floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Best is het, dat ik vlucht.
O neen, hy kon my in het uitgaan licht ontdekken.
Best is het.... maar wat ben ik ook een gek der gekken!
Heb ik geen Vrouw, die zelf is schoon en welgedaan, ook deuchdelyk?
wat port my tot die dwaasheid aan, Dat ik, om met Lucinde een oogenblik te spreeken, My zelf zo reukeloos in zulk gevaar ga steeken?
Maar wat maak ik my ook bekommert, buiten nood?
Daar komt de vent, nu ben ik zeker dood.
Hier valt quiryn.
LUCINDE, QUIRYN, katryn.
Myn heer, hoe?
valtge?
doetge u zeer?
Ja, maar een beetje.
Myn voet slipte uit, zo als ik danste een klein boereetje.
Maar zeg, de kapitein, is hy al uit gegaan?
Hy schryft een brief Katryn, ga wat op schildwacht staan.
QUIRYN, iUCINDE.
Wat ziet gy, door wat zucht ik t'uwaards werd gedreeven, en welk een groot vermaak my kan uw byzyn geeven, want uw verdiensten zyn zodanig, dat de dood..... quiryn.
'k heb geen verdiensten, maar uw goedheid is zeer groot.
LUCINDE Mag ik my vleijen, datge my nooit zult verlaaten?
Gy antwoord niet!
Digitized by google QUI BL YSPEL.
UIRIN, omziende.
't is hier niet veilig, om te praaten.
deze stilheid spelt my niet veel goeds.
Wat hert Kan vrolyk weezen, als t door vrees gepynigt werd?
QUIRYN, iUCINDE, katryn.
bergje, bergje toch, myn Heer, of 't geld je leven de kapitein komt zich zo herwaards aan begeeven.
Die moeijelyke draak!
laatje toch niet zien!
Of 'k vrees, myn Heer voor 't minst, breekt hy je hals en QUIRYn.
Sa, kom maar, gaan wy, waar zal ik my versteeken?
Daar in, myn Heer, daar in, och!
repje, selleweeken!
Gy verlaat my dan?
wederhou my niet, 't is nu geen tyd, Mevrouw, gelykje zelf wel ziet, van complimenten.
LUCINDE, weggaande.
ik kan u niet verlaaten.
QUIRYn, in een hoek.
Hier zit ik nu, en kan al hooren wat zy praaten.
Ik stel myn leven ter diskretie van Katryn.
dat zwyn!
En wie, wie weet, of die my niet verraad? tiende tooneel.
ANGELIKA, in kapiteins kleeren, QUIRYN, in een hoek, KATRYN.
Katryn, vind ik u noch in 't leven?
Hael goedendag u eens een lekkre zoen te geeven.
Kom, 'k ben belust.
dat klapt.
'k Moet u omhelzen.
Wel ja, toch.
ANGELIKA, stil.
Is hy, al uitgegaan?
KATRYn, stil.
O neen hy is hier noch.
Katryn, ik moet met u, eens openhartig spreeken.
Het is, gelyk gy weet, nu twee en twintig weeken Geleden, dat ik met ons leger trok te veld Hoe heeft myn Zustert, in myn afzyn, al gestelt?
Zaagtge altemet hier d'een of d'andere vent in'et komen?
Niet, dat ik heb vernomen.
Dat jonge goedje valt al vry wat dartel, kaat.
op straat.
Ze is altyd t'huis, en komt nooit, zonder my, zweeren, ANGELIKA.
O niemand moest zich daar aan wryven, 'k zou hem dat hy zyn tyd heel ongemakk'lyk zou passeeren.
Neen, dat s, als t hoort, myn Heer.
Dan is het goed, katryn, zo 'k een vond, hy zou heel ongelukkig zyn.
29 katryn.
Uw zuster is daar toe te fraai en kuisch van leeven.
'k Moet nu een and're zaak aan u te kennen geeven.
Ik wenschte wel, dat gy o zo sy vinden kond.
Om 't jonge Wyfje... ei, daar 'k u eens laast om zond... gy weet wel, wie ik meen.
O ja, ik vat jou meening, gy wilt geld schieten op een Corporeele leening.
Fiat, dat zal wel gaan, ik weet wel, wie het was.
Die kronje!
Het is geen onsmaakelyke tas.
Hoe verstond zy zich op streelen, kussen, vleijen!
'k heb dikmaals, sint dat ik ben van haar argescheijen, om dat plaizier gewenscht, en by me zelf gedacht.
Kaat is een goeije brak, in zulk een Katerjacht.
Ik heb haar ook na uw Persoon veel hooren vraagen.
Zo behaag ik haar.... katryn.
Wie zoud gy niet behaagen, die moest al vies zyn, Heer.
Die onbeschaamde pry!
Zo mag ik hoopen, dat... katryn.
Ik sta u in, dat gy By haar niet minder, als voor heen, zult welkom weezen.
Gaa voort eens by haar, kaat, en help my uit myn vreezen, vraag haar, uit myne naam, of my mag d'eer geschien Van haar in stilheid aan haar huis te mogen zien.
KA Digitized by google 30 de juffer KAPITEIN.
Aan haar huis, myn heer?
dan zoud gy zeker lest zyn.
Wel, hoe dat zo, katryn?
't zou nulles op 't request zyn.
Ook weet ik niet eens, waar zy woont, noch hoe zy heet.
Ze is ook getrouwt en vreest voor opspraak.
Maar hoe deed gy lest, toen gy haar hier.
KATRIN.
Hoor, maar gy moest niet klappen, een zekere weduwe, die zich geneert met kappen, Daar ik voor heen by in de winkel heb gestaan Heeft dit partytje my eerst aan de hand gedaan, maar Heer, gelyk ik zeg.
Op hals en keel te zwygen.
'k heb verder van haar naam geen kennes kunnen krygen, noch ook niet van haar woon, maar dit is my bekent, dat zy getrouwt is met een lompe plompe vent, En om die knorrepot zyn oude kap te vullen, dan gaat zy, quansuis, uit, om haar te laaten hullen.
'k begrypt 't.
Ik bid verlies geen tyd, maar ga voort heen.
Ik ga, en kom terstond weerom.
Zyt maar te vreezen.
Die koppelaarster gaat, om hem wat te beschaaren.
Ik wou, dat hy en 't wyf al in zyn kamer waaren.
ANGELIKA, QUIRYN, in een hoek, PETITSJAN.
Petitsjan!
PETITSJAR.
QUIKYn.
O schl hy gaat noch niet voort zedby BL YSPEL.
31 ANGELIjck.
Maar myn rekruten?
Is 't al volk, gelyk als 't hoort?
Ja, admirabel, Heer.
wat is dat schrikken!
Dat is een hottentot!
Hoe ziet hy uit zyn blikken.
Ze zyn de Kaerele, gelyk de Lieuw, vol vuur, de minste is zes voet hook en trie om de ceintuur.
Men ziet, gelyk gy weet, alleen niet na de grooten.
Hoe 's 't volk van opzicht?
staat het wakker op zyn kooten?
Incomparabele!
ik roep met die voolk, de schriek!
Daar s niet een kerle, of ze is zo welgemakt, als ick. braaf knevle, mienen fiër, geramasseert van talje.
Zy kooste my ook al veel gelte, dat kanalje.
Zie zo, nu spreekt ge, als een die melitair verstaat.
Maar zyn zy al kompleet en tot de mars paraat?
O ja, myn heer, wy kun, al was het morg, marcheren, gy kunt, zo 't u belieft, de geld maar prepareeren.
't is wel, 'k heb u ook niet meer noodig in den Haag, 't geld is gereed, gy kunt wel gaan, al was 't van daag.
Gy schynt, na 'k merke, tout a fait kontent te weezen.
Dezen ANGELIKA.
Die burgers vrouw, gy weet wel, die 'k voor Door toedoen van Katryn, eens by my heb gehad, Zy was, staat u 't niet voor?
jong, poezel, blank en glad?
Ick weet, 't was de aimabele Kokette Zy was mafoi sjoly, blank, poezel, niet te vette.
De hemle wete, hoe de man... que vous plait il?
Zwyg, zwyg, en ga stil heen, daar is zy zelf, na 'k zie.
ANGELIKA, JUFFER QUIRYN, QUIRYn, in een hoek, katryn.
Myn Heer, de juffer quam my op de weg juist tegen.
ANGELIKA o!
welk geluk kan nu het mynen overwegen!
't is myn Vrouw!
Wat viel my t scheiden hard Toen ik laast d'eer had van uw byzyn, welk een smart, heb ik niet sedert, door uw afzyn, al geleden!
Mag ik wel onbeschroomt geloof slaan aan uw reden?
Die lichtekooi!
Zo gy het niet geloven kond, zo laat my t zegel daar van drukken op uw mond.
Zy wil, aks kaks, noch spytig weezen.
Puur, of myn Heer haar nooit gesprooken had voor dezen.
Dat varken!
Licht weet ik daar wel de reden van.
Die koelheid spruit wis uit de liefde tot haar man.
schoon ik hart en hand heb aan myn man gegeeven.
'k zou niet te min met u wel konnen leeven.
Digitized by google zeer wel.
33 ANGELIKA.
uw goedheid is te groot Voor een, die uw steeds zal beminnen tot de dood.
Daar 's niets, het welk myn groot geluk nu kan bepaalen, wat tedre liefde kan by myne liefde haalen!
Maar 'k bid, dewyl hier elk ons hooren kan, dat wy.
In een vertrek gaan, daar het veilig is en vry, op dat ik u, naar uw verdiensten, kan ontfangen. wat hoeft men 't geen men zeid juist aan de klok te hangen? juffer quiryn.
Als 't u belieft, myn Heer.
Breng een boutelje wyn.
QUIRYn, alleen.
En hemel zy gedankt dat zy vertrokken zyn.
Kan ik, het geen ik zie, gelooven?
zyn 't geen droomen?
Zou myne Vrouw tot zulk een onbeschaamtheid komen?
Zou my van haar die k hielt zo kuisch, die hoon geschien?
Wat mag ik twyffelen aan 't geen myne oogen zien?
Zy gaat, quansuis, zeid kaat, om my de kap te vullen, by 't kappemakers wyf om haar te laaten hullen, en middlerwyl word ik gehult!
Fie welk een spyt!
Jou vuile lichtekooi, jou schandvlek als gy zyt, Zult gy uw eer en eed en plicht zo trouwloos schennen, ik zal die maak laar in warm vleis wel leeren kennen.
En u doen zetten in een Beterhuis, tot gy Niet meer behebt zyt met die dolle razerny.
Ik zweer, dat ik... maar al dit schelden mag niet baaten.
Wie weet, of zy, terwyl ik hier dus staa te praaten, niet met de kapitein... och!
ik word dol!
ik zal Het niet verzwygen maar verbreiden 't over al.
'k zal haar gaan zoeken en my aan haar beide wreeken.
Maar neen, de Kapitein mocht my den hals zelf breeken, ik ben t getroost.
Neen, best is 't, dat ik blyt, het leven is meer waard, als een lichtvaardig wyf.
Katryn zegt, dat hy is zo boos, gelyk de drommel.
(mel.
Maar zacht, verschuilenwe ons, ik hoor daar wat gerommel. veertiende tooneel.
(post.
'k mag nu de schildwacht hier gaan haalen van zyn QUIRYn.
O ja, 't is tyd, dat ik eens word afgelost.
'k verwonder my, dat ge u zo stil hebt kunnen houwen.
QUIRYn 'k zal me op een andre tyd zo licht niet meer vertrouwen.
Gy zyt ontstelt, na 't schynt.
QUIrven.
O neen, in 't minste niet.
Maar 't komt wat vremd, wanneer men zulke dingen ziet.
Men ziet de jonge lui al raare rollen speelen, en speciaal een Kapitein, die kan t niet scheelen.
't is waar, dat volk meent, dat zy alles meugen doen.
'k denk echter niet dat gy hebt eenig quaad vermoen, van iets, myn Heer, het geen met d'eerbaarbeid zou stryden.
Gansch niet, ik kan my daar gemaklyk van bevryden.
gy weet wel dat een dienaar, of een meid Maar gy, ook doen moet, 't geen haar van haar volk word opgeleid.
IYR.
Ja, ja, ik weet dat wel, 't gaat altyd niet zoeffen.
Maar, na 'k aan 't wezen van dien Hopman kon beseffen, Scheen hy geen kleintje op die Madam verlieft te zyn.
Is t zo niet, heb ik t geraan, katryn?
Net op zyn kop.
Digitized by google u blyspel.
35 quiryn.
En zy.
zy mag hem ook wel lyen?
Nu zullen zy... k geloof... katryn.
Malkaar wat vryen En ook wat kussen, naar ik gis, om tydverdryf.
Hoor, zeg uw Juffrouw, dat ik haare dienaar blyf.
Maar zo Mejuffrouw u die eer weer wou vergunnen Van haar te spreeken, waar zou ik u vinden kunnen?
Waar is uw huis, myn Heer?
dat s hier ver van daan.
Dat zy zo, zegt het maar.
Ik kom wel zelf weer aan.
Mejuffer zal zich op het hoogst gelukkig achten.
Zeg haar goën dag, katryn.
Wy zellen u verwachten.
Hy barst van jaloezy, en gramschapte gelyk.
'k heb wel myn rol gespeelt.
die klucht ging uit de kyk Einde van het tweede Bedryf.
p.gotzed y Google DER de juffer KAPITEIN, 36 dERDE BEDRYf.
Schyn, QUIRYn, alleen.
Myn wyf schiet noch niet op, zy moet, naar allen, Niet heel onaangenaam in dat gezelschap zyn, dat Kapiteins onthaal moet haar ook wel behaagen.
Maar hoe zal ik my best in deze zaak gedraagen, 'k zie daar geen gat in, hoe dat ik het keer, of wend, Zo ik my wreek, maak ik myn schande alom bekend En elk zal me op deez wys al spottend' salueeren.
Laat ik dit vuil bedryf weer ongemerkt passeeren, geef ik haar voet, om in haar ontucht voort te gaan En k vrees, zo k dwang gebruik, dat ze achter uit zal slaan, en uit een weerwraak met noch meerder pollen heulen, en kook ik haar een pap, daar zou de Schout mee speulen, En laaten me, op myn beurt, weer met een endje staal... kort om, t hulpmiddel is hier erger, als de quaal.
Men moest door t gantsche land van onze zeven Staaten, wat meer verzien zyn van gehoorende Advokaaten, van wiens advys men zich bedienen kon.
K meen... maar daar s myn kermispop k zie, zy komt herwaarts De kapitein heeft haar, haar paspoort al gegeeven.
'k wil hem heen.
Wel, heeft de kapitein u ook al op geschreven?
Zyt ge onder zyn, rekruten niet getelt?
wat rekruten?
Die katryn hem stil bestelt.
'k denk niet, dat ze u met die gepoedereerde krullen, En zulk een hoogte van een kuif, uitmonstren zullen.
Niet, onbeschaamde pry?
Hoe, dus oploopend, oom?
Ik bid u, neef, dat gy u daar niet mee bemoeit.
Ik ken haar looze streeken.
Als gy een koekkoek zyt.
Nu zult gy wel anders spreeken, diskoureert gy, als de blinde van de kleur.
Ik zeg... quiryn.
Ik zeg, dat ge u daar buiten houd, sinjeur.
Ik zou dan zeggen, oom, het geen tot haaren last is.
'k verklaar u noch, dat ik niet weet, waar 't end aan vast is.
O neen, de kapitein heeft u dat niet geleert.
Ook kent gy t weeuwtje niet, dat u eerst fontansjeert, En dan zo opgesmukt met moesjes op de wangen, als of t huurbrieven zyn.... ja, ja, ik ken jou gangen!
Ik hoop niet, dat je my van ontucht houd verdacht?
Wie heeft, myn Oom, toch zulk een laster aangebragt?
En wie heeft jou belast, weer voor je beurt te spreeken?
Meent gy, met stryen, my dus overstaag te steeken?
Dat zal je missen, al waart gy noch eens zo fyn.
Het zyn geen sprookjes van t roodkousje, die my zyn Door andere vertelt, die t uit haar poot slechs zuigen, ik ben de man, die t zeid, en hier zyn myn getuigen.
In d'orcoogle 37 de juffer KAPITEIN, in 't kort.
ik heb het voor myne oogen zelf gezien, Dat hy haar niet alleen een kus gaf, maar wel tien, die schoone Bêly wist hem ook zo wel te ontfangen, Dat hy, al kussende, aan haar hals by na bleefhangen.
Toen ging hy met u in een andre kamer, daar Gy veiliger uw rol kond speelen met malkaar.
Gy kunt eens denken, Neef, hoe vol dat my de moed Toen ik dien kaerel, die een Kapitein te voet was, Zo ver by myne vrouw gevordert zag, dat hy Door haar Ritmeester wierd gemaakt, in plaats van my.
Dat is onmooglyk.
Oom, zy houd haar eer te waardig, Om zulk een schandelyk werk, zo stout en zo lichtvaar QUIRYn.
'dig... daar speult de drommel meê!
wat droes, beelt gy u in, dat ik puur steeken gek, of zot, of dronken bin?
Wel nu, wat is 't, dat gy hier op hebt in te brengen?
Dat gy, zo gy iets van my zaagt, niet zoud gehengen, dat ik, met hem, waar in een aar vertrek gegaan, waarom spraakt ge ons, toe gy dit zaagt, niet zelf voort aan?
Dan hadden wy het u niet konnen wederleggen.
Is dit nu 't slot?
Dat s waar, dan wasser niets te zeggen.
IUIRYn.
Ja wel, 'k word dol.
het was voor my daar veel te hiet, en 't allerbeste wyf is my zo waardig niet, Dat ik, om haarent wil, het leeven zoude waagen.
Ja wel, ik staa hier van als voor het hoofd geslaagen!
Gy hebt dit wis gedroomt.
Wel, neemt het daar voor aan, 'k weet midlerwyl.
wat my hier in te doen zal staan.
Kom Digitized by Google BLYSPEL.
Kom, voort in huis, gy hebt geen eer meer van uw spreeken.
'k zal my, ter zyner tyd, wel van die parten wreeken.
Maur Oom.... quiryn.
Maar, neer, gy hebt uw zaak hier al verricht.
KARFL.
Het is ook niet genoeg, dat men een vrouw beticht Van ontucht.
Schoon ik 't had gezien, 'k zou zwygend denken, daar 's veeltyds meer gelyk, als cigen, wie kan 't krenken.
QUIRYn 't is waar, gy woud, dat ik, ter liefde van die pop, al wat die schoone deed, nam voor triakel op, en liet die vuile zaak maar ongemerkt passeeren.
Als of een hooren, vyf, of zes, geensins kon deeren, ik moest maar denken, of my troosten met deez' reën.
Het quaad en is geen quaad, wanneer 't is zo gemeen.
'k beken, die raad is schoon, die gy my komt te geeven, maar gy, kunt zelfs, als gy getrouwt zyt, daar na leeven.
Maar men behoort zo licht, op 't geen men zich verbeeld... QUIRYn Ja wel, ik zegals noch.
Dat daar de droes mey speelt.
Gy zyt een quibus, die zich inbeeld veel te weeten.
Maar zy... quiryn.
Een gek, van een verwaande geest bezeten.
'k zeg immers, dat ik 't heb gezien voor myn gezicht.
Maar, oom, men moet zich op zyn oogen niet zo licht, verlaaten, o!
het zyn bedriegers, ook onze ooren.
Zy stellen ons een zaak heel anders vaak te vooren, als ze in zich zelf bestaat.
gy weet wel, dat de schyn En zuivre waarheid, in ons oog, als zusters zyn.
Nooit hebt gy aan de deuchd van uwe Vrouw voorheenen getwyffelt, nu bouwt gy die waan, op t enkel meenen Dat gy het hebt gezien.
voor my, 'k zou niet zo licht, Gelooven durven, op 't bewys van 't los gezicht.
Daar zyn veel dingen die t begrip ver gaan te boven.
Daar hebje weer 't verstand!
wat zal ik dan gelooven, het geen ik niet en zie?
Gy redeneert al fraai!
Denktge, als ge een koekkoek ziet, het is een papegaai?
Dat ik, terwyl ik met u spreek, zelf ben te roomen?
Wat zal ik zeggen, oom?
men kan het zelfde droomen.
Kan ik gelooven, dat gy stom of spraakloos zyt, Terwyl gy my aan t oor zo snapt, en raast altyd?
Maar, oom, hoe komt matante en ik dan by malkander?
in den eenen kit of d'ander.
Hebt toch rechtvaardiger gevoelen van uw vrouw.
UIRYN Ik denk wel, dat haar dit het eerst niet wezen zou.
Ik kom met haar zo van myn zuster, daar wy t'saamen Gekomen zyn, en te gelyk ons afscheid namen.
Zy heeft geen mensch.
als ons, gezien in al dien tyd.
Ja, is dat waar?
Zo waar, als gy hier by my zyt.
Zoud gy daar onder wel uw leven durven zetten?
Digitized by ogle KA L. BLYSPE KAREL.
Ze is te kuisch, Oom, om zich zelve te besmetten Met zulk een lasterstuk, gy hebt u dit verbeeld.
Heeft my t gezicht dan zulk een quaaje part gespeeld?
Wie zou gelooven, dat zulks moogelyk kan weezen?
Ja, oom, 'k sta daar voor in.
ook hebt gy niet te vreezen Dat uwe Vrouw zich zelf zo ver vergeeten zal.
Uwe oogen hebben u misleid, in dit geval.
Gy waard niet zonder reën in zulk een toorn ontsteeken Dewyl de zaak u scheen zo klaar te zyn gebleeken.
Maar d' argwaan is, gelyk de kanker, zo ze niet By tyds word uitgeroeit, eer zy haar wortels schiet, zal ze, als onheelbaar, van geen recht noch reden weeten, Tot zy de hartaar heeft van thuwlyk afgebeeten En t'eenemaal vernielt.
Versmoor dan in 't begin Die snoode huispest, die bedekte vyandin Van zuivre liefde.
Denk, wat hartzeer 't voor een vrouw is, Die haaren bedgenoot bemind, en zo getrouw is Dat zy van zulk een zaak zo valsch beschuldigd werd, hoe deerelyk haar zulk een laster gaat aan 't hert.
Gelukkig, dat dit noch is tusschen ons gebleven, zyl al de waereld aan de zaak geloof zou geeven, te meer, om dat het van de man zelf word gezeid, De menschen zyn het meest van die quaadaardigheid, dat zy het allerergst het allerliefst gelooven, elk stelt vermaak, na 't schynt, zyns naastens eer te rooven.
QUIRYn 'k beken, 't is waar gy hebt al eenigsins gelyk.
Maar evenwel, wanneer men zulk een klaaren blyk.... van zaaken heeft, koezyn.
Zo u iets is gebleeken 't Geen u, als ergerlyk, noch in de krop mocht steeken Wacht dan uw tyd af, tot gy 't alles naakt en klaar Ontdekt hebt, vaar dan voort en wreek u vry van haar.
QUITRYn. de jufferkapitjen, quiryn.
Hy, spreekt niet ongegrond.
Gy kond u licht beklaagen, dat ge in die zaak u te voorbaarig had gedraagen.
Want, denk, wat wint ge 'er meê, als 't elk al is bekent, als dat ge u neus afsnyd en zo uw aanzicht schend?
Hy oordeeld wyzelyk, het is al wel verzonnen ik zal haar lichtelyk wel meer betrappen konnen.
Daar schiet me een middel in... nu, 'k blyf uw dienaar KAREL.
Neef.
Het is uit vriendschap, oom, dat ik die raad u geef.
IUIRYn, alleen.
Iy redeneert niet vreemd, onze oogen kunnen missen, en lichtelyk misleid zyn door gelykenissen.
De schrik, of angst, die my het hart zo hielt beknelt, Heeft my 't verstand bedwelmt, de harssenen ontstelt, en licht belet de schyn van 't waare t'onderscheijen, 'k zag ze ook maar van ter zyde, en 't oog kon my misleiden, des is het best, dat ik de zaak laat, als zy is, jen.
En middelen beraam, waar door dat ik haar wis Kan krygen in het net.
Ik heb reeds een verzonnen.
En zo my die gelukt, zal zy t niet loochnen konnen.
Ik meen my aanstonds te vervoegen by Katryn, die kan alleen my in die zaak behulpzaam zyn.
Zy zal, geloof ik, door een hand vol Pistoletten, Of yzermannetjes, wel wezen om te zetten, het goud vermag veel op dat jeukerige goed.
'moet.
Maar zie k haar gins niet?
ja, t schynt, zy my spreeken VYFDE TOONEEL.
QUIRN, katryn.
Welk geluk, myn Heer, doet my u hier ontmoeten uit myn aam ik kan, van loof heid, op myn voeten niet bewegen.
Niet langer staan, zo heb ik door de stad gekruist, dewyl ik niet en wist, waar dat gy waard gehuist.
Me juffrouw heeft geen kleintje op my daarom gekeeven.
Daar ik uw koppigheid wel van de schuld mag geeven.
Hoe dat, katryn.... katryn.
Om datge my niet had gezeid, was dat niet een koppigheid?
Daar ik u zo verzocht dat gy het my zoud zeggen.
Katryn, die questy zal wel wezen by te leggen.
'k Heb, by provizy, daar veel kyven om gehoort, want zy was schrikkelyk op my daarom verstoort, vermits zy my belaste een brief aan u te geeven, die 'k in myn zak heb.
Zy verbood my, op myn leven.
Weer 'er t'huis te komen, voor dat ik ze u had bestelt.
Nu kunt ge eens denken, hoe het hart my was beklingert.
En hoe ik altyd ben geweest in hoop en vreezen.
Ik zag geen manspersoon, of dacht, dat zal hem wezen.
Ik leg myn handen t'saam, dat ik u hier zo vind.
Daar is de brief, ei zie, hoe teder zy u mint.
QUIXYN.
Ik kus het opschrift, tot een blyk dat zy my lief is.
Kom, laat ons nu eens zien, wat d'inhoud van den brief is.
QUIRYn leest.
'k ben, sint gy moest zo schielyk van my vlien.
Tot zulk een wanhoop aangedreeven, dat ik veel liever 't lieve leeven Wil missen, als 't vermaak van u te zien.
Ei, spoed u dan, om myne rust t'herstellen, zo gy my, als voor heen, standvastig zyt.
Een recht verliefde zal al d'oogenblikken tellen Die by in 't ufzyn van 't geliefde voorwerp slyt.
Die brief is heel pressant, 't is niet als vuur en vlam.
Die zuster lykt haar broeder, zy scheeren op één kam, Zy zyn beide afgerecht in Venus jankeryen, en kaat, die pry, weet zich daar ook wel na te vlyen.
Zult gy dan komen Heer.
Ja, zo terstond, katryn.
Nu moest myn wyf daar op die zelfde tyd mee zyn.
Maar, kaat, de kapitein, k vrees, dat die t'huis zal weezen.
Schoon die al t'huis was, gy hebt daar voor niet te vreezen, die blyft in zyn vertrek.
Wel dan heb ik geen schroom.
Ik moet die kat noch eens gaan kyken uit de boom.
Gelyk 't gezeid is, Heer, wy zullen u verwachten.
Hoor, trieneke, daar schiet noch iets in myn gedachten.
Gy zyt een meisje na myn hand, dewyl gy in De snoeperytjes van de kittelende min Wel afgerecht zyt, en een goeije Ambassatrice Tot obtineering van die edele delice, zoud gy, ter gunst van my, wel willen maaken dat ik ook wat handgebaar een klein half uurtje had?
Wat s dat te zeggen?
gy weet wel, wat ik meene.
Dat kappemaaksters weeuwtje... ei, gaa eens derwaards katryn.
Oheene.
Waar zou ik gaan, myn Heer?
Ei, houje toch zo niet.
'k merk, dat de Kapitein uit keurige oogen ziet, dat burgers wyfje is niet heel vremd, ik moet bekennen, dat burgers wyfje is.
Dat in dit Haagje wel veel slimmer tronysbennen.
Sint ik zo schielyk uit uw huis heb moeten vliën, heb ik wel duizendmaal gewenst haar weer te zien, Want, tusschen ons gezeid, ik mag haar heel wel lyen, en k wou haar ook wel eens, om tydverdryf, wat vryen.
Nu een ander?
wel, dat vind ik al heel raar!
Dat s, als de kranken, van het eene bed op t aar.
Lucinde zal zich, als zy 't hoort, geheel verwond'ren.
'k meen van Lucinde my daarom niet af te zondren, neen, dit geschied maar om de klucht, ik ben voldaan, als zy een oogenblik my maar te woord wil staan.
Want die vrouw... dat zal niet lukken, QUIRYN.
Hou daar, katryntje, daar s myn orlosy en daar by noch een dozyntje Dukaaten.
K Wil wel zien, of k haar bewegen kan.... quiryn.
Nu, nu, hoe staaje?
neem dit, by provisy, an.
Maar gy moest u voor al hier in voorzichtig draagen.
Kyk, vinger op de mond.
Fiat, ik zal 't dan wagen.
naar uw gissing, dan geschien?
Maar wanneer zal dat gebeuren?
Gy zult haar licht noch wel van avond kunnen zien.
En waar?
Tot uwent.
QUIRYn. de juffer kapitein.
Zy zal daar niet willen komen.
't zou best zyn, dat het by die weduw wierd genomen.
Wy kunnen veiliger daar spreeken met malkaar.
Zo als gy het verstaat.
Ik meen nu, dat ik haar wel zal betrappen.
Hoe zal zy staan te kyken, gelyk de veugeltjes die na den Uil gelyken.
Katrieneke, dat blyft dan zo gearresteert.
't is wel, wy zullen dan zo doen, als gy 't begeert.
QUIRYn, in t weggaan.
K mag eens gaan kyken, of myn wyf is t'huis gebleeven, en veinzen, of ik my de zaak heel heb ontgeeven.
Nu 'k blyf je dienaar, kaat.
ANGELIKA, LUCINDE, KATRYN.
't verdroot ons al, katryn.
Zo lang te wachten.
Hoe zyt gy, met d'ouden Gryn, Gevaaren, hebt gy hem de brief nu zelf gegeeven?
Wel zeker, zou ik niet.
Hoe vond hy die geschreeven?
Heel teder en galant.
En zal hy komen?
Wis 't geloof, dat hy daar al zal zyn, eer 't avond is.
LUCINDE, tegens Angelika.
Gy kunt die minnaars rol al heel natuurlyk speelen.
'k beken, 't is konstig en volmaakt in al zyn deelen.
't is jammer, dat gy niet een Vrijer zyt.
Indien k een kaerel waar, gy zoud wel and're sprongen zien.
Ik zou, om myn fortuin by t Jufferschap te zoeken, Gelyk een Dobbelaar, ontzachly k schelden, vlock en, om my t'eenemaal te dringen in haar gunst, Gelyk een Hoveling, braaf liegen, na de kunst.
Geen hart, zo wreed, dat niet in 't end zou moeten buigen.