floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik geloof u die pisdief benyd, dat gy te veel hebt verkreegen, gy kunt hem weder te paard helpen, laat hem ook niet verleegen, nood hem eens op een rommeszootje te gast.
Die een ander wat meedeelt, word al veeltyds ontlast.
Maar propo, uw Mabonne, heeft myn Heer gist'ren op den Dam gesprooken.
Dat nieuwe duifje hebt gy noch, 't is niet uit 'er hok gebrooken.
Myn baas wil het koopen, en ik kwam om het eens te zien.
En als het my wel aanstaat, zal ik u ten eersten geld biën.
't is my voor geen kleintje veil, ik heb het duur moeten koopen.
Dat hair is voor jou te duur, jy moet na de Mossemarkt loopen.
Het zal, zeg ik, voor myn Heer zyn, en niet voor my.
't zal my al eens zyn, voor wie het zy.
Die my duizent ryksdaalders geeft, stapt 'er me mee heenen.
ik heb op dit pand, ruim acht honderd moeten leenen.
Wel zo word dit zoort van vee, ook onder u verpand?
Gewis, wy gaan malkand'ren altyd met geld, en goede waar aan de hand.
Ik zeg, niemand zal dit orientaaltje in myn huis zien, nog spreeken, of hy zal t my eerst door geld, uit de hand moeten breeken.
Maar weet gy uel?
die zoort van negotie word niet gemaakt. krispyn.
tollereert.
Hoe word ze dan by d'eerste lui van ons land zo begeerd?
Voor duizend ryksdaalders!
Wel de grootste liefbebber zal daar op zwygen.
Ja, ja, zo een ongerept partytje, valt 'er altyd niet te krygen.
Daar moet ik om sagchen, hoe kont gy daar aan?
't is my uit een gezond huis voor geld overgedaan.
Maar wat raakt my dat verbruide vraagen?
Ik zeg noch, gy, noch uw baas, zult my niet bedriegen door laagen.
Breng eerst geld met, en kom dan beide, of wie don wil.
Dit is vruchtloos ratomelen, ik awyg liever stil.
Adieu krispyn, als gy geld brengt, zal ik u hooren, en voor de rest met praaten, word hier maar tyd verlooren.
C2v, p. 20 negende tooneel.
Die menschverkooper en bederver, meind dat hy de konst verstaat Maar hy zal gestraft worden, die hem tot vuile dingen vervoeren laat.
Ik zal myn baas raaden, dit den Officier t'ontdekken Die zal deeze schoft, die zilvere tand licht uit zyn kieuwen trekken.
Dit ruigt bederft de meeste jeugd van de stad.
Die duizend ryksdaalders mogt hy wel willen, dat hy al had.
Nu licht word hem het Rasphuis in de plaats gegeeven, Daar mag hy noch een jaar of zes, op stads kosten leeven.
Ik spoei my na huis, en doe myn best, dat ik myn Heer onderrecht.
Ik wil myn loon eerlyk verdienen, als een getrouw knecht.
Maar met de brandewyns teef, zal ik noch een comedie speelen.
Ik hoop, dat zy den aanschouwer niet zal verveelen.
Wacht maar een oogenblik, tot ik met de rollen verschyn, Ik zal daadlyk gewapend wederom komen, met een band lier vlessen vol brandewyn.
JUDAS en ADOLPH.
't is tyd na de beurs, jongen, dat lang taaf'len is schanden.
Ik wou, dat gy zo snel van handen waart, als van tanden.
't is of 'er in uw mond altyd wat overblyft van het gebraad.
De Digitized by google gelukkig door t geval.
De mond gaat jou geduurig, op den Dam, en op straat.
Het past geen vryer, over al te gaan babbelen.
In plaats dat men dan net spreeken zal, doet me niet als rabbelen.
Hebt gy myn balans opgemaakt?
Daar is een bientje tusschen myn kiezen geraakt, Dat ik om de dood er niet uit kan plukken, Ik heb al een fyn instrumentje gebrooken, om het er uit te rukken.
Voel my eens in de mond baas, hoe scherp dat het daar zit.
Zo 'er dat niet uit wil, houw ik een bedurven gebit.
Gy praat van in de mond voelen, en ik spreek van schryven.
Schelm, ik zal wel met myn vinger uit jou mond blyven, t liep gevaar, of gy er ook geen smaak in vond.
Wie weet, of ik wel een lid weer kreeg, uit jou mond.
Ik heb het u flus al gezegt, dat gy er kaal af zoud koomen, de spys word door u zo schielyk, als van een vraat, ingenoomen.
Maar van de balans, zeg my, of hy gedaan is, of niet?
Het past een voorzichtig man, dat hy zyn staat altemets overziet.
De meeste laaten haar dingen, maar zo in t wild heen loopen, en op dat oogenblik, als zy noch ryk meinen te zyn, is het haar door de vingeren gedroopen.
De balans, zeg ik.
Of is zy noch niet gedaan?
Daar gebreekt my noch maar een post, of vier aan.
Dat bientje, meester, plaagt my zo vervaarlyk in de kiezen, Kan ik het er niet uitkrygen, moet ik myn geduld verliezen.
Ik moet na de Barbier toe.
Ai geef my verlof!
Ik zou my zelfs verkorten, raakten ik 'er niet of.
Gaa voor uit na de beurs, ik zal j' op onze plaats vinden.
Die zyn tanden wat goeds doet, verzorgt zyn beste vrinden.
Ik kan niet langer wachten, ik moet na de Chirurgyn.
Ik zal op de beurs, noch al voor jou zyn.
JUDAS alleen.
O weeten die jongens altyd een kalkkerlakje te maaken, op dat ze maar met fatzoen, uitten huis moogen raaken.
Ik geloof, dat hem veel minder in de mond schort als myn.
En zo geeven zy haar guitery een vermomde schyn.
Dat gaat nu na 't koffyhuis, om een pypje te sloffen Of anders, om hier of daar, wat nieuws op te snoffen, het leeven van die bengels, verslimmert dag op dag.
Het was hem beeter, dat hy myn dingen wat overzag.
Ik heb van veel luiden al goede zommen genooten En veel kleintjes, zegt men, maaken een grooten.
Dat ieder deezen dag by my kwam om zyn geld, Dat zou niet goed zyn, myn kas is 'er niet na gesteld.
Nu ik zal op de beurs, wat van myn brieven negotieeren Zo ben ik vaardig, of iemand zyn geld mogt begeeren.
Ik hoor ook, zo my dunkt, in de buurt geen gerucht.
Kom laat ik eens na de beurs stappen, met een vlugt.
FERDINAND en KRISPYN met een bandelier van vlessen en glaazen.
't is goed myn heer, dat wy niet ver hoeven te loopen.
't In deeze buurt zullen wy onne zoopies haast met winst verkoopen.
Hier is van het beste, hoe.
Is 'er onder zo veele niet één, die voor zyn zwakke harssens, een duitje wil besteeren?
Ik verkoop geen vodden, neen, ik heb niets in myn kraam, als zuiver.
Dit glaasje geef ik vol om een halve, en dat, om een heele stuiver.
Al we 'er zot?
ik zeg, hou op met dit geraas.
Digitized by goog gelukkig door t geval.
23 krispyn.
't is om al gaande een stuiver te winnen, myn vroome baas.
Gy, gaat uit om uw geld schandelyk te verteeren.
En ik volg jou, om onderwyle een stuiver te verdienen met eeren.
Schei 'er uit, zeg ik, 't is al lang genoeg met de gek.
Myn heer, ik heb een slag van de meulen, maar gy zyt niet zonder gebrek.
Ik zeg, schei 'er uit, wat kan u dit bruijen, als tot laster gedyen.
Die om Hoeren denkt, mag 'er met eeren uitschyen.
Wat zult gy aan dat vrouwmensch hebben, als een arm dier, en die misschien nergens door zuiver is, als het vier?
Zo een stinkende kreng uit een bordeel te koopen, en te trouwen, Wel wat zel je dat meenigmaal beklaagen, en berouwen!
Waar zyn jou zinnen?
hou doch reegel, of maat.
't is een schelm die een Hoer trouwd, vroeg, of laat.
Dat weet ik wel, dit is geen Hoer, derf ik zweeren.
Ik ken de Hoeren aan haar manier, gang, en kleëren.
Zy is zelfs van haar Hospes en mabonne, daar voor niet bekent.
Haar kuische schoonheid, heeft zy in myn boezem geprent.
Ik zal haar 't wel uit den hals trekken.
Zo meind gy zo wys te zyn, om een hoere grond t'ontdekken?
Myn lieve baas, dat heeft de wyste nooit konnen doen.
Dit kan me weeten, door het drukken van een hand, of een zoen.
Laat my zorgen, zeg ik, ik zal niet onnoozel beginnen.
Niet onnoozel, zegt gy, gy hebt geen drie van uw vyi zinnen.
Keer weërom, zeg ik, och!
't is noch even tyd.
Gy kent de tochten niet, waar door de ziel veel lyd.
Dat is dan wysheid, wel gy zult het euvel klaaren!
Gy zult u zelven wel, in 't vuur, voor brand bewaaren.
Daar kom af wat het mag, ik wil myn schoone zien.
Dit gezicht gy zyt vervoerd, het kan zonder gevaar niet geschijen.
Klop, of schel, ik zal my aan het uiterlyk niet vergaapen.
Ik wil eens weeten, hoe de ziel in een schoon lichaam is geschaapen.
Als de Hoeren in 't algemein, tooverlyk, en zoet Maar daar een vlam schynt te weezen, is geen vonk van deugd in 'er gemoed.
Gy zyt in geen staat, om oordeel van die Sireene te stryken.
Die een roodopé is, zal een Lucretia gelyken.
Myn heer, ik bid voor t laatst, bedenk u wel.
Met bedenken, of geen klop, of trek aan de schel.
Fiat, dat gy beveelt moet geschieden, Maar op voorwaarde, dat gy geen geld voor dit vrouwmensch zult bieden.
Wilt gy ze dan trouwen, dat word aan een zy gesteld Ik zal bezorgen, dat gy ze krygt, zonder verlies van geld.
Uw fatzoen zal daar genoeg by verliezen.
Ik gaa liever het haazepad kiezen, al kreeg ik ook niet een duit, van myn verdiende huur.
Neen, bedurve vlees voor geld te koopen, 't is voor niemendal noch te duur.
Nu ik beloof het u, ik zal er niets voor bieden, noch geeven Voor dat my bekend is haar geboorte, en manier van leeven.
Als gy woord houd, zal alle dingen wel gaan.
Dat u nu muskus lykt, zal flus slimmer stinken als traan.
Maar ik weet niet, hoe wy tot ons oogwit zullen raaken, Of deeze vlessen, zullen de toegang moeten maaken.
Die gierige Roffiaan, praat niet als van eerst geld in de hand.
Maar ik weet dat die mabonne meer na dit nat, als na 't geld brand.
Dat is volgens de leus nu mag ik schellen.
Ik hoop het, onder faveur van dit glaaze kanon, wel te stellen.
Men nadert, ik hoor in het voorhuis gerucht.
Ik geloof, dat ze vliegend toeschiet op de waassem van de lucht.
MARGO, FERDINAND en KRISPYN.
Jy zyt een man van uw woord, ik mag u betrouwen.
Zo gebandeliert!
gy zyt smaaklyk gewapend voor de vrouwen.
Kom, gelukkig door t geval.
Kom, metter haast een slokje, ik zyg van flaauwte schier weg, ik zel ook niet licht bekoomen, voor ik een stuk of zes er in leg.
bak je dat zo maar, zonder iemand te brengen?
Dat zal wel koomen, maar de tyd wil het noch niet ge hengen.
Schenk noch eens, met drie haasten.
hebt gy geen grooter glas?
Een lief heober, als gy, dacht ik, dat verstandiger was.
Niemendal, eens te meer, veel dronkjes, veel smaakjes, ze duuren te langer, de lusjes, vermaakjes.
Nu noch eens, ik kom bykans op myn aâm.
Ik was flus tot eenige huisdienst onbekwaam.
Het bloed begint my nu weer, op de oude wys, te stroomen.
Ferlinand.
Wel voor mediçyn, word het al cierlyk ingenoomen.
Gy zult wel haast hersteld zyn, vaart gy zo voort.
Een dood kaerel zou me e drinken, als hy u ziet, en hoord.
Is dit nou Nantes, of Bordeeus, dat moet ik weeten.
Op de Bordeeusche kan ik driemaal zo wel eeten.
Dan moet gy uit deeze vles hebben, dit is orientaal.
Nu breng ik het u voor d'eerste maal.
Om tyd te winnen, zal ik u met dit glaasje beschyen.
De weg word ruimer, het zal er voortaan beeter inglyen.
Die bordeeusche!
Zeldrement is zappig, en zoet.
Krispy.
Ik bespeur, dat z' al taamelyke operatie doet.
Myn Meester is ook voor t Bordeelsch, al staat hy zo te droomen.
De rechte saus van het bordeelsch, is uit Vrankryk gekoomen.
Nou, baas, ook een glaasje op Mabonnes santé, gy krygt haast uw deel van die rykdom meë.
Mabonne zoud gy te lydig affronteeren.
Is 't niet waar, Madame?
Gy zult my vereeren.
Ik zal u bedanken.
Schobbert, al weser een nieuwe schelmery.
Ik moet het wel doen.
Nu op de gezondheid van my.
Allon, baas, gy moet u meë als een man in t veld toonen.
Nu uw gezondheid.
Werkbond, kunt gy my niet verschoonen?
Neen, zeg ik, nu de gezondheid van uw matres.
Het verscheelt my niet op een stuk, of zes.
't is lang genoeg, gy zult dit werk verbruijen.
Weest niet bekommerd, Baas, word gy dronken, ik zal u zelfs na huis kruijen.
Hoor Mevrouw Margo, mag me de schoone Kaat niet eens zien?
In huis niet, dat mag om de dood niet geschién.
De Baas slaapt, en hy heeft het my op den hals verbooden.
Hy wil eerst de quintessentie zien, van de gemunte gooden En ik ook.
Ik heb in dit huis al veel geleerd.
Ziet, als myn maag vol is, dan moeten de handen gesmeerd.
Morgen zoude ik weer op een spyker moeten byten.
Neen, het berouw zou my de zotheid wel duizendmaal verwyten.
My dunkt, dat Mevrouw Margo na de kunst philosopheert.
Het heeft gezonde voeten, dat zy begeerd.
Ik bid, laat ik ze maar een oogenblik voor de deur spreeken, aan die dienst zal geen vergelding ontbreeken.
Heb ik het u flus niet verteld?
ik ben blind, en doof.
Zy heeft recht, meester, by de hoeren is geen geloof.
Hou daar een dukaat, nu gaa ze eens haalen.
Dat is voor een begin wel, maar gy moet beeter betaalen.
Daar is 'er noch eén.
Wat bruit me dit dronken beest!
Had ik de derde, zy was al lang by u geweest.
Dat is een begin, Baas, daar kunt gy de rest uit bessuiten.
Nu, geef 'er noch een.
Daar, breng ze my buiten.
Nu noch een slokje, of ik val onder de voet.
't is een tyd, dat me behendig weezen moet.
Kwam de baas er achter, het stond slecht met my geschaapen.
Hy is zo even, vol melankolie van een Doctoor, wat gaan slaapen.
Ik zal myn meisje op schildwacht zetten, zo dool ik niet.
Ik was bedurven, zo wy wierden verspied.
Maar gy moet het kort met uw mallen maaken.
Vrouw Margo, gy zyt verstandig, en verstaat uw zaaken.
Noch een glaasje, ik ben zo strak weer hier.
Daar, mevrouw Margo, ik vereer u de gantsche bandelier.
Nu spoed u. margo.
27 margo.
Wat zal ik myn hart nu laaven?
stort ik een druppel, wenschte ik, dat ik op die plaats wierd begraaven.
Vertoef niet meer, vertoon my, daar ik na verlang.
Wacht my aanstonds weërom.
Voorzichtig, spoed uw gang.
FERDINANDen krispyn.
Is dat niet wel, Baas, voor een gezicht drie dukaaten?
Ik gaf er de helft niet voor, al wilde zy my de heele Katryn laaten.
Dat vrouwmensch kon zuipen, dat is een nobel wyf.
Ik geloof, dat ze verglaasd is in t lyf.
Zy heeft ruim een pint in de maag geslaagen.
En haar overal noch fyn, en sneedig gedraagen.
't Gezicht van zo een baazin, is wel zo veel waard.
Daarom heeft uw vaar het geld zo zuinig bespaard, omdat hy licht voorzag, dat gy het verstandig zoud besteeden.
Het kost wel zyn, dat uw kind'ren zo veel niet deeden.
Hou uw mond, ik zie myn engel nadert.
Jou duivelin.
Hou, zeg ik, de snaater zy verdiend, dat ik haar bemin.
KAATJE, MARGO, FERDINAND en KRISPYN.
't JS door myn gunst u toegestaan, met deezen Heer te spreeken, Maar maak het kort, ik pas ondertusschen op de baas.
Wie zal zy niet ontsteeken?
Myn schoone, k heb u eens, maar by geval gezien, en vond me aanstonds verplicht, dit bert u aan te bien.
Door welk een oorzaak zyt gy in dit huis gekoomen?
Kaarje.
Myn Heer, t verhaal doet my de tyd, die kort is, schroomen.
Maar dit zy u genoeg, k ben zeedig opgebragt Daar by verzeekerd van een oud beroemd geslacht.
'k ben jong vervoerd, en heb veel uitgestaan, geleeden, En wat een maagd vermogt, beproefd, en doorgestreeden Behoudens d'eerbaarheid, die 'k nimmer overgat, Maar altyd heb gespaard, en spaaren zal voor 't graf.
Dieshalven laat my met myn rampen derwaards keeren, en wilt voortaan op my verzoeken, noch begeeren.
Dat is een kuische hoer!
't is een vergoode maagd, Ferdinand.
Die alle teek'nen van een welgeboorne draagt.
Myn Heer, 't is veinzery, een hoer kan niet, als liegen.
Het is, zo 't is, myn oor, en oog kan niet bedriegen.
Wat zyt gy doodelyk gekwest!
Wat is zy zoet van geest!
Gelyk als al de rest.
Gy zyt my lastig, zwyg.
Myn schoone, k moet u minnen Al wat gy ziet, kond gy doen buigen, en verwinnen, Maar t voegt uw deugde niet, gekluisterd in dit kot.
'k Wil u verlossen, gy verdiend een beeter lot.
Gy moogt, door uw verdienste, op eed'ler winsten hoopen.
Werd het my toegestaan, u los, en vry te koopen, Zoud gy t verdraagen, als ik u dit hart aanbood, dat u, in volle trouw, zal minnen totter dood?
Uw liefde, in deezen staat, moet ik met recht verdenken.
Gy wilt een onbekende uw hart, en diensten schenken, dit steunt op losse grond.
Myn Heer, 't is my verdacht.
Dat zonder voet begint, dat eindigt zonder kracht.
Die diensten mogten u wel al te laat berouwen, en ik zou aan uw leed my niet onschuldig houwen.
Begin niet, voor dat u myn ouders zyn bekend.
Ik wacht in dit geluk, het eind van myn ellend.
En voor ik zeeker zy, uit wien ik ben gesprooten, houdt zich myn ziel voor zo veel min, en dienst geslooten.
'k zal u beminnen, schoon 't my voor, of teegen gaat.
Die Digitized by Google gelukkig door t geval.
Die fiere wreedheid bid ik, dat uw ziel verlaat.
Ik wil, in weërwil van u zulks, uw staat verzoeten.
Ten minste, dat ik u herstelle op vrye voeten.
Al lang genoeg, schei uit, de baas komt op de been.
Myn schoone, zyt gerust, stel uw gemoed te vreën, Wy zullen deezen dag in vryheid u ontmoeten.
Kaaije.
Vaar wel, myn heer.
Hoe fyn kan die karonje groeten.
Ik moet haar volgen, die myn ziel aan banden leid.
Ik sluit de deur toe, neen, in huis is t niet gezeid.
KRISPynenferdinand.
't is ook zo, en 't is hoog tyd om te bedaaren.
Dacht gy wel, dat het de hoeren zo fyn kosten klaaren?
Dit is een afgerechte feeks.
Wat komt ze zeedig voor!
Maar 't is een monster voor 't gezicht, en een pest voor 't gehoor.
Ik zeg noch, laat die bedriegelyke Sirene vaaren, en wilt uw geld, en verstand voor een onopspraakelyk voorwerp spaaren.
Ferdinand Ik luister niet na uw rammelen, myn ziel is overtuigd.
Dat is zeeker, dewyl ze zich onder een schandvlek buigt.
De lui zullen van uw zotheid noch een Comedie speulen.
Wat hebt gy ook een verbruide slag van de meulen!
Waar of onze Tys vertoeft uit den Haag?
Het word al avond, ik verwachten hem by daag krispyn.
Licht is hy al t'huis, wat staat gy hier te klaagen?
Tys zal voor uw hulp maar al te vroeg opdaagen.
Ik wou, dat hy geen geld meë bragt, want ik vertrouw, Dat het tot uw bedert zal zyn.
En ik zou Ferdinand.
Wel willen, dat gy de mond wat zoud snoeren.
De pokken slaat in de beesten van hoeren.
Ik wil niet zwygen, al gebood gy het duizendmaal.
Tys komt schielyk oploopen, en stoot krispyn omverre.
TYS, KRISPYN en FERDINAND.
't scheelde haast weinig, of ik viel over die paal.
Staa ruim, zeg ik, of ik zou my weër stooten.
Ik zal de straaten noch laaten vergrooten, meenig mensch stoot zich hier, of daar aan een stoep, of een post.
De lui denken niet, als men een been breekt, dat het geneesgeld kost.
Jy, sinjeur Tys, die pots most jy niet meer bakken Of ik zou u weer, als een steen, teegen de grond smakken.
Wel Tys, welkom weërom, gy spoed u, als een held.
Komt gy met geld t'huis, of zonder geld?
Hoe staat het voor my, is 'er wat te smullen?
Ik bezwyk van honger, laat ik eerst myn buik vullen.
Dat zal van vermoeidheid zyn, gy hebt schielyk gegaan.
hou my vast, ik kan niet langer op myn beenen staan.
Een duisterheid stort over myn gezicht, ik tuimel needer.
Laat hem vallen , baas, zo kryg ik weeder, revengie.
't is een schurk, die hem maar zo houd.
O wat een vagebond!
die my dit toevertrouwd.
Hou vast, ik stort, zie daar, de kracht is uit myn beenen.
Schop de guit, Baas, wat sneedig voor zyn scheenen, hy zal dan niet vallen.
Kom, ik voor eerst een vuist voor zyn smoel.
Ik kan hem niet langer houwen, leen in de buurd een stoel.
Hy word bleek, haal waater, men moet hem besproeijen.
Al was het maar een korst roggenbrood, ik bid, wilt u spoeijen.
Dat is een spotter.
Maar een korst roggenbrood!
Hebt gy geen ham, of een schaapenbout, zo ben ik van avond dood.
Schort u anders niet?
Daar zal niets gebreeken voor uw tanden.
Ik voel een vuur van honger in myn maag branden.
Daar is een gants schaap toe van nooden, eer zy word gedoofd.
Fer. gelukkig door 't geval.
31 Ferdinand.
Hou moed, daar is genoeg gebraaden, en gestoofd.
Zeg my maar, of gy by myn vrind geld hebt bekoomen?
Niet een brui.
Is de spys gaar?
my diend haastig wat ingenoomen.
Dat is een plug!
Wat zyn de reeden?
waarom heeft hy u uitgesteld?
Eerst eeten, zeg ik, ik ben lang genoeg gekweld.
Zeg my d'oorzaak, of gy zult niet een brok verwerven.
Dan wil ik al spreekende liever van honger sterven.
Ik gaf myn brief over, in den Haag, aan uw vrind Hy las met een diepe aandacht, gelyk als men iets fraais begind.
Maar eindlyk, na dat hy den inhoud wel had begreepen, zo antwoorde hy, beleefd, zonder omweegen, of kneepen.
Jongman, die u hier zend, begeerd wat geld van my, maar antwoord hem, voor ditmaal, dat ik het nu meer van nooden heb, als hy.
Gy vermoord my door die tyding.
Neen, ik.
Wil u geneezen.
Ik heb noch een toeval gehad, dat u aangenaam zal weezen.
Ik ging bedroefd weg van die vent, En ging wat wandelen op het Buitenhof, of daar omtrent, Daar ik een Officier vond, breed, en weits uitgestrecken, hy maakte de mine, of hy my zocht te spreeken, Maar ik kwam hem voor, met een beleefd compliment, hy groete my weer, of wy den and're lang hadden gekend.
Ik nam de stoutheid, en sprak hem aan, met omtrent diergelyke reeden, myn heer, gy lykt, neevens my, u wat te vertreeden.
Ja, zeide hy, uit wat melancolie, ik ben wat chagryn, Wilt gy my verzellen?
ik heb lust, om eens vroolyk te zyn, gy ziet er gezond uit, gevalt het u, om met my te spyzen!
Gy zult my verplichten, en veel eer bewyzen.
Ik weërom, myn heer, ik heb het niet verdiend, maar eevenwel, dit vermaak gaf ik weleer aan een vriend.
Hy weet.
Gaa dan met my, ik zal u wel tracteeren.
Daarna bragt hy my in een Ordinaris, by verscheide Heeren.
Ik at zo vermaakelyk, dat het ieder beviel Want ik geloof, dat den Hospes niet een kruimpje brood overhiel.
Die zo wel eet, moet ook wel konnen veegen.
Ik wil, op myn kaamer, noch een glaasje met u leegen, volg my na booven.
Ik wachte niet lang, en ik ging booven, met myn Officier, noch een gezonde gang.
Maar hy, of hem den dronk wat scheen te prangen wierd, in een oogenblik, van een diepe slaap bevangen.
Ik beraade my, met een gezond oordeel, terstond, of ik niet iets op zyn kamer, om te schabelaaren, vond.
Tot ons geluk, vond ik daar deeze ring, en een obligatie van vyf honderd ponden In Amsterdam te betaalen, op alle tyd, en stonden, Daar by in blanco gedoceerd.
Ik was verblyd, En diende my van deeze letteren, en ring, in onze verleege tyd.
Op wien houd d'obligatie?
laat ik dat eens leezen.
Verkrygen wy deeze buit, dan zyn wy buiten vreezen.
't is op de kassier Judas, die hier woond, in deeze buurt.
Het geluk heeft u, voor my, na den Haag gestuurd.
Maar wie zal dat geld, met een goede conscientie, haalen?
Ik zelver, als hy het maar gerust wil betaalen.
Draag u voorzichtig, daar komt deeze Judas an.
Die Judas is een vroom, en goed man.
Zie dat gy het geld krygt, ik zal u straks, als een Prins, tracteeren.
Ik zal terwyl alles, om u wel t'onthaalen, doen prepareeren.
JUDASenTYs.
Dat is me geplaagd, met dat jonge geboeft!
't is of het geen al beid kan doen, als het daigs niet een uur drie vier zuipt, en troeft.
Myn vigilant borsje, heb ik dat wel honderdmaal verbooden.
Ik heb een beeter, als zo een rinkelrooijer van nooden.
Hy zou, by een kassier, voor my om vier zakjes dukatons gaan, gelukkig door t geval.
En wie weet, of het die gaauwert noch wel eens heeft gedaan.
'k heb hem al twee uuren op den dam staan wachten.
Wat belet of hy nu weër, tot zyn verschooning, smeed in zyn gedachten?
Hy heeft er een kunst op, dat hy wel varieert.
Ik geloof, dat hy in die loopjes is uitgelcerd.
Een weinig, dat misstaat zo veel niet, in t liegen.
Maar dit kwantje meend, dat zyn heil bestaat, in my te bedriegen.
Ik wil hem lossen, neen, dit plaagen moet af. die zo wandeld, leeft wel voor een anders, maar meest voor zyn eigen straf.
De vrind Judas zy gegroet, van myn Heer, en Meesters weegen, een man, die u bekend is, en geneegen.
Met oorlof, jongman, wie is uw Heer, en Meester?
Zo weet dan, dat gy hier zyn knecht, en zyn korporaal voor uw oogen ziet.
Myn Heer noemt zich Alexander, een krygsman, die veel roem heeft verkreegen Hy vecht een schoone floret, en draagt een kostelyke deegen, gy kend hem, hy heeft onder u zyn penningen gedeponeerd, Die hy heeden, door myn persoon, gedienstlyk wederom begeert.
Hy staat om in den Haag een ryke Juffrouw te trouwen, en hy zou hem gaarn cavalierement in de kleëren douwen.
Zie daar uw obligatie, daarenbooven zyn zeegel, en ring.
Ik weet wel, trouwen als dat opkomt, is een haastig ding.
Derhalven verzoek ik, my ten eersten het geld te tellen.
Opdat hy al zyn dingen tyds genoeg mag koopen, en bestellen.
Fudas.
De obligatie is goed, en z'is van myn cigen hand.
Maar gy ziet 'er my al meë uit, als een lanterfant.
Hoe is jou naam, vryer, mag me die niet weeten?
Ik word in de wand'ling altyd Slobbert geheeten, Maar myn rechte naam is Robbert de Taselkwast.
Juduis.
Wel my dunkt, dat u de naam van Slobbert beeter, als van Robbert past, die treffelyke naam blinkt, met groote plekken, op uw kleëren.
Dat ik in jou stee was, ik zou geen and're naam begeeren.
Tyr.
Zy gevalt my ook wel.
Maar ik bid, help my voort.
Ik wil deezen avond noch, met een waagen, buiten de poort.
fu. digitized by google.
Wel ja, zo te post, gy zult flus wel eens weërkoomen.
Uw obligatie word binnen een uur, door my te voldoen, aan genoomen.
Maar ik wacht myn vuilik noch eerst t'huis met het geld.
Kom ten zeeven uuren, ik zal bezorgen, dat het afgepast u ter hand word gesteld.
Daar komt myn loboor eindelyk eens opdaagen.