floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k zal u eerst redden, van myn broeders dol geweld, daar na zock ik een kroon, in het doorlugtig veld.
'k zal u na deezen met geen zugt noch traan beswaaren, Voor dat gy ziet een kroon vercieren deeze haaren.
myn broeder speelt de beest.
Triguero, denk ik, is vast bezig voor de geest.
Mevrouw, reik my uw hand, dat wy van hier vertrekken.
Ons tegenwoordigheid, kan hier geen nut verstrekken.
COMACHo, voor uit vlugtende.
RAMIRO, volgt met een glas dat hem half vol van schrik uit de hant valt.
TRIGUERO in gedaante van een Geest.
Nou die vermaledyde geest!
ik ben voor myn heer beducht.
Is hier niet een plaats, of een kot, daar ik in vlucht?
Best d'eerste die my voor komt, ingeloopen.
'k zeg dat gy staan blyft, of gy zult het met de dood bekoopen.
Waar verberg ik my?
Zie daar breekt myn kostlyk glas.
O die verbruide geest!
'k wou dat hy voor den droes was.
Vlugt niet zeg ik, want gy kunt my niet ontkoomen.
Ik swem droog in het water, en ik vlieg over de boomen.
My t'ontwyken!
Dat heeft niemant in zyn magt.
'k zal u vervolgen, zo wel by dag als by nagt.
O my elendige wat of hier zal gebeuren?
Blyt staan, of ik zal u met myn tanden het hart uit jou lyf scheuren.
Ons vermogen te bespotten!
Dat lyd de geringste niet van ons zoort.
Bid vergiffenis, voor dat men u d'oogen uit de kop boord.
Van de wieg af heeft men my over het slag van geesten bedroogen.
Dit Canailje heeft handen en voeten, tanden, en oogen.
O myn alderliefste Bruids Grootvaar, handeld my niet zo straf.
'k deed regt dat ik jou wat muilpeeren gaf.
Gy een dochter uit myn stam, tegens dank te willen trouwen, daar zal ik jou vuile pooten wel af houwen.
Gy loshooft hebt my gaffronteert, in ons geesten fatzoen, 'k zal u aanstonts toonen, wat een verstoorde geest kan doen.
Och laat ik hem maar met goede woorden pajen.
Dat monster, zou my vliegend den hals om drajen.
Toekomende bestevaar, of te minste de schyn daar van, om een maand of zes vroeger of laater, is daar zo veel gebruy an?
Zo gy belust zyt, om uw geslagt voort te zien teelen.
Wat kan uw dit in de tyd zo veel verscheelen?
Gy hebt u nicht ommers een zoon van my belooft, gy doet haar veel te kort, dat gy haar zo lang van dit vermaak berooft.
Wy weeten waarom, daar staat u niet te vraagen.
Laat myn nigt met rust, of ik zal u nagt en dag plaagen.
Zo gy van dit ogenblik uw koppigheid niet verzet, zo wagt my deeze nagt de klok een, voor jou bed.
Zo gy dan nog niet verlost zyt, van uw zotte kneepen, zal ik u met my levendig na den afgrond sleepen.
Ik zal myn best doen, verg een mens niet boven zyn kracht, myn misdryf, bestaat alleen in de liefde voor jou geslagt.
Boven liefde boven al, gy zult 'er niet meer na taalen, Of als ik belooft heb, ik zal u deezen nagt af haalen.
En om te toonen, wat ik vermag, dat ik een waare geest ben, en geen loogenmond, Gelyk als ik gekomen ben, zo verzink ik weer in de grond.
RAMIRO COMACHo.
Omacho, comacho, waar heeft zig deze bloodaard verschoolen?
Dat dit een geest is, sweer ik by myn zoolen.
Comacho, waar of die jakhals weezen mag?
De geest, is weer na de hel toe, komt maar voor den dag.
Te droes, wat heb ik van angst daar in een bakoven leggen sweeten!
'k heb gedronken en gegeeten.
Myn Heer, zyt gy behouwen?
'k ben weer alles kwyt, wat ik ben nog bezet, en benaut, om myn hart, ik loop om en om, als een hond na zyn start.
Sta ruim, de maag begind weer te kraaken, ik zal noch de darmen uit myn lyf moeten braaken.
Dat Digitized by google degewaandeprins.
Dat was een ondier, die geest, dat postuur zag er vies uit.
Wie wierd zyn daagen zo ontydig van een geest gebruit?
Midden over den dis ons zo lydig te stooren!
Ik liep gevaar, om met de brokken in de mond te smooren.
Dat kostlyke glas, gevuld met den ouwden hond, dat viel my schriks halven ongelukkig van de mond.
Ik ben zo ontsteld, dat ik weer dorst begin te gevoelen.
Kom laat ons d'alteraatie eerst van ons hart spoelen, dan zal ik u konnen verhaalen, wat de geest op my heeft begeerd.
Dan leg ik een nieuwe schotdeur in myn maag, dat het overschot wort gekeerd.
Komt die pokkige geest, ons maar niet weer bespringen.
't Heeft geen noot, hy zal in geen ogenblik weer door de grond dringen.
Hier is hy verzonken, dat helsche beest.
Had ik het niet gezien, 'k zou zeggen dat het bedrog had geweest.
Maar zo, door een vast aartryk heen te booren, dat kan geen mens doen, of ik verloof myn neus en ooren.
Zo hebt gy dat met uw eige ooge gezien?
Anders, ik zou 'er op sterven, dat deze dingen niet konnen geschien.
S. pokken, op dat ons hier te nagt die geest niet weer zal bekruipen.
Zoo laat ons de liefde en de schrik te gelyk verzuipen.
Daar zyn andre vrouwluy genoeg, in dit hof, om een malle Princes, zo veel gebrui, 't is te grof.
Onder een glaasje, wil ik eens overweegen, Of ik op nieuw wil vryen, of dat ik het hou met het veegen.
Myn Heer dat stuk vlees, dat ons nadert, staat my ook niet kwaalyk aan.
Volg, 'k wil onder de beeker my daar over beraan.
Als ik de maag vol heb, mag myn medevryer wel vreezen, hy zal nog deezen dag, by dat spook in de hel weezen.
't zugt vergeefs, de Prins wort elders van bewoogen, Wy zien ons krachteloos, myn list heeft geen vermoogen. Wie had een antwoord oit als dit zo koel verwagt?
Acht zeeker dat myn wit, niet als uw dienst betracht.
De diensten zyn een straf voor teer verliefde zinnen, indien zy leedig zyn, van wederliefde en minnen.
De Ryks Princes, zal t doel van zyn begeerte zyn, haar mind hy in der daad.
My diend hy maar in schyn.
Bemin den hartog, die niet minder is van gaaven, hy volgt u overal, gelyk de minste slaaven.
Den koning acht hem voor een zuil, en steun van t ryk.
Gy weegt malkand'ren op, uw staaten zyn gelyk.
Hoe weinig weet gy 't wit, waar na verliefde streeven!
Zy worden blindelings geslingert, en gedreeven, daar haar het voorwerp noopt, zo wel na klyn als groot.
Den Hartog is my waard, voor heer, en bedgenood, Maar hem te omhelsen, dat wort my niet toegelaaten, den Hartog minne ik niet, de Prins kan ik niet haaten, Zo lang de zeekerheid ons noch geen blyken geeft, Waar voor d'atheenze Prins, of dienst of minlyk leeft, Zo lang ik twyffel, wil ik my niet overgeeven.
Gy doet door dit besluit, den Hartog hooploos leeven.
Hy nadert, k bid Mevrouw ontfankt hem na zyn staat, zo gy hem niet bemind?
toond dat gy hem niet haat.
Mevrouw indien ik 't heil van uw gezigt moet derven, benyd ons d'eer niet, dat wy voor uw voeten sterven.
Gy Digitized by google degewaandeprins.
Gy vlugt my, zederd dat myn yver heeft betracht u te behouden, voor een ziel die u hoog acht.
Dat ben ik zelve, ik kon geen mededinger doogen, maar 'k ben tot myn geluk in myn gedagt bedroogen.
Prins Fredrik, meende ik had het op uw schoon gemund, Maar t goet geval heeft my een beter lot vergund.
De Ryks Princes, is al myn zorgen voorgekoomen.
De kooning, die daar van de waarheid heeft vernoomen, deed my alleen de gunst, dat hy my kennis gaf.
'k verlaat u nooit, en sta myn min voor niemand as.
Die zig verwaand van uw bezitting derft belooven, moet my het leeven eerst, of ik het zyne rooven.
'k bid, dat gy dit misdryf zo haatlyk niet beoogt, maar, dat gy myn bezoek gelyk voorheen gedoogt.
Prins Fredrik heeft zyn min de Ryks Princes doen blyken!
Hy zal uw minnenyd, nog my verongelyken Des Princen droefheid, was wel zulk een voorwerp waard, Maar k dagt t ontzag in hem meer heusheid had gespaard.
Hy derft op eene dag, zyn broeders gramschap wekken En komt hier nau ten hoof, of gaat zyn min ontdekken.
't is al wat vaardig, 'k had zo vlug dit niet verwagt.
'k wil wel bekennen, 'k had het ook noch niet gedacht, Maar 's koonings zinlykheid, neemt in zyn min genoegen.
't geen aan de Vorst behaagt, daar moet zig elk na voegen 'k Verbly my, dat zyn keur, my heeft voorby gegaan.
Daar heeft hy my verplicht, en ook zyn wit voldaan.
De kooning nadert, laat ik weer uw gunst verwerven.
Ontveinzen wy de spyt, die my van schaamt doet sterven.
KONING, FREDRIK, PHENICIA, FLORA, HARTOG, CLORINDE, NIZA, TRIGUERO, gevolg.
Uw dienaar heeft dit spook al geestig uitgevoerd 'k geloof des Princen zugt, de min niet meer beroerd, of de vrees, zal voor een dag of zes, wel meester blyven.
't zal my verlangen, wat hy nu weer zal bedryven.
Hy eet en drinkt weer, en zit smaaklyk aan den dis, 'k weet dat 'er niet een vonk van liefd' meer over is.
Die lust is met de geest verdweenen en verzonken.
Dat niet vergeeten is, wort nu by hem verdronken.
Daar komt hy zelf, hy lykt al taamd'lyk wel besteld.
Een zot heeft voordeel, dat zyn leet hem niet lang kweld.
KONING, PHENICIA, RAMIRO, FREDRIK, HARTOG, CLORINDE, COMACHO, TRIGUERO, FLORA, NIZA, gevolg Veer schoonvaar, dit hof is van den Duivel bezeeten.
Al wierd ik honderd jaar oud, ik zal het niet vergeven.
Als ik in myn vertrek.
Gerust zat, en at en dronk, kwam er een ding voor den dag, dat na pik en swavel stonk.
'k weet in 't eerst niet, wat ik 'er van zou maaken.
Maar ik bestierf van schrik, als het vuur begost te braaken.
'k vloog van de tafel, met het glas aan de mond, het viel van myn kin af aan spaandren tegen de grond.
Ik zogt dit vizioen t'ontwyken, maar het moest niet baten, het was my achter 't gat, en dreigde my met een huit vol gaten.
't Had tanden in de bek gelyk, een os of diergelyk beest, met een woord, dit monster was de Duivel, die jou grootvaar is geweest, dat het waar is daar wil ik myn kop op verliezen.
Nou sweer ik, de geesten hebben handen voeten, en vervaarlyke kiezen, hy sprak als een mens, duidlyk en klaar.
Ik zeide hy, ben de geest van jou bruids bestevaar, Schei 'er uit, gy zult myn nicht in geen zes maanden aanroeren, Of ik zal jou dezen nagt nog leevendig na de hel voeren.
Dit was hart docht ik, wat gaat ons hier aan?
Ik geef de heerelijke privilegies.
Ik heb het de geest niet geweygert, nog toegestaan, Maar of hy kost ruyken, dat myn liefde niet tegens zyn geweld zou vermogen, is hy naast myn zy, door de grond weer na de hel gevloogen.
De list is wel gelukt wat vreucht of ons geschiet.
Ik gun jou de tyd wel, maar ik wagt zo lang niet.
Ik ben, en ik blyf evenwel, lief hebber van de vrouwen.
Weet gy niet iemand, die dese nagt met my eens wil trouwen?
Die Princes ziet er ook niet onsmaaklyk uyt, Ik geef jou van daag een Bruigom, vereerd my te nagt een Bruid.
Wy zullen waarlyk malkand'ren wel gelyken.
Tast toe, eer een ander met dit hagje gaat stryken.
Ik trou dezen avond.
Zeg maar of het u behaagt?
'k Wil van die booze geest niet meer zyn geplaagt.
Het kan ook zo veel niet scheelen het eene vrouwmens of het andere smyten wy onse prullen maar dees avond by malkander.
Ist klaar?
Zeldrement een gezonde Prins als ik ben, is niet te versmaan, die te weig'ren dat zou jou duur staan.
KONING, HARTOG, PHENICIA, FREDRIK, RAMINIo, CLORINDE, FLORA, NIZA, COMACHo, TRIGUERO, hooftman, van de lyfwagt, gevolg.
Hooftman.
Myn Heer een afgesant, des koonings van Athene, is om een groot belang hier in dit Hof verschien.
Hy wenst uw Majesteit met haast te mogen zien, En ook de Ryks Princes.
Dat kan aanstonts geschien.
Geleid hem herwaarts, dat hy ons mag zien, en spreeken.
KONING, HARTOG, PHENICIA, FREDRIK, RAMIRO, CLORINDE, FLORA, NIZA, COMACHo, TRIGUERO.
Drincesje zo ik u behaag toond maar het minste teeken een doorlugtig Prins dat is een groot Heer, van dat zoort, zo verheeven, vind me der geen meer.
't is waar, een Prins als gy word zelden meer gevonden, Wy achten ons zo veel aan uw versoek verbonden, dat ik zes weeken eys, daar 't andren maanden doen.
Verwagt dan antwoord, naar uw grootheid en fatzoen.
Geen zes uuren, ons huwlyk moet van avond geslooten.
Is 'er in dit hof niet meer van Princessen soort overgeschooten?
Laat zy voor den dag komen, haar geluk hangt er aan.
Hoe zal het deeze nog spyten, dat zy de koop niet toe wil slaan.
KONING, HARTOG, PHENICIA, FREDRIK, RAMIRO, CLORINDE, FLORA, NIZA, COMACHO, TRIGUERO, aFGEZANT van t'a heenen.
Afgezant.
Dat wy dus overeylt zyn ingekoomen, wordt by uw Majesteit niet euvel opgenomen.
't zyn zaaken van belang.
dit blad dreef ons te post, Om dat dit Hof wort van een Prins in schyn verlost.
En gy beroemde Prins, dat we u eerbiedig groeten, dit blad aan u.... ramiro.
Geef het my, kom hier botterik, kus my de voeten.
Weet je niet wie dat ik ben, hoe komt gy zo dom vent?
Wie dat gy zyt, is my maar u noch niet bekend.
Deez' lett'ren zullen uw geslagt haast kenbaar maaken.
Uw Hoogheid leest, op dat hy aan zyn regt mag raaken.
BRIEF Digitized by google. degewaandeprins.
BRIEF VAN DEN KONING VAN ATHEENen.
Fredrik voor dat hy leeft geeft een ingesloote brief aan de koning.
Deval myn zoon heeft ons ter goeder uur gered, 't Heeft 't regte bloed in u weer op den Throon gezet, en een gewaande Prins met regt daar af verstooten.
Ramiro is uyt geen stam die vorstlyk is gesprooten.
De voetster die myn zoon had in de wieg versuymt, had weer haar eyge zoon die legplaats ingeruymt.
En zo het gantsche hof en ons wel t meest bedroogen.
Wanneer de dood nu stont, op t sluyten van haar oogen.
Heeft haar gemoed beswaart, dit schelmstuk ons ontdekt.
Het geen ons aller vreugt, en vergenoegen wekt.
Gy moogt de ryksprinces van Thracien genieten.
En als 't haar vader wil, dit heerlyk doel beschieten.
Gy zyt de regte Prins, en de eerste van myn kroon Ramiro, onverwagt is maar een boeren zoon.
Schryft dat de koning zo ben ik wel beestig bedrogen Myn vaar heeft geen verstand of myn moer heeft slordig gelogen.
My zo te bedotten, met een gewaande prinszelykheid!
Ik wou dat myn moer stom was geworden, of dat ze dit voor tien jaaren had geseid.
Heer koning zegt men in uw brief ook zoo?
Dan ben ik verlooren.
Gy zyt een trogge Prins, niet voor de kroon gebooren.
Uw wysheid en verstand, paard wel met uw geslagt, geen boer kost dommer zyn, die u heeft voort gebracht.
Zal t wit myns vaders aan uw Majesteit behaagen, om dese ryks zon al myn kroonen op te dragen?
Uw deugd verdiend dat men haar waarde niets berooft.
'k Verschyn voor u Mevrouw, nu met een kroon op 't hooft.
Indien gy zo veel.
min, en trouw, niet zult versmaaden.
Wie vind zig niet verpligt aan zo veel eedle daaden!
'k weerstreef uw deugd niet meer, noch 't vaderlyk gebod.
Mevrouw vereerd uw slaaf met dit gelukkig lot, Dat wy dees huwlyks feest met onse trouw vermeeren.
Voldoe den hartog 't is ons koninglyk begeeren.
Dat ons de Vorst gebied mag niemand wederstaan.
Myn geweezene Frere, hoe sal het nu met my gaan?
Blyf by ons, men zal u van alles wel versorgen.
Och die nou een strop ryk was!
ik zou my verworgen.
Trigiero.
Platter, wilt gy niet weer aan 't vryen?
Daar staat uw moeder tres.
Ik sal jou flus de baart scheeren, met dit zeepmes.
Myn Heer, ik wil my met het hofsgebruy niet meer bemoeyen.
Verschaf my maar als myn vaar gehad heeft, een Prinsdom Van Ossen en kocyen.
't zal zo geschien.
Mevrouw reik my uw schoone hand.
Ontfang de myne tot een eeuwig liefde pand Triguero.
Nu prui reikt die dame uw hand, zy lykt ommers na u te wagten.
Een van ons beide, sal nog by de geest vernagten.
Sult gy my ook begeeven, nu gy my verlaaten ziet?
Ik niet, ik volgje uyt Hofs en t Staats in t Boers gebied.
De drukfaut op pag.
47. lin.
Heeft 'er iemand beeter, wil ik my met een vossestaart de kop af laten zaagen.
Leest, die 'er beter heeft, schenk ik een gespan voor een Triomphwagen.
WD.
HOOFTS JCHT.
KLI Van stijve Piet.
Den vierden Druck, oversien en verbeetert.
't'amsterdam, by de wedue van Michiel de Groot, en Gijsbert de Groot, boeckverkoopster, tusschen beyden de Haer lemmersluysen, 81682.
Aeltje Lammerts, de Vrijster.
Stijve Piet, de Vrijer.
Sybrich Jans, de Vrijsters Moer.
Jannetje Floris, een Buyrwijf.
Lammert, de Vrijsters vaer.
Hooghart, twee optreckers.
Rijck, o!
Eerste uytkomen.
Aelije Lammerts, de Vrijster.
Wel waer mach hy blijven, dat hy so lang mach wachten?
Y seyde te seuvenen te komen, en t is langh al over achten, t is te bijster, t is sijn leve dagen niet ebeurt, ick kan t niet uytstaemren, soo bin ick op hem versteurt, geckt hyder me?
dat komt niet in mijn gedagten, En allijckewel kan hem ien mensch huydendaeghs niet nau genoegh wachten, Dan hy is soo niet, dat weet ick ummers wel, als icker om deynck, wat had de knecht te nacht ien gelel, ick most het beloven dat ick met hem deur sou tijen, ick most het beloven dat ick met hem deur sou tijen, in mijn Vaer, in mijn Moer, meughmen toch niet lijen, 't is altijdt te gnorren, wat doet deus lichtvink hier?
Met sulken geraes, sulken gebaer, sulken getier, dat ien mensch mach ysen en gruwen, en wat vileynigheyt datse weten, gaense van hem uytspuwen, daerse hem in 't ierst altijdt wel haelden an, en nou 't mijn finlijckheyt is, haddeser mijn garen weer van, Dan 't is te laet met al haer praten en kallen, En ofse mijn ien aer an prijsen, 't sel niet wel wil le vallen, Ja, al was hy noch inne noch soo rijck, Ja, al had hy gouwe Bergen, en gelt as ssijck, Ja, al had hy duysent, en duysent kluyten, Deynckt, het gelt brenght ien mensch in de hel, en 't blijfter selver buyten, Daer van eeten wy onse leven gien verscheye broot, hy hettet mijn ezworen, by te blijvee tot in de schrale doot, Niemant ter werelt machme aers oock vermaken, Niemant, als hy, selmen ien vingertje meugen an raken, Hoe rijck, hoe schoon, hoe eel dat hy sou meugen sijn, Soo sel gien aer, as hy, de wil hebben van mijn, En 't selme, hoop ick, ook niet lichtelijk rouwen, Want ick wil liever mit hum droogh broot eten, als 'k ien aer sou trouwen, Want ien mensch sijn siulijckheyt, seghme, is ien mensch sijn Hemelrijck.
Hier gae ick, hier sta ick vast en kijck, en verwacht de gracy, wel, soo ick recht kan kijcken, soo komt hy daer, ja, siet daer komt hy sellifs anstrijcken, piet.
Goede marge liefste, ay wilt'et mijn vergeeven, heb 'k ien hallef uurtje te lange wegh ebleven, jaelje.
't is waer vryer, 't is waer, 't is te degen fraey van jou eklaert Jy laet mijn hier gaen aers noch aers as ien giest die waert, dat ick keeck, daer quam niemant name kijcken, ick had schier moytjes nae huys gaen strijken.
Soo heftigh niet kijntje, je hoordie ierst te beraaden.
Jy moet jou quaetheyd niet bove jou verstant laten gaen, In oock is c mijn schult niet, heb k wat langh ebleven, in kon gien VVage krijgen, al had k er ien roo senobel wille voor geven, De wage luy ware droncke, sy hadden al de nacht epooyt, Niemant wou voor aer rye, t hooft wasser berooyt, seggen, Sy gnorden teugen menkaer, dattet niet en is te Ick mach gaen, docht ik, ierse ien sneewerrikje om leggen, Soo quam mijn te moet onse Alder Pieter Jansz poot, die vertrokme datter ien wagen om ereen was, de luy in de sloot, Sagender uyt aers nog aers as verdronke katten, maar t was van dat vollickje dieder garen van binne natten.
Aeltje daer is gien gecke mee, dat kon ons oock wel schien.
Dat 's waer, maer, om dat quaet te vlien, soo gingh ick ienssoeghs nae de heylegewegh poort, daer heb 'er ien ehuurt, soo haest wy kome, slaet hy daetlijck voort.
hoe sel ick het bestaen!
ick durf het qualijck beginnen.
Nou, nou, mijn troosje!
weest niet soo veranderlijck van sinnen, jy hettet mijn elooft, en ien woort dat is ien Dur woort, otizedgle KLUCHt Dat moetje ummers nakomen gelijck dat toę behoort.
Aelt.
Dat 's waer, maer, mijn ouwers, mijn ouwers sellender soo in versteuren.
Dat schaet niet kijnt, men siet het alle daegs mier beuren, Ick loof het jou dat alle ding hiel wel wesen sel, datme seyt hylkę sake soene wel.
Ick sel jou as ien man toebehoort, fraeytjes houwen in eeren, jou sel niet ontbreken, van linne, van wolle, kost noch kleeren, **.
Ick sel al doen wat ick kan inne mach, ick sel 's nachts so wel werreken as over dag, krijgje kyertjes, ick selse altijt in slaep susse, men moet toch wat doen, ien leegh mensch is ien duyvels oorkussen Ik sel jou uytten huys weeren knegt inne meyt, ik selje behulpigh wesen, in tot jouwen dienst bereyt, daer sel niet, ofte niet, aen mijn ontbreecken, ly sult jou stoel niet eensjes dragen nae de preken, lae de aerd sel te kout wesen daer je selt over gaen, nou spreeckt ien kraftigh woort, en wilt dus stom niet staen mijn alderliefste lief!
mijn parreltjen uyt gelesen!
Jy sien mijn sallef, mijn smout, jy kanme strack genesen aelt.
't is troostelijck esproocke, en 't haeghtme oock hiel wel, jy looftet ummers, datje jou belofte nae komo sel. Pitt.
Digitized by google van stijnvepiet.
Ja soo waer, soo waer, as wy hier staen onder ons beyen, soo sel 'k jou niet verlaten, of de doot sel ons scheyen.
Aelije Wel spoedje dan, kom gaen wy ien sloeghs voort, waer, seyd jy, staet de wagen?
Maer an de haylgeweghs Poort.
Binnes.
Sybrich ian, de Vrijsters moer, roept van binnen.
Sybrich.
Hoe vaertet Aeltje?
hoe vaertet kint?
heb je jou werrick haest edaen?
Wel spreeckje niet?
Waer sinje?
Je pleegh soo langh niet te staen, En futselen, aeltje segh ick, wel, waer ofse is eloopen?
Ick gis datse tot de Koomen al weer wat gort is gaen koopen, dat eetse toch soo garen, en 't doetertoch gien goet, lieve kijnt, segh ick altemet, smaeckt jou dat soo soet?
Jy seltje altemael bederve met dese jochgerije.
Wel moertje, 't smaeckt mija wel, seydse, maeh met lyen?
En al evenwel, sietser uyt heel geepsjes inne, blieck, Altijdt klaeghtse, end d'halve tijdt leyt se schier sieck, Ick hebber wel me edoctoort, en leggen quack salve, En 't is daer me ten hielen, noch ten halve, wie gaven ien seker Quacksalver ien mooy stuk Hy gelt op hant, hy souse helpen, soo hy sey, beter as de best in 't lant, In nou hy dus wat gelt krijght, dat hy hem mooytjes kan bedropen, Nou laet hy ons met de Accidenten naeloopen, 't is niet wel edaen van deuse uytlangse gast, as hy 't gelt het, dat hy gien mier op sijn patien ten past, onse Doctoren gaen haer noch boter preken.
Senteren, Die komen ien mensch wel twie mael daeghs vysenteren, Had ick Docter Gregorius niet ekregen metter vaert, Mijn dochter had al lang elegen onder de swarte aerd, Daer heb ick beterschap by bevonde, ick moet de man prijsen, En die hem oock van doen het die sel ick an hem wijsen, De man het ons eerlijck en vroom edaen, hy het gien overloon geeyst doen wy hem liete gaen, hy kan Lattijn en Fransch, en noch veelderhande talen, halen, als k hem van doen heb, mien ick hem weer te Wel, hier stae ick vast en praet, onse Aeltje en komt noch niet, Ick wort voorwaer schier bangh, c is sijn leve eschiet, Dus langh uyt te blijven?
Dat gebeurde noyt sijn dagen, ick mach onse Jannetje buur hier by iens vragen Of syse oock esien het?
Non, ick mach gaen kuye een heen.
Aldigitized by google van stijnve piet.
Al soetjes, safjes, gelijck ick kan me propere treen.
Jannetje Floris in haer deur staende, en sybrich ians gaet by haer, en spreeckt Goede marrege Jannetjebuur hebje onse Aeltje van daegh niet vernomen?
Neen ick sybrichje, maer zy is mijn dochter huynochtent met een Vryer te moet ekomen, met ien doos onder haer narrem, en moytiens vraegje mijn daer na?
ick mien datje dat sellefs wel beter weet.
Sybrech.
Beter weten?
ick weter of, soo veel als niemendallen, met een vryer?
wat begintse?
ick en kan niet kallen, verseecker sinse deur, o miju!
Wat komt mijo over?
Mochine ter werelt wel mierder quaet, Of ongelock, of tegenspoet, of eenigh quaet o verkomen, as dat hy mijn dochtet soo diefachtig heeft ontnomen, en tijter me deur, niet wetend' waer sy is?
Als icker om deynck, ick mien dat ick mijn sinnen mis.
Wel sybrichbuur, bedaerdie, sy selle wel weer om kome, sybrich.
Jae hoe nier?
als hy haer eer, haer eer het benomen Jannetje.
Wel buurwijf, 't is ummers ien schic kelijok knecht, soo 'k mien.
Sybrich, dooogle klucht.
Wat sou 't, grooter lichtvinck en hebb' ck mijn dagen niet esien, Ien hielen dagh sit hy in de Herreberrigh wijn en bier te sin gegen, En 's nachts loopt hy onder de beurs in de bran de wijns kroegen, Wy hadden 't aers wel toe elate, doen hy haer eerst quam vrijen, maar wy hoorden sulcken maar, dat wy 't niet en wouwe lijen, Somma, sommarum, s' is op eschort met sulcken orientael, Daer 's niet me ten besten, hy is beroyt en kael.
Holla, holla, hy is altijc moytjes ekliet inne riet, lieve kijnt, al het hy juyst soo veel duysenden niet, 't is al in 't goet niet gelegen, hy sel hem wel dragen, als hy jou dochter het, soo datje niet en selt hebben te klagen.
Hy mijn dochter?
dat ly ik nou noch nummier, ay prater niet of, het snijtme deur men hart, en 't doetme soo sier, Dat mijn ienigh kijnt ewegh is die de Vaer soo het verkooren Nouw ick mach binne gaen en seggen 't hem, hy sel wel nuw toe hooren.
Sy blyft binnen, en Jannetje blijft staen.
Ja gaet vry heen, jy sinter selfs de oorsaek van, jy hoort niet beter te varen, waerom hiljem so langh an?
Mochtjem niet wel sien, of mochtjem niet wel lien, o!