floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
’T is e faijn hemmeke, me braijnoôt oônden hals, En opde hande.
Siou!
was zaijn de hoere vals!
Se vrieesde dat ick oick e stuck gepretendeert had: ’T Woôr frôij veur snuttoecken as ick ’t geconquesteert had: Moôr dach geluck is quaijt; flus stondet tussen twieen, En ick as ene sott, nouw hé saij ’t veld allieen.
Adieu men Hemmeke.
-- Hoe magse sus lang brodde?
Isser soi veul fatsoens oôn sulck en handvoll vodde?
Twördt, baij S.t Ian, te loôt.
Hedde noch niech gedoôn?
Hedde gieen hulp van doen, magh ick nie binne goôn?
X. Uytkomst.
Ten is van geene noij.
Hier kome we gewandelt; Was seghde van da kleet, is ’t quôlaijcke verhandelt Veur daf va gistere?
F.    Nieen trouwens: noch ’tHem oick.
Hees s’oick een oôn?
’k quedd nieen.
-- Zaijck’et nie wel?
Gaij spoick, Woor hedder Hem gebrocht?
M.    Was sulde gay me plôge Gedenckt ieens oôn te nacht: ghe moet soi veul nief vrôge.
-- Stôf vast Serdammeke, stoôt op ou beentjens, man.
F.    Sen heegh gieen bieentjens: sie, sen kan nie goôn.
M.    Se kan, Se salt wel lieere.
F.    Wacht, loôt ick ick ’t ieens bepruve.
-- Doôr lees s al weer.
Iô wel, het kamme noch bedruve, As ick om gistren denck, en sien ’tspectôkel oôn.
Iô lieven Hieer, hoe kant mes waerelds dinge goôn!
Hoe kan een raycke vrouw en bedelerster wôrden, Iô enen Bedelaer!
M.    Ick wou dacchou wa pörde, Men Hieer de Fiel, ick maijn men hieer de Filosoof.
Veur seker ’twôrdt te loôt: hebb ick non giee geloof?
Flus hadde sulcken hôst.
Hollà stô vast, me joncker.
-- Was sufte?
F.    ’K stoon en paijs; ’k goôn ick door inden doncker In dad afgraijsselaijck peraijkel van me laijf, En vamme laeve toe, en medden anders waijf: Was salt te leste zaijn?
sal icker saij baij spinne?
Men rôckt ou nied ieens oôn, ghen wilter geld veur winne, En veur de hand betôlt.
Ben ick ou sloôf om niet?
M.    Iô, Iô, is dat de lôz?
ick sie wel woôrg’ op siet.
Komt as ghe kome wilt, me sal ou courtoisaij doen En Reuijterlaijck, te geef.
’kmoet icker ee woord bay doen.
En komt moôr nie van doôgh: ’kben elders waf verseet En merghe komter volck die’ck selver niet en weet Hoe das s all hiete: ’tis va Leuven of van Berghe, ’K dool icker in.
F.    Gaij wilt dan seggen, overmerghe Dan hedde goe quartier: sal ’tsoo zaijn?
M.    Doôrs men hant.
Treckt op slechs, en ontlast men hoot van dese quant.
F.    Haij doessen oighen op!
licht ieens en kiaers.
M.    Iô seker.
Hay will was seggen oick: sies sene mond.
T.    En beker -- En beker Claes -- en be be bekertje klein bier.
M.    Nou sal hi lieere goôn, sie doôr, hi kant all schier: Nou is dwerck half gedoôn.
Hay sal soo wach goôn dreutele Baij halve woordekens, en mompelen, en preutele, In kieert ou doôr niet oôn: das dronckemans gebaer, Gôch gaij all ouwe gangh: en as ghe dan soo vaer Van hier zayt, damme maij nie meer en kan vermoeije, Soo plantem yevers neer, doôr piaerden of doôr koeije Gegete voeijer leet.
F.    Oppene Mishoop.
M.    Iô, En gôme soo naer heuijs en denckter niet mieer nô En houd ou waijsselaijck of yemant quoôm te kouten Van dees oubollichaijt.
F.    Men backhuijs is van hout, en Me veurhoot va metoôl, as imant soo was seêt Dat ick vuel da maij op men conscienci leêt.
En dich gô nô genogh, ’tsal me wel lieere vaijse.
Adios, Uffrau Marij, sie doôrme gôwe raijse.
M.    Goôt heen in nomine.
T.    Bier Claes.
F.    Voirt malle Jan, Gô, foirt, of, wilde niet, ’ck sal ick ’t ou lieere, man.
M.    Das schip is onder zaijl, en ’tgoôt all frôy deur ’dwôter.
Belôy, ’tis wel gepast: woôr’t iee klaijn urke lôter Ken haddes nie begost.
’tgô, mef Francisco voirt All soo ’t Gods haylige believe sal.
maijn poirt Gôt doar me weer in ’tslot, emme licht euijt.
Moôr baij wat, ’K en heb ick niech gedoôn.
doôr steeckt in dees Pastaij wat, Een beettje venesoens, da smôke sal, ick swaert.
-- Wel dijen botte Frans was soo blint, dat me daert.
Hay’n docht niet eens ônt gelt, het princepoôl van alle, Soo bleef de sott met Traijn her Beurste legge malle.
Ick docht ick, vuel dij all, ’kvuel oick wat; en, och hieer, De Beurs was uytte weegh medenen halve kieer.
Gemanne, goeye nacht, kgoôn ick was sitten telle: Die ’t kunstjen ôn stoôt, maght sen vrindekens vertelle.
F.    Nou voirt dan, droncke slet.
-- Amaij!
wa ben ick matt En mue va slaepe van dit overloopend vat!
Haij is me twintich moôl ontfallen of ontschote, Stoit tegen elcke stieen, en rolt in alle gote: Woôr ’t nie feur Môij, die hoer, die’ck nie vergete kan, Wat dad ick Camfers eet, ’khadd ick den hoy der van.
Dan trouwens, ’tis nou euijt.
-- hier hebb ick rechs gevonde De mishoip die’k ick socht.
en hier langs goôt de Ronde, En Sieur Hanneken-euijt; hier magh ick ick me pack Gô losen!
-- hier, Ian gat, sitt neer op ou gemack: -- Sit vast.
haij valt in sloôp; da docht ick wel    T.    Claes, -- deckme, Men voe--te benne kout.
F.    Haij droim’ of haij begeckme, ’T is maij allevelieens.
Goeijn ôvont, veuijl fatsoen, ’K goôn ick doôr ’tvaijler is.
hier’n hebb ick niet te doen.
Bedryf.
C.    Wel, Keessje maet, wat raed?
ick ben soo moe eslooft, vaer, Van sockle langs de Stadt, dat je ’tniet en gelooft.
Maer Wat selt in ’tende zijn, waer magh dat arme wyf Belent zijn?
K.    Wat, se heit der sinnen alle vijf, En noch wel ien der toe van meer as vrouwe loosheit, Se selt wel klare.
C.    Maer ick grouw voor meerder boosheit Dan t’onsent is bekent: Tis hier en kluchtigh volck, Licht, vals, wals en onduijts; men hoefde wel en tolck Van ’tien in ’tander huijs, as mer hum deur sou redde.
Hoe magh Trijn daerbij op?
onnoos’le sloof!
K.    ’Kwill wedde Dat Tryn in ’t schoonst en ’tbest je sitt en quinkeleert.
S is goelickjes van muijl, en s’ heit soo wat eleert Met stee-volck om te gaen, in ’t bookje der Maniere, Sulck goed is wellekom in alderley kertiere; En s’ is moij in den dos, dat staet de luij wel an.
Ho, ho, Baes, Moer die sitt by ’tglaesjen en de kan; Dat gaet soo seker as de Paep sen Evanjeli, Die gustre stong en preeckt’, o Sinte Pieterceli.
Wat schommelde die vent en hoop goeds onder ien!
Noch hebb ik oyt of oijt sulck preke niet esien: Sen backes ging all tick en ticketack, as ’t Touwtje Van ’tswaerd, as ’tmoyties koelt.
C.    Maer Kees, waer is men vrouwtje?
Men vrouwtje, Kees, men wijf, men lieste -- Kees.
K.    Wel heij, Sou je wel huijle, Baes?
C.    Is ’tniet waerd dattick schreij Om sulcken lieven pand?
K.    Ia wel toch, wat kent baten Of je veul krijte wilt?
’ksou segge gaewe straten En steghe deur en deur, maer ’tis lang doncker nacht, En w’hebbent nong soo veul epleeght met all ons macht, Dat daer op niet en is te bouwe.
Wilck je segge?
Kom laete we onse hoofd gerust in ’tkusse legge; En neemj’en soopje met en pypje smoocks voor uijt.
Daer is gien ding dat ien sen ooghjes dichter sluijt.
’Kversekerje Trijn tuijs eer datten dagh sel op gaen.
Ick weet niet ofse mijn te nacht sel uyt men kop gaen.
K.    ’K hoop jae, Baes.
wat en blaes!
daer benne wijfs enoogh: Of Trijn verdroncke waer, kheb ij’ all en aer in ’toogh.
Te minste krijgh ick mé en tooghje van ter zije.
Hoe seit de wijse man?
In alle dingh is lije, Maer in wel eten en wel drincken, droogh en natt, Daer is gien accij.
Kom, kom an, Kees, troost me wat.
Soeck -- soeck!
-- me luste wel -- en poosje -- noch te legge, Maer -- ’kben te dunn edeckt.
-- Soeck!
-- Claes -- kmoetje wat segge.
-- Benj’ all op, vaer?
soo vroogh?
-- Hoe is tit bet verhoijt!
-- all ’tstroo boven -- en de lakes hiel verstroijt.
-- De tijcke natt.
-- wel hey!
heitet te nacht eregent?
Is ’top me kliere niet, soo ben ick wel esegent.
-- ’T Luijck op?
Claes, ben je geck?
Kees, -- Kees, doet dit luijck wat toe.
Kees -- waer is deusen uijl?
Kees -- ’k ben dit schreewe moe: K moet self op, sien ick wel -- yeês Kristes!
-- foey!
wat donder, Hoe ist hier dus estelt!
bae -- ’tstinckt hier in ’tvooronder As oft en mishoop waer.
-- Wel hey!
ick droomde strack, Maer now en droom ick niet.
-- die veynsters, en dad dack, Dat sien ick.
-- Iae’ck, ick sie ’t.
we leggen an de pale Of an de Kaey, dats wiss.
’tgesicht en ken niet fale.
Ksie daer de selfde Poort van gustere, dat ’s waer, De selfde winckels -- jae ’ck.
-- men ooghe benne klaer.
Wel Ieses kindere, hoe droomden ick te nacht!
Heer, Me docht ick wier op ’tland etrocke by de nacht-meer.
Hoe tornde mijn die prij, die Toovenaerster, die -- Wel hey!
’ten is ghien droom; ’tis waer ebeurt, nae’ck sie.
-- Dat varcke!
’tlegg beghet en wentel inde modder.
O domene t’Saerdam, ye bent en rechten brodder, Ie had me soo belooft, ije sout die Ugnerij Belese met ye kunst, en bidde me gat vrij.
Nou ’st ijtem weer het selfd, en argher as te vore.
’T is waer, de vroemoer seyt, ’kben met en helm ebore: Maer gaet de spokerij de menssen ander leên?
Soo sinw’er oolick an.
O heilighe gebeên Van alle Kristene!
’kben deur espoockt, en weer deur; ’Ken lyck me selve niet -- Claes Gerrtse, j’hadd en Meer veur, Nong krijg j’ en hengst op stall, of en Ruijn; ’kweet noch niet.
Wel, watte mislickheit!
’kben as en knecht: wel siet, Dat benne Boxe -- dits en wambes mit sen knoope.
-- Hoe magh men backhuijs staen?
-- ’T en is noch niet beloope: ’K voel noch gien baert: dat’s goet.
maer hij magh komme.
toch; ’Kben en jong mans parsoon, en eerst ebore noch.
Maer, k hebb en hoet op, doe’ck?
wel, wat het ’t te beduije, ’T is bij men ziel kernijck!
me sou de klocke luije Om sucken Tooverij.
En vrouw in iene nacht E man eworde!
Claes, Claes Gerrtse, ’kwouw je ’tsaght.
-- Maer as hij ’t sien sel, Heer, wat wild’r en huysje legge!
Hoe bluts will arme Claes staen kijke.
maer ’tkmagh segge, Besiet ije selve.
licht selt selve Tooverwijf ’T spull hebben uyt espeult, en hebben Claes mijn lijf, Myn Claesens an edaen.
dat sou all moyties koele.
lck weet niet wat ick liest sou wesen, om ’tgevoele, ’T wijf of de man.
men heught, dat tuske mans en wijfs Ereis dat spul ontstong, en ’tmaeckte veul gekijfs T’Saerdam in ’t Aevent-lagh; elck wouw de wijste wese; D’ien heyt de manne ’tlock, d’aer de wijfs toe ewese; lck hiel ’t doe voorde man, en wensten om en vaen Dat ick men leve mocht in Broeck en Wammes gaen: En ’tloopter hier op uijt: we leggen all en wensse, En ongse lieven Heer verhoort somtijds de mensse Eers’ om sien.
wel, ick mocht wel wete by de ghiss, Of onse Claes noch Claes, of all Clasijntjen is.
Ick houwmen an de koop, ’tspoock magh an mijn beklijve, lndient me saligh is, ’kwill wel Claes Gerrtse blijve.
-- Maer sou’ck’et zijn, beghett, en blijven, alle ding Most wese na den eijs, eer icker t’zeil op ghingh: Wat drommel, laet eens sien -- of oock men deel men deel is: -- .
En evewel ben ick Tryntie Kernelis.
-- En wind-eij!
-- bij men keêl, en wind-eij!
-- Trijn is Trijn.
-- Maer soetjes, sout niet wel Kernelis Trijnsse zijn?
-- Wel neen werentigh.
-- Trijn staet voor, en ’tisser even As ’t gistren ochtent was -- Ken ick ’tme niet ontgeven?
-- ’T seit niet: daer niet en is verliest den Heer sen recht.
Spill, spull en balle quijt.
-- Neen; ’tis waer, ’tstaeter slecht, Daer is geen kijcke nae.
O sakerelemente!
Is ongse Klaes nou noch Clasijntje, lijck as flus, Soo staenewe mekaer niet leâlicke ter Kuss; Dat will en hijlick zijn!
men lieste Toovervrouwtje, ’Kvergeeftje voor mijn deel, helpt Klaes slech van sen vouwtje, ’T en dientme seper niet.
-- Sommier sommarum dan, De niewe Broock moet uijt en d’ouwe Rocken an, Hoed of, Muts op: Ick magh van bovene beghinne: Voor eerst de tuijte los.
-- Wat maghte Geck versinne!
Waer is me muts?
-- waer is men Lijfje?
-- waer men klet?
-- Waer zyn men rocke?
-- soet, as icker wel op lett, Waer is men Borsrock?
-- waer men hemde?
-- waer men hose?
-- Men Toffele begett?
Hebb ick ’tall moete lose?
Denckt an men sleutelraex, men kussebuijl, men Beurs!
O spoockster, wie je bent, wat vond je daer all keurs Van goud en sulver geld, as ick ’twel overreken, Men sulvre vingeroed most icker me in steken, Moer soffels as ick ben.
Ia wel, ’thiet Tooverij, ’T volk wilt soo hebbe; maer all seyme Rooverij, Het lijckents’ op een deuijt: Hoe ’tonse Claes sel vatte, Daer slae’ck veul twijffels an.
As me vertelt dat Katte Dan katte zyn, dan wijfs, en wolve dan iens mans, Dan wolve, dat dat goed, kweet nie waer, an den dans Mekander vrolick maeckt, en in plaijsiertjes leve, En datter oppet lest en hoope van die Teve Elck oppen Beusemstock en mette bille bloot De schoorstien uijt laveert, en helpt d’ien an sen doot, Den aeren an en wipp, den dorden an en vrijster, Dan sitti staegh en lacht, en seidt all, ’T is te byster!
Wat maeckme ’tvolck all diets!
het is en deel licht goed, En hoope Galgen-aes voor ’thels vier op evoedt, Met brandmercke vergult van allerhande Heere, Hoerwaerde, Koppelaers, en dieder by verkeere, Besteedsters, Heelsters, Huijckefaexe, Dobbelaers, Quacksalvers, Heijens met der kindren opper naers In dekens en swart haer ewentelt en ewonde, Dat volck ken toovere, en toovre by gans wonde Ye ghelletje uyt je Beurs, ye kliere van ye lijf Oft okes bokes waer.
O Klaes saeghje ije wijf, You arme Trijntje, Claes, in dustennighe lure, Sou je niet segge Claes, de duijvel of sen Bure Zijn ’twijf an boord eweest, de Hoere van de Stadt Die hebben ’t veer voor veer etrocken uijtter gat?
Wel mochje ’t segge, vaer; ick moetet selver segge, All weet ick selver niet wien dat ick ’top sel legge.
O schelme, wie je bent, o varckens, waer je woont, I’ hebt en verraeders hart an Knelis kind etoont, Iae j’, en verraeders hart, dat segg ick.
vriende, Bure, Goey luij, kijck je niet uyt!
Hanneken-uyt.
H.    T is now bekans draij ure, Den dôgheroôd goôt op: maijn dinge zaijn gedoôn, ’K ben hiees en droigh geschrieewt, ’kmagh ick noôr heuijs toe goôn En slôpen e goech gat in desen dagh.
was ditte?
’K docht daddick e gespoôck sagh sitte.
Wad ist oick?
-- ’T is e mens.
-- ’T is ene vent die krayt, Of enen hont die heuijlt.
-- datti me niet en baijt.
-- Wat en bieest ben ick ick!
’tis ene knecht in speci.
Wat is ou, jongman?
-- en hedde gieen discreci?
As enen officier ou aenspreeckt, swaijgde dan?
Kom, kom, geschickt, belaeft.
siem’ eens oôn as e man.
Sie doôr ieens, baij men ziel, ’tis ene lieve lacker, ’T is e suet tronike.
Iongman, woôrs ouwe macker, Hoe sitt’ hier sus allieen?
Het schaijnt ene lackaij Of soo e Pôsike te zaijn, of alle baij, Van enen kôlen Don.
’ksien ick ’t wel oôn de kleere, Oôn sulcken liveray kent me licht sulcken Heere.
Wat, is ou gelt verteuijst, en kous en schoenen toe?
T.    Iae, ’ck ben kael en beroyt, maer, vriend, ick weet niet hoe; Weet jij ’t niet?
H.    Wadden sproôck!
was zayde veur en nôci?
Lôt sien; ten was giee Spoins; dat heêt en ander grôci: Toloins?
niee, noch all min.
van dusent leuijker wals!
Dat is soo wonderlaijck om hoiren, en soo vals.
Parlez, je parle à vous.
T.    Men lust niet mier t’avoese, Ick danck je voor je bier.
H.    Haij seêt doôr ijet va kroese, Nô’ck tussen baije kan begraijpe.
’tgoô bekans As neerdeuyts, moôr soo noch wat op sen Engelsmans.
Sou’t ene Stiaert zaijn?
Ser, kan you not Ingels speke?
T.    Wat segg je?
H.    Das goe Deuyts.
en baij gans eleweke, ’T is Hollans, ’kmocht ick ick’s wel paijse.
Knechje, dan, hoe komj’ hier, soete man?
T.    Ick hebb en soete man, Claes Gerritse bij name, Maer dat en ben ick niet.
die myn men kliere name, En hongeder me voor dit luijs-nest an me gat, Betoov’re you gesicht.
H.    Monseur, hoe segde dat?
T.    Ick ben Monseur noch man.
Of men broock groen of geel is, ’T seyt niet, en evewel ben ick Trijntje Kernelis.
H.    Was zayde?
T.    E man, as is ye suster en ye moer.
H.    E vroumens!
loôt ieens sien.
--    Tr.
Wegh; ick en ben gien hoer.
Y’hebt sucken slagh niet voor.
-- ’ksegg je, laet me mit vrede, Of ick selje, op men doot, onder men voete trede.
Wat selt hier wese?
H.    Iô, zaijde soo bois van oôrt?
’K en wistes nief veur nou, dach’e recht vrouwmens woôrt.
Te minste magh me sien was s’ in den Boesem vure, Das t’Anwerpe gemaijn.
Sie, wat en sotte cure, En soude niet e mens e memmeke lôte sien?
T.    Loop, deuse malle geck; all bennew’ hier allien, ’K will niet.
en evewel, of ye docht dattick fluijtte, En maeckteje wat diets, kom anne, voelt van buijte, Wiens lijckent dit spull best, ye vaers goet of ye moers?
H.    T is soo woôr as ick laef e vrouwke!
mes annours, Me lieveke, me kint, kan ick ou ijevers diene?
Ick schenck ou men hieel laijf.
T.    ’Ken eis niet as ye biene.
Lientme die voor en poôs en helpmen hier van daen Eer dat de son op gaet ’T volck is hier yverigh, se loope vroôgh te kercke, En asmen imment sagh, de looste mochtent mercke, Dan kreegh ick wel en galgh met jonghens ammen staert.
H.    Segh me, men herteke, woôr dach ghe gaere woôrt, Ksal ouwe laydsman zaijn, all souw’ck ick immen doit goôn?
Och erme, moette soo met die frôij voettjens bloit goôn Is ’tverr?
woôr moette zaijn?
T.    ’K ken hier de straete niet.
’T is eurghens by een Poort, ick weet niet hoese hiet.
H.    Sint Ieuris?
Kaijserpoirt?
I. Neen.
H.    Kipdeurp?
T.    Gien van alle.
H.    Is ’t oôn de wôterkant?
T.    Wel jaet, wat meughje kalle?
Klaes Gerrits’ hiet me man, en ’tis en schipper, Baes; Die leyt hier met ongs schip; o vaer, ’tis sucken Claes, Dat j’ hem kost!
H.    Soo, soo, soo, nouw sullewet wel vinde.
T.    Ia wel, all ist schoon dagh, ick wangdel aste blinde, Ick volgh j’ op goet geloof, ’kvertrouw je mient gien arg: Noch rouwtet me van all de moeyte die ’ck ije varg.
-- Hebj’ oock en vrouwtje?
H.    Och jô.
en heel galante moeijer, Frôy en bizeart geklieet, en meddet hoôr voll poeyer.
T.    Soo Ioffrouw Klappermans!
H.    Das hier soo de manier, ’T is hier all Uffrouw, klaijn en groit.
T.    Wel, waerse hier, Ick gaffer wel en less.
nouw sel ick se you liere.
Isse wat goelickjes, en draeghtse moije kliere, Laetse niet licht allien deur vreemde straete gaen.
Houtse wat in ’t versier.
wangt hoe ’tmijn is vergaen, Dat kenjer nouw verslaen.
ye sietet voor ye ooge.
O lieve klapperman, ’kben schandelick bedroge.
Hier weunt en boos geslacht van vrouvolck.
H.    Das wel woôr.
K hadd ick doôghs wa meer rusts, asset niet soo en woôr.
Elck heuysken hees se kreuijske.
T.    Iae, dat ’s ’touwe spreeck-woord.
Maer hoor, soo j’hier oftaer en klucht van dese week hoort, Of inde Crante leest; en melt toch niet van mijn.
’K sel sien of ’t voor me man bedeckt sel kenne zijn, Soo weet jij ’tmaer allien.
en ien is gien: niet waer, vaer?
Licht dattick korts van hier vertreck, en oppen aer vaer.
Daer me’st uijt.
selje me trouw wese?
H.    Wadden vroôgh!
’K ben ick ick Klapperman baij Nacht, en nie baij doôgh, Doôr meughde vast op goôn.
O lief kint sou’ck ick melden, All waddick wel baij nacht sien om goôn, ick vertelden Van hier to Brussel toe, en quômer noch niet deur: Moôr ick en kout moôr ’s nachs, doôr treck ick gôsie veur.
T.    ’K krijgh bleinen in men voet, ’ken kent niet langer harde.
H.    Dat hadd ick wel gevrieest: Corôsi.
T.    Ist noch varde?
H.    Nieent, noch ene scheut weeghs, en hondert passe.
siet, Doôr sied’ alree va verr de maste.
weette niet Hoe dat ou vlagg is?
T.    Iaeck, ick selse strack wel kenne.
Daer leijt ons schip.
God danck datw’ iens tot hier toe benne.
-- Nou, fijn man, goeden dach, en groote grooten danck.
H.    T en is gieen danckens waerd.
hoe kraygde nou en planck, Om tscheep te rôken?
T.    Ho dat kenn ick wel bestappe; De schippers vrouwe doen ’t wel sonder gangh of trappe: Gedieuw.
H.    ’Kwens ou goeij rust.
H.    ’Kwill segge mette man, ’T sal e mirôkel zaijn soo se ’t soo klaere kan. Ick bender af verlost, en van en veuijl temtôci; Wa duvel, ’tvrouwken had me sulcken goeijen grôci: Ick wirt soo wonderlaijck.
moôr ’tis nouw over, ’kmagh Gô segge sonder sund men Liesbet goeyen dagh.
T.    Kees.
-- Kees -- Kees, benje dood.
wat duijcker, is dat slaepe!
Ye grinnickter noch om, doej’ honsfot?
buyte boord, Dat rae’ck jou as en vriend, meughje ghien stockvis; voort.
T.    Soet, Kees, siet watje doet: ’ken bedel niet.
K.    Kedaere, Ye selt, beghet, ’tschip uijt, all sou’cker voor plockhaere.
T.    ’K en eis werentigh niet, ick gaefvje liever wat.
K.    Ick jou me, en voor eerst daer ’s en voet in je gat.
T.    Mer siet wie datje ’t doet.
K.    Wie sou’ck et doen?
jou funne.
T.    Kees, hoor ereijs.
K.    Heruijt; ’kwilje’r gien tyd toe gunne.
T.    Kees Krijnsse.
K.    Iae, dat ’s waer, soo hiet ick, wat roert ’t you Waer hebje dat ehoort?
as rechts, hier kom ick nou Met soete wooretjes.
Fielt, wil je niet vertrecke, Den Baes leyt in de koij, en ’k durf hem niet wel wecke, Hij ’s wat onpasselick: maer, staeje me te stijf, Ick weet wel beter raed; hy heit beghet en wijf -- Een blancken Duijvel!
niet met hangden en met voete, Met klauwen, as en valck: maeckjeme langer moete, Die sel ick j’ an je gat gaen stoke.
T.    Dat ’s gien noot, De vrouw sel ’t me niet doen: kyck, ick ben naeckt en bloot, En ’twijfjen is goed arms.
K.    Wat weetje’t?
T.    Sou’ckt niet wete S’ heit me soo mennigh stick, jae vanner leckerst ete Van heur hangd in de mijn, jae, Keesjen, in men mont Estoke.
K.    In jouw mond?
T.    Yae, dats’ hier selver stont, Se souwt bekenne.
K.    kom, ick selseje gaen rôpe: Maer siet toe, leughenaer.
T.    I’hoeft soo varr niet te loope, Hier isse.
-- K. Vrouw!
-- Trijn!
-- vrouw!
T.    Sus, houdje backes toe.
K. Maer vrouw!
T. Maeckt gien gespoock.
K. Maer Trijn, jouw malle koe, Hoe siejer sus uijt?
T.    Sus: ’k seltje wel iens vertelle As ’tpas geeft.
K.    ’Kword schier geck, as ickj’ in deuse velle Sie proncke!
ben je ’toock?
Vrouw, benjet?
benjet, Trijn?
Wat souwje ’twese!
neen, ’ten ken niet meuglick zijn.
T.    Nou stille jij, ’tken wel.
K.    Iae wel wat pestelenci, Hoe ben j’ hier an eraeckt?
T.    Sus: hebje gien pissienci?
We hebbe nou gien tijd.
as ’tquaed weer over is, Dan sel ickje men storm verrek’ne.
Segh bij ghiss, Of Claes wel so vast slaept, dattickem niet sou wecke, Of ick en beetje van sen deke quam te trecke En krôper by te koij?
K.    Och jae, dat weet iek wel.
Ick preeckt’em gistre soo veel soopjes in sen vell, En soo veul smoockjes toe, dat hij je sou vergete: ije moet wete, Daer heit en lijdigh spull om jouw in ’tschip eweest) ’Kwill segge datje wel vrijmoedelick en veest Meught laete, songder seurgh.
hij ken niet wacker worde Voor middigh, dat gaet vast: en of hy soo wat morde, Houwj’ of je geck waert.
T.    Braef!
’ksel ierst dit vuijle goet Gaen schodde van men naers, beneen in ’t Ruijm.
K.    Dat doet.
T.    Maer, Kees, hoe raeck ick an en Hemt?
gans selleweke, Men sleutel is parduij.
K.    ’K sel’t Troortjen op gaen steke.
T.    Daer leijt men werckedaeghse goet oock.
brengt all mé.
T.    Dat is en braeve knecht; wel, as ’t Kees niet en dé Kweet niet hoe ’tlocke souw.
Daer keumt hij.
K.    Hier ’s je goetje: ’K hebt Troortje toe edaen.
T.    Ick danck je men goe Bloetje.
’T sel te verdiene staen.
K.    Wat meughje segge, vrouw Maer je verstong flus wel wat dat ick segge wouw, Doe’ck die quae woorde sprack: Ye seltse niet gedencke, Nie waer, moer?
T.    Malle geck!
Ick selje noch beschencke Voor deuse niewen dienst, en voor den ouwe toe.
Genacht, ick magh niet meer, ick ben beget soo moe Dat ick men tong uyt steeck, en ’tsangt valt immen ooghe.
Ick slaep schier daer ick stae.
Kossje dit hemt wat drooghe, Het komt soo vochtigh, Kees, uyt die verbrutste kas.
K.    Wel hoe, vrouw, wordje doll?
is ’t arger asset was?
waer sou’ck et vier ontsteken, in ’tvoorongder, Daer Claes leyt?
droomje, vrouw.
T.    Iae’cktoch, en’tis gien wongder.
K.    Maer ’tsel wel wongder zijn, stell jij die mann te vreen.
Y gut, moer, kenje sulcke kunsjes?
Gae jij heen.
Ye selt me kaer wel haest totten bongtwercker vinde.
Maer wat het ’t te beduije, se worde strack weer vrinde As ’t Trijn verkurven heijt: Claes is goet, en sy loos.
Schabaet.
wat roert’et mijn.
kgae legge noch en poos.
K.    Wat drommel, staet de Sonn all Suydoost!
dat’s eslaepe!
-- Wel, ’tseltem soo wel doen.
noch doen ick niet as gaepe.
-- Maer niet van vaeck, goe Luij, datje ’tweet: ’tis van dorst, En lout’ren hongers nood.
y gurcke, watten worst Sou’ck non wel slingere deur twie, drie holle tande, Daer’ck sucke pijn in hebb!
O mensse van verstande, Die ’teerst ombyten inde weurrelt hebt ebrocht!
Lang moetje leve, ’twas te lydigh wel bedocht.
Ick had hier onder wat op voorraed wegh estoke.
Suck Beesjen uit het Sout en kost niet veul te koke.
En, mijnenthalve, ’tkmeught soo wel as Claes en lrijn Der Speck en der Braenbout, ass’ opper beste zijn.
-- Maer, nou’ck an ’tvolckje denck, hoe meughes’et all make, ’K hebb sommes daer beneên het Bedd all hoore krake, En dan wat mompele en dan wat stommele.
Nae’ck merckte deur ’tbeschot an pyp en trommele, Soo voerdes’ oorlogh, en dan maecktese weer vrede.