floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Myn zoon heeft hy na de middag ook iets gegeeten?
Iryn.
Neen, maar hy dronk met Hans Oom een roemer wyn.
taap.
Die geld brengt, moet eens beschonken zyn.
Gaa zie eens, of myn zoon slaapt.
Wat zou ik gaan kyken?
1aap.
Of myn zoon slaapt, zeg ik, of zou jou dat niet gelyken?
Wel Meester, scheer me niet, weet ik waar ik hem zoeken zel?
zy lykt schroom te hebben, die morssebel Een slaapend mensch, zal u niet onvoorzichtig raaken, Wacht jou maar voor die gasten, die daar op waaken.
Of slaapen, of waaken, op zyn tyd is dat gezond.
Ik weet jou zoon niet te vinden, in tien mylen in t rond.
laap.
Is myn huis, in die tyd van myn uitzyn, zo vergroot?
Wel Meester, altyd loopt er met jou de gek onder.
Is myn zoon dan niet t'huis, of maalt jou de geest?
Neen zeg ik, maar ik zeide, hy heeft t'huis geweest.
Verstaat gy geen Duits?
hoe moogt gy 't een mensch zo moë maaken?
Is 'er een hel, zo woond de Droes in jou kaaken, hy speelt zyn rol, uit die verbrande bek.
Tot dankbaarheid, die breek jou de nek.
Maar om my ook niet ondankbaar te toonen, Daar is een voet in jou gat, en een lap voor jou koonen.
Ik zal jou morgen doen roepen, voor dit beestig affront.
Ja roep dat je barst, en schreeuw als een hond.
Brui in huis, of ik zal jou noch beeter onthaalen.
Ik zal jou dat schoppen, en slaan duur doen betaalen.
Die luizige boer, aan een burgerin van fatzoen!
Dat heeft zyn leeven geen eerlyk kaerel durven doen.
'k zou jou wel eens weezen by de lappen krygen.
Tryn, gaa in huis, 't past een meid beeter te zwygen.
Gy hebt de Baas wat vertoornd, daar is wat schuld.
Zie hier het wyshoofd, jochem met de bult, die wil ook een vrouwmensch onderrechten.
Jou broek is los, vryer, leer die liever eerst vasthechten.
Wat mag ik by dit gorlegoi langer staan?
Gaa heen, maar morgen zult gy met my voor de Heeren gaan.
Dat huisje is zo lief, als een arm vol jonge katten, Bouwe.
Ik dacht, zy my vliegend in de lokken zou vatten.
't is met deeze Karonje, als de kop tegens de muur, Tegens zo een Wydbek te gaapen, dat is maar olie in 't vuur, Na deezen dag, zal my niemand in de Stad meer plaagen.
Dit varken, zal ik deezen avond noch wegjaagen.
Had ik myn zoon maar t'huis, ik sloot hem op, hy volgt noch de zyne, maar morgen volg ik myn kop.
Laat ons terwyl na 't geld van de Slaager gaan kyken, dit te verwaarloozen, zou my niet gelyken.
Vraag ik de Meid, of zy er iets van weet Heeft zy weer duizend malle woorden gereed.
Kyk Bouwe, zie daar zo een naakte vink zwerven.
Is dat die schoft ook, die myn zoon tracht te bederven?
Neen, die jakhals ziet er noch veel naakter uit.
Gaan wy dan maar na binnen, 't is hier onnutte tyd verbruid.
Dat me die Pesten de Stad uitjaagd, daar alles door word bedurven.
Door deeze Kankers zyn duizenden, voor haar tyd, gesturven.
Dit Babiloons geslacht, is zonder schaamte, of gemoed.
Daar is geen verzaading in dit bedurven goed.
'k weet, 'er hier veel zyn, die dat ook noch weeten, geef haar van daag alles, morgen is het vergeeten.
Zy Digitized by Google betrapt.
Zy slachten de zee, die, in t minste deel, Grooter, of hooger word, al zwelgt ze een gantsche vloot door haar keel, Alleen, dat zy verkrygt, kan zy noch bewaaren, Maar wat een hoer rooft, daar zal niemand wel af vaaren, Gelyk dit Monster, dat myn Heer elendig heeft gemaakt, Dat hy zyn geld niet alleen, maar ook zyn fatzoen is kwyt geraakt.
Hy, die weleer de lust was van zyn maagen, is nu den afschrik, en een ieders mishaagen.
Evenwel blyft hy op zyn dwaaling verzot, Gelyk noch blykt, aan zyn bevel, en gebod.
Ik moet dit zakje met geld de hoer vereeren Maar ik zal bezorgen, dat zy het niet alleen zal verteeren.
Kost het weezen, k gaf de Hex niet een duit, maar t zal genoeg zyn, elk de helft van de buit.
Laat zien, hier zyn zes stukken van achten drie is noch te veel, na myn gedachten, twee dat is genoeg, en een gift van fatzoen, twee is wel, twee, zal het haar wel doen.
De deur gaat op, 'k geloof, de hoeren de lucht van 't geld kunnen ruiken, eer zy het getal ziet, laat ik 'er eerst vier sluiken.
Ik zal ze liever spaaren, voor myn onverstandige Heer, en krygt hy ze van nooden, zo vereer ik ze hem weer.
AGNIEt, ISABELenROBBERT.
De kooppenning is op den hond, de guit heeft my beschiet.
droogen.
't is niet waar, dochter, hier is ze, zie uit jou oogen.
De vrind Robbert, hoe vaart hy al?
Kaal, en gezond, en voor de rest niemendal.
Dat hoop ik niet, dat is welstand, die wy vervloeken.
De gezonde Robbert, komt de kranke Dames bezocken.
Myn Meester, heeft my deezen dag tot Doctoor gepromoveerd, en gy zyt de eerste, daar hy voor practiseerd.
Myn Mediçyn is generaal, en by ieder gepreezen, Maar by niemand, als jou, zal ze zo begeerd weezen.
Wat dunkt u van dit kruid?
't is van een bezond're kracht, Daar is geen kwaal, die het niet geneest, of verzacht.
Zoud gy 'er niet een pond, of twee van derven gebruiken?
Een half dood mensch, zal er van bykoomen, en opluiken.
'k Doe niet als die lompen, die, met wat charactergebrui, haar zelfs, en d'aposheekers ryk maaken, en vermoorden de lui, Neen, dit Medikament is probatum, by kleinen, en grooten.
't maakt een zot wys, als hy wat veel heeft genooten.
Het doet mirak'len, hier, en door 't gantsche land.
Alle Doctoors zyn gekken, behalven Robbert, een Doctoor met verstand.
wat is 'er veel van dit Medikament te teemen!
Lang maar of, ik wil wel een pond of tien inneemen, en al was het duizend, ik waag er my aan, 't is een Recept, dat men kan leezen, en verstaan.
Zyt gy gestuurd, om ons te geneezen?
Geef hier dan de kruijen, gy moet zo traag niet weezen.
Aan jou niet, aan jou Juffrouw is my belast.
Daar Madame, voor uw gezondheid heb ik dit afgepast.
Zo weinig, kan een zieke niet veel baaten.
Ik docht het wel, voor ditmaal zullen wy het daar by laaten.
Als me joului op éénmaal al te veel ingeeft.
Dat is maar schaade, en dat meenig bedroogen heeft.
Maar myn Heer is dood ziek, waar die nu meë gehulpen?
Daar is raad voor de jonge wulpen, breng hem hier, ik help 'er wel zieker van.
Mislukt het met onze Juffrouw, 'k woet, dat ik hem helpen kan.... robbert.
Jy zoud hem ommers geen dronk waater voor niet geeven.
Ons brood kost geld, kan jy wel van de wind leeven?
Licht bezoekt u myn Heer noch wel eens van daag, Isabel.
Dan moet hy meer medicijnen bezorgen, ik heb een zwakke maag.
Jylui zoud in der eeuwigheid wel medizijneeren.
Al Digitzed by Google betrapt.
Al vuld men jou tot de keel op, gy zoud meer begeeren.
Vaart wel, zieke juffers, altyd bedurven, en ongezond.
Als ik een stuk brood had, ik gaf het liever aan een hond.
AGNIE tenISABEL.
Dat lykt het eezels kopy der knecht van de boere Jonker.
Gaan wy in huis, het word op straat al donker.
dit is weder een vreemde eend in de byt.
Pas op, dat hy ons net, of de strik niet ontglyd.
JASJE, ISABELenAGNIEt.
Dat lykt van het soort wel, daar ik na moet vraagen.
Wel waar of de lui vermaak in scheppen, of behaagen?
Nu licht is het fatzoenlyk volk, en geen gorlegooi.
Een eerlyke juffer, kleed zich ook zomtyds als een lichtekooi.
Juffers, met oorlof dat wy moogen weeten.
Woond hier omtrent een Dame, die Isabel word geheeten?
Tot uwen dienst, vryer, als het u belieft, tree maar in.
Ik ben by de rechte, dit is een goed begin.
Kom binnen, jongman, voor de deur is het te koud, om te praaten.
Voor deeze reis, wil het my de tyd niet toelaaten.
Ik ben de dienaar van Alexander, een beroemd Soldaat Die u, door my, zyn dienst aanbieden laat, Hy is zo even in de Stad gekoomen, En een vrind twee drie, hebben hem aan de schuit waargenomen, Daar is hy meê om een glaasje maar hy wil u straks zien, Om u zelve zyn persoon, en geneegentheid aan te bien. dieshalven kunt gy u voor zyn bezoek beryden.
Uw boodschap, doet my ten hoogsten verblyden.
Zeg uw Heer, dat ik met verlangen hem wacht.
'k zal het doen, komt hy van daag niet, zeg ik u goede nacht.
Nu vliegend om een kind, dan zal de Komedie eerst beginnen.
Die knecht zag jou gezond, zullen wy ons ook verzinnen?
Neen, kend gy de konst noch niet van een fyne ziel?
Of het nooit meer gebeurde, dat een vrouw onverwacht beviel.
Maar dit geschied zelden, of men kan het haast raamen.
Voor een Soldaat, zal ik genoeg opkraamen.
Haalt gy de Jongen, de rest laat aan my.
Dat gant 'er heen.
In passant zal ik melk besprecken, voor pap, en bry.
Breng wat kaneelkockjes mee, die zyn 'er van nooden.
Dat zou geschied zyn, al had gy 't my niet gebooden.
Fommige pryzen de vroomheid, als een nutte zaak, Maar het bedrog is lustiger, en vol vermaak.
Daar is ook beeter een stuiver meê te winnen.
't geluk wil ons beminnen, 't is de boere Jonker, met de maakelaar op zy.
't is een vroom kaerel, hy leeverd evenwel de party.
Hou moed myn zwakheid!
schep aassem myn pynen!
Deeze Kinkeljonker, brengt ons een zak vol Mediçynen.
Ne. betrapt.
47 negenentwintigste tooneel.
SMUL, keesenISABEL.
Dat is de Juffrouw zelve, wat dunkt u van t vel?
Is blank, voor het gezicht lykt ze fris, en wel.
Spreek haar eens aan, of doe haar een teeken.
Ik weet nog niet, hoe men een vrouwmensch moet aanspreeken.
Ik ben bleu, k ben ontsteld, en beschaamd.
Wat beschaamd!
Dat is geen ding, dat betaamd.
Myn heer, het schynt of gy by iemand zoekt te weezen.
Myn huis is niet te schroomen, noch te vreezen.
Tree wat binnen, d'avondlucht is ongezond.
'k weet niet, dat men by een vrouwmensch zo veel beleefdheid vond.
Stappen wy meë.
Juffrouw gy moet ons excuseeren.
Gy zult ons met uw gezelschap vereeren.
Reik my uw hand.
Zal er collation zyn, als gezegt, na den eisch?
Agniet bestelt alles, en voornaamentlyk jong, en schoon vleisch.
Jonker, geef my de zak, u past niet te draagen.
Bouwe doet zyn deur op, en ziet Kees met Isabel binnen treeden.
Strak, strak, Juffrouw, onze stoutheid zal u niet mishaagen.
Neen, neen, zeg ik, 'k weet niet van wat ding dat j'ons verteld.
De boer is zo fyn als hy wil, strak ben ik heer van zyn geld.
BOUWE roept na binnen.
Aas, baas, na buiten, haast u, daar is aan geleegen, uw zoon doold in spelonken, en gevaarlyke weegen.
Kom voor den dag, dat gaat voor de wind na de hel.
Waar of het noch heen zel, met dit droevig spel!
Zyt gy daar?
het staat hier elendig geschooren, Wy zyn rampzaalig en uw zoon is verlooren, t is omgekoomen, ik moet schreijen, helaas, helaas.
Wat wil dit schreeuwen, en balken?
Waar toe zo veel geraas?
Uw zoon is, met ons geld, in de winkel van de dood geloopen.
Myn zoon, met ons geld, in de winkel van de dood!
Of noch slimmer, och!
wie raad ons in deeze nood?
In wat winkel?
hoe maald deeze domme kinkel?
in een hoerewinkel.
Te vergeefs heb ik dan na myn geld gezocht.
In een hoerewinkel!
Wie heeft het snooder bedocht?
Zo myn eer, geld, en fatzoen te steelen!
'k zal hem dat wink'len verleeren, in de bordeelen.
Waar is dat helsche grot?
maak my dat slangehol bekend.
Daar schuins over onze deur, in het vliegend serpent.
'k zal die serpenten dat duur betaalen.
Volg my, 'k zal myn zoon daar uit haalen, en zo ik met deeze monsters aan 't pluizen raak, zal ik haar slimmer hand'len, als Sint Joris den Draak.
Dat gaat er na toe, dit schellen moeten zy hooren.
Luister ik wel, zo komt 'er iemand na vooren.
Waar is er ooit vader zo ongelukkig geweest?
TWEEENDERTIGSTE tooneel.
ISABEL uit een venster, jaap en bouwe.
sabel.
Wie trekt hier de schel, niet als een mensch, maar een beest?
Poddebaard, wat pord jou zo onverstandig te schellen?
Hang Digitized by google betrapt.
49 Hang bellen aan jou hoed, zo meugt gy met oordeel bellen.
Zie deeze hangbroek meend dat het hem past.
Was ik voor de deur, ik gaf jou wat op jou bast.
Wat zoek je hier, kaerel?
heb je hier wat verlooren?
Dat is een wydbek, van de kin, tot de ooren.
Zend myn zoon buiten, boedelhoudster van de pest en de dood.
Myn zoon is al genoeg vergeeven, al proeft hy niet van jou brood.
'k zeg, doe jou deur zo vliegend open Of ik zal ze met een voet op de vloer loopen.
Doe jou bakkus toe, stinkende vent, ik heb jou zoon myn daagen gezien, noch gekend.
Wat mag deeze Bellenbroër van zyn zoon al reut'len?
Loop, vul jou kiezen met wat hondendreutlen.
K zeg, van de deur, of, straatschender, uitgeschudde vagabond, of ik smak jou, met een steen, zes voet in de grond.
Dat zyn teeven 'k zal die onbeschaamdheid doen straffen.
Een hond zou zich teegen die krengen dood blaffen.
Gy wilt niet opdoen, en myn zoon laaten gaan?
't was een zottin, die u langer te woord zou staan.
't is hier taptoe, uitschot van mossen, en knoeten.
Laat af van komplimenten beneeden, of ik zal u van boven groeten.
Isabel sluit haar venster.
Juaap.
Zy sluit haar venster.
Dat gaat naar den Officier, Die zal noch wel een kou weeten, voor dit fenynig dier.
Bouwe volg, 't is hier vruchteloos de tyd versleeten.
'k zal deezen avond haar die parten noch uit doen zweeten.
G DER, Digitized by google, de listige juffer, 50 dERDE bedrii.
Het Theater vertoond een gemeubileerde kraamkaamer.
SMULenKEES met een zakgeld onder den arm.
Exe winkel, had je die wel zo zoet gedocht?
Wel neen, by ons word zulke sckk're waar niet verstaan.
Kocht.
Myn vaer heeft my verkort, by de wort'len, en knollen.
Wat licht vind me by de duistere mollen?
grdasl.
De helft van myn leeven heeft hy my reed, dat een Vrouwmensch zo beleefd is, ik had het nooit geloofd.
Dit is lelijke kost, ik zal jou noch beeter spys opdissen, hier is verschot, den honger hoeft niets te missen.
Jonker, had ik jou maar wat eerder gekend, jy zoud geleerd zyn, trots de beste Student, Die lichten, snorken wat op eer boeken, Maar by my is vry wat meer wysheid te zoeken.
'k Heb deezen dag, meer als ik docht, van jou geleerd.
K zal jou meer onderrechten, als jy begeerd, t is maar een begin, daar zyn and're dingen, jy moet leeren danssen, speelen, en zingen.
Jou zyn duizende dingen van doen.
Het schermen, past ook een Hoer van fatzoen.
Maar wat slyt ik myn tyd met onnoodige prullen?
K heb honger, k verlang myn darmen te vullen.
Daar is appetyt, de spys is al gaar, Een uur vastens, die kost my een jaar.
Hoe staa jy met de maag?
ik kan niet wachten.
Naast een leeg schip, dat ik meen te bevrachten.
Treflyk!
ik verlang na den dis.
'k Wil schellen, of zy al vaardig is.
Dit gitized by Google betrapt.
Dit janhaagel, staat haar tyd te verpraaten.
Een oogenblik bid ik u, dit noch te laaten.
Als men ontydig hier bengelt, en raast Zo maakt men de Booden in t werken verbaasd.
Een weinig patientie.
Dat s hier maar kwelling.
Een patient is hier goed voor een malle schelling.
De bel, verstrekt ons een Medikament, men krygt hier niet anders, voor een patient.
Jy moet, door t geluid, de wanden doen rooken.
Smul trekt de bel hard.
'k Wed zy nu haasten, met braaden, en kooken.
Daar komt er al een, op t geluid, voor den dag.
AGNIEt smullenkees.
Hy lui voert met de schel hier byster de vlag.
O smul, dit zyn weer jou kneepen, en parten, jy zoud met bellen, de Poortklok uittarten.
Hiet jy dat mooi, dit pestig geraas?
Is het gereed, t gebient, en den haas?
Wys ons den dis, wat valt hier te lellen?
'k Wil, na believen, hier raazen, en schellen.
Is het geen tyd noch, dat ik wat eet?
Wy gaan verkassen, zyt gy niet gereed.
Het staat al klaar, in de naaste kaamer.
Geen luit, noch viool, klinkt my aangenaamer.
Zie hier de vruchten nu van de bel.
Let op, jou beesten, als ik trek aan de schel.
Kom, Jonker, hier geen tyd meer versleeten, jy zelt nou eens na de konst zien eeten.
Als jy wilt, ik ben vaardig.
Ik vlieg na den dis.
Hem, hem, dit pak, 'k weet het u lastig is, geef het aan my, ik zal het opsluiten.
In dit huis, koomen vaak dieven, en guiten.
Ik zal het bewaaren, al word jy dan zat, zo tyt er geen ander meê op het pad.
Dat zou jou schoon staan!
wie zou het weërhaalen?
En dan noch slimmer, wie zou voor ons betaalen?
Wie zel betaalen?
dat zel ik doen.
Geen trouwer wachter, als ik, voor de poen.
Draag jy geen zorg, ik zel dat wel bakken... jy zelt werks genoeg met het kryt vinden, om 'er fneedig in te hakken.
Dat is jou plicht, de rest laat aan my.
Wat bruid my de list, van dees rottige pry!
Aan jou het geld!
wat mag zy kallen?
Hou jou gerust, dochter, daar zal niet af vallen.
De maaklaardy, meisje, die komt my toe.
Die zult gy weer vinden, en noch wat te goet.
Kom volg my, Jonker, 't verveeld my dit bruijen.
De rest, zal ik u by de spys wel beduijen.
Ik zal bezorgen, dat gy ons niet lult.
Die guit, heeft het eerst niet om zunst gesmuld.
Dat zal ik stuiten, die smeerige glimmer.
Hollander slim, tapannerman stimmer.
Hy zal ons niet potsen, die luizige Sjeur, Ik smyt de smitsdochter, op onze deur.
'k zal, eer hy 't denkt, die roos hem ontplukken, en de jonker die bruid, uit zyn armen rukken.
Die jakhals meend, hy is ons veel te gaauw.
Hy denkt ons te strikken, maar 'k heb hem in 't naauw.
'k zal hem noch met zo veel zwelgen opproppen, dat ik hem naakt, uit de deur zal schoppen.
Hy is te gulzig, hy kan ons niet mis, 'k vong in myn netten, wel fynder vis.
Wy betrapt.
Wy lyen geen meesters om ons noch te leeren.
Die voogel is ons, met zyn pluimen en veeren Daar moet er van daag noch al meer in ons net.
Vergeefs ziet men hier geen wieg, en een bed.
Wy zullen hier strak een stuk presenteeren, Dat men wel mogt op een daalder waardeeren.
Ik wou het er zelve, wel aan verzien.
Hier staa jy te babb'len, en daar is arbeid voor tien.
Die Smul, en de Boer, hebben dienstboon van nooden.
't is, geef gebraad, en dan weer gezooden.
Dan tap ons wyn.
't is een hagelsche vent Hy steld man, en maagd, en 't huis overend.
'k heb ordre gesteld, om 'er op te passen.
Laat hy wat zwelgen, vreeten, en brassen, De Schurk, moest ons met den aap niet ontgaan, 'k heb onze deur op het nachtslot gedaan.
Hoe zel ik die Boer, door de modder sleepen!
'k Heb al een lei, of drie, vol streepen.
De kunst, deezen dag, handeld ons gonstig, en mild.
Die Smul, en de Boer, moeten gesneen, en gevild.
Onze Soldaat, moeten wy de beurs ook schraapen, die Snoeshaan, met geld, zou niet gerust kunnen slaapen.
Een Krygsman, voor al, diend het maar tot zyn straf.
Vergaard hy wat by dag, voor de nacht, moet het er as.
Dan we er er op nieuw, om wat munt te beschaaren, dat zy and're bederven, is ons welvaaren.
Maar luister ik wel, daar word weder gescheld.
Is er Alexander?
Zo moet ik te veld.
Wees voorzichtig, om iemand binnen te laaten, 't en zy van de vrinden.
Delistigejuffervyfdetooneel.
Ier niet meer te praaten.
Ik moet, als een Kraamvrouw, verstandig te bed.
Die wys is, doet zyn dingen behendig, en net.
'k heb my, tot noch, niet laaten bedniegen.
Ik kan, naast de Kwaakers, sneegje veinzen, en liegen.
Ik hoor ze maaderen, dat is met een sprong 'er in.
Verwacht nooit kwaad eind, van een goed begin.
AGNIEt, karel en ISABEL op het bed.
Joor een bedurven winkel vol plaagen, zieken, en pynen, zo weinig, prullen van Mediçynen!
't is te beklaagen, zeg ik, wel hoe!
Zie onze Juffrouw, die leit 'er vast toe.
Om ze te geneezen, gebreeken ons ponden, en gy hebt ons pas een aus, of tien gezonden.
Wel Jonker, dat kan ommers niet bestaan, het schynt jou niet meer aan t hart te gaan.
Voor deezen, plagt je meëwaardig te weezen, jy plaagde jou zelfs, om ons te geneezen.
Doe waart gy vaardig, en nu zyt gy traag, In plaats voor u zelven, word gy ons tot een plaag Smyt noch wat over, van Medikamenten, t is hier zo goed, als op de beste lyfrenten.
'k hoop, Jonker, dat je dat ook wel weet Geen geld is zo vast, als aan ons besteed.
Dat zegt gy recht, dat hoor ik te weeten, die kennis, zal ik ook nooit vergeeten, zy kost my te veel, van myn goed, en schat, betrapt.
Ik was geen duit waard, als ik dat vergat.
Maar wacht nou, dat bid ik, noch eenige daagen k zal, na vermoogen, zorg voor u draagen.
Waar is de schoone volmaakte Isabel?
Zy was waarlyk flus noch fix, in 'er vel.
'k weet van de moord, 'k bid my te verschoonen, Zy moet ommers hier de Kraam vrouw vertoonen, 't is alles klaar, zo ik my niet bedrieg, Wy zien het aan al dit gestel, en de wieg.
Met oorlof, dat wy uw juffer eens spreeken, myn liefde is er trouwen veelvuldig gebleeken.
Indien het, met haar verlof, mag geschien, ik kom nu maar, om dit kraamspel te zien.
Isabel uit het bed.
Dan moet er geld zyn, wilt gy dit kyken.
Aanschouwen voor niet, dat zou ons niet lyken.
De Schouwburg wyst u een beeter spoor, Zonder geld, vryer, weigert me daar gezicht, en gehoor.
Myn zoete Jonker, dat, hoop ik, kan jy begrypen.
Jy moet ons het verdiende loon, niet ontknypen.
Dat stond ons zeeker spotlyk, en duur En 't zou jou noch zeer doen, in 't laatste uur.
Dat zou het, en jy meugt my betrouwen, het zal my de laatste snik noch berouwen.
't is nou zoo, en ik zie myn misslaagen wel, en noch weet ik de weg niet, hoe ik ze myen zel.
Dat moet 'er nou zo meë deur, laat maar passeeren, 'k zal jou daarna alles dubbeld vereeren.
Laat eens tappen, terwyl wy hier staan, dit kraamspel kan ommers zo droog niet gaan.
Waar is de Kaneelstok, waar zyn hier de Koekjes?
'k Zie hier wel vodden, en ouwe doekjes, 't Haar van den hond, dat moet hier ook zyn.
Tap ons eens van de Rinkouwer wyn.
Sint jochem!
wat ben je net uitgestreeken?
Aan de konst, zal altyd geen voordeel ontbreeken.
Wy bevinden, dat uw geest wond'ren vermag, Daar is niet gelyk aan uw cieraad, en gedrag.
Wy zien ons verstrikt, in uw minlyke laagen.
Geen kleed, dat u dekt, of het doet zich behaagen.
't Verbeeld uw wandel, zeedig, en kuis, tot zelf in 't gewaad van een Kraamvrouw incluis.
Ja, ja, jou schort zo wat praaten, en mallen, voor niet zuipen, en kyken, daar zal niet van vallen.
Flus zulk een beuz'ling, en treuseneus.
Wees nou mild, ontsluit uw beurs, genereus Wy zullen dan buizen, en laaten tappen word gebeld.
De tyd is te duur, hier voor niet te snappen.
Maar luister, daar word weder sneedig gebeld, dat zal hy weezen, Alexander, myn held.
Agniet, jy weet, wie jy binnen moet laaten.
Let op jou handen, zie snel uit jou gaaten.
ISABELenKARel.
Maar jy, platte Jonker, hou jou niet mal Isabel.
Zo lang my te plaagen, voor niemendal.
Myn zuikerden Engel, dat moet je niet denken 'k zal u, dat zweer ik, weer ryklyk beschenken.
'k ben nu wat sober, de beurs is te zwak 'k heb waarlyk niets, als de hel in myn zak.
Voor dit maal mag het er noch wel op loopen, 'k zal u, in 't kort, een orlogie koopen, dat diergelyke, nooit is gezien.
Vercierd met een diamant, of tien, In een gouwe kas, met zyn agramenten.
K zal er uw beeltenis in doen prenten.
Zy naadren, houd u, als waard gy een vriend.
Of oom van myn kant, dat in de Kraam ons diend.
Ik moet weer te bed, het zou hier honden, wierd ik niet ziek in de laakens gevonden.
Wees gerust, ik verstaa my het Peterschap wel, t zal my verlangen, het eind van dit spel.
57 ACHTSTE TOONEEL.
AGNIEt, ALEXANDER, karel en ISABEL.
Myn heer, wat zyn wy geweest in angst, en vol Agniet.
schroomen!
Uw behoud verblyd ons, zyt welgekoomen.
De mond van den oorlog, is gelyk die van een wolf, en een vraat, Zy vernield meenig held, en roemruchtig Soldaat.
Een sterft van gebrek, en d'ander van zyn wonden.
Wat zyn er in kort al na patres gezonden!
En wie ziet het eind, van dit pestig gedrocht?
Ik hoop nooit, hoe het ook van den vyand word gezocht.
Dat zou ons schoon staan.
Wat dan begonnen?
Daar word met den deegen, ook geld gewonnen.
Waar dan heen met de Jonkers, die niets hebben geleerd Als daar me wat steenslypt, en vagabondeerd?
Waar heen met het uitschot van naakte vinken, die in er moërs keuken, van dartelheid stinken?
Waar heen met het ruigt, van het bastaarden zaad?
Hoe ondeugender kaerel, hoe vroomer Soldaat.
Zo me niet zocht, als het spit te draaijen, wie zou voor t land den haan tegenskraaijen?
Wat was het met my, en and'ren geweest, was 'er geen vet aan dit pestige beest?
Had ik geen and're, beroofd, en bedurven, 'k Was lang achter land, voor een beed'laar gesturven.
'k vertel jou geen praatjes, 'k heb plaaten vergaard, 'k vond myn geluk in het vuur, en by 't zwaard.
Ik ben het, die Tallard heb gevangen, zyn borstteeken, heb ik aan myn deegen hangen, zyn orlogie, heb ik noch in myn zak, voor zyn goudbeurs, kocht ik dit prachtige pak.
Men moet 'er byzyn, wil me wat vertellen.
Daar zyn er veele, die reevlen, en rellen Uit de boeken van Homerus, wat er in zyn tyd is gebeurd.
Maar die prullen, zyn by ons voor leugens gekeurd.
And're behelpen zich, met die van de Romynen, en willen daar door meë als Helden verschynen.
And're vechten met 'er bek, op den Dam, of in de kroeg, En als zy maar babb'len, dat dunkt 'er genoeg.
Noch zyn'er, die zulke kaakclaars pryzen En houden die Snappers, voor dapp'ren, en wyzen.
De zotten, vertrouwen haar op het gehoor.
Eén ooggetuig geld meer, als tien van het oor.
Al dat men raateld, zouden wy dat gelooven?
Dan dreeven Snappers, en Leugenaars booven, dat moet ommers zo mal niet geschien.
Die wat wil weeten, moet het gaan zieu.