floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wandt ba Digitized by google 19 20 de LISTIGE MINNAAR BETRAPT.
Wandt 'k heb de vryheid hem gelaaten Schoon dat 'er lieden met my praaten, Dat hy altyd mag binnen treën, 't zy ik met volk ben, of alleen.
Maar ik heb daar zo iets gevonden, Waar door hy uit kan zyn gezonden.
't Horologitje is wat ontsteld, Dat my op 't alderhoogste kweld.
Laat het hem brengen eens ter zyen Het Hof, zo speelen wy den vryen.
Die vond is wonder welbedacht, ik neem uw order ook in acht, en zal terstond hier weder weezen.
Izabel, kLIMENE, van achter het tapyt.
Maar wil dan voor uw straf vry vreezen.
Kom uit Klimene, haast u wat, gy ziet hoe ik hem heb gehad.
Wil ook uw list in t werk stellen, Om hem in t zelfde spoor te knellen, Wy zullen zien dan, tot zyn smart, wie hy getrouw diend met zyn hart.
En, wyl dat ik niet uit kan koomen, Werd door my uwe plaats genoomen, om mey uw reden te verstaan.
Wyk in, daar komt Fabrice aan.
Izabel gaat achter het tapyt.
74.... .
FABRICE, kLIMENE.
Myn schoone, ik heb 't doen bestellen!...
M'hadt gy te vinden Izabelle?
En maakt u myn gezicht verstomd?
'k weet niet, Mevrouw, hoe gy hier komt!
'k ben even maar eens uitgetreden, Om een byzondre groote reden, en toen ik uit dees kamer trad, Zo heb ik het geluk gehad, Met Juffrouw Izabel te spreeken, Ei, zeg, waar heeft zy haar versteeken?
'k hoop niet men my bedriegen zel.
Myn Heer, ik ben, op haar bevel, Hier van Jacinte ingelaaten, en u gezicht schynd my te haaten, Om dat gy niet die geene vind.
Die gy met hart en ziel bemind.
Maar zoek haar vry aan alle zyen, ik zal uw zamenspraak wel myen.
Mevrouw, ik bid u blyf hier doch.
Maar ik vrees echter voor bedrog.
Daar zyn aan dit Vertrek geen deuren, als eene, k heb nooit kunnen speuren, Dat ergens ook een schuilplaats is, en ik hou echter voor gewis.
Dat zy 'er niet is uit geloopen.
* **.
De listige privilegie.
Als ik hier in Kwam, was het oopen.
Dan is zy echter uit gegaan, na ik de deur had toegedaan, k mag met Klimeen myn lust dan boeten, om deze schade te verzoeten.
Fabrice, ben ik hier te veel?
het alderwaardste deel Dat ik op Aard obit heb bezeeten Laat dat my zulke woorden weeten!
Wel aan, mevrouw, ik vrees geen nood, breng my door uwe hand ter dood, laat my, onschuldig, straf verwerven, ik vrees, om u, geen sterveu.
Maar wil vast prenten in uw zin, Dat ik maar sterf om uwe min.
ik kan u niet meer gelooven.
Wil my van 't leven dan berooven.
Is myne misdaad dan zo groot, dat gy my uit uw hart verstoot?
En dat, om dat ik een'ge zaken, Die Izabels Processen raken, Aan haar heb duidelijk uitgeleid?
Is dit, is dit dan trouwloosheid?
Kan uwe min dan niet gehengen, dat ik haar kom een boodschap brengen?
KLIMENH.
Neen, neen, dat is het niet, myn Heer, maar gy en steeld alleen niet de eer Van my, maar noch van meer Juffrouwen.
Maar, wil dit vry van my onthouwen, google dat kluchtspel.
Dat gy 'er noch voor vluchten zult.
Daarom, myn Heer, bedenk uw schuld.
Wat fout, of schuld zou my ooit krenken?
Wilt gy my doen aan rampen denken, Daar liefde ons het spoor bereid, Om met uw glans, en schoonigheid, Myn droevig hart wat te vermaken.
Laat ik uw waarde mond genaken, om zo vernoegt, en met geneugt Te smaken Venus minnevreugd.
Neen, gy hebt Izabel verkooren.
Wat slechte reden moet ik hooren!
Ik kniel voor u, verhoord my ach!
Ik wensch dat ik verzinken mag.
Zo 'k Izabel.
Izabel, van aabter bet Tapyt, en boud Fabrice de hand noor de crond.
FABRICE, KLIMINI.
IZABRL.
Wat zal u weerhouwen.
FABRICH.
Niet denk oprechtelijk te trouwen.
Ik had u wel gezien myn ziel.
Ha, snoode!
Ha, trouwloozen fiel!...
Maar wacht, ik zal myn wraak wel vinden.
Hoe dacht dien snoode ons te verblinden.
Wy hebben het, van woord tot woord, Van de een en de ander aangehoord.
Denkt niet ik my in t kwaad zal styven.
Gy zult my dit uit t hoofd niet dryven.
Maar, wat of hier jacint komt doen?
FABRICE, IZABEL, KLIMENE, jactje.
Mevrouw, gy moet u spoën, om frelle Ada te ontvangen.
Ik heb na haar gansch geen verlangen.
Zy is het groen zalet al in.
1... IZABEL.
Jacint, wat kweld my die zottin.
Moet zy nu ons gesprek verbteeken?
Ga, 'k heb geen tyd om haar te spreeken.
Daar schiet my iets in het gedacht, Dat voor ons nodig diend betracht, En meer zal zyn bedrog ontwinden.
Zy komt wis om Fabries te vinden, om te verklaaren haar gezicht.
Ik bid u dat gy.
my verplicht.
En laat zyn Frelle binnen koomen.
'k heb noch iets anders voorgenoomen, tot dees vermeetle Minnaars straf.
Wel aan, maak vry voor my een graf.
blebt geen meëdoogen met myn traanen, e.
En wilt de weg tot straf vry baanen.
Maar, na myn dood, beziet dit hart, Daar gy uw eigen beeld, o smart!
Zult tot uw vreugde in bevinden.
En, schoon ik and're Juffers minden, gy bleeft altyd myn zielvoogdes.
Wel, luister dan na myne les.
'k zal in myn Kabinet u laaten, wyl ik, met Ada, hier zal praaten, en gy zult daar in blyven stil.
Een uur, of minder, zo ik wil, tot dat gy na myn welbehaagen, Door schrift of sleutel werd ontslaagen.
Jacinte, breng Fabrice weg.
Nu voort, en doet het geen ik zeg.
En laat dan Ada binnen treeden.
'k devroe in 't minst noch niet de reden, en hoe u voorneeme einden zal.
Fabrices hoogmoed moet ten val.
En daar zal ik zoo beschempen, dat ik daar door haar drift zal dempen, van ooit na minnaaars meer te staan.
Wees stil, daar komt de frelle aan.
O neen, o neen, o neen!
ADA, IZABEL, kLIMENE.
Ik doch myn stout bezoek verschoonen, waar meê ik u myn dienst kom toonen.
Uw komst die is ons aangenaam.
Loof vryelijk dat de vlugge Faam, Uw glorynaam, in s Gravenhage, Heeft de Zaletten door gedragen, Hoe hoffelijk dat gy elk ontmoet En ider zo veel vriendschap doet, waarom de eelste en braafste Heeren, Ook daaglijks in uw huis verkeeren.
Wel dat geschied alleen, Mevrouw, op dat gy er een vinden zou Die gy niet in uw huis kund krygen.
Op zulk een antwoord zal ik zwygen.
Maar wat pord Izabel hier toe?
Zoek ik ooit Heeren?
Hoe, ik, die myn zelf nooit zou verbinden Om ergens mansperzoon te vinden, ach!
kom ik immer daarom bier.
KLIMENI.
Ei, schaam u niet het minnevier, noch wend u aangezicht ter zyen.
Voor my, ik wil het wel belyen, als ik een Heer vond na myn staat.
En van fatzoen, die inder daad My kwam voor zyne Bruid verzoeken.
Voorwaar ik zon hem niet vervloeken.
Noch ik, klimene, maar t waar pyn Voor Frelle Ada, die is syn, haar zou het in het minst niet voegen.
Maar wel om met een zoet genoegen, In myn Zalet een Minnebrief Te geven aan haar vaarde Lief, Heel stil en uacht, dat mag geschieden, Maar 't spreeken dat komt men verbieden, Daar steekt al te veel ontucht in.
Maar, waarlijk ia, ik bevin, dat, die de stoutheid heeft van schryven, zomtyds ook wel wat meer bedryven.
Dat weet, mevrouw, licht 't allerbest, het raakt my niet.
Maat voor de rest Van dat stil Brieven overgeven, Dat deed ik nooit, van al myn leven.
Ik had voor Mannen nooit die drift.
Is dit dan niet uw eigen schrift?
Zo hy haar wil met trouw omvatten, zal zy hem offren al haar schatten, en dat in vollen eigendom.
Is nu Frelle Ada stom?
Kan zy geen Heer door schoont' bekporen, zo zal hy na haar schatten hooren, maar, waar bleef dan het Frelleschap?
Dat dekt zy over met de kap, 'k loof dat zy met een zak met boonen, al tellend', dat niet aan kan toonen.
Ik zal wraak neemen van die schand.
TWIN, Digitized by google, de LISTIGE MINNAAR BETRAPT.
Izabel, kLIMENE, ADA, GUSman.
Mevrouw, daar is een nieuw galant, die Frelle Ada wenscht te aanschouwen.
Ik kon hem naauwelyks weërhouwen, Dat hy niet in de kamer kwam.
Hy lykt van een doorluchte stam.
Draagt hier respekt, wil het haar vraagen.
Mevrouw, 'k ontvang nooit van myn daagen, Visitens in een anders Huis.
't is ongehoord en my een kruis.
Zeg dat hy moet tot mynent koomen, en my daar spreeken zonder schroomen.
Wat Heer of my hier vinden kan!
KLIMENE, al lachchende.
Madame die ontvangt nooit Man, noch tracht ooit Manspersoon te spreeken.
Ik kan myn lachchen niet verbrecken.
En 't manvolk komt, tot in 't zalet, haar snufflend volgen, wel 't is net.
TWEE Digitized by goog e.
29 TWEE EN TWINTIGSTE TOONEEL.
GUSMAN, IZABEL, KLIMENE, ADA.
Icides is dien Heer geheeten, doet aan Frelle Ada weeten Dat zy hem hier ontbooden heeft.
Hy zeid, het is wel onbeleeft Dat gy hem aan uw huis durft stuuren.
En dat het recht zyn gekke kuuren.
Dat gy, door deeze brief, hem hier Ontbooden hebt, en reeds het vier van min hebt in zyn borst ontstooken.
Zyn min is rasend los gebrooken, Door al t beloven van uw geld.
Lang my de brief.
Ik ben ontsteld.
Hoe komt die in deez' Heer zyn handen.
Foei, foei, het is een schande Dat gy uw Minnary ontkend, dit is uw hand.
GUSMAN tegen Izabel stil.
Mevrouw die vent, die don Alcides komt vertoonen, is maar om Ada fel te hoonen.
Ik loof het is Fabrices knecht.
Die deze potzen hier aanrecht.
't is wel dat gy 't my komt verklaaren.
Indien hy 't is, wilt hem bewaaren Dat hy niet uit dees kamer komt.
Aesvo. delistigeminnenaarbetrapt.
Mejuffer, wees niet eens verstomd Dat dit geval hier komt geschieden.
Wie kan de stoutheid doch verbieden?
Ontvangt hier vryelyk dees Heer, en leen my uw Zalet eens weer.
Kom, laat ons vertrekken, ik moet aan u iets vreemds ontdekken.
ADA allemn.
wat voor een misverstand Van myn Sjarlot, myn schrift, myn hand, Aan eenen vreemden Heer te geven, Die ik nooit zag van al myn leven?
Hoe zal Fabrice zyn ontsteld, als hem dit Izabel verteld.
Hier door zo mis ik mynen Minnaar, die van myn harte was verwinnaar.
ADA, KLEODORUS kostelyk gebleed.
KLEoDORus.
'Adam, het is wat onheleest, of gy my refuse geeft, dat gy my hier zo lang doet wachten.
Maar 't is licht proef op myn gedachten Ook werken op Madames in.
Zie daar, ik zweer myn engelin, Schoon dat ik u nooit kwam te aanschouwen, Dat ik zo dadelyk wil trouwen, als gy twee dingen my verpand.
Eerst stel een goudbeurs my ter hand, edt by Google om kluchtspel.
Om koets en paarden straks te koopen.
Wel ja, ik kan te voet niet loopen.
Stokridders ryden wel te paard, en don Alcides is meer waard.
Niemand moet weeten, by myn eere, Dat ik meê van uw goed zou teeren.
En voor het andere, Mevrouw, of uwe schoen my passen zou, Wandt ziet, ik ben wat groot van koten, en daar zoud gy u licht aan stooten.
Myn Heer, het is inpertinent, Dat gy, die my in 't minst niet kend, In 's anders huizen my durft plaagen, Ja, my voor u ten huuwlyk vraagen, En dat noch zonder vryery.
Dat is de mode, malle pry.
De Vrysters vryen maar met Mannen.
Zo hoog zal ik de boog niet spannen, heb ik u, myn Heer, niet lief.
Wel, waarom duivel dan een brief Aan Don Alcides toegezonden?
Hier door zyt gy aan my verbonden.
Min my maar, 'k heb een groote geest.
Myn Heer, gy zyt een kalen beest, dat gy my vraagt om goude schyven.
Dat moest gy hebben laten blyven.
Gy moest dan ook uw minnesmart En de geheimen van uw hart, my in uw Brief zo niet ontleeden, Als of men maar na bed zou treden.
Digitized by Google, wie, de LISTIGE MINNAAR BETRAPT.
Wie, meend gy, hebt gy hier ontboon?
Ik ben een Generaalsperzoon.
Ia, of ter deibel mos mich haalen, maar ik zal hun wel eens betzaalen, als de Fransois hun weer vekzeerd.
Zo is myn Heer dan gekasseerd?
O ja, Mevrouw, en dat met schanden.
Maar ik ga na myn Vaders Landen, Daar men de diensten wel betaald.
Myn Heer, weest zo doch niet verdwaald, van u weezer in den dienst te geven, Indien gy tracht met my te leven.
KLEODORUS, daar kussende.
Neen, neen, dan keer ik wederom, als gy my maakt uw bruidegom.
KLEODORUS, ADA, IZABEL, KLIMENE, GUSMAN, GERAARD.
Daar is 't toe, gy mocht hem aarts verliezen Wel Ada, gy kund ras verkiezen, en maakt een knecht zo tot een Heer.
Ja wel, gy hebt wel weinig eer.
Nu zy Fabrice niet kan vinden, moet zy haar aan zyn knecht verbinden.
Ik zweer dat gy van deze list van over lange tyden wist.
** * ** *** izabel.
Laat daar u zelf hict door Verblinden, gy zult de rechte grond haast vinden.
Wy hebben u in 't mirist misdaan.
Maar hoot, vu ziet het verder aan.
Ik heb Fabries, om zyn misdryven, Doen in myn Kabinet verblyven.
Terwylen dat ik ovordacht, hoe hy best werd ten val gebracht.
Wandt hy moet lyden voor zyn zonden Hy heeft al t Jusferschap geschonden, door eeden en bedriegery.
Maar luister verder al na my.
Myn kabinet is met vier deuren, Die gy in 't minst niet kund bespeuren, zo dra zyn die niet 't zaam gebracht, Of 't is 'er donker als de nacht.
4. Doen is myn dienstmaagd ingetreden, By hem, met een beleefde reden, En ging hem zeggen, op dat pas, Dat zy een groote schoonheid was, en had myn dienstmaagd om doen koopen hier toe, om op zyn min te hoopen.
En dat zy nu hem op een steen zou leiden, daar zy, met hun tweë, vry konden van haar liefde praaten.
Hier op heeft zy hem blinden laten, Van twee lakeyen, doch verkleed, daar hy in t minste niet van weet.
Nu zal zy hem hier ondervraagen, Wat juffers dat hem al behaagen.
Doet dan, dat bid ik, na myn wil, en houd u al te zamen stil.
Jacinte, ik wacht u met verlangen.
ZES Digitized by google 33 34 de LISTIGE MINNAAR BETRAPT.
ZES EN TWINTIGSTE TOONEEL.
JACINTE, IZABEL, KLIMENE, ADA, KLEODORUS, GVSMAN, GERARD.
Is 't dan uw wil dat wy aanvangen?
Maar, waar blyft zyne knecht?
dien guit Die sprak licht, en dan was t verbruid.
Hy zou de gansche zaak ontdekken.
Laat die na buiten toe vertrekken.
Mevrouw, Fabrice is al daar, en wierd in 't uitgaan hem gewaar, hy staat recht in 't poortaal te wachten.
Hier Gusman, wilt uw plicht betrachten Met Gerard, en sluit hem de mond.
Zo hy hem rept, zult gy terstond Met stokken hem de beenen brecken.
ZEVEN en tWINTIGSTE TOONEEL.
Izabel, kLIMENE, ADA, KLEODORUS, GUSMAN, GERARD.
ik zal niet spreken.
Ielgruwel.
GERARD Slant.
Dit is op myn Mevrouws gebod.
GUSMAN staat.
Houd je bek dan, zot.
ACHT Digitized by Google KLUCHTSPEL.
35 ACHT EN TWINTIGSTE TOONEEL.
Izabel, KLIMENE, ADA, KLEODORUS, GUSMAN, GERARD, jacnette, FABRICE geblind, en werd van twee Knechten vastgehouden.
Wat doet de liefde ons onderwinden!
Myn schoone, zal ik u hier vinden?
Ei, hebt toch deernis met myn rouw.
En duld dat ik uw glans aanschouw.
JACINTE haar stem veranderende.
De tyd en is noch niet gebooren, Dat gy my zien moogt, maar wel hooren, En spteeken, zo gy my bemind.
Uw eed u zulks te doen verbind.
Spreek vry, hier zyn niet als twee knechten, Die in het gaan u onderrechten, en die ik deze zaak vertrouw.
FABRICE Reik dan uw hand, o schoone Vrouw, zo ik u dienaar mag gelooven, gaat gy in Adeldom te boven De grootste van ons gansche Land.
Ik voel 't ook aan uw edele hand, Verrykt met ongemeene schatten.
Jou hand, mocht ik u eens omvatten, En zien met oogen, als ik thans U blind moet voelen.
Heer, myn glans En schoonheid zal u wel behaagen, als ook myn schatten en myn Maagen, zo gy maar hier niet in den Haag woont.
De LISTIGE MINNAAR RETRAPT.
Verbonden zyt.
Men heeft van daag Aan my gezegt, dat Habelle, Haar Trouwdag al heeft vast doen stellen Met u, myn Heer, ziet wat gy doet.
FADEICE.
Mevrouw, ik heb een rein gemoed.
Indien het waar was, 't my niet scheelden.
Zou ik de Koningin der beelden Ontvangen voor myn echigenoot.
Wel hoe Mevrouw!
Ha.... ik ben dood FABHICI.
Zy wil gestadig poezelig weezen, En is gelijk een uitgeleezen Verdroogde maag'ro noordsche vis.
Myn Heer Fabri... dat is niet mis.
FABRICE, van wie hoor ik myn naam daar melden?
Myn dienaar hoord niet garen schelden Op Dames, en ik zeg, hy zal zyn snater snoeren.
Rotteval.
Jactje, hebt gy klimeen geen trouw gezwooren?
Hoe, aan klimeen?
wat moet ik hooren Een Juffrouw, noch van jonge tyd, en die schier ider dag, o spyt!
Met een nieuy minnaar tracht te paaren, Om trouwbelofte op te gaaren, waar van dat zy ook moet bestagu.
En daar haar rykdom komt van dean.
Zou ik met zulken snapster trouwen?
Soud gy 't dan met Vrouw Ada houwen, die heeft een groot en machtig goed.
Geen witte voet.
Maar by my gansch t heeft gekreegen, men zegt ook dat zy een linkze zegen.
Ter zyden beens.
Zy heeft haar Vader nooit gekend.
Maar, wat zegt gy van my in t end?
Ziet my ter deeg eens voor uw oogen.
Jucinte doet hem de dock of, en loopt weg.
Karonje ach!
ik ben bedroogen.
Ik zie myn minnaressen staan!
Ik ben te schandelijk verraan.
Hoe staat Fabrice zo te kyken?
Die dan naar vis en beelden lyken, zyn niet tot u verderf en plaag Maar ruim zo dadelijk den Haag, o snoode, of t zou koppen gelden, Voor zulk een lasteren en schelden.
Dank echter myn goedaardigheid, En denk, gy uw gelegenheid Verzuimd hebt door uw grootsche driften, En adriaas dolle minneschriften.
Izabel scheurd, in het weggaan, Aduas Brieven, en werpt die voor haar voeten.
Ondankbaar Minnaar, sla 't gezicht vry na de aard zyt gy zo licht?
En durft gy my zo vals onteeren!
Foei, C3v, p. 38 de listige minnenaar betrapt.
Foei, nimmer zoude ik u begeeren... binnen.
Nu staat gy met een blauwe voet, en hebt noch minnares, noch goed.
Draag nu, tot teken blauwe pluimen, dat gy, om ons, den Haag moet ruimen.
Ik had voor u genegenheid Maar gy hebt uw gelegenheid Verzuimd, ik was niet echt gebooren, Maar gy hebt ook uw recht verlooren.
Dit 's iets, het geen ons beide raakt, ik heb myn zelven niet gemaakt.
Ia binnen.
NEgen en tWINTIGSTE tooneel.
FABRICE, kloodorus.
Kan het verraad ons zo verderven!
Leef ik, of ben ik ook aan 't sterven!
Kleodoor, wat droever kruis.
Noch beter als 't Verbeterhuis, daar ze u in zouden laten blyven, als ge een had van die booze wyven.
Gy snooden vlegel, zeg my voort, waarom gy 't goed, dat my behoord, om uwen dikken bast gaat hangen?
Als of ge een vledermuis woud vangen.
Myn Heer, ik heb voor lang gespeurd, Dat u meer Vrouwvolk viel te beurt, als gy bekwaam kost onderhouwen.
Digitized by Googlen, kluchtspel.
En, wyl ik lust had om te trouwen, heb ik dit pakje aangedaan, en ben hier in t zalet gegaan, om Juffrouw Ada wat te vryen.
Maar het geval en wou 't niet lyen, schoon ik het jawoord had byna.
Doch Heer, wy komen bei te spâ.
't Bedrog doet u der veel verliezen, Daar ik 'er maar een wou verkiezen.
Gy stemde mee in 't kwaad, wel hoe, waarom hield gy uw bakhuis toe.
En redde my niet uit dees plaagen?
Myn Heer, dan kreeg ik drommels slaagen.
Ik heb hier wel te gast geweest.
Wel aan, wees daarom niet bevreest.
'k ga my naar Amsterdam begeven, Of na Noordholland, en myn leven Heel schikken naar een and're trant.
'k heb, na twee daagen by der hand, een Koopmans Dochter, of een Juffer, die daar niet wil een domme zuffer.
Ik na den Dam, of Naaldwyk toe, Wandt ik ben ook dat leven moe.
Daar zal ik een Boerin wel krygen, met geld, daar ider af moet zwygen.
De baan die moet doch zyn geruimd, Gelegenheid die is verzuimd.
jitized by gooc.
BEKEERDE KWAAKER O1 BEDROoge BRUIDEGOm.
AUIES ULA IN 'sGRAVENHAGE, Gedrukt voor de LEIDZE en HAAGZE SCHOUWBURGEN, 1719.
AAN DEN WEL EDELEN GEBOORNE HEER PIETER ANTONIE DE HUYBERT, HEERE VAN KRUYNINGEN.
Myn heer, ik zie hier de eersteling myner liefde, om al voor 25 jaaren meede de eer te hebben van een Kluchtspel ten Tooneel te brengen, gelyk dit zelve in dien tyd is gedaan, trachtende daar na om myne Voorzaaten, zo wel van het Fransche als Nederduitsche Tooneel, kort op te volgen maar ben reets in wanhoop, en zie wel dat de fortuin, en de tyd, zo gunstig niet wil zyn van zo een getal Bly en Kluchtspelen door my te voorschyn te doen komen, als wel door moeilje, en andere is gedaan.
Zal echter, schoon ik den tyd wel hoognoodig van doen heb, in t bestuuren myner Schouwburgen, toonen, dat naast zed by naast de Fransche hun brandenden zijn, daar nochtans door grooten haast, of door onwetendheid de wetten van Boileau, daar zo op geroemd werd, niet in zyn gevolgd, kleine volken in ons woonen, die zig verspreid hebben in het berymen van dezen Bekeerden Kwaaker, of Bedroogen Bruidegom.
Krispyn Soldaat, koopman en advocaat.
Geschaakte bruid, of verliefde Reizigers.
De Listige Minnaar Betrapt.
Geschilderde Minnaars in t Haagsche Bosch.
Derde meidag of verhuistyd.
De geldzucht.
Gaauwheid Betrapt, en 't School der Minnaars.
Daar wy hoopen de houding des Tooneels, na den zelven zin van Boileau, schoon wy de Fransche Taal niet verstaan, meer in zal uitsteeken als in die van onze beroemde Voorzaaten.
De TreurSpellen door my alleen berymd, en de Blyken Kluchtspellen, daar ik, om de groote veranderingen, genoegzaam een Medelit van ben, zal ik, om redenen, hier niet nevens stellen, echter de zelve zien door den druk in t licht te brengen, volgens den raad van Uw jong en wys oordeel, deze benaming van myne Blyken Kluchtspellen geschied niet uit glorie, maar om twee redenen, de eerste, om daar mede aan de Kunstliefhebbers bekend te maaken dat reets eenige met den druk gemeen zyn, en als de rest meë door den druk in t licht is gekomen, hoe ieder na zyn ouderdom geplaatst moet werden.
De tweede, dat ons besluit is, om zo als wy dezen onzen eersteling met schuldige eerbiedigheid aan Uw Wel Ed opdraagen, het laatste, en daar wy meë sluiten zullen, het zelve te mogen doen, en als het met den naam van Uw Wel Ed op het voorhooft mag pronken, zal het daar door verheerlykt zyn, en my verplichten om te zyn, en blyven, gelyk ik reets de Eere heb van my te moogen noemen Wel Ed, geboorne Heer, Uw Wel Edelheits Ootmoedigen Dienaar, J. van ryndorp.
April 1710.
Vergietized by google vertooners.
FERDINAND, vader van Lucie, gekleed als een oud Man van Staat.
LUCIE, dochterkatryn, kamenier van Ferdinand.
MARGRIET, keukenmeid.
KAREL, minnaar van Lucie, in 't eerste prachtis gekleed, naderhand in een oubolkleed van Ferdinand.
JAN KNOL, verloost aan Lucie, gekleed, gekkelyk, als een Edelman.
JURJEN, knecht, by den dag, van Jan Knol.
Het tooneel verbeeld een kamer in het huis van Heer Ferdinand.
GX Pag.
BEKEERDE KWAAKER OF BEDROoge BRUIDEGOm.
LUCIE, katryn.
Katryn, het is dan waar?
K katryn.
Gelooft het vry, mevrouw, Jan Knol, of Knollenburg.
O duldelooze rouw!
Uw lieve Bruigom zal wis koomen.
O ellenden!
Katryn, waar zal ik my in deze droefheid wenden, voor zulk een mensch die zo lang Kwaakers is geweest?
Gy zyt gelukkig, heeft hy 't tuigen van den geest, en dat wat dik wils op een nacht, zult gy noit slaapen.
Wat zal Mejuffer dan al zoete vruchten raapen, waart Heer Karel zyne Vrou.
Veel meer als dat gy lucie.
wie beschermt my nu?
Wel ja, zie zo, ik zou, ik zou eens huilen.
Zou ik niet, daar ik moet trouwen Een styve kwaaker!
zal een ieder my niet houwen Voor zot, hier in den Haag?
Maar hy is nu bekeerd.
Ja door het geld, dat hem zyn vrekken geest regeerd.
'k was vry van hem zo hy van Kwaaker niet omwenten.
loopt de zot dan met zyn darmen om zyn lenden?
Ei, spot dog niet met my, al 't goet dat was voor myn zo hy my troude, en nog wilde Kwaakers zyn, hier om bekeerd hy zig, en zou ik dan niet kryten?
De tyd te duur is om in klagten te verlyten.
Mindt gy Heer Karel, zo volhardt in uwe min.
Ik zie voor ons liefd' noch uitkomst noch begin.
Gy weet wel dat ik doch Jan Knol zal moeten neemen, of ik laat my het goed van mynen Oom ontvreemen Die, op deez' voorwaard, my heeft erfgenaam gemaakt.
Dat weet ik, maar zo gy in waare liefde blaakt, En vreest niet, 'k heb een zaak van groot gewicht op handen, 'k zal breeken, zyt gerust, dees hatelyke banden van bedrooge bruidegom.
Van uwe trouw, ik heb het Testament gezien, Het welk dat aldus luid, indien het mogt geschien Dat een van u lien twee, als t ligt beurd, quam te sterven, Of niet wou trouwen, dat dan d'andere zou erven Al 't goet van uwen Oom, is 't Testament zo niet?
Zo luid het Testament.
Waar toe dan dit verdriet?
Laat aan Jan Knol het goed, en wilt Heer Karel kiezen.
Ja, gy wilt uw Lief, noch ook het goed verliezen, 'k versta uw meening wel, zo is het om het goed?
'k Zie groote zwarigheid, doch evenwel schep moed, 'k zal zien voor deze trouw een stok in 't wiel te steeken.
LUCIF.
Ik zal u dankbaar zyn kunt gy dit huw'lyk breeken, myn lieve Kaatje lief.
ATRYn.
Nu is 't myn lief, en voort als 't niet wel gaat, lucie.
Zo ik u immer heb verstoord, het is myn leet.
Hoor, ik beloof gy zult bevinden, Dat ik u, door myn list, zal aan Heer Karel binden.
zo gy dit kunt doen, zo zal myn Vader licht Ons huw'lyk toestaan.
'k ben u minnaar zeer verplicht, hy is geen vrek, hy weet de diensten braaf te loonen.
Luy by go bekeERDE kwaaker, 12 iulfus.
Katryntje 'k zal my ook aan u steets dankbaar toonen.
Maar weet Jan Knol wel hoe dat gy van weezen zyt?
Hy heeft my noit gezien.
't Geluk, op dezen tyd Dat is ons gunstig.
Hoe dat toch?
Gy zult het weeten.
Maar met veel woorden dient den tyd ook niet versleeten, die is ons gunstig, en uw Vader uit den Haag, Jan Knol u noit gezien, en hier, hier staat zyn plaag.
Maar Karel, weet die wel....
Wilt vorder my niet kwellen.
Ik heb met hem de zaak voorzichtig gaan bestellen.