floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Dat ik, voor deeze gunst, uw knien omarmen mag, gelukkig is myn lot op zulk een blyden dag.
FENIX, geevende hem de Scepter.
Ontfang uit myne hand deez' hooge waardigheden, En wil, benevens my, de Rykstroon nu betreeden.
CLORDIAAN, treedende op de troon.
Ik zal Regeeren, gy gebieden, ja Mevrouw.
Zo word de deugd beloond, na een gewenschte Trouw.
FENIX, tegens ismeena.
Gy zult, benevens ons, in thuuwlyk u begeeven, De vreugd verdubb'len, en myn wil niet wederstreeven, Met uw beminde Neef, en eindigen uw rouw.
RET KONSTPALEIS VAN FENIX.
Wyl hem dit hart behoord, volg ik uw last, mevrouw.
CLORDIAAN, tegen Aristus.
En gy zult, met myn magt en dappere oorlogsbenden, Na deeze plechtigheen, naar dien Tieran u wenden, Om dien Ondankb're te benaauwen in zyn Ryk, En ook met een de hoon, en al het ongelyk Gaan wreeken, en de Kroon hem wederom ontrooven.
Wy zullen uwe deugd en goedheid altoos loven.
Hier ziet men klaarlyk, in dit groot Konstpaleis, dat wie van tov'ren spreekt, bedriegd uw reis op reis.
De liefde komt zich in de wolken reeds vertoonen, om onze bruiloftsfeest met Zang en dans te kroonen ZEVENDE en laatste toneel.
De liefde, zich vertoonende in de Wolken, FENIX, ISMEENA, CLORDIAAN, ARISTUS, ALEXAENDER, TEMISTOCES, DORINDE MELINDE, KLORINDE, KLARYN, KEES, RAADSHEEREN, Gemeente en danssers.
De liefde, zingende, onder het geluit van aangenaam speeltuig.
Ik kom met vreugd uw huuw'lyk kroonen, Uw lof verkonden onvermoeid, wyl Flora reeds op 't schoonste bloeid Zingt en springt, met zoete toonen, Op deeze blyden dag, al om, nu yder krygt, nu yder krygt haar Bruidegom.
Gezeegend zy deez'huuw'lyks banden, Tot nut en heil van yders Landen, tot nut en heil van yders Landen.
Kom, oog!
Kom, kom, ismeena, zonder vreezen Ontfang u Prins, in t Konstpaleis, dit is nu t geen ik van u eisch, dat gy zyn smart eens zult geneezen, De Toets der min, alom verspreid, Heeft u, door haar, heeft u, door haar, deezweg bereid, Om nu gerust malkaar te streelen, Met Zang en dans, en Maagdekeelen, met Zang en dans, en Maagdekeelen.
Hier word, na dat 'er is Gezongen, een groot ballet gedanst, en na 't eindigen van het zelve, een zoet Muzykgespeeld.
Einde van het vyfde bedryf.
*....
De bekeERDE OONEEL SPELHAater.
BLYSPEL, DOOR STOL.
S. e.u.v.arec. te amsterdam, by johangers van leeven, bock verkoper in de gasthuys moolensteeg.
Opdragt aan myn Vriend van Hooven.
Ontvangd dit blyspel Vriend van Hooven, en neemd het in bescherming aan, 't Heeft reets veel sukk'ling door gestaan, mag my wat beeters nuw belooven.
Ik heb de eer genooten, dat Vyf jaren nuw geleen volslaagen, kon aan u keurig oog behaagen Dit onderwerp, eens op gevat Om myne geesten te ontspannen, gy weet ook hoe op Schouwburg leid De weerga, my vaak toe gezeid Te Speelen, maar tot nog verbannen, gy weet een gunstlings Spel gaat voor, Schoon hoe erbarm lyk t saam geklonken, Nog durfd de Schouwburg daar me pronken, Dus krygt een Ezel vaak gehoor.
Maar gy die in de kunst ervaaren, Den Helikon zyt op getreen, En alle oneenzydigheen Bemind, wild gy eens evenaaren Dit blyspel, by die geen die t Ligt Eerlang genooten, door t vertaalen, Zoo dit de schaal kan overhaalen, agt ik geen hagelbuy, hoe digt, van Lastertonge neergegooten, die stadig smaalen, wyl de nyd, hun t hart, en ingewand door byt, k zal my daar aan in t minst niet stooten, Indien ik de eer heb, dat t u kan Behaagen, en vernoeging geeven, door deese hoop word ik gedreeven, om dit myn eyge vinding an u op te offeren, tot een teeken Van dankbaarheid der Vriendschap, die k Genooten heb, en daaglyks zie En my verpligt regt uit te spreeken, Dat ik van nuw af, blyf en ben, Die zig u Vriend en dienaar ken.
S. sTOL.
Op de bekeERDE tooneelspelhaater, van S. STOL.
't keyconste aangezigt, de silverhaire pruik, geparste Hoedje, 't kleine Befje, krygt hier lessen Van STOL, die voor het nut, en geoorlofd gebruik Van het Tooneelspel, op 't Tooneel staat in de bressen.
Indien het voorbeeld van Anselmus haar mocht treffen, men sag 't Tooneelspel en de Schouwburg meer verheften.
REKKAB.
OP de bekeERDE toneelspelhaater, van S. STOL.
Hier wyst dees digter aan, hoe 't misverstand steets woeld Hoe dat eensydigheid de gryze kan verrukken, wyl hy zyn Dogters Liefde, en Karels staat wil drukken Met laster, 't eenige daar zyn gemoed op doeld, Maar eind'lyk onderstaat dees Speelder hem te toonen, Wat Lasteringe dat de onkunde eeuwig braakt Op konste, die hun schande, en misbedryve laakt, En toond dat waare deugde in Speelders hart kan woonen.
Vaard gy met iver voort Vriend STOL, en schroomt geen nyd uw naam verdeurt hier door de alverslytb're tyd.
D. T. VOORDIGNESvoo.
VOORREEDEN Aan de beminnaars der toneelspeelen.
Het blyspel, nuw reets vyf jaaren geleeden, hebbe ik aan de edt van Heere Regente van het Weez, en Ouwde mannenhuis, om op de Schouwburg gespeeld te worden, behandigd.
Dog my Jaar, op Jaar, uitstellende met belofte van sekerlijk te speelen, heb ik gezien dat and're vertaalde Blyspeelen, en klugten, die niet waardig zijn om genoemd te werden, en die na mijn gekoomen zijn, de voorrang hebben gehad, dog na een reis of drie speelens in de waapen kas zijn gehangen.
Of die luide de voorrang hebbe dat zy van meer vermoogen zijn, dan of zy meerder en grooter Viienden aan 't roer hebben zitten, laat ik den Leeser oordeelen als hy deez' mijne eyge vinding zal doorleezen hebben.
Ik zal my volkomen voor mijn arbeid voldaan agten, als ik maar van eenige mag hooren dat deeze mijn eyge vinding, by de nieuw bakke vertaalinge, in de weegschaal mag gelegt werden, want die de France Taal ken, en maar de vaerze weet tsaam te schokken, beeld zig in een groot Poëet te zijn, dit maakt wel een rijmer, dog geen Poëet, wat is het anders als t geen een ander segt of gesegt heeft na bauwen, niet dat ik alle vertaalinge veragt, dat zy verre, de stukke van Cornelje en Racine, wat zijn die wonderlijk in onse taal over gegooten!
't geen wy de onvermoeide vlijt van 't KUNSTGENOOTSCHAP Nil volentibus arduum dank moete weeten ik ver seg felfs niet, nuw, of dan, iets uit het Frans te vertaalen.
Ik zouw nog niet voordgevaaren hebben met dit blyspel in 't Ligt te geeven, maar 't is eenigen tijd geleeden dat my de kopy daar van ontvreemd is soo dat, wilde ik een ander met deeze eer niet laate pronken, ik genootzaakt was mijn handen aan 't werk te slaan, en zoo veel myn heugen toe liet op 't papier te stellen.
Dat het van woord tot woord niet zijn zal, als het geen de Heere Regente hebben onder haar berusten wil ik geerne bekennen, want het my niet mooglijk was, het gantsche stuk van woord tot woord van buiten te kennen, dog de zin verseeker ik dat geensints van den and'ren verschild, de schikking wil ik wel bekennen dat ook niet seer gemeen is, wijl ik een Blyspel onaf hankelijk van het genoemde Blyspel de Bekeerde Tooneelspel Haater laat speelen, in het tweede bedrijf de reede, waarom dit geschied, zal den Leeser wel in t Blyspel vinden, my dunkt dat het iemand vrystaat, een stuk te schikken na zijn welgevallen, zoo hy de mooglijkheid der zaake wel in agt neemd, en niets teegen de reeden werkt.
Verlijckt by Google VERTOONDERs.
Pelspeelder.
KAREL, tooneel, sofiet, beminde van Karel.
ANSELMUS, vader van Sofie en tooneelspelhaer.
HENDRIK meede vryer van Karel.
FLIP Hendriks knegt.
ALET Meid van Anselmus.
D'ao Pag.
DE BEKEERDE TOONEEL SPELHAater.
—— EERSTE bedryf.
KAREL en katryn.
Myn Heer de brief aan haar geschreven, heb ik haar datelyk gegeven Op uw bevel, zy heeft met vreugd Het schrift doorzien, maar t ongeneugd Bedwelmt haar hart, zy kan de zinnen Haars Vaders door geen reën verwinnen, Zy bid, zy smeekt, maar al om niet, hy wil niet dat zy t dagligt ziet, Voor zy met eed hem komt te sweeren, dat zy u nimmer zal begeeren.
De bekeERDE karel.
Helaas alet!
Hoe ken een hert, In zulk een domheid zyn verwerd als 't zyne?
Ik zoek met teederheeden, myn liefde aan haar te besteeden, Niet uit een geile dartelheid.
Hy selfs heeft teegen my geseid, Dat hy in eewigheid niet laaten zal, het toonel en u te haaten.
'k zal egter spyt 't geval, en al 't Geen ook my haatelyk weesen zal, Ter dood toe minnen.
Die zaaken Zyn goet, kunt gy uw wit zoo raaken, hy heeft een kop gelyk een stier.
Kunt gy niet maaken dat ik hier Myn schoone spreek?
ik zal u loonen.
ALE T. myn Heer ik bid wilt my verschoonen, ik weet in t minst geen raad.
Nuw, nuw alet, kom houwd u niet zoo schuw Aanvaard dit geld, kom wilt niet schroomen, t is een begin van t geen zal koomen.
'k ben nooit door geld gewend myn trouw Te binden.
TOONEEL SPEL HAater.
Te schenden, t baard zoo t naberouw.
Om u dan te behaagen, zoo sal ik my in alles draagen Naar uwen sin, en doen myn vlyt, om uw beminden selis in spyt Haars Vaders, u hier flus doen spreeken, Want Geld kan alle sloote breeken.
Wat zult gy doen ontvouwd het myn?
Hy moet van avond by Francyn zyn suster, op de maaltyd koomen, dit slaagt, nuw heb ik voor genoomen Een ladder touw van de een of de aar Te leenen, t welk, ik dan daar, beziet eens, maklyk vast kan maaken, het word reeds donker, onse zaaken Staan schoon, t kon zyn misschien Dat hy daar lang bleef.
'k zal dan zien, 't Beminnelyk schoon zoo hoog van waarde By my, als eenig beeld op Aarde.
Maak dog dat gy ontrent de tyd Van een kwartier, hier weeder zyt.
Ik zal in alles uw gebooden Op volgen daar het is van nooden.
Vaar wel ik derf niet langer staan, daar komt myn meester aan, vlugt Karel.
Wilt myn Engel groeten dog k hoop eerlang haar zelfs te ontmoeten, tweede tooneel.
KATRYN, anselmus.
Myn Heer komt gy zoo ras al aan?
Wel ja, ik moet ter maaltyd gaan by suster, 'k derf niet lang verbeiden, Maar ik had Hendrik hier bescheiden, Om hem myn Dogter door de trouw Te geeven, tot zyn eygen Vrouw, ik ken ook langer niet vertoeven.
Hoe zouw ik toe staan ten behoeven Van onze kleuter, dat zy haar Verbond met Karel, ver van daar.
Neen dog niet, neen, in geen manieren, Zy mogt dan mee t Tooneel verzieren, Gelyk als hy, tot iders spot, Neen nooit en maakt men my zoo zot, ik TOONEEL SPEL haater.
Ik heb wat anders voor genoomen, gaat gy in huis, 'k zie Hendrik koomen.
ANSELMUS, HENDRIK, FLIP.
Uw dienaar Heer.
Het is my spyt, Dat ik u een géeruimen tyd Heb op gehouwen, myn belangen, Die bleeven nuw wat langer hangen Als ordinaar, ik heb een Heer Gesprooken, die my gist'ren de eer Had aangedaan.
Die Heer, was t Kaatje ENDRIK.
Wat zegt gy snappert!
He wat praatje?
Ik zeg myn Heer, dat zyn de reen, Dat gy niet hebt ter Beurs getreen, anselmus.
Myn Heer die heeft wel dubbeld reeden, gy zyt verschoont, de bezigheeden Gaan voor.
dat s regt.
't kon my niet schaan, hy kogt drie laste beste graan Van my myn fleer, en met kontanten Ik houw veel Heer van zulke klanten.
Ik win wel vyftig guldens an Elk last.
Dat ik dat Liegen dan Niet leeren kan.... anselmus.
't zyn schoone winsten Myn Heer.
Dat is van hęt minsten.
Ik win somtyds veel meerder, maar Uw schoone Dogter.
Heer, die haar Hart een ander... anselmus.
Wild u met kwellen, Zy zal haar wil naar myn wil stellen, Indien zy myne toorn ontsiet, Of anders raakt zy in t verdriet.
Myn Heer mogt ik 't geluk genieten, myns verdrieten Dat ik het voorwerp Aanschouwen mogt.
Vertoef hier wat, ik zal haar haalen.
FLIP, HENDRIK, FLIP.
Nuw eens rat, een edt by Gooy TOONEEL SPEL HAater.
Een kapriool vyf ses gesprongen, en fluks een deuntje op gesongen, Nuw gy uw Lief, uw Ziel, en Hert, Uw Engel, Schoone, die een smert Steekt inje borst, schoon duisent treeden En meerder van.
Welke reeden, Kunt gy de kragt der min, zeg guit?
PLIP.
Ik moey my niet met zulk een kruid, je wort'er gek van.
Swyg ontzinde, Of vrees dees rotting.
I. braave vrinde Waaragtig, waarom zey jy niet Daar eeven, watter was geschiet, Doen gy te nagt om vreugd te raapen, Bleef in het boere holltje slaapen?
Daar u die heer daar gy van sprak.
't Oorlogie stal uit uwe sak, nu hebt gy nog een list versonnen, dat gy hebt zoo veel geld gewonnen, snoef op maar voor den duivel Heer.
Wel mallen duivel dat s my eer.
A4v, p. 24 hendrik.
Daar komt myn schoone.
ANSELMUS, SOFIÉ, HENDRIK, FLIP, ALET, ANSELMUS.
Myn kind wilt uw gehoorsaam toone Weerstreeft my niet in myne zin, Dees Heer, die offert u zyn min.
Ik ben gelyk als opgetoogen Door uw bekoorlykheen, uw oogen Die als twee Sonnen in myn hert hun straale schieten, baard myn smert, Wilt uw genegentheede buygen tegen my waarts schoone, ik roep getuigen Den Hemel, die het al beschouwd, Dat myne min.
SOFIÉ.
Ik bid onthouwd Uw selve my zoo waard te agten, het zy al waar, dat uw gedagten Zig kitt'len met een waan, dat ik Uw min ten doel souw staan, ik schrik, Dat ik myn hart u op zouw draagen, Daar gy my nimmer kon behaagen.
'k geloof gy mind my, waar wat is 't, als gy mijn weeder liefde mist, zoo zult ge uw ongelukkig maaken, want...
Want nooit geen wedermin te smaaken, Is iets na dat ik t heb beseft, Dat iemand aan de zinnen treft.
Zult gy my eewig doen gevoelen, uw gramschap?
'k zal uw haat wel koclen geveinsde, ik weet wie uw gemoet bezit.
Heer Vader, ag!
Gy doet My onregt, door zulk bits verwijten, 'k Wil liever mijne tijd verslijten In eenighcid, als met een Man Te trouwen, die ik niet en kan beminnen.
't zal uw ook gebeuren.
Maar 'k sweer gy zult dit haast betreuren, die haat FIÉ.
Een afkeer van zijn min, geen haat, daar steekt geen haatschap in.
Geen haat mijn eenig Ziels verlangen, ik bid wild dan mijn trouw ontfangen.
O fiet.
Die vloek ik, en ook uw Persoon.
HEN. de bekeERDE hendrik.
Wat moet ik hoore!
groote goon?
Dat ik meestres ben van mijn hart.
Ik van uw wil.
Wat baard dit smart Aan mijne Ziel, o Ziels verdrieten, gy sult uw oogwit niet genieten.
Ik ga om mijn ontstelde leen te ontlast'o door de rust.
Ga heen, en wederstreeft zoo mijn gebooden.
HENDRIK, ANSEEMUS, flip.
HENDRIK, myn Heer uw hulp was my van nooden mijne min, maar 'k zie wel, dat Gy haar niet buigen kunt het pad Van uw beveclen op te volgen, Zy toond haar ongemeen verbolgen, nuw mis ik zoo mijn troost, o spyt!
En ben haar, en haar liefde kwyt.
Ik bid mijn Heer wild zulks niet zeggen, 'k zal haar haar pligt voor oogen leggen.
En dwingen haar om door de trouw, Te werden tot uw egten Vrouw.
Ik zal u dan wel nader spreeken.
Nuw nog, eens wel, ter deeg bekeeken Of zy niet uit den huis kan gaan, gaat gy vry op mijn woorden aan, 't geen ik u zeg zal ik volvoeren.
FLIP, HENDRIK.
Jaele, dat is voor de boeren.
Zoo jy Sofië krijgt, zie daar Ik laat my hangen, lieve Vaar.
Hoe Flip gelooft gy niet zijn zeggen?
Gelooven, ja daar na.
Hoe leggen myn zinnen heen en weer, o goon!
Te sweeven door dees spyt, en hoon.
Zeg datze op staan.
Moet ik dulden, dat zy de min van Karel hulden, hy is van minder staat, myn eer Laat zulks niet toe, 'k ga hem te keer, en zal hem dit bedisputeeren, en aanstonds als verwinnaar keeren.
Verwinnaar, og hoe komjer toe?
Je bent je Leeve duivels moe, want Karel die kan een twee dryen, en wil jy daar dan teegen stryen?
Uw deegen heeft nooit bloot geweest, Waaragtig Heer ik ben bevreest Dat hy u zal een knoopgat booren.
'k wil liever in myn bloed versmooren, als dat ik mijn Sofie mis, Die mijne Ziels gebiester is.
Maar hoe veel winje wel met sterven?
Je kent sofy dan niet verwerven, je kent niet soene, likken, als.
Neen Karel die moet eerst om hals, eer dat ik op haar min mag hoopen.
Moet men de liefde zoo dier koopen?
'k bemin dan nooit niet.
Laffe bloed, haar min is waarder als al t goed der weereld, ik kan haar niet haaten, noch zil haar nimmermeer verlaaten, ten kosten van dit moedig lyf.
Digitized by goog FLIP TOONEEL SPEL HAater.
Wel vegt dan voor den duivel, 'k blyf Het aan staan kyke en zal wel maaken, Dat gy my geen van bei zelt raaken, Want alsje een de doodsteek geeft 't Beurt zelde dat hy daar na leeft, ook kenje dan, dat 's gek, niet trouwe, Voor my ik zouwder niet van houwe, 'k ga gaare met een heele huit Na Bed, 'k ben met geen Bruid gebruid.
Maar daar komt Karel.
Laat ons wyke, Eer hy ons ziet.
Wilt nuw bekyke Wie dat sofy behouwden zal, wil ik hem zeggen dat gy al gereet zyt, om met hem te stryden?
'k heb nuw geen lust tot vegten myden Wy hem.
Gun mijn min, een uitslag, die mijn Ziel, en zin Vernoeging geeft, sofy, beminden, waar in ik al het zoet kan vinden, Daar in myn geest zig kweekt en voet, Aanminnelijk denkbeeld, uwe gloet, doet meer, en meer, myn hert ontfonken, en voerd mijn Ziel van minne dronken, ter sterre op in doortintelheen.
Maar zagt myn geest waar wil dit heen?
Mijn drift vervoerd my in gedagten, 't zal noodig zijn dat ik eens tragten Te weeten, of al 't haar woord Gestand zal doen, daar komt zy voort Ter regter tijd.
de Vader Van mijn Sofië, komt ook nader, 'k Verschuil my wat in deze straat, tot dat die steiloor heene gaat.
ANSELMUS, ALET.
Al et, loopt Karel hier met waaren?
ALE T. k wouw hy het hart had dat te klaaren, myn Heer, hy schrikt voor mijn gezigt.
Zoo als een vryster, doet jouw pligt.
Ik heb haar weder opgeslooten, Want ziet, gy weet ik heb daar grooten En zekere reden toe, nouw k ga, slaat gy op alles agt, zoo dra ik.
Zy Hendrik trouwd, zal 'k u beloonen.
Myn Heer 'k zal my dan dankbaar toonen.
ALET, karel.
Gy is de nar, die mijne min steets duarsboomd, maar albert, k heb in Die tijd dat k wagten, duisend dooden Geleeden.
Gaat s'heeft u van nooden.
Zy heeft nog nooit soo smal een pad Betreen.
De droes wat is hy rad Om na Sofyë toe te loopen, de drommel ik en wil niet hoopen Dat t uit zal koomen, dat ik haar Door list, doe komen by malkaar, maar zagt!
Daar zynse.
KAREL, sofiÉ, ALET.
WIlt niet vreelen myn engel.
So fije.
Ag om u by weesen Myn Karel, heb ik dit bestaan, Maar t elkens schrik ik, als ik aan De razerniën denk van Vader, hy sweert, en dreigd.
Ik zal hem nader Met reeden onder gaan myn lief, En toonen hem, zoo hy gelief My 't oor te leenen, dat tooncelen, En al die geen die daar op speelen, Slegts in veragting by die geen Zyn, die de alderminste reën Geen plaats vergunnen botterikken, Daar een gesond brein moet voor schrikken, Maar by verstandigen, daar word Men als genoopt, en aangepord, Om meer, en meer, gelyk langs trappen, Te klimmen tot de wetenschappen, Die ons de digtkunst meede deeld, En op de Schouburg word gespeeld.
Heel goet, en braaf, wist gy die zaaken Dien ouwden bloet maar wys te maaken, Dog hy zal haar veel eer soo k meen, Doen als een Non in t klooster trecn, als uw doen trouwen.
KA zed by goog TOONEEL SPEL HAater.
Gruwel daaden!
Dat men de kunst.
Dus gaat versmaaden.
Maar heeft hier Hendrik niet geweest?
Myn Vader heeft gelyk een beest Dat zonder reede leeft, en wandelt, met myne teed're Ziel gehandelt, hy wouw my dwingen, om zyn trouw Te aanvaarden, maar het naberouw, het geen ik daar uit stond te wagten, Deet my myn's Vaders raad veragten, En vloeken, waar voor ik zyn haat, Gevoelen moet, helaas wat raad?
Ik ben niet magtig om zyn zinnen, Door vriendelykheid tot my te winnen, Veel minder met een stugge zin.
Og juffrouw, daar valt my iets in, de Sleutel, van uw kabinetje, die gy flus gaf aan ons babetje, Heeft zy u niet weerom ter hand Gesteld, ag zoo uw Vader, want Ik vrees er voor, het heeft gevonden, Zoo zal hy t een of t ander stonden, Uw brieven zien, en dan Mevrouw, raakt gy in nog veel slimmer rouw.
Helaas dat doet my meede schroomen maar ik zie ginter koomen myn vader, ag!
verschuilt u dog myn Heer.
Myn engel, 'k zal u nog.
Eerst 't ladder touw weer op doen stygen, deRTIENDE TOONEEL.
Hoe ligt kan men een inkeer krygen, ik was haast tot myn suster, maar 'k bedogt my, en ik ging weer naar Myn huis, om 't oog in 't zeil te houwen, men ken dog Vrouwen niet vertrouwen.
Binnen veertiende tooneel.
Gy had ons daar by naar op t mat Geschoote, en op de daad gevat.
Myn trouwe minnares, uw smarten, die drukke myn verliefde harten, Mogt ik een maal die blyden dag Beleeven, dat me ons trouwen zag, Maar zagt.
Wat of dit hier zal weezen, de toornigheid die kan men leezen?
Zy zyn vergramd gezigt, sofy, hoe.
Hier zal iets haap'ren, en al 't bekleen, 'k zal mijn Ooren Wat leenen, om dit aan te hooren.
VYf, digitized by google, tooneel, spelhaader.
19. vyftiende tooneel.
ANSELMUS, SOFIÉ, ALET, karel ter zyden ANSELMUS tegen Alet.
Ouw ik nog swijgen snoode pry, gy staat haar wis in alles by, Hoe zouw zy aan dees brieven koomen, Zoo gy ze niet en had genoomen Van Karel, en by haar gebragt?
Ik zal haar nog voor middernagt, Doen in een klooster zitte kyken.
Dat zouw haar in het minst niet lyken Myn Heer, zy een bagyn, of non.
Ontrooft my vry het Ligt en Zon, gy kunt my daar wel in doen zette, Maar daar mee kunt gy niet belette, dat ik mijn Karel ewig min.
K'are iou trouwe liefde!
Of je.
Ik zal mijn Zin Nooit op een Ligtmis,... anselmus.
Zwyg karonje.
Voldoet mijn wil snoo pry, hoe konje Een Speelder minne, die om loon Speeld alles wat hem word geboon?
Waar? dustiras b.
Waar zouwd gy uwe staat van houwen, als gy met Karel kwam te trouwen?
Want my is van een Vriend gezegt, als dat haar loon is soper, slegt, sofy, waar zouwt gy dan van leeven?
Wilt my dat eens te kennen geeven.
S o fiÉ.
Maar Vader, Hendrik heeft nog geld, 't geen hy op vaste Goed'ren steld.
Hy heeft nog geld, ja 't zal wat weezen, gy zult my nimmermeer beleezen, een schuim der waereld tot uw Man Te neemen, ag wat gaat uw an!
zulke geile brieven Die uw derft 't geen een hart zouw grieven, Op offren, Zoo kuis als een lukretiä.
Sofia Maar waar in spreekt 't mijn eer te na?
In woorden.
F1É.
Wildze my doen hooren, antonius.
Hoe ken ik nog mijn gramschap smooren?
Myn waarde, zult gy my nog langer Weerstreeven in myn kuise min?
Vermurwt uw's Vaders wreede zin, En maakt myn bange Ziel niet banger.
Wantooneel spelhaater.
Wanneer zal ons de zoete Trouw Versmelten, in een Ziel, een Leeven?
Wanneer zal ons het noodlot geeven, ontlast te zijn van alle rouw Die onze harte moete voelen, Door Vaders onkunde, en zijn haat?
Hy lastert steeds op onze staat, en tragt ons min om ver te woelen.
Maar neen, geen donder van jupyn, noch Vaders haat, hoe fel aan 't blaaken, zoo gy my slegts getrouw wil zyn, zal u by my onminbaar maaken.
En deeze, wat een bitter kruis!
Zoekt u te ontrooven uit mijn huis.
Mijn Ziel zon die mijn hart beschijnt, hoe kunt gy langer wederstreeven, in eeuwigheid met my te leeven?
Waarom mijn droeve ziel steets kwijnd.
Verlost mijn hart van dees elenden, En wilt u naar mijn beede wenden, Verlaat uw's Vaders huis, en hof, vlugt met my.
Vervloekte, wat of Gy al derft en wilt onderwinden?
Zoo ik geen troost by u kan vinden, zal ik veel eer mijn afsnyden, en uw felle haat Verwekken, als met hem te trouwen, Dien ik nooit wens meer aan te schouwen, ik vloek, ik hant hem, en met regt, een ider die hem ken, die zegt.
Volmondig uit, dat hy een Dronkert, En Ligtmis is, daar by een pronkert, Onkundig in de groote schut, Van digt en reede kunst, en wat Een Jongman doet in agting weesen.
Myn schoonen, ag!
hoe zal ik deezen Uw weldaat loonen, die gy doet?
Ontaarde zult gy mijn gemoet Zoo terge?
ik zal 't u wel beletten.
Ik zal my in de bresse zetten, en spreek hem aan, myn Heer, ey laat ik eer gy verder gaat, mijn staat, die u dus haat'lyk blinkt in de oogen, En tot dus verre heeft bedroogen Ontdekke, ik zal... anselmus.
Hoe, wat zult gy myn wetten stellen, hoe ik my, ontrent mijn Dogter hoor te draagen?
'k ben daar toe al te ouwd van daagen.
Neen, 'k bid slegts, dat gy wild mijn reen geeft.
23 Gehoor verleenen.
'k zeg ga heen, ik ben beschaamt met u te praaten.
Ik bid wilt uw gezeggen laaten.
Nouw Meester hoort hem hoe, je staat ons kakhuis ruimer wel te praat, en schoorsteen veeger.
Sellewecken, waar mag die meit haar bek in steeken?
'k zeg swyg, en gy, gy hebt gedaan.
Tegen Karel.
'k bid nogmaal hoort mijn reeden aan, En wil de haat, en nyd verbannen, en 't schrik dier uit de Waereld wannen, Gaat eens onzydig, weegd de reen eens in de weegschaal, wilt met een De haat, die gy hebt teegen 't speelen En teegen zeed'ge Schouwtooneelen Verwerpen, zoo zult gy bevroen, dat elk daar voordeel mee kan doen.
Nuw spreek, ik luister met verlangen, karel.
Ik zal niet hoeven aan te vangen, myn min dien ik uw Dogter draag, en hoe dat wy gestaag Ons Liefde door ons brieven voeden, myn Heer die houwd dit my ten goeden, hy schempt steets op ons Schouwtooneel, Dog buite reeden, het geheel Oogmerk des Digters, is te stigten, De Scen te vormen, en de Pligten, Die van een Zoon werd overtreen Ontrent zijn ouwders, door de reen Te breidelen, en in te toomen.
A. niselmus.
Dat heeft nooit in myn kunne koomen.