SEer waerde ende beminde Suster, ik bedankke uwe l. zeer hartelijk dat ghy ende de andere vrienden mijn kinderen zoo wel ende vriendelijk ontfangen ende getracteert hebt, het is mijn noch aengenaem als ik hoore dat de mijne om dezen mijn ellendigen staet noch by alle menschen niet en zijn verschooven, want daer uit laet ik mijn bedunkken datter noch eenige vroomen zijn die van het ongeluk ende kruis dat mijn overgekomen is, recht oordeelen, ende met mededoogentheidt over mijn bewogen zijn, wilt die goede Vrienden alle te zamen uit mijnen name daer voren hartelijk bedankken, ende met namen ook de Burgermeester Soop met zijn Huisvrouwe den welkken ik hope dat Godt Almachtigh om zijne vroomigheidts wille, de oogen dagelijkx meer ende meer zal openen, op dat zy noch klaerder zullen mogen zien ende bemerkken de oprechtigheidt van de goede zaeke, ende zich afsonderen van de zoodanige die hen daer tegens stellen, bidt hem ook uit mijnen name dat hy mijn Kinderen die vriendtschap wil doen, zoo veel hem mogelijk is, dat zy volgens 't privilegie der Stadt Leyden haer aengeslagen goedt wederom mogen krijgen, ofte zijn voor haer de privilegien niet ten besten, dat zy dan mogen krijgen haer moeders goedt, 't welk men mede aengeslagen heeft, zoo dat zy nu in den tijdt van drie jaren gants geen genot daer van gehadt, ende haer met opneminge van penningen hebben moeten behelpen, om mijn ende haer zelven daer mede te onderhouden, isser geen recht ook hier toe voor ons in 't Landt, zoo moeten wy het Godt opgeven, die zal tot zijn der tijdt huissoekkinge doen over de gene die ons dus tracteren, zoo zijn E. daer inne tot voorstandt van de gerechtigheidt ende van mijn wezen yet doen kan, Godt zal 't niet ongeloont laten; ik vertrouwe dat vastelijk dat dien goeden Almachtigen Godt noch eenmael der verdrukten zacke zal by handen nemen, der zelver ontschult voor de gantsche wereldt bekent maken, ende beschamen den genen die onder den schijn van religie, om haer vleysschelijke passien te voldoen, ons lief Vaderlandt in deze confusien gebracht hebben; dan de Heere is een langhmoedigh Godt, geeft dezen tijdt dat zy hen hier noch mogen bekeeren, ende door ware boetvaerdigheidt de eeuwighe straffe ontgaen, 't welk ik haer van herten gunne, ende hope dat immers eenige van haer, die de Religie ende de zuiverheidt van dien zoo veel in de mondt hebben, deselve ook eens zullen behartigen, afstandt doende van al 't gene een Christen mensch niet is betamende, ende voor al, van yemandt om zijn Religie, als hy hem anders vreedzamigh in 't burgerlijk leven draeght, te vervolgen ofte beschadigen, de heerschappye over de conscientie heeft Godt aen hem behouden, niet willende dat d' eene mensch den anderen daer in eenigen wet voorschrijve, hy heeft ons daer van zijn wille geopenbaert in zijn woordt, dat moeten wy alleen volgen, ende die zulx niet en doet, besondight hem tegens Godt, die hem daer over straffen zal, zonder dat hen de menschen zulkx hebben te bemoeyen; openbare Goods lasteraers ende die de gemene ruste ende eerbaerheidt quetzen; die zijn alleen de Politijcque straffe onderworpen, doch zoo datmen voor al tracht tot beterschap van de gene die gezondight heeft, ende over hem bethoone den Christelijken aert van barmhertigheit ende sachtmoedigheidt die ons in den Euangelio zoo hoogelijken bevolen wordt tegens eenen yegelijken: zoo men volhart in de onnoozelen te verdrukken, ende dat onder den schijn van heiligen yver, zal Godes toorn noch meerder over het Landt ontsteeken, en tot zijnder tijdt de verdiende straffe uytvoeren, tot een exempel der nakomelingen, dan hier voor dezen genoegh, wilt de goede vrienden doch alle te zamen met namen hartelijk weder groeten; zonder te vergeten Adriaan Iansz.