floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Jy ziet ze wel, Jonker, maar ik ben niet vies van jou gezigt, t word al wat zwakjes, en byziende voor t ligt.
Maar koomen 'er niet alzo wat andre kyken?
Zo veel, als j'er omtrent was, dat jy zoud moeten wyken.
Maar wat schort myn gezigt?
het wykt voor 't jouwe niet.
'k wens ik haar driemaal zie, eer dat jy haar eens ziet.
Dan zelje een glas, dat zesmaal verdubbeld, koopen, en daar den heelen dag meë op de neus gaan loopen.
Maar, jonker, dat ik 'er eevenwel in passant na vraag.
Jou Heerlykheid, waar omtrent leidze?
't is meen ik omtrent den Haag.
Is zy niet het vermaarde Veerenburg geheeten?
'k heb 'er veel van gehoord, maar nooit dag op versleeten.
My is wel van zo een Heerlykheid Veerenburg gezeit, maar k heb t niet eens gevraagt, waar zy leit.
Myn Heerlykheid is te veel bekend, was hy nog maar in weezen, hy plagt omtrent Tessel te leggen, voor deezen.
't was een Neus van een Salmtje, en een schoon stuk land, Zy was drie uuren gaans omcingelt met zand.
Maar een sterke Noordewind, op onze kust aangedreeven, Heeft de Zee daar omtrent zo hoog opgeheeven, dat zy dit schoon Kasteel neenderstorten nou leit de helft een half Uur van Strant, en d'andre helst over zee, Ik weet niet waar al den bruy zo schielyk is verstooven, dat ik niet wist dat het waar was, ik zou 't niet gelooven, roelof.
Jonker, dat is te beklaagen, jou Heerlykheit weg gespoelt!
Dan hebje de plaagen der Golven al mee gevoelt.
Als men op 't vermoogen let van de bruizende Baaren, wie weet of jou Heeriykheid niet na Oostindien is gevaaren!
Ik zou hem daar gaan zoeken, 't is niet zonder hoop, en vind j' hem daar, zo zet hem vliegend te koop.
Daar mogt we er een malle Wind aan koomen draaven, en hem ligt drie Mylen onder t zand begraaven, dat was te veel schade.
Daar gaan in kort schepen heen, je bent bekwaam om te vaaren, je hebt rappe leen.
Huisvesting en de kost heb je vry, en geld in jou handen, Hebje hier ouwe landen verlooren?
Daar vindje weer nieuwe landen.
Ik weet je bent het lanterfanten hier al moe, En of je nog al wat uitstelt, je moet er dog na toe.
Ik ra jou ten besten, Jonker, ga jy jou derwaarts geeven, de eeuw zel jou hier ook te scharp worden om lang te kunnen leeven.
Een Oostindisch reisje, Roelof, dat vind ik ruim zo fray, als te land te reizen, voor een hollandze papegay.
J'hebt in die tyd al byzonder wel leeren klappen.
't is zo wel, roelof, 'k heb dorst, laat een reis tappen.
By den drank het een praatje driemaal meer vals, en ik zel jou hoe krom, dat je 't maakt, bescheid doen in als.
Roelof opent zyn deur.
Kom, treë met jou beide binnen, 'k zal jou zo vinden, 'k moet nog drie woorden spreeken met twee vrinden.
'k zie ze daar aan koomen, ik kom jou zo strak by, drink vast een glaasje, op de gezondheid van my.
ROELOF, joris, jochem, roelof.
Welkom, vrinden.
hoe noobel zullen wy Dick tracteeren?
Hy zal zo wel opgeleid worden, moer als hy zal begeeren.
'k Wed hy, om zat te weezen, niet meer onthaal behoeft, hy zal dronken zyn, eer hy spys of drank heeft geproeft.
't zal hem al wat vroemd in d'ooren klinken.
Maar als hy zo dra vol is, moogen wy een glaasje te meer drinken, hy heeft in zyn tyd ook al genoeg gehad.
't zal ook op een reis niet aankoomen, al wort hy nogeens zat.
Roelef.
Daarom xal hy een vriend meê neemen, of hy niet regt t'huis kon koomen.
Daar word zyn voorzigtigheid en verstand in vernoomen.
Maar, wie zal eerst het woord doen, als hy om zyn goedren vrag Ioris.
Dat is eevenveil, die het eerst behaagt.
Roelof is de bekwaamste, om zyn proces te leezen.
Neen, meffieurs, met jou believen, ik moet de laatste weezen, onze comoedv, om dat hy my betrout, had anders geen klem.
En daar by is hy gewoon een onderdaan te zyn van myn stem.
Jv, elk voor jou hoost, kont het onderhoud lang of kort maaken, dan zal ik bezorgen, dat wy schielyk tot een besluit raaken.
Maar of het weezen wil, daar komt hy met zyn vrind al aan, elk let wel op zyn rol, die poets zal hem schoon staan.
De bedrooge cessionant, 36 zestiende tooneel.
DIRK, roelof, jochem, joris, elbert.
Tot myn geluk, vrienden, vind ik jou al by malkandren.
Ja, 't is best in de lugt, om ons wat te verand'ren.
'k heb te middag wat veel gegeeten, de kost was goet, en d'eerste maaltyd in zes weeken in zyn keuken valt zoet.
De spys heeft my gesmaakt, maar ik voelze nog in de maag leggen Dirk.
Het eerst dien ik jou wel te zeggen, dat ik van deeze vriend, in een afgeleege buurt, een kelder, en twee groote Solders heb gehuurt, Groot genoeg, om de goedren, die ik onder de Messieurs gelaten heb, te transporteren.
Die j' onder my gelaaten hebt, kan je bekoomen na begeeren, mits datje de waardy, en 't verschot, daar van betaalt.
Van het verschot dat gaat heen, maar van de waardy?
Je dwaalt.
Jou verschot is gereet, dat ik jou aanstonts wil betaalen.
Neen, voor de waarde ook, vertrout niet dat wy dwaalen, tot een duit toe moetze daar weezen, ons dingt men niet af.
Hebje my dan d'oly en naglen betaald, als ik ze jou gaf?
Van de waarde!
'k hoop niet dat je my de gek wilt scheeren.
Dat je nou niet en weet, zel jou de tyd leeren.
Van olie en naglen, ik weet niet waar je al van praat!
Vraag aan jou vriend eens, of je wel met jou herssens staat.
De waarde, en kosten van de stukken, en myn verdienste, zelje geeven, of ik weet er raad toe, hoe wy met jou moeten leeven.
Dit kan geen ernst zyn, of ik ben van myn Memorie berooft, Je kunt dit niet ontkennen, of het schort jou in t hooft.
Joris en roelof zullen daar anders van spreeken.
Wat dunkje, messieurs, zyn dit geen dollemans streeken t' ontkennen, t geen jou beide zo deugdlyk is bekent?
Onder jou is de foely en nooten belend, en onder Roelef de peper, pistasjes en amand'len.
Dirk, waar hebje geweest, waar komje van daan wand'len?
Heb je zo vroeg te diep in de beeker gezien?
Je Digitized by Google Blyspel.
Je hebt de verkeerde voor.
Je weet niet tegen wien dat je spreekt.
't is zeeker, hy zal niet meer weeten Dat ik zyn Solliciteur ben.
wel zouje dat zo vergeeten?
'k zal 't jou morgen met getuige toonen, dat ik het ben.
Zo geloof je dan joris, dat ik jou niet en ken!
Ik ken je te wel, maar na 't schynt zal my dit niet baaten.
Wat valt er dan van foely en nooten te praaten?
Wat of men ons nog langer van droomen vertelt?
Messieurs, je hebt om jou vermaak zo een Comoedy opgestelt.
Ik bid jou Roelof, ons bekend verschil te beslegten.
't is jou lien geen ernst, myn vriend zal jou van de waarheid onderregten.
Wel ik weet van al die praatjes niet met al.
't was nou tyd om wys te worden, en je word mal.
Onder my peper, amand'len, en de pistasjes!
Wel, hoe kom j' in 't hooft aan zulke wisje wasjes?
Gaa wat uitslaapen, want 't is gewis dat je nog droomt.
'k weet niet hoe dat je zo schielyk aan die rykdom koomt.
Hebje zo veel goed gehad?
Zo is 't jou wel ongelukkig ontschooten, wie dat zo veel onbekende schatten van jou heeft genooten.
Elendige Dirk, myn goede vriend, je hebt het kwaat, Dat t jou uit het hooft gegaan is, onder wie zo veel rykdom staat.
Maar ik hoop niet, dat wy aan verschil zullen raaken, Om de geleede schade en schand met my niet af te maaken, Dat was je ziel bezwaart, met een onvergeeflyk stuk.
'k zeg, zo je daar niet om denkt, zo verwerp je jou geluk.
Dat wierd den Heemel geklaagt, voor jou zo droevig te leyen, en dat me dan zo met stank zou zoeken te scheyen, Dat begeerje niet, 't was een ongehoorde zaak, 't zou tot den Heemel schryen en roepen om wraak.
Dat je and're haar verdienst nog wat laat borgen, bruit heen.
Maar voor al moet je my deugdlyk bezorgen.
My is al vaak ongeregtigheid geschiet, Maar ik wagt voor myn vriendschap die ondankbaarheid niet.
Wel, wel, laat my eerst uit spreeken.
'k zeg nog, dat ik niet verdagt was op die streeken.
Na dat ik zes weeken om jou was gebruit, komt al myn loon op een blaas met boonen uit.
Hoe kan den Heemel dit ontkennen gedoogen!
Jy hebt een vroomen eed gedaan, jy hebt van daag niet geloogen.
Pars my geen meer kwade woorden uit de mond.
Waar of myn ongeluk ooit droever weerga vond!
Elbert.
Nu, messieurs, ik bid, wilt u nog eens herdenken.
Dit zou Dirk ligt in zyn herssens konnen krenken.
't schynt my onmooglyk, of zyn zeggen heeft wat schyn.
Laat dit dan, tot zo ver genoeg, gerailjeert zyn.
Jy zoekt ook, dat regt is, scheef en krom te buigen.
Ben jy van Dirk gehuurt, voor een Zeeuwze getnigen?
Kom, Dirk, vertrekken wy, ik had dit niet verwagt.
Dat gy my derwaarts by zo goet gerelschap bragt.
Wel, roelof, oude vriend, ken jy me zo begeeven!
Weg Dirk, vertrek, je word van een kwaad geest gedreeven.
Om dat ik jou voor heen onwaardig heb bemind, zo volg myn raad, ligt dat je t uwe wedervind.
Ga vliegende na huis, en znuffel in jou boeken, Om jou vergeete debiteurs, weer vlytig op te zoeken, en vind je ze nog niet met om, en om, te blaan, zo hebje, teegons Dank, een vroomen eed gedaan.
Dat is jou zo veel waurd, voel moer als al t verlooren.
'k Had om geen tonne gouts, een valssen eed gezwooren.
Maar om te sluiten van dit moeielyk verhaal, verwagt ik van uw gunst, een ongemeen regaal.
Ik heb het wel verdient.
laat al die zotheid dryven, 'k zal in verwagting daar van steets uw dienaar blyven.
Messieurs, treed met my in, dit mal is lang genoeg En eist, wat gy aan Dirk verdient hebt, morgen vroeg.
'k zou hem van avond met geen meer verdriet bezwaaren, hy zal zyn overschot, tot morgen wel bewaaren.
DIRK en elbert.
Ooit vagebondery, is ooit zo schelms bedagt!
Maar 't is te laat, wat raad?
zy hebben 't in haar magt.
Ik heb geloogen, maar met klein gewin in t liegen.
Ik heb bedroogen, maar dat is vervloekt bedriegen!
Was op Oostindien nu een plaats van wat fatzoen, 'k zou naar 't Oostindisch huis aanstonts my derwaarts spoën.
was ik voor myn ces, en dit bedrog gesturven.
Doe 'k and're bedierf, heb ik my zelf bedurven.
Had gy dees spreuk bedagt, uw val was ligt gestut.
Die voor een ander graaft, valt zelfs meest in de put.
EG EL S DER WANSCHIKKELYKE TOONEEL STUKKEN.
POTSZIG BLYSPEL.
Versierd met Zang en dans.
Uit het Spaansch van den Heer MORETTO.
Te AMSTELDAM, by de erfg van j. lescailje en dirk rank.
op de Beurssluis, 1715.
Aan den leezer en aanschouwer.
Inder het sluiten van den Schouwburg, in dit Zomersaizoen, vond ik, myne Papieren doorsnuffelen de, een, uit het Spaansch, in 't Nederduitsch overgezette, blyspel.
My wel eer door Wylen den Heere Athias vereert.
Genaamt ESKARAMAN.
Eertyds in BUEN RETIRO, het koninglyk Lusthof, voor de koningen van Spanjen vertoond.
Het is gemaakt door den vermaarden Spaansche Poeët, den heere AUGUSTYN MORETTO, tegens zyn dekunstgenoot, den heere CANCER eene der grootste geesten van Spanje.
En zo my, volgens de overzettinge, voorkomt, als een CRITIQUE of Berispinge, van veele Wanschikkelyke Spellen, om dat den Heere CANCER zulk een Stuk, als OLMEDO was, en andere Verzen, buiten zyne kennisse hadde uitgegeeven.
Welke Kunstvlek den Heere MORETTO, als Medebroeder in de Kunst, van den Heere CANCER, niet op zich heeft willen neemen.
Derhalven heeft hy dit Berispspel eensdeels gemaakt, tot eene Spiegel voor zynen medekunstgenoot, en andere, en anderdeels, als een Baak, om zulke Wanschikkelykheden te myden, gelyk DONQUICHOt eene Berispinge der Romans is.
Waarom ik dit Spel noeme SPIEGEL DER WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN, nadien het Wanschikkelyk is, en ik in het berymen van het laatste deel, ook laat zeggen. Doch ik hebbe bespeurd, dat in de Onregelmatigheid der Tooneelwetten, Potsigheid der Redeneeringen, ernstig en Treurspels gewys uit te spreeken, als in de goe de Ontknoopinge, Geestige uitbeelding en opschikkingen der Vertooners, alles dus Voordachtiglyk gedaan, zulk een groote aartigheid stak, dewyl het voor de Koninzen van Spanjen, om te Lachchen gemaakt is, dat ik eindelyk te raade wierd, het Spel te berymen, en hebbe daarom ook Mathelooze Verzen gebruikt, op dat de Beryminge, met het Spel, zou overeenkomen.
Beminde leezer en aanschouwer, dit hebbedigt by google aan den leezer en aanschouwer.
Ik noodig geacht u bekent te maaken, op dat gy, in het leezen en aanschouwen, of daar na, my niet te schielyk veroordeelen zoudt.
't Geen gy hier hoordt en ziet, schoon 't Gek ker schynt als Gek, Zelf al 't Wanschikkelyk, zyn Onkunde, noch gebrek, maar 't is met voordacht dus gemaakt.
't is een berispel, waar in de onnatuurlykheden, de Wild en Woestheid van veel Spellen werd Berispt, En met een Vossestaart van Potszigheid, gegispt.
En ook krook.
Onder de Zinspreuk, DOOR YVER BLOeID DE KUNST.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuys der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato 21 Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualityt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Cctroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21 deezer Maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waaren of in het tockomende gedruckt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrukken van andere, haar luyster, soo in taal als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks aan hen Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulks na den 21 Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert soude wesen, soo vonden sy Supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op seeckere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't dat wy de saacke, ende 't voorsz versoek overgemerckt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezen, dat sy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaaren de voorsz.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt ende ten tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten tooneele te voeren, binnen de voorsz.
Onze landen alleen sullen, by continuatie, mogen drucken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedruckte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met delen onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in geenigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advouëren, ende, veel min de selve onder onse Protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks soude influëren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroye, voor de voorsz.
Wercken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en sonder eenige Omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die t aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Qualiteit, het recht van deeze Privilegie voor de SPIEGEL DER WANSCHIKKELYKE TOONSSTUKKEN, potszig Blyspel, vergund aan de heer.
van J. lescailje en Dirk rank.
September, 1715.
Digitized by vertooners.
PERONIo, portugees Edelman, zees kapitein.
CONStANCE, zyn zuster.
CRESPA, oude kamerdrouw van Constance.
CHOcque, knecht van Peronio.
TIBURCIO,?
Portugeesche Edellieden.
SANPAJO, § minnaars van constance.
PANSA, een dikbuikige Heremyt.
BRASILJO, gouverneur te Farnambucqu, in Brasil.
BRIANDA, zyn Zuster, een dwergje.
BRIOLANGA, haar Kamenier, een lange Slenter.
LUITENANDO, luitenant van Brasiljo.
SOLDO, een Soldaat.
VASTENAVOND, harlikyn, met een stuklaken, schaar en snyers maat.
De dode barbier, of huuwlyksmaker in 't wit als een Geest.
MAGINA, een gewaande Toveres, met zwart besmeert.
Brasiliaanen, DANSSERS.
Maskeraades, op allerlywyzen gekleed.
Gevolg van Brasiljo.
Gevolg van Peronio, zynde drie matroozen.
Het toneel is, volgens het gebruik der Spaansche, op verscheide plaatzen, zonder tyd bepaaling van begin, of einde.
Digitized by Googl Pag.
Iegel S DER WANSCHIKKELYKE TOONEEL STUKKEN.
Speeld in Lissebon, voor t huis van PERONIo.
Van binnen gerucht als van volk dat scheep gaat, op 't geluid van een kanonschoot, trommels, en trompetten.
PERONIO, en CONSTANCE bem vasthoudende.
PERONIo.
En ziet het volk, op t hooren van t Geschut, gansch Rustig en snel, het steeken der Trompetten, en t geraas van dat gedroogde kalfsvel, Hier te Lissebon, zo blymoedig scheep gaan, als ik wel van te vooren, Te Amsterdam de OostIndischvaars zag, aan de Montalbaans tooren, dies is het, nadien ik haar Kapitein ben, tyd, dat ik ook vertrek.
Weer houd my niet langer, laat los, zuster, laat los, Zyt gy gek?
CONStANCE, hem noch vasthoudende.
Wacht toch, myn broeder, wil my zo schielyk niet begeeven, Zonder myn grootheid een duit Teergeld te laaten om van te leeven.
En myne schulden te betaalen, zonder een nieuwe saar, rok, Fontangie, of eenig waslicht of Kaars.
Daar ik u moogelyk niet meer zal zien, in tien jaar, of een vierendeel jaars.
keer wederom want ik zal het niet gehengen, dat gy my zo hoogmoedig volgt, zonder een Karos meê te brengen!
CONStANCE.
Ik laat niet los, ten zy gy stelpt myn wonden van verdriet.
Laat gaan, zeg ik andermaal.
Gy verstoord my zacht, scheur ten minsten myn kleeren niet.
ik word zo bedroeft, dat ik al half mal ben, van Disperatie.
De schrik bevangt myn hart.
Betoon my toch gratie!
Vervul toch, eer gy vertrekt, myn' leege zakken, met handen zalf.
Myn traanen zyn al verschreit, myn stem is zo heesch als een nuchter kalf.
Ik sla een geluid, als dat van een schotse Trommel.
De Vrouwlui zyn slimmer als den Drom, ja wel!
Ik zeg met my niet bekent, die heeftze niet bekent, en wie zulks, of proeft, WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Of heel weinig meë omgegaan.
Ziet gy dan niet hoe bedroeft Dat ik ben?
ziet gy myn hart in myn lyf van angst niet popelen?
Wat wilt gy dat ik doen zal?
Wel, brui naar Coustantinopelen, en plaag my niet meer.
't is tegen 't fatzoen Dat gy zo veel Buskruitige traanen verkwist, daar wy het Buskruit zo nodig hebben van doen, als 'er op aan komt dat wy zouden moeten Battaljeen. Maar wel inzonderheid, om Salvos te schieten, wanneer wy gastereeren.
Loop heen, want gy wederhoud myn vuurige Dapperheid.
Gy wilt weg gaan, en laaten my tot myn hemd toe, verpand!
Hoor my toch!
En wil my zo ongehoord niet van u weg boenen!
Vergun my ten minsten uwe twede ooren, maar niet die van uw schoenen.
Wel spreek.
Na dien onze afgesturven Ouders, my, aan uwe zorg bevoolen hebben, is t noodzaakelyk, dat Myn Broeder, my beschermt voor... want u legt er aan geleegen jonge Melkmuilen, die my by daag, en savonds, Die op de weegen Aanranden en plaagen, als of ik een Ligtekooi was.
Denk dat geen jonge juffer, als ik, zonder goed, of Geld in haar Tas of Kas, hier kan blyven, zonder dat de drank van haar Eerbaarheid gevaar loopt van te verschaalen.
Waar meé zal ik den Doktoor, Apteeker, Barbier, windkelier, Fontangiemaakster, Sneijer, en alzulke eerelyke lui, betaalen?
Voldoe ik haar niet, zy zullen my uitwinnen, en dan, In een donker gat zetten, en wat raad ging my an?
Hoor, zuster, laat af van verder teemen en verwyten, ik kan deeze Vojage niet ontgaan, al zou het Mahomet eeuwiglyk spyten.
Binnen werd weder geluid van trommels en trompetten, gemaakt.
Isser oit ongelukkiger vrouw gebooren, als ik ben?
Die door dat Oorlogs geklank zo ontsteld word, om dat ik hier moet blyven zitten als een broeidze hen.
Ei hoor dat schor geluid eens datze met die trompetten en trommels maaken?
Wie weet wat voor een schoone Vrouw deeze Vloot zal gaan schaaken.
Vervloekt moet de eerste man zyn, die onbevreest, Een Hellebaard voor Trooyen aangorden, t geen de oorzaak van zo veel ongenuchten, en Treurspellen maaken, is geweest.
CHOCQUE, PERONIO, CONSTANCE.
CHOcque.
myn Heer, myn Heer.
Gek der gekken?
WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
13 CHOcque.
Vraagt gy dat noch!
moeten wy met de vloot van cas kais niet vertrekken.
Zy is reeds, wilt toch haastig naar boord vlien, byna veertien mylen in zee.
'maar men kanze noch tellen en zien.
Vaar wel Zuster, ik moet naar boord.
Ik bezweer u, by die menschen, Die over duizend jaar noch zullen gebooren worden, dat gy myn wenschen Toch voldoet, of ten minsten my mee neemt, al was 't voor uw slaaf.
Maakt van my wat gy wilt, 't zy zwabber, of pluimgraaf.
Neen, zuster, wat dunkt u?
was 't niet nutter voor u verzonnen, dat gy in een klooster gingt, alwaar de meeste Nonnen, Zo teer van Conplextie zyn als gy.
Wat zegt gy, constance, zyt gy te vreen?
Ik zal er u met een snap in bestellen.
Neen, broeder Peronio, neen.
Wel laat het, ik wil dan om u myn harssens niet meer krenken.
CHOQUE.
Myn Heer de vloot is... PERONIO.
Ik begin my te bedenken.
Ik zal haar meë neemen, want dat gemakkelylistuk vleisch, zal 't geraas van de zee, en zulk een langen reis, zy zal 'er gewis op sneeven, 'dan ben ik met eeren verlost van haar langer onderhoud, en de kost te geeven.
Of, wie voorzeid my niet, dat, zo by geval, ons een Kaper aan boord klampte, en verwon, ik door haar schoonheid myn fortuin ligt maaken zal, als die op haar verliefde.
Wel zuster, wilt gy dan perfors meë vaaren?
Ja toch, als 't u belieft, al wierd ik verslonden van de zee baaren.
Wel, vaar dan meê na dien gy zo onverzettelyk zyt.
Wat u overmogt komen, my het onder beding dat gy, nimmer verwyt.
Kom chocque, geef haar dan aanstonds een van myne Kleeren, en volg met haar.
CONStANCE, CHOQUE.
Tevrouw, nu gy u in een Mansgewaad zult Transformeeren, En meê Scheep gaan, zo zal ik u met 'er spoed Deeze les geeven, dat gy hooren, zien, en zwygen moet.
Maar eer wy vertrekken, dient gy, om meê te neemen, niet te vergeeten, Sjanpu, Tabak, Brandewyn, en wyn.
Ik zal het op behouden reis koopen, koom ik te sterven, weg is haar geld.
Goed, maak ook dat gy de Flik, om me te Piketten, besteld.
En gy, tragt dat gy op die zelve condietie, zo zy die niet versmaade, WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Proviezie Krygt van Coffy, Thée, en Chocolade, voor al Banket, hoewel zulks te koopen, my best passen zou.
Banket, moest 'er voor al zyn.
Banket?
wel dat verstaat zich, mevrouw.
Men moet alla mode ter zee leven, als een kapiteins knecht, weet ik van de slaagen.