floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hoor Dolkop, ik verzoek leg hier niet meer te malen.
Hadieu Heer Bruymaartoe.
Zwiergraag, Dolkop, Vroomhart, Crediet, Spotboef, Klaaghart.
WAar meenje heen te dwaalen?
Wel hier en daar nog eens bekyken hoe het gaat.
Is dat je Vrouw niet die daar ginds by Spotboef staet?
Ja by me zoolen, wat sal hier dat Vrouwmens maken?
Spotboef, Dolkop ziende.
Ha ’k zie daar is je Man.
Ho snaak van alle snaaken!
Klaagh.
Maar Man is ’t nog geen tyd om meê na huis te gaan?
Wie droeskop roept je hier?
fluks seg ik hier van daen, Ik ben in staet genoeg het huys alleen te vinden; Nog eens gaet heen, ik blyf by deeze goede vrinden.
Ach Kind!
daar ’s ymand die je noodig spreeken moet.
Ik kom je daadelijk by.
Nou Spotboef zyt gegroet, Gy ook Zwiergraag.
Dolkop, roept zijn Vrouw na.. Aan myn te vraagen Om meê na huys te gaan dat kan me niet behaagen; Verstaaje dat wel Wyf?
ik lach met u bedrog.
Klaaghart, weêrom komende.
’k Bedrieg je niet, ô neen!
ey Kind geloof me dog, Dat ymand na je wagt, en wil je graag eens spreeken.
Ik heb de Booter-Mark nog naauw’lijks ront gekeken, Dog daarom niet te min, ik volgje zyt te vreên.
Wel nu ik wagt je dan.
Dolkop, Zwiergraag, Vroomhart, Crediet.
DAar gaat myn Sloofje heen.
Gy hebt een goede Vrou na ’k merk.
Dat moest weezen, ’k Ben nog zo, zo ik begin, gelijk ik waar voor deezen, De Man moet Voogt zyn, of het werk dat is verbruyt, En daar het anders gaat daar siet het slegtjes uyt.
Gy bent een raare ziel, en volgt u Vaders stappen.
Al quam ik by me keel by Vinnen, en by Lappen, By Russen, daer ik nooit myn Wyf had in ’t gezigt, Ik prys haar, zy betoond aan my haar Vrouwe pligt.
Spotb.
Wel nou, dan moetje haer ook wat gehoorsaem blyven.
Ik zeg als nog, ik heb de roem van alle wyven; Ja hoor maer eens hoe dat myn zoete ziel bestaet; z’Is luy, en lecker, en heel gaeren op de straet, En werken kan ze niet, veel minder kan ze kooken.
Al braave gaeven, en wel waerdig van gesprooken; Dog luy, en lecker, ey!
wilt dat maer overslaen.
Ze wil te s’Avonds graeg wat vroeg na bed toe gaen, En s’Morgens kan ik haar weêr over huys niet krygen, Hoewel ik weet dat is gemeen de Vrouwtjes eygen.
Wel als je s’Maandag praet van Bootermarkt?
Daer ben ik meê gebrust, waerom?
ze lyt het noô, Dog ik, ik lach ’er meê, en laet Fiolen zorregen.
Met regt, al zyn we kael, de Hospis wil wel borregen.
Maar Spotboef, wyl we hier nog by elkander zyn: Zeg eens, hoe staet het al met korte Baldewyn De Clompemaaker?
is hy nog aen ’t Duyven koopen?
ô Praetje van die Gek!
zyn goed is al verzoopen, Hy wil na Inje toe, al waer het voor Soldaet.
Dat Mantje by me Keel waer altyd by de straet, Hy hiel ook wonder veel van zuypen, en van vreeten: Spotboef.
Ligtlooper zonder geld wier hy gemeen geheeten, Maer evenwel hy kon nooyt tegens myn bestaen.
Het besten dat hy kon waer Kreupele Waerden slaen.
Hy waer nogtans gezien by veel voornaame Heeren.
Dat’s waar, maer Bredro leerd; en zyt het kan verkeeren.
En daer de Veedel Klonk daer was hy rap en vlug, En quam by langs het Y, omtrent de Nieuwen Brug, Hy was ’et meest bekend by al de Rontzelaeren, Dog ’t Duyvemelken dwingt hem ’t meeste om te vaeren.
’t Is de slegte Coopmanschap die hem daer aen begeeft.
Ik heb een Oom die thans van ’t Duyvemelken leeft.
En doet hy anders niet; dan is hy van de besten, Men ziet dog in ’t gemeen; het gaet, hoe ’t gaet op ’t lesten Zo raekt men hoopeloos, de Duyven aen een kant, De Baas het gat vol schuld, verlaet zyn Vaderland, En mist zyn volle Beurs die eertyds plag te klinken.
Kom wil me met elkaâr nog eens een Borrel drinken, Want ik gaâ strak na huys.
Wel Ja als Spotboef wil.
Voorzeeker ik ben klaar.
Vroomhart, Crediet.
TOt nu toe zweeg ik stil, Maar Neef, het geen gy myn zo even uyt kwam leggen, Dat vind ik waar te zyn, ja waar dat moet ik zeggen, Crediet.
ô Oom!
hier zieje eerst hoe ’t in de Waareld gaat.
Hier zien ik wel met regt hoe meenig mensch bestaat, ô Maandagmaakers!
wat brouwt gy al vreemde kuuren, Wat stookje voor je zelv’ te fel onblusb’re vuuren.
Elk is hier Meester knegt.
geloof aan myn, Wie hier voor Meester speeld, zal haast een jongen zyn.
Wat zal ik zeggen Oom, gy moogt wel waarheyt spreeken.
’k Heb na myn bot verstand, de Booter-Mark bekeken, En vinder niet aârs op als noodig diend gezeyt; Dees wind, en die werd kaal, Al meerder door den tyd.
J. R. EYNDE.
DE VERWAANDE HOLLANDSCHE FRANSCHMAN.
Deeze Twéde Druk op nieuws naauw keurig verschikt én veel verbéterd.
Te Amsterdam, Gedrukt voor het Kunstgenootschap, en te bekomen by de Erven van J. Lescailje, enz.
Aan den tooneelkundige leezer.
HEt geestig Zinnespel, genaamd de Mode, ook het Italiaansche Spel La Corta, óf Het Hof, getrokken uit het Tooneelspel, genaamd de Tieranny van Eigenbaat, welke drie Kunststukken gemaakt zyn door den geleerden Heer Sbarra, een uytsteekend licht onder de Italiaansche Vernuften, zyn voor een gedeelte uit het Italiaansch in het Néderduitsch overgebragt door eenen Heer van aanzien, een treffelyk Lid, niet alleen der Regeeringe van deeze groote en vólkryke Stad, maar ook van het Kunstgenootschap, dat zig onder den tytel van Nil Volentibus Arduum bekénd gemaakt heeft; en voor een gedeelte door den welervaren en Tooneelwyzen Heer, Mr. Andries Pels, waar aan de Néderduitsche Tooneelkunst, en onze Amsterdamsche Schouwburg zeer groote verplichting hebben.
Maar het ongeluk, dat waakt om veele dingen te stooren, en goede voorneemens te dwarsboomen, heeft gewild dat deeze Stukken, niet genoeg opgemaakt, nóchte overzien, in 't ende geraakt zyn in heel verkeerde handen, en ellendig verhoeteld, en jammerlyk gerabraakt, in het licht gebragt.
Het zelve lót heeft moeten ondergaan dit tegenwoordig Spél, genaamd de Verwaande Hollandsche Fransman, waar van de gemelde Heer Pels een nét ontwerp en verdeeling gemaakt had: want de twé laatste Bedryven, waar van men, naa de dood des gemelden Heeren, geen recht afschrift had konnen bekomen, zyn zeer slordig aan de voorige gehecht, die ook zelfs gebrekkelyk gedrukt, en niettegenstaande die grove en ongerymde wanschikkelykheid, echter veele jaaren achter één op onzen Schouwburg gespeeld zyn, tót verdriet des verstandigen aanschouwers, die het toestellen der Personaadje van de talmende Aapekoopster en de raazende Smaus, die als by 't haar daar in getrokken wordt, of als uit de lucht kwam vallen, niet zonder walging kan zien vertoonen.
Wy dit alles in overweeginge genomen hebbende, hebben goedgevonden dit bevallige en zédekundige Toneelstuk van alle ongeschikthéden, wangestalte, en ongerymde overtólligheden te bevryden, en alle onwaarschynlykhéden te verwerpen, die tégen het inzicht der voorige behandelaaren daar ingekomen waaren; gedreeven door een zucht tót den welstand des Schouwburgs, en genoegen der Aanschouweren, wier geduld lang genoeg misbruikt is: dit hebben wy gedaan ten minsten zo verre als de gevoeglykheid heeft willen toelaten.
Des houden wy ons verzeekerd, dat deeze laatste Druk, vergeleeken met den eersten, den kenneren veel meer behaagen zal, dien wel haast blyken kan zien, dat de arbeid en moeite daar aan besteed, niet zonder vrucht geweest is.
Michiel, Knecht } van Eelhart.
Reinhart, Vriend } van Eelhart.
Stoffel, bygenaamd à tout faire, Vader van Jakomyn.
Jakomyn, Dóchter van Stoffel.
François, Verwaande Hollandsche Franschman.
Kristine, Moei van Konstantia en François.
Meinsje, oude Dienstmeid } van Kristine.
Konstantia, Nicht } van Kristine.
Baske, Jongen } van Kristine.
Pleuntje, Dienstmeid van Stoffel.
Eelhart, Vryer van Konstantia.
Kornelis, Knecht van Reinhart.
Aapekoopster.
Kruyer.
Het Tooneel verbeeldt de Huizen van Kristine en Stoffel, met een gemeene muur, naast malkander, in Amsterdam.
De Geschiedenis van het Blyspél begint in den ochtend, en eindigt 's avonds.
De verwaande Hollandsche Franschman.
Michiel uit het huis van Stoffel, Reinhart, uit het huis van Kristine, na malkanderen uit ziende.
Michiel.
MYn Heer, een brief.
Dat's goed, wat ben ik in verlangen!
Ze is van myn Heer.
Wanneer hebt gy ze ontfangen?
't Was gister avond by half tienen, en, ik zócht U overal daar ik den wilden Franschman dócht Te vinden, zelf in al de huizen daar men t'zaamen Va tutti speelt.
Michiel, 't was u een kunst te raamen Waar wy geweest zyn; dóch naar 't schryven van uw Heer, Moet hy hier uit den Haag voor elven zyn, óf eer.
Verzuim niet in deez' buurt zyn aankomst te verbeiden, En hem terstond in 't huis van Stoffel te geleiden, Dat ik exprés voor hem gehuurd heb; hier zal hy Door de bedekte deur, gemakkelyk en vry Met zyn Konstantia zich kunnen onderhouwen, En geeven aan haar Moei, óf Neef geen misvertrouwen.
Myn Heer is u verplicht.
Maar 'k wacht François; dies gaa, Roep Stoffel aanstonds hier met Jakomyn, maar dra.
Stoffel, Reinhart, Michiel, Jakomyn.
Stoffel.
HEer Reinhart, wel wat nieuws hebt ge' uit deez' brief geleezen?
Heer Eelhart, Stoffel, zal hier deezen mórgen weezen; Daarom is 't noodig dat gy hier gestadig blyft Omtrent de deur: want ik verwacht hem, zo hy schryft, Voor ellef uuren, en het is niet vér van tienen, Pas op, ontfang hem wel; 'k zal hem met yver dienen By zyn Meestrés, doe my voort van zyn komst de weet.
Gy, Jakomyn, hou je terstond gereed.
Zo gy de konst hebt om een lósból te verrassen; Zal 't nu de tyd zyn om ter deegen op te passen, Ik heb François reeds veel van jou bevalligheid, Van jou luy Adel, en verdiensten uitgeleid.
De gek is heel verliefd, hy kwam met my beneden, Om daat'lyk uit te gaan.
Zyt stemmig in uw reeden, Maakt dat 'er niets aan u óf aan den opschik faalt.
Maar is al 't huisraad van d'uitdraagster reeds gehaald?
Jakomyn.
't Is alles reed; en dus heb ik me laaten kappen, Zal 't wel staan?
Treff'lyk.
Kanje nu verstandig klappen, Zo is hy in het nét.
Maar 't kleed is my wat klein.
Hoe schikt dat voor Mevrouw van Swalgenbittelstein?
Heel schoon voor een Moffin, voornaam'lyk nu zyn zinnen In jou niets meerder als jou schat, en staat beminnen.
Maak gy slechts aan de deur te staan dat hy je groet, En vrindelyk van jou wordt toegelonkt, hy moet Straks uit gaan.
Zo wy deez' gelegenheid verzuimen Van zyn verliefdheid, ligt krygt hy eens and're luimen.
Wat my belangt, wees vry gerust, 'k geef u myn woord, Dat ik myn ról zo wel zal speelen als 't behoort.
Maar Stoffel, waar is jou medaalje en gulde keten?
Jy moet je Graaflykheids karakter niet vergeeten.
Hier heb ik ze in myn zak.
Goed, goed, zo zyt ge in all's Wel uitgedost, kom hang de ketting om jouw hals, Jouw Ridderlyke stand moet hy hier door bemerken, Help, zonder tydverzuim, ons opzet voort uitwerken.
Verzy mihr ich wil euch gebitten haan Gantsch freindlich das... Reinhart.
't Is tót uw dienst, en gaern gedaan.
François, Reinhart.
François.
DAar Reintje, hou myn hoed, tené allons mon peigne.
François, zich kemmende en zingende.
Fillis a mon coeur.
Hola, waar ben je?
Hoe valt myn juste au corps?
hoe staan me die rubands?
Wat dunkt u van l'epée, en van mes gands?
't Staat alles ryk'lyk.
Ma peruque is die niet zwierig?
Zy kóst my trante Ecus.
Myn Heer, gy zyt niet gierig.
't Is niet te veel: 'k heb die van Pierre Poitevyn, Grand Perrukjeer du Roi gekóft.
Dat kan wel zyn, 't Is schand' koop.
Had hy my die minder willen geeven, Ik had die niet begeerd; maar apropo daar even Heb ik gezien, dat gy met onze buurman spraakt.
'k Vertólkte, op zyn verzoek, een brief die hem wat raakt: En door het opschrift, heb ik, in het breed, geleezen Dat het de zelfde Graaf is, die ik 't dacht te weezen.
Hoe was het opschrift?
Aan myn Heer Christophoro Van Zwalgenbuttelstein, Graaf van Schirwitsbach; zo Als hy te Weenen wierdt aan 't Keizers hóf geheeten.
Faançois.
Zo is 't assurement een Comte?
Hy was in groote gunst ten hove, en wel gezien; Maar ik heb gist'ren uit zyn knecht verstaan, met wien Ik heel gemeenzaam ben, dat hy zyn land, en staaten, Alleen uit inzicht van zyn dóchter had verlaaten.
Wyl zeeker Potentaat hem wilde met gewéld Zyn kind ontschaaken, zo was hy op haar gestéld; Zo dat hy vlugtte: meer kon my de knécht niet zeggen, Als dat men beezig was de zaaken by te leggen.
Mafoi, zy meriteert wat groots, een Potentaat Wou die haar schaaken?
en ze is van zo hoogen Staat, Ja, Reíntje, ja, zy kon een Potentaat behaagen, 't Zal wis de Keizer zyn, ik wil wel Cornes draagen Wanneer ze een Keizer plant.
De Graaf heeft niet gelét Op 't stuk.
Om dat een's Konings bloed nooit smét.
Je vous jure, kon ik haar slechts possideeren L'Amour d'un Empereur zou my niet offenseeren.
'k Ben nu wel eens zo zeer als ooit verliefd op haar.
Men zou 'er zyn fórtuin door maaken; is 't niet waar?
Wel deeglyk.
En France is niet een Duc, of Comte Die niet graag zwager van den Koning was, sans bonte, Hoe meenig is 'er door zyn vrouw óf zuster groot Van staat geworden; dat ik slechts die eer genoot!
Maar Reintje, hebje niets tót myn faveur vernomen Van la Comtesse, licht zou myn geluk dus komen.
Het werk staat nóch zo wild met ma Couzinez trouw?
Dat ik met jou hier op my graag beraaden wouw.
dorst ik jou myn hart eens openbaaren, 'k Heb un sertein secret dat ik jou zou verklaaren.
Un grand secret, daar myn bonheur van dependeert; Maar eer ik 't jou ontdek begeer ik dat je zweert.
Ik zweer nooit, 'k ben Mennist.
Beloof me dan te zwygen, En dat nooit iemand zal van jou te weeten krygen Het gene ik je vertrouw, al dong men na je hals.
'k Verzeker n, 'k zal my niet anders houden, als Een eerlyk knecht; wanneer het my óf myne vrinden Niet schaaden kan, zult gy me altyd getrouw bevinden.
Maar 'k raad u, Heer, dat gy my geen geheimnis zegt Van groot belang: want zie, een knecht is maar een knecht.
Die op de trouw van knecht, of meid, niet durft betrouwen, Doet zót, met op hun woord, óf eeden veel te bouwen.
Maar zwyg ik, Reintje, ik raak in grooter ongemak!
'k Zou zonder uwe hulp en raad, een zwaarder pak My haalen op den hals.
'k Ben kaal.
Reinhart Is dat wat wonders?
Gy zyt een Edelman; kaal zyn is niet bezonders Voor Edellui; dat 's oud.
Maar dat 's 't niet altemaal; Le grand secret is, dat ik kaaler ben als kaal.
'k Verstaat: gy hebt geen geld, en moogelyk veel schulden.
Bien deviné, voor meer, als dertig duizend gulden.
Dat acht gy immers maar een voddery.
O ja, Dat 's maar een bagatelle.
Ik vraag 'er weinig na; Maar zo die beuzeling ma Tante kwam te vooren, Ze is assez foible, om zich daar over te verstooren.
Ja zy zou my haar Nicht wel weigren durven.
Ze is Vry avaricieus.
Dat 's waar, gy hebt niet mis Geraaden; maar wat geeft ge om haar.
By la Comtesse Is beter kans.
Ik heb voor haar ook meer tendresse: Maar 'k moest haar in een maand weg hebben; langer niet.
'k Heb hier als in Parys intrigues noch crediet, En al myn geld is op.
'k Heb in die achtien dagen, Die ik uit Vrankryk hier geweest ben, groote slagen Gekreegen met de kaart, en met va tutti, 'k zou 't Wel konnen reeknen; 'k had drie beursjes vol met goud Toen ik hier kwam; laat zien, 'k ontfing drie duizend kroonen Van deux Banquiers, genaamd...; maar c'et tout un, zy woonen Hoe hiet het dans la rue... ik hebt vergeeten, maar 't Was zilvergeld, en 'k gaf dat aan een wisselaar Voor goud, a dix pour cent de perte, om licht te konnen Meê neemen.
'k Hou nóch van ecus nóch dukatonnen: Ja 'k twyfel óf ik die voor 't draagen hebben wou.
Nóch had ik zeventig quadrupels, sus ik zou My wel verzinnen, 't was, laat zien omtrent de tachtig.
Niet als quadrupels, Heer?
Oui ma foi, waarachtig.
Dan noch aan Franse double, en enkle pistolets Met eenig ander goud, dat ik daar naa te Mets Won van een Alleman, die daar zyn beurs moest laaten Minst aan goudguldens, en het meest wel aan dukaaten, Te saamen, naar ik gis, omtrent deux mille ecus.
Dan noch de toute sorte omtrent de duizend plus Ou moins, die 'k hier en daar van goede vrinden leende, En die ik hen, ma foi, ook weer te geven meende, En nóch meen, zo ik trouw met ma Couzine, óf met Madame la Comtesse.
Ook heb ik wel gewéd, Dat ik in minder, als trois mois getrouwd zal weezen, En daar is haast een maand van om, dat doet my vreezen Dat myn gajure licht zal zyn gefrikkesseerd: Want ik heb by myn Nicht noch niet geavanseert, En 't geldt cinq cents Louis.
Zie Reintje dit 's mon reste, Is daar wel mille ecus?
Is in dit beursje 't leste Van al uw geld?
Wel dat maakt weinig uit.
Waar is het ovrig?
François Waar zou 't weezen, 't is verbruid.
'k Wil zeggen om de bruid, die Moei my had beschooren, Heb ik uit krevekeur myn meeste geld verlooren, Ik had geen zinnen als ik speelde, en was in 't naauw, Omdat myn Nicht my gantsch geen hoop gaf, en ik gaauw Getrouwd moest zyn, mafoi, 'k ben zonder dat ellendig, Want lukt het Huw'lyk niet, ô Reintje, 'k zalder schendig Aan ryen, vrees ik, zo myn Nicht my niet verlost, Of la Comtesse; want met de eerste Fransche póst Verwacht ik ma ruine.
Ik durf het kwaalyk zeggen Wat zwaare affaires my niet al op 't hart en leggen.
Uw schulden, meent ge?
Ja myn schulden, Reintje, en dan.
En dan wat meer?
Iets dat ik zo niet zeggen kan. Daar hoort gy meer, als ooit myn Moei nóch heeft vernomen.
Myn Heer spreek zacht: ik zie haar met uw Nicht daar komen.
Kristine, Meinsje, François, Konstantia, Baske, Reinhart.
Kristine.
NU, Meinsje, maak dan 't maal omtrent half éénen klaar, 'k Moet naa de noen vyf, zés visites af doen, daar Veel aan gelegen is, gaa in.
Meinsje.
Dat 's teugens ienen.
Zyt gy daar, mon Couzin.
Ma Tante om u te dienen.
Waar gaat ge?
Promener un Caffé.
Mag ik u Wel iets verzoeken?
Waarom niet, par la vertu!
Gaa dan voor ma Couzine een aardig Aapje koopen, 'k Heb hooren zeggen, dat van alle soort met hoopen Is aangekomen uit Westinjen.
In wat slag Heeft ma Couzine wel de meeste zin?
Konstantia.
Ik mag U zo veel moeiten nu niet vergen; 't is onnoodig.
Geeft gy me dan refus?
Gy zyt al te overboodig.
Non ma Couzine, die myn diensten refuseert, Dunkt my, pour dire vray, dat my niet estimeert.
An France was niet één van all' de Demoizelles Aan 't hóf: want ik stond daar zeer wel avec les belles; Of ik had dagelyks van de ééne, of de and're emploi Om kanten, waaijers, óf un tour de perle .... Quoi!
Lacht gy 'er om?
Wel ja, 't zou haarliên beter voegen, Als u, myns dunkens, zulk een waar naar heur genoegen En zin te koopen.
C'est la mode; men bestelt Die dingen maar, en heeft die daat'lyk.
Voor wiens geld?
O qu'elle impertinance, een Dame om geld te vraagen?
Die wys van doen zou hier de Juffers niet behaagen.
De waereld zou met reden zeggen, dat Men zo veel fraaiheid niet voor niet gekreegen had: Behalven dat, zoude ik daar voor geen Jongman willen Verplicht zyn, als ik 't zelf betaalen kon.
Wat grillen!
De waereld hier te land is wel impertinent: Die kósten zyn door de eer van een commandement Vol op betaald.
Hier zou men daar de gek mêe scheeren.
Ab le maudit païs!
Ik zou dan weder keeren, Indien ik was als gy, na Vrankryk, Neef, wat doet Gy hier tóch, daar u niets behaaghelyks ontmoet.
Zwyg stil, morveuze, ik kan uw klap niet langer hooren.
't Is schande, foei, daar gy zo édel zyt gebooren, Dat gy niet meerder le beau monde hebt gezien.
Maar hoor eens, Moei.
Zwyg stil; zal ik 't nóch eens gebiên?
Gaa heen maar, mon Couzin, en kunt ge een Aapje krygen Dat fraai is, koop het.
Moei, ik bid u... Kristine.
Zult gy zwygen, Of niet?
Ma Tante, ik ben hier niet bekend, zeg my Waar ik ontrent, dat goed kan vinden.
Dichte by De Nieuwe Markt.
le marche neuf?
Sa Baske.
Baske.
Madame?
Kom geef hier myn sluier met myn maske, En ma Couzines coiffe, ik vrees het zal op straat Zeer stuiven, mon Couzyn, het wordt heet weêr: men braadt Schier in de zon.
Als gy een Aapje hebt gekreegen, En ons wilt vinden, hoor dan, ecoutez, 'k zal tegen Half twaalven weezen tót myn Fransche Kraamer, óf Myn Goudsmit, óf de Kantverkoopster in het hóf Van Brussel, óf wel tot myn Franje-óf Spiegelkooper; Ik heb wel acht, óf tien boodschappen; maar ik hoop 'er Deeze ochtend wel de helft óf meerder af te doen, 'k Heb ook wel vyf óf zes vizites na den noen Te geeven, mon Couzin, dus, wilt gy met ons eeten, Moest gy voor éénen t'huis te komen, niet vergeeten.
François 'k Zal tot Montagne, óf in 't Heere Logement Dineeren.
Vindt ge ons niet, maak, datge 't Aapje zendt Tót onzent.
'k Zal het zo bestellen gaan, ma Tante Je suis vot serviteur.
Goên dag Neef.
Vot servante.
Wat zót geneig is dat!
Ik kan 't niet beter, Neef.
Dan ik 't geleerd heb.
Maar 't is niet galand.
Ik geef Daar weinig om.
't Is al te enorm.
By wat kanaalje Heeft zy geconverfeerd, ma Tante?
ze is van taalje Niet vreemd; maar zy heeft air, nóch port, nóch mines.
'k Gis, Dat zy zo kwaalyk opgebragt in Zéland is, Hoewel zy lang in een Fransch kóstschool heeft gelégen.
Naar 'k merk, Neef, doe ik niets naar uwen zin ter deegen, Waarom lelt gy my dan geduurig aan het hoofd, Hoe Moei graag zien zou, dat ik waar aan u verloofd.
Gy zegt, dat gy my mint, en 't zy ik zit, óf wandel, Of eet óf drink, óf werk, gy hebt op al myn handel Zo veel te zeggen, en toont my zo groot een blyk Van weerzin, dat gy... Kristine.
Mon Couzin heeft groot gelyk, Uw doen heeft al te veel de la methode basse.
Ik zeg 't pour vótre bonneur, het heeft mauvaise grace.
Gaa vry dan élders.
Zwyg; gy wordt te zeer vereerd, Dat zulk een Cavaljier u kleuter pretendeert.
Maar, mon Couzin, ik zou myn tyd hier wel verklappen.
Kom Nicht, wy zullen nu wat rasser moeten stappen.
Adieu ma Tante.
Mais, ma Niéce, al weer zo styf?
Zo nóch wat laager, en wat rechter op uw lyf.
Zy moet nóg in den Haag 't salét wat frequenteeren, Daar zal ze nóch l'air van het hóf wel leeren.
Kom Baske, vólgme; en gy Couzin, als 't is gezeid, Breng ons van 't Aapje op de ééne of de andre plaats bescheid.
Reinhart, François.
WAt heeft uw Moei het drok!
Dus brengt ze 'er in estime By gens d'honneur, mon drole, oh!
ce seroit un crime Voor iemand, als hy een vizite ontfangen heeft, Zo hy incontinant die niet weêrom en geeft, Le plus heau passetan, dat iemand weet te vinden Is toujours etre a la presance van zyn vrinden, Niets gaat 'er voor 't falét, daar haalt men op hoe dat Aan deeze haar coiffure, aan die haar juppe zat, Daar discoureert men van la cour, en van la mode Op een galante, én admirable methode; Et pour la Renommée, om eenen grooter naam Te krygen, is geen ding ter waereld zo bek waam Dan zich te vinden van boutique tot boutique, 'k Verzeker u, Ma tante antand la Politique, Door paradoxe.
Maar zeg me eens hoe dat het staat Met la Comtesse?
óf hebt gy met haar meid geen praat Van my gehad?
Ja tóch, ze schept een groot behaagen In uwe mines, en in al wat ze u ziet draagen.
Gaat gy voorby haar deur, zy oogt u naa, en weet Hoe dat gy gist'ren, hoe ge eergisteren waart gekleed; Ja 'k zwyg van kleed'ren; niet een lintje, strik, of véter Is aan uw lichchaam, óf, myn Heer, zy weet het beter Dan ik, ja dan gy zelf.
C'est d'etre bien nouri, Oh!
wat verscheelt zy veel by ma Couzine, die My naauw eens aanziet, schoon ik alle dag verander Van kleed'ren.
Wel is 't waar?
gy voegt niet by malkander, En daarom vat ik niet, hoe gy haar vryen moogt.
't Is vreemd, dat zo een Heer, als gy, niet hooger poogt Te zien.
C'est politique.
'k merk 't, om niet te doolen, Houdt gy in 't vryen met uw Nicht een open molen, Ligt met een gieuw gaauw.
Net geraaden, Reintje; 'k zweer Had ik maar slechts akcés by la Comtesse... Reinhart.
Heer 't Heeft haar verwonderd, dat gy 't reeds niet hebt genomen.
Haar dunkt gy moest haar in de buurt verwellekomen, Zy maakt meer werks van u, als gy van haar doet.
Dat vat ik Reintje, én 'k zal die belle occasion Waarneemen: zie terwyl wat meerder circonstances Te weeten, en lét wél op all' haar contenances, Als ik haar groet.
Dan is 't nu tvd: ik zie haar veur, 't En zy ik mis, met haar Staatjuffer aan de deur.
Jakomyn, Pleuntje, Reinhart, François.
GE Apollonichen / hool by den zilvren smitsen Den zilvren blaasbalg / om dats feuwer aan 't zo hitzen: Und zaagt im / hy moeft oech da zilvren kamerpot Gans bald vergulden.
'k Denk de pispót, mienje tót De zilversmit; zel ik die mit de blaesbalg haalen?
Ja freilich / ich wil him straks mit vaar geld betsaalen.
Ik stel my in postuur.
Is 't gang?
Ja, let op alles wel, en wacht me t'huys zo lang, Tot ik weerom kom.
Reinhart, terwyl François in 't voor by gaan diep groet, en Jakomyn laag neigt.
Dat gaat treft'lyk wel.
Wy moeten Den gek voort helpen, 't zal wel gaan, ik zie 't aan 't groeten.
Zevende tooneel Jakomyn, Reinhart, Stoffel, Pleuntje.
HEer Reinhart, heb ik 't naar uw zin gemaakt?
Maar lyk ik in dit kleed niet wel een totebél?
Hoe ge ook zyn moogt, gy behaagt den gék byzonder.
Maar myn gemaakt Hoogduits wou dat wel lukken?