floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Werken, soo van Treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccoideert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, mits desen, dat sy by continuatie, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetsen daer t casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat vy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Vercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie.
Te geven, nemaer de Supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroje voor de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot leden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer hehooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die t aengaen mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Qualiteit, het recht van deze Privilegie, voor de INGEBEELde EDELMAN, blyspel, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
Mey, 1700.
PHILEBERt, ingebeelde Edelman.
CONSTANTIA, zuster van Philebert.
MARGO, kamenier van Constantia.
KAREL, vrijer van Constantia.
BONESARDUS, een Edelman.
Iaura, dochter van Bonesardus.
VALERIUS, vrijer van Laura.
ROBYn, knecht van Valerius.
JASI, een klein Jongetje, bekende van Robyn.
VUILBAARD, notaris.
Het tooneel verbeeld een Straat, en speeld voor en omtrent de deur van Philebert en Bonesardus.
Het spel begind in de achtermiddag, en eindigd in den avond.
De ogle Pag, 7 de INGEBEELde edelman.
PHILIBERt, margo.
PHILEBERt.
Argo, hoe staat myn Bef, myn Lubben, en myn kleed?
Hy proper en galant.
'k heb ook veel geld besteed.
Myn draagband?
Wonder fraai, t zyn schoone Bruigoms kleëren.
Wel, zo addret!
gy zult de juffer doen charmeeren.
Het is een juffertje, geen fierder in het Land.
't gaat boven myn Maar, meend gy 't noch?
zie daar, verstand.
Hoor, uw verstand, malloot, dat kan zulks niet bevatten, 'k Word Edelman door haar, dat zyn geen kleene schatten.
Gy een Edelman?
PHI A 4 Digitized by goo de INGEBEELde 8 PHILEBERt.
Ik zelfs.
My is gezegt, Uw Vader was een man heel zobertjes en slecht, Een Mostertmaalder, en uw Moeder was voor dezen Een morsig Penswyf bloed!
wat zal dat edel weezen!
En jou Vaar, Totebel, zeg, wat was dat voor een MARGO.
Ik heb hem nooit gekend, k geloof ik heb er geen, k twyffel niet, of k ben uit Aadlyk bloed gebooren, myn Moeders Vrijer blies, als teeuwis, op zyn hooren.
Maar ik versta my niet de hedendaagsche trant.
Hoe menig is hier aan de steiger in het land Gekomen, die zyn brood, met aan de deur te leezen.
Moest winnen, en daar na een weinig opgereezen.
Door toedoen van goe lui, heel raakten op de been, maar graaf van holland is voor haar dan veel te kleen.
Men kan zyn zelf niet meer, 't is waar, in deze tijen een Snijer op het paerd zal voor den drommel rijen.
'k versta jou wel, Moërilons, ik kan uw kneepen al, maar weet dat gy my niet, hier door, onteed'len zal, ik zorg, indien dat gy noch langer zo zult kweelen, dat ik uw rug eens met de bollepees zal streelen.
Zo kwaad niet.
Maar gy zyt reeds zestig jaaren oud.
Dat s waar, maar jeugdig noch.
Dat is, alsys, zo koud.
Uw Zuster vyftien jaar, haar Vrijer vyftigjaaren, uw Schoone twintig wel!
gy zult niet kwaalyk Paaren, lacht.
Gy ziet 'er wel na uit.
PHI Digitized by google edelman.
Wel waarom niet, zottin?
Maar, of gy lacht, of niet, hoor eens, ik volg myn zin, 't zy oud ot jong, 'k ben nu genegen om te trouwen, ik zal my frisscher, als een jonge Melkmuil, houwen.
Maar, heb jy Karel aan Constantie niet beloofd?
Wel ja, maar 'k praat hem zulks licht weder uit zyn hoofd.
Hy zal zo licht zich niet met woorden laaten paaijen, hy mind haar, en zy hem.
'k zal hem dat rad wel draaijen.
Ik heb Constantia bewoogen, zy myn Echt, ik haare toegestaan.
Is 't waarheid 't geen gy zegt?
Wel te deeg.
Wat misselyke tijen!
Zal zy dan Karel nu zo zagies laaten glijen, om zulk een ouwen Bloed?
Maar, t is een Edelman, dat is wat groots, t geen haar en my bekooren kan. margo.
Daar docht ik niet meer om maar, zyt gy niet in vreezen, dat gy, in t kort, wel mogt twee vingers hooger weezen?
Neen, snapster, neen!
ik ben hier t minst niet voor bevreesd, men maakt een Edelman zo licht geen Hoorenbeest.
Gantsch niet, dat kan niet zyn, onmogelyke dingen, ik hoor jou in het kort wel and're deunen zingen.
Maar, daar komt Karel aan.
Ik zal hem myn besluit Te kennen geeven, en my haasten na myn Bruid.
PHILEBERt, MARGO, karel.
Wat groot geluk, dat ik myn Heer hier kom te ontmoeten!
Uw dienaar geeft zich de eer eerbiedig te groeten.
Maar, ik weet, dat zyn ze niet Sinjeur, hoe zal dat strak vergaan?
Hoe is 't al met Monceur?
Monceur?
die kan ik niet, wat heb jy hoofsche zwieren, ik weet niet wie gy meend.
Die juffer, vol manieren, zo sierlyk, wys, zo schoon, zo minn'lyk, zo volmaakt, zo aardig, zogalant.
Hy s in de bol geraakt.
Zo vrolyk, zo beleefd.
vol deugd, en hoflykheden.
Wel, wat al fraaiheid!
Haar beminnelyke zeden t bekoorlyk opslag van haare oogen, haar gelaat, bedelman.
U1 behaagde my voor lang.
Wel, wat de knecht al praat!
Heb jy noch niet gedaan?
Haar aangenaamę lonken, die doen myn hart en ziel in zoete min ontfonken, dat heerlyk voorwerp... philipbert.
Nu al lang genoeg, wie is 't, die u zo zeer bekoord?
Uw Zuster.
Dat s gemist.
Hoor eens, 'k gaf u myn woord voor dezen haar te trouwen Maar weet, dat ik myn woord onmoog'lyk niet kan houwen, want zy is reeds verloosd.
zy verloofd?
Ja, met een Edelman.
Hoe klinkt hem dat in 't hoofd.
Dat is niet mooglyk, neen, ik kan zulks niet gelooven.
PHILEDERt.
Wel nou, geloof het niet.
Maar, 'k laat my niet berooven Van haar, in ecuwigheid.
Wat ramp, wat groote smart!
Hy heeft gelyk, myn Heer, 't is zeker alte hart.
Digitized by google de INGEBEELde 12 PHILEBERt.
Hou jy de snater toe.
Ik zal haar nooit begeeven Zo lang een druppel bloed zal in myne adren zweeven.
Het bloed word gaande, maar gy weet niet wat gy zegt.
De Maartze buijen die berijen deze knecht, Waar zal het heenen, nu de Jongens willen trouwen?
Hoor, jongeman, 't heeft wat in een Juffrouw te onderhouwen, wat wou jy met haar doen?
Wel, dat komt zeker raar, hy weet zyn pligt wel, geef hem aan Constantie maar.
Wie vraagt jou, voddemoër?
Gy zyt wel veertig jaaren Voor haar te jong zy wil nu met een Ouwe paaren, van adel, vat je 't nou?
Ik zweer, ik zal met kracht dit wel beletten, zo 't niet haperd aan myn magt.
Is dat myn trouwe min, o wreede!
Dan beloonen?
Maar, 't is jou beste hoor, ik zal 't u eens vertoonen, weet, uw complexie, die is noch te teer, gy zyt Noch naauwelyks half ryp, gy hebt noch wel wat tyd, gy hebt uw tanden en uw kiezen pas gekreegen.
voel dat eens, phil.
Dat komt my niet geleegen.
Gy hebt noch naauw bewys gekreegen van een baard, Een Gladmuil, zonder hair, die is geen beuling waard.
Men ziet de beste wyn uit rype druiven parssen, dat gerard.
Dat is de Nectar daar men zich door kan vervarssen, de onrype druiven die zyn wrang, en ongezond, zo zyn de Jongens, die niet ryp zyn, in de grond.
Dat is er eentje, nou, een Jongman te gelyken By zuure druiven, wel gy kund het oordeel stryken!
Maar ik.
Maar ik, of jy, ik zeg u myn besluit, die zaak die leit er toe, ze is met een aar de bruid.
Ik ga haar Bruidegom zo van het huuw'lyk spreeken.
Philebert gaat in 't huis van Bones ardus.
KAREL, margo.
'k wensch, den Beest mag hals en beenen breeken.
Maar wie had dit geloofd?
Wis, de amesfoorder kei die zit de gek in 't hoofd.
Wat grooter ramp, margo!
't is waarlyk te beklaagen.
Zy mind een Edelman?
Een Edelman volslaagen.
Maar wie had zulks gedacht!
't scheeld nou de Juffers niet.
Al was het met een Aap, zo als men daag'lyks ziet.
Constantia die slacht de rest, zy wil me zo trouwen.
Daar is t toch om te doen, hoe vies zy haar mag houwen.
Het spreekwoord zeid, elk trouwd eens gaerne voor zyn dood.
Maar 't is wel zeker waar, 't bedrog word nou te groot.
De juffers draaijen, als de weërhaan op de tooren Met alle winden, en zy zyn niet na te spooren.
Margo, het kan niet zyn, zy heeft my onlangs noch.
... margo.
Maar onlangs, of van daag, men leefd nou vol bedrog, de Juffers zyn alleens, gelyk de maartse dagen, dan heb je zomer, en dan felle wintervlaagen, nu kryg je lonkjes, en dan weer een stuurs gezigt, geen Advokaat is in t pleidooi zo afgericht.
Als zy in 't vrijen zyn, zy weeten 't zo te maaken.
Dat, schoon je een Argus waart, noch zou jy in haar zaaken Zo blind zyn, als een Mol, zy geeven yder een Gehoor, maar nooit hun hart.
Hoor, met een blaauwe scheen Isalles over.
'k kan zonder haar niet leeven.
Zie daar, zy zal t u zelf nu wel te kennen geeven.
KAREL, MARGO, CONSTANTIA.
Myn Schoone, welk een vreugd, dat ik u hier aanschouw!
Maar welk een droeve maar, een ander krygt uw trouw.
'k versta dat niet, myn heer, hoe komt gy tot die reden?
Wel wat verwyt!
Hoe teer ik myn genegentheden U meegedecid heb, is u al te wel bekend.
Waar Digitized by google edelman.
Waar komt zulks nu van daan, dat gy dus wreevlig bent?
Uw Broeder, en Margo, die hebben my doen hooren, dat gy een Edelman hebt tot uw vreugd verkooren.
Gy, margo?
Hoe komt gy tot die waan?
Om dat myn Heer het zei, die t zelf hem deed verstaan, is t zo niet, Karel?
CONSTANTIA tegen Karel.
't is wel, gr kund vertrekken, ik meen niet langer hier voor uwe spot te strekken.
Myn engel, 'k bid u, hoor, 'k beken, ik heb misdaan.
CONSTANTIA Weg, Ongetrouwe, weg.
Dat wil hier slegt vergaan.
Maar juffrouw zal.
... wel spreek.
... bloed, laat 'er toch niet vlieden.
KARel knield.
Ik bid u, hoor my, ach!
laat my die gunst geschieden.
Daar gy my duizendmaal, en duizendmaal, myn Heer Uw trouw gezwooren hebt, bemind gy dan niet meer?
Zou ik niet minnen, ach!
Hoe kund gy my zulks vraagen, daar ik myn liefde aan u alleen heb opgedraagen!
Myn Waarde?
'k ben hier in door uwe Broeder misleid, hy had het woord van u, zulks heeft hy my gezeid.
'k gaf hem myn woord, om hem geen achterdocht te geeven, doch 't was geveinsd, myn Lief.
Wie hoorden 't van zyn leeven!
Dat onweer is weer weg.
Of zy niet veinzen kan Wat dunk je 'er van, myn Heer?
wacht u voor de Edelman.
Wat reuteldge al, margo?
Zy zoekt my wat te scheeren.
Wat raad, hoe zal men nu uw Broeders opzet keeren?
'k zal u de gantsche zaak, in 't korte, doen verstaan, een mislyk Edelman, een moesaap, na ik aan zyn reden heb bemerkt, is, nu een Jaar geleeden, Hier komen woonen, daar wil hy me aan uit besteeden, En aan zyn Dochter daar heeft hy hem aan verloofd.
Om Edelman te zyn, dat maald hem in zyn hoofd.
En dat zo schielyk?
Maar 't is lang bedekt gehouwen, hy heeft my gist'ren eerst gezegt dat ik moet trouwen, Met dezen Edelman, waar op ik, als vernoegd, In schyn, my met die trouw heb na zyn wil gevoegd, Doch 'k zal in eeuwigheid myn hart geen ander geeven als u.
Dat is gemeend, dat zweer ik by myn leeven, Wel dat is kardinaal, nou spręckt zy noch recht uit.
Een weeuwenaar!
Wel foei, ze is met de kop gebruid, Die zich zo kopp'len laat.
Gy hebt heel wel gekooren, neen, juffrouw, laat jou t gat zo door de neus niet booren, en in.
n. edelman.
Ik ben maar slegts een Meid, maar weet, dat ik myn trouw Voor opgewarmde kost, niet gaerne geeven zouw, een frissche Vrijer die rujkt zoet, dat is rechtschaapen, En noch te pynewaard om naast zyn zy te slaapen.
Gy geeft my t leeven weer, bevallige engelin.
Hoe keeren wy de spoorelooze zin Van uwe Broeder, die my eeuwig nu zal haaten?
Wel, wou jy daarom dan Constantia verlaaten?
Dan schut, en tutterlut, en rest ik t heele spel.
'k heb iets bedacht, ik help u haast uit dit gekwel.
Hoor, juffrouw, sta my toe om alles maar te zeggen, van u, wat dat ik wil, ik zal 't hem schoon ontleggen, ik zal deze Edelman, ik meen 't is in myn magt, U haast doen haaten.
Maar, wat hebt gy dan bedacht?
Laat dat op my maar staan.
mag men 't dan niet weeten?
Dat te verhaalen is onnoodig tyd versleeten.
Wees maar op my gerust, en geef my maar uw woord.
Wel nu, ik sta 't u toe.
Ik breek dat huuw'lyk voort.
Maar Karel, waar blyft die?
Die zal ik wel versteeken, de man is ons, wil maar uw hoofd niet langer breeken.
KA. de INGEBEELde karel.
Margo, indien t gelukt, gy krygt een beurs met goud.
Daar twyffel ik niet aan, als gy uw woord maar houd.
Weg, weg, ik hoor gerucht, men moest ons niet verstooren, maar, t is de Vrijer van jou Vaders Uitverkooren.
is t Valerius?
Maar laat ons gaan, En overleggen wat nu noodig diend gedaan.
VALERIUS, robbyn, yder aan een hoek van 't toneel uitkomende.
ROBYn.
Dat s net getroffen, Heer, zyt gy niet in verlangen, dat boodschap dat ik hebe VALERIUS.
Heeft zy myn brief ontfangen?
Jou brief, wel zeker k gaf haar zelf die in de hand, zy las hem drie viermaal, myn Heer, met groot verstand, en heeft toen eindelyk een goed besluit genoomen, robyntje maat, zei zy laat hier jou Heer maar koomen, ik moet hem spreeken, maar gy moet voorzichtig zyn, dat niemand u bespied.
Wat dunkt jou, is 't niet fyn?
Heeft ze u niet meer gezegt?
Laat zien.... ja, k heb t onthouwen, dat zy eer sterven zal als Philebert te trouwen.
'k zag 't aan haar weezen klaar, dat zy jou trouw bemind.
EDELMAN.
Jy moet 'er wel meë staan, heeft zy u zo bezind?
Zy gaf uw brief, na k van ter zijen kon bemerken, Verscheije kusjes ja, haar bloed begon te werken, Dat zyn de tekens dat men zeker word gemeend, als t zoveris, dan zit de liefde al in t gebeent, ze is binnen mikken vast.
Robyn, gy doet my leeven.
Myn Heer, kom laaten wy ons aan een zy begeeven, haar deur gaat open, dat haar Vader u niet ziet.
Nu hoop ik haast te zien die myne ziel gebied.
Verschuilen wy ons hier, hier kund gy zien en hooren.
PHILEBERt met laura aan de hand, BONES ARDUS.
VALERIUS en ROBYn ter zijden.
'k hoor nu al de Edellui, hoe hoog of laag gebooren, myn schoone Laura, die de purp're dageraad, De schoone Aurora, ver in glans te boven gaat, nu ik uw zachte zy als Bruigum zal bekleeden, door duizend Vrijers zyt gy waardig aangebeden.
Zo hoog niet, zoet, myn lief, 'k ben zulk een eer niet waard.
'k verlang na 't nachje als wy taamen zyn gepaard, wanneer 'k de roozen van uw kaakjes af zal plukken Hoe lief zal ik u dan in bei myn boutjes drukken.
Geen minnaares kreeg van haar minnaar zo veel zoet.
PHI B 2 Digitized by google de INGEBEELde 20 PHILEBERt.
Ik voel nu de Edelman al kruipen in myn bloed.
Wat zal my deze trouw veel vreugd en zoetheid geeven!
Wy zullen zamen, als twee tortelduifjes, leeven, uw zoete lonkjes die doorgrieven my de borst.
Die Vent die is zo heet, gelyk een entje worst, dat wel gepeperd is, wat moet men niet al hooren!
Myn Heer, dat klinkt jou, als een rommelpot, in de ooren.
BONESARDUS.
't is voor een juffer dangereus, een jonge kwant Te trouwen, die noch naauw zyn nieuwe minnebrand Gebluscht heeft, of 't is uit met vleijery en streelen, Zo als men hedendaagsch geschieden ziet by veelen.
Papa, na 'khoor, gy steld de meeste Jongmans kwaad, Daar zyn wel goeije noch.
Heel weinig in der daad, wat ziet men daag'lyks door die Bengels niet bedryven!
Die pas in 't bord kan zien, die klapt al met de schyven.
Dat s waar, bejaarde zien het huuw'lyk verder in, als ik, die draagen zorg voor Vrouw en 't huisgezin.
Wat dunk je, Heer?
Daar werd gy op een aas gewoogen, hy heeft al wat gelyk, 't is altemaal geen loogen.
Schoonvader, 'k zal uw Bruid zo aanstonds hier doen zyn.
Ja wel, ik brand, gelyk als koude Brandewyn.
Laat vader Febus nu zyn held're glans verdonk'ren, voor deze straalen, die uit schoonder oogen flonk'ren, de groote waereld die beschouw ik hier in 't kleen, ik wei hier in een veld vol van bekoorlykheën, wat zal ik honing uit uw malsche lipjes trekken!
Wat Digitzed by Google EDELMAN.
Wat nectar en ambroos!
Hoe zal ik trekkebekken!
Iaura, werdende van Valerius gegroet.
Ik zie Valerius, t is tyd ik my ontsla, t Gaat al te hoog.
Ik ga, met uw verlof, papa.
PHILEBERt, haar volgende.
Myn Laura, ei!
vertoef!
ik ben niet in te houwen, gy hebt al wat men schoon kan noemen in de Vrouwen.
Wy zullen te avond, Lief, van wederzy onze Echt Doen sluiten, ik moet gaan.
Dat meen ik wel te recht.
Vaar wel, monceur, 'k zal u dan, met papa, verwachten.
PHILEBFRT.
Vaar wel, met deze kus, en hou my in gedachten.
In 't gaan groeten Valerius en Laura malkander, Valerius en Robyn gaan weg.
PHILEBERt, BONESARDUS.
Daar ben ik van gehart, die kus die smaakte!
Wat zyn die lipjes mals!
dat doet me inwendig goed!
Nu kan ik voelen, dat ik nimmer kon gelooven, hoe ver dat de edellui t kanailje gaan te boven.
't is alles met zyn zwier, ordent'lyk en beleefd, Daar zit een draai in dat de burger geenzins heeft, maar, na ik merk, zo is uw hart in groot verlangen Om by uw Bruid te zyn, zy zal u zo ontfangen.
Philebert trekt aan de schel.
Hoe zal Valerius, wanneer hy t merkt en hoord, Bedroogen zyn, kom aan, dat moet nu snedig voort.
Maar, zal zy Karel wel zo lichtelyk verlaaten?
B3v, p. 22 philibert.
Die heeft zyn paspoort al, zyn wurmen zal niet baaten.
ACHTSTE TOONEEL PHILEBERt, BONESARDUS, MARGO.
Waar is Constantia?
haar Bruigom haar verwacht.
myn Heer, die uw geslacht Is dat nu de Edelman, wat is hy wel geschaapen.
Zo zeer vereed'len zal?
Hy lykt niet kwaalyk na de bestevaar van de Aapen.
Margo, wat zegt gy nu?
Hy 's na de nieuwe zwier, Maar 't lykt geen Edelman.
Hoe drommel is het hier!
Heb jy daar kennis van?
Hy s Edelman gebooren, al de Edellui zyn zo, van acht'ren en van vooren.
Wel nou, dat wist ik niet.
Een Edelman bekwaam, margo, kom ruik hem vry.
Hy ruikt zeer aangenaam, maar, ruiken de Edellui?
wel wat voor vreemde zaaken!
'k loof hy rioelen en secreeten schoon gaat maaken, na 'k aan 't postuur kan zien, wat is hy opgeschikt!
Zo fraai gedast, geschoend, en rondom zo gestrikt!
Hoe heet doze Edelman?
Wat mag de Meid al vraagen!
'k wil geevendig u zult draagen.
Heer Bonesardus, mar.
23 MARGO lacht.
Bonesardus?
Wel zie daar, nu barst ik niet, hy mogt de booze!
die naam vry mislyk luid, de Nikker zou zyn moër geen Bonesardus heeten.
Het zal heel anders zyn, de naam is u vergeeten.
Neen, snapster, maar die murf diend jou wel toegeschroefd.
Is dat een Edelman?
wat ziet dien uil bedroefd!
Heer Bonesardus!
Daar zal ik te nacht van droomen, wat Landsman is het?
Maar hy schynt wel van de vroomen, 't lykt meester Oeriaan in 't Doolhof op een prik, een Ezelman zo styf, gelyk een houte klik.
Wat zeid die Dochter, 'k ben wat doof, ik kan niet hooren?
Jou Varken!
Wat zy zeid, gy bent heel welgebooren, en dat Constantia u wel behaagd, myn Heer.
Caronje, houd de smoel.
Daar, Dochter, wacht noch meër, wanneer wy zyn getrouwd.
Myn Heer, ik zal 't niet lijen.
Men moet de Meisjes zo een weinigje verblijen.
Een milden bruijer o gantsch bloed!
wat groote schand, Een Achtentwintig, ongestempeld, in de hand Te duuwen, t is wat groots, wat is hy uitgeleezen!
'k meen ik jou stemp'len zal, laat hy maar binnen weezen.
MARgo.
Maar Bonesardus!
Wel het is te byster fraai, met zo een Edelman schiet gy de papegaai, hy heeft voor gek gewis lang langs de straat geloopen hy is het zeker, of ik laat my t vel afstroopen, t is Bonesardus, die een kanne bier vier vyf Giet, zonder slokken, door zyn keelgat in zyn lyf.
Zo gy de bek niet houd.
Zie daar, ik kan 't niet laaten, al sloeg jy my nu dood, ik zou 'er noch van praaten.
Voort, roep Constantie hier.
MARGG.
Myn Heer, hou jou fatzoen, laat hem zyn compliment in huis, op straat niet doen, en hem, gelyk 't behoord, in haar Zalet verwachten.
Gy hebt gelyk, Margo, ik was daar in gedachten, geduurig speeld en maald my de Edelman in 't hoofd.
Als maar de inbeelding hem niet van 't verstand beroofd.
gaan wy by uw Uitgeleezen.
Heer Bonesardus, boonesardus.
'k verlang al na myn Bruid.
Hoe welkom zal hy weezen!
PHILEBERt, met Bonesardus eenige Complimenten, in 't ingaan, maakende.
Treet binnen.
Ga my voor.
Myn heer, ik ben hier t huis.
B1v, p. 16 edelman.
Ik bid, wys my de weg.
Twee gekken, dat 's een kruis.
Zulk soort van edellui die vind men nu by hoopen, hy is bekwaam om met de vulliskar te loopen.
Hoe zal zy schrikken voor die groote Baviaan!
Maar 'k meen haar aanstonds van deze Edelman te ontslaan.
B5 TWEE Digitized by Google 26 de INGEBEELde tweede bedryf.
VALERIUS, robbyn.
Myn Heer, wy moeten ons verstand en zinnen slypen, om die gelegentheid terstond by 't hair te grypen, want jonge juffers zyn van wispeltuurige aard Zy zyn te vatten, als een gladde Aal by de staart, gy diend dat vogeltje wel in de vlugt te vellen, ik ken dat onkruid, daar is vry wat aan te stellen, men moet toetasten als het visje happig byt.
Want met een wip, myn Heer, vervliegd die appetyt.
Nou wy eens aan de beurt, laat nou jou haan eens kraaijen, gy moet die oude Gek 't rad voor zyne oogen draaijen.
Hy met Constantia, beminde van myn Vrind, te trouwen?
ik beken dat ik dit kluchtig vind.
Maar Karel zal die buit zo licht niet laaten glijen Ik ken hem al te wel.
Maar, denk maar om jou vrijen Dat de uwe u niet ontglipt, wat geeft gy om een aar, nou niet te talmen, maak uw eigen zaaken klaar.
Zie daar, Bonissimo, daar gaat haar deur net oopen.
Laat nu de tyd, myn Heer, niet vruchteloos verloopen.
VALERIUS, ROBYN, laura.
Daar komt zy, die dit hart en myne ziel gebied.
Wat grooter blydschap, nu t uw byzyn weer geniet!
Geen Harder heeft meer vreugd, by t minnelyk omhelzen Van zyne Galathé, in schaduwe van de Elzen, In t geurig veldtapyt, als ik by u, myn Zon, Ik spiegel me in uw glans, als in een klaare bron.
Maar, spiegel jou daat na, en spreek nou maar van zaaken, hoe gy die Harderin best tot uw Vrouw zult maaken.
Heb ik niet wel geveinsd?
'k bedank myn engelin, doch ik heb nimmer meer gewanhoopt van uw min.
Ja, hoorde gy dat eens, hoe hy by nacht gaat klaagen, ach!
Zeid hy, Laura, ach!
myn welbehaagen!
Indien 'k uw schoonheid missen moet!
Zo vecht hy met zyn schim, hy is verliefd den Bloed.
Wat raad nu, om die Nar in zyne min te stuiten?
Want dezen avond meend hy 't huuwlyk noch te sluiten.
Ik heb een trek bedacht, waar door ik hem wel meen te ontzetten van zyn min, hoor toe, 'k zal my verkleën, Gelyk een Turksch Doctoor, 'k hoop 't zal u niet verveelen, Myn Laura, om met my uw rol hier in te speelen, 't is noodig, engel.
Myn Heer, daar komt hy aan.
Kom, gaan wy aan een kant, gy zult het klaar verstaan.
PHILEBERt, margo.
Wat zeg jy nu, margo?
Nu zal het haast gelukken Een Edelman te zyn, myn hart dat danst op krukken, met zulk een Schoone, die geen weërgâ heeft op aard, myn naam die werd nu haast door t gantsche land verklaard.
Maar heeft een Edelman ook pooten, en ook ooren?
Wat is het, visch of vleesch?
of is het ongebooren?
Wat is het, bont of blaauw?
Of is 't een Baviaan.
Als Bonesardus?
zie, 'k kan 't noch niet recht verstaan.
Neen, kattetrony, neen, 't zyn welgeschape lieden gy zult het zien geschieden.
Als ik en myns gelyk.
'k geloof 't noch niet, myn heer.
K zeg noch, gy zult het zien, Geloofd gy t dan ook niet?
Dat weet ik niet, misschien, t is mooglyk, ook wel niet, het kon u wel ontschieten.
In wat voor vaaten zal ik 't langer met u gieten?
Van dezen avond werd ons huuw'lyk klaar gemaakt, dan is het immers vast.
MARGO, een weinig teemende.
Zulks my in 't minst niet raakt.
Dat 's waar, moërslons, zulks zal in 't minste jou niet raaken.
MAR. digitized by google.
29 MARGO, noch teemende.
Inbeeldingen, wat zyn dat wonderlyke zaaken!