floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
k’En weet niet hoe ghy waert, maer ick was suyver Maeght Maer ick sal hem soo op-sluyten can ick hem weer becomen Dat hy my niet meer, en sal worden genomen, Want d’eer gaet boven Gelt en Goet.
Maer Lief men seet Dat een Ionghman daer geen schand’ af en heet Franc.
Dat syn Caronien die dat segghen om dat men ’t licht sou schicken En gereet syn als sy soo stout syn dat sy de Ionghmans derven toe-knicken Ha gy Pry door u heb ick myn honorabel geslacht onteert Dan hy doolt niet al die ten halven wederkeert, Vaert wel Bey, Beyken.
Och lief, lief, seght lief wat heb ick misdaen,, toch Wat heb ick soo veel misseyt dat gy soo gram syt?
Laet my gaen,, och Ick slaender u veur.
Och myn lief, hoort lief Loopt in een Pomp, O dien Fiel, dien Bedrieger, dien Eerdief Hooveerdigheyt Dien Leugenaer, hy sal door syn Bed-stroo druypen, Die onbeleefde Beest, dat de cramp moet in syn darmen cruypen Wel wat ongevoelijcken stegen rekel is dat, gelooft dan Manne-volck, O dien Ezel, die sal noch van De Raven geten worden, dien grootmaecker, die cael Rat Dien gepalleerden Aep, dien Baviaen die meercat, Dien grooten Lanteiren sonder licht, hy mach van een Galgh gewaeyt,, syn Oft jevers van een seel oft kempe koor gedraeyt,, syn Och dat my dien Snot-holt heeft met Kint gemaeckt Dan maeekt u rekeningh dat g’er met gheen duysent Pont af en geraeckt, Want soo ’t in recht comt daer dient elck om solaris Item soo veel den Advocaet, soo veel den Procureur, soo veel den Notaris Item soo veel aende Promoters, aende corte Roey voor dagementen Soo veel de schribanten, en al de plage-menten: Item voor my schick ick hondert Pont voor myn eer, En voor myn Kinderbed’ schick ick noch al meer Doch ick sal’t Kint aen jemants deur placken Soo salder meer oorsaeck syn om den Vader wel te tacken.
BOER.
GAnswonnen de Stêlie moghen wel op hun beleeftheyt sneurcken Ia beleeftheyt, wa den meesten deel is arger al teurcken Ba blommen herten t’is een wonderlijck Volck, oft wel Ick treffe just alleen het Maeghschap van de Hel, Wie drommel sou hem hier een en nacht in stadt betrouwen k’ En weet niet hoe ick de huyt tot morghen heel sal houwen.
Hooveerdigheyt Is het eynd’ gelyck t’begint soo blyf ick in den druck Want ick ben hier in Stadt als eenen Uyl op een Kruck Dus om Gelt te sparen en slagen te schouwen Sal ick onder dees banck myn Nacht rust houwen.
FRANCISCO, JOOS, BYKOMINGH.
JOosken comt Manneken, comt myn cameraetjen Gaet volght Bey eens van straetjen tot straetjen En loert eens af waer sy met dat Kint blyft Ick sal u hier wachten, gaet Soon en schryft Wat gy voor u moeyt begeert ick sal u Gelt tellen Ioos.
Maer sullen’t geen slagen syn Franc.
Wat dat g’al in u hooft gaet stellen Heb ick u oyt geslagen seght mynen goeyen cammeraet Ioos.
De wond’ is noch versch, g’hebt een memorie als eenen Garnaet.
Nou Ioosken nou Ioos.
Wel dan Binnen.
Ick sal u op straet verbeyen Hoe moetmen die stege bengels van die Knechten vleyen Als dat gepeupel Gelt aende Meester vint Dan wortmen met onwil, morren, en knorren gedient En achter rugh uytghemaeckt en schandelijck gheblameert Ick dienden beter Doen ick Koetsier was by den Drossaert van Schoot Als ick het bedenck word’ ick noch schaemroot Want midts ick voor een Vindelinck ben opgenomen Soo beld’ ick myn selven in als dat ick ben gecomen Van een groote Lingnagie, en Princelijck geslacht t’Is oock een saeck die seker is want het leyt in myn gedacht Dat het soo is, t’is soo, want al myn inclinatie Die streckt tot honoreus-heyt, en groote salutatie.
Hooveerdigheyt Liever een hoere Kint, en een Gentielhom tot een Vaer Als dat ick echte Kint van Boer, oft Borger waer: En al is myn Gelt cleyn om myn staet wel uyt te vueren Soo sal ick het met vasten maken te verdueren.
En daer en tussen crygh ick licht een rycke Vrou Daer ist, daer ist, die nu beenen snelder als snelder,, hadt Daer ist daer ist daer comt den droes uyt een Kelder,,gat Ick sal my beteren, ick sal my beteren, och Blyf toch van myn lyf Boer.
Waer toe dit gekroch, Wat let u?
syde van my vervaert, ick ben een arm Huys,,Man Die hier lach en sliep Franc.
Soo en behoeft u geen Kruys,, dan Want daer en worden de Boeren niet me verjaeght Maer waerder de Duyvel soo wierder door geplaeght Boer.
t’Is my leet dat ick oorsaeck van al u vrees,, ben Franc.
Van u bevreest, ick die een Eelman in myn vlees,, ben Bevreest, bevreest, neen Boer, en belt u dat niet in k’Vrees Duyvel, noch syn moer, noch duyvels duyvelin Ick bevreest, bevreest, dat waer d’eerste van myn leven Maer ick wou myn selven soo een requeratieken geven Pour passe tan Ioncker Francisco soo heet ick En weet dat ick myn selfs een Koninckryck toeschick Daer om buyght u knien, eer ick u bodts op bodts,, lap Boer.
Weest gegroet Heer Koninck vande geile Sots,,cap Hooveerdigheyt Die u die benyt is van een wonderlycken haet Want ick geloof dat sy niemant soo wel als uwerlieden staet Franc.
Hoort Bengel onthout dat ick u dit wil laten seggen Maer daer voor sal ick u Huys eens vol Soldaten leggen Die u de ooren sullen af-eten tot een rechtveerdighe wraeck Van u botte Ezel-heyt Boer.
k’Geloof dat g’in dees saeck Den grooten commandeur syt met een cleyn vermeugen En syde gy commandeur hoe can de krygh dan deugen Franc.
Ick verstaen de cryghs saecken trots de best van’t Landt.
Frans heete doede niet?
hoort Frans, t’ontbreeckt u aen’t verstant Franc.
My Frans heeten, my, my, t’is wonder d’Aerd’ noch langer vaster,, stont En dat’s u niet en vernielt om uwen verdoemden laster,,Mont My Frans heeten, herroept u woort en heet my Ioncker Francis Oft dat gater op deur Boer.
Ick ben een Boer daer geen verstant in is Franc.
Dat verschoont u niet Boer.
Nou, nou Ioncker Franciscus Franc.
Dat schappeert u Boer.
Wa gy siet gelyck een Baseliscus Franc.
Wat dunckt u sou ick niet wel ghelycken tot een groot gebiet, Want ick weet wel datmen den Eeldom uyt myn oogen siet Niet waer?
Net Franc.
Daer magh ick oock wel moet op dragen Want ick heb Eel geweest van myn Kintsche dagen k’En ben geen slechte kluts.
Klaes Huysmans sey soo mè Hooveerdigheyt Als hy een deel gediert had’ gedoot inde gargelen van syn ligh-stè: Nu magh ick wel naer een grooter Huys verhuysen Want ick heb deel aen’t Eel bloet vande Weeckluysen.
Maer seght m’eens Ioncker syde niet me uyt den stam Van Allemans Vaeder en mynen Vaeder den ouden Adam?
Wat de hy?
Gelyck ick ploegen en lant,, werck Franc.
Al had’ ick een geesselingh met een Brant,,merck Dat waer my meer eer en min verwyt Als te moeten lyen dat ick van de Vaeder ben daer ghy af syt: Hoe soude myn Broeder syn?
Ia van Adams wegen Franc.
Hoe heeft den Adel dan den Naem verkregen?
Door vrome werckingh, en deughdelyck bedryf Die voor’t gemeyne best, dorst wagen Ziel en Lyf En’t Princelyck gebiedt had’ heldelyck gedreven Aen dees is eerst den Naem van Edeldom gegeven.
En waer uyt weet gy dit; Boer.
Uyt onsen Prochiaen Die heb ick lest de saeck soo hooren overslaen Wanneer hy stont op Stoel om jeder een te leeren Dat slechte Lieden syn soo goet als groote Heeren In goddelycken dienst, Franc.
Maer heb ickx niet gedocht Als dat gy uyt t’ Sermoon dit praetjen hadt gebrocht?
Ia Ioncker dat syn praetjens vande Boeren Maer die gelyck als gy die spreken maer van Hoeren Maer rechten Adeldom, wort van my niet gheblaemt Die gheen mis bruyck en heeft valt nimmermeer beschaemt.
Soo wilt ghy mynen stam alleen dan over rugh kanten?
Sydet, soo sydet, t’gaet met de Mensch gelyck met t’saet vande Tullepanten Hooveerdigheyt Saeyt een heel Velt vol saet van d’alder schoonste Blom Soo kryght men Geel en Root dan meestendeel weerom Dien slach is ongheacht en onder dese veel,,heyt Schuylt wel een Koninckx Blom’ een Prins en alle Eel,,heyt Als sulcken Tulpant, een Fenicx, Brabanson, Viserooy, Coreneer, Switsers, Hertogen, Tourlon Generael-bol, Blyen bergh, Admirael Catelyn Gevlamde es, Beschuyt-backer, Brakels, egaet Robyn Kasteel van Antwerpen, Anvers, vraget de Blomisten Die meestendeel hun tydt en Gelt daer in verquisten In’t keuren van den Naem, al hunnen handel sweeft Met vleugels van’t geblomt dat vremde Namen heeft Vraeght daer Ioncker soo weete van elcke Naem bescheet,, strack Franc.
k’En docht niet datter sulcken Man in een Boeren cleet,, stack: Wilde my dienen voor Lackey, ick send’ mynen Knecht van cant Maer ick heb een manier k’en gheef niet op de hant, Maer g’en sult noyt by my hoeven voor den cost te wercken Boer.
Wy mochten den cost met vroeten winnen ghelyck een Vercken Ick ben al wat Swyn-achtigh en ghy wat van’t speck, Ick ben een plompen Boer en ghy een grootsen Geck Ick sou u dienen gelyck den Haen op den Toren Maer ick ben alleen tot wercken geboren En dat ick leegh gingh ick raeckten licht in de filtery.
Maer Boer, hoor hier, en siede niet met allen aen my Boer.
Ba jae’ck, ick neem plaeysier in u Franc.
Besiet m’eens net van voren Boer.
Nou dan.
Siet ick ben nu ala coquillie geschoren Boer.
A la coquyn geschoren?
ba Ioncker dat is fraey Franc.
Ia dat’s nu de mode Boer.
Maer is dat een veir uyt den steirt van een Papegaey?
Hooveerdigheyt Franc.
Maer slechte looy syn die steirten blau?
Ick sou geseet hebben van eenen Koeckoeckx steirt maer die sien grau Franc.
Wat verstant hebben die rekels die lompe Boer-sacken?
k’ En ben nochtans niet berekelt gelyck gy met het backhuys vol swerte placken, Franc.
Gy syt een Beest, een Vercken, een Koey, ick segh dat gy van my gaet Boer.
Een van ons twee is een Koey want ick rieck muskuliaet TRUY, PASCHYN, BY-KOMINGH.
Truy.
PAschyn vat dien Eemer en giet wat breet,, uyt Pasc.
Wacht u ho Franc.
Wacht u selfs Pasc.
Soo dan, daer leg’et gereet,, uyt Franc.
O. gy Hoer, gy Caronie, siet gy niet waer gy giet Pasc.
Had’ uyt den wegh gegaen Franc.
K’en wil niet dat my die schant geschiet Voor u lie uyt den Wegh gaen voor sulcken vuylen Teven, Truy.
Wacht u, wacht u, ick sal hem noch een Doopsel geven.
Gy Pisse bedden, gy Hexen, daer bederfd’ al dat ick heb Pasch.
t’Is wel besteet Truy.
Hout vast Boer.
Ick blyf hier in de greb Pasch.
Hoort Schuyfel belieft u van u segghen gheloont,, te syn Soo behoorde soo met eenen goeyen Eemer gecroont,, te syn Franc.
Ey, ey Truy.
Treckt hem den Baert uyt syn backhuys dien Lebben Boer.
O dat syn quaey Wyfs, en het schynt eenen goeyen sebben Hooveerdigheyt Van eenen Ioncker, ba jaet, wa ick beclaegh de Man My dunckt dat hy geeren sou, en dat hy niet en can t’Is seker Cruys ghenoegh al en deden hem die Wyfs geen meerder Cruys,, aen Dat ick in syn plaets waer ick sou stillekens naer huys,, gaen Want hy loopt al gelyck ick, met het backhuys teghen de vuyst, En moeyt hy’s wat te veel hy kryghter wel een duyst.
t’Is al ketelachtigh te stubbelen met die Heybeyen: Och hoe deirelyck is hy nu van syn Koninckryck ghescheyen: En ick van mynen dienst die ick noch niet en besat?
Daer gaet des Weirelts roem met een begoten gat.
Toch het spyt my dat het soo is want ick had’ een groot verblyen Inde sottigheyt van al syn Hooverdyen.
Maer souden die gepalleerde Menschen, peys ick, Meynen dat hun Lichaem is van beteren schick Als dat vande vier cante Boeren?
oft dat hun caligheyt En arm hooverdye hun streckt tot Saligheyt?
Oft synse daerom, peys ick, van hooger Geest Om datse met wol gecleet syn van een diere Beest?
Oft souwense daer me al hun Eeren hebben gewonnen Om dat de Sy-wormen hun cleeren hebben gesponnen?
t’Is buyten myn verstant t’is wel een cleyn bescheet, Om wat een voddery dat men sulck een Ioncker heet Sy ratelen als een Blaes met Erten, t’is een overgulden Pens,,sack En dat hy’t Kleet af deed’ men sagh dat oock en Mensch,, stack In dese voddery, soo wel als d’alderminst die leeft Dan ick beny het niet dat m’elck synen Naem gheeft En laetse loopen over datse syn, dan hadden’s een deughdelyck leven Ick souse den Naem van rechtveerdigh Edel geven.
O myn ooghskens worden soo cleyn ick clap m’ in slaep Hooveerdigheyt DERDE UYT-KOMST.
BEYKEN.
OCh mijn onnoosel dier, och mijn Kindt, mijn arm Schaep Wat Tyran hebde van eenen Vader, hy en wilt my niet trouwen Noch hy en wilt geen gelt geven waer me ick u sou houwen En soo dwingt my den noot om te doen dat ick nooy doen Och hoe can’t dien stuck Schelms in syn Hert bevroen Dat hy ons soo deirelyck verlaet?
hoe can hy’t beginnen Laes dat syn de vreughden van het dertel minnen, O suere Vrucht?
ick weet hoe datse smaeckt, Die lyen, en verdriet, armoe, en een Hoer maeckt: De dochters hebben te lyen de Knechts die draeyender t’ gat,, uyt Want plaeghdese te veel soo loopense ter Stadt,, uyt Die Moesolven, die Blaeskaecken, die Feemers, die Lof,,tuyters Die Liegers, die Bedriegers, die Valsaerts, die Ypokrieten, die grof,,fluyters Die Eerdieven, die Maeght Verleyers, die Sweerders, die Verraders Van d’onnooselheyt, en d’eerelycke Vaders Die Sneurckers, die Poeffers, die Stoeffers, die Geckx, die alle,, claps Die Lichtvoets, die Selde waeren, die sonder zielen, die Galge,,laps Die ist genoegh als s’hunnen tuyl getuylt,, hebben En als s’een gansch geslacht soo schandelijck vervuylt,, hebben Dan huysken, buysken comt al tot syn recht, Het gaet met hun gelyck het spreeck-woort seght Men meynt een ander te brillen, en men brielt syn selven: Och ick sal mynen Fiel, noch de lappen van syn Cleeren sien schelven, Hooveerdigheyt En de straten daer me besaeyen: jae ick sal noch sien Dat hy om Gooy sal gaen aende Deuren vande Lien Die hy nu als Beesten acht en leven op hun Brocken, En sterven dan op’t lest ellendigh vande pocken.
Ja Kint, soo sal’t met u Vader gaen, en had’ ick de weet Dat gy waert een aertjen, naer’t Vaertjen, ick smeet U met de Cop tegen de steenen, en als ick u wel gaen bekycken Soo dunckt my dat gy en u Vader syt net twee gelycken Al waerde uyt syn Backhuys gesneén: Ha gy jonge,, Boef Ick treck myn Hert van u, light daer, gy jonge,, sloef Op de cou Banck, en maut, en schreeuwt tot dat gy swart,, syt Daer leget en hy spoogh syn Hert,, quyt.
Daer hoor ick Volck best voegh ick m’aen d’een zy.
BAES, BALTEN.
HOort Balten, ick moet u wat seggen, Balt.
Wel Baes ick com u by.
Wat schuylter?
Maer gy sout moeten toe-hooren Balt.
Ick luyster als een Vinck Baes.
Hoort toe dan Balt.
Wel, met hondert ooren Baes.
Suldet secreet houwen?
Balt.
Maer.
Soo suldet hooren.
maer hoort, Al hoorde dat ick u segh dat g’u daerom niet en stoort.
Ick my stooren?
neen Baes, Balten beter bedacht,, is.
Hoort, weet dat myn swagerin van eenen Joncker vercracht,, is Beyken de styfter gy kentse wel, sy woont aende Vest Balt.
Sou ickse niet kennen?
wat hanghter oock uyt; Baes.
Den Honden Nest.
Hooveerdigheyt Balt.
Den Honden Nest!
Ja den Honden Nest g’ hebter gelyck,, aen, Verkracht?
en hoe lanck ist leén?
Daer is soo nau geen blyck,, aen Altoos s’is nu ses weken Out van Kint Balt.
Out vuyl.
Ten is om de nienwigheyt niet dat ick u daer af cout Maer gy syt eenen Wevenaer, en wilde haer voor een Weeu trouwen Ick sal u t’ Ambacht coopen en u voor myn Swagher houwen Want gy syt sulcken Geest in’t Nacht-werck dat gy’t selfs niet en gelooft Balt.
Ick danck u Baes van de gunst maer myn Vrou was qualyck berooft Van ’t leven, oft daer quam strackx een Weeu die versocht by Request Dat ick haer toch sou nemen: van een Dochter kreegh ick oock een Arest Dat ick my sou wachten van de Vrouw in d’ Aerd’ te douwen, Maer dat ick voor alle Werck met haer eerst soude trouwen.
De Weeu sey aen de Dochter datse langh veur,, was En datse geen Arresteren en had’ aen het geen dat heur,, was Doch naer eenen twist die in woorden sonder ghewelt,, lach Soo beriepense malcander tot eenen ghemeynen Velt,,slach.
En wie won?
De Weeu had’ een blau Oogh met eenen dicken neus En de Dochter was by cans de Vingers afgebeten: t’was niet Heus Gedaen, doch men doet datmen can om den Vyant te plagen: Dan eer ick myn Vrou cost doen te Graef dragen Hooveerdigheyt Verloofden icker me.
Met wie van twee?
Met alle bey, Baes.
Geckter me?
Ba neen ick sey aen d’ een, dat ick aen d’ander sey, Wat wou ick doen ick moest, Baes.
En hoe maecktet nou?
Ick setse tegen een Baes.
Maer wie haddet liefste voor u Vrou?
De Weeu, want die heeft eenen Water-meulen van duysent Gulden Ja Baes dat is Gelt en ick heb noch al oud’ Schulden, Baes.
Nu en spreeck ick niet meer van myn Swagerin Balt.
Daerom segh ick u dit, want de Broeck heeft al wat in.
Want als de Doecken staen op het alder,,fierste Dan syn de Broecken Baes op het alder,,dierste Baes.
Nu ist waerachtigh dat het spreeck-woort seght Datmen wel dapper om de Broecken vecht Balt.
Ick bid’ u comt maer eens door myn Straet laveren Daer sulde met heel Vendels Meysens sien marcheren, Het crielter als Mieren, en sy maecken sulcken gedruys Dat de Gebueren willen dat icker om verhuys, Baes.
Maer Balten ghy meught wel seggen her op bemint Vleesken en op uwen bil cloppen, Balt.
Van altemael de ander.
en salder niemant in myn Schotel doppen Dan t’sal een vande voornoemde twee moeten syn.
PASCHYN, TRUY, BY-KOMINGH.
Pasch.
OCh ick lach my te bersten Baes.
Wel hoe soo, seght Paschyn, Pasch.
Wy hebben daer een lichtvoetjen, een cael Sinjorcken, soo bedropen, Soo nat, soo nat, al oft hy uyt een volle Ruy quaem geslopen Och het doet my sulcken deught Hooveerdigheyt Balt.
En Waerom hebde dat gedaen, Pasch.
Als wy de Straten voor de Sledden begoten wou hy niet uyt den Wegh gaen En soo hebben wy hem lustigh ghedoopt, niet waer Truy bouwen Baes.
Sa sa valt aen’t Werck ick hoor de Peerden met de getouwen Langht de Keers, Balt.
Al by de werck Baes.
Sa gau draeyt eenen Candelaer Balt.
Kyck, kyck, hier leyt een Kint op de Banck, Baes.
Ia voorwaer Pasch.
Maer kyck wat een lieven Kinneken t’is een Manneken t’Heeft een Knopken op syn Muts Balt.
Dats geplackt voor een Hanneken Pasch.
Wat vintmen oock voor Moeders?
Wat Hoeren in haer Hert Soeck myn Arm dier!
Maer Paschyn dats oock een sotte part Dat gy’tKint op neemt, gy souter me leelyc gelact,, syn Wisten’t d’ Almoesseniers, Pasch.
Al sou icker aen geplackt,, syn Soo moet ick myn Hert toonen, och dat arm Bloeyken is soo cout Balt.
Wat leyt daer onder de Banck?
t’ Is eenen Hont Balt.
Wat sout, t’Is eenen Mensch: Baes.
Ja t’Is eenen Mensch, op, op, comt van onder Boer.
Wat isser Blommen herten, wat schuylter, wat isser, wat Donder Isser inde Weir?
ist Alarm?
clept de Klock, wat ist?
Synder Soldaten?
waer synse, waer, waer, ick wou dat ick het maer wist Watter schuylt, Hooveerdigheyt Balt.
Hoe can hy nu den crommen Duyvel maecken, Baes.
Hy taeybolleken gedenckt u wel dat wy flus spraecken Van wat te crabbel vuysten?
hier comde my van selfs ter hant Boer.
Wa g’heb’ een memorie als eenen Predicant Neen my en gedenckt dat niet meer Baes.
Om dat het u tegen,, gaet Balt.
Gy hebt dat Kint hier geleyt Pasch.
Niemant als gy Baes.
g’Heb daer gelegen,, maet Om te sien hoe het spel af-loopen sou met het Kint, Truy.
Slater op, slater op, Boer.
Wat heb ick misdaen Pasch.
Slaet hy heeft het wel verdient.
Als de goey Lien de Kinders by de Boeren besteden om te,, voesteren En geven Gelt op de hant om de Kinders wel te koesteren Dan comen die schelmen en brengense te vindelingh inde Stadt, En sy maecken d’Ouders wys u Kint heeft een Corts gehadt En het is haestelyck gestorven, en pretenderen van waken, en slaven, En noch t’verschoten Gelt van het begraven.
g’Hebt quaey tanden dunckt my, t’is een groote pyn Men seyt dat dan de Lien soo wonder quellyck syn, Balt.
Steeckt hem met de Kop inde Kuyp laet hem vergulden Pasch.
Ja doeget, doeget, Baes.
Neen t’waer beter dat w’een gelach op hem smulden En dat hy’t betaelt eer hy uyt ons handen geraeckt Oft wy geven hem d’Heer over.
sa dat m’ hem daer binnen vast maeckt Met een Seel, tot dat ons Werck van’t Getou,, is En set hem het Kint op den Schoot t’is goet voor de kou,, pis.
Hooveerdigheyt VYFDE UYT-KOMST.
MAer gansch lijden dat just myn swagher daer comt ruymen, En die vint daer myn Kindt, ick moet wat blijven luymen Hoe’t voort af-loopen sal, want sy willent daer eenen Boer Op den hals leggen, en hy kenden noyt t’kints Moer, Soo moet al menigh Man voor ander kinders wercken: Soo isser menigh Wijf, neen Wijf k’wil seggen verken Die haeren echten staet soo beestelijck beleeft Dat t’huys vol Kinders is, en daer den Man geen heeft.
En laes den armen bloet is sonder quaet vermoeijen, Hy slaeft, hy sweet, hy werckt?
om voor de jonghe bloeijen, En voor syn dertel Wijf, te winnen t’ geen den noot, En ’thuys-houwen verheyst: en is het dat de doot De kinders hem ontruckt, hy is als voor syn eyghen Tot in de ziel bedroeft.
Beyt ick hoor den Boer daer dreyghen Met de Heer, nu ist al douwt hem van boven neder in de put, Och armen Boer, dorst ick my bloot geven, maer begut Neen, my Swagher is eenen haestighen kop, jae trouwen Wat weet ick ’t, hy mocht my selver in de put douwen Dat hy wist dat ick myn Kindt daer had geleet: Nu kent hy ’t Kint niet want ten is hem niet geseet.
JOOS IN BY-COMINGH.
EY, wel zyde ghy dat Beyken?
Ja dat ben ick al selfs, Hooveerdigheyt Ioos.
Waer is u rammeneyken?
U Kindt, Beyken.
En heet ghy dat een rammeney?
Dat seyt men van sulcken haesaerdeken van een Pastey Seght waer ist Kint, segh segh?
Soo gewonnen soo verlooren, Ick had’s koop, en ick gafs koop, het was geboren.
En het moest gehouwen syn, en tot u Meesters schant Soo heb ick het geplackt, voor een verlooren pant.
Tot syn schand’?
dats niet, myn Meester draeght geen schaemt schoenen, Hy draeght leersen, en thuys sloffen van pompoenen, Daer’t binnenst is uyt gehaelt, en voor ons beyd’ gekockt In kleir waeter, met Amonitie-broot gebrockt.
Dats lackeren brom, Ioos.
Ja hadden wy ’t slechts alle daghen, De Saus van alle spijs syn goey geteerde maghen, En die en gebreken ons niet, wy eten wel by maet, Myn meester die misprijst geweldich d’overdaet, Beyken.
Niet te hebben doet veel ontsparen, Ioos.
Myn Meester heeft syn goet nochtans doen bewaren; Want de Heer is in syn huys soo my daer is vertelt Beyken.
De Heer in syn huys?
en waerom?
Om het gewelt Van de dieven te weerstaen, en om dat te beletten Soo souwen s’ hem geiren versekeren, en op steen setten.
Hoe op steen setten?
ô ick wil dat ghy’t my seggen sult, Heeft hy een moort ghedaen?
Neen ten is maer van schult, Een moort?
wat dat ghy vraeght, hy sou jemandt vermooren, Neen t’is sulcken man niet, hy en kan ’t gemauw niet hooren Hooveerdigheyt Van een kat sonder te beven, als een loof op den boom Hy en draeght ’t geweir maer uyt eenen droom Die hy heeft ghedroomt, en over langen tyt vergeten.
Hy sal geen gheweir meer draegen waer dit versleten.
Wat is de liefd’ oock, al en wilt hy my niet sien Soo can ick nochtans niet lijën dat hem sou leet gheschien, t’ Hert treckt noch al, Ioos.
t’Can niet min, hy comt daer, gaet een poosken Aen d’een zy, dat hy ons niet samen siet, Beyken.
Ey Joosken Spreeckt wat voor m’in’t best, Ioos.
Al dat ick doen can, Beyken.
Doet dat als maet, als vrient, doet dat als eenen Man.
FRANCISCO BY-COMINGH.
PAr ma foy, ick beef van kou door al de nattigheyt, De droes hael het drincken is dat van satticheyt.
Maer Ioncker ick hoor wel wonder toe van ’t geen my is vertelt Door Mad’moisel Phlipot, u Vrijster, hoe met ghewelt De Heer is in u huys gevallen, en al u goet beslaghen, Maer Joncker sy sullen den ijseren steurm-hoet me draghen Met de gestoofde koolen, die my ons Buer-wijf voor de kat,, gaf En sy smaeckten ons soo wel, w’atender ons alle bey sat,, af Nu en hebben wy niet om weder af te eten, Franc.
Dat ghy my daer seght dat heb ick van t’achternoen geweten, Hooveerdigheyt t’Is eenen grooten overlast die myn huys wort aengedaen: Van doen ick rechts was naer de Meir gegaen Viel de Heer in myn huys uyt last van een deel schelmen en Commeren, Die my over langh hebben doen Sommeren.
Item den Huys-heer, den Oukleer-kooper van syn afgehuert kleedt, Een Vod-wijf van sije basen, den Backer van broot, dan ick ben bereedt Te betalen als ick gelt geef voort de Vettewaerinnen Van vierendeeltjens Boter, en vijf, oft ses Waerdinnen Die maecken al ’t gerucht, dan wat hebbense aen my?
Als ick springh waeght het al, en met niet ben ick vry.
Ick was verwondert als ick ’t hoorden want van he’en morghen Heb ick uyt geloopen om voor u-lieden te kletsen en te borghen, En soo en wist ick nieuwers af.
Maer hoe quam dat by Dat u myn Lief Mad’moisel Phlipot dat sey: Ioos.
Hoort, sy Quam my teghen gereden inde Kaross, doen ick sou bespieden Waer Beyken met het Kindt bleef, en met soo gheschieden Daer een ongeval, dat ’t wiel van de Kaross brack, Soo dat sy en het geselschap terstont buyten track, En ick hielp wat kleuteren, en dat ginck my soo wel ter handen Dat Iouffrouw heel familiaer wert, en soo begonst sy vanden Staet van u-lieden te doen het heel vertel.