floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Kom ik hier om myn lief Elviere te bedriegen, GUSMAN.
FER BLYSPEL.
Weet gy 't niet, wat pord u dan tot liegen, gy zult haast anders zien, want Lauwra heeft haar woord aan my gegeven, om Elviere, hoe verstoord Zy ook mag weezen, my weer in haar gunst te brengen.
Indien de Hemel tot myn troost dit wil gehengen.
Dan kryg ik meer geluk als ik ooit heb beleefd.
'k zal die vervloekte brief, die zy gevonden heeft In myn papieren, haast in logens doen verdwynen.
'k wensch dat die blyde zon uw hooft haast mag beschyven, en ook de myne, met Charlotte die ik min.
Nooit schoonder houw'lyk heer.
Een gek met een gekin, Dat past wel by malkaar, daar komt zy die my t leeven, Door t vonnis uit haar mond beneemen zal, of geeven.
Hier weezen staat verblyd dit speld my goed geluk.
VIKTORIA, FERNAND, CHARLOTTE, GUSMAN.
't caat wel myn Heer, 'k zie haast een einde van uw Door myne zorg en vlyt.
(druk, FERNAND.
Mevrouw, hoe staan de zaaken, Zult gy t verloore hart my weder eigen maaken?
Mag ik noch hoopen op myn schoone Elviere, VIKTORIA.
Maar zy heeft my verboon op straf en ongena.
Om niet een enkelt woord meer ván uw min te spreken, Voor dat uw onschuld haar volkomen is gebleken.
Haar hart is t'eenemaal voor uw, houw u te vreen, k verzoek myn Heer, ga heen, ik zal de zaaken zo getrouw voor u beschikken Als voor myn zelve, maar gy moest my niet verklikken, noch t onderling verstand ontdekken, t geen ik houw Opregtelyk met u.... FERNAND.
In 't minste niet, mevrouw.
'k ben alles aan uw' dienst, ja zelf myn leeven schuldig.
Zy wou Don Diego zien, maar ik heb haar zorgvuldig Om u dit afgeraan, ik toonden haar, hoe gy Daar door gehoond zou zyn, zy gaf gehoor aan my.
Zo haast uwe onschuld blykt, zal uw gelukster dagen, u staat, en brave leest, kan haar volmaakt behaagen, 'k weet dat gy daar door, Heer, haar hart en ziel bezit.
De schors die is wel goed, maar och!
die pit, die pit.
Nu 'k zeg niet meer.
Zy komt, gy moet terstond vertrekken, 'k zal wat 'er om gaat, als het tyd is, u ontdekken.
Vaar wel Charlotte, lief, myn schoone ribbezak.
Vaar wel, gusmannetje, myn mooije bullebak.
ELVIERE, VIKTORIA, CHARLOTTE, ELVIERE.
Jurfd dien ontrouwe noch op deeze plaats verschynen Wat maakt hem doch zo stout.
De min die hem doet kwynen Is daar van de oorzaak.
8 blyspel.
57 elviere.
Hoe, heeft hy noch geen berouw, hy gaat beminne die hy t schuldig is, zyn Vrouw.
Die hem geschreeven heeft dat zy hem zal doen dooden, wyl hy zyn Kinderen en haar, schelms is ontvloden.
Hy wil bewyzen dat zulks alles loogen is.
Geloofd gy dit?
O neen, 'k zeeker en gewis dat zulks niet weezen kan.... elviere.
Wat kwam hy u te zeggen?
Hy bad my vriendelyk de hand aan t werk te leggen uw haat te stutten zo t kon weezen, tot dat hy Ontdekken zou aan u zyn onschuld.
't staat hem vry, ik zal geduldig zyn.
Mevrouw, het kan niet weezen, 'k heb u de zaak ontdekt, gy hebt de Briefgeleezen, Geloofuwe oogen, zo gy twyffelt aan myn trouw.
Ik weet voor zeeker dat zyn doen, daar ik voor grouw In all's de waarheid is, hy wil u doen gelooven Het tegendeel, om slegts Don Diego te berooven Van al zyn hoop, en dat hy afgezet, zyn min een and're schoonheid op mogt dragen.
Ik begin, De smart te voelen, van dat ik hem heb verlaaten.
'k heb om Fernand bestaan met onregt hem te haaten, ik ben bedrogen en misleid, het snood bedrog Van dien verrader doet my zugten.
Spot gy met my?
Wel neen, ik ben met u bewoogen, Die noch schoot, zei de man, en 't wild was weg gevlogen Want Heer Don Diego zal noch niet veranderd zyn, de wond is noch te vars, die zo veel minnepyn Veroorzaakt heeft.
Ja 'k loof my zelf niet te bedriegen.
Dat uw Don Diego noch zou op uw wenken vliegen, Gelyk een Vogel na het lokaas, zo hy wist, Dat gy noch 't oog sloeg op zyn liefde.
'k meen zy mist In deeze meening niet.
'k ben mêe van die gedagten, 'ter Maar zeg my eens wat schand stond my daar door te wag, zo Heer Fernand daar na zyn onschuld klaar bewees.
Het argste, schoone Elvier bemind nu die, dan dees' zy zoekt eer dat zy noch met deeze, of die wil trouwen, een open Moolen met een Gieugaau op te houwen.
Dat is het slimst, Mevrouw, dat ymant zeggen kan. Maar hoor al koos gy van zes Vryers maar een Man, uw schoonheid, en uw staat, maakt u zulks dubbele waardig.
Zyn deeze reën niet kort en deftig?
Meer als aardig.
Dat was heel wel gedaan voor volk van u fatzoen, wagt zo veel minnaars af.
Dat meen ik ook te doen, ik zal my aan geen een, ten eerste gaan verhangen.
VIER BLYSPEL.
PETRO, ELVIERE, VIKTORIA, CHARLOTTE.
Ik zal de twyffeling die ons hield als gevangen.
Geheel te niet doen, en u klaar vertoonen, dat, Fernand zig eereloos heeft met euveldaan beklad, Ja, dat hy voor geen hel of hemel schynd te vreezen Myn Dochter luister toe, k zal dit geschrift eens leezen, gy zult haast hooren welk een Bruidegom, myn vriend Antonio u toe gevoegd heeft, onverdiend.
PETRO leest.
Viktoria myn uitverkooren.
Myn lief gy zyt voor my gebooren, terwyl uw vriendelyke mond My t zoete Jawoord heeft gegond.
Verbind ik my met dierbaare eeden.
Met u in 't huwelyk te treeden, en dat zo lang myn oog het licht Beschouwen zal, ik myne pligt nooit zal vergeeten, al de straffen.
Die ooit de hemel kan verschaffen Of ooit de hel aan menschen gaf.
Verstrekke my tot schrik en straf.
Ja, dat ik nooit gezond mag leeven Zo ik myn lief niet zal begeeven.
Uit liefde zonder wederga, gaf dit Fernand Viktoria t geen ik veor altoos zal belyden Tot dat de dood ons komt te scheiden.
DON FERNAND DE RIBERa.
Ik voel de straf, helaas!
van myn verandering.
PE. de vermomde minnares, petro.
Het schrift is even eens als de ondertekening.
't zal my verwonderen of hy zulks zal ontkennen.
Indien hy dit bestaat de pikke moet hem schennen.
Vreest deeze kaerel voor geen straf, of ongena?
Wie gaf u dit, myn Heer?
Zy heeft my aan haar huis ontboden, om my de zaken Zelf met haar eigen mond, in all's bekend te maken Ze s uit een deftig huis, kareroos braaf geslagt, Heeft de eerste telgen van dat stamhuis voortgebragt.
Nuzien wy cindelyk waar toe wy zyn gekomen, gy hebt don Diego al zyn hoop, zyn wens benomen 'k moest hem verlaten, om de liefde van Fernand, die ons gewikkeld heeft, tot aan den hals in schand.
Daar komt hy, 'k zal dit schrift hem straks voor de oogen leggen.
Ik ben nieuwsgierig wat die boef daar van zal zeggen.
PETRO, FERNAND, ELVIERE, CHARLOTTE, VIKTORIA, GUSMAN.
Myn heer, ik zal al t kwaad, waar mede ik ben betigt, nu haast te niet doen, en u verzoeken om de pligt Die gy me schuldig zyt, volkoomen af te leggen, of k zal by weigering van dien, u aan doen zeggen Door het gerigt, dat gy de Bruid aan my verloofd, Door snood bedrog en list, my eereloos ontroofd, Doch zo gy voor t gerigt uw zaaken kond verweeren.
Dan zal ik zonder haar straks na Civilje keeren, Want 'k lei de hoon geen meer my in myn eer geschied.
O sinte olferdus, och!
dat is een deugeniet!
Terwylge my zo stout durfd in 't gezigt braveeren.
wel haast wat anders leeren, zal ik u door t gerigt.
'k zal u doen zien, gy meer als onbeschaamde zot, zo reukeloos, de spot dat gy niet ongestraft ja, ik zal aan u vertoonen, met my zult dryven, hoe dat men schelmen en bedriegers hoord te loonen.
Bezie dit schrift, dit blad getuigt u snoode schuld.
Al we 'er een nieuwe vond, ik raas van ongeduld.
Wie is zo eerloos die u zou nadeelig weezen Met onregt, lees dit schrift?
Ik hoef het niet te leezen Ik zie wel dat ik werd verraden en gehoond.
Is dit u schrift niet, spreek, waar meede u doch verschoond.
Ik zie niet anders, of dit is van my geschreeven Maar wie daar de eerste naam, o spyt!
heeft uitgevreven, En voor een and're naam myn eigen naam geprent.
Die duivel is gewis op aarde niet bekend, dit s werk van hels gebroed en niet van menschen handen. cHARLOTTE.
Ei lieve proef eens, gek, 't papier dat zou verbranden Als 't in de hel kwam, och!
het is daar veel te heet.
De onnoosle scheurd zyn brock, dat is my zeeker leet.
Myn Heer, hier valt niet meer te zeggen, noch te vragen, gy kunt wanneer 't u lust my voor den Regtbank dagen.
En daar verweeren 't geen u hier werd opgeleid.
'k wensch u een goede reis.
O bitt're spyt!
Met een verloore hoop, valt hier geen tyd te rekken Vertrek voort uit myn hof, of k zal u doen vertrekken, eer morgen ochtent vroeg de haan het dagligt kraaid.
FERNAND, GUSMAN VIKTORIA, CHARLOTTE.
't is kostelyk beplyt, hier staan wy mooi bekaait, wat duivel porde u om Don Pedro dus te dreigen, FERNAND.
Gusman, gy hebt gelyk, ik zal voor eeuwig swygen, zo lauwra haare mond voor my niet open doet.
Daar is geen swaarigheid, myn Heer Fernand, houw moed.
Is hier geen swaarigheid, wie hoorden zulks zyn leeven, daar ons don Petro dreigd een voet voor 't gat te geeven Eer dat de haan kraaid, is dat geen gevaar genoeg, och!
stond ik tot Cevilje, in de een' of and're kroeg Ik zou het slegt onthaal haast van Madrit vergeeten, want 't schynt men houd hier, noch van soeffen, noch van vreeten.
Myn buik die rammeld, als een holle rommelpot, ei zo het weezen mag, myn liefste lief charlott, geef toch wat bikkement.
Hoe, is u dan vergeeten, het oude spreekwoord, dat lang vasten wel doed eeten?
FERbeo blyspel.
63 FERNAND.
Zagt, myn Heer, ik bid ontstel u niet, Want 't is maar veinzery, al wat gy hoord en ziet Van uwe Elviere, zy bemind u, als voor deezen.
Gy pynigt myne ziel, Mevrouw, hoe kan dit weezen, 'k zie niet als vuur en vlam in haar verstoord gezigt.
Kend gy de strecke niet van t looze minne wigt?
Zyt gy gezind met u verloofde Bruid te trouwen?
Zyt gy gezind om my met voor uw gek te houwen?
Iy 'k zyn, daar ik zo fel gehaat Hoe kan zulks moog Word van Elviere als van haar Vader?
'k bid ei laat De zorg daar van aan my, ik zal u onderrigten Wat u te doen staat, en u zo aan my verpligten.
Dat gy me danken zult, de daagen die gy leefd.
Ik dank u voor de hoop die gy myn liefde geeft Aanbiddelyke Vrouw, en k zal steets zorge dragen, Om niets te doen, als t geen aan Lauwra kan behaagen.
Daar wens ik om myn Heer, en 'k zal met al myn hart Aan u doen zien, hoe zeer dat my uw' liefde smart.
Stel u gerust in all's.
Maar geef my eenig teeken Tot voordeel van myn min.
Gy zult u lief haast spreeken, sa, deezen avond met haar trouwen, zo gy wild.
Kan dit wel mooglyk zyn?
O ja, myn Heer, 't stilt, en buiten kennis van haar Vader.
Hoe kan t weezen?
'k heb 't al voor u beschikt, daar valt gantsch niet te vreezen. vervoeg u maar ter plaats die ik u noemen zal, op 't uur van tiene.
't lykt waaragtig wel van 't mal, wat zal dit weezen, FERNAND.
Durfik dit wel onderwinden?
Ja toch, indien je wild wat knuppelslagen vinden, Of prauwen in de huid.
Niet verre in deeze straat, Daar 't wapen van Madrit voor in de geevel staat, daar woond myn Vader, en daar zal ik u verwagten Met u verloofde Bruid, gy kunt daar wel vernagten Met haar, indien 't u lust.
Myn Heer, ei ga daar niet, dit kan niet zyn zo 't niet door tovery geschied, ik bid u blyf toch uit de tovenaars hun klauwen, 'k houw van geen unjers, noch van klyne bittebauwen, Noch van pisdiefjes, of.... casiope.
Zet alle u vrees ter zy.
Vertrouw je u zelve niet, by u Charlotte, en myn.
Maar zeg eens, is het waar, ga je daar meê charlotje?
O ja voor zeeker, en zeg waarom niet jou zotje?
GUS jitized by Google BLYSPEL.
65 GUSMAN.
Al ging je na de hel, ik ging voorzeker mee, Gelyk als Orfeus deed, om schoone Euridicé, toe Pluto stout bestond t onnoosse mens te schaken.
'k zal alles tot uw komst myn Heer, doen vaardig maken, verzuim uw tyd toch niet.
Mevrouw 't zal zo geschien.
Vaarwel Charlotte, 'k zal in 't kort u wederzien, zo gy u woordhoud.
Ja voorzeker.
Ik wil 't hoopen.
CHARLOTTE, VIKTORIA.
Jevrouw ik loof dat gy zyt uit de hel gekroopen, Terwyl de drommel sliep, hoe komt dit werk te regt, 'k denk niet dat gy zult doen het geene dat gy zegt.
Ik zal voor zeeker.
Hoe zult gy Elvier beweegen Om derwaarts heen te gaan?
'k ben daar niet om verleegen, Ik zal Don Diego die zy mind door u ontbien, Ik weet dat zy verlangd om hem eens weer te zien, nu zy door myn bedrog het huuwlyk ziet verbrooken, met don Fernand, wist ik haar daar toe aan te stooken.
Maar na ik merke kan, dit werk staat noch wat los Op schroeven, de oude man dat is een looze vos.
'k zal de oude Man door list en loosheid zien te paajen.
Gy zyt bekwaam, om elk een rad voor 't oog te draajen Dat weet ik wonder wel, maar 't werk na ik bespeur ruikt na de mussaard, en het staat noch in myn keur, Of ik dit wigtig stuk met u durf onderwinden Of niet, ik mog daar slegt myn rekening by vinden, Want wierd myn Heer gewaar, dat ik u hielp Mevrouw, buiten myn pligt, wie weet hoe hy me likke zou.
Gy hoeft in u gemoed daarom geen zorg te kweeken, Want 't zou myn leet zyn u in swarigheid te steeken, En ook myn zelve, maar gy hebt de gansche zaak Noch niet begreepen, 't zal u strekke tot vermaak Wanneer gy Don Fernand, door Petro zult zien van CHARLOTTE.
Ik wil niet hoopen dat gy hem zult op doen hangen, de kaerel is daar toe waarachtig al te schoon, 't was wel te naasten by zyn wel verdiende loon, maar.
'k zal de zaak zo ver niet in zyn nadeel trekken, maar 'k merk charlot heeft lust om wat met my te gek Daar komt Elviere 't schynt als of het wezen wil. het duifje komt op 't slag, Charlotte houw u stil.
Gelyk een muisje.
Hoe dus treurig van gedachten, mevrouw.
Mevrouw, gy moet u voor swaarmoedigheden wachten, ban don Fernand vry als onwaardig uit uw zin.
Ik mis om dien verraar myn eerst verkoorne min, t geen my smart, om hem verlaaten.
Don Diego heeft geen reën, om u daar om te haaten, de Vaderlyke magt dwong u hier toe.
'k Bekendt Waar heen of nu myn min belanden zal in 't endt Helaas!
Heeft Diego nog op uwe gunst te hoopen?
Ik swyg van schaamte.
Gy hebt geen gevaar te loopen, ontdek aan my u hart.
En schoon ik deed zulks, zal My dit vertroosten in myn min, in dit geval?
Hy heeft in t heimelyk met my van u gesprooken, zo het huuwlyk wierd verbrooken met dees verwachting Met u en Heer Fernand, dat ik een gunstig woordken Voor hem zou doen.
Mevrouw, heeft nooit gehoord Dat ik tot nadeel van u eer een woord zou spreeken, zyn min blyft ongekreukt, zulks is my klaar gebleeken, Zo gy een proef begeerd, Mevrouw, 'k zal 't u doen zien, En buiten kwetzen van u eer.
Hoe zal 't geschien?
Ik zal u in het huis van myn Heer Vader leiden.
Daar my Don Diego noch dees avond zal verbeiden, Terwyl hy tyding uit myn mond van u verwacht.
Tot voordeel van zyn min, die hy als heilig acht.
Maar Laura, zeg my eens, dit wierd nu ondernoomen, wat raad, wat middel om nu uit den huis te koomen?
't is reets vry laat.
Mevrouw, 'k heb daar al op gedagt, uw we Oom Alfonzes geeft een baal van deezen nagt, zeg dat gy lust hebt om u daar wat te vermaaken.
Mevrouw, indien t zo is, zo zyn t gedaane zaaken, ik zal uw Vader wel beweegen om verlof.
Zal ik myn minnaar zelf gaan vinden, t is te grof.
Of groot, of fyn, hier werd in t minst geen kwaad bedreeven VIKTORIA.
Indien u leed geschied, verfoey my al u leeven.
'k zal u verwagten.
Maar waar wil dit eindlyk heen, VIKTORIA.
Gy moet van avond noch me aan de man.
'k Wed neen, Zou ik van avond noch de bruind van Gusman weezen, 'k heb gle BLYSPEL.
'k heb in die stori noch geen enkelt woord geleezen.
Nu al genoeg hier af, Charlotte, laat ons gaan, 'k zal u berigten wat hier vorder diend gedaan.
Ik ben verlege, wat heeft Laura voorgenomen, want haar beloften zyn om straks weer hier te koomen, en ik verneem haar niet, charlott wat zal dit zyn?
Ach, dit vertoeven baard, in my verdriet en pyn.
'k heb rees berouw, dat ik dit werk heb onderwonden.
Gy hebt tot heeden noch geen swarigheid gevonden, stel u gerust, gy zyt in als, van Lauraas trouw Verzekerd.
't is wel waar, maar 'k vrees voor na berouw Indien myn Vader komt dees stoutigheid te ontdekken CHARLOTTE.
Ik kan niet zien, dat dit zo zeer zou konne strekken, tot nadeel van uwe eer.
VIKTORIA, ELVIERE, CHARLOTTE SANTILANe.
Mevrouw, het is myn pligt dat ik vergiffenis verzoek, ik heb u ligt, Of wel voorzeker, na myn komst te lang doen wachten, Maar wyl uw goedheid is geplaast in myn gedachten.
En dat ik van uw gunst volmaakt verzeekerd ben.... elviere.
Wat zal 't zyn Mevrouw, 'k weet niet dat ik uken.
Ik ben uw dienaares, u Laura, u beminde.
Wie had gedagt om u in zulk een staat te vinde, 'k zou 't niet gelooven maar ik zie 't aan u gelaat, maar wat bewoog Mevrouw, zo ver beneden uw staat, om zig aan diensten van een Staatjuffrouw te binden.
Mevrouw, de liefde alleen deed my zulks onderwinden.
Ik sta door dit geval, verbysterd in t verstand.
Ik ben Viktoria, de Bruid van Don Fernand, maar 'k bid zo 't u belieft, laat ons de tyd niet rekken, De waarheid zal zig klaar aan u gelyk ontdekken Het uur dat nadert al, in 't kort ik ben die geen Al nam ik voor een wyl 't geveinsde kleedt ter leen, Die hy om uwe min zo eerloos heeft verlaaten.
Bestond hy om myn min, zo schoon een beeld te haaten, Daar is geen straf genoeg, voor zulk een cuveldaad, maar zo het u beliefd, ei zeg my eens hoe laat Zal ik don Diego hier van dezen avond spreeken.
't zal datelyk geschien, de tyd is reets verstreeken, hy zal straks koomen, en zo ik my niet vergis Zie ik u huuwlyk noch dees avond klaar, CHARLOTTE.
Dat 's wis, Uw Vader zal na dees geen ander voor u kiezen.
Vix.
O oogle Digitized BLYSPEL.
71 VIKTORIA.
Liezen, charlott' mogt mede in 't kort haar maagdom wel verliezen, zy van Gusman werd heel hartelyk bemind.
Op een oog na Mevrouw, dan is de koe heel blind.
Bemind hy haar.
O ja CHARLOTTE.
Zou hy me niet beminnen.
Zo vast gelyk een muur, met alle vyf zyn zinneu, k ben ook op hem verliefd, van t hoofd tot aan de zool, Gelyk een groenwyf op een gansch verrotte kool.
Daar iverd gescheld.
Ga Santilan, 'k geloof dit zal don Diego weezen.
Myn hart dat beefd van schrik.
Hier valt gansch niet te vreezen, vertrouw u op myn woord, ga Santilaan en zie Zo het don Diego is breng hem straks hicr.
Ik vlic.
VIKTORIA, ELVIERE, CHARLOTTE.
Mevrouw, verberg my doch.
Wel hoe dit schyne droomen, gy zyt om hem alleen te spreeken hier gekoomen, vrees voor geen minnaar die u liever heeft als 't ligt.
Wat buitenspoorigheid charlot, heb ik verrigt.
In 't minste niet, houw maar koerazie.
'k zal beswyken.
DIEGO, ELVIERE, VIKTORIA, CHARLOTte, SANTILANe.
Mevrouw, ik kom hier niet om u t verongelyken te toonen, t geen ik heb in myne min geleën Ik geef de schuld daar van aan t slings geval alleen, myn komst diend maar alleen om u op nieuw te smeeken En de eerst geleide knoop, die ik moest zien verbreeken, Door magt u s Vaders, en de min van don Fernand, Weer zaam te voegen, zo t kon zyn, de kuische brand Die myne ziel beving, door uwe aantreklyke oogen, Is zelf in weerwil van die hoon geenzins vervloogen, en wyl die hinderpaal nu weg genoomen is In onze liefde, wens ik de getuigenis uit uwe mond, of ik uw oog noch kan behaagen.
Myn Heer, met myn gelaat, beantwoord ik u vragen, Terwyl myn tong, daar toe, in t minst geen krachten heeft.
Dat is zo veel gezegt, dat zy t gewonne geeft.
Breek af, daar is Fernand, mevrouw laat ons vertrekken, ik zal u al t geheym van stuk tot stuk ontdekken, breng don Fernand straks in myn kamer, zonder ligt, pas wel op santilan.
Mevrouw, ik weet myn pligt.
VIK gle BLYSPEL.
Zeg dat zyn lief Elviere aanstonts zal by hem komen.
Waar wil dit werk noch heen, wat hebt gy voorgenomen.
Dit raakt u niet, ik zal u zeggen, gaa met my.
FERNAND, SANTILANe, GUSMAN.
Is 't my geoorlofd in te komen?
't staat u vry.
Ik ben van Lauwra zelf, hier op dit uur bescheiden.
Myn Heer, 'k heb order u in dit vertrek te leiden, Daar u Elviere straks zal vinden.
Dat is goed, zeg dat charlott mey komt.
SANTILANe, GUSMAN.
Waar heen jou lompen bloed, of anders gy moogt vreezen.
Ik raad u sta te rug GUSMAN.
Een lompe bloed, dat zal jou Vaders Zeun ligt weezen.
Maar om wat reeden mag ik by myn Heer niet gaan.
Geen and're reeden, als dat wy dit zo verstaan.
De vermomde minnaares, GUSman.
't is wel, maar zeg my waar ik myn charlot zal vinden.
Die vliegt al na t gesternt, ver boven lugt en winden.
Wat duvel zeg je vent, is myn Charlotte dood.
Wat raas je van charlot, Charlotte heeft geen nood.
Maar zeg wat raakt zy u, GUSMAN.
Wel kwibus k ben haar vryer, Daar by een Edelman, geen Wever noch geen Snyer Noch geen Schoenlapper, neenik ben een vent, en reë Om u te toonen... SANTILANe.
Laat de deegen in de schêe.
Ik moet wel na ik merk, k zeg werd ik heet van bloeden gy zult charlot aan my, tot een hair toe vergoeden.
VIKTORIA, GUSMAN, SANTILANe.
Wat zyn 't voor reedenen, daar dit geraas uit spruit.
Zulks weet ik niet Mevrouw, die vent zockt hier zyn VIKTORIA.
Wie is u Bruid spreek op.
Wie zou het anders weezen Als don Charlotte!
die in Spanjen werd gepreezen.
Ik ken haar waarlyk niet.
't is hier niet pluis.
Ik itized by Google BLYSPEL.
Ik ben betooverd, of het spookt hier in dit huis, waar berg ik my van schrik, wat of ik aan zal vangen, zo dit Viktoria haar geest niet is, 'k wil hangen.
Wat of myn Meester nu zal overkomen?
't is waarlyk toovery ja meer als hels bedrog.
Hoe raas je zo, hoor hier?
Foei raak my met geen handen.
Om dat ik vrees tot pulver te verbranden.
Want daar is in 't minst geen nood.
Kom nader Gusman GUSMAN.
ik ben alreê drie vierde parten doot.
Ik zeg kom herwaarts.
En ik zeg, ik zal 't wel laaten ver van den man, dat maakt lang leevende zoldaten.
'k ben bly u hier te zien, kom dan voldoe myn wensch.
Dat spookzel spreekt zo lief en lekker als een mensch.
Ik ben Viktoria, de vrees heeft u bedroogen.
Est te pocible, wel wat zie ik met myn oogen.
Ik dagt dat Gusmau, my in t eerst niet kenne wou.
Uw reputatie is daar toe te groot Mevrouw.
Ik ken u voor die geen die ons in nood vertroosten, Maar k liet u in het weste, en k vind u weer in t oosten, hoe woond gy over al, dat komt my wonder voor.
Pas op nu Santilan, want na my dunkt ik hoor De Graaf zyn stem, gy moet eerbiedig met hem spreeken, ik ga my mid'lerwyl by don Fernand versteeken.
PETRO, SANTILANe, GUSMAN, SCHOUT, en dienaars.
Dit komt my wonder voor, Heer Graaf, zo onverwagt, dus laat hier in myn huis, wat is 't daar gy naar tragt.
(ken, PETRO.
Myn Heer, k mag deeze komst met reeden wel vervloeken, want ik moet met t Geregt uw gansche huis doorzoeken, die met myn Dochter... na don Fernand SANTILANe.
Zagt myn Heer 'k zal u vernoege, 'k bid ontstel u toch geen meer, gy zyt te haastig.
Hoe zou ik my niet ontstellen.
Ik zeg houw my niet op, met aan myn dor te lellen.
Ik zoek myn Dochter, met haar schaaker don Fernand.
Vaar wel myn lief charlott, vaar wel myn Vaderland, ik zie u nimmer weezen, want 'k zal my moeten spoeijen, om met myn Heer, na 'k merk, op de Galey te roeijen.
Myn Heer, 'k verzoek op u maak verder geen geweld, Want don Fernand werd u terstond ter hand gesteld, maar wat uw' dochter raak, dat is in myn vermogen Geensins, zy is hier niet.
Ik zeg u t is geloogen, Ik jitized by Googel.
Ik ben door deeze brief getrouw daar van berigt.
Doorzoek het huis myn Heer, 'k wil 't zo, voldoe uw SANTILANe.
Ik bid myn Heer, laat af, ei staak dit onderwinden.
Want gy zult don Fernand, in deeze kamer vinden.
Dan zal hy 't niet ontgaan, geef op de sleutel, kom Geef op.
Ik heb ze niet.
Och was die kaerel stom, dan zou dien lompen hond, myn Meester niet verklikken.
Maak op de deur, of 'k slaaze aan honderd duizend stik' doe open, of de deur werd op de vloer geveld.
FERNAND, PETRO, GUSMAN, SANTILANe, schout, en dienaars.
Wat razerny is dit, waar toe diend dit geweld?
Eerlooze schaaker, spreek, waar is myn kind, o snooden!
Bedrogen, FERNAND.
'k ben van uw' Dochter, en haar Dienstmaagd hier ont ik heb haar niet geschaakt.
Toon ons daar blyken van, Of anders zal ik doen, met regt, al wat ik kan. Trek u geweer.
dat zal hier zo niet lukken, Niet nader of ik hak u hals en beën aan stukken, ja manne broeders, al zie ik er zober uit.
Daar woond een volle ton koerazie in myn huid.
Ik zeg u ga van hier, want als wy vegten willen, een man vyf zes te doon, dat is maar peuleschillen.
Ik zweer u dat ik werd met loogentaal betigt Maar 'k zal u toonen dat myn moed voor niemand Iwigt, zal Gusman trek van leer, of 'k slaa u over de ooren.
Zo ik in Groenland was, 'k zou denken ze is bevrooren.
Ik zou wel vegten, maar myn deegen is bevreest, die klingemaker is een snoo poltron geweest.
Waarom die geen vervolgd, die niet en heeft misdreven, maar 'k zal u preuve van myn deugd en onschuld geven.
Toon ons uwe onschuld, zeg waar dat de juffer is.
In deeze kamer.
Mooi geloogen na ik gis.
Houw hem hier staande Heer, ik zal myn Dochter haalen.
FERNAND, GUSMAN, SANTILANe, schout, en dienaars.
'taalen, y zult dees' hoón, ik zweer, my met uw bloed bestrafen, zo 'k aan 't schaaken schuldig ben.