floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Sal hy daer nou blyven eten, en laten mijn allenich in huys sitte?
Eerst sou hy ’t huys komen, en nou laet hy’t halen, wat voor manieren sijn ditte?
Sie daer is de Kollacy met de wijn, zie toe dat jet sop niet komt te plengen.
seght toch dat Vader dan voort ’t huys komt.
Wy zellen hem wel met onse Lantaren t’huys brengen.
Ick denck wel neen.
Wy sellen onse Kat wel sturen.
Ha, ha, ’tis belachens waerdigh.
Nou kennewe onse holle darmen ter degen voen, wat dunckje is’t niet aerdigh?
Hoe statigh kon ick’et seggen, niet waer Konfrater?
en hoe bedaert.
Ja, ick moetje byget prijsen, je hebt het wel en geestigh geklaert.
Soet, daer komt de Patroon weer, hoort hy de knecht eens over den hekel halen.
Dien armen bloed, zal’t door ons pracktijck met slagen op de rugh moeten betalen.
Verstekenwe ons weer wat, Wy sullen onse Kollacy dan wel op smullen daer na.
Freeck, en Iilles.
Sie je wel jou guyt, Is’t nu niet wel gemaeckt?
je bent oorsaeck van al dese scha, Had ick jou raed niet gedaen ick en waer tot dit ongeluck niet ghekomen.
Maer ick zeltje weer uyt-kornen, je selt’er weer vanden Duyvel voor dromen, Door jou versoeck is dese Dievery geschiet, daerom je zelt me ’t geld weer geven, Of ick zeltje met dat harde hout saghen laten verdienen, en valtje dat te swaer, zoo machjer voor Weven.
Siet ick wilt weer hebben, of ick selje voor Kommezael in’t Raspuys besteen, jouw rechten schijt Schoe, Iilles.
Ey zeker Baes, je behoeftme daer geen plaets te bestellen, want ick hebben geen appetijt,, toe, Want se schaffeme daer wat te slecht, jaeght die haestige buy ras over, En denckt datje een part van een Schip quyt geraeckt bent, door d’een of d’ander Rover: Want als ’t naeuwde most je Dochter het helpen verdienen, met spinnen of nayen.
Freeck, Houje beck van men Dochter, je seltme met die malle praetjes niet payen.
Daer komtse, kijck hoe soet kijckse noch, ofze stroop ghelickt had, ze slach Diewertje se heefter geen wesen,, of.
Angeniet, Freeck, Iillis.
Wel Vader, komje so dra weer?
is nou je meeste sorgh en vreesen,, of?
Je waert sobangh dat het gauwdieven waren, die de Juwelen quamen halen, Maer ick sagh wel beter.
Nou sel ick het met hout te raspen niet hoeven te betalen.
Ick wist wel Meester datze ze had, maer ’t wasser door blytschap uyt het hooft gheslagen.
Hoe, ich hebse niet, ey Vader je hebtse ommers tegens de andere gheruylt, hoe machjeme soo plaghen.
O dit stinckt dit sel weer op de eerste Sententie uytlopen, Ick vrees, ick vrees dat ick’t met Raspenburgh noch sel moeten bekopen.
Hoe is’t Angeniet, scheerje de geck metme?
Ick weet niet hoe ick met je hebben sal, Weet je dat het geen guyten geweest sijn, so toontse, maer staet niet als geck of mal.
Gut Jilles hoe kan hem Vader oock houwen, je hebt hier ommers door de Knechts laten weten, Als dat de Man de Juwelen weer had, en datje daer van avond sout blyven eten: Haer Meester hadje genoot, maer je wouter niet te gast zijn Of de Knechts mosten de Kollacy halen, met een kan van de beste Wijn: Want jy haer Meesters wijn geproeft had, en doe wouje hebben dat hy de onse oock sou proeven.
Och hebjer de Kollacy ghegeven?
Welja’k Vader, hoe komje jouw daerom soo te bedroeven?
Bedroeven?
och ick ben al dat goet quyt, jouw vuyle pry wat hebje gaen beginnen, Die kostelijcke Juwelen quyt, die leckere spijs quyt, ick mis men sinnen.
Op sulck een lossigheyt zou ick ’t so wech geven, sonder te weten aen wien ick’t ghegeven hadt.
Ick heb heur namen ghevraeght, d’een heten Haelna, en d’ander Almijn.
Je bent een Nufkous in je gat Dat zijn gepracktiseerde Gauwdiefs namen, konje dat niet mercken, Ick zou heur Haelna en Almijn gespeult hebben, had ic hier geweest bij de wercken.
Ja Haelna en Almijn, men dunckt se hebben hier genoech wesen halen, Ick wed sy souwen men heele Meesters Kas wel almijnen, en noch na meer talen: Nou jy hebt je gat wel geschraept met een Mossel-schulp, Ja wel Angeniet, Datje een deventer koeck waert, ick atje op, schoon ’t je Vader me niet eens en hiet.
Swijght stil, en houtje beck toe, ick mach’er niet meer of horen praten, Jy wilt al mee wat moys hebben?
je bent waert dat ickje moet haten: Ze sellen jou ’t hemdt noch wel vanje poort halen, wegh, ick machje niet sien onder men oogen.
Jilles je kent dan’t briefje stucken scheuren.
Of ick geck was, ’t is jou eyghen schult datje bent bedrogen.
Angeniet binnen.
Hoe stellenwe dit nou?
ick ben niet gewent so te leven, ick moet maecken dat ’er wat te eten,, is.
Jilles.
Sorgh niet, ick weet’er je een party te wijsen, die kost ghenoegh hebben meenje dat het my vergeten,, is: O ho!
daer sijn so veel van die Jan smul huysen hier binnen Amsterdam, Daer men om kleyn gelt ken ghetracteert worden, al wast dat men noch so laet in de nacht quam: Freeck.
Neen Jilles dat Volck is men te morsig in’t koken, gaet koopt een hoentje en brenght dat by de Kock, Daer is een Ducaet, seght teghen Jan inde Brary als ’t ghebraen is dat hy ’thuys sent, hoe hebjet daer so drock Met je handen aen ’t hooft?
Maer hoe zegje daer, segje niet dat ick een jongh Hoen kopen gaen,, sal?
En daer me na de Brary by de Braer lopen, en seggen de Braer dat de Brary ’thoen Braen,, sal?
En dat de Braer, als de Brary ’t ongebraen Hoen ghebraden heeft, dat dan t’ huys zal senden?
Wat seghje, weetje wel watje praet?
Ick sou meenen datje geck waert, dat ickje niet en kenden: Je sult Jan seggen dat hy ’t Hoen gebraden ’t Huys sent, mij dunckt de ghelede scha jou al uyt’t Hooft,, is; Gaet en komt voort weer: Iilles.
Geen sorgh, ick sal wel komen als’er wat t’eten is, soo men t’verstant niet berooft,, is.
Die knecht heeft er nu sijn eygen playsier mee, dan laet hem syn hart wat op halen, ’t Is al dat hy’er van hebben sal, nou sa, wy nu niet langer te dralen, Wy hebben onse wacht so wel uyt gestaen, voegenwe ons nu an de back, Piet.
So dat woord komt met men krijtende ghedarmt over een, sa latenwe ons met gemack, Hier neer setten, met de kollacy tusschen ons beyden, en tyen so an ’t schranssen.
Wat so, dese Tafel sal niet licht om vallen, nu ons selleven ghetracteert als groote Hanssen.
Piet, Ares.
Daer heb ick geweest, ick ken geen hoen krijgen, noch die smerige Kock wil niet braen, nou’t soo laet,, is.
Ick zie wel ’t sel geen smuldagh wesen.
Avous, ’t gelt de geen, die in’t kollegy mijn beste Maet,, is.
Daer danck ickje voor, de Juffrouw dee wel datse vande beste gaf, ze selder even veel voor krijghen.
Zoet, hoor ick daer in’t doncker geen volck praten, ick moet dichter by komen luysteren en swijgen: Piet.
Daer, proeft de Wijn oock eens.
Avous, ’t geltje weer, daer Pieter veeght dat kint sen naers.
Iilles neemt de Roemer met behendigheyt Drinckt die haestigh uyt, en langtse Piet.
Hoe is’t macker?
men dunckt je hebtse al geveegt, geckje met me, of meenje al waers?
Waerom geefje men de lege roemer Ares dat ’s aerdigh, ick hebse ommers vol gheschoncken, Piet.
Dat dient men niet, kom geef my de kan, a Vostre Santee; ick nu oock eens ghedroncken.
Iilles in ’t overlangen, neemt de Roemer weer, drinckt hem uyt, en langtse Ares.
Grammersi Monsieur, wel hoe, je seght dat ick je de leghe roemer gaf, maer je dobbelt niet mis, Mijn dunckt je speult leer om leer: Piet.
ick doe seker niet, maer wat drommel of dat te seggen is, Daer voel ick een vreemde handt in de Schotel, keer de Lantaren en maeckt licht, So sienewe desen Gast dan ter degen eens in het ghesicht.
O schelm ben jy ’t die ons so stil in ’t doncker heeft bedrogen!
Och Vrienden bedaerje ick quam byje te gast, want seker, sonder logen Ick meenden datje open Hof hielt voor elck een, ghelijck de grote Keuninghen doen.
Wat jy gedocht hebt dat sel jou niet verschonen, sa sa, je selter voor bloen Daerom bereytje datelick ter dood, want je raeckt’er nou voor seker om kout, Je leven hanght nu an een zy draetje, je bent rechtevoort hondert Jaer oudt, Kom haestigh, doetje gebet, Jou schelm, sel jy ons so affronteren, Iilles.
Ken ick je dan niet bekoren.
kon ick me nou in een Aexter transformeren, So sou ick’et wel onthuppelen, maer beloofjeme niet te verrassen, voor men Ghebet ghedaen,, is, Piet.
Ja, dat beloof ick je Illes.
so wil ick noyt bidden, want dat duncktme ’t best by my te verstaen,, is.
O jou Fiel, Scheerje ons noch toe?
kom langt het ons al te mael weer dat je hebt genomen.
Iilles eenigh eten onder zyn hoet ghesteken hebbende, langht het.
Sie daer hebje by proviesy dat weer, maer gheliefje morgen eens weer te komen, Soo sel ick je ’t ander langen dat ick op heb, want ick heb nu nog geen groten kack Ares.
Dat fret selver, Jou bogger, kom, kom, hey sa wacker schut uyt de Sack En betaelt ’t geen je verteert hebt.
hoe, dat ’s vaets, moet hier noch gelt wesen Piet.
Ja, voor elck een Ducaet.
hebje dat so dra gherekent, je kunt het niet minder tuygen, sou ’k vreesen: Maer seker vrienden, is ’er niet tegen te dingen, ick heb’er werentig maer een byme, Piet.
Kom langht ons die datelijck, sonder veel te praten, of langh te staen lijme, Want wat meenje wel jou stinckert, dat je hier by kleyne Hanssen hebt te Gast gheweest!
Je hebt by de grootste Heeren van ’t Jaer gegeten, de Bachus Priesters achten ons ’t meest: ’t Is de Graef van October, en de Prins van September, siet’er ons vry op aen Daerom staet vry met de blote kop, so langh als wy hier noch voor u staen.
Ja, Ja, ick hoor wel ’t is geen kleyntje met Jou, maer men Baes is mee een vanje kollestanten, Je mocht het hem wel laten weten dat jy hier bent, toch, hy is oock een van die Bachus kolanten, Ares.
Hey al praets ghenoch Vent, laetme de Ducaet eens sien Komfrater, hoe dit is geen Ducaet.
Niet, ’t is al want ick sou’er men Baes een Hoentje voor ghehaelt hebben maer het was te laet, Ares.
Neen, daer ken ick hem niet voor ansien, want hy is me te Sober Piet.
Ja, Ja, ’t is een ducaet.
wel wis, daer heb Jy ghelijck in, Graef van October.
Ick seg dat het maer een France kroon is.
wat je lieght het, of meenje dat ick blint,, ben, Ares.
Wat, heetjet men liegen?
Sa, Regarde voes, nu salje sien door den Deghen hoe ick gesint,, ben, Iilles.
Ey beste Wijn Maenden, wat je doet, kort toch om mijn Ducaet, men kaer de Wijngert niet, Want waer kregen we so een paer are Maenden weer, ey staeckt dat verdriet!
Neen, neen, hy heeft men uyt gedaeght, hy mach hem nou sien te verweren, Ares.
Sa, allon, volgme, ick salje dat snappen door ’t punt van men Rapier verleren:<br> Sy maecken een loose questie om met de Ducaet wegh te raecken        en lopen Binnen.
Ja wel blyvense allebey doodt, so sal de Wijn een hopen op,, slaen; ’t Is best dat ick ’t men Meester laet weten, lustigh Jilles klop,, aen, Hey meester, Baes, her uyt her uyt, hier is lustich wat te verhacksticken, Freeck.
Wel Jilles hoe raasje so?
wat schortje?
wel wat isser nou weer te quicken?
Je raest of je uyt gelaten waert, wat seyt Jan sal ’t Hoentje haest gaer,, zijn?
Ick weet van geen hoentje, Jan zey ’t was te laet om te braen, jou Ducaet is al een aer,, zijn, Ick hebse verteert en versmult, by de grootste Heeren van het hele Jaer, By de Graef van October en de Prins van September, zeker Meester ’t is waer, Wat duncktje, heb ick daer so qualick geweest?
maer ’t slimste datter van quaet,, is, Is datse nu doende bennen om malkaer doodt te steken: wat dunckje dat de beste raet,, is, Om dat te beletten?
want raeckense inde pan, soo salje de kleur van je Neus niet houwen, En wiljeme niet gheloven, soo gaet met me daer sel jet sien, je moet jou oogen vertrouwen, Want ginder sulje de Schotels, Kannen en al ’t overschot noch vinden staen, Ang.
Wat praetje al Jilles.
ick ken anders niet segghen.
Wel, daer moet ick datelick eens gaen Iilles.
Sie, daer sie jet.
hoe, dit goet is men eyghen, sie ick anders wel uyt men oogen Dit selle voorseker de guyten geweest sijn, die men Dochter so hebben bedrogen, Maer wien hoort dit Lantarentje toe?
dat weet ick niet, ick hebt’er niet gebrocht, Dat sel licht heur wesen, want met de questy hebbense daer niet om gedocht, Dat heeft maer gheveynsde questy gheweest, voorseker sellense ’t Lantarentje wel weer halen, Daerom laet al ’t goet so staen, ick zweer wy sullen haer dat betalen.
dit is al te mael het selfde goet dat ick heur gaf, Iilles.
Ja wel Meester, wilje wat veel praets tegen heur maken, so hacken se ons tot kaf, Gut se hebben sulcke slagh zwaerden op ’t lijf.
geen nood, daer is int minst geen vreesen, Angeniet, ga jy met de kaers an een sy, maer als je gherucht hoort so past weer hier te wesen, Hoor Jilles als sy komen, selle we met behendicheyt heur degens sien te krijghen en dan lustigh rinckincken Iilles.
Ick salje wel by staen Meester, maer soo we te kort schieten schijt ick inde vincken, Freeck.
Houtje stil let op je stuck daer komense, als ick fluit, so moetje toe schieten.
Beget kammeraet, souwen we onse slonsje soo quyt wesen, dat soume verdrieten, Neen hier staet het noch, en voort al ’t ressje, soo goet en quaet als w’er of sijn ghescheyen, Ares.
Hy meenden al waers dat wy gingen vechten neen, wy sullen daer noch wel wat mee beyen, Maer Konfrater laten we onse Schat eens bekijcken, en sien hoe rijck datwe zijn.
Wel kom an.
acker loot, hier zijn wy Koningen deur, want na ick sie, ist altemael fijn.
Freeck en Iilles komen stil van achteren, en nemen haer degens.
Ja fijn is ’t altemael, maer toenjet men Dochter of foptet toen maecktenjet vry wat grof, Iilles.
Hey Meester!
sa lustigh smeeren w’er nou met heur eygen Degens wacker wat of, Piet.
Wat duyvel is dit: wy sijn verraen, sa maet elck rept ter degen sen handen Freeck.
Sta stil, en verweerje niet, of ick doorstootje, en maeckje alle bey te schanden, Voort geeft het datelick altemael weer ’t geen je mijn so schelms hebt ontdragen.
Och Vader, dit is Haelna en Almijn, ontsiet ’er niet, maer geeft ’er de huyt vol slagen, Freeck.
Sulcke guyts haer namen behoortmen op den Dam te stellen onder de Griecxe P. Π   Dit beteykenteen P. in hetGriecx.
Want al die niet beter in’t sin hebben, sullen wel passen onder die andere mee.
Wel Graef van October, en Prins van September, hoe staeje nou en kijckt so desolaet?
Flus was ick in jou handen, en nou benje in onse, maer ’t selje nou meer kosten als een Ducaet, Had je men kaer flus voort doodt gesteecken, so en behoefden jet van ons nou niet te verwachten, Ick docht datje al in Plutoos sael waert, en leefje noch, dat had ick noyt in ghedachten.
Vergeeft het ons, de hongers nood dee ons sulcks bestaen.
ey ghelooft ons, Ja toch, Iilles.
Hoe fijntjes singense nou.
flucx geeft weer al ’t geen je hebt ghestolen met jou bedrogh.
Sie daer zijn de Juweelen, o al te groote Schand voor onse wel beleyde Pracktijck, Ares.
Daer is de Ducaet, de Schotels en de Kan staen daer, foey!
haddenwe genomen de wijck.
Nou schelmen packje voort, Illes hout, je hebt het noch niet al, daer is noch yets vergeten, Kom sa!
Schaf nou oock op uyt een milde Beurs al watje op hebt van men Meesters Eeten.
Siet, het moeter alles wesen.
Je hebt ons nou in je macht, we moeten ’t nou lyen, Ares.
Wy sijn onse Krachten quyt, en daer om moet ons dese schimp en hoon ghedyen.
Wat Jilles laet de Fielen lopen, dat se op hebben meugense houwen Iilles.
Ja wel, ’t is een groote gonst: nou jy nacht gasten vertreckt met je luysen, of ick salder op touwen, En maeckt jy warende Geesten, dat ick of men Meester je niet meeer krijghen inde kluyven, Of ick salje in de plaets van ’t Hoentje aen ’t Spit rijghen, en braenje soo kleyn als een paer Duyven.
Wy willen gewilligh gaen, maer geeft ons toch elck onse Degens weer, Ares.
Och ja Vrienden, ey!
doet toch so veel, wy en begeren dan geen meer.
Dat gheloof ick wel, want hadje die weer, soo souje wel haest de Meester spelen, Iilles.
Ja, hoe wouwense ons dan hebben, neen, neen, praet’er niet of, jou praet komt ons te vervelen.
Wegh, wegh, jou schelmen packje deur, en so je ons weer komt te bedriegen, So sulle we maken dat de beul Jou met een koort in je graf sal wiegen.
Piet en Ares worden Binnen gejaeght.
Freeck, Angeniet.
Illes.
Wat so, daer heb ick een Romeyn stuck uyt gevoert, ’k heb men daer mannelick ghequeten, Wat dunckje Meester, mach ick met recht nou niet een Ajax, een Hercules, en een Alexander heten: Freeck.
Ja, nou benje een Man, nu ’t gedaen is hou daer Dochter neemt de Juwelen beter in 8, Sonder sulcke guyten meer te geloven, maer die noch weer te krijgen had ick noyt ghedacht, Ang.
Je selt sien hoe ick se nou sel bewaren en ick bedanck Vader hooghlick Voor sijn milde gift.
Waer blijft den danck voor de versoecker: kijck hoe soet wel is ’t mooghlick.
Ick bedanckje oock Jilles Janssen, dat je so veel hebt te weegh gebrocht, Iilles.
So wou ick het hebben, nou ick bedanckje oock voor Je briefje daer je men mee hebt bedocht, Freeck.
Kom Dochter gaenwe in huys, we sullen ons van avond met ’t geen der is helpen moeten, Maer morgen sal ick wat Heerlicks laten bereyen, en dat salt dan weer versoeten.
So Meester, daer doejet te wonderlick in men lijf verheugen Bloet kom ick eens after de Bickerasy, ick selder so dapper wat of meugen, Wat profijt hebben die guyts nu met alheur practijcken, want mijns oordeel So isset voor haer niet als een simpele   List sonder Voordeel.
E. LUYDENS.
HET STUDENTE-LEVEN, KLUCHTSPÉL.
DE Staten van Hollandt ende Westvrieslandt doen te weeten.
Also Ons vertoont is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam.
Dat sy Supplianten sedert eenige Jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemaekt en ten Toneele gevoert verscheiden Wercken, soo van Treurspelen, Bleyspelen als Kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in Tael als Spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy Supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder ooghwit om de Nederduytsche Tael en de Dichtkonst voort te setten, soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanigh versoeckende, dat Wy omme redenen voorsz.
de Supplianten geliefden te verlenen Octroy ofte Privilegie, om alle hunne werken reets gemaekt ende noch in ’t licht te brengen, den tydt van vyftien Jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drukken en verkopen, met verbot van alle andere op seeckere hooge peene daar toe by Ons te stellen ende voorts in communi forma.
overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, Souveraine magt ende authoriteyt deselve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mits desen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren de voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygelyken de selve werken naar te drucken, ofte elders naer gedrukt binnen den selve Onse Lande te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde-part voor den Officier die de calange doen sal, een derde-part voor den Armen der Plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derde-part voor den Supplianten.
Alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen Onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te Authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder Onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit, aansien ofte reputatie te geven, ne- maar de Supplianten in cas daar in yets onbehoorlykx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen Onsen Octroye voor de selve Werken sullen willen stellen, daer van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in ’t geheel ende sonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz.
werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de Bibliotheecq van Onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ende ten eynde de Supplianten desen Onsen consente Octroye mogen genieten als naer behooren: Lasten wy ende eenen ygelyken die ’t aengaen mach, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelijk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaen in den Hage onder Onsen groten Zegele hier aen doen hangen den XIX Septembris.
De tegenwoordige REGENTEN van de SCHOUWBURGHxw, hebben het Recht van de bovenstaande Privilegie, voor dit Kluchtspel, vergunt aan ALBERT MAGNUS, Boekverkoper tot Amsterdam.
In Amsterdam den 20.
ERNST, VaderANNA, Moeder } van KAREL.
KAREL, een Student, Zoon van Ernst, en Anna.
HEINTJE, Knecht van Ernst.
GRIET, Meid van Ernst.
JOOST, Knecht van een Neef van Karel.
BOUWE, Hospes van Karel.
HETSTUDENTE-LEVEN.
ANNA, GRIET.
GRiet, zal het lukken?
zulje gaan, of zulje blyven?
Wel ’t is bedroeft, dat men eeuwig met de Meiden moet kyven!
Juffrouw ik kom.
Juffrouw ik kom!
Dat het nou al een kwartier uurs, ja langer noch geduurt.
Een mensch schrikt, datmenze eens om een bootschap stuurt Zulk een gestel hebbenze.
Komje noch niet, zo zal ikje straks haalen!
* GRIET.
Daar speeld de droes mé.
Dat is nou meer als vyftig maalen.
Wilje niet gaan, zo zegt het?
Hoe hebje ’t in ’t zin?
Daar vaart de pokken in.
Ik zie, jy wilt by my niet komen, ik kom strak byJou.
* Schaamje jou niet, dat jy me zo lang laat wachten?
* Griet komt op het Tooneel.
Wat hebje daar mé voor?
kleuter!
wat zyn jou gedachten?
Ik roep ommers Juffrouw ik kom.
Heb jy dat niet gehoord?
Ja Aschgat, ik heb ’t gehoord.
Maar wat baat dat roepen?
jy gaat ondertusschen niet voort.
Ik doe maar een schoone Boezelaar aan, en wou myn Kap wat verzetten.
Zo zyn de Meiden, alsmen ’er om een bootschap zal stuuren, moetenze ’er eerst een half uur paleeren, al zoudenzer de bootschap mé verletten.
Jy Kap zetten!
Kladdeuni!
zoumen niet meenen, dat jy de zindelykste Meid waard, van de heele stad?
Ondertusschen ben jy, gelyk al die pronke pinkjes, een Morskefoe inje hart, en hebt nau een heele tad aanje gat.
Alsmenze by de straat ziet gaan, zou de waereld wel meenen, Dat ’et Puikjes waaren, ondertusschen zynze van ondren beklontert, en de slenters hangen by de beenen.
Jy lui geeft je geld aan Kantjes, Strikken, en zulke voddery, En je hebt nau een Hemd aan ’t lyf.
Maar ik zou lang praaten, eer ik dat verandert kreeg.
Ga na ’t Pakhuis, zegt myn Man, dat ik gereed ben, en zegt ’er by, Dat onze Student van Franiker t’huis is gekomen.
Maar flatter onderwegen niet, komt ras wêer, of jy moogt schroomen.
Juffrouw, ik zal vliegen, en ben zo dadelyk wêer hier TWEDE TOONEEL.
ANNA, KAREL, HEINTJE.
Bloed, Heintje, wy leeven als kleine Koningjes, wy denken om geen studeeren, maar maaken alle dagen goede sier.
ik zie Mama, ik moet van toon veranderen.
Die studie... ANNA.
Zoon, en Hendrik, hoe hebje ’t zo drok met malkandren?
Mama, ik verhaal Heintje, hoe pleizierig dat de studie is, hoe ik myn uuren verdeel.
Hy beklaagt hem, dat hy maar een knecht is.
Want die studie, is zo êel.
WEESRIJMHa!
die studie!
Zo dikmaal als Karel van de studie spreekt, wyst Heintje, de hand aan de mond brengende, hoe men drinkt.
HEINTJE.
Juffrouw ik luister met verwondering, na ’t geen ik vanje Zoon de Student, zoo geleerdelyk hoor zeggen.
’t Is niet te begrypen, zo als hy de edele studie weet uit te leggen.
Ik heb ’er zulken lust toe, ik bender als op verzot.
Ik beklaag my met reden, van het onrechtvaardig lot, Dat myn ouders my ontroofde, toen ik in ’t vyfde School was, om dat ik toen niet mê voort kon studeeren; Ik zou met vreugde my in de studie, daar jou Zoon van gesproken heeft, laaten promoveeren.
ô ’t Is zo vermaaklyk, zo aangenaam, zo schoon... ANNA.
Je spreekter zo smaaklyk van, en hebt ’et nooit bezocht.
Wat smaak moet dan jou Zoon Daar wel ingehad hebben, heb ik ’er zulken lust toe, door het hooren verhaalen?
Ja Heintje, ’t is ongemeen.
Het vermaak van de studie is niet af te maalen.
Ik verheug my, dat ikje zo genegen tot de studie vind.
Jou Papa zal het gaerne hooren, maar weest voorzigtig myn kind, Studeer ook niet al te veel, daar zyn ’er mal geworden, datze der herssentjes te veel werk hebben gegeven.
Neem het niet te hart op myn Zoon.
de edele studie is myn leven.
Met maaten, met maaten.
tegen Karel.
Een pints roemer is een goede maat.
Zeker ik bender in begaan.