floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat roerd dat jou louris, wou jy myn dan beletten te spreeken, jy durft jou neus wel in ien anders dingen steeken.
Ik zwyg, de Schout die zel het wel zeggen daar t op staat.
De raad.
Je hebt gelyk, daar moeten jabroers zyn of 't deugt niet in LUBBERT.
Zwygallebei, zeg ik, hoe drommel zel t hier weezen, die eerst zyn bakkus roerd, noch eens, die mag wel vreezen, nou bruid, beloof je dan jou lief in als getrouwzen.
Te weezen, onder hem te buigen as ien vrouw met eeren.
Ja, myn Heer, en wel voor alle zaaken.
Je moet de kindertjes, die gy zult t'zamen maaken, ook laat zuigen aan heur eige moeders mam Erasmus, wil het zo, dat ligt van Rotterdam, hy zeid dat andersints, de keijeren ontaarden.
Nu bruigom, gy beloofd uw lief in zulk een waarden Te houden als u zelf.
METRESy.
LO 95 MELIS.
Dit komt de min my raan.
Geef dan malkaar de hand, en zeg het is gedaan.
KORNELIA en messis, gelyk.
Dees trouw, is die nu niet te breeken?
Ja al zo maklyk as ien doojen os kan spreeken Of al zo maklyk as dees verglaasde pot.
Die ik aan stukken smyt, tot een bewys en slot Van deeze uw trouw, weerom is aan malkaar te maaken Al zo gemaklyk is uw trouwyerbond te slakon.
Zo zyn wy dan door u voor altoos zaamgehegt.
Ja 'k wens u zaam geluk.
Zes schellingen voor t geregt Moet gy betaalen ga dan heen na u behaagen.
En maak dat morregen uw Bruid niet hoefd te klaagen.
Myn Heer daar is uw geld.
't is wel, wy zyn voldaan.
Geluk!
geluk.
Hier moet een dans op staan.
Kom speelnootjes, kom, rep nou wakker jou bienen, Wy gaan al den brui te bruiloft, dat moeten wy verdienen.
Daar werd gedanst.
Dat was een fraaje dans, vol sprongen en gezwier Al ben ik oud, ik houw heel veel noch van pleizier.
Ga joosje ga dan heen, je moet myn dochter haalen.
Ik zal Neefjoris, voor zyn trouwe min betaalen, en geeven hem myn kind.
Raad haar, gelyk voorheen, dat zy gehoorzaam is gy weet zo wel de reën Als ik.
Ik heb de pas van looze Jonker Meclis.
Geheel verzet, gy weet dat joris Neef heur deel is, dat ik heur zal met hem verbinden door de trouw.
Waar door zy weezen zal een braaf behouwe vrouw.
Zeg heur, dat zy geensins myn wil moet tegenstreeven Of anders dat ik heur onterf veur al heur leeven.
Daar is de sleutel.
'k geef alles aan myn Bruid.
en 't geen ik heb voor uit.
Al 't geen ik erven zal, tooneel.
ZESDE LUEBERT, JORIS, LAMBREGT, LOURIS, LUYK, teunis.
LEENDERt, lubbert.
Dat is eerst miltheid, want hy wil het al inschikken Wat dat hy kan of mag en heel geen kleine stikken.
Maar abergilius, en dat by zakken vol.
Hoor Neef, heeft Melis heur het hoofd zo wat op hol geholpen, 'k weet zy zal nu willig met u paaren.
Doe als ik heb gezeid.
Zwygmaar, ik zel t wel klaaren.
LUBBERT, JORIS, LAMBREGT, LOURIS, LEENDERt, TEUNIs, KLAARTJE, joost.
Daar is myn lieve kind, kom hier Kornelia, Daar is uw Bruigom, kom te zamen by Papa, Wy zullen u voor t Regt zo daatlyk zaam verbinden, Daar gy uw reekening geen kleintje, by zult vinden, nou jitized by google lotery.
Nou joris vat heur hand, hoe staaje zo, hoe is 't.
Hoe zou hy staan, de knegt heeft in zyn broek gepist.
Laat staan.
Kom boet nu myn verlangen, KLAARTje.
Hoe ik u lief, ik zag u liever hangen.
Wat zou ik doen met zulk een uitgedroogde kwast.
Ben jy myn Bruid dan niet?
Wel neen ik, hangebast.
Zou ik de Bruid van zulk een janpotasie weezen.
Kornelia, zwyg stil, of anders moogje vreezen Dat ik u daatlyk in een klooster steeken zel.
Steek daar jou snollen in Schout Lomp, verstaje wel.
Schel je myn veur een lomp, dat zel ik jou verleeren, je zelt na t klooster toe, dat wil ik jou wel zweeren.
veel boozer as de wind.
Jou afgeregte zwyn.
Dat mag je zelver zyn, dikdallefs hoerekind.
Dat s kostelyk, vaar voort.
Waarom my opgeslooten?
Waar in heb ik misdaan?
Spreek op, jou overgrooten En onbeleefden bok.
Toe zo, dat gaat voor goed.
Is dat myn kind, zo spreekt de drommel uit haar snoet, och!
ik kan niet anders denken, wat komt my over?
dit zel myn zinnen krenken, myn dochter scheld my veur ien bok, 't is nooit gehoord, ik ben verraden en verkogt, ik word vermoord, ik sterf veel vroeger as myn sterfdag is gekomen, wat helze geest heeft doch myn dochter ingenomen, dat zy myn aandoet zulk een lydeloos verdriet.
Myn Heer, na dat ik merk, het is uw dochter niet.
Hoe is 't myn dochter niet, waar is zy dan gebleeven?
Die hebt gy mooglyk zo daatelyk gegeeven Aan Jonker Melis.
Dat zel nimmermeer geschien.
of de Drommel breek zyn bien.
Het is de waarheid, lubbert.
Dat lieg jy schendbrok maar dit is heel mooi gevonden, Dat ik myn dochter zelf aan Melis heb verbonden Die k haat gelyk de dood.
't is echter zo geschied.
Zo even.
Is dat dan myn dochter niet?
Laat ik eens zien, hoe benje hier gekomen KLAARTje.
Karonje?
Ouwegek, k ben van jou meëgenomen, Heel tegen wil en dank, en vraag je hoe ik hier Gekomen ben, gy hebt met raazen en getier, gelyk.
Gelyk een dolle vent, myn na uw huis gestooten, en op een kamer, met die vryster, opgeslooten.
Nu wil ik weten waar dat ik in heb misdaan, Dat gy zo onbeschoft de hand aan myn durft slaan, Schoonik u zeggen wou, dat gy u zelf vergisten, gy zwoer het was alleens, of k huilden of ik pisten, Ja gy woud niet verstaan van myn een enkel woord, Hoe dat ik kreet, t was al kom repje maar, voort, voort, maar ik geloof voor vast, als ik regt uit zel spreeken, Dat gy te diep had in de borrelsles gekeeken, Want k wierd van u zo boos en eerloos aangevat.
Al eveneens of ik een pak gestoolen had, En mooglyk werd my nu waar dat ik kom verweeten, Van t volk, die meid die heeft in het kasjot gezeeten.
Nou schrey niet, k zeg myn Heer, t stryd tegen het fat Gy zult dit meisje een ramende moeten doen, die honotabel is.
Ik zel jou honotabel.
Jou booze stikkeyleis, je bent alleen kapabel Om zulk een man als ik te helpen in zyn graf.
Heb ik het weer gedaan, myn heer, weet ik er af, Daar ik den heelen dag gevangen heb gezeeten met deeze dochter.
Goed, ik zel in t kort wel weeten, wie myn dat schelmstik heeft gebakken, hoor eens hier, hoe komje aan dat kleed?
Uw dochter uit pleizier Heeft myn dit aangedaan, en zy weerom het mynen.
Dan is 't myn zusters schuld, dat ouwe zwyn der zwynen, Heeft dit gedaan.
Gewis, dat heb ik u gezeid.
LEEN. debelachchelyke leendert.
Wel dan kan k ook geen schuld vinden in deeze meid En waarom heb je heur, myn Heer, dan mee genomen LUBBERT.
Je praat gelyk een gek, wie drommel kon dat dromen, dat zy in 't kleed stak van myn dochter.
Schoon bescheit, Had gy t aan myn gevraagt, ik had t u wel gezeid, jou roover van myn eer.
En dat ben ik, och laascie, jy bent een juffer van een grote reputacie, nou jy myn dochters kleed getrokken hebt aan t gat, Maar ik zel jou die pots verleeren, vat je dat, k meen Jonker Melis zo terstond na t gat te veerren.
Dit lykt koolbakkery.
Wel neef, kan ik het beetren, ik ben bedroogen en verraden, als gy ziet.
Heer bruigom, na ik merk, jou gansje loopt in 't riet.
'k Wil dartig gulden voor myn eer, of 'k zel gaan klaagen.
Ja, dartig scheeten in jou neus.
Ik zel eens vraagen Of dit zo wezen mag, dat hier een lompe Schout Die niet en heeft gedaan gevangen zet.
Dat s oud.
Is dat zo oud, ik hoorde nooit zulke stukken Een boejen van jou huis te maken, dat kan niet lukken.
Dat is niet waar, wel hoe, mag ik myn eigen kind Niet sluiten in myn huis?
LEEN Digitized by google OTERY.
L 101 leENDERt.
Versint eer gy begint, dat is het oude spreekwoord, en dit zyn verkeerde gans, want Jonker melis.
die zel ik op doen hangen, ja, en geven joris weer zyn eige lief, zyn Bruid.
O neen, ik schei 'er uit.
Dat zel niet nodig zyn, lubbert.
Verlaat je zo de min, die u zo lang gedrukt heeft.
Wie weet of Melis reets heur bloempje niet geplukt En zeg myn eens, wat ik met zulk ien wyf zou doen?
Ik mag gien karnemelk.
Die knegt is over t groen Al heene, en terwyl dat gy haar hebt doen trouwen Aan Melis, zo dunkt my dat hy zyn Bruid moet houwen.
't is ook aars zyn leven niet geschied.
Ik zou 't zo mee verstaan.
En ik zo niet.
O neen, ik moet daar eerst eens wyzer over spreken Ik meen dat ik met recht dit huwelyk mag breken, Terwyl het alles met bedrog is toegegaan.
Maar wyl het werk zo leit, myn heer, zou ik u raan Om deze zaak in min en vrindschap by te leggen, Want zeker zal het volk dit in u nadeel zeggen, Dat gy zelf de oorzaak bent van dit bedrog.
Hoe ik.
MA G 3 ized by google 102 de BELACHCHELYKE MADALEEN.
O ja, u Dochter is met Melis in haar schik, het geen haar nimmermeer met joris stont te hoopen.
't is wat te zeggen, die zig zelve gaat verkoopen dit heeft vry wat te bediën.
Voor al zyn leven, gy zoud als anderen u gaarne Grootvaar zien Eer dat gy stierf.
O ja, dat wil ik niet verzaaken, maar trouwd men dan alleen om kinderen te maaken.
Wel voor het meestedeel, wat zou het anders zyn.
Dan is zy zeker voor hem beter as voor myn.
Wat zeg je joris neef?
Ik heb aars niet te zeggen, als dat ik by dit werk myn broek meen neer te leggen.
Wel melis houd heur dan, hy is doch met heur voort.
Ik nooje altemaal te Bruiloft op dat woord.
Hoe, voor myn geld?
Dat zou voor al niet lukken.
Myn dochter kwyt, en dan myn beurs noch toe te plukken Dat zou noch erger zyn.
Neen Heer, dat heeft geen nood, De Bruigom heeft het al bezorgt, geen kaas en brood, maar delicaate kost, zo hoenders als pasteijen, Zy zullen u met vreugd verwagten met uw beijen, Zy willen Joris Neef en u, vergiffenis Atbidden, voor al t geen dat hier bedreven is.
LUB LOTERY.
103 lubbert.
Kom joris, ga je mee, wy zullen 't hem betaalen, en op zyn kost en drank de scha weërom gaan haalen.
Wel ja, ik doe het Oom.
Ik vat jou by de broek.
Wat wil je hebben meid?
Voor 't minste een schellings koek, die 'k door u heb geleden.
Voor de gevangenis, joost.
Ik zal ze u geven, stel u maar in als te vreeden.
Had ik een stok, ik lei ze u alle in de nek.
(gek.
Want de een en de ander scheert om stryd met myn de ACHTSTE TOONEEL.
JOOST, MADALEEN, KLAARTJE.
Dat kon wel mooglyk zyn, KLAARTje.
Heb ik myn welgedragen?
Het kan niet beter zyn, geheel en al verslagen.
'k was eerst bekommert.
Ja, zy heeft het wel gemaakt, hoe drommel benje doch aan dat verstand geraakt?
Gy hebt u na de kunst, ja loflyk gekweeten, gy zult te Bruiloft gaan, geld krygen, en braaf eeten.
Myn vaar zou kyven, och!
ik durfniet, ik ga heen.
'k heb hem gerust gesteld, zeit gy maar wel te vreën.
Is 't waar het geen gy zegt, hoor joost, je moet niet liegen.
Gy hebt myn trouw gedient, en zou ik u bedriegen.
'k Moet lachchen joost, gy bent uw Heer in alles trouw.
Digitzed by google. deBELACHCHELYKELOTERY.
J00sr.
Myn lieve madeleen, 't is altemaal om jou, en dan, zie eens toe.
Wat drommel, zyn dukaaten.
Wilt gy voor al dat geld u wel eens zoenen laaten.
Ei zie Madleen, het ziet er heel bekootlyk uit.
Ja als wy zyn getroud, al gaf je niet een duit, ik doe dat om geen geld, maar uit klinkklare liefde.
Maar zeg my joost, wie was die u zo mild gerietde, zo veel dukaten, kom je daar al eerlyk an?
Madleentje, wat een praat, ik ben een eerlyk man, hoe zou ik u myn lief aan durven pretendeeren.
MADALEEN Maar joosje, zo gy 't meent, ik meen het ook.
Met eeren, myn lief.
Kom ga je maar met myn, wy zullen vrolyk op dees blyde Bruiloft zyn.
MADALELN.
Myn lieve Joosje, dit kan zekerlyk niet lukken, als ik daar kwam, de baas sloeg myn de beene stukken.
Ik staa daar borg voor, kom neem maar een kort besluit, Sluit toe de deur, of gooi het huis ten venster uit.
Ik doe 't.
Die door geen regt of reden wierd bewoogen, Maar met zyn domme kop wou voort gaan na zyn zin, Die ziet zig door myn list misleid en heel bedroogen, de geldzugt heeft, zo t schynt, de heele wereld in, t Verstand loopt meest om brood, een zaak ruw opgesmeeten, Hoe los ook opgevat, en dan in t werk gesteld, wanneer t maar wel gelukt, werd veeltyds uit gekreeten Voor wyslyk, schoon t verstand daar niet met al in geld.
Dees lotery misschien zal veele noch behaagen, en and're voor 't gezigt, hun geld wel ligt beksaagen.
Maar ik zeg, zo als 't is, 't geloove staat elk vry.
De heele waereld, is maar koolverkopery.
Einde van t vyfde en laatste bedryf.
HET BRUSSELS KLUCHt tooneel.
Bestaende in verscheyde eerlycke BlySRELEN, vermaeckelycke HISTORIEN, NATUERS verBORGENTHEden.
Ende meer andere Dinghen, weerdigh om lesen.
Tot amsterdam, 1700.
Ende oeckte koop TOT BRUSSEL, by Joan de Grieck, boeckverkooper op de Graen, merckt naest het Meuthuys.
OPDRAGHT Aen alle Nederlandtsche LIEFHEBBERS Der RYMKONSTE.
Het heeft ons goedt gedacht, me Vrienden, siende onse Eeuwe soo verre afgheweken van tucht en goede Zeden, daer men sich niet en schaeme te lesen, jae openlijck te vertoonen, op d'een en d'andere Schouwplaetsen, oneerlijcke Comedien, tot uytroey inghe van dit zielvenyn, de Penne in de handt te nemen, ende door den Druck ghemeyn te maecken sommighe andere Blyspelen, die in teghendeel, alle waere Liefhebbers des selfs Konste, niet alleen sullen vermaecken, maer oock te recht bewysen, dat al wat loopt buyten de paelen van eerlijck jock.
niet anders in den mensch veroorsaeckt, als droefheydt en naeberouw.
Evenwel, hoe menigh.
Mael ons dit door verscheyde Exempelen klaerlijck vertoont is, ende niet tegenstaende soo danighe Kluchten van de heer kerck.
verdoemt zyn, soo vindt men, onder andere, eenighe Nachtschimmen, die dit eerbiedt.
Lijck Rymtooneel met hun vergifte Pen, komen te bekladden, ende als Vyanden der goede Zeden, daer teghen opreysen, dus dat peee tery, nu gheworden is Pottery.
O beklaghelijcke saecke!
Dat die schoone Maeght, die altydt de ooghen opwaerts ten Hemel ghestaghen heeft, nu misbruyckt wordt tot een Rossiane van de teere Jeught, dat sy, die volghens het seggen van Plato, niet anders is, als een uytdruckinghe van Goddelijcke dinghen, hedendaeghs op de bierbancken dient tot een trompet van onkuysheydt.
Doch al ghenoegh, zullen we komen tot de voldoeningh van ons belofte, te weten, het Eerste Deel van ons opgherecht nieuwt, bestaende in den Val van een hooghvaerdige bedroghe Maeght, die door haer wedervaeren leert, hoe haest de vreughd in druck verkeert, en dat de gheen, die staen nae pracht, op 't ys hier bouwen van een nacht.
Oversulcks dat wy niet sonder wettelijcke oorsaecke, onse ghedachten hebben laeten spelen op de Hocverdye, op dat elck uyt dit ons nieuwt Rymwerck, te beter de waerde magh vatten van de vier andere langh beloofde blyspeeltjens zynde het eerste, een afdruck van een Quaede Griet, doch tot reden en kennisse ghebracht.
Bracht, voorder Den Loon der niet deughende Mannen, die ghemynelijck sterck syn in kaeck en, maer slap in 't vol brenghen der mannelijcke saecken ende het derde, Het belacchelijck wedervaeren van Meester Coenraet, groot ghebieder over kannen en pinten, als mede tot stot, den Val ende het Opstaen van den Dolende Mensch, waerlijck eenen schoonen Spieghel voor al die aen de Wereldt, ende des selfs lusten, den vollen toom gheven.
Doch ighene ons in dit treureyndigh blyspel meest te bemercken staet, dat is hoe elck besonder is verplicht, Te bidden Godt om kracht en licht, Om altydt wel te leven, Want of schoon desen Jonghelingh, ghenade by den Heer ontfingh, veel in de Helle sneven.
Dit dan in volkomen besluyt van ons eerste deel.
Dier halven dat wy voordgaen, en komen tot het opeen van een ander deure, om soo voor het tweede gherecht op te dienen sommighe vermaeckelycke Historien ende Natuers Verborgentheden, als mede eenighs onghemeene Konsten, die in alle eerlijcke Gheselschapen vryelyck moghen vertoons.
O opdraght.
Toont worden te meer, mits de selve meest vergoten zyn, met een nieuwt ende aenghe naem sauske, gheprepareert nae den smaeck der hedendaeghsche leckere tonghen.
Overslucks dan Weerde Vrienden, ghelieft de selve soo in danck aennemen, ende in dien daer erghens eenighe misslaghen in ghekropen zyn, slaet die in de beste voude, dat is te segghen, datge nae den koningh belieft te soecken, en de Bie by den steert niet wilt vatten, anders en kan onsen arbeyd niet smaeckelijck wesen.
Immers of 't gheviel, 'tgheen wy niet en hopen, dat ick de patientie van d'een of d'ander ergens in vermoeyt hadde, soo is ons versoeck, datge te minsten dese weynige woorden in V. E. herte belieft plaetse te gheven, te weten, dat niemandt in de wereldt leeft, De welck daer geen gebreck en heeft.
De GHEDEMPTE HOoghmoedt, of te hoOVAERDIGHE BEDROGHE malgje droef.
M o g'hedruckt ten koste van den auteur in 't gulden jaer.
Ende te koop TOT BRUSSEL, by Joan de Grieck, boeckverkooper op de Graen,merckt naest het mouwhuys.
Over het bekomen van den langhgeghewenschten ghessoten in den jaere 1697.
Dienende tot Intrede, ofte Gordynopenghe, van ons eerste OPERA, met naeme: DEGHEDEMPTE HOoghmoedt.
Dries en klaes, twee Boeren, eerst uytkomende, spreken samen als volght.
Wel klaes, hoe dus bedroeft, wat is u wederv.ren KLAES.
Een Exter op een boom, syn dat niet vremde Maeren?
Een exter op een boom, dat is naturelyck.
Naturelycker is 't, dat ick, en myns ghelyck Vensch, ende tracht nae Beys, de vrede lieve macket Maeckt soo een Man, als ick, blygeestigh ende wacker, maer d'orlogh is myn doodt.
Wel hoe, ghy suft Klaes Oom, Mars is gheheel capot, wat light ghy in een droom, soo ghy my niet geloost, siet daer komt mancke Jooren, Ghy kondt van hem nu oock, die blyde tydingh hooren.
KLAES, a zed by google voorspel.
Vriendt Jooren, toeft wat nieuws.
Peys, seyde Hans valt aen, en quam soo daer terstont, twee vechters braef te slaen.
KLAES Die tydingh my verquickt, 't is Peys dan goede vrienden, langh leve onsen Vorst, en alle Spaensghesienden.
T is Peys, jae seker Peys, sprack Peerken haest verleydt, en kackten in syn broeck, van enckel vrolyckheydt.
Hans Tamboer, komt al trommelende uyt, met Pettie Smalbier den Meyer, hebbende een beschreven papier in de handt, tot publicéringh van de Peys.
E PETTIE SMAL BIER DEN MEYER.
Hoordt, goede lieden hoordt, men laet een ieder weten Soo Vrouwen, als wel Mans, soo hoogh, als leegh geseten, dat den ghewenschten Peys, by ons soo langh verwacht, Is eyndelick met Eedt bevestight en volbraght.
Sa Mannen, al ghelyck, springht op, en loopt als haesen, set velen, haelt den bas, wilt op den Horen blaesen, t is Peys, her op, t is Peys, riep Aertien hannegat, en krayden als een Haen, en mauden als een Kat.
Laet ons, tesaemen hier een dans in 't ronde maecken, Ick singh u voor een Liedt, dat daer op wel sal smaecken.
Jooren singht dit volghende liedt.
Aertjen, klaesjen, ende Dries, die syn niet vies, noch Smal bier, onsen Meyer, geenen vleyer, maer Jooren dien viesen vent, by ieder een seer wel bekent?
Kansen jat, kat.
K'en, ken, jedt, kan.
Kan maecken Lietjens op de Vré, trots wie het spyt, ex tempore.
Lyn lollepot, en Griet de hekeles, komen by dit gheselschap gheloopen.
LYN LOLLEPOt.
Wel vrienden hoe dus bly, wat maeren synder komen, deelt ons de selve mee, wat hebt ghy nieuws vernomen.
Vriendinnen, het is Peys, dit maeck ick waer en kondt, mits ick het heb verstaen, self uyt des Meyers mondt, vel aen dan, wie mint sangh, die opent syne ooren.
Gaet voort myn lieve Broer, ghy sult ons niet verstooren.
Den Peys veroorsaeckt vreught, vrees en pyn?
Ghebueren moghen saem somtyts wel vrolyck zyn.
Sy maecken weer een dans in't ronde, ende Jooren singht dit naervolghende Liedt.
't is nu den rechten tydt Om te pleghen vrolyckheydt, elck dan sich tot vreught berydt.
Laet ons velen, fluvten, spelen, springhen, dansen, handt aen handt, want 't is nu Vrede in ons landt.
Wel aen dan goede Vriendt, veest nu vrolyck, wel ghesindt, slaet wat droef is in de windt, laet ons kallen, jocken, mallen, dichten, rymen, nae ons weys, nu dat ghessoten is den Peys.
Men A google a vOORspel.
Men opent de achtergordynen van den Thiater, ende daer verthoont sich een jongh Vrouwe mensch, met een Olyfkrans om thoofd, houdende in haere rechte handt een Palm tack, en in haer stincke, een Schoof Kooren.
Welcke Vrouwe, gekleedt zynde met een Lyfverve Kleedt, beteeckent de Vrede, of ghelyck, sommighe die noemen PAX.
PAX, komende uyt haeren Zetelstoel, spreekt tot alle Aenschouwers.
O mensch, wie dat ghy zyt, wilt Godt den Heere loven, Die ons den soeten Peys, ten eynde sondt van boven, het Landt gheheel verwoest, door Mars, die alles velt, Scheynt nu als van de doodt verveckt en weer herstelt.
Den Hemel heeft aenhoordt, ons kermen en ghebeden, omhelst dan, wie ghy syt, de eendracht, rust, en vreden, heeft op een geestigh liedt, rust, en vreden. Vreughde vieren aen, Doch al tot Godes eer, soo sal het wel vergaen.
Laet ons oodtmoedigh zyn, en d'hooverdy verachten, En soo van dese deught, nae meerder deughden trachten, want siet, die trotsche beest, van Godt en mensch gehaet Is, soo Schriftuer ghetuyght, 't begin van alle quaedt.
Om dit wel in het hert van ieder een te drucken, En alle ydelheydt, daer door uyt ons te rucken, sal hier op staende voet een Maeght verscheynen gaen, daer elck, wie hy oock is, sich spighelen magh aen, om soo niet al te laet, ons blindtheydt te beschryden, maer met den Publikaen oodtmoedigh schuldt te lyden, want, k'segh u tot balluyt, tot vond'men meerder geck Dan die vernoeghen heeft, in Lucifers ghebreck.
IN den in myn huis.
Zy openen de gordyn van.
ons Brussels Wkluchttooneel, met een hooghborstigheid, ende seer opgeblaese Maeght, de welcke hier den naem wordt ghegeven van AUROOR.
Dese seer gheneghen tot Princersse ghesach, slaet alle versoeck van gheringhe Vryers in den wind des te meer, mits haer veur sevt was datse met volle vernoeghen, noch bekleeden soude, eenen koninghlijcken troon.
Dus dat dees ideltuydt, die sloor, aen haers ghelijck gheeft geen ghehoor, vermits al haere vreught bestaet, In grooten Treyn, en Lien van staet.
Eyndelick nae vele sotte inbeldinghen, van binnen korten tydt dit wit eens te treffen, weet ondertusschen een Gauwdief syn rol soo wel by haer te spelen, dat sy hem het jaewoordt gheeft, ende voorder den dagh besluitt van trouwen.
Oostinckende hoovaerdigheydt, hoe wordt den mensch door u verleydt.
Soo ende gelijck ons haer wedervaeren opent'lijck komt te bewysen, want desen Schalck, haer schoonste silverwerck gherooft hebbede vertreckt sich voor eenighe daeghen nae syn Vaderlandt toe, met belofte van op het spoedighste haer weer by te wesen.
Doch bedrieghen, lieghen, swyghen, dat is aen de Dieven eyghen.
Ondertusschen onse hoovaerdighe joffrouwe, haer ten hooghsten verblydt vindende, niet anders gheloovende, dan aen een Prins, of ten minsten seer ryck Edelman verlooft te wesen, wordt op een morghenstondt ghewaer, datse in plaetse van rieckende poeder, haer bestroyt hadde met regiel, het gheen by misverstandt het Myssen haer terhandt hadt ghestelt, sulcks sich hier door seer qualijck gevoelende, laet tot lavenisse, haeren silveren Cordialkop haelen, doch verstaende den selven ghestolen te zyn, als mede de goude Ketingh valsch te wesen, wordt kleynmoedigh, en komt eyndelyck van hertsweer te sterven.
Siet daer, wie kromme weghen gaet, hoe dat den druck haer nypt en staet, dus wie daer van wilt zyn bevrydt, verlaet des werelts ydelheydt.
Oft andersints, d'hoovaerdigheydt, iun als Auroor, den val bereydt.
Jae te ge datse royt standt over elende, alkop jestolen die ly e wesen, ndelyck aet saet vryät, jae jae ick derre noch meer segghen, immers ten syn myn woorden niet, mits het Boeck Ecclesiasticus Cap.
X. ons dit komt te bevestigen, segghende, t Beginsel van des mensthen Hoovaerdye, is afscheyden van Gudt, wan van den ghenen die hem ghemaeckt heeft, is syn herte wegh ghegaen.
Laet ons dan van dat haetelyck quaedt een schroom hebben, op dat de aerde haer niet en verhoovaerdight.
Het is een groote verblindtheydt, sich te willen verheffen, of nae hoogheydt te staen, aen ghesien alle dinghen hanghen aen de almoghende handt des Heere.
Als Godt bestoten heeft, iets sonders uyt te wercken, soo buyght et al te mael, om dat te moghen stercken, den desen hy verheft, den dien hy verneert En dit gaet alles toe, ghelijck 't den Heer begeert.
Hy veldt een Cederboom, en doet de wereldt drillen, En gaet dan wederom de felle baeren stillen, jae recht gants weder op dat plat ter aerden lagh, soo dat men over al, syn wesen kennen magh.
Kort ende klaer gheseyt, die trots is laet hy sneven, Om aen syn mede maets een goede les te gheven, daerom, wie dat ghy zyt, dempt uwen hoogemoed, dat ghy, als Auroor, geen swaere val en doed.
Naemen der SPELDERs, die in dit Treureyndigh BLYSPEL Begrepen zyn.
AUROOR, een eerghierighe ende opgheblaese Maeght.
SMEERBORST, vryer van auroor.
KLAES COMPEER, vriendt van Smeerborst.
Monsieur BRASPENNINGH, gaudief.
BELINDE, dienstmaert van Auroor.
VAN LEER, knecht van Smeerborst.