floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ja wel perfect Daar myn fortuyn door word verwekt.
Een brief, waar uit, na myn gedagten, groot voordeel is te wagten.
A3v, p. 22 de vocht g'ek tegens dank.
En die my brengt in diep gepeys.
Daar, jy keunt lezen, kyk ereys, wat zy behelst, ik wouw graag weten, Wat daar al in staan voor secreten.
Niet binnen 's monds neen overluyd, dat ik 't versta, of aars schey uyt.
Zy leest Overluid.
Mevrouw, uw Moeder heeft my gist'ren d'eer gegeven Van my te komen zien, gy hebt zeer wel gedaan.
Dat gy regt uit, waar dat ge zyt, haar hebt geschreven, en 't minlyk voorwerp, dat u lokt tot dit bestaan.
Volhard op deze wyz haar verder te behagen.
Ik zal de knegi, van wien gy dezen brief ontfangt, Kort volgen, om uw zaak aan Kommer voor te dragen, als een, die naar uw heil zo zeer, als gy verlangt.
Wilt slegs beginnen, hebt ge iets moedigs ondernomen, Want in u dienst te doen, zoek ik myn eer, en lof, Gebruik het middel, dat u t naast ter hand zal komen En wagt voor morgen nog Den Heer van Goedenhof.
Wel dat is de Oom van Leonore.
Dien inhoud klinkt my vaats in de ooren, is 't anders niet?
wat brief is dat!
'k dogt dat ik hiel wat wonders had.
Dat zyn voor my te slegte zaken, Om myn fortuin te konnen maken.
Maar watte gekken zyn 't byloo!
Die zulke wisje wasjes zoo Zorgvuldig toedoen, en van buyten Met dubble zegels nog.
Besluyten als of t er uit zou vliegen, maar Of ik daar wat of babbel, daar bruyd myn fortuin vast voor de honden.
Waar hebt gy dezen brief gevonden, maar had ik Geweten, op dat oogenblik, Dat 'er niet anders in zou wezen, als 't geen jy daar uit hebt staen lezen, 'k Had hem niet opgeraapt van de aard, Maar deze moeite wel gespaard.
Wil jy hem hebben?
neem hem na je ze is jou vereert?
Wel nu, waar ga je zoo heen?
LuSUERT.
'k mag hier zo lang niet staan, ik moet na Senjeur Kommer gaan, om hem eens kennis te gaan geven, van 't geen ik heb gezien, daar even.
'k verzwyg voor hem niet eenen beet, maar zeg hem alles wat ik weet.
En daar uit zulje ligt bekennen, waarom wy zulke vrinden bennen.
Van den heer van Goedenhof een brief!
dat s aardig.
wel waar of Die onderhandling uyt mag spruyten?
Daar hy zyn Nigt zoo min hier buyten Den Haag als te Amsterdam komt zien.
En noyt zyn dienst haar aan laat bien.
Wat of die heer hier tog voor vrinden Heeft weten, tot zyn dienst te vinden!
Wist ik waar Leonoor nu was.
A4v, p. 4d.
O de vocht g'ek tegens dank.
Lidewy, Leonore.
LIDEWY noyt zoo regt van pas.
LEONORI.
Of heb ik iets te wagten, dat myn verdriet wat kan verzagten.
'k gis ja, dat ik uw druk betoom.
Daar kent gy t schrift wel van uw Oom LEONORE.
Myn oom van Goedenhof!
wat zaken LIDEWY.
'k weet wel dat ik u zou vermaken.
Is 't niet van hem?
't lykt geen bedrog.
Het is zyn eyge hand, ja tog.
eerst eens lezen Geef hier, op dat wy Aan wien het opschrift tog mag wezen.
Dat houd aan niemand, LEONOOR.
Is 't van 't mal, hoe kom j'er dan aan?
By geval.
Dog, hoe ik myn verstand mag slypen, Ik kan den inhoud niet begrypen, en nogtans voel ik aan myn hart Daar uyt, verligting voor uw smart.
'k loof dat die brief, voor onze zaken, Ons zal aan veel goed nieuws doen raken.
Dus heb gedult in uw verdriet.
Neen liefde, 'k geloof het niet.
Myn lot neemt openbaar behagen In my met alle ramp te plagen.
En k zie ter werrelt niets, dat my Verlossen kan van slaverny.
Wel wat mag u, om zo te spreken, hier op de hofsté tog ontbreken Geen vryers altyt, by me keel.
Die heb je ligtlyk maar te veel.
Ja 'k durf het wel in twyfel trekken Of wy eerlang hier niet ontdekken, Dat de een of de andere galant Zig hier vermomt houd op het land, die na tyd wagt om zig te verklaren.
Die schilder, en die hovenier Die, veertien dagen herwaars, hier Geweest zyn.
Wat raakt dat aan myne LIDEWY.
Die gasten zyn niet, dat zy schynen.
Maar, na dat ik het werk doorpluys, vermomde minnaars, die kwansuis Alhier voor ambagtsluy passeren, om dus uw by zyn niet te ontbeeren.
Wat zotte inbeeldingen zyn dat!
Wel nu, rek uw geduld maar wat, wy zullen tyds genoeg nu vinden Om myne twyfeling te ontwinden, want ik zie wel aan al t gezwier, dat wy zoo haast niet weer van hier Na Amsterdam vertrekken t' zamen, als wel belooft was t'oen we'er quamen.
Uw voogt, een obstinate vent, Die, uit uw vaders testament, Volmagtigt is, schoon hy 't onweerd is En uw geslagt daar door onteert is.
Om u te zetten na zyn hand, weet wel, waarom hy hier op t land ons houd zoo langen tyd besloten.
Om zyn plantaasjes te vergroten, zyn kamers te verschilderen doen, En wat hy voorts hier moort in 't groen.
Zoo zeyt hy, maar wil my vertrouwen.
't zyn kunsjes om ons hier te houwen.
Om dat geen mens u meer zou zien, En hy alleen u wil gebien.
't is dertien weken nu geleden Dat hy ons, tegens alle reden, Bedugt, dat gy mogt zyn verlooft, Van onze vryheyt heeft berooft.
En als gevangenen gehandelt, Daer hy slegs op en neder wandelt En allezins tragt te verspien Of ons geen mens ook komt te zien.
't welk ik, het ga zoo 't wil, zal weeren.
Lidewy hoe kan ik 't keeren?
'k versta u. deze slaverny Verdriet u ruym zoo zeer als my.
Want 't is om een, en liefste reden.
De vrysterlyke staat wekt mede u zoo veel quelling ruym, als 't kruis Van dit vervloekt gevangenhuis.
En 'k moet 'er u gelyk in geven.
Want 't is verdrietig zoo te leven.
Maar evenwel niet heel getreurt.
Wat dikwils te Amsterdam gebeurt, kan ook te Ryswyk wel geschieden.
De min, die 't alles kan gebieden Leeft op de zee, als aan de wal.
Galanten vind men overal.
Dus, zoo t fortuyn nu eens begeerde, dat deze schilder eens verkeerde, in t geen ik vast houw, dat hy is.
Zoo houw ik ook wel voor gewis.
Dat gy uw druk haest zult verlaten.
Wat zou my het konnen baten, schoon ik al iemand had bekoort, daar Kommer niemand staat te woord?
Myn voogds verfoejelyken handel Zoo eereloos in al zyn wandel Verdryft, in stuurse koppigheit Al wie, om my te spreken, vleyd.
En, om myn hoop gants af te breken, maakt hy dat ik geen mens kan spreken Als hem alleen, die boos en slor Wie hier ook komt, voor zeyt plat af.
Maar als uw voogd zyn pligt niet weten Wil, moet gy de uwe dan vergeten?
Is hy van alle minnaars schuw?
Wat wagt je dan?
het staat aan u Om 'er dan zelfs een te gaan nemen.
Want met dit talmen, en dit temen Word niets gevordert tuwer baat.
wat geeft gy me slegten raad!
Zou ik, om 't quaad van liefde geleden, myn eer en pligt te buiten treden, En de agting schenden van ons huys?
Neen, 'k zal, trots myn gedurig kruis, Wat neyging ik ook mag gevoelen, Noit op een ander oogwit doelen Hoe hy my plagen mag, als 't geen met de eerbaarheyt stemt over een.
Wil je dat voornemen styven, zoo zul je ook eindloos vryster blyven.
En, lang genoeg vergeefs beklaagt, In t end ook sterven zuiver maagd.
Is 't niet afgryslyk dat de reden Zoo twist met uw genegentheden?
Uw voogd, gezeten in uw goed, Waar van hy u noyt reekning doet, En wel bewust, liet hy u trouwen, dat hy 't niet lang zou konnen houwen Jaagt alle minnaars hier van daan Die naar uw huwlyk durven staan.
Het eenigste van zyn belangen, waarom hy ons hier houd gevangen, is, om noyt rekening te doen.
Nogtans, naar ik het kan bevroen, zoo had ik gantslyk niets verloren.
Zoo hy den laatsten had verkooren, die hy al meer stiet met de voet.
Das s waar.
Want die party was goed.
Maar warom u, t is nog om t even, Niet an dien Raadsheers zoon gegeven Die om acces hier is geweest.
Het is een Botrik, zey den Beest, die noyt den tabbert heeft gedragen.
Als of de wysheit dezer dagen Alleen bestond in rok en hoed, zoo dat zoo doorgaan mag, zoo moet Ik ook geen vryster zyn met eeren, Zoo wy de gekken, om haar kleeren, Niet haast voor wyzen door zien gaan.
En de ampten zelf te koop zien staan.
Dat s waar, maar, om een eynd te maken.
Ik kan niet zien, om welke zaken Myn man zoo wyz juist hoeft te zyn?
Hoe niet juffrouw?
Daar jy zoo fyn in alles bend, dat geeft me wonder.
Daar s voor het huwlyk niets gezonder Nog noodiger, als wyz te zyn.
Dat ziet gy wel, aan uw Kapteyn Die u met zyn geleerde brieven Zoo wonderlyk weet te believen.
Die u zoo lang bemind heeft, en die 'k nog voor uw galant erken.
Men zegt, dat hy de pryz kan halen, In de latynse, en griekse talen, Dat hy frans spreekt, en Itaaljaans, En zig ook doet verstaan in t spaans, dat hy uit de geleerdste boeken Het pit der wysheit weet te zoeken.
Ja, ik en weet niet, wat al meer Men hem niet na geeft t'zyner eer.
Hy is een wonder dezer dagen.
Die karel zal my noit behagen.
Ja 'k ben 'er schuw van Lidewy.
Ik ook juffrouw, zoo wel als jy.
Nogtans, hoe waard hy is te schouwen Raad ik u, om hem aan te houwen, tot dat j'een beter krygt.
Maar heeft Uw Voogd zoo stuurs, als onbeleeft, die yder afzet, nu behagen In hem gehad?
LEO NORE.
Wat meug je vragen, hy geeft hem ommers na, dat hy Geen agt slaat op zyn Companjy, Om dat hy zig aan dat studeeren Te sterk geneygt is te appliseeren.
Wel hy schat ze op eene pryz.
De Raadsheers zoon is hem te wyz' om een goed magistraat te wezen.
Digitized by google 14 devrogt gek tegens dank, de hopman heeft te veel gelezen, Om als zoldaat te zyn geeert, zoo dat hy geen van bey begeert.
Wat dunkt u, weet hy zyne zaken Niet wonderlyk wel goed te maken LEONORE.
Uw meening valt my zwaar te raan.
LIDEWI.
Ik zal ze u klaarder doen verstaan.
Zeg my eens, buyten alle schromen, hoe hy t verzoek heeft aangenomen, dat hem onlangs gedaan is van De Moeder van dien Edelman, Wiens Landeryen aller wegen Hier ontrent ryswyk zyn gelegen?
'k heb, dat ik weet, dien jongen heer Hier noyt gezien, maar dikwils zeer Voordeelig van hem hooren spreken.
My is ook anders noyt gebleken.
Dog ik ken hem zo min als gy.
En egter meen ik zyn party Te trekken met al myn vermogen En hem te helpen in zyn pogen, al was 't maar om zyn moeders wil.
Dog alles in 't geheim, en stil.
Zy staat voor een der braafste vrouwen Te boek, die zig ten hove onthouwen, en de ommegang van deze soert Van menschen my siet meest bekoort.
'k verklaar u daarom by myn leven, dat ik 't myn Voogt noyt zou vergeven Zoo hy dien Heer met stiet voor 't hooft.
Wel zoo.
En hy nogtans gelooft, Dat hy daar toe heeft groote reden.
Hoe blyspel.
Hoe, haar ten huwlyk te besteden!
Zeyt hy, aan Een, die niets, en weet, als hoe men na de mode kleed, die Elk een wel zou goed doen willen, En dus niet zou dan gelt verspillen.
Die Edelmoedig, en beleeft zyn miltheyt strax te kennen geeft.
Die man zou, voor haar, te eerlyk wezen, men kan het uit zyn oogen lezen, Schoon hy voor een goed hovling gaat, dat hy dat ambagt niet verstaat.
Want Kommer, na ik t heb begrepen, Wou elk wel in zyn meening slępen, en zou graag zien, dat al het land Met hem geraakte in een verstand.
Hoe vat ik dat?
wat zou 't dan wezen, als hy de werrelt kon belezen Naar hem te luysteren gestaag.
Wat het dan zyn zou?
Wel de plaag Kunt gy niet zien dan wat zyn aard is?
En dat zyn doen verwondrens waard is.
Verwondrens waard!
in wat geval?
Dat hy u noyt uithuwen zal.
Wel hoe juffrouw, dunkt u dat wonder?
Gy zyt jong, schoon, en ryk, en onder al dat geluk, een eenig kind, en hy uw Voogd, die niemand vind Bequaam, om met uw jeugd te paren, Voor wien zou hv u anders sparen Als voor hem zelf, die yder een Hier loopen doet een blauwe scheen.
Agt gy dat niet verwondrens waardig?
Is dat niet wonderlyk, en aardig Het ambagt van een voogt gespeelt?
Digitized by google 15 devrogt gek tegens dank.
'k hoop niet, dat hy zig dat verbeeld Want dat ik wist, dat hy gedagten Had, om na zulk bedrog te tragten, zoo was 'er niets op aard zoo koen Dat ik niet wagen zou te doen, Om my van zyne dwing'landyen, 't mogt gaan.
Zoo 't wilde, te bevryen.
ik zie zyn verklikker daar.
Wagt u van iets te reppen maar, daar dese Buffelskop ontrent.
Lubbert, leonore, lidewy.
En, die den draf, als ik ewent is Moet altyt draven... hey!
dat s goed joffrouw, dat ik jou hier ontmoet.
Wilt nou vry lustig vrolyk wezen.
Jou smart zal nou haest zyn genezen.
En waar om dat?
Wel om dat Jy vrolyk zyn moet, dat je 't vat.
Want jy zult nou niet, als voor dezen Gaan treuren, maar de Bruid haast wezen.
Dus valt voor jou, en lidewy de koe hier op haar regter zy.
't zal met den eersten al geschieden, dat elk jou veel goed lok zal bieden.
Geeft jou dat niet een groot plaisier, LEONORE.
Wel liefde, hoe heb ik 't hier?
Uwe ondernemingen beloven.
Slegte uitkomst, zoo k dit moet gelooven.
Wat reutelt hy.
Wie zeyt u, dat Myn juffrou trouwen zal, jan gat?
Wel dat zeg ik, en t zel ook waar zyn, en, eer jy t denkt, zal t houlyk klaar zyn.
't most altyt juyst niet zyn spit of.
Spit an, ook eens, of t waar te grof.
Je hoeft het ook niet te verzwygen Want zie, de Heer, dien zy zal krygen Die het het my daar zelf ezeyt.
Wel nu, en vorder?
't regt bescheyt!
Wel dat het waar is.
Geen bedriegen.
Neen, ik en zal 'er niet om liegen.
En met wien zou het wezen dan?
Met wien Juffrou.
met ien man.
Dat s te gelooven.
Maar wyl jy 'er van weet, zeg eens hoe hiet myn vryer?
wagt eens... hoe hiet hy nou?
Hy zel je zoo wel lyken jou.
Een braaf jong heer, naar alle blyken.
LUBBERT Wat mag zy hier al rederyken?
Een braaf jong heer lykt die na haar meysje pas van twintig jaar.
't is schand om van te praten, men zou 'er 't houwelyk om haten.
Is 't ook een man van kwaliteyt?
Van kaleteyt!
Wel schoon bescheyt.
Daar wil fortuin haar voor bewaren.
Digitized by Google M. 17 devrogt gek tegens dank.
Met zulke dient ze niet te paren.
Dat volk loopt al te veul na stad En is te dik op 't hazepad.
En over zulke, en andre zaken Ziet men die luy meer zorgen maken Als over 't geen haar vroutjes raakt Versta je 't?
dus dient dat gestaakt.
Zal 't met een Finansier ook wezen?
Een fienansier dan zou ik vreezen versta jy luy?
Van daag Mevrou... en morgen ligt'lyk niet en bruy.
Hoe of het hier zal dagen, dat deze gek ons zoo laat vragen.
Wel zoet.
Eet me niet op, wat schand!
Ik ben geen Haarlemse Courant In all' geval, waar uit je lezen Kunt, wat 'er al geschied moet wezen.
Ik ben geen post, die alle daag Brengt nieuwe tingjes uit den Haag.
Leg ons het hooft niet meer te breken, indien ge niet regt uit wil spreken, zoo houd den bek met al die praat.
Zeg op het nieuws.
Is 't goed of quaad?
LUDBERT.
Kom an, ik zel t je dan slegs zeggen.
't is al zoo gauw niet uit te leggen.
Maar ginder komt ons heerschap aan, die zal t je zelf best doen verstaan.
Kommer, Leonoor, lidewy, lubbert.
Wel Leonoortje, sta... waar ga je?
Kom hier eens kind, ik zogt vast na je.
K hebje iets te zeggen, dus is t goed Dat ik jou hier zoo juyst ontmoet.
Begin je nog niet te verlangen Om uw vertrek te zien behangen?
Kan ik iets tot men heer zyn dienst.
Ik heb daar op 't onvoorzienst Zoo wat qua tydingen gekregen Leenoortje, die my u wel wegen Doen nemen hebben een besluyt 't Welk, drayende op uw voordeel uit U buyten twyfel zal behagen.
Want niemand zal het zig beklagen Goed nieuws te hooren.
Als 't myn heer Belieft.
Goed nieuws doet zelde zeer.
'k ben in verlangen dat te hooren.
'k loof 't wel.
Het zal u wis bekooren.
Gy word ten huwelyk verzogt.
Had je t wel gedogt?
Ten huwlyk!
ja, dat 's 't oude praatje.
Daar is zoo lang al an dat draatje Vergeefs getrokken, dat men my Daar nog bedroeft me maakt, nog bly.
Dat is geen niews meer voor myn ooren, ik trouw niet, schoon ik wierd verkooren.
Ia maar juffrouw stel u te vreen.
't zal beter gaan nu, als voorheen.
Ik kan het aan sinjeur wel merken, Dat hy het nu tragt uit te werken.
'k zie wel, zoo gy wilt zyn vereent, dat hy het nu van harten meend.
Daar sta 'k u vast voor by myn leven.
Dat ik myn woord u nu zal geven, Zoo voor het eerst, als voor het lest.
Jy liefde, jy weet het best Wat zorg ik al myn leve dagen Voor haare opvoeding heb gedragen.
Ia dat is waar, sinjeur leonore.
Deze eer Houd my aan u verpligt men heer.
KOMMER, 'k heb steeds, zoo nu, als van te voren, sins zy hare ouders heeft verloren, en nu, en dan wat wierd gevryd, myn best gedaan, om op zyn tyd haar aan een braaf man uit te trouwen.
En zoo myn oog op haar gehouwen, dat zy dat nimmer nu zal doen beneden myn en haar fatzoen.
Ze zyn u ook gelukt, die zaken.
Dus, om het werk eerst te volmaken, Resteert er niets, na myn onthoud, als haar maar wel te zien getiout.
Je hebt gelyk Sinjeur, geprezen Moet daar in uw voornemen wezen.
Om 't werk te kroonen met fatsoen Is niet, als een goed end van doen.
Een braaf portuur zal t werk volmaken.
'k gis dat ik met deze zaken Te lang gewagt heb na haar zin.
Haar hooft hangt vry wat na de min.
Ze doet gedurig niet als kyven Dat zy moet zoo alleenig blyven.
Wie ik myn heer?
Digitized by google. l. bly iidewi.
Ja, dat is waar We zyn er quaad om bey te gaar.
Dus zoo je 't niet wat kort wilt maken, we zullen heel aan 't preutlen raken.
Wel word je zot, wat s dat voor praat.
Ze word er rood af.
Nu 't misstaat Je niet, joffrouw, word al eens moclyk, die schaamt maakt jou wel eens zoo goelyk.
Maar juffer, hoor in ernst gepaaat, trouw jy maar, nu t Sinjeur verstaat.
Want dat lang wagten, niets is klaarder, valt eerelyke dogters zwaarder, als t andre doet, geloof dat vry.
Dat kon wel waar zyn lidewy.
Maar zy heeft, na 't my komt te voren.
Met wagten nog niet veel verloren.
Geen wonder, 't gelt voor haar gegaart Is in uw handen wel bewaard.
Zoo doet het.
Zy hoeft niets te schromen.
Ik heb van daag besluyt genomen Haar uit te trouwen, en voortaan Alle uytstel, daar in, af te slaan.
Want my is, sedert weinig weken, In t end van goeder hand gebleken.
Dat 'er een Aanslag op haar eer Gemaakt word.
Wat op my myn heer?
Op u, ja, en op haar.
Wat zaken!
Men zoekt u allebey te schaken.
B1v, p. 22 devrogt g'ek tegens dank.
ons te schaken KOMMER.
Ja, maat 'k zel 't.
Sinjeur belet tog dat gewelt.
Men kan zig niet te haastig spoeden Om de eer der dogters te behoeden.
Zoo vat ik 't ook, dus komen wy Hier over een in Lidewy.
Maar is 't al zoo te doen, dat schaken?
Gy zyt een man, die al uw zaken Met overleg doet, en verstand.
Daarom zal ik het hier op 't land Met haar perzoon niet langer wagen.
Men mogt haar kuisheit stil belagen.
Je weet niet, wat de list kan doen.
Dus, om beneden haar fatsoen, Haar niet in Egt te zien verbonden, Heb ik op heden goed gevonden, op morgen, eer het ons berouw, Haar zelf te nemen tot myn Vrouw.
Ten welken einde ik alle zaken reeds heb beginnen klaar te maken.
Hoe zonder my, myn Heer, daar in te kennen?
Daar hebt gy t begin Van myn voorspelling al.
Hoe zeg je?
Spreek maar regt uit, wat overlegje, LEONORE.
Gy hebt dan, zegt gy, een besluyt Genomen?
Ja, om u de Bruyd te maken op den dag van morgen.
Om my te ontlasten van veel zorgen En uw Vervolgers, boven dien, Van alle hoop berooft te zien.
Zoo hy dat zoo denkt vast te maken Was t best, dat we ons maat lieten schaken.
XOMMER.
Wel nu, wat scheelt 'er aan?
Ik word zoo flauw, help.
Lidewy.
Juffrouw wilt zo niet sterven, zoo ik iets van je mag verwerven.
Myn lieve juffrouw... och ik val... ze is gantslyk van haar zelven al.
Sinjeur, ik ben vol vreezen, dat dit haar niet gezond zal wezen.
ROMMER.
De ontsteltenis, 't zy waar van daan Die komt haar wel vry schielyk aan.
Dat komt my niet vremd te voren, zy kan haar zoo verstoren, Door t staag opkroppen van haar leed, om de aanslag tegens haar gesmeed, dat zy, zoo dra ze er af hoort spreken, in onmagt valt gelyk bezweken.
En 't is al zulk een wonder niet.
Want ik geloof, was t my geschiet, Dat ik het aanstonts zou besterven.
En dat ik dan uw goed zou erven.
Ja, ja, dat is my wel bewust.
Breng jy haar binnen, wat te rust.
Ogle Digitized by» di 23 24 de volkt g'ek tegens dank.
Die flauwte zal wel haast verdwynen.
Ik zal, tot stilling van haar pynen, gaan order stellen vast op t geen haar maakt zoo mislyk, en te onvreen.
Maar zoo men haar te veel wil kwellen, zal ik een Contra order stellen Van onze kant, vat je t Sinjeur.
Ja, kom, ga jy maar met haar deur.
Kommer, Lubbert.
Kom hier eens Lubbert, ik kan merken Aan al uw woorden, en uw werken Dat jy een man bent van verstand Die alles vlytig neemt ter hand.
Heer, ik, en myn verstand daar neven, daar keunje, na je zin, me leven.
Zeg my in ernst eens, als een man, wat gy hebt voor gedagten van De ontsteltenis, die gy daar even In Leonoor zaagt LUBBERT.
By men leven Sinjeur, die quam me wonder voor.
Ik denk, dat juffer Leonoor die qualykheit maar heeft gekregen Om dat ze was met jou verlegen.
Jy woud haar trouwen, zey je, en dat wierp haar zoo schierlyk in de mat.
Want ik gis, dat ze jou zoo lief het Gelyk de winkelier den dief het.
Zy wil wel trouwen.
Zeper.
Maar zy valt van haar zelf, zoo dra ze hoort, dat jy 'er op wilt stygen.
En nu zal zy geen ander krygen LUBBERT.
Bezweren wy dat met gien eed.
Want dat kan missen.
Maar ik weet Geen nader weg u voor te houwen, Dan alles, van haar te mistrouwen.
Al wat je ziet, denkt, dat het strek Om jou te houden voor de gek.
Want datze zamen haar beraajen Om jou eersdaags een tour te drajen Dat weet ik zeker... dus wil jy geraan m' zyn, zoo laten wy Op alles, wat 'er word bedreven, schreyt letten, en naauw agt staag geven.
Maar ben jy daar verzekert van?
Verzekert!
ja vry meer goe man Als ik verzekeriag weet te geven, wie dat men vaar was by zyn leven.
Hoe ik weet die gelegentheyt.
Heb ik jou niet al lang ezeyt, Dat jouwen hovenier alle avent, Als hy den bloemhof heeft gehavent, gints 't elzebosje stil uitgaat Tot heel an 't ende van de straat.
Wat heyt die hovenier voor zaken Daar tog zoo druk staag klaar te maken?
Maar weet je wat?
wanneer hy daar dan komt, vind hy er ordinaar Een man te paard, die hem moet spreken.
De droes mag t raan, wat zy besteken.
En dat alle avond die weg heen?
Ia zeg ik.
't is geen uur geleen.
Dat zy mekaar daar nog ontfongen.
De hovenier, en hy die gongen Wat wand'len zamen hier en daar.
Zy hadden 't heel drok met mekaar Met lagchen, praten, en ralleeren, tot dat ze, na lang bezonneeren, Weer scheyden gants vernoegt van een.
Den ruyter reed zyn best gins heen De laan uyt, langs de niewe boomen, Waar door hy was voor t bos gekomen.
En onze syne hovenier Quam door zyn eyge weg weer hier ter sluik den boogert in gestreken.
En meen jy nog, get selleweken!
Dat daar niets agter steekt men heer?
Ia Lubbert, buiten twyfel meet Als ik 'er immer van vermoede.
Hoor, niet en bruy, wees op je hoede.
Al wat ik weet, zeg ik jou, maar je weet het nog niet allegaar.
Die meyd, die ginder woond in 't zwaantje, 'k en jy ze niet.
Ze hiet ariaantie Die zey me, een dag drie vier geleen, Zoo, als wy stonden wat by een, dat aan haar huis wel drie vier heeren Gekomen waren te lozeeren.
En dat uw hovenier, die fiel Heel goeje kennis met hun hiel.
Dat zy staag by mekanderen aten En dronken, en niet anders praten, wanneer de wyn hun kreeg by 't oor, als van jou, en van Leonoor.
Den een die zey.
Zel t nou haast lukken Dat wy ze uit Kommers klauwen rukken?
Die haar gants tegen pligt, en eer Gevangen houd, en de ander weer Ik moet eens nader onderzoeken, of ik dien Ouwe niet kan doeken En meer al, dat ik zelf niet weet, Want jy moet weten, ik vergeet Heel ligt, maar wyl 't zyn uwe zaken, kan jy 'er nou jou werk af maken.
Wel nu de Schilder, waar meent gy dat die op loert, op Lidewy?
Daar ze al te maal, denk ik, op loeren, 't is nog geen tyd om dat te roeren.
Want wyl ze samen eve ontdieft, tog op Lenoortje zyn verlieft, En elk zyn best doet even schrander agt ik den Een, zoo goed als d'ander.
Gy hebt gelyk, wy moeten t zaam, eer dat men verder iets beraam, de zaak wat nauwer ondertasten, want ik ben bang, zoo ze ons verasten.
Nauw ondertasten saldremast!
Wel alsje 't nou hebt ondertast, wat zal 't dan wezen? kommer.
Dan zal ik hun het gat uit jagen En houden geen van bey.
Wel stier hun zonder onderzoek van hier.
Waar toe dat noodloos onderzoeken zy zeggen zelf, dat zy jou doeken.
Ik woon hier zoet by jou alleen, En hier in huis zyn voor ons tween twee Meysjes net, jy vryd vast de Eene, en wilt met de andre my vereenen.
Dat ik ook toesta, om dat jy 't Zoo goed vind, wat verzuim je tyd?
Hier buiten staat ons niets te vreezen.
27 28 de vocht g'ek tegens dank.
Ook kennen, we, om secuur te wezen, Jan alleman hier sluyten uyt, zoo hindert niement ons besluyt.
Wy zellen stil, en zonder kyven Alleen hier met ons viertjes blyven.
Jy met Lenoortje naast jou zy, en ik met Juffrouw Lidewy.
Wat zel 'er tussen ons een pret zyn, wanneer we samen eens te bed zyn.
Gants suikremellementen Baas We zellen als de vis an t aas, door t zoet van hare min gevangen Aan hare bekjes blyven hangen.
We zellen leven zoo gerust Als lammeren, en wel bewust Zyn, dat geen mens, om geene zaken, Hier binnen ons jaalours zal maken Een plaag, waar van, in desen tyd, Geen Kristemens meer is bevryt.