floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ter nauwer noot, Princes, zijt gy de doot ontvloden, Door Prins Lother gered, Rogier dien wreede en snode Had geen medogen met de droeve rijcxvorstin.
Roem waerde Prins, hoe loont Aurora u de min, die gy te haerwaerts draeght.
mijn kroon die is, door luolue, te slecht voor deze deugt, hier aen ziet ien de vruchten van ward liefde, dien Aurora is geschier.
Zijn Hoogheyt is hiev waert dat hy het Rijck gebied.
Een die my 't leven geeft, ben ick het leven schuldigh, en voor zijn lijf, als voor mijn eygen lijf, zorghvuldigh.
Hoe wonder speelt de list haer rol vol listigheën.
Waer meê vereer ick u, die voor my hebt gestreën, Toen priams brant dit Rijk deed branden lichterlagen.
Te dienen de Vorstin is Prins Lothers behagen.
Wiens trotsen geevelprael verkeerden in een gloet Diana, Aurora, lother, Lazaril.
Hemel wat een vreught!
dat gy noch deest.
mijn blbet Van schrik in d'aders vloog, gelijk onstuyme golven, 't Rijck Barcelonien ten puynnoop leyt gedolven, haer muuren neërgeploft, een yder roept door 't Rijck, Aurora die is doot, verandert in een lijck.
Hoe is haer Majesteyt de felle brant ontkomen?
Diana 'k weet dat niet, ik heb geen mensch vernomen, Die my uyt dootsgevaer quam redden als Lother, zijn fiere moedigheyt, Diana, streckt zoo ver, Dat hy de deur dorst van mijn kabinet opstooten, waer in de vuylen stanck de slooten hield geslooten.
Lother is die Autoor bevrijde voor de doot.
Geen hoveling in t Hof my hulp noch bystant bood, Dees Prins alleen, Princes, mijn leven had in handen.
Wie weet of d'ardaan, toen dat tot de gront verbranden, veel ysselijcker brant vertoonde als dit Hof.
't rijck Barcelonien uytthrommen zal de lof Met haer Vorstin, omheynt van Adeldom, en Raden, die Stella zwichten doet, door wack're oorlogsdaden.
Een rijcksvorstin wil noyt in glory zijn gererght.
Ick offer 't leezen, die het leven heeft geberght Voor iliums gevaer zigh in 't gevaer dorst geven, Toen ick, Diana, stont, aen d'oever van min leven.
Een die de doot niet vreest, is Kroon en rijcx staf maert.
Dees heldendaed wert door het gansche Rijck Verlof.
Men wint door trouwe hulp der burgerep gemoeden.
Verdelgh de woede vlam, die hevigh is aen 't woeden.
Van elck gemint te zijn, is 's weerelts grootste lot.
Vorstinne, ick ga heen volbrengen uw gebod.
YOrstin, de hemel heeft u merckelijck gezegent, Dat gy in 't leven my elendige bejegent, Gezont en wel gestelt, de vlam, die 't al verteert Had de Princes, zo 'k haer niet had bescherint, verheert.
Weet zijne Hloogheyt hoe ick ben de brant ontkomen.
Merrouw, ik heb geen monsch in t kabinet vernomen, die u gered heeft uyt de brant, is Prins Rogier.
Zoo heeft u dapperheyt Auroor gered uyt 't vier.
Doorluchte Vrouw, de brant, gesslagen in uw kamer Deed my te uwaerts spoën, noyt vindend tijdt quamer.
Om u uyt doots gevaer te redden, wijl de noot Om hulp riep, vol gevaer, mijn voet met eenen stoot De deur van 't kabinet ter aerde neender deed storten, ò koningin, uw levens draet wou korten.
Genegentheyt die ick, ò Schoone!
Twaerts draegh, Behoede u daer voor haer Majesteyt heel laegh.
Ter aerd gezeegen, scheen door vuylen stank te smoren, dees arm beschutten 't Rijck, dat anders ging verloren.
Zoo heeft de Prins Rogier de brant haer brant geblust.
Digitized by google en s t'hoor.
U uyt de vlam gehaelt, als t Rijck noch is bewust.
Zoo deed Aneas, toen men troyen zag verdelgen.
De doot van een Vorstin valt bitter te verzwelgen.
Een edelmoedig Prins schroomt voor geleende eer.
Dat ick u heb behoed, ick by den hemel zweer.
Uw opgeblazentheyt verveelt my, wilt vertrecken.
Zal lichtgelovigh mijn ongeval verwecken.
Lal de verblintheyt zijn, Vorstin, uw gezellin.
Mijn min oprechte min bemint, geen valsche min.
Hoe ick oprechte min beniin, zult gy bevinden.
Wiens min veel lichter is, als d'alderlichtste winden.
'k Blijf Barcelonien, en haer vorstin getrouw.
Zoo hoort gy meer t'ontzien een hooghgebooren vrouw.
Heeft van mijn heldendaen de eer de Prins Lotherre.
Wiens glans blinkt in dit Rijck, gelijk de morgensterre.
Rogier, en geen Lother, Princes u heeft beurijd.
Mjt.
Een die niet wert verhoort, onnut zijn tijt veur.
Mijn fiere moedigheyt bevrijden u voor 't sterven.
Daer voor zal Prins Lother Auroraes gunst Verwenrven.
Hoe derft dien logenaer braveeren op mijn daën?
Lother niet, maer auroor, waer ziet gy my voor aen?
De koningin van 't rijck, voor wien ick buygh zorg 11. vuldign.
Lother bedrieght Mevrouw.
Ben ik onschuldig schuldig, hoe wert onnooselheyt vertreden met de voeten?
Zoo gy haer trots gedoogt, zoo benje maer een bloet.
Mijn Gusman, de Princes wil dat ik niet kan zwijgen.
Zy liegt al 't geen zy zeyd, hoe!
De eer die uwen arm heeft ridderlijck volvoert.
Haer trotsheyd my het hart, en ingewant ontroert Laet uwe dapperheyt haer van een vrouw bespringen?
Gy onbeschaemde zwijgh, wilt uwe tong bedwingen.
Doorluchte koningin, rogier zal van 't gevaer Niet melden, neen, ò neenlhoe schrickelijck, en naer.
Dat die ontsteecken brant is in het hof ontstebcken.
Wat helt het heeft geweest, daer van zalick olet spreeken, die u uyt dootegevaer quam redden, schoope vrouw.
Lother de list bemint, Rogier, princes, de trouw.
Vertrouwt haer Majesteyt op.
Ydelheydt en loogen.
Rogier de waerheydt ziet uyt meer als Argus oogen.
Al wat rogier verricht.
behoort haer Majesteyt.
't weekloon van mijn dienst, Princes, ondankbaerheyd, Heeft schijn geloof geloof?
gunt vry Lother de zegen Die ick door dit geweer helthaftigh heb verkregen, voor de Vorstin ick waegh mijn leven, goet, en bloet.
Inbeelding aen de inenschimeer schaals voordeel doet.
..!*)!
Lasarii, Aurora, rogier, Diana, gusman.
Princes, 't is meer dan tiit, dat Prins Lother vergadert Het oorlogsvolck by een, uw zuster Stella nadert In 't blinckend harnas met haer groote legermacht, De wallen zijn ontbloot door krugers, wijl de kracht Van Stollaes moogenthext het alles wil verderyen, Princes, zal dan het stael ontzinnigh noch doen sterven Wat dat de vlam in 't woën verschoont heeft in dit Rijk.
De burgery verbaest, neemt tot haer heul en wijck het vlochten, het volk braveert in ons, vermind ten, gy kunt, indien gy wilt, haer Kroun zucht wel verhagen, de ruytery te paert, het voutvolck op de wal.
Zoo raeckt Kroonzuchtigheyt, al eer zy uweet, ten val.
'k zal, lasaril, anders voort zelfs gaen ordergeven, 'k sterf liever als heldin, dan steets gehoontte leeven, te buynen naer de wil mijne gebied Als ick noch wreeckend sterf, is mijne wil geschier.
't waer best zachtmoedigheyt de heevigheyt uyt blusten.
Een dit zijn wraeck, voldoet, diaena die sterft met lusten, en STELLA.
De Konincldijcke troon vereyst een oorloghsgeest.
Nu zal haer Hoogheydt zien, hoe moedigh, onbè vreest Mijn fiere dapperheyt haer zal in velt vertoonet, wat heldendeuchden dat in deze boezem woohen mijn ziel verschrickt niet, gun Lother vry al de e Die Prins Rogier verdient, Vorstin, dit zijdgeweer zal Barcelonien bevrijden, 't rijck zal roemen De daden van Rogier, lothers bedrogh verdoemen.
Uw grootsheyt doet, rogier, my noch dit rijkje geen nut.
'stut gy schroont de doot niet, maer het grimmigh stael, wat Doer gy dit droevig Rijck?
Zijt gy bevreest voor sterven, en stoft gy op uw stael.
Laet af Rop Verwerven Mijn dapp're daden geen verdienstenn by de Kroon.
Vertroostu in uw leet, en neemt gedult ebt ioon.
Aucora biynen.
Ia heer broeder, ik ben om dees reen geheel verwondert, dat de kleynmoedigheydt uw idedigheydt alpondert, en die urgel en lother in dapperheydt bravee Rog.
Her weelderigh geluck heeft my de neck gereelt, al wat ick doe voor 't rijck vvert in de wint pessaden.
Ick waegh mijn bloet, waer van lotnes de rem derft itdragen.
De ontrouut voert gezagh, menhond de trouecaen, oprechte liefde vast aen kectens net versmaeten, en kroonzucht, zijn in 't hof de hoofder van groten.
Zijt gy die dapp're Prins, van ons vermaerd gestacht, in dapperheydt vernuerd In oorloghsmacht gevreest.
Zoon uwielde, laet voor de koningin van groogrootsherde myeken, zoolmoet lother met schant o neer voor u wreln.
Ia gespt het hamas aen, en breng're aen den dagh Wat dat oprechte min eens minnaers al vermagh.
I. pon cooogle Rog.
AMRORA, 40 tog.
Achuusterlachl waer.
wert een droever mensch gevonden Als ick rampzalige, haer schoont houd my gebonden, die gy rampzaligh ziet, dat is de Prins Rogier.
Ondanckbare Princes, wiens oogen als een stier Staen brandend in het hooft, door geylheydts drift.
O dreven!
Mijn prins, noyt trotser vrouw beleesde ick mijn leven, de staetzucht heeft haer gloor en aenzien al verdoost.
Mistronwt, die u mistrouwt.
De rijxvorstin gelooft Bedriogeryen, ach!
Aurora mint lotherre Door een verkeerde min, dit doet my t'breyn verwerren.
Al wat Rogier verricht, dat heeft lother gedaen, hy zegepraelt, daer my Aurora derft verimaeten.
De rijxvorstin, mijn prins, het zwygen heeft geboden.
Wel zo ick zwygen moet, zo moet dit stael my doden.
O hemel, welck een wegh verkies ick mijnes tijt, nu my afgunstigheydt beloont met trots en spijt.
Na huys, om 't woelend breyn te brengen tot bedaren.
Heer broeder, is dit.
't loon van deeve zielsgevaleo?
Aurona zeyd dat gy de min vreest als het stael.
Van 't geen dit stael vorheert.
Lother toert zegepiacl.
Zy draegt hem liefde toe, en mint hem in t byzonder.
Een loozen rijxverraër!
ick verwonder dat's een groote zial.
Ols de Vorstin, niet ziet Het valich bedrogh, hy zoeckt de Kroon, Aurora niet.
Dia, Archlistigheydt als Vorst bekleet de goude zeeteh.
Dat is, other, dien schelm, dien booswich, die meete 't Rijck Barcelonien zet in een bat van bloes, lo Zal voor dees burgery, vol fieren heldenmoet.
En voor de RijxPrinces, 't aenvalligh leven wagen.
En zo de Prins Rogier wort in het velt verslagen.
Zoo sterf ick noch voor haer, want een helthaste doot Meer blijdschap baert.
als steets te zijn in angst, en noot.
Alle bimen.
Heist'erf by google.
HET VYfde bedryf.
Elvire, Aurora.
De hemel zy gedanckt, die de Vorstin in 't leven Gespaert heeft in het wvoca.
Waer is mijn volck gebleven.
Waer zijn de veltbaniers, vermeestert door t gewelt, t Rijck Barcelonien was plota ter neender gevelt, Had niet een moedigh helt Auroor bevrijd voor lagen, den droeven onderdaen mocht mijne doot beklagen.
In handen van 't gewelt verviel mijn vaders Kroon, men had auroor getelt by talleloone doon.
Of met een yziembocy, voor diamant, zien pralen, het schrickelijclogevecht is schricklijck te verhalen.
De dollen donden can het donderend geschut, Bestormde munt, en wal, aurorbs moet beschut Het Barcelonis Rijck voor t heevigh overvallen.
Hoe zal Aurora nu op.
Henrix eertroon brallen.
Mijn paerdevolc had haer in 't naetste van de nacht in twee geleenen verdeelt, de vrees meer vrees, dan o... ach In 't schrickigh ourjogh brengt, deed'lees t'bepen.
vreezen Die voormy op de troon tracht rijxvorstin te wezen, viel op mijn legeo aen, gelijckeen leuw ontzint.
De blinde kroonzucht maeckt die blinde zoo verblint, Dat zy als zinneloos, mijn heyrbij aen dorst randen, door Staet zuchtaangehitst, van raeckzuclit scheen een Gelijck ecu Etanegloet, die glaend'le voncken bmeckt.
Het paert, waqnop sfuroorte paeresteegh, wiert geraekt van ven vervloeclitè speer, waer op veel bloets quàm vlieten Ten wonde uyt.
toen kon mijn uensch geen wensch genieten.
Al struyckelend, Elvier, ben ick uyt lijfsgevaer Onweetende gered, een helt mijn paort by 't haer Greep met een snellen arm, dat anders waer verlooren.
't zal Barcelonien haëst dond'ren in haer ooren.
Wat heldendaet die helt heeft aen auroor gedaen.
Die Stellaes woedend heyr mannoedigh veetje deed staen.
Hy leyden my naer stadt, Elvier, 'k had graegh geweten uyt wat gessacht hy waer, of hoe hy wier geheeten zoomad ick deucht met deucht, en trouw met trouw beloont.
Doch al vergeefs, hy weeck, elvire, zulck een toont De liefde tot den Staet, het blouo, en onderzaten.
Voritin, hoe kou u ziel dien dapp'ren helt verlaten?
Siluire, 'k waer gerust, had ick gekent dien helt, Die in het oorloghdeest zijn lijf voor my gestelt.
Auroru zou die deught naer hare macht erkennen, wie Barcelonien en my voor 't schendigh schennens Behoediheest, weot ick niet, mijn diamant.
Ring zaloi my doen melden, wie my hielp mijn ongeval als.
Nou maer flickrend lichit komt slickerehain d'oogen, 'k Betoon aen die mijn gunst, die met my was hewoogen.
Dode z'ers vogel op huschilt in gun geinaelt, uytbrommen zal de lof vol roems voou' Rijck behaelt, die grobten helt als 't is zal op d'iloo Frocodla Zoo dra Aurooriabiuachientegenstreestaloet davren.
Je wat wil dito, elv.
Mobstin, conbech, dadick in nui verrredige wudomhsbibetis1de.
Noch van de brant verschoont, aenvmbnhodmet uw handen.
De branden van vicus prael en kostelluto vorkeerde impuyn en asch, oo biteft't uoc lijonrschent, als ciben bertijts was 't Geluck weet wonderlijck haer gaven tobestieren.
Acnuneen uitogbenier, mijo burt beesil ach Eheine!
Hier ziet gy afgebeelt t afbeeltsel van ikeli, dat bigitized by Google en STELLA.
Dat in uw kabinet, aen 't prachtige gewelf, Gelijck de morgenstar, in 't morgen Oost blinkt, blinken Princes, wilt in geen zee van tranenat verdrincken.
Dat ick hier tranen stort, die stort ie niet om niet.
Dit beeltenis weckt op het vorige verdries, voor sestien jaeren heb ick 't in Madrid gegeven De Prins van Arragon, die droevigh quam om 't leven Doch, 'k staeck dit droef verhael, als oorzaeck van mijn ramp.
Mijn glory is helaes?
Verweenen als een damp, de zorgh mijn ziel steets druckt, met angst en zielsgvaeren, wat woont by Kroon zucht meer als alderley bezwarem.
Onweetentheyt hobpt op t verdubblend ongelucle.
Daer van Auroor geroett de nasmart, en de druck, verbaestheyt en gewelt, verdrucken mijn soldaeren.
't gerucht loopt dat Auroor het leger heeft verlaren.
Dat Barcelonien van Stella is vermant.
Wie hoort mijn droef geklagh, Eliier, 't staat al in brant.
Vjana, Aurora, Stella, elviro.
Mevrouw, zie hier gevaën uw zuster, door mijn broedor, door t oorloghs stael vermant, dat gy moeder.
Als zusters, zijt geteelt, toont niet haer wreeden aert.
De prius rogier het lijf van Stella heeft gespaert, cken, Toen 't grimnmigh, oorloghe stael doorkapten, no beenen, enen, en baden door het bloet der krugers gucht, o u wiert door de krijgstrompet in 't strijden niet gehoort.
Men riep nier anders als van wapen, en, mooxt.
De mocrtzucht dronck haer zat aen 't bloet der oooghshelden, die voor de Riiex, Vorstin het leyen willigh steider Dees oorloghsbuyti Princes, het, onweer stilt dat raest.
Dees oorloghsbuyt, diaen, Aurora maeckt verbaest, ontboeyt.
mijn Stella, waerde zuster, weest welkom in mijn Hof, mijn ziel waer noyt geweest.
Ruster, als nu gy ziet vernoeght de koningin auroor.
Wiens zegenpraeling praelt in vollen glans en gloor, mijn triumpheering zal aen u geen wetten geven, Die t bloet nadeeligh zijn, schoon gy, door zucht gedreven, wiert tot Kroonzuchtigheyt, vol Kroonzucht, het geluk Verwerpt het ongeval van tegenspoet en druck.
Auroraes mogentheyt zal Stella noyt braveeren.
Men ziet niet lichter als het los geluck verkeeren, de ongestadigheyt des weerelts Vorsten leert, hoe d'eenen zeegenpraelt, en d'ander wert verneue stel.
't vervloeckte dorloghslot heeft Stella niet gezegent.
'k heb voor de eengevreest, die my van u bejegent, dat ick mijn oorloghsmoer, ha spijt, moet zien gefuuykt, Uw meerder macht, doender Stella voor u duyckt.
een Vorstin voor staf moet boeyens kiezen, maer neen!
mijn dapperheyt zal noyt haer glans verliezen.
Zoo Stella het geluck waer gunstigh, deze troon Zou ick betreën, gy niet.
Den onverdraeghbren hoon Van rijksprinsessen, valt te zwaer om te verduuren.
Men ruckt eer torens neer, en hoog gebouwde muuren, Dan 't hart van een Vorstin, door dolle wraeck getergt, Die als een woede leeuw brult in het naer geberght.
De rijcksstaf valt Auroor heel wonder te bestieren Voor my Graef urgel voert in 't velt de veltbanieren.
Ick ben niet heel verheert, hy zwaeyt de legerbyly Dreyght Barcelonien, ick zie in korte wijl u uyt het Rijck geschopt, my op de troon verheven.
Uw Staet staet los, zo wert, die my verdreef, verdreven Het fibperglat geluck gaet altijt niet naer wensel Aut.
Dat trotse Stella tuyght, ha onvernoeghzaein mensch.
Digitized by Google Lazaril.
en sTEL.
Lazaril, Stella, Vrgel, Aurora, Diana, elvire.
Aer Hoogheyt zy gerust, graef Urgel is gevangen.
Is td.
Nu leyt mijn hoop ter neër, geend mijn ziels verlangen.
Gevangen koningin, ick heb om u. mijn hart, Geen dootsen angst gevreest, nu wil ick uwe smart Deelachtigh zijn, en zal uw rampen mede deelen.
Laat een boey uw arm, voor parelsnoeren, streelen.
O ongestadigheyt, hoe wonder loopt uw loop!
Mijn oorloghsmoet gaf my in t strijden moet en hoop, om u als koningin ten troon zien zeegen, op t prachtighst opgetoyt, in volle vreught.
Hoe dalen de wielen van 't geluck zoo snel om laegh, maer ach!
Mijn schittrend oorlogsstael zag nimmer droever dagh, als toen gy Koningin Aurora viel in handen, Die Henrix Kroon regeert, u van de Kroon verbanden.
Mijn oorloghsvolck, door vrees geparst, verlieten my dies wil ick willighlijck met u de slaverny, dan ongevangen, het rampzaligh leven ende het oorloghs ongeval dees rampspoet u dorst zende.
Vervloeckt moet zijn de uur, toen ik het stael greep aen Aur.
Vervloeckt Staetzuchtigheyt, die na mijn Kroon derft.
De last valt lastigh in een lastigh Rijck te dragen.
Daer 't hooft speelt onderdaen, zal 't rijck haer trots beklagen.
Nu ongerechtigheydt voor erfrecht stijght ten.
Troon.
Aurora door de raet der Raden geeft geboon.
Hoe kan verduldigheyt dit ongedult verdulden.
Een die rechtvaerdigh heerst, het quaet doen straft naer schulden.
Zal Barcelonien haer glory zien verdruckt.
Zal Barcelonien haer Eer 'kroon zijn ontruckt.
stel.
Zal Barcelonien, om u, geen heyl verwerven.
Zal AUROKA, 46.
Zal Barcelonien, om u, haer vryheydt derven.
Een eedelmoedige buygt noyt als door 't gewelt.
Aux.
Een eed elmoedige zich na de reden stelt, Daer uw Kroon zuchtigheydt en wrevelheyd verwaten Ten ende is, wie kan op zwackheydt zigh verlaten, doorluchte zuster staeck uw trotsheydt, neem gedult.
Graef urgel, als gy ziet, is meß gevaën, de schult Van uw vermeetelheydt ick willigh zal vergeven.
Uw neërlaegh 't nootlot zy, auroor niet, toegeschreven.
Dies braeckt geen helsche nijt op de Princes meer uyt.
Uw legermacht vermant, dat 't mijne tot een buyt Gevallen is, ick zal de schade u vergelden.
Waer is mijn krijghsbeleydt, waer zijn mijn oorloghshelden?
Ick sterf van spijt, dat ick dees trotse reën aenhoor Men Stella stoor uyt 't Rijck, en voert ten troon Auroor.
Hoe kan Graef urgels ziel dees smaetb're reen verdragen?
Mijn ziel kan nimmermeer gedwongen gunst behagen.
Een die verwonnen is, zich buygen moet na 't recht.
Dat wy verwonnen zijn, zulx tuyght het droef gevecht.
Zoo laet de reedlickheydt, Graef Urgel, u verwinnen.
Te buygen als sla vin, en slaef, t weerstreeft de zinnen.
Stella nimmer buygt ter aerden als slavin.
Weer staat gy de Natuur, verbastert gy van min?
Nu ick mijn erfrecht eyst, acht my auroor boosaerdig.
Dat ick het Rijck regeer, acht Stella gansch niet waerdigh.
Natuur een afkeer heeft van 't haetigh ongelijck.
Ben hier koningin.
Wiens trots my stoot uyt 't rijck.
't Rampzalig nootlot heeft, Princes, ons dit beschoren.
Waer uyt dat Stellaes heyl en vreuchde wert geboren.
Ontfang Graef Urgel tot gemael, weest zijn mannin.
Natuur u t'zamen voegt door een stantvaste min.
** Digitized by google.
Een en SATELLAa.
47 vrx.
Een die verwonnen is, Princes, kan die verwinnen?
Nu zal in 't hof de vreucht.
van ons triomf beginnen.
Hoe heerlijck rijst mijn zon, in 't dalen van mijn zon.
Toen de verwonnene de wimnares verwon.
Zoo zegepraelt de deucht, naei 't woën der donder.
Vlagen.
Nu liefde, vrede, trouw, op mijnenzegen.
wagen In Barcelonien geviert wert, beel verheucht.
Het omgelegen volck zal, Stella, onze vreucht Meëdeeligh zijn, ick zie de bitse Nijt verslagen, gy zult als ick de Kroon, de goude Rijxstaf dragen.
Het lijfsgevaer heeft my gered uyt lijfsgevaer.
Ick volg mijn zielsvoogdes, mijn waerde leydstar naer.
Waer zy my voor gaet zal haer hellen glans my lichten.
En ick na Prins Lother, om hem te onderrichten bin.
Wat dat ick heb gehoort, en zelfs gezien, maer zacht, daer komt zijn Hoogheydt zelfs.
Lother, lasartje.
ult gy dan noyt mijn klacht, Vergramden hemel, van my droevige verhooren.
Waer hebt gy de Princes, mijn lasaril, verlooren?
Hebt gy den dageraet niet van mijn ziel gezien?
Ick heb uw wil volbracht, in als.
Geen hart moet vlien, zoo fel door vrees geparst, als ick van vrees besprongen.
Geluck en liefde my tot schoone Aurora dwongen.
Verdiensten gelden niet by Grooten in het Rijck.
Zoo gy de list vol list wilt nemen tot uw wijck.
Zult gy, al eer gy 't weet, ten eertroon zijn gesteegen, Mijn listigheydt zal u, door onbebaende wegen, Een wegh bebaenen tot uw onverwacht geluck.
Oningin, de oorzaeck van mijn druck.
Loth, zoeckt na de Las.
Eer dat wy gaen, mijn Prins, moet ick u iets verhalen.
Ick heb een oorloghshelt zien moedigh zegenpralen, Wiens goude beuckelaer een adelaer vertoont, uyt doorsgevaer gened, waer in zy was gewickelt, Naer ay haer moedigh ros met spooren had geprickelt, hy bracht haer Majesteyt behouden in de stat, Hoe wel haer onbekent, zijn helm met bloet bespat.
Bedeckte t aengezicht, waer door zy hem niet kende Dies uwe luckstar rijst.
Zoo end mijn ziels elende.
De goude beuckelaer heb ick door list geroost.
Als gy daer meê braveert, zal 't rijck voor opperhooft Lotherre roemen, die Aurora quam bevrijden uyt Kroon en lijfsgevaer, zoo end uw strijt naer 't strijden.
Ick sta verwondert om uw overgroot verstant.
Gy zijt, al eer gy 't weet, de grootsten helt van 't lant.
Indien gy lasaril, mijn Prins, gehoor wilt geven, loth.
Waer wert een minnend hart door minzucht zo gedreven, o lasaril mijn vrint, in voor en tegenspoet.
'k moet u mijn voorval oock ontdecken, mijn gemoet, kan u mijn blijdschap niet verzwygen, noch verbergen.
Iets voor te stellen, niet ontdecken, is maer tergen, hebt gy een aenslagh voor, zoo melt het met een woort.
Toen gy Graef Urgel broeht gevangen na de poort.
Om hem de koningin te stellen in haer handen Toen men het oorloghsvuur zagh fel en yz'lijck branden, Wiens nare yz'lijckheydt verschricken deed de aerd.
Wanneer de zegenkans in twijfling stont, het zwaert op s vyants neckebeen geschaert, het woën verdoemde, men wist niet aen wiens zy men op de zegen roemde.
Toen Ferdinando, Prins van 't volkrijck Arragon, Kreegh door een wreede poock de dootsteeck wegh, men kon... zijn springend hartebloet ten wonden uyt zien pluigen.
Rogier, zijn hals vrind, zocht het bloeden te bedwingen, Digitized by Google Trock en STELLA.
Trock met 'er haest verbaest, zijn neusdoeck uyt de zaek, In dit geval ontviel hem deze beurs.
dit pack Liet ick een soldenier opnemen, naer 't bedaeren Van 't buldrend onweer, nam dees schat in mij bezaeten.
Ick deed den soldenier voort roepen in mijn tent, hy by my komende, wiert ick van hem bekent, En most hem voor dees dienst bęloven duyzent kronen, en naer gelegentheydt des tijts, met staet beloonen.
Wat dunckt mijn lasaril van dees verkregen schat?
Dat ick, va 't geen gy spreeckt, het rechte wit niet vat.
In deze diamant het beelt speelt van Aurore, t Verbergt iets wonderlijx!
Wie quam dees ring te vooren, Aurora, Ferdinand, rogier!
de zaeck verhaelt Aen lasarelle recht, vaer voort.
Uw tong bepaelt, want ginder komt rogier met gusman.
Wilt nu krijgen De goude beuckelaer, en spreecken door uw zwygen.
Gusman, rogier, lother.
Zoo zijnder honderden van teeckens, die uw ziel Verheugen doen, en uw triomf bekent gaen maecken.
Auroraes diamant mijn ziel in vreucht doet blaecken.
Wat rampspoet druckt uw ziel, dat gy dus droevigh zijt?
't byweezen der Vorstin dat ben ick, Gusman, quyt.
Zijn Hoogheydt zoeckt na 't geen hy nimmer heeft verlooren, roe.
De trotse koningin die wil Rogier niet hooren.
Maer wat wil Prins Lother, verzelt met lasaril Iris.
„....?
Zoo houd u, gusman, stil.
Ogje Digitizec, leth.
AURORA, ioch.
De koningin van 't Rijck heeft na uw komst ter langen het Barcelonis volck zal Prins Rogier ontfangen Als triomfeerder, en verwinnaer van de macht Die Stella voor dit Rijck Kroonzuchtigh had belooft.
'k zal voort haer Majesteyt gaen onderrichting geven.
Voor wien kastilien moet zidderen en beven.
Waer van Graef Urgel noch mijn dapper arm gevoelt.
Die Stellaes oorloghs viam in t strijden heeft verkoelt.
Sivilien mijn kracht heeft met Madrid vernomen.
Die door zijn grootsheydt weet de Grooten in te toomen, die dapp'ren maeckt vervaert, door 't blick'ren van 't gezicht.
't geluck dat is aen my, en niet aen u verplicht.