floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Een Heer Baron slegts, van wat potsen, en grimassen, nu speurd Mevrouw te laat, dat sy bedroogen is.
Ik speur wel dat dit vals, en Schelms geloogen is.
ik moet hem zien.
Philip Gaan fluyten.
Hy is t na t Vianees, een vry gewest voor Guyten.
Hoe na Vianeu!
wat verdigt de Laster niet?
My dunkt ik hoor gerugt, ten eynde is mijn verdriet 't is de Baron syn stem, mijn hoop begint 't herleeven.
CRISpyn, kees, gijs, CORnelia, geprivilegs boete, robbert, PHILIPPyn, roel, joris, en gevolg.
G'schelmen, wie u magt, heeft over my gegeeven?
My zo te sleepen, die een Man ben van fatzoen.
Zo gy aan andere deed, zo moet men u weer doen, wie is hier vry geweest, van dwang, en knevlereijen?
Koom Robbert, Philippyn, help de Baron bevreijen.
Men slaa geen handen, aan een Man, die my behoord.
Help Vrinden, hier word wéer, d' onnoozelheid vermoord.
Mevrouw, ik bid wil voor my spreeken.
Weest gy mijn Borg?
Doe 't niet, Mevrouw, 't zyn nieuwe streeken.
U in dees' staat te zien, dat doet my leed couzyn.
Hier nog een nieuwe plaag!
Weg Beest, en morsig Zwyn.
Dit s al het loon, daar gy wat vrindschap, hebt genooten.
Mijn kosters ampt, of geld.
Ha schurken, is dat stooten crisp.
Een oogenblik gehoor, wat heeft dien Heer misdaan?
Een anders goed misbruykt, en veel bedrog begaan, 'k Heb last dat hy alhier, zo lang zy my gevangen, tot elk weer 't geen hem komt, zal tot een duyt ontfangen.
Ik kryg het myne dan, tot myn geluk wéerom.
Kom mannen, voer hem voort na binnen.
Ik word stom.
Help Vrinden, buuren help, ik word van een gereeten.
Zet hem in 't zelve gat, daar ik flus heb gezeeten.
Verdoemde Schelmen, moord, men doet my hier geweld.
Digitzed by gopyn.
Bedrieger, schaf myn huur, en kleeren.
My, myn geld.
Roofzicke Monsters, laat me los, k zal elk betaalen.
Kom voort in 't gat, men zal u daar, als my onthaalen.
Ay vrinden, laat hem los, ik blyf syn Borg, kees.
Al bleef de Prins syn Borg, de luyshond zal 'er heen.
Dit schenden, staat het aan een eerlyk Man te lijen!
Dit s t regte loon, van al jou villen, en jou snijen.
Men ryt my stukken.
Och Mevrouw, hoe d'taayd het rad!
Of hy wat spartelt, kom, men sleept hem maar na 't gat.
Sy sleepen en stooten crispyn in het Kasteel.
XXXv.
Ik sta gelyk een Rots, hoe kan het lot verkeeren.
Dit is Ovidiaans, dit hiet eerst Transformeeren.
De steenen loopen wel, gy kreygt uw Schyven wéer.
Hoe 't gaat of niet, 'k beklaag crispyn, dien goeden Heer.
Volg my, 'k verlang na hem, 'k ben met syn staat bewoogen.
Die yder een bedriegd, word op syn beurd, bedroogen.
't is vreemd, waar over zig Mevrouw, als nog bedroeft, 'k ben bley, hy is gestraft, de Vorst van 't rasp'geboeft.
GEREGTS BOODe, leydende FREDRIK en LUCINDE uyt het Kasteel, PHILIP PYN.
Dat onverwagt geval steld u op vreye voeten.
'k wensch u geen ongeluk na deezen mag ontmoeten.
Neem dit tot dankbaarheid, wy zyn van banden vry.
Den goeden Heemel zy gedankt, voor u, en my.
PHILIPPYN en GEREGTS BOODe.
Jy zult bezorgen, ik aan 't myne zal geraaken, geregts Boode.
Elk weer het zyn.
Wel, klaar zyn onze zaaken.
Dit blyspel leerd ons, elk syn rol met oordeel speeld.
Hy wagt met regt de straf, die hier de Schelm verbeeld.
Eynde van het derde en laatste deel.
Digitized by go!
DE YNC EGST.
Uit het Fransch nagevolgt van den Heer DANCOURt.
Gerymd door ABRAHAM de WIT de Jonge.
GPERSEVERANTER Te AMSTELDAM, by de erfg van J. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1698.
Alzo Ons vertoond is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, dat zy Supplianten zedert eenige Jaaren herwaarts de hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten Tooneele gevoert verscheiden werken, zo van Treurspeelen, Blyspeelen als Klugien, welke zy nieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerk dat ze Werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in laal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de Nederduirschen saalen de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genootschap, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoeken de, dat Wy omme redenen voorsz.
De Supplianten geliefden te verleenen Oattoy ofte privilegie, omme alle hunne Werken reeds gemaakt, en de doch in t ligt te brengen, den tyd van vyftien Jaaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen opzeekeren hooge peene daar toe by Ons te stellen, ende vooris in communi forma.
Overgemeten hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Sutefegte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve Supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, conzenteeren, accordeeren ende octroijeren mitsdezen, dat zy geduurende den u van vyftien eerst achtereenvolgende jaren de voorsz.
Werken die tecus gedtukt zyn, ende die van tyd tot tyd door haar gemaakt ende in crigt gebragt zullen werden, binnen den voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken dezelve Werken naar te drukken, ofte eiders naargedrukt binnen den zelve Onzen Lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte Exemplaaren, ende een boete van drie hondert guldens daar en boven everbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier die de calange doen zal, een darde part voor den Armen ter Plaatze daar het cazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den Supplianten.
Alles in dien verstande, dat Wy de Supplianten met dezen Onzen Octroije alleen vnende gratificeren, tot verhoedinge van haare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te avoueeren, ende veel min dezelven onder onse protektie ende bescherminge eenig meerder kredit, aanzien der protektie te geven, nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorde mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden eeen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by daten zy dezen Onzen oktroije voor de zelve Werken zullen willen stellen, daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen de maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve Octroy in 't geheel ende zonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Ende ten cinde de Supplianten dezen Onzen Conzent en Octroije mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Haage onder Onzen grooten Zegele hier aan doen hangen den xIX September in t Jaar onzes Heeren en Zaligmakers duizent zes honderd vier en tachtig.
De regenten van de schouwburg hebben het recht van de bovenstaande privilegie, voor de wynoegst, kluchtspel, verleent aan de erfgenaamen van Jacob Lescailje, den 10 October, 1698.
CORNELIO.
CONSTANTIA, dochter van Cornelio.
THIBAUT, Boer en hovenier MARION, kamenier van Constantia.
Karel, vrijer, flip, knecht van Karel.
CORNELIA, moey van Karel en Angelika.
ANGELIKA, vryster van Cornelio, en zuster van Karel.
LEONOOR, Nicht van Thibaut, en Bekende van Karel en Cornelia.
ROBBERT, verloofde van Constantia.
Sjaak, neef van Robbert.
Het toneel is een uur drie vier van Parys, en Speeld in de tyd als het vertoond word.
Pag. de WY NOEGST KLUCHTSPEL.
THIBAUT, MARION.
Waar al die menschen hier?
THIBAUT.
Men zal Vendange houwen.
ik kan zulks niet vertrouwen.
Ik wel, zy zyn verzocht, myn Heer heeft haar genood.
Dat s duidelyk en klaar, geloof gy t nu, Malloot?
Van daagts t open hof, al die hier zullen koomen, Die zullen welkom zyn.
Hebt gy dat wel vernoomen?
Ja, ja, heel wel, maar 'k hoor, het komt jouw heel vremt voor dy tiet hier zulks niet graag, maar 'k weet de reeden, hoor, De Meisjens hedendaags, of 't moest my zyn vergeeten, gy moet in 't gemeen nu met een groot gebrek bezeeten, fietis de luiheid die u zo benaud doet zyn, die niet gaeren werkt, die heeft in 't werken pyn.
Te pronken, opgesmokt, mejuffer te palleeren, zo zoumen gaeren zien den gantschen dag passeeren, dit is de zaak dat gy zo nou hier gasten ziet.
Wel wat de Kinkel zejd!
wel waarom zou ik niet?
Het is een oud gebruik, van over duizend Jaaren, Zo oud als Vrankryk is.
zyn Vrinden te vergaaren Wanneer t hier Wynoegst is, nu gaat men hier, dan daar, en zo krygt elk een beurt.
Wel, thibaut, is dat waar?
Dan maak ik een begin om alles klaar te maaken, dat open hof, doet my hier aan het werken raaken.
Hoe komt die Gierigaard aan gasten?
Ja, niet waar?
Wanneer men dat bedenkt, 't is zeker al vry raar.
Ik wacht hem aanstonds hier om order my te geeven, hy is in Gastery het minste niet bedreeven.
Ik ga heen, en houw my dan gereed.
My dunkt dat zy van nu af aan al zweet.
CORNELIO, THIBAUT.
Ioor, thibaut, pas maar op, dat ik door al de vrinden, Die ik van daag tracteer, geen schaade kom te vinden.
Aan Wyngaard, boom, of Plant.
Hoe zal ik dat verstaan?
Den Digitized by google kluchtspel.
Den Adel van Parys zal hier ter Wyntyd gaan, En op een stukje Lands, pas van een twee drie Morgen!
Zo zal 'er voor de Pars van 't jaar niet zyn te zorgen, en onze Vaaten ook niet lekken, na ik meen.
Pas gy maar op, en zwyg, ik heb hier toe myn reën, dat ik dit alles doe, ik meen iets aan te vangen, dat wonder goed zal zyn.
Zie daar, ik laat my hangen, Zo ik een woord meender spreek, maar 'k was verwonderd, dat Hier alles met die lust en vlyt wierd aangevat 't is tegen de natuur, ik moet het u verklaaren, Wie zouw in gierigheid konnen evenaaren, Maar als de Gierigaarts eens houwen open hof, En Vrinden nooden, dan zo mag 't 'er alles of, Dan zyn die Vrekken in haar maat niet te weerhouwen.
Als ik eens weër ging trouwen, wat zoud gy zeggen, he?
Hoe praat de man nu zo 'k geloof zulks nimmermeër, 't zal maar een praatje zyn.
Hoor, wil my vry gelooven, 't is waarheid.
Wel zie daar 't gaat myn verstand te boven, gy scheerd de gek met my, het kan niet weezen, neen!
A4v, p. 16 zwynoegst, cornelia.
Ja, ik zelf.
HIBAUT.
Waar pikken zal dat heeren!
Dat is een kwaade zaak.
gy bent dan niet te leeren?
Wat meend gy daar meê?
Spreek, k ga myn geslacht vermeëren.
'k Moet lachchen, wat ik hoor!
gy hebt 'er twee gehad, gy weet wel wat ik meen, gy hebt my wel gevat, uw eerile was een Beest, en gruuwlyk in uw oogen, verkeerde met galands, waar door ze u heeft bedroogen, De tweede een Duivelin, bedrieglyk, boos en wreed, Daar hield gy huis meê, dat de gantsche Buurt het weet, en nu, de derde, wat zal dit Figuur dan weezen?
Ze is deugdzaam, schoon en goed, word overal gepreezen, het mooiste Diertje datmen immer zag op aard.
Maar dat is al wat veel, word dat voor jouw bewaard?
Verstandig, eerlyk, wys, en die wel weet te leeven.
Wat zal haar frisse Jeugd my groot genoegen geeven!
Wat komt hem over, wel de vent speeld met zyn lyf!
Een Jong man heeft genoeg aan zulk een tydverdryf.
Verstandig, eerlyk, wys en schoon, bloed!
wat al gaaven, waar vind men zulke nou?
Dat is een witte raaven Daar is 'er moog'lyk, hier of daar, noch wel zo een.
Maar dat die is voor u, geloof ik niet, o neen!
Gy spraakt wel anders, zo gy haar maar kwam te aanschouwen.
Roed, goed, laat my haar zien, of gy haar dan zult trouwen, en Digitized by Google KLUCHTSPEL.
En ofze u lykt, myn Heer, zal ik u, op myn woord, Recht zeggen, 'k ben een boer, maar 'k weet wel hoe het hoord.
Ik zie 'er dagelyks zo veel in 't dorp passeeren, die gy, na uw begeeren, Niet steeken kond, gelyk de Boer de Booter doet Zykoomen, in 't begin, als hooning voor zo zoet, Maar doen u naderhand wel van de drommel droomen.
't is wel, gy zult haar zien, zy zal ter Wyntyd koomen.
Dan is 't om haar, 't geen hier word aangerecht?
Netzo, gy raad het wel.
Wat zweer gy, lieve knecht!
Ik zal haar dan bezien, en voor jouw viziteeren, Niet waar?
'k versta dat niet, wat woud gy haar dan leeren?
'k zal de gelegentheid... waarneemen... hoor, ik meen... CORNELIO.
Wat meend gy, gaauwedief, ô guit!
Waar woud gy heen?
Ik zal myn bruid, o fielt!
Wel uit uw oogen houwen.
Ik meen 't zo niet, maar hoor, wanneer gy haar zult trouwen, Is uwe meening niet, om u dan ook te ontdoen, Van uwe dochter?
want die juffer word al groen Ze is oud genoeg, en als de peeren zyn aan t rypen, zo vallen zy licht af.
't is waar, ik kan 't begrypen, 'k meen haar te heilikken.
A1v, p. 2o WYNOEGST THIBAUT.
Aan wie toch?
want gy weet, wanneer ge uw dochter, met haar wil, niet uitbesteed, dat zy by deze man, noch wel een man zou kiezen, En hoe zou dat dan gaan?
Zou zy 't respekt verliezen?
Het is een dochter die is eerlyk opgevoed.
Ja die te vreën zal zyn in 't geen haar vader doet.
Ik heb een vrijer doen uit Normandyen koomen, hy hoord hier al te zyn, zy heeft zulks al vernoomen.
'k heb haar myn meening van ter zyen eens gezegt, hy heeft veel geld en goed, en is een schiklyk knecht.
Maar zo daar iemand hier mogt in haar zinnen speelen?
De liefde die is teer, zy kan licht harten steelen.
'k was in myn tyd verliefd, verliefd gelyk een kat.
Waar uit hebt gy dit opgevat?
'k geloof zulks niet, THIBAUT.
Hoor eens, 'k weet meender als gy, hier komt 'er staagje een jonker uit de stad, die zal het haar wel klaaren.
Meend gy dat hy verliefd op myne dochter is?
Wel vast is hy verliefd, op haar, of my, gewis.
Verliefd op jouw, hoe zo?
Hy komt my niet te ontmoeten Of neigt en buigt zich, en doet stadig niet als groeten, maakt reverentien voor my meender als voor haar.
Gy weet niet wat gy zegt.
scheeren wy malkaar?
Of scheelt het jouw in 't hoofd?
THI Digitized by google 11 klUCHTSPEL.
Gantsch niet, 't zyn and're zaaken, ik kan 't wel merken, 'k loof hy kennis zoekt te maaken Want met uw dochter is de kennis.
'k zeg niet meër.
Wel, thibaut, wat ik hoor!
ik zal dat varken, k zweer.... THIBAUT.
En hier komt hy ze spreeken, 't is in de Stad geklaard.
Gints aan die schutting CORNELIO.
'k zal haar in een klooster steeken.
Hy waart hier meest by nacht, dan is hy eens in duin, dan zit hy eens, gelyk een nachtuil, in de tuin.
Wel, k hoor te wonder toe!
Uw Dochter rad ter beenen, die klauterd, als een kat, dan langs het latwerk heenen.
Zo zeker.
T katje klapt dan met de Nachtuil, net, als Exters, wonderlyk, zy zyn er op gezet.
Ja wis, ik kan het u verklaaren, ik heb 'er wel betrapt als zy in 't klappen waaren.
Beluisterd gy haar niet?
Ik heb van woord tot woord, riaar onderlinge min, noch dezen nacht, gehoord.
Wat praaten zy toch al?
Digitized by google WYNOEGS 12.0 THIBAUT.
Natuurelyke zaaken, veel mooijc dingen, die k zo niet kan kenbaar maaken.
Maar zo dat Jonkertje nou ook eens, by geval, begon te klauteren, die mind, die word licht mal?
Zie toe, eer u die vlaag mogt schielyk overkoomen.
't is waar, gy hebt gelyk, ik heb zo voorgenoomen, haar eens te spreeken, en.... THIBAUT.
Maar, meend gy dan, dat zy Uw openbaaren zal haar gantsche smokk'laary?
Hoor eens, laat my begaan, zy zal 't aan my wel zeggen.
Hoe ver zy zaamen zyn, en hoe de zaaken leggen, 't geen ik u altemaal weeter zeggen zal.
Heel goed, maar weet, dat gy hier in voorzichtig weezen moet, dat jonge goed is loos.
nou, k ga myn bruid ontmoeten.
'k ben aanstonds wederom.
Myn Heer, ik wil u groeten.
CORNELIO, in 't gaan.
Ga eens de Wynberg rond, en zie of t volk vergaard, t is open hof, ik wil dat gy geen kosten spaard.
Hoe mag 't hem van zyn hart, in al de twintig jaaren, Die ik hem heb gediend, dat kan ik wel verklaaren.
Zag ik geen Gasten, en zo mild op dezen dag!
Maar 'k hoor daar iemand, zacht, wie of dat weezen mag Het is de Nachtuil, 'k zal my aan een zy begeeven, en hooren wat hy zeid.
VIER Digitized by Google KLUCHTSPEL.
THIBAUT, ter zyden.
KAREL, flip.
Oet ik noch lang myn leeven, zo slyten in bedwang, ik sterf van minnepyn.
Wat is die knecht verliefd!
Hoe kan het mooglyk zyn!
Zal my de Wynoegst geen gelegentheid bereiden Om my in 't huis van myn Beminde te geleiden?
Hy schynt voorzeker met de Beurs heel wel te staan, was 't tot myn voordeel onze kennis zou wel gaan, maar Abergilius, de Splint die moet 'er weezen, die vrijen zyn heel mild, zo hoorde ik wel voor dezen.
Kon ik de Hovenier maar op myn zy doen zyn, maar 't is een plompen beest, een boeren vleegel, gryn, en misselyk figuur.
Na 'k hooren kan aan 't spreeken, zo meend hy my daar mee, dat zyn verbruide streeken.
FLIP Een boer is visch noch vlees, hy is noch zoet noch zuur, 't lykt wel een mensch, maar is heel anders van natuur, want trek een Boer.
gelyk een Varken, by zyn ooren, hy loopt wel achterwaarts, maar nimmermeêr na vooren.
Maar zacht daar is hy zelf.
Hy ziet my.
KAREL, groet, en buigt eenige maalen.
'k doe hem aan digs ras, te voorschyn koomende.
Ja buig en groet gy maar, neen, neen!
't zal zo niet gaan.
Flip maakt me eenige Complimenten.
Uw dienaar, huisman.
wat zyn dat hubze groeten!
En ik ben de uwe, Heer hoe!
U by daag te ontmoeten?
Heer nachtuil, laatge u zien?
Hy heeft my wis ondekt Wat meend gy daar meê?
Maar 'k geloof gy met my gekt.
Kan u de noordewind, die s nachts den baas gaat speelen, jou met u beijen in het vrijen niet verveelen, ze is voor de Minnaars noch de Wyngaard niet heel goed, Heeft ze u niet al verkoud?
Woud gy myn vrind zyn, 'k moet Verklaaren dat de wind voortaan ons niet zou deeren.
'k versta uw meening al, zoud gy niet wel begeeren, wanneer gyzaamen hier malk and'ren viziteerd, by nacht en onty, dat ik u stil in myn Kabanisje wou laaten?
Daar zoud gy warmer van uw zaaken kunnen praaten, als in de tuin, myn Heer.
Indien gy dat wou doen, Ik zou 't ubeter, als gy denken kund, vergoten.
Maar zie my eens recht aan, wat lyk ik wel te weezen?
Ben ik niet plomp?
Kund ge uit myn vicemie niet leezen, een Gryn, een Aap, een Beest, een misselyk Figuur?
Hy heeft my wis gehoord.
Ik zweer u, de Natuur.
Die Digitized by google kluchtspel.
Die kon een Huisman met geen meër verstand begaaven.
Maar strakjes hoorde ik u, doe lei het diep begraaven.
Gy bent de braafste boer in deze streek bekend.
Hy doet heel wel, dat hy 't op deze boeg nu wend.
Ik zal myn leeven staag aan u verschuldigd achten, indien.
Zo haastig niet, gy zult noch wel wat wachten.
KAREL, THIBAUT, flip, CONSTANTIA.
Wiend ik u hier?
'k heb door de Wynberg lang gezocht, 'k Heb iets te zeggen, maar.... THIBAUT.
Had gy dit wel gedocht?
Nou, nou, 't is Karel, jouw Beminde, wil niet schroomen.
Karel, wat is dat?
Dus op den dag te koomen!
Indien men u in t dorp gewaar wierd, t was gedaan.
AAREL.
De wynoegst lokt een vloed van menschen herwaarts aan, myn Schoone, wees gerust, ik kan hier veilig weezen.
Wel, weg, wat zotterny, waar hebt gy voor te vreezen, wie zal hem kennen?
die niet wandeld als by nacht.
Wat, thibaut?
'k weet 'er van, gy had dat niet gedacht.
Copyevantia.
Wat onvoorzichtigheid!
wat onbescheidentheden!
Foei, Karel.
'k heb geen schuld.
Hy heeft de minste reden, Van deze zaak geklapt dat klout'ren, als een kat, Langs onze schutting heen.
hebt gy het nu gevat?
Gy zyt betrapt, schoon ik zo lang heb stil gezweegen, en had hy 't al gezeid, wat was 'er aan geleegen?
Ik heb alleen getracht, bevallige Engelin, hem te beweegen, om te beter van myn min met u te spreeken, om u meërmaal hier te vinden.
Zo ik gedwaald heb, 'k bid vergeef het uw Beminden.
Het is sekuurder, hy is, by myn keel, niet gek, hy houd veel van gemak, te klaut'ren op een hek, neen!
't is beter met u beijen, Of op een schutting.
In myn Kabanus, by een warmen haart te vrijen.
Hy spreekt met goed verstand, hy heeft het wel gevat.
Beslooten wy niet.
Dat gy over dag in stad Zoud blyven?
Maar de min die heeft my hier gedreeven.
CONSTANTIA Dat gy uw maar by nacht zoud herwaarts aan begeeven?
't is of de min meest in haar fleur is by de nacht.
En dat de Meester van de Schouw u ook heel zacht Zou overzetten, gy hem dan te vreede stellen, op dat hy uwe komst aan niemand zouw vertellen?
Ik heb myn best gedaan, 'k verzeker u daar van.
Hy zal 't niet zeggen, 't is een hubs en eerlyk man, maar, wat my aanbelangt, ik zegt u van te vooren, ik ben een valuit, en heel licht om uit te hooren.
Was 't niet gezeid, dat ik aan Thibaut onze min Zou openbaaren?
Ja, 't is zo, myn engelin, maar 'k vreesde dat gy zoud beschroomd zyn in die zaaken.
En daarom dacht ik, 'k zal my in de voorbaat maaken.
Was 't niet gezeid dat hy jou laaten zou in huis?
'k weet nergens van, dat is een groot abuis.
Dat Thibaut ons dan stil zou in zyn kamer laat en aan myn Vader in het minst van ons niet praaten?
Recht zo, 't was dus gezcid.
Dat s wel gelyk t behoord, Maar wie van beijen heeft aan my hier van een woord gesprooken?
Niemand niet, gy moet te vreden weezen, als wy te vreden zyn.
Ik laat my niet beleezen Tot deze dingen neen!
Maar 't was zo overleid.
THI B Digitized by google 17 WYNOEGST, 18 THIBAUT.
Of zy het niet en weet hoe 't hoord, in stilligheid, een kamertjen alleen, in 't donker, zonder spreeken.
Dat 's om wat anders als de Passie daar te preken.
'k versta het wel, maar weet dat ik niet zwygen kan.... constantia.
Nou wees op onze zy, hou daar, kom neem dat an.
Neen, om de dood niet van een Vryster wat te haalen.
Wel wat begeerd gy dan?
Valt hier wat te betaalen, En zo der kosten op het vrijen kunnen staan, Dat moet by u niet maar de Vrijer zyn gedaan, Maar zo een juffer krygt een baard, word oud van daagen, En dan gevryd wil zyn, moet zy de kosten draagen, een ouwe bloeijen moet, dat is een staale wet.
Daar s by de Koppelaars een vaste prys geret Omtrent een Ouwe die genegen is te paaren, zy moeten dokken, vast!
De prys na haare jaaren.
Hou daar neem uit deez' beurs met goud uw keur.
Nou, tast nou toe.
'k durf zo stout Niet zyn.
Maar k ben hier in verleegen, k tast eens toe, mynhart is wel genegen, maar k ben hier in verleegen.
Maar 'k nam dan eens te veel, of wat te weinig?
myn Conscientie brengt dat nimmer overeen.
Ik ben wat vies, myn Heer, ik steek myn neus niet gaeren, in 't geen Secreet is, necn!
„KAREL.
Daar, wil hem dan bewaaren, ik schenk ze u heelendal HIBAUT.
Wel dat kan zeker gaan, wanneer gy wilt zal ons Kabanus open staan.
Wy zullen nu gerust op uw getrouheid weezen?
Wat dat aangaat, heel wel, gy hebt nu niet te vreezen, gy kund op my gerust, als op u zelven, zyn, als per exempel, k ben een Boer, maar echter fyn En leep, hoor eens, kwam ik u immermeer te ontvouwen, hoe dat uw Vader weder genegen is te trouwen?
Myn vader trouwen, THIBAUT.
Ja, hy wacht zyn Bruid van daag, Die hier ter Wyntyd komt.
Wat gruuwelyker plaag!
En wat jouw aanbelangt, hoor toe, 'k zal 't u doen hooren, hy heeft met een voor u een Vrijer uitverkooren, hy wil u heiliken.
THIRAUT.
Niet, myn Heer.
Als dat hy my strak zei, dat zeg ik u maar weêr.
'k heb 't u langgezegt, gy woud my niet gelooven.
B2v, p. 20 karel.
Wie zou zulks denken!
Maar ik laat my niet berooven Van u in eeuwigheid.
Gy trouwen met zo een Die gy niet kend, noch die gy nimmer zag voorheen!
Dat s Vorstelyk wanneer gy zo werd uitgegeeven.
Een huuwelyk daar ik voor schrikken moet en beeven.
'k heb zyn portret gezien, daar ik van walgen moet Schoon dat zyn Vader is baljuw en groot van goed.
Hy heeft hem lang verwacht, hy komt uit Normandijen, is hy niet schoon zyn geld dat zal wel voor hem vrijen.
'k sterf liever duizend doón.
Hou Basta, by myn keel.
Te sterven duizendmaal, 't is zeker wat te veel.
Hoe stuiten wy dit best?
Weet gy geen raad?
'k wil hoopen.
Wel ja, trouw Karel, en laat dezen gek maar loopen, dat is de beste raad.
maar zacht.
'k heb wat bedacht.
Ik heb een Nicht, die ik zo hier verwacht, Die zal dit huuwelyk wel t onderst boven keeren Zy kan de Juffertjes wel helpen aan de Heeren Ik wil niet zeggen dat ze een Koppelaarster is, Zy helpt verlegen lui en heeft dat kunsje wis. Ga maar na binnen, hoor, wy zullen deze dingen Met haar wel stellen, en hem fyn doen moris zingen.
'k ga, vaar wel, myn Heer, 'k laat alles op u staan.
Vaar wel met deze kus.
Dat Ding dat houd wel aan.
KAREL, THIBAUT, flip.
Hen lekker diefje, niet?
T is zeker uitgeleezen, zoet, gelyk als melk en honing, weezen.
Wat schout van smoel!
wat is zy haagelwit!
Ja wel, myn Heer, zie daar, na myn verstand, bezit je een schoonheid ongemeen, haar mondje net gespleeten, En wat het kleed bedekt, dat zult gy beter weeten Als ik.
Zy heeft verstand trots ymand in het land.
Maar dat s een kwaadje, want een juffer met verstand, Die speeld den baas, en wil de man de mette leezen De Vrouwen moesten stom, gelyk als de Aapen, weezen, En niet ter waereld als het huiswerk maar verstaan.
Lle daar, ter goeder uur, daar komt myn Nicht al aan.