floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hy hadt door kracht van kruidt en bloemen, en alles wat hy weet te noemen my wederom gezondt gemaakt, als ik in ziekte was geraakt.
Hier komt een ander, niet te treuren.
Indien my deze mocht gebeuren, hy zou gemakk lik maken, dat ik d'andre vryer haast vergat.
Maar ach, ik heb 'er voor te vrezen.
X. leander.
Ult gy mijn schoonvaar willen wezen?
Beatris, ha!
die steelt my t hert.
Zo deze ook afgeslagen werdt, dokter.
Wat zijt gy?
Zo verlies ik 't leven.
Om u vernoeginge te geven, zo weet dan, dat ik geen Soldaat, Nocht Advocaat, Nocht Koopman, Schilder, Rederijker, Nocht Alchimist, nocht Starrekijker, Nocht Zanger, Dichter, Professoor, Waarzegger, Leeraar, nocht Doktoor.
Want wat Soldaat is zonder wrevel?
Wat amptman zonder kwaden evel?
Wat advocaat die niet bedriegt?
Wat starrekijker die niet liegt?
Wat Professoor is nimmer twistig, wat alchimist niet geldt verkwistig?
Wat koopman is geen woekeraar?
Wat dokter is geen moordenaar?
Wat rederijker zal niet vleijen?
Wat Muzicijn zal niet verleijen?
Wat dichter is 'er oit geweest, of 't schilder zonder malle geest?
Wat Leeraar is er zonder dwalen?
Oft wat Waarzegger zonder falen?
Geen mensch ter werelt, zomen zeidt Bevrijdt van onberisplikheit, maar ik, ik ben noch noit mis prezen.
Wat duivel of hy dan mag wezen?
Weet, dat ik heel ben zonder fout.
zie hier die u dient.
Hy zou 't, zo 't anders was, niet willen zeggen.
Ik zal 't eens by my overleggen, Wat ik 'er tegen hebben zal.
Wat zijt gy dan?
'k ben niemendal.
En is 'er niets op Niet te smalen, zo kan 'er ook aan Niet niets falen.
Digitized by google dokter.
Wat duivel zeidt men toch van Niet?
Indien ik hadde 't grootst gebiedt, dat op de werelt is te noemen, ik kon my zelven zo niet roemen, als ik my nu gaan roemen zal.
Weet, dat de Stichter van 't Heelal In Niet een let heeft uitgevonden, Bestaande in zulke duist're gronden, Dat niemant oit iet, van een man Die Niemendal is, zeggen kan. dokter.
Dees niet maakt my als opgetogen.
Voorwaar, zijn woordt is van vermogen, mits niemandt oit iet, van een man Die Niemendal is, zeggen kan. leander.
Gevraagt, wie kan 'er groter wezen Als Alexander was voor dezen?
Mijn antwoordt is, met vaardigheit, Niet, groter als de Waardigheit, niet, veel verstandiger als Cato, niet, veel alwetender als Plato, niet, veel lofwaarder als een troon, niet, veel volmaakter dan de Goon.
Niet, zoeter dan de zoete lusten Die in het heilzaam Huwlik rusten.
Niet, is gewis een wonder ding.
Niet, is gewis wat zonderling.
Niet, Niet, heeft gemaakt, dat nu, in waarheit Het woordt des Starrekijkers klaar,, leit.
En ik en weet noch niemendal Wat ik van Niet gaan zeggen zal.
Ik zie hier gansch niet door te komen.
Alle antwoordt is my hier benomen, Nadien virgil, Euripides Homerus, Eschil, Sophocles, Apollodorus, thucidides, Philistus, Baldus, Pherecides Gesproken hebben t'zaam van Iet, Maar niemant sprak 'er oit van Niet.
Het stuk is niet te wederleggen.
Niet boven let, 'k heb niet te zeggen.
Zie daar, ontfang, door reine trouw, mijn dochter tot uw echte vrouw.
Want, om de waarheit te verkonden, Mijn woordt heeft my hier toe verbonden.
Gy hebt de beste toch aan my.
Maar Izabelle wat zegt gy?
Verenigen wy dan te gader?
Ik volg de wille van mijn vader.
Let, gy die altijdt zel van let.
Wat gy nu zeggen zult op Niet.
851 D90 DE VERMOMDE MINNARES BLTSPEL.
DOOR WILLEM VAN DER HOeven.
ER ERSEVERANI t'AMSTELDAM, by d' erfgen van J. LESCAIIJE en dirk rank, op de Beurssluis, 1717.
AANDEN HEERE JACOb VOORDAAGH, BEMINNAAR DER NEENDERDUITSCHE DICHTKONst.
MYN heer, ik heb onlangs in Cicero gelezen, hoe loffelyk, en nodig, de vrindschap voor de menschen is.
Waarlyk jammer, dat de zelve niet beeter onderhouden werd, doch ik heb van u kant geen reeden om my daar over te beklaagen, dewyl die aan my rees van u.
veel Jaaren gebleken en noch heeden duurende is, en weetende, dat myn Heer, niet alleen een beminnaar, maar een opbouwer, der nederduysche digtkonst is, neem ik de vryheid, om u.
dit blyspel, met alle schuldige erbiedigheid op te dragen, hoopende dat het u, eenigermaten zal behaagen, ontfang het zelve, hoe wel klein, van dankbaarheid, van u.
verpligte Diennaar, W. van der hoeven.
Anas. copye van de privilegie.
De Staten van Holland ende Westvrisland doen te weeten, alsoo ons vertoond is by de Regenten van het Burger Weeshuis ende Oude Mannenhuis der Stadt Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar, dat sy Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 19.
September 1684. waar by wy aan de Regenten van den selve Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen en de octroijeren, dat sy, gedurende de tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Werken, die doenmaals ten dienste van het Toneel reeds gedrukt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneel gevoert soude werden alleen soude mogen drukken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde onse Octroy of Privilegie genaemt, op den 10.
September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waar van hunne respective Godshuyzen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Werken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedrukt en ten Tooneele gevoert waren, of in het toekomende gedrukt, en ten Tooneele gevoert zoude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, zouden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde dezelve Werken, door het nadrukken van andere, haar luyster, zoo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliezen, dog dat zulks aan de Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en zulks na den 21.
Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert zoude wesen, zoo vonden zy Supplianten hun genoodzaakt zig tot ons, onderdanig verzoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Werken, zoo van Treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan alle andere op zeekere hoge pene, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't dat wy de zaake, ende 't voorsz.
Verzoek overgemerkt hebbende, ende genegen wezende, ter bede van de Supplianten, uyt onze rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, dezelve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezen dat zy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaren de voorsz.
Werken, zoo van Treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt ende ten Toonelen gevoert, en als nog in het ligt te brengen, ende ten Tooneele te voeden binnen de voorsz.
Onze Landen alleen sullen, by consenten, drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daarom allen en een ygelyk, de voorsz.
Werken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedrukt, binnen den zelven onze Lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, of verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven, te verbeuren, te appliceren een derde part voor den Officiers, die de calange doen zal, een derde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen zal, ende het resterende derde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende freezeeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in geenigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueeren, ende, veel min deselve onder onse Protextie en de bescherming eenig meerder credit, aanzien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks zoude influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy deze onze Octroye, voor de voorsz.
Werken zullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte te gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden zullen wezen het selve Octroy in t geheel, en sonder eenige Omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van de voorsz.
Werken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheek van onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van beboorlyk te doen blyken, alles op poene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten dezen onzen Octroye ende con sente mogen genieten als naar behooren, lasten wy alle ende een ygelyk, die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Ter ordonnantie van de Staten SIMON van BEAUMONt, De Regenten van het Wees'en Oude Maunenhuis hebben, in haar voorsz.
Qualiteit, het recht van deze privilegie voor de vermomde minnaares, vergund aan de erfgenamen van J. lescailje en dirk rank.
In amsteldam den 3 mai 1717.
Is de ondeugd zig Vermomd, dan loert zy op A verderven.
Kom zie de deugd Vermomd, waarom, om dat haai de eer Wierdt door t bedrog ontrooft, ja liever wenst te sterven dan die te missen, zy vervolgdt den valschen Heer, die haar door schyndeugd, dorst het waarste pand ont roven.
Viktoria behoudt de zeegen in het endt, zy door kloek belydt, het al ten besten wendt.
Der Vrouwen list gaat ver der Mannen list te booven, Zy zoekt geen wraak, maar eer, t werdt haar in t endt gegunt.
't Bedrog is loffelyk, wanneer 't op weldoen munt.
DON PETRO, een Spaansche Graaf.
ELVIEr, zyn dochter.
DON FERNAND, beloofd aan Elviere.
VIKTORIA, onder de naam van Donna Laura verlate van don Fernand.
DON ANTONIO, oom van don Fernand.
EMILIA, staatjuffers van Elviere.
KLORINDE, LUZINDE, DON DIEGO, minnaar van Elviere.
BEATRIK, voester van Viktoria.
SANTILANe, oudt Dienaar van Viktoria.
GUSMAN, dienaar van don Fernand.
CHARLOTTE, kamermeid van Elviere.
ALONzo, dienaar van don Petro.
SANCHE, pagie van don Fernand.
SCHOUT, en Dienaars stom.
Het spel speeld in t huis van Don Petro, en dat van Viktoria.
DE VERMOMDE MINNARES.
PETro, elviere.
PETRO.
An de eed'le Staatjuffrouw u vergenoe ging geeven myn dochter?
ELVKE.
Ja myn Heer, nooit zag ik van myn leeven volmaakter zy is vroom en deftig van gemoed.
Al was zy aan het Hof des konings opgevoed, 'k ben.
Zy kon met schoonder glans en gaaven nimmer pron, natuur heeft haar met al wat deugd'lyk is beschonken.
De weduwlyken staat alleen is 't geen haar drukt, De dood heeft al te vroeg haar Ega weg gerukt, Zulks houd haar schoonheid nog voor ons gezigt verschoolen.
K heb haar gelyk gy weet de zorg van t huis bevolen, Ik agt om haar geslagt, en deugdelyken aard haar de eerste Staatjuffrouw in uw gezelschap waard, Want de armoe heeft de deugd geenzins in haar verbannen.
Haar vader kwam my voor als een der braafste mannen, Toen hy zyn Dochter my beleefd heeft aangeboon.
Hy s van Toledo hier gekomen met er woon, om zyn vervalle staat waar t mooglyk op te regten, men moet het wangeluk met moed en deugd bevegten hy heeft myns oordeels, aan dees daad zeer wel gedaan, dat hy zig eerlyk van zyn Dochter zocht te onstaan.
En deze keur zal ik in t minste niet beklaagen, zy in alles aan uwe oogen kan behaagen.
Maar heeft zy tot nog toe van uwe aanstaande trouw Geen kennis?
ELVIERE.
Ik moet de schrand're Vrouw Nog meer berigten, want myn wet is en begeeren, Dat elk den Bruigom, als hy komt, op 't hoogst zal eeren, Fernand zal in het kort hier weezen, 'k weet de reën van zyn vertoeven, hy heeft op den weg zyn beën.
Door 't struik'len van zyn paerd bezeerd, maar we 'er geneezen Zal hy dees dag in stad, en moog'lyk by ons weezen 'k Heb van Antonio zyn Oom daar van berigt, ontfang hem als betaamt, myn kind gy weet uw pligt.
Al kwaamt ge uw Bruidegom voor deezen nooit te aanschouwen, hy werd voor d'edelsten en schoonsten man gehouwen, Van gansch Sivilie, en wel waardig uwe min.
Myn Heer en Vader ik doe alles naar uw zin.
Twe, blyspel.
PETRO, ELVIERE, CHARLOTTE.
Harlot wat is er gaans?
Myn Heer ik zou u vraagen, Of ik de goedren van de groote zaal zal draagen Die in den weg staan, eer de Bruigom ons verrast, Madonna Laura Heer, die gaf my deeze last.
Zy doed zeer wel, ik zal haar datelyk eens spreken, van alles, wat 'er noch mag aan het werk onbreken.
Charlot wat dunkt u van dees braave huis voogdes?
Die is wel waard te zyn een groote Ryksprinces.
Ze is zonder weezergâ ja het puikje der madonnen.
Ik heb alrees, myn Heer, volmaakt haar gunst gewonnen, ik ben haar byslaap, maar het is my zeker leed, dat ik geen knegje ben, 't was wel aan haar besteed.
Die stoute meid die jaagt me een blos op myne kaaken, CHARLOTTE.
Wy zoude zeker niet als Kupidootjes maaken.
Myn lieve Bruidje heb ik daar aan iets miszeid?
't is immers na uw zin.... elviere.
Gy zyt 't ontzag al kwyt.
Maar hoor eens hier Charlotte, ik wil dat gy na deezen In all's, wat ik gebiê, my zult gehoorzaam weezen, of 'k houd u anders voor de stouste die ik ken.
Hoe kan ik anders zyn Mejuffer als ik ben?
'k ben immers uw vrindin geweest zo veele jaaren.
Maar niet te stout, of 'k zal my anders gaan verklaaren.
Myn Dochters Bruidegom werd als gy weet verwagt.
Door my, werd u belast Charlotte dat gy tragt.
Zo haast hy hier verschynt, om u beleefd te toonen, dan zal myn Dochter met een Bruidstuk u beloonen, draag u dan schikkelyk, 't is altyd niet van 't mal, Of anders krygje... CHARLOTTE.
Een groote niet met al.
Gy hebt door zotterny u altemet vergreepen.
'k zal feest'lyk groeten, Heer, al zou myn hempje sleeden, zo dat de Bruidegom hier zal gekomen zyn Ik kan al wat ik wil, 'k ben fyn en kontrafyn, al schynt myn juffer van myn praat zig te beklaagen, och!
Ik sprak niet een woord, of 't kan aan haar besteagen.
PETRO, ELVIERE, CHARLOTTE, GUSMAN, ALONZO.
Heer don Antonio, zoekt verlof en de eer om u te zien.
Verzelschapt met een Heer, Gevolgd van eene stoet Staatjonkers en lakeyen.
Ik ga, myn Dochter, om hem herwaarts aan te leijen, k zal hem op t Buitenhof ontmoeten, houw u kloek.
VIER itized by Goo BLYSPEL VIERDE TOONEEL.
ELVIERE, CHARLOTTE.
Jy laaten t hart zo ligt niet vallen in de broek.
Dit zal gewisselyk myn Heer uw Bruigom weezen, hy komt heel apropo, nu eindigt alle u vreezen, Terwyl gy zo aanstonds zult by uw Bruigom zyn, haar op is al de pyn, dit is een blyden dag hoe 't werk nog uit zou vallen.
Die gy geleeden hebt ELVIERE.
Nu 't is genoeg daar af, Charlotte staak het mallen.
Mevrouw, 'k wens u en hem gezontheid en geluk.
'k zal niet spreeken als alleen om 't bruiloftsstuk.
Daar zyn ze, roep gezwind myn Hofstoet.
't zal geschieden.
Charlotte binnen, en weer 'er uit.
PETRO, FERNAND ANTONIO, ELVIERE, CHARLOTTE, VITTORIA, LUZINDE, KLORINDE, EMILIA, GUSMAN, en Gevolg.
FERNAND.
Heer Graaf gy moogt voortaan my als uw slaaf bezoeken, waar mede loon ik doch dees onverhoopte gunst.
Ik moet bekennen, dat 's een kaerel uit te kunst.
Myn Heer de waardigheid van uw geslagt, de daaden, waarmee dat gy de faam vermoeid heb, zyn myn raaden Geweest in dit geval, daar by het heus vermaan.
Van mynen vrind uw Oom, om gunstig toe te staan, dat gy als egtgenood, zoud met myn dochter leeven.
'k heb om uw waardigheid myn stem daar toe gegeeven, doch dees voorwaarden zyn by ons voor vast gesteld, om myn' dochter nooit te dwingen door geweld, op dat haar Huw'lyks band, daar door volmaakt mog klemmen.
'k hou u ontslagen.
Zo uw Dochter niet wil stemmen In myn geluk.
Myn Heer, 'k zal haar in 't minste niet Afvergen, als al 't geen de kuische min gebied.
Kan u de keur myn kind, die 'k voor u deed behaagen?
Heer Vader 'k heb myn wil in alles opgedraagen Aan de uwe, onnodig is 't dat ik my meer verklaar.
't Komt haar wat schiclyk voor.
Myn schoone neem een jaar, Ja meer indien 't u lust, waar in ge u moogt bedenken, Of gy my waardig acht uw' liefde aan my te schenken, Gy voert volkomen op uw wil'ge slaaf gezag.
Ja 't zal myn glorie zyn, als ik maar hoopen mag, Ik stel beloften, en voorwaarden heel ter zyden, 'k zal alles wat myn lief mishaagen kan steets meiden, Stem niet in 't minsten in myn voordeel zo 't u smart, 'k Wil geen bezitter zyn van een onwillig hart, 'k wensch door verdiensten my het zelve waard te maaken, indien ik daar door kan in uwe gunst geraken.
'k ben door uw schildery gedompeld in de min, en wyl ik u myn Lief oneindig schoonder vin, bevel.
edt by Google BLYSPEL.
Bedenk eens hoe myn hart noch meer in min moet branden, Schryft dan myn vonnis, zo t mag zyn met eigen handen maar dat ik hoope mag op t geen u eigen is, Uw Vaders woord alleen maakt geen verbintenis, k zal ook op dit geluk my zelve niet beroemen, Maar als uw lieve mond my Bruidegom zal noemen.
Dan zal myn aartsch geluk tot aan de sterren gaan, 'k geef u tyd Mevrou, u zelven te beran.
Gy hebt geen oorzaak Heer, uw liefde te beklaagen, wyl ik my schikken zal na Vaders welbehaagen.
O zoete balzem, voor myn smertelyke wond!
'k bedank myn waarde Bruid, en kus 'er schoonen mond, CHARLOTTE.
Wat zo, dat gaat na wens, dit is na myn behaagen, 't Is best wat eyren in de pannekoek geslagen, dan word ze kort en goed PETRO.
Charlotte heeft gelyk.
Dat is een kaereltje!
Ja was ik mêe wat ryk, Ik wou met zulk een man wel uit de waereld loopen.
Voor duizend daalders kan je zulk een kaerel koopen Als ik ben, zie vry toe, 'k ben mee al wel gemaakt.
Ik wil 't gelooven vriend, terwyl het my niet raakt.
Dat zyn eerst kuiten, k ben heel rustig op myn kooten.
En daar by wel besnéen, na 'k zie van muil en pooten, maar wat zou 't weezen als ik u nam voor myn man?
Vier naakte billen, och!
Daar hadde wy niet an.
Charlotte, 'k heb noch stof om beide ons wel te kleeden.
Ja mager is hy vrind, vertrek maar in de vreeden des kievits.
Meisje hoor!
Myn Heeren laat ons gaan, En voort bezorgen wat 'er noodig diend gedaan.
Om dees' gewenste trouw op 't spoedigst voort te zetten.
Wat zegje, eer dat ik ga?
Dat zal ik niet beletten.
Wel hoe, je gaat nog niet?
ik ben uw praat al moe.
Loop na de pomp, en haal de klap digt na je toe.
Vaarwel myn zielsvrindin, ik volg myn Heer uw Vader, maar binne weinig tyds myn lief spreek ik u nader.
Myn Heer als t u beliefd.
LUZINDE, elviere, EMILIA, KLORINDE, VIKTORIA, CHARLOTTE.
LUZINDE.
Mevrouw vergun my de eer Dat ik u zegen wens met zulk een deftig Heer, zo loflyk, zo volmaakt als ooit myn oogen zaagen.
'k hoop dat u deeze keur voor altoos zal behaagen.
Wat zegt Emilia?
ik staa verrukt, En opgetoogen, 't is u loffelyk gelukt, met zo een deftig Heer te huwen, 'k moet gelooven.
Dat hy in Spanjen elk in schoonheid gaat te booven.
'k wensch u lang leeven in uw voorgenoomen staat.
Want ik ben ten einden raad Van blydschap, daar ik dagt dat u t geluk zou haaten, Wyl gy Don Diego de Mirandos hebt verlaaten Om don Fernand maar k zie uw wisseling geeft baat, wyl dees den anderen heel ver te boven gaat.
Ik wens u zaamen wat de Hemel ooit kan geeven Aan stervelingen, steets gezondheid, en lang leeven.
want dat is zo mooy gezeid, Als iemand zeggen kan, Mevrouw 'k ben mêe verblyd.
Om uw aanstaande trouw, die meer als reed'lyk schoon gy krygt Endimion, Narcissis en Adonis is.
In een gesmolten, ja hy is zo braaf van leest, als of Pandora zelf zyn Moeder was geweest.
Dat zyn eerst wangetjes als roozen op haar struiken!
Zie daar ik wou er wel een daalder aan verruiken, dan kreeg ik ligt een zoen van zulk een schoone murf.
Neen 't hoeft niet, want ik loof dat ik van liefde sturf.
Heb ik uw' bruidegom niet na de kunst gepreezen?
'k zou voor zoon schepzel, om te kooi te gaan niet vreezen.
Charlotte, na ik hoor gy schikt hem lustig op.
Een Vryster als een beeld, een Vryster als een pop.
Wel jemeni!
Dat zyn eerst kostelyke dingen, mevrouw, nu is t uw beurt om mede eens op te zingen.
Swygt Donna Laura stil?
VIKTORIA.
Stil tegen Elviere.
het is my leet, dat ik moet zwygen, want k was anders al gereed geweest, om nevens haar myn pligt ook af te leggen.
De vermomde minnaares, elviere.
Wat is er in den weg, waar toe diend toch dit zeggen, gy maakt my gansch bedugt, daar elk tot vreugd zig wend.
Uw Bruigom is by my, meer als by elk bekend, zulk weet ik zekerlyk.
Laat u gezin vertrekken, 'k zal de gansche zaak ondekken, zy is daar van bewust.
Ga wagt my in t vertrek, ik volg u datelyk.
ELVIERE, VIKTORIA, CHARLOTTE.
Ik bid u rek de tyd niet langer, om my alles te verklaaren.
Mevrouw als 't u boliefd, ik zal 't u openbaaren, hoewel my deeze zaak tot in de ziel berouwd, weet dat uw minnaar in Sivilien is getrouwd.
Wie toch, don Diego?
Wie anders, laat my t weeten?
VIXTORIA.
Wie anders, als die gy uw' bruidegom moet heeten.
Hoe don Fernand?
VIX. zed by google.
Droomt Donna Laura?
Neen, ik zeg de waarheid.
Hoe zidderen myn leeren, Maar 't kan niet mooglyk zyn, gy zyt gewis bedroogen, VIKTORIA.
Ik heb myn's weetens, nooit myn' minder voor geloogen, en zou ik voor Mevrouw zulks doen, dat was my leet, Denk niet Weldadige dat ik uw gunst vergeet.
Of ooit vergeeten zal, hoe zou ik u misseiden.
Die my te hulp komt, laag vervallen?
Neen 'k bereiden My liever straks ter dood!
Ik zoek u te behoén Gy zoud door deze trouw u zelve schande aan doen.
En ook u's Vaders huis in eeuwige oneer brengen ELVIERE.
Hoe kan de Hemel zulk een gruweldaad gehengen.
Steekt zulk een schellems hart, in zulk een Edelman.
Weet dat de schyn van deugd, het eerst bedriegen kan. VIKTORIA.
Gy hoefd dees zaak niet eens in twyffeling te trekken, de tyd zal zeekerlyk de waarheid klaar ontdekken, hy heeft reets kinderen gewonnen by zyn Vrouw.
'k wou hy in Groenland zat, bevroozen door de kou, dan zou geen haat'lyk vuur zyn geilen boezem blaaken ELVIERE.
Ik zie geen and're weg, als dit bekend te maaken Aan mynen Vader, eer de zaaken verder gaan.
Gy moet door hevigheid, Mevrouw!
my niet verraaden, met my te melden, of daar kennis van te geeven, dat ik t ontdekte, t zou myn leeven Voor zeeker kosten was myn zeggen hem bewust.
'k zal u niet melden, stel uw hart in all's gerust.
'k vertrouw my op uw woord.
'k zal die verraader toonen, dat ik myn lossyk huis, niet ongestraft laat hoonen.
Wat maakt dien schelm zo stout, ik vind daar toe geen reën, daar k wierd van anderen bemind, ja aangebeën, dat hy zo onbeschaamd zyn trouw my aan zou bieden, wat laat de hemel door de boosheid niet geschieden.
't is wonder dat de hel zyn gloeyend' ingewand, Niet opent, en terstond dat monster helpt van kant, wat heeft dien schobbejak om zulks te doen bewoogen?
Hy heeft gewis zyn Oom, zo wel als ons bedroogen.
Hoe komt den mensch aan zulk een afgebrand gemoed?
Verandering van spys veeltyds wel eeten doed, hy zoekt en komt hier om versnaapering te vinden, 'k wensch dat een olifant hem leevend mag verslinden.
Myn vader weet terstond al wat hier is verteld, En zonder dat Fernand, uw naam ooit werd gemeld.
Mevrouw, iulks moest geschijen, hy zou 't my doen beminnen.
Getrouwste van de Vrouwen, voorzeker en gewis, want ik heb uw raad van doen.
'k kom haast wêer by u agt.
VIKTORIA, CHARLOTTE.
Zo moet het gaan, zou ik myn eigen eer behoën.
Wel is het mogelyk, hoe heb je t hart gekreegen?
Dat moet er nu mee door, 'k wil niet eens overweegen, Of 't reed'lyk is of niet, want daar de magt ontbreekt, is 't billyk dat de list, de boosheid tegen spreekt.
Men moet de loogen niet altyd voor ondeugd schouwen, want land en steeden zyn voorheen door haar behouwen, komt de waarheid aan den dag, Die voor des Regters oog vaak diep verborgen lag, Maar die een ander zoekt door loogens t achterhaalen, ver buiten schuld, die moest zulks met zyn bloed betaalen.
Ik heb myn minnaar met geen loogentaal betigt.
Uit wraakzugt, neen Vrindin, ik wil dat hy de pligt Die hy my schuldig is, behoorlyk zal voltrekken, 'k min die trouwlooze noch, en 'k zoek de tyd te rekken, Om te beletten dat hy niet in 't huw'lyk treed, met deeze Elviere, 't was my anders zeeker leed Van harten, dat ik hem in 't minste zou mishaagen, ik zoek by hem myn eer, die hy my heeft ontdraagen, wéerom te krygen, 'k hoop dat zulks noch lukken zal, 'k Zoek heul aan loogen, schoon de loogen wrogt myn val.
Indien hy u ontdekt, hoe zal zyn tooren branden?
'k Wil liever sterven door zyn hand, als in de schanden te leeven, my geschied door snoode veinzery.