floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ja wel te weten, ik ben onder de handen van den Franschen Courtisaen geweest, die met eenige Hussaren vergeselschapt, my, daer ik sonder wapenen was, my verlatende op des Lants vreede, op ’t lijf zijn gevallen en wakker wat hebben afgeslagen, en sy souden my gemoffelt hebben, waren niet eenige Heeren toegeschoten om my te redden.
Franschl.
Wat hebt gy u met de Franschen aen te leggen, wist gy niet datse gaauw adret in ’t leger waren, en sig driemael omdraayen eer wy arme logge Hollanders eens opsien.
Ik heb my met hem niet aengelegt, gy weet dat wy ons maer gewoon zijn op de defensive te houden, en nooit andere hebben aengedaan: daer en boven was ik sonder wapenen, vermits ik dagt dat wy nu in een diepe vrede waren, hy is my op eenige woorden op ’t lijf gevallen.
Barb.
Gy roept en schreeuwt al van vrede, daer ’t nog soo breet niet is, en men geen redenen heeft daer van soo hoog op te geven *.
* Dank-adresse pag.
Willen uwe makkers den vrede al, wy willense niet, en wy dagen uw en uwe makkers op ’t nieuwe uit om tegen ons in ’t velt te komen: *.
* Adr.
p. 46. meent gy dat wy soo haest onsen haet kunnen afleggen en dat wy in staet zijn om Hagar met haren smadenden Ismaël in de Kerke te dulden, daer wy eertijts soo yverig ge- beden hebben, dat ’t Godt mogt behagen aen zijn Hoogheit den Heer Prins van Orangien, en de Hooge Magten, de handen ruim te maken om se uit de Kerk uit te werpen, dat wy ’t soo verduwen konnen, dat Godt dat vonnisse, dat wy toen velden, niet heeft geapprobeert, daer wy ’t al de werelt beloofden *.
* Bericht.
die maximes konnen wy nog niet vergeten, hoewel ’t soo breet niet meer met ons schijnt te staen, en de broeders, gelijk wy eertijts, hunne hulpe in de poorte soeken *.
Ik geloof u redenen, en ik heb ’t ondervonden, mijn kop is ’t gewaer geworden: maer dat komt ’er van als men soo goet van vertrouwen is, ik dagt dat de door Meester Melchior versogte amnestie stantgreep, en dat men altoos niets te verwagten had van menschen, die, sig selven kennende en hunnen handel, een amnestie begeerten: maer dit voorval sal my leeren op mijn hoede te zijn, en niet te veel aen een schoonen schijn te vertrouwen.
Maer ik heb ook sulken hulp gekregen, die my niet ongewroken hebben gelaten, daer zijn Lantsluiden toegeschoten die Courtisaen ook lustig hebben afgesmeert.
hebben Hollanders de couragie durven hebben om sig aen Joncourt te frotteren?
Menschen doorgaens van slegte conditie, hebben sulke, die door een gedu- rige prescherie afgemat zijn, sich durven hasarderen tegen Monsieur Joncourt, Hans Eisenfresser, die maer twintig mael in een jaer predikt, geen kranken besoekt *, wat stoutigheit is dit?
297. en daerom forsen niet afgemat is.
waren het nog Fransche of Engelsche geweest dan sou ik ’t laten gelden, maer Hollanders!
Hollanders!
sy sullen ’er kael genoeg afkomen, want hoe konnen menschen, die soo slegt gehandelt worden * dat se pas scharbier konnen drinken, tegens Joncourt aengaen?
p. 245.
Chef de Mocq.
196. die goede wijn de campagne drinkt: die, hier of daer in ’t klooster of elders de Juffers helpende proverbes speelen en versjes maken, dagelijks met een glaesjen ratafia en confituren geregaleert en verquikt* wort, en sich laet vinden in de promenades en andere parties de plaisir.
Hy salse alle instukken kappen en tot een poule fricasse maken: immers de Hollanders verstaen sich niet op ’t uitjouwen, op ’t railleren, insulteren turlepineren, dat is een eigenschap van de Fransche natie, en daerom was het beter dat gy en u makkers waert t’huis gebleven, of had uw onderworpen aen die Monsieur, hy is goedaerdig, hy sou u nog wel in genade hebben aengenomen *.
Waer regt is daer heeft men geen genade van doen, die uitkomst sal alles leeren.
Atrabl.
Gy moogt al seggen wat gy wilt, het V- - - Sanhedrin te Rotterdam heeft by provisie goetgevonden om in haer kamer Gazith de statue van Joncourtisaen te plaetsen, met een heerlijk opschrift, waer in zijn groote daden sullen gemelt worden.
Weet gy den inhout van de inscriptie niet?
Wel sou ikse niet weten daer ik ’er de hant mede ingehad heb?
want gy moet weten, datse op kosten van ’t gemeene broederschap van Uitrecht en Middelburg en Rotterdam word opgerigt, en daerom de inscriptie ook door aller handen is gegaen, hoe welse voornamentlijk te Rotterdam, daermen fraeije dankadressen kan opstellen, eerst is geconcipieert.
Luistert toe ik salse uw uit een briefjen voorlesen.
MONSIEURIO P. JONCOURTIO GALLO EX NOBILISSIMA BONA TESTARUM FAMILIA PRIMI ORDINIS CARTESIANO VIRO MAGNO FORTI HILARI OB BELLUM REDINTEGRATUM CONTRA COCCEJANOS OB VELLICATAM LEONIS MORTUI BARBAM.
OB BARBONIOS ATRABILAR.
DEFENSOS.
H. S. L. M. G. A. S. P. ANTIQUI TENAX.
BARBON.
ATRAB.
SOCIETAS.
CURANTIBUS W. B.
A. H. X. KAL.
MARTII.
MDCCVIII.
Ik kan soo veel Latijn niet, hoe heet dat in Duitsch?
Ik sal ’t u met wenige woorden seggen.
Aen Monsieur P. Joncourtisaen Franschman, uit ’t Edele geslagt der Bounatesten en Buono gousten, den grooten vrolyken en sterken man, om dat hy den oorlog tegens de Coccejanen vernieuwt heeft, om dat hy een doode Leeuw by den baert heeft getrokken, om dat hy de Barbons Atraibilaires heeft verdedigt, heeft dit stantbeelt van goeder herten tot een teken van dankbaerheit opgerigt de aen ’t oude vasthoudende societeit der Atrab.
het bestel heeft gehad W. B.
A. H. den 19 Febr.
is dit niet deftig?
ja sekerlijk.
Maer my dunkt dat hem meer ter eere soude strekken, indien hy vreede en geensints oorlog hadde gestigt, maer een ding is’er vergeten, dat hy namentlijk heeft durven bestaen midden in Nederlant de geheele Nederlantsche natie te insulteren, het placcaet van mijn Heeren de Staten te bespotten, en sich tot een Paus op te werpen.
Dat sal Broeder Barbon, als ’t soo verstaen wort, wel daer by voegen: maer wat gerugt hoor ik daer op straet, komt, laet ons eens sien?
V. Joncourt.
gedragen in eenbakermat van vier Chi-rurgijns Jongens.
Ba bou, on me tue, men dood my.
Wat isser te doen?
Willense u naer’t beterhuis brengen?
Waer soo na toe?
In ons Chirurgijns gilde huis, wy sullen sien of wy hem niet wat helpen konnen, of ’t niet nodig sal zijn hem wat van sijn verhit bloet af te tappen, Volgt maer.
TOEGIFT.
Boekverkoper.
Ei Monsieur Walo: heb ik niet gehoort, dat gy Euyen, Chalotten en sulk goet verkoopt, of altijt Comenijs winkel doet?
Waerom vraegt gy dat?
Boekverk.
Ik moet juist plaets op mijn solder maken, en daer leggen papieren op, die wou ik verkopen.
Laet eens sien?
Daer zijn soo eenige stapels.
sulke geleerde Professorale boeken.
Leidekkeri.
Fax veritatis — — — — Vis veritatis — — — — De controversiis que hodie in Belgio moventur.
— — — — Kragt der Godtsaligheit, zijn dat prullen?
De broeders Berigters Brink Toutsteen der Waerheden.
Mastrigt Gangraena Phil.
Cartesiana.
Hulsii Erotemata.
— — — Mantissa.
— — — Draed van Ariadne.
Wits Aenstotelijk nieuws.
Diest Nodig ondersoeck eeniger nieuwigheden.
Daer scheurpapier af te maken?
Sy hebben my lang in de weg gelegen: daer was alreets niet veel aftrek: maer nu is’er niets meer af te verkopen.
Is ’t mogelijk?
hoe soo?
Daer is een Fransche Domine in den Haeg, die heeft een boekjen geschreven, dat heet Entretiens, dat is soo potsig, als of het Harlequin selfs geschreven had.
Wat doet ’er dat toe?
Dat wort veel meer op de saletten en assemblees gelesen, en al heeft ’t niets in, ’t wil evenwel beter aen de man, de andere boeken tegen de Coccejanen, seggen de luiden, hadden ook niets in, maer waren niet potsig als dit.
Maer ik meende dat die Fransche Domine, generalismus van de Voetianen was?
Hy soude ’t wel willen wesen, als sy sich onder sijn commando wilden begeven; maer daer staet ’t volk de muts niet na.
Maer wat nadeel doen die Entretiens aen de hooggeleerde schriften van die wijtberoemde Mannen?
De Fransche Domine seit, dat de Schryvers waren naergeestige suffers die ’t clarum en evidens van de Cartesiaensche Philosophen van de eerste rang niet verstonden, die ’t gewigt van de Coccejaensche verschillen niet ontdekten; die niet wisten dat na te fluiten, uitjouwen &c. beter is ’t als te willen wederleggen, als men ’t dog niet verstaet.
Hoe durft hy ’t seggen?
Ja hy seit nog meer, hy seit dat sy geen Mannen des vredes waren.
Dat heb ik meer gehoort.
Hy durft se selfs beschuldigen, dat sy sulken laffen practijk preeken; ik weet niet of hy op ’t geschreeuw op ’t lang haïr, of op de lombarden, of op de santés, of op de hoge hoeden, of op de Canonique goederen, of waer op hy siet.
Maer spreek gy de woorden?
Hy verwyt hun selfs, dat sy soo wenig van de Fransche hoogdraevende stijl geleert hebben, dat een oud Besjen ’t wel beter maken soude.
Hebben hem syne kinderen dat vertelt, hebben die t’Utrecht of te Rotterdam ook school gelegen?
Dat weet ik niet, wy lyden ’er al vast by.
Nu goede Man, Dom Brakel en Dom.
Hellenbroek, en die geestelyke lieden sullen u weer soo veel meer neering doen hebben, in ’t verkopen van de Entretiens.
Dat stichtelyke Boekjen recommanderen sy overal.
Wat scheelt’t u of gy gelt wint met de Entretiens, of met Leidekkers en Brinks boekjens?
Dat kan niet lang duren: want als de drift van die Heeren tegen de Coccejanen over is, dan sullen sy sich beklagen over den Franschen Domine, dan leggen ’er de Entretiens ook toe.
Gy hebt geen noot, of daer moest wat gekkers komen.
Wat my aengaet, ik sou ’t liever met Fransch Baltus houden.
Ik weet niet of dat wel lukken sal, want den Haeg is dicht by Delft, en ik hoor dat men misschien een huis in den Haeg sal oprichten, daer men al dat slag sal vry accijns geven, gelijk Monsieur van dien aert past.
Bewaert uwe papieren daer toe, soo de oude als de Entretiens, sy sullen in dat huis wel te pas komen, al ware ’t maer om de Syde wormen daer in te laten spinnen.
Vaert wel.
KLUCHT Van de BEDROGE GASTEN.
t’AMSTERDAM, By Daniel van den Dalen, Boekverkooper op den Nieuwen Dykby den Dam.
PERSOONEN.
FRANS, een Gierigaart.
MELES, Knecht van Frans.
GOOSEN, Goet Vrint van Frans.
MADELEEN, Suster van Goosen.
LOTTJE, Neef van Frans.
ZYTJEN, Meijt van Frans.
JOOST, Een Backer.
ANNETJE, Speel-meyt van Zytje.
Het Thooneel is in en ontrent het huys van Frans.
EERSTE BEDRYF.
Meles.
IA wel wat sal ik segge: ik moet bekenne Dat in ’t gemeen die Frans heten geluckig benne, Want myn Actiens en obligatiens die rijsen van daag Wat hebben de Smeusen op de Beurs nogh daer na gevraagh?
’t Was niet anders als myn Heer waer voor wil jyse laten, lk docht ô Ysralyte, je sult so moy niet praten Dat ik myn brieven verkoop: neen in ’t minste niet, Ik meense noch wat te bewaren: tot datter meer overschiet Ik hebse gekocht van benauwde zielen die se moesten verkope Ik gaf seventig voor hondert, gut ik weter so snedigh op te lope En nu bieden myn de Joden-genoten: al tnegentig en vier, Ja wel, ik moet bekenne ’t gelt winnen is plaisier Dewijl ik dan sulke goeje winst doe, so moet ik ook eens spille Wel trouwens waerom niet wie souw my kunne bedille, Myn vrinden soude wel segge: wanneer ik eens so mal waer Dat ik gink legge sterve isser anders niet als dat maer, Heeft Oome ons geen meerder gelt en goet nagelaten; Wel ik seg vaerachter: men souder de suijnigheit om haten En daerom meen ik eens gaste te houwen: ’k heb nu een malle buy, Wel trouwens waerom ik so wel niet als de rijke luy?
Hier hei jonge!
Wat belieft u Sinjeur Frans.
Ik salje wat belaste, Komt maaktje voort gereet: en noot mijn t’avont gaste.
Wel gruwelijk wat komt ons over: maer Sinjeur* lk hoop niet datje veeg bent: och ik vrees daer hart veur Frans.
Wel guijt wat segje daer; wilje jouw mont houwen En doen dat ik jouw hiet: of ik selje so ellements of klouwen Meles.
Ja Sinjeur waer moet ik gaen: Frans.
Hier om de hoek in de tafel-schel By myn vrient Goosen: en zijn Suster verstajet wel Nood haer t’avond te gast: gaat ook by mijn neef Lotje Hier over in ’t Katte gat, in ’t vergulde rotje.
Wel Sinjeur maer tegens wat uur?
Nood haar tegens half tien Meles.
Maer Sinjeur soo laet te nooden heb ik van myn leven niet gesien.
Frans Dat is nu de mode.
Ja onder de gierige rijken.
Jonge houdt je bek, of ik selje soo verbruit deurstrijken.
Och Sinjeur ik sal.
Swijgt dan en maekje voort klaer, Ik ga eens na de Beurs.
Frans binnen.
BEDRYF.
Meles alleen.
Och hoe benaut was ik daer, Ey siet hem eens gaen die gierige cordiale, Hoe droes wil hy van avont zyn gasten onthalen, Doch ik vrees al tegens morgen, ik vrees voor ongeval Wanneer als hy al dese kosten eens op rekenen sal!
Och myn keeltje ik magje van nu aen wel toe worgen, En gy buikje sult me wel drie dagen moeten borgen, Nouw ik magh gaan, en volbrengen mijn last, Want het is nu nodig dat ik op mijn tijt past.
binnen.
Joost.
Wel nouw Sinjeur hoe ist, wanneer sulje mijn gelt telle?
Wat bruit me de vent hier van gelt te lelle.
Ben ik jouw gelt schuldig; Joost.
Wel hoe pleister ist.
Kenje mijn niet, of benje van daag in de oogen gepist, Ho ho, vrient, meenje met my soo te handle, Soo geef ik je eens lustig vuyst-amandle Frans.
Ja vrintje weetje wel datter recht is in de stadt, Sulke maats hebben op den Dam wel op haar rockje gehadt.
Je meent sulk volk als jy bent, die by ider gaat borgen, En suipt wesen en weeuwen uit dat’s haer keel wel meugen toeworgen.
Hoort vrient hebje wat te seggen soo spreekt met fatsoen Ten is met sulk tieren en rasen niet te doen.
Dat doet datje een mensch so langh laet na lopen, Weetje wel als ik backen sel soo moet ik koren kopen, En dat kan ik sonder gelt niet doen dat weetje immers wel, Frans.
Wel hoort de klok slaet twaelf van de kapel, Komt te namiddag aen myn huis so sal ik hoore Wieje bent, watje hebben moet en waer voore.
Wel ik ben Joost de backer.
Ik seg komt aen myn huis, Moetje gelt hebben ik saltje geven, maer komt sonder gedruis Joost.
Wel nu ’t is wel: Sinjeur ik sal dan aenkomen.
Joost binnen.
Doet soo: ja wel, men souw voor sulk volk mogen schroomen.
Nu ik mag gaen hooren hoe ’t met de actiens gaet, Want myn sulk een handel beter als van Joost de backer aenstaat.
Meles  uit.
Gants wolven is dat loopen soeken na dese gasten, En als ik ’t wel besie, kan ikse van ons huis betasten.
Hoe heb ik gelopen straet neer en straet op Dat de sweet-droppels als knickers loopen langs myn kop, Ja wel wat sal ik segge, wie sal ik het wijten, Dat ik noch een hupse baas had, ’t sou myn niet spijten Al liep ik noch soo seer: maer wacht ik sel ook wel myn part Van de stokvis vellen krijgen, ik meen lustig myn hart Met myn lieve Zytje op te halen, en wacker te eeten, Want recht uit gezeyt het eten is my schier vergeten: Dan kunje denken vrienden wat voor een tafel dat hier wort gedist O blommer hart had ik syn gelt en lag hy in een kist Ik souwer een ander leven of hebben seper ik wil bekenne Dat ik tot sulk een heerlyken staet wel souw gewenne, Gelooft myn dat ik daar seg: maer wat mag ik hier soo staan En prate tegens myn selven, de tyt lengt’er niet aen.
Nu laet ik vry gaen soeken t’ vergulde rotje; Wel ’t is oft wesen wil daer komt hy aen, u dienaar heer Lotje, V.  BEDRYF.
Lotje.
Wel Meles wat maekt gy hier?
Ik souw na uwent toe, Ik heb geloopen dat ik so moe ben als een koe.
Wat souwje tot mijnent maken?
My is gebode Van myn Sinjeur om UE by hem te gast te node.
Maer Meles hoe praatje, wel is myn oom veeg.
Kerel hadje dat luck dat hy maar neer seeg.
Maar tegens wat uur nood hy myn?
Tegens tien uren.
Wat segje, Meles.
Tegens half tien, Lotje.
Wel wat duivelse kuuren, Is dat fatsoen van noden van die gierige rob?
Dats niet met al, komje maar met een holle krop Je kunt sulke menschen niet meerder plage Als wanneer je komt Lotje.
Ey lieve, hout so niet aen te vrage, Ik heb het wel ter degen met drinken in myn sin, En sel smulle dat het vet loopt langs myn kin.
Doet so, ô myn ik heb sulk een kack waer sel ik lopen.
Siet daer is een brug wilje broek vast ontknopen, Loopt eerje jou beschyt en brengt my een mont vol meê.
Ey volgt mijn dan Sinjeur, want ik heb wel vijf monde vol reê.
binnen Lotje.
Wat bruit men de jonge, hy sprak soo vaerdigh, lk was suyver Koopman, zyn antwoort was aerdigh.
binnen VI.
Goosen.
Goeden dagh Goosen, vind ik jouw hier soo staan.
U dienaar mijn Heer waar komt u lieden so net van daan.
Ik kom van de Beurs, wel nu gy sult dan komme, Niet waar?
Goosen                   Wel waer dogh?
Maar Goosen ey gomme.
Houtje doch soo slecht niet, wat heeft myn knecht geseit.
Ik weet nogh van je knecht, noch pomstok of van meit.
De drommel wat hoor ik, hebje van myn knecht noch niet vernomen.
Die schavuit daer hy is, wel ik sweer laat ik thuis komen, Goosen.
Wat isser dan gaans?
Vraegje dat ik had hem belast Dat hy u met u Masseurs tegens t’avont sou noden te gast, Ik versoek dan dat je samen komt, Gosen.
Wel nu wy sullen ons selve de eere Dan geven om te komen, en niet manqueere Om ons te laten vinden.
Maer jouw Suster meê.
Dat sel sekerlyk zyn, sy is altijt reê.
Je weet wel tegens half tien.
Seer wel t’kan ons niet verschele, Frans.
Maer ik sel na de maaltijt geen banquet om deele.
Wel Sinjeur wat souwmen daer meê doen, dats geen manne kost.
Maer mijn wijn och lasy daer ben ik schier van bost.
En myn bier is vry hartig.
Dat is niet met alle Dat UE.
schaft en schenkt moet de gasten wel gevalle.
Maer de pleister, al myn Servet-goet is na de was, ’t Is of ’er de drommel meê speelt alles is t’onpas Goosen.
Ist anders niet, myn Suster selje dat wel leene, Hoe veel hebjer wel van doen?
Laet sien ik meene Van een tafel laken, en tien stucx Servet goet Zoo sy die schoon heeft, maer wacht ik moet Eerst thuis vernemen, of alle myn gasten sullen komen, Want daer moet het een en ander na zijn genomen, So wens ik u goeden dagh Gosen tot half tien.
Seer wel Sinjeur, VII.
Goosen alleen.
Wie drommel heeft so een kerel gesien Wie wil hem dit noch op doen, wat sal van dit gast gaen worden?
Dan wast of hy myn noden, en dan weer of hy morde; Als ik sey van komen, wel de pleister wat’s dit?
Geen koddiger klucht van mijn leven als hier achter sit, Dan was ’t myn wijn loopt op het lest, mijn bier is niet om drinken, ’t Servet goet na de was, wel hoe kan hy ’t bedinken; En ik dacht al in myn selve: je maakt soo jet maakt, Ik selje soo gewis by-komen met mijn holle kaak, Datter niets sal overblijven als de bonken, En lustig à vous spelen al raak ik noch soo dronken.
Nouw ik mach henen gaan want het is eten tijt, En vertelle mijn suster Madeleen hoe dese saak leijt.
Meles uit.
* Wel soo dat pakje is gelost, had ik niet ras gelopen, Het sou voorseeker by mijn hielen hebben neêr gelopen.
Ey my ik ben so dunlijvig, mijn buik is vol getier, En dat komt van dat Rotterdammer scharrebier, En nou dien bruy ben ik quijt, k’ magh my nu wel spoejen, Of daêr sullen schrickelijke stok-hagels op myn kop vloejen.
Laet sien waer moest ik weesen, ja ik weet wel.
By Monsieur Goosen: in de tafel-schel, Sie daer woont hy, daer sien ik die lustige Madeleene, O bloet mocht ik sulk een Meitres eens een praatje verleene?
Madeleene.
Meles U dienaar Mejuffrou, Madeleene.
Wel vrijer wat maekt jy hier.
Myn Sinjeur Frans versoekt of gy wat playsier Van avont met u broeder by hem gelieft te maken, En komen by hem te gast.
Madel.
Zijnt geen andere saken Die je te seggen hebt, hy heeft ons selve al genoot, En dats nu al een uur geleden.
O doot Wat sal ik nu doen?
Ja wilt vry u biesen packen.
Ochmijn arm schelm, dat komt van dat verbruide kacken Och wat sal ik nu doen, wat raet gaet my aen, Ik vrees dat ik soo ellendig door de spitsroe sal gaen.
Hoe sel ik het maken, wat sal ik best segge Ik weet vaerachter de saak niet te belegge.
Praat niet langh, loopt datje jouw beschijt.
Ia door schijten is ’t gekomen dat het nu so slecht leijt, Maar wat hebje geseit ja of neen sulje commen?
Ja doch.
Dan magh ik van nu af aen myn rug wel crommen.
Hoe dat, om dat wy komen sullen?
Dat en seg ik niet.
Maer Juffrouwje weet wel dat het gierige luiden verdriet Als zy onkosten moeten doen.
Ik meen dat je Baas een cordiale En tractabel kerel was.
De duivel mach die cordiaelheyt hale, Hy is soo gierig als een rob en soo boos als een hont, Daer is niet by hem te besten met permissie als drek en stront; Nouw laet ik gaen.
U Dienaar Juffrou Madeleene; binnen.
Ik meen datje wat hooren sult, vrient gaje vry heene.
X. BEDRYF.
Zytje al Straatvegende uit.
’t Is wonder de klok heeft al half een gebromt, Wat of’er in de weeg is dat hy niet thuis en komt, Wel waer of hy blyft myn hart begint al te beven, Komt hy niet voor Sinjeur thuis soo leit ’er een droevig leven, Want als hy kyven hoort soo snyt het my door ’t hart, Trouwens ’t is geen wonder so als ik gelief koost wart, Het is niet als myn hartje, myn bekje, myn suikerde doosje, Myn soetertje, myn liefje, myn eenige roosje, Myn uitverkoorne bekje, ja ik en weet niet wat, Och hoe aengenaam is ’t als hy myn in zyn arme vat; Waer of myn hartje blijft ik souw schier gaen schreien, Ik vrees dat hy nu weer ellendigen zal lijen, Heb ik het niet gedacht, daer komt dien Ysegrim aen, Och myn lieve Meles hoe sel het met jouw gaen.
Zijtje.
Wel Meyt waer is Meles is hy noch niet thuis gekomen.
Zijtjen.
Neen Sinjeur.
Wel ik sweer dat hy van de drommel sal dromen, Geeft my de rotting.
Sinjeur Melis komt daer.
Wel vlegel waer blijfje, seg hontsfot komt hier maer, Hy slaet met den Beusem.
Komt hier jouw olijke Fielt, jouw schelmse rekel, Ik sweer ik selje noch anders halen over den hekel.
Och myn lieve Sinjeur vergeeft het my voor dese reys.
Nou Sinjeur je moet denken je slaat op menschen vleis.
Bruyt uit de weeg je houd het maer met elkander, Ik sie wel hoe ’t is, d’een bruy is soo goet als d’ander.
Hy wil weer slaen.
Uyt de weeg Meyt.
Ey Sinjeur hoe benje soo schrickelijk quaet, Frans.
Dat loof ik wel weetje niet dat het vast uit myn beurs gaet.
Wat is dat Sinjeur?
Had ik hem niet geboode Dat hy Goosen met syn suster souw te gast noode.
Dat heb ik gedaan Sinjeur.
Dat heb ik gedaen, maer wanneer, Na dat ik hem gesproken had, en had jy wat eer By hem gekomen, so souw ’t misschien hebben geweigert.
En nu was hy soo gretig als een hongerige reigert.
Maer Sinjeur souwje gasten laten noden en meenjet niet, Dan was het immers beter datje ’t gast-noden liet, Frans.
Wel slons wat heb jy te seggen, wilje jouw bek wel houwe Had ik van daag soo veel schaa niet geleden soo sout my niet berouwe.
Waer aen Sinjeur, Frans.
Wel aen myn brieven die zyn wel dertig par cent Afgeslagen, voor soo veel als myn noch is bekent, So dat ik van daag wel heb verloren twee duisent gulden, Zytjen.
Wel Sinjeur dat is ook sulk een saak niet, rekent het voor quaa schulden.
Is het evenwel niet genoeg, en jy, wat heeft Lotje geseit, Meles.
Die sel komen Sinjeur, soo de gelegentheit maer iets leit.
Wel ik ben bedurven, och wat sal ik nou beginne Al de bruy te komen, wel ik verlies myn zinne, Zijtjen.
Tut tut Sinjeur in die gelegentheit komt het op geen mens aen, Frans.
Wel meit dat jy so cordiael ben, dat kan ik niet verstaen,* Zijtjen.
Ja Sinjeur, had ik jouw gelt, Frans.
Wel wat sou mijn dan resten, Zijtjen.
Sinjeur ik zouw je zo tracteren, ja alles was voor jou ten besten, Frans.
Souwje moerskous, wel jy sout wel duivels milt zyn.
Maer Sinjeur terwyl datje gasten verwacht, so moet ’er ook wat geschaft zyn.
Frans Ja wel als ’t dan wesen moet, en om geen tyt meer te verliesen, So mag ik uit al myn ongeluk en schaden het minste kiesen, Hoort haalt salaet, men koopt nu een heele mant vol Voor een halve stuiver, en haalt achter de hal by Swaantjen een pens-rol, Maer van de minste prys, dat meugje dan dese schent brocken Veur setten, ik vrees datse al de bruy noch sullen op schocken.
Wat dunkje kan ik daer niet rykelijk meê bestaen.
Wat dan meer?
Een stuk vleis gebraen.
Of meen jy, lam gat, dat je ook neffens de gasten Meent te smullen, holla jy sult ’er jouw niet aen vertasten, Een pot gort in jouw darm.
Daer ben ik wel meê te vreê.
Maer Sinjeur... Frans.
Maer Sinjeur, hout smoel maekje myn dat maer reê, Hoorjet wel.
Ja Sinjeur, maer gelief je myn dan wat servetten Met een tafel laken uit te legge Frans.
Die sel Juffrou Madaleene myn bysetten.
Doet maer dat ik jouw hiet.
Ik selt doen Sinjeur.
En gy Meles past wel op, en voor al op de deur, Ik moet eens uit gaan, en hoore hoe ’t met de Compagnies actiens sel afloopen, Want alze sacken soude, so was ’t beter dat ik se by tyts gink verkoopen, Nouw ik sel hier weêr zyn, de klok half acht, Daerom past men samen wel op, weest’er op verdacht.
Zijtj.
Wy sullent wel doen Sinjeur, maer sulje geen kees na schaffe.