floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wie haar om loon bemind, zal staag bedrogen zyn, men moet de deugd alleen om håren glans waardéren, en niet om zyn gezag of agting te vermeeren, Want op het aardryk word de deugd altoos gehoond, hoe meer een zedig hart zig zelf genégen toond, Om naar het rigtsnoer van haar heill'ge wet te léven, hoe t meer veragt word, en een schandvlek aangevréven, jadikwils word de deugd met vuur en staal belaagt, Of, als een balling uit haar vaderland gejaagt, maar t loon het geen ze ons na het sterven doet ontfangen.
Verpligt ons van haar wil en wetten af te hangen.
Myn vader, zo de deugd nooit eenig ander loon, Dan na de dood verschaft, waar toe diend dan deez' Kroon?
Die 'k op uw raad en wil alleen heb aangenomen, een vrye ziel, die voor geen rampen heeft te schromen, Of, zo de nood haar dreigt, in voor en tegenspoed Zig zelf geduldig toond, is 't heerlykst loon, het goed 't Geen ons de deugd beloofd, zo in als na het léven, Vergun dan dat 'k deez' Kroon weërom mag overgeeven Aan dien geen, die my die het eerst heeft aangeboon.
Hoe wilt gy dan de Deugd weërstreven?
Indien my deeze Kroon was van de deugd geschonken, 'k zag die met minder zorg op myne haeren pronken, maar, ach!
ik ben gewis door dit geschenk verraan!
'k vrees nevens u, dat dit u al te duur zal staan.
EDUARD, JAN DUDLEY, JOHANNAGRAY, GILFORD DUDLEY, HENDRIKGRAY, MEESTRES ELLIN, MARIA, KARDI NAALPOLUS, MORGAN, FECKMAN, ter zyde.
Eduard, tegen Johanna.
Rootmoedige Prinses!
wat moet ik hóren?
Hebt gy de valsse Kroon der eid'le Eer verkóren, Voor de onwaardeerb're rust, die hier uw deugd geniet?
En wilt gy zelf uw vreugd in bitter zielsverdriet Verwisz'len, ach!
U staat den grootsten ramp te vrézen, Want naar ik hoor, zyt gy reeds door den Raad verweezen... johanna.
Om voor uw hoogmoed, uit dit dal van wellust en vermaak, ach welk een ongeval!
Naar Acheron te gaan.
GII. digitized by google van den onderaardssen parnas.
47 GILFORD.
gy zyt verdraden!
JOHANna, tegen Hendrik Gy ziet ten twédenmaal myn Vader.... hendrik.
'k ben beladen Met zorg en leed, wyl gy regtvaardig my uw ramp Verwyten meugt.
O ja tot twémaal heeft de damp Van uwe Staatzugt nu, zo in, als na het léven, Myn need'righeid en deugd een schandvlek aangevréven.
werp de Kroon terstont weer van uw hoofd.
Dit is te laat, want die heeft reeds haar glans verdoofd Door dien de Regters zyn bewust van haare danden ja ieder oordeeld, dat zy heeft den pligt verraden Van t Zaligveld, en de eer van déze plaats besmet, waarom zy thans reeds is verweezen door de wet, Die hier geen hoogmoed, nog geen staatzugt kon verdragen, te dalen na het ryk vol schrikkelyke plagen.
myn egtgenoot, hoe word uw deugd versmaad, En averegts beloond door een vervloekten haat?
ik was tot twémaal uw verdrader, Op 't aanbien van een Kroon, hoe treft dit leed uw Vader!
Doorlugtige Prinses!
Eer gy ter straf zult gaan, zal ik eerst tot uw dienst het alles onderstaan.
— johangha.
Myn vrinden, weest gerust, en tragt niets te onderwinden, Ik zal, wat de ontrouw tot myn straf ook uit kan vinden, staag met een vrye ziel de grootste tegenspoed Verdragen.
Hoord den staat van myn gerust gemoed.
Kom. digitized by google.
MAANDELYKS BERIGt Kom vry, o schrikk'lyke onweeze vlagen Van afgunst, list, en eigenbaat.
Kom staatzugt, hoogmoed, nyd, en haat, poog my op t yszelykst te plagen, ik zal standvastig in myn pyn, al dreigt de hel my aan te randen, met vuur en vlam, met boeij en banden, staet by my zelf onnózel zyn, en die onnózelheid zal máken, dat geen verdriet, nog ongeval My immer meër verschrikken zal, Dan my de dood met smart kost raaken, een zuivre Ziel getroost zig t leed, Dewyl zy kan verzekerd weezen.
Dat, welk een ramp haar staat te vreezen, Zy t onheil eens te boven treed, Om uit haar kerker vol elenden, Na t eind van een bedroefden nagt, Zig in een staat te zien gebragt, Daar nooit geen leed haar rust zal schenden, Die troost versterkt haar in den nood.
En als zy éénmaal word ontslagen, dan steigt zy op een zegewagen, In spyt van afgunst, haat, en dood, Dan komt zy met herbóre stralen, En schitterd als een zon, wiers ligt de boosheid slaat in t aangezigt.
Die dan het hooft moet onderhaelen, dies kan de hel met al haar gloed.
Met al haar plagen, al haar strikken.
Geen oogenblik myn ziel verschrikken, wyl ik na al die tegenspoed, Met beter luister zal herleeven.
En blinken als het schoonste goud, dat op den toets zyn glans behouwd, die troost kan my t geweten geeven, van den onderaardssen parnas.
47 zede tooneel.
EACUS, JOHANNA GRAY, EDUARD, JAN DUDLEY, GILFORD DUDLEY, HENDRIR GRAY, THOMAS CRAMMER, tHOMAS WIATH, MEESTRESELLIN, MARIA, KARDINAAL POLUS, MORGAN, FECKMAN, ter zyde.
CRAMMER, tegen elizacus.
zal de onnozelheid dan bloot staan voor 't geweld?
En gy myn Heer, die hier tot Regter zyt gesteld.
Zult gy de valsheid in haar heilloos opzet styven, En de onbeylekte deugd uit t zaligdal verdryven?
EACUS.
Zwyg, k weet ons raadsbesluit, en t geen ik volgen moet dies is het vrugteloos, wat bede dat gy doet, de Kroon, die zy zo stout dorst op haar haeren zetten, zal, om haar hoogmoed, haar met smart een leed verpletten.
En zo gy verder gaat om haare onnozelheid, die door vervloekte list is in het net geleid, zal ik u kloekmoedig tegenstréven, Ik zweer u, 'k zal de Hel en 't Ziligdal doen béven Door oproer en geweld, en rukken 't al by een, om u, die hier het regt handhaven moest, alleen.
In weërwil van uw magt, ten eertroon uit te rukken, Om u te domp'len in een poel van ongelukken, de strafplaats, die gy voor johanna nu bereid.
Zal dan het loon zyn van uwe onregtvaardigheid.
MAANDELYKS BERRIGt EACUS.
Vermetele!
durft gy het hoog gezag verbréken, t geen elk my is verpligt?
Zie toe, of 'k zal u spréken... waardig.
Gy dreigt my vrugteloos, geen schrik kan myn gemoed Ontstellen, 'k ben bereid den schrikk'lyken gloed Der Hel zelf te ondergaan, zo gy de deugd durft straffen, beef voor myn woede!
Want ik zal uw wraak verschafhen, wat booswigt durft my hier trotszeren?
Vraagt gy nog wie 'k ben?
Ik ben Wiath, die nimmer voor 't bedrog, noch yszelyk geweld bekommerd was in 't léven Ik ben 't, die Engeland voor zyn woede en haat deed béven, Ik heb Maria zelfs doen zidd'ren op haar troon, 'k Deed die bloeddorstige haar vals verkrège Kroon Staag wank'len op het hoofd, en in al die geváren Kwam nooit nog zorg, nog schrik myn grootsse ziel bezwáren, ik was genoeg voldaan, dewyl ik myn Vorstin Getrouw bleef, en ik zweer, die zelve trouw, die me in Het léven heeft verzeld, zal my ook hier verzelllen, Om tegen 't Raadsbesluit vol moed my aan te stellen, ja 'k zal niet rusten voor ik u, en al den raad een offer heb gemaakt, aan 't woede van myn haat.
Kan ik die razerny.... ..... cRAMMER.
laat u tog bewégen!
Gy ziet de onnoosle Duif bekommerd' en verlégen, En door een haviks klaauw benépen, daar zy zugt, Terwyl dat Roofgedrogt haar pluimen in de lugt.
Al dart'lend strooid, en juigt om haar vervloekte zegen, die zy door ontrouw en door valsheid heeft gekrégen, eacus.
Ik weet myn pligt, hier helpt nog bidden nog geweld, wyl t vonnis van haar straf by ons is vastgesteld.
Waar is die geen, die by den Raad haar aan kwam klagen?
EACUS, JOHANNA GRAY, MARIA, EDUARD, JOAN DUDLEY, GILFORDDUDLEY, HENDRIK GRAY, THOMAS CRAMMER, THOMAS WIATH, KARDINAAL POLUS, MORGAN, FECKNAN, MEESTRESELLIN.
Ik ben dien geen.
Wel aan, geefantwoord op myn vragen.
Hebt gy johanna by den Raad niet aangebragt, En haar beschuldigt, dat ze een Vorstelyke pragt En koningklyke Kroon in t Zaligdal dorst voeren, Om door haar hoogmod hier de zoete rust te ontroeren?
Ja, 't geen ik heb gezegt vertoond zig voor uw oog, Waar door het blykt, dat ik den Raad geenzints bedroog.
O booswigt!
snoer uw tong, die afgerigt op 't liegen, Op aard gewoon was om de onnooz'le te bedriegen Door uwe huigg'lary, eacus.
't is op myn wil, dat hy Hier spréken moet, dies zo gy verder guat om my, In 't onderzoeken van deez' záken, te weërsttéven, zal ik haast wéten met de oproerigen te léven Naar eis van hunne schuld.
Zo is 't hier dan een kwaad Te spréken voor de deugd?
'k vloek dan met regt den staat Van 't Zaligdal, dien gy en elk zo hoog durft roemen, wyl men zig niet ontziet de onnooz'le te verdoemen.
Nog eenmaal, zwyg tegen Johanna.
En gy, van wie kreegt gy deez' kroon?
Die is my door de hand van Vroomhart aangeboon, Na hy die van de deugd, gelyk hy my deed hooren, ontfangen had, k heb nooit die uit my zelf verkóren, educus.
Wie is die Vroomhart?
Wyzende op Morgan.
JORGANNA Daar, dat is hy, die dien naam Zig zelf heeft toegevoegt.
Mevrouw, ik schaam Me om uw vermetelheid, dat gy my durft betigten, als of ik 't waar, die hier deez' boosheid dorst verrigten.
Ontkent gy dit?
Durft gy de waarheid wederstaun?
'k zie te klaar, hoe vals uw list my heeft verrast, maar schoon gy my bedriegt, de Opregtheid, durf ik hopen, zal door haar mond deez' Gordiaanszen knoop ontknopen.
Copyevanderaards.
51 Tegen Maria.
Mevrouw, gy weet hoe ik heb deze Kroon versmaad... maria.
Zoekt gy nu aan my in 't ende uw toeverlaat?
Kan ik getuigen zyn van 't geen gy hebt bedréven?
Ik u nimmermeer gezien heb in het leeven, daar noch in het zaligveld, want uwe staatzugt heeft De Opregtheid staag versmaad, en nu t geweten beest Voor uwe aanstaande straf, komt gy me om bystand smyken, maar t is vergeefs, ik zal nooit tot uw voordeel spréken.
HENDRIK, tegen Maria en Mongan, vervloekte monsters!
Die de hel heeft voortgebragt, ontkent gy, t geen ik zelf gezien heb?
of veragt Gy steeds de waarheid, om uw boosheid te volbrengen?
Hoe kan de Hemel zulk een gruwel stuk gehengen?
't is wonder, dat het vuur des blixems, en 't geweld Des donders u niet 't zaam... eacus.
Het vonnis is geveld, en ik heb order om het daadlyk uit te voeren.
Indien 't u lust, om 't ryk der doden te beroeren, De Hel en 't Zaligdal te zien in een vermengt.
Is 't nódig, dat gy voort dit heilloos stuk volbrengt, ja 'k zweer u, dat ik Hel, en Aarde, en Zé, en Hemel In een zal mengen, en in dit verward gewemel U duizendmaal de straf doen voelen van deez' daed.
Joan tegen elizacus.
Myn Heer, ik bidde u, let op haar onnooz'len staat!
'k weet wat my staat te doen, ik heb op niets te letten, 'k moet eerst door hare straf voldoening aan de wetten Bezorgen.
D2v, p. 24maandelyks berigt Tegen Wiath.
En dan zult gy t twede voorwerp zyn, Waar op het wettig regt zal woeden.
'k vrees geen pyn, doe alles wat gy wilt, gy zult haar niet vervoeren.
Myn vrinden!
'k bidde u, wil u zelf niet meer ontroeren, myne onschuld zal haast, met de waarheid 't.
Am gevolg, my van myn straf ontslaan.
Ik zal gelyk op aard' Myn roem, na al het leed, op 't heerlykst' zien herleeven.
Tegen Maria, Morgan, polus en feckman.
En gy, o monsters!
Mogt vry zidderen en bouwen Als de ed'le Waarheid eens uw schelmery ontbloot, En u regtvaardig in den Helssen vuurpoel stoot.
Vaar wel, myn vader!
En myn egtgenoot!
En vrinden!
't Gemoed voorzeid, dat ik u haast zal weder vinden In déze rustplaats der onnooz'len, daar de vreugd En zagte wellust, is het loon der zuiv're deugd.
T'STE TONEEL.
A ONTDEKKING, EACUS, JOHANNA, MARIA, EDUARD, JOAN DUDLEY HENDRIKGRAY, GILFORD DUDLEY, KARDINAAL POSLUS, THOMAS WIATH, THOMAS CRAMMER, MOKGAN, FECKMAN, MEESTRESELLIN, MEGERA ALECTO.
ONTDEKKING, tegen Megera en Alecto.
Hier zyn zy, die gy zoekt, en die door valsse lagen Johanna s needrigheid, met de yszelyke plagen des agronds dreigen.
MARIA, stil tegen Morgan.
wat wroeging voeld myn hart.
MORGAN, stil tegen Maria.
'k Gevoel benevens u, Mevrouw, die zelve smart.
ONTDEKKIG, tegen Megra en alecto.
Daar zyn zy, tast hen aan.
Hoe komen ze in deez' kleden?
ONTDEKKING.
't Veränd'ren van 't gewaad is hier alleen de reden Van deez' verwarring, en ook de oorzaak van al 't kwaad Want zo die Pesten zig vertoonden in den staat, Gelyk zy zyn, zou elk met afschrik voor hen vreezen.
Maar meugen we op uw woord al vast verzekerd zijn, dat zy het zyn?
O ja, tast hen maar vrylyk aan, gy kunt de waarheid van de zaak dan onderstaan.
MEGERA, tegen Maria en Morgan.
Dagt gy dus de helsse strat te ontvlugten?
Gy zult die misdaad ons haast boeten, onder 't zugten En klagen, als de hel door de allerwreedste pyn, een strenge pynbank voor uw gruwelen zal zyn, MARIA, tegen Megera.
Zie voor u, wat gy doet, durft gy de Opregtheid ho nen?
MORGAN, tegen Alecto.
En gy durft voor 't gezigt van Vroomhart u vertonen?
Rukt hen de kleedren af, dan zult gy Vroomhatt, en De Opregtheid daadlyk zien in hun gewaad, ik ben verzekerd, dat elk een voor dit gezigt zal yzen.
Tegen iacus.
En op dien voet, zal ik u zonneklaar bewyzen, Wat heerlyk vonnis by de Regters is geveld, Wier dom verstand de Deugd wil uit het Zaligveld Verdryven, door de list van twé goháte Pesten, Die zig op t aardryk met het bloed der Vromen mest ten Leer van de Ontdekking, eerst met onderzoek de zaak Op t naauwst te wegen, eer gy iets tot uwe wraak Begint, want word deez les niet naauw in agt genomen, zal t wettig Regt de daad van Onregt haast bekomen.
Daar ziet gy Vroomhart, met de Opregtheid nu ont bloot Van hun geleend gewaad, daar zyn zy, die zo snood De deugd vervolgden, met een toegeschroeid geweten, dit s Morgan, en die wierd op aard Marie gehéten.
Zyn dit die Monsters?
Gaat gy Furies, volgt uw pligt, sluit die gedrogten, naar de hel, uit myn gezigt.
Het is met blydschap, dat wy dit gebod erlangen, Want om hen, die de Hel ontslipten, weer te vangen, zyn wy in t Zaligdal gekomen.
Eer gy gaat wyzende op polus en feckman.
Is 't nodig dat gy ook deez' twe in banden slaat, als deelgenoten van hun snode gruweldaden.
PoLUS.
Ik ben onschuldig 'k heb hen nooit hier toe geraden, vein min de hand geboon.
En ik, ik ken my vry van alle boosheid, van verraad, en schelmery.
EA. digitized by google.
VAN DEN ONDERAARDSSEN PARNAS.
Die onschuld moet gy op uw strasplaais laten horen, Hier niet, gaat heen, gy weet wat lot u is beschoren.
MXRIA, Tegen Johanna.
Vervloekte vyandin.
EACUS, tegen Megera en Alecto.
Waar roesd gy naar?
Gaet heen, k kan hen voor myn gezigt niet langer dulden.
MIGERA.
't geen Gy ons beveeld, gaan wy met yver voort volvoeren.
Tegen Maria, polus, Morgan en feckman Fluks Monsters, die hier dagt het Zaligdal te ontroeren, gy zult haast in de hel zyn voor uw kwaad geloond.
EACUS, ONTDEKKING, JOANNAGRAY, EDUARD, JOAN DUDLEY, HENDRIK GRAY, GILEORD DUDLEY, tHOMASRAMMER, THOMAS WATH, MEESTRESELLIN, EACUS, togen Johanna.
'k verzoeke aan u, Mevrouw dat gy den Raad verschoond, die, door de list misleid, u had ter straf verweezen, gy hebt van nu af aan geen rampen meer te vreezen.
Zo word de deugd in t end in vollen glans hersteld.
Zo overwint zy staag de wraakzugt en t geweld.
Zo zie ik u, myn Lief!
van alle ramp ontslagen.
MAANDELYKSBERICT EDUARD.
Zo valt staag de Ondeugd zelf in haar gespanne lagen.
Dank nevens my te zaam den Hemel, die altyd De onnozelheid beschermd voor afgunst, haat en nyd.
EACUS, tegen Johanna.
Deez' kroon, die u, zo vals, was tot uw straf geschonken.
Zal altoos tot uwe eer op uwe haeren pronken, 'k verzeker u dat dit de Raad u toe zal staan.
Dus zal, 't geen my tot straf beschóren was, voortaan My tot een glorie zyn.
ONTDEXKING.
Dus kan 't geval verkéren, ieder een kan uit dit schrikk'lyk voorbeeld leeren, Dat, hoe ook de Ondeugd met bedrog bezwangerd gaat, Zy nooit de deugd, maar wel haar eigen zelf verraad, Want niets is door de list zo heim'lyk ooit besloten, Het geen ik door den tyd niet eind'lyk kwam te ontbloten.
., o!
DE VERLIEFDE REISIGER BEDROGEN KLUGTSPEL.
weerhoud de Dichkonst van Buglen, ia fee te AMSTELDAM, by jacobus verheyde, boekverkoper op de hoek van de Molsteeg en Agterburgwal 1715.
Digitized by google. kORTENINHOUD.
En reisiger verlieft van zinnen, 't kiest hier zonder agterdogt, En raakt door zyn vierig minnen, Aan een slegte Maagd verknogt, die hem voor het oog komt pronken, Als een juffer opgekleed, hy was straks van liefde dronken, En tot deze Maagd gereed, geeft hem trouw, maar zag ten lesten, hoe zyn oog hem had verleid, Dog hy hiel het haar ten besten, En bleef tot haar dienst bereid.
LODEWYk, een verliefd reisgenoot.
PIERO, zyn Knegt.
MARIe, een Waardin.
KATRIN, suster van Marie.
HELENA, haar Dogter.
De geschiedenis valt voor op de straat voor 't huis van Katrina, in de tyd daar het in vertoond word.
De verliefde reiniger, bedrogen.
KATRIN, HELENA.
Aarom myn kind dog zo te treuren.
wat zal ons nog gebeuren.
Ik bid u zeg myn dog de reen, dat gy zoo schreyent tuis komt treen, Heeft iemand u ook leet gedanen, zoo wilt het myn dog doen verstane, Want gy huilt, en zeit myn niet wat de oorzaak is van u verdriet.
Hoor eens, de Koopman die zeit vrinden, Hier valt nu geen Sy te winden, niemand die iets koopen wil Zoo dat de Wevery staat stil, dus kunt gyluy na huis toe gaanen, katryn.
Wel laat gy daarom deze traanen, hier is nog wel wat te doen, Om gelt te winnen met fatsoen.
Moeder wat zou dat dan wezen, katryn.
Hoe myn dunkt gy schynt te vrezen, om wat anders te gaan doen, daar zyn veel Moffinne groen, die haar kost met diene winnen, Dat kunt gy nu ook beginnen, Of zoud gy daar te groots toe ryn?
O neen, dat is heel goed voor myn want men komt nu veel te fiene Die maar gaanen aan het dienen, Worden Juffrouw met 'er tyd, daar is nergens voogt zyn Meyd Doen zy by hem quam te woonen, Zy had nauwelyks een schoonen Neusdoek, om haar hals te doen, En zy was als gras zoo groen Nu is 't Juffrouw uitgestreeken, Nauwelyks zoo wil ze spreeken.
Zeg ik haar goën dag ze knarst, En ziet zoo vies als of ze barst, Maar daar is niet aangelegen, kom ik haar eens weder tegen, zal ik met de zelfde maat, haar begroete op de straat, Zonder tegen haar te spreeken.
wilt gy uw harssens breken, zy is nu te eigen wys, HELENA.
Moeder zeg dan een reis, wat Besteedster zoud gy raanen.
Gy zult by Fransyntie gaanen, die zal u wel haast een huur Gaan beschikken.
Och hoe zuur!
Digitized by google zal bedrogen.
Zal het my het eerste staanen, Maar wie komt daar op ons aanen?
't is uw motje, wat of al, dat gerep beduide zal.
MARIe, katryn, helena.
MARIe.
User denk eens om wat reede Dat ik hier na u kom treede.
Dat is myn qualyk om te raan.
Hoor ik zal 't je doen verstaan, Wat dat ik heb voorgenomen, Daar is by my t'huis gekomen, nu geleden veertien daag eenen Jonker uit den Haag?
Die steeds ryst in alle hoeken, Van gants Holland, om te zoeken, Een die hem behagen kan, Maar vind 'er geen die hem staat an, Daarom zoo kom ik hier te treden, Helena is heel net van leden, Ook van tronie wel besneen, Die moest ik eens op gaan kleen, als het was na uw begeeren, Of ze veel had te verteeren, En dan maken dat hy haar, Quam te zien in 't openbaar, Ik wet zyn bloed dat zou ontfonken Als hy zag haar lieve lonken, Want uw Dogter is alien, zoo mooy als ik al heb gezien.
Maar heeft Jonker wel wat schyven, dat zy kan behoude blyven, als hy haar zyn trouw quam bien.
Ik heb al veel van hem gezien Rentebriefen en juweelen, goude stukken heeft hy veelen, Aan myn laten zien, zoo waar, schoon dat hy een koning waar, kon men hem van mooje dingen, Niet meer zien als hem omringen Wilje zulks dan toe doen staan?
Ik voor myn ik lap het aan.
Gy beweegt myn door die reden, Dat ik hier mee ben te vreden.
Wel kom ik zal u dan gaan, kleden na de swier eys aan, Ik zal u een kuifmus geven, Oorelejette na het leven, ook een Ketting om uw hals, Die van goud is, en niet vals, en als hy met rype zinnen, U vol vreugde komt beminnen, Geeft 't jaawoort gaauw aan hem, krygt gy trouw, dat geeft ons klem, Want ik zal dan hier ook weeren Komen zeggen deze kleeren, Zyn van myn geleent myn Heer, Die moet ik nu hebbe weer Of gy moet ze myn betaalen, Dan zoo zullen wy wel staalen ZIen BEDROGEN.
Zien of hy is goed of quaad, hoe bevalt u dezen raad.
Als hy haar dan niet wil trouwen.
Dan kan zy de schatten houwen, die hy haar op trouw dus geeft.
Ik heb nooit beter staat beleeft, als myn hier nu kan geschieden, marie.
Kom ik zal u dan gaan klieden, als een popje op de kas, puur of gy een Dame was.
Ja maar als hy nu in eeren, Onze Helena komt begeeren, En 't Huwelyk met een gril, Dan met haar bevesten wil, dan zal hy licht anders zienen.
Ik zal u ook kleeren lienen, zoo blyft hy daar in verblind.
Ik wil hoope dat myn Kind, dit gelukken zal vol vreugde, Maar is hy nog in zyn jeugde, of is hy al wat bedaagt.
Dan had ik het niet gevraagt, Want dat zou haar geensins lyken, met een oude te gaan stryken, maar my dunkt daar komt hy aan?
Laat ons dan niet blyven staan, maar terstond van hier vertrekken.
LODEWYk, PIERO.
LODEWIs.
Iero laat dog al dat gekken, datje stadig met myn doet, gy ziet myn kwaal.
PIERO.
Weest wel gemoet, Gy zult hier licht welbeminde, Zoete zieltjes Vrysters vinden, Het is nog maar veertien daag Geleden, dat wy uit den Haag, Zyn in Amsterdam gekomen, Heb gy t vrye voorgenomen, Moet gy nimmer zyn zo trots, Ook bent gy te vies en schots, Weet gy niet doe wy in Spanje, Na t sluite der Campanje, Saage zulke schoone beeld, Dat myn nog in de harssens speeld, Och!
Ja zy ging u al te qualyk, die wás u veel te laelyk, ook was zy niet wel besneen.
Ik breek u strak hals en been, als gy meer de gek wilt scheeren.
Myn genadig Heer der Heeren, ik zeg immers anders niet, als 't geen dat is geschiet.
Moet gy myn dat steeds verwyten.
Digitized by google piebedrogen.
Hoor, ik zal myn tong afbyten, dan zoo zal ik nooit geen meer, u meer trappen op uw zeer.
Zou ik dan soon Vrouw beminnen, Die zoo wulps was van zinnen, Neen Piero denk zulks niet, gy die haar nog mooy hier hiet.
Zag gy niet hoe dat haar oogen, Straalde als twee Reegeboogen, En haar halsje als een Swaan.
Hoor, zy stong my geensins aan.
Doen wy lestent binnen Romen Waare, met ons by gekomen, Daar ik u die Juffer wees, Die de heele wereld prees, Gy ontstak niet eens van binnen, Om haar weder te beminnen, Daarom Heer zoo schynt het myn Seper waar heel vreemt te zyn, dat gy nu wilt gaan uit vryen.
LODEWYk, mag ik dan geen Vrouwluy lyen.
Neenje Heer.
LODEWYk, trouwlooze swyg, eer ik u aan myn Deegen ry, of voor 't minst de rug wat boenen, ik zal hier myn zin in doenen, Of ik vryen wil of niet.
De verliefde reisiger pietro.
Heer loop vry in uw verdriet, Want ik zal u niet meer raden, Gy kunt Planten, Spitten, Spaden, Minnen, Vryen, na uw zin, Want doe wy voorleede in Uitrecht, op de Vredehandel, Zamen gingen om een wandel, Wees ik u veel Jufferschap In myn oog heel hups en knap, Maar niet een was daar geprezen Die uw smerte kon genezen, Daarom vrees ik Heer, dat gy, u nog sluiten zult in ly, Want ik heb het meer gezienen, Dat een keurig hert zyn miene, zag bedroge eer hy t wist.
Ik heb nog geen tyd vergist.
Want de Amsterdamse Meisjes, zyn de alderbeste prysjes Die men hier op aarde vind.
Heer ik wensje goede wind, dat gy gaauw uw zin mag krygen, En uw luk in top mag stygen, maar ik vrees voor ongeval.
Piero ik vrees niemendal Waar voor zou uw Heer dog vrezen, zoude hier geen juffers wezen.
Ja myn Heer daar zyn 'er wel.
Swyg piero, ik zie daar snel, een volmaakte schoonheid komen.
Digitized by Google VIERbedrogen.
LODEWYk, PIERO, HELENA.
Aerschap sta nu niet te droomen, Want dat schynt wel een Heleen, waarom dat trooje wied bestreen.
Beeld, een Piegmolon gebooren, Wilt een Minnaar dog verhooren.
Jy ziet eens hoe dat hy groet.
92 met by zyn handen aan zyn hoed.
Heer wat mag u dog ontbreken, dat gy myn hier aan komt spreken.
U alleen die ik bemin, als het was naar wens en zin, dat ik mogt uw schoonheid vryen.
Zoo myn Heer dat mag ik lyen.
Zou dan zulken Heer als gy, trachte naar 't genot van my.
O ja myn waarde uitverkooren, Mocht ik zyn voor u gebooren, En dees schoone diamant, Geven u op trouw te pant, Was myn smert voortaan verdreven.
Ziet eens hoe zyn beenen beven, of hy van haar bejegent werd.
Heer ik ben nog nooit tot heden, Om die gunste aangebeden.
Maar ik kan myn voogt niet zyn, En die gunste die gy myn Biet, volkomen te behagen, Of ik moet het eerst gaan vragen, Aan myn Mama, die my heeft opgevoet, en die nog leeft, om myn eerst verlof te geven.
Zielsvoogdesse van myn leven, Wilt haar dan toch vragen gaan, of ze zulks toe wil staan, laat uw minnaar niet verlegen.
Heer ik ben tot u genegen, met verlof dat ik dan keer En zal ook hier komen weer, Om u neen, of ja te schenken.
Wilt op u belofte denken.
HELENÄ.
Weest zoo lang myn Heer gegroet.
Ik blyf uw Dienaar wel gemoet.
LODEVYK, PIERO.
Iero 't schynt myn hert van vreugde, Leeft door al haar zoet geneugde, Hoe stond u dit werk aan.
PIE BEDROgen.
Heer het zal nu heel wel gaan, maar ik vrees zy mag wat lyken, dat gy mis zal kyken.
Wat zeg je Piero PIERO.
Myn Heer, ik zeg dat ze lykt in eer Wel een schoone Maagd te wezen.
was nu myn luk gerezen.