floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Slaat hy my binnens huis, ik zal hem t huis uit boenen.
Daar is geen drommel, of hy heerscht eens op zyn beurt.
Nou vrouwtje, wees zo lang niet op jou man versteurt.
Hy zal hem beetren, en u altyd liefde draagen.
Gelyk de knochten doen, met dreigen, of met slaagen.
Zic zyn verliefd gezicht, hoe brand het in de kop!
Zoelof.
Nou hospes, 't is genoeg, dees tweedragt ryst ten top.
Maak vriendschap met uw vrouw, 't is tyd noch, laat u raaden.
De duivel smeekt een wyf haar gramschap om genaaden.
Ze mag bedaaren, zo ze wil, en wil ze niet, zo ze wil.
Zy mag voortschelden, dat het ieder hoort, en ziet.
Te beeter zult gy my in dit geval verschoonen, daar van de tyd u licht de reeden zal vertoonen.
Ik gaa na binnen, zy mag volgen, of zy blyft.
't is eers genoeg, als wy 't veld ruimen, daar 't wyf kyft.
ROELOFenKATryn.
Dat is met oordeel van de vyand afgeweeken.
4 schoon dat een mofis, hy weet noch al wel te spreeken.
Nou vrouwtje lief, bedaar, 't is ommers doch jou man.
Je weet wel, dat me die zo niet verachten kan. Heeft hy gebreeken, hy heeft weederom zyn deugden.
Ja, deugden!
als een kalf, dat balkt, en huilt van vreugden.
Ik ben de schurk al moe, en schei my, naar de wet, eens van die wyvebeul, van tafel, en van bed.
Hoe staat het met de Prins?
ik had hem iets te zeggen, 't zyn zaaken, daar hem vry wat aan geleegen leggen.
De propó van de Prins, die kreeg met deeze post een tyding, dat hy weer in Spanje weezen most.
Een oom, hy naar genoemt, die heeden was gesturven, Heeft hem by Testament, als erfgenaam, bedurven, met al zyn goed alleen te maaken aan zyn neef, dies achten ny t niet nut, dat hy hier langer bleef.
'k verzocht hem deeze nacht, by my noch te verblyven.
Maar alle liefde wykt, voor liefde tot de schyven.
Hy is vertrokken, maar hy doet wel haast een keer.
Zo maar na Spanjen, op een dagje heen, en weer?
Dat ik hem sprak, is naauw een groot half uur verleeden Nou al na Spanje, ja!
Na Spanje, t heeft zyn reeden.
Om zo veel tonnen gouds, wou ik 'er ook wel heen.
Na Spanjen, en noch t'huis gen oogenblik verleen!
Zo even vertrok hy, met al zyn stoet van Heeren.
't most keeren, maar ik dacht, 't zo schielyk niet zou keeren.
68 na Spanje!
wel wie had dat deezen dag gelooft?
Wel 't is of Spanjen u schier van uw zelf berooft, wat heeft van Spanjen u betooverd, of bewoogen!
Hoe slim wy zyn, of niet, de gaauwste word bedroogen.
Hy liet my dit papier, dat ik 't u geeven zou.
Zo dacht de Prins om my, zyn vriend?
Niet zonder rouw Katryn.
Dat hy zo schielyk most uit Amsterdam vertrekken.
Maar hy wenscht, dat u dit tot voordeel mag verstrekken.
't is het Contract, maar wat zal 't ons nu voordeel doen?
De prins is weg, wat is 't!
't is alles uit 't fatzoen.
Kom, kom, een glaasje op des Prinssen reis gedronken.
Ik volg u, om t verstand in my op t nieuw t'ontfonken.
Voor d'obligatie moet 'er evenwel wat zyn.
En d'assurantie leeft best by een glaasje wyn.
Het Theater blyft als vooren.
'k hoor, hartje, laat me gaan, daar is veel aan geleegen.
Ons welvaart hangt 'er aan.
spreek my niet meer teegen.
Ik moet de Maakelaar opzoeken, die terstond My tellen moet een som van ruim twee duizend pond.
Die maakelaar zou jou twee duizend ponden tellen!
Wat leuren of men jou noch op de mou zal spellen.
Word Digitized by Google of de schynheilige Bedrieger.
Word je dan nimmer van die blindheid eens verlost!
Of heeft die schelmery u niet genoeg gekost?
Bespeurt gy niet, dat gy maar hebt te doen met guiten?
Die Maaxelaar bezit van 't zyn geen duizend duiten.
Al 't geen, tot deezen dag, daar van hy heeft geleefd, is niet als van het volk, dat hy bedroogen heeft.
En gy wilt van een schelm, uw winst, en voordeel zoeken!
't zal niet lang lyden, of gy zult hem ook vervloeken, en 't uur, dat u eerst voet by zulke fielen gaf.
Daarom noch, kan het zyn, ik bid u, schei 'er af.
Ja, schei 'er af, om zo van al het ons te schyen!
Dat s, gryp na d'armoed, en laat staat, en rykdom glyen.
Een schat, die vaardig is, komt nimmermeer te vroeg, Maar armoede, ook hoe traag, komt altyd tyds genoeg.
Myn winst staat voor de deur, die gy wilt buiten sluiten.
Neen, sluiten wy veel eer berouw, en schaade buiten.
'k zeg, Vrouw, dat gy u op dien handel niet verstaat.
Ik bid dan, dat gy my t geluk vervolgen laat.
'k verstaa 't my maar te veel, hoe dat gy word bedroogen.
Gy vlied de waarheid, en volgt onvermoeid de loogen.
Ik heb t al lang bespeurd, dat uw voorleede deugd Allengs verargerde, in de strikken van de jeugd.
De tyd, die gy weleer in uw beroep besteeden, word elders nu verkwist, met natte, en zatte leeden.
De nacht, die voor de rust des ligchaams is geschikt, word veeltyds, by den drank, verderflyk doorgeslik.
De dag, voor t heilig Licht, en hooggeleerde boeken, gaat me, kroeg uit, kroeg in, na wysneidhaaters zoeken.
Ik heb, stilzwygende, myn leed al lang verkropt En deeze lydensbron, met traanen opgestopt.
Zo gy myn raad veracht, laat u de reeden buigen, Zy zal, zo gy ze hoord, uw wandel overtuigen.
't is lang genoeg gedoold, kan 't zyn, zo keer weërom, en kom de klachten voor, der naad'rende ouderdom.
Myn wandel, dat is waar, daar valt wat op te zeggen.
Wy zullen, van nu af, een beeter leeven leggen.
Maar dat ik afstaan zou van 't bod der maakelaar, dat was uw val gezocht, het geld is heeden klaar.
't zyn juist zyn schatten niet, die hy my dan zal geeven, 't is koopmans geld, van een der rykste van zyn neeven, die van my, door hem, heeft een Paerlesnoer gekogt Die haast gezuiverd is, van zwart tot wit gebrogt.
Dit flesje alleen, belooft, voor winst, tien duizend gulden.
Zo 'k 't niet verhind'ren kan, moet ik uw zwakheid dulden.
Maar daar komt Eldert Oom, een wys voorzichtig man.
Beproef, of hy ook in uw dwaasheid stemmen kan. twede tooneel.
JOCHEM, eldert PIETER, en antonette.
Om Eldert, zyt ge daar!
gy zyt van pas gekoomen.
Myn huisvrouw, tegens my verkeerdlyk ingenoomen, wil niet gelooven, t geen hier daadlyk zal geschien.
'k verzoek gy met my gaat, ik zal 't u laaten zien.
Wat zal 'er dan geschien?
wat staat 'er te gebeuren?
't Geen haar verblyden zal, schoon het 'er nu doet treuren.
Dit flesje, dat ze nu maar voor een beuz'ling schat Daar is twee duizend pond waardy in, dat je 't vat Waar van 'er anderhalf ruim voor my overschieten.
Maar zeg me, wat s 'er in?
hoe zal me dit goed hieten?
Wel ben je blind, oom!
wel, wel, dat komt zeeker raar!
't zyn paerlen wit gemaakt.
Je ziet het ommers klaar.
Zie gy t eens, buurman, ik verstaa my geen juweelen.
Lie, zie!
van zuiver wit, hoe weinig zy verscheelen.
Zyn ze pikzwart geweest, zo hellen zy al na t wit.
Zy zyn zo zwart geweest, veel zwarter als een git.
Zyn ze zo zwart geweest, dan mag men noch iets hoopen.
Voor hoe veel ken je een snoer, zo wit als deeze, koopen?
Twee duizend guldeus kost zy my.
't is niet te veel.
Pierer.
'k verkoop 'er een, zo goed, aan u voor 't vierden deel.
Dat is bedriegen!
Wel, wie hoorden 't van zyn leeven!
Jy wilt er my, ro wit, een voor vyf honderd geeven?
Ja, zeg ik, en zo groot van cirkel, en gewicht.
Jou geld mogt zwaar zyn, maar jou kennis is te licht.
Vyf honderd guldens!
Weg, laat ons malkaar niet scheeren.
Wy weeten er ook af.
Je zelt het my niet leeren.
Kom, oom, ik bid, wilt met my na de Maakklaar gaan, die zel jou dit abuis haast anders doen verstaan.
Maar om jou kennis noch eens op de proef te stellen, Waar voor wil je me zulk een Paerlesnoer bestellen?
Die zyn wat grooter, maar niet meer, als d'and're Ze zyn weet bruinder, en zo goed niet in den aard.
Zo wil je, een diergelyke, ook voor vyf honderd geeven?
Tot die prys, als je wilt, geen eeren, maar vyf, zes, zeeven.
Zy kost vyf honderd pond, en k heb haar weder terstond Verkogt, wanneer ze wit word, voor vier duizend pond.
Wanneer ze wit word, zel j'er noch veel meer voor krygen.
Ja oom, zo doet de kunst, van tien tot duizend, stygen.
Nou spreek je met verstand, gelyk een man behoort.
Maar maak je die zo wit ten eersten?
Ja, zo voort.
Eer morgen zal ik haar die zwarte huid doen stryken.
Eer morgen zal ik u uw zotterny doen blyken.
Hoe is de Maakklaars naam, die u die heeft verkocht?
Zyn naam is Roelof.
't is de deugdlykste uitgezocht Pieter.
Professor in de kunst van liegen, en bedriegen.
Hy is dan, die hy is, de kunst die kan niet liegen.
Die snoer was gist'ren zwart, en heeden is zy wit.
't is schelmery te hoop, vriend jochem, vat je dit?
't is schelmery te hoop!
Je ziet het voor jou oogen.
Ik zie 't, of zie het niet, ik zeg, je bent bedroogen.
't is al verlooren, wat die kunst jou heeft gekost.
Kom, na de Maakklaar toe, en na de Prins te post, die beide, zullen u van oordeel doen verand'ren.
Kom ooom, en Pieter buur, kom, gaan wy met malkand'ren, 't is noodig, dat ik jou verstand wat onderrecht.
Wel Pieter buur, wel maat, wat praat je duivels slecht!
Vaar wel, nicht, 'k zal jou man een oogenblik verzellen.
Is t mooglyk, doe myn man doch naar de reeden hellen.
De prins van Platte. jochem.
Wel of 't ook weezen wil!
Zie daar de Maakelaar, hy komt uit s Prinsen huis, nou zyn de zaaken klaar.
Heer maakelaar, een woord, of twee benceden.
'k verzoek, een oogenblik met ons u te vertreeden.
ROELOF, jochem, eldert en PIETER.
Sint Jurgen, wat zal t zyn!
hier lykt de bot vergalt.
Piet vank de juwelier, en eldert vander smalt.
Dit wil hier honden, bloed!
myn geesten, hou jou vaardig.
Hoe traag nu!
zyn wy uw gezelschap niet meer waardig.
Gering is 't, dat ik u daar meë vermaaken kan. ik ben u veel verplicht.
Daar weet ik weinig van.
Maar 'k heb een kleen verschil met beide deeze Heeren, Die deeze snoer in 't flesje iets te gering waardeeren.
Ik sustineer, dat geen van beide dit verstaat, En dat het haar verstand tien wert te booven gaat.
Heer Jochem, 'k bid een woord alleen, de Heeren vrinden Die zullen dit van my niet onverstandig vinden.
't summen op een 27.
Wat pokken doe je?
wat begin je met die twee?
Je bent noch dommer, als het alderdomste vec.
Wat zel t nu weezen, hier de kunst gemeen te maaken?
Omdat nu al den brui in 't voetzand zal geraaken?
'k zeg, wil je wel doen, zwyg hier van de Paerlen stil, en wil je heeden niet, vrees morgen, wat ik wil.
Ik zou twee duizend pond u voor een snoer betaalen, en daar een ander maar zyn voordeel uit zou haalen, Dat zou jou missen.
Dat 't een hond was, of een kat, Ik zou 't ontkennen, dat je 't schelms geloogen had.
Hoe wierd myn Meesters naam gebrandmerkt, en geschonden, een witgemaakte snoer kost hem twee duizend ponden!
Zo zouden deeze twee verbreiden overal Maar 'k zweer, dat myn verstand dit wel beletten zal.
't is niet zo kwaad gemeend, dees Heeren dat zyn lieden, die de behulpzaame hand hier in ons zullen bieden.
Om t te verbruijen, tot jou eigen schand, en schaa, ten koste van myn eer, en s Meesters ongenaar, dat was behulpzaam, om ons in de grond te ryen.
Wees op jou hoede, 'k zeg noch, laat jou niet verlyen.
Vriend Roclof, op myn woord, zy weeten niet een brui.
Maak haar maar zo wat wys, 't zyn twec onnooz'le lui.
Rcclof.
'k weet raad, laat deeze twee, die u bedriegen, loopen.
'k heb nou iets van profyt, zo je contant wilt koopen.
Hier is t Contract, de Prins die geeft het in myn hand.
Maar daar is niet te doen, als voor Pargent contant.
Twee duizend pond op tyd, wat wil j'er strak voor geeven?
Beeter party, als deeze, ontmoet je van jou leeven.
Ik heb carte blanche, wat ik doe, dat is gedaan.
Voor deeze som op tyd, contant, hoe staat ze j' aan?
Ik heb geen geld meer, mijn contant is uitgeschooten.
Myn vaste goederen moest ik een oog uitstooten.
Wat te beleenen, is daar kans toe?
weet je raad?
Daar is geen tyd toe, dat je die beleven laat.
J'hebt noch wel geld in huis, 't hoeft niet zo veel te weezen.
Ja 'k heb het wel van doen, en had het wel voor deezen.
Maar 't is waarachtig weg, als wat voor vlees, en brood.
De gaauwste vind noch wel een uitvlugt in de nood.
'k zie 'er een gat door, 'k heb een middel uitgevonden.
En welke?
Geef de snoer my van vyf honderd ponden Ik rescontreer daar voor met u aanstonds t Contract.
Daar zyn ze, beste vriend, dat heb je net gebakt.
Nou ben ik ommers vry, geen duit meer te betaalen?
Als d'and're snoer in Bancq, maar dat kan noch wat draalen.
Morgen twee duizend pond voor deeze als jy wel weet.
Ik zal ze wachten, 't geld, daar voor leit al gereed.
Messicurs, 't schynt j' hebt het druk, laat ons ook wat meë praaten.
Vaar wel tot morgen toe, wy zullen 't daar by laaten.
Vriend Roelof, 'k bid een woord, dat je niet weig'ren kunt.
Rvelof.
Als 't niet te lang is, 'k ben uw dienaar, en uw vrunt.
'k heb niet veel tyd, ik moet van avond noch iets sluiten, de kooper is een vreemd, licht moet hy noch na buiten.
Pieter. 'k hoor van vriend Jochem, hy word ook een Juwelier.
De bruine paerlen, hoor ik, worden taamlyk dier.
Zo doen ze, hebt gy wat?
zyn 'er by u te vinden?
'k zal ze verkoopen, 'k zoek meer Meesters tot myn vrinden.
Heer jochem, t flesje dat ik daatlyk by u zag, k wou t noch wel eens bezien.
Wacht morgen, by den dag, jochem.
Dan zullen ze anders zien, zo wit als een zeeuw.
't zal blyken.
Maar echter laat ik die noch eens, met oordeel, kyken.
Jochom.
Daar is het, let maar wel.
Vriend Roelof, staa wat by.
Voor zulken snoer in Bancq, wat laat je, of bied je my?
By avond, in een fles, een snoer recht te waardeeren, is kunst verstaa je dit?
ik wou 't wel van jou leeren.
Hou jou zo slecht niet, of je deeze snoer niet kent.
Heb jy ze niet verkocht?
't is of je onkundig bent.
't is zo, of 't is zo niet, wie leit 'er aan geleegen?
Myn Meester heeft er zyn genoegen voor gekreegen.
Daar twyffelen wy niet aan.
Maar doe my eens een bot.
Wat is een snoer wel waard, zo goed als deeze?
Spot roelof.
Je met my, of is 't ernst?
wat zou ik derven bieden Voor Paerlen, die de proef uitstaan, om wit te zieden?
Myn bod is groot genoeg, wanneer dit is volbrogt, dan weet ik, tot wat prys dat ik ze al heb gekogt.
Heer Jochem, d'and're snoer dient ook noch eens bekeeken.
Ja Heeren, 't word te laat, myn tyd is al verstreeken.
Een oogenblik, ik laat u zonder dat niet gaan.
't Moet weezen, uw geluk, en gloorie hangt 'er aan.
Nou jochem buur, reix aan, dit samm'len moet ik haaten.
K Bedenk my, aan myn Vrouw heb ik ze t'huis gelaaten.
Dat moeit my.
Maar ik heb noch diergelyke soort.
Ja Heeren, of je praat, of niet, ik moet wel voort.
Dieter.
Zie, deeze snoer is schoon, wat wil je daar voor geeven?
declof.
Zonder commissie, word den handel slecht gedreeven.
Ik heb geen order, maar ik wil t wel onderstaan.
Negotie moet met lust, en voordeel zyn gedaan.
Ten minsten verplicht my, en wilt ze maar waardeeren.
De waarde is na ze zyn, en wien die haar begeeren.
Om wit te maaken, zyn die duizend gulden waar.
'k bid, dat gy zo veel kunst voor andre Meesters spaart Dat zou te veel zyn.
Wy zyn niet van deeze raaven Om s eevennaastens schat zo godloos t'ondergraaven.
Zo gy een man zyt, die u voor den dag niet schaamt, bie eens de helft weërom van jochem buur zyn schyven zyn Paerlen zullen weër die van uw Meester blyven, met flesje, en al daar by, Heer Jochem scheid er uit.
Nou voor de helft weërom, daar 't hemel licht is verbruit!
Vaar wel, Heer jochem, 'k zal u morgen koomen spreeken.
Heer Pieter die gebruikt zo wat meniste streeken, ik kan ze niet verstaan.
Myn tyd is al voorby.
Wie toeleit op bedrog, 't gemoed dat spreekt my vry.
PIETER, jochememeldert.
't eermoed dat spreekt hem vry, om steeds de schelu te speelen Om op zyn oude deugd te rooven, en te steelen.
Hy is niet anders gewent.
Gewoonte maakt natuur.
Hielt hem de kunst niet op, het leeven viel hem zuur.
Bedrog, hoe gaauw, ziet meest zich ontyd achterhaalen... aan d'een, of d'and're beul, zal hy 't noch eens betaalen... jochem.
Heer Pieter vaart te hard over de maakklaar uit.
Is 't geen heel eerlyk man, 't is ook geen heele guit.
Wy moeten s naasten schand verbergen, en bedekken.
Had hy t gehoord, wat zou my dit tot schaade strekken!
Wat schaaden!
is hier niet al schaa genoeg geleën?
Moet dan de laatste duit, door zulke pesten, heen?
Gy zult vergeefs uw geld, met traanen, weeder zoeken, en deeze schelmen tot den afgrond toe vervloeken.
Waar woond de Prins?
't is tyd, dat hier een end af wort.
'k weet niet, wat raazerny uw zinnen heeft verkort.
De zwarte paerlen voor vier waardens in te koopen, om die de zwarte huid zo vliegend af te stroopen!
Je hebt waarachtig, voor jou geld, wat schoons beschaard.
Al had je 't voor een duit, 't is noch zo veel niet waard.
Oochem.
Vriend Pieter, gy zyt te voorbaarig in uw spreeken.
't zal strak uw beurt zyn, als 't bedrog u is gebleeken.
Wys my de Prins, ik moet hem onder d'oogen zien.
Kom, na de Prins, dat kan, eer dat gy t denkt, geschién.
Hier woont hy.
Jy zelt haast van hem wat anders hooren.
Heer Eldert, 't schynt uw Neef zyn zinnen heeft verlooren.
Hy kan 't noch niet verstaan, dat hy bedroogen is.
De mensch bemint zomtyds een zoete duisternis.
't zou hem noch vreugd zyn, in zyn doolingen te vleijen.
Maar doeze korte vreugd, zal hy te lang beschreijen.
Daar gaat de deur op, 'k hoop de prins in huis zal zyn.
JOCHEM, JAN, PIETER en ELDERt.
Jeer hospes, waar s de Prins?
'k heb wel een goed glas wyn, tan.
Maar waar de Prins is, weet ik heeden niet te zeggen.
Is hy niet t'huis?
of by een ander t'huis gaan leggen?
Hou my niet op.
Ik moet hem spreeken.
'k zeg noch, ik weet het niet.
vraag het eens hier naast.
't geen my niet is bekend, dat weeten licht de buuren.
Wel dit lykt aapespel!
hoe lang zal dit noch duuren?
'k bid, hospes, zonder spot, dat gy my onderregt.
Al dat ik 'er van weet, dat heb ik u gezegt.
Maar 'k bid, dat gy hier af my ook niet meer wilt vraagen.
Wat pokken zal dit zyn!
hoe meug j'een mensch zo plaagen?
Waar is de prins?
komt hy van avond t'huis, of niet?
Deeze vent, wat doet hy my verdriet!
Lochem, Digitized by Google of de schynheilige Bedrieger.
Gochem.
Neen, zeg je?
Niet t'huis!
dat kan niet weezen.
De gantsche.
nacht niet t'huis!
wat plaagen doen my vreezen.
De gantsche nacht niet t'huis, en honderd daar noch by.
Is 't nu noch niet genoeg, met al die vraagery?
Zo komt hy nimmer t'huis, helaas!
Ik ben bedurven.
Is hy, by ongeluk verdronken, of gesturven?
Jan. noch 't een, noch 't ander.
Hy haalt duiten, dat je t weet.
Zo wacht j' hem noch?
dat 's goed, dat troost noch in myn leet.
Licht ja, of neen, dat is geheel wat twyffelachtig.
Hy komt van daag noch t'huis, dat weet ik wis waarachtig.
Av!
hou my niet meer op, waar is de Prins na toe?
Na Spanjen.
ik ben die lompe vraagen moë.
In weinig daagen is hy in Madrid te vinden.
in een oogenblik gaat al myn hoop verzwinden.
De prins is na Madrid!
'k ben een bedurven man.
Zo je me daar na vraagt, daar weet ik ook niet van.
Couzyn, waar blyft de Prins?
vermag m' hem niet te spreeken?
De Prins, zeit deeze Waard, is na Madrid geweeken.
Maar k g'loof, dat hy noch om vermaak wat met my spot.
Zeg je dat ik 't lieg?
wat bruid me deeze zot!
Dat meent hy zoo niet, maar 't gaat buiten zyn gedachten.
Wanneer vertrok de Prins?
Jan. omtrent de klok half achten.
Te paard, of met de schuit, met wat geleegentheid?
Dat weet ik niet, daar heeft hy my niet af gezeid.
'k ben een verlooren man.
was ik nooit gebooren.
De schaade ziet me meer van acht'ren, als van vooren.
Dat s nu te laat, neem noch het overschot in acht.
Die Prins, die vaigebond, word nooit wederom verwacht!
gy hebt dit wel geweeten.
Couzyn van Tripoli, die heeft het wis vergeeten, Of wel verdronken, want de Prins was cordiaal.
De maakelaar, de prins, 't zyn schelmen altemaal.
'k ben van de Maakclaar noch aldervuilst bedroogen.
De guit heeft, door zyn list, tot alles my bewoogen.
Hy knecht de prins van Platte Marry.
Hy is de hand geweest, van al dees schelmery.
Wat mensch had hem gehoed voor dees bedwelmery.
Nu ziet gy, t geen ik zag, als t my wierd voorgedraagen.
't wierd my in schyn zo heus, en eerlyk voorgeslaagen.
Maar ik beklaag myn snoer noch van vyf honderd pond, Die heeft de Maakelaar, dien eervergeeten hond, my door het snoodst bedrog, t geen wierd bedacht, ontstoolen.
Hoe kost ik overal zo duivels dom in doolen!
Gestoolen!
Deeze Stad heeft een onschendbaar recht.
Gy krygt ze weer, kunt gy bewyzen t geen gy zegt.
Hy heeft zo eeven my die noch van t hert gebonden, door de vervloekte list, die immer is gevonden.
Hy kwam uit 's Prinsen huis, en wist van zyn vertrek, En veilt my dit Contract, dat ik, gelyk een gek Zo duur geteekend heb, en zotter in ging koopen Voor een snoer Paerlen, die vyf honderd pond beloopen.
Me zal bezorgen, hoe men best daar in voorziet.
Gaan wy naar huis.
Betoom, en maatig uw verdriet.
Zyn lot verbeetren, is veel beeter, als beklaagen.
Je meugt nu, als voorheen, weder op de bas gaan zaagen.
De spreuk was jochem nut geweest, Schoenmaaker, hou jou by jou leest.
Einde van t vyfde, en laatste Bedryf.
DE SCHRANDERE TOONEELSPEELDER.
door W. vanderhoeven.
ERANTLR, te AMSTERPAN.
By d' erfgenamen van jacob lescailjef, op de middeldam.
Aan de E. E. heeren, regenten van het WEES, en oude mannenhuis.
Zy, s'oudens steun en troost der Weezen, handhavers van ons Schouw' t'onneel, zo u dit werk, in 't minste deel, Behaagd, zo is 't genoeg gepreezen.
'k acht dan myn arbeid ruim betaald, zo 't by u gunstig werd onthaald.
Kan u myn Eersteling behaagen, zo zal myn liefde tot de kunst, Om zich te wik'len in uw gunst, In 't tweede moog'lyk verder daagen, en toonen dat die laat begint, Een blad der Lauwer noch bemind.
De nyd zal licht haar gal uit schieten, my heckelen met tong en pen, maar als ik uw vernoeging ken, zal my haar last'ren niet verdrieten.
Maar steeds myn onden yver voën, Om ean uw Schouwburg dienst te doen.
W. vanderhoeven.
Dat sy Supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemaekt en ten Tooneel gevoert verscheiden Wercken, soo van Treurspelen, Blyspelen als Kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in Tael als Spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy Supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder oogwit om de Nederduytsche Tael en de Dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de Supplianten, uyt Onse rechte wetenschap, souveraine magt ende authoriteyt deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achtereenvolgende Jaren de voorsz.
Onsen Lande alleen sullen mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen ende eenen yegelyken de selve werken naer te drukken ofte elders naer gedruckt binnen den selve Onsen Lande te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte in gebrachte ofte verkogte Exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den Officier die de calange doen sal, een derde part voor den Armen der plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derde part voor de Supplianten.
werken, daer door in geenige deele verstaan, den inhoude van dien te Authoriseren, ofte te avouëren, ende veel min de sejve onder Onse protectie ende bescherminge eenig meerde credit, aansien ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te geven, ofte reputatie te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begerende, dat by aldien sy desen Onsen Octroye voor de selve Werken sullen willen stellen, daer van gene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen, het selve Octroy in t geheel ende sonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen zyn een Exempelaer van alle de voorsz werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van Onse Universiteyt tot Leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken.
Alles op poene van het effect van dien te verliesen, Ende ten eynde de Suppliante desen Onsen consente Octroye mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen yegelyken die t aengaen mach, dat sy de Suppliante van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk, en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie Gedaan in den Hage onder Onsen Grooten Zegele hier aan doen hangen, den xIX September.