floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hout maer yjnden Sandrien binnen, vel hoort mijn kint, 't is tijt dat gu u lief ve rnoeghi, best vant dat de kinders vaeghe want d'ouders vvetent, rijckt hem u hant op rrou, sa lustigh, yvilt niet bevgo, sijn beloften gheven hy sal u dit ghescheock, met hert, en siel tersaem soo fenck ick dit mijn Bruyt.
Sy ontfanght het uytveel I.
BYCOMST.
SAND. ghy duyvelse sottin, mevrouw.... ja t is terbiuyt k sou dat dien ouwe geck voor Buda waer gebleven.
OLIND, moet ick gevvongen dan mijn minnaer soo begeven?
Dvvangh!
die al te straf mijn bange boesem uyt, nu gy mijn frederick hebt van my af geruckt.
I SAND, dats waar lotuin, PERi, mijn lief bem tight doch dit vreenen ky siet nen andren hier in Fredrickx plaets verschehen.
SAND. gy fijter vel me met de semels van de blom, Ick wensch u veel geluckx met sbo nen bruydegom, wat sal ick doe de dwangh dringht alles uyt sijn paalen, SAN.
Wat sal u Frederick daar as aen elck verhaelen, hy seet, wat dat hy vvilt, kom lielite, laet ons naar de kerck tersaamen gaan, daer ons den Priester door het Houvlijck sal verbinden.
Alle blinen behalven Sandrich.
SAxsIII. cat dauent a, canmen noch wel paerken vinden.
Nou hinkepinckt wat voort gy ouwven rofflaen, schijnt hy de steenen telt met elcken stap te gaan 'k ben maer nen boy, maer 'k sou veel liever ondertussen Hem ondersolen van mijn kausens laaten kussen, als dat 'ksou slapen by een taey verrompelt vel, dat jongh is voeght byt jongh, en out, by out dats wel, III.
UYTCOMSTE speelt op de straat.
FRED. Hou stant Forturn, en vvent u vvispel turigh rades so schichtich niet van my, verioeft, ick treed' u nader, Ey leen u god'lijck'oor aan een yvanhoopend' inan die sonder uve hulp geen rust genieten can.
Seght, sult ghy p het laatst my soo geluckt maaken Dat ick derend'pe ck eeus ten eynden sal gheraaken Daer ick in dolen d' ben als Ariadne, hoor Daer dreunt haar schorbazuyn, en sluystert my in d'oor, dat sy ons liefst tracht in l'aarde te bedolven.
'k ben a's een schip, dat op d' holle golven Door Eolus gh' welt mer kracht geslingert wert.
Een worm van onrust knaaght ghestaadigh my aan t herr.
Hoe Frederick?
hebt gy reen dus hopeloos te klagen.
Wat godheyt can aan u dit hoogh geluck ontdragen, dat haar liefwaarden mont my Heylig heeft belooft Schoon dat dem minne drift haars moędes ons ontrooft Den doorgangh om ons min met glorie te doen kroonen Sy werckt vergeefs, want noyt sal venus soon sich thoonen Te sijn een schutheer voor die trouwe min verdruckt, i. BYKOMST, IAN BON.
Koy vrseseese mos ha, ha sis my gheluckt sis nou twee keer sy my kom teegh, ja ja, koy Heere sy sal beschenck, my soo sy my com teegh een keere, fred.
.. 1 Digitized by goog.
Gy spreekt soo vroegh van dorst IAN.
Sy g'loof hou wel waeracht.
De mos, sy maek dat ick schier vandem dorst verfinacht, maer seck my eens koy heer, de meys, s' is al gesprook, he, non, ha, ha, ha, k'sien wel ghy house maer de spoock mee FRED, wel wacht den tijdt, die t'haestich is krijcht licht berou, IAN.
Sis vaer, maer k'hebse ian 'k geslae niet by de vrou, se wou wel al een hadt on mee de tijdt passeren, Maer maeckse my, 'k bidts hou, wat fraey, mijn koyen Heere, FRED.
Laet by begaen ouy, ouy, se sal wel doen o bloet, als s'is gerrou, se salse dan de schoen weer lap, se woor dan weer de man van reputatie, maer beer de gel, gans bloet, dat's noch de beste gratie, FRED.
Ghy vraeght soo veel bon jan rijck, goet, en schoon daer by, by duysende nier een en vindes alle dry, IAN.
Bon bon je suis content al se maer enterdeus is, de hert, s' is vol van min als vande speck de neus is, ouy, se sal dat verck wel braey en wel laudeer, Ey gase gy maer heen in ambasaes mijnheer, fred.
Gedult, gedult, bon jan, 'k noet van mijn eygen saken, daer gy het minst van weet, voor eerst een eynde maken IAN.
Ha, ha, toet, toet s'heb al ontfangh daer af de thol, se ben die catre oock die geer de cat hoorgrol, se weet wel allemael, se wensch hou ve ghelucke, s'heb vande volckop straet gehoor van stuck tot stuke, FRED.
Ghy wenst my veel geluckx maer seght my eerst waer me.
Ho, so wil niet clap die arre vogelee, met jouffrou Leonor, sy sal van dees dach trouwen, se weet, toet altemael, se sal, de Bruylof houwen, FRID.
Wel dese reden want raeck het op de straet soo moeter jet van sijn, in als ick my hepeys soo ick gaen over straten Elck steeckt het hooft byren en schijnt my te pratem En selfs de liefd?
Seyr my dat waer is, hemel ach, 'k bidt matight toch in tijts nijn vreuchden, eer den dach mijns levens eyndicht.
voor mijn soulicht aen tę schou wien o min!
wat baert gy vreucht t hoopen en betrouwen chap, ja voor my.
O miu, se maeck my soo vol blijd waer, dat ick wel dans sou sonder speelman die galiaer, fred.
O groote Godt der min, ick sal geen offers sparen Van heylghe danckbaerheyt, maer vieren u altaren, met t'reuckwerck van mijn min t'wolck op sal gaen al roock, IAN.
Se els hou vier sco lanck ick hout heb om te stock, ick staeg sal in min boesem dragen, ian.
O min se sal u 'k uy op dees mijo mosse wagen, FRED.
O lieve minne Godt, IAN.
O mijn bon kammeraedt, FRED.
Ghy valt aen my niet vreet, IAN.
Ghy syse my oock niet quaet.
De min doorkruypt myt hert, IAN.
De min doorkruypt myn oorte FRED.
Owin ick sterf van vreucht, IAN.
O min se maeck myn orte, FRED.
'k weer hy het hoogh ghewelf IAN.
K'esweer by myn mossepack FRE.
Ick dwael schier door de min, hoe maeck my sot ans krack, fred.
O snel ghevle ghelt wicht.
IaN se vlick doot lock en wolcken.
Chy schiet door ieders hert IAN Chy schyt door al de folcke.
De lief.
Die comt snel, maer t'taegh keert sy weerom, Ian.
De min, ses als cerop, se plack alwaerse com FRED.
De liefde gaf my tluck het schoonsten beldt tot minne.
En my, se weet niet wat voor meys se sal beginne, De min, se is meer kluck als drol, sis vaer, se min, maer weet niet ofse sal al krygh de meys daer in Nou nou sy sal wel doen s'is miet gheback uyt steeno sis in een vorme, lyck haer moer, gegoot, soo meene FRED.
Maer hoe, wat staen ick hier, 'k wil naer myn Vader sien, die sal my alles doen... maer daer compt... santilane.
BYKOMSI.
SANDRIEN, met eenen mertkors.
Wel salderien, sult ghy my licht ontdecken comen t'gen ick al op de straat heb onder d'hant vernomen sAND.
Soo weet myn heer dan van 't gheen t' onsent is geschiet?
ERED.
De stadt is vol daat van, o ia en sou ick niet, 'k Docht niet dat zy soo haast haar laaten soube weghen, fa1d.
Daar reden spreekt in 't recht wat kop can daer doch teghen, ick segh 't is sotheyt, maar geen reed'lijckheyd myn Heer SA.
Dat miemant'iawoort geeft en op den eersten keera Ick dee al wat ick kost om zulkx noch op te schorten.
Dats niet wel Sandrien een Houlyck te verkorten, 'k sey dats u eerst maar eens dees saack sou doen verstaan.
FRED. neen wat myn vader dee, hou ick voor veel gedadm, soo zyt gy in dees saack gheheel en al te vreden, fa.
En sou ick niet, saertje?
't heer over dobble reden, sAND.
'k had liever dats aen u haar woort gegeven hadt, ghy sout voor 't alderminst'len recelycken schadt, voor een Schoon Bruygomstuck aan myghegheve FRED.
Verwacht den tydt.
'hebben SAND.
Ey wat, hy is te vreck dien sebben.
Wo es?
Wel meynt gy dat myn hant daar om gesloten is, Hou daar, en tuyght hier loor of t jet genoten is Dat voor een Bruygom stuck, voor t minsten, can passoren.
SANn.
'k sou van myn juffrou selfs gheen grooter g'hegheren, en 'k bey bly dat ghy u in dit stuck Noch eenichsints vernoegh.... tanp.
'k acht dit mijn hoogst gheluck, want, of zy handel doen met die, of gene saken Myn Vaders Eel dom die, kan haer oock edel maken.
'k gaen naer haer vvooningh, want ick hou als dat men daer al verwacht.
Myn heer, indien ick waer als gy x sou voor een weyn, gh tydt daer uyt den huys wat blyven.
War sal dees sotte kal in 't hooft my willen dryven?
Of meynt gy dat hier oock het grysen aen sal staen, wanneer er den Bruygom met de Bruyt na 't hedt zal staen?
O neen Sandrin, wil voor dit ongemack niet schromen Die saeck die is my meer al een mael overkomen.
Soo magh ick seggen dat gy komen sult myn heer?
FaED.
Daerlyck, groot.
De bruyt met haer, mon, der seer, SAND, en dan den bruydegom?
Die, sal om zyn vier te blussen, mannen hy komen sal zyn weerde Bruyt eens kussen.
Wat dunck hou nou myn heer, ick hebs hou wel gheseet?
Non ian, se rieck wel heer als se sit op secreet faep.
Bon jan gy zyt een man als dreck, daer steeckt geen gal in, maer lech, wat dunckt u van die meydt, hebt gy daer val in?
Die meys, koy heer, kans bloet dat was geen lelike dier.
maer.
Digitized by goog maer non, die meys, se lou met stock vvi aen myn vier non se sal niet wil de lap van d'ouwe schogn rieck FRED.
Het is nochtans die geea daer k zal het woordt aendoen, Och zy zal antwoor hou, k kack niet voor morjan.
Ke noen, FRED, laet my begaen, k gaen daer de Bruyt is in vorlanghen, om my, haer brudegom, naer waerde te ontfangen, IAN.
Maer heer, 'k bidts hou se laete my mee gaen.
Ie zalse seck waerom, om dat die fraeye mas f..
Die daer woon inde huys, t'sermeer sbu op myn pronckkleet, en oock, koy heer, se vry dan bes als eens ghe.
T'onck heet, en vryse niet de meys se vry te minst den dis, je suis si volentier daer de goy taeffle is FREb.
Foy, foy bon jan twaer.
Schant voor my, JAN.
Non non, geen schanten Se zal zoo wel drinck, tros de bes, avoter sante, se zal maer doen om zoo de meys te t'serremeer, en hoor, se zalse t'huys gaen hael de fraeye kleer, en de roumantle, lob, en kraeck, als dan diu baes trout, se zal dan pronck als een Scherprechtre die zyn paes hout.
FRId.
Wel aen 't is om de clucht ghedaen, gaet heen Bon Jan, en maeckt u wat bekleet gelyck een eerlyck man, ick wacht u hier soo langh, jan.
Bon heer, se zal strack hier zyn, soop nou koop nou, koy lie de mos se zal haest die vyn.
'k zie hier moetern doecken.
Binnen, OLINDE in de Camer S alles naer myn wens op heden afgeloopen, het is ghekloncken, en dien knoop is niet ontknaopen, en wie weet toch hoe langh dien grysaert leven sal, licht is hy morgen doot, dan heeft zy t goyken al, Dat is den seylsteen, daer en is niet meer te gecken Die can den brasstenquant tot t'slechste Schaepshooft trecken, verschoon, SANDRIEN.
Mevrou, heb ick myn mert in als niet wel gedaen, OLIND.
Siet dat elck ordentlyck op tafel oock mach staen, en is de Kock daer, die gewoon is hier te kocken SAND.
Ja, maer g'en weet Mevrou, kheb Frederick ghesproeken, OLIND.
Wat braecktem zyne tongh al gal en laster uyt, sAND.
In 't minste niet Mevrou, hy zey my in 't besluyr Dat hy zoo datelyck van sin was hier te comen, OLIND.
Soo heeft hy van haer trou m't minste niet vernomen SAND.
Hy weet van 't eerst tot 'tlest hoe het is toe gegaen, daer is hy selfs.
VERSCHOON, FREDERICK, bonjan.... fred.
Mevrou, verschoon u onderdaen, die sonder u verlof zoo stout derft binnen treden, o lin.
Syt wilcom, en gy gult dees noen ons sy becledem, maer wats dit voor een haen, IAN.
Bonsoir Madamoisel.
Se comse mee te gast, die heer, se ken my wel, FRED.
Mevrou 't is eene wael, een van myn kamerade.
O211i.
Wel dat een vrint, een vrint mee brenght, dat kan niet schaden jyr wil komen.
1 paub.
K'danck u Mevrou, IAN.
De danck hou oock ghenoch, maer seght my eens Mevrou, hoe dat myn vader tot dees ghewenste trou u hert soo heeft bewooghen sAND.
Mijn Heer, een schoon juucel verblinden bey haar oogen dat hy gehangen heeft op Leonores horst, frank.
Hy heeft veel meer gedaen als ick gelooven dorst SAND, ick wist wel dat dit was het minst van u gedachten, fred.
Sal m'hier te noenent oock de bruyloosslij verwachien OI.
K'heb ommers u versocht tot ousen tafel gast, FRE.
Mevrouw dat is een saeck die saker gaet, en vast.
Qlin.
Doch wat ick raden sou, en bidden van te vooren, Dat gy de Bruyloft door geen gurust sout verstooren Wanneer de Bruyt, van uwen Vader, by geval, Naar oene Fluyt gelicht een kusic krygen sal, fred.
Ick weet wel als den wijn bagint in 't hoost te stygen, dat dan de Bruyt eens moet van elck een kusken cryghen, dat elck eens kust in 't ront dat staet een jeder vry Een kus die vaeght men af, OLIND.
Maer evenwel sou hy, indien sijn soon dit deed, niet connen urel gedoogen, FRED.
'k verstaen u wel Mevrouw, het bedt en heeft geëm ooge daers dat den Bruydegom de Bruyt veel kuskens geeft, daer elck veel kaecklens van, maer geen genie van heeft, sAND.
't gekakel sal de Bruyt hier oock veel goets ioe seg Maer op het lest sal hy niet als een wint'ey leggen, FRED.
Wel worde sot sandrien, oft worde dul, oft mal, men Heer se sal wel maeck de Bruyt niet klaeck en sal.
Ia over schouwver, och mijn Heer, gy sijt bedrogen Want wie sal tot dit werck een tweede doch gedoogen, fred.
Voor seker dese meydt wort hersseloos Mevrou, OLIND.
Swyght, siede niet, als dat hy korsel worde sbu, FRED.
Nee laet om korts vvyl haer wat praetjen, o verleenem maer seght my wats u kint met mijnen Vader heenen, o lin.
Mijn Heer sy zijn daer flus saem naer de Kerk gegaen.
Maer siet, daer komt u kint iuyst naer u Vader a n, fa.
U do.
Wie groot ick eerst, of hem, of wel mija uytgelesen, 30 7 BY.KOMST.
PERLANDER LEONOR.
Mijn vvaerde engelin, peri.
Wegh, wveg, wat sal dit vvesen Dith hoort aen my, niet soo mijn lief.
Wat wist dit doch o linb.
Ick hebt u wel geseyt, waerom bestaet het noch?
Hoe Vader magh ick dan met deele schoont niet spreken.
O eereloosen boes, sult gy u handen steken Aen jemant die ick heb gekosen tot mijn vrou?
Valt op u knien vooris, gêthyght u naer berou.
Bidt om vergiffenis, seght dat gy al u leven eenigh suer gesicht zult aen u Moeder geven.
FREb.
Wel slaep, oft waeck ick, oft ben ick geheel ontsint, Bedrieght my het gehoor, oft ben ick siende blint, 't zijn drommel, neen, ey neen, ick ken mijn vaders treken, hy heeft sijn Soon al meer als eens soo uytgestreken, 7 PERi.
Maer noyt gelijck als nu, FRE.
Hoor hy beken het qu, peri.
K'segh houd u handen thuys, oft sy d'u leren m'us Ick sal u dese kruck soo op den rugh doen dalen, daer ick u stoutheyt sal wel dobbel me betalen, mama, jaeght dien rabout soo stracx ten huysen uyt, FRE.
Soo is 't dan vaer Mevrou als dat hy is sijn bruyt, OLIn.
Gy quaemt, en vel gesint dit selfs aen my ontleden, nu schijnt het dat hy geheel, en al t'ontvreden, is.
Wat donder sal dit zijn, ick vloeck en raes van spyt, ha Vader, die niet vveerdt genoemt mijn Vader weet?
Moest uwen Soon van u soo hoog verraet verwachtem, seght on, wat duyvel brocht u sulckx in u gedachten?
De bruydgom sis bescheet, peri.
Ten was den duyvel niet maer mynen engel die my tot dit Houwelyck riet, vant soo ick haer besach, soo docht ick voor mijn elven, dat het is hem te schoon, ick hou dat voor mijn selven, en soo ick heb ghedocht soo ist, Godt lof gheschiet, niet soo mijn engheltien, vel lief en spreekte niet?
Ha waer ick niet u soon, ick sou dit quaet soo vrekeg, dat heel het menschdom sou van dese weeryraeck sptel En gy lichtveerde, die my mede soo verraet, Soo groot mijn Liefde was, soo groot is nu myn haet, Ja 'k vloeck dien oogenblick dat ick langs dees myn boger Dat doodelyck vergif van u heb inghesoghen, 't wilck myn onnooselheydt eens Liefde heeft ghenoemt, maer nu, een Helsche Pest die weerdigh is verdoemt, wel guyt wat valt hier veel te schelden, sonder beyen maeck u op.
Straet, of k'sal u selfs hier buyten leyen, FRED.
Ghy, g'hebt geen macht daer toe, en soo my sulckit ghe schiet, dat comt van dees, maer neen, zy is soo ecredloos niet, maer k'wensch dat my den duyvel sterckt in 't gheen dat 'k' voor sal... IAN.
Ey Heer, se vloeck soo niet, de Diable, ha, se hoor al, die lecleke Duyvele, s'is niet van doen, ey heer Posiens, Posiens, se krijck noch vyel een andre weet LIO, gaen wy naer 't Somerhuys, mijn Lief, ey irce daer buyten En laet ons wat duyntiens hooren fluyten, waer gy u voetiens set mijn Lief volg ick u naer per iander, en Leonor, binnen.
O spyt, indien dat ick maer soo gheluckich waer Dat, ick een schoonheyt kost tot my genegen vinden 'k sou m'u om te vrexen my met haer in d'echt verbinden, san.
Myn heer, indien dat ghy een cariiaet wil doen, besteet dit daad aen my, oin.
Ey vech, dat vuyl fatsoen, gaet soeckt naer u wys gelyck, en ruylt u selfs daer teghen, ba seeses, moet het gout al eve vaer oock vveghen, ian koy lief, k'sal hou vyel geess die karitaet, massoy.
Nu rorsack swijght, ick heb u Aelmoes hiet van nooy, OLIn.
Gy hoout u tonrechten gy spreeckt u selven teghen, wat schoonheyt sou niet zijn totu op.
't hooghst genegeh, FRE, genegen, hoe mevrou, dat blyckt te deser tydt, OLIn.
't is dat g'een vaerdiger als zy is, waer dich sijt, och moght ick stempelen in myn ontroerde sinnen dat.
Dat ick bo vraerd waer, om u schoonheyt te beminuen, san.
Och moor die raeckt op stal soo seker als den dagh, olga Ghy geckt, fan.
'k ken doen, seght of 'k u schoont beminuen mach, niet dat ick segh dat kreeis met min ben inghenomen, maer vat noch niet en is can metter tydt noch comen ioren.
Volght dan den vvegh, die u door my geveesen wert, Waer door een suyvre min u vort'len mach aent hert, Fr.s.
Mevrou ontfanght myn trou en met myn hert te sames OLIn.
Ick sal dat by het myn in Liefde doen vertamen, jan.
Ha Heer, se vvens hou nou eers veel geluck, waerack t' is als een spreeck voor gaet, de trou se com als kack, la vvel, de mensch, sis altemael vol vier, de dondre, de hee e huys se bran, massoy van boof tot ondre.
Ick wensch u veel geluckx, o!
'k zal gedachtich zijn.
Ick vans ghelycken, san.
Goet dat is recht dat ick meyn.
Dien vremden troudach can mijn bors soo stijf licht makem, dat ick vel jeve's oock aen 't lyntien sal gheraken, van't fouder kemsaet.
O, daer ist vergeefs geviack, het gelt dat maeckt de Bruydt daer 't altemael omspringt, wel hoort Sandrien, 'k vreet voor u een man der mannen, een goede man, een man daer gy mee in conspannen Een man, een man, een man, een man, man, man, man, vel toch, gy noeinter saer loo veel, en eenen vaer genoeyen.
Lan, een man die met ic kus de vrou fal maeck al vvackre, een man, een koye man die vergh de kin van achkre, een man, se sal noyt de blauve neus slaen aen de vrou, san.
Nu Rorsack, svrycht gy stil, wie spreckter teghen hou.
Wel alsse niet mach spreeck, se kanse dan niet vryen.
Verschoon de knecht.
Kne.
Wel, stae me hier, en laet men ons alleen hetijen Daer 't binuen altemael noch heel vervvildert staet, moet alles noch itter den Huspot unt Gebraet, hier staet de koolpot, daer de vetpot uyt de kelder Hier visch, daer Vlees, gins d'Artersiock, hier leet de.
Selder, het leetet alles over hoop, het staeter dan Vervvoest gelijck de vloer van eenen Timmerman, men veet niet waar het eerste aen vvilt steken, De Kieckens staen en sien, de Kalikoeten spreken Met een vergramd gemoët, wel wat ghebruy is dit Hout m' hier met ons de sot, wanneer gaen wy aen spit, wy sijn dat yvachten mue, de Duyvel moetse halen, soo spreeckt dat duyvels ras in kallecoetse talen, sy sterten duysent doon en vloecken.
Jan. ha, dats valsch.
De callecoet, se kan niet spreeck de duyts, of vals, sAND.
Wel is de Cock daer niet, kant die niot doen seghs.
Teeuvven?
Neen lamgat, niet alleen, och hoort die beestient schreeven.
Wen, Sandrien gaet helpt de de cock, wat hoosde hier te Olind.
9. staen, Sand.
Srack, strack Mevrou, maer sacht, daer comt ons houwen.
Welijck aen, VERSCHOON, PERIANDER, LEONOR.
Ach liefste keeren vyy daer is dien onverlaeten, iou.
PERl.
Wel guytsack sult ghy hier noch langer blijven praeren.
Vobit maeckt u hier van daer eer ick de knechten laet U langhs het viercant gat doen leven op de straet, Fred, al soetiens niet te hoogh, of siet wie van ons beyen Dat m'eersten met den argh sou doen ten huys uyt leyen, a PERi.
O gassereerde del, OLIn.
Ten voeght een kint niet wel, dat tegen d'ouders spreeckt, ali ghy doet, soo rebel, peri.
Dat's waar Mama, jond.
Ist vaer, soo hoon u wel te schamen, dat ghy u vad er geest soo veel veraehte samen, hy is met my ghetrout, wat seghde, hoe mama, hy is met u ghetrout?
O. in.
Met my ghetrout, o ja.
LEO, foy datmen dus soo gau verleyden laet sijn sinnen, 't is wel als 't spreeckvvoort luyt, de dochters als zy minnanen, die sietmen dat hun is wel eene fin ontglyt maer vreven dat gaet vast sijn al hun sinnen quyt, Fred, het liefste laet ons gaen in 't Somerhuys, hier buyten Om daer den, Achtergael wat duyntiens t'hoore fluyten.
Jan. heer gase ghy niet wech, se waer hier in ghebreck, Ey maeck de peys, soo vvor de taefle haelt ghedeck.
Sa sa allon, sis peys, se set de back ni suer meer, fred.
Als d'haet vvort uytgheblust soeckt Frederick noyt dat vier meer, Sand.
Meviou yvat segder van staet u dees kermis aen my.
Ia wel, sy hebben maer gelijck als Wy gedaen, waer het of dat wy den stock daer tegen staken?
Het is het best dat wy te same vrientschap maken.
Ianne.
Maer seck my eens koy lief wilt gyse niet bonjan.
By ja ick wist die, wel ick houver byster van, Jan, bon.
jag, ha, s' is soo goet, sga.
Ia seker k sou soo bly sijn, Jan. hans kloeck, en sterck, Sand.
Dan moeter mostaert by sijn, Ian.
Bonjan, se is die hou verslaen de hongre moet, 't is hertelijcke cost, ian.
Voor jongle mensch is goet, sga.
En voor d'oulieden oock, Ian.
Non, non, s'heb onghelijcke, d'oulien se kan niet, sga.
Hoe principael de rycke, al naer se sijn ghestelt, Jan. bonjan, s' is wel ghestelt, als zyn ghestelt.
Op Tasel staet, Ian.
Se vil oock niet de gelt,, san.
Voor niet.
dat's goede coop, o!
43 Ian.
Je com hou van den Heere, wel hoe veel vveeght zy wel, san.
Wel hondre pont, of meere, Ian.
Wat hondert pont, waer is dat vercken dan ghesán.
Maeckt?
Se voon te doornick, en sis nou hier gheraeck, san.
Het 't is onmooghelijck, Ian.
Bonjan, s' is wel soo vvare, se sal wel vveeck als se sal heb, mijn lief, niet vreeck?
Wel com dan, geefse hier, ian.
Wack noch een beet, Sandryn, bonjan se sal wel geef, als taef te bedt sal sijn, san.
Ist anders niet, meynt gy daer voor by my te stapen ian.
Als sis ghetrou, san.
Neen, neen, sou 'k m'om een hesp vergapene fre.
Sandrien?
'k ben hier mijn Heer, fre.
G'hebt misverstant te saem, den desen heet bonjan, bon jan is sijne naem, en gy verstaet jan bon, t'vrelck hier een hesp beteekent, san.
Bonjan vergeef het my, ick hadt het soo gherekent, ick bender van beschaempt, ian.
Non, non, je suis, bon jan Dat is te seek in de neerduyts, de koye man.
dat ick geen Frans verstaen, ian se can niet uyt gheraken, als ghy my sed, waer is die vercke dan ghemaecke, san.
Och vriendt ick wat verdoolt, kne.
Ick heb het wel ghedocht, ten schau niet veel of g'h adt dat vercken.
Al gekocht, Fred, Sandrien t'moet sijn u man, ghy sijter toe gheboren, sga.
Myn manoch stootme eer van boven neer n'en thooren ick trouvven met een vvael, ie suis niet amoreusa s'heb niet de leleke tron, s'heb oock de fraeye neus, de fracye naer, de baert de fracye kin, de backhuys zed by google.
Wel seker, waer het mijn, ick hiel het vooi, mijs kackhuys.
FRB.
Sanderin trout hem, hy heeft wel gelt, 'k beloof u dat niet.
Sottio, nou neemt hem al soo kryghde oock al wat, vat de fortuun by thair ter wyl s'u magh gebeuren, rau.
Wat hoest luy gelt, soo sou ick ooch soo nouw niet spen'ren Hou daer, wat bras het my, daer sijn begut de vys, ian.
Ick sel dou altyt, eer gelijck de brasye vys kne.
Wel bloet dats my misluckt ick moeter o staen kyken, een wael heeft meer geluck als wel n'en degelijcken, com laet my nu dey dobbel vrolijck zijn, 'tbetaemt, du datter au dry paer uyt jopste sijn versaemt.
Veel VVILs.
Maer kleyn vermaghen.
DE MINNENTDIGE VAN HAAR SELVE.
Vertoont op d'amsterdamsche Schouwburgh.
N. 2 ERSEVERANTER S AMSTERDAM, by Anthony Lescailje, boekverkooper, in de gasthuys moolensteeg.
Aen den Heere JOANNES ANTONIDES, der Medicijnen Doctor.
Oor liefde en leerzucht tot de Dichtkunst aangedreven, heb ik dit Minnespel in 't Neërduits doen verstaan, zoo hier wat ingevoegt, als daar wat uit gedaan, en voor Parijs, het hier in 's Gravenhaag beschreven.
Indien 't te stout is, bidde ik, wil my dat vergeven, met al 't gebrek, 't geen gy zult vinden in deez' blaan, dat gy daarom niet den Dichter moogt versmaaen.
Die van de grond begint den Zangberg op te streeven.
Zo deez' mijn eersteling verdiende uw dierb're gunst, hoe lustig zou mijn geest zich weiden in de kunst, om kracht te krijgen, die mijn Vaorsen deeden vloejen.
Hoe zou de bitse nijt en laster, hoe verstoort Die op my aanviel, haest verstommen op uw woord, en ik, vol liefde en lust, in de eed'le Dichtkunst groejen PIETER DE LA GROIX.
Kort inhout van 't spel.