floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Die van hem vord'ren wil, gebied hy, als een Heer, zyn dienst aan hem alleen, en aan geen and're meer.
Gy oordeelt recht, ik heb dit dikmaal ondervonden, Dat zo veel konst vervliegt, als wy na and're stonden.
Men moet iets volgen, dat men altyd onderhoud Dat me niet steeds verwarmt, word ongemerkt haast koud.
De kunsten van 't musyk, bezielen uw gedachten, Daar zyt ge een tweede Orpheus, of and're Amphion t'achten.
En 't is genoeg, men zich in iets perfectioneert.
Hebt gy ook by de bas, de zangkunst niet geleert?
'k verstaa de Zangkunst wel, maar durf ze niet hanteeren.
Z'is schoon, om met de bas iets fraais t'accompagneeren, en 't is een dubb'le kunst, als 't net, en wel geschiet.
Jochem. 'k verstaa dit ook wat, maar myn stem versmelt zich niet.
Doch 'k heb een dochter, by wiens keel dat niet kan haalen, Zy heeft een stemmetje van duizend nachtegaalen.
35 Hans.
Dat is een zoetheid, daar ik vierig na verlang.
Maar doen wy 't oude eerst af, eer ik wat nieuws erlang myn heer, ik blyf verplicht voor 't obligeant vertrouwen.
Gelooft, dat wy altyd daar reekening at houwen, uit d'eerste wissels, die uit Spanjen herwaarts gaan, word gy, met d'intrest, tot de laatste duit voldaan.
Tochem Myn heer, uw Hoogheid spreekt met zo verheeve klanken, Dat ik hem duizendwert verplicht ben te bedanken.
Uw Excellentie heeft hy noch een flesje, of twec?
'k heb nu een schoonder snoer, die ik zeer gaerne meê, Eer morgen was, van 't bruin in 't wit zou zien verkeeren.
'k Heb noch een kleinigheid op Myn heer te begeeren, 'k heb flesjes tot uw dienst, zo veel als gy begeert, en u woed, als gy wilt, aanstonds de kunst geleert.
Is 't maár in myn vermoogen.
Geen geld meer, maar of wy de moeite u vergen moogen.
ik bid, myn heer my nergens in verschoont.
'k verzeeker niemand u in dienst meer yver toont.
't is om een letter maar vyf, zes te willen schryven.
Al was t er duizenden, noch zou t daar niet by blyven.
'k heb hier zo wat Messieurs, Kanalje zonder eer, Verachters van 't respect eens Prins, Marquis, of Heer, dees koomen alle daag myn deur aan stukken dringen, als of zy onbeschaamd voor 't geld my willen dwingen, dit uitgeschud Janrap verveelt me, 't is niet veel Had ik myn wissels hier, ik had het duizendst deel Niet eens van nooden, om die schurken weg te jaagen, Maar 't is maar voor een tyd van zes a zeeven daagen, dan zal 'k u weer ontslaan, en geeven dit geboeft haar geld, zo dat 'er zo veel wind niet van behoeft Gemaakt te werden, gy moogt u daar zeeker op verlaaten.
Maar 'k laat na deezen my zo zot niet meer bepraaten.
't is al, koop, koop, myn heer, en daatlyk op een stond, begeert Janhaagel geld, gelyk als of men 't vond.
't zal zyn, gelyk gezegt, niet als voor weinig uuren, en onze vriendschap zal de nyd, en tyd verduuren.
Notaris, lees eens op die lett'ren voor myn heer, maar doe het kort, en goed.
De tyd herroept my weer.
Terwyl u deeze vriend het overluid zal leezen, zal ik myn beedestond in stilt' genoegzaam weezen.
Myn heer, 't verveelt u, neem zo lang een jaar vertrek.
Ik sluit my in myn zelfs, spyt leezen, of gesprek.
Terwyl men leest, gaat de Prins op een stoel teegens de wand preevelen.
Lyste van gemaakte, en ongemaakte schulden.
Barent leest.
Aan joost duiteman voor goude, en zilvere kanten.
f. 2000 qasje Plunderziel voor Point de Venise, en Kanalje.
1500 Pieter snywel voor stof, en gemaakte kleëren.
Klaas Nachtbrander voor gemaakt zilver.
f. 1500 Jan Raddraaijer voor goude, en zilvere horlogies.
f. 1500 Barent.
Monteert geheel ter som maar van acht duizend gulden.
Couzyn van Tripoli, dat zyn al groote schulden.
Wat zullen wy hier doen?
gantsch weig'ren, derf ik niet.
Alleen is 't my te veel, gelyk gy zelver ziet.
Kom, laat ons elk de helft in deeze guarandeeren.
Ik zal niet van de Prins het Paerlezuivre leeren.
Ook heeft hy nergens my in t minst of meest verzocht.
Ik was verbysterd, 'k heb, ik heb my weder bedocht.
't is waar, ik zal het doen, men moet zo lang niet reck'nen.
Notaris, geef my t schrift, ik zal het onderteeken.
'k hoop ommers dat de Post van Spanjen koomen zal, Of anders was 't verbruid, en 't muisjen in den val.
Daar is het schrift weêrom.
Zet ook uw naam, getuigen.
Myn heer, het klerkengeld, 't is maar om wat te smuigen.
Laat dit Mynheer de Prins... sus, sus, hy is noch stil.
Een schelling, 't is niet veel, voor die ze geeven wil.
Laat deeze vryers daar een botteltje voor drinken.
Waar vond men ooit een man in deugden hooger blinken!
De Prins is waarlyk schoon van talje, en welgemaakt.
't is of onze zaal byna is leeg geraakt, zo weinig van 't gevolg is van de Prins gebleeven!
ZES, Digitized by Google of de schynheilige Bedrieger.
TRIPOLI, jochem, hans, robert, klaas, en gevolg.
Die weg zyn, is t gevolg, van t geen gy hebt geTripoli.
schreeven.
'k beken, 't gemeen dat geeft aan Vorsten geen crediet, maar geld gaat booven al, 't is geld, graag dat me ziet.
Hoewel zy deeze Vorst op t hoogst verongelyken.
't is van de vroomste meest, dat ze een kwaad oordeel stryken.
Gy Heeren, 'k hoop niet, dat myn zwygen u misdoet 't is doch een schuldigheid, en plicht voor 't rein gemoed.
Myn heer, uw dochter, dat wy die eens mogten hooren.
't Gezang vervult noch meer met aandacht hert, en ooren.
'k zal haar beveelen, dat zy aanstonds herwaarts koomt.
Myn heer van Tripoli, wanneer gaan wy 't geboomt Van Heere en Keizersgraft eens om vermaak doorwand'len?
'k heb van de jufferschap noch iets met u te hand'len.
Gy zyt een recht galant, beleesd, en aangenaam.
Ik hou voor t onderhoud, hier niemand zo bekwaam.
Maar braband, dat geeft ook een soort van schoone vrouwen.
Zoud gy 't met hollandsche, of die van Braband houwen?
Van d'een en d'and're ben ik honderdwerf voldaan.
Daar komt couzyn met Nicht, zyn waarde dochter, aan.
HANS, JOCHEM, KLAAS, ROBBERT, TRIPOLI, MARGRIET, musikanten, danssors, en gevolg.
De juffer zal ons dit, dat wy haar licht beletten, naas.
Verschoonen, en op t blad eens stoute vreemdlings zetten.
'k bemin de zang, maar meest van 't jufferlyk geluit, dat alle wenschlykheid volmaaktelyk in sluit.
De juffer hoop ik niet, dat my zal refuseeren.
Om met de gaaven van haar stem ons te vereeren.
Zy zingt niet met de bas, maar onder het Klavier.
Zy volgt al mey de sleur, 't is meer de moode hier.
Ik hou 't ook wel zo fraai.
Klavier in allen deelen Behaagt my voor de bas continuo te speelen.
Myn dienaar speelt ze wel, in alle soort van taal.
Kom hier don Stampioen, speel de bas generaal.
Italien spant de kroon van alle konstenaaren, En weinige, of zy zyn in de Muzyk ervaaren.
Nu Dame, wat u glieft, een Airtje, of een Sonaat?
Doch liefst een Airtje, dat maar uit de geest ontstaat.
MARGRIET zingt.
Wel eer myn waarde rust, helaas!
Waar zyt ge nu verstooven?
Myn vryheid, kuische lust Wat wreedheid eost u my berooven?
Voel dat de min, om my te straffen, spoeit.
'k zal alles ongevoelig branden.
Nu draag ik, zelf die wreede banden, daar ik wel eer meë heb gebocit.
Wat wreedheid kost u my berooven?
Myn vryheid, buische lust, velaas!
Waar zyt gy nu verstooven Wel eer myn waarde rust!
Dat airtje is ongemeen, meer als ik dorst verwachten.
Zy zingen wonder wel, die teerverliefde klachten.
'k heb noch een dienaar, die zingt wel een Airtje meê.
Heb je niet iets verliefds, een Dialoog, of twee?
Ik heb er een gemaakt, die niet is te verachten.
Het is een Herdersklagt, vol zoete landgedachten.
Dat wy z' eens hooren, 'k ben ook voor een Pastorel.
Z'is eige voor de zang, de trant gevalt me wel.
HAR. digitized by Google of de schynheilige Bedrieger.
HARDERSZANG.
Le Temple de la Paix, van lully.
Damon en koridon t'samen.
Wat verdriet, voor die trouw beminnen!
Koridon.
Wat vermaak, damon.
Wat verdriet, wat vermaak, koridon.
Een hert voor de liefde tot een baak, Om altyd vreugd te winnen.
Als me nooit kan verwinnen.
Vlieden wy, vlieden wy De teerverliefde zuchten.
Niets zo zoet, als 't gevry.
Waarom zouden wy 't vluchten?
Neen, neen, daar kan nooit iets wenschelyker zyn.
Neen, neen, daar was nooit rustschendelyker pyn.
Voor ons verschil, verblyft het aan Fileene.
I ben te vreen, deeze keur my voldoet.
Bely, dat de min is steeds verzelt met weenen.
Ik bid, dat de min de blydschap altyd voed.
Die de min niet kan behaagen, Vind niet wenschelyks op aard.
Het vermaak van onze daagen is zonder min niet veel waard.
De zon, en aangenaame winden Damon.
Teelen minder gebloemt, als door de wreede min zich teegens dank bevinden In slaaverny gedoemt.
't Gevolg van Damon, en dat van Koridon t'saamen.
Gevolg van Damon.
Gevolg van Koridon.
Wat vermaak, Gevolg van Damon.
Wat verdriet, wat vermaak, Gevolg van Koridon.
Gevolg van Koridon waarom zouden uy t vluchten, gevolg van Damon, en Koridon t'saamen.
Gevoig van Damon.
Filene.
De rust heerscht onder deeze blaaden, zy volmaakt, ons geluk, en vernoegt, onze wil.
Hilt van deeze twist u ontlaaden.
Herders, vereenigt uw verschl.
't is wel zoet, een Hera'rin, vol van schoonheid te minnen Maar 't is met veel verdriet, al te teeder te zyn.
Te groote min, rooft de rust van de zinnen.
Een weinig min, geneest de ziel van pyn.
De verschillende Herders, op dit oordeel, houden te saamen, en herhualen de ladiste vier gezongen vaarzen.
Dit is volmaakt, 'k beken, uw dochter die heeft gaaven.
De zang zou aan haar keel ons blindelings verslaaven.
'k ben wonderwel voldaan.
Gy, krygt ons de fiool.
Hier moet van alles zyn, als in een wonderschool.
Zy, die de dans verstaan, zyn ook verschuld te toonen, wat charmen overal, tot in de voeten, woonen Messieurs, couragie, dans my eens een nieuw Billet.
'k verzoek, dat ieder net op de cadentie let.
Ballet van Vieren.
Myn heer heeft alles, dat zyn tydverdryf kan streelen.
Was het myn staat, die vreugd zou nimmer my verveelen.
Uw staat zal dit haast zyn, in t kort noch eens zo veel.
Van 't geen, dat my vermaakt, ziet gy maar 't halve deel.
Maar omdat ik van hier niet ondankbaar wil scheijen, Daar zyn drie flesjes, om uw paerlen te bereijen, De minste van die drie is duizend ponden waard.
Draag zorge voor de kunst, dat gy ze stil bewaard.
Kom morgen by my, 'k zal u d'ingredienten leeren, dan voert gy haast een staat, spyt d'aldergrootste Heeren.
Myn dienaars volg my, twee vooruit na de karos.
Zy hoeven onderwys, zy zyn noch dom, en los.
Vaar wel, myn heer, ik zal op morgen u verbeiden.
Uw Hoogheids dienaar zal de Vorst zelf uitgeleiden.
DERDE BEDRIEF.
Het Theater vertoont de Heeregraft.
JYRouw, ik wou, dat je me zo niet aan de kop gingt lellen.
Ik verstaa my op myn zaaken, en ik zel jou die wel stellen.
Ik moet na de Bank weezen, 't is hoog tyd.
Kom ik een half uur laater, zo ben ik een schelling kwyt.
Anionette.
Aan die schelling hangt de waereld niet, wees op uw hoeden.
Dat het op bedrog ziet, dat is myn vermoeden, want zo voor die kunst een duit word begeerd, dat je ze niet als tot jou schaa leerd.
Dien Heer heeft geen geld van doen, een Prins zou geld begeeren!
Ik zie wel, je verstaat jou niet op gonste van groote Heeren.
Had je eens gezien de devotie van dien vroomen Heer, hy kuijerde over de zaal zo devootlyk gins en weer.
Daar bleef hy teegen de wand, vol aandachtigheid, zitten zuchten.
Met alle strengigheid schynt hy zyn gemoed te tuchten.
Dien Heer is al te oprecht, dat hy ons twyffel laat.
Weet je niet, dat een bedrieger gaarne in de schyn van een vroom man gaat?
't is niet veel kunst, de schyn van oprecht te speelen, Maar 't is kunst, voor te koomen, dat ze jou niet ontsteelen.
Ik zeg noch, hartje, ik ben voor laagen op u bevreest.
En de schand, die 'er op volgt, bekommert my meeft.
'k hoop ommers, dat je zo wys, en voorzichtig zult weezen, Dat je jou zo onnoozel 't gela niet uit de beurs laat leezen.
Ik zal er zorg voor draagen, Vrouw, t is tyd, ik moet na de Bank.
Dit teemen, van voorzichtig te weezen, duurt al te lank.
Ik zel je van daag noch een kermis van de winst beschaaren, daar je tien jaar na myn dood wel af zult vaaren.
Gaa jy maar na binnen, laat de rest op my staan.
Terwyl je me gerust stelt, zal ik na binnen gaan.
Gy zyt myn man, een vrouw vermag niet, als gebeeden.
Dat 's recht, gaa jy maar weer na huis, en wees te vreeden.
Laat ik me spoeden.
Maar, zo k anders noch wel zie, zo naadert na myn huis Couzyn van Tripoli.
Hem, hem!
Couzyn, k ben hier.
Wat was er goeds te zeggen?
Tripoli Dat je jou zaaken wat voorzichtig moet beleggen.
Hoe staat het met de snoer van groote paerlen?
Maar Digitized by Google of de schynheilige Bedrieger.
Maar 'k weet niet, of dat bruin zo haast verwisslen zel.
Ik kan zo schielyk die verandring niet bespeuren.
Men moet zich om een uur verbeet'ring niet veel steuren, Hebt gy ze by u? 'k wou z' eens by den dag bezien.
Nu dit u zo behaagt, dat kan aanstonds geschien.
Daar zyn 2' in deeze fles.
Me dunkt, z'al witter lyken.
Die bruine huid is ook zo licht niet af te stryken.
'k geloof het zal wel gaan, eer morgen zyn ze wit.
Twee duizend ponden, hé!
Couzyn, verstaa je dit?
't is noch in uw geheug, de Maakklaar zal ze geeven.
't zal niet te veel zyn, als die zwartheid is verdreeven.
Myn Vrouw, als vrouwen doen, weet, dat de Prins een man Is, die bedriegen kon.
Daar zwyg ik liever van.
De zaak is veel te teer, om van te derven reppen.
Van last'ren, in 't gemeen, kan men geen voordeel scheppen.
Spreekt deeze Prins van geld, zo, zeit ze, is t wis bedrog.
gy hebt de witte paerlen nog, jochem.
Daar zyn ze in deeze doos.
Hoe kan dit twyffel laaten?
't is vrouwen eigen, dat ze twyffelen, en wat praaten.
Maar eevenwel, couzyn, de Prins vaart haastig voort.
't is geld, en borg, als gy 't gezien hebt, en gehoort.
Reets veertien duizend!
't zyn geen spottelyxe gulden.
't Manqueeren van de Post, maakt voor de Grooten fchulden.
Maar hoe 't er is, of niet, de zaaken gaan u aan.
Couzyn, 't is tyd voor my, om na de Bank te gaan.
De snoer van gist'ren, wil ik heeden af doen schryven, omdat de Maakklaar niet zal in gebreeke blyven.
Twee duizend pond, couzyn, maakt de party weder goed.
't is wysheid, die iets doet, en weet dat hy 't wel doet.
Gaa met my uit de Bank, ik zal een sekje geeven.
Het mag er nu op staan.
'k zal haast een ander leeven Beginnen.
Kom, couzyn, gy zyt myn trouwste vriend.
'k laat my gezeggen, is Couzyn daar meë gediend.
Een glaasje sek, en dan een pypje, dat zal smaaken!
by 't smooken, zullen wy de rest van onze zaaken Verhand'len.
't geen men zoekt met moeite, en ongemak, word licht gevonden, by een glaasje, of pyp tabak.
De prins van Platte Marry.
SAMUELenROELOf.
Hoe veel heb je voor myn snoer gemaakt?
ik wil het weeten.
Is 't jou niet genoeg, dat wy wel een hoentje in 't Hof moogen eeten?
't is een avontuurtje, we moeten malkaar verstaan.
In diergelyke negotie, moeten alle dingen recht gaan.
'k verstaa jou eindelyk, daar moet voor jou wat overschieten.
Zou me van diergelyke niet een stuivertje genieten!
Hoe kwaamen wy arme bloeijen dan aan de koit?
Maar 'k wil, dat je my van myn nieuwsgierigheid verlost.
Wat heb je bedongen?
dan kan ik my reguleeren.
Vry wat meer, als je licht zult begeeren.
Zy kwaamen u op vyf houderd te staan.
Als ik nou zes honderd voor jou winst had gedaan, daar zou jy jou licht al meê vernoegen?
Wel ja, dat ging al heen.
Ik zel er jou duizend toevoegen, Maar het resje, als een eerlyk man, dat begeer ik voor myn.
Heb je dat zo gedraaid, zo zal het ook zo zyn, mits dat jou buit de minste zal weezen.
Maar hoe droes heb je die Musikant tot die winst kunnen beleezen?
Met meer gemak, als je denkt.
Den bloed is met de kop gekweld.
Hy heeft my daar een kunst, daar hy zich op verstaat, verteld Daar je om van lagchen niet zult kunnen onthouden.
Maar je moest zwygen, als wy er ons meer van dienen zouden.
Ik smeer hem van daag noch een snoer aan zyn gat.
Maar je raatelt zo veel, hoe droes!
vertel my wat.
Die onnoozele bloed wil van zwarte, witte paerlen maaken.
Van zwarte paerlen wit!
onmoogelyke zaaken.
Mooglyk, of niet mooglyk, daar leit ons weinig aan.
Jou Digitized by Google of de schynheilige Bedrieger.
Jou zwarte worden nou al wit.
Kan je dat verstaan?
Wel neen, dat kan ik noch niet al te wel begrypen.
Als wy van vyf honderd, zo twee duizend konnen slypen, wat dunkt jou, worden dan jou paerlen niet al wit?
Op die manier recht, recht, al waaren ze als een git.
Jou cortagie is verdiend, en een hoentje daar neeven.
Maar wanneer zal de Musikant geld geeven?
Deezen morgen in Bancque ik wed, het al op uw reekning staat.
Dat ik 'er eens na vernam, dat was niet kwaad.
Wil je meê?
daarna zullen wy in 't Hof een Alssaamtje drinken.
'k heb hier omtrent noch een boodschap, die niet moet verstinken.
Daar is aan geleegen.
Ik kom jou zo daadlyk by.
Tot weezerziens, in de winkel van de drinkery.
Hó!
't zyn teegenwoordig slechte tyen, en een goed mes moet overal snyen.
'k Moet na die Prins toe, daar moet ook wat op staan.
Hier woont dien grooten Heer, ik klop eens zoetjes aan.
Maar licht verstaat die vent zich ook op onze streeken.
ROELOFenKLAAS de deur openende.
Roclof.
Ongman, is jou Heer t'huis?
ik wou hem wel eens spreeken.
Hy is op zyn kantoor, met schryven wat belet.
'k zal hem niet ophouden, 'k heb een oogenblik met Hem te spreeken, en daar is hem aan geleegen.
Hy heeft de Spaansche Post zo eeven eerst gekreegen.
'k weet niet, of 't lukken zal.
Zo hy dit uur verzuimt, roelof.
Word morgen hem het vet licht van de zoo geschuimt, en 't is om zyn profyt, dat ik hem hier kom zoeken.
'k zou die beesten wel vervloeken.
Dat Janhaagel van knechts heeft duizend potsen, meer als de beste koopman, of d'aldergrootste heer.
Maar daar komt de Prins, dat wy ons nu wel kwyten.
Men moet hier geen woorden vergeefs over boord smyten.
HANSenROELOF.
YRiend, wat is jou begeeren?
Opdat ons niemand steur, roelof.
Uw Excellentie, k bid, hy kom maar voor de deur.
hy gaat buiten.
Wel nu, wat zal het zyn, dat gy ons hebt te zeggen?
Myn heer, 't is u bekend, hoe dat de zaaken leggen.
Gy zyt een konstig Heer, ik ben een maakelaar.
Elk veilt, om winst te doen, zyn woorden, en zyn waar.
'k heb me 'er al wat geleerd, myn kunst bestaat in liegen, wat d'uwe is, raakt my niet, ik laat my niet bedriegen.
Daar is een Musikant, die een zeek're kunst van jou bemint, en wy weeten, dat het kunst genoeg is, als mo 'er geld mee wint.
't is van de paerlen, die hy wil transformeeren.
En voor nietmetal zel je hem dat ook niet leeren.
Ik verstaa me ook wel wat, hoe dat zulks toe zal gaan, en by my, word ook niet voor niet gedaan.
Als ik my daar omtrent wat behulplyk zal draagen, moest ik alleen, geen verlooren arbeid waagen.
Jy verstaat me wel.
Die Musikant zyn geld Moet niet alleen in een enk'le kroes zyn versmelt.
En om het werk ordentelyk te binden, moest ik er ook zo wat myn reekening by vinden.
Meen je, dat de kunst niet vast, en zeeker gaat?
Wel, zou je niet!
gelyk zich dat verstaat Om fatzoenlyk in die bol zyn geld te raaken.
Maar voor de rest, laaten wy ons daar niet veel wys van maaken.
'k heb noch eens met een vroom Heer deeze kunst gezogt, Maar wy hebben 't in 't geloof nooit zo ver gebrogt.
Je hebt jou zaaken met meer geluk onderwonden, En de rechte man, om dat te leeren, gevonden.
Ik heb hem gist'ren noch een snoer Paerlen verkocht En hem verzeekerd, dat hy daar in vinden zou, dat hy zocht.
Hy heeft zo veel kennis van paerlen, als van zyn zonden, en door my, word hem al deeze kennis zo vast gebonden, dat de kunst, zonder fout, mirakelen zal doen.
Maar ik wil my daar niet verder in laaten gebruiken, als met fatzoen.
Ik moest ook weeten, wat ik er van zal gaudeeren, en dan gaan wy voort, om de kunst hem volkoomentlyk te leeren.
'k bespeur, tot myn genoegen, in u een man van verstand.
'k verbly my, dat 'er noch zulke kloeke geesten zyn in dit land.
'k meende, hier in Amsterdam niet als platters te vinden.
Maar van nu af, neem ik jou aan in 't getal van myn vrinden.
Je bent de rechte man, die voor de kunst ons diend.
Je zelt hier of daar noch wel een goed vriend Myn bekwaamheid, op het voordeeligst, recommandeeren.
En tot een teeken, dat ik iet voor iet wil begeeren, Nikolaas, haal my van 't kantoor een rakje dukatons.
Dat Musikantegeld heeft geen nut, als voor ons.
Je moet hem nu aanstonds de waardy gaan verhoogen Van onze weetenschap, en draaijen hem een verguld rad voor zyn oogen.
Tot tecken van myn gunst, dat ik t verstand bemin, neem vast dit zakje, en acht het maar voor een begin.
Van de winst, zal ik jou altyd iets schoons meëdeelen.
Let vlytig, om de rol wel na de kunst te speelen.
Tot zo ver, dankbaar, laat my zorgen voor de rest.
'k zal 't wel behartigen voor 't algemcene best.
Ik gaa hem zoeken, om dit voort in t werk te stellen.
Je moet hem doen naar een contract hellen, dat ik zo heb laaten maaken, eens voor al voor de kunst, wat hy geeven zal.
Ik zal 't hem voordraagen, als een gunst.
ik zel jou dat met een zeek're bekwaamheid klaaren.
Een goed verstand klinkt anders, als die vadzige snaaren.
Vaar wel, myn heer, tot flus, kan t zyn, ik breng hem meë.
Ik hou 't hoe eer, hoe beeter, dat je dat deeze.
Terwyl het yzer gloeit, is 't handzaum voor de smeeden.
Ga jy maar op t kantoor, k verstaa jou, t heeft zyn reeden.
Mmers vinden ze wat, die er best doen om het brood.
De kunst is een trouwe vriend, zy omhelst jou in de nood.
Dit zakje dukatons is met verstand gewonnen.
Vaaren wy maar zo voort, dit s meesterlyk begonnen.
'k begeef my eerst na 't Hof, dan na de Musikant.
Hier wat in de linker, daar wat in de rechter hand.
Dat kan bloed zetten, en de huishouding onderschraagen.
Wy moeten den haas noch al beeter jaagen.
Couragie, mon fils!
een goed begin, wucht een goed end.
Verzuimen wy geen schat, die 't goed geluk ons zend.
ANTONETTEenAGNIEt.
Gniet, loop na de Hal, om wat kalfs vlees te koopen.
Vyf a zes pond is genoeg, maar je moest vaardig loopen.
Ik zal 't doen, Vrouw, ik kom zo daadlyk weer.
Maar eerst na de stal, by Harmen, in de gebolde Meer.
Maar ik weet niet, t mogt my wel eindlyk rouwen.
Die hupse, en wakkre vent praat nimmermeer van trouwen.
Maar dat me met zyn zelven praat, lykt dat geen droom?
Agniet, hou jou bek, daar komt jou Meesters oom.
ELDER tenagniet.
Eldert.
Gniet, ben je de Bruid?
Wel hoe meug je ook al praaten!
Gebruid genoeg, als 'er de meisjes bruijen laaten.
Daar is een kaerel, die me vryd, dat hy 'er of kwylt Maar 't woord van trouwen, is hem uit de bek gevylt.
Ik wil die vent aan onze deur niet meer lyen.
Maar wy hoopen, 't mogt 'er eens weezen in koomen tusschen byen.
Maar of het er in is, of niet, 't wil 'er om de dood niet weezen uit.
En is men dan van zulken lomp niet meer gebruid, als de bruid?
Ik liet hem liever gaan, als zo vergeets te hoopen.
Als ik de schurk maar zie, 'k doe hem geen deur meer open.
Wat anders.
Zeg my, is jochem jou Meester t'huis?
Hy is 't niet, maar men wacht hem daatelyk in huis.
Begint hy zo niet al van grootheid wat te maalen?
Van vorstendommen!
als ik jou daar van zou verhaalen.
Daar is een groote Prins, daar hy nu meë verkeert, die in een oogenblik hem Prinslyk leeven leert.
't Gevolg van hem doet niet, als huppelen, en zingen, dat ze in een uur de zaal, en 't huis te barsten springen.
Ja 't is op zyn groot scheeps, zyn Hoogheid voor, en na.
'k ben verblyd, dat ik geen complimenten verstaa.
Van paerlen, hoor je hem daar zomtyds wel na vraagen?
Hy laat de balken vast uit diamanten zaagen, Om t nietuwe huis, dat zyn verbeelding timmren laat, Recht vast te hechten, dat het op zyn kooten staat.
Uw vrouw, is die ook uit?
Neen, t'huis.
Ik most ze eens spreeken.
En ik moet na de stal, myn tyd is haast verstreeken.
Flaert. eldert klopt.
Onzaalig is het huis, daar d' heer een gek vertoont.
Ik vrees maar al te veel, dat hier een nar in woont.
De deur gaat open.
ANTONETTEELdert.
Om Eldert, zyt gy daar?
'k verzoek, trey met my binnen.
Hier op de straat een lyst van zaaken te beginnen, Ik zie daar volk, 'k bid, gy my maar te vooren gaat.
Ets voor de kwaade lucht, couzyn, dat is niet kwaad.
Die sek was lekker, ik mag s morgens een half pintje.
Een pintje is niet te veel, couzyntje, je verzint je.
Wy hebben heeden ruim genooten elk een kan. jochem.
Als 't zo uit lust geschied, dan weet ik 'er niet van.
Ik voel, wy hebben al de ruimte wat gedronken.
Ik niet, ik voel gaarne de geesten wat ontvonken, zy openen dan met kracht de deuren van t verstand.
Zo krachtig ook wel, dat de deur, en t slot verbrand.
De middelmaat alleen kan ons het best verleenen.
Couzyn, dat s wel gezeid, dat s trots die van Atheenen Gereedeneerd, gy zyt een Philosooph, ik hoor met blydschap uw vernuft, dat gy alleenig voor Het middelmaatig zyt.
Maar heb ik t niet vergeeten, zo heb je noch niet lang van deeze deugd geweeten.
Die volle beekers, die ik u wel storten zag, Doen my haast twyffelen, of ik u gelooven mag.