floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Waer of mijn Macker blijft, of hy wel met de spijs Gants overladen is, en neemter van accijs, Dat most byloo niet zijn: want ick heb door ’t bedriegen Gekregen dese Kruyck met aerdighlijck te liegen, Seggende dat ick quam van een hem wel bekent, Hem noemende de naem, en dicht daer by ontrent, Hy loofden ’t, door dien dat ick setten sulcken wesen, En door die vondt soo had ick hem wel haest belesen.
Waer of mijn Macker blijft?
wel hey na dat ick kijck Soo komt hy met gebraen, nou al ons leve rijck.
Ho Dorstich Hart hoe lecker wille wy nou smullen.
Dorstich Hart uyt.
Want Cameraet hier mee ons honger sal vervullen, Hoe raeckje aen dees Kruyck, ick bid verteltmen dit.
Ist niet genoech dat wy ’t hebben, kom eetewe, en sit, Nou dese leck’re buyt is in behouwen handen Dorstich.
En dese Wijn neem ick alleen wel op mijn tanden.
Wel hey, waer is de Saus die hoorden by ’t gebraen?
Die is vergeten!
Dat is qualijcken gedaen, Hebt ghy door grooten haest de toe-spijs soo vergeten?
Ick hadse daer niet laten blijven had ick ’t geweten, Ick souse wel mee gekregen hebben had ick ’t vermaent.
Het selfde padt weer op, de wegh is nu gebaent, Ick sal de Kost voor ons beyen soo langh wel bewaren.
Daer en hadjet niet linckert, je soutse wel alleen klaren, En oock mee soo kom icker terstont eerst van daen.
Wil je niet doen, soo wil ick daer mee heen gaen, Gebraen sonder Saus is ongesont in-genomen.
Hoe na souse jou vrees je al te qualijck bekomen, Ick salse liever om uwent willen alleen op-snappen Mager.
’t Sal niet willen vallen, ick wilder liever heen stappen, De Saus die moet wesen voor al by het gebraen.
Fiat, laet ons dan eerst wat aen d’een zye gaen, En voor de luyden in een hoeck gaen sitten schuylen, En suypen en vretten dat ons de oogen puylen.
Derde Uytkomst.
Goosen uyt, met een Lap voor sijn oogh.
Veel te langh soo heb ick daer de praet gemaeckt, Het welck de nieuwe tijdingh heeft veroorsaeckt, Niet denckend’ op de spijs die ick heb t’huys doen brengen, Die ’k sorgh dat al te langh sal wesen aen het sengen, Vermits het over tijdt gelegen heeft aan ’t Spit, Dit is te qualijck toe gesien: want al mijn sorgh is dit, Datmen Wijf op mijn wel haest begint te kijven, Dus wil ick op de straet nu niet meer langer blijven, Maer wandelen voort na huys en kloppen aen de deur.
Catrijn.
Wel wat geklop is dat?
Mijn Man die is’er veur.
Segt Lief wat gaet ons aen als hy ons heeft vernomen?
Geen sorgh op dit pas, want als ick hem laet in Soo staet after de deur, en let wel op de sin Van ’t geen ik seggen sal, so suljet wel ontsnappen.
Wel aen.
De Duyvel mocht soo tappen, ’t Schijnt daer is geen gehoor, wel hoe of dit sal gaen, ’kSel kloppen al sou ik den Ring aen stucken slaen.
Al vrient, doet op.
Wel Liefste hebje lange Hier voor de deur gestaen?
Was ick soo langh gehangen Ick was al stock-stijf doot.
Ick was in sluymeringh, En droomde voort een droom, een al te wonder dingh, Mijn docht Man dat ick sagh met onbevaeckte oogen ’t Geen mijn verblijden dee, maer nu ben ick bedrooghen.
Wat was het Liefste, segh?
Als dat mijn waerste sach Uyt dat geblinde oogh soo wel als uyt dat.
Ritshart loopt uyt het Huys terwijl sijn oog toe is.
Ick lach Vast om de praet, want droomen loogens binnen: Want kackt vry in je bedt je sult daer na wel vinnen, Dus stel ick geen geloof: want had ick dat geluck Ick gaf’er om dit Huys, met ’t alderbeste stuck Van Schildery die’k heb.
De Nicker mocht bedencken Wat dat een Vrouwe doet om d’eere niet te krencken.
Nu ’k mach voort gaen naer Huys, en dencken om haer list: Want die niet op en doet die het sijn tijt verquist.
Hoe komt mijn Liefste dat gy zijt so vroeg gekomen?
Om dat ick ben vergist, door tijdinge vernomen.
Hoe vaertet, is de Spijs en Tafel haest gereet?
Wel Man datje met mijn geckt dat is mijn leet, Vraeghje of de Spijs gereet, en de Tafel gedeckt,, is?
Wel ja, want mijn dunckt dat’et met mijn gegeckt,, is, Hoe, leytet noch aen ’t Spit?
Wel dit komt seker schoon, Wel Lief hoe praetje soo, hebjet flus niet ontboon?
Hoe, spotje met mijn, voort ’t is hoog tijt om te bancken.
Hoog tijt?
Ja hoog tijt.
Van die beleeftheyt heb ikje te bedancken.
Kost t’huys te senden, doen braen, en laten halen, Seecker de neste Vrou die sou daer op wel smalen.
Van onbeleefder werck en heb ick niet gehoort.
Was’er een Roch in Zee die quam mijn nu aen boort, Hebjet gebraden, seght, dan met een aer gegeten, En wordt ick onverdient nu met het Spit gesmeten, Seght mijn wie heb ick om ’t gebraen te halen gehuurt?
Je hebter soo een als ick gesien heb om gestuurt, Die ick de Veeren niet sou derreven betrouwen.
Ja gy, kijckt toch hoe vreemt kan hy hem houwen, Eveleens of hy te Keulen had hooren donderen.
Wat sal ick seggen, ick ben in groot verwonderen, Soud’ ick hier yemandt stuuren, dat waer ’t eerst van mijn leven.
Het eerst of laetste, daer en is niet aen bedreven, Kent ghy dat Mes wel daer deur dat ghy ’t liet halen?
Dat Mes?
Ja dat Mes.
Daer speult de Nicker mee, Dat is mijn eygen Mes, dit is mijn eygen Schee, Ick zweer dat ick het sal dien Dief wel doen betalen, Dien schelm heeft het my uyt dese Sack getogen, En daer door u en my seer groflijck mee bedrogen, Na dat hy als een doortrapte boeve heeft gehoort Wat ick belaste aen de Drager woort van woort.
Waer is de Saus, Ansioves, Cappers, en Olyven?
Die heeft hy hier deur groten haest laten blijven, Anders soo had hy die wel haestigh mee gedragen.
Die veugel is gewent, en heeft meer van die slagen, Ick wou dat hy quam weer om de vergeten,, buyt, Hy kreegh wel haest de rest op sijn beseten,, huyt.
Holla wie komt daer loeren, siet daer Wijf, dus van veer?
Sus sus Man, daer komt den selfden gauwdief weer, Ras om de hoeck en wilt een eyntjen houts gaen halen Om hem ’t Gebraet en de Saus te doen wel duur betalen.
Wel komdy dus alree weerom, wat schorter an?
Juffrou mijn Kameraet die kreeg een grauw van je Man Om dat hy by ’t Gebraen de Saus niet mee en brocht, Aldus heeft hy om sulcks te doen op my versocht.
Anders soo had ick Juffrou wel van hier gebleven, Dus ras geeft my de Saus.
De Saus?
Ja Juffrou.
Komt, die sal ick u geven.
Goosen smijt Mager Harst onderde voet en slaet hem, hy roept.
Hou daer sticke diefs, dus wertse op u ribben gehecht.
Och slaet mijn niet mijn Heer, je hebt voorwaer geen recht, Ick ben de Man niet, dus bid ick laet mijn gaen.
Ofje raet hebt gegeven, of het werck gedaen, Even diep soo benje in het lelijck feyt schuldigh, Hou dat en dat.
Oy my, ay my, zijt mijns geduldigh, Ick sal de schuldige Man u inde handen stellen.
Beloofje me dat?
Och ja ick.
Dus sal ick u niet meer knellen, Op die beloften schickt den Dief terstont in handen, Of ick doe stracx de Schout u grijpen, tot u schanden, Flucx gaet en doet alsoo gelijck het geseyt,, is.
Hoe listig Lief dat het by dese twee gedreyt,, is, Bequam elck een alsoo de leugenen te liegen Den een en sou den aer soo lichtlijck niet bedriegen, Seecker die kreegh genoech tot een reys voor sijn deel.
Krijgh ick den ander wis, hy krijght wel eens soo veel, Kom gaen wy aen een zy, en rusten onse leden, Om die met slaen ons tijdt dan beter te besteden.
Vierde Uytkomst.
Waer Duyvel of den bloedt dus over langh mach blijven?
Sou hy wel met praten en snappen sijn tijdt verdrijven?
Wel hoe dus, ick en versta mijn langer op dit spel,, niet.
Daer komt hy selver aen ist dat ’t gesicht maer wel,, siet, Is hy ’t of is hy ’t niet?
wel hey gaeje verkeerde gangen?
Waer is de Saus?
Die loose Meer en wouse mijn niet langen, Sy had op u te nau en vast het oogh genomen, En seyden die ’t gebraen haelden dat die most selver komen, Anders en mach de Saus van hier niet worden gelicht, Daer tegen heb ick haer wel duyd’lijck onderricht Als dat ick van haer Man last had om sulcx te doen, Als datje niet kondt komen, dus hadse op mijn vermoen, Somma sommarum duysent middelen had ick voorgewent.
Wat binje een slappen bloet en een loomen vent, Kondy du niet een Saus voort krijgen met schoon praten, Dat geeft mijn vreemt.
Wat sou ick doen?
se wouse niet volgen laten, Ick en kon se haer immers qualijck met gewelt benemen.
Vertreckt niet lange, ick en mach niet langh staen temen, Dats gangh op wech, om Cappers, Olyven, en Saus, Want sonder dat en heeft het Gebraen niet veel kaus.
Jae gaet heen, ick heb de proef van Koeck-Saus ongebraden, Ick wed hy haest sal zijn van Stockspijs overladen.
Dorstich Hart blijft.
Wel te recht soo gaet het spreeckwoort vast, Dat geen boodtschap yemant ter werelt beter past Dan de Man selfs, het welck werdt haest bevonden; Oock seytmen gemeenlijck met vollen verstandt, Sentmen een Kat van hier naar Londen in Engelandt, Se sal maeu seggen alsse wederom werdt gesonden, Dit listigh werck most door my aen werden gebonden Souden wy de rest van ’t gebraden in ’t lijf,, krijgen.
Holla, daer komtse, het werck wert onderwonden, Maer bet bedroch most ick voor dat Wijf,, zwijgen.
Juffrou mijn Macker most in groot gekijf,, sijgen Dat hy de Saus niet by ’t gebraden en ontfingh, Most ick juyst selver komen, dit is te vreemden dingh, Geeft my de Saus Juffrou, want dit is u te raden.
Goosen met een stock en slaet Dorstich Hart.
De Saus die sal ick u met Stocken op den hals laden, Hout dat, en dat, en dat, Olyven, en daer Cappers, Hout daer, en daer is Saus, en daer is noch wat dappers, Jou uytgeschudde fiel, most ghy mijn Sack betasten, En door mijn Mes ons spijs, ghy en u Maet vergasten, Ick slae u hallef doot, want ghy hebt wel verdient.
Ick bid vergeeftet mijn, gena mijn Heer en Vrient, Mijn leven dagen, zweer ick, sal ick het niet meer,, doen.
Je moetter noch al bet an, al sou het noch so seer,, doen.
O je bedrieger, schelm, rabout, en gauwedief, Het Voolens Kerckhof booswicht dat heeft je lief, Houdt dat, en dat, en dat noch tot u overvloede.
Alsoo Wijf, beuckter op, verkoelt u grammen moede, Hout doch niet op van slaen dat hem de leden kraecken, Soo doende sal hy aen de vrye Kost geraecken.
Van ’t selfde sop wilt nu u Macker deelen mee.
Hout op, hout op hout op, ick ben schier doot alree, Hebt doch medelijden Heer met my beroyde Ruyter.
Deurtrapte sticke boefs en inlantse Vrybuyter, U geschiede recht met reen datmen u voort doot sloegh.
Hout op, holla hout op, laet staen Wijf, ’t is genoegh, Voor dees tijdt is de Saus voor hem suur op-gebroocken.
Catr.
Wat meent ghy dat ick u ’t Gebraet sou vooren koocken?
Ick segh u flucx van hier of ick scheur u van malkander.
Gaet en vertellet nu u Cameraet den ander, ’t Geen u weervaren is, onthout dit tot een leer, En soo jet hebt bevonden soo komt vry morgen weer.
Is dat de Saus naer het Hof?
wel dit gaet recht te degen, De Boeven krijgen Saus, en ick heb Saus gekregen Van Ritshart, ’tgeen mijn heeft veel meer aen ’t hart geraeckt Als dese Saus die van Stocksuycker was gemaeckt, Saus ick gekregen heb, en saus heb ick gegeven: Want ick krijgh sober Saus van Goosen al mijn leven, Dus moet ick of ick wil: want Saus is al mijn lust, Dies ick my voegen wil by d’ oude Sul in rust.
Bey binnen.
Is dat uytlichten met een Lantaren, gans felten, Daermen de Honden mee uytlicht, mijn dunckt ik ga op stelten Was dat de beste Kaes, veel liever ick at droogh Broot, Ick docht niet anders wis, dan hier slaense mijn doot, Hoe schendigh ben ick daer met slagen uyt-gestreecken.
Wel Cameraet hoe ist, hoe ist, ist spel verkeecken?
Hebje de Saus gekregen tot onser bey gerijf?
Ick mocht dat ick niet seggen wil, de pocken op u lijf, Die ’t u vergelden moeten speciael, verstaet ghy dat.
Mijn?
Ja u. Mager.
Wenscht my niet meer, ick heb genoech gehadt.
De Lenden my noch wel veel meer dan half krom,, staen.
De Nicker mocht met sulcken verrasser wederom,, gaen, Sou je mijn niet waerschouwen eer dat ik heen ginck stappen?
Waerschouwen?
Ja waerschouwen.
Neen vrient, gelijcke Munnicke, gelijcke Kappen.
Ick moeter noch om lacchen hoe qualijck het mijn lust, Men seyt van oudts dat een gemeene slagh wel rust, Nu en behoeftet d’een den ander niet te wijten.
Spot gy noch, om een hayr sou ick je wel gaen smijten, Dat u sint Felten schen, past op mijn handen wel.
Nou vrient weest maer te vreen, je bint een goet gesel, Ick weet wel datje dat soo haestigh niet sult pijnen.
Een Man hier voor de vuyst die sal u nu verschijnen, Isset inde ouwe Maen niet soo isset inde nuw.
Dats ’t alderbest, neemter dagh toe, dat prijs ick u, Dan ’t is veel beter Maet daer niet meer om te dincken.
Wat sout.
Tut, tut, kom laten wy het of gaen drincken, En eten het Gebraen al is de Saus te suur, De Schotel die verstreckt ons Wijn en Bier by ’t vuur: Want blijven wy hier langh wy krijgen licht noch meer.
Mijn lust niet, want de Saus die doet mijn noch te seer.
DE WINDHANDEL, OF BUBBLES COMPAGNIEN.
Aan den lézer.
Nademaal ik met verwondering gezien heb, dat men op de Biljetten van den Schouwburg gezet heeft, dat de Auteur geen Quinquenpoix voor de zyne erkent als, die met Privilegie gedrukt en gespeeld is; diend déze om ieder een te doen wéten, dat ik myn Windhandel nooit gedagt heb voor zyn Quinquenpoix uit te géven, en, dat ik toen 't myne reeds voltrokken waar nog nooit iets van 't zyne had gehoord, als alléniglyk den Naam van Quinquenpoix; ook zal de lézer ligtelyk zien, die déze twé stukken tegen elkander vergelykt, dat het myne, het héle beloop van 't Spel door, geen overeenkomst, met dat van den Heer Langendyk heeft, en dat men by gevolg my onschuldig poogd aan te vryven, als of 't myne een naarvolging van zyn Quinquenpoix was; en hoewel ik my gewillig de geringste van onze hedendaagse Tóneel-poëeten erken, zal ik dog nooit iets uitgéven voor 't myne, dan 't geen 't myne is.
En dat my eenige durven naargéven, als of ik van den Drukker met geld daar toe zou gekogt zyn, is een lastering, die ik my niet verwaardig te beantwoorden.
Dit hebbe ik nodig geägt aan alle Liefhebbers der Tóneel-poëezy, die beide de stukken gelézen hebben, by dézen twéden Druk, die met een Tytelplaatje, en door een Liefhebber met een Muzykstukje vermeerderd is, te doen wéten; en dat ik het géne, dat men op den Naam van Quinquenpoix Bombario of de Windnegotie naargedrukt en by den weggeroepen heeft, geenzints voor 't myne erken, wyl zulks buiten myn wil en wéten, door eigen Baatzugtigheid geschied is.
Vaar wel Vertóners.
Wingaren, Vader van Klarice.
Klarice, Dogter van Wingaren.
Edeling, Minnaar van Klarice.
Windvang, Médeminnaar van Edeling, en Actieonist.
Schoonpraat, Makelaar.
Trouwhart, Vrind van Edeling.
Hoopryk. }
Actionisten.
Snoever. }
Twistgraag. }
Waaghals. }
Levi, } Twé Smoussen. }
Joseph, } Twé Smoussen. }
Hans, een Duitsser.
Katryn, Meid van Wingaren.
Job, } Twé Boeren.
Jaap, } Twé Boeren.
Pieter, Knegt van Quinquenpoix.
Het Spel begint tegen den Avond, en eindigd in den volgenden Morgen.
Het eerste en laaste Bedryf speeld voor 't Huis van Wingaren, en het twéde in Quinquenpoix.
De windhandel of Bubbles compagnien.
Eerste tóneel.
Wingaren, Schoonpraat.
Wingaren.
Neen zeg ik u nog eens, wil my de kop niet bréken.
Schoonpraat.
Maar Heer!
Maar 't is vergeefs, hier baat geen tegenspréken.
'k Verkoop myn Acties tot dien prys niet, neen, ô neen, Gy moet op Horen nu al vry wat meêr besteên Als zeven en drie kwart, neen, zeker 't zal niet lukken.
Hoe na dagt jei me een veer hier uit de staart te plukken?
Neen Schoonpraat, praat jei ook zo schoon gelyk je wilt, Tot zeven en drie kwart is hier je tyd verspild.
Maar Heer, bedenk eens regt, hoe ligt die kunnen dálen.
Wat dálen?
'k meen daar nog een plokjen uit te hálen, Ten minsten van een twé drie Tonnegoudssen, maar Schoonpraat, om dat je my hebt dienst gedaan; zie daar, 'k Zal ze u tot negen en een vierde nog verkópen.
Myn Heer, dat is te veel, ik durf niet hóger lópen Als 't geen ik heb gezeid.
Ga dan maar aanstond Nu zul je ze in 't geheel niet hebben, want ik meen U dienst te doen, maar nu zal ik ze zelver houwen.
'k Verzeker u myn Heer het zal u noch berouwen.
Maar nu op Muiden?
'k Weet niet waar gy my naar vraagt, Daar ik nog zelf niet weet, hoe veel de zom bedraagt, Die 'k in deez' Compagnie zal op myn reek'ning krygen; Dies moogt gy voor deez' tyd nog wel van Muiden zwygen.
Wel nu uwe Acties op de Zuidzé?
Zagt; zwyg stil!
Wyl ik in 't minst' niet van die Acties hóren wil.
Hoe dat myn Heer?
hebt gy zo veel daar by verlóren?
Verlóren?
op dat woord stop ik terstont myne ooren; Spreek my van geen verlies, neen, 'k meen daar by een schat Te winnen, groter als een Koning ooit bezat, Want déze Compagnie is 't roompje van al de and'ren, Die puft de Companies van Holland met elkand'ren; Weg Haarlem, Leiden, Delft, Haag, Edam, Purmerent, Enkhuyzen, Horen, weg, ze komen niet omtrent De Zuidzé Compagnie.
wie durft ons hier belóven Om Salomons Orphier van al zyn goud te ontróven?
Want schoon dat landt voor lang verlóren wierd geagt, Het word door de Engelzen nu weêr in 't ligt gebragt.
Wat dunkt u, als wy eens zo'n twé drie honderd schépen, Prop vol van goud gelaân zie in de havens slépen, Wat intrest dat ons geld zal géven?
op het minst.
Voor elk pond stérelings een honderd ponden winst.
Vraag my niet wat ik heb verloren, maar zal winnen, Want spreekje 't woord verlies nog ééns, het zal myn zinnen Haast krenken, dat ik u nog zo onnozel vint, Dat gy vraagt wat ik heb verlóren, daar elk wint.
Behalven die daar by verliezen.
't Kan niet wézen, Of 't moeten Ezels zyn, als gy zyt, die door 't vrézen' Hunne Acties ruukeloos verkópen, maar dat is Tot daar toe, ik voor my ik houw de winst gewis.
Myn Heer ik gun 't u; maar wilt gy me uwe Acties langen Tot zeven en drie kwart; zo zal ik die ontfangen.
Neen zeg ik u nog eens.
'k Ben dan uw Dienaar Heer.
Twéde tóneel.
Wingaren, alleen.
WAt is dat smagt'rig volk geweldig in de weer, Om my myne Acties tot een beuzeling te ontwringen, Maar ik meen die Monsieurs wel anders haast te dwingen; Zy zullen blyd zyn, om van zeven en drie kwart Nog eens tot twintig toe te kómen, want ik tart Al de Actionisten met myn Acties styf te houwen.
Derde tóneel.
Windvang, Wingaren.
Windvang.
MYn Heer!
ter goeder uur dat ik u mag aanschouwen!
'k Waar zo van méning om naar uwent toe te gaan, Want schoon ik gróte winst met de Acties heb gedaan, En denk nog meêr te doen, vind ik my heel verlégen, Want uwe Dogter staat uw keur, myn liefde tegen.
Het schynt zy heeft haar hart aan iemant reeds verpand, En wyst myn trouwe min afkérig van de hand; Dit is de reden daar ik u af dagt te spréken, Wyl háre afkérigheid aan my te klaar gebléken Myn zinnen zo ontsteld, dat 'k niet weet waar of hoe My heen te wenden, en nog minder wat ik doe, Zo dat ik waar'lyk vrees, dat ik my zal verkniezen, En door dofgeestigheid, in plaats van winst, verliezen, 't Geen reeds al is geschied; want gist'ren avond kwam Ik van uw Dogter, en ging aanstonds naar den dam, Daar ik gevraagt wierd door één van de Actionisten, Hoe veel op Utrecht?
ik die toen my zelf vergisten, Wyl my Klarices min zo vast lag in het hoofd, Heb die hem, in den dut, tot tien percent geloofd.
't Was aanstonds: houw uw woord; 'k ga een Notaris hálen, En wil u daad'lyk in gerede munt betalen.
Ik, die hier op als uit een droom ontwaakte, kreeg De koorts haast op het lyf, te meêr, toen ik ter deeg Bedagt, hoe ik de winst, die 'k reeds had in myn handen, Zo onbedagt, helaas!
en ruuk'loos bragt te schanden; Foei!
dat ik daar zo onvoorzigtig ben geweest, 't Herdenken doet de spyt weêr léven in myn geest, Want die van Utrecht zyn tot veertig reeds gerézen; Dies naar myn rekening zal myn verlies nu wézen Drie honderd guldens, op elke Actie, en dat is Op zeven Acties ruim twé duizend gulden: 'k mis Myn zinnen, wyl ik nu nog 't schempen toe moet hóren, Daar 'k door uw Dogter heb myn schóne geld verlóren.
Dat is my leed; maar ik beloof u, dat voortaan Uw min veel beter en voordéliger zal gaan, Wyl ik deez' middag haar nog heb op 't strengst' geboden, Dat zy u, die haar komt tot wederliefde nóden, Zal minzaam en beleefd ontfangen, gants geen schyn Van tegen zin aan u doen blyken.
't Kan wel zyn Dat gy 't haar hebt belast, maar dog ben ik vol vrézen, Dat zy in dit gebod zal ongehoorzaam wézen.
Vooral, zo ze Edeling, die staâg uw huis bespied, Het alderminste woord kan spréken; ja maar ziet.
Want naar ik daag'lyks hoor van ieder een getuigen, Zal zy haar hart nooit tot géne and're liefde buigen, Zo lang zy in 't geheim elkanderen verstaan, En ik zie my vast dag op dag van haar versmaân, Waar door ik zelf naâuw weet wat ik moet doen of laten; Dies zo gy wilt dat zy my voortaan niet zal háten, Maak dat zy Edeling, of hy haar, nimmer ziet, Want buiten dat, ik zie myn min eerlang tot niet, En tevens met uw last moetwilliglyk vertréden.
Wel, om u te voldoen, en om u alle reden Van klagten te gelyk te ontnémen: Ga ter zy, Wyl ik Klarice zal doen komen hier by my, Dan zult gy hóren hoe ik haar zal overhálen, Wyl 't haar mishaagd uw min met weêrmin te betálen; 'k Zal haar verbieden, om haar Minnaar nooit te zien, Of zo zulks mogt ter sluik en heimelyk geschiên, En dat ik zelfs maar ééns het kan te wéten komen, Dat zy myne ongenade als Vader heeft te schrómen; En als ik haar verlaat met een verstoord gemoed, Maak dat gy haar dan met eerbiedigheid begroet Gelyk een Minnaar past.
Gy zult door uw gebeden; Daar zy myn wil nu kent, haar ligtlyk overreden, Om u met wedermin te ontfangen.
'k Ben te vreên.
't Is wel, vertrek, en laat my hier by haar alleen.
Vierde tóneel.
Wingaren, Katryn.
KAtryn.
Doe hier terstont myn Dogter komen.
't Is wel myn Heer.
Ik moet dat kleutertje eens betòmen.
In 't opzet van haar min, wat of zy ook wel denkt, Daar zy een eerlyk man niets dan háre afkeer schenkt, Om al haar zinnen op dat Jonkertje te leggen.
Vyfde tóneel.
Wingaren, Klarice.
Klarice.
WAt is 'er van uw dienst, Papa?
Ik zal 't u zeggen.
Gy weet, hoe 'k u voorlang, het huuw'lyk voordroeg van Heer Windvang, die zyn trouw u aanbiet; 't is een man Die Krezus schat eerlang door zynen Actiehandel Bezitten zal, en gy kunt geenzints aan zyn wandel, Of léven, of gedrag u stóren; wyl elk een Hem agt, als ik, hier in ver boven het gemeen, En nogtans naar het schynt kan hy u niet behágen.
Met reden, wyl ik my moet over hem beklagen.
Dat hy gestadig van zyn Actiehandel spreekt, En my het hoofd vermoeid, en zelfs de harszens breekt, Met uit te pluizen waar hy intrest by kan vinden.
Dan 's 't, in Zwol, daar heb ik ongeméne vrinden; 'k Hoop door hun gunst de helft van déze Compagnie Voor my te hebben, en dan weet ik wis, ja 'k zie Alreeds een Kapitaal op 't Kapitaal gewonnen, Dies zal ik als een Prins u maintineren konnen: 'k Kogt gist'ren avond nog tien Acties op Edam, En zonder dat ik 't minste kwartje hoger kwam Als één percent, daar ik gerustelyk durf hópen, Dat in twé wéken, die tot twintig zullen lópen; Dan win ik kosteloos zo'n negentien percent, Geen Actiehand'laar komt in gaauwheid my omtrent.
't Is of hy God Merkuur zyn vleugels heeft bekómen, Of voor Postlóper van Jupyn is aangenómen Zo zwerfd zyn woest gesprek van de een naar de and're stad, Nu is hy hier, dan daar, dan ginter weer, zo dat Hy zelfs op éénen tyd schynt over al te wézen: Hy tragt vergeefs, wil hy me op déze wys belézen En zo hy nog den pligt der minn ry niet weet, Hy leerd dien dan van my: het is een Juffer leed Als zy haar tyd moet met zo'n slegt discours passéren, Voor al, als iemand wil dat wy hem admiréren Als Minnaar, neen dan past een and're zamenspraak.
Een Minnaar tragt alleen zyn blydschap en vermaak Voor 't byzyn van die geen, die hy bemind, te tónen; Hy smeekt en vleid en bid dat zy hem wil belónen.
Met weêrgunst, wyl zyn hart haar aanbied, en alleen Haar de offerhande doet van zyn genegenheên; Maar Windvang, dien gy my zo vaak hebt voorgedragen, Waand, naar ik merk, my door zyn Acties te behagen; Dog de ingebeelde schat, dien hem zyn hoopbeloofd, Raakt my niet eens aan 't hart, maar stoot hem voor het hoofd.
Ik hoor my stom en doof, hoe kun je 't zo verzinnen?
Neen, gy moet Edeling, dat Jonkertje beminnen, Dat Popje van 't Zallet, die al zyn schónen tyd Met Amourettes, en galanterie verslyt, Die 't dwaasheid noemd zyn hoofd met Koopmanschap te bréken; Dog ik gebiede u hem voortaan niet meêr te spréken, Het is een Lanterfant, een Weetniet, die in 't minst' Van d'Actiehandel weet, of tragt om door de winst, Die zulk een Koopmanschap voor zekerlyk moet géven, Te zyn in top van staat, en schat, en eer verhéven.
Maak door geen tegenspraak te tergen myn geduld, Wyl gy Heer Windvang tot uw Man ontfangen zult.
Gy ziet hoe ver ik voor u welzyn ben genegen, En gy zyt in dit punt u eigen zelve tegen.