floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ja wel, sie daar, ik verstaan my de Werreld langer niet, dat daar Passeerde, sou geen leevendig mens begrypen So sijn, en Schatp, wistense ons uyt te vraagen, en de tong te snypen.
Hoe dat, kanalie, is doos scepten, en loos, sijn dat Waarseggers, wel t mag den droes.
My geleeken se by een Eyslanse Beer, mijn swagerin by een Westphaalse martekapoes, mijn heer den balju by een nagtuyl, en een gryp voogel, de Nigten bySprinkhaanen, en Konynen, haar Vryers, by pan haaring, en Engelse bokking.
en al de Rest van 't Volkje, by makreelen, en dolfynen 'k ben Verseckert, so mijn Swagerin heeft gewild, datse vel kon siun, waar 't om was te doen Wat Schoone propoosten, een Weduvrou Verbeeldense by een Oranje Appel, en Waater Lemoen.
Een wewenaar by een leege Schootel, en een bejaarde Vryer by een gortig varken.
Ik kond niet langer aan hooren, gong weg en wenste haar hondert maal voor den drommel op marken De Dochrers, zeidense, souwen niet na de Moeder Wagten, Maar met Trouwen voort gaan Ik seg als nog, mijn Swagerin is vel een dom Varken, alse dat niet kan verstaan, die onverstandige Bobbe kop daar se is, met geweld wilse trouwen ja wel, dat 't my anders vry stont om te doen, ik zou 'er gedachten.
van die liefden en Vreyeryvel af houwen, Sonder de Repurasie van mijn Heer den balju te na gesproken, is zy 't vuylste stuk Vlees, dat in 't Dorp is, Daar hoor ik ze in de Tuyn, nu sal ze veer een Vryet, of ses in 'er geselschap hebben, dat 's gewis, Wat salmen 'er teegen doen, als de Paarden den toom Meestet sijn, is 'e vergeefs te spooren.
Auke, bouwen.
Is de Ouvvers haar Kinderen soo hatt vallen, en opstooken, is het Viyen by de Degters verlooren.
Hoe soo hart vallen.
Datje haar op stockt, en my svart muakt, en verbied tegen my te spreeken, sie Buurman, gy meugd soo sijn vreezen, als je wvild, die parten en dougen niet, 't is u schuld, datje my so stuurs bejeegent, dat ik al tijt voorden om moet maakten.
Is daar so veel aan vast, dat ik met haar verkeer, als zy 't verstaat, wat kan 't u raaken.
Niet dat zy daarom boos of kvvaat op my is, al hoel niet, maer dat ze zooit, dat haar Vaartje de schuld heeft, dat ik soo digt niet me er byset mag koomen, dat is te groone spijt.
13 bouvven.
Wel ik mis mijn geduld.
Wat kroeg ik daar d'lusgen slag van de liefde, je sout het u leeren niet geeven.
Het ingevvand brande in mijn lijf, als heotvitie brood, in een bakhem Guen, Ik roelden vel, soo dra het my aan kvuam, dat ik heel.
andurs vrus als at.
Coogle k blyspel.
655 Sy sag my Vrindelijk aan, en blonk in haar troonye als diamanten, by de Kaars.
Maar vrie heeft gezeit, dat haar is verboden met u te spreeken?
Dat sal je my seggen, Aute.
Wie sou 't geseid hebben, sy selven neeft my, dat gruwelijk Vonnis koomen voor leggen.
Ho, ho, dan hoor ik wel, dat je luy malkander verstaat, dat sal 'k 'er betaalen die ondeugende prey Auke.
Zou ik haar niet verstaan, ik seg dat ze wel tien maal soo veul verstant heeft, als gy, Als wy saamen spreeken, Spreeken we anders niet, als 't geen wy sonder spreeken niet kunnen seggen, Niet dat wy kyven, of kwaad zijn, al heel niet, 't is om de kwestie, die ze met haar Vaartjen heeft, by te leggen, En malkandere raad geeven, en waarschouwen voorsigtig te zijn, Of je ons ook beloerden, daarom moeten we oppassen, wat dunktu, is dat niet al fijn, Ik weet niet wat reeden, dat je hebd, daar wy Buuren zijn, om ons 't spreeken te beletten.
Ik weet niet, wat reedeq dat je hebd, u soo stout teegen u Buurman aan te setten.
Laat my toe, dat ik haar nog eens mag spreeken.
Buurman bouwen, dat kan je my niet weigeren, al waatje nog so kwaad, ik sal geen meer vryheyd met haar gebtuyken, als de liefden en geneegentheyd toe laat.
Ik weet al, wat je seggen wil, als ze alleen is, weer ik wel, kan 'er niet halt so veel passeeren Als onder u beiden.
Behalven dat is 't laaken van geen eenen suce, dat sou niet akkordeeren.
Dat meenie niet, buurman bouwen.
Dat meen ik al, Auke, dat s goet duyts, dat kunje wel verstaan.
Dan ben ik de boek, als je my soo veel vryheid niet vergund, is ons Vryen gedaan.
Daar is nog maar een middel over, die ik weet, dat ons te pas kan koomen, met wysen, en wenken sal ik 'et soo veel te kennen geeven, dat ze my verstaat, daar salje dan niet op denken of droomen.
Dat wysen, en wenken, sijn gauwe diefs streken, daar staat De galg op, o!
die sal ik 'er wel afwennen, beter by tys als te laat.
Hebje dan voorgenoomen, oorsaak van mijn Dool te weesen, en sluyten u Dochter op, als een gevangen.
Als is het soo versta, wat kan 't my scheelen, of gy gaat verdrinken, of verhangen.
De order tot Sterven, sal ik van u Dochter verwagten, die sal my als t pas geeft dat yel gebien.
Wel sie daar, moogen wy niet spreeken of wenken, ten minsten dat wy malkandere sien, het gesigt, dat ik weet, daar benje geen Meester over, dat salje aan ons niet beletten.
Ik weet van sien nog wenken, als ik geen Meester van er en ben, sal ik my draagen volgeus de Wetten, o!
Dat sien, en vvenken, is geen dooven geseit, ik weet met sulk Volkje wel om te gaan, of dogt je dat niet, Auke?
't sal my verwonderen, of ik teegen wil en dank, 't Huwelijk sal toe staan, gy, spyt myn Hart, myn Swager sal worden, en of Dochter Trouvven, daar heb ik je schoon by de Neus gevat, wel myn lieve Bloed, sie daar, 'k kan my van lachchen niet onthouwen, Goeden dag Swager teegens Dank, wel wat meeugje benginnen, myn soeto Vaar.
Perde Digitized by google BLYSPEL.
Dat is die Man Wiis, en Voorsigtig, laat hy hem al voor staan, niet waar, hy beeld sig wel in, groot verstant te hebben, en kan zijn eyge sekreeten niet smooren, hy slagt er meer, ik voor my hou van geen klappen, ik ben soo digt, al waer ik sonder spreeken gebooren, o, ik versta my dat Klompe maaken soo wel, al had ik al mijn leeven t Ambagt geleerd Sie daar, al had hy Argus oogen, en kon praaten, als Brugman, ik sal haar spreken soo dikmaal, als t mij begeert, daar koomen haar Nigten, dat slaagt my wonder wel, ik sal my beklaagen Ovet Bregje haar Wreedheyd, sy, om dat ze haar geneegen tijn, sullen dat voort weer overdraagen, En dat s geen dat ik soek.... vierde tooneel.
Lobbregje, kniertje, aukey.
Joe soo alleen met u beidjes, lobbregje en kniertje, je luy sijt soo proper of je gemangeld waar, soo kant en effen, als een Meniste Biertjen.
Lobberig.
Niet waar, hoe kan hy 't seggen, waar is onse Nigt, hebje haar ergens versteeken.
O neen, ik heb 'er niet gesien, ook soo is haai verbooden, teegen my te spreeken, kniertje.
Wat seg je Auke, og.
Dat ze soo bedroeft over is, en so kwalijk te vreezen.
Sy sou 'er bedroeft om veesen, konje my dat wijs maaken, daar hebje abuis in, neen, neen.
Ik seg.
Ja, en dat ik seg.
't is vast, kijk my daar vry op aan, gy mag 't wel weeten.
O suster dat's niet goet, dat je uyt school klapt.
En verteld aan de Vryers de Vrysters sekreeten, 't waar wel soo goed, datje stil sweeg, wat gaan ons de saaken aan van niet.
Alweer een stookebrand in de veg, wat kan t verscheelen, wat Kniertje my zeit, al ben jei soo digt, Is t u leet, dat de Son in t waater schynd, gaa je maar voort Kniertje, ik mag t wel hooren.
Neen, mijn suster heeft gelijk, 'k weet niemendal, dat sy u bemind, is waar, maar gy moet het smooren.
Ik sal my stom en doof houwen.
Ja, my Geken sinneloos draagen, en sonder verstant, dan sal ik altijt niet klappen, wat wil je nog meer, ik sal mijn vvoord na koomen, sie daar is mijn hand.
Lobbregje.
Als 't u niet meer kan scheelen, en dat gy u simpel, en doof wilt houwen, dan heb ik u niet te seggen.
Wel hoe, al veer mis verstant, gy verstaat my niet vel, ik sal u dat anders uyt leggen.
Kniertjen.
Ik seg eens voor al, dat onse Nigt geen stomme of slegre begeert, en daar me gedaan.
Gy wild, dat ik spreeken sal, nog stil swygen, hoe sal ik t ander verstaan?
Seg my dan, wat sal ik doen, hou my niet langer op, want ik sta op heele koolen.
Ja, is het soo gestelt, maak, dat je dan geen ongemak en krijgt, en in brand raakt, de wagt is u bevooleh, lobbreg.
Wat ongemak kan hy krygen, hy is op Bre verlieft, en zy weer op hem.
65 aukey.
Hoe segje daar, lebbregie, ey liere, seg dat nog eens, dat voord dogt inv had klem.
Is Bregje, seg je op my, verliesd, is t waar, heeft zy t u geseit, hoe komt gy t te veeten.
Wat verlieft, zy heeft dat ons maar wijs gemaakt, dat het waar is, is wel as te vreten.
Bregje op my verliest, veg weg, dat kan niet weesen, kinderene praat.
Wel Auke, of gy t gelooft of niet, wat kan ons dat scheelen, ik seg, dat de spraak soo gait, Wat wil jer teegen doen, of t nu al soo waar, zy is nog Jong, k weet niet, of ik u wel mag vertrouven.
Auke, waatom niet, als zy wil, ik ben klaar, ik sal myn woord wel houwen, ga heen, breng haar vry die boodschap veerom, en seg, dat ik alles sal toe staan.
Of zy nu al wou, en 'er Vader vas 'er teegen, wat dan gedaan.
Haar woord is my genoeg, wat haar Vader aan gaat, hem sal ik niet eens zoeken.
ik ben soo gek niet eens, als ik de Dochter op myn hand maar heb, is 'er wel kans om de Valler te doeken.
Lobbregie.
De Dochters buyten kennes, van haar ouders te beminnen, is gevaarelijk en swaar.
Ik heb my laate wijs maake, dat 'er een pellerommae, op handen is, Auke, is daar vaar, lobbreg.
Wat pellegrommage, daar veet ik nog niet eens af.
't is een pellegrommaje van liefde, als men buyten Gewoon is, in 't land, te doen, van Vryers, en Vrysters, daar veel huwelyken uyt spruyten, 't sal met de Kermis deur gaan, alles is al klaar, ik wagt maar na Bescheyd, kniertje.
Dat is al wel, Maar door die Pellegrommagies, en dat weg trekken, werden veel Jonge Dochters verliefd, die heimelijke by een komsten, sijn goed, maat gevareli, en niet sonder op Spraak van Menssen.
Is 't anders niet, gekke praat, als sy haar, oogwit bereiken, is 't niet genoeg, wat kanje meer wenssen.
Dat seg gy wel, een dochter heeft haar wat nauwer te wagten, als een Jongman, te meer Als 't buyten kennes, en veeten van 'er ouders geschied, hoe dat weg gaan, dat siet so veer Auke.
Wat kwaad, kan in t weg gaan Steeken, t geselschap is groot, en wy gaan by Paaren, neevens Malkandere Lobbreg.
Dat gaat in 't eerst so wel heen, Maar als 't hoosd los raakt, ende gedagten op 't wild, kan dat ligt veranderen Eeven wel, so harnekkig sou ik niet sijn, als 'er voordeel in stak dat ik het af sou slaan, Maar al mijn sorg en vrees is, dat Moeder ons die Pellegrom magie niet toe sal staan Dat sy dan ongentrout wou blyven, en ons, als wy weerom, kwaamen, wou laaten trouwen Ik sou my heel ligt ligt laaten geseggen, en niet lang beraamen maar met u houwen, Auke.
Datje Met Bregje daar eens gong over spreeken, en gaf haar kennes van de saak Lobbreg.
Wil sy daar toe verstaan, om de Pelgrommagie by te woonen, fiat, so sijn wy buyten op Spraak, Auke.
Ik ga haar die boodschap brengen, en met een hoopen of se my bemind, of niet, ben ik haar aan genaam, heel goet, so niet is al de moeyten verlooren kniertje.
Neen, neen, dat sou voor al niet over een komen, volgens de reeden, alsje wel weet Ik sal 'er dat wel aan dienen, ga heen maak onder tussen al het noodige gereet Ik sal haar u aanslag bekend maaken, en verder met haar over leggen Wat ons te doen staat, daaa na sal 't ik u al 't gepasseerde weer over seggen lobb'reg.
Pas voor al wel op, daar 's aangeleegen, overleg u saaken wel, 't, by Google Blyspel.
Auke Maar.
Gy sult nog so lang maaken, dat de saak uyt lekt, dat mijn Moeder u sag, waar t werk onklaar Ga maar heen, bestel al het geen wat tot de Pellegrommagie noodig is, voor Bregje, en behoefje niet te vreezen Of sy sal met ons gaan, voor haar sal ik borg weesen.
Bregje, lobbreg, kniertje, bregje.
I joe, vat 's dat te seggen Nigten, so dra Auke my gesien heeft, gaat hy heen Ik denk immers niet dat hy pruyld, of kwaad is, waar over is hy niet wel te vreen Kniertje.
Hy kwaad sijn, of pruylen, al heel niet, daar is hy veel te goed toe dat, meugje vry vertrouwen Dat hy niet en sprak, is, dat het hem van u vader is verbooden dat heeft hy so wel onthouwen Bregje.
Om sulke Beuseling is 't niet te pyne waard, dat men sijn ouwers ongel oorsaam is Bregje.
Dat 's waar, dat sal daar na wel tepas koomen, beter, 't wis voor 't onwis, kniertje.
Als die okkasie nodiger is, en ons dient, dan sullen wy die gebruyken bregje.
Maar wat heeft Auke gezeit, was hy geraakt of niet Ik, vrees, dat weg duyken Ensti voorby gaan, lag op geen goe moer, daar ben ik heel over Begaan lobbreg.
Waarom dat Nigt, t waar van blydschap, heeft Kreeles met so veel Vreugd, de tyding verstaan Als Auke Pierse, so ben ik gelukkig en sal t u altijt dank weeten Bregje.
Verstaan, de knegt was so verblyd, dat hy niet kon spreeken Kniertje.
En jasper, of hebje dat vergeeten.
De drie verliefde nigten, was hy niet meer geraakt, als de andere, als hy de Tyding kreeg Bregje.
Waarom meer geraakt, waaren de ere niet vel geraakt, og ik hoor 't vel, 't is met Auke, en My geen deeg Lobbreg.
Wees daar vry in gerust, maar wat voordeel doet het ons, dat sy ons beminnen En wy haar, ik kan niet sien, dat wy daar so veel, By sullen winnen.
Ik segje van gelijken, is dat Liefden, t mag, dat ik niet seggen dorf, t is kragt en geweld.
Ik voel my ook heel anders, als ik wel voor de sen vaar Lobbreg.
Ik kan niet seggen hoe, ile ben so, ist met my gesteld kniertje.
Hy had ons geseit niet, datje een Middel wist, waarom die niet waargenoomen Bregje.
Doen waer ik by myn verstant, nu ben ik dat kwijt, en weet niet of t wel weer sal komen lobbreg.
Dat ik 'er van over heb is niet veel, het schijnt dat de Liefden myn Kennis benyd Kniertje.
Als Oom, en Moeder, ons Huwelijk, niet toe wil staan, wat helpt dan, dat wy gevryd Werden, sonder haar is al onse hoop vergeefs, als sy het niet gebengen sy dat de Pellegrommagie, die Auken voor heeft.
Eenige veranderinge by kon brengen lobberig.
Ik voor my sou daar vel in konsenteren, als niet daar toe wil verstaan, bregje.
Wat is dat voor een Pellegrommagie, die Auke voor geeft waar wil hy gaan lobberig.
Zo een speelreisje met jong geselschap van boeren, en Boerinnen Bregje.
Wil hy dan weg gaan en my verlaaten, dat hoeft hy niet te beginnen kniertje.
Hy sal sonder u niet gaan, nigt, o neen gy gereet sult met hem gaa so dia alles is.
2. tel hos, vaarum sthudie het Hoofu Bregie.
Ik met een kuegt weg gaan, en sonder dat ik daur af weet.
Lebbrigie.
Wy hebben 't hem beloost, dasrom spreek 'er niet teegen, Bregje Delouven of niet, ik sal niet gaan, om geen Vryer verleegen Ik geloof, datje my voor hout, en met my lacht, wel hoe 'k denk niet, datje my wil doen gaan voor een... knispel.
Al heel niet, 't is gescit, dat wy met u gaan bregje.
Met een Knegt weg gaan, al heel niet, loo gek salje miju niet Broejen, ik ga met geen Jongmaus, of ik moet het Vader eerst vraagen lobbregje.
Wilje niet gaan, blys in Huys, vees daaiom niet kwaad, ik sal u niet draagen bregje.
Wat een groot Verstant, een Dochter die Verliest is, heeft die nog een wil Wat weet ik, wat myn best is, wanneer gaat de Reys aan, en, op wat maniet in 't openbaat of stil, kniertje.
Deesen dag.
Is 't gesijt, in 't openbaat, in 't gesigt van alle Menschen Bregje.
Wel ik schaamde my Dood, by daag, in t Openbaar, konje my so gek krygen, gy sou niet beeter wensen Ja wel sie daar, ik hou het voor een affront, geen grooter Spye Kon my aan gedaan werden, hout, Auke, my voor een ligte kooy, dat sal ik hem betaalen in korten tyt lobbregje.
Ja, ja, betaal al wat aan, maak niet eens so veel geweld, hy is in geen vreesen De sop is de Kool niet waard, so aan te gaan, ga heen, geef Kreles ook sulk beschyt, dat sal gemakkelyk voor u te doen wesen Knitreje.
En jasper van gelijken, 't sal met een moeyten deur gaan viegje.
Hebje teegen Auken ook so gesijt, vat kapje luy on verstandig veritasn.
Ik sie wel Nigren, datje heel ligt geraakt sijt, en lang kunt onthouwen Kniertje Dat iemant my so veel vrindschap bewees, en aan genaame Tyding bragt, ik sou hem niet mistrouwen, noch so uyt vaaren als gy, k had al heel andere gedagten en van u, en Auke, niet, de Jongman doet het om u te helpen, en is open Hattig, en gy sijt gevijnst, en als een seef so digt Lobbregie.
Als men sijn saaken, op zyn best overlyt, en iemant gunstig is, sal men t eerste ondank behaalen brogie.
Of gy dat al regt, het Reisen met Jongmans heeft mennig een duur moeten betalen Kniertje.
Daar waar ik in t eersten ook al bekommert voor, maar ik heb van Auke grondig verstaan Dat er de minste Swaarigheyd niet is af te verwagten.
En evenwel staat my die reys niet wel aan lobbreg.
Weest stil Nigt, daar is Oom, hy gaat in gedaghen, dat 's al weer geen goet Tecken Bregje.
Ga heen, seg aan Auke, dat hy my niet en vergeet, eer ik myn woord geef wil ik Vader daar over spreeken kniertje.
Oom, voor al niet van de Pellegrommagie, of van de voor genoome rijs!
Neen, neen, rust u Hooft maar, en wagt my in de Laan, laat my met Vader alleen... sesde tooneel Bouwe, bregje, bouwe.
Ja, ho, ik sie wel, de schrik is 'er al onder, so dra sien de Nigten my niet, of gaan stappen denk niet, datze my voor de Bullebak aan saagen, en dat ik kvam om 'er op te smappen.
Maar dat is 't niet, ik kan 'er strecken, maar 'k sal niet seggen geen enkel woord Een geleerde Man plagt te seggen, die veel weet, moet wel swijgen, de tong helpt meenig aan de koord 't is my genoeg dat ik weet, datze mijn Swagerin, wat uyt Lachchen en voor de Boer houwen. zo d' aanslag wel gelukt, datze haar Docliters weg krijgen, hoe wil ikze uyt Jouwen Bregje.
Hoe dat Vader lief?
wat wilje daar me seggen Bouwen.
Niemendal, kind, 't mag niet gesijt weesen, ik spreek van u mey haar onverstant Datze so koppig en obstinaat is, datze haar Dochter niet laat trouwen, is wel een groote schand Bregje.
Niet waar Vader lief, dat 's hart, en verdrietig, maar ik denk niet, dat sij 't daarom sullen agter laten Bouwen.
Dat s rogt, dat wil ik seggen, daarom moet gy er voor al aanpraten Die Slok.
Op, haar Moedet is so inhalig, en begerig, datze voor niemant wat over heeft Ja tot de Viyers van 'er Dochters in kluys, souze wel na 'er trekken, dat 's heel onbeleeft Bregje.
Mijn peet mag so begerig en inhalig sijn, als se wil daar sal 't 'er aan ontbreken bouwen.
Uyt spijt, en jaloesy wilse niet, dat de Jeng mans met haar Dochters sullen spreken Biegie dat 's een groot hartseer en verdriet voor mijn Nigten, niet waar Vader.
Lief, my dunkt ik schaamde my Dood, bouwen.
Wat sou men sijn Kinderen so hart vallen, 't zijn geen kleine Kinderen de Dogters, sijn groot Bregje... zo doenze, Vader, wy sijn omtrent van een Jaare, ik heb met Auke ook niet gesprooke, seder 't my is verboden bouwen.
Gy doet wel, mijn Dochter, datje my gehoord, met u wil saamd, dat spreken is niet van nooden Ik heb gelijk, dat 'k 'er so tegen ben, is niet, om dat ik trouwen, gelyk u Peet met haar Dochters Vryers wil doen, dat 's een gro tye De drie Verliefde Nigten, Zy vert van spijt vint, hoe se dis Sichaepen sil gonoeg plagen, 't sijn sulke fraje geschikte Kindoren Bregie.
Den ik ook niet fidy en goschikt, Vader lief bouwen.
Ja myn Dochter, maar ik spreek van u Nigten, u Peet wil haar t trouwen verhinderen Ik vrees datze met haar dolle kop, dat tegen sal houwen, en tot geen reden willen verstaan, bregje.
Haar dolheyd, en dat temteren sal haast ten ende vesen, gedenk my daar aan 'k wou dat ik 'er so gerust in waar, als mijn Nigten, o daar sal haast so wat klinken Bouwen.
Wat is 'et dan te doen, bregje.... bregje.
Ja maar, als ik 't u sy, moetje swijgen, of het sou stinken Bouwen.
Ik sal swygen, als een Pisse Ped.
Bregis.
Myn Nigten, gaan een Pellegrommagie doen Om te zien, ofze haar Moeder, daar doot koule tot rede brengen, wat dunkt u Vader lief, is dat vel fassoen bouwen.
Fassoen, o ja, die pellegrommagle weet ik, is heel goed, dat weg gaan en sal 'er niet berouwen Bregje.
Ja, maar Vader lief, sy gaan niet alleen, daar sijn Jongmans, die haat geselschap houwen bouwen.
Zo veel te beter, dan sal er de veg te min verdrierig vallen, alsze met Jongmans gann bregje.
Maar 't is Kreles, en Jasper die et by sijn, de Vryers van haar Moeder, vat dunkt u kan dat bestaan bouwen.
Waarom niet, 't sijn eerlyke luyde haar Kinderen, 't is de beste middel om mijn swagerin te doeken pregie.
Dunkt u dat Vader, doen mijn Nigten daar so wel aan, dat ze mei Jongmans vog loopen, en haar fortuyn gaan zoeken bouwen.
Hoe wel, sy doen so wel, of ik vou om geen hondort gulden, of het vuar als gy segt pregio.
Ziet eens hoe een Mensch, in sinje meunig bedrogen kan vesen, 'k had 'er by na heel anders onder regt.
En dat veg gaan, met Jougmant as goradon, en gy hout het voor goed, dat so quvaad schuen, in mijn Oegen Nu sie ik vol, dat de Ourvets hast Kinderen in verstant ver te boven gaan, wat vvaat ik in mijn meenig daar bedrogen bouwen.
Haar af taden, al heel niet, daas steek groot voordeel in, so de Pellegrommagie maar voort gaat Gy moet et vvalker onder stooken, en aan raden, en segten, datze beter by tys vvegguan, als te laat Bregje.
Daar hebben se hart, en koutagie genoeg toe, om die reis te begiunen Maar Vader lief, als se eens weg sijn, souwven se daar na hee hart van er Moeder, vyel veer vvinnen bouwen.
Wat daur as is, stuan ik voor in, die Huvve lijken maken daar na haar solven, die exempelen vind men meer Trouvven, is Trouvven, dat vveg gaan, geschied uyt geen ligtvaardigheyd, al heel niet, is om haar eer te beter te bevaren, de Kinderen doen wel, wat sal sy een geraas en getier maken Als sy sal verstaan, dat naar Dochters op een Pad sijn, hoe salze uyt Vaten, en wat sal dat ten Vreugd, voor my veroorsaken, ik heb so veel genegentheyd, voor haar als se voor my heeft, en dat s niet veel, maar wat kant my schaan, of le my haatig of gunstig is, als ik myn vvil heb, en haar kan ontrusten, ben ik voldaan Bregje Wenst u mijn Peet dan kvvaad, Vader lief, en gy haar, vvaarom dat, ef mag ik het niet vreten Bouwen.
Ik sal 't u daar na wel seggen, ga maar heen, en se gaan de Nigten 't geen ik u gesicht heb, maar niet te vergeten Dat den Dalju neffens my vrees geeft, haar te helpen, so dra se maar vrees sijn, hebje 't verstaan.
Wy begeurden, dat se spyt de moerhaar bakuys trouvven sul'len, daarom seg.
Dat se maar hoe eer, hoe lie ver deur gaan Bregio.
Wel Vader lief, ik ga so na mijn Nigten, en sa haar de Raad van u, voor draagen Daar na sal ik aan Mijn Peetje voor my selve Raad vraagen Ik wil hoopen, dat se voor my so veel beleestheid over sal hebben, als Vader voor haar doehrer heeft Wy bestaan Malkanderen, al eeven na in 't bloed, nu ben ik gerust, dat mijn Vader self die orders geeft Seevende Tooneel.
Boiwen.
Naar hebje nu 't bruyen in de Glaasen, dat komt 'et af, als men sijn kindere niet weet te verklaaren Mijn dochter is van een andere Natuur, dat kint kan ik na mijn hand setten en kommandeeren Sy is al heel niet Vryer sick, of wild, gelijk haar Nigten, al heel niet, sy 's gehoorsaam en in voudig, en doet al 't geen haar Vader gebied 't is een Plysier voor de Ouders, alsse so haar kinderen opbrengen, met goe manieren Sy weet van geen parten speelen, of met Jongmans, aan de wind loopen of plysieren Gelijk haar Nigten, wat sal ik seggen, de kinderen aarden na haar Moer 't sou Jammer weesen, dat se mijn Swagerin niet en plaagen, sy heeft het wel verdient aan d'overleedene mijn broer Wat heb ik eeven wel groot verstant, als ik 't wel bedenk, dat werk so wel uyt te voeren En dan seggen de stee luyde nog, dat 'er groot onderscheid is Tussen Menschen, en Boeren Dat wy d'tie van de Vyf missen, en geen bekwaamheyd en hebben met Streeken om te gaan.
Maar dat 's geloogen, die een boer wil bedriegen, moet 'er een me Btengen, so sou ik 't verstaan Wat sal 't een geroep door het heele dorp geeven, als 't voort gaat blyspel.
't is, of ik is al hoor, so goet doet 't my van binnen was nu mijn Heer den alju hier, hoe sou hy.
Maar daar, is hy met al sijn Vijf sinnen.
Agste tooneel balju, bouwen.
O, wat is 'er te doen, bouwen, waar over Benje so balju.
Hy zal ik en verblyd bouwen.
Verblyd, segje, de huwelijken, die wy voor hadden, sijn sogoed als gedaan, is my daar eeven gesijd.
Hoe gedaan, op wat manier zijn se gedaan, dat Moetje my eens uyt leggen.
Ik seg gedaan, ja gedaan, Maar hoe, datso gedaan sijn, dat kan ik juyst niet seggen Daar ben ik al so dom in, als mijn heer, swagerin weet het nog sel ve niet eens, hoe in 't in sijn werk sal gaan, balju.
Sy sal 'er voor ligt so veel niet Teegen hebben, en 't geen haar voordeelig is, kan se gemakkelijk toe staan Bouwen.
Neen, daar komt het niet van daan, kreles, en jasper, dat ik weet, hebben heel andere streeken Sy weeten de dochters op haar hand te krygen, sonder de moeder eens aan te spreeken.
Hoe dat bouwen.