floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hier is het Schryf-tuygh* Ferd.
Wel Mejouffer k’sal u seggen,, Wat dat gy schrijven moet Leon.
Hoe sal ick’t aen gaen leggen?
Mijn soete Koningin, Iasin.
Wat is u heer geleert: Phil.
Al meerder als gy meynt, Iasin.
Gy die met hem verkeert,, hoe gaet het al met u Phil.
Ick sou door lanck verkeeren, Oock lightelijck de konst van mijnen Meester leeren, Als hy een mensch maer siet soo kent hy hert en sin.
Hoe is dat mogelijck?
Dat comt als dat hy in Sijn sack een Duyvel heeft die tot hem is genegen: Iasin.
Hoe dient hy sulcken heer?
Wat is daer aen gelegen: Een Duyvel is altijdt geen quade med’-gesel; Iasin.
Wegh met de snoode geck, Leon.
Mijn heer is het soo wel?
Ia maer u naem Mevrouw moet gy daer onder-schryven, Leon.
Sie daer, u Dienaeres: Ferd.
Ick sal u Dienaer blijven.
Peyst togh op my: Ferd.
Ick sal maer hoe soo wegh te gaen, En sonder loon, wat ’s dit, de moeyt die k’heb gedaen Verdient die geenen loon?
Mijn heer gy doet my blosen, Wat ist dat gy versoeckt?
Dat ick de gloyende Rosen, Die op u kaecken staen magh drucken met mijn mont, Leon.
Mijn heer het is nu wel: Ferd.
Mevrou ick sal terstont, t’Geen dienen sal tot u vertroostingh veerdigh maken, k’Sal traghten door mijn const in hare min te blaken.
Mijn dienaer weet gy raet?
Seght my waer toe mijn heer Ferd.
Om aen Don Jan dees brief te gheven en niet meer.
Ia raet genoegh Ferd.
Maer gy moet hem die selver geven, Phil.
Sijt niet besorght ick weet hoe ick hier in moet leven Ferd.
En hoe, Phil.
Ick bidt u hoort, Lucretia verwaght, Don Jan in haren hof ontrent den middernaght: En g’lyck ick weet de deur, waer lancx hy in moet comen Sal hy op dese plaets, van my sijn waer-genomen.
Wel aen daer is den brief, den vont is wonder goet, Phil.
Mijn heer daer wort geklopt, Ferd.
Siet wie daer is, Phil.
bloet: Dat sal weer neiringh sijn                                      binnen.
Ick sal door dese saecken De Minne coesery s’naghts van Lucrees doen staecken Want soo hy niet en laet by Leonoor te gaen: Soo sal hy sonder vrught, Don Jan verwaghten, aen Haer venster in den hof: EERSTE VERSCHOON.
PHILIPIN.
MYn Heer van alle syen, Comt volck om u te sien, maer laet my nou betyen Ferd.
Wie is daer voor Phil.
Mijn heer het is een Camenier Wiens boesem is geraeckt, door’t blaekerent minne vier En naer ick gissen sal, haer bruygom heeft verloren, Ick brengh haer binnen Heer, gy kuntse sien en hooren, Ick sal haer lesen, soo gy toestaet haer planeet: K’bidt onderhout haer wat, tot dat ick ben gereet.
Gaet aen, en brenght haer hier Phil.
Comt in mijn kint van minnen Nu, nu sijt niet beschaemt, waer blijfde comt vry binnen.
PHILIPOT.
U Dienaeres mijn heer vergeeft mijn stoutigheyt: Ferd.
In’t minste niet Phil.
Mijn heer: Ferd.
Wat ist dat u hier leyt Phil.
Ick heb verstaen mijn Heer, hoe dat mijn Heer de sterren, De Son en Maen mijn Heer kan kneeden en ontwerren: Dus wou ick wel mijn heer, indien’t mijn heer geviel Dat gy my helpen wout, mijn heer want daer’s een fiel.
K’weet gy my wel verstaet, mijn heer wilt my verschoonen Ferd.
Gy moet voor alle werck u boesem open toonen.
Mijn heer gy maeckt my root, dat waer niet redelijck: Maer, mijn heer als het moet sijn Ferd.
Ick vraegh u daer niet naer, U boesem open doen dat is u hert uytspreken Phil.
Mijn hert, mijn heer, mijn Hert, Ferd.
Dat schaep naer dat ick reken Gaet groot en is verlieft, ick speur haer pijn en smert, Ick wensten dat ick haer cost helpen met mijn hert: Maer k’heb nu geenen tijt, dan wilt u niet bedroeven, Wilt maer een cleynen tijt in dit vertreck vertoeven: Ick sal u datelijck een senden die u sal Voldoen, dus sijt gerust, Phil.
Maer soo in dit geval: Hy my niet helpen can, Ferd.
t’Is een van mijn Scholieren, Die ruym soo wel als ick, de sterren can bestieren.
AStrologia ab Astrologo & Astrologis ab Astrologia Sumit Dominationem ergo par Philipo.
Mijn Heer u dienares, Phil.
Cart Lincart d’Astrologie Heeft groote kraght gelijck de poeder de simpatie Philipo.
Mijn Heer Phil.
Par Consequens, men concluderen can, Qu’un Astrologie, dit Astrologan Dat Mars en Venus, k’heb daer dickwils op gaen letten Conjunct in trien aspect, Vulcanus horens setten Philipo.
Een woort soo’t u belieft Phil.
In Capricorno lijt Vulcanus al weer strijdt, en Mars op eenen tijdt.
Mijn Heer d’Astrologant, ick bid’u hoort my spreken, Saturnus in sextiel Aspect is al te boos een teecken De kinder heeter stelt, de hemelen in roer, Philipo.
Myn Heer met u verlof?
En dan ist waght u boer: Ick com; Philipo.
Een oogenblick?
Wie hier, wat’s u begeeren?
Philipo.
Gy kunt my soo gy wilt, geluckigh t’huys doen keeren Phil Wie hout u, keert gy vry wanneer gy wilt, Philipo.
Mijn Heer Gy moet eerst weten, wat my hier leyt eer ick keer.
Wat seght gy, k’weet genoegh van al u sotternyen?
Ick sien wel wat u schort, dat comt van veel te vryen.
Dat’s eerst een treffelijck, en weerdt Astrologant, Hy siet in mijn gemoet, eer hy siet in mijn hant.
Schoon dat gy niet en spreekt, weet dat u oogen spreken Ick sien’t wel aen u neus, want daer’s een seecker teken, Dat al te seker is, want sonder sekerheyt Cander niet seker sijn.
Ia dat heeft my verleydt.
k’Daght dat ick seker was naer soo veel sekerheden, Die hy my heeft gedaen, door vloecken en door eeden; Phil.
Hy heeft u trou belooft dat sien ick al te wel.
En sou hy niet mijn heer, hy vloeckten by de hel, En al de Duyvels, dat ick wiert van hem aenbeden.
By hel en Duyvels t’sijn wel treffelijcke eeden.
Het minsten dat hy sey, dat my de duyvel hael, Soo ick u niet en min.
Wat ist voor een, een wael?
Neen t’is een Duytser.
Ia die sijn gewent te vloecken; Maer de Conclusie nu wat is dat gy comt soecken?
Wat wilt gy nu van my wat ist dat gy begeert?
Terwijl ick sien en hoor dat gy sijt soo geleert, Seght oft hy nogh mijn min met weer-min sal betaelen?
Soo hy u niet en mint, den duyvel sal hem halen.
sou dat seker sijn?
Slaet daer geen twijfel aen: Hy heeft het selfs geseyt.
Maer hy is wegh gegaen, Gelijck ick heb verstaen, en met sijn heer vertrocken Naer Vlaenderen: Phil.
Lanck geleen?
O neen mijn Heer.
De pocken, Ick weet by naer wie’t is; maer eer wy voorder gaen, Soo moet ick uyt u mont u Vryery verstaen, U naem, en sijnen naem, gy moeght my niet verswijgen, Philipo.
Dat ick dan wist mijn heer, als dat ick hulp sou krijgen?
En twijfelt niet k’sal voor u doen al wat gy wilt.
Sijn naem dan voor het eerst?
is: Phil.
nu geen tijt verspilt?
K’ben haestigh en k’moet gaen den avont is aen’t dalen.
Sijn naem is hans, heer.
Hans den duyvel sal u halen indien gy haer niet mint.
nu uwen naem Philipo.
Philipot: Phil.
Hy heeft veel ongelijck, indien hy u verstoot.
Philipot dat is te plomp, wel waerom niet Philipotie?
Alsoo gy wilt mijn heer: Phil.
Soo mint gy dan dat sotje?
Geeft my u handen eens, k’sie hy heeft u gekust: Philipo.
Gekust wel duysentmael, hy liet my noyt gerust, Hy dé al wat hy wouw.
En liet gy hem betyen?
Wel ia wat sou ick doen, k’had geen verstant van vryen.
Hy sey dat ’t soo moest sijn.
Dees streep comt my bedien, Dat hy u dickwils onder d’oogen heeft gesien.
Dat’s waer mijn heer.
* Phil.
En dat hy by u heeft geslaepen?
Mijn Heer gy weet het al.
Als gy begint te gaepen, soo vat ick uwen sin.
Dat’s waer mijn heer,* Phil.
En liet gy hem dit toe?
Ick moest wel Heer: Phil.
Gy moest, soo is het wel dan: Philipo.
Had ick hem dat ontseyt, wel hy had wegh gebleven.
Philipotjen g’hebt vorwaer een sotte daet bedreven?
Waerom mijn heer?
Wel nu hy heeft sijn wil ghedaen, Soo is hy soo gy seght cortsuys de stadt ghegaen.
En laet u even wel.
Wie hadt dat derven dencken, Dat hy my laeten sou, daer ick soo veel geschencken Van Kant van Eeckels, en Hemde hem heb gedaen; Hoe dickwils heb ick niet des smorgens opgestaen Om sijn hemden ende Crauwatten te gaen wassen; Ick weet niet of een vrouw soo op haar man sou passen, Als ick hem heb gedaen, en nu hy my met kint Gernaeckt heeft, bri’t hy voort, k’ben duyvels nu gesint.
Wie sal my voor mijn moeyt, en al mijn cost betaelen; Phil.
O hansken nu sal u den duytsen duyvel haelen, Soo gy niet weer en keert: heeft hy u niet op trouw gegeven?
Ja mijn Heer, en niemant magh sijn vrouw Als ick sijn: want naer hy veel Eeden hadt gesproken, Soo heeft hy datelijck een koperen rinck gebroken.
Een koperen rinck; helaes!
Maer Heer hy was vergult, En hy gaf my de helft, en heeft hy dan geen schult?
Wel treffelijck heeft hy schult, wat is nou u begeeren: Philipo.
Indien het mogelijck is, soo doet hem wederkeeren?
Al t’gene dat gy soeckt dat is in mijne macht.
Ick can hem keeren doen, al waert noch desen nacht.
Van desen nacht!
Gewis, en sonder lanck te draelen: Philipo.
Waerom by dagh niet?
Wel den duyvel moet hem haelen, En overvaeren eer hy hier can sijn, gy moet Bevroeden dat den droes by dagh geen reys en doet, Comt geeft my dan dat stuck, van uwen rinck, dat teken: Naer ick’t besworen heb, sal hem aen u doen spreken.
Daer ist, hoe wel ick eer mijn ziel verlaeten sou, Als dit juweel, t’wyl t’is een seghel van mijn trou.
Wat dunckt u van’t juweel, het is een stuck ter eeren: Ick sal dan soo gy wilt hem desen nacht doen keeren; Maer oft gy soo wat saeght, gy moet niet sijn bevreest: Want die hem brengen sal dat is een helschen geest.
In’t minste niet k’ben niet vervaert van clyn gerugten, Soo slechts mijn hansken comt soo heb ick niet te sugten.
Phil Verwacht u hansken dan Philipotjen desen nacht: K’sien lieve kinderen, die worden wel gehacht, Het is een hansken ruym soo groot als twee paer hanssen; Philipo.
Soo sal ick desen nagt nog vrolijk met hem dansen?
Wacht hem ten dryen aen u deur te middernagt, Den kreupelen duyvel sal hem nemen op sijn vragt.
De creupelen duyvel heer, wel dat en sal niet lucken?
So komt hy in geen jaer: Phil                                    Dien duyvel vlieght op krucken, En stelten alsoo gou, als iemant vliegen can, Dis sijt gerust, en gaet.
Wel aen ick wacht hem dan!
Voor eerst moet ick den brief sien aen Don Jan te geven, De rest dat wort door my en hansken voort bedreven.
DERDE DEEL.
Leonoor, haer pagie Jasinte.
K’Weet niet waarom gy u in dit gevaer gaet steken: Want ist een duyvel die sal helse taelen spreken, En die verstaet gy niet, en ist geen duyvel, wel Het sal een broetsel sijn ten minsten uyt de hel; Die heyntie peck van lucht en wint aen een sal smeeden.
Sult gy niet vreesen?
Neen: Jas.
My beven al de leden; Leon In’t minste niet, maer hoe men klopt, wat wil dit sijn!
Jas Hoe gy wort bleeck mevrou, gy sijt alree in pijn, En gy en siet hem niet, meynt gy dat hy’t sal wesen?
K’geloof wel ja gaet siet, maer hoe!
k’begin te vreesen; Waer wil dit heen, ick beef, en voel een doodtse cou, Wat reden heb ick om te vreesen?
Mevrouw, Mevrouw hy ist al selfs, soo hy niet eens soo groot is, Waer bergh ick my, mijn ziel meynt datse nu al doot is.
O hemel, ach!
DON JAN BY-KOMINGH.
D. Jan. M Evrouw?
Van hier: D. Jan.                                      Wat sal dit sijn?
Ach mijn begeerlijckheyt verstreckt my nu tot pijn; Het is Don Jan sijn stem: maer ick en dorf niet spreken, Jas.
O hemel in wat gadt sal ick my nu gaen versteken?
D. Jan.
Hoe sal ick dit verstaen mijn werde Leonoor?
Wel hoe gy stopt voor my u aensicht met u oor?
Als ick ginck dese saeck soo onbedacht besteken, Ick wensten hem te sien, maer geensins aen te spreken Ick sidder en ick beef, ach wat sal hier geschien!
K’hop datmen my niet sal onder dees tafel sien.
D. Jan. Wel wat onsteltenis is hier, sijn’t spookerijen?
Wat gaet u aen Mevrou, wat vrees comt u bestrijen?
Wat tuygen wil ick meer, ach wat sal my geschien!
T’is den waerachtigen Don Jan soo ick wel sien.
D. Jan. Ick ben het selfs Mevrouw.
Ach wie sal my verlossen!
Gy spoock verlaet my; en keert weer naer Saragosse.
D. Ian.
Ick bid’ u hoort my togh, waer vlught gy henen wel Is dat dan veynsery, oft een besteken spel?
Iasint wat doet gy daer?
Ey helpt ick ben verloren D. Ian.
Segt my eens waerom wilt u Juffrou my niet hooren?
Verduvelden Don Ian dat weet gy selver wel.
Bruyt vry met u Backhuys inde hel, En gaet van hier, of siet de Nicker moet u halen,     Binnen D. Ian.
Wie sacher imant oyt, op sulcken wys onthalen?
Ben ick mijn sinnen quyt, ben ick den selfden noch!
Wat speelt hier mé, ist spoock oft een geveynst bedrogh?
Datmen voor mijn oog als voor een schim gaet vlugten!
Dese afkeerigheyt beneemt my haer genughten.
Wel laet haer loopen,’kgaen sien oft Lucretia My oock ontfangen sal met soo veel ongena.
PHILIPOT BYKOMINGH.
HEt is na dat my dunckt dry uren lanck geslagen En ick verneem noch hans, of geest die hem sou dragen De Nicker haelen moet die noyt Astrologant, Soo hy my leugens heeft gesteken in mijn hant; Maer seght ick hoor gerught, laet ick my niet bedriegen Soo is het Heyntien die met Hansken aen comt vliegen K’sie dat d’Astrologant een Man is van sijn woort: Gins comt hy na my dunckt, met mijnen hans al voort; Vier Nickers commen met mijn hansken aen gevlogen.
HANS, PHILIPIN.
Hans HEt is niet mogelijck, gy paeyt my met een logen?
Sou ick alree voort huys van mijn beminde sijn?
Ach het is hanskens stem, wat ben ick niet in pijn, Phil.
Af hansken, k’heb u nu al lanck genoeg gedragen.
Gaet heen by u Philopot, want eert begint te dagen, Soo moet gy weer te rugh en maeck het niet te langh, Philipo.
Kost ick my reppen ick croop onder dese banck.
En geeft haer het juweel.
Och ick begin te schroomen!
Hans Philipotien, ach mijn lief!
Hans wilt niet nader comen!
Hans, hans, de duyvel Hans gy rekel hans blijft staen; Hans.
Hoe sijt gy soo bevreest?
Och t’is met my gedaen: En comt niet nader hans, ach wie sal my verlossen?
Heer duyvel brilt weerom met hans naer Saragosse.
Wel g’hebt hem willen sien en spreken, hebt geen vrees, Hans K’sal u niet bijten lief: Philipo.
Ach hans blijft van mijn vlees?
Philipotien wat is dit, ick com om u te trouwen: Philipo.
’ksal desen bessem hans u in het back-huys douwen.
Hans Hoe krijght gy dan u rinck, die ick u geven moet: Philipo.
Gaet met u rinck van hier ick schel u quyt.
Hans                                                                        Wat doet U soo verschricken?
ick ontslaen u voor mijn leven.
Hans k’Legh dat in kennis, gy kont daer bescheet van geven.
Verstade duyvel Oom?
k’Verstae dat wonder wel.
Loopt dan met duyvel Oom, in’t voorborght van de hel En laet my hier gerust.
Hans                                Wie sal het kint dan houwen?
Ick oock Hans                    Dat hoorde wel sal ick dan mogen trouwen Met imant anders?
Ia voldoet hier in u sin, Al wout gy trouwen met de grootste duyvelin.
Hans Soo moet ick voor het lest u evenwel eens kussen, En seggen u vaert wel.
Help, help, ia om my ondertussen Het vleesch te sengen en te branden tot op’t been.
Ick sal al even-wel.... Philipo.
Help, help,                            Binnen.
Wel sy is heen.
Hans Philipotjen ach mijn lief waer loopt gy mijn beminde Philipo.
Ick wed’ dat gy my op de solder niet sult vinde, Verstade dat wel hans?
Hans                                k’Verstaen dat wonder wel: Och arme sloor!
Wel hans wat dunckt u van dat spel?
Don Ferdinand, en gy sijn twee geslepe gasten, Dat gy op dees manier veel Jonghmans kost ontlasten, En met dees Aerdigheydt van koey en kalf ontslaen, Gy waert haest rijck genoegh: Phil.
t’Is tijt den dagh breekt aen, t’Sal noodigh sijn dat ick my van dit kleet verander; Wy comen lightelijck van daegh weer by malcander; Maer al het geen ick u geseydt heb houdt dat stil, En meest voor uwen heer.
Hans                                    Vrees niet k’verstaen u wil.
Vaert wel Philipin mijn vrient.
Vaert wel dan liefste hansken, Gy sijt niet ongelijck mijn vrient aen vrolijck Fransken.
Hans En gy aen heyntje peck.
Ia, ia het sal wel sijn.
Wy sullen uyt de borst eens lacchen by den wijn.
Lucretia, Beatris, Don Jan, Hans.
MEvrou wat wilt gy doen, ick bid u wilt my hooren?
Beatris wat raet?
ick ben verloren.
Hy heeft met soetigheyt u hert en wil gevraeght.
D. Ian Maer wat is met den Ringh als u mijn min behaeght?
En twijfelt daer niet aen, gy sult mijn bruygom wesen Misschien noch desen dagh: D. Ian                                      Ick ben gelijck verresen, Dat ick u handen kus, t’hert kittelt my van vreught Mijn weerde ziel, Voogdes, soo maeckt gy my verheugt.
Mevrou wat soeckt gy hier?
Leonoor, Ferdinand, Philipin.
MEvrou ick com hier soecken Een schelm, die gy en ick met reden mogt vervloecken Hy is hier in u huys oft inden hof gegaen: Lucr.
Wie heeft Mevrou aen u het reght bescheet gedaen?
Daer soeckt vry door: D. Ian                            Siet hem hier voor u staen.
* Wat reden can Mevrou tot mijn beschuldingh toonen?
Waer mé heb ick verdient dat my soo gaet hoonen?
Ick ben geen roover neen, k’heb al te groots gemoet, En ick ben afgedaelt van te doorluchtigh bloet Om sulck een schand-vleck in mijn afcomst te verdragen Mevrou can selfs van mijn onnooselheyt gewaghen.
Sijn dienst en edel bloet heeft hem de Meyn gemaect: Want onse vlammen in een suyvere liefde blaeckt.
Leon En hy was in Madrid, dat hebt gy my geswegen: Ferd.
Naer u vertreck heb ick daer kennis van gekregen.
O gy myneed’ghen die met onstantvastigheyt Mijn suyv’re liefde nu tot tweemael hebt misleydt: Seer wel dees wisselingh, can ick nogh al verdragen, Ick sien haer sonder spyt, om dat’s u con behagen?
Maer my te vlughten en te keeren het gesight Is my verachten en te hoonen D. Ian                                        Mijne plight Heb ick tot u gedaen, ’kheb dan met hert en sinnen Voor u bewesen deught u trachten te beminnen, Doch het en is geen tijdt mevrou dat ick meer veyns, Ick open hier recht uyt mijn lievende gepeyns.
Ick min dit schoone belt, en soo ick haer verwerve, Sal ick haer minnen tot op’t eynde van mijn sterven.
Ha snoode was dat u oprechte trouwe min, Dat gy door Ferdinand, dees nacht by my quaemt in?
D. Jan Ick bent mevrou die heb bestaen u te bedriegen, Dit is de tongh die u bedrogen heeft met liegen.
Gy wout het weten door mijn const, die ick niet had: Waer door gy sijt gebrocht op een verwerde pad; Maer magh mijn const soo groot een wetenschap betrachten, Dat uwen dienaer soo geluckigh hem sou achten Om uwe slaef te sijn, k’sou met mijn sterre const, U eeuwigh danckbaer sijn voor u mildade jonst?
Mynt gy dat Ferdinand mach ick daer op betrouwen?
Ferd.’Ksal u een tempel in mijn hert voorwooning bouwen Want mijne sterre-const en loose toovery Had geen gedachten als te trecken u tot my; Leon.
Ick min u, om u const, gy hebt my niet misdreven Ferd.
K’hoop van ons sterren meerder sterren te doen leven Lucr.
Wat is dat voor gerught!
Myn Heer swijgt stil, hier mé begint een ander klught Sa Hans, sy comt daer aen: Hans.
Het sal hier dapper waeyen.
De Hin, die soekt den Haen hier uyt den nest te craeyen Het is Philipoetjen die haer Hansken soecken comt; Hans Hans comt voor den dagh, of staede nou verstomt PHILIPOET BYKOMINGH.
WAt dunkt u van dat paer, dat is sijn wel beminde Phi.
K’moet hier een toovenaer oft eer een weirwolf vinde Phil.
Bloet hans daer hebdet spel Ferd.
Wat sal dat hier weer sijn?
Myn Heer met u verlof en stelt u in geen pijn!
Leono.
Wat ist dat gy hier soeckt?
Philipo                                          Een Weirwolf sou ick koopen, Phil.
Soeckt dan daer gy hem vint: Philipo.
Gy hoeft niet te gaen loopen?
Gy reikel Hans blyft staen; Phil.
O Hans het is verbruyt: Hans Wat ist dat gy begeirt?
Dat vraeghde noch gy guydt, Gy weet wel wie ick ben?
Wel gy hebt my ontslaghen: Philipo.
Gy lieght.
Gy cunt het selfs den creupelen duvel vraegen, Die is daer tuyghen van.
Den creupelen die wel lieght, Soo wel als gy, gy schelm.
Nu, nu Philipoetjen vlieght My in mijn Backhuys niet.
K’vraegh oft gy my wilt trouwen?
Hans Hier creupelen duvel segt, moet ik mijn wort hier houwen Philipo.
Daer is den toovenaer: D. Ian.
Wel Hans wat’s dit?
Mijn Heer, Het is sijn Vrijster, die hebben soo een keer.... Verstade wel?
Ha, ha, sa Hans siet op te passen En haer te Trouwen: Phil.
Ia sy ginck sijn hemden wassen, En gaf hem Kant en kraegh, soo dunckt my ist wel reen, Dat hy haer Trouwen sal.
Mijn Heer ick ben te vreen: Philipo.
Ick danck u Heer Don Jan, kom Hansken gaen wy henen?
Wel nu dan Philiphien wel trouwen wy met eenen?
Sijn wy nu groot ghenoegh?
Wel twijfelt gy daer aen?
Sijt gy tevreden comt ons houwelijck is gedaen: Beat.
Wel aen daer is mijn handt?
Daer sal ick u op kussen, En gy Heer Ferdinand, gy hebt oock ondertussen Door u Ster-kijckery een Vrijster aen de handt, Ferd.
Om hare schoonheyt wiert ick recht Astrologant.
Mijn weerden Engel laet ons t’houw’lijck gaen betraghten Leon.
Ick buygh my naer u wil.
En ick met al mijn kraghten Sal tuygen dat een sterr’ ons heeft by een gevoeght, Door liefd’ en trouwigheyt.
Ick voel mijn ziel vernoeght.
Don Ferdinand die weet sijn rol heel wel te spelen.
K’sal van mijn Bietebou u oock wat mede deelen: Hy kan soo toov’ren, ô Beatris dat gy’t wist, Gy sout soo vrolijck sijn.
Sluyt hem wel in u kist.
Dat hy u niet ontvlieght gemaeckten Sterrekyker.
Dat ick dat spoocksken kost wy wierden eens soo rijcker; Maer hans en schiet niet af voor al mijn toovery, Heb ick het niet verdient?
Ia toov’ren als een pry: Leon.
Com laet ons binnen gaen ons houwelijck betragten T’geen Ferdinand sal van sijn Sterre Const verwagten.
Ick danck u voor de gunst; D. Ian                                                  En ick voor uwe gaef.
Ick blijf door uwe deught u dienaer en u slaef.
Phili.
De spys die van haer feest en wijn sal overschieten, Die sullen wy daer naer op onse Feest genieten, En daer mé vrolijck sijn, en naer de feest in’t bedt: Beat.
Wel ja mijn Philipien, Phil.
Siet dat g’er wel op let: Soo imant is gesint een Vryster te verov’ren, Die comt naer my toe, want ghy siet hoe ick can toov’ren; Maer nu heb ick een Lief, en een beminde Bruyt, Is al mijn kraght om niet, het toov’ren dat is UYT.
De STIEFMOER.
t’AMSTERDAM, By d’Erfgenamen van JACOB LESCAILJE, opde Middeldam, naast de Vischmarkt, 1684.Met Privilegie.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten.
Alsoo Ons vertoond is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, Dat zy Supplianten zedert eenige Jaaren herwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten Tooneele gevoert verscheiden Werken, soo van Treurspeelen, Blyspeelen als Klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken; doch gemerkt dat dese Werken door het naadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in Taal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen berooft zouden sien van hun bysonder oogwit om de Nederduytsche Taal en de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, en hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoekende, dat Wy omme redenen voorsz.
de Supplianten geliefden te verleenen Octroy ofte Privilegie, omme alle hunne Werken reeds gemaakt, ende nog in ’t ligt te brengen, den tyd van vyftien Jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle andere op zeekeren hooge peene daar toe by Ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Zoo is’t dat Wy de Zake en ’t Verzoek voorsz.
overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Onze rechte wetenschap, Souveraine magt ende authoriteit dezelve Supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, consenteeren, accorderen ende octroyeeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaaren de voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken deselve Werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelve Onzen Lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte Exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een dardepart* voor den Officier die de calange doen zal, een dardepart voor den Armen ter plaatse daar het casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten.
Alles in dien verstande, dat Wy de Supplianten met desen Onzen Octroije alleen willende gratificeeren, tot verhoedinge van hare schaade door het nadrukken van de voorsz: Werken.