floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
35 Genooten, of zulks wierd hem weer belet, doordien Een vreeselyke Stier zyn wagters zynde ontsprongen, En hebbende met kragt zyn banden los gewrongen liep op die schoonheid aan, die hy, gelyk verwoed, Verscheurt zou hebben, en doen baaden in haar bloed, indien die edelman, daar ik van heb gesprooken, Niet met een heldenmoet zyn toeleg had gebrooken.
Hy nadert op den stier, en stoot hem door de huyt, het beest hier door vergramt, maakt een verbaast geluit, En vliegt, verlaatende de maagt, terstond na deezen, de ridder valt hier op zyn vyand zonder vreezen, En beeven op den vagt, en stoot met zyn geweer waes door de strot van t dier, dies valt hy straks ter neër.
Hier op begeeft die held zig voort na deeze schoone om haar, terwyl zy lag bezwykt, zyn hulp te toonen, hy neemt haar by de hand, maar 't scheen of haar de ziel Verlaaten had, toen zy van schrik ter aarde viel.
Hy staat ontstelt, benard, en in zig zelf verslaagen, vermits hy niemand zag, van wien hy hulp kon vraagen, dog eindlyk tragt hy haar te leggen op zyn paard, maar eer hy zulks volbragt, was 't of zy weer bedaart.
Zy zugt, en opent naauw haar oogen half gebrooken, Bedankt den winnaar, die dat vreeslyk dier doorstooken En haar verlost had van het dreigende gevaar, met veel beleeftheid.
En nu hy die weldaad haar Betoont had, wenst zy hem met guuste te betaalen.
Hy bid haar, dat zy hem haar atkomst wil verhaalen, En dat hy haar weërom met volle zekerheid Mogt leiden aan haar huis of lusthof, maar al vleid Hy noch zo, 't is vergeefs, zy wil hem niet ontdekken Wie dat zy is, maar bid alleenig te vertrekken.
Hy noemt haar wreed, om dat zy hem berooft van 't zoet Van haar aanminnigheid.
Hy valt voor haar te voet Betuigt zyn liefde en min, dog zy niet te verwinnen, dat zo hy begeert, dat zy hem weer zal minnen, hy haar moet laaten gaan, en dat hy daar omtrent haar op een lusthof wel weer vinden zou in 't end.
Hy gaat, vervolgt zyn weg in treuren.
Daar na heeft hy getraagd zyn schoone na te speuren in 't digtst geleegen dal, of in de naaste stad, dog alles was om niet, maar weinig tyds na dat Dit voorval was gebeurt, bevont hy zich verbonden Door een bekenden vriend, die hem had uit gezonden Om een Meestresse, daar die vrind aan was verpand, te haalen van haar huis maar ag wat plaagen!
want Die schoone, die hy moest by zynen vrind geleiden, Vond hy die Maagt te zyn van wie hy was gescheiden, en die hy van den stier en t sterven had bevryd.
Hy zugt, en staat verbaast by die gelcegentheid, vervloekt het noodlot dat hem fel komt onderdrukken, beklaagt zyn rampen en beweent zyn ongelukken, Door dien hy een die hy bemind met zo veel pyn, we 'er moeten verliezen wylze eens anders bruid moet zyn.
Hier hebt gy een verhaal waarom men my kwam vraagen.
Mevrouw, wat dunktu, is dien minnaar te beklaagen?
Die minnaar die verdient een beeter lot, myn Heer.
Zy is aan hem haar min en trouw verpligt, te meer, doordien hy deeze Maagt zelf in 't gevaar van 't leeven Te missen, haar weërom haar leeven had gegeeven.
Dies is zy vast aan hem verbonden, schoon dat zy Verknogt is aan zyn vrind, ben ik bewust, zo hy Haar maar opregt bemind, dat hy zal zeegenpraalen.
Zy moet zyn heldendaan met wedermin betaalen.
Een maagt is nimmermeer zo van de deugt ontaard Dat zy zou haaten, die haar t leeven heeft bewaard.
En ik verzeeker u, zo ik voor haar mag spreeken, dat het haar lief is, zo hy d'eerste trouw kan breeken.
Ag mevrouw!
zou hy dit groot geluk Genieten voor zyn dienst?
Zo was hy buiten druk!
Zo ik in plaats was van die maagt, ik zou hem toonen, dat ik zyn liefde met myn liefde wist te loonen.
Zo was hy buiten zorg.
Zo vreesden hy geen dood!
Wel, laat hy haar dan ook verlossen uit haar nood, want zy zal vergenoegt, wanneer zy is ontslaagen, van d'eersten Bruidegom, aan hem haar hand opdraagen.
Zo eindigt al de smart, die in zyn boezem stak.
Al zagjes aan myn Neef, neemt gy nu wat gemak.
Gy maakt u zo gemeen, 't is of gy haar wild vryen, en die karonje mag die bruyery wel lyen.
Gy hebt my zelf verzogt een voorval van de min... warenar.
Gy zyt een snappert, en na 't schynt, zo heeft zy zin In uw gesnap maar ik zal 't voortaan wel beletten, En haar tot Uitregt op myn agterkamer zetten.
Ik wou dat ik daar nu al was met al dees stoort.
Gy kund ons maar een tyd bestellen.
WARENAR og!
Ik heb geen zin om hier tot Rheenen lang te blyven.
Want na ik kan vermoën, zou hier myn beurs niet styven.
EDUWARn.
Ik neem zo veel belang in uw geluk myn Heer Dat ik verzoek, of ik genieten mag die eer, van in uw byzyn mey na Uitregi toe te reizen?
Ik weet die weg genoeg, gy hebt die niet te wyren.
Maar WARENAR.
Maar ik zeg nog eens, dat zulks niet noodig is.
Ik kryg hier door een gunst... warenar.
Een groote gunst na 'k gis.
Zoudt gy my kunnen in myn beede tegenstreeven?
En weig'ren dit aan my... warenar.
Aan u?
die ik myn leeven Niet meer gezien heb!
EDUWARd, en nogtans was ik een vrind Van uw Heer vader.
Ja, dat praatje dat s maar wind.
Myn vader die is nu al dood en al begraaven.
Gy kunt van avond, als gy wilt naar Uitregt draaven.
Wat bruid me deeze vent.
Wie zag ooit vreemder geest?
Vaar wel, ik dank u dat ik zo lang heb geweest In dit gezelschap.
Nu hebt gy in 't minst te vreezen.
Al liep jy in de hel, ik zou niet droevig weezen.
VYf, digitized by google, MINNAAR.
Ie kaale jonker zogt misschien een vry gelag, En op myn reekening te teeren.
Maar men mag Eens kyken, of de waard wat heeft voor ons om t'eeten.
Schoonvader van uw komst en heb ik niet geweeten, ik heb maar weinig kost bezorgt, of mey gebragt Van dit regt want ik weet de loopjes, en ik dagt het zal tot Rheenen al vry duur zyn om te teeren.
Hy geeft haar de bloote hand.
Nou bruitje, laat ons nu maar fluks na de cetzaal keeren, En schransen met een snap, en dan terstond na het.
Haar band te rug trekkende.
Dat 's niet, het is een beetje vet, dat ik gesmeerd heb op die puisjes.
Alle daagen brust my dat goed, ik kan het jeuken niet verdraagen.
De zalf die is zeer goed, ik maakze zelver klaar.
En ze is by ons geslagt al meer als hondert jaar Bekent geweest.
Myn vaît, myn Grootvasr, Nigt en Neeven, die hebben dit Recept al dikwils uitgeschreeven.
Ei ruik eens Liefstentje, zy ruikt byzonder schoon.
Wel Heer, wat benje vies!
Je bent ligt niet gewoon Wat goeds te ruiken.
ik zal myn hart uitbraaken, Zo gy de reeden van uw zalven niet wilt staaken.
Kom, kom, versterk jou weer met eeten aan den dis.
En dan gaan wy te kooi, tot dat het dagligt is.
Waar zou men in een mensch meer spoorloosheden vinden?
Zo hy zo voortgaat, is 't noodzaaklyk hem te binden.
Maar evenwel myn Heer, wat let u dat gy zugt?
'k ben vol nieuwsgierigheid.
myn ongenugt Komt voort van Izabelle, en haar bekoorlykheden!
Ik sterf, indien zy met dien dwaas in d'echt zal treeden.
Gy hebt my straks gezegt, dat gy haar tot den dood beminde ei zeg my nu, waar uit die liefde sproot?
Ik heb zulks reeds gezegt, gy hebt het kunnen hooren, want Izabel was door dien stier den dood beschooren, zo zy door my niet uit dit onheil was geraakt.
Ik heb dit voorval aan geen mens bekent gemaakt Als nu aan u, die ik myn boezem derf ontvouwen, dewylik op uw trouw my zorgloos durf vertrouwen.
Wou!
Vertrouwt u vry op my.
Maar zo uw Neef die zaak Geweeten had, hy had voorwaar met geen vermaak Gehoord, het geen gy hem vertelde, ook was zyn Zuster Om haar verwarde min, tot u, veel ongeruster.
Zy viel wel weer in zwym.
Ik lach met die zottin.
Ik denk gy hebt voor haar een wonderlyke min.
Zo wonderlyk dat ik haar eeuwig zal veragten.
Maar wat heeft zy u flus gezegt?
Zy zou u wagten Van deze aanstaande nagt in haar vertrek, en bad Dat ik u zulks bekend zou maaken, want zy had U zaaken van gewigt in t heimelyk te ontdekken, eer dat gy met malkaar naar Uitregt zoudt vertrekken.
Ik heb het nu volbragt, dat ik haar heb belooft.
Ik heb van dezen nagt wat anders in myn hooft.
ik min.
Dat heb ik kunnen merken.
Maar zeg, wat meent gy noch al vorders uit te wercken?
Die Heer, die flus myn Neef verzogt Met ons te reizen, stort my in een agterdogt, Die my voor izabel en haare min doet schroomen, Gewis hy is hier zonder reeden niet gekoomen, de aanbidlyke Izabel vervolgt hy, en misschien bezit hy reets haar hart, als meester.
Indien De zaak zo is, ben ik in wanhoop en verlooren.
Myn Heer, die zaak zal my zeer ligt zyn om te hooren, hy heeft by hem een knegt, dat lykt een halve gek, Misschien dat ik u hem de heele zaak ontdek.
weinig knegten kunnen van haar meesters zwygen!
Wouter, ziet of gy het uit zyn mond kunt krygen, ik zal 't u rykelyk beloonen.
Laat ons gaan, op dat wy ons, door ons vertoeven, niet verraen.
Linde van het tweede Bedryf.
DER. digitized by google.
Wout'er met een Slonsje.
Ja zeg ik u, houdt op, en weest niet meer verleegen.
Hy heeft my van die zaak geen enkel ding verzweegen, al wat ik weeten wou, dat zei hy net en klaar.
En onder and're, dat zyn Heer al ruim een jaar De juffer vuurig had bemind, en nageloopen, maar dat hy van haar gunst niet had het minst te hoopen.
Dat hy wanhoopig was, en dat de kamermeid Van juffer Izabel, hem alles had gezeid Aangaande t trouwverbond van Warenar, dies reeken Ik uit, dewyl hy zeid dat hy de moord wil steeken Zo hy haar niet verkrygt, dat hy van nu voortaan Wel op mag kraamen, en by zyn voorvaders gaan.
Daarom hebt gy nu wat in 't zin, zo moet gy 't waagen.... ferdinand.
Zyn tegenwoordigheid kan my nog zeer mishaagen.
En zo als ik de zaak op heeden kan bezien, vrees ik meer zwaarigheid voor Warenar, doordien Gy haar wel t' eenemaal meugt voor verloren houwen, Indien hy haar vervoerd naar Uitregt om te trouwen.
Denkt gy dat Izabel zal trouwen zulk een dwaas?
Maar hoor, zo gy hier veel geraas Wilt maaken, vrees ik dat ons zulks haast op zal breeken.
Een yder legt in rust, zo gy haar nu wilt spreeken, neem dees gelegentheid.
Ik doe na uw begeer.
Klop aan, dit s haar vertrek.
Weet gy het wel myn Heer?
O ja, ik weet het wel, vrees voor geen zwaarigheid.
Ik heb myn schoone zelf in dit vertrek zien treeden.
De kamer van myn Neef, die is hier aldernaast.
Zo durf ik kloppen?
Ja klop maar, metter haast.
Maar zo daar iemand door dit kloppen kwam t'ontwaaken?
Klop dan wat zagt, zo zult gy niemand wakker maaken. Maar hoe!
de deur gaat op!
wie nadert op ons aan?
Dat kan ik nog niet zien.
Laat ons ter zyden gaan.
Buigen, ik zal my voor myn Vader needer een, neen, en hem myn ongenugt en hartenleet betuigen.
Maar wagt tot morgen toe.
Wat wilt gy dat ik wagt.
Tot my dit haatlyk mensch na Uitregt heeft gebragt?
Daar my die onverstand myn vryheid zal beletten.
Zo myn vader hem hier niet wil tegen zetten, zal ik door mynen dood voorkomen myn verdriet.
Doet vry wat u gevalt, ik weederstreef u niet.
Maar zeg, hoe zal men nu uw vaders kamer vinden?
't is hier zo duisser, dat men loopt gelyk de blinden.
moet het goed en geld dan oorzaak zyn, Dat ik in ongeneugt myn eëlste jeugd verkwyn?
En zal een vaders hart ontaarden van de reeden, Dat hy zyn eenig kind zelf dwingt in d'egt te treeden, met een, wiens harsens zyn bedwelmt, en geen verstand ter weereld heeft?
O neen, myn ziel!
Verwerpt dien band, Die u gebonden houdt aan zo veel wreede pligten, laat deze voor 't geweld van zuivre liefde zwigten, Bemind uw Ferdinand, zo hy u regt bemind, sterf dan met hem, eer gy u aan een ander bind.
Treet toe, myn heer, en wilt haar gunst nu niet versmaaden.
Men heeft ons hier gehoord, ik heb myn vlam verraden.
Vrees geenzins, ik ben die Ferdinand, Wiens hart in zuivre min gelyk een Aetna brand, En die, terwyl het lot u van hem af wil trekken, zig voelt verkwikt, nu hy zyn liefde u mag ontdekken, die zwakke gunst verheugt hem in zyn ongenugt, ia al zyn druk verdwynt, zo gy om hem eens zugt.
't is genoeg Mevrouw, wilt u niet kwellen, ik min u veel te teer, dat ik u zoude ontstellen, want een die zonder hoop bemind, heeft pyn en smart Genoeg, al breekt hy niet daar door zyn schoone 't hart.
Want wat kan t baaten, of myn liefde u kon bekooren, wyl ik u vindende, nu heb het meest verlooren.
Die doodelyke slag verdraag ik met geduld, wil ik myn lot beween, en u kan zonder schuld.
Neen, wilt u van uw lot in 't minste niet beklaagen, het ongeluk komt my veel meer als u belaagen.
'k zal 't niet verbergen dat ik u bemin, o neen, gy hebt myn hartstogt klaar ontfouwen uit myn reën, gy zyt genoeg bewust, met hoe veel tegenheeden Ik word gedwongen met uw Neef in d'egt te treeden, maar zyt verzeekert, dat myn ziel die macht weezen streeft, die vader op my had, en nu nog op my heeft.
Ia 'k zal eer door den dood my van 't geweld bevryden, als Digitzed by google MINNAAR.
Als dat ik 't Egtverband met zulk een dwaas zal lyden, in 't einde ik min u, maar wat baat myn liefde, want Ik ben bewust, dat gy aan Leonore uw haud Als Bruidegom eerlang zult geven.
Kan ik denken of ge aan haar, uw liefde en trouw zult schenken?
FERDINAVd.
Gy toont uw minnenyt, op dat ik myne zou Bedekken, die in my op t felst regeerd Mevrouw.
Hoe kunt gy van myn min nog minnenydig weezen?
Wanneer ik breek de Trouw, waar voor hebt gy te vreezen?
Ik vrees voor Eduward.
Hy is 't om wien ik zugt.
Hoe vreest gy deeze, die ik haat, vervloek, en vlust?
Myn schoone, nacemaal gy Eduward wilt haaten, zo zweer ik, dat ik ook zal Leonour verlaaten.
Mind gy my dan oprecht?
Vraagt gy of ik u min?
Ik doe nog meer Mevrouw, 'k aanbid u als godin.
Wel aan, kom help my dan dit Trouwverbond verbreeken, en tragt myn Vader... wouter.
Stootende Ferdinand in de kamer van Izabel.
myn Heer, houdt op van spreeken.
Daar opent men een deur, kom berg u met een snap.
IZA, digitzed by google, 48de binnenspoorige izabel.
Hier in myn vertrek?
Vergeef my zulks.
Ja stap maar binnen, dit gesnap zal al het werk verbrussen.
Daar kan je lui malkaar nu eens in 't donker kussen.
En ik zal hier zo lang in 't hoekje blyven staan.
Ree zagt, maak geen gerugt.
Wie drommel komt daar aan?
Ik loof warentig dat zy hier een Nimfje zoeken.
Ik zou de liefde, en al die bruyery vervloeken, Dat men hier in den nagt moet loopen als een gek, want komt men aan een trap, zo breeken wy den nek.
Waar zyt gy, Heertje lief?
Wees stil, men mogt ons hooren.
Zo ik Izabel niet spreek ben ik verlooren.
Myn ziel is aan haar ziel verbonden, dat ik eer zal sterven, als haar zien getrouwt.
Ei zeg, myn Heer, Denkt gy, dat Izabel nog op uw min zal wagten?
Daar zy u altyd ging verstooten en veragten.
EDU Digitized by Google MINNAAR.
49 EDUWARd.
Dat was voor deezen wel, maar nu haar Vader haar doet trouwen met een dwaas.
En ik uit dat gevaat Haar redde, zal zy my die trouwe dienst beloonen.
En my in plaats van haat in 't eind haar liefde toonen.
Zeg, waar is haar vertrek?
Dat s hier niet veer van daan Na dat ik heb gezien, zo is zy hier gegaan.
Bedriegt ge uw niet?
ADRIAAN, o neen!
Wel klop dan zonder vreezen.
Daar opent zig een deur, dat zal myn engel weezen.
Wout 'er ter zyden.
Wie is hier aan myn deur?
Ryt gy 't EDUWARd.
O ja, ik ben 't, en kom, op dat ik maak myn liefde en smart bekent.
Spreek dog wat zagt, op dat ons niemand komt verrassen.
Myn liet, wat ben ik bly, dat gy weet op te passen In 't diepste van den nagt, om my een oogenblik Alleen te spreeken.
Maar wat zal dit zyn?
Dat ik Geen antwoord van u kryg, gy zeg, wat doet u schroomen?
Myn ziel is door uw reën verrukt en opgenomen, Dat ik niet spreeken kan. o hemel!
Dat ik uw hart bezit?
maar ag!
door dien dat Warenar my in myn liefde zal beletten.
't is waar, dat hy met kragt my na zyn handt wil zetten, maar weet gy voor zyn drist en dwing'landy geen raad?
O ja mevrouw, ik weet genoeg, en bid u, laat ik u bevryden van een juk, dat u zou drukken.
Sta toe, dat ik u mag van deezen dwaazen rukken.
Ik sta u alles toe, wat gy begeert, myn Heer, en uw standvastigheid verbind my meer en meer, hoop dan vry alles, want ik zal u niet weerstreeven.
Ag myn ziel word zo door vreugd gedreeven, Dat ik niet weet.
WARENAR van binnen.
wie staat daar nog en snapt?
Vaar wel, myn lief, ik ga, eer dat men ons betrapt.
Wie maakt hier dat gerugt?
Ik zou voor vast gelooven Dat het Heer Hooghart is.
Een, die Heer slaapt booven.
Maar kom, gaan wy ter rust het overschot der nagt.
Wou! digitized by Google MINNAAR.
Wel zeeker, dat is goed, ik had het niet verwagt, Dat nu ik hier zo lang stond aan de deur te passen, dat niemand van dit volk my hier van deedt verkassen.
FERDINAND WOUTER.
FERDINAND Om den hoek van de deur ziende.
Wel Wouter, is t al veilig?
Ja tree uit.
Maar og!...
Daar hoor ik wat, nu is 't al weer ver bruid.
Weer in de kamer gaande.
Wat ong'luk dreigt ons nog?
pak u ras na binnen!
Nu vrees ik dat de klugt ter deegen zal beginnen.
WARENAR met een kaars en bloote degen.
Vermoot.
Oud stand, wie daar, spreek op, eer dat men u Ik heb in dit portaal daar straks een stem gehoord.
Wie drommel of hier nog op kol ryd?
'k zal eens zoeken.
Misschien dat iemand zig versteekt in deeze hoeken.
Maat hou, daar zie ik wat beweegen in dien hoek.
Spreek zeg ik, eer ik jou aan stukken breek als koek.
Wil je niet?
dan zal ik jou de huid afstroopen.
doet dat niet, myn Heer, maar laat my liever loopen.
Zeg my uw naam.
ik ben Wouter bleek van schrik.
Ik zoek een plaatsje, op dat ik Wat slaapen zou.
die slaapplaats is niet eigen.
Dat scheelt my niet, als ik maar kan een hoekje krygen, of 't op een steen is of een plank, dat 's niet een brui.
Ik slaap hier al zo goed, als al de ryke lui.
Maar, waarom klopte gy strak aan een deur?
Ik zogt een leeg vertrek, maar niet om u te stooren.
Met wien stond gy daar straks te praaten?
want ik meen Ik heb 'er meer gehoord.
53.0 wouter.
Weërhoud Warenar die na 't vertrek van Izabel gaat.
Ik praatte wat alleen.
Maar og!
Daar schiet my wat in 't zin.
Ei pak uw biezen, Indien gy hier niet wilt een arm of been verliezen.
De hospes heeft my flus verteld, dat op dees plaats Hy somtyds heeft gehoord een vreesselyk geraas, Van spooken, geesten, en een vreesselyk gerommel, Puur of het wierd gemaakt door heinije pik de drommel, en daarom, Heertje lief, kiest dog het hazepat, Eer jou de duivel of een geest krygt by jou gat.
Want zoo gy raakte om hals, wat zou ik my bedroeven.
Hoe dorst gy dan alleen hier zonder ligt vertoeven?
Ik ben nooit bang geweest voor geesten, en jy wel.
Ik ook niet, maar ik moet eens zien wat Izabel Al maakt.
Hem te rug houdende.
Waar ik als gy, ik zou dat voorneem staaken.
Jou bruidje slaapt, myn heer, gy zoudt haar wakker maaken.
hoor eens Wouter!
zou dat snorken zyn?
Ei laat Ons wat na by gaan, want my dunkt, dat zy nog praat.
't zy dat ze slaapt of waakt, dat kan u niet verscheelen, blyf jy maar van haar af.
Debuitenspoorige warenak.
Het zal haar piet verveclen, al steur ik eens haar slaap.
Ik wil haar wel eens zien, als zy te bed leit.
Hem wederhoudende.
dat mag niet zyn, door dien gy 't gy haar respect hier door verkort maar laat blyven, indien gy niet begeert, dat zy op u zal kyven, dog zo gy nu niet wilt na bed gaan, bid ik dat gy my eens 't een of 't aar verhaalen wild.
Ik heb gehoord, dat gy een meester zyt in 't digien, En ook Comedies maakt, gy zult my zeer verpligten, zo gy my daar wat van verteld, als 't u behaagt.
Wel Wouter, ik ben blyd dat gy my daarom vraagt, Want nu gy t weeten wilt, nu zal ik u doen hooren Een schoon stuk werks, dat ik voor t beste heb verkoren, Van al dat ik nog ooit gemaakt heb, het is zeer Zielroerend, want d'auw stof die is byzonder teer.
Gaan wy in uw vertrek, daar zult gy 't best vertellen.
Neen, neen, wy zullen 't hier in dit portaal wel stellen.
Hoor, 't is een stuk zo schoon als immer wierd gespeeld, de wraak die word daar met de boosheid afgebeeld.
Wou zed by Google MINNAAR.
55 wouter.
Eer dat gy verder gaat, laat my den naam eens weeten.
Het word Herodes Kindermoordenaar geheeten.
Wel, dat 's een schoone naam!
Ik heb een heele nagt Al leggen peinzen, eer ik deezen naam bedagt.
Maar wouter hoor, de stof die zal u meer behaagen, en zo het word gedrukt, zal ik 't aan u opdragen.
Van al de stukken of comedies, die ik ooit Gemaakt heb, is'er nog niet een als dit voltooit.
Vondel, Hooft en Drost, die mocten voor u.
Wyken.
Ja de Collegies moogen ook hun broek wel stryken, voor zulk een olifant in 't digten.
Nu vaar voort, als 't u belieft.
Gy hebt het best nog niet gehoort, want in het eerste komt Herodes met zyn knegten.
Die laat ik tegens ruim drie hondert kind'ren vegten, tot dat zy altemaal vermoord zyn.
Wel verdult!
Als al die menschen op 't toneel zyn is 't vervuld, maar zeg, waar droely zult gy al die kind'ren vinden, die gy door 't Krygsvolk van Herodes laat verslinden?
Maar nu het tweede... Tegen Ferdinand die uit de kamer komt.
vertrekt, 't is hier niet klaar.
Debuitenspoorigewarenaren.
Hoe spookt het in 't portaal?
Zeg eens, wie sprak u daat?
Ik deed de kinderen weer van 't toneel vertrekken, myn Heer, vaar voort, wil my het tweede eens mee ontdekken.
Het tweede dat zal nog veel beeter zyn als 't eerst.
Daar zal ik moeders doen verschynen, die op 't zeerst Haar lieve kindertjes beweenen.
Ziet Ferdinand, die meent uit te gaan.
Maar wat drommel Zie ik daar weemelen?
wie maakt hier dit gestommel?
Weer binnen tredende tegen Catryn.
Sluit haastig.
na de kamer van Izabel loopende.
ik denk vergeefs dat Izabel Wel zoetjes leid en slaapt.
Nu zie ik eerst het spel!
Hem tegenhoudende.
Wat hebt gy dog gezien?
Ik zag dat zeeker Jonker Kwam uit de kamer van myn bruid, die hem in 't donker liet stappen, maar de guit had my wel haast gezien.
Nu is hy in de knip, en zal my niet ontvlien.
Op de deur loopende.
Kom uit jou hekzen, kom, doet my de deur eens oopen, of anders zal ik jou al t'zaam de huit afstroopen.
CATryn van binnen.
Jou afgeregte hoet!
Ik zeg, doet op de deur, of k loop die op de vloer.
Eiliabel, ik doge dat gy te rust roude leggen?
Hoe met de deegen in de hand, wat s dit te zeggen?
Ik kom eens kyken, wat myn bruitje hier al maakt, en of t ook by haar spookje.
Ik doe dat u niet raakt.
Dat my niet raakt, niet waar?
maar 't zou my kunnen raaken, gy waard hier beezig om my koekernoet te maaken.
Speelt gy voor zinneloos, of zyt gy 't inderdaad?
Ja agt my vry voor gek Mejuffer, maar die praat Is myn geen duit waard, hoor ik ben die ik wil weezen, of 't u behaagt of niet, ik zal eens zien of deez'er niet binnen is, die my daar straks verscheen.
Kom Wouter neem de kaars, wilt met my binnen ircen.
WOUTER vallende, blust de kaars uit.
De drommel, og!
myn Heer, ik breck schier hals en beenen.
valje Wouter?
Wou! debuitenspoorige wouter.
myn kop, myn hals, en scheenen!
Nu staat men hier en kykt in duister, loop haal ligt.
ik leg hier op myn aangezigt.
Hou holla hospes, hei!
Breng kaarsen om te kyken.
Ferdinand uit de kamer trekkende.
Myn Heer, verzuim geen tyd, gy kunt hem ligt ontwyken.
WARENAR vat Ferdinand in 't weg gaan.
Hier heb ik iemand og!
dat zal die jonker zyn, ha maatje, k heb jou vast, nu zyt gy in de pyn.
Wat bent gy voor een held?
Kom lustig, wild eens spreeken.
Stel je zig tusschen Warenar en Ferdinand.
Wel wie zou 't weezen?
Ik, ik ging de kaars ontsteeken.
Nu, laat my los myn Heer, gy kent my immers wel.
Neen, neen, ik heb hier nog een ander by het vel.
Ik zal het vlugten van dien suoeshaan wel beletten.
Ei wilt u niet ontzetten Om een... agt.
59 AGOSTE TOONEEL.
ADRIAAN en WILLEm met kaarsen.
's bier te doen WARENAR.
Kom ligt eens digte by.
Jonker Ferdinand, myn braave Neef, zyt gy Die op myn reekening by izabel gaat slaapen?
De drommel Ferdinand, het is hier slegt geschaapen.
Wat deed gy daar?
Spreek op in 't midden van den nagt?
Ik heb als bloedverwant hier in myn pligt betragt.
Ik zorgde voor uw eer, en heb ze in agt genoomen.
Wat drommel moest gy dan tot in haar kamer koomen? EDUWARd.
Na ik het merken kan, zo hebt gy die bewaard.
Wat bruid het jou, zeg vent, dat gy al weer jou baard Daar in komt steeken, ik heb hem dien last gegeeven.
Waar van beklaagt ge u dan?
Wel wie heeft van zyn leven, dat wil ik doen, wanneer t my lust.
Maar weet... warenar.
Ik wil niet weeten, daarom zeg my niet een beet, gaat gy maar slapen, of laat my in rust en vreeden.
Kom gaan wy, ik vervloek de wispeltuurigheden Van Izabella, en ban haar liefde uit mynen zin.
Trouwlooze Schoonheid, loont gy dus myn trouwe min?
Hy gaat.
Ja laat hem gaan, die reekel met zyn bruyen.
Duyen?
Onfreer dat groot geschreeuw wat had dat te zeggen?
Dat zal u Ferdinand wel klaarder doen verstaan Als ik.
Ik vond hem hier in 't gaan uit Izabels vertrek.
Zo heeft hy my verschooven, wat mind uw bruid?
Digsteres vl 61 MINNAAR.
Dat zou ik ook gelooven.
Of ligt quam hy haar een historie van den stiet Vertellen.
hy weet die loopjes uit de zwier.
LEONOOR valt in flaauwte tegen Wouter.
ik kan niet meer, myn ziel schynt te bezwyken.