floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Daar koomen zy, 't zyn mannen van haar woord.
JAN STEVEL, kees zaal, tryntje en JANNETje.
't schynt, als de mensch vroeg veeg is, moet hy vroeg voort.
De vrind Reinier Adriaansz.
had noch wel wat konnen leeven.
Maar hy heeft hem van een broos, tot een zeeker gegeeven.
Hy weet nou licht al meer, als hier ooit iemand had gedagt.
Maar zou het wel goed weezen, als ons iemand eens tyding bragt?
Keeszual.
of dat gebeurde, niemand zou het gelooven.
Den Boozen vermag licht hier, of daar, een ligchaam te rooven Dat wat na den afgestorven lykt, en kruipen 'er in.
't zyn die verschyningen niet, die ik bemin.
Hoe t gebeurden, of niet, zo zou men er altyd van spreeken.
Dieshalven, dat ik het best, daar hy is, te blyven reeken.
Jan Stevel.
Wel, vriend zaal!
maald jou die zotheid noch in t hoofd, als of me noch met recht zulke verschyningen geloofd?
Dat is omgekeerd, 't is nu uit met dat vermoogen.
Deeze dwaaling, is al zo vry wat vervloogen.
Maar dat gy noch twyffeld!
zulk een man van verstand!
Dat doet me zeer, het is schand, het is schand!
Kees zaal.
Of jy al wat praat, het is zo niet te verwerpen.
Heeft de boosheid niet middel'len genoeg, om haar tanden te scherpen?
Moet m'er meer by doen?
wat staat dit verwerpen ons duur.
'k zie, gaat dit door, de buur niet veilig voor gebuur, de nicht niet voor de neef, de neef niet voor zyn zwaager, de zwaager voor zyn broeder, de broeder voor broederplaager, de vaader voor zyn kind, het kind weer voor de vaar, de zuigling voor de moër, en is dit u zo klaar?
Zie toe, dit overal niet zo gemeen te maaken, het mogt u onvoorziens die waarheid uit doen braaken.
't is hier een monster, dat met pest, en vlammen drygt.
't geen voor 't gemeen niet sticht, dat overdenkt, en zwygt.
Mag ik ten koste van myn deugd, de waarheid zwygen?
Een waarheid, daar geen nut, noch loon van is te krygen, en noch geen waarheid, maar een losse, en ydle waan!
't mag alles vaster op zyn oude gronden staan.
Maar daar genoeg af.
'k zie daar Tryntje, en Jansje t'saamen.
't is ons bekend, waarom zy heeden herwaarts kwaamen.
Gy hebt het Testament.
't is tyd men 't voor haar leest.
Zeg, dochters, is dit uw verwachting niet geweest, om vrind Reiniers bestek, en uiterste te leezen?
Gy zult daar beide, naar verdienst, bedacht in weezen.
Tryatje.
Het was daarom, dat ik hier kwam.
Hy was niet, zonder om jou lieden te denken, doe hy zyn afscheid nam.
was Tryntje nu hier, die haar noch eens mogt kussen!
ik docht wel, dat de dood werk zou vinden, om die vlammen te blussen.
Wat deed hy vroom, dat hy om zyn gedienstige Tryntje dacht!
Hoe heeft zy hem opgepast, zo by dag, als by nacht!
En of duizenden van zyn vroom leeven zo veel weeten, noch kan zy zyn goed end, hoe trefflyk hy gesturven is, niet vergeeten.
Ja dat is waar, 't zal ook blyken in zyn uiterste wil.
't was my zulk een goeden Reinier!
Als ik zal leezen, zwyg dan zo lang als jan Stevel.
TESTA, Digitized by google bedroogen.
11 tESTAMENT.
Jan Stevel leest.
COmpareerde voor my Jasper Vuilbek.
Notaris publ.
den eerzaamen Reinier Adriaansz.
begeerende zyn nagelaaten goederen verdeeld zullen worden, als volgt.
Part aan Tryntje Fynlip, jonge dochter.
part aan fannerje filles, een zelve.
Part aan Alde Aldesse van Sneck.
part aan Joppe Doedes van Wormer.
part aan Jan Stevel.
't Restant aan zulke, als Jan Stevel, en Kees zaal geraaden zullen vinden.
De Bloedvrinden van den Testateur worden uitgeslooten, van zich met het lyk, noch de goederen van hem Reinier niet te bekommeren, begeerende, alles zal staan aan het bestier van Jan Stevel, en Kees Zaal, als Executeurs in deezen gestold, c. Jan Stevel.
Het Testament is wel gestelt, het moet ons alle behaagen.
Dat een achtste part aan my, hoe veel zal dat wel draagen?
Dat vraag de vrinden van Reinier, wat 'er onder berust, tryntje.
Is dat zo omtrent hoe veel, u niet bewust?
Wat meer, als nietmetal, men zal zich informeeren.
Maar zullen zyn vrinden, dat met smaak alzo uitkeeren?
Jen Stevel.
't zyn ommers lieden, die reeden verstaan.
Zy weeten, dat dit geld meest tot behoeftige zal gaan.
Reinier geviel het zo, wat valt hier teegenzeggen?
Ik zeg noch, t zal wat wonders zyn, zo die penningen gereed leggen.
Ik heb het geld van doen, ay, vrinden!
doe jou best.
Je zelt op jou tyd voldaan worden, met de rest.
Gaa in vreeden, daar meug je jou op verlaaten.
B2v, p. 12 d'edeltooneel.
JAN STEVELenKEes zaal.
De zustertjes schynen de penningen ook niet te Jan Stevel.
Haaten.
Met reeden, tryntje heeft niet veel kapitaal.
Al de vrouwlui zyn bezeeten met die kwaal.
Maar niemand, als Tryntje, is erfgenaam gemaakt met zo veel reeden.
Dat Testament van Saartje Jans, heeft dat zyn volkoomen leeden?
Haar arme nicht, heeft zy die ook na behooren bedacht?
Dat Testament staat op voeten, en 't heeft zyn gezonde kracht.
Zy moest aan die nicht ten minsten de helft van 'er goed maaken, Want het komt 'er geheel toe.
die zaaken Jan Stevel.
Zullen wel gaan, ik heb van Saartje volkoomen last, haar in contant te voldoen, zy zal genoeg hebben.
Gaat dit vast, kees zaal.
Dan doet ze wel, want haar goed'ren zyn van de nichts kant gekoomen.
Saartjes vaader had ze van deeze nicht, noch wees zynde, in zyn bestier genoomen, en heeft nog jong zynde weezer schandlyk met een cessie voldaan.
En zulk een geld aan een ander te maaken, dat kan niet bestaan.
De nicht heeft het ook noodig, ik zou haar aan de rechte erve raaden.
Pan Stevel.
Zy zal vernoegt worden, en haar met meer, als zy begeert, verzaaden.
Zees zaal.
Maar het Testament van de kwaaker zyn wyf, hoe staat jou dat aan?
Dat dunkt my, is van een vrouw met verstand, en oordeel gedaan.
Kei Digitized by google bedroogen.
13 xres zaal.
Dat weet ik niet, jy word overal erfgenaam, en de vrinden worden vergeeten.
En heb jy nou een maatstok, om dat recht meê te meeten?
Met de grootste reeden.
Kan ik het verhoenen, dat men my zoekt, en ik weeer and're tracht dienst te doen?
De oprechte gemoedren zoeken de vroomen te behouden, Opdat zy and're tot een voorbeeld dienen zouden.
Ik ben geen ersgenaam, als voor de moeite, dien ik doe.
En leit men een goed arbeider verkeerd een erkentenis toe!
Wat heb ik veel boedels gered, daar niet door was te koomen!
Ik zou die verzaaken, was het niet ten dienst van de vroomen.
Waar blyft het geld beeter, als onder behulpzaame lien?
Ik wou van jou, als je dood waart, wel een beeter Testament zien.
Wat is aan een kwaaker, die 't met zyn meid houd, veel ge leegen?
Al heeft hy er geen geld, hy heeft er zyn geluk door verlooren, en dan zo lang de kost, me dunkt het al kan gaan.
Van dat, met de meid houwen, heb ik noch niets verstaan, Maar wel, dat in 'er tyd de vrouw jou wel mogt lyen.
En is hier niet al wat verschilling tusschen byen?
Fan Stevel.
Niet zonder oorzaak, 'k was van haar zo teer bemind!
'k genoot meer vrindschap, als was ik haar eigen kind.
Men kan wel iets te veel, door zwakheid, overgeeven.
Ons vrindschap wierd gepleegt in een onnoozel leeven.
Jou vrouw, wist die wel, dat ze zo veel van jou hiel?
San Stevel.
Zy waaren voor elkaar, twee banden voor een ziel.
Kost jy ze beide zo gedienstig vergenoegen?
men moet zich na de dingen voegen.
'k beken, je hebt een vrouw, de beste wel in 't land.
fan Stevel.
Dat zeg je recht!
myn vrouw heeft oordeel, en verstand.
Zy volgt een leeven na van onbesprooken zeeden.
Dit wensch ik ook van and're, en dan niet zonder reeden.
Wat schort er?
Is 'er zo wat mangel aan jou vrouw?
Dat s niet getroffen, maar daar faait wat veel aan jou.
Wy zullen eens daar na van deeze dingen spreeken.
Ten B3v, p. 14 fan Stevel.
Ay laeten wy dit zo verward niet steeken.
Men overtuigt my, of t is laster.
't is te vroeg.
De tyd daar toe, zal zyn voor u licht vroeg genoeg.
In weinig uuren, zal uw heuschheid zo veel weeten, Dat gy, noch uw geslacht, het nimmer zult vergeeten.
JANSTEVEL alleen.
't loopt achterwaarts, wie pokken heeft my die pots gespeeld?
Ik heb de vrouw, en zy heeft my weer wat te veel toegedeeld.
Nou zoekt me my met haat, en nyd te betaalen En d'eerste onnoozelheid, zal die niet op zyn hals haalen.
Daar komt Jochem de kwaaker, wat of die begeert?
Of die ook al, om my te last'ren, wat heeft geleerd?
JOCHEmenJAN STEVEL.
'k heb verstaan, dat de vriend Stevel, met veel and'ren, jochem.
Myn vrouws goed zullen deelen onder malkand'ren.
Ik weet, zy heeft u executeur van haar boedel gemaakt, En my niers gegeeven, als dat ik haar kwyt ben geraakt.
Ik verbly my, dat ik haar zo vroeg heb verlooren, want zy was nader voor u, als voor my gebooren.
En dewyl dat jy ook voor myn vrouw gebooren bent, zo is t ook reeden, dat je naar haar leeven haar in de dood kent, Dewyl ik geen, en jy, veel deel hebt in er gaaven, zo bid ik, dat gy ze, buiten myn kosten, laat begraaven.
Dat kan niet weezen, dit was buiten fatzoen, dat ik een vrouw zou bewyzen, daar haar man behoort te doen.
't was niet zonder opspraak, niemand zou het gehengen.
Laat bedroogen.
Laat jy jou vrouwtje maar in stilte ter aarde brengen.
Als het een ander deed, waar zou jy aan t lyk dan gaan?
Aan jou linkerhand, dat zal voor my wel bestaan.
Jy erft 'er goed, zo by haar leeven, als door haar sterven.
Dieshalven zoude ik aan de rechter niet gaan derven.
Vrindjochem!
dit is wat nieuws, waar is jou verstand, ik aan de rechter, en jy aan de linkerhand!
Hoe kom je 'er aan!
zoek je den dooden te bespotten?
Of zoek je jou tot hoofd op te werpen van de zotten?
Ik dien onder dat vaandel niet.
Leef jy, zo je wilt, met het lyk, Begraat het, na jou conscientie, in een misthoop, of aan den dyk.
Want by begraaven, heb jy lui wonderlyke kuuren.
En ontzie je de kosten, zo verzoek z' aan jou buuren.
Wat my belangt, ik bedank jou voor jou beleefde beê.
begeer je myn vrouws goed, zo neem het vleesch mee.
Ik wil dat wyf niet op myn kosten, ter aarde laaten bestellen.
Wel bestelze te waater, wat leit me deeze jakhals aan de kop te lellen!
Loop heen met het kreng, vervoer ze te paard, of te voet.
Als ik het goed heb, dan begeer ik geen gunst van het bloed.
Gy weet de vrouwtjes, door uw schynheilig bedrog, zeedig in te neemen, en ze, door onveroorlosde weegen, godloos van haar mans t'ontvreemen.
Jy lykt naar een fynman, bedekt met een needrig kleed, Maar jy misbruikt het, schoon je wel beeter weet.
Onder dat figuur, als een lidmaat van de fyne, zo geeft me niemand, en berooft ieder van t zyne.
Vrind Stevel, 't is de rechte weg niet, die je bemind.
Die een ander plaagt, die een plaager vind.
Laat jou dan noch, al is 't wat laat, de reeden behaagen!
Laat myn vrouw, anders jou vrindin, op jou kosten ter aar de draagen!
Ze heeft het wel aan jou verdiend, om 't genot van zo veel zoet.
Jan. stevel.
ik beklaag jou zwakheid, onnoozelen bloed!
't is ook tyd voor jou, om uit de waereld te scheijen.
Verzoek Meester Hans, of hy jou uit barmhertigheid naar het graf wil leijen.
Jy hebt het wel zonder barmhertigheid verdiend.
Is het niet zo, vriend, is het niet zo, vriend?
JAN STEVEL alleen.
Je lymhaak wist noch sneedig uit zyn kwylvaten te gooijen.
'k zel me metter tyd moeten wachten voor myn luizen, en vlooijen.
Die vermaledyde kwaaker, en onze vrind Zaal, dat gaat schoon, ik wierd kwaad, was het ons van hoogerhand niet verboon.
Komt er nou een weër, die zel me zo veel aan de kop niet maalen Of die mogt het wel met een deel van myn gramschap betaalen.
Daar zien wy de nicht van Saartje, de tyd bied ons gunst.
Tref ik een goede uitkoop met de dochter, dan is 't voorwaar na de kunst.
SUSANNA, nicht, en rechte erfgenaam van Saarije, en JANSTEVEL.
Susmana.
Ik verneem, dat myn nicht Saartje leit op haar sterven, en weet, gy bekwaam zyt, om voor my gunst by haar te verwerven.
Gy weet, schoon dat ik arm van goed, en huizen ben, en dat in deeze staat ik naauw my zelven ken.
Haar vaader had t bewind myns goedren aangenoomen, zo dat, wat nicht bezit, dat is van my gekoomen.
Hy wierd, door Testament, daar heuschlyk toe verzogt Ook dat myn teere jeugd wierd veilig opgebrogt.
Nu zyn myn goedren door die voogd verkwist, verslonden, en bedroogen.
En voor my, in de plaats, niet als een ces bevonden.
Betaalt men weezen zo met armoed, en verdriet?
Daar hy zyn dochter noch veel midd'len achterliet, die niet de haare zyn, maar, by goed recht, de myne.
Zo word me door bedrog versteeken van het zyne.
Was zy meëwaardig, wyl 'k door u haar gonst afbid, Gaf my de helft, van 't geen zy noch van my bezit, Hoewel 't geheel haar niet in deeze staat kan baaten, 'k zou met een dankbaar hert my vergenoegen laaten, En wensch haar 't eeuwig loon van een oprechte ziel, Die d'eed'le deugd op 't laatst, als 't hoogste goed beviel.
'k beklaag uw ongeluk, ik weet, dat Saartjes vaader, Een onvoorspoedig man, verviel van kwaad tot kwaader.
Maar 't is geen dochters schuld, waar vaader ooit misdeeze Daar gy het uw verliest, mist zy het haare meê, en booven dat, moest zy des vaaders schande draagen, Daar gy uw schaade alleen met reeden moogt beklaagen.
Dieshalven klaag niet meer, want Saartje is veel te goed, het is een vroome vrouw, voortrefflyk van gemoed, die, eer ze een duit van u onheuschlyk zou begeeren, veel liever duizend aan uw nooddruft uit zou keeren.
Van my begeeren!
was vergeefs, ik heb ze niet, Daar zy dit oogenblik de myne noch geniet.
'k Zeg noch, tracht zy de weg van 't leeven te bewand'len, zo moet ze my, als nicht, en rechte erve, hand'len.
Zy zal een proef doen, en dat heeden door myn mond, dat z' u geneegen is.
'k zal 't terstond U geeven, mits dat gy haar erfschuld kwyt zult schelden, En nooit naar deezen dag weder van uw schaade melden.
Wat zal zy eischen, daar het alles aan behoord!
Zeg, wat gy geeven wilt?
En spreek een gunstig woord.
Zo ik maar sober daar de kost van kan bekoomen, dat werd van my met vreugd, en dankbaarheid genoomen.
Nu, wat legt gy my toe!
Neen, eisch, ik nietmetal, tan Stevel.
En eischt gy vroom, zo denk, ik ook zo bieden zal.
Zesquizend guldens, ver de helft niet van myn haaven.
Jy waart best ook met jou vaar begraaven.
Ik moei m'er niet meer meë, zo kryg je niet een myt.
Denk eens om driewerf meer, en t bloed, en intrest kwy Jan Stevel.
Al dat je krygt is winst, wil je niet anders praaten.
Ik schei 'er uit.
Neen, neen, wy zullen 't daar by laaten.
Ay blyf!
gedenk, wat noch uw kind'ren kan geschiezen.
Ik heb nu vroom geëischt, zeg my, wat derft gy bien?
Tan Stevel. 'k voel, teegens dank, in my een straal van meededoogen, Susanna.
Den heemel heeft u licht voor myn geluk bewoogen, nu, doe een gunstig bod, zyt gy my toegedaan.
honderd guldens eens, en dat kan ruim bestaan.
honderd guldens eens!
wat kan my die vermaaken?
Die zyn te naauwer nood, om in den dos te raaken.
Zan Stevel.
Gy zult geen duit zien, 't is door Saartje zo besteld, Dat gy uw ving'ren niet zult blaauwen aan haar geld.
Vaar wel, 't is lang genoeg, 'k ben vyand van dat zammelen.
Ik bid, een oogenblik.
Om we 'er op nieuw te ramm'len, Jan.
Wat wil je noch?
maar 'k wil geen klagt, noch talmen meer.
Het recht is voor my dood, myn armoe veld 'et neer, had ik noch overschot, om 't voor my op te wykken, gy zoud van my zo schuuw, en smaadlyk niet vertrekken.
Zal 't honderd guldens doen, zo laat ze jaarlyks zyn, dat hoop ik staa je toe, die eisch is ommers klein.
tan Stevel.
Jy bent te gierig, 't geld dat zel jou niet geneezen.
'k zeg honderd guldens eens, en 't zal niet anders weezen.
Nou, slaa de koop toe, of ik gaa, en wil geen woord.
Is 't moogelyk, dat dit den heemel hoord, myn armoë laat niet toe door dwang meer te bekoomen.
Die honderd guldens werd van my dan aangenoomen.
Maar 'k hoop, dat booven dien ik noch in 't Testament Bedacht zal weezen.
Nu gy u voldaan bekent, jan.
Zal ik bezorgen, dat gy booven dien zult erven Maar ik beloof u niet, wanneer uw nicht zal sterven...... maar wacht, silentie, k zie de vrinden van Reinier.
't is wonder, ieder een die zoekt my heeden hier.
ACHT Digitized by google bedroogen.
19 ACHTSTE TOONEEL.
HENRIK, FREDRIK, JAN STEVEL en SUSANNA.
't JIYAs tyd, vrind Stevel, u behoorlyk te doen vraagen, of gy u wyders meent als erfgenaam te draagen?
De vrindReinier, 't is waar, heeft van ons niet gemeld, Maar u, en 't vreemde, voor zyn eigen bloed, gesteld.
Nu, teegen s dooden wil, was t ydel teegenspreeken.
Wy zullen, tot zo ver, het daar by laaten steeken.
Het geld, dat onder ons van vrind Reinier berust, dat houden wy gereed, als u t ontfangen lust.
Maar echter, eer wy 't noch uit onze handen langen, zo vraag ik, of gy 't zult, als erfgenaam, ontfangen?
Als Executeur, zo luid het Testament.
Ik staa voor erfgenaam daar naau wlyks in bekend.
Zo weinig mogt ik van zyn goedheid niet verwerven.
Fredrik 't is ieder een bekend, gy 't meeste tracht na erven.
Die deelen, daar de kunst van t Testament van spreekt, daar zit een kunststuk in, daar vry wat winst in steekt.
De goedren zullen gaan in twee en dertig deelen, en ieder deel, hoe klein, dat deeld men licht in veelen.
't zal naast de schippers zyn, die deelen m' haar zin, De reeders geeven zy den intrest van 't gewin, en als je zo bestaat, dan ken joet ook wel maaken, dat Reiniers erven aan den intrest zullen raaken.
Gy zyt een syne ziel, en, als me speurt, bekwaam.
Daar sterft geen van uw soort, of gy word erfgenaam.
't is zonder geest niet, 'k wou die kunst wel van jou leeren.
Nu 't is ons beurd, het eige aan vreemden uit te keeren.
Doch wyl de Testateur het echter zo begeert zyn wy gereed, en t geld word aanstonds uitgekeert.
Maar aan geen Executeur, een ertgenaam zal t weezen.
Dan zyn wy reë t hoeft niet, daar, vrinden, wil j'et leezen?
Door 2...
Doorzie het Testament, 't meld van geen erfgenaam, Maar Legatarissen, Executeurs.
Ik schaam Henrik my al te veel, dat ik uw dolheid voor malkand'ren Zou leezen.
Kuip, bedrieg, en huichel met den and'ren, 't is schaa genoeg voor ons, dat elk het zyne mist.
Wy willen deel, noch schuld, aan uw bestooke list Als Executeurs, om ons noch altyd te doen plaagen, Om, zo 'er van Reinier kwam namaals schuld te daagen, Slechs dan te zeggen, gaa maar na de vrinden toe, ik heb myn best gedaan, ik ben den arbeid moê Ik moei 'er niet meer mee.
Gy zoud het graatslyk dulden, Voor u, als Executeur, het geld, voor ons de schulden.
Beleefd gedeeld!
maar 't zal, zo als gy meend, niet zyn.
Of gy de fyne speeld, wy lagchen om dat syn.
Vaar wel, men zal u strak Notariaal doen vraagen, Of g' u als erfgenaam, of Executeur wilt draagen.
NEgende JAN STEVELenSUSANNA.
Ja, brui maar heen, doe jy, zo als je hebt gezegt.
Wy zyn niet bang, de stad verschaft ons hier goed recht.
Susanna, volg me, ik zal u honderd guldens tellen.
En wyders, wat ik kan, voor uw geluk bestellen.
Twee, Digitized by google bedroogen.
Het Theater vertoont de buurt van Jan Stevel, jochem de Kwaaker, en een Notaris.
HENRIKen FREDRIK.
Jan Stevel is een schurk, en bekwaam om ieder Henrik.
By de konst van veinzen, verstaat hy die van snel liegen.
't Moet Notariaal zyn, zo men hem iets vraagt.
Hy geeft dan slechs ant woord, zo het hem behaagt.
Dat er, als Executeur, niet te haalen zal zyn, zal hem verschrikken.
Ik zie de vos gevangen in zyn eigen strikken.
De bedrieger verklaart hem erfgenaam, dat hou ik wis. de schoft zal bedroogen werden, wyl hy zo gierig is.
Dat fidecommis, by Reinier genooten, zal hy niet weeten.
Ik geloof, het Reinier ook al was vergeeten.
Twaalf duizend guldens zyn voor ons, verklaart hy zich erfgenaam.
Hy heeft ze niet, zyn rykdom bestaat in een vuile naam.
Hy verkwist, en vernielt alles, zo dra hy t heeft verkreegen.
En dat onder zyn handen komt, vind verblyf, noch zeegen.
Van diefachtige winsten, vind men iemand zelden ryk.
Zo dra hy bekend word, is hy arm te gelyk.
Hy zel noch wel wat hebben, ik derf de kosten waagen.
Zo wy deeze kans verzien, zullen 't andre noch beklaagen.
Hy zal geduurig erven, van al wat 'er van de syne sterft.
Zyn kunst van huilen, maakt dat hy overal erft.
Dat heeft hy zo siks, dat hem niemand kan vergeeten.
Hy heeft wel tien pond traanen, voor de zieken haar bed verschleeten.
Die zyn kostlyk, en worden devoot van de kranken betaald.
Hy heeft uit het vat van zyn oogen, een schoone rykdom.
Gehaald.
Dat het disteleeren, en de vogt na de kunst verkoopen!
Hy liet geen rantzoentje, onder duizend guldens wegloopen, en noch wierd het nooit na zyn zin betaald.
't zal veel zyn, zo hy hier zo veel uithaald.
Met recht word een bedrieger op zyn beurt bedroogen.
De prys zal haast afilaan, van het nat uit zyn oogen.
Hy zal 't zelf van doen hebben, als hy zyn schande betreurt.
Het bedriegen heeft zyn tyd, de straf heeft zyn beurt.
Kom, laat ons hier kloppen.
De Notaris zal, hoop ik, t'huis weezen.
Henrik, die s daags in t zwart doende zyn, willen s avond wel in t blank leeven.
Op den klaaren is dat volkje te euvel verzot.
Dat is om te verhoeden, dat de keel niet verrot.
Me doet open.
't is de man zelf, die wy zochten.
HENRIK, BARTELenFREDRIK.
Eer Bartel, of wy deezen avond voor u een bood, Henrik.
schap bedochten.
Zoud gy ons willen dienen?
't is hier maar in de buurt.
't is voor geld, dat me de vorsten om een boodschap stuurt.
Voor mony, laat ik my tot alles gebruiken, mits dat het echter na geen bedrog moet ruiken.
'k weet wel, zommige van onze zyn niet al te vies voor de pen, maar wat my belangt, weet, dat ik my voor eerlyk ken.
Fredrit.
't zal maar zyn, om een van uw buuren t'insinueeren.
De vrind Jan Stevel, hy is u bekend.
Ja, met eeren.
Hy Digitized by google bedroogen.
Hy heeft lang zeer devoot in deeze buurt gewoond.
Zyn de votie heeft hy al aan veele getoond.
Hy is daar door Executeur van de vrind Reinier geworden.
Was dat die fyne vrind niet, die altyd zo knorden?
't was hem nooit na de zin, wat vrindschap dat men hem deê.
Ja, ja, zo ken je de vrind Adriaanse meê?
Ik heb in zyn wilde tyd veel voor hem geschreeven, Maar t'sedert dat hy tam wierd, heeft hy my begeeven.
Met ons was t eeven zo, zo dra wierd hy niet fyn, Of hy wou naauw by mensch, of menschgelyke zyn.
Als hy wat van doen had, liet hy zich noch wel vinden.
Anders hield hy het met zyn geestelyke vrinden.
Heeft hy jou niets gemaakt?
dat is slecht!
Die zyn vrienden vergeet, doet voorwaar niet oprecht.
Die ons het geld af haalt, moet ons vryen van schulden.
Jan Stevel wil wel de naam van Executeur, maar van erfgenaam niet dulden.
Zo lang hy zich niet verklaard, scheiden wy niet van den aap.
Hy zou ons het varken laaten, en scheeren voorzigtig het schaap.
Verklaart hy hem erfgenaam, zal men hem alles overgeeven.
Maar niets als Executeur.
Hy lykt van een goed leeven.
Waar is het Testament, dat Reinier heeft gemaakt?
Ik zal bezorgen, dat elk tot zyn oogwit raakt.
Daar is het, en gy kunt er u na reguleeren.
Ik gaa na myn kantoor.
Kom flus eens weër, gy heeren.
Wat is bestelt.
Jan Stevel loopt gevaar.
Is dat geen kennis, die zyn deur opent?
't is Jochem de Kwaaker, die zyn vrouw heeft verlooren.
Daar is de meid ook.
Laat ons eens hooren, wat zy spreeken.
Hy kwyt zyn conscientie niet eens in den rouw.
Henrik, Fredrik.
Na 't schynt, heeft hy niet veel verlooren aan zyn vrouw.
JOCHEM zyn deur openende, en LOBBRIG zyn meid, HENRIK en FREDRIK op zyde.
'k zel hier, of daar wel een kruiwaagen leenen.
't graf is besteld.
Wat of die fyne lobbesen meenen, dat ik myn vrouw met kosten begraaven zel!
Ik zel draagers, volk, en aanspreekers weezen, ik weet, dat ik het stel.
Ik heb vaste schouwers, ik zel jou dat wel klaaren.
Verneem eerst, of je wel meugt.
Je zoud er licht kwaalyk over vaaren.
De kist op een kruiwaagen!
Dat is hier nooit gezien.
Of het gezien is, of niet, het zal nu zo geschien.
Ik zeg, dat het myn conscientie niet anders toe wil laaten.
Als het al wel gaat, de lui zellen 'er slordig af praaten.
Wat raakt ons de lui?
De lui geeven ons niet.
Die hem met de lui moeit, leeft nooit zonder verdriet.
De lui, de lui willen doch altyd wat snappen, en in spyt van de lui, ik zel er overheen stappen.
Ik staa om geen mensch van myn voorneemen af.
In een kwartier uur, leit het kreng al in 't graf.
Geef jou na binnen, ik gaa terwyl om de waagen.
Jochem zal zyn wyf cierlyk na t graf draagen.
Hoe komt die vent zo gek, en aan die dolligheid, Fredrik.
Dat komt niet uit dwaas, maar uit drolligheid.
Ik bedroogen.
Ik heb hem dingen met goed oordeel zien verrichten.
Maar wie weet, of Jan Stevel ook zyn wyfs aap niet zal lichten?
Ik heb voor deezen al van wat vrindschap tusschen hem, en haar gehoord.
My docht ook, dat Jochem wat scheen gestoord.
Maar zyn wyf op een kruiwaagen!
ik kan t niet gelooven.
Als dat de geest zo getuigt, zo vliegt ze na booven.
Heb ik wel verstaan, zo wil hy strak voort met het wyf.
My lust het eind te zien van dit poetzierlyk bedryf.
Filipyn.
Vaart hy op die manier voort, dat mogt wel slecht afloopen.