floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Doch k zal om de agting, die k u schuldig ben te draagen, eerbiediglyk, Mevrouw, opvolgen uw behaagen.
Maar zo ik hem alleen ontmoet, ik zal deez' daad Hem doen berouwen, 't zy 't my wel of kwaalyk staat.
Hier door zult gy myn Gunst tot uwaards zeer vermeeren.
Indien ik uw bevel en wetten maar mag eeren, agt ik my waarlyk zeer gelukkig maar zult gy My nooit verkwikken, in de smerten die ik ly, mag ik noch hoopen op uw min gelyk voor deezen?
Ach Eelhart, dit geval doet my zo byster vreezen Dat ik naauw ben bekwaam, om, u. ge yk 't behoord Hier op te dienen maar ik zeg u met een woord Dat ik veel agting, ja zelfs Liefde u toe koom draagen, En, waard gy kinderloos gy zoud my meer behaagen, En dit heb ik voorheen u meer als eens gezeid.
Zo is zulks de odrzaak dan van uwe afkeerigheid?
Mar. of t gelukte Houwelyk door Bedrog.
13 MARGARet.
O ja, EELhart.
leeft wel onlukkiger op aarde?
't zy u genoeg dat ik u eer en houw in waarde.
Licht dat ik, door den Tyd, deez' hinderpaal niet agt.
Ik dank u voor uw' gunst, waar naa ik vrig tragt.
Mevrouw, mag ik my zelfs verzekerd houwen, dat gy met beter oog nooit valshart zult beschouwen?
Hoe, denkt gy dat myn hart zich tot hem neigen zouw, die reeds zyn vriend verried, en schond zyn pligt en trouw.
Dit waar een Lafheid, die ik eeuwig zal versmaaden, En haaten zulk een daad was zelfs myn zelfs verraaden.
Hy 's myn Meêminnaar nu, ik ben met reën bevreest.
Zyn loos bedrog, mevrouw, kweekt onrust in myn Geest.
Stel u gerust, hy kan uw liefde nimmer krenken.
Ook zal ik, zonder u, myn hart aan niemand schenken.
Hoop dan, en kwets uw ziel met die gedagten niet.
'k zal doen al wat gy my Mevrouw hier in gebied, En ondertusschen, door het Lot zo fel geslagen, ongeveinst van hert en zin steeds liefde draagen, in hoop, dat ge eind'lyk, meer medoogende en begaan.
Die onbesprooke drift, niet langer zult versmaân.
Nu ik moet gaan.
Gaat gy my reeds begeeven?
Ik moet, uw Dienares EELHARt.
Uw slaif, myn tweede Leeven.
EELHARt, flip.
Daar gaat de wellust van myn oogen, die schoonste zon van myn gemoed, die door haar aangenaam vermogen, my zagt in liefde blaakren doet!
zou haar een ander minnen?
Zoude ik, verstooken van dat licht, dan zien dat zelfs in myn gezicht haar tracht een ander te overwinnen?
Doe zulk een bloheid niet, myn ziel, wil nimmermeer verdraagen Dat zy een ander zou behaagen.
Maar welk een doodelyk verdriet, Dat hy, die k eer myn trouw kwam geeven, Aan wien ik my verbond voorheeren, Om als twee vrienden t zaam te leeven, De wet der vriendschap heeft vertreen, En my zo ongehoord verraden!
Foey valshart, zo van hart als naam.
't is billyk dat uw ziel zig schaam' om een der schrikk'lykste euveldaaden.
Maar schaamte is reeds van u gevlucht, want had die niet de wyk geuoomen, gy waard niet tot deez' daad gekoomen, en ik had nooit hierom gezucht.
Maar hoe myn hart, wat baat dit klaagen?
Gryp moed, herneem uw krachten weer, wil u alom kloekmoedig draagen, en eisch vergoeding van uwe Eer.
Deez' gelukte Houweluk door Bedrog.
Deer boosheid moet gy streng betalen, hem straffen die u dus verried, weerhouw, weerhouw uw gramschap niet, Maar doe haar op dien schender daalen, op dat hy weet hoe boos en snood hy schond zyn diergezwoorene eeden, Hoe hy zyn pligt heeft overtreeden, Van schaamte en eer en deugd ontbloot.
Dat 's uit, dat 's regt, myn Heer heeft veel doorbladerd, En hier door zulk een slag van woorden sterk vergaderd.
Ik wou wel dat ik was zo ryk van brein en geest, dan had ik zekerlyk, een and'ren vent, geweest.
Om welke réden Flip?
FLIF.
De droes is dat ook vraagen!
Om dat ik dan, als gy, op zyn Romans, zou klaagen, als my eens overkwam een diergelyk geval, nou kan ik van dien bruy, 't is moeijlyk, niet met al.
Gy doet my lachen Flip, door deez uw zotte reden, maar zie ik valshart niet?
Ja, hy komt herwaards treeden.
VALSHART, EELHARt, flip, jochem.
'k groet u waardste Vriend, die ik op aarde ken, aan wien ik eeuwig, om uw trouw, verbonden ben.
Maar hoe gy schynd belaan met zorgen die u kwellen.
Een zek're zaak, die men zo strak my kwam vertellen, ontroerden my maar 't is van geen belang, myn Heer.
Dat s goed, want dat u kwetst, doet insgelyks my zeer.
Zo is 't, maar sint wanneer hebt gy Margreet gespooken?
Sint gist'ren niet.
JOCHEM Lagt.
Hy heeft gewis al lont gerooken.
Sint gist'ren niet myn Heer!
zy zei my daar zo strak, Dat gy haar heden noch, omtrent veel zaaken, sprak.
Zy heeft gelyk, ik was vergist.
ik heb geloogen, hoewel onweetende.
Kwaamd gy haar toen vertoogen, hoe zeer ik haar beminne, en hebt ge in veiligheid, op myn verzoek, myn zaak, behoorlyk voorgeleid?
Ik deed zulks, en my dagt, dat zy er naa wou hooren.
Myn voorstel, uit uw Naam, kon haar, naa 't scheen bekooren, EELHARt.
Hoe staat gy met de Min van uw Liefwaarde Agneet?
Krygt zy wat medely met uw geleden leet?
Zal zy u, in het end' haar wedermin betoonen.
Of steeds uw min, myn Heer, met fiere haat beloonen?
Ik heb haar afgeschaft, en uit myn zin gesteld, en dus myn zelvs geslaakt van liefde en haar geweld.
Had gy dan reden om die jufvrouw te verlaaten?
VALs. t gelukte Houwelyk door Bedrog.
Ik zag wel dat zy my meer schaden zou als baaten, Indien ik door de Trouw eens wierd aan haar verzoekt.
Wel hebt gy dan niet, weer een ander uit gedogt Of, zoekt gy, ongehuwt, te slyten uwe daagen?
Ik scheppe voor als noch, in 't huwlyk geen behaagen.
Nu merk ik eerst te regt uw rékelagtige aard.
Heeft u een krokodil of loos serpent gebaard.
Bedrieger, vals van hart, die afgeregt op liegen, Alleen slegts toeleid, om myn zagt in slaap te wiegen?
Nooit had ik zulk een trek, zo snood van u verwagt.
Uw helsche logentaal, zo grof van u bedagt, strekt maar om 't vuil bedrog een glimp en verf te geeven, ik moet bekennen, dat van schrik myn leden beeven.
Gy sprak haar heden niet, gy hebt de min verzaakt, gy zegt dat huwlyks liefde uw hert niet meerder blaakt, en, valschen schelm.
gy hebt van daag haar onderhouwen.
Uw min haar voorgesteld, met haar verzogt te trouwen, my gebrandmerkt en onteerd, my by haar vrienden en bek ende geblameert, alleen om my dus, uit haar gonst, zo lang genooten, Baldaadig en verwoed te bontzen en te stooten.
't is lastertaal, door haat en nyd verdigt.
Ik schond, op zulk een wys, uwe Eer nooit noen myn pligt.
Durft gy daaden noch, met oubeschaamde kaaken, ontkennen?
'k voel myn ziel in ed'le Gramschap blaaken.
beproef, wat een gehoond gemoed Verwaatene.
Vermag ik wil die schande uitwisschen met uw bloed.
Verweer u!
Hoor my eerst.
Noch eens, wil u verweeren.
Geloof 't myn Heer, ik kwam de Schermkonst nooit te leeren.
Laf hartige, ik geloor 't, uw at komste en geslagt, doch beproef myn grampschap en myn kragt.
Verweer u, of dit staal zal u de ziel doen braaken.
Heer Eelhart, 'k bid u. wil dit schriklyk voorneem staaken, laat hem toch leeven.
Zwyg maar zie daar komt zy aan, uit wien ik uw bedryf en handel heb verstaan.
MARGREET, EELHARt, VALSHART, jochem, flip.
Wat is dit!
Myn Heer, wil overweegen met ontblooten, in welk gevaar ge u steld.
Hoe, dégen!
Gelyk gy ziet Mevrouw.
Deez booswigt durft wel En Digitized by Google Of t gelukte Houwelyk door Bedrgh.
En onbeschaamt van hert, zyn Goddeloos bedryf Ontkennen maar ik bid dat gy 't hem op wilt dringen Of anders zal ik hem met staale réden dwingen.
Weerhoud uw gramschap toch, Heer Eelhart, ik beken Dat ik in zulk een zaak geheel verleegen ben, te meer, nu ik u dus door toorn zie aangedreeven.
Ik voel myn ziel ontroerd, en al myn leden beeven, maar zo gy wild dat ik u wil volvoer, myn Heer, zo berg uit myn gezigt, dit uw ontblood geweer.
Ik zal, om de agting die k Mevrouw kom toe te draagen, Gehoorzaam en vernoegt opvolgen uw behaagen.
Nu bid ik u, myn Heer, dat gy me in t kort ontleed, wat voor een snood bedryf dat u Heer valshart deed.
EELHARt hy durft ontkennen dat hy kwam myn eer te schenden, By vrienden, magen, by bekende en onbekenden, dat hy zulks mey niet heeft by u, Mevrouw, gedaan, En dat hy heden u niet deed zyn min verstaan, margaret.
Wat onbeschaamdheid!
Hoe, waar laatge u toe ver lyden?
Ontkend gy zulks?
durft gy dus met de waarheid stryden?
Foey valshart, of dagt gy, dat ik met uw een lyn Zou trekken, en met u als in een schuytje zyn, o neen!
Dat s mis, en hebt u zelfs slegts voor geloogen, en, door die waan verblind, niet ons, maar u bedroogen.
Ik deed dit, ik bęken t gy zyt met regt verstoord.
Maar 'k bid Mevrouw spreek toch voor my een heuslyk woord.
Ik weet ik heb misdaan en kom myn schuld bekennen.
Wat dolheid voerde u aan, om dus myn Naam te schennen?
Wist gy niet dat Mevrouw, de waarheid van de schyn Kan schyden?
dat zy 't vast ontdekken zoude aan myn?
Verwaatene!
Nu wil dit schelden staaken.
Vergeef hem dit misdryf, ik voel my 't harte raaken.
Ik heb medogendheid met hem, denk 't is de min die hem, dit boos bedryf eerst vormde in hart en zin.
Door 't leed te smooren, en zyn schuld'naarts te vergeeven, kan 's menschen Naam de roest der tyd zelvs overleeven.
Hebt gy meedoogen?
hy is geen médoogen waard.
Meyrouw hy is van Deugd, maar niet van naam, ont aard.
Gelyk ik zeg myn Heer, des wil hem dit vergeeven.
Tragt als voorheen te zaam als vrienden weer te leeven.
Nu hy berouw heeft en verschooning van zyn kwaad, verzoek ik dit.
Wel aan, ik smoor dan alle haat, En zal, om uwent wil, myn heete wraak lust dooven, mits hy my ongeveinst zo aanstonds zal belooven, Dat hy my nimmermeer zal schenden door zyn mond, dat hy uw schoonheid, die my heeft zo teer gewond Nooit of t gelukte Houwelyk door Bedrog.
Nooit tot zyn liefde en min zal tragten te beweegen.
Mevrouw, behaagd u dit?
hebt gy 'er ook iets tegen?
Volkomen.
Beloofd gy my dit dan?
Zo ik zulks niet volvoer ben ik geen eerlyk man.
Wel aan, myn Heeren, doet my de eer van in te treeden, op dat we, op t goed gevolg dier wenschelyke zaak, eens drinken.
Uw bevel volbreng ik met vermaak.
Ik mede.
EELhart, tegen Flip.
Wagt my hier.
VALSHART togen jochem.
Gy jochem gaa naa binnen.
JOCHEM, flip.
Dat s eerst voortreffelyk zyn eigen zelys verwinnen!
Ik moet bekennen, Flip, uw Heer is wonder goed.
Dat s waar, hy toond dat hy is voogd van zyn gemoed.
J0r, p. 74, jochem.
Ik weet niet of ik my zo sterk wel zou bevinden.
Zo iemand tegen my deez' daad kwam te onderwinden.
Zeker hy verdiend veel roem en lof, want Flip, myn Heer misdeed zich grof, ik was al wat bevreest.
Zo wist gy van zyn handel?
Voorzeeker zou ik niet, ik weet zyn doen en wandel.
Ja waarlyk!
Jochem, zo ik u iets deed verstaan Van zyn bedryf, gy zoud uw handen zaamen slaan.
Zo, zeker!
Ik zou 't doen wist ik dat gy zoud zwygen.
My zal men uit myn mond, niets, zonder pynbank, krygen.
Nou luyster, 't is met hem maar taamlyk wel gesteld.
Hy heeft veel schuldenaars en daar by wynig geld, en om zyn eigen zelfs in eer en staat te houwen, zoekt hy een juffer, die veel midd'len heeft, te trouwen.
Van zyn misdaad dan?
Zo is dit de oorzaak, och!
Maar, wyl deez gansche Stad schier vol van Juffren, of t gelukte Houwelyk door Bedrog.
Die ryk zyn, waarom naa geen Juffrouw uitgekeeken, op wien, myn Heer, niet was in felle Min ontsteeken, daar hy zyn vriend was?
dit is immers byster slecht.
Zo is 't ook, ik beken gy oordeeld wel en regt.
Dit is ook al het kwaad dat hier in is gelegen.
Neen nog veel kwaader zyn de midd'len en de weezen, Waar door hy zogt, myn Heer, zyn agting en fatzoen Tekrenken, en aldus zich zelver dienst te doen.
Zo is 't, maar zagt zie ik daar Gerard niet genaaken?
Flip, wil dit aan niemand kenbaar maaken.
Ik zal niet weest gerust, gy zegt zulks tot een steen.
Ik maak geheimen nooit, aan anderen, gemeen.
Ik meê niet, maar om dat wy goede vrienden waaren, Kwam ik ter goeder trouw u dit eens te openbaaren.
Maar zagt, daar s imand die het Heerschop spreeken moet.
GERARD, jochem, flip.
Ag jochem, wel is waar 't geen men my hooren doet?
Uw Meester, zo men my flus kwam verhaalen, zal my, en ider een, in korten tyd, betaalen.
De verraderse medeminnaar, jochem.
Een vent, genaamd Trudolfus, zei my dat, maar ik geloof het niet, jochem.
Ik bid bedwing u wat, om hem die ginder gaat, wat hoeft hy zulks te hooren?
zou 'k niet spreeken daar ik schat myn geld verlooren?
Wel dit komt schoon, o neen!
Men loerd my zo niet meer Ik zal elk een doen zien, hoe schelms ik door uw Heer Bedroogen word, die my geen maanden of geen weeken, Maar jaaren ophiel, en zou ik dan noch niet spreeken!
Indien u was bekend, wie dat dien Jongman is, gy zoud u eigen zelfs bedwingen, ja gewis.
Hy zy wie t zy.
Ik laat my langer niet bedotten.
Met myn goedaardigheid zou valshart zelfs noch spotten.
Ik laat my langer niet bedriegen met de schyn.
Trudolf, uw Heer, en gy, die trekken eenen lyn.
Gy zyt gezamentlyk maar uit om elk te snuiten, mooy weer te speelen met een anders dikke duiten.
O, 't is my wel bekend.
Gy spreekt slegts logentaal.
Wat houd my dat ik u deez' schennis niet betaal.
GERAKd.
Hoe gy my dreigen!
Wel nog mooyer!
Hoe zal 't beginnen?
Gewis nog eens laat af om ons zo vuil te schenden.
Of t gelukte Houwelyk door bedrog gerard.
Wat zou 't dan weezen, knegt?
Ik zou wat anders doen, Zo t niet kwam stryden met myn agting en fatzoen.
Jou agting en fatzoen!
Die hebt gy met uw Heers, al over lang, verlooren.
Nou Heerschop nou laat af, ei maak geen meer ge weld.
GERARD.. dat zal ik doen kryg ik op staande voet myn geld.
Heer valshart is niet t'huys, vertoef, myn Heer, tot morgen.
Ik heb den bruy'er afom langer hem te borgen.
't verdriet my al, 't is nu al zeven jaar geleen, dat ik hem 't goed verkogt.
Waar drommel wil dit heen?
Zo kunnen Winkeliers noch Koopluy niet beklyven.
Zo kan de rykste van de Stad niet staande blyven.
En 't zyn geen honderden, maar duizenden wel hoe!
Wie wierd zulk loopen en verkoopen nimmer moe?
't weegdover.
Ik moet u hier groot gelyk in geeven, maar weest te vreeden, hy zal 't u in 't kort wel geeven.
van s Juffrouws geld, die hy reeds vryen gaat, Zo ik geloof zou slaan aan Trudolfs looze praat?
Zei die u zulks?
JOCHEM, zagt.
De droes moet deeze vent wel haalen.
De verraderse medeminnaar gerard.
Gewis, en dat hy my ligt morgen zou betaalen.
Ook zei hy, dat hy wel by zeekere Juffrouw stond, dat hy haar wonderlyk tot hem genégen vond Ja zelfs dat hy van daag haar ligtlyk noch zouwinnen, maar ligt geloovig was ik nimmermeer van zinnen.
Zo stelden hy u dan tot op zyn huwlyk uyt?
Voorzeker, maar ik ben niet met de kop gebruid.
Ik zal my van die vent niet meer ophouden laaten, al kwam hy alzo fyn als Brugman zelfs te praaten.
Maar is hy 't huis of niet, jochem.
Neen, hy is uitgegaan.
GERARP.
Zulks weet ik niet, hy deed my t niet verstaan.
Dan wagt ik hier tot hy zal weërgekoomen weezen.
Zo hy my niet betaald, ik zweer, hy mag wel vreezen.
Ik zet de heele buurt in roer en over end, en maak aan ider een zyn loos bedrog bekend.
Dit voegd niet aan een man van u manier en zeden.
Dit stryd met uw fatzoen en agting.
Wis, met reden.
Maar past het aan een man van zulk een groot fatzoen als hy wil hebben, nooit zyn schuld'naars te voldoen?
Nou hy 's onmagtig, wil hem noch wat tyd vergunnen.
Ligt dat hy u in t kort wel zal betaalen kunnen, als hy zyn oogwit eens beschiet, is hy in staat.
Indien gy wel wild doen, zo volg myn goede raad.
Ei, sinjeur, laat u toch hier toe beweegen, en spreek hem morgen of op heden zelfs ter deegen.
Licht of 't gelukte Houwelyk door Bedrog.
Nu licht komt hy strak wel t'huys, gy zult daar best aan doen, geef aan de buuren toch geen reën van kwaad vermoen.
Nou kom, schoon ik al t geen trudolf iny voor kwam houwen Van wegens jou Sinjeurs vryagie, min en trouwen, Niet eens geloof maar zulks als beuzelagtig schat, zo zal ik egter, om dat gy zulks garen had, Uw bey niet weigeren, en strak hem koomen spreeken.
Maar als gy komt wil dan uw beenen breeken.
Wat zegje jochem?
Niet, als dat je wel zult doen, En toonen dat jy bent een man van goed fatzoen.
Zo is 't, nou goeden dag, jochem.
Jou meê zo.
Duizend schanden.
Die vent sprak uit zyn mond als was ze vol met tanden.
ò Dit 's de beste nog, ik kryg wel slimmer zoort.
O nog slimmer jochem!
ik heb 't nooit zo erg gekiord hoe!
De verraderse medeminnaar hoe!
was dat maanen?
Wel de droes zou zelver schrikken.
Gy zyt dit ongewoon, maar zo gy 't niet zoud klikken En overbrieven aan je Meester, ik zou jou nog iets zeggen.
Ik beloof 't u op myn trouw.
Hoor dan, van 's morgens af tot 's avonds moet ik leeven In zulk een onrust, en steeds taal en antwoord geeven Aan zulk een slag van volk, als gy 'er daar een zag.
Ik heb nog rust, nog vree, nog vreugd den ganschen dag.
FLII.
Maar dit zouw myn waarlyk niet behaagen.
Myn schoud'ren zouden zulk een zwaaren last niet draagen, Ik zou dit leeven straks verlaaten wel te vreen.
Maar 't voordeel dat ik trek is groot en ongemeen.
O flip!
Indien gy ook zulk loon eens kwaamt genieten, dien lastige arbeid zou u ligt niet eens verdrieten.
Is dan jouw huur zo veel?
Gewis wel sesmaal meer Als ik ooit won voorheen, daar boven, geeft myn Heer My vaak een hand vol geld, zyn kled'ren, half verschleeten, die kryg ik altemaal.
dit wind sterk moetje weeten.
J0.
Of 't gelukte Houwklyk door Bedrog.
31 ochem.
En de kost heb ik zo goed als hy.
Ik doe myn maaltyd nooit of wyn heb ik 'er by.
De kleed'ren, die ik niet kan slyten naa behooren, verwissel ik in geld.
Wie zou dit niet bekooren?
Derhalven schoon ik kom veel moeite en arbeid doen Ik overwin en gaar weer ryklyk splint en poen.
De drommel jochem maat dit zou my mee wel slaagen, want alles wat ik zoek, is geld en goede daagen.
Maar egter heb ik ook tot klaagen gansch geen reen.
Ik ben volkomen met myn Heer in all's te vreen.
Hy is een Nob'le bol, ik wil hem al myn leeven Wel dienen, schoon hy my zulk loon niet eens komt geeven.
Ik geef jou groot gelyk, gy spreekt gelyk t behoord.
Maar egter 't meeste loon, wel 't allermeest bekoord.
Dat 's waar, dog ik ben met een kleentje wel te vreezen.
Die zich te vreën steld met zyn staat, die doet naa reeden.
ELIP.
Zo is 't, maat naa my dunkt, de deur word opgedaan.
Dan is het tyd voor my om voort in huis te gaan.
Nou, flip, meld nimmer iets van 't geen ik kwam te ontvouwen.
Ik zal niet, jy meugt op myn woord jouw wel vertrouwen.
Ik groet jou.
Ik jou ook.
Digitized by google De verraderse medemninnaar 32 jochem.
Nou mondt je toe.
Maat hoe blyft valshart daar!
dit s al een vreemd geval.
EELHARt, naur een diepe onverdenking, zegt, wat end'lyk op ontroerde zinnen, verban uw twyfelmoedigheid, nu zo veel klaarheid u verscheyen, dat zy verzaakt heeft u te minnen, nu 't u is zonneklaar gebleeken, dat liefde voor uw hart, is uit haar hart geweeken.
Is 't moglyk, hemel, dat een vrouw Zo licht veranderd als de weerhaan van een tooren.
En is my zulk een lot beschooren, en sterf ik niet van leed en rouw?
Ik voel myn geest van geen vermoogen Om zulks te dulden, onbewoogen.
Maar hoe, myn ziel, zoud gy bezwyken In zulk een leed en last?
Waar zyn uwe Edelmoedigheen, die gy de waereld steeds deed wyken?
Gy hebt die nog wel aan, wil dan aan elk betoonen, dat ge u dus niet vergeefs liet hoonen, Des schoon het noodlot wreed en straf, Uw heil behaagd, en al de hoop doet van u vluchten, Laat.
33 Laat af, houw eenmaal op van zuchten, betoon u moedig tot in t gr af.
Doet hem en haar, die u bedroeven, De werking van uw wraak beproeven.
Zo zoud' ik my zelfs dan wreeken, Daar my licht niet genoegzaam bleek, dat zy in Min tot u bezweek, En op een valshart is ontsteeken?
O neen myn ziel!
weerhouw tot zo lang alle uw driften, Dat gy het waare en 't valsch kunt ziften.
Wel aan, laat ons ons best dan doen, Om eer wy verder gaan zulks naauwer te doorgronden, En worden zy met schuld gevonden, Laat dan uw gramschap hevig woen, doet hen hunne ontrouw duur betaalen, en stel de straf geen maat noch paalen.
Maar op wat wyz' dit best begonnen?
Dit diende wel met zekerheid, Om niet te feylen aangeleid.
Ik heb een middel reeds verzonnen, dit voort in t werk gesteld, zo raak ik met er tyd Ontkerkert van dien zwaaren stryd.
Dat 's zonder weergaa!
dat is weer redeneeren!
Ik zeg het u noch eens, dat ik dit wel wou leeren, ik ben noch jong genoeg hier toe geloof ik vast.
Maar 'k zou weer denken, dat het my zo wel niet past Gelyk myn Heer, die by de juffers vaak zyn daagen En uuren doorbrengt.
Maar, myn heer, mag ik u vraagen, waarom gy zo bedeest, bedroefd en half verstoord Van Margareta komt?
gaf zy u een kwaad woord, of heeft u valshart weer zyn traitrigheid doen blyken?
Ach flip, myn Margareet wil in haar trouw bezwyken!
Helaas haar liefde is weg, ze is van my afgekeerd, en valshart word van haar, naa 'k merk, voor my, geeerd.
De droes is t mogelyk!
Zou zy, zy hem beminnen!
Wat zyn de vrouwtjes ook veranderlyk van zinnen!
Zy hem beminnen, die zy strak zo gong te keer!
Hoe droes kan t mog'lyk zyn?
vergist ge u niet, myn Heer EELHARt.
was dit zo, dan zag ik weer myn hoop herleeven.
Maar zo veel blyken zyn my strak door haar gegeeven Dat ik vertrouw, dat zulks is meer als al te waar.
Haar laghen, wenken, haar manieren en gebaar, De gonsten, die zy, in myn byzyn kwam vertoogen, aan valshart, ligten my de schillen van myne oogen.
Om u te sterken in uw wel gegrond vermoen, zo moet ik u verlag van mynen handel doen.
Wat handel!
Kwaamt gy in myn voordeel iets verrigten?
Gewis, maar 't zal u leed verzwaaren en verlichten.
Het zy zo, 'k luyster met verlangen toe.
Vang aan.
Als gy, met valshart, by Margreet, waardinnen gaan, leef jochem, zynen knegt hier buyten by my praaten, en, onder anderen heeft hy zich uitgelaaten om t'rent zyn Heer, dat hy in slegten staat zich vind.
Zeer, of t gelukte Houvelyk door bedrog.
Zeer groote schuld'naars heeft, en zekre Juffer mind Van veel fatzoen en gelt.
't zal wis waarheid weezen.
Ik voel in myn gemoed vermeerderen myn vreezen.
ik heb noch niet gedaan.
Naar hy dit had gezeid, Zo kwam een schuldenaar, die godloos was verleid Zo hy getuygde aan ons, door Valsharts looze streeken, hem voor betaaling van zyn agterweezen spreeken, En, dit gaf aan het geen my Jochem deed verstaan, Groote opening myn Heer maar daar komt valshart aan.
Laat ons vertrekken, zo bedwing ik best myn tooren.
Ik zal het verd're uit uw mond wel elders hooren.
FU zeild myn schip, voor wind en stroom, de haven in, Waar naa ik steeven, wyl ik Margareetaas min, Beteids zie neigen, naa het wit van myn verlangen.
Loop die schoone in 't kort door 't trouwverbond te ontfangen, in spyt van Eelharts liefde en haat, die ik veragt.
Dan zie ik my weerom in voorge staat gebragt, dan zal ik endelyk, van schuldenaars ontheeven, gerust en wel te vreen, gelyk voor deeren, leeven.
Maar laat ons binnen gaan, en zien hoe t jochem maakt, die ligtlyk naa myn komst, met groot verlangen, binnen.
Haakt.
ACHT C1, p. 36 de verraderse medeminnaar, ACHTIENDE TOONEEL.
Nu ben ik buiten angst, ik hoop 't zal alles lukken, en ik gewenste vrugt van deez' myne arbeid plukken.
Die duizend kroonen schat ik reeds al in myn zak.
Die plaaten win ik, zonder moeite op myn gemak.
De schuld' naars luisterden gelukkig na myn reeden.
Zy zullen wagten, en zy zyn met hem te vreeden, Behalven Geerard, die was byster boos en kwaad.
Die vent had geen geloof of achting voor myn praat, maar egter hoop ik noch dat ik hem zal beweegen.
'k wensch valshart, deeze maa 't ontfangt gelyk een zeegen. hy zal my zekerlyk omhelzen, zo hy 't hoord.
Nu wenschte ik, dat Margreet slegts wierd door hem bekoord, en zo dit slaagd, ontfang ik weer drie duizend kroonen.
Kom laat ons, eer wy ons aan valthart weet vertoonen, haar hert eens toetsen, en beproeven of haar zin Niet word bestreeden, in zyn voordeel, door de min.
Maar zagt Anselinus doet de deur op.
Seldre weeken!
Ik spreek hem aan, zo schoon een kans dient niet verkeeken.
Ik zal genoeg uit hem verneemen en verstaan hoe 't hier geschapen is.
Maar hy komt herwaards aan.
Negen, of 't gelukte Houwelye door bedrog.
37 negentiende tooneel.
ANSELMUS, TRUDOLF.
Ik groet u Heer Trudolf.
Ik Heer u van 's gelyken.
Al men uw geslagt haast zien verryken.
Met eenen Schoonzoon, daar gy nog veel vreugd aan ziet?
Zal Eelhart zich in t kort verlost zien van verdriet?
Wie Eelhart?
ik meen haar aan Eelhart niet tegeeven.
'k hoor zo veel klagten van zyn wandel, staat en leeven.
Dat ik van voorneem ben geworden, komt hy weer Myn dogter zoeken, hem plat af zal slaan, myn Heer.
Zo geeft gy dan geloof aan 't geen men u doet hooren?
Voorzéker, ook zo kan my valshart meer bekooren, Schoon dat hy byster word met logentaal betigt.
Men zeid hy is wat los van leeven en wat ligt.
Dae hy zich vol bevind van schuld'naars, die hem kwellen.
Maar ziet, ik lag om hen, die zulks aan my vertellen.
Ik agt hem voor een borst, die vroom is in zyn doen.