floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wederom te handelen de Poli- tique ofte Wereldt heerschende saecken, is ongelegen voor gheruste Borgers, als wesende vol van alle peryckelen, daer geene Vrienden in betrouwt en mogen worden: want d’open-hertigheyt kan schadelijck wesen, en de gheveynstheydt kan op den Waeghen van Triumphe ingehaelt worden.
Den Prince der Philosophen Socrates sittende eens over Tafel werdt versocht van eenige Vrienden jets te segghen van syne wetenschap ende wysheyt: waer op hy antwoorde: Het gene dat ick wete, dat komt hier ongheleghen te segghen.
Waer mede dat hy genoeghsaem gaf te kennen, dat tusschen den Kost en Dranck de wysheyt wordt onnut gemaeckt, oft gelyck het spreeck-woort seght, Roosen voor de Verckens gestrooyt.
Want hy voorsagh dat syne Gheleertheyt wey- nigh soude gelden by een gheselschap dat aen Deuntjens, ende Boertigheden den vollen Thoom hadde ghegeven.
Dus hebbe ick met der Handt gevat alles dat tot vermaeck, en leeringh soude konnen dienen, te vreden wesende myne gedachten te voldoen, ende met geene geraepte Vreught van andere Dichters my te bemoeyen,want ick soude niet geirne met eenen Mantel vol lappen voor den dagh komen, ende noch seer fraey meynen te wesen als ick my onder soo vele goede Oordeelders soude moeten verthoonen: ende oock meschien niet en sullen willen verstaen dat de Hooft-sonden al lacchende, voor den dagh sullen komen, daer de selve met bitter Traenen behooren beweent te worden.
Maer soo sich jemant daer aen soude willen stooten, die soude ick wel willen vraeghen wanneer dat de Sonden beweent moeten worden?
voor, oft naer dat de Sonden geschiet syn?
het Berouw komt uyt de gedaene Sonde oft uyt het volle toe-gheven vanden wille, tot de Sonden: maer nooyt en wort die beweent sonder geschiet, oft gewilt te hebben, oft dat soude moeten de Deught genoemt worden.
Maer tot de Sonden looptmen als lacchende, singende, spelende, dansende in alle Brootdroncken dertelheden oft quade moetwillige in-beldinge sonder de gedachten inden Thoom van reden te willen houden, ende dat noch selden dat het gheluck hun diene om tydt van weenen oft Berouw te verwecken.
Ghelyck vele van dese wercken belachelijck schynen te spelen, maer al te droevigh Eynden.
Goet-aerdighe Lesers U. E. Bescheydentheyt stelle ick als Rechters aengaende dese myne wercken, toe-ghe-eygent aende Seven Hooft-sonden.
Verworpt dit myn tyts vermaeck, van weynige Uren ofte laet het dienen tot wel behaegen.
Want ick sal my verghenoeghen in wat manieren dat U. E. Oordeelen sullen wesen.
Blyvende U. E. D. W. G. OGIER.
AEN MYNE BESONDEREGOET-IONSTIGHEVRIENDEN, Die my door hunne gheestighe Rym-Consten hebben ver-eert.
Versoeckende my te willen verschoonen dat ick de selvedoor den Druck hier niet en hebbe by-ghevoeght.
DE danckbaerheyt die sal myn Hert altydt bewoonen, Voor t’gen’ myn Vrienden gunst believen heeft te thoonen: Ick heb een hooger Roem verkregen door uw’ Pen’ Als ick bevinden kan dat ik die waerdigh ben.
En mits ick uwe Konst meer weegh als myn begeiren Tot ydel Eere streckt: soo waer het om te deiren Dat soo der Musen sogh ter Aerden werd’ gespat, Daer uwe Konst de schimp, en ik de schant van had’.
Myn waerde Vrienden!
laet uw’ Arbeydt niet berouwen; Ick acht het my gedaen, en derf daer toe vertrouwen Dat u beleefde gunst’ myn achtbaerheyt bemint: Maer ick en heb daarom een yder niet te Vri’nt, Den Nydt schoot uyt syn Hol, die nu sigh magh verbergen: Niet dat ick Nydt ontsien!
maer wil die oock niet tergen, Want als den minsten Steen hem voor de schenen staet Verblomt hy alle dingh, door reden, en den Haet, Die heeft hy tot een Deught, en kan gebreken wysen, En het gepresen, kan hy wederom misprysen: Want niet en isser dat den Hate Nydt soo seer Ter Herten gaet, als d’Eer, van een gegeven Eer.
U. E. Alderdienstwillighsten Dienaer G. OGIER.
HOOVERDIGHEYT Gaspar Bouttats inventor et fecit.
Hooveerdigheyt DE HOOVEERDIG-HEYT.
KLUCHTS-GEWYS VERTOONT Op de Kamer vande VIOLIERE Den 18.
October ANNO 1644.
Hooveerdigheyt VOOR-REDEN.
T’Is noodeloos den roem der defte Edelmannen En vromen Adelinck, weer’ nieuwelijckx te wannen Uyt d’alghemeyne stof van den gheringhen Mensch.
t’Is vruchteloos betracht, soo jemant buyten wensch De hant aen Werck wilt slaen diens lof wel uyt te spreken Terwyl soo wel versien, syn, alle Bibliotheken Vol diens eyghendoms, want selden Werck men staeckt Van de gheleerde Pen’ oft jevers in sy raeckt Den lof des Edeldoms, hoe reden-rijcke weten Te handelen desen roem de Princen der Poëten d’Historien die iets te lesen weerdigh syn Vercieren, hun verhael met die Lofwaerde schyn En glans, om soo de wel, en éld’ gheboren huysen Den sprinckvloet van hun Naem, en d’opghetrocken sluysen Van deuchts bevoorderingh, en heldelijck beleydt Te stellen op d’Altaer van d’onvergetentheyt.
Maer even soo men tracht de deuchden uyt te belden: Soo is het oock van nood’ de sonden uyt te schelden Een jeder gingh de deucht seer lichtelijcken af En waerder voor de sond’ gheen ordentlijcke straf.
Dies heeft ons goet ghedocht belachelijck te toetsen Die uwe Edelheyt soo schynen naer te boetsen Ghelijck den Ezel die syn Meester streelen ghingh In plaetse van den Hondt, die voor syn loon ontfingh De huyt wel af-ghesmeert met bueck oft eycke klupp’len Vermits hy onderwon den Hondt syn gheestigh hupp’len En aengheboren aerdt plomp-ladigh naer te doen.
Hier stellen wy u voor t’vermetelijck fatsoen Hooveerdigheyt En d’opgheblasentheyt van sulcken slach van dwaesen Die van hun groot gheslacht vermetelijcken raesen.
En benghelen ieder een, en stoeffen stadigh van Hun louter schelmery, dus sulck on-edel-man Ist dat hem hier verthoont die gheen bescheyt noch klaerheyt En heeft van syn gheslacht, jae selver niet by waerheyt Wie dat syn Ouders syn, die onbeschaemde keur Verdicht hem een gheslacht, en stelt hem t’ beste veur.
Toch t’ is ons meyningh niet hier jemant door te stooren Maer tot vermaeck ghedicht gunt ooren, om te hooren.
Hooveerdigheyt PERSONAGIEN.
Francisco: Vermeynde Ioncker Ioos: Eenen jonghen Knecht Boer.
Beyken.
Een bedroghen Dochter Baes Vande Beirstekers Balten Beirsteker Paschyn.
Een straet-gietster Truy.
Straet-gietster De Klucht speelt met den Avondt.
Hooveerdigheyt HOOVEERDIGHEYT.
Francisco : Ioos.
IOos wat sey den Was-maecker als g’hem quaemt versoecken Om een Flambeeuw op borgh?
Ioos.
Hy swoer wel duysent vloecken Eer hy my gaf bescheet op t’geen’ dat ick versocht Franc.
Soo hebt ghy geen Flambeeuw Ioos.
K’en heb niet med’ gebrocht Als een Rekening, die hy seyt, hem in’t kort te betaelen Oft hy sal u doen sommëren, g’hebt hem comen af-halen Twaelf Flambeeuwen, als nu, en als dan, en hy staet syn ghelt uyt Aen eenen Schrobber, seyt hy, eenen grootsen kaelen Guyt Eenen Proncker Cale-Joncker een en rattighen Man à la Moden: Immers hy sey soo veel, dat mijn hooft staet al waert ghesoden In een preutelachtigen pot: maer jongen, sey hy tegen my Weet gy anders gheenen dienst dan by sulcken armen Hooverdy?
G’en sult sey hy, niet eenen stuyver krijghen Voor uwen loon: maer Heer ick hiet hem swijghen Mijn saeck, seyd’ ick, gaet u in’t minsten niet aen En moeyt niet voorder alst u.....
O Ioos g’hebt wel gedaen Dat gy de Eer uws Meesters soeckt te bewaeren Oock sulder noch u leven te beter om vaeren Ioos.
Wiens broot dat men eet wiens woort datmen spreeckt Franc.
t’Is recht Ioos.
Dies, sey ick, gy sijt eenen Fiel, om datge dat seght Franc.
Wat sey hy doen?
Hy en sou niet veel geseet,, hebben Maer hy sou m’een endt houts tusschen hals en ooren geleet,, hebben Hooveerdigheyt Had ick blyven staen, dan ick liep uyt de furie En hoorden achter rugh wel duysendt injurie Van Mijn Heer Franc.
O die Poltron tracht mijn Reputatie t’infecteren, Hy my cojoneren?
beyt ick sal hem doen massacreren Gaet haelt een paer Pistolen en schiet den Dief om veer Ioos.
Eerst hebben: dats cort vonnis.
Geen woorden meer Ten voeght my niet soo te laeten braveren Van eenen Was-maecker!
ô bloet!
al sou ick my ruineren Soo moet hy fluckx van cant, en ofter sulcken volck oft een hondt sterft Dat is al even veel Ioos.
Mijn jonckheyt dat niet doen en derft Franc.
Jonck?
eer ick soo out was had icker by hondert duysent stuyveren Wel ses om verr’ geleet, men moet de werelt suyveren Van die Canalien, gepuffel, Rapiamus, datmer soo veel vint Dat ick van twee oft dry, maer worden can gedient.
Fluckx gaet en schiet hem een pistool door den kop.
Dat gaeter naer toe Franc.
Hoort Joos, hoort hier, ick schors sijn vonnis op, Voor dees reys schenck ick hem sijn leven, ick wil hem genaey,, doen.
Ick bender toe gesint: ô ick sou’t soo fraey,, doen Ick sout doen blommen hert, en ick sout doen, en laten soo het was.
K’en wil noch niet dat hy sterft ten comt my noch niet te pas: Gaet spreeckt hem noch eens aen, en wilt hem voorhouwen Dat ick noch cortelingh verhoop te trouwen Met Mad’moisel Phlipot, die hy wel weet, dat lustich Gelt heeft, En de Flambeeuwen, die ick heb gehadt, en die hy noch geeft.
Hooveerdigheyt Dat ick die alsdan, hem treffelijck sal betalen: Ten schaet niet al lieghde wat, kundese hem maer af haelen Hebben, is hebben, krijgen is de konst, want in dese conjunctuer Is d’eer van een Flambeeuw my weerdig,voor een uer Duysent Croonen, oft meer, Mon Coeur is op een Bal ghebeden Die moet ick waer nemen: ach hoe sal ick daer henen treden, Hoe sal ick daer henen treden, saker loot hoe fraey sal dat staen Als gy my soo veur met de Flambeeuw sult lichten gaen?
Hoe sullen allen de Jonckers staen sien naer myn grandesse Hoe sal ick cortiseren met myn Maitresse?
Met die schoon, rijcke, wel begaefde, die my persequeert Het geen ick haer oock wel hebbe gedeclareert Met variatie, met salutatie, en sulcken gratie van woorden Datter geen spatie, noch sumelatie, en was, voor die ’t hoorden.
En hoe sal Beyken staen sien, die slechte sloor mijn ou Kaer Daer ick het Kint by heb, immers s’hout my voor den Vaer Hoe salse op-hooren als ick soo Rijck getrout,, ben, Dan ick salse noch wel besoecken als ick al lanck ghehout,, ben, Sa Joosken, sa Manneken, salementen gaet toch voort Loopt al u best t’is laet daer luyt de Klock-poort t’Sal haest doncker syn, gaet seer en wacht m’hier wederom,, strack.
k’En wist noch niet dat in myn Meester sulcken sotte Gentilhom,, stack.
Hy verstaet dat hem een jegelijck waer sal gheven sonder Gelt Hy haelt geiren, en hy betaelt met af-smeiren: gy doet gewelt Hooveerdigheyt Seet hy soo aen een Man van Reputatibus K’en ben geen canalie, seet hy soo, maer van groote Qualitatibus En seet hy soo, k’en betael niemant, seet hy soo, mynen Beyaert luyt Brenght al in, seet hy soo, maer g’en kryghter niet met allen uyt t’Waer me oock een schandt, seet hy soo, t’betaelen waer my tot verkleynen Want myn successie moeten vereert syn als Prins van d’oude Romeynen Dies seet hy soo, hebde wel een Galgh ofte Rat verdient Dat ghy my comt manen, daer ghy noch Geldt aen my vindt: Laet het u, seet hy soo, ghenoegh syn dat ick in uwen Boeck staen geschreven Als uwen schuldenaer, gy behoorde, seet hy soo, noch gelt toe te geven Voor de Eer die gy geniet dat in uwen Boeck Een Man geschreven staet met een a la mode broeck Met een lanck lyff, met een’ kees kop, met een Pluym schoon van coleuren Met Leirsen, met sporen, met de Broeck vol faveuren.
Ha gy bengels, seet hy soo, morgen sal ick u te proncken doen setten op een Schavot Om dat gy geen reputatie en draeght aen myn gepoyerde Callot.
Wilde, seet hy soo, u sententie hooren lesen Soo comt nu ter Vierschare en morgen sulde ghehangen wesen.
En die hem met sulcken auctoriteyt hoort spreecken, die staet en siet Met het Back-huys vol tanden, en hy en geeft niemant jet.
Hooveerdigheyt BOER IN BY-KOMINGH.
DE Poort is toe hoe maeck ick’t nou?
* Jongen weet gy niet oft de poort noch open,, is Ioos.
Iae, ick heb daer eenen vest ghelaeten, di’er noch deur geslopen,, is Boer.
Slaet die poort wel gae, en houtse altyt wyt.
Maeckt dat g’er asem door laet als gy boven toe ghebonden syt: Alaes tot verciersel van de Galge,,velden.
Daer comen stroppen te cort, als men alle Boeren balgen,, telden, En die gaen veur, inden Ommeganck van leerken op: Daerom als gy gehangen syt verhuert my dan uwen strop Boer.
Iongen kont gy u les altyt soo wel op,,segghen Men sal u een Beleken neffens uwen strop,, leggen En versoecken aen het Volck datter om te kycken is, Aelmoessen om u te begraven en een Lyck-mis Ioos.
Men sal u aen een Keten hangen sonder te begraven Tot lof van u Dorp en aes voor de Raeven, Den Reyser tot een baeck, een Kets-bal voor den wint En t’kleyn gevogelt schrick dat saet op t’Lant verslint, Een Spiegel van’t geboeft, een trommeloosen Trommelaer, Een Wapen sonder naem, een cleyne Kinders Bommelaer, Geluck daer me geluck, wel spreeckt Boer Ariaen: Wel siet den huts staen sien, hy en treckt hem gheen saecken aen Patientie is Gout weert denckt hy in dees occasie.
Huts, huts Boer dat’s ganck ick verlet hier myn voyasie.
Ick sou myn backhuys uyt de koot staen gapen, ick en weet Hoe dien jongen Guyt die schelmery op syn duymken heet?
Hooveerdigheyt Trouwens de Iongers weten nu van hun twelf oft derthien Iaren Daer eertyts de oude Lien gansch in onnoosel waren, De oorsaeck is hier van, dat de Ouders, Meesters, oft overlien Inde tegenwoordigheyt des Kinders te veel laten gheschien De ongeregelde misbruycken ende veelderhande seggen Het geen de jonckheyt in’t gemoet gaet overleggen En planten inde borst, en voor een frayigheyt Den eersten die hy vindt daer wort het voortgeseyt.
En ’t gheen daer aen ontbreeckt om ’t segghen vol te maecken Dat vloeyt meer uyt de jongh als uyt de oude kaecken Soo neempt de Weirelt toe in alderhande quaet!
De gewoonte maeckt ons Wys, dat sulcken doen wel staet.
De lackers van twee Iaer die weten van dingen te spreken Dat schant is om te seggen, die d’Ouders hun insteken t’Is manneken seght dit, en dat, en wat sulde daer me doen?
Ommers en d’ommers soo plant gy een goet fatsoen In de Kinderen voor alle Werck, maer om te connen Onsen Vader lesen Daer moetense wel veerthien oft vyfthien Iaer toe wesen.
En soo’t dan in geen Kerck oft goede school verkeert Soo wort den Vader Ons hun nimmermeer geleert.
Soo jonckheyt wast al op en laet de Hel niet leegh,, syn En raecktse soo niet vol soo moet de Hel wel steegh,, syn.
JOOS BAES IN BY-KOMINGH.
PEerlackspaen, Peerlackspaen, Peerlackspaen hy Peerlackspaen Boer.
Hier is dien Jongen weer Baas.
Hout hem, daer dien Schelm hout hem staen Hooveerdigheyt Hout die jongen stuckx Diefs Ioos.
Ja Peer lack,,spaen Boer.
Iongen hebde gestolen?
laet dat Pack,, gaen.
Baes.
Houdt hem vast, Ioos.
Laet my gaen gy Kneuckel, ick segh u laet my loopen Oft daer sullen’t wel hondert Boeren om uwen t’wil moeten bekoopen Baes.
Ia schelm, g’hebt steenen?
hou daer, hou daer, werpt eens, hou daer, Ioos.
Slaet noch eens hebdy t’hert, Baes.
ô sellementen dat myn Heer hier waer Hy sou Peer lackspaen sijn slaegen wel verleeren Baes.
Wat sou hy uyt rechten Ioos.
Dat soude wel sien, g’hebt goet tegen my te vechten, Maer datge myns gelyckx waert ick staeck u een Mes inde penschen Baes.
Als gy weet dat gy cleyn sijt waerom en laet ghy dan de menschen Niet met vreden over straet?
Heete gy Peer lackspaen?
Waerom en machmen’t niet seggen?
en heet gy soo niet waerom treckt’et u aen.
Ick meynden dat den Iongen jet had ghestolen om datge houdt den Dief,, riept Ioos.
Nou Kneuckel t’waer ghesonder datge desen Nacht buyten by u Lief,, sliept.
Als datge in stadt syt gebleven want de Poort is lanck toe: Gy staeckt beter in een Vercken, in een Peert, oft in een Koe Gy waert beter jonck geworght, oft den Neck in gedouwen Als datge soo bodt hebt geweest datge m’hebt dorven houwen: Want u Planeet die voorseyt u een haeste Doot.
Gy plompen Ezel al ben ick kleyn myn vermoghen is groot Hooveerdigheyt Baes.
Hoort dien Schelm dreygen, gy behoorden hem slagen te geven Ioos.
Dat hy’t eens bestaet hy en salder geen uer naer leven Want ick ben diepsinnich genoech om te vinden duysent vrekers Boer.
Gy syt diepsinnich, doede?
soo gelyckte wel by de Beir-steeckers Baes.
Wat ist segh ick, wat ist?
dat gy van Nacht-werckers seght Eer ick u by gans velten ghenaey, dees Roey tusschen d’ooren leght Ons Ambacht is eerlijck, en soo treffelijck als die ’t Broot backen Ghy sult noch den tydt leven dat g’u vingers naer’t Nachtwerck sult lacken.
Mynen vrient k’en segh geen quaet van u, oft van u Ambacht, Men seyt die diepsinnich is dat die de Beirstekers slacht.
t’ Is een spreeck-woort.
* Baes.
Treckt van leir, en verweirt u lyf ick sal u wel leeren spotten... Met Nachtwerck, sta, sta Ioos.
Comt laet ons dien botten Plompen Ezel vermooren, Boer.
Helpt goey Mannen helpt goey lien.
BALTEN IN BY-KOMINGH.
Balten.
WEl Baes wat wilde doen?
Laet me los Balten.
Wilt veur u sien Wat dat gy doet Baes.
Ick segh laet gaen Balten.
Wat heeft den Boer bedreven Baes.
Dat gy de reden wist gy sout my wel gelyck geven.
Waer is den hoets, sa waer is hy?
Hy loopt ginder deur.
Ick sal hem krygen alwaer hy noch soo veir veur.
Hooveerdigheyt FRANCISCO IN BY-KOMINGH.
WAt gerucht is hier?
Wat is hier voor rusie?
Eenen Boer en eenen Beirsteecker syn t’samen in confusie Om de reputatie van ’t Ambacht Franc.
Soo en ist maer rapalie Ioos.
Anders niet myn Heer Franc.
Ten schaeyt niet dat die canalie Malcanderen om hals brenght, want het multipliceert te groot, En ten draeght geen respeckt aen syn overhoot.
De Flambeeuw, waer isse seyder den Wasmaecker jet tegen Ioos.
k’En hebber noch niet geweest Franc.
Gy kont wel onder wegen Staen gapen, en laten myn affairen.
doede gy guyt,,sack Ick ben soo gram dat ick om een haeyr wel door u huyt,, stack Floeckx, gaet segh ick, en blyft niet langh staen tateren Oft ick geef u een Oorbant dat u tanden clateren Toch om dat het sou schynen dat ick’t segh en niet doen en derf Ha daer gy Ezel set dat op rekening vanden grooten kerf.
Slaen by loo Franc.
Ia slaen en gy dient noch grand mercy te seggen Bidt u lyfs genaey oft ick sal u op een Rat doen leggen Vous estes une Beste, en gh’en meriteert niet dat ge m’aensien meught Nou Taterbol en gryst niet, ick had plaisier, en vreugt Om tot myn tyt cortingh u wat af te draeyen Gaet als een Man, en doet u Boodtschap Ioos.
Dat sou u de Duyvel raeyen Tot u plaisier my soo te slaen Al lang genoeg gedient, geeft myn huer en laet my gaen K’en wil die tyt cortingh van u niet verwachten.
U Huer gheven?
neen Soon k’en wil die Mode niet verachten Hooveerdigheyt Van niet te betaelens, dats nu de manier, en wel naer mynen sin K’en sal s’oock d’eerst niet breken, dan stelt een ander Mode in En maeckt weerom een gewoonte van te doen betalen En dan sal ick u gelt geven als ick myn goet heb gaen haelen, Ten moeyt u ooc niet wanneer, en speel ic banqueroet Soo peyst dat ick doen gelijck mijns gelijck doet Ioos.
De Booyen Huer gaet veur, daer crijgtmen terstont Apostil,, op Franc.
Ia alst Besegelt is met heb, en wil,, op Ten geeft geen respect, t’staet te cael, t’is tegen qualiteyt Dat men schuldigh is, en datmen van sijn gelt scheyt, T’staet wel dat een ander Broots gebreck heeft, en om mijnen t’wil moet vasten.
BEYKEN IN BY-KOMINGH.
Met een Kindt in de Windel.
WEl Beyken, sydet oft niet, wel Lief Beyken.
Lief?
ja Lief, sulcken leugen canmen tasten Gy toont dat wel, over schouwer, ick ben nu ses Weeken out van Kint En g’en siet niet eens om, al waer ick een Beest, ja een Beest wort beter gedient Als ick inden tyt van myn Kinderbed’ getracteert,, ben Dan Godt zy gelooft dat ick het noch al gepasseert,, ben Ick sal goets genoegh hebben, hadde gy Sielen genoegh verstaet dat wel?
Hoort Iongen gaet om u Boodtschap Ioos.
Moet ick dan van myn Sinternel?
Beyken waer gade nou toch met u Kint Beyken.
K’en wils niet seggen Franc.
Nou segget my Beyken.
K’en sal Franc.
Nou segget Beyken.
Ick gaen t’jevers te Vindelingh leggen Hooveerdigheyt Franc.
Te Vindelingh leggen?
en Waerom.
Om dat gy my geen assistentie en doet Ick en can’t Kint niet houwen Franc.
Hoort ick treck morgen naer myn goet En ick sal u soo veel geven, dat gy’t Kint sult konnen koest’ren Beyken.
K’en geloof u niet meer; gy seyt gy sout het Kint doen voest’ren En mijn Kinderbed’ uyt doen, geven suycker, en kruyt, en al’t behoef En g’en taelt naer my niet eens al had ick’t Kint by de meeste sloef Vande Wiereldt, hy sou ten minsten m’altemet een troostigh Woort verleenen ô Heer wat heb ick bestaen, my dunckt dat de steenen My besien, och dat alle Dochters hun spiegelden aen my!
s’Hebben dien spiegel langh gehadt, maer sy setten hem aen d’een zy Verr’ uyter oogh, Wat is u Kint, Meysken, oft Knechtien Beyken.
Siet, t’is eenen schoonen Soon, t’is een oprechtien Naer de Vader, t’is een Kint als een Engeltjen, op een heelen Nacht Geef ick het eens de Mem, dan slaepet voort soo sacht Als een Roos tot smorgens, sonder kicken, oft micken T’is sulcken goeyen schaep; nou Kust het eens, wilter niet af verschricken T’is ommers u eygen Vleesch en Bloet Franc.
Wel nou dan Beyken.
Och siet het eens lacchen, het heefter sulcken deucht van, Maer siet dat Lammeken het schynt dat t’kennis draecht van sijn Peerken.
Hout het Kint noch wat Beyken.
Sulde my dan trouwen?
Wat een Commeerken, Gy weet beter als gy spreeckt Beyken.
G’hebter m’ommers toe gebrocht, Franc.
Het can wel sijn, maer doen was ick qualyc bedocht Hooveerdigheyt Beyken.
Qualyck bedocht?
dat was ick, dat moet Godt geclaeght,, sijn Franc.
En soud’ om dat g’een Kint hebt, daerom nu niet meer Maeght,, sijn Ey de Meyskens die konnen’t nu soo aen-leggen Dat den Maeghdom maer en bestaet in het seggen Die haer verklapt dats een Hoer, maer die het swyght ô dats een suyver Daey.
Tot dat m’eenen jongen Waer-segger kryght Die de Pastey teenemael comt ontdecken Gelyck het aen my blyckt Franc.
Nu hebde wat te vertrecken, Beyken.
Iae waert my soo wel tot eer gherekent als tot schant Franc.
Denckt t’is een plaegh over u, en over t’Landt Slaeget met de Geusen in een Predestinatie.
Ick bid u?
Waerom bidde?
Om een ander Predicatie, Dat g’eens spraeckt hoe gy’t met my, en met myn Kint sult maecken.
Aen u Kint en gebreeckt niet meer, siet het heeft twee kaecken Als eenen Reus, en voor soo veel als u aen gaet Soo segh ick u recht uyt, dat gy my niet meer aen en staet Ick spou dat ick u sien, ick hebber den Buyck al vol,, af Beyken.
Den op-geblasen Buyck die geefter al Wint, en Thol,, af Franc.
Ontfanght hem, en siet dat gy daer op geraeckt.
Hoe achte my nu gy Eer-Dief, nu gy my een Hoer hebt gemaeckt Met liegen, en bedriegen, en duysentich schoon fluyten, Franc.
Snoert u Backhuys, oft ick vat u met de tuyten, Gy onbeschaemde pry, dat gy my sulckx verwyt Daer gy wel weet datge maer myn schoen-vot en syt.
Wat seghde gy Fielt?
datge my sout met de tuyten vatten?
Hooveerdigheyt Begint eens, daer leyt myn Kint, comt laet de Katten Eens oordeelen wie van ons twee, de beste nagels heet, Tast m’eens ach gy Groot-maecker, comt wie eerst om verr’ leet Gy, gy, gy my slaen ick sou u d’oogen uyt de Kop scheuren Franc.
Nu heb ickx genoegh?
Hoort Bey, ick wou maer van te veuren Proeven, eer ick u trouden, wat gy voor een stuck waert Maer nu inder eeuwicheyt niet.
ick ken nu uwen aert Beyken.
Och myn lief, mynen vrient, hebde wat goedts inden sin,, gehadt Ke laet het u niet leet syn: ghedoocht dat ick u met de kin,, vat En dat ick u eens peys kus.
Ey, ey, lammery.
Heb ick u soo vergramt: ick bid’ vergevet my.
Goet herteken breeckt toch dat quaet opset, ey lief Ke troume, k’sal u soo vieren, soo eeren, soo dienen, soo u belief, Soo u gemack, soo u vreucht, soo u deucht, altyt betrachten, k’Sal u als eenen Graef, als eenen Prins, als eenen Koninck achten Leght dat pack van myn Hert en seght eens Ia.
Al verloren wint.
Doeghet dan niet om my maer om dit onnoosel Kint, Het heet oock naer u edelheyt, ick ben u de waerheydt vercleirich, Franc.
Gaet van myn Lichaem want gy rieckt soo smeirich k’Heb de walgh van u: Beyken.
Gedenckte d’Ou vrientschap niet!
Ia ick vervloeck u om dat gy my soo veel toeliet, Beyken.
Maer engel wat wild’ u daer af beclagen Gy weet wel dat ick het u niet selfs heb comen vragen, Hooveerdigheyt Franc.
Niet met den mont.
Hoe dan?
U manieren hebben gedaen Dat ick uyt u stom spreken lichtelijck cost verstaen De meyningh van u Hert want als ick by u wat te eerlijck,, was Soo sach m’aen t’wesen wel dat u die deucht afkeerelijck,, was Met een suer muylen hadde dickwils in schimp geseet Dats een eerlijck Ionghman die hem nu soo stillekens heet, Hoe veel schickte wel op uwen Maeghdom te crygen?
En soo heb ick m’allenghskens laten de Eer ontrygen, En ick heb aen u myn heele reputatie gewaeght.