floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
tegen VREDERYK.
Wat dunkje, Digitzed by google, lat 't JALOERSCHE.
't gaat me uit mijn gissing.
Dat kon niet minder weezen, k heb dat wel gedocht, zo hartnekkig als je ook tegen de waarheid stree, t was of je t zocht.
Wat voor een straf legje 'er toe?
't Spinhuis is te goed.
Zacht, je hebt zo niet te post te loopen, de beer is noch niet gevangen, en je wilt er de huid al van verkoopen.
Je bent te heet gebakerd.
RE in aart.
Daar is de mand.
Blijft hier staan, met je beijon, en draag 'er kennis af datje me in huis ziet gaan.
JILLES, IZABEL, KRELISJE, ANGNIET, VREDERYK, REINAARD.
IILLE scheld, en de deur opgedaan zijnde, zakt er een mand over zijn hoofd.
Wel hei, wat wilje doen?
U kroonen, voor hoofd van Venus Martelaaren.
Terwijlze hem altemaal slaan.
Slaat niet, houd op, wat beginje?
Zo moeten alle Hoeredoppen vaaren, die 't op de kuischheid van een Vrouw munten.
ILIES.
Zoet stil, je hebt een verkeerde voor, ik ben je Heer.
't is goed dat ik dat weet, nouw moetje, om groote reden, wat meer Als andere hebben.
XVII zo, zo, zo.
JILLES, EEREMYNE, IZABEL, KRELISJE, ANGNIET, REINAARD, VREDERYK.
Zijt gy 't, liefste?
Wat zal mijn noch overkomen!
Hou het my ten beste, 't was op u niet verzien.
't word u geensins kwaalijk afgenomen, 't is mijn schuld, ik heb 'et verdiend.
Ik hebt maar alleenig gedaan, Om my op deze mannier van eenes dartele jongelings verzoek te ontslaan.
Die gy nu geheel gelijkt.
hy... ielles.
My kan niets van hem onbewust zijn, want hy heeft niet verzonnen.
tegen u begonnen, Daar ik hem niet toe gekoft heb.
en ik heb dat middel alleen Gelijk ook mijn blindheid, om uw kuischheid te toetzen, die gy zo ongekreukt in waarde houdt, schoon mijn fout.
Dat ik my schaam aan mijn misvertrouwen te denken.
EEREMYne.
Die is u verschoont, mijn hert.
Nu zal ik, overtuigdt van uw deugd, met u gerust kunnen praten.
Ik ben die geen, Mevrouw, die gy in plaats van uw man meende voor te hebben, wilt het my vergeeven, Dat ik u ooit verveelde.
't is u vergeeven.
Zo word in het eind getoond, Dat de deugd niet verdrukt kan worden, en het kwaad zijn meester loond.
IND Digitized by S.
NEDERLAND IN GEKHEIT STAATenZINNESPEL.
Op de WIND NEGOTIE.
Door jacob kLEIBURG.
Gedrukt voor den autheur, bogntee ogle. NEDERLAND EKHEIT.
Nooit na elk zyn zin, Digitized by Google VOORREEDEN.
Enige goede Vrienden hebben my aangenoopt om de Quincampoix of Windhandelte beschryven, wel willende bekennen, ik niets van deze uytheemze Negotie versta, zo heeft dit eerstdeels my daar in te rug gehouden, ten anderen om dat zo veele Liefhebberen der Kunst boven my in verstand zulks reets hebben ondernomen, en het te wallichelyk zou zyn om iets te herschryven het welk genoegzaam uytgedrukt is, nogtans de aanmaning van goede Vrienden hebben my gegeeopt het zelve in 't licht te geeven, welke ook de Autheuren zyn van de naam daar het tegenwoordig mee vereerd is, Ne derland in Gekheit.
Hoope het uw niet onnaangenaam zal voorkomen, en wensche den Leezer verder wel te vaaren.
Op NEDERLAND in GEKHEIT Door den Heer JACOb KlybuRG is de winst der Actionisten, Gy ziet de dolheit door t papier, Papier komt geld en goed verkwisten, Papier komt door een ivrig vier tot gekheit, zuyvre wysheit smaaden Bedriegen, liegen is nu kunst, men gaat om t gelt, ter hel te raaden, men smeekt de hoogmoed aan om gunst.
Ik weet met regt hier van te spreeken, en KLYBURG geeft ons hier een leer, Verlies, en winst is my gebleeken, Zo wel in t geld, als in myn eer.
Gelukkig, gy die dezen handel Geschuwd hebt, en het acht voor wind.
't is een bedrog en leugen wandel, die geld en wysheit 't zaam verslind.
K heb op myn tyd die wind verlaaten, en houw my met een winst te vreën, waarom k geen menschen die my haaten verkryg.
Maar dat een ider een dorst aanschouwen mag, hoe 'k zoek te leeven, derhalve hoop ik dat men zal Aan KLEYBURG nog die glorie geeven, Die men afwenst van 't goed geval.
J. s. .
VERTOONDERs.... BEDRIEGERY, gekleed met een Faal kleed met groene kwalle en schorpioene tonge beschilderd in zyn rechterhand een Toorts en in de andere een Mom aanzicht houdende.
GELDZUgt, als een oud Wyf met ein vurig kleed aan, waar op Ryckdomme zyn beschilderd in de eene hand een Schaaltje houtende, en in de andere een Kisje, waar in zy geld heeft, onder haar arm een rol papier houdende.
NYDIGHEYT, in 't Swaart met los hangent haer verwart als slangen, in haar eene hand een hart hebbende daar zy gedurig aan knaagt, en in de andere een gebluste toorts.
VOORSPEL OP NEDERLAND IN PI3 GERAE STAAT en ZINNESPEL.
BEDRIEGERY, GELDZUGT, NYDIGHEIT.
GELdZUgt.
ja Bedriegery.
't is tyd de Nederlande om uwe konst om 't geld te brengen gants tot schande, Zo de opperhoofde ons hier in niet wederstaan, zal ons voorneemen eer men 't denkt van zelfs voortgaan, daar toe dient d'waasheit, schoon zy is uw vyandinne.
Ten dienst van ons beleit vermeest'ren hunne zinnen.
De wraak heeft lang genoeg de Nederlandze Maagd Door droevige oorlogs tyd aan 't kwynend hart geknaagd, Wy dienen onze rol ook op zyn tyd te speelen En 't land beroeren door ontzinnige krakkeelen.
De hel beneit haar deugd, en Godsdienst, t staal, gezet Door Mars op haare borst, is wederom gewet, dies is het tyd myn vriend, dat wy de dwaasheit zoeken Om ons in ons besluit te meerder te verkloeken, De helhond grimde nooit zo zeer als nu, haar val Staat vast, ò haaste vreugd die ons gebeuren zal!
Een nieuwe oevoer is in Plutoos ryk van nooden, en wyl myn schigten, dien ik uitschiet om te dooden, ook bruikbaar zyn by u, als zy uit dwaasheits boog hun werk verrigten, en het mensdom sluiten 't oog.
BEDRIEGERY.
Uw wysbeleit is goed en k vond al lang geraden.
Dat ik het mensdom door myn konst nooit doe verzaden.
Zou ik de Dwaasheit in myn arme neemen, neen ik vley een ieder door de kragten van myn reën.
De Dwaasheit heeft al lang het hart van t land gewonnen Dies is het ook eens tyd, t geen nog niet is begonnen Door ons beleit vriendin te werden afgedaan, Dan blyft hels Zegekar in zyn gareelen staan.
Want die ben ik verpligt te dienen al myn leeven, wyl my de sleutels van de helpoort zyn gegeeven.
't is waar door uw bedryf is de afgronds zwavel poel Het aldereerst bevolkt, als de Engelen ten doel Van hun vermetelheit het hemels moesten derven, 't geen dat zy dogten door verstoktheit 't zaam te erven, En steunde op uw magt door uwe list versterkt.
Waar door dat hunne val in haast wierd uitgewerkt, De eerste Vader van het Menschelyk geslagte, Veel min de Moeder als een schaap die geen gedagten Heeft op het stervent uur, wanneer hy werd geleid Met bloem Feston bekranst ter slagtbank haar bereid.
Heeft in onwetenheit door uwe list vermeeten, den moordbrock met haar man voor haare straf gegeten.
NYDIGHEIT.
Weg de Dwaasheit laat zy heerschen zo zy kan, Laat haar betyen in haar oordeel, die niets van Vorst Plutoos wille weet nog zyn geheimenissen Zo veel te minder zal men op uwe aankomst gissen.
Dus stookt gy twedragts vuur wiens schrikkelyke vlam uit.
Uit Cerberus helze maag zyn eerste oorspronk nam, En donderd in het oor der Nazaat die de paalen Van t bloeijent Nederland betreuren, wyl de kwaalen Van Hemel en van haar komen over t lyf Die eeuwig schrikken voor het kwaad, en haar bedryf.
Het gaat hier me zo t wil.
de Dwaasheit kan ons helpen, En t Menschelyk harzen vad, met gekheit overstelpen Myn rykdom is het geld waar voor ik Dorp en Stad Doe nederbuigen met ontzach, want om die schad Dwaald menig eng gemoed, de waereldlyke zaaken Die weet ik door het kruit der schyven goed te maaken.
Hoe slegt dat zy ook gaan, door my dwaald, koning, Vorst En maakt dat hy om 't geld, met onregt zig bemorst.
Met recht zo is het regt al blindelinks uitgeschilderd.
Wanneer haar oordeel door het onregt is verwilderd.
En door het roode goud 't geen haar het oog verblind, tot men het meerder als de waare Godt bemind.
Daarom zo werd Minerfook met een uil getekent, maar nooit wierd haar vernuft, by uwe schat gerekent, Die Oorlogs tyden voeit en verft haar Veldbanier in t s Menschen dierbaar bloed.
De moord dat gretig dier Verbleid zig om myn list, en sterkt zyn heerschappyen.
Vervordert door de kragt van myn bedriegeryen.
Onaangezien men ziet voor uw en my tot speit, dat by de meeste ons bestaan duurt slegts een tyd.
Dat heugd nog Amsterdam door Haarlem fel verwonnen, wanneer door t wraak ziek hoofd dien Oorlog wierd begonnen, Die Kerk nog met ontzag, maar stak het al in brand, En met de geestlykheit volbragt de grootste schand, hetgeen gysbert van Amstel om de dood van Graaf Floris verjaagd, ziet in de Hollandze Kronyk of Nederlandsche geschiedenisse die de gantze zaaken verhandeld.
Het geen dat gozewyn na twee maal toe verdreeven.
Voor 't kerkelyk Autaar nog koste 't dierbaar leeven.
Of zou men Egmond of wel Hoorn om hun val Herdenken tot hun ramp, als zy van t traanen dal Verhuisde hemelwaarts, door Alvaas tirannyen, Volbragt op t moordtooneel, t geen Neerland nog doet schryen.
Of wel het Prinselyk hoofd vervoerd gants dol van zin, Die het Land beroerde, en zyn grootste glori in De felle wreedheit schiep, en nam tot graavenhaagen In t uitgeleefde bloed gestort zyn ziels behaagen, Die als een Martelaar op t vreeszelyk moord schavot.
Ten speit der Prins en ons zag zyn gelukkig lot.
O Nederlandze Maagd het heeft ons lang verdrooten Dat gy de rust zo lang hebt van t geval genooten Een veege ziekte die u plaagde over het Vee, is t eenigste geweest.
Zo lang gy had de vree, doch ik kryg nieuwe moed, terwyl dat uw gedachten Op t geld steets was gezet, en dat voor t best xomt agten.
Hier door bestaat ons doen, want door het roode goud Zo heb ik in het hart der Mens een Kerk geboud, Waar t ronde Godendom door hun werd aangebeden.
Al hun verlangen 't geen bestaat door ydele reeden, En denken door die magt te zyn ten top gesteld.
Terwyl dat haar de hoop steets vleyd en zet op 't geld.
En zeggen morgen vroeg dan zal ik dit gaan bouwen, dan dit gaan planten, of ik zal op morge trouwe Ik kry geen jonge Vrou, of Man, terwyl de dood Staat vaardig dat hy haar met al hun hoop neerstoot.
Gozewyn Bisschop van Uitrecht, naderhand in 't klooster der Klarissens voor 't autaar gedood door die van Haarlem tot Amsterdam 't Jaar onzes Heeren en Zaligmaker 1297.
Barneveld.
Digitzed by Google IN GEKHEIT.
Nogtans hoe menig maal, dat zy dit zien hun leeven Gaat egterd waalend voort, daar wysheit voorkomt beven.
Waar toe diend dit verhaal van u zo uitgebreit, terwyl ieders hart door knaag en schier af beit.
Ja 't is al over tyd ons reën eens af te breeken Terwyl Diana met haar Maanlicht is geweeken.
De gulde Zon komt aan wiens held're glans wy vlien, En wyl Aurora die ons haat, en nooit wil zien, En ligt aan Nederland myn wille mocht ontdekken.
Zo is het tyd vriendin wy te gelyk vertrekken De Aarde scheeurd vast op en is aan 't oopen gaan, vryheid.
Volg Geldzugt en zink neer, blyf hier niet langer staan VorstPlutoos zwavel poel die spalktvoor ons zynkaaken, laat ons van onderen vervorderen onze zaaken.
De zon die klimt vast op, ik vrees dat hy ons zal Verrassen tot myn spyt dies zinkt my ten geval.
Zy zinken alle te zaamen.
Digitized by google NEDERLAND IN GEKHEI T. wegens de WINDNI GO TIE, STAAT enZINNE SPEL.
DOOR JACOb KLEYBURG.
DE NEDERLANDZE MAAGD.
DE ZEEVE PROVINsIEN.
KOOPMANSCHAP.
Deseine.
DE MAAS.
Detheems.
DEN ron.
Heer Y. MERKURIUS.
HERaKLIET.
DEMOKRIet.
De hoop.
De vreede.
MARs.
BELLONE.
De leek.
GEVOLG.
Ey die ver die daa.
De hepag 17 vederland in GERIEPI, wegens de WIND NEGOTIE, NTAAT en ZINNESPEL.
AEERSTE bedryf.
EUROPA, de koopmanschap, gEVOLG.
Al nooit de droefheit die u t harte komt te prangen Vergaan!
O koningin die t Waereldlyk gebiet, met uw drie Susteren heerst, hoop op het goed verlangen Van eene gulde eeuw, wiens zege rykdom giet Uit haare hoorn, welkers schatten De wyde Waereld van bestaat, Ey wilt geen traanen meerder spatten, Die t schoone van uw fier gelaat Verdoofd, en uw albaste leeden, Die als het houd vermolmt, vergaat, Daar tiranny van eige baat.
De hel voor dankt door haar gebeden.
Ik moest veel eerder die geen rykdom als den handel der goederen heb, betreuren uwe staat, Doch door de tyd veranderd ligt het kwaad, En schikt het mensdom door verstand en beter wandel.
Myn waarde gunsteling, helaas myn droef gezicht Durft naauw op kyken, wyl dat Phebus zonne licht Myn ooge gants verdooft, myn ziel die smagt door smarte Dies zyn myn traanen tot verligting van myn harte.
Dan 't al herdenken zint vier eeuwen lang geleën, Hernieuwt my deze tyd, myn droevige elendigheën, 'k Word als een aards Godin van ieder aangebeden En egter worde ik als Slavin op 't hart getreeden, Herdenk!
O koopmanschap wat Spanjens dwing'landy Al reets heeft uitgewerkt met Vrankryks tiranny.
Den Zweed, den Schot, en ier, met al hun bloedig streiden, en raakte my zo niet als deez' bedroefde tyden, oud Romens heerschappy, nog d'uits lands monarchy my nooit zo zeer aan 't hart als treurig Neerland ly, myn jongste troetel Kind gekweekt en opgetoogen Door wreedheit, schoon 't nooit heeft van haare aard gezoogen, Myn Kinderen ach die zyn gedurig tegens een En twedragt die regeerd, die hun op thai.
komt treen.
In t droevig Noorden steld den stryd God zyn slagorde.
Welks Land en Zee!
O ramp, bepropt met doon zal worden.
Den woeden ruts die wreed als een verwoede leeuw Agt voor een zoet musiek het menschelyk moord geschreeuw En propt den Oceaan met zyne Zee Kasteelen, Die toegerust zijn gaan, op plonderen, rooven, steelen, En donderd door t geschut in t oor der nagebuur Die alle schrikken voor zyn woedent blixem vuur, Geen t ryk van Zweede heugd, met droevig nabedenken En t geen de trotse moed van Denemark komt krenken.
En raakt haar aan t verstand, wyl t bloed den stroom God verft, en smoord ter menig een die in zyn golven sterft.
Merkuur zal u wel haast ondoen van al uw zorgen, Ligt brengt hy u geluk voor deez' aanstaande morgen, onlangs heeft hy daar by verwittigt aan Mevrouw Dat 't noorden wat in rust geraakt was, laat de rouw Uw niet te zeer Mevrouw aan 't Vorstelyk harte raaken.
De moord die bruld te zeer en zorgt steets voor haar zaaken, het geen den Palts, en Trier, en Pruissen deerlyk drukt, en t welk dat my de ziel als uit den boezem rukt.
Door dien het mis geloof verblyd, nu Kerk en Landen Dus blyven overheerd van ydele misverstanden En ik moet tot myn smart Egiptens snood geloof In myne paale zien, het geen door bloed en roof Geboud werd, wyl de hand des hemels opgeheven, Is vaardig tot den slag, om t mensselyke leeven Te korten voor hun straf!
ach droeve Koopmanschap, men ziet het Land nog tot een haaven, voor muitzugt die haar dorst gaat laaven, in t bloed die t Kristen martelschap Omhelzen het is waar de Vreede Heerst nu ten deelen in myn ryk, Dan ach!
wat helpen myn gebeeden, myn volk is Babels volk gelyk.
Den druk laat die u zo niet prangen, Maar droog de traanen van uw wangen, Uw Neerland egter staat nog pal Die altoos weigerde een voetval Te doen, voor snoode afgoderyen, ons Juda lacht Mevrouw met hunne dwing' landyen, Gelyk eer uw suster stelde roem, Dat Juda in haar tuin was de aldereelste bloem.
My dunkt Merkuur die komt, myn hart verlangd met vreezen Na zyne tyding, of die goed of kwaad mag wezen.
TWEDE tooneel MERKURIUS, EUROPA, koomenschap.
kom tot u, uit den naam van jupyn, die my zend, Die u geluk toewenst tot aan uw leevens end, Daar by jupyn aan nieuws aan t branden Geraakt tot liefde, zo dat alôm, Beweegt hy t gantsche Godedom De Euroopze vrugtbaarlyke stranden Herscheppen adem, om de min, Die hy herdenkt van u Vorstin, Doen gy met uwe gezellinnen, Vrouw Flora voor haar bloém gewas Bedankte, die tot dank genas Den donder Gods verliefde zinnen.
Zegt my de boodschap, waarom gy u herwaarts wend, Meld my ik ben gereed, met vrees en met verlangen.
Zeg my zal ik eens troost ontfangen, na lange droefheit en elend, helaas.
Is 't muitgeschil der twedragt al verdweenen, of is de Zon van vreugd geheelyk uitgescheenen Terwyl dat al 't geluk zig houd of 't my niet kend, komt gelyk ontzind my voor het hoofd te stooten, wyl myn bedrukte ziel met vrees is overgooten.
Steld u te vreen Vorstin, en buigd u onder 't juk, gedraagd u wysselyk, en laat u 't ongeluk.
't geen u hangd boven 't hoofd, het hart niet doen verschrikken.
Gaat voort in uw verhaal, spand men my weder strikken Onlydelooze smart, zeg my t verlangen brand, dan neen!
Merkuur zwyg stil t verhaal krenkt my t verstand.
Dit is die zwaare kwaal, die Neerland staat te wagten, En dit kwest Vrankryk reets, en Engeland, wiens gedagten, Uws ongeluk vry verder gaan Als Icarus vleugele zig uitspreide, In t kort de tyd baard duizend tyden, l'geen wysheit al te duur komt staan Want elk wil meerder tyd uitvinden, als tyd in tyd is.
Als de blinden Zo zien zy 't geen dat niet en is, Nog nooit zal komen, dat 's te zeggen, Dat gek en wys te zaamen is Vereenigt, zo dat overleggen Van opregt wys, nu gaat om brood Opregte wysheit die schier dood Gerekent word, 't geen de Naneeven De moed geheelyk zal begeeven, En niet gelooven dat dit Land Zo wierd benomen van 't verstand.
Het schynt gy spot met my, terwyl ik door myn traanen Besproei Vrouw Ceres grond, die al haar vrugt en graanen Door t ongestuime weer, verlept en raakt tot niet, Terwylik overdenk het Waereldlyk verdriet, Hoe kunt gy t teder hart van my dus wreed toespreeken, Heeft Jupiter ooit minnelyk teeken Betoond aan my, dat hy t nu toond.
Ik die zyn hoofd eer heb omkroond met bloemen uit vrouw Floraas tuinen, wanneer hy over berg en duinen, my stal en voerde over Zee, tot hy voor myne eer deez ree My weder gaf, tot liefdens blyken.
Waar in ik groote Vorsten ryken bezit, maar met veel ramp en druk, Deez droeve tyden overgooten, en ach gy lacht met my, en met myn ongeluk.
Terwyl dat al t geluk my komt voor t hoofd te stooten.
't is tyds genoeg geweend, wanneer gy ziet de tyd En hoord de droefheit die 't geheugen nooit onglyd Des nazaats maar zoud gy nadenken, Af neemen van Merkuur Mevrouw Zoekt gy myn dienst en eer te krenken, En keuren vals myn dienst en trouw.
Neen dat een ander eer uw droefheit komt verklaaren, Voor my Vorstin ik ben te vreën, dies wilt uw traanen zo lang spaaren.
Ach blyf Merkuur, MERKUUR in 't weg vliegen.
Neen, ik vlieg heen.
EUROPA, koOPMANSCHAP, GEVOLG.
Onmedogende verlaat gy myn bywezen, en gy jupyn die uit uw hooge wolke ziet, En de elemente die steets voor u en uw gebiet, met een beangstigheit voor 't droevig uit eind vreezen.
Schuwt gy, ò Jupiter aldus uw koningin Verlaat g'Europa, die gy door uw geile min in geKHEIT.
23 Geschaakt hebt van het strand, o liefde Zwigt gy voor t Hemels Godendom, het blykt want Jupiter blyft stom, en uit geen enkelt woord, t geen eer myn ziel doorgriefde.
VIERDE TOONEEL, EUROPA, DE SEINE, DETHEEMs, KOOPMANSCHAP, GEVOLG.
Och welkom Bedroefde Seine die door t schryen, myn droeve traanen komt benyen, en gy o theems die om myn ramp zo t schynt nog lacht, om dat gy gants uw staat niet ziet tot niet gebragt.
Doch denk wanneer ik ben van 't godendom verlaaten.
Dat al uw mogentheit, uw luttel tyds zal baaten Want als het mis verstand by t mensdom swanger gaat, Waar uit krakkeeling spruit, en onverzoenb're haat, t geen Argus heeft voorzien, vier eeuwen al voor heeren, Waar in de Zon van rust geen een jaar heeft gescheenen t welk ryk en steenen nog heugt, als t treurig Nederland Door Spanjens Oorlogs vuur, als trooijen stond in brand, weend eerder alle by, met my die vier Vorstinne Des wyde Waerelds ben, doch te gelyk slavinne.
Ik die bek leed gaa met veel kleuren Niet als een ryke Dogter voegd, een armelyk kleed my nu vernoegd.
Nu my geen ander mag gebeuren, wat zal ik doen?
O ryks Vorstin, men spot met my wyl myn gebieden geen vernoeging was der lieden, nu alles leefd in dwaaze zin.
Zy zogten schatten, maar hun poogen Heeft in hun hoogmoed hun bedroogen.
Maar 't geen my 't aldermeeste smart, Is dat ik in den Theems geen hart Van mededogen kan verwekken.
Ey laat ik van uw hart doch die genade trekken, Dat my de vroome Koopmanschap Op nieuws hersteld, op dat k den trap Van myn geluk weer op kan vyzelen, Die Geldzugt wreedelyk kwam verbryzelen.
Hoe zoude ik zugten, daar myn t harte vrolyk is, En doode de natuur Vorstinne, dat Vrankryk schreid, na dat haar zinnen Het regte voetspoor liepen mis, Voor my ik zoek na vreugd, t heeft reeden, k laat zugten schrijen dien het wil, De bank der Actiës zyn op haarden Voordelig, duurzaam, en nooit stil.
Hoond gy myn dienst aldus, ô trotze, en ô wreeden, Daar al uw welvaart hangt van myn belangen af, Tergt Jupiter doch niet, eer Mars voor uwe straf Door inlands gelds krakkeel, uw acties komt vertreeden Troost eer Europa, die bedrukt door al de elend, Niet weet gants afgemat, waar zy zigheene wend.
Kom laat ons Nederland, wiens smart myn ziel komt knaagen, eens na haar welstant, met verlege hari gaan vraagen.
Zyt vreedzaam onder een, en denkt gy uit een stam, uit Jupiter en bloed, gelykelyk oorspronk nam.
Eynde van het eerste Bedryf.
Verdigitized by google 24 in geKHEIT.
Vertooning voor t tweede Bedryf.
D' dropa werd van de Maagd van Nederland verwelkomt, die in haar tuyn zit, omringt van de Zeve Provincien, die elk hun eige Waapen draagen, de Koopmanschap leid gebooge voor de voeten van Nederland, de Hoop en Vreede verz lle Europa, de Hoop heeft in de eene hand een Scheepje en in de andere hand een Anker, de Vreede houd in haar slinkerhand een Palmtak, en in de regter hand een krans, die zy Europa boven het hooft houd, Mars en Bellone leggen voor haar voeten gekluistert, den Ryn, het T, en de Maas, vertoonen zig in twee schiet gants droevig, de Leck houd in de eene hand een leege beurs, en in de andere hand papieren van de Wind Negotie, het geen zy geblinddoekt in een schaal tegens malkander opweegt.
B5v, p. 26 uitleg op de vertooning.
Wel werd Europa van de Nederlandze Maagd Verwelkomt na haar staat, beklaagende wat schande Haar Vrankryk heeft gedaan, en hoe dat werd beklaagt De droeve Koopmanschap, schoon Vreede in haar handen Den Krans en Palmtak draagt, de Vierschaar egter fier, Door t roode goud verblind, t geen Neerland kan behaagen, Waar voor zy in de plaats, geeft swart op wit papier, t geen menig Weeuw en Weez op t alderfelst zal plaagen, Mars grimlacht in zyn vuist, het geen Belloon verbleid, Schoon dat zy leggen streng geboeit voor Vreedens voeten, Nu Geldzugt al te wreed s'Lands droeve ziel doorsneid, Die list en dwaasheit voor haar gezellins komt groeten, De straffe plette het hooft, die zulk een helze vond Het eersten heeft bedagt, waar t Land door gaat te grond.
TWEL Digitized by Google IN GEKHEIT.
27 TWEDE bedryf.
EUROPA, DE NEDERLANDZE MAAGD, DE ZEEVE PROVINCIEN, GEVOLG.
De nederlandze maak.
't welkom koningin, mag ik na lang verlangen op 't heugelyk oogenblik u in myn tuin ontfangen Dank zy den Hemel die u tot my herwaards zend.
Is u den handel van myn Kinderen wel bekend, De gulde eeuw op nieuws, vertoond zig voor onze oogen Ik kan de Koopmanschap niet meer voor my gedoogen, Myn hoorn die storten eer veel Koopmanschappe waar Maar maakt nu voor myn oog veel rykdom openbaar, Stygt Uitrecht, stygt dus op, maakt u beroemd Hollanders, Leeft in de plaats van t vuur in t goud als Zalamanders Vreest t oorlogs woede niet, nu dat myn Leeuw steets waakt, Die t ronde Godendom, aan u zo rykelyk maakt, EUROPA.
Rampzalig Nederland, wat zal u nog gebeuren, t geen u op t onverzienst, het hart van een zal scheuren.
Herdenk het noodlot 't geen dat vtankryk wierd bereid Dan ach!
ik hoor met smart, dat u die ramp verbleid.
Uitrecht keert weerom, en laat u niet bedriegen, de dwaazheit die gaat uit, om elk in slaap te wiegen Die door bedriegery steets uitgezonden werd.
Herdenk, ô Nederland, wat smert, Uw droevig naberouw zal geeven Ik dagt dat ik uw hartewee.
Uw staat, en uw elendig leeven Zou dooden, wanneer ik myn beê, Aan Jupiter zou op gaan draagen, Dan ach!
ik blyf in onweers plaagen, en raak nooit veilig op een reê.
Nooit grooter ramp voorheen ik leê.
De nederlandze maatd, wat doet u zugten, wat doch schrijen, Terwyl dat ik hier met myn reijen, Steets vrolyk leef, en wel te vreën, zal ik na veele oorlogsplaagen, myn hart niet eens in vreugds behaagen Doen leeven, in myn thuyn alleen.
Gy zyt het dien ik moet als waarde moeder achten, na u is myn geluk op winst van geld te wagten, waarom dan noch beneid het welzyn van t gemeen.
Is dit het welzyn waar op dat gy komt beogen, Zyt doch gewaarschuuwt Nederland, treed dus uw roem niet in het zand, Daar zyn veel wyzer als gy zyt door 't geld bedroogen.