floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te autliorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min de zelve onder Onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen oktroije voor de zelve werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve Octtoy in 't geheel ende sonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ende ten einde de Supplianten dezen Ouzen Consent en Octroije mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Haage onder Onzen grooten Zegele hier aan doen hangen den xix september in 't Jaar onzes Heeren en Zaligmakers duizent zes honderd en tachtig.
Ter ordonnantie van de Staaten, SIMON van BEAUMONt.
De tegenwoordige regenten van de Schouwburg, hebben het recht der bovenstaande Privilegie, voor De Minnelisten, blyspel, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
Rykeri, oom van Klara.
Klara, nicht van Rykert, in mans kleederen, onder de naam van Rykert de Jonge.
Lodewyk, minnaar van Klara.
Frederik, oom van Maria.
Maria, Nicht van Frederik.
Ferdinand, minnaar van Maria.
Michiel, knecht van Klara.
Kristyn, meid van Maria.
Jean Baptist, een luiker waal.
Het tooneel is in 's Gravenhaage, voor de huizen van Rykert en Frederik, op straat.
De MINNELISTEN, blyspel.
Klara, in mans kleederen, lodewyk, Michiel.
Ja, 't ambagt van de waereld te bedriegen, En met een stout gelaat, door hel der liegen Elk, zonder dat hy 't weet, in slaap te wiegen, Daar in uitsteekend fyn te wezen, 'k zegje dat Is goed, maar 't lukt wel best in 't Hof of groote Stad.
Ja, 't is een ambagt zeer uitstekend.
Zo zo gy 't vat.
Mich. dog 't valt wat lastig.
Maar de lof en goude schyven, Die veel het loon zyn, doen die moeij'lykheid verdryven.
Zoo is dit dan uw' ambagt?
Mich. ja, en gy Zult haast meer meesters zyn in deez' bedriegery, als ik.
Beschuldig ons dog daar niet mee.
Mich. ik dat daaglyks doen.
Waar in?
Hou u zoo vreemd niet, o!
het is Galanterie By u genaamd, ten opzigt van de min, maar als 't het geldie raakt word 't in zyn regte zin Dat is bedriegery, genomen, want zedert gy van Luik zyt hier gekomen In 's Gravenhaag, zoo hebt gy in Die tyd zoo veel gedaan, dat als ik 't wou vertellen, Het stof gaf om daar van een Blyspel op te stellen.
Dan benje een Juffer, en dan speelje eens weer voor man.
Als ons, net a propôs, je kleeding toonen kan. Klar.
Dat 's waar, maar schoon ik door 't verkleden Myn zelf verander, zoo blyf ik dog die ik ben.
Gy weet dat deze list en buitensporigheden geschien om de erfgenaam van Oom te wezen, en Om dat te zyn moet ik myn broeder en my vertoonen.
Mich. dat 's ligt te doen, want als men u ter deeg bekykt, Dan ziet men dat ge uw broeder net op een duit gelykt.
Maar Sjeur de dood die wou je broeder niet verschoonen, maar nam hem in passant zoo meê incognito'nen, en zoo ik u tot Raadsheer strekte Zou ik u raden dat gy 't niemant meer ontdekte, want zoo jou Oom dit kwam te weten, o!
Daar zou een slordig huisje leggen, want, juffrouw Rykert, 'k zal 't je, by myn jean, wel zeggen, dat hy je dan onterven zou, of zoo 't Op 't best al uit viel, zou jy met zyn vrienden delen, en dat zou jou geen kleintje schelen, want 'k vrees dat Lodewyk, wanneer de kans eens uit zou.
Lodewijk tegen Michiel.
Michiel, gy affronteerd My op het hoogst, en 't is een teken, Dat gy noch twyfeld aan myn min.
Waar is t gebleken dat vuile gierigheid my en myn hert regeerd?
tegens Klara.
De deugd en schoonheid, die in u steeds triomfeerd zyn genoeg voor my om alle ding te haten, veel liever u ilde ik 't all' als u alleen verlaten.
Mich maar zeg eens, fieltezoof, eet jy het wel wanneer Jy zoo verachtlyk van de rykdom spreekt, myn Heer, dat jy er niet op denkt dat je alle daag moet eten?
Want sine Cerere & baccho, dit s Latyn Maar, friget Venus, dat is, zonder spys of wyn En xa geen rechte liefde zyn.
Dit moet jy alles voor een vaste regel weten, ook Digitized by Google BLYSPEL.
Ook dit, wanneer men t hert niet wat gesterkt en heeft Zoo word de liefde ziek en heeft haast uitgeleefd, want in een keuken daar het mager En schraal is, kan men niet zeer vrolyk zyn, om geld Zoo koopt men booter, als de beurs wel is gesteld Krygt elk zyn vyand wel te vriend, en ligt tot zwager.
Ja 't geld is noodig en noodzaak'lyk.
Zoo ben jy dan in een schuit met my?
O ja, wat dat belangd heel garen, Daar moet men gaauw om zyn.
Mich. wil jy me dat verklaren?
Dat heb ik tot myn schaa al lang geweten, want 'k Heb Groenland, ja ik heb de zon zyn ledikant Bezogt en wel bezien, en alles onderwonden, maar ik heb nergens geen' als hebziek volk gevonden.
Jy bent het, juffer Klare, en ik, ik ben het mee.
Haar Vader die wel wist dat ik op deze zee Bevaren was, heeft my verzogt, zyn zoon te wezen Tot medgezel, om hem te leeren hoe de jeugd Moet leeren leven, en ik dienden hem met vreugd, maar zie haar broeder is dood, maar meër hier van na Een beê heb ik aan u, myn Heer?
Dezen.
Spreek op, Michiel, wat s uw begeer?
Mich. dat gy uw oom vleid, en geen reden geeft tot klagen, t is een ryk hondje.
Al wat gy my gebied ik doe 't En hy mord noit, 'k zoek hem ook daaglyks te behagen, En nergens vind ik tegenspoed, maar hoop te deelen met Maria al zyn goed, ik ben zyn Neef, en zy zyn niet, 't is reeds besteken, Mejuffer, met uw Oom dit dubb'le trouwverbond, Zy neemt u voor galant, en 't is haar nooit gebleken Dat gy een juffer zyt, zy weet niet van de vond, Wy zien zoo 't ongeluk de list niet komt te breken De huuw'lyks knoop gemaakt in weinig weken.
dit ontroerd my.
Mejuffer, laat dit niet Uw hert ontroeren, noch al t geen dat nu geschied.
Mich. hoor laat jy my dit kluw ontwarren, k zel t wel stellen, want wel begonnen is al meer als half gedaan.
Uw Oom die zitje t'huis aan 't huuw'lyksgoed te luisteren.
'k zal u niet onbeloond voor die dienst laten gaan.
Noch ik, dat weet gy wel.
Mich. wel zou ik dat niet weten!
Wel weten wy het niet?
maar wil 't maar niet vergeten.
Maar holla, dat je nou de droes... je Oom die komt daar aan.
Maar zou hy onze praat niet hebben konnen hooren?
Mich. neen, niemendal, hy heeft wat anders om zyn ooren.
Rykert, Klara, in mans kleederen, lodewyk, Michiel.
Oen dag Heer Lodewyk, 'k ben bly dat ik u zie, ryk u ook, neef Rykert, die Ik als myn zoon bemin, hoe gaat het nu?
't is heden Een maand geleden Dat gy hier in den Haag gekomen zyt, ik kan u zeggen dat ik u in al die tyd Geen zesmaal heb gezien, waar gaat gy alle dagen?
Myn tyd ik meest by myn matres verssyt.
Gelyk gy hebt belast.
Ryk.
Dat zou my niet mishagen, maar gy kund s morgens wel en s avonds by my zyn.
Dat 's waar, oom, maar de tyd ontschiet straks door het praten, 'k Moet by haar eten, want ik kan haar niet verlaten, zoo dat, eer dat ik 's avonds t'huis kan zyn, lui Zyt gy te bed, en eer ik opsta, gy uw dingen Verrichten gaat.
Ryl Dat 's waar, maar my dunkt jonge als gy, in de eerste bloem van 't jong en jeugdig leven, gy hoorde u zoo niet tot de luiheid te begeven.
Ik zeg dit niet dat ik door dit bedriegen, Uw doen bestraffen wil, want 'k weet wel dat de jeugd niet graag wil lessen hoe schoon 't tot haar best is, neen, o neen!
Ze is veel te wys, die eigen wysheid die is haar als aangeboren, dit s hier mee uit.
Maar om het geene ik u te voren geef.
Ik zeid heb te doen zien, zoo maak ik als dat gy En Klare, uw zuster, na myn sterven, Myn geld en goed alleen zult erven.
Het huuwlyk goed is klaar, t kontrakt dat moeten wy Maar onderteikenen, k wil u dan by malkander Eens zien, dat ik noit zag, maar de een wel kort na de ander.
Oom, laat ons nu maar voort na den Notaris gaan, als wy hier weer zyn zal zy 't teikenen, daar 's niet aan Of gy haar hier ziet.
Hoor, zoo gy 't wild tegenspreekt, zoo zal ik 't gantsch kontrakt verbreken.
Ik wil 't zoo, zeg ik, en daar mey is dit gedaan.
Waar ging uw Zuster, en waar zullen wy haar vinden?
Ze is aan Heer Fred'riks huis, zoo my Heer Lodwyk zeid, by myn matres, en we achtend als by vrinden.
'k ga aanstonds na haar toe.
Neen, oom, laat de meid Daar liever heen gaan, want dat gaan zou u vervelen.
Ryk neen ik zal zelf daar gaan, dat kan my niet verschelen, 'k zal my die moeite wel getroosten, blyf zoo lang Tot ik weërom kom.
Klara, in mans kleederen, lodewyk, Michiel Klar.
Heer Lodewyk, 'k word bang, ik weet niet waar ik nog myn toevlucht heen zal vinden, ik vrees dat hy op 't laatst daar agter komen zal.
Mich. o jy begint al weer te teomen!
Geen nood, geen nood, de kat die is al in de val, ho!
neen, dat is niemendal!
Wy hebben rykert al een maand lang door ons liegen geblindhokt, 'k zal hem noch wel honderdmaal bedriegen, en zoo ik dat niet doe, zoo hou me vry voor mal.
Als gy u als een Juffer gaat verkleeden, Of als een Heer, zoo ken jy als je wild ook al 't Bedrog bedekken, en met een goede reden, zyn bril moet zuiver zyn, zoo hy wil 't onderscheid Dat tussen een jong Juffertje en een Heertje Van agtien jaar is, zien.
Ja, by myn keel, ik zweertje, dit is van Seneka noch nooit klaar uitgeleid.
Gy reveld.
Mich. o jy kunt in alle deelen je rol heel net en aardig spelen!
Je bint galant, en jou gewaande minnares.
Ik meen Juffrouw Marie, is van de Mingoddes, 'k Wil zeggen Minnegod, gewond, by form van spreken, met zoo veel pylen, als in de yzere varkens steken.
Hoe weet gy dat myn Nigt zoo minziek is?
Mich. dat s ligt te zien aan al haar videmis, die geepze kleur, die lagjes en die lonkjes, Bezoekjes, baaltjes, hé!
zyn dat geen minnevonkjes, zoo vat ik t hier wel drommels mis.
En was zy niet zoo zot het zou u wel berouwen.
Ik zie zy komt in et de ouwen Heer daar aan.
Mejuffer Rykert, jy moet haar wat vleijen gaan.
Ik zie haar beide, ik zal myuls haar Minnaar houwen.
Maria, Klara, als voren, lodewyk, Michiel.
'k ben bly dat ik u zie, myn Heer, fris en gezond, maar uw Oom Rykert kwam tot onzent in zoo even, en om dat hy uw zuster niet en vond Zoo wierd hy moeijelyk, en heeft al half gekeven.
Dog 'k stelden hem ter neer met zoo een gauwe vond.
'k weet ook niet waar zy is, ik heb haar niet vernomen.
't is vreemd waar of zy blyft?
Maar 'k zie myn Oom daar komen.
Digitized by Google BLYSPEL.
13 vyfde tooneel.
Rykert, Maria, Klara, in mans kleederen, lodewyk, Michiel, Kristyn, met een marktmeester.
En bly dat ik dit zoet gezelschap hier van pas ryk 'k zoo t'zamen vind, ik wou dat hier Nicht Klara Ik dacht haar zekerlyk te vinden by de vrinden, was, dog zy was daar niet maar, neef 'k vond daar uw beminde, ik kan niet denken waar zy is of waar zy loopt, ze is tot Heer Frederiks geweest, ik had gehoopt, Terwyl zy daar niet was, haar hier aan huis te vinden.
Maria, tegens Klara, ter zyden.
'k zal met een leugentjen uw Oom hier in verblinden.
't is van myn nicht niet wel bedacht, veel min gedaan.
Maria tegens rykert.
Myn Heer, ze is van ons huis voort na de markt gegaan, Ik ga daar ook na toe, en zal haar zeggen, als ik haar zie, dat gy haar spreken moet.
Kristyn tegens Michiel.
Sinjeur Michiel, hadi.
Mich. madam, vot Serviteur, je voetveeg, en je slaaf, van achter en van veur.
Rykert Klara weërhoudende, die Maria volgen wil.
Lyf hier, neef, gy en moet nooid hinderpalen leggen Aan die ter markt wil gaan, want dat in t koopen steurt, blyf wat by my, en hoor my op myn beurt.
't is u hoognoodig, 'k hoef 't voor Lodwyk niet te zwygen, want hy zou 't evenwel in 't kort te weten krygen 'k heb met Heer Frederik uw huuw'lyk vast gesteld, 't is ook geteikend, en daar in zoo werd vermeld, dat ik u zal tien duizend guldens langen tot huuw'lyksgoed, en gy zult eens zoo veel ontfangen Van Fred'rik, en dit staat daar in heel wyd en breed.
En onder and'ren, dat zoo haast 't zal zyn geschreven, zoo zullen we u dat geld in goud in handen geven, 't geld is van alle bei gereed.
Maar oom, uw erffenis.... ryk.
Daar moet men niet van spreken.
In 't huuwelyks kontrakt is alles vergeleken, ik heb u aangesteld tot erven van myn goed.
Oom, 'k ben aan u wel hoog verpligt.
'k heb voor uw zuster Het huuwlykkontrakt geteikend, schep maar moet, zoond u hier over niet ontroerd, of ongeruster, maar doet u zelf nu wat vermaak aan met uw bruid.
Nu kind'ren, goejen dag tot weezerziens, 'k ga eens uit.
Klara, in mans gewaad, lodewyk, Michiel.
'k vrees!
ik vrees!
Mich. dat ouwe vreezen!
Klar, wat vreesje?
En waar toe zal doch al dit vreezen wezen?
Dat ik my en myn broeder niet te gelyk kan zyn.
Mich. is dit de reden?
Wel, t heeft ook vry wat schyn.
Ook is 't niet buiten reën dat zy bekommernissen.... Mich. 't gaat alles voor de wind, 't en kan ons nou niet missen, het is zoo goed, o meisje man!
Nou t geldje klaar is, als t ter waereld wezen kan. met schoone borden zel jy t'avond zitten op 't huuw'lyks sluitmaal.
Maar op my na is 't genoeg, en my dunkt dat gy my en myne Sex vergeet, om dat men my houd voor een Jongeling.
Mich. eenwitte en zwarte, weten wy dat niet?
Myn Oom die maakt my weer ontrust, gelyk gy ziet, Waar uit ik niet zie dat gy my zult redden konnen.
Mich. digitized by google BLYSPEL.
Mich. 't Werk is begonnen en dat moet nu afgesponnen, en ik zeg dat gy uw geluk niet kend Het staat zoo schoon met al je zaken Als jy kund wenschen, jy hoefd maar alleen een end, Met voort 't kontrakt te teikenen, te maken, dan heb je 't geld, en dan ken jy Het stellen zoo je wild.
'k zou dit als schelmery.
Verwerpen.
Mich. 't Geld zel jy voort by 't kontrakt ontfangen, niet waar?
wel ken jy 't dan niet an Heer Lodwyk Klar.
Mich. als jy 't hem geeft en morgen weder neemd, is 't dievery dan?
Mich. waar vrcesje voor?
dat s vreemd!
K'ar.
Dat dan Heer Frederik, door haastigheid verbolgen, myn broeder ligt zal doen vervolgen.
Mich. wat zou hy doch uitregten?
want de dood vreesd nergens voor, en hy heeft dan geen nood.
Schoon broeder dood is, zoo zou dit, als gy kunt den myn goede naam niet weinig krenken.
'ken, hy zou gelooven dat hy een bedrieger was Ja dief of deugeniet, als hy dit hoorden, zou hy voort 't kontrakt verbreken.
Mich. daar zal ik wel een schot veur schieten, en besteken iets dat aan hem ontncemd alle agterdocht.
dat hoeft niet verr gezogt, men zal hem zeggen dat uw broeder duelleerde, En van 't gevegt als een verwinnaar troomfeerde, En dat hy, om het bloed Dat hy vergoten heeft, zich nou verbergen moet, terwyl dat hem die leugen op zal houwen, Zoo kun jy met Heer Lodwyk trouwen.
Dat vind ik goed.
Ik mncê.
Wel aan dan laat ons 't strak In 't werk gaan stellen, gy moet, om met meër gemak Dit uit te voeren, u nog eens maar gaan verkleeden Zeg, wat dunkt u, Michiel?
Mich. wacht, laat my wat met vreden, de droes!
Daar schiet me iets in dat ik vergeten had, t is dat Heer Ferdinand, jeloers gelyk een sater, Juffrouw Marie bemind.
Hy roerd wat veel zyn snater, Maar daar is raad toe, en het best Michiel, is dat gy Nigt Mariaas Meid zoekt op uw zy te winnen, dan zie ik t heele werk in t kort wel af te spinnen.
Mich. ha.
ik weet al wat, en zonder veel gevaar, ik heb de vryer al zoo wat gemaakt by haar, is t niet probatum est?
Nu zie k de baan al klaar, ga jy maar heen, ik zie zy komt, vertrek u maar.
Michiel, kristyn.
Wel zoetert!
mag ik wel een woordje met je zeggen?
spreken?
Hoe.
Acht je my voor zoet, waar zou dat tog in steeken?
Mich. Niks, 'k zeg je goeden dag.
En dat ik sterf van liefde.
En van wat slag!
Mich. gelyk myn Heer en jou Juffrouw malkaar bewyzen, Die heb je wel gezien, die ken je ook niet mispryzen?
Wat dunk je, dat wy haar zoo volgden?
O je scheerd De gek maar met me, ik weet hoe ligt een minnaar keerd, Zy zoeken maar de meisjes te bedriegen, door een deel sprookjes van t rood kousje, en helder zyn reën, liegen.
Mich. je bint veel banger als jou Juffrouw.
't Heeft Haar Minnaar mind haar als zyn zelf, en haar alleen.
Mich. en ik bemin jou als je juffers hand haar mofje.
Ei hoor eens!
dat s'een term van 't allernicuwste Mich. snofje.
Ja ik bemin jou als een gierigaart het geld.
Ei lieve dat is mooi!
wel wat of je al verteld?
Mich. ia als de Duitsers doen den vollen rinssen beker.
Wel dat is hups, Michiel, dat gaat al fraai, ja 't zeker.
Mich. als de Advokaten het proces, zoo min ik jou.
Wel dat gaat zoet, men Heer!
Mich. zieltje van krist.
myn vrouw!
Zeg Digitized by Google BLYSPEL.
17 'k zeg, vrouwtje van myn ziel, gebiedster van de landen, en 't keizerryk myn's herts, zoo jy een ringtje waard, ik droeg jou aan de vingers van myn handen.
Eillaat ik jou ereis.
... krist.
Zoet, zoet, Michiel, bedaard, en hou je handen t'huis, wat wil je hier beginnen?
Ik ben een meid met eer.
Zoo wou ik je ook beminnen Dat zweer ik jou, myn lief, by Sint Krispinus trouw, en dit's myn zundags eed, dat ik jou als myn vrouw, Oprecht beminnen zal, maar zeg eens wie van beide gy 't liefst diend, Fred'rik of Maria?
Zoo ik 't zeide Wist jy het.
Alle bei.
Mich. dat's by myn zolen schoon, want als me erwentwee bediend, dan trekt men dubbeld loon.
Maar waar voor dien je tog Heer Rykert ordinaris?
Mich. voor jongen, kamerling, stalmeester, sckretaris, ook kontrolleur en knegt, en 'k weet niet wat al meender, ja keldermeester ook, en kan ook aan myn Heer Verstrekken voor zyn stoet, dies koom ik u aanbieden In myn persoon alleen het ampt van twintig lieden.
Dat s al te veel, want zoo daar een Maar ontrouw wierd zoo bleef er geon.
ken jy ongetrouwheid vreezenzen?
Van zulke in welkers hert de trouw steeds blyft in weezen, heb ik veel ampten, gy weet veel bevalligheen, en yder dienst van my, stel ik maar tegen een.
Jy bend vol deugd en goelikheden, Blank, bolletjes, en net besneden Van muil en pootjes, en je hebt nog 'k weet niet wat, Dat ik zoo zeer bemin, ja meer als 't Fransse nat.
En zeg het zelf, hoe kan men meer malkaar gelyken Als wy, die t'zamen een, en meerder dienst doen blyken?
Michiel je bent een snaak, loos, snedig, en vol list, zoo dra als ik je zag, heb ik dat wel gegist.
Mich. dat ik jou zoetert heb verkoren Tot myn beminde, ken je uit all' myn zugtjes hooren.
Dat is maar veinzery.
Mich. neen, veinzen ken ik niet, wie zou niet minnen als hy jou maar voor hem ziet?
Als ik jou trouw blyf, zel jy dan myn Heer ook dienen, zeg?
By je juffer?
Mich. maar zeker wel te mienen?
Uit goejer herten.
Mich. ei, zeg my dan eens opregt, Haagd haar Heer Ferdinand, krist.
Neen, hy s jaloers.
Mich. dat s slegt.
Maar nu myn meester?
Die bemind zy boven ma Zy zou om zynend wil het eten wel verlaten, zy reveld, praat en droomd van hem schier alle nagt, zy heeft geen appetyt, ja zelfs verliest ze er kragt.
Zy ken, als ze om hem denkt, niet slapen nog niet rusten.
'k lusten, dat jy me ook zoo beminde.
En dat zou my niet En zoo het nou zoo was, wat zou jy dan doen, zegt?
Mich. 'k zou eveneens doen als een onbedreven knegt.
Wel dat zou fraaitjes zyn als je alles mogt bedryven.
Mich. wat hoefje nu zoo lang zoo stuurs en vies te blyven, ei!
Zoen my eens?
Neen, neen, dat komt nog niet te pas, daar komen de ouwe lui, laat staan, hei, stil, loop ras, zoo myn Sinjeur my ziet, zoo vreezen ik zal hy knorren.
Mich. ik draaf na t posthuiz, eer de myne raakt aan t morvaar wel, myn lief, myn engelin.
Vaar wel, myne onbedreven in de min.
NEgende tooneel.
Rykert, Frederik, Klara, een weinig daar na in mans gewaad uit 't huiz van rykert komende.
Rykert tegens Frederik.
Kom laat ons in passant tot onzend gaan, en kyken Of Neef en niet ook nog in huiz zyn, maar ik zal U niet ophouden, want 't was kwaad in dit geval Een eenig oogenblik te wagten, 't zou niet lyken, ik zal hem nog wat onderrigten hoe hy moet zig dragen by zyn bruid, en hoe men dat hier doet.
Klara, in mans kleederen komende uit 't huiz van Rykert en willende uitgaan.
Hoe, neef!
zyt gy zoo laat noch t'huiz te vinden?
Gy hoorde alreeds te zyn by uw beminden.
Ik, en Heer Rykert zyn al lang gereed geweest, hoewel niet aangedaan met een verliefde geest, Wy komen t'zamen van Heer Robbert de Notaris, en zyn daar eens gaan zien of alles ook al klaar is.
Maar waar blyft nu uw zuster?
maak dat zy met ons gaat.
Oom, zy kan niet.
Om wat zaak?
'kwellen, wat hinderd haar daar in?
Een zinking komt haar de schele hoofdpyn.... ryk.
K heb den brui van al dat lellen, dat is maar wisje wasje, en k wed t is anders niet, Zy koom, en daar meê uit, ik wil dat t voort geschied.
't is alles tot haar dienst tot mynent.
Maar myn Heeren Zy kan niet, ze is te bed, en rust wat uit haar kleëren.
Zeg dat zy haar weer kleed, en doet haar sluijer om.
Maar... ryk.
Zonder maren, ga, en vraag na geen of ik zel zelve gaan.
waarom, Klara, na binnen gaande.
hoe zal ik 't maken?
Hier moet een list bedagt, om uit deez' strik te raken.
Laat ons wat wagten, want hy komt zoo daat'lyk weer, en zy zal met ons mey na uwend gaan.
Zy zal wel beteren, indien zy wat mag rusten, want schele hoofdpyn die beneemd den mens zyn lusten ryk.
Men moet zig zoo niet koes'ren, Heer.
Maar zulk een kwaal doet euvel zeer.
'k mag eens na meester Jakob zenden, En zien, of hy niet weet wat midd'len aan te wenden Tot haar herstelling, maar die man eist zoo veel geld, Dat 't al te schrikk'lyk is, zy mogen ons wat helpen, Maar, Heer, men paaid haar met geen schelpen.
Ja een Apteker, Heer, die gaauw en aardig is, maakt een dukaat van 't geen een stuiver waardig is.
Daar is geen spreekwoord, of het heeft zyn vaste gron, dat heb ik in zoo menig waar bevonden.
Zy stellen al zoo veel als Dokters voor haar gang, en voor haar rekening ben ik te grouwlyk bang.
Ja wel de meeste part zyn zulke groote Heeren, Zy willen dat men haar zal als Doktoren eeren Maar daar hoord vry wat toe, men doktoreerd zoo ligt Hier in den Haag niet, maar de pligt Der Dokters is alhier van meerder konzekwentie, een bul breckt hier zoo ligt niet los, men ziet wat om, en 't heeft zyn reen.
Waar of zy blyven?
Wat patientie Zy heeft ligt iets van noon, dat hy haar geeft, hom!
hom!
Zagt, zagt, my dunkt ik hoor daar een aan t venster komen.
't is Klara.
Klara, aan het Venster in vrouwe kleederen met een pinjoor aan, en fontanje op t hoofd.
De pyn heeft my de lust benomen Van iets te konnen doen, ja zelf ik kan niet gaan.
Michiel, komt met een boutelje, na dat hy eenige tyd haar reden aangehoord heeft, uit, rykert, Frederik, Klara, in vrouwe kleederen uit het venster.
Michiel, tegens Klara, voor 't venster staande.
Men kan je niet verstaan, roep harder.
Daar is haar iets voor het oor geschoten, en my iets in de keel, dat meen ik deur te stooten hy drinks.
Met deze stamper.... rykert tegens Michiel.
Hoor laat gy uw gekken staan.
Pyn in 't hoofd, en 't hart.
't is wel te raan.
21 ryk.
Maar niet, kund gy niet meê?
Als 'k in de lugt moet loopen, zoo word ik aanstonds flaauw.
Michiel, na dat hy eenige teugen uit zyn boete gedronken heeft, zeid tegens rykert.
Men Heer, zeg dat ze slaapt, Want 't is wel meër gebeurd, als zy wat rekt en gaapt, dat dit haar hielp.
Wel nigtje, ik wil het hopen, Dat dit haast bet'ren zal.
tegens Frederik.
'k zie 't is niet raadzaam, Heer, dat zy met ons zou gaan.
Nigt, leg wat neer.
De lugt zou uligt schaân.
Myn Nigt die heeft die kwalen Ook zomtyds, maar de rust doet haar weder adem halen.
Ik zie t, zy is niet wel.
Mich. o neen.
Mejuffrouw kan haar tyd niet beter nu besteen, als dat ze eens deftig slaapt, geen orvitaan kan helpen Die kwaalen die haar overstelpen.
Ja wel 'k beklaag haar in myn hart.
Mich. en ik, ik ly de meeste smart, want onze Juffrouw, is de beste mens op aarden, en onzen Heer ook, ja men kan met goud haar waarden Niet eens betalen, Heer, en zy doodzonden dezen, die heur lui dood sloeg.
Ogy zyt een spotter.
Mich. 'k weet om een mingeltje van neen.
Michiel, gy praat heel buiten reën, en 't is my leet, gy werd hoe langer nog hoe zotter.
Mich. ik doe zeker niet.
Klara, in mans kleederen uitkomende, tegens Frederik, myn Heer Het is myn zuster leet dat zy geen deel aan de eer, Die gy haar aan wild doen kan hebben, door de smerten, Dies wenst zy dat ge er dit vergeven wild.
Van herten.
't is me zeker leed, indien ik haar kon helpen, 't zou met al myn hert geschien.
Daar is nog geen gevaar.
Ligt heeft zy hulp van Kom, laat het ons eens zien.
Klara, in mans kleederen.