floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Zagt houwje stil, daar komenze van Heer Eduwards van daan.
Wat Duyvel is dat te zeggen Joost, dat kan ik werentig niet verstaen.
Agtste tooneel; Teeuwis, Joost, Joris, Kniertje.
Klaar, Tryn Klaar.
WEl Kniertje, en Joris buur, wat zyn wy alons leven aan jouw verpligt, en gehouwen.
Wat meugje praeten, het was wel onbeleeft, dat buuren in tyd van noot, malkaer niet helpen zouwen.
'T is een schuldige pligt, zyn buuren, en goede vrinden by te staen, Byzongder daer vrouwen, of jonge vrysters zyn want het komt 'er altemets op aen.
Nu gebuurtjens vaar wel ik zal alles weer wat in order, en op zyn plaats gaan zetten.
Doet zo buurvryster, maer wilt op een ander tyd wat beter op jouw vuur letten.
Teeuwis, Joost, Joris, Kiertje, Tryn.
JOost, Joost, Waer binje?
Hier ben ik aan zyn Ekselentie 's zy.
‘Maar wat drommel jy moest zo niet raazen, of wy verbrusten 't allebey.
Vrees jy daer maer niet veur zog ikje, ik zel wel zorg draegen.
Nu zal ik eens voor uytgaan, en aan Joris Fransse na Joris Fransse vraagen.
Ja goet maetje, gae jy 'er maer op af.
Joost tegen Joris.
Zeg vriendschap, met verlof, woon jy hier in de stat?
Wel ja Jonker Lakey, maer waerom vraegje myn dat?
De Baron dieje daar ziet, is eerst van Engeland gekomen, En ik ben in zyn dienst voor Lyfknegt en Tolk, aangenomen, En dit is zyn geboorte stat, hy heeft hier in zyn jeugd gewoont, Maar nu is hy uyt Vrankryk over Engeland hier gekomen, om dat hy daar is gehoont.
Zyn vrienden, zyn hier tegenwoordig allemaal borgersen ingezeten.
Maar door zyn lang afzyn, it hem hun woonplaats vergeeten.
Wel wat vrienden heeft jouw Baron hier al?
zeg eens op als een man, Hoe hiet jouw Baron?
en waer is hy van daen?
of weet jy daer niet van?
Hy heet Baron Francoyfius, zyn Vader is geboren tot Schaagen.
Wat zegje van de Baron!
hoe hiet hy?
wel dat moet ikje nog al reys vraegen.
Is hy van Schaegen?
wel daer is myn wyf Kniertje Bouwes ook van daen.
Maer spreekt jouw Baron ook Hollands?
of kan hy 't ook verstaen?
Niet veel.
Hy spreekt zo goed Engels, alt Frans, en als hy 't duyts zo wat wil moorden, Dan spreekt hy zomtyts nog wel eenige gebrooken Hollandse woorden.
Ey roep die Baron eens hier; og Kniertje daer gaet myn een kouw over 't lyf.
Wat scheeltje Joris Fransse?
wat is 't man?
dit lykt een vreemt bedryf!
Joos tegen Teeuwis.
‘'T gaat wel na ik merk; wy hebben Joris Franssen al binnen.
Teeuwis tegen Joost.
‘Ja wel Joost, indien het gelukt zie daer je zelt 'er een kapitaeltje by overwinnen.
Og wyf datje wist wat ons voorkomt, jy wierd met my van vreugde stom, Want de blydschap is zo groot, dat ik 't je niet zeggen kan. Kniertje.
Wel man zegme dog waerom.
Gewis is onze kozyn Frans Sieuwertz weer gekomen.
Heb jouw spreek met my boy.
Wel heeft de Baron jouw voor zyn Tolk aengenomen, Zo moestje myn zeggen wat hy heeft gezeyt.
Myn Vader, was die man koopter veer.
Zyn vader was een Terveersche Koopman, in Kalfshuyden, en Spaans leer, Zyn naam is Frans Zieuwertze, in 't Hollands, en zyn vaders Sieuwert Jolle.
Og Joris Fransse, myn hart begintme in myn lyf, als een wagen met vier paerde te hollen.
Y heb de onkel, dat 's de Waeterland de boer.
Ik kan de Baron niet verstaen.
Hy zeid, dat hy hier een Oom heeft woonen, die Joris Fransse heet, van Oostzaan.
En die hier getrouwt is aan de voordogter van Bouwe Wiebesse, van Hinlopen.
Ja wel, zie daer dan benje onze eigen neef, myn zusters zeun, myn hart springt men open.
Van blyschap, welkom neef, wat heeft jouw peet Kniertje nae jouw verlangt.
Wel welkom kozyn.
Em y joer vrind?
Kom Neefje geefme jouw hangt.
Wel myn lieve neef, ik kanje niet genoeg aenzien.
wat komje onsonverwagt overvallen!
Wat plagt ik met die jongen wel te tobben, en te mallen: Jy waert nog dusken knegje, doe jouw vaertje hier eerst te wonen kwam; Maer die tyd mag jouw niet heugen, wantje lag nog aan de mam: En doen jouw vaertje kwam te sterven, hebje by ons gewoont, wat plagt jy een boefje te wezen!
Als jy het huys allien had, dan mogten de meyden wel vreezen, Zo als je 'er kwelden, het heugtme nog zo wel, dat je 't eens van eyeren had gemaekt: Maer dat is nu gedaen, het kind is dood en de moeder heeft heur in een Klooster begeeven, En nouze daer is meugje verzekert wezen, datze daer in blyft voor al heur leven.
Wat bin ik bly, datje weer hier bint, en uyt dat Wolve nest verlost, Og!
dat Vrankryk, dat Vrankryk, wat het myn dat al hartzeer en traenen gekost!
Ik zouw'er nog wel om schreyen, als ik'er aen denk.
Nouw vrouw, zetje te vreden.
Wel hoe zouwje nouw schreyen, wel dat heeft ommers geen reden, Jy behoorde bly te wezen, om dat jouw Neef weer hier gekomen is.
Zo onze Bregje dat hoort, zy zel van vreugt opspringen dat is zeker en wis. Wel dat die Couzyn jouw Neef niet was, zo kon hy met Bregje een hylik maeken, Want onze Miester, die zagze tog graeg aen een Jonker of kadet vast raeken.
Joris Gae jy heen, en roep Bregje hier, en zeg, datze Kozyn verwellekomen moet.
Tryn binnen.
Joost tegen Teeuwis.
‘Wat dunkje Teeuwis gaat dit tot nog toe, niet heel goed?
Goet Joost, zo ons dit gelukt, ik zelje op myn hangden draegen.
Joris, Kniertje, Teeuwis, Joost, Bregje, Tryn.
ZIe daer Bregje, dat 's jouw kozyn, Frans Zieuwertzen van Schaegen.
Loop by hem hiet hem welkom.
Ik denk mortje datje me scheert.
Neen kynt, hy is 't gae jy maer heen.
Wel ik zel 't dan doen dewyl jy 't zo begeert.
Welkom kozyn.
‘Ik dankje Bregje Joris, wat had ik een verlangen Om jouw weer te spreeken; kom wilt jouw Tecuwis in jou armen ontfangen.
Zagt Teeuwis, zie voorje watje doet, je moet zo grof niet gaan, Want jy ziet daar Bregjes Ouwers, jouw eige vyanden voorje staan.
'Tis waer, Joost heeft gelyk, ik heb jouw mening wel verstaen, en jy meugt op my vertrouwen.
Maar wat duyvel je moet zo grof niet gaan; je moet Respectum Personarum houwen.
Want zo de baaken uytbraaken, zo was het heele Proces verbruyt.
Wel Bregje; hoe behaagt je Kozyn dat 's een ander kaerel, als Teeuwis, de Hovenier, die doortrapte guyt.
Wat dunkje van die kozyn, staet hy jou wel aen?
Wel ik wil hem niet versmaeden; Maer hy spreekt zo krom, ik kan hem niet verstaen, ik dien'er wel nae te raeden.
Kom keyers, gaenwe in huys: kozyn gae jy met myn.
Dats wel wyfje: wy zellen onze neefs welkomst eens begieten, met een helder glas wyn.
Joost, Tryn.
DE drommel hoe zal die ouwe zyn bolletje nog klouwen, om deze kozyns kneepen!
Als hy gewaar word, dat hy voor een Baron, een Hovenier heeft gegreepen.
is de Baron, onze kozyn geen Edelman?
Wat drommel is dat te zeggen?
hoe heb ik het metje?
wel wie is hy dan?
't Is Teeuwis, Bregjes vryer, hier uyt kunje besluyten, Wat zyn voornemen is.
Ja wel, wat zyn de vryers guyten!
Kunnen ze heur zelven zo trangsfermeeren, zo kunnenze wel meer.
Hoor Tryntje jy moet ons hier in behulpzaam wezen, gelyk wel eer: En zoje dat doet, het zal aan belooning niet ontbreken.
Ja ja, ik zel wel maeken, dat Teeuwis daer niet in zel blyven steeken.
Maer daer komt Eduward met Klaes.
Eduward, Klaas met een zak gelt.
MEt regt mogt Heer Jeronimus wel zeggen, dat de Advocaten honingbyen zyn, Die ons de honing om de mont smeeren, maar het breekt ons op als fenyn!
Ik heb daar in plaats van vyftig duyzent gulden, niet meer als twee duyzent ontfangen, En die heb ik 'er nog uyt moeten halen gelyk als met trekkers en nyptangen, Dan was 't de geinteresseerden zyn absent, en meestendeel uyt de stat, De boel is onverkoft, de krediteurs onbetaalt, daar scheelden altyt wat.
Ik kan niet verzinnen, indien 'er een konscientie in die luyden is te vinden, Hoe datze hun zelven niet meer aan de waarheit en opregtigheid verbinden.
Want door het lang Procederen, plukken zy de menschen zo kaal als een rot, Ja zo, datze de oorzaak zyn van menig zyn bederf en bankrot.
Dog dat dient al weer tot hun voordeel, om onder een eerlyke schyn agter het gelt te raaken, Ja ik zeg, 't is een regt middel om imant gek, of dol te maaken; Want voor een eerlyk gemoet zig vindende in zulk een gemartilizeerde staat, Is het geen wonder, dat het zig zelven ligtelyk vergrypt, of te buiten gaat.
Eduward, Klaas, Karel, Izabel, en Klaar in de deur.
MAar hoe!
de deur ontslooten, en Teeuwis by myn dogter, wat is dit te zeggen!
Stel u gerust myn lief: ik zal het wel beleggen.
Gy kent myn Vader niet, hy is straf, en wreed van aart: Dat naberouw maakt my met regt het meest bezwaart, Te vlugten buiten 's lands, steekt vol gevaarlykheden.
Zo veel te lyen lief, stryd tegen regt en reden.
Ik zie daar myn Vader; 'k vrees wy zyn van hem verspiet.
Geen noot myn lief, hy weet van onzen handel niet.
Zyt maar kloekmoedig.
Wel Teeuwis, wat heeft jou hier doen koomen?
Kabel.
Wel myn Heer, weetje dat niet?
Hebje van de brangd niet vernomen?
Wat brand?
ik weet van geen brand, droomje?
of ben je slegt?
Droomen zeg je, neen zeeker niet, 't is de waerheid dat ik heb gezegt.
Vraeg het jouw dogter vry, en Klaer, daer zelje 't ook wel van hooren.
Heer myn Heer het had wel weinig gescheelt, of wy hadden allemaal in huis moeten smooren.
Had onze buurman Joris Fransse, met zyn Vrouw, ons geen bystant gedaan.
En Teuwis kwam juist tot ons geluk ook op de brand aan.
Onze Juffrouw is 'er zo of gesteld, datze 'er ligt haast te bed van zal leggen, Jy hoeft myn niet te geloven, vraag het de buuren maar, die zellen 't je wel zeggen.
Wat had men een werk, eermen het slot kreeg van de deur, Ja wel, ik kan het zonder schreyen niet zeggen, zo droevig als 't 'er uitzag Sinjeur.
'T mag jouw op een ander tyd wel een leer weezen jouw huis met kettingen te sluiten, Tot jouw verschoning zeid ik nog, 't zyn schelmen en guyten, Die het gedaan hebben; wat zoud het een schande zyn geweest had ik de schuld op jouw geleyd, Maar Teeuwis heeft onze Juffrouw lustig geholpen in die gelegentheyt: Je meugt het hem wel dank weten, dat die brand zo haast is uytgekomen; Want had hy het niet gedaan, de brand had jouw dogter, myn en het heele huys wel weg genomen.
Is 't mogelyk watje, zegt!
nu myn dogter, weest gerust, betoom uw droefheyt wat.
Og Papa, ik had ons al de ongelukkigste van de gantsche waerelt geschat, Indien de goede voorzorg van Teeuwis deeze ongemakken niet had voorgekomen.
Ik sta 'er over verstomt, wie zouw van zulke onheilen en ongemakken droomen!
Ik beloof uw Teeuwis dat ik u Trouwe dienst wederom vergelden zal.
Wat een struyf Heerschip, 't was myn pligt jouw dogter te helpen, in heur ongeval, En buyten dat, zo kunje myn in een andere gelegentheit daer wel eens weer een slag in voegen.
Als de cene vriendschap de andere betaeld, zo kan men zig beide vergenoegen.
Daar is myn hand, ik beloof je als een eerlyk man Dal ik je over al helpen zal, waar in dat ik kan. Maar hoe verr' staje 'er mee?
hebje jouw vryster zedert al weer eens gesprooken?
Ja ik myn Heer, en datje wist hoe net dat ik het heb bestooken, Jy zoud een gat in de lugt slaen, zo net is 't overleyt Maer ik wouw jouw oordeel, en raed vraegen alsik met de meyd Weg ging, of dat wel voor het regt zouw kunnen passeren?
Daar sta ik jouw borg voor.
Ja zeker, durfje myn dat assureeren!
Daer op neem ik jouw alle bey tot getuygen, 't geen Heer Eduward daer heeft gezeit.
Ja vaar jy 'er maar mee voort, zie de vader niet aan, is het de dogters zindelykheit.
‘Daar zel geen kleine bommel uyrbarsten, raakt deze kuyp in duygen: De vader blyft borg, en de dogter, met de meyd zyn getuygen.
Nu Teeuwis vaar wel, ik moer eens gaan zien, hoe de zaaken daar binnen staan.
Heb dank Heer Eduward; ik zal na de raed, die je myn gegeven hebt te werk gaen.
Karel alleen.
TOt nog toe gaat het wel; de Vader heeft my zelf zyn raad gegeven, Hoe ik myn onweers hoek best zal te boven streeven.
Bedrieglyk kleed waar door men 't oog zo ligt verleyden kan, Gy maakt my tot een Boer, en een Boer weer tot een Edelman.
Maar zagt daar zie ik Teeuwis weer met Joost ik zal my wat verbergen, en hun inwagten.
Karel, Joris, Kniertje, Bregje, Teeuwis, Joost.
Kniertje tegen Joost.
ZEg dat onze neef moet te middag op het mael komen en te nagt hier vernagten, Joost.
Mylord, jouw most kom tho dumer, on sliep tho nyt Teeuwis.
Jis, jis, yzel doe zo.
Wat zeyd neef?
Hy zal doen gelyk jy hebt gezeid.
Wel Joris Fransse, had onze Bregje zoo'n man, zy was'er mee behouwen: Bestond hy ons zo nu niet, ik zouwze wel gaern zamen zien trouwen.
Dat die kozynschap af te kopen was voor duyzent pond, Ik haelde myn spaerpotje nog wel eens om, en ik gafze terstont.
Een Baron tot een neef!
ja wel, onze Bregje mag'er wel een voet te hoger om treden.
Dat mag zet og wel, maar't is tyd dat ik my wat gae verkleden; Ik mag om onze kozyns wil, myn beste pak aen doen, Op dat ik nae een Barons oom mag gelyken mit fatzoen, binnen.
Ik zeg'er een Baron tegen; ja wel, ik zel'er wel een hand dik spek by groeijen; Een Baron, die hem verstaet, op zaeyen, boomen planten, enten, en snoeijen.
Maer hy is dan die hy is, hy is een die my behagen kan, En ik houw meer van zulk een Boer, als van een kale Edelman.
Karel, Teeuwis, Joost.
HA ha ha...... ja wel, ja wel, ik kan naauwlyks van lachchen bedaaren.
Ho, ho maetje, dat weeten wy jouw zo wel te klaeren, Onze zaeken staen schoon, wy hebben Joris Fransse en zyn wyf al in onze zak.
En ik zal ook myn leven niet vergeten, het voorval dat ik in jouw pak, Heb gehad; hoe onbekend ik was, by Eduward, by Klaar, ja zelf by Izabelle: Kom gaanwe, ik zalje pertinent myn wedervaren vertellen, Men mogt ons hier verspien, en raakten wy bekend, Zo nam dit bly begin, gewis een droevig ent.
Joris, Kniertje, Bregje.
WAt dunkje moer Bouwes dat ik zo opgeschikt ben?
zel dat onze kozyn niet behaegen?
Voor zeeker zel het: maer nouw diende je de Vis wel deur een ander t'huys te laeten draegen, Want het zouw niet passen, datje dat nouw zelver zoud doen.
Wel dat verstaet zig, alles in order, en mit fatsoen.
Breng Lutje Bouwes, en Hidde Jelmers, mee van de Beurs, om met ons te eeten; Want nouw kozyn hier is diende hem de vringden wel welkom te heeten.
Dat zel ik doen; nouw ik gae dan heen, maek jy maer ondertusschen alles klaer.
Laet het waeter over hangen tot dat de Vis komr.
Dat zellen we zo doen vaer.
Kniertje, Bregje.
NOuw kynd, kom gaenwe in huys, onze tyd dient wel waer genomen, Want tegen dat de Beurs of is, zel vaertje met de vrinden weer t' huys komen.
We zellen de vis voor af eeten, en het gebraed agter aen.
Wel mortje dan hebben wy onze tyd van doen, en wy hoeven hier niet lang te staen.
NU Klaas zyt voorzigtig; en laat u niet door geschenken omzetten, of 't zouwje rouwen, Weest trouw voor je zelf, maar wilt een ander niet vertrouwen: Ik kom ligt binnen een uur of twee weer: indien 'er ymant komt, die my van noden heeft, Zeg dat die weerom moet komen, maar verzoek het beleeft.
En zo je Izabel komt te spreken, zeg aan haar dat ik na Jeronimus ben gegaan; maar by lyven, Laat haar, nog Klaar niet uit, en daarom zel je binnen by haar blyven.
Want indien ik vernam, datze met den een, of ander gesproken had, Het zouw slegt met jouw aflopen, daarom draag wel zorg, en doet me dat Ik je heb gezegt.
Myn Heer, jy meugt jouw vry op myn verlaaten, Zy zullen 'er niet uyt komen, al wouden zy myn een zakje vol dukaten Ten besten geeven: ja zy zouden myn niet vermurwen, al dwong hun de nood Ook datze uyt moesten wezen, myn getrouwheid is te groot.
Wel nu ik zal dan op uwe zorg, haar en myn huys betrouwen.
Ga maar gerustelyk heen ik zal haar wel binnen houwen.
Klaas alleen.
O Bloed dit staatme schoon, ik Vize Commies, van onze Juffrouws uyt en ingank gemaakt!
En dat zonder solliciteeren!
wel daar ben ik zeker al gemakkelyk aangeraakt: Wat heb ik nouw al vrindschappen te verwagten en geschenken te hoopen, Hoe zullen my die Jonkertjens, geduurig om onze Juffrouw agter 't gat loopen!
Wat zullenze my bonsjoeren om myn gunst te genieten!
ja wel, ja wel!
Dat ik haar op gelt mogt zetten, ik kreeg wel een kapitaaltje alleen voor het vel.
Maar ik heb een schoon kargezoentje te bewaaren daar ik wel op mag passen, Want het is zo moeyelyk, een sprinkhaan stil te doen zitten, als menze komt verrassen, Inzonderheyt dat jonge goet, dat de schigtige Paarden slagt, Dat opspringt, als een vloo in een heete Pan als je 'er niet naauw genoeg wagt.
Maar wat zal het onze Izabel vreemt in de ooren klinken, alsze myn ampt komt te hooren!
Jy Cipier zalze zeggen!
jy Cipier!
van agteren, en van vooren, En van 't heele huys!
jy oppasser van my, en van myn vryigheyt!
Ja wel my dunkt, dat ik al hoor, hoe wakker datze tegen my of leyt.
Maar zagt, daar komtze zelf met Klaar: Holla, zy moeten order pareeren.
Klaas, Izabel, Klaar.
HAlte, mejuffer; niet verder, retiré, te rug, jy moet keeren.
Wel Klaas, wat is dit te zeggen!
wie maakt jouw zo veel meester over my?
Zo lang ik geen andere order heb, passeert hier niemant voorby.
Wel dit komt hier schoon, ik geloof wy zouwen ons wel van jouw laaten regeeren.
Ik zeg dat jy voort gaat, jy zult myn order pareren.
Jouw order wel dat komt schoon, wat brustme deeze gek!
Gek, of niet gek, jy zultme in huys danssen, al voort ook, en houdme de bek: Ik ben Opperhooft van het huys, zo lang als myn Heer zal uytblyven.
Heb jy daar al een Acte van op de Sekretary van de verteerde kost laaten schryven?
Ik geloof schier van ja: want de zegels daar van dunktme, stinken welses mylen in de wind.
Wat roerd dat jouw, waar ik ze heb laaten schryven?
ik zeg dat jy gezwint Te rug gaat of ik zal 'er op in stooten.
Wel daar ben jy de man wel na: kom zit een reys op met jouw hangende pooten.
Is het ontzag uyt de waerelt, dat een Knegt zyn Juffrouw dus tracteren derft?
ô Neen, maar de eerbaarheit is my gezegt, dat ziek is, of alreets legt en sterft; Ho, ho, men kan niet te voorzigtig weezen, om een dief de gelegentheit af te snyen; Want daar het hooft even in kan, laaten zy dikwils het geheele lyf in glyen.
Hoor, in 't kort Juffrouw, ik heb volmagt van myn Heer, over U, en Klaar.
En daar versta ik niet toe Jonker Klaas, wel dit komt hier raar!
Heeft myn Heer magt, om myn Vryheit weg te geeven?
daar toe zal ik nooyt konsenteren.
Nu Klaas laat ons gaan, ik beloofje ik zalje wat vereeren.
Holla Juffrouw, ik vrees, die gift zouw my al te duur komen te staan.
Daar houw ik jouw van vry.
Ja maar ik houw myn zelver vry, zo komt het 'er niet op aan.
Klaas, Izabel, Klaar, Karel.
‘DAar zie ik Izabel, en Klaar, en zal my derwaarts voegen, O hemel last myn list myn lukken naar genoegen.
Hola, wel dit komt schoon!
ô ho hebje zulke kneepen Mevrouw Die meugje wel afleggen.
Wel Klaas, hoe is't?
hoe heb ik het nouw Metje?
mag ik met onze Juffrouw niet spreeken?
wel hoe is 't nouw geleegen?
Ik zeg van neen eens voor al, en daarom spreekme niet meer tegen, Jy bent ligt de koppelaar van de eene of andere daar onze Juffrouw wat mee uyt heeft staar Hoor Izabel jouw Papa heeft my geboden, dat jy met niemant zult spreeken en daar mee gedaan.
Maer Klaas, benje door geen woorden, of reden te verzetten?
Hy heeft order van Papa; om Karel het spreeken met my te beletten; En daarom is 't, dat hy  My handeld als slavin, op sluyten streng bewaart.
Daar hebje gelyk in Juffrouw; jouw vaders gebod is, datje met niemant zult spreeken, En kwam ik dat niet na, hy zouw my gewisselyk hals en beenen breeken.
Wel dan hebje gelyk, datje zorg draegt voor jouw Juffrouw: want de genegentheit Tot het gebod van zyn Heer, is een zaek, daer niet weinig aen gelegen leyt.
Maer Karel nae ik heb gehoord, is vaerdig.
om een Juffrouw te schaeken, Zyn koets is gereet, kan hy maer gelegentheit vinden, om met haer weg te raeken, Ja indien de Juffrouw het nodige by een pakt en haer houd gereet; Zo ziet hy dezen dag nog kans, om 'er door te komen: want datje 't weet Tot de knegt, die loos is, en order heeft om op de Juffrouw te passen, Heeft hy moet om door de eene of andere kwinkslag te verrassen: En dan zo, terwyl de vader uyt is, met de Dogter deur te gaen.
maar is dat voor de Juffrouw niet een stout bestaan?
Zalze daar door niet haar eerlyke naam bevlekken en verliezen?
ô Neen, haer 's vaders raed dee Kaerel dit verkiezen, Zy word hier door verlost van 's vaders hardheit, en de meyd Zal mee gaen, om te stuyten alle opspraek, tegen de Juffrouws eerbaerheyt.
Ja zeker; maar zouw de meyd haar eer, daar ook niet om in prykel stellen?
Want de eer van een meysje is teer, en bizonder zig onder jonge gezellen Te begeven; want begon de liefde eens aan 't koken te raaken, zo leed ze ligt noot, Om schip breuk te leyen; gelyk een schip dat door storm aan strand, of op een klip aan stukken stoot.
Wel hoe weetje niet beter!
geen van beyde kan daar de minste oneer by leyen, Want..... Klaas.
Kom, kom, allang genoeg met die praatjens: daar een stokje tusschen beyen.
Moet ik dit van een knegt verdraagen, myn Papa handeld my zo wreed niet, als gy me doer.
Jouw Papa handeld jouw naar zyn believen, en ik uyt bevel, gelyk ik moet.
‘Vaar wel myn lief, schoon ons de gelegentheid nu door Klaas word benomen, Zal ik door andere middelen, egter dien hoek nog wel te bovenkomen.
Ik heb daar een ampt van myn Heer gekreegen, maer ik wouw wel, dat ik'er al was van verlost, Want zulk een officie wel te bedienen, geef ik een jegelyk te bedenken wat al moeyten het kost.
Visdraager.
LAat zien, hier moest ik wezen, 't was gezeyt de drie Vriezen moesten 'er uythangen, Ik zal eens aan kloppen, want ze zullen mogelyk al na me verlangen.
Visdraager, Kniertje.
WElvaer, binje daer?
kom wy zellenje van jouw vragt ontslaen.
Tryntje, Tryntje.
Wat beliefje vrouw?
Neem de Vis een reysaen.
Wel dat is een wakkere zoo, onze Miester weet van Vis koopen.
Ik had wel eens drinken verdient Vrouw, want ik kom zo hard loopen.
Ze zelje reys tappen; daer is gelt.
Tryn met een glas bier.
Hou daer vaer, drink jy dat glas eens uyt.
Dat 's nog van den opregten, dat bier heeft lever, en kuyt; Nouw vryster ik hebje te bedanken, en met gezontheyt moetje de vis eeten.
Tryn, Bregje.
WEl hoe is 't Tryn hebje 't weerom komen vergeeten?
Hoe staeje dus?
waerom lachje?
ja wel dit lykt wel wat raers.
Wel zouw ik niet lachchen, als ik om die vis denk, zulk een schoone zoo Baers.
Wel nouw zelje jouw hart ophaelen met Baers te eeten daer ikje zo heb hoorenna verlangen; Ja moer jy hebt die fuyk al heel wel gestelt, om zulke vis te vangen.
Tryn, Bregje, Joost, Teeuwis, in een Rosbaar.
MAer Bregje wat is dit te zeggen hoe komt Joost zo verbaest Aenloopen?
ik zel jouw mortje roepen?
Vrouw kom eens hier met 'er haest.
Tryn, Bregje, Kniertje, Joost, Teeuwis, in een Rosbaar.
WAt is 'erte doen Tryn?
Wel Vrouw vraegje dat nog?
og ik begin te vreezen, Zie eens hoe bliek dat 'er jouw kozyn uytziet, ik geloof niet dat hy 'er lang zel weezen.
wat komt onsover!
myn lieve kozyn, als een dood zo zie jy 'er uyt.
Og help hem voort in huys, hoe is't kozyn?
maer hy geeft geen geluyt.
Dat is geen wonder want van benauwtheyt is hem schier de gorgel gebrooken.
Help hem, met 'er haest nae bed, ik zei hem voort een potje heete wyn kooken.
Twaalfde tooneel Kniertje, Tryn.
LOop alje best nae onze Aegje Jelmers, en Jeske Jeyt, Zeg datze daetelyk hier moeten komen, om dat onze kozyn op zyn verscheyen leyt.
En ziet of je onderwegen jouw Miester ontmoet, zeg hem dat hy hem moet spoeyen: Ja wel, kwam hy evenwel zo kort te sterven, dat zouw myn van harten moeyen.
Dertiende tooneel Kniertje, Joost.
OG!
Juffrouw kom dog boven, want de Baron ziet 'er uyt, of hy de geeft geven zal, Hy zend my om zyn Dokter.
Wat Dokter?
Dokter over al.
Ik weet waer hy logeert, 't is een Engelsche Brabander hy is met hem over gekomen.
loop dog wat ras, want ik begin voor zyn leven te schroomen.
Karel verkleed als een oud man, schelt aan het huys van Eduward.
Klaas, van binnen.
HOlla, wie daer?
Al vriend doe maar op.
Klaas, opent de deur.
Al zagjes, sta te rug, waar wouw je heen?
Ik heb hier een brief aan uw Juffrouw van haar Papa.
Dat is wel maar ik meen 'Er jouw evenwel buiten te houwen: want men zouw my het inlaaten al te duur betaalen.
Uw Heer heeft een overval gekreegen, en hy gebied dat je hem met de koets of slee zult haalen.
Nouw lustig, waar sta je na te zammelen, meen je dat het my niet verdriet hier zo lang te staan?
Wel verdriet het je?
dan zouw ik jouw raaden te vertrekken, en weer heen te gaan.
Onbeleefde schelm, zul jy jouw Heers brieven zo ontfangen?
en zyn Vrinden zo toespreeken?
Ik zeg dat je aanstonds heen gaat, of ik zal je hals en beenen breeken.
Nouw, nouw, patientie, patientie, weest zo haastig niet, myn lieve maat.
Ik moet de brief eerst eens hooren leezen, op dat ik weet wat 'er in geschreeven staat.
Karel, Klaas, Izabel, Klaar.
WAt is'er te doen Klaas?