floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Te Scheep word voor Banket en Delikatessen, by veele, de meeste zorg gedraagen, meer als voor de kost van Jan Hagel.
Ik versta die mode wel.
Ik ga my verkleeden, om dan aanstonds mee Scheep te gaan.
VIERDE TOONEEL TIBURCIO, SANPAJO, elk met een Schild en Zwaard.
TIBURCIO.
Dit is de Haven, alwaar wy volgens ons uitdaagen, Onze Zwaarden zullen trekken.
Maar hoor, zal t niet oorbaar zyn te vraagen, Eer wy ons geweer ontblooten, naar De oorzaak waar over dat wy Vechten zullen?
SANPAJO.
Waar toe zo veele woorden de nek gebrooken, tragt gy'er meë te gekken?
Hoor Kameraad, het Argument is hier niet anders, als het Zwaard uit te trekken, En het Antwoord, te Vechten.
Maar laat eens zien of wy Met gelyke Wapens gekomen zyn.
TIBURCIO. sPIEGEL DER TIBURCIO.
't is een flaauwhartige fieltery, Van een Soldaat die een verraader is, indien hy in het Vechtperk durft komen, met andere, of meerder Wapens, als in den uitdaagbrief is aangenomen.
Daar ben ik te kloekmoedigen Edelman toe.
En om te toonen, dat ik een rechtschapen Held ben.
Een schaapen held meent gy.
Wel vyand, wat zeg jy?
Ik zeg, dat ik alleen kom gewapend met myn schild en zwaard, wel gevaagt.
Als gy met uw eigen oogen zult zien, en dat zo, gelyk wy malkander hebben niet gedaagd.
O vriend!
ik heb zulk een dienst van dit schild, t geen aan myn arm is vast gehecht.
Want Somers bedekt het my voor de Zon, des Winters voor Reegen, Hagel en Sneeuw, en als ik vecht, Dan schut ik 'er de slaagen meë af.
O vriendschapje lief, den deezen, is van veel grooter waarde, als wel het uwen kan weezen, dit is het schild dat Mulciber, ten verzoeke van Thetis, voor Achilles heeft gesmeed, daar Ajax met Ulisses om pleitte, gelyk als gy grondig uit Paffenroode weet.
Na het sterven van Ulisses, is 't in handen van zo veel dappere helden gewent.
17 Gekomen, dat ik hondert jaar werk zou hebben, indien ikze u altemaal, een voor een, op telden.
Hoe is het dan in uw' handen gekomen?
Dewyl gy zulk een dapperen Hero of Held, niet en zyt.
Edelmoedige Vyand, ik zal het u zeggen, geef my maar een Oogenblik tyd.
Een oogenblik?
Fiat want ik heb, eer ik een jaar oud was, verzwooren Een vertelling die hondert jaar duurt, achtermalkander aan te hooren.
En ik verzwoer, op dien zelven tyd, oit zodanigen versteller te willen zyn.
Ik zal dan alle omstandigheden overslaan, en verhaalen, t zo ver, als t noch in myn Geheugen legt.
Niet tot aan t eindje van de Waereld, dat was te versamen. santilane.
Neen, na veel bedryven.
Op zyn Spaansch zeg ik, niet langer als drie bedryven in 't spel, of ik zou u ontlyven.
Het zal van geen half bedryf zyn.
Na veel wonderlyke gevallen, die in geen History blaan, Of eenige Kronyken staan, of hebben gestaan.
Zo is het eindelyk gekomen in handen Van dien vroomen ridder Don Quichot, die de Leeuwen vermanden.
Zyne nagebleeve Nichte, als Erfgenaam, vereerde het zelve, aan De Maagd die by haar woonde, en deeze Maagd, om kort te gaan, eene goede kennisse van myne moeder zynde, verkocht het Aan haar, voor een groote somme gelds, en zy brogt het Tot haarent.
Myn Moei, voorziende, dat ik zulk een braven Ridder worden zou, Heeft het my, per Testament, gelegateerd.
Maar och.
die goede voor en verziende vrouw, Was blind, toen zy dood was.
Al is myn schild gekomen Van Sacripand, t welke hem Rodomond heeft ontnoomen, zo is t echter door een vreemd toeval, uit Barbaryen, my ter hand gesteld.
Maar dat doet 'er niet toe.
Ik ben zulk een dapperen Held, als gy zyt, en daar koom ik my, die uwen onverzoenelyken vyand ben, ook voor declareeren.
En om te toonen wie Constance waardig zal zyn, laat ons Probeeren, Wiens schild het besten is.
Kom maatje lief, wy moeten malkaar om haar bezit, eens heen en weer vermoorden.
Ik ben daar toe zo klaar Als gy, doch eer wy malkander in 't hair zitten, of vermoorden, was 't niet beeter dat wy, over dat subject, eerst een Wisseling hielden van woorden?
Zonder endvoogels te reekenen.
Zeeker, sinjoor sanpajo, ik wou die vraag eerst gedaan hebben, maar gy komt my juist voor.
De menschen, alsze zyn gesteeken, gehouwen, en gekurven.
Zien er zo slecht uit, en byzonder alsze dood zyn, want dan zyn zy bedurven, WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Daar hebt gy gelyk in.
En daarom keur ik uw voorwaarde goed.
Maar, veertien Minuiten en een quart, ouder zynde als gy, bewyst, dat ik eerst spreeken moet.
Dat sta ik toe, mits op uwe eigene voorige Conditie, dat gy t zult afdraaijen Op zyn spaansch, want als ik boos word, t geen noit gebeurd, ik zou de beenen u onder uw lyf weg maaljen, en dan zoudt gy op u westompjes, of Krukken, tegens my moeten vechten.
Volgens 't gebruik der spaansche spellen zal 't geschien zyt te vreen.
Dat ben ik altyd.
Ik ging dan op eenen namiddag, om myne gedachten Wat te vermaken uit wandelen, ik bevond my, gantsch schielyk en ras, door een Hofstee, die vol zieraaden, kruiden en bloemen was.
Dewelke ik, om geen Bloemist te schynen, niet zal op noemen.
U is niet onbekend, dat 'er by die plaats, zo vol zieraaden, kruiden en bloemen, een Fontein moet weezen.
Nu, ik ging dan by die Fontein, zertyn.
Hier zitten welkers straalen, helderder als Kristalyn, my schoonder diamanten vertoonden als oit diamant slyper heeft gesseepen.
Ik dankte de Natuur, dat deeze diamanten, door woekerachtige kneepen, Niet in handen van een Gierigaard gesteld waaren, om er zyn profyt mee te doen, want die zouze, schoon hy ze voor niet kreeg, niet als ten duursten willen verkoopen, met betaaling van het fatzoen.
Ik dronker helder van, doch bespiegelde my niet in het waater Om geen tweede Narcissus te zyn, en op my zelve te verlieven.
Leelyke sater.
Daar hebt gy ook geen nood af.
Noch vong in myn hand noch schulp Het water, om myn dorst te verslaan, maar nam tot behulp, Myn hoed, duuwde de bol in, en slurpte daar uit, uit den treuren.
Maar ziet, terwyl ik bezig was met drinken, wat komt er gebeuren?
Constance kwam 'er verby, die my wel honderd duizend lonken toe schoot, had 'er noch maar één by gekomen, ik was zo koud ge worden als lood.
Ik vernam naar die schoonheid, gy kend haar, derhalven zal ik u de zelve niet ontleeden, noch uitschilderen, op dat ik, na zodaanig een reeden, by u, niet krachtiger voor een Anathomicus, en Schilder, als voor een Krygsman door zou gaan.
Maar weet, de reden, waar uit myne Minnenyd tot u, is ontstaan, 't is, om dat ik bevonden heb, dat zy u laatst heeft geschonken.
Een Roode kous, drie Schoenen, en een Ryglyf, om daar te Kermis mee te pronken.
Gy vergeet twee linker handschoenen, maar wat heeft zy u niet vereerd?
Een kroplap, een paar Engasjanten, en een kapluijer.
Niets meër, ik zweer 't.
Maar dat overgestapt.
Willen wy haar eens gaan vraagen Wien zy het meesten bemind?
Zulks is naar myn behaagen.
Zou zy hier in dat huis niet woonen?
Ik weet het ook niet tiburcio?
maar klop.
of schel.
TIBURCIO, klopt of scheld.
woond hier die Juffrouw niet?
O gantsch sakkerlooten!
De deur is toe, en de vensters zyn geslooten.
TIBURCIO, scheld.
Dat zie ik ook wel.
is hier geen volk?
wie woond hier?
Daar gaat een Venster op.
Wie woond hier?
Dote gos SPIEGEL VYfde tooneel.
CRESPA, uit een Venster met een klein slonsje.
TIBURCIO, SANPAJO, CRESPA.
De eerelyke oude Staatjuffrouw.
zyt gy Crespa niet?
V, voordeezen, plecht g'geen Bloedbeulingen te verkoopen, en een Poffertjes bakster te weezen?
Nu staatjurouw?
CRESPA.
Ik ben de zelve sinjoor Sanpajo.
Maar Laat ons apodro spreeken en vraagen.
Crespa, waar is het volk dat hier gewoond heeft?
Alle weg.
Wis met de Bokken Van Faro, haas op gespeeld, tiburcio.
zy zyn vertrokken Naar Brasil.
Naar Brasil!
Sanpajo, wat dunkt u daar van?
Dat het ons slecht staat.
CRESPA, sluit het venster.
En my dunkt dat ik hier niet langer staan kan, om dat ik te verkoudt ben.
T WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
TIBURCIO, SANPAJO.
Niets raadsaamer.
Als ook naar Brasil te vertrekken, daar kunnen wy bekwaamer Ons verschil af doen, op de plaats diemen t Geel hout heet.
Treffelyk, laat ons maar aanstonds vertrekken.
Te Farnambucq, daar kan Constance best van onze liefde Oordeelen, en wiens borst zy 't meest doorgriefde.
Kom vliegende scheep, myn vyandlyke vriend.
Vriendelyke vyand, ik hoop dat wy er al binnen t half uur zullen zyn, zo de wind jou wat dient.
Speeld te Farnambucque in Brasil.
BRASILJO, iUITENANDO, gevolg van Brasiljo.
BRASILJO.
Seer luitenando, door het sekours dat ik uit Portugaal ben te verwachten, vrees ik niet meer dat ons den vyand, by daagen en by nachten zo gestaag zal ontrusten, maar dat wy door kracht van onze twee bomben, hem gaauw met huid en met hair zullen opvreeten, voor gebraade Bakkeljauw.
LUITENANDO.
Heer gouvernadoor, daar twyfel ik niet aan.
De vyaren zyn maar prullen, die tegen ons, en de Lissebonsche Vloot, als ze gekoomen is, niet zullen bakkeleijen durven.
Maar het grootste van allen, en dat ons best aan zal staan, Dat is.... BRASILJO.
Dat zy kostelyke gezoute Moskovische Salm, en versche Abberdaan.
Zeekerlyk zullen me ebrengen, voor de vasten.
Dat s goed, als dat gebeurt, en ik heb ze, dan zult gy by my vergasten.
Heb dank, myn Heer BRASILJO.
Luitenando, bedank niet, voor Dat gy t weg hebt.
Maar wat wil dat?
Van binnen word geschooten.
SOLDADO, BRASILJO, LUITENAN DO, gevolg van Brasiljo.
Is 's hier den Gouverneur?
wat was daar buiten dat raazen?
SOL Digitized by google WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
25 SOLDADO.
Laat het u niet verbaazen.
Ik zeg dan, Hoogdravend, Welspreekend, en Geleerde Heor, manhafte, Strydbare, en Dappere Gouverneur, dat ik, als een Soldaat van Eer, Op 't Fort op schildwacht staande, uit Zeê, eenige wolken zag op steeken, Die my eerst een party Sprinkhaanen, daar na, sausyzen de Bolonjes, geleeken.
Een vreemd Spektakel, daar ik noit geen gelyken van heb beleeft Komt het nader dacht ik, ik zal er vuur op geeven, indien het het woord niet en heeft. Doch daar na, sterk toekykende, met een voorhoofd vol rimpels, zag ik dat het een Schip uit de Vloot was, met Vaandels en Wimpels Versierd, en zorond als een Appel.
Het moet, gewis, Want het draagt, indien ik in Een groot Schip zyn.
Myn bedunken niet mis, een Riem, een Boom, en een Puthaak, voor zyn masten.
Zodaanig een klouwert, zal onzen vyand niet durven aantasten.
LUITENANDO, in en uit.
Myn Heer, dat groote Schip is geland, en al van een cano Of tien, omringt.
Dat is te zeggen, zo veel Bokkens, be halven het stro.
groot secours 't geen wy bekomen.
O ja, en t is een want, die tien canoos, hebben al zyn volk ontlaaden, en de Goederen ingenoomen.
Die zy tot ons ontzet meë brengen.
O ongemeene vreugd!
Edellieden!
En Vrienden!
Zyt, over zulk een grooten tyding, verheugd.
Zynder geen galeyen by?
O neen, Heer, wel te weeten.
BRASILJO, tegen Soldado.
Dat verwondert my.
Ga roep den Kapitein, op dat ik hem welkom mag heeten.
SOLDADO, BRASILJO, LUITENANDO, PERONIO, CONSTANCE in manskleederen, CHOCQUE, en drie matroozen.
Hier komt hy, met al zyn volk verzeld, om uw voeten te kusschen.
Zyt wellekoom, manhaftige zecheld, met al uw volk.
Ik wensch u gezondheid.
Ik, dat gy nooit ziek moogt weezen.
En ik, dat den Keizer van Trapisonde, u altyd mag vreezen.
Gy zyt, moogelyk, door de zee vermoeit, doch 't is niet zonder reën.
Als 't is, want wy hebben daar steeds op gewandelt, en de WANSCHICKELYKE TOONEELSTUCKEN.
De zelve zo plat als een schol getreeten.
Door dien wy, zonder eenige voorgaan, de Oorlogs Declaratie.
Van een party Canaljeuze Walvissen, tegen 't gebruik van Reputatie.
Sterk wierden naargejaagt, doch wy waren niet gezint Op haar te schieten, zynde geen Groenlands vaarder.
Myn vrind, gy deed wyzelyk.
Ik omhels u, als een zoon van myn Moeder.
PERONIo, wyzende op Constance.
Myn Heer, ziet deeze Dochter, die ik u presenteer, is myn Broeder.
Deezen Heer, wilde ik zeggen.
't was een piskreukje van myn Heer zyn tong CONSTANCE, tegen Brasiljo.
Ik zie gy zyt mooi en jong.
En ik zal tragten.
Dat ik uw dienst verdien, myn Heer.
Laat zonder wachten Juffrouw Brianda, die myn Zuster is, hier komen, want ik begeer dat zy u altesaam omarmen zal.
Ik zie zy nadert al, myn Heer.
Digitized by google 28 SPIEGEL DER TIENDE TOONEEL.
SOLDADO, BRASILJO, LUITENANDO, PERONIO, BRIANDA, BRIOLANGA, CONSTANCE in manskleeren, CHOQUE en drie Matroozen.
Tasseur, verwellekoomt deeze Heeren, want van Cambaja tot Noorwegen Heeftmen zulken groot geluk, noit gezien, noch verkochten.
BRIANDA.
Weest welkom, heeren.
't zal om u te dienen zyn, mevrouw.
Wilt haar ook begroeten, myn broeder, want ik vertrouw.
Dat gy noit schoonder beeld, om kinderen mee te speenen, Gezien hebt.
Mevrouw, 'k verzoek, wilt my uw hand verleenen, op dat ik die Duizendmaal mag kusschen, indien 't u niet verveeld.
Ik ben door uw' schoonheid zo zeer ingenoomen, dat ik my reeds verbeeld Een kwynende Minnaar, om uwe schoonheid te weezen.
Brasilio en Peronio spreeken middellerwyl in stilligheid ter zyden.
BRIANDA, tegen Briolanga.
Dat is een aardige jongen.
Hy word van alle Heeren gepreezen.
Digitized by google. WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Hy is mooi en zoet.
BRIOLANGA.
Als een zuiker sinter Klaasje, niet waar Mevrouw Brianda, maar dien onbeleefden bok, die daar wysende op Chocque.
Staat, spreekt my niet eens aan.
Wat is dat voor een venter?
Ik bedank u voor de eer van zulk een naam, Mevrouw lange slenter.
Gy gelykt Pryntje Prut wel, de waschter van de gewaande Prins.
Uw groote Edelheid antwoord my niet.
Ik spreek geensins, met zulk een snapachtige en gierige lakey.
Ik kan, en wil je wel wat vereeren, als je my zo scheel niet aankykt.
Een zalfje, omje mee te smeeren.
Want als gy uw zelve daar maar eens meë stryken woudt.
Ik wed gy dan niet meer groeijen, noch zo lang weezen zoudt.
Ik wil niet korter zyn, de langte kan my behaagen.
Pedro, tegen Brasiljo.
Myn Heer, 't is als ik gezegt heb, laat u den vyand niet vertzaagen.
Ik verzeeker u heb noch maar twee daagen geduldt.
Dat gy de Lisscbonsche Vloot, hier aanschouwen zult.
Digitized by google BRA SPIEGEL DER 30 BRASILJO.
Dat steld my gerust.
Zouden zy 't in zulken korten tyd afflanssen?
op die hoop zal ik van myn Brasiliaanen eens laaten zingen en danssen.
Luitenando, laatze voort hier komen, en vertoonen haar kunst.
Ik ga.... elfde tooneel.
BRIANDA, BRIOLANGA, SOLDO, BRASILJO, PERONIO, CONSTANCE in manskleeren, CHOCQUE en drie Matroozen.
CONStANCE, tegen Brianda.
Rianda, ik zweer dat ik u beminne, en verlang om uw gunst Te genieten, gelyk als een visch doet naar t water.
Briolanga, die Minnaar schynt al een Krolsachtige kater.
Wat raakt dat jou, stoepschyter.
CHOcque, wyzende op Briolanga.
Ja, en zo krols ben ik naar haar ook, dat je 't weet.
BRIANDO, BRIOLANGA, SOLDO, BRASILJO, PERONIO, CONSTANCE in manskleeren, CHOCQUE, en drie Matroozen, iUITENANDO, zangster en danssers.
Dier zynze, myn Heer, en tot zingen en danssen gereed.
Laatze beginnen.
Hier word gezongen, en daar na gedanst.
CHOCQUE, na de zang en dans.
Die zang was mooi, en geschiede met de keel, en den dans, met de beenen.
Gaan wy naar binnen, om u wat rust te verleenen.
vergun dat ik bekleede uw zy.
Mevrouw BRIANDA.
BRIOLANGA, tegen Chocque.
Wy gaan ook van hier.
Goed, want van hier tot daar zo loopt de tyd verby.
TWEE Digitized by google SPIEGEL DER 32 TWEEDE BEDRYf.
Speeld op een Eiland.
Van binnen gerucht als van een schip dat vergaat.
PANSA, tIBURCIO en SANPAJO, van binnen.
TIBURCIO en SANPAJO.
Daar stoot ons schip.
nu zullen wy moeten stranden.
PANSA, uit.
Wat is 't een leelyk en stormachtig weeder, hoe raazen en bulken de ingewanden Van den Baas der Winden, puur of hy een scheepslading knollen gegeeten had.
Hy maakt zig al zyn winden kwyt, en dat zonder andersnat, Uit het Lootsje te hebben gedronken.
Ik vrees voor veel droevige ongelukken.
Och, vader neptuin!
wilt toch geen scheepen noch volk, naar jou afgrond weg rukken.
Bedaar!
laat jou Paarden en Waagen zo niet vliegen op hol.
Bewaar de vochtige muuren van Babilonien, en de drooge vesten van stambol.
Hoe hoog zullen de visschen nu vliegen?
Ik wed dat 'er ten minsten twee Schelvissen Aan den hemel zullen blyven vast hangen, en dan zal de Zon haar vergissen Wanneer zy in het teken van Pissis zal moeten gaan, want zy zal twee Pissiszen, den eenen hier, en den anderen daar, vinden staan.
TIBURCIO, van binnen.
PAN WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
33 pansa.
kyk dat arme scheepje.
Hoe zullen zy 't klaaren, het gaat op en weer gelyk een visschers dobber, die met de baaren, tik, tik speeld.
SANPAJO, van binnen.
Help kom, springen wy op dit Kanon.
PANSA.
Ei baas eolus, weest toch stil.
Zie, daar komt een kaerel met een hollandschę kaas in zyn mond aanzwemmen, en daar zit noch een anders op zyn lenden.
Daar zie ik noch twee andere op een stuk kanon zitten, en naar strand wenden.
Daar treenze op t land.
TIBURCIO, en SANPAJO in haar onderkleeren, draagende te saamen een stuk.
Yzer kanon.
Je zeegend!
Gezeegend zy die geen', die uitgevonden heeft het drooge en vruchtbaare land te betreën.
Dit land is een goede Zee, want als men hier komt aan te wallen, kan men noch met een drooge naars opstaan, al is men gevallen.
Tiburcio, ik ben zo blyd dat wy aan land zyn, zo blyd, dat ik schier.
Van blydschap, schreijen zou.
Myn lieve Broeders en vrienden!
Wat grooter ongeluk is u heeden wedervaaren?
Wedervaaren?
Neen toch niet, wy hebben geen smaak in de zoute baaren, Zy verslaan ons geen dorst, wy drinken veel liever wyn.
Vader pansa, hoe komt gy hier?
dat 's vreemd hoe kan dat zyn?
U hier te vinden, goede Vader, wat moeten wy daar uit gissen?
Ik denk niet dat uw klooster is, in deeze wildernissen.
Of zyt gy hier ook gestrand, door een Travaat?
of een verkeerde koers?
O neen, hier woon ik gedwongen, met myn vette Smulbroërs.
Daar ik den goeden hemel, dank voor moet zeggen.
Maar gy Tiburcio en Sanpajo, wilt my eens uitleggen, hoe gy hier komt, en waar heen dat uwe reis leid, SANPAJO leidt het kanon neender.
Wy gingen naar Farnambucq in Brasil, om eenige effenheid Van Jalouzyen, daar te slechten, die ons tot gramschap... aanporden.
Maar ons schip, is een speeltuig der winden geworden.
En hier aan dit strand, zo even verzonken en vergaan.
Doch Tiburcio en ik, na dat wy ons een weinigje hadden beraan, voegden ons op dit stuk Kanon, en daar gingen wy, schryelings, te saamen Opzitten, en op dat Kanon, dat zoligt als een veer was, kwaamen Wy hier aandryven, na dat ons Schip was gestrand.
Maa Digitized by google WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Maar het slimste van allen is, dat wy naakt en berooid, hier zyn gelandt.
Benje om kleeren verleegen?
ik zalje helpen, wilt maar zwygen.
Wy hebben een eerelyke Snyer in t klooster, ik zalze van hem wel krygen.
Hy maakt van zyn gestoole lappen, kleeren voor de hoeftige, de man is heel fyn.
Ik gaze haalen.
Die snyer is dan een tweede Krispyn.
1.. sanpajo.
Sch, myn lieve Constance, wat heb ik om uwent wil, al gevaaren en geloopen?
Wat heb ik al Zeen door zwommen, zo open?
Ik ook, ik heb 'er noch grooten dorst en honger van.
Maar wat zullen wy nu met dat zwaar stuk Kanon doen?
Zoete man, dat zal ik zo lang draagen, en onder myn arm steeken, tot wy te Farnambucquezyn, daar gy my, of ik u, om de liefde, den hals zal breeken.
Dognzeo o gdogle SPIEGEL DER 36 VIERDE TOONEEL.
TIBURCIO, SANPAJO, PANSA met tweije manskleeren, vlassebaarden, tweje koorden met knoopen, eeten in een korfje, en een fles wyn.
O oud daar, sinjoors, daar hebje kleëren en wat eeten en drinken met een.
Kleedje maar op je gemak, want je zult hier geen styfde leeren krygen, de warme lucht die hier is, bevrydje voor verkouden.
Komt nou aan 't eeten, maar je moet dit alles geheim houden.
Ik mag van het klooster goed niet weg geeven.
Gekleed zynde, eeten zy.
Ho, ho, heb daar geen zorg voor.
Avous, sanpajo.
Ik dank u, tiburcio.
Nou, elk een trooitje, dan zulje 't best kunnen herden.
Ik twyfel niet, of door t goed geluk, zulje verder geholpen werden.
En dat wil ik wel wedden, of ik zal, op myn eed, Myn eigen knokkels opvreeten.
Ziet, nu benje gekleed, en hebt gespyst.
Maar in t vertrekken, moet ik je waarschouwen, dat dit land vol ongedierten is, dat niet veel is te ver trouwen.
Doch ik heb 'er een schoon zeekompas toe.
Een zeekompas, te land?
PAN. digitized by google.
WANSCHIKKELYKE TO 37 PANSA.
Ja, een zeekompas, maar het is van een landachtige trant.
Zouden weg bekent is, wilt ons toch onderrechten.
Want wy trachten te land te gaan, als zynde rechtschapen Landsknechten.
Nu en dan maar een weinigje zee doch myd het ongediert, hier over al zwierd.
Dat van allerly slag.
Ziet, als je 't naauw van Magellaanes verby bent, zul je komen, by 't Eiland Fortunata, daar ordinaris geen kou word vernoomen.
Daar na, zulje een groote Rots vinden, die de muuren van den tartaar Van Spanje komt af te scheiden, door Wipbruggen.
Van daar, alsje 't naauw van de Straat, verby Gibralter, langs een plankje zyt overgetreeden, Zulje Cambaja zien, en, na het voortzetten van noch eenige schreeden, Het koningryk Kathay, dat medor en Angelika hebben bestierd, om welke Angelika, den sterken Roeland uitzinnig wierd, Ten tyde dat 'er twintigmaanden in een jaar waaren.
Dan moet je de linkerhand omslaan, en laaten de rechterhand vaaren, en aan de linker zy leggen, en dat kunje gemakkelyk, en zonder kosten doen.
Dus raakje in de Middellandsche Zeê, en na een half uurtje zeilens met fatzoen, maar daar moetje voor al de Walvisschen niet aanspreeken.
Daar zulje een Jaagschuitje vinden.
Digitize SPIEGEL DER TIBURCIO.
Een jaagschuitje?
O, selleweeken.
Ja, en daar meede kunje, indienje honderd had.
Naar Spaarendam, of den Overtoom vaaren, en eet tenje zat Aan een Panaaltje, of een gekookt Waterzootje.
Gaat dan maar al recht uit, tot datje komt by een naauw slootje, springt dat over, en alsje daar over bent geraakt, Zulje aan de vloed Hydaspis komen, daar wel eer treurspellen zyn gemaakt Van den Grooten Alexander, want hy heeft daar veele menschen doen sneeven.
Na drie kwartier wandelens, kunje jou van daar beeven, naar dat Eiland, daar die voornaame Amazoonsche koningin Penthasiléa gewoond heeft, die altyd naakent, in Haar hemd liep.
Neemt daar een Drommedaris, om luchtig te draaven Door de Zandzeë, begeefje daar meë naar de haven Van Guiné, die gezonde en ryke Goudkust, daar kunje hoeden vol Goud raapen, zo veel alsje lust.
Hoeden vol goud!
dat s schoon.
Van daar moetje voeteeren, naar Curacau.
Laat Suriname, Jamaika, Barbados, en Martenique in je marcheeren Aan een zy leggen.
Begeefje dan weer'er scheep, en zet je koers, Naar de Kaap van Goede Hoop, en als je in dat Zuidh woont.
Land, een boers WANSCHICKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Uurtje vyf zes gekuijert hebt, zulje te Monsanbiek komen.
Daar zynde, dan aanstonds een Chaisje genoomen.
Dat zalje, binnen drie uuren, brengen in Farnambucqje Ziet daar vrinden, heb ik jou de naaste weg genoemt, en ik wenschje geluk je geheugen doch indien van weegen myn les, jou een pots mogt speelen, als je over de helft van de weg bent, keer weërom, ik zalje de rest op schrift meêdeelen.
Ik hoor daar de kloosterklok luijen.
Nu vaardwel, en doet als is gezegt.
Vaarwel Vader Pansa, wy danken u voor uw vriendschap, en goed onderrecht.
Gedenkt onzer die zulke koude landen moeten doorwandelen, toegetakelt met zulke zikken, en kabeltouwen.
SANPAJO neemt het Kanon op.
Kom laat ons onze reis vervolgen, ik heb de weg wel onthouwen.
Speeld in Farnambucq.
BRIANDA, CONSTANCE in Manskleeren.
Myn heer, ik twyfel niet of gy zyt te Lissebon, al sterk op my verliefd geweest, vermits ik volkomen bemerk, Dat gy alle dingen op zyn tyd doet, eeten, drinken, slaapen, ryen, en vaaren.
Welke zaaken my veel wonderlyke gedachten baaren.
Daarom verzoek ik, dat gy my niet bedriegt noch misleidt.
Want door de warmte van dit land, ben ik zo vol Roodhond en vuurigheid, dat ik, zo gy my nu al te koeltjes handelt, vrees voor verkouden en hoesten.
ik heb zulk een Antipati, tegen dat geduurige proesten.
Mevrouw, denk niet om dat gy my zo bedroeft ziet.
Dat ik u daarom niet beminne.
Ik heb een ander verdriet, 't geen my prangt, en myn zinnen komt te verwilderen.
Maar om te toonen hoe uw phisionomi my behaagd laat ik u, volgens myn gedachten, eens uitschilden.
Als 't u belieft, want door een sterke natuurelyke inbeelding, die gemeenelyk een kennelyke uitbeelding geeft, hoop ik, dat gy my beeter zult treffen als oit eenig schilder gedaan heeft.
Voor eerst.
Uwe oogen zyn zo bruin, en van zulken brandigen teken, Dat men daar mey wel twee Ankersmits Fornuizen zou kunnen ontsteeken.
Doch ik zie wel dat gy niet begeert dat zy lang zyn zullen, in dien staat, nadien gy, tot verkoeling geneegen, haar onophoudelyk druipen laat.