floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Waar toe dat daar gelegt, dat sal my verlangen?
Met dit Lokaas, denk ik ouwe Ravens te vangen.
Hier in deese kaamer Raavens!
dat kan niet sijn.
Ja ouwe Raavens, de vrind Schokkebast, en de Heer Crispijn, 'k weet dat sy, op al wat se los sien, verlieven.
Ken jy dese roofvogels niet?
't sijn een paar fijne dieven.
'k weet wel, dat sy by vecle niet beeter staan, maar uit deese kamer te steelen, dat sal soo niet gaan.
Dat denk ik ook, daar is al genoeg uit gestoolen, De Wagt, voor dese Grype janissen, is ons bevoolen, Wy moeten wel op haar handen letten, omtrent deese deur, En bespieden alles, van ter zyde, door een spleet, of een scheur, En voor al, moeten wy de voordeur bewaaken, Dat sy met den Aap, niet ontijdig weg raaken, Indien een van beyde de straat kreeg, met de buit, Soo hadden wy de schuld, en de aanslag was verbruit.
Kreyge wy de Voogels, in onse gespanne netten, het uitkomen, sweer ik, sal ik haar wel beletten, 'k sal hem sijn vleugels wel dekken, met het tou, 't moet al slimmer als gaauw sijn, dat my ontvliegen sou.
Ik derf my op uw voorsorg, betrouwen, Angnietje, uw wakkerheid sal my behouwen Ik heb my aan onse Heer, deesen dag verpligt, hem te doen sien, wat Crispijn in sijn huis verrigt, hy gelooft dat de Flikflouyer sig kwijt, om aan sijn Vrouw wat kunst mee te deelen, Maar t is niet, als om onverdiend loon, vry suypen, en steelen, t is een Orenbaar, waar heeft hy de konst van daan?
Hy weet niet meer van de klanken, als een Woud aap, of een Baviaan, en soo een bedrieger, durft hier de Musicant verbeelden, hy sou ook geen poëet sijn, so hy geen lettren steelden.
Ik hoor gerugt, tot nog gaat het alles voorspoedig en wel 't is de vrind Schokkebast, nou gaat het begin aan van het dievenspel, Verschuyl u neffens my, om sijn doen na te spooren.
Laat ons maar stil sijn, dien beest, mogt ons hooren.
SCHOKKEBAST.
ROBBERT en ANGNIET ter zyde.
Ayn scheepje heeft sijn last, 't is tot aan het dek toe gelaaden, Het barkhour ruikt nat, of het begint al te waaden, 'k heb gesonde spijs, en drank in, en wat het hartje begeerd, onse nieuwe Bevragter heeft seeker honorabel getracteerd.
Mijn vrind Crispijn, heeft sijn last ook bekoomen, En sijn Barkje, tot sinkens toe volgenoomen.
Hoe lief kan hy kouten, met onse Bevragterin?
Als hy haar sijn behoud noemd, en d'oorsaak van sijn gewin.
Seeker, als men een glaasje heeft gedronken, is het soet met een Vrouwmens, soo wat te streelen, en te lonken, ik had me by na by onse Hospita versind.
Maar crispijn gaf my een wenk, en me doet veel om sijn vrind, eevenwel begint my het hart, na een Vrouwmens te jeuken, 'k heb nog na die Dogter, die flus hier was, gesogt tot in de keuken, Maar ik vond 'er dat malsbekje, mijn soetertje niet, 'k wou dat ik 'er sag, of dat me de Soenlust verliet.
Dat raakt jou, by sou nou wel wat wille mallen.
Slaa hem een spijker in sijn heup, de broek sal hem afvallen.
Van haas, en Patrijse, ben ik versadigt, naar wens, nou gebreckt me niet, als een lekker stuk van een soet mens, maar ik geloof, dat ik 'er hier niet aan sal, raaken.
'k moet evenwel, dan wat fortuin sien te maaken, 'k ben ook deugdelijk afgesproken, met den broeder Crispijn, als de maaj vol was, dat ik de Suk ged.
Gelijk moest sijn, tot nog, isser geheel weynig voor verkreegen, En aan een volle beurs, is my nu veel geleegen.
Van de Viaanse teys, sulk een besukt sober retour!
Wat sou ik sijn, had ik nou niet een vroome Broer?
Ik was door mijn ongeluk, ten einde van mijn saaken, Maar crispijn heeft beloofd, een man van me te maaken, hy sal alles voor mijn doen, wat hy kan, 't is een seer goed lievend, en een begeerig man.
Ik volg dan t geen ons de nood komt leeren, En besoeckt of in dit veld, niet wat valt, te merdeeren.
Sie, sie, my dunkt dat mijn oog daar een haas opdoet.
't is een Horlogie van goud, hy is vet, en goet, sulke kleyne vragt, daar hoef ik mijn schouders niet mee te vergen, Mijn soet beesje, ik sel je sonder nekslag, in de broek bergen.
't is of het weesen wil, 't geluk heb ik mêe, Sie daar nog een buyte kansje, van een tam ree!
't heeft een gesond ingewand, dit is sijne kost om te bikken, maak geen gerugt lieve beesjes, je soud me verklikken, 't sou niet goed sijn, kwam 'er een koddebeyer op 't slag, al mêe in de holster, 'k wou dat ik jou al in mijn Logement sag.
Ik staa of ik gek ben, dat is onbeschaamd krabben!
Aan dat wild, sel hy sijn kin, niet beslagen.
Nou mijn makke bloedjes, als 't geseid is, hou je stil, maak om de plaats, nog het hok, geen verschil, nog maar een uur of twee, ik sel je niet langer kwellen, ik sel je wel haast in de vreye lugt herstellen.
'k hoor gerugt, de droes ik word so bang!
Ben ik betrapt, so soek ik na een plaats daar ik my verhang, ik ben verrast, ik durf niet veel beeter hoopen, Krijg ik mijn loon, sal my de beul nog opknoopen.
'k wou dat ik het sag, met de vroome Crispijn daar by, dit huys wierd gelukkig, en verlost van jou dievery.
Het geval is voor my, het geluk wil ons behulpsaam weesen, het is mijn halsvriend Crispijn, ik heb niet te vreesen.
CRISpyn, ADELGONd, SCHOKKEBAST.
ROBBERT en ANGNIET ter zeyde.
Mevrouw, wat sijn wy aan uw heusheid niet verschuld?
Ik had wel eens so veel gedronken, en gegeeten, had ik so digt niet, naast uw Lieve zyd, gesceten, 't is of uw schoon gelaat, mijn teer gemoed ontroerd 'k beken, ik was daar door betooverd, en vervoerd, 'k ben wel voor Spys en Wyn, maar een paar vrouwen Oogen Die hebben op mijn hart, veel kragtiger vermoogen.
De glans van uw gesigt, is niet te wederstaan, Mevrouw, helaas!
ik smelt, ik brand, ik moet vergaan.
Crispijn, gy lijt galant, en hebt wat veel gedronken De Wijn verwekt wel vuur, maar meest onrijpe vonken, men moet omsigtig sijn, mijn man is hier omtrent, wat sou het weesen, wierd ons handel hem bekent.
Dat is mijn waarde vrind, ik ben die vrees te booven, dat hy het selve sag, hy sou het niet gelooven, 'k heb duysend vonden, daar ik hem mee doeken kan. robbert.
Wat dunkje van crispijn?
dat is een eerlik man!
Het sou op 't lest wel eens, u in de konst mislukken.
Ay niet, ag laat ik u, eens in mijn armen drukken.
Wie sag ooit diergelijk een dis, en bed gedrogt?
Hou op, 't is lang genoeg, wees ons gevaar bedogt.
Mijn broeder, hou dog op, of ik bruy na de keuken, Mevrouw, ay roep je Meyd, mijn hart begint te jeuken.
Loop na t vertrek toe bloed, gaa daar en laaf je borst.
Dat is een woord als goud, te droes, k heb al weer dorst.
ADELGONd, CRISpyn.
ROBBERT, en ANGNIET, ter zeyde.
Dat lijkt ook al een Geest, hy toond getrouwe blijken, hy hoeft in Spijs, en Drank, de beste niet te wijken.
Het is mijn oude vrind, ik ben daar aan verpligt.
Mevrouw, ik bid u sluit, ay sluit uw schoon gesigt, ik kan die straalen van uw sonnen, niet verdraagen, gy soud de grooste Vorst, vervoeren, en behaagen, helaas!
Ay nog een kus, voor uw robyne mond.
Dat gaat 'er weer op los, wat onbeschaamder hond!
't is lang genoeg, laat af, 't verveeld 't ontijdig mallen, Van al die bruyery, daar sal nu niet van vallen.
Och was de Baas hier by!
dan sag hy het bedrog.
Ik ben my selve kwijt, mevrouw ik seg het nog.
'k gaa morgen na het Land, 't is tijd, wild nu besluiten, soo hier nu iets ontbreekt, soo kom en spreek my buiten.
Geen slimmer duivels saat, wies immer in de hel!
Terwijl gy 't my gebied, so volg ik uw bevel, Niets is my waardig, als 't voldoen van uw gebooden, maar tot gehoorsaamheid, is my nog iets van nooden.
Wat dog van nooden?
Maar Mevrouw 't is geen fatsoen.
Seg my wat u ontbreekt?
Mevrouw ik derf 't niet doen.
Verberg my niets, wat is 't?
Ik vrees uw te mishaagen.
Ik sweer.
Mevrouw sweer niet.
Gy sult het u beklagen.
Ag my gebreckt... k seg nog, t was beter niet gemeld.
Nou drentel niet, vaar voort.
Een kleyne somme geld, 'k heb hier en daar, nog so wat klieken te betaalen, Mijn Huysheer, sou graag ook, nog wel iets willen haalen, 't fatsoen kost veel, gy weet mijn midd'len sijn gering.
Nu spreekt hy waarheid, daar is geen bekender ding.
Wel vrind Crispijn, gy hebt soo vaak, mijn gunst genooten, 'k heb veel gegeven, dan geleend, en dan verschooten, gy weet het wel, gy sijt nog rijklijk in mijn schuld.
't is waar Mevrouw, 't is waar, ik bid u, neem geduld.
'k sal alles door mijn dienst, weer tragten te vergelden.
Als 't op een snorken gaat, dan sijn de blooste helden, daar is soo veel belooft, maar 't minst is nog voldaan.
'k beken het, waarlijk, 't sal na deese beeter gaan.
Op uw bekentnis, sal ik my nog eens betrouwen, En sien of gy hier na, uw woord sult beter houwen, was 't om wat spijs te doen, of anders sijne Drank, geen mensch bewees met ernst, sijn vrinden grooter dank, 't is voor wat anders dat ik u heb aangenoomen.
Het geen ik nu beloof, dat sweer ik na te koomen.
Sie daar dit beursje, is gevuld met suiver goud, Dat sal het laaste sijn, van 't geen u word betrouwd, 't sal niet veel minder sijn, als kleyne duisend gulden.
't is voor crispijn Contant, en voor de Baas de schulden.
Mevrouw, tot dankbaarheid dat ik uw handen kus.
Geen nieuwe malligheid, sus, sus, my dunkt ik hoor mijn man, laat af van my te kwellen.
Dan sal het tijd sijn, om ons in postuur te stellen.
Dat is bedottery, mijn Heer die komt te laat.
CRISpyn, goedhart, adelgom, robbert.
De regte sang, bestaat in 't houden van de maat, En in de klimming, en de daaling van de nooten, Daar is veel onderscheid, in kleinen of in grooten.
Mijn Heer, vergeef het my, 't geval dat is my leet, ik most by ongeluk eens weesen op 't sekreet, andere dingen, kan men wat uitstellen, of beletten, Maar tegen het hoesten, vermoogen plakkaten, nog Wetten.
De koningen selfs, sijn onder deese nood, en dwang, selfs midden in een Audientie, gaat dit bruyen sijn gang, daarom, om dat het gemeen is, aan Kalissen, en Heeren, sal men my ditmaal, ook ligt excuseeren.
Niemendal, niemendal mijn Heer, alle ding heeft sijn tijd.
Hoe word mijn Heer bedot!
ja wel ik barst van spijt.
Mijn Heer, een woord alleen, wat valt hier t' excuseeren!
Hoe laat je jou soo lomp bedriege, en affronteeren?
Jou Horlogie is gesakt, en je Geld in de broek, Die Schokkebast is het huis een pest, en Crispijn een vloek Sie maar na de taafel, en de handeling van je vrinden, 't is al gekarbokst, gy sult se leeg vinden.
Als die nou leeg was, dan hebbent de vrinden gedaan.
Sijn er geen meer menschen, die over het huis gaan?
't is of u de waarheid spijt, 'k salse tegens dank u doen blijken, crispijn, is ook met een Goudbeurs, uit jou Wyfs sak gaan strijken.
Uit mijn wijfs sak!
wat maak je al wind?
Dat sou sy wel voelen, s' is ommers geen kind.
Schokkebast, heeft jou Horlogie, en Geld, in de sak gestecken, maar crispijn, wist jou Vrouws Goudbeurs, daar uit te preeken.
Gaf sy hem vrywillig, dan de beurs met Geld?
Op conditie van verdienen.
Sot, je weet niet wat je verteld.
'k sou eerlike Luy, om een Vagabond verdenken, gy soekt mijn Vrouws eer, en waardige mannen haar fatsoen te krenken, na ik het speur, sijt gy een nijdige gek, wat bewijs heb je nog klaarder, als je vuyle bek?
SCHOKKEBAST, met een Boutelje, en een pints Glas.
CRISpyn, ADELGONd, GOEDHARd, robbert, angniet.
Dat kind moet geveegt, al sou ik in de drek stikken, 't is niet onvermaaklijk, dit smaaklijk gatlikken.
Mijn Heer, met uw verlof, het geld jou Confrere Crispijn, dat sal de gesondheid, van onse ouwe Matressen sijn, een Meniste boordje broer, minder kan ik het niet tuigen, had een schaape blaas sulke vogt, ik sou se uit de poort fuigen, 't sal nou wel doorgaan, mijn keel is rijkelijk gesmeert.
Mijn goede Heer, sie je nog niet dat me jou scheert?
't is by my alsoo wel, daar is niet meer van nooden.
Maar, nog een kleyn napie, dut is ook niet verbooden.
Mevrouw, het sal tot dankbaurheid sijn, van de Gonst.
Ik sal t weer verdienen, met yver, en konst.
'k seg yver en konst!
Dat is om te bedriegen, Want het best dat hy kan, dat is Steelen, en Liegen.
Mijn Heer, ik beken waarlijk, gy Tracteert royaal, tot soo ver ben ik voldaan, van uw genereus onthaal.
'k denk dat de Heer Crispijn ook soo sal seggen, 'k mag 'er nog een glaasje of drie, inleggen, mijn beste teugen sijn nu al gedaan.
Digitized by Google Robb.
Die een Steekan in sijn maag heeft, dat kan wel gaan.
Wat reutelt de lobbes?
De gek moet wat praaten.
Ik denk het ook nog, by een Stoopje te laaten.
Om een kan min of meer, gaa maar jou gang, Om een stoop drie of vier, sien wy niet bang Mijn Heer gy sijt een Konstenaar, en een groot man voor d'ooren 'k verlang een stukje van Jou, en mijn Vrouw te hooren, 'k geloof dat se nou al wat fraais heeft geleert.
Soo doet Mevrouw, sy kan wat je begeert.
'k versoek wat my belangt, de konst niet te begrooten, crisp.
Wat begeert mijn Heer nu, een Airtje op Woorden, of met Nooten, Goedh.
Met Woorden, of anders met de Nooten gelijk.
'k begeer het soo als het best lijkt, na de musijk.
Dat is met de nooten, mevrouw, is het uw begeeren?
Soo laat ons eens, een stukje Musiceeren.
Sijt gy nu voor d'Italiaanse, of France manier?
Dat is evenveel, maar liefst de hollandse swier.
Die is te plat, de hollanders weeten van geen Componeeren.
Laat het dan Moskovis sijn, als het maar de vreugd kan vermeeren.
Dat Engels Airtje Mevrouw, staat u dat aan?
Als 't maar wel geschreven is, sal het wel gaan.
Begin maar, de Maat sal ik wel treffen.
Silentie dan Heere, ik sal eerst opheffen.
CRISpyn, en ADELGONd singen.
Di re mi fa sol la fa, sol la fa, sol la fa.
Sol la fa mi re ut la, si, la sol re mi la fa.
Dat beken ik, de beste Italiaan kan daar niet by haalen.
Robk.
Soo dat Neuten sijn, mijn Heer!
moet je se duur betaalen, Mijn Heer kan het sijn, so kraak er een op, 'k wed'er geen drie gesonde sijn, in een kop.
Dat een dom mens wat goeds hoort, agt ik schaaden, wat Neuten de beste sijn, vraag dat aan Hiete gebraaden.
Gy spreekt regt, die Nooten ken ik voor goed, sy sijn duidlijk en klaar, helder, en soet.
Seldrement mijn Heer, wat sullen jou die pitten nog suur opbreeken!
't past een knegt niet, over al sijn tong in te steeken, Daar uw Heer het voor goed keurd, en de sang hem behaagt Is het ligt, dat hem een Jongen mêe soo draagt.
Schok.
So plaagt me de Koorts, heb ik ooit een Air beter hooren Excuteeren, en soo een melkmuyl, sou hier nog Meesters willen leeren.
Apropo, mijn Heer, nu eens een stukje van een andre trant, De gantse stad, erkend u voor een beroemd Musicant, gy hebt onder andre fraaje dingen, ook stukjes voor mijn Wijf gecomponeert, die van selfs singen, van dit soort, wou ik wel eens een staaltje hooren, of sien.
Die so van selfs singen, dat kan geschien, 'k heb 'er onder and're een gemaakt, voor Oude en Jongen, 't is wel honderdmaal van Heeren en Dames gesongen, 't is toveragtig gemaakt, op de wijs van de kat, 't harmonieert altijd, wat toon dat je vat, je selt moeiten hebben, om jou vreugd te bedwingen, Dat gaat je voor, je kunt altemaal na singen.
begint.
Miau man mian.... Adelg.
volgt.
Miau miau miau, schokkeb.
Miau, miau, miau, goedh.
Miau miau miau.
Op dit gerugt komt van binnen, mian miau, dit word na believen verkort of verlangt.
Wel ik beken, dit vermaak, heeft my het hart kunne raken, die crispijn kan waarlijk stukjes die van selfs singen maken.
Wat segje nou bloed, van die stukjes, sijn se niet goed?
Nou het mijn Heer bevalt, ligt dat het my voldoet.
'k seg dat 'er geen grooter Poet, en Musicant is gebooren.
Daar smaakt een dronk op, ik wil 'er nog wel een glas wijn aan verhooren.
Mijn Heer, is het moogelijk!
Sie je nog niet dat je word bedot?
Dat 't fa re sol, en dat.
Miau mian, is te bot, een blind en een doof mens, sou beter weeten.
Hy word overal, voor een geleerd man versleeten Ik ben geen Poet, en veel minder Musicant.
't is ommers te plat, en te sot, voor een half verstand.
Om je dan haar schelmery klaar t'ontdekken, soo bid ik, dat je met een compliment, je Vrouw doet vertrekken, En laat de Vrinden by de rest van de boutelje wijn, gy sult dan haast gewaar worden, wat knaapen dat het sijn, wy sullen haar stil beluist'ren, en bespieden, gy moet dit pestig fenijn, uit je huis wieden.
T sijn altemaal vrugten, van uw pestigen haat, ik wagt alles goed, en jy alles kwaat, k sal uw raad egter nog eens beproeven.
Soo ban my het huis uit, sijn het geen rasphuisboeven.
Vrouw 't word tijd, dat gy eens overlegt, Wat 'er deesen avond, nog diend besteld, en aangeregt, gy weet, het sijn mijn Vrinden, dese Heeren, en ik sou haar gaarne heus, en cordiaal tracteeren, Volg my na de keuken, en beveeld aan de boon, dat sy besorgen, wat 'er by de toestel is van noon.
Messieurs, is 'er iets van uw smaak om u dienst te bewijsen?
Ik ben voor de Snippen, en ik voor de Patrijsen.
SCHOKKEBAST, CRISPYN.
GOEDHARt, en R OBBERT, ter zeyde.
Ik vind het spreekwoord waar, een Vrind in de nood, is beeter als goud.
Crispijn gy sijt mijn weldoender, mijn leven, mijn behoud, als ik jou niet en had, hoe sou ik moeten dwaalen?
'k sou ommers op de blinde weg, peper moeten haalen, Ten sy gy my beschermde, met uw gonst en overle, soo moest ik gewis nog doolen over die holle en gevaarlijke weg, 'k sie door uw genegenheid mijn geluk nog vervullen, 'k sal ook niet versuimen, by het swelgen, en smullen, 'k sal een proefje toonen, dat ik niet heb gemankeert, Maar getrouw gevolgd heb, dat my was gerecommandeert.
Wat was dat ook?
het is mijn schier vergeeten.
Na de maag, de sak te besorgen, wel te weeten.
Digitized by google. crisp.
Dat is vast werk, maar soo ten eersten al klaar?
Als ik dat niet kon, wou ik liever dat ik gehangen waar.
Ter zeyde.
Wat dunkje nou mijn Heer?
Laat ons nog verder hooren.
Ik loof dat je mijn slagt, gy sijt met de konst gebooren.
Mijn Vaar is ook geen uyl, nog een platter geweest.
Daar wat te haalen viel, was het een kloeke geest.
Wat is er desen dag, door de Handeling gewonnen?
Een Goud Horlogie, een sakje met Louise, en goude Ducatonnen.
Seldrement dat is buit, die specie is fijn!
Och het blijkt, dat deese twee Gaauwdieven sijn.
Een weynig patientie, den drank sal 'er wel meer uithaalen.
't is een schoon werk, men sou 'er een Meid mee betaalen.
Je wilt seggen een malligheid, waar is nu het goud?
Suiver op te dokken, een schelm die een duit agter houd.
Wel waar pokken heb je deese schat verkreegen?
Op een gesonde plaats, 't geval was ons geneegen.
't sijn potstukken, daar is al wat in vermalt.
Deel jy mijn portie, soo groot als het jou gevalt.
Gy behaagd my, gy spreekt gesonde reeden.
Gy sijt mijn Patroon, soo gy het vind, ben ik te vreeden.
Wijsselijk.
Die vervloekte crispyn, dat is een guit.
Sy hebben de Beer al, maar sy sijn nog niet weg met de huit.
Neem die vier stukken, ik sal 'er nog een byvoegen.
Ben jy te vreeden?
ik laat me genoegen.
Thrlogie, om de Patwonschap, sie, dat heb ik vooruit.
Daar word soo gescheld, wat of dit beduit!
Steck weg, steek weg, 't is of ik begin te vreesen.
Dat sal de Vrind, die ik flus op Dam sprak, weesen.
Dan sal de Comedie aangaan, het spel kreigt hier kragt.
't mijne is weer in de melis, hy is versekerd die vragt.
'k weet niet wat my schort, de moed begint my te ontsinken.
Wisje wasje, kom kom, laat ons een glaasje van assurantie drinken.
'k heb genoeg van het nat, mijn dorst is geblust.
Lust jou niet broertje, ik heb nog wel lust.
GOEDHARt EELHARt, CRISPYN SCHOKKEB.
REYNtje, ROBBERT, ANGNIET.
Myn Heer ter goeder uur, gy sijt van pas gekoomen.
Ik hoop mijn vryigheid, niet kwalik word genoomen.
Och afgrond barst op, hier verschijnt de droes uit de hel!
Wat komt je over Confreere?
wees geen platter in 't spel.
Mijn Heer, dees twee sijn mijn besondere vrinden.
Dese twee jou vrinden!
wel hoe heb je se kunnen vinden?
Een van dese twee was genoeg, voor t bederf van je huis.
Mijn Heer gy hebt de verkeerde veur, je hebt abuis.
Wat verkeerde!
Dat moet je niet waanen, een is de Bedrieger Crispyn, en d'ander, Schokkebast van Vianen.
De naamen bruyen heen, maar de rest is misverstand, Schokkebast is een Goed Slokker, en Crispyn een geleerd Poeet, en Musicant.
Hy een Musicant!
Wanneer is hy dat geworden?
Op een stoel met een sport, of onder de draayborden?
Mijn Huysvrouw heeft al eenige jaaren van hem geleerd.
't moet een ander crispijn sijn, mijn Heer oordeeld verkeerd.
De juffers worden vaak, van sulke swetsers bedroogen.
Seeker je hebt de onregte veur, siet hem eens nader onder de oogen.
Mijn Heer ik heb een boodschap, ik bid een half uur verlof?
Ik ook?
ik moet een vrind spreeken in t Hof.
Deesen Heer, is ook een liefhebber van Musiceeren, gy moet nevens my, hem een oogenblik diverteeren.
Ik sou versuimen, mijn Heer 't is een saak van gewigt.
De Musicant schijnt benaauwt, hy schuuwd mijn gesigt.
Reyntje, seg aan crispijn, dat hy my komt salueeren.
Mijn Heer ik laat u niet gaan.
'k sal in een oogenblik keeren.
Jonker crispyn, mijn Heer versoekt dat gy hem welkom heet.
De tijd lijd het niet, scker het is mijn leet.
Robbert, ik bid dat gy my uit wilt laaten?
Flus sullen wy met dien Heer, lang genoeg praaten.
Doe het niet.
Seg?
begeer je liever het complement van mijn Heer?
Laat my dan gaan?
ik kom aanstonds weer.
Datelijk, selje gelijk gaan, wy sullen het niet lang maaken.
Reyn je.
Is jou Reckening klaar?
nou kenje aan je Geld raaken.
Ik selse gaan haalen, laat me dan uit.
Je selt eerst het jouwe hebbe, kaerel, tot een duit.
En dan sullen wy jou geen oogenblik ophouwen.
Wel crispijn, geweesen Disvrind, Leermeester van Vronuen Vermaarde Panlikker, en Vergiftiger overal, weet je niet wie ik ben?
Houw jy je nou soo mal?
Dat je ook kost, je soud het niet willen weeten, wie het jou wijs gemaakt, dat jy hoord onder de Poëeten?
Jy loboor een Musicant, en een Soon van Apol!
Jou vaar was Silenus, een onbeschofte dronkebol.
Wat domme ziel heeft u hier ingetogen?
Jou bek en cincere tronie, heeft dese Heer mee bedrogen, is lang genoeg de bedekte guit, toon eens wie je bent, staat my duur, 't is ook noodig, dat je deese Heer kent, 'k loof soo mijn Heer eens naet, sijn ongesonde posten, dat jy hem ook al wat meer, als een oua kleed sult kosten.
Wat rammelje kaale Jonker?
't is hier met geen schelden te doen, 'k staa wel by de Grooten, 'k ben een man van fatsoen.
Jy van fatsoen!
wel dan sou je voldoen, en betaalen, hoe deugdelijk de schuld is, daar is by jou niet te haalen.
't geld dat je in mijn naam opgehaald hebt, op mijn Land 'k sal jou de quitantie toonen, van jou eigen hand, geef me dat weer, gelijk als een man met eeren, ik heb het de Liens weer uit moeten keeren, kaerel dat weet je ommers, dat jou niet behoord.
Waarom haal je andermans geld op, en gaat 'er mee voort?
Jy gelooft dat al wat je siet dat is jou eigen, Het hoort alles jou, dat je maar kunt vatten en kreigen, jy slagt de rotten die haar behelpen in de nood, Jy waart lang begraven, at je geen gestoole brood, jy word er vet of, elk verlangt na het sijne, ik wil je niet langer borgen, ik begeer het mijne, Ik sal je doen roepen, al was het morgen aan dien dag.
'k wou om een daalder groot geweldmaker, dat ik het sag, Hier woonen Regters, die gelonde Vonnisse strijken, 'k verseeker u, 'k sal haar het contrarie doen blijken.
Twijfel niet, komt u iets, of gy het hebben sult, Maar in tegendeel, sijt gy nog veel aan my verschuld.
Ik blijf sijn borg, lieb je iets op hem te pretendeeren.
Is jou ces al voldaan, of sel je nog accordee en?
Jy sijn borg!
wel hoe word het bedogt!
't was beter dat y er voor jou een na Oostindien sogt, de Viaan en Ridders lev'ren mannen met baeden, om dat se vast sullen sitten, geeft men se houte paerden.
Sulk een valjant rytuig, past best onder uw lijf, by een styf rutter, past wel een Paerd dat vast is en styf, En jy soud niet ligt loopen, met een paar versleten schonken, De Compagnie, sou geweldig met sulk een Oorlogsman pronken, En om jou oud Frans, en ridderlyk postuur.
'k ik jou Colonel, over het Regiment van de droevige figuur.
Ik verhef jou tot Generaal der Bedriegers, en buyjken van agt stoopen.
Mijn Heer steur je aan de Luysebos niet, 't beest heeft te veel gesoopen.
Soo ik soo wel met u op de straat, of buite stond, 'k verseker, je had nu het laaste brood in je mond.
Laat ons buiten, ik wil wel een kansje met hem waagen.
Ik hoop eerst binnen, beeter sorg te draagen.
Confrater ik gaa, ik ben dit bruyen niet gewent, 'k wil 'er uit, 'k heb de walg van die verrotte vent.
Ik ook, kom broeder.
en Reyntje.
Wy laaten jou niet vertrekken.
Mijn Heer, dit lijkt scheeren, 'k bid hou ons voor geen gekken.
Dat doe ik niet, ik verslijt je voor gaauw, en fijn.
De duivel, mogt langer met de Gekken gebruid sijn.
Mijn Heer gy hoort dese Fielen, en gy sijt nog geduldig?
Mijn Heer gy eist van Crispyn, en hy kent u niet schuldig Maar mijn vrind Crispijn, heb ik niet iets aan jou te goed?, soo je dat weet, bid ik dat je my voldoet.