floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Dat dunkt my ook, ik heb myn vingren schier bedurven.
Zy zyn door t scherpte van het touw geschilt, gekurven.
Nog doet er niemand op, dat lykt wel apen spel, Ik heb my zelf vermoet met trekken van de bel.
Gy hebt dan aan de schel of klopper uw vergreepen?
Wats dit weer voor een zoort van nieugevonden kneepen?
Vergreepen zeg ik, hebt gy deur of schel geraakt?
Ja zo, dat my nog dunkt, daar deur en huis van kraakt.
D' crispyn.
De herstelde zeon, tinnn.
Ik durf u niet bezwaaren.
Wat pokken is hier dan?
't Geval wil u bewaaren.
Crivyyn.
voor zulk een stout bestaan.
Ach zo gy wys zyt, 't is nog tyd, vlugt hier van daan.
Het is hem doodelyk.
Wie deze deur derft naaken.
Hoe zoude ik kloppen, ende deur niet mogen raaken?
Gy hebt bedurven.
wat mensch?
Gy naakt uw graf.
Dit voorbeduitzel, zy u zelven tot een straf.
Ik vrees of gy wel ooit met hem u zult verzoenen.
Met wie, wat is hier gaans? crispyn.
De rug zal hy u boenen.
Op een gebrooke rib of twee moet gy niet zien.
Wat is dit weer voor nieus, wat zal 'er dan geschien?
De deur is t niet alleen, de grond moet gy mistrouwen.
Dat is uw schelmerei, gy kooning der Rabouwen.
Ik doe 't om bestwil, 't is nu al een jaar voorleen, dat niemand in dit huis, een voet heeft derven treen.
Wy zyn na 't lant verhuist, om 't leeven nog te spaaren.
De dood woont in dit grot, met al zyn helsche schaaren.
Och, is 'er iemand hier omtrent maar die u hoort!
Zo zyt gy daatlyk lam geslagen, of vermoort.
Die moeten u aanstonts, den hals en beenen breeken, Zo dit niet weer gemengt, is met uw guite streeken.
Hoe kwaamt 't gespuis hier in?
Hier is een moord begaan.
Spreek klaar, ik kan u nog niet vatten of verstaan.
Een onvergeeflyk stuk, voor lang van ons bedreeven, dat komt nu voor den dag.
Wie wiert berooft van t leeven?
Dit onvergeeflyk stuk, door wie?
verteld dan voort.
Den hospes heeft zyn gast met eigen hand vermoort.
Men zegt dees schelmze daad zo wreed en snood volbrogt is, Door hem, daar u dit huis zo grouwlyk door verkogt is.
Digitized by google blystel.
29 zimon.
Die heeft zyn gast vermoort?
Crurynn.
Daar by zyn gelt getaakt, en in de kelder van dit huis zyn graf gemaakt.
Hoe kwaamt gy dit bedryt zo goddeloos te weten?
Uw zoon, die buiten wel gepult had en gegeeten, kwam t'huis, wy gingen t'zaam gerust en stil na bed.
Wy sliepen al.
juist had ik niet op 't ligt gelet Te dooven, straks begint een stem zig op te geeven.
Van dees vermoorden of een ander?
'k Moet nog beeven ay luister dog, uw zoon die 't hoorde half in slaap.
Luon.
Zo sliep hy?
Neen of ja, gy vraagt my als een schaap.
Hy zeid dit oorzak van zyn droeve dood te weezen.
Zemon.
De slaap of slaapende?
't is wonder hoe dat deezen, als wakker, driemaal, met een schor en hees geluit, uitgalmde, ik ben vermoort van een vervloekte guit.
En eeven op dees dag is t twintig jaar geleeden.
Net twintig jaaren?
Juist.
hoort wyders na myn reeden.
Hy zeide, 'k ben Ramard, een Schouwt van over zee.
'k bragt veel Juweelen, goud en andre schatten mee.
Ik kwam gelyk een gast, als by een vrind logeeren, Maar t was een moordenaar, een schoft, een beer der beeren, die my by nagt vermoort heeft, om t verdoemde gelt, En even als een kreng, begraven op het velt.
K meen t in de kelder was Crisyyn.
Dats waar, maar dits te zeggen, hy heeft my als een beest, daar rotten laaten leggen.
Gy stoort my t elkens in het best van myn verhaal.
Dus ging hy voort, op dat ik niet op mijn verdwaal.
De hel, om dat ik daar was voor myn tyd gekomen, Heeft my verwurpen, en als gast niet ingenomen, Zo dat dees woonplaats my vergunt is tot verblyf, Daar niemand woonen mag op straf van goet en lyf.
Verhuist van hier, dees plaats wort u door my verbooden, Of anders morgen zyt gy in t getal der dooden.
De schrik sluit my de mond, zie daar, zie daar, zie daar!
Zimor.
is Y de geest?
Wyst my waar?
De deur beweegt, men zal uw levens draat verkorten.
Ik heb geen droppel bloet in 't lyf.
Hy zal het storten.
Men jaagt my leevend in het voorburg van de hel.
Dit liegen duurt te lang, ik ben al uit den tel.
De leugens sterven meest, op t heevigst van haar kragten.
Wat mort gy binnens monts?
'k zeg, wilt hem niet verwagten.
Brui van de deur, vliegweg, vertoef geen ogenblik.
Waar zal ik vlugten, daar gy staan blyft zonder schrik?
't is my niet noodig, ik heb vreede met den dooden, mits ik de deur niet raak.
Is dat hier zo verbooden?
Limon.
Op lyf straf.
Och crispyn my dunkt ik hoor gerugt.
Och noemt myn naam niet, berg, guâ berg u door de vlugt.
Waar is myn Zoon op dat ik hem mag zien en spreeken?
Die heeft zig op het lant, voor dit gedrogt verstecken.
O wonder wat 'er nog in onze tyd geschiet!
Zou 't waar zyn?
Al te wuar, vertoeft gy?
vlugt gy niet?
Ik ga zo vliegend na den huisverkooper loopen.
'k zal zien of hy een hel derft voor een huis verkoopen.
Indien 'er eenig regt, en deugd nog is in 't land, kreig ik myn gelt weerom, en hy zyn duivels pant.
Als het liegen te lang duurt, begint het te verveelen.
Ik zou niet graag weer zo een lange rol speelen Een kort leugentje, drie, vier, bruit 'er nog mee heen, daar kan men de tyd nog gezond en met nut aan bestcën.
Als ik het regt zeggen zal, ik denk weer wat te gaan smullen, Ik heb myn maag leeg geloogen, 't is tyd omze te gum vullen.
Flus zal myn een nieuwe voorraat zyn van noon.
Hy is na de huisverkooper, dat staat my schoon!
Zal ik hem hier van nu weer wat fleure vertellen, moet ik het verstand weer eerst in postuur stellen, en daar voor is niet zo bekwaam als een glas van den ouden hont, dat maakt een verbystert gemoed gerust en gezond.
Kom, kom, ik kan van agtren door de tuin binnen koomen.
't Wert ook tyd dat den dis wert opgenoomen.
't Janhagel moet voort, zo blyft myn Heer by zyn fatzoen.
Die niet voort wil, zal ik vertrekken doen.
Maar daar komt de luishond weer van een boer, dit moet ik stuiten.
Die jakhals, zal dit spel wel afloopen!
moet na buiten.
Ik verschuil my een weinig om te hooren wat hy hier zoekt.
Om dat er zo een pest buiten woond, is ons land vervloekt.
Kees en CRISpyn wat ter zyden.
Nu zal ik crispyn zyn schelmstukken betaalen.
Binnen drie dagen zal hy raspen, of binnen zes peper haalen.
Ik verneem door het gerugt, van goeder hand, dat den ouden Heer gelukkig en behouden is aangeland.
Nu zal het schaap scheeren eerst beginnen, breng ik hier d'eerste tyding, wat zal ik schoon boodenbrood winnen!
Hy klopt en schelt.
Her uit, uit de keuken vagebond, uw ryk is hier uit.
Met vreeten en zuipen is hier meer als een rykdom verbruit.
Kom voor den dag leugenaar, en pest van jongelingen, Ik zal u als een volle spons, de spys en drank uit de keel wringen.
Ik heb flus op de straat al een begin gemaakt, het overtollig zal ik bezorgen, dat gy kwyt raakt.
Hy schelt barder.
Her uit stinkende meelrot, van ondre besmeert tot boven.
Met een van zyn mouwen, zou men een pot kool kunnen stooven.
Dit juweel van top tot teen, is een winkel vol vet.
Myn perzoon, wat beschryft hy die levendig en net!
Daar komt niemand voor den dag, men zoekt my te tergen.
De schelm heeft lont gerooken, hy zoekt zig te verbergen.
't lykt of 't alles dood is, of zonder gehoor.
Ik schel dat ik barst, en daar komt niemand voor.
Naar ouder gewoonte is het rapalje om dit gety al dronken.
't schyt begraaven, of bruiloften, hier wort nagt en dag geschonken.
Of ik hier bel of niet, ik brui myn moer.
Hy schelt wederom.
Doe op, zeg ik, of ik loop de deur op de vloer.
Wat schort deze mistreekel, voor onze deur te blaffen?
Wie of met jou balken en raazen, wat heeft te schaffen?
Ik geloof hy meent, dat hy zyn koeien exerceert.
Maar wat kan een beest ook meer, als het heeft geleert?
Wat is 'er nu weer by jou dogters de koeijen voorgevallen?
Mogen de ganzen niet hoesten, of konnen de paarden niet stallen?
Zie die zwarte weerwolf, hoe grynst hy met zyn snoet?
Brui jou luizen en vloojen, onze deur is voor jou te goet.
Deze vuilbek, zal hy zyn gal dan weer vernieuwen?
'k geloof het vergift geduurig aanwast tussen zyn kiewen, Maar al deze schade, en laster, daalt op zyn eigen kop, vyftig jaar raspen, of voor een gratie de strop.
Of hebt gy zeede bederver, nog niet vernomen, dat den ouden Heer aangeland, en behouden is t'huis gekomen?
Zyn zoon zo vervoert!
dat staat u nu schoon!
Maar verwagt gy voor zo veel arbeid geen verdiende loon?
In 't rasphuis, zal ik u altemets eens bezoeken, Om te vernemen of 'er wel eind zal wezen van uw schelden en vloeken.
Of bekomt gy de galg, zo weet, dat ik u tot aan de leer verzel.
Daar zal, hoop ik, nog een plaats voor jou over weezen in de hel.
Modderbaart, dat mag zo wel heen bruyen.
Wat klok hebt gy van myn Heers t'huiskomst hooren luyen?
Jy, en malle Ebbert, zyn gelyk in geluk op de straat, die hoort over al wat nieus, elk een tret daar hy gaat.
Met regt, wort gy by een aanzienlyk perzoon vergeleeken.
Gy zyt even bekwaam van ooren, en behendig in t spreeken, my dunkt dat gy daaglyks, met zyn spreuken u verrykt.
Hy doet een boer al veel eer aan, die hem by een gek gelykt.
Ja gy hebt van myn Heers t'huiskomst verstandig hooren praaten, Ik zal vyftig jaar raspen, of my vliegend hangen laaten.
Maak zelf uw reekening eerst, dief van ons eigen vee.
Ik verzeeker u, met het eerste kreng na de volewyk zult gy mee.
De schelm is myn vuisten niet meer waart, zyn rug is voor de garden.
't is by dezen stink aazem langer te duuren nog harden.
Uw steelen en bedriegen, is overal vermaart en bekend, gy zult door de mand vallen, eer men eens om getuigen zend.
Myn heer is in de stad, de liens hebben niet geloogen, Ik ben niet bedot, maar gy zyt bedroogen.
Gy zult haast nutter deun zingen als het lietje van mooi aal.
Onder de streek van meester hans zult gy uw kunst toonen aan de paal.
Gy danst wel, en uw stem zal veer klinken.
En terwyl gy ons vermaakt, zal ik een glaasje op die strykade drinken.
De boer praat er of, of hy de smaak had geproeft, Ik geloof dat het zegel daar van op zyn rug is geschroeft.
Is myn Heer t'huis vlegel?
zal het u eerst gelden.
Tut, tut, ik bekommer my niet, met uw lastren en schelden.
Ik ga na de vrinden van myn ouden Heer, gy verslyt my te dom, weeten die van zyn komst, zo verwagt my haast weërom.
Ik zal u dan een ander rad voor de oogen draajen.
Zo gy gezaait hebt zult gy ook maaien.
En of myn Heer al niet t'huis was, zo maak staat Dat ik u het vee niet verkoopen laat.
Den Jongen Heer heeft my belooft voeder te schaffen.
Ik lag met uw byten, en ik walg van uw blaffen, Ik zal 't haast weeten wat van den ouden Heer is of niet.
Hoe zo, brui maar heen, landpest, voorwerp van myn verdriet.
Die Snotwinkel is voorzien van bedurven waaren.
Ik kan my over spyt van die kinkel niet bedaaren.
Wel wie dogt om zo veel snaps van een morzige loer?
Zou er wel een slimmer beest zyn, als een raazende boer, dat het nog een mensch was, ik zou my niet verstooren.
Wie was zyn dagen met zo een bosduivel geschooren?
Zyn vuisten ken ik ook, daar dient niet meer aangewaagt, ik was liever met tien wyven, als van een boer geplaagt.
Ik mag binnen myn gramschap, zien te verkoelen, En deze donkere bui, met een roemer wyn van myn hart spoelen.
Dat gaat na binnen, door de thuindeur na den dis.
Ik moet ook weezen daar te vrecten en te zuipen is.
Na het my toe schynt zal het hier niet lang duuren, die gasten die nog niet weg zyn, zal ik agter uit stuuren.
Verwagt my in een oogenblik, met een gevulde maag hier weer, ik denk nog een rolletje te speelen met myn ouden heer.
Mmers is de wyn, als men zegt, van wonderbare kragten, flus was ik melancolyk, nu ben ik vroolyk van gedagten.
Daar even was ik van 't liegen zo vermoeid als een hond, 'k Heb myn tong afgespoeld, z' is weer fris en gezond.
De logens door een vogtige keel, willen beeter uit vliegen, ik hoop nu met meer gemak, wat verstandiger te liegen.
Ik zal nu zo draa niet verflauwen, als ik flus dee, de wyn voert een magazyn vol assurantie mee.
Dat bevond ik binnen aan onze dronke snaaken, die zatte zielen waaren zo onbeschaamt, dat ik de helft niet kwyt kost raaken.
Myn vroome meester, heeft ook nog een halve roes, Daar by is hy zo bang voor zyn Vaar als de droes.
't is nog een jong kalt, ik dogt de wyn hem de schrik zou verdryven, Maar 't is een bloet, de zwakneid wil hem nog by blyven.
De vrees voor zyn Vaar volgt hem overal, maar ik hoop dat ik hem haast daar van ontslaan zal.
Hy zou met zyn Leonoor, het maal wel willen verlengen, Maar tot ons ongeluk, wil het de tyd niet gehengen.
Pa. digitized by google.
Patientie, haar beider verdriet duurt niet lang.
Drie goede treoden met den exter, en daar na weer onze gang.
Ik zal de Zoon ligt met de Vader verzoenen, en dan weer met een gezond gemoed aan t wryven en kasse boenen.
Ik hou couragie, alle ding zal wel gaan.
Daar zyn 'er wel flimmer gedaan.
De boer praat niet als van geczelen of hangen, Maar die reekel zyn huit zal eerst vliegen vangen.
Maar wie pokken, wat helsche geest komt daar voor den dag!
Dat is onze verzoeker, ik wou dat hy blind was, of dat ik nooit meer zag.
Deze draak, doet ons niet als geduurig plaagen, Wat ik verzin, ik kan hem niet van de deur jaagen.
Ik heb hem wel hondertmaal beleeft onderregt.
Maar die vervolger geeft 'er niet om, wat men zegt.
War of deze uitzuiper nu hier zal willen maken?
Van geld spreeken, dat zyn onlydelyke zaaken, ommers dat bruyen komt nu minder als ooit te pas.
Ik wou om een ducaat, dat die schelm met de boer opgehangen was.
MARDOCHAY, CRISpyn.
Mardoch.
Wel jaar als dit was 'er nooit om geld te winnen.
Zo 't niet beetert met wissclen, moet ik wat anders verzinnen.
Ik loop of sta den gantzen dag aan de nieuwe brug, of beurs, en ik verneem om iets te schagren, janhagel, nog sinjeurs.
Wat zal 't op 't laast met ons collegie worden?
Mee denk ik op het houte paart, of den degen op zy gorden.
't lykt 'er al wat na, men wind niet een brui, en in plaats van voordeel, doet men schaade aan de lui.
Voor zes dagen is 'er een schelm met duizent kroonen van my deur geloopen, 'k zou de beul niet verwagten, mogt ik dien dief opknoopen, ik zouw hem zo pleizierig hangen, als het ooit is gezien, dit gebeurd zelden en het mogt daglyks wel geschien.
Dit zoort van dieven ontziet vrinden nog maagen, t getal wort zo groot dat m'er een leeger mee zou konnen weg jaagen.
En in deze buurt heb ik iemand twee duizent croonen geleent, die ik geloof haast daar ook mee zego meent.
Eindelyk door zulke en diergelyke streeken, zoude ik ook op die zelve manier moeten op breeken.
Daar zyn er nu daar men het op de Romeinsche manier van leert, dat is zonder schade, wanneer iemand zyn rug keert.
Met deze konst werd nu meer geld als onze gewonnen.
D'eerste uitvinder heeft 'er gelukkig mee begonnen.
Hier woond jonker Ferdinand, te lang is te lang.
Betaald hy my niet, moet ik al mee die zelve gang.
Van myn overschot wil ik dan liever een stuiver verteeren, als dat ik ook niet behouden en met voordeel zou retireeren.
Ik klop eens an, is hy maar t'huis jonker Ferdinand.
Dat is een booswigt, die spreekt van retireeren met verstand.
Ik zal hem wel haast van onze deur doen wyken.
Wie dogt dat deze vos zo wel na een slimbeest zou gelyken?
Het zou hier honden kwam den ouden op het mat.
Men doet niet open, wat pokken is dat?
Och, ligt is hy ook met de Noorder Zon opgebrooken!
Hy heeft al lang na de lugt van Vianen gerooken.
Die vervloekte vagebond was onzen aftogt wel waart, deze wil niet opbreeken, of hy valt zyn vrinden in den staart.
Dat zyn schobbers, die wisselaars zyn vroome guiten.
Niemant in huis, dit lykt niet te sluiten.
Ik geloof waarlyk deze kwistjonker is voort.
Ik zal hier raazen en schellen, dat het de buurt hoort.
Halte, halte dit bruyen moet ik keeren.
Die schurk zou niet te goet zyn om ons te affronteeren.
Sr. Mardochai, myn vrind, zyt gy aan de deur?
Gelyk gy my gist'ren verzogt hebt.
Is hy t'huis jou sinjeur?
Dat kan wel wezen.
Waarom wilt gy hem spreeken?
Is het over een glas wyn, of wat anders?
Nieuwe streeken.
Ik kom hier daar ik al zo vaak ben om geweest, t is om geld, capitaal en intrest.
Onverstandigen beest.
Waar, blyspel.
Waarom uw tyd zo verkeerd daar toe genomen?
Die om gelt komt moet voor de middag koomen.
Nademidddag weetje wel dat myn Heer in die dingen niet doet.
't is hier voor of nademiddag nimmermeer goet Of het most weezen als 'er gesmult wort of gezoopen.
Heb ik niet hondertmaal voor en agtermiddag vergeefs geloopen?
Kom ik morgen voor, zal het weer agtermiddag moeten zyn, en den agtermiddag is hier niet als voor spys en wyn.
Zo zou de droes het loopen verdrieten.
Klaag niet, gy zult goet loon daar voor genieten.
't is geen drek, een intrest van drie kwart per cent ter maand.
't is een bloet die hem van wint ryk waand.
Ik heb van dat drie kwart weinig genooten.
Het capitaal wil ik hebben.
Laat het nog wat begrooten.
't is uw voordeel, die winst is niet schraal, in zeven jaaren maakt intrest op intrest een nieuw capitaal.
't is hier in der eeuwigheid, kom flus weer of morgen, en voor dat weer komen, meen ik te zorgen, Voor het blyven daar ben ik alleenig voor Aan dat weerkoomen geef ik geen meer gehoor.
Zo zyt gy nu van meening, op onze stoep te vernagten?
Mordoch.
Gewis, zo uw Heer niet eer t'huis komt, ben ik van die gedagten.
Ik mag u niet bedriegen, myn Heer is uit de stad, mardoch.
Ik mag u niet meer gelooven, ik ben uw loogens zat.
Crup.
Gy zult my gelooven, of ik zal hier je bed moete maaken.
Ik denk niet te slaapen, ik meen als een arent te waaken.
Om het gemak dan, of gy wat rusten woud.
Ik denk niet dat gy zo beleeft weezen zoud.
Wagt my een oogenblik, ik zal de bedstok gaan haalen.
Ik wenste dat het beeter munt was om my te betalen.
't zal de beste weezen, tot de minste duit, Ik zal aanstonts de veeren komen schudden, op jou huid.
De Herstelde Zoon, d'ERDE TOONEEL.
MARDOcHAY alleen.
Op myn huid, wat wil hier die straat schender mee zeggen?
Zou hy my die stok wel tussen hals en nek leggen?
Hy loopt buiten om, waar wil dat na toe?
Om op die manier te rusten, ben ik nog niet moe.
't zou al kunst zyn, zo geschud, de slaap te bekoomen.
Wat zou ik op deze stoep ongemaklyk kunnen droomen?
't Best zal zyn, dat ik om een hoek van deze straat Hem bespie, wat hy voor heeft, en hoe hy zig vinden laat.
Met zulke schobbers is voorwaar malle nog gekken, hy zou my ligt op een verkeerde manier warm toedekken.
Ik hoor gerugt, ik verschuil my ginder agter dat hok.
Dat hem de pokken schent, de vagebond heeft in plaats van een bed, een bezemstok.
CRISPyn alleen, met een bezemstok.
Waar is de woekraar?
die ik niet van de deur kost jaagen?
Ik zal hem meer pajement geven, als hy na huis kan draagen.
Het lykt hy is nu zo haastig niet, dat het wort geteld.
'k geloof hem de stempel niet gevalt van ons gela.
Na 't schynt heeft hy dat nog tydig kunnen gissen, hy moet nog Largo zyn, dat hy myn beleeftneid kan missen.
'k zou hem met dit rietje voldaan hebben, zo zagt als ik kon, hy zou gerust hebben, tot de naaste middag zon.
Ik zie van verre de patroon, 't is goed, dat deze geltwolfis geweeken 't Is tyd om nu met wat anders myn hooft te breeken.
Sta nu vast montje, houd u kloek en tay, hier zal de Comedie eerst klem hebben, met onze oude pay.
39 vyfde tooneel.
ZIMON en CRISPYN.
Wel nu staat gy nog als een zot voor deeze deur te waaren?
Die opgeraapte geest, is 'er die nog niet uitgevaaren?
Ik heb by de man geweest daar ik dit huis van heb gekogt, maar hy zegt dat gy het liegt, en het vals hebt bedogt.
Dat ik het lieg, daar zal dit gespuis de plug voor schenden.
Ik zal dit gespook dezen nagt voor zyn bed zenden, het zal hem vervolgen, waar hy zig keert of wend, de geest zal hem wel dwingen dat hy het bekend.
Wagt maar tot morgen dan zult gy het hooren.
'k zeg nog, het tegendeel heeft hy my geswooren.
En gy zult maken, dat hem de geest daar toe dwingt?
Dat zal weezen of hy danst of hy springt, hy moet bekennen, de geest zal het niet gedoogen.
Die geest is hy dan zo spraakzaam, en groot van vermogen?
hy heeft ons alle hier tegens dank uitgeboent, en om dat ik de eerste was, ben ik met hem verzoent.
Wel ik beken, het komt my wonderlyk te vooren!
Hy zoekt u te vermoorden, en de geest te verstooren.
Heb ik het u niet gezegt, die hier een voet binnen zet, dat hy aanstonts een lyk is, of tot morsle verplet?
Zo zoekt hy u door list, en bedrog kwyt te raaken, om dat gy hem over deze koop geen proces zult maken.
Dat is een bedrieger!
om het behoud van gestoolen goet, ontziet hy gryze hairen, nog oud eerwaardig bloed.
Waar vertoeft myn zoon, dat ik die ook mag zien en spreeken?
Die houd hem nog.
Op 't land, om de boer zyn vuile streeken.
Die schelm, die gy uw iandbouw, en het vee hebt betrouwd, is een bedrieger, die de beesten haar geregtigheid onthouwd.
Hy heeft het vee een langen tyd verhongerd saaten loopen, t'hoy en haver heeft hy gestoolen, verkogt en verzoopen.
Waaren wy niet na buiten geweeken, om de verschriklyke geest.
Uw vee op t land, was al lang dood en verrot geweest.
Die boer is dat zulk een Bloetdief?
hy zal nog druipen.
Het vee haar voer t'onthouwen, en dat te verzuipen!
'k zal hem doen straffen, dat boosaardig zerpent.
Niet beeter als na de galg, met die ondeugende vent.
De strop kan jy al in zyn gezigt zien blinken.
De boer is vuil, laat hem buiten hangen, binnen zou hy te veel stinken.
Wie zou het denken?
De vleegel heb ik veel deugt gedaan.
De ravens moeten hem vreeten.
Zien ik daar de wisselaar niet nog staan?
Och ik vrees dat die wederom zal keeren.
MARDOCHAY, ZIMON, CRISPYN.
Wat is waarlyk den ouden Heer, wy vinden met blydschap dat wy begeeren.
Het geluk, myn Heer, brengt u voor my behouden wederom.
Hola, niet verder kaerel zo je niet wilt dat ikje op 't lyf kom.
Zwyg van de zaak, of t zal hier beestig honden.
Op uw reis, myn Heer, hebt gy dat gy zogt gevonden?
Op myn t huiskomst, vind ik meer als ik dagt.
't is myn lief, dat zy gezond, en met voordeel is volbragt.
ik wou hem wel iets vergen.
Stinkende luishond zoekt gy my te tergen?
Komt hier, volg my ter zyden, ik zeg onverstandigen uil, zo jy een woort rept van gelt, zo klop ik je voor de smuil.
Ik zeg het nog, met praatjes wort hier maar tyd verlooren.
Schreeuw zo hart niet, ik kanje wel hooren.
Zwyg, zeg ik, schaamje voor den ouden man.
Dit zyn geltzaken, de schaamt gaat het niet an.
Ik zal het den ouden Heer doen weeten.
Ga na huis, zeg ik, en komt morgen voor den eeten.
Neen, neen, zeg ik, gelt moet er zyn.
Hoor die schreeuwleelyk, hoe gilt dat zwyn!
Meent gy nu met janken uw geld te krygen?
41 mardoch.
Geef my het myne, dan zal ik zwygen.
Gy zult het u beklaagen, loop maar voort.
Een mens zo vuil te bedotten, wie heeft het ooit gehoort?
Crupyn.
Dat is een halsterrige bok, wie hoorden t van zyn dagen?
Verschaf my myn gelt, of ik zal het den ouden Heer klagen.
Dit gaat te ver, het overtreft myn geduld, gy zult niemendal hebben, wy gestaan u geen schult.
Geen schult?
Uw jonkers hand zal dat doen blyken.
Daar zyn meer handen, die na myn jonkers gelyken.
't is de zyne niet, gy zyt een bedrieger, en een guit.
Nooit was een eerlyk man met een snooder fielt gebruit.
Zo loochent gy dan, dat het uw meester heeft geschreeven?
Ja lomp, gy hebt zyn hand na geboots.
Van myn leeven heb ik diergelyk ontkennen gehoord, nog gezien.
Om dat gy het nooit gehoord hebt, kan dat niet geschien?
Hem, crispyn, waarom zo lang by de wisselaar gebleeven?
Doe uw best lobbes, men zal u niet een duit geeven.
Geef myn gelt, zult gy myn gelt geven?
geef het myn.
Patroon dat is een verzoopen beest, in de brandewyn.
Die kaerel weet niet als van tieren, en vloeken.
Hy heeft een flesje verlooren, en dat komt hy hier zoeken.
De vent is betoovert, de gek weet niet waar het hem schort.
't is om myn geld dat ik spreek, men doet my te kort.
't is waar, hy doet zoo, zyn beurs begint te hinken.
Patroon geef hem een mal zesje, laat den bloet een zoopje drinken.
Waar is jonker Ferdinand?
ik ben tot 'er dood verbaast.
Doe Uw milde hand open, zyn dorst heeft haast.
Ik heb hier d'obligatie, gy zult het my niet ontleggen.
Wat melt hy van Ferdinand?
wat is dat te zeggen, crispyn.
D'obligatie by hem!
hier gaat de kunst weer mank.
Deze lomp is zot, en bedurven door den drank.
Wat is dit van obligatien, ik bid het my te melden.
Wie is schuldig?
Deze helsche plaag door zyn raazen en schelden, Heeft my by na van myn zinnen berooft.
De herstelde zoon, crispyn.
't is een lasteraar, ik bid dat gy hem niet geloost.
Ik heb uw zoon Ferdinand myn welvaart verstrekt en verschooten, als ik om het myne spreek, wil my deze schansboef smyten en stooten.
Dat is een leugenaar, ik heb het myn dagen niet gedogt.
De bedrieger heeft myn slaapdrank niet verkregen, die hy met moeite zogt.
Ik kom hier om myn geld vuilbek, ik zoek hier geen slagen.