floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wonder: Hy kan alleen de Fransche, en Nederduitsche taal, Doch beide slechts genoeg, gelyk meest altemaal De jonge liên.
Hoe zal hy eind'lyk by my raaken?
Dat meen ik deeze naa de middag nóch te maaken, Zyt maar gestadig aan de deur, ik heb het al Heel vér gebragt, hy is na jou gelyk als mal.
Ik heb hem met een hoop vergulde opsnyeryen Veel wys gemaakt.
Hy wil met alle kracht jou vryen.
Maar alles, wat ik hem ontfutslen kan, myn Heer, Zal ik 't niet houden?
't zou my spyten als ik 't weêr Moest geeven.
Met fatzoen wel scheeren, maar niet villen.
Wel dat versteit zich: Maar zal hy wel speelen willen?
Daar is hy dól na; doch 'k verbied u op den hals Niet valsch te speelen.
Neen, half zuiver, en half valsch.
Van vrouwen wordt dat nou zo kwaalyk niet genomen.
Reinhart, Eelhart, Jakomyn, Stoffel, Kornelis.
Maar ik zie daar myn vriend, zyt vriend'lyk wel gekomen, Heer Eelhart.
Hartlyk dank, 'k zou u in dit gewaad Ligt zyn voorby gegaan.
Ik bid u maakt op straat Geen seremonien, nóch komplimenten, daad'lyk Of flus kan 't met gemak geschieden.
't Zou zeer schaadlyk Zyn voor uwe liefde.
Ik ben Lakei om uwent wil.
'k Heb u Maseur beloofd, gelukt uw list.
Spreek stil, Myn Heer, gy zoudtheel ligt het spél verbródden konnen, Dat ik zo tref'lyk tót uw voordeel heb begonnen.
Verschoon my dan.
'k Verzoek om best wil, handel my Gelyk als knecht, óf 'k blyf geen oogenblik u by, Eelhart.
Wel dan, blyf hier, ik zal my naar uw voorschrift richten.
Maar dien ik aan deez' Heer en Dame myne plichten Niet af te leggen?
Neen: daar is geen haast by, wacht... Eelhart.
Mevrouw... Jakomyn.
Verschoon my, want Heer Reinhart met ons lacht: Ik ben zyn dienaarés en de uwe, ik zou hovaerdig Op zo veel eer zyn, ons, en onzer staat onwaerdig.
Myn Heer, het gaat nu in de waereld heel verkeerd; Gelyk myn Heer is in lakei getransformeerd, Zo maakt men my tót Graaf, en tót Gravin myn dóchter.
Hoe kan ik dit verstaan, Heer Reinhart!
Ik verzóchter Hen beiden toe; gy zult de reden straks verstaan.
Daar woonenze in dat huis, myn Heer, gy zult 'er gaen Logeeren, én al 't vólk met volle macht gebieden; Al schynen 't groote, het zyn maar gemeene lieden, Heer Eelhart.
Jakomyn, en Stoffel ik begeer, Dat gy myn vriend, als my zult hand'len.
Nu kom, uw blyven zal de tyd hier niet verléngen.
Treê in myn Heer.
'k Zal uw valies dan hier doen brengen.
Maar blyft al te saam by één, misschien Is 't noodig dat men zich van de één of de ander dien.
François, Aapekoopster, met een Baviaan op den arm.
François, zingende.
AImable Bergere, quand tromperons nous La garde severe d'un mary jaloux.
Quand tromperons nous La garde, &c. Hier zyn we aan 't huis, klóp aan.
Maar wie zal my betaalen?
Ik; breng 't Aapje maar in huis, en kom jou geld hier haalen.
Dat ik van niemand zou boodschappen, het gien schyn, Sinjeur.
Zeg dat het komt van Monsieur son Couzin.
Zingende: S'il est desbonneste, il est du devoir, De lui mettre en teste, ce quil croit avoir Il est du devoir De lui mettre &c. Tweede tooneel.
Aapekoopster, Reinhart, François.
DAg vrindschap, daer neem an.
Hoe hier deeze Aap?
Gien vreezen, Neem an, Monsieur Kezyn zait, dat ik hier moet weezen.
Hem, Reintje!
aproche toi, laat haar slechts binnen gaan, By ma Couzine.
Met dien grooten Baviaan?
Oui da: 't is een présent dat ik haar moet vereeren.
't Geschied par ordre van ma Tante.
't Lykt wel scheeren, Maar daar is Meinsje, ei breng tóch deeze vrouw eens by Mejuffrouw.
WEl hoe staat het nu met myn gevry By la Comtesse en ma Couzine?
'k Heb vernomen Van de Graavin haar knecht wanneer gy daar zult komen, Dat gy zult welkom zyn.
Zy vondt in uw manier Van saluëeren een zeer ongemeenen zwier.
Voi la mon drole!
ce que c'est te konnen leeven.
En ma Couzine?
Die is ongevoelig, even Gelyk een blók óf steen.
La sotte bête!
ik zweer, Kan ik by la Comtesse aanraaken, nimmermeer Aan haar te denken.
Gy zult wel doen, laat ze loopen, Gy moogt met meerder grond op uw Comtesse hoopen.
Maar zo dat miste, Reintje, ik was desesperé.
Bemintge uw Nicht dan?
Niet als par necessité.
Die reden dientge my wat klaarder uit te leggen, Zal ik ze vatten.
'k Heb ze al lang u willen zeggen.
Hoe Reintje?
zoude ik par amour haar vryen, quoi, Een Zeeuws óf Hollandsch kind ik minnen, non, ma foi, Van geen noblesse, en die het Hof nooit frequenteerde?
Neen, Reintje, dat ik met myn aanzoek haar vereerde, Geschiedde uit inzicht: want ik was au desespoir!
't Was dan uit plicht.
Neen, nóch uit liefde, nóch deveir.
François, Aapekoopster, Reinhart.
MAar de Aapekoopster zie 'k daar weer ten huize uit komen.
Heeft ma Couzine myn presént niet aangenomen De bonne grace?
Kyk, ik ken gien Spaensch, 'k verstae Niet watje zeggen wilt.
Monsieur, waer vraagje nae?
Zeg jy 't haar, Reintje, ik kan me in uw vilain langage Niet exprimeeren: 't Is te kanaaljeus?
j' Enrage!
Myn Heer vraagt, hoe zyn Nicht het Aapje ontfaugen heeft, Hoe 't haar behaagde?
Hoe ze 'er hield?
Wel onbeleefd.
Ik zei ér; O hoe het Monsieur Kezyn 'eloopen Straet op, straet neêr, om jou dit mooije biest te koopen, Dat hy jou schenkt!
Het jou Monsieur Kezyn niet lief, 'k Verstae 't me dan niet; maar ze trok 'er mond hiel schief En scheets: me dócht ze scheen het biest niet mooi te vinden, Ze hieten 't me an een stoel, óf zo maar, vast te binden, En zei, gae heen, 't is wel.
Maar gaf zy 't par bazard, Door dien het kwam van my niet cens een douz regard.
De gard aan 't biest, Monsieur Kezyn!
wie het zen leeven!
Het biest zou byten, vaar, zo zy 't de gard wou geeven.
Dat zeg ik niet, morbleu!
Het volk is hier, ma foi Zo bot, als beesten: Reintje, ik bid explique moi.
Zég óf ze om zynent wil zyn Aap met vriend'lyke oogen Niet eensjes aanzag?
Zeide ik dat, vaar, 't was een loogen, Het leek 'er niet iens nae.
Zy moet gien groot verstand Van Aapen hebben: want ik weet 'er in het land Gien mooijer; maar beliefje nou myn geld te langen?
Zie deeze pistolet kunjy op handontfangen; Indien ik de Aap niet hou, zult jy die houden; maar Houd ik hem, moetje 'er nóch agt hebben, is 't niet waar?
Maar wat tyd kom ik weer?
kyk 't moest niet hiel lang duuren.
Elle a raizon.
Kom jy hier over drie vier uuren Weerom, verstaaje?
'k Gae dan heen, Monsieur.
Gendag.
QUe diantre, wat of ma Couzine schorten mag, Dat zy niet estimeert presens, galanterie, Service, wat ik doe, óf aanvang par la vie, Ik zweer je dat ik haar licht ook eens toonen zal Wie zy offences geeft.
Hoe Reintje, ik ben niet mal.
Wat voordeel vindtge in zulk een stuurse Nicht te vryen?
'k Verwonder my, dat ge u aan zulke ondankb're pryen Nóch laat gelégen zyn.
Gy mint haar niet, nóchtans Past gy haar op; daar gy misschien een beter kans Verwaarloost.
Iemand, die twee haazen denkt te jaagen Op éénen tyd, die mist en zal het zich beklaagen.
Geef u geheel aan de Graavin, en laat uw Nicht Maar loopen: want gy vrydtze uit liefde nóch uit plicht.
Maar Reintje, jy geeft my geen meerder esperance Van la Comtesse, als van myn stuurse Nicht Konstance, En niemand weet zo wel als gy, in welk parkét Ik steek; dat ik word van myn schuldenaars geréd.
Wel hoor: wat aanbelangt uw schulden, 'k weet te maaken Dat gy gemak'lyk aan wat uitstel zult geraaken, Tót dat een ryke vrouw u brengt een volle beurs, Als gy op 't trouwen staat.
De meeste crediteurs Zyn zo te paaijen en te dwingen tót het zwygen, Om u weêr op een nieuw crediet te doen verkrygen, Opdat alzo hun schuld te meer verzekerd zy.
Wistje al myn crediteurs, 'k weet, Reintje, je zoudt my Beklaagen.
'k Heb 'er vyf óf zes die van een and're Natuur zyn als gemeene.
Ab je me laisse pendre, Zo gy die raadt.
Wil ik ze eens raaden?
Cuisiniers, Lingeres, Violons, Tailleurs, Cabaretiers, Marchand de vin, Barbiers, Vendeuze de dantelle, Et plusieurs autres pour bien regaler la belle.
Dat is te zeggen Koks, Dansmeesters, Rottisseurs, Perruquiers, Limonadiers, Vendeurs de liqueurs.
Billard, Caffé.
Al wat je daar komt op te tellen, Ah fi!
J'enrage, 't zyn slechts kleine bagatellen.
Menus frais de plaisirs, die nimmer crediteur Zo hoog acht dat hy om zo kleinen leur en zeur, Heel uit Parys komt om my hier te komen vinden.
Wat weet men 't, licht'lyk heeft één van hen hier wel vrinden.
Dat 's vér gezógd en heel onzeker; maar pardi!
My legt nóg meer op 't hart, daar ik geen raad toe zie.
Ja 'k vrees, indien myn vryen wordt vernomen In Vrankryk, dat 'er wel vyf Juffers overkomen, Met negen kinders.
Om wat oorzaak?
Om myn trouw Om vér te stooten.
Elk van haar was graag myn vrouw.
Zo hebt ge ligt aan de één of de ander trouw gegeeven?
Met woorden honderd maal; maar nimmer vast beschreeven.
Mag dat zo deur?
Dat doen de Franschen altemaal.
Denk eens aan 't jaar twee, drie en seventig, hoe kaal Was menig Fransman daar ligt t'Uitrecht afgekomen, Had hy op die wys zyn mesures niet genomen.
Dus ziet gy Reintje, ik heb met trouwen grooten haast.
Daar komt uw Moei, zy schynt onstéld!
Reinhart gaat stil in buit.
François, Kristine.
Hoe dus verbaasd Ma Tante?
Ah mon Neveu!
Wat is u wedervaaren, Wat schort 'er?
O die Aap!
maar laat my eerst bedaaren.
had ik 't niet geëmpescheerd Met moeite, ons waar het grootst malheur gearriveerd Des waerelds.
waar hebt gy zulk een dier gekreegen?
Foei, mon Neveu!
Vaar voort, wilt gy dat ik ter dégen Uw meening vat: Wat deed het Aapje?
Le Cocquin, Dien beest, dien vlegel van een Baviaan, Couzin, Heeft ma Couzine, én al haar kleed'ren heel ontheisterd.
Ja wie weet, hadden wy den rékel niet geteisterd, Wat niet gebeurd waar!
Ei, zeg my tóch heel en al, L'affaire, Ik zweer dat ik my revengeeren zal.
Wel hoor dan, weet dat op de eerste aanblik ma Couzine U al zo wel, als de Aap uitlachte.
La Cocquine.
't Had vry wat reden: want zo groot een Baviaan In plaats van... François.
Had gy myn intrigues eerst verstaan, Gy preest my zeer, ma Tante, ô!
daar schuilt zo wat onder.
De schoonste inventie.
Maar gy vat die niet.
Wat wonder, Gy zegt die niet.
Ma Tante, ei zég my eerst hoe dat De kwesti, die myn Aap met ma Couzine had, Tóch afliep?
Wel, zy wilde uw Aap schier met haar oogen Niet aanzien, nóch zelf in haar kamer meer gedoogen.
Men bondt hem echter aan een paal vast, tót dat gy Zoud komen.
Ik ging na myn kamer toe, om my Te kleeden, en ik liet myn Nicht haar point d'Espanje Voortwerken; maar ik had myn Coife en rók met franje, Naauw aangedaan, óf'k hoorde een schrikkelyke kreet, Die ma Couzine gaf, als deed men haar groot leed.
Ik vlieg met Meinsje na haar kamer toe: daar vinden Wy de Aap, die van de paal zich weeten had t'ontbinden, En ma Couzine op 't lyf gesprongen was.
Zo als De schelm ons zag, smyt hy zyn pooten om haar hals, Scheurt haar manchettes en fichu, en haar Coifure, En ging zo schriklyk aan, dat had par aventure, Martyn de Huisknecht ons niet in dat oogenblik Te hulp gekomen met een knuppel, en een strik, En ons ontzét, het was licht euvel afgeloopen.
Foei, mon Couzin, zo groot én vuil een beest te koopen!
Ma Tante wel!
wie had zulks van een Aap gedócht, Die hier in Holland door een Franschman was gebrógt, Dat hy niet beter opgevoed zou zyn?
que diantre, Lui passeray je mon epée par le ventre?
Daar legt de hoop van myn inventie nu in de asch.
Ei, zeg tóch, mon Couzin, wat die inventie was?
Gy weet, ma Tante, een knecht, hoe trouw hy ook mag weezen, Is ligt met geld en met belóften te beleezen, En die zo klein is als uw Baske, met bankét Of and're snoepery, hoe naauw men op hem let.
Terwyl wy dan hier door te groot een risque loopen, Dat deeze of geene ligt een lyf knecht om kan koopen, En stellen, ma Couzine, avec een zwier, ter hand Een Minnebrief, van d'één of d'andere galant, Zo dacht ik, 'k zou den Aap, die schier zo groot van leden Als onze Baske is, doen in zyn livry verkleeden, En wyl hy alles als een mensch doet, ja langs straat Op d'achterpooten, nét als op twee beenen gaat, Zou ik hem doen de fleep van ma Couzine draagen; Ha, ha, let wel, zo kan geen vryer hem iets vraagen, Of met hem spreeken; en aldus door zulk een gast Zo waaren wy van zórg en alle vrees ontlast.
Maar dit is 't nóch niet al.
Gy weet dat hier niet anders In 't land gedaan wordt van de botte Nederlanders, Dan 't geen ze ons voor zien doen, wanneer het maar de naam Van mode draagt, hoe dol het zyn mag, hoe infaam; Als ma Couzine dan van de Aap in Baskes kleeren En plat bonnetje, dat voor mode zou passeeren, Gevolgd wierd; zou voort al 't gejuffer raazend dol Na aapen zyn: 'k zou dan dat goed met schepen vol, Doen uit Westinjen hier in Hólland overkomen, En winnen zo veel geld als ik zou durv en droomen; Tien twintig centjes ruim op elk een kargezoen, En hier de koopluy recht negotie leeren doen.
Men mocht in 't eerst, als om wat nieuws, daar meê railjeeten, Maar 'k wed die mode by de Dames zou passeeren: Want zo een stomme knecht zou haar ook niet verraân Als ze eens, incognito by goed gezelschap gaan.
Wat dunkt, ma Tante, van de inventie?
Z' is bezonder Galant, en nooit gehoord.
Maar dat is ook geen wonder: In Vrankryk is het vólk gemeenlyk inventief.
Maar waar bleef de Aap daar naa, dien onbeschófte dief?
Ik heb hem op de plaats doen aan de schutting binden.
Laat my begaan, ma Tante, ik zal hem daar wel vinden.
Ei maak u 't beest strak kwyt, én stel Constancie weêr Te vreên, én zét haar toorn, is 't mooglyk, wat ter neêr.
Myn tyd verloopt: zal ik behoorlyk myne zaaken Beschikken, mon Neveu, dien ik 't wat kort te maaken.
Ma Tante, indien ma Compagnie u niet Desagreabel was... Kristine.
Gaat gy in huis en ziet Wat daar te doen is.
'k Moet myn Advokaatiets zeggen, En kom zo weêr, ik heb u ook iets voor te leggen.
Aan my, ma Tante?
je suis tout a fait a vous.
NAar't zeggen van ma Tante is Nicht zeer en cour oux.
Zo hoor ik daar.
Ik weet u niet te raaden; Gy zyt hier wyzer in, als ik.
Wel 't kan niet schaaden, Dat ik jou meenig hoor: twé weeten meer als één.
Tracht met onschuldigen en smeeken haar te vreên Te stellen.
Maar gy weet, ik kom met haar humeuren Niet over één, al wat ik zeg schynt haar te steuren.
Dat gy het deed; 'k weet dat ze u liever hoort als my.
Ik bid... François.
Ei Reintje die excuses aan een zy, Maak jy de baan eerst klaar; ei Reintje, je vous prie.
'k Zou u licht hinder doen.
Non point, de cermonie, 'k Hou 't voor een grand service, als gy me slechts gerieft Voor ditmaal.
'k Zal dan doen al wat myn Heer belieft.
Jakomyn, François, Reinhart, Pleuntje.
NO keer bald wieder / und verges zo nicht den spiegel Mit zynen golden lyst te hoolen van Abiegel.
Daar zie ik la Comtesse.
Ik zeg noch vólg myn raad, 't Is nu de rechte tyd, eer dat ze binnen gaat.
Bringt mich mein Paerel auch / und wil mier nicht meer kwellen.
Hoe maak ik myn abord?
Myn Heer, gy moet het stellen Gelyk als óf het par rencontre kwam, aks kaks, Dat gy verlóf by la Comtesse krygt, om straks De eer van haar aangenaam gezelschap te genieten, 'k Zal 't ondertusschen by uw Nicht zien rond te schieten, Dat ze u wel handelt.
'k Gaa dan vraagen, ja 'k ma foi, Prend garde dat ge u ook wel draagt in uwen plooi.
Wol / doe das / go.
Ik kom zo weer.
François, Jakomyn.
MAdamoizelle Je préns la liberté, mais avec trop de zélle Peutétre de m'offrir en tout bumilité... Jakomyn.
De Her moes wissen / dat ich kein Fransois verstee / Sprech liever Nederduitsch / was wil de Her mir sagen?
D'avoir l'honneur, zo 't uw Genade mogt behaagen, Van u in uw logis te heeten wellekom.
Dat is zu grossen eer die mier geschied.
En om U ook te entretenir, zo 't u te pas mogt komen; En myn franchise niet wierd kwaalyk opgenomen.
Wat tyd?
Après un heure.
Ich kan euch nicht versteen.
Ten vieren.
Ia myn Her / mier wierd grosse eer gescheen.
Ich bin hier onbekant / en mus verschuldigt blyven An die mier de eer doen / das zi mier de tydt verdryven: Te meer/ wan 't komt van zulk ein kavaljier.
L'Honneur Van uw presence acht ik een singulier bonheur.
De Her sprech Duitsch.
't Is Duitsch van 't zwierigste op de mode, Entrelar dé met Fransch in elke periode.
Wat ist dat ding?
Wat zal ik zeggen, 't Neerlandsch luidt Enorm, als 't niet met Fransch wat klaarder word beduid.
Als par exempel; 'k Ben uw dienaar Heer, klinkt beestig.
Je suis vôt serviteur, Monsieur; Oh!
dat is geestig.
Hoe plat is dit.
Myn Heer, 'k gebied me in uwegunst!
Mais je me recommande à vous, Monsieur, dat 's kunst.
Dat 's aardig.
Is het niet inpertinent te zeggen, Helaas!
indien ik u myn hart mogt open leggen, Gy zoud het blaaken zien in eene zuivre vlam, Die uit de vonkjes van uwe oogjes oorsprong nam.
Maar hoor: Si de mon coeur, ik doen mogt ouverture, Gy zond 'er une flamme in vinden toute pure, Alleenlyk gecauseerd door vos petits beaux jeux, Mademoizelle, be?
klinkt dat niet merveilleux?
Forwaar ich ben verzest François.
Zo doen meest al de vrouwen.
Ik meen 'er tout le soir u mede te onderhouwen.
Was red'ning / und was zeit vertreib; von ieder was.
De Her spielt wol pieket / François.
Ik speel 't zeer gaern.
Das Gefelt wier / ich hab lust funf / zex dozein dukaaten Met euch zu waagen.
'k Zal me die zo ligt niet laaten Afwinnen; of 't moet zyn par courtoisie.
Nein / Das fuegt das Fraulein nicht van Swalgenbuttelstein.
'k Zie daar myn knecht, met uw verlóf Mademoizeele, Ik moet hem spreeken van een zekere bagatelle Van groot gewigt.
Ich bin Sein allernedrigste / und verplicchtste Dienarin / Bis uber eine stund.
IK heb uw Nicht beleezen, Dat gy nu taamelyk wel zult ontfangen weezen: Zy wacht u; maar houw haar niet op.
Ze is door 't geweld Van de Aap onpasselyk geworden én onsteld.
Maak uwe ontschuldiging wat kort.
Zy wil wat rusten.
Veel woorden zullen haar voor deeze tyd niet lusten.
Ik heb ook weinig tyd, omdat ik binnen 't uur Moet weezen in het huys van onze nagebuur, By la Comtesse.
Wel zo hebt gy al begonnen Te vryen?
Oui mon drole, ick acht ze al half gewonnen.
La ville parlemente.
Ik ben zeer wel van haar Onthaald.
Maak met uw Nicht nu ook uw zaaken klaar.
François Ik zal.
Zo kan my de ééne, of de and're Bruid niet missen, Niet waar?
Voorzeker Heer.
Hy kost zich wel vergissen.
Reinhart, Pleuntje.
'k ZIe daar de meid.
Ei Pleun, zeg dat Heer Eelhart hier Straks komt.
hei, Heer Eelhart!
Wat getier, Is dat?
Had de klépel niet gerammeld In deuze klok, wie weet hoe lang hy had gesammeld.
Reinhart, Eelhart.
HEer Eelhart, Och!
uw lief Konstance is zo verblyd, Om dat gy hier tót haar ontzét gekomen zyt, Dat ze onverduldig zynde, om u te zien en spreeken In de achter zaal, daar ik de muur heb door doen breeken, U zal bezoeken, door de nieuw gemaakte deur.
Is zy in flót, óf is de grendel daar nóch veur?
Doe die daar af, én maak de deur van uw kant open.
Maar vreest ze niet dat zy heel ligt gevaar mogt loopen Dat iemant ons verspiedde, en steurde?
Ik neem die zórg Op my.
Ik ben zeer wel gerust op zulk een bórg.
Zy veinst zich ziek te zyn, en zal haar kamer sluiten Van binnen, opdat daar niet eenen mensch van buiten Zal konnen in zien, nóch inkomen.
myn vriend, Wat loon... Reinhart.
Uw vriendschap heeft aan my veel meer verdiend!
NU ma Couzine slaapt, hoop ik zo wel te waaken, Dat ik zeer haast met la Comtesse schrap zal raaken.
Dat kan niet missen, want zy was zo zeer verheugd Om uw bezoek, zo zegt de knécht, dat haar de vreugd Ten oogen uit scheen; maar hoe staat het dan geschapen Met uwe Nicht?
heeft ze, eer zy zich begaf tót slaapen, U aangehoord?
En myn excuzes heel civiel Ontfangen; 'k weet niet dat zy zig ooit beter hiel.
Haar air was vriend'lyk; zy kon met meer gratie nygen Als ooit, ik zou wel zin in ma Couzine krygen, Al is zy ziek, zo doux was zy, en zo galand.
En la Comtesse?
Die gaat voor, cela s'entend.
'k Heb evenwel aan u zo groot een obligatie, Dat ge al jou leeven lang zult blyven in myn gracie.
'k Meen nóch een man van jou te maaken.
'k Zoude u raân Dat ge eerst dacht aan u zelf.
Het zal met my wel gaan.
Ik ben een man, een Heer van 't myne, ik heb geen schulden.
Dat wilde ik ook wel om een hoed van duizend gulden.
Maar ik ben Jonker, en ik spruit uit Aad'lyk bloed; Zie dat verzét geheel de schaarsheid van het goed.
'k Wed la Comtesse, al wist zy, dat ik niet een stuiver Had in de waereld, kon ik maar myn Adel zuiver Bewyzen, zou veel eer met my een huuwlyk doen Dan met een man, al had hy twee drie millioen, Zo hy niet Aad'lyk was; dat bloed heeft wat te zeggen.
Dat bloed!
Is dat verschil niet uit te leggen Van 't uwe en 't onze?
't onze is rood: is 't uwe graauw Of wit, of donker groen, of paersch, of bliksem blaauw?
Verschoon me, zo 'k u steur óf ophouw met myn praaten.
'k Heb nóch geen haast; maar, dat gy dit diskoers woudt laaten, Waar béter.
Edelliên, als wy zyn, scheppen geen Pleizier, wen gy liên zo profond zoudt willen treên In die misterien, wy verstaan ons met malkander.
C'est clair pour nous; al is 't wat duister voor een ander.
Is 't niet genoeg, als wy een Dame ryk van goed Begooghlen kunnen door de estime voor ons bloed, En tytels; dat ze om ons alle and're méprizéren, En met ons trouwen?
Om hun geld te zien verteeren.
Quand la dépense est belle, en dat men een Lakei Zés, zéven houdt, koetsier, en koets, en dikmaals vry Ballét en baal geeft, ses amis de bonne grace Trakteert; in de Opera heeft la meilleure place, Un loge, ou deux.... Reinhart.
Gy rept van geen Comedie?
Comedie.
'k Spuuw wanneer ik een Comedie zie.
Oh de Opera is veel meer na de mode Reintje.
Comedie, fi!
ab fi!
daar kóst het maar een kleintje, Een gulden in de bak, een huisje een dukaton.
't Moest zo zyn, dat 'er geen kanaalje komen kon.
Wat dunkt u, als men een depense doet si belle, Die dan zyn geld beklaagt a-t'il de la cervelle?
Men wordt gerenommeerd; het geeft respekt: elk een Slaat acht op ons.
'k Bekén 't; maar 't is hier niet gemeen, Nóch zeer geacht.
Men zou 't hier geld verspillen heeten.
hebtge in Vrankryk, dan uw tyd niet wel versleeten?
'k Heb eens 't geluk gehad in Vrankryk, dat ik in De groote kamer van Mevrouw de Koningin Dix mille ecus verloor.
De Koning admireerde Myn koelheid, omdat ik 't niet meerder estimeerde Dan eene bagatelle.
Ik gaf eens een balét Aan een Marquise, 't geen met violons, bankét, Flambeaux, en anders wel vier duizend kroonen kóste.
Waar voor my la Marquise ook van een pak verlóste, Dat ik een jaar lang had gedraagen op myn hart.
Ha Reintje!
je suis beau, dispóst, galand, gaillard.
Al kóst ze my wat geld, Ah!
't is een vrouw der vrouwen!
'k Heb drie jaar lang haar heel pompeuslyk onderhouwen; Zy kóst me... Maar ik zie le Comte, ik spreek hem aan, 'k Wil zonder zyn congé niet by zyn dóchter gaan.
François, Stoffel, Reinhart.
IK kan 't niet laaten, óf 'k moet u congratuleeren In uw logis, én u myn diensten prezenteeren: 'k Hoop, dat ons voizinage in 't kort my heel en al In het faveur van uw' Genade brengen zal.
Om étérnellemant uw serviteur te heeten.
Ich bin ihm gantz verpflicht fuer die civilitaeten / Dasselbe werd ich ihm von meiner seithen auch Mitt freud' erzeigen/ Heir / wan ich das recht gebrauch / Und die methode werd dieser leuter wissen.
Dat dit het fondament van meer verbindtenissen Zal zyn, is mon espoir.
Das hoff' ich / und ich schwehr Dasch ich kein menschen son / als meinen Herren ehr.
Mein Tochter hatt mir so viel wonderliche dinge Zu seinen lob erzehlt / dass sie sich nicht geringe Verpflicht acht durchs besuch / das er ihr gebet / Fuernemlich weil er so courtees mitt jeder lebet.
Zou myn vizite haar in iet ook empescheeren?
Sie wart dort dem Herren auff.
Er wird sie gantz verehren / Hem / Plonje / hem / bring die den Herren also balt Vy Iungffer Iacobine François.
Ik zal, wyl 't u gevalt, Dat ik un beure, ou deux uw dóchter op mag passen, Straks by haar gaan.
das gefaelt mir aussermassen.
Stoffel, Reinhart.
WAt dunkt u, gaat het zo niet wel, Heer Reinhart?
Braaf, Gy speelt natuurlyk, en heel wel de ról van Graaf.
Zo Jakomyn gelyk als gy, haar zelf kan draagen, Het is onmooglyk óf onze aanslag moet wel slaagen.
Ik twyffel niet, myn Heer, óf 't zal wel gaan.
Maar gy, Die voor Lakei speelt, speelt ge uw ról zó wel als wy?
wat doe 'k dan?
Op den Adel zo te schémpen, Past dat Lakeyen?
Hoor: Ik kan myn zucht niet dempen, Als ik die fanfarons hoor fnat'ren van hun bloed; En eerelyker liên dan zy, uit overmoed, Veracht bejégenen, en aanzien over schouder.
Hy mag het doen, wie wil; maar 't is een gek.
Ik houd'er Niet van.
't Is wel; maar doetge u zelven niet te kort?
Hebt gy geen deel daat in, myn Heer, als de Adel wordt Verongelykt.
Toen ik uw vader zag begraaven Op 't Sas van Gent, was 't niet zo Adelyk en braaven Begraaffenis, als ooit een Edelman genoot?
Wat was de staatsie grootsch!
Wat was de toestél groot!
Gy liet 'er zelfs geen vier, geen acht quartieren draagen; Maar vyftien wapens van uw Adelyke maagen, Versierden 't uwe.
verzaakt ge u zelf?