floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
En Verloren sone osias versmoort ligghende in d'dronckenschap, sonder kennis van sijn eyghen selven, wort door een Hemelsche Musicaele Inspraeck verlicht, en van den Enghel Godts tot berouw verweckt, en sich ontrooft vindende van alle sijn gheldt en cleynodien, die hy tracht wederom te crijghen, wort vande lichte vrouwen uytgheschud, verstooten en gnessaghen met stocken, in vueghen dat hy sich ghedwonghen vint te gaen bedelen oft van hongher te sterven, hem beghevende inden dienst van eenen boer Abdon, om voor den kost sijn verckens te gaen stouwen, en wort alsoo voor eenen verckens stouwer aenghenomen.
Die hun tot veel quaet begheven Stincken als den verckens troch, En ghelijck de verckens leven Door den smaeck van iwerelts soch.
Verschijnt eenen engelh naer 't ghesangh en spreekt, soo slaept ghy noch in u verdroncken sonden, daer ghy met ketens als een slaef sijt aen ghebonden, En niet eens poyst op d'onbepaelde ecuwicheyt, Om dat de welde u heeft blindelinckx verleyt, En op den wech ghebrocht der helsche duysternissen, Die u de salicheyt der sielen sal doen missen, Soo ghy niet weet en keert recht naer u vaderlandt, En dat ghy soo ontgaet den moyelijcken brandt Van 't sondich lusten vuur, waer aen g' u herts begeren, soo sondich hebt verplicht, en sult daer door verteren Al 't ghene dat ghy hebt beseten met ghemack, En uwe siel eylaes sal draghen 'tlastich pack Van sulcken naeberou, dat ghy met u vijf sinnen Niet weten sult wat doen, oft wat ghy sult beginnen... u volght het uyterste verdtiet van d'arremoy, die ghy haest proeven sult door straffe van Godts roy Waer med' hy 't sondich vuur der menschen soeckt te blussen Daer ghy med' sijt verbrandt, maer die sich ondertussen Bekeeren wil, vindt troost vol hops van salicheyt, Mits Godt een Vader is van goedertierentheyt, Maer van gheen oordeel noch van vraeck, wilt dan ontwaaren En uwe siel tot de bekeeringh vaerdich maken, Dat is de sorghe, die den Heer voor u noch heeft, gheluckich is den mensch aen die hy grati gheest, Binnen.
Osias ontwneckt.
Wat vreeselijck ghevaer van spoock heeft my doen schroomen En weer daer naer verblijt als ick lach in mijn droomen, En sach oochschijnelijck, dat ick als eenen leeu teghen twee draken vocht, Die alle twee soo 't scheen, my meynden in te slicken En had de hulpe, naer het ijselijck verschricken Van een schoon Jongelingh, my op het lesten niet te baet ghecomen, en versost van het verdriet Dat ick daer uyt moest staen, och wat al commer sorghen En ligghen in het hert van binnen niet verborghen Vol vrees en achterducht, niet sonder groote pijn, Om dat ick niet en weet wat dat hier van mach sijn.... 't is lauter tooverij, of 't moeteen voorbeldt wesen Van een seer quay Eortuyn, dyn ick met dusent vresen Noch te verwachten staen, dat ick my hier alleen Sonder geselschap vind, waer sijn mijn dienaers heen, Die ick de toesicht gaf, en had de sorgh bevolen.
Hy tast naer sijn ghelt.
Oschelmen ick gheloof dat ghy my hebt bestolen Want ick mis al mijn gelt.... den rinck van mijne hant, De keten van mijn lijf... wat hactelijcke schant Osias overcomt, van jeder een verlaeten, Die als een bedelaer gaet dolen achter straeten.... maer neen, als ick 't bedenck, en naerder overlegh, 'k en ben noch niet te veer verdoolt van mijnen wegh, soo ick dat gissen can, dus hops ick weer te vinden Dat ick verloren heb, want ick maei by de vrienden can raken, daer ick met veel vreucht en groot plaisier heb gist'ren med' ghespelt, al cost het my wat dier De kans eens keeren sal, als ick daer by mach comen En vraeghen naer mijn gheldt dat my daer is ontnomen.
En dieffelijck ontrooft.
Hy belt aen het huys.
Dus sal ick eens de hoer doen opstaen, of ick loop de deure inden vloer.
Wel hoe wats dit geseyt... sult ghy noch niet ontwaken, hy loopt met voeten op de deur.
Dat u de necker schenn', 'k sal aen mij goet geraken, al cost het mijne dood, maucha van binnen uyt de Venster.
Wie stoort, ons hier soo vroegh Voor 't opstaen van de son!...
Ick bent ghy oude soegh, comt voor en laet my in, oft k'sal my aen u vreken.
Wat quelt ons desen fiel, ghy moet soo stout niet spreken, osias.
Doet op ghy hoeren, ras, ontveyist u schelmerij, soo ghy geen slagen soeckt, maa.
begint ghy satte pry, het sal u eer als my daer inde kou verdrieten..... ick segh u gaet van hier, oft ick sal u begieten Met delen seyckpot soo van boven op u lijf...... sy begiet hem.
O schelmse coppelers.
A1a4.
Dat is maer tijdt verdrijf, hy eerdief en capoen.... osias.
Ghy tooverers doet open maac, ghy staet daer fraey, en siet met hoeren pis bedropen... pis een ververssingh, die aen soo een caelaert past.
Ossai.
Icx herst tot schelden uyt dat ick soo ben verrast.... ghy snoode raeven aes... sal ick dit spijt verdraegen, maa.
Die jemants eere stelt moet wachten sulcken plaegen.
Ick segh gaet vry naer huys, eer eenen donderslag Van stocken volght, die ghy veel beter als den dach Sult voelen, soo ghy noch wat langer wilt vertoe ven.
Osiat.
Hoer, 'k en geloof u niet oft ick sour moeten proeven... comt uyt.
En brenght mijn gelt, en al mijn ander goet Dat g'opgessoten hebt... Julia uyt mit eenen bessem stock.
Wel als 't spo wesen moet, soo sal ick u met delen bessem anders dwinghen..... houd dat en dat ghy schelm, ick sal u wel doen springen, man.
Ick oock met desen stock, houd dat gy dommen hondt En lompen esels copt.
O grouwelijck afront...... Julia.
Houd dat en dat... sy staen hem sterck.
Comt noch mijn huys in oproer stellen En inde volle rust ons met u loghens quellen.
Ghy bedelaer en siel, als ghy vraeght naer u gelt Dat gy verdobbelt hebt.
Nu staen ick wel verstelt Met dese coppelers en hoer, die my bedrieghen En looghenen mijn gelt.
Ick sal u leeren liegen... houd dat en dat ghy boef... osias.
Ist te verdraegen dan?
Dat jemant van u twee maer slechts waer eenen man Ick braeck hem hals en been, want ick verlies mijn sinnem Ghy vluggen als ghy bent..... wellust uyt en gheeft hem een uuyst.
Wel..... dan moetmen soo beginnen... ras weirt u teghen my, want ick en ben geen wijf.
Hy wort uytgheschut.
O hemel!...
Treckt hem stracx de cleeren van het lijf Want 't is een spie, die weert met stocken is slaegen.
Is dese scandtvleck voor een celman te verdraegen?
Die hier onnoosel al sijn gelt, sijn eer en goet Door valsheyt van een boose hoer verlaeten moet?
Mua.
Wat segh ghy daer ghy schud', osias.
Dat niet en is gheloghen, man.
Is Eva door een flangh, ghy sijt door lust bedroghen Iulia.
Soo spelimen broeckxken uyt alsmen niet en betaelt.
Het geen men schuldich is.
Osias, Siet hoemen wort onthaelt, en uyt ghelaggen door des werelts dobbel treken Alsmen die maer eens proeft, dan kentmen de geest.
Breken.
Dan treckt de werelt sulcken minnaers niet meer aen.
Geef hem een voet in 't gat, en laet hem daer me gaen.
Stoot hem met voeten.
Rrilt voort ghy vaghebont, osias.
ach wat bedriegeryen Ick onderworpen ben, mits ick niet en co lyen De welde in het huys mijns vaëders, nu den noodt my op de hielen sit, en dieyght my met de doodt... hy knielt.
Bermhertich Hemels Godt helpt my in des allen naer u ghenade en u goetheyt sonder ende... belee Digitized by google 'k beken mijn vuyl misdrijf, die anders niet verdien Als laster vleeken, die ick nu voor ooghen sien Het is mijn eyghen schult, dat ick oock ben verlaten Van mijne knechten, wat sal het berou nu baeten Daer gheenen troost en is, die ick van u verwacht Terwijlen dat de werelt met haer dienaers laght In't uyterste verdriet, als sy hem heeft benomen De crachten van den wil, dus wil ick tot u comen, Mits ghy geen sondaers onghetroost in noodt en laet, Comt my dan inden noodt bid ick, o Heer te baet.
Ondertussen worden sijn tiee knechten oock uyt den huys ghestooten.
Ghy sielen brilt van hier... osias.
Mijn dienaers oock verstooten, Die nu thien dobbel sullen mijne schand' begrooten, En laster die ick lijd?
in mijn heer vaders huys Dat ick verdraeghen sal ter liefde van het cruys, dat Godt ghedraeghen heeft, soo ick niet gaen verloren Want k'weet dat mijne siel is schuldich aen Godts toren, die op mijn sonden valt.
Ey gheest ons cleeren weer.
Ick segh maeckt u van hier, en loopt by uwen Heer, die als een gooman daer staet met sijn naeckte leden maar.
Oft hy als eenen vors waer op sijn gat ghetreden... soo leertmen jonghe maets blussen nun minne vuur.
Mijn Heer hoe gaet dit soo, osias.
't is t'rat van avontuur Dat ons dan hoogh en leegh heeft weten om te draeyen... maa.
Ick sluyt mijn venster dat sy daer hun selven payen Vrij.
Het en can ons niet schaeyen dat hy hier is gheweest binnen.
Wy deylen nu sijn gelt.
Msias.
Mijn dienaers.
Ach hoe vreest Mijn hert voort aen den slach van meerder onghelucken, Die my en u misschien nu seffens sal verdrucken, En jaeghen Moeder naeckt van hier te lande uyt.
Pagio.
Ick bidde geeft ons gelt, osias.
K'en heb niet eene duyt mits dat ick naeckt en bloot ben sonder gelt en cleeren Seer wijf van t'vaderland daer jeder my quam eeren Als eenen jonghen prins, en nu een bedelaet.... ach, had ick toch de les beter ghenomen waer Die mijn heer vader my soo dickwils heeft gegeven, k'en sou hier in dit vremt ghewest soo droef niet loven.
Wel ist daer me ghenoech dat ghy ons soo bedrieght, osias.
Mijn vrindt is dit bedroch dat my 't gheluck ontylieght Door een seer quay Fortuyn die my soo comt verachten En stooten met de voet, deer niet is van te wachten Als lijden en verdriet daer ick van wordt gheplaeght, 2.
't is eenen spieghel voor die hem niet wel en draeght, ghelijck de roden leert, maer gaet uyt vaghebonden, Soo langh tot dat hy wordt naer calis bend' ghesonden, in 't schipken van reyn uyt.
Pagie... wee die des ouders leer Niet in en volghen, maer verdobbelen hun eer Door de wellusticheydt.
Ick sal 't noch langh ghedencken, datmen de middelmaet niet al ie vol mach schencken, want als die overloopt door al te ruymen toom Diemen de jonckheydt geeft, baert d'eynde schrick en schroom.
Ick gaen vermits ick sien, die niet en hebben, dat sy niet en connen geven, datmen soo langhen tijdt naer jemandts mont soet fluyt, tot dat de bors is plat, dan scheyd mer haestich uyt.
Soo langh als het gheluck wil dienen, heeft men van den maer alsmen cael wort, siet of ghy sult jemandt vinden Die u sal troosten... neen... dus kies ick 't haese padt.
Osias alleen binnen.
Eylaes wat heb ick nu voor al mijn gelt ghehadt Een cort oneerbaer vreught, die my noch langh sal suren Om dat ick sonder hops nu moet den moor gaen schuren Van eenigh menschen hulps, die soo onseker is Alsmen daer op betrouwt, in sijn beswaerenis.
O Heere wilt als nu mijn lippen openbreken Om t'herten leet in't openbaer eens uyt te spreken Dat my soo seer benouwt, ontreckt m'u grati niet Die my verplicht, om door het uyterste verdriet Van dese arremoy in mijne siel te wortleb, Dan ben ick seker dat daer uyt een heyl sal bort'len Van meer ghenad' ghelijck een bron, die my ver quickt Door uwe cracht en macht en grest die 't al beschickt, dan sal ick self daer naer de trouweloose leeren, ghelijck ick ben gheweest, om weer tot u te keeren, verschijnt eenen boer Abdon.
Wat vremden bedelaer staet daer soo naeckt en siet Wat schort den armen knecht, osias.
Mijn vrindt, 'k en wetet niet, althans.
Ick dan veel min als ghy, soo moet ick u niet vraeghen, osias.
Ach vond' ick eenen vrint am mijnen noodt te claegen Daer ick in ben ghestelt, 't sou een verlichtingh sijn In mijn allenden vol van sorgh en swaere pijn, Door bitter arremoy, die my te neer sal vellen Abdon.
De armoy is een plaegh, die jeder een comt quellen Met desen dieren tijdt, van waer sijt ghy van daen, osias.
Al veer van hier mijn vtint Abdon.
Wie dreef u herwaerts aen osias.
De welde en den lust, die my het hert af staken Om eens wat nieuws te sien, maer ach het waeren draken, die my bevochten, als ick droomde desen nacht, mits ick op heden ben daer door tot val ghebracht, en uyr gheschudt, ghelijck ghy seer wel cunt bumercken abdan.
Maer arremen passant, den heer wil u verstercken En troosten op den wegh in al u pijn en druck, bid Godt dat hy u wil van meerder ongheluck Bewaeren, daer ghy gaet in u verdrietich leven, osias.
Sout ghy my niet een paer ou schoenen willen geven Ick ben heel berrevoeis, en naeckt ghelijck ghy siet, abdor.
Dat sou ick geren doen, maer ick en heb die niet dat ghelijck wy self ghebruycken, wilt ghy die hebben, schoon dat sy niet veel en stuyken Sy sijn voor u terstont..... osias... 'k en weet niet wat dat is.
Sy sijn van hout ghemaeckt, naer de ghesteltenis Van boere voeten, die ontsien geen water plassen, osias.
Een boeren dracht in noodt moet wel een eel man passen, had ick daer kousens toe.
Ick sien ghy hebt verstandt Als m'u de vingher geeft eyst ghy de heele handt, Gaet op een ander oock, daer ghy wat meer cunt crijgen, osias.
Nu sien ick dat den eelman voor den boer moet swijgen, als hy door arremoy eylaes niet beter can, in sijnen droeven noodt.
Cunt ghy gheen, ambacht dan, osias.
K'en ben niet op ghebrocht om Ambachten te leeren, abou.
Daer is gheen luyer volck als t'broetsel vande Heeren, Die willen stets luy sijn...... cunt ghy dan niet een sier, jae rijden wel te peerd', en spelen met rapier, osias.
Soo sout ghy wel ghelijck de ruyters boeren straeven Die rijden oock te peerdt, en maecken ons hun slaeven... vrindt ghy ghelijckt my niet dat volck is my re quaet, osias.
O neen ghy sijt verdoolt, ick en ben geen soldaet, ick ben een edelman, wilt op mijn woordt betrouwen.
En schoon dat het soo waer, cunt ghy wel verckene stouwen Ick neem u aen voor knecht, dan sijt ghy haest verlost uyt allen uwe vrees, osias.
Al waert maer voor de cost, dat ick maer leven can, Abdon.
Hoe meynt ghy huer te winnen, Dat is u onghereet, die eersten wil beginnen, Om wat te leeren, is gheluckich als hy vindt, en Meester die hy voor een verckens stouwer dient, Schoon dat het moyelijck is om daer op wel te letten Dat sy niet eenen voet op jemants landt en serten Want 'tgoedt is 't onversaeft, en doen can groote schad, Ghy moet van smnorghens vroegh tot savonts laet en spad Daer by sijn op dat geen verckens verloren loopen, Ghy sout het met den hals moeten daer naer becoopen, Want 't is een Coopmanschap daer my wat aen belanght Jae daer mijn welvaert, en den heelen al aenhanght.
Ick bid' u weest gherust, 'k sal my gheno eghsaem voegen, als een ghe trouwen knecht, al waer het om te ploegen, 'k ontsien gheen slavernij van alderhande werck, als my den noodt soo dwinght, al ben ick niet te sterck.
Wel gaet dan me naer huys ick sal wat plaets doen maecken In mijnen achter stal, daer ghy wel sult gheraecken, beneffeus t'verckens kot om daer te slaepen soon.
Een arm onchael, voor die moet dienen sonder loon.
Ick hoop den Heer sal my troost geven in mijn lijden, Om mijne siel daer naer voor eeuwich te verblijden.
VYfde uytcomen.
De Sorgheloose Wellusticheyt en onghebonde Vrijheydt, dwdende den verloren sone by den verckens back half naeckt en bloot, sijnen hongher versaedende met draf en ecckelen die aen de verckens voorgeworpen waeren, bewijsen, dat al te grooten weelde, en overvloet van rijckdom den mensch can brenghen in de uyterste allenden, willende daer mede clucht wys te kennen geven, datmen sijn selven niet al te hoogh en mach verheffen om niet te vallen als eenen Samson, steunende op sijn sterckheyt, die door de bedrieghelijcke wellust bedroghen en ghevallen is, Prodigium virorum Samson in Dalila sinu dormiebat cum à philist ais compositum fait, haecque negligentia i ruinae fuit occasio.
Hoe straffer dat Godts straf met druck den mensch verleert hoe eerder dat hy sich uyt rou tot Godt bekeert, want armoy en allend' die openen sijn ooghen, als hem de wellust door de welde heeft bedroghen.
De Sorgheloose wellust en onghebonde Vrijheyt uyt.
Compeer, heb ick dat stuck niet deftich aengheleydt, vrij.
Jae maer ten is voorwaer geene recht veerdicheyt, dat m'jumandus die sijn schult is willich te beraelen, Soo onbeleesdelijck met stocken sal onthaaelen.
Te rooven al sijn gelt, en cleeren noch daer by vellust.
Wat heeft dat volck te doen in sulcken lorery Daer niet als schelmerij en boosheyt is te vinden Vrijheyt.
Dat hebben sy noch toe die sote Venus vrinden Die sich gaen onderwinden te comen daer het vuylt Lust.
Waer is den armen bloet, vrij.
Al soetjens wegh ghedruylt Die nu al grijst en huylt, dat wel is te beduchten, Dat my ghebeurden, ick liet meer als duysent suchten Lust.
Dat doen de vuyl ghenuchten van Venus, die altijt De menschen en lockt met een seer groote vrolijckheyt, en daer naer druckich scheydt met tranen inde ooghen Vrij.
Dat doet het nae beroet, die t'quaet niet can gedooghen Lust.
Jae want hier van noch geen cluchten worden ghespelt, vrij.
Seght eens is hy veel quyt, Lust.
met duysende in gelt Dat k'selver heb ghetelt, en daer by veel Juweelen.
Dat sal maacha nu met Iulia gaen deelen, en daer Madam op spelen, dat hun den rogh beseyckt, sy hebben desen nacht hun soppen wel gheweyckt Op sulcken avontuur, Lust.
Het sijn te vetten brocken, Vrij.
In dan den edelman te slaeghen noch met stocken, Lust.
Ick heb mijn gelt ghetrocken en nievers me ghemoyt, want door maacha is den aenslach eerst ghegroyt, prij.
Ghy hebt uyt ghebroyt, wat wilt ghy u verschoonen Lust.
Ten brilt my niet compeer, k'heb hondert dertich croonen Vrij.
En ick vier hondert thien last.
Dat en is geen manier De winst gaet half en half, vrij.
'k en gheef u niet een sier, Ghy seght dat ick het vier eerst heb in brant ghesteken, soo heb ick inde winst veel meer als ghy te spreken Lust.
De girighe ghebrekon die in het menschen hert ghehuyst sijn, sijn seer vuyl, en als een peck soo swert, vrij.
Wel ick en ben daer in voorwaer niet seer verwondert, Lust.
Men sieter niet meer naer al trockmen thien ten hondert De woeckerij sloreert en op het kussen sit, hoe swert dat jemant is, hy schijnt voor d'ooghen wit van die hem noodich heeft, en niet wel en can derven.
Vrii.
Soo langh als sy de schuldt niet af en comen kerven lae die hun heeft van doen is arm, en blijst een slaef Van onrust, sorgh en leet.
G'heen moyelijcker haef, daermen naer seylen moet, als t'huys van woeckerijen Vrij.
Dat thien ten hondert treckt, wat moet den mensch al lijem, Schoon t'huys ghenoemt word' den bergh van bermherticheydt Men worter evenwel sijn beste pluymen quijt Die meer ghegheven wort alsmen wel sou begeren, Lust.
Daer sijn veel woeckenaers die hedendaeghs regeren, Van't siende dat het slecht met veele menschen gaet Sy dencken evenwel ruym winst en is niet quaet VVy connen t'rijghen, wel waerom niet waer ghemen men denckt noyt op de hel daer sy eens sullen comen.
Prijheyt.
O averechtse winst, die arm is arrem blijft van t'gen hy heeft ghesaeyt, en selver onder rijft Om dat het wassen sou, dat comt een ander maeyen Soo dat hy t'tienste deel niet houdt van al sijn saeyen, iae moet sijn selven paeyen, als hy het sijn is quijt Mits niet soo scherp als eenen woeckenenaer en bijt En wilt noch sijn altijt van eerelijckste lieden, om dat hy met sijn gelt can heerschen en ghebieden.
Men siet het soo gheschieden, daer wort op faem en eer Voorwaer niet veel ghepast, den eelman, die een Heer Van seven dorpen is, moet inden hoeck staen loeren Om dat hy sijnen staet niet wel meer uyt can voeren, Den intrest eet hem op door al te swaeren last, Daer is de welvaert van de woeckenaers aan vast... ist wonder, aenghesien dat hiet sijn vel af stroopers Buyten rechtveerdicheyt, en quaede acti coopers.
Om dobbel winst te doen, en niet eens peysen, hoe Dat de rechtveerdicheyt van Godi op 't lest eens moe Sal worden sulcken quaet, als wort de macht benomen, van't sulcken winst sal tot het derde lit niet comen.
Vee hun, die 't maer en doen tot baetsoeckich prosijt, dat ongheoorlost is: Lust.
Godt vindse op sijn rijdt.
vrij.
Maeckt u dat vuyltjen quijt, wat wilt g' u daer in quellen.
Het is nu de manier den handel aen te stellen Op borssesnijery, tot datmen arrem maeckt Al die uyt enckel noodt in woeckers klauwen raeckt, Lust.
En alsmen als een ey op 't lest is uyt ghesopen, dan is de bors in 't slot, dan staet gheen hulp meer open Voor die sijn cael en arm, het is Godt helpt u dan ghelijck het dickwils blijckt aen menich eerlijck man, die sijnen staet op 't lest niet meer can onderhouwen, dat hy gaen dienen moet om verrekens te stouwen.
Vrij Dat doet den honghers noodt, die niemand' niet en spaert y edel oft oneel, van wat verheven aert Den mensch voorts comen is, men siet hem dickwils praemen, Dan letmen op gheen eer, en minder hun noch schaemen Te bed'len achter straet, oft by den verckens troch Te soecken hunnen cost: Lust.
Dat is het vals bedroch Des werelts goeden vrindt, daer jeder voor mach vreesen.
Sy is veranderlijck, en noot van t'selve wesen.
Osias in verschooningh by den verckens back.
Sie daer een proeve van, hoe met den mensch verkeert, naer dat hy al sijn goet verquist heeft en verteert Dat jeder hem verlaet, en niemand aen sal trecken, Lust.
Die Peersten wert bemint daer sietmen dan me gecken, Dat hy in't hoecksken moet gaen staen als eenen sot Om dat hy cael is, en die gelt heeft, wort als Godt gheeert en hoogh gheacht, vrij.
Men sieg het soo ghebeuren, die ongheluckich is gheboren, moet gaen treuren.
't is eenen spieghel voor die vaeck gheneghen sijn Tot wellust daer sy door gheraecken in veel pijn Van lijden en verdriet, en schier van hongher sterven, jae daer by niet als schand, tot hun ghebreck en erven, om datse moeten derven, 'tgens sy onnuttelijck Verdobbelt hebben, en veel min gheacht als stijck.
't is eene leeringh voor die hun te hoogh verheffen En willen jeder een in alles overtreffen, jae steunen op hun cracht als Samson, die daer naer Soo leegh ghevallen is, en quam in groot ghevaer.
Zust.
Soo gaet het hedendaeghs, die niet naer maet en reden Hun draeghen connen, worden metten voet ghetreden Als de Fortuyn missuckt, en breckt ghelijck een glas.
Maer die te voren rijck, en seer gheluckich was, toen wert hy soo geeert als Cresus, om sijn schijuen, nu moet hy om sijn armoy uyt t'gheselschap blijven.
Ick wordt dat clappen moe, al precktmen hondert jaer Te waerheyt lieven maet, niemandt en leefter naer oft men ghelooftse niet voor datmen is in lijden Dan soumen alle quaet van sonds wel willen mijden... ick gaen naer mijn quartier, al waermen is gherust, Want daer de vrijheyt is, leeft jeder naer sijn lust.
Soo als de wulpse jeught daer door gheraeckt tot sonden Van de oneerbaerheyt, om datse onghebonden En buyten reghel leeft, als t'aen Ossas blijckt, Die meer een bedelaer, als Edel man ghelijckt.
Dat quam door u alleen, want ghy hebt hem bedroghen, Als hy uyt uwe borst de wellust heeft ghesoghen, En nu weer uyt ghespoghen, want ghy te bit ter sijt Door sorgheloos vermaeck van corte vrolijckheyt.
't is een lust.
Geeft my de handt compeer, wat diend'er veel te blamen Swijght, want den pot en mach den ketel niet beschaemen, binnen.
Osias alleen by de verckens.
Al siende Godt, hoe langh sal ick den seghen missen Van u bermherticheyt, en inde duysteruissen Van mijn allenden sijn, die ben een uyt heyms gast, Met slavernij van schand en bitter smaet belast Ach, laetme noyt uyt 't pad van u gheboon verdolen, Die ghy u dienaers hebt soo strenghelijck bevolen..... heb ick veel straf verdient, om mijn bedreven schult, geeft my de wapenen van christelijck ghedult Ghy sij mijn eenich luck en troost in alle rampen Ghy sijt de sonneschijn in dese doncker dampen Der twijfelinghen, oft ick noch eens vinden sou Den wegh der saligheyt, door een oprecht berou Van mijn wellusticheyt... ick kenne mijn ghebreken, Ach begenadicht toch mijn bidden en droef smeken, beschuds my voor meer schads en schand?
als ick nu ly, En dat ick eens verlost ben van des slavernij.... ick die gheladen was met 't pack der aertse dinghen Wensch om u seghen, die den toom is, om te dwinghen De dertelheyt van 't vleesch dat my bedtoghen heeft En nu niet anders als veel teghenspoet en gheeft, dat ick den honghers noodt met eckels ondertussen ook wel met draf moet aen den verckens back gaen blussen, dat ick moet slaepen op wat stroo tot onghemack Van mijne leden, ist niet een lastich pack.