floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Versta toch reden, Heer.
Hoe ben je zo ongalyk?
Waer brust me t hondaas?
'k zou gelooven dat het Kan kyken in 't mortier.
Dat hebje van dat goed, 't valt klein, maar vuil, en zeer laatdunkend van gemoed.
Ik vrees, Lizette, dat hy nu zal achterblyven.
Dan heb ik noch een Neef, die u wel zal geryven, die heeft al ruim zo veel ervarendheid, als hy.
Daar s in de Waereld kruid noch medisyn, die gy In overvloed niet zult in zyn boetike vinden, ja, de akwavita zelf, zo heerlyk voor de winden.
Ontbie die dan eens voort k ben schrikkelyk ontstelt.
't is wel, maar 'k hoop, dat jy my ook gedenken zelt, Met een legaatje, by het schikken van uw zaaken, Als jy erastes komt tot Erfgenaam te maaken.
'k beloof het u, mits dat ge my ook voor myn dood Niets af zult vord'ren voor uw dienst, 't zy klein of groot.
DERCE. KRISPYN, TESTAT, EN GELEGATEERDE DERDE BEDRYf, EERSTE TOONEEL.
Waar of erastes blyft?
Ik ben in groot verlangen, hoe mynen brief, by vrouw Argantes, is ontvangen.
Stel u daar maar in gerust, dat zal wel gaan.
Myn soordeels hebt gy al zeer wyselyk gedaan, Dat gy dat huwelyk hebt van de hand gewezen.
De Apteker zeid, ik had een wisse dood te vreezen.
Daar word geschelt, en Lizette doet open.
GERONTES, LIZETTE, KRISPYN, gekleed als een landjonker.
LIZETTE, wel, wat geschel is dat?
't is zeker onbeleeft, dat gy een zieke op zulk een wys vizite geeft.
zyt gy 't, krispyn?
KRISPyn, tegen Lizette.
Ja toch, maar jy moet zwygen.
Kan ik Gerontes wel een woord te spreeken krygen?
Hy woond hier in dit huis, naar dat my is gezegt.
Daar is hy zelf, dus komt gy recht Van pas.
'k ben uw dienaar, Heer Gerontes, het schynt my toe als dat myn Heer noch vry gezond is.
't is my voorwaar zeer lief.
Daar is myn hand, ik zweer 't.
31 ach!
Dat ik u omhels!
Zo gy me niet begeerd Te wurgen, Heer, dan moet gy die beleiftheid staaken.
Dat ik u noch omhels!
Wil toch een einde maaken t verveeld my, in der daad.
Van die sermoniën, KRISPYN.
Ik merk, myn Heer, dat gy geheel verwonderd staat, en 't schynt my toe, dat u de trekken van myn wezen, Zyn onbekend, om dat ge my nooit zaagt voor deezen.
Myn vader, in zyn tyd, was een ryk Edelman In Normandve, en liet zich noemen Jonker Jan. hy heeft een Vrouw gehad, uw Zuster Leonore, En uit dat Huwelyk, myn Heer, ben ik gebooren Omtrent vier maanden na dat het voltrokken was.
Myn vader was misnoegd, om dat hy zig zo ras Papaatje zag.
Wanneer een vriend, in konfidensy hem zel, dat zulks geheel was buiten konsekwensy, Wanneer een Vrouw zo vroeg verloste van een kind, om dat die sekse in 't eerst zich vaak daar mee verzind, zyl zy de kennis der chronology ontbeeren, Doch, wyl me uw Zuster heeft gebaard, zou 'k kon kludeeren, schoon 'k my de tyd, die zy my heeft gedragen, schaam als dat gy zyt myn Oom, en ik uw Frfgenaam.
't zy of gy zyt myn Neef, of niet, al uwe reden Zyn vol van lastering en ongeregeldheden.
Myn zuster was, by elk, voor deugdelyk bekend.
Maar maaken wy van dit verschil een end.
Ik denk niet, Oom, dat gy van sins zyt lang te leeven, Want daar meê zoud ge my gansch geen genoegen gegeeven, wyl ik uit Normandye, alleenig herwaarts kom, in t kort, een goede som, op hoope, dat ge my Door uw aflyvigheid, zult komen na te laaten.
Uw eef, myn Heer, dunkt my, is ongeveinst in t praaten.
Ik ben 'er van ontstelt!
'k hou my verzekerd, dat Ik naar uw dood, myn Heer, een schrikkelyke schat Zal vinden, want gy word van elk voor ryk versleten, En voor een woekraar, die zyn eigen drek zou vreeten, een schrok, een gierigaart, die zich zou, elk ten spot, In 't openbaar, voor geld, doen geess'len op 't schavot.
Zo ik myn armen kon, als in myn jonkheid, roeren, ik zweer dat ik u gaauw die vuile bek zou snoeren.
Niet voor dat ik uw heb ter aard besteld, op dat een ander niet gaat stryken met myn geld.
Kom, meisje maat, wil me in een kamer leijen, al was 't in de uwe, ja, wy kunnen met ons beijen Wel leggen op een bed.
Gy zyt myn min wel waard, 'k heb hem van myn leeven wel gespeeld met slechter kaart.
tegen Gerontes.
'k bid, oom, dat ge aan my wilt op rek'ning avanseeren, slechts duizend gulden, want, om my te diverteeren, Terwyl ik op uw dood hier wacht, zo diend 'er poen Te zyn, dus schiet ras kuit, of 'k zal 't u leeren doen.
Dat 's eerst een droeskop, hoe raak ik daar van ontslagen?
.. * lijc. digitized by google of de erghenaam door list.
Zeg, dat je in 't testament voor hem zult zorge dragen.
Zal t lukken!
Neefje lief, 'k ben nu juist niet by kas.
't is ook de pyn niet waard, myn leeven loopt toch ras ten einde dus vertrek, en wil me niet meer plaagen, maar laat nie in rust en vreê toch eindigen myn dagen.
'k zal u, by testament, doen erven een legaat.
't is wel, doch onder die kondietsy, beste maat, dat gy in korte tyd bezeilen zult de haven Des doods, of 'k zweer dat ik u leevend zal begraven.
Ik ga.... DERDE TOONEEL.
Uw neef die schynt een zeer wel leevend Heer.
Zou hy myn Neef zyn, neen, neen, neen, neen, ik zweer Dat nooit myn Zuster zulk een monster bragt in 't leeven.
My dacht, ik zag nochtans een trek in 't aanzicht zweeven Die u niet vreemd geleek.
't zy zo, ik laat dat daar, maar echter is 't een guit, dat blykt ons middagklaar.
Is dit het lievertje, myn Heer, dat naar uw sterven, uit uw nalaatenschap, tien duizend pond zal erven?
In t minste niet, Lizette, o neen, geen enk'le speld.
Hy zal zyn ving'ren niet blaauw tellen aan myn geld.
Des, zo hy zyne pot moet van myn erfnis smeeren, zal hy heel magertjes, myn s oordeels, moeten teeren.
Je hebt gelyk, myn Heer, hy zou, in weinig tyd, Al t schoone geld, dat jy, door zuinigheid en vlyt, By een vergaderd hebt, in overdaad verteeren.
Maar, na my dunkt, zie ik Erastes wederkeeren.
Neef, wat heb ik naar uw konst verlangt met 'k heb daar een Neef gehad uit Normandye, ach.
't hart heeft my nog in het lyf.
Ik zag van al myn leeven, Nooit zulk een droeskop meer.
Ik heb een woord zes zeven, met hem gesproken, want zo als ik in wou treën, liep hy my in de mond, hy heeft my ook de reën Van zyne komst gezegt.
Hoe hebt gy hem gevonden?
Ruw, onbeschaaft en plomp, en los en ongebonden.
Koezyn, 'k wou dat je hier maar by me waard geweest 'k meen, dat hy dan die taal niet had gevoerd, dien beest!
En jy wout in faveur van zulk een guit testeeren!
'k heb my bedacht, het zou me op 't hoogste chagrineeren, dat zulk een hangebast, na myn aflyvigheid, de vruchten plukken zou van mynen arrebeid.
tegen Erastes.
Maar, hoe zyt gy by Vrouw Argantes toch gevaaren?
ERAS Digitized by Google OF DE ERFGENAAM DOOR LIST.
35 eRASTES.
Heel wel, oom, 'k zal u myn ontmoetinge openbaaren.
In t eerst, vertoonde zy zich zeer indifferent, En hield zich trots en fier, maar toen ik haar in t end Verhaalde, dat gy van uw goed wout disponeeren, En my tot Erfgenaam daar van institueeren, want gy had my geboon, dat ik dat zeggen zou.
O ja, neef, en t is myn intensy ook, vertrouw u op myn woord.
Toen stont zy t'eenmaal opgetogen, En heel verbaast, na 't scheen.
En ik was, ongeloogen, niet min verwonderd, toen zy my tot antwoord gaf, Dat zy een Man die reets ging bukken naar zyn graf, Zeer gaarne wilde ontslaan, en haar toestemming geeven, dat Izabel met my in t Huwelyk mogt leeven.
Wat hebt gy toch daar op geantwoord?
'k heb gezegt, dat ik my, zonder uw konsent, nooit zou in d'echt Begeeven, en my niet zo schielyk kon verbinden, Voor dat ik wist of Oom Gerontes 't goed zou vinden.
Neef, laad zo vroeg niet op uw schouders zulk een last, gy zyt noch jong.
My dunkt het ook, oom.
LIZETTB.
't Huwlyk past De jonkheid beter als een Man van hooge jaaren, des raade ik u, myn heer, daar maar mee voort te vaaren.
Zwyg stil, Lizette, en moei u met het geen u raakt, dewyl uw zot gesnap my t hooft maar moeijlyk maakt.
Lizette, zwyg, want Oom ontroert zich om uw reden.
De zieken dienen in het minst geen moeij'lykheden.
GERONTES, ERASTES, LIZETTE, EENLAKEY.
Daar is een juffer, die heel diep is in den rouw, die u wel garen een vizite geeven wou, zeis, naarze zeid, uw Nicht.
Zal zy maar binnen treden?
Ik vreeze, en dat niet zonder reden, dat haar bezoek, zo wel als dat van mynen Neef, my maar ontroeren zou.
Maar, oom, ik bid u geef haar toch voor 't minst gehoor, gy zyt het vriendschapswegen, Verplicht te doen.
tegen Lizette.
Ga, laat haar in.
Spreek haar niet tegen, schoon zy al t een of t aar mogt zeggen dat u stiet, bedwing u voor die tyd en acht haar zeggen niet.
Het is ook niet gezeid, dat al die van uw bloed zyn, Juist zullen, als die Neef, dus raazend en verwoed zyn.
GERONTES, ERASTES, LIZETTE, KRISPYN, gekleed als een Weduwe.
Mijn Heer, ik bid u dat ge my verschoond, indien U myn bezoek ontrust, 'k verlangde om Oom te zien.
Een Digitized by Google OF de ERFGENAAM DOOR LIST.
Een Oom die ik, voorwaar, met hart en ziel en zinnen, veel meerder als my zelf, zo lang ik leef, zal minnen.... gerard.
Dat lykt er na.
LIZETTE, zacht tegen Erastes.
Het is krispyn.
ERASTES, zacht tegen Lizette.
't is my bekend, Wy hebben, voor de deur, te saamen een moment Gesproken.
Uw bezoek kan my, op 't hoogst vereeren.
Geef nicht een armstoel.
Oom, wil my, ekkeuzeeren, een arremstoel voor Oom, een and're stoel is goed Genoeg voor my.
'k beken, ze is deftig opgevoed.
Zy kent haar waereld, en weet zich zeer wel te dragen.
Ook is zy wel gemaakt.
Naar 't schynt, schept gy behaagen Om my te foppen, Heer.
Toen ik nog vryster was, Scheen ik niet laelyk, 'k had een middeltje dat pas Zo dik was als myn arm maar 't is, door 't dikwils kraamen, vry wat ontramponneert.
Gy zoud, voorwaar, beschaamen Een jonge meid, zo fris zyt gy nog van postuur.
Den Huwelyken staat, heeft vry wat zoet en zuur.
Ik was al Weduw met myn eenentwintig jaaren, En had wel weder, zo 'k gewild had, kunnen paaren Want ik wierd weer gevryd, kort na myn egaas dood, Maar door 't staag denken aan myn zaal'ge bedgenoot, heb ik besloten, stil te slyten myne dagen.
En de eerste liefde met my in het grat te dragen.
't is beter dat ge in 't eind, u dat verlies begeeft, men trouwt een man niet langer als hy leeft.
Uw Man beeft u, dewyl gy hem zo vroeg moest missen, niet zeer veel kind'ren nagelaaten, zou ik gissen?
Niet meer als acht, myn Heer, en d' oudste is taamlyk Doch twee jaar na 't verlies van mynen bedgenoot, heb ik nog eens gekraamt.
Voor my, ik moet bekennen, Dat uwe Nichten in dat land vry vruchtbaar bennen.
Maar, nicht, ik bid u zeg my toch, om welke reën Dat ge u van Maine hebt begeeven herwaarts heen?
De reden zyn, eensdeels, om Oom eens te bezoeken, Ten anderen, om dat men my niet zou verkloeken, Omtrent een zwaar proces, t geen ik hier voor den raad Heb hangen, want indien m er zelf geen acht op slaat, Zo duurt het jaaren lang.
Vast melken de Advokaaten Uw beurs, wyl ze uw proses de tyd bevolen laaten.
Maar 't geen my tot dees reis wel 't meest bewoogen heeft, is, dat ik heb gehoord, dat ge als een lichtmis leeft, sa, als een dobbelaar en dronkaart, uwe dagen In kroegen doorbrengt, en 's nachts gaat uit katerjagen.
Die geen daar gy van spreekt, zeg meent ge my daar mee.
Ja, u, en t waar my leed, zo k u in t minst misdeezen.
Het geen ik zeg is waar.
Ge¬ Digitized by Google OF DE ERFGENAAM DOOR LIST.
39 gerard.
'k bid, oom, ontstel u niet.
Ook kwam my noch ter ooren Dat gy met uwe meid, al lang hebt geboeleert, En zelfs twee kinderen daar by geprokureert.
IZET Dat 's lastertaal, en 't is een schurk, die zulk een logen, Uit enk'le nydigheid, heeft uit zyn poot gezoogen.
Ik raas van ongeduld!
O laster, nooit gehoord!
Op die geruchten, dee 'k uw Erfgenaam voort By een vergad'ren, die, na rijpe deputaatsy Besloten, om my voort aan u, in deputaatsy.
Te zenden, om daar door aan u te doen verstaan, Dat zy geresoleerd zyn, op dat gy voortaan, Met rinkelrooijen, en gestadig deboosjeeren, Heur midd'len, noch u zelf, niet meer zoud konsumeeren, u, in het kort, steekind te maken.
My, steekind te maaken!
Ja, op dat ge ook niet, op t lest, verblind Door spoorelooze min, met uwe meid gaat trouwen, tot merklyk nadeel van die op uw erffnis bouwen.
Het gaat te hoog.
Ik zeg, ga aanstonds hier van daan, jou rechte voddemoer, of k zal u leeren gaan.
Zo gy dat schelden, op uw maagschap niet wil staaken, Kunt gy gemak'lyk in een beterhuis geraaken.
Myn Heer in t beterhuis!
KRISPYN, TESTAT EN GELEGATEERDE KRISPYN.
Zyt daar zo vreemd niet van, vermits men u ook wel naar 't spinhuis zenden kan. izabel.
Hoe, my naar t spinhuis!
Ja, uw spoorloos leeven, Heeft redenen genoeg, dunkt my, daar toe gegeeven.
Ik moet eens zien, of 'k hier geen and're raad toe weet.
Ga aanstonds om de schout, Lizette.
Ik ben gereed hem af te wachten.
Hoel een mensch dus te affronteeren?
Zie voor u wat gy doet, ik zal het revensjeeren.
Ik ben geen dieteg, noch geen hoer.
Wy zullen zien Wat daar van is, en of men eerelyke lien, op zulk een wys mag, in hun eigen huis, trakteeren.
Belieft het Oom zo lang in zyn vertrek te keeren, tot zy vertrokken is.
'k ben door dit geval, Zo zeer ontstelt, dat ik 't misschien besterven zal.
Wel zo, juffrouw, je hebt u wonder wel gekweeten.
Men hoorde u braaf, met een stuk hout, de rug te meeten.
ERASTES, KRISPYN.
Wat dunktu, Heer, heb ik myn rol wel uitgevoerd?
My dunkt gy hebt uw mond wat al te grof geroerd.
41.0 KRISPyn.
'k heb 't alles om u dienst te doen, dus ondernomen.
En, na 't my toeschynt, zal 't ook wel ter eere komen.
Want Heer Gerontes schynt zo wel te zyn voldaan.
Zo van zyn Nicht van Maine, als van zyn Neef van Kaan, dat hy ze geen van beide een duit zal legateeren.
Maar, Heer, 'k wou dat je my flus eens had zien ageeren, Toen 'k als een Edelman, heel kost'lyk gechambreert, Met een gepluimde hoed, de paruik g'akkomodeert Naar de allernieuwste zwier, en met een lange degen, Myn rol hier speelde, ik wed dat jy had zin gekreegen, In myn manieren.
Maar ik vind, recht uit gezeid.
Dat my dit kleed geeft veel meer moed en dapperheid, en dat my dees samaar, voor allerlei gevaaren, Meer als het jonkers pak, kan dekken en be waaren, want als men is gekleed, gelyk een kavaljier Dient men, om 't minste woord, te vechten met 't rapier, Of ieder een zal u maar voor een bloodaard houwen, en dat zyn kunsjes die ons, maar te laat, berouwen.
Krispyn, zo d'aanslag wel, in alles, suksedeert, En dat Gerontes my alleen institueert Tot zynen Erfgenaam, zult gy.... maar welke reden, Lizette, doen u zo ontstelt toch herwaarts treden?
O droefheid, al te groot!
Wat is 't, Lizette?
Heer, uw Oom is dood!
Kan t mooglyk zyn!
zou Gerontes zyn gesturven?
ERASTES. KRISPYN, teSTAT.
ik ben, voor al myn leevenstyd, bedurven!
Ik was naauw met hem in zyn kamer, of hy kreeg Een overval, dat hy, van onmacht, nederzeeg, en was voort zonder spraak, verstand en pols en krachten, als of er anders niet was als de dood te wachten.
Het geen ik in t gevolg ook zag, want aanstonds brak t Gezicht, en daar mee gaf hy d'allerlaasten snak.
Ik ben vol wanhoop!
De schrik, die ge Oom zo even Hebt aangejaagd, heeft hem gewis gekost zyn leeven.
Dat schut ik, Heer, want ik kan niet gebetren, dat Uw Oom de zaaken heeft dus avrechts opgevat.
't was enkel op zyn goed gemunt, niet op zyn leeven.
Laat ons de moed noch niet geheel verlooren geeven.
tegen Lizetie.
't is meer gebeurd, dat hy een flaauwte kreeg ja zo, Dat gy hem zelf al had, voor dood, geleid op 't stroo.
Ja, Heer, geloof me, hy zal nu niet weêr ontwaaken, want is hy noch niet dood, hy zal 't geen uur meer maaken.
O heer, ach!
Wat raad, in deeze elend, krispyn?
Gerontes sterfd!
en zonder testament!
Nu sal myn hoop, om ooit met szabel te paaren, voorby.
Wat droefheid kan myn droefheid evenaaren!
Het spyt my dat hy 't heeft zo schielyk afgeleid, want hy had me ook een klein legaatje toegezeid.
KRISPyn., dit onverwacht geval verdraait alle onze zaaken, t zal veel zyn zo wy hier met eeren door geraaken, en echter moet dit werk stoutmoedig aangetast, wiel op een harde kwast een scharpe beitel past.
Alhier, alhier, alhier, alhier.
Allon, koerazy dan, myn Heer, slyp uwe zinnen, om, door een heldendaad, uw rampen te overwinnen.
FRASTES.
ik ben ten einde raad.
Je moet, u, zonder uitstel, van het allerbeste goed, maar meester maaken.
Zo van paarlen, diamanten, van obligaatsiën, goud, zilver en kontanten ook dient Gerontes dood aan niemand noch bekend Gemaakt, voor dat ons werk geleid is in 't siment.
Lizette, jy moet voort de deur in t nachtslot sluiten, op dat ons toch, vooral, geen mensch verrast van buiten.
Laat dat maar op my staan.
KRISPYN, tegen Erastes.
Wyl u Gerontes dood Dus heeft verrast, myn Heer, zo dient gy van de nood Een deugd te maaken, want dat al dat schoone goedje U zou ontgaan, dat staat 'er gansch niet in.
Ook moetje De wil hier voor de daad maar neemen, want, wanneer Uw Oom tot morgen maar had mogen leeven, Heer hy had, by testament, gemaakt, dat na zyn sterven, Geen mensch als jy, een duit van hem had kunnen erven.
Des gaan we maar aan 't werk.
Ik ben bevreest, krispyn.... krispyn.
Weg, met die vrees en volg myn raad.
Als 't dan moet zyn, Wel aan.
'k weet toch niet hoe 'k me in dit geval zal draagen, zo ben ik, door verdriet en wanhoop, neërgeslagen.
Wel, gaat dat zo?
'k neem ook de wil dan voor de daad, en 'k moffel me wat weg, voor myn beloofd legaat.
KRISPYN, TESTAT, en GELEGATEERDE VIERDE BEDRYf.
ERASTES, de brievetas van Gerontes in de band hebbende.
O laas!
Krispyn, 't is al vergeefs, wat we ook beginnen, want oom Gerontes komt niet weder by zyn zinnen.
De medisynen doen in 't minste geen effekt, zo dat hy 't leeven niet tot morgen ochtent rekt.
En ik zal van zyn geld heel weinig profiteeren, Dewyl hy van zyn goed niet meer kan disponneeren.
Ik heb altyd ook op een klein legaat gehoopt.
Doch, hoe my ook 't fortuin in alles tegen loopt, Dees twintig duizend pond, die 'k hier in mynemacht heb, En noch gelukkig van dees schipbreuk afgebracht heb, Dat droevig overschot, rukt niemand uit myn hand.
't zyn, als gy ziet, krispyn, all' renten op het land.
KRISPyn, willende de brieven aannemen.
Je weet dat ik altyd gedeelt heb in jou plaagen, des laat my ook de helfte in deeze uw droefheid dragen.
Krispyn, 't geen gy hier in myn handen ziet, Bedraagt het vierde deel noch van de waarde niet, Die ik, by testament, van Oom had kunnen erven, en 'k moet nu Izabel daar by, voor altyd, derven.
Het laaste smart my 't meest, wyl ik haar schoonheid meer, als al het geld en goed van dit Heelal, waardeer.
Des zo k die schoone schat, voor eeuwig moet begeeven, dan mis ik al de vreuchd en wellust van myn leeven.
'k beken, jy hebt gelyk, uw rampen zyn zeer groot.
Maar Digitized by Google OF de ERFGENAAM DOOR LIST.
Maar ik weet gansch geen raad daar voor.
Wreede dood!
Had gy uw komst maar slechts een uur of twee verschoonen, dan waaren we ons verdriet en hartzeer heel te boven.
Juist op het oogenblik, helaas!
Dat myn geluk Geboren scheen, vind ik my midden in den druk.
Nooit is u noch de moed, in tegenspoed bezweeken, krispyn, en zult ge, in dit geval, nu blyven steeken.
Daar al myn heil aan hangt.
Bedenk eens, dat men daar De grootste roem krygt, daar men loopt het grootst gevaar.
'k had flus noch moed dit ongeluk te repareeren, maar 'k vind nu dat het is onmogelyk te keeren.
Zo 't was te doen door 't een of 't ander testament 't end.
Aan kant te moff'len, 'k vond misschien noch raad in Doch daar der geen is een te willen fabriseeren, daar moet de drommel en zyn moer voor sukombeeren.
Daar s de notaris met zyn klerken.
Wat zal ik hem zeggen Heer.
op ieder oogenblik vermeerderd myn verdriet.
Zal ik hem hier doen komen?
Ga, zeg hem... lizette.
Maar heeft hy ook vernomen dat Oom Gerontes reets heel buiten kennis is, En al op sterven legt?
Noch niet, naar dat ik gis.
Krispyn!
O bitt're plaagen!
Wat zal ik doen KRISPyn.
Al wat u zal behaagen.
Zal ik hem wederom vertrekken doen, krispyn?
Ik zie niet dat hy u van eenig nut kan zyn.
Zal ik hem dan.... eRASTES.
Myn bloed verstyft in de adren.
Krispyn, my dunkt, ik voel myn sterfuur nad'ren.
Voorwaar 't zou potsig zyn, dunkt my, dat we alle drie hier zo eens sturven op een ry.
Wagt, wagt, daar schiet me iets in... maar 't is te vreemd... flechter.
en echter.
J. zoet, als men t eens.
Neen, dat konsept is noch veel Indien het by geluk.
Ha, ik zie 't zo half en haff.
47 ha, ha!
Daar heb ik 't... neen, dat 's ook maar luize zalf.
Loop, met uw luize zalf.
Die fratsen my verveelen.
Hebt gy wat goeds bedacht, zoo wil 't ons mede deelen.
Kom, myn krispyntje lief!
bedenk toch iets het geen ons red uit onze nood.
Wel, laat my dan met vreën, opdat ik, t geen ik denk, ter deeg kan rekolleeren.
Voorzeker... maar indien... waarom niet?
wie kan t deeren?
Maar, maak een eind van al dat prevelen.
Dat is maar tyd verlooren.
De notaris, naar ik gis, word ongeduldig.
Wacht, daar schiet me een streek te binnen, geen mensch ter waereld kwam ooit fynder te verzinnen.
Gy, die altyd zoo gaauw wilt zyn van geest, men zal, Wat gy, tot onze hulp, kunt doen in dit geval, Eens zien.
Neem slechts een proef.
Schoon ik wel wil gelooven, geen schepsel gaat te boven.
Dat u, in fieltery, KRISPyn.
Stil, 'k word noch meer verlicht.
Het wit daar ik naar doel... ik ben LIZETTE.
Gezeten in een arremstoel.... lucize.
KRIs, D4v, p. 48 KRIspyn, teSTAT,ENGELEGATEERDE KRIspyn.
in myn verrukkinge, niet stooren.
Wil my.
Een witte slaapmuts op myn hoofd, die over de ooren... de luiken toegedaan.... lucize.
Dat s wel bedacht, krispyn.
Myn Heer, jy zult van daag Oom's Erfgenaam noch zyn.
Lizette, breng de rok, die menigmaal voor deezen, gerontes heeft gedient, wanneer hy ziek wou wezen, en noch wat andre plunje.
Ik vlieg, en kom voort weer, d'ERDE TOONEEL.
Wat ben ik u verplicht!
'k beloof u, op myn eer, dat ik, zo uwe list komt naar myn zin te slagen, u zal bezorgen tot het einde van uw dagen, want als ik Erfgenaam, van Oom's nalaatenschap Gemaakt word, dan raak ik op d'allerhoogsten trap Van myn geluk, dan zou de wellust van myn leeven, de aanminnige izabel, aan my tot Bruid gegeeven.
Maar ondertusschen ryd een zek're ontsteltenis My door de leden, die my heel ontrust.
Gewis Indien 't Gerecht dit wierd gewaar, kon dees kommedy, Heel licht veranderen, vrees ik, in een tragedy.
Daar is geen gekken nieu.
't word krimineel bepleit, wanneer men iemands hand heeft na gekonterf.
Uw vrees is buiten reën, want Oom, naar ik kan rek'nen.
Heeft in een hallef jaar zyn naam niet kunnen teknen, Door een belemmering aan zyn rechter hand, krispyn, zo dat ge, omtrent dat punt, geheel gerust kunt zyn.
En zeggen dat gy niet kunt schryven.
Nu zal ik t werkje wel, ten goeden, dirigeeren.
En zo terstond een rol, in Heer Gerontes schyn, gaan speelen, daar je zeer van zult verwonderd zyn.
ERASTES, KRISPYN, LIZETTE, met eenige oude kleederen van Gerontes.
LIZETTE, de kleeren op de gront smytende.
Je daer heb je t zootje.
Dat s een vodde markt.
Nu kun u, naar uw zin, krispyn, bedienen van die plunje.
'tyd.
Ja, Heer, sla mede een hand aan t werk.
Verzuim geen Denk datje, in dit geval, nu myn Lakey eens zyt.
Allon, de nachtrok.
Die mouw eerst.
Gansch duizend schanden!
Je lui bent, by me keel, wel drommels hard van handen.
Doe my de nachtdas om.
Zacht Heer, je wurgt me.
Je speeld wel eens zo goed voor Heer, als voor Lakey.
Dus toegetakeld zou ik wel, in allen deelen, De rol van de ingebeelde zieke kunnen speelen.
Je lykt Gerontes, in dees kleeren, net of hy Het zelver was, krispyn.
Maar 'k denk niet, dat ik my Stel in gevaar, om, door me in zyn habyt te steeken, Besmet te worden van Gerontes zyn gebreken.
Weg, met die malle vrees, en wapen u met moed.
Voorwaar ik voel alrede ontsteltsnis in myn bloed.
En, zo de vreeze niet doet eenigsins lakseeren, zo lieeft dees rok de kracht om iemand te purgeeren.
'k zal u dees mantel noch omhangen, voor de kou, myn Heer deez't ook als hy de zieke speelen wou.
't zal zo wel gaan, dunkt my.
Ga heen, laat de Notaris Maar binnen komen, wyl de baan volkomen klaar is.
Ik ga.... vyfde tooneel.
Eef, hemel, dat dees aanslag, daar ik my, Doornood, inwikk'len laat, tot myn geluk gedy.
Krispyn, gy moet u toch voor al voorzichtig draagen, op dat wy ons, in t eind, dees aanslag niet beklaagen.
KRISPYN, zichschielyk in den armstoel smytende.
Zyt maar gerust, daar 's geen gevaar Altoos, ik kan myn rol van buiten op een haar.
EEN NOTARIS, twee klerken, ERASTES, LIZETTE, KRISPYN.
Ontboden, ERASTES, tegen de notaris.
Geef hier uw plaats, myn heer.
Myn Oom heeft u om dat hy uwe hulp, in 't uiterst heeft van nooden.
Ja, Heer Notario, dat 's waar, en 'k ben verblyd Te zien, dat gy noch zo gezond van lichchaam zyt.
Ik wenste ook noch zo fris te zyn, en van uw jaaren, dan had ik, voor als noch, de moeite kunnen spaaren, Omtrent myn testament te maaken.
Hou slechts moed.