floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik kan die goedheid niet veragten, noch versmaan Ik weet wel viris min zal zeker overslaan Tot haar don Diego, die.... ternand.
Ik zou van droefheid smooren, wierd ongelukkiger ter waereld ooit gebooren, k voel myn hart gewrongen door de spyt, k raak door bedrog en list myn schoone Elviere kwyt.
De loogen werd hier voor de waarheid hoog verheven, De toorn ontsteld myn bloed, ik voel myn leden beven, de felle wraak doorwroet en knaagd my tingewand, jitized by Google BLYSPEL.
Ik sta als roereloos, bedwelmd in myn verstand.
Mevrouw, zo t mooglyk is, laat ik uw gunst erlangen Gy zult al t geen gy wild daar voor tot loon ontfangen, k zal u volop voorzien van schatten, geld en goed, eis maar wat u beliefd.
't stryd tegen myn gemoed, 'k zag anders noch wel kans den Trouwdag uit te stellen Van uwe Elviere, maar.... FERNAND.
Ik zal u niet meer kwellen, eis maar een schat, ik bid verzagt myn ongeduld, vry tienmaal grooter als gy ooit hier vinden zult.
Kryg ik myn schoone Bruid, ik zal u zo veel geeven, dat gy als een Vorstin altoos zult kunnen leeven.
Verwaarloos uw geluk niet buiten reën, gy doed Een weldaad, zo gy my in deezen nood behoed.
En of gy twyffelde of ik u myn woord mogt houwen, k Geef u een handschrift daar gy vast op moogt vertrouwen, reik my maar pen en inkt.
't Woord van een eerlyk man kan my vernoegen Heer, ik zal zo veel ik kan.
U helpen, ja ik durf nog hoopen en vertrouwen.
Dat uwe Elviere u haast voor lief en waard zal houwen.
Aanbiddelyke Vrouw 'k val voor u op myn knien.
Ja dat zal 't eerst niet zyn dat zy dit heeft gezien.
Gy doet uwe eer te kort myn Heer wat zal dit weezen Bedank my niet, eer ik uw wonden heb geneezen.
Eis honderd duizend pond voor deezen dienst, ik sweer Dat ik.
O neen, myn heer, die zaak is veel te teer.
FER aed by de vermomde minnaares, FERNAND.
Nu gy niet eisschen wild, zal ik u niet belooven.
Zie daar, daar staat myn naam, schryf wat u lust daar boven. ik ga het guite stuk, daar ik met reën voor gruw.
Te niet doen, help my doch, ik leef en sterf voor u. Ja 'k zal u meerder waard als Kresus schatten achten.
'k zal geen belooning als van trouwen dienst verwagten.
'k wil u verlossen uit dit dreigende gevaar, ja alles doen myn Heer, of 't voor my zelve waar.
Of 't voor u zelven waar?
Dat wil ik graag gelooven!
Wat mannelyk vernuft, gaat zulk een Vrouw te boven.
VIKTORIA, CHARLOTTE, GUSMAN.
O hemel wat geluk!
Mevrouw, hoe dus verblyd, wat zyn de reën?
Gy zult zulks weeten op zyn tyd.
Viktoria gaat zitten om te schryven, CHARLOTTE.
'k verlang daar na.
Spreek op, myn schoone, ik kom u vraagen, of myn perzoonlykheid uwe oogen kan behaagen, Bezie my eens ter deege ik ben niet slegt gemaakt.
Ik heb u noch eens gezegt dat zulks my niet en raakt.
Schoon 't u noch niet en raakt, het zou u raken konnen, zo uw Mevrouwlykheid my wil gehoor vergonnen.
CHAR BLYSPEL.
Zyn heerlykheid, die komt heel kwalyk hier ter slegte.
Myn lieve prinslykheid, uw hart wierd haast gedwee.
Zo gy een weinig tyds my leenen wilde uwe ooren.
Zyn Exelentie, zal my nimmermeer bekooren.
Maar zeg my, wat zoud gy doch met myn ooren doen?
Een ongehoorde pot stryd tegens het fatzoen, En zowasik, indien ik moest myn ooren missen.
Kwam ik in 't kompliment een weinig my vergissen, myn koningin vergeeft aan my die misdaad graag.
Drie Keunings koning, gy verstrekt my tot een plaag.
't schynd of myn Keizerin, lust heeft met my te gekken.
Zyn Majesteit, die kan als 't hem beliefd vertrekken.
Mogolsche schoonheid, ach!
ik zie niet dat ik win.
Loop heen jou malle gek.
Loopdoeze, loopzottin.
Charlotte, dat ging wel, ik hoorde nooit zulk vryen.
Gy hebt ons dan gehoord.
Ja zo wat van ter zyen, op zulk een voet zo raakt uw Houwlyk wel haast klaar.
Ja, of t in Zee lag zonder anker, is t niet waar?
Ik raad u, gusman niet zo spytig te verachten, gy hebt van zyne min in 't minst geen leet te wagten, hy is een eerlyk borst.
Maar ook een groote gek.
't Scheeld hem daar al zo min als u, maar by gebrek Van geld, moet hy zo 't schynt wat voor de dwaaze spee CHARLOTTE.
Dan zal zyn schat na 'k hoor, en myne niet veel scheelen.
Daar werd gebeld, doe op.
VIXTORIA, CHARLOTTE, SANTILANe.
Wel santilan.
SANTILANe.
Mevrouw, ik kom eens zien, hoe hier uw zaaken staan.
't gaat alles na myn wens, myn waarde, 'k zal u loonen.
't Geluk wil eind'lyk my, de weg tot blydschap toonen, Hoe staat het met myn huis, is alles op zyn stel?
O ja, biatriks schikt de zaaken wonder wel.
Maar mag ons deeze maagd, die ginter staat wel hooren?
O ja, die heb ik tot myn halsvriendin verkooren.
Zy heeft een heus gemoed, zo zuiver als het goud Zyn BLYSPEL.
Zyn glans en luister op de swaarste toets steeds houd, ze is myngetrouwe, die my nimmer in den noot laat.
Gelyk een luis die met zyn meester in de dood gaat.
Zoud gy van een malloot, als ik ben, zulks vermoën?
Daar schuild wat anders als zottin in uw kaproen Zou ik gelooven.
Kom, ik heb uw hulp van noden, Charlotte.
Goed, mevrouw, al moest ik by de dooden Op t kerkhof lopen, en daar zoeken na het hooft Van Pompernikkel, t wierd voor vast aan u belooft, ik zou het doen, o ja.
Charlotte, gy moet maaken, Indien het mooglyk is, dat deeze Brief mag raaken, In eigen handen van don Diego.
Maar zeg my eens, mevrouw, wat heeft dit te bedien.
'k heb uit Elvieris naam dees brief aan hem geschreeven.
O sinte jullefus, myn hart begint te beeven.
Mevrouw, ik bid ei maak geen ruzie in ons hof, VIKTORIA.
'k zal daar voor zorgen.
Maar ei lieve, met verlof, zo gy te zamen brengt dees twee verliefde Heeren, zy zullen zekerlyk malkander ponjaardeeren.
Dat is de meening niet, Charlotte, deezen brief.
Stel dien in handen van uw heer, het zal my lief En aangenaam zyn, maar gy moet daar zo veel leeven of u een vreemde die in handen had gegeeven.
Mevrouw, het zal geschijen.
Kom, volg my, santilane.
'k zal u belieften wat 'er verder diend gedaan.
SANTILANe, BEATRIKs.
Wat oorzaak pord Mevrouw zo ryklyk zig te kleeder Beatriks?
BEATRIK.
Santilan, ik weet in 't minst geen reeden Daar van te geeven, ze is uitnement in haar schik, haar aangezigt staat bly, 'k weet zeker niet dat ik Haar ooit zo heb gezien.
Zy heeft my iets doen schryver Waar van 't geheim zo 't schynt, noch moet verborg... blyven.
Dit zal ligt de oorzaak van haar blydschap zyn.
Ik hoop, Dat eens het goed geluk verhind'ren zal de loop Van haar verdriet, en rouw, hoewel de tegenspoeder Haar adelyk gemoed niet kreuken, hoe zy woeden.
Zy blyft Viktoria, hoe t lot haar tegen gaat.
SAN itized by Goo BLYSPEL.
39 SANTILANe.
Een ander als Mevrouw bleef ligt ten einde raad.
Geen mannelyk vernuft, gaat haar begrip te booven.
Dit voorval zal misschien de Nazaat niet gelooven.
Indien 't geluk haar, in haar list, gezelschap houd, zijn wy haar nog in 't kort met Heer Fernand getrouwd.
Doch hoe de tyd in 't eind haar vonnis ook mag wyzen, 't Vervolgen van haar Regt zal al de waereld pryzen.
Daar komt zy schoonder als ik haar myn leeven zag.
Zo ryst de gulde Zon na 't krieken van den dag.
VIKTORIA, BEATRIKS, SANTILANe.
Is myne last volbragt?
O ja, mevrouw, volkomen, ik heb uw wil in all's vol yver waargenoomen.
'k verdwaal zelf in het schrift van my, en van zyn hand.
Daar 's geen bekwaamer als gy zyt, in 't gantsche land Om.
Maar daar werd gebeld, gy, Santilaan, maak open, ik durft dit bedrog een wenslyke uitkomst hopen, vertrek met Santilaan, laat u niet eerder zien Voor ik u roep.
Uw wil die zal in all's geschiën DERDE TOONEEL.
DIEGO, VIKTORIA.
Is deeze brief, Mevrouw, my van uw hand gekomen?
DEVERMOMDE MINNARES, VIKTORIA.
Don Diego zyt gy 't?
Ja, wat hebt gy voorgenomen, Om een half dooden voort te rukken in het graf.
Terwyl de zoete hoop die gy myn liefde gaf, noch in eeuwigheid kan door uw hulp gelukken.
Zo ik u van uw min de zoete vrugt deed plukken.
Met uwe Elviere, was zulks niet uw hoogste wens?
Ik zou u houden voor een Engel, want geen mens Ofmenschelyk vernuft, heeft zulk een groot vermogen.
IKTORIA.
Myn Heer, de minnenyd heeft u te veel bedrogen, Uw lieve Elviere mind u t'erker als voorheen.
'k heb haar met hart, en ziel, bemind en aangebeen.
Maar om Fernand heeft zy haar woord en eer geschonken.
Ik heb door myne magt die vaste knoop ontbonden, ik zal u door myn hulp verpligten aan myn gunst.
Zulks kan niet weezen of 't moest zyn door toverkunst, ik kan Elvieris hart door smeeken niet verov'ren.
Weet gy niet dat een Vrouw naturelyk kan toov'ren, krygt gy Elviere tot uw Bruid.
Ja, door myn hulp, diego.
Daar steekt in uw gelaat geen Tovenaarster uit, men, of t moest uw schoonheid zyn, die harten kan hervormen.
Ach, don Fernand!
gy zyt me een dooren in den voet.
Wat don Fernand, ik zeg dat gy niet vreezen moet Voor hem, 'k heb dezen band door myne magt verbroken.
Gy zult door uwe min zo trouw, als onbesproken, uwe yGoogle BLYSPEL.
Uwe uitverkoore lief genieten tot uw Vrouw.
Verban vry op myn woord uw hertenleed en rouw.
Maar door wat middel heb ik dit geluk te hoopen, wil alle reedenen met kragt daar tegen loopen?
Haar Vader heeft my bits, myn waardste pand ontzeid.
'k Heb voor u in zyn hart een and're plaats bercid.
Geloof myn woord, myn Heer, om u te vreën te stellen.
Wist ik wie dat gy waart 'k zou my niet langer kwellen, Maar 'k sta nu als verbaast geslaagen in 't verstand.
Ik ben, ik zeg 't met schaamt, de Vrouw van don Fernand Uw medeminnaar, maar 'k verzoek u dit te heelen.
Hy tragt vergeefs het hart dat my hoord te verdeelen, Uw liefde ryst in top terwyl hy afstaan moet.
Aanbiddelyke Vrouw, ik val voor u te voet.
Ik hoor gerugt, sta op.
Bergu in deze alkoven, gy zult na weinig tyds myn zeggen vast gelooven.
Mevrouw, wat zal dit zyn?
Ik bid u volg myn raad, t Strekt al ten goeden, vrees in t minste voor geen kwaad.
'k zal u gehoorzaam zyn.
Ga haastig.
Santilane.
VIER, C5v, p. 42 de vermomde minnaares, vierde tooneel.
VIKTORIA, SANTILANe.
Maak op de deur, k zal nu de weg gaan baanen, Waar langs ik don Fernand zal brengen tot zyn pligt.
PETRO, VIKTORIA.
Wicheeft my hier ontboon?
Zulks is door my verrigt, maar 'k bid eerbiedig, heb ik daar iets in misdreeven, dat uw Doorlugtigheid, my wil die fout vergeeven, de nood heeft my geprest om zulks te doen, myn Heer.
Heb dan de goedheid, zo 't mag zyn, en zit wat anders, heer Graaf, 'k heb in een zaak heel wigtig u van noden.
Dit zyn de redenen dat ik u heb ontboden.
Mevrouw, onschuldig my, k weet niet dat ik u ken.
Gy zult, als 't u beliefd, haast weeten wie ik ben, neem u gemak, Heer Graaf, 'k zal u iets vreemds doen hooren.
Ik ben in 't Koninkryk Kastilje gebooren, En voortgesprooten uit karero s'eed'le stam, 't was in Toledo daar ik eerst myn oorspronk nam.
De held cuwero de mendosa was myn vader.
Wie, die mendosa die de hand van een verrader Niet kost ontgaan, maar wierd van hem ter dood gebragt in BLYSPEL.
In Nederland, die ik in t leeven heb geagt Myn eigen boezemvriend, zyt gy zyn kind, zyn waarde Beminde Dochter?
Wat geluk ontmoet me op aarde!
'k Dorst in myn ongeluk niet van 't geval vermoën, Dat zig een halsvriend van myn Vader op zou doen, Om my te troosten in de rampen die my drukken.
PETRO Gy zult van dit geval geen kwaade vrugten plukken, Die u om s Vaders deugd met hart en ziel bemind, Die ziet gy hier.
Ik dank het goed geluk.
Een vrind heb ik maar nodig om myn ziels kwetzuur te heelen.
U dienst te doen, Mevrouw, zal nimmer my verveeren, Behoudens eer en pligt.
Die dienst u t beste past, myn dreigend ongeval is aan het uwe vast.
Wat ongeval bestaat, mevrouw, om my te dreigen?
Gy zult door myn verhaal daar van de kennis krygen, Na dat het wreed geval, was op ons huis gestoord, En myn heer Vader om zyn vroomheid wierd vermoord, Bestond myn Broeder met myn zin my uit te trouwen Aan eene die my de gelukkigste aller Vrouwen Gemaakt zou hebben, maar na weinig maanden tyd, geraakte ik door de dood, myn lief myn ega kwyt, waarom ik vast besloot, door droefheid aangedreeven, Om op myn Landgoed stil in eenzaamheid te leeven.
Na ik een ruime tyd in rust had door gebragt.
Bevryd van rampen, kwam heel schielyk onverwagt Een droevig voorval my op t onvoorzienst ontmoeten, t geen ik niet anders als met traanen weet te boeten Indien my door uw hulp geen troost gegeven werd.
Stel u gerust, mevrouw, ik zal met al myn hert U helpen waar ik kan. VIKTORIA.
'k zal u rond uit verklaaren, Op uw beloften 't geen myn ziel zo komt beswaaren Met duldelooze pyn, 't was op een zeek'ren dag Dat ik een groote hoop van menschen naad'ren zag, Die my twee mannen gantsch beroofd voor de oogen bragten, Die beide scheenen in hun droefheid te versmagten, Byna schier moeder naakt, hun lichaam alle bei, Was maar bedekt met een versleeten herders py, Maar de eene bionk ver uit door zyn bekoorlyk weezen.
Hy toonde my waar uit hun droefheid was gereezen Door een verhaal van t geen hen s avonds was gebeurd, Hoe hy met zyne knegt van rovers was gesteurd, En gantsch beroofd, als van een rot verwoede honden, Die hem en zyne knegt naakt aan een boom gebonden Verlieten, k stond verzet, k wierd door zyn reen geraakt, En wyl een Vrouwen hart heel gaarne plaatze maakt Voor t meededogen, nam ik hen op hun begeeren, Gulhertig in myn huis en gafhen kost, en kléeren Van mynen Broeder, die in Nederland gebied Een bende Ruiters, na dit alles was geschied, Zag ik don Feliks, want zo liet die Heer zig noemen, Voor de alderschoonsten man, k beken zyn wel gevormde leest, zyn honigzoete tong, verstand en eed'le geest, Zelf tegens wil, een vonk van liefde in my verwekten, en wyl hy dagelyks aan my zyn hart ontdekten, Zo vol van teed're min en toegenegentheen, Waar door myn vrye ziel zo heevig wierd bestreen, dat ik onmoogelyk myn liefde kost verbergen.
'k besloot dan eindelyk 't geen hy my af kwam vergen hem BLYSPEL.
Ik zeg 't met schaamte Heer, aan hem, ten kosten van myn eer, 'k Verloofde my Na dat hy schriftlyk my beloften had gegeven, En swoer met my gerust in 't trouwverbond te leeven.
De zaken waaren nu dus verre in staat gebragt Wanneer don Feliks my verzogt, heel onverwagt Om naar Sivilje voor een korte poos te trekken, hy was beschroomd geweest voorheen de zaak te ontdekken, Maar dat zulks nodig was, wyl daar een regtsgeding Op handen was, daar ruim een millioen aan hing, het geen hem aanging, dat hy de uitslag niet zou vrezen, Als hy daar op zyn tyd mogt tegenwoordig weezen.
Hy bad my om verlof, om deeze reis te doen.
Ik dorst in t allerminst op hem geen kwaad vermoën, wyl hy beloofde in t kort wéerom by my te keeren.
'k verzag myn Bruidegom van geld, en nieuwe kléeren, en schoone paerden, zo voor hem, als voor zyn knegt.
Eer hy nog voor het laast my had vaar wel gezegt, zwoer hy my heiliglyk den tyd niet uit te rekken.
Om 't huw'lyk, hem zo waard volkomen te voltrekken.
Ik was geheel vernoegd, terwyl ik al myn druk, Dagt te verwisselen in een gewenst geluk Maar k zag die schoone hoop, myn Heer, in t kort vervlogen, wyl ik my van dien boef misleid vond en bedrogen, Want ik hem zedert met geen oogen heb gezien.
Hy schynt voor myn gezigt als voor de dood te vliën, en 't geen noch aldermeest myn droefheid komt vernuuwen, 't is, dat ik hoor dat hy zig hier tragt uit te huuwen.
Nu is door myn verhaal myn leed aan u bekend, Ik zoek myn heul alleen tot troost in myn elend Aan u, doorlugtig Heer, ik heb daar toe geen nader, wyl gy voorheen een vrind geweest zyt van myn Vader.
Mevrouw, hoe is doch dit voorval wel geleen.
VIX. 46 DE VERMOMDE MINNARES, VIKTORIA.
Omtrent drie maanden.
Stel u noch een wyl te vreen, Uw minnaar zal wel ligt verand'ren van gedagten.
O neen, ik heb geen troost van dien verraad te wagten, hy s my ontyloden om nooit weer te keeren, ach!
'k verfoei met regt het uur van myn geboorten dag.
Ik moet dit gruwelstuk met regt en reeden wraaken Maar 'k hoor geenzins, Mevrouw, dat zulks my komt te VIKTORIA.
Raaken.
Voor zeeker ja, neem maar een wyl geduld, myn Heer, kent gy dit schildery?
Voor vast, ja, ik sweer dit is t afbeeldzel van myn Dochter, t schynen dromen, by welk een toeval is dit in uw hand gekomen?
Ik sta verwonderd.
Hy verbysterd in 't verstand.
Ik vond dit in myn huis na dat my don Fernand Verlaten heeft, die met uw Dochter meent te trouwen.
Kan ik t gelooven, schoon myn oogen hier aanschouwen Een proef van waarheid.
Neen, myn Heer, geloof het niet, Voor dat gy zekerlyk de zuivre waarheid ziet.
Viktoria klopt.
ViKToria, PETRO, SANTILANe, BEATRIK.
Voor dees belofte, Heer, gy zult de waarheid vinden, 't ongeloof moest u geheel en al verblinden.
Pas blyspel.
Pas op, Beatriks, ga en leg myn rouwkleed klaar, Om niet te marren, 'k meen my nu haast uit 't gevaar Te redden, 'k zal Fernands ondankbaarheid betalen, schoon hy denkt van myn eer verwaand te zeegepralen.
Let wel op 't geen ik zeg.
Draag zorge, santilaan, voor 't geen ik zal gebijen.
'k zal voor alles zorge dragen, als voor myn leeven, 'k zal voor u getrouw in nooddwang 't leven waagen.
VIKTORIA tegens Petro.
Blinkt hier de waarheid niet zo klaar als t zonneligt?
O ja, mevrouw ik blyf op 't hoogste aan u verpligt.
Maar 'k zal u in het kort noch iets te vooren stellen, het geen uw ziel nog meer met bitt're smart zal kwellen, hoewel 't my leet is, en uwe ongeval myrouwd.
Weet dat uw minnaar in Sivilje is ondertrouwd Al voor vier jaren.
Waar heeft dit myn Heer vernomen?
Een eed'le Staatjuffrouw, die onlangs is gekoomen In myne dienst, heeft my getrouw'lyk onderrigt.
Dat zulks de waarheid is, maar mooglyk zal hy ligt Het eene en 't andere voor u en my ontkennen, wyl hy zyn spraak moet tot logentaal gewennen, die 't eene schellem stuk zo stout op 't and're laad.
Uw Staatjuffrouw die heeft haar mond ligt mis gepraat, Myn Heer, terwyl ik nooit van niemand heb vernomen, dat hy gehuuwdis, maar 't zal wel ten besten komen, wanneer hy dit papier in uwe handen ziet.
Maar zo 't mag weezen, Heer, ik bid ei meld my niet Want anders wierd gewis myn toeleg omgesmeten.
PE. 48 de vermomde minnares, petro.
Mevrouw, zyt maar gerust, ik zal geenzins vergeten, t geen ik u schuldig ben, hoe komt een Edelman Zo spoorloos, dat hy zulk een kwaad bedenken kan, Hoe kan zyn Oom, myn vrind, dit grouwzaam kwaad gedogen?
Die heeft hy zekerlyk zo wel als u bedrogen, maar 'k zal hem mooglyk haast doen keeren tot zyn PETRO.
(pligt.
Wel ik beklaag geenzins t geen ik hier heb verrigt.
'k bedank u hertelyk, en wens u wel te vaaren, en dat gy in het kort met uw iernand moogt paaren.
Want zyn voorneemen met myn dochter is gesmoord.
Zy zal versteld staan als zy al deez dingen hoord, mag ik met uw verlof dit schrift aan haar vertoonen.
O ja, gy zult myn eer in 't minst daar niet mee hoonen, ik zoek daar door, myn Heer, een eind van myn verdriet.
De ontrouwe don Fernand zal schrikken als hy 't ziet, leg 't hem te vooren, Heer.
Mevrouw, het zal geschieden, Ook alles wat gy meer moogt wenschen of gebieden, Werd graag van my verrigt, ik groet u, en ik ga Verrigten 't geen behoord.
VIKTORIA, BEATRIRS, SANTILANe.
Vrees voor myn ongenâa, Ondankbare Fernand, gy zult, ik sweeru, leeren Hoe dat Viktoria in t eind zal triompheeren.
Gy roofde my myn eer, 'k zal u doen weeten, dat Ik zonder wraak te doen, niet missen zal die schat.
SAN. digitized by goog 49 blyspel.
Is 't mogelyk, Mevrouw, hoe kost gy dit verzinnen.
Wat regten die niet uit die haaten, of beminnen?
Doch 'k haat myn minnaar niet schoon hy myn min ver Ik heb op middelen alleenig maar gedagt, om 't geen verwaarloosd is, waar 't mogelyk te herstel.
'k hoop dat het goed geluk zal aan uw zyde hellen.
Myn aangeleide list tot heeden my behaagd, Maar 'k heb in Karlos, die de naam van Gusman draagd, en stadig is gewoon by hem voor gek te speelen, Meer deugd gevonden als in hem, in alle deelen, in myn vermomming heb ik zyn goed hart gehoord.
Hebt gy met don Fernand gesproken?
Niet een woord, als onbekend alleen.
Hy maakt gantsch geen gedachten Dat ik hier ben, maar 'k doe don Diego te lang wagten, myn Heer als 't u beliefd, kom nu maar voor den dag.
DIEGO, VIKTORIA, BEATRIKS, SANTILANe.
Mevrouw 'k begryp nu wel waarom ik hoopen mag, ach!
wat al dankbaarheid ben ik uw goedheid schul VIKTORIA.
Hebt gy t verstaan myn Heer?
Ja, alles heel geduldig.
Van woord tot woord Mevrouw.
Wel staat het u niet vry om noch te hoopen op Elviere?
Tovery Is hier niet mee gemengd.
Ei wilt my dit vergeeven Myn wanhoop heeft de schuld, daar 'k wierd door aan gedreeven.
Heb ik u iets misdaan... VIKTORIA.
Myn Heer, in t minste niet.
Ik zie door u, Mevrouw, een eind van myn verdriet.
Om u te dienen zal my tyd noch plaats ontbreken, Ik ga, zo 't moog'lyk is myn lieve Elviere spreeken.
Zulks mag niet zyn.
Neemt noch een wyl geduld.
Mag ik myn lief niet zien? VIKTORIA.
O ja, myn Heer gy zult, en zyt verzekerd dat zulks van my af zal hangen, Om uwe Bruid dees dag noch in uwe arm te ontfangen.
Vertrekt u in uw huis, myn Heer, geloof me vry 't Zal weezen als ik zeg en zonder tovery.
Ga heen, 'k zal u doen zien, en door een Brief doen weeten Wat gy moet doen.
Ik ga.... neeltje.
Gy hebt u wel gekweeten Mevrouw, maar 'k merk noch niet het eind van u bedryf.
Kom, schiet my schielyk weer het rouwkleed aan het lyf.
Mevrouw, gy moet u in geen meer gevaar begeeven.
'k zal eerlyk sterven zo 'k niet eerelyk mag leeven, ik blyf niet langer in dees duldelooze pyn, 'k wil sneuv'len, of Fernand die moet de myne zyn.
VIER. de vermomde minnares, vierde bedrief.
FERNAND, GUSMAN.
Uw raad is ydel, neen k zal die vervloekte leeren Dat ik... GUSMAN.
Ik zou u raan de schoenen wat te smeeren Met haaze vet myn Heer, om ras van hier te vlién, Zy hebben ons na 'k merk hier lang genoeg gezien Van vooren, 'k raad u, Heer, laat ons de hiele lichten, Eer dat stokslagen ons, om zulks te doen, verpligten.
'k steun op myn onschuld gek, en lach met 't geen g'ag GUSMAN.
Maar als t geweld komt, och!
Dan is 't gedaan met jen, regt.
De Graaf die schynt zig met uwe onschuld niet te moei Ik vrees voor de galy, ik loofwaarachtig, roeijen zal noch ons erfdeel zyn, vertrekken wy van hier.
Zou ik verteeren in een onuitblusbaar vier.
Het geen Elviere heeft in deeze borst ontsteeken.
Dan is het tyd om ook eens van myn min te spreeken, ik ben getroffen van Kupido, door het oog Van myn Charlotte, door zyn taigepeesde boog Waar van de pyl zulk een vervaarlyk gat gemaakt heeft, dat myn kordate ziel nooit zulk een pyn gesmaakt heeft, k ben als Leeuwrik zo, tot in myn hart toegroen Och!
had ik myn Charlotte, ik had niet meer van doen.
Hoe of die trouw met u en haar tog af zou loopen!
GUS BLYSPEL.
53 GUSMAN.
Ik moszelen kruijen, en zy swavelstok verkopen.
Dat is een koopmanschap in duizenden, en goed, 'k ben in die kramery van jongs af opgevoed, als ik Charlotte heb, wy zullen ons verkloeken.
Om paddestoelen en moriljis op te zoeken, en alikruiken, zie dat s alles winst myn Heer, meer.
Voor 't minste een Daalder daags, en zomtyds noch wel Ik vang ook op de jagt myn Heer, om 't Volk te spyzen, Kikvorzen, Hazzen, Snip, Korhoender, en Patryzen, Fizanten, Leewerik, en vinken, 't staat me vry Wat lucht en aarde geeft is altemaal voor my.
Ik weet de Visschen uit de Vyvers op te vangen, Maar 'k doe dat juist niet graag, want 't sweemt zo wat na 't hangen, 'k ga liever op de jagt van Krabben en Garnaat, dat goed hoord yder een zo ver de waereld gaat.
Dan zal ik.... FERNAND.
Algenoeg, ik raad u wat te swygen.
GUSMAN Al die niet lui is, Heer, die kan de kost wel krygen.
Als ik charlott' maar heb, dan ben ik ryk genoeg.
Zo 't al niet deugen wil, voor 't laaste een siokkelkroeg, ik heb voor zeeker, Heer, een klant aan u te hoopen, 'k zal tusschen beiden wat warrem vlees verkopen Dat niet onsmaak'lyk valt voor liën van u fatzoen.
Steekt gy de gek met my?
Wat zou ik anders doen, gy hebt Viktoria haar liefde en gunst genoten.
En naauwlyks is 't geschied, of 't heeft u straks verdroten.
Nu leid Elviere, zo 't aan u stond, aan de beurd.
Vertrek myn Heer, maak niet dat gy dees min betreurd, Want, na ik merk, gy zult die schoonheid niet bekoren, van de Os op d'eezel, maat, dat schynt u aangebooren.
Maar 't zal hier zo niet gaan, myn Heer, geloof me vry Ik zie ons voorland.
Zeg waar heen?
Nade galy.
Daar help men t volk aan werk, dat niet veel deugd in Spanje, daar is t jou hond haal na je, en stoot van je.
Wat of de nar al uit zyn kop stoot.
'k vrees voor 't end.
Men dreigd u reets den hals te breeken, waar je bent... maar, Heer, ei luister eens.
Welnu?
Ei hoor eens, wil je, dan trouw je eens in Madrit, dan weder in Civilje, dan in Toledo... FERNAND.
Schelm, ben ik wel ooit getrouwd?
Swyg, eer het u berouwd k verzeeker u, uw rug die zal de schuld betalen, verdoemde Negociant in Krabben en Garnalen, hoord gy wel wat ik zeg.
Wel ja, ik ben niet doof, maar spaar dat kontant geld, ik geef u goed geloof.