floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Mijn bestier Verstreckt, maer om haer te behagen En wijl den Hemel my wil plagen, Zoo zal ick in dees zware pijn Tot aen mijn dood geduldigh zijn En voorts op hare trouwheydt bouwen.
’k Wil zonder Henrick nimmer trouwen.
Waer ist papier voort geeft het my?
Dat heeft uw Vader.
vlie vry Uyt zijn gezicht wy gaen verlooren.
Ick bid wilt niet te vroegh verstooren, Wijl ick bewimpelt heb mijn doen, Uw Vader kan het minst vermoen Dat op ’t papier yets staet geschreven.
Heeft hy geen oogen?
’t Is gewreven Met ’t zap van een Limoen, zoo dat Hy niet kan zien, schoon dat hy had Het schrift des Briefs recht voor zijn blicken.
Hoe lees ick het dan best?
Wilt schicken U na het licht dan kunt gy zien Heel klaer den inhout.
Wilt gebien Als gy ’t papier hebt door gewandelt Dat het te veel u is mishandelt Aen Vader.
Zegh vry dat de knecht Het weder haelt, door dien ’t te slecht Voor u is om wat op te schrijven Zoo zal uw min verhoolen blijven, Men doet Me-Juffer veel om iet.
Gy gaf het Vader.
’t Is geschiet Waer toe daerom gemaeckt veel woorden.
De vreuchde eer mijn Ziel bekoorden, Vermenght met zoete zoetigheydt, Is laes!
in gal verandert.
Schreydt Met my een tranen vloet Katrijne Zoo mogen wy te zaem verdwijne.
Wie leeft als ick geen Vader heeft, Nu dat mijn Ziel gedwongen leeft Men boeyt my stricker dan de Slaven.
Waer landen wy?
Ick zie geen haven Voor ons: waer, Juffrouw, Henrick hier,* Zoo wist ick raet.
Doch veel gezwier Heeft ’t geen mijn oogh keurt niet van nooden.
Zegh op?
of wy hem hier ontboden?
Hy most zijn in uw kleet gekleet Gy weer in ’t mijnen, ick gereet Zou vaerdigh op den handel passen.
Men zou ons eer men ’t wist verrassen.
Dus raeckt gy vry van dwing’landy.
Een Maeght haer hout van op spraek vry.
Wat op spraek nu gy pooght t’ ontvlieden Uw Vaders haet.
’t Zal noyt geschieden.
Uw zorgh Me-Juffer zorght te veer.
Men zorghde noyt te veel voor d’eer, Men kan eer Gout, dan eer bekomen Cat.
Dit zijn maer ouwe wijven droomen, Schept gy behagen in ’t gewelt.
Wiens strengheydt mijne Ziel beknelt.
Uw Jaren driemael ses zijn heenen.
Ge-ent met Jammeren, en steenen.
Zoo schuwt dien poel, nu dat gy meught.
Hiet ongehoorsaem zijn een deught.
Wat leeft de vryheydt zal beminnen.
’k Hoor Vader?
voort Katrijn na binnen Zoo langh tot dat hy van my gaet, Dan zullen wy met rijper raet Ons doen in alles overwegen.
Den Hemel gun u zijne zegen.
Hoe langh zult gy dus trots van moet Uw Vaders wil weer-streven.
Doet U zelfs geen scha aen Leonoore.
’k Wil doch van Lodewijck niet hooren Men kan niet minnen die men haet.
Ach Vader!
dees vrede daet Van Huwelijx dwangh my zal doen sterven Eer stervens tijdt is.
Gy zult erven, Een na berouw uw blintheydt meent Als Leonoore is ver-eent Dat het dan gaen zal naer behagen.
Maer neen!
dan zullen eerst de plagen Op dond’ren wijl uw kint moet zijn Gedwongen.
Vader deze pijn My wreder valt als die zijn dagen Moet endigen in droevigh klagen, ’t Zy hy door heyl zijn boey ontvlucht.
Maer ick helaes!
vol droef gezucht Mijn vryheydt moet door dwangh bekomen.
Dat is wanneer my wert ontnomen Het zou licht wijl de doodt ’t al doot.
Vol doe mijn wil, mijn vreucht vergroot.
Als gy ’t al lichtend licht in ’t oosten ’t Welck menigh droeve ziel vertroosten Ziet ondergaen zal ick uw zin, Vol voeren van gedwongen min.
Bekoort dus Henricx ziel!
uw zinnen.
Geen dwing’landy my zal verwinnen.
Gy ylt ter yl, naer ramp, en druck.
Waer gaf gedwongen huwelijck luck.
Derft gy mijn wille weder streven?
Men trouwt vaeck een mael voor zijn leven.
Daerom mijn zorgh een baek verstreckt.
Dat mijne ramp, en droefheydt weckt.
Gy zijt verstrickt, in minne stricken.
Treckt gy te stijf gy doet my sticken.
Weet Lodewijck heeft Vee, en Lant.
Veel meerder acht ick het verstant.
Om ’t goet men draeft van ’t Noort, tot Zuyden.
Het goet maeckt nimmmer wijze Luyden.
Wie goet heeft wert van elck geacht.
Men hout noyt wijs verstant verdacht.
Dies bid ick Vader wilt bedaren, Ay!
laet d’onnutte zorgen varen.
Zoo ’k Henrick derf.
Zult gy van hier My zien verdwijnen.
Dit papier Wat wil dat zijn in een gebonden?
’t Is ’t geen daerom gy had gezonden Katrijn my zeyde ’t was voor u?
Ick hadder af gezeyd, doch nu Geeft my de tijt geen lust tot schrijven.
Zoo zend ick het hem weer!
Laet blijven.
Tot op een andermael.
Mijn kint Mijn Leonoor hoe dus verblint Gedenckt gy wel aen Vaders schatten.
Ay over weeght of gy kost vatten Dat gy mijn wil gehoorzaem waert, Want d’aldergrootste vrucht op aert Is dat de ouderen beleven Gehoorzaem zijn, gaen tegen streven.
Weest Vaders vreuchde mint uw nut.
Verstreck dit lijf een vaste stut En wilt mijn woorden doch gedencken.
Dit tergen zal mijn zinnen krencken, Geen CrÃ¦sus schat, noch stercke macht Der Macedoon mijn min verkracht, ’k Zal als een Biblis my vervormen.
Een maecht te winnen, is bestormen Den Hemel.
Ach mijn Henrick zijt My trouw, als ’k u blijf ’t allen tijt.
Wou Vader u me-Juffer hooren?
Hy stopte voor mijn klacht zijne ooren.
Maer ’k zweer den Hemel my eer doot Dan ick zijn wil doe.
Hoe groot Dat Lodewijck by hem gegoet is?
Noch grooter Leonoors gemoet is!
Katrijn, ach!
wist gy raet voor my.
Indien ’t hier veyligh waer, en vry ’k Zou u yets wonders gaen verhalen.
Spreekt op, waer toe noch langh te dralen?
Wie trouw is toont in noot zijn trouw.
Wie yets haest zeydt, heeft haest berouw Van ’t geen hy heeft gezeydt gekregen, Wel doen bestaet in ’t overwegen.
Gevaer roept om voorzichtigheydt Dat ons een schild moet strecken.
Schreyd Niet meer nu wy op uytkomst hoopen.
Wat uytkomst staet doch voor my oopen.
Men pijnt mijn Ziel aen alle kant, Nu schroom ick Vaders haet, dan schant, Waer ick my keer ick sta benepen.
Hier op heb ick mijn breyn geslepen.
De Haeghse Wijn-man die zijn Wijn Van Vader koopt, die moet hier zijn De uytkomst van uw droef benouwen.
Die wil ick mee niet toe-vertrouwen.
Dat weet ick wel, ick bid hoort reen, Zoo ’t wel gaen zal, moet ick voort treen Ter yl na Frederick, en Karel, De tijt niet lijd dat ’k langer dwarel Dan hier?
dan gins?
ick zweer Juffrouw Dat zy zijn tot de doodt getrouw.
Zal Karel mijne rampspoet stelpen, En Frederick de kommer helpen Verduuren.
’k Zorgh wy zijn verraen, Zoo ghy dit werck vanght ruck’loos aen.
Wat zou u wil doch doen geschieden.
Zoo gy wilt volgen mijn gebieden, Most gy zyn in een Vat gekuypt, Dit middel is ’t waer door gy sluypt Ten Huyze uyt van die u belagen.
Dit doende derf ick levens dagen Niet aenzien Vaders aengezicht.
Waer voor gy staegh anghstvalligt zwicht.
Men kiest van ’t quaetste quaet het besten.
Dit doen men zal van ’t Oost, tot ’t Westen Uytkrayen tot in and’re Steen.
Wat men uyt noot doet heeft zijn reen.
Gewelt, en dwangh my hier toe dwingen.
Bera u kort wijl onderlingen De tijt verloopt.
Ick volgh u raet.
Zegh Karel, en zijn mede-maet Dat ’s in ’t Salet strax by my komen.
Waer voor heeft mijne ziel te schromen?
Voor die haer helle glans verdruckt, Zoo my dees aenslagh wel geluckt, Zal my geen Vader plaegh meer plagen.
Men moet het lijf om vryheydt wagen.
CAREL.
CATRYN.
Katrijn is ’t waer het geen gy zeght.
Looft gy geen woorden?
’t Schijnt te slecht.
Dat Leonoor ons heeft te spreeken, Mijns dunckens is ’t een wonder teeken Als meerder minder heeft van doen, Dies laet ons Frederick voort spoen Tot haer, de tijt zal ’t al ontdecken.
’k Vertrouw Katrijn met ons wil gecken, En dat ons Juffer niet en weet, Dat wy staen voor haer Kamer reet Om haer te dienen.
Lust der Vrouwen, Veel heyl, of onheyl weet te brouwen.
Katrijn, waerom zyn wy ontboon.
Zal ick dat zeggen, dat komt schoon, Ons Juffrouw zal ’t u wel verhalen.
Een Vrouwe gunst men haest ziet dalen En rijzen, als een Golf in Zee, Nu zijn ’s een tegen, dan weer mee: Men kan de Zee, haer hart niet pijlen.
en wilt gezwindig ylen Na Leonoore.
’k loof u hooft Is van verstant, en reen berooft.
Waer wacht gy na, voort na haer Kamer, Daer komt zy zelfs.
Noyt tijt bequamer.
FREDERIK.
Heeft Juffrouw yets van doen daer wy Haer in behulpzaem zijn.
Wat wert mijn Ziel van schrick geprickelt, ’k Heb my te los in zorgh gewickelt.
Zoo ’t halzen gelt schey ick’er uyt.
Leonoore is de Bruyt, En om de vryheydt te verhoopen, Ziet zy geen kans voor vryheydt oopen, Dit is dat haer ter doodt benart.
Wegh!
wegh!
smijt voort die zorgh van ’t hart, Daer gout niet gelt, de list moet gelden.
Melt voort ’t ontbot.
Katrijn sal ’t melden.
Gy kent haer Vaders strengen aert.
Die maeckt haer Ziel vervaert, Zoo dat zy sterven kan, noch leven, Dies heb ick haer dit voorgeschreven, Dat ghy door uw manhaftigheydt Haer dienstbaer zijt.
Uw listigheydt Haer Vader nimmer zal bemercken.
Wat wilt gy toch met ons uyt-wercken.
Dit.
Dat gy haer uw dienst betoont.
’t Zal Frederick zijn noyt onbeloont.
Laet hooren Juffrouw uw begeeren.
Gy zult als ick ’t zegh my ontëeren.
Ontëeren, zoo slaet my de moort.
wilt gy wel.
Ach het woort, Besterft in mijne mont.
Waer Leonoore noyt gebooren.
Is u een ongeval geschiet.
mijn ziel versmelt tot niet.
’t Is of het ongeluck my staegh: slaet.
Het Wijn-vat dat strax na den Haegh gaet Moet leedigh zijn, met naerstigheydt Heb ick met haer dit overleydt.
In deze schijn kan zy ’t best vluchten.
Dies moet gy dees die staegh vol zuchten Ter doot bedroeft is, kuypen, want Te leven dus is misverstant.
Gedwongen kan zy dwangh ontsluypen.
Het ziet te veer dit vat te kuypen.
Wanneer gy smoorde wast te laet Voor ons te roepen hulp, en raet.
Wilt watter af komt my verwijten.
Vergeefs wy onze tijdt verslijten.
’k Ben doodt, dit leven is maer schijn.
Een doode voelde noyt geen pijn.
Dies wilt my nu behulpzaem wezen.
Gy laed ons zorgen, anghst, en vrezen.
Men kent een vrint in anghst, en noot.
Niet als d’een vrint, den ander doot.
Me-Juffer in het vat zou sticken.
Wilt op een ander voordeel micken.
Als ’t my wel is, is’t u niet wel.
Ick my om deze reen ontstel.
U Vaders wrede haet verbolgen, Sou waer wy zijn ons staegh vervolgen, En oock zoo kan dit niet geschien Of d’een, of d’ander zou het zien.
Indien gy menschen praet wilt achten, Hebt g’u voor menschen meest te wachten.
Vol doe mijn wil ’t zal zijn geen scha, ’k Neem op my Vaders ongena.
Laet haet, en toorn, op my stroomen, ’t Heght op my watter af mach koomen.
Soo houdt gy ons dan buyten schult.
Als gy ’t met Vlees, voor Wijn op vult.
Men zou de Wijsten zoo bedriegen.
’t Is kunst de list in slaep te wiegen.
ANTONIA.
Hemel Moort!
Voort houdt de Beck, melt niet een woort Maer zegh waer is mijn Kint gebleven.
Wanneer hebt gyze my gegeven Te hoen, dat ’k haer zou gade slaen.
Katrijn waer is zy heen gegaen?
Laet zoete woorden u bewegen.
Mijn Heer zijn gramschap kant vast tegen d’Onnoozelheydt van my.
Wat raet!
Waer bergh ick my?
Wat toeverlaet Is overigh?
helaes!
’k Wil weeten Wat Leonoor u heeft geheeten Toen zy u snoode zwijn verliet.
Sy zey aen my?
Enckel niet?
Poogt gy mijn gramschap noch te tergen.
in wat gat zal ’k my verbergen.
Nu dat hy blixemt vuur, en vlam.
En ziet gelijck een stier zoo gram Die hoofs is.
Dat zijn felle blicken De stoutste mensch zou doen verschricken.
Is Leonoor niet in ’t zalet?
Nu niet, maer doe ick op haer bed My hielt bedeckt, als gy ontdeckte De brief van Henrick, die op weckte Mijn woede gramschap, wanneer gy Vertrouwde dat gy vranck, en vry Alleen waert met mijn Leonoore Toen most ick hoogen Hemel hooren Hoe zy de ziel van Henrick dee Onstuymigh golven als een zee.
Zulx kunt gy zimpele uytvoeren.
’k Versta dit niet?
De mont wilt snoeren Eer ick ’t u leer zo zuyver leeft Gy, als een duyf die pocken heeft.
Katrijn spreekt op ’t zal u niet schaden.
Men laet hem van zijn wijzer raden.
Hartneckigheydt baert niet als leet.
Zal ick dan zeggen ’t geen ’k niet weet.
’k Wil weeten ’t geene u vertrouwt is.
Die zeydt dat hy niet weet berouwt is.
Berouw volght noyt een oprecht hart.
Ick mijn, elck draeght zijn eygen smart.
Wilt ’t geene gy niet weet, vry zwijgen.
Van zwijgen men noyt leet zal krijgen.
Zoo gy ’t niet zeght gy maeckt my dol.
Nu ’t hooft u draeyt gelijck een tol.
Ick zal dit kluwen wel ontwinden.
Niet voor dat gy de draet zult vinden.
’k Zal sluyten u in boey, en bant.
Zulx doet gewelt uytmis verstant.
Uw dwing’landy kan my niet deeren.
Noch eens laet mijne reen u leeren.
Zegh op waer is zy heen gevlucht.
Wilt gy het weeten vraeght ’t gerucht Die zal ’t u naecktelijck verklaren.
Nu Vader luystert wilt bedaren.
Zoo gy aen my de waerheydt melt Zult gy van my aen zuyver gelt Genieten tweemael hondert Kroonen.
Zult gy my als ick ’t zegh verschoonen.
Van ongeval, of al het geen Dat my moght springen voor de scheen.
Zoo zal ’k u haer vertreck ontvouwen.
Ja, wilt het my vry toe vertrouwen.
Katrijn spreek lanckzaem, niet te rad.
hoor mijn Heer.
Het vat Dat Robbert van den Haegh most krijgen Was wijn loos, waer in zich liet zijgen Uw Leonoore, Karels vont.
Vont goet voor haer om uyt de mont Hier door van uw gewelt te raeken.
Ick zweer hy zal de ziel uytbraeken Voort roept hem.
Hoort gy niet Katrijn: Cat.
Hy is oock voort.
Waer heen?
’t Kan zijn Dat hy is na zijn Lant gevlooden.
Dat is hem oock het best van noode.
Van ’t geen gebeurt gy oozzaeck zijt.
Wat zegt gy?
Niet!
dat ick de spijt Niet harden kan. Ry.
’k Moet elck een schroomen.
Wat u gebeurt, kan elck op komen.
Gy wout niet hooren na vermaen.
Wat gaet helaes my grijze aen Haer volgh ick na na mijn vermogen.
Wie al te strengh dwinght wert bedrogen.
J. NOSEMANS KLUCHT VAN Krijn Onverstant, of Vrouwen Parlement.
Op den Regel, Daer is geen vrouw quaet,, soo 't de man niet toelaet.
Gespeelt op d'Amsterdamsche Schouwburg.
Trijn, Vrou van Kees de Schoenlapper.
Neeltje, Vrou van Krijn Onverstant.
Kees, Schoenlapper.
Krijn Onverstant, Smit.
Jan Slap, Snyer.
Jeremie, Man van Maygats.
Maygats, Smockeltapster.
Lobbrig, Viswijf.
Fokel, Turrefvulster.
Prijn, Meyt tot Maygats.
Pietje, } drie Tuyskeloopers.
Dirck, } drie Tuyskeloopers.
Klaes, } drie Tuyskeloopers.
Kryn onverstant, of Vrouwen Parlement.
Trijn.
WEl wat geschreeuw is dat?
wel lieve deugt, wel Neeltje, Hoe sieje soo bebloet?
Dat doetmen mijn juweeltjen, Ick meen mijn helschen droes.
Wie segje?
jon man?
Dat hem de roest vreet, by gants doot was ik 'er an, Ik sou dien dikken schelm dat smijten wel verkeren.
Maer is het mogelijk, is dat een vrouw tracteeren!
Wat schort hem?
seg?
Ik denk sen gelt dat is verbruyt, Verdronken en verspeelt.
Iaegt hy jou daerom uyt?
Dat 's noch genadig; o besagje eens men leeden, Ie schrikte.
Soo ben 'k geneepen en getreeden, Trijn.
Hebje geen nagels aen jou vingers, malle meer, Daer meje hem dat gesicht haelt op sen wangen neêr.
Maer Trijntje wat en kal.
Sou ik hem durven smijten?
Wel jaje lamgat, ja, ik sou hem krabben, bijten, Waer ik maer varren kon, bloer, daer is onse Kees Die hout wel anders veur, ik heb een bullepees, Die proeft hy altemet, sou ik mijn ringelooren Gaen laeten van een man, 'k was liever ongebooren.
Neen keynt, volg jy mijn raet: dat als hy jou weer driegt Dat jy hem datelijk dan in het backus vliegt.
Of neemt een hant vol sant, en smijt hem dat in d'oogen.
En dan een eyntje houts, om 't weder uyt te droogen, En klou maer wacker toe, en of hy jou weêr smijt; By get hy vecht soo wel die onder als die boven lijt.
Men hart dat wortmen kous, van 't geen ik jou hoor seggen, Denkt niet dat ik men handen aen sijn vleys sel leggen, Ie weet wel datmen moet sen man gehoorsaem sijn.
Dat was by d'oude stijl, volg jy de raet van mijn; Men doet juyst niet altijt datmen wel doen sou moeten, Daer is mijn ellefrib, die nacht en dagh moet wroeten, En krijgt niet eens dank heb voor al sijn slaverny.
Ik doe al wat ik wil, al staet hy 'er schoon by, Ia heeft het hart niet om een enkel woon te kicken, Uyt vreese of ik hem de lenden sloeg aen sticken.
Ik ga ook waer ik ga, ik doe ook wat ik doe, Ik eet, ik drink, ik slaep, hy seyt noch ba noch boe Als 't my niet komt te pas.
Soo moermen triompheren Als voogt over sen man.
wilt dese les ook leeren.
Ia wou ik doot sijn.
Neen ik trek niet aen die sijn, Mijn past het heerschen niet, ik wil geduldig sijn.
Ik hoop dat ik daer door sijn gunst noch wel sal winnen.
Gaet heen jy slapscheet gaet, loopt alje beft na binnen.
Wel watte wijven, foey die varkens, dat 's 'er soo Ringlooren laten, het doetmen in 't hart seer, datse soo bloo Sijn, neen, noch prijs ik my, ik hou veel van 't gebieden: De vrouwen komt de eer.
Wel wat sal dit bedieden?
Kees uyt.
Waer is mijn hungat heen?
daer komt Ian Trijntjes aen.
Wel waer het by eweest?
waer komt by nou van daen?
Daer 'k niemant senden kon.
Wel rekel, is dat spreeken?
Weetje wel wie ik ben, 'k sel jou de nek strax breken.
Nou Trijntje niet soo quaet, ik bid verstenrje niet.
Ik was maer iens onder de brug, de noot my daer toe riet.
Een lengen kakje?
Niet, seper.
Flux aen 't werken, Ik ga na binnen toe.
Ia, wiltje hart wat sterken.
Maer Trijntje, ey bedenk een schamel mens ook iet.
't Is seker al soo laet.
Hoor Kees voor jou noch niet.
Trijn bin.
't Is wel dan, denkt eens of een man niet wel ebruyt is Met sulk een helleveeg; die soo hy 't gat maer uyt is, Bescheydelijk aen haer moet reden daer van geven.
Doch ik mach hoopen, datse niet sel eeuwigh leeven.
Krijn Onverstant uyt, met een flesje en een pimpeltje, al singende.
Hey coragie nu men hart, Dat van droef heyt noch van smart Niet en weet, noch weeten wil, Of 't men schoon te beurte vil, Als dat men wijf Om tijtverdrijf Met een aêr teeg of den tril.
Als sy my maer splint bestelt, Soo ben ik met vreucht verselt, Bloet als ik maer dommineer Soo en kreun ik 't my niet seer, Schoon of men wijf Om tijtverdrijf Speelden met een aêr moy weer.
Dat lach 'er boven, en dit sel 'er onder gaen.
Als ik het wel bedenk, wat ben ik ook een haen; Hoe braef ken ik men henn beheerschen en gebieden.
Dat is de rechte slach dat 's op je wenken vlieden; Hoe is de man geen heer!
dat hy dan heerschappy Ook voerde als een heer; of 't wat onreed'lijk sy Dat schaet niet, maer hoe mach men buurman toch al varen?
Hou holla Keesje Flik, hier hebbewe de klaere, Schey uyt, schey uyt, kom hier, en laer het bogg'len staen, Avoes jou malle gek.
my lust daer niet aen.
't is jenever maet, gut kerel, 't smaekt soo lecker, Nou lustig vat het an, hoe staje soo?
Ik geck'er Meê, o mijn!
men wijf die mocht'er ruyken, en die dan My klouwen, neen men borst, ik heb den dray 'er van.
Hoe vreesje voor je wijf?
non wou 'k je wel niet kennen; Een wijf te vreesen, hoe, je moetse anders wennen, En setten na je hand, en seggen, daer doet dat.
Of geven 'er perdoes perdaf, een voet in 't gat, Of waert je maer belieft.
Gut Krijn hoe kenje praeten, Ik wouje met men wijf dan wel huys-houwen laeten.
Kom, ben je 'er op belust, ik schenkse je goetkoop.
Trijn uyt.
Schenkt dat je leev'ren kunt, en ty jy op de loop, Of 'k sweer, ik selje ook soo akrements of kleunen.
Kom hier jou bedelaer.
Slaet hem.
Hey hey dat sinnen deunen, Dat sinne geure seyt de schoester in den Haeg, Bygut op sulk onthael en kom ik niet heel graeg.
Ik houmen aen d'een sy, eer 't hier op 't lant wil wayen, Kees.
Och vroutje, 'k bid gena.
Ik vraeg niet na je graje.
Kom waer 's de bullepees?
De drommel, ik loop weg.
Wat booser pry is dat?
Sier hoe ik nederleg, Ik bid vergeeft het me, dat ik jou ging versteuren.
Flucx kust men duym; waer 's Krijn?
die sel het nu betreuren.
Heruyt jou vagebont, verweerje tegens mijn.
Hie is geen goeje Neel; hier is een boose Trijn.
Kom uyt jou hontsvot, 'k selje wijve leere smijten.
Ian Slap uyt, eenige longens.
Krijn uyt het venster.
Wil 'k jou wat seggen Trijn, je meugt je gat beschijten, Verstaje dat, gaet voort van hier, of kom ik je daer by... Trijn.
Kom hier jou hoorenbiest, durf jy my dreygen, jy Iou rechte hangebast; kom, kom maer hier beneden: Ik sel niet wijken noch niet eenen voet vertreden; Maer soo een entje staels gaen vegen door je bek.
Hier vlegel, dat 'k je raek.
Ia was ik daer soo gek Dat ik men aen een swijn 'er knorren ging versteuren.
Iou eerdief, wijve-beul, ik sel je by get verscheuren Soo ik je maer krijgen kan; jou rechten raven aes.
Hont bont, komt bier beneên.
Hey, maekt hier geen geraes, Of 'k felje strax men wijf gaen op je backus stuuren, Die jou die vuyligheyt sal van je backus schuuren.
Flucx Neel na onderen toe.
Hier, turk, stuurje knecht uyt, Hebje geen Hart jou schelm, dat siet'er seker slecht uyt.
Ik ben gien vrou die aen een wijf sal handen leggen.
Wel hey, wat wijf is dit!
Wat hebjer op te segeen!
Ian gat, moey jy men niet, of 't sal voor jou heel slecht sijn.
Ik sta op 's Heeren straet.
Wel wilt dan een goet knecht sijn, Of 't wortje beurt.
't Is wel, ik wil niet kijven, Ik moeje ummers niet.
Neel uyt.
Och Trijntje wilt niet blijven, Want komt men man beneên soo raekt het al in roer.
Kom, nou sel ik de deur gaen loopen op de vloer.
Hou daer den bruy, dat kraekt.
Och Keesje, houje wijf vast Of se raekt op 'er rug.
Dat sy my dan aen 't lijf tast?
Neen holla, maer ik wil wel wat ten beste spreeken, Non Trijntje, liefste moêr..... Trijn.
Kom jy jou neus hier in steeken?
Wegh schijtert op je stoel, eer ik je voeten maek.
Dat heb ik al eweg daer veur men tusschen spraek.
Niet meer alsoo, ik ga veel liever sitten werken.
't Is wel Krijn durref niet.
Ia ja, bruy heen jou verken, En schuur de kettens van de galleg, boorje wel, Soo hebje hantgebaer.
Soo ik 't je niet vergel 't Eerst dat je me ontmoet, soo wil ik een hoer sijn.
En soo ik je schuldig blijf soo wil ik een lompen boer sijn.
Iou vleysdief, wijvebeul, kom als een man te velt, Hier luyshont, duyvelskop.
Sus Trijntje, soo niet schelt.
Hey houje backus, of ik leerseje toe bouwen.
Wel Trijn boe baerje soo?
wie vraegt wat naje snouwen.
Wat, graeutje suster toe, ik en bestaeje niet.
Soo wijf, soo raek maer wat, wel nou beraeje niet: Wat geeft 'er eens een klink, 'k selderje twie veur geven.
Ik niet al bood j'er drie.
Tut, daer is niet aen misdreven.
k Sel 't met goe ogen sien, soo wacker, setje schrap.
'Een vaen ten besten voor die geeft de eerste klap.
Kom hier doe jy 't voor haer, 'k sel 't je bygut uytkornen.
'k Selje die dicke muyl noch van malkander tornen: 't Sy waer dat ikje vind.
Dat hou ik veur geseyt, Gesant van Lusifar hadieu jy vriendelijkheyt.
Krijn bin.
Iongens roepen samen.
Iou jou Krijn durft niet.
Soo jongens tijdt aen 't jouwen.
Iongens.
Iou jou Krijn sonder hart, hier is een wijf die jou uyttart, Hee, he, he, he, he, he.
Weg wiltje backus houwen.
Smitje smitje sme, morgen moetje meê, Morgen moetje hangen tusschen twee ysere tange.
Hering goeden Pekelhering, &c. binnen.
Dat kostje na Maygats, en daer eens op gedronken, Nou Neeltje Proncx, je kunt weer voorje man gaen pronken, Gaet diertje smokje op, licht komt 'er d'een of d'aêr.
Ia ja, ga jy maer heen.
Trijn binnen.
Gendagh Neeltje buur.
Ian binnen.
Gendagh vaêr.
Dat is een heelleveeg!
dat vroumens dat kon spreeken!
't Was ofse 't heele huys in mortelen wou breeken.
Wel Krijn Mattijsen vaêr, wat dochtje van die buy?
Krijn uyt.
Die is al over: wat noch prijs is sulcke luy, Die en sal het spinrag niet tot in de mont toe wassen.
Maer waerom wou jy strax op mijn gebodt niet passen?
Wat was dat voor gebodt?
Te geven heur een lap Op twie weerom.
Wel man, wel man, dat is een klap, Die nergens na en lijkt.
Ik sal men dat wel wachten.
Soo neemje dan voorje mijn beveelen te verachten?
Dat is een droevig werk.
Wel non voor desen tijt Soo binje vry.
Maer siet dat gy voorsichtig sijt.
Ik seg niet meer, maer 't gelt kan alle ding versoeten.
Krijn en Neel binnen.
Is 't niet een droeve saek, soo alle tijt te vroeten?
Noch kost het gaen indien men leven mocht in rust.
Daer gaet sy nu weêr heen en doet al wat haer lust, En laet my heel bedroeft in honger en kommer steeken!
mocht ik eens men hart na wil en wens uytbreeken, Wat laet ik 't doen; men seyt gemeenlijk wereltse saken Redden sich selven, laet ik ook men self vermaken.
Hy singt.
En wie wil hooren een nieu liet Hoort toe ik sal 't u singen, Hoe Gerrit van Velsen Graef Floris verriet 't Sijn al soo wonderlijke dingen.
Gerrit van Velsen had een vroutje sijn Van VVoerden tot sijn wijve, Daar........... Krijn uyt.
Kees Kees, ik sie wel.
Ia ja ik sie ook wel.
Wat dochtje Keesje maet, wat dochtje van dat spookspel?
Ik hebt een Trojaen van een wijf.
Wilje niet langer leeven?
Gans lichters Krijn, Trijn komt, men hart begint te beven.
Om sulk een leurery?
maer Kees wat meen je wel, Dat Trijn mijn meester is?
'k won liever dat de hel Men opvrat, neen men borst, bloet ken ikse maer vinnen.
Ia nouse 'er niet en is, maer flus toen bleefje binnen Al vast, en had het hart niet datje buyten quam.
Sy is een wollef Krijn.
wat ben ik dan?
Een lam.
Ik bid gaet hier van daen, mijn alderbeste Krijn maer.
Meen jy dat ik haer vrees?
o hoo!