floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Men moet niet vreezen voor die ongelukkig zyn.
Verwaande.
Vlei u niet al te veel alfous.
Krispyn, wat dunkt u van zyn stem?
Myn Heer, my dunkt ik hoore, ik weet niet of ik slaap of waak, die van Lenoore.
LEONORE tot Frederik Wat u belangd, 'k weet niet, of ik aan u my zal Misgreepen hebben, maar uw vriend, in dit geval, Is overrompeld, zyn ontsteld gelaat geeft blyken, dat ik hem geenzins om zyn vrees behoefte wyken.
Is 't die Alfonzus niet, die zig alom bekend Gemaakt heeft, en de wet der liefde heeft geschend, Zich wapenende met versmaading en trouwloosheid En die zich overgaf aan die vervloekte boosheid, Dat hy kon toestaan, dat een Schoone, om hem, haar hert Doorgriefde met een pook.
Hoe maakt my dit verwerd!
Hoe overrompeld my t verwyt noch.
Dat het laaken zal goed zyn, kan men aan het staaltje zien, wy raaken Voorzeker op den hond, het is met ons gedaan, myn Heer, maar wacht u wel, ik bid, laat ik u raan, wat hoef je doch zo groots en zo verwaand te spréeken, houd u maar stemmig.
Ja, het is aan u gebleeken.
Ik ben die Alfonzus, wiens roemruchtige oorlogsmoed En heldendaaden, die, tot kosten van myn bloed Doorluchtig zyn, voor uw vermetelheid bezwyken Noch buigen, maar die, zo wanneer hy u de blyken Zal geeven, dat hy is gevoelig van de smaat.
33 hem aangedaan, u ziende in zulk een fellen haat, Niet kan ontsteeken zyn, uw stem, voor al de trekken Van t weze, kennen in myn ziel een Beeld verwekken, En doen herleeven dat in schoonheid was volmaakt, Gy, die dat Beeld gelykt, hebt my het hert geraakt, En wederhoud myn arm.
kend ge in my beschouwen iets dat beminn'lyk is, en dat kan wederhouwen De raaternyen van uw wapens?
kend gy zien In dit vergramd gerigt, een Voorwerp, dat misschien Zwymd na lafhertigheid, waar mede gy uw zinnen Kund vleijen?
Neen, weet vry, dat uw lafhertig minnen My porde, ik had van u alreede een afschrik, als Ik kwam te weeten hoe trouwlooslyk en hoe vals Gy hebt gehandeld, en dit is om u met reden Te strassen, om uw schuld en uwe trouwlooshedent Wat acht ik my te zyn gelukkig u de voet Gelicht te hebben, en ik rie reeds te gemoed Uw nederlaag, die de eer veradeld van myn zegen, Uw schand gevalt my en vergroot myn roem, daar tegen zal my een grooter vreugd in myn geluk geschien, dat ik u overwin, dan dat ik t reeds zou zien.
Verbaas u over het vermoogen, en de krachten Van een bekoorlyk Beeld, zo waard aan myn gedachten, Dat me ongevoelig maakt en achteloos, wanneer Als ik gelasterd werd, uw tedenen, myn Heer, zyn smaadig, k moet er om in felle gramschap blaaken, Maar gy draagd t leevend rood en verwen op de kuaken, Ja, al de treltken van die geene, die k ontzie En wil eerbiedigheid toedraagen, het is die, Die rede alleen dat ik ontroerd ben.... FREDERIK.
't is een teken Van weinig hesde, of gy durft uit de borst niet spreeken, voor my ik zie niets in deer medevryer, dan een opgeblaazentheid, die ons maar trotzen kan En onze vlam verdelgd 'k laat my niet langer hoonen, mijn hert, van spyt gedrukt, zal hem myn wraak vertoonen, 'k wil de onstantvastigheid van Izabelle in 't bloed Van hem uitwisschen.
Zie, vermeetle, wat gy doed, vreesd gy myn gramschap niet?
Als ik uw min moet derven, zoude ik dan schroomen uit te barsten 'k wilde eer sterven.
Myn rust is nu alleen afhank'lyk van 't geval 'k wil dat u zyn sterven zal Van myne wapens hier traanen kosten.
LEONORE Hoe!
my hier van doodslag spreeken?
Van bloedvergieten?
van gevecht?
dat is een teken Dat ik hier weinig ben bekend, en yder een Die my verwinnen zag heeft immers groote reën Te denken, dat ik niet zo duur behoef te koopen Deze overwinning k heb verwonnen, en met hoopen, Die met my streeden met verlies van weinig bloed, En schoon gy werd ontzien om uwe heldenmoed, zo vrees ik nochtans niet een droppel bloed te storten, Ik kon al kloeker, dan gy zyt, de vleugels korten, Wie dat, niet kennende myn krachten wederstaan, aan my opofferde haar zege en lauwerblaan.
Begeefu toch niet in gevaar.
Wil u niet kwellen Laat af, laat af, mevrouw, onnut uw ziel te ontstellen.
'k zal my wel redden uit een zaak, die met gevaar Vermengd schynd, 'k acht het zeer gering te weezen, haar Verwonnelingen, door myn moed en kracht, te maaken, Ja, ik trotszeer haar zo zy beide my genaaken En aandoen durven, dat ik geenzins niet bezwyk, ZONDER TOVERY.
Ik daag hovaardiglyk haar uit, kom vrygelyk op my, stoutmoedigen.
Myn Heer, uw grooten iever Brengt u te veer, voor my ik zie de vrede liever, 'k Bemin die, daar ik iets te zeggen heb daar slaat of twist men nooit, indien 't u welgevalt, zo laat Ons toch met Izabel vertrekken.
'k zal my voegen na 't geen gy wilt, en u in alles vergenoegen, maar zeg noch eens, dat ik voor haar geenzins bezwyk, Ik daag haar nochmaals uit, kom beiden te gelyk, stoutmoedigen, doch zo ge u zelven wild vermeeten, dat uwe herten zyn met ed'le moed bezeeten, Zie, wie als de eerste het geluk beproeven zal, 'k verwacht hier op wat gy besluiten zult, 't geval Zal ons doen zien, wie, zo wanneer wy met de degen Elkander tegengaan, verkrygen zal de zegen.
Hier zyn wy, als gy weet, belet, want alles is Voor onze oploopentheid maar een verhindernis, En op een and're plaats daar zullen geen getuigen Meer wezen, dan wy zelfs, en zo gy u kund buigen Na myn gedachten, zo bedenk u, en vaar wel.
Een langer zamenspraak maakt dat ik my ontstel.
FREDERIK, alfonzus, krispyn.
FREDERIX.
End gy t vervolg wel van zyn buitenspoorigheden bezeten?
'k ben verbaast en vind my buiten reden Om 't wanschik van myn ziel, 'k kan 't eind van dit geval Niet vatten.
'k weet niet wat ik van u zeggen zal.
Maar aangezien dat gy u schandolyk laat hoonen, en dat gy u, na 't schynd, niet wild gevoelig toonen, heb ik de voorrang, en het staat aan my zyn moed Te toetzen.
7.0 ALFONZUS.
Onderneem toch niets, ik bid u!
doed My dat maar te geval, laat ik de vrucht eerst slaaken Dat myn verwarde geest mag uit zyn dooling raaken.
Herstel u, maat die zo hoogmoedig met ons lacht, wil ik beproeven of hy noch myn arm veracht.
Wat komen wy te zien?
Wat vreemde en wond're din KRISPyn.
Ik zie in t heele werk gansch geen veranderingen.
't Verrascht my zelfs niet eens, want alles wat wy flus Daar zagen, dat is spook, myn Heer.
Zwyg, durft gy dus Met zotterny myn geest beroeren?
laat myn zinnen In die verrukking zyn hoe 'k eertyds pleeg te minnen.
Vergoode Leonoor!
O voorwerp van myn smert!
Komt gy hier straffen uw trouwlooze minnaart hert?
Komt gy ten grave uit om myn vlam weer op te welken?
Lenoor, gelyk je weet, die heb je heen zien trekken Ad patres, dat zo veel te zeggen is, ze is voor Of om een luchje by de schraale of maag're moord.
Myn lieve Heer, waar zyn uw zinnen nu gevloogen?
'k heb haar in 't graf gezien en dat met bei myn oogen, en dat een gantsche Stad was in de rouw gekleed, en zult gy langer nu.
Onoodlot, al te wreed!
Digitized by TOVERY.
Ja haar dood die is waarachtig.
Ik ken myn dwaaling.
Maar... hemel!
wat geval doed evenwel zo krachtig gelyken?
Die Edelman na haa KRISPyn.
'k heb gezeid, Dat u Astolsus had een Tovery bereid, Die zeldzuam was, en die ontstellen zou uw tinnen, Geloof my, Izabelle is 't hoofd der Duivelinnen, ja, al dat je ziet, die Medevryer ook, Die Leonoor zo zeer gelykt, is niet als Spook, en.... maat, myn Heer, zult gy my wel gelooyen willen?
Spreek op, maar wacht u en verteld geen zotte grillen.
Al die voorwerpzels zyn maar Bitebauwen, of Gedrochten, die in lucht verdwynen en in stof ALMANZUS.
Nar, uw gedachten.
Zyn, en zullen kort'ling.
Weezen Ook de uwe, of blyft gy van oordeel als voor dezen, Zo zullen wy noch wel wat anders zien, 't is vast, Dat gy in uw geloof hebt grootlyks misgetast, Voor my, ik neem 't als 't is, myn oordeel is genonder.
Zwyg, want de kop die loopt my om.
Dat Hemels wonder, dat Denkbeeld, van het welk vergeefs bezeeten is Myn ziel, speeld rechtevoort in myn gedachtenis.
't bekoord my al te veel, dan dat ik 't zou verdryven.
Laat die verrukking doch in my verceuwigd blyven.
Vertrelken wy, kom, laat ons gaan, op dat ik des Te beter onderhouw t Beeld van myn minnaares.
Pigitie CDogle TOVERY 38 DERDE BEDRIEF.
LEONORE, katryn.
D. leonore.
K wil, onbekend, de ontrouwe in twyfeling steeds houwen, zyn viel verschrikken, en zyn smart met vreugd aanschouwen, hem t'elkeus in 't gezigt braveeren ja, katryn.
'k zal leeven zouder dat hem zulks bekend zal zyn.
'k zie daar geen kans toe, 'k moet het tegendeel eer vreezen, als hy uw Vader ziet zal hem niet alles weezen. bekend, mevrouw?
Onnoosle, hoe!
weet Niet dat myn Vader wierd gevangen by Fleury En tot vincennes straks gebragt, eer men de daaden Van myn trouwlooze zag in Luik met roem belaaden!
Heeft hy hem nooit gezien zo heb ik onrecht.
Maar Vind gy u zelf dan niet om Fred'rik in gevaar, zal die door een gevecht zyn moed niet vergenoegen En koelen willen?
'k weet dan wel wat my zal voegen Te doen, want, om de loop te stutten van zyn wraak, zal ik aan hem myn lot en myn geheime zaak Vertrouwen, als hy zo beleefd als edelinoedig Wil weezen dat hy zwygt, kan ik hem overvloedig Verzeek'ren dat hy krygt de voortgang van zyn min.
Dat is zyn voordeel, ik beken 't, maar ik bevin, om and're redenen, my geenzins buiten vreezen.
Wat vreesd gy, dat gy niet getrouw genoeg zult weezen ZONDER TOVERY.
Dat gy ontdekken zult het geen hier is geschied?
Weest daar gerust op, neen, mevrouw, dat is het niet, het is alleenig, om krispyn, die hier loopt zoeken, ja hy zwerfd in alle hoeken.
Hy waard gestadig, gy weet dat ik hem ben bekend, en 't zou misschien Ons hinderen, indien hy my eens kwam te zien.
Dat s al gewichtig, draag toch zorg en wil betrachten Dat gy hem myd, gy moet u zelve voor hem wachten Ten zy gy, door de min, u zelve niet ontdekt.
Niet dat gy my alleen verdacht houd, maar gy gekt Noch met my, neen, Mevrouw, 't bedroefd my zulks te hooren.
'k verzeker u dat my Krispyn niet kan bekooren, Of licht behaagen zal, 't moest al een ander zyn.
Gelyk zyn Heer is, al zo trouwloos is Krispyn.
'k ben niet nieuwsgierig dat ik hoor zyn minneklagten... maar daar verschynd Astolf.
ASTOLFUS, LEONORE, KATRYN.
Wel nu, wat voor gedachten Moet ik nu hebben van Alfonzus?
Nu, dat hy U wil verschoonen, veinsd gy maar vergeefs, dat gy Geenzins de reden weet, zo hy eerd in uwe oogen De trekken van Lenoor, zyt gy geenzins bedroogen, als ge u verzekerd dat hy u noch min toedraagd.
Zal ik de Ondankb're zien, en dat hy zich beklaagd, leed weezen toonende om zyn misdaad?
Kan 't gebeuren, dat ik een knaeging zal in zyn gemoed bespeuren?
ASLOLFUS.
'k durf dezen uitslag u verzekeren, 't zal geschien, dat gy hem zult, in 't kort, voor u vernederd zien, Vergisf'nis smeekende, met ueanen in zyn oogen.
Om twtaaken van uw min, en tot mededongen Verwekken.
Hy, door zyn onwaard geschrei, zou hy Myn vlammen wederom outstecken?
zyn zy zo kwaalyk uitgebluscht door myn geleede sinerte, die my gevoelig zyn en blyven in myn herte?
Heeft u myn diest dan niet geleerd, wanneet ik u an Het woen my overgaf, doe k trachte te verguan?
Of my in t einde van myn smaad te zien gewrooken?
Deez' blinde wraak, die u van buiten komt bestooken, En in een vierige verrukking heelt gebragt, is anders niet dan een uitwerkzel van de kracht der liefde.
Ik zie, Mevrouw, gy poogd t geweld te keeren, Maar t hert heeft moeite en tracht vergeefs het af te weezen, dewyl uw onde viam alreede u heeft verrascht.... leonore.
Wat zegt gy my, Astolf, gy doed my overlast, zyn dat de raaden dan die gy my hebt gegeeven, als ge u verbaasde toen gy my raagt aangedreeven En door myn hevigheid vervoerd, ter zelver tyd, Wanneer gy trachtende myn ziel, door uwe vlyt, En zorg tot redenen te brengen, liet ge u hooren hoe zy zwak de min was, die de herten kun bekooren, my onderrechtende wat middel dat my best Zou dienen, dat zy in my niet weder wierd gevest, hoe ook oen edel hert, met wantrouw ingenomen Haar drift verwinnen, en de schande voor moest komen Geen kwaade gangen gaan, de dengd beschermen met Een overmeestering van zinuen.
gitized by Google ASTOL ZONDER TOVERY.
ASTOLTUS.
Deze wet En strenge les zal wel een groots gemoed behangen, Maar de betrachting is voor die van onze dagen Alleenig weggelegt, als 't bloed wat is verkoeld, En zich bezadigd, dat het niet onstuimig woeld, zal het de deugd maat zwak en weinig tegenstreeven.
De jeugd kan zelden tot die raad zich overgeeven Want jonge harten zyn inbeeldende, zo dat De vlam van haare di ist by hun werd hoog geschat.
Gestallig vormd de liefde een neiging in haar zinnen, die haar bevallig is, en prikkeld om te minnen Zy weeten nochtans niet wie zulks veroorzaakt, want.
Zo geestig zyn zy van die loore Dwingeland Verraaden, dat z'otyds haar iemand zal behaagen, die zy een fellen haat alleen toe te draagen.
Oordeel doch beter van myn haat.
Ik weet, dat myn ziel, Die nooit een schandelyke of laffe vlam geviel, Daar over kan met roem volkomen zegepraalen.
Gy hebt, als ik myn hart doorstooten had, zien straalen De liefde met myn bloed gelyk ten boezem uit, In welk grootmoedig hart alleen bleef een besluit Van my te wreeken.
't is den Hemel, welkers krachten My ondersteunden in myn moedige gedachten.
Ik vind my op het punt, dat ik myn wraak beschouw, Die ik veel grooter en volmaakter achten zou Zo 'k konde weeten, of de Ondankb're my beklaagden, en hy indachtig wierd hoe 'k hem voorheen behaagden.
Mevrouw, in t kort zyn ondertecht.
Daar van kend gy Ik kan het, als ik wil, wel weeten van zyn knecht, die ginder aankomt, LEONORE.
Ga, katryn, wil u verstecken.
Hy kend u. ioitized y Google.
Zou hy my niet kennen zien, en spreeken, door schyn van Tovery ASTOLFUS.
Ik zal t eens onderstaan.
Katryn zich verbergende.
Hier in dit hoekje kan ik luist'ren, 't zal wel gaan.
KRISPYN, ASTOLFUS, LEONORE, KATRYN, ter zyden.
ASTOLFUS tot krispyn.
Een Edelman, na 't schynd, zal u niet welgevallen, waarakt hy u bang?
kom hier, wat vreesje?
Niet met allen, 'k heb nu te grooten hert, en by gelegentheid... ASTOLFUS.
Zo beesje beter als een ander.
Uw weetenschap is zeer doortrapt, en kan doorgronden De herten, en gy weet, geloof ik, hoe veel ponden Zy weegen, boven al versta je een kunst, dat gy Ontroeren kund t verstand met hulp van Spookery, En door gezichten.
Zotte en domme zicl.
Kan 't weezen, zo staat op uw respekt zo niet, 'k zou anders vreezen.
Voor wie ziet gy my aan?
Ik zal 't u zeggen strak Maar sprock zo bars niet want een gramme Bullebak Dgtizedy schroo ZONDER TOVERY.
Schroom ik noch meerder, dan de dood, en booze Geesten... LEONORE.
Zyt gy niet in de rang van de allerdomste Beesten?
Maar, zonder evenwel, dat gy vergramd, 'k weet niet Wie gy zyt.
Als gy my maar van naby beziet, Zult gy het weeten, zo uw hand... krispyn.
Die u durft raaken Moet duivels zot zyn.
Gy moet my aan 't lachchen maaken Om al uw grillen en uw buitenspoorigheid.
Maar, zeg ons eens, krispyn, wat dat uw Meester zeid, wat denkt hy?
'k weet het niet, myn heer, want een verblinden, Gelyk als ik ben, weet noch hoofd noch staart te vinden Waar hy beginnen zal.
Myn Meester.
Die 's gek, ten minsten half, dewyl hy ziet in u de trek Van Leonoor.
Hy kan zeer lichtlyk zyn bedroogen, maar wat dunkt u daar van?
Wanneer ik zou myn oogen Gelooven, zeg ik, dat ik nimmer heb gezien Een Voorwerp dat haar zo gelykt als gy misschien, Zo die Getrouwe haar niet met een Pook doorstooken, En in een raazerny had zelfs den hals gebrooken, en zo 'k niet had gezien haar na het graf toegaan, Waar uit zy nimmermeër, vertrouw ik, op zul staan, zal ik u neemen voor de zelve, want uw weze Is als het haare.
Maar, wat dunkt uw Heer van deze byzond're zaak?
Zomtyds 10 hold zyn geest, en wil, Dat dit de waarheid is, want in een malle gril Verbeeld hy zich, dat gy dat Voorwerp zyt, wiens trekken gy zo gelykt, en ik met aard heb zien bedekken.
Nochtans van dit geloof trek ik hem nimmer af, hy wil dat Leonoor noch leefd, schoon ze is in 't graf.
Verzeker hem dat zy wearachtig is gesturven Voor hem.
Ik weet het niet of ik dat wel zal durven aan hem verzekeren, want dan sterft hy van verdriet.
Dat is de reden van zyn droefheid niet, t geschied Om Izabelle, die hem meerder kan behaagen.
Neen, sederd hy u zag, heb ik hem hooren klaagen Om Leonore.
't is leonore, en anders niet, dat uit zyn mond komt, o wat maak je hem verdriet!
Want Leonoor is nu het Voorwerp, dat gestadig Van hem werd aangebeëugen, indien hem zo genadig Den Hemel weezen wilde, en dat het kon geschien Dat hy die Schoonheid in het leeven weet mogt zien, Zou hy de wraak van haar geleeden hoon waardeeren En voor een groot geluk het achten weer te keeren In haare boeijeus.
ASTOLFUS, ter gyden, tet Lecnure.
Zyt gy nu voldaan, mevrou?
Ik ben tevroden, 'k heb zo veel ik wenschen zou.
ZONDER TOVERY.
ASTOLFUS tet krispyn.
Nu ziet gy hoe dat ik uw Meester kan kastyden.
In waarheid hy verdiend het wel wat strafte lyden.
Maar heb ik 't ook verkersd, en legt voor my de gard Niet in de pis?
gy maakt my maar verward.
Ik bid, zo 't moog'lyk is, dat gy my wild rerschoonen.
Laat uwe kuust my liefst wat aangenaams vertoonen, 't geen my de zinnen streeld, en dat ik heb bemind.
ASTOLEUS.
Ik kan er duizenden doen zien aan uw verblind Gezigt, de minste kan met vreugd u overlaaden.
LEONORE, ter zyden, tot Astoljus.
Maak dat hy hier Katryn te zien komt.
Na 'k zou raeden, staat dezen Edelman, dat ik begeerd heb, toe.
Zyn wensch is dat ik uw nieuwsgierigheid voldoe.
Verkies dan wat gy wilt, reg op, wat s uw begeeren?
KRISPYN, al wat dat u beliefd als 't my maar niet kan deeren, want, denket vooral zo gy vertoond aan myn gerigt iets dat vervaard maakt, dat my zulks gansch niet verpligt, Maar zeer verdrietig valt.
'k wil u vermaaken, om dan eens eindelyk te komen tot de zaaken, Zult gy te vreden zyn zo 'k u vertoon Katryn?
Ik weet geen Voorwerp kan u aangenaamer zyn.
Gy raad het, by men ziel, ry is myn Uitgeleeren, gy maakt my gaande, maar wien Duivel zou ty weezen?
Maar weet te vooren dat zy u voor trouwloos acht.
De Hoer die liegt het, want dat heb ik nooit gedacht.
41 OVERY 46 ASTOLFUS.
Zy zou u hooren als gy hier den beest wild speelen.
Is zy dan hier omtrent?
Neen, maar 't zou niet veel scheelen.
Daar gy niet aan twyffelen kend, myn groot vermogen, dat gy moet zot zyn, kan haar, langs het Eirmament in een oogenblik doen trekken Een weg bereidende, de gantsche waereld door.
'k beken 't is snedigrekken, en die dat wel wil doen moet al wat Duivels zyn.
't is maar een kleinigheid, 'k beloof u 'k zal Katryn U hier vertoonen, 'k heb te keur en maak tot slaaven Hertloopers van de hel, die op myn wenken draaven, De grootste Duivelen, ten afgrond uitgeboord Die zullen, om my dienst te doen, op 't minste woord, Van de eenen Aspunt tot den ander oversnellen, Ik wil mede, om Katryn, haar magt in 't werk doen stellen.
Doed het dan haastelyk, 'k werd dol om haar te zien.
Doed de oogen toe.
't zal niet geschien, holla wat!
'k meen my daar wel deeg'lyk voor te wachten, 'k speel voor geen blindeman.
Durft gy myn kunst verachten?
'k Wil al wat gy begeerd, maar evenwel dat niet.
47.0 ASTOLEUS.
Bereid u dat gy meer dan duizend Spooken ziet, Die u gelyk als stof om de ooren zullen zwerven.
Zo 'k duivels kom te zien zal ik waarachtig sterven.
Ik bid u laat ons eerst bezinnen 't geen dat wy Nu doen, het is de grootste en dolste zotterny, dat ik nieuwsgierig ben, voor my 'k staak myn begeeren, En wil Katryn niet zien.
Hoe, daar gy moest vermeeren Uw liefde, daar verslaauwd uw vlam.
Dat deze brand Vervloekt moet weezen, die my beeven doed.
Bloohertige, bezef niet zulke yd'le vreezen, Ik kan, door Tovery, u van uw schrik geneezen Sluit dan uw oogen toe, eer u myn gramschap tracht.... krispyn.
Dewyl gy wilt, geef ik my over aan uw magt.
Ik heb, op dat ik niet uw gramschap zou vergrooten, nu gy 't begeerd, alreeds myn oogen toegeslooten.
als men is geblind wat ziet men dan Niet al voor leelykheid.
Myn geest omsingeld van Een leger Schimmen, die my dunkt dat hoorens draagen, En my vervaaren, moet nochtaus myn oogen vraagen Waar zy gebleeven zyn.
Gy moet ze, zonder dat Gy haar ontsluit... krispyn.
Maar als ik nu een trek kreeg?
wat Zou my gebeuren ASTOLFUS.
U de Geesten overgeeven ze waar zekerlyk gedaan met u, en met uw leeven.
Als 't zo gevaarlyk is zie 'k dat gespuis niet aan, uit vreeze slaat myn hert, was ik hier ver van daan!
Rys, zwarte Inwoouders van Avernus naare stranden, Vreeslyke Duivels, kom ontslaat uw helsche banden, gy schimmen, die 'k regeer, yld u in haast, kom voort, myn stem is reeds gehoord, ontfang dat ik beveel.
De Lucht verdonkerd zich, ik zie haar helsche schaaren.
myn Heer, ik wilde gaeren Is 't my geoorlofd, een vraagje doen?
Sprech op.
Heeft ook die Edelman t Gezigt geslooten?
Als ik Geesten zien mag, dan ben ik veel vrolyker als anders.
'k kon 't wel denken Dat dit vervloekt gespuis u bind'ren kan noch krenken, En dat gy al den brui niet acht, want 't is gevis, En zonder twyffel, dat de Droes uw makker is.
Laat my myn Geesten, die gedienstig zyn, berweeren, vertrek gy Nikkers, sneld na Luik, en wil niet keeren Voor gy die Schoone hier ter plaatze hebt gebragt.
Wat vrees heb ik voor haar, dewyl zy in de magt Is van uw Spooken, ach!
met recht mag ze ook wel schroomen.
'k zie in verbeelding, dat ze 'er reets zyn aangekoomen, nu grypen zy haar aan en doen haar door de lucht een onbekende weg gebruijen.
gy zucht, ZONDER TOVERY.
En schynt myn krachten en vermoogen te mistrouwen.
Myn Heer, een woordje, wilt het my ten besten houwen, waar docht die goetje Sloof toch om ASTOLFUS.
Om u.
Dat s goed, Maar haast u, of ik zie uit angst myn dood te moet.
'k zie hoe zy overreist Kasteelen, Steen, en vlekken.
Die Loopers van de hel die moeten sneedig rekken, 'k geloof het niet dat haar de Podagra veel plaagd, hou nu de Duivel vast, katryn, dewyl gy waagd Met hem te ryden, sluit u dicht.
ASTOLFUS, ter ziden tot katryn.
Wil nu maar komen, en pas wel op.
'Misschien dat hy heeft voorgenomen te spotten, en ons, als een looze vos, beloerd.
Neen, neen de vreeze heeft den Uil zo ver vervoerd, gelyk gy ziet, dat hy 't gezigt wel toe zal houwen, want op de blindheid is alleenig zyn vertrouwen.
Hy wilde, na 'k bespeur, zo blind van oogen zyn, als zwak van herssenen.
Dan ben ik geen katryn, indien ik hem de kap niet vul, en hem doe vreezen en schrikken.
Wil dan maar een goetje Speelster weezen, en voer uw rol wel uit.
Uwheimelyk verstand, laat die toch vaaren met de Helsche Spooken, want 't is lang genoeg, hou op, 'k geloove, en 't heeft zyn reden, als men zo zacht spreekt, dat men my verkoopt.
Haar schreeden Verdubbllen zy door dit bevel.
het is gedaan, wy hebben eindlyk dat wy venschte.
Wil maar gaan, myn dienstb're schimmen.
zy zyn reeds al weggetoogen, de tovery die is volbragt, gy kend uw oogen nu veilig open doen.
uit vrees van hier Te werden door de hel verzwolgen, om voor t vier, Gelyk een frikadel, aan t spit te leggen braaden, zal ik haar zeker, om in s Duivels ongenaaden Niet te vervallen, voor het eind der waereld niet Ontsluiten.
Opend haar stoutmoediglyk.
Zeg, ziet Gy wel wie daar verschynd?
Meest als ik zou begeeren.
Lafhertig minnaar durfd ge uw oog niet na haar keeren?
Zie eens hoe lachchende dat u die Schoone groet.
Van al myn leeven was ik nooit zo slecht een Bloed Wat zot was ik dat ik dit aanging.
ik betoover jou met dit kruisje, want nu ken je der niet over.
'k kan niet meer zeggen.
Gy, alleen op uw gemak, kunt u herstellen, wy verlaaten u. krispyn.
Strak, strak.
Myn Heeren, dat het u toch niet mishaagd, wil blyven tot, by men ziel.
Digitized by google AS zynDER TOVERY.
51 ASTOLFUS.
Vrees niet, wil hier uw tyd verdryven Met onderling gesprek van liefde.
KRLSPyn.
ik kies Het haazepad, eer ik myn lyf en ziel verlies.
Laat ik maar voorgaan, als ik loop zo staat het aardig.
Blyf hier, lafhertige, myn Geesten, die zo vaardig Gelyk de bliksem zyn, die zullen, zo gy vlugt U sneller voeren, dan een vogel, door de lucht, k ga hen gebieden dat zy daatelyk begiunen.
't is niet van nooden, 'k blyf, helaas!
ASTOLFUS met Leonoor vertrekkende.
Denk om 't beminnen.
KATRYN, KRISPYN.
Elsnu, krispyn.
Ik schrecuw om hulp, indien dat gy My naderd.
Is 't aldus dat gy uw vlam om my Vernieuwd?
Wanneer gy staat ver van my is uw weeze ik min u dan, en noem u Uitgeleeze.
Heel schoon, katryn.
Wel hoe, daar ik met opzet kom Ondankbere, hier op deez plaats, om u te omhelzen?
Keer weérom, ik hou je niet.
Maar zo gy my met kracht wilt streelen, zo zal het, tusschen nu en daat'lyk, vry wat scheelen, als ge u ververscht hebt, na zo groot een reis, moet gy Wat adem haalen.
Zyt gy slecht?
die reis is my Niet moeijelyk geweest, de Geesten dat zyn Heeren, Die vlytig zyn, en nooit vermoeid, k zeg lui van eeren.