floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
om je de weereld te doen zien: En hoe ’t ’er al toe gaat, by de fatsoenelyke luy, en de groote lien.
Laatst heeft’er noch een, een Kapteins plaats, door zen dochter gekregen: Somtyds worden ze ’t door de zuster; de vrouwen, dat ’s gemeen.
JAN. ’k Heb’er niet tegen.
Ze worden ’t ook wel door de moeders: maar zelden: want die zyn te oud: En kunnen met geen vuur spreken: ze zyn in’er woorden te koud.
daar zyn der veel met jou, die hier zitten, en loopen, Die alle, door ’er vrouwtjes haar Officien hebben moeten koopen.
JAN. Op die manier kunnen ze ook wel hoornbeesten worden Kaat.
Wel, meen je Jan, dat dat juist hedendaags zoo leelyk staat?
’t Is de mode, en ’t maakt in ’t schollisteren veel verzekertheden: Hoor, hoor!
die wel te paard wil stygen, die moet wel in de stygbeugel treden.
Ik weet niet, of je wyf geen gelyk heeft Jan. TRYN.
Wis heit ze gelyk.
Zoo Tryntje, spreek meê.
Ja Heer!
onze buurvrouw, Diewertje Wyk, Heit me wel gezeit: Tryntje, als je jou mans fortuin wilt besteken, Zoo moet je zelfs by de Heere gaan om voor hem te spreken; Een woord van een heldre jonge vrouw, doet tienmaal meer, als van een man.
Wel wat bruid me myn Tryntje, ze weet ’er by me keel meê van...... Ha, ha, alle zien: daar komt den Hofmeester.
HENDRICUS KORTWIEK, HEIN LEKKERBEK.
JAN DE PLUG, JAAP HOUWJEBEK, KAAT DE BRAKKIN, TRYN KRULLEBOL, DAAN, KEES.
Kom hier jou beesten: Tegen Jan en Jaap.
Ik meen jou luy.
JAN. Dat kan ik wel denken; maar hoe ken je ons zoo ten eersten; ’t Is al vry donker.
Hô, hô, ik kan je wel ruyken: daar zyn je bottels met wyn; Zuip nou datje barst jou reun.
JAN. Maar zacht maat, daar moest’er vier zyn: Zoo heit de Kaptein gezeit.
Zyn der geen vier?
Kaat heeft’er een genomen.
Ja, ja, habes fontes.
Maar myn Heer, hoe zal dit goed nou om laag komen?
Kom, geef de wyn aan je wyven, en breng dat goed eerst beneên.
JAN. Dat ’s recht Luitenant: daar ben ik by men zietter-na meê te vreên.
Ze geven de wyn over, en dragen het goed af.
Kom, kom jou schoften, je moest meê doen.
Ja men Heer!
we zellen ’t je bakken.
Daan, laten we de bottels weêr by malkaar in de mande plakken.
Hein, hoe gaat het in de Kajuit?
Hô, hô myn Heer!
naar de ouwe manier.
Wel Kaat!
kan je zoo rechtvaerdig wezen?
zuipter een uit van de vier.
Als je wilt: wat zeg je Tryn?
Fiat, laten w’er een kraken.
Hier vallen de Jongens van de trap met al de bottels.
Daar leit de nikker in de hooygracht: dat zal een drommels huis maken.
HENDRICUS Kortwiek, HEIN LEKKERBEK, DIRK WYSNEUS, EVERT KRABBER, JAN DE PLUG, JAAP HOUWJEBEK, KAAT DE BRAKKIN, TRYN KRULLEBOL, DAAN, KEES.
Wat hamer is daar voor geraas?
hoe myn Heer!
Ben jy daar?
Wel ja Evert: maar gryp die twee gaudieven daar eens by ’t hair: Want ik geloof, dat ze van willens van de trap af bruijen; Hoe!
huil je beest?
Zou ik niet Heer, als ze me met zulke klokken op de kop luijen.
Daan die valt, met de mande met al, van boven neêr op me bast.
Hoerezeun, waarom hiel je jou hand aan de trap niet vast?
Daar heeft hy niet om gedacht: ey!
laat de Jongens maar loopen: Kom Schipper Evert, je kykt zoo, wil je je tong eens doopen?
Als je wilt, al wou je driemaal.
een boorde volletje!
dat gaat wel.
Dat’s gedaan: ’k wed ik’er nou myn part meê af hebbe zel.
Ze drinken rond twee bottels uit.
Wel zoo, dat mach ik lyen, dat je me meê komt bedenken.
Kom, kom, scheerje maar naar beneên: al genoeg met dat schenken.
JAN. Wel men Heer, daar zyn der noch twee.
Neemt ze meê, ’t is laat in de nacht.
Dirk Dat ’s waar myn Heer, daar zyn al vier glazen uit in de hondewacht.
Al vier glazen uit Dirk?
dan mach ik straks wel wat gaan luymen.
Ey Luitenant, als je aan den swier bent, moet je geen tyd verzuymen: Slapende luy rekent men half dood, weetje dat wel men Heer?
Ze begint te danssen en te zingen.
Zoo Kaat.
Ik zel je dezen hooy uit hooijen en dan niet meer.
Ha, ha, daar komt me Maat, met Nichje, die zal strak meê eens hooijen.
GUILJELMUS HOOGHART, HENDRICUS KORTWIEK, JUFFROU HEINDRIETTE, EVERT KRABBER, DIRK WYSNEUS, JAN DE PLUG, JAAP HOUWJEBEK, KAAT DE BRAKKIN, TRYN KRULLEBOL, DAAN, KEES.
GUILJELMUS half dronken.
Is dat daar noch niet lang genoeg met je likken en pooijen?
Kom naar de kooy, of ik zel je strak jou reun: versta je me wel.
JAN. Als ’t je belieft men Heer: gaan we Kaat, zen gezicht staat zoo fel.
KAAT en TRYN.
Goeden nacht men Heer Luitenant.
ben je daar?
goeden nacht vrouwtjes: Ik verzeker je dat’er wat te kluyven is aan twee zulke boutjes.
GUILJELMUS HOOGHART, HENDRICUS KORTWIEK, EVERT KRABBER, DIRK WYSNEUS, JUFFROU HEINDRIETTE, DAAN, KEES.
Is’er al licht in myn hut Daan?
Ja men Heer.
Aan Stierboord meê?
ô Ja, als je maar beliefd in te gaan, ’t is alteinaal reê.HEINDRIETTE.
Waar is Klaartje Jonge?
By de Schryver Juffrou: wil ik ze roepen?
Ja roept ze maar: eeuwig is dat daar om wat lekkers te snoepen.
Daan roept aan de Schryver zyn Kantoor.
Klaartje!
je Juffrou is hier op ’t half dek.
Klaartje van binnen.
Hey, hey Jonge: hoe raas je daar zoo?
wat scheeld je?
ben je gek?
Wel neen ik, kom buyten: hier vallen and’re knolletjes te schillen.
GUILJELMUS HOOGHART, HENDRICUS KORTWIEK, JUFFROU HEINDRIETTE, DAVID RUIMPEN, EVERT KRABBER, DIRK WYSNEUS, KLAARTJE BRUINPOORT, DAAN, KEES.
KLAARTJE vat hem in donker by de nek.
Wat wil je hebbe Jonge?
’t is noch donker.
Zacht, wil je me villen?
Hier, hier moet je weze: zie je daar je Juffrou niet staan?
Wel Klaartje, kyk je de heele nacht niet naar me?
waar kom je van daan?
Jufrou, ik heb by de Schryver wat in ’t kantoortje gezeten: En daar je vrolykheit gezien.
Ja, je hebt je braaf gequeten!
Kom, help me naar de kooy: gaat wat voort, wees niet traag.
Goeden nacht Luitenants.
Maar Juffrou!
met permissie dat ik het je vraag: Ga je nou zoo heen?
En om zoo vliegens te gaan slapen?
Zou je niet noch eens voor een elixer bontekoetje gapen?
Zoo je wilt: dat is heel goed in de nacht als je verbuist bent: Myn hoofd doet me zeer; ik ben ’t nachtbraken noch niet gewent.
Kom, ik zal je helpen, als je maar lust hebt: Maat, wil je meê drinken?
Als ’t je gelieft.
EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, DIRK WYSNEUS, KEES.
Dat zyn mooije bloemen: maar wat zullen ze noch stinken; Wat zeg je daar af Evert?
Wel wat zou ik ’er van zeggen, niemendal: Die kakelaars zyn het niet: ik moeyme met geen gekal.
Je hebt wel gelyk Evert: maar dan zal je in de Cabale niet komen.
Cabanis!
Cabanis is een hoerhuis: wel wie hamer zou daar van droomen; Daar wil ik niet wezen.
DAVID lacht.
Is Cabale by jou een hoerhuis?
Wel neen ik: maar ik geloof warentig dat je met me spot...... Wie drommel kryge we hier?
onze Zieketrooster: wat zal dit wezen?
En den Docter.
EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, DIRK WYSNEUS, WILLEM SCHYNSCHOON, ABRAM MIXTUYR, KEES.
Hoe Domine!
ben je zoo vroeg uit je kooy gerezen?
Wel de Zon is noch niet op.
Al was de Maan meê niet op: ik moet Uit de kooy maat, als men hier zulk een leven in ’t Schip voed: Het woelt’er, raast’er, zuipt’er, vegt’er, en steelt’er van alle kanten: En dan noch dat grouwelyke leven om malkanderen hoorns te planten, Dat is niet om te verdragen; elk is in ’t spul, groot, en klein.
Heb je nooit gevaren Willem?
Dan is ’t geen wonder al ben je zoo fijn.
Weg, weg, je bent in je herssens gepikt: loop, uylen by uylen.
Wel ik zal je al te maal in ’t Schip je tuil laten tuylen.
Maar met permissie Schynschoon: waar ben je toch van daan, Dat je hier voor zulk een fynen Broer aan boord wilt door gaan?
Wel ik ben in Vriesland, als je ’t weten wilt, gewonnen, en geboren.
dan ken ik je maat: wel mannen daar zl je van hooren: David, dan is hy voorzeker van de Labbedisten; wat nikker doe je hier?
Ze lagchen.
Zacht, zacht vrienden: hoor Abram!
hoe maak je zoo veel getier?
Jy bent niet zuyver, weet je dat wel: ik kan jou vuyle streken: Dat me kryt, voor kreeftenoogen geeft, dat is een slecht teeken; En dan Aqua Gortia, uit de Koks ketel, voor een koeldrank, Elk voor twaalf stuyvers, legt ze me daar, dat gaat mank.
wat wil jy zeggen, jou dronke lap?
Zoet, laat hem ook praten.
’k Heb noch niet gedaan: je mocht je vuyle ranken wel wat laten.
Heb ik laatst niet gezien, en noch wel twee drie menschen met my, Hoe dat je daar beneên by de zieke Timmerman zen wyf ley’.
Dat lieg je jou beest: wanneer?
Dat weet ik zoo net niet, en zoo even: Maar ’t was op die tyd, toen j’er man, die slaapdrank had ingegeven.
Wel zoo den hamer Docter Abram, ben je van dat hair?
dit is by onzen Docter noch niemendal, vaar: Dat loopen aan die kooijen, met Bolessiens, en Mixtuyren, Om de Matrozen in te geven, dat zyn eerst gau-diefs kuyren: De menschen zyn gezond, en jy maakt’er ziek; waar wil dat heen?
Nemen ’t de menschen dan voor de toekomende ziekten in?
Neen: ’t `is maar voor de leuiheit, om in de kooy te blyven leggen: En geen wacht waar te nemen.
Wel ik heb niemendal te zeggen: Win je waarachtig zoo je geld Docter?
dan weet ik’er raad toe: Ik zel der, die twee maffen voor een Mixtuyr uitkloppen: wel hoe!
Wy kunnen by nacht geen volk krygen als we moeten waken; En zou jy ze daar ze kloek en gezond zijn, gaan ziek maken?
Dat zoo een schynheyligen guit jou verteld, neem je dat aan?
Je zelt wel haast wat van hem hooren: nu, ik mach naar me kist gaan.
Hy schuurt, hy schuurt.
EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, DIRK WYSNEUS, WILLEM SCHYNSCHOON, KEES.
Wel vagebont, wil jy den bek wel wat houwen?
Evert, wat dunk je daar af?
dat ’s raak: zag j’em de kop wel klouwen?
Ja ik zag ’t wel.
maar Domine, lees jy hier elk een de biegt zoo wat: Zoo mag me meê wel wat gaan op jou passen, vat je dat?
Hoe Schipper, meen je dat hy zoo zuyver is?
dat kan ik beter vertellen.
Ik mach myn hoofd, met al de god’loosheit in ’t Schip, niet meer quellen: Van de grootste, tot de kleinste, zyn ze ondeugend, en vuil.
Ey lieve zie!
beschouwt men het laken eens van dien zwarten uil: Wie leeft’er gerust, onder schynheylige, en wangunstige menschen, Placht myn Besje te zeggen: ’k weet wel wat dat hy wel zou wenschen: Alle dagen in de kajuit zyn bast te vollen, met bier, en wyn: Met hoenderen, en kappoenderen, en altoos vrolyk te zyn.
Die fyne tertuffes trony, zoekt by de groote te praten; ’k Wed dat hy ons dan altemaal wel in ons wezen zou laten.
Dat wed ik meê, jy scheeps Paap.
Ja, dunkt jou dat alle bey?
’t Zou immers niet goed wezen dat ik alle dingen hier aan boord zey’: Ik weet wel, dat den Baas my in zyn Compagnie niet zal gebruyken: Want ik kan by de Commissaris geen mensche voor hem sluyken, Gelyk als jy doet, Monsieur Schryver: en dat maakt je luy groote maats: Daarom eet je en drink je zoo dikwils by hem, buyten gaats: Die de Kapteins ’er intrest niet waarnemen, en niet voor’er willen stelen, Die vreten erreten, en stokvis, want die meugen ze niet velen; Doch trouwens, dat doet elk een niet, daar zyn der die eerlyk van hert, Niet willen dulden, dat het Land, of de Matrozen, iets ontstolen werd.
Dat leste Domine!
maakt dat me je weêr wat kan verschoonen.
Neen, neen Schipper, men kan ze altemaal niet even eens kroonen.
naar ik het wel zie, zoo komt daar de Commissaris Sloep.
’t Is’em: daar zit een Boô in.
Stuurman, blief je dat ik de Luitenant roep?
Ja, loop schoft: repje.
Wat drommel zal dat te zeggen wezen?
Om in zee te loopen vrees ik.
De hamer, zou je dat vreezen?
Daar komen de Luitenants.
GUILJELMUS HOOGHART, HENDRICUS KORTWIEK, beyde met waakrokken.
EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, DIRK WYSNEUS.
Waar is de Sloep?
zacht ik zie hem; spring over, op de valreep daar: ’t Is by me keel de Boô.
jou hoerekinders, maakt je smaktouw klaar.
Wys de middelste valreep aan.
mutssen af, moet me je dat eeuwig zeggen?
Ik zal die hoornbeesten strak een handspaak op’er buffelse rug leggen.
GUILJELMUS HOOGHART, HENDRICUS KORTWIEK, EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, DIRK WYSNEUS, BODE.
Wel Bode!
Wat breng je ons nieuws?
Is je Kapitein aan boord myn Heer?
Ja, moet j’em spreken?
Daar is een Ordre voor hem.
Heb je iets meer?
Neen, niets, als dat hy my een Recipis moet weerom langen.
’t Is wel, ik zal maken dat je een Briefje krygt.
HENDRICUS KORTWIEK, EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, DIRK WYSNEUS, BODE.
’k Wil me laten hangen, Zoo dat geen Ordre zal wezen om van daag in Zee te gaan.
Hoe hebben we de wind Dirk, Zuid-oost?
Luitenant, dat ’s wel geraan.
En hoe laat, vier uuren?
Laat zien, het zal tot zevene vloeijen: ’t Is noch spring, doet het niet?
Wel, als we ons dan spoeijen, Zoo kunnen we het tuig noch braaf lichten, en korten op een half touw: En t’ achtermiddag in Zee loopen.
maar, hoe steld het den Baas met Mevrouw?
Dat zal een drommel van een huishouwen aan boord met’er maken; En Nichje, met me Maat, hoe zal dat gaan?
Dat Huwelyk zal wel klaar raken.
Hoe, dat Huwelyk zal wel klaar raken: David, wat ’s dat gezeid?
Dat ’s te zeggen, dat’er het fondament van het Huwelyk al leit: Je zult wel zien, dat Nichje van dezen dag, niet van boord af zal varen, Of dat de knoop gemaakt zal wezen.
Wel de hamer!
Om te paren?
Ja om te paren: ik heb zoo iets of wat van Klaartje gehoord, Dat ’t wel zal moeten doorgaan: de laatste reys was zy meê aan boord...... Maar daar komt hy, swyge best.
Rys, rys, met alle haast, daar beneden: Provoost, Quartiermeesters: ô jou honden, wat zal ik je de huit smeden.
Port dat Konstapels volk, en den Adel: haald die broodbeesten uit de kooy.
Hier roept de Provoost, rys, rys.
Hoe Maat!
blyf je hier noch staan kyken?
wel hey mannen dat ’s mooy: Laat het spil klaar maken: en jy, jou ouwen reu, by je tou moet je wezen.
GUILJELMUS HOOGHART, EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, BODE, DAAN.
Hier, Daan!
wat doe je beest?
Myn Heer, ik heb wat zitte lezen.
Zitte lezen: ja in de Practyk der Dieven, geloof ik, jou beest.
Zeg, is je vaar, hoerekind, meê al zulk een schoft geweest?
Dat weet ik niet men Heer, me moer heeft’er nooit niet wille van praten.
Wat’er van zyn eyge vaar te zeggen valt, dat zullen we daar by laten: Deze die hy nou heeft, is een heel goed slag van een man...... Maar, de drommel, men Heer, zacht: me dunkt daar komt de Kaptein an.
Ja hy is ’t: weêr aan jou gauwdiefskinders, om laag: zal ’t lukken?
Of moet ik je eerst de hayren komen uit de kop rukken?
DON FREDERICO, DONA KRISTINA, GUILJELMUS HOOGHART, EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, BODE, DAAN.
Wat doet men hier?
de nikker, is dat spil beneden noch niet klaar?
Guiljelmus de hoed af.
ô Ja myn Heer, ze winden al: kom, winde, windt daar om laag, winde daar.
Laat je Boot toetakelen, dan zal me de Wyven naar de wal stuuren.
Hoe laat zyn we in de Weereld Everd?
Myn heer, het is vyf uuren.
Wel Mevrouw, dan meug je wel klarigheit maken, het word je tyd: Men moet zorg dragen dat je met stil water aan de wal zyt.
Maar, waar is Nichje Luitenant?
ze moest meê voor den dag komen.
Myn Heer, se slaapt geloof ik, want ik hoorden der daar straks droomen: Maar, waar van, kon ik niet verstaan.
Een Meisjes droom, is teer en zoet: En maakt’er dikwils, een hoope beweeging door het bloed: Doch wel meest, als ze van haar Galant droomd: maar laat ik’er eens gaan wekken.
Ja doet dat bekje: dan kan je met alle gemak vertrekken.
DON FREDERICO, GUILJELMUS HOOGHART, EVERT KRABBER, DAVID RUIMPEN, BODE, DAAN.
Zacht: daar denk ik om jou Bode.
David: maak eens een Recipis.
Zyn je Rollen wel klaar?
en net gesteld?
je weet wel.
Ja, gewis: Hoe myn Heer!
denk nooit dat ik jou intrest in het Schip zal vergeten.
’k Weet wel, je bent een man als David, je zult ook somtyds by myn eten.
Heb je nou wel net, al die dagen?
he... DAVID.
Ja Heer, zou ik dat niet doen.
Wel, wel David, dan zal ik je met myn dienst en vriendschap weêr voen: Hoeveel man manqueert’er?
laat zien, twee Stuurluy moeten der noch wezen.
En de Luitenants meê myn Heer.
Poep, poep, voor die heb ik niet te vreezen: ’t Is my even eens, of die broodrotten aan boord komen, of niet: Want ze zyn je somtyds maar tot verdriet; Maar, me Stuurluy!
me Stuurluy!
daar moet ik me Schip aan vertrouwen.
Wel myn Heer, de Luitenants doen der meê wat toe om ’t Schip te behouwen.
Ja, zulk een slag als gy zyt Guiljelmus: dat staan ik met je toe vriend: Die over al naar myn intrest kyken: en niet naar ’s Lands.
als je diend, Zoo moet je trouw dienen by je Kapitein, en acht slaan op zen begeren; Of anders moeten die quasten, by de lange honden, beter leeren.
Nou David, het Recipis: me dunkt dat je zoo wat dagdieft: Den Bode moet immers gaan.
Dat ’s waar myn Heer, als ’t je gelieft, David; Kom ga eens meê Bode, ’k zal het in me Kantoortje gaan schryven.
David in zyn Kantoor met de Bode.
Hoe Luitenant!
wat zal hier te doen wezen, met deze twee wyven?
Dat gelykenen dezelve wel dunkt me van de laatste nacht.
Ze zyn het ook: dit zal wat zyn.
DON FREDERICO, GUILJELMUS HOOGHART, EVERT KRABBER, KAAT DE BRAKKIN, TRYN KRULLEBOL, DAAN.
Men Heer, komme we niet wat onverwacht?
Wel ja je Kaat: maar mooije lui hebben altyd voordeel moet je weten.
Ja wel men Heer, ik ken de contrementen niet by de el meten: Want ik heb’er zoo veul in me mars niet; en ben malle moer, recht uit.
Spreek maar zoo je te moe zyt.
Men Heer, heit je oor van de nacht niet getuit?
Want Jan, en ik, hebben al vry wat van je leggen praten.
Zoo het quaad geweest is Kaat, zoo had je ’t wel mogen nalaten.
Neen, neen men Heer, het was in het geheel niet anders als goed: Onze Jan pryst je louter.
Dat is waar, gelyk als myn man meê doet: Daar zyn der noch al slimmer zeggen ze, die ten oorlog varen Van de Kapteins, en Luitenants; we kunnen al niet beter snaren.
EVERT stil.
Wat zeg je daar af Bode?
is dat niet een schoon compliment voor den Baas?
Wel ik dank je wel hartig.
houd den bek daar met je geraas.
Maar ik zie wel dat je dreigt: heb je my iets anders te verzoeken?
Ja men Heer, onze mans zyn zoo bang, als een paar Koekoeken: Ze vreezen dat we meê zullen moeten varen met de Boot; En daar zel zulk een vee in wezen.
Neen, neen je hebt geen nood: Je zult met de Sloep meê gaan.
Wel men Heer, dan zellen we je bedanken.
maar nu deTimmerman Luitenant.
Ja Heer, die raasd om planken, Of delen, zo je ze noemen wilt.
Wel zegt dat flus aan je Maat: Als hy over een uur of twee, met de Boot, naar de wal gaat.
Hoe wat is hier te doen Jonge?
DON FREDERICO, GUILJELMUS HOOGHART, EVERT KRABBER, JAN DE PLUG, JAAP HOUWJEBEK, dragende met hun beyde de Ziekentrooster WILLEM SCHYNSCHOON heel dronken, KAAT DE BRAKKIN, TRYN KRULLEBOL, DAAN, KEES.
Men Heer, onzen Domine moet je weten, Is door zyn heele bast, en rondom van de Genever-duyvel bezeten.
Wat zal dat beest hier doen?
zet hem in de boeijen Luitenant.
Weg, weg, met zulken kanailje: aan een kant, aan een kant: Ik meenden dat het een heelen fynen Broeder zou wezen.
De schyn bedriegt men Heer: ik kon dat uit zyn oogen wel lezen.
Frederico tegen Guiljelmus.
Jaagt dien dronken reu op het dek, en ziet dat je een ander in ’t Schip krygt.
TRYN tegen Jaap stil.
Wel Jaap, nou is ’t jou beurt: hoe komt dat je zoo stil zwygt?
ey hoor men Heer, ik kom myn dienst prezenteren.
gy Jaap?
ken je wel lezen?
of moet je noch wat meer leeren?
Dat kan ik uitnemend men Heer: zoo wel als de beste die der vaart.
Wel Kaptein, ik heb, daar ik gediend heb, het wel meer geklaart.
En ordentelyk zingen, kan je dat wel, naar de regels, op noten?
Wel als ik recht zeggen zel men Heer, dat zou wat stooten: Maar, ik dans weêr een Pluggedansje, als je weet, helder en net.
Daar ben ik juist voor een Siekentrooster, hier aan boord, niet op gezet: Nu kom ga maar heen: we zullen zien hoe wy ’t daar na maken.
Hy roept naar beneden.
Is dat Anker noch niet by de werken?
’k hoor het Spil zoo kraken.
Hendricus roept van om laag.
Ja, ja, op en neêr, op en neêr.
Evert, is jou Ankertaly klaar?
ô Ja myn Heer.
Gaat’er dan by ouwen dief: maar hoe!
DON FREDERICO, DONA KRISTINA, JUFFROU HEINDRIETTE, huylende, GUILJELMUS HOOGHART, KLAARTJE.
Wel wat is’er te doen Nichje?
hoe myn kind, ga je nou huylen?
Zacht hartje, laat z’er krop eens uitschudden, en’er tuil tuylen.
Loop Klaartje, maak dat al het goed gereed is.
’t Is zeer wel Mevrouw.
Maar wat scheeld hier?
My dunkt Nichje dat ik het maar zeggen zou.
Och Nicht!
het hart beklemt my, en de tong en kan niet spreken.
Wat is je dan over gekomen, lieve schaap?
of wat mach je ontbreken?
Hoor, dat zou noch zoo lang duuren: is ’t hier al van ’t mal?
Spreek Heintje, of je zult maken dat ik het zelfs zeggen zal.
Och Nichje, zeg het maar: ik ben beschaamt.
Hoor Papa, je moet niet kyven: Me weet wel wat de jonge luy somtyds onder malkander bedryven: En voornamentlyk hier aan boord; Heintje moet in de kraam.
In de kraam?
zeg je zoo?
Ja Liefje: wel dit maakt’er geen quaje naam: ’t Is jegenwoordig wat in de mode, en dat kan der veel verschoonen: Ontstelt’er niet, want ik zou je duyzend exempels konnen vertoonen: Daar leven der zoo veel, die gelyk onze Nichje, zwaar geweest zyn: Ja die hier noch dikwils komen, al zetten z’er bekjes zoo fyn, En tot’er leedwezen d’er geen man hebben konnen toe krygen; Ik zou ze je wel noemen, doch ik moet ze om redenen verzwygen.
Wat doet’er zoo veel peen by den hutspot?
wie heeft’er bestruift?
Wie, die daar zoo zuynig ziet, en met zyn tanden de nagels kluift: Je Luitenant heeft dat koekje zoo mooy gebakken.
Nu weet ik het: wel laten ze de spillen by malkander plakken: Ik heb’er niet tegen, Guiljelmus, hoe zie je der zo besturven uit?
Geef Nichje haar eer weder, en maakt’er met je beloften de Bruid: Dan kan me tot dien tyd, met fatsoen, de kraam verborgen houwen.
Myn Heer, uw Nichje weet wel, dat ik haar beloofd heb te trouwen.
Heindriette al huylende.
Ja, maar dat is op die tyd, zoo wat intredeus toegegaan: Als me zoo veer is, hoord, of ziet me zoo niet, wat’er word gezeid of gedaan.
Wel nu, zoete Juffrouw!
schrey toch niet: nu kan je ’t altyd wel hooren: Ik bid myn Heer, en Mevrouw, wilt u geen van beyde verstoren: ’k Zweer u op al wat leefd, dat ik haar trouwen zal; ey huil niet meer.
Ja Luitenant, dat kan zoo licht niet overgaan: een maagden hert is teer; Wat zeg je Nichje?
Wat zou ik zeggen: ik kan me zoo niet herstellen.
Kom, kom Heintje, dat ’s gedaan; wil je gemoed niet langer quellen: ’t Is scheep gebeurd denk ik: wel laat den trouw op zyn scheeps geschien; Wilt malkanderen, tot je verzekering, de rechterhand bien.
Met permissie myn Heer, ’k zal haar, tot gerustheit, myn Ring geven: En zweer daar by, dat ik voor altoos trouw, in ’t huwelyk by’er zal leven: Indien ze me lief heeft, en my tot haar echte Man begeert; Zie daar.
Hier geeft hy haar een Ring.
Wel kind, dit is eerelyk: nu verzoek ik dat je je tranen weerd.
was de reis maar gedaan: want dat doet me niet weynig treuren.
Ja, ja, lieve bekje!
dat zal je noch zoo dikwils gebeuren.
Die een Zeeman trouwd moet zich troosten in dit verdriet: Wel daar is meê noch vermaak aan de wal; of weet je dat niet?
Nu kom, je moest uw Ring aan Guiljelmus ook op trouw schenken: Zoo kan je beyde verzekert wezen, en gerust aan malkand’ren denken.
Daar is ze; ik geef ze hem uit al myn hert.
Nu is ’t gedaan.
maar weet je wel Guiljelmus!
dat het tyd werd: Ga, zie eens hoe het beneden staat: en laat alles klaar maken: De Wyven van boord, dat we noch ten twaalf uuren onder zeil raaken; En laat de Bottelier maar benede blyven, ik heb nou geen lust Om hem te spreken.
’t Is wel myn Heer, ik zal zorg dragen, zyt gerust.
DON FREDERICO, DONA KRISTINA, JUFFROU HEINDRIETTE.
Wel Mantjelief!
wat seg je, moet Nichje nu niet wel te vreên wezen?
Ja ze Mama: maar, daar is noch zoo een iets, dat me doet vreezen: Ik weet niet of het dien Heer wel in ’t geheel naar zyn zin wezen zal.
Ja Neef, daar is geen zwarigheit: vrees aan die kant voor geen ongeval: Hy weet dat ik met hem verkeer.
Wel, dan meug je je tranen wel droogen.
Ja veeg af myn kind, veeg af: ik ben van blydschap opgetogen: Zoo Guiljelmus wel wil, zie ik wis, en zeker, zyn fortuin te gemoed.
Stil tegen Heindriette.
Houd gy dien Heer maar te vriend, als ik gezeid heb: en zoo je dat doet, Zoo zal je toekomende Man wel haast een Schip commanderen.
Die met een lief smoeltje, als gy, by de groote mach verkeeren, Die kan zyn mans fortuin wel bearbeyden: ik heb myn dingen gedaan, En myn Frederik bezorgt; nu laat ik het verdere aan u staan.
HEINDRIETTE stil.
Weest gerust Nichje, laat my begaan, ’k zal je lessen wel onthouwen: Ik ben wel verzekerd, dat dien Heer bly zal wezen dat ik ga trouwen; Want je weet wel, ’k hoef het je niet te zeggen, hoe het tusschen ons staat.
Nu Mamaatje, ’t zal haast tyd worden.
Maar wat is hier weêr voor onraad?
DON FREDERICO, DONA KRISTINA, JUFFROU HEINDRIETTE, HEIN LEKKERBEK, KLAARTJE al huylende.
Waarom huil je Klaar?
Ey lieve, zie die Zottinne daar eens staan schreijen.
Hoor Mevrouw!
daar is zoo wat gepasseert tusschen ons beijen: Je kunt wel denken wat, KLAARTJE.
Ja, je hebt belooft dat je me trouwen zoud.