floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Vervloekte gard moest gy mijn jongste dochter dooden.
Barbaar, wreedaardige, 'k heb u niet meer van nooden.
Papa ey schrey niet meer ik ben pas hallef dood.
De schrik is over, uw Alletje heeft geen nood.
Kom mijn kleyn kleutertje 'k zal u dat nu vergeeven, Zoo jy my alles zegt, wat datter is bedreeven.
'k Beloof het u Papa.
Dat jy jou niet bedriegt, Dit pinkje weet het al, maak datje maar niet liegt.
Maar zeg het tog niet aan mijn Suster.
Wil beginnen: Ik zalt niet zeggen.
Hoor Papa, hoor ik kwam binnen In 't kamertje van ons Heleen, daar was een Heer, Ik vraagde wie hy was, hy zey my, kind ik leer Uw Suster Franz.
Hier leyd den haaz.
Toen kwam mijn Suster in vol gramschap en vol tooren.
Zy zey ga heen, ga heen, vertrek ik bid u ga, Of by mijn Vader raak ik heel in ongena.
Wel ging hy?
Neen, zy kon hem zoo niet kwijt geraken.
Wat zey hy?
O hy sprak van honderd fraje zaaken.
Wel wat nog meer?
Maar hoor, hy zey haar dit en dat.
Ja dat hy haar zoo lief, gelijk zijn zelve hadt.
Ook zey hy dat zy was de schoonste van den landen.
Toen knielde hy en kuste haare handen.
Toen kwam Mama vlak voor de kamer staan.
Wat deed hy toen?
Papa, toen is hy weg gegaan.
Maar zag jy anders niet?
O neen ter goeder trouwen Manshart.
Jy hebt noch wat gezien dat heb jy digt gehouwen.
Mijn pinkje weet het, maak dat jy my niet bedriegt.
Dan zeg ik Paatje Lief, dat jou kleyn pinkje liegt.
Pas op, ik waarschou u. Alet.
Papa 'k heb niet versweegen.
Al wat ik wist, daar heb jy kennis van gekreegen.
Wel wel, wy zullent zien, pas op, gy moogt wel gaan.
Wat wortme al moeylijkheit en onrust aangedaan.
Daar elk gestaadig my de herzenz me komt krenken.
Ik heb geen tijt om aan mijn kwaalen eens te denken.
Manshart en Boudewyn.
Boudewyn.
HOe gaat het Broeder u?
Ach Broeder Boudewijn.
Och ik ben heel niet wel, vol ziekte, smert en pijn.
Hoe Broeder heel niet wel?
Ik ben zoo vol gebreeken.
Ik ben zoo flauw, zoo swak, ja ik kan nauwlijks spreken.
O dat is moeyelijk ik kwam hier om eens van Een Huwelijk met u te spreeken 'k weet een Man, Voor Nicht Helena.
Broer, ik wil van haar niet hooren Dat stoute stukke vlees verdient mijn haat en tooren, Die Voddemoer, die Pry die Hoer na allen schijn, Zy zal in 't Klooster of ik zal geen Manshart zijn.
't Gaat wel, ik ben verheugd, gy neemt weer toe in kragten.
Mijn aanspraak komt uw pijn en lijden wat verzagten.
Wy sullen flus daar van wel spreeken met meer klem.
Ik breng die Juffer mede om door haar zoete stem, Al uw melankoli zoo wat te diverteeren, 't Zal u meer goet doen als dry Bagotijns scklisteeren.
Ik moet op mijn gemak, ik ben wat teer van oor, Het zal ook best zijn dat ik haar van verre hoor.
IK zing van de Liefde die 't al heeft bewoogen.
En zijn groot vermoogen.
Ik zing Zijn vermoogen.
Het beste op aarde is Liefde, en ook haar zoete vreugd, Geen eer, hoe verheven, Noch Rikdommen, geven Dat de Liefde geeft, Daar het al door leeft.
Ouwe kouwe Grysaards, denk eens aan uw jonge tijd, Gunt uw Kinders ook de vreugd, Die zoo zoet was in uw jeugd, Ouwe Grysaards, wie gy zijt, Denk eens aan uw jonge tijd, Eer de Liefde, 't u verwijt.
Manshart, Boudewyn en Tryntje.
Die Zang, Heer Broeder, zal u meerder refrisseeren, Als tien Purgatien of kladdige Klisteeren.
Een goe Purgatie, Broer, is goet die maakt my fris.
En my dunkt dat de Zang voor u veel beeter is.
Laat ons nu spreeken van 't geen ik had voorgenomen.
Ik bid u wacht wat, Broer, ik zal haast weder komen.
Mijn Heer, wel gy vergeet uw stok, wat gaat u aan.
Terwijl gy zonder stok onmogelijk knnt gaan.
Gy hebt gelijk kom ras, dat had ik schoon vergeeten.
Jy moet gestaadig dat ik Ziek ben my doen weeten.
Boudewyn en Tryntje.
Heer Boudewijn hebt gy geen deerenis noch smert, Met uw lief Nichje, zult gy dat jong jeugdig hert Zoo aan de driften van haar Vader overgeeven?
Die haar met die zy haat wil in den Echt doen leeven.
Ik moet bekennen toen my eerst ter ooren kwam.
Dat malle Huwlijk wierde ik moeilijk, valsch en gram.
Ik zal niet rusten, maar met list en kracht voortzetten, De hinderpaal die haar dat Huwlijk zal beletten.
'K heb hem van Ferdinand ook reets gesprooken, Trijn, Hy leend geen ooren, daarom zal het noodig zijn, Dat wy Bartrant die gek eerst haatlijk by hem maaken, Maar daar is werk aan vast eer wy daar toe geraaken.
't Is waar uw Broer blijft vast op zijn gevoelen staan.
Maar ik heb yts bedacht en daar door zal het gaan, Indien het wel gelukt.
Maar zeg wat zal dat weezen?
'K zal van die zotterny hem in het kort geneezen?
Ik heb bedagt daar moet een and're Doctor zijn, Die strijdig in de Konst is met Heer Florentijn, Die ik het alles zal ondekken, die zal maaken Dat Doctor Florentijn haast uit zijn gunst zal raaken.
Als hy als Doctor hier zal dienen dan zal 't gaan, Wie weet of het geluk ons zelf niet by zal staan.
Maar eer hy hier komt die ik daar toe heb gekooren, Zal ik my zelf voor eerst als Doctor laaten hooren.
't Zal zulk een pots zijn.
Maar, hoe durfje dat bestaan?
'K durf wel wat anders doen.
Maar daar komt uw Broeder aan.
HEer Broeder, 'k heb een beede eer wy van onze saken Noch spreeken.
't Zal uw geduld meest raaken.
Hoor met geduld toch wat ik zeggen zal.
Vlieg ook niet op als gy gemeenlijk wel doet.
Wel dat beloof ik u. Boudewyn.
Ook dat gy op mijn vraagen, U heel zagtmoedig en gemaatigt zult gedraagen.
En ook ordentelijk antwoorden op mijn reen.
Waar toe die voorwaarde ik ben daar wel mee te vreen.
Van welk een booze geest word Broeder toch gedreeven, Die hem zijn kind dwingt, aan een Doctor uit te geven.
Van zulk een geest die my verklaaren komt hoe dat Elk in mijn Huis moet doen zoo als ik alles vat.
Een Doctor, dat zal zijn een moorder van uw leeven, Die u om al uw goed haast te erven zal vergeeven.
Niet beter voegt my als een Doctor onder dak.
Mijn dochter hoorde ook om haar Vaders ongemak Vrywillig Heer Bartrant te kiezen, ja verzeeker.
Uw tweede dochter geeft gy dan licht een Apteeker.
Wel waarom niet, ik meen dan had ik wel gedaan.
Ik sweer u Broer ik kan die grillen niet verstaan.
Gy hoord voor Doctors en Apteekers steets te vreezen.
Gy tracht in spijt van u gezontheit Ziek te weezen.
Wat wil dat zeggen Broer.
Dat gy niet Ziek zijt Heer.
Gy zijt gezond en fris ik wenste nimmermeer, Om meer gezondheit àls gy hebt.
En tot een teeken, 'k Laat uw Klisteeren en Purgeeren voor my spreeken.
Waar van je een laading van een heel Oostindisch Schip Draegd in uw buyk, gy zijt zoo hart gelijk een Klip, Of anders waart gy lang geborsten, 'k wil u sweeren, Dat gy haast sterven zult door al dat Doctoreeren.
Heel anders spreekt mijn Heer den Doctor Florentijn, 'k Zou zonder zijne hulp al lang gesturven zijn.
Ha dat Purgeeren en Klisteeren doet my leeven.
Tot hy in 't kort u zal voor eeuwig gaan begeeven.
Jou Doctors Martelaar.
Hoe sla jy geen geloof, Dan in de Doctory.
Ik ben aan dat oor doof.
Al wie daar in gelooft sterft daaglijks duuzend dooden.
Ik zeg de Doctory heeft yder een van nooden.
Een Konst voortreffelijk die t'alles doet bestaan.
Indien die dood was, wel de Waereld zou vergaan.
Geen Gogelaar doet uyt de maatzak zulke greepen, Als veel Doctoren, o zy hebben looze kneepen.
Die zotterny gaat ver dat iemand onderneemd, Een Zieke door de Kunst te helpen, 't is te vreemd.
Hoe Broer kan de eene mensch dan de and're niet geneezen?
Indien het mooglijk was Heer Broeder dan mocht weezen.
Maar 't maakzel van ons lijf en zijn beweegen is, Tot noch toe onbekent, zy raaden alle mis.
De Doctors zijn zoo blind als Mollen, en zy wenschen Niet anders als maar om het licht geloof der menschen.
Maar als me Ziek is Broer wat dienter dan gedaan.
Dan laat men de Natuur in alle ding begaan.
Want kan ons de Natuur ontstellen 't kan ook weezen, Dat de Natuur weer kan herstellen en geneezen.
Maar kan de Kunst Natuur somtijds niet helpen?
Het is daar ver van daan de Doctors in 't gemeen, Beletten door haar Konst de werking der Natuuren.
Ik hebber veel gekent die sturven door haar kuuren.
Die nu noch leefde fris gezond, en wel gedaan, Zoo zy het op Natuur maar hadden laaten staan.
Hoe derf jy zeggen dat de Doctors niet veel weeten?
O neen zy worden meest voor schrandere versleeten.
Zy kennen meeste part haar Waereld, zy zijn fijn, Zy zijn geleerden loos, zy spreeken goet Latijn.
De Ziektens noemen zy in 't Grieks als wijze Grieken, Haar oorspronk en haar eind voorzeggen zy de Zieken.
Hoe komt dan Broeder dat meest alle menschen zijn Van mijn verstand?
Dat komt de meeste door de schijn Van waarheit laaten haar graag van't verstand berooven.
Al wat men gaaren hoord dat kanmen licht gelooven.
De Doctory is vry pluysirig, die gevalt: Wanneer een Doctor zoo wat koozeld, zoo wat kalt, Van 't bloed te zuyveren, van 't herte te versterken, Van de ingewanden te verkoelen, dan te werken, Om al de hitte die de Leever licht verteert, Te maatigen, op dat die word geconserveert.
De Borst verzagt, de Mild verlicht van vinnig steeken.
Die dat dan vleyent en lieftaalig uyt kan spreeken.
Vermaakt zoo de ooren van de Zieken, daar zy vaak Vertellingen by doen, elk Doctor is een snaak.
Doch dit is anders niet als maar vermaaklijk droomen, Alwaar de Zieken geen meer voordeel van bekoomen, Als het berouw van wat gedroomt te hebben past, Daar 's aan geen Doctor of zijn Doctery meer vast.
Gy Broeder zijt in 't kort al heel geleerd geworden.
De Doctors zijn twee zans al zijn zy in een orde: In 't zeggen en in 't doen, in 'r zeggea, ik ga rond.
Wanneer zy spreeken spreekt de wijsheit uit haar mond.
't Zijn gaauwe mannen en doorluchtige verstanden; Maar in het doen helaas zijn 't kinderen 't is schanden.
Haar weetenschap is maar een opgesmukte praat, Of een gerabbel dat geen denkbeeld na zig laat.
't Zijn vuyle menschen die de Medicijne krenken.
Daar zijn ook Doctors die zoo bot zijn datze denken, Niet anders of haar Kunst is waarheit en geen schijn.
Maar daar zijn Doctots, die wel weeten watze zijn.
Die onder schijn van hulp, met Zieken raad te geeven, Maar denken hoe zy zelf, daar door gemakkelijk leeven.
Maar Doctor Florentijn Heer Broeder die is goet.
Die is van buyten en van binnen Doctor bloed.
Het is al Doctor, maar met weinig weetenschappen.
By al de onnoozelen mag hy voor aan wel stappen.
In reegels van zijn Kunst steld hy meer zeekerheit, Als in de Wiskunst, denk aan zulk een bescheit.
Hy Laat, Purgeert, Klisteert en doet al zulke grillen.
Maar weet niet watze zijn of watze zeggen willen.
Gy zijt een Lijk in 't kort zoo gy hem laat begaan.
Maar zoo heeft hy zijn Vrouw en Kinderen gedaan, En zalt zig zelf ook doen als hy het goet zal keuren.
Daar zijnder veele die zijn Doctory betreuren.
Gy spreekt uyt loutre haat Heer Broeder dat is mis.
Daar is het ver van daan ik spreek gelijk het is.
Was hier een Doctor gy zoud wel haast anders spreeken.
Gy zoud dat lasteren en smaaden laaten steeken.
Ik spreek maar tusschen ons, 'k heb met de Doctorschap Geen kwetsti, ver daar af, die laat ik in de kap.
Ik bid u Broeder wil u met geen Doctors moeyen, Want u te hooren doet mijn Krankheit grooter groeyen.
Ik ben te vreen, maar 'k wensch dat gy eens met vermaak, Zaagd een Komedie van Moljeeren daar deez zaak Van de Doctoren word verhandelt, 't zou u baaten.
Hoor Broer Moljeere had dat ook wel moogen laaten, Het voegd niet datmen voert die Heeren elk ten spot, Op het Tooneel als op een eerelijk Schavot.
Men ziet op het Tooneel van alderhande zoorten, Men zieter Koningen en Princen, wiens geboorten Zoo goed en van zoo goeye huy ze zijn als zy.
Was ik een Doctor Broer zy raakten zoo niet vry.
Want wierden zy eens Ziek ik zou het hun verleeren.
'k Zou hen niet helpen, maar met blijdschap uit zien teeren.
Ja zeker geen Klisteer wierd van my geordoneert.
'k Zou zeggen barst en sterf onwaardig geklisteert.
Ik zou my over hen, en hunne stoutheit wreeken, Dat geen Comediant zou namaals van my spreeken.
Comedianten Broer die schuwen dat gevaar, Zy zien een Doctor aan maar voor een Moordenaar.
En zoo zy somtijts aan een Kelderkoors geraaken, Zy weeten heel goet koop haar weer gezont te maaken.
Met vasten, dat haar beurs en lijf maakt goet en groot.
En zoo zy sterven wel elk sterft zijn eige dood.
Manshart, Boudewyn en Bagotyn.
Bagotyn Met een Klisteer.
HEer Manshart maak u ree ik moet u voort Klisteeren, Den Doctor Florentijn komt u dit ordonneeren.
Berey u met ter haast, 'is maar een kleyn Klisteer.
Het is van passe warm kom repje repje Heer.
Hoe Broer wat wilje doen?
Ik bid u wil vertoeven.
't Is datelijk gedaan.
Dat zal zoo net niet hoeven.
Ist ernst, hoor Bagotijn vertrek met uw Klisteer.
Apteeker Bagotijn kom t'avond liever weer.
Bagotyn.
Ziet voor u wat gy doet, wil my toch niet beletten.
Laat onverhiudert die Klisteer uw Broedet zetten.
't Is uw gewoonte niet dat kan ik wel vermoen.
In 't aangezicht met een te spreeken van fatzoen.
Wat wil jy zeggen met dat aange zicht laat hooren?
Wy Apoteekers staan gelijk met de Doctoren.
Alwaar wy komen gaan wy nimmermeer te loor.
Hier laat gy op uw hals de haat van uw Doctoor.
Ik gaat hem zeggen, hoot Heer Manshart wilt vertrouwen.
Het zal u in het kort maar al te laat berouwen.
Gy zult, gy zult het zien wat dat gy nu bestaat.
Boudewyn en Manshart.
ACh Broeder gy alleen zijt oorzaak van dit kwaad.
Dat Doctor Florentijn tot gramschap zal verwekken, Wanneer hy 't hoord dat ik de Apteeker deed vertrekken.
Heer welk een swaarigheit, wel Broer wat gaat u aan?
Heer Florentijn word boos, wat heb jy al misdaan.
Hy had het geordoneert.
Maar zalt nooit mooglijk weezen, De Doctor Ziekten in uw Broeder te geneezen.
Gy maakt uw lichaam tot een Doctors vullis kar Met dat Purgeeren en Klisteeren, 't gaat te var.
Mijn lieve Broer gy praat als de gezonde menschen.
Maar waard gy in mijn plaats gy zoud niet anders wenschen, Ja graager zijn als ik om geklisteert te zijn.
Want het Purgeeren en Klisteeren mindert pijn.
Ik wll uw zotterny Heer Broeder niet meer laaken.
Maar apropo om op mijn oude text te raaken, Uw Dochter is vry meer als alle Doctors waard, 'k Spreek voor een die haar staat in alles evenaard.
Die haar veel beeter als Bartrant zal vergenoegen.
My niet, 'k heb haar verlooft daar moet zy haar na voegen.
Of tot het Klooster.
Broer.
Broer dat komt uw Wijf u raan.
Ik docht wel dat mijn Wiif 't al weeder had gedaan.
't Is vreemd dat gy zoo lang van haar hebt stil gesweegen.
'k Heb ongelijk zy is uw Kinders heel geneegen.
Maar om als Nonnen haar in 't Klooster te doen gaan.
Florentyn, Manshart en Boudewyn.
Florentyn.
WEl Manshart is het waar, wat doetme my verstaan?
Zijt gy onwillig om dat ik kom ordoneeren Voort te gebruyken, en veracht gy het Klisteeren.
't Was een Klisteer die ik zorgvuldig had gemaakt, En met plyzier, ô smaat word die van u gewraakt.
O neen, maar van mijn Broer.
Zult gy my wederstreeven.
Dat is een boosheit die 'k u nimmer zal vergeeven.
Hoe een Klisteer weer om te zenden, ha wat hoon, Wel deeze misdaad die verdiend wel duuzend doon.
Dat is wel zeeker Heer.
Wat zijt gy een ontaarde.
Zoo dierbaar een Klisteer van zulk een groote waarde, Weerom te zenden, ha dat is een stout bestaan, Zoo 't niet gestraft word zal de Waereld haast vergaan.
Dat is waarachtig.
't Is de Doctory verraden.
't Is onvetgeefelijk al badje om lijfs genaaden.
't Is Crimeleyes Majestratus, land verraad, Is op geen duuzend pond zoo swaar nog ook zoo kwaad.
Gy hebt gelijk.
Gy zoud in 't kort van uw gebreeken Gezuyvert zijn geweesl, nu blijf jy daar in steeken.
Noch tien Purgatien, Klisteeren tweemaal tien Had gy noch maar van noode om u gezond te zien.
Hy is zoo veel niet waard.
Nu naad'ren vw elenden, Wat onbeleeftheit een Klisteer weer om te zenden.
Heer Florentijn het is mijn schuld niet.
Ha wat spijt.
Hoe de gehoorzaamheit die gy my schuldig zijt Als Doctor, zult gy die zoo als met de voet treeden?
Het is mijn schuld niet hoor ey luyster toch na reeden.
'k Wil geen gemeenschap meer met u nu houden, bloed!
Daar is het schrift, waar in ikaan mijn Neef mijn goed Gemaakt had, als hy met Helena zoude trouwen.
Daar zijn de stukken ik wil u mijn woord niet houwen.
Daar doe jy wel aan Heer.
Broer, dat heb jy gedaan, Hier zijt gy de oorzaak van hoe zalt nu met my gaan?
'k Abandoneer u, ik verlaat u, 'k acht geen klaagen.
Ik wil in 't minst of meest voor u geen zorg meer dragen.
Vergeef het my ey spreekt met een bedaart gemoet.
Ik geef u over aan de boosheit van uw bloed, Aan de baldadigheit van uw bedurve kragten, Zoo moet uw pijn en smert vermeerd'ren, nooit verzagten.
Ey Doctor Florentijn gaa doch niet toornig heen, Laat komen de Klisteer al wasser meer als een.
Ik wil da!
gy in 't kort zult ongeneeslijk weezen.
Ik sterf ik ben om hals ey wil my eerst geneezen.
Vallendeziekten zal u vallen doen in 't bet, Dan krijgje een teering die u in 't geraamte zet.
Van teering dan een krimping in de darmen.
Mijn Heer gena, gena ik voel het al och armen.
En van de krimping krijgje een buyk loop.
Noch al meer.
Van Buykloop Roodeloop.
Gena mijn lieve Heer.
En van de Roodeloop de Waterzugt.
Och lacy!
En dan de pop'lezy, een eeuwige temtatie.
Heer Florentijn.
Dan een geraak theit die u moord.
Dat zal de laatste zijn daar moetje dan me voord.
Daar gy u zelf in stort door deeze zotternyen.
ACh 't is met my gedaan wat moet ik nu al lyen.
Ik ben verlooren kan 't ontrijden noch ontgaan.
De Doctory begint zijn handen al te slaan Aan my, om op het felst zig van die smaat te wreeken.
Bedaar toch Broeder dat u iemant hoorde spreeken, Hy zou gelooven dat gy gek waard.
'k Word al stijf.
Ik voel een Magazijn vol Ziektens in mijn lijf.
Die ryen vast te post, dan booven dan beneeden, Door 't heele lijf, ey zie hoe beeven al mijn leeden.
Onnooz'le man, meent gy dat in een Doctors hand Ons leeven staat, ey Broer, ey opent uw verstand, Och daar hy u me drijgt zal hy zoo machtloos weezen, Om uyt te voeren als hy zijn zou in 't geneezen.
'k Ben ongeneezelijk, zoo zeyd hy, ô verdriet!
Dats waar, maat 't is maar in vooroordeel anders niet.
Ik ben verlaaten, och wat zal ik nu beginnen?
Die Doctor kent mijn lijf van buyten en van binnen, Daar isser in de stadt voor my niet een zoo goed.
Maar ist nootzaaklijk datge een Doctor hebben moet?
Wy zullen u'er een die beeter is beschikken.
Een die zoo fors niet spreekt, die u niet zal verschrikken Met drygementen, een daar gy in geen gevaar, Door zijn zuld, een die u voorzigtig, konstig raar, Zal hand'len uw gebrek tot in de grond uytdelve.
Hy kende mijn natuur veel beeter als ik zelve.
DAar is een Doctor Heer die wou uspreeken.
Wat Doctor ist?
Het is een van de Doctory.
En hy gelijkt my zoo, ik schijn het zelf te weezen, Indien mijn Moeder niet was eerlijk, ik zou vreezen Dat het mijn Broeder was, die zy na Vaders dood Gekreegen had, maar hy 's niet wel als ik zoo groot.
Heer Broeder ik zou gissen, Dat Doctor Florentijn hem zend, dat zal niet missen, Op dat hy ons op nieuw vereenigt, 't is ook best, Want oorloog, haat en nijt is slimmer als de pest.
'k Zal die geleegentheit my niet ontgleyen laaten, En niemand zal my dat beletten door schoon praaten.
Manshart, Boudewyn en Tryntje Als Doctor gek.
SChoon ik 't geluk niet heb mijn Heer dat gy my kend, Zoo is het my gezegt van lieden hier ontrent, Als dat gy Ziek zijt, dies kom ik mijn dienst ofreeren.
Het zy met Laaten, met Purgeeren of Klisteeren.
Als Doctor, of al wat u zou van nooden zijn.
Bedriegt mijn oog my niet, waarachtig het is Trijn.
Mijn knegt staat aan uw deur ik ga hem order geeven, Dat hy de Zieken die ik hier heb opgeschreeven, Gaat zeggen dat zy wat vertoeven.
Met verlof.
'k Zeg dat het Trijn is Broer, wat dunkter u toch of?
Waarom zou 't Trijn zijn, hoe durft gy dat vonnis strijken.
Daar zijn veel menschen die malkanderen gelijken, Dat gebeurd daagelijks en dikmaals, 't is gemeen.
Als Meyd.
Wats uw believen ben ik hier van nooden?
Riept gy my niet?
Dan schort het aan mijn ooren.
Mijn ooren tuyten en dan kan ik niet wel hooren.
Blijf, ziet de Doctor die u zoo gelijkt eens aan.
Mijn Heer ik moet na binnen gaan.
Dat is een wond're zaak 't gaat mijn verstand te boven!
Had ikze niet gelijk gezien 'k zou 't niet gelooven.
Dats zulk een wonder niet, ziet het Verwarde Hof, Op de Comedie, want daar zieje 't zelfde, of Het Blyspel datze de Gelijke Tweeling heeten.
'k Docht 't waare sprookjens, of verdigzels van Poëten, Maar nu geloof ik het.
Als Doctor.
Vergeef het my mijn Heer, Het is wat onbeleeft, Manshart.
Ja wel nou dunkt me weer, 't Is onze Trijn, ô ja.
Mijn Heer in alle hoeken, Des Waerels ga ik na vermaarde Zieke zoeken.
Als Doctor reis ik door veel Koningrijken heen.
En doe veel wonderen in dorpen en in Steên.
'k Ben van die Doctors niet die hunne tijt verspillen, Met scheele Hoostpijn, of verkoutheit, dat ziin grillen.
Of binne koorzen die ik my onwaardig ken.
't Zijn and're Ziektens Heer waar van ik Doctor ben.
't Zijn swaare Koorzen die door kou doen klappertanden.
En dan het lichaam als een helze gloed verbranden.
't Zijn dappere benaauwde borsten, zijde wee.
't Zijn Peeperkoorzen, Jigt, daar Triom feer ik mee.
't Zijn Spaanze Koogels, die de neuzen weg doen steken.
Mijn Heer ik wensch wel dat gy alle die gebreeken Alleen had, en dat gy van alle Doctors hier, Verlaaten waard wat zou 't my zijn een groot plysier, Mogt ik u van al dat vervloekte kwaad geneezen.
'k Ben u verpligt mijn Heer dat zal niet noodig weezen.
Gy ziet my stijf aan zeg hoe oud ziet gy my aan?
Voor acht en twintig jaar gy zijt noch wel gedaan.
Ik ben ruym tneegentig.
Dat zou me niet vertrouwen.
Gy zijt een mooy out Man.
Ik weet my jong te houwen, Door kracht van Kruyden, ja ik maak my zelve fris.
Kom geeft uw pols, 'k zeg dat hy onverstandig is.
Uw pols die kent my niet dat moet ik hem verleeren.
Hy moet gehoorzaam zijn, zal ik u wel kureeren.
Wie is uw Doctor Heer.
't Is Doctor Florentijn.
Die naam die ken ik niet 't zal geen wijs Doctor zijn.
Ik vind hem hier niet staan daar deftige Doctoren Geteekent zijn, men zou, men zou wel van hem hooren.
Indien hy wijs was, hoor laat voort die Doctor gaan.
Hy heeft u zeekerlijk meer kwaad als goed gedaan.
Daar zijnder beeter.
Hy 's vermaard en word gepreezen.
Dan stond zijn naam daar ook, het kan niet mooglijk weezen.
Wat zeyt hy dat u let?
'k heb haast, ey maakt het kort.
Veel zeggen dat het my hier in de Leever schort.
Maar hy zeyd in de Milt.
Ik zeg dat is geloogen, Het schort u in de Long, al stond hy voor mijn oogen.
Wat botten bok is dat.
'k Ben bly dat ik dat weet.
Smaakt het u ook niet wel, mijn Heer, al wat gy eet?
Uw Long is Ziek wat mag die reekel praaten.
Smaakt u de Wijn ook wel?
Verzeeker, uytermaaten.
De Long, maar droomt gy niet?
Ja dik wils tot mijn plaag.
De Long, maar slaapje ook na den eeten?
Alle daag.
De Long, de Long, de Long de Long zal u bederven.
Och Broeder och de Long de Long zal my doen sterven.
Wat zeyd hy dat gy meest moet eeten?
Maar gestooft.
Die Doctor is een gek en van 't verstant berooft.
Veel vlees zop.
Wat een gek.
Potagie alle daagen.
Veel Kalfs vlees, Hoenderen.
Hoe kan jy dat verdraagen?
Wel wat een gek.
En dan alle avond zonder fout, Veel ronde Pruymeu 't geen mijn lichaam open hout.
Die Doctor denk ik is in 't Lazarus huis gebooren.
Wat gek is dat, my lust van hem niet meer te hooren.
Ik ordoneer u, en gebruikt het zonder vrees, Heel goe graauw Erreten, gebrade runder vlees.
Eedammer Kaas, en ook Kastainen zonder schroomen, die stoppen om daar door het roch'len voor te koomen.
Ik bid u luyster Broer wat hy al ordoneert.
Dat zal u beeter zijn als dat gy weer Purgeert.
Wat worde ik daar gewaar, wat zie ik, welke plaagen?
Dats mijn arm.
Waar moet jy die omdraagen?
Wel dats een vreemde vraag.
Ik zeg dat gy hem moet Afzetten, 't word vereist, en dat op staande voet.
Ik zeg gy moet u spoeyen.
Hy maakt dat de and're arm onmoog'lijk niet kan groejen.
Hy trekt alt voetzel.
Maar, dat doe ik niet, ô neen!
Het scheeld de heele helft twee armen of maar een.
Gy moet op staande voet uw een oog uit doen steeken.
Maar waarom dat ey zeg, wat komter aan te ontbreeken?
Gy zoud uyt 't ander oog dan eens zoo helder zien.
Ik dank u voor die raad, dat zal noch niet geschien.
Verschoon my Heer ik ga, 'k zal wel eens wederkeeren.
'k Moet met veel Doctors gaan een doode visiteeren.
Hoe by een doode wel wat zal ik hier vermoen?
Om maar te zien wat datmen wel had konnen doen, Toen hy noch leefde om zijne Ziekte te geneezen.
Zie in toekomende kan ons dat dienstig weezen.
Maar ik ley u niet uyt, een Zieke is vry daar van.
Wat dunkt u Broeder van die Doctor?
dats een Man!
Hy gaater stout me deur, hy laat hem lustig hooren.
Zoo spreeken grooten en doorlugtige Doctooren.
Het is een Doctor, wis van de aldereerste rang.
Hy 's niet plyzierig ik wierd op het laatst heel bang.