floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
’t Mach hier oft daerom syn dat gy dit by mooght brengen, Ten dient my nieuwers toe, als’t trouwen te verlengen, Gierigheydt t’Is u vergeten wat u jonckheyt oock al dé, En daerom spreckt gy nu myn suffen Vader mé.
Ick spreeck geen Wrecken me, neen Nicht, wel waerom Crijten?
Ick mach nu sonder hoop my voor het hert gaen smijten, Myn Vader sluyt syn Huys, en gy sluyt u Gehoor, Saer.
Voor wie sluyt hy syn Huys?
Voor my, hy jaeght my door, Saer.
Hy jaeght u door!
ô spijt!
com Nichtjen, op dat voetjen Danst Vader niet te langh ben ick u Saera Moetjen.
Ick wil niet met u gaen; want Vader sou aen my De oorsaeck geven van u comst en Kijvery, Ick weet oock wel hy heeft in ’t minste niet te clagen, Die van u woorden coopt dat gy s’hem sult ontdragen.
Soo houde my dan voor een langh-tongh doede Nicht?
Dat gy een ander waert ick vloogh u in’t gesicht: Ick hoor wel, t’is u schult g’en hebt niet willen swijgen Soo heeft u Vader doen een baerden aensicht crijgen: Die jonge Kleters syn soo vaerdigh en soo gau, Om aen den Ouderdom een onverwachten snau Te geven, gaet terstont met Vader u versoenen.
Nu licht myn spille gantsch in’t asschen, want myn schoenen Die wringen my soo hert, en niemant letter aen Ick steker selver in, en moeter selfs me gaen.
Geen een verdriet alleen en comt den mensch beswaren, Verdriet dat volght verdriet al rots gewijs, en scharen, Gelijck soldaten die hun Leytsman volgen naer, Myn goede Moeder of u Kist myn Doodt-kist waer: Wat heb ick sint u doodt al traenen moeten croppen, Ick weyckten broodt daer in, en at het op voor soppen.
Gierigheydt Och soo gy jet vermeught in Godes heerschappy, Ick bid toch anders niet versoeckt de doodt voor my.
Ick sterf, helaes ick sterf, schier alle oogenblicken; Want alles is verkeert waer ick my toe wil schicken.
Indien ick trouwen wil soo wort myn Vader boos, En wijs ick trouwen af, soo seyt hy wild’ altoos Hier op u Vaders hals, en last den cost verteiren Gy ongevalligh Dingh, dat niemant comt begeiren.
Van Clooster noit gedocht, want daer is gelt aen vast, Beggijn of Quesel is naer ’t Geestelijck getast.
Een schijn van Heyligheyt, een Doecxken voor het bloeijen; Als d’Hopeloose Maeght de Werelt comt verfoeijen.
Soo comter geen besluyt uyt Vaders Deuse Cop, Dan slaep ick hem te langh, dan staen ick te vroeg op: Dan isser cost te veel, al isser schier niet t’ eten.
Een Solfersteck oock al genoegh om van te sweten.
Daer wort, al wat men doet, noit jet gedaen dat hem Int minst behagen can, t’is wel een droeve stem, Dat yselijck Geknor van Buld’ren, Vloecken, Tieren, Voor die doet dat sy can.
Sus Nichtjen hout manieren, Stil Nichtjen, stil myn Kint, stil myn Schaep crijt niet meer Myn Lief ay crijt toch niet.
Och waer ick by den Heer Saer.
Iongh Dier och laes, dus vroegh om sterven soo te roepen, Een Kerel sou om u noch duysent pont versnoepen, Ding.
Och Moetjen spreeckt met schick.
Wel Kint, en ist niet waer?
Ick swijge dat ick peys, sy souden wel, maer maer.. Saer.
Wat is van dien maer maer?
een Meysken op u leden, Soo ranck gelyck een Ree, van aensicht wel besneden, Bevalligh inde Tael, en goet naer Dochters schijn, Die u vermuylen sou dat most een Esel sijn: Gierigheydt Gy zyt geen Laery als die opgetooyde Poppen Met dier gehuerde hair als witte Vegers coppen, Gedoffelt en geplackt, die kijcken door de Cop Gelyck een Kerk-Uyl doet Hoovaerdig door syn Lob, Die vreemde maecksels syn om spott’lyck te begaepen, En vuyl, en vaddigh: maer een Walg om by te slaepen.
Een suyver lichaem schat een waere Vrijer veul; Want al dat Vodde-tuygh dient als een wreede Beul Aen een gerust gemoet, verteert de Beurs en Keuken: Een lichaem best bequaem vol Bulten, en vol Breuken, Al dat gy meerder syt als eerlyck bedeckt, Is’t Lichaem schant gedaen, en met de Kunst gegeckt.
Wat is gelyck een Slons in Huys, en Straet geloopen?
Geen Kleeren aen het lyf, noch Gelt om mé te koopen?
Wie dat soo ventigh is die staet wel in het hert, Saer.
Nu Meysken soetjens wat en maeckt my niet te swert, De Giergaerts hebben Gelt, gy zyter van gesproten, En meest de Vrijers syn met t’selve sop begoten.
Neen Floris heeft my lief alleen om myn persoon.
Hy liegt tot barstens toe al geeft hy’t sulcken toon.
Foey Moetjen dat staet vuyl een soo te heeten liegen, Saer.
My Wetten setten?
gaet Sottin laet u bedriegen, Gy hebt de luys in d’Oor, g’hebt my genoegh geseyt, Dat dien ick Vader aen verwacht my om bescheyt.
t’Is altyt t’onpas, of geswegen, of gesproken; Wie sal de woorden naer hun wel-behaegen koken?
Ha Heer indien gy niet myn rechte toevlucht waert, En van de Wanhoop, en Oneerbaerheyt bewaert, Ick weet niet dus versuft hoe ick my sou gedragen; Waert eens s’ Maents, eens ter Weeck, maer t’is hier alle dagen; Iae alle Uren eens, wie can dat uytgestaen?
* Gierigheydt ROMBERT, BY-KOMINGH.
Romb.
WAt staet dees stucke Hoers hier als een hont aen’t Iancken, Gy loose Pry, met al u duysent slimme rancken, Comt hier gebeiren of den Duyvel en syn Moer Met al syn aenhangh u ter Hellen henen voer, En als men’t ondersocht soo ist een treck der Vodden, Om deughdelijcke Lien hun Kinders te verbrodden, En maecken Schelmen van een jongh onnoosel Gast: Ist soo niet stucke Hoers?
waer loopt gy ’k heb u vast.
Wel Vrient, wie doet u leet?
sult gy hier moet-wil thoonen?
Om dat misschien u Landt te vol van Hoeren woonen: Bedenckt wat dat gy doet de Straten syn hier vry.
En bende dan geen Hoer, en zyt gy dan geen pry.
Ick heb geen rekeningh aen uws gelyck te geven.
Wel zyt gy degelyck soo openbaert u leven.
En zyt gy degelyck, en is u Ooghe goet, Soo weet, al wat gy siet, oock deg’lyck wesen moet: Maer zyde schalck en boos, soo konde niet betrouwen Al wat de quaden siet dat sal hy qualijck houwen.
Dat’s by myn Ziel geseyt soo wel als’t wesen can: Wat zyt gy voor een Mensch?
wat zyde Vrou of Man?
Wat zyt gy Philosooph, Poëet, wat drommel bende?
Wat doet gy hier op straet, waer woonde?
of wie kende?
Wy syn genoegh bekent soo wy ons selven kennen.
Gaet Hollandt, maeckt u voort, met al u Wijven Hennen.
Dat Brabants Vrouwe-volc dat spant begut de Croon: Met oorlof, hoe ’s u naem, gy schijnt oock matigh schoon.
En waer my niet geseyt van een bequame Vrijster, Een Meysken als een Beelt, die singht gelyk een Lijster, En goet te wachten, waer de Vader maer in’t graf Ick sweer, soo waer ick leef, ick stont myn Vrijster af, Gierigheydt Om soo een cnapse Dier voor echtelyck te Trouwen.
Maer nu vergeefme ’k moet het goet in Waerde houwen.
Het is al verr’ het best als’t u gebeuren magh.
Daer gaen ick seker op als morgen op den dagh; Waer woont hier eenen Man, of Vent ick soeker naer, ’k En weet of Mensch of Beest, een Rijck veroude Woeckenaer: Het is syn Dochter die ick haest te trouwen schat.
Dien Man woont wijt van hier op’t eynde vande Stadt, Hy heeft een eenigh Kint.
Een Dochter dat is waer Van redelycke slach, ay segh my kende haer?
Neen ick en ken haer niet.
Ick salder me gequelt,, syn, Hoedanigh dat s’oock is, dan ’t sal maer om haer gelt,, syn.
Dat is ellendigheyt te trouwen om het Gelt.
De caligheyt uyt noot is heden soo gestelt.
Wel maeckt u saecken cort, en laet het u gelucken.
Cort en goet, of de Moedt springt seffens op twee krucken.
Ick gaen myn bootschap doen want t’is myn hoogen tyt.
Gaet als ick soecken moet die gy toch niet en zyt.
Nu staen ick even schoon soo wel als d’eerste uren, Ick ben niet wijs genoegh myn saecken uyt te vuren: Ick wil een Vrijer syn en weet niet wie ick Vry, En die het weten sou, die vraegh ick niet of sy My daer geleyden wilt, het Meysken ’k moet het seggen Was geestigh, over waert syn koten by te leggen, ’t Was beter niet gevraeght; want tusschen vraegh en spraeck Met ongelijck van slagh verandert heel de saeck.
Gierigheydt Het moet togh Gelt syn, of ick gever anders den draey,, van, En soo ick Gelt becom soo ben ick myn ziel een fraey,, Man.
SARA, BY-KOMINGH.
,, K’HEb Dingens Vader langh en breet van haer gesproken; ,, Maer’t is de Vreck vergeefs het hooft met haer gebroken, ,, En Floris die hout aen, en ’t schijnt s’hem oock bemint, ,, Een al te Vrecke Geck maeckt ongeluckigh Kint, Ons Dingen is hier niet.
Sy soeckt Dingen.
Wat Dingen soeckt gy Vrou?
De Dingen die ick soeck en eys ick niet van ou Rom.
,, t’Sal begut Gelt sijn, en dat soeckse te verswygen ,, Ick moet hier maecken van het vol bescheet te crijgen, Ick had u Dingen hier gevonden op de Straet Alsoo genomen, meynt gy soo met boos en quaet U Dingen weer te sien, ick help u Dingen missen.
Waer is ons Dingen dan?
Dat cont gy licht’lijck gissen, Wel op-gesloten soo dat Dingen toe behoort.
Wel comt gy van een Mensch of van de Beesten voort?
,, Soo hout hy Dingen Nicht gecamert en gesloten; Hoe is die dulligheyt u in de cop geschoten Dat gy een eerlijck Man syn Dingen soo ontvoert; Romb.
Ick heb het al met een by al myn quaet gesnoert.
ô Goddeloosen Boef wel waerdigh te verdommen.
Ick ben om Dingen, of om Gelt al hier gecommen.
Van Dingen dat mach syn, van Gelt dat slade mis, Weet dat voor u niet dat, niet eenen stuyver is.
Gierigheydt Romb.
Ick sal u Dingen in de Lombaert laeten setten.
Gy sult wel soo veel Gelt uyt onsen Dorpel wetten Als gy op dien Pant sult crijgen.
Waerom niet?
My dunckt dat gy verbaest al naer de Raucoop siet: Gy zyt verhoetelt en bedrogen met u Dingen, Gy sult noch Beel-berouw by ’t ydel Sout-vat singen: Maer daerom is het quaet van u geen hairken min Straetschender, Dingen-dief.
wat quam u in de sin Ons Goet, en al ons Hoop te stelen en te rooven, Toch Dingen, Dingen ach, wie cost dat oit gelooven: Wacht Schellem ’t sal u hier ten besten niet vergaen.
Ick ben een Vreemdelingh al heb ick niet misdaen,* Men sou ’t verlooren Goet aen my ten laste dringen, En ick en weet van Gelt, noch van verloren Dingen.
TWEEDE UYT-KOMST.
EN maeck ick straet gerucht soo weet een jeder van Dat Dingen wech is met een onbekende Man; Dat sal door al de Stadt haer grootste schant verstrecken, Van weynige Beclaeght, maer veel om me te Gecken, Best roep ick Vader, neen my dunckt den besten raet Eens af te speuren, waer den Dief van Dingen gaet.
GIERAERT.
DIe Saer en is geen Mensch maer eerder een Leeuwin, Myn Dochter sluyt ick uyt, maer liet ick haer niet in Gierigheydt Sy sou haer dulle Cop op myne Glase wreken: t’Is beter om profijt den quaden wat geweken, Ick hebt genoegh geproeft toen ick de Pacht versocht En sey wat dat de Huyt aen Doode lieden docht, Die evenwel soo goet sou wesen om te Touwen, Als Buffels, Stier of Koe, voor d’alderminste souwen.
De Calfs-vellen niet by die in waerde staen, Wat sou het schaden dat men dat eens dienden aen?
De Menschen Huyt alleen moet in der aerden rotten, En’t maeckt soo schoone Leir!
ons Ouders waren sotten, Men heeft het gheen’ men spaert.
Hoort Vrou, ’t is soo gestelt Ick sal u malsche Huyt verand’ren doen in Gelt; Want aen die Prosserschap hanght wel een wonder Vetjen, En niemants ongerief, myn Vrou liep naer haer Petjen, En naer ons Sara Moey, en toen sey elcke Vrou Dat niemant van de Huyt een stucxken derven wou.
Ick sey eerst naer u Doodt, gy sult daer niet af weten.
Hier wert myn Vrou terstont als van een plaegh beseten, En daetelijck soo wert gestelt Notariael Hoe ick haer met de Huyt, geheel en altemael Gansch, Gaef, en Ongeschent sou moeten doen begraven, Dus bleef d’Officie daer met die verbraste laven: De Leire-Touwer staet soo slecht als ick daer by; Want ’t was besproken niet te werken dan voor my.
Gebuerman Sittende onder de aenschouwers.
Gebuer.
Wie heeft oyt sulcken pest van Gierigaert horen spreken.
En syn u Ouders niet van hoogere gebreken, En zyt gy niet gequeeckt met Onrechtveerdigh goet?
En comt u Rijckdom niet uyt Weeu en Weesen Bloet?
De swaren arrebeyt het woelen, en het slaven, Ist by de Dooden, oft ist in u Kist begraven?
Gierigheydt Men schijnt Bermhertigheyt met eene Doode Huyt Te hebben, en men tapt het Bloet van levend uyt.
ROMBERT, BYKOMINGH.
D’Een wijst my hier, d’een daer, dan toch hier moet het wesen Goeden-avondt Vader, woont een Man hier, hoogh gepresen Om syne spaersaemheyt, soo dat men gantsch mishoopt Of hy al gau te Post voor duysent henen loopt.
Ick Vry syn Dochter, maer hoe dat het is gewonnen Dat schilt my niet een hair, wy doen oock wat wy connen, Wy sparen Schuer, noch Stal, noch Clooster, Kerck, of Cluys, Noch Kist, noch Cot, noch Ren, noch Vleugh, noch Vogel-huys.
Wy worden oock gewent aen niemant jets te laeten, En volgen het gebruyck van Duytsen en Crauwaten; Soo dat Rechtveerdigheyt by ons oock plaetse vint, Gelyck een Gierigaert syn even naesten mint.
Gy zyt een Heldt soo ’k hoor.
Een Heldt dat moetmen kennen, En die’t my loochende, sou ’k goed’ manier gewennen Aen sulcken Plompaert, want het schromelyck getref Met Vranckrijck in den Slach, bedreven by Chenef Heeft aen myn Luyster niet de minste Lof gegeven: Naer Negen Franschen, die ick strijtbaer bracht om’t leven, Soo ben ick machteloos met seven Wonden mé Gevallen van het Peert, van dat myn voorder dê En weet ick niets, dan naer de vier en twintigh uren Dat ick geplundert wert, met schudden en verruren Hervatten ick de Geest, en ben soo moeder naeckt Uyt dese Doode weer by andere geraeckt, Gierigheydt Te weten Dooden, en ick schoot een Frans-man uyt,, toch Dit is noch syne Broeck, en dit is van syn Huyt,, noch Gier.
Syn Huyt, syn Huyt, syn Huyt!
en ’t past waerachtigh wel, Nu snapper van daer flus besiet een Fransmans vel, Soo sou men naer u doodt u Vel ter eeren stellen; Want hooger als een Beest en sulde toch niet gellen.
Wat hebde?
moeylijckheyt?
Een Bengel vande Straet Maer hout syn snater toe, om dat myn Heer hier staet Respect begut.
Dit al en past niet op myn vragen Ick ben al ’t myne quijt, en moet de kans gaen wagen Om Gelt, hoe ’t comen mach al waert van Mars Autaer, En offer Duyvel, Doot, en Helle tegen waer, t’Is anders al verbrast met Capiteyns Bevel,,schap, Met Lieutenant, Major, en met myn Colonel,,schap.
’k Rieck Brandt, ’k rieck Brandt.
Ick niet.
Ick wel en dat is al Hy sluyt de Deur toe.
Myn Dingen, Dingen tot myn ongeval.
Die spreeckt van Dingen oock ten schijnter niet te Branden.
Door het Venster.
Ten is geen noot.
Noch schae aen jet van uwe Panden?
U Dingen ongeschent.
Daer is geen schae geschiet, Myn Dingen buytens Huys daer van en weet ick niet.
Com isser jet gemist ick sal ’t u helpen vinden.
Gelyck de Wolf het Schaep aen Vrientschap wou verbinden.
Ick ben een redelyck Man.
Wat kont gy beter singen.
Wel Vrient ick heb den Bras van u, en van u Dingen.
Gierigheydt SARA, BYKOMINGH.
ONeerlycke Gast ick hoor wel wat gy seght, Och jonge Dochters leert de valscheydt van een Knecht; Hoe is ons Dingen soo in quade handen comen.
Wat duyvel droom ick, of dees Menschen moeten dromen?
Wat zyde Dul, of Sot, wat quelt my dit geveert - U Dingen is my niet een Dreck de moeyte weert.
Soo sal ons Dingen haest ter hoogster eer geraecken, Moet-willige Vagabont hoe schickt gy’t dan te maecken, En kent gy geene Godt, en hebt gy dan geen Ziel, Noch reden, noch Geloof?
wat zyde voor een Fiel.
Waert gy niet Sot, noch Sat, noch Vrou, noch out van jaeren Ick sou betoonen wat myn Hant en Voeten waren.
Gy sout my derven slaen?
wel seker dat waer fijn?
Waer dat myn Bruylofts-stuck toecomende Cousijn?
Toecomende Cousijn, dat Hemel Aerd noch Godt,, raecken Toecomende Cousijn, die Dingen sou my Sot,, maecken, Wat droes gemist gy segh, wat Dingen zyt gy quijt?
Ons Dingen, daer gy weet dat gy aen schuldich zyt Die Kostelijcke schat.
Dit suffe Petien hout,, haer Als of haer Dingen van een Klincklaer louter Gout,, waer; Wat ist een Spinrox-hooft, wat is het voor een Vodt?
Al datter slecht aen is dat hebt g’er aen verbrodt Gy Cnoeijer kent geen goet te lichtelijck verkregen, Com spreckt myn Swager aen, en is hy te bewegen: Dat ick’er aen gemis getroost ick my voor al, Ick weet dat hy te veel syn Dingen missen sal, Gierigheydt Patientie als het moet den Heer die is een weter Des Herten, en hy voegt dit dickwils om een beter; Hebt van u quaet berouw, maer dese Dievery Hoe wel sy groot is, blijft hier tussen u en my.
,, En dit is al myn vrees dat dese Geckernijen ,, Sal comen over my in cas van Dieverijen.
Hy Versteeckt hem.
Waer vaert hy daer soo wech?
’k Versteeck my in het duyster.
En ’t gaet u ’t meesten aen hoe Swager.
Clopt.
,, Best ick luyster.
En hebt gy dan geen hert tot u gestolen Goet.
GIERAERT IN ’T VENSTER, BYKOMINGH.
Wat worter dan gemist?
U Dingen.
Maer wie doet Soo slechte Dievery?
ist met de nacht genomen ’t Sal morgen met den dagh wel weer ten rechten comen.
Is dat gesproken als een Man van eer en schick?
Wat heeft hy u geseyt?
Die den oogenblick Hier van my is verdwaelt, of in de Hel gesoncken, Die heeft u Dingen wech.
Och s’is hem al geschoncken.
Geschoncken?
’k had hem dan soo qualyck niet gegroet De Kerel wat ick sey bleef evenwel gemoet: t’Is my van herten leet dat ick hem soo onthaelden; Maer ’t scheen dat hy, en ick in onse reen verdwaelden: Gierigheydt Met wat conditie is hy van u afgescheen?
Hoe neemt hy Dingen aen begeert hy Gelt of geen?
Hy sprack niet dan van Gelt, van Stelen, en van Rooven En al op syn Soldaets, en soo g’hem wilt gelooven De Keulder die hy draeght is van een Fransmans Vel, Van al dat hy my sey beviel my niet soo wel Als dat, soo soumen noch den Adem eens herhalen, Om na die Prosserschap op nieuws weer eens te talen.
Ick sie hem Mans genoegh hy sal u uyt de pyn Verlossen, en u Beul of uwe Prosser syn: Doet open want ick moet hier van wat breeder spreken.
Ik com soo Sare Moey., ick moet dit eerst versteken.
DINGEN, FLORIS.
WAts van dat kijven com syt Wellecom by my.
Dan most ick bidden, neen ick hou het op myn vry.
Gy hout my dan gelijck de Wulpse Jongelingen.
Ick onderworp my niet aen die veranderingen, Het is soo suer een woort te hooren g’hebt nu keur, Ick send u niet ewegh; maer wilde, soo gaet deur.
Hoe wat is dat geseyt?
Gelyck een myn gespelen Geschiet is, die als Vrouw noch Maget en can quelen, Een jonge Dochter heeft haer Eer en Naem verspilt Die Dansen moet gelijck een Jongman Pijpen wilt.
Betrout gy my dan niet myn Engel.
Hou, my Kussen?
Ick Brand in uwe Min.
Misschien mach ick die blussen; Maer op bequamen tyt.
Flo.
Verdrietigh dan, en dan.
Een wacker Jongman maeckt een droomer van een Man.
Gierigheydt Flor.
Mijn Liefste, wilde my soo weygerachtig quaet,, syn?
Men seght, ’t is beter bot als altyt obstinaet,, syn Dat smaeckt.
En misselyck sout gy dan oock u geluck verdroomen.
Ick wensten dat de saeck al waer ten toon geleyt.
Hy’s onverduldigh die verhaest dat dient verbeyt: Myn Sare-Moey die sal oock haer gedult verliesen, Ick most een ander wegh om beters wil verkiesen, Om van een Woest Soldaet de moeylijckheyt t’ ontgaen: Ick moet eens sien hoe dat myn saeken thuys al staen, En laet u toch niet sien, ick sou het licht becoopen; Sy souden seggen dat ’k u selver na quam loopen.
Godt hoed die schand-vleck aen een Dochter soo gy zyt.
Wie can’t gebeteren dat jemant seght uyt spijt Vaer wel: Flor.
Vaer wel als’t moet, Ding.
Ick sal eens sien naer achter Ons Huys, naer Sare-Moey.
Ick blyf soo lang hier wachter: Hoe comt een Rijck verstant gewonnen door een Vreck?
Want s’ is bevallijck, en een wonderlijcke treck Van leven, die wel past aen Hoog-geboren Stammen: Maer aen de Vader is noch Hecken noch te Dammen, Een onverdraegbaer Mensch die wentelt in het Goet, En sonder aensien hoe men dat bestieren moet, Dan ’t is een eenigh Kint, in langh of cort, syn sterven Dat sal ’t verschrafelt Goet aen haer alleen doen erven: Gierigheydt Dat niet terstont en luckt dat wint men met verdragh.
Wat let my hoe het quam alst my gebeuren magh; Ick heb soo veel als ’t woort van ’t Meysken, maer de Vader Die maeckt van my een Guyt, en syne Gelts-Verrader, Een openbaeren Dief, die syne Dingen stal; Want die myn Dingen neemt die comt om mynen al Soo spreckt hy, en ick can dit alles niet ontkennen, Ick heb syn Dingen vast, en loop met Dingen hennen.
BLyf staen.
Waerom?
Blijf staen, hier comt het nu in’t licht Dat gy gestolen hebt daer ick me word beticht.
Dat ick gestolen heb.
Ia Ia Ia, van die Dingen Die gy gestolen hebt, ick weet of Gout, of Ringen, Of Peer’len, of Gesteent, altoos het wort gemist, En naer ick aen u hoor het selve Dingen ist.
Wat is u meyningh een gesocht Crackeel te maeken?
Om aen myn Mantel met behendigheyt te raecken?
Wel dit is aerdigh, dat ick aen u meyn te sien Dat peysde van my oock.
En gy zyt oock misschien Verdoolt, en meynt te syn by jemant van u Mackers: Wie lust die pluckt, ic vrees voor Stekers, noch voor Hackers.
U onversaeght gemoet getuyght genoegsaem, dat Gy oock die Dingen hebt.
als ick de Dingen hadt.
,, Als gy de Dingen had, hoe sou sy my wel veynsen ,, Te Minnen, en bedect wel op een ander peynsen?
De Joffrouw Dinghen hebt ghy daer ooc kennis aen?
De Ioffrou Dingen dat is wonder te verstaen.
Siet hoe onnoosel can hy hem de saeck gelaeten.
Ick can niet peysen hoe de Menschen hier al praten.
Gy vraeght naer Dingen die gy selver zyt bekent.
Ick weet van Dingen, noch ’t beginsel, noch het endt.
Soo jemandt anders meer my noch van Dingen porden Ick liep ter Stadt uyt, want ick sou daer Sot af worden.
Soo heeft sy oock u hert, gelyck het myn geraeckt?
Sy heefter meer als ons te Sot naer haer gemaeckt, Niet door lichtveerdigheyt noch reden buyten Eeren; Want ’t is een spiegel om veel Dochters aen te leeren, Maer haer wel leventheyt, en dat-mer Geldt verwacht Maekt datter niemant op syn sleet van schoenen acht.
Wat seghde daer van Gelt.
Want meest die schrafelaren Een ander gunnen dat sy uyt den Buyck ontsparen.
Dit doet gelooven dat die Vreck veel Gelts besit.
,, Nu heb ick ’t rechte Clau van Dingen, en is dit ,, Geen vreemden haspel?
hoe alsoo te syn bedrogen?
,, Wie soeckt die vint op ’t eyndt, al comt het niet gevlogen.
Die wilter soo het schijnt een blauwe Scheen naer spoen: ’t Is beter leegh gegaen als lege wercken doen: s’En is geen stof voor u, verwaentheyt sal u scheiren, En pluymen u den Uyl.
Hy luystert.
Dingen Clopt, Saer, Gieraert Boven uyt de Venster.
En laet g’het u niet deiren Myn lieve Vader, dat ick als onnutte sloor, Als een oneerbaer Kint, die niemant toebehoor Moet doolen op de Straet, hoe laet gy dan verloren De Vaderlijcke sorgh, die u is aengeboren Gierigheydt Het Kinders winnen is geen deughtsaem werck gewrocht Indien sy niet en syn naer reden opgebrocht.
Dat Nachtegaeltjen heb ick dickwils hooren singen By nachten in de Wiegh, toen wast een geestigh Dingen, Een lustigh Stemmeken, den Thoon die gingh noch seer wel, En waer ons niet bekent deurtrapt en eerloos vel U Hoere stucken, die gy doet op volder straeten: U baecken comen uyt, nu maeckt u voort Soldaeten Hoer, Vrou, Weeu, Swijn, Podtvod, hy heeft u lief gehadt; Hoe langh?
een half uer, en nu een voet voor ’t gat.
Myn Vader is versuft, ô Heer, den goeden Man Die raest als buyten weet, ben ick daer oorsaeck van?
Daer zyt gy oorsaeck van, ja seker schaemteloose Vertrede Bisse-blom, gy Dinght noch om de Roose Gy eer vergeten, Fy, gy loopster, lichte Dril Al wat de tongh verswijght, dat clapt daer naer ’t geswil.
Hoe Moetjen, Moetjen hoe, hoe vind ick u dus qualijck: Is dan de sottigheyt soo wonderlyck behalijck?
Wat ongeluck, wat plaeg comt over ons Geslacht?
Dats waer, maer dese plaegh hebt gij’er eerst gebracht Gy Eer vergeten stuck, waer is hy nu gebleven Daer gy u Fieltery hebt schandigh me bedreven: Den Huys-brief is gescheurt, want g’hebt alleen gehuert De wetenschap, hoe lang de Manne vrientschap duert: Pack op geburen, met soo zyt gy op gaen Cramen Soldaets verbannen Hoer g’en stoort u in geen namen De schaemt, en Eer is wech, waert soo met ons verdriet.
’K en ben niet daer ick meyn noch in de Werelt niet Gierigheydt Ick ben bedrogen, en in vreemde sluymeringen.
Dat comt van quaet te doen van woeste tuymelingen, Had Dochters gangh gegaen g’had niet gestrunckelt, maer Het is te laet beclaeght.
Wel dat ick droom is waer, O Heer ick bid u, laet my haestigh wacker maecken Of ick sal seker aen een plaegh van angst geraecken, Myn leden beven, en myn hairen staen te bergh, Hoe schrickelycken droom, ick Dochter sonder ergh.
Gaet henen droomster, droomt tot negen maenden recken, Een jonge Mauwer mach u dan uyt droomen wecken.
Ist droom, of niet, ick gae om weten of ick mis Myn Peetien vragen of dit droom of waerheyt is.
FLORIS, BYKOMINGH.
WAt schandelycker saeck, en is u niet verweten.
Hun dwaesheyt heeft my meer als hun verwijt gespeten.
’t Verwijt dat spruyt alleen uyt oorsaeck vande Sond’.
Wie dat ontschuldich is en crijght daer af geen wond.
De schuldige can oock haer schult daer me bedecken.
Als ’t hert geen schult en kent, soo kent het oock geen vlecken.