floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k wou gien zaer van Ruslant weezen, al wou me by me keel, hiel Lap en Finlant vreezen, die d'oornen steeken vry wat vinnig in den voet.
Die eiren worden al te maklyk vuil ebroedt.
'k zorg niet dat ik 'er thans quae kuikens van zel krygen.
Ik ken de vreugt, die 'k by me zelfs evoel, naeuw zwygen, Om dat ik nou bemerk wat gek dat Adam was.
Dat hy zen zelfs daer as zoo'n losbol gaet versmyten, en dat me myn dat nooit zel hebben te verwyten.
Ik weet het niet, hy moet vry hier ebakert zyn.
Want anders heit de zaek in 't allerminst gien schyn Of mooglyk kon zen wyf hem as ien kint rejeeren, en dat hy jae zei, om gien questi te moveeren.
Dat hy het wyf wat te onderwerplyk is eweest, gaat vast, of ik ben by me zoolen wel ien beest.
Want anders kon de zaek onmooglyk ook zoo beuren.
'k loof dat de kerel hem daerom ook doot ging treuren.
Want as men, by zen zelfs, zoo 'n zaek iens over denkt, Zoo was 't niet vremt dat dit den slokkert heit ekrenkt.
Want evenwel op zulk ien hofstee baes te weezen, en daer me niemant, as zen zelven, heit te vreezen, en dat me dan noch van zen wyf bedrogen wort?
't zijn dingen daer ien mensch zen zelfs wel om te kort Zou doen.
maer 'k weet niet waer ik zelfs al toe zou neigen?
Jae wel zie daer, ik zou dien snorkert noch wel dreigen ien muilpeer veur zen koon te geeven, zoo hy nou Noch leefde, schoon hy daer niet zoet op weezen zou.
Want hy heit ummers klaer den hoekstien van me rampen Eleegen hadt ik hem, 'k zou hem met voeten stampen!
Want hy is de oorzaek dat ik tut dit oogenblik, nou luuwt het wat, want 'k heb veur 't werken toch ien schrik Het roompje van me jeugt in slaeverny moest spillen.
De duvel haelt vent, k heb de brui van zulke grillen.
Wel Digitized by Google, of de getrouwe tegens dank.
Wel as k niet wyzer was as jy, zoo laet ik my Kortöoren, hielp me Neel ook niet wel in de ly Maer ik gebruik verstant.
'k laet me zo licht niet doeken.
'k weet wel dat ze by my het zelfde wel zou zoeken.
Hoe graeg zagh ze iens dat 'k as de mug vloog in de keers.
Maer 't zel juist altoos nae 'er zin niet gaen, die fleers!
Neen, neen, ik zel myn om ine wyf niet meer bedriegen.
Maer 'k hoop dat ik zoo veul zel op me zelfs verwerven.
Dat ik me in 't minst niet an heur fratsen keeren zal.
Die sloerikous maekt myn deur dat geteem schier mal.
Want hadt menheer dan niet wel dubble reën tot spotten, as ik as Adam van me wyf me liet bedotten?
kom, dek me hier de tafel iens.
Trijntje van binnen.
Pas op de blaes meit, wat is die karonje dom.
'k heb uit inschiklykheit noch al wat omekeuiert.
Ik docht het wierdt nou tyt, waerom zoo lang eluiert?
GOOSSEN, JAN, TRYNTJE.
Cae!
katten spring!
het magh 'er wel op staen.
Kom zet de tatel hier vlak over deuze laen.
Dan kan ik met men oog deur deuze groene dreeven Heeren weien meit.
zie ik wil nou pleizierig leeven.
Nou, haest je wat, en laet je gat wat voort gaen.
Eschiedigitieed beschieden?
repje!
drae!
Daer 's hongersnoot in 't lant.
Jan. wel heerschop als 't je blieft zoo kan je strakjes eeten.
Ik zeg veur al, je moest gien wyn en bier vergeeten.
Daer koomt die pry weer met die helsche schuttels an, ik loof niet dat me ien mensch op aerd zoo bruien kan. wat heit die hier van doen, heb ik je dat eboojen?
'k denk niet dat Karel myn op werkspys zoekt te noojen.
Ik heb de walg daer van... nou as 't dan weezen moet, zoo zet ze 'er neender.
'k voel zoo iets wonders in me bloet!
As ik die schuttels zie.
Wel wat kan je dat scheelen?
Daer s spys in meit die k in me maeg niet wel kan veelen.
Jan. jae jae, ik weet het wel.
Jy valt juist niet te graeg opzulke vost.
Die's goet voor een gezonde maeg, goossen.
Kom pak je biezen maer TRYNTje.
zel je alleenig eeten?
Wel denk je dan dat ik gien raet daer toe zou weeten?
Nou gichel maer zoo niet.
'k weet wel waerom je lacht.
Je zelt de klucht niet zien, die je wel hadt verwacht.
Ik bin al te olyk.
O 'k zel me an dat vier niet zengen.
Ik zel 't me zelfs op die konditie dan iens brengen, havous dan Goossen, ik bedank je veur je gunst.
Digitized by google wel of de getrouwe tegens dank.
Jy Wel Jan wat dunkt je 'er of?
Gaet dit niet uit de kunst?
hoef ik nou veur Adam wel te wyken, neen!
als je 'et nest maer niet als Adam koomt bezyken.
'k bin ien kerel as ien valk.
ik heb verstant.
Havous dat gaet je nae je gat.
dat 's trant!
Zoo moet het gaen Jan, as me vrolyk tracht te leeven.
'k zie al de boeren mit me staet ien voorbeelt geeven.
Het werken is ien quaet gebruik, Jan, dat je et vat.
'k heb van me jeugt ien schrik daer veur ehadt.
Want nae me docht zoo was ik tot iets grootsch ebooren.
Het vier van d'adel zou door 't werken maer versmooren.
Ons luk hangt mey al veul van onze wysheit af.
Ik merk het werken an, elyk ien zwaere straf Wat!
zou men ook altyt zoo onderdaenig weezen?
'k weet raet Jan om jou van die ziekte te geneezen.
Loop heën, verhuur je meê veur tuinman, zoo as ik, want nae k bemerk heb jy voor die hanssop ien schrik.
Getkereltje, as je iens wist hoe makkelyk we leeven!
Je zoudt'er waerlyk zoo je hiele huur om geeven.
die nieuwsgierigheit zou my vry kostlyk staen.
Bedenk je iens as 't jeblieft.
Je kent 'er je op beraen.
Maer 'k zie je spot 'er mee.
'k wil wat allienig weezen.
't is of me dit kanalje niet wou vreezen.
Ik zeg as noch, laet me iens ien ommezien alleen.
Waer wacht je nae?
pak jy maer saemen heen.
Daer valt me iets in, ik moet me zinnen wat vergaeren.
Jan. ik vrees dat ik de kat het spek hier laet bewaeren.
Je schuttel evenwel.
dat is van den brui!
Ik vrees voor onweër!
daer hangt zulk ien zwaere bui!
Ik bin me zelfs niet wys.
Hou Goossen!
wacht je handen!
Daer s gloeient yzer in, je mocht je knooken branden!
Maer mogt die schroom niet wel van 't harte iens zyn elicht?
Wel jae het Goossen, maer stryt dat niet mit je plicht?
As 't ummers weezen kon we mochten 't wel iens kyken.
't is ummers maer ien dwerg hoewel 't ien reus magh lyken.
Maer Goossen waerom juist zoo angstig in deus zaek?
Licht speult menheer deus klucht mit jou slechts uit vermaek.
Want waerom zou hy myn ook zoo gulhartig nooien?
Hy heit myn ummers juist het kyken niet verbooien, maer wel naedrukkelyk het proeven, is t zoo niet?
Wel nou wat zwaerigheit indien je 'et al beziet?
'k zel me wel wachten dat ik 'er niet an zel raeken.
Want mooglyk is het kost die me niet iens zou smaeken, en daer k natuurlyk toch ien walg van heb.
fiat!
Maer dat 'er nou iens ien verburgentheit in zat, daer 't an ontdekt wierdt dat ik me 'er an hadt vergreepen?
Want, of de getrouwe tegens dank.
Want jonker Karel is toch vol van zulke kneepen.
Wat dan edaen?
dan zou t er lelyk stinken, want Ik voel het wel.
hy wil me nou iens mit verstant Beproeven, of ik me in de weelde wel kan houwen.
Neen, Goossen heit de vonk al wech.
hy s niet verkouwen.
Wat hadt je 'er nou al an indien je 'et hadt ezien?
Die dingen kennen niet as mit veul zorg eschien, want zekerlyk zoo zel er ien geheim in steeken.
Neen Goossen, je moet die nieuwsgierigheit verbreeken, want vader Adam wierdt er ongelukkig deur.
Eer dat hy 't hadt ontdekt zoo was hy ien sinjeur, en toen hy 't hadt ezien zoo moest de moesaep wroeten.
Neen hy moest dat al vry zuurtjes boeten.
'k zel 't anders bakken, maer de wysten struiklen meest.
De gek verbruiden 't spul, en daerom rocht hy beest.
Daer valt me iets in, ik zel dit al hiel anders klaeren.
Maer schuilt hier niemant die 't zou kunnen open baeren?
Wat Goossen! 't zel licht maer ien bulbak veur je zyn.
Ze foppen je licht wat.
ik bin vol angst en pyn.
schep moet, ik zel me met terwyl iens krygen.
Wie zou t beklappen, as je zelver maer kent zwygen?
Fiat, dat gaet 'er dan mit mannemoet op of!
Ei wacht ien beetje broër.
wel vraeg eerst om verlof.
Wat, wat, dat heb je ook an je zelfs.
wie zou je 't vraegen?
Och, Adam 'k geef je nou gelyk.
Dat binne plaegen!
wat, waer zou ik bang veur weezen?
De drommel haelt!
Daer snapt de vogel uit de kouw!
Ik bin ereneweert!
Och, och, waer zel ik heenen?
wie roept me daer?
Och Adam!
help me weenen!
Genaede, gocie man!
't is waer, 'k heb jou verstoort.
Je hebt het zekerlyk wel van t begin ehoort.
Genaede goeje man, ik zel je nooit trotsjeeren.
Non zie ik dat men moet door schaede of schande leeren.
Och, och, ik heb op me verstant te stout eweest, foei Goossen, wat bin je ook ien onbedachte beest.
De stienen zelfs, noch meer, de boomen krygen monden Om me me dwaesheit te verwyten!
Och, wat zonden!
Nou moet ik werken.
dat 's de pest, nou bin ik 't quyt.
Daer bruit de vink nou mit me welvaert heeren.
O my, ik sterf van schrik!
Och, och, waer zel ik vluchten?
De werelt is te naeuw!
nou moet ik eeuwig zuchten.
Och, heit 'er niemant nou ien spaensche vyg veur my?
Dan was ik mit fatzoen van al dit spotten vry.
Genaede Karel!
Och, wou je 't noch iens probeeren.
Nieuwsgierigheit je moest me tut me schaede leeren Ik zel nae Govert gaen, en zien of hy veur my Genae by Karel kan verwerven, maer ik ly Rechtvaerdigh.
'k zie het wel, 'k bin tut de ploeg ebooren.
Nieuwsgierigheid, jy hebt myn al dit leet beschooren.
Laet ons dit werktuig van ons hartzeer, mit verstant Behendigh toe doen licht vang ik hier mit me hant Noch wel ien mosje dat... hoe zel me elk ien betygen.
Maer Goossen ziet, je moest ook zelver kunnen zwygen.
hy zel 'er toch zoo schielyk niet nae zien.
Och, daer is Karel!
Hoe zel ik dien storm ontvlien?
Veuraeker koomt hy om de schuttels te bekyken!
As ik daer an denk, zou 'k haest van schrik bezwyken.
OF de getrouwe tegens dank.
Goossen zich verschuilende.
KARel, JAN. goossen.
'k weet goet raet, ik zel my in dit kreupelbosch verbergen, want ik vrees de laegen van dien vos.
zekerlyk is hy nieuwsgierig om te weeten, of ik me as Adam in me plicht niet heb vergeeten.
Ik ben nieuwsgierig Jan hoe 't Goossen thans al stelt, want hy ontvlucht me daer zoo schielyk... JAN. jonker quelt u daer niet meê, die zaek is geen opmerking waerdig karel.
Wel waerom niet Jan?
Maer hoe draegt hy zich?
JAN. heel aerdig!
Hy trotst elkeen met zyn verwaende wysheit heer.
Maer 'k zorg het zel in 't ent zoo lelyk stinken, eer De klucht ten einde loopt.
Jan, laet hem maer betyen.
Want zyn nieuwsgierigheit zal hem daer voor doen lyen.
Goossen, stil.
't is op myn emunt.
Nou is de zaek verbruit, wat wederhoudt me.
ik loop de werelt noch wel uit.
Goossen op handen en voeten stilletjens wechkruipende, dat van Karel noch Jan niet gemerkt wordt.
De verwaende luizaert.
't is eveneens, Jan, of ik Goossen hoorde zuchten.
Licht heeft hy t spel verbruit, myn heer, dat hy ging vluchten.
Maer ik verzoek zwyg eens van Goossens zotheit stil, daer's heel wat anders, als je denken kunt, in til.
Ik zorg daer leutert iets met Kniertje.
Daer is een pot te vuur, zie daer, k moet eindlyk spreeken.
Zy quam my daetlyk, met die heeren, die de plaets Bezaegen, en zy hadden heel veel.
Praets Van u, naer 'k merken kon.
dit maekt my wat ver leegen!
Ik bidde u, laet ik tot stantvastheit u beweegen.
Kies de eene of de andre, want die wagen gaet niet wel.
'k ben wel een schoft zoo gy geen beest blyft by dit spel.
't is nu in 't vierde jaer dat gy Kleandra mindde, En dat ze aen d'andren kant u wederom bezindde, en kunt ge u zelfs zoo ver niet overwinnen heer Dat gy haer tekens van getrouwheit geeft?
Wanneer hebt gy beslooten in het huwelyk te treeden?
Nooit denke ik, want ik kan uit al de omstandigheden Wel raemen dat gy van uw hart geen meester zyt.
Uw tuinmans dochter, daer ge uw eerste min doorflyt stont u veel dieper als Kleandra in uw zinnen, naerdien gy de eerste haette om de andere te minnen.
Maer dat kleandra eens van uwe ontrouwigheit waere of de getrouwe tegens dank.
Waere onderrecht geweest, maer gy hebt haer misleidt, Zy hadt zoo eerloos zich door u niet laeten doeken.
'k loof zeker dat zy noch niet weet waer zy 't zal zoeken, om dat gy met geveinstheit steets, die schoone hebt bezocht.
Wat moest ze al van haer voogt om uwe liefde lyden?
Zuit gy haer ooit wel door uw huwelyk verblyden?
Neen, kniertje is al te sterk in uw gemoet geprent.
'k verzin me, uw hart is ook van haer al afgewendt.
'k zie 't wel, ze is 't ook niet, maer 't zal daer licht aen ontbreeken, dat ge van 't huwlyk nooit wout spreeken.
En dat alleen uw deugt daer in geleegen leit, dat gy stantvastig zyt in de onstantvastigheit.
Ik zal 't u zeggen Jan, wilt niet te schielyk weezen.
Van dat vooroordeel zal ik u wel haest geneezen.
Gy weet hoe nae dat ik met Kniertje ben geweest, en dat ik schoon zy voor dat haetlyk huwlyk vreest.
My gaerne zoeken zou van de eene en d'aer te ontlasten, want zulk een pak zou door zyn zwaerte my vermassen.
En opdat ik u van myn meening onderrecht, k denk nimmermeer met Knier te treden in den echt, wyl zulk een huwlyk my tot groot affront zou strekken.
Kon zy met deeze trouw niet maklyk alles dekken?
Want wat weet Govert doch hoe dat wy saemen staen.
Te met kon ik dan noch zoo sluips wys by heur gaen.
Want waer is 't veiliger als onder 't kruis te snoepen?
En daer men luuren droogt.
... jan.
Wilt toch zoo luit niet roepen, ik vat het al myn heer.
maer dat 's niet genereus.
Zoo was dit huwlyk dan alleen slechts voor de leus?
Jan. maer wat is nu de gront van haer misnoegen, Wilt gy by Kniertjes lot Kleandraes nootlot voegen?
'k zorg dat de onschuldige 't gelach betaelen zal.
Indien dit waer is, raekt dit schelmstuk kant noch wal.
Ik heb dat wel voorzien, al heb ik niet gesprooken.
Ik zie my haest van Kniers quaetaerdigheit gewrooken.
Knier zal t hiet raen.
zy zal nooit ruiken aen den brief.
Neen, jan, ik heb my zelfs daer toe noch veels te lief.
't is waer het deert u niet.
als gy uw vuile tochten Voldoet, zoo waent gy, is 't al eers genoeg bevochten.
Waerachtig ik beklaeg het meisje ook in myn hart.
Gy oordeelt waerelyk van alles heel verwart.
Wat moet ik hooger als myn eigen welstaet achten?
Want 'k hebbe in eeuwigheit tot trouwen geen gedachten.
Dat vreemde heerschap daer ze 'er noot aen heeft geklaegt Heeft mooglyk die ontrouwe, al eer als ik, behaegt.
Want zou me aen iemant die me nooit meer quam te aenschouwen, zoo zonder achterdocht zyn hartsgeheim vertrouwen?
Neen, jan. neen neen, dat maekt men aen den ganzen wys.
It Digitized by google en of de getrouwe tegens dank.
Dit 's de oorzaek dat ze my vrywillig haet.
ik prys Haer toeleg, en ik zal de zaek ook zoo besteeken, dat ik door hem my zal van Kniertjes trotsheit wreeken.
Ik zal hem t gaeren, Jan, het geen ik heb verwart, zie ik ontdek aen u nu ongeveinst myn hart Te hasplen geven.
hy magh zien hoe hy 't kan stellen.
'k ben rechter en party.
'k zal zelfs het vonnis vellen.
Jan. zoudt gy dan denken dat zy kennis aen hem hadt?
Wel zonder twyfel Jan, wel!
welk een vraeg is dat!
De zaek die spreekt van zelfs.
wat zou haer doch beweegen... JAN.
Zoo waerelyk myn heer, gy spreekt u zelven tegen.
Zou zy zoo zot zyn dat ze een vremdling blyken liet, wat tusschen beide u in het heim'lyk is geschiet?
Genoomen t was nu 200?
Zou t zoo onmooglyk weezen, dat zy den gront, waer uit haer droefheit is gereezen, in haere raezerny dien heer te kennen gaf?
En schoon zy klaegden hem dit nu al tot uw straf, want zulk een schennis valt onlydelyk te draegen, zoo zal hy zich zoo los in dit geval niet waegen.
Daer 't hart van overloopt daer spreekt de mont steets van.
'k Wil wel bekennen dat ik 't niet bevatten kan. karel.
Haer oogmerk strekt alleen om my ten toon zetten.
Maer door dit middel zal ik haer zulks wel beletten.
Myn heer deez handel valt my als een koude op t hart!
Nae myn gedachten is dit gaeren vry verwart!
Maer mooglyk is de vink uw knimp al reets ontvloogen, wat zoude ik lachen als gy daer in wierdt bedroogen, en dat gy tot uw straf noch eens getrouw moest zyn.
Geen zwaerigheit, ik barst niet licht aen dat fenyn.
Ik weet wel dat ik nooit zal tot het huwlyk neigen, hy moest wel bloode zyn die immer sturf van dreigen.
Dien knoop Jan is alreets te vast door my gelegt.
Nu, nu, gy zyt dan wel van alles onderrecht?
Geeft hem een appeltje, waer meê hy wat kan speelen.
'k zal midlerwyl de rol vast voor me zelfs verdeelen, en overleggen eens hoe ik hem 't zekerst' knip, zoo lydt myn vryheit hier geen schipbreuk op dees klip.
Zie hem wat om den tuin met hier en daer te kyken, maer laet aen Knier door uw beteutring doch niets blyken.
Vul haer de kap slechts, dat ze op u geen arg en vat Dat gy haer hebt ontdekt.
Houw u in alles plat.
Zy zullen zekerlyk voor u zich ook ontveinzen.
En doe maer of gy op geen zaeken hadt te peinzen, Daer ze eenige argernis uit trekken kunnen.
want Zy zyn tot myn bederf gewis in een verstant.
Ik zal de zaek met zoo veel schynvernis blanketten, dat Neel zich daetlyk zal van myn verhael verzetten.
Want schoon dat Goossens zaek haer onderwerplyk maekt, om dat ik altoos voor haer welstant heb gewaekt, zal ze echter zonder erg my hier geloof in geeven.
Knier magh altoos wel voor haer moeders handen beeven!
En deeze jonker, die haer sterkt met zynen raet, en daer zy nu, naer t schynt, zoo wonderlyk meë staet zal kyken, of hy t hadt te Keulen hooren donderen.
'k Moet waerlyk lachen zoo zal Neeltje zich ver wonderen.
JAN. digitized by google of de getrouwe tegens dank.
Myn heer zoo k wel heb, sprak je flus van Goossen.
Wel die heeft geloof ik nu zyn rol reets in dit spel Volspeelt.
Hoe dat myn heer?
Dat zal de tyt haest leeren.
De hont wil altoos tot zyn eige braeksel keeren.
Jan. zyn vadzigheit heeft zyn verwaentheit licht gevelt?
'k zal flus eens zien hoe 't met de schotels is gestelt.
Ik ben nieuwsgierig of hy deezen hoek te boven Gezeilt is.
Zoudt gy van een' luiaert zulks gelooven!
Daer is geen dwaesheit die de ledigheit niet voedt Wanneer de wellust haer 't gebruik der reden doet Misbruiken, want dan zyn de redenlooze dieren Noch redelyker, die hun neiging simpel vieren, maer vadsche ledigheit door een verwaent begrip Misleidt, stoot altoos op een' zigtbaerlyken klip De hulk van haer geluk aen splinters van elkanderen, die al haer roozeu doet in d'oorenen veranderen.
Want schoon dat Goossen van een burgerlyk verstant Misdeelt is, om dat hy hier buiten woont op 't lant Zoo schynt hem dit nochtans met veelen aen te kleeven, Dat hy zyn wellust stelt in onbezorgt te leeven.
En nu hy merkt dat hy in die verbeelding wort Gevoedt, zoo schiet hy met zyn oordeel veel te kort Om de onbestendigheit der ondermaensche dingen Daer in te ontdekken, die ons onverhoets bespringen. Want zyn verwaentheit stelt, dat 's menschen welstand van een menschelyk bestier af hangklyk is.
hy kan Dit niet verdraegen, dat wy alles onbestendig Afschilderen, geen staet, waent hy, is zoo ellendig, Als dat een mensch zich zelve in dit geval mistrouwt.
Op deezen grontslag heeft hy reets een kerk gebouwt.
Ik hebbe alwillens hem niet willen tegenspreeken, op dat zyn trotsheit hem dit eindlyk op deedt breeken, en hy tot schando van zich zelfs bekennen zou, dat luiem onmaetigheit, met bitter naeberouw Geboet wort schoon wy, door haer schynbedrieglykheden Mivleidt, het reedlyk spoor der burgerlyke zeden Naer ons verdwaest begrip, niet eens te buiten gaen.
En op dien grontslag als een' hoeksteen blyven staen, en dat ons oordeel ons hooit vleidt of kan bedriegen.
Al is 't dat we, als de mug, in 't brandent kaers licht vliegen.
Die zedeles myn heer is ook toepasselyk op u.
Gy geeft met uwe ontrouwe liefde een blyk Daer van, gy gy gy geeft dat gy in uw ontrouwen handel En losse wustheit en bedriegelyken wandel meugt voortgaen, om dat juist uw harte af keerig is Van de oeffening der deugt, die 't blinkende vernis Van uw schyndengdlykheit ten einde zal ontdekken, om u die valsche gryns van uw gezigt te trekken.
Maer weest vertekert dat ge u zelfs veel onheil zult Berokkenen, wanneer de zwaerte van uw schult, my dunkt 'k voor zie 't reets, 'k ben met dit geval verleogen, Niet tegen al het zoet dier gruwlen op zal weegen Daer gy, tot naedeel van Kleandra, u meê streelt, die ge op de zelve wyze als Kniertjo, 't harte ontsteelt.
Want Digitized by google, of de getrouwe tegens dank.
Want waerelyk, gy moogt u met uw veinzen vleien, maer uwe ontrouwheit zal u zelfs een valstrik breien, daer gy, als Goossen, met uw waen, in hangen blyft schoon ge onophoudlyk u met nieuwe listen styst.
al lang genoeg.
het spel is nu begonnen.
Jae 't spinrokke is nu vol, het dient nu afgesponnen, karel.
Maer 'k dacht niet Jan dat gy 'er dit begrip van hadt.
't is zeker, zoo hy 't op die wys ook hadt bevat, dat hy 't zoo roekloos niet zou hebben ondernomen.
Het zal iets raers zyn.
kan hy dit te boven koomen.
Jan. verwacht dit geensints van een' onbeschaefden boer.
Zoo onbeschaeft niet, de reede ontbreekt hem.
voer hem dit eens toe.
Zie eens wat hy daer op zal zeggen.
Hy waent het alles wel zoo wyslyk aen te leggen, Dat hy in 't minste geen berisping dulden kan De schyn verleidt hem.
Nu dat 's eigen aen een' man Die in zyn' schaemlen staet, 't fortuin noch nooit bezuurt heeft.
Myn heer, 't is zeker of 't geval ons hier gestuurt heeft.
De drommel is een schelm.
ik bidtje, kyk eens om.
Goossen heeft zich reets vergreepen aen de kom.
Gy droomt Jan. neen, myn heer, k moet myn gezigt gelooven.
Zie daer is t teken.
Jae, de kom is vast verschooven!
Doe noch niet open, of het vinkje vliegt 'er uit.
Digitized byg.
Geen zwaerigheit, dat spel is al voor ons verbruit.
'k zel luist'ren of ik geen beweeging hoor.
Al reê man!
De vogel is chapuit!
De boer die weet 'er meë van.
Ik lach me slap.
In welk een naerheit is hy nou?
Daer meë verhangt den gek zich zelfs wel uit beduw nu zyn nieuwsgierigheit zyn trotsheit bystant weiger.
zyn verstant is tot die hoogte nooit gesteigert.
Jan. wat nu gedaen?
Loop Jan, ziet eens of gy hem vindt.
Neen, wacht myn heer tot zich het kluw van zelfs ontwindt.
Doe Neel met zyn misg.
Yp voor al den mont niet open.
Wy moeten zien hoe 't noch met Kniertje eerst af zal loopen, of ze ook eens lont rook.
want ik weet wel waer t er schort.
Tot noch toe weet ze niet wat hier gebrouwen wort.
Maer echter moest gy haer in 't minste niet vertrouwen.
Hy zou wel dwaes zyn die een huis op strant wou bouwen.
101 vyfde bedrief EERste tooneel.
JAN, karel.
Jan. 'k heb uw' last volvoert, het heerschap is noch op De plaets, en kniertje schynt tot in den hoogsten top Verhougt te weezen, nu ze een' vryer heeft gevonden Die balsem gieten zal in haere minnewonden.
Die slimme pry heeft hem al wonder gaeuw verstrikt.
Dat s t doelwit Jan waerop zy eeuwig heeft gemikt.
Jan. myn heer nu schynt ze eerst in haer volle kracht te weezen.
Ik denk niet dat gy nu haer woede hebt te vreezen?
Want deeze vreemdeling, maer dit geeft al wat erg, belooft de onnoosle sloof bynae een gouden berg.
Och, daer is t vrouwvolk in deeze eeuw nu meë te houwen.
Dat is nu 't oogmerk daer ze alleenelyk om trouwen.
Met die verbeelding heeft zich Kniertje steets gevleidt.
Jan. maer als men 't zeggen zal, gy hebt haer schoon misleidt.
zou men dan zoo los zyn vryheit overgeeven?
Het huwlyk doet ons in te veel bepaeling leeven.
Niets is 'er dat by my zoo haet'lyk weezen kan, Als dat een vrouw, door dwang, my noemen zou haer' man, en ik haer wederom den naem van vrouw zou gunnen, als zich myn hart niet zou by 't haere voegen kunnen, Dan door nootzaeklykheit en slaefsche huw'lyks plicht, Die niet dan afkeer in verliefde harten sticht.
Magh ik u bidden Jan, wat zou ons doch beletten.
Al is men niet verkuocht door striktte huwlykswetten, elkander trouw te zyn in voor en tegenspoet?
Moet 't heiligbitter van de trouw, het minnezoet Juist temp'ren?
Is men dan genootdwangt om te huw'len?
Of moet men 't minvermaek gelyk een' pestkoorts schuwen, wanneer 't genot daer van niet door het huwlyk wort Bevestigt?
doet men juist de bruilofts vreugt te kort?
En magh de minnegodt zyn fakkels niet ontsteeken, of hymen moet ze door zyn woede aen stukken breeken?
Is Venus dan zoo nauw aen 't huwelyksverbont Gehouden, dat ze ons niet dan op die voorstel wondt?
En laet die dartle door vulkaen zich zoo bepaelen, Dat zy met Mars haer hart niet eensjes op durft haelen, Of t manke smittje speelt de sloof een' vuilen part?
Die bei de snoepers knipt, en guichelt met hunn smart.
Waerom magh ze op de jacht Adonis niet verzellen, om hem wat sprookjes van 't rootkousje te vertellen, wat wederhoudt haer, dat zy buyten 't walglyk bedt Des huwlyks, altemet haer hartzeer wat verzet?
Waerom magh zy, vermast door t smodderig omhelzen, van haeren gruizelbaert, in t lomrig groen der elzen Den wuften jaeger niet een warme vrientschap doen?
Die al haer zorg verpoost, al ze eens een' vryen zoen, magh buiten 't bedde Ter erlangen.
103 terwyl.