floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Mislukt het, dan mag je jou malle gierigheid beklaagen, en al wierd je vermoord, ik zel 'er geen rouw om draagen.
't Heeft zo veel gevaar niet een gemeen Bankroet, op het slechtst wint me vrye huishuur, maar nooit kost het bloed.
Laat jitized by Google ontdekt.
Laat ik Cousyns geld niet verachten, 't is zacht me te genoomen.
Dat cousyns geld, vrees ik, zal u als de hond de worst bekoomen.
Zo je achterhaald word, zo weet, in dat geval, Dat ik u nooit gekend heb, of ooit kennen zal.
Voor al zul je belooven my niet te melden, 't minste woordje zou je voor al het jouwe moeten misgelden.
Je komt 'er dan gebeeten, of ongebeeten af Ik zal 't ontkennen, dat j'ooit iets onder my te bewaaren gaf.
By my, boven Patroon boven al, zou j' het ook zo vinden.
Ik verkoos liever de dood, als het beklappen van myn vrinden.
Ik zweer u by myn eer, dat t alderminste woord Niet uit myn hals zal gaan, al kosten t zwaard of koord.
Myn weërga zal men in die proef noch zien, noch hooren, Myn tong niet klappen zal, al kosten 't neus en ooren.
Ik heb u altyd van een doordryvende wakkerheid gekend.
Dat ik u in and're heb hooren pryzen, vind ik dat je zelver bent.
Toef dan niet lang, ik moet ook vertrekken Ik zal deezen avond, by de vrind Jasper, uw gast verstrekken.
Ik bid als noch, neem wegens uw vertrek kort besluit.
Robbert, ik kom zoo weër, ik laat de vrind Bartel uit.
Sabel, Isabel.
't is ook tyd om voor de meid te zorgen.
Die dochter is in geen staat om nevens de Crediteurs te konnen borgen.
Ze heeft haar ook wel gekweeten, en 'er eer meë behaald.
ROBBERTenISABEL.
Wie isje, heeft jou de Meester jou huur en arbeidsloon betaald?
Die zal te vroom zyn, om met het myne deur te loopen.
Rabbert.
Geld is geld, dochter, en daar kan me brood voor koopen.
'k zie de baas, 'k zal maaken dat hy jou wel beloont.
ZEVENDÉ TOONEEL.
GOEDHARt, ROBBERT en ISABEL.
Datroon, 't is tyd dat je aan deeze dochter een milde hand toont.
De Meid het verdiend, en je moet ryklyk geeven.
Die dochter heeft meer dapperheid, als ooit Amasoon, bedreeven.
'k zal niet ondankbaar zyn, zy is geëxerceerd.
Zeg, Isabel, heb je voor deezen dit ook by een ander geleerd?
Ik heb myn Meesters nooit, daar t noodig was, verlaaten.
Goedhart Daar, ik schenk u deeze beurs, gevuld met honderd dukaten.
Myn goeje Meester, ik heb de helft niet verdiend.
'k heb ze u toegeschikt, en ik blyf uw Patroon en vriend.
Als ik te rug kom, zult gy dat noch wyders vinden.
Ik was gelukkig, had ik meer zulke vrinden.
Daar word gebeld.
Is 'er de vrind Reinier, zo laat hem in, en gelei hem hier, maar is het iemand anders, zo doet hem vertrekken, zeg, myn Meester is uit, en ik praat met geen gekken.
'k verstaa jou, sinjeur, ik heb 'er meer gediend in die zin.
Word weer gescheld.
Daar word weder gebeld, kom loop laat vliegend in.
ACHT Digitized by google ontdekt.
4. ACHTSTE tooneel.
Je meid verstaat zich, trots my, op veel zaaken.
Meenig een kaerel zou het niet half zo goed maaken.
Zy toont in alles, beleid, moed en verstand, om iemand na de kunst te helpen verhuizen, was 'er nooit kloeker in 't land.
Ik zie Reinier.
REINIER, GOEDHARt en ROBBERT.
'k kon niet nalaaten u myn dienst te bewyzen.
Waarde cousyn Reinier, ik kan u niet genoeg pryzen.
Die dienst wil doen, moet vlug en dienst doen in der daad.
Uw diensten zyn vervuld met kracht van overmaat.
Daar zyn zes zakjes, elk is van driehonderd gulden, en daar twechonderd in.
Hoe kan ik het verschulden!
Je meugt ze blindelings ontfangen, ik heb ze geleend en overteld.
Wat meen je, dat ik twyffel aan de waarde van 't geld?
Je bent al te voorzichtig om daar op te letten.
'k zal het weer ongeteld aan een aar overzetten.
Wanneer kryg ik het weër?
'k heb 't maar geleend voor een maand.
Je naamt het beeter weeze mee, zo je me niet prompt waant.
Die daar twyffel aan had, was 't zotheid 't u te geeven.
Zo doet het, cousyn, en om gereed te zyn, heb ik de kwitantie geschreeven.
De kwitantie al vaardig!
wel me dunkt je veer ziet.
Dat is, om u niet op te houden, geschied.
De fyne bedriegeryen Reinier.
Me dunkt ik zie verandering, waar zyn uw schilderyen?
Niemendal aan de want?
Me moet de verschillen myen.
Ik en me wyf hebben dikmaals woorden gehad, Dat 'er zo een duizend gulden vier, vyf aan de want zat, van den intrest, zeid ze, kon me den armen spyzen En schoon ik een liefhebber ben, moet ik haar voorstel pryzen.
Myn Vrouw is wat aan de fyne kant, en 't is goed op dat spoor, omdat ik het zo goed dacht, gaf ik haar gehoor.
't is best zeedig, zonder veel uiterlyke cieraaden, te wand'len, en die wat stil zoekt te leeven kan het best tusschen witte muuren verhand'len, 't Heeft my veel geincommodeerd, als ik om iets goeds te doen dacht, 't is beeter die vodden weg, als dat me zyn yver niet betracht.
Ook moet me veel doen, om een ander een goed voorbeeld te geeven.
Daar zyn 'er veel onder ons, die wel wat zeediger mogten leeven.
Men moet het kwaad niet alleen myen, maar ook de schyn.
Je myn Vrouw zulsen voortaan beeter vrinden zyn, xemier.
Ik verwonder my, cousyn, over jou wyze gedachten.
Dat is na vroomheid dingen, en d'aloude deugd betrachten.
Wat heeft jou Vrouw jou verstandig geraan!
Met zoo een gezellin moog je na groote dingen staan.
Waar mag me zo vellig als met nedrigheid pronken?
Wat ben jy met een juweel van een Vrouw beschonken!
Haar weërgaa is er niet, ik heb een kostlyk deel.
Maar het porcelein, dat daar stond, had je dat ook te veel, dat rek, is dat ook verplaatst, dat daar heeft gehangen?
Al meë strikken, cousyn, om ons in te vangen.
Het porcelein heb ik verkocht, en dat er van kwam, gaf ik aan de behoeftigen, nu ben ik ook bevryd van die verderflyke vlam.
Is het mooglyk, cousyn!
hoe kost je 't zo bedenken?
De tyd moet u alles na verdiensten weer schenken.
Goedhart. 'k zou u niet laaten gaan, cousyn, maar ik gaa heden te gast.
Wel na den Hospes is, word op de tyd gepast.
't is noch vroeg genoeg, pas half acht, na myn gedachten.
Goed. ontaeet.
47 Goedhart.
Maar 't is by een van de fynen, en dat volk wil niet wachten.
Robbert, hoe caak ik deeze kwylchab best kwyt Reinier.
Geloof je me niet, cousyn?
Je hebt noch over tyd.
Een glas bier wenschteik wel temoogen erlangen.
(vord gescheld.
Wat vervloekt schellen is dat, Goedhart.
't is of me de schrik wil bevangen.
Wie hoorde zyn leeven zo raazen?
Wat duivels manier van doen?
hier schuilt meer achter, dit is schellen zonder fatzoen.
Wordweer geschold.
Isabel van binnen.
Sinjeur, daar zyn dieven, ze willen jou deur met geweld opbreeken.
Waar, waar verberg ik my?
Ik vlieg na de zolder, en ik spring van boven neender.
Hoe zo wild, cousyn, wat schortu?
het hoofd doet me zo zeer.
Die garnaat, die garnaat!
Ik vlieg na 't dak, om 'er af te springen.
De deur leid op de vloer, zy komen binnen dringen.
LUBBERT, EELHARt, tewes, REINIER, ROBBERT, ISABEL, NOTARIS, DIENDER, en KLERKEN.
Wat wil dit zyn, Robbert, wie of dit geld?
Dat Jan op 't voorhuis past, elk kwyt zich als een held.
Waar is de schurk, Goedhart?
hy is 'er noch in, zou ik hoopen.
Licht is de vagebond van angst in deeze kas gekroopen.
't is 'er leeg, 't lykt hier al den brui op den hond.
Jy kaerel, vlieg na booven, of je hem daar in een honden hok vond.
Me moet niets verzuimen, of die schelm is t ontweeken.
Je bent zo haastig, vrinden, laat ik ook een woord sproeken.
Wie zoek je hier, vrinden, ben je niet verkeerd?
Zie die fyne man is ook in de kunst volleerd.
't is of z'er mooi meë zyn, met de goede te bedriegen.
Eelbart.
Geen volk dat zo beknopt en zeedig weet te liegen.
Diender van boven.
Hou moed, myn vrinden, k ben de schurk al na zyn gat.
Na booven, mannen, die bedrieger moet gevat.
Men moet deeze boeven leeren, wat straf dat er staat op zulk bankrotteeren.
Daar zyn myn zakjes noch, daar wou hy ook mee voort.
Myn vriend, ai raak dat niet, dit 's geld dat aan my hoord.
Ik zeg, t behoord my toe, wat wou je my vertellen?
Waar toe zo onbeschaamd en dwaas u aan te stellen?
En dat het my toekwam, dat zal wel t naaste zyn.
Ai vrinden, twist doch niet, t behoord voorwaar aan myn.
Ik heb 't guit Goedhart flus voor my verzocht te bergen.
Maar vrinden, is t u ernst, waarom my zo te tergen?
De rot is in de val, de schelm is in ons magt.
Goedhart van boven.
Hoe, vagebonden, die my in myn huis verkracht, hoe pluk en scheur je my, waar wil je met my heenen?
Styg af, jou luishond, of ik breck u hals en beenen.
Vrind Goedhart, och!
wat staat het met u duivels slecht!
Wy zullen nu eens zien, of hy zo onbeschaamd 't Gerecht zal konnen bedriegen, als hy ons wist te bedotten.
Daarenboven wist de schurk nog sneedig met ons te spotten.
Daar is de plug.
GOEDHARt en de voorgaande.
Goedhart, terwyl hy als geweldig voortgedreeven word van de Dienders.
Wel, help, men doet my hier geweld.
L. eelhart.
Hoe raas en bulk je zo?
't is of de schurk noch scheld.
't is uit met jou heusche manier van verdoemd liegen.
Na deezen zal hy bevryd zyn van iemand meer te bedriegen.
Grooter bedrieger, als hy, was er nooit bekend.
Goedhari.
Wat heb je daar nou aan, dat j' een gevangen man scheld en schend?
Is Digitized by Google ontdekt.
49. is dat zo mooi, meen je, kan u dat nu zo vermaaken?
Ommers zo veel als hy kan, moet hy noch zyn gal braaken.
Schobbert me schend jou niet, als me jou de rechte naam geeft.
Zeg myens, in wat land heeft oit diergelyk een bedrieger geleefd?
Wel Goedhart, wie zal zich voortaan konnen verhoeden?
Wel wie pokken zou zulk een diefstuk derven vermoeden?
En my ook.
wie had die valsheid ooit gedacht!
Vrinden, geloof my, ik had het zo kwaad niet verwacht.
Dat is recht, hy dacht niet dat men hem zo zou verrassen.
Dat hy gehangen was, de schelm zou noch uit zyn mond bassen.
Wel Goedhart, dacht ik dat men my zo snood bedriegen zou!
Vrienden, betoon medelyden, om myn kind'ren, en myn Vrouw.
'k zal u alles aanwyzen, wat je zult begeeren.
Hy zou hem op het lest noch schynen te bekeeren.
Myn geld, waar is het dan?
En 't myne, zeg, waar is 't?
En is dit t myne niet?
't is 't myne zonder list.
Ja vrienden, t hoord Reinier, nu meug je me gelooven.
Wat een bekentenis!
zyn oprechtigheid komt booven.
Myn geld dan, dat ik aan u deeze morgen gaf, Waar is dat?
Ik bezwyk, hoe valt gy my zo straf?
Dit is, en blyft myn geld, ik zal 't u klaar betoonen.
Ja vrinden, 't is zyn geld.
wilt me nu verschoonen.
Dat vals Transport van flus, is dat het zyne meê, je bent waard dat me jou neus en ooren ofsnee.
Wel nou, myn geld, waar is t, of is u dat vergeeten?
Wel als je me vast houd, hoe kan ik het dan weeten?
Laat me los, en laat dit geboeft 'er uit.
'k zal elk het zyne geeven tot de minste duit.
Recht om ons op 't lest noch eens zo snood te misleijen.
Kon hy ons noch eens bedotten, hoe snel zou hy op haazepad tyen.
Daar zyn er te veel bedroogen, jou kunst komt te laat.
Goedbari.
Ik bid vrinden, dat je zo straf niet met me gaat!
Gy zult te vreeden zyn laat dit geboeft vertrekken.
Kom wilt ons, waar uw geld gevlugt is, strak ontdekken, Dat elk het zyne vind.
Ik zeg, dit snood gespuis Goedhart.
Moet eerst van kant, en ik weeer Meester van myn huis.
Ik zweer u alle tot een duit toe te betaalen, Of anders moet de droes m' aan stof en gruis vermaalen.
Ontmenschte booswicht, en bedrieger van de wieg, Die, zelfs in banden, noch geen schand vind in t gelieg, t is tyd een and're weg voor zulk een schelm te zoeken.
Hoe meenig weeuw en wees zal deeze guit vervloeken!
Dat hy in 't openbaar in Geissing wierd gebragt.
Was t dag, de guit verdiend de gunst niet van de nacht.
my, gelyk een dief, in t gat te willen voeren!
Ja, als de snoodste, en wilt voortaan dat bakhuis snoeren.
vrinden, 'k bid een slee, een man van myn fatzoen.
Ik zeg, gevleugeld, en te voet, zal 't jou wel doen.
Tzaa mannen, voert hem weg.
my, zo fel geneepen.
Isabel met de Diender worstelende.
Hou stil, schelmen, waar wil je Mynheer heen sleepen?
Isabel roep de buurt, zie wat geweld men my doet.
Zwygluishond, daar is een tast voor jou onbeschaamde snoet.
Help, moord, moord, dieven, zy zoeken myn Meester te steelen.
Daar jou een voet in 't gat, dan meugje met jou Heer deelen.
Een Meid te slaan!
had ik maar halve manne kracht.
Ik volg, terwyl ik noch Myn heer te redden tracht.
De Dienders met Goedhart en Isabel binuen.
ROBBERT, EELHARt, LUBBERT, tewes, REINIER, NOTARIS en KLERKEN.
Eclhart.
Hoe is 't, Robbert?
ik hoor jou niet een woord praaten.
Ken je jou vroome Meester, in de nood, zo verlaaten?
Reb. digitized by google ontdekt.
51 robert.
Vent, hier zo veel praats niet, maak dat het bloed niet na myn herssens stygt.
't is hier al hoog genoeg.
Zo gy uw loon verkrygt, eelhart.
Zo zult gy, met uw Heer, wel haast een lot verwerven.
Laat j' ophangen, vent, zo zul, je in 't water niet sterven.
Wat of ik by dat Janhaagel mag blyven staan?
Ik mag dan ook met deeze droeve tyding na myn wyf gaan.
Tewes binnen.
En ik mag myn geld weezen, by die 't my geleend heeft, draagen.
Halte, halte, dit hier van daan te neemen zou me niet behaagen.
't is myn geld, ik heb het u ommers gezegt.
En ik zeg, is 't uw geld, de Stad verschaft goed recht.
't is hier gevonden, en dat kan ik bewyzen.
Voor zulk een snood bedrog, wie zal daar niet voor yzen!
Nou vrind Notaris, aan den arbeid, haast u, sneegh.
Wat zal ik schryven?
't is hier alles leeg.
Kom, neem die zakjes meë, beginnen wy van booven.
Alle binnen, uitgezonderd REINIER alleen.
Zo schelms misleid!
wie zal nu menschen meer gelooven?
Nu zien wy, hoe me zelfs bedriegt zyn naaste vrind, doch 't aldersnelst bedrog zich vaak bedroogen vind.
Einde van t Derde en laatste Bedryf.
DI GESCHAAKTe CINTHIa, KLUCHTSPEL, Getrokken uit de VERWAANDE KRYGSMAN van PLAUTUs.
By Stobaeus, Qi, dvνiαs, αi, illα, illα, illα, illα, illα, illα.
M. PAMSTERDAM, 5y d' erg.
van J. lescailje, op den middeldam, naast de Vischmarkt, 1688.
Aan den heere koenraadgeelvink.
I.. erdiende soforle.
Met jammerende vaerfen, Geschoeid op hooge laerzen, En davrende van toon, Van t wyze Athenen, een gewyde lauwerkroon.
Men heeft aan plautus mee dien eerkrans opgedraagen.
En Rome schiep behaagen In nederigen trant, en bood den dichter, in zyn boertery, den hand.
Zelf amsteldam, verliefd op grootsche treurtoo neelen, laat blyde stoffen speelen Den sarsinaat ontleend En streeld, met kluchtigheid, haar floovende meent.
Zy doet amphitryoos en sosiaas verschynen.
En dubbelde Quirynen, en Warnar met de pot, en leerd den burger als zy met gebrecken spot.
die Verwaande, dien ook Nu zal de Krigsman, t leeven Van Pluutus is gegeeven.
Het schouwtooneel betreeten, En 't volk vermaaken met zyn opgeblaazen reën.
Doch eer hy gaat, ik bid, wil hem een schutsheer strekken, Wil hem, Heer KOENRAAD dekken Met GEELVINKS wapenschild, dat amstels Kapitool tot aan de sterren tild.
De blinde Onweetenheid zal anders hem verdelen. Omhein hem met uw telgen, o hemelvinks eedle stam!
Van wien geen klaagend hert ooit afgeweezen quam.
Staat u misschien de trots van dezen Krygsman tegen, ei, laat u dan beweegen Van de Overzetter, Heer, die zich ootmoedig werpt aan uwe voeten neender.
Gun hem, die vol ontzag voor s vaders bundel bylen, hier tot de Zoon komt ylen, Gehoor, en zyn gebeen, En wees zyn kluchtig spel een andere Meceen.
Zo mag uw groote Naam aan s waerelds hocken.
klinken.
Daar men de zon ziet zinken, En daar hy weder ryst, en 'trookende aardryk hem, haar heiland, eer bewyst.
Amsteldam, den 20 November, 1688.
LUDOLPH SMIDS, Groningensis, M. D. copye van de privilegie.
Alzo Ons vertoond is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, dat zy Supplianten zedert eenige Jaaren hetwaarts met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten Tooneele gevoert verscheiden Werken, zo van Treurspeelen, Blyspeelen als Klugten, welke zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze Werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, in Taal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de Nederduitsche Taal en de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoekende, dat Wy omme redenen voorsz.
De Supplianten geliefden te verleenen Oktroy ofte Privilegie omme alle hunne Werken reeds gemaakt, ende noch in 't ligt te brengen, den tyd van vyftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zelve keren hooge peene daar toe by Ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve Supplianten gekonzenteert, geakkordeert ende geoktroieert hebben, konzenteeren, akkordeeren ende oktroieeren misdezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygelyken dezelve Werken naat te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelve Onzen lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte Exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier die de kalange doen zal, een darde part voor den Armen der Plaatze daar het kazus voorvallen zal, ende net resteerende darde part voor den Supplianten.
Alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met dezen Onzen oktroije alleen willende gratifioeren tot verhoedinge van haare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min dezelve onder Onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen oktroije voor de zeive werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gekontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve oktroy in t geheel ende zonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Werken, gebonden ende wel gekonditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze universiteit tot leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Alles op poene van het offekt van dien te verliezen.
Ende ten einde de Supplianten dezen Onz en konz en oktroije mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volhomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter kontrarie.
Gedaan in den Haage onder Onzen grooten Zegele hier aan doen hangen den xix september in 't Jaar onzes Heeren en Zaligmakers duizent zes honderd twintig an tachtig.
De tegenwoordige regenten van de Scheuwburg, hebben het recht der bovenstaande Privilegie, voor de Geschaakte Cinthia, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
In amsteldam den eersten van November, 1688.
* Digitized by google in huis.
Z'o een verwaande Gek, door KAPITANOOS vonden Spyt ZAKKANINOOS zorg, bedroogen en bespot, HORATIO verheugd met zyn gelukkig lot, en CINTHIA geschaakt, op nieuw aan hem verbonden.
BE pogle BEDRIVERS.
Don ALcides POLIMATACHEROPLACIDES, ridder van de zeven zwaarden, leggende binnen Messina in guarnizoen.
ZAKKANINO, zyn kamerling.
HORATIO, een Napolitaan.
KAPITANO, zyn lyfknecht, doch, in het spel, in dienst van den Ridder.
CINTHIa, een Napolitaansche juffrouw.
Iaura, een zangster in de opera.
ROSETTA, haar meid.
DOKTOOR, een welgestelde Messi, nee!
PINABEL, zyn dienaar.
BOMBORIO.
soldaaten.
FURIO, twee amazoonen, zwygende.
Het toneel is binnen Messina.
jitized by Google Pag.
O de GESCHAAKTe CINTITA.
ALCIDES, met eenroestig borststuk gewapend, KA PITAMO, met een helm op zyn hand, FURIO, met het blazoen aan zyn hand, zeven zil vere zwaarden in een rood veld.
ALcides.
Myn dienaars!
draagt zorge, dat voortaan myn wapens blanker zyn, Ik wil nooit meer te velde trekken, als by zonneschyn, Om, zonder bloed te vergieten, myn vyand aan te randen, En, met de straalen van dit harnas, tot poejer te verbranden, want my dunkt dat het wel eens tyd is dat ik myn degen spaar, En zyn vresselyke snee bewaar.
Gy zult, gy zult rusten, ja ten minsten eenige dagen, mi spada!
Treur niet, laat ik u eens tot cieraad dragen.
Beroemde!
waard te zyn bezet met gesteenten, en verguld!
Die t meestendeel der kerkhoven van de waereld vervuld!
Die de barbiers verrykt, door wien de harnasmaakers wel beschikken!
Vaaren, terwyl gy kasketten doorsnyd, als of t meloentjes waaar, kapitano, wat zegt gy er af?
„Niemendal, een hard man op een weeke kaas, laat ik hem de kap vullen, en maaken wat geraas.
Sterke!
gelukkige!
Geenzins kan ik begrypen, waarom je noch begeerd, dat zy uw harnas glad zullen slypen.
Weg met yzer en staal, ga, gelyk Hercules, uw naamgenoot, Naakt, en ongewapend.
-- -- alcides.
naakt, kapitano?
KAFITANO.
Ja, met de billen bloot, slechts met een knobs in de vuist, en een lecuwenhuid om je lenden.
ik zal u by de bontwerker, om een leuwenhuid, zenden.
O groote krygsheld als hy een degen hoord krassen, zo staat hy zo mak als een lam.
Dat de Cid noch leefde, 'k zweer dat hy niet by u te pas se quam.
De key!
de key!
die slechts de Mooren, een hand vol volk, heeft verwonnen, Zoud gy die wel by my, by Alcides Polimacheroplacides vergelyken konnen?
Die nooit uit Spanjen ging, maar kapitano, hoe heb ik het met u vertoond, daar ik my heb vertoond in Java, en Peru.
Kapitano haald een zeer lange rolle papiers uit zyn zak.
Daar ik getrokken ben tot aan de suceuwbergen, in het noorden, alwaar men immers van Rodrigo niemendal hoorden.
Ik ben een tooren hier, in Sicilien, in Italien een pilaar.
Een kasteel in Spanjen, en een muur om den tartaar, ik ben een steenrots in Podolien, een vliegend leger in Natolien.
KAPITANó.
Hy heeft zo veel met de hoofdsteden te doen, dat hy de volgende tooneel.
dorpen vergeet.
Hou kapitano!
wat leesje daar?
** * * ** *.
Ik vind hier, in het journaal van uw daden, wyd en breed, het duel beschreven, waar in je de reus Pultifagonides hebt overwonnen.
Dat is niet, kapitano.
O cinthia!
wat word om uw verlossing al verzonnen.
Wat moet ik al... .
Alcides.
Heb je daar de bataille tegens de guarde van Sultan Amurath?
Ja toch, myn Heer, hy vlood noch onlangs voor een doode kat.
ALcides, daar leesje licht van t geen ik uitvoerde in Bisnagar, drie spaansche mylen van Malabar.
(spreeken, KAPITANO.
Ja, daar de hond de byl op at, van den rinoceros wilje op wiens schubben en schilden men u. die zeven zwaarden in stukken zag breeken.
Daar draag ik myn naam af, polimacheroplacides.
't is waar, gy brakt hem de voorste poot.
En had gy uw best gedaan, gy had hem met een vulstslag gedood.
Ja was uw voet niet uitgeschooten, gy had het beest, door de ribben, en dwars door zyn darmen heen gestooten.
Wel, datje builen met oorkussens staat.
Dat ik zeer verwonderd ben over het geen hier aangetekend staat.
Waar is het van?
Van die tweehonderd achten vyftig Janitzaaren, die driehonderd Algerynen, die vierhonderd vierenzeventig Bulgaaren Die vyf honderd Brasiliaanen, die seshonderd eenendertig gevluchte struikrovers uit Japan, En eindelyk die negenentnegentig Kroaten, voor de poort van Astrakan, op eenen dag, ò Ridder van de zeven zwaarden, van u doorreegen.
Het getal der dooden is niet uit getrokken?
Wel ter deegen!
Twee duizend vielen 'er, doorstooten van dat edel rapier.
Daar was het immers dat jy maakte die bloedrievier Langer als de Rhyn, breeder als de Nyl, en snelder als de Tyger.
Het heugdme wel.
In de waereld was nooit ontzaggelyker kryger, daar by niet lomp noch scheef, maar wel gemaakt van lyt en leen oschoone!
Gy word bemind en aangebeeden van yder een, binnen Messina, byzonderlyk, van de allergrootste vrouwen, die, spyt die Cinthia van Napels, met held Alcides wenschen te trouyren.
Noch Digitized by google CINTHIa.
Noch gisteren hielden my drie sinjoraas by de mantel vast.
En wat zeidenze?
KAPITANO.!
Zy hadden wel zes dagen op my gepast.
Zy vroegen, of je niet Alcides waard, uit het geslacht de helden, 'k zei ja, en dat je vader tegen Atlas heeft gevochten in de Hesperische velden.
Och, sprak de jongste, dat ik hem eens omermen mogt!
Wenschte ze dat, zeker!
Ik ben van haar beiden omgekocht.
... alcides.
Waar toe, kapitano, waar toë toch?
Om heden u verby haar wooning te leijen.
Ja, zo plaagtme my!
laat een anden zich met zyn sterk te of schoonheid vleijen.