floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel wis, doet het niet, ik hou 'er zo veul van dat men van ien anders dingen niet praet.
IYS.
Baas, onzen Heer heeft dat evenwel wel eklaerd, niet KRELIS.
Stil, stil, wilt niet spreeken, se kend den wyn ommers niet, en wat krachton dat'er in steeken.
Ik heb 'er vry wat meer ondervinding van, as jy, men lieve knecht, 't is raer dat de wyn den mens zo doet spreeken, ook Jan?
Jan. je hebt gelyk, de wyn maakt dat men de waerheid zegt.
KRELIS Maer, a propo, Jan, wat zegt men nou al van den oorlog?
Jan. van alle kanten, hoord men nu niet als goede tyding?
Ja wel ik zeg, dat vervloekte koolplanten Verstae je wel, maetje, 'k wil zeggen, dat koolplanten werd ik zo moê, as gespooge spek, en dewyl ik toch dragoender wil sterven, is 't best dat ik ook maer naer den oorlog trek.
Ja wel, as jy heen trekt, baes, zo gaen ik meê, ik wilje toch niet verlaeten.
En ik verstae me noch van ouds de exercisie om ien leger in order te stellen, en dat zou men veul kennen baeten.
't Kan niet minder weezen of je moet het verstaen, want ien dag vyf of zes geleeden, kenje 't begrypen?
toen, zeg ik, baas, dat ik zag.
Dat ien Kappetein zyn soldaeten, hoor vry toe, baas, 'k ging 'er wel op letten, eeven iens in ryen en gelederen stelden, as jy de kool.
Je after in onzen tuin, hebt gaen zetten, Zo dat ik vastelyk vertrouw, dat ze dat, van u hebben geleerd.
Uit den weg.
Jan, beelje nou ereis in dat ik 'et bin die ien hiel leeger kommandeert.
Digtied Dioogle JAN Verstaeje?
HET ONTDEKTE GEHEIM, JAN. ja, ik versta het.
En datje daer nou veur je oogen de Franssen ziet leggen.
JAN. goed.
Heel KRELIS wyzende op den uitgelekten wyn.
Zie, hier de Rivier de Ryn, die ons scheid, wyzende op het vaatje.
En dit s men artillery.
Jan. 'k begryp je zeggen.
Dan zel ik in 't vervolg, begrypje wel, men troeppen in order van batallie stellen an de kant van den Ryn, dan zel ikze vuur doen geeven, maar zacht, doen wy ze eerst drinken, dat geeft koerasie, daer men vecht, daer moet koerasie zyn.
zy drinken alle drie.
Dan zelle de Fransjes zo drommels.
DRIE ENTWINTIGSTE TOONEEL.
Neel, krelis, tzys, jor.
Men lieve Man, wat zie ik!
wat gaeje beginnen?
Scheerje wyf, of je krygt mee wat as de Franssen.
Och, ik mis men zinnen!
Nou verwonder ik me niet, jou dronke biest, wat 'er in den tuin is eschied.
Wel, wel, wat s daer eschied?
Jy berg je maer veur Hecr Boudewyn dat die je niet en zelfs zict.
51 KRELIS.
Bruit heen, zeg ik je, dat drommels wyf zou maeken dat ik de batallie kwam te verliezen.
Men lieve man, bergje maer.
Kenje me niet meêr?
Ik bin je wyf!
Ei, pak toch jou biezen.
Bin jy men wyf, dan zel ik 'et laeten, maer zonder jou had ik al de Franssen vermoord.
Hy weet nou langer niet wat hy zeid, wie het zen leeven, vau zukke gruuwlyke dingen ehoord!
FERDINAND, boudewijn, margaret.
KReLIS, NEEL, TYS, JAN. ferdinand tegen zyn vrienden achter het tooneel.
't is genoeg, Heeren, Leonore is in zekerheid, ik bedank u voor uw dienst aan my beweezen.
Hoel de vreede is geslooten, men stuurd de troupen naer huis toe.
Ha, ha, goed, goed, nou bin ik buiten vreezen.
BOUDEWYn voorby Krelis gaande.
Schoft, wy zullen u morgen wel vinden.
't is wel een schoft!
Zeg liever een halven dag, men Heer.
Heer Boudewyn, gy kund op een ander tyd die moeite spaaren, en weezen zo gemak niet meêr.
Ik heb, Heer Boudewyn, u getracht te helpen, en myn woord willen houden, maar 't geheim is ontdekt, en dat buiten myn schuld.
Aan wie was 't dat ik my betrouwden?
Dat het Neel men wyf edaen, men Heer.
Ik bid, vrienden, neemd wat geduld, ik meende myn Nicht aan Boudewyn te geeven, maar het is zyn eigen schuld, Dat hy ze niet krygt, want hy mogt het beter beleid hebben, nu zal ik ze u geeven, haar voogd staat dit ook toe, dies wens ik dat ge lang te saam in vreeden moogt leeven.
'k ben u verpligt, mevrouw.
MARGARETA 'k beken 't is heel gevallig, en uw geluk, Heer Ferdinand, dat ge ons onderweeg zo schielyk en zo dichte by achterhaalde, want Was ons dat ongeluk van het waagenrad te breeken niet overgekoomen, ik geloof ge ons zo drae noch niet zoudt hebben vernoomen.
Maar laat, ons nu in huis gaan om de zaaken nu vorde af te doen.
KRELIS de waagen kruiende.
En gaen wy t'zamen heen, tysje, om met veel kours te gaan, en krygsmans fatsoen, onzen Veldslag op de Franssen te winnen, en is 'er noch wat in 't vaetje, dat zellen we al zo min als de Franssen spaeren.
Jan het vaatje oplichtende.
Ja kom, ik gae meê, daer is noch meer as genoeg om andere geheimen te openbaeren.
De pannier.
L. S. blyspel.
1.. 1......... PURGAT o & ORNAT.
A t amsterdam, gedrukt voor den AUTHEUR, en syn te bekomen by Fan de Wees, en meer boekverkoopers aan den Dam, 1704.
Digitized by google aan den .
LES DA.
De Grietse en latynse poëten, hebben haar toneelstukken doorgaans met een Parasitus, of op ons Neerduyts een Panlikker verciert.
't Heeft ons goet gedagt, een blyspel op dese naam te verdigten, also onse eeuw ruymte genoeg tot zulk een Werk, verschaft.
Ons oogmerk is in t gemeen vorderlyk zonder eenige aanstootlykheid te zyn, wy zullen ons wit maar half also dit ambacht ons nooit gemeen beschooten hebben, t beter treffen laaten wy voor een ervarener over, en blyve x t u.
Dienaar, onder de Zinspreuk van Purgat & Ornat.
Digitized by google Op het BLYSPEL De PANETKKER.
Na den hedendaagsen swier opgeschikt, door H. V. H.
Lietmen juvenaal in schimpgedicht weer leven, En plautus in zyn boert herboren aan het T. kom tafelbezemen en sloopen, sta by.
Du' kunijes vindge net hier na de kunst beschreven.
Krispyn en Schokkebast, hooftdeekens van uw Gildt, dit koppel afgerecht op Smullen en op Pullen Past Eel en Goedhart zoo den narrekap te vullen, dat yder Kapitaal en Interest verspilt.
Een fyne sneukelaar op vleyery gesleepen, kruyst op des Heerschaps Wyf, een uytgedroogt poeet, zyn prullekraams waardy met schyn van recht bekleedt, 't geen hen octroy geeft tot Tresoor en keldergreepen.
De spinrokpraatjes, die ons d'oude goude tydt Van t luye lekkerland zoo smakelyk verbeelden.
Zyn schaduwven alleen van deze ware weelden.
't is Kermis dag op dag, men Eet en Drinkt om strydt.
Vol op en vry gelag hier Hoftapyt verstrekken.
Geen krytend schildery bekommert het gesicht.
Zy zuypers zyn op 't minst, de Baas op 't meest verplicht Want loosen asen dus op 't smeer der Ryke Gekken.
Gelyk de Dichter ons zoo levendig vertoont, als had hy zelf in 't Spel een hooftrol bygewoont.
J. d. w. personagien.
CRISpyn panlikker.
ARY zijn Knegt.
SCHOKKEBAST Vrind van crispyn.
GOEDHARt een Rijk burger.
ADELGONd, huysvrouw van Goedhart.
ANGNIEt, kamermeester van Adelgond.
ROBBERT, knegt van Goedhart.
Jochem, een Waart.
EELHARt, een kaal Edelman.
REYNtje, sijn knegt.
Swygende Personagien.
Knegts van Goedhard.
Een visdrager.
Dogteues v (5 EERS IE DEEL.
Het Theater verbeeld de Buurt van CRISPYN.
Lendig is hy, die nog dienen moet in zijn oude dagen, Van een kind af heb ik de Leveryrok gedragen, 'k ben, en ik blijf kaal, of ik Trouw dien of niet, ik krijg waarlijk, in dit droevig Lakayen verdriet.
Mijn staat, voor een eerlijk gemoed, is te beschrijen, ik heb het slimmer, als een Slaaf in Turkeijen, die diend maar een Heer, en hy word nog eens verlost, Maar ik heb er drie, en daar by pas de halve kost.
Liep 'er nog eens een karel onder, wat kordiaal en schrander, maar ik kom van d'eene kalis en gek, aan den ander, dat ik wat verval kreeg, dan viel het niet swaar, Mijn bazen komt 'er wat, plunderen zelf de kandelaar, dit is ommers slimmer, als tyrannizeeren, En dan moet ik nog dienst doen, in mijn eyge kleeren, Van loopen en draaven, word ik zoo stijf als een stok, Kost ik werken, ik snee de Koorden van mijn Rok, dan souw ik ook nog eens aan mijn vryheyd raken, maar ik moet van de nood, een deugd maaken.
'k wou dat ik mijn staat, eens verbeteren sag, Of dat ik naast mijn doode vaar, in een kist lag, den honger sal mijn nog doen sterven, en greetig verteeren.
'k ben het moe, gebruyd te zijn met schofte van Heeren, een is een Gek Dostoor alias Heer, van St.ryn uyt, die met verkeerde Practijk en een gek Wijf, zijn gelt heeft verbfuyt.
D'andre dat is een Barans, die voor desen te Vianen, van een breuk, door een kwade sprong is genesen, Die hem gecureert hebben, zoudender maar passelijk by staan, Maar zy zijn met andermans geld, deugdelijk voldaan, en zoo heeft die vroome Patient nog al een stuyvertje gehad, maar juyst zoo veel niet, om 'er een rijk Wyf mêe te trouwe.
Maar mijn derde Meester, is een misselijke kwant, Die wint zijn Brood rijklijk zonder geld of verstandt, al het goed, dat zijn Vaar hem had nagelaten.
Was een fijne tong, en een Maag voor drie Wraaten, hy zou wel Poeët heeten willen, maar hy is te plat, Zoo wat fratzen, en grollen, die kan hy zat, Die weet hy de luy zoo zeedig, en duur, aan te zmeeren, Dat hy de eer heeft, van by de Groote te verkeeren, En onder het Flikflooijen, daar hy een groot kender van is, Zoo raakt hy met haar in de kelder en aan den Dis, Hy zingt ook Musik, zonder nooten, van buyten, Zijn stem is zoo zoet, of je een Kinkel hoort fluyten, De Liefhebbers, zijnder ook tot walgens van voldaan, Zy agten hem meest, die hem minst verstaan, Zoo dat hy in een domme Eeuw, gelukkig heeft begonnen, Daar andre haar welstand mee verliesen, heeft hyze meer gewonnen Zoo dat hy wel zeggen mag, Zaalig is het Land, Daar een Aas Gunst meer weegt, als een Centener Verstand.
De klok is omtrent negen, ik moet oppassen, Daar zijn nog vaaten, van vier dagen te wassen, die zullen niet veel zijn, dat kan ik of met gemak, Wy spijsen meest zonder schootel, uyt de Baas zijn sak, Voor de rest valt 'er niet te doen, als een Bed te maaken, Als hy maar by de hand is, ik zal wel haast klaar raken, hy scheyd niet ligt, als hy maar aan een vette Tafel sit, hy heeft vaste Slok vaten, en een gesond Gehit.
'k zie daar de baas, laat ik me na binnen pakken, ik zou hier de tijd verbruijen, met onnoodig snakken.
CRISpyn en ARY.
Crispyn wil jy word oud, en traag, hoe komje zoo laat?
Denkje niet dat de klok op neegen staat?
Ik ben op t Stadhuys geroepen, door t uytschot der naakte vinken, en ik wou eerst nog wel een Koffytje drinken, leg wat vier aan, zet de ketel op het fornuys.
Doen ik laast weg ging, was 'er turf nog Hout in huys.
Haal met drie haasten wat, Ary.
Wat valt er op mijn te haalen!
Daar moet gelt zijn, om het oud te betaalen.
Wel een paar stuyvers zetten zy ligt by de rest.
Geen twee duyten, 't volk vlockt als de pest, 't zyn ook maar bloeyen, en maagre luyzen.
Weygren zy my de borg, dan gi ik verhuyzen.
'k wil geen gemeenschap, daar me geen Liers van fatzoen ontziet, Ik begeer ommegang met Volk, van Geloof, en credit.
Dat is wel zoo, maar de liens konnen niet altijd borgen.
Ook niet altijd betaalen, elk moet zijn Intrest bezorgen, Mijn gelegentheyd, laat het voor dit maal niet anders toe.
Dat weet ik wel, maar de Luy zijn dat borge moe.
Ik nog niet, en dat Jan hagel moest my in beleeftheyd verduuren.
Eerlijk, maar ze worden ook gemaant van 'er buuren.
Dit is gewelt, zie daar dan Largant contant, van elks voor een stuyver, maar voor al hout dat sneedig brand.
Sprakje ook van geen koffy crisp.
Met gezonde reeden, zijn zy met my dubbeld te vreeden.
Ja als de rest, dat gedurig mort en scheld.
Zy willen niet een Aas meer geeven zonder geld.
Inpertinent kanalje!
't is hoog tijd te vertrekken, de droes mogt gebruyd zijn, met zulke vieze gekken.
Loop dan by een ander, die luy verdienen mijn gunste niet.
Dan moet 'er Geld zijn, een vreemt mens geeft geen credit.
't is bokagtig, een man als my niet crediteeren.
Twee of driemaal geld, daar na zullen wy het er wel aansmeeren.
Daar is een stooter, haal dan maar twee Loot.
Ga je weer te Gast?
Zoo geefme een stuyver tot brood, dat kan ik in passant, met eene haalen.
't zijn gekke die brood eeten, en het zoo duur betalen, haal maar op het kreyt, zijn stokke zijn nog niet vol.
Vol, of niet vol, de Bakker word dol, hy heeft geswooren, onsent halven geen hout meer te schenden, hy wil Geld hebben, of je ook een Steboo senden.
Die bolleknijper ook al!
die Dief van het Land!
Dat 'er een eerlijk man brood haald is schand, ik ga te gast, ik selje wel brood besorgen.
Dat je voor niet krijgt, is beeter als borgen.
Ik loop dan om de koffy, turf, en Hout.
Niet meer te talmen, ik ben dorstig en kout.
Is maar hartseer, met Kalissen handel te drijven, dat Volk wil ontydig geld, of drie dubbelt aanschrijven, schrijven bruyd nog heen, schoon het wat hoog word gesteldt, Maar dit is de nikker, ons te plagen om Geld.
Wat isser onderscheyd om te gaan met genereuse Rijken?
Wy vinden by haar niet, als contrarie blijken, hoe men van dat volk meer geniet, en begeert, hoe meer het sig verpligt agt, en vereert.
Dageliks komen my het eerste soort, van de Grooten Nog bedanken, voor spijs, en drank, die ik by haar heb genooten, en daar is geen uur, of ik kreyg weer aanspraak en versoek, Dat is wat anders, als ons met bedurven houdt te bruije, of met kladde in 't boek.
Ik kan het getal, van de sulken pas tellen, Die my versoeken haar Vrouw, en den dis te versellen, Daar is ook al winst by, als men de Dames niet mishaagt, En de eerste sal ik nog ontmoeten, die over my klaagt.
Een kaarel, die tegenwoordig begeerd wil leven, Moet aan bey de Sexsen genoegen geven, zig te konnen voegen, na gelegentheyd en tijd, Dat doet my beklijven, in spijt van de nijd.
Om dat ik altijd my deugdsaam heb gekweeten, heb ik aan een groot Heer sijn Tafel, wel thien jaar gegeeten, Die my in plaats van schuld t geen er was versmeerd, noch met het Viceroyschap, op sijn heerlijkheyd heeft vereerd.
't schijnt als het geluk op sijn hoogst is, wil het keeren, 't is met my verandering van Geluk, verwisseling van Heeren, Altijd, ik raakte der sonder schade nog of, 't seedert heb ik my niet veel gemoeyt, met den Adel en 't Hof, Onder onse Burgers, kan ik ook nog al Baasen vinden, 'k heb veel naakte Vyanden, maar meer rijke Vrinden, Ik laat de bloeijen schelden, en ik houw my of ik het niet versta, Isser een braaf borst onder, hy volgt mijn schreeden na, Maar de wurmen kunnen niet, als wringen en kruypen, daarom siet men se ook sonder hartseer, trappen en ellendig druypen.
Daar is mijn Dienaar, die boodschappen heeft hy vaardig gedaan, nou Jonker Ary aan t werk, leg sneedig vuur aan.
ARY, CRISpyn.
Had veel malle woorden, eer my de Luy wilde gerijven.
Sy sullen haar vingers niet blaauw tellen aan mijn schijven, Ik verhuys uyt deese buurt, daar men mijn vrindschap veragt, 'k huur van daag of morgen een huys op de Heeregragt.
Nou couragie, het koffywaater moet over, Ary.
'k sou daar dan uythangen de Jonker Poover Anders sel jou dat Ruygt vervolgen met geraas en gewelt, en dan sullen sy denken 't is vergeefs hier te loopen om Gelt Crisp.
Jy dan als het Hoofd van afschuwelijke gekken, sult voor een goed Principaal aan de schilder verstrekken.
Aan je werk schobbert, wat pokken 't word laat!
Dat is gang, waarde Miestertje, word niet kwaat.
Eese bloed, als de luy, wil mee nog steenen raapen, en hy heeft pas de magt, dat hy kan geeuwen of gaapen, smijt my een man van fatsoen, eens een streek na de kop, Die eet ik voor hooning, en suyker op.
Dat is een.
Dat ik mijn Rol, niet als het betaamd kost speelen, Dan sou het mijn weldoenders, wel haast verveelen.
De spotters meenen, sy zijn aan de beste koop, dog niemand geeft my een bokken, of sy kost hem een stoop, en tot die prijs, laat sy my er wat vereeren, ik weetse op haar tijd, weer te pluysen, en te scheeren.
Och dit is een ongelukkigen dag!
'k wou dat ik die uytsuyper, op de Mookerhey sag hoe sou ik hem dat affrond, doen betaalen.
Hy sou na deesen geen onregtveerdig geld haalen.
Hy komt nader, dat gaat seeker op my los.
Nu sal men de Fabel vertoonen van den Esel met de Vos.
JOCHEM, CRISpyn.
Foch.
Wat sijn sulke rampsalig, die Schurken en Deugeniets vertrouwen!
Wel groot opsnapper, bederver van Mannen en Vrouwen, wil je nu nog betaalen?
Soo kom je schade voor De Regter weet raad, voor sulk onwillig geschoor, dat ik moet hebben, is deugdelijk genooten, en het meest dat is je geleent, en verschooten, Nu my te laten loopen, als een beest, of een hond, Dat is ommers het werk maar, van een Vagebond, heb je nog Conscientie?
Soo wildse niet meer beswaaren, en wilt my verder, kosten en moeiten spaaren.
Laat het u niet rouwen, of ik het goedwillig kreeg, Mijn Boeken sijn jouwenthalve vol, en mijn Vaten leeg, Ik kan de Luy, met geen praatjes van de deur jaagen, 'k heb weer andre, die my om het hare plaagen, Eer wy na boven gaan, ga liever na je kas, Om in vriendschap te effenen, kom ik nog even van pas, 'k selje weer op nieuw Tappen, en Crediteeren, En dat is ommers al, dat een Kaarel als Jy kunt begeeren.
Hebje gedaan roodneus, is dat malle deuntje nou uyt?
wat is een Eerlyk Man ook met een Schoft gebruyt!
Dat het geen schand was, ik begon te vloeken, lobbes, wat heb ik te doen met jou Leege Vaten en Volle Bocken?
't blijkt aan je troonie vent, dat ik jou niet heb verkort Maar dat gy het mijn, en dat van andren in uw maag hebt gestort, kost ik, ik souw het geplunderde nat, 'er uyt haalen, En het souw meer weesen, als 'er van doen was om jou te betaalen, Heb ik wat gedronken, dat is jou drievoudig voldaan, Ik erken je geen schuld, maar ik heb jou nog in mijn boek staan, en dat van geen houte Tappen, of steene Lysen, Maar van stukken, die ik jou kan toonen, en bewijsen, Dat is wat anders, als wat van bedurven nat, 'k wou karbonkeldief, dat ik mijn Geld al had, Loop na huys, haal my nog honderd guldens, ik salje quiteeren, en ik sal weer op credit, als vooren met je negotieeren.
Dit lijkt Slimmer als soppen, de nikker wat ik hoor!
Ik jou geld schuldig, waar van, of waar voor?
Wel nou sal de waereld, haast op een end loopen!
Heb ik jou, als jy andere, geplukt, en uytgesoopen?
My dunkt, dat dit geen ontkennen behoeft, Ik moet barsten, heb ik jouw Spys of Drank ooit geproeft, En van wat Capitaal, sou jy ymand wat meer deelen?
Weet ik niet, dat jou Rijkdom bestaat, in Liegen en Steelen, seg valsaris weet je niet, hoe vaak ik hier geweest heb om geldt?
En dat je me honderd maal, en meer hebt uytgestelt, En nu je my eyndelijk, tot den Regter hebt gedrongen, Dat je me nu niet ontloopen selt, met die malle sprongen, waarom my met wat wisjewasjes, de kap gevult, En my niet eer gesegd, dat ik was in je schuldt?
Ik ben benieuwt, wat jou pretensie sal weesen, seg me dan, waar uyt dat die schuld is gereesen?
Een kalis sou mijn niet maanen, wel dat is raar, dit is schandelijk te vergeeten, wel het is een mirakel voorwaar!
Een man die veel in sijn hoofd heeft, kan ligt iets vergeeten, Maar ik heb gesond boek gehouwen, wel te weeten, Dag, en Datum daar by, nou grinnik soo niet, gy sult wel bedaaren, als gy het siet Voor jou Grimmatsen, sal niemand wat geeven, 'k heb alles tot een penning, te boek geschreeven, Met Boekhouwen, daar kan een Kantoor door bestaan, En dat heb ik altijd, na de Kunst en omsigtig gedaan, Ik sou anders mijn schade, moeten beklagen, Maar de Pen heeft nog altijd sorg, voor my gedragen, 't heeft my al meenige soete stuyver geprofiteert.
Dat ik de Stelkunst, na de ordre heb geleerd.
Daar sijnder meer, die dat tot haar schaade weeten, Maar in wat geval, hebt gyse mijnenthalve versleeten?
Ben je een Winckelier, of een Negotiant?
Wat heb ik van jou gekogt, Laaken, Linnen, of Kant?
Wat is mijn geborgt, dat jou is vergeeten?
Is jou handel nog iets meer, als Drinken, en Eeten?
Jy bent ommers een panlikker met een woord, en weet ik, of imand anders, soo sla my de moord, Jy hebt ommers nooit, met jou Eygen Kleeren gewandeld, seg my dan eens, wat pokke heb ik van jou gehandeld?
Sie deese Vysurper, en karbonkelige Uyl!
Liet het mijn fatsoen toe, ik vreef al die Puysten van jou Smuyl, Maar met een versoopen Nar, sig aan te leggen, Daar souden de menschen niet goeds van seggen, Ik staa by de Waereld te boek, voor een Eerlyk Man, Maar jy voor een bordeelhouwer, met valsche maat in de kan, dat ik van jou eysch, sal beeter klinken.
Als wat schurfde posten, van Eeten, en Drinken, of meenje dat men by een verstandig Man niet anders vind, Dat Geld waard is als Laaken, Kanten, of Lind. verkeerde Lubberd!
Daar sijn grooter dingen, moetje weeten, Of meenje, datse voor niet sloven, de Geleerde en Poueten, dat dit Volk niet meer wint, komt door haar domheid toe, sy souden haar Lettren op prijs houwen, als ik de mijne doe, of meenje dat ik mijn harssens, voor niet sou breeken?
Al te uys broer, ik tel my niet onder die Lecken, Had ik 'er geen vond op, en van het sneedigste slag 'k geloof dat ik mee voor een Patient, in 't Gasthuys lag, maar ik heb 'er mijn brood, rijkelijk uit konnen haalen, Ik laat mijn kunst, met geen leuren betaalen, 'k heb 'er veel geld me gewonnen, en ik win het ook nog, waarom souw ik anders een Paauw malen, van een stinkende Sog, Gelijk ik vaak op je versoek, jou wens heb beschreeven, waarom sou ik een Swyn als jy de naam van een Mens geven?
Weg karmosyne Snotneus!
Dat was te mal, om diefagtig te Liegen, om niemendal, weg slimme botmuyl, kost je dat niet vatten?
Hoe grooter loogen hoe men se hooger moet schatten, Voor de mijne, heb ik veel te weynig gesteld, De waarde daar van, kan je niet betalen met al je geld, En heb ik se jou tot nog, wat lang laten borgen, word het hoog tijd, voor mijn betaling te sorgen, Ik ben soo plat niet kaerel, al hou je jou soo dom, de fyne poeeten liegen soo onbeschaamt niet of sy weeten waarom.
Dat segje wel, van de fyne Pou eeten, Maar waar voor, word jy onder dat Soort versleeten?
Voor een Letterbederver, en een omsetter van het bedurven Frans, gy loopt onder de Swaanen, voor een schurfde Gans, wie heeft jouw wijs gemaakt, dat jy een Pouteur soud weesen?
Ik laat my branden, kan jy sonder hackelen leesen!
Jy kent hier en daar wat van buyten, naast een bedurven comediant, en wat mal swetsen, en opsnyen, dat is al jou verstand, dikbast, meenje datse jou onder de geleerden kennen?
Sy stellen jou onder de bloeyen, van de bedroefde pennen, wat hebje gemaakt brabbelaar, wat hebje gedaan?
Jy bent niet bequaam windbuyl, om een gesont Schryver te verstaan, wat taal kenje meer als je moers, seg Jonker Poover?
En dan setje nog uit andere Taalen, sindelijk over Dat moet schoon weesen, als men aan t verhanselen gaat, van t geen men selfs niet begrijpt, nog verstaat.
Hoe komje soo verwaand, seg hooft van de verkeerde.
Dat je jouw telt onder de Fyne en de Geleerde?
Heb je iets op mijn wijf, my, of een ander, gemaakt?
Dat is hier of daar maar geleend, of getaakt, 't is jou natuur ook, jy kunt het krabben niet laaten, 't is je Leeven en welvaart al wat goed is te haaten, viel 'er voor jouw niet te pluysen, dan hadje geen brood, 't is jouw wat te vergeeven, Jy doet het uyt nood, Maar van my moetje voor geen geplunderde vodden geld begeeren, Wil j'er geld mee verdienen, soo handeld de Pou eet met eeren, Een Genereus Kaerel die'er voordeel by doet, Verkoopt sijn eygen vodden, maar geen gestoolen goet, Weg Krabbelaar, die swakheyd moetje van mijn niet denken, Dat ik jou voor wat geroofde Prullen souw beschenken, den Regter sal der jouw ook niet voor toeleggen, dat weet ik wis, Die weet ook wel dat al jouw Kunst, maar onnut, en gestoolen is.
Dat gy slegte reekening maakt, sal haast blijken, den Regter is gewoon gesonde Vonnisse te strijken.
Die weet ook wel, dat me niet, geeft voor niet, en 't sal u niet baaten, hoe gy het hiet, Gestoolen, of niet gestoolen, daar is weynig aan bedreeven, Seg is de hand ook gestoolen, daar ik het mee heb geschreeven?
Souw uw bederf sijn, waert gy geen grooter Dief als ik, het is jou soo noodig als de Kavel, het Pik, en Speelen, Gelijk een Dobbelaar, sijn element is, Vloeken.
Soo is dat van een Roffiaan, suypen, en steelen.
Dat roffianen vryer, gaat ons niet aan, laat ons die maar overslaan, laat ons niet langer den andre, met wisje wasjes kwellen, onderregt my maar, waar voor ik u die hondert guldens sal tellen?
Uw versoek komt te laat, dat sal niet geschien, Verwagt my booven, daar sult gy het sien, Om aan een Bok als jy beleeftheyd te toonen, Dat souw my geen mensch ter waereld verschoonen, Neen, verwagt na deesen geen heusheyd van my, Daar ik geroepen ben, versoek daar ook Copy.
Ik begeer geen Copy, daar sal niet van vallen, 'k docht 'er ook maer een weynig mee te mallen.
Weg Valsche Boekhouder, van wat rymelery Jouw Kunst is geen duyt waard, met de Pou er by Daar is niets, dat je beeter hoord te weeten, selfs dat je een Guyt bent, schijnt jouw vergeeten, En nogtans seyd het de gantsche stad, Daar is geen Liefhebber of hy wenscht je al op een rad Al wat met je omgaat, is misleyd of bedroogen.