floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Tree meë binnen, daar is noch een glaasje wyn.
Ik moet van avond eens uit de borst lustig zyn.
Op de straat, gevalt me niet langer te praaten.
Me dunkt, dat zig hier omtrent menschen zien laaten.
Me mogt ons bespieden, kom cousyn, tree wat in, ik verwagt een goed eind van myn zoons goed begin.
Kom ook binnen Doede, Vrouwtje en cousyn, 'k zal u voor treeden.
Om een glaasje wyn, was 't vergeefs my gebeeden, 'k heb noch een oogenblik tyd.
ROBBERT, ANTONET.
Ik zegje Mevrouw Antonct.
Datje nou, op 't geen jou geluk belangt, neerstig let.
't zal ons geen kunst zyn, dien droogen bloed te knippen.
Ik zel maaken datje hem vast hebt, laat jy hem dan niet glippen.
Nou jou verstand ken ik, 't zel al den bruy wel gaan.
Maar hebje nou al dat ik gezegt heb, in de grond verstaan?
Niet te wel, 't is wat haastig, ik vrees het de Loer zal merken.
Robbert 't Moet zoo zyn, of we zellen niet een bruy uit werken.
Van Digitized by googlespel.
Van avond moet dat spulletje noch op een end, en morgen, weet ik, dat de kans sig om wend.
De vaar zal niet naarlaaten, morgen te laaten vraagen, Of Mevrouw Cornelia, zyn bezoek zal behaagen.
Wat raad dan?
is onze Comedie dan niet verbruit?
'k zel noch maaken, datje van avond het huuwlyk sluit.
Hier woond een Notaris, 'k zal 't contract daar laaten maaken, we zellen wel met fatzoen, aan een end raaken.
Mevrouw Cornelia heeft my dit ook geraan, een goed begin zonder een goed end, kan niet bestaan.
Zy wil uw geluk deezen avond by woonen, En haar omtrent de klok acht, by de Vader vertoonen.
Ik schel reis, is deeze Schurk maar in huis.
's Avonds vindje dat Jan hagel zelden t'huis, 't is door de bank gewoon, op een glaasje te bikken.
Ik ken 'er een, die kan zoo verdoemd slikken, een kan vier vyf nat, dat is zoo veel als een vlieg.
Maar dit volkje deur de bank, leerd de kunst in de wieg ZESDE TOONEEL.
BARTELT, ROBBERT ANTONET.
Daar is de man zelf, 't schynd dat het ons wil lukken.
Sinneur Notaris, verstaaje jou zoo wat op huuwlyks stukken?
Daar is een Bruigom en een Bruid, datje 't verstaat Die wilden van avond in stilte, stigtlyk verbinden.
Zouje gereed kunnen zyn, alsze zig in een half uur hier lieten vinden?
Genoeg, als ik de naamen maar weet.
De Bruigom hiet Doede jochems, en de Bruid Antonet Cornelia Margareet.
Goet, goet, wat zal nu elk ten huuwlyk brengen?
Elk het zyne, zy zullen haar schatten t'zamen mengen.
Gemeenschap van goedren moetje stellen, dit word zoo begeerd, Ook van een Snoer Paarlen, dat hy die op trouw haar vereerd.
Bartelt, 'k verstaa 't alles, 't zal binnen die tyt klaar weezen.
De Fynman, fonker, zEVENDE tooneel.
Wat voor de wind, wy behoeven niet te vreezen.
De Snoer Paarlen dat gaat vast, dat s gewisse buyt, en wilse myn Heer niet trouwen, zoo benje van avond myn Bruid.
Je zelt van de Vaar noch wel een zommetje toe bedingen, zooje hem maar kwyt scheld, en jy hem niet wilt dwingen.
't Loopt 'er toe, wy raaken van avond noch klaar.
Nou wy hebben van outs al wat zin gehad in malkaar.
Ik vertroume op jou woord, je zeltme niet bedriegen, jy hebt het my belooft, en een Vrouwmensch mag niet liegen.
't is waar, ik heb u myn geneegentheid toegestaan.
Maar al dien bruy, zel dat nu zoo wel gaan?
Hoor, ik zel myn Heer van huis gaan haalen, en ik zal hem duyzend dingen, van zyn geluk maalen.
Geef jou maar een weinigje hier of daar op zy Wees niet beschroomd, maar laat hier van de zorg aan my Maar als wy hier omtrent de deur, wat yvrig handlen, zoo houd u, als of gy onvoorsiens komt wand'len.
Ik zel 'er op letten, en maaken dat hy u begroet Voor de rest weet gy, hoe gy u draagen moet.
Ik zal aan myn kant, niets behendigs verzuimen, Wy zullen dat vet, net van de keetel schuimen.
Verschuylje, dat gaat zoo reegel regt na myn Heer, maar op een oogenblik, zoo verwagt my hier weer.
't gaat zoo wel, bloed!
ik zal voor myn Heer haast trouwen.
Zoo moet men die Fyne Lobbese, wat in de mouw douwen.
't is voor de zulke een Leer, gelyk past by gelyk.
Myn Bruid is kaal, en ik ook, maar haast zyn wy beide ryk.
41 ACHTSTE TOONEEL.
Myn Heer benje daar?
Nou is jou tyd gebooren, Robbert.
Kom buiten, sluit de deur, zoo meugje me veylig hooren.
ik heb het werkje na wensch besteld 'k Had myn leeven niet gelooft, dat jou verstand zoo veel geld.
Mevrouw is op jou verliefd, meer als ik dorst verwagten, jou geluk gaat ver booven myn, en jou eige gedagten.
't is te wonderlyk, met een woord, tast nou toe, mevrouw is 'er geld, en 'er vryigheid moe.
Zy wil u 't beide, noch deezen avond opdraagen, ze heeft inje perzoon, en jou goede zeeden behaagen.
'k was, zeise, in myn vertrek, en overwoog De goede gestalte van jou Heer, en zyn vriendlyk vertoog.
Dat van de vrindschap, was niet te wederleggen, Ik hoorde hem zoo veel van de vrindschap zeggen, Dat ik onmooglyk die aanbieding kan versmaan.
Kom aanstonds, sprakze, wilt na jou Heer gaan, laat hy my omtrent zyn deur wagten, 'k zal daar verschynen.
Dat van nu of vry al zyn zorgen verdwynen, Maar dat hy met u, maar alleen zy verzelt.
'k begeer niet, dat iemand van myn swakheid weet noch iets meld.
'k Wil deezen avond door een Notaris een verdrag laten maaken Daar door hy aan myn Persoon, en goet zal geraaken.
Gemeenschap van goedren, heeft zy eyndling toegestaan.
Myn Heer, 't was al den bruy wind geweest, had ik het niet gedaan.
Doede wel Robbert!
Hoe ken ikje deeze dienst na waardy beloonen.
Is het zoo?
zal zy haar zoo goedertieren toonen?
't zal zoo zyn, maar houwje of je niemendal wist, je moet jou, zoo wel als zy, bedienen van die list.
Datze 't merkte, dat ik jou een woord had gesprooken Van dat oogenblik, wiert 'er de kat in gestooken.
Dat zou jou en jou Vaar schoon staan, hou jou lustig en fris.
Ik weet dat het Casteel voor jou al besprongen is.
Je moet haar verzoeken, om dit verdrag te beschryven, En haar verzeekren, datje tot er dood haar getrou zult blyven.
Maar de Snoer Paarlen, hoe staaje daar meê?
Zynse wat blank, en zuyver van snee?
Heb jy ze by jou?
of moet jy ze haalen?
Want zonder de Paarlen, zou dit nog lang moeten draalen.
Paarlen moeten er zyn, of ik weet geen raad.
Paarlen, daar zynse zoo schoon, als van wit Agaat.
Was de Juffrouw maar hier, ik zouz'er daatlyk geeven.
Maar ons verdrag, waar word dat best beschreeven?
Robbert hier in de buurt, by een Notaris publyk.
Zie daar hangt het bortje uit, kyk, kyk.
Regt, wouw de juffer nu maar haast opdaagen.
Daar komtse, zien ik regt, wilje nou deftig draagen? negende tooneel.
ANTONET ROBBERT, doede.
Vuffrouw hoe zoo laat!
Wat in den avond lucht, om den appetyt my vertreen.
't is ver genoeg, staa wat stil, hier moetje wat blyven, doede.
Ik zel jou de tyd nou wat, na jou genoegen, verdryven.
Kom als 't jou belieft, in ons huis, daar is noch een Cousyn, hy en myn Vaar, drinken saamen een glaasje wyn.
De wyn, de wyn, die maakt lugtige zinnen.
Juffrouw Cornelia, treë een oogenblik met my binnen.
Swyg domme potuyl, in jou huis, swyg 'er van stil.
'k weet dat 'er Mevrouw, om de dood niet weezen wil.
Regt, regt, k heb ongelyk, t was my vergeeten.
Maar juffrouw, mag ik van avond wat met u eeten?
Dat heeft geen reeden, 't kan niet geschien, als 't wat verder met ons is, dan moogen wy eens zien.
Spreek nou.
Waar zyn de Paarlen?
let op jou dingen, doede.
Juffrouw 'k heb een Snoer Paarlen.
Je moet z'er aan dwingen.
Zoo 't jou belieft, neem dit juweel van myn hand, laat.
Laat het een slot zyn, aan onze huuwlykx band.
Wel myn Heer, hoe zou ik dat derven denken, 't is te veel, dat uw genegentheid my komt schenken, 'k zal 't aanvaarden, tot een bewys dat ik u bemin, 't is goede zoort, en een snoer na myn zin.
Uw neusheid, doet my de schaamte booven raaken k Maak geen swaarigheid meer, om een verbond met u te maaken.
'k neem jou aan van nu af voor myn toekoomende Man, en ik verzeeker je van alles, dat ik jou verzeekeren kan.... robbert.
Spreek nou van de Notaris, om t werk te voltrekken.
Juffrouw 'k hoop dat jou gunst, meer en meer zal opwekken.
Hier woond een Notaris, begeerje dat ik aan klop?
'k Had gaarne voor de nagt, dit gebruy uit myn kop.
Laaten wy 't verbond hier laaten beschryven Je zelt de gelukkigste weezen van alle wyven.
Gedenkt 'er my by, ik ben een Man van me woord.
Nou klop maar aan, de tyd roep voort.
Niet te zam'len, dat is raak, dat zel hy wel hooren.
Mevrouw, is myn Heer wat haastig, 'k bid wilt jou niet stooren, Die dingen moeten van avond geslooten, en aan een end.
BARTELT, doede, ANTONET, robbert.
Ey jy Notaris, 't is jou bekend, waarom wy koomen, 't contract dat is vaardig?
Weetje wat het gelden moet, hoe veel is het waardig?
Myn Heer zelje betaalen, kom haal den bruy eens hier.
Lees het de Bruid en Bruigom voor, zoo met wat zwier.
't zyn jonge luy, dit verband is 't eerst van 'er leeven Die twee zullen zig nooit meer in 't huuwelyk geeven.
Was is jou salaris?
men zal jou betaalen largent contant.
Waar wagje na?
Is de prul noch niet by der hand?
Geef op, geef op, myn Heer kan niet langer wagten, hy gedenkt noch op dees stond, by de juffer te vernagten.
Me zel jou helpen, kom binnen in myn cantoor.
Haal het eerst hier, en lees het de gelieven voor.
't is haar begeerte, zy willen 't eerst voor de deur hooren, met na dat cantoor gaan, word te veel tyd verlooren.
Hier konnen de jonge luy zoo noch wat vryen, en malkand'ren onbesprookt zien.
Alsje 't zoo begeerd, 't kan voor de deur ook geschien.
Wagt my strak weer, ik zal t gaan haalen.
DOEDE, ANTONET, ROBBERT.
Ien beest vreest, dat men hem niet zal betaalen.
Maar die notaris, wat weet die van ons verbond?
Of ken hy dat zien, hoe 't weesen moet uit jou mond?
Is t al geschreeven?
dat lykt me wel scheeren.
Die kaerel heeft verstand, dat zel jou de tyd leeren.
Ik heb hem zoo ten naasten by van jou zaaken onderregt.
Wel waarom hebje my dat dan ook niet gezegt, op die manier, t is zoo wat vlug, kan dat zoo weezen?
Madame op myn vroomneid, je behoeft niet te vreezen Datwe jou verrassen met d'een of d'andre list.
Neen, ik zou 't jou zeggen, zoo ik 'er van wist.
Wel te weeten, neen, men moet niemand bedriegen.
Me dunkt, Robbert de woorden uit de bek vliegen, hy is fyn van geest, en tot alles bekwaam.
Waar blyft de Notaris?
't is zoo vuyl dat ik my schaam, hier ons voor de deur zoo lang te laaten trent'len.... robbert.
Die Vent is ligt gewoon, wat te drent'len.
Daar komt hy, t zal my verwondren, wat hy heeft gestelt.
Twaalfde tooneel bartelt, doede, antonet, robert.
Je zou hem zoo haasten, was t niet om t verdoemde geld?
'k heb zelt de minut, noch meest moeten schryven.
Die Digitized by Google Blyspel.
Die Schurke van Clerken, doen niet als de lessenaars wryven.
Gelieft Mevrouw en myn Heer, eens te hooren wat hier staat?
Ja, ja, lees maar op, t word er tyd, t is al laat.
BARTELt leest.
De opheeden compareerde voor my Barteld Droogleever, notaris, Heer Doede fochems, en Juffrouw Antonet Cornelia Margareet, van zin en doede.
Wat Antonet, Cornelia, die domme honden, ik heb my aan geen Antonet, maar Cornelia verbonden.
Hou jou bek, hou stil, of Mevrouw word kwaat, bartelt.
Kyf niet Messieurs, tot die verandring weet ik raat.
Robbert 'k zeg neen, laat staan, 'k moet uw vaardigheid doemen.
't is Mevrouw eeven veel, of s'er Antonet, of Cornelia laat noemen.
Is t niet waar myn Heer?
toonje verstand, zeg ja, wat bruid u de naam van Antonet, of Cornelia, men zal haar hier, als Antonet laaten teek'nen, en t huis kenje se weer voor Cornelia reek'nen.
Is 't niet zoo Mevrouw, Antonet isje voornaam?
't is een groot verschil, of Antonet voor of Cornelia!
Lees maar voort, notaris, je hebt heel wel geschreeven.
Is 't niet waar, myn Heer?
't blykt, nou je reeden hebt gegeeven.
Een huuwelyk met den and'ren aan te gaan, en vereerd haar de bruigom op trouw een fyne Snoer Paarlen, mits dat zy beide treeden in gemeenschap van goederen, en staande huuwelyk in winst en verlies.
't is alles wel, de Paarlen heb ik myn Bruid geschonken.
Wat zelje in die gemeenschap van goed'ren, braaf leggen ronken.
Je zelt opje muyltjes gaan, dag en nagt zoo lang alsje lust.
In 't midden van zoo veel schat, ist al kunst datme rust.
Gelief je te tecknen, Bruid en Bruigom?
zoo zal ik pen en kobbert.
Inkt haalen.
De Fynman, fonker.
Laat ons meenje in zyn cantoor gaan, hy mogt verdwaalen eer hy hier weer was, de getuige zyn daar ook by der hand.
Wy zullen jou volgen, monsicur Notaris, dit gebruy moet aan kant.
JONKER JAN, jochem, marie.
Cousyn, wat dunktje nu, als me by zulke luy mag verkeeren Of me dan wel zien moet op een hand vol kleeren?
't is waar, maar echter is zoo schielyk een verandring niet goet.
't is goet of niet goet, 't heeft zyn reën, waarom dat men het doet.
Myn dochter zal binnen weinig daagen een ryke Daame trouwen.
Nou dat geloofje ook niet, maar je zelt het niet teegen houwen.
Dat weet ik wel, maar ik gaa zoo na die ryke Daame toe.
Ja, ja, gaa jy maar heen, wy zyn jou al moe.
Maar noch een woord, wat wouw jyse doch vertellen, meenje ze ook zoo wat leugentjes op de mou te spellen?
Je zelt ook ligt opsnyen vanje Hofstec, en je land daar omtrent.
Dicje gehad en niet gehad hebt, en datje een Vryheer bent.
Daar moetje een goede naam toe bedenken.
Kom, kom, ik zelje die van Veerenburg schenken.
't is een adelyke plaats, schoonse zyn Heer nog zogt.
Wat dunkje nou Vryheer van Veerenburg, is dat niet wel bedogt?
Ik bedankje Cousyn, ik hoef me voor jou goede naam niet te bemoeijen, zy zal van dag tot dag, endling tot je se moe bent, aangroeijen.
't zal u haast in de ooren klinken, zie, zie, daar gaat Een man, die zyn Zoon om wat geld, heeft gekleed buiten zyn staat.
Daar de gierigheid heerst, en haar vierschaar spant op 't snootste Daar is deeze Vorstin op haar Raathuis, van al haar Raaden de grootste.
Nou benje ook voldaan Cousyn, een Raatsheer van die groote Godin.
Maar zie ik daar van verre niet, die ik zoo seer bemin?
Vaar wel Cousyn, 'k zie de Matres van uw Zoon, 'k moet haar eens spreeken.
47 veertiende tooneel.
CORELIa, JAN, jochem, marie.
Zy sou, vrou, dit acht ik van ons geluk een goet tecken.
Mevrouw Cornelia volgt de lugt al van myn Zoon, 't Is tyd, om haar wat binnen te noom.
Maar zie, zie, hoe Cousyn Jan met haar zoo lekker schynt te praaren Wy moeten dit stooren, en niet langer toe laaten.
Wat weet ik wat de Schurk van my of myn Zoon er verteld, Of t ons maar te doen is, niet om er Persoon, maar om er geld Loop jy naar binnen, schik alles ter deegen.
Ik spreek Mevrouw Cornelia, ligt is zy verleeg hoe 't met myn Zoon staat.
Mevrouw, ik bid doe my de eer tree met my binnen, t is buyten laat en kout weer k verzoek een oogenblik, met u te moogen praaten.
In een lang gesprek, denk ik my niet in te laaten.
't geen ik u te vraagen dagt, luyt zoo wel buiten, als binnen uw deur.
Ik laat my zelve met vyftig duizend guldens nog aan uw keur.
Dit s reedelyk, daar in vermag me niets te wederleggen.
Gemeenschap van goedren, daar valt ommers niets op te zeggen 't is zoo gezeit, Mevrouw, 't maakt een vreedzaam huis, daar verschil is, daar dingt het altyd na kruis.
J'hebt het myn Zoon belooft, en je wilt jouw woord houwen.
Cornelia Dat ontken ik, dat mag gedaan hebben, die hem zal trouwen.
Ik heb my gekweeten, en myn belofte voldaan.
Voor de rest mag jou Zoon na gemeenschap van goedren staan.
Hy zalze ligt verkrygen, ik zal hem niet teegen weezen.
Dat luwt wat, ik begon voorwaar al te vreezen.
Dat is dan geslooten, wel Mevrouw ik ben uw heusheid verpligt.
Wel die heusheid is gering, die verdienje ligt Maar beschouw, k zie jou Zoon daar uit den huis treeden.
Hy lykt een Meisje by hem te hebben met bevallige leeden Ze ziet er wel uit.
'k verbly my, ze past by zyn perzoon.
Wat of doede met dat Vroumensch doet fan.
Hy hadse daar ligt van noon.
Van noon, zegje, waarom doch?
ik moet dat eens vraagen.
Wie pokken heeft ooit een Vrouwmensch zulk een luyffel zien draagen?
Hoe komt 'er de Jonge by, wie weet wat dit beduid?
'k zie d'ingang van myn dooling, was ik 'er met fatzoen maar uit.
JOCHEM, MARIe, JAN, CORNELIA, doEDE, ROBBERT, ANTONET.
T'em, doede, doede, dat Vrouwmensch, wie heeft dat ontbooden?
Had se jou van doen, of hadje haar van nooden?
die wout aap ziet 'er misslyk uit.
Wel kenje se nou niet Vader!
't is myn verloofde bruit.
Wy koomen zoo van de Notaris, de voorwaarde is geschreeven, en de gemeenschap van goedren, heb ik eindling deur gedreeven.
T is geteekent, t is vast, stelje nou maar te vreen jochem.
Hoe jou verloofde Bruid, wel waar pokken wil dat heen!
Aan wie benje verloofd?
wie is jou Bruid?
wat zel dit weeren Doede.
'k zeg noch Vader daar is geen twyffel meer, je behoeft niet te vreezen.
De Snoer Paarlen, die heeft al veel nut gebragt.
Ik had het zelve zoo haast, en zoo spoedig niet verwagt.
Mevrouw Cornelia scheen my dieshalven byzonder geneegen, op die voet, zeg ik, heb ik haar zoo ver tot myn gunst gekreegen.
Mevrouw Cornelia, och!
dat geeft myn hart wat lust.
wat was ik op dat eerste gezigt ongerust.
Mevrouw Cornelia?
ik moet haar goedheid pryzen.
Zy kost myn Zoon nog my, geen meer vriendschap bewyzen.
Ik wensch myn Zoon en Mevrouw, geluk in deeze staat.
Geluk is goet, en dat goet is, is niet kwaat.
Maar met uw Zoon, dat s mis, daar wil ik niet van wagten, Ik zal my, zonder hem, niet ongelukkig agten.
49 ZESTIENDE TOONEEL.
MARIe en voorgaande.
De vrienden treeden binnen, de kamer en alles is gerect.
Sochem. alte, halte, ik weet niet of ik iets weet, of niet weet.
Hier Doede, is dit jou Bruid niet, daarje aan verloofd bent?
Wel ik denk ommers niet, datje van 't verstand berooft bent.
Daar staat myn Bruid, myn Zon, mevrouw Cornelia.
Wel je bent mal jonge, ik twyffel nog of ik jou wel versta.
Dit is Mevrouw Cornelia, daarom ik jou had uitgezonden.
Ik zeg dit is Mevrouw Cornelia, daar ben ik aan verbonden.
Robbert kentze ook, hoe droes!
Meenje dat ik het lieg?
Zie daar, lees de voorwaarde, dan kenje zien of ik jou bedrieg.
Wat valt hier veel te zeggen, van liegen of bedriegen, dit is de regte Mevrouw Cornelia, of hietje me dat liegen doode.
Hoe is myn Vaar zoo blind, dat hy myn Bruid niet kend!
Dat is myn Cornelia, of ik wensch dat me de pokken schend.
Dat ik doof en blind was, wat zien ik voor myn oogen!
Jou verbruyde Schans teef, heb jy myn Zoon zoo bedroogen?
Zoo haastig niet, het is de schuld niet van myn meid, maar het is het loon van jou vervloekte gierigheid.
Vyftig duyzend guldens, kon jou goud zugt niet vernoegen.
Bruy jy heen Varken, wat hebje jou by myn Zoon te voegen?
Loop jy na de Zeedyk, daar men zulke staaltjes zoekt.
Ja, ja, ik ben jou Zoons Bruid, of je raast, of je vloekt, ik meen hem binnen veertien dagen te trouwen Marie Jy zelt met jou versleete billen geen Bruiloft houwen.
Caronje bruy van hier, en laat onze Zoon met rust.
Wel moeder, 'k weet niet wat jou te schelden lust.
't is myn waarachtige Bruid, ay!
laatse my behouwen.
Jy bent een waarachtige zot, om t Lazarushuis te trouwen.
Kom voort in huis, hier niet meer by de Hoer te staan.
Wy zyn bedroogen, ons geluk dat is gedaan.
Kom voort na binnen, voort, t is hier vergeefs te klaagen.
Hoe zal de waereld van myn blinde dwaasheid waagen!
De Fynman, jonker, blyspel.
50 doede.
de Snoerpaarlen, o!
myn Bruidje, wat abuis.
Hier niet te bruyen zot, kom bruy jy maar in huis.
Myn bruigom!
al myn troost!
ken jy my zoo begeeven!
CORNELIA, JAN, ROBBERT, ANTONET.
Jouw op, 't is lang genoeg, dit klugtspel voort gegaan, Cornelia.
Gy dreeven.
De Vader heeft zyn loon, de Vrek is wel betaald.
Die giergaart is gestraft, t is eer genoeg behaald.
Maar mag ik eindeling, Mevrouw, op u noch hoopen?
Kom gaan wy, dit bedryf is geestig afgeloopen.
'k zal door de tyd zien, of gy my opregt bemind.
Nou myn beurt, Antonet, myn troost, myn zoete kind.
Je houd jou woord, ik weet, je zeltme niet begeeven.
Als t Juffrouw zoo gevalt, zal ik met Robbert leeven.
Digitized by GC gle.
HET HU VLIK VAN L3 KLUCHTSPEL.
Den derden druk, overzien en vermeerdert.
ERSEVERANTE t'amsterdam, by Jacob Lescailje, boekverkooper op de middeldam, naast de Vismarkt, 1671.
Digitized by google aan den ed.
Heer PIETER DE GRAAF ONGKHEER van ZUIDPOLSBROEK, in Heer!
Ik weet gy zijt een van Apolloos vrinden, dies offer ik aan u dit Huwelik van Niet.
Gevalt het u, dat gy 't eens door en door beziet, gy zult 'er geen slechte Niet in vinden.
Dit Kluchtspel wierdt in t Frans van vele Konstgezinden Zo wonderlik geroemt, dat ik t my zelven riedi Te brengen in het Duits.
Zo my nu d'eer geschiet, dat u dit Huwelik van Niet maar iet vermaakt, zo heb ik dan mijn wit, daar ik naar doel, geraakt, En acht geen tijdt verzuimt, die ik hier aan besteden, Dewijl 't op ons Tooneel meer luister hebben zal, Wanneer u Achtbaarheit, ter Schouwburg, by geval, Het bywoont, en bestraalt met Uw genegentheden.
Uw' ed.
zeer ootmoedige gehoorzaamste dienaar van houwen maant, 1662.
A. leuw.
IET, op Iet niet.
Iet leert Niet dus hoort men spreken, noch dat is maar ydle waan, want de leEUW die wijst ons aan, Dat in Niet ook Iet kan steken.
Dit zal Niet door Iet beweren Die, in 't Frans eerst opgekweekt, nu in Duits op maatzang spreekt, 't geen de LEEUw hem heeft doen leren.
Is, door rijmen, en vertalen, nu een Lauwerkrans te halen Zo is t hier aan Niet geschiedt.
Ider oordeel die Niet ziet.
E. I. PERSONAADJEN.
Izabelle.
Dokter.
Poëet.
Schilder.
Langer.
Krijgsman.
Starrekijker.
Geneesmeester.
Het toneel is voor en in 't huis van den dokter.
Het Kluchtspel begint en endigt in de tijdt daar t in vertoont wordt.
HET HUWELIK VAN I. TOONEEL.
De morgenstond is lang gekomen.
En ik en heb noch niet vernomen De geen die hier tans wezen zou, Want deze trage Staatjuffrouw Mijn zorg zal einden of doen groejen.
Ik zou die Dienstmeidt schier verfoejen, Mijn zinnen zijn heel buiten schik.
Zy moest my, in dit ogenblik, Berichten, hoe ik my best nader In kennis brachte by de vader, om die, wiens grote schat en goet My meer behaagt dan 't lichaam doet.
Wanneer als ik dit zo gebrouwt,, heb, dat ik dit eenig kindt getrouwt,, heb, zo worde ik, van behoeftig, rijk, Want die geen geldt en heeft, als slijk, In dezen tijdt, daar wy in leven, Wordt nergens lof noch eer gegeven, Ja, die dat niet en heeft is mal.
Beatris komt.
Hoe is et al?
Zoudt gy nu haast gelegentheden, Voor my, om in den Echt te treden, Door uw behulpzaamheit, vermoën?
Voorwaar, ik ken nu niet meer doen.
Mijn iuffrouw mist byna haar zinnen, Om dat de Dokter, onder 't minnen, Op yder yzer, tot 'er leet, Staagje dit of dat te zeggen weet.
De grootste gek, daarze aan zal raken Geloof ik vast, is noch te maken.
En dat hy haar, zo lang hy leeft, Zijn leven aan geen vryer geeft, uit vrees, dat dit zijn beurs zou krenken.
Dit 's d'oorzaak, moogt gy vrylik denken, Dat ik voor u niet meer vermag.
Wat ben ik ongelukkig, ach!
Zal ik, door uw geslepe zinnen, 't Hert noit van mijn Beminde winnen?
Geloof my, 'k weet wel, van nu an, dat u mijn hulp niet helpen kan. ik zie voor u geen ander open, dan op de vaders gunst te hopen.
Als die daar in bewilgt, voor al weet ik dat zy wel willen zal.
Ook zou ik wis en zeker houwen, Zo hy ze niet zeer haast laat trouwen Haar sterven gaat een wisse gang.
Zy schreit gehele nachten lang, Uit vreze dat zy maagt zal sterven, En noit geen kind'ren zal verwerven.
Zo dat die vrees haar, met er vaart, Licht brengen zal ten gravewaart.
Vaar wel, ik hoor de Dokter komen.
zonder dat ik heb vernomen Van u een woordt van raadt of daadt?
Ga heen, ga by uw zelf te raadt.
Bedenk met loze listigheden Eer gy hem voor 't gezicht komt treden, een konst die mangel heeft noch vlek.
Zo gy hem met een aafsche trek, vol aartigheden, kunt belezen, Gewis, gy zult zijn zwager wezen.
'k ga dan verzieren iets ter yl.
Maar hou mijn woordt noch midlerwijl.
O hoor ik, wilt gy dan, mijn vader, dat ik mijn sterfdag haastig nader, en dat ik nimmermeer en trouw?
A4v, p. 16 dokter.
'k Wil weten waar ik my aan houw.
Wat vryers u hun dienst opdragen, Niet een van al kan u behagen.
Maar gy, die dus vol smert en pijn Niet roept als om getrouwt te zijn, En al gedurig spreekt van minnen, weet gy wel wat gy wilt beginnen?
Weet gy wel, als men is gepaart Wat vruchten dat het huwlik baart?
Die in den Echtenstaat wil leven Gaat zich tot huistwist overgeven Tot kijvery, tot haat en nijdt, tot wenen, afkeer, twist en strijdt.
Wint alle mannen, wel ervaren En vroom, gelijk als eertijdts waren, Chrizippus, Anaxagoras, Demostenes, Pythagoras, Kallistratus, Anaximander, Quintiliaan, en Periander.
Verheffen, in den hoogsten graat Den reinen maagdeliken staat.
Ja hoor dit stuk, met vaste reden De wijze Socrates ontleden, hy zeit.
die zich tot trouwen,, geeft, Zijn vroeg of laat berouwen,, heeft.