floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
te weten: datter geen quader lot op den mensch en can vallen als die sijn recht in langh durige processen moet soecken te crygen: oock als wanneer: dat d’een en d’ander in kyvagien malcanderen willen over pouffen en niet en verstaen in’t verhael van elck anders gebreken, maer hun laeten vermeesteren vande passien door quade gesintheyt buyten reden, en hooger willende vliegen als sy met hun verstant connen bevatten, het* welck een ydel voorstel is: terwylen geen mannelijcker, doorluchtiger en loffelijcker deught als d’ootmoedigheyt en can gevonden worden: dat is sijn selven ten onderen geven aen de reden en beter wetentheyt van een ander: soo was het dat Apelles een Prins der Schilderkunst sijn schildery uyt leersucht ten thoon stelde om het oordeel der verstandige aensienders te hooren sijn misslaegen te verbeteren, en sijn kunst van alle berispelijcke vlecken te suyveren, jae alsoo te brengen tot sulcken volcomentheyt: datter de naercomelingen over souden verwondert staen.
Soo behoorden alle gesonde verstanden noyt te springen buyten’t spoor van reden, en ’t gene hun redelijck voorgestelt wort noyt te berispen: waer van het spreeckwoort comt op de berispinge vanden Schoenmaker, die buyten den leest van sijn kennis wilden oordeel geven, waer op Apelles seyde: Ne sutor ultra Crepidam, en daerom mach men altijt wel seggen, Ne carpas alia vel ede tua.
’T Is meer schand’ als Eer: datmen met redeloose beschuldigingen uyt waan oft haet gefondeerde oft gegronde redenen, oock volmaeckte konst wil weer leggen, daerom plachten de cloeckste Poëten hun veersen aen andere eerst voor te lesen, als wanneer sy in eenigh bedencken vielen van misslagen begaen te hebben, om des te beter in volmaecktheyt te raken en niet berispt te connen worden, wetende dat haetige en yversuchtige tongen quaetaerdigh en te schouwen sijn.
Dus mach ick voorder seggen: Niet erger dan een tongh, en d’opslagh vande oogen Als die worden misbruyckt: waer door veel sijn bedrogen En in het net geraeckt der sonden, daer de siel De straf van heeft geproeft, om dat den mensch licht viel Door d’oogen in veel quaet van vuyl onkuyse lusten Als David, die hy aen een Barsabèa blusten, Gelijck veel ander meer daer door gevallen sijn En noyt meer opgestaen: sulck doodelijck fenyn.
Hier in gelegen is, om daer van haest te sterven, Dat is d’eeuwige doot, en’t leven noyt te erven.
Soo gaet het met de tongh die iemants eer bevleckt Door achterclap, waer door sy imants luck ontreckt En goeden naeme schend’, niet beter als te swygen Te hooren en te sien: om geene schand’ te crygen Die van het clappen comt: wee dan die sijne tongh Te lossen uytspraeck geeft, en noyt by tijt en dwongh* Als’t swygen noodigh is, ’t sijn hatige gebreken Voor die niet weet wanneer hy swygen moet oft spreken.
’T is wel gelijck den Heyligen Bernardus seyt Dat die sijn tongh bedwinght, bewaert sijn siel altyt Dit wist Esopus wel aen Santus uyt te leggen Dat sijnen meester was, en vande tongh te seggen, Wat quaet een tonge baert, en datse niet en stuyckt En erger is als gal wanneer sy word’ misbruyckt: Dit bleeck wanneer hem Santus naer de merckt ded’ loopen.
En daer de beste en de slechtste spys te coopen Om ’t eten, anders niet als tongen heeft gecocht Van alderhande Vee, de selve ’t huys gebrocht En aenstonts oock gekockt: gesoden en gebraden, Om dat hem sijnen meester daer med’ sou versaden, Die vraeghden wat het was: hy seyde goet en queat Vervolgens sijn bevel gecocht, als inder daet Moet worden soo verstaen, en wel is te gelooven Dat niet soo quaet en sijn als tongen, die berooven Door clappen jmants eer: en niet soo goet van aert Als eene suyver tongh, die jemants eer bewaert, Niet als de waerheyt spreckt, en leert hoemen moet leven In de rechtveerdigheyt: om jemant ’t sijn te geven, Te straffen, het gebreck sulck eene tongh verdient, Gepresen en ge-eert, en over al bemint.
EERSTE UYTCOMENSERMIENTO.
HOe menich valsen aert schuijlt onder vele menschen Hoe menich nydich hert tracht altijt te verslenschen Den goeden naem en faem, hoe menich sigh geveyst En dobbelhertigh thoont, jae niet als quaet en peyst Wanneer men hem betrout en meynt u vrint te wesen Dan comter onvoorsins op uwen hals geresen Een schelm verraders stuck, dat steckt naer uwe doot Als imant wil sijn vrint betrouwen inde noot Den mensch die is besmet met duysent cromme sprongen Jae ’t hert schynt als een klis van slangen ingedrongen Soo als ick heb geproeft aen een geveynst gemoet Dat scheen voor my uyt liefd’ te wagen lyf en goet... Een Eelman wel bekent: maer toen ick heb bevonden Dat hy veel erger was als ongetrouwe honden Heb ick hem sijnen loon doen geven tot sijn leet Door Jacomo Bandiet, den welcken hem seer vreet Heeft eenen doodelycken houw op ’t hooft gegeven Daer hy te bed’ van leyt en cost by naer sijn leven Soo heeft Iaco betaelt dat ick hem schuldich was En wilt hem oock voldoen... hier comt hy wel te pas Tot mijne meerder vreught...                        Iacomo uyt ...Hoe is het afgeloopen, Mach ick door u bestel hopen.
Dat hy geen noot en heeft van sterven, anders ’t sou My vreesen doen het recht Iaco ick heb hem eenen hou Gegeven naer den wensch, en oock van daegh vernomen Dat hy geen noot en heeft, maer daer van op sal comen Als hy een maant of twee te bed gelegen heeft: Serm.
gy sijt te prysen en daer by weert datge leeft Iac.
Hy en cost op sijn beenen van den slach niet stippen Dus quyt dan uwe schuld’ van uwe hondert flippen Die gy my hebt belooft Serm: siet daer, daer is u gelt In dese bors bewaert en tweemael overtelt Voor uwen arrebeyt ten sal my noyt berouwen... Roeland’ ter sijden uyt en hoort de reden aen ...Al geef ick dese som ’k wil u in weerden houwen.
Syn trotsheyt was te groot, den schelm die moester aen Iaco.
Het was een rechte guyt, gy hebt seer wel gedaen Ick gaen weer op de jacht van sulcken avonturen Daer ick den cost by win tot iders droef besuren Als ick hun heb gestraft want het myn ambacht is Daer ick by leef, al heb ick somwyl derenis Met hun droef ongeluck.
Comt hier eens hairen kliver En valsen moordenaer Iaco.
ick sou hondert mael liever Den neck breken terstont, eer ick by u sou gaen Gy vuijlen Roffiaen, wat gaet mijn ampt u aen Roel.
Om dat ick ’t leeren wil Iaco.
siet desen calen joncker Wilt leeren dat ick kan, ey siet eens... al verdroncker Soo Seven inde ruy, ’k en sach daer niet naer om, Om hem te helpen want hy schynt als sot en dom: De redenen waerom heb ick u noch te seggen: Wanneer u lust met my een sneken om te leggen: Roel.
Ick die een Eelman ben, Hidalgo, eenen don Grandes de Spanien, en gy een Fanfaron Sou ick soo mijn respect derven aen u verliesen Picaro baye con Dios, ick jaegh u door de biesen En van daer in het Scheld’ soo gy den beck niet snoert Picaro y cornoudo.
Die comt van het geboert Uyt Catolonien, en ick uyt ’t Hof Canali Hicho de puta... siet als een beggyne fali Syn saters backes staet oft Meircat sonder steert: Die my met sijn gedreygh wil maken hier verveert En is geen mispel weert.
Wel is dat te verdragen Gy schen-tongh, lasteraer ick geef hem duysent slagen Soo niemand’ my en houwt.
Roelando furiens Tegen de molen vocht, die hy voor eenen Reus Al drayende aensach, ’t sou oock hier soo geschieden Beletten ick het niet... ’t is schand’ voor al des’ lieden Die ’t Apenspel aensien.
Ick breeck hem hals en been Soo gy my laet begaen.
Ick segh comt over een En maeckt te samen peys: oft ick sal m’aen hem vreken Die ’t ongelijck beschuld.
Ick mach voor d’eer wel spreken Die ick door hem verlies.
Ick segh dan dat hy swyght Eer hy van my oock eenen hou om d’ooren kryght Ick word’ te moyelijck.
Waer is u eer te soecken By pluto inde Hel, oft ivers tussen doecken Die vers bescheten sijn... mijn eere is bekent In’t Hof by groot en kleyn, en daer ick ben ontrent Gy niet eens rieken mooght mits dat gy syt gebannen Uyt Ulespiegels Hof.
Wat syde gy voor mannen Roel.
Seght sotten, als wy sijn: gy dan de waerheyt spreckt Serm.
Als hoeren kyven wort hun vuyligheyt ontdeckt Al desen sotten klap sou mijn verstant verdooven Mits ick niet weten can wie dat ick mach gelooven, D’een foy en d’ander kack, als ick het seggen moet Iaco.
Ick sal den schellem noch doen swemmen in sijn bloet, Met desen kapper, dat hy daer in sal versticken... Ick bid laet my begaen.
Doet kinderen verschricken Maer my niet, aengesien mijn mesken is gewet Sie daer oft logens sijn: dat ick niet wert belet Gy waert u ziel al quyt, want ick u by kan comen Syt doot, dus blyft van my Alexander den vromen Was niet te achten by mijn cloeckheyt en gewelt Sooben ick lieven broer in mijn gemoet gestelt, En al te dul van aert, als ’t op een nypen gaet.
Had ick u in mijn poort, ick scheet u in’t pravaet Serm.
Botua Dios, viliaco.
ick segh noch eens wilt swygen Oft gy sult my als hem op uwen hals oock cryghen Dus gaet by tyt naer huys en maeket niet te bont.
Ick acht*hem minder als een kricksteen inden stront Iaco.
Die vaer u inden mont.
Soo vremden avonturen Ick nimmermeer en sach: hoe men hier meer wilt rueren Den stront hoe hy meer stinckt ’t is schand’ voor de geburen Die ’t hooren swyght dan stil.
Hy heeft groot ongelijck Die met sijn Moorden meynt seffens te worden ryck Als hy voor eenen houw can hondert flippen winnen Gelijck ick heb gesien, en laet my niet beginnen Oft ’t sou hier vuylen vrint, coom ick u aen het lyf Serm.
Niemant en heeft te doen met alle dit gekyf Ick segh vertreckt terstont, den eenen met den and’ren Roel.
Als hy maer wegh en is dan sal het weer verand’ren Serm.
’t Heeft langh genoegh geduert d’een steckt vol Hooverdy D’ander vol furien... en ’t is maer sotterny Te spreken met dat volck: gaet dan en wil u stillen Eer de Justici comt, die u dan soo sou brillen Wetende wie gy waert, dat gy ’t beclagen sout Roel.
Banditen boos van aert, vraeckgierigh quaet, en stout Verdienen maer een strop, sy sijn daer toe geboren Serm.
Wat dat ick segh oft niet, het schynt ’t is al verloren Arbeyd’ en moeyt gedaen... ick segh noch eens ’k begeer Dat gyli gaet nae Huys oft ick treck soo van leir Om d’een en d’ander wat den rugh soo af te smeren Roel.
Dat eenen slach verloren gingh het sou my deren.
Iacomo binnen.
’t Is best dat ick oock gaen, want hier en is geen eer.
Ick bid u noch een woort, eer gy vertreckt mijn Heer ’t Is reden dat ick u tot mijn profijt mach vragen oft ick naer u behagen Can dienst doen met mijn cunst als gy die sult verstaen.
Gelegen in de tongh daer veel op ledigh gaen Door’t clappen, Jae veel gelt daer med’ weten te winnen Serm.
Met clappen, ’t is wat vremts ick sal my eens versinnen Op’t gen’ gy seggen wilt Roel.
Daer is de cunst aen vast Serm.
Ja op een clappende tongh wort niet veel gepast Om de lichtveerdigheyt, dus dien ick eerst te weten Wat u voornemen is, en waer in het vermeten Van uwe vraegh bestaet: Roel.
tot u en mijn profijt Serm.
Wel maket dan wat cort op dat ick gaen, ’t is tyt Roel.
Vermits ick arrem ben en al te seer genegen Om u eens te bewegen Tot eene Aelemoes, al waert voor eenen hou Die gy my geven cunt als Iacomo, dan sou Ick seer geluckich sijn, al waert voor half minder Als g’ aen hem betaelt, soo ’t wesen can, ick vinder Veel meer profijt*in als voor sulcken schelm stuck Te geven soo veel gelt, myn clappen sal u luck En een groot voordeel sijn want gy my wilt betrouwen Serm.
Wie gafmen oyt voor niet als voor gelt sulcken houwen Aen diese heeft verdient, ick van u clappen schrick Roel.
Wel wie verdient den houw op ’t hooft beter als ick En geren lyen wil, om by te connen leven, Had’ ick u g’affronteert gy sout my eenen geven Die had ick dan verdient, ick eys hem nu voor niet Tot u plaisier, ’t geclap voor gelt, al waert verdriet Dat my mocht schade doen, den noot ontsiet geen plagen Ick sou voor gelt dan eenen houw geeren verdragen En ’t leven daerom wagen!
om dat ick arrem ben Serm.
Ick segh u houd’ den beck, want ick u niet en ken Als voor een kakelaer, ’t geclap sou my verdrieten, Dus my dan laet gerust.
Can ick maer d’eer genieten Om meer te seggen als ick heb geseyt terstont Gy sout geruster sijn.
Ick segh u houd’ den mont.
Die sal ick houwen met de hant, niet als verrader Als Bravo is.
soo een besneden ader Sagh ick noyt inde tongh: Roel.
Daer sietmen ’t vercken in Oft schoon oft ongans is: verstaet maer mijnen sin.
Ick sal u dyen sin eens beter uyt doen leggen Want dat gy niet en swyght Roe.
verstaet maer eens myn seggen Serm.
Ick slaen u over ’t hooft ’k en gecke daer niet med’ Roel.
’T waer my al even eens als ick maer dienst en ded’ Gelyck Jacomo, die al veel meer heeft ontfangen Als ick voor sijnen houw, daer ick naer moet verlangen Om gelt te winnen heer, want ick lyd’ groot gebreck En gy leeft by u gelt, Serm.
den vent is sot oft geck Hy maeckt my sinneloos, ick segh dat gy sult swygen En houden uwen smoel, oft gy sult slagen crygen Hy moet soo ick bemerck het spreeckwoord’ in ’t latyn Necessitas caret lege hebben gelesen en verstaen: Roel.
het sou wel connen sijn Myn Heer, om dat gy ’t seght die sijnen noot comt clagen Hebbende gestudeert, doet sijn geclap behagen In ’t spreken van latyn, ick bid weest dan gerust, My anders niet als u vermaeck en gunst en lust In ’t gene dat ick vraegh daer wel dient op te letten Want soo het spreeckwoord’ seyt den noot en stelt geen wetten.
De wet bevryt de rust, alsmen die onderhout En daer geen wet en is, sijn alle boeven stout... De rust vintmen in ’t bed’, de reden is de siel Vande wet, en die een siele heeft is sterck Verstandigh crachtigh en heeft de kennisse: dat den Heer is almachtigh die ons geschapen heeft... Den wil daer by is vry, en onse siel bestaet In des’ virtuten oft deughden te weten dry, Wil, memorie, en het verstant daer by... Het verstant wort gekent uyt de phisonomi En haer crachten oock uyt de Philosophi* Schoon datse quaet is, om den sin daer van te leeren Die vol disputen steckt, die daer med’ wilt verkeeren wort licht gepromoveert al cost hy A noch Be Alsmen maer gelt en heeft: Serm.
Den clapper geckter med’ Balgate el Diablo por lengua.
in ’t opclimmende teecken Wort gy gedryght myn heer, eyndelyck soo ick reken Is uwen tyt lanck uyt.
wel ick en gaen niet swaer Wat brilt my dien guyt t’is altyt even naer, En ten heeft slot noch eynt, hy slacht*de appel wyven Die sijn gewoon op straet te vichten oft te kyven: Ick segh vertreckt of ick geef u oock eenen houw Gelyck Iacomo ded’, ick moet gaen by myn vrouw Die oock wel clappen can, sy sou u meester wesen Sagh ick u maer by een: Roel.
Soo dient sy wel gepresen Want sy mijn meester is: Serm.
ten comt hier niet te pas Gelyck den houw van Iacomo den brovo was.
Die won met houwen gelt.
dat can ick wel gelooven Als gy van houwen spreckt, en seght gy ’t geenen dooven: Eenen seer vreeden hou treckt menigh in het graf... ’T was eenen hou die Cain sijn broeder Abel gaf Met kaeckxbeen daer hy hem mede heeft verslonden Want toen ter tijt geen messen en werden gevonden... Het was eenen hou die Alexander den Grooten gaf Aen de Coningin Pentasilea en brochtse soo in’t graf Toen hy haer de stadt Gomorra had ontnomen... En voorts als Iulius Caesar den stercken vromen Quam by don Pedro Ansures, en daer van Creegh eenen swaren houw, en thoonden sich een man Van groot verstant en cracht, al’t nu oock can gebeuren.
Desperatado swyght oft ick sal u verscheuren Gelijck de vosch het hoen.
En let maer op het stuck Want die wilt anders doen, die cryght een ongeluck Vol van miserie, en can noyt gerust slapen Een ongeluck alleen consisteert inde wapen Hoort wat Caransa seyt van’t ongeluckigh volck Daer’t ongeluck van comt en ander swarigheyt Want gy my geeft gehoor en ten sal u niet schaeyen.
Dat gy aen een dweers hout met uwe tongh moet waeyen, Soo langh: tot dat de maeyen dan cruypen uyt u tongh... ick segh u laet my gaen.
Dat en mach niet geschien, dus blyft een weynich staen.
Houd’ op gy Duyvels haer, en wilt my niet meer quellen Syn tongh die schynt becleedt met lauter slange vellen En beter waer gecort soo eene slange tongh Roel.
Sy is genoech bekent soo wel by oud’ als jongh, Die eene tonge heeft gaet vry en vranck nae Roomen Daer ick oock heb geweest, en gesont weer gecomen Maar in Luy lacker lant daer was ick al te wel Serm.
Had gy in’t tabbegat dry mylen door de hel Oock eens geweest, gy had daer seker moeten blyven Roel.
Neen daer en was ick noot daer sitten de quay wyven Door ’t wenschen van de mans, die meester willen sijn Gelijck het veel tijts gaet door huys twist dat fenyn Des Houwelijckx wort genoemt, ick was oock in Betanien Te Salamanca in’t Moorenlant, Gallicien, Transsilvanien En in Oostindien, en oock in Montelban, Somma Sommarum ’k heb geweest by alle man Tot boven’t Pieren lant, daer woonen d’Antipoden, Oock in Aegypten daer s’aenbidden valse Goden: Maer Montelban dat is eenen seer grooten bras Daer Reynaert bont genot van Vranckrijck heer van was: De bont genoten met den Coninck Carel aen de ronde tafel saten En hadden dat geluck dat sy oock met hem aten: ’k Segh Ront, om dat soo was, maer viercantich niet Gelijckmen noch de selve binnen Vranckrijck siet... Maer te Valiadolit is een Mert die wort Viercantigh gcheeten, die ick oock heb gesien Acht is de helft van sesthien, sesthien guldens Plach te wesen eenen souverain, eenen stuyver acht Negemannekens sijn, negemannekens sijn Goet voor Lasaris klippen, die eertyts meer Deden als nu de flippen, hebt patientie te hooren Maer de rest.
Ick wou wel dat ick u sach Cruypen inden nest, Balga te Diabolo, ick sou Den fiel vermooren, jo te rompera su cabes Roel.
Den vent die spreeckt op ’t mes Serm.
Men sou in’t clappen en sijn tateren licht dolen Roel.
Gy en begrypt my niet, hoe licht dat ick’t verholen Van mijne wetenschap in’t clappen doen verstaen En daer med’ om can gaen... Serm.
Calla boca picaro.
’T is soo gelijck ick segh, die doolt verliest*den wegh.
Seven manieren van verliesen sijn te vinden... Te weten die verliest door’t sterven sijne vrinden Verliesen sijn goet, verliesen sijn eer, verliesen sijn bloet, Verliesen sijn vel, verliesen ’t verstant, verliesen Sijn spel, verliesen sijn lant, verliesen den schat Verliesen den bal, verliesen sijn gat, verliesen ’t al, Eyndelijck verliesen sijn wijf tot meerder vreught Van hunne mans wanneer sy niet en deught.
Ick ben hier gebrilt met eenen sotten geck, Het schynt den Duyvel sit van binnen inden beck, Gy sult u backhuys stil en sonder spreken houwen, Oft ick doen u terstont soo naer den toren stouwen, Gy Duyvel als gy bent.
Mijn Heer die spreckt seer wel De Duyvel is in de Hel en comt ons oock tenteren Met alderhande quaet, want het sijn sijn afferen, Nochtans en hoor ick vande Duyvel niet geren.
’K en sal hem niet besweren, al was hy hier ontrent Dat hy blyft inde hel, daer is hy best bekent.
Este Demonio no vale nada, ick segh u swyght Oft ick sal u met mijnen spada als een hondt doorsteken Roel.
Die eenen mond’ heeft magh voor hoogh en leegh wel spreken.
Het schynt hy is beseten met den Nicker inde tongh Roel.
Mijn Heer belieft te weten dat Nickers sijn Het gene is geseyt de Duyvels uyt de Hel, Serm.
Picaro dat weet ick wel, swyght, oft ick steeck U door het vleesch.
Daer voor ick niet en vrees: Het vleesch en is geenen visch, den visch is flegmatieck En gy sijt colorieck.
Jae om u t’ affronteren Wat valt hier van den vis oft vlees te disputeren.
Om dat het sijn afferen van eenen grooten bras.
Het comt gelijck een tangh op’t vercken hier te pas Dus en wilt my niet meer met u getater quellen.
Men kent gemeynelijck de Sotten aen de bellen... Ick die verstandigh ben en wijs gelijck gy weet Sal.
Sal sal, ick wou den uyl u backes vol scheet Dan waer u tongh gecort: swyght, en hoort naer mijn reden ’K heb eene vrou soo wel als gy van d’ader wel gesneden Die u met haere tongh al veer te boven gaet Jae sou een Advocaet in’t clappen licht beschamen Dus wensch ick u en haer maer eens te sien te samen Wie dat sou meester sijn... ick bid’ comt daer eens by Ick houd’ u voor genoot om teten, gaet met my Want ick waer al te bly, cost gy haer overpouffen In’t spreken ’t waer my lief.
’ken moet daer op niet stouffen ’K sal doen al dat ick can, laet my daer med’ begaen, Woont mijn Heer veer van hier.
Hier by naest den mooriaen Daer de twee staken staen voor alle de clappeyen Die iet hebben misdaen, comt ick sal u geleyen: Seght dat gy mijnen neef en naeste maeghschap sijt Roel.
Daer ben ick toe bereet, ick en schel haer niet quyt Al overwon sy my in ’t clappen naer u seggen Ick sal mijn reden haer soo weten uyt te leggen, Dat sy wel swygen sal.
Ick gaf u een duccaet Soo ’t was gelijck gy seght, soo g’ haer te boven gaet: Want uyt al haer geclap en is niet te geraken Sy is gemeestereert in’t clappen, en haer saecken Staen niemand’ daerom aen, want ten comt niet te pas Daer sy mijn hooft med’ breckt, ten sijn niet Als woorden sonder sin.
las plumas y pallabras que el viento lieve son nadas: dat is te seggen vrindt, Woorden en pluymen die den wind’ doet ruymen En sijn maer schuymen, soo swyght maer stil Om u vrou eens te sien dat staet in uwen wil Den wil die gaet voor ’t werck, ick sal dan mede stappen Serm.
’Ksal goeden wyn doen tappen en u beschencken vrint Maer noemt my altijt neef: Roel.
dat is het geen my dient.
Roelando gaen wy dan: ick sal u altyt prysen Om dat ick u aensien voor een der seven wysen Roel.
Of sotten spreckt recht uyt: Serm.
siet dat gy Toch de kuur in ’t clappen niet verbruyt Roel.
En weest in geene pyn Serm.
ick ben in groot verlangen Wat datse seggen sal, en hoe s’u sal ontfangen: Want ’t is een beleken: een rechte ydel tuyt... Wy mogen haer niet stooren: Roel.
Ick sal my laten hooren soo soet als een priem van een luyt Serm.
Die hoör ick al te geren.
Gy spreckt seer wel Want ’t is d’eerste snaer van te quiteren Daermen op singen can de aldersoetste woorden Ha que lîndo juego gestelt in syn vyf oorden, De biddende oorden sijn vier, vyf voor vier is te veel, Eenen Boer en is niet eel, met vyf plachten te vechten Don Sanchos en don Diegos knechten, Don diego had eenen herten cop.
’T is wel en swyght daer van: ick bidde houd’ toch op Wy sijn hier aen myn huys en wilt u niet ontstellen Het is genoech geclapt, ick sal nu eens gaen bellen En als wy binnen sijn, doet dan dat gy begeert Maer ’k bidde swyght soo lanck.
Die swyght die consenteert, En voor den arrebyd nopt* sijnen loon te crygen, Serm.
Dat sal geschieden neef wilt daer van noch wat swygen Hy belt.
Agneet de dienstmyt uyt.
Welcom mijn Heer.
seght my eens Angeneet Is Iouffrou tuys en oock daer by de spijs gereet... Ag: Al over lanck mijn Heer ick bid’ u tred maer binnen Serm.
Waer is Mevrou, Agneet Agn: vast besich met spinnen Serm:  Soo can sy noch wat winnen.
Hoe is sy nu soo fijn En neerstigh aen het werck, seght dat ick mijn cosijn heb med’ gebrocht om saam het noen mael hier te eten Agn, Mijn Heer ’t is wel ick sal ’t terstont haer laten weten Ick heb noch wat te doen... Serm.
Wel wat is dat geseyt gy onbeleeft fatsoen Hoe spreeckt gy hier soo stout, geeft my soo aenstons reden Van ’t gen’ gy hebt te doen eer ick u stoutigheden Verleer met dit rapier... Beatrix* sijn vrou uyt.
Ick heet u willecom Myn Heer.
Toch seght...... wat reden en waerom Dient dit gekakel hier, wat valter soo te rasen Gaet inde keuken: om u vier wat op te blasen In plaets van hier te prasen: ick heb u seven mael geroepen vuyl laudaet, Ick sal u leeren soo gy terstont niet en gaet.
Wel als gy kyven wilt roept noch twee hondert keeren Ick moest eerst dese heeren in laten eer ick u Gerieven cost Mevrou, u clappen loopt te veer Beat.
Siet desen vuylen derm ick smyt u voor de steer Met eenen bessem steel... wie sach oyt in syn leven sulck eene stoute dant, ick segh den dienst u op Agn.
Als gy mijn gelt sult geven Ick haest vertrecken sal, Beat.
dat is gereet gy swijn Gy hebt al veel gehadt, als ’t sal gerekent sijn U niet veel comen sal, ick wil u leeren seggen Twee hondert keeren roept, als men dat uyt wil leggen Wort van twee hondert wel twee duysent oock verstaen Alsmen by’t Cyfer twee voeght noch dry okens aen Dat is de rechte cunst gy sotte griet der grieten.
Mevrou u clappen sou op’t lesten my verdrieten Ick wil verhuysen om al d’okens die gy maeckt Daer noch van d’een oft d’ander tuyn noch staeck en raeckt Beat.
Ick segh noch eens gy griet, de okens en doen In’t cyfer niet, want ’t Cyfer comt, Agn.
Het cyfer, het cyfer comt: ick wensch dat gy Cost swyghen, want soo ick merck begint sy Haer stuypen weer te crygen, ’t is koeck-koeck eenen sanck En nimmermeer gedaen.
Ick heb u Cyfer en u okens wel verstaen.