floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Om dit dan naar den eis, en net Voor t oor en oog te toonen, met Verandering van Personagies, Zoo heeft men eertyds op stellagies, Met wagens speelen om gevoerd, Een iders hart dat wierd ontroerd, Wanneer zy blyde of dronve deelen, Door veel perzoonen zaagen speelen, Wyl t meerder indruk op t gemoet Geeft, als wel een alleen spraak doet.
De Vorsten hebben zelfs voor deezen, haar niet geschaamt daar by te weezen, En zelfs te speelen, zulks is wis.... anselmus.
Hoe komt het dat het nu dan is, in zulk kleenagting?
25 karel.
'k zal 't u zeggen, Dat me alle Speelders toe ging leggen Een zeek're premy, waar van zy, Bekwaamlyk Leeven konde, gy Zouwd zien myn Heer, hoe 't zouw verkeeren Men zouw de Speelders meerder eeren Als nuw, de naarstigheid en vlyt, Zouw speelders maaken, door de tyd.
Maar hoe, waar van kunt gy dan Leeven.
Myn Heer 'k zal 't u te kenne geeven, Ik ben een liefde dat gy 't weet, daar is groot onderscheid, het leet dat and're treft kan my niet deeren Ik heb de gunst van veele Heeren.
Schoon men de zaaken al verstaat, En reed'lyk speelt, myn Heer, ten baat Nog helpt niet veel, men blyft verschooven.
Maar zulks en ken ik geenzints looven.
't is ook niet prysens waard myn Heer.
Maar 'k wenste wel, dat gy de eer Wouwt nemen, om eens aan te schouwen Een blyspel, 't zal u niet berouwen, Ik heb 't gemaakt, en ook verdeeld, dog 't is op 't Schouwburg nooit gespeeld.
De bekeERDE anselmus.
Daar zal ik ook geen voeten zetten.
Indien men u niet zouw beletten, men speelden 't wel ter deezer plaats, Ik heb voor lang mijn kammeraats, hun rolle doen van buite leeren, En 't scheen myn lief had ook begeeren, Om daar een plaats in te bekleen, Doe heb ik haar, en ook met een Alet, een rol of les gegeven, Zy zijn reets beyde zoo bedreeven, Dat het aan haar niet schorten zal.
Is 't waarheid?
wat hoor ik niet al, ben jy luy mee Kommedianten?
Maar hy zoekt 't ons in te planten, dog my zoo veel niet als Juffrouw.
Want zy 't voor lang al leeren wouw van hem, om tot haar wit te raaken, Om haar een Speelerin te maaken, En om te leeren het is waar, snee hy dik op een rol voor haar.
Die hy haar zoo vast heeft doen leeren, Dat ons Sofy, met groot begeeren, met Karel heeft getragt mijn Heer Te speelen, maar eer dat t zoo veer Gekoomen is, hebt g' haar geslooten.
Dat heeft my lang genoeg verdrooten, myn Heer geeft gy uw stem hier aan?
Ik zal dan alles vaardig gaan bereyden.
Ja, maar 'k wil bedingen, Dat gy het niet zult laaten springen buiten de kerf.
Het heeft geen noot, hy speelden hem veel eerder dood, hy zal ik weet het u vernoegen.
Myn Heer ik zal my aanstonds voegen, Om te beschikken 't geen tot spel En toestel hoort, mijn Lief vaart wel.
Vaar wel mijn Lief wilt niet lang draalen.
ANSELMUS, sofiÉ, ALET.
Ik meen myn hart eens op te haalen met speelen, nu ik heb vry of.
Ja, ja, 'k geef u van daag verlof.
En zoo k in t speelen vin behaagen, zal ik aan Karel u op draagen.
Indien geen ongebondenheen, nog zonden het Tooneel bekleen, Gelyk men my heeft voorgehouwen, 'k beloof dan datje hem zult trouwen.
Myn Vader, 'k dank u voor die gunst, Myn Ziel verlangt, dat u de kunst Zoo veele eeuwe lang gepreezen, In 't eind eens mag behaaglyk weezen.
Einde van het Eerste Deel.
Verdigitized by google TOONEEL SPELHAater.
29 VERTOONDERs.
KAREL, onder de naam van Frederik.
SoFIÉ, onder de naam van Willem, dos speelende voor Jakoba.
ALET, behoudende haar naam.
ERNST, vader van Frederik.
DIEWERTIE, moeder van Frederik.
JOGHEM, knegt van Frederik.
't speeld in de kamer van Anselmus.
TWEEDE Digitized by google. de bekeERDE twede bedrief.
KAREL, anselmus.
Myn Heer wilt u hier neder zetten, maar kunt gy best op alles letten, 't Verhindert niet aan ons Tooncel, ik ga na binne, om elk zyn deel Behoorlyk te doen betragten.
Gaat gy maar heen ik zal hier wagten.
Anselmus gaat op een stoel in de hoek van het toneel zitten.
ALET de kamer vegende, zingt.
Zoete tyd, die met uw liefelyk weeder, verlokt ons teeder, naar 't boomgewas, alwaar met vlyt.
't Gevogelt tiereliert En door 't geboomte swierd.
Myn jeugdig hert.
Dat schept vermaak in t lommer, Alwaar geen kommer, myn Ziel ontrust met droeve smert.
Gelukkig is hy, die 't Naar TOONEEL SPEL HAater.
Naar zyne wens geniet.
Ik schep vermaak in vergenoegt te weezen, Gelijk voor deezen.
De dienst is my geen zwaare zuak.
Swaarhoofdigheid, dis haat ik, in myn slegte staat.
DIEWERtje, aLET.
DIEWERtje.
Om an als een Meysje, je moest wat handen maaken, En zien datje daar ten eerste of komt te raaken, Ik verwagt alle uuren onse Fredrik hier.
Ik kenje niet zeggen hoe bly ik ben, 'k zouw schier Uit myn vel springen.
Og juffrouw, k souw t jouw niet raaden, diewertje.
Hoor zy sullen hem altoos nouw soo niet versmanden, dat schytvosje, die kleuter van een Jakoba, wat heeft hy daar alom moete lyden, og ja, de traanen die koome my over myn wangen rollen als ik edenk hoe dat zyn hooft raakte op hollen, Zy was hem agter zyn gat waar dat hy sting of ging, 'k heb wel soo kwaat geweest op dat verbrangste ding, Maar zint dat hy als vollentaren is gaan swurven In de Malytje, het zy hier niet weerom durven koomen, maar zy is in stilligheid heen gegaan, Denk eens wat se haar Ouders hier mee an het gedaan.
Digitized by google de bekeERDE 32 alet.
Wel juffrouw, de drommel die souw soo 'n Karel haalen, die myn eer had gestoole en wouse niet betaalen, 't is dievery soo my dunkt in de hoogst' graat, de eer te steelen, de eer.
DIEWERTIE.
Wel Alet hoe praat je soo slegt, 't is immers met haar wil toe gekoomen, Zoo dat hy se gekreegen het, maar niet genoomen.
ALET Ja wel ik hebber de grooste kennis niet van, ik kender niet af zeggen.
Alet daar word an De deur geklopt, daar sullense mooglyk wel weesen.
A Og juffrouw, t is ouse Fredrik, hy s weer vereesen.
DIEWERtJE FREDRIK, ALET, JOGHEM.
Welkom seun, al geeft een stoel dat hy wat zit, want ik ben soo verblyd omje, 'k heb niet een lit aan me lyf, of de blyschap isser in geslaagen, ik beef 'er van dat ik jouw in myn ouwe daagen Zoo gesond sie.
Hiet jy me geen welkom Alet?
Zelje me dan altyd veragten als een slet?
'k bedank u Moeder voor uw toegenegentheden, Maar Vader... diwertje.
33 diewertje.
Vader, zeun die komt al herwaarts treeden.
ERNST, diewertje, FREDRIK, ALET, jochem.
Weest driemaal wellekom myn Soon in dese Stad.
Hoe loon ik best uw goedheid Vader, wyl ik had Uw haat verdiend.
Kom, kom, dat is nuw al vergeeten.
Maar hoe is 't met Jakoba Moeder, mag men 't weeten?
Onthouwd 's haar in dese Stad, of isser uit?
Ik weet het niet, daar werd in t minste geen geluit Van der gehoort, den een die seit zy is vertrokken In stilligheid.
Myn dunkt dat zyn verbruide nokken.
Ik zou ten minsten adieu seggen als ik ergens heen ging.
ja 't was een assurantje dat verbrangste ding.
Andere zeggen zy heeft haar selven om t leeven gebragt.
O ghem.
Is dat waar, zel t haar niemand weeder geeven?
FRE Vigsteres, b. 34 de bekeERDE FREDRIK.
Ik ben bewooge met haar Ouders Ongeval, en ben vol vreesen dat daar iets op volgen zal.
Hoe soud gy haar dan als sy weer kwam wille trouwen?
O neen myn Vader, 'k wens haar nooit meer aan te schouwen.
'k ben wel bewogen met Jakoba, egter kan Ik niet besluiten, om te werden tot haar man, een andre schoonheid zouw myn hart veel eer bekooren, 'k heb haar myn vyandschap in plaats van min geswooren.
En ik sweer u myn liefde en trouw, wat zeid'at, is dat nog niet genoeg om met my naar het bet Te gaan?
wat zegje hontje zel ik haast troost genieten.
AIET.
Slagt jy je Meester, die zyn minnares verdrieten Bespot?
Zoo ik 't u verge dorst, ik wenste wel Eenwyl alleen te zyn myn vader, om 't gekwel Door zyne snaaktze geest een weynig te verdryven.
Ook heb ik ietswes van belang, en ernst te schryven.
Men volg u wil, kom Moeder en Alet.
JOGHEM, FREDRIK OGHEM.
Myn heer ik heb daar flus een brief ontfange, en zouwse u eer geven.
35 Gegeven hebben, maar ik dorsse niet vertoonen, verstaaje wel?
Om dat den inhouwd van je Schoonen Spreekt, verstaaje wel?
En dat, verstaaje wel?
't myn Verboon was van Heer willem, niet in het by zyn Van het huisgezin, aan u ter hand te stellen, de rest heeft hy gesegt u selver te vertellen 't geen hier versweegen is, hoe zey ik van zyn lief, Dat kan niet mooglyk zyn, ja zey hy deesen brief Die gy hier ziet, heb ik aan uw Heer zelfs geschreeven, Doe zey 'k zoo, dan is 't wel, en 'k zalse bem dan gegeven Hy had geen tyd, en moest een treffelyk Concent By woonen, maar dat ding en was my niet bekent, is 't ook een juffrouw die Concent heet?
Zwyg ontzinden.
't heet een Concert, maar geen Concent, door veele vrinden Engoe bekenden 't zaam gestelt, om door vermaak Van Zang, of Speelkonst, of een diergelyke zaak Elkaar te oeffenen, en 't hart met vreugd te vullen.
Zoo sijn 't waaragtig na dat 't hoore kan geen prullen FREDRIK.
Swyg, dat ik deese brief met aandagt wel doorlees.
Mijn vriend en reysbroer.
Ik vind my verpligt om u.
Te verwittigen, dat my de oorsaak van uw rampe is verscheenen!
En my gebeeden heeft met gevouwe handen, en de traanen in haar oogen, een voorspraak in haar geschonde eer te zijn.
Ook moet u.
bewust zijn, dat zy heeft voorgenoomen u te gonieten tot haar wettige man, selfs ten kosten van uw, of haar leeven.
Dit moest ik u schrijven, op dat de saak u.
anders te onverwagt zouw voorgekoomen zijn, ik zal zoo dra ik van dit geselschap kan ontslaage werden by u koomen, om u.
De zaak nader mondelingte verwittgen.
Helaas wat is mijn hart door deese brief vol vrees.
Is dan het trouwen zoo afschuwelijk in uwe oogen?
Alet de meid die heeft my nouw alree bewoogen.
En als zy wouw ik ging soo datelijk ten trouw, en souw haar dan soo ik meen.
Alet, Flippyn, die souw Mijn hart veel eer, maar k zie Alet daar herwaarts koomen.
ALET, FREDRIK, jochem.
Daar is een Heer die zeit dat hy had voorgenoomen om u te spreeken, 't is uw reisbroer soo hy zeid, hy wagt u, blieft gy ook dat men hem binne leid?
REDRIK.
Ja, maar vertoef nog wat, hoe kunt gy my ontvlieden?
'k ontvlie u niet, ik ga volbrengen uw gebieden.
Waarom ontrukt gy my soo dra uw lief gesigt?
Ik wensch u, dat gy 't vermaakt.
Ik schep behaagen in het flikk'ren van uw ligt.
Dat wouw ik wel dat leugens was.
Uw lieflijk weesen En poesel lijf, kan mijn gewonde hart geneesen, ALE Die losse taal behaagd geen Ooren van een meid.
Dat is van klink.
Ik zal u mijn genegentheit Met eeden sweeren.
Daar word hooger bot gebooden als 't mijne.
Al 's mijn verblijf en is hier niet van nooden, mijn heer.
Doet wel, mijn Ziel vermaakt zig in uw oog.
'k versta die taal niet Heer die is my veel te hoog.
Mijn te gemeen.
Gy weet wat ik daar mee wil seggen, ALET.
Ik kan de woorden van een ander niet uitleggen Maar ik weet dat het beter waar, dat gy uw trouw Schonk aan Jakoba, en die maakte tot uw Vrouw.
De bekeERDE achterste tooneel.
JOCHÉM, FREDRIK.
Wat dunkje Heer, heeft die meid geen haar op haar tanden?
Ik souwje raaden om haar nooit meer aan te randen, 't is een karonje, een suursmoel is 't in haar hart, ze kenje toespreeken soo vinnig dat het smart.
FREDRIK, JAKOBA, onder de naam van Willem.
Gy houwd uw woord mijn Heer gelijk gy hebt geschreeven.
AKOBA.
'k heb uit meedoogen my hier herwaarts aan begeeven, ik ben bewoogen met Jacoba.
en haar smart Raakt my veel meerder als voor deesen aan het hart, Saagt gy hoe teer se u minde en met wat mededooge gy wierd met haare ramp bewoogen, Zy van u sprak, haat u niet.
Zy vloekt, nog FREDRIK.
Ik vloek en haat haar wel.
En sweer dat ik haar nuw nog nooit aanschouwen sel AKOBA.
Gy sweerd ligtveerdig, onbedagt, en sonder reeden, wat heeft se u misdaan, dat gy haar tederheeden Verschopt?
,, vryster.
39 FREDRIK.
Zy heeft my niet getoont als Liefde en min, en ik weet selver niet waar uit dees tegenzin Gesprooten is.
Ontfangt haar weder in genaaden.
Uw beeden komt voor haar mijn reisbroer veel te spaaren, dog k bid, verhaal my eens waar gy haar zyt ontmoet, en wat dus driftig voor haar eer u spreeken doet.
Ik sal op u versoek 't verhaal u oopen leggen, 't is nuw van daag geschiet, dat ik de groene heggen Die 't hof omsing'len, en 't sierlijk boomgewas Doorwandelde my hoorde roepen, ik doe ras My keerende, stond in verwond'ring opgetoogen, als ik Jakoba zag, en zy met schreijende bogen My naderde verwondere u dog niet mijn Heer, dat ik na ramp op ramp geleeden, naar mijn eer Geschonden is, voor uw gesigt my kom vertoonen, Ik weet wat deugden dat in uwen boesem woonen, Dat gy de onderdrukte uw hulp aanbiet, en al 't Geen in uw magt is, voor bediukte uitvoeren zal, gy weet hoe ik wel eer van Fredrik ben geschonden, En dat ik door de knoop der trouw, niet ben verbonden Met hem, maar steets gehaat moet leeven, en ik nuw Twee juaren lang mijn ouders heb ontvlooden schuw Voor haar gesigt en derf haar aanschijn niet aanschouwen Voor Fredrik my belooft met hem te zullen trouwen, Laat mijn rampsaligheit u zoo ter herten gaan, dat gy zijn hart tot meededoogen neigd, en aan Mijn Liefde, wil genaade en wederliefd bewijsen, gy zult door deese daad tot aan 't gestarnte rijsen, want sonder zijne Liefde en is mijn Leeven niet, hy moet my minnen, of ik sterven van verdriet, Dit was haar bee, mijn hart bewooge met haar traanen, Beloofde dat ik u, souw tot uw pligt vermaanen, dog wijl gy selver zegt, dat gy geen reeden weet, Zoo bidde ik dat gy dog uw pligt dus niet vergeet, Maar vrees den Hemel Heer.
Die kan my niet beweegen, Om haar te minnen want mijn hart dat strijt 'er teegen.
Uw hart is wreeder als een monster, uwe min t'rannig.
Ik heb haar verbannen uit mijn zin, het walgt my als ik aan haar denk.
Des te slimmer Is zy rampzalig.
'k had gedagten, dat zy nimmer Weer souw koomen.
Foei schaam u Heer, een laffe Ziel Bewoond uw boesem, die u eertijds wel beviel.
Gy streelde, en minde, en steets vond vol bekoorlijkheden, werd u ondankbaar van u met de voet getreeden, Gehaat, gevloekt, en al de rampen die gy kunt Versinnen, werden haar gulhartiglijk vergunt.
Ik loggen 't niet, en ik beken, 'k heb haar misdreeven, maar egter ken ik my in geen verbond begeeven, 't verwijd dat is gegrond, AKOBA.
Bemin haar als voorheen, en ed by Googl, tooneel, spelhaater.
En heb ik iets verdient mijn Heer, dat mijn gebeen Uw't hart vermurwe.
Eer sal de Zee in Aarde keeren, En de Aarde in Zee, eer dat ik immer haar begeeren op volgen sal.
Het Mens, en Godendom roept wraak, ontrouwe, om dees boose en gruwelijke saak Aan haar bedreeve, een Maagd in t bloejenst van haar leeven, Heeft u, uit suivre min haar kuise schoot gegeeven, gy uwe lust genoote vol op, maar schelm... FREDRIK.
Hoe Mijn Heer!
Waar voerd dees drift u buitespoorig toe, AKOBA.
Een edler drift als de uwe Lafharte, ongetrouwe, 'k Spreek uit meedoogen voor dees arm verlaate vrouwen, FREDRIK.
Uit inzigt, uit belang, na dat ik my verbeel.
En zo gy voortgaat met dees reeden, zal geheel Mijn vrindschap t'uwaards, in een haat verand'ren, En dees gesqlligheid, die wy voor dees elkand'ren Betoonde, zijn te niet.
Ik bid u op mijn knien, Dat gy geen agterdogt wil voede, en sult misschien Eerlang, veel meerder ligt in deese saak genieten, Ik heb geswooren, en ben verpligt, haar Ziels verdrieten Door mijne tong in t Oor van u te storten, om U te beweegen tot haar waarde Bruidegom, Ag wilt u aangezigt niet van my derwaarts wenden Verbeeld u dat zy spreekt, en als gy mijn ellenden Beschouwd, dat t haare zijn, erbermd u om het nat, dat om haar ongeval my uit de oogen spat.
Ja wel ik souwme soo lang niet kunnen laaten Nooden om te trouwen, zy souwe mijn eer bepraaten.
Ik merk nu watter schuild, en welk dat zijn de reen, Dat gy dus ivrig voor Jakoba heb gebeen, Geen insigt dan haar min, en kan u daar toe leiden, Ik merk t bedrog het geen gesmeet werd van ù beiden, Ik souw haar trouwen, gy haar minnen, in de schija Van mijn geselschap, souw het meest de haare zijn, ontrouwe metgesel.
Verrader, ik zal toonen, dat ik gevoelig ben van dit onmenslijk hoonen, Trek uw geweer.
Gy zijt my al ten goeden vrind.
Wat duivel worje dol?
Siet wat je luy begind, je selt niet vegten of mijn mond zal onraat kleppen.
REDE IK.
'k zal u doorstoote zo gy maar een woord derft reppen AKOBA.
Niet lang te draalen, Heer verwagt mijn kloekheid.
Beyde vegtende.
Moort, daar word'er een knoopgat in zijn lijfgeboort.
Daar wild uw trotse moet nuw al te laat betreuren JAKOBA vallende op een Stoel.
Helaas ik ben gek west wat zal my hier gebeuren.
TIENDE Digitized by GOC TOONEEL SPELHAater.
43 TIENDE TOONEEL.
DIEWERtje, ERNST, FREDRIK, JAKOBA, JOGHEM, aLET.
Hoe schreeuwd men hier zo, wat geweld is dit.
Die Heer Die is gewond, dat doet hem zekerlyk wel seer.
wat komt my over in mijn ouwe daagen, en dat deur mijn seun, ik mag de tijd wel beklaagen Dat gy weer gekoomen zijt, doet zijn boesem op Dan krijgt hy aamtogt, og!
Hoe springt dit voor mijn ERNST.
(kop.
Hoe Fredrik in mijn huis tsaam in duël te vegten kost gy die saak in t veld eer g'hier kwam niet beslegt.
De kerel het borsten, al soo groot als Alet, of ik wil in eene sel verand'ren.
Hoe met borsten jongen?
Ja hy het de waarheid gesprooken, Fredrik, Fredrik, ik weet niet of dit geen bestooken Wetkje is.
Ag mijn ouwders, k ben der van onsteld, het is Jakoba na ik mesken kan, zy knelt Mijn hart nuw door haar droefheid.
Zy begind te rekken.
DIBWERtje.
Wat hoer zouw dat zijn, fouw zy mans kleeren aan koba.
trekken.
Waar is de beul van mijn gemoet?
FRE. digitized by Godgle de bekeERDE.
Getrouwe Ziel, die ik verloor.
Noem die soo, die uw Ziel beviel.
ERNST lei haar na binnen om de wond van t bloęd te stelpen.
Mijn schoone gun mijn het geluk om u te helpen.
Dat heb ik lang gesogt, maar nooit gevonden.
Doet Mijn oopening van dees vermomming, mijn gemoet zal altoos u ten dienst zig offren.
'k zal 't u zeggen, Soo draa de ontsteltheen van mijn Ziel ter nederleggen.
ERNST, diewertje, jochem, alet.
Oeder dat wy eens steurde om haar Ouwders, want Die luy weten niet dat zy leeft, veel min in 't Land, Veel minder in ons huis is.
Hoe zullen zy hooren Met verwondering, als dit haat klinkt in de ooren!
Wel ja Vader, laat 'er Joghem eens heene gaan.
Je weet wel waar het is, doe je niet joghem?
Aan De Groengragt, daar twee koeken op malkaar uithangen, Dat is zoo veel als koek, kocken.
45 diewertje.
Ik ben in verlangen Hoe 't met 't Meisje gestelt is.
ERNST, diewertje, alet.
'k segt genoeg soo 'k meen, maar Meester laat 'er nouw dog maar in 't huwlyk treen.
Ja Vader k word seker nouw ook met haar bewoogen, zy mind hem kragtig, daarom laate wy t gedoogen.
LRNST.
Ik ben volkoomen van meening het toe te staan, Maar zie daar, de twee gelieve die koomen daar aan.
FREDRIK, JAKOBA, ERNST, diewertje, aLET.
Myn Vader 'k val te voet eerbiedig voor uw needer, gy zyt nuw ooggetuige van hare min, hoe teeder Zy my twee Jaren heeft gevolgt in mans gewaat, een Liefde, die natuur by na te booven gaat. Nooit heeftse haar ontdekt, maar steets getragt myn te neygen, dat ik dog Jakoba zouw beminnen, zy veinsde haar te kenne en hiel gestaag myn pligt Voor de oogen, maat haar wonde heeft my op 't laast verligt.
Gelukkig uur, dat wy de tweestryd t'saam begonnen, G'hebt my haar Liefde en haar trouwheid leere konnen, Gedoog dan dat ik mag volbrengen mynen eed, 's haal te trouwen, om te zalven 't voor'ge leet.
Want niemand zal na dees myn hart, nog ziel beheeren, zoo kan de felle haat door trouwe min verkeeren.
KOBA.
Ja Vergeef my 't geen ik dorst door Liefden onderstaan, dat ik myn Staat versaakte, en Manne kleeren aan Getrokken heb, het was om hem, geen onweërvlaagen, noch dolle donders, kon myn grootse Ziel vertsaagen, Gebraakt uit monde van metaal, met vuur, en vlam Als zyn volmaakt gezigt maar voor myne Ogen kwam, Ja 't aardryk had myn geen vernoeging kunne geeven, Indien ik sonder hem verslyten moest myn Leeven.
Dats eerst een volmaakte liefde, is t niet waar vaar?
Hoor trouwd jy met malkaar, en weest een volmaakt paar, je Vader en Moeder heeft 'er in 't minst niet teegen, sakobaas Ouwders zynder ook wel toe geneegen, Stel jy je gerust, zy zullen hier aanstonds zyn, kom binnen en verkwikt je hart terwyl met wyn.
Zoo als Karel Jacoba binne leid, werd hy van Anselmus weder geroepen.
ANSELMUS, karel.
Ouw Karel, houw, waar wild gy heen?
Hoe meent gy dat ik gek ben?
Neen, waar is Sofia?
laat m' haar aanschouwen.
Myn Heer hoe weet gy u te houwen, Sofy, Vigires veen, zoo tooneel, spelhaater.
O sofy, dat is Jakoba hier Geweest.
ANSELMVs.
Hoe die, die met 't rapier Gevogten heeft, en heeft verlooren, die by na in haar bloed wouw smooren?
Die zelfde Heer.
Hoe mint gy haar?
Gy mogt een hondvot, focy barbaar, Zult gy zoo met myn dogter leeven.
Door welk een drift word gy gedreeven?
Uw Dogter is geensints gewond, 's is wel te vreeden, en gezond, het was maar speels gewys dat steeken.
Ja wel t heeft my zoo toegeleeken, of t ernst was, ja wel, hoe kan t zyn?
Maar kom, gy zeg nog eens aan myn, en wild het ongeveinst ontdekken, waarom gy t'zaamen gingt vertrekken.
Wanneer een Spel, of enkel deel zyn end heeft, dan moet het Tooneel Verlaaten worden, van die Speelen.
Is 't zoo, nouw dan kan 't myn niet scheelen, ik meenden dat gy heen wouwd gaan, en laaten my alleenig staan.
Wilt nog een ogenblik verbeyden, 'k zal u doen zien, eer dat wy scheyden, een dans, zet u een weynig neer, gecomponeert tot uwer eer.
DERDE BEDRIEF EERSTE TOONEEL.
FLIP, met een botelje Wyn, zingende.
ALET, ter zyden Luistrende.
De min, de min, die baard maar pyn, Maar Baggus nat, dat gulpend daald door 't gorgel gat, is medecyn.
Ik min de kruik, ik hebze bly, Weg goode drank, gy zijt maar stank, dit 's Lekkerny.
'k hoor Flip al zingend zig vermaaken, kon ik 'er nu eens agter raaken Of hy my mind, hy 's bly van zin, 'k moet tooneel spelhaater.
'k Moet hem eens toetse, en myn min Ont veinse hoe, dus zonder zorge.
Fol. zyngende.
De wyn heeft kragt verborgen, En door mijn logge Geest, Vast leeven sonder zorgen, De min is maar een beest.
Maar wyn, maar wyn is soet, en bant de min, en bant de min, uit het gemoet.
Maar Flip, 'k moet u een woortje vraagen, hoe kan de min jouw zoo mishaagen?
Wat hebje aan de dronk?
jouw Heer.
Die doet de min aan greote eer.
Die gek is eens zoo slim als dronken, wanneer dat ik eens ben beschonken Zoo slaap ik uit, en daar mee wel, Maar of hy van zyn Leeve zel Verlossing krygen, is te vreesen, Zouw hy ook wel betovert weesen?
Dan roept hy eens myn Ziels voogdes, En ik in tegendeel de Fles, Of Kan, of Roemer, of Bottelje, Daar ik uit nappe ken, ik selje Nog meerder seggen, als hy slaapt Neemt hy het kussen, en hy gaapt Dan, of hy 't kussen eens wouw kussen, En dan is 't weer eens ondertussen, Wat poezel Lighaam, wat een hals, Ze is als een Swaane dons soo mals, En wat een... wat kan 't myn ook scheelen, dan gaat hy als een zot staan veelen, By nagt, voor de een of de aar haar deur, Dan kykt hy somtyds door de scheur, En roept wat heerelyker weesen, Het zouw een steene hart beleesen, 't is Venus, Pallas, of Diaan, ha goode, 'k word schier gaar gebraan, al 'is 't zoo kouwd, dat ik myn handen Niet roere kan, eh dat myn tanden Moskovis snakken door de kouw, Ik heb wel duisendmaal berouw Dat ik my by hem heb verbonden, Zoo 't langer deurt het salder honden, Had ik de Wynberg niet te baat, Ik viel waaragtig van de graad, heb ik geen reeden dan te laaken, Het geen een mens uitzinnig maaken Kan, 'k ben nog al te jong en bloet Om gek te worden.
Zooje doet, 't Zouw jammer zyn van zoo een Kaerel, je bent een Jongman als een Paerel, maar Flip men hoeft niet gek te zyn van liefde.
Ik houwd met de wyn.
En heb de bruy van t luizig vrven, Wil jy het doen, ik mag t wel lyen.
FLIP, Digitized by google, TOONEEL, SPELHAater.
51 flip al zingende binnen.
Myn fles is by naa uit, wie zalse weer vol schinken?
Ik bender mee gebruid, Dat ik niet meer kan drinken, Maar als myn beurs groeit aan, Dan weer eens vol gedaan.
SOFIÉ, let.
Wie ging daar zingende dus heen?
Dat was Hendriks knegt Juffrouw, een Geestig kwant.
Dat lykt te weesen.
Hy kan zyn Heers getyen leesen, die spotter, op zoo'n drollige trant, dat het belaghelyk is ik kant Niet zeggen.
Hebt zy niet vernoomen zyn Heer?
ik denk hy zal haast koomen, 'k verlang na hem.
En tot wat end?
't is u alert niet onbekent, dat myn Staat meerder heul te wagten, dat myn Vader van gedagten Verandert is, en Hendrik haat, hy schept behaagen in de Staat, En ommegang van myn beminde, nu wenste ik Hendrik wel te vinden, Om hem te vleijen in zyn min.
Dan word hy nog wel dol van sin.
Dat kan te meer myn Ziel behaagen, ik heb om hem zoo veel verdraagen.
Daar komt die Loskop met zyn knegt, pas op dat gy dog niets en segt.
HENDRIK, SOFIÉ, ALET, FLIP, KAREL.
Mejuffer, zult gy eind'lyk volgen uws Vaders raad?