floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maar myne Bruidegom te zien tot haar galant!
Zou hy myn Stiefvaar zyn!
Was dat nou zulk een schand?
Zo jy hem niet bemind, wat kan het jou dan scheelen?
minde ik hem niet meer, dan zou 't my niet verveelen.
zou jy wel, juffrouw, zo laf zyn, dat je niet Zoud wreeken zulk een hoon, aan u door hem geschied?
Jy standvastig, daar een man is wispeltuurig.
Jy staat, gelyk een muur, die Weërhaan draaid geduurig.
Een Man veranderd dan, en jy, vol aartigheid, vol zwier, in t kort, een vrouw, toond beter uw beleid, gy slagt de schilders, en wilt onze Sex wat vleijen.
Ons volk is, als men meend, zo ligt niet om te leijen.
En, wanneer een Dochter, door een blos, gedreeven word Een man te minnen, daar haar liefde en deugd toe pord Kan zy, zo haast niet, als men denkt, van zin verand'ren, mitsdien stand vaste min te vast bind aan elkand'ren.
Kort om, die eerste vlam kan niemand tegenstaan.
Zy bleef ons by, al van onze eerste kindsheid aan.
Ons beider Vaders, die zeer groote vrienden waaren, Die hadden ons beschikt, van jongs af, om te paaren.
Zo kinds ook, als ik was, beminde ik hem alleen.
Myn Karel trof dit hart door zyn bevalligheen.
Hy deed my duizendmaal zyn teedre liefde blyken.
Ik huilde, toen men hem maar eens deed van my wyken, k Was, zonder hem, bedroefd, hy treurde, buiten my.
En, als ik was verheugd, zo lachte hy.
Ous beider harten, door ons tot de min te wennen, gevoelden eer die vlam, dan wy die konden kennen.
En jy volhard nog!
Wel de koekkoek!
Verlaat hem ook maar, dat is zyn verraaders loon.
Dat is 't, waarom je hem, zo lang jy leefd moet haaten.
Ja, maar 'k denk niet, dat hy ooit my zal verlaaten.
Neen, vlei u niet, stel vry het twyf'len aan een kant.
Laat my begaan, myn hoop doed my nog onderstand.
Is t mooglyk dat je nog den moed niet geeft verlooren!
Kan jou zyn ontrouw nog doen twyffelen?
Kunje 't hooren?
't is alles waar, juffrou, geloof me by myn eer.
't is my genoeg gezeid, ik twyffel nu niet meer, 'k moed echter zyne deugd in theim'lyk noch beminnen, die jaagd my, al het geen gy zegt, weeer uit de zinnen.
Ik weet niet, welk een drift nog voor myn Karel pleit.
Hoe word een jeugdig hart niet menigmaal verleid!
Ik dogt, dat jy den moed zo ligt niet op zoud geeven.
Beloof u alles, zo hy my bedrukt laat leeven.
D'eer by Google maminaars.
Maar 'k wilde uit zyne mond de waarheid wel verstaan.
Hem zien?
'k heb u geloofd, en steeds u zin gedaan.
Uw goede zorg heeft my van myne kindsche jaaren Uw raad doen volgen, en myn driften doen bedaaren.
Ik geef u noch geloof, katryn, zo lang ik kan. Geloof my ook nu eens, en uwe zorg verban.
Gun, dat myn hart zich mag ontlasten door te klaagen, en dat de Ondankb're... maar, ik zie, gy zyt verslaagen.
Jou hier in zo zwak bevind.
Ik schaam my, dat ik IZABEL.
'k beken 't, de min heeft my nu over lang verblind.
Maar, ziet gy niet, terwyl myn liefde al is aan 't kwynen, hoe dat myn leeven met myn liefde zal verdwynen?
Juffrouw, men sterfd zo niet.
Dat is onnoodig o!
Kan t zyn, ik bid u, dat gy daar een schut voor schiet, en, zo gy eenigzins zyt met myn druk bewoogen, zal ik u toonen, wat uw dienst al heeft vermoogen.
Een briefje van myn hand zal door een ander wel... katryn.
Wat let my, dat ik zelf dat briefje niet bestel?
Wil niemand, als aan my alleen, dat schrift vertrouwen.
Wilt gy zo goed zyn?
Ja, wil u verzekerd houwen.
Gy vind my immers steeds tot uwe dienst gereed, En zonder duimkruid of iet anders, dat je 't weet.
Dat zal wel gaan, katryn.
Wil dit het briefje weezen?
Digitized by de verwarde izabel.
't Heeft noch geen opschrift.
Hy zal 't evenwel wel leezen.
Hy mogt in 't Coffihuis aan ieder 't laaten zien, En zeggen, dat gy hem uw gunst kwamd aan te bien.
Men weet niet, hoe men zich nu naanw genoeg zal wachten.
Zo zyn de Jongmans, in ons aanzien te verkrachten.
Zy zyn zolos!
Ik dacht, dat hy bestendig was.
't is al meê van 't zelve ras o!
ja, geloof me.
De ondervinding heeft jou niet genoeg doen leeren.
Ga heen, laat my begaan.
Maar, wil u lustig weeren.
Wees jy maar vry gerust, ik zeg, het zal wel gaan.
Co IZABEL.
Geef 't aan hem zelf.
Maar joost komt ginter aan.
Verpraat uw tyd niet.
Neen, jy doed my zelf verzuimen.
Voor al.... katryn.
Noch eens?
Wat heeft de min al luimen!
TWEE Digitized by google a MINNAARS.
Ik kom van onze Snaak, en naar een lang gesprek... katryn.
Hy houd zich vroom, en deugdelyk.
Die Gek preekt my de deugd aan, en een eerelyken wandel, en hy speeld zelfs voor fiel, en is zeer valsch in handel.
Maar, t is my eindlyk, na lang talmen, toegestaan, ik bood hem, uit jou naam, straks duizend kroonen aan.
Die moet jy hem voort beschikken.
Hy wil niet liegen, of hy moet dat brokje slikken.
Hy heeft geen ongelyk, maar zorg voor al, dat wy Van daag nog, t ga, hoe t wil, hem krygen op ons zy.
Breng jy hem maar het geld, ik zal het voort wel maaken.
Maar, zeg, wat doed hy al?
Niets, als kwa neuten kraaken.
Om dat hem zyn liefde tegen gaat.
Wie weet, of hem de brand niet uit zyn bokzen slaat?
Hy kan onmogelyk zyn Izabel vergeeten, En wil, zelfs tegens dank, stand vaste minnaar heeten, hoe meer hy zich versterkt, hoe minder kracht hy heeft.
Schaamd hy zich niet?
Weg, weg, de schaamte is uitgeleefd.
Hy mind, doch met berouw, hy zou dien dag wel vloeken, dat hy voor de eerstemaal jou juffrouw kwam bezoeken.
Hy trekt mismoedig al de hairen uit zyn baard.
Maar echter zeid hy, dat zy is zyn liefde waard.
Hy is betooverd.
Wel, wat zyn er laffe knaapen!
Joost, ziende den briefeven uit haar jak steeken.
Wat zit daar?
Meenje dat wy slaapen?
Wat heb je een schoon gezicht!
En dat nog zonder bril.
Nu ben ik eens wat blind, dan zie ik wat ik wil.
Ik zag, toen ik hier kwam, jou Juffrouw voort vertrekken, en wed, dat jy Boodin van deze Brief zult strekken?
De medeminnaar van myn Meester.
Ik wed.... katryn.
Wat heeft dat gaauwe volk al streeken, als je 't let!
Marquis, dit is voor jou, sinjeur.
Dat s net geraaden.
Nou zie je klaar, of ons de schranderheid kan schaaden.
Het reizen doed ons goed.
Dat zy 'k naakt en klaar.
Digiized by OS MINNAARS.
45 joost.
Ja wel, ik zeg, die wyn verwekt den geest, voorwaar!
Ik had ze naauw geproefd, of kon zo aanstonds voelen, hoe dat myn zinnen voort geraakten aan t krioelen.
't Was, of ik Zee-ziek wierd... katryn.
Daar komt uw jongen Heer.
Smoel toe.
Zyn liefde schynd te groeijen meer, en meer.
De droefheid heeft zyn hart, zo 't schynd, al overrompeld.
KAREL, joost, katryn.
Eet gy, in wat verdriet, mevrouw nu ligt gedompeld, myn Heer?
't is my gezeid.
Zy is wel zeer ontsteld.
Maar mag men haar niet zien?
Gy zyt haar Vrind.
Zy kweld Zich zeer, maar k denk, myn Heer, gy zult haar niet verveelen, gy kund haar troosten, en de droefheid zaamen deelen.
Is haare Dochter ook by haar?
Mits zy in haar het beeld van haare Vader ziet.
Dit zou haar bitt're rouw en droefheid, meer verwekken.
Zo dra Mevrouw haar zag, moest zy aanstonds vertrekken, zy is alleen, myn Heer, en treurd, ik weet niet hoe.
Wel, laat haar dan alleen.
Zy is zeer droef te moe.
Myn byzyn mogt haar op het allerhoogst verdrieten.
't was best, myn Heer dat wy die grollen eens verlieten.
en geenzins haar Mama, gy zoekt hier Izabel, wat dunkt je?
jok ik nou?
Zeg maar volmondig, ja.
Zo ik 't nu zei, helaas!
wat zoud gy toch wel denken?
Het mogt haar reputatie krenken.
Elk heeft een deuntje nu in 't vryen op zyn hand.
Neen, neen, verwacht niet, dat ik met myn plomp verstand, Des Jongmans fouten in het vryen zal ontdekken.
Zal uwe hulp my nooit tot troost en heul verstrekken?
Ik help nooit iemand, die verliefd is, dat je t vat.
De beste raad, die ooit in myne harssens zat, aan dood verzotte lui, myn Heer, is liedjes maaken.
Uw medeminnaar.... Kend gy wel dien snaak der snaaken?
Wie zou dat weezen?
Katryn wyst, mond je toe.
Hy weet niet, wat hy zeid.
Ik weet wel wie, en hoe... maar zy verbied my jou een woord hier van te klappen.
Digitized by Google KA MINNAARS.
47 karel.
Laat hem begaan, katryn.
Myn Heer, acht jy zyn snappen?
Jy wyzd hem noch.
Neen, dat is abuis.
Wel, mag ik niet begaan?
my deerd myn Heer zyn kruis.
Mag ik dien vroomen ziel niet van zyn kwaal geneezen?
Zou hy op Izabel niet dapper toornig weezen, indien hy den Marquis zag in zyn plaats gesteld?
Zyt vry bewust, dat hem den bolwurm kweld.
Hy smeed zo grollen, daar hy elk meê kan misseijen.
Geloof my op myn eer... joost.
Al was jy met jou beijen, ik zeg dat zy een brief aan hem geschreeven heeft.
Dat jy Bestelster zyt.
Zie, myn Heer, ze beefd.
Heb ik voor hem een brief?
Joost, haar een brief uit het jak rukkende.
Daar kun je 't noch ontkennen?
KAREL, rukkende den brief uit de handen van joost.
Joost, tegen katryn.
Dat wy nieuwsgierig bennen laat hem eens leezen.
Digitized by google de verwarde 48 joost.
Ik zeg, laat hem begaan.
Katryn brengt hem dien brief!
Verraadje my dan zo, joost.
Ja, dat zyn wond're zaaken.
KATRYN, willende Karel den brief ontneemen.
Neen, denk niet, dat gy ooit zult tot uw oogmerk raaken.
Nou, nou, om mynent wil, ei!
Kaatje, houw je rust.
Zy zwygd, en staat het toe, lees nou maar, wat je lust.
Hoe ben ik nog zo gek?
hoe kan ik jou nog minnen?
Dat weet ik ook niet, maar jy hebt jou joost al binnen.
En ik van myn kant... stil, laat hooren, wat hy leezd.
KAREL, leezende.
Ik verlange van barten zeer, ons beide eens alleen te zien, op dat alle archaan tusschen u en my eeuwig mogt zyn verbannen, ik weet niet, welk een genegend heid my hier toe schynd aan te porren.
Nu zal ik zien, of Uw edt.
liefde te mywaarts, bestendig is of niet.
Marquis?
schryft ze aan u OOST.
Hoe staa je zo bedeesd, myn Heer?
Aan u, marquis!
Die styl is boven maaten.
Maar zeg jy niet met al?
Hier helpt geen tegenpraaten.
Haare outrouw tegens hem, maaht Karel zo bevreesd.
UZEDb' MINNAARS.
49 karel.
De ondankbre!
kon zy wel zo valsch ooit zyn geweest?
Schryft ze ook een ander, schoon zy my daar door wil meenen?
Ik mag voor eeuwig wel myn ongeluk beweenen.
Maar, neen, zy kiesd voor my dien Lichtmis.
Kan t geschien, dat zyn verwaande ziel kan Izabel gebien?
Dat zulk een schand'lyk vuur haar boezem zou doen blaaken!
Kupido vraagd niet, wien hy met zyn pyl zal raaken.
Een Dochter volgd zomtyds de driften der natuur, nu wil zy deze in 't een, dan geene in 't ander uur De pracht, de hoofsche zwier der Graaven en Marquizen Maakt, dat een burgers Zoon het hagje moet verliezen.
Maar hy is geen marquis, die haare ziel gebied, 't is valsch.
Dat s nietmetal, hy is t, of is het niet, Zo hy haar trouwd, word zy een marquizin geheeten, dan voerd zy groote staat, is steeds voor aan gezeeten, een jongen draagd haar sleep, wel vyf zes ellen na karel.
Zo ik my niet wreek, zo zult gy zien wel dra.... katryn.
Daar zyn'er meer, die voor haar dood eens willen trouwen.
Ja, myn standvastigheid heeft my al lang berouwen.
'k Wil van die wreede my ontdoen, zo dra ik kan.... karyn.
Jy hebt gelyk myn Heer, ik houde ook veel daar van.
En durfde ik boven dien jou een geheim ontdekken....
Hoop alles, uwe trouw zal tot uw schaad nooit strekken.
Digtized by dogle oost.
De verwae 50 joost.
Myn Heer is mild genoeg, maar kan 't nog zo niet doen, als zyn Papaatje sterfd, zal hy 't wel weer vergoen.
Misschien komt hy wel voor zyn Vader nog te sterven.
'k Wacht geen vereering, die een ander nog moet erven, Maar te uwen dienst zal ik jou Meester hulpzaam zyn, ik weet, hoe Izabel te doeken is in schyn.
De vrees voor een Papa, kan haar gemoed ontroeren.
En wil je haar byna tot wanhoop toe vervoeren, betuig haar, dat ge kiesd haar Moeder tot uw vrouw.
Zo iets haar smert, ik wed, zy smeld hier door van rouw.
Maar, mag ik hoopen, haar bier door hog om te zetten.
De spyt zou haar dit mooglyk doen beletten.
Zy zal wel zien, dat jy haar liefde dan versmaad, Zy moest jou kind dan zyn, en eeren je in die staat.
Je zoud misschien, kouzyn Marquis hier ook in hind'reu.
Ja, dit kon eindlyk wel myn droefheid doen vermind'ren.
Ik ga zo aanstonds heen, katryn.
De onstandvaste zien haar zeggen, dat zy nooit dit hart meer zal gebijen.
Gy zult, geloof me vry, haar nooit te spreeken komen.
Je meugd met recht wel voor haar byzyn schroomen.
51 karel.
Ik heb geen nood, katryn, laat my maar siegts begaan, myn liefde is nu al dood, ik laat diet zotheid staan.
De liefde is wonderlyk, wie kan die recht begrypen?
Na zulk een hoon, hoe ik myn zinnen ook mag slypen, zo twyffel... Maar ik moet, katryn, ik moet haar zien Om u te toonen, hoe het eindlyk kan geschijen, dat Izabel dit hart niet langer zal beleezen.
Die onbeleefdheid zou, myn Heer, te byster weezen.
Wou je in haar kamer zelfs haar steuren?
dat was mis, Maar wil je 't doen, fiat, wel vind haar, daar zy is.
Je zult haar echter nooit van zinnen doen verand'ren.
Die wreede!
hoor, myn Heer, verstaan wy eens malkand'ren, ontstelje niet, ik zal voor jou wel by haar gaan.
Maar, geef de brief, wat heb je toch daar aan?
Zo dra gy wederkomt, zal ik ze u wedergeeven.
Ik moet ze nog eens zien.
Ga heen, meid.
'k waag myn leeven alleen tot uwen dienst.
Katryn binnen.
Ga, kom maar voort weer hier.
Wat dunkt myn Heer van zulk een koekkoeks valsch papier?
Heb ik in 't Kegelspel de Keuning niet gesmeeten?
KATRYN, wederkomende.
Myn Heer, jou Vader is daar binnen, moet je weeten.
Ja, hy zelf komt hier wel tienmaal daags.
Zag hy jou ginter, k wed, je wierd zo aanstonds slaags.
Hy zou jou rossen, had hy jou by haar gevonden, was t nou niet beter, dat ik binnen was gezonden?
Maak niet, dat hy jou ziet, of t is gedaan, myn Heer.
'k ga derwaarts, hy komt meest die kleine trapjes neêr.
Doe dat toch niet, of jy bent zekerlyk bedroogen, hy komt langs deze trap, die is gemakkelyk, en de and're valt wat smal.
Zeg aan de Ondankb're.... maar, o!
Goon, daar is zyal.
Denk op je Vader, ga. karel.
Wat heeft ze een lief'lyk weezen!
Ze is schoon, maar wil voor haar aanlok'lykheid vry vreezen.
Waar wacht je naar?
vertrek, eer dat men je betrapt.
Geef den brief, en zie nog dat je ontsnapt.
Digitzed by Google KA MINNAARS.
53 katryn.
Wil, myn Heer, die zottigheid vry spaaren.
Men ziet je reeds.
KAREL, den brief scheurende.
Zo kon ik 't ook wel klaaren.
Ondankb're scheurd den brief zo vlak voor myn gezicht!
Zaak, waar voor ik gruuw, en zwicht!
Moest hy dan voor myn oog van my dus zegepraalen.
Wat zeid ik u?
Kan ik myn droefheid wel bepaalen?
Waarom gaafd gy aan hem dien brief?
zwygd stil?
Jy woud het zo.
Weet ik wel, wat ik wil?
Gy, die de schande van myn min ligt kond bekennen, moest gy my helpen, in die drift nog voort te rennen?
Gy zyt een vrouwmensch, weet gy niet, hoe zwak wyzyn, wy lyken iets, doch zyn verblind, en zien in schyn.
Het was uw pligt, om my niet voort te laaten vaaren Myn driften, my ten spyt, door list te doen bedaaren.
gitized by de verwarte katryn.
Daar is nog tyd, juffrouw.
Versterk my door uw raad.
Schryfgaauw een brief, maar zorg, dat gy het opschrift laat, en uw schuld ook uit te veegen Zeg, om myn misslag Dat je aan een ander schryft.
Wil alles overweegen.
Aan wien toch?
Dat s al eens.
Zo ik uw hulp verlies.
Zeg maar, by voorbeeld, dat je schryft aan Neef Marquis.
ZABEL Wel nu, ik zal voortaan my naar uw raad steeds draagen.
'k zie iemand.
Doe uw best, dat alles wel mag slaagen.
RYKARD, katryn.
Rykaard, willende naar Izabel gaan.
myn zoete Kind!
KATRYN, hem tegenboudende.
laat haar met vrezen.
Het arme Schaap is ziek.
geef my reen.
Een zwaare pyn voor 't hart, komt haar ellendig plaagen, maar, onder ons, jy zult een eind zien van jou klaagen.
Zyn die twee minnaars dan alreeds in slaap gewiegd?
Ik wed, dat niemand hen knaphandiger bedriegd.
Maar tot deez warring zal noch een ons noodig weezen.
Wy moeten den Marquis, zo t mooglyk is, beleezen.
Dat zal ik bakken, laat ons maar naar binnen gaan.
Men zoek Mevrouw, ik zal jou alles doen verstaan.
Einde van het Derde bedryf.
D4v, p. 56 VIERDE BEDRYf.
Wel, Izabel bemind dien Snoeshaan, selleweeken!
Dat had ik nooit gedagt, 'k heb nou niet mis gekeken.
Je zegt, dat die galant, van avond nog, alleen In haare kamer onbeschroomd mag binnen treen?
Maar zwygyoor al.
Ho, ho, je meugd my vry vertrouwen, 'k zal 't niemand, by myn keel, als aan myn Heer ontvouwen.
Myn Heer, die is myn Heer, hy zwygd zo wel, als ik.
'k geloof, hy wonder wel daar mey is in zyn schik.
Hy moet op 't allerlest die zaak te weeten komen, ik ben wel wys, dat ik jou heb tot hulp genomen.
Ontstelje niet.
Jy bent zo digt, als een betiel, Van alle kanten lek.
Weg, knoorrig spinnewiel.
Maar, à propos, wanneer zal de oude wederkeeren?
Noch binnen 't uur, of 'er, dat zou ik durven zweeren.
Maar, k zie kozyn matquis, vaar wel, tot flus, katryn.
Digitized by google TWEE MINNAARS.
57 twede tooneel.
HENDrik, katryn.
KATRYN, ziende Hendrik lustig lachchen.
Ja, 'k weet 'er van.
Dat heb je fyn, 'k lach om uw aartigheid, en om dat brief bestellen.
Elk lachte niet.
Ja wel, wat kunje zoet vertellen!
Maar boven al ben ik om myn kozyn verheugd.
Weet Karel evenwel haar hart vervuld met vreugd.
Maar, 'k heb weêr iets bedagt, om haar op nieuws te doeken, ja zo, dat Karel zal zyn liefde heel vervloeken.
In plaats van hem, zal ik jou binnen laaten gaan.
Zy stemd het toe.
'k ging, om te zien, of zy noch was in toorn ontsteeken En zei, dat jy wel haast van Karel jou zoud wreeken, dat jy van avond noch elkaar had uitgedaagd, dat gy haar redden zoud, van die haar eer belaagd, dat zy zyn dood, of wel zyn vlucht had af te wachten.
Hier scheen zy aanstonds op te smooren in haar klagten.
Haar ziel, daar aanstonds weezer de min zyn zetel had Gevest, betoonde straks, hoe Karel haar bezat.
En, hoe de wraak haar ook aanporde, om hem te haaten, 't was al om niet, myn Heer, myn leugen kon niet baaten.
Maar, toen ik zag, dat zy om t vechten was ontsteld, Kreeg ik, door myne list, haar stil in myn geweld, ik zette haar wat neender.
Dat s wel.
Maar wil my zeggen, waar diend dat vechten toe?
'k zal 't u voort uit gaan leggen.
'k zei, dat een zek're vond tot slissing van 't geschil De proef zou zyn van jou te neigen tot haar wil.
Kort om 'k verzocht, dat zy me een weinig tyds wou gunnen, op dat ik mogt de zaak uw ouders zeggen kunnen.
Zy stond zulks toe, en liet my aanstonds heenen gaan.
Spreek nu, met haare wil, haar onbeschroomd maar aan.
Maar, laat niet blyken, dat gy iets hebt geweeten.
Neen, neen, k ben nou galant, en heb jou praat vergeeten.
Wel, Izabel heeft my dan tyd en plaats bepaald!
't is wel, 'k zal maaken, dat hier niemand prys behaald.
Denk toch op Karel wil hem overal verbaazen.
Het doed my deugd, als ik dien juffergek doe raazen.
Vader heeft my lang.
Om hen noch meer en meer... hendrik.
'k weet wel, dat je een jongen hebt, myn heer.
die Gaauwedief staat over al te gaapen.
Digitized by MINNAARS.
59 d'ERDE tooneel.
JAN, HENDRIK, katryn.
HENDRIK, neemendo een graauwe Mantel van Jans arm.
Ier, jan, geef hier.
Jan. myn heer.
Ja, wakker, niet te slaapen.
Is myn karos gereed?
JAN. allang.
Draag zorg te nacht, dat gy hier aan het end van deze straat my wacht, maar zeg aan niemand, waar je my hier hebt gevonden.
Indien men had om my gezonden, zo zeg, en doe myn volk daar buiten ook de weet, Dat ik van avond by myn Hospes niet en eet, dat ik u zeid, misschien niet t'huis te zullen slaapen, en vraagd men, waar?
Zo zeg hier by, in 't Stichtsche Wapen.
Dat een van u... Maar jy verstaat me wel?
Ja, jongen!
ga maar heen.
KATRYX.
Waar toe toch dit gestel?
Wat zal die graauwe lap voor kuuren nu al baaren?
Zo je wist, wat dat die mantel al kan klaaren... katryn.
Wel, wat?
De verwarte.
Het stof is slecht, en schier by elk gemeen.
Een mantel van geluk, en vol hoedanigheen.
Een mantel voor galants, wel duizendmaal noodzaaklyk, een mantel, om een aar te dotten, zeer vermaaklyk, en 't is genoeg, wanneer my Karel dus ontmoet Om hem in minnenyd te brengen op dien voet.
De list gebied my, dien hier om myn hals te hangen, eer jemand komt.
Gy kund de hulp van joost erlangen.
Hy is een gaauwe snaak, maar is ook ligt bedot, nu lykt hy wys te zyn, dan we'er een dubb'le zot.
Ik durf hem alle ding niet naakt'lyk open leggen.
Hy zou, al wat hy zag, en hoorde, weder zeggen, Hy is zyn Heer getrouw, gelyk Dikdalf zyn hond.
Dan heeft hy leugens, dan eens waarheid in den mond.
Zyn tong lykt op een prik een deel abeele boomen, die ruisschen zonder wind.
Hy kan zyn murf niet toomen.
Ik zei, te vreezen, dat zyn Meester niets en wist.
Maar, 'k zie hem komen, zo ik my niet heb vergist.
Dit is hem den toegang dan benomen.
Zy gaan in de kamer van Izabel.
KAREL, joost.
Hy is 't, myn Heer, wy zyn hier net van pas gekomen.
't is te veel.
Ik wil... joost.
De droes, dat is een spyt!
61 karel.
'k geloof alleen, dat my verblind myn minnenyd.
Laat my begaan, of wil myn gramschap vreezen.
De deur die is in 't slot.
Zy meugen bezig weezen, 't Geheim der liefde wil niet kenbaar zyn voor 't licht, karel.
Klop aan.
Men doet niet op.
Zy houden zich vry dicht.
Kyk eens door t sleutelgat.
KAREL, na dat hy gezien heeft door 't sleutelgat.
Gy meugd met recht u schaamen.
Maar, zag je ook dingen, die geen eerlyk kind betaamen?
Wie dacht ooit... joost.
Wat, myn Heer?
De trotse!
Goon, ik zag... weet ik het, wat my kweld?
't schynd, dat je hebt gezien wel vreezelyke dingen.
Hoe kan ik my bedwingen!
Ik zag haar zelf, helaas!
vol bekooring, en vol brand... haar minnaar sluiten, joost.
vlak naast haar Ledekant.
In haar Kabinet.
ST. joost.
Hoe loos is t vrouwvolk, daar zy zo onnoozel schynen!
Ik kyk nog eens.
Laat maar die waan verdwynen.
Men komt.
KATRYN, karel, joost.
Wie klopt 'er?
Hoe, Vrouwmensch, ben je blind.
Ja, schaam u vry.
'k geloof, jy zocht niet, die je vind.
Ben jy 't, myn Heer?
Wil my die misslag toch verhoogen!
't is my belast, om jou dus schandelyk te hoonen.
Durfd Izabel... maar, neen, ik kreun my daar niet aan, dat zy my hier laat staan, o!
Ja, zy heeft gelyk.
Ik mogt daar binnen haar met haar galant verveelen.
wat galant?
Die haar daar binnen zit te streelen.
Zie daar heeft onze Vriend zyn snater weer geroerd.
Zedby MINNAARS.
63 joost.
Ik kon niet zwygen, neen, 't was met myn Heer geboerd, had ik 't hem niet ontdekt, hy wierd door my verraaden.
Wat is myn Heer niet al verpligt aan zyn Genade.
Ik zweeg wel stil.
Gy gaaft myzelf uw woord, katryn.
Wat woord?
Holla, wat, Vriend, dan heb je mis gehoord.
Meend ge, dat ik my door u zal laaten doeken, Ik mag die valsche schyn van dienst met recht vervloeken.
Ter goeder trouw, myn Heer, 't is joost zyn schuld alleen.
Jou Varken, daar je bent.
Voer wat beleefder reën Van my, een Staatjuffrouw.
Myn oog moest my bedriegen.
Wat zaagt gy toch, myn Heer?
Neen, neen, dat kan niet liegen.
En zonder dat had ik zulks nooit geloofd, dat myn zinnen heeft beroofd Ik zag een voorwerp, Zich met een mantel stil in haar vertrek begeeven Ik zag niet, hoe Katryn hem volgde daar beneeven!
Hem stil liet ingaan, en de deur voort trok in 't slot!
Hoe zy den Minnaar hulp, en dreef met my den spot!
Kort om, ik zag niet, toen ik aan de deur kwam kloppen.
Door t sleutelgat, hoe zy my voornam, wat te foppen, wanneer de Ondankb're, schier ontsteld tot aan de dood, hem, naast haar Ledekant, in een kleërkas sloot?
Hoe durfd zy 't onderstaan?
Waar ben je nou gebleeven?
Zeg nou, wat hebben zy daar met hun tweën bedreeven?
Waar is jou vlugge geest vervloogen?
weetje 't niet?
Zy... ik... hy.
'k Wed je nou den Papegaay niet schiet.
Zeg ja, en zwyg maar stil.
Nu is t alzo geleegen, zo diend er vry wat meer verligting nog gekreegen.
Haar zwygen, zeid my meer, als ik te weeten tracht.
Ik zal de ontrouwe mee wel krygen in myn magt.
Ik moet haar... katryn.
myn Heer, wil niet zo haastig weezen.
Wat helpt het, of je haar beschaamd maakt, haar doet vreezen?
Eens meisjes eer die is geraakt, eer dat men t weet.
laat het schaap met rust!
Kan 't zyn, doe haar geen leed!
Je had 'er eerst zo lief ei!
Wil je wat bedenken, je bent een eerlyk man, en zoud jou eer dus krenken.
Een edelmoedige kleinachting, kan het zyn, zal haar ontroeren, en doen voelen zwaarder pyn.
Digitized by google KA 65 MINNAARS.
Daar komt die Wreede.
Izabel, karel, katryn, joost.
KATRYn, tegens Izabel.
Myn Heer wou my niet laaten... karel, tegens joost.
Zy is geheel ontdaan.
Izabel, tegens katryn.
Hy schynd my gantsch te haaten.
Ik zal zyn gramschap wat neender zetten, zo ik kan, en geef jou Moeder hier terwyl de kennis van.
KAREL, tegens Izabel.
vlucht gy izabel, en zonder eens te spreeken?
Zy heeft wat haast, myn Heer, dus wil haar vaard niet brecken.
Myn gaan of blyven scheeld u weinig, zo ik meen.
Des zal het beter zyn, dat ik u laat alleen, gy zoekt my niet.
Dan word ik ook niet slecht ontfangen.
Ik zoek myn Neef, kund gy my helpen uit 't.
verlangen?
Wel neen ze.
Je droomd.
Wie heeft jou zo misleid?
gy schynd verbaasd, en vol verleegendheid.