floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onzen Octroye of Privilegie van dato den 19.
September 1684. waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter de volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde onse Octroy of Privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schonburg, waer van henne respective Godshuysen onder andere mede mogen werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt, en ten Toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx nae den 19.
September 1699. niet gepermiteert soude wesen, soo vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onder danig versoekende, dat wy aen de Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Octtoy of privilegie, omme alsoo de voorsz.
Werken, soo van Treurspelle, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Overgemerkt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, mits desen, dat sy by continuatie, de voorsz.
Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaekt en ten toneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naer te drucken, ofte elders naergedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naergedruckte, ingebrachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daer en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaetsen daer t casus voorvallen sal, en het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het naedrucken van de voorsz.
Wercken, daer door in genigen deele verstaen den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve onder onse protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaer de Supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen geliouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroje voor de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot leden, ende daer van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer hehooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aengaen mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van deten doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende mentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaen.
Qualiteit het recht van deze Privilegie, voor dit Kluchtspel, vergund aan de Erfgenaamen van 7.
Lescailje.
In amsteldam, den 10.
April, 1701.
A3v, p. 23 vertooners.
FERDINAND, minnaar van Sofia.
Jan, knecht van Ferdinand.
LEONOOR, dochter van koenraad en kornelia.
KOENRAAD, vader KORNELIA, moeder van Leonoor.
SOFIa, nicht MARGRIET, meid PIET, een kruijer.
Het tooneel verbeeld een kamer, daar alles over hoop leid, om te verhuizen.
MEI aby Google Pag.
OND.
GRIET, terwylze 't goed pakt, zingt, die komt 'er ons by zeer bly, enz.
JAN van buiten, FERDINAND in de kleerben.
JAN, van buiten.
De klopper.
GRIET, de deur openende.
Wel, vrind, wat is jou zeggen?
JAN, koomende op 't toneel.
'k Heb hier een Kleërben, om je goed'ren in te leggen.
Wie stuurd u met die ben?
Jan. wie, wel Jannetje Nicht.
GRIET, tillende aan de Ben.
Hoe is die Ben zo zwaar?
Wat zwaat, je meugt zelf zwaar zyn, de ben is licht.
Het schort hier aan de deur, het kneld wat van ter zijen.
Nu wakker, til wat op, wat zo!
dat mag ik lijen!
GR.
Dogtieo aaogle MEIAVOND, 8 GRIET.
Is dat een leege ben? het mogt de droes!
Ze is ook niet klein.
Jan. ja, meid, de ben is leeg.
Nu, breekt geen porselein, en ziet niet uit uw oogen, je gaat zo dom te werk Het is meiavond, ik loof de meidrank is jou al in het hoofd gevloogen, gy slacht de meeste hoop.
Zet het goed dan aan een kant Ik zie hier naauwlyks plaats voor deze mand, daar leid het heele bruitje, zo staat het overhoop, zei scheele Marie tegens Klaas, en brak zyn fluitje.
Gooid het goed van boven neer.
Jou rechten dronken Beest, dat hebje net geklaard.
ik was er voor bevreest.
Heb ik 't je niet gezeid?
Wel, wat beest jou de kop?
Schavuit, durft gy noch spreeken, Daar ik jou een porseleine schootel zo onvoorzichtigrie breeken?
Maar juffrouw zal ze jou wel doen betaalen, guit.
Ik weet niet wat de lui doen met zo dronken snuit.
't is of Jannetje Nicht ons zoekt zo wat te plaagen.
Maar straks komt Juffrouw.
JAN. dan zal t er euvels daagen.
Maar, Griet, hoe drommel is 't?
Je schelt, gelyk een beest.
GRIE, hem aanziende.
Wat pikken!
Jan, ben jy 't?
of is het ook uw geest?
Hoe kom jy dus gesteld?
wat heb je voorgenoomen?
In dit krui gewaat, zo in ons huis te koomen!
Op een meiavond!
Jan. als een lapper, net en kant.
Hier schuild wat achter met het brengen van die mand.
Maar, Jan, waar is uw JAN.
Die is hier binnen.
Ja wel, ik weet niet wat dat gy noch zult verzinnen!
Hy zit dan in de ben?
Jan. gy raad het op zyn kop.
hoe verzinje 't zo?
maar doed de ben eens op.
Jan aan de ben.
Komt 'er uit, myn Heer, uit.
Ferdinand uit de ben.
Ja dat 's eerst recht beminnen!
Hoe durf je dit bestaan?
hoe krygje 't in de zinnen?
Wat doed hy niet die mind, myn lieve Margriet?
Al 't geen dat gy ziet is om jou Juffrouw geschied.
Ik ben verdacht gemaakt by myn schoone Uitgeleezen, om die laster te keeren, zal ik geen onheil vreezen.
Gy weet hoe my de meuy verbooden heeft haar huis, En denkt dat dit voor een minnaar is het allerzwaarste kruis, hoe ik my beroofd vind van haar bekoorlykheden, hoe ze door een slimme trek myn eer zo durft vertreeden.
Gy weet, hoe zy de Neef meend dat kostelyke pand In handen te stellen.
Maar, Heer, in deze mand, is geen verzekering want zy zal die vol willen leggen met goed, zo dra zy komt.
Hoor toe, ik zal 't je zeggen De mand sluit ook binnen toe, zo vast, dat men die niet Van buiten open kan krygen, 't en zy met myn wil.
Jan. versta je 't, Griet?
Zo gy nu uw trouwe hulp my wilt betoonen, zie ik geen zwaarigheid, en ik zal je wel beloonen.
JAN. ik blyf myn Heers borg FERDINAND.
En om jou te verzekeren en te ontlasten van alle zorg.
Neemt dat by provizie.
Myn Heer, jy behoefd geen andere borg.
Zy beziet het gell.
Jan. twyffel je of het goed is, ik neem het over voor die prys terstond.
Ja daadlyk.
JAN. wil jy 't niet geeven, Griet?
Neen, vrind, het is te schaad'lyk.
Maar, apropo, Margriet, wat dat ik vraagen wou, gy klaagde dat de mand zo zwaar was, straks voor jou, wat zeg je nu daar van?
Zeg, zoud gy nu wel klaagen, En niet liever zo een mand alleen, als met je beijen draagen?
Dat ze leeg is wel.
Jan, digstuas, o kloekspel.
11 jan, wyzende op Ferdinand.
Neen, ik meen zo een mand.
Ik loof de Meiavond heeft u beroofd van uw verstand.
Nu, Grietje, zult gy my uw bystand dan betoonen?
JAN. ja, schenkt haar noch maar eens een hand vol goude kroopgriet.
Ik zal zo veel ik kan u dienen, Heer Ferdinand.
Maar, daar komt Juffrouw aan.
Jan. de droes!
Kruip in de mand.
Kom, rep je wat, myn Heer.
Ik zal my dan vertrouwen... jan.
Wat, haast je, kruip toch in.
Wat huis zal zy niet houwen.
Vind zy de schootel daar aan stukken, o gantsch bloed!
My dunkt ik hoor ze al reeds uitbarsten als verwoed.
LEONOOR, MARGRIET, JAN, FERDINAND in de Ben.
Is hier niet aars te doen?
Als wat te ginnegappen?
Gy rechte lanterfant, gy doed hier niet als snappen, wat s dat te zeggen, Griet, hoe komt die schootel daar?
En deze is gescheurd, zo zet men de stukken aan malkaar, jy zult ze my betaalen.
Jou handelooze Meer GRIET.
Hoor, juffrouw, ik zal u, hoe t by kwam, gaan verhaalen, die Kruijer, die daar staat, stiet my ze uit de hand, zo als hy binnen kwam, en bragt hier deze mand.
Wel, dommen Vleegel, hoe!
zal men het goed zo brecken Heb jy geen oogen, zeg.
Maar, juffrouw, hoor my spreeken.
Jy bent een botmuil, Schurk, wat is dit voor fatzoen, leg, zo dom te werk te gaan, wanneer men iets zal doen?
Jou rechte Hangebast, ik zal t u doen vergelden.
Wel, juffrouw lamgat, zeg, wat let je my te schelden?
Of zoek je door die trek myn kruiloon in je zak te houwen?
Dat zyn ze niet, kom betaal my strak, of ik zal t daadelyk van die frontanzie haalen, kom, kom, en al terstond, schiet kuit, en wilt betaalen.
Wel, onbeschoften Beest, en afgerechten Guit, Betaal myn schootel eerst ei!
ziet eens die Schavuit Durft spreeken om zyn geld, en my hier wat uitschelden!
Maar ik zweer 't jou, veugel, ik zal 't jou doen vergelden, dat jou de schootel noch duur zal koomen te staan.
Jan. kom, kom, betaal my maar.
Voort, vent, brui hier van daan.
JAN, tegens Griet.
Jou Varken, t is jou schuld, gy zoekt maar kwaad te stooken, Want jy hebt, juffrouw dienstmaagd, de schootel zelt gebrooken.
gy hebt ze met de mand, dat liegje, hangebast, gestooten uit myn hand.
Zo al jy binnen kwam, dwars, en dubbeld, karonje, jy liegt het deur jou hart.
Ik zeg u geef myn geld, of k haal het van je tronje... leonoor.
Betaal myn schootel eerst, jou rechten schieven hond!
Ik zeg, betaal myn kruiloon, en dat al terstond.
Jy, juffrouw hottentots, of k vat u by de ooren.
En trek u van de kop, die opgestrikte tooren.
Schurk?
Wou jy dat doen, zeg ik.
Kom, kom, ik weet wel raad, 'k neem voor kruiloon mee de spiegel die daar staat.
Jan neemt de spiegel en loopt weg.
LEONOOR, MARGRIET, ferdinand in de ben.
Ou guit!
Jou Vagebond!
Waar loopt hy daar mee heenen?
Het is een spiegel... help!
Hy is verdweenen, en loopt, uit al zyn magt, de hoek daar ginder om.
Hoe ben ik ontsteld?
ik sta verbaast en stom.
Wat is dat voor een schelm?
De droes die mag dat weeten.
Het is jou schuld alleen, dat de schootelstukken is gesmeten, Had gy daar voor gezorgd, gelyk als dat behoord, Zy was dan noch wel heel, maar t is nou rechtevoort, met jou, als, in t gemeen, met alle andere meiden, die om te trouwen staan, en uit het dienen scheiden.
Gelyk met de katten in de Maart, zo is 't in Mei gesteld Met al de meiden, dat heele jaar gevry, gerit en geweld Maakt haar de kop gek, als de Meityd zal beginnen, Dat zy verbysterd zyn van harssenen en van zinnen, om dat die juffrouws dan zelf haast voogd en vrouwen zullen zyn, En deze vagebond, is, onder deze schyn, als of hy bragt de Ben, hier in myn huis gekoomen, 'k heb dat dikwils gezien, 't is wel meër ondernoomen, dat men, onder deze schyn, iemand stilletjes ontbied, Op Meiavond, licht is dit ook zo geschied.
Wel, juffrouw!
Wel, Margriet!
Zoud gy my dat vertrouwen?
Gy zoud, na dat ik hoor, my wel voor een diefweg houwen, Dat gaat myn eer te na.
Dat zeg ik noch niet.
Ik zeg maar dat het wel voor dezen is geschied.
Van my zulke gedachten, dat wil ik niet hoopen.
LEONOOR, willende de ben open doen.
wat 's dit al weër?
De ben en wil niet open.
Wat doe ik nu daar mee?
Voort pak dat goed daar in, en maak dat je beter zorg draagd, ik moet we er boven zyn, om kleëren af te gaan haalen.
Zie toe, en breek my niets of gy zult het betaalen.
VIER, Digitized by google, kluchtspel.
13VIERDE TOONEEL.
MARGRIET, FERDINAND uit de Ben.
Argrietje, dat ging braaf, uw juffrouw ly wel of.
M GRIET.
noemd gy dat noch braaf?
myn lust niet van die stof.
Maat gy, myn Heer, ik bid, wilt toch terstond vertrekken, zo gy noch langer blyft, zult gy u zelf ontdekken.
Dan was 't met my gedaan.
Dat is de meening niet, ik ga noch zo niet weg, dat is 'er ver van daan, o neen!
Ik moet Sofia, eerst nu myn besluit ondekken, gy weet hoe my de Meuy die Schoone wil ontrekken.
Zy heeft my by Sosie op t haatelykst gemaakt, en nu ik, door list, bedekt in deze kaamer ben geraakt, zou ik nu, onverrigt, de zaak zo laaten leggen, daar t luk my bied de hand?
want ik heb hooren zeggen, Dat haare mey, en man, dere nacht zullen gaan Om in 't nieuwe huis te slaapen, Margriet.
Dat heb je recht verstaan.
'k bid u zyt maar gerust, deze kans zal wel voordeelig weezen, nu heb ik geen beletzelen meer te vreezen.
Wat kan my nu beletten, dat ik myn Schoone onderhou, En opnieuw verzeker van myn gezwoore trouw, Ik moet haar al de laagen zeggen, Die haar Meuy nu onderwind my te leggen, Zo zal ik voorkoomen dat haar Meuy my van dat schoone pand beroofd.
Wel om de zaak dan stil, en bondig te beleggen, zo moet men aan Sofie, deez handel niet eer zeggen Voor meuy daar is na toe, maar zagt, daar komt zy aan, myn Heer, wil al uw best weezen in de Sluitben gaan.
Laat my ten minsten haar eens zien... griet.
Gy zult ze hooren.
En zien door 't schreefje heen.
Kruip in of t is verlooren.
Ferdinand gaat in de bei.
SOFIA, GRIET, FERDINAND in de Ben.
Ja wel, die meiavond, dat verhuizen, sleept wel ruzie mee, doch deze was noch kleen, was mey maar slechs te vree.
't is my onmoogelyk, ik kan het niet verdraagen, het gaat my aan 't verstand, en dit is alle daagen.
Ik weet wel raad.
Zo gy maar wilt Met haar Neef Hendrik trouwen, zal zy haast zyn gestilt.
Een die ik haat, Margriet, hoe kan ik die beminnen?
't is Ferdinand, Juffrouw, die speeld u in de zinnen.
'k beken, Margriet, 't is waar, ik min dien braaven Heer, 't is Ferdinand alleen, die tot die prys van eer myn' heer.
17 Myn hert verkreegen heeft, ik kan hem niet verlaaten Schoon mey hem, tot myn leed, zo vinnig schynt te haaten, Maar de oorzaak van haar haat, is my te wel bekend, Dus acht ik niemendal, daar zy hem mede schend.
Jy hebt gelyk, juffrouw, laat zy wat heene snappen.
Daar valt iets.
na dat ik hoor, daar valt een van de trappen.
Margriet, zwyg stil, t is meuy.
SOFIA, GRIET, LEONOOR, met een arm vol goed, FERDINAND in de ben.
Hier staat men zo en praat!
..!.
Jy bent een mooi fatzoen, een Juffrouw van uw staat, zou die me werken!
Neen, my laat men tortzen, draagen, En sleepen, als een paerd, dit s Juffrouw haar behaagen, Al brak ik hals en been, gelyk haast was geschied.
Van al de trappen af, het raakt Mejuffer niet.
Jou handelooze Pry, jou rechte Pronke Pinkje, maar zo men ergens komt, t is voort, Juffrouw, wat drinkje, een Theetje, Juffrouw, is t, lusje een kopje meê?
Zy is heel lekker, proef.
Mejuffrouw is voort reë Maar daar men werken moet, daar heeft juffrouw geen ooren, al roept men noch zo hart, zy kan of wil niet hooren.
En jy, luije Slet, jy staat ook zo leeg daar by, en praat hier zaamen wat, van Mejuffrouws vrijery.
Dat ik dat hooren moet!
Dat schrolle, knorre, kyven duurd hier den heelen dag, wat zou ik toch bedryven, die steeds bekeeven word, t is best dat ik vertrek.
LEONOOR, MARGRIET, FERDINAND in de Ben, KORNELIA.
Dat's waar!
Ga je maar heen, en houw je zo wat gek.
Mama, hoe!
heb je ons huis bekeeken?
Hoe staat het u al aan?
My dunkt t is vol gebreeken.
Daar by ziet het zo uit, zo uit!
gelyk een beest, myn daagen heb ik nooit in zulk een huis geweest.
Myn oogen uit myn hoofd, heb ik er schier staan kyken, Ik weet niet waar ik best de muuren by zal lyken, t is of zy zyn getaant, het houtwerk zit vol sieer Met vlakken over al, de zolder is vol weer, De trappen, dik van drek, van onderen tot boven Het is er zo gesteld, dat gy t niet zoud gelooven, Dat nu de beste kamer is, kwansuis, ja wel!
En daar je met je man van nacht in slaapen zel, Dat lykt de keuken wel, daar men niet doed als kooken, En daar by lykt het er zo geen kleintje mee te rooken, Want de schoorsteenmantels zien, gelyk een beest, Van rook en vuiligheid.
'k heb 'er al voor gevreest.
Wat is dit voor een huis om daar by te gelyken, je zult verwonderd staan, wanneer je 't zult bekyken, dit is een pop daar by.
Het is myn mans bedryf.
De mannen hebben toch altyd wat nieuws om t lyf, Hier schorten altyd wat, t was van kantoor, of zolder, hy maakte my op t lest, hoe langer en hoe dolder met al zyn teemery, dat ik besluiten most, Om te verhuizen, het koste wat het kost.
Maar daar komt vader ook.
KOENRAAD, KORNELIA, LEONOOR, GRIET, FERDINAND ix de Ben.
Heb je hier wat te praaten?
Ja, Vader, waar is myn man?
'k heb hem gelaaten.
In t nieuwe huis, daar hy noch bezig is al zyn best.
Wel hoe behaagd het u?
Heel wel, dit is een nest Daar by, t is ruim, en breed, en ook heel wel geleegen Dicht by de waterkant, jou man heeft wel te deegen Myn zindlykheid gedaan, hy heeft het heel wel voor.
Wat is daar voor in 't huis een groot en ruim kantoor!
Wat zyn die zolders toch, by deze, te gelyken!
'k heb, met verwondering, het alles aan staan kyken Ja, het behaagd my zo, dat ik 't niet zeggen kan Wat zal 't pleisierig zyn, en makk'lyk voor uw man, en voor zyn koopmanschap, hy hoeft nu niet te rotzen Met sleepen, kruijen, want hy 't makkelyk kan lossen, Al t'zaamen voor zyn deur, zo dryvend uit de schuit, en dat wint alle jaar, veel kruigeld uit.
De zolders, die zyn... kornelia.
Wat leid ons daar aangeleegen hoe dat de zolders zyn, maar ziet het eens te deegen beneeden in het rond, wat kamers dat er zyn, Het ziet er over al, zo vuil, gelyk een zwyn, De bestekamer zelf is 't mottigste van binnen, Maar 't manvolk kan men dat niet brengen in de innen.
't Scheeld jou lui evenveel of 't schoon is, net, of vuil, o neen, al zaaten wy slechts in een modderkuil, is haar kantoor maar wel, dan is het al te deegen, Zy zorgen maar voor haar, aan ons is niet geleegen Is haar kantoor maar wel, en dichte by de straat, Dan is het alles wel, het gaat ook hoe het gaat, Zy zorgen voor 't kantoor, moër moet het potje kooken.
Maar hoor, moerje, van 't kantoor moet ook de schoorsteen rooken.
Ja, de negotie zou niet worden kunnen gedaan, neen, of myn heers kantoor moet by de straat juist staan.
Het is daar makkelyk voor t huilen van de kind'ren, Daar hoord men geen geknor, noch t geen dat ons kan hind'ren, Dat dikmaals tusschen meid en vrouw geschied, men is daar stil en heel bevryd van t raazen en t gerit.
Jy lui zit op 't kantoor al veel om wat te schryven, En als 't al noodig is, zo moet men u haast dryven Met stokken daar na toe, of 't moet juist postdag zyn, Geschied het buiten dat, zo gaat het onder schyn Van dat men moet, kwansuis, zyn dingen wat verhangen, Maar 't is om door het glas de dames te zien wand'len, Die langs de Keizersgraft, haar toer gemeenlyk doen, spekuleert men op, ik zeg 't is geen fatzoen.
KOEN, digitized by google, kluchtspel.
'k weet ook wel wat, zo ik begin.
Wel, wat weetje?
Hoe dat je met malkaar, in 't voorhuis op een Theetje Of in 't zalet daar naast, steeds door de glaazen ziet, En ginnegapt en lacht, met andermans verdriet, En elk by 't gat ophaald, en die daar komt passeeren Zo dra zy zyn voorby, zy laaten van haar veeren, 't zy wie 't ook weezen mag, daar schort toch altyd wat Den een is zus, den ander zo, 't is altyd dit of dat.
Ja, het is nimmermeër met jou lui doch te deegen.
Ja praatjes, ik zeg noch, wat is er aan geleegen, Of het kantoor is voor, of achter of beneën, of boven, waar het is, en of t groot is, ofkleen, ofbreet, of smal, of kort, of lang, wel ja.
Zelleweeken Jy zult my noch de kop met al die praatjes breeken, jy zegt het ons niet scheeld, hoe t met de vrouwen gaat, Maar het schęeld jou lui niet..... kornelia.
Dat is maar zotte praat.
Hoor, Vrouw, 't is lang genoeg, want zot zyn al uw reeden.
Die eens ophaalen mogt de mans verborgentheden... koenraad.
Die van de vrouwen ook, wat zou het zwaarste zyn, die van de meeste part, het zynen in de schyn.
Dat van de mannen zou voorzeker t zwaarste weezen, Altoos wat my aungaat, ik zou er niet voor vreezen.
't is best ik boven zie, wat dat de knecht al doed, deez' praat en heeft geen end.
Ja, vader, dat is goed.
KORNELIA, LEONOOR, GRIET, FERDINAND in de Ben.
Wat brengt de Mei, Mama, al ruzie mee en moeilykheden!
Margriet, pakt al het goed te zaamen hier beneeden, ik ga na boven toe, maar dat je niets en breckt.
Kom, Dochter, ik ga meen.
Ja wel wat ruzie steekt.
In dat verhuizen al, 'k heb daar een Ben gekreegen Van Jannetje Nicht, ik ben daar zeeker meë verleegen, Want zy niet open kan, daar staan ik mooi en kyk.
Margriet, breng jy de Ben weer t'huis.
Zo dadelyk.
En zegt Jannetje Nicht, die wil niet open, dat de Ben, maar repje voeten wat, en wilt wat hartjes loopen, hoe is de Ben zo zwaar?
Verzet de ben.
Sofia, juffrouw, heeft haar goed daar in geleid.
Zo even, voor je kwam.
Leo Digitized by google kluchtspel.
23 leonoor.
Hoe kreeg zy die dan op?
Heel makkelyk, van binnen was zy geslooten, dat begon zy te verzinuen.
Maar wat heeft zy voor goed, daar toch al ingebrogt?
Haar zondags goed, juffrouw, zy heeft daar na gezogt Al haar Pandanten, juweelen, en zulke dingen.
wat heeft zy al kostelyke ringen.
Jemeni, juffrouw!
Al praats genoeg, ga voort, en doe je dingen maar, en pakt me al dit goed heel netjes by malkaar.
Ik zal Sofia straks, eens van die dingen spreeken, Ik moet eens zien, wat zy heeft in de ben al steeken.
Kom, moeder, ga je meê?
GRIET, JAN, als een Schuitevoerder gekleed, met een brief, FERDINAND in de Ben.
Maar, Jan, wat zal dit zyn, hoe durf je dit bestaan?
Zeg, onder deze schyn, als Schuitevoerder, nu we'er in ons huis te koomen, wat heb je nu al we'er voor potzen voorgenoomen?
Stel jy je maar gerust wees vrolyk van gemoed, Want alle ding staat wel, en op een goeijen voet.
Is hy noch in de ben?
Wat hebt gy ondernoomen myn Heer, myn Heer, her uit, wilt voor den dag een koomen, ferdinand uit de ben.
Wel, jan, wat is er nieuws?
Jan. al heel veel goed bescheid.
Zie daar, lees deze brief, eens met een gauwigheid.
Wel, Griet, wat docht je 'er of, toen ik gink stryken heenen, dat ik de Spiegel nam?
Dat sprong my voor de schenen.
Myn heer, kruip in de ben, mejuffrouw komt daar aan, met haar mama.
Ik zal... jan.
Kom, kom, niet lang te staan.
GRIET duuwt hem in de Ben.
Ik bid, myn Heer, kruip in, of t heele spel... JAN. gantsch zuiker!
Hoe maak ik hier nu best een Indiaansche duiker?
LEONOOR, KORNELIA, GRIET, FERDINAND inde Ben, JAN, wil weg gaan, maar werd van de Juffrouw overvallen, die hem aanspreekt.
Wat is uw zeggen, Vriend, heeft iemand u ontboon?
Jan, hem dronken houdende.
Ja, ik ben hier gestuurd, Juffrouw, van myn patroon, Of van uw man.
Hystruikeld.
Ie. kluchtspel.
LFONOOR.
Vent, jy bent dronken.
Jan. mejuffer, met verlof, jy hebt me niet geschonken.
Maar evenwel, juffrouw, ik ben hier met myn schuit, je man heeft my gestuurd.
Myn man die recht wat uit.
Ik zal myn werk wel doen, al ben ik wat beschonken, dat zal wel overgaan, wy hebben eens gedronken, dat je t weet op mei, dan by die, en die, en die, en een scheet Krygt men gaauw in de neus, met zomtyds eens te drinken.
GRIET, ter zyden.
ik vrees dit werk zal hier op 't laatste stinken.
Jan. zyt maar gerust, juffrouw, ik zal myn werk wel doen, k ben noch zo dronken niet.
Jy bent een mooi fatzoen.
JAN, over 't goed vallende.
Wel nu, juffrouw, holla!
Loop al je best wat slaapen.
LEONOOR, tegens Griet.
Doe jy je werk maar, voort, je hoeft hier niet te gaapen.
JAN, opstaande.