floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat bruit t me nou, of ze de France wyn verbiën, k zal rinze drinken, dat de buik niet meer kan laaden, En met wat smakelyk is, myn lekkre keel verzaden.
Hem, hem, Heer Dirk, de kunst is eindeling gelukt, De smous heb ik een hond, slinx van de zy gerukt, ten half driejen zal hy my tot zynent wagten, en dit gelukkig uur, staat ons niet te veragten.
Schryf d'assignatie, dat hy die aan my betaald, en t is door niemand ook zo zeeker afgehaald.
Ik zal dit geld voor jou, zo lang tot mynent bergen, En geeven 't u weërom, die stond, als gy 't zult vergen.
'k zal daar voor zorgen, als myn eigen.
weest gerust.
Myn zorgen door uw vlyt, zyn dood, en uitgeblust, Laat ons in t Hof gaan, k zal daar d'assignatie schryven.
Kom, niet verzuimen, zo 't geluk ons by zal blyven.
Maar k zie daar onverwagt, Monsieur Solliciteur, met Monsieur Deurwaarder, twee mannen wel de keur van t alderbeste slag, van haar en haars en gelyken.
Zy lyken half verbaast, niet als naar ons te kyken.
JORIS SLIKOP, JOCHEM GRYPAL, DIRK en ROELOF, KLAAS PIETERS, en TEUNIS BROL wat agier, joris.
Essieurs, ik kom zo van t Stadhuis, t staat drommels slegt, men heeft de conchergie de executie reets aangezegt, Dees avond zal hy ligt, zyn dienaars u toezenden, Daar dient in tyts bezorgt, waar heen gy u wilt wenden.
En, dat nog 't ergste is, dog by 't regt niet ongewoon, Daar is iemand verieend aprentie op uw perzoon.
Begeef jou voort van daag, men zal u niet lang borgen, En voor het restje, daar laat ons verstant voor zorgen.
Confrater Deurwaarder gaat morgen na den Haag, de weg is hem niet vreemd, hy wandeltze alle daag, hy zal jou na den eisch, dit wel voorzigtig bakken.
Messieurs, zo is het tyd, dat wy ons spillen pakken, 't is alles wel verzorgt, dat ik u heb verpand, d'amandle, d'oly en de wol, de crap.
Verband Die zorgen, alles is voor list en lagen zeeker.
Kom eerst na t Hof, en daar nog eens een frisse beeker Gestort, en daar beraan, de plaats van ons verblyf.
Daar zyn er hondert, dat beraat heeft niet om t lyf.
Je zelt myn Vrou, dat ik vertrokken ben, wel zeggen, Zy weet wel op wat grond dat onze zaken loggen.
Maar Digitized by google blyspel.
Maar myn vertrek van daag, dat had zy niet verwagt.
Is het dan niet van daag, zo laat het zyn te nagt.
Kom, wisje, wasje, 'k zal die boodschap wel bestellen, en in haar droefheid vaak een uurtje gaan verzellen.
Kom, mars na t Hof, om t een en t andre, als gy weet, men moet verhoede, dat me t noodigst niet vergeet.
Laat alles op my staan, vermaak u buiten vreezen.
Kom, gaan wy dan gerust, terwyl 't dog zo moet weezen.
KLAAS PIETERS, TEUNIs BROL.
Daar gaat het zootje heen, vier gelyke Sinjeurs.
Kom, Monsieur Brol, 't is tyd, wilje mee na de Beurs?
De Koopluy zyn meest weg, kom laat ons t'zamen wand'len, En zien wat op de Beurs, voor ons is te verhandlen.
Het Theater vertoont een buurt, en de wooning van Roelof.
KLAAS PIETERS als over 't Theater na huis willende gaan, en JANNO, de huisvron van Roelof, over de deur.
Waar zo heen, Klaas Pieters, heb je myn man op de Beurs Janno.
Niet vernoomen?
'k heb hem niet gezien, schoon ik daar van daan ben gekoomen.
Fanno.
Waar of hy zig ophoud?
al onze spys wort kout.
Ik geloof hy zig om gewigtige affaires ophoud.
Hy had het op den Dam zo druk, hy zal niet koomen eeten.
Wel, waarom heeft hy dit niet vroeg genoeg laten weeten?
't is byna drie uuren, en de dag is niet lang, 't zal haast avond zyn, de tyd spoed zyn gang.
Ik zou, was ik als jy, een stukje in de mond steeken.
De honger heeft my niet veel geplaagt, in zes weeken, 'k ben wat zieklyk, ik wagt t'avond wat meer appetyt.
Wel ik heb al gegeeten.
als gy verzadigt zyt, Wil ik nog wel een kiein buurpraatje met jou houwen.
Janno komt voor de deur.
Ik ben in myn tyd nooit vies geweest, van de Vrouwen, Maar egter met fatzoen, ik mogtze wel zien, En schoon zy my niet vast bonden, kost ik ze niet vliën.
Ik kan nog hier en daar, zo wel om een praatje loopen.
De waar staat me wel aan, maar ik durfze niet koopen.
De luy trouwe zo ligt, al was 'er niet veel an, Maar hier beklaagt me zig van de vrou, daar van de man, ze kunnen 't zelde malkander van pas maken, en dat heeft my tot nog het huwlyk doen staaken.
Wel getrout te zyn, dat is een groot geluk, En die 't Wel doet, dat is voorwaar een meesterstuk.
Dat 's waar, maar 'k heb daar een man, een plaag der wyver, Nooit zeit hy, of hy t'huis komt, of dat hy uit zal blyven, en 't slimst is 's avonds, dat ik hem zo droevig wagt, Zomtyds tot midder, en zomtyds de gantze nagt.
Hoe lastig dit een vrou moet vallen, kan je denken, t is my gelyk de dood, en t zal myn zinnen krenken, zo dit zo voortgaat, moet ik voor myn tyd in t graf, k Vervloek het uur en stond, dat my die ligtmis gaf.
Jannootje hou maar moed, k heb voor u blyde maaren, uw man verhaalde my flus al zyn weedervaren, hy was het moe, de lust van hollen op en neer.
't is tyd, sprak hy, dat ik, schoon laat, my eens bekeer, 'k Heb lang genoeg myn tyd in zottigheid versleeten, Ik wil voortaan niets doen, als met een goet geweeten, Niets onderneemen, daar het droef berou of hangt, Op dat de booze my niet in zyn strikken vangt.
Wat dunkje, heb je nu van hem niets goet te hoopen?
Wat doet zig hier een poort van vreugden voor u oopen?
Verheugd u. roelof lief, die zal van nu voortaan, Op weegen van de zon der zuivre deugden gaan.
Wat zei de loskop?
hy, de deugden na te jagen!
Ze moesten stil staan, en geduurig na hem vragen, hy kentze niet, nog heeft er immer geen gekend, Daar was nooit deugdevonk, nog goets in hem geprent.
Hy kwam my ook in t eerst, gelyk een Sanct voor oogen Maar ik onnoosse duif, ben met de plug bedroogen.
Beklaag je niet te veel, daar zyn er meer met jou.
Wat helpt een anders druk, een nooit verheugde vrou?
Ik moet van zynentweeg van daag een snol ontfangen, Daar hy voor deezen, als een klits aan pleeg te hangen.
Wat dunkje, is dat dan niet zeldrements bekeert?
Een schoon gezelschap, wel je bent er mee vereert, 'k Dagt zyn bekeering met wat wonders zou beginnen, Maar troost jou, 't is 't gezigt, dat hy maar zal beminnen.
't gezigt, of geen gezigt, dat komt hier niet te pas, Ik wou dat dit gehaat bezoek al over was.
Wie, zal t Aletje zyn, of mag me dat niet weeten?
Aletje, deeze naam schynt u ook niet vergeeten.
Verzelschapt met uw man, heb ik haar wel gezien.
Die zelve zal het zyn.
Wel, wel, dit moet geschién.
Laat hy zyn aazem nog eens op haar wangen haalen.
't zyn kwade schuldenaars, die ook niet eens betaalen.
Daar komt zy zelver, en verzelt met Jonker jan. klaas.
Met Jonker Jan, o ja!
Dat is een eerlyk man.
JONKERJAN, ALETje, KLAAS, JANNO.
Jonker Serviteur, uw dienaar, dame Aletje.
Uw dienares Juffrou, k bid, ben je moê, zo zet je.
Tree binnens huis, de Thee, en t waater is gereet.
Aletje.
Doen ik jou moeiten aan, juffrou?
het is my leet.
Ik bid myn stoutigheid voor dit maal te verschoonen.
Gy zult, zo gy my volgt, u zeer gedienstig toonen.
Aleye.
De Gezwoore Bedrieger, Bedroogen, ik ook.
Sta Jonker, hem.
JONKER JAN en KLAAS.
Een woordje, of zeekerlyk uw vreugde is zonder klem.
Spreek op, waar zal ik u met een woord in vernoegen!
Hoe derf je u by Alet, roelofs matres vervoegen, of meen je, dat hy niet op u jaloers zal zyn?
Jaloers, wat of je praat, roelof jaloers op myn?
Dat heeft by ons geen plaats, weg, weg, met jalouzyen, om een matres, zou hy my niet wel moogen lyen?
Al was t om hondert, daar weet hy, nog ik, niet af, wy groeyen in t gemeen, als varkens in een draf.
Weg, beuzelingen.
zou men om een vroumensch teemen!
Hy magze, als hy maar wil, van my weer overneemen.
Jy beide valt niet vies, 't is met jou zo als 't valt.
Die t eerst komt, die t eerst maant, en met zyn liefje malt.
Puik, puik, gy leeft als broeders, als twee gezwoore vrinden 't is wonder, zo veel liefd' nog hier om laag te vinden.
Daar komt Heer Roelot zelf, een kruyer volgt hem na, wat aap is dat?
Sint roel!
ROELOF, JONKERJAN, KLAAS, en een kruyer, met een wagen vol geld.
O ja, vrintje, vrintje, sta, roelof.
Hier moet je weezen, 't is al ver genoeg gereeden.
Dit beesje, laat ons dat voorzigtelyk ontleeden.
Ryk my de zakjes aan, een stuk twee drie gelyk.
Zo twintig zakjes, wel, vrind Roelof, word kort ryk!
Dat spyt jou Jonker, dat jy 't ook zo niet kunt winnen.
En wat my aanbelangt, het gaat my aan de zinnen, Dat ik zo dom ben, en ook niet wat schagchren kan. roe.
Zie daar myn vriend je hebt gekrojen als een man, daar moet ook loon op staan, weest met dit stuk te vreeden.
Messieurs, 'k ga met verlof, eens by de Dames treeden, ik kom u zo weer by.
hier meid, tap een glas wyn.
Ik zeg regt uit, dat wy maar domme bloetjens zyn.
Maar laat ons niet te vroeg, ons hooft hier over klouwen.
Wie weet of t geld hem hoord!
Wie zou het hem betrouwen!
Hy heeft geen duit credit, by iemand in de Stad, Nogtans hy heeft het geld.
hoe pokke vatje dat?
Hoe zou ik 't vatten?
wy beschouwent voor onze oogen, 't zal wonder zyn, is hier niet iemand weer bedroogen.
Zwyg Jonker, t zal zo zyn, daar schiet my iets in t zin, k Zal wel ontdekken, waar t van daan komt, dit gewin.
Daar komt Heer Roelof, want men mag hem nu zo noemen.
KLAAS, roelof, jonker.
Myn vriend, voorwaar, dien ik zyn kloeke geest moet roemen.
De koopmanschap gaat wel, daar zo veel overschiet.
Myn winst in een gants Jaar, beschiet het derde niet.
Hoe, ryt jou haat en nyt, zo schielyk door de leeden?
Dit is geen winst, messieurs, stelt dog jou hart te vreeden.
Ik zal t jou zeggen, hoe ik aan dit duimkruit kom.
Een zeeker vriend van my, reets styf van ouderdom, Scheen, had dit geld te veel, hy wou lyfrenten koopen.
Hy vroeg de cours, hoe zy voor tagtig Jaaren loopen, 'k zey, teegen zestien, of op 't hoogst, agtien percent.
Dat is te weinig voor een tagtig jaarge rent.
Zo zeide hy.
ik zei, 'k zal u vyf en twintig geeven.
Den ouden man was blyde, en scheen op nieu te leeven, zo wonderlyk was het, dat hem dit bod beviel, dus troosten ik myn zelf, en ook dien ouden ziel.
't Contract dat liet hy by Kees Rus, Notaris, maaken, en zo, gelyk gy ziet, kwam ik aan 't geld te raken.
Kiaas.
De Gezwoore Bedrieger, bedroogen, 34 klaas.
't Geval is wonder goet.
't geluk bemind zyn zaat.
Een man van tagtig Jaar, die valt naast van de graat.
'k geloof, je denkt ook niet veel intrest te geeven, maar egter kwam die man, nog vyf zes Jaar te leeven, dan had je 't duur genoeg.
Daar was een koopjen an.
Ja, dat was al wat raars, ik reeken dan, als dan.
Men moet zig voor de tyd niet al te veel bekomren.
Men moet zig om de winst niet al te veel beslomren.
Maar van wat anders, k zag u flusjes op den Dam, je bent nog fiks ter been, niet kreupel, scheel, nog lam.
Dirk Olofs scheen jou dit, en dan weer 'er dat, te zeggen, je kent die man, en weet hoe dat zyn zaken leggen.
Wat moed hebt gy, zou hy nog lang gezond bestaan?
'k verneem, die jonge man, zyn zaken zo hoog gaan, hy is veel schuldig, en zoekt niemant te betaalen, wie dat 'er loopt of niet, daar is geen duit te haalen.
'k geloof dat deezen ook zyn geld op renten zet, hy zal gelukkig zyn, die daar een zom van het.
Daar zal me geen contract, of blykschrift van passeeren, dat geld was veiliger om niet meer uit te keeren.
'k Wil ook wat hebben, zo die vriend iets disponeert.
Valt dit zo voor?
'k verzoek gy my recommandeert.
Messieurs, ik zie daar volk, kom met my binnen treeden, drink met my een glas wyn, wy zullen onze reeden Vervolgen, met gemak.
Waar ik u dienen kan, ik ben u vriend, volg my Wel aan, wy volgen dan.
FREDRIK, GEURT LANGEDOk en PIETER DEUTECOM.
Ja, 't is zo, als ik zeg, de schurk is niet te vinden, hy is op 't blinde spoor, van alle vier de winden, Ik heb het zelf gezien, de dienders zyn in 't goet.
Ik was verwondert, wat 'er nog een diender doet!
Daar was in huis niet, dat verdiende te bewaken, van.
35 Van d'inboel zullen wy de kosten niet eens maken, 't is alles weg gesleept, tot bank en stoel in kluis, ik zag niet anders wat stroo, en turf, in 't heele huis.
't zou morgen geld zyn.
Maar wie wagt zig voor de loogen?
Wy zyn te goddeloos, en jammerlyk bedroogen.
Wat dunkt u, dat men hem aanstonds vervolgen liet?
Waar hem vervolgt, weet gy t?
voor my, ik weet het niet.
En Amsterdam is meest gewoon dit aas te bergen.
Daar is niet als geduld in dit geval te vergen.
Maar deeze roelof, die vervloekte makelaar, weet wel, dat deeze Dirk een schelm droeg onder t haar.
'k geloof hy heeft de kunst van 't noobel bankrotteeren, met voorbedagte raad, aan deeze Dirk gaan leeren, En ongetwyffeld, is hy daar voor wel betaald.
Wat scheelt het aan een guit, waar hy de roof uit haalt?
Hy is van outs gewoon, in snood gewin te groeyen.
Men hoorde tot een straf, die schurk de tong te schroeyen, Dat zou een voorbeeld zyn, voor and're, van dat zoort.
Dat vliegen op den Dam, ontdekt zyn boosheid voort, t is niet als al te waar, dat Roelof dit bekent was.
Ja, t zou wat wonders zyn, indien hy t aars gewent was.
Hy woont hier digte by, wil ik verneeme gaan, of deeze vroome man in huis is?
Klop eens aan.
Fredrik klopt.
'k Wil nog een woord twee drie met die bedrieger kwisten.
Dat wy ons schoone geld, maar we 'er te vinden wisten, roelof doet zelve open.
ROELOF PIETER, FREDRIK, GEURT.
DY Heeren, zelve voor de deur!
ik bid treê in.
Doe my de schande niet, dat gy op straat blyft.
'k vin Pieter.
Op heeden geen vermaak, om binnens huis te treeden, roelof komt voor de deur.
Een woord hier buiten.
'k zal u met geen lange reeden Ophouden.
Zeg, hebt gy van daag iets nieus gehoord?
Van wat byzonders, dat ik weet, geen enkel woord.
Ik was niet op de Beurs van daag, 'k heb niets vernoomen, en ben zo even om wat te eeten t'huis gekoomen.
Een vreemdelink, die veel negotie met my doet, was d'oorzaak dat ik nu zo spade ontbyten moet.
Hebben de Heeren iets?
dat zy 't voor my niet spaaren, 'k hou 't liever met 's lands wel vaaren.
Wat is er heeden goets?
'k verlang na 't zoet verhaal.
Wy zyn, gelyk gy weet, lief hebbers altemaal.
Zo weet gy nergens van, onnoozel en onkundig?
Myn Heer, hy ziet zo flaauw van weezen, en zo zundig.
Wat is dit Heeren, zoekt gy uw vermaak met my?
Ik ben voorwaar niet voor een jongens spottery.
Neen, neen, 't is ernst, dat ik met u wil overleggen.
Weet gy nog nergens van, moet ik het u dan zeggen?
Ruelof.
Haal my de pokken, is my eenig nieus bekent!
Doe gy dees morgen op den Dam gekoomen bent, met Diedrik Olofs, is u dit niet by gebleeven, dat hy beloofden, om ons morgen geld te geeven?
Die Olofs, weet gy niet, waar die zig nu onthoud?
Raelof.
Misschien gy aan zyn huis, hem nu wel vinden zoud, Of anders in het hof, daar houd hy vaak een praatje, Daar vind het kalf zyn Moër, en elk zyn kameraatje.
't is koud, om 't vuur gaat men nu meest wel in de kroeg.
Maar voor het geld, dat was gezeit, eerst morgen vroeg.
Dat s waar, t was dubbel wel, al was het overmorgen, Maar k vrees dat wy die Dirk, wat langer zullen borgen.
Men wagt zyn tyd, en laat er morgen gaan, ik twyffel niet, of t geld zal voor u vaardig staan.
Zo is 'er op den Dam niets meer te zaam beslooten?
Niets, als om Dirks credit, was 't mooglyk, te vergrooten, Elk te betalen, op de spoedigste manier.
Op 't spoedigste, dat 's waar, maar met een zeek're zwier, Gelyk de schurken doen, die op een dag betalen, En van den Haag verlof, tot haar kwitantie, halen.
Hoe dat myn Heer dit meend, 'k versta dat Haagze niet.
Piet. digitized by google.
't Heeft zig al wel verstaan tot ons gemeen verdriet.
Gy weet nog niet, dat Dirk den halter heeft gestreeken, en is zo voor een tyd uit Amsterdam geweeken?
Hoe, Dirk, uit Amsterdam!
nu merk ik dat je spot.
Ja, Dirk, uit Amsterdam, uit Amsterdam bankrot.
Maar 't is jou onbekent, hoe kost je dat ook weeten?
Had hy u t flus gezeit, het was jou nu vergeeten.
Je bent onnoozel, en jy weet er nog niet of.
Hoe houd men my verdagt?
Messieurs, dat gaat te grof, gy wilt geen eerlyk man, als my t credit berooven.
'k zal nu na deezen dag, geen mens op aard gelooven, noch niemand goed doen, 't krielt nu alles van bedrog Hoe, woelt d'ondankbaarheid in deeze tyden nog!
Zo iemand was verpligt, om my geen trek te speelen, zo was het deeze Dirk, die nu myn eer gaat steelen.
Gy Heeren, k bid, houd geen onschuldig man verdagt.
'k heb altyd, om u winst en dienst te doen, getragt.
Niets had ik ooit op t oog, als dat u moest verbinden, gy zult dit altyd nog aan my uw dienaar vinden.
O roelof!
uw bedrog komt eindelink in 't ligt.
Dit schelmstuk is door u niet als te klaar verrigt, het is het eerste niet van uw gepleegde streeken.
'k zie daar den Officier ligt ook om u te spreeken, Verzelschapt met een Jood, en Diender drie, vier, vyf.
'k word van schrik, gelyk een hout zo styf.
OFFICIER, KRUYER, MOZESJUDALJON, DIENDERS, en de voorgaande.
Officier.
Ey, kruyer waar het was, daar t geld strak in gebragt is?
Daar staat de kaerel zelf, die 't in zyn diefze magt is.
Ja 't is de schurke zelf, bedrieger, waar 's myn geld?
Zes duizend Guldens ruim, die 'k jou heb toegeteld.
Wat reutelt deeze smous.
gelyk een kazuaris?
Ik gaf flus jou myn geld.
Ik zeg, dat het niet waar is, roelof.
Judas, ik ken jou niet, waar of de spek van praat, ik heb jou geld niet, bruy van hier.
Myn Heer, verstaat, moxes.
Zie d'assignatie, die aan Roelof gedoceert is, die guit, die in de kunst van liegen uitgeleert is.
Waar woon je Roelof, welk is eigentlyk jou huis?
Hier, tot uw dienst, myn Heer.
Val in, doorzoekt het kluis, laat kist, nog kasten heel, voor t geld is weergevonden.
Al 't buisgezin komt buiten, en dienders binnen.
'k ben een bedurven man, o bloet!
nou zel t hier honden.
Jy, fynman, biegt regt op, hebt gy van deeze Jood, Dees agtermiddag, niets ontfangen?
'k ben half dood.
Roelot.
Ontfangen, neen, of ja, wie is daar aan geleegen?
Hy heeft kwitantie daar voor, als t behoort, gekreegen.
'k benjeuw 't niet onder my, ik zond het daatlyk voort, ik heb het geld gebragt, aan die het geld behoord.
Wie hebt gy 't dan gebragt?
Dat wil ik van u weeten.
Rrelof.
Myn Meester, my beval, dat ik dat zou vergeeten.
Ik ben jou Meester, en gy zyt in myn geweld, het regt heeft van nu af, u onder my gesteld, dies zegt vrywillig, of ik laat 'er u toe dwingen.
Is hier dan niet een list, om deeze dans t'ontspringen?
Ik ben een eerlyk man, zie toe, wat dat gy doet.
Gy zyt, als guite meer, daar ligt voor opgevoed, maar op uw tronie vind ik weinig deugden blyken.
Diender met het geld.
Diender.
Myn Heer, hier is het geld.
Jy wout er mee gaan stryken, officier.
Daar vagebond zie hier, het proefstuk van jou deugd.
Myn Heer, dit is myn geld, wat onverwagte vreugd!
Net twintig zakjes, als hy van my heeft ontfangen.
Men zal 't u, naar 't geteld is, zuiver weederlangen.
Dan zal myn Heer wel zien, de smous het t zyn niet is, ik heb t van langer hand vergaard.
Dat weet ik wis, men zal van langer hand weer meer van u vergaaren.
En door het klappen u voor meer bedrog bewaaren.
Myn dienaars, breng die schoft aanstonds in gyzeling, ik zal wel maaken, dat hy haast wat fynder zing.
Myn Heer, herroep uw woord, ik heb een vrouw met kinderen.
Zo deeze deugend zyn, zal haar uw schand niet hindren.
Breng weg, dien snooden boef, gelyk ik heb gezegt Ik wil van zyn bedryf, wat nader onderregt.
Dienders met roelof binnen.
Myn heer, voorwaar, doet wel wy zyn ook schelms bedroogen.
Terwyl hy vast zit, kan elk zyn belang vertoogen.
'k zal deeze leeren, dat hier regt is in de Stad.
Kom Kruyer, met het geld, en volg my, haast u wat.
Monsieur Judaljon, 'k zal uw geld verzeekert brengen, In handen, die 't niet slings, nog avregs zullen mengen, Zo daar de zom is, die gy Roelof hebt betaald, kan het op morgen uit myn huis weërom gehaald Worden, gy zuit het regt en onvermindert kreygen, vaar wel, messieurs.
Den Officier, smous, en de kruyer met het geld uit.
Het regt is onze Hooftschout eygen.
Kom, gaan wy, 't is ook tyd men aan de maaltyd gaat.
De straf komt altyd vroeg, al komtze zomtyts laat.
JANNO, jonk'ek, KLAAS PIETERS, ALETje.
Wat gaat my aan, o goon!
myn man is een gevangen.
't is maar in gyzeling, men zal hem daar niet hangen.
Vaar wel, juffrou Janno, uw droefheid doet my zeer.
My moeit uw ongeluk, en k hoop dat gy haast weer Uw man omarmen zult, en geen meer leed zult vreezen.
Ik dank u, dame, voor t vermaak aan ons beweezen, k verblyve uw dienares.
Uw dienaar, Jonker Jan, die blyft uw willige slaaf, zo lang hy dienst doen kan. janno.
De Gezwoore Bedrieger, bedroogen, janno.
Dat is een man bekeerd!
wie dagt om zulk bekeeren?
Die niet in vryheid wil, die moet gedwongen leeren.
Digitized by goegel.
T Gouvernemene van SANCHO PANCA In t Eylande BARATARIA, MUSICARI KLUCHTSPEL, chaijmt docr Gui z. ionat.
Kunnicx.
In 't Musieck ghestelt doon mu.
ALPHONSVS DEVE.
TANTWERPEN, by joannes van SOBST, boeckdrucker, woonende op de Groote Mert in den Bonten Mantel.
* OP.DRA AEN DE EDELE HEEREN ENDE LIEFHEBBERS Der Musicale ACADEMIE.
Enmerckende de liefde der Heeren liefhebbers, de welcke besonder bevest ight is, door het enderheuden der Musicale Academie, ben ick gedreven, en aenghemaent om dit kleijn werck, bebelsende de History van Sancho Panca schiltknaep vanden dolenden Ridder Don Quichot, aen u. E. toe te eyghenen, ver midts dit voornoemde werck maer alleen van keustmoedige ooren kan aenghenomen worden, door dien het leven ende daden van Don Quichot door veele vermaerde Schrijvers in Prosa is voorghestelt, soo stelle dan dit in de handen van de voorsz... Heeren, versoeckende soo gheluckigh ghehouden te worden, dat alle fouten en misleiden ten opsicht van den weynighjaerighen en onbequaemen Pocët, soo ick my soo noemen derf, verschoont sijnde van u. E. magh aenveert worden, waer voor ick my wensche te moghen teeckenen, u. E. D. G. J. KERRICX.
BEDRYVERS Den foubet, ridder van de rovighe siguer.
and parba, syn schilytkuaep.
Ilertegb.
Ik smeer.
Sccretaru.
Nalmeester.
Altis... iur, naetje.
Den Pastoor van Mancha.
Doctoor.
Theresa Penca,vrouwe van saucbe.
Ser bisje, hacre Dochter.
Tean, boeren.
Dries kleermaccker.
Mees ier peeter, Barbier.
Spaeusche courtisane.
Eenighe Edellieden.
Eenighe Soldaeten.
Grouwvetie, exel van Sancho.
't Beghint in 't Hof van den Hertogh, en eyndight in 't Eylant Barataria.
De Regelen met dit marck gheteeckent, sijn van eenen anderen Poeet ghemaeckt.
(1.
EERSTE DEEL IIRSIF UYTKOMST.
Den quiebus, sanche.
Den quicbat.
Zy siet mijn schiltknaep, hoe dat gy nu door my Geltegen hebt t hegin ran uwe heersch iv, uyt een lloet soo retre nu gheraeckt.
Dat desen Hertogh u heelt gourerneut gemaeckt, en die te voren waert om koeyen te gebieden, die sult gaen Heerschet zijn ovet de Edellieden.
Sanche.
Mijn Heer ick weet u danck, En sal mijn leven lanck, noch nimmermeet vergeten, hoe dick wils ick droogh broodt, En quaedt genoegh in noodt Voor spijs heb moeten trouwen, En dat ick nu, O Heer door u, soo braef sal gouverneren, En in de lecker spijs heel daeghen domineren.
Ick placht, gelijck gy weet, mijn dagen te verslijten, met dorschen in de schuer, en boeck wey strooy te Ick myten, ick uueckte my schier lam, en doen hiot ick maer boer, oyt een Gourerocur in mijn hert meckt sulck t'amot het van blijdschep schier vel uyt mijn lijs soo speinghen.
Den quiebet.
Gy moet deei passie Soon soo veel gy kont beduringem.
Belneght u het ghebiedt, Dat men dan in u zeden, Niet anders oock en siet Dan alles naet de teden, Floort toe wat ick u segh, en hout in u ghedacht, Door wien 't beginsel is ghekomen van u macht.
Als ghy sit in Heerschappy, maeckt u ondersaeten, blij Siet dat men van Sanche leght, hy doet alles naer het recht, desen man het soo wel stelt, hy straft 't quaet maer niet het gelt.
Ick luyster als een vinck, Maer 'k wou eerst in een dinck Van u ghenaed' fijn onderwesen 't Geen is, oft dat ick just sou moeten konnen lesen Om Gouvemneur te sijn don Quichot.
Wel wie heeft oyt gehoort datter een wijsen man, een Gouverneur sou sijn daer hy niet lesen kan?
Maer daer sijn dan by hem men heetse Secretairen, En die doen in de plaets dan altem ael daffairen, al is den Gouverneur wat bot, wat onbequaem, den Secretaris schrijft dan in des Heeren naem.
O don Quichot.
Wel laet het dan soo gaen ghelijck als gy 't verstaet, soo wil ick 't oock verstaen.
Maer soou wort jet voor gewent, dat ghy te vollen niet en kent, En wilt u levens daeghen, noyt wysen eenigh recht sonder eerst raet te vraegen.
O Hoe veel sijnder die regeren, o En voor wijs willen passeren, die noch botter sijn als ick?
Heer en hebt voor my geen schrick, 'k sal met raet van Pensionaris, en advies van Secretaris, alle saken wijsen gaen, 'k zie die 't niet verstaen.