floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
My ook, meutje, zacht tegen Leonore.
Laat u zo niet troonen Wagt u daar voor.
Ik bid, meutje, wil van die moeite my verschoonen, door dien ik wat onpaslyk ben.
't zal ons verkwikken, en ook heel verfrissen, nicht.
TRUITje zacht.
In die ruigte schuilt een Slang.
HET ONTDEKTE GEHEIM, 24 leonore.
Maar, mey, k verzoek.
Wat verzoek!
Ik zeg het is uw pligt.
Durft gy my weigeren!
Mevrouw, ik zweer... margareta.
Kom voort, zeg ik je.
Zult gy my dan belooven Dat ik.... MARGARETA.
Dat gy uw Ferdinand opwachten zult, is dat uw vrees?
die zyt gy haast te boven, in minder dan een uur of twee zyn wy misschien meer hier omtrent.
Maar 'k bid, Mevrouw.... MARGARETA haar by de mouw voortrukkende.
Ik wil, k versta het abzoluit, kom voort, voort, waar naar is t wachten nou?
Wat overlast!
wel wat geweld!
TRUITje ter zyden.
Dat arme kind, zie daar zy is verkocht, zo weg te voeren!
Zie dien ouwen Wolf, dien styven ruighaar, op 't onnozel Schaapje loeren.
Ik zal Heer Ferdinand zo aanstonds doen verstaan dit werkje, en al hun snood bedryf.
BOUDEWYn tegen Krelis.
Keert gy weer, naar de tuin, houd uw mond, en snoer de tong van uw wyf.
KRELIS ter zyde.
Weg gaenwe Miester Markis.
Google et KLUCHTSPEL.
Krelis, niet.
KRELIS zacht.
Aer stâ ik 'er niet briet by met op te passen, eerst op men wyfs tong, dan de myne, dat die me niet komt verrassen?
tegen zyn wyf Jou tong, jou tong, dat stukje vleis, weetje wel in wiens dienst dat is?
De jouwe zo wel als de myne.
Ja maer, kyk wyf, jy bint vrouw, en ik bin man, en dat's gewis, en zie van ouds of zyn de wyven al met den tytel van kaekelkous en snapsters van elk geheeten.
Loop, loop, jan gat, daer zinne wel mans die duizendmaal mier van kaekelen weeten, wanneerze's ayonds om een biertje gaen, en by 't smooken onder de zoop, De buurd by de naers om haelen, en verkoopen zo heur klaphout goê koop.
Dat's al genoeg daer van.
Maer kom an t werk.
Wat nou ierstedaen, ja, laet iens kyken?
Of Tys het vaetje wel verzorgt heeft, 'k ben komman deur, ik most in myn ordres niet bezwyken.
Ja, 't is een groot man by den wyn.
KRElis wederkeerende.
Maer zacht, gien kombuizen te begaen, hoor, Neel, sy zelt Tys hier doen kommen, dat elk zyn post waerneemt, en zyn deel in t werk het, k heb moet we zellen t wel in goeje haven brengen.
HET ONTDEKTE GEHEIM, geen.
Wat het hy 'er al mee op, hy het de wyn te lief om 'er niet veur te zorgen, of ze te plengen.
Té, té, té.
Wat leit hier dat vrouwmens te rammelen, en te bruijen van den wyn?
't is om datje 'er mier veur zorgt, als veur je vrouw.
Nou zel je wel veurzigtig zyn, En draegen mierder zorg, dat het vaetje onderweeg van de waegen niet komt rollen, Gelykje ons lest met waegen en al, om en 't om deed zuizebollen, My, en men twie buuren, KRELIS.
Gy, onverstandige, kenje niet begrypen, dat men makliker een kruiwaegen bewaerd Voor vallen, als een waegen met vrouwvolk, die op vier wielen zo veul hooger staet van de aerd?
Ai, krelis, zie daer, zie daer is dien jongen Heer, waer van ons op den hals is verbooden, Niets an hem te zeggen, van t geen er gebeurd is, of zel geschién.
KRELIS been en weer wandelende.
't is ook niet van nooden, Maer gaen en keeren, ai kyk, zie zo, zie zo, zie zo, dat, dat 's vry, maer mondje toe.
Wilje gaen?
Zo gaenwe van hier, dan valt 'er niets te vreezen, KRELIS.
Docht ik 'et niet wel, heur tong begint te jeuken.
DER Digitized by Google KLUCHTSPEL.
27 DERTIENDE TOONEEL.
FERDINAND, JAN, KRELIS, NEEL, TRUITJE.
Wat is 'er gaants?
my dunkt gy schynt verslaagen.
Ik heb 'er groote reeden toe.
Ei, wilt niet verder vraagen, myn heer, voor dat gy al dit volk eerst hebt van hier doen gaan.
Jan. vertrek jy lui, vertrek.
Jan. voor my.
Wel truitje.
myn Heer, ik schrik, voor waar, het is geen drek!
Die schoone Leonoor, dat lieve lam!
Ei, zeg wat is 'er van?
En wilt niet langer zwygen.
Is door Heer Boudewyn en Margareet, haar mey, die t zo ver wist te krygen, geschaakt.
Ontstel jou niet, heerschop, wel hey wel, wat is dit?
HET ONTDEKTE GEHEIM, 't is maer ien uitvlugje en anders niet, 'k wedje over een uur weer aen heur zy staet of zit.
Ik hebt'er met deuze men oogen ezien, en met deuze ooren hooren spreeken, En dat's al een kartier eleën, nou zieje ze over drie weërom, naer dat ik reken.
Het is een schaaking.
Wat schaek in?
't is geen schaek in, noch schaek uit, maer een speulreis.
Het is gewis.
Dat het geen uitvlugt, speelreis, of vermaak, maar een waerachtige schaaking is, en dit volkje weet van de moord, hoe, en waer zy is gebleeven, ik zou haar die gruwel doen klappen, aan heur is toch niet misdreeven.
FERDINAND tegen Jan. voeg u naar myn stal, toomt de paerden en brengtze in een moment Voor de Plaats van Leonard, aan t end van de Laan, of daar omtrent, spreekt al myn vrienden aan, en die my kennen, laatze vergaaren in t huis van dien Heer.
Jan. dat s gang.
Dat speld niet veul goeds.
FERDINAND, KRELIS, NEEL, TRUITJE.
Hy zyt voor veele jaaren, Digitized by KLUCHTSPEL.
Myn Meester Krelis, een goe bekende en ook een van myn beste vrienden geweest.
Ik heb u altyd versleeten als een man van oprechte en bekwaame geest.
Wel, dat bin ik noch.
Die veel in de waereld gezien heeft, en zo veel jaaren gewoond hebt in deeze streeken, en voor een van de beste tuinlui beroemd bent, en wiens verstand ook in't pooten en planten is gebleeken.
Dat liegje niet.
Zeg my nu, bid ik u, als een vriend, oude bekende en man van verstand, waar Heer Boudewyn heen is?
Och, daer weet ik in t alderminst niet van, Heer Ferdinand.
Dan zal t Neeltje wel weeten.
Ik weet niet al wat zy weet, wat dat an gaet kent gy haer zelver vraegen Ik ben de ienigste man niet die 't niet al weet wat het wyf doet in deuze daegen.
Och, ik weet nergens of.
Laat u zo niet paaijen, myn Heer, heur oude schoenen weeten 't wel.
Zo je die Steiloor niet dwingd met een stok of degen, zyn wyf, zo zullenze niet klappen.
De tuinlui weeten meer hier als op andre plaatzen, en bemoeijen'er met hooger zaaken als balslaan, of keegel speelen en door den ring smyten, of kaatsen.
K zie wel gy wilt uw Meesters doen verzwygen, en houden t stil.
Maar zie dit beursje met vyftig goude pistoolen zyn u, zo ge antwoord op t geen ik wil.
Zegt my alleen maar waar dat Heer Boudewyn zich houd verschoolen.
NEEL zacht tegen Krelis.
van klinkklaar goud!
Geen ien, pistoolen, man maar vyftig pistoolen!
Nooit zagen we zo een schat.
Zacht Och, och, flus was ik wel, maer nou bin ik gien deeg Men hart en bloed klopt in men lyf, ik of 't geheim, ien van beide is veeg.
Haddie, stilzwygendheid.
Ja, neeltje, vyftig, en noch vyftig zal ik u doen tellen, wanneer ik Leonoor vind op die plaats die gy my voor zult stellen.
NEEL tegen Krelis.
Krelis, je most.... kristijn.
Je most zwygen.
Wat zeid neeltje?
Dat Heer Ferdinand weeten moet Waer ons heerschop is vervloogen.
Ja vast, en niet te talmen, kort op staande voet.
Kluchtspel. jitzed by google niet.
31 geen zacht.
Maer, krelis.... krelis.
Maer, karonje, bruid hier van daen, ferdinand.
Laatze daar zo niet vertrekken.
Jy moet klappen, jy hier vyftig pistooltjes, en dat tweemaal, t is geen gekken.
Dat s lykewel waar, jofvrouw, men mag nimmer spotten mit goud of mit geld.
Maer 'k moet evenwel eens zien, heen en weer, hoe 't huis is gesteld.
Myn kleine bloeds, die lam'ren hebben van daeg noch niet egeeten.
Die zellen morgen wel wat krygen, ferdinand.
Spreek, spreek op, zeg ik, ziet ik wil het weeten, Eer ik van hier vertrek.
Men heer, hou je woord, as ien man, dan loopje gevaer Van hier te moeten blyven noch wel mier, as anderhals jaer Want eer komt me niet geleegen van die zaak te reppen of te spreeken.
Gy zult my klappen of ik zweer, dat ik u zal hals en beenen doen brecken.
KRELIS zacht, maer deuze langtong moet, myn s oordeels, eerst an kant, men Heer, geloofme, by me keel, zie daer, daer, daer is men hand, laet men wyf maer gaen, want kyk ik, ik, ik zoek, door de wyde Waereld te kommen, en wie zou altyd willen diskereeren, Daer zo een zottin van ien wyf geduurig haer bek in steekt, En mit dat talmen de gantsche dag men kop an duzend stukken breekt?
Meester Krelis heeft gelyk, laat Neeltje gaan waar ze ook zal willen, want heb ikze van doen zo weet ikze wel te vinden.
Ja zo, pakje spillen.
FERDINAND, KRELIS, TRUITJE.
KRELIS zacht ou bin ik gerust daer is nou niet te vreezen want jofvrouw langtong die is voort.
Nou dan, laat hooren, wel, lustig, hoe!
spreekje niet een woord?
Maer loop dan ook niet by ons Heerschop te praeten en snappen Datje 't van my hebt.
Gy hebt daur niet voor te vreezen, kom lustig, ik wil maar klappen.
Myn Heer is egaen... vertrokken... onzen Heer die gong... die vertrok... maer zacht, mit verlof, men Heer, ierst iens rond ezien of er ergens ien verborge wacht Is uitgesteld, om op zyn post men doen en spraek te .
zien en te beluist'ren.
Daar is niemand, ga maar voort, wyfje.
33 KRELIS.
Onzen Heer die gong.
Maer hoor ik ook iemant fluistren?
Wel nu, uw Heer die is?
Vertrokken naer der stede Beverwyk, op zyn hofstee.
Myn Heer, dat is geloogen, en tot een klaarbeslyk en blyk, als krelis met u spot, zo weet dat de plaats, die zo lang in zyn herssens gezocht is.
L. al, voor meer als een maand, van Heer Boudewyn aan een ander verkocht is.
Ei, dat 's raer, wel zeper je bint de ierste vry daer ik dat van heb ehoord.
Maar wyl je me door uw teemen en leugens hoe langs, hoe meer verstoord, en dat gy, Vagebont, my met uw koppigheid tot het alleruiterste staat tegen, Door dien noch beede, noch geld, noch niets u heeft konnen beweegen Te ontdekken 't snoo geheim, sta vast dan, door dit puntje staal, moetje voort naar de andere waereld, of ontdekken het altemaal.
KRELIS op zyn knien vallende.
Och, och, och, hou op, hou op, men Heer, noch maer ien vraegje, dat kenje ummers niet hinderen.
As ik nou zo leevendig vermoord bin, wie zel dan zorgen veur men wyf en kinderen?
Spreek dan, en zorgt gy zelfs, of.... pigi Gy Google te HET ONTDEKTE GEHEIM, 34 KRELIS.
Och, och, och, ik ongelukkige krelis, jou armoe duivel, hoekomje dus in nood!
Ferdinantje lief, ik spreek en beweegme wel iets, maer waerentig ik bin al half dood.
Spreek dan jou Tergbrok, of zo je langer wilt talmen en zwygen, zal ik u voor een kapoen aan dit blanke braadspit rygen.
Wacht, wacht, men Heer, ei zacht, zacht, noch voor 't lest maer ien ienig woord Wilje dat ik 'et jou zeggen zel?
Ja, zotskap.
Wel dan bid ik dat je me niet deurboord, want zie as Krelis, dien ongelukkigen, deur en weer deur is esteeken, dan het hy de gewoonte van mit gien mensch in de waereld ien woordje te spreeken.
Dat 's niemendal, als ik u doorstooten heb dan ben ik eerst voldaan.
Schoone voldoening!
wat hebje an een handje vol bloed?
Spreek dan hei, wat gaat de gek nu langer aan, is 't niet beter buiten scha, en met belooning van goud en geld het te zeggen, als zich moetwillig, gelyk een beest, deur en weer deur te laaten steeken, en zonder te leggen?
Haast u, of ik zweer.... truitje.
Wacht, wacht, myn Heer, ei z agt, daar schiet my iets in t zin, wil.
Wilje nu weeten van stukje tot beetje, hoe 't is, en hoe 't was, en wat 'er al in, en omtrent geschiede, ik zal zo aanstonds op een drafje loopen Naar de nicht van jufvrouw Margareet.
1.0 zwygende tooneel.
FERDINAND, klucht.
Zo is 'er met goedheid van u niet te koopen?
Men goeje oinieur, dood, hang, wurg, en brengtme zo om hals.
As je 't zelfs liefst had, want ik zweel 't is geen leugen noch vals, Ik kan 't je niet zeggen, zie, zie daer, ik zweer noch, bykris, by kras, en by het leeven Van Sinte Hillebrand, dat ik niet weet waer datze zinne gebleeven, Want kyk men Heer, dat is een waere waerheid, en, by men keel, 't is me zelver leed Dat ikje niet een ditie of datie kan zeggen, van het geen ik zelver niet en weet.
Uw koppigheid zal u het leeven kosten, want niemant kan u voorstaan.
Stavast, gylompen vleegel, sta, die stoot die moetje doorstaan.
Au, au, au.
FERDINAND, ARELIS.
JAN. holla, myn Heer, het onTDEK in, KRElis.
Och jan, men lieve maet, men trouwe vrind, benje daer?
Dat s net van pas, ei spreek wat ten beste, de iene mensch is verpligt an den aer.
Ei, zie dat je 't toch by leid, en red my nou uit al deuze elenden, Ik zeltje al men leeven dank weeten, och Jan, men geliefde Jan, men ouwe bekende, doe toch je best.
Heer Ferdinand, ei hoor wat ik u raaden zou, Verschoon den armen bloed, t is om t best, want ziet hy is zyn Baas getrouw.
En zou hy die getrouwheid met zyn dood moeten bekoopen, had hy ze veel te duur.
Jan zacht tegen Ferdinand.
Myn Heer, ei laat den gek maar loopen, ik moet u spreeken van Boudewyn.
Loop, steiloor, loop.
Niet liever as dat.
FERDINAND, JAN. 't is alles klaar, en zullen, naar ik schat, hier aanstonts zyn.
terwyl Leonard vol vlyt loopt om al zyn vrinden.
En digdized by google.
En ook de uwe te zoeken, om malkaar gezaamentlyk te vinden Tot zynent, en dan te spreeken.
Maar is 'er iet van Boudewyn?
Zo spreek.
Jan. ja, myn Heer, zo als ik hier in kwam stond ik eerst wat en keek, en zag daar t vaatje wyn van krelis.
Jan. nu is hem van zyn Heer bevoolen.
Dat vat te brengen daar hy is, maar stil by nacht en ook verhoolen.
Dat zou wel konnen zyn.
Jan. wel wis, myn Heer, dat s vast, de waagen stond al klaar.
Zo wild gy zeggen dat men die moest volgen, dan wierd men recht gewaar Waar de oude Boudewyn met jufvrou Leonore is gebleeven.
Vast, myn Heer, geen beter leidsman als den wyn, o, die geeft leeven En spraak.
Die voorstel vind ik goed?
Schuil achter deeze boom, of om de hoek van t huis, en neemt op alles acht, maar maak me geen gerucht.
weest stil, gelyk een muis, en gaat 'er niet van daan, ik zal terwyl aan 't huis van Leonard my voegen, En zien of 't alles klaar is.
Rust je hoofd maar, myn Heer, ik zal u wel vergenoegen, en passen op myn wacht, maar zo 't my te lang duurt en verdriet, dan boor ik, met de punt van myn mes, een gat in 't vaatje eer 't iemant ziet.
Ha bloet!
Dan eens lustig en rustig een teugje vier, vyf, van den klaaren Op de gezondheid van.... maar zacht, ik hoor iets, daar komt al iemand waaren.
hy verschuilt hem.
Nou ik in de grins.
TYS met een lantaarentje.
Wat droes, wil dat zyn, onze Neel, de baas zen wyt men vrouw, Kwam met zoo'n stampasie en g'gunt me dat ik cito, cito, cito zouw, zo hart as ik kon, al men hest op ien drafje hier naer toe gaen loopen, ik deed het, maer onderweg zag ik den haas, die liep as had hy bienen met hoopen, ik riep, wat ik mogt, Krelis, Krelis, Baas, Baas, hoord, hoord, hy had'er den brui van, maar fokten hoe langer, hoe mierder voort.
Misschien is hem dat vaetis, van onzen Heer zo hoog hem an bevoolen, Door de een of de andre schoft of labberlot uit klucht, of om t ernst, ontstoolen.
Hier staen ik nou allien.
Van natuur ben ik hang en bevreest.
Ik loof wylen men vaertje of mertje het ook zinne geweest Maer klUCHTSPEL.
Maer zacht.... ik hoor geraes, ja wis.... och!
Kyk, zie, zie daer begin ik weer te beeven, dat zal wis weer de iene guit of de aâr zyn om iemants leeven, Zo maer in passant te rooven.
Wat nou... och, kom, lantaerentje toe, dan zietme niemant.
Och, ik bin dat wyn haelen in den nacht al moë.
KRELIS met een lantaaren en deegen onder zyn arm, overal om zien de eer hy durft naderen.
'k wil zien of 't veilig is, goed hy is hier niet miër, dat bin ik gelukkig ontkoomen, dat vind men veel van die snoeshaenen en baldaedige wittebroods kind'ren, dat ze de vroomen Zo lastig vallen, nu zal ik men dapperheid ook toonen, dewyl ik hier niemant en hoor.
Waer binje nu, spreek jou kneevel, jou ongelukkige, of dat gaet 'er door.
T' is ter zyde.
Och, och, ziet hy me zo bin ik dood.
Ja wel, dat ik hem nu vond ik zou hem plaegen, en dit en die staal, dat het beste waapen is, dat een eerlyk man zen leeven gedraegen heeft, dwers door zyn ribben jaegen.
Och, 't is mit me gedaen!
'stel ik me zelfs hier ook in gevaer?
Neen, neen, gants niet, 'k bin onbevreest, en men kouragie is zo groot, Ja, al kwam 'er ook ier nikker of ien geest.
google. HETONTDEKTE GEHEIM, t'zys.
Och, ongelukkige!
Waer zel ik heen?
O de droes, daer hoor ik iemant, nou ben ik hiel in vreezen, of dat die wreeker van ien vent van flus niet weer zel weezen.
Ik zel zoetjens de deur zien krygen, en maeken hem door men schreeuwen bevreest.
Daer hoor ik we 'er spreeken, o zint jeun!
Zo 't ferdinand mit Jan is, dat is twie tegen ien, dan bin ik zeker de beest Daerom is 't best dat ik de deegen opsteek en gae in behoorlyke order retireeren.
Tys naar de deur loopende.
Dieven, klucht.
Och, help, help, daer binne dieven!
help ons verweeren.
Bin jy het, miester?
Bin jy het, tys?
Ja, baasje lief, maer waer kom je van daen?
Mag ik gelooven dat jy het bint?
Ja ik bin het zelf in leevendige lyven die gy hier ziet KRELIS.
Je doet wel datje spreekt, want anders wasje men dapperheid niet ontkomen.
Wie of je dan zocht, of wie was het die je het leeven woud hebben benomen?
41 klucht.
Ik was zo boos, as ien spinnekop, over het zeggen van Ferdinand, en dat Wel overweegende, wierd ik, door toorn, zo dapper, as ien Keizer, of as iemant in de stadt.
Je hebt me daer gien kleintje vrees an ejaegd.
Zie daer, nu bin ik weser an t bedaeren Denke we nou maer om den wyn in huis te krygen, en hoe we dat best zellen klaeren.
T' is weggaande, ik zel t vaetje gaen haelen.
't was goed dat hy niet gewaer wierd dat ik was bevreest, want dan zou ik op men dapperheid niet hebben kennen zwetzen, die had dan verlooren eweest.
T' is weer op het Tooneel komende.
Zie daer, miester, is het vaetje fris en gezond.
Dat s wel, hangen wy onze twie lantaerens an elke zy van de kruiwaegen, dan eeren we backhuus met vreugdevuuren, terwyl wy den wyn naer huis draegen.
Nou benje dan klaer?
Ja, krui jy de waegen maer, en gae zo zoet jens an, want het vat lyket niet al te goed, en ik zel by u blyven om je te helpen zo ons ienig on geval ontmoet.
Bind je geweer maer daer boven op, baes, 't is je in de weeg.
Kom, ik zel 't 'er op binden, neen, ik zel 't 'er maer boven op leggen, of we onderweeg angedaen wietden, zo kan ik 'et maklikker vinden, doch sint jut bewaer ons voor kwaed.
T' is, twee of drie treeden voortgegaan hebbende, zet de kruiwaagen hart onder, en voeld na zyn beenen.
Och, och, miester, och!
Wel, wat heb jy daar edaen?
Och, och, we zyn verlooren!
Wel maer, wat is 'et dan datje daer zo blyft staen?
Och, ik bin gekwetst, ja zeper!
Je hoorden te minste, de punt van je deegen bedekt te hebben, zo had ik deeze kwetauur niet ekreeten.
Gekwetst!
Jagekwett, voel, voel!
Och, ik bin over al bebloed.
Kom, laet ons iens zien wat ongeval jou door men geweld is ontmoet.
Owe zinne bedurven!
't is de wyn, die lekt.
hoe kan dat komen?
Ik hebze met de grootste veurzigtigheid van de Waereld op enomen.
Ja, slechthoofd, t is de wyn!
dat s een kwaedje.
Ik, ongelukkige, och, och!
wat zel ik doen?
43 tys.
Hebje ook wat linnen by je, Baes, om 'et wat te stoppen, an het lekken te verhoën?
En ien mes?
Repje, repje wat, op dat we 't noch in tyds dicht kennen maeken, en door het lekken in gien grooter ongemak geraeken.
Och, neen, tysje, ik heb niet.
Hebje gien linnen?
Zie daer dan ien stuk van men zundagse das, Die heb ik of escheurd, om of ze 'er ook wat bekwaam toe was, KRELIS het vaatje stoppende.
Och, ik bin bedurven!
YS.
Paas, och!
Miester, het begint an deuze kant ook gien kleintje te loopen.
Het is al verlooren, de scheuren worden hoe langer, hoe langer hoe wyer, daer is gien goed mier van te verhoopen.
T' is zyn vingers aflikkende.
Wat groote schade, miestertje!
KRELIS uit zyn haud drinkende.
Wisten wy 't maer te bergen zo hadden we gien nood.
T is het zelve doende.
Och wat ongeluk!
KRELIS uit ayn boed drinkende.
Och, daer is gien remedie veur, ik bin van schrik schier half dood.
Men arme miestertje!
KRELIS na gedronken te hebben.
Och, tys, myn arme kleine kinderen!
T' is het zelve duende.
Je zelt 'er gien drop van kunnen behouden.
Digitized by google HET ONTDEKTE GEHEIM, 44 KRELIS.
Ja wel, dewyl ik het niet ken verhinderen, zo moet ik iens drinken, maer, as ik denk om de vyftig guldens, dan bin ik ien bedurven man.
T' is na gedronken te hebben.
Ja wel, al die 'er om lacht doet kwaelyk, want men miestertjes welvaeren hangt 'er an.
Tys, stop jy 't an jou zy wel?
Ja, ik belet 'et zo veel me meugelyk is dat het niet ken loopen.
Hou moed, men kind.
Hou moed, miestertje.
't is voor ons ien slegt veurval, en om het te stoppen is niet meer te verhoopen.
We moeten ons er uit zoeken te haspelen, zo veul we kennen in deuzen staet.
Dat 's waer, Tys, maer ik word gewaer dat ons stoppen niet veul baet.
Maer hoor iens, tys.
Wel, miester?
Hebje ook ien stukje broot in je zak, want daer ken ien teugje op smaeken?
Daer bin ik altyd van verzien, hou daer.
Kom geef maer, teugens ongelukken moet men zyn hart wat sterk maeken.
Daerzel ik ook niet an schuldig blyven! kluchtspel.
KRELIS zyn hoed daar onder leggende.
Tys, het loopt hier schier niet meër.
Aan deeze zy loopt het noch wel.
KRELIS, ei, tild het achter end iens op heen en weer, ik moet toch nou zien hoe ver zig men ongeluk gaet uit strekken.
Zo, zo, dat s goed.
Ha, zo lang as het noch zo komt te lekken, zo hebben we gien nood.
Hou daer drink.
Dat weiger ik nooit.
Werk jy maer jou best, ik zelje wel betaelen jou verdiende geld.
Ik ben een armen drommel van ien knecht, maer op zulk werken, zoude men zinnen altyd zyn esteld, KRELIS.
Tys, op de gezondheid van onze Neel breng ikje reis van den klaeren.
Top, top, miestertje, daer zel ik gien drop veur spaeren.
KRELIS en TYS zingende.
Myntje, dat nu weer myn bert verheugt, en my doet zulk een deugd, van liefde schuw, houd ik 't met uw vreugd.
Kom, houden wy 't dan met den Wyn, laat ons vrolyk zyn, en denken om geen Tryn.
HET ONTDEKTE GEHEIM, het Wyntje ons vreugde geeft, maar minnen in droefheid leefd.
Ik lach dan eens met de min.
Het Wyntje dat is 'er myn zin, kom, tap 'er dan weer wat in.
Het glaasje al op myn hand My alle kwelling verband.
En geeft aan hem, die 't drinkt, veel moed en veel verstand.
O neen, twigste tooneel.
FERDINAND en jaapter op het tooneel.
KRELIS en TYS voor op ho.
Iancel.
FERDINAND zacht tegen Jan. y brengen evenwel het Wynvaatje noch niet, hoe zal ik dat verstaan!
En blyft dat weg, zo zullen wy niet konnen weeten waar Boudewyn naar toe is gegaan.
Jan. Recht anders als je meend, myn Heer, wie droely zou dat droomen, dat we juist by dit geval zo net vanpas zoude koomen, Ik geloof het vaetje is verkracht, altans 't is opgeraekt, en zy zyn dronken, naar ik meen.
Zo zullenze nou wel klappen.
Klap jy zells, joa relel, neen, neen!
Miester Krelis is daer veul te wys toe.
hy begint te zingen.
FERDINAND tegen Jan. zo ik nader, zetten zy het op een rekken, spreek jy haar aan, en ziet het geheim uit haar dronke mond te trekken, en, en al myn volk, ik zal ter zyde luisteren wat zy zeg om Leonore op te zoeken, als wy maar wisten waar Men haar vinden kon.
KRELIS, opstaande, en iemant hoorende.
Werda.
JAN. vriend van de Wacht.
Ben jy 't, jan?
Men beste maetje!
Jan. ja, miester Krelis, ik ben 't.
Jan ik bin bedurven.
JAN. hei!
man, hoe praatje?
Jy bedurven!
maar hoe zieje zo bliek?
Dat is dat ik witte wyn gedronken heb, maet Jan, en dan is dat altyt zo men kleur, dat s ommers ien raak dieje nou wel begrypen kend, en dat is daer van.
Jan. neen, ik zie wel dat jy bevreest bend, wel hoe, je moetje zo ligt niet ontstellen.
KRELIS de hoed van Jan met wyn vullende.
Men maetje, vrindje, gastje, neem diel an het ongeluk dat men zo komt kwellen.
Jan gedronken hebbende.
Maer hoor, krelis, wil ikje wat zeggen, men Heer Ferdinand is hier oorzaek of geweest, en hy zal 't ook voor je betaelen, weest daarom maar niet bevreest.
Wie, Ferdinand, flus wou hy me vermoorden, maer 't is evenwel ien braef Heer nou hy 'et zo wed weet goed te maeken.
Jan. dat was dat jou Heer Boudewyn hem een vuile pots gespeeld heeft van hem zyn vryster te ontschaeken.
Verbaest, wat is ons Heerschip ien synen kwant!
Stil, stil, tys, hou jy zeg ik je bek.
't is by me zoolen zo mooi als 't ken, met een karos met vier paerden op reis, dat is niet gek.
Hou je stil, zeg ikje, en mondtje toe, hoe weetje 't niet?
Deuze muuren hebben ooren.
Wie weet hoe ver of ze nou al binnen.
Hou je bek, zo wel as ik, toe, anders zou 't Jan ommers hooren gaan.
Datze in kommenie met de karos, naer Uitert zyn gedaan.
Zonder te vertoeven ga ik haar met myn vrienden volgen, ik heb hier nu genoeg verstaan.
TWEE ENTWINTIGSTE TOONEEL.
KRelius, t ys, JAN. krelis.
Wat is 'er den rechten trant of, zo moet men zyn zaekjens overleggen Als men Wyn edronken het, anders zou men zomtyds iets zeggen.
JAN stil myn Heer Ferdinand is vast onderricht en vertrokken.
Ja, dat is niet kwaad.