floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
ik beken, ik kan nu klaarlyk merken, Dat zelf de Hemel schynt in deze trouw te werken.
En dat een mensch, hoe zeer hy 't huuwlyk tracht te ontgaan, als 't ons gestarnte wil, dat lot niet kan ontstaan.
'k zal over hals en hoofd my nu in weelde baden.
Wie zou de blydschap uit myn weezen nu niet raden?
Myn meid, die daar verschynt, zal niet begrypen hoe ik zo blygeestig, en verheugd mag zyn te moë.
RYKERT, geertruid.
Myn heer, zo vrolyk!
Zo verheugd!
Zo bly van weezen!
Wat nieuwe lustigheid komt in uw oog gereezen?
Ja wel, gy schynt verheugd, gy ziet 'er even uit Of gy het jawoord had ontfangen van uw Bruid.
't is daar omtrent te doen, gy zoud het moog'lyk raamen.
Ja, ja, gy scheert my wat.
Dat zou je niet betaamen, Dat weet elk een.
Maar, zeg, indien het kan geschien, hoe toch zo vrolyk?
Digitized by google de koppelaar 16rykert.
Hoor, doe dat ik zal gebién.
Schik alles, in ons huis, zo t voegd, pas niet te faalen, Ik meen myn zoete Bruid daar morgen in te onthaalen, met haare Broeder, want ik haast we er trouwen zal.
Ei, ei, al weër wat nieuws!
Is 't wederom van 't mal?
wilt gy my niet gelooven?
Ik ben de bruidegom, geertruid.
Gy spot met my, myn Heer, uw snaaksche geest komt boven, rykert.
Ik zeg u andermaal dat ik de bruigom ben.
't zyn de oude potzen, ja, ik ken je, Heer, ik ken Uw fratzen.
Wat geluk stelt u zo wel te vreden.
Dat ge u zo klugtig, en zo boertig toont op heden?
Wel, meid, ik zeg noch eens, dat ik zal trouwen.
De menschen zullen u belachchen om die gril.
Weg, weg, t lykt nergens na.
Geliefd, myn Heer, niet te eeten?
De tafel is gedekt, 't gebraad droogt aan de speeten.
Karonje, scheert gy my?
wacht u dat gy my stoort.
Eet eerst, myn Heer, nu kom, en spreek dan zo 't behoord.
Gy zyt zo wonderlyk als ik u zag myn leeven.
Dit doet de liefde, o min!
wat kracht is u gegeeven.
Twee Digitzed by google van zyn vrouw.
TWEEDE bedryf EERste tooneel.
DVINGAL, keyzer.
RYXERT.
Hy is gekoomen d'herigal.
Wel, wat geluk, myn Vriend!
Het schynt dat my 't geval van daag in alles diend.
Mag ik ze zien?
DWINCAL.
Ja toch, na u is al het wachten.
Maar, zo ik haar belet?
Geenzins, met geen gedachten.
Maar hebt gy tegens haar myn Heer, ook wel van m' gesprooken?
En met een aan wat perzoon dat gy Haar toegelegd had?
Wis. rYKERT.
Hebt gy haar wel doen hooren, wat voor juweelen ik voor haar heb uitgekooren?
En spraakt gy van het geld?
Dewyl myn Nicht om 't Goed niet u, maar uw perzoon, alleenlyk trouwen moet, op dat gy saamen moogt in rechte liefde leeven, heb ik hier van aan haar geen kennis willen geeven.
Rxvb, p. 16
D'EXPOVELAAR RYKERT.
Als 't gel eco hatt he wéegd tot deze staat, veranderd vaak de min in doodelyken haat.
En hoe men word onthaald, wat iemand mag gelooven, het is onmoogelyk onze achterdocht te dooven.
Myn Heer, men moet, om van zyn Vrouw, en haare Min te konnen zeker zyn, wel weeten, dat haar zin Alleen maar onswaards strekt, zo speurt men dat de Vrouwen Ons niet om 't Geld en Goed, maar om ons zelven trouwen.
Heel wel, myn Heer heeft my een groote dienst gedaan.
Maar hebt gy my aan haar wel afgebeeld?
Dat zy my zot.
Ja toch, ik heb u zo beschreeven, dat zy verlangd om u haar hand en hart te geeven.
Alreeds?
ons huuwelyk, myn Heer, zal in het kort Dan voort gaan?
Zekerlyk, indien t aan u niet schort.
Kom, laat ons zien, ofzy, my ziende, die gedachten Behouden heeft.
Wil maar een oogenblikje wachten, ik ga haar roepen, en ben zo weer by u. rykhart.
TV Digitized by google van zyn vrouw.
RYKERT, alleen, beziende het Schildrytje.
Dat is een halsje, dat, dat is eerst liefjes!
Ik ben zo bly, zo bly.
Wat allerschoonste kaaken!
DVINGAL, LUCIA, rybert.
Dat is de man.
LUCIA, ik schrik!
Zoet, wil ze zo niet maaken, of.... speelje rol ter deeg.
RIKERT.
Wat is ze schoon!
indien.
Ik heb myn leeven nooit haar wederga gezien.
't portret is laelyk by het Principaal, waarachtig Wat is zy drommels schoon!
wat zyn die oogen krachtig!
Met uw verlof, dat ik, op hoop van onze trouw, myn liefde aan u doe zien, door deze kus, Mevrouw.
DWINGAL, t'usschen koomende.
Zacht, uit die kusjens, eer het huuw'lyk is voltoogen, onstaan verrukkingen, die aan voorzichtige oogen mishaagen, men weet, dat zulk een zuiv're band, als 't huuwelyk, geensins beginnen moet met schand.
En losheid, dat men moet de zuiverheid betuigen Van zyne min met voor de reden zich te buigen.
Als de Echt voltrokken is, en gy recht meester zyt, dan, dan zult gy eersttien voor u de rechte tyd, om uwe min aan haar.
'k beken 't, maar wil gedoogen, myn heer, dat ik ook mag ten minsten aan haare oogen Door kleine tekenen ontdekken myne min.
Mejuffer, 'k heb gehoopt, dat, zonder tegenzin, De Nicht een Bruidegom zou van haar Neef ontfangen, voldoende teffens zyn belofte, en myn verlangen.
Gy hebt gelyk, myn Heer, 'k ontfang een Echtgenoot Van zyne hand, die 'k eer, die my bemind, de dood Alleen.
Myn Schoone, gy word van hem aangebeden.
Wat heimelyke kwaal, wat kwelling my ook heden Ontroeren mag, myn Heer, ik stel al myn vermaak, Al myn geluk en heil, waar na ik vuurig haak, Alleen daar in, dat ik hem toebehoor, dit harte Zou, om hem myne zucht te toonen, geene smarte Ontzien, maar 't al bestaan, en myne reden kan My niet besluiten doen, om ooit voor de oogen van dien ik zo eer, zo acht, die schoone min te ontveinzen, Die meester van myn hart, en van al myn gepeinzen.
Mejuffer, 't is te veel, te groote goedheid voor myn vlammen.
Die Gemaal, die u uw Neef verkoor, geeft gy uw hart?
Geheel.
En zyn gedienstigheden, Getuigen hoe dat gy van hem word aangebeden... lucy.
Behaagen my.... rybert.
Zyn min?
Digitized by google van zyn vrouw.
Die is t, die my verheugd.
Zyn min, alleen zyn min, veroorzaakt al myn vreugd.
En zyn perzoon?
Zal aan my steeds waardig weezen.
in zyn gezicht te leezen?
En zyn verrukkingen LUCIA.
Die zullen meër en meer ontsteeken myne zucht.
Zyn onderhoud?
Is my vol zoetheid, en genucht.
En zyne omhelzingen?
Wil niet myn schaamte vergen.... ryckert, haar willende omhelzen.
Het is te veel, het is te lang myn liefde tergen, myn min uitbarstende is niet langer meester van My zelfs, mejuffer, ik bid vergeef my dan, dat ik verrukt.
DVINGAL, hem weërhoudende.
Stil, stil, myn Heer, wy ondervinden.
Dat die verrukkingen te dikwils u verblinden.
Ik heb u reeds gezegt, en zeg u nu al meer, dat een bezadigd man wel zorgen moet, myn Heer, dat hy de schaamte van een juffer tot die proeven Niet brengen moet.
Ik zal hier niet veel woorden hoeven.
De reden leert het zelfs, daar kon een vonk ontstaan.
Versta je my noch niet?
Ei, stil, en laat u raan.
Dat is vry diep doorzocht.
Een vonk, myn Heer, wat reden?
Een neef bekommerd zich om zulke kleinigheden, om dat een Man zyn Vrouw, eer 't huuw'lyk is volbragt.
Een weinig streeld, en vleid, t welk dagelyks... DVINGAL.
Niet al te haastig, zoet.
Dewyl zy 't wil gehengen En wy ons huuwelyk noch deze maand volbrengen, waarom.
DVINGAL, LUCIA, RYKERT, JASJE.
Myn Heer, de klerk van onze Prokureur Zegt dat zyn Meester wacht.
Waar is de klerk, he?
Veur.
Gy moest zo met hem gaan.
Ik zal flus by hem koomen, k heb nu geen tyd.
't heeft haast, zyn Meester heeft vernoomen, dat Jan, daar gy dat geld van hebben moet van daag Is in de stad gezien, en t'avond na den Haag Vertrekken zal.
ik mag dat niet verzuimen.
En evenwel hem hier in die verliefde luimen Ja wel, alleen te laaten by myn Wyf, hy mogt... van zyn vrouw.
'k ben in de klem, 'k weet niet, hoe dat ik het best stel.
Ik moet noodzaaklyk gaan, ik moet noodzaaklyk blyven.
Die no twee lyven had!
die zaak te laaten dryven.
Myn Vrouw te laaten met... maar 't is hier dichte by.
Ik kom zo daadlyk weezen.
Myn Heer, ik bid dat gy u zelf om mynent wil geen ongemak wilt maaken.
'k zal by de juffer wel wat wachten, doe uw zaaken op uw gemak.
Ik ga. k vrees, hy is zo groen.
't Moet evenwel nu zyn, 'k moet gaan, wat zal ik doen?
VYfde sjÉ.
LUCIA, RYXERT, j'asje.
Gaet uit, dien u van de oogen blikken die ovrig zyn, hier na kan ik ze u niet beschikken.
.,, o gy weet.
LUcsia.
Ik heb dat ook by my reeds vast gesteld.
Laat ons alleen, en komt het zeggen als hy scheld.
Mejuffer, ik kan my in vryheid dan verklaaren En eindelyk, in spyt van hem, u openbaaren Die liefde, waar ik door verrukt, deer schoone hand.... iuria Heer, die verrukking kan ik geensins zonder schand, En zwaare schuld, schoon die u wettig schynt, gedoogen.
Vergeess hooptge op myn trouw, 't is boven myn vermoei u niet vruchteloos, ik kan aan u niet zyn.
Wat zegt gy my daar?
He, he, Prytje!
welk een schyn!
Gy kunt niet zyn aan my?
En doch om welke reden?
Mishaagt u myn perzoon?
heb ik gebreklykheden?
Geensins, myn Heer maar al myn zucht... rykert.
Ik vat het al.
Gy mint een ander, o Katonjetje!
en ik zal dan om een vryer.
Neen, geen vryer doet u zwichten.
Een sterker hinderpaal, myn Heer, komt my verpligten Om u te weigeren een eer.
Gy hebt in 't zin.
Om my te moorden, gy bedekt een and're min Door deze weigering Maar zou men moogen hodten Om welk een hinderpaal myn siefde gaat verlooren?
Ja toch, myn Heer, 'khoude u voor eerlyk, en beleefd.
Ik zie wat ongemak uw min te lyden heeft.
En overmids deez' zaak, zo die kwam uit te iekken Aan my zeer merkelyk tot nadeel zou verstrekken, Zal ik, zo haast als gy my hebt beloofd, myn Heer, dat gy zult doen, al 't geen dat ik van u begeer.
'k zal al doen wat u maar kan behaagen.
'k durf zulk geheim op die verzek'ring noch niet waagen.
Ry. digitized by google van zyn vrouw 2x rykert.
Kan ik u door een eed verzekeren dan alleen?
't is van te groot gewigt, 't geheim is niet gemeen.
Indien ik my, het zy, wat gy my voor mogt leggen, een oogenblik beraar, om al wat gy zult zeggen In 't werk te stellen, wensch ik dat my 's waerelds luk Ontbreeke, en myne dag een nacht zy vol van druk.
Iacr.
Het is genoeg, myn Heer, 'k geloof u aan uwe eeden.
Die, die my noemd zyn Nicht, ons wil in de echt doen treden Die u my heeft beloofd, die, die uw min, uw gloed, Die gy aan my betuigd tot nu toe heeft gevoed, Die zelfde mensch, die gy zo daadlyk zaagt vertrekken, Zoud gy gelooven... rybert.
Nu, wat zoekt gy te bedekken?
die zelfde mensch... lucy.
Myn Heer, is myn Gemaal.
Gy ziet zyn Vrouw.
wat wonderlyker taal!
Gy zyn Vrouw?
Wat ramp!
Maar 't kan niet weezen.
Hy is, myn Vriend, Mevrouw, en was het lang voor dezen.
Voortwintig jaar al, gy verspreekt u heel, hy is Nu Weduw'naar, ik heb zyn Vrouw gekend, gewis dat was niet wel beleid voor my.
Gy zyt bedrogen, en hy verblind al voorts, en verder ook uwe oogen.
Hy heeft my, heimelyk by Brussel, al getrouwd Voor Zestien wecken, maar om zek're reden houd hy noch ons huuwelyk verborgen.
Malle dingen, dat's een Historitic.
Gy meent het zo te ontspringen.
'k zie klaarlyk dat ik u mishaag, dat uwe zin Myn trouwe dienst veracht, en vleit een and're min LUCIA.
Ik zeg, geensins.
Al, al, ik bid heb mededoogen Met myne liefde, toon u wat met my bewoogen.
Geloof, dat gy het zo zult doen, als gy begeerd, duwary, huuwlyks goed, en watmen meender vereerd Geef ik u na uw zin.
En wat dat and're zaaken, als Koets, als Hofstede, en voort allerlei vermaaken Betrefd, 'k verzeker u, dat gy daur van veel meër Zult vinden, als gy ooit verwacht had, dat geen Heer Van twintig Jaar aan u meër liefde kan verklaaren.
Als gy ontmoeten zult in deze gryze hairen.
Duizend zuchtjens, die gevolgt van lonkjens, en... .
De aanbieding is heel schoon, en heerlyk, maar ik ben Niet in een staat, myn Heer, om diet van u te ontfangen.
Het is gantsch vruchteloos hoe gy ook moogt verlangen Dewyl gy.... maar ik bid verberg u met geduld, 'k verzekeru, dat gy haast wond'ten hooren zult.
Al 't geen ik heb gezegt kwam u heel vremd te vooren Maar gy zult vast gaan als myn Man u dit doet hooren.
JASJE, vry en weer binnen.
Mevrouw, hy komt, pas op.
Lucias, tegens rykert.
Nu ga, en houde u stil, Dewyl ik u de zaak nu klaar ontdekken wil.
Hy komt, wil u niet van uw plaats begeeven.
Ik zal zodoen, mevrouw.
Waar is myn Heergebleeven?
Hy s weg gegaan.
'k Heb, vreezende dat hy Het allerminste van 't geheim mogt merken, my Meer als ik kon gehaast.
'k geloof gy zyt te vreden.
Gy draagt u schoon!
heel wel!
beleg zo voorts uw reden.
Die vogel hebben wy al in de knip, ja toch, hy vangt zich zelfs, die Bloed droomt niet van zulk bedrog.
Wie zou 't ook denken?
die oprecht zyn in hun werken Zyn lichtelyk.
Hy zal niet 't allerminste merken Hy is een sul, en heeft het lyf wel van een mensch, maar harssens van een beest, 't zal alles gaan na wensch.
RYKERT, verborgen.
Heel fraai!
Maar 't geen dat ik aan u heb voorgedraagen?
Wel, hoe, myn Heer, zoud gy 't noch verder durven waagen?
'k geloof dat ik genoeg heb myn zin gehad?
Hoe, gy volhard noch in dat gruuwelyk besluit?
Gy wilt noch na de min, noch na de reden hooren.
Maar my, my die gy hebt tot echte vrouw verkooren.
Noch tegens myne wil, uit trouwen aan een man, die k naauwlyks zag?
Gy wilt myn tederheden dan Tot zulk een gruwelstuk verpligten, en beweegen?
Kan deze drift, myn Heer, u zo verbitt'ren tegen Uw oudste Vrind, dat gy hem helpen wilt om hals, om Erfgenaam te zyn..... rykert, verborgen.
Wat drommel, dat is valsch!
En, zonder acht te slaan, dat ik myn eer zou waagen?
Ei, wisje wasje, met al deze zorg te draagen Voor de eer, ik weet dat ik altyd als Man met u Het zelfde lot heb.
Maar, Lucie, ik zegje nu Noch eens, dat gy, zo ras gy met die Sul zult trouwen.
Voor al moet zorgen u heel zwak en krank te houwen, op dat dat oogenblik uw eer, en ook de myn terwyl ik in een glas met wyn Verzeek'ren mag, hem twaalef aasjes van een poejertje doe slikken, dat alles, zo als ik gezegd heb, zal beschikken.
Wat, schelm!
29 lucias.
Maar, zoud gy dit dan kunnen doen?
Uw Zedeles verdriet, nu weet je myn bevel, schik u daar na, noch wil niet langer tegenspreeken, Of vrees?
'k wil my de kop daar niet meer over brecken.
Ik wil, hoe 't ook mag zyn, dat gy by yder een Zult voor myn Nicht gaan, en dat gy om geene reën, Hoe hoog die moogen zyn, ooit eenig mensch zult zeggen Dat gy myn Vrouw zyt, wil daar alles na beleggen.
Zo gy my ooit of ooit uw Man noemt, voor dat ik U daar verlof toe geef, zult gy geen oogenblik Daar na verstaa je?
ik ga de Prokureur nu spreeken.
'k had flus geen tyd, wyl ik zo schielyk af moest breeken.
Lucia, zorg dat gy voor alles op de wet Wel acht sla, die ik u zo daadlyk heb gezet.
Ik zal met rykert flus den dag van trouwen stellen.
Laat my maar stil begaan, gy hoeft u niet te kwellen.
Kom, zoen my eens, en doe gelyk ik heb gezeid.
Vres voor geen ongemak, daar is geen zwaarigheid.
LUCIA, RYKERT.
Eloofdge nu, dat ik u niet heb voorgeloogen?
Wat guit is dat!
Zo snood, zo schandelyk bedrogen Te worden!
'k vlie voor hem, zyn valscheid.... lucy.
'k bid, myn Heer, dat gy wat veinst, het raakt myn welstand, en myn eer.
Indien hy wist dat ik u dit geheim verklaarde.
'k geloof niet, dat hy my een uur in 't leeven spaarde.
Ik kan door uwe hulp ten einde raaken van deez' zwaare zaak!
'k moet door een gaauwe list myn Man zyn dwaaling zelf doen zien.
Eer ik aan u liet hooren Dit groot geheim hebt gy uw bystand my gezwooren, nu heb ik die van doen, ik zie genoeg dat hy Vast in zyn zin heeft om zyn huuwelyk, met my in t heimelyk geschied, te ontveinzen voor elks oogen.
Daar by komt noch uw echt die hy wil zien voltoogen.
Nu kan ik, door een trek, hem dwingen dat hy moet Een Echt ontdekken, die hy nu verzwygen doet Om aan zyn Zoonen niet haars Moeders goed te geeven.
Hierom is deze Trouw zo lang bedekt gebleeven, Myn Heer, hy paaide my met leugens, zwoer hy zou My hier in Amsteldam in t openbaar zyn Vrouw Doen noemen.
Nu is 't tyd ons beider leed te wreeken Op hem, en zonder dat wy in gevaar ons steeken.
Wat hem betrest, het is voor hem een lichte straf.
En zo hy me onderwyl van 't poejertje wat gaf?
Het is een Fielt, maar wat zou toch uw toeleg weezen?
Hebt gy geen knecht?
Twede, de een is al heel doorleezen.
Ja, by een Procureur gewoond.
Hy heeft voor Klerk ian LUCIA.
ik bid dat gy aan my verschoond Heel goed, myn Heer, t Vrypostige verzoek, gy ziet de nood my dwingen.
RYK ert.
Spreek daar niet van, mevrouw, ik wil in alle dingen U dienen, waar ik kan, ik bid u, zeg my maar Wat ik moet doen.
Volg my, op dat ik 't u verklaar.
Einde van bey Tweede Bedryf.
DAN Digitized by google van zyn vrouw.
31 darde bedryf.
Wel nu, gy zaagt myn Nicht, gevil zy aanuwe oogen?
wonderlyk!
't gezigt van ongemeen vermoogen, en echter zedig!
mond, en alles wonderbaar, haar lengte net van pas, myn huuwelyk met haar... DVINGAL.
Haar schoonheid is het minst, zy maakt de menschen slaaven Door haar verstand, myn Heer.
Haar geest, en wond're gaaven betov'ren my, ik ben volkoomen vergenoegd, Myn Heer, dat het geluk aan my heeft toegevoegd.
Haar zucht tot u, daar is u meerder aangeleegen.
Zy mind u. rYKERT.
Zo teer!
niets kan haar meër beweegen Het hart.
Gy zult het zelfs in 't kort bevinden.
Maar, in ernst, wierd ik bemind?
hoe wierd gy dat gewaar?
Na uw beroek moest zy geduurig van u spreeken.
Ja, duizend zuehtjens, die zo stil ter fluik uitbrecken verraaden haar.
Uw naam is altyd in haar mond.
Flus, van de Prokureur t'huis koomende, bevond ik haar in uwe min gelyk als opgetoogen.
Ik vroeg aan haar of gy behaagen kost haare odgen?
Gy schynt haar wonderbaar, uw aangenaame geest, En ongemcen verstand behaagen haar het meest.
Myn geest?
Uw omgang, en.... zy is zo wel te vreden!
En na een ted're zucht besluit zy haare reden, ach!
hoe aangenaam!
hoe lief is zulk een man!
Hoe lief is zulk een man!
Die Fielt!
Zo als ik van Uw huuw'lyk met haar sprak verzuimde ik niet te zeggen Hoe wys gy waart, en al uw' gaaven uit te leggen.
Ik liet niet na aan haar toen voor te houden al dat dienstig zyn kan om een Vrouw in zulk geval In liefde, en.... RYKERT.
O schender!
'k durf vertrouwen.
Dat gy, nu hoorende hoe zy haar heeft gehouwen, haar in die zuivre drift en neiging evenaard.
Ja, naat de liefde die de harten saamen paard, En eer dan 't lichchaam kan ons niet meer zoetheid geeven, Dan die verrukking daar men eerst toe werd gedreeven.
Die oogenblikken, die zo lekker zyn, en zoet Die zoete voorsmaak van een echt die volgen moet.... ik ben van zins, om meër en meer ons op te wekken, haar wat te vryen, eerwe ons huuwelyk voltrekken.
O, die digitzed by google van zyn vrouw.
O, die lief koozingen!
Waar door men zich verbind, zyn oorzaak dat men noch elkander meër bemind.
Men leerd elk anderen zo meër en meerder kennen, Het een humeur zich na het andere gewennen, en 't vuur, dat ik met vreugd zie in haar hart opgaan, Moet zo van langer hand ontvonken, zal 't bestaan.
Dierhalven meen ik noch wat langer tyd te wachten, Om onderwyl de min noch meër in myn gedachten Te drukken, en haar zo.... maar die vermaaken, Heer zyn vonken van een vuur, dat zo heel wel met de eer Niet kan bestaan, en 't is in 't ongebonde leeven Die zoetheid zoeken, die het huuw'lyk meër moet geeven.
't Vermaak kan nimmer zich rechtvaerdig noemen dan.
Wanneer de band des echts ons maakt een echte man.
En al die voorsmaak, die zo zoet stroeld uw gedachten, is een bekooring daar men zich wel voor moet wachten.
Doch zo, om reden, gy uw huuwelyk met haar Noch wat vertraagen wilt, ik geef daar weinig naar.
Stel, stel het uit, maar om niet meerder aan te steeken Dat ongeregeld vuur, wacht u myn Nicht te spreeken.
Tot dat die tyd daar is.
De deugd staat geensins toe, dat ik in deze zaak een stroo breed anders doe.
Wat zou hy toe zien wierd hy by de neus gekreegen!
Wel nu, dewyl de zaak by u zo is geleegen, en gy de deugd zo zeer, en de eerlykheid bemind, men sluite ons huuwelyk, 'k vind goed zo gy het vind.
Uw wil strek my een wet.
Wy kunnen in dry dagen Gaan voor de Roode Deur, zo 't u zo kan behaagen.
Goed, en om van die zaak te spreeken met fatzoen Eet t'avond hier, men kan dat over tafel doen.
Maar kom wat vroeg, ik zal voor alles zorge draagen.
Rx.
C1v, p. 34 de koppelaar rykhart.
Dat ruikt na t Poeijertje, de duivel mogt dit waagen.
'k bedankje zeer, myn heer, ik heb belet.
Gy eet dan by uw Bruid, kan 't zyn, ik bidje, kom.
'k Wacht morgen ochtent juist een drankje van de Apteker Dies ga ik vroeg na bed van avond, 'k dankje zeker.
Dat is wat anders, maar verzeg u morgen niet.
Dan eet ik maar wat soff.
Dat morgen niet geschied Komt op een ander tyd.
hy zou me likken die Vagebond, hy zou my t poeijertje doen slikken.
Soo zal ik schaffen, kom toch morgen avond dan.
My lust geen poeijer.
Ik zeg dat ik niet kan.... dwingal.
Dan overmorgen.
Dan zal ik kwaatertemper weezen.
Dat duivels poeijertje!
moet u de Bruid beleezen?
Stel zelve dag of tyd, als 't u gebeuren mag.
De drommel haal hem met zyn poeijer.
'k zal de dag U Morgen noemen 'k bid, ei!
Ik wil niet kwaalyk duiden, dat ik die nu niet stel 'k wacht morgen buiten luiden, en wensch van zyn vrouw.
En dan.
Dat 's niet met al, gy moet geen groot onthaal Van my verwachten.
't zal maar zyn een vrindemaal.
Een Schoteltje.
'hy zou my zo veel Poeijer geeven in een klein Schoteltje, daar ik voor al myn leeven 'genoeg aan hebben zou, dat is een Vagebond!
Een Schotel is genoeg.
Maar, zo ik wel verstond Hebt gy my niet gezegt, dat zy had groot behaagen In zulke Stoffen als nu al de Juffers draagen, DVINGAL.
Ook in die dragt van kleeren, gy hebt het wel verstaan.
Ik zal dan daadelyk eens by een Koopman gaan, En zenden hier verschiet zy kan haar zin dan zoeken.
DWINGAL, alleen.
Daar gaat de Gek, dat s na de kunst hem doeken.
Maar daar s myn Vrouw.
DVINGAL, lucias.
'k ben daar zo ontsteld, ik beef 'er vau!
Zeg my wat zaak u kweld?
C2v, p. 33 de privilegie.
Een brief van Rotterdam!
En daarom zo verleegen?
Ik heb er dezer daags tien op een uur gekreegen, en was niet eens ontsteld.
Maar wat was de inhoud dan?
Zy is geschreeven van onze oude minneman.
Hy schryft my dat myn Broeder uit Vrankryk is gekoomen En zyne weg hier heeft na Amsteldam genoomen, dat hy hem zei, dat ik, met vrinden, om plaizier, eens herwaards was, misschien is hy van daag wel hier.
Geen zwarigheid, ik zal dat wel bestellen.
Wy zullen uwe Broeder wel op de mouw wat spellen.
Zyn afzyn maakte hem onkundig van onze echt, De Minne, en ook haar Man zyn door my afgerecht.
Maar schryft hy ook waar dat hy u zal kunnen vinden?
Wat duisterlyk, maar wat zal ik nu onderwinden?
Indien hy hier al komt zal ik my na de tyd Wat voegen moeten, licht raakt gy uw Broeder haast kwyt.
De jonge maats die hier eerst weer uit Vrankryk koomen zyn niet lang in een stad, de kans moet waargenoomen Na tyds gelegenheid, laat my maar slechts begaan.
Die ouwe Gek dringt my steeds om uw huuw'lyk aan.
't Lukt al naar wensch.
Hy is zo driftig in zyn minnen, Dat hy u klederen, en wat hy mag verzinnen, Alle op het kostelykst hier daadlyk zenden zal.
LUCIA Myn Heer, gy stelt dan vast dit wonder trouwgeval?
Is 't dan vergeefs dat ik u om verand'ring smecke?
Noch wilt gy dat ik u hier langer tegenspreek?
Gy gebied my dit, en met volkoome kracht, uit van zyn greep, uit inzigt om zyn schat te krygen in uw magt?
Des neemtge alleen op u t gevaar hier in geleegen.
Ja, zeg ik, al 't gevaar dat zich ooit mogt beweegen, neem ik alleen op my, en ik ontsla met een U van de moeite, om my noch door zo lange reën.
Dat uit te leggen.
'k zeg dat ik dit zal volbrengen En zonder dat ik in gevaar my hoefte mengen.
De kans lacht ons nu toe, verzuimen wy dit niet, en nademaal gy de gelegenheid nu ziet my te behaagen.
Wel, myn Heer, zyn dat uw' zinnen?
'k Moet u gehoorzaam zyn.
kom laat ons dan beginnen.
'k ben te eenemaal gereed, en wederstreef niet meer, dewyl gy 't zo verstaat, gy zyt myn Man, en Heer.
Wat ben ik bly, dat ik zo hartig u hoor spreeken.
Gy zegt dat ik my voort moet houden als bezweeken, En flaauw, zo dra de trouw.... dwingal.
Ja toch, en dit voor al, wel hoe, Lucie, gy moest ook in dit geval My niet bedriegen.
Neen, maar zo hy ondertusschen Myn hand eens nam en my somwylen eens wou kussen?
Schuuw dat, en houd u of gy noch al slimmer werd, gy moet voorzichtig zyn... maar, wie scheld zo hard?
C3v, p. 37 de koffielaar.
VIERDE DVINGAL, LUCIA, AARDIGAARD, verbeeldende de droeder van Lucia.
JASJE in de deur.
Jasje tegens aurdigaard.
Daar is zy, pas nu op.
92 dVINGAL.
Wat zal ons hier ontmoeten?
Myn zuster, heb ik de eer dat ik u mag begroeten?
Monfreer, zyt wellekom.
Maseur.
Maseur, monfreer.. AARDIGAARD tegens Lucia, daar na tegens Divingal.
Gy moet my helpen, of... ik ben uw dienaar, Heer.
K bedank u zeer.
Maar hoe weet gy haar hier te vinden?
Maseur, in amsteldam!
hoe dorst gy 't onderwinden, hier zo alleen te gaan?
ik heb als dol gezogt, Eer ik u vond.
Wie heeft u noch te recht gebrogt?
Een wonder toeval, dat ik aanstonds zal verhaalen, doch laaten wy van ons propoost niet dwaalen, Maar, hoe komt gy toch hier?