floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel daer zijn do on genoech, die hy besoecken kan, dat hy ons laet in rust, want ick hou daer niet van.
Hy sal niet komen neen, en wilt daer voor niet vresen, maer laet ons komen, daer wy eyndelijk moeten wesen, gy hebt soo Vader zy noch onder u veel gelt, en dat moet datolijck mijn zijn ter handt gestelt, door dien ick 't heb van doen.
Dit kunt ghy strax ontfangen.
Als ghy gebieden sult, wel aen ick salt u langen, maer de Quitantie.
Wel stelt gy die nae u zin.
Ick salse teykenen.
Weerkoom, maer heer sal ick daer in begrijpen, al het geen aen Vader eerst gegeven, t'om.
Ja doet dat sel wel gaen.
Neran Digitized by google feran.
Weerkooms.
Maer heerschap weet ghy even, hoe veel ick onder heb.
En twijffel daer niet aen. crisp.
De geest die heeft ons dat ten vollen doen verstaen. feran.
Maer heeft hy meer geseyd mijn Heer als duysent gulden, soo heeft hy ongelijck.
Jae buyten d'andere schulden.
Die ghy hebt op gehaeldt.
Dat swaer mijn Heer.
Gaet heen t'em.
En brengh mijn daetelijck vier duysent gulden peran.
Weerkoomde, neen ick heb zoo veel niet kan u maer dry duysent geven, ick heb niet meer in kas soo waerelijck als ick leeve, het gelt is heeden daechs niet om te krijgen, gatt.
En brengt het geen gy hebt, ik ben nu in geen staet.
Om uwe reedenen hier langer aen te hooren.
Ferante binnen.
Hy gaet mijn Heer en wilt u niet verstooren.
De droes heer dat gaet wel.
Gaet heen nae de schuyt, en secht Angelica zy stelt haer reys noch uyt, dat ick op 't spoedigh sal by haer zijn gaet heenen.
Margo verbaest uyt.
Help, help, daer is mijn strax een grauwen hond verscheenen, de grooste die ick tot mijn leven heb gesien, 'k vertrouw de geest is van u Vader.
't kon geschien.
Zaeght ghy hem wel by daeg!
Al dickwils.
Ick sou geloven, dat hy 't is, crisp, maer wat haer heeft desen hondt, Marg.
van boven En onder grau Crisp.
Hy ist, de duyvel haelt de Vent, Marg.
Hy s'inde keucken gaet en siet of ghy hen kent. crisp.
Wat zegt gy is hy nae de keucken toegetrocken, dat is om al 't gebraet in zijne darm te slocken Want in sijn leven hiel hy veel van vers gebraet, 't weet hy niet een Hoen aen al de speten laet, waerom jaegt 'ge hem niet wegh, Marg.
Ick was te vol vreese.
Gaet gy daer ick u zent, ick sal der daetlijck wesen.
Mijn Heer ick beef.
Vreest niet segt my Angelita.
Is die vertrocken?
'k geloof mijn Heer van Ja.
Waer blijft ferante, Marg.
Sie hy komt hem by u voegen.
Ferante met de Beurs uyt.
**..
Met dese bours Heer, sal ick u vergenoegen, vier duysent guldens, taet ons tellen Heer.
Ja neen, ick neem die op u woort en ben daer mee te vreen, feran.
Hier is de Quitantie Heer wilt gyse onderteekenen.
Laet hooren eerst.
.. ** p.
Ferante leest.
Ick ondergeschreven bekenne ontfangen te hebben uyt handen van ferante de somma van vier duysent guldens, eens boven de vier duysent kroonen, die hy aen mijn Vader betaelt heeft in sijn leven, daer hy geen Quitantie van ghegeven heeft, waer van ick hem quijt schelde.
1678. notaris in haege xym.
Gewis mijn Heer ghy kont wel rekenen.... feran.
Daer is de pen mijn Heer geliest u t'om.
De dugs feran.
Van Heer Pirante is mijn een verlies soo groot, dat ick mijn reken hier sal komen.
ick vrees dat hy Ick heb daer binnen stracx een grooten hont vernomen.
Sie daer Ferante 't is getekent is 't soo wel!
Peran.
Het kon niet beeter zijn.
Nu dan ferante stel.
Het alles zoo 't behoort, 'k sal u voortaan betrouwen, en uw als Vader placht voor mijn ontfanger houwen, vaer wel, ick sal hier zijn, eer een Maent verloopen sy.
En gy Margo komt hier, denckt somtijts eens aen my, Nou daer, en soo ghy wilt met Nicodemus paeren, gelooft dat ick u sal.
I ben noch maer dertigh jaeren.
En sou ick trouwen Heer 't is noch te vroeg.
't is qoed, als ghy wilt, ferant, vaert wel, ich bidt u doet, Mijn saecken wel.
Tymante binnen.
Ick sag wel aen sijn oogen, Marg.
Dat onsen Jongen Heer vol deucht was en medogen.
Gy hebt gelijck het is sijn Vader in der daet.
Zijn Vader was maer een giergaert boos en quaet 'k Heb hier soo lang gewoondt, en hy van al sijn leven, en heeft mijn nimmermeer een duyt spelde gelt Regeden, Maer nu verhoop ick wat te krijgen vroeg of spae.
Voran.
Van wie toch, hoe van wie, wel van angelica?
'k denck ommers dat ghy haer nu sult laten trouwen, feran.
Een kind van twintigh, jaer soo dencken om te houwen, Marg.
Hoe twintig jaer is noch dien ouderdom geringh, peran.
Ghy zijt wel dertigh.
Jae dat s een ander dingh, Marg.
Ia Dochter die is rijck, en ick ben Arm gebooren, die arm wil trouwen, die blijft arm en gaet verlooren, maer ick sit inde vuyligheyt van 't huysgesin, en stick.
Dat kindt sou trouwen, Marg.
help waer in gelropen genade help.
Sottin voor wie geloopen Marg.
Mijn Heer de geest.
Van binnen roependo.
Wat zytse, perante uyt, slaet ferante op de Schouder.
Piran.
Ha mijn ferant, hoe gaet het al.
Ach mijn schouwer is verbrandt.
Rerante loopt wegh en sluyt de deur toe.
Wel hoe wat sal dit sijn, wat sijn dit voor maniere su huys te loopen, soo te baeren en te tieren, wel hoe sal ick dit verstaen?
Wel ben ick met de pest of andere sieckt belaen, wat sal dit worden, ick weet in 't minst hier van geen reden, maer daer komt ymandt van het huysgesin getreden, 't is Nicodemus die het hoy heeft op gelaen, en uyt het velt komt, 'k sal uyt dese wel verstaen, wat dat hier schuylen mach en voort is op geresen, ik geloof datse hier in huys betoovert zullen weesen.
Nicodemus met een hoyvorck uyt, al singende.
Dach Nicodemus wel hoe gaet!
Ha mijn heer Nico.
Pirante 't gaet heel wel ick den u dienaer weer, gelijck ick altijt plag.
Wel zijt ghy altijt lustigh Piran.
En vrolijck dat gaer wel Wel, ja mijn Heer, en rustigh.
Nico.
En na mijn dunkt mijn Heer gy zijt oock wel te pas.... piraan.
Ick weet niet dat ick op 't mijn leven beter was.
Wammeer men is gesont, dan kan ons niet gebreken, gesondt en vrolijck zijn, is gesondt, nae dat ick reeckey ha!
als men met een teug een roemer van een Pot kan lappen in zijn gadt dan is men noch niet bot, en dat men dan een Ham in drien op kan speelen, dan is men noch niet doot.
Dat kan niet weynig schelen Gesondt en doot te sijn, hoe vaert u Meester al, is die niet wel te pas?
Hoe heerschap wordje mal, Nicod.
Niet wel te pas zijn heer, sag ick noyt volder, hy is soo gesondt heer, als een Carper op een solder.
Wel heeft hy omlangs dan een vremde quael gehad Of is hy mogelijck dan by de kop gevadt, Nicod.
Hoe soo mijn heer wat 's dit, wat sou sijn hersens krencken, gy sijt verdoolt heer.
wel ick weet niet wat ick sal dencken, Piran.
Soo haest als hy my sag, 'k weet hoe 't kon geschien, liep hy of hy in mijn de Drommel had gesien, segh is ferante sot, hoe sal ick dit begryjpen, Nicod.
Hy is soo bot niet dat men hem behoeft te stijpen Gewis hy is niet sot, hy weet wel wat hy stout, wanneer hy vrekens drijft, hy onder kent wel geut, ayt koper dat gy 't weet.
Wel ick en kan niet weten.... piraan.
Wat dat hem schorten magh hy was gelijck beseten, indien hy wijs is waer toe dan dit mal gerucht!
Dit roepen en getier, en voor mijn heen gevlucht, Nico.
Mijn heer, ghy geckt'er mee, wel waerom sout hy pluchten?
Wy droncken gisteren u gesondtheyt met genuchten, en sy ons onder dit, dat ghy haest koomen sort, Mijn heer die was soo bly, en wy oock.
Ick vertrout, Piran.
Ick had van mijn komst te vooren oock geschreven.
Wel waerom sou hy don soo qualijck met leven kom ick sal kloppen, 'k weet so haest hy u sal sien, dat hy u om den hals sal vliegen.
Ick seg u dat hy mijn gekendt heeft Niet met allen Nicod.
Ick sal doen open doen, ey laet het u gevallen, dat gy wijn volgen wilt, want als ik ginck na 't velt, dees morgen was hy wel te pas en wel gesteldt.
Nicodemus klopt.
Die klopt daer!
Ick wert terstont nu van ons vernomen De deur is op Marg.
De deur opende.
help de deur sluytende.
Wat sal dit sijn deet op Piran.
Wel heb ick geen gelijck, Nico.
Krijg ickse by de kop, hy klopt.
Daer haer de duyvel, bloet sie daer, 'k sal binnen raken Of anders.
Ja doet op dit sijn wel vreemde saecken, Piran.
Nu siet ghy wat het is, 't is seler dat de Meyt Om my te hoonen vande Meester is verlijdt, wat schelmsche treck is dat.
Al kloppende.
Margo doet open.
Wie klopt daer!
Nicodeun.
En gaet jy noch niet loopen, Nico.
Voor wie!
Wel voor de geest die by u is.
Sottin, mijn heer Pirante is hier, doet op en laet ons in, doet open ras, en wilt die sotticheden staecken, Marg.
Ach 't is met u gedaen, soo hy u aen komt raecken, Nico.
Waerom sottin.
bergt u dijf in dese woot of anders.
Ach heer Pirant is doot, is maer sijn geest die spreeckt, ach mijt u voor sijn straelen, Nico.
Een geest, een geest, daer sou de dommel hem voor haelen, pitan.
Wat sijtse!
Dat ghy zijt gestorven en een geest, en dat u schim hier spreeckt, zo zijt een groote beest, dat ghy dat niet en jegt.
Siet ghy niet datse u soppen? Nico.
Niet naeder of ick sal u op het backhuys kloppen, blyft staen of met de vorck steeck ick u door de huyt.
Pitan.
Hoe sou ick doot ijn sijt glyy oock al sot.
Hy bruyt van hier.
Riran.
Hoe Nicodeem sy willen u bedriegen, Nico.
Neen gy sijt doot, waerom sou onse meyt gaen ligen, margo is hy niet doot.
En twijffelt daer niet aen, het is niet als sijn geest, die ghy siet voor u staen.
Dat hoorje nu genoech Piran.
Marr Nico.
Niet veel bruyerye Of dese vorck.
blyft staen, Piran, moet ick dit sien en lyen, Marg.
Ach Nicodemus hout perante van u lijf, want raeckt hy u gy wert gelijck een bort soo stijf, Nico.
Daer sal ick wel voorsten de duyvel sal u halen.
Soo ghy noch naeder komt.
Gewis u sinnen dwaelen, hoor maer een woort.
Heer geest daer toe heb ick geen lust, ick soeck u niet gaet heen, en laet ons maer in rust, daer hy nadert weer, ick sal u moeten steecken, blyft van mijn.
Wel ick wil een woort of tweee maec spreken Het is maer schelmery.
Wel bloet wat sal dit sijn, soo om u wrockheyt is u arme siel in pyn.
Soo spreeck waer heer Pirant maer blyft daer staen in 't midden, Wilt gy geleeden wel men sal wel voor u bidden, maer spreeck van ver.
Wel nu ontbreeckt u het verstandt, ick verandert sie 'k ben de selfde want ick gae, ick spreeck, ick hoor, seg eens al dese dingen Doen die de dooden oock.
Gy spreeckt wel sonderlingen, ben ick op 't doot geweest, dat ick dat weeten kan. gy conkeldeert wel schoon, wel hoort gaet henen dan Piran, en doet u Meester aen het vynster sleghs verschijnen, dan sal ick sijn voldaen.
Maer gy mogt u niet pynen, Nico.
Te naederen of ick sou.
Is hy wegh, Marg.
Neen Margriet Nico 'k Segh dat hy doot is en de Vent gelooft mijn niet, wat dat ick seg of niet hy luystert nae geen reeden, maer seg Ferante dat hy op 't balcon komt treden, dat hy geen vrees en heeft, want hoor indien de geest Meent nae te komen en te speelen hier de beest, soo sal ick met de vorck hem flur de keel af douwen, Piran.
gelooft ghy my dan doot, Nico.
Voorseker.
Wilt vertrouwen pluan.
Dat ick niet doot en ben kom voelt het.
Niet met al, Blijf daer, ick soeck u niet, of andersints ick sal, indien ghy nader komt, u door de darmen jagen.
Ferante, margo op t balcon.
... feran.
Wel, gen, terwijl het dan moet zyn, sal ik het wagen Men had men wel geseydt, dat ghy van uwe handt.
Een briefje brengen sout, maer 'k ben van dese kandt, genoeg versekert, 'k heb geen moevelijkheyt te bresen, ick ben genoech gerust, en ghy wilt oock soo wesen, gaet heen 'k wensch dat u ziel een volle rust geniet, en dat zey'p in vre.
Dit is wel een hels verdriet, Piran.
Hoe sal ick dit verstaen waer af komt gy mijn spreken?
Wie heeft dees sotterny u in het hooft gesteken.
In sulck een Ouderdom ghy syt so buyten reen, ick ben soo wel als ghy perant van vlees en been.
Wel men sou seggen heer, dat gy noch zijt in 't leven, nochtans u eygen, soon heeft blijr genoech gegeven, van uwe doot, mits hy gekleet was inde rou Piran.
Naderkomende.
Mijn soon, Nico.
Bloet nader niet geeft van perante of ick dou.
Hou Nicodemus, 'k wil dat gy ontsach sult dragen.
Waer toe dan tyt verlies komt af, en wilt niet sagen, en vreest niet heerschap komt maer stoutelijck beneen, want soo hy poetsen maeckt wy sijn twee tegens een, piraan.
Ia knecht die heeft gelijk waer toe dees mallicheden feran.
Ik merck gy hebt gelyk mijn heer ik kom deneden.
Och meester blijf doch hier de geest sal u den hals Om drayen als een hoen.
Maer hoor nu Geesje, als Wy doen naer uwe sin, dan moetje ons niet bedriegen, Schoon gy de nicker waert, o sout my niet ontvliegen, Piran.
Ay mallicheyt.
Ferante Margo, al bevende uyt.
Mijn heer ha!
Vreest doch niet.
Wel aen, ia soon heeft met sijn rou, mijn dubbele rou gedaen, hy heeft u doot verdicht, en soo het gelt gekregen, dat ick u tellen most om gelt was hy verlegen, en nademael hy was u ersgenaem, docht ick, dat hy het hebben most.
Mijn soon soo in sijn schick, kan hy ons u en my soo by de ooren krijgen, feran.
Daer komt sijn dienaer schuyl een weynig en wilt swijgen.
Pirante versteeckt sich.
Crispijn uyt.
Is dat gelodyen Nicod.
Wel wie sou u in dit kleet bekennen, staet u wel.
Ick draegt met harten leet, Mijn lieve maet, ens onde meester is gestorven, ly leyter toe.
Soo je sijn soon Tymandt bedorden, crisp.
Bedorven niet een beet, nu kan hy nae sijn sin, huys houwen, en sijn Jengt verlusten inde min, die onde Griner was altijt sijn lief de tegen, neyt heeft hy van hem gelt, als met gehijf gesregen.
Eens doot is altijt doot.
Tymante vat crispijn.
Schelm 'k heb u verstaen.
Ceisp.
Ghy zijt bebreest, ick ben dan doot verrader, crisp.
Waer kruyp ick ach de geest die komt mijn nader, Piran.
Hre ghy vol hart noch in u schelmsehe bedroch, 'k sal u doen hangen guyt.
Mijn heer ay spaer mijn toch het was u soon die niy.
Tymante uyt.
Crispijn wat wil die wesen? crisp.
Vader soo gy siet is vande doot verresen.
Ghy zijt een schoone wegh op heden in gegaen.
De lief de Vader heeft my hier toe aengeraen.
De liefde hoe wat 's dit?
Mijn heer wil ick het seggen, crisp.
Sie daer hy is verliest, hy heeft sijn sie gaen leggen, op.
... wil ick 't seggen Heer!
Op angelica.
Mijn dochter!
Ja mijn Heer, is 't waer!
't is waer papa? yym.
En wy sijn samen inden Echten staet getreden.
Getrout!
Hoe langh? 't is nu dry maenden juyst geleden.
Wat stoutigheyt is dit en sonder onse weet.
't Moet blijven soo als 't is Mijn leer het to mijn lect. feran.
Tegen Pirante.
Ferante niet net, al ich ben seer wel te breeden, in mijjn gestacht te treeden, waer is sy?
Buyten.
Fetan.
Neen mijn heer dergeest niyn dat crisp.
Sy is met my gekeert uyt reden dat sy hadt te lang getoeft naer heer Cymente die sy verwachten En dat de schuyt vertrock.
G'e Piran.
Der minnaers zijn bedecht.
Crispijn, angelica uyt.
Vreest niet Angelica.
U Huwelyk is ondecht en ghy 'er by genae, Ange.
Mompeer.
Is waer gy hebt de wetten overtreden, maer wyl Pirante met u Huwelyck is te breeden, sal ick u liefde en uw echt niet tegen sijn, maer u met Huwelijr goet begisten.
Wt'r dod.
Oaengename straf wy dancken uw mijn Vader voor u genegentheyt.
Leeft breetsaem nu te gader.
Wel is sy nu te Jong om inden Echt te treen, feran.
Ik kon haer noyt so wel als nu in de Echt besteen 'k Liet dees gelegentheyt hoe jong sy was niet slippen.
'k besegel op u handt de trou met mijne lippen en blyf u slaef mijn Lief.
Mijn heer ick u slavin... ange.
O neen mijn schooue, 'k hou u voor mijn engelin, Nico.
Margo wat dunckje doch van al dit brindelijck woelen, hou op of ick begin oock huwelijck te voelen, wat segjer af Margo, ay geeft men oock een soen, feran.
Begeerje hem!
Wat sou ick met dickedemus doen.
Wel dunne Griet, ik ben soo dick niet moetje weten, Piran.
't Sy dick of dun, wilt ghy nu oock getroude heten, soo spreeckt nu is het tijt, ick sal u op u trou vereeren met een koe.
En wert ghy man en Vrouw... reran.
So schenck ick Nicodeem een wagen met twe paerden, Marg.
Nu wil ik dickodeem voor myjne man aenvaerden Nico.
En ick Margo tot vrou dewijl sy heeft een koe.
Crispijn wel waer blyf jy, wel jy siet niet wel toe, crisp.
Mevrou de rou die 'k draeg en wil geen blijtschar lyen, maer als die uyt is sal ick dencken om te bryen.
Terwijl Angelica mijn vrou nu wert min bruyt, en vader leest.
Dat 's waer mijn Heer de rou is uyt.
DE 1095h.vloogt.
Vertoond op de Amsterdamsche Schouburg.
't amsterdam, by de erfgenaamen van lescailje, op de Vygendam, naast de Vischpoort, 1693.
Digluz.
Gy, die gestaag in tweedracht leefd, En yder stof tot scherssen geeft Kom, wilt de Ontvoogde Vrouw aanschouwen, gy zult hier zien hoe slecht het staat, Als man of vrouw, kwaa gangen gaat, En geen goed huis te zaamen houwen.
En gy, die wel leefd, lacht en ziet, maar, volg voor al dit voorbeeld niet.
LETTERk.
Alzo Ons vertoond is by de tegenwoordige.
Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, dat zy Supplianten zedert eenige jaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten Tooneele gevoerd verscheiden Werken, zo van Treurspeelen, Blyspeelen als Klugten, welke zy lieden nu geerne met den deuk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze Werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in Taal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de Nederduitschen Taal en de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoeken de, dat Wy omme redenen voorsz.
De u supplianten geliefden te verleenen Oktroy ofte Privilegie, omme alle hunne Werken reeds gemaakt, en de noch in't ligt te brengen, den tyd van vyftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen.
met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by Ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt dezelve Supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben.
Konzenteeren, accordeeren ende octroijeeren mitsdezen, dat zy geduurende den uyd van vyftien eerst achter een Komende Jaaren de voorsz, Werken die reeds gedrukt zyn, en die van tyjd tot tyd door haar gemaakt ende in t ligt gebragt zullen werden, binnen den voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygelyken dezelve Werken naar te drukken, ofte elders nagedrukt binnen den zelve Onzen Landen te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbentte van alle de nagedrukte, ingebtagte ofte verkogte Exemplaaten, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceeren een darde part voor den Officier die de calangie doen zal, een darde part voor den Armen ter Plaatze daar het cazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den Supplianten.
Alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met dezen Gnuen of troije alleen willen gratificeren, tot het verhoede van oude schaade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in geenige deelen yet staan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te avoueeren, ende veel min dezelve onder Onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kre dit, aanzien ofte reputatie te geven nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haaren laste zullen gehonden wezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen oktroije voor de zelve Werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve Octroy in t geheel ende zonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat ty gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van nze Universiteit tot Leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ende ten einde de Supplianten dezen Onzen Conzent en Octroije moogen als naar behooren, lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aan gaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesseren alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Haage onder onren grooten Zegele hier aan doen hangen den XIX Septembet in t Jaar onzes Heeren en Zaligmakers duizend zeshonderd vier en tachtig.
De tegenwoordige regenten van de Schouwburg, hebben het recht der bovenstaande Privilegie, voor dit Kluchtspel vergund aan de erfgenaamen van Jacob lescailje.
NEELTJE MURWEMOER, vrouw van Jan dolkop.
Ian dolk op, een Smit.
KBES GOEDBLOED, een Schvenlapper.
GRIET HELLEVEEG, vrouw van Kees Goedbloed.
PIETJE twee fongens.
DIRKJE LOBERRG, een vis wyf MAAYKE, een smokkeltapster.
FOKEL, een Zielleverkoopster.
LUITje, een turfvulster.
LYSBETH, een Vitdraagster.
De Klucht speeld in de buurd van de Vertooners, in de schemeravend.
EERSTE tooneel JAN, neeltje, GRIET, ter zyden.
ik kan 't niet meer verdraagen. myn lieve Man, houw op.
die slaagen zyn jou gezont, myn lieve wyf, wat is t een nobel tyd verdryf, zomtyds zyn vrouwtjes rug te meeten.
Maar nou myn les diend niet vergeeten, sy weet hoe jy jou dtaagen moet.
NEELTje.
myn hartje.
Jan. gants bloed!
Onthouw het wel.
Ik zel, myn troosje.
'... .
Neen, zuikerdoosje.
Wel, wyf, zing maar altyd dus fyn, dan zul je steets myn liefste zyn.
Vlieg ik niet stadig op jou winken?
JAN. zomtyds.
Maar, k ga een paartje drinken, ik kom straks weer'er, doch wees me zoet, maak dat ik niet weer'er kyven moet.
Eltie.
Dag, neeltje, heel beleefd neigende.
Dag, myn lieve Jantje.
TWEEDE tooneel, GRIET, neeltje.
't is wel!
de duiker haal dat Mantje, wel, neeltje, jou bekrengste vel, hoe!
lyd ge dit goeds moeds, en zel Een man jou voogd zyn?
'k zou hem eer hals en beenen breeken.
Word ons niet opgeleid, wanneer men trouwd, gehoorzaamheid, En liefde aan onze mans te toonen?
kond gy t dus verschoonen?
Gy schandvlekt t vrouwelyk geslacht, weg, weg, neem jou respect in acht.
Zou jy een man noch liefde draagen, die jou steets geeft de bast vol slaagen?
En hem gehoorzaam zyn, die jou Gestaag dus teisterd?
Weg, hy zou Wel meenen dat het zo behoorden, zed by Googl NEELTVROUw.
Ja, lieve buurwyf, k neem jou woorden jy kend hem niet.
Ten besten, kind, helaas!
most jy van myn verdriet.
'k zou vertrouwen, De helft maar lyden, Dat jy ook wel jou rust zoud houwen.
Wel, waarom ly jy t, malle meer?
En waarom sta je niet fraay weêr?
zou ik hem weer durven smyten?
Wel ja, je lamgat, 'k zou hem byten, en knypen, krabben, schoppen, slaan, zo lang ik over eind kon staan.
Heb jy geen nagels aan jou handen?
Gy bent geen best, jy hebt noch tanden, En licht wel brandhout in jou huis, waar meê jy hem de kop tot gruis, En de armen kund aan stukken kloppen, voorwaar, men zou me zo niet foppen.
'k heb aar ontzag by onze Kees, En houw een fraaije bullepees, om hem zomtyds de rug te smeeren, sa, hy durfd hem niet eens verweeren, laat staan my slaan, zo hy me sloeg, 'k zweer dat ik hem ten huis uitjoeg, En hy kwam daar nooit weder binnen.
Ja, maar wat zou ik daar mee winnen?
Wel, de voogdyschap van jou man.
Door slaan men niemand temmen kan. wat paard zal na de teugel hooren, wanneer het word geprkt met spooren?
Zagtzinnigheid betemd een leeuw, geen slaagen noch geen dol geschreeuw.
Men daar pleeg voor een spreuk te voeren, dat, hoe men meer de drek wil roeren, hoe meer ze stinkt, en voor gewis, ik loof 't met 't manvolk ook zo is.
Zy meenen, door hun graauwen, de vroutjes stadig te oversnaauwen Maar vind men tegenstand, jan gat Staat of hy hem bedreeten had.
Dies volg men raad, en hoord met zinnen, wanneer hy we 'er eens mogt beginnen, Zo neem een liand vol zand, en smyt.
Hem dat in de oogen, dan geen tyd Verzuimd, maar een eind houts gekreegen, Om t weezer uit zyn gezigt te veegen, en of hy weder slaat, men vecht ook mee schoon dat men onder legt.
Tast wakker toe, en past te raaken, en doet hem fraay jou vuisten smaaken, 'k weet, om de borrel, datje in 't kort Van deeze haan de meester word.
Ik schrik voor t geen ik jou hoor zeggen, k zal nooit myn handen an hem leggen.
Ik maakten 't ligt noch eens zo kwaad Maar, doch, 'k bedank je voor jou raad.
GRIET alleen.
Ja, slapscheet, loop naar jou Jouweeltje.
Wat dunk je van dat murwe Neeltje?
Ze ontziet heur man noch, en hy slaat Heur datze mank en kreupel gaat.
Digitized by Googl Noch VROUw.
Noch prys ik my, men zal nooit hooren Dat ik me zo laat ringgelooren, En foppen van een man, o neen!
'k ben daar de vrouw niet na, zo 'k meen.
Myn jakhals moet het al verdraagen, t zy ik hem eeten geef, of slaagen, hy ziet het aan.
En moet voor uit na bed toe gaan.
Ga ik eens uit om 't hart te sterken, hy blyft me t'huis, en moet steets werken.
En komt 'er iemand, 'k voer het woord.
't beurd zelden dat men hem eens hoord.