floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ja wel, t verwondert my Dat ik my zelf noch zo bezit en kan bedwingen, want als ik met uw neef volkomen om mogt springen, dan zoud ge iets anders zien.
't is schande dat myn Heer Zich van dien losbol laat bedriegen, die zich meender Van die zottin verbeeldt als 't in heeft, en niet zelden Van hen zich blindelings wat op den mouw laat spelden.
Wyt zulks de juffer niet, want zy heeft hem gezegt, Dat zonder uw verlof, zy nooit met hem in d' eerlijk zal treeden, by gevolg, haar onschuld is verdedigt.
Mevrouw, ik ben door u ten uitersten beledigt, want Heer Valerius is reeds noch in uw magt.
Als dat de waarheid was, dan zou hy, eer hy 't dacht, Myn wraak gevoelen, maar myn Dochter heeft de lafheid, Dat zy hem overlaat aan u, en van hem afscheid, Maar ik niet, ik begeer dat hy haar trouwen zal, Het ga daar mee zo 't wil.
in dit geval Had lafheid weinig plaats, naardien ik met verachtinę my van dien zot ontsloeg, en, tegen zyn verwachting, hem vryheid gaf, om met Mejuffer heen te gaan.
Want hy is de eer niet waard van naast myn zy te staan.
KORNELIA Dan deed gy wel, myn Kind, met hem dus af te zetten, want zulk een gek zou de eer van ons geslacht besmetten.
Bedenkt Mevrouw wel, nu zy hem die vryheid geeft.
Hoe veel belangen de eer huars Dochters daar in heeft?
Belang of geen belang, gy kunt den zot behouwen, En zo het u behaagt, zelf met dien losbol trouwen.
Myn dochter, laat ons gaan.
Mevrouw, stel u gerust, myn Neef.
Wy worden door uw' neef noch u gesust, ik spreek geen woord meêr.
Kom, verlaaten wy die gek, en laat ons morgen weer naar Gelderland vertrekken.
'ken, VIERDE TOONEEL.
Myn heilzaam overleg valt deerelyk in de asch!
Wat au gedaan!
ik dacht dat ik verzekert was, dat zy zich aan haar woord en aan myn' neef zou houwen.
Doch, volgens afspraak, zal Mejuffer met hem trouwen.
Ja, juffrouw houd haar woord altyd want... juffrouw.
Zwyg, katryn.
Tegen Anzelmus.
Ik wil wel honderdmaal van haar beledigt zyn, als zy besluiten wil nooit van uw neet te scheiden, want ik kan nooit by hem geluk noch vreugd verbeiden.
Neen, dat geschenk is al te haatelyk voor my.
Ik vrees, zo wy ons woord te buiten gaan, dat hy Noch erger dan voorheen aan 't hollen zal geraaken derhalven bid ik u dat gy een eind wilt maaken en hem uw jawoord geeft.
Van myn bekommering, uLIA.
Een dien ik niet bemiu, die ongebonden leeft, doet nimmer my een stuk van dat gewigt beginnen.
Ik stel myn liefde, om zyn behoudnis, uit myn zinnen, dies bid ik dat ge, om my, Heer Karel ook vergeet.
Als gy dien naam noemt, maak je 't erger dan je weet.
ANZELNUS.
Uw juffrouw kan myn' neef door haar verstand bewaaren, dat 's 't beste middel dat een' lichtmis doet bedaaren.
Nou juffrouw, neem hem maar, dan doe je een deugdlyk Door myn welspreekenheid maak ik my zelven sterk, Om u met raad en daad goed onderwys te geeven, Waar door Valerius zal moeten deugdzaam leeven, Of met den beurtman naar Oostinje voor soldaat.
Wy zyn twe tegen één, dies heb je veel te baat.
Nooit denk ik dan met schrik aan all' zyne euveldaaden!
Doch, zo gy tyd vergunt, ik wil my wel beraaden, derhalven laat ons hier wat onverhinderd staan.
'k zal, in verwachting van uw gunstig antwoord, gaan.
Gy zyt bedrogen, of gy zoekt my te bedriegen.
Of is uw hand gevult om my in slaap te wiegen?
HET GEWAANDE KATRYn.
Had Juffrouw meer verstands, dan zou zy 't anders zien.
Had ik dat minder, dan volgde ik uw raad misschien, maar nu noch immer zal of kan het daar toe komen.
Zou ik voor 't huw'lyk met een' jongeling niet schroomen, met zulk een' lichtmis, ruuw en wuft van top tot teen, daar by onkundig om zyn buitenspoorigheen.
Gelyk veele and'ren die t'zich schaamen, te verbloemen, maar die, gelyk een zot, by elk daar op durft roemen?
De grootste lichtmis wordt door t huwlyk menigwerf den deugdelyksten man.
Ik zal in myn verderf dat ik te vooren zie, zo onbedacht niet loopen.
zal ik vruchteloos op u, myn Karel, hoopen!
Dat roepen helpt u niet, en Karel zal al lang Getrouwt zyn, daarom gaat met dezen ook dien gang.
Gy zult my nimmer tot die zottigheid beleezen.
Eerst hebt gy Karel my zo krachtig aangeprezen, nu komt ge my met zulk een losbol voor den dag!
Wat, wisje wasjes, gy zult Karel toch.... maar ach!
Wat zie ik daar!
Ach Juffrouw hou me tegen!
Daar komt krispyn!
ik word ten uittersten verlegen!
JULIA, katryn, KRISPyn.
KRISPYN, gelaarst en gespoort, en een maal onder zyn arm.
Volk!
Knechts!
En meiden!
Nocheens, kanalje, hei!
Waar ben je lui?
Het zal hier stille winkel zyn!
Zo dicht by 't huis gekomen, en Digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
En noch geen menschen!
Hla!
ik heb al volk vernomen!
Wie of die hartjens zyn?
't is by men keel Katryn!
Wie... ja, haar Juffrouw!
dag!
dag, Kaatje lief!
Krispyn Heeft als een Sanche...
Is dat uw' vryer groeten Dien gy na zulk een reis met blydschap moest ontinocten.
Uwe onverwachte komst verbaast my zo, dat ik Schier spraakeloos bezwyk.
En 't maakt my stom van schrik.
dat is vreemd!
Twee vrouwlui die niet spreeken!
Maar blyft uw spraak door vreugd of droefheid in gebreken nu zeg.
Op myne wederkomst?
Waar blyft uw Heer?
Zyn paard begaf hem wat, dit 's de oorzaak, dat ik eer, dan hy, hier by u ben.
Dit 's 't wit van all' myn hoopen.
Ja, t maakt een groote deur voor myne blydschap open, myn waarde Karel!
nu ik zien zal dat gy leeit!
Maar wat is de oorzaak, dat hy niet geschreven heeft, Of vroeger herwaarts kwam?
't was al te vast besloten, voor hy zo veel had genoten Niet meer te komen, dat hy u trouwen kon.
Van vrouw Pecunia, nu heeft hy geld en goed trots Englands Faëron, die op de klap loopt daar hem 't meeste wordt gegeeven.
Wat heeft hy om 't bezit van zulk een' schat bedreven?
't is zo gemakkelyk niet in zyn weck gegaan, doch, 't had hem eer geluxt, had hy in zyn' zin gedaan, ik wou hem kunsjens met de kaart en taerling leeren, dan kon hem, als een' Prins, niets in de waereld deeren, want geld pleit menig van een zwaare misdaad vry.
Daar is myn Karels hert veel te eerlyk toe.
Maar gy, Verhaalt my noch geen woord van all' zyn wedervaaren.
Wel aan, zo haast als wy uit 's Graavenhaage waaren Vertrokken, zagen wy malkander droevig aan..... karyn.
Als gy zo voort gaat, zou het veel papiers beslaan, indien je daar een reisbeschryving van liet drukken.
't zyn noch uwe onde nukken, karonje, ik ken u wel, uw spraak is, als je my wilt scheeren, nooit bezwaart.
Wy ridders van t vernuft vertrokken dan te paard Van daar, naar Rotterdam, maar by de Maaslui zaten Wy pas een uur of zes, of vonden ons verlaaten Van t alverwinnend gelt.
Maar, hoe begryp ik dat, Dewyl hy toen een beurs met honderd guienies had?
Hy raakte daar, op hoop van winst te doen, aan t speelen Met eenige Engelschen.... katryn, men zou u steelen, zo snoeprig zie je er uit.
Ei, gek, vertel maar voort.
Ja wacht wat.
Om het dan Mejuffer met één woord Te zeggen, hy verloor aan hen het heele bratje, toen maakten wy klein gelt voor onze paarden vatje?
Daar mey vertrokken wy terstond naar Engeland, in Londen kwam een vriend heel tydig aan de hand, die hem wat gelts verschoot, toen won hy goud met hoopen!
Maar kon hy toen voor u geen beter kleëren koopen?
Ju. digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
41 JULIA.
Vaar voort, krispyn.
Wy traden met dit gelt In lotgeineenschap met een' groot' Banquier, een' held In de actiehandel, ha!
het regende pistoolen, wy leefden princelyk, en groeiden als twe koolen, myn broeksband wierdt bynaar drie vierdendeel vergroot, maar naderhand geleek ik t printje van de dood, doch nu begin ik weer te groejen op t beschouwen Van zulk een Meisje, hé!
Wat noopte uw heer het trouwen Toen uit te stellen, of vergathy my?
Zulks was hem leet genoeg, maar ik verkrachte juist de kas, doch zo geweldig niet gelyk zyn medemakker, want ik beschaarde slechts een zak vol, maar die rakker Duuwde, als een Klaas Kompaan, met all' de laading op.
Daar stond myn Heer, gelyk een stroo fictoriepop!
KATRYn, uw krabben kwam toen wel.
Maar wierd hy niet gevan KRISPyn.
Wat vraag je?
een bankroetier wordt nergens opgehangen.
En ik, wat my betrof, stal ex officio, wy fokten hem wel na, maur hy was ons te sloo, daarom vertelden wy, om ons aan hem te wreeken, in zyn geboorteplaats, te Antwerpen, al zyn treken, hier over drong zyn Neef ons tot een twegevecht, maar wierdt door Karels kling vry spoedig afgerecht Naar de and're waereld, om den bankroetier te zoeken.
Toen, om het haviksoog van d'opperschout te doeken, koos elk een' and'ren naam, wy namen by ons best De vlucht naar Middelburg, al waar wy... doch de rest Zel je uit myn Heer zyn' mond, die daar reeds komt, wel hooren.
JULIA, KAREL, katryn, KRISPyn.
'k ben dan in het eind dat heilryk uur geboren, dat ik, olwelk een vreugd!
myn Schoone omhelzen mag!
En ik, na zo veel leets, dien lang gewenschten dag Van u ééns weezer te zien gy stelpt myn droeve traauen, Uw wederkomst zal my een' weg ter vryheid baanen, En redden voor 't geweld van zulk eene overmagt, die, om uw afzyn, my van u te scheiden dacht.
Dat afzyn deed my schier van rouw en droefheid sterven!
Hoe veel te meer als ik u eeuwiglyk moest derven.
Maar nu braveer ik 't wreedste en droevigste ongeval, dewyl de dood alleen dien knoop ontbinden zal.
Ik zie myn droefheid dan ten eenemaal verdreven, Dewyl uw liefde zo volstandig is gebleven.
Wat zyt gy menigmaal in ongeval geraakt!
Maar 't is my lief dat ge uw geluk noch hebt gemaakt.
Zulks kon my niet ontgaan, wat ramp my immer griefde, om dat ik onder t vaan gewillig streed der liefde, die hem ten leidsman heeft, is geen gevaar te groot... maar, k zie u in den rouw, uw Oom is mooglyk dood.
O neen, myn Moeder is nu onlangs overleden, het welk ons huwelyk... Maar wat hebt gy voor reden Om rouw te draagen?
Heeft Krispyn 't u niet gezegt?
Ik heb de juffer breed van alles onderrecht, behalven van dit laatste, op dat je 't zelf zoud zeggen.
KA Digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
Ik zal, myne engelin, de waarheid niet ontleggen, het moet toch éénmaal zyn, om t sterven van myn Vrouw.
Zyn dit de vruchten van uw diergezworen trouw?
Kost gy uw minnaares vergeeten, die u teder, En zo getrouw bemindt?...
Ik werp my voor u neder.
De nood breekt wet, myn Lief!
weet, dat my daar te land der vrienden hulp ontbrak, en nodig onderstand.
Gevallig zocht een Vrouw my aan om haar te trouwen, ik kon uit haar gestel met zek'erheid beschouwen Dat zy haar' besten tyd geleeft had, daarom stond ik 't huw'lyk haastig toe, daar ik myn winst by vond, Want binnen de eerste maand zag ik haar 't leven derven, En all' haar' grooten schat behield ik, door haar sterven, dien breng ik mede, en bid u om vergiffenis.
JULIA, hem opbeurende.
In waarheid, nu de zaak zo uitgevallen is.
Kan ik my naauwelyks van lachchen wederhouwen, dat gy 't dorst waagen om met zulk een Vrouw te trouwen.
Doch, ik vergeef het u... maar zacht, de huis voogd komt.
JULIA, ANZELMUS, KAREL, KATRYN, KRISPYN.
Tejuffer, 'k heb wat nieuws, waar van gy als verstomt Vanblydschap worden zult.
Uw oom is aangekomen, hy heeft gezelschap in Noordholland waargenomen, dat spoedig in den Haag moest wezen, hy verkleedt zich in myn slaapvertrek.
Zo eindigt all' myn leet Op 't uiterste oogenblik!
ik ga hem daar begroeten.
En zal van blydschap my neërwerpen voor zyn voeten.
Hy heeft het huw'lyk van Mejuffer met myn' Neef Genoegzaam toegestaan.
't is of ik nimmer leef, dan voor het schyngeluk, of tusschen hoop en vreezen!
Maar wat is dit voor volk?
Gy schynt ontstelt te weezen.
Het zyn uw Dienaars, Heer.
Wie is hy, die daar staat?
Een schobbejak?
Dat is half mensch en half soldaat.
't geen gy myn knecht verwyt is nimmer my gebleken.
Wie zyt, y, die my zo vrypostig toe durft spreeken?
Een die uw' neef, noch nu noch immer toe zal staan, dat hy met Julia een huw'lyk aan zal gaan.
Wie heeft u t recht tot die verhindering gegeeven?
De liefde die ons beide in wedermin doet leeven, om die gestant te doen, ontzie ik angst noch pyn, en om niet langer by u onbekent te zyn, weet dat ik Karel ben.
Zyt welkom dan van herte.
Haar huw'lyk met myn' neef waar dan my zelf tot sinerte, om dat hy voor moet gaan, die de oudste brieven heeft.
Volg my, en als gy dit uw' oom te kennen geeft, Hebt gy van onze zyde in 't minste niet te schroomen.
Wel aan, myn lief, gaan wy uw' oom verwellekomen.
Copyevantschap.
43 negende tooneel.
Zachtjes, Kaatje, ik moet, eer wy naar binnen gaan, spreeken.
Waarom vond ik u zo droevig staan?
En waarom zoek je thans uw' minnaar zo te ontvluchten?
Och, laat my gaan, krispyn, uw byzyn doet my duchten!
Dat varken heeft my wis een kwaade pots gespeelt.
Neen, absoluit, hou stant, en zeg my wat u scheelt.
Wat maakt u zo onrustig?
Je kykt geduurig om.
Je niet?
Biegt op dan... nou, kom lustig.
Waarom spreek Of is 't ook, dat je een soort van bondgenootschap breekt, met dien beleefden Paay, als gy met iemant spreekt?
KATRIN O plaag me toch niet meër, ik kan schier geen geluit slaan.
En met dien knorrepot heb ik al heel niets uit staan.
Niet heel, Maar half en half, als men de Leeuwtjes scheert?
Ik durf het naauwlyks aan u zeggen wat my deert Uit vrees dat gy van spyt je zelven zoud verhangen.
Neen, ik zoek myn leven te verlangen, dat doet men nu zo niet, die kunst loopt al om broot.
Nou talm niet, of is uw familie wat vergroot Terwyl ik uit was, door de additie in t gebroken?
Van die welleevenheid ken ik my onbesproken, Zelfs toen ik Vryster was, besmette ik nooit myne eer.
wat zeg je daar?
Ben jy geen Vryster meër?
dit dien je me uit te leggen.
Fiat, dan zal ik t zeggen.
Als gy uw leven waagt Ik ben... och, och... ik ben... ik ben getrouwt, krispyn!
Getrouwt!
ik barst!
Hoe kom je 'er toe, katryn!
Wie is uw Leeuwrik?
Hy hiet Jan, en dient hier buiten by onzen Heerschops Neef.
Hy zoekt my op te sluiten, uit achterdocht.
Het is zulk een jaloersche Vent, dat niemant hier te land bynaar zyn weezen kent.
Al diende hy voor Knecht by d'allergrootsten kanjert, en schoon hy tienmaal meer jaloers was dan een Spanjert, Ik zal hem plaagen, dat hy barsten zal van spyt.
Dan word je een blyde Weeuw, en raakt dien kwelgeest Maar Kaatje, waar kwam t by, dat jy zo schielyk trouwkatryn.
De?
Vooreerst, om dat myn jeugd my daaglyks onrust brouwde, ten and'ren, de éénzaamheid bekwain my niet ter deeg, en eind'lyk, wylik taal noch teiken van u krees, besloot ik dat je van de wurmen opgegeten, Of reeds verdronken waart, dit maakte my het eeten En drinken smaakeloos van kommer en verdriet Dies dacht ik, eer ik door de teering 't leven liet Dat geen remedie my zo raadzaam was als 't trouwen, maar weinig, dat het my zo lydig zou berouwen.
Dat 's een meëdogenheid, als van een groote dog, Die aan de ketting legt!
En moest ik daarom noch, Om u getrouwt te zien, twe paarden bek af ryden!
Maar 'k ga, en zal zo lang een stervend leven lyden, tot jy myn Vrouw word, en ik, by gevolg, uw Man.
Zie daar, ik zweer u, dat je na den dood van Jan, Myn byslaap wezen zult, als wy in t leven blyven, ja met myn eige bloed wil ik t wel onderschryven.
KRIS, digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
Trouwzieke Kaatje, is op uwe onderschryving tel?
Ja, doolend riddertje, ik verzeker 't u... vaar wel.
Wat raak ik door dien vent in de uiterste ongelukken!
't is ramps genoeg een' man te hebben, maar zyn nuk zyn onverdraagchelyk!
hy heeft my nagespoort, en 't afscheid met Krispyn omstandig aangehoord!
Waar berg ik my!
Ik durf voor zyn gezigt niet komen, want vindt hy my, hoe zal ik van den drommel droomen!
Hy zoekt my overal van 't een in 't aër vertrek!
'k ontze hem licht te veel.
Courazie, ben ik gek!
Wel neen, want waarom doet de vent zich niet beminnen.
'k zal met dien knorhaan eens een' and'ren toon beginnen, 't is nodig dat ik ook myn' mond eens open doe.
JAN, katryn.
JAN. a!
varken ben je daar?
En eindelyk eens moê, om, waar dat ik u zoek, my overal te ontvluchten?
Je had op deze plaats uw' rechten loon te duchten, Indien ik door myn Heer hier niet bescheiden was Om hem te wachten maar strak komt het wel te pas, Om u knaphandig daar voor op uw huit te stryken.
durf je my noch scherp en lebbig aan staan kyken, na die belediging, my eerloos aangedaan, en die in staat is om ons huwelyk te ontslaan?
Je breekt de banden van.
Ja, heerelyke banden!
Dat die eens braken, och!
Waar zou ik dan belanden!
weet je niet, dat ik uw Man ben, snaversuel?
Ja, tot myn ongeluk weet ik dat al te wel, Zulk een' jaloersen vent te hebben, is noch erger Dan de and'rendaagsche koors.
Je bent de grootste terger En vyand van u zelf, een noordsche ruuwe deel, het middelpunt van een geduurig huiskrak eel, je bent, gelyk een dwingeland te vreezen, die andre binden wil, en zelf zoekt vry te weezen.
Jan. dat 's my geen antwoord waard, die praat geeft nu geen pas, want schoon genomen dat ik tienmaal slimmer was, meugt gy, daar ik noch leef, uw zelve dan verlooven?
Wel jemenie, wat denkt de man zich uit te slooven!
Deede ik u ongelyk, en was u dat te vroeg, om dat ik voor my zelf die kleine voorzorg droeg?
Jan. geen ongelyk?
Is dat niet een en 't zelfde, als ofje my, terwyl ik leef, in de aarde delfde?
Schoon ik my honderdmaal verloofde, daarom zou Je te meer sterven, hé, uit liefde voor uw Vrouw!
Neen, dat meëdogen kan by zulk een bok niet wezen.
Jan. neen zeker niet, daar kan my niemand toe beleezen.
Ik zal noch leeven na dat je al begraaven zyt, al was het maar, om dat je barsten zoud van spyt.
Maar 't best is dat u daar geen keur in wordt gegeeven.
BLOEDVERWAN Ook heb je een kruisje voor, dies kan ik langer leeven.
Maar bouwde men een kerk daar elk onttrouwen kon, dan zou ik de eerste zyn die zulk een trant begon JAN. ik mogt my wel aan zulk een nettertje verssaaven!
't was beter dat ik u dien dag had zien begraaven.
Was ik maar Weeuwenaar!
wat zou... katryn.
Loop, dronke zwyn, zoek vry uw twede wyf.
Jan. ja, mogt dat waarheid zyn, dan zou ik, boven dat, myn zesde noch begeeren, doch eerst moet ik Krispyn dat sneukelen verleeren Met dezen degen.
Maar, hoe maakt myn Heer zoo'n spoed!
VALERIUS, JAN, katryn.
Vind ik u hier, Kaatje, en Jan?
wel dat is goed!
Nu zal ik, om myn' oom heel raazende te maaken, Gewis met Julia aan 't huwelyken raaken.
Jan. ja, maar de hekken zyn, na dat gy hier van daan Vertrokt, verhangen hier is vry wat omgegaan.
Geen zwaarigheid, want dat is al te vast geklonken, ik heb op 't goed succes braaf rinschen wyn gedronken, Lie heeft my op myn Schoone al zo verliefd gemaakt, Dat my het hert om haar gelyk een oven blaakt.
Jan. dat sterkt uw hert noch maar, hier is een bom gebroken, myn aschdel heeft daar al een' tweden man besproken, die is hier met zyn' Heer gekomen op de plaats, die Heer is Karel, dit maakt u de winkel vaats, myn Wyf leeft met zyn' knecht, als Venus met Adonis, wy staan te kyken, dat kanalje is hier in bonis.
Naar die gelegenheid heb ik met smert gewacht, Om blyk te geeven van myn dapperheid en kracht.
Die Jonker moet verstaan, door tastelyke reden, Dat ik my nooit den voet dus uit den schoen laat treeden.
Ja, maar, die Jonker heeft dat kunsjen ook geleerd, dies maak uw rekening met Karel niet verkeerd.
't Waar beter dat je d'oom van Juffrouw kost beweegen Dan dat je uw groot belang zoud rechten door den degen.
Maar zacht, daar komt hy zelf, 't zal 't best zyn dat ik ga.... vierde tooneel.
KAREL, VALERIUS, JAN, KRISPYN.
KRISPYN, tegen Karel.
Wel hoe, myn Heer, het schynt dat de Oom van Julia hier aangekomen is om uw geluk te stooren.
KAREL, tegen Krispyn.
Hy wil geen woord van my noch van myn huw'lyk hooren, en beeldt zich in, dat hy 't verbinden van zyn Nicht Is, om Anzelmus, aan Valerius verplicht.
VALERIUS, tegen Jan. hem aan te zien, doet my het bloed naar boven dringen, zo, dat ik my van toorn niet langer kan bedwingen.
JAN, tegen Valerius.
Wraak.
Door zynen kuecht te zien, ontsteekt myn bloed tot Die schender van myn trouw!
Wat is dat voor een snaak?
KRISPyn, tegen Karel.
Uw medeminnaar, die op zyn geluk nu stout is, en by hem staat zyn Knecht, die met Katryn getrouwt is, hy gunt haar rust noch duur, zo plaagt hy de arme Meid.
Ik wou haar wel van hem uit mededogenheid Verlossen, help my maar om hem den hals te breeken.
VA Digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
51 VALERIUS.
Myn Heer, wie zyt gy, en wien zoekt gy hier te spreeken?
Ik ben Valerius.
Ik dank u voor 't berecht, maar kan, genomen dat ik u zulks had gezegt, het voordel, dat my dit zou geeven, niet verzinnen.
Zulk voordeel, dat gy u de moeiten uit zoud winnen, Om weer op deze plaats te komen, en ons de eer te doen van uw bezoek.
My is gezegt, myn Heer Dat gy aan eene der bekoorelykste vrouwen, Die Leonora hier, verlooft zyt, en zult trouwen, het is my lief, dat gy zo ver gevorderd zyt, 'k wensch, dat gy in die trouw met vreugd uw dagen slyt, en zweer u van myn' kant nooit hinderlyk te wezen.
Verwacht geen schets van 't geene ik hoopen moet of vreezen.
Ofge uw beloften houd, of uwen plicht vergeet, meen ik u ook niet af te schilderen, maar weet Dat Julia en ik elkander lang beminden, en dat ik hier kom om ons huw'lyk aan te binden, en schoon u dit niet raakt, ik zeg 't u als een vrind, opdat ge u niets vergeefs hier tegen onderwind, En ik gedwongen worde om u zulks af te leeren, De wylik onvermoid uw poogingen zal weeren.
'k heb vryheid van myn' oom tot deze minnery, en zal, in spyt van u, haar noopen om met my Te trouwen, en all' wat my hind'ren zou verzetten.
(vult.
Ik zal u volgen om dien voortgang te beletten, en zo 't mogt schynen, dat ge uw' wensch zoud zien verzal ik nooit toestaan, dat gy haar verkrygen zult.
Nu is het myn beurt om dien hontsfot aan te spreeken.
Maar, is hy me ook te sterk om hem den hals te breken.
Jan. nu zal ik toonen, aan dien sueuklaar met myn Wyf.
Wie k ben... maar zacht, hy heeft ook handen aan zyn lyf.
Licht zal hy zich niet heel gemaklyk laaten rossen.
Ik vecht me liever dood, dan voor hem op te drossen.
Vent, waarom tast je nu niet toe?
Ik heb gehoord Dat gy me hals en been wilt breeken... hou uw woord, of vrees je ook, dat je zelf dat vuistlook zoud bezuuren.
Jan. ik hoorde straks van u, dat gy myn huid wilt schuuren En daar toe over al my hebt gezocht dies is t Uwbeurt om toe te slaan.
Maar, druiloor, dat je wist... krispyn.
Ik een druiloor?
Jan. durf jy van schoften spreeken?
Hlou daar!
Daar zel jou beest de droes den hals voor breeken.
Krispyn en Jan trekken hunne degens, maar deinzen beide achter uit, en roepen, sla dunkt!
Sla doot!
Jan. 't is of hier all' het volk vermaak zou scheppen, als Een van ons beide bracht den ander om den hals.
Nu niemand komt, waar door wy van malkander raaken, is myn gevoelen, dat wy treves moeten maaken.
Jan. je hebt gelyk, dewyl we ons ieder als een held betrachten.
Gekweten hebben, met het uiterste geweld.
Wy zyn zo furieus als ouwerwetse schimmen, de dapperheid kan nooit een' hooger' trap beklimmen, doch nu je vreê verzoekt, fiat, daar is myn hand.
Jan, katryn ziende, biedt hem weder spits.
Verzoek ik vrede, vent?
JAN, katryn, KRISPyn.
KATRYN, schielyk toeschietende, vat Krispyn by de slip van zin mouw.
Ik hield my aan een'kant, Maar nu je weer begint.... JAN. zel jy hem tegenhouwen, in plaats van my?
Hy zou u wis den kop in klouwen.
Dan trouwen wy terstond, dies laat my maar begaan.
Jan. het zou niet eerlyk zyn een' man ter neender te slaan, die vast gehouden wordt dies laaten wy 't beslechten.
Goet, drinken wy 't dan af.
Ik beef noch van dat vechteu?
Daar voor, geloof ik, is het drinken ingesteld.
Nu vat ik de oorzaak van het dronkemans geweld, eerst wekt het oorlog om het namaals af te drinken.
Tegen Jan.
Dies vrees ik, dat je noch zult in den drank verzinken.
Jan. daar ben je de oorzaak van.
Jou lichtekooi!
Ga, voort!
LODEWYk, ANZELMUS, KARFL, VALERIUS, JAN, KRISPYN.
'k heb nooit vreemder daad van eenig mensch gehoord.
Dat derde huw'lyk myns Schoonzusters toont volslagen Dat haar 't verstand begaf in 't einde van haar dagen.
Ja, twyffel daar niet aan, 't verwondert daarom my, dat Julia, van all' haar Moeders zotterny Het tegendeel vertoont!
Ei, laat ons daar van zwygen, daar zult gy zo terstond de uitlegging wel van krygen.
Maar is die Heer noch in het leven, met zyn' zoon, Wiens zaaken ik bestierde, en hier noch met'er woon?
Neen, van dat braaf gessacht zyn zy alle overleden, op eene Juffer ua.
Dan ga ik derwaards treeden.
myn Heer, verzoek ik dat gy zegt Ei, eer gy gaat.
Voor wien dat Julia zal wezen.
Dit berecht Verlang ik ook, myn Heer.
Ze is voor u geen van beide.
Voor u niet, wyl gy u van eene Juffer scheidde Daar ge aan verbonden zyt, ook niet voor u, wyl ik U noch niet ken.
Maar leeft myn vriend noch, Frederik?
Toen ik naar Injen trok had hy een zoontje in 't leven van.
Van weinig jaaren, daar denk ik haar aan te geeven.