floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gy wilt dat wy alleen maar de acties maaken, wyl Gy voor ons spreeken zult, de kaerel word wel yl Van zinnen als hy steeds uw eige stem zal hooren, en Digitized by Google MINNAAR.
En dat hem ieder reis een ander komt te vooren.
Maar, zal t niet raadzaam zyn dat ik, naar uw gesprek, op Agnes naam, my, als Helene, aan hem ontdek?
Ik zal hem ook zyn wispeltuurigheden... maar zacht, ik hoor zyn stem, laat ons ter zyde treeden.
Ras, ieder masker zich.
Kom, Leonoor, geef nu myn sluijer, Agnes, treê voor uit, op dat hy u Het eerst gewaar werd, 'k zal my achter u gaan zetten, En met hem spreeken, wilt op 't acties maaken letten.
FERDINAND, KRAAGMAN, HELENE in Kameniers geuaad, onder de naum van Agnes.
ANGELIKA, AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene.
't is er dan in 't Voorhout, dat ze u verwachten zal, bevryd van Hendriks min?
Hoor, kraagman, eens vooral, noemt nooit heer Hendrik, als ik vol verliefde treeken, met juffers spreek.
Neen, neen, 'k zal dan veel liever spreeken Van heer Kupido.
Maar indien ik, Heer, niet mis, Komt daar de.
'k zal eens hooren of zy 't is.
Tegens Agnes.
Mevrouw, ziet hier uw slaaf, die hier op uw gebieden Verscheenen is, er!
Laat aan my die gunst geschieden, Dat ik ontmaskert u aanschouw, en van myn min.
He achter Agnes, die bewys van spreeken doet.
Myn Heer, gy zyt verkeerd.
Verkeerd!
myn engelin, vergun my dan t geluk dat ik uw naam mag weeten.
HELENE achter Agnes.
Myn naam, myn heer FERDINAND.
'k word Agijes hier geheeten.
Ik heb nooit in den Haag volmaakter beeld gezien, Indien gy Agnes zyt, 't is Agnes die ik dien, en in myn hart bemin.
Myn Heer, die haastig minnen, Die hebben haast berouw van ligt verliefde zinnen, In zulk een vrijery schept Agnes gantsch geen lust.
KRAAGMAN, ziende een van de andere juffers.
Myn Heer, betoom u wat, gints naaderd op deez kust, een and're roover.
Zou dit Agnes dan niet weezen?
Het schynt nochtans haar stem.
Myn lief, myn uitgeleezen, gy zyt myn Agnes, ja, ik ken u aan de spraak.
Ontdek uw aangezigt, myn lust, myn zielvermaak.
't is lang genoeg gespot.
Myn Heer, 't kan my mishaagen, dat, daarge een Agnes mind, uw min komt op te draagen Een andere Agnes, en 'k zeg noch, gy zyt verkeerd.
Geensins, uw schoonte alleen myn boezem heeft verheerd.
Hoe kan dat zyn, myn Heer?
ik heb u nooit vernoomen.
Ik ben hier vreemd, en ook van daag eerst aangekomen, ferdinand.
Wat dunkt u, kraagman?
gelykt zy Agnes niet?
'k zou 't zeggen aan haar stem.
doch 't geen dat hier gelegen is, 't gelykt commedie speelen.
Agnes wyst Ferdinand naar een van de juffers.
Die gintze juffer zult gy moog'lyk moeten streelen.
Zy roept u, meen ik.
FERDINAND tegens kraagman.
Agnes knikt.
Na dat ik 't kan verstaan, zo knikt ze, en dat is ja gezegt.
Wilt niet gaan, mevrouw, ik zal zo straks hier tot u wederkeeren, en myne liefde nooit geen Juffrouw offereeren, of t moet een Agnes zyn.
KRAAGMAN spreekende, wykt Agnes te rug, en Helene begeeft haar op een andere plaats en treed Ferdinand tegen.
Hy is verliefd Op alle Agnietjes, wyl zyn hartaar is doorgriefd Van een Agnietje, en weet, dat wonderlyke Agnietje, Is zyn Voogdes alleen.
Hy zingt geen ander liedje, als van Agnietje, en dat Agnietje, of k ben een fiel, ontsteld zyn kop thans, als een oudwyfs spinnewiel.
FERDINAND tegens Helene.
Myn Waarde, wyl ik heb t geluk u aan te schouwen, Wilt uw schoon aangezigt toch niet verborgen houwen Maar laat me uw glans, die my in deze duisterheid Alleen verlichten kan, met helderder bescheid Voorkomen.
HELENE gemaskerd.
't mag niet zyn, om niet bekend te zyn.
By andrejuffers, die zich in t Voorhout vermaaken.
Meld my uw naam, mevrouw.
Die 's Agnes.
Al weer 'er een Agnes, kraagman?
't zal van nacht het woord zyn, Heer, voorhout de Ronde moeten geeven.
Dat, in het Haags FERDINAND.
Ik zal vervolgen.
Gyzult wel doen.
myn leeven, dewyl Diane aan ons ontrokken heeft haar licht, een hemelscher Diaan verstrekt me uw aangezigt.
Wilt uw Endimion verkwikken door uw straalen.
Ik docht wel dat hy uit Ovidius zou haalen zyn nieuwe vrijery.
Mevrouw, het is dan waar dat ge Agnes zyt genaamd?
Neen, maar ik sterf, om dat gy met een Masker komt bedekken Het schoon van Agnes, dat myn leevensdraad kan rekken.
ik vrees dat zy geen Agnes is.
Beziet My vry zo als gy wilt, maar Heer, verbeeld u niet, Dat ik de schoonste ben, want gy zoud missen kunnen.
Digitized by heer MINNAAR.
47 Helene wyst op Angelika.
Maar, zo die juffer, die daar staat, u wou vergunnen.
Dat gy ontmaskerd haar aanschouwen mogt, myn Heer, dan kost gy, met 'er daad, eerst zeggen, dat gy de eer Geniet te zien, een die recht waard is schoon te noemen.
Maar neen, 'k herroep het, en wil haar zo hoog niet roemen, vermits gemeenelyk gepreeze juffers, aan men' galants ontvallen.
Gy kund gaan, En zelfoordeelen, of zy kan voor schoon passeeren.
'k ben maar haar Kamenier, myn Heer, en myn begeeren Was niet om u te zien, o neen, het is uw knecht, die 'k riep, en spreeken wou.
Kend gy hem?
Waar zyt gy, kraagman?
Deez' Juffrouw moet u spreeken.
HELENE tegent Ferdinand.
En myn Mevrouw roept u, myn Heer, zy doet het teken.
FERDINAND, spreekende, voegt haar Helene achter Angelika, en Leonoor komt, in Helenes plaats, by Kraagman.
Ik treê zo naar haar toe.
Maar kraagman, zou me myn gehoor bedriegen, en dit niet myn Agnes zyn?
't Gehoor zou konnen ons bedriegen, en zulks was 't eerste niet.
Maar, Heerschop, zonder liegen, my dunkt deez'Kaaper is beleest, of niet gewent te kaapen, om dat hy ons naar een ander zend' 'spreekt gy de Juffer, die u roept, ik zal ontdekken, by deze, of zy ons niet wat foppen, als twee gekken.
Digitized by FER.
Goed, kraagman, dat s heel wel, ik ga terwyl dan by de juffer, doe uw best.
Myn engelin, zo gy My hebt geroepen, ziet, uw dienaar die is vaardig Te volgen uw geboon, maar acht my toch zo waardig Dat gy uw troonietje laat zien, de zon zal u thans niet verbranden.
Weet, ik ben byzonder schuuw Voor die zich maskert, en daar spreek ik niet weer tegen, sints me een ontneusde eens heeft by t linker been genomen.
Kreegen.
Kom hier wat heen, op dat uw Heer, en ook Mevrouw Niet hooren 't geen ik u, in stilte, vraagen wou.
Ik zal my tyds genoeg ontdekken.
K wil u zweeren, Mevrouw, uit, onbeschroomt, al wat gy moogt begeeren.
Ik zal uw wil voldoen, vermits dat gy alleen Myn hart geraakt hebt.
Maar, myn oordeel is te kleen Om recht te vatten uw stilzwygende gebaaren.
Doet weg die zwarte wolk, laat voor myn oog op staan, de zon, uw aangezigt, dat my verlichten kan.
Heer Ferdinand, 'k erken u voor een edelman, en 't is om u alleen, dat ik hier ben gekomen.
Ik weet gy wandeld hier wel meêr, maar 'k heb vernomen, dat gy twee juffers hier vol minnekoozery, voorts 't zelfde hebt gezegt, 't geen gy nu zegt aan my.
Waarom ik zwaarlyk kan gelooven, dat de liefde Van eenig juffer ooit uw weiflend hart doorgriefde, want uw gevlei is naar de mode van deez' tyd, ik denke, dat ge my, gelyk alle and'ren, vryd.
Wat zie!
zyn dit juffers?
of zyn 't spooken?
Drie hebben 'er my, elk byzonder, toe gesprooken, 'k zweer, 'k heb Agnes stem, het eerst' en 't laatst' gehoord.
Digitized by google HE MINNAAR.
49 achter Angelika.
'k ben, noch was Agnes nooit, geloof my op myn woord.
Dan ben ik doof, Mevrouw, of heel beroofd van zinnen.
Wat zegt gy, kraagman?
Heer, ik zou nu wat beginnen Te twyf'len, Agnes stem is grover, deze is fyn.
Dat s raar, hy wil, parfors, ik moet een Agnes zyn.
Nu heeft zy weder haar stem veranderd.
K'raagman spreekende, wykt Angelika, Leonoor en Helene, die een pinjoor om doet, te rug.
'k Laat me villen, 'k geen Juffers zyn, die ons wat scheeren willen, of Toverkollen, och!
gaan wy hier maar van daan.
De juffer, die my riep, stond my in 't minst niet aan.
'k heb ook niet half verstaan 't geen zy my kwam te vraa 'k zei maar ja, om zo van haar te zyn ontslaagen.
Och, zo gy stout zyt, en uitvorschen durft de zaak, ken.
Wyl ze Agnes alle drie gelyken aan de spraak, moest gy iets doen, waar door de bommel uit zou breeken FERDINAND.
Op nieuwsweezer met die juffer spreeken, die ons hier t eerst verscheen, t geen Agnes is geweest.
Leonoor treed voor uit, gevolgt van Helene en Angelika.
Daar komt ze weer voor uit, of 't is een booze geest.
FERDINAND, leonoor aanspreekende.
Mevrouw, om zeek're reën, wilt my toch kenbaar maaken, gy niet Agnes zyt.
Ik ben t, wat kan t u raaken?
DERpogle Digitized DERDE TOONEEL.
FERDINAND, KRAAGMAN, HELENE, in kameniers gewaad.
AGNES in Juffers gewaad ter zyden.
Acht, bid ik u, ei, wacht, vertrek zo haastig niet Myn Schoone, wyl dat gy alleen myn hart gebied.
Dat's een Ariba.
Dit gaat tegen myn gedachten.
Hoe of dit einden zal?
HELENE met een pinjoor, en gemaskerd.
Waar zou zy toch naar wachten?
Wyl ik die Agnes ben, die gy op deze steê, t Eerst aangesprooken hebt.
Hier speeld de drommel mee, o ik verstaa 't me niet.
ANGELIKA Gemaskerd tegens Ferdinand.
'k Mogt my met recht beklaagen, Myn Heer, zo ik u ooit had liefde toegedraagen.
'k geloof gy my verslyt voor die ik nimmer was.
Gy zegt dat gy my mind, maar 't is bedrog, zo ras gy weer een ander spreekt, voerd gy de zelfde reden.
't is best dat Agnes, om uw wispeltuurigheden, Uw geen geloof geeft, maar Heer Hendriks liefde loond, die zich, in 't minnen, veel stantvastiger betoond.
HELENE weerhoud Angelika, die vertrekken wil.
Mevrouw... ferdinand tegens Angelika.
Vertoef, myn Lief, wilt my toch niet ontrekken Uw byzyn, maar laat my myn onschuld eerst ontdekken.
De duisterheid heeft my misleid in dit geval, 'k zweer, dat ik niemand ooit, als u, beminnen zal.
ANGELIKA, weggaande.
Zo lang als gy my ziet zal ligt uw liefde duuren, maar langer niet.
KRAag, digitized by google, MINNAAR.
51 KRAAGMAN.
Dat s twec Ariba.
Dat zyn kuuren!
FERDINAND, HELENE in Kameniers gewaad, onder de naam van Agnes, en gemaskerd.
AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene, ter zyden.
FERDINAND, willende Angelika volgen.
Wvlugten is vergeefs, mevrouw, ik volg u na.
Daar zal ik voor zyn, ik begeer zulks niet.
Sta, sta!
welk een stem!
wie zou my dat beletten?
HELENE haar ontdekkende, en weggaande.
Ik, ik, verraader, ik zal my daar tegen zetten.
Ik, die my heb vermomd, alleen, om, tot myn smart Te toetsen, Snoode, uw valsch en wispeltuurig hart.
FERDINAND, KRAAGMAN, AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene, en Gemaskerd, ter zyden.
Dat's drie Ariba.
Dit zyn niet als hekse streeken.
Kom, volg myna, myn Heer, wy zullen ons haast FERDINAND.
Wreeken.
ik wil dat slim gebroed Fluks onderhaalen.
Dan, met 'er spoed, Gaan naar de Schout, en die den handel openbaaren, voor Toveressen, die drie Dameties verklaaren.
FERDINAND, Agues ziende.
Stil, wacht een weinigje.
Noch wachten?
Neen, o neen!
AGNES, te voorschyn koomende.
Belet zyn voorneem toch.
Sta, zeg ik, ga niet heen.
ik raas van spyt, dat ik die Toveressen, Niet aan mag klaagen, daar gy zelfs my toe moest pressen.
't was immers anders niet als of ze ons voor de gek hielden.
Mevrouw, k verzoek, ontdek Uw aangezigt, om uit dit doolhof my te ontwinden.
Ligt zoud gy zulks voor u niet aangenaam bevinden.
AGNES ontmaskerd.
Om dat ik geen Agnes ben, gelyk gy waande, maar Helene.
Erken nu, door dit blyk, Of gy myn Kamenier moet boven my waardeeren.
HELENE in Kameniers gewaad, onder de nuam van Agnes, ter zyden.
AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene.
Deez' kaart maakt u capot, myn Heer, door 't Diskarteeren.
HELENE ter zyden.
Zy speeld haar rol heel wel.
Digitized by google MINNAAR.
Zyt voor my niet bevreesd.
K zal t wel herstellen, k ben voor heeter vuur geweest.
Mevrouw, t verheugd my dat gy zyt in toorn ontsteeken, want uwe minnenyd is, van uw liefde, een teken.
'k beken, ik sprak met u, en onder Agnes schyn, 't Geschiede, om dat aan u niet onbekend zou zyn, hoe ver ik my heb in deez' liefdens stryd begeeven.
Ja, zeg ik noch, dat steeds voor myn gehoor komt zweeten, uw dienstmaagd Agnes naam, met zulk een harmonie, Dat ik, met myn gehoor en oogen, hoor noch zie, iets als uw Agnes, die my kwam myn hart te ontsteelen.
Ik leef, en sterf om haar, laat u dit niet verveelen.
Als ik van Agnes hoor, verbeelde ik my gestaag, dat gy die Agnes zyt, de schoonste van den Haag.
Zo hy dit meend, zo is myn list heel wel verzonnen.
Heb dank dan, liefde!
want gy hebt zyn hart verwonnen.
KRAAGMAN tegens Agnes.
Mevrouw, hoord eens hoe sterk hy u, in Agnes, mind.
Om Agnes ziet hy, en om Agnes is hy blind.
Om Agnes vast hy, en om Agnes wil hy eeten.
Om Agnes word hy koud, om Agnes wil hy zweeten.
Om Agnes is hy stout, om Agnes is hy bang.
Om Agnes waakt hy, en om Agnes slaapt hy lang.
Om Agnes zucht hy, en om Agnes lacht hy smaaklyk.
Om Agnes sterfd hy, en hy leefd om haar vermaak'lyk.
Kortom, om Agnes doet hy alles wat hy doet.
Maar 'k wou wel weeten, Heer, hoe ik die Agnes moet Noteeren op myn boek?
De Noordster myner zinnen.
Bemind gy haar dan?
Ja, zou ik haar niet bemminnen?
(„Veel meër als u, die als vertrouwde u diend?
Doch deez' gelykenis passe ik alleen u toe.
't geen ik van Agnes zeg, dat moet gy waarlyk achten Tot u gezegt te zyn.
Ik lieg want myn gedachten zyn anders.
Mag ik u gelooven?
HELENE, by Agnes koomende.
Mevrouw 't is goed dat ik u vind.
't word laat, en ik vertrouw dat haast heer Karel, met heer Hendrik t'huis zal komen Van 't bal wat ging ons aan zo zy ons niet vernoomen?
Daar s Agnes, die volmaakte.
Ik dank u, voor uw vlyt.
Tegens Ferdinand.
Myn Heer, indien gy zo tot my geneegen zyt, Gelyk gy zegt, en zulks myn broeder kan behaagen, Kund gy, op morgen, my ten huuwlyk komen vraagen.
Stemt hy in uwe wensch, 'k zal die niet tegenstaan.
'k geleide u. AGNES.
Neen, ik moet alleenig gaan, om reden, Heer.
Ik heb geen ongeval te vreezen.
Gints staat myn koets, waar mey ik vaardig t'huis kan weezen.
Vaar wel, myn lief Helene.
Ik kom u morgen zien.
KRAAGMAN stil tegens Ferdinand.
't kon zyn, maar geensins om uw trouw haar aan te bien.
Digitized by google ZE MINNAAR.
FERDINAND, KRAAGMAN, FERDINAND.
Lwaardigste Agnes, hoor, wil noch een weinig blyven.
Ik mag niet, want Mevrouw zou heftig op my kyven.
Licht wierd zy wel jaloers, myn minnaar Hendrik zal Ook, ongetwyfeld, haast weërkeeren van het bal.
'k beken, uw gladde tong, en zoete minnereden, Heeft my zo ver verrukt, en van myn pligt doen treeden, Wylik my vond te zwak uw vleijen af te slaan, dat ik u hier verzocht, om u te doen verstaan, Dat gy uw min tot my zult vrugteloos besteeden, dat ik myn Hendrik vind vol van stantvastigheden, u, de ontstantvastheid zelf, die alle juffers vryd, En langer niet bemind, als dat gy by haar zyt.
Waand niet dat gy my, door uw adeldom, of schatten, misleiden zult, en doen myn eer in duigen spatten, want Agnes, wyl zy is vernoegt met haaren staat, is al zo ryk, als gy.
Daarom verzoek ik, laat My ongekweld, kwam zulks myn minnaar eens te hooren, hoe schoon hy uw vriend is, 't zou hem zekerlyk verstooren Doordien de min veeltyds de band der vriendschap breekt.
Ontwyk 't gevaar dan, dat in my te minnen steekt Of, wispeltuurge, gy hebt hem, en my, te schroomen.
Ik ga, gevalt u dit, gy kund weer by my komen.
'k zal weez'er komen, en ontzien geen lyfsgevaar Maar om u, myn Agnes.
Laat my Hendrik haaten.
Waar lacht gy?
Zeg, g'ek?
'k lach, van Agnietjes wegen, die u zo fraaitjes aan het lyntje heeft gekreegen.
My dunkt, dat zy uw hart gevangen heeft.
Dat 's slecht!
Myn liefde loopt gevaar!
Zo is 't, want regel recht, Loopt zy naar Hendrik toe, het doel van haar verlangen.
ach, kraagman!
Ik beken, ik ben gevangen Door Agnes schoonheid, maar wat wonder, zy vertoond een hemelsch kunstwerk, daar volmaakte schoonte in woond.
Zy is een andre Auroor, die 't eerste licht komt geeven.
Haar glans kan febus glans zeer ver te boven streeven.
Noch meër, vrouw Venus, als ze in volle majesteit Op Paphos treed, haald niet by Agnes schoonigheid.
Ja, Heer, ik weet niet wie met haar zou evenaaren, vermits haar handen met de lelien plokhairen om t allerzuiverst wit.
Haar hals die is zo glad, zo schoon, zo gaaf, gelyk een spiegel, zy is rad, Recht op haar kooten, als een kaars, zy is in t spreeken Een tweede Sappho, lyf en leden niets ontbrecken, ze is super fyn schoon, maar weer trots, wat hebt ge er aan?
Dat haar Heer Hendrik vryd, dat kan ik noch verstaan, hy is jan goedbloed, en stantvastig in t beminnen, gy, wispeltuurig, en laat gy uw hart verwinnen, die alle juffers kost versmaan, en uit pleizier slechts vryde, mind gy nu een trotze kamenier, En dat stantvastig FERDINAND.
KRAAG, digitized by google, MINNAAR.
17 KRAAGMAN.
Maar hoe lang zal dat duuren?
Tot morgen denk ik.
Neen myn gantsche leevens uuren.
Wel, dan is t billyk dat ik haar ter rolle zet Voor de eerste, die uw hart ooit vong in liefdens net.
't Loopt sterk naar middernacht, laat ons naar huis gaan wand'len, hier zyn geen juffers meer om van de min te hand'len.
Mevrouw Heleen heeft u op morgen weder ontboon.
Doet gy t geenze u verzocht, zingt ge haast een and'ren toon.
'k meen daar te gaan, maar niet om haar ten echt te vragen, maar om te zien, die my myn vryheid heeft ontdraagen, Dat is myn Agnes, en in schyn van vrijery, met haar Mevrouw, zoek ik gelegentheid, om my te wikk'len in de gunst van Agnes.
Gy zult morgen Daar eerst voor af gaan, en, zo 't moog'lyk is, bezorgen, Dat ik in 't heimelyk te spreeken kom met haar.
Heer, k zal t uitvoeren, trots de gaauwste koppelaar.
Gaan wy te rust.
'k zal op uw vlyt vertrouwen.
wonderwerk, en krachtigste der vrouwen, men vlechte u vry een krans van eeuwigduurend groen Zo gy myn meester kund stantvastig minnen doen.
VIEF, d3v, p. 58.
HELENE in Kameniers gewaad, AGNES in Juffers gewaad.
Daar is de sleutel van den tuin, of t mogt gebeuren, Dat Hendrik, met myn broet, ons onverwacht kwam steuren, Zo kund gy Ferdinand, met zyne knecht, de poort, zo dra als gy gerucht, of myne broeder hoord, Ontsluiten... Zacht, ik zie Angelika daar koomen.
ANGELIKA, HELENE in Kameniers gewaad, AGNES in Juffers gewaad.
Wat zeid nicht Izabel?
Myn Nichte, wilt niet schroomen Ik heb de gantsche zaak aan haar ontdekt zy zal Om u te dienen naar uw wensch, in dit geval, haar huis, voor dezen tyd, aan u ten besten geeven.
Ik heb met een uw brief, die gy reeds had geschreeven, Aan haare kamenier behandigt, die ze voort, Terwyl zy Ferdinand, hier buiten aan de poort, Waarneemen zal, hem zelfs, tot meerder zekerheden, In handen geeven zal.
'k verheug my door uw reden, En hoop, door deze list, na 't alles op zyn stel Door ons zal zyn beschikt, in 't huis van Izabel, Veranderd van gewaad, om niet bekend te weezen, Terwyl my de achterdocht gestaadig noch doet vreezen.
Het Digitized by google MINNAAR.
Het hart van Ferdinand te toetsen, of hy my Oprecht bemind, of dat zyn min is veinzery.
LEONOOR, HELENE in Kameniers gewaad, ANGELIKA, AGNES in Juffers gewaad.
Mevrouw, daar s kraagman.
O HELENE.
Kom, 't is tyd, laat ons vertrekken.
tegens Agnes.
Gy kund, tot uw vermaak, uw liefde aan hem ontdekken, En zeggen, wyl zyn Heer uw kamenier bemind.
Dat gy, tot spyt van hem, zyt tot zyn knecht gezind, k zal, midd'lerwyl, zyn Heer, voor aan de poort verwachten.
Myn Nichte, laat ons gaan, en alles voorts betrachten Wat dat ons noodig is tot de aanslag van ons werk.
Ik maak my, nevens u, dan tot deze aanslag sterk.
KRAAGMAN, AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene.
KRAagman, maakende eenige belachelijke Complimenten.
Mevrouw, na billyke respectum perszonaris, kom ik u vraagen, of de baan hier glad en klaar is, Terwyl myn Heer, voor af, my aan u herwaarts zond, om dit, uit zynen naam, te hooren uit uw mond.
Kraagman.
Dorst ik myn hart ontsluiten.
Digitized by goo§ KRAAGMAN.
Gy moogt vry onbeschroomd uw hartsgeheim my uiten.
Terwyl wy zyn alleen, zeg my eens, lieve Vrind, of my, uw Heer, oprecht, gelyk hy zeid, bemind?
Heeft hy u dat gezeid, dan heeft de Vent geloogen.
Word ik van hem misleid?
Misleid, en schelms bedroogen.
Hy denkt niet eens op u, maar weet, hy is verliefd die hem de borst doorgriefd.
Op uwe Kamenier AGNES.
Op Agnes?
Agnes, ja, die heeft hy uitgekooren.
Op myn kamenier?
spyt, wat moet ik hooren?
Hy s ellements op haar verslingerd, ja zyn pyn... AGNES.
Wel, kraagman, weet, dat wy van een gedachten zyn.
Bemind gy hem dan niet?
Neen, zou ik hem beminnen, ik was nooit zo gek noch dwaas van zinnen.
Ik heb hem nooit bemind, noch zal hem immermeei Beminnen, maar myn hart bemind... ach, ach!
Myn eer, en myn respekt dwingd my, myn minnesmart te ontveinzen, daar my de liefde streeld en voed met zyn gepeinzen.
Wist gy wie 'k minde, gy zoud heel verwonderd staan.
Maar, kraagman, zeg my eens, waar zyt gy toch van daant?
61 kRAagman.
Van Kleef.
Maar, waarom vraagd gy dat, mevrouw?
Om reden.
De juffers, als gy weet, zyn vol nieuwschierigheden.
Hebt gy nooit meer gediend?
Neen, wel wat of haar doch daer aan gelegen leid.
Ik bid u, zeg my toch, Of gy van adel zyt.
Wy Kleefze Edellieden.
Wy zyn al van adlyk bloed.
Wat droes mag dit bedieden, dat zy my dat zo vraagd?
Ik kon t aan uw gelaat, wel merken, dat gy waard van adelyken staat, Ja, uw postuur, myn Vriend, en uw manier van leeven Schoon gy diend voor lakei, ons zulks te kennen geeven, hoe was uw Vaders naam?
Die was Vokatius Fransiko Kaskaron, tot uwen dienst, aldus, Wierd hy getitileerd, maar k heb die naam verbannen.
En hoe uw moeders naam?
Van de oudste der Kraagmannen, Wiens adelyken stam alom noch is vermaard, hierom heb ik de Van ook van haar aangevaard.
De kraagmans zyn geweest, als ik, steeds dapp're Venten.
't Register uw 's Geslagts?
Staat op tien parkementen, ik zal ze zo voort laaten zien begort.
Hy haald een Uil, en Ganseborà AGNES.
Uit zyn zak.
Wel ben je gek?
dit is een Uil, en Gansebord.
dunkt u dat zo vreemd?
myn lieve Kindje!
Hoe menig jonker haald vaak uit zyn zak een printje, Waar op dat staat geklad zo de eene brui of de aâr, t geen hy, by vreemde lui, voor t wapen van zyn vaar, als hy benoodigd is, vrymoedig laat passeeren, Hier kan elk noch zyn tyd somtyds meê diverteeren, als die bywylen ons zo wat verdrietig valt.
Dat is maar tyd verspild, en daar by geld vermald.
Dat s nu de mode.
Maar, o ellement!
wat schanden!
Die ik u daar gaf in handen, myn documenten Zyn niet de rechten foei!
Ei, blyf hier noch wat staan Ik zal ze, op uw verzoek, zo vliegend, haalen gaan Uit myne zondags broek.
Blyf, blyf, gy hebt geen vleug'len.
Ik wil myn hart, zo t mooglyk is, beteug'len, Of gun my, naar myn wensch, daar ik u nu om bid.
Kraagman, dat gy wist, wie dat myn ziel bezit.
Kom, liefde, toond aan hem daar van uw klaare blyken.
Wel die, mevrouw, doet niet als my gestaag bekyken, wat drommel of haar schort?
Hoe galant is hy.
Naar ik bemerken kan, is zy verliefd op my 't is ook geen wonder, neen!
wyl ik heel net besneeden van muil en pooten ben, en vol aanminnigheden, gelyk de Kraagmans zyn, van ouds, altyd geweeit.
Digitized by AG MINNAAR.
63 AGNES.
Wel, kraagman, uw verstand, uw deftigheid en geest Zou wel een Juffrouw haast verand'ren doen van zinnen.
De kraagmans zyn gewoon om Juffrouws te overwinnen.
Naardien zich Ferdinand zo trouweloos nu draagd, En hem, in plaats van my, myn Kamenier behaagd, zo ben ik, hem ten spyt, en om my zelfs te wreeken, In liefde, tot zyn knecht, op t allerfelst ontsteeken, Ja, gy zult nu, voor hem, voortaan zyn myn galant.
Maar wacht u wel, dat gy zulks niet aan Ferdinand Ontdekt.
Vaar wel, myn lief, ik moet u nu verlaaten.
Denk, dat ik u bemin, en Ferdinand zal haaten.
KRAagman alleen.
Maar wel, myn lief.
ik barst schier uit myn vel van blydschap, laat eens zien, hoe zei zy ook?
Vaar wel Myn lief.
Vaar wel myn lief.
dat zyn eerst lieve woorden!
Met dat, vaar wel myn lief zult gy uw lief vermoorden.
Is t mooglyk Kraagman, dat die Schoone u zo bemind?
Nu zult gy u, in t kort, verlost zien lieve vrind, van alle dienstbaarheid, en dat verbruid lakaijen, nu dat, tot uw geluk, zich vrouw fortuin wil draijen, word gy, van knecht, een heer, van aanzien en van staat.
Maar draag nu zorg, dat gy braaf in de noppen gaat.
Mevrouw Helene is stark verliefd op u, 't is aardig!
Maar waarom zou ze niet?
ik ben haar min wel waardig.
Sal Kraagman, gryp nu moet, denkt voorts op uw belang, En steld uw aangezigt wat staatig, volgd uw gang Nu wat manierlyker, treed, als de groote Heeren, Voor al uw hoedje op drie haartjes, laat uw kleëren, Naar de allemode zwier, heel kunstig zyn geboord, Uw pruik, wel uitgekemt, gepoeijert, en zo voort, Uwbaard, net op zyn fransch, als alle gaskonnaden, Uw kousjes, op zyn spaansch, al was het tot uw schaden, Recht opgetrokken, styf en glat, op dat er niet een eenig plooitje blyst, gelyk veeltyds geschied, handschoentjes, netjes, op zyn engelsch, aan uw handen.