floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Terwyl ons van de geneegentheid, en 't Capitaal van de Juffer verseert is.
Myn man heeft 't uit haar eigen mond, het kan niet missen.
Maar wat zal de vangst zyn, die met drek gaat vissen?
Wat ben ik ongelukkig, dat dien lummel my niet kan verstaan.
Ter rechter tyd, komt daar zyn Vader aan.
Brocht hy ook een meulesteen, om jou wat op te slypen.
't zal my verlangen, wat hy jou meer als ik, zal doen begrypen.
JOCHEM, MARIe, doede.
Ter goeder uur, trof ik een rechtschaapen man an in de Stad.
Hy kon Frans, latyn, Spaans, Italiaans, dat je t vat, daar.
Daar by verstaat hy ongemeene fraaije manieren.
Ook is hy uitgeleerd, in de hofflykste en nicuwe zwieren, Zoo als ze hier althans op het meest zyn begeerd.
't is een Kaerel, die hem in een uur, duizendmaal omkeerd.
Niet een oogenblik, of hy is aan zyn das, mouwen of strikken.
Dan is hy weer beezig om zyn lobben of draagbant te schikken.
Hy doet daar by zyn voeten, en alles op de maat gaan, en dat zyn galanteryen, die de heedendaagse Juffers, bysonder wel aanstaan.
Nu zal onze Doede wel haast, tot een ander gestalte koomen, hy zal strakx hier zyn, ik heb hem tot een civile prys aangenoomen.
Hy oordeelde van onze Doede noodig, een Perfect Musikant, Om een airtje te leeren, van Jan Baptist, na de nieuwe trant.
Ik gaf hem last, om er ons een te bestellen.
Mair zagt, zagt, ik moetje noch al meer vertellen.
Hy vroeg me na de kleeding van onze zoon.
'k wees hem als de myne, wel gemaakt en schoon.
Goet, zey hy, maar echter daar moeten and're weezen, voor zulk een Laame, behoord het eelste en uitgeleezen.
In een kleed, moet de Jeugd cierlyk zyn afgemaald.
Noch heeft hy my van een Lakay, voor het fatzoen, verhaald.
't is voor al noodig een knegt, om de staatsie te vermeeren, Zulk een Dame, zou geen Heer zonder Lakay begeeren.
Hy kon haar naam en staat, en wist wat 'er geviel En alles wat betaamd, voor een hoog eedle ziel.
'k zey hem, hy zou dan een Knegt of Lakay zenden, En noodige kleeren, by iemand van zyn bekende Opzoeken, zy makense nu by de hoop By Snyers, Winkeliers, en and're op de koop.
Maar daar had ik te bezukt, en lyder teegen, hy sprak van een Draagband, portepee, en een Deegen.
Waar zal dat heen?
dit contrarieert ons verstand, was het om soo veel geld niet, het was niet sonder schand.
't moet zyn, zeyde hy, als het noodigst van alle zaaken.
Daar by moest er geld weezen, om alles klaar te maaken Musikanten koomen niet, of se willen geld op de hand 't is waar, docht ik, ze sleepen zelden veel Rykdom uit 'er land.
Ik gaf hem een paar ducatons, en hy was te vreeden, ik docht, nooit geld, beeter te kunnen besteeden.
Vrouwtje, 't was zulk een verstandig man, dat je 't wist, hy noemde hem in 't Frans Pedagoog, en in 't Latyn Moralist.
't Verbly my, man, datje alles zoo wel hebt waargenoomen, maar ik twyffel of uw arbeid, ons wel te staade zal koomen.
'k heb met onze Doede, zoo al ruymtjes gepraat, Maar ik bespeur niet, dat hy iets van de Vryery verstaat.
'k heb 't hem op veelderhande manieren voorgessaagen, maar hy meend, als hy van Potjebeuling hoort, dat wy na vygen vraagen.
Hy zal moeiten vinden, die hem de kunst zal doen verstaan. jochem.
Nu Moer, laat my zorgen, ik zal hem wyzen, hoe hy meë om zal gaan.
Ik zal hem als een voorsigtig Hopman, wyslyk exerceeren, Dat jy niet kend, zal ik hem wel leeren.
Pas jy terwyl op.
De deur, en laat ons hier alleen, Ik zal al myn verstand voor hem, tot een goed onderwys besteen.
Jochemendoede.
Wel jongman, wat reeden heeft je moer, om over jou te klaagen?
Weet jy niet, hoe je jou by een Vroumensch moet draagen?
Wat zouje schorten, benje scheef, lam, of krom van leen?
Of hebje niets in de kleeren, datje aan een Juffer wilt besteen, dat 'er geld aan schort, behoef je niet te schroomen, Je selt niet als een kaale jakhals, by de Daame koomen, je het wel wat meer als jy, maar dat breekt geen koop Geld, geld, dat is vande egte band, de vasthoudende knoop, mon, mon, is het kussen, om gerust op te slaapen, in dit harnas, kunje een soldaat worden sonder waapen, 't Zelje doen verheffen, zoo wel door de linker als de rechterhand, En je doen oppassen en dienen, trots een Raadsheer van 't Land.
Al isje verstand nou swak, me kan het er voor laaten lappen, Ik heb er met minder geld, na t Raadhuys zien stappen, me bemind noch een besmeurd ey, uit een goed nest, en Digitized by google.
En onse gezindheid is swart noch wit, en zoo goet als de rest s' is als fyne Wol, en een Juweel van een Laaken, Daar men alles wat men wil, zonder onderscheid van kan maaken.
Aan jou selt alleen staan, dat je een man word van staat, Ten minste altyd, datje met grooten en Vorsten omgaat.
Hoe is 't metje couzyn Jan, die by de schaar is gebooren, laat hy zig niet overal, onder de grooten, zien en hooren?
Is het niet een Kaerel, die zig trots de rykste voordoet en kleed?
Zonder dat byna iemand, hoe of waar van weet.
Van een jongen af, wist hy zig kloek en behendig te draagen Dat hy van niemand gesien, of gehoord wierd, of hy deed hem behaagen.
Deese heb ik gebeeden, dat hy door zyn voorbeeld en goede raad U behulpsaam zou weesen, in uw tegenwoordige staat.
Deese weet, waarme juffers moet vlyen en raaken, en hy zal wel haast een goed galant van je maaken.
Jy bent noch wat jong, en onervaaren in die greep Maar wat mes wierd niet scharp, dat me dikmaals slect?
K heb de Daame gesprooken, se neemt in je Persoon genoegen, daar is niets van nooden, als je behoorlyk derwaarts te voegen.
Jou Pedagoog zal strak hier zyn, met een equipage en een knegt, Maar let er op, dat je onthoud, t geen hy zegt.
Ik denk nou, datje van myn ondenwys al wat zult weeten, 't Geringste gedierte is dit niet vergeeten, 't Jaagt alles na de bron, waar uit het eertyds vlood Op de weg van het leeven rent me, in spyt van de dood.
Nou wat dunkje, doede, beginje niet al te verlangen?
Ja, ja, ik verbly my, en bespeur je verlangt ze al t'omvangen.
Daar word geklopt, jou Pedagoog wert verwagt, soo hy daar is, geef nou op al zyn lessen acht.
CATryn, jochem, doede.
Daar is een vent, Sinjeur, de kaalste van de ryken, catryn.
Hy heeft zoo veel prullen aan zyn gat, of hy noch ryk wouw lyken.
't lykt een verjaagde Spanjaard, of een verzoopen Italiaan, De Vent spreekt zoo kwaat duits, ik kan hem niet verstaan.
De Vrouw zeid evenwel, dat hy jou moest spreeken.
Ja wel, wat hebben onze beste Meiden al lieve gebreeken!
De snats moet'er ommers gaan, wat een treffelyk relaas, zeg dat hy binnen komt, bruy heen met je geraas.
Zoon, 'k heb moet opje, houje recht op je kooten, 'k Zie daar je Meester, groet hem wat laager, je zelt hier je hooft niet stooten.
PIELAT, jochem, doede.
Pielat.
Avoecq vôtre permission, isse dat je zoon myn goede Heer?
Isse hy ditte niet, die ik sel leer?
Dat is hy zelve, een Jongman, bequaam tot alle dingen, hy het een stem als een klok, ik geloof dat hy kloek zal zingen.
Monsieur, navez vous pas, apris la langue François?
Wat pokken zeid de Vent daar, Vader hietje dat zoo mooi?
Kan jy dat verstaan, wat is dat nou te zeggen?
Wel jonge, je moet leeren, kan ikje dat zoo uitleggen?
Wat was dat Meester, dat je zeide?
ik verstond het bykans.
Ik vraage of jouwe zeun, niette geleerd hebbe de Frans.
Neen, als dat noodig is, zoo moetje t hem daatlyk leeren.
Ja leeren, gewisse, ik leere meere zulke jonge Heeren.
Loquum Latinum, intelligis Domine?
Wat is dat nu weer, waar bruid de Vent ons mee.
Zeg Vader, zou dit nu een zoort van geleerdheid weezen?
Die Vent is by na al te geleerd, zou ik vreezen.
Meester, spreek nou reisduys, datje myn zoon kan verstaan.
Domine, ofte Magister, staate ons beeter aan.
Meesters noemt me by ons, metsers, Schoenmakers, en snyers.
Nou Magister, of Domine, dient dit tot een les voor de vryers.
Het myn zoon, al watje kent, nou al vanje geleerd?
Respectum Personarum, datte word voor alles begeerd.
Zonder datte, kan ik jouwe Seun niet te onderwysen.
Respectum Personarum, is een spreuk die wy pryzen.
Letter op zoon, Magister of Domine, als hy iets vraagt.
Hiet hy vangister, als onze Domine, dat behaagt.
Singneur vangister, nou sel ik je naam wel onthouwen.
Niet vangister, maar Magister moetje zeggen.
Trouwen, doede.
Regt, regt, Magister, heb ik dat miet al gaau gevat?
Jy lyke de gaauste Jongeling, van de heele Stad.
Gaa nou eens regt op, heen en weer langs de kaamere Uw hooft meer achter overe, t gezigte wat t'aangenaamere.
De hoede a la Campanje, fraaije en nette over ent.
Hoe duwje zoo styf kaerel?
Benje zot, vent?
Zeg, Magister of Domine, wasje dat weer vergeeten?
Magister moet me de kop zoo ruuw niet meeten, Of ik bruy'er weer op, booven Magister, booven al.
Je moete jou watte voege, Jonkre, als ikke je onderwyzen zal.
Si vous plait, Monsieur, faite vostre reverence.
Wat doet deeze Schurk onder de mense?
Wat reutelt de moesaap?
Magister is met de kop gebruit.
Monsieur, comsla le pied droit, en de linkere achtere uit.
Nou doede let 'er op, die groet kan al heen gaan.
Comsa, monsieur, comsla.
Is dat my aan myn been slaan!
Verbruyde Fransman, plug, was 'er myn Vaar niet by 'k zou jou betaalen.
Maar wat zel dit nu worden van al die bruyery.
't is lang genoeg comsla, is 't cropsla, wat vertelje?
Monsieur, c'est merveljeux, je jure c'est mervelje.
Magister, zal myn zoon nu haast een Meester zyn?
Inne weinige dagen.
Catryn kom hier, katryn.
De Fynman, fonker zelveende tooneel.
CATryn, jochem, doede, pielaet.
Loop vlug na Kaatje, en haal een stoopje, uit 'er alderbeste vaatje, het mag 'er nu op staan, ter eeren van myn zoon.
Verwagt een Bruylofts stuk, zyn slegts jou handen schoon.
Daar slaa geluk toe, 'k zal aanstonds hier weeder weezen.
En daar ik dienst kan doen, heeft niemant my te vreezen.
JOCHEM, PIELAT DOEDE.
Agister, Domine, myn zoon hoe gevalt hy je nu?
My dunkt, ik zie hem haast een geleerd man onder u. zyn kuyten staan ook schoon, om wel te presenteeren Daar zit ook noch wat in, dat met er tyd van je kan leeren.
Zoo de Jonge niet te luy is, heb ik goede hoop, teegen die tyd, zal de wysheid beeter koop Weezen als nu, want z'is gestaadig aan 't zakken, ze zullen 'er malkaar wel haast mee na d'ooren smakken.
De meeste Liens zyn 'er nu al wat meë gebruid Om datze by niemand inkomt, of ze vliegt 'er strak weer uit.
Maar myn zoon, ik beken, die zelse wel binnen houwen.
Jy hebt ook een cierlyke manier, omse iemant t'ontvouwen.
Dat comsla was schoon, want als ik 'er wel op let, zoo dunkt my, dat myn zoon zyn beenen nu vry wat netter zet.
Singneur, hier is de wyn, wil ik ook een glaasje spoelen?
Digitized by googlespel.
Ja, repje wat, een glas, wy moeten den dorst eens verkoelen.
Maar daar word geklopt, laat eerst in, catryn.
PIELAT, doede, en jochem.
Ik geloof daar de besprooke knegte is, of den Musicyn.
Of de snyer met de levray, en de schoone kleeren.
Hy ze maake voor alle Baroenen en Heeren.
Deeze kacrel heeft d'eerste mode, van Parys en uit den Haag.
Krygt hy die zoo alle weeken, of alle daag?
In die plaatsen verandertse by na alle uuren.
Ik hou veel van een mode als de myne, die zel t langste duuren.
Iongneur daar is een kalis veur, die noemd zig Musikant.
Fochem, of hy kaal of niet kaal is, 't is beeter kaal, als zonder verstand.
Singneur, hy het zulke schoone lobben, dat het Zaterdag was, ik zouse presenteeren te schrobben.
'k zeg ommers, datje gaat, maak dat hy binne koomt.
Die kaerel moet uit een land zyn, daar niet als linnen stroomt.
Waater dat zal 'er niet zyn, nou ik zal dien Heer binnen leiden.
JOCHEM, PIELAT, doEDE!
Je bent een geleerd man, Magister, weetje raad voor het snappen van de meiden?
Al wasje noch zoo arm, zoo word je een ryk man.
Daar zal niemand een meid hebben, of hy besteedse jou an.
Waarachtig, kostje die kunst, zulk een man is hier van nooden.
PETIT JEAN, jochem, PIELAT, doede.
Petit fean.
Monsieur serviteur, ben ik hier niet ontbooden?
Mon ami, monsicur pielat, moet ik ook elders zyn?
Ben jy een Musikant, en kenje dat niet ruiken aan de wyn?
Dan behoeft men ook aan de lucht u niet te beschalen.
Leer gy myn Zoon maar, ik zal u ryklyk betaalen.
PETIT JEAN, JOCHEM, doEDE, PIELAT.
Monsieur, hebje nooit iets van de muzyk geleerd?
Als ikse kon, kaerel, was jy hier dan niet verdoede.
keerd?
Deeze schurk zalmen ook aan de kop leggen maalen.
Dat dit ruigt, de droes maar teffens weg wouw haalen.
Wat beminje meest?
Frans, Italiaans, of latyn?
Ik bemin myn moers taal, Monsieur Musicyn.
Petit Jean.
Men Heer meend Duits, ik kan hem ook daar in strueeren.
Doede Daar hebje t bruyen weer, k wil duyts en geen Frans leeren.
Regt, duits.
Neen geen regt Duits, want je spreekt alle krom.
Daar is 'er niet een, van jou kunst die duyts kan, weetje wel waarom?
En François, Monsieur, il est pourtant la moden.
Dit is jou werk niet, je bent hier niet voor ontboden.
Laat zien een duyts liet, weet ik 'er wel een hoe 't begint?
Fochem, je moet er hem een leeren, dat zoo wat bemind.
Petit fean Ja, daar valt 'er een, dat keurig is in myn gedachten.
Wil ik het je voor zingen, of wilje eerst na de nooten wachten?
Weg met de neuten, daar koomen geen neuten in te pas.
Dat zou wat lyken, als het van de neuten was.
Ik zeg van de nooten, laat ik je dit eerst beduyen.
17 doede.
En ik zeg, laat de neuten maar heen bruien.
Petit sean.
Fiat dan, maar dan leerd men met de Papegaaidoede.
Kenje dat deuntje wel na de muzyk, van pokkige maai?
Dat zingt schoon, en 't is makkelyk om te leeren.
Luister, dit zel wel zoo goed zingen, alsje kund begeeren.
Air Philis, het staat te dugten, dat gy noch eens zult zugten in 't zelve vuur, dat my verteerd.
Phitis, het staat te dugten Hoe koel gy zyt, de min u noch eens overheerd.
Licht zai dan t zoet, dat gy begeerd Ook smaadlyk van u vluchten.
Volmaakte Philis, keer, ay!
keerd verzagt myn doodlyke ongenuchten.
Dat lied is te droevig en te lang, het staat my niet aan.
Daar by zingt het zoo mal, ik kan 't niet verstaan.
'k Weet een beeter, datje eens na de muzyk moet galmen, je moet het luchter zingen, 't moet zoo niet talmen.
Ik zel 't wel eens neurien, zoo als het gezongen word op straat.
Maar ik wil 't van jou op de muzyk leeren.
Laat zien, het gaat, ja het gaat.
Lichte May die kreeg de pokken, slechts zoo van wat gortig jokken.
Meysjes, schuwje dit verdriet, fok zoo mal je leeven niet.
Alsje belieft, leerme die woorden nu eens na de muzyk, ze zyn zonder weerga van zin, en de stof is ryk.
Beginje maar, ik zeije volgen naar behooren.
Nou couragie, lichte May, uitstel was maar tyd verlooren Petit fean.
Wel meenje, Jonker, dat ik die woorden zoo strak van buiten kan?
O ho, 't is hier al weer verbruid, de lomp weet 'er niet van.
Daar zynse op schrift, Musicyn, kenje wel leezen?
Of ikze leezen kon, weet ik hoe de wys moet weezen?
De Fynman, jonker, doede.
Jy bent een gaauwe Musikant.
Wel hoe komje by je kunst, aan zulk een kloek verstand!
Ik ken nou meer als jy, je meugt nou wel keeren En kom morgen weer, dan zel ik je leeren.
Vaar wel, Monsieur Musikant, ik ben van je voldaan.
Ik zal niet weer koomen, Jonker, maar ik zal gaan.
Serviteur, monsieur Pielat, ik bedank u zyn recommandeeren.
Ik gaa met u, gy zult zonder my niet te keeren.
Myn Heer, wy hebben gedaan, uw zoon isse al volleerd.
Ja, zouw'er nou niets zyn, dat 'er noch aan mankeerd?
Messieurs vertoef, ik zal u een glaasje wyn brengen.
Ze gaan heen, ze lyken kwaat.
DOEDE, en jochem.
Laat loopen de krengen, doede.
't zyn domme beesten, ik weet niet wat het canalje hier doet.
Den een verveeld myn gehoor, en d'ander trapt my op de voet.
't Jan hagel meend, datse wond'ren verrigten jochem.
De luy doen 't om best wil, men moetse niet betigten.
Je hebt al wat van 'er geleerd, na dat ik het van je verstond.
De geleerste van die twee, was geleerd genoeg voor onze hond.
Daar word gescheld, sint Jurgen is dat raazen.
't is licht een voorspook van de bruiloft, aan het rink'len van de glaasje.
Daar is een Snyer aan de deur, met een Lakay, catryn.
Ze zien er beide zoo bont uit, als een Papegay.
De snyer het onder zyn arm, een magazyn met kleeren.
Zelje onze dochter, eer hy trouwt, ook het snyeren laaten leeren?
't Komt me te pas, 't wint in een huishouwen veel uit.
Sochem nou, me dunkt het hoog tyt is, datje besluit.
Laat de Snyer met de jonge binnen, hoe zel t hier daagen?
ZE. blyspel.
JOCHEM, doede.
Waar 'er wel een meid in Amsterdam zyn, daarme niet over moet klaagen?
Dit zal beeter gaan, ik ben bequaam voor een goed kleed, en een goed knegt.
De Jongen, hoop ik, zal my verstaan kunnen, als ik hem onderregt.
EVERT, ROBBERT, jochem, doede.
Evert.
Myn Heer ik was hier ontbooden, met myn Marchan diesen.
'k heb nier de ruimte meê, gy kund naar uw genoegen kiesen.
D'een houd van de Duitse, en d'andre van de Engelsche manier, Maar wat my belangt, ik hou 't met de France swier.
Fochem Voor de France swieren, moeten alle andere wyken.
Maar met dat kleed, zal ik dan je zoon wel lyken?
Past dat onze rang?
is dat alzoo wel?
Dit kleed!
Je weet niet, wat dienst het je doen zel.
't Moet weezen, wy zullen 'er eer meë behaalen, de Bruid is ryk genoeg, zy zal het ons wel betaalen.
Maar die lakay, is dat een jongman van verstand?
Zonder weergaâ, zoo wel in de linker als in de rechter hand.
Hoe is je naam, vryer?
Robbert ben ik geheeten, tot uwen dienst, myn Heer.
Wel, t lykt hem niet vergeeten.
De Knegt gevalt my wel, hy ziet 'er sncedig uit.
Hy is geexerceert, hy weet wat het beduit, hy zal zig over al, gelyk t behoord, wel schikken.
Hy slaapt en eet wel, he, hy kan ook sneedig likken.
Erert.
Hy is een nucht're borst, en bequaam voor je Zoon.
De Fynman, dienst ter week, wat geeft me wel van loon?
Maar voor zy'er je zelt dat met de borst wel maaken.
is gering, jochem.
Diend hy wel, zal hy haast aan een officie raaken.
Pak op met al dit tuig, en schryf je reekning uit, 'k zal je betaalen.
Maar, t was met dit kleed verbruid, Evert.
Zoo 'er geen Paruik by was, en ook een gladde deegen.
Als het zoo weezen moet, dan heb ik 'er niet teegen.
Van beide, heb ik elk iets ongemeens gebracht.
'k bedank uw vlyt en zorg, die ons fatzoen betracht.
Die pruik is goed en schoon, wilt die myn zoon eens passen.
Zy staat hem, als was zy hem op t hoofd gewassen.
Nou ook de Deegen, of de Portepee wel hangt.
Dat s schoon, dat staat me wel.
Me dunkt, de pruik verlangt jochem.
Je lichaam, zy flateerd, jy hebt heel een ander weezen.
Nou ook de Deegen, dan behoef je niet te vreezen, z'is defencief, 't geweer vertoond een Edelman.
Wel dat kan toe, papa, wel nou wat dunk j'er van?
Het staat u schoon ik derf aan ons iets goets belooven.
Doede 't is lang genoeg om laag, kom Robbert, volg na booven.
Neem op die plunje, en brengs aanstonds in myn vertrek.
Zyn je armen wat te smal, zoo neemtse op hals en nek.
Jochemenevert.
Kom morgen by me, 'k wil contant aanstonds betaalen, ik zal met myn gemak, dat geld wel koomen haalen.
Is 'er meer van noon, ik blyf uw dienaar, Heer.
Ik laat u uit, voor eerst behoeft 'er noch niet meer.
Het tooneel vertoond de Heere Graft.
ANTONETenCORNELIA.
Mevrouw, 'k zeg noch, wat pokken gaat u aan Antonet.
Met zulk een Jangat te trouwen?
dat zelje schoon staan.
Den bloed op zyn best, kan pas twintig tellen En je gelooft noch, datje 't met hem wel zult stellen.
Ik gaf 'er een ducaton om, dat ik van zyn kunst eens zag.
Je zelt er meë pronken, als den uil met den dag Jonker Jan is beleeft, en die verstaat hem het vryen Hy mishaagt je niet, k weet, je meugt hem wel lyen, t is ook een Man, die zig in alles behaagen doet.
Is hy wat laag gebooren, hy is treffelyk opgevoet.
Heeft hy zoo veel geld niet, hy houd het fatzoen van de Grooten, en met zoo een Kaerel, kanje de zon een oog uit stooten.
'k zeg Jonker Jan, Jonker Jan, die past by je fatzoen, en moet die druiloor een Wyf hebben, ik zel 't hem wel doen.
Ja, ja, je bent jalours, jy zoud hem wel willen trouwen, je lykt ook al vry wat, van dat trouwen te houwen trouwen, zegje, je bent ommers t' onnoozel voor de trouw En de jongman zal ook pas weeten, hoe hy hem draagen zouw.
Ja juffer, zouje hem al beeter kunnen onderregten, 'k staa 't je toe, 'k wil om de prys niet metje vegten.
Maar 'k zeg noch, ik beklaag je met zoo een domme bloed, ik hoop niet, datje zoo haastig bent, datje trouwen moet.
De Vader van de galant, heeft my daar van gesprooken, Maar de lucht van myn geld, heeft zyn geneegentheid ontstooken.
Vyftig duizend guldens is niet genoeg, ny wil de helft van myn goet, en dat is een eysch, die my maar taamelyk voldoet.
'k weet niet, 'k zouje de Knegt wel haast overlaaten.
De Fynman, fonker Antonet.
Wel heeft hy geld van doen, ik ding ook na hooge staaten die gierigheid is gelyk, maar ze past my ruim zoo wel, en ik weet, dat ik my in de Vryagie wel kwyten zel.
Hebje maar een kleed voor my, 'k zal hem genoeg vertellen.
Zouje 't onder een goed kleed, voor de juffer wel stellen?
Jonker jan laat ik voor jou, en dien Heer heeft in zyn pink Meer Geesten, als den and'ren in zyn Cornelia.
Ja, geen dink In de waereld, is my zoo haatlyk, als dat schrokken.
Elk het zyne juffrouw, ik zel dat hagje wel opslokken.
Maar de Vader kent me, hoe of dit zel toegaan?
Jy zelt wel by de Vader, en ik zel wel by de Zoon staan.
'k zal wel maaken, dat zy ons nooit gelyk zullen spreeken, En met de Zoon, die zullenwe genoeg op de mouw steeken.
Hy heeft u of my, voor deezen nooit gezien, En wat zel 't hem verscheelen, teegen wien dat hy spreekt, hy zal aan my ook een Vrouw vinden.
Wel ik weet niet, wat potsen dat gy derft onderwinden.
Komt het aan den dag, het zal niet zyn zonder schand.
't Was schande, hadje jou aan zulk een droogert verpand.
Geen mensch in de waereld, die ons bestaan niet zal pryzen, En de Vaar of zyn gierigheid, met ving'ren na wyzen.
Die jongen is voor my, met de helft van zyn geld.
T zyn is nutter aan my, als t uwe aan hem uitgeteld.
'k zelder me na zetten, zoo wel als de beste daame.
Dienen we dan niet te veranderen van naam?
De Vader kent de myne.
Ik heet ook Cornelia.
Om zoo een Treusneus, meenje dat ik me daar niet op versta?
'k zal d'een en d'ander weeten te gebruiken.
Voor de rest zal ik hem niet eens aan de naam, of wat anders laalen ruiken.
'k bespeur je Geest, je bent slim genoeg voor je rolprent.
Meenje dat ik niet wys genoeg ben voor die bol?
Je zelt 'er ook vermaak in scheppen, hoe ik my zal draagen.
Wel, fiat dan, toon eens je geest, dit spel zalme behaagen.
Op myn Voorkaamer, leid een nieuw gemaakt kleed Met al wat 'er toehoord, maak je vliegende gereed.
K zie Digitized by Google Blyspel.
23 'k Zie Jonker Jan daar, die my schant te willen spreeken, haast je wat, gaa jy je vaardig in de veeren steeken Antonet.
Heb dank, juffrouw, voor de vrindschap en je gunst, 'k zal me gaan opschikken, na de swier en de kunst.
JONKERJANenCORNELIA.
Jan. jat hoor ik eindeling, mevrouw, gy zult dan trouwen?
't kon weezen, maar met wien?
De schoonste van de vrouwen jan. zal trouwen met een drog, een lompe fyne loer.
En als hy my geviel, al was 't een drog een boer, moest ik u reekening, van dit behaagen geeven?
Jan Daar zoo veel slaaven zyn, om in uw dienst te leeven, en ik de trouwste ben, die immer t licht genoot, bezwyk ik op t gerugt, meer als de bleeke dood.
De Vader is myn Neef, van die u zal behaagen, hy zelve, heeft de Zoons geluk my voorgedraagen.
Denk, hoe myn ziel dit trof, die t grootst daar hy na staat Genoeg is, dat hy als een schim, u nooit verlaat.
Gelyk de schaduw nooit, het lichaam kan verlaaten, zoo ook onmooglyk is 't, dat ik u ooit zal haaten.
'k zal u beminnen, zoo lang ik den dag geniet En nimmer staaken, schoon uw staat my dat gebied.
Wel Jonker, dat s verlieft, dat s van uw min een tecken.
Waar leerde gy zoo heus, en overminlyk spreeken?
'k heb u wel meer gehoord, maar nooit met zulk een gloed.
Ja, ja, dat jy me mind, dat s ook al om myn goed.
En dan is 't beeter, noch een Man met geld te trouwen.
Dat ik geen geld had, och!
Je zout zoo veel niet houwen Van Vrouw Cornelia, zy is al taamlyk oud.
Het zal om 't geld zyn, dat je zoo veel van my houd.
Al swoer je duizendmaal, dat zel je me niet leeren 't Was zot een oude Vrouw, om schoonheid te begeeren Ziet Jonker 't wreed geval, heeft u niet veel gedeelt Van geesten, dat gaat heen, maar 't geld u niet verveelt.
Zoo drie vier tonne gouds, dat doet al smaaklyk vrven.
Zy moogen dan de Vrouw niet, maar haar geld wel lyen, dan vliegt me na de jeugt, en d'oude zit vast t'huis, en zugt in 't lastig pak, van haar ondraaglyk kruis.
Zeg Jonker, is t niet waar, het geld zou je gelyken, myn schoonheid zalje niet behaagen noch verryken, maar t geld, daar mag nog wel een braave tas op staan.
Zoo gy myn Man eens wierd, zeg, zou 'er zoo niet gaan?