floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hy staat al in 't Voorhout, en als de Kwaaker is Gekoomen, zo zal hy... maar Juffrouw, zie ik mis of niet hy is 't.
KARel, lucie, katryn.
KAFRYN.
Wel, is de Bruidegom gekoomen?
Heb in zyn aankomst al myn ongeluk vernomen, myn medeminnaar is gekomen, 't is gedaan.
Hy is hier voor de deur straks van zyn Paard gegaan, en zal hier daat'lyk zyn.
Wat is het voor een wonder?
Het is een bavejaan van boven en van onder, zo onzen aanslag nu niet wel gelukt, katryn, en ik Mejuffer zie met hem vereend, de pyn En hartzeer zal myn hart toessuiten.
KATRYN, tegens Karel.
Gaat heen, verkleed u, laat u deze list gevalleugen, doet als t beslooten is, en laat de rest op my.
Geeft liefde een goet eindt aan ons bedriegery.
Gaat heen, verliest geen tydt, om dan in onze zaken Nu heel bekwaamelyk aan een goet eindt te raken, en zo in uwe min gy wilt geholpen zyn, geeft my u Tabbardt.
Hoe wat zal die katryn, haar jak uit doende.
Geeftze myn, en weest myn Kamenier, mejuffet, zonder vreezen.
LUCIE, haar nachtrok uit doende.
Dat wil ik gaarne doen, kan t ons maar dienstig weezen.
KATRYN, tegen Karel.
Voorts heb ik u gezegt wat gy zult moeten doen.
KATRYN, Lucies gewaad krygende.
Wel nu, zie daar ik gaa my spoën, Om uwen Bruidegom voor u te gaan ontfangen, zo bekeerde kwaaker.
Zo hy my kennen zal, laat ik de Kwaaker hangen, terwyl dien styloor u heeft nimmermeer gezien.
Kaat, lukten ons bedrog.
LUCIE, karel, katryn, margriet, margriet.
Mejufirou, naa ik mien, zo is uw Bruigom hier, hy wou u gaaren spreeken.
KAREL, tegen Katiyn.
Zou ik dan, door den haast, wel hebben mis gekeeken?
MARGRIT.
Zyn knecht is by hem, daar hy wysselyk mee praat, als dat het schande is, dat elk hier zo een staat Voerd in den Haag, ja, hy sprak ook van voort te trouwen, Wou binnen loopen had ik hem niet opgehouwen.
KATRYN, tegens karet.
Ik bid u, onderrecht Margriet van onze list, eer zy onwetend haar in deeze zaak vergist.
Karel en Margriet haastig binnen.
JANKNOL, van binnen, katryn, lucie, JAN KNOL.
Hou, holla katryn.
'k hoor hem al, wilt dog.
Geen tydt verlengen, gaat heenen, juffrouw, en wilt hem hier by my brengen.
of bedroge BRUIDEGOm.
Maar houd hem nog wat op tot dat ik ben gereed, 'k moet my wat sieren schoon jy stadig bent gekleed.
KATRYn, alleen hoe stelik dit nou, 'k heb geen ringen in myn ooren, 'k mogt die ook wel als de juffers laaten booren.
Die in zyn ooren niet geboord is, mag niet meê, En tot dien arbeidt vind men straks een ieder reê.
Hoe staat dees Batenulje, voor deeze een Fontange?
Die is nu na de zwier van Madmoizel Barmange.
Maar op den Schouwburg is deez' mode niet zeer net, Om datze het gezicht naa het Tooneel belet.
Zy ziet in den Spiegel.
Zo, zo, dat gaat al heen, 'k zou Juffrouw kunnen heeten.
de mouchens, wel, die had ik heel vergeeten!
Want zonder Mouchens is een Juffrouw nu niet schoon, de Mouchens moeten 't doen.
20, dat heeft nu wat toon.
De Jonkers zouden zonder Mouchens niemant minnen.
Maar zie, daar komt Margriet, wat zal die nu beginnen?
ZESDE TOONEEL MAR GRIET, katryn.
Hoe is 't, kaat, benje klaar?
't is tydt, door dien dien beest zyn knecht, al achter in de keuken is geweest.
Waar hy Heer Karel schier betrapten in 't verkleeden.
Zag hy hem?
Neen hy toch, hy snapte na beneeden.
JAN Knol, jURJEN, kaTRYN, lucie, maroriet.
Wat grooter vreugd is dit!
zie ik myn Bruidegom?
Myn Heer van Knollenburg, myn Lief, zyt wel lekom.
JAN KNOL.
Dat s na de nieuwe zwier, gewis al kennis makenj Zoo doende zal zy licht by my in gratie raken.
Zy geeft van haare min voorwaar geen kleine blyk.
Geeft my nu eens oprecht, op dit ons Huwelyk, myn zoete keukemol, zoo t u belieft, drie kussen.
Wat zo, gy zult alleen voortaan vlammen blussen.
Myn trasbak van t salet, gy hebt myn hart geraakt, Dat in een grooter vuur als ethnas oven blaakt, gy zult myn Bruid zyn, ja, ik zweer t u, en geen ander.
Ik ben nu wel te recht gelyk een Zalainander, ik leef zo wel als hy in t midden van de vlam.
Voila des jeux brilliants, ô bloed!
ik word zo gram, katryn.
Hoe, word gy kwaad myn Lief?
Zou ik my niet verstooren?
Uwe oogen zyn gemaakt om Vorsten te bekooren.
Ja, uwe schoonheidt die spand booven al de kroon, en Digitized by google.
of bedrooge bruidegom.
17 En 't volk dat zeid hier, o!
uw Bruid die is niet schoon, terwyl Jan Knol en Katryn stil tegen elkander spreken, doet Lucie en Margriet het zelfde, jurjen krygt onderwylen zyn handen, en spreekt voort.
URJEN Het klein gebeent dat ik straks heb van 't spit geloomen, zal, wylzy snappen, my zoo kwalyk hier niet koomen.
'k Moet in dat Schenkbort dat ik zie op tafel staan, Terwyl my Brood ontbreekt, myn Femen eens in slaan.
Het Volk dat zeid al veel an knol.
Het Volk, ja dat moest hangen, dat zulke leugens liegt ha!
gy zyt myn verlangen.
Dat ik u noch eens kus, wat voel ik minne gloed, haar wangen, jurjen, zyn als Zoetemelk zo zoet.
Een putje in haar kin, twee putjens in haar kaaken, wel Dirk Hoepel zellifs zou in haar liefde blaaken.
Maar Heer van Knollenburg, en hoorden ik terstond Geen Frans of Spaanze taal u vallen uit uw mond?
dat is niet een zier, ik heb in weinig daagen Die taal geleert, om u myn Engel te behaagen.
In Amsterdam is nu een Meester, die daar leerd Poëetsche lessen aan een ieder die t begeerd.
Hy leerter veele die wegent zyn slecht te leeven, En die zig willen dan tot grooter staat begeeven, zyn hofflyk onderricht, dat geeft daar zo veel blyk, Dat hy de kinders, en de moër leerd te gelyk.
De taal, de dans, de zang, die kan hy onderwyzen.
Hy leerd ook wiskonst, hoe de Koekoek, en Patryzen Elkaar verscheelen, hoe een hart beest werd gelieft, En in de bronstyd, vaak de gansche buurt gerieft.
De plicht der Societeyt, die leerd hy nevens t jaagen, En hoe men na de zwier kan Franse hoorens draagen.
Dees lessen kitt'len dat het tot in 't barte steekt.
Hoe leert hy als meu tot zyn ziels beminde spreekt?
AN KNOL.
Madam, gelyk het beeld van Memnon zonder roeren, Plag van zyn zelven een zoet geluid te voeren, Wanneer t bescheenen wierd met straalen van de Zon, Zo was het dat altyt zyn zoet geluidt begon, zo is het met myn hart, en wilt my vry vertrouwen, Myn doedelzak die galmt nu ik u aan kom schouwen, hoe schoon schynt uwe zon!
myn hart gestadig dryft, als de Naturalist heel klaarelyk beschryft.
De bloem Heliotrop gestadiglyk moet wennen, En draaijen na de zon, myn hart moet ook bekennen, Dat het moet keeren na de zonne van uw schoont.
En zo lang als myn ziel in dezen boezem woond, zal zy geen and're Vrouw als u alleen begeeren.
Myn lief, ik zal u ook voor myne ziel staag eeren.
Myn Bruid wat ben ik bly dat gy my zo bemiud.
wat ben ik verheugd dat gy my zo bezind Uw byzyn is voor my zo vol van zoetigbeeden, dat ik de daagen haat, en dat niet zonder reeden, Myn lief, dat ik zo lang heb moeten van u ryn.
'k heb ondertusschen hier geleeden zo veel pyn, Dat zo de macht myn wil had kunnen evenaaren, Ik had geen arrebeidt noch moeiten willen spaaren, Om te Amsterdam, myn Lief, by u te komen, maar Myn eer om uwent wil liep al te groot gevaar.
Maar anders, k had die reis al overlaug gaan wagen.
ANKNOL.
Wat dunkt u, jurjen, weet zy my niet te behagen?
Ik ben op 't hoogst voldaan, en ik ken met gemak.
Heer Bruigom, na ik zie gy snuift al veel Tabak, en met dat doosje kunt gy 't heel gemaklyk stellen.
Gewis, gy weet uw neus al redelyk te kwellen.
Ik neem niet half zo veel gelyk ik eertyts plag, dat doosje snuif ik uit zo viermaal op een dag.
Maar heeft den Docter u dat snuiven niet verboden?
De Docters doen het zelfs, 't is te Amsterdam de mode.
En wyl ik nu geheel de Kwaakers leer verlaat, zo moet ik toonen dat ik ben een man van staat.
Ik ga in t koffihuis, in Malta, op den Doelen, maar t leeven van den Haag dat deugt niet, dat zunt oelen.
'k zie elk die houd hier een karos, en paarden, meid, en knechts, en kamenier, weg, weg, 't is malligheid.
Te Ainsterdam daar leeft men zonder knechts, de meesten.
Zyn het geen zotten die haar rykdom aan de beesten Te kosten leggen?
Neen, ik ben myn eigen beest, en k voer myn zelven maar.
Ik ben daarom geweest Ook kwaakers langen tyd, maar zints dat is gebannen uit onze broederschap, een man.
Een mau der mannen, t Was Dirrek Hoepel, ja, myn Lief, zo was zyn naam, o van zyn leering, waagt in Amsterdam de faam Men heeft van dezen man een Kluchtspel ook geschreeven, waar in vertoont word net hoe dat de Kwakers leeven.
Maar 't raarst van 't Kluchtspel wierd door stommen Om dat al 't spreeken op zyn Kwaakers daar verveeld.
En wyl uw Vader om dees smaatheyd niet wou leijen Ons Huwelyk, heb ik dat Vollik af gaan sneijen.
Hebt gy myn Vader oit gezien?
Neen, waarde Lief, maar ik verstond het uit uw Vaders eerste brief.
Maar Dirk Hoepel.
hoe laat die zyn leer tog luien?
Die man zyn leer kan ik u hier zo niet beduien, Veel Zusters gaat hy ook versterken in den geest, Waar van de man een maand vyf, zes, heeft ziek geweest.
Maar, wanneer trouwen wy?
Dat stel ik in uw handen, Ik wensch myn vrydom, door de trouw, haast te verpanden Aan u, myn Bruidegom.
Zo wilt gy zyn getroud?
..... katryn.
En twyffelt niet, myn Lief, hoe dat gy langer houd Myn hert in twyffeling, hoe gy my meer komt pynen.
'k weet een remedie die uw smert zal doen verdwynen, waar dat Dirk Hoepel der al veel meë helpen moet.
wat is voor myn min, myn lief, die hoop niet zoet.
Gut, juffrouw, ziet eens om!
Wel kaerel, hoe zelt lukken, Heb jy ons wilt gebraat gestoolen?
KA, itized by goo, of bedrooge bruidegom.
29 kaTRYn trekt Jurjen het overschot uit den mont.
Dat zyn stukken!
O onbeschaamden beest, wat let my dat ik jou Met myn gevreesde kling niet door de ribben dou.
Noks bol ei draait dat niet?
Ei, wild het hem vergeven.
Zeer wel, om uwent wil schenk ik hem dan zyn leeven.
Let datje dan niet weer jou plicht vergeet.
'k ben zo trou gelyk een turrefdragers eed.
Maar Heer, terwylje hier bent bezig in 't vertellen, mag ik aan 't schoonste schoon wel gaan de Brief stellen Die my roo boender voor haar mee gegeven heeft?
Neen, zeg ik, blyf me hier, en my niet wederstreeft.
Heer bruidegom, ja, ja, is 't een van die beminden, die u kan te Amsterdam om uwe gaven vinden?
Neen, neen, kom zeg wie 't is.
Myn Heer gy hebt gelyk.
Zy is wel eer geweest Heldin van t Keizerryk, Maar door het missen van haar rechten en haar boeken, Moet zy nu haar fortuin met pierementen zoeken, ik heb haar lang gekent, maar k loof niet dat myn Heer Haar immer heeft gezien, dat zweer ik op myn eer.
Het is geen trop geschoor, om in zyn grins te preeken.
Wat is dit doch voor taal die ik je daar hoor spreeken?
't is Keizerryks Bragoens, kaptein van Krabbendam Is den Autheur, waar van deez' taal zyn oorsprong nam.
Margriet, gaat heen terstont, en laat myn Vader weeten Hoe dat myn Bruidegom is van zyn paard gezeeten.
Wat zegje, van myn paard?
Dat beest dat is gehuurd, en hy is by den dag, zyn rok is in de buurt By Gerrit Leng geleent, ja, noch voor weinig dagen Zo heeft een Labberlot zyn knecht die ook gedragen.
KATRYN, tegens Margriet.
Gaat gy na Vader toe.
JAN KNOL, KATRYN, LUCIE, JURJEN.
JANKNOL, suist op het eind of begin van deeze regels.
OW vader is die oud?
Hy was in de aard dan beeter als in t zout.
Myn Heer... anknol.
Heest hy ook geld?
KA, of BEDROoge BRUIDEGOm.
Hy word voor ryk gehouwen.
Zo veel te eerder zal ik met myn engel trouwen.
Gy zyt een eenig kind?
Hy heeft geen kinders meer.
Ja, te beeter is 't myn Heer.
Heeft hy Processen KATRYN, neen.
Is hy belast met schulden?
Hoe veel heeft hy wel?
Wel zestig duizent gulden.
Dat is zeer goet, myn lief, dat is zeer goet, om dan Gelyk als gy my wenscht te hebben tot een Man, zo zullen wy, eer wy nog by elkaar geraaken, Van uwen Vader een Contract eerst laaten maaken, Waar, zonder arg of list, hy zig verbinden zal Te sterven binnen 't jaar.
Maar Heer.
Dat gaat voor al.
Want ik heb in dees tyd een zeek're som van nooden.
B4v, p. 23 BEKEERDE KWAAKER, p. 24 katryn.
Maar zonder zyne dood zo kan men.
't is de mode Van leeven.
KAREL in schyn van Lucies Vader, LUCIE, KATRYN, JAN KNOL, MARGRIET, JURJE.
myn Heer, zyt gy hier in myn huis?
Hem zonder dat 't wist!
Myn Heer... karel.
Wat is 't een kruis Dat men 't niet eerder zegt, myn Schoonzoon, dat myn armen U toch omhelzen.
Zoet, ei my.
ach myn darmen!
Zyt welkom Schoonzoon.
de duivel haal de gek.
Kunt gy zo stooten met uw oude kop?
Weg vrek, dat u zint felten haal, myn kop is schier aan stukken.
Het is myn iver die zo heftig u komt drukken.
Ja, ja, genoeg, ik ben by naa schier doot.
Hoe zoet, en minn'lyk is hy!
zie myn kind, wat wangen!
Bloet Is dat geslaagen, dat s een beul, de tanden vallen My uit myn mont, o pyn!
Myn lief, dat s niemendallen.
Zo zeker, dat komt schoon.
Wel, ik en voel geen pyn.
Omhelst my vry, papa.
Gy zult te zaamen zyn als engelen.
De vreugd die k heb.... jan knol.
Hou op, wilt zwygen, myn lust, dat zeg ik u, geen slagen meer te krygen, gy moorder van uw Zoon.
Terwyl ik u mishaag, en ik u laaten moet, zo wil ik.
Helsche plaag!
Blyf van my.
Ik moet u omhelzen.
Kan ik t lyen?
Gy sterke Samson, ach!
gy plettert bei myn zyen, ach!
Is dat duwen.
Lief, ik steek hem door de huid Zo hy my met dit slaan en duwen langer bruid.
Ik zweer hy zal 't van daag nog met zyn leeven boeten zo hy my nader komt als vyf en twintig voeten.
B KARel.
23 BEKEERDE KWAAKER, 26 KAREL.
Terwyl gy kwaad word zal ik vlieden uwe haat, En wat 'er nodig is bestellen tot dien staat, waar na gy alle tweë op 't hoogste hebt verlangen.
Ik gaa, met uw verlof.
Gaat vry, en laat je hangen.
JAN KNOL, KATRIN, LUCIE, JURje.
Myn schoone, zoud't ook zo met uw omhelzing gaan, ik weet niet of ik tot het Huw'lyk zou verstaan.
Hy zou op zulk een wys my heel tot pletter maalen.
Hy is altyd gewend zyn vrienden zo te onthaalen, ik bid verschoont hem doch om mynen 't wil.
Myn Bruid, zo hy zo weder komt ik scheyer daat'lyk uit.
Ik sta verbaast nu 'k zie dat dit u zo komt kwellen.
Ik kom wat nader om u weder te vreezen te stellen, ik heb tot u myn ziel, heel veel genegentheid.
Ka, of bedrooge bruidegom.
2 katryn.
Als gy my zo bemind, waarom zo lang gebeid Eer gy weer by my komt?
gy gingt aan myn beloven Dat onze troudag zou niet langer zyn verschoven, als veertien dagen, 't is drie maanden nu geleën.
Wanneer beloofde ik dit?
Wel, doen wy laast by een Zo vrolyk waren, en dat ik uw hield geslooten In bei myn armen.
Myn?
Wat heb ik vreugd genooten In uw omhelzing.
Hoe staat gy zo onisteld?
In myn omhelzing!
KATRYN, ja.
Wat is 't dat zy verteld?
Zeg jurien?
Hoe zou dat kunnen weezen?
My dunkt het dienden wel dat zy haar liet beleezen.
'k omhelsden u. JAN Knoll.
Gy myn katryn.
Ik zelver.
In uw droom.
in der daad, myn Lief.
Ei, houd u wat in toom, 'k versta die reede niet, ik ben hier fray geschooren, Of door de liefde heeft zy haar verstand verlooren.
Gy zaagt my nooit?
*** AN KNOL.
KA. zed by google of BEDROOGE BRUIDEGOm.
Neen, de nikker breek my vry het ruggebeen.
Zyt gy van Amsterdam hier s avonds niet gekoomen?
En heb ik u niet stil in myn vertrek genoomen?
Daar gy verhaalde hoe dat gy in Malta vond Een vyand, die gy gaaft een doodelyke wond, En dat gy daarom moest uw stil verborgen houwen.
'k geloof dat zy my gaat wat fabelen ontvouwen, wie bragt my dan in huis?
JAN Knol, gy?
Ik zelf bragt u in huis.
JAN Knol.
Je liegt het, op mijn eer..
Om dat ik u, myn Heer, heb stil in huis gelaaten, vereerden gy aan my een beursje met Dukaaten.
Ja, apestaarten bloet, hoe zal dat hier nog gaan?
Mits ik zou zwygen wat gy Juffrouw hebt misdaan.
Wat heb ik haar misdaan?
Hoe, is u dat vergeeten?
Hebt gy myn vrindschap dan zo in den wind gesmeeten?
Wat vrindschap?
Laat hooren wat het is.
Begeert gy dan op nieuw van my bekentenis, op dat myn schande meer en hooger op zou steig'ren?
Myn liefde was te groot, ik kon het u niet weig'ren, Terwyl ik zeeker was van uwe trouw.
Wat trouw?
Noppe, hy sjanktze niet.
En twyffelt niet, Mevrouw, hy is te eerelyk, hy zal zyn woord wel houwen.
KA. digitized by of BEDROOGE BRUIDEGOm.
Dit troost my ook.
Ik zweer myn Heer die zal u trouwen.
Daar twyffel ik wat aan.
Eén woord zo veel als tien, mevrouw, de schoone Bruid, zo 'k u oit heb gezien, Of in uw huis geweest, of by u heb geslapen, zo wil ik worden de Patroon van al de Apen.
En heeft 'er imant u zyn trouw belooft, die kan, Wanneer het hem belieft, u strekken tot een Man.
Voor my, gelooft my vry, ik laat my liever hangen Eer ik u in myn bed, zal voor myn Bruid ontfangen.
Niet men dal.
Gy zyt noch zo niet los, blyft staan, waar wilt gy heen?
Mevrouw, Nescio Vos, gy kund uw Bruigom laten halen, of beschryven, 'k ga weer naar Amsterdam, en zal uw dienaar blyven.
My zo verlaten?
reukelooze jeugd.
Wat zal men zeggen?
JAN itized by Googl BEKEERDE KWAAKER.
E JAN Knol.
Dat gy niet een haar en deugt.
Gy zult wel in den Haag een Mof, of Fransman vinden Die zig zal om uw schat met u in d'echt verbinden.
Gy zyt zo lelyk niet wanneer men u beziet.
Zal ik in dezen staat, ô leideloos verdriet!
Daar ik, ach!
Ben, op and're Minnaars peinzen?
Hoe, in wat staat?
Myn lief, ik kan niet langer veinzen, 'k ga zints drie maanden groot.
Wat dunkje, is t niet raar?
Drie maanden groot gegaan!
Zo is men juffrouw zwaart JURjen.
De kip die is met grom.
'k kan 't met betuiging zeggen.... JAN Knol.
Dat gy geen maagt meer zyt, zo weet gy 't uit te leggen.
Dat ik myn eer met u te buiten heb gegaan.
Zou 'er wel droomend ooit zyn zo een zaak gedaan?
KA, of bedrooge BRUIDEGOm.
33 katryn.
Dit veinzen strekt maar om my t erfgoed te beroven, Van onzen Oom gemaakt, en daarom wilt gy doven Myn eer, en wilt my nu verlaaten in dees schand.
Maar gy en hebt het goed noch zo niet in uw hand, gy lompe Kwaaker.
Gy Aap van alle Aapen, JAN KNOL.
Daar meent zy my mee.
KATRYn schelm!
'k heb nooit by u geslapen.
Zo zyt gy niet van zin met my te trouwen?
'k ben niet van zin met u in d'echtenstaat te treën.
Niet, schelm!
Dat zal men zien, ik ga 't myn Vader zeggen, Die ik van stuk tot stuk uw valsheid uit zal leggen, hoe gy met listigheid my hebt verleid, en hoe gy met listigheid uw valsheid uit zal leggen.
BEKEERDE KWAAKER, gy my verlaaten wilt, gy ezel JAN KNOL.
O gy koe!
Waarom scheld gy my zo?
Dat zult gy deat'lyk weeten Bekeerden kwaaker.
JAN Knol, lucie, jurjen.
Het varken is bezeeten, Of zo ze zwaar is, heeftze een drakekop wis in.
De wanhoop die steld haar gantsch buiten reën en zin, Schaamt gy u niet, myn Heer, zo met een maagd te leeven?
Een maagd!
dat veeg ik uit, men moet my dat vergeeven.
Myn Heer, gy zyt nochtans verbonden door uw woord, Om haare eer weërom t'herstellen als 't behoord.
Zie die karonje wil met valsheid ook doen blyken Dat ik hier .
Luy of bedrooge bruidegom.
Hoe zimpel kan hy kyken, gelyk een loender bol.
't is wonder.
Wilt maar slaan, Maar van een Kwaaker word dat nimmermeer gedaan, 'k heb u en uw knecht heel stil in huis gelaten.
Zo doe ik meê?
Wat mag de Meid al praaten!
Hiet gy ook liegen dat gy zyt by my geweest?
Ik by jou?
Zie daar, daar hebje t tweede beest.
Was Jurien hier dan meê?
URJEN.
Dit wil hier donker daagen.
C2r, p. 26 lucie.
Wy maakten kennis.
Hy had geen reën tot klaagen.
Wel jurjen!
Wel, myn heer!
Wy waren wel.
Jou hoer, jou stinkend vel.
Ik hebje noit gezien, lucie.
De knecht is als de Heer, twee schellemen gebooren, zyn al de Kwaakers zo?
Wy worden hier geschooren.
Die schelm die weet genoeg hoe hy zich by my droeg.
JUR of BEDROoge BRUIDEGOm.
N. JURJEN.
Ja, die heeft na de zwier van t Haagje ook genoeg.
Daar heb ik voorzien.
Daar ben ik van verwondert.
Ja 't zy zo 't zy.
Zie daar, een woord zo veel als hondert, indien ik meer als nu ben in den Haag geweest, zo wil ik worden hier des waerelds grootste beest.
En zo ik ooit of ooit meer wil op trouwen hoopen, zo wil ik naa myn dood wel Brandewyn verkopen.
Hoe wel het is een drank die 'k tot 'er dood toe haat, om datze komt uyt 't land van Monsieur teuterkwaat.
Noch eens, zo 'k meer als nu ben in den Haag gekomen... gaat heenen, jurjen, wilt terstond myn Paard gaan toomen.
Zo meent gy dat gy zult zo haast ontslaagen zyn?
Noch zo niet Heer Jan kuol, verdryft maar vry die pyn, en doet geen arbeid, want gy zult niet uit geraken, gy moet eerst deze zaak oneffen, effen maken.
Lucie sluit de deur.
JAN Knol, jURjen.
Jel jURjen.
wel, jurjen!
Wel, myn heer.
Wy zy u.
Wy zyn genoeg gevangen voor een keer.
Wy moeten zien, myn heer, een andere toon te houwen, of gy zult moeten met dees Haagze juffer trouwen.
Haar trouwen?
Hoorenbeest, wel is dat dan verdriet?
Daar of bedrooge BRUIDEGOm.
29 Daar zynder wel zo veel, myn Heer, die zyn t voor niet.
Wees jy 't maar stilletjes, 't baat dertig duizent kroonen.
Zou ik my laaten om des waerelts geld dan hoonen?
En die 't dan zyn voor niet, myn Heer, die staat het slecht.
'k heb u voor raadsman niet genomen, maar voor knecht.
T zy knecht of raadsman, ik moet u de waarheid zeggen, gy kunt Lucie haar gezeg niet wederleggen.
Wy zyn geslooten, en wy kunnen hier niet uit, gy mist uw goed, of gy moet maaken haar tot Bruid.
't is waar, gy hebt gelyk, de duivel haal den dooden, Die door zyn Testament dit huw'lyk heeft geboden, 'k kan niet begrypen hoe het weezen kan, maar hoe, wat sta ik hier en wacht, ik wilder uit.
Men doe De deur op, of ik zal die voort ter neder loopen.
Wat meenen zy te doen?
Wel ons het vel af stroopen.
AN kno.
Ik wilder uit, doet op, of vreest vry, zeldermast.
C4r, p. 4d. bekeERDE KWAAKER, deRTIENDE TOONEEL, karel, jan knol, jurjen.
Hoe gaan op deze deur uw voeten zo te gast?
Ik zal op een and'ie reis een schel daar laten hangen, wat eischt gy nu?
Wat zyn dit toch voor schelmze gangen, dat gy een man als my hier opgeslooten houd?
Vaart wel, bewaard uw kind volg Jurjen.
KATEL.
Een woord, met uw verlot, meent gy zo weg te raken?
Meent gy my Vader van een anders kind te maaken, karel.
JANKNOL.
En dan weet gy vervolgens dat ik ben een Edelman.
En weet gy dat ik u niet langer meer wil hooren, of bedrooge bruidegom.
Of dat gy vreezen moogt.
Ei, wilt u niet verstooren, de schand die gy myn huis gedaan hebt.... JAN KNOL.
Door deez' reën, meent gy my met uw kind in 't huw'lyk te doen treenen, ja, apestaarten, neen, dat zal niet noodig weezen, des spreekter niet meer van, of wil myn gramschap vreezen.
'k zie myn beleeftheid op uw gramschap niet en wind, maar tot het vechten lykt myn Heer vry meer gezind.
Pas op Jan Knol, zie toe, wilt op die fint vry letten, hoe dat ik u dees kling zal door uw darmen zetten.
JURIEN.
Hoe, door zyn darmen!
Dat is eerst een dolle vend, het danssen op die vois is hem noch niet bekend.
Trek maar uw degen, 'k zal 't u met 'er haast wel leeren.
Jurien.
Pas maar op, die slag is niet te keeren.
Nou heb jy 't wel gemaakt.
Uw zotte reeden staakt, dien ouden sater ziet of hy een varken maakt.
Wel aan, verweerd uw, want dit is maar tyd verliezen.
Jurjen, kon ik nou het hazepad gaan kiezen, Maar Schoonvaar, dat de zaak van ons wierd bygeleid?
Want zeeker, als het al na waarheid dient gezeid, ik ben als Rykert, die noit in den echt wou leeven, en ik zal voor t ontslaan, uw kint al t erfgoed geeven.
Ik zal 't eens zien, maar 't diend myn Dochter ook gevraagt.
KATRYn, van binnen.
Wel papa.
Die grommen draagt.
KARel, katryn, iulje, JAN, knoll, jurjen.
'k weet niet of het u myn Dochter zal behaagen, de zaak die ik aan u op heeden voor zal draagen, Heer.
Heer Knollenburg die zal, zo gy hem wilt ontslaan Van 't huw'lyk, in 't geheel van 't Testament af staen.
Papa, wat raad gy my? karel.
Hy kan zig niet verbinden In t huwelyk, zyn geest komt hy te zwak bevinden, katryn.
Men kan zo haastia niet vergeeten die men mind, Ik heb hem veel te lief.
Verwind uw liefde, kind, hy zal u weer al t goed tot een voldoening geeven.
Maar dit moet eerst van een Notaris zyn beschreeven.
Loop haalt 'er een.
Hier naast woont Schriptama.
Dat men tot myn ontslaan, dit dadelyk maar doet.
'k Moet van myn eigen goed, dat zyn eerst schelmze zaken, een anders kind, gaan van myn geld bezitter maken.
Foei, wat een schand is dit, kom, gaan wy met 'er vaart, dan dadelyk daar naast gy, zadeld my myn Paard.
gaat dat niet wel?
Ei, ziet Jan Knol eens lopen, hy kan hem nu op nieuws weezer Kwaakers toe gaan knoopen.
Katryn, hoe schreeuwje zo, hy is noch niet van kant.
Het is gewonnen, 't is zo goed als in uw hand Het geld dat komt u toe.
Zo moet men juffrouw speelen.
Onnoozle steiloor, hy is gek in alle deelen.
En ik had, ha!
Ha, drie maanden zwaar geweest.
FERDINAND, lucie, katryn.
FERDINAND, zonder gezien te werden.
Wat malligheid is dit?
elk is verheugd van geest!
En hy had hier geweest, ha!
hy scheen te droomen.
Gy had hem in huis genoomen, hy had hem bedroogen.
Hy had een moord gedaan, en schiikt wanneer hy ziet Een degen uit de schey.
Wat, is dat hier geschied?