floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k Heb nooit bemind als u alleen, gy zyt het, anders geen, Die immer van my vierd om weërmin aangebenen.
Met die kaats is het tien, dat liegt eerst ongemeen.
'k vertrouw u, heer, en 't heeft zyn reden, dat ik gelooven wil, 't geen gy daar heb beleden.
LEONOOR ter zyde.
Wat dient 't geluk my, dat ik ken, zyne ontrouw, en dat ik my zelve ben.
Om dat ik ben hem zo bekoorlyk in zyne oogen, word ik veracht doordat vermoogen.
Om my te volgen vlugt hy van my at, en haate my, dien hy zyn weërmin gas 't geen hy me ontsteelt, komt hy my zelfs weer aan te bieden, en hy vervolgd my steeds, als hy my meent te ontvlieden.
Maar zal by zo veel gunst die gunst my niet geschien, dat ik u, schoone Zon, ontmaskerd eeus zal zien?
Terwyl dit masker u kon grieven, kon t zyn, dat ik ontdekt, zo schoon niet weezen zou, gy zoud my mooglyk dan niet langer lieven, Maar daadlyk trachten na een and're vrouw.
Licht wierd gy te gelyk u erbaasd, beschuamd, en schuldu, zyn vrouw.
41 luidevyk.
Dat kan niet zyn, doe 't af myn ziel, 'k word te ongeduldig Laat ik dat flonk'rend licht, dat hemels schoon, uwe oogiens zien ontdekt, die eng'len troon.
Zult gy niet meer veranderen van zinnen?
'k zal tot in 't graf u steeds beminnen.
Ik wenschte 't 20.
LUIDEVYK tegens Heintje.
Nu nadert myn vermaak.
Maar, Hein, dat gy myn vrouw noit meld van deze zaak.
Dat zy onkundig blyf van myne minnez' uchten, dat myn godin haar niet verveel, zo smaak ik hemels zoet op 't aardsche deel.
Nu dan myn' schhoone... maar, hoe!
Weer er aan 't vlugten?
Terwyl by mes Heintje spreekt vertrelt Leonoor schielyk.
Dat zwartgat speelt ons kluchten, uw goudbeurs voerd haar wyd en ruim.
Weg is de mies, he!
Zegje iets, heer?
MARIA, karel, luidewyk, hentje.
myn heer, zo schielyk te vertrekken.
Wy zyn zo wel als gy hier in begaan.
Gy hebt gelyk, wy staan, en kyken als vier gekken.
Ze is bang licht, dat de schout aan haar de hand zou slaan.
haare vlucht komt my op 't hoogst' te ontstellen.
Kend gy ze niet, die my dus wreed komt kwellen?
Neen, heer, wy hebben nooit voor dezen haar gezien.
Ja, 't is wat vremds dunkt my, dat nu komt te geschien.
Waar heenen?
Bedriegt gy my?
Waar toe dat schoon, dat hemels weezen my verscheenen?
Die my myn schoone vrouw doet haaten?
Het sierzel van myn huis, van myn verbond de kroon.
Ja, schande is 't, heer, zo licht haar weg te bossen, om deze gryns aap.
Waar toeft zy, dat myn oog haar niet verschynen ziet?
Ze is na de lommert licht, om daar haar goed te lossen.
Zwyg rekel, breekt gy my noch t hoofd, dat van t verstand schier is beroofd?
Maar, welke ramp vermeerderd myne plaagen!
Hoe komt myn vrouw dus onverwacht.
Verzwaaren myn verdriet?
vermeerderen myn klagt?
Zy komt licht om haar paspoort vraagen.
'k zal my in dit vertrek zo lang versteeken gaan.
Kom, heintje.
Aan uwe gunst, mejuffer, zal 't nu staan.
'k ben 't uwen dienst, ga, ga, en twyffel daar niet aan.
43 zede tooneel.
LEONOOR verkleed zonder masker, MARIA, KAREL, LUIDEWYk ter zyde in t vertrek, HEINTje.
Dat ik u, door myn komst, mejuffer, niet beledig.
De hoon, my aangedaan, zo schandelyk, zo groot, zoekt na een vrind, tot bystand in myn nood, die me in myn ongelyk, en goede zaak verdedig, want zonder hulp waar ik veel liever dood.
Zo myn perzoon u dienst kan doen?
Wil spreeken, zeg wat het is, aan wien gy u wilt wreeken.
Myn heer, de zaak te noemen is te zwaar.
Wilt gy my dienst doen, volg, ik zal betoonen, Dat my een man niet meer vergeefsch zal hoonen, En uwe dienst, met gunst, na wensch beloonen.
Als 't u beliefd, kom spoënwe ons, ik ben klaar.
LUIDEVYK, MARIA, HEINTJE.
Om hulp te zoeken, en haar van een man zich wreeken, en Karel zich in haar geschil te steeken?
Wat wil dit zyn?
mejuffer, hoe!
zou hy My ook verraaden?
Hy, myn heer?
Twyffelt gy Dat Karel u zou trouwloos worden?
Neen, wil dit niet van hem vermoën Ik vat de reden, die hem porden Met haar van hier te gaan, 't was om u dienst te doen, Om uwe vrouw van hier te trekken, uit vrees off de onbekende eens weer haar kwam te ontdekken.
Maar, heer, wat uitslag wacht gy van uw min, wat vreugd voor u?
wat heil ziet gy hier in?
Uw vrouw zal eindelyk.... luidewyk.
Ey, laat ons spreeken Van haar, die myne ziel in vlammen heeft ontsteeken.
Myn vrouw verlaat my, zoekt eens anders hulo, zal ik Dit dulden?
Neen, 'k verlaat haar ook dit oogenblik, wylik myn' zinnen tot een ander schik.
Het is waarachtig om te gekken.
Keer weer, myn schoone, keer wecrom.
Wacht maar een oogenblik, ik kom Zo daadlyk weer, en ga myn bakkus met een mom, Of zwarte gryns bedekken, Om u zo tot myn min te trekken.
Laat my rampzalige.
Voorwaar Ik acht u wys, maar die zo zyn van zinnen, die loopen met een slab, t blyk klaar, een masker kan u haar doen minnen, sa wel, wat zal ik doch, myn zoete vaar, als t vastenavond word met jou beginnen?
In tegendeel, ik hant dit masker, dat verluis Bedekt een schoonheid die zo zielyk verrukkende is.
Digitized by google ja ZYNE VROUw.
Ja, welkers glans my licht lyk kan verschoonen, dat ik, om haar, myn vrouw dorst hoonen.
Maar, hemel!
komt ay daar niet weder?
Is ze 't niet?
Al weêr de drommel in 't verschiet!
't zal een heks, en toovenaarster weez' en 'let op het eind', 'k begin waarachtig al te vreezen ACHTSE TOONEEL.
LEONOOR gemackerd, LUIDEVYK, MARIA, HEINTIe.
Myne engel, k zie u dan noch weet?
Wat heeft u afzon my doen zuchten.
K ga weg, en gy, gy volgt my niet, myt heer?
Ik mag met reden voor uw trouw wel duchten.
Maar echter uw beweezen dienst Deed my weer keeren op het onvoorzienst.
Myn schoonheid zal u moog'lyk meer verpligten.
Ik heb zo straks een reis te doen, zoud gy Die willen wel met my verrichten, En blyven my gestadig by?
Ja, 'k zweer dat ik u nooit in liefde en trouw zal zwichten.
Myn heer, gy zweert zo licht, daar gy zyt trouweloos.
Myn kleine schoonheid kan u niet genoeg verbinden.
En als gy zweert, 't is voor een korte poos.
Ik zal u naar dien eed straks elders weder vinden.
Gy mind my, is 't niet vr eemd.
Daar gy my voor een and're neemt.
Ik heb myn trouw verbond nooit anders gegeeven, maar u verkies ik tot voogdesse van myn leeven.
„Lieg dat je zwart word, sellement!
Vrees voor de kaak word dit bekend.
'k mag my daar op vertrouwen?
Gy had nooit vrouw LUIDEWYk.
Maar 'k zweer u trouw, o pronk juweel der vrouwen!
Die ik wil langer houwen.
Gy zyt nog jongman?
nooit verbonden in den echt?
't is als ik heb gezegd.
LEONOOK haar masker afdoende.
Wel, wie ben ik dan?
'k bid dat gy my dat berecht.
Myn lief, myn heer, myn man, myn minnaar, nu myn vreyer, wie ben ik?
Zie hem daar staan kyken als een snyer.
NEgende en laatste toneel.
LUIDEVYK, LEONOOR ontmaskerd, MARIA, KAREL, HEINTJE, JANNE.
Maria, Karel, Heintje, Janne lachende.
Halhathal ha!
Wel, heer, hoe spreekt gy niet?
Mishaagd myn schoonheid, nu gy die ontmaskerd ziet, gy lief koost niet, daar gy zo zeerscheen na te haaken.
Is myn' bekoorlykheid zo haast vergaan?
Myn masker, scheen het, kon u meer vermaaken.
Zie daar die heeren mans hoe vast me 'er op mag staan, zo ons vernuft hier niet kwam uit te steeken, Wy hadden dubb'le reën, om ZYNE VROUw.
Om over hunne ontrouwigheen, op 't alderhevigste ons te wreeken.
LUIDEWYk knielende.
Mevrouw, beschaamd val ik voor u ter neêr.
Behouwen is de beurs en ring, hou moed, myn heer.
Was ik niet Leonoor, verlooren waar uw eer.
Dit alles doet my eeuwig op u denkken, ons noodlot nochmaals wou, dat ik ten tweedemaal u myne Trouw most schenkken, dat ik ten tweedemaal op u verlieven zou.
'k zal u, met al myn' ziel en zinnen.
En nu, en naar deez dag, en tot myn dood beminnen, u, die ik nochmaals offer op een trouw Daar geene schoonheid ooit in t minst meer op zal wezen.
Wel nu, dit voorval rouwt my niet, 't is u vergeeven, en ik wil 'er niet van weeten, Zou indachtig blyft 't geen heden is geschied, dat myne goedheid over 't hoofd dit ziet.
Dat zal ik nooit vergeeten.
Tegens Maria en Karel.
Maar dat gy beiden my zo snood bedroogen hebt, Heeft my te zeer gespeeten.
Heer, luidewyk, ik bid dat gy daar niet van rept.
Wy hebben op uws vrouws begeeren, Die onderricht was, dat gy dikmaals hier verscheen, En steeds met juffers was in ommegang gemeen, Daarom geveinst alleen, terwyl wy hoopten t spel ten besten te zien keeren.
Ik heb dat spulletje doen prippereeren, blyf op ien aar tyd op jou eige veeren.
Mejuffer, ik bek en 't is my ten dienst gedaan, 'k ben dankbaar, maar wil ook heer karels trouw ontfaan, ik kwam hem daar voor in te staan.
Laat my ongetroost, myn nichte, nu niet gaan.
Gy zult, myn neef, niet troosteloos meer klaagen, indien ons huuwelyk myn voogden niet mishaagen.
Ja sluit de koop, en maak op nieuw een dubb'le Trouw.
't is nu de tyd om vreugd te pleegen, kom, laat ons, onder 't veegen, en kaunen leegen, de welvaard drinkken van de minnaar van zyn' Vrouw.
Ici 1i KLI.
2. VAN HET BEDRIEGELYCKMAL OP DENSIN-REGEL Als den onkuysen lust sich aen t'bedroch verpand, dan breckt de Siele rust door oneer ende schand.
DOOR CORNELIO DE BIE TOT LIER.
Gedruckt in 't Jaer, de lust seer dickwils is den oorspongh van ellenden, Om dat hy is gewoon de Berbaerheyt te schenden, En door 't bedrieghlijck mal te springhen buyten 't spoor van reden, daer natuur, om 't hatigh quaet, self voor Moet schroomen, mits de Siel 't gelag pens moet betalen, als sy uyt 't Lichaem scheyd' met cyndeloose qualen.
Soo alsmen met vermaak hier kluchtwys toonen sal Wat dat de Sotterny van een bedrieghlijck Mal can quellingh geven aen den mensch, die sijne sinnen Becommert met bedrogh, om eenen lust te winnen Die de bederffenis van Siel en Lichaem is Mits daer niet af en comt als een beswarenis Des herten, als den lust is tot den wil gecomen Daer jeder mensch, wie 't is, behoorde van te schroomen Om dat hy 't'Lichaem krenckt en vrotten doet, eer dat Begraven wort, daer by de arme Siel beklad Met duysent sonden, die haer dan ter hellen draghen, Om inder eeuwigheyt te Cruysen, en te plagen, Mits dat hy 't'Lichaam vande eerbaerheyt berooft, tot der Sielen schrick de kuyse deught verdooft.
Daar by sijn selven met veel hatelijcke schanden Tot t'swerelts spot doet in een vuyle liefde Branden Die sulcken nac berou, gesucht, en droef gekerm, De Siel dan achterlact en maecken het Lichaem erm soodanich datmen niet genoeghsaem can beschryven De grouvels van de sond dus is het best te blyven vred als in gedurig wist.
Met Godt den Heere in Die sinne lusten volght den wegh der deughden mist.
SCHEEVEN NEEL.
GRIET LAMGAT sijn Moeder.
PROPER ANNEKEN.
ORIS BREEBAERT haer vaeder.
PIERYN SCHUDDEBOL.
Eenen Bedelaer, wael.
OOS pluckvogel.
CLAES KLOEN BULT.
De hanen van 't geestelijck Hof.
BER¬ Digitized by google EERSTE uytkomst.
Scheeven Neel met Griet, lamgat uyt, Griet.
Zagt my eens scheeven, hoe schickt gy 't nu te maken, meynt ghy met leegh te gaen soo aen den kost te raken... neel.
Te gaen in root scharlaken soo haest ick ben getrout, Griet.
Oft als een Bedelaer, die schorfte verckens stout, ghy wordt my wat te oud om u den kost te geven.
Dus siet naer u portuur.
Moyer al wou icker seven, de Vrysters staen geschreven van binnen inden boet.
O gy en slechten bloet, dat ghy dat niet en doet, valt my seer vremt in d'ooren.
Moyer, daer is maer een Daer ick wel sou naerhooren, de rest sijn botte slooren D'een leclijck, dander quaet.
Maer noemt my dan eens een Misschien sal mynen raet, tot groot profijt en baet van uwe welvaert strecken, neel.
Als ick s u sou ontdecken.
Moet ghy met my niet gecken, oft ick sou soo vertrecken En loopen holland in, jae worden daer soldaat.
Soo volght u Moeders raet, en niet u eygen sin.
Ick volgh die ick bemin 'k en acht niet u gefemel, als ick den hoet bekyck sien eenen Maeghden Hemel van keur, daer ick op schemel.
Als tegen t'sonnen licht, jae daer en is niet een van seven oft sy vecht om myn dunleiroeen broeckxken... ick gasse lest noch een soo soeten sloeckxken... en vet gebotert koeckxken met suyker inden mondt.
'k en ken niet een val al.
Sy staen op mynen stal, ick laetse gaen uyt huren.
Ick dat niet en begryp... t'sijn vremde Avonturen jae allen ons geburen die staender in verstelt, dat ghy u vrysters leyt te Bier, en sonder Gelt.
Wel waer gy u in quelt, en soo het schynt ont stelt ick sal u Eens verhalen wat van myn vryen is, de vrysters die bet alen Al dat ick heb verteert en crygh noch Gelt in 't sack... seght Moyerken lief en is dat voor my geen gemack?
Als men soo leven can.
O gy en truggel sack, 'k en can dat niet gelooven.
Al dat ick segh is waer.
'k en seght aen geenen dooven.
Die t'selve niet en hoort.
Ghy houdt met my de spot.
Duytsen en walen sijn op scheeven Neel versot.
Daer is Peer snot vinckx meyt, die my seer geren siet En houd m'als eenen Godt, k'ben haren lolle pot Om seffens te verwermen, als ick by haer eens ben.
In noch meer ander swermen gedurigh om myn ermen, als ick den buyck heb vol, en spreeck van t'minne spel.
'k was lest in 't boeren hol, buyten de Mechel Poort Daer vond ick schuddebol Pieryn, Hans Blicktants bastaerr, och Neltien lief sey sy, ick meynden dat gy van wasch waert Om datge niet en spreeckt gelijck hy sijt gewent Met goet fatsoen te doen, als ghy maer eens ontrent By schoone meyskens bent... soo ben ick daer bekent.... klaes kleuntiens dochter Macy och die wou al te wel Om met my te gaen trouwen, dat ick het toe wou staen Maer neen ick wilse schouwen, sy beest een drooghen kugh bultachtigh, oock daer by is het een ruyle vlugh, Om haeren lichten aert, als ickse eens besien, En is sy my niet waert, en sy is veel te Boers.. daer is Scheel Huybens Treyntien, die was van my jalours, om dat my Jacquemyntien de Suster van josijntien het hoonden groot faveur, het was al lieven Neel van Achter en van veur, sy hieten my mon coeur, Monsieut En lieven Babbaert.
Jae aen een schotel pay Syt gy een goeden slabbaert... men siet het aen de Tabbaer hoe suyver en hoe net dat hy gestelt is foy foy.... gelijck een braypan met haer vet, k'had liever datge betinght inden Asback vryen... oft haere suster Neel Moyer houd u backes toe.
Dat sijn te boosen Pryen, ey laet my maer betyen, 'k soeck wat op 't mijn fatsoen, myn proper Anneken... Griet.
Wat sulde daer med doen dat vercken gaet heel groot Die vuyl neus is te jonck, wat sulde daer me maken, neel.
En sijt ghy niet besorght wy sullen wel geraken.
Nemt liever jacquemyn niet.
'k had liever dat my voet den droers na 't vagevuur dat is te lichten hoer, 'twaer al den dag gevecht, griet.
Nemt Schuddebols Peeryn die can seer lustich wercken.
Die heeft oock groot gexaen, dat en is maer een vercken.
Sy heeft haer kind verdaen gelijck ick heb gehoort.
Ghy schelm, en seght dat niet oft gy raeckt op de poort, en sy sou moeten branden.
Dat het den Schouvt eens vist.
Die haer bedroghen had, heeft achter t net gevist Van sijn gewenscht geluck.... neeltje.
Myn ptoper Anneken, myn anneken.
Staet in 't hert, daer ick verliest op wert om datse vel, en daer by, schoon van leden, die sal myn Bruyt om seker reden sijn.
Soo sulde aen een koy en kalf u Gelt besteden, en is dat geene sot, Ick wordt sijn klappen moe.
Neel als sy my tegen comt ick schietse.
Seffens toe, en sy my oock, soo lief hebben wy malcanderen Griet.
Dat ghy wist wat ick weet, het sou wel haest veranderen Neel.
Dat en gaet my niet aen, myn Anneken heb ick lief.
Om datse my bemint... griet.
Aen dien schotsen Geen salf te strycken is, k'moet gaen, ick wordt geroepen 't is tydt dat ick vertreck.
Binnen Neel.
Nu gaen ick weer uyt snoepen.
By d'eerste die ick vind, en sien wie m'aen sal staen En my het meest bemint om haer te vreyen, Wel wie can my dat beletten, Ick moet myn Backes in een ander ploo gaen setten Om dat ick jemandt sien, die my oock heeft in d'oogh... Godt lof ten is niet vals.
Had ick maer vleugelen, ick vlooghse om den hals... 't is Aenneken, dyen lieven mond seroop en soeste boter panueken... dat honingh diefken... ach wie en sou niet smilten, die soo een schoon son sagh schynen, In sijn gesicht, als ick begin te voelen.
Lief Anneken bende daer, wilt mynen Brand verkoelen Met eenen minnen kus, dan had ick mynen wensch Want ghy my die ontseght, ick als een blom verslagen, die dan den reuck verliest, en niemant can bebaghen.
Dat is den reuck van trou, die ick u op wil draghen, uyt liefde, en op hop dat ghy 't wel nemen sult Myne vrywilligheyt, soo niet, dan waert u schult Dat ick een ander socht, als gy my comt 't ontvallen, Anneken, ick weet wie dat het is, en wilt met my niet mallen Neel.
Dat waer my leet vrindin.
Anneken.
Ick meyn het gen' ick segh.
Sy wilt binnen gaen.
Ick bidde blijft by my, en gaet noch soo niet wegh of 't ick in onmacht val... mijn sneeu wit suyker raepkeh U handekens sijn soo sacht gelijck t'vel van een schaepken De Tanden als albast soo wit, en ist geen fracy Postuur Soo reyn soo effen gelijck en af geschelften muur.. volmaeckte Creatuur, 'k en wil u niet bedrieghen,... packt mijne liefde toe, oft sy sal my ontvlieghen.
Anneken Neel, ick seg u swygt daer van, gy spreekt al wat te stout.
G'en sijt geen held van steen oft hout, dat geen gevoelen heeft, hoort vry naer mijnen kout Dan leerde cortiseren want daer ben ick in tuys Wat sout gy meer begeren.
Alle gecken op een eynd', swyght stil en laet my gaen.
Om de liefde vande min, ick bid blijft noch wat staen, soo is het haest wel gedaen om saem met een te trouwen.
Trouwen dat waer schoon, wil u gerust dan houwen Ey swijght van dien klap, want aengesien de pap.
Al langh is aengebrand sout het verloren klap Neel, Mijn Herteken mijn Smerteken, en Venus Cameniere Ick brand gelijck een viere, ach laet m'u maer eens kussen,, ick min u al te seer om mijnen brand te blussen... mijn lief smeer pelsken, die scherper als een elsken Mijn hert doorsteken hebt, dat sopder bloyen groot Gevoclen daer van heeft, om dat ick u bemin... doodt Ick bid' u woort dan geeft dan sal ick sijn gerust Dat gy myn Vrouw sult sijn, van't beb tot u meer lust, als tot twee potten pap, die ick alleen kan eten Wel dick van broot gebrockt dat moght gy vrylijck weten En dan noch niet versaeyt, soo sterck ben ick van aert.
Gy sult het sien wanneer wy saem sijn gepaert, ick sal my dan soo fijn en degelijck gaen draghen, dat gy noyt reden hebt om over my te klaghen, al creegh ick soo veel flaghen van u, als Job Anneken.
En breckt niet mijnen kop, al waert gy noch soo goet En fijn gelijck gy seght, ick my versinnen moet 'k weet wat de liefde is, en heb daerom mijn reden.
Wel wat is dat geseyt.
gy waert nochtans te vreden Ist nu verandert dan, mijnen boter melck mondt Als wy getrouwt sijn laet my maer als eenen hondt, in plaets van in het bed boven u voeten leggen, of 't voor u bed op stroo... al dat ghy my sult seggen Dat sal ick doen mijn lief, en steekt van my geen braeck.
Jeuren breebaert haer Vader uit.
Feuren breebaert.
Wel ten, hoe staede soo, als eenen botten staeck Dat gy Neel soo verstoot, daer hy u soeckt te trouwen Noel.
Ja jeuren breebaert, ja.
Ieuren.
Ick sal het langh ontbouwen Dat gy hem soo verstoot, wat gaet u over Ten, annelon, vaerken niet dan te veel... 'k segh dat ick niet en ken Die houdt den geck met my, en ander meer te weten Daer hy maer eenen keer oft reys heeft by geseten En med gedroncken... ick vraegh dan wie die pry Dan niet verachten Vaer... neel.
Ick bid u lieven Vader Dat ick haer hebben mach, soo niet, gy sult mijn doodt beclagen al den dagh Naer dat ick uyt sal teiren Jeuren.
Sout gy hem niet begeren, vraegh ick uyt sijnen naem, my dunckt dat gy niet Veel nae sijn geloften hoort, neel.
Och Jeuren Doet mijn woort, jeuren wel soort soeckt immers soort Wat valt bier veel te praten Neel.
Dat seyd' den duyvel oock, en gingh tusschem twee Apostatem Ick min u uyter maten, gelijck mijn eygen lijf... ick schenck u mijne trouw, och anneken wort mijn wyf.
'k geloofe dat wy noyt en sullen krakeelen... joris hoe weet den valsen aep een Dochters hert te stelen... anneten.
Dat niemant anders aen my vast verbonden waer Ick sou hem nemen, maer, dat is te vuylen haer dat in de boter steckt.
Gy moet u selven troosten... neel.
Ick sal u al den dagh, boonen met boter roosten Ja geven dat gy wilt, voldoet maer mijnen sofi, dan sien ick liever u als een edele gravin... gy weet hoe ick u min, sijt toch tot my genegen foris Breeb.
Den armen Neel sou soo een steenen hert bewegen 't schijnt dat gy geen en hebt.
Zy siet die prij eens aen, wel seght dan jae oft neen, en laet hem daer med gaen, als 't gy 't niet doon en wilt, am.
ick heb mijn woort gegeven Aen imant anders vaeyer.
Neel ach, ick sou soeter leven Met u als met een ey weeck sijnde, datmen pelt Breebaert.
Ten hoorde gy dat wel... hoe staet gy soo verstelt... jan.
Maer kreegh ick eens verbodt, wat sou ick dan gaen maken Daer is de saeck aen vast.
Wy sullen wel geraken Geeft my u woort, en seght den anderen adieu Anneken.
Ick sien den anderen veel liever noch als u Neel.
Als my, als my, ach an, ach an moet ick u derven, soo sulde my haest sien in 't graf, want ick moet sterven, och ick geef mijnen geest En sijt toch bid' ick u voor geen verbodt bevreest, breebaert ick sal 't wel af doen, en wilt daer niet voor duchten Voor gelt is alles veyl.
Annek.
Jae vaeyer ick sou niet suchten Daer schuylt wat anders by, daer ick voor ben in noodt Dat is den tweeden die ick gaf mijn woord, en gacn daer noch by groot.... breebaert.
Ist waer gy hoer gy prij, dat heb ick noot geweten.
Gaet uyt mijn oogen nu, schoon gy noch soo seer bescheten Van sulcken fielen waert, ick u niet vegen sal... een sulcken vuylen koy met kalf sient uyt den stal Gejaeght gelijck gy bent, u schelmse Hoeren treken En staen my niet meer aen.
Ick wil my soo doorsteken... och breebaert roept vry moortr, mijn liefde is gedaen Ick sterf spreckt van nu af den grafmaker eens aen Dat hy den put vry maeckt.
Breeb.
Ick jaegh u voor de honden Houd' dat en dat... seght my aen wie gy sijt verbonden Gy onbeleefde soegh, seght my wie datse sijn Anneken, Cloen Truggeleer den smit, en Hansken uyt het Swijn Oft Vercken te verstaen, den soon van scheel peerijn Met lauken vroegh bedorven.
Neel, dat sijnder dry begut Ick word' geheel verstorven, als ick dit maer en hoor.
Breebaert, gy vercken, slechte sloor, en grootste hoer der hoeren, ick doen u datelijck soo naer het rasphuys voeren, en setten u daer vast, gy hebt het wel gemaeckt, anneken.
Ick bid' en kijft soo niet, ick bender aen geraeckt Met eenen satten kop toen ick gingh uyt labaeyen, gy kentse nu genoegh, g'en moet'er niet naer graeyen, k'wou datge vande Krayen opgeten wert, als gy gehangen waert Ick u niet meer en ken.
Ey swijght toch... als ick daer wel med te vreden ben.
Wilt gy aen my haer geven, ick houw de koy met kalf, jae trouwe noch daer med 'k en ben soo vies niet, jae ick sal in peys en vred' Gedurigh leven, en dat sonder te verwyten Dat sy een hoer sou sijn, 'k en wil haer niet beschyten, dat gy haer vaegen sout, voorwaer 'k en ben niet vies Voor 't groot gaen, als gy maer begeert ick kies Haer voor mijn vrouw, en salse sijn getrouw By daghen en by nachten, moet ick maet op u voort de vaste trouw verwachten Al u as hiet aenstonts soo.
Breebaert.
Wel neel meynt gy dit dan neel.
Jae vaeyer, sy voor mijn Vrouw, en ick voor haren Man.
Om dat ick haer seer lief heb, om daer by te slapen, Niet eens maer voor altijdt, om mijnen lust te rapen met soo een schoone Ten, brechaert.
't is u gegeven Neel, op hope dat gy noot daer naer sult spelen beel.
Ick oock niet als 't soo is, dan sal ick noot meer treuren Ick waer geluckigh dat ick het soo sagh gebeuren breebaert.
Wel aan het waer dan tijdt dat hy sijn Moyer eens riep, eer desen treutelaer u als sijn bruyt besliep, om eerst te weten wat, en hoe veel sy sal geven, en daer by een voorwaerd wort geschreven Want sonder dat, lijd de lanxt levende verdriet, soo sy geen kinderen en krijght noch achter liet.
Vayer dat en sal niet sijn, wilt u gelt daer van sparen Sy gaet van nu af aen groot en sal haest baren Gelijck sy heeft bekent, en my oock niet en raeckt Ick ben noch maeght, 'k en heb 't kint niet gemaeckt... en sorght daer dan niet voor... wie wert van my bedrogen Breeb.
Peeter by Pauwels vrind, een maeghden hant beeft oogen Neel.
Dat is noch erger vayer, want ten en is geen maeght, en nochtans trouwen wil, sonder haer eer te schenden Want sy en heeft geen meer, gelijck sy lest bekenden breebaert.
Jae schoon het waer is, ist reden datmen t'doet Twee naeckten sonder gelt, verliesen haest den moet.
Daer boter by den visch is, daer en kan het niet missen.
Anneken, maer lief ick hoor, gy sijt gewoon in 't bed te pissen Dat waer my moyelijck, neel.
't is vals, en na mijn gissen, 't is wel dry dagen dat ick 't niet en heb gedaen, ben ick gebreckelijck, gy oock.