floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Santinen, en santen help my tog de duivel is hier, binnen!
ik stert van schrik!
Hoe Plentje wat is dit?
Zy valt daar neender, en is gelyk een doek zo wit.
Besturven, ze is verschrikt.
Hoe kan die Meid zo schrikken?
Kom, 'k zal hen alle bei door 't Engels zout verkwikken.
Zy doet de kist open.
wat Wangedrogt, emonster uit de hel Vertoond zig hier!
O wé!
Wat deerd u?
spreek myn Lief!
myne engelin!
myn waar?
... de .
Wat ramp bezwaard uw hart?
zy zeigt ter aarde, En spreekt niet, maar besterft!
O doudelyke slag!
Wat drommel of er in die Koffer schuilen mag?
Ga heen, bezie het eens.
Neen, dat kan my niet smaken, ik mogt als deeze twe ook eens in onmagt raken.
FFI.
Digitized by google. degevluchteverliefden, FILIBERT.
Wel hospes laat uw Meid eens om een Dokter gaan.
Ik om een Dokter?
Daar ik naauwelyks kan staan?
Myn Heer, ik zal myn knegt in plaats van haar wel zenden.
Hou Pieter!
hoor eens hier.
EILABERT, THEODORA, in zwym, IMPERIEUX, izabel, in zwym, RENALd, onder de Rustbank, KONSTANSIA, in de kas van Mustaffa, FLIP, PIETER, PLEUNTIt, in zwym.
Flip, tegen Pieter.
Loop gaauw naar dien bekenden En wyd vermaarden man, 'k meen Dokter Urinaal, zeg, dat hy zo terstond hier komen moet, maar draal dog niet lang by den weg, gy ziet hoe 't is geschapen.
'k zal tonen dat ik ben voorzien van 't Hazenwapen.
O elfde tooneel.
FILIBERT, THEODORA, in zwym, IMPERIEUX, IZABEL, in zwym, RENALD, onder de Rustbank, KONSTANSIA, in de Kas van Mustaffa, MUSTAFFA, FLIP, PLEUNTje, in zwym, DAMES, PIETER, KLAARTje.
MUSTAFFA, tegen Pieter, die hem, zo als hy in komt, tegen t lyf loopt.
(veer.
WAS Teuffels thoen ist das?
ihr laufft mich schier om PIETER.
Het kwam door haastigheid.
Zyt gy daar myn Heer?
Wat goeije geest heeft u dus juist van pas doen kéren?
Was ist da dan zu thoen?
Musz ich iemand cureren?
Geen een, maar drie, myn Heer, gelyk gy zelf kunt zien, die hier door schrik reeds zyn als dóden, en 't misschien Besterven zullen, zo uw kunst hen niet kan helpen.
'ch will auff ein augenblick al die entruhring stelpen, ist 's anders nichts?
was sdas?
das s noer ein bagatel.
Hoe voeld gy u, myn lief, spreek tog myne Izabel!
laat uw rouw een weinig tog bedáren!
Kom ich wil voort den schrik, dier ihr noen komt bewandelen durch mein konst.
Swaeren E. 2 DA Digitized by google 84 DEGEVUGTEVERLIEFDEN DAMES, stil.
nou is t verbruid.
FILIBERT, tegen Mustaffa.
Myn Heer... MUSTAFFa.
Wart nur so lang das ich mein kas ontsluit, was ist das!
hillff dieben!
mein Gebeinte Mein Salb, mein Kreuter, und mein Poeder, und Gesteinte Ist all den Teuffel voort, hy ziet Konstansia in de kas.
Dog zagt!
was will das sein!
Kom hier ein mahl daer aus, ihr seid der dieb, ihr swein, ihr sollt mir saegen wo ihr habt mein goed gesteken, zig ontdekkende.
Myn Heer, 'k verzoek u met wat meer respekt te spréken.
Was wascht ihr vom repekt?
Off sprecht ihr voor die geen Der mir mein goed entstahl, so seid ihr selbst mit een.
Nicht besser.
myn Heer, my voor een Dief te schelden?
Geloof my dat ik u die trotsheid zou vergelden Door t scherp van deze kling, ten waar dat ik het liet Om hier geen meër gerugt te máken, wyl gy ziet... MUSTAFFa.
Ich seh' wohl was ich seh', das man mich hat bestohlen.
Maer waerom hab 't ihr euch zu samen dan verscholen, als ihr nicht Dieben seidt?
Hach hab' nicht mis gevat.
Dat heeft, geloof my vry, heel and're reën gehad, Gelyk als gy, myn Heer, zo daadlyk zult aanschouwen.
Noenwolh ich willmich dan so lang daer auf vertrouwen.
FILIBERT, tegen Konstansia.
Hoe niet!
wat 's dit voor doen?
Gy ziet uw Moeder daar, om uw verdigte dood, gestort in doods gevaar.
En Digitized by Google BLYSPEL.
En houd u schuil, ja vreesd' naat 't schynt haar te genaken.
in welk een stand, met wat beschaamde kaken, zal ik haar nad'ren!
durf ik myn bedroefd gezigt Slaan op die geen, waar aan ik t léven ben verpligt!
Hoe zal zy my met haat en schamperheyd beogen!
Ten zy zy overweegd de liefde, en haar vermogen!
Zie hier uw Dogter.
kan ik Haar dode lighaam zien, en sterven niet van schrik!
Neen, moeder!
zie haar hier niet dood, maar in het léven, En bidden, dat gy haar haar misdaad wilt vergéven.
Myn kind!
Konstansia!
zyt gy 't!
Of is 't uw schaduw, die hier voor my waard, ten spyt.
Om dat ik de oorzaak ben van uw rampzalig sterven Daar 't my veel meender, dan u, zal smarten, u te derven.
KONSTANSIA Neen, moeder!
zie my zelf, onz' dood was maar verdigt Om vry te zyn voor uw vervolging, 'k heb myn pligt, 't is waar, te ruukeloos geschonden, u ontwéken, Maar zie my neer geknield weer om genade smyken!
Myn waarde dogter!
Rys, omhelze uw Moeder, die De dood alreeds gevoelde op haare lippen.
Wie Had durven hópen u weërom te zien in t léven, dies eis my geen genade, ik heb ze u reeds gegéven.
RENALd, tegen Theodora.
Zo gy aan de een haar stout bestaan vergeeft.
Vergun dat de and'ren ook door uwe gunst herleeft, en denk, wat gy terstond met onvenreek'lyke eeden Den hemel hebt belooft, gy ziet hoe uw gebeden Verhoord zyn, al uw zorg en vrees, tot niet gemaakt.
Heb ik ooit iets gedaan, Mevrouw, het geen u raakt, 't is uit onkundigheid, dies bidde ik om verschoning, En voor myn zuiv're vlam uw Dogter tot beloning, lei niet dat de agting, die myn hart heeft voor de kunst Der ed'le Poëezy, my zo ver uit uw gunst Zou stoten, dat ik myn Konstansia moet missen.
Wiers beeld de dood alleen uit myne ziel kan wissen.
Denk ook niet, dat de Deugd my is zo weinig waard, dat ik, schoon een Poeet, zo ligt, en los van aard, zou 't heilloos Heidendom aankléven, of myn dagen Met letterziftery verslyten, onder 't knagen Van haer, en nagels, ik bemin die kunst alleen Als een uitspanning voor myn geesten, en met een Tot oeffning van 't vernuft, 't geen traag en bot moet weesen, zo t' niet geoestend word met schryven, of met lézen.
Denk ook geenzints, Mevrouw, dat ik geen meester ben van myne driften, want, waar heeft myn scherpe pen, Gelyk als gy die noemd, door zo veel hoon gedreven, het alderminste tot uw nadeel ooit geschréven?
Neen, pooit heeft deeze drift op my gezegepraald, de liefde tot uw kind heeft die altoos bepaald.
Zie dan Mevrouw, hoe gy de digtkunst ook mengt haten, In my, een voorwerp, 't geen nog nimmer heeft gelâten Wat tot uw dienst kon zyn 'k Heb my alsins betoond Een waardig Minnaar, noit den hoon weerom gehoond.
Dies bidde ik om myn min, myn leeven, en myn zeden, Die onopspraaklyk zyn, vereenigd met uwe Eeden, Laat eens de zuivre vlam van t huuwlyks Egtalaar, na zo veel moeite en zorg ons binden aan elkaar!
IMPERIEUX, tegen Izahel.
Myne Izabel!
Ei open uw gezigt, myne alderwaardste!
Iza. digitized by google blyspel.
FILIBERT, tegen Theodora.
Maseur gy zyt verpligt Uw woord te houwden, ook kunt gy geen reden vinden, Die u belet uw Kind aan hem te zien verbinden.
'k beken, ik heb dien eed zo hoog, zo duur gedaan, Dat ik my met geen regt daar af weêr kan ontslaan Ook minderd myne haat, ja ik wil graag bekennen, Dat ik al te onbezuist de poezy dorst schennen, dies stem ik zelf met vreugde en blydschap deze trouw.
Die 'k wens, dat voor altoos het eind zy van hun rouw.
hoe kan ik naar eis uw goedheid agten?
Of ik voor zulk een Gaaf myn dankbaarheid betragten?
'k ben van u beiden reeds voldaan, en wel vernoegd, Leeft dan met vreugd, nu 't dus de hemel heeft gevoegd!
Maar 't smart my, schoon ik u mag lévendig aanschouwen, dat die onnozelen, daar 'k u voor had gehouwen Dus zyn om hals geraakt.
Mevrouw, dat is door my Versierd, ik heb de meid tot deze veinzery Door kragt van t goud verpligt, om in ons verder vlugten, Voor geen vervolleging van iemant weer te dugten.
Wat werkt de liefde al uyt?
RENALd, tegen Mustaffa.
Myn Heer, gelooft gy nog Dat wy de dieven zyn, en dat ik door bedrog, my na dat schelmstuk uit uw handen poog te wringen.
ich ken euch gantz onschuldig an die dingen Ach hate ich noen den dieb, ja ich wolte om viel geld Das mir dem augenbliek det schobbert wurd gemeld.
Dog hab' ich ihm noch nicht, ich will ihm wohl betrappen Ond dan der teuffel hohl in tausend stucken kappen.
Waar ben ik daar geweest!
Ten minste, twemmaal dood!
IMPERIEUX, tegen Izabel.
Myne engelin.
Gy ziet in t nypen van den nood De kragt van myne min, die zo volmaakt en teder Meer dagt om u, als my, begunstig my eens weder Na zo veel dienst en vlyt!
Myn Heer, 'k heb nooit zo schoon Uw minnevlam gezien, dies moet ik u tot loon Weer'erom beminnen, ik kan u niet meer weer'er vertreven, daar is myn hand, wyl gy my hebt uw hart gegeeven.
IMTERIEUX.
vergun uw Dienaar dat geluk, Dat ik myn vrolykheid op uwe lipjens druk.
Maar wat zal men nu dog met deeze kist beginnen?
Want wárelyk, daar zit een spook of duivel binnen.
My dunkt het goed, dat men die maar in 't water smeet.
Eerst diend men eens te zien wat u zo schrikken deed.
Myn Heer, zo u dit lust, zo volg vry uw begéren.
'k zou uw galant daar door gevoelig affronteren, mejuffiouw, dat geluk behoord hem meër, dan my.
IMPERIEUy.
Myn Heer, van dat geluk ben ik heel gáren vry Ik bidde u ga uw gang, gy zult my veel verpligten.
Myn Heer, die eer past u. IMPERIEU.
8 Digitized by 89 blyspel.
Ik laat ze u graag verrigten.
Myn Heer, 't waar u gehoond.
Ik zal zulks voor geen hoon Opnémen, maar veel eer voor eenen dienst.
Verschoon... MUSTAFFa.
Was ist hier noch zeit oe complimenten macken?
All war 's der Teuffel selbst, soo will ich ihm anpacken, allons zum sabel aus!
Wer weis ob nicht der dieb Hier in verborgen sitzt.
Hy doet de Koffer open.
Och mein geraemte lieb, mein Heiligthoem, mein schatz, mein bests der artze neyen!
Vind ich dich wieder?
Voor waer ich war in leyen so ck dich verlohren hatt' ha Dames!
Ho wo bist Doe lompen hond?
wie komt doch in der Jungfern kist Mein salbe, dis Geraemt, ond Geld das ich hiersene, sag auff, dieweil ich nichts von dem geheim verstehe.
DAMES, knielende.
pardon myn Heer!
myn Heer Renald, zyn knegt Heeft t aller eerst begin van deze zaak gelegt, Die heeft my overstemd om hem en my te wréken, Dewyl zyn Heer hem van den morgen wou doorstéken, En ik, om dat je my straks met dat menssen been Zo ongenadig floeg, en dat nog buiten reën.
Dies was onz' toeleg om u beiden te beroven, hy had de sleutel van zyn Heer zyn kist, daar boven brak hy uw kas op, en nam al het goed daar uit.
Wy wierden twé driemaal gestoord, eer ons besluit gelukte, tot hy zag deez' Heer, en jufvrouw komen, waar op hy heel verschrikt de vlugt voort heeft genomen En riep smyt alles maar ter vlugt in deeze kist, Maar 't schynt dat ik de regte in donker heb gemist, En de ééne nam voor de aar, door angst en schrik gedreeven, nu bid ik u, myn Heer, dat gy 't my wilt vergeven?
Doe flegel!
Myn Heer, ik heb geen schuld, want Joggem heeft my daar toe overstemd.
Doe zult Dan auch auff Jochems rath noer eins mit Jochem hangen.
Myn Heer, vergeef het my!
laat ik genade ontfangen!
Heer Mustaffa, gy ziet hoe dat uw Dienaar bid, Wil dan, dewyl gy al uw goed weërom bezit, hem zyn bedréven kwaad op onze beê vergéven!
Myn Heer, vergeet het geen dat hy u heeft misdréven.
Wohl an, ich will s ihm dan vergeben auff sein woort.
Tegen pames.
Steht auff, doch seth zoe, das ihr mich nicht mehr verliest.
Stohrt, dames.
Dat zal ik my wel wagten, ik ben uw dienaar, en zal steeds myn pligt betragten.
Izabel tegen Mustaffa.
Maar Heer, ik dagt dat gy alreeds waard uit de Stad?
Mihr meinong war wohl so, doch ich ward angevat Dorch einen jongen kerl, da dort in jener strassen, ich moeste mit ihm gehn, er wolt mich nicht verlassen, ob ich was gegensprach, off rieff ich hab kein zeit. er zagte ausser ihm ist er das leben quyt.
Ich bitt ihm lasser ihn sein hulff nicht langer derven!
Er bragt mich dan zoer plaats da jemand lag auff sterven, Maar ich war kein moment da bey gewest, of hy Sprong von dem bette ab, ond war von krankheit vry, doch onterweylen war die schuyt mich schon entvaren.
Maar Jongfer will sie mich was nader offenbaren, wo zoe sie meine konst begeerd, ich weis wohl rath Zoe ihren Pockel, was verlangt sie mehr?
Es staat noo an sie selbst allein, ob sie wil seyn genesen.
Myn Heer, wyl ik nu trouw, zal zulks niet nódig wézen.
Myn minnaar vint my schoon genoeg.
Ja engelin!
Uw schoonheid, en uw staat voldoen geheel myn min.
's Ist wohl, sie thoe ihr' zin, es kan mir nicht verschelen.
FILIBERT, THEODORA, RENALD, KONSTANSIA, IMPERIEUX, IZABEL, MUSTAFFA, FLIP, DAMES, PLEUNTJE, PIETER, KLAARTJE, JOGGEM.
JOGGEMtegen, renald.
Myn heer, de sjees... renaald.
nu kunt ge uw rol volspélen.
Myn Heer, ik kon niet eër... renaald.
Spreek hier geen enkel woord, 't zy gy wilt zien dit staal u door het hart geboord.
Verråder!
Weg, van hier, ik heb geen schelm van noden.
G. digitized by google. de gevluchteverlijfden joggem.
Myn Heerlik ben gegaan daar gy my had geboden.
Ja, toen uw dievery ontdekt waar, snóde Guit!
Ga voort uit myn gezigt, en fluks ten huizen uit, of 't zy dat gy uw hals wilt met een strop zien pronken, Of hóren op een rad het knakken van uw schonken.
Ga voort bedrieger!
dit loon volgt op myn daad!
RENALd, tegen Konstansia.
Myn lief, wyl wy ons zien in een gewensten staat, hoop ik dat nooit t geval ons weer zal tegenstréven.
Ik met myn Izabel voortaan gerust te léven.
De privilegie van de privilegie.
Dit eene huuwlyk vind ik wonder naar myn zin, wyl t word geknoopt door Liefde, en Trouw, en zuivre.
Maat 't and're komt my nient dan haatt'lyk voor myne oogen, maar 't geld voerd 't opperste vertoonen.
,, mogen.
Hoe wel, wat scheeld het my, wat and're menssen doen, want trouwen om het gesd is 't hedendaags fatzoen, EINDE.
... * **** **.
*** .
Digitized by google u.
URORA, en siELLA, of zusterlijcke kroonzucht.
F. blyspel.
Gerijmt door.
M. HENDRICK de GRAEF.
HERN t amsterdam, by Jacob lescaille, boekverkooper op de middeldam, naest, uyt minnenijt gebooren, van t geen Rogier verricht, heeft Prins lother al d'eer.
Kroonzuchtigheyt wil noyt na raet of reden hooren.
Der Grooten grootsheyt is te wonder broos en teer.
Dat stelt Princes Auroor, en Stella elck voor oogen.
Wie raet leeft met 't Bedrogh, wert van 't bedrogh bodroogen.
't is een wonder.... dr. arnoldus.
Mejuffer, mejuffer, mejuffer, mejuffer.
SOR) NELIS DEVLAMING NOUTS HOORN, ridder, heer van outshoorn, en gnephoeck.
J. burgermeester en raet der Stadt Amsterdam.
Hoe veranderlijck de veranderingen des tegenwoordigen tijts zijn, spreeckt zelfs, voorgaende eeuwen op te halen is noodeloos, hoe Vorstelijcke Scepterdragers hunne rollen op het groot Tooneel hebben vertoont.
Mejuffer, indien ick niet verzeeckert was van de genegenthevdt die u ed.
deze loffelijcke konst toedraeght, ick hadde my niet derven verstouten om met de karbonckelen van u edt.
Waerdigheyt, en doorluchte naem te pralen, veel min onder de vleugelen van u ed.
bescheydenheydt te rusten.
Wat Kroonzucht baert, getuygen zoo heylige, als oude bladeren, in Absolon, Adonias, Klytemnestra, en Agystus, die, door Kroonzucht, zuch OPDEACHt.
Zuchtige zieckte te elendigh en jammerlijck zijn sneuvelt.
Wat het zelvige uytwerckt gevoelt Barcelon, daer Stella haer als een ontzinnige verwoede leeuwin aenstelt, grijpende Aufora de Kijxvorstin naer de Rijxstaf.
Hier strijden verscheydene hartstochten als vyandinnen heevigh te vinden, lichte lichtgeloovigheyt, stantvastige liefde, valsche bedriegerye, vermeetele Kroonzucht, onversaeghde stoutheydt, onuozelen verstootenheydt, die naer veel ongevallen komt op de troon te klaveren.
Wat het gebieden in heeft, daer van spreeckt de derde Roomse Scepterdrager, verachtende het zwaeyen der rijx staven, inziende de elendige rampzaligheden der zelve.
Wat is, zeyd eene der Ouden, de heerschappy meer als slaverny van anderen?
een Vorst is om te dienen.
Wel, edele juffer, neemt dan de aengevochten koningin Aurora in uw hand.
bescherming, haer en my behoedende voor 't razen der onweetenden, zoo onmogelijck als de Zon in 't Westen opgaet, en in 't Oosten ondergaet, noch onmogelijcker is 't de bitse laster tongen van pas te maecken.
doch de Poëzy, een diamant gelijck zijnde, verliest, hoe fel de afgunst raest, het minste niet van haer luyster.
De konst is, tot vermaeck der geesten, nut, en leerzaem, een steunsel der ouden, en ouderloozen.
Vndigende, hier mede wensche ick te blijven, mejuffer, in Amsterdam, den 1o Augusti, 1665. oot moedighste dienaer mr. HENDNICK de GRA.
Aen M. HENDRICK de GRAEF, zijn op tTX AURORA en STELLA.
't wort oprechtheyts glans benevelt door de dampen van een bedriegers wolck, die 't waerheyts oogh verblint, Aurora mint Lother, onweetend, wijl zy minat. oprechthoyts beukelaer weckt valsheyts speer tot kampen.
Hoe vast Moncadoos Prins zijn trouwheyt meent te bouwen, op t zien van s rijcxvorstin, lother, door valsche schijn.
Bemaskert zelver, 't zien, het weeten, en het zijn, op 't vier van waerheyt kin bedrogh haer valsheyt brouwen.
De onsterflijckheyt, die Prins Rogier door trouw moest draegen, wat u on Lother vorgunt... lother ontsangtidue roon Die Prins Rogier verdient, 't oprecht'lijdt noyt meer hoon, dan als bedriegery pracit oprecht heyts wagen.
Doch noyt zoo schnander breyn, noyt zoo doorsteepe vonden oprechtheyts vlammen bluscht, bedriegers adem stinckt vanneer oprechtheyt spreeckt, bedriegery die hinckt, al wort zy opgepronckt door duyzent vleyers monden.
't Bedrogh doet in 't begin oprechtheyt wel verdrucken, maar nimmer zegenpraeli bedroglo, tot op het laetst, oprechtheyt die houd stant, bedriegen wort verplaetst, een waerheyt doet, in 't end, wel duyzent logens bucken.
Dit toont de GRAEF zijn pen, op d' amstelschouw tooneelen.
Vanneer een Mavors knecht de naeckte waerheyt spreeckt, een oorzaeck dat Rogier, door zoo veel wolcken breeckt, 't Bedrogh verdwijnt, wanneer 't oprechtheyt komt verveelen.
't Bedriegen had Lother beglunst met zegenboogen, In spijt, van Prins Rogier, wiens oprecht scheen verstomt, noch heerschte als 't snood bedrogh door Karel wiert ontmomt, wie door bedrogh bedrieght, wort door bedrogh bedrogen.
Gae voort dan GRAEF, die ons leert lesschen, door uw lessen, t Vier pan hedrieghlijckheyt, tot roem pan d'amstelstroom, uw xiim leer boeyt ae jeught aen den oprechtheyts toom, VViens hart bedrogh besluyt, bestuyt zijn eyge messen.
Dus graeft de GRAEF een graf, niet, om te zijn begraeven.
Gelijck der Graeven stam, wiens eergraf staegh beleyt Dat zulck een GRAEF dit graf verdient door dapperheyt, wiens pen Parnas doorgraeft, kan hooger draeven.
Der Graeven graeven zijn bouwvalligh, maer de dichten, daer GRAEF zijn zegenboogh op houwen doet, verstit 't misgun van afgunst, en de tanden van de Nijdt, uw graefschap, GRAEF, maet niet voors Graeven graefschap.
swichten.
JUSTUS HOFLANDt.
Anagramma.
Fomaao, t'huis, altis.
Ko op.
AURORA en STELLA, gerijmt door M. HENDRICK de GRAEF.
Ntramponeerdt Tooneel, een wyle tijdts als bastert der heylge Poëzy, geleeft in ballingschap, Schept door de Bouw kunst, schoon het momus vaak voorkomt.
Een versen adem, daar de fiere jonglingschap der kunstgenoten kunst ziet op den Eertroon klaavren, waar in dat Sofokles weer op het nieuw herleeren hoordt het hoefgeklep van Pegasus weer daavren, Terwijl de schoon Auroor de Kroonzucht wederstreeft Van haar gezuster, die zy als erfrecht op wil zetten, Waar door zy elk haar macht gaan rukken by elkaar, t Geen Urgel t bloedighzwaart voor Stella noopt te wetten, t Welk hy op zijde gort, ten trots Aureraas schaar, voor wien Moncadoos Prins zich zelve toont een Hekter.
En levert hem den strijd, alwaar 't Kroonzuchtigh beeldt 'er Met Urgel wierd gevaan.
strax kant de Nijdt, en we Een vuyl jeloers bedrogh dat steets Lotherre stroeidt Met d'eer van zijn triomph, en 't bergen van Aurore, Schoon 't Prins Rogier ontkent, en toond dat hem deez' lof.
Te schendigh werdt ontrukt, zy houd hem niet te horen Voor dat den hemel haar t bedrogh, zoo vals en grof, door Karel opende, en klaarlijk quam vertoonen.
Zo breekt de waarheydt, schoon een nevel haar bedekt, noch end'ling aan den dagh, en komt haar werk bekronen.
't Bedrogh werd door bedrogh bedrogen, en ondekt.
Stantvaste trouwheydt komt daar door ten troon te stijgen, en wint Auroraas hert, die urgel schenkt ten echt Aan Stella, wiens gemoet quam na de kroon te hijgen, veel meer door heersucht, als door wettig errefrecht.
Zoo wint de deugt Triomph, en groene lauwerbladen.
Zoo krijgt de Dichtkunst stof tot heldre Poëzy, waar door de schrand're GRAAF in d'Hippocreen gaat baden, en slurpt het dierbaer nat, tot voordeel van het Y. Beroemde GRAAF!
Vaar voort in wetenschap te graven, ontruk de Tijdt, de tijdt, op dat gy, na uw tijdt, Onsterflijk moogt met lof door al de werelt draven.
Ten spijt van Afgunst, van de Dood, en bitse Nijdt.
In mijn vaderlijck Ik tracht EER der.
Amsterdam, den 17 Junii 1665.
CORNELIA VANDER VEER.
VERTOONDER.
Rogier, prins van Moncade.
Gusman, dienaer van Prins Rogier.
Aurora, gezusters, Princessen van Barcelonien.
Graef van Langol.
Vrgel, prins van Rossillon.
Lother lasaril, lothers vertrouweling Diana, princes van Moncade zuster van Rogier.
Eleire, staetjuffer van Aurora.
Karel, gezaghebber in Auroraes leger.
Speelt te Barcelonien.
AURORA en STELLA, of... zusterlijcke kroonzucht.
Gusman, rogier.
De morgenzon quam noyt in t morgenost te dagen Met heerelijcker glans, als toen mijn dogen zagen Uw wederkomst mijn Heer, in t Barcelonis Rijck.
Uw fiere moedigheyt neemt nimmermeer de wijck.
Voor 't rijck kastilien haer trotze legervahen.
Moncade door uw komst in volle vreught zal banen.
Het Barcelonis volck verheught haar met Auroor.
De dapperheyt maeckt moet, uw stacyprael, en gloor zal door Sivilien, en al de werelt brommen.
Men eert uw grooten naem in alle Vorstendommen.
Schoon Stella plant, om 't Rijck, haer oorloghs velt banier, Wiens Kroonzucht op auroor steets blixemt vlam en vier.
Mijn Prins, de RijexPrinces is om uw hulp verlegen, wijl aen dees velt slagh hangt, de neederlaegh, of zegen.
Mijn hart heeft lang gewenst te zien 't gewelt gestort.
Het erfrecht tot de kroon wil nimmer zijn verkort.
Het Konincklijcke bloet te groot is van vermogen.
Kroonzuchtigheyt vont zich in Rijcken eer bedrogen.
't rijck Barcelonien staet lichter laegh in brant.
Nu Stella als ontzint haer krachten t' zamen spant.
Digitized by Googe Gus.
AURORA, gus.
Door staetzucht opgeroyt, Kroonzuchtige gemoed der bloetverwanten zijn te heevigh in het woeden, De heerschzucht heerst Auroor, de Kroonzuchtige ziel Stel laes ziel, dat Bateelonien tot puyn, en asch verviel, Dat zou geen wonder zijn, al wat de Raden raden Brengt 't rijck geen voordeel by, elck stoft op oorloghsdaden.
Naar onderling verdragh een stilstant wiert beraemt, Van op en ondergang der zonne, t welck zich schaemt, Dat tacken van een stam elckaer op t wreest belagen, wie dat, als koningin, de kroon in t Rijck zou dragen.
Dies weeck ick van haar af.
O gusman, seght my doch, dien dat schoone beelt, mijn suster, leeft die noch!
By de Princes Auroor is zy in een groot aenzien.
Ontmoeten wy haer dan, t is tijt wy hier van daen vlien.
Diana gaf aen my dees brief, ick bid u leest, of'ku een goede boô, of quade ben geweest.
Rogier leest.
Recht veerdigh erfdeel wert van Kroonzucht fel bestreden.
Het oorlogh dreyght Auroor, haer kroon, en goude staf Het zusterlijck gemoet wert met de voet getreden Van Stella trots van aert, die reedlijckheyt staet af.
Heer broeder, toont nu een rijck van wien gy zijt gesprooten.
Zoo zal aurdor uw staet met grooter stuet vergrooten.
Gy schijnt door uw geluck tot aen 't gestarnt te klaeren.
Mijn groote grootsheydt doet de Vorsten troonen daerren.
'k zal Stellaes trotsheyt haest doen buygen, want mijn hart Wil van lafhartigen noyt zijn te veel gesart.
Gu.
Digitized by google geip en slegt.
Een and're tijding zou mijn prins zoo graegh niet hooren.
Hoe wert mijn ongeluck uyt mijn geluck gebooren, daer dit geschrift zal zijn een teecken van mijn vreught.
Een die in 't los geluck hem al te vroegh verheught, Vind, al eer hy 't zelfs weet, zich jammerlijk bedroogen.
Want vreught, en droefheyt zijn niet grooter van ver mogen, als uuren twee mael tien, en vier.
Hoe weet gy dit?
Dat ick de opperplaets van 't los geluck bezit, ick zie veel wonderheën in 't wyde rond gebeuren, doch wilt u om het geen ik hier verhael niet steuren De liefde, en 't Geluck, zijn wonderlijck van aert, wie dat haer volght, verliest, en wint, haer macht vervaert Wel sesmael op een dagh, een minnaer.
Staeck dees reden, Rog.
Wijl Leonoor van my wert heyligh aengebeden, Mijn ziel haer schoonheyt viert.
Haer schoonheyt lacht u uyt.
Don ian heeft meerder macht.
uw liefde wert gestuyt, dien edelmoedige zal die Princes genieten.
Rogier wat zult gy doen, laet geen verdriet verdrieten Uw waeck'ren oorloghsgeest.
'k min ecuwigh Leonoor.