floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Myn waarde 't zal niet zyn, mag ik u maar behaagen, geen liefde zal dit Hart, als voor uw deugd weg draagen.
't is geen verliefde zugt, als die de pligt my raad, 'k zal u verzeekeren, hoe ver myn liefde gaat, wanneer ik zonder hoop, u eeuwig zal beminnen.
Dit zouw een Treurspel zyn, onnoodig te beginnen.
Maar zoo gy my bemind, en u de liefde noopt, 'k zal u niet teegen zyn, ten minsten dat gy hoopt.
'k heb my aan uw Cousyn, verloopen noch vergeeten, De Vaders gierigheid, zal haast zyn dooling weeten, Een halve tonne gouts, was hem noch niet genoeg, Maar 't was na al myn schat, dat zyn begeerte joeg, dies heb ik voor om hem, zyn schatten af te jaagen.
Myn maagd verzogt my, om voor haar een kans te waagen.
Het is een slimme Feekx, in alles afgeregt Zy acht haar zelf genoeg, voor deeze Fyne Knegt.
En zal het, zoo zy meend, zoo wel en geestig maaken, dat zy licht in bezit, van al zyn goed zal raaken.
De Vader is het waard, de Zoon dat is een bloed, Die nergens is bezielt, als van myn schat en goed.
En daarom is het best, haar geldzugt voor te koomen Ik heb voor Antonet, haar geesten niet te schroomen.
Gy zult behulpzaam zyn, in 't geen dat zy u raad, En dat gy u by haar, als by my vinden laat.
Dit spel was aars verbrot, zy zullen moeten weeten, dat die met een kwaade maat in meet, zoo uit gemeeten Moet worden, t is een les, voor zulke Fyne bloeds, op dat geen bol op nieuws, verslingert op wat goeds.
Maar 'k zie van verre daar een Heer, met weitse strikken, Zoo die Vent ze verre draagen moet, zal hy 'er onder stikken Kom.
Kom volg me, tree wat in, ik moet noch klaarder gaan, en doen u in t vertrek, t geen my belangt, verstaan.
DOEDEenROBBERT.
Akay, lakay, volg wy wel, met lynregte schreeden, doede.
Ik zieje dunkt me zoo mal, dan aan die zy, en dan aan d'andre treeden.
'k geloof, datje jou niet verstaat op de kunst van de tret, elke pas moet als die van je Heer zyn, proper en net.
'k heb een schoone gang, en daar staat op te letten Myn dansmeester heeft my de beenen fyn leeren zetten.
Nou recht achter my, niet dan hier, dan weer daar.
Myn fatzoen is je ook gerecommandeert van myn vaar.
Hoe slegt zonw t anders met onze vryery daagen.
Maar zeidrement, ben ik zo stout, zal ik deeze aanslag derve waagen!
Ik uit vryen gaan!
wat zal ik zeggen teegen de Meid.
Was j'er niet by?
hebje niet gehoord wat myn Moer heeft gezeid?
De eerste woorden, Robbert, zynje die ook al vergeeten?
Wel hoe droes, als ik de eersten niet weet, zal ik dan de leste weeten.
Kom weer na huis, dat is best, hoe stond ik dan bekaait!
Maar 't is byna onmooglyk, dat het me niet weer door de kop waait.
Jy weet er noch wel wat of, t is jouw niet al vergeeten Jy bent er op aangenoomen, dat ik niet wist dat jy dat moest weeten.
Nou zel ikje op de proef stellen, ofje ook een bedrieger bent.
Maar weetje 'er of, zoo ben je de kloekste en gaauste Vent Die in Amsterdam ooit geweest is, of is gekoomen.
Errinner my dan eens, wat ik heb aangenoomen Van myn Vaar en myn Moer, ik weet het waarachtig niet.
K zal t je dan weer rememorieeren, terwyl jy t me gebied.
Wy hebben belooft, uw toekoomende Bruid te complimenteeren, En in uw Vaders en Moeders naam, te salueeren.
Genoeg, genoeg 'er of, benje ook een Moralist?
Gebruikje die vreemde woorden, uit onnoozelheid of uit list?
Dat malmorieeren, en salveeren, wat is dat te zeggen?
Alsje zulke malle woorden spreekt, moet je se me uitleggen.
Weer van nieu af, dan kan ikje begrypen en verstaan.
Spreek plomp Duits, dan zal 't me licht weer in myn harssens gaan.
Hoe slegter Duits hoe beeter, dat kan ik het best onthouwen.
Al die omweegen, zyn onsmaaklyk voor de Vrouwen.
Ten eersten goet ront goet zeeus, en gezeit hoe 't 'er mee staat, dan krygje weer klaar bescheid, en je weet in wat schoenen dat je gaat.
Nou ik luyster toe, maar duits zeg ik, ik wil anders niet hooren.
Het doet my seer myn Heer, dat fraaje woorden u niet bekooren.
Als men by een Vroumensch zal gaan, werd men geacht en geeerd Als men duitze met andre taalen, 't onderste booven keerd.
Dat lykt, als of je gereist had, langs vreemde velden en stranden En of je byna geweest waart, in de Mogolsche of Turksche landen.
Ik kan ook wel Duits spreeken, maar Duits 't is niet een bruy om te vryen, 't is in zyn zelfs te plat en te luy.
Myn Heer, om met behaagen de Vrouwluy wat voor te snappen, laaten we 'er altemets, een woord Frans vyf zes onder tappen.
'k zeg noch, gy zult het jou beklaagen, dat gy in 't Duits begint.
'k zeg noch, dat het Duits tienmaal beeter bemind Als dat Frans, of Gascons, ik mag 't om myn dood niet lyen.
Nou kom, myn les eens in t Duits, hoe moet ik in t Duits vryen?
'k weet waarachtig niet, of ik dat zelf wel verstaa.
Je zelt het niet kwaalyk neemen, dat ik het best overslaa.
Laat zien, alsje nu aan de deur van de juffer zult bellen, zoo moetje met een laage groet, jou vooral in een goet postuur stellen.
Zeg juffer, ik kwam hier, om jou perzoon eens te zien Met een ook, zoo je de myne behaagt, om je die aan te bien.
Ik ben noch jong en fluks, en helder op myn kooten, en ik heb niets aan myn leeden, of t kan zig vergrooten, Ik ben je Dienaar, zoo je begeerd, te paard als te voet, En weet, zoo ikje vraag, datje my een vrindschap doet.
Dan zalse je daatelyk wel zeggen, wat ze doen wil of laaten.
Ik prys je verstand, en je geesten booven maaten.
Dat zy my een vrindschap zou doen, wel dat moet 'er op staan.
Wel hoe zou me vryen, dat zonder vrindschap toe zou gaan?
Ja, vrindschap begeer ik, nou zel ik het wel onthouwen t Voor Digitized by Google Blyspel.
't Voornaamste is vrindschap te begeeren van de Vrouwen.
En dan, dat ik my zelfs haar trouwlyk aan kom bien.
Vat ik het niet?
kan je nou myn verstand ook wel zien?
Nou naar het huis toe, maar de moet begint te zakken.
Als ik dan van de vrindschap spreek, zellenwe die zoo maar bakken?
Ik weet niet, t is hier of daar omtrent.
Maar 't is waarachtig te mal, ik heb het Vroumensch gezien noch gekend.
En zoo ten eersten te vryen, of van vriendschap te spreeken, Wel ik vrees, dat ik te flaauhertig, daar in zal blyven steeken.
Ik vind geraaden, dat jy 'er eerst gaat en beleeft vraagt, Of haar deezen dag myn bezoek ook behaagt.
Nou je weet beeter als ik, wat je behoord te zeggen.
Ik zal ondertusschen my bereiden, om alles wel te overleggen.
Stap 'er heen, daar woondze, zoo myn Vaar my heeft onderregt.
Draag je wel in je dienst, als een voorzigtig Knegt.
Zoo dit huuwlyk lukt, is jou geluk ook gebooren.
Nu klop maar aan, t moet doch zyn, t was maar tyd verlooren, langer te zam'len, was onnut.
Nou voort, spoe je gang.
De droes wasse maar niet t'huis!
Had ik noch een dag of twee, om my beeter te bereiden.
dorst ik, myn ziel ik zou 'er weer uit scheiden.
Daar gaat de deur oopen, nou gaat den aap op de koort.
ANTONET, ROBBERT, DOEDE.
NJEl Antonet, wie droes heeft het ooit meer gezien of gehoord.
Zulk een juffer!
wel dat zyn schoone zaaken.
Hebje jou by de Keyzer, tot een Marquizin laaten maaken?
Je ziet 'er schoon uit, wel dat staat jou wonderlyk wel.
Zeg me nou reis, waar voor dat ikje complimenteeren zel?
We kennen malkaar van outs, denk ik wel dat moest weezen.
Hoe drommel benje tot zulk een hooge staat gereezen?
Of zelje een rolletje speelen voor een Staatjuster van een Vorstin?
Hebje weer een Dienaar van nooden, zoo voeg 'er my in.
K verstaa my te lydig, hoe ik jou zel behaagen.
Nou wat ik al doen kan, behoef je me niet te vraagen, je weet myn bequaamheid, gaan we zoo strak eens aan de wind, k weet, datje iets ongemeens aan my bevind.
Ik vind jou zoo fraai, willen wy?
kom laat ons op weg tyen.
Houw jou bek, lompen hond, wat valt hier zoo dom op te snyen, wel ja met jou aan de wind, ik verwagt hier een Fyn Heer, Daar ik al half aan verloofd ben, dies rept niet meer Van wisje wasjes, als ik getrouwt ben, magje wat mallen, Maar praat 'er nu niet of, botmuyl, daar zel niet of vallen.
'k ben echter jou vrindin, maar spreek met wat onderscheid.
'k Wil nu als juffer genoemt worden, en niet als meid.
Cornelia is myn naam, die wil ik voortaan draagen, ik hoop niet, dat ikje daarom minder zal behaagen.
Nou zel er poen op staan, ik kryg een ryke singneur, en het hy wat schatten, ik ben er goet veur.
In alle geval, zyn Moer en zyn Vaar zyn geen wond're dingen, Ik heb 'er wel grooter op de straat, om de kost hooren zingen.
Die julfus zal my zyn, het gaat hoe het gaat, 'k zelder buyt af haalen, daar moet wat zyn voor myn staat.
'k ben 'er goet genoeg veur, 'k zal me daar wel na voegen, hy zel met myn zoo wel, als met een juffer vernoegen.
Maar wat kom jy hier doen?
Mevrouw Cornelia, Robbert neemt zyn hoed af.
Terwyl gy 't zoo begeerd, zoo voeg ik my daar na.
't is nimmermeer gebeurd, ik zalje Dienaar weezen, het kalf komt by zyn moer, wy hoeven niet te vreezen.
'k ben een Ambassadeur, van myn Heer, jou galant Dit komt raar, nimmer ding viel zoo schoon in de hand.
'k zelje helpen, op voorwaarden datje jou woord zelt houwen, en zoo 't met myn Heer niet gelukt, zal ikje trouwen.
'k zelje nader onderregten, hoeje met hem om zult gaan.
Hy ken niet mis, daar zal een goeje daghuur op staan maar hy naadert, 't is tyd om af te breeken maar in huis.
Ja Mevrouw, myn Heer verzogt u te spreeken, hy is zoo verlieft, als een mensch in de waereld was.
Kom, kom, al die praat komt hier nou niet te pas.
Laat, blyspel.
Laat uw Heer zelven koomen, uw praat moet my verveelen.
wat een schoonheid!
wat hart zouse niet steelen.
myn Heer, wistje hoe ik myn best heb gedaan, Wat ik Mevrouw verzogt, zy wouw'er naaulyks aan.
Had zy my niet gekend, 't was al den brui verlooren, ter goeder uur, myn Heer, ben ik voor u gebooren.
Zonder my, t was vergeefs, ons belang had een end, maar t zel nou wel doorgaan, ik hebse lang gekend.
Ja, ja, gekend dat s goet, t zal gladde weegen maaken.
Wel, wel, dan zellenwe wel haast in de vrindschap raaken.
't is van de vrindschap, daar ik eerst van spreeken moet.
Is 'er noch iet anders, dat m'er om 't fatzoen by doet?
Hoe hiet de juffer?
haar naam is myn vergeeten.
Zel ik ze bezoeken, dien ik 'er naam te weeten.
Ik ken 'er niet, maar jy zegt dat jyse wel kend.
Was dat myn Vryster die daar by jel stond onder die groote tent?
Dan heeftse niet licht noot, van booven nat te worden, waar pokken of ze zoo een luyfel mee vast gorden.
Zeg, wasse dat of een ander?
't was ze zelf, die op de straat By me stond.
Wel waar of my myn Vaar en myn Moer aanraad?
Dat zel me passen, maar ben ik nu ook al taamelyk in de veeren?
Zoo 't een op 't ander passen moet, zoo passen ook kleeren op kleeren.
Zel 't zoo wel gaan meenje, myn rok, broek, en wambuis, staat het wel, Robbert.
Wel het zit, of het geplakt en gewassen was op je vel.
De deegen, myn schoene, myn paruik, valter niet op te zeggen?
't is alles cierlyk.
In myn koussen, leggen daar ook plooijen?
Myn schoene, staanse net en regt?
Zoo vast als een muur, ze zyn stark en hegt.
Zouwen wy dan nou maar zoo vliegend bellen?
Robbert, kom, wil jy 't liefst niet doen, ik zal wel schellen.
Houw stil, botterik, de naam dat ik die eerst vast weet.
Was t niet Cornelia?
Cornelia, dat ik het niet vergeet.
En dan van de vrindschap bloed!
Hoe begint my t hart te beeven.
Nou dat is d'eerste togt, maar t zal de slimste zyn van myn leeven.
Daar gaat de deur oopen.
Robbert, zeg jy dat ik 'er ben, jy kend de Juffrouw, maak dat ikse ook haast ken.
ANTONET DOEDE, ROBBERT.
Mevrouw Cornelia, doet gy de deur zelf oopen?
Ik brengje daar een Heer, die graag een arm vol vleesch zou koopen.
Met uw verlof, dat hy een weinig met u binnen treed.
Halte, halte, wy zyn noch zoo niet gereed.
Voor de deur zal het je Heer wel doen, heeft hy my wat te zeggen.
'k Heb hier en daar zoo wat vodden, over de vloer leggen, 't is hier droog en wel, maar me dunkt jy voert al de praat.
Nou begin maar, mevrouw, zelje bezoek gedoogen op de straat.
Deeze beleeftheid op de straat, word niet kwaalyk van je genoomen?
Te beeter, dan hoeven wy niet uit den huys te koomen.
Juffrouw Cornelia, ik kom hier om myn perzoon jou te vertoonen, en zoo je me ergens toe hebt van noon, voor de vrindschap, vindje geen myns gelyken Ik weet alsje me die toestaat, dat 'er alles voor zal moeten wyken.
Ik ben een Jongman, die zig op de vrindschap verstaat En ik zalme gedienstig toonen, vroeg en laat.
Met een woord, watje wilt dat zelje begeeren.
Ik bid maar datje my, uw vrindschap wilt vereeren.
Gaat dat zoo wel Robbert, of maak ik het slegt?
Zeg, heb ik nou ook genoeg van de vrindschap gezegt?
Myn Heer, jy verpligt my ten hoogsten met je vriendelyk spreeken, Die vrindschap die noch ongemaakt is, behoeven wy niet te breeken.
Ik bespeur groote gaaven in je, je lykt een Man Daarme.
Daarme in een schraale winter, zig mee behelpen kan. de vrindschap die gy verzockt, zal ik eens overleggen, En alsje eens weerom komt, zel ik j'er bescheid op zeggen.
Je kend reys weer aan koomen, als je weg herwaarts leid, 'k verzoek voor deeze reis afscheid, en myn vryigheid.
Maar juffer, de vrindschap wilt die doch in gedagten houwen.
Nou Mevrouw, slaat ze hem niet of, hy gedenkt jou te trouwen.
Dan is het tyds genoeg, als ze met fatzoen begint, Maar 'k weet dat het om myn geld is, dat jou Heer my bemind.
Vyftig duyzend guldens, voor een duary, was niet genoeg, daar moest meer weezen.
Die vrindschap zou me te duur staan.
Wil niet vreezen.
Ik laatje ze uit al myn kragten, voor niet met al, dan hoef je niet te vreezen, datze jou duur staan zal.
Gemeenschap van goederen, eist je Vaar, dat zal niet gebeuren 'k Heb die gemeenschap zoo meenig een goede Vrouw zien betreuren.
Me moet op zyn hoede zyn, dat me wel voor zig ziet.
De gemeenschap met je perzoon, gevaltje die niet?
Zoo slaaje me dan of, zoo hoef ik niet weer te koomen.
Wel neen, neen, 't word noch by my in bedenken genomen 'k zal my beraaden, wat my te onderneemen staat.
Mevrouw Cornelia, 'k bid datje wat goets voor myn Heer beraad.
Het hy juyst zoo veel geld niet, dat staat buyten, hy het een schoon lichaam, en een paar braave kuyten, daar by heeft hy kragten, trots een Noordhollandse Boer.
Had meenig Vroumensch zulk een Kaerel, zy wierd nimmer Hoer.
Met een woord Mevrouw, myn Heer moet metje gaan stryken.
Ik heb nooit een gezien, dieje zoo wel zal lyken.
Komt het op een tonne gouts aan, voor zulk een, dat 's niet een bruy, hy zal weer naarstig zyn.
Ja, ja, naarstig of luy.
Met al die naarstigheid, is zoo veel niet te winnen.
Myn Heer, om de beloften van uw knegt, moet ik u reets beminnen.
K zal my over de gemeenschap eens bedenken, kom flus eens weer Maar zend me jou knegt eerst, die zal ik zeggen of ik noch iets begeer.
'k mag geen vroom kaerel, als ik hem lief heb, laaten loopen.
Je zelt me, tot een teeken vanje geneegentheid, een braave Snoer Paarlen koopen.
Een ring heb ik noch, daar ben ik wel van voorzien Robbert.
Hebje die ook byje, myn Heer?
dan hoeft het niet te geschien.
Ik verstaa my geen juweelen, k zal er myn Vaar na vraagen, die zel, zoo er noch iets van nooden is, wel zorg draagen.
Ik kom dan flus weer.
Vaar wel zoetert, myn toekoomende Bruid.
Vaar wel Mevrouw Cornelia, ik bid datje voor myn Heer besluit.
Vaar wel Robbert.
Kom by my voor de klok achten.
Voor de dienst van myn Heer, hebje me op zyn tyd te wachten.
ROBBERT, doede.
Wat zegje, myn Heer, is dat niet na de kunst geklaard?
Wat was ik bang eer ik sprak, en beswaart!
't gaat beeter als ik dagt, met het vryen Nou 't zoo maklyk gaat, mag ik wel een Vroumensch lyen.
'k word 'er wilt op, ik wilder van avond weer heen.
Nou 't zoo voor de wind gaat, moeten wy de tyd besteen.
De Snoer Paarlen, moeten wy voor al niet vergeeten Gaan wy naar huis, en doen je Vader uw geluk weeten.
'k zie daar de deur weer oopen gaan 't was schand datje hier ian ger stond.
Wie had gedacht, dat men het vryen zoo maklyk vond!
Kom na huis, dat gaat voor, let op myn schreeden.
Zoo als jou me voorgaat, zal ikje naa treeden.
ACHT, digitized by google, blyspel.
ANTONET CORNELIA, jonkerjan.
Wat dunkt j'er af Mevrouw, gaat dat niet alzoo heen?
Jy verstaat jou zaaken, dat is meer als gemeen.
Sonker fan Jou verstand is een Prins waard, je hoord iets meer te verdienen.
Als ik deeze Jangat heb, zel ik wel reis een Prins lienen.
Al ben ik laag van geboorte, k ben vry groots om myn hart, en kryg ik het hoofd niet, k zal my genoegen met de start.
Sonker fan.
Mevrouw ik bid voortaan, myn komst u niet verveele.
Laat ik uw hart eens, tot myn gonst, een vonk meë deelen, Het myne stroomt van vuur, en t smelt in d'eele vlam, die nooit, als om uw deugd, zyn groot beginsel nam.
Tot heeden zoo genoeg, wy zullen wyders letten Wat ons te volgen staat, dat wy ons niet besmetten.
Ik ben tot zoo ver, van uw onderhoud voldaan, 'k beny u niet, om naar uw hoog geluk te staan.
Gaa nu.
terwyl my lust de stilte en eenzaamheeden Te zoeken, k wil van u geen uitstel, noch meer reeden.
Sonker Jan. k Gehoorzaam, wyl myn wensch, aan uw gebieden hangt, en blindelings met lust, t geen gy begeerd, omvangt.
Maar weet ook, dat ik nooit iets zoeters kan begeeren, als u weerom te zien, en ik mag weederkeeren.
Daar gaat hy, die myn hert al half gewonnen heeft.
Kom Antonet in huis, en u aan t werk begeeft.
De Fynman, fonker, derde bedryf.
Het tooneel vertoond de buurt van jochem goudzugt.
DOEDE en ROBBERT.
't is tyd myn Heer, om Mevrouw te gaan spreeken.
Wat zouse boos zyn, bleef ik in gebreeken!
Ze zouje willen zien noch hooren, dat weet ik wis En me dunkt, de klok al half acht geslaagen is.
Van de Paarlen, zal ik 'er daar ook iets van zeggen?
We moeten nu wyders, alles kloekzinnig overieggen.
Zeg 'er, myn vaar is om de Paarlen uit.
En, als myn aanstaande Bruid.
Dat ikze haar zal vereloop dan maar heen, en gedenk aanstonds weer te keeren.
't Verlangt my, wat de juffer van jou zel begeeren.
Geen Snoer Paarlen, van de Oostindische zoort, myn capitaal is te swak, myn leste duit is versmoord.
A propo, of zy my een brief gaf, hoe zal ik het port betaalen?
'k had wel wat geld van doen, om een zoopje te haalen.
Zoo zy my dat beval, en ik had dan geen poen.
Kom, kom, een schelling vyf ses, om je fatzoen.
De vrouwenluy zyn altemets hier of daar toe begeerig.
Jy praat om het geld, al vry zoo wat smeerig.
Om een zoopje te koopen, zoo 't de Juffrouw geviel.
Maar jy lykt 'er niet vies af, niet waar?
Neen, by myn ziel Robbert.
Lang maar geld, ik derf zonder geld niet loopen.
Datze Sinaas app'len begeerde, waar voor zou ikze koopen?
Dat lykt 'er na, daar is een daalder, nu draagje wel.
Ja, ja, ik weet wel, waar ik se draagen zel.
Maar je Moeder komt daar, wil ik ook noch wat wachten?
Gaa jy maar heen, de klok is over half achten, Maar voor al, kom strak weederom.
TWEE Digitized by Google Blyspel.
35 tweede tooneel.
MARIe en doede.
Myn waarde Zoon, je geluk maakt me schier doof en stom.
Was de juffer ten eersten zoo spraakzaam?
Ze liet er bekooren?
't is wonder, wonder is 't, datwe van je hooren.
Zoo een Meisje te beleezen, van een vyf tonne gouts!
Dat is voor jou eerste proef, al wat hoog en wat stouts.
Hoe zellen de jonge luy op 'er neus staan kyken, dat jy met dat vergulde juweeltje gaat stryken.
'k weet, meenig zig te barsten klaagt en wryft, dat 'er niet een beentje, van dit kuyken overblyft.
Wel loede, hoe bragtje 't er voor?
Hoe dorstje t beginnen, jy kwaamt my in t eerst zoo koel voor, om te beminnen, nou bespeur ik, datje weet wat het minnen beduyd.
Ja, ik weet 'er zoo veel van, als een ouwe schuyt.
Maar dat wy reis van de vrindschap zouden praaten, hoe zoet en snel, datse doe zag uit 'er gaaten de vrindschap, die heeft alles onder ons verrigt Ik kreeg zuyk're woorden, en een vrind'lyk gezigt Dat ik van blydschap besweek, 't is niet te verhaalen.
Maar se sprak van de vrindschap, te duur te betaalen.
Vyftig duyzend guldens was genoeg, en geen gemeenschap van goet, zonder gemeenschap, sprak ik, ken ik geen huwlyk zoet.
Ik docht, dat is een uitschey, ik wout 'er by laaten, Maar zy weerhield my, en ik kost 'er niet haaten ze zouw van avond noch bescheid zeggen aan myn knegt, Of zy my had verstaan, en of ikse wel had onderregt Wat ze meer begeerd, zal de tyd leeren Terwyl is 't my toegestaan, dat ik 'er mag verkeeren.
Die gemeenschap van goederen, wat is t wel bedagt!
Wie had zoo veel wysheid, van je verstand verwagt?
Nou benje myn regte Zoon, daar valt niet op je te zeggen.
Het zy een schellingje, ik zal er een stuivertje by legge Je zelt er zoo kaal niet by koomen, als een mof of een knoet Die de helft aan zyn gat hangt, van zyn geld en zyn goet.
Neen, neen, daar zullen wy, hoop ik, zorg voor draagen, dat jy 'er zelt toebrengen, zelse niet over klaagen, Wy zyn ook noch al, liens van fatzoen Geeft zy wat van 't haare, jy zelt 'er 't jouwe by doen.
Die dingen zellen sluyten, dies heb ik niet te vreezen, maar de tyd, vrees ik, dat me te lang zal weezen.
'k wou, dat ikje al in de armen zag van jou Bruid Ik raadje, alsje 'er weer by komt, datje de koop sluit.
Maar gemeenschap van goedren, daar moetje aanhouden.
Was dat niet, 't was onnut dat we trouden.
Wat zou ik met een Wyf doen, dat stond me schoon!
Neen, neen, gemeenschap, ik ben 't anders niet gewoon.
Maar daar komt Vader, ik hoop hy iets goets heeft bekoomen, hy zal ommers geen prullen hebben genoomen.
Jou vaar weet wel, wat tot die staatie behoort.
Wie vroeg verrysen wil, moet vroeg voor de poort.
'k Heb overal gezogt, om wat goets op te loopen, endling heb ik deeze Snoer, al wat duur durven koopen.
Acht hondert guldens bank!
't is wat te ruim, en te veel, Maar ze zyn weer wit, schoon, glad en eel.
Ia, ja, die een Vrouw zoekt, moet zoo naauw niet dingen.
Vrouwtje, ik kan my van vreugd niet bedwingen, dat onze Zoon, dat ten eersten zoo fiks heeft geklaart.
Daar zyn de Paarlen, doede, let datje ze wel bewaart.
Geeftze niet als op trouw aan Cornelia, jou beminde, Wy zullen de waarde van haar, wel dubbelt weer vinde.
Nu 'er by onze Zoon om gemeenschap van goedren is gedogt, is het gevonden, dat ik zoo yverig zogt.
Maar zie daar onze Cousvn Jan, die is wakker uitgestrecken, 'k zag hem zoo wel gekleed niet, in ses weeken, Ik geloof die beunhaas, heeft het vryen ook in 't sin.
37 VIERDE TOONEEL.
Jochem, marie, doede, en jonker jan.
Wel kom myn cousyn, myn cousyn die ik bemin, hoe thans zoo net, en ryklyk in de kleeren?
Wel j'hebt de eerste moode, van de voornaamste Heeren.
Mag 'er dat zoo op staan, en je doet niemendal?
Ik weet niet, wat ik daar van denken, of zeggen zal.
Hebje een blinde goudmyn, of kenje goud maaken?
Zie, men dient te doen blyken, hoe wy aen die veeren raaken.
'k zeg je verstaatje d'onbekende winnende hand, maar de meeste zeggen, je leeft van je verstand.
Regt cousyn, dat heb ik altyd gepreezen, 't is beeter een arm Man met verstand, als een Platter met geld te weezen.
Jou Zoon ziet er ook al vry hoflyk, en wyslyk uit, Dat dunkt me dat na jou fatzoen, ook al heen bruit.
Myn Zoon, na, ja, stondje zoo wel met jou kleeren, Die zelder wel haast de schaapen meë scheeren, Maar jy de varkens, zoo ik het wel vat.
Met verlof Is 'er wel een duyt betaald op zoo veel linten, en al dat stof?
Dat niet geschied is, kan noch gebeuren.
Dan zullenze 't weer van jou lyf moeten scheuren, elk mag zien, dat hy 't zyne weer krygt.
'k mag niet zien, dat me zoo hoog booven zyn staat stygt.
Ken jy je Vaar wel?
't is geen styl van leeven, Dat men zig zoo ver van 't fatzoen gaat begeeven.
Ken jy je Zoon wel, die nu met het fatzoen zoo malt?
Zie toe, als hy vast staat, dat hy niet en valt.
Voor dat fatzoen, zullen wy op zyn tyd wel zorgen, heeft hy wat aan zyn lyf, hy hoeft het noch niet te borgen.
Alsje 't kunt betaalen, gaa dan zoo alsje 't verstaat, maar sleept je leeven geen andermans goed op de straat.
Maar 't is dan met betaalen, dat alles mag weezen.
Maar gedenkje niet eens, jou bespotting te vreezen?
Is dat een toestel voor jou Zoon aan de Fyne kant?
Zoo beken ik, hebje ook van jou fatzoen groot verstand.
Wat zoekj'er een Zoldaat, of Plug van te maaken?
Dat moet eindling, van de regte op den doolweg raaken.
Een van beide dat 's gewis, zyn needrigheid is op de hond, nou jy hebt het betaald, op een bortje en terstond.
Daar is nu, wat hy doen zal weinig aan geleegen, Je bent er niet schuldig aan, yder heeft zyn betaaling voort gekreegen, Dat is schoon maar wagt eens een dag vier à vyf Dan zalje ook licht betaling bekoomen voor jou betaald bedryf.
'k hoop al eer, dat de Waereld zal weeten Wat ik gedaan heb, en dat 'er niets is vergeeten Wat tot het fatzoen van my, en myn Zoon behoord.
Nou hebje noch wat te zeggen, vertel maar voort.
Maar kom liever in huis, dan zel ikje noch wel wat anders vertellen, zorg jy maar voor jou, voor myn Zoon zullen wy 't wel stellen.