floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
In geben musz, diezes poeder sol ihm thun Purgieren.
Und, hoolt mich ter Teufel, genyzen von der kwaal.
Maar myn heer, dat is immers tegenstrydig altemaal.
Wie kan een' slaapend' Mensch wat ingeeven?
't lykt wel scheeren.
De klisteer, hem van onderen gezet, zal zyn ingewand verwarmen, en de logheid van t bloed weezer brengen tot stand.
Mein Herr, ich bin Doktor, kein apotheiker mus mir wyzen, wie man der Kranke mus händ'len und genyzen.
Ich weis mehr den dauzent apotheiker, die nicht haben studiert.
Man ich bin, bai mainer zehlen, auf der Jenische Academie promoviert.
Hört ein mahl, Herr, bemuhe sie sich mit salben und pleister, Und last der Kranke fur uns, wir sint darin grosser Meister.
Men kan wel merken, dat gy de kunst wonder verstaat.
Om dat je zo averechts met de Zieken te werk gaat.
Het is om te lagchen, ik zeg nog, je zult den Man doen kreveeren, zo gy hem met rottige poeijers in den slaap wilt temteeren.
Wie weet of t geen vergiftis, en dan was t mooi verbruid.
Maar de Klisteer komt 'er van onderen in, en gaat 'er zo weer uit.
Dat doet geen kwaad.
Mein Arcanum auch nicht, man das kunt ihr nicht wissen.
Sie binnen ja nicht studiert.
En na dat ik kan gissen, zal uwe studie ook niet veel zyn.
Ja, nee, y hebt neet regt, mijn her is op den Akdemie studiert, dat hefte zelf wat zegt.
Ja, zo als alle Doktoren, die hun eigen Medicynen geeven, Gestudeert zyn.
Ich solt joe weizen, geh wessel hool meinen Breeven Und Siegels, oet der Harbarg, sie liegen in der kist.
Ik wil bold hon lopen.
POEDERSTEIN, KLISTONARUM, PIETERNEL, ANGELIRA, JONKEN JAN, TEWEs, WENDEL, gEURt slaapende.
'ken, dat is maar tyd verkwist.
Ik zeg nog eens, vrienden, als gy den Man kapot wilt maaken, laat hem de poeijer ingeeven, dan zal hy gaauw om een luchtje raaken.
POEDERSFEIN.
Und ich sage, das de Klistier ihm sol thun vergehn.
Och buurman tewes, hoe zel 't gaan?
Nu is 't slimmer als voorheen.
TE OO 16 DESLAAPENDE BOER.
Dat is de waarheid, maar wie drommel zou ook droomen.
Dat de Medicynisten niet beter over een zouden komen?
Dat gebeurt zelden, als er zulke Doktoren zyn, die wat stront en drek.
Die ze zelfs klaar maaken, aan de Zieken geeven, zo als deeze Gek, Die ook zyn eigen medicynen geeft, in plaats van recepten te schryven, Gelyk ze alle doen, die hier op een stroowis komen aandryven, POEDERSTEIN.
Das komt, om das ihr apotheiker die medicynen nicht habt, Und in plats von der rechten, verkierden ingredienten by den and'ren lapt.
Wodurch sie die Kranken ubeler machen, ja gar slimmer.
Neen, de oorzaak is, om dat zulke Knaapen nimmer Doktooren zyn geweest, maar als Kwakzalvers op Theaters hebben gestaan, En veel Menschen om hals helpen of bedriegen, en dan heen gaan In stilte, om niet achterhaald te worden, ja zeker, Zulke Helden zyn maar pesten voor een' eerlyk?
Apotheker.
Wat zagt der matfots!
ich slage dir mit den fochtel um den kopf, WENDEL.
Wet zek jou, mai mastre slaag!
Potshount, ai zel jou klopf in mit de Klister spuit in de oog.
Laat blyven, Wendel, wy tellen zyn dreigen nog minder dan zyn kyven.
17 ZEVENDE TOONEEL.
POEDERSTEIN, kLISTONARUM, PIETERNEL, ANGELIKA, JONKERJAN, tewes, weessel, gerard, slaapende.
Myn heer, ik heb jo de breven in de koffer neet zeen.
Den habe ik sie vergessen, est ist auch nicht nothig, lasz nur stehn, der matfots, vom apotheiker wol der zachen besser wissen, den ich, ein promovierter Dokter, der beroemd is, ont douzend tzeugenissen.
Von bekantschaft der kunst kan seigen, ich hab dauzend Leiten in einer stond.
Mit meinen poeder curiert.
Gy meent zeker met den mond, want in t snoeven leggen de Duitschers voor, dat is hen aangeboren.
Aber ich sol euch by den Collegio Medico aanklaagen, dan seit ihr damit geschoren, es ist kein apotheiker geürlauft, den Kranken zu visitieren, um das er kein promotium hat.
En ik zal aantonen, dat gy 'er nog minder recht toe hebt, versta je dat?
Want gy zyt een vreemdeling, en geen Doktoor, dewyl ik u anders zou kennen.
Nee, nee sol hier kein Dokter wezen, hoe sol men im dan nennen.
Mien her heft jo de breven, man heft ze vergeten, dat is jammer ond schae.
WENDEl.
Wet prat joe, jie bint mof, ai zek joe zwyg, den ai zel jou slae Mit de Klister, dat de Tyfel joe kom hael.
Holt innen, holt innen!
I, der t'under nog toe, men kan mit vechten, jo neet winnen!
Ei lieve, myn Heeren, ik bid maak de peis, en stel je te vreën En doet je best, dat myn Man weer komt op de been.
Ia zeper, vrinden, want dat harge weeren ken toch niet baaten, en men behoorde den Zieken niet zo lang verlegen te laaten.
JONKER JAN. welaan myn Heeren, het is geen tyd om te twisten, maar om te zien, Door wat middel de geneezing van Geurt Jansen moet geschien.
De Dokter onderstelt, dat het door een poeijer moet weezen, En de Apotheker oordeelt dat de Klisteer hem zal geneezen, en om u de waarheid te zeggen, dit laatste komt my t bes te voor.
Het kan ook niet anders zyn, myn heer, al was 'er de besta Doktoor Van de waereld, hy zou 't niet kunnen tegenspreeken, Want daar is onderscheid in de menschelyke gebreken.
Alle ziektens zyn niet van een natuur, dit is een slaapziekte, die men zeit, Dat de Man veel jaaren heeft gehad, en dat is een onderscheid.
Ich sage doch, das 'er nicht geneizen word mit euer Klis tieren, den Diyiraa v' KLUCHTSPEL.
Den ich habe reden dafur tewes.
Wel zo, spreekt met manieren.
En overlegt de zaak, dan raakje misschien accoord, en de geneezing is eer te hopen, als dat je malkaër verstoert.
Ja, dat is beter, en dan zal 't ook duidelyker blyken.
JONKER JAN. een vreemd Heer, die zeker den Slaaper wil kyhen AGTSTE TOONEEL.
LOUIS, POEDERSTEIN, KLISTONARUM, PIETERNEL, ANGELIKA, TEWEs, JONKEN JAN, WESSEL, WENDEL, GEUET, slaapende.
De wensch um goeden dak allemaal, se heb kehoor, dat ier is de Man, die slaap altyd, se wou verzoek of se um iens kyken kan?
Ja, myn heer, daar leit hy, maar de Dokter en Apteeker zyn peonen, Om te zien of ze geen middel weeten voor zyn dioomen.
dat isse bon, as um heb de koet Dok toor en Apotck.
Ja, maar ze waaren eerst de zaak niet eens, dat is de Dokter daar ik van spreek, en dat de Aptoeker.
vindeum ook ier?
Se motte lakke, se vind de Kwakaalf overal, waar de mensch heb de on gemakke.
20 DESLAAPENDE BOER.
Wat zegje myn heer, kwakzalver?
Oui, oui, se heb nog voor de jaar of drie um in Frankryke op de Theatre van de kermis kezie, KLISTONARUM.
Zie daar breekt de bommel uit, zei ik het niet van te vooren?
De bedriegery schuilt meest by diergelyke Doktoren.
ich hab auf den Theatrum kewezen, und das is kein schant, Ich machte da durch meiner kunst an den folke bekand, Und in der fremde must man al zeit durch der gleichen zachen.
Zeiner kunst seigen, om ein grosser roem zu machen.
Aber jetsonder bin ich Doktor, und geneize das jenige, das keiner kan thun, Deshalben must ihr mir nicht fexieren.
Ik kan wel denken, je staat op uw fatzoen.
Ja, jo, warhaftig!
Mien her is tot ein doktor edeggen, hat hi man ziene breven, hi sol ou dat wol oetleggen.
Jou bin de knekte van de Kwekzelf, jou zel zweig, of de Tyffel zel jou 'ael terstond.
Zie, ter tonder nog toe!
holt inne!
Ik wol dat he am galgen was, den hond!
Wakte, wakte!
maak niet de ruus, se sel jou doen hoore, Die Vrinte kan zyn kewees de Kwakzalf, maar nou de Doksterf.
Toore, se weete wel, en um kan de mensch kenees as um niet wil Kyke, um moet de klein beekje verstaan, en niet te groot maak de kerf.
25 tewes.
Dan is Myn heer evenwel Dokter.
LoUIs.
Oui, oui, kewis en zekre, um isse Doktre, um isse Barbier, um isse Aptekre.
Um isse tout le Diable!
Se wil um niet affronteer.
Dat heb ik niet geweeten, maar als gy waarlyk Dokter zyt Myn heer, verzoek ik verschooning, laat ons dan vriendschap maaken, want wy kunnen malkanderen dienst doen in veele zaaken, indien gy de mode van ons wilt volgen, en schryven recepten in plaats van medicyn Te geeven, zult gy onder ons in grooter achting zyn.
Wohl an, das wil ich thun, und meiner medicine nicht mehu geben.
Da ist mein hand, last uns als guter Freunden leben.
Zie zo, dat luwt.
pardi, um make de koete Frind, se bin blyd.
JONKER JAN. en ik meê dat mogen wy wel met een vreugdgeroep bevestigen, alle te gelyk.
Hoe zé!
GEURt, door dat geroep wakker wordende.
Wat seldrements leven is dat!
Jelui raast of je bent bezeten, wie duivel zou op dat gewelt het slaapen niet vergeeten.
Myn man is wakker, welk een vreugd!
Dat is waarlyk door t geroep van hoeze gekomen.
Welk een wonder!
Buurman, welkom uit je droomen.
Pardi!
dat isse klukte, dat se juist ier bin, as de Man word wakk', wESSEL.
dat is jo nen bliedschop, he!
Te Tyffel!
Det hef de krekt van de Klister gemak.
Wel man, wat bin ik bly, dat je wakker bent!
GEURt.
Wel is dat wonder?
Je lui maakt een leven met een vreeslyk geschreeuw daar onder.
Wie zou daar door kunnen slaapen.... Maar waar komt al dat volk van daan, wat wil dat zeggen? PIETERNEL.
Hoor man, ik zal t je doen verstaan.
Ik had de Dokter en Apteker ontboon, die als het kon weezen, van de verdrietige shaapziekte zouden genezen.
En deeze Fransche Heer had van jouw slaapen gehoord, En kwam om een kykje.
Maar de Medicynisten waren.
Zy hadden eerst rusie, doch nu zyn ze weer Vrinden, en al les is in orden, en daar ben je wakker van geworden.
Zo is 't en ik bin jouw Buurman Tewes, en dat is Jonker Jan, die naar je Dochter staat.
Je Vrouw heeft het hylik al toegestaan, en als jy 't daar niet by laat.
Vigstiues behoort tot kluchtspel.
Hoe, Jonker jan, neen die krygt myn dochter niet, die Jonker Is niet van ons soort, en een al te groote Pronker.
PIETERNEL Maar Vader, hy zal ons wel in eere houden, en ik heb ze hem toegezeid.
Laat dat zo wezen wyf, je weet immers hoe de zaak leit, wy kunnen het niet toestaan.
JONKER JAN. ei, geurt Jansen, laat u bewegen, en sta ons Huwlyk toe, uw Dochter is my ook genegen, wy verzoeken beiden, dat gy medelyden met ons hebt en ons verhoord.
Ja Vader, ik bemin den jonker, maak ons dan gelukkig door een woord.
Warhaftig und got her, si mussen dieser trouw nicht brechen.
Das sol ein schon paar geben, des kan ich euch versprechen.
Zo is 't en ik kan niet anders zien, dan dat u Dochter door dit trouwgeval In staat geraaken, en een Vrouw van aanzien worden zal.
Asse de jonkre fraag om die Doktre, se bid dat ze um wil kceve.
Um lyke de brave er, laat um alle bei ensemble leeve.
Maar luister vrinden, het is een wonderlyke zaak, en als ik de reden zegge, waarom ik er zwarigheid in maak,... .
Zult gy my gelyk geeven.
Ik zou dit niet eens openbaren Als het geval my niet noodzaakte, maar nu moet ik my verklaaren, dit Meisje is myn Dochter niet, schoon zy het zelf niet weet.
Zy is hier als een Kind van twee jaaren by ons besteed.
Men zeide dat ze nog een' Vader had uitlandig, toen de Moeder kwam te sterven, en dat ze van haar Ouders nog veel schatten moest erven.
Maar na dien tyd zyn zekerlyk de Vrinden, en ook mis schien De Vader gestorven, want ik heb 'er niet weder van gehoord of gezien.
En dewyl ik by die Vrouw geen Kind'ren had, heb ik ze voor myn Dochter gehouwen.
Maar ik heb de magt niet om haar uit te trouwen Want als de Vader of de Vrindeu weer opdaagden, was ik er mee gebruid.
Zie daar de reden, waarom ik vast blyf by myn besluit.
Das ist warhaftig eine sonderliche sache.
Zo is 't, en ik kan den Man daar in niet tegenspreeken.
Wel is het meuglyk, dat my dat nooit is gebleken!
Ja het is zo, als myn Man daar heeft gezeid, maar ik vind in 't huwelyk met den Jonker geen zwaerigheid.
Want is zy van een braaf geslacht, hy is ook niet van de ringe Boeren, en dewyl zy hem zelfs bemind, kan men niet zeggen, dat wy haar vervoeren.
Het is evenwel onze pligt haar Huwelyk niet toe te staan, Voor dat ze meerderjaarig is, en dan haar' eigen zin heeft gegeven.
Iouia.
LOUIS, fleauw wordende.
Ok, ok!
Je voel een beekje de flaauw.
Een stoel, een stoel, myn heer schynt mislyk te weezen.
Mien her sen poeder, sen poeder WENDEl.
No, no, de Klister, de Klister!
Halt smaul, da ist nichts zu vrezen Es ist einer swache, 'er bekomt schon wieder.
Hoe is 't myn heer?
De Man schynt wat ontsteld te wezen.
Wel dat spyt me zeer.
Maar ik zie, hy begint zich weer te roeren en te leeven.
Ei maak wat ruimte, om hem wat ademtogt te geeven.
Se bekin een beekje beet te word, se bin wat te onstel.
Se keloof die Meisje isse myn dochter, se zel um de keval vertel.
Se bin veel jaar kewees in de vojage uit de landte, als se ma Femme is kestorf, en ze heb naderhante Kehoor, dat de Kindje was besteed, maar ze wiste niet Waar ze was, om dat ze nok keen van mes Amies heb keziet, want ze bin op de reis om weer te kom uit de Frankryke.
En hoor van de Man die slaap altyd, se besluit om eerst te kyke, En dan te kaan na de Haag.
Hiette niet de Meisje Angelique?
GEURt B5.
De slaapende boer.
Ja, dat is Haar naam, en tot een klaarder getuigenis, zal myn Vrouw je een briefje laaten zien, waar op het staat geschreven.
Dat is 'er ons by gegeeven Daar is 't Myn heer, toen ze hier besteed wierd.
Wat onverwacht en vreemd geval!
Zie daar de slag, die al myn hoop veryd'len zal!
oui!
um isse myn Dochtre, kom hier myn Kindte!
Dat ze jou omhels, ze bin bly dat ze jou wedervinte!
Je bin jou Papa.
Myn heer, ik ben ten hoogste verblyd, Dewyl myn hart my verzekert, dat gy myn Vader zyt, POEDERSTEIN.
Pots dausent!
das ist ein seltzamer geval!
Ja wel byzonder.
Zie daar, ik staa te kyken als een Gek, welk een wonder!
Een dubble vreugd voor ons, myn man wakker, en myn heer Komt hier zo by geval en vint zyn dochter weer.
Myn heer, ik wensch je geluk, dat niets die vreugd mag stooren.
Mir auch so Herr.
27 tewes.
En ik meê, dat laat zich hooren.
WESSFL.
De Jongfer vind ein' nyen Voder, dat 's zo potsierlyk as het jo wezen kon.
Jis, jis, de jong Mylady heft de Fadre weer kevon.
Se dank jou allemaal.
Se zal jou, myn kocie Man, tegen morge, Betaal voor al de kost, voor de moeit en de zorge Die um heb kemaak an myn Dochtre, maak um maa de reek.
Je zel um voldoen, masoi, dat niets an, kebreek.
Heel goed Myn heer, wy zyn daar wel mede te vreden.
En dewyl de zaak zo wel uitvalt, hebben wy groote reden Tot blydschap, daarom verzoek ik, dat je lui zo lang vertoeven meugt, dat we een helder drinken op deeze dubble vreugd.
Ho julfus!
Geef eens wyn... hoorje wel, laat me zo lang niet roepen.
Wi sult wien hebben!
Ik de tunder nog toe, wat wil ik soepen.
Daar word wyn gebragt en ry drinken te saumen, PIETERNEL, geevende aan Wessel en Wendel een fles.
Daar Jongens, drink ook eens lustig op het goed succes.
WESSEL, grypende de fles.
Ei, noe wolt wi freulik sien!
Ja, jou heve uit de gles.
Nee, nee, da mot man de moel no zetten, dat zol joe gelten.
Gedronken hebbende geeft by de fles over aan Wendel en zingt, kloos Harmensen bad ne jonge Deerne, de bups van moel on von pooten was, maar k wolse jo neet, ik zoep te geerne Wien is zo goet as geld in der tass.
wat sunt wi lustig Tegen Wendel die al voort drinkt.
Holt inne, holt inne, sintfelten!
Dou soupste al den wien oet.
No, de bottel se is niet good, de wain se kom niet in de hels.
Noe, noe, avoes mien goeter Moot.
PIETERNEL tegen Louis.
Maar myn heer, ik ben nieuwsgierig, hoe je 't nu zult maaken, met je Dochters hylik, by deeze verandring van zaaken?
Pots dauzent, ja, das ist eine sache, da man von sprechen moet.
Der Jonker schynt ein hupser mensch, und da das Madlein im liebet, waere es nicht goet, dat sie ihm verliezen solte.
Myn heer, kan daar nog niet van zeggen En zal zekerlyk de zaak eerst eens willen overleggen.
Zo is 't, maar de Heer van Vrankryk heit flus nog voor de Jonker gebeën, en kan hem nu gelukkig maaken, het staat nu aan hem alleen.
En digines houwens KLUCHTSPEL.
En wat Jonker Jan betreft, het is een braaf borst, en van goeije ingratie.
JONKER JAN. Heeren en vrinden ik ben u verpligt voor uw vrindelyke recommandatie, en ik hoop, dat Myn heer my niet zal berooven van dat geluk, Maar door een gunstig woord zal redden uit al myn' druk.
As um bin de brave eer, zo asse de Vrinte zekken se zel jou maak de Zoon, en laat de huwlyk voltrekke.
JONKER JAN myn heer ik twyffel niet, of gy zult zien dat ik uwer waardig ben.
Gedoog derhalven dat ik met dankbaarheid deeze gunst erken.
Hy valt hem te voet.
Om sta oppe, se wens um dan geluk met ma Fille, POEDERSTEIN.
das is zur ehren.
Ich wensch euch geluk, jonge Leiten.
GEURt, PIETERNEL en KLISTONARUM, te gelyk.
Wy ook, leert lang te saamen.
JONKER JAN. ik dank u vrinden en Heeren.
Noe, dat wunsen wie ouk, ont wollen t besloeten mit nen goeden teug.
Welaan Vrinden dewyl ik my over twee zaaken verheug, zo laat ons te saamen nog eens helder klinken, en op 't welzyn van dit paar, en d'ontwaakten Slaaper drinken.
KLIS 30 de slaapende boer, enz.
Welaan op deeze conditie drinken wy dan meê, en sluiten met de roep, waar door de Slaaper ontwaakt is.
Alle te gelyk.
Hoe zé?
De gaauwheitt.
BET blyspel.
Nu te LEYden, gedrukt voor de leydse en haagse schouwburgen.
Aan den HEERE B. kunstbeminner der tooneelstoffen.
Gy die in Koopmanschap, in kunsten, en in Zeeden, als in de Burgerplicht, en t Recht, weet voor te treeden, en het Tooneelspel kunt behandelen na de kunst, leend, voor een korten tyd uwe Oogen, oor en gunst, Om deze Gaauwheit, doch Betrapt, zyn list t'aanschouwen.
Klucht spellen door den Bank, die kunnen niet weerhouwen Of loopen lyn recht tegen regels van t Tooneel, doch in het eene min, en in het audere veel.
Laat dan myn Zanguimph in dees stof u niet mishaagen, Maar wilt de fouten in dit Kluchtspel onderschraagen, wyl t Pronkt met uwen naam, door t heele rond bekent, zoo rend het met Uw hulp, tot aan des Weerelts endt.
J. V. rondorp.
ALBARTUS, vader van Izabelle.
IZABELLE, dochter.
Altartus.
ROBBERT, dienaar.
S'wammes onder den naam van Sjift, twee gandie knobbert KNEUKEL, onder den naam van jochem.
van Sjerk, het tooneel is omtrent het huis van Albartus.
De gaauwheitt betrapt.
Dat is een Koopman steeds vol vreezen, Wiens welvaard op de Zee moet weezen, En van zyn goed geen tyding heeft!
Myn knecht is zeker onbeleest, Die my doet wachten, ongebonden, ik had hem na het Y gezonden, Om daar van Schippers te verstaan, Hoe t met myn schepen is vergaan, nu zit hy by de wyn, of motten, Of by een soort van Labourlotten, Of wolven, die, ontrent den Dam, Gestadig loeren op een Lam, En dat met valsche steenen kraken.
De Schout moest daar een eind van maken, dan ging by meenig Koopmans knecht, den Handel goed, en wagen recht.
Maar, daar komt Robbert aangelopen.
ALBERTUS, ROBBERT.
Wel, mag ik nu het beste hopen?
En goeden Vriend, Heer, die ik t vroeg, Ja, die ook weende, en niet en loeg, Had van een Kapitein vernomen, Die zelve tegen was gekomen Een Schipper, en die Schipper weder verklaarde, op zyn trouw en eer Dat hy een Stuurman had gesproken, Die had zyn oogen toegeloken, En had gezien een derde waak, Die derde waak, een Spaansche kraak, En op die kraak daar was een Kaerel, die had gehoord, dat er een Schieman, heel verstoord, voorby een Kokje was geloopen, Waar van de Zwabber kon ontknopen, Dat al uw Schepen zyn vergaan, Dat deed dien vriend aan my verstaan.
Wie of ooit zotter dingen hoorden!
Verklaar my hier met waare woorden hoe 't met de Schepen staat van myn.
Wel, dat zy t'zaam gebleven zyn.
zyn zy gebleven!
Maar heeft hy u niet opgegeven Het landt, of strandt, of waar het is?
Wel ja, op 't Eiland pannevis.
De hel had nimmer zulke landen, wie hoord van vis of pannestranden!
De helder, tessel, t vlie.
Hy noemden t pannevis, myn Heer.
Weg, t zal de vlakte Pampus weezen.
ROB BETRAPT.
Ja 't water was noch niet gerezen, zo dat daar bleef de heele vloot.
Wel nu, dat stild myn droeven noot, dan zyn zy in behouden haven.
Kom, laat ons dan het hart eens laven, een rok, een slok, en koonen vol.
Noch niet, maak my de kop niet dol.
Neen, eerst te deegen noch vernomen, Wat Schepen daar zyn in gekomen, en wat de lading is, en naam.
om uw vrekheid ik my schaam.
'k zeg, Robbert, wil my niet verstooren, maar gaat het ras en bondig, hooren.
ALBARTUS, zabel.
Eeft weer dien lompen bloed, Robbert, gedaan, dat u stoot tegen t hert?
Laat Vader hem dan doen verhulzen, Met al zyn vlooyen en zyn luizen, hy is my meê vaak tot een kruis.
ALBERTUS.
't Kwaad dat hy nu doet is abuis, Gekomen door kwaad onderrechten.
Waar vind men nu doch trouwe knechten by Kooplien van een jonge stand?
Al 't zaam meest van een haár en wand, En Meesters in het Trukken, troeven, En spelletjes van luie schroeven, als Dam, en Schaak, en Hoorenspel, die zulks niet kan, die leest niet wel.
Wat zyn er kunsjes al gebrouwen, Door Koffihuizen, in ons landt.
En daag'lyks word noch voortgeplant Hun nieuw practyk, en lompe prullen, Daar zy hun leege zak meë vullen.
Zo lang dit in de losbols leid, ik onze Robbert niet versmyt, al is hy dom men mag hem houwen by geld, en alles toevertrouwen.
Maar heeft hy dan noch niet verstaan, hoe 't met uw Schepen is vergaan Of zy zyn in behouden haven?
Daarom is hy nu aan het draven, na 't zeggen zyn zy dicht aan 't zinnen.
Heer Vader, wel, dan ben ik bly, en kan myn vreugde naauw inbinden.
Nu kunt gy leven, trots uw vrinden, en vyanden, dat is gewis.
Daar komt uw knecht, zie ik niet mis.
ALBARTUS, IZABEL, ROBBERT.
Omt gy nu goede tyding zeggen?
Op Pampus zyn zy blyven leggen, Klaas Lolling heeft het my gezeid.
Voor eerst, het schip de Mellikmeid... albartus.
Maar, Robbert zou het waarheid weezen!
Heeft Klaas de Seel wel recht geleezen?
En zou de Melkmeid binnen zyn?
Digitized by CROOBERTAPT.
Sla je dan geloof aan myn?
'k zal u van vreugd een kleed doen maken.
Maar zeg me eens van wat voor Laken?
Dat stel ik in uw eigen keur.
Neemt het vry van de nieuwste sleur, Gemengeld, ik zal t laten boorden, met groene en met geele koorden.
Gantsch lichters dat is na myn zin.
Wat lading heeft de Melkmeid in?
Die is vol Apen, en vol Simmen, een kan 'er tot aan 't topzeil klimmen, trots Scheele Wouter, of zyn maat.
Dan zit 'er noch een in den Raad Die Vlag en Wimpel in kan rapen.
Een is 'er van de oudste Apen, die netjes de Pools hooghte kykt, dat is een Aap die jou gelykt.
Ja wel, wat zal me noch gebeuren... maar laat ik me om geen gek versteuren.
Dan t schip, de Izabel gekroond.
ALBARTUS tast in zyn zak, dog geeft niets.
Die tyding blyft niet ongeloond, dat schip, schoon of men t wou verbloemen, dat moet ik myne dochter noemen.
Het leven is een blaas vol winds, en tweemaal is een mensch ook kinds, Waar door myn baas hem gaat vertasten.
Dat schip dat voerd drie groote masten, zyn dochter kan voor sloep pas gaan, daar geen bezaansmast in kan staan.
Men gaat het met die naam zo dopen, als 't schip zal van de helling lopen.
Maar, zeg, wat heeft het van deez' tocht Voor schoone lading mee gebrocht?
Tabak, en zuiker, specereyen Waar van men hier kan verf bereyen.
Dan is 'er 't Schip Sint Rokus staart, en 't Schip Sint Jurrien te paart.
Het schip Sint Jonas Wallevisse, en dan Sint Andries zyn abdisse.
De Moddermolen in het riet, en t schip, genaamd de Sint Magriet.
De Groenvrouw, of de Sint Komkommer, en dan het nest van sinte klommer.
Het schip Sint Bartelt zonder vel, en de gekroonde Izabel.
Nu zult gy immers, zoude ik hopen, het een of t ander voor my kopen, ik werd vast ouder alle daag, en kryg van Jongmans geen gevraag.
RROB BERt.
Dat s waar, zy zeggen, ja, die Vryster Haar Vaader, die is arm en byster.
Dus, Heer, is het een goede raad, als dat gy haar opschikken gaat, en koopt haar dan een paar Pendanten, Wat paerlen en wat diamanten, wat zyde Stoffen, tot een kleed, Zy zal dan altyd zyn gereed Om u te dienen, op te wachten, Niet waar?
ja, zeid zy.
Neen, zy lachte.
Vigsinas b009ro 11betrapt.
Dat doet zy wis van vrolykheidt, in haar en is geen olykheidt, jy laat heur al te flordig lopen.
Wat wilt gy dat ik u zal kopen?
Spreek nou, nou is t de rechten tydt, zoond datje nu niet lui en zyt.
Myn Vader, koopt my daar ik mede My kan gelyk geadeld kleeden, 't ontbreekt u immers aan geen Schat, gy zyt zo ryk als een in Stadt.
Dat 's waar, daar heeftze wel gesproken.
Myn dunkt je komt me zo bestoken, dat ik wel rezolveeren zou.
Kom Robbert, kom, gaat mee in het weg gaan, trele Izabel Robbert te v. en luisterd hem wat in het oor.
Wat nou ja, Izabel, ik zal 't wel maken, dat jy zult aan wat moois geraken.
Heer, gaan wy niet dicht by de Beurs, albartus.
Wel ja, daar is wel t meeste keurs.
Zo doet het wilt wat rasjes keeren.
Ik zal zo doen, na u begeeren, En stellen u in t kort te vreën.
Vaar wel, Jussioum, daar gaan wy heen.
U zal ik mede, als Antonette, Met pracht myn kapzel laten zetten, trots de schoone Emmerens.
My kleeden na myn hart, en wensch, Om in 't Zalet, en op de Baalen De alderhoogste prys te halen, 'k Wed de eene Edelman, of de aar, My haast verzoekt tot wederpaar.
WAMMES, knobbert.