floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik heb, tot dezen dag, uit goeder deugd, voor Agata geen vensters laaten sluiten, Heeft zy die kneepen in haar gat?
De jeugt zoekt staag hulpmiddelen van binnen en van buiten.
De jonge Dochters, o!
zyn nu al veel te wys.
En trachten steets hun Voogd, of Vader te beliegen, o! ho!
Door kunstig te bedriegen, behaalen zy, naar haar gedachten, steets den prys.
Ik meen my voortaan met dat kleuter niet te kwellen, 'k Wil haar opsluiten, om myn hert gerust te stellen.
Zachtl zachtlik hoor gerucht, kom nad'ren wy.
Men zwygt, die stilheid my voorspeld een kwaade maar.
Ik GOVERT.
De pikken haal dat fluistren, 'hoe 't Is Agata.
Met bely, 'k vrees dat zy hier komen om te luistren.
Zyt gy dat, Heer, die hier gestaag op schildwacht staat?
Ja, ja, dat ben ik, wat ik laat of doe raakt jou dat wat?
wat hebt gy hier te maaken Zo vroeg met bely?
het schynen vremde zaaken.
Ik heb den gantschen nacht niet kunnen slaapen, dies riep ik Bely om zich met my te vertreeden, Zo zyn wy zaamen naar beneden, en ook voort uitgegaan naar buiten, om, noch eer De Zon opkwam, te zien den dag aan komen, Wy hebben ons vermaakt hier onder deze boomen.
Dat s waar, ik kan u dat getuigen, dat het zy... GOVERT.
Hou jy je bek, zottin, neen, dat valt niet in my, dat gy gingt buiten om den dag zien aan te komen, die gy gemaklyker aan t venster had vernoomen, neen, my bedriegen, was, loof ik, uw doelwit eerbely.
mogt dat maar geschién.
Niets, myn Heer, ik spreek geen enkel woord.
Neen, neen, 't heeft andre reden, als jonge juffers zich zo's morgens vroeg vertreeden, hy is wel gek die dat geloofd, haar leid wat anders dan, als wandelen, in 't hoofd.
Ik bid je, zeg my eens, hoe zou men kunnen slaapen Tot uwent, daar men hoord, by na den gantschen Niets als steets hoesten, steenen, gaapen, en schreewen, ja, zo als een mensch te rusten tracht, En pas heeft de oogen toe, zo hoord men schriklyk raazen, met sleutels, dat men zich ten hoogsten moet verbaalen, En tracht men weer te komen tot de rust.
Een Spook of nachtgeest komt u dan weer zo te kwellen, doordien hy heeft zyn grootste lust, om ons door zyn geraas te ontstellen, dat Spook, t geen zich komt herwaart spoën, Heeft daar in, naar het schynt, behaagen, als hy de slaapende den oorlog aan mag doen, En dus dan naar zyn zin te plaagen.
Wie's die Kabouterman, karonje, of helsche geest?
vraagje dat noch, Heer?
die ben je zelf geweest.
Ja, gy, ik bid, ei hoor, k zal t u verhaalen k Docht.
'k docht by myn zelfs wel menigmaalen, Dat dit geraas kwam van een Geest, die, na zyn dood, Aan ons noch klaagen kwam zyn nood, En ik, om daar de waarheid van te weeten, Of dat een lichchaam was of geest, dię zulk gedruis Steets maakten, of hy was bezeten, By nacht en onty in uw huis, heb op een zekren tyd een reedlyk touw gaan binden, Dat ook zyn werk fraay heeft volbrogt, Dwars over onzen trap, om dat my docht Daar 't best die Bytebaauw te vinden, zo dra als yder een was naar zyn bed gegaan, Ging ik op schildwacht in het donker mooytjes staan, 'k Was effen daar, wanneer hy kwam van boven stappen, Maar hy was naauw aan 't touw, par douf, van al de Viel toen Oomkool, ik docht daar leid nou onze plaag, 't Zy wandelende geest of Bytebaauw, om laag Want hy, die van het touw niet had geweeten, Moest met zyn neus de trappen meeten.
Toen hoorden ik een stem, die riep help!
ik ben dood!
En ik, die niet van lachchen kon bedaaren, moest eindlyk t lachchen laaten vaaren, want ik had deernis met dien spooker in zyn nood.
K liep naar beneden, daar ik u, myn Heer, vond leggen In t aangezicht gekwest, daar k al had voor gevreesd, En uwe platte neus, deed zonder tegenzeggen, my nu gelooven dat ge een lichchaam waart, geen GOVERT.
(geest.
Een schoone vinding die de droes u kwam beveelen.
Zyt gy dat, varken.
die my kwam die pots te speelen?
Woud gy my moorden, heer, door dat vervloekte touw?
Neen, maar op hoop dat ik de geest betrappen zou.
Wie of t ooit hoorden van zyn leeven?
Wat let my dat ik u niet dadelyk ga geeven, een vyf zes schoppen in je gat, en vyftig klappen voor je tronie, vat je dat?
Ik bid bedaar, myn Heer.
Ik bid dat gy wilt zwygen, Of gy zoud ook wat kunnen krygen.
En, varken, om niet meer van u te zyn begekt, is myn begeeren, dat gy daadelyk vertrekt.
,,ven BELY, builende.
Ik bid verschoon my, Heer, wie heeft ooit van zyn leeven, om zulk een zaak een meid heur paspoort geeven?
Ei, ziet het dezemaal noch deur de vingren.
Vertrekken zult gy, dat 's myn meening, voort ga heen.
BELy, lachchende.
Om u de waarheid dan, myn Heer, net uit te leggen, Indien gy meend met dus myn huur my op te zeggen, Dat ik bedroefd ben, o!
Dan benje drommels mis.
Een jonge juffer, die haar Voogd ontkomen is En nu in vryheid leeft, om na haar wil te paaren, een slaaf, die word verlost van zyne slaaverny, een rasphuisboef, die, na hy dertig jaaren Gevangen is geweest, zich ziet verlost en vry Noch man, die zyn kwaa vrouw ter aarde kwam hebben, of zelf een erfgenaam, die ziet stellen hem van de waereld gaan, wiens schyven hy moet tel'len En erven na zyn dood, die alle kunnen niet Verheugder zyn, als ik, nu ik u mag begeeven, En ik ontslagen word van meer met u te leeven.
Om dat ik u verjaag zyt gy daarom verheugd?
Ja, 't geen gy hebt gedaan strekt my de grootste vreugd.
Goelof.
19 GOVERT.
Wel, om dat dit zo is, ben ik weer van gedachten Veranderd.
Agata, treed gy vooreerst maar in, en, bely, ik versta dat gy hier noch zult wachten, want om uw dienst te doen was nimmermeer myn zin.
GOVERT, BELY.
Kom, laaten wy weder, als voorheen, in vrede leeven.
'k bemin u in myn hert, en zal daar blyk van genieten.
En ik bemin u meer, als elk wel denken zou.
Dat s recht, dat bleek heel klaar aan dat vervloekte touw.
'k heb myn haastigheid verschoonen, maar ik vergeef 't u, nu wenschten ik, dat gy my woud belooven Een dienst te doen, in deez' gelegentheid.
Laat hooren of ik daar toe ben bereid.
Gy weet wel, bely, hoe my is de zorg gegeeven, Om toe te zien op t jonge leeven, van Agata, die zorg heeft reeds gemaakt, Dat ik, met haar te zien, door liefde ben geraakt, en nu zyn al myn wenschen en gebeden, Niet anders als dat ik met haar in de echt mag treeden.
Uw vrouw te maaken?
Wat meend gy met die reën?
Foei, zeg ik u. GOVERT.
Waarom? 20 de grootste zotheid bely.
Maar doe dat niet, o neen!
Gy hebt te veel verstand daar toe om t uit te voeren, zy is voor u te jong, ik vrees zy zou u loeren.
Ik heb geen kinderen gehad uit de eerste trouw.
'k Wil dat verbeteren nu by een tweede vrouw, op dat ik weet wie dat myn goed zal erven, Wanneer ik kom te sterven.
Doet wat gy wilt, myn Heer, voor my, ik kan niet al te wel gelooven, dat gy die zwaarigheid ooit raaken zult te boven.
'k raa 't u, Heer, staat my het raaden vry.
Bemoei u niet, zottin, met myne zaaken, want dat raakt my, en ik zal 't wel te boven raaken, gy weet, ik heb haar in bewaaring, en ik moet Haar wel bewaaren om de wolven, die staag loeren, Om haar uit myne magt te voeren, en om daar voor te zyn, zo heb ik goed Gevonden, om gantsch niet misleid te zyn van buiten, Die schaapskooy mooytjes toe te sluiten.
Maar 'k heb hier in uw hulp van doen Als ik dat uit wil voeren met fatsoen.
Ja, 'k wil dat gy die zwaarigheden Aan haar bekend maakt, want dan heeft dat kleuter reden Om my te ontmoeten met meer fierheid, als voorheen.
Men moet dat jonge schaap die bittre pil vergulden, Of anders zou zy niet in t minst dit sluiten dulden, en 500 21 DOOR LIEFde.
En vraagd ze er na, zo geef haar deze reën, dat zulks geschied, om maar bevryd te weezen Voor moordenaaren en voor schelmen.
gy moet Uw vlyt doen dat gy haar maar brengt in vreezen, en dat men dit alleen om best wil doet.
Beeld gy u in dat, door die nukken, Uw toeleg zal by haar gelukken?
't is haar genoeg als ik zulks maar begeer.
Ik vrees voor u, myn goeijen Heer, dat gy u zult bedroogen vinden.
Gy zyt een gek indien gy dit durft onderwinden Om voor de tweedemaal te treeden tot de trouw, Ja, gekker dat gy zoekt te paaren met een jong juffertje van twintig jaaren, Ja, noch veel gekker dat gy sluiten wilt een vrouw.
Zie daar, in t kort, uw buitenspoorigheden.
En, naar my dunkt, heb ik daar toe wel dubble reden.
Voor my, ik dank 't geluk, 'k heb 't wel doen steets Een groote deugd te zyn, en daar ik noch naar tracht, maar zo ik had een man of minnaar met die plaagen Behebt, ik zweer zyn voorhoofd zou wat draagen.
Het kan onmoogelyk zo gaan als gy 't begint.
Voor my, myn Heer, ik laat 't bewind aan u alleen, ik wil my niet bemoeijen Met zulk een vuilen zaak, die yder moet verfoeijen.
Kan ik met myn verzoek niets winnen, vuil fatsoen!
Zo weet vry, dat ik door myn magt dit wel kan doen.
Raas vry, en vloek en zweer, gelyk bezeeten, 'k zeg u nochtans dat een jaloersche gek Een schriklyk monster is, een schadelyk gebrek die waard is, dat hy van de wurmen word gegeeten, De drommel, noch zyn moër die zyn niet half zo Als zulk een ouden paay.
'kwaad, vyfde tooneel.
GOVERT, alleen.
Wel, doet gy, dat gy gat.
Dit volk, naar t schynt, schept vreugd alleen met my te plaagen.
Het gaat dan hoe 't ook gaat, ik zal het nochtans waagen. zesde tooneel.
GOVERT, flip.
Myn meester zond my hier na toe, en heeft belast hem hier te wachten, hy wil met de juffer spreeken.
Maar, zoet daar is dien Gryn, dien harden kwast.
Ik moet nu veinzen, of k verbroddend, selleweeken!
Zeg, vriendschap, wat doet gy alleen voor deze poort?
Uw dienaar, Heer.
Goen dag, flip.
Myn Heer lykt wel te vaaren.
Fluir.
'k ben op 't hoogst verblyd, en wensch het noch veel GOVERT.
Verblyd, of niet verblyd, die blydschap my verstoord.
Zeg my wie dat gy zyt, en wat gy hier komt maaken?
'k heb moeite om dat te doen, doch wil ook niet vergeeten.
Dat ik veel ambachten geleerd heb, daar door weet ik wat van yder, van t geheel schier niet een beet.
Ik heb de waereld meest rondom gekruist, geen schyven bezat ik veel, gelyk een yder denken kan. myn yver won de kost, gelyk 'er veel bedryven, somtyds, gelyk een schoft, dan als een eerlyk man.
'k Heb voor lak ei gediend, maar zie dat stont my tegen, En, voelende myn hert heel tot den roof genegen, Begaf ik my ter kaap te Nieuwpoort, Heer, doch ik Kreeg daar van ook in 't kort een schrik, En evenwel om lui en lekkertjes te leeven, Ging ik aan de praktyk my toen begeeven, 'k Heb ook gediend by een Apteeker en Barbier, En by een Dokter van den nieuste zwier.
Ook heb ik het musket gedraagen.
De kranten, Heer, zelfs van myn dapperheid gewaagen.
Gy hebt veel ambachten geleerd, en reeds gedaan.
Die vent gelykt een schoft, hy staat my passyk aan.
Myn Heer, 'k zal steets uw dienaar weezen.
Hoe raak ik hier best uit?
'k begin te vreezen.
'k wou dat ik reeds was weg gegaan.
zwygt gy?
Dan zal ik myn meening u verklaaren, 'k geloof, dat ge om te steelen hier komt waaren.
Dan kend gy my niet recht, myn Heer, ik heb in t hoofd heel andre zaaken , k bid dat gy me vry geloofd.
'k weet een remedie, die zeer goed is voor veel kwaalen, van groene kruiden, die ik hier omtrent moet haalen.
10- 24 DE GEVEINSDE ZOTHEID GOVERT.
kruiden?
Ja, myn Heer, ik kwam hier maar om die Te zoeken, o!
'k versta my wonder de chimie.
Ik heb, myn vriend, steets al myn leevensdaagen Die kunst veel achting toegedraagen, myn kruiden, dit gaat vast, die helpen ongemeen, al wat een mensch ook schort, t zy podegra of steen.
Verkouwdheid, koorts of jicht, wat kwaal het ook mag weezen.
Ik kan, op staande voet, die door myn kunst geneezen.
'k heb een tinktuur gehaald alleen van blad en kruid.
Gy ziet 'er nochtans niet heel dokterachtig uit.
Het kleed, myn Heer, kan ons de weetenschap niet geven, 'k zou geen lakei meer zyn gebleeven.
Maar 'k had onschuldig met 't gerecht zo wat te schaffen.
Hoe kwam dat by?
K zal u myn onschuld gaan verhaalen, op zek'ren dag, wanneer de zon was aan het daalen, Ging ik door t bosch, als my daar onverwacht Een koets ontmoete met veel goed daar op gebonden, k Docht voor de beesten is t een al te zwaare vracht, Ik nam t er af, en heb het weg gezonden, En sederd heeft men my voor die barmhertigheid Vergoeding afgeeischt, wie zou dat niet verveelen, De Schout kwam mede in t spel, dies ik, tot u gezeid, Verliet het land, en docht k ga voort, wat kan t my scheelen.
't Was wysselyk gedaan in zulk een schurfde zaak.
Maar zeg, wat zoekt gy hier?
FLII, DOOR LIEFde.
25 flip.
Myn vermaak Met wat te wandelen 'k mag my hier wel vertoonen, geloof ik, zonder u in 't allerminst te hoonen?
Hoe heb ik 't met die vent?
't is of hy met me gekt.
Vaar wel, ik ga. flip.
Myn Heer, eer gy vertrekt, een woordje maar, ik bid wil my eens zeggen Aan wie die plaats behoord, die ik daar gints zie leggen GOVERT.
Aan wie ze hoord?
Wel, aan zyn eigen Heer.
Dat s wel gesprooken.
'k vind my zeer Verplicht, om u noch niet zo haastig te verlaaten, ik vind u zeker zoet in 't praaten, zeg, Heer, kan hy, die naar de stad zou willen gaan, daar in twee uurtjes zyn?
GOVERT Ja, stap maar lustig aan.
Myn praat schynt u wat te verveelen, dies zo verzoek ik dat gy my wilt mededeelen, indien gy t weet, hoe laat het is.
Hoe drommel heb ik 't met die vent?
wel ja, gewis, 'k geloof gy meend ik hier gesteld ben, als een tooren, om elk, die hier passeert, te laaten hooren Hoe laat het is.
vertrek hier voort van daan.
Gy kwelgeest, of ik zal er u van daan doen gaan, Uw praat verveeld my in myne ooren, Of blyf maar staan, want ik vertrek.
B 7.0 DE GEVEINSDE ZOTHEID 26.0 ZEVENDE TOONEEL.
De drommel haal dien ouwden gek.
Dat komt my niet veel goeds voorspellen.
'k vrees, eer men magtig word dit naauw bewaard, kastee!
Daar moet op t kontrescharp gestormd zyn of t ron ik weet het anders niet te stellen.
Maar daar 's myn Heer.
Wel, flip, hebt gy iets uitgerecht?
Ja, 'k zag de Voogd, die ziet zo bars, als schoppen Ik vrees dat dit Kasteel zo ligt niet is te winnen.
Het zal wel lukken, 't hangt alleen aan 't wel beginnen.
Ik ga niet voor ik heb die Schoone in myne magt.
'k had hoop zo iemant ons wat pistoletten bragt, dat is de zenuw van den oorlog en het minnen.
Zorg daar niet voor, die Schoone heeft veel goed, En schoon zy 't niet had, zy zou me evenwel bebaagen.
'k heb haar genegentheid van jongs af toegedraagen, doordien dat zy is van myn moeder opgevoed, haar wezen is geprent in myn gedachten, Haar hert en 't myne dat 's maar een, ik vind in haar zo veel bekoorlykheën, 'achten Dat ik alle and'ren, om haar schoonheid, moet verdraagen, zo dra myn moeder stierf is zy in handen van Haar Voogd, een Gryn, geraakt met toestaan van haar vrinden, hy..... DOOR liefde.
Hy kent my niet, noch ik hem ook, maar die den Man Recht kennen, zeggen dat ik hem Brutaal zal vinden.
Men heeft u recht gezeid.
Maar laaten wy eens zien, hoe dit Kasteel werd met verrassing ingenomen, Of hoe men 't moet blokkeeren en bespien, om 't allerbest daar in te komen.
Gy komt uit de oorlog, naar 'k geloof, aan al uw zwier.
Wyl gy steets spreekt op die manier.
't is niet van daag dat ik die eerst moet leeren.
Tot tweemaal toe heb ik gaan deserteeren.
Zie, als men wil een stad belegeren, zo moet Men, kennende t Terrein, van buiten die bezetten Waar dat ze meest onsterk is, en beletten Wat in kan komen, en, terwyl men dit al doet Zien recht te weeten hoe t van binnen staat geschapen, men opend straks dan de Trencheen, men plant kanon, Schiet bres, bestormd de plaats, een yder is in wapen, men trekt met order af, indien men t dus niet won, Dan word de plaats met storm, zo t lukt, wel ingenomen, Dan steeld dan roofd elk een zo veel als t mooglyk is.
Zo wintge een Juffer ook, indien t er toe moet komen.
Zeg, is 't zo niet, myn Heer, of heb ik mis?
Ten naasten by.
de Meid zal ons behulpzaam weezen.
Dat is, als iemant die verstand heeft in de stad, Die hoeft voor ongeval van binnen niet te vreezen.
Men moet in stilte, dat je 't vat.
Dan kennis geeven van 't secours dat aan komt trekken.
Laat ons zien wat best gedaan diend, zonder gek en, om geen achterdocht te geeven, laat ons gaan, en hier op deze plaats niet langer blyven staan.
Ik, als Ingenieur en meester van de stukken, Moet zien waar t ons het best zal lukken t Kanon te planten, om te maaken in het kort Dat deze plaats veroverd word, Hoe ook die Babok kyft of knord.
Distues voor liefde.
GOVERI, alleen.
U liet zich eens een man van veel geleerdheid houwen, maar k weet zyn naam juist niet, noch waar hy is gebooren, zo u van iemant ooit word een geheim vertrouwd, draag zorg, voor alle ding, dat gy t verborgen houd.
't Heeft geen min zorgen in, om met fatsoen en eeren, een huuwb're maagd in huis te houden, en te weeren Dat zy niet eens, van de eene of de andre guit, Word van een zuivre maagd gemaakt een vuile bruid, op dat hier in, door my, goe voorzorg word genomen, is hier de Smit, door myn bevel, gekomen, 'k heb hem belast met slot en grendels te voorzien Wat niet geslooten was, en dat kan haast geschien, want, is dat wel verzorgd, zo hoefd men niet te schroomen, De zorg is veel meer, als de kosten, want de min dat looze guitje kruipt door 't kleinste gat licht in.
Maar op dat Agata, door t zien der forsche blikken, En zwarte koonen, van den smit niet zou verschrikken, Zal ik, met haar en met de meid, uit wand'len gaan, Terwyl zal Olfertbuur op alles gade slaan, En al wat stram is met een weinig oly smeeren, Wy, als t gedaan is, wederkeeren Naar huis, en dunkt haar, of de meid dit souden vreemd, zal ik haar raaden dat zy wat patientie neemd.
Waar zyt gy, Agata?
kom onder deze boomen Wat met my wandelen.
BELY, AGATA, GOVERT.
Je had dat durven droomen!
In vyf zes maanden tyds eens voor de deur te komen!
wat is 't, Heer?
Ben je veeg ons zo te onthaalen?
of wat is 'er in de weeg?
De schoonste plaats zou zelfs een mensch in 't end vermaaken, zo hy somtyds niet wat verandring mogt genieten.
Het zy hoe 't wil, weet dat ik steets uw byzyn acht Het allerzwaarste, en dit vermeerderd myne zuchten, in plaats van vreugd, baard my dat ongenuchten.
Ik merk nu wel, aan al uw klagt.
Dat u een Vryer schort, die u uw smert verzacht.
Of schoon men veel in deze dagen, De Vrysters op dat woord ziet veinzen, en zich draagen, als of dit bloote woord van trouwen haar beschaamd, Wat my aangaat, ik meen te spreeken als 't betaamd, ik min het huuwelyk, en ben daar toe genegen, Hoe eer hoe liever, ja, dat is myn wensch alleen, ik spreek recht uit, en meen het wel ter degen, 't zy dat men 't kwaad acht, of een misdaad noemd.
Dat is zeer wel en 't zyn oprechte en waare woorden.
Wel zou een juffer aan die geen die haar bekoorden Niet trouwen op 'er tyd?
wel hei!
Voor Vrysters ziekte is dat de beste medicyn.
Gy alle bei spreekt zeer verstandig van het trouwen, ik haat ook de eenzaamheid, zo droevig en zo naar, dies ben ik, in dit stuk, ook met u eens, dat 's klaar.
Ik meen my ook in de echt te geeven , schoon veel vrouwen, door de eene en de andere, my zyn geprezenteerd Om aan te huuwen, en waar door ik wel geëerd En O DOOR liefde.
En ook verrykt zou zyn, maar zie ik laat dat voordeel Om Agata alleen, wiens schoonheid, naar myn oordeel.
Zulks dubbel waardig is, om u zucht ik alleen, en gy bemind my ook zeer teder, zo ik meen.
Ja gy, myn lief, uw oogen, als twee zonnen Daar by uw zoet humeur my hebben overwonnen.
Gy zegt, myn Heer, met uw verlof... GOVERT.
Dat ge in uw hert Een zuivre vlam voed, die door my ontstoken werd.
Kan uw bescheidentheid, myn Heer, u zo ver krygen?
Kan ik gelukkig zyn, en u myn min verzwygen?
Ai, schaam u, Heer, voor zulk een groove logentaal.
Hoe zo, myn kind?
Nooit had ik zulk onthaal Van u verwacht wat onbeschaamde loogen!
Mind gy my niet?
Maar 'k zal, naar myn vermogen, U haaten tot der dood.
Waarom zo t'eenemaal?
Die zonder reden mind, kan zonder reden haaten.
Wie zou den ouden bloed nou ook verlegen laaten?
Digitized by google. de GEVEINSDE ZOTHEID GOVERT.
Ik zeg, karonje, zwyg, en hou je snaater toe, eerst ik gesprooken, dan is t jou beurt, meid, wel hoe!
Zacht, zacht, laat ons een weinig praaten, En zien of niet de min maar speeld met u den beest Myn Heer is reets wat oud en tot bedaaren, de juffer jong en vrolyk naar de jaaren.
Zy is goedaardig, heeft verstand, is bly van geest, myn Heer wat hoofdig, nors en stuurs al lang geweest.
Haar twintig.
De jaaren zyn noch naauwelyks verscheenen, Wel driemaal meer teld gy ze is fris en wel gesteld, gy met het podegra en zinkingen gekweld, Zy heeft haar tanden noch, en gy geen eenen, En aan wat vrouw toch, in der daad, meend gy dan dat gy zoud behaagen?
'k zal dan die zorg wel draagen Heb ik 't vergeefts betracht, dat ik met recht verdien van haar te zyn gehaat.
Ik zal haar zetten, daar zy my niet zal verleiden, Zeer ver van 't manvolk af, en ook van u gescheiden, dan kan zy overdenken 't geen zy heeft gedaan, kom voort.
Vréen.
Dat zult gy zien, kom, kom, en weest maar wel te DERDE TOONEEL.
EELHARt, GOVERT, AGATA, FLIP, BELy.
GOVERT, na dat hy van Eelhart zeer beleeft is gegroet.
Goen dag, komt gy hier iets begeeren?
AGATA, tegen Bely.
't Is Eelhart.
GseasOO DOOR LIEFde.
33 BELY, tegen Agata.
„vast.
ik ken dien Vogel aan zyn veeren.
Waar toe die kompliienten, Heer?
Ik ben dat werk al moë, het hoeft niet meer.
Moeten, EELhart.
Ik ben hier vreemd, maar zeer verheugd in u te ontmoeten, en by een toeval dat myn chaise brak, en nu Hier by de smit is, kom ik u myn dienst aanbieden en begroeten, terwyl hy word vermaakt kom ik, om 't schoon Van deze plaats te zien, en om u, naar myn pligt... GOVERT.
't is anders als gy meend', zo gy my wilt gelooven, dit 's de ongezondste plaats van alle hoven, en wel te zien, Heer, dat gy hier een vreemdling zyt, vertrek vry, vriend, of gy raakt uw gezondheid kwyt.
ik vind het zo, want al de dagen En nachten die k hier ben zo doe ik niet als klaagen.
Zo ik goe wyn had en goed eeten alle daag 'k verzeker u 't zou my niet weezen tot een plaag.
Het zy dat deze plaats gezond of niet gezond is, Dat raakt u niet, maar om dat dit myn eigen grond is Zo wil ik, dat gy zult vertrekken, voort van hier, en zoek een andre plaats voor u tot uw pleizier.
Kooren.
Dit schoon gezicht kan door haar schoonheid my behaagen, ik sta verbaasd door al de aanloklykheen.
Nooit heeft natuur zo veel bevalligheid by een Gevoegd, noch dat geluk kwam nimmer my te vooren, ik sta als roereloos, gelyk een steen.
Ja, 't maakt my zelf schier buiten reden, GOVERT.
Den, dat zeggen 'er wel meer.
Laat ons daar mee met vreezen, doordien uw rytuig al hermaakt zal zyn, naar 'k gis, en uw gezelschap my geensins behaaglyk is.
Al lang genoeg, dies wil maar daatelyk gaan stappen.
Myn Heer, ik ga in een moment.
Maar, met verlof, weet gy niet hier omtrent.... GOVERT.
gy hebt lust om wat te kaek'len en te snappen.
Wel aan, ik zal u uit een ander vaatje tappen.
tegen Agata en bely.
Kom voort, naar binnen toe, voort, voort.
myn Heer... GOVERT.
Kom, rep u wat, ik zeg niet meer.
Ik wil veel liever gaan als u tot hindering strekken.
Neen blyf, myn Heer, ik bid wil daarom niet vertrekgen GOVERT.
Dat zyn de katten, die recht loeren op de kaas.
Kom, bely, voort, en maakt me geen geraas.
Ik moet en zal dan gaan maar, och!
het was te wen Indien men vinden kon oprechte en vroome menschen, Die u verhinderden te speelen zo den baas.
En ons eens redden uit dit droevige benouwen.
Zes maanden zyn 'er reets voorby Dat we in 't gevangenhuis geweest zyn, ik zeg 't vry Dat wy naauw kwamen eens het zonnelicht te aanschouwen.
Is dat ons handelen, als eerelyke vrouwen, Of vrysters waard zyn, geen gezelschap ooit te zien En die voorby gaan ons door 't fluiten dat verbiën?
Wat jonge juffrouw zou zulk leeven toch behaagen?
Maar laat ik zwygen, want wat baat ons al dat klaagen?
Go door liefde.
35 GOVERT, houd Bely de mond tae, en jaagd haar met Agata naar binnen.
Jou assurante pry, jou, vel, ondeugend stuk, wat let my, dat ik jou de tong niet uit en ruk?
VIERDE TOONEEL GOVERT, EELHARt, flip.
GOVERT, ter zyden.... erren.
Ik wil zo gaauw in huis niet keeren, maar wachten tot de smit gędaan heeft met het smeeren, zy zyn al weg tot myn geluk.
tegen Eelhart.
Wel nu, spreek op, wat is 't, wat hebje my te spreeken?
Maar maak het kort myn tyd is haast yerstreeken.
Myn Heer, 'k verklaar u 't is aan my van herten leed, dat gy uw dochter dus om my vertrekken deed.
Myn dochter EELhart.
Zo ik my heb misgreepen Vergeef het my, myn Heer, is zy uw vrouw GOVERT.
Wat kneepen!
Zy zal t haast zyn.
Zo is zy ongetrouwd?
Het is my lief dat gy ze in die gewoonte houd, En haar by tyds zoekt naar uw hand te zetten, Dat zyn wel de eerste, en ook met een de beste wetten.
Zo leerd gy haar geen slinksche weg in slaan.