floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Die Godt voor ooghen heeft, en sal noyt qualijck vaeren.... 'k ben keurich oft men sou in sulcken droefheyt sijn Dat ick stont op 't vertreck, ghelijckmen nu in pijn Om mijnen Broeder is... ick twijfel, schoon ick meerder Dienst en oock liefde thoon aen d'ouders, midts ick eerder Als hy ter wereldt quam, dus wordus ick schier bevrucht Mijn heele leden door met waere bellegh sucht Datmen hem niet en geeft verlof, 't is teghen reden.
Een Moeder meer ghedenckt de pijn, die sy gheleden heeft van haer jonckste kint als van het outste soon, Amad.
Ben ick daerom te min, dat is een slechte loon Voor mijne dienstbaerheyt... aur.
O neen, waer sijn u sinnen was dwaes den eenen meer als d'ander te beminnen... osias.
Heer vader, 'k bid noch eens dat ghy my soo veel gunt 'tgen' is mijn erfdeel dat ghy my licht geven cunt Want het u maer belieft, tot onderhoud' van 't' leven, dat ick waer inde plaets mijns vaders, 'k sou 't hem geeven, als hy het soo begheert, Man.
Wel sone meynt gy t' dan osias.
Dat sweir ick by den al, dat ick niet meer en can gherust sijn soo ick blijf, ick wil mijn eyghen wesen.
Heeft het God soo gheschickt, men sal u pijn ghenesen Daer gy med' sijt beswaert.... gaet dan naer mijn comptoor Daer al mijn brieven sijn, en opent het tresoor, waer in ghy sult een cas vol wissel brieven vinden En eenen sack met gout, en wilt hem niet ontbinden Maer brenght die hier by my, papier met jnck en pen Als het soo wesen moet, hoe wel dat ick seer ben Ontstelt in al mijn leën... niet om van t'gelt te scheyen uyt vrees?
Maer dat hem 't quaet gheselschap sal verleyen, daer hy 't verdobblen can, dat ick hem geven moet, en wesen dan daer naer een eel man sonder goet.
Wort een tafel ghobrocht met eenen Jack gelt, papier, jnck en pen.
Siet soon, om mijne vader icke jonst te thoonen Daer is een sack met gout van negenhondert kroonen.
Een goude keten met een diamante roos in desen rinck ghestelt, op dat ghy sout altoos ghedencken van wat stam en huys ghy sijt ghecomen, Vreest Godt, doet altijt wel verkeert niet als met vromen, en treffelijcke luy, en oock des lesse leert, dat daermen me verkeert, daer wortmen me ge eert.
Siet daer een wisselbrieff van dry duysent ducaten, en wil u noyt op 'tgelt, maer op den Heer verlaeten Die alle dinghen geeft, want 't comter al van d'aen Wilt uwe eerbaerheyt oock neerstigh gaede slaen... Siet ghy oneerbaerheyt, ghy sult die haest ontvlieden En schouwen als de pest, geen leet sal u gheschieden Aen lichaem noch aen siel, als ghy u eerbaer houwt, En dat ghy altijt op den waeren Godt betrouwt.
Heer vader, 'k hoop den Heer my daer in sal verlichten, dat ick door ydelheyt sal niemand?
Oyt ontstichten En altijt in mijn doen eerlijck en deughtsaem sijn, Schoon dat een spinne licht suyght haer seer vuyl fenijn uyt t'gene goet is, om aen jemand' t'openbaeren Daer eene Honinghby sal honingh uyt vergaeren, Dat sijn verstandighe die weren wat dat is, En onverstandighe sijn vol becommernis, Om dat sy sel ver noch van goet oft quaet en weten, En hoemen leven moet, al schijnt hun sot vermeten, Daer in te sijn volmaeckt, en willen sijn te wijs Om wel te slibberen, sy vallen eerst op v'ys Door al hun misverstandt.
Die sich wel weet te schicken Die can veel lijden, en verdraeghen sonder schricken.
Het reysen lieven soon heeft veel bedencken in, Al wat ons overcomt ten gaet niet al naer sin En wil ghelijckmen meynt, daer is veel aen gheleghen Want in het reysen sijn soo veel verkeerde weghen Seer wispelturich voor een longhman, en teer Verlatende het huys sijns vaeders, die sijn eer Door t'reysen licht verliest, wanneer hy buyten kennis Het onbekende pad van d'alghemeyne schennis Al wat te vroegh betreedt, dat quaet gheselschap doet Dat inde boosheyt is van jonghs af op.
Gevoedt, of 't datmen al sijn gelt met deep.
makende sielen Verdobbelt en verspelt, die brenghen hunne sielen in d'inde verdoemenis, aur.
Iae dickwils aen een galgh Als men sijn handt niet recht en draeght, hebt gy gheen walgh Van sulcken avontuur.... iae somtijdts can t'gheschieden Als ghy gheen gelt en hebt dat ghy den hoet moet bieden Voor menich goetmans deur, oft worden desperaet Als u geen wissel volght, dan valtmen van d'een quaet In d'ander lieven soon, en d'ouders tussen beyden Die sullen door de vrees een treurich leven leyden Niet wetende hoe dat daer med' gheleghen is, ghelijck de ouders doen, die vol becommernis Van hert'seer swangher gaen, jae treuren alle daeghen Hoe dat de kinders, die gaen reysen, hun al draeghen, ghelijck de Moeder van Tobias seven jaer gheweent heeft om haer kint, niet wetende alwaer Dat hy vervaeren was.... was Iacob niet vol vresen Niet wetende waer Ioseph sijnen soon mocht wesen, als hy gaen reysen was, ghedurich daer op docht Niet denckende dat hy was op den wegh vercocht Van d'eygen broeders siet, oft k' u niet mach verwecken En wel vermanen soon, om vande reys te trecken, osias.
Heer vader hoe het gaet, ick sal mijn avontuur Verwachten, schoon de reys my noch eens viel soo suur.
Osias mijnen soon, u snel en vluchtich leven En can aen mijnen gheest noch vreught noch blijschap gheven, mijn siele wenscht te sijn ontbonden van dit lijf sae 't is noch groot gheluck, dat ick in't leven blijf Als ghy vertrecken wilt... denckt wat ick heb geleden In batens noodt om u... en connen mijn ghebeden u niet verwillighen te blijven... laet u toch gheseggen mijn hertjen, daer gijt soch Hebt uyt ghesoghen, can u dat niet doen ghedencken De liefde die ick draegh, ick sal mijn bloet u schencken Soo ghy niet en vertreckt, en gaet gy, siet ick sterf Vrou-moeder.
ach mijn soon, osias.
wat liest u, osias.
Blisst.
'k derf nu het soo is bestemt en vlijtich waer ghenomen.
En deuckt niet als ghy weer naer 't vaderlandt sult comen, my meer te vinden hier, osias.
geeft my daer reden af, waer sal vrou moeder sijn?
Eylaes in 't doncker gras.
In 't graf om mijnen t'wil, ick hop' Godt sal u spaeren, Rosan.
Mijn broeder, ick niet anders vrees als qualijck vaeren Voor uwe ouders, als ghy uyt hun ooghen s'osias.
Het moet nochtans geschien, soo is het meer als tijdt Dat ick terstont vertreck.
Hoe cunt ghy soo sien weenen U Moeder liefsten broer, kost ick u maer met eenen Soo grooten tranen vloet, als ick bedencken kon Verfachten, en dat k'soo u hert eens overwon Om hier te houden, ach wat sou ick traenen storten Om s'moeders leven door u reys niet te vercorten Vroumoeder, k'bid u noch soo treurich niet en weent osias.
Hoe blijft ghy dan soo langh in onghevoel versteent, osias.
't g'hevoelen van u rou vermindert al mijn crachten, Rosa.
Ghy sult u Moeder in haer traenen sien versmachten, want ghy noch langer blijft in u hert neckicheyt.
Ten is geen wonder datmen in het scheyden schreyt Arnad En soute tranen stort uyt bitter medelijden, osias.
Adieu vroumoeder... set met desen kus ter sijden Al uwen hertswijr die ghy hebt, ick gaen nu door.... man.
Siet soon, u los ghedacht loopt vry wat buyten spoor, als ghy meynt sonder mijnen segen te vertrecken, daer ick u eyghen steun ben, om noch iet t'ontdecken Dat tot u welvaert dient..... dat ghy hout middel maet En wijs sijt in het recht, en recht in goeden raet... ist armoy oft verdriet, ist ballinghschap, sijn't plaeghen Waer onder ghy versucht, wie sult gy t' anderen klaegen In ons afwesentheyt, en sonder troost sult sijn, jae sonder gelt misschien, dat uwen druck en pijn thien mael verdobb'len sal... waer op sult ghy dan bouwen, osias.
Dan sal ick op den Heer hier boven my betrouwen, man.
Mijn soon 't is wel bepeyst, als ghy u bestier Soo voorts gaet, vinden sult, dat in het minste sier De Goddelijcke macht en hulpe comt te blijcken, Die op een oogenblick den armen can verrijcken En seghenen met luck, die nieuwe herten geeft Aen die op hem betrouwt, hy weckt in ons, en leest Om quay ghenegentheyt ons af te leeren sterven, Die door sijn dierbaer bloet ons t'leven heeft doen erven Godt eyst geen sondaers doodt, maer de gehoorsaemheyt Die eenen weer clanck is van sijn bermherticheyt.
Aure.
Mijn lieven soon, die sijt in 't blosen van u crachten, ghy moght des waere les wel tot u welvaert achten En printen in u hert, en dencken op den tijdt Die ghy noch leven sult, en daer gny nu in sijt peyst dat ghy sijt een kint van Adam voorts ghecomen, Die door den appel beet u welvaert had ontnomen Dat Godt alleen, om 'tsap van des verbode vrucht Een aengheboden gal heeft totter doodt besucht, En gheeft ons nu sijn troost door 't salichmakers lijden Om onse siel hier naer voor ceuwich te verblijden.... let op des woorden wel, want ghy comt tot den val Verduldich sijt, en seght, den Heere doet het al, dan suli gy sijn volmaeckt, let op u vaders woorden vol fins en defticheyt, die niemand' oyt en hoorden Als ghy alleen mijn soon, sy dienen tot u troost, Siet dan dat ghy daer uyt u sielen welvaert oost, Amad.
Laet dit u dach werck sijn, bestedt hier in u daeghen Want uyt het minste woort is wijsheyt te bejaeghen..
Adieu met desen kus... aur.
schoon ghy u op de reys Begheven gaet, ghy sult noyt sijn uyt mijn ghepeys Osias op sijn knyen.
Heer vaeder voor het lest, soo bid met groot verlangen Dat ick met dese les den seghen mach on fenghen Van uwe milde handt, die meerder weert is, als Het swerelts rijckdom, om dat ick daer niet dan vals Behaeghen in en vind, vol van bedriegherijen Een knaegingh des ghemoets, een eeuwich sielen lijen Heb ick u jet misdaen, vergeeft het my voor t lest of ick noyt weder quam, u seghen is het best Die ghy my geven cunt.
't is waer mijnen beminden, En alderliefsten soon, Godt laet u altijt vinden, 't is voorspoet en goet geluck, tot uwe salicheyt.
ach ick beswijck van druck... Bedaer u Moeder nu mijn afscheyt is ghenomen, als ick hops eer corten tijt eens wederom te comen, wanneer de liefde sal worden met uw vreught in u ghemoet ververst... ick ben op t'uyterste bedroeft, wat mach u smerten... aur.
Osias, u vertreck gaet my te seer ter herten... Blijft sone, oft ick sal.... osias.
Ey lieve weest gherust, aur.
K'en can.... osias.
ick sterf van wee.... aur.
het licht wort nu gheblust, Dat my den luyster gaf nu d'oogh wit gaet verdwijnen, En noyt soo hel meer naer u droef vertreck sal schijnen... wat poignaerdsteeck is dat osias.
Wel hoe is mijn vertreck u eenen poignard steeck?
O jae ten is geen geck, Want t hert wil uyt mijn lijf om u soo naer te loopen osias.
Osias ach hoe suur moet ghy des?
Reys becoopen.. mijn Oudert traenen my verstrecken tot een badt Van alle teghenspoet, eylaes 'k en weet niet wat Ick noch op 't lest wil doen 'k sien schreyen, en hoor kijven Om dat ick afscheyd' neem, Rosa, 'twaer beter dan te blijven, soo waer den druck ghedaen.
Neen blijven dat waer schandt Ick gaen... ey Moeder swijght... ick bid lost uwe handt, met oorlof dat ick t'segh,... ick moet u eens begheven, aur.
Neen soon, mis ick u handt, soo mis ick oock mijn leven, Amad.
Vroumodet, k'bid laet los, en laet mijn broeder gaen.
Adieu dan broeder, ick en can niet langher staen.
Adieu noch eens mijn soon, als gy ons wilt verlaten Peyst op mijn ouderdom, liest altijt die u haeten Soo wint ghy jeders hert, bid voor ons salicheyt Gaet in u saecken recht, en vreest den heer altijt..... beminde, comt op 't hofom u wat te verlusten.
Adieu vrou, moeder.
Adicu 't is tijdt om rusten, binnen.
Adieu heer broeder, heb ick jet misdaen aen u Ick bid vergiffenis.
Neen broeder, gaet adieu.
TWEEDE UYTCOMen.
De Sorgheloose Wellusticheyt en Onghebonde Vrijheydt, spottende met de Princelijcke Deughden van Eeibaerheyt en Voorsichticheyt, volghen de Welde in 't huys van Bachus en Venus, die hun verleyden, en brenghen inden strick van Dronckenschap en Oneerbaerheyt, waer over de Voorsichticheyt hun vermanen de, vande selve verjaeght wordt.
Vir Sapiens & prudens, si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.
Diemen gheeft den toom te lanck, crijghtmen selden in bedwanck.
De sorghelooso wellusticheydt.
Ha ha ba, soo soumense beschijten, En oft set my noch eens, jae duysent mael verwijten, 'k en cander niet med crijten het gelt is inde sack, dat ick heb sonder sorgh ghewonnen met gemack, want ick ben al te vlack om jemants bors te luysen, Toen ick den heelen nacht heb lustich sitten buysen, met ses oft seven knuysen, jae boven mijn ghelach ghewonnen twintich pondt voor 't kricken van den dach, dat ick voorwaer wel mach aen jeder een verhaelen Al win ick 't met bedroch, sy moeten 't wel betaelen Daer aen en mach niet faelen, want 't kaert spel dat is vry Een eerelijcke const, een cleyn deepmaeckery, die voeghter somtijdts by om jemant te verstroyen, Die t'aldergausten is, die vanght de meeste vloyen, 't is beter als uyt schoyen en bedelen te gaen.. Onghebonde vrijhoyt uyt.
Siet d'onghebondentheyt van vrijheyt comt daer aen, die qualijck meer can staen, soo sat is hy van suypen, hy meynt somwijl met list mijn ampt te ondercruypen, En met mijn vet te druypen een anders wilt ghebraedt, dat hy met caerten wint, ick weet hoe datter gaet,... onhebonde vrijheyt.
Wel ghy wellustich saet, wat sal u toch ghebreken, 't schijnt ghy de passi als Pilatus wilt gaen preken, En u doorslepen treken aen jeder kenbaer maeckt, tot dat weer jemand' in u klauwen eens geraeckt Die ghy de bors onthaeckt door u verkeerde winsten.
Wellust.
Als ick dat doen compeer dan heb ick veel verdienstem.
Vrij.
Maer die verliest, houdt minste, gy hebt my wel ghehadt 'k en com daer niet meer aen.
Wel hoe wat is van dat Ick weet noch jet oft wat dat noyt en sal berouwen Want gy maer me en gaet, vryb.
'k en wil u niet betrouwen Maer u gheselschap schouwen en achten niet een haer Wel.
Wel gy en simpelen, twee fielen maeckt een paer Compeer is dat niet waer, vrij.
'k en weet het niet ghy schoilli ghy sout wel branden, dat ghewaert een luyckse hoilli of 't laeght in eene moilli met al u cromme lemen Dan mochtmen u in plaets van broodt noch eens heit' kneen Van boven tot benenen, om beter deught te leeren... wel.
Sy sijn nochtans gheluckich die met my verkeeren Om jemandt te verseeren,, want ghy en deught niet veel Vrij.
Twee luysen in een broeck, die sijn al even eel Den eenen die siet scheel, den and'ren springht op krucken... gae med oft ons de kans weer jevers wou ghelucken, ick heb noch seven stucken van achten inden sack Soo ghy maer meds wilt gaen, wy sullen met ghemack Gaen lichten jemants pack, om eens soo veel te winnen, vry.
Men moet om goet prosijt te doen niet lanck versinnen.
Vley lust.
Wel gaet dan me hier binnen, het sal daer sijn goed?
Ey luystert.... ick hoor volck, men spelt op 't tick tack bert Sy sijn misschien soo hert ghelijck een stael van drincken, dan moetmen sulcken volck verleyen op het klincken van 'tgelt, dat ick laet blincken, soo vind' ick mijn gerief Prij.
Wat sal ick seggen vrindt, d'occasi maeckt den dief Al is hy niemants lief, om dat hy can onstichten Dus en speel ick niet med' wel.
het sijn besuotte wichter Die 't spel niet en verstaen, en die onnoosel is en treckt hem sulcx niet aen, 'k gaen voor... op hop dat ghy van achter my sult vol ghen Vrij.
Oft ick een molensteen had seffens in gheswolghen.
Ick avontuer nochtans, al hiel niet een duyt... sy cloppen een bordeel, lulio, een cortesaene en haer maert uyt.
Daer is die schoone bruyt, die ons wel sal gerieven Iulia.
Ick heet u willecom, wat is van u ghelieven.
Een pintjen om te klieven van uwen besten wijn, Julia.
Ick heb een frisse dronck, die naer u mond sal sijn vel.
Zy en sijn in geen pijn, om hier wat goets te vinden Besonder als het is voor uytghelese vrinden Iulia.
Die neringh brenghen aen..... maacha tapt een can En eenen roomer spoelt... maer sit een weynich dan, ghy sulter soo veel van, als van hot staen betaelen... ick heb voorwaer wat goets van oen vers vat doen haelen vellust.
Ten sal aen u niet faelen... geest my nu eenen soen Iulia.
Ghy sorgheloose geck, dat wil ick geren doen.... daer hebder twee voor een...... verlieft.
Nu daer op eens ghedroncken Iulia.
Lust, Godt seghent u.... doch wilter niet med proncken, maer giet het in u gat, Iulia, dat s' uyt, doet my bescheet..
Al waer het sevenmael, mijn lever is wat heet.
Dat smaeckt, wilt noch eens schencken.... vrij.
Iae ick gheloof u wel, het sou u herssens krencken, Wilt op my oock eens dencken, ick macht soo wel als gy Lust.
Dat weet ick wel compeer voor u gelt sijt ghy vrij maacha.
Maer peyst oock eens op my, ick wacht een roomerken Want ick sou t'oock wel meughen, dan Brengh ick c'e Julia, die can ons noch verheughen Met haere soeticheyt, maer ghy sijt ons te oudt, u vuur is uyt ghebrandt, en als een ys soo kout, op sulcken slechten hout, geen mispels meer en wassen, Om datse vrot sijn moer, Lust.
Jae onder sulcken assen Geen vuer te vinden is maacha, maer arm en slechten bloet, als mispels rot sijn vrindt, dan sijn sy eersten goet.
G'lijck een Coppellers die haer tot deught gaet stellen, al men geen tanden in haer backhuys meer can tellen, 't is beter met een jongh als ick te sijn ghepaert, Iulia.
Neen ick en soeck geen vrou sy sijn te boos van aert, en niet een mispel waert, ick laet het houwen steken niemandt ter werelt my het houwen aen sal preken, een wijturte lastich is, o neen k'en ben soo sot niet Dat ick aen willen, my sou brenghen in't verdriet, Want als 't ghedaen is, ist te laet om te beclaeghen Datmen het vrouwen jock moet tegen danck verdraegen Neen onghebonden best, ick en ben geenen sot, Of 't mallen venus geck, ick hou meer vanden pot, Als voor het kinderbedt, voor bakermat en wieghe, te sorghen, en dan noch te leeren lieghen Wanneer men laet comt t'uys, waer datmen is geweest Om niet voor 't kijven van het wijf te sija bevrekken, die huys crackeelen maeckt, neen ick sal my wel lijen Met ons ghebuermans meyt als soo te gaen uyt vrijen.
En ick met Iulia, die my seer licht gherieft Voor een cleyn penninckxken, Iulia.
Vellust.
Want u maer en belieft.
Comt binnen in't gelach, daer sijn noch goede vrinden Lust.
'k heb liever my by soo een soete kaer te vinden vrij.
Die sich met liefde voed?
't heeft nimmermeer gedaen Maer is een rechte slaef... ras laet ons binnen gaen Eer wy worden verraen van die geen vreught can lijen De voorsichticheyt uyt.
Wee die uyt vuylen lust geen sotternij en mijen, van ydele ghenucht, die maer een oogenblick Op d'aerde dueren can, daer naer een sielen schrick Voor inder eeuwicheyt...... velust.
Wie derft sich hier verstouten Te comen by dit huys, voors.
ick om u vuyle fouten, als in een spieghel glas voor ooghen te doen sien, Om dat ghy door de deught sout sonden leeren vlien, eer dat sy aen u siel den droeven dootsteeck geven.
Soo dient des snoode Hoer terstont van hier verdreven, daer geene deught en woont, daer sy me paeren can.
Voors.
Die de voorsichticheyt verfoyt, en is geen man Van redelijck verstandt, maer dwaes in al sijn sinnen.
Tulia.
Een die sijn vrijheyt volght can alle ramp verwinnen voors.
Een die sijn vrijheyt volght raeckt eersten inden strick, en sijne qualijck vaert hanght aen een oogenblick Om straf te onderstaen, wanneer men sijne ooghen door lust niet dwinghen can.
Het menschelijck vermoghen Steunt op den vrijen wil, Lust.
En ick op eyghen lust Voors.
Ick vrees dat g'alle twee verliesen sult de rust Van uwe salicheyt, oft luystert naer mijn reden Iulia.
Elck naer het voedtsel aart van sijn genegentheden.
Ick segh laet ons in vreds eer dat u leet gheschiet Wy achten u gheclap, en leeringh min als niet Voors.
O yselijck verdriet voor die geen quaet en mijen En loopen willens in hun eyghen straf en lijen, Wanneer de vrijheyt van den mensch is los ghebraeckt Die hem daer naer een slaef van d'eygen sonden maeckt, vellust.
In sulcken slavernij soeck ick altijt te leven Want Godt heeft aen den mensch den vrijen wil gegevem Dus neem ick die oock waer, voors.
Jae om jet goets te doen, En niet met sondich quaet u selven op te voen.
Vrijheyt.
Ick sal u als een hoen terstont den hals om vringhen Oft maeckt u flocx van hier voors.
O domme suygelingen Van swerelts ydelheyt vol bitterheyts en gals, wat droeve grouwelen treckt ghy niet op den hals.
Al uwen praet is vals, dus laet ons binnen trecken Eer ons des straetclappey tot gramschap comt verwecken, voors.
Want u de gramschap Godts met strasfe niet en plaeght, Iulia.
Ick ben verwondert datmen dit ghedreygh verdraeght En daer niet op en slaeght, t'strijd' teghen alle wetten Dat m' imandt sijn prosijt uyt belghsucht sal beletten.
Voorf.
De belghsucht is een spoock, en broetsel vande nijdt Iulia.
Men siet wel dat ghy daer van voorts gecomen sijt, ghy schuym van vuylicheyt, lufl.
houdt dat en dat ghy vigghen, Vertreckt, eer ick u slaen, dat ghy sult blijven ligghen Als doot hier voor dit huys, wy soecken ons plaisier Voors.
Oft u verdoemenis vrij.
ick segge gaet van hier, En maeckt geen groot getier, oft 't sal u ecuwich rouwen, veers.
Al aes voor mijntjen peck om naer de hel te stouwen Iulia.
Maacha comt in huys, en fluyt de deur in't slot Iulia wee die sijn ooren stopt, om niet naer het ghebodt Voorl.
Van sijnen Heer en Godt ghedurich aen te luyst'ren Maer laeten hun gesicht door dwaesheyt heel verduystremt dat sy tot d'eynde van hun leven blijven blindt Om datse niet en sien 'tgens tot hun welvaert dient, o sotte ydelheyt vol stinckende ghedachten Om inden modderpoel der sonden te versmachten Een arm onnoosel siel, wanneer sy wort gheleyt Door losse vrijheyt in 't huis van oneerbaerheyt... Schaemt u ghy lichte schuym der valse venus boeven Soo dickwils 't giftich saet van haer bedroch te proeven, daer ghyli op het lest noch eens van bersten sult.
Soo haest ghy door de doot betaelen moet u schult.
UYTCOMen.
DERDE Goddelijcke Voorsichticheyt haer selven belagen, de om dat sy verstooten wordt door de quade en blinde gheneghentheyt der Menschelijcke cranckheyt, ontmoet Osias, die als een verloren schaep sijn selven op een vremt landt in dolingh vindt, en vraeghende naer den wegh van wellust en ghenucht, wordt vande Voorsichticheyt vermaent, hem aenwijsende den wech van salicheyt, toch den selven door het lockaes der Onghebonden Vrijheyt missende, en meer luysterende naer den wedergalmenden Echo der quaede gheneghentheden, als naer sijn eyghen welvaren, die de Voorsichticheyt met een dobbelsinnich verstant hem te verstaen geeft, neemt voor sijn quade gheneghentheyt tot wellust in te vol ghen, en raeckende alsoo by quaethelselschap, waer aen hy veel ghelt verquist met Caertspelen, dat hem bedrieghelijck wort afgewonnen, vervallende alsoo in londen van Dronckenschap, Gramschap en Onkuyscheyt.
Et ibi disipavit substantiam suam, vivendo luxuriose.
Die sijn eyghen rust versoyt,, vordi mt flavernij gheboyt.
Osias alleen uyt met 2. pagien.
Wat kan 'er beter aen den mensch op d'aert behaeghen, als sonder sorgh oft last het soerste jock te draeghen Vande vernoegingh, en 't voorspoedelijck gheniet, der losse vrijheyt, vol van Heerelijck ghebiet, Daer ick med' ben begaeft... voorsichticheyt uyt.
Die de ghenegentheden Van sijn begeerte volght loopt buyten spoor van reden Midts de begeerte van den mensch noyt is versaeyt Maer als het rat van Avontuer ghedurich draeyt.
De welde heeft my nu soo veel gheluck ghegheven, osias.
Om buyten het ontsach mijns vaders vry te leven In wereltse ghenucht, die my nu volghen moet, Terwijl ick ben versien van gelt in overvloet, want de gheleghentheyt my aenwijst swerelts vrinden.
Die de gheleghentheyt gaet soecken, salse vinden Tot welvaert van sijn siel, soo hy de waere deught Tot sijnen leydtsman kiest, maer die de corte vreught Der vuyl wellusticheyt uyt een onnut behaeghen Wil soecken, sonder deught te doen, die salt beclaegen Tot inder eeuwicheyt, alsmen de straf besuert Vande verdoemenis, die sonder eynde duert.
Maer laes 't is dan te laot, dus is het ondertussen, Veel beter door de straf op d'aert de sond' te blussen Met schaede oft met schand?, als uyt onachtsaemheyt een siel te laeten branden inder eeuwicheyt.... vrindinne seght my eens, schoon ick u noot voor desen osias.
G'heen heb, noch ghekent.
Welck hier den wegh mach wesen Vande wellusticheyt, daer eenen edelman Die vol van welde is, sich best vermaecken can, als ick, een vremdelingh uyt edel stam ghesproten Die heb mijn kints ghedeelt door 't vaders gunst genoten Om daer me wat ghenucht te nemen naer den wensch Van mijn ghenegentheys, voors.
't is eenen dwasen mensch Die t'vaders huys verlaet om wellust te gaen soecken, en brenght sich in gevaer, osias.
De stoutheyt helpt den cloecken, wat dwaes heyt hem dan quelt, voors.
En dwase waensucht, daer Den hemel self van schroomt, mits niet en blijft verholen Voor Godts veersiende oogh, osias.
Wel sal ick dan gaen dolen, daer ick noot was bekent?