floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
't Is al heel wonderlyk en kuustig verzint: Heer Karel komt hier, om te trouwen met je kind; Wat doet Valerius?
om dat Huwelyk te stuiten, Fabriceert hy een brief, die quansuis komt van buiten.
Meer heb ik niet te zeggen, als dat je eens ongepassionneert De staat van onze questy in zyn eigenschap koncidereert.
Ja, 't is al zo wat.
Filippyn Ik wilje zelfs wel Rechter maaken.
Katryn zal by provisy dat Huwelyk trachten te staaken, En je vrouw ondertusschen zoeken te krygen op haar zy: En dan is 't half gewonnen: want de vrouwen zyn zo penetrant niet, als gy.
Je hebt gelyk.
Je verstaatje vry beter op die kneepen.
De vryers zyn, gelykje weet, om malkaar op te ligten, fyn en deursleepen.
Dat doenze.
Maar 't zal de bedrieger bedroogen weezen; want Myn Heer kend zyn waereld te wel, en heeft te veel verstand, Om zich zo by de neus te laaten legen, Orontes.
En daar en boven Te veel ervarentheid, om zo blindlings te gelooven.
Zit 'er geen Uil op myn schouder, ik loof, dat hy Karel niet eens kend.
Hy denkt ligt, datje, om zulks te begrypen, te onnozel bent.
Maar hy moest 'er noch al een meê brengen, die je zou willen verkloeken.
Dat meen ik ook, Orontes laat zich zo ligt niet doeken.
Filippyn; Gantsch niet, myn Heer, ze hebben de regte niet voor.
Orontes; Daar komt Karel: ik moet het hem eens zeggen.
wat ik hoor.
wie heeft zyn leeven Zulk een Komedie gehoort!
of zulk een Story beschreeven!
Orontes, Krispyn, Filippyn.
datje wist, wat men my daar op de mouw wou spellen: 't is al heer raar.
Ze zeggen rond uit, datje te Chartres getrouwt bent met een aar.
als ik 'er aan denk, kan ik my van lagchen niet houwen.
te Chartres getrouwt, en hier weer met een ander trouwen.
wat drommel of al dit lagchen beduid?
Men zogt me zo een rad te draaijen; maar trek me die achterste kies eens uit.
Ze hebben een gek voor, dogt 'er; maar 't zel 'er wel missen.
Orontes is geen man, die zich zo ligt in de zak laat pissen.
Ik wou wel eens weeten, wie zulks heeft uitgestrooit, ik sweer... Filippyn.
't Is een Edelman, die Valerius hiet, zeid myn Heer.
wie is dat?
Filippyn; tegen; Orontes.
Zie je wel, dat men hem maar wat zoekt te bruijen.
Hy kent hem niet eens.
Hoor, myn Heer, ik zelje 't beduijen.
Je hebt wel gehoort.... 't is die vent, dieje Medevryer is geweest.
daar schiet my iets van te binnen.
Is het dat beest!
't Is een Kaerel, na my voorstaat, wiens goed kragtig is aan 't ebben.
Zyn Krediteurs wenschten wel, dat dit Huw'lyk zyn voortgang mogt hebben.
ze zullen al lang wagten, eer dat geschied.
hy 's niet gek, die Valerius.
Orontes is ook zulk een ylen Haring niet.
Maar dat overgeslagen: ik hebje noch iets voor te stellen.
Ik ben metje argesprooken, dat ik je vier duizend pistoolen zou tellen, En ik heb een hnis staan in de Fauxbourg van Sint Germain, Dat zes duizend pistoolen waard is; zouje daar meê te vreden zyn?
ja; maar een huis van zo veel geld kan myn zo wel niet slaagen.
Het goud, myn Heer, gelykje weet, kan men gemakkelyker draagen.
Ten andere, is 'er ook te Chartres, digt onder de stad, Een Hofstee, met een stuk Land te koop, daar ik wel wat zin in had.
Geen veugel kan beter land overvliegen!
daar by is 't mooi van situatie.
Ik zou 'er maar duizend pistoolen voor geeven; doch't is by gratie; Dewyl het by publike koopveiling wel eens zo veel gelden zou.
Behalven, de fraaije Plantagie, en de Architectuur van 't gebouw, Vind men twee extraordinary groote Vyvers, daar men na gissen, Wel twee duizend pond Karper, met ruim zo veel Snoek, 's jaars uit kan vissen.
Dat moetje je niet laaten ontgaan: die occasie is puik.
Ik heb zes duizend pistoolen leggen, tot het zelfde gebruik, Daar ik een groote Financier, die in 't kort staat te breeken, En een braave Buitenplaats heeft, mee d'oogen meen uit te steeken.
Je kund van je vier duizend pistoolen disponeeren, als je belieft.
Krispyn, Orontes ombelzende.
Ik dank je duizendmaal voorje beleefdheid, datje me zo prompt gerieft.
welk een goedheid!
welk een genereusheid!
ik moet bekennen, Dat 'er weinig zulke Schoonvaders in de wereld bennen.
Ik ga zo aanstonds na de Notaris, die de Qukantie heest gesteld, En zeggen, dat hy 'er mee aan ons huis komt, by 't tellen Krispyn.
Als 't u belieft: anders zal ik 'er zelf wel na toe gaan loopen.
Wie weet, of zich de Krediteurs van Valerius, uit desperatie, niet zullen opknoopen.
Dat mag ik wel lyen; al wou hy 't zelfs meê doen, de Guit.
Je zult, spyt zyn bakkes, hoe eer hoe liever, trouwen, dan is het spel uit.
Krispyn, lagbende.
hoe zellenze staan te kyken!
puur als de vogeltjes die na de uil gelyken.
Krispyn, Filippyn.
Naar ik merk, kend myn Heer, Karel, en weet iets van de moord.
Zou hy niet?
hy heeft 'er een brief tan ontfangen, naar ik heb gehoord.
Maar couragie, daar is zo byster veel niet aan geleden; Ik heb het Orontes uit het hoofd gepraat, en hy schynt u genegen.
Ik hoop dat men 't Huwelyks goed haast magtig zal worden; dan zal men met de buit Agter op onze paerden wel haast eklipseeren, snap rabat, ter poorten uit.
Wat schortje?....
hoe zieje zo beteutert.
Daar is myn meester.
Ik wou dat hy den hals brak; nu is 't werk verpeutert.
Valerius, Krispyn, Filippyn.
NU moet ik 'er de brief eens toonen.
wat mag dit zyn?
't Is immers Karel niet, na 'k zie, ô neen, het is Krispyn.
Ja, ik bent.
Maar wat teginje?
je zelt myn heele aanslag verbrussen, Ik hebje immers gezeid, datje hier niet komen zoud, onziet, dertusschen, Indienje Orontes, of iemand van zyn huisgenooten hier Loopt al het werk, dat ik omje gesmeed had, te niet.
O, Krispyn, die aansiag zal nu niet meer nodig weezen.
Ik ken myn Medevryer, en heb van die kant niet te vreezen; Zyn naam is Karel, en hy 's te Chartres al getrouwt Met een andere Juffer.
‘Och!
ik word waarachtig koud.
daar is zyn knecht, die zal wel anders spreeken.
Ik heb hem in je intrest gebrogt, en deze aanslag met hem besteeken.
Ik heb van hem zelfs een brief in myn tas, Waar in hy positief schryft, dat hy al gehylikt was.
Weet, myn vrind, dat ik bier te Chartres getrouwt her, met een Juffer van goeden huize, en voorneemens ben, om daar mee eerstdaags te Parys te komen, om u myn dienst te presenteeren.
'k Sta toe, datje die brief hebt: maar toen hy dit heeft geschreeven, Stont hy zo na de Kerk te gaan, en op 't punt, van aan de Juffer zyn hand te geeven: Maar zyn vader, die daar achter quam, heeft het voort gestuit, Met een brave stuiver te geven aan de vader van de Bruid.
Zo zynze dan niet getrouwt.
Gelykje kund hooren.
Zouden ze niet!
Krispyn, dan ben ik verlooren.
Maar zeg my toch eens, wat aanslag je hebt gesmeed: Waar toe al die equipasy?
die hoed, die pluim, dat kleed?
Hoor; Karel staat hier voor overmorgen niet te arriveeren; Midlerwyl kom ik hier, in dit gewaad, zyn persoon representeeren, En Orontes, met zyn Vrouw, zien my daar ook al vooraan.
Maar wat is uw oogwit?
Orontes berouw te doen hebben, van 't geen hy heeft gedaan.
Dat my ook al tamelyk is gelukt; want zy schynen Geen kleintje afkeerig te zyn van myn afschuwelyke mynen.
En extravagant gedrag; inzonderheid de vrouw, Die haar Dochter graag aan u uithyliken zou: Dewylze, gelyk je weet, wat graag gepreezen, En hoffelyk onthaald wil weezen.
Ik zeg alles, en observeer karacter, noch fatsoen: Ik brutaliseer, gelyk de hedendaagse Saletjonkers doen, En ik hoop haar, door myn afschuwelykheid, zo te mishaagen, Datze me, eer het avond is, de deur uit zullen jaagen.
Maar hoe houd zich Katryn, de Kamenier van Izabel?
Katryn weet van de moord, en heeft een voornaame rol in 't spel.
Ha, Krispyn, ik zalje verpligt blyven al myn leeven.
Ga maar heen; want zo ze ons zien, is de heele kaart vergeeven.
Ik bid dan, datje... Krispyn.
'k Zegje, ga heen, en stelje gerust.
Maak toch dat... Krispyn.
Zoje langer blyft, is onze aanslag verbrust.
'k Verzoek maar... Krispyn.
dat talmen begint my te verveelen.
Zoje niet vertrekt, zullen wy haas op gaan speelen.
Neen blyf, Krispyn: ik gaa.
Wel brui dan heen, en al gaauw.
DE Hemel zy gedankt.
Hy 's weg.
Ik was daar geen kleintje in 't naauw.
Ik vreesde dat Orontes, met al dat prakten en snappen, Of iemand van zyn huisgenooten, ons hier mogt betrappen.
Dat vreesde ik ook.
Maar laat ons eens overleggen met malkaar, Wat weg we zullen nemen, de Paarden staan gereed, en klaar.
De weg na Vlaanderen.
Filippyn, ziende ver van zich.
Dat 's goed.
Wat maar?
hebjer iets tegen?
Gansch niet, ik heb... daar is... Krispyn.
Hoe staje zo verleegen?
Of hebje wat in 'toog?
Ik zie... laaf zien... het schynt hem wel te zyn.
't Is zyn postuur?
Wat postuur?
't is Argantes, Krispyn.
De vader van Karel?
Ik wou, dat hy hier duizend myl van daan was gebannen.
Ik loof, dat al de Duivels uit de Hel tegens ons aan zyn gespannen.
Hy koerst recht op Orontes huis.
Nu is al onze hoop uit.
Men moet iets practiseeren, waar door men hem ophoud, of stuit.
Ga jy maar om een hoek, daar ikje weer kan vinden.
Als Orontes maar op het mat niet komt, zal ik den ouden Vink wel blinden.
Argantes, Filippyn.
MEt welk een blydschap zal my Orontes ontfangen, met zyn vrouw!
‘Ja, met welk een vreugt zou ik je zien hangen aan een touw!
O Serviteur, myn Heer, Argantes.
Wie Drommel zou droomen, Datje hier zo onverwagt in Parys zoud komen?
Ik ben kort na u vertrokken, en kom reizen op myn gemak: Dewyl 't my best dogt te wezen, dat ik zelf Orontes eens sprak, En hem het Hu welyk met myn zoon, door geen knegt, af liet zeggen.
Ik moet bekennen, dat gy 't al ordentelyk weet te overleggen.
Zo meenje Orontes dan zo te gaan zien.
Zo opstaande voet.
Wat benje dan gelukkig, dat ik je hier zo ontmoet!
Want ik zouje raaden, zo aanstonds den aftocht te blaazen.
Hebjer dan geweest?
Geweest?
dat schreeuwen en raazen Had me de Trommelv liezen haast doen barsten, van al dat geweld.
Ik ken myn aasem niet haalen, zo ben ik 'er noch van ontsteld.
hadden ze 't dan zo tegens my?
Dat moetje eens hooren.
Ik ben noch maar een vrouw, zei 't wyf, maar ik was liever nooit gebooren, Eer ik zo myn woord zou houwen, 't is een vlek in ons fatsoen.
Wat vlek?
wat naadeel kan dat aan haar dochter doen?
Dat zei ik meê: maar wat wilje met vrouwlui beginnen?
Ze gebruiken geen reden, schoon ze by haar verstand zyn, en zinnen: Wie zal gelooven, riepze, dat zich Karel aan een ander had verzeid, Elk zal meenen, dat zyn Vader, na hy zich van onze gelegentheid Wel geinformeerd had, zyn beloften heeft gebrooken, gesprooken.
ik kan niet gelooven, dat 'er zo qualyk zou werden ontsteltenis, Filippyn.
Ik kan 't je niet zeggen, zo als ze anging: ze beefde van Puur als een mensch, die zo uit een dolhuis gebrooken is.
De oogen draaiden in 't hoofd; en had ik me achter de meid niet geburgen, Was ik 'er glad om koud geweest: want ze greep me na de strot, om te wurgen.
Hoe droeg zich Orontes?
die was veel moderaater, als zy: Die gaf me maar een voet voor 't gat, en een soeflet daar by.
welk een buitenspoorigheid!
hoe kan 't qualyk werden genomen, Dat men zyn woord breekt, als men het niet na kan komen.
Hebjer d'omstandigheden wel gezeid?
Ik zei, al wat ik zeggen kon: Zelfs, datje zoons vryery met de...... begon, En dat zyn Bruids vrinden daar al proces over stonden te moveeren; Indien jy 't op die wys niet had getragt te accommodeeren.
Begonnen ze wat te luisteren?
Ja luisteren?
't wyf spoog vuur en vlam.
Ik zouje raaden, dat gy, noch niemand van d'uwen onder haar oogen quam.
Filippyn, ik meen haar echter zelfs eens te gaan spreeken.
Je zelt het wel laaten: ze mogtenje den hals daar breeken.
Ik zal haar met zagtheid en reden wel ondergaan.
Daar helpt geen reden.
Ik hazardeerjer niet aan.
Alsjer per fors gaan wilt, zo gaat 'er morgen.
Je spreekt niet qualyk, Ik zal haar dan wat bezadigder vinden, en nergers na zo ongalyk.
Je bent meester van je zelfs, en kund doen, zo je 't verstaat.
Neen, neen, je hebt groot gelyk, ik gaa heen, en volg je raad.
Filippyn, alleen.
VIves les bons Esprits!
dat onweer zyn we weer te boven gelooven.
De loozen lyen geen kommer, daar de onnozelen zo ligt Nu is 't kreng op een oor na gevild, en daar scheeld niet anders aan, Als dat wy 't maar agter op ons paerd hebben, en daar meê na Vlaanderen gaan; Dog de buit quam my alleen toe, na ik het natuurlyk regt ken: Dewylze voor myn Heer was gedestineert, en ik zyn eigen knegt ben.
Maar ik zal dat Krispyn niet wys kunnen maaken: hy 's al te fyn.
Maar ook een liefhebber van devrouwen; derhalven zal 't beter zyn, Dat ik hem raâ, deze nacht by zyn Bruidje te blyven; Dat ik ondertusschen wel zorg zal dragen voor de schyvrouw, ven; Tot hy zyn hart braaf heeft opgehaald by zyn nieuwe Dan meen ik, dat hy niet een duit van de penningen trekken zou.
Maar wat zou hy dan op myn afgryselyk schelden en raazen!
't Moet al hard winteren, als de roofvogels op malkander aazen.
Of als de eenen wolf in het bosch den anderen byt, Hy zou het my betaalen, al was het tien jaar na den tyd.
't Zou ook een al te groot schelmstuk zyn, zo wy malkander misleiden: Dewyl we spitsbroers, en van één funksy zyn, met ons beiden.
Maar ik zie daar Orontes met Katryn, wat is het goed, Datze Argantes daar onderwegen niet hebben ontmoet.
Eenentwintigste tooneel.
VAlerius is een eerlyk man; en als men de zaak wil onderzoeken... Orontes.
je bent door Valerius omgekost: je zelme zo niet doeken, trouw Noch door je schoon praaten zo ver brengen, dat ik de Van Karel en Izabel een oogenblik uitstellen zou.
Zo meenje.... Orontes.
ik meen, datje me gemakkelyk kund bedriegen; Dewylje een onnoozelen bloed, voor hebt, die zich ligt in slaap laat wiegen.
Ga, zeg hem maar, dat hy myn Zwager zal worden, Katryn, En dat al zyn Krediteuren daar van verzekert kunnen zyn.
Tweeentwintigste tooneel.
WAt is dit voor een taal?
wat zal ik hier uit gelooven?
Daar steekt iets in, dat myn verstand gaatte boven, Drieentwintigste tooneel.
Valerius, Katryn.
KRispyn heeftme wel zo wat gezegt; maar ik ben niet gerust, Voor dat ik van de om standig he den wat meerder ben bewust; Want ik kan noch niet begrypen, wat hy heeft voorgenomen, En hou het verdagt, dat hy my belast hier omtrent niet te komen.
Als ik het wel bezef kan ik hem daar niet hinderlyk in zyn.
Je dienaares, myn Heer.
Vind ikje hier.
Gelykjeziet, Katrynl Katryn.
Wel, waar blyf je met de brief?
of word ze noch eerst geschreven.
Ik hebze by me; maar die kan nu niet neemen of geeven.
Zeg maar, hoe 't met onze aanslag gaat: zal 't lukken, of niet?
Wat aanslag?
Die Krispyn in 't werk steld.
Ik kan geen Kaerel die zo hiet, Valerius.
Kenje hem niet?
't is myn knegt.
Zo veel als 't kind dat te nacht is geboorert.
Vierentwintigste tooneel.
Helena, Izabel, Valerius, Katryn.
Helena DAar is Valerius: nu zullenwe de zaak in de grond eens hooren.
Ik ben waarlyk bly, myn Heer, dat ik je hier, by geval, zo vind.
Oordeelje het alzo geoorloft te zyn, dat men zo brieven fabriceert en verzind?
Valerius Fabriceert en verzind?
ik weet niet watje daar meê wilt zeggen.
Noch dat 'er iemand is die my zulks te lasten durft leggen.
Valerius, Mevrouw, heeft geen schuld, dat is een eeerlyk man.
Daar speult zo iets onder, dat ik juist zo niet zeggen kan. Maar daar komt Orontes met Karels vader, nu zullen we ons ter degen Informeeren kunnen, hoe 't met de zaak is geleegen.
Vyfentwintigste tooneel.
Orontes, Argantes, Valerius, Helena, Izabel, Katryn.
Daar schuilt iets achter, Monsieur Argantes, ik hou hef suspect.
Men moet het onderzoeken, dewyl je 't in twyfel trekt.
Maar myn zoon kan 't niet zyn, dat kan ikje met eeden verklaaren: Alzo we een uur voor myn vertrek te Chartres noch by malkanderen waren.
Hier hebje myn Heer Argantes, Hartje lief.
Die goeje man Komt zich excuseeren, dat hy zyn woord niet houwen kan: Dewyl zich Karel, buiten zyn kennis, aan een ander had verbonden.
Wel wie of ons dan die valsche brief heeft gezonden?
Dat weet ik niet, Mevrouw; maar als gy me met geduld Wilt hooren spreeken, ben ik verzekert, dat je me excuseeren zult.
Orontes tegen zyn Vrouw.
't Was een zaak van conscientie; hy moest het wel toclaaten, om reden.
Voorzeker: ik had het anders om de dood niet geleeden.
Hier is nochtans een Heer, die voorgeeft, je zoon te zyn.
Dat is een Bedrieger.
Hy word echter gedient van Filippyn, Die metje hier is geweest over vyf zes weeken.
Die Schurk!
die Vagebond!
dat hem de Beul denhals moet breeken.
Nu merk ik d'oorzaak, waarom hy me, toen ik hier in huis wou gaan, weerhielt.
Hy zei, datje heel verstoort waart, en hem geslagen had, die Fielt!
Die Leugenaar!
Katryn, ter zyden.
‘Ha!
ik begin zo iets te merken.
Valerius, ter zyden.
‘Het zal Krispyn geweest zyn: die 's wel bequaam, zulke dingen uit te werken.
Daar komenze alle by aan, nu zal men haast zien wie ons dit papje brouwt.
Zesentwintigste tooneel.
Oroktes, Helena, Argantes, Valerius, Izabel, Katryn, Krispyn, Filippyn.
Wel nu, Heer Orontes, is 't nu noch geen tyd dat men trouwt?
Filippyn, tegens Krispyn.
‘We zyn ontdekt; elk vlugt?
eer ze ons vatten.
Valerius, vattende Krispyn.
Hondsfot!
Valsaris!
meenje me zo te ontspatten?
Orontes, grypende Filippyn.
Blyf staan; of ik zelje by den elimaliment.
Argantes, tegens Krispyn.
Is dat de Schurk, die zich voor myn zoon uitgeeft!
wat is 't voor een vent?
Het is myn knegt.
Een knegt!
een knegt!
wie heeft zyn leeven... Argantes, tegens Filippyn.
Is dat order volgen, Fielt, dien ikje had gegeeven?
Valerius, tegens Krispyn.
Is my dat dienst doen, Schelm?
'k Bid, oordeel niet na de uiterlyke schyn.
Argantes, tegens Filippyn.
Ik zweer, Vagebond, dat ik net gedachtig zal zyn.
Vagebond?
Ja, Vagebond, ontken je noch zulks te weezen.
Ik moet bekennen, dat is al wonderlyk gepreezen.
Jou Bedrieger!
jou Schoft!
je bent waard, dat men je schavotteert.
Bedrieger?
Schoft?
ik hiet zo niet: je bent verkeert.
Jou Hangebast!
je bent de galg noch niet ontwassen.
Dat zyn tytels die geen eerlyk man ooit passen.
Zo meenje dat we noch ongelyk hebben?
Ongelyk of niet!
Filippyn zelje wel zeggen, hoe de zaak is geschied.
Neen, doe jy 't liever: je zelt de zaak in beter order ontleeden.
Ik bid dan, datje met wat geduld wilt luisteren na myn reden.
Dat ik my, onder de naam van Karel, vermomd heb met dit kleed, gelyk je ziet, Is alleen, om uw liefde te bevoordeelen, geschied; Geensints om Izabel te vervoeren, of te schaaken; Maar om 't Huwelyk door myn extravagant gedrag haatelyk te maaken: Doch onaangezien al myn buitenspoorige grimmassen, en zotte taal, Had ik het ongeluk van haar te behaagen altemaal.
Zo zouje dan getrouwt hebben, hadden wy 'er niet agter gekomen?
Heel niet: vraag het Filippyn.
Wy hadden voorgenomen, Om het je te zeggen: en daarom quam ik expres hier, om je raad, Op wat wys ik my nu verder zou dragen in die staaf.
Praatjes!
praatjes!
je hebt heel wat anders zoeken te klaaren: Want je wist wel, dat Karel getrouwt, en die grimmassen onnodig waren.
Krispyn, vallende op zyn kniën, Dewylje ons dan, als onschuldigen, niet wilt ontslaan, Verzoek ik genade van 't geen 'er mogt wezen misdaan.
Filippyn, knielende.
Ik ook, myn Heer, laatje goedheid toch meester zyn van je tooren.
We zyn, tot ons ongeluk, onder de Star van Mercurius gebooren, Daar myn Konfrater onlangs noch groote vervolging om leed: Want die menschen zyn juist zo net in den haak niet, gelykje weet.
De Beul zelje wel haaken, Schurken.
heb toch mededogen.
Ik zweerje by de schoonheid van Mevrouw, en haar bekoorlyke oogen, Dat ik 't nooit weer zal doen.
En ik, ik zweerje by de min En tedere liefde, die je draagt tot zulken zoeten Engelin.
O laat de Jongens maar gaan; dewylze schuld bekennen.
Die Fielten weeten, waar de vrouwlui op haar zwakste bennen.
Je bent gelukkig datje Mevrouw Orontes tot een voorsptaak hebt.
Ik vind ook ver best, dat men van die zaak niet meer rept.
Valerius gy kund nu met Izabel, myn dochter, trouwen: Dewyl ik, gelyk je ziet, niet meer aan myn woord ben gehouwen.
Myn Heer, ik ben u verpligt.
Hoor, Jongens, 'k vergeefje misdaad en schuld, Op die konditie, dat jy je voortaan beteren zult.
Krispyn, opryzende.
Dat beloof ikje uit grond van myn hart.
Filippyn, opryzende.
En ik, ik mag wel lyen, Dat men my ophangt, zo 'k my weet bemoei met zulke fielteryen.
Hoor, ik zie datje Borsten bent van oordeel en verstand, Ik zal jou onze Katryn geeven, en jou een Boerinnetje van ons land, Met een braave Bruiker daar by, waar van je met fatsoen kund leeven, Op die konditie, datze alle bei daar haar stem ook toe geeven.
Wat ben je goed!
de eerste zoon, dien ik kryg by myn vrouw, Die zel ik Orontes laaten heeten, ter eeren van jou.
Filippyn, tegens Helena.
En jouw naam zel ook gaan voor alle naamen, Zoo draa myn aanstaande vrouwtje van een dochter komt te kraamen.
Zo krygt hier elk zyn bescheiden deel en lot.
Kom, Vrinden, ik nooje altemaal op het fortuin van de pot.
MISANTROPE.
Gevolgt na het Frans Van de HEER MOLIERE.
Vertoont op de Amsterdamsche Schouwburg.
TE AMSTERDAM, By de Erfgenaamen van Jacob Lescailje, op deMiddeldam, naast de Vischmarkt.
Aan den EDELEN HEEREJOAN HUIDEKOPER, Ionkheere tot Maerseveen, Neerdijck,&c.
Secretaris der StadAMSTERDAM.
M Yn HEER,     De algemeene roem, die de Heer Moliere met dit Blyspel ingelegt heeft: en de aanmoediging van verscheidene Heeren, en Kunstbeminnaars, waar van U Ed: niet een van de minste geweest is; hebben my opgewekt, van het zelve in onze Nederduitse taal te berijmen.
En U Eds.
liefde, om alle fraaije kunsten en wetenschappen in haare Liefhebbers aan te queeken, heeft my de vrijmoedigheid doen neemen, om U Ed: dezen Misantrope gedienstig op te offeren.
Veelen zal het moogelijk vreemt dunken, dat ik U Ed: verzoek, in U Eds: bescherming te neemen een man, die’t gezelschap van alle menschen schijnt te haaten, en te ontvluchten: en tot noch toe geen plaats weet, waar hy zich heen begeeven wil.
Maar als zy eens te recht inzien, dat hy niet zo zeer de menschen, als de misslagen van de zelven zoekt te ontvluchten, zal het niemand verwonderen, dat ik hem onder de bescherming geef, van een Heer, die by al de waereld van deze misslagen met recht moet vrygesprooken worden.
In wien waarlijk uitblinkt, een beleeftheid zonder geveinstheid, een openhartigheid zonder lichtvaardigheid, een vrolijkheid zonder uitspoorigheid, een zedigheid zonder gemaaktheid, en een oprechtheid zonder schijn.
En wiens tegenwoordigheid hy zelve, indien hy U Ed: gekent had, voorzeker nimmermeer zou ontweeken hebben.
Ik zou hem wel met een andere naam hebben laten te voorschijn komen: als, Zedezifter, Errenst rechtuit, Berispal, of menschen hater, na het oorspronkelijke Griekse woord Misantropos.
Maar, dewijl geen van die allen, my genoegsaam heeft kun- nen voldoen, en dat de Heer Molière zelve zich schijnt mistrouwt te hebben, om hem een Franse naam te geeven, en daarom deze van de Grieken ontleent heeft: als meede, om dat hy by alle Liefhebbers van de Franse Tooneel poësy hier met dien naam overvloedig bekent is; heb ik hem dien zelven laaten behouden.
Laatende aan een iegelijk de vryheid, om’er hem een na zijn welgevallen te geven.
Ondertusschen verzoekende, dat U Ed: hem gunstig gelieve aan te neemen, van my, die met al mijn vermoogen tracht na de eer, van te wezen, MYN HEER, UEds: onderdanigste Dienaar H. ANGELKOT.
ERRENST, Minnaar van Magdalene.
VREDERYK, Vriend van Errenst.
GERARD, Minnaar van Magdalene.
MAGDALENE, Minnares van Errenst.
LEONORE, Nicht van Magdalene.
ELISABETH, Vrindin van Magdalene.
KAREL, OCTAAF, { Twee Jonkers.
HENRIK, Knecht van Magdalene.
DAVID, Knecht van Errenst.
MISANTROPE, BLYSPEL.
VREDERYK, ERRENST.
WAt is ’t?
wat schort u dan?
ERRENST.
’k Bid u, laat my met vreden: VREDERYK.
Maar hoor hier, zeg my eens met wat voor viezigheden.... ERRENST.
Ei, gaat gy maar uws weegs, zeg ik, en laat my staan.
Nu steur u niet; men hoort een mensch ten minsten aan.
Ik wil me steuren, en ik wil u nu niet hooren.
Die norse stuursheid komt my wonderlijk te vooren.
Wy zijn goê vrinden, in ’k ben d’eerste daar gy in... ERRENST.
Hoe, ik uw vrind?
weg, weg, zet dat vry uit uw zin.
’k Heb tot dus lang mijn best gedaan om dat te weezen: Maar nu, na’t geen ik uit uw doen heb kunnen leezen, Zo zeg ik u recht uit, ik ben ’t niet meer, ô neen!
’k Wil geen plaats meer in een bedurve hart bekleên.
’k Moet na uw mening dan wel schuldig zijn.
Wel schuldig!
Foei schaam u in uw hart en bloed.
’k Word ongeduldig.
Is zulk een daad wel te verschoonen?
yder man Van eere, moest die zich niet ergeren daar an?
Daàr komt u iemand by geval op ’t hof ontmoeten.
En straks begint gy hem heel feestelijk te groeten.
Met groote aanbiedingen van uw genegentheid Te zweeren, dat gy steets zijt tot zijn dienst bereid, Ja schijnt geheel in zijn omhelzing opgetogen!