floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Weet dat een braaf Soldaat daar zelde toe geraakt, Maar die door gelt, of goet, of vrienden kan flatteeren, Die ziet men in het velt met ampten triompheeren Want by aldien, men wierd door daaden geavanceert, Ik had van over lang wat meer gemeriteerd.
'k had nauwlyks veertien jaar, of vyftien in het leeve Doen ik my voor het Land ging in den dienst begeeve, en 'k heb gelyk een held, verwoed, en onverzaagd, Tot dienst van 't Vaderland, myn lyf, en bloed, gewaagd hoe 't waarheid is, men diend' nog wel te swyge EP.
Die d'haver heeft verdiend, ziet menze zelde krygen.
ROMBOUD.
'k heb ook van over lang veel slaagen by gewoont Gelyk ik heb verhaald, en my altoos getoont Gelyk een braaf Soldaat, waar door ik heb gekrege Veel wonden in het lyf, dog daar 's niet aan gelege Want een die is gemaakt tot dienst van 't Vaderland Myn vriend zoo tubelieft, rykt my uw waarde hand Ik BOERE VREUGD.
Ik zal udaatelyk, myn wonden laaten tasten.
Jy luy bent waarlyk twee kloeke, en dappere gasten.
Maar wyl de tyd is om, dat wy verbonden zyn, zoo kreegen wy verlof van onze Kapiteyn.
Zie daar is ons kongê dat hy ons heeft gegeeven, nu meenen wy tezaam gerustlyk te gaan leeven.
Ik kryg voor jou luy twee zoo veel geneegentheid Dat zoo het waarheid is 't geen gy daar even zeid, En by aldien gy zin hebt, in den echt te treeden, ik deeze meysjes graag aan jou luy vil besteede En ik geef ieder kind, tien duyzend guldens gelt Contant ten huwelyk.
ROMBOUT, ik sta 'er van verstelt, ROMEOUD, STEEVEN.
Indien wy waardig zyn te worden uwe zoonen, zoo zalmen eeuwiglyk u dankbaarheid betoone Wy kunnen 't boere werk nog tamelyk wel doen.
Wat zegt gy kinderen?
kom geef elkaar een zoen.
MAART E. als 't moertje toe wild staan, ik ben daar mee te vreden AAPje.
Dan wil ik ook zeer graag met hem in t huw'lyk treeden.
Ja, ja, als ik 't versta, zal 't moertje wel verstaan.
MAARTJE, jaapje.
Wel daar op neemen wy hun voor ons mannen aan.
't is myn gewoonte niet jou vaartjes woord te breke.
FLORIS Wie heeft van vreemder zaak zyn daagen huyzen spreeken?
Wat mensch heeft ooyt gezien, dat men op eene dag drie Digitized by google.
33 drie dogters uyt een huys ten egt besteeden zag?
Kom laten wy te zaam, om meerder vreugd te smaaken, een algemeene dans voor ons vertrek gaan maaken.
Een dans van boeren, en boerinnen.
Digsitras, o!
De tRIOMFEERENDE MEDEMNNAAR, in het KUNSITALEIS BLYSPEL.
Versierd met verscheide veranderingen van Tooneelen, zang, dans en konstwerken.
AMSTELDAM, by de erfgen van J. lescailje, op den middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1706.
SIBIUIHEEK!
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, al soo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys A ende Oude Mannehuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaet, dat sy Supplianten, sedert eenige Jaten hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 19.
September 1684, waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Werchen, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde Octroy of privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireeren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van hunne respective Godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt en ten Toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadtucken van anderen, haer luyster, soo in taele als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx na den 19.
September 1699. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onderdanig versfoekende, dat wy aen de Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, gene liefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en autorityt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteeren, ende octroyeeren, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Wercken, in t geheel of ten deele naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onse landen te brengen, uyt te geven ofte verkoopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer in boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officiet, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetsen daer t casus voorvallen sal, het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroje alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
Werken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel, en sonder eenige Omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsz.
Werken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles opipene van het effect van dien te verliesen, en ten eynde de Supplianten desen onse Octroje ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aengaen mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rusteiyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage, onder onsen groote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste May in 't Jaer onses Heeren en Zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
De Regenten van t Wees en Oude Mannenhuys hebben, in haar voorsz qualiteit, het recht van deze Privilegie, voor dit Blyspel, vergund aan de Erfgenamen van J. lescailje.
In amsteldam, den 20.
AAN DEN HEERE AKOB JAN GLIMMER.
Myn heer, wy komen, met alle eerbiedigheid, aan u eed.
Opdraagen, de TRI OMFEERENDE MEDEMIN NAARSIN t KONSTPALEIS, zynde een Vervolg van onzen Toets der Minnaars in het Konstpaleis, van Fenix, t geen de eere heeft van door zyne veelvuldige Veranderingen, behaagelyk te zyn voor de Aanschouweren.
Dit heeft ons aanmoedigt, om dit vervolg, ten diensten van den Schouwburg, onderhanden te neemen en op te maaken.
De schikking van dit blyspel is al leen daar naar gericht, om, met reden, alle de veranderingen van het Konstpaleis te vertoonen, t geen de Koning Clordiaan, na de dood van Fenix zyn Gemaalinne, met veel nieuwe Konstwerken had vermeerdert.
Deeze, bestaande in veele Sieraaden, Gezangen en Balletten, in het verwisselen van verscheide Tooneelen, met oopene Gordyn, voor het gezicht der Toezienderen, die in het eerste Stuk niet vertoond zyn, willen wy hoopen, Myn Heer dat niet minder zullen behaagen als het voornoemde, en indien dit aan uw eed.
liefde tot de Dichtkonst een sins genoegen kan geeven, zal YVER, waar DOOR DE KONST BLOeid, by ons niet verflaauwen, te meeren nu gy ons de Eere doet van deeze Opdragt aan te neemen, dat ons stoffe geeft van altoos te blyven, myn heer uw edt.
Allerverpligtste Dienaars, onder de Zinspreuk, DOOR YVER BLOeID DE KONst.
CLORDIAAN, koning van Thracien en Achaijen.
FENICIA, dochter van clordiaan en fenix.
CLORDIANUS, onder de naam van Erumédes, gewande Zoon van Hianisba.
HIANISA, koningin van Mauritanen.
ARISTINUS, koning van Dalmatie, weleer bekend onder de naam van Poliarchus.
ISMEENE, onder de naam van Elize, priesterin van Pallas, zuster van Aristinus.
DORINDE, voedster van fenicia.
CILELIA, onderpriesteres in Pallas Tempel.
THIMANTES, vertrouweling van den koning van Thracien.
LAKUS, hoofdman van de lyfwacht.
LEKANOR, vertrouweling van Fenicia en Aristinus.
GOBRIAS, hoofdman van Aristinus zeevloot.
GELANOR, dienaar van Aristinus.
2 SGEVAANDE GEESTEN.
VENVS.
REI VAN ZINGENDE EN DANsENDE.
Deuren van den dag.
Gevolg van Hofstoet en lyfwachten.
Het Tooneel is buiten, en in 't Konstpaleis van Thracien.
De tRIOMFEERENDE MEDEMINNARS, blyspel.
GOBRIAS, LEKANOR.
GOBRIAS.
Dat was t geluk my goed, dat, na my t onweer scheide Van myne meesters vloot, gy, met uw schip, my preide, en noch te meender, toen ik daar vond myn konings vriend, die in t geheim zyns mins zo trouw hem heeft gediend.
'k Had last, indien ik van de vloot kwam af te raaken, en 't eerst hier lande, my, aan u, bekend te maaken, op dat lekanor my mogt melden in wat staat haar zyn Prinses bevind, en wat hier ommegaat.
LEKANOR.
Ik dank Neptuin, die my op zee u deed ontmoeten.
Mogt ik by Gobrias Prins Aristinus groeten, myn vreugd zou grooter, en myn zorg veel kleender zyn.
Prinses Finicia, die laast, naar allen schyn, met erumédes zich in 't huuw'lyk moet begeeven.
Door 't koninglyk bevel, ondanks haar tegenstreeven, Zou hoopen door zyn komst te ontgaan dit trouwgeval, 't Geen anders licht door dwang zyn voortgang neemen En, ongetwyfelt, was zy al in de echt verbonden, 't zal.
Had Hianisba aan den Vorst geen brief gezonden, verzoekende, dat toch die trouw niet zy verricht Voor haare herwaarts komst, om reden van gewigt.
En mooglyk is zy reeds vertrokken naar deez' stranden, en kon, wyl we 'er en wind haar diend, in 't kort hier landen.
Indien uw Vorst voor haar niet hier komt, is 't gedaan.
De wind is goed, myn Heer.
Ik heb u doen verstaan, op welk een hoogte dat de storm my van hem wenden.
Ik twyfel niet eer dat den dag zal zyn ten enden, kan hy met zyne vloot geland zyn aan deez' kust.
Maar, stellen wy het hart van zyn prinses gerust, breng my ten hoof, dat ik myn dienst haar aan mag binden.
Ik twyfel, Heer, of 't daar wel veilig kan geschieden.
Ik heb met voordacht u in deeze plaats geleid, Daar zulks geschieden kan, met meerder zeekerheid.
De Tempel, die van ver zich opdoet voor uw oogen Waarin een Priesterin, van ongemeen vermoogen, Haar woonplaats houd, is die van Pallas, en Diaân, Daar komt de Ryksprinses meest alle morgen gaan, En stort, voor 't hoogaltaar, haar vierige gebeden.
't Gewoonlyk uur genaakt dat zy zal derwaarts treeden.
Hier kunnen wy bespien gelegenheid, en tyd.
'k vind goed, u ed'le ziel, uw voorzorg, en uw vlyt.
Maar myn nieuwsgierigheid tracht u iets af te vergen.
Is 't van uw Vorst?
spreek vry, ik zal u niets verbergen.
Na dat de Vorst zyn vader by de Goon Gerust was, die weleer hersteld wierd op zyn troon Door uwen koning, wierd myn Prins ten troon verheven.
Maar door begeerte en lust tot reizen aangedreeven, liet zed by Google MEDEMINNAARS.
3.0 Liet hy de koningin in handen 't ryksgebied.
'k heb u verhaald wat daar, in dien tyd, is geschied.
Hoe zy, eer dat de Prins in 't ryk kwam weer te keeren, haar zoon alleen niet, maar ook dochter moest ontbeeren, Die schelms door Polidoor wierd uit het Hof geschaakt, En t'zaam om 't leeven, zo 't gerugt zegt, zyn geraakt.
Nu wenschte ik wel dat gyme in 't breede eens woud'ren.
verklaaren.
Den oorsprong van myn Vorst zyn liefde, en wedervaarden.
Wel aan, 'k zal u voldoen, myn heer, zo ver ik kan. De Prins Licogenes, een trots staatzuchtig man Een Thraser van geboorte, uit vorstelyke looten, De magtigste in het ryk van zyne tydgenooten, wierd, in 't hoogmoedig hart, door staatzucht, zo verblind Dat hy Fenicia, den Vorst zyn eenig kind, Verzoeken dorst ten echt, om aan de kroon te komen.
De Vorst, die dit verzoek niet wel had opgenomen.
Heeft, vol van gramschap, hem de Ryksprinses ontzeid.
Licogenes ontstak in heete toornigheid, is heimlyk uit het hof, en uit de stad geweeken.
Om de ingebeelden hoon, hem aangedaan, te wreeken En bragt, na weinig tyds, een leger in het veld, Terwyl de Koning, van Fenicia verzeld En t hofgevolg, zich kwam in t Konstpaleis onthouwen, t Geen eertyds Fenix, zyn Vorstin, had laaten bouwen, Maar na haar dood, door hem, vergroot met meerder GOBRIAS.
'k hoop de eer te hebben dat te aanschouwen, door uw gonst.
'k hoorde in Dalmatie daar wond'ren van gewaagen.
De Vorst dan wierd in t eind, gewaarschouwt, voor de laagen van zynen vyand, die wreedaardig, naar zyn kroon, Zyn kind, en leeven dong, dies heeft hy op ontboon, en liet zyn lyfschutbenden, en trouwhartigste oorlogsschaaren, die aan de zeekant legt, by t westeind van de stad, Daar vrouw Dorinde alleen den vrijen toegang had, Om uit en in te gaan.
't Gebeurde, na drie dagen, Dat zy een vreemde maagd, erbarmlyk hoorde klaagen, In Pallas Tempel, die, beweenende haar druk, haar kenbaar maak te haar rampspoedig ongeluk.
Dorinde, in t einde, met Lavinia bewoogen, Kreeg van den Vorst verlof, geneigt tot meëdedoogen, datze in den dienst wierd van de Ryksprinses gebragt.
Daar speelde zy haar rol zo konstig, naar de kracht Van t sneedigste vernuft, dat zy, in weinig wecken, den prys, van t jufferlyk gevolg, heeft weggestreeken En van Fenicia als zuster wierd bemind.
't Geschieden op een nacht, wanneer de Vorst, gezind Te slaapen op 't kasteel, zich had te rust begeeven, En maar Lavinia alleen was opgebleeven By haar Prinses, tot in het midden van den nacht, Dat vier vermomde, sterk gewaapend, onverwacht Ter deure indrongen, om Fenicia te schaaken.
Lavinia, zo dra als zy hen zag genaaken, Sprong op, en rukte, met verwonderlyke vaart, Een van de schelmen uit de handen 't schild en zwaard, Heeft drie van deeze vier stouthartig om doen komen, Vervolgde de ander, die de vlugt reeds had genomen Tot aan de slaapplaats van den koning, die, van vier Verraaders, desgelyks besprongen wierd.
Zy, fier En dol, gelyk een leeuw die brullende is aan t woeden, als hy gevoeld dat kop en hals en lenden bloeden, t Getal zyns vyands niet ontziet, maar in den nood, Verscheurd al dien hy vat, zyn wraak wil, of de dood, zo vloog zy op hen in, daar zy den Vorst ontzette Op t punt van sterven, en dat gruuwelstuk belette.
En noch twee schelmen, wyl de wacht raakte in t geweer.
Die de andre boeide, met haar sabel sloeg ter neêr.
gitized by Google MEDEMINNAARS.
Zulk een Heldin stapt ver verby der helden schreeden.
Gy zult straks wie zy was wel hooren uit myn reden.
Na dit geval, terwyl de koning zich herstelt, keerd zy op t snelste naar Fenicia, en meld haar, in het kort, hoe zich de zaak had toegedraagen.
Dat al de schelmen zyn gevangen, of verslaagen Dat zy een man was, uit een koninglyke stam, Die hier in Thracien, om haare schoonheid kwam, en, zich in mansgewaad, haast nader zou ontdekken, Maar nu in t heimelyk wilde uit den burgt vertrekken, t werd stil geschieden eer noch t morgenrood verscheen.
De koning, eind'lyk, naar zyn dochter toegetreen, vroeg waar zy was die hem behouden had het leeven.
Maar geen der Wachters die 't recht kon te kennen geeven.
De een riep, het is geen mensch, maar Pallas zelfs geweest, een ander, dat zy snel, gelyk een vlugge geest, Verby hem was gesnort, een derde, kwam verklaaren, Dat zy, in vuur en vlam, was in de lucht gevaaren.
Waarom de koning, als den oorlog was gedaan, het beeld van Pallas, in den Tempel van Diaan, Ter dankbaarheid van zyn verlossing, heeft doen zetten, Daar zy gevierd word met schelklinkende trompetten.
Inmiddels kwam de Prins, uw Heer, met wond're konst, In mannelyk gewaad, door Vrouw Dorindes gonst, op Poliarchus naam, zyn minnaares te aanschouwen.
Die hy zyn stam en staat kwam te eenemaal te ontvouwen.
Kortom, hy won haar hart, door zyn verdienste en min.
Het ov'rig weet gy, hoe... k zie de Priesterin Elize, t is vergeefs, myn Heer, naar myn gedachten, Hier me'er te toeven, gaan wy haar by 't hof opwachten.
Ismeene onder de naam van Elize, CLELIA.
ISMEENE.
Jeen zoude ik nu den Vorst ontdekken wien ik ben?
Is 't niet genoeg dat ik myn eige rampen ken Daar 't wreede Noodlot my gestaadig meê komt plaagen?
Schoon dit my eenigsins kan troosten in myn klaagen, dat Polidoôr, die my geschaakt had, en op zee Gevoerd, op t oogenblik, als hy op t heftigst stree.
Om myne kuischheid, die gevaar liep van te sterven Zyn leeven, schip en buit, moest door een roover derven, Op welkers kiel myn eer, na t driemaal had gedaagt, Van s roovers opperhoofd, wierd desgelyks belaagt, Wanneer een felle storm en onweer uit zyn handen My redde, en op deez kust zyn zeekasteel deez stranden, Daar ik gelukkig wierd geburgen met de boot, De Roovers, en hun Hoofd, door s konings volk gedood, Die, deernis hebbende met my, myn schoonheid roemde, Als ik me Elize, en t kind eens Sierisch hopman noemde, Met wien ik reisde, en van deez' Roovers, onverwacht, Besprongen in een bosch, daar hy wierd omgebragt, Door deeze schelmen op hun roofschip wierd gesmeeten.
CLEIIA.
't is waar, Prinses, gy hebt my meenigmaal doen weeten Wie dat gy zyt, en hoe gy by Vorst Clordiaan Ontfangen wierd, die, met uw ongeluk begaan, Uw kwam tot Priesterin in Pallas tempel stellen.
Maar, voeld uw hart zich niet om uwe moeder kwellen?
De koninginne van Dalmatie, die t rykken, als weduwe regeerd, beweenende gelyk, uwe, en uw s broeders dood.
Ga haar tot troost verstreken, en wilt den koning dat ge Ismeene zyt ontdekken, want zyn Vorstin is uw vrouw moeders nicht geweest.
Wat wederhoud u?
Is.... gitized by Google MEDEMINNAARS.
CLELIA.
Waar zyt gy voor bevreest?
Wat doet u zuchten?
De koningin myn moeder, En Aristinus, myn doorluchte en waarde broeder.
Ge erinnert my te recht, dat ik in deezen staat, my zelve schuldig maak aan onvergeerlyk kwaad.
Niets moest my liever zyn als 's moeders aangezigte.
'k moest aan den koning, aan Fenicia myn nichte, ontdekken wie ik ben, en myn verdriet ontvlien, om niet te zien, 't geen ik hier blyvend vrees te zien.
Wat vreest gy hier te zien?
Een huw'lyk, tot myn smarte.
Een huuwelyk!
En wiens?
Vertrouwde van myn harte.
Het is het huuw'lyk van Fenicia.
Ik draag, wanhoopende, een verborge minnepyn, aan my alleen bekend.
zelf 't voorwerp van myn zinnen, Prins Erumédes, die myn ster my dwingt te minnen, Is onbewust van 't vuur dat heim'lyk in my blaakt, En zulks is niemant, als u, nu bekend gemaakt.
Wanneer, en waar door, wierd gy tot die min bewoogen?
Door zyne deugden, en t aanschouwen van zyn oogen, eer dat hy was bekend voor Hianisbas zoon, eer hem Vorst Clordiaan, zyn dochter met de kroon Had opgedraagen, heeft deez'vlam begin genoomen.
Ik zag hem dagelyks omtrent den tempel komen, Daar ik hem menigmaal verbaast vond staan, vervoerd in zyn gedachten, als hy, door myn komst ontroerd, My zuchtende aanzag, en met de uiterste eerbied groete, Doch sprak nooit, als ik hem in zulk een staat ontmoete.
Dit schynt my toe als of uw glans zyn hart verwon.
Zulks weet ik niet, maar wel dat toen myn smart begon.
Ook dat hy in dien staat nooit voor my is verscheenen, sints hem de Vorst wou met Fenicia verenenen.
'k ontdek my niet voor ik dit huuwlyk zie volbragt, 't Geen naar de komst alleen van Hianisba wacht, met welkers zuster, dat de Vorst, voor Fenix, paarde In 't heim'lyk, doch zy sturf, en 't kroost dat zy hem baarde, Toen hem zyn Vader naar 't berucht Atheenen zond.
Dit word nu eerst bekend, en gaat van mond tot mond.
heden, 'k heb 't meër gehoord.
Maar gy, die door uw schrander Sint gy hier kwaamt de plaats van Priesterin bekleeden Veel wonderen verricht, daar elk voor staat verstomt, 't geen 't hof, ja zelfs den Vorst gantsch vreemt te vooren Als uw verheeve geest, met listigondervraagen, komt, Verborgenheën ontdekt, door toebereide laagen, weet gy geen middel tot verbreeking van deez' trouw?
Mevrouw ISMEENE.
'k zie Dorinde komt.
De ontrouwe Voedster Heeft haar Prinses verraan, door eerelooze treeken.
'k zalze uw flus melden.
Wilt alleen hier met haar spreeken, en vraagen wat de Bruid deez' morgen heeft belet, 'ken.
Voor 't altaar van Diaan, op te off'ren haar gebed.
DORINDF, CLELIA.
De opperpriesterin, baar medepriesteresse Verlaaten op myn komst.
Ont wykt my uw Meest wat resse?
Digitized by Google MEDEMINNAARS.
Wat s de oorzaak? 'k zag dat zy ontstelt was aan 't gezigt.
Zy scherpt haar geest, om aan een Vraagstuk van gewigt En diepe duisternis, haar onlangs voorgeschreeven, Door t vuur dat haar bezield, opheldering te geeven.
Zy wilde een oogenblik alleen zyp, onverzeld.
Maar, zo t geoorloft is, k verzoek dat gy my meld, waarom de Ryksprinses nalaatig is gebleeven in haaren Tempeldienst?
'k zal 't u te kennen geeven.
'k verwacht haar hier.
De Vorst heeft haar belet gedaan.
Zo als zy was op weg om herwaarts heen te gaan, Kwam hy haar tegen, deed haar hofgezin vertrekken.
Dat hy vergramt was kon zyn weezen ons ontdekken.
'k Vertrok, naar mynen pligt.
Dit kan ik u alleen maar geeven tot bericht.
'k vertrek, mevrouw, op datze aan u de reden Van 's konings gramschap moog in vryigheid ontleeden, Terwyl ik aan Elize ontvouw dit vreemd geval, En zy by 't altaar uw Prinses verwachten zal.
FENICIA, Gevolg van Hofjuffers, d'ORINDE.
FENICIA tegens haar Gevolg.
Laat ons alleen, ik kan uw dienst nu wel ontbeeren.
'k zal met Dorinde, in 't kort, weeromten hove keeren.
FENICIA, DORINDE a FENICIA.
Orinde, ach!
Welk een ramp of my weder naakende is!
De koning heeft my straks, vol van ontsteltenis, en heete toornigheid, iets schamper toegebeten waar van ik de oorzaak noch de rechte zin kan weeten.
Ontrouwe, sprak hy, k zweer, zo gy my hebt onteerd, dat ik, eer dat de zon haar glansryk aanzigt keert beneden ons, en daar een nieuwen dag doet daagen, u zal uw misdaad doen op t deerelykst beklaagen.
'k Vroeg wat ik had misdaan.
Hy trad gram van my af, En zeide snoode Ziel, verwacht in t kort uw straf.
Mevrouw, ik schrik!
FENICIA.
Ik hem onteerd?
hoe moet ik 't achten?
Ik kan dier woorden zin geensins met myn gedachten Begrypen.
Meend den Vorst dat ik my heb misgaan Aan vuile onkuischheid, met wat vorst of onderdaan?
Gy, als myn voedster, weet, al wat ik heb bedreeven.
Heb ik myn stam of naam ooit schandvlek aangevreeven?
Heb ik dien koning ooit, myn vaders bontgenoot Rodirobanus, die dit Koningryk in nood Kwam redden, toen de Prins Licogenes, verwaaten, Naar myn bezitting stond, iets gonstigs toegelaaten?
'k begreep zo wel als myn heer vader, dat een prins Van zo beroemden magt den nabuur allessins, Tot groot naaryver zou verwekken.
Deez'twee stormen Ontkomen, moest, door dwang, myn zinlykheid zich vormen, Om, in deez' vredenstyd, Prins Erumédes trouw Te aanvaarden.
'k heb 't gedaan, en voel daar van berouw.
Waarom, mevrouw?
't is waar, 't kan my niet zyn geweeten.
Vorst Aristinus heeft zyn pligt en woord vergeeten.
U, en lekanor, is alleen t geheim bekend Dier zuivre liefde, en heeft die ooit myn eer geschend?
Zo daar door nu de Vorst tot gramschap wierd bewoogen, Heeft Digitized by google medemINNaARS.
Heeft my een van u tweën verraan en schelms bedroogen.... d'ORINDE.
'k hoop niet dat myn Prinses, mistrouwen heeft op my.
Gy zyt myn Voedster, zyt by my niet verdacht.
Lekanor heeft myn Vader Door loogentaal misleid.
Hy is myn verraader.
Waar 't zo niet, hy had my nu al bericht gedaan, hoe in Dalmatie zyn boodschap is vergaan.
Myn minnaar wist dan klaar den stant zyns Minnaresse, En ik, waarom hy niet tot hulp van zyn Prinsesse Naar Thracien zich spoeid, gelyk hy had belooft, En of me een anders hart ook heeft zyn hart ontroofd.
Het een, noch t ander, zoude ik niet in twyfel trekken.
Lekanor kwam gewis den Vorst uw liefde ontdekken.
't onrecht vermoeden, en des konings gramschap, spruit uit die ontdekking.
Voorts, zo u uw held tot bruid Begeerde, moest hy zich lang hebben hier begeeven.
Heeft hy u sints zyn vlugt wel ooit een brief geschreeven, Of afgezand gestierd tot uw vertroosting?
En Indien ik zeggen zal als ik van oordeel ben, men mag rechtvaardig zyn geveinsde min mistrouwen.
Waarom kwam hy zyn staat niet aan den Vorst ontvouwen?
Waarom hem t gantsch geval zyns liefde niet verklaard?
Hoe hy in t vrouwekleed zyn leeven had bewaard, op Poliarchus naam hem zo veel dienst beweezen, moest hy toen minder voor uw s Vaders gramschap vreezen, als naderhand, wanneer hy hier met zyne vloot Weërkeeren zou, vol pracht, en u tot echtgenoot Verzoeken van den Vorst?