floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat teeden hebje om 't Gevangenhuys te laaken Daarmen zoo aardighlijk de quaade goet kan maalen Off hebje 't wel beproeft?
mijn vrient, ik ben van zulk een vollije niet, ik spreek met reeden, en is my welhart'lijk leet, mijn vrient wil my gelooven, dat ik van huys vertrok.
Hoe zieje jou bestooven, ik loof je bent een boo.
Purbino.
Wat hebje wel geraan, want ik kom hier te post.
Waar komje dan van daan?
Wat Ongeren mijn Heer.
Wat doeje hier in Bhemen?
Gy zult het zoo t miy lukt meer als te vroegh vernemen.
'k Zoek zijn genade hier.
Cpier.
Daar zijnder wel zoo veel, wat veur een g'nado is 't, turbino.
O oliden man! heel Mijn woorden die ik u uyt vryheyr zal verklaaren.
kent gy d'ongersche Graaf, die over eenige jaren Des koniner eygen, Neeff doorstiet in een geveght, Astolso is zijn naam.
Ik ken hem wel zo reght, wat zou hy?
Tyrbino.
'k heb een brieff die gan hem is geschreven.
Ospits!
Indien ik wou, quijt waar je lijff en leeven.
Gpier.
Hoe dat, om dat hy is in mijn bewaar, want ik ben de cipier.
Dat bid ik magh het zijn.
Wil my u brieven toonen.
Vriendt soo 't u belieft ghy kunt my wel verschoonen.
'k beloof het oock te doen.
Ay licht wat naader by.
Hy leest de navolgende brieff.
Tot u verlossing mijn Heer Broeder, zend' ik dy Met deezen arme Man een laetje vol Juweelen, beziet of gy die hunt behendighlijk uytdeolen Aan Schout, of aan Provoost, voornaan lijk den Eipier, dat hy u hulpzaam zy.
Vaar weel mijn Heer, en hier Verwagh ik antwoort op.
Dat kom heel wel te slagen, want morgen sterft de Graaff, wie zal na 't goet dan vragen, kom maat het doozie voort.
Hier lich ik 't in mijn zak.
Die daqr ont sangh dit light doch u te zwaare pal.
Hier errifik veel goets, i wil geen cipier meer weezen.
Zoo 't jou belieft mijn gast hier valt niet meer te vreezen.
Ik waar veel liever t'huys als in dit groot gevaar.
Met zorgh en augh te staan, ik zegh myjn prient, voorwaar Had ik dit eer gewist, ik had me noopt begeeven In deeze zwari gheyt, mijn Nader in zijn leeven Heeft aver lange cijdt zijn Vaders kok geweest, 't s zulken goeden Heer.
Cipisr.
Schrey niet, wees niet bevreest.
kom het is eetens tyjdt.
Ih zou veel liever stapen, 'k ben moe en matt geroyst.
Dat zie in aon je gaayen, 'k heb juyst geen bedden leegh.
Turbino verginine deezebank.
Maar is die niet te hart!
O neen, wijn heer heb dank!
De vaak die zalinen lijff een zaghte dons verstrelihen.
Hon daar 's een beeren huyt die iunje overdekken.
Sta morgen heel vrdegh op zoo zal ik eens bezien hoe gy Astoljo spreekt.
Wel aan het zal geschien.
Nu Borde slaap gezont, 'k wen'rn goena naght tot moggen.
O gier gaart ga vry heen, ontrouwe man, ik zorge dat gy niet haolen zult her kriehen van den dogy.
Ja staap een uur of twee tot middernaght, zoo magh ik eens bezien met list, en loosheyt te geraaken Achter zijn sleutelbos, om hier door vry te maahen, de boeder van Aizaur, en mijn gedwongen vrient.
Heylige donk're naght die my zoo naok gediem Hebt in mijn vearneem 'k bid' wil my dach huh chee weezin.
2.. o liefde sterh mijn hacht door uwescht at deezen Gedivongen vrient door liefd' zijn vrient verlossen mogh.
Ol duysterheyt des naghts, hoehelder schijnt u day, In d'oogen van mijn ziel, nu dat ik zal genieten Lizaura daor Astolff, 'k voel Morpheus dampen schieten, In mijn ded'welnde breyn, door hette afgematt, de slaap bevanghrijn geest.
LuzINDA alleen voor de traly van A STOLFO.
Wat is dat!
Wie steurt mijn laesterust?
Mie komt zigh hier begeeven In 't naarste van de naght!
Luinda ioren her, die u leeven, Indien het mooghlijb ia, zal red den zov' kan. wat voor gelijhenis, af nabotzerinoh, van 't. die mijn ziel gebiet, en twvisten doet mijn zimien, vermidts ist haer verlies door mijne doodt, hier bimnen met ua gebootst geluyt, mijn geest bedroeven magh, uinda plagh, haar juyst gelijke stem, ala wijn.
Haar droene wimaar eer niet vrenghde te ontsangen.
Wie zijt gy die mijn ziel dort uyt'ersoejens manaen, en laat haar tijda derel alleeninh in dianot Noch nauwlijks had dae slaop, o heeltzel van dedooht, my van mijn zorgh ontlast, of op, al spool ofdroome, gy zijt dan wiagy zunt, hebt mijne ziel genoomen, t deege doul're voght, en deor u schyn van lioht, haar by Luzind gevoert.
't Bedwellemde gezioht Verlaten van de ziel door dees dubb'lenaghiontten d'schoone glans zien.
Naen dat de gedad' aan die sterven maet, vieemde inbeeldinghgees Door 't naaken vanzijn uytpook af dioon' zas heeft daangenoouen ston my wonder veel gegeeven.
Wie zijt gy die een lijk slechts door 't gehoor doet leeven?
Wie zijt gy die my kroost in 't hooghste van mijn noot, spreek op, of zijt gy zelfs de schaduw van mijn doodt?
Waar het moogelijk, indien ik zonder weenen In dees ontstelde zee klucht aanhooren moght, die d'harten van die geen Doordringht, wiens harten zijn veel harder als een steen, hoe zou 'k u reeden met een opmerkingh aanluyst'ren, maar un Auroor de lught komt met 'er glans ontduyst'ren, en onze tijdt hier kort, zoo weet o graaff dat ik VLieff Luzinda ben.
Astolfo, ayl verschrik, Voor u beminde niet, hoe langh zult gy noch vreezen!
Gy kunt Luzinda niet, maar wel haar schaduw weezen.
Astolso!
aght gy dan mijn lieffde zoo geringh, die 't al om u versmaat?
Moelooze jongelingh, zie hoe een teed're maaght werdt door de min gedreeven.
Lizaura heeft met my haar op dees reys begeeven, op hoop dat men u zal verlossen deeze naght.
Ortenzioos aardigheyt heeft deeze vont bedaght, de vrees laat my niet toe om meer met u te spreeken.
Luzinda!
Zoo gy 't zijt, zoo wil u handt eens steeken Door deeze traly heen, op dat ik voelen magh, het geen ik niet ken zien door 't missen van den dagh.
kom mijn orphejo kom reyk my u lieve lippen.
Ach mijn oridyce, zult gy my ook ont slippen.
mijn engel hoor, hoe dat het yzer pranght, en buyght door onze breught, ach!
Hoe heb ik verlanght Om eens by u te zijn, nu wil ik gaere sterven.
Ik bid u, zegh me doch, hoe komt gy hier te zwerven?
O Ortenzis, mijn Heerl heeft my tot slaaf gemaakt, veurster tot stavin, hier door zijn wy geraakt In dit Gevangenhuys, en juyst zoo komt gereezen Een onverwaghte zaak, 't welk ons geluk zal weezen, zuster wort heel sterk vande cipier bemint, die zelffs zich zelff vergeet, en niet en ziet, hoe blint dat deeze min, door min hem gaat zijn val bereyen, hy heeft haar deeze naght hier op dees plaats bescheyen, om zoo zijn geyle lust te boeten, en als zy Hem om te kussen vat, door loosheyt, zullen wy In stilheyt met het staal zijn vuyle lust besnoeyen.
Dit is de middel Heer, waar door gy voor dees boeyen Dvryheyt, en ulieff, weerom genieten mooght.
Zuyvre minnares hoe zal u naam verhooght By den nakomelingh door uwe daaden leeven.
Mijn lieff de uur genaakt dat ik my moet begeeven Op de bestemde plaats vaar wel met deeze kus.
O! heemel sterkt mevrouw, vaar wel mijn lieff tot flus.
Vierde vierde bedryf.
CIPIERLIZAURA en ORTENZIO om een hoek, met een Pook in de handt.
Ja zeeker, met ik sliep zoo doght me in men droomen, crispyn.
Hoe dat ik onverziens ben in een tuyn gekoomen, waar ik een wijngaart zagh, wiens druyven in mijn oogh Blonken als klinklaar gout, 'k wierd' belust, en toogh steelswijs een bosjen off, maar ik had'et nau in hauden.
Off 't wiert een koole vuyr die my wel dapper branden.
Get ik verschrikte zoo kort na dit vizioen Zagh ik een witte duyf ik greep 'er na, maar doen.
'k tmeende te bezien wat dat ik had gevangen, doe wast een Serrepent, ja moer miet zulk een lange En driegetakte steert, en 't gaff men zulken steek Hier in mijn linker borst, ay zie ik ben noch bleek, Heer ik verschrikte zoo.
Men moet geen droomen aghten, het zijn maar ydel en zwaarmoedige gedachten.
Omhelst me dogh mijn lieff.
Ciper.
Waght wat, 'k moet eerst bezien, of 't hier ook veyligh is, men wijff moght men verspien.
Doch 'k zie hier niemant niet kom laat ik je eens kussen.
Riet eens, maar tienmaal.
Wie zal mijn vlamme blussen?
Rizaura.
Luzinda en Ortenzio doorsteeken de cipier, en verlossen Astolso.
Buzinda.
Dat zal Luzinda doen nu is u vlam geblust.
Luis Ortenzio.
Hy heeft geen harde doodt die keerel sterft met dist.
Geeff my zijn sleutelbos, en gaat gy ons bereyden, de Paarden tot de vlught, wy zullen met ons beyden De Graaf verlossen gaan, wy volgen u terstont.
Luzinda zijt gy daar laat ik u lieve mont eens kussen ach iizaur.
Heer Broeder kom, gaa meede, 't is nu geen spreekens tijdt.
Wel aan ik ben te vreede.
Waar is Ortenzio?
Die zaalt de Paarden vast.
(Zien Iurbmo op de bark leggen Luzinda.
Wie leyt hier op de bank?
Het schijnt een armen gast, hy slaapt.
Olneen hy waakt, die schelm mocht ons verspieden, hy moet almee van kant, zoo magh men veyligh vlieden.
Mijn Zuster ay laat aff dien bloet weet nergens van.
Hy is van 't vollek niet gevangen man.
Gaan wy, het is hoogh tijdt, ik zal de deur ontsluyten.
De Paarden zijn gereet.
Kom, treeden wy dan buyten.
Linnen.
Astolfo Olvange eenzaamheyt ik wens u in de brant.
LOUMERIS en haANS MICHEL twee Soldaten uyt Louweris.
Dat 's zeeker, och men docht, ik was hier Heer van 't Landt, ja niet een dingh, en moght buyten mijn last geschieden, lutt legh off me deeze droom zal goet, off quaat bedieden.
Wat deere gesloop zie of de cipier De deur geopent heeft, en hael tot lange knier Een murzje Brandewijn ga wil de lont opsteeken.
Louwer.
Waer s t fleesje?
In men zuk.
Get keerel 't zou zo breeken.
Waar s t gelt!
Haus se borght ons wel tut op de leeninghdagh.
Wat duventer leyt hier?
Hoe valje lowers?
Ach, hier leyt een dooden man.
Wat mach de gek uyt stooten, louwer.
Ay zie eens na de deur.
De deur die is ontsluoten, hier is onraet byget, kom, steepen wy hem hier.
Owee 't is Valentijn.
is het de cipier!
O jongeres wat raat!
Wat raet huis Michel.
Ras, voort na den Gouverneur.
Ik wou hy hier al was.
Wat drommel gaet men aen!
stel ik het op een loopen!
Zoo ben ik schuldig och, 'k staa tusschen vrees en hoopen.
Aengename staap hoe zuur breek jy ons op.
Den Gouverneur Ernesto met een Nachtmantel om, en een blooten deegen met Hans en 3 of 4 Soldaten uyt.
Kampzalige gespuys ik breek ut zaam den kop, Ernesto.
By aldien dat de Graeff de boeyns is ontkomen.
'er iss.
wie leyt hier te droomen!
Zie toe off hy dit is een zeltz aam ding mijn Heer hier leyt een man.
Een nian!
Wel dit is vreemt, 'k moet zien of ik niet kan, Ernesto.
Vyt hem de gront verstaen.
Op, op, wat 's hier te slaapen, hy wrekt turbino op.
Wie steurt my?
Eruesto.
Voort, zegh op, hoe is dit hier geschapen, turbino.
En roert my niet 'k heb vael.
Dit is maar veynzery.
Turbino, voort noch eens laat zien.
De graesjes wegh.
Turb.
Ay myl, wat wil dit zijn?
Spreek op hoe is dit toegekoomen, Ernesto.
Mie heeft die man vermoort, en Astolff wegh genoomen, pyt zijn gevangenis!
Mijn heer dat weet ik niet.
Ik wil dat gy 't ons zeght.
Ach Heer 'k weet nergens van.
Erne!
Zijn maar veveynsde woorden.
Ik braegh wie is zoo stout dat hy dien man dorst moorden, en voor den Grave heeft geopent deeze deur. turbino.
'k zegh ik en weet 'et niet.
Cait s weer de oude sleur.
Iul dien ik schuldig waar zoo zou ik hier niet blijven.
Wie aen ziet mijn onschalt dogh.
Erdesto.
Wel aen, 'k zal u dien stijven, en onverwinb're kop haest breeken, trel hem u, en pijnight hem te deegh.
Louweres.
Heer Gouverneur die guyt Is onder deeze kleen gewapent.
'k ben verraden.
hy heeft in ellte zalr mijn Heer een scherp geladen, Hans, en wel verzien pistool.
Ernes.
Geef hier dit dunkt my premt, hebt gy de Graaf verlost!
Furhino.
Neen maer 't bestemt, doe.
Doe 'k hier in Bhemen quam in Ong'ren nooyt te keeren, voor ik hem had verlost, waar om ik deeze kleeren, om niet te zyjn bekent, over mijn Wapens trok Maar ach, ik koom te spaa, een ander heeft 't gelok tot deeze daat gedient, dies kan ik u niet zeggen Hoe dat hy is verlost.
Zoo ik dees keeten legge Door onkund aan u handt, hoe wel door s koninghs last, zoo ziet mijn onschult in voorwaar!
Ik staa noch vast Verwondert door dit doen, hy is den dans ontsprongen, en gy weet nergens van, en zijt zijn vrient.
Gedwongen.
Hoe zeght gy!
Dat ik ben Astolfs gedwongen vrient.
't is noodigh dat men dit zijn Majesteyt aandient.
Brenght Valentijn van hier en volght me met u allen.
Den koningh THEODOZIA GOFREDO MAURITIO en al t Gevolgh uyt.
Hoe zuft dien ouden Vorst wat laat hy hem ontvallen, de koningh is outzint, ik rooven 't geen my hoort!
Zulk antwoort gaff hy my en heeft geheel verstoort Drie Vlelken afgebrant.
Heodozio.
Eer dat hy ons meer naadert, beloof ik, dat men voort het krijghs volk weer vergadert.
Dat de Frontieren wel met noodruft zijn bewaart.
Hoe sterk is 't Leger noch!
Acht duyzent man te Paart, en eens zoo veel te voet, behalven de zoldaten.
Die uwe Majesteyt in Bhemen heeft gelaten, en in hun guarnizoen zoo hier en daar verdeelt.
Voor eerst al volks genoegh, mauritio, beveelt Aan alle Officiers, haar volk gereet te houden, tot dat ik haar ontbie.
't Waar schand' gy Heeren, zouden Wy voor een zinloos Vorst, die ons niet langh verleen Ontzien heeft, en gevreest' bevreest zijn!
Neen o!
Neen, ik zou mijn eygen Bruyt, ik zou Luzinda rooven, wat wijs of dwaas vernuft zou deeze reen gelooven?
'k meen dat turbinoos vlught hem van zijn zin berooft.
Ernesto wat is dit!
Ernesto net twee dienaars voor den koningh knielende.
'k beken ik heb mijn hooft Ernesto.
En al het mijn verbeurt o!
Vorst, indien genaade By u geen woonplaats had, want gister avont spaade, heb ik 't Gevangenhuys rondom te deegh bezoght, maar vond het dight en wel, zoo dat geen mensch vermoght, 't en zy verradery, daar men niet voor ken weezen, de deuren opende, gelijk het Heer aan deezen.
Theodoz, hoe!
is den Graaf ontvlught?
Mijn Heer zoo is 't gebeurt, 'k ben huyde morgen vroegh in 't Vangenhuys gekoomen, daar ik een wond're zaak heb vernoomen.
Ik vondt de deuren op, en de cipier vermoort, de graaf Astolfo wegh, de waght heeft niet gehoort.
Zeght gy niet gehoort, of hebbenze gestaapen, 'k wil datmen dit gespuys ophanght zelfs in 'er wapen, Om dat 'er Heer en Eedt niet hebben voorgestaan.
Na dat me over al de ronde hadt gedaan, Ernesto.
Heeft men by 't doode lijk een staapend' man zien leggen.
'k heb hem op 't hooghst gedreyght, om my den gront te zeggen, en oorzaak van 't verraat.
hy zwoer dat hy 't niet wist, maar had door 't slaapen, heel' en al' zijn tijdt vergist.
'k Wou met hem aan de pley, maar 't was 'er vreemt geschaapen, zijn rok was nauwlijk uyt, hoe dat een wapen Van booven tot beneen, bekleede deezen helt, die 'k oordeel voor wat groots.
Ernesto!
't geen gy melt dunkt ons zeer wonderlijk men brengh hem voor mijn oogen.
(Turbino gebonden uyt.
't schijnt dat een tweede Mars komt in de zaal getoogen. welgestelde leen.
Mauritius Gy, wie gy weezen niooght, waarom en knielt gy niet?
Vermidts den koningh pooght uw we mont de doodt van de cipier te weeten.
Gy zijt dan Eedelman of niet, 't wordt u geheeten, theodoz' dat gy voor ons belijt wie hier aan schuldigh is.
Wel hoe boert men met ons?
Heer koningh zien ik wis so is 't de Prins turbien.
Gofredo schijnt te droomen, hy is t gewisselijk.
Turbino wel gekoomen.
Hoogheyt doet zich zelfs, maar my voor al te kort.
Hoe licht'lijk zou u bloedt onweetende gestort zijn in 't Gevangenhuys door onverstant der slaave.
O prins!
Vol eer, en moet, hoe worden uwe braave En dapp're daaden, van u Vader, u betaalt, Gofredo heeft my laast d'oneenigheyt verhaalt, de tusschen u, en hem, zoo schielyjk was gereezen, En dat hy t' onrecht u heeft van het Hoff verweezen.
'k loof dat hy zinloos wert, en heel ont stelt in 't hooft, door dien hy my betight ik heb Luzind' gerooft.
Wat s d'oorzaak van u komst!
Noch 't rooven van Luzinde, noch Vaders gramschap niet, maar 'k meende hier te vinde, die gy verlooren hebt, ik koom hier om de graaff.
Dit 's d'oorzaak dan mijn Heer, dat ik gelijk een siaaf Om zijn verlossinge uyt Ong'ren ben gekoomen.
Een ander heeft gewaakt, en my 't geluk ontnoomen, in 't midden van mijn staap.
Hoe is dit toegegaan!
Dat is mijn onbekent ik heb mijn best gedaan tuibino.
Dat ik door loosheyt in de Boeyen quam te blijven.
Noch van Astolfus vlught noch van des mans ontlijven meet ik in 't minste niet.
Die Heer heeft my ontwaakt, en zeyd' me dat de Graaff was tegens hoop ontslaakt.
O bitt're zoete slaap, bedriegelijks droomen, dat hy 't ontkoomen is, en dat ik ben gekoomen in handen van dees Vorst, dat is alleen uschult.
Doch het is nu te laat hier geldt niet als ghedult.
Zegh!
waarom kont gy my, ten eersten niet ontlijven?
Uw hoogheyt moet zoo langh dan mijn gevangen blijven, tot dat de Graaf my weer in handen wert gestelt.
Mauriti k geef u last, tot dat ik het gewelt Van Ong'ren heb gedempt, de Prins niet los te laaten, hy zal in d'oreloogh zijns Vaders my veel baaten, verzorght hem wel te deegh.
Nu 'k anders nieten kan, volgh ik 't geen gy gebiet, als een gevangen man.
Doet hem de keeten aff, want zulke banden passen theodoz.
De Hooghgeboorne niet, de haat kan schielijk wassen, wanneer een Eedel bloet, onteert door misverstant.
't Geheugh van goet of quaat acht ik de sterkste bant, die haat of vrientschap bint, dus toeft hem wel gy Heeren.
't geschiet na ubevel.
Hoe wonderlijk verkeeren Mauritio.
De zaaken van een mensch.
Turbino zijt gerust.
Doet hem zijn waapens af wat dat zijn Hoogheydt lust, en my niet schaad'lijk is, dat zal men hem toelaaten.
Ik trek nu te gemoet u Vader die verwaaten En met eeneiv'len moet mijn lant en lieden plaaght.
Doet als ik heb belast.
Indien het u behaaght, Mauritio.
Dat ik uw apens neem door s koninghs last.
'k zal 't lijden, hoe wel ik zwoer ten zy dat ik Astolff bevrijde, nu noch in eeuwigheyt, of door 't belet der doodt, dit harnas af te doen, maar nu geparst door noot, en vreemde toeval, zal ik u die over geeven.
Die daar, kom, brengh my nu, daar ik 't onlukkigh leeven, met mijn voorgaande vreught, in eenzaamheyt eens weegh op 's leevens eevenaar, en zie wie dat de zeegl Van deeze twee behaalt.
Leyt my ter plaats gy Heeren binnen.
Daar ik gemoedight zal mijn vreught en druk verteeren.
ASTOLEO LUZINDA LIZAURAORTENZIO.
Zal ik de vrientschap op?
mijn vrient Ortenzio, Astolfo.
Die gy aan my bewijst, off u Lizaur, die zoo Door.
Cotaldo.
Door broederlief de wert en goeden aert gedreeven, dat gy hem niet ontziet te lossen, hoe schoon uw leeven op d'oever van 't gevaar de doot voor oogen ziet?
Of u die kroon, en rijk, ja al het u verliet, om een die minder is als gy!
mijn goddinne, is liefd' by u zoo groot?
Dat gy door zuy vrre minns.
Die gy u staaf toedraagt, geenzins het sterven schroomt, maar hem met groot gevaar op 't onverzienlijkst koont, of ymant merkt, uyt zijn gevaar ontsnaaken.
Gy die my alle drie in vryheyt deed geraaken.
Wie zeg ik van uw drie, zal ik de meeste off toe schrijven, uwen raedt, o!
oude wijze?
Off het Zusterlijke hart, Lizaura tot uw Broeder, of u mijn amazoon!
Die met u handt den hoeder Van het gevangen huys zoo manlijk hebt gevelt, en my uyt lout're liefd' in vryheydt hebt gestelt!
Gy zult de hooghste prijs van my ontsangen, dat is de dankbaarheydt, die ik met groot verlangen Nu, en zoo langh ik leef, zal trachten te besteen, aen u doorlughte maaght.
Lizaura zal ik een Oneyndelijke lof van trouwigheyt toe schrijven.
Ortenzioos goede raet, zal niet vergeten blyjven, zoo my 't geluk weer dient.
Cotaldo gelaerst en gespoort haestigh uyt.
Rusino hoort gy niet!
Die stem is my bekent.
Dat men terstont verziet De paarden met goet voer de tijt kan niet veel lijden.
Ay haest uw, om ons weer te maaken aen het ryjden.
Het is des Princen kneght.
Olbitter ongeval, voor deeze goede vorst!
Turbino ach, hoe zal Dit deerlijk ongeluk uw onden Vaader prangen, wanneer hy zal verstaen hoe dat gy zijt gevangen.
En moght u dienaer niet uw aenstag zijn bekent, my zegh ik van wiens trou gy wel verzeekert bent, doch het is nu te laat, hier helpt nu geen klaagen.
Hoel is de prins gevaen!
Onnodigh al uw vraagen, s buyten u verstant.
Cotaldo kent my niet.
mijn Princes zijt gy 't?
Wat is de Prins geschiet, hoe yltge dus te post!
Mevrou om aen uw vaader En al het Hofgezin te zeggen, hoe ter quaader En ongelukige uur den Prins Turbien met my En noch een is gereyst na Bheemen, al waer hy Heel armelijk gekleet, in schijn als waar hy boode De Graaf te lossen daght, maer ach mevrou een snoode, en bitt're toeval heeft de Prins zijn hoop gedemt, want in die zelfde naght, die hy hier toe bestemt og edt.
Ortenzio En waergenoomen heeft, is zijn hoop verdweenen, den hoeder wiert vermoort, Astolfo die was heen.
Men zoght vast over al.
Op 't lest wert men gewaar Een vreemt en staapent men vraaght hem hoe dat daar de zaak is toe gegaan.
De slaap is zyjn verschooningh hy zweert hy weet het niet.
Men brenght hem voor den koningh, die daedtlijk wert gewaar, dat het turbino is, die hy gevangen neemt, en ook niet eer na 'k gisvyt zijnekiauwen laet, voor dat hy is gewrooken Van graef Astolsoos vlugt, als ook van het bestooken dws Vaders in zijn lant.
Mevrouhier hebt ptal.
Weet gy niet eenige raet!
Ach wreeden heemel zal Luzind' al 't ongeluk des weerelts moeten dragen?
Lizaura helpt u lief en my mijn broerbeklagen.
Hae worden wy te zaem van het gelul bespot?
Wat kerker hout u ziel en groots gemoet in slot?
Wat quaader uur mijn Prins heeft u dus overrompelt?
Hoe legh ik arnie maaght in t ongeval bedompelt, wat helpt uw jamm'ren doeh, al t zughten is omt, dit vallende gebouw dient noodighlijk gestut, op dat die minder is, dien zwaaren slagh niet krenke.
Ortenzio wat rael? ik heb geen raadt bedenken.
Turbinol ach mijn Prins.
Mijn broeder.
Zijt te vreen Ik leever u de Prins.
Cotaldo, za gaa heen, en zie of 't noogelijk is om by de Prins te raken, en zegh dat hy niet zuymt, zigh zelven ziek te maken, en dat hy Vord'ren noet een duyts 'er, die zijn naam Domino Giro is, een Docter zeer bequaam, In stuk van Medecijn, en dat hy ondertusschen De moet niet vallen laet, dat wy zijn handen kuffen.
Gaa heen en zegh de Prins wat dat gy hebt gezien.
Cotaldo gue toch voort.
Coraldo.
Ortenzio gy moet dien dorter ons verstekken.
Maer zegh me wat voor een, een wijzen of een gekken, zie staat men weezen al wat Docterachtigh Heer, 'k vervorm men zelver vaek.
Heeft oyt Protheo meer als ik in vreunde schijn zy gh zelleven verandert!
Maer hadden wy uw raet gevolgt, en voort gewandert, 't onluckige geluk waer ons vervy gegaen.
Maer doch nyjn Heer gewis, ik ben hier in belaen, 't lukt juy st' nier even wel.
Astolso Waar moogt gy dogh voor vreezen, gy zult als klerreken van dezen Docter weezen, als een Paadje.
Za trienzio, gae voort, op dat geen alles krn ght 't geen tot dees reys behoort.
Vijfdle X.
Digitized by google. vierde bedrijf.
Den koningh ROZIMONDO ARNOLDO LEONATO enal t Hofgezin uyt.
Tal dan den Heemel nooyt op houden my te plagen!
Rozimon, ach!
Is het niet genoegh dat men my heeft ontdragen, en schandelijk gerooft mijn dochter?
Most mijn zoon, die noyt de moet ontviel, tot eeuwige sinaet en hoon van my, en mijn ghestaght in s vyants handen vallen Ey komt betreurt mijn ramp gy Heeren met u allen, steept vry de vaendelen langhs d'aerde door het slik, verwerpt al u geweer, 't geen eertijdts was de schril Van uwen nagebuer, zoo laet u hoof den hangen, door dien uw Vorst zijn moet is door zijn bloet gevangen.
Ik veght zelfs niet mijn zelf, ja zelver mijn gewin, Gedijt my zelf tot schae, en brenght my onheyl in.
Val ik mijn vyandt aen door wraek heel opgetoogen.
Hy laght om mijn bedrijf, en stelt straks voor mijn oogen, den Prins Turbien mijn zoon, waer door ik zoo verschrik, dat my de moet ontzinkt.
Wat raet nu, op dat ik die schande niet meer zie!
wat raet spreek op gy Heeren.
Zal ik hem vree aenbien?
Een wimaar zigh verneeren, heer, dat is te grooten schant.
Wat middel om mijn kroost te krijgen uyt zijn hant, nooyt liet een Vaders hert, een waerden zoon verleegen.
Gae heen Arnoldo, gae en bootschapt mijnent weegen, dat ik stilstant verzoek van wapens, tot dat wy in met malkander eens, te weeten, dat men my Mijn kinders allebey weer stel in deeze handen, dek met een kleyne schant, mijn al te groote schanden.
Bezorg uw konings nut, arnold, k vertrouw t u toe.
K zal zien dat ik die zaek op t alderbeste doe Arnold.
Gae heen, en brengh dit werk tot een gelukig ende.
Rozimon Ik zal hier al mijn vlijt, 't geen mooghlijk is, aenwende.
Vijsde Bedrijf.
MAURITIOTUREINO Pagi en twee drie andere Dienaers uyt.
Ik bid u volgh men raet begeef u wat te rust.
Dezickte treft mijn hart ik heb geen slaepens lust.
Laet my op deeze stoel wat bedaeren!
Ik voel hoe dat de koorts komt door mijn bloet gevaeren 't Geen onlanghs ys cout was verandert nu in vuur.
Waer of den Docter blijft?
Hy komt mijn Heer, de uur die hy ons heeft bestemt, en is noch niet verscheenen.