floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
In plaats van stremmen, vond ik er en deugt verswolgen, hem meer besluyten, om dit schelmstuk te bestaan, En met uw dierbre schat, en luyster door te gaan.
Hy is geen vry perzoon, maar reets een ondertrouwde, aan wien hy door gebrek, zyn woord niet heeft gehouwde.
Zy is in deeze Stad, met een gewonne vrugt Zy zoekt hem overal, zy vloekt, zy weend en zugt Dat hy haar troosteloos, en schandlyk heeft verlaaten.
Beken nu wat een zorg my prikkeld voor uw Staaten.
Is 't mooglyk wat ik hoor!
verzinkt de waereld niet?
Vervloekter veinzery is nimmer meer geschiet.
Nu is t hier al vervloekt, nu is men nergens veylig, Ik zag de Schurk aan voor een wonder, of een Heyuig.
Hoe wordme door de Bef en t zeedig kleet bedot?
'k ben voor my zelf beducht, de waereld tot een spot.
Dit is voorzigtig, door myn handel voorgekoomen, Uw deugd heeft voor dit vlak, en laster niet te schroomen, geen de schynheilig.
Geen mens ter waereld is dit meer, als my bekend, Wy moeten maaken, dat dit blyspel leerzaam end.
Celida Op welk een wys 'er een gezond end aan gekreegen?
Ik zal t bezorgen, wees dieshalven niet verleegen.
Als nu myn Meester weer opdaagen zal, houd u, al wist gy van dit alles niet met al.
Hoord hem geduldig met ooren en oogen, zoo weet gy dat gy niet misleid zyt nog bedroogen.
Veynst, of gy geneegentheid voor hem had, Tot dat hy u wyst, na het doolende pad, En als hy gereed is, met u te vlugten Dan zal ik zyn Vrouw, op gemaakte gerugten Doen verscheynen, die hem zal hand'len na zyn waardy, Zo zyt gy van alles ontslaagen, en vry.
Wonderlyk na myn zin, 'k zal hem betaalen, de Nikker moet zulke pesten haalen.
Van zulk een boosheid steekt my de walg, Voor hem zou de Buit zyn, en voor my de galg.
'k zie hem van verre, 'k bid wild u verbergen En hoord wyders, wat hy my nog zal vergen, gy zult een endt van dit spel zien buyten vermoen, dat u zal behaagen en smaaklyk voldoen.
Na 't geen gy zult hooren, kunt gy u wyders voegen, verwagt van de rest vermaak en genoegen.
Op uw raad, ik verberg my aan deeze boom.
GOETHART, joost CELIDA, ALETTE en KAROLUs, verburgen.
Je vent heeft getalmt, myn ziel is vol schroom, hy kost zoo het leck niet zonder my sterven.
Hy, en de Vrinden, wilden myn bystand niet derven, 'k Heb daar met preutlen myn tyd verbruit, 't is waar, ik kreeg wel een schoone duit, Maar 'k heb 'er licht duyzende mee verlooren.
Niemendal, jy zelt verbaast ophooren, jou Digitized by Google Of de Vermomde Bedrieger.
Jou zaaken staan beeter, als jy wel meend.
Uw tockoomende heeft my gehoor verleend.
'k heb jou zaaken, zo waar genoomen Dat zy wel haast, wederom zal koomen.
'k heb het galand, en sneedig bedogt En met eene, al haar Juwelen verzogt, ook goud, en zilver, niet te vergeeten, dat doet op reys wel slaapen en eeten.
Wat dunkje nu, van uw geleerde knegt?
Heb ik dit alles niet sneedig beregt?
Tot dankbaarheid, moet ik u teeder omhelsen.
Zy zal zo met my gaan?
Voorzeeker, żo zelze.
Heeft ze maar ryklyk, juweelen en goud?
Voorzeeker, meer als ik ooyt had betrouwd.
Bloed, wat begin ik te watertanden?
Ik duw op, kryg ik deze schat, in handen.
Vrouwluy geen gebrek knoojen wy maar er geld.
't is voor u al gepast, en geteld.
Zien ik wel, begind uw bruyd al te naad'ren.
Dan is het tyd myn zinnen te vergaderen.
O hemel, wat zyt gy de oprechte trou en goed!
GOETHART, joost, CELIDA, ALETTE en KAROLUs, verburgen.
Zy maakte, dat ik u op t alderneedrigst groet.
Is my uw schoon gezigt vertrout, en toegelaaten, Zult gy myn stoutheid, dat ik u bemin niet haaten?
Ik die tot heeden, my die swakheid kost ontslaan, kon teegens het geweld, niet van uw deugd bestaan.
Geloov niet echter, dat zig Venus hier mee mengeld, De Zon van uw gedrag heeft my aan u gestrengeld.
De zeedigheid, die u met luister heeft begaaft, Heeft myn onkwetsbre ziel verwonnen, en verslaast Een gonstig woord, staat my maar uit uw mond te hooren, of ik behoude ben, of dat ik ben verlooren.
Uw dienaar heeft bezorgt, dat gy behouden zyt, Uw lot dat is te veel, verbeetert door zyn vlyt k heb over hem geen reen, tot morren nog tot klaagen, hy heeft zyn zelv beschut, en voor uw zorg gedraagen.
Maar spreek eens uit de borst, mind gy my trouw, opregt?
Is 't alles ongeveinst, het geen gy heeden zegt?
Den heemel weet al wat wy denken, volgen, peynsen.
Een mens als ik, is niet bekwaam om zig t'ontveynzen, myn hart leyd op myn tong, 'k verbind my alle straf, zoo 'k u niet minnen zal, en volgen tot in 't graf.
't zou ook geen schanden zyn, u tot aan 't graf te volgen.
Maar denk myn ouwders hoe regtvaardig zy verbolgen, En toornig zouden zyn, hoe zoenen wy haar haat?
Gemaklyk door de band, der zuyvre en egte staat.
Maar als dit wierd gewraakt, by haar niet goet gevonden?
Uw jaaren, hebben u van haar gezag ontbonden.... celida.
Als me dan jaaren heeft zyn wy daar van bevreyd?
Gewissyk, over al wat ons tot heil gedeyd.
Dan mag ik onbeschroomt met u my weg begeeven?
Voorzeeker, daar gy als myn zielsvorstin zult leeven.
Kom gaan wy, 'k voel my tot dien optogt klaar gereed.
Joost henkALLEt.
Maar de juweele, hebt gy by u als gy weet?
Wil u maar derwaars spoeden.
ALETTE, KAROLUs, goet'art, CELIDA, joost.
Daar is dien snooden schelm den Heemel wil my hoeden, Alette.
'k haal den verraader strak zyn oogen uit de kop.
Waar is de beul?
Men hangt dat valshart vliegend op ontmenste, wat deed u zo schandelyk begeeven De Moeder en uw kind?
gy zyt niet waard te leeven.
Vermaledyde hoer, wat pestig ongeluk!
Ceuda.
Is dit de Moeder van u kind?
Wat schellemstuk? digitized by Google Of de Vermomde Bedrieger.
59 geveinsde.
't wyf is mal, 't is haar in 't hooft geslaagen.
Gy zyt gebooren, om uw eige bloed te plaagen.
Dit Wigt verhongert, zoekt zyn Vader overal, en gy speelt hier de guit, maar niet als tot uw val, De Raavens, zullen u uyt wraak t gezigr uit pikken.
Hoe Moeder zoo verbaast, uw gramschap doet my schrikken, hoe is 't met myn vaderlief?
gy geeft my my niet een kus.
Neem op, neem op uw kind, hoe maald hoe dwaalt gy dus?
De spooken moeten u tot in den afgrond plaagen.
VALENTYN, CORNELIA, CELIDA, GOETHART, JOOST: ALETTE, KAROLUs, FREDRIK, ROBBERT.
Wat onweer hier voor deur doet ons het huys uitjaagen?
Wat s hier te doen, wie schreeuwt, wie vloekthier zoo verbaast?
FRANCois en geertruy, by de Voorgaande.
Prancois.
Wat's hier te villen, dat het volk zo scheld en raast?
Myn dochter zeg het my.
Dees Fynman door zyn Kleeren Is een volslaage guit.
Neen een man met eeren.
Met schande, die de moer en 't eenig kind verlaat.
Dat kan niet weezen, t wort hem opgetigt door haat.
Durft gy noch uw eige bloed verzaaken?
'k zal aan den Regter uw bedrog bekend gaan maaken.
Francois tree naader Justus, help ons uit dees warge droom.
Is dit uw Meesters zoon?
Zeg neen.
'k zeg ja, ik schroom De waarheid meer te verkorten.
Gebrek heeft my in veel nootzaaklykheid doen storten, maar...
Maar niet om zulk een bloedje, een teere onnoosse spruit te loochten, 't is hier lang genoeg de fyne guyt.
Vertoond u wie gy zyt, omhelst hem als zyn vaader.
Alette Hy is het licht niet waard, dien booswigt en verraader.
Cornelia zyn knegt is omgekocht, ik zeg nog dat hy t liegt.
Geertruy Leer suster, dat de Bef en Mantel vaak bedriegt, Ik heb t u meer gezegt, gy kost het niet gelooven, Zie daar de waarheid, zie de Vaderliefd komt boven.
Celida omhels de Moeder, nu gy hebt uw kind erkend.
Och al de plaagen, zyn gelyk op my gewend.
Ben ik dat waardig, mag ik noch een kus erlangen?
Alette Schoon gy onwaardig zyt, 'k zal echter die ontfangen.
Celida Myn Vader dese knegt, 'k bid dat gy hem beloond, hy heeft zig in dit spel, een groote ziel getoond.
Francois 'k zal zorgen dat hy nooit zyn dienste zal beklaagen.
Fredrik Myn schoone, mag ik u voor 't laast myn zil opdraagen?
'k moet sterven, zo gy noch myn wenschen wederstreeft.
Wy zullen zien, wat 't lot hier in beschooren heeft, 'k zal tragten, door de tyd my zelve te verwinnen.
Ik zal gelukkig zyn, als ik maar mag beminnen.
Goethart iets isser noch, dat my doet vlyen in dees schand.
Gy krygt, schoon gy 't niet weet, dees schoone van myn hand, Cornelia Wy zyn door 't syne kleed nu weer op mijn bedroogen?
Geertruy Het geen gy hoord en ziet, is ommers niet geloogen.
Francoi kom justus, wild gy wel veranderen van Heer?
Foost De Justus rol is uit, 'k nied joost maar, en geen meer.
'k ben tot uw dienst myn heer.
Kom gaan wy t'zamen binnen En laat ons met een dronk, verlustigen de zinnen.
Robbert Dit blyspel leerd ons, volg de deugden, vlied de schyn, Beproef de bef eerst welt gy niet bedroogen zyn.
Einde van t derde en laatste Bedryf.
12 regel 1. staat laar, leest laat.
DEN VERLOREN SONE SIA OFI Bekeerden sondaer MEDIe op de woorden ghetrocken uyt de Heylighe Schriftuer.
Paer peceyi in Calumn & corante, jam on sam digugs vocani Filius iuus.
Lac.
DOOR CORNELIO DE BIE op 't Liers Schouburgh verthoont by de Liefhebbers van den groyenden boom.
Anno 1678.
TANTWERPEN, by Iacob Mesens, op de Lombaerdevest, inder gulden bijbel.
Anno 1689.
VOORWORP.
Op d'uytlegh vande losse en onghebonde vrijheydt, weldighe nieusgiricheyt, onkuyse begeerlijckheyt, dertele wellusticheyt, en allendighe versmaetheyt in het leven vanden Verloren sone op de woorden ghetrocken uyt de heylighe Schriftuer.
Papar peccavi in Calum & coram te, jam non sum dignus vocari filius tuus.
Ghyseyt, vader ick heb ghesondicht teghen den Hemel en voor U, nu en ben ick niet weerdich ghe noemt te worden uwen sone.
Hier wordt den Verloren Sone by my ghenaamt Osias, sijnen Vader Manasses, de Moeder Aurelia ende soo voorts, om daer uyt te kennen op wat manier de sinnelijcke beweginghen den Verloren Sone verleyt en bedroghen hebben souder sijn ooghmerck eens te slaen op de goddelijcke voorsichticheydt, ghelijck hy op het lest, door de uyterste armoede verdruckt sijnde als eenen oprechten bekeerden sondaer, door behoor gedaen hebbende in ghenade en Godts bermberticheyt ontfanghen is, ghelijck wy altemael sullen ontfanghen worden ist dat wy het quaet laeten om Godt daer door niet meer te vergrammen en ons beteren, soo dat uyt de volghende keeckenen in t uytlegghen vanden heelen handel, speelwijs inden Verloren Sone oft bekeerden sondaer afghebeldt, te sien is de gelegentheyt van het werck, beghinnende met een leersaeme voorreden, die vervolghens den Leser aenleydt, en bewijst op wat manier den Verloren Sone ghevallen, en weer opghestaen is, d'welck alhier in ses verscheyde uytcomen en in twee veranderinghen seer vermaeckelijck en niet min leersaem is voorghestelt met de naervolghende Comedie, die op het tooneel ghebrocht en loffelijck uytgewerckt is binnen Lier in September 1678. door de Rethorijck Gulde der Groyende aldaer.
Tusschensprekers of Personagien.
Den Verloren sone.
MANASSES, sijnen vader AURELIA.
Sijn broeder AMADIS.
Sijn suster, ROSANA.
Twee deeymakers oft valse borsesnijders genoemt, en de sorgheloose Wellusticheyt.
Onghebonde Vrijheydt.
Een lichte Cortisaene.... juLIA.
Een oude coppelersse, MAACHA.
Eenen Boer ABDON.
Enghel.
Knechten en eenen Pagie.
Det Tooneel is in 't Hof van Manasses, in 't Bordeel, en in Bosschagie.
INHOUDt.
De goddelijcke Voorsichticheydt bewijst dat de verganckelijcke rijckdommen des wereldts sijn de moortpriemen der zielen, als de selve misbruyckt en onnuttelijck omghebrocht worden, en dat de wellustighe daerom sullen wandelen seer scherpe en moey'lijcke weghen, ende verootmoedicht worden in een plaetse van teghenspoet, armoede, ende miserie, om dat de wereldt niet en is als eenen modderpoel van al lenden.
Ambulabunt delicati vias asperas & difficiles.
Ba ruch.
Et bumiliabuntur in loco afflictionis.
Psalm.
Wat is swerelts overvloedt Van veel rijckdom ghelt en goedt, een seer moyelijcke baen Om met rust daer in te gaen, want hoe dat het gaet oft niet, 't is een last van veel verdriet, Die de ziel te neder dringht, En in d'eeuwich lijden bringht.
De goddelijcke Voorsichticheydi.
De welde die te hoogh vlieght op haer eyghen vlercken, moet haest verdwijnen inde schaduw van haer wercken Om dat sy ydel sijn en hollende verwerrt Inde hooveerdicheyt, door t'opgeblaesen hert Dat inde wellust steckt, soo langh gheen plaegh van rampen sulck y del waensucht comt met duysent laster dampen Beschaemen voor Godts troon, daer niet verholen blijft Al wat den mensch in 't stil oft openbaer bedrijft.
Wilt hy door staet en eer sich al te hoogh verheffen En sijnen even mensch in rijckdom overtreffen De goddelijcke oogh is soo voorsichtich, dat Sijne lichtveerdicheyt plichtschuldich wort geschat Om met soo grooten straf, als d'afgront oyt can baeren Het lichaem en de ziel gheduerich te beswaeren.... wee die te dertel heerst, en op sijn hooghmoetpraelt, Want sulcken ydelheyt wort al te dier betaelt, Gelijckmen hier en daer somwijlen siet gebeuren, Beclaeghtmen r' niet by tijdt, men sal't daerna betreuren, nemt maer u ooghgemerck op d'ongeveynsde trou Vanden Verloren Soon, en sijnen droeven rou Te saem in een gesmeedt op d'aenbeldt vande reden Mits hy gesondicht had, en sijn lichtveerdicheden gegeven vollen tooom, toch als hy d'eynde sach Van sulcken vuyl begin, waer in verborgen lach Een eeuwich tant gekners door straf der helsche plaegen, die d'arm onnoosel ziel dam inoet voor ceu wich knagem Heeft sich gekeert tot Godt, en voor de deur geclopt Van Godts genade, die te voren was ghestopt Voor sijn wellusticheyt, en geene hop verloren Om sijnen Heere tot genaede te becoren, Die altijt is bereet den sondaer in't verdriet Te troosten, als hy een oprecht leetwesen siet, Van sijn bedreven quaet, daer 't al is in gelegen Schoon hy moet wandelen de moyelijckste wegen Vol scherpe bitterheyt, druck, pijn en tegenspoet, Godt verootmoedicht soo door lijden ons gemoet, Als 't gout dat in het vuur moet schoon gesuyvert wesem, wie Godt betrouwt door rou van sonden, inoet niet vresen, hy is alleen ons hulp, troost, hop' en rechte scherm In alle tegenspoet, soo wel voor rijck als
I. VERSCHOONINGHE.
Wort verthoont hoe dat den sondaer gestraft wort met armoede, en schuldich is te dienen sijnen eyghen vyandt in slavernij van honger en dorst, en moet drae ghen het yseren jock van teghenspoet tot het eynde des levens.
Servies inimico tuo, quem emittet tibi Dominus in fame, siti, & nuditate, & omni penuria, & ponet jugum ferreum super cervicem tuam donec te conterat.
Deut.
De straffe volght de sond Met slavernij van druck Om datse zielen wond' EER En baert veel ongeluck.
Digitized by google EERSTE uytcomen.
Sias den jonghsten sone van Manasses, ghedreven sijnde door de aenlockende sorgheloose wellust, om buyten sijns Vaders plicht te leven in onghebonde prijbeydt, versoeckt sijn erfdeel, dat hem ghegheven wort, ende daer mede alsoo scheydende van sijn ouders, vrienden en maghen sonder eenich ooghghemerck te nemen op sijn Vaders vermaninghen, vertreckt sich naer verre en vremde landen, et profectus est in regio nem longinquam.
Verloren arrebeyt maeckt veel verloren wercken Door t'aenlock vande lust, die op een hope bouwt Van welvaert en geluck, sonder den gront te mercken, wee die op s'werelts waen en ydelheyt betrouwt.
Den Verloren sone osias alleen uyt.
Ie altijt inden bant van 'tvaders plicht moet leven Dis als een vaste slaef, dus wil ick my begheven Tot d'eyghen vrijheydt, om eens naer mijn wil en lust Te vinden buyten het ontsach een volle rust, daer gheene commersorgh van vrees oft achterdencken Het hert beswaren can, om mijne jeught te krencken In 't bloyenst van den tijdt, die ick nu leve,... neen.. ick wensch oock eens den wegh der vrijheyt in te tremen, can ick door soet ghestreel mijn Vader willich maecken Om tot mijn errefdeel door sijne gunst te raecken, Dat is den grontsteen daer ick op betrouwen moet Om landen in te gaen, want sonder ghelt oft goet En wort niet uytghe werckt.
Rosana sijn suster ter sijden alleen.
Rosana.
Ick luyster naer de reden, sias.
Kan ick mijn Vader maer door smeeckende ghebeden becoren, dat hy mijn versoeck eens toe wil staen, Rosara.
'k en weet op wat versoeck hy wil sijn voldaen, Ick word geneghen, om dat breeder uyt te hooren, die keurich is naer nieus ontluyckt daer voor sijn ooren.
Osias.
Ick gaen op hope dat ick sal tot mijn vermeet geraecken, schoon dat daer noch niemant van en weet Als den Alsienden Godt daer niet is voor verborghen, Rosana.
Wat mach dit wesen toch, ò Godt wat diepe sorghen Heeft mijn Heer Broer in 't hooft, wat vreese hem verweckt Om niet te crijghen daer den appetijt toe treckt, 't sy liefde tot de trou vol blakerende wonden Die hem t'cleyn Venus wicht heeft in het hert gesonden En is daer van misschien gequetst... osias uyt.
Maer holla k'heel eerick sijn voordacht stoor, soo can ick eens soo veel Uyt de verholentheyt van sijn ghepeysen weten.
Osias met de hant op 't rapier.
Wie derft hier naer mijn reen met overstout vermeten Staen luysteren, om t'achterhaelen mijnen sin?
U suster lieven Broer, die u in 't minst hier in Gheen achterdeel en doer.
Mijn suster, ach mijn suster, want ghy my helpen cunt soo leef ick wat geruster Om t'gheen ick gerne had.
Wat ist dat u dan quelt?
Niet sonderlinghs als dat ick ben in vrees gestelt, om niet te crijghen 't'genus ick nochtans wel sou wensen En want my volght ben de geluckichste der menschen.
Wat ist voornemen dan, osias.
't voornemen is niet quaet, Rosana.
Die jet op handen heeft en doet noyt buyten raet.
Ostas.
't is waer, dus wil ick u voor mijnen raet verkiesen Om door 't lanck veynsen geenen tijdt meer te verliesen In 'tgen' ick voor heb.... 'k sal u openbaeren dan Dat ick die Eelman ben niet langher blijven can.... in mijn Heer vaders huys, soo wonsch ick te gaen reysen Naer eenich vremt ghewest... Rosana.
Waer swieren u gepeysen Om te verlaeten die u al te seker bemint Dat is u Vader mits ghy sijt sijn jonghste kindt, Die licht verdolen sou, want u onrijpe jaeren Te teer sijn, broeder bid laet dit voornemen vaeren En blijst by ons op 't hof, daer u gheen vreught ontbreckt 'k en weet niet wie u in het hooft het reysen steckt.
Mijn eyghen sinlijckheyt, om wat te gaen plaisieren En de uytwendicheyt van modighe manieren eens in te volghen, seght mijn suster is dat quaet?
Ick vrees voor argenis door Bachus overdaet, Die menich crijght in 't net, om daer oock ondertussen Door een onnut ghestreel van hoerent vuur te blussen Van Venus minnenbrant.... ach broeder stelt uyt 't hooft een sulcken sotten waen... ick bid u my ghelooft, dat ghy u Vadet, die een man is, out vau daghen, soo ghy u raeden laer, te liever sult behaeghen, maesses.
Die daer comt aenghegaen.
Ick bid' u dan swijght stil, schoon dat u teghen staet, 'k sal volghen mijnen wil.
Die sijnen wil involght valt menichmael bedrogen Dus siet wat dat ghy doet, osias.
Die quaet denckt bouwt op logen.
Manasses.
Mijn soon hoe dus alleen in uwe eenicheyt?
Heer Vader die met sijn ghedacht de gronden leyt Van t'ghene dat hy met den tijdt hopt te becomen Verdriet gheen eenicheyt.
Wat hebt ghy voorghenomen?
Soo 't u believen mocht een reysmanas.
Seght my, waer heen, wie steckt u dat in 't hooft?
Den eyghen lust alleen, die drijft my om te gaen naer vremde Coninckrijcken, al waermen hoort en siet, maenas.
Ghy doet mijn cracht beswijcken, dat ghy, daer ick op heb ghestelt al mijne hoop, u sult gaen op den loop Begeven, neen mijn kint, k'en sal dit noy gedoogen, die u beminne als de appels van mijn ooghen... ghy jaeght my in het gras soo ghy dees reys niet stut.
Osias Mijn hoogh.
Geerde Heer, net is nochtans seer nut Voor Edel lieden dat sy hunnen tijdt besteden In alle aerdicheyt te leeren, daer de reden My oock toe heeft verlockt.... en 't gen' seer aengem'nem Sal wesen aen u huys, wanncer ick uwen naem In ander landen sal faemrijckelijck verbreyden En dat ick word in const' ervaeren tusschen beyden Om in mijn wedercomst te toonen wat ick can, Soo wortmen door het sien volmaeckter Edelman, Dus ick niet anders wensch... Manas.
Derft ghy noch tegen spreken... ick raed u volght mijn wil, oft ick sal haestich breken Het opset uws gemoets.... ofias.
Heer Vader sich ontstelt, maas.
Het vaderlijck ghebiedt is goddelijck ghewelt, osias.
Ten is niet vaderlijck de kinders te beletten Daer hun fortuyn aen hanght,... maas.
Mijn woorden sijn u wetten.. licht, eerbied, en ontsach ghy aen my schuldich sijt, dus ist oock reden dat g' u eerelijcken quijt Als een gehoorsaem soon, dan sijt ghy weert gepresen, Ghy dient mijn eerste troost en leste hulp te wesen osias.
Heer vader ick bekent, toch menschen wil is vrymanas.
Hoe vrijen wil ghy hebt, u wil staet onder my, en breckt mijn hoost dan niet, want ick salt nodt ghehenghen, osias.
Soo sal den eyghen wil my tot mijn voorstel brenghen, maas.
Ick segh u vaeder tot geen gramschap en verweckt... osias.
Alsmen een koordeken te strengh wil reeken, breckt... amadis wt.
Amadis.
Heer Vaeder aengesien mijn broeder met verlanghen, op uwen oorelof sijn reys tracht aen te vanghen, en is daer toegesint, ick bidde laet hem gaen, wie can den vrijen wil der menschen tegenstaen, hy is nu oudt genoch om quaet en goet te Weten maar.
Mijn soon de geyle jeught can sich soo licht vergeten De werelt vol van list is al te seer bemomt Om te bedrieghen, die eerst uyt de welde comt, sy sijn gheluckigh die de welde connen draeghen.
Staet hem sijn voorstel toe eer wy het ons beclaeghen Ten opsicht van de aenghenaem nieuwsgiericheyt, die sijnen jever treckt, om met een goet beleyt De reyse aen te gaen by hem nu voorghenomen, Waer door hy tot den trap van staet en eer can comen, Soo sijn voorsichtich oogh het quaet van sonden schout En de gheboden van den Heere onderhouwt,.. wat mach heer vader dan in dit gheval misnoeghen, datmen hem weygert sijn kints erfdeel toe te voeghen 't is menichmael gesien Dat in het reysen de voornaemste edel lien met een seer cleyne bors door geestighe manieren hun cloecke wackerheydt, soo weten te bestieren, dat sy door de Fortuyn in overvloedt verrijckt En hoogh verheven sijn, ghelijck aen Tacob blijckt Die Laban diende, en heeft Rachael vercreghen, Wel waerom laet men mijnen Broeder dan verleghen?
Manas.
Om dat de lonckheydt niet en weet wat datse doet, waer op den ouderdom de ooghen slaeghen moet.
Arand 't is soo, maer evenwel, als hy 't wel wil beleggen Met een voorsichtich oogh, wie can 't hem dan ontsegg, 'k hoop dat mijn broeder sich genoch beraeden heeft.
De ionckheyt die altijt in welde heeft gheleeft, en noyt jet veel ghesien verongheluckt can worden, als t'quaet gheselschap haer tot wellust aen sal porden, en soo verleyden, datmen wolf wort van een schaep, uyt dit bedencken ick verkeert ghevoelen raep.
Die in des werelts loop sijn selven gaet verliesen, sal licht onwijselijck een quaede baen verkiesen.
Digitized by Google 1.0 Amad.
Ten sal soo quaet niet sijn, daer en is niet soo crom gheweken uyt sijn loot, t'heeft reden oft waerom... maas.
Om dat hy uyt het loot van d'eere noyt sou wijcken, soo geef ick geen verlof, of my sou moeten blijcken Vaste versekeringh, dat hy hem draeghen sou Seer cerelijck, en niet een s'anderdaeghs berou ghevoelen in't ghemoet, als hy waer uyt mijn ooghen, osias.
'k en heb geen vrees daer voor wilt vader maer ghedoogen, dat ick met u verlof de reys mach nemen aenmanas.
't is sorghlijck teghen stroom des werelts ydel waen, Te willen swemmen, en met haer cracht te jockon Een ydel oogh is licht door y delheyt te locken, 't is al te sueren druyf.... soon u toch wel bedenckt Dat u de werelt geen vergift voor wijn en schenckt.
Aurelia, Aurelia uyt.
Wel soon wat gaet u aen, wat comt u hier t'ontbreken Ghy hebt u herten lust, de knechten op u spreken Die loopen en sy vlien... u sinne tocht bestiert Terwijlen dat ghy hier geafgodt, en gheviert Wort, als een jonghe prins, wat can u meer behaeghen Als al den dach met vreught te vlieghen en te jaeghen Te doen al dat ghy wilt, al waer u alles wort Gegeven, lieven soon, 'k en weet niet wat u schort... seght, wilt ghy my soo verlaeren Die u heeft voorts ghebrocht, en lieft u uytermaten osias.
Vrouw moeder t'gens ick soeck daer steekt mijn welvaert in, en stelt my dan des reys toch gheensins uyt den sin, my en sal moyt oft sorgh, noch arrebeyt verdrieten, 'k en wensch niet meer als maer mijn eifdeel te ghemeen, Aurelia.
Het is een stout vermeet te doen jet teghen danck Van sijne ouders soon, mijn voorstel is bedwanck u.
Wie dwinght u. mijnen lust.
Jou vuyl gheneghentheden Om door een lossicheyt van lusten, in te treden Een seer verkeerde baen daermen afhooren sal, als hy misschien daer naer eens comen can tot val.
Ick hop den goeden Godt sal hem daer af bewaeren.