floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Myn dochter neem nu in t geheel, van myn geluk, uw part en deel In t heil dat my komt overstroomen t Welk myn gezicht heeft weer doen komen.
Ten allerhoogsten, onze knecht Die heeft my daar van onderrecht, maar mag ik t zekerlyk vertrouwen?
Zo hoeft men droomen niet te houwen Voor ydel.
Waarom zegt gy dat?
Al eer dat Jasje hier kwam, had De slaap my gantslyk overwonnen, 'k zag in myn droom gelyk twee zonnen Uwe oogen blinken in uw hoofd, Maar ik wierd straks daar van beroofd Zo draa als Jasje met zyn gieren, En raazen, my kwam wakker tieren, ik docht de zotskap scheert my weer.
Maar ziet ge 'er ook wel uit Monpeer?
En zyt gy niet door waan bedroogen?
Gun my dat ik een van uwe oogen Bedekken mag, op dat ik my Niet op een losse waan verbly, want waan en droomen kan bedriegen, t Bezoeken zal wel t minste liegen, vergun my deeze gunst alleen.
't was tegens alle recht en reën Te weigeren uw heus begeeren, ik zal 't niet weeren.
Bezoek het vry LEOnoore.
Indien my niet uw knecht bedroog, zo ziet gy uit uw regter oog.
Zo is 't ook.
Ik zal dan gebruiken De vryheid, om t wat toe te luiken.
Digitized by google t' binnen.
Tegen EDUARD, ter zyden.
Myn Heer nu kunt gy heenen gaan.
Gy hebt een goede droom gedaan Myn Dochter, k moet u droom beamen Ik zie u alle vier te zamen, k wil niets dat my t gezicht belet.
Ik ben ontroerd.
Ik staa verzet, EDUARD, tegen RIKERT.
Myn Heer 'k val neder voor u voeten, Ik ben verbaast u zo te ontmoeten, Maar denk niet dat ik ooit in 't zin Iets kwaads gehad heb, 't is de Min Waar door dat ik my, voor myn leven, Heb in uw's Dochters macht gegeven, Niets heb ik in myn min gevreesd Dan uw begeerten allermeest, Daarom heb ik altyd met schroomen Slechts by uw Dochter derven komen, Ik hoop dan eind'lyk, door de trouw Haar eens te krygen tot myn vrouw.
Sta op, zy werd aan uw gegeeven, Wil voortaan onbekommert leven.
Myn blindheid was maar enkel waan Om u daarom eens na te gaan, Ik zag het alles met myne oogen, In uw bedrog wierd gy bedroogen Had ik niet ziende blind geweest, de zaak stont op dezelve leest, Maar gy hebt door uw braave daaden Gevonden in myn hert genaaden, als ik uw brief en opstel las, Deuchd, eer en trouw moet boven dryven.
Ik sta in deeze zaak verstomd.
En weet niet wat my overkomt, Ik derf myn ooren naauw gelooven.
Ben ik t verdriet te boven?
Ontfang myn dochter van myn hand Tot vaste knoop der huuwlyks band.
Lucytje, dat staat mooy dat trouwen, Daar zou ik ook het miest van houwen, zo kort, en bondig, en zo net, Wy ook zo, kom maar met ien zet.
Zo ge eenig zyt kunt gy beginnen.
Zagt, jasper, eerst ter deeg verzinnen.
Wel hoe.
het is gien ossekoop.
Wel nou Lucytje, zie ik hoop Je zelt je nou mit ien bedenken.
Nou jasje ik verstae je wenken, ik zel iens zien wat ik besluit.
Als jy wilt is ons vryen uit.
VOU EN OTARIS LYSPEL.
Dooe J. de Rik Te AMSTELDAM, by IZAAK DUIM, boekdrukker en boekverkooper bezuiden het Stadhuis, 1737.
AAN DEN KONSTLIEVENDEN HEER AN GOEREe.
GOEDE VRIND De hoogachting die gy in 't algemeen tot de Zanggodinnen en inzonderheid tot Thalia hebt, doet deezen Krispyn, die ter gunste van twee gelieven de rol van Juffer en notaris speelt, en daarom van een windererige Spanjaart met stokslaagen gedreygt word, zyn toevlugt tot u te neemen, indien hy van u.
op het duyzentste part zo wel onthaalt word.
als zyn Meester, die hem Neërduyts heeft leeren spreeken, zal hy van vreugd een kabriol springen, en zeggen 't gaat wel, ik vrees nu voor geen rotting noch konvent, deuyl goeree my zyn bescherming waardig kent.
Hier op hou ik my gerust, en blyve MYN HEER, u.
Vrind, en onderdanige dienaar.
** copye van de privilegie.
De Staten van Holland en westvriesland doen te weten, alzo, ons te kennen is gegeven by de tegenwoordige Regenten van het Wees en Oude Mannenhuys der Stad Amsterdam, en in die qualiteyten te samen Eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouwburg aldaar, dat zy Supplianten eenige Jaaren hadden gejouisseert van t Octroy of Privilegie by hen van Ons op den 23.
May 1714. geobtineert, waar by Wy aan hun Supplianten goeaguus telyk hadden geaccordeert, en geoctroyeert, om, geduurende den tyd van vyftien doen eerst agter een volgende Jaaren, de Werken, die ten dienste van het Toncel reets waren gedrukt, en van tyd tot tyd nog verder in het licht gebragt, en ten Toneele gevoert zouden mogen werden, alleen te mogen drukken, doen drukken, uytgeeven ende verkoopen, en bevonden dat de Jaaren, by t voorsz.
Octroy of privilegie genoemt, op den 12.
May 1729. stonden te expireeren, ende dewyle zy Supplianten ten meesten dienste van den Schouburg, waar van hunne respective Godshuyzen onder andere mede moeten vorden gesustenteert, de voorengemelte Werken, van Treurspellen, Blyspellen, Klugten, als anders, die reets gedrukt, en ten Toneele gevoert zyn, of in toekomende gedrukt, en ten Toneele gevoert zouden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheen, zouden blyven drukken, uytgeeven en verkopen, ten eynde dezelve Werken door het nadrukken van andere haar Luyster, soo in taal, als in spelkonst, niet mogten komen te verliesen, en dewylen sulx haar Supplianten na de expiratie van 't bovengemelte Octroy, niet gepermitteert was, zoo keerden zy Supplianten haar tot Ons, onderdaniglyk verzoekende, dat Wy aan hun Supplianten in kwaliteyten voorsz.
geliefden te verleenen, prolongatie van het voorsz.
Octroy of privilegie, om de voorsz.
Werken, zoo van Treurspellen, blyspellen, klugten, als anders, reets gemaakt, en ten Toncele gevoert, of als nog in het ligt te brengen, en ten Toncele te voeren, den tyd van vyftien eerstkomende, en agter eenvolgende jaren, alleen te mogen drukken, en verkopen, of te doen drukken, en verkopen, met verbod aan alle andere op seekere nooge Peene by Ons daar tegens te Statueeren, zoo is t, dat Wy, de saake, ende t voorsz.
Verzoek overgemerkt hebbende, ende geneegen weezende ter bede van de Supplianten uyt Onze regte wetenschap, souveraine magt ende Authoriteyt, de selve Supplianten geconsenteert, en geoctroyeert hebben, consenteeren, accordeeren, en octroyeeren haar by deezen, dat zy, geduurende den tyd van vyftien eerst Agtereenvolgende Jaaren, de Werken, die ten diensten van het Toneel reets waren gedrukt, en van tyd tot tyd nog verder in het ligt gebragt, en ten Toneele gevoert zouden mogen werden, in dier voegen, als zulx by de Supplianten is verzogt, en hier vooren uytgedrukt staat, binnen den voorsz Onzen Landen alleen zullen mogen Drucken, doen Drucken, uytgeven ende verkopen, verbiedende daaromme allen ende eenen ygelyken dezelve Werken, in t geheel, ofte ten deele te Drucken, naar te drukken, te doen drukken te Verhandelen, of te verkoopen, ofte elders naargedrukt binnen den selven Onzen Landen te brengen, uyt te geven, ofte Verhandelen en Verkopen, op Verbeurte van alle de nagedrukte, ingebragte, verhandelde ofte verkogte Exemplaren, ende een boete van drieduysend guldens daar en boven te verbeuren, te Appliceeren een derde part voor den Officier, die de Calange doen zal, een derdepart voor den Armen derplaatzen daar het Casus voor vallen zal, ende het resteerende derdepart voor de Supplianten, en de dit t'elkens 200 meenigmaal, als dezelve zullen werden agterhaalt, alles in dien verstande, dat Wy de Supplianten met dezen onzen Octroye alleen willende gratificeeren tot verhoedinge van hunne schade door het Nadrucken van de voorsz.
Werken, daar door in geenigen deele verstaan, den innehouden van dien te authoriseeren, ofte te Advoueeren, ende veel min dezelve onder onze protexie, ofte de bescherminge, eenig meerder credit, aanzien ofte reputatie te geeven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks zoude influeeren, alle het zelve tot hare Lasten zullen gehouden weezen te verantwoorden, tot dien eynde wel Expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen Octroye voordezelve Werken zullen willen stellen, daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maken, nemaar gehouden wezen, het zelve Octroynin t geheel, en zonder eenige omissie daarvoor te drucken, of te doen drucken, ende dat zy gehouden zullen zyn, een Exemplaar vande voorsz.
Werken, op Groot Papier, gebonden en wel geconditioneert te brengen in de bibliotheek van onze Universiteyt te Leyden, binnen den tyd van zes weken, na dat zy Supplianten de zelve Werken zullen hebben uyt te geeven, op een boete van zes hondert guldens, na expiratie der voorsz.
zes Weeken, by de Supplianten te verbeurenten behoeve van de Nederduytse Armen van de plaats alwaar de Supplianten woonen, en voorts op peene van met er daad versteeken te zyn van het effect van dezen Octroye.
Dat ook de Supplianten, schoon by het ingaan van dit Octroy een Exemplaar gelevert hebbende aan de voorsz, onse Bibliotheek, by zoo verre zy geduurende den tyd van dit Octroy deselve Werken zouden willen herdrucken met eenige veranderingen of anders, hoe genaamt, of ook in een ander formaat, gehouden zullen zyn wederom een ander Exemplaar van de gemelde Werken Geconditioneert als vooren, te brengen in de voorsz.
Bibliotheek, binnen deselve tyd, en op de boete en penaliteyt, als voren.
Alle ten eynde de Supplianten dezen Onzen Consente, ende Octroye mogen genieten, als naar behooren, lasten wy allen ende eenen.
Eenen ygelyken, dien het aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhouden van dezen doen, Laten, ende gedogen, rustelyk, vredelijk, ende volkomentlijk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie.
Gegeven in den Hage, onder onzen Groten zegele hier aan doen hangen op den zevenentwintigsten Mey, in t Jaas onzes Heere ende Zaligmakers duysend zevenhondert agtentwintig.
J. G. V. boetzelaar.
Onder stond, ter ordonnantie van de Staten, vas getekent WILLEMBVIS.
Lager stond, aan de Supplianten zyn, nevens dit Octroy, ter hand gestelt by Extract Authenticq, haar edt.
Resolutien van den 28.
Juny, 1715, en 30.
April, 1728, ten einde om zig daar na te reguleeren, De REGENTEN van het WEES en OUDE MANNENHUIS hebben in hunne voorsz.
Qualiteit, het Recht der bovenstaande Privilegie, alleen voor den tegenwoordigen druk, van KRISPYN, juffrouw en notaris.
In amsteldom, den 16den October, 1737.
..* .
MARSELLA, een Weduwvrouw.
HELENA, Nicht van Marsella, en zuster van don Paskal.
DON PASKAL, broeder van Helena.
DON BRVSKYN, vrind van don Paskal.
DON DIEGO, minnaar van Helena.
KRISPyn, dienaar van don Diego.
JAZINT, Meyd van Marsella.
CARYN, pazie van don Paskal.
Het spel speelt te Madrid, in het huis van Marsella.
Peg.
9 A OT IUF rouw, en notaris.
DON DIEGO, KRISFYN.
O oor, myn Heer, zoje zelf niet na de Snyer gaat, moogje vrezen, Dat je Bruygoms pak noch in geen week gedaan zal wezen.
wat 's dit te zeggen?
Hoe dus bedrukt van gelaat, staat?
Daar je met de schoone Helena op 't punt van trouwen piep jong, en daar boven sestigduysent stukken van achten.
Wel magmen zeggen, die veel geld en goed heeft, zal altyd nog na meerder trachten.
'k heb geen reden, om verblyd te zyn, krispyn.
Wat schorter dan aan?
Wil haar Moey je niet gunstig zyn?
Zy is wat oud, en d'ouwe Wyven vallen wat wonderlyk van zinnen.
A5v, p. 10 dondigo.
Maar moey is op myn zy.
Kanje dan 't hart van Helena niet winnen?
't Scheelt daar niet aan, krispyn.
Waar scheelt het dan aan, myn heer?
't is u bekent, dat zy een Broeder had wel eer... krispyn.
Voor zeeker, myn Heer, wel zou ik dat niet weeten, die Broeder was, na 'k gehoort heb, don Paskal geheeten.
Het was een groote Laberlot, die niet als quaad en d'eer hy vertrok verkragte hy zyn Vaars kas, en nam veel Reysgeld mee.
Die don Paskal, na 'k hoor, ach!
die is noch in 't leeven.
Dat liegt den Beest, want heeft hy zelf niet al lang geschreeven.
Is dat hy mors dood was?
Dat was een vals gerucht.
Vals, of niet vals, is hy toen dood geweest, volgens zyn schryven, zoo zal hy wel van nu tot in der eeuwigheid dood blyven.
Hy is hier zelf al in de Stad, na 'k hooren kan. krispyn.
Maar wat zeyd Helena met haar moey hier van?
Ik wacht haar beyde hier, k hoor, zy zyn by malkandren.
Hoe kan een zaak ook veranderen? notaris.
Posito, genoomen, haar Broeder geeft nu tot dat Huwlyk al mey zyn stem, In plaats van sestig duisent, is nu dartig voor u, en dartig voor hem.
Krispyn, daar is voor my in t minst niet aan geleegen, als ik die schoone selfs heb tot myn Bruyd verkreegen, lach ik met geld of goed, maar ach!
Ik vrees, Krispyn, dat haare Broeder een inhalend Beest zal zyn, Of wel een kwistgoed, die, om rykelyk te leeven, Van 't haare, noit zyn stem zal tot dit Huwlyk geeven.
DON DIEGO, JAZINT, KRISPYN.
azint!
welk een doodelyk geval.
JAZINT.
Myn Heer, ik weet niet wat ik daar van zeggen zal, vyftien jaren dood geweest, en nu weerom verreez, hy zou in Spanje van de wurmpjes al op gepeuzelt weezen.
Als my Helena slechts getrouw blyft, acht ik 't niet, dewyl myn liefde alleen op haare schoonheid ziet, acht ik het overig niet met al.
Des te slimmer, paskal haar Broeder.
Die na haar gedachten nimmer Weer zou koomen, heeft zelf voor haar een Bruygom meëgebrogt.
Jazinte, had gy zulks wel ooit gedocht?
Als ik als jy was, myn Heer, ik zou me dat brood zo uit de bek niet laaten steelen, speelen.
Is hy een genereus kaarel, laat hy er merje een verkeertje om ja.
't Spyt me van uwent wegen, en wat meer is, Pirot, zyn knegt, die ik apart gesprooken heb, heeft my onder vier oogen Dat hy een kop heeft als een stier, en dat hy, al die hem tegenspreken, Terstond dreigt hals en nek te breeken.
Kon hy Helena wel verlooven aan een aar.
Daar hy uitlandig is geweest?
Sint vyftien jaar?
En zy op zyn vertrek maar twalef maanden oud was?
Hoe wist hy of zy niet gesturven, of getrouwt was?
AZINT.
Hoe dat het zy, of niet en zy, dat laat ik daar maar zy zyn als twee handen op een buyk met malkaar.
En om dat deeze naakte doolende Ridder onzen Avontuurer zo trou is by gebleeven, en hem glad uitgezopen heeft, wil hy hem tot loon zyn Zuster geven.
Zy hebben het alle by niet vast, na 't zeggen van de Knecht.
geeft Helena ook haar stem tot dezen echt.
Daar is zy zelfs, met haar moey.
MARSELLA, HELENA, DON DIEGO, JAZINT, KRISPYN.
Nevrouw, zult gy my als voorheen, noch gunstig wezen?
Zoo ik uw bystand mis, heb ik het al te vreezen.
MARSELLA.
Bekommer u des niet, 'k verzeker u dat gy Het hart hebt van myn Nicht, en ook de gunst van my.
A1v, p. 22 notaris.
Of hy jufvrouws hart, of jou gunst heeft, wat kan hem dat baaten, zo haar Broeder, gelyk ik gehoort heb, zich niet wil gezeg.
Gen laaten?
Zyn keur is vruchteloos, als ik die niet erken, dewyl ik van myn hart alleen Meestresse ben.
Zo mag ik hoopen en... HELENA.
't Woord, door myn moey gegeven, zal ik opvolgen als een wet, niet wederstreven.
Maar gy, gy kunt, myn Heer, u zelf ook eens beraan, of ik u met de helft van 't goet wel aan zal staan.
Kunt gy die lafheid van een Minnaar wel verwachten Die nooit op Schatten heeft gedoelt, maar zyn gedachten Alleen gestelt heeft op 't bezit uws harts, Mevrouw En om met u te zyn verbonden door de trouw?
Ga, gy verdient niet om daar voor verdacht te wezen Wat ook haar Broeder doet, gy hebt geensins te vrezen.
Laat vry die Koplaar van zyn Zuster komen, gy Zult dan zelf zien, hoe hy bejegent word van my.
En je zult vruchteloos werk doen, zou ik wel gelooven, want hy wilze aan zyn Reisbroër geeven, al raakten d'onderste steen booven.
Ja, al zou hyze schaaken, zeid de Knecht.
Schaaken?
myn Heer, dan waarj'er meê gebruyt.
Want als hy dat deê, dan gaf ik voor haar maagdom niet een duyt.
Maar zagt, ik heb daar een list bedacht, om die Don Quichot met zyn Sanche Panche te belaagen het is een kneep, dieje altemaal wel zal behaagen.
Hy zal Helena niet kennen, dewylze maar een Jaar oud was, toen hy vertrok.
Datwe nu een leelyke Baboen hadden, die voor Zuster speelde van die styloorige bok, maar ze most zo afschuwlyk zyn van smoel en van pooten, Dat zy ze zelf mee bragt die 't Huwlyk met zyn konfrater stilzwygend om ver zouden stooten.
Dat is heel wel bedacht, waar vinden wy zulk een?
Dat jy het eens waagde, ja jentje, ter liefde van heleen?
Wel, hangebast, ben ik zo afschuwlyk van smoel en poo KRISPyn.
Nu jamintje lief, 't is maar gekscheeren, je moetje daar niet aan stooten.
Kom aan, ik zal het waagen ter liefde van myn Heer Ik heb wel meer in een Vrouwepak gestooken maar zacht ik bedenk me weer.
Ze mogten me schaaken, en dan waar ik geschonden voor al myn leeven.
Die je by nacht schaakt, zalje by daag wel wederom geeven.
die zaak is al te teer.
Holla, wel wyzer, en kwam ik dan wederom geschonden zonder eer.
Gy hebt geen nood, krispyn, uw Heer zal 't ryklyk loonen.
Ja, 'k zal u, zo 't gelukt, vereeren vyftig kroonen.
KRISPYN, neygende ter zyde.
ik schrik van met een Man te zyn gepaart.
Ik hou myn Maagdom daar te lief toe, en te waard.
Wat revelt gy, krispyn?
KRIS, digitzed by google, juffrouw ennotaris.
't is eens, om te probeeren, op wat manier ik my houden moet, als ik steek in vrouwe kleeren.
Fiat, ik neem het aan, daar komt van watter van komt.
Maar moet myn Heer en ik niet mede zyn vermomt MARSELLA.
Dat is niet noodig, want men ziet, het kamenieren En 't Hoovemeesteren wil nu zo wel wat zwieren, Dewyl gy beiden die verbeelden zult in schyn, acht ik 't niet noodig, om daarom verkleed te zyn.
'k zal zeggen, dat ge u saam in 't Huwlyk zult begeeven, en mooglyk word van hem 't kontrakt wel onderschreven.
Zo stemt hy blindelings zelf toe in uwe Trouw.
Op uwe goedheid stel ik al myn hoop, mevrouw.
MARSELLA, DON DIEGO, HELENA, KRISPYN JAZINT, CARLYn.
Mevrouw, daar s eenen don Paskal, die je verzoekt te spreeken.
Krispyn, vlieg, om u in een vrouwe kleed te steeken.
Ga met hem heen jamant, en help hem wat te recht, gy weet noch wel, waar ik de sleutel heb gelecht Van d'oude kleerkas, gy moet hem fray op palleeren.
Is wel Mevrouw, ik zal hem na de kunst Metamor fozeeren.
1. vyf.
416 KRISPYN, VYfde tooneel.
MARSELLA, DON DIEGO, DON PASKAL, HELENA.
Iy wegekomen DON PASKAL.
Ho, moey!
ik dank u zeer Ik heb de gantsche stad geloopen op en neer, ja k begon al reê te vrezen, Om u te zoeken.
Matante zal gewis de Moord gestooken wezen.
Neen, neef, ik ben gezond en fris, gelyk gy ziet.
DON PASKAL.
Maar, moey, dat juffertje, is dat myn zuster niet?
Zy is gelyk gy weet de jongste van ons allen.
't potschraapseltje is, na 'k zie, noch reed'lyk uitgevallen.
Neef, 't is myn Kamenier.
Hoe, moey, jou kamenier.
Dat dier ziet al heel fier, zy heeft verstand en zwier.
Maar waar s myn Zuster, of is zy niet meer in 't leeven?
Ze is, om visites aan haar Speelgenoots te geeven.
Zy meende, dat zy was een eenig kind misschien, 'k zal niet heel welkom zyn, als zy my komt te zien, MARSELLA.
Zy dacht u dood te zyn, en heeft al rouw gedraagen.
Of 'k zot was, 'k sterf zo niet in 't bloejenst van myn dagen.
Maar dezen Jongen Heer, dat zal, naar alle schyn Uw respektive Zoon, don Barlavento zyn hy 's heel verandert, sint de tyd dat ik uitlandig gesnapt.
17 Geweest ben, 't boefje was dus klein, maar heel verstandig het.
't was naar myn onthouwt toen maar een jaar vyf zes 't Kreeg om zyn koppigheid, vaak voor zyn poortesses.
Myn Heer, die is nu al in s konings dienst getreeden, En aan het Hof bemind, om zyne dapperheden.
Dat s braaf.
En dit is myn Hofmeester.
Wat je zegt!
Hy schikt d'affaires van myn huis zo wat te recht.
Hy ziet er kittig uit, 'k moet hem eens salueeren.
Mendoce, kom, gy moet myn Neef complimenteeren.
Ik ben uw dienaar, Heer.
Hy s proper en galant.
Ik weet niet, wat ik daar van zeggen zal, matant.
En ik versta niet Neef, wat gy daar mee wilt zeggen.
Nu, nu, wy hoeven dat niet verder uit te leggen.
Daar was te Coimbere eens op zeker karneval Een weduw... coimbre dat leid in Poortugal.
Het is byna de grootste en schoonste Stad van allen, Daar was een Weeuw dan, die haar zin had laaten vallen Op haar Hofmeester, het was me een brave vent, men zy dat hy... gy weet myn meening wel omtrent.
'k weet niet, maar 'k zie een Man die Hoflyk opgevoed is.
Veel liever als wen 't een onnozele en plompen bloed is.
My dunkt, moey, dat gy ook noch niet onsmaaklyk ziet.
Ja, admirabel, neef.
Gy en veroudert niet.
Zo levendig van kleur, en zonder gryze haaren.
by myn keel, van achtien jaaren.
Gy lykt een Mysje, MARSELLA.
'k ben ook zo oud niet, neef, dat ik al gryzen kan. don paskal.
Dat s waar, maar laat eens zien, waard gy niet, toen ik van omtrent de zes en veertig jaaren myn ouders trok.
En vyftien is 't dat ik uit Spanjen ben gevaaren.
ò gy hebt abuis.
Nu, moey, ontstel jou niet, daar is een zekre Stad diep in 't Chinees gebied, Daar word een Vroumens, van omtrent de hondert jaren 't Bekwaamst gehouden, om met eenen Man te paaren, hoe, zestig jaren, dat 's daar jong, geloof me vry.
Zou 'k 't niet gelooven.
gy lacht met my.
Hoe, ik merk Maar zo het hier ging als in Inje, ik wil wel zweeren Dat gy niet lachen zoud.
Neef zoekt my wat te scheeren.
Geenzints, moey, naar ik hoor, weet gy daar noch niet van.
Hoor 't Agra, of Delly, omtrent den Indostan, Daar is het voor een Weeuw een schrikkelyke schanden Zo zy zich voort na haar Mans dood niet laat verbranden.
MAR. notaris.
Dat is afgryselyk!
Ja, zy wacht geen uur, of maakt een houtmeit, en werpt zich met 't lyk in 't vuur.
En zo verbrandze?
Wis. marsalella.
De drommel mogt daar leeven.
Die mode is goed, daar zal geen Vrouw de Man vergeeven, dewyl haar leeven aan het zynen is gehecht.
Maar, moey, terwyl ik u zo ampel onderrecht, zyn zy daar bezig met wat lonken, streelen, vleijen, ay lieve kyk eens, zy verstaan zich met haar beijen.
Dat s waar, couzyn, zy zyn al Bruidegom en Bruid.
Docht ik het niet, de min ziet haar ten oogen uit.
Zo 't u belieft, zult gy meê op de Bruiloft koomen.
Voorzeker, ik heb noch een huwlyk voorgenoomen, 'k heb voor myn Zuster ook een Bruidegom, een vent Van meinen en postuer, gelyk als ik omtrent.
't is een Cadet, maar uit een cedle stam gebooren, ek Vond hem te Weenen, daar ik 't leeven had verlooren, Indien hy my niet had gered uit het gevaar, En zedert zyn we altyd gebleeven by malkaar.
't is een Kaerel die wel iemandt op zou vreeten.
Couzyn?
Hoe is zyn naam, DON PASKAL.
Hy s don Bruskyn geheeten.
MARELLA.
Genoomen, 't is nu al een Heer, zo vol van moed, ik zie niet dat zulks tot haar Huwelyk iets doet.
Zo hy haar ander niet behaagt.
Behaagen Of niet, ik wil, dat zy zich zal gehoorzaam draagen.
Indien de liefde niet haar stem geeft tot dat Huwlyk, pleit gy vruchteloos voor hem.
vruchteloos?
in kas van Huwlyk strekt een Broeder, als 't zyne Zuster raakt, voor Vader en voor Moeder.
'k heb me een Broeder, maar ik trouwde na myn zin, En toonden dat hy niets te zeggen had daar in.
Uw Broeder had zo niet de Waereld doorgekroopen, En wist niet wat op zulk een Taarling kwam te loopen.
In Persiën... marsalella.
Wat brust ons Persien, gy leeft nu hier in Spanje, daar een Broeder die macht niet heeft.
Maar deze bruidegom, heeft hy wat Spaanse kraagen?
Al heeft hy niet een duit, 't is echter myn behaagen.
'k weet anders wel een Heer, die haar behaagen zou, En die ik haare min wel dubbelt waardig hou.
Dat zal noch mooglyk een van uw galanten wezen.
Zo zou zy 't loon zyn, voor de dienst die hy voor dezen... MARSELLA.
Uw tong, myn Neef... DON PASKAL.
'k bid, breek my het hooft niet meer, Digitized by google juffrouween.
En staak uw zorg vry, ik zal doen 't geen ik begeer.
Het is een eerlyk Man, en wel gemaakt van leden.
Kyk, uw Hofmeester, hy lacht zelf om uwe reden.
Mendoce, hoor eens, ay kom, zeg my toch eens stil, wie zy myn Zuster tot een Bruigom geeven wil.
MENDOCE.
't is wis een gek, die zy haar wil doen trouwen.
Ik zeg, couzyn... DON PASKAL.
Talm my niet langer aan het hoofd.
Ik zeg als noch, k heb haar myn Reizebroër belooft.
Een woord zo goed als tien, ik wil myn woord niet breken, en wil maseur niet, zal ik haar in t klooster steeken.
Ik lach met alles, t zy wie zich daar tegens kant Met Zuster, Vrijer, ja met u ook zelfs, matant.
Nu, nu, zo haastig niet, wel toont u wat gelaaten.
Wist gy wat kaerel 't was, gy zoud wel anders praaten, Want ik verzeker u, indien hy word uw Neef, En u dan iemand komt te schelden voor een teef, een oude knorrepot.
een aangezicht vol rimpel... MARSELLA.
't is onverdraagelyk.
Hy sloeg hem paars en pimpel.
Te roomen heeft hy eens... MARSELLA.
Ja wel, dat 's een fatzoen.
Te Romen zeg ik... marsella.
'k heb met romen niet te doen.
Had gy het eens gezien.
Ey laat dat snorken steeken.
Mevrouw, daar is een Heer, of een Don, die u verzoekt te spreeken.
Met uw permissie, dat ik u te Roomen laat.
Marsella binnen.
f. don paskal.
Gy hebt daar heel wel uitgekeken, kameraat.
Wel aan, die lieve dartle lachjes, 'k Wil op uw keu beloven u, na 'k merk, veel aangenaame nachjes.
'k wou dat het zo ver waar.