floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Zie me daar vry voor aan dat ik me om geen voddery versteur.
Zou hy, Treuzelaar, als of'et daer mee wel was, neen je hebt zulk een Doetje niet veur, je zelt nouw spreeken, als je wat op me weer te smaalen, En daer nae zwygen, 'k wil me niet van je by de naers om lueten haalen, Gelijk je onze Mevrouw doet.
Altlyd ien met lodye schoenen nae te gaen, Digitize cty Google er JALOERSCHE.
En te mienen verkoft te zelle worden, of verraen, als 'er een Dosfer kort, of een Paauw schrecuwt, of de Haaneh kraayen, Of een Muis ritselt, of de wind ongestuimig begint te waayen, Of als 'er een Gordijn word verschooven, of een Stoel verzet, dat zinne dingen daer me aar's om zou worden, en daer de droes op let.
Ik was zo drae niet, als hy daer op t'huis komt, in de zyelkaar, om 'er het bed te maaken, want Krelisje onze werkmeid had 'er me om gebeden, en by de mouw, om dat ze wat anders te doen had, of hy grijpt me van achte, en vraagt me, gehoord hebbende wie ik was, hiel vergramt, waar is Mevrouw?
Ik ant woorde dat ik het niet en wist, mit gaat hy me zonder een woord meer te spreeken, met zulk een geweld ten huizen uitstooten, als 't is gebleeken.
Ay, hoor, zou me niet zweeren dat ze gelijk had!
ANONIEt.
Wel 'k heb 't ook.
VREDERYck.
Loet, zoet vrijster 't isje Heer, wees jy de minste dat isje wel zo goed.
Laat ze maar begaan, ze zal toch het leste woerd hebben moeten. de je vost let 'er op, ze zal 't winuen, al gingje op je hoofd staan, en spaar maar 'k moet u in 't byzonder wat vraagen.
Dat zal mijn raakes, dut verstae ik vo hict.
Zie, zo is ze.
Ga me voort van hier.
Ik bin buiten jou gebied, dat zel ik doen als het mijn gelegen komt, ik sta op 's heeren straeten, en daer wil ik staen, en daer zel ik staen, RFDERYK.
Angnietje, zo niet galeeton.
BUITENSPOORIGE ANGNIET.
Neen, maar uit gestooten, en van dat Heerschop, gelijk ik je daadlijk heb gezeid.
VREDEUYK.
Kom tot mijnent gebuur, daar hebben we onze vryigheid.
Excuseer me, 't heeft zijn reden dat ik hier noch wel wat met je staan wil blijven.
Ja wel, dochter, ik wil je geen ongelijk geeven, noch je in je doen stijven.
Een woord Maar was t niet beter, dat je weer aan je werk ging?
Is 'er Gevallen, 't gaat 'er daar twé kyven zo effentjes juist niet als het hoord, dat jouw Heer my alleen wil spreeken, daar meugje jouw wat tegen zetten.
(beletten.
Maar als 't hem gelégen komt zo kun je 't hem immers niet aantieren Wat zou men hem zo aantieren, je hebt meer verstand.
Ga in huis.
Ze zal 't niet doen.
Ze zal al, kom gaan we maar wat aan een kant.... jILLEs.
Zie, of ik het zeg of ik het zwijg, 'k weet dat je al lang hebt kunnen merken, Dat het tot mijnent geen deeg is.
In versterken.
Dat s waar, en daar komt my dit voorval van je Meid ANGNIEt.
'k ga mijn goed by malkaar zoeken.
JILLES, VREDERYK.
Szulks... maar, 't most tusschen ons blyven.
Daar meugje vast op gaan.
Je bent een man, diereden en weezer reden kunt verstaan.
On s'a tal en.
JAEOERSCHE.
En van een rijp oordeel.
ik heb 'et je al lang gedreigt t'open baaren, uit te vaaren, nu zul je hooren of ik geen gelijk heb zo tegens mijn Meid, zo 't an dersins maar een Meid is.
Wie angniet?
JILLFS.
Wat je spreekt!
Wat is ze dan?
Wel steekt.
Ik denk, een Kater die in een vrouwe schein in haar.... vREDERYK.
Ben je zot, buurman?
Gelooven.
Dat je me niet en kost je zout het van me verwachten.
Ja wel, kennen of niet kennen, dit gaat mijn verstand te boven, zeg my eens, hoe 't mogelijk is, dat zich een Kater zo verand'ren kan.
Onnozel mab, ho, ho, wilje daar over dispeteeren?
Dan ben je noch wel een Hoe verandert zich een mensch in een weërwolf?
'k had je me komen vraagen, waarom een Kater zich in mijn Meid veranderen zou, zo zou ik gerepliceert hebben om mijn vrouw te behaagen, VREDERYK.
Had het zo veel voeten in d'aard?
Dat 'er een Kater om veranderingen most, wat 'er een kost?
Eer jouw Vrouw aan een dienstmeid van haar zinnelijkheid ILLES.
Wel... maar... ziet... 't is zulks... ik wil zeggen dat ik, al 'nen wezen, lang veur dezen, van gevoelen was, gelijk als ik noch ben, dat het wel zou kunnen.
Vre.
Digitzed by. vrederyn.
Wel, als dat maar alleen uw zeggen was, dan komt 'er zeker geen verandering van een Kater te pas.
Dat is nu zo.
Maar neemt dat mijn vrouw, als ik uit ben, tusschen te lyen?
schen byen, Zulk een Angniet wat onbehoorlijks inschikt hoef ik dat wel REDERYK.
Wat voor een vraag is dat!
Ik heb al voorzien dat me dat ontmoeten zou, Want elk een, Angniet zelf, wil ik wedden, dat mijn vrouw Zou zeggen voor eerlijk te verslijten, als men 'er haar na kwam te vraagen.
Ze komt zo zedig voor den dag met d'oogen neer geslagen.
Ze spreekt haar leeven niet een onbehoorlijk woord, en daar en boven is het de grootste pylaarbijtster die ik ken.
Vergeeten!
En je durft van je geeven dat zy 'er in haar plicht zou hebben, illes.
Eeten.
Wel ter deeg, de scheinheiligen zijn de Katten die de Kaes VREDERYK.
Heb je anders geen bewijs, dan is je vrouw te beklaagen dat ze zulk een man heeft.
Anders geen bewijs!
Dat zou me leet zijn, daar heb ik al te zien, veel toe beleeft, ik zal maar van een staaltje, dat niet van het geringste is, spreeken, om je t hoofd niet met beuzelachtige omstandigheden te breeken.
Ik heb mijn rug niet gewend, of mijn Vrouw en Angniet zijn Of ze zullen by elkaar komen, en zo dra en worden ze my niet gewaar, Of men kan, aan eenige ontsteltenissen, duidelijk afmeeten, dat ze gesteurt worden, en wat voor hadden.
'k meen te weten, ik twijffel daar niet aan dat het wel gebeurt is, dat Angniet mijn Vrouw verzaakte, als ze haar misschien weg gestommelt had.
D by Google 2n den en.
Ite a, t JALOERSCHE.
Wat dunkje, hoefd men meer blijks van mijn vrouws onkuisheid te geeven?
Ik ze zo even Als men Angniet voor onder stelt een Kaerel te zijn?
gelijk Getoond heb?
VREDENYK.
Heb je my dat getoond!
wel, op wat mannier?
Met te zeggen dat het wel zou kunnen weezen dat Angniet een Kaerel is?
Dat bowijst niet oen zier.
O, gebuur, uw beschuldigingen zijn ongefondeert.
Ja, als je wilt argementeeren.
Dan is het geen wonder dat je dat zo opneemt, dat heb ik mijn leeven niet kunnen leeren.
En waar toe is het noodig?
voor die geene die zich zo zorg.
vuldig aan De waarheid houd, gelijk als ik?
Door uws gelijken word de waarheid te kort gedaan.
VREDERYK, JILLEs, ANGVIEt met een doos.
ANONIXI, stilleijes.
'er ik ga, moet ik eens luysteren wat ze zeggen.
'k moet eens kyken... j' ill's.
Bezie jey me Angniet maar een reis, by occasio, dan zal ik je wel anders doen blyken.
Hier ben ik, schendbrok, wat valt er veul aan me te bezien, jILLEs.
Ha, hob ik jouw daar?
Ik raadje dat je van me blijst.
JILLEs, tastende naar haar loonim.
't lo daer al te maal weg, en zo plat als een schol, ANGNIET.
Handen van de bank, of t xclja rouven.
BUITENSPOORIGE JILLEs.
Voel.
Voel dat jouw is.
Voel haar armen een reis, hoe ruw datze zijn, en hoe plomp, 'k wil vertrouwen datje meer kennis hebt, als datje zoud blijven beweeren, dat het noch 't bedrog 'een vrouwmensch weezen kan, daar ik je zo klaar als de vrouwen stel.
hy moest 'er al een paar me brengen die my zou willen doeken.
Zoeken.
Tot mijn gerustheid heb ik voorgenomen als nader t'onderangniet.
Wat wou jey onderzoeken, iul?
Dat ik denk te vinden, je zult het by gelegenheid, tot jouw leetweezen vroeg genoeg gewaar worden.
Hosla!
Dat is tegen geen doove gezeid, daar is mijn kist, en mijn doos, ik heb je niet in 't zin t'ontsnappen, 'k mag, noch overal, daar ik gewoond heb, mijn ooren schudden datze klappen, 'k Heb jouw ook trouw gediend, al stootje me buitens tijds En zo je daar niet gerust in bent, zo wil ik hebben dat je, door Sinjeur Vredrikbuur, Of iemand anders, mijn goed van stuk tot stuk zult vyzeteeren, Eer ik weg ben, je hebt 'er geen nood of dat ik wat van 't jouwe zou begeeren.
Illes tegen Vrederijk.
Nu is het een puure kwaadwilligheid van je, en er mé gegekt, zo je 't noch, dat het een Kaerel is, in twijffel trekt, ze heeft het in de neus dat ik het weet, of ik laat me villen waarom zouze anders zo schielijk verhuizen willen?
K heb er wel meer t gat uitgejaagt, maar, dan draaiden zy er haar weezer in, met me een goed woord te geeven, daarze me nou spijtig bevinden.
35 van mijn zeggen verkeert opvat, om onverhindert weg te komen.
wat heb ik verzuimt, dat ik de gelegenheid niet heb waargenomen van haar by de kop te doen vatten.
Wat zegje daar, hangebast?
Datje wel weet dat het vrouwen werk is, en dat het geen mannen past, jou goed na te zien, daarom, als je een rechtschapen Meid Zou je wachten tot mijn Vrouw t'huis was, maar je zult ergens voor vreezen.
JILLes.
Ja jey.
Wel, om datje dat zegt, daar staat mijn doos by mijn kist zo lang neender, ik zel 'er of wachten.
Die kooten zocht ik.
4.0 JILLES, VREDERYK.
Sze op straat noch meer?
Nu ga 'k voort om de Schout.
Bruijen Dat zal zijn zelve wel wijzen, ik zal me niet langer laten van dat ondier.
Vrede. digitized by GBogle t.1 16 BUITENSPOORIGE VREDERYK.
Bedwing uw passie wat.
Ik zal 'er vast Doen zetten.
VREDEKYK.
Dat zou ik jouw zeggen, zou ik?
om d'overlast Van jouw laatdunkend tegenspreeken wesen op mijn hals te spreeken.
haalen?
Benje 't spoor bijster?
Elendige wijsneus, VREDERYK.
Ik kanje goed koop zien dwaalen.
Kom, kom, kom hier, al zou ik andermaal verzuimen haar aan De Rechter over te leveren, 't noodigste moet voorgaan, 'k wil by jouw niet verdacht blijven dat ik mijn Vrouw onrechtvaardig beschuldig, Daar ik 'er van overspel 't overtuigen weet, door een eenvuldig, en oprecht middel, dat by Engelsche, Francen, en andre na tien meer, 'wel eer Zelfs by Keizers, koningen, en verscheide Potentaaten, In 't werk gestelt is.
Waar bedryf dat in?
In de gehuwde vrouwen te dwingen, naamentlik, de zulke die Echtbrecksters waaren, of die daar voor gingen, Om over een thien, twaalf gloeijend plaaten, met bloote voeten te gaan, om dus de schuldige oneenzijdig uit te vinden, en niet na de waarheid te slaan.
Ook liet menze een gloeijend yzer, tot koud wordens toe, in de bloote vingers houwen, en de handen.
In kookende oly wasschen, en die dat doen kost, zonder zich te branden, die wierd voor eerlijk verklaard.
Hoe, oordelje dat zu een plaat mijn Vrouw, als zy dat gloeijende pad eens opsloeg, bejegenen zou?
randen.
Daar wou ik weezen.
Moestje daar over zo veel woorden eerst den hals breeken?
Hadje daar willen weezen, daar hadje maar eer van behooren te spreeken.
Men is juist niet altijd op zijn snedigst.
maar die moeite is me wel besteed.
niet leet Terwijl ikje daar door mijn Vrouws onkuischheid ondek is ze VREDERYK.
Zo zijn dat altemaal onkuische die tegen geen gloeijende yzers oskookende oly meugen?
ja toch.
Dan heb jey ook onkuisch geleest, probeer het vry.
O. die proef zou met my niet deugen... ziet.. ik ben een man, en ze is voor vrouwen gepraat.
Ctezeert.
Je kunt, staag jouw antwoord niet gereeder hebben, al had je 'er op gestudeert.
Dat is me wel meer gezeid.
VREDERYX.
Maar niet onpropoostelijker.
Pebeen meerendeeer.
Als je jouw Vrouws onkuischheid bewijzen zult, daar ik niet vind aan te scheelen.
Ik weet niet wat ik van je zeggen zal.
En ik weet het zo doende niet van jouw, voor een simpel Buurman is het al wat te vinnig gestreeden voor mijn Vrouw.
Neemt het was me onmogelijk te bewijzen dat zy er in overspel heeft verloopen, daarom kan het, eevenwel, wel waar zijn.
Daar is niet goeds van je te hoopen.
Een ding verwondert my iLES, waer REDERYK.
Datje aan uw Vrouw de vryheid laat, Van te gaan waarze wil, illes.
'k vergunde haar dat op eenes anders raad, maar 't is my wel honderdmaal berouwen.
haar nu naauwer, als ik doe, te bewaaken, te maaken.
Is heel onnut, want ik zie 'er de hoer niet eerlijk door te VREDERYK.
Ja hoer.
wat meenje dat ik niet en weet wat het men doet, terwijl het vast gaat datze me niet lief en heeft, want ze nam me wis alleen om mijn goedmissen.
Zo zalze d'eene of d'and're Courtisaan hebben, dat kan niet veranderen.
't is al de zelfde raaskallery met je, en anders niet als gissen.
Men zeid, en gy toont het, dat de jaloezy, zich onverzettelijk begeeft, heeft In zulk een mensch die geen kleen register van gebreeken En dat men zich, in zodaanig een staat inbeeld, dat de zinnen Van zijn Ega hellen om een volmaakter persoon te minnen.
Naardien, by gelijkenis, uw winkel sober gestelt, en geheel en al Uitverkoft schijnt, als men na de waaren, die je voordoet, geoordeelen zal, o JALOERSCHE.
Zo besluitje licht dat uw Vrouw een ander de penning moet gunnen, als ofze haar niet met een kleintje van haar eigen behelpen zou kunnen, Schoon dat het verlégen oud doorwatert goed is, en verlept.
Zo je andersins daar en boven geen erger kwaalen en hebt, die je vreest dat u voor haar eenige afkeerigheid verwekken.
Maar, reker gebuur, uw jaloczy behoorde zo verre niet te strekken.
Nu is 'er het end of weg!
Benje niet jaloers?
Noch je hoeft me van geen heimelijke kwaalen verdacht te houden, 'k heb 'er geen.
Benje niet stukken?
Ik mag het juist niet noemen, alle dingen willen niet gezeid weezen, 'k zou het anders niet verbloemen.
Gebroken meenje?
Is 'er niet defects aan je fatsoen?
Neen, werentig niet, ik ben zo heel en zo gaaf als een hoen.
Ik geef het op, daar is geen doorkomen aan je, 't zal niet met je vlooten, je bent niet oud genoeg om wijs te weezen, jouw pan is niet Vaar wel.
Ay, hoe oud wouje me hebben denk ik?
'k ben ouwer alsje weet, misschien, waar zieje me voor aan?
Digitized by Google VRIBUYENSPOORIGE VREDERYK.
'k hebje altijd voor sestigeangerien.
JILLEs, dat ben ik ook.
VREDERYK, weg gaande.
Gy geloof 'et, je zoudt anders zo ylhoofdig niet praaten.
Buurman hou me vast, doe me daatlijk laaten.
REDERYX.
Wat schort 'er aan?
Ik kan niet, dat hoorje immers wel.
wat is er een man, Die toont dat zijn Vrouw een Hoer is, en niet gelooft word, VREDERYK.
'kwalijk an.
Waar komtje deze onsteltenis van daan?
Olles.
Dat ik zien kost, ik zou zeggen Dat mijn Vrouw daar by iemand staat, daarze liever by zou wille leggen.
Dat ik zien kost, zegje, hoe heb ik het met je?
Zo staatze by iemand?
Och 'k heb 'er maar na geraan, 't is me onmogelijk dat ik zo ver zien kan alsze daar staan, zo my niet een zekere ontroering van mijn gemoed dat in kwam steeken.
't Kwaad kan niet verborgen blijven, al zouden de steenen REDERYK.
Je hebt het weer machtig loopende.
't Komt my ook duur genoeg te staan, 'k heb 'er menig een nacht slaapens om gelaaten.
Lieje met bedaardheid aan.
Digitized by 11 a JALOERSCHE.
31 JILLEs.
Zijnze weg?
'k wordze niet meer aan mijn gezicht gewaad.
Neen, ze naderen ons.
Verstecken JILLEs.
Wy ons al ons best, om eens te hooren watze met elkand'ren spreeken.
VREDERYK, REINAARD, EEREMYNE, JILLEs.
EEREMYNE.
I zachjes, mijn Heer, ziet gy niet dat wy op straat zijn?
Vergeef 'et me, Mevrouw, de liefde maakt geen onderscheid van plaats.
Daar hoorje watze onderneemen zou, als met hem alleen om een hock mogt weezen.
Zijn dan uwe zinnen Niet door reden af te trekken, van een ongeloorloft minnen?
En kunt gy zo onmedogende mijn kuischeid blijven vervolgen als gy doet?
Gy schijnt 'er my waarlik te verstandig, t'edel, om uw gemoed Met eenes getrouwde Vrouws eere te willen besmetten.
Dat ik die beleefdheid heb van u niet straffer af te zetten, dat behoorde gy niet te misbruiken, hoe meenje dat het met u afloopen zou, als ik het alles aan mijn Man eens ontdekte?
Naar omlaag Mevrouw.
JILLEs tegen Vrederijk.
Moet daar niet wat meer als recht toe tusschen haar beijen popalirert vreeren.
Spot niet met me.
In allen geval, heb ik nergens anders voor te vreezen dan 'er het hachje by in te schieten.
En welk een zwaarigheid nood?
't is zo groot, Wat my aangaat, die gy niet te veelen zoud hebben in zulk een EEREMYNE.
Wat woud gy toch doen?
REINAARD.. meer als gy vermoed, en als ik zal zeggen, En kunt gy het tot die prijs niet tuygen, zo wil ik 'er noch wel wat op leggen, eeremyke.
Gy mengt altijd het ernst met het boert, en meent dat het u deftig staat, my dus te handelen, maar, zie toe dat het u niet kwaalijk en gy vergt mijn geduld te veel, om my daar in het end niet over te wreeken.
'k laat u niet gaan, Mevrouw, voor dat ik u op een ander mannier hoor spreeken.
laat me los.
REINAARD 'k en zal, daar kome af wat het wil.
'k zal om hulp schreeuwen.
Wat ik u raaden mag, mevrouw, houd u stil.
Wel, waarom?
Zwygen.
Je moet gelooven dat ik, op mijn beurt, ook niet en zal eeremyne.
Wat wouje zeggen?
Al is het schoon dat ik u niet tot mijn wil kan krygen.
Zo weet ik u, by uw man, daar voor verdacht te maaken, die reeds vermoed, dat gy u zo heel pluis niet en draagt, en indien gy 't met een Waarom het my dan geweigerd?
EERE Digitized by google zo volvoo wae doo hy?
JALOERSCHE.
33 eEREMYne.
O, heer!
wat moet ik verdraagen?
'k veins best.
Wel, neemt dat ik genegen ben u te behaagen.
Zo bid ik u, dat gy, my tijd en plaats gelieft te noemen, Godin, om mijn gaaven te kunnen offeren op het waardig autaar van de min.
Volg me 'k ga naar huis.
ILLES, tegen Vrederijk.
'k zal my dat niet onderwinden, voor dat ik verzekert ben, dat ik, mijn Heer, uw man niet t'huis zal vinden.
Wacht zo lang tot dat ik het gezien heb.
Hoe krijg ik daar tyding af?
Door een mand, die ik ten vensteren uit zal hangen.
Zo is 't, guit, maar tot uw' straf.
ILLES, VREDERYK.
De Scheyen van elkair.
Waar gaanze?
Uw vrouw is naar huis, maar hy dit op geslaagen.
Hy scheint elders naar te wachten, en staat stil.
'k Moet hem eens vraagen.
Wat hy met mijn vrouw heeft uitstaan.
Ik zal zo dra weer om komen als ik kan. om je mijn wodervaaren me te deelen.
Zo loop je recht op hem an.
Daar is zijn vrouw.
'k gaa in huis, om hem niet te missen op zijn wederkeeren.
EEREMYNE, IZABEL, ANGNIET, KRELISJE.
KRELISJE, tegen Angniet.
Opreek nouw niet van gaen.
Hoe dus verbaast, mevrouw?
Izabel, men wil me onteeren.
Ik ken hem niet, hy heeft my dikwils tot vuile lusten, met Veel moeite, zoeken te beweegen, en ik heb hem altijd door reden afgezet.
Maar nu kost ik me niet van hem ontslaan, zonder hem hoop van hem te vernoegen, schoon ik heel anders met hem den k te leeven.
Man, en daar heb ik u al t'zaamen toe van doen.
'k wil voor mijn Niets bekend staan, die weet tot dus verre noch nergens van, alleen om dat ik vreesde dat hy zich aan dien schelm zou willen wreeken, steeken.
En in een zwaarigheid van deerlijk mishandeld te worden, hy zal er meer door aan mijn gehouwen zijn dat ik hun straf, Die mijn kuisheid belaagen, dan dat ik hem daar aanleiding.
toe gaf.
Wat zijt gy voorzichtig, Mevrouw, om u in uw' plicht niet te verzinnen?
'hoeft te beminnen.
Zeker, mijn Heer verdiend niet dat gy hem zo oprecht beminde.
Zeg dat niet, Izabel, 't kwetst mijn gehoor, onthou u daar van, ik heb de tederste gevoelens voor hem die men hebben kan. en ik most wel onnatuurlijk en ondankbaar zijn om anders te weezen.
O neen ten, mejd doo geeren n hooy n dent ma of mi ens val ick steeke ged'un ir ileide chtok ginnes echtt arv kan. iders JALOERSCHE.
Ik heb niet vergeeten, noch ik schaam het my niet te vernieuwen, wie ik was voor dezen.
En wie ik weezen zou indien hy zich mijner niet erbarmd in die staat, had.
In der daad, als ik daar aan gedenk, Izabel, en hoe hy mijn genegenheid, Overweldigde, en mijn ziel door weldaaden trof met duizend wonden, zo voel ik my oneindelijk vast aan zijne liefde verbonden.
't bedroeft my wel wat, dat hy zo weinig vertrouwen aan reden toe heeft.
mijne liefde geeft, maar 't verheugd my wederom, dat hy 'er geen rechtvaardige KRELISJE, tegen Angniet.
Veurwaer, mijn man zou me niet om niet veur een hoer in de kam bijten.
Verslijten, als ik de naam had zou ik de daed ook hebben, en laeten me verslijten.
Misschien zie ik mijn gebreeken, mijn zelve vleyende, over het hoofd, en heb ik iets over my dat my niet t'onrecht van zijn achting maar 't zou my leet zijn, als men my mijne misslagen kon toonen, dat ik die niet verbeterde.
Izabel, gy moęt my niet verschoonen, berisp my zo ik elders aan schuldigh ben, 'k wil het wel van u verstaan.
Raad te gaan, onderrecht my, 'k ben beschroomt met iemand anders te gaan, men laat zich in vryheid te met wat ontvallen dat noch niemand heeft geweeten, 'k had my anders al lang tegen u vergeeten, izabel.
En mijn man gelastert.
Als 't my geoorloft was, en ik u elders over berispen zou, Zo zou 't daar op uitkomen, dat gy meer dankbaar als natuulik zijt, Mevrouw, te verlaaten De Natuur, beveeld ons te beminnen dat ons liefkoost, en het zo dra als het daar van ophoud, ten minsten als 't ons stof geeft om het doodlik te haaten.
Uw plicht, En gy doet et tegendeel, om dankbaar te zijn, voorwaar, is dat zo hebt gy al over voldaan, de dankbaarheid eischt haar wederkomen.
Derwicht, om niet te vallen, 't kan niet altemaal van een kant alleen EER, eermyne.
Komen?
Hebt gy op mijn mannier van leeven wel ter deege acht genomen? izabel.
'om te zien Ja toch, Mevrouw, eevenwel geensins met dat voorneemen Of gy u vergreep, maar, om van u te leeren, zo ik 't waar eeremyne.
dig ben.
ik bedien my vruchteloos van uw' raad, ze is bedurven door Hoofse streeken.
Jouw man zit wel lelik over jouw heen, naer dat ik hoor an je spreeken.
My vermoed.
Vergeef 'et me, Mevrouw, gy verongelijkt me zo gy dat van ANGNIEt, tegen Krelisje.
De koekoek, mient Krelis, dat een ander zijn ey heeft uit gebroed.
EEREMYNE 'k heb dikmaals in beraad gestaan, of ik my wilde mismaaken, op dat men my veel eer schuwen zou als wenschen te genaaken.
gezegt En het waar al lang geschied geweest, zo mijn spiegel my had eenige schoonheid in my te vinden, en niet van het tegendeel onderrecht.
'kuisch te kunnen houwen, 't is wel waar, dat het my dan tot geen lof zou strekken, my Maar 't zou mijn man ten minsten gebragt hebben in een beter vertrouwen, 'heeft.
Als hy, tot noch toe, door zijn ongegronde jaloezy van my KRELISJE, tegen Angniet.
Jouw man zeid dikwils hou daer geloof ik, als hy je van de lompen niet en geeft.
Ik hoop niet, Mevrouw, dat gy immermeer zo disperaad zult weezen.
'k stond u te vreezen, gy zoud daar meer door verliezen als winnen, want dan dat mijn Heer een afkeer van u krijgen zou, dat hy, in allen geval, u duiden zal.
Nu noch niet van u heeft, als men zijn jaloezy ten besten EEREMYNE.
Endelijk, zie ik geen and're middelen als door mijn mannier van leeven, heid te geeven, allenkskens aan mijn man zo veel verzekering van mijn kuis.
Dat hy van een ander verstand word, 't welk met 'er tijd noch wel zal gaan. in scheint voldaan, ik heb niet aan hem verlooren.
En naardien hy daar niet wel, dat ik te met eens uit ben, zo zal ik my voortaan in huis houwen.
Mijn Heer is te jaloers, om daarom wat goed van u te kunnen vertrouwen.
't mag zo veel helpen als het kan, dit voordeel is 'er echter voor my in Dat ik aan dien Onverlaat de weg afsny, daar zijn geile min Mijn eer onophoudelijk door belaagt.
toch eerst heb ik hem te straffen voorgenomen, op dat hy na dezen een ander ongemoeidt laat.
Dat ik u dan hier laat komen, is alleen om u te wijzen dat gy de mand, die boven op de vliet staat, aan dees zy ten venst'ren uit zult hangen, omtrent zo hoog van de straat.
En waar toe zal dat dienen, Mevrouw.
Komt in huis al t'zaamen, k zal 't u openbaaren.
XV tooneel.
Teg zijnze.
Maar 'k zie het teiken van mijn vitzijn noch niet hangen, hier omtrent zo lang te waaren, Tot het 'er komt, dunkt my niet geraan, men mogt my kennen in dit postuur, Gaan we tot Sr. Vrederijke zo lang, die moet me zo eens zien.
klop aan.
JILLES, VREDERYK, REINAARD.
JILLEs, aangeklopt hebbende.
Oeden avond, gebuur.
edt by R BUITENSPOORIGE VREDERYK.
Goeden avond, vriend, wie benje?
noemje me gebuur?
dat komt me vreemt te vooren.
Wie woont daar over?
Ik denk niet dat jy mijn Heer Jilles bent?
Denk dat vry.
VREDERYK, al lachchende.
Al had men t my gezwooren, als ikje slechts had zien gaan, k zou het niet geloofd hebben, je spraak ook een snaak.
Deed my eenigsins twijffelen of je t waart.
ja wel wat benje illes, tegen Reinaard.
't is goed dat ik dat hoor, mijn spraak diend by mijn Vrouw de mijne niet te gelijken.
Je ziet 'er zo galant uit.
wat hebje in 't zin?
Mijn Vrouw uit te strijken, En elk te toonen wat voor een Venus dat het is.
Een landzien staan zou 'er om vergaan.
Dit is de borst, dieje, daar eeven met my, by mijn Vrouw hebt Te praaten.
Ze heeft hem toegestaan zijn lust en verlangen Met haar te boeten, en dat hy komen mag, als hy een mand te vensteren uit ziet hangen, tot een teken dat ik uit ben.
't welk apparent haast te geschieten staat.
Ik heb me laate scheeren, gelijk je ziet, zijn pruik opgezet, en zijn gewaad Aan getrokken, om 'er, in sulken schijn, van avond noch op overspel te betrappen.
O schandvlek van alle eerlijke Vrouwen!
tegen REINAARD.
Blijf by hem, hy mogt anders haar mijn aanslag klappen.