floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Kom weetje geen raet, neemt het schoonste laecken van ’t bedt, En ziet ofje dat zoo wat ergens te parsen zedt, Of gaeter op zitten, nou je most niet langh,, staen, En neemt die ses witte komme die daer after in de gangh,, staen, En maecktse schoon, en doet in elk het zijn Snaphaen.
Goede maedt, Daer noemt hy in een aem al ons hele huys-raedt, Edelman.
Maer wat hebje al voor wijn?
Roo, en Witte, en Spaense, met een Rijnse bleecker.
En een kan Rotterdammer bier, maer ’t slimst wy hebbe geen beecker, Maer tot de Wijn heb ick elck een bysonder glas De knecht hulp men dragen t’was goet dat die tuys was En de wijn-kooper zey, je zoud en reys dencke om de ouwe schulde Edelman.
Dat zal ick heel wel doen, maer hoe veel kreegje op de mantel, Snaphaen.
Net twintigh gulde, Daer zie jy ’t overschot, ’k hebt schier altemael besteet, Edelman.
Langh mijn dat in mijn zack, Snaphaen.
Dat waer my seecker leet, Edelman.
Wel, jy kent het niet bewaren, Snaphaen.
Al beeter als zommige kassire, Die voor haer meesters gelt, wel lustigh gaen plisire Neen ick zel dat niet doen, maer houwen de kas zuyver en klaer, Ben ickje niet een trouwe briefdrager, Ja een trouwe leugenaer?
Jou meyt, jou knecht, jou al, welhoe ’k wilje kassier oock weese Maer heer daer valtmen wat in, dat is, ’k begin te vreese Dat de nayster hier koomen zel, wantse riepme na, Wacht Snaphaen, ’t ga mitje tot jouwent om gelt, en ick zy neen noch ja, Maer de mijn dingen of, en quam zo datelijck strack,, tuys D’naeyster klopt Edelman.
Daere isse dan zegh dat ick niet in ben Snaphaen.
Loop dan je best in ’t kack,, huys,                D’Edelman* binne De Naeyster uyt en zeidt.
Wel Snaphaen, hoe hadje strack zulcken grooten haest?
Wie ick Naeyster?
Naester Ja Jy, je liept wel zoo verbaest, Gelijck offer imant waer, die je wou verrasse,* Waer isje Heer?
Die is weer uyt.
Naeyster Ja wel ick weet het te passe, Als hy uyt is waer is hy heen?
Hy kijck na zijn wissel, wat weet ickervan Naester Wacht hy al me wissel slacht hy d’Hoogduytsers dan Snaphaen.
Je kent oock wel een reys weer komme, Naeyster Wel nou,* maer zegh dat de Naeyster voort gelt hebben wil.
Naeyster binn.
De edelman uyt en zeidt.
Ja als ick zel klapayster Om datje mijn alamoode beffen zoo verdurven hebt Snaphaen.
Hoe hebjet gehoort?
Wel ja, als ker op let, soo verstaen ickje daer van woort tot woort.
Koopman klopt Snaphaen.
Na ’t kackhuys na ’t kackhuys,                 D’Edelman binne De Spaense-koopman uyt en zeydt.
Aondi soste uw meester is niet in akase?
Ick ben de Koopman met de wissel brief Snaphaen.
Wegh, wegh, metje rase, Koopman.
Iste porsible fablisie fala de Spanjole sinjoor?
Wegh jou speck Of kom en rijs hier, ick lapje wel goet koop voor je beck, Koopman.
Aondiva ka a gorre, dese virconnigo in onse straetje Ick benne te vreen vinneka, Snaphaen.
Wat vinje daer maetje?
Koopman.
Een klap op de kabes, Iou maldit rapaes, Snaphaen.
Blijf staen jou schelm, Koopman.
Non keere                                            Koopman binne De Edelman uyt en zeydt.
Stil, stil en maeck geen meer geraes, De man die heeft gelijck de verschijn dach is om en ick mostse wel acksepteeren D’Glasemaecker klopt Snaphaen.
Na ’tkackhuys, na ’tkackhuys, wil jy weer om in ’t kackhuys keere De Glasemaecker uyt en zeydt.
Wel vrijertje waer is jou heer den Edelman?
Wel baesje hy is nu uyt wou Jy hem spreecken, dan Zoo moetje weer komen, Glasemaecker.
Wel Ja, ick heb zijn wapens geschreven, Snaphaen.
Hoe bin jey een glasschrijver, en een glasemaecker zoo kan jey heel wel leeven Glasemaecker.
Ja ’k toch maer je heer heeft oock glas van mijn gekoft en ick kom nouw zamen om gelt, Ziet ick wil ’t nou hebben met wil of met gewelt, Dat is al mijn glas, datter in dat groote schip leydt Snaphaen.
Dat schip is in Ostinje, en als ’t weer komt zel ick eens hooren wat het schip zeyt, Glasemaecker.
Voort zeghmenje heer Snaphaen.
Ick zegh datje liever metje eygen hamer sla Voorje kop dat je een boer os valt Glasemaecker.
En ick dorsje met die mantel wel dra Dat jy in de grondt zackt, datter maerje hant en hoet uyt blijft om mijn te groeten Of ick neemje wel strack by een van bey jou voeten, En gooje zoo hoogh, zoo hoogh, dat al hadje en kar met broot Noch afterje gat hangen datje noch doot Zelt weese van honger eerje beneen,, komt, Snaphaen.
Ja ga jy maer heen jy bent zo slecht niet als en boertje dat eerst uyt veen,, komt.
Glasemaecker.
Kom ick zel hem een steeboo stueren die kale Edelman.
Ick zel dan mijn gelt wel vinden.
Glasemaecker binnen De Edelman uyt en zeydt.
Wel ick ben blijdt, dat jy ’t dan vinden kan, Ick laet het daer op staen, maer wat is mijn dit een schand ’k moet voor mijn krediteure Gaen dat schuylen in ’t sekreet, Snaphaen.
Na ’t kackhuys, kackhuys, kackhuys, gae heen in’t kackhuys treuren.
d’Edelman binne De Franse kramer uyt en zijt Bon soyr mon bonami, is vottre monseur niet in lamason Snaphaen.
Ha, ha, ha, ha, ha, Kramer Porqvoy lagh jy my uyt garson, Snaphaen.
Wel ja, ha, ha, ha, voort gaet hier uyt de kamer Wat bin jy voor een quant?
Si swie de Franse Kramer Ick heb de kleer gemaeckt, voor votre grand monseur, Heel toete alamood Snaphaen.
Zoo binje dan een schreur?
O wie Moseur ick ben, Snaphaen.
Mijn heer kan jou schrift niet lesen Jey moet het hem zelf zegge wat al die itemen wille weese Zoo van treck koort, voeringh, en van knoope sy en lindt, Kramer.
Monseu oordeel hier van als van de kleur de blindt, Snaphaen.
Wat bin jy een wael?
Non ni monsu ick ben gebooren Ala vile de Pari, Snaphaen.
Wegh ick mach jou spraeck niet hooren, Kramer.
Noktans uw votre heer parle bon goe fransoy Snaphaen.
Ja jouw hoort hy aleven wel niet garen, Kramer.
Owie, owi, monsue, mafoy Ick moet heb larsian moy.
Hoe veul, is het?
Combien omtrent de wiete hondert Snaphaen.
Hoe veel is dat?
Monsue wees niet poerwondert, Hy heeft noch flus gehaelt de belle fijn siapjou, Van hondert troy florijn, hy zy dat hy zou trou Grandamosel dees Stadt, hy koft poer haer de hans,,schoen En oock nu bel plumay, met stricken op sijn dan,,schoen Dan noch een broddelje, in Duyts geseydt draeg ban Een pack en mant Rojael gesjammereert met kan Daer is noch meer van outs, de lindt, de pordka,,nons, Snaphaen.
Hy houtje backus toe, want ick kan geen wa,,lons Kramer.
Ick wil niet hou toe, moy boeys, Iou tretere Iouw laron En voele voe aveck mooy, ick klop op votre toete, al met een grand baton, Kramer binne De Edelman uyt zeit.
Ja loopt an de galgh daer meugje wat bedare Wel ick kan vijfdarhande tael, dat ick voor supperkargo gingh vaere Of ly voor facktoor en handelde in Comissi, elck een hulp mijn wel voort, Of had ick nou het gelt, dat ick wel eer ley onder de koort Als ick inde kaetsbaen party speelde Of in het ticktack bort of met de kaert want het mijn niet verscheelde Wat Spellen dat het waeren, want over alwaer ick tuys            D’waerdt klopt, Snaphaen.
Naet kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys loop al weer in ’t kackhuys, d’Edelman binne De Waerdt uyt en zeyt.
Ho Snaphaen, wel waer is Pieckedenise?
Die zitter al warm in, hy zelder niet bevrise Waerdt.
Hoe dat, is hy dan, daermen om de peper vaert Snaphaen.
Neen toch, wel hoe praetje zoo heer waert Maer ’t ruyckter wel zoo starck als pijpkneel, neutemescaet, of peper Waerdt.
Wel hy is voor zeecker deur, Snaphaen.
Neen, neen, toch niet degelijck zeeper, Waerdt.
Ja wel ick had anders te lang voor niet opgepast, Want dan had hy eens een vrient of een vriendin* te gast, Dan was het huys in roer met danse en met speelen Je heer hoort wonder graegh de heldre maegde keelen De Klaversingel oock, de Basviool en fluyt Snaphaen.
Hy docht, gelijck het waer, en kort lietjen is haest uyt, En oock een leeg vat, klinckt het alder meest Waerdt.
Ja dat is waer Snaphaen Snaphaen.
Wat ick wou men heer zoo wel wou als ick, we zouwen weer datelijck knap gaen Tot jouwent tuys leggen, degelijk ick wou men heer weer tot jouwent tuys lagh, Waerdt.
En ick niet, want ’t waer licht noch grooter slagh, Hy mochtme zoo veel van ’t nieuwe als van het ouwe geve.
Nou zegt hem veel goeds ick kom wel eens weer,            Waerdt binnen De Edelman uyt en zeit.
Jy Hospus hebt genoegh geschreve Als ick tot jouwent een bael, of een maeltijdt heb gehadt, Met al de groote, ja de beste van de stadt, Daer ick dan tegen speelden om d’een of d’aer Cola,,si, Ja die tijdt is verby, want nuw och la,,si, Zoo woon ick hier en ly staegh honger en dorst Wat ben ick een huys vol vreught, ja daer is niet een borst Die na mijn Companie niet wenste by Jufvrouwe Want met danse speele en zingen,                            De Makelaer klopt Snaphaen.
Wiltje backus toe houwe.
Na ’t kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, Kackhuys, kackhuys,                                                d’Edelman binne De Engelsemaeckelaer uyt en zeidt.
Hoe die doe booy?
Is jes meester no Thom?
Wat is dit voor tael, dit is al weer geen Rooy, Maeckelaer.
Hoe kenni no Englis?
Ioer ser speeck veel tale Ick wou zegh an Ioer ser, ick weet nouw dartigh bale, Heel ferri goet, en schoon de Indiaense rijs Heel Tru uo black van kluer en littel oock van prijs, Snaphaen.
Hy komt geen meer te beurs.
Maeckelaer.
Hoe heeft hy no mots kora,,si Ick moet noch heb monni van dubbelde korta,,si Snaphaen.
Hy doet nou grooter dinge Maeckelaer.
Wie is ses maeckelaer?
Ho niemant aers as jou, kan jy ’t oock maecken klaer, Je kreygt wel hondert daelders tot een enckelde vereeringh.
Want hy vrijdt een Jufvrou, en jy most maekelaer wesen van de fijne neerin Maeckelaer.
Ga heen bo hang joer sem joer Rabenhack joer dogh, Ioer Raskel, Ioer foel, Ioer inpedente Rogh Kom hedder, ick podie in mier packed, Snaphaen.
Wie in jouw engelse staert,, man, Ja alsje maer eens wilt, ick ben niet voorje vervaert,, man Maeckelaer.
Ick kald Ioer ser To marre marning voor de Lord Makelaer binne De Edelman uyt, en zeidt.
Ja dat meugje vry doen en op de buers daer schryvense men oock al mord Want die daer maer eendagh of twee, of een postdagh apsent,, blijft, Zoo zeggense, hy is al gefaljeert, want wy weeten niet waer die vent,, blijft En ’t zou met mijn oock wis weese, dat ick om ’t houwelijck niet liet, de Huys-heer klopt Snaphaen.
Na ’t kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, Kackhuys, kackhuys, kackhuys, eerje ymant ziet D’Edelman binne De Huys-heer uit en zeidt.
Hoe is dit huys uyt gewoon ’t is offer varckens tuys leggen Snaphaen.
Ja beste-vaer datje hier strack was, je zout het dan niet zeggen Dan komt hier en Jufvrou, daer men heer me trouwen zel, S’is wel hondert duysent gulden Rijck, Huysheer.
Komt die hier?
Ja strack en als hy die heeft, dan zel hy al sijn kredituers betalen Huysheer.
Wel nouw, ick zelder vast voort eendeel by malker gaen halen En brengense hier, in ’t presensi van de Jufvrou Wil die ons dan betalen, dan ist goet, zoo niet zoo zou Ick haer raen, datse hem lustigh souwe klouwe En dan raeck het houlijck of, dat zal hem dan zoo rouwen Dat hy voort wegh treckt, want een blaeuwe scheen, valt de minnaers zuur, En als hy dan wegh is, zoo hang ick mijn huys van stonden an weer te huur.
Huysheer binnen De Edel-man uit en zeit.
Wel Snaphaen wie waer dat, die daer zoo stil was?
de huys-heer?
D’Baecker klopt.
Na ’t kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, Kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, als een muys weer, D’Edelman binne De Hoog-duytse Baecker, met een Kindt uyt en zeydt.
Sus, sus mir schofeleyn ie sult hir, u vatter seen, Snaphaen.
Is dit mijn heers kindt?
of mijne?
Baecker.
Ioe hers kindt.
Nouw de moeder wat ’s dat voor een?
Das een schune Iouffer, ich ben maer de baghger Snaphaen.
Komt laet ick het eens zien Baecker.
Hou daer hes is nu waghgor Snaphaen.
Dat dunckt men oock dat’t wacker is, ’t heeft zulcke groote ooghe, en gans geen ooren Baecker.
’t Schal des te besser zeen, al kan het schuen nigt hooren Snaphaen.
Maer me dunckt het ruyckt zoo vuns Baecker.
Io t’heeft een schuenen Reuck Snaphaen.
Die reuck ruyckt selver wat queltmen dese scheuck Zou ’t zoo ruycken als’t gebraen was, zoo moegjet zelf vreete En de moer loof ick is me van ’t laecken daer der de Bruyt een huyck of liet meete Baecker.
Ne heer de motter is erligh al is jo scheun arm Igh haeb her das geredde, moor zi och haerm O lieber getruijer Her, zi wasser Io bald te slof,, in Snaphaen.
Hy gaet hier van daen wat queltmen dese Mof,,in, Baecker.
Kom lasse wy gaen mir jonge Piegedenise uw vatter is nighs t’hous: Baecker met het kindt binne.
De Edelman uyt en zeydt.
Ick zou dat vroutje wel genomen hebben maer ick was doe niet goet trous, En ick zou het noch niet zijn, ten waer dat dese Rijck,, was, Snaphaen.
Ja soo loof ick vast dat Viane, of Kuylenburg jouw alder naeste wijck,, was Edelman.
Ick zal de kraem-vrou dan oock een hondert-pont geven voor haer eer Helena of Boutje klopt Snaphaen.
Na ’t kackhuys kackhuys, kackhuys, kackhuys, Kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys, kackhuys heer, D’Edelman, binne Helena met Boutje uyt.
Ho, Jufvrouw, Helena.
Waar is je heer?
Inde beste-kamer by de ruyckende Juweele, Ick zel hem roepen, Helena.
Neen, neen, het mocht hem licht verveele Maer was dat je heers meyt die daer eeven van de stoep trat?
Neen dat was een vrouw, met iets leevendigs datter mijn heer vereert hat, Want hy is zoo goedt arms, hy geeft al, al zin de luy niet poover, ’k Zel hem roepen, Heer, Heer, Jou zon is hier, de donckere wolck is over?
Ja wel t’ruyck daer starck ’k loof hy heeft muskus in zijn zack, De Edelman uyt en zeydt.
Mijn Engeltje wellekom, Snaphaen.
De mijnen oock, Edelman.
Gaet Snaphaen, strack Na binnen, maeck dat het heerlijck en fraey,, is Snaphaen.
Schiet jy maer lustigh hoogh, jey krycht die papegaey,, wis, Snaphaen binne Edelman.
Mijn lief ick hiet uw noch eens welle-kom, Helena.
Mijn dunckt ick uw verlet, Edelman.
O neen ick was daer doende met een t’ som Gout, zoo van eendartigh duysent gulde De luyde brochten het men daer effen tuys, en ick reeckendent voor qua schulde En ze hebben men noch gelt gegeven en dat maer tegen drie parsent, Helena.
Wel wis Dat’s toch weynigh, Edelman.
Ja maer, ze weeten dat het by mijn wel bewaert is Daer heb ick de sleutel niet.
’kzouje aers eens in de kamer leyden En men mantel hangter oock in, Helena.
waer is de sleutel?
Die heeft een van mijn meyden En ze bennen allegaer uyt, kom de knecht magger na toegaen, Helena.
Is het hier dichte by?
Een uyr vijf, ses hier van daen Helena Wat benje slecht waer zou de knecht zoo vart gaen dwale Edelman.
’k* Heb men knechts met men meysies verlof gegeven datser hart souwen op hale Ze hebben d’eene karos mee en reijen van mijn eene hofste in d’aer, Helena.
Je zeyt al goeder tier, Edelman.
Ick zelje zegge waer Om dat ick ’t gedaen heb, ick vreesde voor het snappe En dats ons gevry tegens elck een mochte klappe Helena.
Dat hebt ghy wel versint, Edelman.
Och waert ghy toch mijn Bruydt, Boutje.
Mevrouw ay zegt toch ja hy schaeyter aers licht uyt Helena.
Nouw het zal wel gaen, Edelman.
O pronck van alle vrouwen, k’Sal u in Amsterdam, een lust hof late bouwen Van gladde Mermersteen, en op het hoog gebouw Uw Heerelijcke beelt vol schoonheyt, ja me vrouw ’k Zal oock een Ledikant, van Jaspes steen doen houwe En blinckent hijasent, waer in wy staegs beschouwe Het mindelijck onthael hoe d’een den ander kust, Helena.
Mijn heer met uw’ verlof want ick en heb geen rust, Voor eer dat ick het weet waerom gaet gy toch dragen, Dees penningh omje hals?
Die won ick in tornooy, waer van mijn lof gaet wagen De heele werelt deur, dit is des Keysers beelt Ick schenck het uw op trouw, Helena.
Mijn liefde leyt en speelt Heel met mijn achterdocht zou hy zoo rijck wel weese?
Zijn woorden zijn wel goedt, maer echter noch de vreese Die drijft mijn als een Schip, dat van de eene zy Een starcke windt bespringt terwijl een krachtigh ty De andere kant bestormt, Boutje.
Mevrouw ay wilt niet vreese Als hy u maer behaegt gy hebt genoech, Helena.
Zijn weese Behaegt mijn wonder wel, maer ’k hou te veel van ’t gout, Boutje.
Licht komter niemant weer, en ziet je wort vast out Dat ick zoo waer als jy, ick zou hem ’t ja woort langen Helena.
Ick zal nuw het geluck, geheel in waegh schael hangen En volg zoo voort uw raedt ick voel het groot gewelt, Mijn stierman overheert, en ’t schip te gronde velt, Zoo dat ick word door hoop en vrees gedreeve, En weet niet hoe ick wil.
Mijn lieve leve Wat praet gy van ter zy?
geeft my het ja woort dra, Boutje.
Wat ick uw bidde mach mevrouw, ay zegh tog ja, Edelman.
Aenvaert mijn onder Trouw, Helena.
Wat wilt gy hier mee zegge?
Na dien mijn lief ’t gelieft zoo zal ick ’t uyt gaen legge, Gelijck dees penningh is, heel ront en zonder ent, Zoo zeg ick dat mijn liefde oock me zal zijn, ’k bekent Uw voeght een schoonder man, maer dit wil ick u sweere Dat gijer geen en vint, die uw, zoo hoog zal eere Noch houwen zoo inwaert gelijck als ick zal doen, Helena.
Ick neem het hier op aen, dat mooght gy vry vermoen, Als gy geen schulden hebt, zoo zijn wy eens gezinde Ghy zult aen mijne liefd ick sweer geen ent oock vinde.
Snaphaen verbaest uyt en zeydt, Men heer een woortje in vryigheyt, hoor, zoo als ’k ick de tafel gaen decke zouw, Zoo kommender een deel van je krediteure, Edelman.
Wel nouw Zegh dat ick niet in ben Al de Krediteurs van binne.
Kredituers.
Doe op wy weete wel dat hy in huys,, is.
Zeg jy weer neen, Snaphaen.
Hoorje wel, men heer zeyt zelf dat hy niet tuys,, is, Helena.
Wel liefste wie is daer?
Het zinne luy die brengen men gelt, En ’t komt nouw niet te pas, Kredituers.
Doet de duer op of wy doen ’t met gewelt, Helena.
Wel Engeltje brengense gelt, ay wilt dat toch ontfangen Edelman.
Neen liefste ze zouwe men toch niet als gout langen, En dat is ofgezet, De Krediteurs verbaest, uyt en zegge gelijck.
Kom Heer wilje ons nouw gelt langen of niet?
Wel ja ick toch, maer ’k bidje vrinde, ziet Wie dat hier by men is, Huys-heer.
Ja, ja, dit is je vrijster, Zegh Jufvrouw wil jy ons betalen?
Hoe kom jy luy om gelt?
wel wat de plyster, Glasemaecker.
Wy moeten hebbe, twaelf duysent ongerse guldens elck een gulde een Duckaet, Snaphaen.
Ja zoo veul aeckse guldens hadje die maer maet, Edelman.
Wel vrinde je zult het hebbe, wat neemje onnutte zorg,, aen, Heb wat gedult, Waerdt.
Ja als de Juffvrou wil borg,, staen, Helena.
Ick; neen ick toch niet, want siet ick schijer uyt.
Wel hoe dat kan niet zijn, ick hou jou voor mijn Bruyt, Helena.
Neen, neen, je zult van mijn met dese naem noeyt proncke Boutje.
Vrouw hy slacht dat volck, die van ’t vleys roeme en hebbe van ’t sop niet eens gedroncke, Helena.
Ja wel men beleeft wat in een kleet, maer meerder in een vel Snaphaen.
O, o, o, o, o, zeg heer waer is mijn penningh?
Wel Die heeft de jufvrouw op trouw, en ick wilse ook hebbe, want ick geen berou,, heb, Snaphaen.
Hier mijn pillegift, mijn pillegift, Helena.
Wat pillegift?
Dieje van mijn heer op trou,, heb, Helena.
Wat die penningh?
hou daer loopterme byje kale heer.
Neen, neen, die moetje houwe, Helena.
Wegh wegh, jou uytlock, ick spreeckje mijn leeven niet weer.
Helena, met Boutje binne.
Ick bid Mevrouw vertoeft, gaet gy mijn zoo bejegene, Snaphaen.
Ja ’k docht wel, dat het nae die zonne-schijn, weer lustig sou gaen Regene Koopman Kedises sinjoor?
Wel ick heb niet te zeggen, Naeyster.
En wy luy al, Glasemaecker.
Hoor, zoje niet betaelt, zoo loof ick sy ’t beklagen zal, Kramer.
Exkuse mooy monsuer ick moet heb mooy lars,,jan Ick meen jy waert un duck, ten mins un grand mars,, jan Edelman.
Ja ben ick oock, Maeckelaer.
Kom hedder en langh mijn dan monni ser, Edelman.
Wel wacht, Waerdt.
Hoor zooje mijn geen gelt geeft, zoo zel ickje zoo onzacht, Op schaffe, dat hetje zel heugen, datje by mijn gewoont,, heb, Huys-heer.
En ick zelje kroone datje zelt zegge dat ickje gekroont,, heb, Baecker.
Genediger her, igh kam daerom ogh zoo bal En de motter wol haben, al zo het en, Red ligs kint is dat iert eens zeen schal, Edelman.
Ick zalje allemael ten volle betalen, behalvende Huys,,heer Want ’k heb gewoont, dat men knecht menigamael zy, voel, we zitten als in een sluys,, heer Zoo stickent is het glas, Huysheer.
Dat moet ick gaen bezien, want daer was eerst niet eenen gat.
Huysheer binne Snaphaen.
Nouw muyse weest vry gaen, want je hebt en arge kat, Edelman.
Kom staet allemael, heel dicht achtermalkander.
Ick zelje gelijck betalen, dats beter als d’een voor en dan d’ander, Kramer.
Sis wie kontan monseur, uw sarviteur wil altijt Travalke porvoe.
Het is om groote reen, daer om dat ick dit doe.
Heer hout vijf oogen vast, je hebt de hoogste prijs,, wis. Edelman.
Zoo, je luy most wel staen, eer ick de rechte wijs,, mis Zegh staeje luy nou wel zoo langh ick gelt, Kredituers.
Ja heer.
Kom Snaphaen ga nou voort, want ick kom nooyt niet weer Soo als de Krediteurs docht after malkander staen, stoot de Edelman, Tegen de afterste, datse allemael onder de voet valle, en loopt met Snaphaen binne, Naeyster.
Op Spanjer.
O katzjor de porkus.
Staet op Frans,, man, Kramer.
Ha filoe de pondnuff, alon volgh, Waerdt.
Daers geen kans,, man, Om te krijgen, want zy luy zijn al voort, Jy after haeltse niet, dus weest zoo niet verstoort, Jy lijckt de quaetste niet, schoon jeyse zoo wat bars,, hout, Maeckelaer.
Ick wou zy waren henck, te zamen aen een dwars,, hout.
De Huys-heer, verbaest uyt en zeydt, Wel vrinde wat was dat, wie liep daer zoo rat deur?
Der dienaer met zen her, Kramer.
Die Trettre, en manteur, Glasemaecker.
Zegh waerom hielje hem niet?
Huysheer.
Hoe, ick was inde kelder, Daer staet noch eendeel wijn In vlessen, Spaens, Frans, Rijns, ick hebse al geproeft, Waerdt.
Kom drincken wy die op, Glasemaecker.
Ick ben niet meer bedroeft.
Want ick ben nou geleert, en zal mijn voortaen mijen, Huysheer.
Daer staet oock veel Bancket, Naeyster.
Waer beste vaer,    Huysheer.
Ter zijen In ’t zalet, Maeckelaer.
’k Taeck het, en, hou sopper, Kramer.
Atandê, Monsuer de vien poer ons de damens de mansjê.
Die zorgh die ben ick quijt, want ick die kale heer,, laet, En stel mijn hart gerust, en kom hier me nooyt weer,, maet.
J. van Dalen.
JODELÉT.
ÓF DE KNÉCHTMEESTER ÉN DE MEESTER KNÉCHT.
BLYSPÉL.
Te AMSTERDAM, By ALBERT MAGNUS, op de Nieuwen Dyk,in den Atlas.
AAN DENE E. HEEREWOUTER VALKENIER, SEKRETARIS der Stad AMSTERDAM.
MYN HEER EN NEEF,     Na zo veel tékenen van Vrindschap, én genégenheid die ik van U E E. ontfangen hebbe, neem ik nóch de vrymoedigheid van U E E. deeze, uit het Fransch van den Heer Scarron, Vertaalde, én door my in Vaarzen gebrachten Jodelét, met een eerbiedig én dankbaar hart op te draagen; wel verzekert zynde, dat U E E. naar zyne gewoonelyke beleefdheid, die tegens de Lasteraars van ’t geoorloofd Toonneelspél zult verdedigen én beschermen, waar voor ik my te dieper in U E E. schult réken te staan, en zal naar de gelegenheid verlangen om eens te moogen toonen hoe zeer ik ben MYN HEER, U E. E. ootmoedige Dienaar, én Verplichte Neef JOH: KOMMELYN KASP: zoon.
FÉRDINAND.
Vader van Izabél.
IZABÉL.
Dóchter van Férdinand.
LOUIS.
Neef van Férdinand.
JONKER JAN. Broeder van Lukrétia, en verloofd aan Izabél.
LUKRÉTIA.
Zuster van Jonker Jan. JODELÉT.
Knécht van Jonker Jan. STÉVEN.
Knécht van Louis.
Dienstmaegd van Férdinand.
Het Tooneel is in ’s Graavenhaage, voor, én in ’thuis van Férdinand.
JONKER JAN, JODELÉT.
Ja, ’k zeg’t, als nóch, myn Heer, schoon gy het niet wilt weeten, Gy zyt een Zót, óf van een kwaade Geest bezeten.
In ’t midden van de Nacht te komen in den Haag?
Die door te kruissen met een hólle en leege maag?
My slaan?
en dan nóch zo te schelden en te vloekken?
JONKER JAN. Zwyg, Zót, ’k heb ’t eindelyk gevonden, naar lang zoekken; ’t Is hier omtrent, daar ’t huis van Ferdinandus staat.
Wat wilt gy doen, myn Heer?
’t is immers nu te laat.
JONKER JAN. Ik wil met Izabél van deze Nacht nóch spreekken, ’k Bemin haar; wat hebt gy uw hoofd daar mêe te breeken?
Maak vry uw staat, dat ik, schoon u de honger kwélt, Niet eer van hier ga, ’k heb dit by my vast gestélt.
Ei Jonker Jan, hoe heb jei ’t nou zo drommels loopend?
Je weet wel, dat men ’s nachts, zo laat geen deuren opend.
’k Scheld op uw Zóthêen; ’k moet vervloekken uwe min.
’k Ben kreupel van de reis, wyl wy om die Zóttin, Van Uitrecht af, tot hier, niet anders als twee Uilen, Op Paerden reden, die veel traager zyn als muilen.
’k Heb daar een blikaars van.
JONKER JAN. Wat zegt gy, dronken Beest?
Zy heeft verstands genoeg, ze is nooit zóttin geweest.
Ik wil sléchs zéggen, Heer, ’t zyn de aldergrootste narren, Die voort verlieven, en straks in de min verwarren.
JONKER JAN. ’k Wil, dat ge uw spótten staakt, ik bén op haar verlieft, Die schoone heeft myn hart door haar pórtrét doorgrieft.