floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Soldaeten in de Schouw rooven de Hespen.
O droes hoe zcuse grimmen en waer zy slechts maer chuys, daer en bleet eenen bessemstock heel in huys, Zy sloega hem op mijn lyt in stucken, Och hoe zou zy my plucken, en weten om te rucken dat ick 't bequelen zou, en dat zy die Schouwvegers van ons Hespen vont, in de schou dat warr noch erger Vrienden, Zy zullen my met de Soldaeten de keil toe binden, komt zyse maer te vinden zy sijn zoo kout als ick, En 't meest dat my zal quellen, ick heb mijn Kocyen Noch te bestellen, te Melcken, en te stroeyen, Och hoe zalse aen mijn pensen gaen, het kint en is noch niet op gedaen, noch het bedt gemaeckt in dry dagen, ick moet den draf voor het Vercken noch beslagen, En het Calf staet daer oock van honger en bleet, Och ick en krygh t'avondt niet eenen beet, Zoo zy dit maer en weet zal zy mijn ooren vryven En wel zoo duyvels kyven, dat ick van nu af aen Van vrees, qualijck en kan op mijn beenen staen, Soo beef ick als een riet, och waeren die Soldaeten Maer wegh, dat is het meest dat haer zal haeten, en geven my de wyt.
Och Godt daer is de pry, Ick my schier half beschyt van ancxt als zy my Siet, en begint eens te vragen, wat ick heb uyt gerecht, Daer sijn geen grooter plagen, als Wyts die Meester sijn, GRIET uyt.
Ick magh wel sijn bevreest.
Goeden avont mijn Margriet waer hebde zoo lank geweest?
Ick was in pyn dat gy een ongeluck hebben mocht.
Waerom, ons geweervrouw CATYN heeft gekrocht, sy en kost van haer kint niet wel geraken ik hiel haren rugh.
Jan Ick denck datse een kindt heeft helpen maken, want 't is een vlugh.
Jon niet gy en moet my geen rekeningh geven.
Ick ben daer me te vreden.
Dat ick u gaf twee dreven her waer u rechte Sous, gy Gortentelder, gy Lys, en Vraeghkous, zoo zal ick u den smoel leeren stoppen, Jan. aen zulcken brocken zou ick my wel verkroppen, houd op MARGRIET, houd op, dat niemant dit en hoort, want soo gy noch eens slaet, dan roep ick brandt en moord.
Hoe zyde zoo gestoort uyt Kinderbedt gekomen?
Hebt gy geen Peet geweest, of t qualijck hebt t genomen, dat ick u niet en heb gehaelt uyt t Craem.
Gy lompen ezels kop, ick maec u zoo in aem Dat 'er gedencken zult.
Ick ben infaem genoegh, gy qualijck op gehult?
Nu grietjen, lief mijn treulel, hebt gy broodt met gebrocht, dat ick wat peusel?
'k ben doodt van honger, 't is schandt voor al de lien, dat gy my niet en geeft dat ick genoegh verdien.
Ja slagen luyerick, ick gaen in huys eens sien Wat gy hebt uyt.
gerecht, zoo daer maer jet ontbreckt Dan mooghde zeker vreesen.
Jan. Och voick ick peysden 't wel dat met my zoo zou welen, De locht gansch overtreckt, 't zal zek'et on weer sijn dat weet ick al te wel, ick bender voor in pyn.
Wel gy en Laniersant, gy en weir wols, Calvinist, vileyn, gy en rydt verquist, gy en Eervergeter, gy en Wyventerger, gy word hoe langhs hoe erger, en trager aen u werck, hou s daer, houd daer, ik merk dat gy met my houd den aep.
Jan. Och ick en doen mijn Schaep, ick ben uw Slaef, uwen Knecht, en Knaep, op een ander tydt mijn Lief, zal ick my beteren, want ick het noch eens doen, wilt my dan oock vry veteren Gelijck een Koy oft Calt, ick bid voor dele reys Vergeest het my toch.
Dat ick u met den kop niet en steek in den Veikens troch, en plet u als eenen Vors, dat geeft my wonder, gy en vuylen Hoerenvocht.
Jan. ick dacht wel datter quaet weer hongh in de locht.
Griet Het staat noch al te doen zo als het was hed morgen, Het bedt te maken, het kindt te vagen, De koyen te besorgen, 'k en weet niet wat.
Houd daer, en daer, hou daer, sijt gehoorlaem aen u Vrou.
Jan. Och, och mijn Lief hou i op den duyvel sit in de schouw, hy ded my zoo verschricken, dat ick het huys verliet, want hy wou my seffens in slicken, soo ick daer quam ontrent, ick ben te goet, ick en ben geen duyvels gewent, maer gy sijt een bous Serpent, hy en zal u niet necken.
O schelm, zoude gy met my noch getrouwen? ick ben insaem genoegh, gy qualijck op gehult?
Nu grietjen, lief mijn treusel, hebt gy broodt met gebrocht, dat ick wat peusel?
Ja slagen luyerick, ick gaen in huys eens sien Wat gy hebt uytgerecht, zoo daer maer jet ontbreckt Dan mooghde zeker vreesen.
Jan. Och volck ick peysden 't wel dat met my zoo zou welen, De locht gansch overtreckt, 't zal zek'er ook weer sijn Dat weet ick al te wel, ick bender voor in pyn.
Wel gy en Lanierfant, gy en Weirwols, Calvinist, vileyn, gy en rydt verquist, gy en Eervergeter, gy en Wyventerger, gy wordt hoe langhs hoe erger, en trager aen u werck, hous daer, houd daer, ik merk dat gy met my houd den aep.
Jan. Och ick en doen mijn Schaep, ick ben uw Slaef, uwen Knecht, en Knaep, op een ander tydt mijn Lief, zal ick my beteren, want ick het noch eens doen, wilt my dan oock vry veteren Gelijck een Koy oft Calt, ick bid voor dese reys Vergeest het my toch.
Jan. ick dache wel datter quact weer hongh in de locht.
Griet Het start noch al te doen als het was hed morgen, Het bedt te maken, het kindt te vagen, De koyen te besorgen, 'k en weet niet wat.
Houd daer, en daer, hous daer, sijt gehoorlaem aen u Vrou.
Jan. Och, och mijn Lief hou 's op den duyvel sit in de schouw, hy ded' my zoo verschricken, dat ick het huys verliet, want hy wou my seffens in slicken, soo ick daer quam ontrent, ick ben te goet, ick en ben, geen duyvels gewent, maer gy sijt een bous Serpent, hy en zal u niet.
Necken.
O schelm, zoude gy met my noch gedienen.
leo, ust.
Och ht.
Oul.
'k sal u den kop afreecken houdt daer, en daer gy kickendiet gy vuyl stinchende pry.
Och duyvels komt uyt de Schouw, en helpt myl Ick zal uw 't Verchen van 't Wyf met al de Hespen geven Griet.
Wat zeghde daer gy Fiel?
Dat woort dat kost u 't leven.
Houdt daer noch eens, hoe smaken u die Hespen nouw? De twee Soldaeten hun in de Schouiv.
Swert gemaecht.
hebbende elck met twee Hespen aen 't gat hangende komen af gelijck, twee Duyvels.
't is beter dat vy de Hespen eten als Man oft Vrouw, en dat wy dese Hoer den hals breken.
Griet, o Heer wat is dit 'k en sal mijn leven soo niet meer spreeken Help, help oft ick u niet sterven.
* ** * * .
Daer en is voor u niet als de Hel te erven, u quaediheyt is te groot, za sleurse naer de hel.
Wel ick en ben noch niet doodt.
Duyv 't is beter vroegh als veel te spade voorts, voorts.
Heer duyvel och genade, genade en geen recht.
Neen, neen gy hoort ons toe voorts, voorts.
Ick schenck u de Hespen, en noch daer by een Koy, Wilt gy my t leven schencken.
Jan. Och Vrouw, och Vrouw, ick zal dat spel gedencken, syn wy nu dan verdoemt?
U wyf maer gy noch niet.
Jan myn wyf dat is een kleyn, dan ben ick uyt verdriet.
O gy en Hipocriet, ick zal u dat verleeten.
Jan. als gy sijt in de hel, en konde my niet deiren, dat vil ick u wel suciren, waer ick u soo maer quyt.
Griet, Heer duyvel laet my gaen dat ick hem de keil al byt.
En neem alzoo mijn vraeck.
Soid.
Dat en zal niet gebeuren.
Wy moeten u naer de hel sleuren, gy sijt nu onsen buet, Jon.
Gy zult haeren luaegh scheuren, ey duyvel leest wat suedi 2.
Wy zullen nu het vet eens uyt haer pensen bracyen, En laetense verscheuren.
van ons helsche Kraeyen.
Jan. daren zou my niet schaeyen, als ick naey vey en gatu.
Och 't is my leet, dat ick oyt heb miedaen, en dat ik tegen mijnen man oys heb een quaet voort gesproken.
Daer veer zullen wy nu vier onder u heeren stoken.
Dat is oock mijnen sin, van't aulcken duyvelia, en is niet anders veert.
Oriet.
Ick bid vergiffenis Heer duyvel zonder steert, gy sleurt my al te seer.
p. sold.
't En is maer een begin gy zult wel andere kermen, als gy u gat zuit wermen, dat uw wigh dueren zal, schreeckt u dat gy vilt, niemant u hooren zal Als gy zult sijn ontzielt gaet voorts, gaet voorts, gy moet zoo te vergeefs niet spertelen, als g' in de hel zult sijn zulde wel anders mert'len, En blyven daer albydt.
Och waer ick al mijn Hespen quyt, en den Man daet by, dat ick verlost host verden, De pyn dis is te groot, 'k en kanse u niet meer herden, ick ben voor dit gespuys te schroomelijck vervaert.
Dat is om dat gy zeo boos en hertneckigh watit, gy mooght nu wel beven en roeren u lippen.
Och ick en kan op mijn beenen niet stippen, 't is my leet genoegh dat zoo gehomen is.
Wel hoort eer dat gy guet bid om vergiflenis, en zeght het is my leet op alle by u inim.
Hoe togen mijnen Man, dat en zal niet geschien, ick gaen noch liever mee.
Dat is oock onsen last, en bindt de Hoer handen en voeten vast, de aerdi sitacka open gaet, om in de vlammen te vorpen, dan en zal zy ons zeo niet vergrammen.
Jan. sou d'aerde open gaen, och Vrouw zeo sinck ick més, ick loop veel lierer vegh.
Neen ick maeck liever vré, Heer duyvels het is ny iect, hier in mijn maus prelemi, dat ick ben geweest z'o boosen pestilenti.
ZY VALt OP HAER KNIEN.
O gehoocarm sija a.seld.
Sult nr dan uwen maer.
O jas haer duyvel, jae, al kost het my veel pyd, dat ick dat zeggen moet.
Dut gy hum noyt u leven.
Soo nies meer flagan zult griet.
Och wilt het my vergeven.
Jan. wel ick vergeeit u dan noch eens voor dese icys.
Dat is genoegh geseyt, kust uwen Man dan peys.
ZY KUST hem.
O neet.
Och vel, 1.
Bidt hem vargiffenis dan.
c Griet.
Scar geerna duytel.. jau gocthals mijuen liefst en mag 't is my gansch uytter herten lest,... dus ick u oyt aan deed zoo veel smerten, in dat ick u baval te doen mijn tygen werck, gatt gy voortaen nu alle dagen naer de Kerck, ick zal 't al doen te vooren, En u mijn leven noyt met 't minste woordt meer stooren.
Wy hadden nochtans uw doodt gasworen.
Wel leeft dan saem altydt in beter peys en vré Wy dragen u Hespen in placis van u ziole me.
Heer duyrel dat veet.
Ick al te uel, eetse vry op te saem op mijn gesontheyt in de hel.
4.JAN MET.
De SOLDAeten BINNEN Griet alleen.
Die duyvels sijn gelijck de ruyters ott Soldaeten, die straven ider een, bosroovers, onverlaeten Gelijck ick nu wel sien, k ben vast mijn hespen quyt.
Fen uyt.
Sprecht vryclijck van geluck dat gy onissagen sijt Van zulcken tels gespuys, ick meynden te besluyclon Als ick de duyvals zagh, och Vroum 't komt wel te blycken Dat het is cane strat die tot u schad en schandt Van al ous huys hekeel bchoudt de overhandt.
Motyt u met Schoenen lappea, het zal my lank beroumen t. dut ick wel tegen danct met zoo een schud moest trouwen.
Jan Ix ook med zoo een vlugh, 't is om sijn houst te krouwen.
Grien gy luys hos houd den moel oft ick smyt u te rugh.
Jan My dunckt dat ick 't gevoel zoo zy de handt ophett, ben ick al de slagen, den heeren dagh gevoon onlydigh te verdragen.
C2v, p. 20 Griel.
Gaet zegh ick aen u werck, oft ick doen dat u rouwt, gy Fielenschuym en Schelm, gy Hanghduyf en Rabout.
Zy set noch naer haer doodt de hecle Hel in rueren.
Maer Vrouken lief, en is 't geen schandt voor ons gebueren Dat gy soo schrezut, daer gy de duyvels hebt beloost te suygen, Gries.
Hadden zy mijn Hespen niet beroost, daer ick de schad van heb.
Jan. ick zal voor ander wercken.
De hespen is een kleyn, en waer ick maer van 't Vercken Ontslagen, daet en quam geen Vercken meer in huys.
Ben ick een Vercken dan?
En is dat niet een Cruys, dat zy zoo tegen danck mijn woort door 't gat doet haelen, ick wenste dat ick mocht het Hespen vleelch betaelen, en waer het Vercken quyt als zoo te sijn gebrilt.
cris.
Jan Gosthals k zegh noch eens gy sijt een rechten Fielt Vaert voor den duyvol, oft k zal u de keil toe binden.
Jan. by.
Zulcken duyvels daer ick zou u Hespen vinden En is 't niet quaec om sij, maer in de slaverny des duyvels in de hel daer wensoh ick 't Vercken by.
Buunen.
't Verlies van Hespen en sal my noch soo lank niet spyten, maer dat mijnen luyen dief my altydt zal vervyten, dat ick hem door bedwanck noch om genade badt.
Wel vetende wat vrenght hy daer in cheeft gehadt.