floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel aan, ik wil terstond dien schelm dan zoeken gaan, En hem tot loon zyn kop aan duizend stukken slaan.
'k Zal u, o schenbrok, 'k zweer 't, die parten wel verleeren, Van dus een eerlyk man met hoorens te vereeren.
Sa wakker dan, dat 's gang: beget hy zelder an, Dat zweer ik hem noch eens.
En tot begin hier van, Ga ik zo dadelyk my steeken in het wapen, En roepen overal, hy heeft myn wyf beslaapen.
Rogier, Leonora, Katryn.
JA vader, 'k heb myn wil geheelyk omgekeerd, Des handeld vry met my, gelyk gy zelfs begeerd; En doet vry met Krispyn terstond myn huuwlyk sluiten: Gy zult my niet een woord daar tegen hooren uiten.
Mits ik myn eigen wil geheelyk doe te niet, En volg gewilliglyk al 't geen gy my gebied.
Ach, wat verheugd gy my door deez' veranderingen, Ik zou van enkle vreugd wel hippelen en springen, Zo 't volk, het geen ons ziet, daarom niet lachchen zou.
Kom naader, op dat ik u in mynen armen dou.
Zyn kind te kusschen is geoorloft aan een vader, En vry, dat 't volk daar uit gedachten trekt van kwaader.
Ga nu, en zo gy voorts in die goê wil volherd, Zo maakt gy dat ik wel tien jaaren jonger werd.
Leonora, Katryn.
JA, deez' verandering, zo schielyk opgekomen, Verwonderd my op 't hoogst.
En als gy hebt vernomen, Door wat voor reden ik dus van myn opzet wyk, Zo weet ik, dat gy my zult geeven groot gelyk.
Dat zou wel kunnen zyn.
Wel, weet dan dat Leander Alleenig de oorzaak is waarom ik dus verander, Mits deez' ontrouwe my op 't godloost heeft verraân.
Want niet alleen was hy.... Katryn.
Maar zie, daar komt hy aan.
Leander, Leonora, Katryn.
EEr ik voor eeuwig noch my van u af ga scheijen, Zo wil ik u voor 't laatst van uw bedriegeryen... Leonora.
my te spreeken, hebt gy noch die stoutigheid?
'k Beken, zy is zeer groot, maar uw ondank baarheid Noch grooter, en uw keur, zo schandlyk om te melden, Dat ik met reden u mag lasteren, en schelden.
Leef dan, ja leef vernoegd, stoot al myn vreugden om, Door het bezit van zulk een waarde bruidegom.
'k Zal leeven, ja verraâr, en al myn grootst verlangen Zal zyn, u hier door niet dan smart te doen ontfangen.
Wie gaf u reden tot deez' gramschap tegen my?
schellem, veinst gy noch deez' uw bedriegery?
Jasper gewapend uit, Leander, Leonora, Katryn.
SA, waar is nu dien fielt, dien galgebrok verschoolen, Die zonder deerenis my heeft myn eer gestoolen?
Keer om, en antwoord niet, maar zie wie dat daar komt.
Ach, 'k zie hier... Leonora.
Dit gezicht maakt u genoeg verstomd.
Maar 't diende u eer van schaamte en droef heid te doen sterven.
mag ik van 't geval nu slechts 't geluk verwerven, Dat ik hem achterhaal, zo zweer ik is hy dood: Vermits dat nu myn moed en gramschap zyn zo groot, Dat niemand hier op aard zyn doodsteek zal beletten, 'k Zal hem dit entje staals tot in zyn darmen zetten, Al was het zelf op straat daar 't al de waereld ziet.
Zeg, op wien hebt gy 't vriend?
Ach, 'k heb 't op niemand niet.
Waar toe deez' wapens dan?
Ik draag ze voor de regen.
‘Bloed!
had ik nu de moed, ik had hem al doorregen.
‘Doch, la, kouragie, kom, hy moet nochtans ter neêr.
Wat zegt gy: Jasper.
Ach, ik spreek geen enkel woord, myn Heer.
Hy slaat zich zelfs op de borst, en op de troonie om kwaad te worden.
O laffe en bloode bok, waar blyft uw eer nu leggen?
Schep moet, zeg ik, schep moet.
Hy komt genoeg te zeggen, Vermits hy uw bedryf hier door genoeg verwyt.
Ja, 'k zie hier door wel recht hoe schuldig dat gy zyt, Door zulk een ontrouw, die me onmogelyk kan vergeeven, En wiens gelyke nooit op 't Aaardryk is bedreeven.
‘Waarom heb ik geen hart?
Ach, zwyg, verraader, vry De reden, al te straf en al te wreed voor my.
Jasper zachjes.
Ziet gy niet met wat vlyt dat zy uw zaaken voorstaat.
Sa, schep dan moed, myn zoon, eer dat hy daatlyk doorgaat; En op dat hy hem niet tot uwer schaâ verweerd, Stoot hem van achtren deur, wyl hy zyn rug omkeerd.
Leander doet onverhoeds een stap of twee ter zyden, waar door Jasper, die hem naaderde, om hem van achteren te doorsteeken, weêr terug treed.
Nadien deez' reden dan, o valsche!
aan u mishaagen, Zo wilt gy, naar ik hoor, dat ik noch niet zal klaagen, Maar pryzen eer de keur zo schoon van u gedaan?
Myn keur behaagd my wel, en daar leid u niet aan.
O ja, gy doet noch wel uw valschheid te verweeren.
Voorzeeker doet zy wel myn recht te defendeeren, En deeze daad, myn Heer, strekt my te zeer tot schand, Om niet te klaagen.
ik heb te veel verstand, Maar anders, 'k zweer de stad zou van wat anders waagen, Leander.
Wat maakt u dus ontsind; en wat voor beestig klaagen... Jasper.
Houd op: gy zyt te wel van myn verdriet bewust.
Maar uw conscientie diend te weezen ongerust, En moest u weeten doen, dat steeds myn wyf myn wyf is, En dat het in het minst geen redelyk bedryf is, Dat in myn byzyn gy haar te verleiden tracht.
Deez' errigwaan in u is waardig uitgelacht.
Ga heen, en wil uw zelf vry van die zorg bevrijen, 'k Weet wel, zy hoord u toe; maar dat ik zou verlijen... Leonora.
Ach, met wat listigheid, verraader veinsd gy hier?
gy vermoed my dan dat door een onkuisch vier Myn ziel tot overspel zou werden aangedreeven?
Spreek my niet aan, maar hem, hy zal u ant woord geeven.
Gy dryft welspreekender, als ik, myn zaaken voort, En gy begrypt myn recht, gelyk als het behoord.
Margriet, Jasper, Leonora, Leander, Katryn.
IK ben hier niet van sins op straat gerucht te maaken; Tegen Leonora.
Mejuffrouw, noch op u veel scheldens uit te braaken; Hoewel myn jalouzy al is in top geraakt, Maar 'k ben ook gantsch niet zot, en zie wel wat gy maakt.
Deez' uwe liefde is heel verfoeijelyk, en schandig, Vermits dat gy een hart my hebt gemaakt af handig, 't Geen niemand hier op aard toekomen kan dan my.
Dit voorstel van haar min doet zy hier al wat vry.
Uw komst, karonje, was hier gantschlyk niet van nooden, En niemand had van ons uw byzyn hier ontbooden.
Gy komt en steurt haar maar, terwyl zy voor my plyt: Doch 'k loof gy meend dat zy uw minnaar u ontvryt.
Ga vry, want in die zorg zyt gy geheel bedroogen.
Tegen Leander.
Nu blykt het klaar genoeg of 't waarheid is, of loogen.
Wat maakt men my hier wys?
Voorwaar, 'k kan niet verstaan Waar uit deez' warring spruit, noch hoe zy zal vergaan.
Ik heb hier op een wyl myn zinnen al staan slypen, Doch hoe ik meerder hoor, hoe 'k minder kan begrypen.
't Is best dat ik hier meê eens spreek in dit geval.
Zy steld zich tusschen Leander en Leonora.
'k Bid, antwoord my elk eens op 't geen ik vraagen zal.
Waar meê beschuldigd gy myn Juffrouw, zeg Leander?
Dat deeze ontrouwe my versmaad heeft voor een ander, En dat ik met een min, die nooit vond zyns gelyk, Hier komende op 't gerucht van dit haar huwelyk, Schoon ik nooit dacht dat zy haar trouw dus had geschonden, Haar vind getrouwd te zyn, en met een aâr verbonden.
Getrouwd!
met wie?
Op Jasper ziende.
Met hem.
Wie zei u dat?
Hy flusjes.
Katryn tegen Jasper.
Wel ja, ik heb gezeid, dat 'k aan myn wyf getrouwd was.
Ik heb flus wel gezien, hoe zeer uw hart benoud was, Toen gy vol errigwaan bezaagt myn schildery.
Dat 's waar; daar is het weêr.
Gy zeide ook tegen my, Dat zy, van wien gy had dat schildery gekreegen, Uw echte huisvrouw was, wat hebt gy daar dan tegen?
Wel deeglyk; want ik heb 't ontweldigd uit haar hand, Wyzende op zyn Vrouw.
En 'k was noch, zonder dat, onweetend van myn schand.
Wel wat of my van daag noch langer zal ontmoeten?
Ik heb het by geval gevonden voor myn voeten.
Wyzende op Leander.
En zelf toen ik, myn Heer, na uw te zotte klacht, In zyn bez wymenis, heb in myn huis gebracht, Heb ik niet eens gekend de trekken van zyn weezen.
Uit my alleenig is deez' warring eerst gereezen, Mits ik het vallen liet, flus in myn flaauwigheid, Wyzende op Jasper.
Waar in dat gy my zelf heb naar myn huis geleid.
Gy ziet wel, dat ik noch dit garen moest ontwinden, En dat gy zonder my u noch verward zoud vinden.
Zal men nu dit dan zo voor goed geld neemen aan; 'k Weet niet, of ook myn kruin daar toe wel wil verstaan.
Myn achterdocht is ook noch zo niet gansch vervloogen, En hoe zoet 't kwaad ook zy, 'k vrees noch te zyn bedroogen.
kom laat ons malkaâr gelooven vroom te zyn; Gy waagd niet veel van 't uwe, en ik waag veel van 't myn.
Kom, kom, sla toe de koop, die u nu komt te vooren.
't Is wel:maar wachtje kop, zo 'k weêr iets kom te hooren.
Leonora tegen Leander, na dat een wyl tyds stil zaamen gesprooken hebben.
zo 't zo is, ach!
wat heb ik gedaan?
Myn gramschap, al te licht, zal my te zwaar vergaan.
O ja, wyl ik my dacht van u te zyn bedroogen.
Heeft myn gehoorzaamheid my in dit net getoogen; En 'k heb bewilligd in het huuwlyk van Krispyn, Mits ik daar door van u gewrook en dacht te zyn.
Ik heb myn vader flus beloofd met hem te trouwen; Maar zie, daar komt hy zelf.
Hy zal zyn woord wel houwen.
Rogier, Leander, Leonora, Jasper, Margriet, Katryn.
Leander tegen Rogier.
MYn Heer, gy ziet my weêr gekomen in dit land, Verzelschapt met myn min, en met myn oude brand, Des hoop ik, dat gy niet hebt uw beloft verlooren, Maar my nu gunnen zult 't bezit van Leonore.
Myn Heer, die ik weêr zie gekomen in dit land, Verzelschapt met uw min, en met uw oude brand, En die hoopt, dat ik niet heb myn beloft verlooren, Maar u nu gunnen zal 't bezit van Leonore, Je suis ton Serviteur, charissimo Signore!
Hoe nu, myn Heer, wild gy dan dus myn hoop verraân?
O ja, myn Heer, ik heb myn schuld, en plicht voldaan; Myn dochter volgd myn wil.
Myn pligt, die nooit vergaan moet, Wil, dat ik my van 't woord, 't geen ik u gaf, ontslaan moet.
antwoord gy dus op 't geen ik u gebied?
En breekt gy dus gezwind uw goeje wil te niet, Die gy had voor Krispyn?
maar 'k zie zyn vader komen.
Die 't huuwlyksluiten wis van daag heeft voorgenomen.
Boudewyn, Rogier, Leander, Leonora, Jasper, Margriet, Katryn.
WEl wat brengt u ons hier, Seigneur Heer Boudewyn?
En zaak van groot belang van weegen myn Krispyn, Waar door dat ik myn woord niet meêr aan u kan houwen, Vermits myn zoon, die ik wou met uw dochter trouwen, Al sint vier maanden tyds, in 't heimelyk, zich heeft Aan Izabel verloofd, daar hy getrouwd by leefd.
En mits haar ouders goed en af komst, my beletten My teegen dit verbond en hunne trouw te zetten, Zo kom ik... Rogier.
Houd vry op.
Zo gy uw zoon Krispyn Dus buiten uwen wil getrouwd bevind te zyn, Weet dat myn dochter ook verloofd is aan een ander, En dat ik haar al lang ben schuldig aan Leander, Wiens goê hoedaanigheên ik zo in waarde hou, Dat ik myn dochter hem ga schenken tot zyn vrouw.
Deez' keur behaagd my zeer.
Al 't voorspoed van myn leeven Komt gy my teffens met deez' schoone gaaf te geeven.
Kom, laat ons gaan den dag bestemmen van uw trouw.
Wie dacht ooit zo gekroond te weezen door zyn vrouw Als ik?
des ziet gy wel, dat men geen schyn moet achten; Mits die steeds doolen doet door valschheid van gedachten.
Neemd een exempel dan aan dit myn ongeval, En schoon gy 't alles ziet, geloof vry niet met al.
ZYTJE FOBERs, kluchtspel.
Op den Regel, een Plompart vaack deur domme list, berooft et Nest daar men t niet gist.
DOOR A. BORMEESTER.
IN 'sGRAVENHAGE, gedrukt voor de Liefhebbers na de Origimeneele Copy.
Digitized by google aan RETHORICA.
Voedster van ons vreugt, komt pluyckt 'et eerste vrughje, Wiens mergel uytghemergt vertooght een schaemroot sughje.
Het dreutsche troetelvleys, dier onheyl dagvaart stelt, Beheert een Plompart blint die t wanckel wit besnelt, En socht met myn verselt, ik socht met u te paaren Op hoop, ghewenste Maaght, myn Plompart best sou vaaren, myn Marsje is versien met tweederhande kruyt, men grynt er leelick toe, sy lachtse vriend' lyck uyt.
Den soeten deelt sy soet, den bitteren, gal met Maduw, dog tast niet al te diep of gy vint wint en schaduw.
Misericordia solatium meum.
Digitized by google Speelende Persoonen.
Zytje FOBERs, een Vryster.
FOBERt TYSSEN, haer Vader.
STYNTJE FOBERs, de Moeder.
JUTJEN, dienstmaeght.
OOST KRIMP, t'avoe Vryets ROELIF de BEER, gitized by goog' E FOBERs zyn KLUCHTSPEL.
TEERSTE uytkomen.
Fobert, met Styn, en jut, haar Dienstmaaght.
'k heb soo dick'e seyt, inne dat noch myn ouwe liet,, is Dat'et hier op deuse werrelt niet as ien eeuwigh verdriet,, is.
Ja, hoe wel meugjet seggen vaar, styn.
't is nou ien aare tyt As in ongse jonge Jeught, daar is niet dat ongs verblyt, een mens mach huyens daaghs syn oogen wel inde Neck dragen, Want asme mient datme veur bewaert is, siet men je after ontjagen Ach!
Hoe saaligh is die der an, die 't broot wel ontbeeren kan. jut.
Gut vrou, hoe kanjet oock seggen, ja wel je weter van.
Styn.
Jy versteet dat niet, je moet soo licht in gien ouwer reen kallen, t is ofje by de kalveren hat school e gaan soo plomp laetjet vallen, liert jou tong besnoeyen, o t is soo hups dat en jong mens wat hoort, antwoort asme jou vraaght.
Jut.
Zyt je fobers, jut.
Wel hoe Vrou, me dunckt je vort verstoort, wel hay, ick seght maar uytte klucht, daer is niemant doot 'e bleven.
Of jy uyt de klucht in 't vuur sprongt wat isser ongs an misdreven?
Nou vaar, vaar, ien kenter vel of sien, we mienent soo queet,, niet.
Wel of ick dat segh, vat roertet my ick en versteet,, niet, maar hoor Styntje kynt, am in ongse propoost voort te varen, hoe sellewe 't best maken met die saken daar ve flus me besigh varen.
Ja dat is waar, je wilt seggen mettet uyt haylicken van ongse Zyt, och!
ick bender soo seer mee hekommert dat ick schier 't hart uyt 'et lyf kryt.
besuckte Meer, 't is ofter ien speulse teef Die binnen de deur,, is sucken gehengel isser strack soo dra as Zy'e rays veur,, is.
Jut, jy inne Zyt heulen met mekaar, seghme de rechte waerhyt velten neus in Of ick sweer, dat ickje by gans ooren of byt.
Wel miester das ien koekoekx werck, 't is seker ofjer mee malde, mochtje op 't lest wel soo veul seggen dat ick ickme selfs uytet nest kalde, Wat het 'et toch te beduye 't is of ick myn belofte verlooren, had, In dat ickje guster say, is soo veul of 't je Sinte Catryna selfs geswooren, had, Wat wilje dan mier hebben, 'k kent jou qualik Styn.
met mirakel bewysen.
Hoor Fobert, hoor vaar, het zy gelyk soo sel het loon heur werck prysen, icker o rays ma tohhen, daar sel wal yets laa uyt broen.
Fohert.
T'la my om 't iorst, ick ben out inno kout en kender weynig in spoen.
Dat is seker, jutje hoor hiet, maakme niet veel kromme om wegen, inne segme kort inne goot, hoe is 't met 'et ge rit van ongse Zyt gelegen?
In segjetme niet te degen ick sel voten wat ick doen, sel.
Werentigh vrou je maaktme it leven soo suur dat ick niet weet waar 'k niee spaen, sel.
Fy jou groote malloot, grynsheck, groo te doyer, wat soume soo gryne, jo waert flus wel d'helft moyer, jutje seg ick jutje, myn toekomende kynt, ick beloof jou Is 't dat jy 't rechtveerdigh feght, inne blyft me ghetrou, ick sel jou ien paar sulvere messen met onbeurs je opje y, hangen.
Inne wat jy vaar fobert?
Ik fuider heun noch ien hiele halve schel.
lings kaeck by,, langen Styn.
Mo sou am sucko dingen jut.
mier stggen as me wist.
Nou jutje biecht op, al dat goetje loyt geriet in myn kist.
Hoor miester, inne boor Vrou, joost Krimp keunje die van de deuy kryge dat?
Dat waar u luck, of hy sel jou Dochters borstlap in heur ryglyf soo ryge Dat 'et altoos innen maantje drie drie niet weer uyt de war raackt, soo veul heb ick hum of 'e tuurt, was 't dan niet wel 'e maakt?
Maar jutje hoe weetje dat, me moet sucke dingen so licht niet dencken.
Ha, ha, ha, sou 'k myn oogen niet ghelooven, 'k wodse liever de droely voor een Kerremis schencken.
Wat voor ien gedoen hebbense dan met menkaer?
O soo drollig, in soo dra asse myn vernemen soo loopense op ien aer, En dan peur ick al af an, in deynck vrient das gien koy voor jou veugel.
Wat dunck jou van die guyt?
'k stont lest in schuurde myn heugel, wat het hy te doen, hy duwtme moi ien hiele duckaton in myn hant Om dat ik maken sou dat hy de afterdeur al temes by nacht open vant, die niet slincks en was stackse in myn sack Ick broertje, Toen hy nou quam op die tyt die 'k hum sey speulde ick van 't hoertje, Ick lapte hum mooytjes ien hiele pot vol gedisti leerde Brandewyn in syn top Inne riep, brust vande deur, of ick stuur jou de borrelwacht op jou kop.
fun, jou eerdief, wot jy myn Miesters Jou hiele huys onteeren?
He gut krygt jou de ostysy hoe willense jou 't Dat Musieck leeren, Digitized by Google KLUCHTSPEL.
Datme altemes op den Dam hoort, miester Gerrit sou de maat slaan, en laten jou de Nooten wel een maant lanck opje rugh staan, Hadje hum e rays sien schuuren of y ien knuppel aan syn steert,, hadt, o!
't is sucken ridder as hy op ien kat in plaats van ien peert,, sadt.
Daar hebje dat beloof ick jou ien nuwe schort mee verdient.
Dat hum de moort slaa dien hongt wat of hy mient, mient hy van myn huys ien bordeel, in van myn kynt ien hoer te maken?
Ick sag hum liever villen en an duysent stucken rabraken, in dat hy myn kynts man docht te wesen hy raakte daar niet levendig van.
Dat hyse op die koop begorte mostewe niet staan en sien 't an?
Daar kunnewe noch niet van seggen, 't sel der oock niet toe komen.
Maar jutje wie komt'er noch, hebj'er niet aars vernomen.
Niemant as ien Jasper goe bloet Roelif de Beer trouwen as die e rays ien stuure bol kryght soo hebje hum in ien hallif Jaar niet weer.
En dan noch ien diel opgeblasen Barrebiers.
Schilders, en rederykers.
Ick geloof daar sullen noch Asbeeren, schoorstienvegers, stillekykers.
Schoenlappers, leydeckers, panneruyters, myn dochter komme vrye, en siet vat helpt 'et, ien hantwerkx kittel kan an heur toch niet gedye.
Ick sagzyt liever deur rye met ien driekant knevelspies, eer ickse an ien hantwerkx kittel gaf, o!
dat goetje ruyckt te vies.
As ickjer aen sou Miester seecker soo wod ickse Roelif geven, dat is ien Koopman, as ien Prinssin sou sy by hum leven.
Fokert.
Waar in bestaat syn egosy?
Maar in Brillen, kammen, Scheren, en mes.
Jou besulde Meer, quel jy jou Miester?
ja 't is ien fraye les.
Pobert Nou kom 't is hier haast lang 'e noeg, laat ons vertrecken, Sie iy metje beye na de potten, terwyl sal ick de tafel decken, 't is op 't tipje dat de gasten komen, dit keffen is toch maar te leur, kyck, 't is best we kryghense op bequamer tyt veur, In doense ongse miening alle bey te deeg weten, En is 't dat Zyt' dan niet en buygt.
Soo selse van den aal eeten.
't gaet myn niet an, dog als ick wat seg soo is 't offer ien geck,, kalt, maar waren sy wys, sy lieten dat roosje plucken eer 't in den drek,, valt.
Joost Krimp. een vryer.
Dit is het pleckje, in het plaasje daar ick wel ier plag te komen, hier heb ick myn engeltje in dit Hemeltje soo dikwils vaar 'e nomen.
Och toen ick 'er myn luwveelkossertje 't jongst sig.
Saise joost nou suljeme in lang niet weer sien, ja wel, doense 't say, me docht het sneed u mee deur myn vleys en bien.
Want yeder uur dat sy uyt myn gesicht is valt me een Jaar langer.
En t een onghelock helpt et nar, dat maacktme op t aint noch banger.
Om dat 'k me selss in beelt datse 't elcks met ien aar deur,, is, Zy is geloosine as ien Bogert daar geen schutting veur,, is, sy willender gelykerhant in, en dat ken ummers niet vesen.
O den thuynman sonder te minst ien paternoster met ien krommen elleboog lesen.
Dat niemant t'huynman sou wesen, of heur Ackertje bouwen as ick, en dat 'er dan by loo een aar quam inne liet myn met ien blauwe scheen myn hooft klouwen Ick souder veur streven al soud' ick oock gien druppel bloet in myn vlys houwen.
Dat moye maisje is 't wel veert, dat hoender vlys, och!
Digitized by google zytje fobers, ooch!
dat ick'er 'e rays van de pip mocht snyen nae de oude wys, 'k souwer dan sucken veertje deur der neus draye Datse seggen sou, Heer das ien moye haan, kosty slegs kraye, trouwen ick souw'er niet willen kippen veur dat we in 't haylick,, treen, ick ken noulykx ien woortje kicken of mee dunkt ick siese beschaylick,, treen, sy jaegtme altemes sucke drollige vermeuren op 't lyf, 't is te byster, nou verleen after Sondagh klaagd' ick 't myn Moer noch over ien tyster Dieseme geven had, in ick weet al sou 'k sterven niet hoe, Nogtans swoert hoe langer hoe meer, nou das tot taaren toe, maer men Moer, doenwe mekaar de saack soo wat rongt toe stieten, Doen sayse, myn lieve Seun Joosten, kunje dat hagje nog niet rongt schieten?
Hebje vanje dagen niet 'e hoort sayse, datter ien kleyn Jongetje deur de Lucht,, sweeft Met ien blaasbalk in syn hangt, in al die hy soo wat met de vlucht,, geeft Die is of y van binnen vol vuur steekt, verstee je Seun, sayse, Toen worden ick ierst verbeten, ick swoer, ja wel kryg ick hum 'e rayse Dat kleyne kreng by syn vleugelen, ick selt veur myn part verbeteren, want ick say ick sel hum met ien driekante Forck na syn korn veteren.
Maer myn Moer, die 't stuck wat beter versteet as ick, say neen Wod.
Wod jy soo moordadig handelen?
Gajeme strick strack heen Na jou Zytje, inne vraegt of sy jou heur Doofpot wil verkoopen, zoo kunjet moytjes uytdoven, in daar heb k tot noch toe leggen loopen, Maer die besammelde meer houter soo pal as ien Eycken schot, Wat ick sing, wat ick preek, ick raack niet inde Doofpot, daar gaen ick, in daar staen ick met sucken spul in t lyf, t is te wongder.
Dat ick 'et altemes niet uyt en blies soo van boven as van ongder, hoe praet je daar van, je had al lang myn leste snack e hoord, en soo ick niet binnen korten tyt inde doofpot raack och!
soo moet ik voort.
Zytje, zynde de Vryster.
Wel hay sen leven niet schoonder, wel Zytje.
Joosje jy hier?
wellekome.
Wel star met en steert, hoe komt 'et, 'k heb jou in lang niet vernomen.
Gans bloemerharten, och!
K swym.
ick wort blint, benjet zytje, of ist je giest, laet ick voelen ofjet bint.
Gans lever, inne long, hoe sel ickme nou best bestieren?
Nou woelwater sachjes, wilje wat doen soo doet 'et met benieren.
Digitized by google zyt je fobers, 14 aug.
Och Zytje myn Bytje, myn Lamimere vleys, ick nypje, ick grypje, gut mocht ick 'er reys.
Met jou ian half vurtje wat praten inne mallen, ja wel ick souje soo soetjes wiegen je souter over in slaap vallen.
Seker je weet 'et te seggen ofjer seuven jaer over had gestudeert.
Ik sou wel durven seggen die man is 't boeck der wycheyt uyt feert.
Roolof de buer bespies haer uw' orden.
Fobst.
Dat is nou van myn voorden, spreeck nou 'e rays van myn wercken.
Daer hoorden ick noyt of preecken in Kluy gie.
Sen noch in Kercken, je hebt noyt werciten un myn betoont Joosje, noch goe Hoch qua.
Is my dat niet leet, soo moet 'k in ien joost.
Biest veranderen daet ik sta.
Zytse.
In wat voor ien biest joosje souje toch wel mienen?
Maar, in ien biest met twie hoofden, twie rugged, en vier bienen.
Gort bewaar ongs voor sucken biest, 't zytje.
Hert schrikt in myn zy.
Zytje, ay lieve Zytje wanneer selt toch 'e lys locke tusschen ongs bey?
't het ummers nou al soo lang 'e duurt, ick vord' feclier mager.
Lytje 't hecht ah myn niet, maer myn Ouwers worden in plaets van grager, trager, maer hoor Joosje, ick heb voor ons beye ien anslagh op syn kop 'e raakt van deusen navent dat beloof ick jou wort de knoop klaar 'e maackt En is 't dat die kangs lokt we benne verscekert van goeder dingen.
Ick sou van vreugt schier vliegen of uyt myn vel springen.
Maer je mostje flus hier laten vinden, de klock hailif acht, dan het myn vaartje gasten 'e noot, daar sit by nou na inne wacht.
Daar sal ick op passen as Aartje op de peulen.
In as sy dan vrolick zyn sullen wy oock moy lytje.
weer speulen, d'aster deur sal ick open laten, komje vry stoutelick an, al quamper oock ien koe met seuve kalveren van soo volgh ick myn aygen hoofje, 't spyt heut ouwe grins Versteeje myn sin snockertje, seg myn aielts prins, joost.
Dat is gien dooven 'e sayt, besegelt dat met ien kusje.
Kom jy dan, fulje?
Sorg jy niet, susje.
Joost an de eene zy binnen, en an d'ander ay komt roelif, zytje in 't gemoet, soo sy meent binnen te gaen.
Taiye.
Hoe vat 's dit?
Is dat verschricken, Brist uytte kamer, of ick smytje de lenden an sticken Jou roffiaen, de popelsy jaagje en mens op den hals, Wat droes wilje hier hebben jou schellim vals?
Roelif.
Hier smack ickme neer veur jou eerwaardige voeten, om die soolen te kussen t is teeken van myn eerbiedig groeten.
Wat soolen mienje socksis, welk wodje wel doen roelif.
De voetsool van jou eel goutdraatsche geboorduurde schoen.
Maar ick moster ierst ien Engelsman zoo zytje.
Gen mee uyt trappe, nou op, op, voort van hier, je hebt hier niet te klappe Weerwolf, nou wannier, wannier sulje gaan?
Hy sel d'ouwe kerk op 't haentje vande roelif.
Tooren staan, eer je myn hier ongetroost van daan sult praten.
Wat seg jy fielt, ick wil jou byget niet vreezen.
ruycken laten Daar ick gepist heb, met oorlof, versteeje dat wel?
Of ick dan van al myn leven niet ien vrindlick woort kryge sel Voor al myn suchten, kermen, en onendelyck steenen?