floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De Wraat woont in je buyk, en de Schelm in je oogen, het huys is bedurven, daar jy jou schreeden wend, wat is hy gelukkig, die jouw nooit gesien heeft nog gekent!
Nou Vorst van de Bedotters k sal jou dan boven wagten, maar voerd geen oorsaak, met je tot nieuwe klagten, jy bent in de kijkert, jou drek stinkt al veer, daar is genoeg t'jouwen lasten, al komt 'er geen meer.
De vermaledyde kochel, het uytschot van de Nooren, my so te schelden!
Daar selje van hooren 'k sal hem dat betalen, die pokkigenhondt 'k ben anders niet vies, maar 't is te grof dit affront, 'k sal het dien beest, in sijn huyd betaalen, Maar aan een Vagebond, is ommers geen eer te haalen, laat ik my liever bedwingen, en agten het niet En speelen mijn personagie, in spijt van die 't verdriet, Laat ons de Lasteraars, weldoen en beminnen, Mijn Lydsaamheyd, sal haar Boosheyd verwinnen, die versoopen jakhals, heeft mijn geduld pestig verveeld, Ik weet niet of ik voor den Esel, of de Vos heb gespeeld?
Die Vent kost sijn Rol, en wist braaf te raaken, Maar op een ander tijd, sal ik het beeter maaken.
ik ben op geen nieuwe plaagen belust, Ik bruy na binnen, mijn Ziel soekt rust.
SCHOKKEBAST alleen.
Ik verliet deese schoonestad niet, sonder Tranen, En de naaste middag, arriveerde ik behoude, te Vianen, een veylig verblyf, voor die met vervolgers is gebruit, Maar het vertollen, kost daar al een soete duit, En die in geen staat is, om kort te Repatrieeren.
Moet 'er al mee, een schoone stuyver verteeren, Maar het meest dat de Pest is, voor de ballinge van Sinjeurs, zijn hier de Deurwaarders, Procureurs en Colliciteurs, Eer jouw die een vrye Pas procureeren, weeten sy jouw de Beurs plat te wringen, en te strengeleeren, In veertien dagen, parssen sy de ziel 'er uyt, Word 'er wat agterom gehaald, sy deele de beste buyt, Had ik geweeten, het kunsje van deese knevelige Heeren, 'k had beeter koop, met mijn Crediteurs kunnen Accordeeren, 'k sal niemand aan een Ces raaden, om een kleyn Capitaal, Eer sy aan een Eed raaken, pluisen sy de Bloeyen kaal, Gelijk als my gebeurd is, eer ik kwam te sweeren, dat ik schier dat Raar is, den Eed dee met Eeren Kenje dan ten eersten geen post vatten, raakt alles voort, niemand doet beeter, als onder de hand, een Accoord.
Kost ik maar nieuw credit krijgen, 'k sou met geen ces beginnen, 'k sou stil Accordeeren, en wel eens soo veel winnen, Maar eenige Sijn voor een Accoord wat beswaart van gemoed, een cesje smet niet, het slagt 't konings bloed, men blijft by sijn Eer, men hoeft niet te verliesen, En om de Kosten te meyen, sou ik evenwel het Accoord kiesen, Voor thien, twaalf percent, hebje ook weer Credit en Fatsoen, de beste doet soo, waarom sou ik het niet doen?
Maar ik weet niet, of ik wel soo ver sal komen?
'k heb niet genoeg overgehouwen, om 'er weer in te stroomen, de Practisyns sijn met de Sylagie weg, van mijn Schuyt 'k heb niet geavanceert, als de naam van een Guyt Maar die word, door de tijd nog versleeten, sy maken der nog wel Adel van, die Cipiers brood hebben gegeeten.
Dat sijn dan weer Luy, van middelen en verstand, En die haar Proef gedaan hebben, trots de gaauiuste van 't Land, 't is ook in het vyf stuyvers Ordinaris, beeter de kost te koopen, En sig Ryk te sitten, als Arm, en Berooid te gaan loopen, Maar sommige smaakt die spijs, duur en bedroeft, het lot sy dank, dat brood heb ik nog niet geproeft En ik denk het voor eerst, ook niet te smaaken, Die kaal is, sal niet ligt aan het vrye Brood raaken, ik moet het anders gaan soeken, 'k had voor deesen hier ontrent een Vrind, die met Eeten, en Drinken, sijn brood won, en het geloof ik nog soo wind, Deese meen ik mijn dienst, te gaan Presenteeren.
Hy kan niets, of ik sal het wel haast, van hem Leeren Opsnyen, kan ik ook wat, en ik suyp mee een goeye bas Daar het is sal ik my al soo wel draagen of ik een Musikant was.
Dit is sijn Wooning, soo hy ook niet al is gaan stappen, maar wat Reeden?
Sy sullen hem niet veel geeven op sijn lappen.
Dat is raak, 't is ook nog vroeg, Om van daag rijkelijk te smullen, isser nog tijd genoeg, so het maar niet te laat is, en mijn presentatie verlooren, Hoor ik wel, komt 'er al iemand na vooren.
SCHOKKEBAST, ARY.
De vrind Schokkebast!
Waar is hy so lang geweest?
Schokkeb.
Sinjeur crispyn, is hy t'huys?
Jy lijkt soo droevig van Geest, voor jou is hy t'huys, maar hy sou uit sijn voor een ander.
Ommers, die by een sneedige geest woond, word ook schrander.
Intelligo, seg jouw Baas dat sijn oude Vrind na hem vraagt.
Alles is hier wellekom, behalven wat ons om geloof plaagt.
'k sal hem gaan roepen.
Oop van het Noorden, tot het Zuyen, over al sullense malkaar, om dat verdoemde Geld bruyen.
Of 'er dan geen Land is, daar men wel Drinkt en Eet, Daar men van geen Geld, of het Schraapen weet?
'k wou dat 'er ergens soo een schoon Gewest was te vinden, ik trok 'er na toe, al wast aan 't End van de vier Winden, Mijn vrind Crispyn, schoon hy geen Lief hebber is van de Zee, om van die Plaagen verlost te sijn, trok hy wel mee.
Maar daar is hy, na 't lijkt heeft hy niet te klaagen, dik en vet, en wel in de plunje!
dat gebrek is nog te draagen.
CRISpyn, SCHOKKEBAST.
Welkom Broer, welkom uyt het Viaansche bad, crispyn.
Je bent hoop ik weer hersteld, suiver, en glad, 't sijn dwaasen, die daarom na Aken soude trekken, een wys Mensch behaagd het naaste, en het veerste de Gekken Neen Vianen, dat spand boven Aken de kroon, al sijn de Bronnen daar helder, in het Stigt sijnse ook schoon, 'k sou ook voor dat Oord sijn, en dat ook met gesonde reeden, Om sig te reinigen, is 'er keur van drie steeden, En als een man, die op sijn gesondheyd is bedogt, Hebt gy de beste, tot uw Genesing uitgesogt.
Alles sou na wens, en genoege weesen, Maar het Baaden is 'er duur, en nog duurder 't Geneesen, 't eerste dat je moet uytstaan is de proef van de Wichelroe, En isser Geld in je Beurs dat vliegt 'er na toe, En houje hier of daar nog iets van den Aap verborgen, soo tikhense overal van den Avond tot den Morgen, En valt het Verblijf daar om Reeden wat lang, So gaat het Janhagel op nieuw weer sijn gang, En Wasser niet meer als de Reyskosten te waagen, Soo sou my Aken nog boven Vyanen behaagen.
Jy hebt 'er hoop ik nog Teergeld, van daan gebragt, gy sijt hoop ik ommers, soo dom niet verreyst by nagt, dat ik 'er soo heen trok, dat sou my spijten, De verstandige geesten, souden my dat altijd verwijten.
Ja Reyst, en slooft, en je hebt het Geluk niet te baat, wees nog soo voorsigtig, je komt te vroeg, of te laat.
Ik had hier of daar, nog wel een Panvisje bekomen, Maar het overviel my, en d'occasie wierd my benomen, Had ik nog drie daagen konnen blijven!
soo ben ik een beest.
't was my wel duysend Ducaten voordeel geweest, Maar 't verkorten van de tijd viel me tegen, 'k heb evenwel de laatste nagt, nog een Cargasoentje in salvo gekregen, Maar het Water en de Medicyns, sijnder mêe voort, Eerst wordje te Vianen gewurgd en daar na Hier vermoord.
Soo datj'er geen Rijkdom by hebt opgestooken, Vergeefs sijn jou soo ongelukkig, de Lendenen gebrooken, Die Sprong is te droevig, en de Medicyns veel te duur, Door de Praktisijns soo bedurven!
dat is een slegte kuur.
Ja dat Volk weet 'er niet of, als datse jou recommandeeren, Om het op een vaster en beeter voet, nog eens te hasardeeren Neem 'er je tijd toe seggen sy, en besorg alles op je gemak, Maar dat is maar poen, voor haar eygen sak, ik ben berooid, en heb pas een duit meer eygen, Waar drommel of ik so ten eersten weer meer credit sou krijgen?
Dat ik haar om een stuyver vroeg, sy leende 't my niet, 't is al sockje Fortuyn kaerel, en maak weer, credit.
't is nog al tamelijke raad, die 'er maar aan kost raken, Wel wat denkje te beginnen, of met leege handen te maken?
Jou gunst versoeken, of ten minsten een deel, Ik heb twe reijen vaste kiesen, en een gesonde keel, 'k sie voor eerst niet een duit te winnen, of ik moet onder een Cordiaal Heer, met Eeten en Drinken beginnen, jy kend uit jou getal, 'er my wel een overdoen, Soo raak ik weer aan het Brood, en de Wijn, met fatsoen.
Dat kan ik wel broer, maar dit moetje weeten, Om in de vrindschap te blijven, moet men meer kunnen als Drinken en Eeten.
Je moet het niet euvel nemen, in jou Caracter van Gast, Al krijgje wat kannen, en glaasen, op je bast, Schimp en Scheldwoorden, moetje niet eens gevoelen, Maar die alle, met een vrindelijke dronk afspoelen, Je moetje hospes wijs maken, al is het een Gek of een Beest, Dat Salomon in sijn tijd, niet verstandiger is geweest, Heeft hy een leelyk Wif, die moetje flatteeren, En wijs maken, dat 'er een Vorst om 'er Deugd sou begeeren, En sietse jou oversy, dan eens Lodderig aan, so moetje nog fijnder taal, als Grieks, of Latyn verstaan, Daar moet sout by het Vlees, sal het niet haastig stinken, sy meend dat het maar te doen is, met Eeten en Drinken Daar sijn duysend grappen toe van nooden, en aardigheen Daar me sijn gedagten en werken, moet aan besteen.
ARY, CRISPYN, SCHOKKEBAST.
Jonker, de koffy is vaardig, maar de suyker is vergeeten.
Steek robarber in je baard, so kan je se op een ander tijd sweeten,, die lobbes, bedenkt altijd sijn dingen te laat.
Een suyver koffytje, is ook niet kwaat.
Kom binnen, ik salje terwijl de rest vertellen, Ik moet my reppen, ik heb nog iets anders te bestellen, 'k moet voor de Heeren, om een Schurk en een Rabout, dog kom ik te laat, 't is maar de eerste Defout.
Daar schijnt ginder, iemand op ons aan te treeden.
Volg my, daar word heeden geen ander versoek by my geleeden, ik ben niet t'huys, of het moeste mijn Heyligen sijn.
ROBBERT en GOEDHARt.
In Heer, dat het een gesond kaerel is heeft reeden nog schijn!
't is een Fliksloojer, en een Kanker, van veel brave Heeren, hy weetse de hooning duur om de mond te smeeren 't is blijklijk en klaar, dat hyse misleyd en bedot, En nog blijfje op soo een Panlikker, sijn Grollen versot Ik laat me den hals, en beenen breeken, kan hy in drie Jaar, vier gladde, en gesonde woorden spreeken, En geeft hy jou hier, of daar, wat vermaak, of fatsoen Dat is maar om jou Beurs, en Tafel te doen, En wat de rest is, dat sal ik wel swijgen, hy maakt niet veel verschil, tussen jou goed en sijn eygen, na sijn gevoelen, mag men alles tot sijn voordeel besteen, 't is van Jan Knols volk, alle goedren gemeen.
Al kon hy 't van een arm mensch rooven, hy sou het niet laaten, is hebben, al mist het een ander, 't kan hem weer baaten 't kan hem niet scheelen, van wie dat hy 't heeft, wanneer 't hem de kunst, maar veylig geeft, Dat is dat men hem mijd, voor soodanige handen Die met een wammelje drie kruyssen branden, 'k wouw dat ik hem eens te gast sag, op sulk een gebraad, dat sou een tractement sijn, na sijn merite en staat.
Jy bent meer van dat soort, die geen vroome mogen leijen, die weldoet en behaagd, sietmen altijd benijen 't is een Phenix, en een der eerste geesten van 't Land, hy weet van geeven, en neemen, 't is een man van verstand.
Hy weet sig rijkelijk te vullen, om wel te leeven, Maar hy heeft nog meer verstand, van neemen, als geeven, Daar is t onsent dikmaal t een en t ander vermist Hy heeft pik aan sijn handen, en sijn Conscientie is al lang verdist.
En jou vrouw, verbied ons sijn Handel na te spooren, Jy soud anders wel meer, van sijn potsen hooren, Agteromhalen, daar weet hy meesterlijk van, En evenwel weet ik, dat den bloed niet geeven kan, Ten sy uit een singuliere vroomheyd aan sijn eyge darmen, hy geeft meer aan sijn beenen als aan den armen, 'k wed dat hy 't soo mild, aan sijn billetjes geeft, Dat hy nog eens met fatsoen, van den Armen leeft, Sijn Robbetje, heeft hem dit geluk willen verleenen, hy agt beeter van den Armen, als Schraal op de Beenen, dog by de Rijke heeft hy 't ook nog wel, Daar sit van jou, ook nog al wat goets in sijn vel, Maar hy doet sijn best, weer in het jouwe te vullen, Dog dat is tot dankbaarheid, van sijn swelgen en smullen, En heeft hy een deel, van jou kapitaal in sijn lijf, De Renten daar van, sijn weer voor jou wijf.
Wat renten voor mijn wijf!
Die onbekende winst, moet jy my nader uytleggen, 'k ben van sulk een voordeel, maar passelijk voldaan, ten sy ik waar van, en waar voor, heb verstaan.
C3v, p. 16 rob.
(22) rob.
Van sijn geld, daar hoefje niets van te belooven, Heeft hy iets, dank sy het sijn neemen, en rooven.
Daar gaat geen uur, op een dag voorby Of hy bediend hem soo hy kan, van de krabbery.
Soo datje van die kant, niet als schaa hebt te wagten, maar 't is ook een kaerel, met kuyten en begeerde kragten Daar by heeft hy een doorslepe tong, in sijn bek, En op sulke deugden, sijn de meeste Vrouwluy als gek.
Hy leerd jou Vrouw de musijk, en andre dingen, hy componeerd er stukken, die van selfs sullen singen, dat kost sommige al een schoone stuyver in 't jaar.
En doet hy veel dienst in uw huys, het kost u het brood maar.
Een kaerel die wat gemak soekt, moet over soo een gast niet klaagen, en na de rest, bid ik my niet meer te vraagen.
Voor de rest wat 'er van is, ik vraag 'er niet na, my dunkt dat ik 'er reeds te veel, van versta, jy verteld my al vette, en smeerige dingen Hy componeerd soo stukjes, die van selfs sullen singen!
En dat sijn de Renten, en het Inkomen van mijn Wijf!
Schelm, ik wierd kwaad, kost ik jou guytery niet, en bedrijf, 'k geloof om dat Crispijn, de schootels kan leegen, dat 'er dan voor jou, soo veel niet valt te veegen, en dan verciertmen sulke vuyle loogens, en schelmery.
'k houw hem, en mijn Vrouw, van sulke stukjes vry En ten sy gy my dit deesen dag, niet doet blijken, sou mijn sulk een schobbert, in my dienst niet gelijken.
Ik weet wel dat mijn Vrouw een Lief hebster is van de Sang, Maar voor sulke singstukjes, ben ik bekommert nog bang Hy is 'er te discreet toe, om haar vnyle deuntjes te leeren, En 't geen dat niet seedig luyd, sal sy ook niet begeeren, 'k seg dan, indien de waarheyd, uw laster niet vervuld, dat gy deesen dag, nog vertrekken sult.
Sal hy deelen middag, dan met u eeten?
Soo hy niet verseid is, wel te weeten.
'k verwonder my, mijn heer, dat gy tot deesen dag niets en hebt gemerkt, 't is 't eerste stukje niet, dat hy soo verstandig heeft uytgewerkt, Ik ken een heer aan wiens dis, hy wel tien jaar heeft gegeeten, En van wien hy wel tien, van sijn beste pakke heeft versleeten, En hy heeft daar ook niets veranderd met de kost, Als dat hy hem van fijn Wijf, die mêe Lief hebster was heeft verlost, En na dat hy 't bederf was, van sijn aansien, en staaten, hem goeden dag sey, en naakt heeft verlaaten.
Al mêe loogens, dat is sijn schuld niet geweest, Die kaerel, leefde selfs met sijn geest als een beest, ons is weynig gelegen, aan een andermans saaken, Wat de mijne betreffen, die sult gy my waar maaken.
Dat sal geschieden, ligt eer als gy begeert, 'k wou dat het yder wist, daar hy de musijk leerd, soo kon meenig braaf man, sijn schaade voorkomen.
Is hy sulk een Musicant, dat mogt de nikker dromen!
Sie of hy t'huys is, nou klop eens an, 'k seg nog, ik verslijt hem voor een Eerlyk man.
ROBBERT klopt.
Soo doen 'er wel meer, maar sy sijn bedroogen, een Raaf heeft hem geteeld, en een Exter heeft hem gesoogen, hy is van ouds uyt het Wolven geslagt.
Snoer je lerf, lasteraar, of ten minsten spreek sagt.
'k hoor iemand, hoe sijn de vroome niet geschooren, Robb.
De vent heeft een bord voor sijn kop, hy mag het wel hooren.
Hou je bek Rammelaar, maak geen meer gedruys.
ROBBERT, GOEDHARt, ARY.
Ongman, is crispijn in?
Ja, voor mijn heer is hy t'huys.
Roep hem, ik moet hem eens spreeken.
Met reeden, Ary.
Hy drinkt een koffytje.
Hy moet my heeden Goedh.
Aan den dis versellen.
Als hy niet is verseid, Ary.
Sal hy dat wel doen.
Digitized by Google Goedh.
(24) Wel met alle billikheid, Goedh.
Maar ik hoop, dat ik niet te laat sal koomen.
Kom soo lang binnen.
T is hier vermakelijk onder de boomen, k sal buiten wagten.
't is my wel, als het u behaagd, Ik sal hem roepen.
Seg dat heer Goedhard na hem vraagd.
Ik kenje wel mijn Heer, hy sal ook niet vertoeven.
Die ouwe gek weet ook van snorken, en snoeven.
Als hy niet verseid is, wel de pokke hoe word het bedogt!
Jy selt het geluk hebben, als hy niet is versogt, 't is raar om sig te sien uitsuipen, behoeft men nog complementen, nu, die eer is nog een toegift, by je Vrouws Renten.
Hou smoel, ik sie mijn vrind de heer crispijn.
CRISpyn, GOEDHARd, SCHOKKEBAST, ROBBERT, ARY.
In Heer, op de straat!
botterik, hoe kan het sijn, crisp.
Weet je niet beeter!
Die vrind is niet te bestraffen, t was mijn begeeren.
Crisp. 't is een uitschot van de maffen, gy hoord beeter te weeten.
Mijn Heer een kopje koffie, het is gereed, tree binnen.
Grovianus, dat je niet beeter weet!
Ik tree niet in, de tijd heeft het verbooden, Ik kwam alleen, om je deese middag te nooden, en ik blijf dankbaar voor de eer, my gisteren gedaan.
Die eer is aan my, en wijders ten dienst te staan, dat is het eenigste voorwerp, van mijn gedagten.
Wel, ik sal u tegens de klok twee verwagten.
Mijn Heer, met oorlof, 'k heb hier een buite vrind, Die moet ik Goedh.
Weet dat ik het apropo en obligiand vind, 'k bid dat hy neffens u ons beliefd te versellen.
(25) crisp.
Wel mijn Heer, al te beleeft.
Wy sullen 't wel stellen, Goedh.
't komt ons op een man aan den Dis niet aan.
Als 't mijn Heer soo behaagd, sal ik met u gaan.
Heel beleeft, kort en goed, de vrind is te vreezen.
Maar dien bloed, diende ook wat versogt of gebeeden, hy siet er mêe, al wat dorstig, en hongerig uyt.
Die knegt weet beeter, wat het fatsoen beduyt En wat meer discretie, sou u ook wel voegen, hy sal hem met mijn spijs, en drank wel genoegen.
My dunkt dat dit aan een Heer ook wel past, Maar 't is met jou nimmer hospes, maar altijd gast.
Die Jongman spreekt verstandig, 'k heb al wat veel genooten.
'k weet niet wat die lomp, uyt sijn kiesen mag stooten.
Mijn Heer neemt het niet kwalik, die lummel is gek.
Wie leeft er volmaakt?
elk heeft sijn gebrek, Ik bid my deesen dag, te excuseeren.
Neen seg ik, gy soud my ten hoogsten disobligeeren.
Steur je niet aan een sot, die onbeleeft is en dom, al die je me brengt, weest verseekert sijn my welkom.
'k heb al te veel respect, voor mijn goede vrinden, Wy met ons beide, sullen ons op het gestelde uur laten vinden.
Ik blijf verpligt voor de vrindschap die gy my doet.
Bedank hem ook van je Vrouws wegen, hy heeft het wel aan je te zeggen.
Tot flus, ik sal nog eens na de markt loopen, iksser puyk van Baars, en salm, sal ik een sootje koopen.
CRISPYN, SCHOKKEBAST, ARY.
Wat dunkje, was dat compliment van resus niet op sijn tijd?
'k sie waarlijk, dat gy de blom van de geesten sijt, Maar eer wy een vijf ses maanden, met malkaar verkeeren, sal ik nog al meenig fraay stukje van je leeren.
't is tijd naar 't Stadhuys, ik moet voort, anders was 'er ligt, een sesje over boord, Daar sou ik my evenwel weinig aan scheeren, maar het staat wel, ten eersten te compareeren.
Daar besorg jy jou werk, en of er iemand van fatsoen kwam, seg dat ik ten half eene, sal sijn op den Dam.
Kom vrind Schokkebast, ga mee om my te versellen, wy sullen onderweeg, malkaar nog al wat vertellen.
Is vergeefs te zoeken, die voor 't geluk niet geboren is, Om eens van mijn dagen, dat ik genooyd ben aan een vollen dis, En nu niet meer te moogen, dat is voorwaar te beschrijen!
Mijn Heer mag geen onthaal, aan sijn minder leijen, Ik moet mager blijven, gelijk ik altijd ben geweest, 't is of hy voor het vet worden van sijn Dienaars vreest, Ik kan hem geen schaa doen, om hem voorby te schranssen, ik weet van geen pluymstrijken, opsnijen, singen, nog danssen, 'k mogt wel eens weeten, waarom hy my dit benijd, Terwijl hy 't nog doen kan, tot sijn eygen profijt, Maar de vrind siokkerd, bemind hy dikheyds halven, Om dat hy van buyten glimd, laat hy hem ook van binnen salven Hy barst uyt sijn vel, en het vet druypt van sijn kin, In een kaerel die altijd vol is, daar parst men het in, selderment dat ik hier of daar, niet wat grappen heb leeren maaken, 'k sou ommers soo genereus het brood winnen als sy, Wat verstand belangd, hoef ik 'er niet te wijken, Maar 't sijn Likkebrvers, en gelyk mind sijns gelijken, De kwisters soeken, met lantaerens, deese tafelpesten op, Die haar niets overlaten, als een leege beurs en een berooyde kop, Mijn baas, had voor heen de vrind Schokkebast opgeloopen, En hem in minder tijd, als hy dogt, uitgesoopen, Schoon hy hem nu op een anders kosten, weer tracteert, als een vriend, Hy heeft het dubbeld te goed, en wel deugdlijk verdiend, op sijn eygen, daer is hy te wijs toe, dat sal hy wel laaten, hy weet pas raad tot sijn nieuve, ik swijg tot sijn ouwe gaaten, hy sal andre finantie moeten soeken, eer hy die stopt, Maar hy leerd al, hoe men het meel uit de sak klopt, hy studeerd nagt en dag, om op sijn Lacedemoons te leeven, Heeft hy wat tijd, sult gy hem nog fyne proeven sien geeven.
Nou 't is mijn pligt, dat ik na binnen stap, Een goed Dienaar, past veel te beschikken, en weynig gesnap.
Einde van t eerste bedrijf.
TWEEDE bedryf, EERste tooneel.
Het Theater vertoond den DAM.
REYNtje en EELHARd.
'k heb nog altijd hoop gehad, op 't getal van de jaaren, reynije.
De vijftig dagt ik, dan moet een man wel bedaaren, De wiltste rust van sijn malligheyd wel een poos, Maar 't is met ons cens Gek, Gek voor altoos, Ik vrees dat 'er geen end sal sijn, aan ons doolen, Tijd, en geld, spillen wy, of het geroofd was, en gestoolen, Voor ses maanden, waren wy nog te Parijs Daar wy binnen 't jaar van alle kwisters verkreegen de prijs Van daar begaven wy ons na het vermaarde Romen, Daar wy by de Cardinalen, die selve reputatie, hebben bekomen, Van daar togen wy langs Italien, Duytsland door, En behielden in Character van Marquies, of Baron, het selve speor, Maar toen de Beurs lens wierd, en de Wissel begon te manqueeren, Moesten wy ons gevolg afdanken, en als slegte luy repatrieeren.
Wy raakten dan eyndelijk weer in Holland, en soo in den Haag, Daar wy meest wierden begroet, van schobbers met een leege maag, Van de Vrouwluy wierden wy ook, niet onsmaakelijk ontfangen, Maar dit Canalje blijft jou, als klitsen aan de rok hangen, Gaan wy eens na buyten, in t een of t ander verblijf, dit schuym volgt ons, gelijk de schaduw het lijf, self tot binnen Amsterdam, volgen sy jou schreeden, dit onbeschaamd gedrogt, hout teugel nog seeden, Het kan altijd niet duuren, jou plunje word kaal, En de mijne word rottig, doorlugtig, en schraal, Jou Rente konnen geen mallen, nog kwisting meer leijen, Als het spel op sijn best is, moet men uitscheijen, Jy vuld die Wolven de buyk nog, en wy selven hebben pas brood, Sy graaven ons Graf al, en wy sijn nog niet dood, Och waren wy maar gesturven, digt by Weenen, Maar ik geloof seeker, wy moeten er nog bedroeft heenen, Of na Hongeren, daar onse Lykstatie weesen sal, Ik sou ons gelukkig agten, laagen wy daar al.
Heugt het je niet, hoe voor deesen met een vraat die Crispijn, waard ge schooren?
Die je van 't hooft vrat, schier neus en ooren, En na dat je hem honderd diensten had gedaan Met jou inkoomen, en het fatsoen van je Wijf is deurgegaan, met een en 't selve soort, sijt gy nu weer belaaden, is of gy u nooyt, met schoften kunt versaaden, En dan met ligtekooijen, waar droes wil dit heen?
Grijs en arm nog soldaat worden, en sterven met een arm, en een half been, 'k seg soo gy u niet ontslaat, van hoeren en vraaten, sullen sy ons geen hout tot een kist overlaaten, snijtse uyt die Kankers, van jou schat, en fatsoen, Geef het Ruygt de sak, eer sy het jou moeten doen, De Hoeren voor al, sou ik d'eerste casseeren, Die Pesten laaten aan haar vrinden niet als Rooven en Sweeren, mijn Heer ommers weetje wel, hoe duur datse jou staan, geef de Beesten de schop, en laat de Krengen gaan.
Eelb.
't is waar ik heb onverstandig, meenig schoon vel beschreeven, 't sel hoog tijd worden, om wat omsigtiger te leeven, Mijn middelen verminderen, en de schulden groejen in 't getal, Waar ik kom, ik vind crediteurs overal, En schoon ikse nu uyt den Haag, ben ontweeken, Vrees ik dat sy my hier, ook aan sullen spreeken, Eensdeels was mijn reys hier na toe, om een Jong Galant, 'k wil onse Alet uyttrouwen, aan een man van verstand, op die manier kan ikse buyten mijn kosten, onderhouwen.
Reyntje.
Dat moet een sneedige vent sijn, die met een hoer sal trouwen, 't sal een Sot of een Booswigt weesen, anders geen, Die een hoer trouwt, is een schelm, of hy word 'er een, En dan sult gy een beest te meer moeten voeden.
Daar wil my de koning van de vraaten, voor behoeden 'k ben met sulk kanalje, genoeg gebruyd, en belast.
Waarom wijfje dan t gat van deur niet, aan onse nieuwe gast, die tegens dank by de jakhalsen, is ingedrongen?
Of is 't om dat hy somtijds een platte deun heeft gesongen?