floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik zel 't Juffrouw gaan zeggen: want ze zou er ontstellen, als se je in huis quam te zien.
Jochem.
Ja, zeg 't haar, Dochter, haar zal in 't minste geen leed geschiên.
Grypardus, Jochem Heeler, Slokop.
WAt dunkt je, amice!
zou hier voor ons niet wat zyn te haalen?
Dit 's maar een zykamer; achter zyn noch twee kostelyke zalen, Die Prinselyk gemeubileerd zyn, d'een beter, als d'aâr.
'k Moet bekennen, 't is een neusje van een zalm.
'k dacht niet, dat het zoo kostelyk waar.
Je moet al een goed vrind van Wolfardus zyn, dat hy je hier zoo in heeft gedrongen.
Zou 'k niet!
wy hebben meenigmaal, het dagetje uit den oosten gezongen; En wel hondert nachjes met malkander gesoppige peert: Ook is 't hem geen schade, als hy my in een boeltje recommandeerd; Want hy krygt daar altyd uit het een, of 't ander prezentje.
Gelyk als lest noch, toen ik de possessie had, in 't vergulde tentje, Toen gaf ik hem een Hanghorlogie, met een koker, konstig verlakt: 't Was wel honderd gulden waard, hoewel 't maar voor tien op de verkooprekening wierd geplakt.
Ik kan heel wel begrypen, hoe het daar meê is gelegen: Op die wys heb ik eens een kostelyke Ebbenhoute Vogelkooy gekregen, Die rondom met Parlemoer was ingeleit, en konstig doorwrocht; Ik gaf 'er myn slechte kooy voor in de plaats, die daar na voor een daalder wierd verkocht.
'k Geloof dat wel; men kan dat rad gemakkelyk zoo draaijen; Principaal, als de Kurateur en de Klerk eens zyn, en met malkaar een' naad naaijen.
Nu, dat overgeslagen!
dat we eens aan 't inventarizeeren trokken; want het word laat.
Als 'er iets voorquam, daar gy, of ik gading in maakte, men zou 't niet dragen durven langs straat: Want de Wacht laat niemand, na tienen, met eenig goed passeeren.
Dat 's waar: maar eer we beginnen, diende ik de pen eens te smeren.
Grypardus à Propos, dat 's goed, dat je daar van spreekt; Wolfardus heeft my gezegt, Dat de Falliet een vaatje lekkere Hochmer Steenwyn had ingelegt.
Slokop, kom, ga voort eens in de kelder, maar neem een flesje by je.
't Vaatje leid aan de linkerhand, by de trappen, meen ik, een beetje ter zije.
't Is wel, Grypardus Grypardus.
Gut, het is zulke delikaten wyn.
Jy kunt 'er al uit proeven, wat je wild, schyt Nektar, Ambrozyn.
Heb je ze geproefd?
Hoe kan j'er dan zoo van praten?
Volgens getuigen van Monsieur Wolfardus, op Wiens tong ik my wel blindelings durf verlaten.
Is het anders niet?
het gaat met de smaak, als met het gezicht, d'Een heeft zin in de Moer, d'ander in de Dochter en de derde in de Nicht.
Daar zyn veel menschen, die in 't geheel van de Steenwyn niet houwen.
Dat doet, dat se weynig purum getapt word; maar altyd gebrouwen.
Deze zel je wel lusten; want z'is den Falliet tot een prezent vereerd.
En zoo, als ze uit de druif geparst is; niet gelapzalft of gesmeerd.
Ben je daar?
ik had je immers bevolen in een fles te tappen: Nu, die peer is al meê niet vreemd.
Tegen Jochem Heeler.
Wat dunkt je?
zou men hem in twee teugen niet knappen?
Zie daar, dat geld je de helft, top jy dan de rest, Op 't goed succes van de Kamer, dat is ons gemeene best.
Daar dank ik je voor; op dat se van tyd tot tyd meer mach floreren.
Zie daar, dat is net de helft; nu moet gy 't overige anatomizeren: Wat dunkt je, is het geen goed stof?
Ik beken, ze is zoo net, als een pop.
Had ik 'er een boutelje, of twintig, van in myn kelder, ik noode j'er altemets eens op.
Fiat; ik vat je by 't woord, ik kom toch dikwils by je, om een praatje.
Slokop, zie, of je flessen kunt vinden, om de Wyn te tappen van 't vaatje, En brengtse dan gevuld by Monsieur Heeler; je weet wel, waar hy woond?
Daar je lest die twee Geridons brocht, in d' à la modese kaper, gekroond.
Slokop binnen Jochem.
Wel, dewyl ik zie, dat je zoo kordiaal bent, nood ik je morgen, met je vrouwtje, Op een schotel lekker gebraad, 't zy dan jonge kiekens, of een boutje.
't Wild is tegenwoordig voor geen geld te bekomen, gelyk je weet.
Je kunt myn Vrouw daar ook geen dienst meê doen; dewyl ze 't nooit eet.
Maar hoor, ik weet raad, men kan haar niet beter, als op gebak, onthalen, En ik heb een zolder met Zeeuwse Tarw, van een Falliet onderhanden, daar ik een zak, vyf, zes, van heb laten malen, Daar zal ik je wel wat van provideren; ô!
't is zulk een delikaat en lekker meel!
Bak, tot een dissért, daar wat wafelen, of een zuster van, 't is even veel.
Wel hoe, Monsieur Grypardus!
zoo doende, zou je bakken en brouwen.
Dat is een beuzeling, Monsjeur, Heeler ik zal overvloedig genoeg houwen.
Ik heb 'er, sedert twee maanden, myn dagelyks brood van laten bakken, tot nu toe: En onze meid, dat lekkre varken, is het wittebrood eeten al moe.
Zoo gaat het tot uwent, gelyk het laast ging met een van je konfraters, Toen hy possessie had van de kruydeniers winkel in de twee vergulde katers: Hy had zyn huis van Mangelen en Rozynen, &c. zoo wel geprovideerd, Dat zyne kinderen het tegen aten, en hy het grootste gedeelte aan zyn Zwager heeft vereerd.
Monfieur Grypardus, daar is niet meer op het vat, als dat eene flesje; En 't is nog troubel, gelyk je ziet.
niet meer, als dat resje?
Wel, dat spyt me zeker; ik had voor 't allerminst gehoopt op tien.
Ik houw men woord evenwel, dewyl ik je goed hart heb gezien.
Laat ons maar, by provisie, aan 't Inventarizeren gaan tyjen; De pen is nu glad gesmeerd, en zal admirabel wel glyjen.
Als je wilt; we zullen met het beste beginnen, dat is de groote zaal; Daar hangen schoone schilderyen, van voorname Meesters, altemaal, Achtiende tooneel Slokop, alleen.
Ik zou de Wyn aftappen, en brengenze by een ander, daar het myn perlot is: Ze moeten, by Mesjan, denken dat Slokop dronken, of zot is; In plaats van bouteljes, tapten ik het altemaal in een groote pot, die 'er stond; En het staartje in de boutelje; om dat ik het troubel bevond: Ze konnen haar daar morgen, als 't 'er lust, met de vrouwtjes meê vrolyk maken, Terwyl ik, met myn vrienden, onder beneficie van een pypje, de klaare zal kraken.
Die Wyn!
die Wyn!
dat is het Element, daar ik by leef!
De Poëet moet 'er ook geen hater van zyn, die 'er dit volgende liedje van schreef.
Als ik myn Hartje met Wyntje begiet, Zoo queld my, onsteldmy, de Liefde gansch niet, &c. Negentiende tooneel.
Grypardus, en Jochem Heeler, hebbende beyde een Schildery in de hand, Slokop.
Hoe, Slokop!
zingje?
my dunkt, dat zulks in eer Sterfhuis buiten reden is.
Sterfhuis?
Ja; is 't geen Sterfhuis, daar de Man Civiliter overleden is?
Dat 's waar; maar wy slachten de Doodgravers, die by de Lyken zingen in 't graf; Want dat by Civiliter sterven, daar leven wy af.
Daar, breng die Schilderyen tot mynent; het een is een Landschap, en 't ander een Stil leven.
Maar zeg myn Vrouw, dat se je de twee stukken, die op 't zolder staan, weêrom moet geven.
Slokop, met de Schilderyen weg gaande.
Als 't u beliefd, Monsieur Grypardus.
Zie, die zal ik nu hangen in de plaats: Want het getal van de Schilderyen moet uitkomen, anders komt het wat vaats.
Schryf nu maar, dat je, op de groote Zaal, achtien Schilderyen hebt gevonden, Zonder de qualiteit, of Meester te noemen; daar ben je niet aan verbonden.
Dat weet ik wel: zie je my aan voor zulk een onnozel lam?
Ik heb die knepenwel gekend, zoo dra ik aan de kamer quam.
Hy toond den Inventaris.
Zie eens, op wat manier ik het goed op de Zaal heb aangeschreven: Achtien Schilderyen, bestaande in Historiën, Landschappen, en Stil leven.
Een kostelyk Ledekant, behangen met purper Armozyn.
Item een ingeleyde Tafel, met twee dito Tabletten, bezet met Porcelein.
Noch twee dito Geridons, en twee paar konstige Alkatyven.
En,... maar zacht, wat hoor ik daar?
Fredrik van binnen.
Hou, dieven!
Och, 't is Slokop!
de Wacht heeft hem beet.
Wy zyn zeker verraan.
Geef de Wacht maar een steekpenning: die zal hem dan wel laten gaan.
Fredrik, in Vrouwe kleederen, Reinhart, Grypardus, Jochem Heeler, Slokop.
Fredrik, hebbende Slokop by de mouw.
JOu schelm als je bent; meenje me zoo die kostelyke Schilderyen te ontdragen?
Ik meen morgen zelfs by den Officier te gaan, om over die guittestukken te klagen.
Hoor eens, Juffrouw, je bent mogelyk de Vrouw van den Falliet; Het is met geen intentie, om u, of de Krediteuren te benadeelen, geschied: Ik en dezen Heer hadden een weddenschap over die twee Schilderyen; Ik zey, dat het twee Principalen waren, en hy hield het voor Kopyen: Om nu decisie van de zaak te hebben, zonden wy de stukken aan een vrind, Met verzoek, dat hy eens zou oordeelen, wie het van ons beyde wint.
Dat zyn maar bableguigjes, om het schelmstuk wat kleur te geven.
Een-en-twintigste tooneel.
Fredrir, Margreet, Johanna, Rein-Hart, Grypardus, Jochem Heeler, Slokop, Wouter.
myn Heer, ik heb myn mans stem gehoort waar is hy gebleven.
Uw Man, Juffrouw!
die ziet gy hier voor uw gezicht.
't Is alles wel: ik heb hem weêr gebracht tot zyn plicht.
Na 'k merk, myn vriend, komt gy hier om den Boedel op te schryven.
Maar gy kunt die moeyte wel sparen, door dien ze niet langer, als tot morgen aan, de kamerzal blyven.
't Is een abuis van Monsieur Kortryk, dat hy voor zyn Krediteurs heeft geabsenteert; Hy kan ze gemakkelyk betalen, tot welken einde hy ook te rug is gekeerd.
Tegen Fredrik.
Is 't zoo niet, myn Heer?
dat zal ook zoo geschieden.
Tegen Grypardus.
Laat ondertussen maar af, myn goederen, en meubilen nader te bespieden.
Niet, dat je me zoo gerust hoeft te gelooven: neen, laat de knecht zoo lang in myn goed, Tot hy van de Kamer order krygt, dat hy vertrekken moet.
Ik zal ondertussen niet manqueren, uw Meesters te laten weten, Hoe ge u, in uw plicht, ten opzicht van de Krediteurs, hebt gequeten.
Gy kunt het doen, als 't u belieft, al was het voort.
Wy zullen ook niet mankeeren te zeggen, wat wy gezien hebben.
Slokop, een woord.
Twe-en-twintigste tooneel.
Fredrik, Reinhart, Margreet, Johanna, Jannetje, Wouter.
GY ziet, Juffrouw, hoe edelmoedig ik uw Liefste handel: daar hy my zoo heeft bedroogen.
Margreet, tegen Fredrik.
Ha, buytensporige!
Zoo haastig niet, Juffrouw, hy ziet nu uit andre oogen.
De zaak is licht te herstellen: 'k zal de Crediteurs voort maken bekend, Dat hy ze altemaal zal betalen, eer dit Jaar volend; En dat wy beyden ons daar voor als Borgen verplichten; Doch met dat beding, dat zy dan den Boedel voort van de Kamer zullen lichten.
waar meê kan ik u loonen, voor die deugd?
Met uwe Dochter, al myn hoop, myn wensch, myn vreugd; Haar Vader heeft daar toe alreeds zyn stem gegeven.
Ik zou ondankbaar zyn, zo ik u wou tegenstreven.
Ik heb myn Dochter u al lang gegunt voorheen: Ontfangtse van myn hand, en van myn hart met een.
DE VAKANTIE, KLUCHTSPEL; Het Fransche van den Heere DANCOURT gevolgd.
AAN        DEN HEERE HENDRIK GEURSEN.
MYn Heer, in hoop dat gy ’t ons gunstig toe zult staan, Zo werd dit Kluchtspel u uit vriendschap opgedraagen: Ons oogmerk is bereikt wanneer ’t u kan behaagen, Als ge u verwaardigd te doorleezen deze blaân.
Gy pleegt met dichteren wel eer ten rei te gaan, En hielp die eed’le kunst zo loff’lyk onderschraagen; ’t Zy gy Melpomene naarvolgde in ’t droevig klaagen, Of wel Thalye, als gy uw schelle luit deed slaan.
’t Waar onze pligt om u, naar uw waardy, te ontmoeten, En iets van meêr belang op te offren aan uw voeten, Terwyl uw braave naam ons tot een schild verstrekt.
Wil dit geringe niet versmaân, en ons verschoonen, Zo zullen we u eerlang aanbieden hooger toonen, Als ons de Poëzy tot treurtoneeldicht trekt.
Uw E. D. Toegenegene, Onder de Zinspreuk CONSTANTIA ET LABORE.
COPY    VAN DEPRIVILEGIE.
DE Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuis der Stadt Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Pribilegie van dato den 19.
September 1684, waer wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in dit tyd, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde Octroy of Privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren; ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van hunne respective Godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Tooneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt, en ten Toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in taele, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx na den 19 September 1699. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aen de Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Werken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaeckt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen te mogen drucken en verkoopen of doen drucken en verkoopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by U Ed.
overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, Souveraine magt en autorityt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, ende octroyeeren, mits desen, dat sy, by continuatie, de voorsz.
Wercken, in ’t geheel of ten deele, naer te drukken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onse landen te brengen, uyt te geven ofte verkoopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en* boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetsen daer ’t casus voorvallen sal, het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroje alleen willende gratificeeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrucken van de voorsz.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseeren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protexie en de bescherminge eenig meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de Supplianten in cas daerinne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroje voor de voorsz.
Werken sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in ’t geheel, en sonder eenige Omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van alle de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de Bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroje ende consente mogen genieten als naer behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die ’t aengaen mag, dat sy den Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage, onder onsen groote Zegele, hier onder aen doen hangen op den een en twintigste May in ’t Jaer onses Heeren ende Zaligmakers, een duysent ses hondert negen en negentigh.
Ter Ordonnantie van de Staten SIMON VAN BEAUMONT.
qualiteit, het recht van deze Privilegie, voor DE VAKANTIE, Kluchtspel; vergund aan de Erfgenaamen van J. Lescailje.. VERTOONERS ERNST WARGAAREN, Prokureur.
GRYPAARD, Neef van Ernst Wargaaren, en Schout van Geenland.
MEESTER BAREND, Schoolmeester.
ANGELIKA, Dochter van Ernst Wargaaren.
KLARA, Huishoudster van Ernst Wargaaren.
FRANK STRIBBELING, Advokaat.
PETRONELLA, Goede bekende van Ernst Wargaaren.
LEANDER, Kapitein, Minnaar van Angelika.
KAREL, onder de naam van Groothart, Zoon van Ernst Wargaaren.
LOBBETJE, Boerin.
ZINGENDE en DANSSENDE.
PIET, een Boer.
EEN PROKUREUR.
DE BARBIER.
EEN BOERIN.
EEN MOLENAARIN.
Neffens Verscheidene BOEREN, BOERINNEN en SOLDAATEN.
Het Tooneel verbeeld de Plaats van Ernst Wargaaren, in de Heerlykheid van Geenland.
DE VAKANTIE, KLUCHTSPEL.
BAREND, GRYPAARD.
BAREND.
* NEen, bylo niet; ik kan my daar niet toe gewennen, gy hebt het goed te zeggen.
GRYPAARD.
Maar wat raakt u dat, Meester Barend, kan ik u dat dan met myn reden niet wederleggen?
Dewyl dat gy toch weet dat het nu onwederspreekelyk zo weezen moet Dat wy saamen een Heer dienen, wat scheeld het ons nu wie hy is, of wat hy doet?
Wat ons dat scheeld?
’t is de grootste schande van de waereld, en van elk waard om te doemen, Dat men een neef van den Molenaar van ons dorp, Ernst Wargaaren, met de naam van Heer van Geenland zou noemen; Ik kan ’t niet in myn hoofd krygen, wie heeft zyn leeven dat meêr beleeft?
De Heer Ernst Wargaaren is een eerlyk man, die veel geld en goed gewonnen heeft, BAREND.
Dat hy een Prokureur is, die eerlyk is kan wel zyn, maar ik weet niet of dat by hem is te vinden, En noch meêr, die daar by veel geld gewonnen heeft.
Dat laat ik daar, maar hy heeft veel vrinden, Dat luiden van aanzien zyn, en wy zyn al gelukkig als hy u en my In zyn bescherming heeft genoomen.
Daar moet ik om lachen!
hy Zou ons, loof ik, eerder een proses aan doen als ons protekteeren; Maar wy zyn hier met ons vier vyven in ’t dorp, o bloet!
ik wil ’t u wel zweeren, Dat zo hy in ons doen eenige verandering maakt, men ’t hem wel verleeren zal.
Wel wat wou je dan doen?
Wat wy doen zouden, vriend Grypaard, in zulk een geval Dat is al lang by ons beslooten; want hy is, by myn leeven, Niet meêr adel, als wy zyn, en hy derfd zich de naam van edelman geeven, Daar ik nog hooger ben, als hy; want ik ben dit jaar Kollekteur, Dan zal ik het pleizier hebben van hem wat hoog op den Impost te stelllen; zie, dat heeft hy ’er dan veur.
Maar zeg my nu eens, jy Meester Barend, Kollekteur, wat zal dat dan maaken?
Dat zal maaken dat hy drommels kwaad zal worden, en zo hy dan tracht aan vrede te geraaken, Zo zal hy eenige kleine itemtjes, die tot zyn inkomsten behooren, moeten afstaan, dat jy ’t vat.
wy laaten ons hier zo niet loeren, wy zyn hier zo leep als in de Stad.
Gy zyt een man van verstand, en van een goed oordeel, naar ik kan merken.
Wel, Sinjeur Grypaard, jy lykt ook al een kaerel van een drommels verstand te weezen, dat jy ons eens woud helpen uitwerken, Dat wy ons kosten ontslaan van dat Molenaars neefje, dat nu Heer van ons Dorp geworden is.
Ik kan dat, als jy wel weet, met geen gerustheid doen.
Wel ja je, loof ik gewis, Jy kunt dat niet doen; waarom toch?
om dat hy u heeft gegeeven ’t Officie van Schout van zyn Heerlykheid, daar hy nu meend te komen leeven?
Maar hoor, Sinjeur Grypaard, laat jou deze woorden eens strekken tot een leer, Jy bend hier nou meê, zo wel als hy, eerst op het dorp gekomen, dat jy jou niet te zeer Met de inwoonders bemoeid.
Nou, ik blyf jou dienaar.
deze les, die ik u gaf tot myn eigen genoegen, Kan jy by je zelfs eens overdenken of jy van zins bent om je daar na te voegen.
GRYPAARD alleen.
DAt lykt hier al een raar slag van volk te weezen, naar dat ik kan verstaan.
En onzen Heer Ernst Wargaaren staat zulks ook niet al te wel aan, Als by gevolg zal blyken, dat hy zo loff’lyk meende te hebben begonnen: Maar daar komt hy zelfs.
Waarlyk Meester Barend heeft dat zo kwaalyk niet verzonnen, Van hem zo af te maalen; zie daar een schoone Heer van een Heerlykheid!
WARGAAREN, GRYPAARD.
WARGAAREN.
WEl, Grypaard, ’t is my lief dat ik u gezond en wel te pas hier vind, zie daar My op myn Landgoed; en, in spyt van die my benyden en my wraaken, Eigenaar van ’t Kasteel en de Heerlykheid van Geenland, zyn dat geen groote zaaken Voor een man van myn karakter, dat die zich zelfs zo groot heeft gemaakt, En door zyn beleid, en gaauwigheid, van elk te pryzen, daar aan is geraakt?
En dat zo goed koop, myn Heer Wargaaren, dat men u niet zal komen kwellen Met vals geld weêrom te brengen, of kwaade munt, die zy niet weêr uit konnen tellen.
daar heb ik niet voor te vreezen, Grypaard, dat gy ’t weet, Ik heb ’t aangenomen voor de onkosten van een proses dat ik bediende, en het zo wat breet, En lang uitrekte, dat het omtrent maar zeventien jaaren Geduurd heeft, en noch niet uitgesproken is; wat dunkt u, heb ik dat niet wel kunnen klaaren?
Wel ja je, en daar zelje noch veel van kunnen plukken met ’er tyd.
Dat hoop ik; als de lui van myn professie tegenwoordig oppassen met vlyt, En haar zaakjes wel beleggen, zo kunnenze in ’t korte ryke vrouwen en kinderen maaken; Gelyk als men tegenwoordig al heel veel ziet gebeuren, van de geene die professie maaken van zulke zaaken.
Dat is toch wel waar, de Prokureurs, of diergelyke praktizyns van de Stad, Hebben somtyds heel veel okkasie, maar ik armen droes... WARGAAREN.
Hoor, laat gy dat Maar op my aankomen, gy hebt immers gezien hoe ik met eeren, Sedert gy, uit de laatste kampanje kwaamt, u heb zoeken te avanceeren, En toen ik zelfs noch geen volkomen bezitter van deze Heerlykheid waar, Heb ik u immers daar al Schout van gemaakt, uit loutere genegentheid, al voor een jaar; En dewyl ik ’t nu volkomen bezit moogt gy u op my vertrouwen, Jy bent van myn vrienden, ik zal u voort helpen, gy moogt op myn woorden wel bouwen.
’t Zou aan my ook niet mankeeren, als ik de okkasie had, om myn dingetjes op zo een manier, ook wel netjes te doen.
Op die voet dan, zo wil ik eer tien jaaren ten einde zyn, dat gy ook al een klein Heerlykheidje hebt, als een man van fatsoen.
Ik ben u zeer verpligt.
’t is een pleizier om hier te komen, en de vreugde niet om te beschryven, Dat men, geduurende de Vakantie, zo in zyn eigen Heerlykheid, gerust kan blyven.
Daar zyn ook weinig van myn konfraters die dat kunnen doen, of durven bestaan.
Daar zullen ’er ook weinig komen die maaken kunnen dat de processen zo gaauw zyn afgedaan; Want dat is al vry ras zeventien jaaren over een proces, zulk een Prokureur zou een mensch behaagen.
Maar, wat ik u zeggen wil, ik verwacht, in deze Vakantie daagen, Verscheide vrienden, met haare familien, die hier met vreugde trachten te passeeren haaren tyd.
’t Zal u aan geen gezelschap ontbreeken.
Maar ik zal haar zo trakteeren, dat ze barsten van spyt.
Wel zy zullen geen kleintje moeilyk zyn als ze u dat zien beginnen.
Ik wil ’t wel gelooven.
Maar was het niet van daag beslooten dat uw inhaaling binnen Uw Heerlykheid, met pracht, zou geschieden?
Dat is naar dat ’er volk komen zal.
Ik wil niet dat zulks inkognito geschied; neen, dat ’s niemendal; Want ik heb al geordonneerd dat het heele Dorp in de wapenen moet komen; Ik hou ’er veel van dat men met respekt van my spreekt, en dat ’er veelen voor my schroomen.
,, Dat is de ingebeelde eer van veele grooten.
En dat ik meen voortaan Heel groots te gaan leeven, wyl ik weeuwenaar geworden ben, en dat staat my heel wel aan.
Dat is altemaal wel; maar weetje wel, dat jy hebt twee groote kinderen?
Goed, de Jongen is soldaat, die zal niet licht weêrom komen en my hinderen; En hy is, dat my zeer lief is, een ondeugenden guit, daar ik groot regt Toe heb om hem te onterven en hem nooit weêr te zien.
Jy bent gelukkig, naar je zegt.
En wat myn Dochter aangaat, dat is een karonje, die niet beter is, als haar broeder.
ik zal dat wel zo beleggen!
Hoor, ik wil haar aan een oude Advokaat uittrouwen, daar ik weet dat zy geen zin in heeft, en veel tegen heeft te zeggen; Maar ik zal haar zo lang brussen en kwellen, tot dat ze eenige fouten zal komen te begaan, Waar door ik magt zal krygen om haar te onterven.
Wat dunkt u, heb ik myn zaakjes niet wel belegt?
staat u dat niet aan?
ik heb zulke ordentelyke inzichten!
Ik moet bekennen, dat gy gelukkig bent gebooren, Dat gy kinderen hebt, die dat goede voorneemen, dat je hebt, zo als jy je zelfs inbeeld, niet zullen derven stooren.