floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Waaragtig, de tijd is verstreeken.
REYNtje, CRISPYN, SCHOKKEBAST.
Myn heer Crispijn, jy hebt t'huis een opregt knegt.
Hy heeft my als een eerlijk man, de waarheid gesegt, Op den Dam feide hy, soude ik u dit uur vinden.
Wel dat moest weesen, wy sijn goede vrinden, welkom in de Stad, broertje, welkom beste maat, aan jou gesondheid lijkt dat het ook met jou Heer nog wel staat.
Jy hebt my al meenig een beeker ingeschonken, Hoe vaart het, wort'er nog alsoo lustig gegeten en gedronken?
Jou heer word een dag je ouwer, 'k loof niet dat het hem nu soo smaakt, hy is ook 't seedert, al wat beste tanden kwijt geraakt, is hy hier?
ik wil hem eens weer doen tracteeren, 'k sal hem keur laten, by wat rang van Heeren, ik ben wat klein behuist, anders sou ik het wel tot mijnent doen, En in een kot te kruipen, is voor een Heer geen fatsoen.
Dat weet ik wel, mijn Heer is jou bysonder geneegen, 'k doe je de gebiedenis, van sijnent weegen, als anders sijn dingen, voorspoedig gaan, Soo komt het nog, op een mondvol spijs niet aan, ook weet je wel, dat hy genereus is, en schrander, Hy begeerd het van jou met, veel min van een ander, Het getal is genoeg, dat de Panlikker verbeeld, Schoon dat 'er mijn Meester, ook niet voor speeld, Hoe dat het met jou gaat, wenst mijn Heer maar te weeten, En of 'er nu wat opgeleid word, met Drinken en Eeten?
Mijn Heer heeft als je wel weet, nog een stuivertje te goet, en het verstrekt niemand tot schand, die sijn schuld voldoet, de luy seggen, dat je nou kunt betaalen, soo dat waar is, sou ik wel een som willen haalen, Mijn Heer is wat schaars, 't kwam anders op een jaar of drie niet aan, Maar weet dat hem heeden, bysondere dienst word gedaan.
Eyst mijn Heer geld van my, of doet hy 't my presenteeren?
Ik heb wel wat noodig, soo hy 't kan ontbeeren, Soo 'er met eeten, en drinken, geld word verdiend, Heb ik seeker nog wel wat te goed, by uw Heer, en mijn vriend, Jy weet wel, dat ik de moed nooit liet sinken, Soo lang als 'er winst was, met eeten, en drinken, Maar doe jou Heer, mijn geen poen meer schoot, was het geen wonder, dat het een eerlijk man verdroot, Behalven veel andere dienst, hier niet nut te verhaalen, Die hy voldoen moet, en eerbaar betaalen, ik weet dat ik lang, in sijn dienst heb geweest, En dat ik hem gehulpen heb, met lighaam, en geest, Om dat ik voor hem heb moeten reysen, en sijn dingen opzoeken, ben ik veel ten agteren, met mijn brieven, en boeken, 'k had anders voor lang, sijn Reckening opgestelt, Want weet dat my tegenwoordig geen gebrek let, als gelt, Gelieft dat uw Heer, mijnent halven te seggen, Seg my eens, of 'er penningen op voorraat leggen?
K hou mijn bysonder, in de gunst gerecommandeert, k verseeker jou dat my heeden niets als de munt mankcert.
Dat het jou mankeert, hoef je niet te sweeren Maar dat jy 't eist, dunkt my lijkt gekscheeren!
Tien jaar mijn Heers tafel te hebben, voor niemendal, Dag en nagt te smarotsen, en vry overal, En dan nog d'opkomst, van mijn Heer in de sak te steeken, Daar boven nog onverstandig om geld spreeken, Dat lijken sprookjes!
Let beeter wat je verteld, als een Heer uit te suipen, en dan nog te rammelen om geld, 'k heb hier de quitantien, van 't geen gy hebt genooten, Daar nevens de Reckning, van 't geen je is verschooten, dat 't samen een groote duisend ponden bedraagd, Schaam jy jou niet borsje, dat je nog om meer vraagd?
Vrijer jou verstand, gaat niet boven liet keuken leeven, Ik heb doen ik nog jonge was, op een Kantoor geschreeven, jy weet nog niet, waar geld aan gewonnen word, Soo men my niet betaald, soo kom ik onnoosel te kort, My komt vry wat meer van jou Heer, als ses duisend gulden, Maar tot mijn ongeluk, ben ik ook niet sonder schulden, De luy maanen my ook, ik sprak 'er anders niet van, ommers weetje wel, dat ik het niet missen kan. Reyntje.
Dat word niet ontkend, dit sijn verkeerde propoosten, Spreek ik van t Westen, jy reutelt van t Oosten, staat aan sulke het bedriegen, en steelen dan vry, die voor jongen, op een Kantoor gedient hebben, of laky?
Een schoon argument, voor jou, en jous gelijken, 'k beken, jy hoeft jou voorvaders, in die kunst niet te wijken.
Die bestonden ook, van t geen de Tafel haar gaf, Maar jy verstaat het loon, en de winst, er beeter af, Jou voorsaat plagt den dag, op een daalder te waardeeren, Maar ik wou jou, voor geen ducaat, tracteeren, En voor extra dienst soo in t gesoode, als t gebraad, soo sel je ook niet veel meer eyschen, als yder dag een ducaat, Die kan je mijn Heer niet weigren, om je lang suipen en vreeten, dat ik twee ducaten kost winnen, ik sou tegen jou niet willen ceten, Moet je seeker van mijn Heer niet meer hebben, als duisent pond?
Soo stel je een geringe prijs, op de werken van je mond, 't is waarlijk te weynig, in tien jaar gewonnen, een gemeen Negotiant, wind in 't jaar duisend ducatonnen, en jy bent schoon je 't niet weet, van een Adelijk geslagt.
Waar by het geld heel noodig was, en niet minder geagt, je doet wel, dat je het ook soekt te kreygen, Soo doende kan je nog eens, tot de naam van een Baron steygen, Je Vaar was een bekend Heer, agter de schans, Die sig bevond in het gild, der Ridders van de lans, Die sig met steeken, soo vroom heeft gekweeten, Dat niemand t getal, van de gaten kan weeten.
Wat stoot deese lummel al uit sijn baard?
Dese jakhals is nog slimmer, als die beestige waard, Laat ons gaan, och de spijs sal bederven.
Soo ik die breybek versta, moet ik in de bast sterven, 'k sou hem dat betalen, had ik maar een entje hout.
Heb je geen silver, soo betaal maar in goud, Maar by jou soort van Adel, valt niet te haalen, 'k wou dat je maar duiten had, om te betaalen, 'k heb mijn Heer wel gewaarschouwt, ik wist het wel, zijn oly is al verdroogd, in dat vraate vel, Sie daar is de Reekening, daar niets op sal werden gevonden, Of jy hebt het wel tienmaal vernield, en verslonden, Nou neem maar aan, en hou je niet gek.
Steek de vod in je sak, of ik bruy je voor je bek, veeg 'er je poort aan, en was je met je stukken.
Digitized by google Schokkeb.
(45) schokkeb.
Gaan we, den honger, sal de maag uit mijn lijf drukken.
'k ben gereet, 't is of ik in het blaaten, van dien eesel verstik.
Ik sal mijn Heer haalen, blijf nog een oogeblik, die sel je nog wel wat meer, van jou potsen vertellen.
Ik sel jou Heer sijn Reckening eerst op stellen.
'k sou hem nog verschoond hebben, maar nou niet, hy sal my betaalen, soo 'k anders crispijn hiet, voor de rest, mag hy jou dit bruijen wijten, twee kalssen Broer, moeten malkaar niet beschyten, seg het jou Heer, ik begeer mijn geld, Wil hy vrywillig niet, soo wil ik 't met geweld.
REYNtje alleen.
Wel, dit sal mijn Heer bysonder gelijken!
Als hy dit hoord, sal hy als een uyl staan kijken!
'k wist wel dat ik by de kalis, niet haalen sou, Maar niet dat de schurk, nog sou eyschen, ik wou mijn huit wel eens sien tracteeren van buiten, Van binnen, heeft hy 't genot al weg van de guiten, Soo dat hy volkomen meester is, van 't halve deel, Bekomt hy het stads Zegel, soo verkrijgt hy het geheel, Maar ik sie mijn hart, ligt verdroot hem het wagten.
EELHARd, reyntje.
Wel lostong, lam bien, waar sijn jou gedagten?
Hier soo wat trentelen, heen en weer, En niet eens te denken, om de last van jou Heer.
Ik bid uw vroome knegt, niet te verdenken, Ik volg jou gebod, selfs op jou wenken, 'k heb crispijn hier gevonden, in plaats van aan sijn huis.
A3v, p. 17 Digitized by google, eelh.
(46) eelhart.
Is dat soo, wel dan heb ik abuys, wat dag heeft hy geseid my te betaalen?
Vraag liever, op wat dag hy geld by jou sal haalen, hy heeft nog veel seide hy, aan je te goet En hy wil je dwingen, soo gy hem niet voldoet, jou Reckening was maar een vod, niet waard om te leesen.
Hy sou jou een ander geven, die beeter sou weesen, 't was, bruy hier van daan, steek de prul in je sak, of scheurtse in stukken, en gebruikse op 't gemak, en wast 'er je bek mee, dit is je geraden, dit sijn in 't kort de vrugten van mijn ambassaden.
Booser creatuur, heeft de natuur ooit gebaard!
Die bedrieger, is het ligt van den dag niet waard.
Volg my, op dat wy vroeg van den dis raaken, 'k sal die Tafelpest dat flus anders wijs maaken, hy sal bevinden, dese schandvlek voor den dis, dat voor de straf geen schelm, hoe listig veylig is.
Einde van t tweede bedrijf.
DERDE BEDRYf, EERSTE TOONEEL.
Het Theater vertoond de kamer van Goedhard.
ANGNIEt met de beesem in de hand, singt.
Wat sin de Meysjes te beklagen, als haar de Min, aan 't harte slaat, weeten heul, nog raat, sy derven 't ommers niemand vraagen, Die bloedjes, hebben 't seeker kwaat.
Wat syn de Meysjes te beklaagen, als haar de Min aan 't harte slaat?
En Vrouw, is waarlijk, met veel plaagen gebooren, en nogtans maald'er de Schilder het geluk of, van vooren, maar diese met aandagt van agteren besiet.
Bevind dat het een voorwerp van elend is, en verdriet.
't is raar, dat sulke besmeerde snaaken, In een Vrouwmens van agtren, of vooren, so veel verschil maaken, Maar dese wijnravens, begaan wel meer een abuys, So dat se vaak een Renoceros maalen, van een Luys, is geen wonder, dat se sulke kladders niet betaalen, Die van kleyne beesjes, sulke vervaarlijke dieren maalen, als men my ook soo wel trof, ik gaf ook niet een duit, Dat van vooren welgevalt, siet 'er van agteren niet onsmaaklijk uit, Men giat selde iets voorby, dat ons kan bekooren, Of men sal het met een keurig oog naspooren, 't is my selfs meer als hondertmaal gebeurd, Dat ik van agtren door de kenders wierd nagespeurd.
Deese doek en olykwisters, dat se niet beter weeten!
Wat word'er meenig Penceel, onnut en ydel versleeten?
Dat jan hagel kan niet sitten, als in de kroeg, daar is er geen gebrek, hadde sy maar geld genoeg, maar waar soude sy de poen mêe beloopen?
De meeste sitten ses dagen in een week versoopen, 't sijn verkeerde Cratejsen in 'er gat, sy hebben geen stuiver, of se versuipense in 't nat, en dan is 't geen wonder dat se so mal sijn met de Vrouwen, 'k ben niet vies van een Kaerel, maar ik wil met geen schilder trouwen.
Onse Robbert, dat is nog een flink van een knegt, 't is een verstandig borst, beleeft, en opregt, Dat deese my sijn dienst op kwam draagen, met sulk een Vrijer, sou ik het durven waagen, Maar ik bespeur niet, dat hem die sugt ter harten gaat, Ook word ik niet gewaar, dat hy my haat, Ik mag die Jongman besonder leyen, In deese Eeuw, mag een Dogter sonder schande vrijen, Ik mag 't eens beproeven, hoe 't my sal vergaan, Och!
ik begin te beeven, daar komt hy aan.
TOONEEL.. robbert en ANGNIET.
Ja wel ik beken, mijn Heer heeft aan den dis twee snaaken, Die Crispijn houd hem wel, en sijn Smulbroer, past ook wat te raaken, 't sijn twee eensgesinde, by Syys en Wyn, 'k geloof dat in Amsterdam 'er geen doordryvender sijn, 't sijn twee broeders, van een gevoelen, Om het suiver te houden, doen sy niet als Veegen, en Spoelen, Sy vergeeten niets, van 't geen dat 'er bestendig toebehoort, sijn Slokkerianen, maar van 't fynste soort, de oude hebben veel van haar Parasitesse geschreven, Maar sy verstonden de Vraat niet, onder 't wel-leven, Wy voede hier Slokkers, van meer geesten in 't Land, crispijn bedot niet alleen Gekken, maar ook Luy van Verstand.
Mijn baas, wat de Negotie belangt, verstaat sneedig sijn voordeel, Maar voor deese Slindbuyk, heeft hy sinnen, nog oordeel, En schoon hy hem, op al wat duur is, komt te staan, Houd hy deese Propdarm, en Veelmeug nog aan, ik word schier dol, en kan t niet vergeeten, hoe dat liens van ervarentheid, niet beter weeten, En of een niet genoeg was, voor de Panlikkery, Soo voegt hy er nog een holle kalis by, En vind mijn Heer vermaak, in sulke krengen, sal hy er morgen, nog een stuk of ses by brengen, Dat is sijn werk, wat heeft hy al soete Boeltjes gekraakt!
Hy heeft sonder hart, of Religie, menig Soldaat, en Munnik gemaakt, uyt discretie, sou hy mijn Heer de poort uit jaagen, En doen sijn kindertjes, nog rood en swvart draagen 'k weet ook, dat hy meermaalen als Voogd heeft gestaan, Daar hy onnooste Weesen, die dienst heeft gedaan, Van d'Armen selfs, weet hy voordeel af te maaken, Als hy Erfgenaam is, maakt hy dat de bloeyen nog voort raaken, 't is een vroom borst, hy is voor het goed, en daar na maakt hy dat een gantsche stad, 'er voor sorgen moet.
Dat is ongeveinst, een man na verdienst gepreesen, Die crispijn, moet seeker een groot vrind van je weesen, 'k wist wel dat hy een groot Swelger was, en een Vraat, Maar niet, dat hy de kunst van Boelredde, so grondig verstaat, Ik heb ook vrinden, ik sal hem recommandeeren, Als het boeltjen op den hond is, besorgd hy de bloeyen nog kost, en kleeren, 't is voor een man als hy, na Conscientie gedaan, sulk een medoogend Voogd!
het moet 'er hem weer na gaan, Mijn Heer is gelukkig, dat hy sulk een vrind heeft gekreegen.
Die schurfde beem, sal so lang hier de Tafel niet meer veegen, ik wou ook wel wat eeten, maar mijn honger vergaat, Soo lang als ik denk dat dien onversadelijke aan den dis sijn gang gaat.
Laat de slokop, dan voor 't laast sijn bekomst nog eeten.
Seldrement Angniet, daar had ik haast iets vergeeten!
'k bespeur, dat gy ook de deugden verstaat, van crispijn, 'k gedenk hem van avond te betrappen, wilt gy mijn behulpsaam sijn?
Sou ik niet, ik mag de vent niet leyen, 'k ben een vyandin, van bedrog, en bedotteryen, hy handeld met onse Juffrouw, al wat morssig, en slegt, 'k heb geen muts op de Langvinger, 't is een ontrouw knegt, En nogtans kan hy de Baas, met sijn flikke behaagen, Ons huis is te groot, hoe komt het aan sulke plaagen!
Dat crispijn, daar een voet in set, agt ik schand, 't is een hol vat, vol gedruys, en leeg van verstand.
Wel Angniet jy beschrijft hem net, ik moet je beminnen, Die sig een guit kwijt maakt, behoord 'er een eerlijk man door te winnen, 'k heb nooit veel sin gehad, in de last van de trouw.
Maar een borst kan sijn geluk vinden, door een verstandige vrouw.
't lijkt dat de Meysjes verstand hebben, als sy maar konnen spreeken, maar by my Robbert, sijn nog soo veel gebreeken!
Met een Meysje van vooren, dat sou wel gaan, Maar van agtere Vreyer, dat sou je duur staan, van voore belooftse niet, als vermaak en genoegten, Maar van agtere, betaaldse vaak met traanen, en sugten.
Uw reeden klinkt wel, maar ik weet niet, wat se beduit, Dat van Vooren en Agteren, leg me dat eens nader uit.
Dat is raar, wel k had je wijser versleeten, Watter goed, of kwaad, aan een Vrouwmens is, behoor jy te weeten, besic me eens regt van Vooren, hoe geval ik je daar, Robb.
Uittermaten schoon, en bevallig, en van sesse klaar.
Nou eens van Agteren, staat het je daar niet wat teegen?
Wel neen, je bent helder op je kooten.
Besie my te deegen, ang.
'k seg nog, van Agteren broertje, daar schuyld het gevaar.
Ik kan het niet sien, onderregt my dan, waar?
Flus sou ik het jou niet hebben konnen seggen.
Ik heb in mijn eenigheid, duisendmaal, gaan overleggen, Om dat ik eens op een bord las, in de Fortuyn, en ik sag 'er boven een Vrouwmens met een rijke kruyn, En veel schoone lokken, geschilderd van vooren, Maar van agteren, was se puur kaal, en naakt geschooren, En nu valt het my juist in, wat de meening sal sijn, Een Vrouwmens heeft altijd, een seedige, en deugdlijke schijn, En soo lang als sy Vreyster is, sal sy daar niet afwijken, Die se lief kreygt, sal haar soo volmaakt, als een Engel, gelijken, De Vreyer, belooft sig met sijn Bruydje een schat, Veel grooter, als ooit Vorst, of Monarch, besat, Om kort te sijn, tot soo ver, het Vrouwmens van Vooren.
Nou van Agtren, ik ben belust om dat ook te hooren.
Als nu de Bruydsrol uit is, en de Vrouws gaat aan, Dan sal allengs die rijkdom, schoon en volmaaktheid, overgaan, en als de Man er ses weeken, by heeft versleeten, Dan sal hy van al die dingen, niet een bruy meer weeten, en soekt het Wijf, gelijk nu de manier is de heerschappy, dan salse met er tijd gelijke na een furie, of helsche raserny.
Stel nu, se was al goed, soo willen de plaagen niet borgen.
Met de Vrugtbaarheyd, so beginnen de droevige sorgen, In somma met het beste Wijf, het gaat hoe het gaat, van Agteren broertje, is het een Hel, en elendig kwaat.
Die gelijknis van een Vrouw by de Fortuyn, vind ik aardig, Meisje, jy bent de beste Kaerel van de Beurs waardig, jou weerga is 'er niet, in vinding, nog verstand, Sie daar, kan ik je behaagen, ik geef je mijn hand.
Denk van Agtren lobbesje, wat je begind in t vreyen.
Die de plaagen voorsiet, sal se wel meyen.
Bedenkje dan nog wat, en gaan wy na den dis.
Dat was goed, maar weet dat er wat anders te doen is, 't word tijd, onse Comedie moet beginnen, Gaa eens by mijn Heer binnen, en luystert hem in 't oor, behendig, en sagt, Dat ik hem in deese Saal verwagt, 'k moet hem alleen spreeken, daar is aan geleegen.
'k voldoe uw last.
Waarlijk, de Meyd is my geneegen, Is een sijn hontje, en niet ongalik van smoel, Dat van Vooren was niet mis, maar dat van Agteren was doel, Ik beken, die dogter is in et gaven gebooren, Sy sal van Agtren so goed sijn, als van Vooren, se komt my te verstandig voor, dat se koppig worden sou, Een wijse dogter, belooft een beleefde vrouw, Maar sy getuigt selfs, dat 'er geen staat is op te maaken, De preyen veinsen, om dat wy maar in 't net soude raaken, Dan sou se my niet waarschouwen, se is al te opregt, sy heeft my dit, om dat sy de sotheid der wijven kend, gesegt, maar daar komt de Patroon, laat ons van wat anders praaten 't is tijd, dat Sr. crispyn adjeu seid, aan onse wijnvaaten.
GOEDHARd, robbert, angniet.
In Heer, neem je nog vermaak in die fleemtong fijn stinkende galm?
Ieder tand, kostje van daag een pond Salm, Behalve de Baars, en de Haas, en de Patrijsen, met so veel kost, sou men een half Weeshuis kunnen spijsen.
Soo vaak als ik 'er om denk, steekt my de walg Die vent, loof ik voed een wolvenest, in sijn balg, 't is onmooglijk, waar hy anders de spijs sou laaten, ik set crispyn alleen, tegens drie Vraaten.
Sijn smulbroer, speeld ook niet slim by, dat is een hoofd van de panlikkery, ik weet niet, hoe sulke twee, malkand'ren vinden!
Honger, en Dorsts halven, geloof ik sijn t Bloedvrinden, en soo de eer van de Smulkunst, blijft aan Crispijn, den andere wind het weer, in t swelgen van de Wyn.
Wat mienje in die twee uuren, dat ik heb geschonken?
Hoe veel bouteljes, dat door dese Monsieurs sijn gedronken?
Wel, een stuk drie, à vier, op sijn meest.
Eer ik weg ging, sijnder al tien leeg geweest, vier liet m'er vol, en so sy nou niet over gebrek klagen, soo laat ik my met een vosse staart, de kop af sagen.
Is dit het nou al, dat me my seggen wouw?
Heb je niet gelet op het Lonken, tusschen Crispijn, en je Vrouw?
Wat lonken, op een vrindlijk gesigt valt niet te seggen.
De tijd sal jou dat wel anders uitleggen.
Dat is jou werk, of anders krijg je de sak.
'k wou dat 'er minder geloof, en wat meer spijt in je stak, een half blind mens, sou het in haar oogen leesen, 'k geloof je houd het voor glorie, dom te willen weesen, Daar is niemand in ons huis, of hy speurd het klaar, en mijn Heer die 't alleen treft, weet van geen gevaar.
Dat is het ouwe deuntje, ik begeer klaare blijken.
Soo sou jy het poppe spul wel eens willen kryken?
Of dat van daag lukken sal, weet ik niet.
't gehoor gaat soo ver niet, als 't geen men siet.
De gonstgordijnen sijn voor uw gesigt geschooven Misschien als gy het saagt, of gy het soud gelooven, 't is een bekende Guyt, hier is geen straat of liock, Of hy staat by de Luy, voor een Fieloe te boek.
En jy, voor een Rammelaar, die oneindig kan snappen, heb je geen ander bewijs?
soo ga ik stappen.
Mijn Heer, blijf wat, ik sal je dees avond misschien Nog een Vingerstukje, van de vroome Crispijn doen sien.
Speeld hy ook op de Clawier?
Dat heb ik nooit geweeten.
hy speeld smaaklijk, na den eeten, Maar ik kan hier de regte snaaren niet sien, heb je niet wat Potstukke, en een Horlogie voor my te lien?
Wat sou je daar me doen?
Ik sal 't je seggen, ik sal het Horlogie voor, en het Geld agter de Spiegel leggen, dan sal je de Proef van sijn Vingertjes eerst verstaan, 'k wed hoe dra hy dié siet, hy 'er sijn gang mee sal gaan.
Als hy daar nou sijn gang mee ging, wilt je dat speelen?
Neen, of Ja, maar sijn vinger spul, op goed Duits, dat heet steelen, hy heeft by meester Krabber geleerd, hy is de nikker te gaauw, hy steeld als een Raaven, en singt als een Kaauw.
Een missijk kunstenaar!
die sou my niet wel behaagen.
Hy heeft 'er veel van geleerd, en hy kan dit ligt mee draagen.
Ik ben mijn Horlogie, en mijn Potstukken nog niet moe, dat mee draagen, daar geef ik mijn stem niet toe.
Ik dan ook niet, 'k sal wel op sijn handen passen, en hem wel eens verrassen.
Ken je dat doen, daar is mijn Horlogie, en daar een sakje Geld, Daar sijn bekende stukken in, 't is wel geteld.
Gaa nou maar weer by jou Vrinden, ik sel je die snaaren stellen.
Maar wat geraas, de droes is dat schellen!
Daar komt de vrind Schokkebast, uit het vertrek, 't sal om baat weesen, daar is gebrek!
Daar is gebrek!
SCHOKKEBAST GOEDHARt, ROBBERT, ANGNIET.
Schokkeb jou mijn Heer!
hoe laat je ons soo droevig verlegen?
Al de vlessen sijn leeg, daar is niet meer te veegen, ik moest je soeke, hy verlangd na je de Heer Crispijn, ik stik schier van Dorst, en hy schreeuwd om wijn.
Wel ik beken, ik tracteer al twee slordige knaapen!
Och mijn keel is soo droog, ik kan pas meer gaapen, Mijn Kaaken verschroeijen, mijn Verhemeld staat in de brand, Mijn tong is een heete plaat, voel eens mijn Heer, voel eens met je hand.
Hoe praat je soo slordig, wat valt hier te voelen?
Schekkeb.
Vreyer, reyk mijn een boutelje, dat ik mijn dorst mag koelen.
Robbert breng 'er in 't Vertrek nog een stuk vijf ses.
Dat is te weynig, elk een Teug, dat is een vles.
Jy spreekt verstandig Jongman, een dosijn is 'er van nooden.
Ga heen, en doe dat ik jou heb gebooden.
SCHOKKEBAST, GOEDHARt, ANGNIET.
Dat is een snokk're Deern!
mijn Heer, is dat ook je Meid?
Sy lijkt 'er niet kwalijk, daar word soo geseid.
Is het mooglijk!
dogter, je hebt een bekoorlijk weesen, dat ik sulk een Meid in mijn dienst had, ik sou my te swak vreesen.
Dat mag met jou wel soo sijn, voegen wy ons weer na den dis.
Als je wilt, maar ik ben ook graag, daar sulk een schoonheid is.
ANGNIEt alleen.
De groote Liens, wat hebben sy viese buijen!
Hoe laaten de Ryken sig van de Kalissen bruijen!
Had Bacchus paarden van nooden, dees sijn van een haar Ik vereerde hem van de kermis, dit schoone paar Sy souden voor sijn kar, om haar vetheid wonderlijk passen.
'k geloof dat se onder een Druyf, en Wyn sijn gewassen, dit ruigt is op de Wyn verslingerd, als wild, en dol.
Nog maar een dosijn bouteljes!
En de beesten sijn vol Daar sig een man van eer schaamt, sijn gedagten na te senden, staat dit geboeft vry, niet alleen het eisschen, maar ook het schenden.
Immers, men laat het van haar toe, al is het nog soo krom, dog, 't is na de Luy Geld hebben, sijn se ook dom, maar mijn Meester, dagt ik onder dat soort niet te stellen.
Dat hy ook geen geld had, het sou een mirakel sijn, liep hy sonder bellen Nou Rijkeluy past alles, wat ik ook praat, 't is ommers van 't mijn niet, wat bruyd het my, hoe 't gaat, evenwel de Liefde voor sijn Naasten, is een goed mensch aangebooren, 't is of niet, mijn Heer, is met het Janhaagel geschooren, 'k wou, dat ik de Slokkers, in dit huis niet meer sag.
Maar dat de vroomste, al voor Soldaat, in Morokke lag, Soo mogt hy daar de kost, op Merode soeken, sulke Slempers in dit Land, sijn maar Plaagen, en Vloeken.
Daar komt mijn soete Robbert, hoe lief siet hy er uit, hy heeft een Sakje met een Horlogie, wat of dit beduit?
Sou hy een van beyde, my op Trouw willen schenken?
Ik ben veraltereerd, ik weet niet wat ik sal denken.
ROBBERT, en ANGNIET Robb.
In deugdelijke Angniet, de Beesten hebbe weer Voer, die Crispijn, en Schokkebast, set ik tegen de droes, en sijn moer, De geringste in 't suipen, hoeft geen Bacchus te swigten, Deese twee sijn bequaam, om een vol Anker te ligten, soo dra kwam ik niet, by de borsten, met de Wijn, Of het was, geef een boutelje, à vous mijn Heer Crispijn, De gesondheid van onse Hospes, met sijn beleefde Gemalinne En met een teug, stiet hy een pints beker na binne, Ik degt, suip dat je barst, en ik ging voort.
Onder de gevers aan de darmen, is hy van 't milste scort, een goet Wynkooper, kost braaf afsetten, door sulke buiken, hy sou sonder vrees, of gevaar, by dag en nagt, kunne sluiken Want de meesten is het haar halve brood, de fluikery En deese sou het evenwel bakken, al stond 'er de Schout by.
Dat heb je al geestig, van die geevers aan de darmen, een buik, vermag by haar veel meer, als een paur armen.
Maar hier van op een ander tijd, onse saaken dienen besteld, daar leg ik het Horlogie, en daar het sakje Geld.