge vrauw oft Maeghd, die kostelycke kleed'ren draeght, Ongeurigh by gelyckenis, soo even als te vooren is.
Want 't lyf verandert noyt een zier Door allegåer den Buyten swier, 't welck naer de Dood noch voorder sal Ongeurigh wesen over al.
Et Heyligh Schrift seght recht En claer, Bescheydelyck, en Openbaer, dat alles wat men Schoonheyd hiet.
't is maer Bedrogh, en anders niet.
Soo dat d'uytwendigheyd gewis Niet als Gevley der Oogen is.
Dus Mensch, en acht geen Buytenschyn, Soo gy niet wilt gebeten zyn.
1.0 't sprack hy, en in syn vertreck ginck hy daer lachen als een Geck.
Jae gaende wegh met schimpgeblaf, miek hy daer noch te en lieken af.
Flet welck hy songh met groot geraes Op het Geluyd van Pier en Fues.
Daerom, noch eens geseyt, paschier is 't, diemen spreken moet alhier.
En valt er iemand in de boet Paschier ist die 't betaelen moet.
Hier mede, vrienden en vrienden, seght ick adieu tot wedersiens.
Den Zeden redenaer binnen.
Konkikikiiiiiiik EERSTE deel.
PASCHIBR.
Albeur & Pauvreté!
O gallemen de Fransen Die door den Hoepel van Fortuna moeten dansen.
Malheur, Pauvreté, zyn my altyd present!
Dit is van Swabenland tot Blanckenbeigh bekent.
Ick kreune weken lanck!
Ick krauwe g'heele Daegen Myn Ooren van verdriet!
Ah wie sal ick het klaegen!
Ick heb een wyf getrauwd, om haere Schoonigheyd, en ick en hebbe noyt.
Met zinnen overleyd Hoe ick bescheten was.
Hoe dat ick ben bescheten, Hoe dat ick ben den Uyl, Hoe dat ick uytgeeten, Bekrets ben, en bekrot, Dat weet ick voor een keer!
En als men 't seggen magh, men vindt 'er noch al meer.
Den Koninck Salomon, Die David had voor Vader, Die vol van glori' was, Die (door des Hemels Ader) Verhexen Schriften schreef, En hooge Boecken las, Soo wel, jae meer als ick, Daer aen bescleten was.
Ick segge meer als ick, en dat magh ieder weten Vermidts ick maer en ben Van Een allEEN bescheten, Maer hy van het Getal het welcke liep soo Hoogh, Dat ick daer af belchaemt Van Schaemte nederboogh.
Hoe Hooge liep dat wel?
Dat liep, 't geen elck verwondeit, tot tweemael d'helft van Duyst, dat is, thien keeren hondert.
Tot tweemael d'helft van duyst!
S ferozolyma.
Daer ligt den Redenaer Van CASTIMONIA!
Daer ligt hy wiens Roem Tot aen de blauwe Wolcken, sae boven 't Firmament Verhieven alle Volcken!
Daer ligt hy, swack en swaer, Ter Aerde neer gevelt, die inden Voorhouw was Van 't Hemelryck gestelt!
Daer ligt den Wysten Man Uyt Adams Zaed geboren, die boven menigh Mensch Van Godt was uytverkoren!
Daer ligt hy!
En wee hem, die voorts in voorder sond, zoo viel, dat gansch de Aerd Daer in verslagen stond?
Want hy wied vande Wyfs Soo schrickigh ingenomen, dat hy, door haar, is tot Afgodery gekomen!
Tot Afgodery?
Jae om der schoonheyds lot, Heeft hy de Gôon geviert Voor synen Waaren Godt.
Jae niet alleen geviert, maer selfs syn Offeranden op g offert, en voor hun Den Wieroock laeten branden.
Ah hemel, is dat waar!
Wie is 't die dat vertelt?
Het is het Heyligh Schrift.
O malheureusen Held!
En waer was dan syn Hert?
Syn Herte was verovert, En door de Wyfs begipt, Bedorven en betovert.
Soodanigh dat den VAL Van Salomon beriep, den d'onderslagh die in het noorden sliep.
Is dat alsoo?
Wie is 't Die sal met open Monden, Gelyck een helltrompet, uytschallende verkonden, Door wie dat dien Vorst Is tot dees treurighe Ellendicheen gebracht?
Eylaes, hy is gebracht Tot dees Ellendicheden Door t geen men noemt Charmant En door de Vrauwe leden Vervoerende den Geest!...
Ah leden en Charmant, hoe menigh Ziel hebt jy.
Gedreven inden brand En wat is dat Charmant?
Wat zyn de Vrauwe leden, het zyn carcassen van Bedeckte vuylicheden.
Het zyn Gesichten die Verbergen het Fenyn, En niet en toonen als Een Schynsel sonder zyn, En soo gy my versoekt Dat ick dit sou proberen?
Ick ben te vreden.
En ick sal het noch larderen, met brocken van latyn, want ick verstaen die tael, meer als het vlaems verstaet, een ongevlaemden wael.
Ick moet op dit propoost U eens een Cas verhaelen, aengaende het Latyn, Princesse vande Taelen.
Ick stel 't het cas u voor, maer, oordeelt naer het Recht?
En weeght de Sacke wel, dat gy uw' vonnis seght.
Ick was voor desen een Student, aen Godt bevolen.
En 'k had de Twaelfste Plaets In eenen vande Scholen, dogh wy en waeren maer.
Een minder als derthien.
Was dan de twaelfste plaets, niet eerlyck voor de Lien?
Ba jae 't. en t'en wel, Ick mocste daer voor draegen, beneden mynen Neck braef houte preugel slaegen.
Dat is te seggen, dat Don Diego den Bâton Ginck dansen op myn rugh Den dapp'ren Pantalon.
Was dat soo wel gedaen?
Och jae, 't was Loon naer Wercken Sey scheele Magdaleen, dat wel gemaeckte Vercken.
Maer gy ie Mannen zyt met Verstand Spreekt, wierd het Recht hier niet Gestooten aen een kant?
Doch nu, wy sullen dit Ter zyden laeten steken, Want het word Tyd dat ick Eens myn Latyn gaen spreken, 't welck ick met Mond geblas u hebbe toegeseyt, Eer dat myn Praatjens all' Vergaen in laffighe yd.
Dus spreek ick grondigh uyt.
Sic nostra Schola docet, CONCUPISCENTIA, plus quam Substantia nocet.
CONCUPISCENTIA Plus Mali generat, Quam SUBSISTENTIA In se contineat.
Dat is alsoo geseyt, de ongeregeltheden Van ons Affectien zyn soo vol sotticheden, Dat men bevind, als dat De Quae Begeeilyckheyd Meer Ramp en Schaede doet, Als de Selfstandigheyd.
Of moet ick klaerder dit En opent'lycker seggen, soo will' ick u de Saek of oogen leggen De Quae Begeer lyckheyd Baert meer Verargernis, Als dat de eygen Saek Selfs in haer eygen is.
Seght fonckers, is 't niet soo?
'k en spreek hier geen Secreten.
Vraeght dit de Joffers selfs, sy sullen t laeten weten.
Als 't lyf is opgepronckt, Dan is 't van buyten bont, en binnen anders niet, als Pensen ende Stront.
Sy hangen 't all'temael Aen 't Hooft, aen Hals, aen Ermen, en sy verspaeren 't dan In hunne mager Dermen.
S Martelessen, die Soo martelt buyten Godt, wie sal uw' martelschap Niet houden tot een Spot?
Gy komt van groote Stam, gy spruyt uyt Hoogh Geslachte?
Uw' vaer was eel van Bloed, die U ter Weireld brachte.
Soo seght gy, en hier op Hervraeghtmen U met kracht, wat geeft die Grootheyd u, tam, en het Geslacht door eerpraal opgebobbelt.
Die als een tuymelgeest Geduerigh omme tobbelt?
Wat Voordeel, wat Profyt Geeft U dat edel Bloed, Terwyl gy, tot Verderf, Eens nedersincken moet?
Wat Antwoord geeft gy hier?
O voorder noch.
Een Dingen, welck seer gewichtigh is, moet ick hier tusschen vringen Aengaende het Misbruyck En tsmaedelyck Bedryf 't Geen raekt het Opperdeel Van 't ongedeckte Lyf.
Gy gaet soo geerne bloot Ontrent uw Borst en Schoud'ren, Het welck beweenen uw Voorafgestorven Oud'ren, Gelyck gy oock sult doen, Om dat, soo menigh reys Als uyt dat wulps Gesicht Komt een onkuysch Gepeys Met Vleeschelyck Consent Gy stracx ten allen stonden Op U treckt ieder Keer Plicht van all' de Sonden Die daer van komen voort, Vernielende het Goed Der Zielen, door den Schat Van CHRISTI Dierbaer Bloed Soo Heylighlyck herstelt, Waer van U Godt sal vraegen Een Rekeningh, soo strengh, Dat gy daer door verslaegen Sult wesen, even soo Gelyck een Mensch die beest, En geenen Aessem meer In syn Gevrichten heeft.
O tiende vrauwgeslacht, slavinnen van de moden, echtschensters vanden doop, kleynachsters der Geboden.
Verleysters, die de jeughd saeghe inde Duysternis, wat hebt gy aen het Lyf, dat niet bedrieg lyck is?
Zyn niet bedriegelyck Uw' uytgezochte Kleed'ren Van Zyden en Zatyn, die uwen Staet vermeed'ren?
Is niet bedriegelyck uw opgetoyden Cop, die pronckt al even soo Gelyck een Kermis.
Zyn niet Bedriegelyck uw Stricken, Agazanten, Blanketzels, Fabbalaens, Faveuren, en Trainanten?
Is niet bedniegelyck Uw dobbel Peirel Snoer, en 't Fransche Minneschrift, Geheeten Fond d'Amour?
Zyn niet bedriegelyck Uw Schaekels, Brasseletten?
Uw opgekrolde Haar, parfuymen en chivetten?
Ist niet bedriegelyck wat de oogen vleyd?
Jae 't. dit lockaes ist, 't geen menigh Ziel verleyd.
Dus wyvers, maeckt U wegh Met all' uw' ydelheden.
Uw kleers zyn Deckels maer Van veel Ellendigheden Die ick verborgen laet.
Want sprack ick die claer uyt, wie wett, hoe in 't Gehoor sou klincken dit Geluyd?
En daer entusschen gy Verzeeuwde Venus Janckers, Wiens Herssens zyn vergalt Door schaedelycke Kanckers, waer aen vergaept gy u?
Gy soekt 't geen Lust U baert, En buyten Godt, Eylaes, en duert geen Lust op Aerd!
Ah hoe verfoeyelyck Zyn alle de Genuchten Van 't Vleesch, met Opgevolgh Van veelderleye Suchten!
Wanneer gy naer de Lust.
Zyt vande Lust berooft, hoe zyt gy dan?
Gy zyt Bedroeft en swaer van Hooft Soo als gy selfs bekent, waerom?
om dat uw Blindtheyd Niet diep genoegh doorgrond 't Bedrogh van uw Gezintheyd, en om dat gy niet weeght, hoe dat de Schoonigheyd Niet schoon van binnen is, die U van buyten vleyd.
Nu, met all' dat Geclap, soo ben ick afgeweken van 't geen ick d'eerste mael Beginnen heb te spreken.
Dus keer ick wederom Tot d'houwelycken staet, en ick verhaele voort.
Hoe dat het met my gaet.