floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Waar komt die schrik van daan?
Myn toorn is niet te stillen.
De verwarde karel.
Zo zoud gy, dat myn Neef hier is, niet zeggen willen?
Hy zou hier waarlyk zyn, indien gy hem myn brief Ter handen had gesteld, dit was my waard en lief maar nu zy is gescheurd, is hem die kans vervloogen.
schryfd gy aan myn Neef?
Gy schynd heel opgetoogen.
Katryn heeft immers u 't geheim al doen verstaan.
Jy zult nog, tot Mevrouw je roept, niet binnen gaan.
Zy zal jou daar, na 'k gis, noch and're deunen zingen.
Dit doet van alle kant myn hart met schrik omringen.
KARel, Izabelle weerhoudende.
durfde ik, voor het minst, wen gy uw Moeder ziet, nog hoopen, dat van u my eene gunst geschied?
Uw Moeder, zynde een weeuw, vol van aantrekk'lykheden, van ieder aangezocht, van elk schier aangebeeden, Wilde ik, dat gy voor my eens aanhield om een zaak, dien ik niet reppen durf.
doe my dit vermaak?
Wien kan ik beter toch, als u, hier toe verkiezen?
Gy weet, hoe ik wel eer myn vryheid kon verliezen, gy weet, hoe ik bemin, k ben in uw magt geweest, gy weet.
Izabel, verstoord heenen gaande.
Ik weet genoeg, dies zyt maar onbevreesd.
ZE Digitized by google MINNAARS.
Zy schynd vergramd.
Katryn heeft nog al niet geloogen, 'k geloof, zy kan die spyt van u gantsch niet gedoogen.
Zy gaat, vol wanhoop, haar verstoordheid leek vry groot.
Zint zy den marquis in haare kamer sloot?
'k zal maaken, dat, zo dra de dag heeft afgenomen, hy, zonder dat men 't merkt, zal stil ten huize uit komen, Stel jou maar vry gerust, geloof me by myn eer, dooit heeft hem Izabel graag willeh zien, myn Heer.
Zy heeft my staag belet, hem by haar in te laaten 'k spreek hem wel voor, maar 't heeft in 't minst niet kunnen baaten.
Maar, hy, hy bad my, als een kreupel, kon t ge schien, hy moest zyn lieve Nicht, zyn Izabel eens zien.
Ik ben wat al te goed, en laat my ligt beleezen.
Ik wil hem zelfs nog hier zien utgaan, kan het weezen.
Dat kunje doen, maar maak voor al toch geen weld, 'k ben wel op vrede, maar op oorlog nooit gesteld.
Men mogt schier denken, zo jy kwaamt geraas te maaken, de waereld is toch vuil, dat hier vry and're zaaken Nog waaren omgegaan.
Eens juffers eer is teer, Daarom, ik bidje!
maak geen kwesti toch, myn Heer.
De buuren mogten zelf een kwaad vermoeden krygen, is nog, als een glas, zo zuiver, dies wil zwygen.
't kon ook wel beuren, dat jou zin op Izabel... karel.
Neen, ik ken haar al te wel.
Ik heb de vonk van haar verraadery gekreegen, myn hart zal nimmer zyn tot haare min geneegen.
In my te wreeken is alleen myn hoop gebouwd.
Dat je haar Mamaatje trouwd, kan ik je dienst doen Ik zal my weeren, en haar voor jou aan gaan spreeken.
Kan ik my anders niet van die Ontaarde wreeken?
't is waar, mevrouw is niet zo fier zo jong, zo spytig, als dat wispeltuurig dier.
Maar, zo je wist, myn heer, hoe dat die ronde schyven Haar kisten vullen k wed, je liet dat kleuter blyven, dan word je voort Papa, daar je anders noch een jaar of twee wel wachten moet.
Zy heeft gelyk.
dat s waar.
Was ik, als jy, ik zou van avond haar bespreeken.
Zal eeuwig Izabel my van dat zoet versteeken!
Denk om geen kleutermeër, nog haar verraadery.
Ja... maar, haar Moeder komt.
ACH Digitized by Google MINNAARS.
65 ACHTSTE TOONEEL.
KORNELIA, karel, katryn, joost.
Vlied ge my?
Ik ging, mevrouw, om dat ik u niet zou verveclen.
Myn Heer, vergeef my zulks, gy kund myn wonden heelen.
'k ben voor 't gezelschap van myn' vrinden diep verplicht, maar ieder schuuwd een Weeuw, om haar bedrukt gezicht, want nu het lot my schynd te willen tegenloopen.
Mag ik de wederkomst van myne man nooit hoopen?
Myn Heer, die weet het al, Mevrouw, en eerd u zeer.
Hy deed door Izabel u groeten.
Heeft zy weezer Die boodschap niet verrigt?
welke streeken!
Zy deed niet anders, als van u maar kwaalyk spreeken.
'k zag nimmer haat zo groot, nooit gramschap, zo verwoed.
Zy wierd dan bleek dan rood, zo was ze ontsteld in t bloed.
Zy doed my groot vermaak.
En haar toorn doet my niet Haar haat verpligt my vreezen.
Dus van haar veracht te zyn, 'k acht my gelukkig, 't was my misschien een grooter pyn.
En minde ik haar, KORNELIA.
Het spyt my, dat ik u elkand'ren dus zie haaten, ik ging my half, ja meer op u, als Zoon verlaaten.
De goon getuigen zulks!
en uw vereeniging Was t maar alleen, die my steeds in de zinnen hing.
Wat zwaarigheid, schoon dat die band al is gebrooken?
Het minneguitje kan nog and're vuurtjes stooken.
Myn Heer kan, als hy heeft ontzag voor uw geslacht, zch troosten, schoon hy reeds de trouw uw's kinds veracht.
Jy zelf, mevrouw, om hem niet heel te doen verkwynen, kunt haast die nevels uit zyn oogen doen verdwynen.
Je lui bent allebei tot trouwen nog bek waam.
Wie vraagd u dit, zottin?
wacht, tot men noemd uw naam.
Ja, zot, of niet, je zoud het allebei wel bakken.
Ik spreek hier voor myn Heer, en wil 't, voor hem afhakken.
Hy haakt met hart en ziel naar dien gewenschte dag, Dat hy met jou... ja, ja... karel.
Vermeetle!
Kund gy... ach!
Hy denkt om Izabel, en is niet om te zetten.
Ganschlyk niet, Mevrouw.
Myn moed zal zulks beletten.
Meend gy, dat ik zo laf nog ben, dat ik haar min?
Dan hebje mis, Mevrouw, stel dat vry uit jou zin.
Hoe vinnig hem zyn toorn ook dwingd om uit te vaaren.
Myn Heer denkt maar om jou, dies help hem uit bedwiegen.
71 karel.
'k beken, Mevrouw, dat nooit de liefde een dieper wond Gemaakt had in den borst eens Minnaars, ja 'k bevond nooit heeter gloed, die my myn boezem kwam te zengen, nooit kon Kupido my een zoeter schicht toe brengen, nooit heb ik zuiverder de kracht der min gesmaakt, als zint ik heb in min op Izabel geblaakt.
Maar gy, gy weet, hoe ik mishandeld ben, o!
Wreede.... kornelia.
De jeugd, myn Heer, is los, en luisterd naar geen rede.
De liefde heeft, voorwaar!
noch weinig vat opeen, die naauw de schoenen van haar kindsheid heeft vertreen.
Men heeft nog zo geen smaak omtrent de zestien jaren, 't Geheim der min is door de tyd slegts te openbaaren!
De jeugd die klouwd maar toe, en neemd het all' voor zoet.
Myn jaaren zyn de tyd, waar in men minnen moet.
De losheid zal ons dan niet van het spoor doen dwaalen.
Zo by de dertig jaar, dan kan men 't hart op haalen, dan heeft standvastigheid op ons gemoed eerst klem, Dan word men niet verleid door een Sireenenstem, maar staat, als onverzet, in 't geen men uit wil voeren.
Men hoeft een rype peer niet heftig aan te roeren.
Maar, had gy 't ooit geloofd van Izabel, Mevrouw?
Is Izabel ontaard!
is Izabel ontrouw?
Ontmenschte!
hebt gy u dus trouweloos gekweeten!
altyd Izabel?
'k zal haar hier door vergeeten.
Ik wil, zo 't moog'lyk is, in myn gerechte spyt haar naam zelfs uit myn zin verbannen door de tyd.
'k Wil om al 't zoet, dat ik wel eer genoot, niet denken.
Dank zy 't Geluk, 't is uit.
Dat s puik.
Het mogt je krenken.
Ik stel 't aan haar, en wil, dat zy het vonnis strykt, Of iets voor zulk verraad, voor zulk'ren ontrouw wykt.
Na zo veel zoet onthaal, na zo veel tederheden, Waar op zy zag, dat zy van my wierd aangebeden, is ze onstandvastig.
Wreede, ga... mevrouw, ei!
noem haar niet, 't is nu toch al te praaten.
Gy noemd haar zelf, myn Heer.
Dat is om haar te hoonen.
Is dit uw eed, dat gy myn liefde zoud beloonen!
Ja, deze plaats kan zelfs getuigen van haar min.
Hier schiet haar beeltenis my te elkens in den zin, en, om nu myn geduld niet langer uit te rekken, Wil ik opstaande voet, Mevrouw, van hier vertrek ken.
De vloer en kamer spreekt.
ik ga, en stil myn rouw.
KATRYN, Karel tegenhoudende, die door de Kamer van Kornelia wil gaan.
Waar heen, myn Heer?
Ja, mevrouw, 'k zal langs de smalle trap wel naar beneden komen.
Gy gaat naar Izabel.
ik schyn te droomen.
Ze doe MINNAARS.
7 dit was niet raadzaam.
Mevrouw, wat doet ge wel.
Dat gy my waarschoud.
Weg, onmenschlyke Izabel!
Laat nu marquis maar uit.
*... katryn.
Ja, lustig, wil je weeren, 't is tyd, gebruik jou list, 't gaat all' naar ons begeeren, Zie, dat men Izabel aan Karels Vader geeft.
Ik liet haar in myn kamer, zeer beleefd.
Maar, spraakt ge my niet van een Gryzaard?
Wel te weeten, je zult haast zien, of ik my niet heb wel gekweeten.
Waar toe helaas?
wat wil dit zyn, mevrouw?
wanneer je Karel vind getrouw?
Is 't niet genoeg, KORNELIA.
Was hy getrouw!
En kon myn Dochter hem mishaagen!
Gy ziet.
Ho, ho, je hebt daar van nog niet te klaagen.
Pak hem maar aan.
Moet ik dan lyden dit affront!
Neemd dat kleuter my de beeten uit den mond?
Ik zal my zelven noch tot wanhoop zien vervoeren.
Geen nood, mevrouw, geen nood, wy kunnen haar wel loeren.
Douae Epogle, een woord van jou stoot al haar poogen straks om veer.
Jy hebt... kornelia.
Neen, die Heer gy vat niet wel myn meening.
Is gantsch geen brokje, 't geen men ligt'lyk moet verpruilen, Ja wel zie daar, katryn, ik zou van spyt schier huilen Ik zal haar straffen, en haar geeven, dien ik wil, Maar Karel is voor my.
Doch, houd u noch wat stil.
't begin is goed, laat ons het werk maar voort voltrekken.
Doe vry uw best, ik zal u trouw tot hulp verstrekken.
HENDRIK, joost, katryn.
KATRYN, joost ziende, geeft hem de leus van te vertrekken, die heen gaat, zo drahy Hendrik ziet.
zag myn Heer hem niet?
Wel, wie, of wat, katryn?
Wel, joost, die aanstonds moest by zyne Meester zyn.
Hy wil jou uit zien gaan, dies wil 'er aan gedenken, of hy jou spreeken mogt.
Ga, 'k zal u wel beschenken.
Nooit kan een Hoveling, niet dat ik 't my vermeet Zyn glori zoeken, daar ik ze uit te zoeken weet 'k hou niets verborgen, maar kan ook, daar 't past, wel zwygen.
'k doe alles, als ik maar wat aantien kan verkrygen.
Spreek ik met Karel, 'k wil, dat hy u anstonds verhuid, Gelyk een slang, die zich verbergd in 't welig kruid.
't is myn vermaak, hem wat jaloers en gek te maaken.
Geen Snip, ja, geen Phaizant kan my zo lekker smaaken, ik zegepraal, eer ik myn vyand heb geveld.
Ja, wel, ik ben 'er nu al vry wat opgesteld.
Kouzyn zal zyne tyd by my wat lastig vallen.
Pas op, myn heer, ik ga. twede tooneel.
KAREL, joost, hendrik.
KAREL, belettende joost voort te gaan.
niet te mallen.
Tegens Hendrik, hem den mantel van de ooren staande.
Neen, neen, verwacht niet, dat gy my ontsnappen zult.
Ik ben t!
laat my gaan, kozyn, toon uw geduld.
Myn staat gedoogd niet, dat ik hier bekend zal weezen.
Hoor eerst een woord twee, drie, ga dan maar zonder vreezen.
Ik zie wel, dat ge my wilt spreeken van Papa, myn smeeken is onnut, gy zyt in ongen.
Ik zocht, zo veel ik kon, voor u zyn gunst te winnen.
Ik weet niet, wat hem dus betooverd heeft zyn zinnen, 't is al om niet.
Hy toond zich harder, als een steen.
Maar liet zich Izabel vermurwen door uw reën?
Weet gy nergens van?
Wat zal ik hier uit vatten?
Dat gy haar mind, voor my.
Neef, dus niet uit te spatten.
Ik heb gedaan, al 't geen een Vriend behoord te doen 'k zal zwygen, want myn praat verwekt maar kwaad vermoën.
77 karel.
Neen, neen, ik weet het al, dus wil my niets verbergen.
Dat 's wel, ik wil ook uw geduld niet langer tergen.
Ik merk te klaar, hoe dat de spyt uw hart bezit, vaar wel, u hinderlyk te zyn, was nooit myn wit.
Neen, 'k zal aan uw geluk myn oor vrywillig leenen, myn heilstar is al lang uit myn gezicht verdweenen.
'k zie de onstandvaste met onzydige oogen aan, dus spreek maar onbeschroomd, gy hebt my niet misdaan.
Biegd op, ik ben al lang van myne kwaal geneezen.
Ter goeder trouw?
Gy zyt wel waard gepreezen.
Veracht, die u veracht, en haat haar, die u haat.
Gy zyt een man, toon, dat ge op uw respect meê staat.
Wat Izabel belangd, zy is als and're vrouwen, u had zy gist'ren lief, my wil zy heden trouwen.
Gy meende, dat ze u had al drie, vier jaar bemind?
Wel, neef, gy dwaald, mitsdien men zelden vrouwlui vind Die zo standvastig zyn, voor my, ik ken haar kneepen.
Marquis, gy mind haar, houd u slim, en wel door sleepen.
Neef, u zeggen maakt my kwaad.
Ik weet niet, hoe gy u zo zeer misleiden laat.
Ik ben door losse min zo ligt niet om te zetten, maar 't hart, dat gy verliesd, loopt willig in myn netten.
Digitized by google K. de verwarde karel.
Gy ziet dan dikwils in het heim'lyk Izabel?
Om dat zy 't my zo heusch verzoekt, zo moet ik wel.
Men kan beleefd zyn, daar men niet behoefd te minnen.
Een Man, galant, als ik, kan 't meest op Jusfers winnen.
Maar in die wedermin die haare gunst u draagd, Vind gy daar tekens in dat gy haar wel behaagd?
Hoe leesd zy toch met u alleen?
Wil my ontvouwen... hendrik.
Geloofd gy.... karel.
Myn heer, beleefdheid past by vrouwen.
Gy schynd verstoord, spreek my rond uit maar, kan het zyn.
Al wat ik heb gedaan, is vryery in schyn, ik ben te zeer uw Vriend, om u niet trouw te weezen.
Myn Heer, geloofd gy my, ga heen, wil haar beleezen.
Dat s my te groot een eer, myn plaats is daar vacant.
Maar mag ik nog een guust verhoopen van uw band?
HENDRIK, Karel een knoop van zyn rok trekkende.
Ik ben uw Dienaar spreek, 't zal nu wel beter lukken.
moest gy deze knoop eerst van myn kleed afhukken?
't is om te toonen, hoe ik steeds uw dienaar ben.
XAREL, tegans de muur gedrongen.
Waar dringd gy my al heen?
Meend gy niet, dat ik ken.
Digitized by goog'iHEN MINNAARS.
Daar kom maar herwaart aan.
KAREL, hem nitdaagende.
Ik zal u morgen vinden Alleen, daar t u gevalt.
Kom nu maar, vriend der vrinden.
Om dat gy een Lardeerpriem hebt op zy.
Neem 'er een, als ik, en weer u vry.
hebt ge kwestie?
Ja, en 'k wil die voort beslechten.
Maar kan men dit geschil niet flechten zonder vechten?
Neen, zulk een overlast moet kosten lyf en eer.
Zeg my, tegens wien ik vechten zal, myn Heer?
hebt gy niet gevat, 't geen ik heb voorgenomen?
Ik, ik wil vechten.
En gy zult by my komen.
Voor my, ik vecht niet, 't zy men onverhoets my slaat.
Wel aan, kom gaan wy maar zo aanstonds hier op straat.
Digitized by google HEN de verwarde.
Wat heb ik u misdaan?
wil my antwoord geeven?
Of uw Meestres my mind, heb daar aan misdreeven?
Een man zoekt altyd in eens Juffers gunst te staan.
Het ga, zo 't wil, ik wil ten minsten zyn voldaan.
Wy zullen, hebt gy moed, de zaak voort effen maaken.
Het ga, zo 't wil, kozyn, nooit zal ik zo ver raaken.
'k Heb voorgenoomen u geen ongelyk te doen, sta dan toe, dat ik verzoen.
Noch ooit te vechten, karel.
Raakt u uw eer niet meër?
Om uitgelacht te worden?
Ik weet niet, dat myn eer my ooit tot vechten porde.
Ik heb myn moed genoeg doen blyken door myn daan, en gy kund maar stappen gaan.
Dies is t onnoodig, karel.
Zo gy my niet en volgd... hendrik.
Kouzyn, om recht te spreeken, Vecht gy alleen, en wil my t hoofd niet verder breeken.
Kom, volg, of 'k houde u voor een Laf hart, en een bloed.
Waart gy myn Neef niet, 'k wed, gy proefde ligt myn moed.
KAREL, hem een slag geevende.
Weg, blood aart, loop.
Durfd gy noch eens myn gramschap tergen, gy mengd u, werd ik heet, uit myn gezicht vry bergen.
En, zo gy my nog eens aan 't raazen helpt, zie daar, ik doe.
Ik pal, geloofme, ik zal... karel, hem stootende.
Wat zult gy, sneukelaar?
Wel aan, nu gy my zo verachtlyk komt te stooten, zal ik uw Vader voort het gantsche stuk ontblooten.
Hy is hier ook.
KAREL, van leer trekkende.
't is uit, myn gramschap kan niet meer... hendrik.
Hoe, neef?
Bescherm uw lyf.
Maar Vader stoord ons weer.
RYKAARD, HENDRIK, karel.
HENDRIK, hebbende een klein degentje, dat hy trekt.
Ta vast... rykaard.
wat koekkoek, wilt gy maaken?
Een braadspit tegens een Lardeerpriem?
Weg, laffe!
vecht gy met zulk voordeel?
laat straks staan.
Myn Heer, dat 's niet met al, myn moed heeft meer gedaan.
van uwe moed wel, gy meugd nog onbeschroomd spreeken.
Maar wat porde u, om elkaar naar t lyf te steeken?
Pogle Digitized by.
Hy heeft van Izabel nog al zyn harssens vol.
Hy is op haar verliefd, als dol, was hy myn Neef niet, en uw Zoon, ik wil u zweeren.
Kom hier, zeg dat gy nooit kozyn zult affronteeren.
Ik, myn Heer, die hem in 't minst niet heb misdaan?
Ik zeg, ik wil het zo verdraagen.
Neen, neef, laat dat maar staan, en om zyn gramschap nu niet meerder op te wekken, laat ik hem hier alleen.
ik zal vertrekken.
Rykaard, karel.
Hyne Guit, doet gy uw Vader zulk een hoon?
Beloond gy dus met kwaad het goed?
Gy zyt niet eens beschaamd.
Moei ik dien dag beleeven, dat gy, om Izabel, Marquis den rest zoud geeven?
Een juffer, die u nooit, o lomp, te woord zal staan?
Een die u haat, om zulk een hoon, haar aangedaan?
Een Dochter, daar gy reeds niet meer om hoefd te wachten.
denken?
Kort om, die haare trouw ging aan een ander schenken?
Zy trouwen?
Digit gd by google. MINNAARS.
't is een gedaane zaak.
De Dochter trouwd, en 't is haar Moeder groot vermaak.
Naar ik gis, zal 't niet veel langer duuren, als maar een dag of acht.
Wie hoorde ooit vreemder kuuren!
Met my.
My zelf.
Gy, die my steeds verbood haar Bruidegom te zyn!
wyl zy my zo kon bekooren?
Die haar verachte, rykaard.
Dies wil u niet verstooren.
Zy zal my nutter zyn, karel.
Hebt gy vergeeten dan uw reeds gegeeven woord?
'k herroep zulks, anders had zy u lang toebehoord.
Haar vader was myn vrind, nu langen tyd verleeden, Wy wilden Izabel, en u in de Echt besteeden, zo dra hy weer kwam, zou zyn Dochter, zyn uw Vrouw, maar zyne dood heeft nu vernietigd uwe trouw.
En, na een ryp beraad, kan ik niet heilzaam vinden, dat gy aan Izabel u zelven zoud verbinden.
Het Weeuwtje is beter, daar is speciê, beste maat, Daar Izabel haar goed nog eerst te wachten staat.
Haar Moeder heeft noch al haar meubeltjes in handen En zich te ontkleeden, eer men slaapen gaat, zyn schanden.
Zy heeft haar niet, als maar een kleine som beloofd.
Men mag wel toezien, dat men zo niet krabd zyn hoofd.
Een Jongman mag wel naar zyn beter uit gaan kyken, men trouwd uit liefde, maar die vind men by de Ryke.
De min bederfd de jeugd, voor jonge lui gewis Niet schaadelyker, als een schoone byslaap is.
Zy zal u slimmer, als sardanapalus, maaken.
Voor my, die jaaren, en ook kennis heb van zaaken, zal 't vry wat nutter zyn, mits ik my schikken kan Naar alles, wat my lust.
Dan ben ik Vrouw, dan man.
De ondervinding heeft my in myn jonge jaaren Geleerd, hoe dat men lang by vrouwlui wel kan vaaren.
Myn ouderdom zal my beteug'len in myn lust.
Als gy haar kreegt, haar schoon wierd aanstonds afgekust.
'k neem haar om met gemak myn tyd by haar te siyten, dus wil my deze trouw, vol wysheid, niet verwyten.
Maar k zie wel, dat die zaak u niet te zeer gevald, doch, k ben uw Vader, en draag zorg, dat gy niet mald, k heb uw verlof hier toe in t minste niet van nooden.
En kunje t doen, fiat, ga, schut vry myn geboden.
Vader, zo aan u haar ontrouw was bewust!
Hoe Izabel.
Ik zeg nog eens, houd u gerust, Zy is nu haast myn Vrouw, dus wil uw drift betoomen, zo gy haar ooit.... maar, stil, ik zie haar herwaarts.
Digitizechy Google YI u MINNAARS.
85 vyfde tooneel.
Izabel, rykaard, karel.
Gy laat dan dus, Mevrouw, uw Moeder wat al leen?
Een Heer van jaaren spreekt haar van noodzaak'lykheden.
Joost bragt hem aanstonds langs de kleine trap naar boven, om hem zyn vryheid niet te rooven.
En ik ging heen, rykaard.
Gy merkt ligt, hoe men my ontsteld door zulk een hoon.
Van wien u aangedaan?
Van een ontaarde Zoon.
Wat kon u tegens hem ontzind, en toornig maaken?
Dat die lompe guit u steeds by my komt laaken, dat hy beletten wil die zoete huuw'lyksband, Waar door myn hart zich heeft aan u te duur verpand.
Kan t zyn, dat hy, die lang zyn woord heeft weg geeven Om my noch denkt!
ik schyn van angst te beeven.
Zy hy uw haat of mind, gy zyt my lief en waard.
't is om myn Vader, heb ik haar myn dienst verklaard.
Bemoeial, steek u nooit in and're lui hun dingen, of 'k zal u toonen, hoe men zulke Maats doed zingen.
Ga heen, myn engelin, 'k zal tegens wil en dank... izabel.
Myn Heer, wat kan hy doen?
hy is in uw bedwank.
Hy zal niets doen.
Ik zal, als Bruidegom, betoonen, hoe ik genegen ben uw trouwe min te loonen.
Zyn afgunst, jegens my, myn Heer, is niet met al.
Alleen myn goedheid is 't, die hy mispryzen zal, Dat ik te teder ben, dat hy myn hart kon raaken, dit 's al, dat hy in my verachten kan en laaken.
had ik anders niet, trouwlooze, tot uw schuld!
Die Jongen breekt, door al zyn snappen, myn geduld.
Zwyg, of... karel.
Ik zwyg, myn Heer, maar durfde ik eenmaal spreeken... ach!
Zo gy wist, myn Heer.
Neen, wil uw hoofd niet breeken.
Zeg alles, wat gy wilt, maar zwyg van Izabel.
Nu gy my dan gebied te zwygen, moet ik wel.
Ik wil niet, dat hy u, myn engel, zal mishaagen De ondankbre heeft verdiend uwe ongen te draagen, Uw haat is nog te klein.
Neen, laat hem maar begaan, myn toorn zal in het kort, zyn ontrouw wederstaan.
Laat hy my maar op nieuws beschimpen, my verraaden, kort om myn Heer, hy zal my helpen hem te smaalen?
87 karel.
Wat let my, dat ik haar niet alles maar verwyt?
Niet met al, als dat ik antwoord op myn tyd.
Mejuffrouw sprak met my, en heeft u nooit misdreeven dus zwyg, of ga, 'k wil u de keur van beide geeven.
Hy zal gehoorzaam zyn.
'k zie, dat hy u begroet als zyn Mama, myn Vrouw.
Wat of ik hooren moet!
Gy ziet, hoe op die naam zyn toorn begind te ryzen.
'k Verdien die nooit, 't en waar hy my zulks aan kwam pryzen.
Hy weet wel, hoe hy my voor dezen heeft behaagd.
Ik bid u, dat gy u niet over hem beklaagd, 't is niet de moeite waard.
'k Wil hem myn haat dan schenken, mits hy niet waardig is, voortaan om hem te denken.
Ja, 't is een Lomp, IZABEL.
'k weet echter, al te wel, dat hy alleen het hart bezat van Izabel, dat hy myn zinnen door zyn heuschheid had gestoolen.
Izabelle, lief, wat waart gy toen aan 't doolen!
Zo gy, te alle ongeluk, met hem nu waart getrouwd, gy had zyn ongunst, Kind, en t had u lang berouwd.
Hy zou u nooit zo zagt, en lieflyk kunnen streelen, als ik.
Hy zou u steeds, ik, nimmer u verveelen.
Ik wed gy voor dat zoet niet zoud te bruiloft gaan.
had gy my eens in myn eerste jeugd zien staan, 'k Was veel galanter, als myn Zoon zou kunnen weezen, gy hoefd, schoon dat myn Haar wat wit is, niet te vreezen.
'k ben oud, maar de ouderdom laat my nog jong, en groen, Ik kan myn dingen nog zo wel, als Karel, doen.
Die zoete lonkjes, en al die aantrekklykheden, doen.
Hy raakt aan t hoesten.
Maar de hoest ryd u nog vreeslyk door uw leden.
Rykaard, boestende.
Neen, neen, die hoest verveeld my in het minste niet.
Ik hoest van liefde, en dat is my wel meër geschied.
'k heb zulk een roering.
Rykaard, joost, izabel, karel.
Joost, trekkende rykaard by zyn ermen.
myn Heer, rykaard.
Wat komt gy zeggen?
Ik ben hier wel te recht!
Voort, wil my uit gaan leggen.... oost.
Myn Heer, gy word verzocht om binnen eens te gaan.
Digitized by rykaard.
Zeg, dat ik kom.
RAREL.
Ik ga van stonden aan.
twyffel niet, myn Heer.
Gy meugd ook wel gelooven, dat ik de Ontrouwe van myn byzyn zal ontrooven.
KAREL en IZABEL, wederkeerende, wyl rykaard binnen gaat.
Jelaas!
wat wil dit zyn?
zy keerd we 'er herwaart heen, izabel.
Gy zyt nog hier?
En gy schynd ook te rugte treën?
Wie houd u op?
En wie doet u hier nog verblyven?
Ik ga voort weg.
IIZABEL.
Ik ook, myn Lief mogt kyven.
Ontvlugt gy, wreede!
myn gezelschap?
groote goon!
Neen, myn Heer, gy schuuwd myn byzyn.
Welk een hoon!
Ik doe u vrindschap, heb ik anders niet geweeten.
Gy weet, hoe gy voorheen... maar laat ons dit vergeven.
Dote by oogle de verwarde karel.
Gy zult dan in het kort Schoonmoeder zyn van my?
En gy myn Schoonvaar?
Kan het zyn, dat ik zulks ly!
Myn hart, schoon dat het zich veranderlyk kwam toonen, heeft echter steeds getracht in uwe gunst te woonen 'k Ging naer uw Moeder, om dat gy my had veracht, tot klaare blyk van myn ontzag voor uw Geslacht.
Gy ziet, schoon dat ik ook verander van Beminde, hoe ik my meer en meer, myn Heer, aan u verbinde, doch tusschen ons kan elk ligt zien dit onderscheid, dat gy my willens haat, ik door gehoorzaamheid.
Gy zyt gehoorzaam, als de zaak u kan behaagen.
Dat raakt u niet, myn Heer, hoe ik my kom te draagen. karel.
't is waar, na dat gy steods myn klagten heb versmaad, En dat een losse Kwant zich by u vinden laat.
Marquis.
Zoud ge immermeer die lafheid van my denken.
Men zegt rond uit, dat gy aan hem uw min komt.
Schenken.
Ik hem beminnen!
K zie, dat gy met my wat boert.
myn Heer, waar door gy word Wel, volg die waan, vervoerd, waar door gy waart aan my verbreek die band, bonden, Breek af uw liefde, schoon myn min nooit word geschonden.
Wel, nu 't u dan behaagd, haat, ja veracht my vry.
Leef, bid ik, langer niet in zulk een slaaverny, Digitized hy min MINNAARS.
Min elders, daar gy kund een beter voorwerp vinden.
Maar denk, hoe Izabel u wel voorheen beminde.
Dit hart, dat eertyds u zo lief was, en zo waard, zal zich verlaaten zien van u, geheel ontaard?
Een hart, te zwak om een verraader te verlaaten Nooit wreed genoeg, om u een oogenblik te haaten.
gy misleid my nog, en schaamd u niet?
Ga maar voort, daar is niet aan misdaan.
Bedrieg my maar, 't is wel, my kan niet zoeters weezen.