floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Myn heer, ik kan u zweeren Dat nóch uw géld, nóch goed, my deeze schat doet eeren myn hart is niet geraakt door 't geen ge u innebeeld, 't is van een eedele zucht en deugd daar toe gestreeld.
Gy zult wel zien, dat hy, vol deugd én vast vertrouwen, noch trachten zal myn géld uit liefde én gonst te houwen, maar, hangebast, ik zal daar zórg voor draagen, hout Gy u maar zo gy wilt, pas op, myn heer de schout.
Gy kond doen wat gy wilt, ik ben bereid te draagen.
Geen dat my over komt, my, kunt gy maar aan klagen, ik heb t alleen gedaan, uw dochter heeft geen schult.
Wel dat geloof ik wel, wat gy noch zéggen zult.
Rabour, myn dochter zou zich met die zaak bemoejen, maar ik eisch t myne weer, en gy zult daar voor bloejen, indien gy t niet en bréngt daar gy het hebt geschaak.
Geschaakt heb ikze niet, ze is niet in huis.
Wat naakt My vreugde, in huis, in huis?
Katryn. keyster. karel.
Ik wérd hérbooren Maar 't is niet aangeraakt, 't is nóch zo als te vooren?
Aan raaken, hoe myn heer, verongelyk haar niet, Noch my, 'k draag haar ontzach, nooit is 'er iets geschiet.
't geen GOVERT.
Hoe onzach, én tót myn kisje?
'k zou eer stérven, eer zy het minste aan naam of eer zou moeten dérven, zy is daar al te wys, en ook al te eerlyk toe.
Myn kisje t'eerlyk?
Ja, haar oog myns nimmer moe, Stelt my alleen te vreen, en myn génegenheden, Die houden zich tot noch alleen daar mee te vreeden.
'k GOVERT.
Oog van myn kisje, én al die genégenheid, 't is of een minnaar van zyn minnares iets zeid.
Katryn, myn heer, zal uw t geheim wél openbaaren, zy weet van t avontuur, en kan het u verklaaren.
Zo heeft Katryn mey deel aan 't wérk?
O ja, katryn is daar présent geweest toen wy verbonden zyn zy hulpons, om dat zy heel deugdzaam my zag leeven, en zy is de oorzaak dat my t jawoord is gegeeven.
De vrees voor straf doet hem zo buitenspoorig zyn, wat staamerje daar al, wat zégje daar van myn dochter?
Wél, ik zeg dat ik met al myn zinnen Genoeg te doen had om uw dochters gonst te winnen.
Wat gonst?
Uw dochters gonst, k heb eer ik deeze schat Gewonnen heb, al vry wat moeite om haar gehad.
Hoe is ze aan u verlooft?
Schryf op, myn heer.
Myn ramp word al hoe langs hoe grover.
Kom, kom, voldoet de plicht van uw ampt, myn heer, stél zyn bekéntnis op, die vaagbond, zonder eer.
Die naam verdien ik niet, en als men eens zal weeten wie dat ik ben... vierde tooneel.
ELIZABETH, DÉLIANE, FRANSYN, GOVERT, KAREL, gosen, SCHOUT, DIENAARS.
Hoe hebt ge u zelve zo vergeeten, onvroome dochter, die zo'n vader niet zyt waart als ik ben, foei, foei, foei, zyt gy zo ligt van aart?
Volgt gy de lessen zo, die ik u heb gegeeven, En zoekt gy met een dief in de echten staat te leeven?
'k zal uw betualen, gy laat maar aan myn de hand vier muuren zullen zyn en blyven myne borg, Daar ik u tusschen zal doen méssen, en bewaaren En hy zal van de galg voor duizend nikkers vaaren.
'k word niet veroordeeld voor men my eerst heeft beloofd.
GAVERt.
'k verzin my, dat gy fielt zult stérven door een koord, gy zult gerabraakt zyn.
ELLZABÉT.
't valt voor haar vader op de knien.
Ei wilt tóch zo niet weezen.
Gy zyt te onménschelyk, ik bid laat u beleezen Myn vader, wat is dat u dus vervoeren doet?
Ei stil de oploopenheid van uw ontroert gemoed, hoe moogtge ons alle bei dus lusteren, en schennen, neem maar de moeite van hèm récht te leeren kennnen Zo zult gy niet zo straf, noch ongevoelig zyn, hy is hen andere als hy u gelykt in schyn, hy is dezelve die my t leeven heeft geschonken, toen ik, gelyk gy weet, by na schier had verdronken, hy heeft my toen geret in die verlégen tyd hy is t aan wien gy zelfs myn leeven schuldig zyt.
GOVERT Dat is al niet met al, ik lach met alje stuipen, 't was beter dat hy u maar laaten had verzuipen, als 't geen by nu doet.
IELIZABÉT.
Ei, ik bid ach!
vader, stil.... GOVERT.
Wel, ziet gy niet dat ik u toch niet helpen wil?
't is réchters werk, men zal 't genoeg op hem verhaagen.
103 FRANSYN.
Wat wérk is dit.
Hy zal die slaagen duur betaalen.
ANSÉLMUS, GQVERt, ELIZABÉT, DÉLIANE, FRANSYN, KAREL, gosen, SCHOUT, DIENAARS.
ANSÉLMUS.
Hoe is t, hoe is t, myn heer?
my dunkt gy zyt verstoort.
'k ben de ougelukkigste daar ge ooit van hebt gehoord.
Geen kleene warring is in onze zaak gekomen, geen kleene onstéltnis, in 't geen was voorgenoomen.
'k word in myn goed vermoord, 'k ben in myn eer verran, en dien verrader, daar, die schelm, heeft het gedaan, hy wist my in myn huis schynheilig te behaagen Om zo myn dochter te verleiden, 't geld 't ontdraagen, Dat myn is.
Wie dénkt toch om uw geld, hoor dit aan, hy reutelt.
Dit affront is my nóch aangedaan, Zy hebben zig te saam verlooft, dit moet u raaken Ansélmus, en gy kunt, tot vordring van uw zaaken, Den réchter porren dat hy u op t vinnigst wreekt.
Hy is wél zót die zich in zulke zaaken steekt, myn meening is niet om haar met gewéld te trouwen, laat.
Laat zy haar liefde voor die 't haar behaagt slechts houwen.
Maar wat de rest belangt die zaak, dat komt te pas, Daar heb ik uw wél in als of t myn cigen was.
Daar is myn heer de schout, die niet en zal vergeeten, 't is een eerlyk man, om op 't breetste uit te meeten 't geen tot zyn nadeel is, 't is hem wél gegunt, myn heer, maak toch de zaak zo strafbaar als gy kunt.
Zég, heb ik daarom dan straf aan het lyf te draagen.
Om dat uw dochter my door liefde kon behaagen?
En als men weeten zal wie dat ik ben... GOVERT.
Ja, ja, ik lach daar eensjes mêe, ik geef daar niet veel na, wie datje hebt of niet, de waereld loopt schier over Van groote dieven, die van adel zyn, doch pover Zy komen voor den dag als jonkers, met een naam Doorluchtig, dat ik my van harent wégen schaam.
Ik bin te vtoom om niet te doen naar het behooren, en napels kénd my wél, daar ben ik ook gebooren.
Al zacht, dénk wat gy zécht, gy spreekt hier tegens my.
Die deeze zaak misschien noch beter weet als gy, o ik kan napels wél, gy zult my niet doen dwaalen, Of t waar of leugen is, van t geen gy wilt verhaalen.
zet zyn hoet stoutmoedig op.
Ik vrees voor niemand niet, is napels u bekénd Zo weet gy ook van t huis te spreeken van klement.
ANSÉLMUS Heel wél, k zou yder een in haar te kénnen tarten.
Ik weet van geen klemént, van jurgen, noch van marten.
Jan. digitized by google.
Wel, hoe heeft die man geleeft?
Ei laat hem zéggen, karel.
Hy is 't die 't leeven my, myn heer, gegeeven heeft.
Loop, bénje gék, zoek gy vry and're zaaken, indien gy tragt tot uw voorneemen te geraaken, al deeze vindingen en maaken u niet vry.
Spreek wat voorzichtiger, 't is geen bedriegery Het geen ik zég, zou ik zeer lichtlyk u bewyzen.
Pryzen, ANSÉLMUS.
Wat zegt gy daar, myn vrind, ik moet uw doen misleiden, gy zégt dan dat gy zyt een zoon van die klement?
Dat hou ik staande aan die hem immer heeft gekend.
Wat stoutigheid is dit, om u beschaamt te maaken, zo zég ik dat hy kwam om t leeven te geraaken Nu over zéstien jaar, gy dérft dat houden staan?
Dat hy met zyne vrouw én kinders is vergaan Op zé, omdat men hem het leeven wilde ontrooven Te napels, en gy woud my hier noch doen gelooven Dat hy noch leefde, k heb hem te wél gekost, t was Masanjello daar hy noch om vluchten most.
Ik was maar zes jaar, 'k wierd met een knecht geborgen, Toen 't schip vergong, en sint leefde ik in duizend zórgen, den kapitein die my verloste uit deeze nood, Heeft my uit d'renis bevryt van zulk een dood.
Hy g' gitized by google de vrek.
Hy heeft my opgevoed gelyk een man met eeren, En leit my de opffening der wapenhandel leeren, Daar na wierd my bericht dat myn vader mêe, In deeze schipbreuk was geburgen uit de zêe, En noch in t leeven was, dies ging ik my verkloeken, Om hem, hier, daar hy is gebooren, op te zeeken hy ging voor dertig jaar van hiervoor een agént, Dat was myn vader, dien beroemden heer klement.
Den heeren gaf, dat ik in plaats van hem, hier vinde De schoone Elizabéth, myn vreugd, myn wel beminde.
De hartstocht van myn min, haar vaders aart, te straf, Was de oorzaak dat ik my by hem in huis begaf, Om éndlyk door myn dienst zyn strafheid te overwinnen, om eenmaal, met zyn zin zyn kind te mogen minnen.
'k moet naar myn vader vast verneemen, maar ik weet tot noch niet waar hy is, en dat vergroot myn leet.
ANSÉLMYS.
'hoebt gy geen andere bewyzen dan uw zéggen?
Om ons uit deeze zaak geen fabel voor te leygen?
Den spaansehen kapitein die my geborgen heeft?
Geeft my een wapenring van vader, en hy geeft me een braselet van schoon agaat die, in haar leeven, myn moeder my heeft op het schip om de arm gegeeven?
DÉLIANE.
Helaas, wat hoor ik, gy doet blyken, op dees tyd, aan alles t geen gy zégt, dat gy myn broeder zyt, karel.
Zoud gy myn zuster zyn? DÉLIANE.
Ik kost my naauw onthouwen Van stil te zwygen, toen gy ons dit kwaamt ontvouweh.
Myn moeder, die niet min verheugt zal zyn als ik Heeft.
191 mét Heeft my wél honderdmaal die ramp verhaalt schrik.
Wy zyn die schipbreuk gelukkig nog ontkomen, maar wierde in t landen van de roovers wégmen, En naar twéjaaren tyds éllénden, raakten wy Gelukkig wédér hier uit onze slaverny, daar ons, in onze nood, een eernis is gegeeven, Waar van wy soberlyk én matig kosten leeven, Sint heeft myn moeder niet als kwynende geleeft, Om al het ongeval dat zy geleeden heeft.
nu kan ik klaarlyk mérken, o hemel!
wat is dit, dat niets, als gy alleen, mirakels uit kond wérken Kom vlieg my om den hals, myn kinderen, en wacht, veel vreugde van die geen die u ter waereld bragt.
Zyt ge onze vader?
Zyt gy, die al de ongenuchten Geléden heeft daar wy wél duizendmaal om zuchten?
Ja d'ochter, ja myn zoon, dit maak ik u bekénd, ik bén uw vader zélfs, myn kinders, 'k heb klemént Die door den heer is verlost van 't woen der baaren met al myn geld, en die met eeden zou verklaaren, Zo ik niet anders zach, dat ge over zéstien jaar Altzaam gestorven waart, om nu al dit gevaar, Dat my langkwynen deed, te beter te vergeeten.
Zocht ik te trouwen, k heb myn tyd niet lang versleeten.
In deeze stad, ik nam de naam hier van Ansélmus aan, om reden die ik u hier na zal doen verstaan.
Wélja.
Dat zalje my betaalen Myn géld, vier duizend pond, die hy my af kwam baalen, Gelyk een dief, die guit.
Al zacht, al zacht, myn heer.
Hy heeft het zelfs gedaan.
Wie zeid dat, steelt geen eer.
Wie 't zeid?
Daar, gosen is t karel.
Spreek, dérft gy my betygen?
Dat ik niet en doe als zwygen.
Gy ziet wel, Karel, karel.
Kunt gy gelooven, zég, dat ik dat heb gedaan?
Gedaan, of niet gedaan, ik hou mer erchter aan, geef my myn géld maar wêer.
LODEWYr, karel, d'eliane, ELIZABÉTH, FRANSYN, GOVERT, ANSÉLUM, gosen, JASJE, SCHOUT, diENAARS.
Wil u wat meer stélien, myn vader, en zo licht geen dwalend vonnis véllen, Beschuldig niemand, ik heb kontschap van uw géld.
Gun jitized by google.
Gun my slêchs Déliaan, zo word het u bestelt.
Waar is 't?
Het is heel wél, laat die bekommernissen, Staat gy myn huwlyk toe zo zult g'er niét van missen, Kies één van twé, terstond uw géld, zo ik haar trouw, Zo niet, dat ik uw géld dan voor het myne houw.
Is 't nóch in zyn geheel?
O ja, gy kunt nu kiezen, haar moeder staat het toe.
Ik zou 't niet graag verliezen Noch 't een, noch 't ander, och!
Ik ben verwart van geest, Myn liefde, en ook myn géld, maar dat weegt wél het meest.
't is niet genoeg, of dat myn moeder wil, kom nader, myn heer, zie wie hier staat, myn broeder, en myn vader.
Die 't mee toestemmen moet.
Wat vreemde zaak is dit.
Nu my den heer geeft, dat ik deez vreugd bezit, zo zal ik zien met lust dit huwlyk gebeuren, gy kunt wél d'eenken, heer, wiezy van tween zou keeren.
Laat ons niet nódeloos verslyten onze tyd, kom, sta het toe, en toon dat gy my reed'lyk zyf.
Ik moet myn géld eerst zien, dat moet me daar in raaken.
L.o. 3009 de vrek.
110 lodewyk.
Gy zult het zien.
Myn heer, ik ben hier in belaaden, 'k heb voor myn kinderen geen géld, hoch huw'lyks goed.
Dat 's niet, ik heb zo veel als daar toe weezen moet.
Zult ge al de kosten dan ook van de bruiloft draagen?
GOVERT Maar eerst moet ik u noch wat vraagen, jy moet my maaken, voor jou géld, een bruilofis kleed, dan geef ik u myn stêm.
ANSÉLMS.
Dat wérd zo straks bestelt.
Kom, laat ons deeze dag al t'zaamen vreugd bedryven.
Wat zal ik hebben voor myn moeite, en voor myn schryven.
GOVEKT.
Dat komt nou niet te pas.
O 'k ben dat niet gewént.
Wyzende op gosen.
Ik geefje voor je loon die vagebond, die vént, daas, hang hem op, je moogt het vrylyk met hem waagen.
Als ik de waarheid zég kryg ik de huid vol slaagen, en als ik lieg zoo wil men my ophangen.
Jan. tized by google.
Heer Vergeef uw Gosen dit, zo doet hy 't nimmer weezen.
't is wél, zo y de Schout dan wilt te vreeden stéllen.
'k zal, 't geen hy heeft verdient, hem datelyk doen tél'len.
Laat ons uw moeder nu deel geeven in deez vreugd.
En ik loop na myn géld, myn grootste geneugt.
Einde van t vyfde bedrijf.
De SPOOKENDE ERC.
T amsterdam, by de erfgen.
van J. lescailje, en dirk rank, op de Beurssluis.
Opdragt AAN DEN HEERE DENHEERE LEONARd van hoesen, REGENT VAN 't BURGERWEESHUIs.
Myn heer en neef, ik neem de vryheid u dit Kluchtspel op te draagen, 't welk, zonder twyffel, veel berisping door zal staan, doch zo het in het minst uw oordeel kan behaagen, reeze ik geen spotters, maar ik acht my wel voldaan.
Terwyl ik blyve, myn heer en neef, u ed.
Verplichtsten Dienaar, onder de Zinspreuk FABRICANDO FABRIFICus.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weeten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuys der Stad Amsterdam, en in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato 21.
Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteeren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Toopeel reets gedruckt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorde in het ligt gebracht, ende ten Tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21. deezer Maant Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedrukt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheen, souden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van andere, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks aan hen Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulks na den 21.
Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert soude wesen, soo vonden sy Supplianten hen gedotsaakt te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Wercken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt en ten tooneele.
Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, net verbod aan allen andere op seeckere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't dat wy de saacke, ende 't voorsz, versoek voorgemerckt hebbende, ende genogen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezeu, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaren, versoek voorsz.
Werken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het licht te biengen, ende ten Tooneele te voeden binnen de voorsz.
Onze Landen alleen sullen, by consenten, mogen drucken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte elders naargedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Offizier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende grarificeren tot verhoedinge van hare schade, door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseeren, ofte te advouëren, ende, veel min de selve onder onse Protexie en de bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daarinne iets onbehoorlyks, soude influëren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel exptesselijk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroye, voor de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk die t aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhonde van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Gedaan in den Hage, onder onsen grote Zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten Mai, in 't Jaer onses Heer en Zaligmakers, sestien honderderd en veertien.
Ter ordonantie van de Staten SIMON VAN BEAUMONt.
Qualiteit, het recht van deze Privilegie voor DESPOOKENDE BOER, kluchtspel, vergund aan de erfgen.
van J. lescailje.
en dirk rank.
In Amsterdam, den 24.
January, 1715.
De liefde, door geen band, hoe sterk ze ook is, te binden, zoekt hier, door Spokery, een' welgegronde List, om s'ouders argwaan, dus bedektelyk te blinden, die, door vervaartheid, zyn, zeer schandelyk vergist.
J. R. vertooners.
KREIS, Vreijer van Pleuntje.
PLEUNTje, dochter van joost en kniertje.
Joost, waard op een Boere Dorp.
Kniertje, vrouw van joost.
LYSJE, meid van kniertje.
LODEWYk, een aanzienlyk Heer.
KLARYN, zyn knecht.
Danssende Boeren en Boerinnen.
Het tooneel verbeeld een kamer in het huis van foost.
De spookende bla, kluchtspel.
EERSTE tooneel KRElis, PLEUNTje.
'k zeg as noch, het best' zel weezen Dat ik we'er spoek elyk veur deezen, En dat ik met ien groot gedruis We'erom gae waeren deur het huis.
'k zie anders hier gien wegen open.
Waer deur we iets heilzaems kennen hopen.
Indien jy hier toe wilt.
verstaen.
PLEUNTje.
Maer ik bin mit vrees belaën, Dat Vaertje het noch iens zel merken, En wat stong ons dan uit te werken, je weet het is een booze vent.
Daer heb ik hum lang veur ekend.
Maer, 'k zel de zaek zo wel beleggen, Dat noit ien mensch zel anders zeggen, Of hy spoekt hier in dut huis.
ik zel Dat hemd weër andoen.
en me wel zo zwart mit schoorstien roet bestryken, dat ik me zelvers niet zel lyken.
En dan zel 'k veur et bed gaen staen Van Joost, en hum dus spreeken aen.
K zal alle nacht hier komen waeren, zo jy je dochter niet laet paeren mit krelis, die heur vierig mind, En al twie jaeren het bezind.
Doch zo je hum je kind wilt geeven, Om 't zaeme as man en vrouw te leeven, En dat je jou weërom bekeert, En hum gelyk jou Schoonzoon eert, Dan zel 'k niet meer je rust versteuren, En jou zel nimmer kwaet gebeuren.
Hier deur beloof ik dat ik zal hum fyntjes lokken in de val.
Wat dunkje schoone en uitgeleezen, is deuze vongd niet waerd epreezen?
Ei zeg iens, loof je nou noch niet Dat jy zelt raeken uit t verdriet?
Zo half en half, ik bin vol schroomen.
Dat ons dus kwaelyk zel bekomen.
En vaertje is ook hier van daen In 't naeste slaepvertrek gaan, om dat je 's nachts hum zo kwamt plaegen.
Hy het edaen nae myn behaegen, nou bin ik hier allien en vry.
En 'k bin nou ook niet bang dat hy Me hier zel op men doen betrappen.
'k Heb nou meër kaus om het te ontsnappen, as doe hy hier sliep.
Hy komt aen.
Spreek hum, ik zel na binnen gaen.
TWEEDE TOONEEL, joost, KRElis.
Wel krelis, wat kom jy hier maeken?
We spraeken daer van houw'lyks zaeken, Ik en je dochter, en ik wou Wel dat je myn heur gaft tot vrouw, Ik heb op heur ezet me zinnen, en zy lykt my weërom te minnen.
Ik weet wel dat je al langen tyd My heur bezitting hebt ontzeid.
Maer ik kom t echter noch iens waegen, en veur de laetste mael t jou vraegen.
Ik zeg jou ook dan veur het laest, Schoon dat deuz' tyding jou verbaest, Dat jy haer nimmermeer zelt krygen.
Des zel je daer van moeten swygen.
'k Wil hier om niet meêr zyn gebruit, ze is al verloofd, daer mey is 't uit.
Ze zel haest mit ien ander trouwen, Die heur zel beter onderhouwen, en die heeft tienmael meerder geld As jy.
Heb jy t myne oit eteld?
Neen, maer ik ken t omtrend wel gissen.
Jou gissen dat kost hier wel missen.
Hoor, schoon je had twie tonnen goud, k stae toch niet toe dat jy ze trouwd, des is jou moeite hiel verloren, ik wil daer van gien woord meer hooren.
En staet jou dat niet aen, Dan zel ik uit deuz' kaemer gaen.
KRELis.
Neen ik gae voort.
Maar 'k wil wel zweeren, dat ik jou dut haest zel verleeren.
DER jitized by google. de spookende boer, deerde tooneel.
KNIERTJE, joost.
KNIERTje.
Wel man, wat is doch de oorzaek, dat Kreel kiest zo ras het haeze pad?
Hy kwam me weer om Pleuntje vraegen, dat 'k hum de deur uit heb gaen jaegen.
Maer as je jou ter deeg bedenkt, is 't ummers best, dat jy ze hum schenkt.
Je weet de giest die hier kwam spooken, 'esproken.
Die het ongs daerom an En doe jy t nou niet, licht komt hy hier wel weer waeren.
Zotterny!
Ik loof het zyn maer malle droomen.
Hoe ken een giest op aerde komen?
Dat volkje dat is ummers dood.
Me vrees is noch al even groot.
Ik zelder niet om simpeleeren, ik bin hier bang, dat wil ik zweeren!
Loop, bin je gek wyf?
't was gien giest.
Wat was 't dan?
't was altyd gien biest.
Het is inbeelding, malle grillen!
Je zoud me wel wys maeken willen, dat dat onmooglyk ken geschiven.
Waerom laet hy hem nou niet zien?
Digitized by google kniert, kluchtspel.
Om dat hy eer hy komt wil hooren, Wat je ien van beijen hebt verkoeren, je vind an Krelis of te staen Of niet.
komt het daer van daen?
Hoor, zo ik t jou recht zel ontdekken, die mongsieur giest zel hier niet trekken, veur dat ik eerst ter degen zie, wat vengt et is.
Hy komt, ik vlie.
Blyf malle doeze!
't is ongs meisje.
KNIERTJE, iYSje, joost.
Wel nou, wat is je zeggen Lysje?
LYSje.
Daer zyn twie mannen an de deur, die vraegen nae singjeur.
Ik heb haer ook iens moeten tappen.
Wat is 't veur volk?
Dat zel 'k niet klappen, Wangt 'k ken 'er niet.
Ik kom 'er by.
Kom kniertje gae jy ook mit my.
PLEUNTje, lysje.
Is t veilig Lys?
De spookende boer, lysje.
Jae, wilt niet vreezen, je vaertje mot na veuren weezen.
Hoe vaerje nou mit Krelis.
Ik vreez' dat Vaertje zen bedrog Noch iens zel merken.
Wisje wasje!
Dat het gien groote nood noch.
Pasje Mier snedig op, dat joost jou niet, Wanneer je zaemen bint, bespied, op dat de bommel niet mag breeken.
Daerom durf ik hum schier niet spreeken As vaertje tuis is.
Hy zel weër Van aevend spoeken.
Lieven heer!
Zo krelis myn veur jou kwam vreijen, me mortje zou wel maggen leijen Dat ik hum trouwden.
en zy zou Me willig geeven tot zen vrouw.
Loop meid!
Waer toe zo mal te kallen?
As nou je list niet uit wil vallen nae jou begeert wat dan edaen?
Dan zel 'k mit hum deur motten gaen.
Dat zel je vaertje zeer verbaezen.
Gangs bloed!
hoe wil de man dan raezen!
Te meer, as hy weet in wat staet, myn kreel ebrocht het?
Digitzed by Google Lys KLUCHTSPEL.
Malle praet!
Maer daer 's je Vaertje gaen we binnen En laet ons noch ien list verzinnen, Of deuz' mislukken mocht.
ik zie hy het die mannen by hum, die Straks nae hum vraegden.
Ik wil hoopen Dat kreel zen vongd wel of zel loopen.
Joost, lodewyk, klaryn.
Ik heb, lyk as ik zeg, men Heer, in huis niet ienen kaemer meer As deuze, en daer durf k jou niet leggen.
Wilt my hier van de reden zeggen.
Het spoekt er s aevonds.
Niet met al!
Weet dat 'k hier echter blyven zal.
Ik ben niet bang voor spook of geesten.
Ik wel Heer.
Ik ontylucht die beesten!
Gun myn verlof om heen te gaan, by spook te zyn staat my niet aan.