floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maer tusschen beyden is een ander niet voldaen.
En tusschen beyden treckt haer dat geen ontschult aen, Flor.
Van dat ick heb gehoort dient claerder wederleggen.
Ick ben niet eens gesint iets claerders uyt te seggen.
Gierigheydt Myn eerbaerheyt die spreckt, en doodt het boos verwijt, En ick begeer dat gy daer me te vreden zyt, Eyst volle rekeningh van die gy schickt te trouwen, Van mynent wegen sal ’t u heugen noch berouwen.
My walght oock van de Cost door andere beslapt, Ick mach geen Pot-pastey of weet wie datse capt.
SESDE UYTKOMST.
DINGEN, ROMBERT.
GHy valt my moeijelijck.
Weest sonder achterdencken, Ick min de eerbaerheyt, en sou die oock niet crencken.
Ic sou daer by syn als men die oock crencken sou.
Wat aert van spreecksaemheyt, bevallige Joffrou, Laet u verduldigheyt hier eens geoeffent wesen, En laet u Goedigheyt myn Plompigheyt genesen.
Ick ben geen Medecijn.
Ay loochent dat toch niet, Gy cont genesen al myn lieffelijck verdriet.
Ick die verdrietigh ben en can geen ander helpen.
Laet beyde ons verdriet met anders troosting stelpen, Weest niet gedachtigh aen myn rukeloos ontmoet, Dat ick onwetende ’t geluck stiet met de voet.
Toen ick Soldaetsgewijs met onbedachte reden U hoogh verbelght heb.
Gy wilt u tyt besteden Met praetjens, dat als nu heel weynig comt te pas.
Ick heb tot uwen dienst een opgehoopte cas Vol Troost, vol Moedt, vol Deught, met vriendelyck behagen.
Ick bid u gunt geluck dat gy het mé moogt dragen.
Terwijl gy geven cont wats dat u bidden doet, Godt help u Bedelaer in uwen overvloet.
Dat hoop ick, en syn hulp sal u gedachten keeren En myne Mildigheyt met uwe jonst ver-eeren: Terwijl die sondicht die de Bedelaers verstoot, En namentlijck die bid uyt al te hoogen noot; Soo weest gedachtigh dat gy schuldich zyt t’ontfermen Myn hongerige wil uyt voordeel van den armen Valt dese deucht niet af, gunt iets hoe cleyn het waer: Beleefde, geeft toch iets.
’K en heb niet.
Geeft een Hair.
Een Hair?
Een Hair.
dat luyt te Tooverachtigh.
Myn soete Tooveres, ay word daer door indachtigh Dat ick Betoovert ben, en d’eene Toovery Gelijck een tegen giff dat staet oock d’ander by.
Gy zyt verwonderlijck in allen u begroeten, In’t eerste voor een Hoer, en nu, ay wat een soeten Besuyckert eere naem crijgh ick, een Toveres, Romb.
Me Joffrou dient de Prijs g’onthout te wel u Les, Ick ken myn overschult ick can my niet verschoonen, Maer dats bemerckens waert, en dient om u te toonen Dat ick dit licht gespuys van Hoeren weynig acht, Doch niet te min, een vrient, van ’t Eerbaer Vrou-Geslacht.
,, Syn geestich uytvlucht praemt tot eenigh goet behagen, Gy noemt my Tooveres is dat u wel gedragen.
Ten liet niet waer te syn, al sey ick neen, Vriendin Waerom geloochent?
want gy toovert door de Min.
Myn Heer, of wie gy zyt, soo myn gedachten stonden Te passen op u woort, gy had oock spraeck ghevonden; Gierigheydt Maer ander Dingen dat becommert myn gemoet.
Als gy van Dingen spreckt ick bid u weest soo goet Dat ick u weerdigh ben een woort van my te hooren.
Ick heb soo veel gehoort, en vind geen baet by stooren.
Ist my geoorloft?
Al dat de reen besluyt.
Met u gedoogen lecht my’t woort van Dingen uyt Is Dingen uwen Naem verbelgt u niet in’t vragen.
’t Is mynen Kersten Naem.
Wat heb ick al verdragen Om dien Waerden Naem, hoe hebben wy gecant; Geholt, Gesolt, Getolt, en al door misverstant?
Ick wert, als schelm en Dief beticht, en dat ick Dingen Gestolen had dat wou men my ten laste dringen, Ay maeckt het toch eens waer.
Ick sou van Dievery Dan rechte oorsaeck syn.
Ick hangh voor u, en my; Indien de Boet soo veel vereyst om te versoenen.
Gy zyt een schalk, en gaet niet recht in uwe schoenen, ’t Schijnt iets dat my bevalt, en weder dat ick haet.
Nu wijsselyck, ick sweer dat u niet aen en staet Dat sal ick laten, en ick sal een vaste Segel My drucken op de Borst.
Wel druckter eenen Egel Soo sulde voelen met een groot’ aendachticheyt Of datter niet te swaer u op het hert en leyt.
Gesproken als gemeent, en ramp moet my geschieden Indien ick onder jongh, en Eerbaer Vrouwe-lieden Soo grooten wetenschap op alle spreuken vondt, Wat Heyligh Dingen, hoe Gesegent is u mondt.
Ick schaem my ’t lacchen, daer ick dapper toe geterght,, wordt, Gierigheydt Om dat het droef* altydt in dat vermaeck vererght,, wordt; Wie sou niet lacchen dat myn lof soo helder clinckt By u, en die misschien, weer by een ander stinckt.
ARBEYDERS, die met den Nacht helpen verhuysen.
BYKOMINGH.
NU myt u, myt u wat, wie dat ons te gemoet is.
Ruymt ’s Heeren Straeten voor een Vracht van meer gewicht.
Gy Bottericken acht de Liefde dan te licht.
Uyt de wegh, uyt de wegh, ten lust ons niet te Couten.
Verhuysen met de Nacht, en maecken noch den stouten, Dat is soo veel, ick Steel, en dat moeyt u niet.
Wat let ons Dingen u, als gy u Dingen siet.
Wel Joffrou is bekent van dese Schabbernacken, En dat mocht licht een vleck aen het onnoosel placken, Als sulcken volck getergt wort van de wederspraeck.
Ick belgh my geen verwijt, ick belgh my in de saeck.
PERYNE, Met een Lanterentje.
PErijne Peetjen hoe, soo neerstich schier by Nachten.
Maer lieve Dingetje myn Pete, wie verwachten* U dese uer op Straet.
Fortuyn die ’t al beschickt, En Vader die ’t belieft.
En heeft hy dan verklickt Gierigheydt Dat Caelaert met de nacht syn Huys-huer gaet ontloopen, Hy sou soo goede coop u Vaders vel af-stroopen, Ick twijffel of hem dat soo dapper smerten sou.
Hoe Caelaert, die bewoont den half vervallen bou?
Al selver, ’k houde dat hy niet en wacht tot morgen Om dat hy Vader vreest, die niet verstaet te borgen.
Ick moet dat selver sien.
Twee Arbeyders met goet geladen.
Die dragen ’t goet daer uyt.
Gelieft dat ickse stut.
Ben ick geen ydel tuyt Soo zyde Rombert, een Geborelingh van Bergen.
Ben ick bekent, ick wensch dan u gedult te tergen, In wat manieren dat die kennis wesen can.
Van toen gy cleyn waert, nu passeerde voor een Man, Toen heb ick menighmael u soete Cletsebillen Gegeven, peys gecust, met alderhande grillen, Die Kinderspelen voeght, gy waert een happigh Kint Van ieder aengehaelt, en sonderlingh bemint.
En is my het geluck, bemint te syn gebleven Soo bid ick, bidt voor my u Peetjen om myn leven.
Ick heb u niet gedoemt.
Maer leet genoegh bereyt Een groote Brant verweckt, en Water wort ontseyt.
Die Brant te haest verweckt sal van sich selfs verdwijnen.
Een Corts die hevigh brandt verstelt de Medecijnen, Behoeft een meerder sorgh, maer blyftse ongeacht, De sieckte niet te min blijft in haer volle cracht Tot dat de siecken met de doodt het moet besuren Dan claeght men ’t Vrienden aen, de Magen, en Gebueren, Gierigheydt Ist mogelyck soo haest, soo haest een Doode Lyck, U Peetjen soo gy seght, maeckt my aen die gelyck.
Wel Rombert meynt gy’t stuck in eer, en goeder trouwen, ’k Sal om u Ouders wil oock me de hant aen houwen Maer swijgh com wilde sien wat van’t verhuysen is.
’K wensch d’Eer van u geley.
Myn gangen syn noch fris, En wacker ’k heb geen steun van noode, noch geleyder ’K weet u beleeftheyt danck.
Com laet de lieve Vleyder Nu me gaen, op myn woort.
Om dat sy voor u sprack.
’K heb van syn heel geslacht de Brieven in myn sack; ’t Is Vrouwe-lieden eer dat Mannen hun versellen.
Soo’t uwen raedt gedraeght.
SAER.
Ick voel myn hert ontstellen Soo dat ick radeloos wel duysent werven peys, Oft beter openbaer, oft beter dat ick veys Voor ons gebueren dat ons Dingen is ervaren: O Meyskens, Meyskens leert wat beter d’eer bewaren, Lichtsinnigheyt is meest ’t bederven van de jeught: Een Dochter soo het scheen bequaem tot alle Deught, Is op een oogenblick geschonden en verkerelt, Een Hoer geworden tot een spot van al de Werelt, Och Ouders, siet u sorgh, u sorgh, u lange sorgh Verquist als Dochters syn te hastigh, op den borgh Een goet van slechte prijs dat loopt een jeder tegen, En’t walght soo tyd gecocht, ja gevens noch vercregen, En evenwel vercropt men noch syn bitter Cruys Al gaen twee ooghen uyt, en crijgter vier weer thuys; Gierigheydt Wat wilmer al om doen, men can het hert geen steen,, maecken, En die sich troosten wilt moet ongelucken cleen,, maecken.
ACHSTE UYT-KOMST   GIERAERT.
Met een Casken vol Rijckdom.
GAet maer heen, gaet maer heen, een weynigh maer van cant; Wat maektse stucken of men noit geen Dochters vant Gelyck myn Dingen, die maer lochtelijck heeft verloren Een quael van twintigh jaer, want s’isser me geboren, Het mocht haer lastich syn, en als het wesen most, Sy heeft de Kans gewaeght, en sonder mynen cost.
Maer, maer, ick Crau het hooft, my valt in de gedachten Dat ick heb een Soldaet voor haeren man te wachten: Ist dat het Houwelijck wort, als sulcx al meer geschiet, Die rukeloose Gast sou dan tot myn verdriet, Het onderste van’t huys voor ’t eerste boven setten, En op myn spaerpot, en op alle hoecken letten Of hier of daer jets was, dies heeft my goet gedocht Myn alderliefste Schat veranderingh van locht Te geven, dier Gesteent, en Penningen der Antiquen Behiel ick u in huys, Soldaten connen riecken Gelyck de Honden, waer de Proy leyt diep, en duf: Veranderingh van locht beneemt alleen de snuf.
Verhuyst myn hert met my, daer ginder in myn pack,,huys Daer heb ick een Secreet, dat eertyts voor een Kack,,huys Gedient heeft, dat de Droes, noch Moeder niet en weet; Hier word ick weer bespiet, dit onder my geleet.
Gierigheydt FLORIS, BY-KOMINGH.
Gieraert sit op syn Kistien.
WEl Gieraert slechte man, hoe sal u noch berouwen Dat gy u Dochter niet met my hebt laeten trouwen; Want ’t ongeluck dat sit nu scheerlincx op u hals, Al u verschrafelt Gelt dat is biloen, of vals En onbequaem, de schand uws Dochters te vergulden; Doch u geschiet naer recht; want d’Ouders hebben schulden Van toesicht op het Kint; naer min; of meer bejaert, Gier.
Ick sit gerust en Kack, ’K en Kack niet op u baert, Wat Gruysery sal hier myn vry gebruyck beletten; Wat let het my; wie dat myn Dochter af comt setten; Want wie haer heeft, die heeft een teirelycke pant.
Ia waer sy maer ter Eer.
Die d’Eere met de Schant Steeckt samen in de sack, die can van beyts betalen: Aen die de schande kiest can eer geen Eer behalen.
Soo veel geseyt als eer, of schant t’is al gelyck.
De tegenwoordigheyt van tyt dat is u blijck, Myn Dochter was voor u, of diese wilde stelen.
En soo aen d’arremoe u Dochters Man bevelen, O GIER-aert die gy blyft.
O GIER’gaert die een Wijf Versocht op hoop van Gelt, maer geensints om het Lijf.
Het lijf, daer lach ick me het schoonste lijf van allen Dat wort op eenen nacht Katijvigh en vervallen, Als’t Gelt niet ondersteunt soo walgt de cnapse Bruyt,* En blyft s’om d’Eer in huys, men wensts’er dickwils uyt.
Een Gulden Ezel sou die Distels willen eeten.
HOe Swager sit gy hier?
my dunckt gy zyt becreten, Weet Floris van het geen ons Dingen is gebeurt, Wat wilder nu om doen den pot die is gescheurt: Patientie is goet Cruyt in diergelijcke saecken.
Ist datter cost aen hanght de breuck is noch te maeken.
Maer laet my Kacken wats van hier te blyven staen Gy onbeschaemden hoop.
De Coninck moeter gaen Com Floris, maer een woort, gy hebt soo langh gevreden, Gaen wat ter syden.
En Swager vreesden noyt syn Dochter te besteden, Sy was hem licht te veel, maer vreesden het gebreck Dat in hem selven is, een Dochters Man, en Vreck.
Twee plagen op den hals te crijgen dees verdrieten, Besonder van het Gelt gedwongen syn te schieten Syn d’oorsaeck dat gy niet syn Dochters Man en zyt.
Doch zyde niet te Vies, het is nu sprekens tyt, Myn Nicht die is voor u, wy sullen Vader dwingen, Met goetheyt of gewelt syn Koffers op te springen; Wat haer persoon belanght, ick weet niet hoe gy’t gist Het Gelt dat sal vergoen dat g’aen den Maegdom mist.
En soo dan Gelt misluckt, en Vader wou niet geven.
Ay Floris cleyne keur die stater op geschreven.
Wel dat hy gelt belooft, en voor syn Dochter bidt.
Het bidden is te slecht, maer ick beloof u dit Voor eersten duysent Pont, de rest moet voort vervallen.
Ay my, ay my de rugh, wat hertelycke sneeuballen, Het is onmogelyck moetwilligh die t’ontgaen.
Ick can niet Kacken gaet wat uyt myn oogen staen.
Gierigheydt Saer.
Wel wie belet u Kackt.
Soo langh het jemandt siet Al waer het seven jaer, en Kackten ick noch niet.
Het sy dan soo gedaen.
Ia Moetjen op u bieden.
Als Vrouw met eeren, t’sal als ’t is geseyt, geschieden.
Waert dat ick wenschen mocht ick wensten bey u balgh Een Myltjen uytter stadt, een verken aen een Galgh.
Com Swager, com naer huys t’is al te lang geseten G’hebt in u eygen huys wel twee of dry Secreten, De coude van de nacht geeft in den buyck ’t Colieck.
Ay brilt van hier naer huys.
Maer gy zyt fantastieck, En g’hebt u Broeck noch aen.
Wat dan de Maegh can teiren, Soo spaersaem can de Broeck de Mest noch van vergeiren Soo gater niet te quist.
Ia Gieriger als een Hondt, Flor.
Hy gunt de Pachter van de Mest niet eenen stront: Maer dat verswijgh ick tot het Gelt is myn in lappen.
TWEE ARBEYDERS BY-KOMINGH.
Dat huys dat is gekuyst.
Den Man sal oock eens tappen.
Comt Ioffrou Saer eens sien wat datter is geschiet?
Syn Dingen is al wegh gy comt te laet om niet.
Soo weet g’er oock al van dat Dingen is gaen loopen.
Ons leden sullen dat, geloof ick, lang becoopen.
Ick sweet gelyck een das, den Rugh die staet my crom En neemt het ons in’t goet, wy arrebeyden om Den arm en bloote cost.
By dagen, en by nachten Bereet te wercken, en op neringe te wachten, Gierigheydt 1.
U Swagers schae die is ons hertelycken leet.
Daer sit den Ouden Man.
Het Dingen stont gereet, De Bedden opgerolt, de Koetsen uytgeslagen, ’t Was maer te langen, en soo uyt den huys te dragen.
Gy spreckt van Huysraet, en ick spreeck van Dingen Nicht.
Wel Calaert heeft syn goet al uyt den huys gelicht, En in een ander woon syn Dingen in gaen setten.
Wel Swager hoorde niet gy meught het noch beletten Dat altemael het goet niet uyt den huys en raeckt.
Ay Wee!
wat ongeluck my armen Man genaeckt, Ras loopter saem naer toe, want ick ben soo verslagen De beenen souden my tot daer niet willen dragen: Met d’Huyshuer opgecraemt, verdoemelyck gespuys.
Com Swager, gaet soo-langh, maer goede Man in huys.
Hou, laet my sitten; want ick voel dat al myn Darmen Ay my, wat steeck is dat, gelyck te samen scharmen.
DINGEN, PERYN, BYKOMINGH.
WEet Vader ’t ongeluck, dat heden weder voer?
Weet Vader t’ongeluck, maer veel te wel gy Hoer.
s’En is geen Hoer, maer gy geen Vader na behooren Die met u boose tongh u Kint noch sult vermooren Het is myn Peet, ick ben haer schuldigh voor te staen, Ick gaen haer Geestelyck soo veel als Moeder aen.
Godt kent d’onnooselheyt al moet ick u gehengen.
’K wil over dat gy zyt u weer ter Eeren brengen.
Wat over dat ick ben, ick ben voor u te goet, Neen Floris doet om my toch geen verlooren moet; Want of gy my mistrou, of comt genade singen, Al d’Eer of Schand, en raeckt u geensints meer van Dingen.
Swijght Nicht, gy zyt syn Vrouw ick heb u hem belooft.
Wel hebt gy uwen cost naer synen tant gestooft Voldoet syn appetyt.
Ay stil wat seker Saerken Ick wete voor u Nicht al vry een beter Paerken Saer.
Ick hou het aen myn woort Per.
De lieden van de straet Die hooren ons al uyt, en lacchen met de praet Die saeck die dient in Huys gedaen, of wel gesleten.
Com Swager, of gy syt bedooyert en bescheten Ick misse myn gedult, u Out en stramme Lyff is by na gelyck een Deur soo styff Van cou.
Op op Gier.
Wegh wegh.
Com help wat lieve Vrienden.
Nu Gierigaert lieve maet 2.
Ick sal u Broeck op-binden De Broeck ist vast, com, com Gier.
Rabouwen moeyt u niet Saer.
Ay Vrienden leyt hem wegh, de Man is vol verdriet.
Hy weet niet wat hy seyd’              Dragen hem gelyck in huys.
Wel aen dan laet hem dragen.
Moort, Moort, Moort, myn Dingen, myn Dingen.
Hoort hem clagen Om my syn Dingen, ach wat overcomt de Man: Per.
Wat sotte grillen, en onstelt u daer niet van.
NEGHENSTE UYT-KOMST.
ROMBERT.
DAt overgroot gerucht, sou licht myn Woordt doen breken Dat ick myn Engel gaf: van nievers in te spreken En blyven buyten reeckx, en al om beters wil: Ick was een woeste Gast nu ben ick tam en stil Gierigheydt En ben gehoorsaem aen een Aerdigh, dier geteugelt De vlugge Cupido heeft my geheel ontvleugelt.
En onbequaem gemaeckt door snelheyt my t’ontgaen Doch k’hoop het is om myn, en haer geluck gedaen: Maer wat behulpsaemheyt was my dat oude Peetjen En stelden my haer voor gelyck een lacker beetjen Prees alle myn geslacht, maer in besonder my: In dees gelegentheyt was ick niet Luy daer by.
Ick druckten d’oude Queen toen veelmael op de teenen Tot teecken dat ick sou haer Loon daer voor verleenen Want die niet ruym en is in’t geven, noch gesegh Dat loonen volgen sal, die doolt ten halven Wegh.
Het vier ontstack haer jeught dat ’tluck my Ia verleende Behoudelijck nochtans dat sy het niet en meende Jndien haer Vader niet het Houwelijck goet en vont, Of by gebreck van hem, soo reden dat verstont.
En dees voorsichtigheyt doet my haer waerde kennen: Maer die soo verre comt sal haer wel meerder wennen: Hoe tiert den ouden Man: ick magh naer haer verbien Niet spreken in de saeck, noch oock niet laten sien Tot nader weet, hou hou, k’sou aen de Vuyles hoopen Licht boven myn geluck een paer Blau schenen loopen.
Stoot met den Voet aen het Kistien.
Het rammelt, ja het clinckt, het is een cleyne cas Het waer my rapens waert soo’t vol Pistolen was Want ick ben opgeset soo’t Houwelijck comt te lucken De moeyt niet eens te doen naer een Pistool te bucken: Het is gewichtigh, en al even-wel t’is wat.
Nu licht my Mane-schijn, wie seynt my desen schat?
T’is clinck claer louter gout, voor eerst een sware keten Met een Medallie aen, dats gout, dats gout, te weten Vol, vol vol ha ha ha, dat schut my d’Arremoe Al wat geen Meester weet dat comt den vinder toe.
Gierigheydt THIENDE UYT-KOMST.
FLORIS   2.
ARBEYDERS.
LOop loop na’t Dulhuys om den Vader, met den ?
Boeyen 1.
Ick k’wil my met de Vreck noch oude Geck niet moeyen.
Het is alleen op ons geloof ick dat hy’t heeft 1.
Om dat verhuysen?
Al wat ons te wercken geeft Is wilcom, t’waer een Sot die’t Broot uyt syn Schrappraey,, stiet 2.
Gevoelde noch de Clets, en overschroom Labbaey,, niet 1.
Ten waer syn Ouderdom, hy hadder oock van g’hadt 2.
Maer siet myn handen sien, hy crabden als een Cat Flo.
Hy licht op’t Bed’ daerom met Touwen vast gebonden 2.
Wat gingh de Dochter aen?
die heeft u door gesonden Flo.
Het raet’len is gemeyn by een gebeursten Pot, De Deur gaet vaerdigh op die maer en staet op’t slot, Een Dochter die haer Eer gemist, en oock haer reden Die is als sonder slot, en sonder vastigheden.
Gy doet u Vryster veur als waert een lichte Daey Flo.
Ick wist niet dat het was een Appel met een Maey.
Swygh swygh de Dochter is als Dochters toe behooren.
Dat heb ick oock gelooft, maer nu’k geloof myn ooren Doch dat verhael is langh ten dient hier niet op straet, Een stoop ten besten com 1.
Die met Blau schenen gaet En vint geen beter Salf om die daer op te leggen Als suypen dat hy barst, en dencken sonder segghen.
Gierigheydt ELFSTE UYT-KOMST.
GIERAERT   met touwen om de HandenSARA   DINGHEN   PERYN van achter naer Roepende ghelyck.
Gelyck.
HOut hem vast hout hem vast Gier.
Gy Pryen laet my los* Laet me los laet me los gy helse Rasernyen Laet me los.
laet me los, ach laet my toch betyen.
Gebueren staet ons by Gier.
Die Hexen sien niet in Wat dat my schort, ick dou-der een het Hert in.
Hy is los.
Is dat een stoot ay my Ding.
t’Is om een Doodt te haelen Myn Vader Gier.
Laetme los, soo sal ick u betalen.
Gy syt beseten of ick moet het niet verstaen.
Nu is het eens voor al om mynen al gedaen.
Vint den schat niet.
Ick ben ellendigh want het is my al gestolen Myn Dingen langh bewaert?
waer sulde loopen dolen Hoe sal een Lichtmis u versuck’len.
hoe verjaeght Van d’een in d’ander Hant, daer gy noyt dagh en saeght.
Want altyt by het Licht te midden in de Nachten Als ’t inde stilte was, toen moest gy my verwachten: Want al ons handelingh was tussen u en my.
Noyt Ooren hoorde, noch oyt Oogh en sagh, hoe gy En ick, gevrienden waert, ick can’t niet af-gemaelen Ten con noyt in verstant, noch Menschen Herten dalen Hoe dat ick was vernoeght met myne waerde schat.
Maer laet hem wat gerust hy schuert syn Herssens wat Gier.
Bestolen, en berooft, wou nu de Duyvel commen En wees myn Dingen aen, ick wou m’er om verdommen.
Gierigheydt Ick heb noyt Saligheyt betracht, noch ick en wout Gelooven dat het was, als in het suyver Gout.
Ach myn gestolen Schat, myn Dingen, ach myn Dingen Ick sal om uwen ’t wil myn selfs den Hals om vringen.
Ghy roept om Dingen, en u Dingen die is hier Saer.
U ydelheyt van Hooft door allen dat getier Maeckt dat gy niet en kent, u Dingen, noch u selven.
Wie heeft myn Dingen in de Aerde gaen verdelven t’Was hier op dese Plaets, hoor hoor, het gater Hol Per.
Maer spreeckt u Dingen aen.
Maer suffe Loterbol Daer is u Dingen, daer Gier.
Gevloeckte Tooveressen Die met u Tongen Nyt veel scherper als de Messen.
Loopt Binnen.
Hy sluyt ons samen uyt Ding.
Ach Hemel staet ons by Saer.
Nu Swager laet ons in Gier.
Hier ben ick op myn vry Uyt Venster.
Ick con noyt beter coop als nu mijn selfs verhangen Hy dee’t uyt Caritaet die dese Touw gingh langen Tot myn behoeven, want ick Hongh myn selven noot Een halve stuyver waer te costelijcke Doodt.
Het Leven is m’ een Walgh nu dat ick ben bestolen De Dieven aen de Galgh en aen den Droes bevolen Dinghen op haer Knien.
Ach lieve Vader soo dit dan om my geschiet Ick bid’ vergiffenis, en melt toch u verdriet U Dochter heeft haer noyt aen Eerbaerheyt misgrepen Saer.
Ia soo Nicht eers genoegh en syde maer geslepen.
Aenhoort myn onschult, en bemint u Saligheyt Gier.
Gy syt het Dingen niet dat my de Doodt bereyt Maer t’is een Kistien vol met Gout en met Iuweelen.
Daer gy in schuldigh syt, dat ick’t heb laeten stelen.
Maer Vader, dat verlies is minder als de Ziel Gier.
Voor die het dierbaer Gout soo niet in waerden hiel.
Gierigheydt ROMBERT BY-KOMINGH.
Met het Kistien.
WAt nootlot parst u om te bidden en te knielen Ding.
Myn Vader wilt sigh selfs met eygen hant vernielen.
Hy mist een Kistien.
En wat Dingen isser in Ding.
Vol costelijckheyt en Gout Rom.
Soo Vader is van sin, U tot een echte Vrouw aen my te willen jonnen Hy sal gemackelijck die Schat weer crygen connen Ick hebt gevonden.
Soo gy dit myn Vader doet Myn Lichaem is voor u, en al myn Vaders goet: Ick sal die Weldaet by myn Leven niet vergeten Het Gout en lyt geen roest, en hy en sal’t niet eten.
Myn Vader siet eens uyt, dit is den blyden Nacht Die al u ongeluck heeft in geluck gebracht.
U Kistien met u Gout is wederom gevonden En van een Engel hier u wederom gesonden.
Myn Kistien Kint?
Uyt het venster.
t’ Is hier Rom.
Ick geeft’ u weder maer U Dochter staet s’u af ick mangel dit, om haer Gier.
Dosynen Dochters oftse met Processie gingen Die mangeld’ ick gelyck om sulck een lieven Dingen Ick com, ick com u by.
Van dus of soo gesint, het vryen heeft syn uren Rom.
Dat woort van Dingen heb ick toen niet wel verstaen Al watter is geseyt of watter is gedaen t’Is alles misverstant mits ick geen Dingen kenden Die Naem die dienden my om’t sottien voort te senden Gierigheydt Saer.
En hebde dan haer Eer, en Maeghdom niet geschent?
Haer opgesloten dat gy aen my hebt bekent.
Om dat gy, soo gy seyt, u Dingen had’ verloren Soo was ick heel bekeurt, en hebber me geschoren, Maer ick en kenden toen u Nicht noch Dingen niet.
Och Nicht ick hoort is al door misverstant geschiet Ick bid’ vergeeft het my ick speelde rechte bot,,aerdt Ding.
Als ick het segghen moet, ick meynde dat ghy sot,, waert.
Het is tot myn geluck, geloof ick, soo gebeurt.
Gy hebt den Ryckdom met de Dochter wel gekeurt Ding.
Myn Peetjen maeckt my Ryck, dat sou de coop licht breken.
Men vint geen Sotten, die in sulcke Sots-cap steken Rom.
Indien haer Ryckdom weeght, haer deught weeght boven al Waerom ick Dingen om geen Dingen laeten sal.
En’t sal my totter Doodt aen woort noch Trouw gebreken.
Daer dient een soentjen op.
Dat mocht niet blyven steken.
Myn Vader toeft te langh.
Hy graeft weer eenen Pot Of sluyt syn Kisten, en Schrappraeyen in het slot Of gaet besichtigen al syn verborgen gaten Eer dat hy iemant in het Huys sal willen laten Per.
Daers jet gevallen, soo ick fluskens heb gehoort Ding.
Myn Hert wort cout Per.
Clop clop, wat let het oft m’hem stoort Saer.
Het valt in myn gedacht dat ick hem heb ontnomen De Sleutel van het Huys om achter in te comen Peryn com gaet met my.
Gaen binnen.
Myn waerd’ is heel ontstelt Ding.
Myn Lief ick can niet min als my de schrick inbelt Rom.
Soo sal ick dan als gy, oock op u wesen passen.
Want t’Houwelyck dat syn twee handen die hun wassen Gierigheydt Ding.