floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De breede weg op, datje maar in behouwe haven bent, eer dat myn heer hier weer is omtrent.
NE, blyspel.
O negen en tWINtigste tooneel.
KAREL, herderin, JAN. ag, herderinnetje, ik wou dat wy ook al soo veer waaren.
Ja, jy wagt nog wel een beetje, wilt die woorden nog wat spaaren.
Ik moet eerst onse Juffrouw met Karel voort helpen, die weeten van de kunst, want dat beursje met lobben en kroonen heb ik niet om sunst.
Daarom, als d'eene hand d'ander wast, dan synse alle bey schoon, heb ik wel hooren seggen.
Nu gaa ik onse Juffrouw roepen, op dat sy sien kan, hoe dat de saaken nu leggen.
Ey herderin, wys my haar kamer, op dat ik haar eens verrasch.
Loop maar naa booven, en jou regter hand om, daar staat een beeld van wasch, daar even voorby hebje haar kamer.
Ik gaa, en hoop dat 'et zo sal lukken, dat ik in 't korte gewenste vrugten van myn liefde mag plukken.
Herderin, JAN. wel herderinnetje, wanneer sal ik die plukken?
Dat is nog te vroeg, als wy dat over een jaar beginnen, komen wy nog tyds genoeg.
doe dat niet, want dan was ik sekerlyk bedurven, de hoertjes souden my in die tyd wis krygen, by de lurven.
Maar wat souden wy tog doen?
maakme dat eens bekend.
Jan. een móthuys opsetten, en houden soo een half eerlyk, en half oneerlyk logement.
Neen vrind, ik dankje.
Het ampt van hoerewaardin sou my niet lyken, gaa jy t'amsterdam op de Zeedyk, en wilt daar naa een meisje kyken, die dat met je doen wil, want ik ken jou, sag jy een meisje een beetje net, gy soud op haar meer, dan op my zyn geset.
Jan. daar scheer ik ook de gek mee, daar sal wel wat anders syn te quikken, 't versekerd, dat ik me altyd t'eenemaal naa uw wil sal schikken.
Neen, ik moet eerst weeten, hoe of wat.
Ik doe 't soo ligt niet, meenig meisje raakt daar door in groot verdriet.
Jan. wel wat dunkt jou best, en wat souje me raaden?
Dat weet ik niet, maar ik sal een besteedster worden ken altoos niet schaden.
Kost, nu most ik maar weeten waar mee gy soud winnen de op dat we dan alle bey eens van 't dienen werden verlost.
Jan. een stalmeester worden, dewyl ik nu gewend ben om te gaan met paerden, herderin.
En waar kreegen wy soo veel geld?
want het geen wy tot nog toe beschaarden Is daar te weinig toe.
Jan. dat sal ik krygen van myn heer Die heeft my beloofd, soo veel ik hebben moest, en nog meer.
Wel dat gaat heen, tussen hoerewaard en stalmeester is differentie.
Daar op eens gekust, want het is gedaan met al myn resistentie.
JAN. og!
Dat smaakt, dat wil ik wel eens verdoen.
Gaat je gang, Jantje, want 'et komt nou op geen soen Of honderd aan.
Maar Karel moet niet te lang blyven, of hy sou het dessein breeken.
't is raar, waar mogen ze zo lang steeken?
Maar, naa ik wel sie, komt hy daar met syn liefste aan EEN EN DERTIGSTE TOONEEL.
SOPHIA, KAREL, HERDERIN, JAN. SOPHIA.
Myn heer, 't is voor een eerlyke jonge dogter een gevaarlyk bestaan.
M. karel.
Waarlyk, mejuffrouw, uw Ooms uytspoorigheit heeft u tot dese daad gedwongen?
Syn uw harsentjes weer van vreese besprongen?
En kan Karels liefde niet maaken, dat gy resolveert?
Daar gy weet wat hy voor u gedaan heeft?
estimeert Eens, dat hy om u een Metselaar is geworden door Liefde, Om dat gy syn borst, door uw aangenaam wesen, door griefde.
Jan is opperman geweest, en die word nu myn man.
Doe jy ook soo, en dat kort, want dat talmen wat komt daar van?
Ook komt aanstonds uw Oom, daarom gaa jy maar sag jesglyén.
Ey mejuffer, ik bidje... sophia.
Ja wel, myn heer, overheerd moet lyën.
Ik sal me dan op uw woord vertrouwen, schoon ik 'et graag anders sag.
Die dit hoort of siet, kan hier een voorbeeld aan neemen, en sien wat de min al vermag.
Kom aan, nu niet lang te staan, gaa maar, sonder tyd te rekken, met pak en sak ten huyse van Heer rykaart vertrekken.
Mejuffrouw, als 't u belieft.
Wel aan, myn heer!
Dewyl 't soo moet syn.
Ja, alsje by rykaart bent, spoelt dan de swarigheit eens af met wyn.
Dag juffrouw, veel geluks.
Oom, uw gierigheit, die ik moet haaten, doet my, om beter uytkomst, met druk uw huys verlaaten.
Gaa maar heen.
Dat sal wel overgaan, karel.
Mejuffrouw, stelt tog uw klagten aan een kant.
HERDERIN, Dag Juffrouw, nog eens, en geef Karel maar uw hand.
Myn heer ik ben dan gereed.
Mars maar heen, sonder te schreien.
Vaar wel, herderin, 't is my leet dat ik van u moet scheijen.
Ik hoop u haast weer te sien, juffer, wees maar te vreën.
Kom, jan. JAN. Ey, myn heer!
wagt een klein beetje.
ik kan ook soo niet heen.
Of ik moet myn minnares ook eens spreeken.
Herderin, dat ik soo van u moet gaan, sie daar, het hart schynt my te vrecken.
Dag, jantje lief!
Ik had 'et myn leeven niet gedagt, dat 'et soo veel ontroering gaf, Van syn beminde af te scheijen.
Sie ik u niet gaauw weer, soo naakt my t graf.
Nog een soentje, jantje.
Jan. Sie daar, herderin, en t lot wil in t korte geeven, datwe, in een vernoegde staat, als wettige man en vrouw.
mogen leeven.
Twee en dertigste tooneel.
Ju is er een sonneschyn geweest.
Maar 'k vrees voor die hagelbuy Die strak sal komen.
Dat 'et beste is, 't scheelt my nu niet een bruy Nu ik in de lange huur gaa, kan ik myn heer wel missen, Maar dat 'er een slegt huysje sal leggen, dat ken ik wel gissen.
Niet ongelukkig voor syn tyd.
Laat ik nu na binnen gaan, En wagten met geduld, op et onweer, t geen er strak sal ontstaan.
De METSELAAR DOOR liefde, d'edelbedryf.
Herder nalleen, eenigschoon tafelgoed uyt een kas krygende.
Ja daar, dat s een tafellaken.
Laat sien, hoe veel servetten moeten 'er ook weesen?
Dit is er één voor myn heer, één voor Geeraard, drie voor syn vrinden, een quasie voor Sophia, die nu al by Karel is, haar uitgeleesen.
Soo dat ik 'er niet meer als ses moet hebben, en nog sel die vent klaagen, over het spendeeren van zyn geld.
Hy sal maar vier vreemde gasten hebben, het is sulk een schoone held In de gierigheit, sulnigheit wil ik seggen.
Hy heeft drie boeken, daar sit hy alle dagen in tę studeeren, met de grootste yver van de waereld, om dat ze hem de zuinigheit leeren.
Wiljeide naamen weeten?
't syn de Comediën van Gierige Gerrit, Warnar met de pot, en de Vrek, die leest hy alle dagen wel sesmaal, en hy maakt 'er syn kop mee gek.
De eene dwaase kuur is niet gedaan, of de andere gaat hy weer beginnen.
'k salje een staaltje verhaalen, waar uyt gy sien kont, hoe hy die deugd moet beminnen.
Onlangs had hy een ak koord gemaakt met een kaerel, die hem een schip vol sand sou brengen, voor vyfguldens, de kaerel quam dan met syn schip aan land, En losten t sand, daar naa vroeg hy om syn loon, waar op myn heer bestond te vraagen, Hoe veel hy hebben moest.
De ander heel verstoord, sey hebje 't van jou dagen Wel meer beleeft?
naamt gy my niet voor vyf gulden an?
Wel neen, sei myn heer, 't is maar vier gulden.
Ik heb de bruy er van, Sey d'ander, ik moet vyf gulden hebben Enfin, myn heer wou 't hem niet geeven, en heeft hem, sonder meer praats te laaten maaken, de plaats afgedreeven.
De ander, of hy hoog sprong of laag, hy moest ten huyse uyt, maar eer hy ging, duwde hy myn heer dit nog in syn wammen, tot besluyt, ik sal de rest daar naar wel koomen haalen.
Gelyk hy dee, want binnen korte daagen Quam hy wederom, met syn broeder, elk met een brave knuppel, om het restant te vraagen.
Myn heer wandelde tot zyn ongeluk in de laan, Daar die leeuwen op inquamen, elk met haar stok, gevreed tot slaan, Indien hy 't niet en gaf.
Sie, daar stond hy nu te kyken, gelyk een vloo, die tussen twee nagels sit te pryken.
En wat myn heer sei of niet, 't was een algemeen geluyd, geld!
Of verwagt knuppelslaagen op jou huyd.
Summirum summarum, wou hy sig weeder in huys be geeven, soo moest hy, hoewel teegen syn dank, dat guldentje aan er geeven.
Soo doet hy met iedereen, geen mens is van hem vry Hy heeft het selve gedaan met den boomkooper, chirurgien, metselaar, timmerman, visser, allegaar raaken sy by hem in de ly.
Hoewel hy treftse ook wel aan, die haar soo ligt niet laaten doeken, en hem dan dreigen, met haar geld by de regters te willen soeken.
Die haar van hem soo niet laaten ringelooren, en die 't niet en scheelt, Of sy hem bedienen of niet, maar hy is in sulke doen soo vereeld, Dat hy 't niet laaten ken.
Maar wie of daar soo beestagtig mag schellen?
Nu begin ik een beetje vreesagtig te worden, dat hy t'huys komt, ik sou de oogenblikjes wel tellen.
CORNELIUS, herderin.
Daar is een brief, herderin.
Hy is met de schuyt gebragt.
't is wel, keesje, ik sel se myn heer geeven, die ik aanstonds verwagt.
Ty kon al weedergekeerd syn, ik kan niet bevroeden Waar hy soo lang blyft?
't wordt laat, en ik weet niet met wat voor spys hy syn gasten denkt te voeden.
Maar, daar sie ik hem de laan opkoomen, met een jongetje, dat hem volgt met de vis.
Dat moet hy nu een stuyver geeven, daar hy anders soo suynig is.
Ik weet niet waarom hy Kees niet heeft mee genoomen, om die te draagen, wie weet, hoe syn consientie nog wel over die stuyver zal knaagen.
Wel myn heer, ik hadje haast om laaten roepen waar bleefje soo lang.
En 'er moet nog soo veel gedaan worden, ik wierd bang, datje een ongeluk mogt gebeurd weezen.
Ik heb daar soo een brief gekreegen, van Amsterdam.
WARNAR, den brief geleesen hebbende.
Hoe loopt my het ongeluk nu teegen!
Wat schortje, myn heer, hoe wordje soo bleck?
Wagt een beetje, ik haal terstond wat eek.
Sie daar, myn heer, snuyf nu sterk op.
Nu bekom ik weer een beetje, og!
Drie duysent gulden, en is hy weg gebruyd met dat heele vleetje!
wat komt myn over?
Daar Herderin, lees Die brief noch eens overluyd.
HErderin, leesende.
Ik kan niet naa laaten u, uyt oorsake van onse vriendschap, bekend te maaken, hoe dat de heer ECHO, onder wien, dat ik weet, u geld uytstaande hebt, seer in 't laberint is, en misschien al wegh, soo gy uw beste voor hebt, moet gyten eersten herwaarts koomen, om te sien of 'er nog wat van te haalen is, dat ik niet geloof.
Ik vond my verpligt.
Dit te laaten weeten, blyve u eed.
Hoe laat je jou ook soo verwinnen door de vrees?
De brief seid wel, dat hy in een quaad blaatje staat, maar niet dat hy al een weg heeft weesen baanen, Naa de onverwinnelyke fortifikatie van de bankroetiers, ik meen Vianen.
Ook ik heb dikwils hooren seggen, en ik bevind 'et met 'er daad.
Dat een eerlyk mens niet langer eerlyk is, als dat et hem een schelm laat.
Een woord van een schelm, soo syn teegen woordig de tyen, kan meer geloof krygen, als tien van een opregte.
Ik kense wel, maar de naamen sel ik voor dees tyd nog swygen.
En ook al was het waar, wat scheelt jou nu soo een batel.
Nu uw nigt soo een ryk heer trout?
3000 guldens is minder voor u, als my een spel.
Jy praat soo wat.
Ik meen morgen naa de stad te ryden Hoe wel dat 'et my leet is, dat ik van die vreugd sal moe ten scheiden, die 'er tussen myn nigt en Geeraard sal weesen.
Een schoone vreugd!
Maar die gy over een uur of anderhalf sult seggen, dat de drommel in 't gat niet en deugt.
't Geld sal jy wel weer krygen, of d'ander heeft je een pots willen speelen, om de vreugd, die gy t'avond genieten sult, te onsteelen.
't is soo klugtig onderteikend.
Wie weet of het Karel niet heeft gedaan.
't is een van myn beste vrinden, daar jy segt daar soo wat!
ik nooyt ongeluk van heb verstaan.
Heb je vis gekogt?
Ja, maar ik sal voortaan die vent laaten loopen, Ik verstaa niet, dat jy er ook voor een stuyver vis van sult koopen.
Soo duur!
ik heb maar twee korpers, en een baars tot een omgekeerde armiaan, t was tien gulden, en niet minder.
ik moest syn sin doen, maar in 't vervolg sal ik hem voorby gaan.
Wat sal my dat huwelyk een geld kosten!
wie weet hoe veel wyn sy t avond met swelgen sullen misbruiken!
Hoe wel, ik sal 't besuynigen, en myn glaasje geduurig sluyken.
Dat wint altyd wat uyt.
Practica est multiplex, sei de drommel.
en hy at rystenbry met hooyvorken.
WARNAR ik seg, en ik blyf 'er by, dat besoek en bruyloft houwen is de grootste raserny Van de waereld.
Ja myn heer, daar sou ik et ook mee houwen.
't sal even plaisierig in 't bed weesen, al gaa je sonder die sermonyen trouwen.
Maar wat voor groente konje ons t'avond opdissen?
Ik weet 'et niet Maar wil ik Flip eens roepen?
WARNAR, alleen.
Wat is 'et een verdriet?
Dat, als men suynig wil weesen en spaaren, men sulke malle modes moet observeeren?
Die dat niet doen wil, ken niet mee, en soo doende moet men een hoope geld verteeren.
Nu moet 'er een sluytmaal weesen, dan houd men ouwe luys bezoek, de metselaar voor liefde.
Dan jonge luy, dan bruyloft, dan nabruyloft, en honderd sulke grillen, die ik vervloek.
Dan moet men ipekras drinken, en ieder vrind een schotel banket, en zes volle flessen van dat goed t'huys stuuren.
En soo moet men die modes opvolgen, die men somtyds, als t te laat is, moet besuuren.
WARNAR, PHILIP, HERDERIN.
Wel Philip, hebje t'avond slaa?
Wat dunkt'er myn heer af?
Als ik hem t'avond een schoone schotel kroppen gaf?
Dat s goed, flip.
Maar y moet niet te veel gelyk geeven.
Sie daar komen meer dagen, dat men wel een schoteltje hebben wou, als wy 't leeven.
Dat s waar, myn heer, maar nu is t een andere dag als een dag Een dagh is.
Gy begrypt me wel, jou nigje.
Heer Geeraard... jee wat een gelag sal dat van avond weesen!
Hoe wil jou nigje verlangen, om haar toekomende bruydegom in 'er armen 't ontfangen?
Als een kramer een dief, op een Jaarmarkt.
Hebje ook seldrie?
Ja myn heer, heel schoon.
Ik salje een schotel geeven, die voor een koning ten toon mag komen.
WAR.
dat 's wel, je sult van avond ook een glaasje buysen.
Nu wou ik u wel spreeken dat ik van sints ben tegen Mey te verhuysen.
Dat ik verhuysen wil.
Jou ondankbaare beest!
Wat hebje hier tegen!
hebje niet altyd by my als een kind in huys geweest, PHILIP.
Als een esel meenje.
Moetje myn niet dank weeten, al watje kent van je bedryven?
Heb ik je niet al gedaan wat ik kon doen?
heb ikje niet laaten schryven En leesen leeren, en s avonds altyd jou les overhoord?
Heb ikje niet alle jaaren een pak kleeren gegeeven?
Hoe benje soo verstoord?
Je kent wel een andere knegt krygen, en op dat kleed hoefje soo niet te roemen, datje 't aan een smous te koop bragt, hy sou, ik mag 'et haast niet noemen, geen daalder daar voor willen geeven.
ik had 'et maar drie jaar gebruykt.
Maar de smousen hebben de naam, dat de menschen door haar worden gefnuykt.
PHILIv.
En ik sou evenwel niet blyven willen.
WARGL digpined door liefde, WARNAR.
't is wel, gy kunt heene trekken.
Sulke ondankbaare beesten souden myn huys maar beschlekken.
Maar wagt hier soo lang, tot dat ik eens een briefje heb gemaakt.
HErderin, PHILIP.
Wel Flip, wat beginje?
weetje wel wat jou genaakt, datye nu geen bruyloftsstuk sult krygen?
Dat is my om 't even.
Ik ken Warnar wel, en weet wel dat hy geen groote bruylofts stukken sal geeven.
Gaa je weer by een ander woonen?
Ik sou 't je wel seggen, sooje 't swygen maar niet vergeet.
In 't swygen is myns gelyken niet.
Al dat ik niet en weet.
Maar voor al, jy moet er myn heer niet van laaten blyken.
Neen, neen, wees maar te vreede.
Ik gaa... jy moest 'er tegen Juffrouw Sophia mede Niet van seggen.
HER derin.
en nog reis neen.
Ik gaa... maar, voor al mondje toe.
HERDIGstzesveoy.
95 HERDERIN.
Weg met die sottigheen.
Ik beloofje.... PHILIP.
Nou kom, ik sal t je seggen.
Ik gaa woonen by.... want sie ik, weet datje van tong een beetje ligt zyt... maar voor al swygen, want 't is waar, datje niet al te digt zyt.
Loopgek, loop, nou wil ik 'et niet weeten.
Ik gaa woonen by.... maar ik weet, je bent een beetje ligt van tong.
Ik gaa woonen by.... maar ik weet, je bent niet digt.
Ik ga woonen by... jy moet 'er tegen myn heer niet van spreeken.
Ik gaa woonen by.... en dan blyft hy gedurig in syn oorden steeken.
Spreek gaauw of swyg stil.
Sie daar.
Beloofje my dan, dat jy swygen sult?
Sie daar alweer.
ik heb er de brus van.
Nou sal ik 'et je seggen.
wilt me dan verschoonen.
Ik gaa, ik gan.... nou Herderin, soo als 't geseit is... ik gaa woonen by.... maar ik vrees... herderin.
Hoe staat hy daar, die regte Jan gat.
Wil jy 't niet seggen, laat 'et staan, want die praatjes ben ik al lang sat.
Ik gaa by rykaart woonen.
't is wel Philipje, dat sal ikje vergelden, en dan nog leugens op de mou te spelden.
't is by myn sjan waar.
By rykaart?
Spreek maar regt uyt de waarheit, zonder liegen, kort en klaar.
't is seeker soo.
Hy mag knorren, hy mag pruilen Ik meen van heer eens te veranderen en dit huys verruylen.
Jy luy lykt wel swagers in gekheit.
Maar daar komt groote Papa weer aan.
Nu sal hy jou nog wel eens vraagen, waar in dat hy u heeft misdaan.
Zie daar heb ik een briefje, dat moetje teekenen, dan kunje u selven voor een vry persoon reekenen.
Ik sal t je eens voorleesen.
Eerst beken ik onderschreeven Aan myn heer alle eer te geeven, Die ik aan hem schuldig ben Ja soo lang als ik hem ken.
'k sal ten tweede dankbaar syn, En altyd die goedheen prysen Die hy aan my dee bewysen, In myn druk of in myn pyn.
Altyd heeft hy my gekleed, Altyd heeft by my gereed, Altyd heeft myn heer vol goedheit.
Als een vaar een kind, met zoetheit Ondergaan, hy deed my leeren, 't geen ik niet wel kost ontbeeren, alle ding.
't geen agt ik voor sonderling.
Als ik eensjes uyt wou gaan, wou hy 't altyd wel lyen, ook liet hy my dikwils ryen, altyd heeft hy 't toegestaan.
Altyd was ik hier plaisierig, Altyd leefde ik hier heel tierig, Nooit heb ik een haastig woord uyt myn heer syn mond gehoord.
Nooyt heeft hy op my gekeeven.
Nooyt geen vloekwoort naa gegeeven, nooyt geen leugens my geseit, t geen men hem te laste leit.
'k heb altyd gehad goed eeten.
't Goed onthaal was nooyt vergeeten, dikwils gaf hy ook aan myn Wel een lekker glaasje wyn.
Eyndlyk, ik beken ik met deesen Van myn heer voldaan te weesen, en, was ik niet opgemaakt, 'k was niet uyt dees huur geraakt, Wat dunkje, is dit na uw sin?
Soo set hier jou naam eens onder.
Nou waar staaje na?
maak een begin.
Laat ik 'et maar doen, om van die gek te syn ontslaagen, want ik heb veel sotten gesien, maar sotter sag ik niet van al myn daagen.
Sie daar, myn heer, daar staat myn naam.
Gaa maar heen, en doe jou pligt, want ik mag sulke ondankbaare beesten niet sien voor myn gesigt.
De metselaar voor liefde, negende tooneel.
Wel wat dunkt u van Flip?
't syn immers sterke beelen die weelde konnen draagen.
Hy had 'et immers hier heel wel, ik weet niet waar over hy soude konnen klaagen.
't Eenigste dat sou weesen, dat wy alle dagen driemaal karremelk eeten, maar dat is 't al, twee maal 's weeks vlees, driemaal kaas, vier maal boter, wel de vent is mal, dat hy soo een slegte, schoone keuken wil ik seggen, sal laaten vaaren, maar hy sal wel erger krygen.
Elke mens ieder week een tarwe brootje, de rest roggebrootje.
Nou laat ik maar swygen.
Is dat geen goeje kost, HERDERIN.
Wagt ik heb nog wat vergeeten, alle dagen ieder een pint bier.
Is dat niet genoeg y luy drinkt anders de meeste tyd voor plaisier.
CORNELIUS, WARNAR, herderin.
Myn heer, daar syn twee boeren die na uw vraagen.
M WARNAR.
Hoe hietense? CORNELIS.
Soo ik wel heb onthouwen, heet de eene Jan Prul, en d'ander Jan Lap.
Laat haar hier komen, op dat sy my haar boodschap ontvouwen.
Wat zyn naamptjes!
Jan prul!
Jan lap!
Haar voorouders moeten edellui van de voddemarkt geweest hebben, ik lagch me slap!
Weg malle meid, lagch je daarom?
wat is daar aan misdreeven?
Ik sou jer nog wel anderen konnen noemen, die nog frajer naamen zyn gegeeven, Piet Kulkies, Kryn Sjaphals, en nog hondert sulke meer, die alle soodanige alias naamen hebben.
Ik moet bekennen, 't is een schoone eer, Soo een naam te hebben.
Ik gaa naa agteren toe.
JAN LAP, JAN PRUL, WARNAR.
JAN LAP.
De troetel, gen dag myn heer.
JAN PRUL.
Dag myn heer, sinje wel?
Wy hebben om een broodje te winnen, sinjewel, een stuk turfland gekogt, t leit binnen De Loenderveense polder, sinjewel?
AN LAP.
De troetel!
T is sulk schoon land, we hebben er een koopje aan!
Daar komt, de troetel haalt, turf van, die brand.
Als die berg in Italien, de troetell hoe hiet hy ook, etcetera of Viduvie... Ey de troetel, nou ken ik hem niet noemen, hy maakt daar altemet soo een diluvie...... WARNAR jy meent Etna of Vesuvius.
En nou, wat is van dat land?
Sinje wel?
T is soo schoon, ik weet wel, sinje wel myn heer?
Dat 'er al meer is voor geboón.
Wat kan my dat scheelen.
De troetel, myn heer daar wilden wy u van spreeken.
sonder met sulk talmen myn hoofd, Doet dat dan kortjes, te breeken.
Dat sal ikje kortjes klaaren, sinje wel myn heer?
myn heer, ik sal 't korter doen, Want ik heb de naam in 't dorp, dat ik me soo in myn' re den kan spoën.
geloof hem niet, sinje wel?
ik sal je Sinje wel, myn heer?
Dat korter klaaren, sinje wel?
en alle omwegen, En aanstonts opseggen sinje wel?
Laaten vaaren.
Laat hem niet.... de troetel!
myn heer WARNAR.
Wat drommel scheelt my jou luy, seg op watje hebben wilt, en dat al kort, ik heb de walg van dat gebruy.
JAN itized by Google BLYSPE L. 10i JAN LAP.
Hoe ben je zo zo verstoord, hoe!
De troetel, dat land.... JAN PRUL.
Ik seg, sinje wel?
Dat ik 'et wel eens, sinje wel?
soo gaauw sal uytleggen, sinje wel?
als hy, want hy is, sinje wel, maar een talm, sinje wel?
Jou seggen is.
JAN PRUL Wy hebbenje dan gesegt, sinje wel?
Dat we sin je wel?
hebben een stuk land sinje wel?
gekogt.
Te weten turfland, sinje wel?
En dat land.... JAN PRUL.
Daar sogt Ik nou, sinje wel..... 't is sulk schoon land, sinje wel?
dat's my om 't eeven.
Al boden sy er ons 300 gulden, sinje wel, winst voor, wysouden, t sinje wel?
niet geeven, wy hebben dan gelyk ik zeg, sinje wel?
Dat land gekogt, sinje wel?
Hoe heb je 't in 't sin.
De drommel speelt met... wy hebben dat land gekogt, dat is het begin En 't slot.
Myn heer, sinje wel?
wy hebben dat land... WARNAR.
Weg weg.
ik mag hier myn ooren nog al die talmeryen hooren.
Niet langer toe leenen, kom, kom, weg maar, sulk doen is om syn geduld Te verliesen.
Ik heb geen langer tyd.
De troeteldat s jou schult.
Dat liegje, sinje wel?
Myn heer wy komen sinje wel vraagen, ofje ons, sinje wel, op een goede intrest, sinje wel?
en als wy uw versekering gaaven, sinje wel?
Eenig geld wilde op schieten.
ANLAP.
Ja, myn heer, dat heeft hy wel.
Jy luy hebt dan dat land gekogt, en nou komje my om gelt versoeken, daar heb je t heele spel.
En dat konje met ses woorden geseid hebben.
Dat moetje op hem wyten.
Op hem, of op jou, jy luy komt je alle bey evenwelte quyten.
Kom over een dag of drie eens weer, ik heb nu geen tyd, dan sullen wy nader spreeken.
Sinje wel, myn heer?
wy syn bereid.
JANLAP.
Gen dag myn heer.
M'ers syn de boeren regte mense plaagers, En ongelukkig synse die 'er mee te doen moet hebben, altyd klaagers, Datse niet en winnen, en ondertussen is 't 'er wyt en breet, Soo dat 'et best is dat ieder een de barmhertigheit omtrent de boeren vergeet.
Maar zed by Googlen.
Maar ik heb gelds genoeg leeg.
Als ik sekuur was, wil ik wel wat uytsetten, maar de tyen syn nu soodanig, dat me wel met honderd oogen moet opletten, en dan word men altemet nog bedroogen, ik heb et ook wel beproefd, eer ik et soo ver heb gebragt.
Maar dat's voorby, 't is best op sulke dingen, die tog ge passeert syn, niet gedagt.
Myn heer, daar is Geeraard aan de poort.
ik gaa hem in 't gemoet treeden.
Dunkt jou ook niet dat dit myn pligt is?
Herderin, alleen.
Nu begin ik hoe langer hoe meer te merken, dat dit blyspel loopt ten ent, en dat de gevlugte haast sullen gestoord werden, in haar nieuw logement.
't is of ik 'et al hoor en sie, syn raasen, tieren vloeken, en schelden.
Dat hy 't meest op my sal wyten, en myn kop voornamelyk sal gelden, is 't of ik een leevendig schildery voor myn oogen sie.
Maar 't moet 'er nu mee deur 'k heb nog geen noot, want eerst bedroeft syn, en naderhand bedroeft syn, is dubbelt getreur.
't komt 'er nog niet op aan, en ik mag nog wel wat gerust weesen.
De uytslag sal sig selfs ontwinden, weg dan onnodig vreesen.
'k wil gaarne bekennen, dat ik u soo vroeg niet had verwagt, myn heer.
En nog beeldde ik my in, dat ik te laat sou gekomen heb ben, soo seer Verdroot my de tyd, soo dat ik soodanig bedeest was, Dat ik meende dat ik al een jaar van myn bruydje afge weest was.
Elk oogenblik scheen my een maand.
Hy lykt wel haast soo verliefd, als een jongetje van vyfentwintig jaar, arme bloed!
heeft Cupido jou borst soo doorgrieft, als 't waar is, vrees ik dat al de medecynen niet sullen baaten, maar datje om onse Juffrouw elendig uw leeven sult laaten.
Wanneer sullen uw drie vrienden koomen?
Tegen agt uuren.
So laat?
Ik sou met haar gelyk gekomen hebben, maar ik kon van uw nigt niet langer duuren, inder daad.
Gy hebt my ten hoogste verpligt, dat gy soo vroeg zyt gekomen.
En ik verseker u, dat van myn nigt dat ook voor een teken van liefde sal worden aangenomen.
K loof sy kleed sig wat.
doetse niet, herderin?