floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
't is wonder nochtans dat u dit geen vrees verwekt, Daar u de Duivel voor een rytuig heeft verstrekt.
Dewyl 't om u was achte ik het gering te weezen, ik sterf van enk'le vreugd.
En ik, ik sterf van vreezen.
Ik zie wel 'k moet u dan omhelzen, 't moet zo zyn.
Stilstand van streelen, 'k bid u nader niet, katryn.
'k Wil, tot vergelding u een kusch vyf zes vereeren.
Verkwist die niet aan een die dit wel kan ontbeeren.
Gy zyt ondankbaar.
Loop.... maar ik verneem uw Heer.
hy verschynd daar 'k schep nu moed en adem weet, doed nu vry wat gy wilt, de vrecs heeft my verlaaten.
Ik moet vertrekken.
Zo moet je nu niet praaten.
Dat zyn maar sprookjes, blyf.
wilt gy nu, op uw beurt, De Wreede speelen?
Neen, de Tovery die scheurd Digitized by google Me in wcêtwil we zovery.
Nou stand, sta stil.
Zag ik Katryn daar niet, of ben ik ook bedroogen?
Neen, ze is het, maar gy doed haar vlugten.
Laaten wy haar volgen.
Zacht, myn Heer, geloofd gy niet dat zy Is van de Duivel weggevoerd, t waar tyd verlooren Zo gy haar zocht, maar k zal het alles u doen hooren Wat dat ik weet.
Wel aan, maar eind'lyk 't is dan waar Gy zaagt Katryn, gy kend niet loochenen van haar Gehoord te hebben dat Lenoore is in het leeven?
Lenoor in t leeven?
Neen, zulks moet gy u ontgeeven, vleid gy met droomen u noch langer?
't Moet zo zyn, Ik kan niet twyffelen hier vindende katryn.
't Moet zyn, geloof je zulks, dat gy wis zot moet weezen, katryn is hier, dat 's waar, maar weet je hoe?
Wilt vreezen kan gy my zeggen, dat de Duivel zulks verwekt, en dat Astolfus haar door Tovery hier trekt?
Als 't echter waarheid is inoet ik 't aan u vertellen.
Digiti.
VERY TO 14 ALFONZUS.
Hoe, deugeniet?
Zacht, zacht, wil u zo niet ontstellen, maar niets is zo zeker.... katryn die zaagt gy, alfous.
Of hybreekt me zelfs den hals, Dat haar de Duivel, In min dan een kwartier hier bragt.
Durft gy my scheeren?
'k zeg wat ik zag, of kon bezien, zo myn begeeren daar na geheld had, maar niet weetend' wat of hoe Hiel ik, uit zekerheid, myn Heer, myn oogen toe.
Meend gy my, Deugeniet, met potzen te verblinden?
ik zal de schelmery wel vinden 't Zal zo niet gaan, 't is zaamgerokkend spel, ik zie een gat 'er door, gy, Schelm, Astolfus, met Katryn en Leonoor... krispyn.
Nochtaus, hoe bloode ik ben, wilt ge echter my mistronden?
Ja, gy hebt heimelyk verstand met haar gehouwen.
Zo zy het doen is 't met de Duivel, niet met my, neen, by men ziel, niet, 'k schrik te veel voor Tovery, wat meêr is, zou ik u, gelyk een schelm, verraaden?
Daar toe is my het hert te oprecht.
'k geef geen genaaden Zo gy my hier Katryn niet toond, in weërwil van Uw snappen.
Zoek eens dat men nergens vinden kan. Waar drommel wil je dat ik zal Kattyn gaan zoeken?
Wie weet het in wat gat zy steekt en in wat hocken.
Wel licht'lyk dat 'er de een of de and're Geest meê speeld, 'k Meen kuiffeld in de lucht zo op en noct.
't Verveeld My, 't is te veel getergd, 'k zal 't langer niet verdraagen, wensd gy dan altyd zot te weeren?
'k moet door slaagen.
Bedenk u, Heer... maar daar komt Frederik, dat 's goed.
'k heb daar 't Voorwerp van ons beider haat ontmoet.
Die zo vermeetele en verwaande van gedachten Stoud my t gevecht toe, hy gaf my zyn woord, k zal trachten Dat ik myn eer bescherm, wy gaan.... alfonsus.
Myn lieve Vrind.
Die Tegenstreever, welke ik zo bekoorlyk vind, Die kend gy niet.
Hoe kan verwaandheid u behaagen?
Zult gy, die edel zyt, die bitt're hoon verdraagen, En ongevoelig zyn?
Die medevtyer ken ik waardiger, ja k acht hem meerder als ik ben, weet dat ik zelfs myn roem voor zyne waardigheden Gewillig onderwerp, ik doe zulks, en met reden, k Bescherm hem zelfs, myn Heer, ja, tegens u. FREDERIK.
Misschien zal t hem mishaagen als gy hem uw hup wilt biën.
TOVERY t zal zyn volmaakte moed een smaad zyn, hem verveelen, de eer van myn nederlaag met u te moeten deelen.
Wy zullen zien wat hy zal tegens u bestaan, 'k zal zo lang wachten, maar indien gy hem valt aan, zal ik 't beletten, ja hem voorstaan en beschermen.
Hy schuuwd dan het gevecht, en neemd u in zyn ermen, die bloode.... maar hy komt.
LEONORE, FREDERIK, ALFONZUS, KRISPYN.
LEONORE tot Frederik.
Waar men vechten moet, En op een and're plaats verwinnen wil, wat doed gy hier dan?
'k ben verbaast, en vind my opgetoogen, om 't geene ik zie, gy staat het toe, en kund gedoogen Dat ons Alfonzus in ons opzet wederstreefd.
Hoe na tracht hy u te vervaaren?
Neen, hy heeft en schynd uw nederlaag te vreezen, een zucht voor u als ik u aanval wil hy u behulpzaam weezen.
Laat hem eer vreezen te beproeven t woeden van myn wapens.
Ik begeer, zo 't u behaagen kan, Daar voor te buigen, en my voor verwonnen te achten whemelsch aanschyn, my zo waard aan myn gedachten, ZONDER TOVERY.
Eerbiede ik, schoon ik dat versmaad heb.
durft gy met my hier spreeken als een dwaas?
uw zotterny Verwonderd me al zo zeer als uw lafhertigheden.
Myn Meester die wierd gek alleen uit deze reden, Dat hy Katryn zag.
'k bid u, zeg hem.
LEONORE tot Frederik Hier te staan, houd ons maar op.
kom, laat ons uit zyn oogen gaan.
'k verlaat u niet, helaas!
En overal zo treede.... LEONORE.
Wat is uw meening alfous.
Te verhiud'ren, dat die Wreede Uw leeven aantast.
Laat my los, wild gy my van Myn eer berooven, daar ik my wel zelve kan Verweeren.
Maar.... ik zie daar naderen twee Heeren, die met haar beiden zyn bekwaam u af te weeren.
Tot Anzelmiss en Astolfus, die te voorschyn komen.
Bid dat Alfonzus toch van u weezenhouden werd.
ASTOLFUS, ANZELMUS, ALFONZUS, KRISPYN.
ASTOLFUS ter zyden, tot Anzelmus.
En veins nu wel.
tegen Alfonzus.
Waarom vervolgt gy Edelhert?
ANZELMUS, tegen Leonoor.
Wat hinderd u, myn Zoon, dat gy hem maakt te onvreeden?
TOVERY 38 ALFONZUS.
myn Zoon.
Dat zyn maar ydle reeden, geef toch een and're naam aan 't Voorwerp, dat ik eer.
Zou dat al meë niet zyn een Bitebauw, myn Heer?
Een waarheid is het, die men geenzins kan mistrouwen.
Ja 't is zyn Zoon, zyn bloed.
Waarom my dan weërhouwen, als ik uw Zoon, met een verplichtende yver, wil Zyn lyf beschermen, ja zelfs voor hem zyn geschil Beslechten?
Wil hy dan zyn bloed langs de aard zien vlieten, haat hy het dan zo zeer, dat hy 't wil zien vergieten?
Myn zoons geluk en moed zyn beide al even groot.
Zyn eer bemin ik, maar ik schroom niet voor zyn dood.
Gy zult hem dan niet wel beschermen, voor het ander, Daar ben ik borg voor, maar op dat wy dan malkander Te recht verstaan, zo maak van zyn belang toch niet Het uwe.
wederstreef niet meer, want het geschied... alfonsus.
'k ben lang genoeg met dit verward gesprek bedroogen.
'k verbaas me, o Grysaards, daar ik gansch geen mede doogen vinden kan, dat gy zo koel zyt, gy geloofd Vergeefs, dat ik wil van dat Voorwerp zyn beroofd, gansch niet, 'k zal volgen van naby.... ASTOLFUS.
Al dit u trachten Is vruchteloos verban dit toch uit uw gedachten.
Wy blyven by u, en wy zullen.
Coogle zonder t'overy.
59 alfonsus.
Ik zal zien Wat uitslag dat gy ons vertoond, maar k zweer, indien gy t Voorwerp, dat ik eisch, niet weder komt te geeven, dat gy het met de dood vergelden zult gedreeven Door raazernyen, zoek ik iemand, daar k my aan Kan wreeken, om de hoon die my werd aangedaan.
Volg my, verrader, 'k zal op u het eerst beginnen.
'k Wil dat wel missen.
tot Astolfus.
myn Meester mist zyn zinnen, wat gaat my aan!
De droes vaart in uw Tovery, die my geduuriglyk gebragt heeft in de ly.
Einde van t derde bedryf.
TOVERY 60 VIERDE BEDRYf.
IZABELLE, katryn.
'k ben ontsteld, en kan my naauwelyks bedwingen.
Gy zegt dat Edelhert.
Om Fred'rik te bespringen Is uitgereeden.
ik geloof, hun hevigbloed Zal hen doen vechten als uitzinnig en verwoed.
De Grysaards, alzo wreed als zonder mededoogen, die hebben beiden haar verlaaten.
'k ben bedroogen die 'k in den Hof verwachte, daar Door Edelhert.
gelyk myn hoop was, en alwaar, hy komen zou, Gantsch weezende onbewust wat my was wedervaaren, hy my een zaak van groot gewigt zoude openbaaren.
Maar k zie dat hy verraad myn openhertigheid, dat hy zyn opzet my vermomd, en my misleid.
Dat ik me ontstel, katryn, heb ik daar toe geen reden.
Dewyl de Ondankbare wil stellen me 'er te vreden zyn edelmoedigheid dan myn getrouwe min?
Licht in dit oogenblik.... maar 'k zie Astolf treed in Den Hof, hy naderd ons, indien het mag geschieden, laat my van hier gaan, om alle achterdocht te ontvlieden.
ASTOLFUS, izabel.
Wat reden is 't dat u myn komst vergramd, dit docht ik nooit dat ik uw haat verdienen zou ZONDER TOVERY.
Daar ik myn zorg besteede om uw verdriet te stelpen.
Zulks doed gy wonderlyk, myn Heer, gy wilt my helpen, maar steld het Voorwerp van myn liefde in groot gevaar, en gy bezorgd myn eer en leeven zegt gy.
Maar ik komuzeggen.
Dat myn Held is omgekomen?
(mer.
Neen, maar dat hy niet meer Alfonzus wraak zal schroomen.
Maar, wreedaard, is hy niet met Fred'rik handgemeen?
Wie doet die ydele gevoelens u toch sineën?
Zyn zy niet uitgegaan in raazerny van zinnen, om door haar moed de prys van myne min te winnen?
Zy gingen uit om na die lauwerkrans te staan, maar haare woede kan zeer lichtlyk overgaan, hoe!
Twyffeld gy noch dat myn kunst, die geen gelyken Ter waereld heeft, voor my zou in de nood bezwyken, en my niet zoude een streck van wonderlyke kracht Verschaffen?
'k weet, Mevrouw, dat u myn groote magt Bekend is, hebt gy niet, terwyl ge in deez' Landsdouwen Met uw Beminde hebt dus lange u opgehouwen, verbaast gestaan, als gy myn wond'ren hebt bemerkt?
Uw groot vermoogen doed me ontstellen en versterkt Noch langs hoe grooter myn vertrouwen, 'k moet geloven Dat zy het menschelyk vernuft streefd ver te boven, dies ik uw weetenschap gelyk iets godd'lyks acht.
Digitized by google DER TOVERY 62 DERDE TOONEEL.
KRISPYN, ASTOLFUS, izabel.
KRISPyn ter zyden.
Hier kom ik recht van pas, ik moet eens hooren wat zy zeggen.
Want haar voorbaarigheid schynd licht'lyk te gedoogen dat ik myn list vervolg, en dat zy werd misleid.
Tot Izabelle.
Mevrouw, dewyl gy weet hoe ver myn magt zich spreid, zal ik u, alles wat ik weeten mag, doen hooren.
KRISPIN ter zyden.
Nu zal ik al den bras verstaan, laat ik myn ooren maar open doen.
Weet, dat myn kunst zo krachtig is Dat zy 't verstand verwerd, en in verwildernis De zinnen suis'len doed, door haar begoochelingen, zy kan een mensch, die denkt dat wel ziet, duistere dingen Vertoonen, en op een zeer geestige manier Verbeeld en vormd zy hem een Voorwerp van zyn vier, Waar aan hy door de min verknocht is, in gedachten waand hy, schoon hy niet ziet, te zien.
dit zyn de krachten Van myn betoovering, wie dat de kloekheid van Alfonzus tegenstreefd, want als een zinn'loos man Is zyn verstand verward, ja, t is zo ver gekoomen, o hoe belachchelyk zyn spoorelooze droomen!
Dat hy geloofd te zien, als hy uw minnaar ziet, zyn Leonore.
Die hy, als schelm, verliet Die door zyn ontrouw wierd door raazerny gedreeven, dat zy, wanhoopend, zich beroofde van het leeven?
TOVERY.
ZONDER 63 ASTOLFUS.
En is hy zo misleid?
't is waar, mevrouw, hy bied hem zyn genegentheid.
Ik wil dat Frederik dus mede zy bedroogen.
Dat, op het oogenblik, wanneer dat hy zal poogen, met de alderuiterste verwoedheid, door zyn zwaard, zyn Tegenstreever, u behaaglyk en zo waard, t Hert door te booren, in hem denken zal te aanschouwen t Beeld van een juffer, de rampzaligste aller Vrouwen, k Wil dat zyn dapperheid, in plaatze dat die staat Na zulk een leeven, een Ontrouwe tegengaat.
Zy zyn vast, gysje.
'k ben niet zonder reën belaaden, heb ik dit heele spel niet op zyn kop geraaden, dat dit gespook was?
myn Meester is een Zot, en ik, na dat ik zie, ben seldrements bedot.
Ik hoor gerucht hier by, men zou ons wel bespieden?
KRISPyn vertrekkende.
Laat ik, eer dat hy my ontdekt, 't gevaar ontvlieden.
Stolf, 'k heb nimmermeer uw kunst zo groot geacht, 't Verbaasd my 't geen gy my verhaald hebt van uw magt, 'k Heb reden dat ik ducht dat my zulks meê zal treffen.
Gy zult in 't kort, Mevrouw, begrypen en bezeffen, door myn uitwerkzelen, de grootheid van myn doen Daar komt Alfonzus by geluk zich herwaarts spoën, 't zyn zeek're proeven van zyn buitenspoorigheden, dat hy verwilderd van gelaat komt herwaarts treeden.
Zo u zyn dwaaling niet mishaagd, Mevrouw, zal hy U reden geeven tot vermank.
ALFONZUS, ASTOLFUS, izabel.
Ik, houd men my Hier opgeslooten, dat ik hier niet uit kan komen, en is 't door uw bevel?
wat hebt gy voorgenomen Astolfus?
word gy dul, dat ge in uw huis my houd Gevangen?
Neen, myn Heer, 't schynt dat gy my mistrouwd, En my betichten wilt, 'k hou niemand hier gevangen Dan my alleenig, gy zyt vry, gaat gy uw gangen, doed dat u welgevalt.
IZARELLE Alfonzus vast houdende.
Vertoef, hebt gy geen meër Meëlyden met my?
Is myn vreeze aan u, myn Heer zo aangenaam, dat gy die meerder wild vergrooten?
hebtge op nieuws een nieuwe laag beslooten Te leggen tegens die ik aanbid?
Is 't dan niet Genoeg dat Frederik, helaas!
Tot myn verdriet hem na zyn leeven staat?
wilt gy noch, kan 't geschieden!
Hem volgen, om uw hulp dien Wreedaard aan te bieden?
Onmooglyk is 't, Mevrouw, dat gy 't bedrog niet merkt, Waar wixkeld gy u in, wie is het die u sterkt In uwe dwaasheid?
'k zie de min verblind uwe oogen, 't is maar een juffer, die gy mind, gy zyt bedroogen.
ASTOLFUS ter zyden tot Izabelle.
Zult gy noch langer aan zyn dwaaling twyffelen.
Igitizéd by la 65 zONDER TOVERY.
Alfonzus, inderdaad t zyn spoorelooze reën, t Is al te grofgedwaald.
Waar zyn, waar zyn uw zinnen Vervloogen.... maar ik zie dat Frederik treed binnen Den Hot met Edelhert.
'k geef hem u weer.
Myn magt, myn Heer.
'k Beken dat ik gelulk ig ben Door het verand'ren van myn lot.
FREDERIK, LEONORE, IZABELLE, ALFONZUS, ASTOLFUS.
FREDERIK, ter zyden, tot Leonore.
Neen, wil niet vreezen, 'k zal zwygen, ik beloove u trou te weezen.
'k herstel my naauwlyks van een doodelyke schrik.
U wederziende, is 't my ook toegestaan, dat ik Mag hoopen, dat gy zyt ten einde van uw haaten, En weeer verzoend.... leonore.
O ja, zulks is u toegelaaten, Wy eindigde, Mevrouw, gelukkig ons gevecht, Die aan ons beider haat de grondslag heeft gelegt Van onze vriendschap, 'k moet de moed van Fred'rik pryven, en om zyn dapperheid hem groot'lyks eer bewyzen, De myne nochtans kan hem overtuigen, dat hy van te vooren my niet heeft gekend gehad, Toen hy my meende, door zyn wapens, te overwinnen.
'k hoef daarom niet te zyn van opgeblaazen zinnen, wanneer ik zegge dat ik de alderbraasste en overwinnaars zelfs de wetten heb gesteld.
Een Edelmoedige weet ik wel dat zyn glory Verliest, wanneer hy wil verheffen zyn victory, ook als hy doed zyn lof uitschaat'ren van die geen Welk hy verwonnen heeft, dit 's hem geen roem, o nevest Myn medeminnaar, schoon 't hem niet tot eer zal strek'kon, Want zo hy pryst myn moed, moet hy zyn roem bevlekken, is echter schuldig dat hy spreekt tot lof van my.
Zeg dan myn Vriend, wel aan, zeg deeze Schoonheid vry, hoe 'k u niet heb alleen, maar zelfs uw haat verwonnen.
Wie zou die heusheid zyn Verwinnaar weig'ren konnen.
Hoewel het moeij'lyk is een Schoonheid, die men eerd, te moeten zeggen, dat een ander triomfeerd, zonder dat het zal myn eer verdooven.
Verzekeren, nochtans, hoe dat my streefd te boven Een Medeminnaar, die veel waarder is in rang, 'k beken vrymoedig, tot zyn voordeel, zonder dwang, Dat hy, myns ondanks my niet overwon, 'k betuige, dat ik 't voor eer acht dat ik voor zyn wapens buige, Hoe vaardiger dat is myn nederlaag, hoe dat Die liever is voor my, ja, Mevrouw, ik schat het niet voor minder roem zyn daaden en vermoogen Zo grootlyks te achten, als uw ziels betooverende oogen, zyn edelmoedigheid is met my eens van zin, Dewyl hy toestaat, dat ik leeve en ook bemin.
Izabelle tot Leonore.
Zoud gy gedoogen.
Ja, maar nochtans met bedingen Dat hy de wetten volgt, die men Verwonnelingen Te vooren schryft.
Dat gy met deze Minnaar leefd, ik sta 't u toe, wie dat uw ziel betooverd heeft.
Smaak lang t genot, Mevrouw, dat u zyn min zal geeven.
'k zal u vernoeginge niet langer tegenstreeven.
Licht dat gy noch wel eens veranderde van zin.
Deonore.
Gedoog hier op, Mevrouw, dat hy ubied zyn min.
En dit Alfonzus ook aan my zyn min mag toonen?
Zyn misdaad kan men niet zo lichtelyk verschoonen.
ALponżus.
Mag my de wetten van uw dwang wel zyn bewust.
Ik wil dat in uw ziel de liefde is uitgebluscht, dat gy die ed'le drift der minnevlam zult missen, goon mogt het wezen in uw bloed die uit te wissen!
Zo gy 't gebied ik zal gehoorzaam weezen, maar geef my dat ik spreek rond uit, en my verklaar.
Spreek op, maar maak niet dat de schaamte myne kaaken om u niet verwd, zie toe, ik zou van gramschap blaaken.
Kan myn eerbiedigheid, Mevrouw, dewyl dat ik U weder zien mag, door t verrassend noodbeschik, In t leeven, hoon aandoen, als ik u weër beminne, wist dan myn misdaad uit.
Aanbid'lyke afgodinnc... leonore.
Wat buitenspoorigheid is dit?
Meend gy, my Bespottende, te ontvliën myn toorn en raazerny?
Verzet uw gramschap, ik ken de oorzaak van zyn dwaalen alfonsus.
'k bedrieg my niet, Mevrouw, o neen!
ik ken de straalen, En 't heerlyk voorwerp van myn eerste vlam, ik moet U vallen met een hert, dat nedrig is, te voet.
Houd op, wat doet gy?
Og! izabel.
Dit ontzag moet u behaagen.
Ik voel, van naberouw beklemd, my t herte knaagen.
Laat ik uw voeten toch omhelzen.... zEVENDE TOONEEL.
KRISPYN, ALFONZUS, LEONORE, ASTOLfus, izabel, FREDERIK.
KRISPyn tot Alfonzus.
Veral loop ik u zoeken, maar wat doe je, word je mal?
Kund gy u, zonder my, dus treffelyk verweeren?
Recht je op.
geloof, myn Heer, dat zy u hier wat scheeren.
Hier geld geen gekkerny, zwyg, deugeniet, zwyg, fiel.
Zo 'k zwygis 't zeker dat je gek word, by men ziel.
Gaat u den bek noch.
ik geboode u niet te spreeken..... o wonder die k moet smeeken.
Godlyke Leonoor.
Myn Heer ALFONZUS.
Deugeniet, vreesd gy zo min uw Heer?
Wilt gy me dwingen, dat ik u de rug wat smeer?
Al zou je me byget zelfs aan uw braadspit rygen, zo moet ik zeggen wat ik weet, ik kan niet zwygen.
Wat weet je?
Al het geheim, en wat hier om mag jaan.
ZONDER ALFONZUS.
Maak kort een eind daar van, wat heb je dan gedaan?
'k heb haar beluisterd in dat hoekje.
Men moet weeten Waar mey men ons beticht.
De kaerel is bezeeten.
Myn Meester, Heer, die zal het weeten, maar gy niet.
Wat gek is dit!
Gy zyt zo sno, maar gy, die ziet Zo zuinig, ik meen u, myn heertje, die een meisje Zo wel gelykt, ik meen kon men jou eens een reisje Versta je wel... versta... je zoud niet zyn zo plat Als gy wel schynd, met drie vier woorden... deonore rot Alfonzus.
Ga, maak dat hy my in rust laat.
'k bid, wil na myn klagten hooren, LEONORE vertrekkende.
IZABELLE vertrekkende.
Ik vrees uw kwaal werd erger als te vooren, alfonzus.
'k vrees dat gy zult minder zyn dan ik te vreen, Mevrouw, in dit zo zeldzaam noodbeschik tot Frederik.
Maar wat belang, myn Vriend, doed u voor my zo veinzen.
Gy kent myn leonoor?
Ik wenschte myn gepeinzen voor u te ontsluiten, maar ik kan niet, wyl myn pligt my myn Verwinnaar noopt te houden in t gezigt.
ALPONZVs, KRISPYN.
Wel nu, nu zyn we alleen, wat hebje my te zeggen?
Myn Heer, ik talje dat zo fyntjes uit gaan leggen, dat gy verstomd zult staan, weet dan dat ik niet ben Een lompen Vlegel van een Knecht, maar een die ken De Droes bedriegen, zo gy wilt, k zal t u doen hooren.
Moet gy my altyd met uw zottek lap verstooren?
Ik weet wel wat ik zeg.
Ik wat gy denkt, maar als gy my van Tovery spreekt, breek ik u den hals.
Zo 'k, zonder achterdocht, my liet een woord ontsnappen, zou 'k moeten sterven?
Ia, k gedoog geen zotteklappen, k zal u vermoorden zo gy t doed, spreek nu, wel aan.
'k ben stom, ik weet je niet te zeggen, 'k heb gedaan.
Meend gy dan dat myn toorn met zwygen is te vreezen?
Neen, spaar myn leeven, ik word raazend om te spreeken.
Digitized by google zonder t overy.
O neus!
Nu moet ik u vooral vermoorden.
Echter zal Ik spreeken, t zy dan dood of leevend, niemendal Het scheeld me langer niet, k moet u te kennen geeven... alfonsus.
Deugeniet, dat gy my hoond?
Neen, by me leeven myn Heer, u hooren doen een praat, Niet, maar ik zal, dat ik geluisterd heb van t geen hier ommegaat.
Zeg het my, en haast u. krispyn.
Ik vertelle Een waare Story, hoe Astolfus Izabelle dit zei, myn Heer, weet dat myn kunst zo krachtig is, Dat zy 't verstand verward, en in verwildernis De zinnen suislen doed door haar begoochelingen, En, zeid hy, die wel ziet, die kan ik duistere dingen Vertoonen, zeid hy, op een geestige manier, zo, zeid hy, vormd zy hem een voorwerp van zyn vier, Waar aan hy door de min verknocht is, in gedachten Zo zal hy zien, dat hy niet ziet, deur Toverkrachten.
Dit 's nu zyn eigenste verhaal, en, zeid hy voort, alfonzus zinnen loopen speulen.
met een woord, gy, nevens Frederik, zyt by te gaar bedroogen, wyl gy Leonoor meend beide voor uw oogen Te aanschouwen, zo wanneer ge uw medeminnaar ziet.
Dat hem deez' ridder, in 't verschiet Dus is het, Heer Gclyk een Vrouw.
Houd op, onweetende, die oordeel Noch kennis heeft.
'k bedien my nochtans van dat voordeel Nu gy my niet geloofd, dat ik den Hemel tot Getuige neem, en is 't, dat gy daar ook meê spot, zo zal ik doen een ced, die my moet doen gelooven, Die Duivels schrik'lyk is, ik zweer u dan, daar boven, By al de vrees, die gy geduurig my verwekt.
Uw Guitenstukken, Schelm, zyn my heel wel ontdekt, men heeft u omgekogt, maar 'k zweer het zal u rouwen.
Gy doed my ongelyk my trouw verdacht te houwen ek Ben wel een schytebroek, dat weet ik, k zeg t recht uit, Maar trouw, dat zweer ik.... alfonsus.
Kund gy loochenen, Schavuit, uw schelmstuk, en dat gy my zoekt wat voor te liegen?
Verraader, tracht ge uw Heer te hoonen, te bedriegen, 'k zweet, gy zult sterven, ik beloove u dat, ik zal.... krispyn.
Ik scheld je kwyt, myn Heer, beloof me niemendal.
Gy zult met praatjes my myn gramschap niet verhind'ren, Dan schuld bekennende, zo kund gy die vermind'ren, Bereid u dan dat gy my haastelyk verlicht, En pas wel op dat gy my geeft een goed bericht Van 't geen hier omgaat, of geloofd dat gy zult sneeven, En dat deez' dag zal zyn de laatste van uw leeven.
73 negende tooneel.
KRISPyn allen.
Eez dag myn laatste dag, wat heb ik dan gedaan?
Wanneer ik Tovenaars beluister, kan dat schaan?
Nochtans zo moet ik 'er om sterven, Of, om genaade van myn Heerschop te verwerven, Zo moet ik maaken dat ik hem oprecht vertel Wat dat hier omgaat, 't is onmooglyk, evenwel Zo moet ik, want de dood komt my mismaakt te vooren, Zo 'k om de Tovery zal moeten gaan verlooren, zal ik een duivel van een spul aanrechten als verwoed, Op dat ze dan verzwind ten kosten van myn bloęd.
Muislaus, vol. vyfde bedrief.
ASTOLFUS, katryn.
Oed gy dat ik u zeg... katryn.
'k moest myn Meestres belooven, gy waard 'er by, dat ik zouw zwygen.... ASTOLFUS.
Wil gelooven Dat gy haar kwaalyk diend zo gy gehoorzaam zyt, en dat het waarlyk met haar belangen stryd Zo gy haar niet verraad, gy ziet zelfs voor uw oogen Dat haare ziel is om Alfonzus leed bewoogen, en dat zyn wroeging heeft haar raazerny gestild, Maar wild gy weeten waar t alleenig aan verschild!
De liefde wil zy met dien eernaam niet beschenken als haar verwinnaar, en zy neemd het in bedenken, Dat licht een overschot van opgeblaazentheid Diep in Alfonzus hart en ziel verborgen leid, die zo zy was bekend zich weder mogt verklaaren, En om zyn trouwloosheid schroomd zy zich te openbaaren, want zich ontdekkende zo meend zy, dat hy zouw Een hoop vermengen met zyn wroeging en berouw.
Spreek gy nochtans, gy zult haar ganschlyk niet mishaagen, 'k Verzeker u de min die hoord men zomtyds klaagen Dat men haar alteveel gehoorzaamd, zo wanneer Men haar gemeenzaamheid belet, is zy nooit meer Vernoegder en te vreën, dan dat zy werd verraaden.
Indien gy instaat dat ik in geen ongenaaden Zal vallen, zal ik 't doen... daar is Krispyn.
Digitized by google ZONDER TOVERY.
KRISPYN, ASTOLFUS, KATRYN.
S chavuit, wat zoekt gy hier?
Misschien zo zock ik u.... ASTOLFUS.
'k vertrouw dat gy hier weez'er, als een Spion komt waaren.
Neen by dat ambacht ben ik gans niet wel gevaaren, 'k Bemoei me 'er niet meër meê maar wat hiet om mag Kom ik zo eerlyk, als ik kan, van u verstaan, Ik kom ook om weërom in uwe gunst te raaken, Wil, uit meedogendheid, my toch zo waardig maaken Dat ik mag beter van u onderweezen zyn.
Zints wanneer wierd gy zo nieuwsgierig?
Zeg, krispyn?
'k Zoek zelden na wat nieuws, maar nu is 't zo geschapen, Dat ik voorzeker met geen hęele huit ga slaapen, Indien ik my van 't nieuws ter deeg niet onderregt Daar 's geen verstand, hoe groot, dat uwe kunst niet slegt Kan maaken en verward, hoewel ik het moet liegen, Myn Meester die geloofd dat ik hem wil bedriegen, Als ik de waarheid spreek, zyn dolheid is zo groot, Dat, zo ik niets verneem, ben ik zo goed als dood.