floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k zeg, maak het niet te bont, eer dat het je berout.
Ai zuster.
't Scheelt my niet, 'k zal niets aan hem verliezen, Ik tart hem uit, dien zot, laat hy een and're kiezen.
juffrouw.
't is goed, 'k ben niet vervaart, hoe!
myn geslacht is ook wel duizentmaal meer waard, Dan t haare, en om t niet altemaal by één te vrachten, zo is een deeltje van myn Avalos meer te achten Dan vyfentwintig Varregassen.
Maar, myn heer Schoonbroeder de Vargas, k spreek behoudens deze uw eer.
De Vargas!
CARLYn tegen Cesar.
Dat wy hier by uw schoonvader waaren?
'k geloof dat vast, carlyn, maar 'k zal my wel verklaaren.
'k zal 't voort aan Ferdinand, jouw vader doen verstaan zuurmuiltje.
Hoorje wel, ik merk al waar 't op aan geleid is, dat 's een fielt!
Ik zou schier schroomen.... dit s licht de vent die myn valies heeft mee genomen.
't zou kunnen zyn.
.earm.
'k zal 't zien.
Tegen Pascal.
Myn zuster is verstoort, 'k zal haar verzachten door een woord 'k bid, terg haar niet 'k hoop dat opzet haast te staaken.
Of drie te spreeken, izabel.
zoud gy my dan zelf elendig willen maaken?
waard ge in Indien dan maar gebleeven, want... pascal.
Neen, hy is na my dunkt, te rechter tyd geland Wel ja!
'k loof, dat je broeder, om jouw maar te behaagen, Daar zo in Goa zou verslyten al zyn dagen?
't Verveelt myn zuster dan, dat zy my weder ziet?
'k heb daar wel reden toe.
O neen, in 't minste niet, 'k weet beter, als gy zelf in die zaak uw belangen, 't is uw geluk, om tot uw bruidegom te ontfangen don Celar D'avalos, gy word in 't kort zyn bruid.
PASCAL tegen Izabelle.
Beraaje, want zo niet op morgen, dan is 't uit.
Wel, wie zou toch terstond geen dreigend minnaar minnen!
Bemin don Cesar, k bid, ai laat u overwinnen, myn zuster, want hy word voor vast uw bruidegom.
Dat weet gy vast?
O ja, ik zeg 't u wederom, Uw vader wenst het, en uw huw'lyk is geslooten, en schoon gy hem nu schynt van deze hoop te ontblooten, ben ik verzekert, dat gy 't eindelyk voor eer Zult rek'nen, dat gy trouwd.
En ik verklaar u weer, Dat, wat Don Cesar daar omtrent ook mag beginnen, dat BROederlyke MINNAAR.
Dat hy in t alderminste op my niet zal verwinnen, op die grondregels kan hy zich met u beraan.
Tegen Beâtris.
Kom voort!
Wie heeft u die grondregels opgedaan?
Myn heer, geloof haar niet.
'k geef u my te volgen.
ZESDE CESAR, PASCAL, CARLYN.
Dat lewinnetje, wat toont zy haar verbolgen?
Laat u dat antwoord niet verwonderen, maar hoor, weet, dat uw vader te Sivilien my voor Myn t'huiskomst is ontmoet, gy waart omtrent vier dagen, zei hy my, weg geweest, 'k verstond ook met behaagen Uw huwelyk.
Hebt gy gezien Alonso?
Hoe in Sivilie?
Dat raakt my wat te na.
Van wisselbrieven quam hy my verward te spreeken.
Uw vader heeft die al getekent, naar ik reeken, tien duizend kroonen, k had ze by my in zyn brief.
Daar benje schoon betrapt, o jou valiese dief!
ASCAL.
Myn vader is een man... ja, 'k zal hem voort doen weeten Dat myn schoonbroeder ook zyn plicht niet heeft vergeeten, 'k ben evenwel bevreest.
Heb maar geen vrees altoos, of zy wat schreeuwt of piept, 't is alles vrugteloos, 'k lach met dat kleuter.
Ik most morgen voort maar trouwen, en zonder veel gerucht.
Ik zal 't zo zien te brouwen, Myn vader wil het, en ik zal der ook op staan, om dat ik dan terstond naar Burgos meen te gaan.
Om don Pascal Giron daar na te spooren, zo ik hem vond!
Kent gy hem?
'k Moet eens hooren, hy heeft op zek're wys wat met een man gespot, hy is een snoever, en een schaamtelooze zot!
'k Wil hem voor iders oog doen zien... pascal.
'k zou dat maar staaken, wat hoefje je om een aer zo moeijelyk te maaken?
Zo 't hem niet wierd belet, hy ging licht zo al voort, men moet dien snoever eens recht toonen, hoe 't hehoon, hy is een onbeschoft.
PABCAL.
complimenten buiten.
'k gaa myn schoonvader eens myn meening recht ontsluiten.
O BROederlyke MINNAAR.
51 zEVEND.
TOONEEL, CESAR, CARLYN, CESAR.
Hoe vind gy dat?
Zyn vreugd schynt hier door wat gestaakt, toon nu maar wie je bent.
'k zal zien, hoe dat men 't maakt, my dunkt 't waar 't best, dat wy hier noch zo wat verbleven, En, wyl Don Pascal zich voor my heeft uitgegeeven, te wachten, in dees staat, die my 't geval verleent, tot dat ik hoor, dat myn partyen zyn veréént, want, zo zy eens met my ten quaadsten wilden komen, wierd hy voor my wel in verzekering genomen.
Ja, als hy zo in 't gat geraakte, dat was schoon, hy wil toch trouwen, en zoo 'n huw'lyk is zyn loon.
Maar hoe kan je Izabel zo lang verlegen laaten?
Zy mint my zo veel meer, als zy my schynt te haaten.
Toen zy vertrok, had haar de spyt heel ver gebracht.
't is zoet, dat ik my om myn zelven zie veracht.
Dat zoet baart haar verdriet.
'k gaa echter vol verlangen, en zie, wat smaad ik weer zal om myn zelf ontfangen.
VIER, D2v, p. 52 VIERDE BEDRIEF.
FERDINAND, HENRIKUS.
HENRIKUS.
Zie daar, dat schryft men my.
Henrikus, t maakt my bang Maar die Fredrikus, die gedood is, in wat rang Was die by u, die geen, die t bloed verplicht te wreeken, zyn bloedverwanten, zou men die niet kunnen spreeken Van een bemiddling, is t een magtige party Van mynen schoonzoon?
HENRIKVS.
Neen, zo magtig niet, dat hy Gevaar van leven loopt, maar, zegt men, schoon genomen, Door edelmoedigheid de manslag is gekomen, is 't, dat de vreeze altyd zyn dappre ziel noch prangt.
Daar dient aan t Hof gewerkt, dat hy pardon ontfangt.
Als 't bygelegt is, zal men my meer op'ning geeven, maar, zie 'k den dag, waar op die brief my is geschrever, Komt hy heel laat, wyl Don Alonso deed verstaan, Dat zyne zoon zou naar Madrid te trouwen gaan, Lang voor dit toeval, en nu schynt men daar te denken, Om datwe onéénig zyn, dat ik hem zoek te krenken, Of op te lichten uit uw handen, maar, o neen, onze achting is veel meer, dan onze onéénigheën, en schoon ik reden had, om hem noch meer te haaten, 'k ben u te veel verplicht, om my daar in te laaten, 'k verzeker u daar van.
Dat is 't, dat hy versweeg, toen ik de brieven van zyn vader van hem kreeg.
't Komt wel, datze u die zaak zo hebben laaten weeten, Maar hoor, om mynent wil moet gy uw haat vergeeten.
Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
53 Gy dekt myn schoonzoon, en beschermt hem voor gevaar, laat ik u hierom weer veréénen met malkaar.
Ik ben gereed, zo gy don Cesar kunt beleezen, maar wyl hy fierder is, als hy wel schynt te weezen, zo breng ons niet by één, voor gy verzekert zyt Dat wy weer vrienden zyn, want andersins, de spyt My dus ziende onverwacht, zou hem op kunnen zetten, Wilt hem inmiddels noch het uitgaan wat beletten, hy heeft hier komende, zich wat te veel doen zien, hy heeft benyders, en men mocht hem licht bespien, Want zyn gevangenis zou noch al zyn te vreezen.
Ik twyffel, of hy wel gezeggelyk zal weezen.
Is 't je al gezegt?
myn zoon van goa is weer hier.
Don Lopes in Madrid?
O ja, 'k besturref schier, toen ik hem zag, 't is nu al twalef jaar geleden Dat hy vertrok.
'k neem deel in uwe vrolykheden.
Wanneer don Cesar weer met my veréénigt is, zal ik ook aan uw zoon doen myn erkentenis.
FERDINand.
'k ben u verplicht, gy moet ook vriendschap met hem houwen.
HENrIKUs.
Wanneer zal.
Izabel uw schoone dochter trouwen?
't schynt, dat Don Cesar haar niet veel behaagen kan, want al wat ik haar zeg, zy schynt 'er weig'rig van.
Hy heeft veel haast, maar zo 'k haar smeeken wat zou achten, dan zou 'k ten minsten daar noch wat meê moeten wachten, en, onder ons, 't is of de provinciaale sty de menschen hier zo wat belach'lyk maakt zomwyl.
Don Cesars luchtige aart doet hem hier in geen voordeel, Of daar omtrent heeft licht myn dochter geen goet oordeel.
'k beken 't, dat ik, na dat hy my was afgemaald, hem niet en kende, want men had aan my verhaald, dat hy zeer zacht van geest, geschikt en wel zou wezen.
'k heb hem in twee jaar niet gezien, maar 'k weet voor deze was zyn wellevenheid en deugd alom vermaard, hy was goedaardig, en gemakkelyk van aard.
Hy is oplopend, wild, en spreekt met dreigen, zweeren, zo 't huw'lyk morgen niet voldoet zyn zieis begeeren, is 't uit, hy zegt hy 's ryk, en daarom overal Zal hy gewilt zyn.
O neen, don Cesar zal zo laf niet kunnen zyn, hy s eerlyk en vol zeeden.
FERDINAND, CESAR, PASCAL, HENRIKUS, CARLYN.
FERDINAND ziende Pascal.
HENrIKUS Gesar ziende.
Ja, hy is 't, ik zag 't al aan zyn treeder CARLIN.
'k williefst gaan.
Henrikus!
K heb t wel gezeid, ik gaa, ik zie, hy schuwt myn tegenwoordigheid, myn heer, ik stel t aan u, maak dat we elkaar verdraagen.
DERDE TOONEEL, FERDINAND, PASCAL.
Gy ziet, hy gaat, uit vrees dat hy u mogt mishaagen.
Wel, laat hem blyven, al wou hy tot morgen toe, jy ouwe paastjes word van kaekelen niet moe.
FEI Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
Hy doet heel wys, om geen verbitt'ring meer te maaken, is 't beter, dat wy eerst daar van alleen eens spraaken Eer hy u spreekt, zo wil hy, dat u zy bekent.... pascal.
wel wat heb ik uitstaande met die vent?
Niets, 't is een bagatel!
hy heeft my niets verzweegen, pascal.
Heeft hy by toeval ook zoo'n moleslag gekreegen?
Hy raast.
Hoe spreek je zo verachtlyk van dien man?
Henrikus heeft verstand, daar toont hy blyken van.
Henrikus bruid my niet, ik wil hem dan zo laaten.
BERDINAND.
Wat, 't is geen oorzaak, om malkander zo te haaten Men moet uit vriendschap al vergeeven, wat men kan.... pascal.
Schoonvaar, jy hebt al mede een losse harssenpan.
Wat s dat voor taal?
my dunkt, je kost wel beter spreeken.
ik heb met hem te maken, noch te breeken, ik heb hem nooit gezien.
nooit gezien?
Zyt gy om zekre zaak dan niet op hem te onvreezen?
Wanneer de woorden zo hart reezen met elkander, Dat gy... pascal.
Neen, zeg ik je, hy neemt my voor een ander.
En toen gy aankwamt, heeft hy my noch zelf verklaard, zo daadelyk, dat gy die Cesar zelve waart.
Hoe, d'avos?
Ja, in Sivilien geboren, hy kent u, gy zyt ryk, 'kweet, daar valt niets te vooren By uwe vrienden, of hy krygt de weet daar van.
K ben licht Don Cesar zelf, schoon ik t niet merken kan. ik zal t maar zeggen, daar leid toch niet aan gelegen.
Hy zoekt uw vriendschap weer, ei!
Heb 'er toch niet tegen, Myn schoonzoon, is 'er iets?
toon u om my wat zacht.
'k vergeet hem, maar dat hy niet by my word gebracht, voor ik een volle proef van 't huw'lyk heb genomen.
Hy is te goed, dat gy zyn byzyn noch zoud schromen, hy heeft zyn achting my voor u betoond opregt, En my ook zo terstond waarschouwende gezegt, In wat gevaar men om uw uitgaan licht zou raaken.
Vreest hy, om dat ik kan een vrouw gelukkig maaken, dat ze op my loeren, goed!
't mishaage aan u, of niet, 'k Wil loopen, gaan, en doen, dat ider een my ziet, men mag my trouwen, zo men my denkt te verliezen, tot morgen toe, 'daar na zal ik myn zin verkiezen, 'k myns gewenste bruids gewenste bruidegom, Maar overmorgen, 'k zweert, zie 'k naar myn liever om.
Myn dochter, wees gerust, zal zich daar wel na voegen.
Als zy haar broeder strak betoonde haar misnoegen, door veel gebabbel, deed hy haar wel net verstaan, dat zy in 't huw'lyk met my anders om moest gaan, hy streek haar schoontjes deur.
Hy doet naar zyn behooren.
Maar gy moogt vreezen, zo u iemand komt te vooren, ze loeren op uw lyf, en zo gy word gevat.... pas.
57 pascal.
My vatten!
wat heb ik gedaan, spreek, waarom dat?
't is wel verbloemd, maar 'k zou 't niet langer tegenstreeven, Fredrikus, 't is wel waar, beroofde gy van 't leeven, maar.
Zo 't je blyft, wat drommel is dat waar?
Uw eer... pascal.
'k weet daar niet van, ben ik een moordenaar?
Dat werk dient wat gezust, dat zal die zaak ook weezen, Waar van ik in de brief uw's vaders heb geleezen, Daar hy myn hulp ook in verzocht in tyd van nood.
Ik zal my redden, en bekennen slechts de dood.
K neem tot stilswygenheid myn toevlucht in die zaaken, maar k zie wel, dat men t u bekent heeft willen maaken.
Ja de eer, die t u deed doen, ontschuldigt je overal, dies wees maar niet beschaamt, ei, zeg, hoe was t geval?
Wat benje een lastig man?
Henrikus heeft verzweegen, op wat manier gy had dat ongeluk gekreegen.
Die reden, dunkt my, past Henrikus zelf nu best, Heeft hy t begonnen, hy vervolg nu ook de rest.
FERDINAMd.
De grootsheid ziet men meest de dapperheid verzellen.
Wel iets van zich zelf vertellen Maar nochtans mag men een tweestryd.
Met zedigheid.
Had gy PASCAL.
Zo omtrent.
Maar hoe, in t veld, of op de straat?
Ik zeg in t end t kost, wat het kost, hy sturf, de doode, ja volkomen, een dood, die ik op myn manier heb ondemnomen, en ik behiel het veld.
Maar, hoe?
FERDINAND, PASCAL, IZABELLE, BEATRIS.
Benje daar myn lief bleekmurrifje, wel valt het je zo zwaar, kom, kyk zo donker niet, wat doen die stuursigheden?
Wees vrolyk, zo als ik, en stelje hart te vreden.
Als gy!
Daar me u reeds zoekt te vatten?
't is my van wie dacht dat van zoo'n man?
Henrikus zelf gezegt, don Cesar, vader..., ferdinand.
'k weet, daar is niet aan bedreven, Myn dochter, en in spyt van die hem tegenstreven... izabel.
vader, niet!
stelt gy een doodslag dan zo licht?
Uit edelmoedigheid heeft hy dat werk verricht, wou hy niet lafhartig heeten.
Hy moest hem dooden, pascal.
Dat staal.
Dees arm... als ik vergramd ben... laat my weeten, hebje ook vyanden hier in t neimelyk?
Zeg my die maar, ik zal je 'er daadlyk van ontslaan.
Ontslaa my maar van u, y zoud de grootste weezen.
Zeg je van my zelf, ferdinand.
Jou kleuter!
Je moogt vreezen.
PAS Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
Schoonvader, 't is uw beurt, ik zeg 't u als voorheen, Ja zelf ik sweer het jou, met solemne reên, Zo jy als vader niet wilt uwe macht gebruiken En niet maakt, dat zy noch van dezen dag wil duiken, Zelf tot vermeerdering van myn beroemt gessacht, Zoek ik een andere gelegenheid.
Zacht, zacht!
Zo moeilyk niet, ik zeg, gy zult haar morgen trouwen, zabelle.
U. izabel.
En na de trouw hem zien zyn kop afhouwen?
Dat zou heel fraai zyn.
Zo maar de kop u slaan?
Te drommel!
't schynt dat zy 'er gaauw me deur wil gaan.
Kom op die koopmyn kopje liever binnen, wees zo swaarhoofdig niet, ik zal dat wel verwinnen, men raakt zyn kop niet quyt, al raakt men in het gat, dat gaat zo ruig niet toe, wel zoetjes, holla wat.
Dat raakt my niet, maar 't geen daar zy u mee bezwaaren, Dat moet eerst afgedaan, voor ik my kan verklaaren.
PASCAL tegen Ferdinand.
Op morgen, zet de zaak toch voort, het spyt die t nyd, daar na steek ik my daar niet in.
Dat kleuter!
K eefje tyd En gaa, je meugt haar daar alleen eens over spreeken.
K bid, gaa niet uit, je weet in wat gevaar wy steeken.
Bekommer je over my maar niet, ik gaa zo voort En doe je zoon myn zaak verstaan van woord tot woord, 'k zal hem hier zenden, om de zaalten te besluiten, of morgen dros ik op, en dan is 't trouwen huiten.
Wel, dat een dochter zo haar hoofje volgen moet!
K beken, je draagt je omtrent je bruigom al heel zoet, t is fraai!
Men dient er een expres te laaten maaken, Zo hy u aan zal staan.
Ja, 'k zou het werk schier staaken, Om u te straffen, foei die overgrooten schat, dien rykdom niet te zien?
Dat groote voordeel, dat Gy stoot als met den voet?
Het geld is zeer aantrekklyk Omtrent de trouw, maar ach!
Myn vader, 't is gebrekk'lyk, indien dat voordeel met misnoegen is verzeld.
Toen 'k u Don Cesar hebbe als bruigom voorgesteld, had gy dat toen gezegt, dan was hy weg gebleven, waarom die swarigheid my toen niet opgegeven?
Wist ik ook, dat hy zo bespott'lyk was, en mal, zo ongeschikt, zo wild in 't spreeken overal?
Swyg, gy zyt hem niet waard, en zo k me aan u zou binden, zo was de wysheid in uw hoofd alleen te vinden, en uwe broeder, ik, en and're, die deez' trouw Goed keuren, waaren zot, en zinn'loos?
niet, juffrouw?
't Verwondert my op 't hoogst, dat moet ik waarlyk zeggen, Dat hy my zulken man ook wil te vooren leggen.
Hy doet zeer qualyk, en zyn smaak is ook niet goed.
Zyt gy het ook, die haar die onderrichting doet?
Beatris, en die haar dat denkbeeld hebt gegeeven.
Wy hebben zo terstond noch met malkaar gekeeven, het scheelt aan my niet, dat zy hem niet hebben wil, Ik zeg, haar bruigom is heel goed, dat 's ons verschil, hy heeft veel geld, dat doet de vrindschap onderhouwen, Maar.
Hier Sganarell te aanschouwen?
FERDINAND, IZABELLE, BEATRIS, SGANARELLE in rouw gewaad.
WeGANARELLE huilende.
Goeien dag!
wie had dat ooit verwacht, myn heer?
Hoe huilje zo?
BEATRIS zacht.
Dat s al van t hangen, t doet me zeer, Wel ongelukkige, waar gaaje?
SOANARELLE.
Ja, de smarte.... ferdinand.
Spreek op, wat doet die rouw, wat gaat u zo ter harte?
SGANARELLE.
ik draag die tot myn groot.... ach!
Benje daar, myn goe' Beatris?
BEATRLs.
't lot bewaarje, hoorje vaar.
die altyd zo wou springen?
Is dat die kleine bel groot, voor datwe van je gingen.
Ze was maar pas zo BEATRIS.
Hoe kan ook een meisje in twalef jaaren tyd Verand'ren?
wat heeft zy my wel gestreelt, met vlyt.
Het heugt je noch.
Nu is zy schoon en groot.
Ja, waarlyk?
SOA Digitized by Google DON CESAR OFDE 62 SGANARELLE.
Myn arme meester die verlangde zo vervaarlyk, om haar te zien, toen hy van Goa was gegaan, och!
Zyn dood... ferdinand.
Zo doet ge ons dan zyn dood verstaan?
Hy s dood, zo dood dat hy niet weer zal komen.
FERDLNANd.
Zaagt gy hem sterven?
Ja, hy was zo ingenomen Door droefheid, om de dood van zyn beminde vrouw, en niet langer leeven wou.
Dat hy de geest gaf, ferdinand.
En waar is dat gebeurt?
Te Cadix, in vyf dagen, by uw correspondent, don Gomes, k moet het klaagen, hy is de helft my van myn huur noch schuldig.
SGANARILLE.
Hoe, guit?
Durst gy my aanzien, zeg schavuit.
Is dat my troosten in myn droefheid, die zo groot is?
eerst besteelt ge uw heer, en zegt dan dat hy dood is?
FERDINAND hem Cesar toonende.
ZE. BROederlyke minnaar.
63 zwygende tooneel.
FERDINAND, IZABELLE, CESAR, BEATRIS, SGANARELLE, CARLYn.
SGANARELII.
Gy vreest al.
Ach lach!
Myn stem beswykt.
Wat is 't, waar toe dit droef geklag.
Staa af!
ik heb een schrik voor geesten.
Ja, voor 't hangen!
monsieur Sganarell zie u in t end gevangen.
Hoe Sganarell?
Myn heer, vervolg het stuk, dat is.
Des zoons knecht.
Ja bedaar, en doe bekentenis Kom myn duizent kroonen, spreek!
Waar hebt gy die gelaaten?
Kunt gy... .
Kom, kom, geef op!
Waar toe dat tegenpraaten?
Ge ontstalt ze my.
Gy, zeg ik, 'k weet 'er van.
Ei, kyk, hy houd hem noch net als een eerlyk man.
Geen tegenspreeken meer, waar zyn ze, zeg?
DON CESAROFDE SGANARELLE.
Patientie, je hebt zo waarlyk na je dood niet veel conscientie.
CESAR tegen Ferdinand.
Wat zegt hy?
Dat gy, na vyf dagen ziektens, daar gesturven zyt.
Tot Cadix komende, CESAR.
Zo veel te slimmer, ben ik dan al by de dooden?
Gelooft hy dan, dat hy noch leeft?
Meent gy snoode Den strop te ontworstelen door uw uitsporigheën.
Men moet hem zo terstond opsluiten, om.... ferdinand.
Door zyn hartnekkigheid zou hy 't noch meer verkerven, maar recht uit naar de galg!
T is billik, hy moet sterven.
't is in een klein quaad quartier volbracht, je hebt het immers toch al langen tyd gewacht, je bent gelukkig, zo met hangen vry te raaken?
Ik wens de dooden en al die er werk van maaken voor duizend duivels.
K beklaag je uit al myn hait, k heb melyde in je smart.
Myn arme Sganarell, FERDINAND.
Volg my naar t keldergat, en zo je niet wilt klappen... SGANARELLE.
'k heb niets gedaan.
Carlyn, laat hy u niet ontsnappen.
CAA Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
Kom wakker, naar t cachot in zekerheid en prykt daar zo lang, tot je door zoo'n hennip venster kykt.
IZABELLE, CESAR, BEATRIS.
Zo hy een weinig tyds voor u was hier gekomen, was zyn bedrog by ons voor waarheid aangenomen, 'k Had u al dood geacht.
Wel, t was uw broeder maar, myn zuster, dat verlies valt in t gemeen niet swaar.
Wyl ik u noch niet kon, zou 't my zo niet ontstellen, En u betreurende, zoud gy my nu niet quellen Met uw onred'lyke gevoelens, waar door gy My bloot stelt voor gevaar, hoe, dien Don Cesar my Noch aan te raaden!
'k heb me aan zyn zyd' begeeven Ja, tot uw geluk gy zult in vreugde met hem leeven.
't is een slegt geluk, hy 's ryk, tot myn elend.
En, als ik u dan zeg, dat, zo gy hem regt kent, don Cesar gansch niet is gelyk hy schynt te weezen.
De gek is uit zyn oogen klaar te leezen, dies, hoe hy zich vermomt, myn broeder, voor zoo'n poos, zyn zotte aanstoot'lykheid die haat ik endeloos.
Staa niet te vast daar op, 'k zal haast uw weërzin staaken.
CESAR. 't is juist niet, om my zelven te vermaaken, dat ik u voor een wyl in die verwarring liet, maar 't heeft zyn reden, want hy is don Cesar niet, dien gy hem meent te zyn 't word tyd, om u te ontleden, Dat een uitsporige zyn plaats hier komt bekleeden, En door zoon valsche naam u heeft misleid, in 't end hy, die don Cesar is, is u noch onbekent.
Myn broeder, is dat waar?
O ja, geloof uw oogen, hy heeft door valsche list, u altemaal bedrogen.
Izabelje.
'k zou bly zyn, zo hy was gelyk my is verbeeld, foei!
Zulken mallen vent, wiens zotheid elk verveelt.
'k vond ook in hem zo iets, dat my niet kon behaagen, Maar 'k wist niet wat, ik heb hem ook maar voorgedraagen, om dat ik meende, dat hy eerlyk was en ryk, had ik wel ongelyk?
Dat stelde my gerust izabel.
't is vals in allen deelen, maar, deze zot, zegt gy, waar is don Cesar dan, wiens rol hy komt te speelen?
Hier in Madrid.
Heeft hy verstand?
Dat moet gy zien, 'k weet in Sivilien wierd hy geacht, indien Ik 't zeggen mag, hy is beleeft, en weet te leeven, Ik min hem, daarom kan ik u geen op'ning geeven, en onze vriendschap is al vry wat ongemeen, En dat vooroordeel heeft my licht misleid.
O neen, Myn broeder, mint gy hem?
O ja, 'k zou voor hem sterven, ik min hem als my zelf.
Zo hy dat kon verwerven, zal hy volmaakt zyn, maar, ei lieve, zeg my meer van broederlyke minnaar.
Van 't wezen, en 't postuur, of deugden van dien heer.
Juist zo als ik, want wy gelyken zo elkand'ren, Dat wy ons zelf om stryd inwikk'len voor den and'ren.
Myn zuster, zoud gy hem beminnen, spreek?
't word tyd.
Geen liever bruidgom, zo hy was, gelyk gy zyt.
die door zyne valsche streeken, Maar dien Don Cesar, Den waaren zegt te zyn, wie zal hem tegenspreeken.
Myn vader kent zyn schrift, heeft van hem... CESAR.
Vraag my niet, De tyd zal u dat haast ontwarren, dat gy t ziet.
Ei, gaa myn vader dan terstond die zaak ontdekken, op dat hy door dien vond zich niet en laat betrekken, En deez' bedrieger voort in zyn verzek ring houd.
Ik gaa maar eer dat u Don Cesar noch beschout, spreek ik hem licht, wat zal ik hem van u verhaalen?
Dat, zo hy is, als gy hem my wist af te maalen... vaar wel, myn broeder.
BEATRIS tegen Cesar.
Dat s een overtuigde geest, Zy neemt de vlucht, dat s een goed teken, want zy vreest.
DON CESAROF DE VYfde bedrief.
FERDINAND, ik heb, om u eens by malkanderen te hooren, Henrikus hier ontboon maar, 'k zeg dit van te vooren, 'k vrees, dat hy niet van uw gedachten is, want hy Hem ziende, heeft noch zo terstond gezegt aan my, Dat hy Don Cesar was, en hier kwam om te trouwen, en hy 's om redenen te veel aan my gehouwen, Om zoo'n bedrieger dus te helpen, 'k denk dat niet.
Henrikus ken ik, en ik weet, als hy my ziet, Dat hy 't ontkennen zal, 't is u zo voorgekomen, Want zomtyds word een zaak wel qualyk aangenomen.
Hy zag myn schoonzoon met zeer veel bezadigdheid.
Zyn oogen hebben hem op dien tyd dan misleid.
Word ik dan ook misleid?
ik heb naar veel verlangen, juist flus een brief ontfangen Omtrent don Cesars zaak, die aan ons beiden meld, Van zyn heer vaders hand, Dat zyn partyen al te vrede zyn gesteld, Van wegens zek're dood.
Dat doet my weer herleeven.
'k heb don Alonzo ook van zek're zaak geschreeven, welk antwoord u wel haast geheel verzekeren zal.
Maar t geld geremitteert aan my?
Ook by geval, Geloof my.
Ik gesoof, men zoekt u te verklocken.
Men denkt gy zyt hier vreemd, en lichtelyk te doeken.
Don Cesars vyanden, die brouwen hem dat spel.
O neen, k spreek van my zelf, ik ken Don Cesar wel.
of zints wanneer?
dat kan beswaarlyk weezen.
'k heb in Sivilien hem al gekend voor deezen.
in Sivilien van Cadix?
Dat ik den vader ken, en ook zyn' zoon is klaar.
En don Alonzo die belaste me u te zeggen, Dat hy de vierde part u toe zal laaten leggen, met 't eerste schip in dat retoer dat hy verwacht, En ook dat uw advys is wat te laat gebracht, Van 't and're.
Zei hy dat?
Ja toch, wilt my gelooven.
Carlyn, 't gaat wel, 'k zie zyn memorie komt weer boven.
'k hoop met 'er tyd.
O ja, hy weet het altemaal.
Dat s de eige lucht, want t was geweest Hebreeuwsche taal, Zo gy hem gisteren daar van had willen spreeken.
Zyn geesten schynen door t klimaat weer op te queeken.
De warmte, ontsluitende zyn pori, brengt te regt... ferdinand.
Carlyn spreekt doctoraal.
En weet niet, wat hy zegt.
Zo 'k qualyk zeg, ik zal weer beter denken kunnen, maar jou geheugen, heer, die was je wel te gunnen.
Maar dien waarachtigen don Cesar, wanneer mag men die eens zien?