floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Noch grooter is myjn smart, die nu mijn ziel gevoelt in 't binnenst' van mijn hart, o droefheyt, die mijn vreught komt met u neevel dekken, duurt u de reys te langh, gy kunt met haar vertrekken.
't vermagk dat ik in u off haar gezelschap vint, dat acht ik by mijn ramp, en smart, niet nieer alx wint, wanneer ik ben gehuwt, zult gy my doch begeeven, maar ach!
mijn rouw die blijft tot aan het ent mijns leven.
Misgun niet, dat ik nu mijn sterffdagh wat verlangh, daar is noch tijdts genogh om my te doon.
Hoe bangh Wert my, helaes gaat wegh, laat my een weynig rusten.
O droefheyt zonder ent verdelghster van mijn lusten.
Euandra waar 's de Graaff dat hy my niet verlost?
Tal hy niet koome spreek?
Mevrou indien hy kost 'k geloof hy zou het doen.
Wat zal dan uyt my worde, een Bheemze koningin.
Dat gy my niet en porde Oreal.
Ortenzio t waar best.
kan ik dit niet ontvlien!
Goonl wat zalik doen!
Astolffo niet meer zien.
De liefde heeft my beet're raat gegeeven.
Ortenzi.
Wat raat!
Als dat ik zelfs verkorten moet mijn leeven.
Kleynhartigheyt betaamt geenzins een groot gemoet.
Hoe meenigh Gedelmaaght, heeft willighlijk haar bloet, zoo d'oude boeken schrijven.
Dat waren Heydenen na wiens god'loos bedrijven Ortenzi.
Men niet te werk moet gaan, zy deden 't om de schant, ender Tyrannen dwangh t'ontvlieden.
Zulk een hant berooft mijn eer nu mee, en word ik niet gedwongen, en heeft me de Tyran hier mee niet toe gedrongen, o meemel!
laat ik u beweegen met mijn klaght.
Mevrou ay zijt gerust.
LEONIZIO TURBINO, FULGENTIo, kotaldo, ruffina, vermomt met Pistolen en Geweer uyt.
Ik zie haar ginder.
Zaght.
I 's asses na behooren.
Is 't u pistoolen klaar?
Fulgentio.
't turbino.
Luzinda die raakt vry, off t leeven raakt verlooren.
Leonizio Om haar verlossingh wagen wy goet en bloet.
Dat is u voorgeeff vuur.
Soldaten hout maar moet.
Men rooft ons de Princes gy Heeren staakt het loopen.
Zwijght schellem off gy zult het met de doot bekoopen.
Kotaldo, t'za, geeff vuur, Rufino, wees niet bloo, ontzet Fulgentio, dringh op haar aan, wat zoo, ze deyzen achterwaarts.
O Heer is dat verschrikken?
Euandra hebt gy niet?
Euand.
Wat doch, Ortenzio.
Eenige stilken van google.
Van d'een off d'ander sanct op dat ik schootvry bin, wie of dat weesen magh, Luzinda.
Euandra 't valt my in, dat het Astolfo is?
Vervollight haar niet veerder, pout u Pistolen fiex.
Mijn lieff, hoe zou ik meerder off grooter vreught op aart, als weer by u te zij Genieten!
mijn Heer noch arrebeyt, noch pijn, noch geenderley gevaar kan onze liefde brecken.
De manheyt uw's gemoet, is eed'le Heer, een tecken Vatru stantvaste, en van.
Ap my 'k bezwijl.
Turbino doet het mom aanzight asf.
Ik ben Astolso niet, al ben ik hem gelijk in lieffde, zoo dat ik door lieffde nu moet weezen, Astolfs gedwongen vrient.
Luzinda wilt niet vreezen, schroom voor u broeder niet, schoon dat hy reeden heeft, en oorzaak u te doon door 't stout bestaan, 'k vergeeft d'al te maal.
'k geloof dat gy en ik gebooren Zijn onder een Planeet, gy hebt de Broer verkooren, ik heb de Zuster lieff', gy zijt Astolfus deel, Lizaura is mijn Bruyt.
Kom gaan wy na haar toe, 'k zal u aldaar versteeken tot dat men hoor, waar dat den Graass is heen geweeken, en off den koningh noch blijft by zijn opzet vast.
Gaan wy eer dat men ons verrast.
Binied Tweede Bedrijff.
Vijfde vytkomst.
MAURITIO en ATOLTO in de gevangenis.
't valt voor een vrient heel zwaar zijn vrient te zien in lyen.
zoo 't my moog'lijk waar ik zon u haast bevryen.
Ik heb u onschult staagh den koningh voorgebracht.
De Ongersche Princes wert dezen dagh verwaght.
Ik hoop zy zal voor u wel haast genaa verwerven.
dat zoek ik niet, mijn hoop bestaat in 't sterven, 'k geef zonder oorzaak my niet in uw's koninghs hant, mijn dolheyt heeft zijn reen.
Dit is een vreemt verstant, Quelt u de lieffde ook!
Hoe langh zult gy my vraagen.
'k zegh ja, ik ben verlieft.
Mauritius vooyt zaagen, maar ach, mijn zoetste zoet, is door het wreet geval verandert, laes, in roet.
Hoe quelt gy my, het is Mevrou Luzinde.
Vrouw heydt is het waart dat zulk een Vrou u minde, en zoekt gy noch de doodt.
Heeft zy tot een' ger tijdt Haar gunst aan u betoont?
Asto.
't Schijnt gy mijn Biegt waar zijt.
Ay, plaagh my dogh niet meer, want nu ik haar moet derven, zoo laat my bid ik u, met mijn geheymen sterven, zult gy die schoone vrughe Geniete, die het viir het wanter aard en lught Door haare choonheyt dwinght.
Vliet van my o gedachten Die my herbreyn ontrooft, en hoopt een hoop van klachten In dees benaude borst.
Luzinda die vergeet haar minnaar.
Twee Princes, het is my leet, dat men u schoonheyt heeft aan myn Cyran gegeven, die u vermoorden zal, hy loert sleghs op u leeven, anders zoekt hy niet.
Geeff my ulieve handt, hebt weely met u zelffs, kom, gaan wy aan een kant, en bergh u leeven zoo.
Heer Graaf wil u bedaaren.
't is wel gezeyt bedaart wie zoekt gy te vervaaren, Astolfo.
Schelm, 'k heb u gekent, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, neen, roert Parzeus niet, off ik zal u in steen Door 't kristalijne schilt, o bozewicht vervormen.
Hy zeyt zijn komst die is om Astolff te bestormen.
Ick ben Astolfo niet, gy lieght, gaat zeght de Vorsti, dat hy t'omeght na 't bloet, en na mijn leeven dorst.
Dat hy Astolfo zockt in 't hart van mijn Luzinde, off in Aureeljoos bloet.
Vertoeft, hoe nu, ontzinde Bedwingh u losse tongh, die al te reuk'loos spreekt.
Sie toe dat gy den Bheem niet na zijn kroon en steekt?
Zwijght stil van s konincks neeffz men zoekt u te bederven.
Heb ik niet eerelijk hem voor de vuyst doen sterven, wat wilt gy schelmen, spreek?
Astolfo ay bedaart.
Ik ben Astolso niet, want waar de Graaff zijn Paart Niet onder hem gestort, hy had hem nooyt gekreege.
Doch eevenwel schey moet za!
De zeege Die hanght u over 't hooft val aan val aan.
Ia Schilt waght, vat den Graaff, en brenght 'em hier van daan.
Schiltw.
Mijn Heer ik durft niet.
Gy zult te bruyloft komen.
Mauritio, 'k wil mee, want ik heb voorgenomen een nooyt gehoorde zaak te brengen voor den dagh.
Ik bid u Heer Astolff zoo 'k yets by u vermach.
Legh hebt gy een'ge gunst van de Princes genooten?
Bieghtvader, braaght my niet, off ik zal u doorstooten.... Astolfo.
En rukken voort de tongh uyt u vervloekte hals.
Vatt hem.
kom maar aan, verrader, die zoo vals, doorschijn van vrientschap, zockt mijn echte Vrou te rooven.
Hoe veynst hem die Tyran, maar wilt 'em niet gelooven, hy heeft u laagh geleyt, zie hy is niet te vreen, Voor dat gy zyjt om hals.
Zult gy dit lijden?
Neen wraak gierige hont gy zult my niet vermoorden.
Wel op, mijn ziel, wel op, stelt u in slaghoorden.
kom mijn getrouwe min en voer de voortoght aan.
Benaudeughten hier, voert gy de middelvoan.
Verzockt gy dan u Heyl, met weenen en met klagen, en zoo dit niet en helyt, zal ik met d'achtertoght, die u de wanhoop voert, heel dol, en onbedoght my werpen in 't gedrangh van de bestuwde dromlen.
Men steeck stracx de trompet.
Waar blijft 't geluid der trommelen.
Alarmtalarm, val aan, val aan, alarm, mannen toont u kracht, lnat nu um strijth're au Doen voelen wie ghy zijt.
Greft vuur, lost uw musketten, gins dringht den Vyant in, ik zal 'et hem beletten.
Cra rara, tra ra ra, tra ra, ra, taff, taff, taff, 'k verlies de strijt, helaas, mijn zughten trek vry af, de min die is gevaan, mijn hoop die is verdweenen.
Verwonne velt, heer, treurt en wilt uyt beweenen, ay my, ik ben verraan, wie heeft my daur verrast!
Soldaten, hoet ge my lis het u e koninghslast?
Op wanhoop, wanhoop, en help my uyt dit lijen.
Alarm, alarm, geen vlught zal u bevrijen.
Ben ik mijn Deegen quyjt!
Za tanden toont ukraght, en scheurt, en treckt het vleys van zijn gebeente.
Ik zal 't venijnigh bloet eerst uyt zijn aad'ren slurpen.
Elendige!
't geluk heeft u geheel verwurpen.
Gostedo.
Mijn Heer den koningh die wil uyt uw reen.
Ik kau Nogh zelfs door de dolheyt van de man.
Den gront niet recht verstaan.
Cofredo.
Dat is mi niet van noode, Luzinda is gerooft.
Wat ongeluckige boode Heeft deze muar gebracht, hoe is dit geschiet!
Ty is met al haar stoet gelegert aan een vliet, gofredo.
Vijff mijlen maar van hier zeer schielijck overrompelt.
Ient ma die schellmen niet!
Goftedo.
De roovers zijn vermompelt.
Ey waaren nieest gesluyert en vermont, Mauritio zoo klorinando zeyt.
Ghy veynst, gofredo komt, Om dees ziende weer aan zijn verstant te helpen.
Mijn Heer, komt en beziet of ghy de rou kunt stelpen, goffedo.
Van zijne wajesteyt, hy zwelt, en barst van spijt, 't tijnroepen is om u. binnen.
Ben ik Luzinda quijt!
keert weder tot u zelfs o zinnelooze harssen, nu dat een meerder quaat u Ziele komt beparssen.
Onlijdelijke pijn, Luzinda is geroost.
Was Thedozio niet met mijn Bruyt verlooft!
Wat Hercules is dees!
Wat man is soo gelukigh Die in narmen rust?
Luzinda zie hoe drukigh Dat u Astolfo zit gekerkert en geboeyt.
Hoe heeft 'et wankel luk mijn wieken laes gesnoeyt, ik legh tot over 't hooft gedompelt in de plaagen.
Peenit droeve oogen weent voor sellen donder slaagen.
Digitized by google astolfo.
Lizaura.
Auxinda.
Farbinog.
Stort bracke regen neer het is met mijn gedaan.
'k heb niemant meer als u mijn boejens, laat ons gaan, en zoeken, nu dat ik mijn zelve heb verlooren.
Die haar heeft gerooft, ach!
Waar ik noyt gebooren!
Pelasl schilt.
Bedaar mijn Heer.
Ik sterff, maar zagt, weest stil, en zwijgh, op dat ik schrijf mijn alderlaeste wil, Luzinda zal mijn ziel, den Bheem dit lichaemerven, En eeuwige wee en wraek voor mijn ontyjdig sterven, gaa heen, haal pen en ink.
Schiltwacht.
Waar toe hebt gy 't bederf Verrader, draeght ghy noch ziet ghy niet dat ik sterf, ja Heer, ik zie 't nu wel.
Gaa me want ghy moet geven, getuyg'nis van het ent, van mijn bedroef de leeven.
't derde bedryf.
LIZAURA LUZINDA TUR BINO ORTENZIO.
De breught Princesse die Lizaura is geschiet Door 't by zijn van me Vrou helaes!
die gaet te niet, en wort verduystert ach!
Door dien ik heb vernoomen, hoe dat mijn Broeder is op 't onverzienst gekoomen, in handen des Tyrans, en wraakgenegen Bheem, die na zijn leeven dorst.
Ik bid Mevrouwe neem.
Het my niet qualijk af, dat ik als koninginne niet en heb geeert, de zuyv're bant der minne Cusschen de Graaff en u die geeven my verloff, ook weet ik, dat Mevrou veel liever in het Hoff Haar's Vaders, met de naam van hoogheyt haar vernoeghde, als koningin te Praag.
O meemel!
dat gy voeghde Ons beyde weer by een.
Lizaura krijgt Curbien, maer ik mis mijn Astolf.
Sal ik 't niet meer zien OW'el bebooren Graef?
zult ghy als ballingh sterven, mijn vreught versmelt in druck, nu dat ick u moet derven.
Weemy.
Onstelt u niet ik bid' afschrey niet meer.
Hoe kan ik vroolijk zijn, nu ik de vreught ontbeer, mijn vreughde gaet gelijk wet mijn Astolf verlooren.
Astolfo ach mijn lief.
Liaura.
Auzinda wilt nie hooren, daer is noch hoop.
De hoop komt veel te spar Wat moet geef u de hoop.
Als dat ik selver gaa, met meer als mannen moet mijn broeder weer 't ons laaken, 'k zal als een Celia my selfs een toegank maken.
Tot zijn verloossinge doch niet alleen om my, maar om dat ghy zijn bruyt, en hy uw bruygoom, op dat gh' u leven voort in vreughde Mooght verslyjten.
Het schijnt dat my Lizaur mijn blooheydt gaet verwijten, en straft mijn laff gemoet.
Nu ghy zulx voor u neemt, zoo zweer ik, dat mijn voet Van deezen dagh naen noyt Ong'ren zal betreeden, ten zy ik hem verlos.
'k zweer by mijn zwaert, dat heeden Den laesten dagh zal zijn, dat u light Mijn oogh bestraalen zal, 't en zy, dat ik de plight Die ik u schuldigh ben ten vollen zal beschikken.
Zoo moet mijn nachtrust zijn vol angstelijke schrikken.
Zoo moet de Vriendtschap nu voortaan onvriend'lijk zijn, die 'k met mijn Vrienden heb.
Geen scheermes, en zal mijn, en zy ik 't heb volbrocht, mijn Haar off Baart affkorten.
Zoo moet noch den, noch dak, dit lichaam voor het storten Van Reegen, hagelbuy, of dondervlaagh behoen.
Soo moet ik nooit gezont het Harrenas afdoen, dat ik nu gespen zal om dees gemoede leeden.
Zoo moet ik wooyt de naam van Ridder meer bekleeden.
Zoo moet mijn erriff deel en koningklijk geslaght, daer ik op hoop en roem te niet gaan, heel veraght, en zy dat ik de Graaff u leevendt zal bestellen, en hier me goede naght.
Mijn Heer, 'k zal u verzellen.
Heer broeder k bid hou stant.
Mevrou hy is al deur.
Elendige lu ind. Lizaura, kom betreur Luzinda.
Uw broeder en mijn broer, u minnaar en de mijne.
Hoe groyt ons droeffheyt aen, hoe gaat ons luk verdwijne.
Lizaura ach wat raat!
Me vrou waar om zijn wy zoo kloek en moedigh niet als die geen unt wiens zy wy eerst gesprooten zijn?
Waarom de Mans nier voordeel?
Wy zijn een vleys een bloet, gewoonheyt, na ik oordeel Heeft ons dit opgeleyt.
Kom werpen wy dit juk Van onze halzen af laat zien of ons 't geluk Door ons kloekmoedigheyt niet zal onsterf'lijk maken.
Kom gaen wy om aen 't ent ons voorneem te geraken, Luzinda.
Geen Etiophia verschrikt my door haar brandt.
Geen kon belet mijn reys van Scitiase Landt.
Geen onveyl, Libia vol van vergifte dieren. noch woest, Arabien zal nooyt mijn loop bestieren.
Voor dat ik heb berlost die mijn Ziel bemint.
Eaght, zaght zoo haastigh niet, bezint eer ghy begim.
Ach ouden weet ghy raet?
Al grijzen deeze haayre, Luzinda.
De Ziel die is noch groen, nooyt ziet ghy dat een klaare, en schoone diamant yets aen 'er glans verliest.
Al isse noch zoo out, de reys die ghy verkiest, is heel wel na mijn zin, maar hoor mevrou, ik zellje Een aerdighe prartijk, inventij, non parellje erverhaalen, die ik heb terwijl gepractizeer.
Hoe dat we met ons drie gemetamorphozeere en in een vreemt gedaant nootwendigh ons verand'ren.
Ik bid zoo 't u belieft, mevrouwen laat ons wand 'ten Eens n' de Boogaart toe, daar zal ik u het stuk Heel grondigh doen verstaan.
geef ons lukt.
Euandra blyjft ghy t'huys in dien dat wy vertrekken Lizaura.
Zoo komt ghy heymelijk met brieven ons ontdekken Al watt'er gaat ten hooff.
Mevrou het zal geschien.
Hemel wilt haar doch u handt en hullep bien.
Tweede vytkomst.
Den koningh ROZIMONDO.
LEOna en al t Hoffgezin uyt.
Rozimon.
Hoe kan den Hemel doch dit schellemstuk gedoogen!
Men heeft my tegens eedt en reght en reen bedroogen, o losse domme Vorst, 'k had u mijn kindt belooft, door welk een schyn van reen hebt ghy haar dan gerooft?
Baldaadig Jongelingh ghy zult het u beklaagen.
Verrader die mijn eer en Adel hebt verstaagen.
Heer koningh dit gaat vast 't geen yder een besluyt.... lenato.
Dat Theodozio u Dochter noyt tot Bruyt Begeert heeft, maar om u op 't schandelij lest te hoonen, gebruykt hy deeze list.
Wel aan ik zal betoonen Dat mijn gestoolen eer eyst wraak van zulk een dies.
Is dit u handtschrift niet?
Meyneedige hoe lief Dat u de breede is, stell ik aan yders oordeel.
Laat zien of deeze schimp my schae is of u voordeel.
Is Troyen door de Griek t tiende Jaar ontmant, zoo zal het Bheemse Rijk in eens zoo veel de brant Van my getergde wraak met geen genoegen blussen.
Wat of den veldt heer wil!
Arnoldo.
Igat ik u voeten kussen.
Ik bid verschoont u Slaaf heb ik in dit verdragh Gekreukt u strengh Gebodt en koninklijk gezagh.
Wijn leeven staat aan u. Rozimondo.
Arnold ghy zijt onschuldigh, ghy hebt mijn last volvoert, dat ik zoo onverduldigh Vytvaar met euv'len moedt, is om dat godtloos hooft, dat my mijn eer, mijn kindt, en eed'len heeft beroost.
'k zal 't wreeken dat de Faam het door de Weerelt dondert.
De Heem'len, hel en aart, de Waat'ren zijn verwondert Van zulk een Schellemstuk, een koningh breekt zijn Trou, wat Sparten of Atheen, wat alderwijste zou Door zulk een schijn van vree niet zichtlijk zijn bedroogen, verdragh dat is bevest, het krijgspolk weer vertoogen, men acht des Konings woort gelijk een Diamant, men viert men gilt van preught vast over al, o schant De vree is nau gemaakt, men breckt die weer aan stukken.
Za moet het nooyt den Bheem vaar wil en wens gelukken.
Too Digitized by google lenato.
Zoo moet zijn nazaet nooyt.
Hou op dat helpt nu niet, had ik het geen gedaan, dat my turbino riet, ik had mijn eer, mijn kint, en Graaff Astolff behouwen.
Mijn Soon keert weer ten Hooff, 't is my op 't hooghst berouwen, dat ik zoo zinneloos u heb van my gejaaght.
Jandien gy leevend zijt, zoo kom, turbino, schraeght uws Vaders ongeluk, en help zijn oneer wreeken.
Hier is een Bheems Gezant, zal hy den koningh spreeken, ga haalt hem wat zal 't zijn!
Na koninghlijke groet Die cheodozio aan Rozimondo doet, zent hy u deezen brieff.
Arnoldo doetze oopen, laat hooren wat hy schrijft.
Arnoldo doet de brieff open, en leest dit navolgende.
O koningh ik verhoope as dat u is bewust hoe dat mijn Bruyt, u Kint Zoo schendigh is geschaak, waar door ik my bevindt Op t hooghst verongelijkt, ik ben bereyt te wreeken, Zoo ik maar wist door wien dit schelmstuk was besteeken.
Doch na veel overlegh, zoo heeft my goet gedoght.
Te hooren u besluyr.
Invre pdog.
Wat heeft u breyn bedaght om uwe schelmeren?
Te proncken met een glimp?
Hoeemel moet ik lyen, dat ik dus werd gehoont van zulk een jongen Zot, die my mijn Dochterrooft!
om haar my tot eenspot te houden voor zijn boel.
Hoe tobbelen mijn zinnen 't En waar dat deught en recht, die 'k min mijn gramschap binnen De kriks van reed'lijkheyt met maght hadden bepaalt, isos koninghs schelmery waar op u hooft gedaalt, maar zal de Heer en kneght gelijke loon beschaffen.
Zie voor u. Rozimondo.
Wegh van hier gy reekel met u blaffen, vertrek uyt mijn gezight.
Ga heen Arnoldo, gae, en ruk al 't Volk by een, dat men de Trommel slae, En stecke de Trompet, wilt nieuwe krijghsiuy werven, mijn wraak moet zijn volvoert off Rozimond moet sterven.
Doet 't geen ik heb belast.
Ik ben u Dienaar Heer, lenato, gae verzie hef krijghsvolk met geweer.
MAURITIO ASTOLFO CIPIER in de gevangenis.
Heer Graaf, zoo het geval ons beyde door een moeder ter werelt hadt gebracht, en dat gy waart mijn Broeder, Gelooft by eer en eet, als dat ik dan niet meer Bekommert zoude zijn als nu ter tijdt, mijn Heer, om dat ik boo moet zijn van u ontijdigh sterven.
Ie Wil graegh met myjn Luzind ook lyjsf en leeven derven.
Bloetdorstige Eyran kom voort en boet uw lust kom schaff nu om uw rust mijn ziel een eeuwgerust.
Pas op, en zie wel toe dat hy u niet ontloope, anders zult gy 't zelfs met uwen hals bekoope, wanneer als ik vertrek, zoo boyt hem streugh en vass.
Ik veyns maar met de Graaf doet als ik belast.
Daer wel mijn Heer Astolt k blijf altijt uw geneegen.
Ik danse u voor die gunst.
'k heb nauwelijks gekreegen.
De maar hoe dat de Prins mijn Zuster heeft bemint, en mijn Luzind verlost, of miet dees vreught begint Het Treurspel van mijn min haar laeste deel te speelen.
Luzinda, sehoone Maeght, het zou my niet verveelen te sterven duyzent doon, in dien ik eens mijn hart Voor u uytstorten mocht, ik zweer u, dat mijn smart, Die kom uw af zijn lyjd, in vreughde zou veranderen.
Pelaes!
wy zyjn te vroegh ghescheyden van malkand'ren.
Curbien benunt, die my met vreughde aest, maar zaedt mijn ziel met bruk.
Wie dagt dat zulli een dagh noch in dees naght zou schijnen Nochtans zoo zal mijn vreught niet vrughteloos verdwijnen, ik sterrif om de min een minnaer in mijn ziel, maar koningh in mijn hart, die nooyt de moet ontviel.
Mijn leeven is een dagh die is geweeken.
En weygert myj haer licht en zeyt, dit is het teeken Astolso van u naght, uw avont is gedaelt.
Wel aen als 't weezen moet onnodigh meer verhaelt.
Gaa voor brengh my ter plaets daer ik met mijn gedachten Door 't laest eens spreeken magh en klaagen met mijn klaghten.
Saght Heer hier is een keers aers stoot je voet.
Cipier.
Ik tree met elken tree mijn doot een tree te moet.
Ortenzio als een Armenis Koopman Lizaura als een Slavin luzinda als een Slaef gekleet.
Neen honden meent gy zoo stil zwijgend door te loopen.
Hou daar, hou daer, hou daer.
Wat hebt gy ons te koopen.
Wy zijn geen staeven.
Zwijgh go overgeeven hoer.
Zegh waar om staat gy ons!
'k ledd' ik u bashuys snoer Luzinda.
Hier reckel daar, hon daer.
Luzinda en Lizaura.
Men wil ons hier vernoorden, wat zijn dit voor woorden, hellep.
Fijn, man bedaerje wat.
Ortenzio Is dit voor kost en drank, en al men weldaet zegh?
Dat weet ik uw geen dank, gy liet ons wel versmachten.
....... antonet.
O duyvelze gedroght, hou op my te verachten.
Of 't wort al weer uw beurt.
Wat zoo gy bloethondt, slaa, had ik u om een hoek, o gier'gen schelm, hoe draa.
Sou ik uw met een puut betaelen al uw schemis.
Hy dreyght zijn Heer te doon, dat leg ik hier in kennis, Ondankb're soode slaaf.
Gy zijt geen dankens waart.
Want al wat gy ons doet, dat is gelijk een Paart, het welk men om gewin zoekt schoon en ver te mesten.
Gy doet het niet tot ons, maar tot u zellifs besten.
Men hout de koe om melk, de Schapen om haer vrucht, en om uw buydel vol te krijgen met onrecht, zoo wort gy zelfs gedwongen, om ons yets goet te doen.
Gaus lichters wat een jonge, en schoone tas is dat, zeg vrient is dees slavin jou ook afstandigh?
Neen want ik heb' inde zin Haer aen een groote vrou te schenken voor een wonder.
Och is het meugelijk?
o jemeni!
wat een ronder En zoeter aengezight het dat verweende dier.
Mijn vrient waer horje tuys?
'k ben een armenyier.
Hoe brant dat zoet gezigt, z'ontsteekt men doove koolen, waer heb jer eerst gekoft!
In 't koninkrijk van Poolen.
Wat doe jer hier dan mee?
Ik bid u vraeght niet neer.
Waer is de boeyen hier!
Zegh het niet mijn Heer.
De boonen!
Waer om dat.
'k zou 'er gevangen zetten, om zoo ter wijl 'k hier blijf hem 't vlughten te beletten.
Cipier, dit is de boyen vrient, en ik ben de cipier.
krijgh ikze sleghs hier in dat zoet en vriend'lijk dier, nou stil, in zegh niet veel.
Dit komt heel wel te slaagen.
Ik bidd uw neentse in, en zo 'z'er niet wel dragen, soo tout 'er lustig op.
Ik weet niet of ik moet.
Hier zit een Graef gevaen, die lightelijk een voet Door last, en 's koninks wil gekort zal moete worden.
Sy valt in swijn.... crispyn.
De keerelswijnt.
Laet ik hem wat ontgorden.
Luzinda wat zal 't zijn schey moet het is noch tijt.
Hy swieker als de meyt, wel dit lijkt niet een mijt.
Garentiio.
't Gehoor van boy en bant dat deed den slingel vreesen.
'k looff dat hy hallef man, en hallef vrou moet weezen.
zal jou gerijven vrient.
Maer waer blijf ik te naght!
Ik ben hier onbekent.
Blijf hier mijn vrient, en zaght as 'er noch kost genogh om ons mee te verzaeden.
Tenzio Ik dank u. cipier.
Tree vry in.
Ik zal u niet versmaden.
Maer zijn mijn slaven, hier, Lizaura.
Dit heeft een goet begin.
Voort voort waer waght gy na?
Ik treoheel vroolijk in De deur des Heemels die mijn Engel hout beslooten.
Binnen dat zinne wangetjes zoo root als roo karooten.
Dat zinne ooghies hee zooswart gelijk het gitt, dat aen men wijf haer jak aen de bragroenen zitt.
Dat was een montje, ap dat was een suee wit keeltje, dat waren hantjes, ja!
dat s eerst een prooper beeltje.
Hoe groent men dorre struyk?
Hoe bloyt men dorre voom Oakremaliment!
Slavinnetje ik droom Men zelver uyt men zelfs zoo veer dat ik in t slaepen Jou videmis voor men zie.
Hoe is 't iet mijn geschaepen Wel is het spreekwoord waer hoe dat men 't oude vuyl Meerroert hoe 't meerder stinkt.
Hier stae ik als een uyl, hier baet noch keers noch bril, men oogen zijn aen 't blinden.
Get kon ik maer wat raets tot mijn geneezing vinden.
Het zal met een zoete drank, en delikate wijn hem toveren in slaep, ik hoop het zal wel zijn.
En zoo zy my eens laet in Venusboogaert wandelen, zoo zal ik weer wat zaft, en zoeter met haer handelen.
Zie daer me vangh ik aen en stel het voort in 't werk.
Wat of die keerel zoekt!
Turbino als een briefdraeger en onder zijn kleederen gewapent.
Nae 'k aen 't beduytzel merk Dat my gegeven is, zal dit de boeyen weezen.
O huys die yder een voorzightelijk doet vreezen.
Ohuys vol anghst en pijn, voorbeelster van de vel.
O boon vel moejelijkheydt en noyt verzaede quel.
O treetse doolhof en verwarde Babels Tooren, altoos onreddelijk en nimmer nae behooren.
Bedriglijk trooyse Paert, gareel, gebitt en toom van d'alderstouste mens.
Der schelmen schrik en schroomn.
Paleys van deenzaemheyt, en schut deur van de vriende.
Ordels strop!
Of waertlen tughthuys der verdiende.
O droeve ballinghschap zelfs in het Vaderlant.
Onest!
vol anghst en vrees en eeuwighlijke schant.
Vyt beelster in het ent van alle ongelukken, die de bedrukte noch veel zwaerder komt bedrukken.
Waer haelt hy 't al van daen?
Nu lustigh fray weer an.
Hoe staet hy nu en kijkt?
Dat 's een dielyk man.
in 't sterven en vagevier in 't leeven.
Maer hoe veel nemen zegh, zel jy de boeyen geeven?
Hebt gy mijn reen gehoort?
Wat het se jou misdaen?
Wel jae 'k, hoe komje op de boeyen zoo gestoort? turbino.