floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
47 Kan my, zachter, als het allerjongste zooglam maaken.
Maar, anders had ik hem.... rykert.
Ja, ja, wy lachchen eens met jou praat, en jy moest me al niet hooger beginnen, want my de kor tegenwoordig al meê kroes staat, of ik zou jou beget... rykart krygt een stok.
'k ben verheugd dat wy vrienden zullen worden, nu gy zulke braave proeven Van uwe dapperheid my toond', 'k zou my op 't aller hoogst bedroeven, dat gy een laffart waard.
Maar nu... rykert.
't is noch zo ver niet.
Hoe, als ik met haar ben getrouwd, zyn wy dan niet vermaagschapt aan malkand'ren?
Ja, maar het goud.
De driemaal honderd duizend gulden, moet je my eerst hier brengen, Of anders is 't spit af, en ik zal nooit, dat gy met haar trouwd, gehengen.
Ik zal ze haalen.
Maar Schoone, zeg my eens, hoe veel minnaars dat je hebt?
op dat ik ze een voor een, Op myn gemak, den halsch mag breeken.
Myn Heer, ik heb 'er geen, Zo dat je van die moeiten voor dezen tyd zyt ontslaagen.
Hoor, die praatjes vullen hier geen zakken, dat zyn maar onnoodige vraagen, haal jy het goud maar.
KRISPyntegens Emilia.
EMILIA. KRISPYN, BARBIER, DANsMEESTER, EMILIA.
Dat ik, dat wel beter kan vermoën, want de minnaars vliegen, om zulke schoone matressen, als de muggen om de kaers, of de aanspreekers om de sterfhuizen doen.
Nou, dat is tot daar en toe.
Ik ga, om jou de drie beloofde tonnengods te haalen.
Dat is te zeggen, driemaal honderd duizend gulden, zie, daar moest niet aan faalen.
Myn lyfknecht.
Blyf hier zo lang, en onderhouwd Myn Bruid tot dat ik weer 'er kom.
Dat is te zeggen, met het goud.
Dat s vast.
Myn Schoone, myn lyf knecht zal u zo lang onderhouwen.
RYKART, EMILIA, EDUARD, jacomyn.
RYKART, na dat hy Krispyn heeft uitgelaaten, sluit de deur in 't nachtslot, en neemt de sleutel daar uit.
K kan niemant beter, als myn eigen zelf betrouwen, jacomyn, ik moet eens op myn Kantoor zyn, pas jy op myn Nicht, en dezen lyfknecht.
Maar, jy sluit de deur in t nachtslot, als er nou word geklopt?
RY Digitized by google 49 PAGIE, EN GRAAE.
Dan kanje licht Eens roepen, pas jy maar op.
TWEENTWINtigste tooneel.
EMILIA, EDUARD, jacomyn.
Nu moet gy kort besluiten, Eer 't word te laat.
Uiten?
zult gy my uw meening nu niet Myn Schoone En, volgens mynen brief... EMILIA.
Wat moet ik dan bestaan?
Het haazepad verkiezen, vraag je dat, juffrouw?
Of anders is 'er geen middel, om u te bevryden voor deze gehaate trouw.
Zy heeft gelyk, myn lief.
Maar zo ik my dit stuk ging onderwinden, wat middelen, en wat raad.... jacomyn.
Krispyn zal daar wel raad toe vinden, Want al de Krispynen zyn toch afgerecht op slimme streeken me vry.
K'en en fieltery Gelyk men op den Schouwburg vaak ziet, o ja, geloofd Dat alle, welke dien naam draagen, zyn overvliegers In de kunst van 't bedrog, en heel nette en fyne bedriegers.
Maar zacht, daar word geklopt, nu, juffrouw, geeft hem uw woord, en sta niet langer en talmt, maar komt tot een accoord.
Maar, jacomyn, zal ik my zo los op een jongmans woord vertrouwen, en met hem vlugten?
denk eens.... EDUARD.
Ik zal u, ongeschend, myn woord, en eeden houwen, en brengen u zo lang by myn zuster, tot ik uw Oom te vreeden stel.
Wel, op die voorwaarde, zal ik met u gaan.
Wat zo, juffrouw, dat 's wel.
Maar zie wel toe, dat gy my niet bedriegt.
Myn lief, ik zal my voegen en welgevallen.
In alles naar uw zin, EMILIA.
Dan zult gy my vernoegen.
Klaar is de zaak.
Sinjeur, daar word geklopt, belief jy de deur eens op te doen?
Hoorje wel, sinjeur, sinjeur!
RYKART, EMILIA, EDUARD, jacomyn, BARTELOMEUS, geertrui, jochem.
roep met fatzoen.
Daar is de sleutel, doe op.
BARTELOMEus.
Goeden dag, bruidje, ik kom, om met jou over ons huuwelyk te spreeken, uw Oom heeft my gezeid.... jacomyn.
Wel, wat is de Bruigom uitgestrecken!
Wel, wat zegje dan van my, jacomyntje, ben ik niet meer ende kant?
Jan. digitized by goog PAGIE, en gram.
51 jacomyn.
Wel, jochem, ik kanje niet aanzien, zonder op jou te verlieven, zo galant Zie jy 'er uit!
Dat doen ik altemaal om jou.
RXXARI tegens Bartelomeus en Geertrui.
Hoor, laat ons een weing ter zyden treeden, ik heb jou lui iets te zeggen.
Als 't jou beliefd.
Wy luisteren naar uw reeden.
Zy gaan ter zyden.
Laat ik jou nou eens een zoentje geeven, want myn hart staat in lichten brand.
Ei lieve, voel eens hoe dat myn pols slaat, even als een vuil ei, legje hand.... jacomyn.
Zacht, niet te haastig.
Wel, nou wy haast zullen trouwen, mag ik je wel wat carresseeeren Dat jy eens wist wat ik aan jou, tot een huuwelyks voorwaarde, al mooije dingen zal vereeren, je zoud.... EDUARD.
Hoe, meen jy met haar te trouwen?
Wel, kaerel, ben je jou leeven moë?
Wel neen, maar, waarom zou ik niet met haar.... eduard.
Zy hoord my toe.
Hoe, driemaal honderd duizend gulden!
GEER, KRISPYN, BARBIER, DANsMEESTER, geertrui.
Zy zoeken jou wat wys te maaken, het zyn maar bedriegers, die u.... eduard.
Zacht, wil dat zeggen staaken, Want al het geen, dat u Heer Rykart daar gezeid heeft, dat is waar, en deze schat Zal hem myn Heer de Graaf toe tellen, eer hy met zyn Nicht trouwd, verstaa je dat?
Jou Heer, is een bedrieger, en jy een guit.
Hoor, laaten zy wat praaten, zy zullen heel anders op haar neus staan kyken, als jou Heer my zo veel dukaaten toe teld, wacht maar een oogenblik, hy zal hier straks koomen met het geld.
zyn fantezijen beginnen hem te maalen, ik ben er van ontsteld!
Daar word geklopt, sinjeur.
Loop ras, en wilt de deur opmaaken, het zal de Graaf met het geld zyn.
Nou zal jy lui uit den dut haast raaken En zelver zien, het geen gy niet gelooven wilt.
RYKART, EMILIA, EDUARD, BARTELOMEUS, geertrui, jochem, jacomyn, krispyn.
myn Heer, ik geloof, dat je al naar myn komst verlangt hebt?
Ry. digitized by google PAGIE, en graf.
53 reyhart.
O ja, zeer Hartelyk maar, waar is t goud?
Het goud, dat zal zo daadelyk koomen, de kruijer had het al, eer ik weg ging, op zyn waagen gelegen hy zal hier, met myn knechts, en 't goud, in een oogenblik zyn.
Maar, gy myn Schoone, gy, die, door uw gezigt, myn pyn Vermeerd, en... rykert.
Ja, ja, dat zal wel gaan, wil u daar mee niet kwellen, zo dra als ik de driemaal honderd duizend gulden ontfangen heb. krispyn.
Ik zal ze u voort tellen EDUARD luisterd krispyn wat in.
Pas jy lui maar op, ik zal jou dat werk wel klaaren, maar verzuim geen tyd, neemt de gelegenheid, wel ter deezen waar als ik... rykert.
Wat leg je malkaar daar in te luisteren?
Jy moet spreeken, dat ik het hooren kan, o ik hou niet van dat fluisteren.
Want ik zeg, en blyf 'er by, dat ik tot het huuwelyk niet zal verstaan, Voor dat je my de beloofde som van driemaal honderd duizend gulden zult hebben voldaan.
Dat zal ik doen, weest maar gerust.
Maar gy, myn Bruid, myn uitgeleezen.. barbier, bartelomeus.
Maar, myn Heer, zy is myn Bruid, en kan de uwe niet weezen, verstaaje dat?
KRISPYN.... ha!
Zo zyt gy myn medeminnaar?
Ik ben verblyd, dat gy, benevens my, al hier zo recht van pas gekoomen zyt, Had my uw naam, of woonplaats bekend geweest, ik wil u zweeren, ik had al lang by u geweest.
Om met u te duëleeren.
EDUARD tegens jochem.
En ik met u. jochem.
Hoe, met my!
Maar, wat is dat te zeggen?
KRISPYN Verstaaje 't niet?
Wel aan, ik zal 't jou dan wat klaarder uit gaan leggen, dat je myn zeggen wel zult verstaan, dat je, met my, lyf om lyf, moet vechten, om dere Schoone, en wie van ons beide komt te overwinnen, zal, tot zyn loon, haar voor zyn Bruid ontfangen, sa, laat ons voort beginnen, Nou wakker, hoe sta je zo?
Krispyn trekt zyn degen.
GHERTRUI.
wat begin ik te altemareeren!
Deze guit, zie je dat niet, Heer rykart?
Trekt voor myn Neef zyn blooten degen uit.
En dat hier in u eigen huis.
Digitized by google PAGIE, en graf.
ik begin nu ook te vreezen, Dat dit altemaal schelmery, en een deursteeke werk zal weezen.
Sluit de deur, in 't nachtslot.
Jacomyn binnen.
Neen zacht, laat my eerst uit Ik heb myn leeven veel te lief, als dat ik het om een Bruid zou stellen in gevaar.
Ik vlugt.
Ik ook, myn hart is reeds vol schroomen, ochem.
Ik volg jou na, Sinjeur want ik wil, om geen vrouw het leeven zyn benoomen.
Onder 't vlugten van Bartelomens Geertrui, en jochem, gaat Eduard met Emilia mede weg.
RYKART, KRISPYN, jacomyn.
Sinjeur, hier ben je laelyk bedroogen.
Hoe dat, jacomyn?
Die gemaakte lyfknecht, die met uw Nicht voort ging, is Eduard, en deze Graaf Krispyn, zyn knecht.
ik zal u.... krispyn.
Myn Heer, ik bid u, wil u niet verstooren, Want uw Nicht, en myn Heer, hebben malkand'ren, al over lang, trouw gezwooren, ook is zyn Oom onlangs koomen te sterven, daar hy van KRISPYN, BARBIER, DANsMEESTER, enz.
Van heeft geërft over de vyftig duizend pond, Zo dat jy haar, aan niemant, als aan hem, beter besteeden kond.
Wel zo dat waar is, en de zaak zo ver gekomen, zal ik het huuwelyk konsenteeren.
Myn Heer kan daar van de waarheid verneemen.
Krispyn, dat hebje ter eeren Gemaakt.
Maar zeg my eens, wat zal in t end myn loon nu zyn?
Myn hand op trouw, zeg, wat begeerd gy meër, krispyn?
Ik ben hier mey voldaan.
Myn Heer, ik ga aan myn Heer dan zeggen, Dat hy met Emilia weêr t'huis komt, om met u alles by te leggen.
Zo doet, want ik zie nou wel, dat men een huuwelyk, het geen beslooten is, toch niet Kan beletten, gelyk men daagelyks gebeuren ziet.
HANS KOEKOP, of de GEMAAKTe WATERZUCHt, KLUCHTSPEL.
Te AMSTELDAM, by de erfgen van J. LESCAILIe, op de middeldam, op de hoek van de Vischmarkt, 1712.
Digitized by google DEN HEERE MYN HEER JACOBUS KLINT WERD DIT KLUCHTSPEL, OP HET ALDER ERBIEDIGSTE, OPGEDRAGEN, DOOR Zyn VERPLICHtSTE DIENAAR J. POOK.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuys der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 19 September 1684. waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te conseuteren, accorderen ende Octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Heeren, by het voorgemelde onse Octroy of Privilegie genaemt, op den 19 September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van hunne respective Godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Wocken, soo van Treurspellen, Blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waeren, of in het tockomende gedruckt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van andere, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx nae den 19 September 1699. niet gepermitteert soude vesen, soo vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te
Wercken, soo van Tieurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaekt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seecker, hoge penen, by U ed Groot Mog.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctrojeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeten, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaekt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onse landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren.
ende een boete van drie honderd guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Flyetsen daer 't casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met den onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de vooisz.
Wercken sullen villen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nomier gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en sonder eenige Omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaar van alle de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer behooren lasten wy allen ende een ygelyk, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage, onder onsen grote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigsten May in 't jaar onses Heer en Zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Qualiteit, het recht van deze Privilegie voor HANS koekopje, of degemaadte waterzuchtt, vegrund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
In amsteldam, den 17 December, 1711.
,, verga.... verga.
Gozeuyn.
Moeder Geertrui.
GOZINE, grootmoeder, van Hans koekop.
Maei, gozeyn.
HANS KOEKOP, verlieft op Geertrui.
VREDERIK, Amsterdams jongman, minnaar van Geertrui.
ROBBERT, knecht van Vrederik.
MARGRIET, meid van gozine.
Het tooneel is in het Onderhuis van Gozine, pag.
HANS koekoi, kluchtspel.
GEERTRUi, MARGRIET.
Ja jufvrouw ik moet jou beklagen Om t geen je daaglyks moet verdragen Van je ouwe Grootje ze is te straf Op jou!
en na myn dunkt te byster Styfhoofdig.
Zou men zo een Vryster Tot trouwen dwingen, met te laf Je staag te dreigen, dat ze jou zal heel onterven, als jy heur zin niet doet, wanneer zy komt te sterven?
En welk een Huwlyk slaagde ooit wel, wanneer men wat dat Gedwongen aan moest gaan?
Maar jufvrouw Geertrui, je Oom Gozewyn angaat, die draagt zich in die zaak noch al zo reed'lyk heene, dat hy 't om Grootje niet, 'k zou meene, hy zou hem wel erbarmen met jou staat.
Hoe hy, die t eerst aan Hans, zyn hand en woord ging, en hem zyn hulpe bood!
En noch, tot myne rou, Voor Hans staag yverd, tot verhaasting van die trouw Met hem, en, altyd even sterk daar heeft op aan gedreeven!
Zou die nu myne min, voor Vrederik, Margriet, Begunstigen, daar hy om t meerder te doen klemmen, nu met my Grootje en Neef myn trouw dag helpt begunstigen?
HANS koekop, margriet.
Wel, juffrouw geertrui, waarom niet?
Was hy niet door de noot gedwongen, en kon hy leeven als voor heen.
Eer Jochem Grootshart was gesprongen, Die hy zyn Capitaal, meest, had gelangd ter leen, die daar in 't kort by nacht, een ryz Meede, door Uitrecht, na Viänen, om door die tocht, die nu heel veel al in de wyzen en moden is, uw Oom te ontslaan, van hem te maaken, en zelve, zo veel zorg te dragen voor die schat, Als ooit uw Oom kon doen als hy die noch bezat, 'k zeg dwong hem dit niet, van zyn moeder Nu onderstand te zoeken in zyn staat Daar hy door Jochem in geraakt is, in der daad Hy zou dan nimmermeer, haar broeder Zyn zoon begunstigen, tot nadeel van uw min Maar stellen Vrederik met magt daar zelver in.
denk dat niet Margriet!
myn voogd Heeft nooit iets voor myn min gepoogd.
Maar jufvrouw, Grootjen is noch Grooter Yoogdesse als hy, ja zy is t zelvs nu over hem!
Daarom moet nu, op haare stem, zyn stem wel volgen, of zo niet, zy sloot 'er.
Voor hem, haar kas wel dicht in 't slot, daarom zo moet hy, schoon hy 't anders wel zou willen, Om haar verplichtende te stillen, Hem voegen op de zyd, dier zot, Zyn gunst hem bieden.
En Grootjen slacht al d'oude lieden, Die door haar suffery, aanmerken haar bestaan, Dat niets verachtelyks van haar ooit werd gedaan, Daar by ryd haar den aard der moffen door de leeden, Die als ze kaal hier koomen, elk te voet Gaan vallen, maar zo haast geraaken ze aan geen goed.
Zo werden ze elk te groots en vol hovaardigheden, en wanen haar verstand reikt tot den Hemel toe, want als zy maar voor jao, ja, duid'lyk kunnen zeggen, zo dunkt haar nodig dat men ook moet, overleggen, Of, in het Hollants, jy, niet is, in 't mofse, doe, als zulk een by zyn Goldgeelspekse fantasyen, 't Geluk een weinigjen dan aan de hand wil vlyen, Maakt hy, met zyn gezwets, een yders hooft schier mal... maar 'k zie dit zeggen dat mishaagd u, jufvrouw 'k zal Daar liever voort maar stil van zwygen, en brengen eens wat anders op 't tapyt.
Dat ik eens kon de band van uwe moeilykheit.
Die u om 't harte leit, ontknopen en ontreigen?
Zeg eens wat zou je daar van zeggen?
denk dat nooit Margriet, o neen, de knoopen daar te vast van leggen, heeren.
Door myn Grootroeders, en myn Oom zyn zinlyk MARGRIET.
Nou schrei niet, of 'k wierd licht tot huilen meê bewoogen, ik hoop jou Oom wel tot meëdoogen Te brengen, om jou smarten, die Ik hem al lang voor oogen stelden, en 't scheen myn toe dat hy 'er zich om kwelden, en wil hy my nu maar te woord staan, jufvrouw, zie, zo durfik u wel, op myn maagdom, zweeren, hoe zwaar dien eed is!
Dat uw lyden om zal keeren In loutre vreugden.
Vlei niet meerder myne hoop, t is alles nu, Margriet, tot myn elend beschoren.
Maar jufvrouw, k bidje, heb de moed toch niet verlooren?
Wat moed, Margriet, zal ik behouden?
wat beloop Van hopen is 'er voor my over?
Myne listen.
Waar meede ik, aan Hans koekop zal betwisten zyn Huw'lyk, dat hy, reets al acht Met jou begonnen en volbragt.
Zwyg, van uw listen, 'k zal my eer gehoorzaam toonen, als daar door ooit myn eer of goede naam te hoonen.
Nooit zal die, 't minste, daar door raaken in gevaar.
Ik sturf ook liever eer ik die in t minst liet schenden Niets is my waardiger als d'eer.
Dat 's raar!
Wat zyn de juffers altyd teer en naauw bezet, om 't woordjen, eer!
Jy klaagd, jy steend, jy zucht en stikt schier in elenden, en schoon ik jou, myn hulp en trouwe bystand bied, met die verzeekring, dat uwe eer in t minste niet Gekrenkt zal worden, noch wil jy na my niet hooren!
Wel, wyl t jou zo behaagd, kun je in jou rampen smooren, en t scheeld my ook dan niet, onnoozel zoglam, of jy klaagd, of vrolyk zyt.
'k wensch jou geluk daar mee, 'k heb al te lang myn tyd Verspild met jou.
Ja trouw, Hans mof, maf lomp van stof, veel liever, als dat jy jou van my helpen laat.
Ik wanhoop!
geef my toch, Margriet, een goeden raad?
Wat middel is er om Grootmoeders zin te breeken?
Dit middel, dat ik heb in stilte en plattigheit Met Robbert, vreedriks knegt voor lang al overleid.
Nou weet je dat die, zo wat krom latyn kan spreeken, en dat hy by de neev van Vreedrik heeft gewoond.
GEER Digitized by google nen len, of kluchtspel.
11 geertrui.
Meend gy den Dokter?
Ja, 'k meen Dokter Tafelklok.
Van die zal Robbert, licht een Dokters bef en rok af leenen kunnen.... maar daar komt jou Oom!
Vertoond jou niet aan hem, voor dat ik met hem heb gesprooken.
Loop in die kamer, hou je daar zo lang verstooken.
GOZEWYn, MARGRIET.
GOZEWYn.
Targriet wat doe je?
Ik schik het goed wat an de wand, en veeg de stof, Sinjeur, van Geertruis Ledekant.
Daar doe je wel aan, want het zal licht haast verand'ren Meid, in een Bruiloftsbed, wat hangt jou boven 't hoofd.
Als Geertrui nicht en Hans neev trouwen met malkan, een schoonder bruilofts stuk!
D'ren MARGRIET.
Ja ik geloof 't, en twyfel daar niet aan.
Maar sinjeur gozewyn.
Zal jy, dan, zo je nicht doen trouwen.
Met een, die ze altyd zal aanschouwen Voor d'oorzaak van haar smart en pyn?
Dat arme schaap, dat valt schier van De graat, om dat zy moet een man Ten Huw'lyk neemen, na 't begeeren Van jou en van jou Moeder.
Kan jy dat zien, sinjeur?
Ik vreez, dien droeve dag zal haar doen sterven.
En jy kund dat makk'lyk keeren.
Ja sinjeur, ja doch.
Maar zeg my hoe, Margriet?
En waarom Hans Neev, nichje niet Zo wel als Vreedrik kan behaagen.
Hoe ken je zo onnozel vragen!
Je weet zo wel als ik, Sinjeur, dat hy een Zot is, deur en deur De bolster gekonfyt, als t fynst der groene gekken, die voor een Duitser hier in t Holland wil verstrekken By yder, schoon hy by de poepen is gebroed.
En denk, hoe hart het valt, wanneer een dochter, moet Haar keur en wil zo buigen En haare min betuigen, Aan zulk een man als haar een voogd uit kiest om 't goed, zo is jou Neev, die steekt in 't goed tot aan zyn ooren.
Maar door de Zotheid werd de Rykdom t meest verloogen, door zyn verwaandheid, en zyn trotse hovaardyren.
Zal hy zyn goed wel haast verspillen En jagen 't alles, van jou Nicht, meê door de billen, dan houd jou Nicht een Zot, en is 'er arrem by.
En dat heb jy van Vreedrik niet te wachten, hy is een zuinig Heer, en die ook geld heeft, daar by hoord men hem, van yder een, ook achten Voor een goed koopman.
Ja, Margriet, dat s waar.
'k Had hem, voor lang haar willen gunnen, Had ik myn Moeder slechts daar toe bewegen kunnen.
Maar myn voogdy, die moet nu buigen voor haar magt.
Maar dat men 't eevenwel, Sinjeur, daar eens toe bragt, dat het haar, als den dag moest blyken, dat Hans Neey was een onverstand En dat niets uit zyn kleed komt kyken, als Digitized by Google KLUCHTSPEL.
Als 't grootste ezels hoofd, gants zonder ingewand, en dat zy 't zelvs met ons moest stemmen?
Wat zou 't dan zyn?
Het zou licht stremmen Het haat'lyk Huw'lyk, daar op 't meest, die arme sloov, jou Nicht, voor vreezt.
Dat jy geen party woud weezen, zo zag ik lichtelyk een gat Daar in, maar altyd was, Sinjeur, myn vreezen.
Dat jy het dus niet garen had, te meër, wyl jy, Sinjeur, jufvrouw niet durft verstoogen.
't is zo.
Maar, roep myn Geertrui niet eens hier.
Ik wil van haar eens hooren Of zy, myn Neev zo haat, gelyk gy zegt.
Veel licht Bestaat zy anders, als gy my haar voor komt dragen.
Neen, sinjeur, geloov me vry, 't is Vrederik alleen, die zy Bemind, en, die haar tot het end toe zal behagen.
Genomen 't zy zo, en daar by dat ik toe stond Aan u, 't volbrengen van uw voorgestelde vond, Kund gy die dan wel zo bewerken, Dat, Moeder, geensints zou bemerken, Dat ik bewust was van uw list?
Wel ja, sinjeur.
Zeg my dan eens, wat is 't Dat gy bedagt hebt?
Ai, begeer dat niet van my?
maar wilt my slechts vertrouwen, Dat jy, ik, zweer het by myn eerlykheit en meër, buiten schuld zult zyn gehouwen.
Met dat beding zal ik, t u toestaan ga uw gang.
Maar zo ge in 't minste stip, aan my uw woord niet houd, maak dan vry staat, en anders niet vertroud Dat zy hem trouwen zal 't zy met haar wil, of dwang.
Zy zal daar dan Sinjeur geen woord meer tegen zeggen.
Ik blyv haar borg.
En k bid jou dat jy heden, maar Jou Moeder in haar drift wilt stuiten, en nu haar t Voorneemen dat zy heeft ontleggen.
Dat is dat zy van daag het Huwlyk niet en sluit.
Dat zal genoeg zyn als ze daar in word gestuit.
En wat daar verder mag gebeuren, houd jou, als of je 't niet eens ziet, dan zal het ons, geensints, aan eenig middel niet Ontbreeken, om die trouw te steuren, en.
GOZINE, van binnen.
Gozewien.
Dat zal zo zeeker wat bediën, dat jou je Moeder roept!
ik bid je gaat na binnen, en hou haar op, toch, met jou Neev Zo lang je kund?
ik bidje, geev.
Ons zo veel hulp, eer wy onze aanslag gaan beginnen.
Ik zal het doen, maar, pas my wel op uw gegeven woord.
Maar, jy moet ook daar van, Sinjeur, by Grootje zwygen.
Wel, jufvrouw, is 't nou, met jou Oom, niet als ik dacht.
15 Gelegen?
Ik beken, ik had het niet verwacht door uw gevlei, hem op myn zyd' oud krygen.
Wel al van den eerste tyd Is ons het vleijen aangebooren, als ik je uit duizenden persempels kan doen hooren.
Maar, 't spyt me dat je zo onnozel zyt En daar je hebt verkeerd op Baalen en Saletten, Daar ommers 't vlyen is het eerste van de wetten Die by het Jufferschap daar gaan van hand tot hand, En die die niet en kend die acht men ongaland, 't is volgens 't spreekwoord ook, dat zeid 's mans list is wel behendig, maar tot in aller eeuwigheit blyft's Vrouwvolks list bestendig.