floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Eerlyk volk mag altyd te voorschyn komen, gy zyt alle eerelyke lieden, en daar voor ken ik u altemaal, want anders kreegt g' hier geen logist.
VIZIEn.
Ik ben geenen banqueroutier altyd, al heb ik myn goed verkwist, want all' die op my jets pretendeerde, heb ik willen betaalen, ja zelver heb ik my de Huyd, om dien naam niet te hebben, van het Lyf laaten haalen.
Maar wat drollige Snaaken zien ik gins komen op ons aan.... pluis.
Het zyn uw Medgezellen, die ons met een Balle vereeren gaan.
Eenige Turkken, d' een met een be en op krukken springende, d' ander met eenen erm, d' ander zonder hoofd, geleyd zynde ien dans van eenige Duyvelen, die hun met brandende pex stokken voorts drijven, bezien alte maal den Grooten Vizier, en doen teekenen van verbaastheyd, en vluchten hem, hoe meer hy naadert.
En duyvel haal my voor de tweede maal, zó ik by hun bekent ben, Of zò ik den meesten hoop van hun ook ken.
't schynt dat 'er de nikker op stelten gaat, daar ik ontrent ben.
Wel zien ik 'er dan zo kluchtig uyt, dat men van my zo schrikt?
'k bid, langt my eens eenen Spiegel..... maar is dat gints geenen, die daar zo blikt.... pluto.
Dat is mijnen pispot, en dat heet by my eenen Spiegel, zò wel als inde Herbergen.
Wilt g' u daar in spiegelen, spiegelt u, maar andre spiegels moet g'hier niet vergen.
Dan ik ben zotter, als gy, of ten minst al zo zeer met den kop gequeld, dat ik u wil laaten zien, daar gy zult zyn door versteld, Neen, zet die zottigheyd wat uyt, zy zal u wel af wayen.
Als gy mijnen Marmiton zult zijn, en dag, en nacht de spit zult moeten drayen Tot straf, dat gy z' zo kwalyk in de weereld uw' Spit heb gedrayt, En den grooten Heer een gebraad gegeven verplaast, en verkayt.... MAHOMET.
Ja, die straf past er op, ik kan uwe Godheyd niet tegen spreken.
Wel met die Officie ben ik gedient, ik ben nu wat kouwelyk, en zien niet liever, als 't vuur ontsteken.
Neen, bloemen harten, God Pluto, daar hebt gy by loo eer af, den bras, Ik dank u hartelijk, en ben bly, dat ik noch ergens kom toe te pas, deez' straf acht ik gratie, want zal nooit hebben kou voeten, Gut waar ik 'r maar aan!
Maar zegt m' eens wie ik zal braaden moeten?
die all' hun goed lapten door de Alle Lekkermuylen keel.... VIZIER.
Zô zôt had ik nooit geweest, had ik 't maar mogen houden, dan 't is nu even veel, En het schild ook heel veel, als ik het gaan door peylem, ik die in de weereld Capiteynschappen vergaf, zal in de Hel voort aan Potagi uytdeylen, Want Digitized by Google VANDENGROoten VIZIer.
Want koksjongen, of marmiton moet dit gemeynelyk doen.
Eerst grooten Vizier, nu Marmiton..... tet tet, ik verlies maar wat op t fatzoen, anders ben ik den zelven in waarde, die ik altyt geweest ben, doch datmen my hier ook gedienstig kent, moet zyn, dat ik een grooten geest ben.
Ja geest met een B te spellen wilt gy zeggen, niet waat viesdier?
Want had gy het met een G geweest, gy waart noch Vizier.
Wat raakt het my ik ben uyt de rus, en laat de weevreltsche onder een krakkeelen En men kan my niet zeggen, dat ik banquerout heb moeten speelen, dat zellen ze beget niet kunnen myn geslacht verwyten.
liet ik 'er de huyt Het was, om jeder te betalen, en met eer daar te scheyden.
Door liefde komt brandt.
HET HOFTSTEE LEEVEN, KLUCHTSPEL.
Uit het Fransch van den Heer DANCOURt gerymd door ABRAHAM de Jonge.
TE AMSTELDAM, by de erfg van J. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1697.
Digitized by google. van deIRI ILEGIE.
Alzo Ons vertoond is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, dat zy Supplianten zedert eenige Jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten Toneele gevoert verscheiden Werken, zo van reurspeelen, Blyspeelen als Klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze Werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in Taal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de Nederduitsche Taal en de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoekende, dat Wy omme redenen voorsz.
De Supplianten geliefden te verleenne Octroy ofte Privilegie, omme alle hunne Werken reeds gemaakt, en de noch in 't ligt te brengen, den tyd van vyftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve Supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, conzenteeren, accordeeren ende octroijeeren mitsdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyd tot tyd door haar gemaakt ende in t licht gebragt zullen werden, binnen den voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken dezelve Werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelve Onzen Lande te brengen, uit te geven of te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte Exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier die de calange doen zal, een darde part voor den Armen ter Plaatze daar het cazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den Supplianten.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min de zelve onder Onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien ofte reputatie te geven, nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden weezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen Octroije voor de zelve Werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve Octroy in t geheel ende zonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Ende ten einde de Supplianten in dezen Onzen Conzent en Octroije mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedoogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Haage onder Onzen grooten Zegele hier aan doen hangen den XIX September in t Jaar onzes Heeren en Zaligmakers duizent zes hondert vier en tachtig.
De tegenwoordige regenten van de Schouwburg hebben het recht der bovenstaande Privilegie, voor het Hofstee Leeven, vergund aan de erfgen van Jacob Lescailje.
Den zevenden April, 1697.
A3v, p. 23 verdigstues, u o vertooneers.
BERNARd, landheer.
JULIAANE, vrouw van Bernard.
MARIANE, dochter DORANTE, broeder LEONOOR, kamenier van marianne.
ERASTE, vryer FIDEL, knecht van eraste.
BARON, vriend van de Marquis, en gebuurjochem, portier van Bernard.
VALENTYN, vriend NICOLE, keukenmeid DRIE KAALE EDELINGEN, vrinden van dorante.
VALERIUS, neef van Bernard.
IZABEL, nicht Het Tooneel is omtrent 's Graavenland, begind in de morgenstond, en eindigd tegen den avond.
HET zed by Google Pag.
HET HOFTSTEe LEEVEN, KLUCHTSPEL.
ERASTE, FIDEL, LEONOOR.
Och eens, bemind gy haar, gy moet vertrekken, Heer, keer aanstonds na de Stad.
Zulks doe ik nimmermeër Ik bid u, laat ik haar een oogenblik slechs spreeken, waar is myn wellust?
Zeg, waar heeft zy zich versteeken?
Weeerhou my langer niet, want ik..... leonoor.
Doe gy uw zin, doe al wat u belieft, blyf hier vry altyd in.
Indien 't Madame wist, die u zo kan bekooren, dat gy hier binnen waart, zy kwam u aanstonds hooren En spreeken, mogelyk verlangt ze u ook te zien, licht meer als gy verlangt, ja 't zou niet vremts bedien, 't bloed kruipt daar 't niet kan gaan.
Ei, laat u eens beleezen, stel haar en my te vreezen, wil ons niet tegen weezen, waarom belet gy zulks?
om dat ik weet Het kwaad gevolg van dien.
genomen 'k was gereed, En stond het u al toe, mejuffer hier te spreeken, zou gy wel weder van elkander zyn te breeken?
Zou gy van 't voorwerp, daar gy lichter laag om brand, Wel scheiden konnen?
En wierd gy op het land, Hier door haar vaar betrapt, ik waar gewis verlooren.
Daarom vertrek, noch eens, 'k wil daar niet meer van hooren.
Nou, Leonoortje, nou een ommezfentje maar, dan zullen wy... jy weet wel wat ik meen, niet waar?
Neen, neen, die hagelbui zou my te vreeslyk raaken.
Hy stiet my uit de deur, en Marianes zaaken Noch erger, die, die wierd in t klooster licht gezet.
Zy zou haar vryheid, die haar nu belet, Licht daar meêr hebben, hier komt hy haar steeds te plaagen, want zy mag niemand zien, ten zy ze hem behaagen.
Het klooster leeven voor de Juffers, is zeer kwaad, 't is goed voor vrijers die haar zelven in de staat der suffers vinden, die geen Juffers carresseeren Noch onderhouwen en galanteryen leeren, voor zulke droogers is het klooster leeven goed, Niet voor een Juffer die is Adlyk opgevoed, En die gewoon is na de pracht en zwier te leeven.
'k zie al de waereld hier zich in en uit begeeven En ik alleen gestuit, o gruwelyke spyt!
Dat is om dat de min u doorde harsens ryd, moesjankers moogen hier omtrent niet koomen ruiken.
FIDEL.
Dan moeten wy, myn Heer, een and're list gebruiken.
Maar wat begeerd hy dan?
'k zal 't u wel zeggen, hoor, die Vrek die heeft niet anders met zyne Dochter voor, als haar, met geld en goed, voor eeuwig te bewaaren.
Digitized by kluchtspel.
Dan mag die gierigaart wel voor zintvelten vaaren.
Maar, Leonoor, weet dat wy zyn van sentiment Te trouwen, dit 's in 't kort, 't begin en ook het end.
Maar, ik... fidel.
Maar ik, nog eens, laat ons uw juffrouw spreeken, die zal haar hoofd zo lang om deeze zaak niet breeken.
Men zegt my, is het waar, haar Broeder is niet op 't land?
Hy is myn trouwste vrind die k in de waereld vand, hy mind my sterker als zyn Vader my kan haaten, Doch k zal om s Vaders haat de Docher niet verlaaten.
Ik heb u reeds gezegt, een dag twee drie geleen, dat hy, met zyn gevolg, ter jagt is uitgereën 't is zyn gewoonte niet hier lang in huis te blyven, hy houd heel weinig van het knorren en het kyven, 't Geen daaglyks hier geschied, zyn Vaar, die ouwe Vrek, Maakt haar in 't kort misschien noch door zyn knorren gek.
't is niet te lyen, 't geen zyn Vrouw zelfs moet verdraagen, 't is niet als raazen en als tieren alle dagen.
Dat valt verdrietig.
Ja, wy zullen, na ik meen, Niet anders vangen als een groote blaauwe scheen.
Hy is aartsgierig, en hy gund zich nauw het leeven, Ja 't geen hem 't meeste smart, is 't geen hier word bedreeven.
't is hem een doodsteek dat zyn Vrouw niet is als hy, Die meest zyn tyd verslyt met dolle kyvery Maar zy, in tegendeel, die zulks graag zou beletten, Houd steeds gezelschap aan, geeft baallen en banketten Houd ope tafel, en geeft toegang aan elk een, Die vrindschap zoeken wil, en leeft met elk gemeen.
Ogje digtiea by maaken, 'k hoor daar iemand, och!
dit doet me Maar vreezen.
Hebt gy geen schuilplaats daar wy veilig kunnen weezen?
Die ouwe knorepot!
dien gierigen Rabout, die Turk, die niet begeerd dat zyne Dochter trouwd.
In t turfhok, k weet niet waar k u anders zal versteeken.
Daar ga ik niet, ik mogt daar hals en beenen brecken.
Daar zyt gy wel bewaard.
Wat maakt de gek al spel.
Ontaard gy van uw naam?
Zeg, zyt gy niet Fidel?
Fidel, dat ben ik, ja, 'k wouw myns gelyk wel weeten, maar nucht'ren in een hok, neen, eerst moet ik wat eeten, myn maag knort op myn keel, myn keel knort op myn mond, 'k zou om een stukje brood opzitten als een hond.
Sa, mantje, sa, Fidel!
zit op, zit op, ter degen.
Wel ja, zit op Fidel, dat komt my niet gelegen.
Ga met my, of.... leonoor.
Kom voort, hier diend niet lang bedocht.
LEONOOR, MARIANE.
MARIANE.
Indien ik u hier?
Dat s goed, ik heb u lang gezocht, weet gy niet, Leonoor, of hebt gy niet vernomen wat volk zo even hier is op de plaats gekoomen?
Zy wand'len in de Thuin, myn Stiefmoër is'er by, itized by Le Kluchtspel.
Ze ontfangt haar vrindelyk, zy toonen zich zeer vry.
Neen, 'k weet in 't minst daar van, maar 'k wenschte by die Vrinden, Uw Vader zich zo wel als Moeder zich liet vinden.
Ik denk dat dit bezoek hem niet wel aan zal staan.
Wel nu, wat dunkt u?
zal dit dan wel beter gaan?
MARIANE, LEONOOR, ERASTE, FIDEL.
Nu, myn Heer, nu kund ge uw Schoone spreeken, maar zyt wat kort van styl, voor al niet lang te preeken.
Nu, juffrouw, kort en goed, ik zal de schiltwacht zyn, en passen op de deur.
't is, by myn zoolen, fyn.
Erast, wat doet gy al?
Ik wil u van hier begeeven, indien 't myn Vader wist hy bragt my om het leeven.
Gy steld my in gevaar.
Uw bekoorlykheid, En minnelonkjes doen deez' onbehoorlykheid Begaan.
Keer weer na Stad, hoe moogt gy my zo kwellen?
Ik zou 't, voor myn part, wel met zulk een meisje stellen.
Wel aan, myn Schoone, nu myn byzyn u verdriet, En geen genoegen geef.
zy meent het niet.
Myn Heer ERASTE.
Zo zoek ik hier myn dood.
Die zou my niet vernoegen.
Maar zo men, door de trouw, ons wilde zaamen voegen, 'k Verdroeg de moeilykheid, 't geknor, 't verwyt, de haat in laster, die men my gęstadig, tot myn smaad, Verpt op den hals, ja, 'k wil het geen hier werd bedreeven, dat myn vader kwam te weeten, u vergeeven.
Zyn dit geen tekens van... wat wilt gy meër, myn Heer?
Wat raad, wat zal ik doen?
De tyd neemt wel een keer En baard verandering, wy moeten daar op wachten, 'k heb myn Moeder reeds, zelfs buiten myn gedachten, Sekreegen op myn zy, haar vrindschap, die 'k geniet Door myn believing, helpt my veel in myn verdriet.
Ad ik maar in myn magt om haar bekend te maaken, dat gy my mind, myn Heer, zy zou in myne zaaken My licht behulpzaam zyn.
Dan zyn wy van die kant Verzekerd, en uw Broeder die heb ik op myn hand, ly is myn grooste vrind.
Laat het u behaagen, Myn Schoone, dat ik hier mag blyven twee drie dagen, versteck my hier in huis.
Myn Heer, ik bid u, hoor 't dan eerst voor al dat wy, door Leonoor, y weet wel wat ik meen, zo als 't behoord, verwerven Slaat op zyn mond.
'k vergat het nimmer, zo 'k van honger hier moest sterven.
Zwyg stil, Fidel, zwyg stil.
ik zweer, ik zweer, ik zweer.
Versteek my waar gy wilt, men zal zulks nimmermeer Te weeten komen, en uw eer zal hier niet lijen.
Denk eerst om t eeten, en daar na zo mag jy vrijen Zo lang als t u belieft, dat s henkers van die vent.
Of wilt gy vasten, Heer, tot dat wy t zyn gewent?
Zo steekt ons licht de moord.
Ik raad u stil te weezen.
Myn engel, schoone Ziel, gy hebt in t minst te vreezen.
Myn lief, een oogenblik u op een dag te zien, zal my vernoegen.
Neen, myn Heer, 't kan niet geschien.
Ik weet niet hoe gy my zulks derft te vooren stellen.
Om onze min, myn lief.
Hoe moogt gy my zo kwellen?
Of wilt gy dat ik voort weer na de Stad toe keer?
Onlydelyk verdriet!
ERASTE, MARIANE, FIDEL, LEONOOR.
Vertrek aanstonds, myn Heer.
Voort, juffrouw, aan een kant, uw Vader komt na vooren, zag hy u by malkaar, gewis gy waard verlooren.
FRASTE.
Vertrekken, anders niet.
Begeef u voort na 't dorp, maak dat u niemand ziet.
LEO. digitzeg by google. HET HOLSTE LEEVEN, LEOnOOR.
't is tyd, myn Heer, ga voort.
wat grooter plaagen!
of moogen na u vraagen?
Zal ik u zomtyds zien, mariane.
Eraste, ik weet het niet.
Ik bid u, ga tog voort.
Daar komt hy, 't is te lang hy heeft ons al gehoord.
Myn, schoone, maar een bey, dat is my eens te schryven.
Al na het valt, myn Heer, zo zal men uw geryven.
'k zal 't doen, indien ik kan.... leonoor.
Zy hebben nooit gedaan ERASTE.
zonder u te zien, zalik..... leonoor.
Zult gy niet gaan?
LEONOOR, haar de deur uitstotende.
Hy zal ons wis vernielen.
Kom, gaan wy, want hy is ons dicht op onze hielen.
BERNARd, jochem.
BERNARd.
Jou Schurk, jou vagebont, jou onbeschaamde Guit, durft gy, in myn gezicht, noch melden dit besluit.
Had ik u niet belast..... ochem.
Maar, daar beneeven, kluchtspel.
Op de order, die gy my zo daadlyk hebt gegeeven, van niemand, wie 't ook zy, hier in te laaten, moet Ik u ook zeggen, dat uw vrouw zulks niet vond goed, Maar heeft, in tegendeel, hoe zeer gy 't ook moogt haaten, belast dat yder een zal werden ingelaaten, Ja, al de waerelt hier vry in en uit zal gaan, In spyt van uw verbod, wat heb ik dan misdaan?
Wat gy misdaan hebt, schelm, dat gy na my zult hooren, of 'k zweer, ik zal die neus doen spyk'ren aan uw ooren.
Ik waarschuw u nog eens hoor, jochem, k zegt u klaar, ik wil het weeten, wat hier al geschiet door haar.
Men zou my haars wel licht bekroonen met twee hoornen.
Heb jy 't gevat, of niet?
Ik wil haar niet vertoornen, ze is slimmer, als een draak, wanneer ze aan 't kyven raakt.
Jy kund wel tieren, en wel vloeken, maar zy maakt Het duizendmaal zo bont, geen mens kan by haar duuren, sy spuuwt, zy krabt, zy byt, jy weet wel van haar kuuren.
Ik zal wel order daar in stellen.
hoor eens hier Hier zeg ik, hier.
'k vertrouw u niet, 'k heb geen pleizier In 't rossen, en myn huit, hebt gy al deurgeslagen, gy zyt te kort van stof, ik kan het niet verdraagen.
Kom, zeg my eens wat volk liet gy straks door de poort?
Pas niet te liegen, maar verhaal het my zo voort.
Het is van 't fraiste slag.
Dat, k ooit hier van myn leeven Gezien heb, en, na t schynt, zyn zy in als bedreeven, Zy zingen, springen, en zyn lustig onder een, het schynen geesten, Heer, het is wat ongemeen.
Hoe sterk is dat gespuis?
Digitized by google 16 HET HOFSTEE LEEVEN JOCHEM.
Laat zien... ja, met haar vieren.
Twee braave heeren die, na 'k zag aan haar manieren, Zeer vrolyk zyn van aart, elk mag wel zes stoop wyn, die 'k vertrouw zo vies niet zyn.
Verzeld met Dames BERNARd.
Weet gy haar naam niet?
Neen, maar gy moet verder hooren?
Van achteren tot vooren Zy zyn in een Karos, Verguld, gekoomen met zes Paertjes na de zwier, Lakeijen achter op, zo wel een stuk drie vier.
zyn ze alle hier?
Hoor toe, 'k zal 't u ontleeden.
'k zei tegen haar Koetsier, my docht het was ook reeden, ry met je koets na 't dorp, wy hebben hier geen stal Voor koetsen, maar voor voer van Paerden is 't hier al.
Breng haar weer hier, dan zult gy beter welkom weezen.
Is dat niet wel bedacht?
BERNARd ò Guit!
Nu moog jy vreezen, kost gy haar Paerden niet, na 't Dorp toe laaten gaan, de koets die vreet niet, schelm, het is met my gedaan, zes paerden!
Haverkist sta vast, ik ben verlooren.
De biesjes zynder na, zy zullen u bekooren, gy zaagt haar weerga nooit, zy hebben billen, bloed!
Zo rond, als mispels, en zyn deur en weer deur voed, het is een lust te zien.
Daar is niet door te koomen.
Bernardo wat hebt gy al op uw hals genomen?
Nu zie ik eerst myn fout, k beging een dwaaze daad, myn varken van een Wyf, die gaf my deeze raad.
Ik liet my, ach!
Te lichtelyk verleijen, kluchtspel.
Was t Buiten Leeven zoet, zo kwam zy my staag vloeijen, men is daar door geëerd, gezien, en groot geacht.
't is onbedenkelyk, wat list zy dag en nacht Heeft aangewend, om my deez' Hofstee te doen koopen.
Maar 'k dacht niet dat men my zo zou het vel afstroopen.
Deez' zomer ben ik al ten achteren, na 'k meen, zes duizend gulden, wel!
Waar pikken zal dat heen?
Daar word gy voor bezocht van vrinden en van maagen En wat gy maar begeerd, dat hebt gy alle daagen, Uw Plaats is nimmer leeg, gy werd, van elk geacht, men pryst u overal een eer voor uw Geslacht.
Ja, zo bemind men my, maar dat is om den brooden, en om de lik, ik heb die minnaars niet van nooden.
Ik wenschte dat men my hier maar in vreeden liet.
Myn wyf beminnen ze ook, waarom?
Ik wel, om hier zo wat knikknelishuis te speelen, Daarom zo zult gy 't doen, 't geen ik u zal beveelen, houw jy de Poort in slot, en haal de Valbrug op, ik geef die gasten, die hier koomen haast de schop.
Het schynt, myn Heer, het is deez' Plaats als aangebooren, den Eigenaar, die deeze uw Heerlykheid te vooren Heeft toebehoord, die had me een en 't zelfde lot Hy wierd bemind als gy, nu strekt hy tot een spot, En werd van elk belacht.
Ik zweer, had ik 't geweeten Men had my zo het blok niet aan het been gesineeten.
Zyn dat de kooten, en 't vermaak van 't Buiten zyn?
Maat 'k troost my, dat 'er meender, als ik, zyn in die pyn.
Daar zyn er in deez' buurt, al hoord men haar niet klaagen, die... maar!
wat helpt dat my?
ZES Ditized Bzoogle 13 HET HOLSTE LEEVEN, ZESDE TOONEEL.
JOCHEM, LEONOOR.
Myn Heer, mevrouw laat vraagen, of 't u geliefd, dat gy de Vrinden welkom heet Zy wand'len in de tuin?
het kouwe zweet, breekt van benauwdheid uit.
Wie is hier al gekoomen?
Wie zyn zy?
't verstand word my benoomen.
Dat haar de pokken schen.
Daar is de plompen Beest, die zwelligbast, die laast hier noch eens is geweest, die zo lang tafelde, die met zyn kakebeenen Zo dapper schermde, en al de glaazen een voor eenen Zo manlyk leegden, dat uw voedervat noch zucht, Verzeld met noch een Heer, niet min als hy berucht, Om zo een stoop of twee in een moment te drinken.
Leonoor, myn hart zal in myn schoenen zinken.
Heb ik 't u niet gezeid, dat 't zulke Slokkers zyn?
Haar troonjens puilen uit van ham en rynse wyn, zy zien zo smaaklyk, dat, al had gy niet gegeeten In vyfzes daagen, op t gezicht vielt gy aan t eeten Schoon dat zulks wel gebeurd dat gy drie daagen vast, Wanneer je ons voorleest, dat het eeten strekt tot last En dat de matigheid de menschen lang doet leeven, zo zullenze u daar wel een jaar bericht op geeven, gy paaid haar daar niet mee met deeze lessen, Heer.
'k zal u vermoorden guit.
Wie is 'er nog al meër?
Die jonge Juffrouw, die de laastemaal, in t speelen, Digitized by Dat KLUCHTSPEL.
Dat geld van juffrouw won, het kan haar niet verscheelen, hoe hoog men speelen wil, voor al 't moet zyn om goud.
Leonoor, zie daar my dunkt ik word al koud.
Die juffrouw is er by, die door het huis loopt danssen, En zingen, en altyd de mode van de Franssen Navolgt, die vrolyk zyn al zyn zy naakt en kaal.
Wie meend gy?
'k ken haar niet.
Die hier de laastemaal Het Delfze Postelein aan stukken heeft gesmeeten Die Juffrouw is het, nu geloof ik zult gy t weeten.
't was schand met Postelein van Delft, in plaats van fyn, Te pronken, neen, het moest van 't ouwe kraakwerk zyn, 't is al te kanaaljeus, weg met die vodderyen, Zy zei, en liet het zo door haare vingers glyen.
Wel dat was wonder raar.
Maar, zegmy, Leonoor Hoe zyn die Vrinden van myn Vrouw toch al ontfangen?
Hoor, heel moeilyk, in t begin zo raakten zy aan t kyven.
Aan t kyven?
Zeeker!
Alleen om t blyven, zy protesteerden, dat zy langer niet... laat zien, hier konde blyven als een dagje acht af tien.
Acht dagen!
langer niet?
Ik zweer 'k zal haar doen weeten, 'k zal haar met myn gezigt zo vrindlyk welkoom heeten, dat zy wel zullen zien en mak kelyk verstaan, waarom zo meenig man, ten acht'ren is gegaan.
Dat Hofstee houwen doet er meenig deerlyk zuchten.
Ik zal met pak en zak na kuilenburg toe vlugten.
Dit zal de reeden zyn, zo t waar is t geen men zeid, Dat kuilenburg tot aan Vianen uitgeleid Zal werden, wyl men t volk ziet daaglyks derwaarts trekken, Met heele legers, om haar schanden daar te dekken.
Leonoor, waar zyn zy?
in den Hof?
Ja in de groote Allee.
ik ga, met uw verlof, haar vliegend zeggen, dat gy aanstonds daar zult weezen.
Cht daagen!
Neen ik laat my daar niet toe beleezen, vier Menschen, Knechten, en zes Paarden op myn stal, acht daagen!
wel ik zweer dat ik t beletten zal.
BERNARd, jochem, soldaat.
Wat komt die groote Schurk hier ook om my te plaagen, wat doet gy hier?
Myn Heer, uw Neef laat vraagen en met Mevrouws gezontheid staat.
Hoe 't met myn Heer BERNARd.
Ga heen, zeg dat het ons zo maar wat paslyk gaat.
Hy meend hier morgen met myn Heer te komen eeten.
Loop heen doe hem dat aanstonds 'k Eet morgen niet weeten.
Zeg dat ik morgen iets noodzaakelyks... maar wat?
Zeg dat ik morgen iets te doen heb in de Stad.
Dat ik voor deez' tyd hem die eer niet kan bewyzen.
Hy zend u deez Faisant met eenige Patryzen, hy heeft het vastgesteld.
BERNARd, hem de Patryzen afneemende, hy weet noch hoe het hoord, hy weet te leeven, en te laaten leeven.
voort legze op een koele plaats.
Myn Heer, 'k heb u vergeeten te zeggen, dat hy met zyn vieren hier zal eeten, hy heeft een Kapitein drie vier meê op de Jagt.
Wat zeg, wat zegje daar?
ik heb my weer bedacht, Een Kapitein drie vier, t kan morgen my niet beuren.
Daar neem het Wild weër mee.
Gy moet u niet versteuren, het is vergeefs, myn Heer, t verdriet hen al in t veld.
Zy koomen 't gaat hoe 't gaat, dies toon u niet ontsteld.
Vaar wel, ik zeg dat gy haar zaamen zult verwachten.