floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik jou geld geeven, landlooper, gebooren robert.
Jy zelt jou betaaling vinden, aan de Gard, of het Hout, Ik zal mijn schat nazien, tot Kouzen, en Zoolen, wie weet wat my niet ontvreemt is, en ontstoolen!
Zie deeze Schurk, hoe luypt hy met syn gezigt?
Sijn Conscientie deugd niet, syn oog schuwd het ligt.
Sluyt op die dieve vensters, en toon vroome blijken, Maar hy is overtuygd, de Guyt durft my niet aankijken.
Zo 't niet te veel is, zal ik je nog genadig zijn, ik zalje doen inschryven, in de broederschap van Crispyn, dan magje 't daar weer verteeren.
Schelm, zo goed ben ik nog.
Dat brood, zou ik niet.
begeeren.
'k heb het ook niet verdiend, 'k wil niemand lastig zijn, 'k heb niet te goed by die Sant', maar wel by de Baron' crispyn, 't is wonder, twee van een naam, datze zo veel verscheelen, een geeft Dieven de kost, en d'andere zoekt het den Armen te ont steelen.
Daar vuylbek, bruy daar mee heen, kom ik strak binnen, breek ik jou hals en been.
I NEEL.
GRISPYN crisp.
't is gedaan, de zon kan my hier, met geen vreugd meer beschijnen.
Dat was een gelijkenis, tusschen de twee crispyn!
Waar haalt het die Jongen, die Bengel van daan?
Schoonze wat vuyl is, voor de Letter kanze bestaan, 'k Had hem anders, nog wel een Souflet geschonken, 'k loof dat de Guyt Zat was, of Dronken.
Waar of Barent, met onze begeerde koster blijft?
Wie weet of hy ook niet, al slordig schrijft?
't is de Vreyer van Lucinde.
Laat ons bezien, of by deeze ook niet wat buyt is te vinden.
FREDRIKen crispyn.
In Heer, ik kom op 't uur, en tijd, aan my gesteld, Mijn droevig hart, dat is bekommerd, en bekneld, Ik hoop 'er iets zal zijn, van mijn Vrindin vernoomen, op dat mijn teer gemoed, 't gewenste mag bekoomen.
Zo zal het, 'k heb voor my, en u het best gedaan, Vertroost je Jongman, weest te vreen, het zal wel gaan, laat u geen Mannenmoet, verlaaten nog begeeven, die schoone Maagd uw Bruyd, of Vrouw, is nog in 't leeven.
Zo leeft sy nog, o goon!
wat onverwagte vreugd!
Mijn Heer, waar mee vergeld, ik zo veel dienst en deugd?
Bezwaar u niet, dat zal zig op syn tijd wel vinden.
Waar is mijn Schat?
By een, de beste van uw vrinden.
Dat moet hy weezen, die haar bergt, hy zy, wie t zy.
Waar vind ik haar, ondekt t my dog by wie?
By my.
By u, te beeter, z'heeft een goeden Heer gevonden.
Om dat sy 't waardig was, heb ik om haar gezonden.
Gy toond in dit geval, u der vervolgde een Vriend.
Sy heeft dit slegt onthaal, met regt aan my verdiend.
Wat slegt onthaal, daar sy zoo heuslijk is ontfangen?
Wat slegt onthaal of geen, sy is hier mijn gevangen.
hoe kan t zijn?
mijn Heer, die boert met my.
Gevangen zeg ik, t is hier ernst, geen boertery.
't is geen boert!
'k begm' vol schrik te beeven.
Wat heeft die zuyv're ziel misdaan?
Sy heeft het leeven Verbeurd, ten zy de straf, door goedheid word verzagt.
Waar in bestaat haar schuld?
O rampen onverwagt!
Waar in haar schuld bestaat, onnoodig dit te vraagen, gy hoorde zelf de straf, van haar misdryf te draagen, gy schijnd onnoozel, of ten minsten wat ontroerd, hebt gy dees' maagd niet Schelms, mishandeld, en vervoerd?
Geef 't werk der liefde niet, die schandelijke naamen.
Dees' liefdewerken zijn, die zig de deugd moet schaamen, 't Zijn dertle tochten, die dees' dolheid doen bestaan.
Sy is vrywillig, niet door dwang, met my gegaan.
Te meer verdiendze straf, ik zal 't haar Ouders schrijven En zo lang zal sy hier, nog mijn gevangen blijven.
Mijn Heer, om dit te doen, zo zijt gy veel te goed.
Is 'er niet anders, daar haar straf mêe werd geboed?
Wat zou 'er zijn?
mijn Dengd is met geen goud te smetten.
't is jongeluy bestaan, ay laat uw toorn verzetten, tot een begin, ontvang van my dit schoon kleynood.
't juweel is goed, maar dog de misdaad is te groot.
Is 't moog'lijk, laat u dan dees' ring, hier by beweegen.
'k zou wel, maar mijn Gemoed, mijn Vroomheid strijder teegen.
De misdaad, is zo groot niet, als sy word gekeurd, 't is ommers iets, dat veel, en daagelijks gebeurd?
Te slimmer van Natuur, te meer, moet men dit stuyten.
Laat deeze sleutels, uw meedoogend hart ontsluyten, hy vereerd crispyn nog een Beurs met goud.
'k bid door erkentenis, mijn wellust eens te zien?
Het mag niet zonder vlek, in mijn gemoed geschien.
Dat kan niet hind'ren, een gezigt slegts te gedoogen.
'k weet niet hoe 't is, ik voel my min of meer bewoogen, 't is een goed Borst, hy vleyd en handeld, my te wel, 'k zou dat doen, zo ik my hier verder tegen stel.
't is een gezigt maar, dat de Jongman my komt vergen.
Ay wil die schoone, voor mijn oog, niet meer verbergen.
Daar komt de Koster, deeze Knecht komt regt ter snée, t Werk zou volmaakt zijn, brogt hy onze Gys ook mêe.
Geef last mijn Heer, op dat ik mag mijn engel vinden.
Dees' Heer, geley die in de kaamer van Lucinde.
Bartelt.
Mijn heer, de dolleboer, zal ook aanstonds hier zijn.
CRISpyn, joris.
Wel joris, vrind voor my, zo goed als Brood en Wyn, crisp.
Het moet u vreemd zijn, nog zo laat om u te zenden, daar moet geen spaak in 't wiel, als 't luk het rad wil wenden.
'k was flus in eenzaamheid in mijn vertrek, en dagt, Vrindjoris is een man, daar 't dorp veel dienst af wagt, Ik mag hem 't Kosterschap, vergunnen booven anderen, Beleefde en wakkere Luy, genoegen best malkanderen.
Zo kryg ik dan de dienst, voor niet, en zonder geld?
Mits my t geboode, daar voor aanstonds, word geteld, k wagt morgen vroeg een Vriend, ik heb iets te betaalen.
De gunst is dan om slegts het geld aanstonds te haalen.
Twee honderd Daalders, 't zouw voor niemand minder zyn.
Twee honderd Daalders, t geld is groot, de gunst is klyn.
De gunst is groot, of klyn, wat vait hier af te maalen, Bruy heen en haal maar geld, k zeg nog, ik moet betaalen.
Wel word niet kwaad, Baron, ik ga, en haal dan geld.
'k bezorg dat gy te boek, voor koster word gesteld.
CRISPPyn alleen.
Daar gaat den Bloed heen, hy zal trots een Lam, leezen en zingen, Geeft hy syn geld wat dom weg, hy heeft nog verstand van dingen, Hy kon de waarde van syn ampt, op een duyt Hy was een goed Maaklaar, daar me zulke partytjes sluyt, De Kooper voor al, lykt syn gonst, te verwekken, mits dat hy ook syn winst, in de provisie, zou trekken, Of hier d'avans, juyst zo groot zal zijn, als hy meend, Dat kon missen, wijl de tijd, my hem te bevestigen, niet verleend.
Maar wat kweld ons een ander, daar ik zelf moet verplakken.
Kan ik het nou met Gys, die koppige Boer, maar bakken, de rest zal wel gaan, maar die doos schuymd en bijt, hy moet evenwel dokken, schoon hy stoot of snijt.
'k heb zo meenig klocke geest, in mijn strikken gevangen, en 't zou my spijten, dat 'er geen Kinkel, in bleef hangen, Daar komt hy aan, of hy geld heeft?
Hy gaat zo ligt, In zulk geval zie ik liever blijken, van meer gewigt.
GYS en CRISPYN.
Wel gysje maat, zie je nou wat zoeter uyt je gaaten?
Zoet, of niet zoet, ik vraag, of je mijn Zoon los wilt laaten?
Ja, waarom niet, als jy syn Sluyt geld betaald.
Ik weet van geen Guyte geld, ik zeg dat je hem haald.
Praatjes gelden niet, is je dat van flus zo vergeeten?
Ja, ja, villen en sneijen, is ook zo mooy niet, moetje weeten.
Regt voor sneijen, deeze straf, diend jou Zoon voor een les.
Jonker, Baron, jy snydze wel meer zonder mes, jy weetze hier met beswaren, zodanig te villen, en kerven, Dat de meeste door de wonden, van armoe sterven.
Een snee in de muyl, is dat hier zulk een zaak?
Een snee in de muyl!
het bloed roept om wraak.
K zeg nog, zo jy t Geregt, met geen Poen wilt verzoenen, dat ik jou Zoon zal doen Geezelen, en het land uytboenen.
't zal 'er niet toe koomen, maar eer ik dat zag, wou ik jou liever knokken, dat je drie myl in de grond lag Jy zoud om een beusling, al mee doen geeslen, en bannen, en ik zou jou darmen, veel eer op mijn Viool spannen, 't is 'er wel meer gebeurd, die dat bruyen kwalijk bekwam.
Niet hooger te roer, mantje.
Baron, word niet gram, nou het geld, zal jou toorn, wel stillen.
Hoe veel voor de snee van mijn Zoon, en dan voor jou Villen?
Als wy het sneijen maar reek'nen, het villen laat ik voor jou.
Digitized by google gys.
Wel Baron, 't was my leed, dat ik jou verkorten zou, het villen blijft voor jou, jy kent het niet ontbeeren, Zonder dat wasj' ommers, maar een Gans, zonder veeren.
'k ben met ontallikke Schurken gebruyd geweest, Maar nooit slimmer, als met dit Pestige Beest.
Wat mompelje Baron, is je de Prijs vergeeten?
Zie op het Boek van je Voorzaad, dan zelje t weer weeten.
Dat is verstandig, mijn Voorzaad, dat was een Heer, Die syn Reekning verstond, dat weeten duyzende meer, geef jy maar twintig Pond, voor sneijen en stooten.
Den eysch is gezond, maar de waarde, is ontschooten, Twintig Pond, en dat simpel, voor een snee in de muyl!
Dat is te veel, jonker.
Dat zwyn, is Gortig, en vuyl, crisp.
'k zal deeze Boer, naast een Mensch moeten trakteeren.
Nou Baron, wilje van t zaakje, doet een eysch, met eeren.
Kom, is twintig te veel, zo geef 'er maar tien.
Stel het op de helft, Jonker, dan zel ik je geld bien.
Op de helst, dat was slimmer, of we Vis verkogten.
Neen Jonker, dat was of wy te middelen zogten.
En ik zeg, ik zel tot geen duyt, minder verstaan, Wiljer geen tien geeven, zo bruy hier van daan.
De Baron word kwaad, ik zel me wat moeten voegen, Daar zijn tien Dukaten, Jonker, k zeg, laatje vernoegen.
Van wat munt, kom laat ikze zien?
Van de beste, Jonker, daar zijn 'er tien.
Ze zijn goed, maar twee zouwen 'er aan mankeeren.
't is zo wel, beron, we moesten malkaar niet scheeren.
Geef me de tien dan liover wéerom.
Benje bezeeten, boer, hoe praatje zo dom?
'k zeg, 'k moet 'er nog twee hebben, zonder draalen.
Hadje de tien niet, ik zouje met minder betaalen, Mijn Heer Baron, 't is genoeg, ontsluyt nou mijn Zoon.
Zo lang 'er een duyt scheeld, is 't verboon.
Ik ben in de Luyers, 'k zelze moeten dokken.
Daar zijn 'er twede.
Maar de pokken Een nog voor onze Barent, die jou Zoon haalen zel.
De Baron is slimmer, als de droes in de hel.
Gtized by google crisp.
Kom Barent, de Boer, zel je een Dukaat geeven.
De Moord schendze, die zo met de Luy leeven, Daar Bartelt, haddaar.
Wat hebje een vroom Heer, bartelt.
Zonder weergaa, ik bedankje zeer.
Ontsluyt syn Zoon, en steld hem op vreye voeten.
Baron, Baron, 'k zal jou die Pots, doen boeten.
Je treft een goeye buy, 't is weynig voor zulk een snee.
't kost beuren, dat ik het haast voor minder dee.
Te beeter, je goed voorneemen, doet me verblijen, als een goed mensch voor my sloost, ik mag het wel leijen, verzuym geen voordeel, ga je gang, stel niet uyt, Daar is geen Taal, die voor een Officier, zo mooy luyt, 'k wou dat ik het zag, ik zou maar beginnen.
Baron, daar ik op toeleg, zelje niet veel by winnen, 't kost wel zijn, dat j'er geen vreugt, van zag.
Daar komt jou dapp're Zoon, voor den dag.
CRISpyn, gijs, kees, barent.
O che vaartje, benje daar, ik hiet jou welgekoomen, k heb in een stinkent gat, vervaarlijk leggen droomen, k was in de mond van de hel, of het hol van de dood, het hart in mijn lijf, was my zo kout, en zwaar, als een stuk lood.
Kom na huys, ik zalje met een dronk, weer verkwikken.
In zulk een Moordkuyl, zou me van dorst, en van stank verstikken, 'k Verlang na een slokje, de kop is my krank.
Maar zie daar de Baron, 't is regt dat ik hem bedank.
Mijn Heer, ik beken, jy hebt verstand, van logeeren, is t mooglijk, zo vermaledyt, een mensch te trakteeren!
De krans, moet hier voor de deur, wat hebje verstand!
Ik verloof my de galg, is 'er jou's gelijke in 't land!
Zonder spijs, of drank, kan jy de Luv zat maaken, en daar voor weet jy, aan drie dubbeld Lach te raaken, Zie jou ly eens na.
Staat 'er ook nog te weynig kryt?
Een vroom Herbergier moet maaken, dat hy geen schaade lyd.
Heeft mijn vaar je niet voldaan, de rest kan je by my haalen, Ik zweer by al de Heksen, ik zelje vier dubbeld betaalen, En om niet te ontkennen, gelijk ve wel meer hebt gedaan, zal ik maaken de kwitantie, op jou koonen zal staan.
CRISpyn en bartelt.
De belosten zijn goed, 'k hebze my meer hooren geeven, maar in dat geval, zynze my altyd, schuldig gebleeven.
In deeze Kees evenwel, lykt het te zullen geschien, 'k heb 'er deezen dag, nog een prof van gezien.
Evenwel Couragie.
Ik zal my wel wat bezorgen, En niet hart klaagen, moet ik deeze jakhals ook borgen.
Maar de polken, de koster toest me te lang.
En ook het geld van Madame, ik weet niet, 'k word al bang, 't Hart, begind me in de schoenen, te zinken, laat ik binnen, nog een glaasje van den Ouden drinken.
Maar of het weezen wil, de koster is een vroom knegt.
CRISpyn, joris, bartelt.
Nu toon je, dat je myn gonst waard bent, als ik flus heb gezegt.
Is dat zakje de waarde, van Driehonderd Gulden?
Wel geteld.
Wel geteld, je doet me verschulden Dat je zo prompt bent, ik heb voor zulke lieden groot farzoen.
Ik ook, voor de aulken, die gelijk en regt doen.
Kom jy morgen by my, ik zaije als Koster noteeren.
By provisie moetje my, kwitantie passeeren.
Grisp.
Jy hebt gelijk, wagt een weynig, ik kom zo wéer.
G 2 Digitized by Google XIV.
JORIS en BARENT.
Wel Barent, ik beken, jy hebt een verstandig Heer.
Daar gebreekt niets aan, hy is van geest een wonder.
Dat bespeur ik ook, hy verstaat syn intrest byzonder.
Zo doet hy, en hy heeft, een vrind'lijk talent.
Het ontzag volgd hem na, waar hy syn schreeden wend.
't is waar, hy weet hem te doen Estimeeren.
Ik wou, dat ik van syn gaven, wat kon leeren.
Barent Dat zou jou niet baaten.
Wat zou jy dan doen?
Ik ben mêe Liefhebber, van Ontzag, en fatzoen.
Jou staat is te gering, niemand zou het jou geeven.
Voor mijn zelf dan, en de reputatie, van een wel leeven.
Jy leeft wel genoeg, als jy bier hebt en brood.
Foris Daar is de Baron wêer, wat is syn presentie aanzienlijk en groot!
CRISpyn joris, barent.
Ze daar, de kwitantie, op de naam als Koster geschreeven.
Regt, regt, op die conditie is het geld ook gegeeven.
Wanneer kom ik dan, dat het op t boek werd gesteld?
Kom morgen ten agten.
Maar het geld is wel geteld?
'k Moet jou nou meer, als jy my vertrouwen.
Zo 'er een duyt mankeert, mag jy my voor geen eerlijk man houwen.
Nou morgen ten agten, kom niet laater goede Vrind.
'k zal 'er vroeg genoeg weezen, als ik jou maar paraat vind.
Digitized by google XVI.
CRISpyn en BARENT.
Jan my zal nooit iets, in het fatzoen, ontbreeken.
Mijn Heer lykt hier door de Geest van Saul te spreeken.
Kwam den Aap nou maar, van Mevrouw Cornelia, dan was het spel uyt, 't word tijd dat ik schuuren laat ik binnen gaan, en het gereede vast pakken, ik moest niet verzuymen, in 't zeeg'len van mijn zakken, En maaken, dat het contant Scheep komt, de rest is 'er al.
Daar is overleg van nooden, waar het spel, enden zal.
Wel ik weet niet, mijn Heer lykt vreeslijk te woelen.
Hy scheept niet alleen Wynen, maar ook Bedden, en Stoelen, de Droes mag weeten, wat dit beduyt, kan ik het raaden, zo ben ik een Guyt.
Maar daar komt Philippyn, die het ligt zal weeten.
PHILIPPYNenBARENT.
De Baron, draaft op en neer, als een bezeeten, hy zakt, en pakt, t is de Nikker bekend, waarom hy zijn Meub'len, verzaameld, en verzend.
Ik kan niet denken, dat hy syn spillen, gaat pakken, Om onverziens, van huys, en erf, te verplakken, hy zou dwaas zijn, dat hy deeze dooling begon, hy is, of ten minsten, hy speeld de perzoon van Baron.
Waar poklion, onder syn Luykevaars Parentagie, kreeg hy weer, een Drostampt, of een Baronnagie!
Dat gaat zo niet, ik wou, dat ik mijn Huur maar had, en dat hy voor de rest, met syn gat op een Heckel zat.
Daar komt hy, laat ik mijn baard, wat snoereu, zo hy my hoorden, hy liet me voor duyzend Droelys, weg voeren.
CRISpyn, PHILIPPYN, BARENT.
Philippyn, daar leyd een zak in mijn vertrek.
Han die hier.
Nou waar gaapje na, g'ek?
Gelukkiger, is een Slaaf, in Turkeyen, den dag zy gezeegend, die ons zal scheyen.
Hier rys zy gebenedyt, dat u Schurft reynigen zal.
Vol gal.
Bartelt, die Lakkay, is een boef, en een winkel, Ik zal, die Lummel, wel haust, fynder doen zingen Barent.
Hy mag wat luy zijn, maar hy verstaat syn dingen.
In Vreeten, en suypen, trots een verhongerde Soldaat, ik moet barsten, leest hier omtrent grooter Vraat.
Daar is de borst al, hy brengt dit ommers vaardig crisp.
't is een lodderhond, voor het minste, de Galey waardig.
CRISpyn, BARENT, PHILIPPYN.
Ey af, hoeddebek.
Daar barent, neem jy de zak crisp.
En volg me.
Kelderpest, ik kom zo wéerom, strak.
Dat luyt lieffelijk, die Baron, kan Kommandeeren!
Wat zou een Ryk bloeijen, daar hy als Vorst mogt Regeeren?
Wel zou het bloeijen, ten minsten daags, honderd pond, hy zou alles doen vernielen, en scheuren, als een dolle hond.
't Eenigste, dat deezen goeden Heer, zou doen vreezen, is, dat 'er gebrek, aan Rakkers, of Beuls zouden weezen, Maar 't best dat'er van is, 't zal niet geschien, den Bloed, wegens syn geboorten, weet pas van wien, Of om beeter te zeggen, hy wil het niet weeten, 't is waar, dat syn Vaar, lang hoog heeft gezeeten.
En syn meeste dagen verfleet, met een spies in de hand.
'k zag op een kleynder gestoelte, de grootste van 't Land, en hier van heeft de Baron, nog een snor behouwen.
Hy zou zweeren, dat hy uyt de Ouwe Graven van Holland, syn begin, en oorsprong nam, en 't is waar, dat hy in gestoolen Lappen, te voorschyn kwam.
Maar daar een speltje by.
'k Zie mijn Vriend met de Schyven, De Baron, moet wel staen, by de Wyven, 't Gaat hem voorspoedig, zo te Land, als ter Zee, de liefde, schenkt hem dit, en uyt meededoogenheid neemt hy het mee.
PHILIPPYNen officier.
Jonfrere, Robbert, jy lykt zwaar te draagen.
Wie moet ik, jou, of jou Juffrouw, meest beklaagen?
Och Philippyn, mijn arbeyd wel t meest.
Onze juffrouw is 'er geld kwyt, maar ze behoud, een vroolyke geest.
En ik ben zo bedroefd, of ik mijn Vaar zag begraaven.
Wat bruyd ons de schaa, laat het paard na de schans draaven, het moet, en rent 'er na toe, op een galop, ik zou niet treuren, al zag ik mijn Baas in de Strop.
Vroomer als hy, heb ik vaak op zien knoopen, en Mevrouw 'er geld, zal het met de dood bekoopen.
Dit is dan de Poen, die mijn Heer heeft verzogt.
De droes, heeft het zo flim nooit bedogt, Om een Heer te redden!
en 't is Schelms geloogen.
Is 't dan niet om een ander, 't is voor hem zelven uyt meededoogen.
Dat is gewis, ik beklaag, al dit schoone geld, zo dra het in syn magt zal zijn, is de waarde geen speld, 't Is tegens syn Eed, genooten gunst te erkennen.
Luyzevaar, zal wel haast met hem, na de hel rennen.
Waar is de Baron, ik wou dat hy ersal was.
Ik ook, had ik t mijn maar, van dien Barnabas.
Ik weet waaragtig niet, of ik hem de Aap, wil vertrouwen.
Onze Armen zijn te zwak, wy kunnen 't niet vast houwen.
Och mijn lieve beesje, ik ga jouwent halven in de rouw.
Ik zal jou de Beul moeten leev'ren, 't is de last van Mevrouw.
Dat het geen schand' was, wy mogten het beest bevreyen.
Jou te behouwen, kan ons nergens, als na de dood leyen.
Ik moet schreijen, jou verlies doet me zo zeer.
Laat ik jou goeden nagt kussen, ik zieje nooit weer.
Mijn Heer is niet t'huys, geef de moet niet verlooren, wie weet of het geval, geen Pardon heeft beschooren.
Is hy niet t'huys, ty ik vliegend op een pad, 'k zal Mevrouw wys maken, dat het mijn Heer niet van nooden had.
Vaar wel, ligt kreygt Mevrouw, nog andere gedagten.
Digitized by XXIv.
CRISpyn, robbert, PHILIPPYN, BARENT.
Waar heen zo haastig jongman?
Sta, wilt wat wagten.
Die zakjes, zyn dat de gonsten niet, van Mevrouw?
't is haar zwakheid, maar de konsten van jouw Voor kleyne moeyten, zal mijn Heer, aan een goede buyt geraaken.
'k weet niet, wat jou zo veel praats doet maaken Jy zelt 'er niet meer verdienen, kom lang of de munt.
'k Wou 'er de pest in zat, zy word u daar by gegund.
'k heb slegte luy, meer hooren snakken, leer dat, maatje, malle praatjes, vullen geen zakken.
Ga jy maar.
Vreyer, zeg Mevrouw, dat ik haar bedank.
Wyl sy niet anders zal hebben, is die Obligatie heel krank.
Zo gy die Kwylbuys niet fluyt, zal ikze stoppen.
Bruy hier van daan, of ik zal jou van mijn deur schoppen.
'k zal my met minder genoegen, voor 't schenken van de wyn, en dat je mijn prezenteerd, vrees ik de betaaling aan Mevrouw zal zyn.
In Heer, dewyl my zo vaak, uw discretie is gebleeken, Philip.
Nu sta my toe, laat ik nog eens, om mijn Huur spreeken?
Om de Strop, vagebond, wat staat die Bengel my duur?
Die vraag, voor vier menschen, spreekt nog om haar wagt je tyd of, de twee jaaren, zyn nog niet verscheenen.
Barent, met deeze vragt na t Schip, stap vliegend heenen, ik zalje zo volgen, ik ga nog eens in, en haal het laatste Rantsoen, van mijn gevange Vriendin.
Digitizec XXVITOo.
XXVi.
Och men speeld hier de Schelm, k word dol, ik ga loopen!
Had ik een stuyver, ik ging aanstonds een Strop koopen.
Die vermaledyde Baron, heeft een Guytstuk in 't zin.
Hy heeft gezakt, en gepakt, van den dag syn begin, en 't houd nog niet op, ik begin te vreezen, of 'er van mijn Armoe, niet onder zal weezen.
Geef hy immer iets goeds, dat was tegens dank.
't is van Klaas Kompaans volk, alle zeylen blank.
Daar hoor ik hem weer, hoe zal hy hem nou laaten vinden?
Hy swoegt, als het hoofd, van de vier winden.
't is wel op, Philippyn, ik vaar eens na Stee, en houwje jou wei, breng ik jou een Kermis mee.
Haal de Glazemaker, en laat Metzelaars koomen, terwyl ik uyt ben, dat alles word waargenoomen, doeje dingen wel, ik kom haast wéerom.
Ik kom haast wéerom!
Och ik word Doof en stom.
Haal Metzelaars, en Glazemakers, zo word ik een Verken, is 'er een, in drie mylen in 't rond, die voor hem wil werken, dat weet hy wel, en hy houd hem zo mal.
Wat drommel of in t end, hier van worden zal!
Maar zie daar couzyn, hy is te laat gekoomen, de Baron, had hem wel voor een Pagie, mee genoomen.
Waar is mijn Heer Couzyn?
ik wou dat ik hem nog eens sprak, roel.
'k heb al wat kruijen binnen, en ik woon in een droog pak.
Jy komt te laat, borst, jou couzyn is vertrokken.
Hoe is hy Bankrot, zo schent hem de pokken!
Als iemand vertrekt, hiet jy dat Bankroet?
Niemand onder ons geslagt, als op de crispynaansche voet.
Op de Vyaansche!
Vaar wel, broer, wy moeten scheijen, 'k haal vliegend een Mes, om my de Keel of te sneijen.
Wat wilje doen, gekk?
Philip 'k zeg, laat me begaan.
Wagt ten minsten na de Beul, maar zie daar komt hy aan.
GEREGTS BOOD en gevolg, PHILIPPYN, ROEL, PIET.
Dat is een vies postuur.
Het schynd my een vertooning.
Dit oud, en groot Kasteel, is de Baron syn wooning, die Jongen, is syn Knegt.
Geregts Boode.
Wel borst, waar is jou Heer?
Van huys, wat zou hy doen?
Wel, wanneer komt hy weer?
Kan ik het zeggen, zonder traanen, 't is een bedroefde togt, hy is eens na Vyanen.
Eens na Vyanen, dit s regt een bedroesde togt, Maar egter is de plaats, verstandig uytgezogt.
Dat dunkt me niet, ik vrees hy zal in lang niet keeren.
Waar ben jy bang voor, voor jou Meub'len, of jou Kleeren?
Voor alle beyd'.
Wanneer, trok dog uw Heer daar heen?
Zo even, na de tyd, pas een kwartier verleen.
Geregis Boode.
Dan loof ik dat men hem, nog ligt zal agterhaalen.
Is 't schip al van de wal?
Hier niet te draalen.
Waar is het veer?
Ik zal t u wyzen, volg my.
Eer Dees boef vertrekt, is 't best dat ik hem Arresteer.
Dit is van hooger hand mijn last.
XXXi.
PHILIPPYN en roel.
Dit zal het weezen, Dat mijn couzyn t verblijf hier langer heeft doen vreezen.
Den Hemel zy gedankt, ik hoop hy komt van pas, 'k zou my verzuypen, zo mijn Heer, vertrokken was.
JORIS, roel, PHILIPPYN.
Wat is dit voor gerugt, dat langs de buurt loopt dwaalen?
Men zegt, daar is een boo, om de Baron te haalen, Of t'arreteeren, heeft hy ook een Moord begaan?
Digitized by g'ge.
Dat loof ik niet, maar wel iets na de kunst gedaan, Gelorst, Geleend, Geborgt, Bedot, slegts om den brooden.
Die stukjes, zyn zelfs aan gemeene Luy, verbooden, k zwijg aan een groot Baron.
Dat zeyd mijn Vriend heel wel.
Maar dees pronkt nergens mêe, als met de Naam in 't spel.
Is hy dan geen Baron?
Hy kan 'er voor passeeren, roel.
Hy s groot, en dik genoeg, om zulks te presenteeren.
Dat maakt nog geen Baron, al is hy wat veel Mans.
Zo 't een Baron is, is hy 't waarlijk, van de Schans, Want in een Slopje, digt daar by, is hy gebooren.
Is hy u dan bekend?
Ik schenk u by mijn ooren, Naar my door Philippyn, en and'ren is verteld.
Dat hy Baron is, van de Schans, of t Heekelveld.
Is 't waar, zo vrees ik, is mijn geld, ook op een waagen.
Jy kend het missen, maar een Bloed als ik, moet klaagen.
CORNELIA, ROBBERT, ROEL, PHILIPPYN, JORIS.
Wat is 'er Philippyn, wat hoor ik van uw Heer!
Hy word gelastert, en geschonden, in syn eer, men zegt, dat hier een boo, van t Hof is aangekoomen, op dat hy met syn goed, word in Arrest genoomen.
Dat hoop ik, want Mevrouw, het onzen, is 'er by.
Ik hoop het mee, hy heeft een schoone duyt van my.
Ik hoop het niet, dat zou een Heer als hem, niet passen.