floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
doet, so, hy belooft van u swagerin af te staan, dat niet sou deugen, keur ik sijn vryen voor goet Wat segt gy.
Auke, kan 't gy daar toe Verstaan, epswilje belooven u woord tehouwen Ik kan mijn woord ligt houwen, dat hy my sijn dochter.
Ter geeft, ik sal sijn swagerin niet trouwen Denk eens, Sienjeur den balju, of ik niet ongelukkig en ben, tegen wil en dank bemind Te sijn van de geen, die ik haat, Wy berigie sockt my, en ik sock onse buurs manskind Wy sijn onder ons dorpen, daar sy t.
Op gemunt heeft, en gaaren souden trouwen Maar neen, elk heeft sijn Partuur al gekooren, ik geef liever mijn woord, en dat sal ik houwen bouwen.
Ja wel gaat het so in de Werreld toe, dat is te grof, ik had dat anders gemeent als sy my soet aan siet, smeekt, en bid, doen ik niet als knorren, en hou my hart, en versteent Word se dan kwaad, dan geef ik goe woorden, en weet haar so weer te payen, en te streelen Dat se meent dat het waar is.
O ik weet.
met haat, als de kat met de muys te speelen.
Waarom dat... aukey.
Waarom dat om haar op te houwen, ik heb u daar so dadelijk geseid Dat wy onder ons dryen waaren, die, geen Weduvrou soeken, maar wel een Jonge Meyd, 't is om de Drie Nigten te doen, onse Liefden staat Vast en Bellooten met malkandere Boismen.
Om de Drie Nigten, weg Malle, praat.
Kreles, bemind'er een, en Jasper, die anderen, en ik, bregje, daarom ben ik afgesant by de Moeder, maai vijgen, RLYSPEL.
Srgen, sy sillon voor my Bregieas.
Vader aen.
Spretlema, wat dunkt, u komt dat niet good Montje toe, niet te klappen, 't zijn sckreeten, die bedekt gehouwen Moeten verden, ik wou 't om geen geld van de Weereld, dat het uyt kwamt, daarom sal ik het niemant vertoonen.
Bouven.
is het soo geleegen, daar sal ik voor weesen, daar wil ik wel borg voor staan.
Ik sou 't met Vader houwen.
Aube.
Hout met jou, wat duyvel, wil je 't met u Vaar houwen?
dan gaat het niet aan.
Teegen wil on dank, daar sou meer als een Drommel me speulen, sou me kunne seggen.
Aucke.
Ik seg ja, togen wil en dank, dat sulje my niet ontleggen.
Bouoven.
Ik sal 'er voor weesen, of mijn naam is geen Bouwen, wat beeld hem de Gek al in?
Gy sult my u Duchter geeven, of spijt u kinnebakken, ik trou u Swagerin.
Nooh de een of d'andere, maakt 'er geen stuat op, gy sou 't uw bedriegen.
Ik seg ja, ik heb het geseit, en t sal soo vveesen.
ik vil 'er niet om liegen, Daar is wat in de Meulen, maar wat drommel, gy moest swygen, of 't gaat niet aan, Ik ga soo na, vrybeidje, het akkoord is gemaakt, ik heb de koop maar toa te slaan, Kreles en Jasper met by de Dochters, sullen getuygen van de saak wvesen, De Notaris is al besprooken.
Wat segje daar.
Sagt vvoen stil, je moet suvygen, of ik sou vreesen, dat de aanslag votbrod sou zijn, montje toe, niet te klappen, de Moer Sal meenen, dat ze haar Kinderen bedriegt, en sal soo wel bedroogen, als haar Breet.
Balju, bouwen, bregje.
Is het niet Vader lief, als ik gezeit heb, dat hy verlieft is.
't is soo 't is, ik kan geen van u beide vertrouwen, Ga in Huys, mijn Kind, vvagtu voer zijn laagen, 't is een looze gast, hy sou u bedriegen, daarom is het heel nodig, dat gy wel op past.
Draag.
U voorsigtig en vvyselijk, als een Dochter, dat Vader over u niet kan klaagen.
Ik sal Oom, al t geen Vader my gebied en voor legt, sal my altijt behaagen.
Goeden dag Oom, draag sorg voor myn velvaaren, gy veer, vat my nodig is.
Wat hebje daar een geschikt Kind, zy sal ugeen parten speelen, dat s gewis bouwen.
Dat hem die Gek al laat voorstaan, hy mijn Kind Trouven teegen wil en dank, wel ik raas van Tooren.
So haastig niet, bouwen, wants stil, leit u wat op het hart, dat moetje smooren.
ik vrees, mijn svaagerin sal 'er laaten bedriegen, en krygen de Dochters, als de Moer, y Google de krullen in de kop BLYSPEL.
31 Sal 't al even eens gaan, zy sullen ons bescheiten, let 'er eens op, De Vrouwen en Jonge Dochters zijn even eens, als de Schaapen, springe 'er een in de sloot, de rest sal volgen, altijt vvillen ze vat na Apen.
Soo gaat het met mijn svagerin, als de liefde onder de ouvre VVyven komt, dan is 't gedaan, Og Sienjeur den balju, soo gy my geen bystant en doet, weet ik geen raad, wat gaat my aan, Zie daar, soo zy met de Meulenaars Knegt Trout, sal ik ze na mijn dood ont erven.
Wees soo syvaathoofdig niet, gy hebd geen vrees van die Siekten te sterven.
Daar moet op alle vier gepast werden, voor al op Bregje, die sagte booter sou Haar ligt laaten bedriegen.
Dat jonge goet is teer, ghy t kan teegen hitte nog.
kou.
Laat my daar me begaan, ik sal voor de een soo vvel als de and're zorg draager, pas maar vel op, dat u svagerin 'er niet agter en homt, dat ze van ons voorneemen vist, sy sou ons geveldig plaagen, daar gintze veer, dunkt me, dat ik haar gesien heb, by het geselschap, laat ons dervaaraars gaan, dat gy voor al het minste niet aan haar ontdekt, of het vvaar gedaan.
Ik heb geen nood, soo lang ik by u ben, dat ik sal klappen, heb maar geen vreesen, ik kan vel vryjgen, als ik niet en veet, maat dan moet ik alleenig vreezen.
Ballet van Moolenaars.
Digsires vloo.
De drie verliefde geesten, tweede bedryf, eerste tooneel.
Balju, wyberig, bouwen.
Ik moet bekennen, mijn svageria heeft al heel geen groot ongelijk, dat vermaak Staat my heel vvel aan, nagt en Dag by t geselschap te vveesen, vvel eeten en drinken, t is een groote saak, duuren is een schoone Stad, kunt gy dat uyt houwen, benje gelukkig, dan kanje de kost heel gemakkelijk winnen, wyberig.
Wat wout gy hebben, swager, dat ik sou doen, op een warme stoof sitten huppelen of spinnen, dat ben ik niet gewoon, wel ey sie!
Waar hem die jan gat Niet me bemoeid, 't is van 't uwen niet, dat ik verteer, verstaaje dat, de balju luister hem wat in.
Karonje, durf je nog soo spreeken, wat hout my... ik sal gaan, maar ik syveer, dat ik t vvel sal onthouwen, Mogt ik mijn hart eens aan haar op haalea, ik vyouer wel een daalder aan verklouwven... wyberig.
Wat dunkje, ey, sie me die wyve beul eens aan, dat ik mijn eer niet ontsag, de oogen haalden ik u uyt de kop, jou onverstandige guyt bouwen.
't is u geluk, dat mijn Heer den balju by u is, anders kreegje die Jan broer so digt om je huid.
Twiede Digitized by google blyspel.
33 tweede toonneel.
Balja, wyberig.
Wybtrig.
Eeren vien of hy t heeft, die dolos, staat het hem toe my te kommandeeren.
Oustelje niet, wyberigje, gy weet, dat hy daar al tijt over uyt is, hy.
Sockt u maar te temteeren.
Waarom bemoeid hem die Gortentelder met mijn saaken, sal ik aan hem Rekening doen Moeten, wat ik verteer of op leg, is hy mijn Voogd?
dat fuyl fatsoen.
Balju, hy heeft ongelijk, een Vrou als gy, Rijk en weeldrig, vaarom souje soo niet leeven, gy kunt het uyt houwen, waar, als gy, ik sou dageliiks soo veel vermaak, en Dat ik plaisier neemen, dat ik noit sou denken, om te trouwen.
Dat segje wel.
Sienjeur den balju.
Maar denk eens, 't vermaak en plaizier, dat een weduw' vrou heeft, of dat kan op haalen, teegen dat, wat een getroude aan zijn Vrou geeft.
wat is de eensaamheid lastig en verdrietig, als my snagts, wat over komt, wien sal ik roepen, of klaagen.
Soo wijs en ben ik niet, ik denk de Meid, of u Dochters.
En wat sou ik die vraagen.
gy zijt so slegt niet, als u de muts staat, al waarje noit getroud, soo weet gy vel beeter als je vraagd, wat sou ik aan mijn Dochters, of Meid hebben?
niet meer als een stuk hout.
4 balju.
't is waar, ik geef u gelijk, 't is my lief dat gy De drie Verliefde Nigten.
34 voor u een partuur hebt gekooren.
Dat is wel waar, maar dat is soo geen meer, als wel van te vooren.
Wel hoe dat... wyberig.
Kreles Joosten, dunkt my, sou me beter slaagen, dunkt u dat ook niet, mijn Heer?
En morgen weer een ander, wel zijn 'er nog geen meer?
Dat kan wel sijn, soo lang ik leef, kan ik al tijt veranderen.
Soo waart 't by u eerste mans tijt, en daarom had gy daar na, soo dikmaals woorden met malkanderen.
Dat zijn so Menselijke swakheeden, daar men altijt niet wel voor kan Weezen, als men wil, die keur heeft, heeft angst, soo waar het ook in de tijt van mijn voorige Man.
Al die veranderingen zijn niet goed, sie toe, ik vrees, daar sal op 't laast niet goeds af koomen, vaard wel.
Raad my eerst, wat ik sal doen.
Daar na, als gy eerst een vaste Resolutie hebd genoomen.
Hy schijnd heel gestoort te weesen den Balju, wat raad, hy wil my geen raad geeven, om dat ik mijn eyge mad volg, en daarom word hy kwaad.
Zou ik een Man teegen mijn dank neemen, al heel niet, daar souje, meen ik, af hooren, ik ben niet gek, ik wil 'er geen doozijn, maar een die meulen, ik verstaat, dat 'er niet gaat goed is.
die Een verblyspel.
Een weduvrou is hiast op den dijk geset, daar hoord soo veel niet toe, wat ben ik ongelukkig, ik sou my wel Doodven ag!
Sen, waar ik mijn leeven slegs moe, Ik wil een Man, die niet Jaloers is, daar ik ontsag over heb, die ik na mijn hand kan setten, Daar moet hy onder deur, sal t wel gaan, t is ook vol gens de keur, en de Wetten Van t Land.
Sie daar komt hy aan, die 't sal zijn, hy behaaagd my vonder wel, wat al swiers Heeft die Jongman over hem, ik kan niet anders sien, of hy zal my beeter behaagen, als Auke Pierz.
Wyberig. kreles.
Zie eens, wat al geuren, en gramassen, dat hy maakt, niet een oogenblik kan hy zijn S' oogen van my af houwen, Over al volgt hy my agter aan, niet een woord, dat hy spreekt, of 't is van trouwen.
Kreles.
wat ben ik ongelukkig, het loopt alles tegen een stroom, hoe ik het aanleg of niet, Ik ben verleegen, als ik meen, dat ik het gewonnen heb, dan steek ik midden in mijn verdriet.
't is van my, dat hy spreekt, sie, hoe verliest is de Knegt, hy sou wel schrijen, ik moet hem wat hoop geeven, op dat die goeyen hals mag gerust zijn in zijn lijen.
wat is de liefde, een wonderlyk Instrument, hoe arbeidse nagt en dag, met geweld Om my te Marteliseren, al myn kragten vergaan.
Is dat so, dan ist met u vel sober gesteld kreles.
Wat raal, wat sal ik doen, myn Leeven hangd aan een Zyde draat, ik ben in duyscus vreesen, wyberig.
Ik sou kwalyk doen, dat ik hem niet aan sou spreeken, want dat de Knegt een ongeluk kreeg, t zou myn schuld weesen kreles.
Zagt, daar is de Moeder, ik moet Veiusen, ende pols tasten, en hooren, wat antwoord Zy op myn versoek sal geven, ik Sterf van Liefden, so zy myn klagten niet en verhoord wyberig.
Ik beklaag de knegt in myn hart, so ik hem niet en help, sal hy sijn gesontheyd verliesen Hoe is t, Kreles Joosten, hou moet als een Viyer, ik heb Auke de sak gegeven, en sal u voor hem kiesen Niemant anders, als gy, zal myn Man weesen, sie daar is myn hand U Liefden behaagd my, en ik bemin en haat Auke om sijn onverstant Jasper is een gek, een Styloor, hem zou ik om geen goed van de Wereld willen Te woord staan, neen, myn soete Kieles Joosten, t is op u, dat ik het heb, maar, vaar toe al die grillen.
Wat ben ik ongelukkig, datse my bemind, kon ik my daar van bedienen, waar ik klaar al myn sorg is, datze my mogt te slim wesen, want met narren, en sotten de gek scheren, is vol gevaar Wyberig Wat al gedagten dat hy heeft, waar vreesje voor, Kreles bemind gy myn, seg het vry, ik wil dat wel hooren, kreles.
Daar is geen schaadelyker onkruyd in de weeld, als men Verlieft is, en moet het smooren Wyberig.
Spreekje van Vergift, daar wil ik u gast niet op weesen, al waar myn aptyt nog so groot zo lekker en ben ik niet, dat ik te gast sal gaan, Neen, en ceten my Dood ge niet anders in te brengen, als van Onkruyd, en Weet Vergift, daar sal ik myn niet ligt aan vergaapen Dan hou ik het met een Gelderse huspot, of een Schootelmoes, of Spek met raapen Maar wy sijn aan dat Kapittel niets, 't is van Liefden, dat blyspel.
Ik veet, dat gy my bemind, en dat de Liefden u gevangen hout, en waar gaaren uyt u slaverny Kreles.
Dat zy waar, maar ik ben myn eyge voogd niet, moet gy.
weeten Daar by heb ik een groot gebrek, dat ik Troude, ik mogt myn pligt vergeten, Die my tot een Man Trout, sal bedrogen sijn, want drie derden van myn Goederen sijn al voord, maar.
Het eenigste, dat my tegen de Borst stoot, 't is te Trouwen met de Moeder, dat de Dochters groot sijn, is vol gevaar Wyberig.
Hoe koomen de Dochters hier in te pas, of die groot of klein sijn, wat kan dat beletten Ik ben er Moeder, en geef my voor een Weduwe uyt, ik mag trouwen volgens de wetten Kreles.
Overdenk eens, wat een groote last het is Stiefvaar te weesen, en agt te slaan Op andere hun Kinderen, u Dochters sijn huwbaar dat y ilie eerst uyt Hylikten, was veel beter gedaan Wyberig.
Al heel niet, de kleuters sijn pas agtien Jaar, wattet dat Jonge goed van een Man, sy kunnen wel wagten Ook maak.
anders geen staat, als haar in een klooster te steeken, is dat sijn myn gedagten Ik weet, datse daar selven heel toe genegen sijn, om haar sedigheyd en fassocn te bewaaren, hoor wil ik u eens seggen, ik soek geen Swager, uant, ik ben niet gesind, rekening te doen kreles.
Hoe meend, gy dat 'er opgmans in 't Dorp zijn, die Dochters souwen Begeren, al heel niet, neen Wyberigje, die waar fult gy wel aan de hand houwen Ik voor my sou 'er geen af begeren, al bood gy.
Se my aan Wyberig.
Dat sal ik my wel wagten, gy mogt me by 't woord vatten, en de Koop toe slaan De Dochters sijn my niet Veilig, daarom, spreek 'er niet as, ik wil 'er niet van hooren. kreles.
Ik spreek van de Dochters niet, ik seg datze on gelukkig sijn, hoeft gy u daarom te stooren Zo lang ik weduvrou blyf, sal ik haar niet uyt huwen, dat kanje wel verstaan Is dat de Liefden, die gy voor my over hebd, bemin ik u, daarom so kragtig, is wel Schanden.
Ik sal my eens op de saak bedenken.
Vaard wel, al myn geluk is in u handen vyfde tooneel.
Wel, dat komt hier schoon, wat dunkje, Neen, waarom sal 'e odk al niet wesen, wist ik een spyker, hy wist een gat Ik hem trouwen, al heel niet, al waar hy van Gout, hy sal my niet bekooren Wat een Laatdunkeude gek, sulk een Brokje met hangende Ooren gelykt my niet, die so weinig werk van my maakt, neen ik geef hem de sak Die luye Wambus, soeft een stoel met een kusse, en geen arbeyd, holla, ik soek ook myn gemak Die onbeleefde, na ik kon merken, sou veel liever de Dochter, als de Moeder trouwen Dat sal hem missen, die geen op gewarmde Huspot, en lust sal, zijn Neus van 't gebraad wel as houwen Ik laat my so veel aan hem niet gelegen leggen, al heel niet, dat Huwelijk is af Dan sou ik Tienmaal so vel doen, dat ik Jasper jolse myn woord gaf Dit, weet ik, is stantvastig en een Man van zyn wootd.
Daar sal ik my voort, als myn Swager weet, aan veorbinden blyspel.
Bouwen, wyberig.
Wel ja toch, dat hebje so vast als een vlieg in een visnet, hoe duyvel, kan ze het volkje so vinden, Ik moet bekennen, gy hebd al duyvels groot verstant, elk pryst u wysheid, en kennis, boven gemeen, En ondertussch en passeerd gy voor een onverstandige, en een sottin, en een gek van ieder een, wyberig.
Waarom, dat swager, wat valt 'er op my te seggen, datze my voor een Codrik houwen bonwen.
Datje gek sijt, waar 't my van de balju niet verboden, gy had het al geweeten, maar nu durf ik 't u niet Betrouwen wyberig.
Waarom swager.
Vraag gy noch.
Om datje een kop hebd, als de does, en die nergent om en geeft wyberig.
Dat meenje niet bouwen.
Squ ik het niet meenen, gy sijt het eenigste monster in de Waereld, dat geen weerga en heeft Een kruyk sonder passensie, een op Spraak in de buurt, en een Schand vlek van u kinderen.
En, wat gy, een Stijl oor, een domme kragt, 't geen ik verteer, daar sal u kapitaal niet af verminderen Bouven, onbeschaamde, 't is een afgront voor 't gellagt, een schande aan de waereld, 't geen gy doet Ik ben u Swager, en, sta als Voogd over u dogters, 't is mijn.
pligt datik seggen Moet wyberig.
Kontsla u van die voogdyscha p, en sorgen, hou u gerust en laat my met Vreeden boven.
Gy trouwen, eoey een Vrou van u jaaten, vel het strijd teegen alle Regt en Reeden Dat u Dochters trouwen, die zijn Jong, en belwaam, dat si aan de man willen, kan ik verstaan, so niet, datje 't haar sou beletten, dan sullen se alleen Trouven, dan hebben se haast gedaan Wyberig.
Alleen trouwen, swager, dat kan ik niet begrypen, wat wil dat seggen bouwen.
Hoe onnosel, niet waar.
Daar sijn Springhanen genoeg.
die u dat wel uyt sullen leggen Wyovrig.
Genoeg, hoe veel, sijn 'er genoeg Bouwen, So veel als'or sijn, die u wat wijs maaken, en bedriegen, en wat op de Mouspellen, die gy bemind, en liefden toe draagd.
Focy, 't is schande voor een vrou, als gy, u so te vergaapen, die sotten van Jongmans so gek, als de rest, dat se haat vryheid so willig verkoopen En dat, om een weinigje geld, dat 'er is, en sulke Staaltjens gebeuren dagelijks met hopen Wyberig.
Wel ik mis mijn geduld, schuild er wat, swager, spreek, seg ja ofneen, bouwen.
Neen, wat sou 'er Schuylen, 't is al ondekt, dat 'er Schuylde, wees maar te vreen vryberig.
Ey, hoor dat wijshoofd eens af leggen, kon hy my de Mond stoppen, hy sou t niet laaten bouwen.
Pas op, de vossen sijn vel sodoortrapt, datse t hoen streelen, om de kuykens te bepraaten Wyberig.
Al weer wat niews, en selden wat goets, hoe koomen die Vossen, en Hoenders, en kuykens hier by te pas 'tgelijkt so veel na waarheyd, als een hoos vat na een Rotterdammer Bier glas, bouwen.
Wat een verstandige swagerins, dat ik heb, gy sijt het hoen, u dochter de kiekens, Jasper, en Kreles de vossen Al koomen sy 't hoen socken, 't is om de kuykens te doen, wat segje, kan ik mijn stellinge niet op lossen wyberig.
Hoordie wijse Sokrates eens spreeken, wel swager, hoe komt gy aan 't verstant, waar hebje die Philosophie geleerd en regielius uylen Spiegelvas voor u tijt langd Dood.
En Ovidius al lang gemortesiseerd leegen, is 't dat gy thebd, Bourven wen?
41 bouwen.
Teegen u, Wyberig en de Meulenaars knegt, wat sulje in 't kort al niews hooren, u Vrijer is op mijn Dochter Verliefd, en Kreles, en Jasper hebben saamen opgesteld en gesvvooren u Dochters Teegen vry en dank te trouwen, en met een stille trom deur te gaan Wyberig.
Is 't anders niet, als een Meijsje, die heeft geen brock van doen, daar sal ik wel voor sijn, en niet toe Verstaan hoeven.
So 't vaar is, dat gy haar onder u magt hebd, so dvving haar beide tot trouvven Wyberig.
Men sou niet seggen, dat een klein beesje so veal smeer had, ik dank u voor.
De goede onderigtinge, eouvven bouwen.
Of gy 'er om lacht, en hethoofd schud, pas op.
het vuur werd u aan d'uwe Voeten geleijd Ik seg, dat de Vryers u de schop geeven, en dat u dochters gevrijd Werden, maar laat niet blijken, dat gy 't veet, den balju heeft my op de hals verboden te klappen hy is van meening het hoen te bedriegen, en de Vossen, by de kickens in 't nest, te betrappen.
Seevende tooneel.
Wat doet me in mijn darmen, goet, o!
Elle weekon, d'avotis zy daar in de kuel, hoe vloog se op, als een Vlooy in een karstanje pan, dat om een woord ot twee, dat ik maar heb gesprooken, vat staat 'er een pot avuur, wat onder stooken.
Maar 't is my op de hals Verbooden, te feggen, montje toe, het komt 'er nu op aan Sie daat is Bregje, ik sal haar uyt hooren, ik weet, sy komt van haar Nigten van.
Daan.
De drie verliefde nigten, agste tooneelbregje, bouwen.
Boupen.
Je heeft my gesien, het schijnd dat se beschaamd is Kom hier mijn dechter, ik moet u spreeken Bregje.
My, vaderlief, waar over.
Waar over, over u Deugden, en verstant, u bevalligheyd en Gebreeken Als ik u vel besie mijn kind, word gy al groot, en als de kinderen groot sijn, werden se daarom Niet te beter, het Spreekwoord zijt, hoe Older, hoe Beuser, sic dochter, dat Raakt de Ouderdom Bregie.
Dat spreekwoord gaat my niet aan, Vader lief, ik ben nog jongen sal noyt Veranderen, daar vil ik borg voor blyven Bouwen.
Blijf dan van de Meulen, en laat my nietmeer kyven, Die ligtvaardigheeden, dat dansen en Springen, neemd selden een goed end, ik lach met die Vreugd Daar komt geen goet af, al dielveur slaagen, en Vertellingen, die men daar heeft, is maar een Verderf voor de Jeugd In 't eerst, lokt het soet aan, daar naa ist een gewoontes en raakt de kop op hol, en buyten gedagten, Ik heb ook Jong geweest, ik weet, als vuur by stroo komt, heeft men ligt Brand te Verwagten De luys komt altijt Vroeg genoeg in de pels, al verd're 'er met.
De hand, niet in geset Ik hou van die Y delheijd niet, die met pik om gaat, werd 'er ligt af geschmet Daarom verstaan ik niet, dat gy 'er gaat, so ik het gewaar vord, sal 't 'er honden.
Dat ik 'er ga, Vader lief, is op u kommande, heb 'er noyt geweest, of gy hebd'et my gesonden bouwen.
Of dat nu al so vaar, datlik ongelijk had, so vil ik BLYSPEL.
Zo dog gelijk hebben, doen ik u sond, waar 't een andere tyt waart gy my gehoorsaam, en nu verbied ik het u, en Doen wil, dat gy my weer gehoorsaam sijt, zijn de eerste en bekwaamste middelen, voor de kinderen, een geschikt leeven te leggen Bregje.
Maat als ik mijn peetin, nog.
Nigten niet meer kom besocken, wat sullen se van My seggen Bouwen.
Die seggen, wat se willen, dat ik seg, sal gelden, en daar me gedaan Bregje.
Maat Vader lief.
Bouwei.
Maar dochter lief, hoe sal 't lukken, gy sult 'er niet Gaan, bregje.
Dan sal ik moeten passeeren, voor een Bodmuyl, die geen Verstant heeft van saaken Bouven.
Ja, ja, bodmuyl of niet, ik geef daar niet om, dat sijn al dingen, die my niet en raaken Dan sult gy oorsaak wesen, dat ik myn geluk niet sal veeten van de Heydens, die in 't Dorp sijn En na de middag op de Meulen staan te koomen, wel sie, dan 't sal mijn sulk een pyn wesen.
Weesen, alleen in Huys te blijven, dat ik my van Droefheyd tot vater sal schryen.
Weg sotte klap, Statrekyhers, Waarseggers en Landloopers al te maal, miskunst en Bedriegeryen Een partye domme beesten, en kanalye, die geen tooneende dingen en verstaan Hoor, myn Dochter, ik sal u seggen, doen ik u Moeder Troude, is t ons al heel klugtig gegaan.
Wy lieten ons geluk seggen, Tegen my zingden ze, dat stont vast, ik sou geen Kinderen krygen in tegen u Moeder, dat haar Man Vader sou Eyn'l, en geen Kinderen hebben, van zyn eygen vel, hoe droes dagt ik, kan dat, saamen gaan.
Ol 't sijn bedriegers, myn Kind Dat varje wel, niet waar, daarom wil ik, dat gy 'et niet gaat.
S'sa myn seggen niet in de wind, bregje.
Mag ik u bidden, Vader Lief, laat my noch dese cene Keis haar geselschap by voonen Gebie my morgen al t geen gy wild, ik sal op passen, e my gewillig toonen Douien.
Neen, ik wil, dat gy morgen so wel als nu sult gehoorsaam sijn, wel ik mis myn geduld Bregje.
Werd niet kwaad Vader, ik sal in Huys blyven, maar so my dan wat overkomt, is t Vader lief zyn schuld.
Ik ben nog Jong, als gy wel weet, en haastig geraakt, alle mensen hebben hun gebreken vergeeten.
Wel aan, maar onder kondiesse, met Auke de Meulenaars Knegt niet te spreeken En so hy u adn spreekt, dat gy dan sult omkeren, ehvertrekken, dat hebje wel verstaan.
Dregit.
Hec wel, maas waarom dat Vader lief, de Meule naars Knegt, dat ik weet, heeft my nooyt quaad gedaan Hoe sou het van mijn hart meugen, die goejen Hals zo te bedroeven, dat sou Vader lief niet begeren vierven.
Ik dec elles, dat hy mijn swager tegen wil en dank werden, sal ik nooyt konsenteren Zie daar, dat my dat gebeurden, ik sou u voor mijn Rind niet erkennen, dat segje regt uyt een Bedrieger, een deugeniet, een ligtmis, een Schellem, en ten guyt Drexie.
Ik sal hem niet sprcken, vader lief.
Niet alleen van daag, of morgen, maar nooyt van u Leven, ik sag u liever, na 't Kerk hof dragen, als dat ils aad die ondeugd u tot een Viog sou geven Onthou mijn lessen vel, en doe, vat ik u gebie, en weet het niet negende toneel.
Og wat mag dat wesen, dat Vader my so hart vald, en verbied op de Meulen te gaan, met Auke niet te spreeken, en dat mijn Vigten geen gem bly.
S PEL.
47 te houwen Hy sou my geen grooter verdtiet kunnen aan doeii, al verzoek hy my ock niet te meugen Trouven Tiende Tooneel.
Kniertje, lobbreg, brogje, kniertje.
Ey lieve Nigt, veeuje niet, wat het te seggen is, dat Moeder op ons so kwaad is en gestoort Bregje.
Ja wel wat gy segt, is u Moeder so kvaad, dat 1.
heb ik nog niet eens gehoord Zeder wanneer is haar dat na gekoomen, lobbreg.
Daar so dadelijk, og Nigi, hadie eeus gehoord, hoe se ons uyt maakte Hoe se raasden en tierden, dat het heele Dorp over end.
'k raakten Bregje.
Is 't vel meugelijk, vel ik hoor nou op, dat iobiet goed, hoe is 't endelijk vergaan Kniertje.
't sou op slagen aan gekomen hebben, badden wy niet geloopen, so hart gong het amn zy hoorden, en karonyende, dat ik 'er nog af onestuld een, sie daar, ik kan 't niet vergeren.
En geen van u beiden die so wijs is, dat hy de reo .
Den daat af kan weten kniertje.
'k weet wel so iets, maar ik kan niet gelooven, dat het daar aan zal sijn Bregje.
Hoe kanje 't veeten, laat eens hooren, heeft het vatlichijn Kniertje.