floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De Romeinen wierpen nooit slimmer vloek ten keel uit, als dat een vrouwe haar man mogt overleeven.
De vlek van goudzugt was in hun tyd ook algemeen, en weinige waaren onbesmet.
Zy doelde meer op schatten, als deugden.
Dieshalven, gelyk als wy heeren, zy ook geen kleine overmagt van hun wyven moesten gedoogen.
Dit bedrog heeft ons den Poëet niet duister voor willen brengen, wanneer hy bewyst, dat de gierigen in hun eige strikken gevangen, gestraft, en gepynigt worden.
De vrouwen, die Plautus binnen haar gebreeken verhandeld, daar van brengen wy een voornaam staaltjen buiten op ons Tooneel, om dat onze zoetertjes, die met een bittre mond zig hoog, wys, bevallig en smaaklyk gelooven, haar galziekte gewaarwor dende, haar bedurve kwylvaaten met dit tantpoeyer moogen reinigen.
Tot een besluit, wy vinden deeze Fabul volmaakt, en zy behoeft geen Terentiaanze in spreuken, nog geleerdheid te wyken.
Wy hebben die, als meer and'ren, niet na de letter, maar na de ziel op onze heedensdaagze gebreeken willen toepassen en overbrengen.
De lastige bedpannen zullen voor al onzen arbeid gedenken en bedanken.
'k hoop dit het zout zal verstrekken, om 'er de kwade lugt in te zuiv'ren, en uit te bannen.
Na dit zullen wy vervolgen, met het Scheinheilige Weeuwtje, blyspel.
Wy blyven u.
Verpligten Dienaar, onder de Zinspreuk van Purgat & Ornat.
PERSOONAAGIEN.
RUDOEPHUS, een Koopman.
LODEWYk, zoon van rudolphus.
ROBBERT, dienaar van Lodewyk.
LAURENS, vrind van rudolphus.
CORNELIA, vrouw van Laurens.
ANZELMUS, vrind van Laurens.
ANGNIET, meid van Laurens.
ZIMON, een ryk Heer.
EREDRIK, zoon van Zimon.
RUT, een Smit.
Je, een tafelschuimer.
Spel begints morgens ten 8, en eindigt.
's avond ten 7 uuren.
De. gitized by google.
De EDELMOEDIGE RINDEN, gevolgt na de Trinummus van Plautus.
BLTSPEL.
EERSTEBEdrief.
EERSTE tooneel.
Het tooneel verbeeld een cierlyke Buurt van huizen.
JAS alleen.
Oeen voor deze de weg was, daar ik my op kon verblyen Dat is nu het pad, dat ik nooit gaa zonder schreyen.
Dit gebouw is de wooning van een Cordiaal Borst geweest, Maar nu is het die van een Gierigaard, en een oud stinkend beest, die het voor een klein stuk geld myn broodgever half heeft ontstolen.
Deze Vrek, was de zorg voor myn jongen Heer bevolen, zyn Vader, wanneer hy voor zyn geluk een reis bedogt, Heeft hem tot een beschermer voor zyn huisgezin verzogt.
Wel, ik beken, hy heeft een vroom harder voor zyn schaapen verkoren.
Als hy weërkomt, hoe zindelyk zal hy zyn lamren vinlen geschooren!
Daar voor my zomtyts ook nog een vlokje wies op 'er huit Daar is alleen geen wol meer, maar de grond van het gewas is 'er uit.
Ik loop ongelukkig met een hongrige maag overal dwaalen.
't is te beken.
Waar ik het zoek, daar valt te bikken nog te haalen.
Nogtans doen ik myn dingen, als een held in 't gebraad, In inel en lang schranzen, tart ik de beste zoldaat, en al was het zelf een van de verhongerste Franzen.
Ik heb my nog nooit voorby laaten schranzen.
Myn Voorvaaders, tot meer als in het tiende geslagt, zyn mannen geweest, hoog gezien en geagt, om dat huns gelyke nooit wierden gevonden, die hun zo wel op de smul, en de slik verstonden.
Myn meesters verand'ren schielyk van staat of natuur Ik was gelukkig, kreeg ik eens een vast Heer op den duur.
Maar 't schynt dat 'er voor my geen lang blyver kan leeven.
Als zy op t vrolykst zyn, gaan zy ons droevig begeeven, gelyk ook deze Jongman, die my zo vaak heeft onthaalt, k weet hy ook al half ontzielt om een doodkist dwaalt.
Nu moet hy zig in een gat van een agterhuis behelpen, d'oesters, en mossen, hebben meer ruimte in haar schelpen.
Wie ziet eens het eind van ons aller verdriet?
Bodriegt my het oog niet, zie k zyn knegt Robbert in t verschiet.
Confrere!
hem, hem, een oogenblik wilde ik nog wel met jou praten.
TWEEDE tooneel.
ROBBERT en JAS.
'k ben nog niet helder, de slaap zit me nog in de gaten.
Hoe, 't is over middag, en nog bruit jou de vaak?
Ja broeder, dat is, om dat ik nog trouw met myn Heer waak.
Zo hebt gy gasten gehad, en my zo vergeeten!
Geweest, wilje zeggen, tafels en zervetten zyn in ons hol versleeten.
By u zal het beter wezen, daar is nog alles gezond en vast, tot dankbaarheid, nooid ons nu ook eens te gast.
Op gezond, en vast, kan ik jou daar op tracteeren, dat.
Digitized by google blyspel.
Kost ik 'er maar een half Jaar op smeeren, maar het vet is my by na verteerd in myn lyf.
Duurd myn honger langer, by het vast word ik styf.
Dat vasten doet my overal om eenen nieuwen Hospes zwerven, In myn hondekot heb ik potten, pannen, nog scherven.
Is 'er t'jouwend nog wat over?
Zo verleend my een stuk brood.
Beter een ander, als de man zelf, dood.
Wy lopen tegenwoordig in alle winkels, en hocken, om wat laafenis voor onze holle maag te zoeken.
Maar gistren zyn wy nog nobel van een dankbaar Heer getracteert, Dog de rest van onze broodbeesten zyn geen dronk waater weert.
't Jan hagel schuwt ons om niet vergeefs meer te groeten, Maar gy, als de beleefste, schroomt ons niet t'ontmoeten, Wy zyn u veel schuldig voor deze ongemeene eer, en dat fatzoen.
'k zou u een stuk brood geeven, maar wy hebben 't zelf van doen.
Elendiger als my, zal men heden niet vinden.
Ik heb niet een vrind, en gy hebt nog veel vrinden.
Den ouden Heer wort ook ligt haast t'huis verwagt, die kan nog alles herstellen, door een ryke vragt.
Hy was verstandig geweest die my jong had verzoopen, dan zoude ik niet met myn ribben door de kleeren soopen.
Hier woont de bederver van uw vroomen Heer, 't is een uitzuiper, en een verzaker van pligt en eer.
En al denk ik 'er ook niet veel gonst te haaien, moet ik deeze af knyper na waardy betaalen.
Myn gebrek is groot, maar dat pajement heb ik nog, k heb een montbanket vaardig, voor zyn pestig bedrog.
Lust het u, gy kont getuige verstrekken, Ik zal hem den dis op een nieuwe manier dekken.
'k beloof hem een volle maag, uit myn leege keel, Plaagt my den honger, zyn gouddorst drukt hem wel eens zo veel.
Ik zouw wel, maar 't is myn tyd, om myn Heer op te wekken, deed ik dat niet hy zou my ook cierlyk dekken.
Wy hebben het dezen avond op een nieuw avontuurtje gemunt.
Doe my de dienst.
Zo gy my een slag voegen kunt, ik zal voor tweede knegt mee gaan.
ik heb nog niet ontbeeten.
Als dat weezen kan, zal ik het u laaten weeten.
DERDE B.
De Edelmoodige Vrinden, 14de tooneel.
Je Robbert is voorwaar nog een vroomen bloed, hy zou ligt een ander vergeeten, daar hy zyn zelf wel voed.
Wat hebben wy meenigmaal t'zamen de tanden gesseepen?
Ik kost wel nypen, maar hy gaf z' ook digte neepen.
Wy hebben al lekkertjes gesmult en geveegt.
Wat is 'er door ons meenig stukvat geleegt!
Kost ik vlug eeten, hy kost snel zuipen, en dit, al te vaardig, komt ons in de oogen druipen.
Die huiskooper, of om beter te zeggen, die door list zo een groot gebouw, voor een kieine zom te bekomen wist, moet ik, als belooft, wat deugdlyks vertellen.
Dat zal hy wel hooren, dat is ai passelyk schellen.
Hy zal t huis weezen, want naar ik hem beschouw.
Is hy zo goet met zyn schrobnet, als een vooglaar op zyn touw.
Men doet op, o!
't is de man zelf, die wy zogten.
LAURENS en JAS.
Dezen dag is droevig, dit is het hooft van alle dag, en nagt gedrogten, wel, jaagt u zo onbeschoft aan onze deur?
Myn pligt, voor uw goeder geluk, myn beleefde Sinjeur.
Die een huis gekogt heeft, is me dat gewoon te wenschen, En na 't my schynt, zoekt gy dat al meë onder de menschen.
Wel ja, 't is zo veel niet, of 't most zo al zyn.
Deze moeite, is die nu om een stuk brood, of een glas wyn?
Om alle beide, sinjeur, gelyk me dat kan denken, 't is ook een koop, daar me wel een dronk wyn op mag schenken.
Willen wy binnen gaan?
Daar is wel een pints beeker verdiend.
Halte, halte, nog zo haastig niet, vriend, van dat verdienen moest ik de grond eerst weeten.
Hoe, is jou dan de prys, waar voor, vergeeten?
Gy hebt het ommers voor de halve waardy.
Og, beschonk ik jou bast met een stok of een ky. Dat was meer als de waarde van al jou blaffen.
Vertrek, vryer, hier valt voor jou niet te schaffen.
Had Jonker lodewyk dat ook wat eer bedogt, dit huis was niet verzoopen, eer dat het was verkogt.
Of zoekt gy het my ook op die manier te doen verkoopen?
Dat 'er kans was, ik wou het wel tot de grond sloopen, En doen den arbeid voor niemendal.
Was het met jou maag te doen, het lag 'er al.
Maar jy luy anders bent vies van werken.
En jy bent pas zo mild als een wraatig verken.
Met jou bek, zie je niet op een woord of drie.
'k hoop dat ik jou eens aan de volewyk zie.
Pandafdringer, afgeregt op stroopen en villen, Gestoolen lakendrager van naakte billen.
Jy zwelger van de berooiden haar zweet en bloed, den ouden Heer mag de dienst wel erkennen, die gy zyn Zoon doet.
Dat zal hy, en jou dienst zal hy ook betaalen, gaa heen, of ik zal u een huit vol harde spys haalen.
Het tractement van al dit schurken zoort, dat is bruy heen van de deur, jakhals, voort.
Kan jy jou bedriegery daar meê goed maaken?
my zult gy ligt kwyt raaken.
Ik ben uw cordiaalheid voor lang bewust, Ik heb hier al meer gehad, als my lust, t was maar alleen, om uw snooden handel te vertoonen.
Heb ik dat niet genoeg gedaan?
ik bid het my te verschoonen, vyfde tooneel.
Laurens alleen.
Die tafelpest heeft ook wat gehoord op de straat, maar zy weeten weinig, hoe 't met deze koop staat Daar is een nut geheim onder verborgen, Het past den eenen Vrind voor den and'ren te zorgen, En om dat niemand de grond weet van dit bedryf, Verzwyg ik d'oorzaak zelve, aan myn eige wyf, want myn Raasengel is gebooren om te snappen, al stont 'er myn bederf op, zy zou 't 'er uitlappen.
Ik zie daar myn ryp bekje, hier ook niet te veel gesnapt, wat kwaade woorden.
gy weet niet hoe ligt dat zy daar over stapt.
ZESDE tooneel.
LAURENS en CORNELIA.
Wel hartje, t'huis zal het haast schoon, en alles op zyn Laurens.
plaats weezen?
Cornelia.
Wel Lammert, hebt gy niet genoeg in uw eigen boeken te leezen?
Wat het schoonmaken belangt, daar ben ik voor, zorg jy maar voor de Beurs, en het Cantoor, voor myn werk zal ik zorg draagen, niets is my zo lastig, als dat onnodige vraagen.
Wel zoetertje, ik vraag met beleeftheid, en gy wort gram, een goede vrouw moet zo zagtzinnig zyn, als een lam, En zig tot dienst van het huis altyd spoeyen.
Een goed man moet Lig met het vronwen werk niet moeyen.
Van dit schoon maken, is my al zo dikmaal gevraagt, Dat my dit gedurig talmen niet meer behaagt, En al zouden wy in drie maanden niet klaar raaken, zo wil ik na myn zin schoon laaten maaken.
My daar meer over te talmen, is maar tyd verspild, t zal nog een jaar duuren, zo gy my weer bedild.
Patientie vrouw, maak schoon, maar wilt uw zelf niet vergeeten, laat jou drie daagen boenen, dan meugje de vierde sweeten, en dat kan veel tot jou zuivring doen.
't huis heeft zo veel haast niet, maar daar moet je me mee spoeren.
Zie, deze Jan Gat, weet nog wat te vertellen, Wat my en het huis belangt, zal ik wel stellen.
Hoe is een verstandige vrouw, met een malle Loboor gebruit!
Jou Digitized by Google Blyfpel.
Jou vieze grollen, en parten, druiloor, zweet die eerst uit.
Ai hoog genoeg vrouw, bezadig uw gedagten.
Dit is nog comedie, voor het treurspel moet gy u wagten.
Maak zo lang vuil en schoon, als het u lust.
Vertoorn my niet meer, myn hooft verlangt rust.
Bid om vergiffenis, zo gy my tragt te verzoehen, Of anders neem ik de moeite zelve, om jou tronie te boenen.
Wat kwelt me deze lodder?
ik vergiffenis zoeken van jou!
Ik kuste de beul liever, als hy jou hangen zou.
't is teegen jou slimmer, als een oven te gaapen.
Wat is een man gelukkig, die by zulk een juweel moet slaapen?
Wat is een vrouw gelukkig, die haar dagen verlyft met zulk een jan hen.
Wel, ik weet niet of ik diergelyke een Wyveplager ken.
Wat zou jy geweest zyn, had je my niet gekreegen?
Zo wat staan moddren, of wat schoen zitten veegen?
Jy waart ommers maar een Aardplurzers zoon, Ik trok jou uit de mest, en een drek is myn loon.
Wat mag hy reutelen, deze mol uit een wurmen winkel!
Ik ben van Adel, en jou Vaar was een kinkel.
'k heb my en de myne, veel misdaan, en verkort, dat ik door u, myn afkomst in 't verderf heb gestort.
Myn geld maakt jou nou dol en hovaardig Zonder dat was jy ommers geen varkens kot waardig.
Ik was ryk, en jy kaal en naakt.
Ben jy nou een sinjeur, dat heb ik jou gemaakt.
Hier is geen eind aan, ik stop myn ooren.
Hoor vrouwtje, wil jy voort ram'len?
ik wil niet meer hooren.
Gy zult schult bekennen, neen, ik volgje naa, ik ben in myn eer geraakt, staa, zeg ik, staa.
My in myn schoonmaken te steuren!
dat is niet te leyen.
Dit is meer als oorzaak, om van malkander te scheyen.
De Edelioedige Vrinden, 18 ZEEVENDE TOONEEL.
ANZELMUS, CORNELIA en laurens.
Anzelmus.
Hoe is 't, gebuurtje, honud gy uw man zo vast?
Dat is eerst liefde, die aan den egtenstaat past Cornelia.
Wat roert het jou, julfus?
Moei u met uw eige zaaken, mag ik myn man, als t my lust, niet eens aanraaken?
Met reeden, en met my wat praaten, als 't u gevalt.
Vrouw gaa na binnen, 't is hier buiten lang genoeg gemalt.
Ik zal u dit van buiten, binnen duur doen betaalen, elus, mannetje mug, of de pokken moet my haalen.
ACHTSTE tooneel.
ANZELMUS, laurens.
Na 't my toeschynt, lykt uw vrouw kloek en gezond.
De rest is wel, maar z'heeft wat gebrek in de mond.
Dat is gemeen, ik heb er een, die haar niet zal wyken.
De beste meester is niet stout genoeg, om 'er in te kyken.
Z' is met zulke pallissaden bezet, 't Is of 't een Basiliskes hol is.
Gy beschryft dat zoort van monden net, Maar jou wyfs, wou ik wel eens tegen de myne ruilen, Zy vermag tegen een reekel te blaffen, en trots een wolf te huilen.
Ken de jouwe wel zo veel!
Wel ja, beste maat, Maar ik ruil geen bekend voor een onbekend kwaat, myn schreeuwlelik ben ik gewent, en de jouwe moet ik nog leeren Wel, heb jy een goede vrouw?
jy hebtze ter eeren.
'k wensch dat zy jou gezond over leeven mag Laurens.
'k wensch, ik d'uwe voor u dit gebeuren zag.
Niemand wenst my iets goets, of ik wil met hem deelen.
Verand'ren wy van rol, om iets nutters te speelen, 't was om het wyf niet, dat ik herwaarts kom.
Wat is de reeden dan, waarom?
Auxelmus.
Digitized by google.
Hoe weinig stemt dit met wel eer uw reed'lyk leeven, Dat gy u van het pad der deugden hebt begeeven, en hebt een stuk bestaan, waar van 't verhaal my schaamt?
Wat wil dat zeggen, hoe komt dit in uw gedagten?
Men moet voor d opspraak, ik verzwyg de daad, zig wagten.
Dat zou wat raars zyn, kost dit te gelyk geschien.
De wysheid zelf kan de nyd niet ontvliën.
Maar daar de zaaken klaar, en in uw nadeel leggen?
In ons is keur van doen, in andre keur van zeggen.
Gelyk als gy, die my verdagt houd zonder grond.
Ag, gaf het goed geluk dat ik dit waarheid vond!
't Gerugt beschuldigt u, van schand'lyk goet te zoeken, waarom me op den dam en beurs, uw geldzugt hoord vervloeken.
Een scheld u voor een raave, en d'andre voor een gier, die geen verschil maakt, om, als Mens of Monsterdier, Zyn evennaasten te verkorten, t'onderdrukken.
Zo houd me my verdagt van nooit gedagte stukken!
Wie draagt de schuld nu, als de faam ons lasterd, schend?
Wilt gy myn vrind nog zyn, maak my waar van bekend.
Ik blyf uw vriend altyd, en was het ook voor deezen, Maar in bedriegery, wil ik uw vriend niet weezen.
Rudolphus, is dat niet wel eer uw vriend geweest?
Gewis, myn boezem vriend van lichaam en van geest.
En op dat u daar af het minst niet blyft verholen, Heeft hy zyn huis en hof, en kind'ren my bevolen, zyn Dogter heeft hy my gelaaten tot een pand, Om in zyn afzyn haar te zyn een regterhand.
De Zoon heb ik genoeg zyn pligten voorgeschreeven, maar die schept meer vermaak in een ontugtig leeven.
Was ik zyn vrind niet, hy had my dit niet betrouwt.
Zo die vrindschap hem maar niet te laat berouwt!
Van deze jongeling was betering te hoopen, had men hem niet in t wilt verwaarloost laaten loopen.
Zeg, hebt gy zelf daar uit uw voordeel niet gezogt, als gy zyn Vaders huis voor weinig hebt gekogt?
Dat is zo, 'k gaf daar voor ruim negen duizend gulden en 't rouwt my niet.
O schand!
hoe kan de pligt dit dulden?
Gy had die jongeling veel eer een strop beschikt, Daar hy zig tydig in versmoord had en verstikt.
Wat is dit anders, aan een jongman gelt te langen, om eeven, als een strop, zig daar in te verhangen, Laurens.
Het geld most dan daar voor aan hem niet zyn geteld?
Neen, wat bederft de jeugt, die los is, meer als geld!
Veel minder had gy ooit iets van hem moeten koopen.
Zyn Vader wort nu in zyn stamhuis onderkroopen, gy voerd de last schoon uit van uw zo waarde vrind.
't was moogt, of men oit iets zo verfoeilik vind.
Gy dwingt my door uw vuil, en onverdraaglyk spreeken, dat ik by na myn woord, en trouw zal moeten breeken.
Og, was t my voordeel, dat ik u t geheim ontdek!
Wat zal daar in zyn als uw gouddorst en gebrek?
Is hier ook iemand!
kan men ons bespien of hooren?
'k zie niemant.
Leen my dan een paar geduldige ooren.
Ik luister hongrig toe.
De Vader, als hy stond Op zyn vertrek, ontsloot my van zyn staat de grond.
Myn Zoon, tot voortgang van zyn handel, huis en zaaken, Heeft hy voor zyn vertrek, volmagtig laaten maaken.
Daar na of hier gevaar voor kwaaden uitslag zat, wees hy my in dit huis, een ryk begrave schat, Om, hoe de dingen ook verkeeren mogten loopen, dat ik voor al dit huis vol goud aan my most koopen.
De Zoon, nu welke zorg ik ook heb aangeleid, Verviel van dag tot dag in meer baldadigheid, Heeft alles zorgeloos verkwist, en weggegeeven, tot hem niets overbleef, om zelve van te leeven.
Dit huis was hy gezind geregtig aan te slaan, Of uit er hand een koop met iemant aan te gaan.
Was dan t.
Niet over tyd, zyn dwaasheid voor te komen, eer dat dit kostlyk pand, den eignaar wierd ontnomen?
En dat den ouden Heer wierd van een schat berooft, Daar hy van jongs af om gevroet heeft, on gesloofd?
Heb Digitized by google, blyspel.
Heb ik t den jongeling voor weinig geld ontwrongen, dat is tot voordeel van den eigenaar bedongen, die k t weder voor die prys of minder levren zal, na hy gelukkig word met koop of reis geval.
Ik heb myn eigen geld daar reeds voor uitgegeeven, Daar is den inhoud van dat geen ik heb misdreeven.
Al 't snood bedrog en kwaat dat hier misschien in leid, kost wel het meeste zyn, dat ik 't u heb gezeid.
wy zyn dan zo bedroogen!
'k verbly my dat de faam, zo schaamtloos heeft geloogen.
Gy moogt verzeekert zyn, dat gy my niets betrouwt, als dat myn heus gemoed, voor hoog en heilig houwt.
De plagen moeten my gestaag voor beulen strexken, Zo ik dit nut geheim, aan iemand zal ontdekken.
Terwyl ik op uw deugt, my zonder schroom verlaat, ben ik gerust dat gy de gantsche zaak verstaat.
Of t beurde, zeide rudolph, myn dogter krygt vast Jaaren, dat zy verzogt wierd, om met haars gelyk te paaren, zo geeft van deeze schat haar zo veel huwlyks goet, gelyk gy agt, dat haar geslagt, en eer voldoet.
Nu weet gy hoe den draad tot dus ver is gesponnen.
'k was flus bespringer, maar nu hebt gy my verwonnen.
De spraak is my berooft, de tong is zonder kragt.
Van nu is 't, dat ik meede uw raad en hulp verwagt, hoe ik my wyders in dees toestand heb te draagen.
Waar ik u dienst kan doen, dat zal my steets behagen.
Met uw verlof dan, dat ik my na binnen spoe, 't Kantoor eist dat ik daar 't geen noodig is voldoe.
Gy kunt my by t gemeen, zo wyt het mag verschoonen.
Vaar wel, ik zal my steets uw deugden dienstbaar toonen.
'trugt, wat strooit het ook al loogens langs de straat, het vroomste schend het vaak voor 't aldersnootste zaat!
Niets is 'er zo vol gift dat door de ziel kan dringen, al gitized by de Edelmoedige Vrinden.
Als tongen die vol nyt, de deugden zelf bespringen.
Hoe zig de mens op t netst in zyn bedryf bepaalt, hoe eer de schennis hem, en laster agterhaalt.
Door veel te ligt geloof, heb ik my zelf vergreepen, Ik dagt te nypen, daar ik zelve word geneepen.
't zal my een les zyn, dat ik nooit zo ligt vertrouw, voor dat de waarheid my bevreid voor naberouw.
'k zie daar de Ligtmis, die myn droefheid meer zou wekken, voor ditmaal wil ik liefst, eer hy my ziet, vertrekken.
TIENDE TOoneel.
ROBBERT en LODEWYk.
Hoe is 't Jonker, is jou de flaap al uit het gezigt?
'k geloof zeeker dat het nog nagt is, ik zie pas ligt.
Gy lykt nog zo nugt'ren, als een jong kint te gapen, wat dunkt jou, willen wy nog wat gaan leggen slapen?
Lodeu yk.
't is avond, gek, waar of de nar van praat?
Jy weet op een dag of twee niet, of de Zon op of onder gaat, Dat doet iuizebos, dat gy gistren waart beschonken.
Om een kan wyn of vier, die ik doen heb gedronken, Wel myn zoete Jonker is dat zulk een zaak?
Doe gy vol waart, kreeg ik in den drank eerst smaak, Bloed, had je nog een uur of twee langer gezeeten, ik had er nog wel een stuk of twee binnen gesmeeten, 'k ben nog bedroeft, dat ik myn tyd niet beeter heb besteet.
Maar vier kannen wyn, en dat doet jou nog leet?
Dan was 'er al tuig genoeg door u den hals gebrooken.
Ja jonker, die in agt dagen de lugt niet heeft gerooken, als hy ze vast krygt, laat hy ze niet ligt los.
Maar deezen nagt, als 't geluk wil, steig'ren wy weer te ros, ik meen dat paard nu met meer verstand te beryen.
'k hoop ommers niet, dat je 'er weer zo vroeg uit zult schyen.
Hoe vroeg, lobbes?
de klok sloeg deezen morgen half agt.
Hy moet den dag te hulp neemen, die zyn bekomst niet krygt by nagt.
Kan jas kloek eeten?
Jy kunt dapper likken, Digitized by Googje Blyspel.
Jy bent koning van t zwelgen, en hy Vorst van t bikken.
Gy moogt er wel uitschyen, de konst loopt al om brood, komt er geen ander voordeel, zo zoek ik een roemrugtige dood.
Tut, tut, jonker, sterven komt my nog niet geleegen, laat ons liever de kost zoeken, met smullen, en veegen, half Amsterdam is aan uw mildheid verslaaft, daar zyn weezer geesten, die met jou deugd zyn begaaft.
Laat ons meê, wat wy zien, villen en pluizen, wy moeten voort, laat ons die blocyen ook doen verhuizen.
't Viaanze Bos is nog groot en cierlyk genoeg, Daar is meer ruimte, als in de kroeg.
Wy kunnen ons meë op de kiezen betrouwen, die konst kan ons nog veel jaren behouwen, en worden wy meê verjaagt of gestoort, zo raken wy t'zamen met eeren voort.
Dat is naar Oostindien of diergelyke gewesten, Maar egter daar is geen oord in de waerelt, of het is nog te goed voor die pesten.
Wel jonker, waar of ik dan nog eens belanden zal?
Op het troostloos eiland, vol kommer en hartzeer overal.
My dunkt van dit uur af, dat ik 'er al voor begin te vreezen.
Maar Jonker, dit huis, pleeg dat het uwe niet te weezen?
Tot myn leetweezen, nu heeft het een ander Heer.
Is 't een ander van uw huis, wy zyn het van zyn geld weezen.
Lodewyjk.
Was dat nog!
het berouw zou my zo niet prangen.
Zeg, hebt gy daar niet neegen duizend guldens voor ontfangen?
Ja volkoomen, die zyn my deugdelyk toegeteld.
Waarom dan te zugten?
wy hebben ommers nog geld.
Dat is zo weinig.
Waar pokken is het dan gebleeven?
Lode wyk.
Aan een gedeelte van myn schuld'naars, 'k heb ieder wat gegeven.
Nog maar aan een gedeelte, wie heeft het zyn dagen gehoord!
Welken hebben 't dan genooten van 't schuldenaars zoort?
Wat is er veel van dat zoort, dat zo verdrietig, te verhaalen, dat my de bank toekwam, ik zou ze nauw kunnen betaalen.
Pastybakkers, drankverkoopers, bakkers, en Consituriers, snyers, Parfumeurs, paruikiers, Winkeliers en Barrebiers.
Chirurgyns wil je zeggen, om de eedele Medicynen.
't zyn barre venten, zy zyn slimmer als de Zarazynen, Voor een prul of een leur van een smaaklyk bedryf Scheuren ze uw het geld uit de zak, en het hart uit jou lyf.
Ik heb my over geen slimmer zoort, als dit te beklagen.
Rohbert.
Dit zyn plagen teegen plagen.
Wel, is dat kostlyke geld zo onnoozel verbruid?
Schiet 'er niet over?
Op myn vroomheid, niet een duit.
Lodewyk Robbert.
Wel onze Hofsteede, ter nauwer noot, daar kunnen wy nog van leeven.
Die hebt gy ommers niet verkogt of verschreeven.
Neen, dat is nog een vry en onbelast goed, Behalven dat me nu aan t land, daar veel van geeven moet, Wy zullen de teering na de neering moeten zetten.
't zal nog een goed erfzyn voor 't droogen van onze netten, dit zal het eerste jagthuis zyn op ons haze pat.
En terwyl komt jou Vaar ligt t'huis, met een nieugevonden schat.
D'heer Laurens zal my nog wel een zommetje leenen.
Misschien leenen, die daarom vryen, loopen meest blaauwe scheenen.
Als hy 't u al verstrekte, wilt gy dat we 'er weg geeven, als voorheen, Aan Paruikiers, Winkeliers, Barrebiers?
Neen, zeg ik, neen.
Volg my.
Over 't geen ik wyders denk te doen, wil ik my beraaden.
Deeze nagt hoop ik de maag gezonder te laaden.
Maar onze hongrige Jas heeft meë een klein plaatsje verzogt Is 'er niet een middel, dat hy door ons meë wort gebrogt?