floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat seght gy labbekack begint gy weer te pratten Dat sal u rouwen, ras haelt uyt ’t Salet de matten Om schoon te maken eer ick d’ ooren eens verwerm.
Met eene vuyst oft twee gy vlugh en vuylen derm.
’Tis wederom alerm, en nimmermeer eens vrede Gelijck het wel betaemt, ick neem mijn dingen mede En gaen wegh sonder gelt dat ick wel crygen sal Als gy gedaeght wort voor den loon Joffrou moy al ’Ken wil al u gekal niet langer meer verdragen Beat.
Die sulcken stouten meyt den cost geeft, wacht veel plagen.
Sermiento aen Roeland’ Wat dunckt u van dat stael, heb ick’t niet wel geseyt Dat sy wel clappen can.
Wie is dat.
Onse meyt, Genoemt Agneet Rabina.
Een meyt die heetmen te Valentien fadrina, En in Italien Moscarra wort genoemt, in Vranckrijck Servant daer weer is op geroemt om hunnen cloecken aert Die al veel frayder sijn, als Spaense in hun wesen Diemen Servienta noemt luy vaddigh noot gepresen Gaspirra Portogies filomoquia Hooghduyts En onder de fielen wort geheeten deyffa, Ancilla in’t latijn, moscorra biscains, en in Het Neerduyts Maert oft meyt want ick heb hier En gins toch al te veel gesien om alles af te meten.
Ten can niet minder sijn: hoe sout gy ’t anders weten En gaen wy noch niet eten, waer naer wy wachten dan Beat.
De tafel staet gedeckt, sie daer, bent gy den man Thoont u authoriteyt wat valter veel te praten: Sit aen, wy weten wat wy moeten doen oft laten Ten sijn geen potentaten daer men naer wachten moet, De spys is by de hant, soo moet gy maer beginnen En proeven oft u smaeckt, den smaeck, vande vyf sinnen Het alderbeste is daer men by leven moet.
Roelando etende.
Mevrou die spreeckt seer wel, den cost is wonder goet, Seght al het gen’ gy wilt, ick geef aen u Audiensi Beat.
Mijn heer gelieft met ons te hebben wat patiensi en daer by geeft silensi In ’t hooren wat ick segh, en die de selve geeft En daer by met een vrint sijne patiensi heeft Can alles overtreffen en stellen daer med’ effen Veel hatelyck verdriet want Iob die de hooveerdicheyt verstiet, Hem licht geseggen liet En sijn patientie heeft daerom veel vercregen Al was sijn vrou heel boos, en tot veel quaet genegen Gelyck als wort geseyt maer sy belogen wort Ick en gelooft oock niet: Serm.
Vrou maeckt u reden cort U prosa comt hier niet te pas moght gy wel weten Tapt eens een pientjen wyn dat smaken sal op ’t eten, Veel clappen staet niet wel, dus laet dat clappen staen Myn Neef is haestich om terstont naer ’t hof te gaen Beat.
Naer ’t hof daer hy van den Eeldom sijn gepresen Maer hy en mach daer niet beschaemt oft te stout wesen, want schaemte ist geslacht van groote simpelheyt En eene simpelen is vol van bottigheyt... De botheyt soo men sijt, wert van carel den stouten Verstooten en misacht: Serm.
Laet ons wat anders kouten Ten comt hier niet te pas van’t gene gy al seght Datter wat anders op de tafel wert gerecht ’T sou beter smaken als ’t geclap van tater woorden Beat.
Gelyck u neef die in sijn seggen sonder oorden Geen reden overleyt, de reden nochtans is Daermen op steunen moet om de gesteltenis Der saecken daermen van wilt spreken, vast te stellen Om te proberen ’t geen men imand’ wil vertellen En doen gelooven, met een goet en vast verstant En die dat niet en heeft tot eenen onderstant Van syn vyf sinnen, die en moet sijn reden niet Beginnen, en daer by al meer seggen als hy daer Naer goet can doen soo valt sijn seggen vals Als hy geen reden geeft, waer uyt dat is te mercken Hoe dat ’t verstant is het begin van alle wercken, En ’t werck gelegen is in cloecke neerstigheyt Die ’t werck vervoorderen can, maer door geen luyigheyt Die vyand’ is van sorgen Roel.
Mevrou ick bid u swyght gy sout u licht verworgen Want gy daer van noch spreeckt, en daerom dient By tyt mijn seggen oock ontdeckt Het is gelegen inde dispositie van de natuer alleen, En de Natuer is door de lichamelycke cracht gemeen, want sy disponeert en onderhout de sinnen Goy sinnen connen veel by ider een verwinnen Die gram sijn en gestoort: naer ’t uytlegh vande spreuck Te weten, hooren, sien, gevoelen, tasten, reuck Die geven aen den mensch verscheyde wetenschappen, Want soo daer een ontbreckt connen sy ons ontsnappen De wetenschap alleen consisteert inden val en die in Sonden valt, staet op altijt en daerom verleent ons Godt een saligh Hooghetyt, vier hooghtyden comender Op een Jaer, te weten Alderheyligen, Kerssemis Paessen, en Sinxen daer naer, Sinxen is een wonderlijck woort.
Gy comt hier met wonder woorden voort, Geeft my eens vande wonderheyt de reden, Want gy noch niet en weet van wonderheden* ’T is voor n slecht verstant dan al te scherpen saeck, De hooghste is de rust, de leeghste is de wraeck, De declinatie, daer van, oft de vernederinghen Daer worden door verstaen veel wonder vremde dingen Die nochtans over al genoeghsaem sijn*verbreyt.
Gy hebt terstont daer van de declinatie geseyt ’T is waer datmen moet alle namen declineren Gelijck de meesters aen ons inde scholen leeren... De dichten worden geconjugeert, te veel geabrevieert Te vet niet geladeert, te plomp gegouverneert Te sot en te dul gebrideert, en fin dat is te seggen Ick heb verstant genoch om alles uyt te leggen, Gelijck ’t spaens dicho seyt apressura demanda Especiosa respuesta, dat is het rechte slot.
Och man wat is dat toch voor eenen dommen sot Die gy met u hier brenght hy sou my simpel maken Roel.
Dat is om dat ick hier tracteer van hooge saken Van crachten der Natuur, van’t Hemelrijck gestel Oft den Empireum en onderaertse Hel Van den Sodiacus, piramidaelse schaeyen: Vande divisien, die niemant wel can grayen...
Wel brenght gy desen vent hier med’ tot mijnder spyt Serm.
Neen, om dat gy als hy seer wys en ervaren sijt In’t discoureren van hoogh en leege saeeken Die ick niet en verstaen.
ick oock niet Men sou braken van soo een sotte geck.
Wat datmen seggen wilt de spreeck-cunst hanght daer aen: Serm.
Presto me vera libera de una mala mucher, Ick heb dit wel verstaen en beter noch Gepast om mijn debvoir te quyten, ick sien Dat desen sal mijn wyvens tongh verslyten En daerom sal ick hem hier houden een heel Jaer.
Wat seght gy een heel Jaer, een Jaer, ô neen voorwaer Ick liet my liever soo op een geleye bannen Als te verkeeren met sulcken clappers van mannen Die erger sijn als sot en meer als dobbel geck.
Het hert thoont sich geveyst in eenen vleyers beck: ’T breckt enckel wijs, ende gecken hem gelooven, Agn.
Soo eenen dwasen geck sou iemants sinnen rooven Iae sotter maken als hy selver is in schyn Van wys, gelyck gemeynelijck de sotten sijn, Beat.
Want hy hier langer blyft, ick sterf van ongenuchten... Agn.
Mevrou wat gaet u aen, ick denck ten sijn maer cluchten Oft corts wyl soo men seijt Beat.
uyt eenen quaden gront Seer selden comt wat goets gelijck uijt sijnen mont Door ’t vals geclap oock comt, hy en sal hier niet blijven Al sou ick bersten om hem met mijn clappen, kijven En tieren te doen gaen, daer hy van comen is Want ick sou sterven van pure ontsteltenis Soo’t langer duerde, gelyck hier tot mijn groot leet Geduert heeft en noch duert, wat dunckt u Ageneet En heb ick geen gelijck.
dat canmen te licht weten En oock proberen, dat die clappen haest vergeten Wat datter is geseijt om hun verdraeyt verstant En al te lichten aert beat.
Hy houd’ my inden bant Van ’t swijgen dat ick niet een woort by naer can spreken Het is Sermientos schult die heeft ons uyt gestreken En houd’ met my den Aep: Roel.
Men verstaet imants sin Met wel te spreken, en als ’t spreken een begin Van goede reden heeft dan canmen licht begrypen wat datter wordt geseyt.
beat.
dat ick hem af cost nypen Sijn tongh ick sou het doen, want ’t is onredelyck Dat gy my soo vergramt, in ’t heele spaense ryck Geen grooter habladors als hy worden gevonden Gelyck ick wel geloof.
die quaet peyst valt in sonden Om dat niet erger als de quay opini is Beat.
Soo dit noch langer duert ick mijn verstant dan mis Want ’t is onlydelyck.
wel wat mach u gebreken Beat.
Niet anders als alleen dat ick niet en mach spreken.
Met spreken lieve nicht verstaet men imants sin, Die spreken wilt moet eerst met een seer rijp begin Wel peysen wat hy seyt, om niet te sijn bedrogen In ’t gene dat hy spreckt, als m’achterhaelt de logen Die van het spreken comt, de tongh de spraeck regeert Die dient wel overdacht ’t gen’ men concipieert Dat goet en quaet can doen in ’t selve te misbruycken beat.
Ick sou my wel soo dick van spyt hier overbuycken Dat ick licht bersten sou, Iae vrees te bersten noch Om dat hy ons hier niet en payt als met bedroch Dat ick niet en begryp noch en can overwegen.
Mi Alma Corason hier in is ’t luck gelegen Dat ick daer door verwacht, want als gy swijgen cunt En dat ick meester blijf dan slaen ick goede munt Van eendracht sonder, twist, want u gedurich kyven En staet my gants niet aen beat.
Gy sult noyt meester            blijven al draeght gy noch de broeck Maer sitten inden hoeck.
En sijn dat geene plagen Dat wyf altijt de broeck sal tegen reden dragen.
Neen dat en can niet sijn, terwyl ick meester ben.
Gy meester, neen voorwaer, ick u veel minder ken Als eene schotel vod, wanneer gy sulcken schelmen Gelooft, als desen is.
Ick bid u wilt behelmen Met reden u vernuft, want die geen reden geeft Is dom en sot, jae suft... gy sijt wel onbeleeft Soo gy dit niet verstaet, al dat ick heb gesproken De lauter waerheyt is.
en waert gy maer gebroken Den hals waer ick gerust.
Dan waert gy doot, en ’t sou Wat beter gaen Seignoor.
’k geloof dat wel mevrouw... Leet, spyt en swaer verdriet sijn dryderhande plaegen Die hebben menich mensch vroegh naer hun graf doen dragen.
Agneet uyt.
Is dien geck hier noch, ’t waer beter dat hy was In Catalonien, want hy hier comt te pas Als ’t vyfde wagen rat, om imant t’afronteren.
D’afronten sijn licht door goy tongen te cureren Waer uyt d’injurien den oorspronck nemen, en Processen oock daer naer.
Mevrou ick dat beken ’T herroepen staet daer by en d’eer weerom te geven By die heeft ongelijck, dan is geen quaet bedreven.
Ick reprobere dat, alsmen het negatief Inspant ’t contrarie daer tegen is niet nief Men staet op desen tyt vast op de nief gesintheyt En hoe het gaat oft niet, ten is maer domme blintheyt.
Daer sy naer leven, nu des’ woorden hebben cracht.
Mevrou ick bidde in het dispuet niet en versmacht Want ick het niet en acht en schynt oock niet te rusten Op eenich fondement.
Het sou my moeten lusten Dat ick ’t niet beter wist als gy my seggen wilt Al u getater en geclap voorseker schilt Van mijn als dagh en nacht.
Dat wil ick geren lyen Om dat gy sijt een vrou die wel met de getyen Der zee comt over een, die op en af dan gaen.
Naer de gelegentheyt van d’ou en nieuwe maen: Soo ist met u verstant, dat qualijck weeght dry Asen En ’t mijn meer als een pont, wat wilde toch al prasen Serm.
Ick lagh my doot met sulck een vremt discours beat.
Het mijn is wijs en eel, en’t sijn is op sijn boers Daer ider een med’ spot.
’k sal missen noch mijn sinnen.
Seght niet meer als g’er hebt laet u niet overwinnen Van sulcken frenesi.
De frenesi die wort    Uyt d’hersens eerst gebaert die het verstant vercort En licht verliesen doet om simpel dan te blyven.
De sinnen van de sotte dom waenwyse wyven altijt staen Als den eclipsis staet tussen de son en maen.
Wat wilt gy hier toch van den Eclipsis leeren, De tussen stellingh van de aert can die causeren.
My dunckt ick leer hier noch de heel philosophi Beat.
Dat is noch veer van myne vrou theologi Die daer aen veel verschilt en niet en is te gelijcken By den eclipsis soo ick u wel wil doen blycken Als sy in haer piramidaelse schaey geraeckt.
Nicht gy u reden al vry wat te duyster maeckt En sonder schyn oft licht van claerblinckende stralen Waer uyt men moet den sin van sijne kennis halen Soo claer gelijck de son die hondertsestich-mael en noch            meer grooter is Als heel de werelt in haer ruym gesteltenis, Het gene gy noch noyt en hebt oprecht geweten, Daerom syt gy met de laetdunckentheyt beseten Die minder is als wint, hoort met aendachtigheyt Hoe dat Copernicus den Ticho reprobeerden Om dat sijn studie twee centers affirmeerden ’T gen’ hem niet aen en stont, maer heeft met groot gewelt De Son en aerde in elck anders plaets gestelt, Pitagoras heeft oock gemeynt als dat den Hemel Een ware siele had die hem gaf het gewemel... Ick bidde luystert toe en hoort dan nae de rest Beat.
Man desen is gebroyt uyt eenen narren nest Ick bidde jaeght des’ pest toch wegh: oft ick sal sterven Oft uyt sijn sot geclap een groote plage erven Die my de Doot sal doen, eer ick hem bastonneer Omdat ick sulcken geck in huys niet en begeer Serm.
’K ben bly dat ick de eer heb om u te sien wycken Voor desen meester by Cicero te gelijcken Om sijn subtile tongh dat is niet dan te claer Beat.
Wel hoe gelijckt gy my by eenen tooveraer... Serm.
Dat waer my leet, mijn lief ick vond’ my maer gedwongen Om eens te weten wie de beste van u tongen In’t clappen soude sijn, maer gy verwonnen sijt Beat.
Ick segh noch eens maeckt my toch desen raesbol*quyt Oft ick sal mijnen haet op’t lest noch aen u vreken, Serm.
wel hoe mijn lief waerom.
Om dat ick niet mach            spreken om sijne rappigheyt.
’T is waar*sy heeft gelyck.
Heb ick’t niet wel geseyt.
’T is hatelyck daer noyt tongen en sijn te snoeren Soo hatelijck niet, daermen siet dat satte boeren Sitten in gelach daer men sulcken getier Oft sotternye niet siet gelijckmen hoort alhier Van twee die nuchter sijn gemeestereert in’t clappen Makende meer geschal door al dat hatich snappen Als Exters op den boom sittende in het wilt ’K en weet niet wie van twee malkanderen veschilt.
* Men sou in het gchoor verliesen sijn vyf sinnen... Den schout met twee Dienaers clop- pen van binnen om in huys te sijn Schout.
En isser niemant tuys... doet open laet ons binnen Roe.
wat droes is dat geseyt, Agneet wie mach dat sijn.
’t is de Justitie.
Och Godt ick ben in pijn.
Dat is om my gedaen, eylaes ick vrees mijn leven Roel.
En heb ick geenen hou doen geven Aen mijnen vyant, ’k vrees dat het verraden is.
Ist waer och Godt ist waer, ’t is seker en gewis Datmen u vangen comt, en ick staen oock bedropen Om dat ick oock hier ben.
Ick segh noch eens doet open, Oft ick thoon mijn gewelt, gy vlugh en pekelhoor Doet open oft ick loop de deure inden vloer Agn.
Seght my eerst wie gy sijt, mijn meester is noch buyten Dry mylen wel van hier.
Schout wilt gy noch niet ontsluyten Ick sal u by den cop doen vatten: oft comt veur Agn.
Mijn heer ken vinde geenen sleutel vande deur Hoe can ick open doen: Schout.
ick sal den smit doen bringhen En blijft maer by, den schelm en sal ons niet ontspringen Hoe dat hy ’t maeckt oft niet, en Roeland’ oock die wy Hier hebben in sien gaen Roel.
O droes ’t is oock om my Mijn lieve Ageneet wilt my toch ivers stoppen Agn.
dat sal ick geren doen des’ mat Het stof, leyt hier gereet, voeght u daer onder) dan En vinden sy u niet, Roel.
Ick sal doen dat ick can Als ’t anders niet can sijn ick hoor de fielen comen Want sy my vinden hier soo word’ ick wegh genomen Och en verraed’ my niet.
Gy sijt gestopt swijght stil... Nu gaen ick open doen.
’k sal volgen uwen wil Agneetien lief toch swyght, en wilt my niet ontdecken Voor dat gy siet dat sy daer naer van hier vertrecken.
Sijt gy maer vry gerust hebt gy niet op het lijf Roelant steckt sijn hooft uyt de mat.
Niet als de mat, maer ick bevreest ben dat u wyf My licht beclappen sal.
Hebt gy dan iet misdreven.
Dat weet den Schout het best, myn heele leden beven Om dat ick heb misdaen daerom heb ick wel reen My te verborgen, eer dat hy comt ingereen.
Schout met twee Dienaers uyt.
Ick neem u in arrest Sermiento, om de feyten Dat gy hebt toegestaen, dat is in’t cort geseyt Om eenen hou die gy aen imand’ hebt doen geven Die hem by naer de doot gecost heeft, noch in’t leven En aen my claer gethoont, en had ick den bandiet Die’t feyt bedreven heeft, hy waer oock in’t verdriet En sou aen eene galgh daerom worden gchangen Serm.
’K en draegh my dat niet aen, gy cunt hem sien te vangen, Waer gy hem vinden cunt, want ick onnoosel ben.
Schout Dat weten wy het best, ick bid u dan beken By tyt u schelmstuck eer men u sal bedwingen Een ander lieken door de pijnbanck te doen singen En gaet met ons terstont.
Daer en vrees ick niet voor.
Schou.
Wel by provisie soo gaet met hem dan door     Beat.
Wel wat is dat geseyt soo imand’ aen te tasten Die geene schult en heeft.
Soo spreken al de gasten Die’t vuylste sijn van school: en weest in geene pijn Daer wy hem leyden Joffrou sal hy seker sijn En morgen op’t stadt-huys.
Wy volgen ons bevel.
Schout Hadden wy den bandiet, men sach een ander spel.
Mevrou den clapper is oock wegh gy kunt nu spreken En seggen datge wilt.
Dat waeren de gebreken Van mijn stilswygentheyt perfors maer nu verlost Tot mijne groote vreught Agn.
Mevrou ’k geloof dat wel, hy en ded’ hier geen deught Den schoutech noch veel min, ick hop’ dat de afferen Van mijnen man wel staen al doen’s hem arresteren.
Dat is niet dan te claer, sijn saeeken staen te schoon Dat sy vry doen hun best, daer is niet eenen thoon.
Van’t oplegh dat hy sou hebben doen imant geven N’en doodelyeken hou.
den schoutech is daer neven ’K ben bly dat dien clapper is geretireert Hy had my anders half doot gedisputeert.
* ’Ken weet niet waer hy hadt gehaelt al d’argumenten Die hy bracht voor den dach.
onder de mat.
In’t Concili van Trenten Waer voor gy swygen moest.
o dróes hy is daer noch En ick en sien hem niet, ’t is spoock oft vals bedroch Agn.
Ick had vergeten dat ick hem daer onder dolfden Beat.
Ist waer ’t waer goet dat wy hem daer eens lustigh kolfden Met stocken op den rugh swyght stil en siet maer aen Hoe dat dit spel met hem op ’t lesten sal vergaen Het is een stout bestaen voor sulcken vuyle clappers Roel.
Ick heb het oock geleert uyt ’t boeckxken vande snappers Dat gy noch niet en kent, noch die tael niet en cunt Als ick die meester ben, want schoon ick cruys noch munt En heb waer med’ ick onderhouden sou mijn leven Een tongh die clappen can de cost can imant geven; Beat.
wat droes is dat geseyt, den clapper weer begint Sijn tongh die hanght gelyck de huyke naer den wint Dat hem den nicker hael, soo hy niet en wilt swijgen En my silenti geeft, oft soo ick hem can crygen In mijne macht en cracht ick smijt den schellem doot Roel Mevrou de silenti is inde cloosters groot Maer niet by die veel clapt als gy tot mijn mishagen Laet my maer stil hier uijt en dat ick ben ontslagen Voor vrees en achterducht ick u silenti geef.
den dief maeckt my soo gram dat ick schier schud en beef Vande ontsteltenis... wie sou dat werck niet schouwen Roel.
Ick niet maer wel de quade tongen vande vrouwen: Het sijn serpenten als sy worden eens geruert Beat.
Dat u den bitebou naer ’t kot der hellen vuert Roel.
Daer het vrouwen gespuys haer clapschool houd en wooningh Mits sy daer meester sijn gelijck ick tot betooningh Der waerheyt tuygen can, dat is teynd’ en besluyt Beat.
Agneet haelt stocken aen en clopt de matten uyt Van’t stof dat daer in steckt, dan hoor ick niet meer klagen Van vrouwen clapperny, alsmen die can met slagen Doen swygen geeft maer hier...         Agneet brenght stocken.
maer grendelt eerst de deur En treckt den sleutel af.
agn.
van achter en van veur Ist huys genoegh in slot beat.
slaet toe wilt hem niet mijen Daer niet verloren gaet als datter valt ter sijen... Roel.
ey ey wat droes is dat ick sal u helpen slaen Geeft my oock eenen stock om ’t stof doen uyt te gaen.
U tongh dat is het stof, die soecken wy te breken Oft te doen swygen schelm Roel.
ick en sal niet meer spreken Ick bidde houd’ togh op, k’sal liever blyven stom En gaen soo stom naer huys.*agn.
dat is silentiom Beat.
Slaet toe Roel.
ey ey Mevrou en brenght my aen geen schanden Gy sijt rap in de tongh nogh rapper in u handen.
Soo moet het gaen Mevrou, slaet daer is stof genoegh Roel.
Dat weet*ick wel gy hoer, gy vercken en vuyl soegh ’K ben inde mat verweirt, cost ick daer uyt geraken ’K en sou geen argument van nieu-crakeel meer maecken Maer bidden om gena, houd’ op, k’en spreeck niet meer: Beat G’hebt dat noch eens geseyt, het is nu mijnen keer Om spreken swyght dan vry Roel.
ten is niet te verdragen beat Soo langh gy spreken blyft, sal ick oock blyven slagen Roel.
Wel mach ick dan niet vragen de reden van u wraeck Beat Neen filtsack, want ick vind’ daer in mijn tijt vermaeck Soo moetmen uwe spraeck met soetigheyt doen stoppen Roel.
Och is dat soetigheyt mijn hert van een te cloppen Dat u den blixem brant gy helse duyvelin, Agn.
Het stof dat moet daer uyt, ten is maer een begin.
Roel Ey ey ick bid houd’ op.
Beat jae jae als gy sult swygen Roel De droes mocht swygen die niet doet als slagen cryghen... Houd’ op ick swygh terstont.
houd’ dat en dat ghy vlugh Roel.
Dat seyd’ bult oock en creegh n’en steen in sijnen rugh, Ick segh noch eens houd’ op, ick sal u altijt eeren En swijgen als gy wilt Beat men moest u soo eens leeren En hooren disputeren oft singen op een maet die ick wel houwen can Roel Iae dat gevoel ick best ick heb den bras daer van De thoonen sijn te vals en al te slecht om hooren Beat.
Hoe dat gy langer spreeckt hoe meer gy my sult stooren Roel.
Ick swygh Mevrou ick swygh en op mijn knien val Hoe dat gy langer slaet hoe ick meer spreken sal Houd’ dan by tyt vry op g’hebt u genoegh gevroken Voor al de woorden die ick heb met u gesproken Want ick ben half doot, ey ey agn.
en past niet op’ geween Roel.
* Gy schelmse beulen, daer breckt myn broeck van een Gy sult u raserny, hoop: ick, oock eens becoopen beat.
hy heeft genoch, houd op en laet hem loopen: Als hier met sijn bloot gat geheel beschaemt te staen Roelant.
Loopt boose pryen loopt dat u de donders slaen: Het was alleen de tongh die my hier soo onteerde En tot mijn droef gesucht de vreught in druck verkeerde: De tongh is het verderf van lichaem en van siel Die menich eerlyck mensch in slavernijen hiel, O tonge die u kent, kent oock licht uwe broosheyt.
Die weet dat dit clyn lit een werelt is vol boosheyt.
Eerschenders hoort dan aen, hoort vlyers tot u leet Al schynt gy soet te sijn gy sijt, boos quaet, en vreet.
De tongh den mens bedrieght ’t is ’t duyvels beste voetsel, Meer dan ’t dry hoofdigh dier van Cerborus gebroedsel: Een ongetoomde tongh brenght menigh in ’t verdriet, Een ongeruste tongh haer eygen quellingh siet.
Een clappers tongh mishaeght aen Godt en aen de menschen En die lichtveerdich is, cryght lichtelyck quaey wenschen En de nieusgirige, lanck, quaet, en*redeloos Oproerich ongetrouw, grammoedich, hatich, boos, Vuyl, haestich, vleyende, beroemende en spytich Blammerende, en trots, dobbel en wonder bytich Sijn alsoo haetelyck als gift oft heete pest, Die sijne tongh bedwinght sal varen t’alderbest.
Elck mensch een schipper is, en ’t schip dat is de siele Die hy bestieren moet door d’alderbeste kiele Van de wel leventheyt, de tonge is de stier Van ’t schip de zee de hel, elck klip een quaey manier Dus stiertse wel in deught, soo wintmen ’t eeuwigh*leven Dat is de haef daer wy worden nae toe gedreven.
Houd uwe tongh dan cort, soo vintmen eeuwigh rust want doodt en leven staen naer haren eygen lust.
Naer dat de tongh haer draeght geen hatiger manieren Als dat men syne tongh niet en weet te bestieren Naer reden en fatsoen, die sijne tongh bewaert Gelyck Bernardus seyt, sijn siel niet en beswaert.
Maer houd’ die onbesmet van het fenyn der tongen Daermen van bersten moet als sy soo onbedwongen Beliegen ider een, en brengen inden haet Van die te licht gelooft, een boose tongh is quaet.
Godt d’eer alleenEn anders geen.
Z. BARONSKLUCHT, VAN KEES LOUWEN, OFTE: Den Gheschooren Boer.
Op den Regel: Wie door de Weereldt soeckt te raecken, Moet wat Bedriegen, Liegen, Taecken.
Eerst gespeelt in Oestgeest, en nu binnen Leyden,den 22.
Februarij 1667.
TOT LEYDEN, Ghedruckt by Bartholomeus van Hogenacker, Boekdrucker, woont op de Haerlemstraet, inde Eerste Vinder vande Ed: Boeckdruckerye, 1667.
TOT DEN LEESER.
DIt Kluchje, stuckx-gewijs, in de Boertige Wercken van G. A. Bredero, eens geleezen hebbende, en daer-en-boven meenigmael zijn on-vol-maecktheyt be-oogende, heeft eyndelick mijn Geest doen aen-porren, om zijn volmaeckten Rock te mogen verkrijgen, die hy nu heeft, door de stoffe daer toe voor langh te ghemoet ghezien, ’twelck soo oock sal verthoont werden, onder den naem van Geschooren Boer; ick acht het noodig te zijn, alleen, om den Boer zijn gepleeghde onvoorsichtigheyt, den Barbier zijn uytnemende goet-gunstigheyt, en Gaeutje zijn over-gaeuwe gaeuwigheyt te mogen herzien, werden, waer op een Regel volgt: Wie door de Weereldt soeckt te raecken, Moet wat Bedriegen, Liegen, Taecken.