floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Niemand heeft ooit zo veel schrik gehad, en wyl ik nu alles weet, Vergeef ik het jouw al te zamen, en ik zweer, my met het zekreet Der Lapis nooit te bemoeijen, noch van Alchimisteryen te droomen: Maar vertel me toch eens, hoe je lui in huis bent gekomen.
Dat zullen wy doen als wy aan tafel zyn, onder ’t drinken van een roes: Laat ons nu verder het muziek hooren van de gewaande Droes.
Als Klaryn dit gezegt heeft,werd’er aanstonds gedanst.
Wie heeft ooit gevonden Een jeugdig hart, Dat steeds schroomt de wonden Der liefde uit smart?
Men zoekt vergeefs te wederstreven Een neiging, door de min gegeven;* Een drift die onze zinnen streelt.
Het is gering, dat in ons leven De min ons eens haar gunsten deelt.
Wie ook beproeven wil de zoetigheid der vruchten, Die ons de liefde plukken doet, Moet zich geenzins ontzien te zuchten, Om eens te verkrygen dat zoet.
Na dit Gezang werd’er weder gedanst.
Wat is een Bruid van groot vermogen Voor eenen dag?
Alles bekoort en streelt onze oogen; ’t Is liefde, gejuig en gelach.
Maar ’s morgens is ’t niet zo gelegen; Want, na eenen nacht, Werd zelden geacht Het voorwerp, door de trouw verkregen.
’t Zonnelicht stuit Het zoet der Bruid; De drift is uit, Na zonneschyn volgt regen.
Na dit Gezang werd’er nog eens gedanst.
LUBBERT LUBBERTZE, OF DE GEADELDE BOER: BLYSPEL.
Uit het Fransch van Mr. Molliere.
t' AMSTERDAM.
By Adriaan Bastiaansz., Boekverkoper op de Vygendam, op de hoek van de Beurspoort.
Copye Van de privilegie.
DE Staten van Holland en Westvriesland, Doen te weeten, Also ons is vertoont by de Erfgenamen van Albertus Magnus, dat zy Supplianten verkregen hebbende het regt van de Copye, ofte van de Weduwe van Albertus Magnus en desselfs Erfgenamen, by Ons den agtsten January 1698. aan haar Supplianten verleent, om alleen, met uytsluytinge van allen andere, te mogen drukken de Comedien en Liederen van Pels, breder blykende by Copye van het Octroy aan Ons geëxpireert, en also die tyd nu geëxpireert was, en zy Supplianten bedugt waren, dat eenige baarsoek ende menschen, die Comedien en Liederen van Pels souden mogen nadrucken, tot groot nadeel van de Supplianten, so keerden zy Supplianten haar tot Ons, versoekende dat Wy de goetheyt geliefden te hebben, om de Supplianten by continuatie te octroyeren, voor gelyke tyd van vyftien Jaren, de Comedien en Liederen van Pels, namentlyk, Gebruyk, en Misbruyk, de bedrogen Mof, Roeland, Pels Minnesangen, twee Deeltjes Cinna, Hollantse Fransman, Ifigenia, Filebout of Doctor.
Gedwongen Huwelyk, Ju enalis tiende Berisptdigt, Otto Vaenius Bygedigt, Tiranny van Eygenbaar, Andromache, Malle Wedding, Agrippa.
Spookend Weeutje, Gelyke Tweeling, Orondatus en Statura, Oratius, Berenisse, Agamemnon, Bayeset, Fedra en Hipolitus, Huwelyken Staat, Constantyn de Groot, de Debauchant, Arminius, Lubbert Lubbertse, de Vreck, Conradyn, Jodelet, Ingebeelde Zieke, Temistokles, Offe, Amadis, Cadmus Opera, Stratenisse, Plyters, Heraklius, Crispyn Medicyn, Poëet, Officier en Musikant.
Didoos Dood en Jultus, Crispyn Juffrouw, en Notaris, Schilder der Liefde, Alchimist, de Vryer in de Kist, Vooren Naspel, Studente Leven, betaald Bedrog, belaghelyke Jonker, Paris en Helena, Huwelyk sluyten, de goede Vrouw, ontrouwe Voogd, de Gewaande Advocaat, de Meyd Juffrouw, de Rouw, Wanhebbelyke Liefde, ontrouwe Kantoorknegt.
Romansieke Juffer, Verloore Schildwagt, de Schynheylige, de Gedigten van Pluymer, alleen te mogen drucken, doen drucken, uitgeven ofte verkopen, met verbod aan allen anderen, om de voorgemelde Comedien ofte Liederen, in 't geheel ofte ten deelen naar te drukken, ofte elders naargedrukt zynde, binnen dese Landen te brengen of ook te doen drucken, uit te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van de nagedrukte, ingebragte ofte verkofte exemplaren, ende verder sodanige groote poene als wy zouden gelieven daar tegens te statueren.
SO IS 'T, dat wy de sake, en 't versoek voorsz overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter beede van de Supplianten, uit onse regte Wetenschap, Souvereine magrende Autoriteyt deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteeren, accorderen ende octroyeeren haar mirsdeesen, dat zy by continuatie, gedurende de tyd van vyftien eerst agtereenvolgende jaren, de voorsz.
Comedien en Liederen, genaamt het Gebruyk en Misbruyk, de bedrooge Mof, Roeland, Pels Minnesangen, twee Deeltjens, Cinna, Hollandse Fransman, Ifigenia, Filebout of Docter, Gedwonge Huwelyk.
Juvenalis tiende Berisptdigt, Otto Vaenius Bygedigt, Tiranny van Eygenbaar, Andromache, Malle Wedding, Agrippa, Spookend Weeuwtje, Gelyke Tweeling, Orondatusen Starura.
Oratius, Berenisse, Agamemnon, Bayeset.
Fedra en Hipolitus, Huwelyken Staat, Constantyn de Groot, de Debauchant, Arminius, Lubbert Lubbertse, de Vrek, Conradyn, Jodelet, ingebeelde Zieke, Temistokles, Offe, Amadis, Cadmus Opera, Stratenisse, Plyters, Heraklius, Crispyn Medicyn, Poeët, Officier en Musikant, Didoos Dood, en Julfus, Crispyn Juffrouw en Notaris.
Schilder der Liefde, Alchimist, de Vryer in de Kist, Voor en Naspel, Studente leven, betaald Bedrog, belaghelyke Jonker, Paris en Helena, Huwelyksluyten de goede Vrouw, ontrouwe Voogt, de gewaande Advocaat, de Meyd Juffrouw, de Rouw, Wanhebbelyke Liefde, ontrouwe Kantoor-knegt, Romansieke Juffrouw, Verloore Schildwagt, de Schynheylige, en de Gedigten van Pluymer, binnen de voorsz onsen Lande alleen sal mogen drukken, doen drukken, uitgeven ende verkopen, verbiedende daarom alle ende eenen igelyken de voorsz.
Comedien en Liederen, in 't geheel ofte deel naar te drukken ofte elders naargedrukt binnen den selven onzen Lande te brengen, uit te geven ofte te verkopen; op de verbeurte van alle de nagedrukte ingebragte, of verkofte Exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te apliceren een derde part voor den Officier die de Calange doen sal, een derde part voorden Armen ter plaatse daar het casus voorvallen sal, en 't resterende derde part voor de Supplianten; alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met dezen onzen Octroye alleen willende gratificeeren tot verhoedinge van haare schaade, door 't nadrukken van de voorsz Comedien en Liederen, daar door in geenigen deele verstaan den inhouden van dien te authorizeeren ofte te advoueren, ende veel min deselve onder onze protectie ende bescherminge, eenig meerder credit, aanzien, ofte reputatie te geeven, nemaar de Supplianten, in cas daar inne iets onbehoorlyks zoude influeeren, alle het zelve tot haren lasten zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen onzen Octroye voor de voorsz.
Comedien, en Liederen zullen willen stellen, daar van geen geabbrevierde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden wesen, het zelve Octroy in 't geheel ende zonder eenige omissie daar voor te drukken, ofte doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een Exemplaar van de voorsz.
Comedien en Liederen, gebonden ende wel geconditioneert, te brengen in de Bibliothoek van onze Universiteyt tot Leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken; alles op poene van 't effect van dien te verliezen.
Ende ten einde de Supplianten dezen Onsen Consente en Octroye mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een iegelyken dien 't aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laten ende gedongen, rustelyk, vredelyk ende volkomenlyk genieten en gebruykende, cesseerende alle belet ter contrarie.
Gedaan in den Hage onder onzen grooten Zegele, hier aan doen hangen, den negentienden October, in 't jaar ouses Heeren en Saligmakers seventienhondert en dertien.
A. HEINSIUS, Vt. Ter Ordonnantie van de Staten, SIMON van BEAUMONT.
De Erfgenamen van de Weduwe Albert Magnus, hebben het Regt van de bovenstaande Privilegie, aangaande dit Spel, afgestaan en getransporteert aan, en ten behoeve van Pieter Rotterdam, Boekverkooper tot Amsterdam.
Actum in Amsterdam den 18 September 1714.
Pieter Rotterdam, heeft het Regt van de bovenstaande Privilegie, aangaande dit Spel, afgestaan en getransporteert aan, en ten behoeve van Adriaan Bastiaansz.
Boekverkooper tot Amsterdam.
Actum in Amsterdam den 1.
January 1721.
Lubbert Lubbertze, een geweezene Boer, nu Man van Izabel Izabel, een Adelyke Juffer.
De Heer } van Hoogadel } Vader } van Izabel.
Mevrou } van Hoogadel } Moeder } van Izabel.
Hoveling, een Edelman.
Fransyn, Meid van Izabel.
Lammert, Tuinman van Hoveling.
Jan, knecht van Lubbert Lubbertze.
Lubbert Lubbertze, of De geadelde boer.
Blyspel.
Eerste bedryf.
Lubbert Lubbertse.
OCh, och!
hoe lastig is een Juffer tot een vrouw.
Och Lubbert Lubberts!
och wat kweld het naberouw!
fy my!
dat ik my zo schandelik liet loeren.
Wat is myn huwelik een les voor alle Hoeren, Die onvoorzichtelyk, zich boven haaren staat Verheffen willen, en verachtende de raad Van heer Jeronimo en andere goede vrinden, Haar zelfs, gelijk als ik, met d'Adeldom verbinden.
'k Beken, dat d'Adel voor zich goed is, ja, voorwaar Zy is aanmerkelyk, en achtens vaardig; maar, Zy is verzelschapt, met zo groote en zo veel kwade Omstandigheden, dat ik niemand licht zon raade Daar aan te komen, ik heb 't tot myn schaê geleerd; En ken de kneepen, die den Adel practiseert, Wanneer dat zy ons in haar trots geslacht ontfangen.
ô Dwaaze, die na zulk een slaverny verlangen!
Want haar gemeenschap, die zy maaken is zeer kleen Met ons persoonen, ô!
het is ons goed alleen; Dat trouwen zy; ô ja, ik zou geruster leeven, Zo ik, hoe ryk ik was, my had in d'echt begeeven, Met een Boerin, dan dat ik voor my zocht een vrouw.
Die zich steld boven my, en weinig acht haar trouw, Een, die zich belgt myn naam te voeren, en hoovaardig, Zich inbeeld, welk een kruis!
dat ik haar ben onwaardig; Dat ik, met al myn goed, niet duur genoeg betaal D'eer dat zy my eens noemt haar man, of haar Gemaal.
O Lubbert Lubberts!
mogt gy u eens van haar wreeken!
hoe hebt gy u zo verkeeken!
Myn eigen huis is in myn oog afschuwelik.
het staat my alles tegen.
ik Zet daar geen voeten in, of vind een nieuwe reden Tot kwelling.
Lubbert Lubberts, Lammert.
Lubbert Lubberts.
MAar holla!
ik moet ter zyden treeden.
Wat duizend, of die vent tot mynent heeft gedaan?
Lammert.
Die keerel ziet my, ach!
hoe zal dit hier vergaan?
Lub Lub.
Hy kend my niet.
Ik vrees, ik vrees, dat hy zal zeggen Dat hy my hier zag, dan zou daar een huisje leggen.
Lub.
Ik wensch jou goeden dag Lammert.
Jou ook zo.
Na ik gis, Ben jy hier niet van daan.
Dat raa jy niet heel mis.
O neen, ik kwam hier om een Advocaat te spreeken.
Maar zeg, zo 't jou belieft, heb ik ook mis gekeeken?
Kwaam jy niet uit dat huis?
Stil, stil.
Al zoet.
Hoe zo?
Ja wel, om dat... Lub.
Maar zo... Lammert.
Al zagt jy moet Niet roepen; 'k ben bevreest, dat ymand ons mogt hooren.
Ik kwam dan hier, maar alles was verlooren, Indien de heer dit wist.
myn heer sloeg my wel lam.
Lub Hoe ben je slecht!
wel hoe!
vrees daar niet voor.
Ik kwam Hier om de Juffrouw van dit huis veel goets te zeggen Van zeek er Heer, die haar, 't is zo niet uit te leggen, Verstaaje 't wel?
hy maakt de vryer wat by haar.
Maar 't is hoognodig, dat dit niemand werd gewaar, Gy vat het wel?
Daar heb jy nou de reden; Voor al is my belast, noch in, noch uit te treeden, Dan heel voorzichtig, op dat ik niet wierd gezien.
Ik bid u beste maat, dat jy 't doch niet, indien Jou ymand vraagt, verklikt, 't kan ommers jou niet scheelen.
'k Zal 't my wel wachten.
'k Doe, gelyk zy my beveelen, Myn dingen gaarne net, behendig, in 't secreet.
Zeer wel.
De Juffer vreest, dat haare Man dit weet.
Zy zeggen, hy 's jaloers; en hy wil geenzins lyjen, Dat andere zyn vrouw, om haare liefde vryjen.
Hy zou zo tieren, als een drommel, zo hy 't noord.
Jy vat het wel?
Heel wel.
Hy moet het minste woord Niet weeten.
Zekerlyk!
Men wil hem stil bedriegen.
Jy vat de meening?
Ja ik zeg u zonder liegen, Dat jy noch niet een Mensch die beeter kont verstaan.
Zo jy gingt praaten, dat jy my hier uit zaagt gaan, Jy zoud het heele werk verbruien door dit snappen.
Zie nou verstaa jyt?
Wis, ik zal het hem niet klappen.
Hoe noemde gy de Heer, die jou gezonden had?
Het is myn heer ... myn heer ... nou woont hy in de stad, Myn heer ... ja myn heer dings.
zoet is my dit ontschooten?
Hoe brabbelen zy die ook?
laat zien, een van de grooten.
Het is myn heer .. ho .. ho .. ja Karel hoveling.
Zo is 't die jonge heer, die woond.... Lammert.
Ja, naast de goude ring, Daar over.
‘Dat zal dan de reden zeker weezen, Dat deze jonge wulp, daar huurde.
'k mogt wel vreezen, Toen ik verstond, dat hy myn buurman worden zou.
‘Ik docht wel, dat hy dat alleen dee om myn vrouw.
Werrentig waar, jy zaagt van al jou leeve daagen Geen braver heer, hy 's waard, in goud te zyn geslgen, Hy gaf myn, is 't niet mild?
twee dukatons, om dat Ik Juffrouw zeggen zou, hoe lief dat hy haar had, En dat hy wenschte, en bad, met haar te moogen spreeken.
Is 't niet heel wel betaald?
ik moet myn leden breeken, En een geheele dag staan werken, dat ik zweet Voor zestien stuivers; 'k heb hier maar een uur besteed, En kryg twee Dukatons.
Heb jy je ook wel gekweeten?
Dee jy jou bootschap recht.
Lammert Myn boodschap?
wel te weeten.
Ik vond een wakkere meid, of liever kamenier, Zy heet, zy heet Fransyn, 't is zulk een aardig dier, Die heeft ten eersten my belofte, en hoop gegeeven, Tot alles wat ik wou; z'is in dat werk bedreeven Zy bragt ten eerste my by haar Mevrouw.
‘O pry!
‘Karonje!
Zeker die Fransyn is koddig, zy Heeft myne vrindschap, en het zal aan haar maar houwen.
Zo wy in korte tyd niet t'samen zullen trouwen.
Maar welk een antwoord gaf de Juffrou voor jou heer?
Zy zei myn, dat ik hem, uit hare naam dit weer Zou zeggen.
Maar vertoef, 't is my by na ontschoote; Dat zy hem bleef verpligt, voor d'eer, en voor de groote Genegentheid, die hy haar toonde; maar voor al, Een zaak, die ik hem op zyn keel beveelen zal; Dat hy zich wachten moet, van iets te laaren blyken.
Haar Man is zulk een griek: men kend naau zyns gelyken.
Zy zey my ook, dat hy een vond bedenken most, Op dat zy noch van daag met hem vry spreken kost.
‘O looze hoer!
O my!
het zal zo aardig komen.
De onnoozele bloed, zal van die handeling niet droomen.
Wat het moy!
hy krygt een neus wel van een el, Met al zyn jaloezy.
wat komt het net!
ja wel!
Adieu, ik ga, nou montje toe te houwen, Op dat de Man niet hoort, hy zal zyn boltje klouwen.
Nou montje toe!
Ik hou byzonder veel Van alles stil te doen, ô vrind, 'k ben in dat deel Zo fyn, en zo doortrapt, 'k versta my op de wenken.
'k Hou my onnoozel, zo krygt niemand achterdenken.
Derde tooneel.
Lubbert Lubberts alleen.
NU Lubbert Lubbertse ziet gy op wat manier Jou vrouw, jou handeld, wat staat jou dat trouwen dier!
Daar blykt nu, wat het is, in d'echt te willen treeden Met zulk een Juffrouw; och!
wat heb ik al geleden!
Jy werd van alle kant mishandeld, en geplaagt, Eu zonder dat jy jou van haar moogt wreeken, draagt Gy zulk een kruis.
Jy voeld jou armen vast gehouwen Door d'Adeldom; wanneer wy ons gelyken trouwen, Zo blyft ten minsten noch die vryheid aan de man, Dat hy beleedigt, zich gevoelig toonen kan. En was het een Boerin, dan had jy nu jou handen Ten minsten vry, om jou, voor deze gronte schanden Van haar te wreeken, door stok slaagen; maar jy most Van d'Adel proeven; nu nu zie jy wat het kost, Jy waard al moe, 't verdroot jou, t'jouwent voogt te weezen.
Ja wel, ik raas van spyt; wie heeft my zo beleezen; Ik zou myn eigen zelfs wel om myn ooren slaan.
Een losse jonge wulp, ô spyt!
te woord te staan, Zyn zoete minnery, zo onbeschaamt te hooren.
die gelegentheid moet zo niet gaan verlooren, 'k Moet van dien handel aan haar Ouders myn beklag Zo daadlyk doen, en haar doen hooren deze dag, Wat reden van verdriet haar dochter my durft geeven.
Nu kan ik haar doen zien, waarom wy kwalik leeven Maar welk een groot geluk, 't is of 't besprooken was, Ik zie haar alle bei, zy komen recht te pas.
Myn Heer, en Mevrouw van Hoogadel, Lubbert Lubbertsz.
van Hooga.
MYn schoonzoon, wat is dit, gy schynt my heel t'onvreden?
Dat sta ik toe, maar 'k heb daar toe wel dubbele reden, En... En Mevrouw van Hooga.
Wel myn schoonzoon, wat is uw civiliteit Ook klein?
ik schaam my, gy kent geen welleeventheid.
Als gy by ymand komt, de menschen niet te groeten?
Weet gy niet, hoe gy my behoorlik zult ontmoeten?
Schoonmoeder, zeeker, 't is, dat ik nu in myn kop Wat anders heb, en... Mevrouw van Hooga.
myn schoonzoon hou doch op.
Is 't moogelyk, dat gy zo weinig weet te leeven, En dat men geenzins kan, wat lessen wy u geeven, U doen begrypen, hoe met menschen van myn staat Te leeven is?
Hoe dat?
Mevrouw van Hooga.
Stel u noit in één graat Met my, noch wild zo veel gemeenschap aan u trekken, Dat gy Schoon-Moeder zegt, 't zou ons tot hoon verstrekken.
Zult gy dan nimmer u gewennen, om Mevrouw Te zeggen, tegens my?
Ja wel: ja wel!
ik zou... Als gy my Schoonzoon noemt, dunkt my, dat ik mag Schoon-Moeder tegens jou... Mevrouw van Hooga.
Die zaak net uit te leggen Vereyscht veel tyds; hier in is zeer groot onderscheid.
Leer, zoo het u belieft, ik heb 't u meer gezeid, Dat u niet vry staat, of betaamt, die naam te geeven Aan lui van myn fatzoen, aan lui zo hoog verheeven.
Dat, op wat wys gy ook moogt onze schoonzoon zyn, Noch tusschen u, en ons het onderscheid zo kleyn Niets is geworden, of gy most u zelve kennen.
Zult gy dan nimmermeer u tot uw plicht gewennen?
Lief, 't is genoeg, laat ons dit staaken.
Ai, myn heer Van Hoogenadel, gy ontschuldigt dit dan weer; Gy wild verdraagen, 't geen geen ander zou passeeren.
Ons zo t'ontmoeten?
wie, wie kan dat indulgeeren?
Gy kont u van het volk niet geeven doen, 't geen zy U dubbeld schuldig zyn.
Geenzins, vergeef het my.
Daar over heeft men my geen lessen voor te schryven.
'k Heb in myn leeven, door grootmoedige bedryven.
Genoeg getoont, dat ik geen man ben, om oit iet Van myn gerechtigheid te missen.
wacht dat niet.
'k Bewaar noch myn respect, zo wel als oit voor dezen.
Maar 't is genoeg, dat gy zyn fout hebt aangeweezen.
In 't kort Myn Schoon-zoon, laat ons nu ook eens verstaan Wat u ontsteld, Lub.
Dewyl ik duidelik moet gaan, Zo zal ik duidelyk jou ook de waarheid zeggen.
Heer van Hoogadel, 'k mag, na alle rechten leggen... Hr.
van Hoogad.
Zoet, zoet, myn schoonzoon, zoet, eer gy noch verder gaat, Zo leer van my eerst, dat het geenzins achtbaar staat, De luiden by haar naam te noemen, en byzonder, Wanneer gy noch u zelfs heel vergesteld ziet, onder Die, daar gy tegen spreekt; wanneer gy ymand groet, Die verre is boven u, weet, dat gy zeggen moet, Myn Heer, heel kort, zo moet gy met u meerder leeven.
'k Begryp de zin.
zeer wel, ik zalder acht op geeven.
Myn heer, heel kort, en niet heer van Hoogadel; 'k wou Jou zeggen, dat ik dag op dag, werd van myn vrouw... Hr.
Al zagt, leer ook, dat als wy van myn Dochter spreeken, Gy geenzins zeggen moet, myn vrouw... Lub.
Wel selleweken, Ik werd schier dul, is dan myn vrouw, myn vrouw niet?
Mevr.
Ja toch myn schoonzoon, zy blyft voor zo wel als na Uw vrouw, gy moogt zelf op u huwelik wel roemen; Maar't stat u geenzins vry, haar met die naam te noemen.
Wat zoud gy anders doen, dan 't geen gy hier nu zegt, Zo gy met uws gelyk getreeden waard in d'echt?
Ach Lubbert Lubberts!
waar hebt gy u ingelaaten!
Maar ik verzoek, dat gy u Adeldom en Staaten, Maar voor een oogenblik alleen ter zyde steld; En duld, dat ik u nu spreek, van het geen my kweld, Zo als ik 't beste kan. 'k wou dat die sotternyen, En al die spreukjes, die ik dagelyks moet lyen, Al die historien voor sintvelte waren.
Weet Dan eindeling, dat ik, ik zegt met herten leet, Zeer slecht voldaan ben van myn huwelyk.
Gy t'onvreden?
Myn schoonzoon, wat wil dat doch zeggen, welke reden?
Hoe zo te spreek en van een zaak, waar uit dat gy Zulk merklyk voordeel trekt?
Wat voordeel toch voor my Mevrouw?
Dewyl het dan Mevrouw zal moeten heeten.
Het toeval was voor jou niet kwaad; wy beide weeten, Dat jou lui zaaken, met verlof, al vry wat wyt Vervallen waaren; dat myn geld jou in die tyd Zeer wel te pas quam, en gedient heeft om die gaaten Te stoppen.
Wat heb ik, als ik recht uit zal praaten, Gewonnen by dees trouw?
Ik bidje, dan alleen Slechts een verlenging van een naam?
daar ik voorheen Hiett' Lubbert Lubberts, heb ik nu door u daar teegen De tytel van myn Heer van Lubbertzon gekreegen.
Myn schoonzoon, reekent gy, of acht gy dan niet d'eer Te zyn vermaagtschapt aan 't huis van Hoogadel?
Meer, En dat van Groothart; met eerbiedigheyd te noemen, Waar van ik d'eer heb, my een rechte tak te roemen?
Een huis, in 't welk de vrouw ook Edel maakt; en 't is Door dit schoon voorrecht, dat uw kinderen gewis Ook zullen Edel zyn.
Zie daar is 't wel; myn kind'ren Die zullen Edel zyn; en ik, kan 't niet verhind'ren, Een koekoek.
Hoe wat 's dit?
wat wild gy daar meê zeggen, Myn Schoonzoon?
Ik zal jou dat daadlik uit gaan leggen.
Dat is te zeggen, dat jou dochter haar niet draagt Gelyk 't betaamt; dat zy doed, 't geen my niet behaagt.
Dat zy niet leeft, zo als een eerb're Vrouw moet leeven.
Al zacht, wild op het geen gy zegt wel achting geeven.
Myn Dochter is uit veelte deugdelyk geslacht, Om 't alderminst te doen, daar d'eer door werd verkracht.
En 't is al meerder dau dry hondert jaar gebleeken, Dat ons beroemt geslagt, in eer heeft uit gesteeken; En noch in al die tyd, vond niemand in die stam Van Grootshart zelfs een vrouw, die op de tongen kwam.
in 't doorluchtig huis, waar uit ik ben geboren, 't Huis van Hoogadel, heeft noit vrouw haar roem verlooren.
De koenheyd is daar niet meer erffelyk geweest Den Mans, dan d'eerbaarheid den Vrouwen.
Ja, men leeft Van zekere Izabel in 't Grootshart, die dorst weig'ren Tot hooge staaten, door eens Prinzen min te steig'ren.
Een Margareta van Hoogadel sloeg wel eer Tien duizend ponden af; die van een zeeker heer, Ik meen een Hartog, om 't geluk van haar te spreeken, Haar wierden aangeboôn.
zy hoorden na geen smeeken.
Ja wel, jou dochter is hier in geenzins zo straf.
Zy is verandert, zint dat zy haar trouw my gaf.
Spreek klaar myn Schoonzoon, spreek, verhaal ons haar bedryven.
Wy zyn geen lui, om in haar kwaad doen haar te styven.
Wy zullen de eerste zyn, haar Moeder zelfs, en ik, Die u recht zullen doen, ook in dit oogenblik.
Op 't punt van d'eer, verstaan wy gansch geen boerteryen.
Wy hebben steeds getracht, haar tot de deugd te lyen.
En zo veel mooglyk was, met strengheid opgevoed.
Wel, alles dat ik jou dan zeggen kan, en moet, Is dat hier zeker wulp, of lobbes, of wel jonker, Straatslyper, Hoveling, die alle mode pronker, Die jy wel hebt gezien, op haar tot myne smaat Verlieft is, dat hy haar van liefde spreeken laat, En dat zy heel beleeft, die boodschap heeft ontfangen.
van deze hand zal zy haar straf erlangen.
Verworgen zal ik haar, zo zy van de eerbaarheyd Haars Moeders zo ontaard.
wat gruwlyk onbescheyd!
'k Zal, zonder dat ik iets gevoel van haare smarten, Doorstooten, met dit zwaart, haar en haars minnaars harten, Heeft zy haar eer bevlekt.
Ik heb jou doen verstaan, Waar uit myn klagt sproot, en wat hier is omgegaan.
En 'k eysch daar reden van Hr.
Wilt niet bekommert weezen.
'k Zal ze u van alle bei doen hebben; wilt niet vreezen.
Ik ben een man, om 't zy, wie dat het ook mag zyn, Die af te eischen, maar, bedriegt gy u door schyn, En zyt niet teenemaal verzekert van die dingen, Die gy ons hier verhaald..... Lub.
Genoeg verzekeringen.
Ten minsten zie wel toe, dat gy hier in niet mist.
Myn schoonzoon zorgt voor al, dat gy u niet vergist.
Want tusschen d'Adel zyn die zaaken kitteloorig.
Wy neemen 't hoog, de wraak van ons gaat dan uitspoorig De kwestie is hier niet een flaauw procesje; maar... Lub Lub.
Ik heb jou niets gezeid, zeg ik je, of 't is waar.
Hr van Hooga.
Lief spreek uw Dochter, zie, hoe daar de zaaken leggen, Hoor eens, wat zy op die beschuldiging zal zeggen.
'k Zal onderwylen, met myn Schoonzoon ook de man Gaan spreeken, die hier van het best getuigen kan. Mevr.
Zou 't konnen zyn, dat zy zo zou haar plicht vergeeten, Na 't wyze voorbeeld, 't welk gy, en de vrinden weeten, Dat ik haar altyd gaf!
Wy zullen 't onderstaan.
Volg my myn Schoonzoon, wil u nergens voor verslaan.
'k Zal u doen zien, hoe zeer wy ons gevoelig toonen, Als y mand, 't zy, wie het zy, zich onderwind te hoonen.
Een die ons toebehoort.
Daar is hy zelf.
Heer van Hoogadel, Hoveling, Lubbert Lubberts.
MYn heer, Kend gy my ook?
Hoveling.
Myn heer, ik weet niet dat ik d'eer Heb u te kennen?
'k Ben een Edelman gebooren, Heer van Hoogadel.
Ik verheug my zulks te hooren.
Myn naam is in het hof bekent met groote roem.