floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ze zyn je van harten gegunt, voor my, die laffigheid en kan my doch niet behaagen, maar een schootel kavejaar, ansjovis, of aerdaakers, als ik die voor my heb, dan ben ik een man, Daar hou ik het meê, per compagnie eet ik noch wel een wafel, maar anders hou ik 'er niet van, 't is my genoeg dat ik 'er u dienst mee kan doen.
Maar zacht, daar bedenk ik wat, ik moet den hospes een boven schellen.
FLIP RONDSMAAT, LEVYNtje, Mr. koert, Mr. koert.
Wat beliefje, myn heer?
Heb je ook Sinaasappelen, meester Koert?
Mr. koert.
Ja, myn heer, die kan ik je uit de kunst bestellen.
Die heb ik zelfs in huis, zo goed als 'er in de stad ook zyn.
Brengt er ons een half dozyn in een schooteltje, en tap dan noch eens wyn.
Zie daar, myn heer, dat is noch wyn, die zuiver is, en met geen kandystroop gesmeerd, noch van Rozynen is Die gebrouwen, die zel je t hoofd niet ontstellen, maar altoos een frissche mond van behouwen.
'k wenschte wel, myn heer, dat ik 'er noch een okshoof, of twee van had, en dat ik ze betaalen zou.
Maar, myn heer, je komt hier zaamen wel meër, met verlof, is dat je vrouw?
Neen, koert Oom, 't is myn dochter van Delft, die, als ik 'er aan de schuit zel leijen, Noch eerst je waafelen moet proeven, eer dat ze van hier kan scheijen.
Ja, myn heer, de deugd van die wafelen konnen niet werden betaalt, Van alle hoeken van de stad, wordenze wyd en zyd opgezocht en gehaald, En van groot en klein, op t alderhoogst gelaudeerd en gepreezen, of daar zellen alzelden word er een kindermaal gehouwen tyd van meester Koert zyn waaf'len weezen Ze worden altemaal met zuiv're hollandze booter, en hennen eijeren toegestel, en geprepareert Ja in een hiel jaar, werd hier in huis gien pond Frische, of Groeninger booter geconsumeert.
En daar deur komt her dat wy 't altyd even drok hebben, ja al haddenwe noch twee, drie lyven, we zouden ze te werk konnen stellen, om het volk te geryven.
Ja zelf buiten de stad, en in andre steden zyn myn waaflen, en is myn naam verbreid, en gemeenlyk is deze kamer altoos besprooken, morgen is hy al weer aan ander gezelschap verzeid, maar merk ik dat er wat hoertje buur onder schuild, of niet en is te pluis, Die moeten daatelyk vertrekken, en ruimen myn huis, Ik wil me zelven, noch myn neering met dien drek noch vuiligheid besmetten, Daarom, die my dunken niet te zyn als 't hoord, die zal ik niet zetten, Maar dat ik niet en weet is my onmooglyk om tegen te gaan.
Zo is Koert oom, 't is jou werk, geduurig een oog in 't zeil te slaan.
Zo doen ik ook, nou of 'er noch iet aan mankeerden, myn heer, gelieft maar met de schel te waarschouwen.
Mr. koert binnen.
Goed, koert oom, zo zweeren ze altemaal, van er waaflen, en van er eerlyk huishouwen Maar ik stelze altemaal in een graad, even eerlyk en fyn, want het is zeeker dat de meeste waafelhuizen rechte suiphuizen zyn.
Dat is buiten alle dispuit, en niet dan al te waar.
Levyntje van Dockum, dit roemertje zo fris geschonken, helder en klaar.
Zal de continuatie van onze vriendschap zyn, nou, hoe zit je zo te droomen.
LEVINTJE.
Monsieur Rondemaat, het hart is me zo benaauwd, wat men noch zel overkomen Of naakenden is, is my onbekend, och!
Jou memoryboekje, en wat was 'er noch aangeleegen, was 'er geen brief by van myn eigen hand, En heeft myn man die in zyn magt, wel, zo ben ik een getuige van myn eigen schand, Ja men zal my met tienmaal meêr als 't wel in der daad is, beschuldigen en bezwaaren Dat ik de rol van een geveinsde en schynheilige speel is waar, maar dat wil ik wel verklaaren, dat ik tot deez' tyd toe myn trouw niet te buiten heb gegaan, En dat al myn conversatie met niemand als met u is geweest, nu weet gy best wat tusschen ons beiden is gedaan, En 't geen my tot dit leeven, en deze zwier van om megang eerst verwekten, is, dat ik aan een ben gekoppeld, en getrouwd, daar myn zinlykheid niet toe en strekten, Noch daar nimmer, grond, liefde, of genegentheid toe komen zal.
Maar uw vrindschap, myn heer, zo ik die waardig ben, daar zalik in continueeren.
FLIP Digitized by google de SCHYNHEILIGE 32 FLIP.
Dat zal my aangenaam zyn, laatenwe daar op een fris glaasje consumeeren.
En spoeld daar mede al de zwaarigheid en zorgen af.
Ik verwacht het dan van uw hand, als 't is gezeid.
Al myn vrees, en daar ik voor bedugt ben, is niet anders als voor de meid.
Waarachtig, leyntje van Dockum, je bent 'er al te veul mee ingenomen.
Nou heb jy 'er, als je te achtuuren niet t'huis waard belast datze hier zel koomen, je maakt 'er je te gemeen meê, ik ben beducht dat die zelve Machteld, verstaa my wel, jou noch zulk een drankje zel brouwen, die jou als bittere gal opbreeken zel, Want je laat 'er kennis hebben van je gansche handel en wandel, geheimen en zekreeten, ja zy weet tienmaal meer als zy wel behoorden te weeten.
Nou dit ter zyde gesteld, we willen hoopen dat het daar niet toe komen mag. Nou verzoek ik vrindelyk, ofje morgen tegen den avond op het koelste van den dag My maar voor een uurtje in myn thuin met je gezelschap geliefd te vereeren, Ik zel je maar op een slaatje, en een bosje spargies oftwie tract teeren.
Van myn eigen gewas.
Ik sta dat niet af, men heer, zo het de tyd en occasy toe laat, hoop ik me daar te laaten vinden.
Daar breng ik het je dan op.
Uw Dienaares, myn heer Rondemaat.
Wat zo, zet alle zwaarigheid ter zyden, en al jou ingebeelde moeijelykheeden.
Maar zacht, zacht.
LEVINT.
33 LEVYNtje.
Wat is 'er te doen, flip?
Wat zouw er te doen weezen, 't is daar niet helder beneden.
FEIP.
Wat zou het te zeggen weezen, Machteld heeft jou te eereloos verleid, En den ganschen handel ontdekt, zo even als ik het daadlyk spelden, en heb voorzeid, Ik hoor je mans stem, en van andren meër, ik zel 'er zo op deeze wys tegen aan dringen.
wat wil je met je degen doen?
verlaat me toch niet, ik volg je, al zou ik zo dryvende het venster uit springen.
Hou jy je maar stil, wat helpt dit toch, dat je zo kryt en baard?
LEVINTJE, FLIP RONDEMAAT, Mr. koert.
Wat is dit te zeggen, myn heer, ik dacht dat je eerlyke luiden waard, en dit is een getrouwde vrouw.
En of dat nou alzo was, wat kan jou dat raaken?
Zo veel raakt het my, dat je daar door myn huis komt infaam te maaken, En ik raad jou, steek je degen op, daar heb ik vast een groote verwarring van volk voor de deur, Daar is de man, de moeder, en noch meender vrouwen, en dan noch een Notaris, of Procureur, Ze zyn alle niet te weërhouwen, daar komenze al gelyk naar boven.
LEVYNTIE.
Vrede tooneel.
LEVYNtje, BAREND VAN DOCKUM, WYBRAND, Mr. KOERT, KLAARTJE LAMMERTS, TRYNTJE DIRXs, GRIETIE NANNINKS.
Waaris Rondemaat Mr. koert.
wel wat 's dat!
Gewis is die flink, toe je boven kwaamt, achter om je geschooven En zo de trappen af, deurgegaan, ik sprak noch zo even te vooren met hem, dat hy zyn degen uit had, Wel, wat duivel is dat te zeggen?
Ja, myn vrind, die is het haazepad Alop, die vink benje kwyt, je zeld hem ook met fluiten niet weezen hier krygen.
Klaartje Lammerts is hiel weg, zou 't ook kwaad weezen, dat ik ze wat ging ontrygen?
Ze geeft zulke diepe zuchten op, ze is al hiel niet wel te pas.
En daar leid levyntje ook hiel van er zelven, even alliens ofze dood was.
VAN DOCXUM.
Licht dat heur die vette en gesuikerde wafelen noch wat dwars in de maag leggen.
Maar, barent van dokkum!
wie zou dat ooit gedacht hebben?
Ja, Grietje Nannings, wat zel men er van zeggen, nou zie je t zelfs.
Klaartje Lammerts, recht je nou iens op, moer, hiel over end.
Nou jy ook, leyntje van Dockum.
Jou eereloos stukkevleis als je bent, Hoe Digitized by Google VROUw.
Hoe kom je hier toe?
wie heeft je hier toe gebrogt?
Of aan gedreeven?
Moet ik zulke schandelyke dingen in myn ouwe dagen noch van jou beleeven?
Zo in den drek te vallen, je bend een nagel aan myn doodkist, en al myn verdriet en kruis.
Jou lichtekooy, jou rechte schandvlek, van je ouders, en van je eigen huis, daar jy zulken eerlyken vader onder de aard hebt, had hy gezien, 't geen wy nu zien gebeuren Hy zou jou gehaavend hebben, ja hy had hem gaan dood treuren, En deur jou bedryf, dat my door het hart snyd, geloof ik niet dat ik 'er ook lang weezen zel.
VAN DOCRUM.
Dit is die fyne vrouw, die op elks kleedinge, kapzels, gebaar, zeeden, en ander gestel, Altyd wat wist te zeggen, ja men moest zich zo diep in de ydele dingen van de waereld niet steeken, Ja men moest stryden, om zyn eigen driften te smooren, en te verbreeken, En andre muggezisterije, die zy dan in andren te berispen stond, En nou blykt het hier immers klaar, dat altyd het hart anders geweest is als de mond, Noch van de morgen was zy van eenige vrinden verzocht, ja verzogt met traanen, Om een vrouw, die in zulken zwaaren stryd lag, te gaan vertroosten en vermaanen En dat kon zy, kwanzuis van konsientie weegen niet weigeren, ziet zo naau komt het by Dat zy niemand ongetroost wil laaten, want haar vertroostinge is van byzondere waardy En dat was Flip Rondemaat, die in een stryd lach van te gaan ridderlyke gangen, Voor welke vertroostinge zy ook gezuikerde waafelen, appelen Sinaas, en lekk're drank heeft ontfangen, Gelyk hier noch klaar, aan 't overschot van 't zelve, oogschynlyk blykt.
GRIEtje.
Maar, leyntje van Dockum, and'ren het pad der deugden aan te wyzen, daar je zelf dus verre van wykt, de lessen die je ons van de morgen zo nau en keurig hebt voorge schreeven, Behoorde je die niet eerst voor af zelfs exemplaarlyk te beleeven?
De kuischeid die je als onwaardeerlyk schatte, en hoe noodig het waar dat een vrouw daar mee was bekleed blykt, dat je die nou als onwaardig, en zelfs voordachtelyk met voeten treed.
En wat was het een lust al die lessen uit de boeken van 'er te hooren, Dien hy de jonge getrouwde geeft, wel, ik luisterde toe met oogen en met ooren, En wat verhief zy de kuisheid in Josef, en hoe manhastig dat hy streed, Daar hy by na door de onkuische Zephira schipbreuk zo in den geest, als in den vleesch leed, En dat men ook geduurig stryden most, om die tochten af te keeren, Wel, ik docht waar haald ze het al van daan, wel ze is schier bekwaam om te leeren.
Waar blyf ik?
dat is een vrouw!
bekleed met zulk een eerelyken lot.
Maar hoor, tryntje Dirks, myn wyf slacht de slypstien, die andre scherp maakt, en blyft zelfsbot.
Daar spreek je recht, barend van Dockum, dat is noch niet langer als maar dezen dag geleeden.
Al deze beschuldigingen, toegepast op my, en bygebragte reeden, Betreffen meerendeels myn ommegang, en ik beken Dat ik in veel zwaare overtreedinge grootelyks te beschuldigen ben.
By te brengen dat ik tegens myn zin ben getrouwd, en daar door van t spoorben gedreeven, weet ik, en kan in myn zaak in t minste altoos geen verschooning geeven, en schoon myn handel en wandel, op deze wyze voor u allen is ontdekt, zo weet echter dat ik myn trouw noch nooit en heb te buiten gegaan, noch met overspel bevlekt, hot.
Hoewel de omstandigheid het kontrary wel zou schynen te melden, zo is het echter heiliglyk zo, maar ik weet dat dit by elk tot verandering ook niet en zal gelden.
Zwaarlyk heb ik gezondigd en misdaan, en al myn zaaken ergelyk en averechts beslegt, Doch ik troost my met zeeker Puntdigt van de heer Huigens, daar hy zegt, Valt gy, dat 's niet met allen, Zyt daar in niet begaan, 't En is geen schand te vallen, Maar schand niet op te staan.
Zeer toepasselyk op my, ik werp my dan hier op voor de voeten van myn man, en moeder ter needer Ik ben gevallen, zo zy 't my vergeeven, zy richten my dan weder, haar bestraffinge, van wat natuur die ook mag weezen, na de waarde van de schuld, zal ik, hoe smartelyk die ook mag weezen, draagen met lydzaamheid en geduld.
Men kluisterd my, men sluit my op, ja zo kort als men my ook mag houwen, of ontbloot my van het licht, dat ik onwaardig ben te aanschouwen.
Rys op, en geef dan blyken van je berouw, en 't geen je hier hebt belooft.
Ze is noch jong, ze kan 'er haast weer wel draagen, 't staat niemand voor het hoofd waar dat men zelfs noch toe kan raaken.
Geschreeven, vrinden, KLAARTje.
Zo is 't, 't is me noch lief dat ze berouw en leetweezen toond van alle voorgaande zaaken.
Nu is dit de eenigste weg, daar men in zo een gelegentheid wel zyn meeste rust op bouwd, dat 'er de moeder voor een maand of twee in huis neemt, en in verzeekering houd.
Om alzo alle gezelschap af te snuven, en te doen vergeeten.
Dat keur ik goed, meester Wybrand.
KLAARI, digitized by google de SCHYNHEILIGE, c. KLAARTje.
En ik van gelyken, ze kan tot mynent voor niet wel drinken en eeten.
En de meid zou ik zo straks 'er paspoort geeven, op dat je alle onrust alzo buiten de deur sluit.
morgen ochtend vroeg moet ze het gat al uit.
Wel nou, zo hebben we dan nu gedaan, we willen hoopen dat wy noch zaamen moogen beleeven, dat die korten tyd ons gewenste verandering wil geeyen.
Maar, vrinden, het gelach is noch niet betaald.
O die vagebond is daar zo slimpende deur gegaan.
Hoor vaar, kom jy morgen op de Prinse grast, over de Noorder Kerk, in de gelaarsde Moriaan, daar zel ik je betaalen.
Mr. kobert.
Zeer wel, grootmoeder, ik ben met u wel te vreeden.
WIBRANd.
Laatenwe hier op gaan, barend van Dockum, ik hoop dat je t einde zult gezien hebben van al je moeijelykheeden.
De heere de d'edelnieger, bedrogen.
Het ons 19de toneelstuk, genaamt De Gezwvore Bedrieger, Bedrogen, is t'zamegestelt, en getrouwen uit voorgaande en hedensdaagze bedrieger, en misschien zulke, die nog staan te volgen.
Onze eeuw is zo veelvuldig met diergelyke Beursstormers, en listige aanvallers geplaagt, dat het by na onder de wondren moet geteld worden, zo zy de snelste en voorzigtigste comptoiren niet, onder schyn van voordeel, verkorten of bederven.
Deezen onzen arbeid hoop ik aan minderkundigen Geloofgeevers van eenig nut zal zyn, om hun goedren en schatten wat omzigtiger te behandlen, en niet zonder voor kennis te betrouwen.
Het geloof geeven, aan binnen en buitenlandsche handelaars, is voor deezen het wel varen, en d'opkomst van ons land geweest.
De voorgaande eeuw zugte zo veel niet onder onnodige pragt, en overtollige behoeften.
Onaangezien de zware lasten en verdrukkingen des oorlogs, isser byna hebben niet dat een veer van de mond kan blazen, of het pronkt met Hofstoet en paarden, en wentelt zig daar en booven in den draf der onkuisse vrouwen.
Wat wonder is 't!
Zo de wellustige kosten vergrooten en aangroeyen, dat de bedriegers veelvuldiger werden, en de bedriegeryen toeneemen?
Dat wy ons met het noodige lieten vergenoegen, wy zouden met scarus in onze gesmolte en afgedroope veeren niet stiken, nog smooren.
Wat boud staat.
Ieder zy omzigtig, om zyn vlerken niets hooger te vergen, als zy konnen dragen.
Na dit, zullen wy onze tydgenooten gemeen maken, De Bedrooge Cessionant, blyspel.
Wyders zullen wy verblyven.
Verpligte Dienaar, onder de Purgat & Ornat.
Zinspreuk van PERSOONAAGIEN.
ROELOF, maakklaar en bedrieger.
KLAAS PIETERS, maakklaar.
Anne, huisvrouw van roelof.
ALETTE, matres van roelof.
JONKER JAN VANVEERENBURG, galant van Alette en Janno.
Dirk iofs, een Bedurven Koopman.
CRISTYn, zyn Meid.
GEURT LANGEDOk, koopman.
PIETER DEUTECOM, koopman.
FREDRIK, koopmans knegt.
MOOZES JUDALJON, een Jooden Wisselaar.
TEUNIs BROL, Cassier.
JORIS SLIKOP, solliciteur.
OCHEM GRYPAL, deurwaarder.
OFFICIER.
DIENDER.
KRUYER.
Het spel begint 's morgens ten 8, en eindigt 's avonds ien 7 uuren.
Digitized by Google de Pag.
De heere bedrieger, bedrogen blyspel.
Het Theater verteont de Heeregragt.
ROELOF en KLAAS PIETERS.
't is kunst tegenwoordig de kost te winnen.
'k weet 'er waaragtig niet, wat ik op 't lest nog zal beginnen.
Of ik al Maakklaar ben, daar is heden niet veel te doen.
En wy zyn een goet stuk broot gewent, en een beekertje van fatzoen.
'k weet by myn leeven niet, wat het nog op 't lest zal worden.
We meuge mee, als 't niet langer deugen wil, den deegen op zy gorden, Of na Oostindien reizen, maar daar nemenze nou niet, als kennisjes toe.
Ik denk het haast in de hey te zoeken, ik ben dit straatslypen al moê.
Ik verwonder my, dat jy klaagt, jy hebt weinig schoenen versleten, maar t schynt datje de winst hebt vergeeten, Of verslaapen, dat beekertje sleept al vry wat uit.
Je hebt jou staat al wat te veel uitgerekt, vernield, en verbruit.
Jy moest ook nog trouwen, of je kost het niet stellen, en ik weet niet, of jy jou wyven wel zoud konnen tellen, maar dit zal nu als kaks een eige weezen, en zulk een hadje van doen, nou ik beken, je hebt een groote zaak gedaan, voor jou fatzoen.
Hoe staat het met jou ouwe matres, die van Brabant is gekoomen?
Hebje, als t behoort, op nieuw de vizite al eens genoomen?
Sie, alle dingen veranderen, dat leeid ons duwe May Dat heeden een perkiet was, dat is morgen een Papegay.
Die matres zal my, als 't zo van nooden is, niemano ontvreemen.
Maar komt het zo al te pas, ten eerste een vizite te neemen?
't is voor de gehuwde, wat gevaarlyk, ik heb nu een vrouw, en ik weet niet, als ik 'er al by was, wat ik 'er zeggen zou.
So, zo, is jou tong, die zo vlug was, alreets versleeten?
Maar 't heugt me nog, datj' eens wakker aan een oor wierd gesmeeten, dat schynt heeft jou belemmert, en 't is ook niet vreemd, maar ik weet ook, al wasje stom, datje nog een bezoek neemt.
De juffer is galant, en ryk, 't leste vind me by die zoort zelden, 'k heb 'er nooit als Maakklaar gedient, datze jou niet dubbeld vergelden.
Maar ligt hebben jou and're die pas al afgesneen, en wil jy ze niet dienen, zo loop ik 'er heen.
't wyf, dat ik nog zoeken zel, zal 'er niet over klagen.
Maar ik verwonder me, datje zo veel zorg voor je wyf komt te dragen.
Hebje dat lang gedaan?
of is het van daag het eerst?
Of hebje een uur ingesteld, dat de deugd in jou heerst?
'k geloof nou datje staat maakt, van niet lang te leeven.
Wat zelje vrou wonder opzien, als je jou tot de vroomheid zult begeven!
'k beloof het haar te zeggen, zo dra ik haar ontmoet, maar ze zal van droefheid getuigen, zo je 't zonder haar kennis doet.
Dit lykt myn ziel wel scheeren, 'k heb jou nooit bedroogen, en schoot 'er zomtyds wat te kort, dat ontbrak aan myn vermoogen.
'k heb altyd myn best gedaan, gelyk dat ieder weet.
En van al dat bruyen, heb ik naauwlyks een goed kleed Over behouden, t is by myn zoolen waar, wat hoef ik erom te liegen.
Klæas.
't is den eenen kalis den andren kunst te bedriegen, my hebje nooit bedroogen, dat is niet meer als al te waar, Daarom hebje in de wandeling, de naam van de vroome Makelaar.
Ja by de spotters, die niets beminnen, als de goede te veragten, maar Digitized by google.
Maar ik zal my hier na, voor die naamschenders wagten.
't is maar kanalje, ik ben op Dam en Beurs genoeg bekent.
Ja, jy weet het altyd goed te maken, hoe slegt dat je bent.
Se hadden jou met voordeel, een goet Philozooph mogen maaken, want t geloof voer je met jou, al is t van onmoogelyke zaaken.
Geloof, gebreekt my niet, ik leef nu ook als t behoord.
Ik mey de kroeg, en alle drinkwinkels, daar me zyn geld en tyd in versmoort.
Vlytig op den Dam, en de Beurs, dat maakt goed vertrouwen, en dat vind ik zo wel, dat ik 'er my by meen te houwen.
Myn tyd van praten is ook voorby, ik moet hier een man Bescheid gaan brengen, van een party Wynen, daar hy voor Beurstyd de prys van Moet weeten, om zyn vrinden daar over te schryven.
Ik moet ook na den Dam, en zal tot weërziens uw dienaar blyven.
ROELOf alleen.
De vermaledyde jakhals, roerde zyn snotkooker te veel, roelof.
Maar ik zal t hem eens betalen, dat zweer ik by myn keel.
Ik voelde de gramschap, my byna overheeren.
Men zou geen zond doen, zo een schurk eens weer te affronteeren.
Ik had myn vuist al gereet, maar de vent was me te groot, en ik dogt met de eerste slag, die ik hem geef, bruid hy my dood.
Maar op zyn tyd, zal ik er nog eens revengie of halen, ben ik and're wat schuldig gebleeven, dien beest zal ik nog betalen.
Roelof belt en klopt.
Nou na myn meester, te droes het word hoog tyd, Dewyl zyn verblyf, hier geen lang uitstel lyd.
Me moet vlyt doen, als 'er een goede courtagie is te winnen.
Een werk dat wel begonnen is, kan me wel ligt of spinnen.
De Gezwoore Redrioger, bedroogen, derde tooneel.
ROELOF, CRISTYN.
Madam Cristyn, zeg jou meester, dat ik 'er ben.
Cristyn.
Monsieur Roelof, jy bent de beste man, die ik ken.
Heeft hy volk by hem?
ik moet hem spreeken.
Voor jou niet, datze de beenen breeken, die schoften zyn geen oogenblik van onze deur.
't is al, is jou Sinjeur t'huis?
is hy t'huis, jou Sinjeur?
Wel hoe maak je 't, verstaje de kunst wel van liegen?
Zonder root worden, maar ook zonder iemand te bedriegen.
Zie het is voor myn meester, en dat kan niet schaan.
Een leugen is goed, alsze om beste wil word gedaan, zo zeit het spreekwoord, men moei trou dienen.
De waarheid moet de leugen zomtyds een hand lienen.
Dat zou onbarmhertig zyn, viel zy haar zuster zo straf.
Ik bouw er myn rust op, dat ik myn meester dien tot in 't graf.
Jou geluk is naby, spyt den hemel van de Turken.
Zo zou jy dan de waarheid zeggen, aan die beesten, die schurken?
Neen, neen, malle meid, ik prys jou geestelyk verstand.
Myn verstand is goed, en ik volg de vervolgde kant.
Myn meester zugt zomtyds zo, dat je t eens hoorden.
Maar spillen wy hier geen meer vergeefze woorden.
Ik ga hem roepen, zyn tyd is hier ligt kort.
Wat is een meester gelukkig, die zo trou gedient word?
Fredrik komt zagt uit.
Daar komt hy aan.
maar wie treed daar nader?
Brui weer in huis, Dirk, op de kust is een verrader.
Dirk u eer in huis.
Weer'er in huis meester, en de deur digt in slot.
VIER Digitized by Google Blyspel.
FREDRIK en ROELOF.
Iou!
De deur zo onbeschaamt toe, is de meid zot!
Sy heeft my wel meer gezien, dat komt byzonder.
Deeze deur zo schielyk toe?
dat is geen wonder, Ligt riep 'er de juffer, ik moet hier ook zyn.
Is 't voor jou geen wonder?
Zo is 't wonder voor myn.
Ik zag de meester ook, dat leiken wel streeken.
Het kon wel zyn, maar ik moet hem ook spreeken.
Ik klop eens aan.
Dit gaat al vry wel, voor t begin lykt dit zo wat ape spel.
Hoe of dit ten einde nog af zel loopen!
ROELOF CRISTYN en FREDRIK, de Meid de deur openende.
Oeden dag, otyntje, doe jy de deur oopen?
Is jou Meester t'huis?
Deeze Jongman sprak hem ook graag.
De meester zal niet t'huis weezen van daag hy heeft een comparitie, en die zal nog wel wat duuren.
's Morgens al comparitie, dit lyken wel kuuren, jou meester is t'huis meisje, ik zag hem zo eeven in de deur.
Myn meester is t'huis, en je zaagt hem zo eeven Sinjeur.
Wel dan moet ik blind zyn!
'k heb zo de deur geslooten.
Wat of deeze gaauoog al uit zyn tanden mag stooten?
Is jou vrou dan niet t'huis, roepze, dat ik 't die eens vraag.
Crisyn.
Al bereid tot jou dienst, Jonker, je lykt wel graag.
Maar wat dunkje, zou 't niet genoeg zyn, dat je eens naa my liet vraagen?
Myn postuur, en troonie, is schoon genoeg, om zo een losbrock te behaagen.
Roep nu de vrou een reis, dat s gevraagt met fatzoen!
Neen moesaap, moet er wat gedaan zyn, de meid zel het jou wel doen.
Dat is een visteef, wat of ze nog uit er bek zal lappen?
Dit lykt de koningin wel, van het eedle snappen.
Dogter, ik beken, je bent in die kunst gepromoveert.
Jy bent een kaakelaar, roelof, maar je hebt de helft nog niet geleerd.
Meisje, ik dank jou voor jou prezentatie, ik hebze niet van nooden.
Van my, zou ook de eerste reis niet zyn ontbooden.
J'hebt 'er buiten twyffel al meer dienst gedaan, maar, 'k loof het de meeste al wat duur kwam te staan.
De vuiligheid schynt je mond al uit gewassen.
Nou dat zyn deugden die by malkandren passen.
Die jonge melkmuil, heeft mey al op de hooge school geweest, hy weet al wat het kost als men de syne zykte geneest.
Zyn troonie getuigt het, daar de teekens als starren blinken.
Sluit jou neus roelof, me dunkt ze stinken.
Loop na meester Barend, 't is jou bescheiden uur.
Laat jou voort uitbranden door 't staal of met vuur.
Adieu Jonker Puistneus, myn tyd is verstreeken, ik ga nou jouwenthalven de vrou eensjes spreeken.
ZESDE tooneel.... roelof en FREDRIK.
Dat is een staaltje, roelof, het puikje van het heele land.
De teef, hoe vuil dat z' is, het waaragtig verstand.
Ik dagt niet dat me de waarheid zo kost bedriegen.
Die meid wist met een stoute troonie behendig te liegen.
De meester was niet t'huis, en ik heb hem.
waaragtig gezien.
Jy stont 'er nog half meë in de praat.
Wat zegje, met wien?
Met Dirk Olferts, de meid haar baas, of is dit ook geloogen?
Ik, met Dirk Olferts, ik!
ik zag hem met geen oogen, waaragtig abuis, myn vrindje, dat s mis.
Met jou ook al, wel de pokken lioe of dat is!
Nou, digitized by google, blyspel.
Nou, laat ik me over jou ook niet te veel bedroeven, Want van jou vroomheid, daar van zyn uitnemende proeven.
Wist jy ook niet dat die Dirk een guit was, doe je hem t'onzent brogt.
En met hem, van myn meester die dartig balen peper kogt?