floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
zal ik een slecht Kaerel zien, die met een Vernis van geld de modder van zyn geboorte poogt te overstelpen, want door de Spons van de Fortuyn worden de vlakken van een slechte geboorte uytgewist En zo een slecht Bakbeest zal dagelyx de twist In die Families, en onder de zulke trachten te fomenteeren, By dewelke hy zo egaal is, als de vlerkken van een Uyl egaal zyn aan een bouquet van Paauwe veeren, en ik zou niet huylen hui hui!
Huyl dat je den hals kraakt.
Waar drommel ben je aan die Sal volaatflesjes van dat eeuwigduurent Huylen geraakt?
Je loopt gevaar van een Fistula lachrymalis te krygen door dat duyvels Huylen.
HERAPIET Maak dat je niet een stuyp krygt gelyk als Filemon door dat gekkelijk lacghen, Brigardier van de Spotuylen.
Ziende jan en Antonet koomen.
Zacht zacht, Herakliet, dat is een lief Gespan, interdiceer nu je traanen voor een korte tijdt, veel ligt dat er in die Conversatie een stof steekt om te Huylen tot in alle ceuwigheyt.
HERAKIjt.
Ik zal alles doen wat in de macht is van een huylebalg, om mijn traanen te menageeren.
JAN. demoKRIET en heraKLIET, schuylen tor zyden de schermen.
Jan, dat geloof ik wel, de jonge Heeren Leeven op een vreemde wijze, ik zou wel graag zien dat je ook een Heer waart.
Jan, leder het is geen hooft Antonet, daar moet ook hoog of laag een staart.
Zijn.
Weest niet ongeduldig Kind, zo lang als men gaapt moet men hoopen.
Ha hoe meenig Laquey voert nu een Koets, die ze eertijts plagt achter aan te loopen!
Hoe meenig Komjes staat thans op Schildwagt aan de Haagsche of aan de Ginuckens Poort.
Die dezelve Passementen aan zijn Knegt geeft, waar mee eer tijts zijn Kleed was geboort.
Hoe veel zijn er niet gegaan uyt onze Societeyt, die nu pocghen en zweeren By hun kostelijke Schilderyen, nieumodische spiegels, en Antwerpsche goude leeren, rouaan moteuss v PELGRIMASIE.
O rouaansche Tapyten, en Kabinetten gegarneert met het alder keurigste Japans Porcelyn.
Ja Antonet, die herbakke Lucifers daar ik nu van spreek, zouden nog.
Wel te beloopen zijn Met een natte vinger, die zijn nu Heeren, en hun Vrouwen zijn Mevrouwen, en pas twee a drie jaar geleen weygerde onze Keukenmeyd met dien Vervelde Komjes te trouwen Je weet wel Antonet wie dat ik meen, onze Tereese dat spytige Dier.
Ja, maar hoe komt een knegt aan zo een geluk?
Dees op een eerlijke, en geen op een equivoque manier, o de Fortuyn heeft meer dan een pyl op haar hoofd, om een armen Drommel gelukkig te maaken!
Den een heeft kennis van Uycheemsche, en den ander van Inlandsche zaaken, den een cajoleert mijn Heer, en den ander... die is involgend voor Mevrouw.
Doch wat My aangaat, ik weet wel met wie van beyden dat ik het houden zou.
Maar dat is een ander Ovaal.
Hoor Antonet, den eene Mensch verstrekt aan den ander tot een trooster, die wel met de Abdis staat, speelt den baas in het klooster, een Vriend van den keldermeester gebreekt nooit Wijn, en een goed Liefhebber of een goed Koppelaar zal zelden sonder een goed Officie zijn.
Men let zo naauw niet op een hand vol Framboisen, wanneer men door dees bedroefde weerelt wil komen.
Dat is waar koning.
Maar wat is er weer gaande, dat Jakoba uw Heer niet heeft vernomen, owat is die Alfons oen losbol!
Ey lieve Jan, hoe doch passeert uw Meester zijn tijt?
7.. jan. ik weet wel datje een model van Stilzwygentheyd zyt, doch, echter.... antonet.
twyffel je Jan?
Neen daar zijn meer Geheymen op mijn tong gewoogen.
Jan. daar is je ook ondertusschen wel een geheym ontvloogen.
Hoor Antonet na 't geheym.
Een Brunette bemint het geel, een Blonde is voor het Inkarnaat, maar de Juffers beminnen een koleur in t generaal ANTONET.
En die is?
Jan. de praat.
Jan Broer, geen enkelt Woord Vriend, ik zal nooit Ik niet eenig Ongeluk aan mijn Vrienden brouwen.
Jan. daar doeje wel aan Kind, want een Vrouwe tong is dikmaals de Voorloopster van t klouwen.
Luyster dan stemmig toe, voor eerst heeft Alfons een gerust Gemoed, want hy slaapt altoos een Gat in den Dag jaar uyt jaar in gemeenlijk op het Klokslag, het is Van half twaalf als hy ontwaakt, doch dan is 't niet overal, want eerst zal hy nog een groot half uur leggen gaapen, En dan geschreeuwt, hoe laat is 't Jan?
Twaalf uuren Mijn Heer, morbleu ik heb jou Verslaapen!
Sa waar 's de Brock, de Koussen, Muylen, Japon?
Nota bene ik kom scheep voor Kamenier, zo wel als voor Laquey, dan vliegt hy na zyn Toilet, sa Potten en Pannen sta by, Presta Pomade, Maagdemelk, Amandelbrood, de Geest van Oranjebloeijsel, en allerley et ceteras gelyk als de Mevrouwen, en zomtijds is hy nog zo vol en dol dat hy t hoofd niet recht op kan houwen.
Eyn! digitized by google PELGRIMASIE.
29 Lyndelijk en ten lange lesten raakt hy in t Harnas, dan wort de Snuyfdoos gevictualieert, en dat wichtig Werk volbragt zynde stuyft hy na t Coffihuys, gelijk als een Paerd dat galoppeert.
Daar drinkt hy zijn Coffi.
JAN. ja Rossoli de turin, en eau de Barbade.
Denk maar Meysje wat schade Dat zulkx doet aan een Man, die nog tot over de grootste helft vol is.
Een pyp Tabak, Monsieur Gaillart!
dat duurt tot dat hy weer op nieuws half dol is, En dan is 't, zet dat by 't voorgaande, Monsieur Gaillart, want hy is met Geld voorzien, als de chevalier Indigne met een Hart.
Antonet, 't blyft tusschen uw en my, ik heb hem nimmermeer Geld zien handelen.
Dan vraagt den Griffier Maagwater, of een minder Ligtmis Alfons wilje een Ogenblik wandelen Eer we gaan spijzen?
Aanstonds is hy gereet, slaa voort, terwijl Monsieur Gaillart een tronie zet als of gants Abdera wiert uytgemoort En vloekt en baart, dat de Menschen zidderen die t hooren.
Maar mijn Heer speelt voor malle Egbert, die slacht de Beur zesnyders, en die heeft geen Ooren, en ik zwijg mee zo stil als een Muys, en dat past een fatsoenlijk Laquey die s Meesters Eer ophoud... maar kyk eens Antonet, hey Dat zijn raare Kabouters!
Serviteur aan de Heeren.
D3v, p. 30 demoKRIETS en haRAKLLETS VIERDE TONNEEL.
JAN. demoKRIet.
Serviteur, wandelende regenboog.
Ian lacghende.
Dat s Vreugd, met die Maats is t goed te verkeeren.
ja de droefheyd moet mee het zijn hebben, het kryten komt zomtijds te pas.
DEMOKRTET.
Het Huylen is pretendents.
Vriend mijn Hart hangt over uw, zou je ook een stout Glas Aandoen?
Ja met een puymsteene Long.
Ian tegens herakliet.
En ghy?
Ik drink niet anders als traanen.
En waar uyt tapje dat tuyg? herakliet.
Uyt mijn Gezigt.
Dat zijn natuurlijke Kraanen.
Maar ghy grys lacghebekje, waarom gaaje niet aan het Hof?
Daar leeft men zonder Verdriet.
DES by godigiti e PELGRIMASIE.
31 DEMOKRIET.
Na het Hof, loop nar en versteekje in een Lantaarn, daar je geen Mensch ziet.
Aan het Hof om te lacghen!
Na dat Magazijn van Wolfswortel, dulle kervel, en slagzwaarden Aan het Hof om te lacghen!
Aan het Hof lacght men met de opperste Lippen, als de Kolderende Paarden.
Wel ten platte Lande by de Boeren, die kennen ommers geen ramp.
by de Boeren!
Loop naar school, jongen of gaat weezen leeren.
By de boeren!
Ha halzeeker ik moet uw Onnozelheyd admireeren.
Ik heb geen kennis van uw jaaren, maar dat zien ik uw Verstant is niet zeer oud.
wel daar lagt niemand als den Drossaard of de Schout.
Bevatje de oorzaak zonder meerder Explicatie?
Maar waarom gaa je niet by de Dames en Juffrouwen, die.
Met zo een ruyme Spatie Van Verstand en Snedigheyd door de milde natuur zyn vereert?
Om dies wil dat haer lacghen of het gepasseerde of het toekoment Kwaad prognosticeert.
Is dat waar hangbast!
wat weet gy van de juffers te kakelen?
Schuimlepel, bakbeest!
Dat ik mijn respect niet liever had, ik zou uw toetakelen Dat uw eigen moer je niet zou kennen, welgemaakte gauwdief!
Plugvink ik geef je den bof, zie vry om naar een ander Lief.
Weg Schoenpotzer!
Digitized by google demoKRIETS en HELAKLIITS 32 jan.
Geen een woord, schendbrok van de vrouwen.
Liever als met uw, ik had alzo lief een apoteckers knegt te trouwen.
HeraKLIet en demoKRIet vertrekken ook, den een al huilende en den ander al lacghende.
Ik alleen Ontroert tot in mijn Ingewant Door zulk een bitsche tong en doodelijke woorden, Die door het middelrif van long en lever boorden k Zie geen excuse in hock of kant.
O droevig woord!
De knegt van een Apteeker!
O scherpe Antonet, 'k word dor om zulk een smaad, en 't scheelt niet veel of 'k steeker het Mes van boven in..... neen zoetjes dat komt net, Heeft zy haar zin 'er op gezet, ik zuip tot troost een vollen Becker.
Mevrouw iacoba.
Daar is geen ongelukkiger Kreatuur onder den hemel gebooren!
helaas malheureuse!
hy is ongetrouw, ligtvaerdig, eedbreexend.... hy is meincedi ANTONET.
Ei Mevrouw Altereer die gedagten, ik heb altoos een vierige Liefde in hem vernomen.
Jaa, en wat is de Oorzaak, dat hy in geen vier dagen in mijn huys is gekomen?
Vier dagen!
ik berst van spijt.
Ach onverdragelijke tijd!
Antonet mijn Hart zal tot stof door het ongedult verbreeken.
Wie drommel!
Wie zou denken dat 'er zo veel Ongedult in de liefde zou steken?
't is waar Mevrouw vier dagen is onverdraagelijk, maar als je de gewoonte van de Jonge Heeren considereert, dan hebje ongelijk.
Of weet je niet dat Bacchus predomineert, en dat de nieuwe Wynen, Gelijk als het water het vuur dooft, alzo ook de Liefde doen verdwynen, de Troktafels, de Coffyhuyzen, en de Basset-Kamers, die moogen ommers niet ledig staan, en gelukkig die zig daar mee contenteeren, want veel hebben een erger baan, ik ken die Maats in de grond, ik zou ze uw konterfyten naar het leeven.
Maar onder ons Mevrouw, het is uw schuld, waarom hem zo veel Geld gegeeven?
Kan ik yets weygeren aan hem die mijn tederste genegentheen bezit?
Ja, maar dan moest gy hem de heele hand niet geeven, dat hy zig contenteere met een lyf, De vinger is genoeg.
Hoe konje zo onverstandig resoneeren?
Considereer zijn lieffelijke manieren, wie is Kapabel hem yets te refuzeeren?
Hy kwam over vier dagen, hy kwam in zonder spraak en zonder gevoel, En naar een lugubre saluade viel hy in t midden van een Leunstock, daar hy zo jammerlijk zugte, dat mijn Hart wilde te breeken.
Ik vroeg hem duyzentmaal na de oorzaak?
maar hy gaf taal nog teeken.
Ik dee hem verscheyde kwestien, ik vroeg of hy een Proce verlooren had?
Of zijn Vader ziek ofte dood was?
Of je hem iemand in de Stad Geaffronteert had?
of hy mijn Getrouwheyd suspecteerde?
Ofte hy een Medevrijer vreesde?
Ach Antonet!
het deerde my hem te zien in zo een desperaat gestel.
Eindclyk vroeg ik, of hy mogelijk door het Spel Zijn Geld kwyt was geraakt?
Op dat woord toonde hy leeven, en door zijn knikken zag ik waar dat zijn blyd'ehumeur was gebleeven.
Daar op vertoonde ik hem dan de Wisselvalligheyd en Ongestadigheyd van de Fortuyn, die dikwils het Ongeluk doet vallen op de kruyn van.
Van die dat het alderminst meriteert, terwijl ze aan den andere kant met haar geschenken Tot berstens toe vereert die geenen, die 'er 't minst omdenken, En aan wien het Goud tot een schyn van deugd verstrekt.
Want gelyk als een mantel een kwaat kleed verbergt, alzo bedekt dat gulde metaal alle fouten en schelmstukken, want die Geld heeft, aan die is het een onmogelykheyd dat hem yets zal mislukken Als daar door verkrygende het faveurvan Regters, ja zelf van Prinssen en van Koningen, geen deur Wiens grendelen niet op dat lieffelyk geluit openspringen.
Ach mevrouw!
schoot hy 'er tusschen in met een zugt, die kwam dringen Tot in het middelpunt van mijn verlieft en medelydent Hart.
Mevrouw zei hy, heb ik geen reden om mijn smart den lossen toom te geeven?
Want dewyl het Goud zo noodzakelyk is tot de rust van het Leeven.
Het zelve nu mankeerende is 'er wel yets dat my vermaak kan geeven?
Wat zou ik doen Antonet?
Ja wel ik weet niet Mevrouw, de zaak is redelyk desperaat.
Een goed Huwelyk zou wel t beste wezen.
Wat dunkje van die Raat?
Die is redelyk.
Maar Antonet heeft hy uw verzekert dat hy van avond hier zal komen Zal hy zijn woord houden, spreek, hoe konje zo staan droomen?
Ik geloof van ja, maar de beloften van Minnaars Slagten die van de Doctoren, zynze waar, het is wat raars, maar ik twyfel er niet aan.
Heer Mevrouw het Gezelschap was zo vrolijk, het waren zulke zielen, ze sprongen en klonken en dronken dat s'er schier by neer vielen, den uwen was wel de serieuste, want die dronk maar uyt een halfpints glas, en ik verzeeker uw op mijn Eerbaarheyd dat het alderminste van de anderen een heel was, En dat gong gelijk als stofregen, ik heb het hem viermaal zien uitpoijen gezondheyd, en het Glas viermaal in grusementen zien Op uw goijen.
Je hebt geen reden van bedrukt te wezen, want hy Zeeker zwoer, Mevrouw.
Dat hy in plaats van uw te abandonneeren liever hals en beenen breeken zou.
Een mirakel van de hedensdaagsche liefde!
Waardig van al de juffers geprezen!
Ook was hy zo openhartig, dat hy uw Brief aan de geheele Kompagnie liet leezen Dewelke van al zijn konfratres met groote louanges schier tot in den Hemel wierd geviert, maar daar is hy zelfs, wat goeden engel heeft hem ons zo vroeg gestiert!
M. iacODA.
Mevrouw uw minste slaaf.
Ha Antonet!
't is morbleu een lieve Meid!
ik verzoek wilt mijn Negligence excuseeren.
Jacoba, op mijn ziel!
ik heb geen fout, maar het is de schuld van zommige Heeren Wy zijn t'zamen jagen geweest, en daar was zulken delikaten Borgonje Wyn, Dat we onmogelijk konden scheiden ofte de Bouteljes moesten gedepecheert zijn, en hy klopt haar onder de kin.
En van de morgen wierd ik in het Fransche Cofsyhuys geroepen juist als ik hier meende te komen.
Ik verzoek duizentmaal pardon.
Ei Mama lief wil uw Colere betoomen Want.... Antonet hoe behaagde uw onze Kompagnie?
Onverbeterlijk iacoba.
Zie Alfonso ik zweer dat ik uw zekerlijk..... ALFONSo.
Zweer niet Princesse, Keizerinne van duizende harten, want mijn liefde is a la preuve, ik durf den galantsten tarten In materie van Fideliteit.
Maar apropo den kruitbereider end en gedevalizeerden poëet, geeven die nog Visitens?
Ja, maar het is uw schuld, gy zyt de oorzaak van mijn leed.
Ja ja, gy met al uw frivole excuzen en uitstellen, gy zijt gepersuadeert van Mevrouws Liefde, hoe konje iemand zo onbarmhartiglijk kwellen?
Gy zyt waaragtig gefondeert Antonet, maar evenwel de Trouw, die is zo dangereus!
Men is geobligeert om onderdaanig te zijn aan de Caprices van een Vrouw, men moetze beminnen al was het maar in apparentie, Altoos by ofte omtrent haar zijn indien.... iacoor.
Foei ondankbre Alfonso, mijn patientie Is ten einde, valsche minnaar!
ik verbreek de ketens van mijn slaverny.
Gaa troulooze!
Breng uw valsche tong by Clarice ik geef uw de passage vry, ik zal nooit.... alfonso.
Maar Charmante Jacoba, ei lieve je moet dien yver wat menageeren.
Al het geen ik zei geschiede maar alleenlijk om uw wat te diverteeren, zie daar is mijn hand tot een teeken en blyk van de zuiverheyd van mijn hart.
Alfonso lief, een woord van uw aangenaame mond verzoet de bittere smart Die dat zeggen my dee gevoelen.
Maar apropo wanneer zal ik het kleed krygen het geen y bestelt hebt om te borduuren?
Hy zei tegens morgen.
Om wat tyd Antonet?
Tegen zeven uuren.
't is maar een geconfyte Botterik en het le diable m'emporte hy grootste Beest Dat me ooit te vooren kwam, ik wil niet langer wagten.
Al het geen gy zegt tot schelden toe is vol aardigheyd en geest.
Alfonso zonder uw losheyd gy waart alles het geen men kon weezen.
Antonet, dat zegt mijn Moeder dagelyks, ja meest alle Menschen, cela passera.
Gy rickt naar Tabak.
Is 't maar dat 't geen 'er aan gebreekt?
het is aan de ketel van een frisse pyp dat de liefde zijn fakkel ontsteekt.
Maar Princesse waar is uw tabatiere?
ik heb de myne gistjen par malheur verlooren.
39 iacoba.
Daar mijn Kind.
Wel adieu ma chere enfant, iacoba.
Hoe mijn uitverkoren Zo schielijk?
Ik ben ma foi gepresseert.
Iacoba Wagt een moment, raad wat ik voor uw gekogt heb, Alfonso?
een Lind voor mijn Degen.
Hoe weetje dat zo?
Mon Prince.
Om dat ik flusjes in dezelve Winkel een Spaansche Paruik op Krediet heb genomen En toen zei de blonde Winkel dogter, datje een oogenblik geleen daar waart gekomen, Maar ma chere Maitresse donnes seulement, waar is het Lind?
Daar mon Cher galant.
Ach chere Mama gy verbind my op duizenderhande Wyzen, gy hoopt Obligatie op Obligatie.
apropo ik heb een galante Entrê geleert, maar hier is geen bekwame spatie Guanwe naar uw kamer.
Ik ben te vreen, Alfonso.
A sa donc mon cher Coeur ACOBA, ALFONSo binnen.
Jan. de hedendaagsche juffers slagten de Duitschers, haar kwaad.
heyd gaat zelden deur.
Maar waar mag mijn Jan nu zitten?
ik had flusjes ongelijk hem zo te verstooren, want ik ben verzekert dat hy zig uit spyt nu zo vol zuipen zal, dat hy zien noch hooren Zal konnen.
De peis moet evenwel gemaakt worden, want ik bemin den Schelm in de grond, en zonder die fout van drinken was hy den besten Mensch die men op der aarden vond.
is hy dat niet?
bloed hy is wel gedaan, hoe een gezang!
Ja wel watte dingen Daar hy Zangmeester is mag de Koekock met veel fatsoen de tegenparty zingen.
Ian, antonet.
Ian zingende.
De wijn morbleu!
de Franse wyn vertroost een minnend' Helt.
Bis een dosis van die lekkre Vogt Verdryft de schadelyke logt Waar door de Liefde ons brein ontstelt.
Ik verwonder my niet dat Diogenes in een ton woonde, want zoetjes wat, want zeg ik, al het plaizier van den Mensch consisteert in de circumferentie van een Wynvat.
morbleu de wyn!
Die is het support van het menschen schelyk leeven.
De wyn, o bloed!
Een Boutelje zes of zeven Charmeert het verdriet dat ons die verbruide Liefde causeert.
igitized by google PELGRIMASIE.
De Wyn, ja de Wyn!
Ik geloof by men ziel dat de wyn circuleert.
De duyvel daar is Antonet!
heeft die dat van de liefde verstaan, zo ben ik bedorven.
Antonia, mes amores... ANTONET.
Wat zeg je van de liefde?
Ik zeg dat ik zo lief gestorven Was, als zonder liefde te leeven.
Ja zonder wyn.
Wel Netteke, makenwe de peis, 't is schande datwe langer vyanden zyn.
Fiat Jan, maar gy zyt vreeselyk vol, hoe drommel konje zo beestig zuypen!
Waar door benje zo dronken?
Ian al bikkende.
Door den Drank.
Je krygt bacchanale stuypen, in wat voor een kroeg hebje, van avond geweest?
Hoor op de Kruishock, by Hein Morieljo in de wandeling, alias de Tuimelgeest.
Daar was het niet, maar by de Weduwe van krisaan van Straalen, maar eerst had ik ruzy, die moet je dat eens verhaalen.
Gy hebt haar eerste man wel gekent?
Men noemde hem Moezel wynzak.
Jan. digitized by google demoKRIETS en herAXLIETS 42 ANTONET ja.
Jan. wel dan is uw ook wel bekent, dat hy op het bed van eer met een Roomer in de vuyst de moort stak.
Stil, brouilleerme niet, gy moet dan weten dat ik meenig Ruyterlijk glas met hem heb gedronken, als hy nog leefde, bloed!
wat was het een vermaak hem te zien met een vol geschonken Pints Roomer, die hy met zoo een zonderlinge gratie dwars door zijn Keel in zijn buyk goot, ook heb ik meer als zes maal gezien, dat hy door de Wyn die uyt zijn oogen sprong de Kaers uitspoot.
De Wijn dan, die hy gedurende de vrolijke koers van zijn leven zoo beminde, was een ooggetuyge van zijn dood.
Hy en ik, die als twee speciale Vrinden, Meenige stoute fles met een verwonderingswaardige dapperheyd hadden uytgepooyt, En meer als eenmaal by manier van abuys de Bedstee hadden misgerooit Moesten scheiden.
Maar hoe komt dat in het krakeel te pas?
Stil, interrompeer me niet, je moet dan weeten dat de Waerdin.... het is een brâve tas.
Ja, wel?
Stil de Waerdin zwoer op zijn Engels dat haar den Drommel mogt halen, Eer ik een drop zou drinken zonder eerst de oude schuld te betalen, Die ik met den Overledenen zoo loffelijk had geconsumeert.
Jan. tized by google PELGRIMASIE.
43 ANTONET.
Wel jan?
Wel ik beloofde dat ik den Man zou voldoen, als hy wederom keert.
Daar mee was alle kwestie dood en te niet.
Maar paramour, Landgraaf van alle de Vrouwen, al het geld dat ik van daag verzoopen heb zal my nooit berouwen, want Crapas de Schoolmeester heeft ons een History verhaalt onder het faveur van de Wijn.
Wat is er jan?
Als je het hoort moet je weemoedig zijn.
ANTONFT.
Ei Jan lief, indien je zoo veel Macht hebt, verzoek ik datje my die vertelling communiceert?
Macht.... ik heb nooit geen Macht omtrent de Dochters gemanqueert.
Maar luyster, wy zullen dat eens op zijn Demosthenes verhandelen.
Wel voor eerst, Sestus en Abidos stonden zoo.
naar by een als het moogelijk was, Hero woonde op een hoogen toren, en Leander in een benede Kamer, maar daar was een grouwelijke plas Entre deux, by voorbeeld als de Schelde tusschen het Vlaamsche Veer en Antwerpen.
Leander nu was vreeselijk ja doodelijk verlieft op Hero, by voorbeeld als ik op jou.
Als je zoo veel Voorbeelden maakt, vrees ik dat de Story wel tot den lesten dag duuren zou.
Kort en goet als een man.
Fiat, hy huilt.
Digitized by google demoKRIETS en heraKLIETS 44 jan.
Fiat, wel wy bleeven omtrent Leanders Vryage.
Nu luyster, het geschiede dat Juffrouw Pero een pelgrimage Deed naar de Kerk van Donia Venus, dit nu is een groote preuve ofte zeekerheyd, Dat die pelgrimasien niet van huyden ofte morgen, maar ook op den oude tijd Ala mode waren.
Het wasschebeeld vande godin ley op een matras van Sneeuwitte Zwaaneveeren.
Maar nu zulje vraagen, waarom ley het beeld?
Want de andere Goden representeeren Staande actien Zieje de oorzaak niet Antonet?
Dan benje waarachtig blind.
De reden is, dat die Godin haar meeste vermaak in een gebonden postuur vind, En het Wasch geeft te kennen, de Complaisante en buygzame natuur van die Godinne, Als dewelke nooit Pelgroms refuseert, maar zy laatse altemaal een voor een binnen, nu dat is een punt voor uw.
Leander dan die Hero casueel zag, kreeg een brandende genegentheyt Voor die Schoone, ende bespeculeerende een bekwaame gelegentheyt, gaf hy zijn inclinatie te kennen met deeze of met diergelijke woorden.
Princes wiens oog schoon rond als dat van een kat mijn liberteyt bekoorden, Wiens lipjens rooder van verfals gekookte Steurkrab of als Schevelingsche Garnaat, De koleur van de beste Hermitage wijn of van Pontacq te boven gaat, u dobbelde kin, in wiens kloof de Quintessentie van mijn vryheyd zig heeft gaan versmooren, Causeert meer Lyken, als den voornaamsten der Doctooren Zieken ombrengt Uw boezem die in blankheyd een Vriesche knol surpasseert, is Digitized by google PELGRIMASIE.
Is redoutabelder voor my, als eertijds voor de Trojaanen het Grieksche Peerdt.
Enfin, alles het geen mijn sterffelijk oog in uw kan beschouwen.
Is zo divin, dat ik onmoogelijk mijn bakkes kan tochouwen, zoo dat... indien... en alles wel geconsidereert, Gy een Competiteur in de Repub'lijk van uw bed pretendeert, ik verzoek uytsteckende, dat gy door een snedige deliberatie, Deeze mijn standvaste en steevige aanbieding neemt in conside'ratie, aan een woord van uw schoone Mond dependeert mijn leeven of mortificatie.
Dit zeggende pompte hy twee Emmeren traanen uyt zijn oogen, zoo dat de Cruelle Hero daar door t'eenemaal wiert bewoogen, Het welk hy ziende zweeg hy stil, en dat naar mijn verstand met veel fatfoen, En terwijl zy an woorde, telde hy by manier van contenantie de riemen van zijn schoen, waar op er naar een aansienlijke silentie, Aldus beandwoorde zijn Kavaliere pretentie.
Sinjeur leander, wy zijn zoo wel als de manlui, door het wild vier van de liefde gebruyt, want als wy de deur sluiten, snapt het langs de venster uyt.
Wy zijn papiere Lantaerens die Kupidoos Fakkel helpt aan het blaaken, En door de minste opening weet hy er strax in te geraaken, Dan fat, blaast hy de vlam uyt van de Virginâle Flamblecuw.
Zoo dat ik wil zeggen, dat de Conservatie een onmoogelijkheyt is in dees eeuw, Ja zoo onmoogelijk, als wy het dog zeggen zouden, Als wanneer men de Meisjes kittelt datze haar water houden.
De Goden zelve favoriseeren onze passien, by exempel, Jupiter Transformeerde zig bekwamelijk in een jong.
Ver Of stier terwijl Mevrouw Juno, uyt spijt, datze haar lust niet kon boeten, haar fijn Kamerijks hemd, van haar buyk af openscheurde tot aan haar voeten Om te toonen waar in dat het punt van haar misnoegen bestond.
Maar jupijn hield zig of hy zot was, en die liep zoo lang tot dat hy Europa vond, die met haar Gezellinnen in het veld bezig was met bloemekens te verkiezen, weynig wetende dat zy het haare zoo schielijk zou verliezen.
Wat denkje dat hy deed, dien Grooten Donderaar?
Om op haar te komen, ley hy zig eerst onder haar, want den boog moet buygen, eer dat de pyl in het wit kan geraaken.
Van daar raakte hy by Danaë, en door een gulde regen braaken De Yzere slooten, en dat was de eerste Opening van dat geneuchelijke spel, want eer haar de handen gevult waaren refuseerde zy heel op niater het duel.