floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
JAN. My aanstonds meê verkleeden gaan.
Als een Boerin, om zonder schroomen, Al zo ’t gezelschap...         FERDINAND.
’t Schyne droomen... Maer zacht, ik zie daar de Waardin.
BRECHT, FERDINAND, LODEWYK, JAN. BRECHT.
UW kamer is gereed.
Treê in, Indien het uw geliefd, gy Heeren,         JAN, tegens Brecht.
Wy zullen flus de vreugd vermeêren.
BRECHT alleen.
WEl deuzen dag, beloofd, vry veel Voor myne neering, in ’t geheel.
As nou, myn Jaep maer op wil passen, En niet te veel zich gaet verbrassen, Zie ik noch kans, van deuzen dag, Ien vetten Os, uit dit gelag Te haelen... ’k Zie myn Dochter komen, Met heure, Bruigom; ’t schyne droomen, Dat zy de bruid is, ja voorwaer, Want zy is pas noch achtien jaer, Maer ’t schynt de mode in deze tyen, Dat elk nu al wat vroeg gaet vryen.
WILLEM, AALTJE, BRECHT.
Wel, Mortje, staeje hier allien?
Myn kynd, gelyk als jy kunt zien.
Maer, waer toch heen zo met jou beijen?
’k Zel heur, iens naer de kermis leijen, En koopen heur, het ien of ’t aêr.
Daer doe je wel an, zoete Vaêr, Koop heur ien kermis pop met ienen.
Dat zel onnodig zyn, zou ’k mienen.
Wy zullen tyds genoeg daer aen Licht komen.
Kom Lief, laet ons gaen.
JA wel!
wat is de jeugd pleizierig, Ei zie, hoe netjes en hoe zwierig, Gaen zy daer met malkand’ren heen, Indien myn Jaep zo was, ik meen... Maer zacht, ’t is beter dit gezweegen, Als ergernis daer uit gekreegen.
Wel Jans, wat komje zeggen?
JANS, BRECHT.
JANS.
VRouw, De Heeren eischen, Koffy.
Nou, Wel maekt die klaer, niet lang te draelen.
Die Heeren, zellen ’t wel betaelen, ’k Zie daer myn man, kom repje wat, Jy bint zo loom en lui van gat.
An my en zel het niet ontbreeken.
Doe maer jou dingen, zonder spreeken.
JAAP, BRECHT.
IS ’t alles klaer en wel bereid?
As ik belast heb, en ezeid?
Ja Vaêr, ’t is alles wel ter deegen.
Dan zullen wy iens lustig veegen, Wyl onze dochter is de bruid, En Aert, de bruiloft, geeft voor uit.
’t is zo een nobel baesje, Ik ken hem al, ja op ien aasje, Hoe zwaer hy weegt, myn zoete Brecht, Zie dat is jou genoeg gezegt.
Maer jy weet wel, dat hier twie Heeren, Zo even kwaemen te logeeren?
Waer zyn ze dan?
Wel boven, Man, Op onze kamer.
Goed, wel an, Laet maer de Meid op ’t schryven passen.
Zy heeft gien nood van an te wassen, Van deuzen dag.
Allon Molkwaer!
’k Verstaeje niet, myn lieve Vaêr.
Indien jy frans kon, ha, Mor Blaed’ren... Maer zacht, ons volk zel haest vergaed’ren.
Pas wel op ’t schryven, twie voor ien, Dat ’s by veul Waerden nu gemien; En as de gasten raeken droncken, Dan waeter in de wyn geschonken; Pas hier wel op, verstaeje dat, Of, jy krygt schoppen onder ’t gat.
Dat zou my zeper niet gelyken.
Maer, wil jy maer ter deeg toe kyken, Dat gy de glaesjes zo niet licht, Maer, nevens my, voldoet jou pligt.
Wilt jou van ’t zuipen maer onthouwen, En my de rest vry toe vertrouwen.
Ik zeg, hou smoel!
verstaeje dat, Of ’t gaet zo vliegend nae jou gat.
Hy dreigt haar te slaan.
Wel, hondskling!
dreig jy my te klouwen?
Ik wil voor jou men smoel niet houwen.
ADRIAAN, KLARA, onder de naam van Aart en Claasje, JAAP, BRECHT.
ADRIAAN.
HOe reeds al kwestie, dat is raar, Eer noch ’t gezelschap by malkaêr Gekoomen is?
hoe zal dit enden, Wanneer hier komt de gantsche benden, En dat de wyn eens raakt in ’t hoofd?
Wel Jaap, dit had ik niet geloofd.
Terwyl uw Dochter, haast zal trouwen, En ik ’t bezoekmaal eerst wil houwen, Ja, al uw vrienden heb verzocht, Dat jy, gelyk, een onbedocht, Nu met uw Vrouw zoud kwestie maaken.
’t Zyn dingen, die jou geenzins raeken.
Maer zeg myn nou iens met ’er daed, Terwyl jy op zyn schytvalks praet, Waer jy van daen bent?
Jy hebt men zulke hoofsche streeken.
Pas jy maer op, en weest te vreên.
Dat zel geschieden, wy gaen heen.
ADRIAAN, KLARA.
MAar, Adriaan, geef my toch reden, En wil my uw besluit ontleden, Waar toe gy deze kosten doet?
Alleen, myn lief, om uw gemoed, Van zorg een weinig te verlichten, Heb ik dit alles aan gaan richten.
En, wyl de Dochter, hier in huis, De Bruid nu is, heb ik kwansuis, Dit voor ’t bezoekmaal doen bestellen; Dies wil u daar in ’t minste om kwellen.
Zyt van deez’ vreugd getuigenis; Wyl ’t op dit Dorp nu Kermis is.
Dat ’s zo ver wel; maar ’k ben vol vreezen....         ADRIAAN.
Verban die vrees, myn uitgeleezen, Laat ons van daag eens vrolyk zyn, Tot lichting van uw smart en pyn.
Het kan de vrees my niet beneemen, Wyl ik my zelfs dus ging vervreemen, En, buiten Vaders zin en raad, Stil met u deur ging.
wat smaad En schand staat my hier van te wachten.
Verban die vrees uit uw gedachten.
Maar ’k vrees dat Jan ons heeft verspied.
wat naakt my al verdriet, Indien dit waar is.
Staak uw smarte.
Al wat gy lyd, lyd ook myn harte, Schep moed.... Maer daar komt Jaap.
JAAAP, ADRIAAN, KLARA, BRECHT.
IS ’t al In order wel geschikt?
Daer zal In ’t minste diel niet an ontbreeken.
Gy weet, de tyd is haast verstreeken, Dat ons gezelschap komen moet, Dies hou u vaardig.
Waer of zy blyven?
sellementen!
Wat zyn dat ook voor loome venten?
Maar Brecht, wel hoe, waar is de bruid?
Die ’s met heur Bruigom, iensjes uit Gegaen; maer wilt in ’t minst niet vreezen, Zy zullen voort hier weder weezen.
’k Ga ook eens naar de Kermis, hoor, En gy, schenkt ondertussen voor De gasten, die hier mogten komen, De wyn vol op, en zonder schroomen.
JAAP, alleen.
JA, ja, laet dat maer op my staen, Want alle ding, zel hiel wel gaen.
Maer, wie komt hier zo muizevinken?
JAN, JAAP.
JAN. Wel, Hospes, heb je niet te drinken?
Wy drinken hier niet op ’t gelag Mit vreemde knechts.
JAN. ’k Wensch jou goên dag; Terwyl ik iets heb aangenomen.... Vaar wel, ik zie de Heeren komen.
FERDINAND, LODEWYK, JAAP, BRECHT.
FERDINAND tegens Brecht.
WEl, maak dan dat wy ’t kunnen zien.
Wel, Heeren, ’t zel ook zo geschiên;         LODEWYK.
Wil ondertusschen niet vergeeten, Als wy weêrkeeren, dat het eeten Gereed is.
Ja, zyt maer gerust, Ik zel in als voldoen jou lust.
JA wel, zie daer, ik wil jou zweeren, Dat ’k achterdocht kryg op deez’ Heeren, Of ’t niet op Aert, of Klaesje ziet.
Zie daer, ik weet werentig niet, Wat ik zel denken, selleweeken!
Waer mag de gek zyn hoofd meê breeken?
Is ’t nou ien tyd van zulk ien praet, Daer ons wat aêrs te doen nou staet?
Maer zacht, hoe staet het in de keuken?
Want wyf, myn maeg begint te jeuken.
Daer is het alles wel eklaert, Dies weest daer voor niet iens vervaert.
Maer ’k zie daer Dries en Bouwen komen, Met heure meisjes, ’t schynen droomen.
Wel wat ien vreugd!
Dat’s niet en brui.
DRIES, BOUWEN, KNIERTJE, LOBBERIG, JAAP, BRECHT.
WEes wellekom, jy jonge lui.
Dat wensch ik jou ook met jou vieren.
Wy zellen nou iens lustig zwieren, En vrolyk weezen met malkaêr, De Kermisharst, is by naer gaer, De wyn geried.
Gut Dries, en Bouwen, Wy zellen wakker deur gaen klouwen!
Maer, waer is Aert, met Klaesje heen?
BOUWEN.
Licht naer de Kermis, zo ik meen.
LOBBERIG.
Is Bruid en Bruigom meê uit wand’len?
Ja; wyl zy zaemen wat verhand’len.
DRIES.
Zie daer komt Joppe, met Fransyn, Benevens Klaes, met scheele Tryn; Dat zel ien braeve dreun hier geeven.
Wel nu begin ik ierst te leeven.
JOPPE, FRANSYN, KLAAS, TRYN, BOUWEN, KNIERTJE, DRIES, LOB- BERIG, JAAP, BRECHT.
JOPPE.
IS noch ’t gezelschip niet by een?
Maer waer is Aert, met Klaesje heen?
Die ’s veur zyn bruid ien kermis koopen.
Ik docht, of hy ons was ontloopen.
Maer, ik mag hier zo droog niet staen, Kom, laet het glas, in ’t rond iens gaen.
Maer, daer komt Teeuwis, met zyn Meisje, Die drinken meê wel veur ien reisje.
Sa, wakker wyf, voort naer de kraen.
Brecht binnen.
Daer’s Marten, met zyn zoete Zwaen.
TEEUWIS, LUITJE, MARTEN, ZWAANTJE, BOUWEN, KNIERTJE, DRIES, LOB- BERIG, KLAAS, FRANSYN, JOPPE, TRYN, JAAP, BRECHT.
IK wensch jou zaemen met malkand’ren, Ien goeden dag, den ien als de and’ren.
BRECHT met twee Kannen Wyn uit.
De kannen staen op ’t taefel, Jaep.
JAAP stil tegens zijn Wyf.
,, Maar, hoor, pas nou wel op den aep, ,, Ik mien op ’t schryven, weet je ’t, vat je ’t?
BRECHT, schryft.
,, Ja, laet my maer begaen.
JAAP, schenkt, en drinkt ondertusschen.
datje’t Wist... Maer, nou ierst gedronken.
MARTEN.
Wel, Zo doende raeken wy an ’t spel.
Ik breng het jou iens, zoete Zwaentje?
ZWAANTJE.
Wel, Jaep, zo lang, as maer jou kraentje, Zo loopen wil, zel ’t hiel wel gaen.
Myn kraen kan daer wel tegen aen, Zy zel jou vochts genoeg toe tappen, Van Bacchus nat, uit druivesappen.
Tabak en pypen, waer zyn die?
Al by der hand.
Maer zeg voor wie?
Wel, voor ’t gezelschip.
’k Zel ze haelen.
Aert, zel ’t toch als den brui betaelen.
Maer, waer blyft hy toch met zyn meid?
Hoor, elk neemt maer zyn vryigheid, Daer toe heeft hy me last egeeven, Dat yder vrolyk hier mag leeven.
BRECHT met Toebak en Pypen uit.
Daer, al wie rooken wil, die kan.         JAAP tegens zyn wyf.
,, Wat drommel, pas toch op, schryf an.
Zy schryft.
BRECHT tegens Jaap.
,, De Heeren zyn weer t’huis ekomen, ,, Heb ik, zo van de meid vernomen.
,, Wel, dat de meid, en onze knecht, ,, Heur wel oppassen.
’k Heb ’t ezegt, ,, Dat zy met alle eerbiedigheden ,, Heur zellen dienen.
,, ’t Heeft zyn reden.
Loop ondertusschen of en aen; Want ik kan hier nou niet van daen.
Daer komt de Bruidegom, mit zyn Bruidje.
LUITJE.
En Aert en Klaesje.
Heede, Luitje!
Wat is de jeugd pleizierig!
niet?
By jonge lui past gien verdriet.
ADRIAAN, KLARA, WILLEM, AALTJE, BOUWEN, KNIERTJE, KLAAS, FRANSYN, JOPPE, TRYN, TEEUWIS, LUITJE, DRIES, LOBBERIG, JAAP, BRECHT.
JAAP tegens Adriaan.
WY hebben iens in ’t rond gedronken.
Dat’s wel; kom noch eens rond geschonken, Op de gezondheid, van de Bruid Zy drinken in ’t rond.
en Bruidegom.
Zie daer, dat’s uit.
En dat is om jou te bedanken, Al t’zaemen, Vrinden.
Watte ranken!
Kom, dat wy iensjes met malkaêr, Mit onze, meisjes, dansten?
Maer, De Speullui....         ADRIAAN.
Kom, wil maar beginnen, Sa, roept de Speullui voor’t maar binnen.
Twee Speellui uit.
Wel, Speullui, ben je klaer en reê, Zo speul: Galjaar de Dorathé?
ADRIAAN, tegens Jaap .
En gy, wilt voort de tafel dekken, De tyd geen uitstel meer kan rekken.
Zy dansen met haar vieren.
Nou weer vier and’ren op de baen.
Kom, Joppe, nou jy lui’er aen.
Elk vat zyn Meid by de hand.
Ik ben geried.
Kom, wakker, Meisje.
Wat dansen wy best?
Speul ien reisje....         JOPPE.
Speul ien reisje.... Nou, zeg wat?
ô Karel lik... Nou dat is dat, Zou ’t in de hel niet duister weezen?
Dat is ien dreun wel waerd gepreezen.
Zy dansen.
BOUWEN na den dans.
Nou, Teeuwis, jou beurd as ien man.
Kom stae zo niet, jy moet’er an.
Elk vat zyn meid maer by de lurven.
Maer, Marten, die schynt niet te durven.
Niet durven, sa!
dat gaetje voor.
Speul op den brui, en geef gehoor.
Wat dans hebt gy toch veurgenomen?
Speul: Ik zag Cicielia komen, Hei!
met bloemtjes in heur hand.
Wel, wel, dat gaat al heel galjant.
Ik breng het jou iens, hoorje Luitje.
Nou jou beurd, Bruidegom en Bruidje.
Maer zacht, wat dansen wy nu ’t best?
Dans al den brui, en slacht de rest.
Kom, laeten wy maer slechts beginnen, En zonder ons lang te verzinnen.
Het is onnodig lang gewacht; Speul: De Herdertjes, by der nacht.
Wel hei, wat zo, dat gaet ter eeren.
Zyn Bruid zel hem wel dansen leeren, Wyl zy de strykstok al vertstaet, As hy wil dansen nae de maet.
Nou moet ik mit myn Brecht iens dansen, En nae die dans, gaen wy an’t schansen.
Sa, Speullui, speul maer op den brui!
Jy, zaegers, word men al wat lui, ’t Verveeld ons dat snaaren stellen Van jou lui veelen, ’t is maer kwellen; Want al dat stront, stront, stront, veur of, Met die priloogis, gaet wat grof; Jy moet, Monsol, van buiten weeten, Of is jou deuze les vergeeten?
Sa, speul: Coerante de la Baer.
Dat ken ik niet, myn lieve vaêr.
Speul dan: Alle mannetjes kweepeeren.
Wat zo, dat is ien dans ter eeren.
Wel hoe, kan jy zo dansen, Jaap?
Hy danst, trots de alderbesten aap, Daar yder zich aan zou vergaapen.
Wel hoe, wat leg jy al te aepen?
Maekt jy ’t iens beter, hebje ’t hart.
Jou Vryster, Aert, word uitgetart.
Jaap heeft gelyk, hy is een baasje, Maar laaten wy ook, zoete Klaasje, Eens dansen met elkaêr alleen, Sa, spel een Minnewet.
Zy dansen een Minnewet.
Wel heen!
Dat’s op zyn scheitvalks.
Net geraeden.
’k Verstae, in ’t minst die mallebaeden.
Kom, jongens, nou ierst wat eschranst, En dan op nieuw weêrom gedanst.
Zy gaan al t’zamen aan tafel zitten, waar op Kees uit komt, die hem heel dronken houd.
KEES, ADRIAAN, KLARA, WILLEM, AALTJE, JAAP, BRECHT, BOUWEN, KLAAS, TEEUWIS, JOPPE, MARTEN, DRIES, FRANSYN, TRYN, LOBBERIG, KNIERTJE, LUITJE, ZWAANTJE.
WEl moet het jou al t’zaem bekomen.
Ja, Kees, wy zitten niet te droomen.
Dat zie ik an jou snaeters wel.
Maer zacht, ik ben niet op men stel.
Hy struikeld.
Wel, Kees, jy lykt wel hiel spoor byster.
En kom je allien, waer is jou vryster?
Dat weet ik niet, ik kom allien, Gelyk je al den brui kunt zien.
JAAP met zyn mond vol.
Kom, Kees, wil jy niet mee wat schransen?
Neen, Jaep, ik heb nou lust in dansen.
Speul nou ien Ientje, zo jy ’t kunt.
Die vryheid, word an jou vergunt.
Kees danst een Ientje.
Onder ’t dansen komt Jan, als een Boerin gekleed, uit.
JAN, KEES, ADRIAAN, KLARA, WILLEM, AALTJE, BOUWEN, TRYN, DRIES, FRANSYN, JOPPE, LUITJE, TEEU- WIS, LOBBERIG, MARTEN, ZWAANTJE, KLAAS, KNIERTJE, JAAP, BRECHT.
JAN, onder de naam van Griet, in Boerinne kleêren.
Wat zo, jy ben dien nobel kwantje, Was ik as jy, ik hiete Jantje, Ligt op den brui, dat’s gien verdriet.
benje daer, myn zoete Griet?
Myn smoddermuil, nou niet te pruilen.
JAN. Ja, wel ik zou van spyt haest huilen, Dat jy me zo allien liet staen.
Kom, laat het glas in ’t rond eens gaan, Het zel op jou gezondheid weezen, Hoor, Grietjemoêr, wel waerd gepreezen.
JAN. Wel an, laet zwaeijen, maer den brui.
Op jou gezondheid, jonge lui.
Jan drinkt.
Kom, laeten wy noch eenmael drinken, En met de roemers zaemen klinken.
Maer zacht, ik heb onlangs gehoord, Een drinklied, op een goed akkoord, ’t Geen my een vriendonlangs vereerde, En ik Aart, van buiten leerde; Dit komt ons hier nu recht van pas.
Ei, luistert naar de voois, zo ras Gy ’t hooren zult, zal ’t yder kennen, En zich naar toon, en maat voor ’t wennen.
Adriaan en Klara zingen, elk met een glaasje Wyn in de hand.
Uw vingerlyn, Leg op de kant van ’t glaasje, enz.
Die ik bemin, Dat is zo nobelen baasje, Schiet de fransman dood, Schiet de fransman dood, Met zulk een kruit en loot.
Hou daer, jongkvrouw, enz.
Ik zel het jou eens brengen, Dit glaazelyn, Dat zult gy wel gehengen.
En dat met lust, En dat met lust, Die niet en drinkt, die kust.
Dat kunnen wy, wel allegaêr; Wat zeg jy, vrienden, is ’t niet waer?
Daer zel an ons in ’t minst ontbreeken.
Wat zeg jy, Klaes?
Die dreun kan yder op zyn duim, Begin maer, zonder tyd verzuim.
Zy zingen met malkand’ren, hetzelfde.
Nu elk zyn glas maar vol geschonken, Op ’t woord, die niet en kust, gedronken.
JOPPE geeft na de zang zyn meid een kus.
Daer smaekt ien zoen op, braeve meid.
Al zacht, dat is zo niet ezeid.
Die niet en drinkt, die kust.
KEES vat Jan by de kop.
Dat ’s kallen, Kom, laet ons maer gelyk toe vallen.
Zy zoenen in ’t rond.
,, Al zacht, wat heusch’lyk Adriaan, ,, Of vrees, myn Toorn.
,, ’k Zal niets bestaan, ,, Dat onbetaamelyk is, myn eeden, ,, Verbinden my hier toe.
,, Met reden.
Wat dient’er vorder nou gedaen?
De Stokkedans, die moet ’er aen.
Wel Kees, dat hebje wel begreepen, Gy zyt daer sneedig op esleepen.
Kom, Dries en Bouwen, jy moet meê, Dan zyn wy net gepaerd.
Al reê.
Begin maer, zonder lang te draelen.
Zy dansen met haar vieren de Stokkedans.
Brecht, wil ons iens ien kopje haelen, Met brandewyn en zuiker; wyn, En lust myn nou niet meer.
Wel, Tryn.
Wel, Griet, wat duivel is dat vreeten?
Daer is genoeg, laet zy maer eeten.
JAN. Wel, hangebast, raekt jou dat wat, Jy zuipt jou dronken, vol en zat.
Hoe, Kees, jy moest myn hier niet kalven.
KEES neemt een glas met wyn, na hy eerst de mienen gemaakt heeft, om te braaken.
Dat zel het lyf weêrom wat zalven.
Brecht met een kopje brandewyn.
,, Wat hebje daer?
,, Voor scheele Tryn.
,, Een kopje zuiker brandewyn.
,, Heb jy ze wel gemengt met waeter?
,, Ja, weest gerust, en hou je snaeter.
Brecht geeft Tryn het kopje, en schrijft.
,, En laet maer alles op me staen, ,, Die dingen zellen hiel wel gaen.
,, Maer zacht, dan diend’er ook eschreeven.
Jaap schryft.
,, Dat heb ik al edaen.
,, Dat ’s even.
,, Wat dunkt, myn Engel, van ’t vermaak?
,, Is Jaap niet al een wond’ren snaak?
,, Wie zou zich niet tot vreugd begeeven, ,, Als hy beschouwd, dit boere leeven.
,, Maar, als ik denk op ’t end, myn Heer, ,, Vergroot myn vrees, hoe langs hoe meêr.
’t Zal alles wel ten besten keeren?
KEES brengt Jan het kopje.
Daer, Griet.
JAN. Wat zo, dat gaet ter eeren.
Jan brengt het aan Tryn, na dat hy een leepel of vier gedronken heeft.
Ik zel het jou iens doen, myn kind.
TRYN tegens Dries.
Dank heb daer veur; dat geld voor jou vrind.
Dat zel op onze Griet weêr passen;         JAAP.
Die is wel uit den drek gewassen.
JAN. Dat geld jou iens, hoor, scheele Tryn.
Wel, dikke Griet, wel lompe Zwyn....         JAN vat Tryn by de kop.
Daer zel jou dit veur haelen.
Ferdinand en Lodewyk, zien uit het venster.
KEES tegens Jan. Brui toe, Griet, zonder lang te draelen.
FERDINAND, uit het venster.
,, Hier word het spel eerst op zyn best.
,, Dat beurd, gemeen, en op het lest, ,, Zo dra zy wat beschonken raaken, ,, Want Boeren, dat zyn wond’re snaaken.
Kom, Knier, kom scheijen wy dit paer.
KNIERTJE geeft Lobberig een klap.
Wat, Knier, jy al malloot, hou daer,         KEES.
Vaer voort, gelyk als Ammezoonen, Nou, mit’er haest, zo niet te droomen.
DRIES trekt zyn mes tegens Kees, ter- wyl de anderen gescheiden worden.
Jou biest, hits jy de meiden aen?
Dan moet jy tegens my ook staen.
KEES trekt meê zyn mes.
Allon bol!
zie, zie daer dat gaetje, Zo vliegent nae jou gat.
Wat praetje?
Brui toe, en raek maer wat, jou aep.
Die snee, dat is ien wisse jaep.
ADRIAAN tegens Jaap.
Waar is jou stok?
JAAP met een stok.
Al by der handen, Steek op, zeg ik, of al jou tanden, Slaen ik zo vliegent uit jou bek, Steek op, of ’k geef jou zulken trek....         KLARA.
Adriaan, ’k begin te schroomen....         ADRIAAN.
,, Geen nood, ’t zal wel ten besten koomen.
Kom, kom, ’t is hier lang genoeg.
Hoe reeds an ’t vechten, dat ’s te vroeg, Wy hebben nauwlyks, met malkand’ren, Iens rond gedronken, met den and’ren.
Ik zeg, wie ’t eerste weêr begint, Die zal de deur uit.
Of gezwind, Zel ik die knuppel daer op leggen, Indien hy niet is te gezeggen, ’k Zel toonen, dat ik hier ben Waerd.
KEES en DRIES.
’t Zel niet mier beuren, hoor jy, Aert.
Zulks moest hier ook niet meêr gebeuren; En die het doet, zal ’t hem betreuren.
Het drinken, staat aan yder vry: Maar alle kwestie aan een zy.
Hier op ien dreun in ’t rond ezongen, En dan weer in de bocht esprongen.
FERDINAND, tegens Lodewyk in ’t venster.
,, Wel Jan speeld heel wel voor boerin.
LODEWYK, tegens Ferdinand.
,, Hy word wat los, en licht van zin.
,, Hy slaat de glaasjes te veel binnen.
Kom, laet ons dan de zang beginnen.
Ik zal voor af, met Klaasje eens dra, Alleenig zingen, volg daer na.
Adriaan en Klara zingen.
TRYN tegens haar Vryer.
Nou onze beurt, sa!
wakker, mantje,         FRANZYN.
En naer de zang weêr om ien trantje.
,, Zacht, Heer, dat zy ons hier niet zien.
Maer wat zel hier toch nou geschiên?
Wat zel men zingen?
Maer, wilt jou kop, daer niet meê breeken.
Hanzelyn over der heiden reed.
Kom, Speullui, vaer maer voort, jy weet De voois hiel wel, we zellen zingen, Schraep op den brui, jou toverlingen.
Zy zingen: Hanzelyn over der heiden reed, enz.
Jaap zingt achter yder twee regels: Horje myn paertjes.
De spys en drank valt my vry zwaer.
Kom, naer de Kermis allegaêr, Zo wat gekuiert deur de kraemen, Met ons gezelschip al te zaemen.
Dat is wel treff’lyk overleid, Zo yder hier is toebereid.
’k Zal thuis, met Klaasje zo lang blyven.
Maar wilt toch met malkaâr niet kyven, Of vechten op den weg.
JAN tegens Kees.
Ik blyf hier ook, gae jy alleen, ’k Zal in de keuken wat gaen rusten, Want ik vermoeid ben.
Of met lusten, Nae ’t overschot, van ’t zoet gebraed, Dat nu noch in de keuken staet.
KLARA, ADRIAAN, FERDINAND en LODEWYK in ’t venster.
FERDINAND tegens Lodewyk.
LAat ons nu naar beneden treeden, Zy zyn alleen.
KLARA haar Vader ziende.
Wat zwaarigheden, Ach!
Adriaan, ach!
waar heen, Zal ik toch vlugten?
Om wat reên?
Wat maakt u dus onsteld van zinnen?
Myn Vader, ach!
FERDINAND, LODEWYK, JAN half ont-kleed, ADRIAAN, KLARA.
JAN tegens Ferdinand en Lodewyk.
,, ’t IS klaar, treê binnen.
Wel, Dochter, vind ik jou zo hier, Gekleed naar der boerinne zwier?
KLARA knield.
Vader, wilt my toch vergeeven, ’t Geen ik heb tegens u misdreeven.
Myn vader.... Jaap en Brecht luisteren door de schreef van de deur.
Zwyg, ontaarde zoon, Die me aandoet zo veel smaad en hoon, Die onbedacht, en los van zinnen, Zo dwaas zyt in het reuk’loos minnen, Dat gy, ha!
welk een hoon en smaad, Dus stil uw vaders huis verlaat.
Hebt met uw zoon toch mededoogen, De min is krachtig van vermogen.
Heer Vader, ach!
ik bid, dat gy...         LODEWYK tegens Klara.
’k Wil u niet hooren, snoode pry, Dies moogt gy vry uw traanen spaaren.
,, ’t Is best, dat wy haar zaamen paaren; ,, Dies bid ik, dat ge uw meening uit.
Zy spreeken stil met malkanderen.
ADRIAAN tegens Jan. ,, Gy hebt ons dan verraaden, Guit, ,, En aan onze ouders gaan ontdekken....         JAN. ,, Dat zal u tot geen nadeel strekken.
,, Uw Vaders komen overeen, ,, Om u in ’t huuw’lyk te doen treên.
,, Zou ons ’t geluk zo gunstig weezen?
,, Dan staat ons geen gevaar te vreezen.
JAN. ,, Ja zyt verzeekerd, het is waar, ,, Dat gy zult trouwen met malkaêr.
,, Ik heb dit meê zo voorgenomen, ,, Om alle opspraaken voor te komen.
FERDINAND tegens Adriaan.
Waar zyn uw and’re kleêren heen?
Die zyn hier wel bewaard.
JAN. ,, Met reên, ,, Licht voor ’t gelag te pand gebleeven; ,, Want Waerde nooit voor niets iets geeven.
Ga, haaltze voort, en trek die an.
Tegen Jan. En gy voor al, pas op, hoor, Jan?
Brengt haar terstond op onze kamer.
JAN. ’t Zal zo geschiên.
wat hamer!
Wie heeft ’t zen leeven mier gehoord?
Dat’s niet en brui, gaen wy maer voort.
Aert is ien heer, en onze Klaesje, Ien juffrouw.
’k Zeg, hou smoel, wat raesje... Maer ons gezelschap komt weêrom, Uw dochter met heur bruidegom.
WILLEM, AALTJE, BOUWEN, TRYN, DRIES, FRANSYN, JOPPE, KNIERTJE, TEEUWIS, ZWAANTJE, KLAAS, LOBBERIG, MARTEN, LUITJE, KEES, JAAP, BRECHT.
ZO gaauw weêrom?
De lucht wordt duister, ’t Zal onweer worden, dus....         BRECHT.
Maer luister, ’k Heb jou wat aerts te zeggen, hoe Dat Aert ien heer is, luister toe, En Klaesje, dat’s ien juffrouw.
Wel jy verhaeld ons wond’re reden.
Dat had ik nimmermeer geloofd, Wel ’k stae hier van geheel verdoofd.
Maer, hoor al voort; en die twie heeren, Die kwaemen hier van daeg logeeren, Die bennen, Aert en Klaesjes Vaêrs.
Wel, Mortje, gy verteld wat raers, Men zou het kwaelyk kennen looven, Waer zyn zy heen?
Zy zyn hier boven.
Maer zacht iens Jaep, daer word gebeld.
JAN, WILLEM, AALTJE, BOUWEN, TRYN, DRIES, FRANSYN, JOPPE, KNIERTJE, TEEUWIS, KLAAS, LOBBERIG, MARTEN, LUIT- JE, KEES, JAAP, BRECHT.
JAN. KOm, boven Jaep, ontfang jou geld.
Wel dat zyn woorden die eerst klinken.
Tegens ’t gezelschap.
Wil ondertussen noch iens drinken.
Maer zacht; ’t gelag, hoe veul is dat?
Hy teld het gelag op.
Ien en twie is drie; jae al gevat.
Kom, jongens noch ienmael ezongen, En dan weêr in de bocht esprongen.
Hef op den brui, wy zyn al klaer.
Wel an, dat gaetje voor, myn vaêr.
Zy zingen dit navolgende.
ZANG.
Wanneer de zon in ’t morgenrood Het oosten kwam ontmoeten, Lag Phebus, in Auroraas schoot, Om zee en duin te groeten, Om roos, en bloem, en phiolet, Met elsch, en linden dicht bezet, Door ’t zuiderkoel te buigen; Om druppels, die als kristalyn, Op roos en bloem gedroopen zyn, Vol nektar in te zuigen, enz.
Onder dit zingen komt Jaap by de tegenwoor- dige, met een mingelens beeker, die rond- om met groente bevlogten is, alzingende uit.
Kom, geef dit kind een bekje; Kom, geef dit kind een zoen; Dirredoen; Kom, geef dit kind een zoen.
Het is zo nob’len gekje, Kom, geef dit kind een bekje; Kom, geef dit kind een zoen; Dirredoen; Kom, geef dit kind een zoen.
Jaap drinkt.
Deez’ beeker met zyn groene kransen, Daer moeten wy noch iens voor dansen.
Maer, daer komt Aert met Klaesje aen.
ADRIAAN, KLARA, in haar gewoone kleêren, JAAP, BRECHT, BOUWEN, JOPPE, TEEU- WIS, DRIES, KLAAS, KEES, MAR- TEN, WILLEM, AALTJE, ZWAANJE, FRANSYN, KNIERTJE, TRYN, LOBBERIG, LUITJE.
HOe duiker zel ik dit verstaen?
Wel, Aert, ben jy ien heer, en Klaesje, Dusken juffrouw?
Zwyg, wat raes je.
JAN geeft aan Kees eenig geld.
Daar, Kees, dat ’s voor je moeiten maat.
Wel dat hier veel geluk toe staet.
De steêlui, hebben wond’re ranken.
Wy komen u, al t’zaam bedanken.