floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
11, soo soujem in 't eerst, of eseydt hebben, doen hy jou dochter quam vrijen, jy laec die knecht loopen hiele drie jaren over ien boegh, wat dunckje, mach dat bestaen?
mijn dunckt het is niet eers genoegh, Dat men ien knecht soo langh op ter tuyl sellen houwen, daer van, hoe sy 't praet, de luy sellender vuyl schouwen, sulcken wil als hyder in huys wel het ehadt, daer was doen gien rijcker noch schickelicker in de stadt.
Quammer ien aer, die by de dochtet ien practje wou leggen, 't Mocht niet bestaen, soo veel wasser te seggen, was 't staegh, laet loopen al dit gespuis, hy wasser soo vry, soo vry as de Seun in huys, In nou dooght hy niet, hoe kan oock ien dingh verkeeren!
Hy is ien licht.
Mis, seydse, in ierst was hy ien knecht met eeren, sy smijt hem seecker wel ien leelijcke klieck op zijn hals, Datse niet waer kan maecken, dan met ien diel logens vals.
Dat blaetjen is altijdt wel haest ekiert en om essagen. wat dunckt jou luyrjes, is 't niet, dat moet ick jou iens vragen, daerom jou vryers loopt nummer langh op ien plaets, maeckt het kort, inne goet, of jy wort in 't lest hiel vaets.
In ick ra jou Vrysters, wilt gien Vrysters langh anhouwen, setse voort, of heb jyse niet in sin te trouwen?
'k Heb daer ien dochtertje dat's nou schier achtien jaer, 'k hebber wel wat me etobt sunt de doot van haer salege Vaer, maer souse ien vryer anhouwe, en uiet minne, ick souwer onterven, ja dat mier is, ick saghse liever voor mijn oogen sterven, men hoore gien eerlijke luyer kijeren te houwen met de geck, is 't jou sin niet, segh ick altemet, setse of, en aensietse met de neck.
Teuntje, segh ick altemet, hoort, en verstaet van mijn ditte, Daer veel vryers verkiere, kijnt, daer blijve de vrysters in t geemien sitte, Want den ien is den ander altijdt in de weegh, En geefje dan ien, ien vrien delijck gesicht, soo hebje met den ander gien deegh.
Jou vaer saleger, het noyt by my ekomen, Doen hy noch vryer was, dat hy oyt yemant het by my vernomen, ick hil van gien gerit, kijnt, ick hil hem allie nigh an, as 'k het overdeynck, wat was 't ien overdadigh goet man!
Niet ien stuyver dat hy won, of hy hettet mijn egoven.
Niet ien uur dat hy over sijn maeltijd oyt het uyt beleven, of hy had wat te doen, hier en daer om wat te winnen, ick deed me mijn best, met naeyen en met spinnen, soo datwe door lanckheyt van tijen een stuyvertjen heb egaert, Had hy niet suynig eweest, noch het uyt sijn keel bespaert, 't souwer met mijn dus ruympjes nou niet omkomen.
Hy het op deuse werrelt zijn tijdt wel waer enomen, altijdt wormden hy, uummer was hy iens leegh, waer datter wat te doen was, hy wasser strakjes by, knapjes, met een veegh, Soo langh as ick hem ehad heb, het noyt ien pijn jen edroncken, jae niet iens onthickt eweest, noch noyt iens be schoncken.
Quelden hem yemant met drincken, hy sey gien mier as mijn lust, allegaer, seydy, en laet u mijn in mijn rust, maet, dat staet, seydy, wat soumen 't dus gulsigh smijten in sijn darmen, jy drincktet teugen jou meugh, seydy, 't was beter dattet gaf den Armen.
Met noch sulcke sticken, hy was in de schrift geleert gelijk ien Predikant.
Schickelijcker, noch deugdelijcker, loof ick niet, wasser in 't hiele lant, dat 's voor al de werrelt wel bekent, wat wil 'ker veel van booghe, Ick kan nau mier spreken, de trane barste mijn uyt mijn oogen, datme mijn vreught, mijn man, soo haestigh is ontnomen, mocht ick hem weer halen, en dat 'k op mijn knien mocht kruype tot Romen, ick soume niet langh beraen, maer tyen vlytigh heen, 't lijckt wel, 't mach niet baten, of 'k veel huyl of steen, ick mach mijn troosten in mijn weewelijcke dagen. Nou ick mach in huys gaen, en mijn dochtertje vragen Op wat uur dat Aeltjen haer quam te moet.
Waer ofse is?
wat ofse doch al gedaan?
Lammert, Aeltjes Vaer, uyt, en heeft wesen socken an Wagen en an Schuyten.
Daer heb ick eweest an Vaegens en an Schuyten, maer dien bengel is met mijn kijnt, mijn dochter al gaen fluyten, 't was niet goet dat 'k hem hier had dus op de hieter daet.
Vant ick sin soo versteurt, jae, soo uytsinnigh quaet, dat ick hem lichtelijck wel soo sou taysteren, dat hy in gien maent of twie sou raken uyt de playsteren, ick sou t hem uytkorne, hiet ik aers soo ick hiet, hoe dorst hy t doch bestaen?
wie of hem sulliks toch riet?
Een deel wangunstege, gis ick, die mijn wel vaert benyen, of die in 't minste punt mijn niet en mogen lyen, die hebben 't soo eroft, en 't hylick soo emaeckt, dat ick van stijve piet.
Dat deuse vreemde guyt is aen mijn kijnt geraeckt, gert, hoe komtse doch dus geck, hoe isse dus versminkt op sulcken lompen loer?
ien weersoordigen drinkgert, is in lijf, daer ummers giest, noch kunst, noch fraeyheyt, niet mierder as ien stien.
Of as ien staeck, hiel stijf, Cleeren, oock niemendal en weet, noch niet en soeckt te vreezen, vaer hy mijn ienigh kijnt me houwe son in eeren, sgevoet, was 't noch ien burgers seun, die hier was op die ien fraey ambacht kon, wat gaf ick toch nae 't goet, Soo veel as niemendal, ick sou mijn gerust stellen, En in een zware saeck oock niemendalle quęllen, hoe wel ick dickwils heb na hooger staet estaen Die tijdt die is geweest, helaes!
't is al vergaen, 't is al vruchteloos, 'k selt moeten sien en lyen, dat al mijn goeije wert, verteert in basterdye, Daar ick soo menig jaer soo suynig heb eschraept En met veel arbeyt zwaer heb by menkaer geverteeren?
Raept, sou ick dit van een vreemt, een leeg.
Gant sien Neen, nou noch nummermier, dat wil ick hem wel zweeren, oock goet, Daer schiet wat in mijn sin, mijn dunckt het is se sinne t'same deur, 't welk ick nou lyen moet Maer daer van sel ick weer gaen ien vast Testement maken, Dat hy sijn leve niet sel an de Hooft som raken, Wil hy dan altemet iens 's nachts uyt ridderen, blaen, gaen, Dat mach hy dan vry doen van sijn jaerlijckse En as die verteert sinne, meugese by leggen, en het sy haer naers ebrant, sy sit dan op de blaren.
't is best, dunck mijn dat icker in tijts sie veur, Al mijn goetje ging aers wel voor ruyg hooy deur, En dat sou schant wesen, daer van dientet wel waer enomen, Want men kijnts kyeren souwender by te kort komen, bet, se souwe van haer bestevaers goet niet hebben te Daer van dientet hoe ier hoe liever in 't werrick eset, wie schrijft my dit best, wat voor ien Notaris?
Ia, ick weet de seun van guytege Aeris, die, ismen eseyt, in sulcke dingen gheweldigh vast, niemant sijn weerga, hy schrijft ien hiel Testament by der tast, Dat al de Avekaten, met rechten, noch met pleyten niet en kennen breken, En die man dientme, om de sijne waerheyt te spreken, nou ick mach binne gaen, en sprekender mijn wijfje van, dat ick'et voor laet maken so vast als ick kan. binnen.
Hooghart en rijck, twee op treckers, uyt.
Alle daags.
wat nieus.
En selve wat goets.
Dat s ien out spreekwoort.
Mijn dunkt jy weet weer wat?
Ia, oock vry wat nuws hoort.
Ick gis dattet niet veel het te beduyen.
Hoogh.
In dat jy 't wist, het souje al wat vreemt in 't oor luyen, ick lachte mijn mont schier uyt het lid, ick voelt schier noch, soo stram is mijn gebit, 't is hier ebeurt in stadt, 't is van gien poepe noch vreemde sassen.
Ay seghtet my toch me, laet gien duyvel in jou buyck wassen, dielt ien mensch wat me, dat wy 't oock weten en verstaen.
Wel hoort toe, ik seltje van stickje tot beetje Jy kent Lammert wel, in t uythangh bort van de haken en oogen, zijn dochter, dat bliecke Meylje, is huynochtent met Stijve Piet deur etogen.
Met die stijve ridder?
is dat huynochtent eschiet?
Niet, voor niet liep de Vaer soo haestig voorby onsent Onse buurman die riep, el Lammert neef, waer heen soo jachtigh?
Daer mocht niet een woortic, het aensicht stont hem hiel kraftigh, svoort, hy hompelden, hy strompelden, al schuddende De kalverstraet langes, de Doelen deur, tot buyten de poort, kippen.
Vaer uyt dat gis ick dat hyse het meene te behoogh.
Jae se waren hem te gau, want sy binne al heen gaen slippen.
'sen ding, rijck.
Maer 't verwondertme, dat sulleken preut mit sulcken bouwe, met sulcken st ijflijf deur gingh.
'wonderen, hoog.
O speciaeltje!
Laet jou sulleks niet iens vergeven, daer komen alle dage soo veel nuwetjes opdonderen, weet Dat ick'et al in mijn hooft niat 't onhouwen, en die 't al beschryven sou, maecktender wel of ien hiele history, In daer is mijn hooft te kranck toe, ick heb geen starreke memory.
As 't is, moet ick seggen, 't is best dat jy sooquaet praet Dat ick'et of ien aer seyde, jy worde voorseker Ick sou niet, neen ick sonder gecken hoogb.
Dat s nou alliens, wy wille daer gien harnas Rijck.
Om antrecken, een speltje daer by, en staeck toch dit gesnack, Verteltme toch jou deuntjes, en mennegen soeten quack, want jy sint gemeenelijck vol alle boeverijtjes.
Hoooh.
In jy vol scharsery en alle trotse spijtjes, Dan dat 's al eveliens, ik sin dat wel gewoon, Ick heb in Joost zijn baen egaen, o daer!
ick weet van 't loon, dan niet te min soo sel ick jou mijn confertijfjes vertellen, watter toch al beurt onder de jonghe ghesellen, jy kant hier Floris wel?
En joost in de wijck?
Ginge lestent om ien voetje voor an op de Zeedijk, nou komende by t huys, kloptese soetjes an, deuse twie karen, wie klopt daer?
Was 't van binne, maer seyde, wy hebbe snaren Voor de speulman, doet toch open, is 't jou sin, neen, riepese weer van binne, wy laten niemant in man spreken.
Nou was 't doet open, wy moeten de speul je komt 'er toch niet in seydese, wilt jou hooft niet breken.
Ummers Digitized by google van stijve piet.
19 Ummers door t veel kloppen, begonnese van binne te slaffermenten, wy selle jou van de deur helpen, by houdert duysent krenten, sel jy ons trotseren?
Wy komen jou daetlijck by.
Doe sprack Floris.
Joost, staet ien lutjen an d'ien sy, komese uyt, sy sellender lustigh voor boeten, want siet, ick selder mit ien wackere bier.
Tigh an, mit dat ick mijn broeck los heb, klop jy dan her en alsje de deur open doen, loop jy dan, het best dat jy kan. joost teegh an t kloppen, Floris het sijn broeck uytkomende, heeftse allegaer hiel deerlisck bescheten, d'aer op sijn schijtsatyne wambus, en d'aer op sijn bordiele broeck, en d'aer in sijn baert, en liaer in heur Gravinne doeck.
Sy op der loop, t bruylofs volck haer nae, aers niet ofse waren verwildert, kijck, t moeyden haer, datse soo geelachtigh waren beschildert, Haddese t niet ontkomen, men souwender een schermutseltie hebben esien, sy souwender van lid tot lid ekurven hebben, soo ick vastlijck mein.
Want daer warender onder van dese ruyge gasten, Die op ien man of aerhallef niet veel en pasten, Sy vloeckte, sy raesden, sy wouden tegen ellick ien an, dieder niet van en wiste, maer de schuldige Die lachten in sijn poot, gelijck jy dat keunet gissen, hy miende reys op reys schier in sijn broeck te pissen, Dat om de guytery die hy haer had edaen, het bruylofts volck haer niet vynende, sijn weer na huys egaen, soo besecht en soo bestruyft, gelijck sy hadden gekregen En namender ellick ien doeck, en gingender schoontjes vegen, Van 't beste datse konne, elck nam doen sijn af het danse was edaen, Allelya was eleyt.
Ha, ha, ha, wat sin dat voor Aelsveltse rancken, komme 't te weten, hoe willeser bedancken.
Ja asse selle, men kan dat wel vermoen, watten lof, watten eer, datser wel sellen doen.
Ja soo veel gis ick, as ien paert in sijn vuyst 'klagen kan dragen, seker sy maken 't te grof, ick hoorder veel van Gelijker onderdaegs ien slegthoofdige schreur.
Hebbense so beregt, recht voor sijn vrijsters deur, Alwaer hy met een lust en yver stont en vryde, dit siende dese twee, sy t dadelijck benijde, Deinckt wat se gingen doen, ien schilderachtigh feyt, Floris het in ien doeck ien vars warrem ay eleyt, In is soo metter haest na de snyer too gaen streven, En heeft hem soo de vijgh rondom sijn mont gewreven De snyer an t koren, mit dat hy de waremte bespoelen gon te voelen, Liep an ien pomp, om sijn besuyckerde mont te en riep, ay my, ey my, hoe deerlijck bin ick bescheiden, jy seltet jou nie, Sevromen, kom ick het te weten, jy pypestelders, jou want luysen, jou olijke guyts, wat van stijnve piet.
Wat sin jy mier als straetschenders, en ien deel lichte schuyts.
In de Vrijster in huys, heer!
Sy was heel verlegen Sy miende dat hy had ien torrentjen ekrgen, wel verstaende in sin wang, je!
Sy was so ontstelt En 't sarendaegs hebben 't deuse twie maets voor ien convertijfje vertelt Hoese de snijer ehad hadden aen de veter, Ja wat mier is noemdense hem in de waringh, de stront eter.
Ha, ha, ha, dat s wel fraeytjes bedocht Sy mochten wel gaen, zy hadden ien goet werk ewrocht, rijck.
Ja as 't is, komt'et de Schout iens te weten, hoe wil hy met haer graeselen, hoe wil hy met haer eten.
Spreek niet, hoogh.
Niet en mijt, men geeft van die lom 't is maer uyt drolligheyt, en hobbolligheyt geschiet.
Ratel.
wacht Rijck.
Jae, om die drolligheyt het onse gestege Mennig van onse jonge maets op het stadthuis ebracht.
'koolt, noch rinckkinckt.
Wat, daerom niet, alsme selfs niet raakt, of, waer men komen, de glasen niet uyt en klinckt, alsmen ien eerlijck mans dochter niet ver.
Soo en hebbeset hart niet, die verbranste knoeten, datse jou vangedaan.
Maer doe jy sullicks, bega jy saecken van het uytschilderen, daer op fietme niet soo fel.
Muyeren, rijck.
Ja, 't is fraeyties, as sy 't soo wel kenne Maer ick vrees, sy sulle noch lustigh iens raken in de luyeren, schaen.
Dan dat s alliens, dat kan jou noch mijn niet misleiden, mijn mont is droogh epraet, waer wille wy gaen?
Wel waerje wilt, kom gaewe inde lichte turreven, daer hettet Rombouten seun onderdaeghs hiel verkurven, soo mijn flusjes op de beurs is eseyt.
Kom gaene wy daer na toe, soo hoore wy 'o rechte bescheyt.
Stijve Piet en Aelt, en uit, om weer na huys tegaen.
Lief, in den avontstont 't is fraeytjes waer enomen, men, niemant en weter of dat wy nu t'saem t'huys komen, ellick is nou in zijn huys, kom klopwe soetjes an, en maeckt toch gien gedruys.
Barnaeltje.
ick durf toch niet, mijn hart begint van mijn wellekomst wil ick wel voor ien oortje geven.
Riet.
weest niet iens bedeest, treet toch vry, ick sel 't voor jou verantwoorden, siet, jou getrouwde man, die doorcter, door vyer, om jouwent wille wel souoopen, jageseo ons gat uyt, ick weet noch wel een open, op straet selle wy met slapen, gelooft dat vryelijck vry, Mijn out.
Oom sou ons nog wel ontfangen hiel vriend'lijck en blyft schaet versocht?
Kyvese, wy hebbender niet mee te schaffen Hoore wyse altijdt spreken, men hoort wel een hond blasfen, 't sel meughlijck niet iensies wesen soo quaet, k van stijntje piet.
As jy u wel inbeelt, of as 't ju nu wel voor staet.
Jae 't mach wel, maer mijn hart wort soo benaut, mijn dunkt het moet schier barsten, 't is aers, noch aers, of het tusten een pars lag en parsten, ick stont soo van mijn bed, en ging hiel stilletjes veur, en nam de doos onder mijn arm, en ging met u Deinckt, dat het mijn ouwers vry wat op haer krop sel steken.
Wel spreken, riet, 't schaet niet, tiere sy hart quaet an, wy selle VVant ien mensch, quaet zijnde, krijgme met goe woorden goet, al baerdese noch so seer, spreke wy soeter dan soet Met goe woorden soumen ien Keuning uyt zijn stoel praten, daerjem met qua woorden onvrient sou krygen en altijt sou haten, daer van 't wel spreken verwint alle vyleinigheyt inne quaet, Doodssagen, moorden, en alle quae overdaet, Gelijck men hedensdaegs van vele siet gebeuren, Dat den ienen mensch den aer soo heftig gaet scheuren, vat!
Ien goet woort, heb ick wel ehoort, neemt altijdt ien goe stee, en 't leyt alle oorlog neer, en 't verweckt ien vreezen. Ick hoop ick selder met goe woorden wel bemurven.
Aelije.
Ja wel, hoe sel ick onder haar oogen komen piet.
Kom gaenve an de deur, tuklopve soetjes an, stijve Piet klopt, en sybrich kijckt boven uyt het venster.
Gibrieb.
Vyklopt daer, piet.
Jou dochter, met erande dad'ler eente.
Met haer echte getroude man?
Wel, gatvinck, wat sin dat voor woorden?
Jy spreekt alleveliens ofse jou al toe behoorde.
Wel ja, moertje, wy sinne voor Godt altijdt etrouwt, soud.
't was oncrijst'lijck datje ons dan weer schijen syb.
Moertje, dat is seker fray, 'k selje mijn leve voor gien seun kennen.
Maer datje mijn dochter hebt gaen schennen, piet.
Schenne moertje?
Dat s van jou hiel qualijcken eseyt, t is geschiet uyt liefde, en loutere vriendelijkheyt, ay verbijt jou wat wilt voor jou dochter, mijn wijfje, wat zwijgen.
Vant van al jou tieren mochtse lichtlijck ien misval krijgen.
Ja wel, ja wel, al dat van puysse komt, dat wil al mee mauwen, ick word sci.
Uyt mijn kraft, ick kan 't niet wel erken veur.
Ay lamme, komt iens hier, ick bidje, komt, lammert komt an 't venster.
Laum.
Wel wiif wat isser te doen?
Ay kijk iens bnyten deur.
Wel bengel!
En jou, dochter, wat is jou seggen?
Hoe na kom jy nou t huis, om t hooft in schoor te leggen?
Dat gat en boortje niet, weg, weg, neen, neen, neen, neen, neen, daetlijckheen, daer jy 't dus lang wel ehat hebt, tijt daer weer, men selje jou hiet in huis giemeer so vet voeren, die tijdt die is eweest dat jy mijn hebt gaen sluiten.
c. van STIJVE PIET.
Aeltje valt op haar knien, en bid haer vaer.
Ay vaertje neemt ons toch, dat bid ik jou, alle bey in, bedaerje, weest te vreen, en grijpt ien goede sin, het is toch al eschiet, 't moet ummers nou soo blijven, och!
Stilje een lutje toch, en wilt soo seer niet Dat bid ick jou met gevouwen handen, en met gebogen knien.
Langer fien.
Nou, nou, staet op mijn bekje ik mach 't niet, kan u dit niet bewege?
quf doetiè dit niet smerten lam.
Neen 't.
Jy hebt wel Faryszense herten, Ien mensch sijn hair flaet te berge die ket hoort.
Houd jou backus, seg ick, en pakje daetlijk voort, ick sel jou by kome, siet toe, iclistje uytkorne, eu krijg ickje onder mijn kluyre, ick selje van ien torrene, jou mongt.
Ope, daer met ikje op jou vleis.
Ay lietste blijft toch hier.
Dat bid ick jou noch inne noch ien reys Sybrich bout Lammert, en Piet en Aeltjegaen wat van de deur, en Iannetje kemt uyt op dit gerass.
Vant siet sy gane deur, sy tijen op der vlucht.
Jan. wat is hier te doen?
wie maeckt dit bure buurwijf, gerucht?
Mijn Vaer, mijn Moer, mijn alderliefste Mijn leen en staen niet stil an al mijn hiele lijf, sy leit wat van haer selven.
mijn dunckt ick zwijn, och!
Wiltme wat los rijgen, y my, nou begin ick weer wat aemtocht te kriilen.
Wel hoe komt dit toch by?
Ay wilt'et mijn 's garen edaen, verslagen.
Dat 's ien kleynigheyt Jannetjebuur, dat Maer wy quamen goelickjes te vier uren uyt ien van de Leytse schuyten, En midts dien dattet noch licht was bleve wy rot doncker buyten, Om 't alderminst gesicht, en oock om redens wil, Soo gingen wy nae huys bequamelijck en stil.
Wy klopte soerjes an, de Moer begon te spreken, Maer als sy kenden ons, begonse so op te steken, Dat ick de dage mijns levens niet had elooft, de deur die bleef vast toe, wy stieten onse hooft, De Moer die riep de Vaer, heer!
Daer was veel te seggen, Sy gingen alle bey te vensteren uyt leggen, Vaer over dat mijn Lief haer om vergiffenis badt, sy bleven even stout, en eveu stuurs en prat, Sijn wijf en kon hem niet vast op de kamer houwen, wen Sijn kryten was, ick kom, ick kom, ick sel jou of soo dat mijn troosje toe sulcken benautheydt kreegh, Dat door verschietenis sy neer ter aerden seegh, Gelijck jy hebe esien.
Jae as 't is, 's noch blieckjes van verve.
Men souwe soo ien jongh mensch met verschiete wel bederve.
Hoe vaertet, liefje?
Ben je nu wat berer emoet?
Jy moet so niet suchten kijnt, datsje niet goet.
Jae ick looft wel, maer buurwiif, sou jy de peys oock keune maken, dat wy alle bey in mijn vaers gracy konne geraken?
Digitized by google van stijnve piet.
27 piet.
Ay goude doet jou best, ick bid jou, maeckt dat klaer.
En vaet.
Jae 't is quaet te spreeken tusschen Kijnt Aeltje.
Ay buurwijf doet jou best, wilt ons daer me gerijven, jy sullen 't onder ons oock niet weer laten blijven, van 't siet wy binne nou te deerlijck ekruyst.
Neen, neen mijn kyertjes, ick fin met gis ten noch gaven verkuvst, 'k heb selver wel wat, daer ik of kan leven, geven, ay staeckt doch deuse praet, ick en hoeft me niet te geven, al wat ick buyten mijn scha kan doen, dat is voor jou gaeren edaen, icker gaen, mijn soete lieve Schaepies, maer qualijck dutf vel sin ik oock mal?
wel wat mach mijn doch letten?
Nou, nou ick selder gaen, ick mach mijn onbeschaemde aensicht voor setten, nou loopt soo langh in huys, en sit wat 't saemen rasjes weer.
Neer.
Ay soo, doet het goe best.
Ay komt wat Aelije, en Piet gaen in t Buyrwijss huys, en jannetje klopt aen Lammert zyn huys.
wat gebons is daer weer an de deut?
Jans isser veur.
Al vrient sybrichie, jou buutwijf Jannetje.
Sin jy 't Jannetjebuur?
ick kom onder ie, komt allienigh nigh, vel die sin ick ongewoon, dat jy hier dus laet.
Ja niet waer sybrechje?
Jy meught deyncke wat mijn hier iaeght, is iou man oock in?
Ja ey ian.
Deynckt vy dat 's stoutelijck evraeght?
Ay roept hem ieus.
Ick sel, lammert jan se vaer, onse buurwijf die wilje spreeken.
Ick kom, wel Jannetje buur, wat 's jou bootschap.
wat mach u hier dus laet ontbreke?
Iann.
Dat sel ikje seggen, neemt het my niet qualijk, of, kijck ick sin soo wat onbeschaemt, en vry wat Maer ik kom vanje dochter, die jy de deur voor 't hooft hebt gaen sluyten, vel hoe komje toch dus quaet?
wat recht jy an voor kluyten?
Deink jy niet dat het is jou eigen vleis inne bloet?
Gaet iens in jou selleve, mijn dunckt datje hiel qualijck doet, dat sy het de knecht etrouwt, dat kan men ummers niet iers maken trouwen, jy mericht seggen, dat sin dingen, die jou niet en reken.
Dat 's alliens, maer 't is my niet berouwen, dat 'k tot nocli toe heb edaen Mijn dunckt ick.
Ik hebber wel reen toe, soo stil swijgend deur te gaen, dat doen gien eerelijcke dechters met eeren, in krijg ick hum iens onder mijn aluyven, hoe wil ick hem tracteeren!
In dat daerom, dat hy mijn dochter soo uyten huis wat neer set, etroont het.
Jocun.
Nou buurman, ik bid datje die heftige moet 't is mit ons hier haest edaen, is hiier ieker ien kleine tiidt, Neeintse toch alle bey in, maeckt jou al deuse onvaert nutte sorrig quijt, jy seltet toch niet mee nemen, als jy hier van daen bent, voor wie heb jy 't aers ewonnen, en voor wie hebjet aers espaert.
Wat voor jou Dochter?
en jy kentse ummers niet versaken, noch 'k hoop niet datjer een landloopster of wilt vermaaken dat sou turreke werrick wesen, datjer soud schoppe met de voet, Noch 't en mach voor God niet bestaen, indienje dit oock doet, In aengaende van de knecht, daer sou 'k mee soo seer niet an stooten Al is hy niet soo rijck, hy is van ien eerlijck geschlacht esprooten, 'kaer, Daer van doetet toch met wil, en geesse an men hy sel doen gelijcken ien seun, jy moet doen gelijcken ien vaer, 't is nu io as het blijven moet, jy moet'et quaet wat uit jou weeren, Deinckt, as ien dingetje is eschiet, men moet'et ten beste keeren.
Wat dunkje Sibrichjebuur?
wat dunckie?
Is 't so niet?
wat segh jyder van?
Wat sou ick seggen ick sta onder subjecy van mijn Man, soo as die doet, soo bin ick daer me te vreden, vaer, wat dunkje van onse buirvrous reden?
Wel sprezkje niet?
hoe staenjer woorden toch al an?
Wat sou ik seggen, ik weeter langer niet van Of ickse in sel nemen, dan of 'k se buyten deur sel sluyten, in doe ick dat, mochtse van hem raken by andere, dan sou 't ummer wesen slimmer dan stim, Mijn dunckt seker dat ick rechte voort wel stae en glim, ik weet werentig niet hoe ick hier best sal handdrayen, ick sinder soo in begaan, ick souwer schier om schraijen.
Liefjes heen, syb.
Wat sinje mal vaer?
Deinckt niet om, slatet ontroertet jou niet iens in, ick bid jou weest te vreen, dolle ssurven, is t jou sin?
Geefse an menkaer dese twie verhy mach het weer verbeteren, het hy t met jou verkurven, van jou, fannet.
Sy brichje buur, noch hou ick veel Kijck, daer 's ien moerlijck hart, sy is haer kijnt getrou, ick sie 't an jou aensicht, datje nae jou dochter in ick prijst jou oock, datje jou ziel, om harent wil niet over de tuyn gaet hangen.
Nou vaer, jy tooetet allienigh dus parsiael niet teugen staen, nu geeftet jawoortje toch, dat ikse allebey mach.
Sel ick?
Moet ick?
wat dunckje wijfje, sou 'k het toelaten?
Om praten, syb.
Jaje daer, want wy keunen 't toch niet aers Daer van neemtse allebey, hoe ier hoe liever in, lam.
Ik binder me te vreen, buurwijsje 't is mijn sin, waer sinss toch alle bey?
Haeltse vry daetlijck, sy hoeven niet te schroomen.
Jann.
Maer tot onsent, ick ga, en sal daetlijck hier met haer komen.
Ras, syb.
Ay goude Jannetjebuur, ick bid jou loop wat, ick wou mijn Dochter hier al met haer vryer was.
Jannetjen in huis en baelt Piet en Aeltje.
Waer sinje kyeren?