floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Seg eens wat wild gy dan op onze laten setten.
Gy syt de ousten Vrind, ik laat aan u die wetten.
't is ommers even na hoe dat de spreuken syn, ik laat het maar aan u.... gerard.
Wel als jet laat aan myn, so hoor eens wat men laten sal op t eene schryven, hier nayt men en slopt men, en hier gaat men ook uyt styve.
En 't tweden dat moet syn ey vrinden ligtje hoet Voor schoppen beusem met sijn slingse horrel voet.
Wat dunkje is het wel?
Heel wel, dat mot ik seggen, Maar laten wy te saam wat meerder in gaan leggen, want weet twe loten is wat luttel voor ons by.
Kom maken wy te saan dan eens een Redery, en doen nog agt daar by, gerard.
Daar ben ik me te vreden, lien loten goverd buur, dan magge wy wel treden Heel vier gelyk een paau, GOVERd.
So stygt men hoog in top, Maar als 't met ons is niet onnosel klout syn kop.
Myn vrind het valt zo soet als het maar eens is wis, en als het geld is weg, en siet men dat het is mis, wat is 'er dan verbeurt?
Wel luystert op de sin, dat wy dees loten dan eens moete legge in, de helft die sulle syn, twe buuren eens van sinne Die syn genegen om de hoogste Prys te winnen.
En dan de andere vier?
Die heb ik ook al ree.
De son siet gy het eerst in t ruym gewoel der Zee.
't is wel, ik ben te vreen men laat het dan so blyven, en laten het als gesegt aanstons in doen schryven.
Sy gaan beyde na den Dam.
KRELIS, ANT, uyt.
Wel wayf, na dat ik sie so moete way hier wesen Gerardus is de naam, 't staat aan de deur geschreven, Op 't hoekje van de straat, Regt over 't oog in 't syl.
ANT.
Wel ja, myn dunkt syn Naam s'saat hier ook op de styl, kom kloppen way eens an, so doense voort wel open.
Nou kanne way de knap nog mooytjes op gaan lopen.
Das waar, way hebbe dat al spoedig aan gegaan, en komme net van pas op t middagmaaltje aan.
Het slaat daar een, na ik hoor, en onse klok sloeg negen Doen waren way nog pas een betje onderwegen.
Nou onse klok uyt dorp is ordinari na.
Maar komt daar Gerard niet?
De HEDENDAAGSEN LOTERRE, KRElis.
Hy is 't, so seper ja.
GERARD, GOVERd.
KRElis, ANT.
Sonder dat Gerard baur siet.
Na dat ik hoor sal hy van agtermiddag trekken.
Ja ik hoop het sal ons by tot vreugt en voordeel strekke.
Goverd binne.
GERARD, KRELIS, ANT.
Hoe Zyt gy het Krelis?
Zyt welkom hier in stee, kan gy so beyden uyt?
Niet langer als tot morgen.
Ja Gerard Oom, way laten bayen so veele zorgen, en komme nu so eerst van den Dam gegaan.
Daar heb ik ook geweest, wat heb je daar gedaan?
KRELis Daar hebbe way wat gelt in de Lotery gaan leggen.
Dat heb ik ook gedaan, maar wilt het niemant zeggen.
Digsinas OO KLUGTSPEL.
Das wonder dat wy jou dan niet hebben gesien.
Wy gingen daar van daan omtrent ten half ien, ik, en goverd, een van myn alderbeste buuren.
Wy ginge daar van daan omtrent ten twaalfuuren.
Maar hoe veel loten heeft de vrind tog ingeleyt?
Tien loten voor ons by, en twee voor onze Meyt.
Wel so, dan hoor ik wilje stark Niggosieren.
Gy weet men moet met scha of schande leeren.
Maar seg op wat devys.
Op wat diviessi Oom, van melk maakt men kaas, botter, en soete room Dat sayne onse tien, de mayt haar twee die syn, 't is klipsis in de maan, ik sie het aan syn schyn.
Dat hebje wel bedagt, KRELIS.
Wel ja, dat dunkt me mee.
Kom gaan we maar in huys, de kok die is haast ree.
Wel Gerard oom, heb jy wat lekkers om te vretten?
Ja kom, ik salje wel wat goeds te voore setten.
gaan Gerard, krelis, en ant, saamen in huys.
De HEDENDAAGSEN LOTERYE, NEGENDE TONEEL, LOURENS uyt.
Wat sien?
by Gerardus in de drie bonte kraayen Daar moet ik nog wesen, bloet!
wat stuk sal daar wel swayen, die man geeft altyd wat, dat weet ik nog van ous Maar als ik nog eens denk op die verbruide smous, die ik so eeven ging met een duisend gulden wenschen, Niet een duyt te krygen, wel watte gierige menschen, hy trekt soon hooge prys, en dat maar op een lot, Of hy niet denkt, dat hy van my maar word bespot, Maar ik weet dat rottig goet valt allegaar so gierig, Dat was nou een heerschop, toutavet, heel swierig, En evenwel geen duyt te krygen, voor dat ik breng de mie.
Maar sagt!
ik maak my klaar, want na my dunkt ik sie, Gerard en Krelis leggen over de deur.
So doet 'er iemand de deur van meester Gerard open, hy is het zelf, ik wil hem in 't gemoed gaan lopen.
TIENDE TOONEEL, GERARD, KRELIS over de deur leggende.
LOURENS.
Dienaar, waarde Heer.
Wel jonker Louwerens, hoe staat het al met myn?
LOUWRENS.
Myn Heer, dat ik jou wens.
Gelyk dat is myn pligt, met de hoogste prys van allen.
Wel weetje dan ook niet op wat devys 't is gevallen?
Digitized by google iou kluchtspel.
17 LOURENS Op wat devys myn Heer?
ik heb het al bedagt, jan slaat syn wyf by daag, en soentse weer by nagt.
Hou daar, dat is voor u, om dat gy 't my komt seggen.
Hy geeft hem 10 dukatonnen.
Ik dankje Heer, gerard.
Maar ik moet u nog wat te voren leggen Breng dadelyk de eerste, met de tweede lyst eens hier.
Heel wel, ik sal zo doen.
Gerardus en krelis gaan binnen.
LOURENS alleen.
Hoe nobel, en hoe fier, klonk myn dat in myn oor, doen hy begon te spreeken, Houw daar dat is voor u, maar hier dient wel gekeken Wat ik gekreegen heb, wat een buyt gants bloed!
Tien dukatonnen, ha, ha!
dat geeft een burger moed Daar kan ik met myn maat eens helder voor gaan drinken, En swieren met de Meid, en evenwel nog klinken met Monsieur overschot maar evenwel laat sien, Heer Reynart gaf er drie, en hier kryg ik er tien Dat is dartien!
Daar kan men nu braaf voor smullen, en ook met lekkerny de buyk en darmen vullen.
Maar evenwel de tyd verloopt met hier te staan Ik spoei myn, en ik sal voort na myn winkel gaan.
Digitizee. de HEDENDAAGSEN LOTERYE, twaalfde tooneel.
GERARD, KRELIS komende uyt, Gerards huys GOVERd aan de zy uyt.
'k wens de Vriend geluk.
Ik dankje, buurman goverd.
Het schynt myn loten syn van haantje pik betoverd.
En gy trekt nog eens wat, gelyk men heden siet.
En gy, myn waarde Vriend?
Voor myn is t altyd niet, Ja self ook myn Vrouw begint met myn te gekken.
Om dat ik altyd niet, en nimmer wat kan trekken En zyn de Loten voor ons beide nu ook mis.
Denk vry dat dit het laast van Goverds leven is.
Hoe wil je dan dit werk, so gaau de sak gaan geven GOVERd.
Ben jy versekert vriend, dat ik nog lang sal leven?
in 't minsse niet, maar sulken man als gy, moest stadig besig sijn in 't spel der lotery.
Neen, neen, ik sal myn geld wat hoger gaan waarderen.
Hou moet en waag de kans, en denk het kan verkeeren.
Ik moet nou eens besien, hoe dat het of sal gaan Met onse redery.
Daar komt de Jonge aan, 'k geloof met de lysten.
D'eer Digitizeg by Google KLUGTSPEL.
19 DERTIENDE TOONEEL.
GERARD, KRELIS, GOVERD, LOURENS ter zyde.
Ik kost noyt beter treffen Daar staat die man die 'k tot den hemel moet verheffen, Maar sagt, hy siet my al, na dat ik merk van veer Ik houw my wat beleeft u dienaar waarde Heer.
Wel Lourens, benje daar?
Gelyk je siet hoe teder, hy geeft hem de lysten over.
Kom na de middag hier en haal de lysten weder.
Heel wel ik sal zo doen.
Lourens binnen.
GERARD, GOVERD, KRELIS.
Nou mogen wy eens leesen Of 't geluk wat is gedaalt, of voor ons is gereesen.
Nu lees de Spreuken maar, ik heb weynig tyd te staan, ik moet so aanstonds na de ouwe brug eens gaan.
GERARD leest de Spreuken.
Anbransel is een Kok, hy houd niet veel van roeren, 't Geltje dat hy wint, dat brengt hy by de hoeren.
Teeuwis, goeje Man, zyt Tryn, jouw aasem ruykt na Brandewyn, David buur, met pyp en borrel, loopt als Flipje met sijn horrel, onder en boven en naast de sleper, Daar woonen de Meysjes so fyn als peper.
Jantje Lap, die goeje Man, pissen in de drinkens kan, wanneer als Bachus drinkt, so staat syn keelgat open, hy laat de soete wyn als door een geutgat loopen, Wat is 'er, wat of niet, zyt Jillis, voor myn hond, Die aan syn kop is wit, en aan syn staart is bont, Wat roept gy weder uyt, voor Styloer broer de fyne 't Is Klipsis in de Maan, ik sie het aan syn schyne, KRELIS.
Dat s voor myn Mayt, wat het se wel ge trokken?
Neef, twee duysent gulden KRELIS.
De drommel dat kan lokken.
wat dat ik sie daar staat een niet voor myn, vyfhondert negentien, was hier nou onse Tryn zy sou me de oogen wis op myne wangen haalen.
Nou govert swyg maar stil!
Ze sou het myn betalen, so seker als ik leef.
is ze dan so kwaat?
Och goeje vriend!
ik wist myn leven maar geen raad, indien sy wist dat wy tien Loten met ons beyden, nog hadden ingelegt.
Ge Digitized by Google KLUGTSPEL.
21 GERARD.
Gy kund de kwesti myden, want als gy 't haar niet syt, so weet se nergens van.
Ik meen sulks ook te doen, siet my daar vry voor an Nou vriend gy kond de rest wel in jou huys gaan lesen, 'k heb haast, ik moet noch eens by de ouwe brug wezen. gerard.
Wel komje dadelyk dan niet meer by my aan?
Ja vast, sonder vet suym!
Goverd binnen.
GERARD, kluchterius.
Ay siet hem daar eens gaan!
Pedroeft en gram van geest, nu hay heeft niet gekregen.
Nou hangd syn hooft op sy en maakt sig heel verlegen, Wel sulken man als hy moest niet eens syn onstelt, En denken op t verlies van so een luttel gelt.
Wel hay het ommers gelt genoeg om van te leven, gerard.
Nou ik kan hem de schult alleenig ook niet geven, Want Tryn syn wyf, die is zo wel als hy nieuwsgierig, En maakt door haar bedryf myn vriend wel eens zo gierig Als hy voor dese was, hoewel 't doet myn geen wonder, sy draagt de broek, en hy, moet voor haar bukken onder, hoewel daar synder meer die van myn syn beoogt, Dat Mannen zyn, maar dog de Vrouw die strekt tot Voogt.
Ja wel, ik leê het niet dat kan ik jou wel seggen, al zou 'er alle daag een drommels leven leggen.
Wel goverd die is gek, en het niet veel verstand Dat sy wil werd gedaan, en set hem na haar hand En doet al wat sy wil.
Dat is niet wel gedaan, De Man moet voogd syn, al sou 't onderst boven staan.
Hoewel, t is buyten ons.
Ik laat haar met hun twee.
En ben verblyd dat ik steeds leef in rust en vree, met Margriet, myn Vrouw, gestadig eens van sinnen In al ons doen, ja in t verliesen, en in t winnen, so syne wy te vreen, en vreugdig met malkaar.
Kom laat ons eens gaan sien, of 't eeten haast is klaar So siet gy hier verbeelt het Spel der Loterye, Dat menig droevig maakt en menig doet verblyen, Maar dog die om dit werk sou droefheyt trekken aan die raad ik nu nog nooit hier in te wagen gaan.
KRELIS Die tegen t verlies niet kan moet sulks niet beginnen, Want als sy trekken niet syn sy bedroeft van sinnen, en dan is t al te laat uit nood syn leet geklaagt, Daarom bedenkt u wel, eer t alles is gewaagt.
3.0 DEN VERLIEFDEN ERIANDER OFT VERANDERLYke liefde d'oor.
WIES VERTHOONt Op de vermaerde Konstkamer vanden OLYFTACk Die men noemt S. LVCAS GVLDE Op den 18. van October.
VR TOT BRVIGANILRK.
By, peeter van pee, boechverones men vinse re coop, by AUGUSTINUS GRAet, boeckdrucker, ende boeckvercooper, woo nende op de groote Merckt inde sybael.
Digstras.
3.0 oogle K.
DEN SEER EEDELEN ENDE ACHTBAEREN lonr.
Andreas, Eugenius van valckenisse.
HEERE VAN MONCHY, BORDEGEM, &c.
... raet, Ende Secretaris der Stadt antyverpen.
MYN HEER, lang overwogen hebbende, wie ick tot Laeen Schut heer van dit myn kleyn wercktken soude beroepen, om het selve vool den altyt schimpenden Momus, onder syn beschermveugelen te mogen laeten rusten, heeft het gedenckbeelt van uwe genegentheyt tot de Poësie, my soo aengemoedight, dat ick op het laetst my heb verstout het selve door den druck in licht te brengen, en V. E, met een ootmoedigh hert het selve op te offeren, maer myn seer EDELEN HEERE, gelieft het niet, als een offer van myt ontfangen maer.
als een saeck die streckt, om my doen altyt in v.e.
verplicht te blyven, en te mogen noemnen uwe Edelhgyts ootmoedighsten, ende dienst bereyden Dienaer, balthasar Wils.
AA DEN fined h.200 PERSONAGIEN gry Eriander Eenen ouden saert, by genaemt sigh selven.
Leonora, santilane.
Haer dienst mae Frederick.
Soon van Periander, en minnaer van Leonora, bon lan, eehen wael, en mosselkruyer.
Olinde, moeder van Leonora Verliest op Frederick, peetro, knecht van Olinde.
D'hel i digsfirad'lyk.
Smuela op de straet, iuxt kome t, duysterheyt vertreckt soo Phebus op homt dagen, die t voorbeelt van de doot ons van het hert, komt vaagen, hoe aengenaam en is den, vroegen morgen niet?
Den nuchtren dauw, viens reuck doot hert, en nieren schiet Verjaeght de dampen die den laap ons quaam verbelden, en leydt ons sinnen in een paradys van Welden.
Het vlugge pluym gediert dat proet soo veel het fon met lieffelyck gesangh de vroeghe morgen son, en dit en kan den mensch ten vollen niet vernoegen, men voelt, hen weet niet wat, staegh in den boesem, Wroegen, daer 's niet een mensch, die van natuur, dit voor recia heeft, Die sigh vernoeght vindt in den staet die hy beleeft.
Daar apert altyt wat, den koopman steckt vol sorgen, den wginkelier dię klaaght dat hy te veel moet borgen, Den Heldom, om al t gen de pracht van hem, bogeert, waer door de beurs by hem te veel wert uyt geteent.
Ia som, daer 's altyt wat dat dyverslyck ont dryst tegen, Den eenen Boer vinst Son, den andren roept om regen, den Jonghman soeckt een Vrou, en 't Meychen sorcl eden Man, En nauws syn sy getrout of tralgen schier dier van, muer 't arahsten noch van al, dat veert is te vervlochen.
't is, dat den ouderdom, die niet dan rust most soeken, in Venus Bogaert ien de Fruchioi d'handep slaet, waer van de keiren hem te dier te syyelgen staet.
Die sotheyt, k'sech die sond' dood' siel, en lyf te samen, en laes?
Dees swaarigheyt die maeckt my... ets, ick schaame, dat ick het seggen moet, soo menighmael, och arm.
Dat ick schier door de min gelyck een Laasris kerm.
Dan dese sotheyt overkomt my maer hy vlaagen, kweet, wel ouvvsaters die gebeurent alle daagen, Waer door dat hun verdrooght bloet, Nieren, Lever, pens, soo dat sy eer een doot, gelycken, dan een mensch.
Neen ver van daen, ick kun dat ongemack wel derven, 'k en speel maar met dat goet, men maeckt by my geen scherven.
SANDRyn.
VERS.
LEONORA, o!
Jy at schoonder backhuysken, volir aacktelycke belt, ach!
Hoe beroert gy my, ick voel, ick voel 't gewelt Dat my bestryden komt tot in myn kronckel dermen, al waer een heel van steen men sou hier door vervvemen.
I5o.
Ist nu wel tyt Sandrien dat d'eersten dienst geschiet?
PERi.
moght ick tot u dienst.
Movrou ick Weet sulcx niet.
Gy syt onachisaam, en leest gauslyck sonder sorgen.
Volmaeckte schoonheyt, wensch u ve een goede morgen, in dien gy dienst versoeckt, u dienaar, die is hier, Daar rammelt juyst een klock, dats een dry, dats vier, 't is pas vier uren tonsvrouwen deer geslaagen.
Ick blyf myn Heer verplicht.
U dienaer al myn daagen Verblyf ick maer myn lief, en syt soo haastigh niet, dat u minnaer doch van u de eer geschiet, dat u goet aerdigheyt in d'eught soo uyt magh blincken, pat.
Dat hy een cicolaed magh met u schoonheyt drine ken, iou.
Myn Heer die is verkeert, peri.
'ken doen myn lief, gaen wy Maer saem, ick weet een plaats bequam voor u en my, LEO.
Wat onbeleeftheyt is my hier dus wedervaren, myn Heer toont beter eer aen uwe gryse jaren.
Al is myn lichaam stram, de beenen wat verminghe, myn hert is noch soo jongh dat 't in den boesem springt, En prinsepact, soo 'k met u schoonheyt mocht versamen, sou ick de jongheyt in haat werck noch wel beschamen, O ja, besiet my vry, ick ken het, syt gerust, Dan eens een Cikolate, en dan weer eens gekust, Dan weer de myn eens, op u schoone hant gestrecken, En dan, gy weet vaer van, op 't lesten eens te spreeken, LEO.
Wegh ouden schuddebol, dit komt u niet te pas, peri.
'k meenden dat ick daer al in den Hemel was, io.
Die wercken sonden u wel uyt den Hemel houwen, 'k bespeur een Hemel, in u schoonheyt aen te schouwen.
Bespeur het kerckhof, gaet, gy uyt geteerden bloet, en siet of u de doot den Seercksteen open doet, wat hier myn achtbaerheyt tot oneor derst versoeken?
Zy onbeschaamden... pere.
Ey, en wilt my niet vervloeken, myn doen is heel vercheyn aen t plegen vaa de jeught, want al.
Dat ick versoeck bestaat in eer en deught.
LBO.
Den ouderdom, die ons een spiegel most verstrecken, dient ons om mee te gecken.
PEKI.
Noch geck, noch out ter saam, soo by u schoonheyt quam Wiort ick herbooren in een jongh gehoorend Ram, en laet u schoonheyt myn geselschap niet verveelen, en laet ons met ous tween het spel der liefde speelen.
Lno.
'k segh laet my gaen, en wil gy oock u gangen spoen, sou myn beklagh gaen waut soo 'k u kehden, 'k weer.
I.... dosn. jitized by google.
Wel keut my.
voor u lief, LEO.
Ick raed u gaet vry heeven, peri.
Moet ick dan hier staen sion mot twée verbriden, schenen?
In o.
Segh gaet, eer dat myn man te naegangh komt.
Puni, hoe is Mejosfrou dan getrout, o ja myn Heer gewis, p.
Ick was buyten myne weet, hoe luckigh syn de mannen, die met soo eerelyck een vrouw syn aengespannen, volmaakte deughtsaemheyt, ick sweer u boven dien, gy licht, en sticht tersaam die u komt aen te sien, Maer dat.
U straakx daar scheen tot oneer aan te diyven, om te sien of gy buy sout stantvastigh.
En had sulkx hier geweest, soo had ick door myn plicht, met sedolyck vermaan u Wederom gesticht.
Soo maakt g' u werck dan van de jonckheyt t'onder wysen PERi.
O ja, op dat de deught eens der sou verrysen Die door die sonden uyt de werelt is gejaagh.
Vol herdt want dat's een deught dié Godt, Mensch behaaght, maar liet wel toe, als gy die pryen aan komt, randen, dat gy te dicht by.
't vier as self niet komt te branden.
PEII.
Myd ick my wel veur, neen, neen dat kleyne wicht En heeft op my geen vat.
Ick gryp syn vlugge schicht Eer hy syn strengge pees heeft op syn boogh gespannen, en soo 't soo quaam dat my een schoonheyt sou verman.
Neen, soo denck ick in myn selfi, en oordeel in myn bryn Hoe schoon moet 't Engel dom niet in den Hemel syn, daar hier de Schepsela hebben sulck een groot vermogen Dat, wie hun siet, bespeurt een Hemel, uyt hun oogen, dit syn de vvapenen waar mee ick my verveer.
24... i.no.
't is wel geyochien, myn heer.
Ick blyf merrou vemlicht.
LEONORA, SANDRyn.
De nicker moet my plaagen.
X vervloeck de outheyt, die dets rompols maan man jagen, tref noeyt in het vryt al legh ick oogh rech, aan 't is al gaar achter af, 'k vreet al pen beteren han.
Dan k geef het noch niet op, k sal heden prys geniejen, al sou ick t' onbedacht den beste pyl verschieten.
PERIANDER BINNEN, II.
urx.
KOMST.
SANDRyn, leonora.
Suv.
Mejonffrou Leonot, de baan is klaar, ioch.
IFSandryn.
Soo is dees plaets gevaaght van haar vervloeckt senyn, sann.
Den ouwen Rufsiaen, die heeft, naer dat ick relen, in sulcken Vyrers meer syn Engelroy gesteken, Wel 'k lachten my schier slap, en sach myn oogen blint, 'k acht nou geen Wonder meer dat somtyts door die quint, De jeught soo vyert verleyt, dat sy een kost begeeren, Die negen maanden hun daar naar de maegh doet teeren.
Swyght Sinderien, en laat my in dit soet gedacht worden verrelt, daer de min myn siel heeft in gebracht.
SAND.
Soo is Mevron vetliest, ioch.
Wie sgo volmaakt geschapen, of moet sigh selven aen dit voor vverp niet vergaapen.
Want waer syn beelt vryomt raakt een Hemel in besit, tvernuftige beleyt van t sedigh spraak.
Baar lit, weet soo veel minlyckheyt tersaam in een te yveven Dat, wie hem soo, aan hem, sigh self moet overgèven sAUD.
Begeest gy u, om hem, nu licht soo vroegh op straat?
Kno.
O ja,...
Dit 's sorghelyck, de bloem van uwen staat, Is al 't aanlockelyck in schoonheyt op geresen, en sa dit onyveer op het vlacxe velt te vreses.
Die byge to dies raed ick, soo myn riet hy u verhoort maer vvert, keert vreer, en mint hy u, soo sal hy, heefe hy hert, om hem in t u lyck, met u schoonheyt te verbinden, u, in moeders vvoon gevoeghlyck hunnen vinden.
Sulcka voeght eerbaerheyt, de saak en gaat niet recht, daar t ooy het Peert loopt naar ist al te duvels slecht.
Maer woet gy wel soo langh myn Moeder is in leven, dat ick my met haat danck sal noeyt tot hem begeven?
Want soo 's in al haar doen tot hem, en my vertoont, soo 's hynt dat minne uyt in haaren boesem vvoont, niet dat sulckx scher is, maar 'k laet my dit soo voor staan.
Dat syn gedachten die al vry van buyten spoor gaan, maur seght my eens merrou, wie is dien Jongelingh, dat uwe siel soo diepen vrond ontfingh?
Ist Frederick sigh selven?
Sachi, hou op van vraagen G, hebt den nagel al ie recht op t hoost gestaagen, het is dien Frederick sigh selven.
I, sAND.
Dien ick schat, .
Dat hy u grollen doet gelyck een meerise kat, LEO.
Het is dien Fredrick....
Die Mevrou in korte dagen Een aardign kintien sal doen op de armen draegen.
O het is dien Frederick figh selven....
Keveet het al.
** die u de vaak by nacht t'oogen houden sal.
't is geen spotteus tyt, myn lief de sout sigh stooren.
Van dese sotterny uyt uwen mont te hooren.
SAUD Noemt gy dit sotierny Mevrou?
Na ii myn verstaant, soo noem ick trouwen sueyt, dat men kout, hoe door den bant, van t hourvelyck men kan de menschen voort doen komen.
Hoe raast die snaatereers hier soolchtveerdigh dan SAND.
Lichtveerdigh?
Adam was die dan geen vreeidigh man?
Hy had veel veerdigher voor synen heer gebleven, in dien hy t hels Serpent had geen gehoor gegeven.
SAND, Mevrou die spreekt, of s'heel haar leven 't leuvept nat, met volle teugen door haar keel gesvyolgen had.
LRO.
Daar ryst myn sou, die door haar tintelende straalea myn hert, hoe seer besvvaart, coet vveldrigh adem haalen.
UXT kous.
FREDRICK.
De blonde Auroor, soo haast, als sy u schoonheyt sagh, onsloot met haaren stoet den draay.
boom van den dagh, en dee de nacht goddin, geseten op haar vaagen, veet naar haar vvooning dragen, gy syt die schoon Auroor, vaer door myn minnend hert, gezont, en voer met nuchtren dauvy, gebalsemt ververt.
Myn Heer gy maakt my dus tot in de siel verslaagen, van my, een aarsche mensch, een Godtheen op te draagen.
Noch meer Mevrou, want heb ten halven niet volseyt, gy troist Minerss vernuft, en Junos Majesteyt.
LEO Hout op my heer.
Ick segh, die goddelycke loncken, die in het hooge koor van onzen tempel proncken, trotsfeeren 't grimmigh vier van 't blixsem slachvaert te.
Vvant, Godt Jupyns slioger, die heeft noeyt soo fel gebrant, die y oobermertigh staal derit in de schoe verstinden Of t opslagh van u oogh kan beter door gangh vinden, als sy langlis dees myn oogh my straalt ten boesem in, En brant.
merght my het hert door 't les vier van u mim J. Hà, ha, ick weet niet waar ick ben, miln Siel die sthijoec draven In een vergoden krits, door 't lust Hof van u gaven.
Mevrouw versterckt mijn Siel, eer hier door liefde sterven.
En op u boesem uytvijm.
Schept moei mijn Heer, ick derf u yvel beloven door, een suyvre min ghedreven, dat ick sal duyve sijn soo langh ick hen in 't leven.
FRE.
Rechweerde Hemelgoon dacli van u Hemel af, En tuyght dit God'lijck voort dat my mijn engel gas, Laet my dien mondt, dien my soo vvou geluck igh maaken Met een verliesden kus in eerbaerheydt ghenaaken, sAND.
Ia is dat eerelijck, vyat dunckt u slechts van dat?
Sy sijn loo eerlijck als het kaalne aapegat.
O FRI. mijn sicls vermaal, LEO.
Mijn schadt, o! a. m.jn bruydt, iono.
Mijn uytverkoren is.
Ic ghees my in u macht, iou.
Ick ben voor u gheboren, sAND.
Wat donder slaapte?
Op 't is langh genoegh gedroomt, en staakt dat kussen, eer dat elck te naegaugh komt, FRED.
Sandrien, wie vvast die daer ons vreughden quam ta, stooren SAND.
Een grooten bleykers hont, gaat, packt hem by syn ooren, iano.
Die is gans redeloos, en kent ons liefde niet, FRED.
LIO.
Gy sucht myn Heer.
Ick sucht, want myn yerdriet, dat my aen t herte treft, u mede sal doen suchten.
Waerom, en door wat reen, het houlyck baert het nuchten, FRId.
'k weet niemant veerdigh die 'k de bron van myn ellent ondecken sal, dan u mevrou, my is bekent, bervregen, dat 'k tot ons houlyck noeyt werders want sy je door haar min geheel tot my genegen, iono.
Myn vahende oogh heeft sulckx gespeurt een lango poos, fred.
Mevrou yvas taet hier in!
Myn raet, is raedeloos, FAED.
'k heb noch een raet, en daer mee loopt myn raat te enden, t'tvvelck is, indien ick moght mya Vader tot haet senden Of 't synen ouderdom, meer dan de jonckheyt moght vermeugen op haar siel, LEO.
Dien raet is wel bedocht, FRED.
Maar dan, wat raat, soo hy haar niet en kan beyvegoal?
Soo bruy'r dan samen heen, wat is daar aen gelegen, ro.
Swyghe, u licht vaarde tongh die quetst de suyverheyt, fred.
Ten doet Mevrou, haar raat maar tot myn voordeel pleyt, iean.
Wel aen myn Heer, wie dan u Vader hier van spreeken, of t syn beleesde tongh myn Moeder t hert kon breken, op dat k den boom hier door niagh sien, die desen telgh Gebaert heeft, waer door ick t vergif der liefde swijgh.
Ick blyf u Dienares, verplicht, myn ganse leven, yvort laat, wy moeten ons ter saam van een begeven.
Vaert wel myn engelin, myn troost, myn toeverlaat, een eygel moet u staagh versellen daar gy gaet.
LEONOR, SANDRYN.