floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
in 's Gravenhaagen zyn wy gebooren, en daar hebben we onze dagen Ook meest versleeten, maar elk weet wel dat het goed, Van woonplaats meenigmaal de mensch verand'ren doed.
Wy hebben hier veel land.
Monfreer, laat ons vertrekken, wy zullen aan myn Heer, het alles voorts ontdekken, rykert.
Daar word geschelt, Fransyn, maak dat gy niet vergeet, zo 't van belang is dat ik het dan daad'lyk weet.
FRANSYNS ROSETTE, FRANSYN, mejuffer, wat suw wil?
Wel vryster, ik wist heel gaaren, of hier geen Jongmans korts in dienst gekoomen waaren, waar van de een Eelhart heet, en de andere die is Constant genaamd?
O neen, je bent hier zeker mis.
Neen, geen van onze knechts, juffrouw, zyn zo geheeten.
Maar, vryster, weet je 't wel?
Ik diende t wel te weeten, ik woon hier zelf in huis, dat s geestig!
Maar misschien, weet.
49 Weet gy het niet te recht, ik zal u eens bedien Hoe zy van troony en postuur zyn, te onderrechten.... frankyn.
Postuur, of geen postuur, wy kenne onze knechten, Veel beter, Juffrouw, als jy ons beduiden zult.
Maar hoor, den eenen.... frankyn.
Ja den eenen, heeft een bult, en de tweede kromme beenen Gelyk een pothuis.
Gelyk een Krokodril, niet waar?
Wat moogt gy meenen, waarom spot gy met my?
dat s immers geen fatzoen, FRANSYN.
Ei lieve, zeg me toch, wat zou ik anders doen?
Je wilt my leeren, wat voor menschen daar hier woonen, wie in de waereld, kan die beestigheid verschoonen?
Hoe, spreek ik beestig meid?
wel gy zyt zelf een beest.
Wat beest jy hier?
Jy bent al lang een beest geweest.
Wie geeft u reeden, wat zal dit geweld beduijen?
'k zal, met deez' beuzem, jou wat op je bakhuis bruijen, indien je niet vertrekt.
RYKERT, ROSETTE, FRANSIN.
Wat 's dee roos?
Dit vreemd fatzoen, maakt, zonder reen, myn Heer, een ysselyk gedoen.
Wat zyn de roen?
Dit wyf heeft wond're zotte kuuren en van knechten, en postuuren Zy praat van troonys, en of ik zeg, dat ik van geen postuuren weet, het zy my lief of leet.
Zy wil het winnen, ROSETTE.
Myn Heer, uw dienstboor hoord in 't minste na geen reeden.
Laat ik, zo 't weezen mag, de zaak aan u ontleoden.
Wel aan, als 't u gelieft, ik hoor u met geduld ROSETTE.
Ik dank u zeer voor uw beleefdheid.
Heer, gy zult dan weten waarom ik ben in uw huis geroomen, 'k heb, na lang zoeken, van een zeek're vrind vernoomen, de zekerheid, van 't geen daar ik heb na gezocht.
Dit is de reden, die my herwaards heeft gebrogt, Dat zich hier twee Messieurs, als knechten, doen gebruiken, Die k graag eens spreeken wou... frankyn, stil aan rykaari.
Sinjeur, ken jy niet ruiken Waar datze heen wil?
het leid my op de leeren, dit 's een verklikster, dat is wis, en anders geen.
Fransyn, 'k geloof het ook.
Maar zwyg, zy zal niet trekken.
luister, 'k zal u alles voort ontdekken, het zyn twee Borsten, die.... ry.
51 RYKERT.
Juffrouw, gy zyt verkeerd, dat gy my doch exkuseerd, daarom verzoek ik Want die geen die gy zoekt, die zult gy hier niet vinden.
Roept maar uw knechten, 't zal zich zelven dan ontwinden.
Dat zal niet noodig zyn, 'k verzoek dat gy vertiekt, zo 't u beliefd.
Ik zie, ik word hier maar begekt, ze zullen 't niet ontsnappen, maar, ik verzeeker u ik wel in 't kort betrappen.
Die trouweloozen z'al FRANSYN.
Trap jy jou moers koes broet, en wandel meat.
ETONEEL.
VYFD CONSTANt ROSETTE, RYKERT, FRANSYN.
Myn Heer, mevrouw uw zuster ROBITTE.
Daar 's de oene nu, ik zweet, dat gy my geen van alle in 't minste ault bedriegen, dit is hy, die ik rock, foci, schaam u zo te liegen, zeg, waar is Eelhart?
CONSTANt, stil.
ROSETTS.
Kan het zyn, zo zy gy toch!
De schrandere rosette.
O bit're smert!
Zo zal het Eelhart eeuwig drukken!
Zo gy nietzwygt, ROSETTE.
Waar is hy, voort spreek op, hoe zal t hier met u lukken?
Hier merk ik iets.
Ik bid, mejuffer, dat ge my.
Gelieft te zeggen, wat 'er van de waarheid zy, en my eens openbaard, wat dat dit zyn voor Kwanten.
Myn Heer, dat s graag gedaan, t zyn twee Komedianten.
Kommedianten!
Ja, wel waarom niet, myn Heer?
nou zal der eerst een beer Gaan buit'len, die me flus al scheen in 't hoofd te maaken.
En wilt myn zuster hier eens haalen.
Loopras, Fransyn, doorsleepe fielen!
Zo als Fransyn meend binnen te gaan komt Elizabeth haar tegen.
myn Heer, hoe dus verzet?
ZES, Digitized by google, tooneelspeller.
53 zede tooneel.
RYKÉRt, ELISABETH, ROSETTE, FRANSYN, CONSTANt.
Waar is uw dochter?
By haar Bruigom in t Salet.
Zy moeten nu malkaar een weinig onderhouwen.
Dat onderhouwen, och!
Dat zalder wel haaast rouwen!
Myn lieve Juffrouw!
Wel, wat is er in de weeg?
Wat zou het zyn, het is hier heel geen deeg.
Wy dachten dat een Graaf zou ons geslacht vereeren, maar, breero zeid, heel wel te recht, het kan verkeeren.
Dit spreekwoord, grypt hier, niet vergeefs, zyn rechte stand.
Hy is niet die hy schynt.
Kommediant.
Wel, broer!
wat, zegje daar?
De balke daalen My op het hoofd!
Fransyn, wilt voort myn dochter haalen!
FRANSYN, na binnen roepende.
Juffrouw, kom toch eens hier, de baake breeken uit.
't is zulk een stinkert, het proces is heel verbruid.
De bok ryd op zyn gat.
SOFIA, ELISABETH, ryckert, fransyn.
EELHARt, CONSTANt, ROSETTE.
Wel, wat beduid dit raazen?
Fransyn, je zoud een mensch door jou geroep verbaazen.
Jou Schelm.
voort van myn kind, daar is de vagebond.
Jou snoo bedrieger!
Stil, verzind, eer gy begind.
Laat my begaan, ik zal die deugeniet eens toonen... sofia.
Wel, Moeder, hoe komt gy myn Bruidegom dus hooren?
Zo braaf een ridder!
Ei gebruikt doch meêr verstand.
Wat ridder!
het is een Akkedemyant!
Hy heeft ons altemaal door guitery bedroogen.
Sofia in flaauwte vallende, ei my!
Juffrouw, ze sluit haar oogen.
Ze valt in flaauwte, en is, gelyk een dood zo bleek!
'k geloof ze zeeker sterft.
ELI. digitized by google tooneelspeller.
55 elizabeth.
Fransyn, loop haal wat eek.
ELISABETH, RYKERT, EELHARt, SOFIA, CONSTANt, ROSETTE.
Myn waarde Dochter, och!
moet ik u zo verliezen.
CONSTANt, tegen Eelhart.
't zal raadzaamst voor ons zyn het haaze pad te kiezen, 'k eer dat het slimmer word.
Ze sterft!
Waar bleift de meid?
FRANSYN, RYXERT, EELHARt, SOFIA, ELISABETH, CONSTANt, ROSETTE.
Hlerbenik.
Wel, doed gy ons deeze spyt?
Gy afgerechte, in snood bedrog en schelmerijen.
Myn Heer, 'k verzoek dat gy die reede wat wil mijen.
Ik ben een eerlyk borst, nooit was het oog my blaauw In oneer, daarom valt uw schelde my vry taauw te hooren, k bid u. Heer, doorzoek vry heel myn leeven Ik heb daar nooit een smet van oneer aangewreeven.
Herdenk dan by u zelf, 't geen ik hier heb gedaan, zo gy myn vriend waard, zoud gy 't zelve my niet raan?
Daar bekomt myn kind.
FRANSYN Ja zie ze roerd haar oogen.
arme sloof, ik ben, zo waar, met u bewoogen!
Myn Dochter, schep maar moed, de zaak zal heel wel gaan.
Wy zyn gelukkig dat wy het by tyds verstaan.
Waar is don Ferdinand?
Die is al vertrokken, Myn lieve Juffrouw, en hy wandeld met de bokken Van Faro, t is gedaan, t is uit met zyn gezach.
Waar is myn lief?
vergun dat ik hem spreeken mag.
Myn waardige engel.
ELISAeth.
Voort, vertrek, hoe zal t hier weezen?
Zy meend u niet.
myn Moeder, ik meen deezen, En niemand anders.
Hoe zal ik deeze reën.
Begrypen?
Ja ze zyn vol van diepzinnig heen.
ELI Digitized by google TOONEELSPEELDER.
77 ELISABETH.
Myn dochter, heeft hy.
Wil doch spreeken?
Hoe is t er meê?
Het hart schynt my te breeken!
Monfreer, wat zal dit zyn?
Hoe ben ik bevreesd!
Ik loof, het vuur heeft hier wat na aan t stroo geweest, Na ik het hooren kan, en zien.
Spreek jy die woorden?
vertrek terstond, of ik zal u vermoorden!
Myn raad is, dat gy haar te zaamen trouwen laat, want na ik merken kan, zo heeft ze haare zinnen Geheel op hem gezet.
Zy mag hem wel beminnen.
Want, zonder roemen, hy is haare min wel waard, Heeft hy geen schatten, hy is deugdelyk van aard.
Maat, juffrouw, is het waar?
Zo waar, gelyk wy leeven.
Gy kund uw Dochter nooit, geen beter Bruigom geeven, maar wel een ryker, doch men koopt geen deugd voor geld.
Hoor hier eens, eelhart.
Ik verzoek dat gy my meld, Waar gy van daan zyt, laat my uw geboorte eens hooren EELHARt.
In Holland, te Amsterdam, myn Heer, ben ik gebooren, en daar gesprooten, uit een eerlyke stam.
Myn vader, Heer, die woond noch heden aan den Dam, In een der best bekendste en neringrykste straaten, al waar dat hy zich zelfs met Koffje en Schokolate Te schenken noch erneerd.
Myn eerste handwerk was Het lof'lyk Teek'nen en bootzeeren, maar zo ras Kwam 't Fransche oorlogs vuur, deez' Landen niet ontsteeken, Of 'k ben van deere konst, daar 't slecht me gong, gegeeven, En gaf me in de oorlog, maar ik wierd dat leeven moë, Door dien 't men daar te los, en veel te wild ging toe, Zo dat ik eind'lyk, na een klein getal van jaaren, Een eerlyk afscheid kreeg, en 'k lied den oorlog vaaren.
Na die tyd, had ik graag weer in myn kunst gedaan, Maar ze is zo arm, dat zy nu zelf om brood moet gaan.
Zo dat ik eindelyk, om eerelyk te leeven, my heb in een kontrakt met deeze vrouw gegeeven, Om te vertoonen, op een heerelyk Toneel, hoe yder speeld zyn rol, en yder krygt zyn deel.
Maar 't geen nu meest van al betreffen komt myn zaaken, mijn Heer, 'k zal ongeveinst u alles kenbaar maaken 't Was op een morgenstond, dat de nieuwsgierigheid My, en myn waerde vrind, heeft door deez' stad geleid, Om Brussel met vermaak in alles aan te schouwen, Haar schoone Kerken, en haar prachtige Gebouwen, Paleisen, die het oog verwond'ren, en 't gezigt Van haar Fonteinen, 't geen de reiziger verpligt Om al deez' wonderen met yver te beoogen.
't Vermaak van Brussel heeft een overgroot vermoogen.
Maar al deez heerlykheid verdween, op het gezigt, der gifires vOO TOONEELSPEELDER.
Der blinkende oogen, en het schitterende licht, 't welk, als twe sterren, of wel eer als bliksems straalen Kwam, uit uw venster, tot in deeze boezem daalen.
Myn gang wierd met myn tong gelykelyk gestaakt, Ik wierd, als roereloos, tot in de ziel geraakt, En t scheen of my de min in t oor zei, wil niet vreezen, dit zal uw grootste vreugd, dit uw geluk ster weezen.
Myn vriend, verwonderd door myn stilstaan, vroeg my voorti, Wat dat my deerde, maar ik kon geen enkeld woord Tot antwoord geeven, doch een weinig aan t bedaaren, Zo wees ik de oorzaak straks aan hem van myn bezwaren Dat ik, getroffen, door dat hemels aangezigt my, al myn leeven lang, vond tot haar dienst verpligt, En dat ook, wat belang zich hier mogt tegen zetten, Myn min te volgen my in t minst niet zou beletten.
'k wierd, om deez redenen, eerst van Constant begekt, maar doen ik hem geheel myn meinig had ondekt, Heeft hy myn minnevlam, zo euvel niet gevonden, of hy heeft zich geheel en al aan my verbonden.
't Geluk dat wilde, dat wy kwaamen te verstaan, dat gy twee knechten had uit uwen dienst doen gaan, Wat hier toe nodig was, wierd van my waargenoomen, Om beide, als dienaars, hier door in uw huis te koomen dit is myn misdaad, Heer, denk nu, na rypen raad Of ik verdiend heb zulk een gruwelyke haat, dat gy me ontrooven zoud myn hart, myn ziel, myn leeven.
Een zoet bedrog, word yaak den minnaar wel vergeeven.
Wanneer zyn liefde op geen verkeerde weegen gaat.
mag ik hoopen?
Wel, monfreer, ik weet geen raad.
Hy weet me zeker zo bekoorelyk te praaten, Dat ik hem waarlyk Sofiia wel zou laaten.
Maar zulk een slechte naam, och!
Broer, komediantrykert.
Dat is voor gekken, niet voor menschen van verstand.
Een bie, zal uit een Bloem, hoe slegt, noch honing trekken, en, uit de schoonste Bloem, de Spin vergif.
De gekken, die zyn, gelyk de Spin, de wyzen, als de Bie.
Versta je 't zo, ik ook.
FRANSYN, ik meê dat zyn der drie.
Geeft hem uw Dochter, zo hoeft hy niet meer te speelen.
zy kan hem braaf mee deelen.
Dat heb ik al ezeid, ELISABETH.
Wel laat het dan zo zyn, wyl 't aårs niet weezen kan Ontfang myn Dochter dan, en word haar echte manEELHARt.
Wat geeft uw goedheid my al stoffen tot verblyden!
Wy hebben u voorheen al heel wel moogen lyden.
Frausyn, zyt gy van my te plaagen noch niet moe?
Ik ben niet beter als myn Juffrouw daar, tast toe, wantken jy, Geesten, zo veel raare potzen maaken, zo zal ik ook met jou wel aan de kost geraaken.
een dubb'le trouw.
Fransyn, zie wat je doed.
O juffrouw, het is best ten eersten, kort en goed.
Ro¬ Digitized by google tooneelspeller.
CIROSETTE.
De Vryster heeft gelyk, waar toe toch lang te wachten, maar, Eelhart, overdenk nu eens in uw gedachten, Dat wy vertoefde, nu al ruim een maand geleën, Te Gent, hier 's ons kontrakt.
Mejuffrouw weest te vreën, wat schaade dat gy hebt, door Eelharts doen, geleeden, zal ik vergoeden, stel u maar in als te vreeden.
Myn Heer, 'k vertrouw uw woord.
meld toch niet, aan and'ren al het geen dat gy hier hoord en ziet.
Dat hoeft zy niet te doen, kan hier maar achter raaken, Een kreupele Poeët, hy zalder voort van maaken Een Blyspel, en my dunkt het zou al kluchtig zyn.
Daar Eelhart krygt Sofije.
En dan Constant Fransyn.
BLYSPEL, uit het Konstgenoodschap, MELIORA LATENT.
Te amsterdam, by, HENDRIK van de GAETE, boekverkooper, op den hoek van den Vygendam en Warmoesstraat.
1716. tooneel Aan den gunstigen leezer.
eer als eenmaal heeft ons de Schouburg, soo te Leiden, Utrecht en den Haage, als binnen amsteldam met verliefde Vermommingen konnen treffen en aandoen.
Wy vonden ons bovenmaaten gekitteld door de gelukkige uitvallen, ontrent een gewaande Geneesmeester, een gemaakte Schilder en een naagebootste Timmerman.
Derbalven heeft het sien van deese soo kluchtige uitvoeringen ook ons aangenoopt, om een gelukkige Bruidegom te maaken van een VERLIEFDEN METSE LAar.
Ondertusschen sal iemand hier te vergeefsch soeken het geen er niet is te vinden, naademaal wy op de algemeene Bedryven in den Dagelykschen ommegang sinspeelen.
Argwaanende konnen in alle blyspellen wel een particulier persoon in het oog hebben.
Immers, wie siet de Wanhebbelyke liefde, de Ontrouwe voogd, de Stiefmoer, de Bankeroetier, de Malle wedding, het Hofstee leeven, enz.
Buiten, in syn gedachten, eenige toepassingen?
Wat nu het Spel als Spel betreft, dat is, uit tydverdryf, in ledige avond uuren van ons zaamen geflanst, niet wel lettende op de bepaalde Menigte der regelen of konstige Verdeelinge ofnette Spellinge soo dat, genegene Leeser, vind gy misslagen, die er ook sich in opdoen denk dat het is een Musykstukje, waar meede wy, in onse afgesonderde eensaamheid, hebben getracht malkanderen te vermaaken en tot een sedig lacchen te vervoeren.
MELIORA LATENT.
BE tized by google bedrivers.
WARNAR, landheer.
Rykaart, buurman.
SOPHIA KATRINA nicht.
KAREL, minnaar van SOPHIA.
GEERAARD, medeminnaar.
Herdeyn. huyshouster van WARNAR.
STRYKSTOk, mr. metselaar.
GRANDIGH, Mr. timmerman.
PHILIP, thuinman.
CORNELIUS WARNAR.
Knecht van karel.
JAN BRANDEuvikje, meulenaar.
JAN PRUL Baeren.
JAN LAP Het tooneel is ontrent loenen, beginnende met den voormiddag en met den avond eindringende.
DE METSELAAR DOOR DE LIEI BLYSPEL.
WARNAR, PHILIP.
WARNAR.
Ben jy daar Philip?
ik souje soo hebben laten halen, om te vragen, hoe dat je stont met het saat?
sonder dralen.
Myn heer, ik heb geen saat, nog van erten, boonen, ja schier van geen ding.
Ik heb niets konnen winnen, 't is een sonderling van een jaar geweest, alderdeegs heb ik geen saat van spinagie, en ik heb nog so myn best gedaan, wyl ik weet datje genegen bent tot menagie.
WARNAR.. menagie of geen menagie.
ik seg jou maar datje niet hebt opgepast, wat maak je my nu wys?
WAR. toen ik in January, t'amsterdam was, waar was doe alle dagen?
was het niet op het ys, hoor Philip in t kort, dat sou my in t minste niet lyken, als je so aan wilt, magje van daag wel na een ander kyhen Want al myn goet soo te verwaarloosen, daar toe heb ik geen sin, ik mag met regt seggen, ik heb pissebet laten gaan, en kryg kakkebet in.
Kon ik in 't vroege voorjaar wel slaa krygen?
Heb ik meloenen gehad, die goet waren?
En sou ik dat nog swygen?
Ken myn Heer dit jaar ook by andere jaaren gelyken reken Eens aan, hoe lang is t wel droog weer geweest?
En to een teken Van waarheit, ga by myn Heer Rykaart, die heeft se niet beter gehad Had het drooger weer geweest, sy souden wel anders syn geweest, ik verseker u dat.
En ook als ik 'et seggen mag, de bakken syn altemaal van de wurm opgegeten, In elke bak wel zoglasen aan stukken, na myn beste weten, Dat ken immers in 't minste niet broeyen.
D'omme beest, die heb jy gebroken, want doe jy hier quamt, syn sy al temaal heel geweest, daarom sel jyse betalen.
Ik wed dat ik et wel sal laten, al was jy nog eens soo gierig, daar selje my evenwel niet toe bepraten.
Ik selje dat kooltje wel bakken.
Kom an, ik selje nog eens t saat geven, maar ik verstaa dat je maakt, voortaan saat te hebben, of verwagt myn toorn en ongenaa.
Ia dan maar aan je werk.
IWEEDE tooneel.
Wel WARNAR alleen.
Ik weer gelt aan saat, t is of sy het varken maar scheeren!
Ik pulk een hope gelt te vertimmeren aan t huys, t geen het wel kan ontbeeren!
Ioewel myn sinnen daar te seer syn opgeleit, kom aan, kort raat duur, nu maar aan Cornelis geseit, om Monsieur Strykstok, en Grandigh te haalen, om met haar te overleggen, en hooren, wat die messieurtjes daar van sullen seggen.
Cornelis!
CORNELIS, WARNAR.
CORNELIS.
Wat is er van uw dienst, myn Heer?
Gaat eens, maar voor al kom tog gaauw weer, Na 't dorp, en ik recommandeer jou, datje je niet laat verblinden, Van jou op te laten houden, en so se niet t'huis syn, soek so lang, dat je se moogt vinden.
Wel wie moet ik soeken?
Ja dat s waar, haal Grandig en Strykstok.
Maar blyf niet lang uyt, jou fiel, of jy krygt wat op jou rok.
Toen ik in January, t'amsterdam was, waar was je doe alle dagen?
was het niet op het ys?
Hoor Philip in 't kort, dat sou my in 't minste niet lyken, alsje so aan wilt, magje van daag wel na een ander kyhen, want al myn goet soo te verunarloosen, daar toe heb ik geen sin, ik mag met regt seggen, ik heb pissebet laten gaan, en kryg kakkebet in.
En sou ik dan nog swygen, PHILIP.
Ken myn Heer dit jaar ook by andere jaaren gelyken?
reken Eens aan, hoe lang is t wel droog weer geweest?
En tot een teken Van waarheit, ga by myn Heer Rykaart, die heeft se niet beter gehad Had het drooger weer geweest, sy souden wel anders syn geweest, ik verseker u dat.
En ook als ik 'et seggen mag, de bakken syn altemaal van de wurm opgegeten, In elke bak wel twee glasen aan stukken, na myn beste weten, Dat ken immers in 't minste niet broeyen.
Kom an, ik selje nog eens 't saat geven, maar ik verstaa dat je maakt, voortaan saat te hebben, of verwagt myn toorn en ongenaa.
Ga dan maar aan je werk.
WARNAR alleen.
Nu weer gelt aan saat, 't is of sy het varken maar scheeren, sulk een hope gelt te vertimmeren aan 't huys, 't geen het wel kan ontbeeren!
Hoewel myn sinnen daar te seer syn opgeleit, kom aan, kort raat duur, nu maar aan Cornelis geseit, om Monsieur Strykstok, en Grandigh te haalen, om met haar te overleggen, En hooren, wat die messieurtjes daar van sullen seggen.
Gaat eens, maar voor al kom tog gaauw weer, Na 't dorp, en ik recommandeer jou, datje je niet laat verblinden, Van jou op te laten houden, en so se niet t'huis syn, soek so lang, dat je se moogt vinden!
Wel wie moet ik socken?
CORnelis. de METSELAAR DOOR liefde, CORnelis.
Ik sal, myn heer, ik sal wel gaauw loopen, en eer weerom syn, alsje sout kunnen hoopen.
Maar als sy vroegen wat sy hier doen moesten, myn Heer, wat sou ik?...
Seg jy maar, dat sy eens by my komen, hoe eer Hoe beter, dat ik haar moet spreken.
Maar kom je niet gaauw weerom, de beenen sal ik je aan stukken breeken.
Ik sel myn Heer, ik sel, nu dat is dan gang.
Onthout wel wat 'er is geseit, en blyf daar niet lang.
Komen de knegts in 't dorp, sy moeten altyd smooken, dan by de smit, schoenmaker of waarse maar de minste kennis hebben, een pypje rooken.
Neen, hy is 't hem ook al niet, hy is in 't werken loom en traag.
Maar in tvreten, als een tweede Overbeek soo graag.
Maar daar komt Herderin, wat of my die te seggen heeft?
HERDERIN, WARNAR.
HERDERIN.
Myn Heer daar is een kerel, dat is eerst onbeleest, soo een naam heeft hy, ik durf etje niet seggen, hy hiet, hy hiet, ja ik kentje niet uytleggen.
Seg op, meit, benje gek of dol?
HER! digitized by google.
Hoor, ik sal je dan seggen, bran.... bran.
Ga hy staat voor.
Jy liever selver Hy hiet als so een ding, dat men steekt in de vaten?
Weet je 'et nou nog niet, myn Heer?
ik kender seket niet meer of praten.
Ja, nou weet ik 'et, brandeuvikje, is 't niet waar?
Ja die is 't, maar kon ik die vent soo noemen?
Wel 't is onse meulenaar, sottin, wat steekt daar nou in?
laat hem binnen komen.
BRANDEVIKje, WARNAR.
BRANDEuvikje.
G' myn Heer!
ik hebje dingen te seggen, daar je niet van sout dromen.
't Heeft van de nagt sulke een weer geweest, jy hebt 'et seker wel gehoort, 't Meeste riet is van de meulen gewaayt, en de seilen syn ook voort.
De as had ook haast in de ligte vlam gevloogen, het woey so sterk, dat ik de heele meulen sag bewegen voor myn oogen.
Dit is het eerste ongeluk, sedert ik heb gewoont op het lant Soo dit so voort gaat, raakt et seker aan myn verstant.
Dit is een brok om niet te verduwen, soo doende sou ik de brus van 't lant krygen, en die bruykers wel schuwen.
Brandeuvikje, hoe veel gelt is er weer toe van doen?
En hoe voel is 'er over stuur?
BRAN¬ A3v, p. 6 de METSELAAR DOOR LIEFDE, BRANDEuvikje.
Sel myn Heer 'er maar out doek toe nemen?
Ja, want het nieuwe is te duur BRANDEUVJE.
De seylen sullen kosten so circa circa hondert gulden.
Soo veel gelt?
Neen dat gaat niet.
Dat s te veel, de schulden souden sodoende vry hoog worden.
Maar verder, wie sout gy nemen tot het dekken van 't riet?
Seldenryk sal dat wel klaaren, myn Heer, sou hy niet?
Die vent sal ik myn klandisie nooyt meer vereeren, En soo hy in t vervolg ook soo doet met andere heeren, en syn kinderen, met sulk reekenen soo veel doet te kort, wil ikje wel versekeren, dat hy dan selden ryk wort.
So duur als hy is, weg, weg, ik wil van hem niet horen, hy reekent.
42 voor syn daghuur, hy sel my dat gaatje niet booren.
Item, nog voor de jongen 8 st., en 6 st. voor bier.
Ey myn Heer.
Nou neemt hem maar.
Hoe drommel is 't hier Ik wil hem niet hebben, nog eens, hy sal voor my niet wercken.
Maar eer wy voortgaan, lust je een klokje brandewyn, om 't hart wat te sterken?
Herderin!
SE jitzed by Google BLYSPE L. SEVENDE TOONEEL.
HERDERIN, WARNAR, BRANDEuvikje.
'k kom!
ik kom, myn heer!
ik was juist in de kelder beneën, t is of je een rasende koorts op t lyf hebt, hier ben ik, benje nou te vreën?
Kryg eens een beetje op Curasouse schillen.
Herderin binnen.
Daar is de sleutel, nu Brandeuvikje, willen Wy 't nu eens ter deeg overleggen?
kom in, ik bestee jou aan, de seylen te leveren, dan syn wy daar in ree, daar moetje het voor klaaren.
Voor vyftig gulden, herderin uyt, en weer binnen.
Sie daar myn Heer.
Wel myn Heer, ik wou seker liever dat heint je pik in t werk quam Vaaren.
Ik kan waarlyk, als ik 'et wel maak, met geen negentig guldens ver na niet toe, en ik moet immers een klein broodje verdienen, hoe benje nu soo qualyk te moê.
Nu kom, om dat ik sie dat je een hups kerel bent, en graa een broodje wilt winnen, so sal ik 'er nog een kruysje op leggen.
BRANDEuVIKje myn Heer!
Je bent waarlyk niet by je sinnen, als ik se voor negen en negentig gulden maak, doe ik se soo na als iemant ken.
Bruy heen vent, meen jy dat ik et gelt gestolen heb, of dat ik gek ben?
Hoor ga jy maar heen, ik sel de Seilemaker en Rietdekker wel na jou toe stuuren, Maar maak, dat je beter op past, of wy sullen de meulen aan een ander verhuuren.
Ik heb klagten over jou gehoort, dat je niet ter degen hebt gemaalt, maak, op pene van verstoten te worden, dat 'er niet aan faalt.
Jy laat, als 'et een goeje wint is, de meulen maar slegjes loopen, Om terwyl vis te vangen, die je dan naderhant gaat verkoopen Jy past maar op jou eigen voordeel, en jy waart al lang by my verdagt, Dat de intrest van de polder by jou niet wert geagt.
Ik doe myn best, en ik kan myn pligt niet beter waarnemen Als ik doe.
Maar dit dorp heeft de naam van... WARNAR.
Niet te teemen, ga jy maar heen.
Ik wil maar seggen, als je in 't voorste huys eens pannekoeken beslaat, dat, als 't maar een quartier geleden is, daarin 't agterste huis van wort gepraat.
Nou goeden dag, myn Heer.
Ja goeden dag hy praat van hondert gulden of het niemendal was, dat is niet te verdraagen.
Maar waar of die jonge blyst, dat moet ik de meit eens vraagen.
Herderin.
AGSTE BLYSPE L. 9 AGSTE TOONEEL.
Wel, wat wilje nu weer hebben, myn heer?
Is Cornelis nog uyt het dorp niet weer?
Ik heb hem nog niet gesien.
Maar hy ken ook nog niet weer weelen.
Ken hy niet?
Ik weet wel beter, als hy komt mag hy wel vreesen.
Nou kyf maar niet, daar is hy.
WAENAR, CORNELIS, HERDERIN.
Rekel!
sot!
gek!
Kom hier maar, jonge, soo klop ikje voor jou bek!