floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
neen: dat waar me eeuwig schanden.
waar zulle wy in ’t eynde nog belanden: De Huysheer loopt om geld, en drygt ons met het goet Op straat te zetten; ach!
nog grooter arremoet Zal ons genaaken, zoo gy u niet wil bekeeren; Ons Huysraad is niet veel; wat zyn ook onze kleeren?
Nu gy wil spreeken van belanden, dat’s geen noot: Kom ik in Inje niet, zoo kom ik te buyksloot, ’t is myn al eeve na.
Is ’t eeve na: ô wonder!
U Maandag houwen, brengt, en houd ons mooytjes onder.
Nu lustig helder op, wat meer?
ik staâ gereed.
’k Hoeft niet te zeggen, wyl gy ’t selver ook wel weet.
Ik weet het, Ja, ô Ja!
zou ik het ook niet weeten, Voorzeeker Kind ik zal de Maandag niet vergeeten, Dien heerelyken dag dien myn het Hart verkwikt.
En myn van honger haast den buyk en keel toe strikt.
Van honger, ô jou Pry!
laat af van zo te liegen, Of ik vang op je kop geloof me daad’lyk vliegen: Waar is het Geld dat ik op Zaturdag u gaf?
Ach Man!
twee gulden, zeg wat mag daar veel van af?
’k moet hier en daar gelyk gy weet zo wat betaalen.
Bruy voort in huys, en legt niet aan me kop te malen?
Maar Kind zo haastig niet, hoe toond gy u zo gram.
Ik denk nog meenigmaal om Roel te Sparrendam, Die klaagden dat hy met zyn wyf niet stil kon leeven, Maar ik, ô Sellement!
kan beeter reeden geeven Als zulk een Man, waarom?
daar ’s immers niet een dag Dat ik met u jou Pry in vreede leeven mag.
Komt dat door myn, helaas!
jou bitze kaaken, En Roffel Tong die komt myn kop steeds warm maaken, Dog of je zingt, of blaft, passeer terstond in huys.
zo getrouwt te zyn, dat is een droevig kruys.
JOu regte klaag altyd, zou ik geen Maandag houwen?
ô ja beget!
het zou myn al me leeven rouwen, ’t Is kostelyk weêr, de Zon die schynd heel lief en klaar, Ik werken deezen dag, ô neen!
’k heb in geen Jaar Op Maandag iets gedaan, het zou me ook niet lyken.
Dolkop, Zwiergraag.
HOu Zwierheel graag, waar heen?
Zwiergraag.
Wel beste Maat, eens kyken Of ik een Duyf of twee kan krygen naar myn zin, Ginds op de Booter-Mark.
Hebt gy daar gading in?
Kom, ik stap wel eens mee zo’k u niet zal verveelen, Het is dog Maandag, ik meen voor Sinjeur te speelen.
Wat zou men anders doen?
de Maandag* is de Moer Der Zondag zo men zyt.
Dat is de waarheyt Broer.
Kom gaan we dan; maar zeg hoe stond gy gist’re morgen Met Bruymaartoe de Waard?
ô Droes!
hy wil niet borgen, Dog ik had krek zo veel dat ’k hem betaalen kon.
Ik zag dat Waaghals daar al menig Soopje won.
Ja hy kwam Dobbelaar al wonder mooy te snuyten, ’t Waar yder spel een Bom, en nog twee stuyvers buyten.
Wel zo den bruy, dat ging beget al styfjes aan.
Zeg, wilje daad’lyk meê eens in het Ootje gaan?
’k Wil zien of ik daar ook een moye Doos kan koopen.
Wel ja, maar laat ons eerst by Duyvemelker lopen, Die ging zoo even met veel Duyven in een Mant Myn deur voorby.
dat ’s by me Zoole trant, Want hy is heel seviel, ik mag wel met hem hand’len.
Zwiergraag, en Dolkop, komen op de Booter-Markt.
Kyk, is dat Ligthart niet die gints alleen loopt wand’len?
Wel neen het malle Gek, ’t is Vlugaard.
Dan geef ik hem terstond wat slaagen op zyn huyd.
Zagt, hy loopt in de Croeg.
Die gek van alle gekken; Die volg ik, want ik wil, en zal hem voort betrekken Voor laast, gy weet het wel, toen hy myn Glaasje brak.
Wel weet ik dat niet.
Kom ik zal een pyp Tabak Op steeken, en terstond een Borrel kommandeeren.
Ik komje daad’lijk by.
Goet, goet, heel goet.
Zwetzer de Quaksalver met veel Menschen om hem, Spotboef.
Zwetser.
GY Heeren, En braave Borgers, weet, gy ziet hier eene Man Die door Praktyk, en Const veel kwaalen helpen kan, Wat heb ik meenig Land doorryst om op de Trappen van opregte weetenschappen; Wat Boeken heb ik niet doorleezen dien ik zag Dat dienstig waare voor een Docter; ja ik mag Met regt wel seggen, dat geen Mens een kwaal kan noemen Die ik niet helpen kan, daar durf ik vry op roemen, ’k Tart Hipocrates, ook Galenus; ja, ik ben Zoo door en weêr geleerd, dat ’k naauw myn zelve ken, Dat tuygt Westphalen, daar een Meysje niet kon rusten Van Tantpyn, wyl de sloof veel holle kiezen brusten, Ik hulp haar gaauwer, als een Vogel vliegen zou Hier van de Booter-Mark tot aan het Dorp Abkou: Heb ik in Vinland niet een knevel die zyn handen In kookende Oly kwam heel deerelyk ze branden, Ja dat een yder riep hy is zyn Winders kwyt, Myn Balsem hulp de Man in twaalef uuren tyd; ’k Weet ook niet dat ’er ooyt myn weergâ is gevonden, Die met de Geeling zyn gekwelt geef ik vyf ponden Candystroop in het Lyf, en voor een kwaade bek Slaan ik de zieken met een Coevoet in de Nek; Zoo ymand niet wel ziet, ik zal hem voort geneesen Met Sant in zyn gezigt, op dat hy blind mag weesen, En voor een groote mond neem ik een bondel Vlas, Dat moet ’er in gepropt als of het Potaard was, Een al te naauw van Keel, ’t welk niet als kwaad doet spruyten, Die geef ik Pillen in soo groot als Scheeps Beschuyten, En is de Slokdarm van de Vent te drommels lang, Zo moet hy byten op de Lippen van me Tang; En zôô zyn Lever en zyn Long aan een gegroeyd zyn, Zo moet het linker Oor hem van de kop gesnoeyd zyn, Een die niet eeten kan, ’t zy dat de Maag hem kweld, Die help ik voort; tree by, het kort hier niemand geld; Clisteeren kan ik roem, al waar het in het donker, Clisteeren nog een maal, voor een benaaude Jonker: Geleegen aan ’t Colyk, ha!
Jopenbier met Stroop Dog twintig ming’len maar, of eene Roodeloop Is Meester van de Man; ja hy sal ’t zoete leeven, Al drukkende op ’t Sekreet wel haast ten beste geeven.
En dat waar by me keel myn al me leeven leet; Dog eene die syn selv’ aan Spek te barsten eet Die help ik niet; ôneen!
dat moet gy lieden weeten, Want sulk een Man is Dood, en moet in ’t graf gesmeten.
Een die syn selv’ verhangt die geef ik mee geen raat, Veel minder eene die syn selv’ de Kop of slaat; En zo sig ymand snijd ik kan het bloede stelpen; Van Podegra en sigt sal ik u dryvend helpen; De derdendaagsche Coorts, een eereloose plaag Daar weet ik raad voor; Ja, heb ik niet in den Haag, Een Vrouw die twee Jaar lang had aan de Coorts gelopen Geholpen in een uur, sa vrinden wil wat koopen; De brief die geef ik voor drie stuyvers nog van daag Voor overloop van Gal, en voor een vuyle Maag; Ik heb ook Balsem, roem voor alderhande wonden, Zo goet als immer heeft een Meester uytgevonden; ’k Heb een Tinctuur voor die met Hooftpyn fyn gebruyd, Ik heb ook Borgers van het beste Worrem Cruyd, Wat Mensch sou ongesond dan gaaren willen leeven?
Spotboef.
Hoe, Wormkruit mijn Heer, wat moet ik daar voor geeven?
Zwetzer.
Twee stuyvers goede vrind geef ik een volle doos.
En is ’t Probatum, of niet goet?
Dat waar te boos Van myn versonnen, so ik iemand kwam bedriegen Spotboef.
Voorseker seg je dat, gy kunt thans wonder liegen.
Koopt gy maar slegts een Doos, en so ik Logens seg, Slaat myn so ’k weêr kom vry met stokken; neen, ik leg Myn saaken so niet aan om ymand te bedotten.
Wel nou verkoop dan veel.
kom je mijn bespotten?
Zeg Stultus, laat me slegts maar spreeken met de geen Die mijn gelooven; wie een hand, een arm, of been Uyt ’t Lit is kan zig aan mijn Huis maar addresseeren: ’k Woon in de Wolvegang, daar twee Vergulde Leeren Uythangen; dog of ik met alle vlijd en kragt Mijn aanspraak doe, ik sie het werd niet veel geagt; Nu, wil ’er ymand nog een Doosje goede vrinden?
Aanstaande Maandag zult gy myn eerst weeder vinden Spotboef.
Ja ga jou regte Nar, dat snoeve geld hier niet.
Crediet, Spotboef.
Crediet.
HOe Spotboef, vind ik u?
Ja beste maat Crediet, Wat sou men anders doen als meê eens Maandag houwen.
Hier kan nieuwgierigheyt haar Throon en Zétel bouwen, Hier is maar all’s het geen een Mens behaagen kan; Ey wagt een weinig, ik moet eensjes by Clein Jan Gaan loopen, en hem nu een seeker Liedje vraagen.
gy noemt niet of hy heeft en in sijn waagen.
Dat ’s waar, maar dit heeft nog niet lang in ’t ligt geweest.
Gy krijgt het voort, so gy hem wat te vooren leest: Wat zoekje voor een Deun?
Ei, dat ze nu zo Zingen, Van ha!
zie Zo, een Gek in Folio.
wat’e dingen, Dat heb ik in mijn Sak, daar is het geestig Lied, Ik geef het u mijn Vrind.
ik dankje maat Crediet.
wat danken is ’er aan, waar hou!
daar komt mijn Omen, Die is gisteravond hier van Friesland aangekoomen, En heeft nog nooit gesien, ho ’e hier op Maandag gaat, Spotboef.
wie is het?
Die daar ginds by Duyvemelker staat, Hy sprak gisteravond om van daag mer mijn te kuijern, Spotboef.
wel spreekje hem niet aan?
Hoe sou ik dat verluijeren, ô Neen mijn goed vrind!
dat is de meening niet, Ik meen van daag by hem te leeven op Crediet.
* Spotboef.
Dan groet ik u, waar wel.
Jou ook zo van ’s gelyken.
Crediet, Vroomhart.
GOë Morge Oomen.
Vroomhart.
ik kwam al na je kijken, Wyl gy gistreavond zey om hier de klokke tien Te komen by elkaâr.
Nu kunt gy eens bezien Hoe ’t hier op Maandag gaat, ik sal na myn vermogen U zo veel als ik kan het alles gaen vertoogen.
Voor eerst zo vind gy hier van alderhande goed, Van Kaas, en Booter als gy ziet in overvloed, Ook Hoenders, Duyven, en al veelderleye Honden, En Voogels, wat je wilt of denkt werd hier gevonden; Daar staet een Quak die helpt al veelderley gebrek; Gints loopt een Smous die roept niet anders als zo lek Augurkjes voor een duyt; die doet zijn waffel oopen Wyl hy met schreeuwe denkt zijn App’len te verkopen; Daar staet een de goetheyt self, die roept ook overluyt Acht Mosselen met Eek die geef ik voor een Duyt: Daar zieje weêr een Stal met Kammen, Messen, Schaaren, Spelden, Naalden, en haast alle kleur van Gaaren.
Doosen, Gespis, Lak, Memorie Boekjes, en Veel and’re dingen meer die ik niet noemen ken; Daar weêr een Stal of twee met Hamers, Booren, Bylen, Schaaven, Passers, en verscheyde soort van Vylen, Ook Schroeven, ouwt en nieuwt, en by de winterdag, Zo zyn hier Schaatzen groot en kleyn van alle slag; Daar hebje weêr een Stal met alderhande Boeken; Daar weêr een Kramery voor die out Yzer soeken, Van Hengzels, Spykers, en nog meer van zulk een tuyg; Dar staet ’er een die ligt al meenig van de huyg, Hy roept hier is de Tol, sa lustig wilt beginnen, Zet op maer vyf voor een; die moet het kosje winnen Met Kruyen als gy ziet indien iets werd verkogt Dat door de Man werd op zijn waagen thuys gebrogt: Daar ziet gy Vrouluy, kijk ze draage styve kuyven, En zoeken met hun twee, geloofme ook na Duyven, Is dat nu Coopmanschap voor Vroutjes?
neen beget, Dat vind ik kwaat, het past de Mannen eens zo net; Die staat met Snuyftabak, ha!
dat zijn goede zaeken, Voor lieden die hun neus graeg aan het kitt’le maeken, De waereld is zo groot dat weet me lieve Oom, Maar onze Booter Mark dat ’s een bevrugte boom: Daar loopt ’er een wiens kop te deerelijk op hol is, Hy valt, vermits hy braaf beslooten en ook vol is; Hy vierd de Booter-Mark, en ’t is om dat de Man In ’t afzijn van zijn Vrouw danbeeter drinken kan; Een ander draagd de naam hy sal hier iets gaen soeken, En komt zijn Wyfje Lief door Loogentael te doeken; Want alles wat hy soek t dat is terstond een plaats Daar Monsieur Hospis vraagt wat zal ik tappen Baas?
Gints schreeuwt een Vrouwmens met, wie koopt ’er nog een Kantje, Dit ’s Tralywerk, en dit is weer een Muysetantje; De Passerhuysjes, ô!
dat ’s nu nog nimmer mis, Die staen hier s’Maandags Oom als of het Kermis is; De Zoetemelks Thee, die ginder werd gedronken, Die werd drie kopjes voor een oortje toe geschonken; Ja wat de tyd ons geeft van Harde Bocken, Sprot, Sienaatjes, Groentjes, Schol, ook Schatre, Rystebot, Druyven, Peeren, ook zoet-muy voor die verbuist is, Of dat zijn Beur den dag te vooren braaf geluist is, Zo drinkt hy voor een duyt; ook ziet gy klaarlijk aan Veel Herrebergen die voor ider open staen; Daat gaat het s’Maandags bloet, kom drinken sy niet poover, Zwelg aen den bruy, al blyft geen halve stuiver over, Daar speeld men op de Kaart, daar klapt men met de schyf, Dees die verspeeld somtijds de kleeren van zijn lyf, Deers roemd half schief, en seyt, hy ’s Meester in het spelen, Daar ziet m’er weder twee die raaken aen ’t krakeelen, En vatten onversiens elkander by de knyf, Dees roept wie koope een Hond, die weêr wie koope een Duyf; Daar staet ’er een die roept dat sijn eerst schrik van Honders, Ze leggen Eyeren al zo groot als platte Boenders, Dees hold, en maakt zijn Baas een party loogens wijs, En houd de Booter-Mark vast voor zijn Paradijs; Een ander wederom, zo hy dit spel niet aansag, Zou denken dezen dag en is beget geen Maandag; Een darde Suckel komt slegts om sijn Coopmanschap, Al blijft ’er eens zo veel vervloogen in de Sjap: ô!
Dat werd s’Maandags nooit van zulkt liên gereekend, Dees houd van drincken zo lang als Hopsis reekend, Maar werd ’er dan geseyt dit ’s u verteerd gelag, Dan vloekt men, raast men, dat geen drommel helpen mag; Ja, ’t is dan of zoo’n Vent de winden in zijn kop heeft, En scheld en tierd, tot dat de Waard hem braaf wat kop geeft; Een aâr in tegendeel die komt hier met fagzoen, Om zonder snoot bedrog een weynig winst te doen, En swoegt, en loopt, en draaft, en wil voor ’t kosje sweeten, Daar zulke eerst genomt hun eer en pligt vergeeten, En koopme niet om winst, maar tot hun eygen schaâ, De weelde lokt hun uyt, de armoed volgtse na, Kortom, gelijk gy siet, hier is een groot gewemel.
Ik sta beget en kyk als Steeve na den Hemel, En weet niet waer ik dit by vergelijken zal.
Geen Kermis, nog veel min de beste Carnaval Hale by ons Booter-Mark die wy op Maandag houwen, Vroomhart.
Ik loofen ’t nooit, zoo ik het niet quam aan te schouwen, Ik kijk mijn Oogen uit, dat is zoo waarlijk waar, ’k Zie meer op deesen dag, als ik in twintig Jaar In Friesland heb gesien.
Ja Oom, ’t is wel wat waardig Voor die het nimmer zag.
Voor meijn, ik vind het aardig, En seer vermakelijk; maar ’k loof dat meenig quant, Om dit gedoente wel raakt na het Aape Land, Want die graag Maandag houd, en moet van ’t werke leven, Die werd haast kaal, en dan geloof ik aangedreeven Tot ’t steelen; of zo niet, hy moet het Zeegat uyt.
Het beurd al dat ’er sulks wel op de Ribben sluyt; Ik kander wel, ha bloed!
sou men op Maandag werken, Neen, na de Booter-Mark.
Ze ziene dat hun vlerken Niet korten door dat doen, dog eens dat breekt geen wet, Zoo men de zinnen daar niet al te vast op zet; Want dan zoo is ’er niet veel voordeel in te wagten.
Maar oom; wie smeed een saak zo wel in sijn gedagten Dat hy de plaagen myd?
Dat kan wel geschiên, Gaat om het Jaar maar eens de Booter-Markt besien; Dog ’t is heel anders voor een Mens die daar moet wesen; Om Coopmanschap te doen tot sijn* profijt, als desen Daar wy van spreeken, want den een werd rijk, den aâr Werd door sijn dwaas bedryf, in ’t eind een Bedelaar.
Of aârs een Bamboes, die het werken is vergeeten; Voor mijn, ik durfze niet als luye reekels heeten, Ja die sijn zelven brengt in ’t droevigste gevaar.
Maar Neefje, wat al Volk staet ginter by elkaâr?
Ey kijk, den een den âar eens onverstandig dringen.
’k Loof daar zalme weêr het een of ’t ander singen.
Wat segje Neef Crediet?
wel aan dat moet ik sien, Op dat ik alles weet wat hier al mag geschiên.
Rotkeel, een Liedsanger met veel Menschen om hem staanden,waer Vroomhart en Crediet by komt.
IK zal de Vrinden nu een Deuntje laate hooren, ’t Welk u vermaakelijk sal klinken in de Ooren, Ja ’t is wat soets, wat raires, en krekjes op de maar; Geeft acht den bruy terwijl het op een zingen gaat, Al is mijn Keel wat slegt dat sal de koop niet breeken, Zo ik maar maek dat ’k in me reeden niet blyf steeken.
Rotkeel zingt, Voys: Ha ha, zie zoo.
HOort al wie Smaandags wil, Eens gaaren op den tril, Maak dat u beurs geen Echoo’s slaat, Die na de Booter-Mark toe gaat Want daar, want daar, Is alderhande waar.
Ja watme denke kan Voor Vrysters, Vrouw en Man, Voor Vryers, Jongens en voor Kind, Men daar veel fraaye dingen vind Gewis, gewis, Wanneer het Maandag is.
Geen Kermis in het Veen, Heeft meer vermaaklykheên, Hier looppme, kooptme, steeltme, en Nog meer dat ik niet noeme ken, Gewis, gewis, Wanneer het maandag is.
Hoe meenig vlugge Bol’ Speeld hier een raare rol, Die koopt een Hond, en die een Kat, De darden houd hem by het nat, Heel braaf, heel braaf, Leeft elk gelyk een Graaf.
De Duyvemelkers ho Ziet gy in Folio, Daar meenig een werd door verlyd, En dan zyn lot te laat beschryd, En moet, en moet, Na Inje zonder goet.
Een ander smeerd en teerd, Tot dat het spel verkeerd, Het Maandag houwe baard verdriet, Een kale Beurs, en anders niet, En dan, en dan Gaat eerst het klagen an.
Nu Vrinden blieft ’er ook ymand gediend te weesen, ’k Heb Lietjes waardig om te Zingen of te Leesen, Elk op een zoete Voys.
’k heb ook het raar geval Van Julfus Flodderbroek, die in een Paarde Stal Na Kievids Eyren sogt, en diergelyke dingen, Plysierig om en een geselschap op te singen, ’k Heb van de Brille Man, hoe koopt ’et niemand niet?
Graagnabuyt, ontsteeld Vroomhart zyn beurs, en spreekt tegen Gluypaaard.
Kom gaan we maar eer dat ons ymand hier verspiet Ik heb de Aap al weg.
Gluypaard.
ô Heerelyke Zaaken!
Die in soo’n korten tyd sijn avontuur kan maaken.
Graagnabuyt.
Dat ’s vast, ik heb de kluyt al sitten in me Broek.
Kom loopen wy dit om, regt na de Duyvelshoek.
Nu Vrinden nog een maal, blieft niemant wat te kopen, Dan is het best dat ik slegts op een aâr gaan lópen, Daar beter Volk als hier myn soete Zang bekoort.
Geef myn ’er eentje Vrind van ’t geen ik heb gehoord.
’t Zijn Lietjes noit gehoord, dat sweer ik byme kuyten.
Hoe veel geeft gy ’er een?
Het paartje is drie duyten, Dan is ’er by van een die op een halve dag Twee ming’len Brandewyn kon Suypen.
Wel ik lag; Maar hoe!
daar ben ik by me zoolen Myn kostelyke Geld hier uyt me Sak gestoolen.
Wat zegje Oom?
Ik seg myn geld is op een hond.
Ey voel ter deegen of gy het ook ergens vond.
Vroomhart, voeld in syn Sakken.
ik ben het kwyt, en heb geen oortje over.
Den drommel haald den dief.
Dat staat me waarlyk pover, Ach!
dat ik wist wie myn dees kool gebakken had, ’k Sweer by me Friesse Muts ik zat hem na het gat, En kreeg ik hem, hy kwam niet ligt weêr uyt myn kluyven.
So vliegt een Havik Oom wel meer eens onder duiven.
Ik lach om Duyven, en om Havik, Ja ik lach Ook met de Booter-Mark, myn Geld, helaas!
Soo’n eer vergeeten Dief die mijn dat heeft ontdragen, Vergun ik in het kort niet meer als neegen slaagen, En dan op ’t Galge Veld gekeetent op een Rat, Mijn Geld te steelen, foey soo’n onbeschaamde Plat.
dat beurd hier soo veel.
’k Vloek waarlijk op me selven, De klok sloeg tien doe’k kwam, en nu is ’t digt by elven, En ik ben in dat uur ruym twaalef Gulden quyt.
Wat seg je twee pond groot?
Ach Neefje Lief!
de spyt Is grooter als het geld, dog elk die moeyd sijn schaaden.
’k Wou sulk een Dief wel graag sien Hangen, Villen, Braaden, Ja kop af snyden, die hem daar zo meê geneerd.
Dees Maandag heeft aan mijn voor eerst so veel geleert, Dat ’k op een ander tyd voorsigtiger sal weezen.
Oom heb je het Practyk der Dieven noyt geleezen?
Wat weet ik van Practyk, of pompstok, ik ben hier Gekoomen als gy weet, niet aârs als uyt plysier, Maar weynig dagt ik dat het myn so op sou breeken, ô Booter-Mark!
ik heb voor eerst al wel gekeeken, Hoe Droeskop koom ik thuys?
dat weet ik seker niet.
Wel Oom gy hebt by mijn nog wel so veel Crediet, Dat ik je so veel geef dat gy na Huys kunt koomen.
Ik dankje thans voor eerst.
Het zyn myn pligte Oomen, Gy kunt maar zeggen wat dat gy van nooden heeft, ’k Sal maaken dat mijn Vrouw het daad’lyk aan u geeft.
Ach Neef!
ik ben zo quaat, ik kan het u niet seggen, Ik meende met dat geld mijn reis mooy af te leggen, En juyst so kom ik hier so deerelyk te pal.
Se krygen hier wel meer een vreempje in de val.
Had ik het maar gevoeld, denk vry dien snoden Rolder, Had van dees vuysten braaf wat op zyn Dievekolder Gekreegen voor het geld.
Het waar slegts loon geweest, Hoewel een Gaauwedief heel min voor slaagen vreest.
Is dit de Booter-Mark?
die ik so hoorde roemen, Voor myn ik mag het regt een Dieve-Mark gaan noemen.
Zoet, niet te haestig Oom.
Noemt gy het haestigheyt?
Daer ik, ô ramp!
vast ben mijn twaalef gulden quyt, Voor eens dat ik hier kom, wel ’t is niet om te dulden, Myn kostelijke geld, ach!
mijn twalef gulden.
Het baat zeer weynig Oom dat gy ’er over klaegt, Den dief is dog al voort die daer sijn roem op draegt.
Ja wel ik zeg als nog het sijne slegte saeken, Dat men een Vreemdeling zo dryvend weet te kraken.
Ze sien alleenig na geen Vreemdelingen, neen: Vroomhart.
Het is zo ’t is, ik ben de pas mooy afgesneên, En vast mijn geldje quyt, hoewel een mensch moet leeren, Dog wist ik wien het mijn gebacken had, ’k wil sweeren Dees vuysten hielen op sijn kop een Sinter Claas; Maar Neefje hou!
wat wil dien eereloosen dwaes Daar met sijn bloote Mes?
Daar zal het meê niet lucken, Die Knevel na ik sie die heeft al raare nucken.
Dolkop werd van Bruymaartoe uyt zyn huys gestooten, waarop hy sijn Mes trekt en werd van Zwiergraag vast gehouwen, Vroomhart en Crediet ter zyden, Vlugaart in de deur.
Bruymaertoe.
WEg eereloose boef terstond ten huyzen uyt, Zoo niet, ik legje voort een Janbroer opje huyt.
Hy komt maar voor den dag, ik sal hem dat betalen, En dese Schaager kniest dwars door sijn Backis haalen, Wat meent soo’n Luysebos dat ik het dulde sal; Neen byme zoolen niet, dien regten hallef mal, Nog eens, hy komt ’er uyt.
Vlugaard.
Wel Man, ik zou je randen,* En houwen op je kop eens Kermis met me handen, Dog ik ben wyzer als te vegten met zoo’n knaap Die nergens om en geeft.
Je bent een regte Aap.
Een Gek in Folio, een Bloohart zonder zinnen, Nog eens, kom hier, kom hier, of anders kom ik binnen, Zoo zal ik Glaazen en maar al den Santen kraam Aan Stukken bruyen; foey, dat ik me niet en schaam, Jou ondeugd als je bent, mijn zoo te afronteeren, ô!
Dat vergeet ik nooyt dat wil ik u wel sweeren.
Hou Dolkop niet te grof, wat henker wilje doen?
’k Wil snyen, steeken, Ja dat zweer ik by me schoên.
Wees wyzer, en bedaar.
Wat praat je van bedaaren, Eerst moet dit entje Staal hem door de Ribben vaaren.
Ik zeg steek op het Mes eer ’t spel niet wel vergaat.
Wat Mes op steeken, ik ben als een spin zo kwaat.
Ik loof gelyk gy zegt.
Hoe soekje myn te foppen, Dan zal ik jou voor hem eens helder af gaan kloppen.
Zo schielyk niet al zagt.
Ik zweer by Julfis Kat, Kryg ik dien Vleegel, Goôn!
ik zal hem al zo plat Gelijk als Stokvis slaan die zeevenmaal gebeukt is.
Bruymaartoe.
Wel rékel, schoon myn vel door ouderdom gekreukt is, Ik zweer, koom ik ’er uyt, gy treft een slegten dag.
Kom hier, ’k zal tónen wat mijn handt en mes vermag.
Vlugaard, tegen Bruymaartoe.
Ey laat ’er my eens uyt.
Weg laat de Quibus loopen, Hy weet niet wat hy doet, hy heeft hem vol gezoopen.
Vroomhart, tegen Crediet.
Ach Neef, ik loof dit spel dat zal niet wel vergaan.
Dolkop, tegen Bruymaartoe.
Van Dronkaars oude Gek daar moet je van bestaan.
Crediet, tegen Vroomhart.
Dees dolle knevel is te vinnig in de kaaken.
Ik zie altoos hy kan een drommels leven maken.
Bruymaartoe, tegen Dolkop.
Ik zeg nog eens vertrek, of Janbroer die speelt meê.
een goet Matroos ontziet geen holle Zee, Veel min een braaf Soldaat dit stuyven van de vonken.
Ik telje reeden niet, waarom?
je bent te dronken.
Ja dronken ben ik, kyk strak val ik na om hoog, Gelyk Ikaris, die na lugt en wolken vloog.
Dat hebje krek geraân, het kon ook wel geschieden, Dog zak maar zoetjes af.
Gy kunt me niet verbieden, Ik staâ hier op de Straat, en die ’s voor yder vry.
Zwierg.
Ik bid ten and’re maal steek ’t Mes dog in de schey, Dolkop, steekt zyn Mes op.
Dat doe ik graag, maar ’k wou met Vlugaard wel eens spreeken.
’k Wil met een nar als gy mijn harssens niet eens breeken.
Wat zeg je daar een Nar.
wat ben je meer Als een verzoopen bloed, een Dolkop zonder eer?
En gy een Schobbejak, die immer alle daagen Zo dronken als een beest,* loopt met de Mosselwagen; En spuugt, en maalt, en valt, en breekt haast hals en been.
En gy speelt voor Sinjeur.
dat ’s vast, met reên, Het staat mijn mooy.
Ja zou het u niet passen, Dat brengt ’er meenig daar de Clapperboomen wassen.
’k Wou dat ik daar al was.
maar by zult denkter aan, Voor Slothout, Bokkepoot, myn nog te vooren gaan, Of ligt voor Pluymgraaf, om de Pronkzaal schoon te houwen Van Varkens drek en meer.
Wel Mantje ik moet jouwen, Je weet niet wat je zegt.
ik ben te zat, Maar gy niet minder vol gelaaden van het nat, Hoewel ’t is Maandag, die zal gy dog niet vergeeten.
Ja wel ik lach, wat werd elkaâr niet al verweeten.
Ik eer de Maandag, ja maar gy speeld meê niet min.
Ey kom eens voor den dag, jou regte puste kin.
Wel druyve Neus.
Bruymaartoe, tegen Vlugaard.
Ik zeg, indien je meer wil kyven, Zo doog ik langer niet, dat gy in huys zal blyven.
Ik stel me dan gerust, en spreek hem geen meer an.
Kyk uyt beget!
dat is een zeer gehoorzaam man.