floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
En, is EEN Eed te kranck, ick sal den Eed verdobb'len.
En is EEN Dagh te cort, 'k sal sweiren, Dagh voor Dagh, Soo veel als dat een Vrauw Met Monden sweiren magh.
Wel aen, ick ben te vreen.
Soud gy wel kennis geven **** wat jaeren dat ick heb?
Viermael even Wat jaeren?
Soud gy wel wysen aen, wat wapen dat my past?
Het Wapen, daer men niet Te veel aen Tafel vast.
... paschiei.
Soud gy wel konnen sien Den Staet van myn Affeiren?
Isabel, jae, dat gy geirne bidt.
Maer liever noch soud smeiren.
Weet gy iet van myn naer sabel.
Och neen ick, niet een zier.
Wel, soo gy 't weten wilt, te cot, igh von Digi, en magh.
teen.
Myn Naeme is Paschier.
Myn man hiet oock PASCHIIE, uyt Edel Stam gesproten, die (als hy Regen kreegh, met Water wierd begoten.
Syn Heer Papæ hiet Jan. syn grammama Margô.
Syn oncle frederyck.
Syn voestervauw Cathô.
Syn Slaghboom heeft begonst In 't saer twaelfhondert Alve.
Och vrauw, en gaet niet vooit, ick ben paschier al selve.
Hy treckt syn Hand uyt den Dock, en huplaester van syn ooge, en hy staet op.
Wat seght gy, zyd'et gy Paschier?
1.0 paschier.
Och jae.
Myn man?
Digitzed by google.
Den Soon wiens Vaer Genaemt wierd Joncker fan?
Jae segh ick wederom.
O wonderbaere Dinghen!
Dry Voeten boven 't Hooft.
Voel ick myn Herte springen!
Maer zyt gy 't evenwel?
wie sou 't anders zy?
Nu is het ziltigh Nat.
Verkeert in soeten zyn.
Nu ben ick soo verquickt, En soo vel Vrolyckheden, Al of het Somer waer In allegåer myn Leden Van boven tot beneen.
Soo dat ick seggen magh, dat ick noyt blyder Dagh.... op aerderyck en sagh.
Ick hebbe groot Pleysier Dat ick u sien verblyden.
Nu moet d'oneenigheyd Verschuyven, verschuyven van ter zyden.
Nu moet het Huysgezin... Gaen op een ander Voet.
Nu sal ick U Respect Bewysen daer ick moet.
En ick, van mynen kant, sal u myn liefde toonen.
En gy alleen moet Godt Sult in myn boezem woonen.
En gy alleen moet Godt Sult rusten in myn hert.
En ick, Paschierken, sal Versoeten uwe Smert.
Die Woorden zyn gansch goed, En weirdelyck gepresen.
'soo gy wilt, Die Woorden Gezegelt sullen wesen.
Gezegelt moet het zyn geseyt.
All' wat hier is Isabel.
Digitized by goe.
Gezegelt sal het zyn Tot meerder Vastigheyd.
Het Hert moet met den Mond, den Mond met 't Herte spreken.
De Ziele vande Sack Moet inde Spraeke steken.
En dat moet blyven vast Gezegelt onder ons.
Zyt gy daer mê te vréen?
Allon, Jean-Fout qui brons, paschier.
Laet ons dan, Tour à Tour, elck zegelen met zinnen.
Wel aen dan, soo gedaen.
Ick sal het Eerst beginnen..... soo ick myn Woord niet hauw, soo wensch ick, dat ick viel In eenen Put vol Dreck, Van Hoosde tot de Hiel.
En op den selven Voet, soo ick myn Woord vergeten, Soo moet myn beste Kleed Van Kraeyen zyn bescheten.
Soo ick het stuck niet meyn, soo moet, op eenen Bot, myn Cop veranderen, In eenen mostaertpot.
Paschios.
Is 't dat ick niet en kom Met open Hert te spreken, Soo laet ick my in 't Gat Van eenen Kemel steken.
Ick wil, is 't dat ick liegh, in desen tyd en stond, met Litten, vleesch en vel, vergaen in enckelstrond.
Den Necker voert my wegh, is 't dat ick u bedriege.
Den Necker swelght my in, is 't dat ick Leugens liege.
Geen Eed en is soo sterck, als die ick brachte voort.
Geen Rots en staet soo vast, Digitized by google.
A 68.
Als myn gegeven Woord.
Geen Man en sprack oyt uyt Soo een gemeynde Waerheyd.
Geen vrauw vertoonde oyt Soo een voltrochen claerheyd.
Geen Man oyt overwon myn wettigh minnaar.
Geen Vrouw en droegh oyt liefde, als ick tot u paschier.
Geen Man sal neffens my De Achtbaetheyd betreffen.
Geen vrauw sal boven my De minzaemheyd verheffen.
Ja, dat is all' genoegh.
Spreekt nu eens bondigh uyt, waer in dat hier bestaet Geheel en gansch t Besluyt.
Geheel en gansch 't besluyt.
Bestaet in trauwigheden, u toehelooft naest.... goet.
Wel aen dan Speelman, speelt Het Lieken van dit Jaer, Bello bemind haer Man, en ick beminne haer.
Hier danstmen een DIMINUe, en alles eynd in Peys.
En Vre.
9690 4 den voorigen schipper sonder pyp.
Gaet vry naer Amsterdam, gaet naer het Land ter Gauwe, gaet holland, om end' om, gy sult alsoo geen Vrauwe Oyt vinden als Bellô, die leeft met haeren Man, en hy met haer, soo schots, Als men vermonden kan. den eenen Dagh is 't soo.
Den and'ren Dagh is 't anders.
Dan herrebecken sy, dan vleyen sy malkanders.
Dan ryst 'er twist in huys, dan geeft sy eenen vlock, dan heeft Paschier gelyck, dan draeght Bello de Brock.
Dan schreeuwen s'over hoop.
Dan word den Duts geslaegen.
Dan wilt het Wyf de Kraegh, De Cap, en Keuvel waegen.
Dan is het zo gestelt, dat hy en sy te zaem Verkrenken Lof en Eer, Recht, Reden, Naem en Faem.
Dan treckt hy uyt het Land.
Dan siet m'hem wederkeeren.
Dan overhaelt sy hem.
Dan weet sy hem te eeren.
Dan gaet den goeyen Bloed Vergeten all't Gediuys, en hy keert weer met haer, Zachtmoedigh in syn Huys.
Dus summâ.
Om de Sack Ten vollen te verclaeren, en om Bewys te doen Van goey gesponnen Gaeren, En weet ick geenen Wegh.... veidimus.
Hier anders niet en woclt als ONGESTADIGHEYD.
Soo dat het hauwelyck baert, midden in het Herte, al menigh Druck en smerte!
't is waar, het Eynd heeft wel Geluckt van dese Twee, maer evenwel, 't is RAER, een Hauwlyck sonder Wee.
Dus dan, tot een Besluyt, soo is 't, dat ick verhaele, En heden kenbaer mack In d'edel Fransche Taele, met redelyck bewys.
En rechte Regelmaet, elck dienstigh t'synen, zy het geen hier volgen gaet, bon Sejour Bon Droit, bon Partage, bon Amour, bon Cæur, bon Courage, Bonn Liberté, bon Lieu, bon Table, bon Soupé, sont mille fois mieux, qu'un Mariage Brouillem.
LIEKEN.
Digitized by google. LIEKENSANGER OP EEN SCHABELLEKEN.
Pieter, Jan, Claes, Ann, en mieken, luystert neerstigh naer dit Licken van den hauwelycken staet.
't Welck gesongen word met Maet, op de Voys, seer soet om hooren, van den Brand der LIERSCHEN THOOREN.
Laet uw' geest hier spelen in, en wilt letten op den Zin.
I. omt hier all' die wilt trauwen, En plaegen soeckt te schauwen, hoe 't all' gaet.
Let wel, o lieven vriend, wat dat u 't beste dient, eer gy uw' vryigheden.
Qualyck gaet besteden.
Grooten Heer!
Ah waer het noch myn Keer Te trauwen, ick en trauwde nu, Noch nimmermeer.
Ylaes, wat is de MINNE?
't is als een Tyranninne, die ons, seer soet en zacht, Verwint en overcracht.
Sy is 't die het Gemoed En 't hert verlangen doet Om daer eens te geraeken, daer men Lust can smacken, en, hoe 't gaet, als Lust eens is verzaed, Dan ligt de Lust en 't MINNEN 't seffens op de Straet.
Et gaet all' wel in't Vryën, men weet noch van geen lyën, zeem en honighraet all' wat voor d' dogen staet.
Maer als 'er naer den Band, eens comt een Misverstand, en dat elck hooger soekt te wesen, dan seght sy, Soo staet'lyk als hy, wat hebt gy hier te seggen 'k ben soo goed als gy.
I. igitized by google.
Iensdan is t te verwyten, malcander toe te byten.
Wel wat verborgen lagh, brengen voor den Dagh.
wat een herte pyn, als elck wilt Meester zyn!
Wie sal hier d'eerste strycken, niemand wilt hier wycken!
't is gedaen.
De liefde is gansch vergaen!
't is zelden dat die liefde wederom komt aen, wat moet een vrauw al lyden?
Als naerderen de Tyden van haere Baerens nood, vol Pryckel van de dood!
Och hadde sy gevat, als sop vry voeten trad, hoe dat een vrauw sal vaeren, als sy komt te baeren.
Sy en lauw Noyt hebben tot de Trauw Gecomen, daer sy nu is vol van spacy Berauw!
Copy by google.
Het Kinderboek comt nader, den Man gaet worden vader, het is all' geld op geld, all' wat'er word gemelt.
Het Kind is nu gebaert, den Vader is vervaert Als hy sigh Daer laet vinden, als men 't Kind gaet winden.
Hy siet vol dreck, waer ick los nu, 'k had' den draey van 't speck.
De ruchten, d'een naer d'ander, die volgen al malcander, daer comt 'er jaer voor jaer, men wordt 'er veel gewaer.
't Gewoel en all't Gequel Gaet somtyds als een Hel, het Huys is vol van Plaegen, wie kan Dat verdraegen!
Een is kranck, en d'ander scheel of manck, Ah had' ick dat geweten, ick waer uyt 't bedwanck!
De kinderen d'hoofden quellen, dat het zyn kleyn Gesellen, maer, als sy grooter zyn, sy doen aen 't Herte Pyn!
Dan sietmen menigh mael, dat sy een Hooge Tael Selfs tegen d'ouders spreken, En de Liefde breken.
Cort geseyt, als men 't wel overleyt, sy doen de ouders bersten door ondanckbaerheyd!
U, kinderen te winnen, En kinderens te beminnen, dat kan noch somtyds gaen, maer siet het Eynd eens aen.
Als d'ouders zyn gedaeght Voor Godt, en afgevraeght, dat sy eens souden geven Voor Fun Kinders Leven, rekeningh Van 't alderminste Dingh, wat sullen sy Godt schencken tot een Wisselingh?
Aed by Google X.
177. de vrauwe wilt vermeeren daer pracht en rycke kleeren, sy treckt geen Sorgh haer aen, maer sy laet alles gaen.
Den Man is vol gedacht, selfs midden inden nacht, om wissels te betaelen, waer hy geld sal haelen?
Niemand kan De Droefheyd van die Man Begrypen, als alleen die daer heeft Kennis van!
Aer wie sal hier vermonden Den Druck op alle stonden, Wanneer den Man verdoet Syn Vrouw en Kinders Goed?
De Caert gehandelt werd, hy mind het Tick-Tack-Berd, hy gaet het Goed verspelen, t'wyl de Kinders quelen.
O verdriet!
't menage gaet te niet, wie sal den Druck verhaelen die men hier al siet.
En murkelt, dagh en nachten, van jalousle en clachten.
Daer is geen meerder Cruys Als jalousie in 't Huys.
Wat d'een beginnen gaet, keert d'ander in het Quaed.
Hoe kan, gelyck voor desen Peys en Vreed hier wesen?
't is al Smert En persingh in het Hert, all' wat'er van twee kanten Oyt bedreven werd!
Us, wilt g. u begeven t'aenveirden een Nieuw Leven, vraeght aen den Hemel Raed, eer gy verkiest een Staet.
Het hauwelyck is goed, als Godt die jonste doet, Dat hy U raed tot Hauwen, met een vast Betrauwen.
Dus verbeyd, als gy van hieren scheyd, dat hy U sal vertroosten Inder eeuwigheyd.
Den selfsten oft eenen anderen Sanger oft Sangeisse Staende op de voorighe Schabelle, spreekt.
Messieurs hier is een Ander, passeende wel op malkander.
Van den hauwelycken staet, valtmen hier op het privaet.
Men gaet ieder laeten weten Een ondeckingh van Secreten, En van Brillen, die in Nood Zyn gemeyn aen Kleyn en Groot.
Tot Remedium Amoris, op de Stemme van Flos Floris, word u dit hier voorgeleyt d'empende de DERTELHEYD.
LIEDEKEN.
I. Houte Brillen en Secreten, zyn gemaekt voor all' dié eten.
Wyst my een die novt en at, 'k wys een die noyt bril besat.
Het en kan oock nimmer missen, die drincken moeten pissen.
Daer en valt geen Seggens aen, Naer den Dranck moet 't Water gaen.
Alle. lowiepott en tafel.
gasten Moeten hun Natuer ontlasten, dees ontlastingh is gemeen, en vrauwen onder een.
Dochters, van elck een gepresen, Schoon, Charmant, en uyt gelesen, Opgewinckelt, Net, en bly, gy en zyt daer van niet vry.
Tam der Mannen, cloeck van Leden, Deftigh in uw' Sprack en Zeden, gy moet oock op synen tyd die Saeken maeken quyt.
Jonckers, Dames, Camerieren, Jonge jofferen, Scholieren, Edel, Ryck, Gesond, en Kranck, gy moet gaen den selfsten Ganck.
't Verschil noch in het Eten, 't geen word Vyt gesmeten, is 'er, dat gy 't Eerste doet Naer den Keus van uw Gemoed, Maer het Tweede daer en tegen, Schoon het U valt ongelegen, Moet geschieden, lief of niet, Als den Nood U dat gebied.
V. soo dit niet en comt te vloeyen, jy hebt u maer te spoeyen Om te schuyven aen een kant, Naer het doncker piereland.
Dus, soo is het wel te wenschen, Ende goed voor alle Menschen, datmen dickwils stappen moet Daer den Koninck gaet te voet.
En vind dit alhier beschreven, mop dat niemand word gedreven Tot het Lichaem vanden Mensch, Krancke Stoffe, Strond, en pens.
Oock, op dat alsulcke Menschen Die zyn fraey en soet nae wenschen, Niet en souden, trots en hoogh, sigh hooveirdighen ten toogh.
Ant, de Menschelycke Leden, overdeckt met ydelheden, Vallende de Weireld af Moeten sincken in het Graf.
En in 't graf is niet te speuren Als onaengenaeme Geuren, smadigh door Bedorventheyd, Etter, Slym, en vuylighe.
Digitized by google alle 82 VIII.
Ie vleesch, rotten, stincken, en bederven, Midts het all' bederft gewis, t'wilck geen pueren Geest en is.
Dus wilt gy Iet minnen, Stiert naer 't Hemelryck uw' zinnen, Daer men geen Bedorventheyd Sien sal in der euwigheyd.
Den sanger spreekt.
Rienden myd U hier van Schaede, en slaet uwe burse gaede.
Want, men gaet tot dit Verhael, hier veranderen van tael.
Mne Compos ex Diversis Prout constat van privilegis est ubique Gentium Corruptibilissimum.
Gestet CORPUS pulchra vela, intus latet Corruptela.
Hoc nos, inter Principes, doc. aristoteles.
D. zed by google. den sanger.
Ick latyn heeft eens gestolen van de feluite Schlen, eenen die den Ezelbanck Heeft heseten jaeren lanck.
En dit ginck hy my vercoopen.
Maer ick stelden 't op een loopen Mit myn toeg sloten Sack, soo hy van Betaelen sprack.
Dogh, met allegâer deespraatiens, vind ick hier seer weynigh Baetjens.
Want, niet eenen halven Blanck krygh ick heden voor myn sinck.
Dus wil ick haes op gaen spelen.
Want het sou my hier vervelen.
Comt Schabelle, t is gedaen, laet ons op een ander gaen.
Een sanger met syn Schabelle binnen.
Digitized by google. kiakikiiiiis niet.
DEN ZEDEN-REDENAER LESTE AENSPRAEK.
Rienden, hoort alhier de Vrucht, Van dees Zedelycke Klucht.
Dese Zeden kluchtgecroont Heeft op desen dagh vertoont, een misdoende snoode Vrauw, die gekregen heeft Berauw Over t g'geen sy heeft misgaen, met Belofte van voord' aen te bewysen meerder min Dan sy dede in 't Begin.
Maghmen dees Geschiedenis nemen tot Bediedenis?
Soo segh ick, dat men paer 't Quaed, En naer eenigh groot Misdaed, Naer veel Plicht en menigh Sond, droef moet wesen 't allen stond, En beminnen d'hooghsten Heer Met een Liefde meer en meer.
Want, des Liefdens Eygenheyd Deckt de Menighvuldigheyd Van de Sonden vroegh en laet, Soo als in den Bybel staet.
By aldien gy, door Godts Cracht, Stadigh naer dees Liefde tracht, Soo sal dese Zeden Klucht U geleyden, tot de Vreughd van d'hooghste Zael, die ick wensch aen Altemael.
Innaers van de Liefd' en min Siet de Liefd' hier dieper in, die ick uytlegg op de Maet, soo gelyck als volgen gaet.
Aer en is in 't hemels Hof, geen soo hooge deughd vol lof Opgeheldert met geschal, 2e.
Als de liefde boven al.
By de onbepaelde MACHT Is geen Mensch soo hoogh geacht, als, die suyver Liefde voed In het Midden van 't gemoed.
Die de Liefde Godts besit, Heeft, getreft het Hooghste tyd.
Liefde deckt het groot Getal van ons snoode Sonden all.
Daer de liefde is, daer is Godt.
Voor Godts liefd' en is geen Slot.
Daer de liefde is, daer is iet 't welcke boven all' gebied.
Liefde, dat verheven WOORD, brengt veel wonderheden voort.
Liefde stond eens hoogh ten Toon, hoogh als den Hooghsten Throon.
Liefde sond Godt nederwaert Als een Kindeken op Aerd.
Liefde hielp hem op de Vlucht Van Egypten, vol gesucht.
Liefde, tot der Menschen boet, de storten all' syn Bloed.
Liefde leyde, met gedruys, op syn Schouderen een Cruys.
Liefde namp hem 't Leven af, gaende mee tot in het Graf.
En soo is het oock een wensch Met de liefde vanden Mensch.
Liefde dryft de Menschen aen, hooger als de Silvre Maen.
Op Alverne was geknielt Een doorwond, maer niet ontzielt, en wat was daer het Begin?
Niet als suyver liefde en min.
Augustini viammend Hert, waer van veel geschreven werd.
Vierig naer het Hemels Land, bersteuyt van liefde.
Ah hoe vuyl is my de Aerd, als ick sien ten Hemelwaert!
Soo was 't dat loyola sprack, als syn Hert vol liefde stack.
Catharina, soet van aart, die in Senen was gebaert, konde niet verbergen meer haere Liefde tot den Heer.
Clara,vande Kerck geviert, die à Monte Falco wierd bygenaemt, en liefde niet, als hem die het All' gebied.
Th'resia verstonden stond, Door een Hemels Schicht gewond, Doen daer niet in 't Hert verscheen, Als Godts LiefdeMerck alleen.
Ah wat uytgezondertheyd, en noch voorder wonderheyd, werckt de liefde nu noch al!
Wie ist die 't verhaelen sal?
Nievers op is Liefd verlieft, dan op 't gêen aen Godt belieft.
Liefd' en heeft hier geen Pleysier, als in't Hemels Minne-Vier.
Buyten 't goddelyck Geniet Heeft de Liefde maer Verdriet.
Liefde sorght dat d'edelziel Noyt uyt Godts Genade viel.
Liefde snoeyt de Dertelheyd van het Menschens Herte vleyd.
Liefde heeft de Overhand In all' wat haer tegenkant.
Liefde tot den Stryd gezint, alle dingen overwint.
Immers, noyt en is geseyt Alle Liefdes Wonderheyd.
Inde liefde werckt een Cracht, die men noyt en had verwacht.
Inde liefd' is een Secreet 't gene maer den Minnaer weet.
Inde Liefd' is 't All' bepaelt, Soo een Leeraer dat verhaelt, Die ons dit voor Oogen legt, En met open Monde seght: Dilige, & fac quod vis.
't Welck aldus te seggen is, mind den Heer, en doet dan all' Wat gy wilt in 't aerdsche Dal.
Want, all' wie Godts Liefde voed, alle dingen werckt in 't Goed.
Ja, Godts Geest geeft tuygenis, dat Godt selfs de Liefde is.
En dat all' wie daer in blyf is, selfs met Gadt word in gelyft.
Hier ist all.
Tot hooger iet Kan de Spraek der tonge niet.
Aerom, Mensch, wie dat gy zyt, hou u in Godts Liefd altyd.
Hebt gy menigh Qiaed gedaen, En gedwaelt van schemels Baen, 't is door Liefde dat eens sal Den hooghminzaem Opper al Doen herleven uw Gemoed In een staagen Overvloed.
En aldus sal dit Gedicht Helpen U tot voorder Licht, Dienende ter Saligheyd Inder Eeuwen Eeuwigheyd.
Hh.. sLOT-LEERINGh.
Oleyndight is dees klucht, Waer in is aengewesen Het Woord VExatio, uyt Onderscheyd geresen.
Wilt iemand voorder nu noch lesen iet in Godt, soo word gegeven hier Een Leeringh tot een Slot.
I baert dees klucht genucht In t Spelen, of in t Lesen, daer vrolyckheyd, vermaekt.
En Geest schynt in te wesen, nochtans dees Klucht, Genucht, Vermaek, Geest, Vrolyckheyd, Wanneer het is vergaen, Is niet als Ydelheyd.
En evensoo is 't oock Met alderhande Sacken, die Vreughd, Pleysier, Genucht, En Zinlyckheden racken.
Soo langh als het geduert, soo is 't vol Lustbaerheyd, maer als het is voorby, 't is niet als ydelheyd.
En, lett', hoe langer dit Voorby is en voordien, hoe dat wy meer hier in Bespeuren d'ydelheden.
Gedenckt van ouden Tyd Uw voorgenoten Lust, En siet hoe d'anderhand Niet volght als valsche Rust.
Dees Waerheyd sal aen ons Noch meerder Indruck geven, 's wy eens sullen zyn Gestelt in 't ander Leven.
Daer sal diepgrondelyck Ons wesen voorgeleyt t Bedrogh en t droef Gepeys Van S Werelds Sottigheyd.
Digitized by google. scHRIFTUER, BEVESTINGh.
Eccles.
't sacke dat een Mensch Veel jaeren comt te leven, En in die jaeren all' Sigh heeft tot Vreughd begeven, hy moet gedachtigh zyn Den Tyd van Donckerheyd, En van veel Daegen, die Men dan te laet beschreyd.
De welcke wesende Ten lesten aengekomen Vol knaegingh ende spyt Ons sullen doen verschromen, vertoonende seer claer Des Levens Idelheyd.
Noyt wêer herdoen lycx meer In all'er eeuwigheyd.
't groot Gedacht, ò Mensch, sal uwen Drift doen staeken Tot sWerelds domme Lust, en U geheel doen blaeken In 't hooghste Minnevier.
Want, dit is het Gewin, dat, waer de Lust verdwynt, Godts Liefde daer comt in.
En als die liefde vast In U sal zyn getreden, Wilt daer in voorderen Met alle vierigheden Door Hulpe van den Heer.
Soo sal eens uwen Geest wesende Beerven s'hemels Feest.
Een BRANDIGH GEEST 'erft schemels Feest.
A.. ier volght een bygevoeghde lied, tot Troost in Lyden en Verdriet.
Niet rackende dees Zeden Klucht, maer aengestelt tot Ziel-Genucht.
't Welck uyt het Rym'Werck is gelicht Van die dit boecxken heeft gedicht.
Den Voorworp is THERESIA, met naemgeschal SERAPHICA.
't Gaet op de Stem, daer elck van hiel, die luvd, Philis myn Tweede ziel.
1.0 oe jaeght Theresia haere soeten jeSUM nâ!
Hoe vlamt dat Vlammend Herte naer het Licht, t Welck noch verborgen is aen haer Gesicht!
Hoe sucht sy g'heele nachten lanck, uyt puere Liefde geensints uyt Bedwanck!
Ah wie kan seggen wat de Liefde doet, als die de Liefde draeght in het Gemoed!
2. 'k was haer Lyden groot, akreegh sy menigh stoot, al leed sy Sieckten, Quellingh en Verdriet, nochtans en achte sy het Lyden niet.
Sy wou niet leven sonder Pyn, noch sonder Lyden hier beneden zyn.
Sy sey, alles geen ick wensche tot myn lot, is lydzaemheyd of sterven mynen Godt.
En Tyd van Achthien jaer Vierd sy dees Wensch gewaer, want Godt beproefde haer met soo veel Smert, als onderstaen kost haer weemoedigh, Sy wierd uytwendigh seer benyd, En binnen voelde sy een strengen Stryd, en evenwel, hoe dat het wesen moght, 't was Lyden, of het Sterven, dat sy socht.
'k wil wel leven Heer, dit ley sy menigh keer Maer met Bespreck, dat noyt myn Leven zy van Pynen, weedom, Druck, en Lyden vry.
Of wilt gy dat ick steven gaen, laet het geschien, als 't Lyden is gedaen, van 't ick en kiese maer de Dood gewis, als 'er voor my niet meer te lyden is.
En hemel is voldaen, datjer gaet iet anders aen.
Den Grooten Godt, en goedertieren Heer En kan syn Teerheyd niet wêerhouden meer.
Hy doet gansch open syn Gemoed, tot preuve, dat hy is het Hooghste Goed.
Aenhoort syn soeten Handel, en geeft hem Prys, Eer, en Lof, met een verheven Stem.
Den Afgesonden Geest Qamp uyt des Hemels Feest, met eenen Schicht ontrent haer rechte kant, Die hy heeft in 't Hert geplant!
Hier lag die Seraphieke Ziel Den Engel met syn hand haer tegen hiel!
Sy was door jes u, liefde diep gewond, die Stille Suchten naer den hemel sond!
Wie kan haer troost alhier uytdrucken op Papier?
Wat tonge sal onimonden met geschal De Soetigheyd van haeren opper, wie sal begrypen door 't Verstand, hoe dat dat Herte van Therese brand!
Siet eens, wat dat den goeden Godt al doet Aen die verduldigh lyd den Tegenspoed.
8.0 omt hier die stadigh klaeght, dat gy veel Cruycen draeght, sici eens wat troost dat U word toebereyd, soo gy m't Lyden kiest Verduldigheyd.
't is dan verduldigh tot de dood.
Ontfanght hier alles met een Liefde groot.
Omhelst in t lyden de volherdigheyd.
't is dese deughd, die baert de Saligheyd.
OLHERDIGHEYD Baert SALIGHEYd.
APPROBATIO.
Ibellus hic imprimi potest.
Datum Ipris die 23. fulii 1724.
P. L. lanes lijf.
Censor.
De ontrouwe w. kluchtspel.
DOOR S. STOL.
Te amsterdam, by JOANNES van leeven, bockverkooper in de gasthuismoolensteeg.
Wee redenen hebben my bewoogen, dit Kluchtspel aan u op te offeren, eerstelyk uwe ongemeene ag ting voor de digtkunst in t algemeen, en wel bezonder voor tooneelestoffen ten tweeden, t geval t geen u benjegend is in uwe min neryen, my verbeeldende, dat het niet onhebbelyk met deze geëvenaard kan werden.
De groote dertel en ongetrouwheid, die men dagelyks maar al te veel bespeurd onder de Weduwen, heeft myn Thalia deze vrucht doen zien.
Ter waereld brengen, hoopende myn oogwit daar door te bereiken, namentlyk, dat alle Jongelingen met ulisses haar ooren stoppen voor deze zoetzingende Sirenen, op dat haar ziel niet op de gevaarlyke klippen van haar ongetrouwheid steekt.
Ontfangt deze huispest in de zee uwer Jongelingschap order wyle verblyve ik.
U genegen vriend en dienaar, S. sTOL.
VOORREEDEN.
't is my wel bewust, dat veele zullen zeggen, dat ik de wetten der Tooneel Poëzy heb overtreeden, om dat ik de ongetrouwheid der Weduw op het einde van myn Kluchtspel niet doe straffen.
Deeze dient tot antwoord, dat een verkeer de verkiezing in het stuk van huwlyk een der grootste straffen is, die een ongetrouwe te verwagten heeft.
De plaats van een bezadigd jongman, wel leevende, en van eerlyken huize, verkiest zy een ongegoeden, verwaanden, en onkosten gek dit haar zekerlyk een straf ver oorzaakt, wel waardig aan ongetrouwe, vertooners.
LIGTHART, minnaar van Klaartje.
KLAARTje, weduw, en minnaares van Ligthart.
WOBBETje, klaartjes zuster.
AALTJE, de meid van Klaartje.
GERRIT, vryer van Aaltje.
Jan Klappei, tbuuren van Nieuwsgierige ELS, klaartje.
De ontrouwe tooneel.
LIGTHART, en GERRIT ten wederzyden van het toneel uit.
U zal ik van myn liefde spreeken Gelyk een Seneca, de streeken der liefde weet ik beter, als ik zo wat op heb, ze is zo mals Dat weuwtje, k heb haar uitgeleezen Lief maar hier zo moet ik weezen.
GERRIT.
Wat duivel schort die vent?
ik moet eens hooren wat dat hy hier doet.
Sinjoor, een woordje.
Ik zou je vraagen, Of hier ook woond jou welbehaagen?
Wel ja, die woond daar, babbelaar, en wat raakt jou dat, of ik haar bezoeken kom.
'k moet haar eens kussen, om zo myn kuische brand te blussen.
GERRIT, je hebt je brand al wel geblust.
En bachus zuster afgekust.
Daarom vertrek, eer ik je beenen maak, en doe je ook met eenen van Sinjeur duivel droomen, loer.
Loop heenen, vent, en brui je moer.
Ik zal je aan frikkadellen snyen, indien je 't hart hebt hier te vryen.
Ik vryer, by den element, daarom vertrek, jy lompe vent, jou beuling zel hier dog niet braaden, ze eet liever van myn karmenade.
Het is geen spekje voor je bek, daarom vertrek, jy lompe gek.
Zeg my wie dat 'er dan moet woonen.
Je bent verkeerd, ik zal t je toonen.