floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Nu Myn heer, ik bid, als ik weërkom, my niet te vertraagen.
Weest gerust.
Nu na de taafel, seldrement!
JUDASenADOLPh met eenige zakjes geld.
fudas.
Wat heeft u nu weder gediverteerd, een verkeertje, of een ander spel?
Zo twee, drie uuren over vier zakjes dukatons te tellen.
Gy kond uw dingen kloek, en vaardig bestellen.
Weet, dat uw Patroon u heeden wil zeggen, als uw vriend, Dat gy op zyn kantoor onnut zyt, en veel beeter in de kroeg diend.
Ik zou my daar verhuuren, dan hoef je zo veer niet te loopen, Dan hebt gy bord, kaart, en wyn aan u zelfs, en behoeft die voor geen andermans geld te koopen.
Wie weet, als gy de kus eens opmaakt, hoe 't daar zal staan?
Nu, als de balans, en kas goed gemaakt is, zyn uw dingen gedaan.
Gaa voort met my na het kantoor, gy moet my verveelen.
Ik geloof, dat ik u vier vrye daagen in een week gaf, dat gy 'er my noch drie zoud ontsteelen.
Dat van myn kies flus, was maar al te waar.
En nu ben ik opgehouden, door Gillis de Maakelaar, die vyftien duizend guldens Bankgeld, voor zyn Meester, had van nooden, hy heeft my al drie vierde, en op t laatst zeeven achste gebooden, En omdat ik hardnekkig uw voordeel zocht, heb ik hem, met lang talmen, tot het effen geld verkocht.
Zo dit een nieuwe list is, is zy ver gevonden.
Maar gelukkig door t geval.
Maar de pikkers zyn fyn, en aan geen een ketting gebonden.
Wanneer komt de maakelaar?
Hoe noemd zich zyn Meester?
't is een bekend Heer, hy noemd zich Piet Snop.
Dat is een opsnyer, die zyn rykdom bestaat in de kleëren.
Ik en vertrouw die vinken niet, met geleende vecren.
Eer ik het afschryf, moet aan myn huis de waarde eerst zyn.
Vyftien duizend guldens, die somme is niet klein.
O jonge, jonge!
ik vrees weer, dat het is geloogen.
Ik zal flus wel verneemen, of gy my, of zelfs hebt bedroogen.
Ja doe uw best, dan is de konst noch niet dood.
Laat ons in huis gaan.
Het geld valt my zo zwaar, als lood.
Ik volg u, baas, ik zoek 'er my van t'ontlasten.
Nu aan de pen, voor de balans, en de kas, en wilt alles met lust aantasten.
JOCHEmenJANNETje.
T heeft uw moër gedaan, dat zy zo beestig leid jochem.
Te ronken?
Ik geloof waarlyk, dat die sloery weer te veel heeft gedronken.
't is een verzoopen dier, zy houd al te veel van het nat, en stinkt uit 'er hals, als een bedurven brandewyns vat.
Zy is de Generalissima, van al de dronken teeven.
Nu schynt ze dood door de borl, en zonder die, kan ze niet leeven.
Zo zy geen and're zorg houd, als voor haar bessobberd, en be vuild pak, zo diend zy in myn huis niet, en ik geef u allebei de zak.
Had zy deeze roes in myn dienst, op een behoorlyke wys vergaaren, dan was 'er noch een stuiver voor my verdiend, door haar onbeschaamd veegen.
Maar nu van haar eigen geld te zuipen, of voor het myn, dat is dievery, die ons beide raakt, dat mag zo niet zyn.
Wil zy, zonder voordeel van de vracht, het schip in de grond laaden, zo diend zy aan ons roer niet, zonder laster, en schaaden.
Kwam hier nu een cordiaal Heer, hoe zou het er gaan?
Ik ben heeden in geen staat, om een pint binnen te slaan, en zonder consumptie van drank, wat is onze neering?
Als men een Heer goed bescheid doet, krygt me noch wel een vereering.
Neen, dit is de moor vryven, en maar verlies voor de hand.
Wil uw moër zwelgen, zo laat ze zuipen met verstand.
Ik zoek het myn mama genoeg uit 'er hoofd te praaten, Maar zy is op het likken verzot, zy kan het niet laaten.
T is of haar alles, wat zy wint, door de ving'ren druipt.
Het is my leed genoeg, dat zy zo onverstandig zuipt.
Gy raad haar wyslyk, dochter, zy moet op haar tyd drinken.
Zy zal in de brandewyn verrotten, en verstinken.
Gy zult my metter tyd meer nut konnen doen, als zy.
Na uw jaaren, zyt gy al een ondeugende pry.
Ik zal myn best doen, om myn kost met eeren te winnen.
Dat zult gy nooit met zo veel voordeel, als onder my, beginnen.
Pas nu wat op het huis, ik moet eens na de Hal.
My is geraaden, als ik kalfs nat drink, dat ik beeter worden zal, En dat is een middel, dat veilig word ingenoomen.
Uw moër zal terwyle wel weer by er zelf koomen.
Laat niemand, wie 'er komt, by onze kaat.
Voor de rest is het evenveel, wie hem best uit onze kraam aanstaat.
Ik jitized by Google gelukkig door t geval.
Ik kom strak weerom, gy moet acht op de dingen geeven, daarna kond gy u ook tot het winkelhouden begeeven.
Ik heb geneegentheid voor u, weest maar wel te vreën.
Ik zal wel oppassen, gaa maar gerust heen.
JANNETje alleen.
Wat is een kind op een ongelukkige dag gebooren, dat ieder uur niet als schand van zyn ouders mag zien, en hooren!
Was ik van een beeter moër, of nooit voortgebragt!
Zo behoefde ik niet te verkeeren by dit verderslyk geslacht.
Maar daar verschynt de kok, die my flus heeft gehulpen.
Ommers vind me noch goede vis, in verachtelyke schulpen.
Hy ziet 'er juist zo aanzienlyk niet uit, maar hy sprak my voor.
of deeze myn vaar was, of dat ik myn moër verloor!
LUBBERTenJANNETje.
Loed die Tys is scharp, en vlug van tanden!
Zo bestond hy die kostelyke spys, als een gier, aan te randen.
Eerst stiet hy 't mes in een frisse ham Waar van hy omtrent drie pond op zyn bord nam En of dat maar een vlieg was, om zich aan te verzaaden, zo zwom hy aanstonds met zyn pooten in het gestoofd, en gebraaden.
Hy leepelde de stukken vlees, in plaats van brood.
De spys vloog door zyn keel, als of hy z'er met een schor inschoot.
Ik stond als een aap, na zyn zwelgen te gaapen, en te kyken.
Ik heb wel meer vraaten gezien, maar nooit zyns gelyken.
Ik ben ook somtyds wel eens lustig, en graag, maar hy vrat, als had hy drie wolven in de maag.
Ik kreeg de walg, van dat pestig schermutzeeren.
Die jakhals zou een koninkryk door zyn keel ruineeren.
Nu Ferdinand heeft my myn arbeidsloon betaald.
Hy is verlooren, die zulke schurken in zyn huis haald.
't is geen wonder, dat de lui na Viaanen raaken.
Zulk een disgenoot kan een ryk man arm maaken.
Ik zwyg die gene, die dagelyks met meer schurken haar dis verzien.
't is waar, Lubbert, men ziet wonderlyke dingen geschien.
Zy zyn het brood niet waard, die verkwisters.
Myn moër ook, na haar staat, is geen van de minste opdisters.
Zy zwelgt, zy smult, t zy dat ze geld heeft, of niet, altyd bezorgt ze noch, dat zy de maag vol giet.
Maar hier in is zy wyzer, om haar zelf wel te tracteeren Als zy haar voor opmag, zal 'er niemand zich aan besmeeren, en gemeenelyk schiet 'er niet over van dat hooi.
Z'is reeds puur vol, en zat, en leit gemest te kooi.
Uw moër is vermaard voor een dronken potagie.
Ik weet wel, dat zy geen tyd verzuimt, noch occasie.
Maar dat een eigen dochter daar zo ryklyk van spreekt, dunkt my, dat ook niet veel nut in steekt.
'k zou door alle middelen haar daar van af zien te krygen, en voor de rest van myn moërs schande zwygen.
Zy is 'er mooi meê, dat heb ik jaaren gedaan.
Zy zal geen drie schreeden uit den huis, zonder borl in de zak, gaan, zomtyds op de straat kan zy haar lust niet bepaalen, Of zy moet de vles voor den dag haalen.
Ik ben dit moê, ik vorlaat dit huis, en myn moër.
Ik ben niets verplicht, aan 't geen slimmer is, als een hoer.
Begin niet, dochter, of wil alles eerst overleggen.
'k zie Tys, en krispyn, adieu, ik heb niet meer te zeggen.
Vaar wel, meisje.
Ik blyf deezen dag noch in huis, maar morgen schud ik af dit pak, en lastige kruis.
VIERe gelukkig door t geval.
39 VIERDE TOONEEL.
KRISPynenTYs.
Ik heb al verlof van den Officier gekreegen, nu ben ik maar om een paar Dienders verleegen.
Zy zyn teegenwoordig in t Witte Wambus, by den Dam.
Die pokkige herder zal niet veel wol scheeren van dit lam.
Gaa jy terwyle om de Dienders, ik zal de poen haalen.
Die niet als valsche munt verkoopt, mag men op die wys wel betaalen.
Doe jy jou dingen, ik zal met de myne zyn gereed.
T' is alleen.
Et doet een mensch drie daagen goed, als me zich eens recht zat eet.
De spys was wel geprepareerd, daar was niets aan vergeeten, Maar de tyd was te kort, ik heb 'er pas half toe gezeeten.
Op een ander reis beeter, ik moest my spoën.
Als alles voor de wind gaat, zal ik flus beeter dingen doen.
Hier woond de kassier, ik moet eens zacht bellen.
Ik hoop hy zal vaardig zyn, om my het geld te tellen.
Men doet op, weest nu kloek, hou u als een man.
Hy zal d'eerste niet zyn, die weeten zal, wat ik kan. zesde tooneel.
ADOLPH de deur openende, en TYS.
Wat is uw begeeren, jongman?
Ik heb niet veel te begeeren, als dat gy deeze Obligatie aan uw Meester gelieft te presenteeren.
Hy heeft my heeden verscheiden om het geld.
Laat zien, zy is van Alexander, dien oorlogsheld, Recht, wacht wat, ik zal ze de Baas vertoonen.
Deeze wisselaar schynt in geen kwaade buurt te woonen.
't zal wonder zyn, zo hy ook geen kleëren verhuurt.
Deeze schacheraars woonen niet te vergeefs in deeze buurt.
Maar me moet veel doen, om een stuiver met eere te winnen.
ADOLPH weer uit, en TYS.
Ongman, uw geld is vaardig, treê met my binnen.
Ter rechter tyd, ik zie daar jochem, die mogt my verraen.
Als men het noodige dichte by kan vinden, wat hoeft me dan ver te gaan?
Ik heb by een Slaager goed vleesch in de buurt gevonden.
Dit hutspotje, wel gaar gemaakt, en met een eitje het sap gegeeven, dat zal kleeven, in myn halfverrotte maag.
In deeze Mediçyn zit geen jicht, die ik er veeltyds aan waag Daarom zyn my de beenen zo verschrompeld, en bedurven wat gelukkig door t geval.
Wat hobben ze my wel gesneeden, en gekurven!
Nu kan ik er niet meer teegen, ik word al oud, Daarom dunkt my best, die het met dit soort van Decoctum houd.
wat word er meenig een vocht ingegeeven Waar na de bloeijen maar eenige uuren, en and're weinig daagen leeven, was ik ook al dood!
ik was 'er wel aan.
Ik voel dag op dag nieuwe pynen, die my duizendmaal in één uur doodslaan.
Maar 't word tyd, om na huis te stappen, Ik moet bezorgen, zo 'er wat te doen is, om verstandig te tappen.
Onze Margo, noop ik, zal nu zyn ontwaakt.
De stank dryft my van de deur, het beest heeft gebraakt.
FERDINANDen jochem.
Hoe ziet gy zo misselyk, jochem, wat wil dit Ferdinand.
Weezen?
Men zou in zo veel fronsen, als in een hoeren Almanak, jou Plancet leezen.
Die verrotte teef stinkt slimmer, als een privaat.
Zyt gy liefhebber van een snofje, bid ik, dat gy drie schreeven binnen myn deur gaat.
Wat is 'er gebeurd?
ik ruik het hier al, gy zyt niet bedroogen.
Dat brandewynsvarken heeft 'er bevuild, en bespoogen.
Jannetje, Jannetje, neem een feil, en zuiver jou moër, en stort een emmer waater, of drie over de vloer.
Is 'er wat van uw dienst by my?
wy zullen zo binnen treeden.
Ik kwam deeze weg heen, om een half uurtje by u te besteeden.
Gist'ren sprak ik uw Mabonne op den Dam, Die daar ook, zo 't schynt, om te negotieeren kwam.
Zy veilde my een nieuw koopie, dat gy voor een dag, of twee had bekoomen.
Juist had ik er, by geval, het gezicht van genoomen, het dier stond my wel aan.
Waar voor staat gy het af?
Maar licht was hy bekocht, die men het voor niet gaf.
Eisch reedelyk, zo blyven wy weederzyds vrinden.
Een wisje wasje, daar zal ik my niet aan binden, Maar zo gy te wyd gaapt, krygt gy niemendal en dieshalven bedien u met oordeel van dit geval.
Zo meend gy, dat ik u deeze klepper voor een treuzeneus zou laaten, dat zal mis zyn zy kost my meer als driehonderd dukaaten.
Die leugen stinkt slordig, jou gantsche stal is zo veel niet waard.
Dat elken hair noch een dukaat koste in uw baard, Dat is te gelooven, maar zo veel voor een verrot dier te geeven, Dat is het werk niet, van die op jou mode leeven.
Honderd daalders, geloof ik, heeft ze u wel gekost.
Maar uit wat voor een Lombert hebt gy dat pand gelost?
Wanneer ik het voor my koop, moet ik dat voor al weeten.
Als me dat goed niet wel bewaard, word het licht van de mot opgegeeten.
Dat zal jou evenveel doen, van wie?
of van waar?
Ik verkoop jou dit veulen van zessen klaar, voor de rest mag ze jou dat zelf vertellen.
Ik zal het nu eens civiel op tweeduizend guldens stellen, anders duizend Ryksdaalders was er op gezet.
't is fyn van kooten, schoon van hals, en kop, poezel, en vet.
Tweeduizend guldens!
ik was al bang voor uw gierige grillen.
Gy zoekt ons niet te scheeren, maar de huid af te villen.
Wilt gy honderd dukaaten hebben?
zie daar, ik biê genereus, ik wil met u niet zien op een treuzeneus.
Dan kond gy noch een goede stuiver winnen.
Het teegendeel verklaar ik u met gezonde zinnen.
Maar hoor, wilt gy het my besteeden in de kost, En bezorgen, dat het ryklyk vercierd word, en gedost, Dan zal ik myn genereusheid ook laaten blyken.
Gy zult het voor driehonderd ryksdaalders wegstryken, en 's jaars noch honderd voor het voer, maar het is meer waard.
Men Digitized by google gelukkig door t geval.
43 men geeft aan een stalmeester haast zo veel voor een kreupel paard.
Kommers gaat uw mond niet op, of een schelm moet gaapen.
Ik geloof ook, dat gy gepromoveerd zyt door het Amsterdamsche waapen, dat is zo veel, als een Octrooi op valsheid, en bedrog.
Ik zou het u in de kost laaten!
ja, doch!
hoe zoud gy my dat hooi voor haver laaten betaalen?
Ik zel dat lieve beesje op myn eigen stal haalen.
Nou jochem, laat het my over, en volg goede raad.
Honderd dukaaten eens, en dat is genoeg, beste maat.
Van daag niet, Jonker, wat ik morgen doen wil, zal ik jou laaten weeten.
Hou me nu niet op, ik moet deezen avond noch kalfsnat eeten.
Gaa ook eens by een ander, ik ben niet verleegen met myn waar.
Licht krygt gy het Amsterdamsche waapen noch toe, by een aar.
Yk!
Jochem word kwaad, om dat vermaarde tecken.
Hy loopt in huis.
Nu, ik zal hem strak anders spreeken.
Die honderd dukaaten had ik hem zuiver toegeleid.
Maar hy zal het loon krygen van zyn vuile gierigheid.
Beleefdheid kan by deeze schansschoften niet verrichten.
Ik zal hem dat vogeltje, met minder kosten, uit de kooi lichten.
Zie ik daar Tys niet uit den huis koomen?
Hy heeft geld.
Wel die Plug heeft zyn dingen na de kunst besteld.
JUDAS in de deur, met het geld uitkoomende en FERDINAND tusschen de Schermen.
'k bedank u gedienstig voor goede betaaling.
Dit zal myn Heer beeter smaaken, als een waatervisje, of een paaling.
Groet uw Heer, Jongman, doe hem myn gebiedenis.
Dat zal ik doen, zo lang als 'er een stuk aan myn hoed is.
FERDINANDentys.
Tys, tys, hoor hier, gy doet my verblyen.
't is wonder, dat deeze geldwolf zo licht van den aap kon schyen.
Van het Soldaatengeld, wil dat zoort niet gaaren af, want als den Heer sterft, gaat gemeenlyk zyn geld mee in 't graf.
'k wil zeggen, dat de bezitters het met een goede conscientie erven.
Dan is deeze Soldaat noch gelukkig, want wy erven voor zyn sterven.
Wy krygen het oprecht, zy haalen het vaak door moord, en bloed, Want een Soldaate rykdom, is meest gestoolen goed.
Ferdivand.
Gaan wy na huis, om ons erfgoed te bergen, het mogt hier of daar, ook een beluste Vagebond tergen.
By Sint jurgen!
Ginder, dunkt my, komt 'er een aan.
Laat ons vliegende deeze straat inslaan.
VEER, gelukkig door 't geval.
45 veertiende tooneel.
ALEXANDERENROBBERT.
Ie jakhals van een gast my deeze pots te speelen!
Eerst myn spys, en drank, daarna myn Obligatie, en ring te steelen!
Ik heb de Vagebond gezocht, door de gantsche Stad.
Ik zou hem het hert uit zyn lyf rukken, dat ik hem had.
Nu ik hoop, dat hy de Wisselaar noch niet heeft gevonden.
Het geld word dit volk ook zo licht niet van 't hart gebonden.
Maar myn Obligatie, hoe kryg ik die weërom?
Deeze geldhandelaars zyn zelden zo mal, of dom, dat zy aan iemand een duit, zonder voordeel tellen.
Wilt gy geld hebben, zo moet gy my d'obligatie ter hand stellen, zo zal die Woekeraar zeggen, my dunkt, dat ik het al hoor.
By honderd duizend tonnen vol nikkers!
komt my de dief voor, Ik zal hem by de geest van Radamant te gast nooden.
Ik zou my te barsten vloeken, was het hier niet verbooden.
Ik kan het niet laaten, ik zweer by myn kraag, dat ik het overschot van myn spys, noch zal pluizen uit zyn maag.
Kom, na de Schacheraar, dat zoort laat zich zelden mislven.
Zy moeten gaauw zyn, die haar een dochter, zonder winst, ontvryven.
Hier woond hy, ik schel eens, dat het klinkt.
't is, of het hier buiten na gegeeten broodkruimen stinkt, doch dit is de gemeene lucht van deeze geldvraaten.
Men doet open, Heer wat stank komt door deeze luchtgaaten!
KATRYN, ALEXANDER en ROBBERT.
Myn heer, wie zockt gy karyn.
Uw Meester, dochter.
Wacht wat, vrind.
Alexanier.
't is, of de lucht van binnen, die van buiten verwint.
Dit Kanalje!
kan het geen vloer schrobben, of veegen?
De zolder, en de wand schynt zo zwaar niet, als de vuiligheid, die ze verciert, te weegen.
Het spinrag diend hier voor een huislyk cieraad.
Wie zou in dit voorhuis zien, dat 'er zo een vette kist in het Kantoor staat?
Daar komt myn waarzegger, of my den aap is ontvloogen.
Zo dat waar is, ben ik ellendig bedroogen.
JUDAS, ALEXANDER en ROBBERT.
Myn heer Alexander, met oorlof, dat ik het vraag, Judas.
Ik meinde, gy waart in den Haag Alexander.
Het verwonderd my, dat zo verwonderd te vraagen.
Wel, myn geld?
Bekommer u niet, daar is zorg voor gedraagen.
Dat stelt my gerust.
Ik was niet zonder zorg.
Als ik wat betaalen mag, hou ik niet van de borg.
Ik denk, gy zult hier nu uw bruiloftskleëren koopen.
Dat men hier kan vinden, behoeft men niet om na den Haag te loopen Dat volk, haalt het doch meest hier van daan.
Ik heb een Winkelier tot myn zwaager, 'k verzoek daar by te gaan.
Hy heeft uit Vrankryk, en elders, de nieuwste snoffen, Ook goude, en zilvere brokaade, en alle zoorten van stoffen.
Voor passementen, weet ik een ander man.
Hou doch op, zeg ik, waar pokken praat je van?
Ik de bruigom!
wie heeft u dat in 't hoofd gehangen?
Ik, die zo meenig een kaerel verjaagt heb, zou my van een vrouwmensch laaten vangen!
Al te wys, broertje, het trouwen dient geen soldaat.
De wyven zyn zelden zonder oorlog, als de man in 't veld gaat.
Weg, ed by Google gelukkig door t geval.
het gerucht heeft u bedroogen.
Heeft uw eigen knecht my zo schendig voorgeloogen?
Wat knecht?
ik heb er geen, als die achter my staat.
Hebt gy dat gezegt, Robbert?
Neen, myn heer, ik laat My hangen, heb ik deeze vent gezien, of gesprooken.
Waar toe zo veel woorden den hals gebrooken?
Geef tyd, dat ik u de zaak net verhaal.
't was niet alleen uw dienaar, maar ook uw Korporaal.
zou die schelm zo na Amsterdam zyn geloopen, en dat zonder verlof?
Zo laat ik hem opknoopen.
Zyn naam, hoe was die, hebt gy dat niet gevraagt?
Zyn naam, laat zien, zo myn memorie zo ver toedraagt.
Ik wou om geen zakje dukatons, dat gy die had vergeven.
Ontrust u niet, die kan ik, als ik wil, weeten.
Waarom noemt gy hem dan niet?
dit gaat booven myn verstand.
Wat is 'er aan bedreeven?
ik heb de man zyn eigen hand.
Heeft hy by u ook iets weezen verpanden?
Die schurk, wat hy wint, of steelt, dat verslint hy door zyn tanden.
Hoe verpanden?
nu is uw memorie ook op den hond.
Is 't u vergeeten, waarom dat gy hem heeden by my zond?
Ik myn Korporaal by u gezonden?
Zo laat ik my verbranden.
Zo zyn geheugenis te verliezen!
het is schanden.
De naam van uw Korporaal komt my weer in de zin, slobbert hiet hy, hy was noch besmeerd, en vet van kin.
Wat slobbert?
dat zal die ondeugende schobbert weezen.
Wat heeft u deeze schobbert verteld?
Dat gy na een Doctoor toe gingt, gy zyt zieker, als gy weet.
Of haal een memoriezoopje.
Jou verlies doet my leet.
wat heeft die schobbert hier bedreeven?
Gy hebt ommers aan deeze weerwolf geen geloof gegeeven.
Ik heb meer betrouwen op uw voorzichtigheid, en verstand.
Dat is ook zo, ik gaf hem uw geld, en hy gaf my myn hand.
Aan een vaagebond!
Hoe kan ik myn gramschap weezen houwen!
Waarom dan uw hand, aan een vaagebond te betrouwen?
Ik moet lachchen, om uw raazery.
Booven myn schaade, dryft gy noch de spot met my?
gy word kwaad, zonder reeden.
Ik gaf het geld aan uw Korporaal, pas een uur geleeden.
Wat korporaal!
dit was een spysdief, een schoft, en een vraat, 't is een luishond, die by geval my aansprak op de straat, die, onder 't vreeten, en zuipen, myn obligatie heeft gestoolen.
Maar wie had u met die plug, dat vreezen, en zuipen bevoolen?
Of bragt hy ook een obligatie, die u dat verzoekt?
Neen, maar gast vryheid heeft my daar toe gebrocht.
Docht ik het niet?
Uw zottigheid waar best gezweegen.
Hy heeft van my niets, als dat ik schuldig was, gekreegen.
Hy gaf my ook, daar ik, des noods, meë kan bestaan.
Ik heb hem vernoegd, en het uwe voldaan.
Jv Soldaaten, legt al uw verstand op een beroeste deegen, En daarna op hoeren, smullen, en beestachtig veegen.
Onder de krygslien, regeert meest dit haatlyk gebrek, want daar er tien by een zyn, vind men er zomtyds negen gek.
Vaar wel, soldaat, ik heb myn plicht u gekweeten.
Zoek meer zulke Slobbers, om meë te zuipen, en vreeten.
Ik gaa na binnen, brui jy weer'er na den Haag.
't word tyd om wat te eeten, 'k heb jeukte in myn maag.
't is hier al meê, d'eene schelm zo vroom, als d'and're.
Licht hebben deeze roofvoogels, de buit gedeeld onder malkand're.
Kon ik die Slobbert vinden, dien vermelyde schurk, ik zou hem aan dit spit rygen, als een hond, of een Turk, En laaten hem met brandende zwaavel gaar droopen.
Kom, Robbert, laat ons alle kaaterwinkels uit, en inloopen.
Dit is een van de beste, Robbert, schel, of klop eens an.
Daar is gemeenlyk veel van Janhaagel, in de lubbende kan. En is hy daar niet, zal ik hem elders zoeken.
'k Wou wel om een dukaat, dat ik helder uit de borst mogt vloeken.
Men doet open, zie, dit is een aardig juweel.
MARGO, de deur openende, valt over de drempel, als op de stoep, noch half dronken zynde, ALEXANDER en ROBBERT.
Het geloof ik, is de rechte zuster van dronke Neel.
Sinjeur, reik my uw hand eens, ik ken niet wel opkoomen, ik heb pas half uitgeslaapen, en zo mal leggen droomen.
Alexunder.
Zo vroeg te slaapen, dat geschied zelden met een gezonde kop.
Het doet al, sinjeur, wy staan s nachts te tienen weer op, en zou me by daag niet een uiltje vangen?
Zo liet ik my by nacht liever ophangen.
Nou sinjeur, of jy vryer, leen my uw hand.
Dat gy een vrouwmensch ook zo laat leggen, dat is schand.
Zeg vrouwtje, hebt gy ook volk binnen?
Hy helpt haar op.
Goed zoort, maar 't is jammer, dat wy 'er zo weinig meë winnen.
willen ze niet zuipen, of is de drank niet goed?
Zuipen!
Zo wel als de beste, en ons nat is zoet.
Komt binnen, sinjeurs, ik zel jou uit het paters vaatje tappen.
Robbert, laat ons een oogenblik binnen stappen, ik zie iemand naad'ren, 'k wil voor deeze deur niet zyn bekent.
Ik volg, myn heer, zonder veel compliment.
Negende tooneel. negende tooneel.
FERDINAND, KRISPYN, TYS en DIENDERS.
Myn vrinden, blyft op dit hoekje ons staan wachten Ik zal u door Krispyn laaten waarschouwen.
't aardbeidsloon zal alles verzachten.
Wy volgen, en wachten, op ordre van myn heer.
Nu zullen wy noch een Comedie hebben met Jochem de beer.
Die schurk geld geeven!
Neen, dat is niet van nooden.
Niet een duit, zeg ik, de weldaaden zyn hier verbooden.
Aan zo een bedurven vleeshandelaar geld!
Ik brak hem liever een been, en ik kocht hem een stelt.
Die schurken doen ommers niet, als menschen bederven.
Daar voor zal hy ook genereus van de pokken sterven.
Wil ik eens schellen?
Is de plug maar niet uit.
Dat kan niet scheelen, wy zyn meester van de bruid.
'k geloof ook niet, dat gy 'er u lang meë zult vermaaken.
Haar schoonheid zal my eeuwig doen blaaken.
Ik ben van haar kuischheid zeeker, en onderrecht.
Kom, schel maar aan, daar is genoeg van gezegt.
Op jou gevaar, wat kan het my scheelen.
Daar een bruigom, en bruid is, zal ik braaf op myn kiezen speelen.
dit is jochem, onze vriend.
JOCHEM, FERDINAND, KRISPYN, TYS en DIENDERS.
Kom in huis, vrinden, ik heb voor elk, wat dat u diend.
Myn huis!
Waar toe zo veel moeite te maaken?
Bui, gelukkig door t geval.
Buiten de deur zullen wy wel te recht raaken.
Binnen, ik verkoop buiten geen brood.
Dat vrouwmensch, daar ik u flus geld voor bood, is dat nu te koop voor honderd dukaaten Of anders, wilt gy het my voor niemendal laaten?
Ik laat u keur, voor d'een, of d'and're prys is zy myn.
Dat zal noch voor het een, noch voor het ander zyn.
Het kost my meer, 'k wil met geen schaa verkoopen.
Die my geen winst brengt, mag myn deur wel voorby loopen.
Ik waarschouw u noch eens, laat de prys aan myn keur.
Neem honderd dukaaten, of gy krygt er niet een duit veur.
't is te goed, ik kan het 'er met geen conscientie voor laaten.
't is voor een lief hebber meer waard, als d'richonderd dukaaten, ik wacht 'er flus, of morgen een, die my meer bieden zal.
Ik neem u tot getuigen, vrinden, hy laat my de meid over voor niemendal.
Voor niemendal!
gelyk me dat kan denken.
Wy zyn er voor vermaard, dat wy veel om niemendal schenken!
Dat zal echter aanstonds gebeuren, en geschien.
Dan zal 'er van daag iets gebeuren, dat nooit is gezien.
Weet gy wel, dat gy met geen menschen handel moogt dryven?