floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wanneer gy vluchte, k was wat haastig, t is wel waar, maar k heb t gonoeg beweend, dat s zonder tegenspreken.
't is immers om een steenig hart te breeken.
Uw zoon heeft my zo menigmaal verklaard, Dat hy een vader had van zulken teeren aart.
Nu 't is genoeg, want 't bloed is niet te wederstreeven.
Tegen Cezar.
Je mind, hebt geld van doen, en de oude zal wel geeven, laat hy je vaar maar zyn.
Swyg zeg ik, benje mal.
Myn zoon, 'k beween het noch, ach!
wat heb ik niet al, Voor dat ik wist, waar dat gy heen waart, moeten lyden!
Zyt gy in Indien gebleeven al die tyden?
Een goeje reis, zeg ja.
Neen, 'k eer uw ouderdom Myn heer, ik zal u niet misseiden, neen, ik kom.... karel.
Wy hebben kluchtige Indiaanen daar gevonden.
Toen ik uw brieven kreeg, ik kan t je niet verkonden!
'k was in myn ziel verheugd.
Die ziende, leezende!
Ik dacht u dood te zyn.
Neen, neen, hy leefde in vreugd.
Maar, zoon, zeg my.... CESAR.
Myn heer, ik kan t niet meer verdraagen, den naam, van uwen zoon zou my heel wel behaagen.... karel.
Je bent je vaders zoon.
Myn heer, ik bidje ziet.... CESAR.
Men wil u te vergeefs... ferdinand.
Ben ik zyn vader niet?
Hy is uw zoon, dat s vast.
myn heer, hy word geheten.
Don Lopes.
Ja, hy is 't, don Lopes, wel te weeten.
Waar? BROederlyke minnaar.
Waarom zo weinig werks gemaakt van zyn onthaal.
Tegen Ferdinand.
Je vader weet het zelf het best.
Zyn oude quaal Begint weer op een nieuw, k bid, wilt het hem vergeeven.
Hy heeft my licht misleid, zyn vrouw is noch in 't leeven.
Zyn vrouw?
Wat vrouw?
'k geloof het scheelt u aan 't verstand.
CARYN tegen Ferdinand.
Wees niet eens ongerust, om al zyn zeggen, want Wy hebben op de reis al vry wat veel geleeden, dan vloog ons schip eens naar de lucht, dan naar beneden Wy wierden somtyds tot den afgrond toe vervoerd, myn heers verstand is door de schrik wat veel ontroerd, hy wierd eens uit ons schip, en weer daar in geslaagen, Door een verbaasde golf.
hy heeft by vlaagen, Gansch geen geheugen meer van 't geen daar is geschied, Ja schier den meesten tyd kent hy my zelve niet.
Noch volk, noch plaats, niets komt hem dan te binnen, een koorts heeft hem beroofd van een van zyn vyf zinnen, hy heeft van Indien gansch geen geheugenis, uit de lucht gevallen is.
Hy antwoord, of hy FERDINAND.
Wat is een mens niet al gequeld met veel gebreken!
Troost u, myn zoon.
Je zoon, dat 's zonder tegenspreken.
In Goa, daar was zyn memorie noch heel rad, dat hy zoo'n vader had, Zei hy my duizendmaal, Zoo'n middelmatig man wat schraal, maar fris van wezen.
Carlyn, 'k zeg snoer je mond, of wil myn gramschap vreezen.
FERDINAND, CESAR, IZABELLE, beateis, carlyn.
Wat zie ik, ach!
Kom hier myn dochter!
Hoe, carlyn!
'k zal 't raaden, zy zal weer voor u beminlyk zyn.
Nu kunt ge uw broeder, dien u onbekend is, groeten.
Dat is die heer, die my zo vriendlyk kwam ontmoeten.
Carlyn dat is myn schoone zielsvriendin.
Wat is t geval my zoet?
IZABÉLLE.
O droefheid voor myn min!
Tree toe, omhelst malkaar.
Ei vader wilt eens merken, hoe schielyk de natuur in haar begint te werken.
Zyt gy myn zuster?
Zyt gy myn broeder, heer?
zyn memorie komt misschien noch wel eens weer.
Dat s zeker, door den tyd zal hy wel weer bekomen.
Tot Digitized by google 29 BROederlyke MINNAAR.
Tot Cadix, t was zeer slecht, had hy iets ingenomen, Dat hem ontlastende... veel vocht is hem heel goed, want, zie, zyn long en ook zyn hitsigheid van bloed Vereist dat.
De doctoors die zullen dat wel weeten.
Tegen Cesar.
Ik durf u noch myn vader schier niet heeten, die plompe ontroering, waar in gy my hebt gezien, Maakt nauwelyks, dat ik den naam van zoon verdien.
't Bloed overtuigde my, maar door myn swaare rampen Ben ik vervallen in zoo'n overlast van dampen Wiens doffigheid myn geest zomtyds geheel ontstelt, u ziende, wierd myn hart daar door weer wat bekneld, 'k vergat my zelven schier door uwe vriend'lykheden, maar eind'lyk zal ik my natuur'lyk overreden, en dan is 't over, als die nevels zyn gestuit.
Dewyl dit toeval uit een groote ziekte spruit, zal t wel te helpen zyn, hier zyn voor alle quaalen de beste docters, k zal hen altemaal doen haalen.
Ider redeneert.
Voor al is 't sweeten goed, want hy is vochtig, en van ongetemperd bloed.
Hy heeft veel zucht voor u, dat kan my wel behaagen.
Ja, zoo'n goed meester vind men ook niet alle daagen.
Is deze juist myn broeder, o verdriet!
Stil tegen Ferdinand.
Don Cesar, vader, wil, noch kan, noch zal ik niet!
'k zou qualyk doen, zo ik my van myn lot beklaagde, ik wenste nu maar, dat myn schoonzoon niet vertraagde.
CX Digitized by Google DON CESAR OF DE 30 CESAR.
Zyn schoonzoon, ferdinand.
Hy zal vast verrukt zyn te verstaan.... beatris.
Hy is eens door de stad uit wandelen gegaan.
'k vrees, dat hy hier of daar een schoonheid heeft gevonden, hy zou door brieven ook wel kunnen zyn verbonden.
Hoe, is myn zuster dan getrouwd, myn vader?
Neen, gy komt hier net van pas, zy gaat licht daadlyk heen.
's schoon, en waardig om.... ferdinand.
Ei wilt dat prvzen staaken, Dewyl zy haar daar door al te hovaardig maaken, 'k Moet u alleen daar van eens spreeken, zoon, tree in, ik zal 't u altemaal verklaaren, van 't begin.
CESAR tegen Izabelle.
Die zoete zamenkomst zal nu niet kunnen weezen, myn zuster.
wat denkt gy wel?
ik ben vol vreezen.
Bemin my, zusje, maar zo veel als ik u doe.
CARLYn, BEATRIS.
Ei hoor.
Wel, wat zal t zyn?
Beatrisje, wel hoe Staan wy 'er me?
BIA Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
31 BEATRIS.
Waar me?
Je lacht, maar hoor, met zinnen, wiel ons gestarnten ons elkander doet beminnen, zo haast men t voorwerp ziet, gevoelt men wel zo wat.
En hoe bevoel jy je op die koop?
Wel, 'k zegje, dat Gaat vry wel heen, 'k heb u gemind, voor dat myn oogen U zagen, want myn heer was zomtyds opgetogen, Wanneer hy van je sprak, en van je vrolykheid, En van je stukjes, o!
hy heeft zo veel gezeid, je woud wel reis.
Men moet van zulke jonge knaapen Wel wat verdraagen.
Recht, wy zyn der toe geschapen, wat droelie was het toch, indien de guitery Niet in de waereld was.
Ik weet ook wel, dat hy U zo beminde, dat des avonds in u kamer, hoewel in eer en deugd, want alles.... BEATRIS.
Wel wat hamer?
Al had hy 'k weet niet wat, tot nadeel van myn eer My aangeboden, 'k had.
Dat s recht, dat ding is teer.
Hoewel je zomtyds s nachts malkander wel kond spreeken.
Daar was de kleine by.
De kleine?
Wel ja zyn zuster hield een oog in t zeil, dat is Wat meer, als met een open deur te slaapen.
Wis. itized by google.
Van haar drie jaaren af, dat deed hem wat bedwingen, een praatje wel, maar neen, neen toch niet!
and're dingen.
Voorzigtigheid is goed.
Daar houd het hem, dat 's klaar.
Maar zeg my eens, myn heer, die had een vrouw, niet waar?
't wierd voor wat lossigheid by ider uitgekreeten, 'k heb nooit omtrent die zaak zyn grond recht kunnen weeten.
Door zek're dochter was hy wat te ver gebragt, Zeer schoon, maar zonder goed, en ook van slegt geslacht, Zy heete Flora, hy plagt veel van haar te houwen, Bezocht haar dagelyks, en sprak haar aan van trouwen, zyn vader kreeg 't in 't oog, hy vloekte en schold, verbood Hem zyn gezicht, maar 't mocht niet helpen, dies sloot Hy eindelyk, om dat zyn zoon haar niet zou neemen, Haar weg te zenden, en dus van hem te vervreemen, Maar naauwlyks kreeg uw heer in 't oog zyn 's vaders list, Of hy vervoerde haar juist zelve, voor men 't wist, nam geld en goed'ren mee, en is toen op gaan breeken, En door een spoed'ge vlucht des vaders toorn ontweeken.
't Vervolg was vruchteloos, al wat 'er wierd gedaan 't Was al vergeefs, men kon geen woord van haar verstaan.
Tot dat Don Lopes, na wel meer dan dartien jaaren, zyn vader end'lyk schreef, hoe 't met hem was gevaaren, dat hy te Goa was, weeuw'naar en kinderloos En zo zyn vader noch vergramd was, daar altoos Zyn woonplaats houden zou, en schreef hem daar beneven, Dat hy genoeg had, om daar ruim en wel te leeven.
Zie daar nu de oorzaak van uw heers afwezenheid.
Hy had aan my omtrent het zelve mee gezeid, maar zie, ik twyffelde of ik hem wel mogt vertrouwen.
Maar zeker plagt hy niet veel van zyn vrouw te houwen.
Vervaarlyk!
BEa gitized by google BROederlyke minnaar.
33 BEATRIS.
En wanneer zy stierf, was 't hem geen smart?
Zyn traanen waren groot, het ging hem zeer aan t hart.
Zy was t wel waardig, want s'had veel aanvalligheden, en zeer çierelyke leden.
Doordringende oogen, carlyn.
Kloek van gestalte, en.... BEATRIS.
Na my heugt, zo was zy maar Heel middelmatig.
Ja, ik zeg dat zo, dat 's waar, maar de gestalte word veel na de swier genomen.
En sganarell?
Wel nu, beatris.
Is die ook weer gekomen?
Wat Sganarell?
Die de knegt was by uw heer.
'k Verstaaje, och kind, die zie je nooit je leven weer.
Hy zal zo makkelyk zich ook niet laaten vangen, wierd hy van daag gevat, je zaagt hem morgen hangen, hy is een dief!
wie had dat ooit geloofd?
Zyn vonnis leid 'er toe, het kost zyn beste hoofd.
't was de getrouwheid zelf, hoe kan een mens verkeeren?
Voor zyn getrouwigheid had ik niet willen sweeren, die deluw bleeke lui wil ik nooit borg voor staan.
Hy was zo bleck niet.
Kom, myn bakkisje, moet gaan.
Beatrisje, myn lief, zeg, zel je me beminnen?
CARLIN.
Ja wel zie daar, het gaat me aan myn zinnen, dat ik geen tyd meer heb, myn heer die wacht misschien Al na me.
'k heb je lief, jou gekje!
'k zal 't eens zien, kom maar in huis.
't is wel, myn heer mogt anders kyven, Gut meisje, 'k wou noch wel een uurtje by je blyven.
FERDINAND, CESAR.
Die zaaken zyn by ons voor altoos afgedaan, Myn zoon, dat is voorby, men denk daar niet meer aan, Dat misbedryf van trouw heb ik u lang vergeeven, En voor een foutje van uw jeugd u toegeschreeven, Laat ons nu maar alleen op vreugde zyn bedacht, Die uwe wederkomst aan ons heeft toegebracht, Ik min u, leef met my, gelyk een zoon met eeren, Die al myn goederen mag na zyn zin regeeren.
Ik wil myn huisgezin bezorgen voor myn dood, myn dochters huwelyk stelt haar reets buiten nood, 'k Moet alles tot haar trouw deez avond vaardig maaken.
De oogle BROederlyke MINNAAR.
35 CESAR.
My dunkt 't was best, om dat noch voor een wyl te staaken, Denkt, gy hebt geld.
Maar niet in vergelyking van Dien heer, die haar 't geluk nu toeschikt tot een man, hy 's ryker als je meent, ik weet nu sint tien jaaren... CESAR.
Hoe ryk hy zy, zo moet ik echter u verklaaren, Dat ik u licht wel haast veel beter heer beschik, Zo wel gesteld als hy, en van postuur, als ik, zo ik hem noemen mocht, ik weet gy zoud voorzeker, En ook myn zusters keur.... ferdinand.
Myn zoon, ei lieve sprecker Met haar niet van, zy heeft alreeds, ik weet niet wat voor tegenzin, in deeze bruigom opgevat, indien zy t hoorde, k had licht erger quaad te vreezen.
Ik zal dan zwygen, en u onderdanig weezen.
Maar, zo een huwelyk is zonder zoetigheën, 't is vader, veel gewaagt, haar dwingende aan den geen' die haar mishaagt, want 'k heb heel dikwils ondervonden, Wat ongeregeltheën daar uit voortkomen konden.
'k weet, wat haar nodig is, ei laat my maar begaan, en is myn schoonzoon wat luchtgeestig, wat 's daar aan?
'k zal om zyn vrolykheid de zaak niet laaten steeken, en 't is ook reets zo ver, dat ik 't niet af kan breeken.
Ei zoon, je bent van een geheel bescheiden geest, Beweeg haar tot die zaak, indien je kunt, 'k bid, leest haar plicht haar zo wat voor, zy zal u veel vertrouwen.
Wees maar gerust, 'k zal 't haar eens net te vooren houwen, En niets vergeeten, om u eind'lyk te doen zien, Dat ik als zoon bemint, ook 't zelve wel verdien.
Dat had ik ook verwagt.
'k zal onderwyl myn vrinden By een doen roepen, ach!
Don Sanche, in u te vinden Wat zal hy bly zyn!
En don Pedro wat vermaak!
Ik moet hen noch niet zien, ten minsten, dit 's de zaak, Zo dient men my van hen eerst grondig te onderrichten, ik ken hun naamen pas, veel min hun aangezichten, wat hoeven die ook juist te weeten altemaal, dat ik gequeld ben met dat ongemak, die quaal Aan myn geheugen?
't is tien jaaren nu geleden Dat gy Madrid verliet, dies is 't niet zonder reden Indien ze u zyn ontmunt, maar als ik u dan zeg Hun naamen, en het geen daar is gebeurt, die weg.... CESAR.
'k Heb moeite om 't geen hier nu geschiet, wel na te jaagen.
't geen te Goa is gebeurd, dat je alle dagen Gehoord hebt?
't is my heel ontgaan, ik weet wel dat Dit Goa is.... FERDINAND.
Een groote en vollikryke stad.
Ja ruim en vol gewoel, daar wel wat valt te gaaren, voor die wat naarstig zyn.
'k was noch geen dartig jaaren, Toen ik 't verliet.
Je weet omtrent t kasteel, daar zyn... CESAR.
Ei vraag my niet, zo gy nieuwsgierig zyt, carlyn Komt daar, en die zal u die zaaken beter zeggen.
CESAR stil tegen Carlyn.
„voorzigtig, zo hy vraagt.
Ik zal dat wel beleggen.
Maar, apropo, carlyn, waar is uw Sganarel?
CI Digitized by googleBROederlyke MINNAAR.
Sganarel?
Wel ja, hy was by u heel wel.
Hoe is 't met hem gegaan?
Dat komt my niet te binnen.
Hy kent hem niet!
Je weet wel, heer, zyn zinnen... 't is jammer... meent myn heer, dien eervergeten guit, die eerst zo trouw scheen, en daar na is weg gebruid, te goa.
Ik loof ja weet jy er van te spreeken?
Hy was myn byslaap, als je weet, wel twalef weeken.
Hy heeft je lang gediend.
Waarom liet gy hem gaan?
kreeg hy hem maar, het was met hem gedaan.
Die dief ontstal myn heer omtrent de duizend kroonen.
duizend kroonen?
hy zal hem niet vertoonen.
Wel gemunt, en wichtig geld, Ja, in goed gangbaar, ja!
zyn vonnis leid gevela.
Ja, duizend kroonen, de ravens zullen van de galg zyn vlees noch plukken.
Al myn contanten.
K zeg, t zyn droevige ongelukken!
Dat men met sweet en bloed, en arbeid heeft vergaard, 't valt hard!
Maar 'k denk je hebt ook noch wel wat bewaard.
C3v, p. 37 DON CESAR, p. 38, c3v, p.
myn heer die heeft zyn tyd wel waargenomen, Je zult van Indien hier in het koft zien komen, De duivel haalje, aan goed... je zoon die is zo fyn, Myn heer, dat hy en noch een gek twee kunnen zyn.
Al gy, naar 'k merk.
Wel ja, de linie te passeereh Dat raakt den mensch zomtyds wat nader, als zyn kleeren, die ééns in Goa zyn geweest, myn heer, t verstand!
CESAL.
Ja 't heugt my noch, ik trok met droefheid uit dat Land.
'k had zonder u daar al myn levenstyd gebleeven, ik was 'er wel.
'k zal u hier ook genoegen geeven, en, op dat u Madrid zo goed als goa zy zal ik een vrouw voor u beschikken.
Leef met my 'k zal me in alles vergenoegen, Naar uw believen, ik zal my daar na voegen, Uw wil ży my ech wet, 't hangt alles van u af, myn noodlot, en myn min.
Elvire is schoon van leest, en tyk, en myn vriendin.
'k zal al myn zorg en vlyt tot uwen dienst besteeden.
Dat uw vrouw is overleeden?
Gy kunt wel toonen, Door een verklaaring of.... karel.
Krab toch die wond niet op, hy heeft het alles kant en klaar gelyk een pop.
de overledene, ach!
Myn heer, die vrouw der vrouwen zo schoon om aan te schouwen!
Zo zacht gelyk een lam, ja 't spyt me noch, je weet een goeje vrouw is raar.
Hy is in 't graf, helaat!
A1v, p. 16 BROederlyke minnaar.
99 CARLIN.
Hy heeft nu al twee jaur zyn eer gesteld, om t graf met traanen te beschenken.
Hy s zyn memorie quyt, hoe kan hy daarom denken?
't vrouwvolk is een quaal 't hangt je als de duivel aan, je kent je van dat ding onmogelyk ontstaan, gedurig denk je 'er om, zy zyn niet te vergeeten.
'k laat u by hem alleen, gy zult noch wel iets weeten, dat zyn verdriet wat kan verzachten, 't geen hem quelt.
Dat teer herdenken had myn geest weer wat ontstelt, maar, vader, 'k zal my daar na dezen van onthouwen.
Ik bidje, maak toch, dat je zuster haast wil trouwen, 'k zal haar hier zenden.
'k zal al doen wat ik kan, en de uitslag geven u in 't kort daar blyken van.
DERDE tooneel.
GARLYN.
Dat's een potsierlyk werk!
Wel, wie hoorde ooit voor dezen, Dat de een den ander zo geheel gelyk kan weezen.
Beatris dacht ik eerst, dat gek was maar, carlyn.
Dat deze grysaart my vast meent zyn zoon te zyn?
Baas, die gelegenheid dient voort by t haar genomen, de herberg is hier goed, je kunt niet beter komen.
Ik ben hier wel.
CAXLIN.
Maar 'k had niet uitgevoert, indien Je strak de dochter van die paai niet had gezien.
Digitzèd by Google DON CESAROFDE 40.
't is waar om haarent wil liet ik my overreden, carlyn, wat is zy schoon en vol aantrekklykheden, is zy niet waardig... carlyn.
Ja, ik had het ook gedaan, maar nu je maar met haar als broeder om moogt gaan, is dat een laffe vreugd.
Neen, 'k zal dat wel besteeken, de liefde, hoe bedekt, weet daar wel door te breeken, zy neemt haar tyden waar.
De grootste zwarigheën Bestaan, dunkt my, maar in t aanschouwen van die geen, Die ik moest kennen, dat valt moeijlyk te overwinnen.
't is een goed middel, dat je mist een van je zinnen.
Myn vluchten, en myn trouw maakt dat ik in t geheel, Hier in Madrid voor een quâ personagie speel.
'k heb door Beatris, om met grond te kunnen spreeken, 't Geval des zoons ontdekt, 't is een goe sloof, en kreken, Na dat ik kon uit al de omstandigheen verstaan, Dat zy zomtyds des nachts met dezen Indiaan Op sentinel ging, 'k vraag u of ik uw snoeperyen Wel wist, zy stond het toe, de meiden zyn klappyen, maar zo don Lopes eens verscheen, daar gy nu voor Gehouden word?
'k zou daar door Zo veel te beter, als 't nodig was, my zelf te lichter openbaaren, Ik schyn hem zo gelyk in trekken, spraak en jaaren, dat, als ik zeg, dat ik don Cesar ben, men my Licht niet geloost.
Maar zeg, de vaders naam, hebt gy Die al verstaan?
De dochters?
41 CARLYn.
'k heb 't vergeeten te vraagen.
'k Diende dat voor alle ding te weeten.
Indien me 'er by geval van sprak, wat dan gedaan?
'k zal 't een en 't ander uit Beatris haast verstaan, de meiden zwygen niets, ik kan dat daad'lyk hooren, daar is de zuster zelf die u zo kon bekooren.
IZABELLE, CESAR, BEATRIS, CARLYN.
Wat zal ik zeggen, ach!
Myn broeder, 'k ben beschaamd Als ik herdenk aan uw liefkoffery, 't betaamt u niet, op zulken wys uw zuster te onderhouwen, waarom deed gy my voort myn broeder niet beschouwen, of zweegt ge om eens te zien, hoe veel vermogen, dat De liefde op 't zwak gemoed van uwe zuster had?
O ja, 't was my gezegd, maar 'k weet niet om wat reden Ik de onbekende speelde, en volgende uwe schreeden Slegs uit nieuwsgierigheid, nam ik met zo veel zucht Terstond uw zaak op, joeg dien dwing land op de vlucht, En, om de grond uw's harts eens aardig af te meeten Veinsde ik uit zoetheid niets in 't minst van u te weeten, En hoe beleefder gy my dankbaar scheent daar voor, Hoe veel te liever ik die zoete vreugd verkoor, En, om noch langer die onnosele vermaaken, Van minnekosery met u te mogen smaaken.
Bedacht ik, om te zien, of de ouderdom en lucht My niet verandert had, ik deed dat maar uit klucht, En juist ontmoete my Beatris, die my kende, En aansprak, maar ik zei, zy was verkeerd, en wende My om, tot eindelyk uw vader ook noch quam, Wien k ook al zeide, dat my voor een ander nam, Toen zag ik u, en moest my daadlyk overgeeven, gy kende my, schoon ik was onbekent gebleven.
Maar voor Beatris dat te ontkennen die wel eer... je weet wel wat ik daar van denken moet, myn heer.
Vernieuw de kennis weer.
Ik kan dat niet versinnen, gy weet, op welke wys een broeder mag beminnen, Ik keur de zaak niet goed, waarom my zo misleid, En uwe liefde en drift met zo yeel tederheid Aan my ontdekt, waarom męt zulke dierbaare eeden My tot het huwelyk gezogt dus te overreden?
't was tot een proefje alleen, dat ik die list besloot, een Indiaan door lange afwezenheid ontbloot Van de ondervinding, die de menschen veel vermogen By zet, eer dat hy zich vertoont voor iders oogen, Neemt door een zoete proef 't welleven aan van 't Hof Aldus, myn zuster, neem 't my toch niet qualyk of, Dacht ik een schoone vlam in uwe borst te ontsteeken, De broederlyke min deed my zo krachtig spreeken, Dat ik u hart bewoog.
'k ben dan daar door verrast, Beschuldig my dan niet, zo ik, dus aangetast, een al te verd're zucht heb voor u opgenomen, Gy zyt, myn broeder, my als minnaar voorgekomen, Die schicht tweesnydend heeft my wat te sterk geraakt, En dus vermomt, hebt ge u een ander mens gemaakt, Die wapens deeden 't, dat gy my des te eerder griefde.
Hoe, is het u dan leet, dat ik u door myn liefde... izabel.
Die liefde, en uw verdienste, en broederlyke min, die drongen wat te sterk op dezen boesem in, ach!
vraag my niet.
Kan ik u dan zo min behaagen, dat gy my kennende, u moet over my beklaagen, ben ik, indien ik eens bemin met alle vlyt.
43 izabel.
Daar gy myn broeder zyt.
Zo k die niet was, ei, laat my dat geluk beleeven, dat gy uw hart als dan met lust aan my zoud geeven.
Hou toch met vraagen op, is 't niet genoeg voor u Dat ik om uwent wil voortaan het trouwen schuw?
Wat eer voor my!
FZABELLE.
'k heb vast myn vaders haat te vreezen, hy wil met alle kracht, dat ik my laat beleezen.
Dat heeft hy my gezegt.
Maar 'k heb dat vast verloost, ik heb uw vleijery wat al te veel gelooft, geen huw'lyk meer.
Indien ik 't u quam aan te faaden, Zult gy van myne hand een bruidegom versmaaden. zabelle.
'k zou hem beminnen, ach!
indien hy was als gy.
ik bid vertrouw op my, ik eer u, als my zelf, en lust zyn uwer dagen.
Don Cesar kan de rust, izabel.
Don Cesar D'avalos?
die plaag van alle plaagen Wiens rykdom overal zo hoog werd uitgebreid?
Neen, dat s vast gansch nood looze arrebeid, ja dien piompen, onbehouw Dien ongeschikten Die in de modder vroet, dat onverstand!
Ik trouwen?
Ik walg van hem!
CARYN tegen Cezar.
Dat zyn eerst versen tot uw eer.
Digitized by google CIDON CESAR OFDE 44 CESAR.
Gy hebt, myn zuster, een quaade indruk van dien heer, die don Cesar is.... izabel.
Een zot, een nar!
Aan al zyn trekken.
Myn heer, s'heeft jou in 't hoofd, alle andere zyn gekken, maar neen, don Cesar is zo gek niet als zy wraakt Hy heeft het geen alleen den mens verstandig maakt, ducaaten by de vleet!
Maar wie bragt u die schildery zo fraai te vooren?
Myn oogen.
'k denk gy lacht met my myn zuster.
Neen, vol buitenspoorigheen.
Ik heb dien zot gezien, CARLYn.
Je bent in achting, heer, men kan 't niet beter zeggen.
Dies wat gy my van hem ook moogt te vooren leggen, Of ook myn vader zelf, ik luister nergens na.
Hebt gy don Cesar zelf gezien, myn zuster?
Ja, maar broeder, om my niet te veel geloof te geeven, Daar komt hy, spreek hem zelf.
Wie heeft van al zyn leeven carlyn, hoe vind gy dat?
Verward, maar geeft wat tyd.
Y ed by Google BROederlyke MINNAAR.
45 vyfde tooneel.
CESAR, IZABELLE, PASCAL, BEATRIS, CARLIN.
Myn heer van goa!
K heb je welkom, k ben verblyd, dat ik je hier mag zien, uit al die viese trekken Dat sweer ik, broertje lief, is t duidelyk te ontdekken, dat jy het rechte zaad van je eige vader bent.
'k Zie daar ook aan je kin, en neus, zo iets, omtrent Gelyk als hy, maar niet zo teer, kloof, dat je moeder Ook zagt van kin was, maar wat 's dit, myn schoone broeder, meenje tot 't avond toe te zwygen, spreekje niet?
Vergeef my, heer, dat gy me in die verwondering ziet, na buitens lands geweest te zyn zo veele jaaren, zyn reis volbracht te zien na zo veel lyfsgevaaren, Juist aan te komen op dat uurtje by geval, Dat zulk een heer, als gy, zich zelf verwaard'gen zal, Om zich als bruigom met myn zuster te veréénen, Een man, zo wonderlyk van zulken ongemeenen... pascal.
Schoon dat je weinig spreekt, die woorden zyn vol pit, dat zyn geen sadels daar juist ider een op zit, wat bruit me Oostinje!
dat begint al by te komen.
Ze zyn zo gek niet.
Broeder, ben ik voor ingenomen, is nu t afbeeldzel vals, pascal.
'k zal tot uw welkomst nu De bruiloft eens zo dra voortzetten, om aan u Gast'rerende met vreugd, myn vriendschap te bewyzen.
Izabelle tegen Cesar.
Gy hebt uw oordeel, spreek, is hy my aan te pryzen?
Ja zuster.
wat zegt gy broeder?
Dat gy trouwt.
Don Cesar, en gy kunt niet beter, zonder fout.
Dat 's eerst een braaf man!
Niet beter?
Neen, niet beter.
De Oost-Indischvaars schyn 't zyn van goeje smaak, hy weet 'er ook schoone reden van te geeven.
Ja, zeer wel.
Uw zuster Izabel schynt maanziek.
Izabel?
Tegen Carlyn.
'k moet een Izabelle minnen.
Ja, 't is myn noodlot izabel.
Ach broeder!
Carlyn, wat glans.
'k kan 't niet verzinnen, is dat genegenheid!
die door zyn raad Dat kan bewilligen, die toont dat hy my haat.
Tot een echt zo zeer afschuwlyk my te dringen?
't schynt, dat je 'er vies van bent, ik kan me pas bedwingen!
Schoonbroeder zo k het niet om jouwent wil liet staan, ik liet er muffen, en ik zou zo daadlyk gaan, Daar ik met hart en ziel zou werden aangenomen, En daar het jawoord my van zelf zou tegen komen.
IZARELLE.
K bid, gaat daar heen, myn heer, o ja, met alle spoed, want zo uw liefde steunt op grootsheid, geld, of goed, dat acht ik niet, ja, k sweer!
Dat ik te groots my oordeel, Om my zo laf ooit te vernederen, om voordeel.
Zoud gy, my trouwende, u verned'ren?
47 izabel.
Zonder fout.