floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik heb, niet lang geleen, een diamant verloren, die my verzekert wordt dat gy hebt in uw magt.
DON JAN. is t mogelyk?
wie hadt dit ooit gedacht!
Ik bidde ontstel u niet.
'k zal nooit iets van u denken Waar door ik eenigz' ins uwe eer zou kunnen krenken, o neen, gansch niet.
ik wil het best gelooven, en U niet mistrouwen, wyl ik uwe deugden ken.
'k geloof dat iemant u die heeft gestelt in handen.
Ik kende uw edel hart steets vry van alle schanden, En geef u gansch geen schuldt maar die myn' ring u gaf Die draagt de schuldt myn heer, en wacht met recht de straf.
Don JAN. ik heb uw' ring, en wil zulks geenzins wederstreeven.
'k ben niet onwillig om hem wederom te geeven.
Maar evenwel geloof, wie dat men ook beklaag.
Dat ik alleen de schuldt van 't geen hier omging draag.
Eer k'livia verriedt, moest my het onheil schennen!
Hoe meer ik het bedek, hoe meer hy 't wil bekennen!
DON JAN. ja.
ik alleen heb schuldt aan 't geen hier is geschiedt.
Al wie u anders zegt, zegt u de waarheit niet.
En om te toonen, of dit waar is of gelogen Daar is hy.
zie nu vry of ik u heb bedrogen.
Is 't niet dezelve die myn heer verloren heeft?
LEO. gitized by google YSPEL.
Het is vergeefs don Jan dat gy me wederstreeft, Dewyl ik alles weet.
DON JAN. ik kan 't dan niet verbergen.
'k zou vruchtloos uw gedult met dit ontkennen tergen.
Myn veinzery heeft uit.
't is waar 'k heb u misdaan.
Ik ben gedwongen u met schaamte toe te staan.
Dat ik my zelf hier in te reukloos heb gedraagen.
Myn roof is stout, en moet met reden u mishaagen.
Maar schoon ik straf verdien, k vertrou nochtans, dat ge my toe zult laaten om te hoopen, dat ge my.... LEONART.
Gewis, gewis myn heer, gy hebt geenzins te vreezen.
'k verzeker u, ik zal geen strenge rechter weezen.
Ik weet wel dat de jeugt gemaklyk wordt verleidt En dat men vaak een dief wordt door gelegenheit.
DON JAN. hebt, wyl gy 't al vergeeft myn heer, dan zoo veel goetheit Dat gy myn liefde kroont.
Laat ik dat pandt vol zoetheit, Die schoone, die myn ziel al lang hadt overmant, Ik meen uw dochter, toch ontfangen van uw handt.
Met wat recht of hy die mag begeeren?
Don JAN. betoon me een duble gunst, en wil my zoo veel eeren Myn heer, dat gy my in het korte uw schoonzoon noemt.
Ik heb een edel hart, dat zich van deugdt beroemt En nooit in vuige lust of quaadt quam uit te spatten.
Myn stam is adelyk, al heb ik juist geen schatten.
Een welgeboorne ziel, een grootsch en eël gemoedt, acht deeze gaaven meer dan 't ydel gelt of goedt, des bidde ik, wil my toch niet ongelukkig maaken, maar doof de vlam waarin my Livia doet blaaken.
LEONARt. de STARREKYKER BY GEVAL, LEONARt.
Wat aardiger geval!
Is 't droom of spookery?
Is 't ernst het geen hy zegt, of spot hy slechts met my?
Het ambacht van een dief kan hem niet meer behaagen, en hy begeert zich zelf daar van te zien ontslaagen, ten koste van myn goedt!
wat of hy zich verbeeldt?
Voor my, ik gun hem dat hy plundert, rooft en steelt, ja, 'k geef hem zelfs verlof dat hy zich op doe hangen, 'maar nimmer dat hy hoopt myn kindt tot bruidt te erlangen.
tegen don Jan. vaar wel.
'k beloof u, schoon ge my ook deet verstaan... DONJAN.
Uw dochter heer?
O neen, maar wel, dat ik dit aan Geen mensch ontdekken zal.
is het om tegekken?
Hy noopt my eerst dat ik hem alles zal ontdekken, en naaulyks weet hy myn begeerte en harten wensch, of hy belooft dat hy zal zwygen, en geen mensch Daar ooit van spreeken.
wat moet ik hier van denken?
Het schynt dat alles is gereet om my te krenken.
AURELIA, DON JAN, ROZETTE.
GY zyt dan weder hier?
't is waarheit dat men zegt?
En 'k hadt tot noch geenzins die eer, om onderrecht Te weezen wat u doet zoo schielyk wederkeeren.
Digitzed by google. neen!
't harte van don Jan kan ik niet meer regeeren Hoe vaak hy zwoer dat het my onderdaanig was.
De schoonte is wech, die hy eer uit myne oogen las.
Ik wordt verlaaten, schoon k voorheen wierdt aange beden.
Myn minnaar vindt nu smaak in ongetrouwigheden.
Hy vliedt my, en heeft reets eene andere op het spoor.
Ontvlucht me vry.
Ga heene, acht gy me geen gehoor meer waardig, doch zo ik noch zoo veel ingang vinde By u, zo denk slechts dat ge my voorheen beminde.
Dat ik uw dienst met liefde en achting heb beloont, En door myn goetheit aan Don Felix steets betoont, Dat my niets liever was als van uw min te hooren.
En gy, gy hebt daar voor my zulk een' loon beschooren?
DON JAN. gy hebt gelyk mevrou.
ik ben u veel verplicht, En zeg nooit dank genoeg voor t geen gy hebt verricht.
Ik deet altoos myn best om u te mogen toonen, hoe vast uw deugden in myn dankbaar harte woonen.
Doch 't is niet nodig dat ik iets voor u verberg', ik min een schoonheit met geheel myn ziel.
Geen erg, noch list bezat ooit myn gemoedt, en 'k wil eer sterven, dan dat ik met haar hart, haar handt niet zou verwerven.
Intusschen eer ik uw gebodt gelyk voorheen.
'k Wil niet in 't minste deel u wederstreeven, neen.
Gy zeid my dadelyk dat ik u zoude ontvluchten, voor ongehoorzaamheit behoeft gy niet te duchten.
Zie hier dan hoe ik steets wil volgen uw bevel.
'k ga volgens uwen last.
Vaar wel mevrou, vaar wel.
ROZETTE, AURELIA.
Jy mint u teer mevrou, zoudt gy dat niet gelooven?
Maar zulk beminnen gaat myn klein verstandt te boven.
Wie? de starrekyker bygeval.
Wie zag zyn leven zulk een babok?
hy gaat heen, wanneer gy om zyn doen met recht u toont te onvreenen, en in de plaats dat hy zyne onschuldt zou bewyzen Is 't of hy met u lacht?
wie droes of dit zou pryzen?
Noch meerder, hy bekent met onbeschaamt gelaat.
Dat hy een schoonheit mint, en naar haar huwlyk staat.
Hy zoekt al willens my daar door jaloers te maaken, op dat hy dus myn vlam zage uit myne oogen blaaken.
Ik merk dat ik het ben die hy tot vrou begeert.
Ook is don Ferdinant zo in de kunst volleert, Dat ik in 't minste niet kan twyfsen aan zyn reden.
Wat deeze vent belangt, die wil zyn tydt besteeden, Om al de menschen, die wat ligtgeloovig zyn.
Zo wat te doeken, door een' naagebootsten schyn.
Hy liegt al wat hy zegt, dat moogt gy vry geloven.
Nochtans het geen hy doet gaat elks verstandt te boven.
'k geloof wel dat het elks verstandt te boven gaat.
Wyl t meeste volk geen woordt begrypt van al zyn praat.
By voorbeeldt, hy heeft u uws minnaars trou gepreezen Maar noemde niemant, des kan 't wel een ander weezen Want wat don Jan betreft, die is u ongetrou.
Schoon gy 't niet weeten wilt, ik stel het vast mevrou.
Heeft ooit don Felix u misleidt of voorgelogen?
Hy zeide u immers hoe Don Jan u hadt bedrogen, En dat hy Livia bezoeken gaat by nacht.
AURELIA Zwyg van Don Felix stil, die is by my verdacht.
Die laffe gansch ontaardt heeft zynen vrindt verraaden.
Hoe zeer hy ook Don Jan met ondaán wil belaaden, een medeminnaar moet men steets mistrouwen.
en Wat hy uit nydigheit ook van hem zegge, ik ben Nochtans in dat verstandt, dat alles valsch zal weezen.
'k heb stof tot twyfelen, en rede om zulks te vreezen.
ZES, blyspel.
59 zede tooneel.
DON FELIX, AURELIA, ROZETTE.
DON FEIIX.
Daan, ban die twyfing en dat vreezen van u af.
Geloof don Felix, die u niets te kennen gaf, als 't geen de waarheit is.
ik trachte u niet te winnen, dan door oprechtheit.
nooit quam 't anders in myn zinnen.
Toen 'k waande dat Don Jan u minde, wat heb ik Niet al gedaan?
wat niet verdraagen?
ik schrik Wanneer ik daar aan denke.
in weerwil van myn harte Moest ik hem dienen in zyn liefde en minnesmarte.
'k was medevryer van my zelven.
maar nu hy Zoo snoodt zyn' eedt verbreekt, mevrou, nu zult ge my Ligt toestaan, dat ik u myn liefde moge ontdekken.
Ik noope u nu niet meer een huwlyk te voltrekken.
't welk van myn doodt in 't kort zou de oorzaak zyn.
Ik spreek voor hem niet, maar voor my en anders geen.
Die ongetrouwe was de liefde en gunst niet waardig Waar meê gy hem steets kroonde en eerde zoo goetaardig.
Zo is 't dan waar?
hy is my ongetrou?
Ik zeg het u noch eens, hy blaakt om Livia.
hy verlaat my, en om Livia?
die snoode!
Maar k heb noch geen bewys.
Is hier bewys van node?
Ik zag hem zoo terstont tot haaren 't ingaan.
Kan zed by Google het 60de STARREKYKERBYgeval.
Het mooglyk weezen?
O die schelm verlaat my dan!
hy zal my nu niet meer verblinden.
Ik zweer hem dat hy voor zyne ondaan straf zal vinden.
'k zal hem, in plaats van liefde, ontmoeten met myn haat Tot straffe dat hy my zoo snoodt en schelms verlaat.
Don Felix mint ge my?
Mevrou.
Kom, wil my volgen, Aurelia is de uwe.
ik ben met recht verbolgen Op zulk een schelm.
'k beloove aan u myn hart en handt.
Op dat gy in myn wraak moogt zyn een onderstandt.
Ik zal myn trou u doen erlangen voor zyne oogen, op dat hy zelf beschouw hoe hy my heeft bedrogen, en hoe zyn ongeluk bevordert uw geluk.
Hy zie my in uw arm met hartzeer, leet en druk En hoe ge een goedt verwerft, dat hy niet wou verwerven.
Myn waarde, ik zal u zyn getrou tot aan myn sterven.
Rozette ga naar huis.
En gy myn heer, kom voort, breng my by Livia, zo houde ik u myn woordt.
DON GARCIAS, DON FELIX.
Waar heen zoo haast?
Ik ben de lukkigste aller menschen.
Ja vriendt, Aurelia begunstigt myne wenschen.
'k zal die verandering hier na u doen verstaan.
'k wordt van myn schoone ziel gewacht.
'k moet gaan.
ACHT Digitized by google BLYSPEL.
61 ACHTSTE TOONEEL.
Waar uit of deeze vreugdt haar oorsprong heeft genoomen?
't schynt naar zyn zeggen dat hy niets meer heeft te schroomen, maar dat zyn liefde wordt erkent.
'k verlang heel zeer, hoe noch dit koddig spel zal eindigen.
DON FERDINANT, DONGARCIAS, KRISPYN.
Myn her, ik ben u voort gevolgt, om raadt aan u te vraagen, hoe k van dit lastig pak gevoeglyk werde ontslaagen Het weegt myn schoudren in, en drukt my veel te hardt.
Gy hebt my door uw list in deezen strik verwart, en dient uw best te doen om my weer vry te maaken.
'k zie zonder dat geen kans hoe ik hier door zal raaken.
Men wyst me, waar ik kom, met vingers na.
ik hadt nooit zoo veel tegenzin als heden in dees stadt.
Men beeldt zich in dat ik onmogelyke dingen Uitwerken kan. men wil my tot bekentnis dwingen Van 't geen ik zelf niet weet, gelyk gy hebt gezien Van Leonart vergeefs tracht ik dien last te ontvliën, Want naauwelyks waart gy myn kamer afgetreeden, Of 'k vondt my weer ontrust door nieuwe moeilykheden.
Kortom, elk komt me by.
Ja, 'k vrees dat ik eerlang Geheel Madrit noch kryg.
dit ambacht valt my bang.
Heb slechts noch wat gedult.
gy zult in 't korte aanschouwen.
Hoe Digitized by google de STARREKYKERBYgeval.
Hoe men u danken zal voor 't geen gy quaamt te ontvouwen.
Don Felix is alreets ten einde van zyn' wensch.
Aurelia is een zeer ligtgeloovig mensch, Die zal, al wat gy haar op nieus wilt doen gelooven, Voor waarheit achten, dus zyt ge al 't gevaar te boven.
't wordt onderwyle tydt dat ik myn rol ook speel.
Ik wed mendoce reets uit angst zyn' broek geheel Verguldt heeft, vreezende dat ik hem zal bedriegen, en dat ik van myn kunst hem wat quam voor te liegen.
Des wil ik spoeden, en ten eerste by hem gaan.
Zo ik niet mis, komt daar onze oude man weer aan.
Ik zal met uw verlof myn heer, zoo lang vertrekken, op dat hy beter en in vryheit moge ontdekken Hoe 't met den ring is, en of hy hem weder heeft.
Wie weet of hy me weer geen nieuwe moeite geeft!
LEONARt, don ferdinant.
Ik zocht u aan uw huis, o waardtste myner vrinden, maar men berichte my dat ik u hier zou vinden, en dat ge eerst even waart naar Garcias gegaan.
Ik kom u danken voor het geen gy hebt gedaan.
Hier is de ring.
Hoe zal ik u myn' plicht bewyzen?
Uw groote kunst zal haast tot aan de starren ryzen, Ja zelfs de nazaat zal.
U roemen, gansch verblydt, gelyk een wonder en een glory van deez' tydt.
Ik zei na u aan don Jan waarom ik was gekomen, of k zag hem aanstonts van ontsteltnis opgenomen.
Hy gaf me daadlyk myn' verloren diamant.
Nu ziet gy zelf wel, o doorluchte ferdinant, dat hoe de waarheit ook gehouden werde in t duister, zy nochtans doorbreekt, en aan ieder toont haar luister.
Hoe loon, hoe loon ik u, voor t geen gy hebt verricht?
Myn heer u dienst te doen is 't minste van myn' plicht.
Een grootsche ziel kan haast genoeg beloning vinden.
Ik ben voldaan, wen gy me als een van uwe vrinden Gebruikt, en achten wilt.
Ik ben uw dienaar heer, En was uw vriendt al lang.
'k beloove u, en ik zweer Dat ik myn dankbaarheit u altoos zal betoonen, 'k Wacht slechts gelegenheit om u te kunnen loonen.
't ontbreekt me aan wil niet, maar aan magt.
Kom, ga met my op dat myn dochter weet wat ze aan u schuldig zy.
Iy.
De starrekyker bygeval.
MENDOCE in reisgewaadt, met een valies op den rug.
Vaar wel Madrit, vaar wel, 'k ga u gerust begeeven.
De zucht om stil te zyn heeft my daar toe gedreeven.
'k verlaat uw muuren, en, zo ik gelooven mag, het geen krispyn me zei, vertrek ik noch deez' dag.
't zal tot Toledo wis voor my veel beter weezen.
Maar bloet!
Waar blyft de vent?
zyn wachten doet my vreezen.
Dat hy me opschieten, en hier laaten zuchten zal.
Doch te onrecht heb ik hem mistrout, daar is hy al.
KRISPYN, MENDOCE.
Mendoce, heb ik u myn woordt nu niet gehouwen?
Gy zyt een kaerel daar men kerken op mag bouwen.
Hebt gy nu alles klaar wat tot de reis behoort?
Ia vriendt, gelyk je ziet.
ik ben gelaarst, gespoort, en heb my zelf dus in een dikke py gestoken.
Zo gy maar vaardig zyt.
't Heeft nooit aan my ontbroken, dat zult gy kunnen zien als ik myn werk begin.
O ik verzeker u, dees reis zal naar uw' zin en wensch uitvallen, want eer gy 'er om zult denken, Zult ge in Toledo zyn, en niemant zal u krenken.
Ik heb een magt die schier geen mensch heeft, dat je 't vat.
Maar zet u in deez kring Krispyn maakt met een stuk kryt een Cirkel op het Tooneel, en zet mendoce daar midden in, spreekende eenige vreemde woorden binnens mondts.
Wat helscher taal is dat?
Dat s al gedaan.
Nu moet gy uw gezicht doen blinden, en in een oogenblik ziet gy u by uw vrinden.
Maar zeg, dat blinden kan dat helpen in myn vlucht?
Want mooglyk wierdt gy duislig in de lucht, en dan zoudt gy met zulk een haast weezen nederdaalen, Dat gy dees korte reis ten duurste zoudt betaalen.
MENDOCE, terwyl Krispyn hem een dock voor de oogen bindt.
Wel, blindt my dan.
Maar, myn monture?
Die's al klaar, en als ik fluit zal zy my voort gebragt zyn.
Maar een ezel?
hou toch eens op met vraagen.
Wie zal my leiden?
Laat my daar slechts zorg voor draagen.
'k zal. digitzed by google, de STARREXYKERBYgeval, 'k.
Zal een kabouterman met u op reis doen gaan, die ezeld ryver is.
Maar 'k zie daar komt hy aan.
Ei, laat ik toch de doek eens van myne oogen stryken 'k heb lust den duivel van naby eens te bekyken.
Ik ben benieut of hy gehoorent is.
Laat af, of gy haalt op uw' hals een ysselyke straf.
Dat hy u leide.
door zyn blikken, 't zy u genoeg En wonderlyk postuur zoudt gy te zeer verschrikken.
Kom, alles is gereedt.
klim op maar, onbevreest.
Krispyn doet Mendoce op het bek van een prieel klimmen, en bindt hem aan het latwerk vast.
wat gy weezen meugt, kabouter, spook of geest, Die my voor leidtsman naar Toledo zult verstrekken Laat my toch deeze reis gelukkelyk voltrekken.
Dat zal gemaklyk gaan, daarom hou goeden moedt.
Daar is geen zwaarigheit.
Maar geef me uw zak met goedt, op dat ik ze op den rug van d'ezel vast moog maaken.
Nu raade ik u voor t laatst, dat gy voor alle zaaken Uw handen voor u houdt, en u niet rept noch roert, Dewyl uw gids zeer ligt tot gramschap werdt vervoert.
Moeit gy u ergens mee, hy is terstont verbolgen.
Ik zal, zoo veel ik kan, uw raadt zien op te volgen.
Dan zal het gaan zo 't hoort.
verban vry al uw smart.
wat is de zaal van d'ezel drommels hardt!
Ik voel wel dat hy uit den afgrondt is gesproten.
Hy zed by google BL YSPEL.
En vlak in t midden heeft hy poo hy s smal van rug ten, Of t planken zyn.
Maar zeg, wie zal my wederom Ontbinden, als ik nu al in 1 oledo kom?
KRISPIN.
En als gy zuchten hebt vernomen, vermengt met groot geroep, dan zyt ge'er aangekoomen.
is 't onnodig dat gy wacht, Maar wyl gy klaar zyt Daarom verlaat dees plaats.
ik wenich je goeden nacht, En allen voorspoedt.
zie nu de vent eens vliegen.
O, wat zyt gy reets hoog!
Terwyl Krispyn dit bovenstaande spreekt, wykt by van langsamer handt van mendoce af.
Ik voel ook, zonder liegen, dat ik reets voortga, want ik hoor ter naauwer noodt zyn redenen.
Och, och, wat is myn blyschap groot!
Nu zal ik haast weezen myn geboorteplaats aanschouwen, en 't zal noch al met groot gemak gaan, zou 'k vertrouwen.
O wat ben ik Krispyn voor deezen dienst verplicht!
KRISPYN vooraan op het toneel.
Waar berg ik nu den buit dien ik hem heb geligt?
Want zo ik niet en mis, hoor ik daar menschen spreeken.
Zy koomen in den tuin.
ik zal my hier versteeken.
Hy verbergt zich achter een boom.
De starrekyker bygeval, d'edeltooneel.
LIVIA, DON JAN, MENDOCE in t verschiet, KRISPYN ter zyde.
reets zoo ras ontdekt!
o droefheit!
Men vlei zich nu niet meer, het hoopen baat nu niet.
DON JAN. mevrouw, ik bidde u geef den moedt toch niet verloren.
Ik kan my niet te zeer beklaagen van zyn' toren.
Hy sprak met zedigheit, en heeft zeer minnelyk my naar den ring gevraagt.
'k gaf hem dat trouwe blyk Van zuivre liefde.
Ik hoop hy zal zoo wreedt niet weezen, wanneer hy weet hoe ik uw schoonheit kon beleezen, En dat myn min u aan het hart gaat.
Zo niets meer, als deeze zwaarigheit, ons tegenstaat myn heer Kan Livia haar handt op morgen aan u geeven.
Wat is 't me een heil om naar uw' wil en wet te leeven!
Zy gaan zitten.
'k zou denken dat ik nu reets by Maqueda ben, dewyl ik makkelyk het spreeken hooren ken.
'k begin ook, zo my dunkt, al vreemder lucht te rui.
KATRYN, LIVIA, DON JAN, KRISPYNter zyde, MENDOCE in t verschiet.
Ergeef het my dat ik de stoutheit moet gebruiken, Van u te stooren.
Treedt dan iemant herwaart aan?
De starrekyker met uw vader.
Wat donkre nevel komt myn vreugde we 'er bedekken!
DON JAN. kan ik niet, zonder dat ik werdt gezien, vertrekken?
Niet wel, maar schuil u hier by dees liguster haag.
Krispyn, terwyl livia don Jan verbergt.
Nu kom ik voor den dag, eer ik het my beklaag.
't lot is my gunstig, want ik zal my zonder schroomen, nu houden of ik met myn heer ben ingekomen.
LEONART, LIVIA, DON FERDINANT, MENDOCE in t verschiet, KATRYN, KRISPYN.
Myn dochter nader, en zie hier uw diamant, en dank daar voor de zorg en vlyt van ferdinant.
Hy is de man alleen die ons hem deet behouwen.
Moet ik het voorwerp van myn' haat hier noch aan schouwen!
DON FERDINANT tegen Livia.
Indien myn' wensch ooit werdt begunstigt door 't geval, hoop ik te toonen hoe 'k uw dienaar weezen zal, als ik voor u iets moet van meer belang verrichten.
Gy komt my onverdient myn heer te veel verplichten.
LEONART, ziende Aurelia inkomen.
Wat wil Aurelia?
Wat spreek je waar krispyn!
'k zal zonder twyfel reets dicht by Toledo zyn, want 'k hoor een stem, heel van de voorige onderscheiden.
AURELIA, LIVIA, MENDOCE, LEONART, KRISPYN, DON FERDINANT, DON FELIX, KATRYN.
Dunkt u ligt vreemt dat ik dus stout my hier doe leiden, maar myn bezoek is zeer noodtzakelyk myn heer.
Weet dat ik van uw handt gerechte wraak begeer Van een beleediging, die u zoo wel moet raaken, Als my.
En, om alhier myn reden kort te maaken weet leonart, gy wordt bedrogen, ik versmaadt.
Van een die heimlyk naar uw dochters huwlyk staat.
En zo hy haar bemint, hy heeft ook haare zinnen Geboogen, om hem van gelyken te beminnen.
Die wederzydsche drift maakt hem aan my ontrou.
Wreck nu uwe eer, sta toe dat ik myn wraak aanschouw' Want Digitized by Googl BL YSPEL.
Want hy is in uw huis, of in deez' tuin verborgen.
O onvooriene sinart!
Nu heb ik niet te zorgen.
Dis is het zuchten.
Daar Krispyn van zei.
't gerucht, En roepen wacht ik noch, om schielyk uit de lucht Te daalen, en met vreugdt myn vaderstadt te aanschouwen.
Zou zich iemant in myn' hof verborgen houwen, en zonder dat ik 't weet?
myn dienaars, voort, bezet in aller haast, eer hy t ontvlucht, de poort.
Aurelia, kom aan, men tracht hem op te spooren.
dat zal t roepen zyn dat ik daar kom te hooren.
'k ben in Toledo, dat is wis, kom duivelmaat, maakt my nu los, en zet my zachjes neer op straat.
LEONARt, mendoce naderende.
zou dit myn dochters minnaar weezen?
KRISPYM.
Nu is 'er een quaadt einde aan 't spel te vreezen!
DON FERDINANT, belpende mendoce van het bek.
Myn knecht heer, heeft zich ligt met deezen wat vermaakt, om zyne eenvoudigheit.
'k ben eindlyk dan geraakt In myn geboortestadt, des is het recht en reden, 't welk myn voeten 't eerst begeeren, dat ik het landt kus treden.
Ik wed dat ieder zeer verheugt en bly zou zyn, Zo hy, als ik, de gunst kon krygen van Krispyn Van in zoo kort een tydt een reisjen af te leggen.
Mendoce, zyt gy hier?
spreek op, wat wil dit zeggen?
MENDOCE, strykende de dock van zyne oogen.
Ben jy hier ook myn heer?
Ik bidde.
U zeg eens hoe gy hier gekomen zyt.
Hebt ge ook 't geluk gehadt, dat ge u, met deeze vrinden, om haastig hier te zyn, deet op een ezel binden Die u Krispyn daar toe gehaalt heeft uit de hel?
Hoe nu, wat zal dit zyn?
Is 't ernst of is het spel?
Waar zyn wy dan?
Wel in Toledo.
Doe uwe oogen Ter degen op.
Zyt ge in myn' tuin niet?
'k ben bedrogen.
O vagebont, wie hadt dat ooit van u gedacht?
Gy hebt het geen ik u gezeit heb niet betracht, want anders.... LEONART.
Zwyg, en laat ons verder al de hoeken des tuins, om hem die daar verborgen is, doorzoeken.
Kom, ieder volg my na langs dees liguster haag.
Aurelia, ik wil uw wreeker zyn van daag.
Of my zelf wreeken, zo k hier niemant koom te aanschouwen, van u maar al te laf en schandlyk misvertrouwen.
Men zoek maar voort, wyl ik myn woorden zeker hou.
ZE jitized by Google BLYSPEL.
ZEVENDE en laatste tooneel.
DON JAN, LEONARt, AURELIA, LIVIA, DON FERDINANT, DON FELIX, MENDOCE, KRISPYN, KATRYN.
Don jan. tree toe, hier is hy zelf mevrou, men zoek my des niet meer.
ik zal my niet versteeken.
Kom Leonart, ik ben t op wien gy u moet wreeken.
Denk niet dat ik me in 't minst daar tegen stellen zal.
Wel, ik beken het, dit is al een vreemt geval.
Jy Jonker gaaudief woudt dan weer die potsen speelen En u versteeken, om ons weder wat te onsteelen?
Ik zoek een minnaar, en ik vinde een dief!
Is 't spel, Of ernst?
wie meent gy dat hy is?
Dat weet hy wel.
DON JAN. schoon ik dat weet, nochtans beken ik niet te weeten, Dat ik in eenig ding zo zeer my heb vergeeten, Of schuldig ben aan 't geen waar meenge my beticht.
Doch wyl gy zulk een blaam my in het aangezicht Durft werpen, en zich t lot wil tot myn val bereiden, zal ik u t waare van t onwaar doen onderscheiden.
Ik zal u zeggen hoe het hier gelegen leit.
Ik bidde uw dochter aan, en haar bekoorlykheit Deet my nu reets een jaar naar haare wetten leeven.
Den ring, dien ik u flus heb wederom gegeeven Myn heer, heb ik van haar ontfangen.
En zo gy Haar slechts verlof geeft, om te spreeken nevens my, Zy zal het geen ik u gezegt heb, niet verbergen.
A. u. e. zed by google de STANREKYKEK BYGEVAL.
Is 't moogluk!
moet men mym gedult noch langer wachten, tegen Linia Spreek op, bemint gy hem?
Is 't vaar het geen hy tegu?
LAVIA.
alles, wat hy u verstaan deet, is oprecht.
In hoop myn heer, dat u die trou niet zou mishaagen, heb ik myn harte met den ring hem opgedraagen.
Wat moet ik hier in doen tot hoeding my met er?
Myn raadt is dat gy hen te soon laat trouwen heer.
Leen naar des hemels wil in t cinde ook eens uwe oogen.
'k heb u gezegt dat haar dit huwlyk was beschoren.
Zy mint hem, en hy haar, en heeft hy juist geen goedt, hy is in tegendeel voorzien van aadlyk bloedt.
Wil dit de hemel, ik kan daar niet tegen weezen.
Welaan don Jan, gy hebt geen quaadt van my te vreezen, daar is myn kindt.
ik neem u tot myn' schoonzoon aan.
DON JAN. 'k zal toonen hoe ik steets in uwen dienst wil staan.
Wat ongehoopt geluk!
Nu is myn smart gewecken.
Is 't dan op deeze wys dat men myne eer zal wreeken? LEONARI.
Op deeze wys is 't dat myne eer behouden wordt.
O Leonart, gy doet uw deugden veel te kort.
Mevrouw, wil nu in 't eindt my eens gelukkig maaken laat.
Laat, laat myn zuivre liefde u toch het harte raaken.
Kom uw belofte na.
zie wie u hierom bidt.
AURELIA tegen Don Jan. volg slechts blindeling de drift die u bezit.
Dien de ongetrouwigheit.
De hemel zal my wreeken, Verraader, van uw snoodt en schandlyk eedtverbreeken.
En gy don Felix, 'k doe aan u myn woordt gestant, en neeme u tot gemaal.
zie daar, daar is myn handt.
Lievia tegen don ferdinant.
Gy heer, wil u voortaan niet op uw magt verlaaten, Want al uw moeite heeft in 't minst niet kunnen baaten.
Gy woudt myn huwlyk met Don Jan beletten, doch gy ziet nu hoe uw kunst een kunst is vol bedrog.
Hy zei me dat Don Jan my tederlyk beminde, en 'k zie hem reets verloost zo haast als ik hem vinde.