floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Lucia binnen.
Hoe wort mijn liefdes lust, hoe wort mijn min gestoort?
Dog dit te wreed bevel dat Vader my wilt geven, aenveird ick nimmer, want ick liet veel liever 't leven af.
Digitized by goog Kluchtspel.
Als hem te minnen die ick niet beminnen kan?
Want iemant van mijn soort leeft liever sonder man, dan met een gryse grijn by nacht in 't bed te leggen, dus acht ick alles niet 't geen Vader my quam seggen, Ick houd het met de jeugt die paeren naer hun aert, En minnen die de min te saem uyt liefde paert.
Eduart, Leonora.
Mejoffrouw tot mijn leet sien ick het wel behagen Uws Vaders, die u heeft aen Fobbert op gedragen, Om dat hy is een man die meerder schat besit Als ick, waer door ick ben versteken van mijn wit.
Maer liefste, kont gy my in dit geval begeven?
Hoe trouwer is de min, hoe meerder 't tegenstreven, meent gy dat ick mijn woort gaf tot dit dwaes besluyt?
O neen, denkt dat ick blijf altijt uw trouwe Bruyt, om dat hy weet ons min, dit zijn alleen de reden, Waerom dat hy my wilt aen Fobbert gaen besteden, maer hy is mis.
Eduart.
Gy hebt gelijck, maer liefste, ach!
Mijn Eduart waer toe dit jammer en geklach?
Gy weet wat dat ick heb u meermaels nog beleden, dat ick met niemant dan met u in d'echt zal treden.
Ick stel my dan gerust, en trois het wreed geval, en wacht wat dat in t eynd ons overkomen zal, rykaert, iaspar, eduart, Leonora, rykaert tegen laspar stil.
Stil jaspar, stil, gy moet nu op uw rol wel letten.
Iaspar tegen rykaert stil.
Indien ick qualijck doe, soo meugt gy vry versetten Mijn ooren alle twee.
Nu zijn wy wis betrapt, eduard.
tegen Leon.
De knecht by hem, joffrouw, t is hy die t alles klapt.
Leonora tegen Eduart.
Men zal hem door wat gelt stracx wel doen stille swygen, op dat hy uyt sijn mont slechts zou wat leugens krygen, ick heb op ander tijt hem daer nog toe gebracht, Soo dat ick niet veel quaets van onse knecht verwacht.
Het duymkruyt is goet kruyt om d'oogen te verblinden.
Wel wijst my dan de weg waer dat ick haer zal vinden.
Hier Vader, rykdert op haer gerucht by komende.
En alleen?
Leonera.
Eduart laspar wat gult in de hant douwende, blyjt achter hem.
Neemt dit soo maer aen.
Wel dochter, 'k heb u flus mijn meening doen verstaen.
Dat 's waer, maer weet daer by dat ick mijn jeugdig leven Noyt aen een grysen bol en zal ten besten geven.
Wel kleuter hoe zal 't zijn?
Ick heb het u gefeyt.
Een wet die ick u geef wort die by u weerleyt?
Lron.
Hoor Vader, schoon ick moet u eeren en u vresen, Soo wort de wet der min, die gy my geeft, verwesen, daerom of gy u belgt in dese tegenstant Of niet is even veel, want noyt gaf ick mijn hant aen een die k nimmermeer zal komen te beminnen.
Wel onbeschaemde, hoe durft gy dees tael versinnen?
Waer toe zijt gy vervoert?
Tot zo een dolle drift, dat gy in plaets van 't goet, het quaet uyt 't goede sift.
Siet men niet in de wet het voorbeelt van de ouden, dat men de Dochters noyt aen iemant uyt en trouden Dan met hun Vaders dank?
En gy, gy boose pry, Door ongehoortaemheyt set Vaders wet aen zy.
Soo gy mijn reden hoort.
'k Wil hier geen ander reden rykaert.
Dan dat ick naer mijn sin u wil ter trouw besteden.
Iaspar stil.
Ach arme droeve sloor, maer Vader hoor ick ben... leonora.
Gy zijt de stoutste pry die ick ter weirelt ken.
Kan reden dan geen plaets by u, mijn Vader, vinden?
Ja als gy wilt u aen den tijcken Fobbert binden.
Leon Beveelt my wat gy wilt, maer dit en mag niet zijn.
Door dien... wat segt gy daer?
wat doet gy my pijn!
Ryk pijn op, pijn neer, ick wil.
Mijn Heer wilt my aenhooren laspar.
Dat bid ick, wilt u dog soo in uw kint niet stooren, gy hoort wel dat 'er iets by haer verholen leyt, en daerom is het dat die goede sloor soo schreyt.
Hoort, digitized by google, klucht spal.
Hoort wat dat ick u seg, laet haer met Eduart trouwen, Of anders moet gy koe en kalf te saemen houwen.
Ook is Heer Eduart een wel begaesde vent, Die darmen heeft in 't hooft, 'k verseker u, gy kent Geen beter vinden, want hy is seer gauw in 't schryven En cijfferen met een, laet Fobbert daer dan blyven, want ider sprak 't u schand, indien uw Dochter trout Een grysen ezel om sijn menigvuldig gout.
Rykaert vattende Eduart, en hout hem al of hy laspar hadde, staet hem Oplompe beest!
zult gy soo stout hier tot my spreken?
Ick zal met desen stok u hals en beenen breken, gy rekel, gy schavuyt, dat's voor uw valschen raet, Siet toe op ander tijt hoe dat gy spreekt en praet.
Iaspar schreuwende terwyl Eduart gestagen wort.
Help, help, ick word vermoort.
Gy guyt, zult gy my raden?
Lasp Mijn Heer ey slaet niet meer, ick bid u om genade, ick zal voortaen, ick sweert, het alderminste woort meer spreken, slaet niet meer.
Eduart tegen Leonora stil.
Mejoffrouw, k loope voort.
Leonora tegen Eduart stil.
Mijn Heer vergeeft het my, en wilt uw toorn bedwingen.
Eduart loopt binnen seggende tegen Leonorq.
Vaert wel mijn Lief.
Rykaert geveynst tagen iaspar.
Ick zal u anders leeren singen.
En gy, gy sletsvink die uw Vaers bevel veracht, van my voortaen niet meer dan haet en ongunst wacht, Maekt staet van nu af aen, dat ick u niet meer reken, gy snoode, voor mijn kint, door uw vervloekte treken.
Gy fobbert haeten?
Om dat ick wil dat g'hem mint, ick zal t'tuleeren, 'k sweert, al ben ick stocke blint, hy die een man is die een ieder komt te eeren, daer dat den anderen is eene van die Heeren, Die heele dagen lang, ja self van 's morgens vroeg Zijn in een Coffy huys of in een ander kroeg, Daer men van slempen hout, van suypen en van smoken, En van de koopmanschap het minste wort gesproken.
Meent gy dat ick uw saek als 't mijn niet overweeg, daerom eer 't is te laet, bedenkt u wel ter deeg.
Het blinde man. den gheveynsden blindeman.
Het is geen konst, o neen, van samen te gaen trouwen, maer 't is een groote konst fatsoenlijck huys te houwen De kost te winnen voor de queecken van de trouw Dat 's konst, en dat is ook de welvaert van een vrouw.
't is nu een slechten tijt, en daerom heb ick reden Om u te dwingen om aen Fobbert te besteden, Dat is een man van kracht, men slaet 'er goede munt Daer gy een braeve vrouw altijt by blyven kunt, En daer gy... iaspar stil.
Het schijnt dat hy 't uyt een boek komt lesen, Leon.
Ach Vader, ick zal u altijt gehoorsaem wesen Behalven dat gy my... rykaert.
Ick seg gy zult het doen, Ick zal u dwingen, of... leonora.
Maer Vader wat fatsoen, Wilt gy my door bedwank twee mannen seffens geven?
Ick min maer een alleen.
Swijg met uw tegenstreven, Want ick uw boos besluyt niet meer verdragen kan.... Leon.
Soo geeft my nog een hert tot nog een ander man, rykaert naer haer slaende al willens missende, ick sweer dat u die tael voor eeuwig zal berouwen.
Loop Leonora, loop, uw Vader zou u touwen, loop weg, loop weg, gy siet hoe dat hy naer u slaet.
Leonora binnen.
Ha, ha, sie, sie mijn Heer, hoe dat se loopen gaet, waerachtig gy zijt slim, en kont u aeidig wreken.
'k staen in dees saek verstelt en kan selfs naulijcx spreeken, 't is groote liefde of het is quaetaerdigheyt, die haer soo buyten spoor van mijn betrachting leyt.
Gy ondertusschen hebt u hups en wel gedragen, wanneer ick Eduart heb lustig af geslagen.
Ick zol altijt mijn Heer, uw trouwe dienaer zijn.
Geeft my de merkt gank maer, en stelt u in geen pijn, Laet my uw kelder ook en wijn en bier bewaeren, 'k Verstaen m'aen alles, en ick zal het deftig klaeren.
Ryk 'k geloof u daer in wel, en dat gy dit al mee Soo schoon zour klaeren als de meyskens hier ter sté, die al hun kantjens, striexkens en hun prondleryen.
Soo op het aldernetst uyt t Meesters riemen snyen, neen Jaspar van die merkt gank houd t een sier, en kluchtspel.
En wat dat voorder raekt mijn kelder, wijn en bier, al was het dat ick mocht u al mijn goet betrouwen, die last draeg ick alleen en wil daer sorg voor houwen.
Ick weet wel dat de knechts en meyssens dikwils zijn Getrouw, oprecht en vroom, maer konnen sy den wijn Van Joffrouw of mijn Heer sluyks wijs met stoopen tappen, sy peysen dat gaet wel, het wijn vat zal niet klappen.
Ick ken uw trouwheyt ook, dus ben ick voor u borg, en draeg den sleutel selfs en ook de keldersorg.
Al soo het u belieft.
Ick zal daer selfs voor waeken, Bemoeyt u daer niet mee.
Mijn Heer, het zijn uw saeken.
Ick sien mijn Dochter daer, kom jaspar gaet met my langs.
Komt siende blindeman, en voegt u aen mijn zy.
Leonora, lucia.
Mijn Vader die is weg, hoe zal t ick stellen, hy doet gestadig niet als aen mijn ooren lellen.
Hy knort en kijft en raest gestadig aen mijn hooft Veel erger of hy was van sijn verstant berooft, en ick van myne kant, ick kan 't niet langer lyen.
Wat, wat, dat 's niet met al, stelt dat maer al bezyen, een soete beeldt als gy mag niet gedwongen zijn, Heer Eduart die zal u helpen uyt de pijn.
Zoud gy om 't gelt alleen uw liefde moeren laten?
Neen, neen, dat mag niet zijn, dus laet uw Vader praten.
Breng my wat pen en inkt met wat vergult papier, vermits ick schryven wil aen Eduard Was hy hier Lucia binnen om papier, pen en inckt.
Ick moest die moeyt niet doen van hem iet uyt te leggen, 't geen ick hem mondeling veel berer konde seggen, Lucia brengt het schryf geturg.
Lucy hoor hier, den brief die is soo daetlijck klaer, en draegt hem dan by hem in d'herberg, gy weet waer hy 's achtermiddags gaet, tot dat ick heb geschreven, Gaet heen, wilt u soo lang naer binnen wat begeven, Luc.
Ick gae soo lang, joffrouw tot dat gy hebt gedaen.
Lucia binnen, en Leonora schrijft.
wat sien ick weer, daer komt mijn Vader aen, waer zal ick nu 't papier met dit geschrifte laeten?
Maer waer in ick verschiet in 't geon ick kom te praeten, want d'een nog d'ander weet wat hier by my geschiet, vermits mijn Vader niet het alder minste siet, en jaspar onse knecht kan niet een letter lesen.
Rykaert, laspar, Leonora.
Iaspar tegen rykaert.
Mijn Heer, den tijt die wil u nu genegen wesen.
Sy is alleen.
Rykaert tegen Leonora.
Zult gy nu naer mijn woort, Mijn Dochter, leven soo gelijck een kint behoort, of is mijn aerrebeyt en moeyte gansch verlooren?
Laet my eens uyt uw mont tot mijn genoegen hooren.
Of gy my nog lange weyg'ren zult?
Of gy mijn iever siet, en of gy kent uw schult?
Leonora de eerste regel stil.
Ick zal al veynsende hem trachten te behagen.
Vader och!
ick moet my seer beklagen, Door dien dat ick nu sien mijn opset al te quaet, Waer door ick u ontstack tot vaderlijcke haet, maer bid ick, hebt met my dog eenig medelyen, 'k beloof u dat ick zal u nimmermeer bestryen.
Goet, neemt dat Eduart een man galant en net Van lichaem en persoon, hem vromer in het bedt Naer uwe sin en lust begeerte zoude voegen, Soo zult g'aen tasel u met Fobbert meer vernoegen.
Neen seker, my gelooft, hy is een deftig man Die op sijn deugt en schat te saemen roemen kan, En is hy schoon wat grijs, dat zijn maer kleyne saeken Om eenen minnaer stracx daerom te moeten laeken, hy is nog losch, nog scheel, nog kreupel ofte mank, dan was't iets anders, als wanneer ick tegen dank u aen hem binden wou.
Ick zal het al niet achten, leonora.
Hoe schoon dat hy mag zijn, maer voege mijn gedachten By d'uwe Vader lief, van alles tot in als.
Soo 't waer is dat sy segt soo is de kaerte vals.
Ryk gy doet seer wel mijn kint, want siet wat raeckt u nader als goede raedt van my die ben uw eygen Vader?
Iaspas 1 Digitized by google klacht spel.
Voorseker met de naem.
Gy denkt wel dat ick niet rykaert.
Als tot uw eygen best u tot dit Houw'lijk riet, want andersihs soo liet ick Fobbert Fobbert blyven.
Maer nu is myn versoek dat gy hem eens zoud schryven En seggen dat gy zijt door mijn genegeniheyt Genegen tot sijn trouw.
Daer ben ick toe bereyt.
Schrijft liever uyt mijn naem, 'k zal 't blint dan onderteeken.
Die rekent sonder weert moet doorgaens tweemael reck'nen.
Den duyvel soo s'het doet al 't geen dat hy haer seyt.
Schrijft, Heer mijn Dochter is van sin Leonova stil.
'k zal eerst volenden Mijn Brief aen Eduart, en daer Lucy me senden.
Tegen rykaert.
Maer eer dat ick begin soo dient de pen gesneen, Sy krast, en 't mes is stomp en glijt'er over heen.
Terwyl dat sy, mijn Heer, haer penne gaet besnyen, moet ick van myne kant u een geheym belyen Dat my alleen maer raekt.
Wat is 'er nu al weer, rykaert.
Is 't van de merkt gank?
Neen, 't is al iet anders hoer, iaspar.
Maer sie 't is al iets stouts, ick durf het qualijck seggen, om dat ick vrees dat gy 't misschien my zoud ontleggen, en dan wees ider een my met de vingers naer Soo haest als 't ruchtbaer wort.
Ick klap niet, seg het maer, rykaert.
quam iemant gelt te delven, spreek op wat is het dan, het geen gy vont?
spreek uyt.
In 't kort meen ick my selven laspar.
Mijn Heer, te hangen op Wel schellem, foey!
ick schrick, rykaert.
Hoe beul en hange bast te zijn?
ick iweer dat ick u aenklaeg aen 't Gerecht.
Mijn Heer, wilt soo niet vresen, iaspar.
Want ons Lucytjes hals dat zal mijn galge wesen, de liefde heeft het strop van nu al vast gemaekt.
Rye, wel loskop zijt gy vast, siet dat gy los geraekt.
Mijn kint is dan uw pen van nu nog niet versneden?
Neen vader lief.
Dat duert wat lang, wat is de reden?
Rykaert Leon.
Om dat het mes niet deugt, het ssipt gedurig af, de punt is veel te slap, en ick versoeckse straf.
't is stracx gedaen.
Rykaert tegen laspar.
Dunkt u Lucy dan fraey te wesen?
Wel seker ja mijn Heer, laest was geschil geresen, Wanneer een flas met wijn was aen een zijd geset, Ick sey Lucytje kom, 't was 's avonts voor haer bedt, kom lappen wy dit in, en sy wou schier niet drinken, sy liet het my alleen, en ick die liet my sinken Door dampen in het hoost, en sy sprak niet een woort, is dat niet fraey mijn Heer?
Hoe gink het doen al voort?
Iasp.
O hier af montje toe.
Kom Vader wilt my seggen Leonora.
Wat dat ick schryven moet.
Men zal 't hem al uytleggen, iaspar tegen 't Volk.
Rykaert doet sijn dochter schryven en sy erhaelt ider regel.
Mijn Heer, mijn Dochter is van sin, haer tegen 't Houw'lijck niet te stellen, weest vry versekert in uw min, geen tegenspoet zal u meer quellen.
't is wel mijn Dochter, ick sien nu als dat gy zult Door 't Houwelijks verbont met rijckdom zijn vervult, geeert en aengesien.
Ja seker uyt 'er maten.
Want siet mijn kint, men slaept veel sachter op du caten, als op het beste bed, dat bekoorlijck gout, dat gy verkrygen zult nu gy met Fobbert trout, Ick ben verblijt, o gout!
Het gout heeft zulke krachten laspar.
Dat het een ezel kan, hoe bot, voor wijs doen achten, is dat niet waer mijn Heer?
Waer is nu het signet!
Digitized by Google Klucht.
17 ryk.
Ick heb 't in mijn Comptoir op tasel neer geset.
Gaet aen, en 't lack daer by zult gy te samen vinden.
O valsche pry die meent my siende te verblinden, ick sag wel wat sy schreef, en las somtijts een woort, dan dacht ick by my self, gaet aen en schrijft maer voort.
Nu zal my eerst ter deeg de klaere waerheyt blijcken, nu ick haer brieven gaen doorlesen en bekijcken.
Mijn Heer verandert vry van sin Mijn Dochter zal twel anders stellen, sy walght van zulck een grysaerts min, dus wilt my daar niet meer om quellen.
Indien dat dit geschrift had in sijn hant geraeckt, Wat had ick dan gedaen, s'heeft nog een brief gemaeckt, laet sien wat dit behelst.
Beminnens waerdigh Eduart, soo gy u wilt op reys begéven, Voert nient alleen met u mijn hart, maer voert my me mijn tweede leven.
Ick mis by naer mijn sinnen.
Den drommel speelt 'er mee wanneer de meyssens minnen.
Daer komt sy wederom.
Rykaert, Leonora, iaspar.
Wel hebt gy het signet?
Sluyt toe op dat gy het zegel daer op set.
Ick woud als dat ick had het antwoort al vernomen.
Leonora stil.
Dat zal u vremder als gy dunkt te vooren komen.
Iaspar geveynst.
O Noorke wat hebt gy seer wys en wel gedaen, van naer uw Vaders raet, dat Houwelijck aen te gaen.
Leon, digitzed by goog den gheveynsden blindeman.
Ick wil voortaen altijt, en zal gedurig trachten Mijn Vaders wet en wil te houden in gedachten.
Daer Vader, daer s den brief, kan ick u nog met een Meer dienst doen?
Nu niet, neen mijn kint gaet maer vry heen.
Leonora ter zyden doovgaende stil Mijn Vader die is milt, 'k doen ook mijn brief bestellen, en maeck een eynde van mijn droefheyt en mijn quellen.
Wie sagt er by mijn keel sijn leven schalker meyt s' is overloopen vol van alle listigheyt.
Mijn Heer dacht gy van haer oyt soo te zijn bedroogen?
Al was het dat men sag met meer dan hondert oogen, nog is dat volk te slim in hun verliefden gloet.
Hy is niet slecht gebruyt die hun bewaren moet.
Sy weten over al een middel roe te vinden, dus is t verloren moeyt dat gy hier speelt den blinden.
Maer jaspar weet sy dog misschien ook dat ick veyns Alleen maer blint te zijn?
ken ick haer gepeyns?
Ick ben geen toovenaer nog duyvel jager mede, Die 's nachts by heyntje peck hun legen tijdt besteden, nog ick ben gazettier, hoe drommel zoud ick dan Dat konnen weten?
ick.
Maer soo veel is 'er van Dat gy my hebt beklapt.
Iaspar Ick?
Ick u verraden?
'k liet liever levendig my als een osse braden Voor dat ick u verrae, 'k denk altijt aen mijn eed, Mijn Heer die ick u van te voor soo trouw'lijck deed.
Gy zijt een deugtsaem knecht, maer nu laet myeens hooren, Hebt gy Lucytje dan tot uwe Bruydt verkooren, behaegt sy u?
Is 't niet een brave meyt?
Maer hebt gy haer misschien, als gy haer spraekt, geseyt Dat ick niet blint en ben.
Den drommel zou 'k haer seggen, meent gy mijn Heer dat in mijn hooft geen herssens leggen, zoud ick aen vrouwe volk gaen seggen dat gy siet, dat alles voorder klapt?
Neen Heer gelooft dat niet, want kluchtspel.
Want ick weet al te wel dat hun is aengebooren, soo haest sy maer iet nieuws, 't zy goet of quaet en hooren Dat het ter kennis komt terstont aen ider een, Want onder heel 't geslacht en vint gy seker geen, hoe stil men 't houden moet, of stracx zal 't ider weten, swygen is een plicht by vrouwen lanck vergeten, al is 't dat wesen moet, ja selfs al was 't een moort, soo 't maer een vrouw en weet dat gaet terstont al voort, Ja seggen s'aen elkaer, gy meugt het niet verseggen, En soo komt d'eene dit aen d'ander overleggen tot dat 't een ieder weet.
Sien ick daer Lucy niet!
Rykaert omsiende.
Hoe schoon, hoe lieffelijk... Sacht dat sy ons niet siet.
Laet ons hier luysteren, en hout u wel verborgen Komt hier in delen hoek, dan valt 'er niet te sorgen Dat sy ons sien zal.
Bloedt wat voor een soete meyt!
't is sonde dat se 's nachts niet in mijn armen leyt, Mijn hert ryt tot haer min gestadig als op stelten.
Swijgt, duykt u dan, staet hier beneffens my.
Sint felten laspar.
Wat lecker beetje vlees?
Lucia met eenen brief.
't Gaet drollig in de min, dien Jonker Eduart heeft tot mijn joffrouw sin, en onsen blindeman die wilt die min beletren, Soo dat men hem met list alleen maer om kan setten, Want smeecken helpt 'er niet, door dien sijn gierigheyt hem heeft soo verr gebracht, dat hy haer toe geseyt Heeft aen een woekenaer, een plompen grysen sot, een uyt gedroogden grijn, een ouden rochelpot... maet niet te lang gelet, mijn joffrouw zou licht kyven, Om dat ick met dees brief te lang kom weg te blyven, Maer tot mijn troost, soo haest als sy dit briefje siet, dan hout sy haer gerust en denkt op 't kyven niet, 't is haer soo aengenaem als sy een minnebriefje vol soetigheyt ontfangt van haer beminde liesje.
Ick weet hoe dat sy is, vo ornamentlijck wanneer Als sy wat soetigheyt onfangt van desen Heer, daerom ick gaen getroost al heb ick wat staen klappen, sy gaet binnen en laet den brief sy zal nog blyde zijn, vallen.
Den gheveynsden Bundeman.
Rykaert en laspar uyt hun schuyl.
plaets.
Hoe kan dat backhuys snappen.
Rykaert den brief siende liggen raept hem op.
Maer siet, hier ligt een brief, wel wat of dit bediet.
't is een die Lucia hier seker vallen liet, is 't niet aen Leonoor?
Wilt hem dan eens lesen.
Rykaert open gedaen hebbende.
Geteekent EDUART, die vent heeft schaemt nog vresę.
Mijn liefst ick voel mijn hert ontroert Door 't geen by u my is weervaeren, al is mijn ziel door min vervoert.
Ick min uw Vaders gryse haeren, en oock uw eer, al leed ick schae, En wierd gedruckt met duysent plaegen, soo bid ick, volg uw plichten nae, En wilt uw huys geen roem ontdraegen.
Uw beminden EDUART.
Is desen Eduart soo ędel van gemoet En soo oprecht in min, dat hy om al het goet Mijn huys, de deugt, haer eer, nog plicht en wilde schennen, soo moet ick waerelijck oprecht van hem bekennen Dat hy my overtreft.
Wat segt gy nu hier van, Verdient hy niet te zijn Eleonoras man?
Kont gy uw Dochter oyt aen een volmackter geven, al was het dat gy socht geduerende uw leven Geheel de weirelt door?
Gy siet mijn Heer, hy mint Uw dochter even als een Vader mint sijn kint 't Is waer, een minnaer kan somtijts wel deftig liegen, maer desen is oprecht, hy zal u niet bedriegen.
'k weet niet hoe dat men vint in soo een jonge jeugt, Soo veel oprechtigheyt van trouw, en eer en deugt.
'k Wil hem van nu voortaen met meerder gunst aenschouwen, nu hy aen haer belooft hem eerelijck te houwen.
21 lasp.
Mijn Heer uw dochter komt, werpt daar den brief binnen.
weer neer.
Leonora Lucia smytende in t uytgaen.
Gy loshooft, lichte vink... joffrouw ey kijf niet meer, Lucia den brief die ligt hier nog, nu is 'er niet te vresen, Uw Vader die is blint, en jaspar kan niet lesen.
Leonora den brief stil gelesen hebbende.
Is 't waerheyt of misschien wel dobbel sinnigheyt?
Luc mejoffrouw hy heeft my nog bovendien geseyt, dat hy hier dadelijck verhoopt by u te komen.
Soo hout wel wacht, of meugt op 't laest mijn gramschap schromen.
'k zal nu wel wachten, zijt gerust, hy seyde my als dat hy achter in door onse galdery zou komen, waer op ick hem aenstonts gaf mijn sleutel, maer sacht daer is hy al, 'k hoor aen de deur gereutel.
Eduart, Leonora, Lucia.
Mijn liefst ick heb een brief van uwe hant ontsaen, daer ick den inhout van beswaerlijck kan verstaen, heb ick de antwoort dan niet naer uw sin geschreven, soo wilt mijn minnend hert, dat bid ick u vergeven, zijn wy misschien joffrouw in onse min verraen?
Ick bid u laet my dit dog door uw.
mont verstaen.
Ick hoop mijn Heer dat gy zult door uw min verwerven, een uytkomst om te saem te leven en te sterven.
Mijn Vaders straffe sin en overwreeken aert Door gelt sucht ons alleen dees ramp en onheyl baert.
Dog bid ick, wilt alleen maer in uw min volherden, t zal mogelijck hier naer voor ons te beter werden, bedwingt u maer, en maekt dat gy hem overtuygt, dan kan t geschien dat hy sig naer de reden buygt.
Den tijdt die alles leert die baert veranderingen.
Lucia stil Wie kan een rijcken wreck tot miltheyt oyt bedwingen?
't is alles wel joffrouw, maer 'k vrees om dat men siet Op een wie dat het gelt alleen maer heeft gebiet, want hier op heeft de deugt het alderminst vermoogen, 't gout is 't alleenelijck voor alle wreckens oogen, Sy kiesen geen vermaek, nog minnen deugt, nog reen, De ronde goden zijn hun hoop en troost alleen.
Men kan in dit geval sig selve wel wat vleyen, maer voor een die bemint die kan dees smert niet lyen, daerom gedoog dat ick vertreck voor weynig tijt, op hoop dat onse min mets Vader wil.
verslijt.
Leon Hoe kont gy soo mijn hert gestaeg met ramp be swaeren, of komt mijn Vaders aert u van my te vervaeren?
Ick bid bemint gy my, soo denk dog nimmermeer Te réysen uyt de Stadt.. wat is dit nu al weer?
'k sien jaspar komt verblyt.
Jaspar uyt.
Hoor, hoor, wat blyde maeren, hoor wat nieuws, ick kan my nauwelijex bedaeren, Mijn leven heb ick noyt gehoort een blyder maer, en voor dat ick 't u seg joffrouw, 'k wil weten waer mee dat gy voor mijn dienst my loonen zult.
Leonora geeft hem een stoot.
Met slaegen, indien gy altijt blijst soo sottelijck u draegen.
Geen sottigheyt, nog ook de minste toover.
kunst Of duyvelry genoot uw Vader, maer een gunst, Niet door de krachten van de santen en santinnen, noch hexen, nickers, of door een'ge duyvelinnen, Alleenig by geval, 't is een wonder dinck, Uw blinde Vader siet soo snel gelijck een vinck.
Sie kapstock, gy moet hier met my soo veel niet spotien Iaspar, of... soo 't niet waer en is, soo moet ick eeuwig rotten, Dat my den drommel hael, joffrouw ick liege niet, en uyt sijn rechter oog is 't dat hy 't beste siet, selfs komt hy aenstonts hier.
Mijn lief waer vlucht ick henen?
't Was beter dat ick nu by u niet was verschenen.
Hy zal sijn wraek op my... leonora.
Mijn Heer laet my de sorg, blyf hier, ick ben uw schild en borg, 'k beloof u dat hy u in 't minste niet zal deeren.
En ick geloof dat hy hem braef den rug zal smeeren.
Rykaert, Leonora, Lucia, laspar, eduard van achter.
Ryk Mijn Dochter weest verheugt, en neemt nu in 't geheel Van mijn soo lang gewenscht geluck uw part en deel, de zegen komt ons huys met voorspoet overstromen, nu ick mijn lief gesicht heb wederom bekomen.
Wel vader wat geluck!