floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ja, ongemeen Verstandig is myn Heer.
Nu kom laat ons gaan stappen, en laat de Waard op 't goed succes een pintje tappen.
Nu bruidegom en bruid ik wens u veel pleyzier.
En als gy zyt getrouwt denk dan eens om den Stier.
Dieers o!
De bedrogen aer of de slepende kley DOOR NICOLAAS zelveman.
In 's GRAVENHAGE, by JACOBUS GEZELLE, boekververkoper in het Achterom, op den hoek an 't Hof poortje.
AANSPRAAK AAN DEN ALLEn.
De verscheyde Berichten, die voor meuwe uitgekomen Toneelstukken staan, merd over tyden en zeden, aan de begunstigers der Dichtkunde geklaagt, hoe dat door Krabbers en Kladers, verscheyde Treur, bly, en Kluchtspellen, die door voorname Mannen aan de Leidze en Haagze Schouwburgen nagelaten zyn, verzocht zyn geneorden om te lezen, doch, by faute van vergetinge om die wederom te laten halen, of by aanbieding van Eeden, de zoo genaamde geschreven Boeken die geeischt wierden, niet gehad te hebben, zyn 'er veel verduisterd, en zomiige, na de doodt van den Dichier, met Privilegie, als eigen ding in het licht gekomen, dit en meer ander verongelyken heeft my de pen doen opvatten, Om voor eerst te zeggen op de Krabbers, 't Recht oordeel is alom verbasterd en vervallen, De goed'ren des Gemoeds die acht men niet een boon, schyn eere is slechts in eer, 't Geldt, geld alleen by allen, En de ongewilde deugd koopt thans haar kunst om loon.
Ten tweeden, op de Kladders, van dwaze Rymzucht schynd der zotten geest gessagen, Elk schept in t geen hy broeid een zonderling behagen.
Dan dus verzorgen zy de Aptheek van vuil papier, 't Privaat van goed gerief, den Toebakspyp van vier.
Laat ons nu eens overtreden tot den baatzuchtigen Boekverkoper, G. Gazinet, en zien of her redelyk is het geen by nu in het kort heeft uitgevoerd. Herdrukken van verscheide prullen, waar in het fatzoen van brave laiden geschonden werd, zullen wy overslaan, en laten dat voor anderen.
Een zeker Zinspreukplaatje van den H. v. k. met veel moeiten na de kunst gesteld, durft by verkorten, en om de winst van 6 gulden, 6 stuivers met een andere Zinspreuk, het zelve stellen voor de gewaande Zedigheid betrapt, gemaakt door een Jongeling die niet kan spelden, veel minder Taal of EGOO AAN DEN LEZER.
Dees poezy verstaat, en met melke by, met de keykooper om hun hals, in een kakstoel met rinkels diind te zitten, noch durft dezen Achterems Ach, voor de Opdracht drukken, geen Exemplaren werden goedgekeurd, en zo 't mocht wesen dat dezelve nageaapt wierden, zal niet ontzien worden daar over van dieverei beschuldigt te werden.
N. b. geeft eens acht op deze waarschouwing.
Koor eerst is het my leet dat ik dezen Papier wurm G. G. tot zyn nadeel verweitinge moot doen, dat hy in de maaud van October, laastleden, de stoutheid heeft gebad, om, met de verandering van een Tytelpreno te doen nadrulken, de Visscher door Liefde, by eindend Treurspel, waarlijk door een van enze besaamste Toneelspeelders, met grooten arbeid en kosten in het licht gegeven, tot welstant van het Nederduitsch Toneel.
Voor het tweede wenschte ik nu wel te weten, hoe dat ik, na de goedvinding van Apollo, dezen baatzuchtigen Beeverkoper, Naâpers, en Diefachtigen Nadrukker moet noemen maar wyl om een klein verschil Apolloos Tempel voor my gosloten is, zal ik de vryheid nemen van by de twee G. noch een derde G. te voegen, en ben daar mede noemen, na zyn eigen voorbeeld, G. G. Geboren, elk kan het na zyn zinlykheid uitleggen, ook kan ik niet nalaten om een vaersie, op zyn afteelainz hier mede neder te stellen AANSPRAAK Wanneer gy, Schilder, wilt de trekken der Natuur.
In deez' baatzuchtigen zyn weezen recht vertoogen, maald op zyn hoofd Bedrog, op zynen mondt Merkuur, een raaf op t aangezicht, en kraaijen in zyn oogen.
Hier mede stap ik van dezen baatzuchtigen na af, maar ik geloof dat den Maker van de Visscher door Liefde, als daar toe, boven veel anderen, gerechtigt zynde, hem met een merk van der liefde tot op het gebeente val branden, waar in de Waereldt zal kunnen zien, hoe hy zijn eigen plicht heeft geschonden, en krenkt de eer van anderen, met rijp of onrijp maar door den druk gevangen te maken.
Ten derden, maken wy aan de Beminnaars der Toneelstukken bekend, dat verscheyde Kluchten, niet met den druk gemeen, echter de eer gehad hebben van vertoond te zyn, dog een weynig misbandeld, zomtijds alleen uyt een kunsje, om dat ider na zijn zin daar geen Rol in heeft, en, tot wraak, het gebele stuk in den grond verderven, hier toe werden drie middelen aangewend, Voor eerst, om een Rolletje van 10. à 12. regels, in Proza, of, op het boek te speelen.
Het tweede betrest eenige die hun werk maken, van op het toneel, door een zeker zoort van toestel, en daar nevens met een zot gebaar van Mynen, terwijl hy achter aon staan, de Aanschouwers aan te dryven tot bespotting, en brave Toneellisten, hun speelen misacht naken.
Voor het derde, maakt men zym werk, en practijk, om u niet eenige verwaande rijmen AAN DEN LEZER.
Melaarties, in Koffibuizen, en Winkels van gebraden Peertjes, de Toneelstukken, die met bekentmaking van verwachting vertoond zullen werden tot eigen voordeel zo te misachten, dat de Kunstbeminaars schromen in den Schoumburg te gaan, en de Poëeten asgeschrikt werden, om iets van langer in het licht te geven doch, schoon al de Kunstgenootschappen hen vermaanden, van zulks na te laten, het zou doch niet holpen, zy zijn te veer van boven gekomen, en de schaamte al deur. Hierom zo geven wy dit Kluchtspel als een misdadige over, en verzoeken maar aan de grondigste Kunstkenneren, wyl wy ons aan de andere nies stoten, een goedertierne verschoning der menigvuldige souten, die daar in zyn.
't welk doende, deez.
HANS BOENDER, een Dronkaart.
PIETERNEL DELOLONT, zyn vren.
FARIOOL, TRIKOT, den Datter.
JOOST TARPENTYNTJE, q. JAS BONS, gys potaln drie Gandieven.
LOU BARBAROS, wITje malsbuik, een smokkelwaard Het Kluchtspel speeld in den vond en eyndigt in den zelven Nacht, in de Buurt van Fariool en Hans.
1 DE BEDROGEN SATERS OF DE SPEK DIEVEN.
HANS, PIETERNEL.
Myn lief, moet ik nog langer wagten?
En speelt het niet in jou gedagten?
Dat ik van avond wierd genoodt, by eenen vriendt, die my aanboodt Met hem eens lustig om te springen.
Ja, ja, dat weet ik wel, jou dingen Die loopen soo wat in het wilt, den honger wordt soo niet gestilt Van onse kinderen, die daar loopen.
Waar sullen wy op t laaist voor koopen, het lieve broodt?
Jey kreunt jou niet Hoe dat het hier in huys geschiet, Of wy vat hebben om te eeten, Als jy maar lustig wat kunt vreeten, En smullen, daarom lieve Man t huys.
De bedrogen dokter, dat gaat zoo niet an.
Wel lieve wyf jey praat van werken Ik niet, 'k leef liever als een verken, Dat in den drek gestadig wroet, als ik, in bier en wyn staag moet, myn lieve buykje vrolyk vullen.
O lieve wyf!
'k hou veel van smullen, daarom zoo schaf my lustig gelt, zoo niet, zoo haal ik 't met gewelt.
Jou wyve beul, jey selt nog maken, Dat ik in t endt nog ligt sal raken, met myne kinderen altemaal Aan t bedelen.
Ho, jey doet verhagl, Van uwe armoed, men sou meenen Dat jey geen geldt had, maar jou weenen En helpt hier niet, loopt heen, verzet Jou grootste Pant, dat is jou Bedt.
Want 't zal ons niet meer nodig weezen.
Daar toe zel jey my niet beleezen.
Want jey zult dan wat eer opstaan, En vroeger aan jou werken gaan.
Voor my als ik ben zat of dronken, zoo scheelt my niet of ik te ronken leg op een bedt, of op een bank.
PIETERNRL.
Zie Man, al maak jey nog zo'en stank, jey zelt myn nogtans niet verzetten, dat ik zulks doe.
'k zal jou verpletten of de SPEK DIEven.
Jou booze Meer, moet jey niet doen, t geen ik gebie?
Nou met fatsoen Gepraat, kom wyf, kom geef myn schyven, daar ik de tydt mee kan verdryven, in Bier en Wyn.
Daer wordt gebeldt, En 't is zoo hart als of men geld daar bragt, kom aan loop haastig heenen, en vraag wat dat zy dog wel meenen, met zulk gebel.
Ik durf niet man.
Wel wyf, hoe stel jey jou dus an?
Loop zieter naa, oost aan de deur.
Moet ik nog kloppen?
Of wilje my nog langer foppen, ik steek de brief aars door de deur, Juffrou, je suis vôtre serviteur.
PIETERNEL, gaat na de Deur.
ik ben in groote vreesen, dit zal ligt weer een Maander weesen, wel Keerel hoe gaat gy zo aan?
Zeg, waar komt dese brief van daan?
Als jey ze op doet kenje t leesen, Waar dat de Brief van daan mag weesen, zy komt.
Ja, wagt maar wat, 'k sal straks antwoorden datje 't vat.
hier is een brief gekoomen.
Dat heb ik niet vernoomen.
HANS. de bedrogen dokter.
Geef my den brief, ik zal haast zien wie dat ze schrijft, laat my betien.
Zy hoort aan myn, ik wilze lesen, hans.
'k zeg geefze myn, hoe zal 't hier wesen.
Het is een minnebrief, o moort!
PIETERNFL.
Kom lees jey maar dat men het hoort.
HANS die leest.
Juffrouw indien 't myn mogt gelukken, dat ik myn min eeus uyt kon drukken, En spreeken u eens mont aan mont, zoo wiert myn quynend hert gesont, Indien het is met u behaagen, Zoo wil die deezen brief komt draagen, Maar zeggen of het kan geschien, Ik zal u dan myn liefd' doen zien, Met een Beurs Goudt, die 's zal vereeren aan u myn troost, myn Ziels begeeren.
FARIOOL.
Joost van binnen.
Wel, juffrouw, moet ik nog lang wagten?
't is hier zoo kout, 't is al half agten.
Hoor man, de knecht roept om bescheyt.
Vrou, loop jey wakker als een Meyt, En segt de Knegt zyn Baas zal koomen, Omtrent ten negen sonder schroomen, zeg dat k van huys ben, loop maar ras, dit Geldt komt ons nu wel te pas.
Hoe Man, zou ik my hand'len laaten Gelijk een hoer!
wat 's dit voor praaten?
Of de SPEK DIEVEN.
Jey hebt myn eerst myn moye goet fraay opgeholpen, nu zoo moet Ik my weer na u wille schikken, Maar k brak jou eer de nek aan stikken, eer ik het doe, zou ik een Hoer Op t lest nog worden?
Wat rumoer!
Ga jey maar heen, jey zult niet weesen Een slegte Hoer, jey zult geneesen, Een Dokter voor een somme Gelt, En eerlyk blyven, daarom stelt hem maar een tydt.
Nou, 'k ga dan heenen En zeg hem, dat hy dan met eenen, het gelt mee brengt.
Gaat heenen maar, en zegt de Knecht hier 's geen gevaar.
Maar bloed 'k zal hem de baard afscheeren, en dat moesjanken hem verleeren.
Ik zal een pots beginnen gaan, Daar hy wel voor versteld zal staan.
PIFTERNEL.
Ik heb de Knecht weer weg gezonden Hy zal het aan zyn Heer verkonden, hans.
Dat s wel gedaan.
Maar hoor nu vrou, wanneer hy komt zoo stel jy jou, Heel vriend'lyk aan, 'k zal ondertussen, Een pots bedenken om te blussen, zyn ongetemde nieuwe Liefd', die hem het ingewand doorgriefd'.
Nou, nou, ik zelme wat opquikken, ga jey maar heen om te beschikken, dat jey van noden hebt, kom aan.
Een kanne wyn moet daar op staan, tweede tooneel.
FARIOOL, joost.
Wel joost ik wagt al met verlangen, wat antwoort datje hebt ontfangen.
Myn Heer, de juffrouw is gereet, als jey maar gelt brengt, datje 't weet, zy kost van blydschap naulyks duuren, en zal van avont t'negen uuren u zien, haar Man die is van huys.
Maar joost, en hebje geen abuys?
Ik zou van groote vreugt wel singen, En in myn Ouderdom wel springen.
Zie daar is biergelt, dat s voor jou nu jey jou draagt in als zoo troost.
Maar Heer, k wou datje my woud geeven Verlof, om eensjes met myn neeven, Van avond vrolyk by de Wyn, En het Geselschap zaam te zyn, ik zal u dan weer na behooren Oppassen, als oyt van te vooren.
Wel, nu ga dan vry heen, 't is wel.
'k zal onderussen Pieteruel.
Dan gaan besocken, en met eenen, of de SPEKDIeven.
My wat vermaeken, ga dan heenen, maar kom wat vroegjes weder t'huys.
Wel, wel, myn heer 't zal geen abuys, Verstaje zyn, nu 'k ga dan heenen.
En ik dan na myn lief met eenen DERDE TONEEL.
PIETERNEL, hans.
Maar man, jey ziet 'er schrikkelyk uyt, gelyk de droes!
het is verbtuyt, zoo hy jou ziet, hy zal zoo schrikken En brecken ligt den bals aan stikken.
Ey Vrou, wees jy maar wel te vreën, ziet dat jey 't Geldt maar krygt by een, en laat myn dan de andere zaken Maar over, ik zal 't heel wel maken.
Man my dunkt hy komt daar aan.
't is wel houdt hem hier maar wat staan, 'k zal my hier elders gaan versteeken, en wilt wat vriend'lyk met hem spreeken.
De bedrogen dokter, vierde tooneel.
FARIOOL, PIETERNEL.
O een avond Juffrouw Pieternel.
Hoe is 't met u, PIETERNEL.
Nog alles wel, myn heer, waar over zou ik klagen, ik leef zoo heen, maar 't meeste plagen, heb ik van mynen dronke man, karel.
Myn lief, hoe kom jey hier tog an?
Jey weet wel in ons jonge jaren, hoe vrolyk wy te zamen waren, En hoe dat wy wel meenigmaal, Te zamen lustig, kordiaal Omsprongen.
Die tydt is verlopen.
Myn Lief nogtans zoo durf ik hopen, Dat onse Min in uw gedagt Nog speelt, myn Lief 't is waar, de kragt Van myne Quders, doe beletten Dat ik myn zinnen niet mogt zetten Om u te offeren myne min, Die ik u toedroeg, maar myn zin, 't geheele vyftien jaren Ben uyt geweest, is niet gevaren Uyt myn gedagt, dies ik toen voort, Zoo haast ik 't huys quam, als 't behoort door myn Knegt liet vriendlyk vrageen, Of de SPEK DIEVÉn.
Of 't u myn Lief niet mogt behagen, dat ik u wat geselschap hiel.
Och, zoud gy niet myn tweede Ziel.
Ik ben verheugt door u welvaren, en dat ik zie dat door de jaren, Die wy van een gescheyden zyn, Ik in uw hert nog leef de pyn Doet my het hert van droefheit breeken, Dat wy elkaar niet mogen spreeken, Gelyk voor heen.
Waar is uw mae?
Is hy van huys?
Praat daar niet van.
Myn Man die doet niet aars als smeeren Gelyk een Graaf, en gaat verteeren, myn moye goet, het welk my quelt, Zoo dat ik by na heb geen Geldt Om van te leven met myn Kind'ren.
Hoor, liefste, laat u dat niet hind'ren, 'tgeen ik belooft heb in den brief Heb ik hier by my, daar myn lief Dat is voor jou, wil jey 't begeeren Van my eens doen, 'k zal jou vereeren Nog eens zoo veel, nu eens gekust, Zoo word myn liefde wat geblust.
Hoor liefste, laat ons onze zaken In stilte doen, en ons vermaken Gaan nemen elders op een aar, zoo wort.
myn man dit niet gewaar.
Maar, wat is dit!
A5v, p. 10 de BEDROGE DOKTER, FARIOOL.
'k begin te beven Wat zal dit zyn.
FARIOOL, HANS, PIETEENEL.
HANS, in t duyvels gewaat.
Ey zelt jou leven Hier laten Doktoor Fariool.
Ik neemje daatlyk by.
een zool.
En swierje zo met bey jou beenen, tot in de hel.
Ik val daar heenen!
Man hy s doot, wat gaat ons aan, och!
hoe groot Is nu ons onluk.
Ey, wilt swygen, Ik zal hem tot zyn zelfs wel krygen.
hy is zoo koud als loot,, waar ik hem voel, zeg benje dont, Doktoor?
Wel nu wilt spreeken.
Wel man, wat zyn dit tog voor streeken!
Hy s doot, het is maar al te wis.... hendrik.
Bekyker van de pis, sta op, wat doeje hier te leggen?
Maar laat, bid ik, jou dog geseggen, Of de SPEK DIEVEN.
En laat die malle kuuren staan, en helpt hem haastig hier van daan.
Want, och!
ik vrees die malle kuren Die zelje nog op t laast besuren.
Hoor Vrou, ik weet een goeje raat, ik zal hem brengen op de straat, tot voor zyn deur, en hem daar leggen, zoo kander niemant wat of seggen.
Die vont is goet.
Kom, helpme dan.
Maar waar tast ik hem 't beste an?
Hy is zoo, styf get selleweeken, ik kan geen handen aan hem steeken.
Wil jey niet staan, zeg eens Doktoor, staa zeg ik, of ik bruije aan t oor.
Daar legt hy weer, hoe zel ik t maken?
Ik weet hier niet wel door te raken, dat ik hem kryg tot voor zyn deur.
Och man dat is hier een getreur!
Wast nou niet best had jey t gelaten?
O wyf, hier valt niet veel te praten, kom helpme maar.
Ik kan niet man, zou ik een dood mensch raken an!
'k zeg wilme helpen.
Et hert zou van droefheid overstelpen, zoo ik jou hielp.
Zie wat gewelt, Dat jey hier maakt, maar wyf, het Gelt, dat dorstje wel met haast aanvaarden... diea help den Docter van der Aarden... wel nu, hoe staje, zeljet doen?
Wel man, dat is een vreemt fatzoen, Wil jey myn dwingen yets te heffen, dat my te zwaar is?
Al jou keffen, en helpt hier niet, het is myn wil Dat jey myn helpt, daarom swyg stil, Eer dat het hoger gaat.
PIIERNEL.
Myn leven Heb ik, dies wilt het my vergeven, Zulks nooyt gedaan.
Jou vuyle pry Wil jey niet helpen, 'k sweer dat wy Elkand'ren wel eens zullen spreeken.
Wel nou, wat dan.
elleweeken.
Maar nou 't is hier van al genoeg, ik wil nou dat jey jou strax voeg, Na myne zin.
Ja, al jou rasen, en zal my nu niet eens verbasen.
Zal ik yets doen, dat s hier een kuur, t Welk tegenstryt met myn Natuur.
HANS Of de SPEK DIEven.
13 jans.
't is wel, 't is wel, volg jey jou sinnen.
Kom aan, ik moet eens weer beginnen Met ons' Doktoor, nou, wilje staan Of niet, hoe duyvel zal 't hier gaan!
Sta, zeg ik, nou dat zyn eerst greepen.
Kom, 'k zal hem beeter voort gaan sleepen, Tot voor zyn deur, en zetten hem dan over endt, zoo, dat heeft klem.
Sta nou Doktoor, ik wilje sweeren, k zal jou die potzen wel verleeren, hy valt.
Sta zeg ik.
Daar valt hy weef, de duyvel haal hy doetme zeer, myn been dat is by na aan stukken.
het zal voorwaar niet lukken.
Ik weet goet raat, kom zet hem weer in t eerst postuur.
Wel, wat dan meer PIETERNEL.
Dan zel ik jou zyn stok gaan geven.
Wel hoe dan voort?
Wel van myn leven, en heb ik zulk gegraauw gesien.
Wel zeg my dan hoe t kan geschien, dat ik hem t beste vast zal zetten?
Wel hoor dan, wilt 'er wel op letten, en luyster toe dan datjet vat.
Steck hem de stok eerst, onder 't gat, en laat hem daar dan zoo op rusten.
Ja wel ik zeg dat myn wat lusten, dat ik dit werk haal op myn hals.
Die Dokter is een Gek in als, Dat hy van schrik zoo dra gaat sterven.
Waar of zyn Spiritus mag swerven?
In Azia, of Africa, Europa, of America.
Wie weet waar of hy nu mag vliegen, met zyn verstandt om vat te liegen, als hy in t Pieterzely velt, nou komt, Doktoor, waarom gewelt Gemaakt?
Kom, sta op uwe voeten, Of anders zel ik jou begroeten, met een, drie, vier of meer douzijn Soufletten, nou, sta hups en fijn.
Kom wyf, wil my de stok eens geven, zyn beenen mogten aars weer beven.
Wel man hou daar.
Wat zoo myn kindt, nou zie ik dat ik ben bemindt Van jou, nou wil hy staande blyven, maar dokter val niet weer, by lyven, sta vast.
Nou, nou hy selt wel doen.
Maar komt dit uyt, met wat fatzoen, zel jey jou van dit werk verschoonen.
Ho, niemant kan ons zulks betonen, Want 't in den avond is geschiet En dan zoo ziet het niemant niet.
Maar 't selt dat hy jou heeft gegeven, daar of de SPEK DIEven.
Daar moet ik vrolyk nu mee leven, en halen eens myn hart wat op.
'k Moet 't zeyl nu halen tot in op, en 'k meen nu lustig eens te smeeren, met kitte broers, en gaan verteeren Een Dukaton of vier, kom an, en geef my 't geldt.
Nog zo niet manz' meen jey jou bast nu weer te vullen, met Bier en Wyn, en zoo te smullen Dat my hier van niet over schiet, of jey 't zoo meent, ik meent zoo ulet.
Ik wil wat kleeren daar voor kopen, Voor onse Kind'ren, wantze lopen, met lappen, stukken aan haar goet.
En daar en boven ziet zo moet, ik nog wat verder als jey zorgen, den Bakker wil ons niet meer borgen, noch ook de Brouwer 't minste niet, Zoo ik niet haastig Gelt en schiet, En dat ik 't ouwe kom betalon.
De droes die mag jou nu wel halen, Dat jey my komt en breekt het hooft, met zulke praatjes maar gelooft Dat ik myn keel niet wil in binden, daarom schaf Geld, of moet ik t vinden, met kyven en met slaan, zeg Wyf, nou kom, geef Geld.
Al jou gekyf, En zal niet eens my meer vervaren, ik ben t gewent.
Nou wyfje, geef ten minsten wat, 'k beloofje dat ik nooyt zal zat t'huys komen.
PIETERNEM.
Nou kom gaan wy binnen.
'k zal zien of ik hem kan verwinnen, met goedigheid kom an dan man.
Nou, wyfje 'k volgje al agter an.
Joost alleen, FARIOOL staat aan de deur.
Ja wel, de drommel is dat teeren, die maats zyn eloquent in t smeeren, En smullen, t is drink uyt.
My dunkt ik heb een halve roes.
Dat 's niemendal, het gaat nog henen, ik sta nog passyk op myn benen.
Ik wou dat somtyds myn Sinjeur, Zoo speelden voor een Serviteur Dan had ik tyd na myn begeeren, Om wakker eens de borst te smeeren, Met Bier en Wyn maar 't is al laat, ik heb myn tyd zoo wat verpraat, Met d'een en d'aar, 'k begin te beven.
Daar staat hy?
Hoe zal 'k hier in leven, ik wil hem vriend'lyk spreeken aan, misschien zal het nog wel gaan.
Sinjeur, ik bid wilt myn vergeven, Dat ik wat lang ben weg gebleven, ik heb de klok niet eens gehoort.
Maar hoe, hy lykt geheel verstoort, hy Of de SPEK DIEven.
Hy heeft een stok, hoe zal t hier lukken.
Hy slaatme een arm of been aan stukken, 't is best vergissenis gesmeekt, hy knielt.
Sinjeur vergeeft my, maar hy spreekt nog antwoort niet, 'k.
Wil nader treeden, maar, og!
ik kryg schier op myn leeden De Koorts, hy s doodt en ook stok styf.
'k zie niets verroeren aan zyn lyf.
Og joost!
hoe zel jey 't nu gaan maken?
Ik weet hier niet wel of te raken, wat gaat my aan, hy schynt vermoort En nu zoo leggen s' hem voor de poort, op dat zy zouden kunnen zeggen 't is joost zyn schult maar 'k zal hem leggen Weer voor het huys van Pieternel, daar mee zyn alle zaken wel.
Wie duyker of dit dog zou dromen, dat hy zyn doodt heeft aangenomen Zoo dra, maar het zy hoe het is, hem is daar yets ontmoet, dat s wis, daar in dat huys.
Kom, zonder vrezen, tast ik hem aan, het moet dog wezen.
Sta vast, sinjeur, hoe, kenje niet?
Dat is voorwaar een groot verdriet.
Kom, kom, ik moet nog eens probeeren, sta vast, ter deeg, nou, zonder scheeren, og!
had ik nou zyn stok by my Dan was het wel, kom, kom zie jey, ofje hem niet kunt ter dege zetten.
Nou, sta Sinjeur, wat mag hem letten.
Daar valt hy weer, kom, kom goe raat, 'k zal nou wel maken dat hy staat, zie zoo, nou gaa ik moovtjes heenen, na huys, om dat ik niet van d'eenen Of d'and'ren word gezien, hoe 't gaat, ik weet niet van hem, 't is al laat, myn dronkenschap is gantsch verdweenen Door dit geraas, 'k ga zoetjes heenen, en hou myn stil hier in ons huys, al hoor ik nog zulk een gedruys.
HAVS, PIETERNEL, FARIOOL.
Ou Vrou, wees jey maar wel te vreden.
Maar, wat is dit? PIETERNIL.
Myn leden, die beven lieve Man wat raat?
Ik word schier half disperaat, ik vrees het zal nog rusy geven, dat dees Doktoor nog na zyn leven hier weder komt voor onse deur.
Wat heeft hy hier nog mede veur?
Dat weet ik niet, 'k wilt hem eens vragen.
Doktoor, waarom kom jey ons plagen?
Ken jey niet rusten, zegt het my Wat dat jou deert?
Waarom kom jey hier om ons huys en deur te waren Wat is 't?
spreek op, na jou verklaren Zel ik jou hand'len, PIFTERNEL.
O verdriet, ik wou dat dit noyt waar geschiet, dit is jou werk het moet zo wezen, jey waart niet anders te belezen, maak nou ook datjet maakt ten end.
Hoor wyf, het is my al bekend Wat dat hy wil, hy kan niet rusten, voor dat hy u.... PIETERNEL.
Ik wou hy brusten, en quelde u dat gy dag nog nagt Niet wierd van hem bevrijd.
Al zagiz jey zoud my hier wel zo veel gonnen, Dat my niet aanstond.
't was gewonnen, Na 't zeggen van jou, maar ik zie Het wort nog arger, zeg eens wie, wie heeft van al zyn leven dagen, dit meer gezien?
Hoor, wil niet klagen, 'k zeg immers 't is my al bekendt, Wat dat hy wil, zyn Testament, dat wil hy u alleenig maken.
Daarom ga heen voor alle zaken.
PIEVERNEL.
Man benje dol.
HANS, wel neenik, wyf, ik doe dit al tot jou geryf, om dat jey van zyn goet kunt leven, als een Mevrou wil jou begeven, in huys en haal hier wat papier, en pen, en inkt, 'k zal met een swier leven.
De bedrogen dokter, wel haast wat schryven, nou ga henen en repje wat.
PIETERNEe.
Wel ik zou menen Dat ou de bolwurm rydt, maar man, wat zal dit zyn?
Zie al weer an, bedilje my?
Ga, wilt het halen, hoor jey dat wel, niet lang te dralen.
Wel nou kom an, ik ga dan heen.
3 HANS.
Hy is zo kout gelyk een steen, hy moet wel zekerlyk doot wezen, want aars was hy al opgeresen.
Daar is het schryfusyg, is 't zoo wel?
Ja dog, jey doet na myn bevel.
Maar nou, komt wilt de Kaars vast houwen, op dat ik schryf.
Ik zou verflouwen, als ik zoo digte by hem quam, ik ben vol vrees, ay!
wees niet gram, 'k durf waarlyk niet haen.
'k Moet dan proberen, Of 't zoo wil gaan, ook niet, 'k wil zweren, dat jey myn moeite maakt.
Nou, zoo dan, ho, ik heb 't geraakt, hou zoo dan vast, nou zal ik schryven, het testament.
laat het blyven hy Of de SPEK DIEven.
Hy kan 't niet ondertekenen Man, en dan zoo hebjer niet veel an.
Laat my daar mede maar omspringen, ik zal 't wel maken, o!
die dingen, Heb ik wel meer gezien, 'k begin op 't bidden van myn afgodin, hy blaast de Kaars uyt.
Heb ik.
Maar hou, wat wil dit wesen?
'k bid Dokter laatie dog belesen, en zegt het dog of jey bent doodt, zoo helptme jou wel uyt de noot.
Hou wyf.
Wel wat is dit voor razen, hans.
Hy heeft de Kaars daar uyt geblazen, Terwyl ik schreef.
Jey bent berooft, van jou verstant, die is gedooft, Ligt van de wint.
Ja, 'k kan wel komen, dat zulks zoo is, maar al my schromen, is dat zyn Spiritus hier waard.
Ja, daar ben ik ook voor vervaard.
Hoor Vrou, wilt hier wat by myn blyven, want ik nu wederom wil schryven, kom steek de Kaars eens weder op.