floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuys der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 19 September 1684. waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde Octroy of Privilegie genaemt, op den 19 September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van henne respective Godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waeren, of in het komende gedruckt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde deselve Wercken, door het nadrucken van andere, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx privilegie, niet gepermitteert soude wesen, soo vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat
Octroy of privilegie, omme alsoo de voorsz Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als andere, reets gemaekt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Daer toe te stellen, en voorts in communi forma, so is 't dat wy de saecke, ende 't voorsock voorsz.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, de selve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctrojeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, mits desen dat sy, by continuatie, de voorsz.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaekt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onse landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uitgeven en verkopen, verbieden de daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naet te drucken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkoten, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebragte, ofte verkorte exemplaren ende een boete van drie honderd guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetse daer t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande dat wy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advouëren, ende, veel min het selve onder onse Protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influëren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octrove, voor de voorsz.
Wercken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en fonder eenige Omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende doer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die t aengaen mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage, onder onsen grote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste May in t Jaer onses Heer en Zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
De Regenten van 't Wees en oude mannenhuis hebben, in haar voorsz.
Qualiteit, het recht van deeze privilegie voor KRISPYN, STARREKYKER, Blyspel, vergunt aan de erfgenaamen van J. lescailje.
In amsteldam, den 26sten November, 1708.
LEONARd, vrijer van Izabelle.
GREGORIUS, vader van Izabelle.
Keesje, een Boere Jongen.
GRIET, dienstmaagd van Gregorius.
KRISPyn, knecht van Leonard.
FRANSje.
Jan, een kruijer.
Het tooneel is in, en voor het huis van Gregorius.
RRISTPN STARREKYI KER.
LEONARd, izabel.
K id, Izabel, zeg my de reden, Waarom uw Vader is te onvreden, waarom hy my verbied voortaan Met u niet meerder om te gaan, Daar hy voorheen nooit zocht te weeren, dat ik by u niet zou verkeeren.
dit baard my groot verdriet.
Myn Heer, ik weet de reden niet.
Misschien een booswicht, vol gebreeken, Heeft van u kwaalyk willen spreeken.
Voorzeker is dit zo geschied, Terwyl hy my zyn huis verbied.
Myn knecht, een meester in het liegen.
Bekwaam om menschen te bedriegen, Die buitenspoorig zyn van geest, Vertrouw ik heden wel het meest, hy heeft met my wel durven wedden, dat hy ons uit de nood zal redden, hy is vast bezig om te zien, hoe dit gevoeglyk zal geschijen, hy zal eens netjes ondervraagen, Hoe hy uw vader moet behaagen, En wat 'er diend in 't werk geiteld, zyn geest word wakker door het geld.
Ik zal hem voor zyn dient beloonen, kan hy de vrucht my daar van toonen.
Hy wacht my hier omirent uw huis.
Maar zacht, my dunkt 't is hier niet pluis.
Uw Vader komt ons weder stooren.
Hoe noo mag ik zyn kyven hooren.
Wat voeld een minnaar al verdriet, als hy 't beminde nooit geniet.
LEONARd, IZABELLE, GREGORIUS, keesje, GRIET.
GRIGIUS.
cesje, breng de Globe, de Graatboog, en al t gereetschap binnen.
Wel, kinkel, veegje jou voeten niet of?
zie daar ik mis myn zinnen.
Veeg of, zeg ik, veeg of.
KEesje.
Binje zo zindelyk?
wel dat is meër as gemien.
Maar dat het van daag niet hotten zou, heb ik te nacht an de starren al ezien.
D'eerste tooneel.
GREGORIUS, LEONARd, izabel.
Mar jy, daar y.... LEONARd.
Myn Heer, myn dieer.... izabel.
Myn Heer Vader, wil ons hooren... GREGORIUS.
Myn Heer, myn Heer, myn Vrouw Dochter, gy komt my beide verstooren, en gy noch eens, myn Heer, myn Heer, ik verbied u noch eens myn huis, want ziet, myn Heer, myn Heer, jy valt my niet al te pluis.
Maar, myn Heer... GREGORIUS.
Maar, myn Heer, maar, wat drommel zal dit weezen?
Jy, Heer, noch jy, Mevrouw, zult my toch nimmer meer beleezen.
GREGORIUS, krispyn.
Myn Heer, vergeef my dat ik u zo vrypostig ontmust.
'groet, ik kom van myn Heer, die u door my van herten betuigen, hy is zo effen eerst hier in de stad gekoomen, om met u te spreeken Van de Starrekykery, hy is groot liefhebber, en koning, dat is vaak gebleeken.
A5v, p. 17 GREGORIUS.
Wat zegje, vrindschap, van de starrekykery?
Ja, dat, verstaat hy in den grond, want als 't hem slegts lust, vliegen 'er Ekliplissen uit zyn mond.
Hy zal zekerlyk in de allerhoogste wellust leeven.
Als hy de eer mag hebben van u de visite te moogen geven, want de reden waarom dat hy u komt verzoeken door my Is om dat hy gehoord heeft dat gy lief hebber zyt van de Astrology, en hem kan geen grooter vrindschap in de waereld geschieden, dan dat hy omgang mag hebben, met zulk slag van vernuftige lieden.
myn Heer is somtyds het geen hy niet is, ook wel het geen hy is.
Iis.
Hy haald, dat niemand kan doen, altemet licht uit duisterlicht, al deeze Oorlogen heeft hy lang geweeten voor deezen.
Den Grooten Turk heeft hem gevraagt of hy Primo sier wou weezen, Of Mufti, of hem zelfs, of alle drie gelyk, zo hy maar turks wou zyn.
Maar daar is hy te concientieus toe.
hy is gerafijneerd en superfyn.
De tartarische Cham heeft hem Admiraal van zyn vloot wilien maaken, om dat hy wel wist dat myn Heer al zyn vyanden zou kunnen kraaken.
Vloot, Maar jy zegt daar van Admiraal over de tartarische Dat abuis, Jongman, dunkt my is al vry wat groot, want my is wel gezegt dat daar niet zyn als bosschen, bergen, en waranden.
Ja maar daar zyn groote meeren, en kommen in die Landen, lodigitized by google STARREKYKER.
Zo groot als t Haarlemmermeer, of de kom te Versalilles, myn vriend, Daar een oorlogschip in leid dat de koning somtyds voor schildwacht diend, en zo is in Tartaryen plaats voor een heele vloot, hy zou al zyn vyanden de vlag doen stryken, Indien hy Mars in het gestarnt maar eens vrindelyk aan wouw kyken.
Hy is heel anders, als de Starrekykers nu vallen, myn als hy hem er op leggen wil, maakt hy zelfs goed of kwaad weer.
Het is gebeurd dat hy in Spanje de wind eens zo lang had opgeslooten, Dat al de victaly verteerd wierd van de Westindische ylooten, en haddenze hem niet gesmeekt om zyn gunst, hy had het zo gedraaid, Dat het daar, tot dit uur toe, niet zou hebben gewaaid.
Al waar hy logeeren komt heeft men door onweeren geen leed te wachten, want de stormen durven niet tegen hem, 't is een man van wonderlyke krachten.
Het is gebeurd dat de wind hem eens dreef, doch 't rys, was over glad ys, In derd'half uur van Molqueren, tot in de stad van Pontevedra, Daar hy 's middags in het hof by den koning heeft gegeeten, Die hem, om een enkele actie, tien duizend louizen heeft toegesmeeten Maar hy gafze daadelyk aan den armen, het geld achtpond, hy niet meër, als stront, want zyn lyfrenten zyn jaarlyks wel honderd duizend want die En waar hy komt heeft hy over al vry gelag.
hy zyn gunst wil schenken, zal altoos vrolyk zyn, en nimmermeer om ongemak weest Dat hy u komt bezoeken maakt u gelukkig, daar gerust in, te meer, om dat gy in de lief hebbery zyt eens van zin.
Hy kanje, als hy maar wil, in veertien daagen zo bekwaam maaken, Dat je gemakkelyk aan een Professooraatschap zoud kunnen raaken.
Ik ben alreê zo ver, en dat komt om dat ik hem slechts hy kan da elyk je bekwaamheid, al spreekje niet, aan je oogen zien.
Is het moogelyk!
Jongman, zeg je dat?
ik begin maar zo wat te leeren, maar laatje Heer, als het hem belieft, toch by my koomen logeeren, myn huis is tot zyn dienst, ik zal hem verwachten, my geschied veel eer.
Ik zal na binnen gaan, en verwachten dien doorluchtigen Heer.
Ik weet niet of hy dat zal willen doen, hy is genereus moetje weeten.
Hy noch ik, wy loopen niet gaeren op de klap, om drinken of om eeten.
Maar zie, zo meen ik het juist niet, ei, jongman, laat jou Heer.... krispyn.
Ste eer.
Wel meenje 't zo, dan rekend hy het voor de grootvyfde tooneel.
LEONARd, KRISPYN.
myn Heer, ik zag wel dat gy u daar had verstooken.
Heb ik je zin nu voldaan, en die kurketaat, gelyk het behoord, aangesprooken?
Nu Digitized by google. STARREKYKER.
Nu kan ik vrije ingang hebben in zyn huis, de waarom zal hy niet vermoen, ik wil alles onderneemen, myn Heer, om u maar dienst te doen.
Hy is, geheel, verzot op Starrekykery, ik zal hem een rad voor zyn oogen draaijen, Dat hy niet weeten zal of de Zon schynt, of het veranderen zal of waaijen.
Ik heb in myn tyd al mey wat bezocht en geleerd, En in de waarzegger en almanach vry diep gestudeerd, wanneer hy, die 'er toch niet veel van weet, my wat wil vraagen, zal draagen.
Dan zal ik wel weeten hoe ik my in die geleegentheid En op dat gy geduurig tyding zult hebben hoe ik het al stel, grypje me wel?
Zal ik een slim jongetje, dat ik ken, gebruiken, dat zal ik, verzinje, myn Heer?
voor myn zoon doen passeeren, die zal ik, verzinje wel?
Watje 't?
De brieven bestellen Zo hebje geduurig, verzinje wel?
Wat je 't?
kennis van t geen er passeerd.
Kom, gain wy maar, en zoeken een Globe, en al wat daar aan dependeerd.
Krispyn, indien jy my dat varken naar behooren weet te wassen, zal passen.
Zo verzeker ik jou, dat 'er een schoone drinkpenning op ZESDE TOONEEL.
GRIET, keesje.
Jou morzige plompert, brui heen, en kom jou leeven niet weezen, zel jy met zulke pooten de trappen op loopen en neêr?
Weg, weg, ga voort.
Keesje.
ken ik gebeteren dat het Heerschip... griet.
Loop, mottige jongen.
Wel het Heerschip het et me belast en me daar toe edwongen.
Ik loop de hiele nacht met hem deur ons langd, en dan neemt hy zo een lang, kort, krom ding in zen hangd.
(vriezen.
Dan zeid hy het zel haegelen, snuuwen, regenen of ik vrees werrentig, Grietje, dat hy zen zinnen noch zel verliezen.
Allemet kykt hy om hoog, en hy roept de waterman is in nood.
Dat wyst hy me, en al kykende vallenwe alle baay in Dat is te nacht ebeurt, en daerom had ik zo veul modder an men voeten, anders weete me wel, Grietje, datte me zo morzig niet weezen moeten.
Men vaertje had lest haest esmoord, want het Heer schip riep van var, Dat men vaer op zou passen, en kyken nae ien star, Men vaertje keek 'er nae, ik zou 't je met men moerjen bewyzen, en hy wier zo duizelig dat hy veur over vil met zen neus in de kaujyzen, Vatje 't, Grietje?
En zo waeren men voeten van de modder, is dat dan wel myn schuld?
Wat bruitme deuze boere jongen met al dat starrekyken, als jy zo weer in huis komt, zel ik je met een en die hout deurstryken.
Wel ke daer, Griet, je bent werentig ook een kluchtige, de starren hebben me dat al zo half en half ezeid, hoe edt hy starrekyker.
Hoe wel ik er zo veel kennis noch niet van heb ekregen, as ongzen Heer, maar je mogt wel wenschen dat je flus tegens my had ezweegen, Ik zelje zeper, zel ik je ook iet bekyven zel ik je, hoor je dat wel, Griet?
As ik maer verder, en meer weet, wat door het starre kyken al geschied.
Wat zouje zeggen, kinkel, wat zou jy me al wys willen maaken?
Ja, Griet, ik weet evenwel wat vanje, weet ik, datje niet kent verzaaken.
Wat, weet jy, ouwe lange jongen?
wat weetje, zeg maar op watje weet.
Wel ik weet, ja dat weet ik, al was het jou noch zo leed, Ik weet, ja dat weet ik, datje een lief hebster bind van hol en datje in de maert met de katten loopt uit krollen.
Weer ik het nou niet?
Zeg, weet ik het nou niet, lebbig vel?
'gen zel.
Houje snater toe, zo je niet hebben wilt dat ik meër zeg GRIET.
Ja wel de gek, weet me err als ik, docht, ik durfme niet vertrouwen, en als het zo gelegen is, moet men de gekken al te vrind zelve tooneel.
GREGORIUS, GRIET, KEESje.
Wat legje daar te flateren met de jongen?
is het hier van 't mal?
Zal jy moet weeten dat hier van avond een Heer logeeren Daar my aan gelegen is, verstaaje dat, met al je snappen?
16 KRISPYN, GRIET.
Zo een huis toe te stellen, myn Heer, wel de drommel mogt zo tappen.
Die morsigen schoft!
Wel, Heerschip, maar zie, maar kyk... GREGORIUS.
Loop ras Naje huis, pas op al myn gereetschap, myn boog, en myn Compas, op dat ik, als ik buiten kom, aan jou, je vaerjer, je moer, en je zusters mag leeren, datze mey haar best moeten doen om in die kunst te studeeren.
Het komt altyd te pas, en het kan jou ook te pas koomen, hoorje wel, Griet?
Want dan kanje altyd weeten of het mooy weer zal weezen.
Zinnen of niet Wel, myn Heer, kan ik zulke diepzinnige ding begryven GREGORIUS.
Pen?
het verstand kan men daar door alleen bekwaam maaken, en slypen.
Nou kom, kees, jy na huis, en jy, Griet, aan je werk, daar loofik komt den Heer.
Wel dat zal hy weezen, wat, wat geschied my al eer!
GREGORIUS, KRISPYN, FRANSje, met een Globe en Graadboog.
***** KRISPyn.
Jansje, praatje voorzichtig en laatje niet uit hooren, zo je jou verpraat zouden we geen maats blyven, want je zoud me verstooren.
Ik hebje nou potsen genoeg geleerd, jy weet 'er nou meë al wat van.
FRANS Digitized STARREKYKER.
17 FRANSJE.
Ik zal me draagen, als een meester in de kunst, en als een geleerd man.
Quod attestor rogatus et requisitus, dat kan ik getuigen, Dat al de Starren, de Zon, en de Maan voor myn konst moeten buigen.
Ruimt op, gy Wolken, gy dampen, en nevels die myn mament.
Ik voorzegje, gy Priesters, Munniken, Bagynen, en Prelaaten, gy, welgebooren Mannen, gy Keizers, koningen, Prinssen, en Potentaaten, dat ik, dat ik, hou je stil, zeg ik, hou je stil, ik wil.
Vrede of oorlog kan maaken, of wel allebei, als ik maar hy ziet op zyn Graadboog, leggende die geduurig knielende, op het hoofd van Fransje.
Memnona sic mater, mater plorabat achillem.
wat voorzie ik bedroefde en beschreijelyke dagen.
Zie Leo, in Virgino, hoor, hoor de vrysters klaagen, Antonio Magino, die al uw kunst van my hebt geleerd, let op de punten, en zie hoe Luna zal incorporeer Daar zal een laelyk huis leggen in Bolonje, en in Lombardyen, in Slavonien, Trinacrie, te Slooten, te Amsterveen, en te Pavyen.
De Roos en de Leeuw, vereenigd, staan we 'er gereed, Om de poot van de vuurige Kreeft te schuuren, dat je 't Mars is als dol, en heeft met niemand meêdoogen.
Weet.
Zie, zie Argus krygt van droefheid leepe en loopende GREGORIUS.
Oogen Myn Heer, indien... krispyn.
Porcus Major, wat zie ik daar staan?
Myn Heer, ik bid dat gy.... krispyn.
Zie Capricornus buigt eerbiedig voor de maan.
Mogt ik die eer.... KRISPYN.
Ja, ja, wat beliefje, zegje niets?
elleweeken!
Hoe word Gemeni daar gehavend, de Tringel blyft er in steeken.
Sta van me, zeg ik.
hoe is daar de kans verkeerd?
Wie heeft myn achtbaarheid daar zo schandig gevilipen GREGORIUS.
Deerd?
Zo ik.
Zegje niets, je hoord immers dat ik van alteratie niet kan spreeken.
Benje mey een lief hebber?
Zo zeg my eens, wat 's dat voor een teken?
Myn Heer, dat is het teken van wegen... of gelyker wys het teken is... dat men by daag niet zien kan, maar wel by duisternis, En dan is het een goed teken, niet tegenstaande men zou kunnen allegeeren, Dat men dat teken... posito... zo zou kunnen consenteeren... als, by voorbeeld, de ommetrek van de waterachtige Die.... maar, KRISPYN.
Myn Heer, daar hebje gelyk in, maar ik kanje waarachtig niet verstaan.
Ik ben noch zo heel ver in de kunst niet, gy zoud my ten hoogsten vereeren, dat gy my de eer aan deed van by my te koomen loopen, ik heb myn Heer al verwacht.
Myn heer, dat heeft geen schyn, ik reke myn eel era ker ni ne STARREKYKER.
Ik heb de eer niet van u te kennen, ik moet voor al by geen verkeerde zyn, want ik ga al myn vrinden voorby, alleen om overde Astronomie te resonneeren, en het behaagd my niet om ooit by andere menschen te verkeeren.
Ik zoek eenen Heer Gregorius, een kenner, en liefhebber van de kunst GREGORIUS.
Die ziet gy hier, myn Heer, hy recommandeerd zich in uw gunst.
En nademaal dat.... of 't geen de zinnen door het temporament van 't bloed begrypen.... men de hersenen in die verborgene weetenschap vernieuwig kan slypen, zo bemin ik, echter niet te min, zodanige luiden in den hoogsten graat, Derhalven verzoek ik zeer gedienstig, dat gy met my na binnen gaat, Ik zal u, naar myn vermoogen, onthaalen en trakteeren.
Myn Heer, het best traktement voor my is in de starren te studeeren, en dag.
Dan denk ik om eeten of drinken, al duurden 't jaar GREGORIVS.
Dan ben jy de grootste liefhebber en kenner die ik van myn seeven zag.
'k heb daar een zoon, die kon al zien eer hy was gebooren, dat Mars op deeze tyd de gantsche Waereld zou verstooren.
Spreek, Fransje, spreek, laatje eens hooren, spreek eens aan myn Heer.
Aër, aqua.
Ignis.
Dat is wonderlyk!
wel, wat geschied my eer!
Wat zeid het kind?
Hy zeid, dat de Kruijer, die myn goed uit het Heere Logement zal haalen, Niet te vreden zal weezen, of men zal hem met een schelling moeten betaalen.
Dat kan hy zien, en dat alleenig maar aan de wind.
'kind!
Wel het zyn mirakulen!
en dat van zulk een kleenen KRISPYN.
Roffi, doffi, Bradamant, abjatar, koning der Mooren, vader van Chimene.
Papa, als het u maar beliefd, zo loop ik daadelyk heene.
't is onmoogelyk zou men zeggen waar het kind dat heeft geleerd.
Verstaat hy die taal?
was het Grieks?
Neen, die taal is my vereerd Van Pastiporio, gesprooten uit het gessagt van de patalellen ien.
De opperste Parkemeeter van Grootvorst KolikokwelGREGORIUS.
Nu, myn Heer, laat ons hier niet langer voor de deur krygen.
Staen.
Ik zal hier zo lang wachten tot de kruijer komt.
Ei, wil met my binnen gaan, de meid zal wachten, myn Heer ei, laat ons geen tyd verzuimen.
KRISPyn, ziende op zyn Graadboog.
De zon in Pissis, ik zie de Waterman legt op zyn luimen.
Kom, myn Heer, wy zullen geduurig redenneeren van de kunst.
wat ontfang ik al eer!
wat geschied my al gunst!
KRIS Digitized by google STARREKYKER.
21 krispyn.
Wel, myn heer, om u dan na uw begeeren te vergenoegen, zal ik met u gaan, en my na uw speculatie voegen.
Ik heb noch een acht en zeventiger, daar men eens van drinken moet.
'heel goed, Dat is onnoodig, maar acht en zeventiger, die wyn is Dat heb ik in 't jaar zestienhonderd twintig al gezien aan de Planeeten.
Hoe oud benje dan al?
Je gelykt noch jong, dat wou ik wel weeten.
Hoe oud?
Wel, wel, wat een vraag, myn Heer, de plaag leerd.
Neeten hebben my vereerd Met de onstérffelykheid, om dat ik in de kunst ben vol ik ben altyd even frisch, bevryd van gryze hairen, en blyf zo geduurig, omtrend, of wat minder, als dertig GREGORIUS.
Jaaren.
Indienje my zo geleerd kost maaken, gansch bloed, ik gat je daadlyk wel de helft van al myn geld en goed.
Foei geld en goed, my lust niet anders als in de starten te studeeren, zo moetje ook weezen, zal men u met de onsterf'lykheid vereeren.
Aard, myn heer, de natuur is wonderlyk, ja wonderlyk van wanneer men Ziet dat die is aan de vernuftige kunst gepaard, zo doenze wonderen te saam, je zoud het kwaalyk kunnen gelooven.
Het middelpunt raakt somtyds onder, en onder raakt somtyds boven.
Het is heerlyk!
't is buiten gemeen.
Maar ik bid u, laat Want ons gaan, want ik heb noch wat tyd van noden eer ik het recht kan verstaan.
(hodren.
Maar eer wy binnen gaan, moet ik Fransjes les eens overleggen, alle daag moet hy er een beantwoorden, of hy zou me verstooren.
Het scherpt de zinnen, en is een leidsman voor het verstand, uit onnatuurlyke dingen natuurelyke te formeeren.
Hoe is het mensche leeven, Fransje?
Het menschen leeven, Papa, is gelyk een fulpe straatsteen, met een pen achter t oor.
Wat neemt gy daar toe?
Een sakkerdaane sprinkhaan, zittende op een praktizyns comptoir.
Waar steekje die deur?
Door een tralykanten biervlieg, met een fondament van blik laaken.
Wat komt 'er af?
Een zucht die op krukken gaat, met een pyptoubak in zyn kaaken.
Fransje, ik heb het wel beter van je gehoord.
Papa, ik ben wat verkoud.
KRISPYN Myn Heer, dan vergeet hy heel licht, het geen hy kanderen.
anders wel onthoud, Zulk een gemeenschap hebben onze zinnen met malkander.
23 GREGORIUS.
Maar hoe kan een menschen leeven zo vreemd zyn en veranderen?
Ik bidu, zeg my eens, het is te wonderlyk, zegtoch, hoe is dat?
O myn Heer!
't is een wonder, een onwaardeerelyken GREGORIUS.
(schat.
Ik hoorde datje dat zo verdeelde in vier deelen.
Maar zo je die uitlegging niet zou verveelen, wilde ik wel weeten hoe dat is.
Dat zal ik je ontleeden op een hair.
Je weet immers dat 'er Viergetyen zyn in 't jaar, Lente, Zomer, Herft en Winter, zo is ook van natuur gegeeven Vier Elementen, anders gezegt hoofdstoffen, waar by wy leeven, die zyn te saam door malkander gemengd met licht en duisternis.
Is, zo moetje weeten dat een menschen leeven ook verdeeld En daar uit leerd men de natuur kennen, en net ontleeden.
Zie, myn Heer, dat zyn de beginselen van onze kunst, vat je de reden GREGORIUS.
Dat kan ik verstaan, dat staat op zyn voeten, kom doe my de eer.
En tredenwe na binnen, de meid zal wachten, kom binnen, kom binnen, myn Heer.
Als 't u dan zo belieft, maar ik moet eerst een star schieten Fransje, zet je schrap deeze ooreloogen schynen Satur nus te verdrieten.
GREGORIUS. digitized by google KRISPYN, 24 GREGORIUS.
Maar, myn Heer, hoe kanje nu starren schieten?
't is immers geen nacht.
In myn boog is het nacht, ik heb er een zekere simpatie in gebragt, Dat ze de starren zo wel by dag als by nacht kan verwekken, En, als de zeilsteen het yzer doed, dat licht met liefde na zich trekken.
kom binnen, gy zult moê zyn van al dat staan.