floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Daar is geen swarigheid, dit volk in slaap te wiegen, t is myn talent, myn Heer, de boeren te bedriegen, terwyl zy nooit ontzien de steelui zulks te doen.
'k wou dat het meisje kwam, wy moeten ons wat spoën, eer dat myn meester komt, om 't loten by te woonen.
KEes, melis, joost.
KEES, zingende.
't meisje is voor myn, al kost het hondert kroonen, maar zeg eens, vrind, met jou believen, is dit het Dorp Kaayestein?
O st.
Ja, maar hoe kom je zo krom?
Ik geloof van de wyn En dan loopt 'er hier en daar noch een borlezoesje onder, en die varsse waar werkt zo wat klugtig in den mensch.
Dat is geen wonder.
wel gezeid, kees.
Daar heb je gelyk in, broertje, met jou believen, je hebt En nu gae ik, met jou believen, na de Lotery, daer zel ikken, ien meid Getrokken worden, en nou gae ik, met jou believen iens of ze myn ook te beurt zel vallen, want zy zou myn wel dorp, gelyken, want ik bin ien van de moiste jongens van ons hiele, en een lief hebber van ien mooi meisje.
A3v, p. 16 de belachchelyke joost.
En ook niet minder van de slorp, Na dat ik merken kan.... kees.
Wat is dit, durf je dat wederleggen, Daar zyn ze noch, met je believen, die wat zullen zeggen, tros de beste kinkel van ons hiele Dat zyn eerst kuiten, land, en onze Schoolmiester zeid, dat ik miesterlyk verstand Heb, om ien meisje wel te karesseeren en te gerieven.
Dat kan wel waar zyn, maar vertrek met jou believen.
As voor myn, kees.
Waarom zou ik vertrekken, de straet is zo goed voor jou Maar ook niet ien haer beter, met jou believen.
Wat drommel zel dit zyn, ik vrees dat deze boer myn toeleg zal verbruijen.
Rust jy je hoofd maar, men zeller de klokken me luijen.
Ik zel gaen as het mijn belieft, verstaeje deuze kal, maar hoord jou deuze straet toe, met jou believen?
het lykt van 't mal, of ik niet wil vertrekken.
Dat je my komt vragen.
Hoe is 't hier boer, zoekje rusie?
Dat is maar praat veur de gekken, ik zoek gien rusie maar ik vraag jou groote maet, Of jy allienig voogd bint van deuze hiele straet?
Ik zeg dat gy vertrekt, of 'k zweer u by myn leeven.
Eer ik dat dee wou ik jou liever een snje in jou bek geeven, had ik een boer, ik bin daerom gien gek, ik sny jou strak deur jou koonen, zo glad as ien stuk spek.
ERY.
Iou joost.
De schout die komt hier straks, 'k raad u daar van te zwygen.
'murf krygen Wel zo het hem aanstaat, kan hy ook een keep in zyn Want as ik daar me begin, val ik heel liberaal.
Wat drommel doe je boer, tast je in je zak?
Wel ja, ik zoek na myn staal, myn stien, en tonteldoos, om myn pyp tabak aan te steeken.
Indien gy niet vertrekt, 'k zal u de beenen breeken.
Maar as myn bienen stukkent waren, met jou believen.
hoe quam ik tuis?
Dat zou niet angaen, broertje, je hebt zeeker abuis.
Wel met jou believen, men zou u daar dan dragen.
Hoe je daer langer me wagt, hoe liever, want dat kan.
myn niet behaagen, dat ik myn moer zo tuis kwam, die vrouw die kreeg een Maer hoe slaeje de bienen aan stukkent, by het dozyn, of by het stik?
Dat kan myn niet scheelen.
Dan wil ik liever gaan kuijeren.
Iluijeren.
en leg jou moers zeun in de Doe zo als je gezeid hebt.
Ja, als het tyd is, met jou believen.
Ja, 't is al meer als tyd.
Ik moet eerst zien hoe het met het trekken van de meid Zel af loopen, daerom ga ik nae de loterywinkel.
Nou, ik wensch jou goeden dag, heeren.
Jou ook zo, boere kinkel.
Hoe gae je noch niet heen, gy zyt een aardige kwant.
(stant.
Al bin ik een boer, ik heb ten naasten by menschelyk vernomen.
MELIS Hy is al weg.
De vent die zou wel maaken.
Dat myn begonne werk zou t'onderst boven raaken.
Daar is het meisje, wel zy komt ter goejer tyd.
KLAARTJE, melis, joost.
Wel joosje, ben ik nu van alle zorg bevryd, ik doe het anders niet, want kyk, je moest niet maaken, Dat ik, door uw bedrog, in schande kwam te raaken.
Daar is al voor gezorgt, kwel u in 't minste niet Want alles wat ik doe, om beste wil geschied.
Maar 't is wat stout, dunkt my, zig zelve zo te geeven In handen van de Schout.
Daar werd niet aan misdreeven, hy zal u dwingen, om met hem na huis te gaan, zo komt de schuld op hem, en gy hebt niet misdaan.
Maar 't ziet wat ver, dat ik steek in zyn dochters kleeren.
LOTERY.
Hy heeft geen magt om u daar over iets te deeren.
Maar kan dit alles nu zo onbekent geschien?
Hy s slimmer als een uil, hy kan by dag niet zien Veel min by nagt, myn kind.
Dat wil ik wel gelooven, of gy anders zei.
't is tyd, ja 't is 'er boven Wel ligt, dat ik voor vast beloofde, om met de Peet Te spreken.
Ga dan heen.
Joost klopt.
JOOST, KLOENTJE, KLAARTJE, melis.
Wel, 't is myn zeker leed, myn lieve kloentje, dat ik u zo veel kom vergen, dit is het meisje, dat gy zo lang moet verbergen, tot gy Kornelia voor heur hebt in u magt Wat dunktu, is het werk alrê niet ver gebragt?
KLOENTje.
Is dit het kind, waarom de Lotery zal trekken?
Myn broer dat is een nar, en al de boeren gekken, het dorp van kaayestein broeid niet als kaayen uit.
Ja kloentje, dat is waar, het gansche werk dat sluit al eveneens gelyk een tang sluit op een varken.
Kryg ik myn broeder alleen, ik meen ik zal hem harken, dat hy zal weeten.
Debelachchelyke.
Maar dat zal niet nodig zyn, hy zal zig zelfs genoeg gehekelt zien door myn, dat gy my uw woord zult houwen, 'k zal maaken dat gy met Kornelia zult trouwen, op die konditie als ik u heb voorgesteld.
Zyt maar te vreen, myn woord dat is zo goed als geld, kryg ik Kornelia, gy zult het geld straks krygen.
Swygen, k vertrouw my op uw woord.
Nou klaartje, gy moet al leid de schout u na zyn wooning.
't zal wel gaan.
Doe maar jou best, en laat de rest maar op my staan.
Daar gaat de deur op, ga, hy moest u niet betrappen.
LUBBERT, KORNELIA, MADALEEN.
't Al zyn gelyk ik zeg, ik lach eens met uw snappen, die Jonker Melis, die vertrouw ik niet een zier.
MADALEEN.
Wel ik beken, dit is voor haar een groot dangier.
Zult gy uw dochter aan die styve joris geeven?
Die joris is een borst, die heel wel weet te leeven, het is een schiklyk knegt, myn bloedverwant, haar Neef.
My dunkt een makarol, of vuile bikstien teef Was goed genoeg voor hem, hoe zel jou dochter passen By zulk een bullebak, is zy dan opgewassen Voor zulk een traanbok, die de baard hangd in de mond, En stadig bezig is te wroeten in de stront, Om door zyn gierigheid de kost daar uit te krygen Ik zeg.
TERy.
LO 11 lubbert.
En ik zeg weer, karonje, gy zult zwygen, myn nefis warelyk een vreijer van fatsoen.
Ja zyn fatsoen, myn Heer, dat heeft hy wel van doen Een bochel op zyn rug, en twee verkeerde beenen, 't is ongemeen, hy draagt de kuiten op zyn scheenen, zynkaaken hangen net gelyk een Aap in 't woud, wanneer hy grynt.
Ik zeg dat gy uw bakhuis houd.
Heb ik nu zyn fatsoen niet na de kunst beschreven, Waar voor een Zilversmit gien enkle duit zou geeven, hy word noch boven dien gehouden voor een zot, En dit zou t dekzel zyn van zulk een moije pot.
als ik daar aan denik, dan moet ik myn ontstellen.
Myn Vader heeft maar lust, om my te kwellen, hy meent het niet.
'k meen 't al, voor u zo wel als myn.
Het is onmogelyk de zaak heeft gantsch geen schyn Van waarheid.
Schyn of niet, ik meen myn woord te houwen.
Ei, laat haar liever met de Breèmer Roeland trouwen.
Die 'k onlangs t'amsterdam heb aan de kolk zingen.
Wat zou die met haar doen?
De kaerel is van stien, En niet een haartje slap, noch styver als Neef Joris.
Ik loof waarachtig dat de meid de Brandemoris In 't hooft heeft, of het scheeld die doeze in 't verstand.
LUBBERT, joost, KORNELIA, MADALEEN.
Wel ben je daar, jou lompe lanterfant Is dit myn last aan u gegeven, haast volvoeren.
Geen drommel plaagt de mensch zo erg gelyk de boeren, Of ik van boeten spreek, die zy u schuldig zyn, Ja Apestaarte, Griet, dat overbooze zyn, Die kwam my daat'lyk noch haar nagels presenteeren.
Een mensch zou schrikken voor haar tieren, vloeken, sweeren, zy zeid, of ik haar spreek van nieuwe schuld of oud, k zeg t met permissie Heer, ik schyt wat in de Schout.
Zyt dat die d'onderkats, zy mag my vry vertrouwen, dat ik haar wel perfect zel van dat kakhuis houwen Zo ik haar kryg, ik zweer dat ik haar likken zel.
En dirrik doos, daar 's geen duivel in de hel, die zo vervaarlyk ziet, als ik spreek van betaalen, maar gaat uw dochter om haar hart wat op te haalen, na de lotery?
Wel neen ze, kurkevaar, 'k gun Melis geen gezigt in 't minste deel van haar, die ligtmis doet niet aars als om myn deur te waaren.
Myn Heer, je bent zo kwaad, je moet u wat bedaaren.
Want Jonker Melis is een Heer van groot crediet.
Al eveneens als gy, een groote deugeniet, Ik mag u al zo min misschien als hem vertrouwen, Schoon loutery.
Schoon ik u zeven jaar de bek heb opgehouwen, ik kan tot noch toe niet veel trouwheid in u zien, gy tragt al me om myn voornemen te verbien, Myn dochter zelf heeft zig nooit aan myn wil verbonnen, wees dan eens kinderen op en knegts, ja jonge honden, die kwispelstaarten noch voor 't geen dat men haar doet.
Wel vader, wat is dit, 'k zag u nooit zo onzoet?
Waar is myn ondeugd in myn leeven u gebleeken?
Doet hy en zy, en gy, wel aars als tegenspreeken, wanneer ik maar eens rep van 't huuwlyk met myn Neef En u, als of dit was heel verre buiten schreef.
Zo gy ze aan Jonker gaaft, en joris woud vergeeten, 't Zou voor haar beter in de schreef zyn, wel te weeten.
Gy roerd uw bek al weer, hoe ik daar tegen kyf, 'k wou dat die heks een brok van Jonker had in 't lyf, die met haar stoute bek myn altoos komt verveelen.
Of 't in de schreef raakt of her uit, 't kan myn niet scheeren, KORNELIA, na dat joost haar wat ingeluistert heeft.
Myn vader, 'k doe al 't geen dat gy begeert.
't is gek.
LUBBERI Dat heidens vrouwmensch roert gestadig aan de bek.
Het is onmogelyk, ik kan myn bek niet houwen, een bellefleur zal met een vooze raap gaan trouwen.
Maar wat zei joost u daar in stilte.
Dat ik zou Aan u gehoorzaam zyn.
LUS Digitized by google de BELACHCHELYke lubbert.
Is 't mooglyk, wel ik houw hem voor de vroomste knegt, die iemand van zyn leeven Gezien heeft, ik zal hem myn mooije schoenen geeven Die 'k maar een maand of tien gedragen heb.
Wel Joosje, k vind u vroom en deftig van gemoed, wyl gy myn dochter pord gehoorzaamheid te leeren, k zal uw twee schoenen en een stuivers koek vereeren, Voor uw getrouwigheid.
De lotery zal nu haast trekken, gaan wy heen, myn dochter zal zo lang haar peet gezelschap houwen, tot dat het grootste lot getrokken is, wy zouwen Wel verder gaan, maar 't schynt de dag valt ons te kort.
Kom, joosje, klop eens aan, wel hoe wat of haar schort Dat zy niet open doet?
LUBBERT, KLOENTJE, KORNELIA, joost, MADALEEN.
Ik groet u peetje, hier is myn dochter.
KLoENTje.
Wel dat 's goed, kom hier myn keetje, kom ga met myn in huis.
Nu zus, als 't is gezeid, tot avond, dan breng ik u zeekerlyk bescheid, hoe Digitized by loutery.
Hoe 't met de lotery gegaan is.
'k zal 't verwagten.
De vogel is in 't net, nooit schoonder met gedagten.
LUBBERT, joost, MADALEEN.
Nu is myn hart gerust, 'k vrees nu voor Jonker niet, Die hier by nacht en dag om 't huis waard, loerd en ziet, met hoop of hy myn kind mogt krygen in zyn kluiven, Ik weet de meisjes zyn wat graagies, as de duiven, die op het korren van de doffers, met een spronę Aan 't geilen raaken, 'k weet myn dochter is noch jong, Zy zal als and're, wis me aan dat euvel hinken.
As de bommel barst, hoe drommel zal 't hier stinken LUBBERT.
Wat zeg je, Madaleen.
Myn Heer, dat is niet veel.
Is wonder by myn keel.
Dat gy u bakhuis houd Nou ga na binnen, om het huis wel te bewaaren.
Doe zo als 't is gezeid.
Ik zel het heel wel klaaren, maar weet, myn Heer, daar is geen eeten in ons huis.
Gien eeten, zegje.
Neen, al kwam daar maar een muis, het arme biest dat zou van honger moeten sterven.
Dan zal der niet bederven Wel als 'er niet en is, je kunt wel wagten tot ik weer kom.
Mooi bescheid.
Maar als ik nou eens kwam te sterven in die tyd?
Dan was jou gat koud, en dan zou men u begraven Met huid en haar... MADALEEN.
Is dat voor al myn slaaven.
Myn Heer, zy huild zo, help de meid weer in haar schik.
Daar is een stuiver, loop, en vreet jou darm nou dik.
Ik ga.... tiende tooneel.
LUBBERT, joost.
Wie is het joost, die weigert te betaalen?
(haalen joost.
Meest al te maal, myn Heer, maar 'k zal het geld gaan van kryn, hy heeft beloofd dat hy betaalen zou.
Wel Joosje, 't is myn lief dat ik u zo getrouw Bevind in myne dienst, dat wil ik gaarne weeten.
'k heb zeven jaaren lang, myn Heer, uw brood gegeeten, hoe is het mogelyk dat ik u vals zou zyn.
Ik meende joost, het was allenig maar in schyn.
Nu dat gy zulks vertrouwd, zal ik u anders toonen, Maar met beding, voor af, dat gy my zult verschoonen, dat ik dit heb zo lang verzwegen.
edt. 17 lotery.
Ik zaluzeggen.
Weet, dat gy u hebt vergist.
Toen gy uw dochter in uw zusters huis ging brengen, men heeft getragt om my in 't bedrog te mengen, maar wylik overal voor deugdzaam ben bekend, heb ik myne ooren nooit naar fieltery gewend, en schoon ik heb beloofd, dat ik de zaak zou zwygen, zo kan ik echter zulks op myn gemoed niet krygen.
Wat is het Joosje, spreek, ach!
't hart valt in myn broek.
Hoe moet je kakken Heer?
Loop ginder in een hoek.
Wel neen ik, maar uw praat doet myn de leden beeven.
O qst.
Myn Heer, gy vreest te vroeg, daar s noch geen kwaad bedreeven.
Kom, zeg het dan wat dra, en help myn uit de pyn, Terwyl ik daat'lyk by de Lotery moet zyn.
Weet, dat uw zuster heeft met Jonker voorgenomen, Om u dees dag utykind t'ontvreemden.
EUBBERI Zyn 't geen droomen?
Wel neem het daar voor aan, indien 't u goed dunkt, Heer.
Meent hy myn dochter zo te krygen!
wel ik zweer, Dat ik daar wel een schut voor schieten zal.
Zo even Kwam hy aan my de zaak noch zelfs te kennen geeven, met hoop dat ik hem noch zou helpen, maar ik zey, Dat ik geen part noch deel ooit nam in guytery.
Je bent een eerlyk borst, ja 'k agt u voor een wonder.
B1v, p.
Digitized by google 18 de BELACHCHELYKE OOST.
Zou ik hem helpen, ik wou liever dat de donder.... lubbert.
Zoet, vloek niet Joosje, ik zel daar wel in voorzien.
Hoe eer hoe liever.
Ja, het zal terstond geschien.
Dat ik heel wel en wis, en zeeker weet, 'k zal maaken, dat deze mol niet met zyn neus in 't hol zal raaken.
Daar hy om snoffelt, wel waar benje, holla hei k zal u die kneepen wel verleeren, valsche pry.
LUBBERT, KLOENTJE, joost.
Hoe, wat geraas is dit?
Wel broeder is dat kloppen, wat is uw wil?
Maseur, je zoekt my wat te foppen, Na dat ik hoor, en zie, daarom zeg ik u aan, Dat deze vlieger voor dees tyd niet op zel gaan, gy moet myn dochter voort weer in myn handen stellen.
Al weer een gekke gril.
Kwaamt gy my daarom lellen Aan t oor, dat gy myn kind graag in bewaaring had.
Ter, Jou looze sloer, heb jy die kneepen in jou gat, zo schytze maar weer uit, voort, zeg ik, roep myn docht, jou ouwe zondares.
Maar, zeg my eens, wie brogt 'er als gy, hier in myn huis, dat ik niet keeren kon?
Is dat de waarheit niet?
spreek bok van Babilon, gy hebt dit zelf verzogt aan my, met grooten yver En is het dan myn schuld, zeg, ouwe Varkendryver van Faro.
L'LUBBERT.
Roep myn kind.
Kom hier Kornelia, kom doch wat haastig by dees babok, jou Papa.
LUBBERT, KLOENTJE, joost, KLAARTJI.
Wel, wat beliefe, peet?
KLOENTJE Myn kind, je moet vertrekken.
Waarom peet?
Ik zal u hier na dit wel ontdekken, indien je 't niet en weet, maar 't zal niet nodig zyn.
Vaar wel, maseur, vaar wel.
Jou ook zo, ouwegryn, plaagduivel van jou kind.
Ik lach met al jou graauwen, het is genoeg dat ik haar weer heb uit jou klaauwen.
LUBBERT, KLAARTJE, joost.
Wel dochter, zo het lykt, je stollesteert vry hart Na 't Spinhuis, ik beken dat was een mooije part Die gy u Vader dagt te speelen, 'k schik de zaaken Dat Melis aan jou naers zyn neus niet vuil zel maken, dit past geen eerlyk kind, maar hoeren uit 't bordeel, ja of je huild of pist, dat is al even veel.
Kom joosje, klop eens aan, maar laat de meid niet binnen. ik zel haar allebei op de achterkamer sluiten, dan zal men haer altoos van vooren niet bespiën.
Wat hebje met myn voor?
Dat zelje wel haast zien.
Kom, kom, stap maar in huis.
D'at's na de konst bedrogen, hy meent hy sluit zyn duif, en ze is hem al ontvlogen, tot nu toe gaat het wel, het geen ik heb bedagt zo 't einde is als 't begin, 't word loffelyk volbragt.
Daar komt hy al weërom, wat of hy leid te preut'len?
Leut'ren, gaan, of 't gansche werk zou gaan, ja, zo moest het gaan.
maar 't zal noch anders gaan, Eer dat Saturnus kroon op Arons hoofd zel staan.
Hoe werd den mensch geplaagt van t looze vrouwen LUBBERT.
Hollander man is slim, japander man noch slimmer.
Gy hebt gelyk, myn Heer, 't is wonder wel gezeid.
Zou 'k my bedrogen zien van dochter of van meid, of peet, die ouwe heks.
Myn Heer, je bent wel wyzer, Zy vissen achter t net.
Ja toch, zo vast as yzer.
Zy Digitized by google loutery.
Zy hadden 't op heur duim.
Maar 't is mis, Zy weeten noch niet eens wat man Schout Lubbert is, Zy zouden aan myn stok dan nimmer durven blaffen, indien zy 't wisten.
Maar gy moet haar loon verschaffen Voor zulk een schoon stuk werk.
Hou maar wat let.
LUBBERT Myn kind te rooven 't lykt waarachtig wel van 't mal.
Myn Heer, het is te gek, om daar eens van te praaten.
Of 't gek of wys is, 'k meen zy zullen 't nu wel laaten.
't is ook onnodig.
Ik moet lagchen, 't is heel mooi Zy zochten 't werk heel net te schikken in de plooi, Maar 't is juist mis en schyt, ha, halwie zou niet lachchen, hy komt eens weer om my, myn dochter af te prachchen, Ik zel hem loeren, o dien overgeeven fiel, 'k zeg, 't is koncientie werk, die kaerel heeft geen ziel Geloof ik, dat hy durft dat snoode stuk beginnen.
Maar joosje, vroome knecht, 'k zal u altyd beminnen, Om dat gy my dit stuk zo trouwlyk hebt ontdekt 'k zal maaken dat u dit gansch niet tot nadeel strekt Ja 'k zal u als myn zoon beminnen en steeds eeren, En uwe gagie met tien stuivers 's jaars vermeeren, Schoon ik by ieder een voor gierig werd geacht.
B1v, p. 22 de belachchelyke joost.
Wel meester, hoe zo mild, dat had ik nooit gedacht.
Dat loof ik wel, het geld dat word heel schaars gewonken. nou joosje, vaar zo voort, gelyk je hebt begonnen.
Ga doe uw boodschap of, en kom dan straks by myn by Goossen, in de Zwaan.
Myn Heer, ghy zal zo zyn.
'wacht, joost.
Wie reukloos kwaad wil doen, waar van hy zelf niet Het minste voordeel, is niet waardig om geacht te worden voor een mensch, zo is 't ook, daar de reden, Door logge domheid werd veracht, en gansch vertreden, Of daar de gierigheid vol op de meester speeld.
Ik heb in dit bedrog voor af my eerst verbeeld Of deeze rol, die ik alree besta te speelen, De naaugezette zou mishaagen of verveelen, Maar 'k kan niet vinden, want het lot heeft my tot knecht Verkooren van een Heer, die reden kent noch recht, En daar de reden noch het recht geen plaats kan vinden Daar mag de listigheid de domheid wel verblinden, Dat hy niet zien kan of het voor hem is of niet, Het geen men doet dit baart een overgroot verdriet Om dat myn Heer zyn kind met kracht beveelt te trouwen met eene, die men wel met recht en reën mag houwen Voor de alderslechtste slag van menschen die men vind, En wyl de juffers meid van harten my bemind, En dat de juffer my in billikheid mag leijen, dunkt my, dat ik haar mag voor zulken trouw bevreijen, ook doe ik 't niet, om niet 't geen ik hier heb bereid.
O neen, om de eer, om t geld, en om een braave meid.
Is de oude rogchelaar dan eindelyk eens vertrokken?
Wat dunkt u Joosje, is 't zo wel?
Ik zal 't nu wel lokken zie ik 'er in dit pak al wat boerachtig uit?
Daar woont niet anders als een kinkel in uw huid, Zo ik van t werk niet wist, k zou waarlyk u niet kennen.
Waar moet men, om een meid, zyn lyf niet al na wennen.
Klaag daar niet over, Heer, zy doet zulks weer voor u, Zy is zo wel verlieft als gy, dat is niet nou, hoe kan zy meer bewys van haare liefde geeven, als met al t geen dat zy tot heden heeft bedreeven, gy zult haar daatlyk mede om u verandert zien.
Maar hoe veel ellen kogt gy tot dat kleed?
Ruim tien.
Stoolen joost.
Gantsch bloed, daar heeft de scheur geen kleintje af gevonden, of heb je t hem bevoolen?
Deed hy dit uit zig zelf.
Melis joost?
Zou ik 't hem heeten, joost.
Hoe durft hy 't anders doen, zo grof te steelen dat is ommers geen fatzoen, maar 't schynt hun vry te staan de menschen te bedriegen, Gelyk Poeëten, en de Makelaars het liegen.
Maar joosje, symen is een vroom en eerlyk man.
24 joost.
Ja, achter over, Heer, weet dat ik Symen kan, men zou hun altemaal op rovery betrappen, indien t oog van de schaar, en duivels tou kon klappen, hun vroomheid zou men dan haast zien, en ook niet meer Want Sint karboksius dat is hun Opperheer, die geeft haar vryheid, zo dat geen van hen bedugt is.
Ik hoor wel, wee de wolf, die in een kwaad gerucht is, hy werd daar door geplaagt, al heeft hy gansch geen schuld.
'k zal 't u bewyzen, Heer, ei luister met geduld.
Een Snyder, daar de droes dagt haast me heen te stappen, zag in zyn ziekte een vlag van allerleije lappen Die hy gestoolen had, hy schrikte voor t blasoen En riep ach!
Sint jutvaas, ik zal het nooit meer doen.
Maar toen hy wierd gezond, van 't eerst dat hy zou maaken.
Bestond hy, als voorheen, heel onbeschaamt te taaken.
De vrouw zei, lieve man, denk wat 'er is geschied, tut, tut, sprak hy, die kleur die was in 't vaandel niet.
Wat dunkt u kwam die man niet deftig tot bekeeren.
Maar joost, is t mogelyk?
Ik wil daar wel op zweeren, indien het nodig was.
Hebt gy 't gezien?
Gehoord.
Ja dan liegt men dikwils voort.
Maar joosje, is 't geen tyd, myn lief, myn welbeminde Kornelia, in het boerinne kleed t'evinden, 'k verlang daar na?
Pogl LOTERY.
25 joost.
Ik ook, wel aan, geen tyd verspild, gy zult haar daat'lyk zien, geloof ik, zo gy wilt.
Ik zal eens kloppen.
Weest voorzigtig in uw dingen.
Zyt maar te vreën, ik weet daar wel mee om te springen.
KLOENTJE, melis, joost.
Wel joosje, ben je daar?
O ja, myn lieve kloen.
Hoe vaart kornelia?
Zo fris gelyk een hoen, je zelt verwondert zyn, as gy haar komt beschouwen, wyl gy haar zeeker veur ien Kermispop zult houwen.
Maar joosje, zeg my eens, wat is dat voor een loer?
't is Jonker Melis zelf, al lykt hy na een boer.
Wel is het meugelyk, hoe heb je 't zo verzonnen Al viel ik over hem, ik had hem niet gekonnen.
Myn lieve Melis, kom, ik zel jou kost'lykheid Gaen haelen, ô, t is zulk ien mooije boere meid!
Zy zal, as zy jou ziet, van gulle blydschap springen.
Ja wel ien mensch word jong van zulke raare dingen.
Oor de oude vrouw die is geweldig in haar schik.
Maar lyk ik zeeker na een boer?
Digitized by google 26 de BELACHCHELYke joost.
Ja, op een prik.
Gy steekt alleen maar uit in tred en in gebaarden, Gelyk een Spaans Genet, by jagers maag're paarden, want zo ik onbekend u voor myn oogen zag 'k zou zeggen, 't is een boer, al was het op Paasdag.
Daar komt uw liefste, met haar peetje.
MELIS, KORNELIA, KLOENTJE, joost.
Myn verlangen, heb ik t geluk, om u dus toegesteld, te ontfangen?
Melis, t gaat te ver, t is zeeker tegens pligt.
Een bruilofts nachtje maakt die zwarigheid weer licht.
Ik zie gien zwaarigheid, om hart daar aan te tillen.
Dat myn vader t wist.
KLOENTje, hy sloegje voor je billen, maar t is zyn pen niet meer, dat zel jou vreijer doen.
Nou kinderen, kom hier, en geef myn elk een zoen, ik mag die vrind'lykheid wel van myn vrinden leijen, als ik u zie getrouwd, zal ik myn meer verbleijen.
Ik ook eens.
'k zeg neen.
Joost, joost.
Ik dacht dat gy me riep.
K Slagt de oude voerlui, k hoor t klappen van de swiep Noch gaarne, joost dou toe, het mag myn noch wel beuren.
27ren.
Om zulk een zoentje zou een mensch zyn reusel scheuren.
Nou kind'ren, ik ga heen, doe jy jou dingen maar, gelyk als het behoort, je moet daar in jou vaar In 't minste niet ontzien met hem braaf door te stryken, hy is 'er de oorzaak van, hoe bril zal hy staan kyken, wanneer hy Melis u gegeeven heeft tot man!
Dit is ien pots zo mooi als men bedenken kan, Nou vrinden ik wil hoopen, en die myn bollen zel.
Dat jou begonne werk gelukkig of zel loopen.
Hoor Melis, as ik sterf, weet, dan is al myn goed Voor Keetje.
Zulk een brok, geen kleintje, ò gansch bloed!
Nou, goeden dag.
Dag peet.
Juffrouw kloentje.
Uw dienaar, KLOENTje.
Wel joosje, zo beleeft.
Dat komt alleen van t zoentje, t geen ik genooten heb, ik blyf uw trouwe slaaf.
En ik uw dienaares.
MELIS, KORNELIA, joost.
Wel joost, dat ging heel braaf, gy staat heel wel by peet.
Myn Heer, dat ouwe besje, dat vlamt noch op een zoen, geen kooltje in haar tesje Verwarint haar zo, zy geeft de jeugt noch van de leep, als of ze zeggen wou, het klappen van de sweep, begrypje?
Joost zwyg stil, wat zel hier noch gebeuren.
Och juffrouw, als een rok, die oud is, raakt aan t scheu daar is geen stoppen aan.
Maar daar van al genoeg.
Waar gaan wy nu na toe?