floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k kan die nooit zo wel besteden, als om u dienst te doen.
PAATAUT.
'k ben u verpligt myn Heer, 'k heb nog geen geld gebrek, dewyl myn Vader, eet 'k van huis ging, in myn rok genaaid heeft veel louizen, Zelfs tot twé honderd stuks, om die niet te verliezen.
Gy doet zeer kwalyk Heer, dat gy dit openbaard.
Hoe weet gy wie wy vin?
'k ben daar niet voor vervaard, 'k kan 't wel zien wie dat een Dief is aan zyn wezen, 'k weet wel dat ik van u geen onheil heb te vreezen.
Neen wy zyn eellyk volk, PATAUT.
'k heb nog een Wiszelbrief, dien Heer Oronte hier, de Vader van myn Lief, Betalen moet, ze is van omtrent twé duizend krónen.
Maar evenwel, myn Heer, gy zult u zelf ligt honen, Door t een of t ander geval wanneer u gold ontbreekt.
'k bid dat gy dan dien Heer niet langer tegenspreekt, Die u zo vrindelyk zyn beurs heeft aangeboden, Dit is gerender als gy eens had geld van noden, Dan 't goud, dat in uw rok is vast genaaid.
Maar Heer ik ben u onbekent, hoe krygt ge uw goudbeurs weêr.
HAR. digitized by goog BLYSPEL.
33 HARPIN.
Dekken.
Zeg maar waar gy logeerd, ik zoek geen meër te ontsluiten, 't Woord van Eerlyle Man zal u tot borg verstrekken.
Aan Heer Orontes huis.
't is wel, ik ben voldaan.
Daar is myn beurs.
Myn Heer, k neem die in dank dan aan, dog hoop ze in weinig tyd aan u weërom te geven.
Wees tog voorzigtig.
want gy liept gevaar van t léven, wierd gy weer door een troep van Rovers aangetast.
Wees hier omzigt en ga nooit op iemant vast Ten zy gy hem wel kent, poog u voor elk te wagten PATAVT.
Myn Heer, ik heb uw taad altoos in myn gedagten.
Myn Heer, tot wederziens.
Ik ben u Dienaar Heer.
Wel zyn hier Schelmen, hier zyn ook nog lul van Eer, dat blykt aan deze, die zo trouw my bystand bieden.
Twade tooneel.
PATAUT, CARTOUCHE, in een Boere kleed.
Een Róver!
Róver!
Wat zal hier weër geschieden?
't schynt hier vol Róvers, CARTOUCHE.
kent gy my wel?
Zo ken ik u dan wel geef my weërom t geen gy van my hebt, myn kleed, myn geld, en wiszelbrieven, Die in dit kleed zyn, t geen gy my naar uw believen Zo straks ontroofde.
is dit uw kleed?
Allon, trek uit zeg ik, en volg myn voorbeeld na.
Geef my myn' kleed, ik zal u 't uwe wedergeven.
Is dit uw kleed?
ik zag u nimmer van myn léven.
Dit 's me?
een Rover.
Hoe kom ik hier van daan.
Trek uit zeg ik, en ruil, hoe duivel zal t hier gaan.
PATAUT, CARTOUCHE, in een Boerekleed, GRIPAUT, als Commissaris, ia RAMÉe, ia, pince, als Dienaars.
Wat 's hier te doen?
Myn Heer, ik zal het u doen horen Die schelm heeft alles my een oogenblik te voren Ontroofd.
Ik vint hem hier, en eis myn beurs en kleed Van hem nu weder.
Heer Commissaris, 'k weet Waaragtig nergens van, 't is al te maal gelogen, De Duivel haal my, is 't niet uit zyn poot gezogen.
Gy zyt naar dat het schynt een Róver, die ik moet Gevangen houden, tot geregt hem hangen doet, zeg hebt gy dezen man zyn kléren niet ontnoomen?
Of op wat wys zyt gy dan aan dit goed gekomen?
Maar Heer GRIPAUT.
Zwyg stil, zeg ik, hier helpt geen maar, gy zyt Een Róver.
Ja myn Heer, want ik ben alles kwyt geraakt door hem alleen.
Ik zal t u weder langen.
Wat liet gy in dit kleed.
CARTOUCHE.. een groene Beurs.
'k Wil hangen, is die my door een Heer zo daadlyk niet geleend.
Zwyg stil met uw gesnap, 'k geloof dat gy nog meeat, dat me u geloven zal.
Ik zal hem wel bezetten.
Tegen Cariouche.
Wat is 'et in die beurs?
CARTOUCH.
Tien enkle Pistoletten.
GRIRAHT.
Wel aan, geef hier de beurs, wy zullen 't eens bezien, een, twé, drie, vier, vyf, zes, zeven, agt, negen, tien.
Myn dienaars spoeid uw gangen, En breng deez' Rover voort in 't chatelet gevangen.
De duivel haal my vry zo, dit geen valsheid is, Heer Commissaris, 'k ben onschuldig, ja gewis Ik ben een eerlyk man, en zo gy poogd te wéten Hoe dat myn naam is, 'k word Jacob Pataut geheeten, En ben de zoon van Christoforio Pataut.
Petit Pataut.... men brengt hem aanstonds zo Gevleugeld hier van daan, en houw' hem streng gevangen Uw Loon, zal voor het allerminst zyn hangen.
PAIAUT.
Ach ik bid pardon!
GRIPAUI.
Voort, voort, k heb die onschuldiging al lang genoeg gehoord.
37 veertiende tooneel.
CARTQUCHE, in een Boerekleed, als Commissaris.
Myn Commissaris rol wist ik dien wel te spélen.
ik ben voldaan van u in alle délen.
Maar 't is hoog nodig dat gy hem zo lang bewaard, Tot 'k aan Oronte my heb in zyn pluats verklaard, Dat ik Pataut ben, 'k zal my niet zyn kleed bedekken, 'k hoop van dien Schoonvaar nog een brâve plok te trekken door deze brieven, en als ik zulks heb gedaan, 'ken, Kunt gy dien jakhals maar.
in vryhd'd laten gaan.
Eude ven 't Twede Bedryf.
C DER Digitized by goo.
't toncel verbeeld een kamer, in 't huis van orontes.
ORONTE, izabel.
ORONTE.
Erwonderd my, waar dat uw Bruidegom mag blyven, 'k Heb door de Bode, en ook door zyn Heer Vaders schryven Verstaan, dat hy alreeds vertrokken waar.
Ik zeg, 'k weet niet wat dit beduid.
bleef hy eeuwig weg!
Myn vader, zal ik dan een onbekenden trouwen!
Myn dogter, 't is myn pligt, dat ik myn woord moet houwen, 't geen ik zyn Vader gaf.
Welk eene onderscheid Is in Valeres liefde, en de oneerbiedigheid Van dezen minnaar, die door ons te laten wagten, Heel klaar betoond, hoe hoog hy u en my moet agten.
Zyn agterblyven kan geschieden zonder schuld.
Ligt treft hem dit verzuim zo wel met ongeduld, als u of my.
Maar om myn hart regt uit te spréken, valere past u meër, en k zou die trouw niet bréken, zo k niet verbonden was.
'gy hebt zulks meër gehoord, 't een duizend kronen moet die g'nen, die zyn woord Her by Goo BLYSPEL.
Herroept, betalen, en zo k dit niet zou verliezen, ik zou gewis de zy van Heer Valere kiezen, Maar dit, en dan met een zyn Vaders gierigheid, Heeft d'onverbreekbaren knoop van uwe trouw geleid.
Dit is hoe 't ook zy, ik moet Pataut tot Bruigom kiezen, dewyl Valerę my te veel zou doen verliezen.
IZABELLE Ach!
myn valere is zo wellestend, zo volmaakt.
Ja zo men daar wat at, dan was het wit geraakt, 't geen gy beoogt.
K beken hy weet heel wel te léven, Maar Heer Pataut heeft geld, dat kan me er blydschar géven.
Dat is de leus, dat geeft de liefde kragt, En wie geen geld heeft, die word hedendaags verägt.
Zo moet ik blindelings my dan gehoorzaam tónen En trouwen eenen, die my nu alreeds durft honen, Want t agterblyven krygt by my geen andren naam Dan oneerbiedigheid, t is schande, ja ik schaam My zelve dood, zo ooit deez' trouw word ondernomen.
ORONTE, IZADELLE, JASMIN.
JASMIN.
Myn heer, daar is een Man zo daadlyk aangekómen.
Die zig Pataut noemd.
Ga, en breng hem aanstonds hier.
O smart!
O pyn!
Plysier?
Wat geeft zyn aankomst my DER TONEEL ORONTE, IZABELLE, dan de eene zyde, CARTOUCHE, in den schyn van Pataut, BROER VAN CARTOUCHE, aan de andere.
Zyde, JASMIN.
CARTOUCHE, by zig zelf.
'k hoop dat door dit kleed myne danstag wel zal slangen, maar 'k moet mijn dęez' zaak al heel voorzigtig draagen, 'k Moet maken dat Oronte afkérig word, en tragt, Zelf zyn verbintenis te breken, wyl hy agt Dat ik Pataut ben, en zo dit my komt gelukken, Zo zie ik kans om hem een schone veer te ontplukken.
Maar 'k moet metlistigheid volbrengen, 't geen ik zoek.
Zie dat gy in dit huis u schuil houd in een hoek, verberg u, om ten nagt de straatdeus op te maken, zo zullen wy hier ligt aan goed fortuin geraken.
VERDE TONEEL.
ORONTE, IZABELLE, CARTOUCHI, in de kleding van Pataut.
Myn schoonvaar, zyt gegroet, waar is myn lieve Bruid?
Myn Heer Pataut, ik heet u well'kom hier.
Hoe sluit myn hart van druk!
ORON Mres VO BLYSPEL.
Myn Heer, ik was in duizend vrézen Door t lang vertoeven, of u iets ontmoet mogt wézen Van tegenspoed.
CARDOUCHE.
dat is de reden niet.
Maar zeg, wie is myn buid?
Die gy hier voor u ziet.
** is dit uw dogter?
Myn vader is voorzigtig, dat hy in zulk een taak, zo teder, en gewigtig, een Kat koopt in eom zak, 't is wysheid, ik beken 't, Die ik vervloeken moet.
3* iabel.
Een heerlyk compliment!
Is dat de gane daar ik mey zal moeten trouwen?
kwamt gy wel ooit een schoonder Vrouw te aanschouwen?
Een schoonder?
Wel gewis, want zy is lelyk, maar Het was een and're slag, dat 'k gist'ren wierd gewaar, dat was een and're Dame om aan my te behagen, Zy heeft my gisteren gedienstig aan den wagen Vertoefd en opgewagt, en ik heb dezen nagt, Al spélende, by haar met blydschap doorgebragt, ook heb ik de eer gehad van by haar te verliezen.
Een schone Goudbeurs van twé honderd stuks louizen, als méde een Ring, die my twé duizend kronen kost, zo dat 'k gelukkig van die ballast ben verlost, Maar d'eerste diamant, en keurlyke Orlientten heb ik behouwden, om naar myn Heer Vaders wetten U tot present te doen belieft u dan die geen Te aanvaarden?
Maar is met tegenheen!
Maar waarom hebt gy, toen gy hier waart aangekomen, Hier liever uw verblyf als elders niet genomen.
Om dat die dame my heel vrindlyk heeft verzogt By haar te blyven.
dat baart my agterdogt.
Wat was dat voor een Dame?
Ik kan u dat niet zeggen, dog om haar schoonheid u behoorlyk uit te leggen, zo weet dat Izabelle, uw Dogter, net by haar Zo veel is, als de nagt is by den dag, 'k verklaar Dat zy een voorbeeld was van alle schonigheden, Daar deeze naauw den naam van pasz'lyk kan bekléden, 'k verloor met vreugd myn Geld en duurb're Diamant, om dat die schat bewaard bleef in zo schoon een hand.
Maar apropo!
'k wil van die zaak niet langer málen, 'k verzoek dat gy my wilt deez' Wiszelbrief betalen, 'k verzoek ook nog van u een bagatel van duizend Pistolets te leen.
Wat, duizend Pistolets zoude ik die aan u lénen?
'k beken, ik eis wat min, myn Heer, gy zult ligt menen Dat ik u afronteer met zulk een Bagatel Te vrågen, dog zo gy hierom misnoegd zyt, wel gy kunt dan naar uw zin 't getal viermaal vergroten.
Z'a.
Ik geloof die vent heeft vast belloten my dol te máken.
Maar ik bidde u, rep u wat, Daar is de Wiszelbrief, 'k heb grote haast, om dat uw vaats gezelschap my heel weinig kan vermáken.
Myn Heer, naar dat my dunkt zyt gy in alle zaken Van redelykheid en pligt, volkomen misgedeeld, Ga naar de juffer, daar gy hebt van nagt gespeeld, Daar zult gy mogelyk wat meer wellevend weezen.
Wat hondsse Vent is dat, 'k begin gewis te vrézen Dat 't niet dan al te waar zal wézen, dat hy gek En dol en razend is, dewyl hy het bestek Van alle reden schent, hy kent nog maat, nog palen, ja kwibus, ik zal u uw Wiszelbrief betalen, ga dan maar aanstonds heen, dewyl my uw gelaat Niet min verveeld, als al uw redenloze praat.
Maar denk niet dat ik u ooit zal myn geld verschieten, gy zult myn dogter ook nooit tot uw Vrouw genieten.
Jou ouwe Gierigaard!
en hongerige Vrek!
Zie hier, de grootste beest scheld my nog uit voor gek, Maar weet gy wel dat gy, wilt gy u woord herhaelen, tien duizend Krónen voor die zaak my moet betálen?
'k heb handschrift van die zaak.
Dat zullen wy bezien.
'k zal daarom pleiten, 't zal zo los niet eens geschien.
Wat pleiten!
't pleiten zal alleen uw geld verspillen, 'k weet beter middel, dat wy t'zaam' die onrust stillen, verdragen wy ons in der minne met elkaar, hoor, zo uw Dogter die goschenken, die ik haar gegeeven heb, aan my wil weder overgeeven, en gy myn wiszel wilt betalen, 'k zal myn léven U niet meer moeijen.
IZABELLE, ach!
ik geef ze u daadlyk weer.
Ik zal uw Wiscelbrief terstont betalen, Heer.
Dat 's zo ver wel, geef my hog honderd Pistoletten, Voor myn Reiskosten, dan zal ik u nobit beletten In 't allerminst geval, dat aan uw Dogter raakt.
Oa ONTE, tegen Izabelle.
Wat dunkt u van zyn eis?
ik had guen staat gemaakt, Dat ik zo makk'lyk van dien kwibus af zou komen.
IZABELLE o!
gref 't hem maai Papa!
'k heb dat ook voorgenomen.
Myn Heer, daar is u gold, zo wel het een als 't ander.
'k Dagt zo goed kobp geeniints te raken van elkaar.
O gy verliest meër, als gy telven kunt verzinnen.
Wie dat een Gek verliest, die zal altyd nog winnen, hoe duur hem dat verlies ook staan mag in den schyn Ik wingenoeg, dat gy myn Schoonzoon niet zult zyn. myn Heer, hebt gy iets aan myn Vader te berigten?
Zo ben ik tot uw dienst, en gy zult my verpligten Dat ik kan zeggen, dat ik t heb dienst gedaan.
'k zal hem met git zwarte inkt uw wysheid doen verstaan.
Schryf hem met eenig want hy zal daar naat verlangen.
Dat nog Cartouche tot deez' tyd niet is gevangen.
'k zal doen wat my belieft.
't is goed, 'k ga met vermaak, Ligt zult ge u in het kort beklagen van die zaak.
ORONTE, IZABELLE, JASMIN.
'k heb my heel goed koop van dezen gek ontslagen, 'k meen aan valere u nu zo aanstonds op te drágen.
IZABELLE, ach vader!
Gy hergeeft uw Dogter 't léven weezen, 'k schrik voor ort, want 't is een kaerel zonder eer, Verstand of reed'lykheid, die ieder moet vervélen, Laat door Jasmin dit heil Valere médedélen, 'k ken de onverduldigheid van zyn opregte trouw, wie weet hoe dat zyn ziel reeds is vervuld met rouw?
Wel laat Jasmin hem, uit myn naam, die tyding zeggen.
IZABILLE.
Vlieg naar hem toe.
Jasmin, om hem dit uit te leggen, en als gy weder keerd, ga dan met een voor al By den Notaris aan, zeg dat hy hier komt.
ZES digst'rensd hid CARTOUCHE.
ZESDE TONEEL ORONTE, IZABELLE.
'k ben nog verwonderd, ja ik kan my na uw bedaren van blydschap, dat hy dit zo makkelyk liet vreezen, myne Izabelle, uw liefde is meër gegrond Tot Heer Valere, als wel myn huuwelyks verbond met dien Pataut, een vent ontbloot van geest en reden.
Maar welk een vreemd postuur komt daar naar binnen?
ORONTE, IZABELLE, PATAUT, in t Boere kleed t geen Cartouche aan gehad heeft.
Ank zy den hemel!
Dat ik ben te regt geraakt, na ik van Edelman ben tot een Boer gemaakt.
Uw Dienaar Heer Oronte, en u myn Izabelle.
ORONTI.
Wat duivel doet die vent hier in myn huis?
ik stelle Dat dit een Schelm is, want het blykt aan zyn gelaat.
'k lees uit zyn bakhuis, dat hy niet kan doen als kwaad.
Kent gy my niet, myn Heer?
Wel neen, maar kom niet nader.
Wie zyt gy tog myn Vrind?
De zoon van mynen Vader.
En kent gy my nog niet?
ORON! digitized by google BL SPEL.
51 oRONTE.
Wie is uw Vader?
't is PATAUT.
Pataut.
Die ken ik wel, maar gy zyt voor gewis Een schelm, en niet zyn zoon, als uw gewaad doet blyken.
Dit kleed hoord my niet toe.
'k zal bezwyken, 'k geloof niet anders of hy zal Cartouche zyn.
ach myn Dogter!
Ja uw zeggen heeft veel schyn Van waarheid, want ik heb van iemant flus vernomen, dat hy in dit gewaad is uit een huis gekomen, En op de vlugt gegaan.
't is waar, 'k ben met dit kleed 't Gevaar ontloopen.
wy zyn bedurven!
'k weet PATAUT.
Wel middel om weer aan een ander kleed te raaken, Gelyk myn staat betaamt.
Al waar t met taken, Of anders stélen.
Neen, 'k heb van dat kwaad geen nood.
Dat ik u omhels, myn lieve Bruid!
'k ben dood!
Za als patant Ixabelle ombelzen wil, loopt zy verbaast naar binnen.
D2r, p. 53.
ORONTE, PATAUT.
'k bidde u om pardon, verschoon my tog myn handen.
Myn Heer, wat doet van schrik dus alle uw leden béven?
Is 't om dit kleed?
ik zal 't terstond verand'ren gaan, ook schynt het dat gy my daar door niet kent, wel aan Geef my maar geld, ik zal zo voort een ander kopen, 't Verdriet my ook al met die prullen meender te lopen.
'k bid'leen my geld, wyl ik van alles ben beroofd.
Men heeft geen stuiver my gelaten.
Gy geloofd.... oronte.
'k geloof!
ja ik geloof, al t geen ik moet gelóven, maar k loof voorzeker dat gy my zoekt te beróven.
Men heeft my in de straat... oronte.
Ik heb dat al verstaan.
Der Augustynen.... oronte.
'k bid, laat dat verhaal maar staan.
Ja 't is Cartouche, och loch 'k zie al myn hoop vetdwynen, een Boerekleed... en in de straat der Augustynen... daar wierd hy gist'ren door de Dienaars aangevat En overvallen, maar die Fielt was hen te rat En wist zig in dit kleed behendig 't zoeken te maken.
't is geestig hoe hy door de Schoorsteen wist te raaken.
53 PATAUT.
Wat schoorsteen?
ben ik dan gevangen ooit geweest.
Weet gy dat niet?
Dan ben je wonder kort van geest, 'k Weet egter dat gy zyt een eerlyk Man, daar néven, weet ik ook dat elk een moet van zyn ambagt léven.
'k kan niet bedenken waar dat gy van spreekt, uw reën Zyn heel verward, gy moest 't verlies, dat 'k heb geleën, veel eer betreuren.
'k heb de diamant verlóren, die ik uw... oronte.
'k biddde u, laat my daar niet meer van hoeren.
Myn diamant, zo die u vergenoegen kan, Is tot uw dienit.
Nog eens, myn Heer, waar spreekt gy van?
Uw diamant is my onnodig, wil die houwen.
'k wou myne hebben om uw Dogter mee te trouwen.
Myn dogter!
Ja, myn Heer, zy was haar toegelegt.
't kan of ter duivel haal niet mooijer zyn gezegt.
Het hoofd der Dieven durft myn Dogter pretenderen, hoe zou dat huuwelyk myn brâven stam vereëren!
'k zou door heel Patys te wonder zyn beroemd, wanneer ik Schoonvaar van Cartouche wierd genoemd.
Maar een fafeur was nog te vinden in dit trouwen, dat s, dat k myn dogter haast als Weduw zou aanschouwen.
Neen, neen, dat voegd niet, neen, dat is niet wel gepaard.
Gy antwoord niet.
wat bromd gy in den baard?
'doe u geen schande dat ik kom uw Dogter vrågen.
OROY Digitized by google CARTOUCHE, oRONte.
Neen, gy doet haar grote Eer, die my wel kan behagen.
Maar myn belofte is aan een ander reeds geschied, ook onz' hantering voegt juist by elkander niet.
my dunkt die past byzonder by elkander.
Dewyl wy Kooplui zyn, zo wel de eene, als de ander.
Die u een Koopman noemt, noemt u regt uit gezeid Een Schelm, ook is er nog zo veel dat zwarigheid Zou maken tusschen ons, best dat wy niet beginnen Daar af te handelen, want gy zoud tog niet winnen, en ik heb ook in 't minst geen zin in dezen koop.
ORONTE, PATAUT, in t Boerenkleed van Cartouche, een ADELBORST, veel andere DIENAARS.
ADELBORST, tegen Pataut, met het pistool in de hand.
schiet ik u daadlyk overhoop.
Zo ge u benesg' oRONte.
Erbarm u tog!
Nu zult ge ons niet ontsnappen 'k ken u in deez' Boerenlappen, Myn Heer Cartouche, waar meë gy gisteren myn Makkers zy ontylugt.
Ja 't is dien Schelm, ik was daar ook al voor bedugt Messieurs wilt hem bewáren.
Zo ras als ik hem zag.
Dit galgaas komt my hier zo d'adelyk verklaren Dat hy wel wenste dat myn dogter wierd zyn vrouw ADELBORST.
Dat 's wel bedagt, maar ik geloof dat zyne trouw op 't rad geschieden zal, wanneer hy vol van glorie Den Koevoet krygt tot Bruid.
Viktorie!
Viktorie PATAUT.
Ik ben niet die gy denkt.
Zie dat ge u niet vertast.
Ja, ja, ontken het maar, wy hebben u al vast, En die geen, die gy nog op gist'ren zyt ontlopen, die kennen u heel wel, daar is niet meer te hopen, wyl gy in korten tyd vier menssen hebt vermoord.
Dat s logen, en ik wed dat geen van alle een woord, wanneer zy voor my staan, kan tot myn nadeel zeggen.
't is wel, wy zullen u het vuur wel nader leggen.
ORONTE, PATAUT, in t Boerekleed van car touche, IZABELLE, ADELBORST, veele andere Dienaars.
Myn vader, ik breng u een and're zaak, daar is Een kleine Jongen in myn kamer, die gewis Zig daar verborgen heeft, zo dadelyk gevonden, en 't is Cartouches Broêr naar ik uit alle monden Der Dienaars hoor.
Die Guit had zig in eenen hoek Geheel verscholen, dog door t vlytig onderzoek Is hy gevonden, door t uitstéken van zyn kléren.
Men breng hem hier, ik wil hen t'zamen Confronteren.
D4v, p. 56 elfde tooneel.
ORONTE, PATAUT, in een Boerekleed, IZABEL, ADELBORST, RODOMONT, DIENAAR, BROER VAN CARTOUCHE, andere Pieuaars, JASMIN.
ADELBORST, tegen Rodemont.
Is dit Cartouches Broer?
RODEMONt.
Ja, 't is hy die gy ziet.
Wy kennen hem heel wel.
Kent gy Cartouche niet?
Neen, 'k heb die nooit gezien.
Hier Jongen, laat ons hóren, Of dit u Broeder is, maar zo gy ons liegt te voren, Zo word gy zo terstond naar Chatelet gebragt.
Zeg dan de waar heid.
Ja laat hem vry spréken, 'k agt dat gy my dan niet meer zult voor Cartouche schelden.
BROERVANCARTOUCHE, venzende dat Pataut, Gartouche is.
myn lieve broeder!
ik moet de waarheid melden.
Wat jongen! 'k ben een aar, ik ben uw Broeder niet.
BROeder van cartouche.
Gy zyt het al te wel, hoe komt gy in t verdriet!
't kan niet helpen of ik schoon voor u wouw liegen.
Word rázend!
Deze Schurk zal my nog meer bedriegen.
BROER Digitized by google BLYSPEL.
gy die wel eer elk een waart tot een schrik.
Wie heeft u dus verrast?
O droevig oogenblik!
Hoe zal onz' Broeder en onz' zuster dit beklágen!
Nu dat gy word een schand van vrinden en van magen, ach!
Welk een schande doet gy aan ons braaf geslagt.
PATAUT, dit galgaas hoond my nog.
Tegen de Dienaars.
Ik bid, mensieurs, geeft acht.
BARRIVAN CARTOUCHE, tegen Oronte, die by by de hand vat, en onderwyl zyn ring ontsteeld.
wil my tog beschermen!
Myn Heer, ei wil u om myn Jonkheid tog erbermen!
'k zal nooit weërkwaad doen, als gy my gena vergunt.
Ga, ongelukkige!
Verlief u zo gy kunt.
ORONTE, PATAUT, in een Boerchleed, IZABELLE ADELBORST, RODOMONT, DIENAAR, en andere Dienaars, VALERE.
Ensieurs, wat maakt gy hier?
Wy hebben, na lang pógen, Cartouche hier verrast.
gy zyt bedrogen, dit is Cartouche niet want die is straks gevat In eene Herberg, en dit is Pataut, zo dat Gy.
38 Gy zyt misleid, die Heer is gist'ren hier gekomon.
Van Angoulême.
Is dan Cartouche vast genomen?
O ja, hy word reeds naar t gevangen huis gevoerd.
Waar is zyn broeder?
Ik wierd geheel ontroerd Toen hy zo ernstig bad, en my de handen drukte.
'k zei dat hy vlugten zou, 't geen hem heel wel gelukte.
En... maer de drommel haal, daar heeft die kleine dief myn diamant geroofd.
Dat is my lief, zo krygt gy mede uw deel.
ADELBORST, wel aan, myn Metgezellen, gaan wy Cartouche zien, om mey aan de eer te tellen Van zyn gevangenis.
D'ETIENDETONEEL.
ORONTE, PATAUT, IZABELLE, VALERE, JASMIN.
Gewis, ik heb deer dag Al vry wat uitgevoerd van grote záken.
Mag ik 't zeggen?
't is meest door Cartouche toegekomen.
Wat een dagteas veo men?
Ukte.
Diellen, ellen min.
dag jenl.
BL YSPEL.
59 VALERI.
Die heeft deez nagt Pataut zyn goed ontnomen, En van zyn brieven zig by u gediend, om t geld Te krygen, t geen gy hem zo straks hebt toegeteld.
Hoe weet gy dat zo net?
'k zal 't alles openbåren.
Ik voelde myne ziel met veel verdriet bezwaren, Toen gy uw Izabel had aan Pataut beloofd, De liefde zoekt staag list, die dreef my ook in t hoofd, om, zo t my mooglyk was, dit huuwelyk te bréken.
Myn Vaders klerk, een guit, gants afgerigt op stréken, ontdekte ik deez' zaak, die gaf my aanstonds raad En wyl hy een kon van Cartouches Makkers, gaat, hy voort, op hoop van winst, aan hem deez' zaak ontdeken, die haast een list vont om deez' bruigom te betrekken, de rest is hem bekent.
K heb toen myn klerk geraan, dat hy terstont, om naar vergiffenis te staan, men.
Cartouche in het geweld moest van 't geregt doen komen, 't geen zo gelukkig is volvoerd, als ondernomen.
Dog k zal bezorgen, dat t geen ieders is ontroofd, u weezer zal worden, nu ge uw Dogter my beloofd.
wie hoorde ooit raarder yan zyn léven?
Tegens Pataut Myn Heer, ik bid wil my de onwetendheid vergéven, 'k verzoek vergiffenis!
ATAUT.
Dat raakt my niet, maak maar dat ik myn goed weezen kryg, dan vraag ik weinig naar Uw dogter, nog naar u, maar 'k zal voort weder kéren Naar Angoulême.
Doe, wat dat gy zult begéreu, izabel.
Cartouche door uw list zie ik myn heil volmaakt VALERE.
En ik ben door een Schelm aan myne Bruid geraakt.
ORONTE, IZABELLE, VALERE.
YK' ben gelukkig, 'k heb myn handschrift weer gekregen, Daar leid my aan Pataur nou niet met 'er gelégen.
'k Wil dan dat het vermaak, het geen ik had bereid, Van Zang en dans, om met een gulle vrolykheid De Bruiloft van Pataut met Izabel te vieren, Nu 't huuw'lyk sluiten van uw beide zal versieren, na vermaak.
Van verscheide Muzikanten, danszers, en bruilofislieden.
De hunwlyks God, die in het wouwd Zyn zetel stigt, komt kondschap géven Aan alle juffers, die hun léven Dus lang versléten ongetrouwd, Dat zy, als zy hun jongen tyd Verslyten met liefkoseryen In t end daar straf voor zullen lyen, Dewyl hun schoonheid staag verslyt, en dat ze in t end van al haar waan Allénig zugten zullen róven, Dies zo men wil zyn raad gelóven, Dat elk zyn tyd moet gade slaan.
Eerste Muzikant.
De liefde is als een Róver, dies schóne juffers wagt u tog.
Dat hy uw hartje nooit verover, door t vleijend zoet van zyn bedrog.
Twede Muzikant.
Gy minnaars vleid u vrugteloos, Dat gy zult ieder een bekóren, Dat schyn geluk duurt slegts een poos, En gaat eerlang geheel verlóren Een zedig wezen moet uw hart Door minneyver staag doen vrézen, Want die zig zwak toond voor uw smart, Zal ook zo voor een ander wézen. derde Muzikant.
Een pronker klopt geweldig aan, Om t hart zyns schóne te overwinnen, een abt blyft stil en zedig staan, en zal haar in t geheim beminnen.
Dus doet elk een zyn best, En een Schatmeester krygt de rest.
CARTOUCHE, blyspel.
Vierde Muzikant.