floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ey lieve treet eens in, hier toch een weynich rust, Soo bidden wat vermagh, soo doet myn wil na lust.
Neen, neen, myn Heer neen, wilt my nu excuseren, k’ Sal u geselschap niet voor ditmael frequenteren.
I. C. Nu Buurvrouw kom slechts in.
Ick zal het toch niet doen, Daeromm’ laet my met vree, laet my alleen bemoen.
Magh ick u bidden komt, ey doet my toch die eere.
Terwijl ghy my soo bidt, soo kan ick het niet weere.
Kryn en Krel.
Wel Juffrou welkom hier, u komst ons aengenaem, En wonder blyde maect, laet ons eens drincken saem, A vot’ sante Madam’.
Nen y, Nen y Monsieur Kryn en Krel.
Madame si vous plaist: beuvez beuvez un peu.
Monsieur je pris que vous me voulez excuser.
Ne laissez pa que j’y vous doive si prier.
Monsieur excusez moy.
Madame si vous plaist, si certes par ma foy, Mangez mangez un peu: Hier zyn twee wafel-koecken, Ey Iuffrouw bid ick u, en laet u soo niet soecken.
Heer Doctor het wort tijt, dat wy na huys toe gaen, Door dien den Avont-ster begint te komen aen.
Neen, neen, ’t heeft noch geen noot, ey blijft toch noch wat sitten, En wilt in dese kouw, u noch een weynigh hitten.
I. C. Kom, kom, myn Buurvrou kom, set u hier noch wat neer, Terwijle dat het is de wille van myn Heer.
Neen Buurvrouw, nu niet meer, voor dese reys niet langer, Hoe ick hier langer blijf, hoe ’t herte my wert banger.
Nu Jufferouw terwijl, dat ghy niet langer wilt, Ditmael ons blyven by, op dat ghy wert gestilt.
Soo g’lieft toch echter, dat ick u magh convoyeren, Ons Grietjen sal ons wel voor lichten met lanteeren.
k’ Verblijf u Dienares, Heer Doctor goeden nacht, Myn stoutheyt excuseer, bid ick uyt al myn kracht.
C’est fait tres volontiers, je suis à vot’ service: Jenn.
De toutes grand’ mercy.
Je suis à vous propice.
J. C. Buervrouw waer benje daer, wy moeten t’samen gaen.
Heer Doctor goeden nacht.
U oock soo.
Sa wel aen.
Krijn binnen.
Kom Grietjen gaet wat aen, de Juffrou wil haer haesten, Dat zy niet in de poort magh wesen d’alderlaeste.
Ick meen niet dat het is van negen uyren wijt, Kom vrienden stapt wat aen, daer is niet langh respijt, Soo doende sullen wy de poorte wel haest naecken.
Wy sullen strackjes in de poort wel haest geraecken.
J. C. Voor my ick kan voorwaer marcheren niet soo ras.
Och of dat onse gang een weynigh sachter was.
Wel Vrienden dat de poort eens ware toe-geslooten, Hoe suyver souden wy dan onse neusen stooten, Gr.
Krelis Krijnen hoe?
de poort die is al toe.
O lieven Heer wat raet, ick ben het leven moe: Och, och, wat zal ick doen, hoe zal ick het nu maecken, Sal ick nu dese nacht als Schiltwacht moeten waecken.
J. C. Nu weet ick geenen raet.
Ick weet noch goeden raet, Niet beter als dat ghy met my weeromme gaet.
Wel vrienden ick ben hier myn raet geheel ten ende, Ick weet niet waer ick my sal keeren ofte wende, Snachts inde krough te gaen logeren lust my niet.
J. C. Den Doctors Soon Kees Krijn, ons strackjes seer wel riet, Dat men sou gaen weerom.
Komt laet ons weerom keeren, Ey Juffrou alst uw g’lieft.
Ick doe het seer ongeeren.
Ey lieve gaet toch mee, het beste Ledekant, Zal wesen voor u ree, siet daer, daer is myn hant, Daer zulje sijn alleen.
J. C.                                 By wie sal ick nu slapen.
Althans by my noch niet, dat zie ’k wel aen u gapen, Ghy sult met onse Meyt, soo ick niet anders meen, Een sacht gemack’lijck Bedt genieten met u tween.
Kees Krijnen wy sijn stracx al aen het huys gekomen.
En klopt niet, want ick hebb’ de sleutel mee-genomen.
J. C. My dunckt wy sijn daer haest.
Ja in een ommesien.
Dat ick hier weder-kom, dat is my groote pien.
Kom Juffrouw, alst u g’lieft, soo kunt ghy treden binnen, Mercy, dat ick uw’ hert na hier toe konde winnen.
Heer Doctor tot ons leet; ick weerom kome gaen.
Wel Juffrou welkom hier, ghy doet’er seer wel aen, Soo ghy vermoeyt mocht sijn, ghy kunt terstont gaen ruste, Op ’t beste Ledekant, soo veel oock als u luste.
Monsieur je le feray, je prie excusez moy.
Excuserois je vous, je ne scay pas pourquoy, Ienn.
Vous scavez tres bien, n’avez vous.
connoisance, De ma grand’ hardies’ aurez vous patiance.
Madam’ cest ne rien.
Ie me mettray au lit, Krijn.
Si tost si tost Madam?
pourquoy pourquoy si viste* Ienn.
Ie suis tres fatigué.
Griet, Griet, komt wilt u spoeden, Brenght hier met een de keers, maer wille wel behoeden, Komt dient de Jufferouw, nu immers op her best.
Wel vrienden goeden nacht, segh ick u voor het lest.
Krelis Krijnen, Iuff.
Krijnen.
Wel Juffrou goeden nacht,* Griet wilt de Joffrou dienen, Soo veel het mog’lijck is, uw’ hulp haer wilt verlienen.
Krijn, Iuff.
Camp en Krelis Kr.
Griet dit niet qualijck duyt, Ghy sult terstont het licht wel eensjes blusschen uyt Wanneer ick legh en rust.
Ick sal het wel verrichten, Is Juffrou al te bedt.
Ja, doet nu maer u plichten.
Seer garen Jufferouw, soo als het uw’ oock lust, Ick doe de keers al uyt: Goe nacht Ienn.
En goede rust.
Iennema binnen.
Is Juffrouw Barbara al onder nu gaen leggen.
Ja, Krelis Krijnen, soo heb ick haer hooren seggen.
I. C. Nu Krelis nu ist tijt, hoor hier nu eens een woort, Kom tijt der nu na toe, kom, kom, ga nu vry voort, Ghy moest nu ten eersten onderkruypen, Gelijck als eenen Vos in’t hoender-kot komt sluypen.
Foey, foey, uw’ Juffrou Camp, foey schaemt u in uw’ doot, Foey schaemt u Krelis Krijn, waer is nu uw schaem-root.
I. C. Wat Krelis zulje dat, van soo een schijtpels lijen, Ick wedt ick sou haer dat, wel qualijck doen gedijen.
Ick segh u Griet siet toe; ick seg u hout den beck, Of ick zal u terstont wel breecken uwen neck, Du vercken daer du bist.
I. C.                             Du olicke Caronje, Wel wat brots ghy myn hier, wat meenje wel?
waer woonje?
Hoor Krelis hoor eens hier, gaet maer ten eersten heen.
Goe nacht.
I. C. U oock alsoo, groet haer van my met een.
Iuffr.
Camp, Krijn en de Meyt binnen.
Wel Juffrouw ick kom hier, met myn Credentie brieven, Hoe vaerje doch alhier, kan ick uw’ niet gerieven, Ick presenteer myn dienst, ’k verblijf u Serviteur, In ’t eersten en in ’t lest, hier na soo wel als veur.
Wel wat wilt ghy hier doen?
Ick wou u wel begieten, Met Nectars soeten douw, en Minne-pijltjes schieten.
Wegh, wegh, wegh, wegh, van hier, gaet van het Ledekant, Ick segh u gaet van hier, of ’k bijt u in uw’ hant.
Joffrouw tot uwen dienst, ey laet my uw’ genaecken, Ey laet ons eens te saem, een kinder-spel gaen maecken.
Foey, foey, you boose guyt: foey, foey, you slimme vent, Hadt ick wel oyt gedacht, ghy soo wellustigh bent.
Eerwaerde Juffrouw, stelt u daer toch soo niet tegen, En laet ick eenmael uw’ bekooren en bewegen, Maer seght my eens wat’s dit?
wel?
wat heeft dit in, Dat ghy op my zijt gram, dat ick verstooten bin, Oey!
Oey!
ghy bijt my in myn vinger.
Wegh, wegh, ten schaet uw’ niet, ghy onbeschaemde slinger, De Duyvel hael u in sijn eeuwigh duyster Rijck, Her uyt!
you boose fielt, ick segh u van myn wijck, Help, al wat helpen kan, men wil in desen nachte, Myn Maaghdom nemen wegh, men wil my hier verkrachte.
Ey lieve laet my eens verwerven uwe gunst, Ick zal myn saecken wel verrichten na de kunst, Laet my doch komen in.
ghy sult maer Maeghdom laten, Die niemant voordeel geeft, die niemant oyt kan baten, ’t Is maer een bloote naem, ey!
Maeghdom en is niet, Wie is het diese voelt, wie is het diese siet, Wel Juffrou Barbara, ’t is seper te beklagen, Dat ick krijgh geen consent, wat helpen minne-vlagen, ’t Is schande dat men soo een dertien uyren tijt, Soo schandelijck verquist, en dus onnut verslijt.
Dat raeckt al niet met al, daer is niet aen gelegen, Ick vloeck u wel terstont, in plaetse van den zegen.
Ey lieve doet, voldoet maer mynen geyle wil, Dat gaet’er dan op aen, ey weest maer soet en stil.
Och, och, wat moet ick hier niet tegen wille lijden.
Weest still’, eer dat men t’hoort, het roepen wilt vermyden.
O lieven Heer wat’s dit, myn eertje ben ick quijt, Hoe dat ick oock wel tier, hoe dat ick roep en krijt.
Goey morgen Jofferouw.
Goey morgen boose Reeckel, Wat heb ick dese nacht geseten inde peeckel, Wel Juffrou Camp, waer toe heb ghy my hier gebracht, Dat ick verliesen zou myn eer en sijn verkracht.
Nu Juffrou heeft myn Soon bestaen U. E. t’onteeren, Hoor, hoor, geen beter raet, hy magh u weder eeren, Kom, Krelis Krynen kom, belooft malkander Trouw, Dat ghy sult sijn haer Man, en zy u weerde Vrouw.
Myn Lief, k’ beloof u Trouw.
En ick u van gelijcken.
Wy sullen bey ons goet met eeren wel verrijken.
Laet ons tot Meertensdijck opteyckenen de Geboon, Jenn.
Ick wou wel Buurvrouw, dat ons Trouwen sou u Soon, Soo hy ons trouwen wil, ick zal hem dan vereeren, Een mantel met een kleet, soo fijn als hy ’t begeere.
Maer Krelis hoe sult ghy doen schrijven uwen naem, Krel.
Dat weet ick niet, hoe wy dat stellen wat bequaem.
Krijn, Griet, en Krelis Krijnen binnen.
J. C. Hoor, hoor; ick weet wel raet, ghy hoeft niet lang te beyden, Laet schrijven uwen Naem, Cornelis Krijn’ van Leyden: Maer hoor eens Barbara, hoe is het al gegaen, Kon Krelis Krijnen wel klaer maken dese baen.
Ick segh het u alleen, en moet het oock bekennen, Ick kan het seeckerlijck uyt-spreecken met geen pennen, Dien loosen stouten Boef, ja dien rechtschapen quant, Die was’er beter toe, als mynen Pol Valant.
J. C. Ha, ha, ha, Barbara, ick heb myn Soon vernomen, Ick zie hem ginder ver, seer spoedigh aengekomen.
Ja, ja, ick zie hem al.
D. Camp.
Wel Moeder goeden dagh, Ick heb myn wegh gespoeyt, soo vlytigh als ick magh.
Heer Doctor welkom hier.
Mercy, mercy, Madame.
Laet ons op Meertensdijck opteyckenen ons name.
Kryn en Kr.
’tIs wel wy sijn te vree, kom laet ons rasjes gaen.
Ick twijfel niet of’t sal wel wesen haest gedaen.
Ja, als de namen sijn maer driemael af-gelesen, Soo stelt uw’ hert gerust, en weest maer sonder vreesen, Wy sullen dan terstont na Zeyst gaen alle vier, Soo haest my de Pastoor geeft d’Attestatie hier, Komt vrienden wilje mee, ick heb nu Attestatie, De namen sijn gegaen, hier heb ick approbatie, Kom lustigh spoeyt u wat, het zal haest worden tijt, Wy sullen anders dees occasie raecken quijt.
Ha, ha, wy sijn daer haest, my dunckt ick zie den tooren.
De klock van hallif twee, wy alle luyen hooren.
Siet daer ’s de Kerrick-deur.
Wel dat is haest gespoeyt.
Wel vrienden w’ hebben nu wel ongemeen geroeyt.
Heer Bruygom wilt u Bruyt nu vast binnen leyen, Loopt Moeder gaet ghy oock, ick zal niet lange beyen, k’Sal d’attestatie eens gaen reycken den Pastoor, Stil, stil, ey lieve swijght, my dunckt ick hem daer hoor.
Iuff.
Camp binnen.
Confrater salvus sis.
Salveto mi Confrater, Qui tu jam venis hic?
Hic adest mea mater.
Si placet Domine, ey excusato me, Accedat mox ad te.
Lubenter, maxime: Vrou Dominies hoe vaerje, Vr.
Heer Doctor wel God danck.
De leste reys waer waerje.
Ick waer eens uyt gegaen.
Ey lieve geeft u man Dit kleyne Briefjen immers.
Soo haest als ick maer kan, Ick sal ’t hem geven stracx.
Kint, Doctor Camp, geeft my alhier die Attestatie.
Wat is het Kameraet?
Hier is die Approbatie.
Hoor liefste vraeght Heer Camp, of hy niet is van sin Te Preecken, en dees twee te vesten inde Min.
Myn Heer, myn Man vraecht, of ghy niet had voorgenomen Te Trouwen dese twee?
Daerom ben ick gekomen.
Heer gaet dan na de Stoel.
An tu vis praedicare Verbum pro populo?
Placetne mihi dare Consensum Domine?
Ascende Cathedram: Ick gae soo van de Stoel: Det Deus gratiam.
Hoor Koster, hoor eens hier, wilt ghy eens vragen gaen, Den Bruygom of ’t Utrecht oock Wettigh sijn gegaen, De namen van Kees Krijn, en Juffrou Jennema.
Ick ga soo heen.
Maer hoor ghy moest u haesten dra.
Men Heer de Pastor vraecht, of’t Utrecht oock u namen Sijn Wettelijck gelesen.
Dit tuygen al te samen, Die hier nu sijn present: Dat Wettigh sijn gegaen, De namen van ons bey.
Confrater ist gedaen?
Ni fallor, ’k weet niet aers.
Tum pergat Dominus, Hic est liber chartacius.
Audito jam confrater.
Ist oock wel met consent van Pater ende Mater?
Och ja, soo ist Pastoor.
Kr en Ienn.
Versoeck u onbevreest, Met u eerwaerde Vrouw op dit ons Bruylofts-Feest.
en Vr.
Dit is gantsch onverdient.
Pastor, Vr.
en Koster binnen.
Als nu den Officier hier van verwittight was, Soo ging hy stracx met sijn Deurwaerders op dit pas.
Wel Juffrou Jennema.
Wat is myn Heer’s believen, Soeckt ghy hier ergens na, na Hoeren of na Dieven.
Offic.
Neen, neen, ick soeck geen Dieff, ’k begeer u maer alleen.
Myn Heeren wat wil dit?
en Deurw.
Kom ga maer me met vreen.
Och liefjen ist om schult, myn Moeder heeft noch schijven, Om soo de Debiteurs daer mede te gerijven.
Althans niet dat ick weet.
Kom, kom, gaet ghy slechts mee, Sa, sa, sa, sa, sa, sa, gaet toch met rust en vree, Kom Joffrou ga eens mee.
J. C.                             Wel wat heb ick bedreven, Ick weet niet dat ick quaet gedaen heb van myn leven.
Ick segh u immers gaet, kom lustigh spoeyt u wat, Hier helpt geen klagen nu, hier helpt nu geen debat, Jenn.
O lieve vrienden och, wat sal die immer wesen.
Ey weest ghy maer goets moets, ghy hoeft geen quaet te vreesen.
Heer Doctor Camp ga mee, magh ick u bidden gaet, Ey gaet, op dat hier uyt en spruyt geen erger quaet.
’t Is wel ick zal me gaen.
Hoe eerder soo veel beeter.
Wèl nu dan ick zal gaen.
* Offic.
Hoe langer hoe greeter.
Wat is’er al te doen, wat wort’er al geseyt, Van Juffrou Jennema, Kees Krijnen en de Meyt, Ick hoorde gisteren dat Juffrou Camp sou proncken, Wel vrienden wat wil dit, hoe zal sy dan staen loncken.
Heer Officier magh ick myn Bruyt besoeckingh doen, Om haer of’t leste waer, te geven eenen soen.
Ja Krelis Krijnen gaet, maer komt toch strackjes weder.
Ja wel myn Heer, hoe ist?
De saecke wort al breeder.
Wel liefste goeden dagh, hoe vaerje hier nu al, Jenn.
Hoe zou ick varen hier, ick wort haest geck en mal.
Kom laet my soete Lief, u wangen noch eens soenen, Soo, soo, myn Kameraet, daer sweeten af myn schoenen.
Och lieve Krelis Krijn, ick ben bedroeft voorwaer.
Och liefste sullen wy soo scheyden van malkaer, Gem.
Deur-waerder hoe salt zijn?
hoe sal het noch afloopen?
En zullen zy het niet met penningen afkoopen, Deurw.
Ick weet niet beter’s, als Sententie over haer, Den eersten van de Maert, is uyt-gesproocken klaer.
Wel hoe is die gestelt.
Hoort toe ick sal ’t u seggen, En u van stuck tot beet wel pertinent uytleggen, De Juffrou Iennema die is gecondemneert, Dat’s hondert Ducatons ten eersten oock solveert, En ’s is tien Jaren langh uyt dese Stadt gebannen: De Trouw vernietight is, van alle Wijse Mannen, En Krelis Krynen moet, het geen hem zal verdrieten, Twee hondert guldens aen den Officier uytschieten.
Wel wat sal Juffrou Camp, sal die niet hebben noot?
Die zit nu veertien daegh te water en te broot.
Wel wat zal Doctor Camp nu worden oock geleert.
Voor dertien Maenden hy oock is gesuspendeert.
Siet Vrienden daer hebt ghy van alles het besluyt: Hier eyndight dese Klucht, het Lietjen is nu Uyt.
Ondertusschen wilt eens letten Advocaten op u stuck: Wilt u schijven niet versetten, Wacht u voor dit ongeluck.
Die u Wijfjens niet kunt maken Met een soet gebooren Kint, Maer die tot u eeuwigh laken, Krijget voor een Kint een Wint.
LOON NAAR WÉRK; KLUCHTSPÉL.
TE AMSTERDAM,             Gedrukt voor het KUNSTGENOOTSCHAP, én te bekomen bij de Erven van J. LESCAILLE, énz.
Met Privilegie 1709.
Aan den Edelen HEER MR. PIETER SIX, RÉCHTSGELEERDEN.
DE genégenheid én achting die Uw Edt.
in ’t algemeen voor het opbouwen der Néderduitsche taale, én het voortzetten der Dichtkunst, voornaamentlyk voor zo verre zy het Schouwtooneel betréft; én in het byzonder voor de Dichtkunstige, én andre Wérken van ons Kunstgenootschap betoont, hebben my aangezét, om dit gering geschénk, één myner uitspanningen, Uw Edt.
op te draagen: ’t wélk ik met te meerder vrymoedigheid besta, om dat ik weet met hoe groot een lust Uw Edt.
zich, névens andre Heeren van aanzien én oordeel, verleedigt heeft om dit Kluchtspél te zien vertoonen op den Haagsen Schouwburg, daar het, gelyk op andre plaatsen, sedert négen jaaren verscheidene reizen vertoont is niet zonder genoegen der aanschouwers.
De gunst uwer Edt.
ons hier in toegedraagen, zal ons nóch meêr opwekken tót het bewérken van dingen van meêrder waardy: én de kunst zélve zich meêr én meêr verheffen, als zy bevind dat Uw Edt.
treedende in het voetspoor van haaren Oud-Oom den Edelen Grootachtbaaren Heere Burgermeester JOAN SIX, die onder andere loffelyke Weetenschappen, niet alleen de Hémelsche kunst der Poëzy begunstigde, maar ook zélf met grooten roem oeffende én handhaafde, gelyk aan Medëa, én andere stukken gebleeken is, zich gewaardigt haar te strekken voor een beschérmheer, om af te weeren wat haar hinderen, óf deeren kan door onbedreevenheid, óf afgunst van ménschen, die in de wéér zyn om haare glorie te démpen, én het nut, én leerzaam tydverdryf des Schouwburgs door onhebbelykhéden te bedérven, een zaak die Uw Edt.
niet minder mishaagt dan andere liefhebbers, én my, die het voor een eere réken te zyn, MYN HEER.
Uw Edts.
gehoorzame Dienaar Den 2e.
van Sep-                                Y. VINCENT.
tember, 1709.
LOONNAARWÉRK; KLUCHTSPÉL.
LIKKEPÓT, met een leege roemer, van de eene, MAROTTE met een fles wyn, van deandere zyde.
LIKKEPOT, zingende: WAt is het likken, likken, likken, Wat is het likkepotje zoet!
énz.
waar mag de meid nou toeven?
MAROTTE, hem de fles toonende.
Likkepot!
LIKKEPOT.
Kom, laat eens proeven Of hy is van ’t échte béd: Geef; deez’ drieling is zo nét Als kristal: kom geef Marotje.
MAROTTE.
Niet zo haastig Likkepotje, Je bent al te zeer verhit: Luister, Karel zend je dit Op veurwaarde dat je zédig Drinkt, én in het veurhuis sneedig Oppast: want indien men Heer Karel bij zen dochter weêr [fol.
A1v, p. 2 Eens betrapten, ô gants wonden, Hoe zou ’t met ons allen honden!
’t Zal geen nood doen, wees gerust: Hoor, terwyl hy Zoetje kust, Zal ik heur gezondheid drinken.
Kom, wil je ook eens met my klinken?
Neen ik Potje.
Maar je denkt Niet dat jy m’ ook weêr eens schenkt Van... je weet wel.
Rotje Joris Drinkt geen wyn, maar brandemoris Mag ze als brood.
Hoor, elk zyn meug: ’k Drink een halfje in eene teug.
’k Heb van iemand hooren zeggen Die ’t nóch béter óf kon leggen, En terwyl ’t twaalf uuren sloeg, Twaalef mutsjes binnen sloeg.
Wel, wil jy ze ’er aan verkyken, ’k Hoop ik zal ze ook binnen stryken.
Zacht Marot!
ik hoor den baas!
Vlieg.
’k Zal, zonder veel geraas, U, myn broertje, hier versteeken, Daar ik jou flus weêr zal spreeken: Want zo Hartman my hier vond Met het lurkglaasje aan de mond, Zou hy wis, met slaan en trappen, My de wyn ten rugge uittappen.
A2r, p. 3 TWÉDE TOONEEL.
HARTMAN, KAREL.
HARTMAN.
FLuks van hier jou snoode guit, Pak je voort ten huizen uit: Want ik wil je voor myn oogen Niet meêr zien, nóch hier gedoogen.
Heer, daar is geen kwaad geschied.
Récht, zei Scheefhals: weet ik ’t niet?
Als jy met jouw slimme streeken, By myn Dochter zit te smeeken; Als jy haar met listigheid, Streelend om een kusje vleidt, En met drift de ról van Minner Aardig speelt, om zo verwinner Van haar gunst te worden, ziet, Dan is daar geen kwaad geschied!
’k Wil wel zweeren dat... HARTMAN.
Onnoodig: ’t Zweeren is hier overboodig; ’t Is van gist’ren, nóch van daag, Dat ik dit van jou verdraag: Zég my eens, ’k word langs hoe boozer, Flikkeflooijer, minnekoozer, Wat je by myn dóchter doet, Als zy haar verkleeden moet?
nou zonder veel gestamer, Spreek, wat deedt jy in haar kamer?
Niemendal Heer, in der daad.
A2v, p. 4 HARTMAN.
Daar men niets doet, doet men kwaad.
Jy slacht al die looze fransjes, Die op zulke liefde-kansjes, Staadig loeren, en de Jeugd Lokken tót die laffe vreugd; Maar dit zyn verfoeide zaaken, Om daar door fortuin te maaken: Want die vroom is... Doch waar toe Maak ik hier myn harssens moê?
Voort dan, zonder tyd te rekken, Of ik zal je doen vertrekken.
* Likkepot, myn Heer... HARTMAN.
Zwyg stil: Want ik jou niet hooren wil; Daarom, zonder meer te snappen, Zulje straks ten huize uit stappen; Of zo jy ’t niet willig doet, Zal ik jou op staande voet, Met deez’ rotting om de lénden, Voor den droes om raapzaat zénden.
KAREL, LIKKEPOT, uit zyn schuilhoek.
,,OCh wat ramp!
wat tégenspoed!
Benje daar, jou dronken bloed?
Is dit op het veurhuis passen, Opdat niemand ons verrassen, Nóch by een zou vinden?
A3r, p. 5 Waar van praat je?
Benje zat?
Heb je my gehuurd tot wachter, Om hier voor, Op te passen?
Waarom had je ’t aangenomen?
Om eens aan de slurf te komen; ’k Had van daag geen wyn geproeft.
Maar hoe zie je dus bedroefd?
Weet je dan niets van myn kwaalen?
LIKKEPOT, met een bedrukte verwondering.
Neen, de Drommel moet me haalen, Voor dat jy ’t me doet verstaan.
Och het is met my gedaan!
Ik word uit den huis gestooten.
heeft onzen Baas beslooten Jou te laaten gaan?
Zo strak Gaf hy my in toorn’ de zak: Denk óf ik ben te beklaagen!
durft hy jou dus verjaagen?
wil hy jou in huis Niet meer zien?
welk een kruis!
Want zyn dóchter was myn leeven.
A3v, p. 6 LIKKEPOT.
De zak gegeeven?
Ja hy.
LIKKEPOT, met een bly gelaat.
Hy heeft wonder wel gedaan.
’t Is my leed dat hy met eenen Jou den hals, én arm, én beenen Niet gebrooken heeft: want ziet Jy bent maar een deugeniet, Die hier al ons vólk deed vreezen: Hy mogt wel bezéten weezen Zo hy jou behield; loop voort Aan de gallig, daar je hoort.
Rékel, heb ik m’ooit gedraagen Dat hy over my kan klaagen?
Heb ik hem niet trouw gediend?
Dat hy wist, lyk ik weet, Vriend, Al jouw staaltjes en legénden, Bloed, hoe zou het met jou énden!
’t Rasphuis, óf Oostinje zou Wis jou veurland zyn.
Buffel, zulje stout met schélden, Al myn goed doen dus vergelden?
Goed doen, jy my?
niet een zier.
Ai waar meê toch?
kom eens hier: Als ik alle daag most loopen Om smulnoepery te koopen, Dan veur Zoetje, dan veur jou, Naar dat élk wat hebben wouw, Of naar dat de tyd van ’t jaar was; [fol.
A4r, p. 7 Als ’er nieuwe Kaviaar was, Dan was ’t: loop eens al je best, Haal een Doos vol in de Nest.
Haal Aard-akers, breng Karstengen.
Dan om zoete Most te brengen Als’er nieuwe wyn aan kwam.
Dan was ’t: ga eens na den Dam, Haal daar zés óf acht Limoenen, App’len China en Sitroenen; Maar zeg tégens Ytje dat Zy jou geeft daar ’k lest van had, ’k Zal haar morgen wel betaalen.
Kreeg men somtyds tot Garnaalen Drooge Schol, óf Krabben lust, Dan had Likkepot geen rust, Maar most na het Ykant wand’len.
Dan weer: loop, haal suik’re Amand’len, Spaansche waafels, Snippeling Van Oranje, óf ander ding.
Suik’re letters, en Sukkaden, Koffikoekjes, Marmeladen, Pruimen van... van Sint Katryn, En Pruimellen zo ze ’er zyn.
Was men moê dat tuig te schranssen, Dan moest ik al verder danssen In de Kalverstraat, naa ’t énd, Om wa lakkers: sellement, Ik moet lachchen, ô gantsch duiker!
Om Pistasjes in de suiker, Op de Italiaansche wyz’; Karrewei, en suik’re Annys, Om op boterhammen te eeten.
Zul je ’t liegen ook vergeeten?
Dan was ’t: ga by Karsten Kwaeks, [fol.
A4v, p. 8 Haal ons daar tien twaalef kaeks, Met drie bottels bottelbiertjes.
Dan eens: loop je best na Kniertjes, Om een schaal van ’t beste fruit; Maar zoek ’t allerschoonste ’er uit.
Nou most ik eens om Framboozen, Perzik, Pruimen, Abrikoozen.
Dan weêr om een goê Meloen: Altyd was’er wat te doen.
Nou om Neuten, óf Moerellen; Dan om rype Muskadellen.
Wierdt ’et dan weêr wintertyd, Kreeg men straks nieuwe appetyt Tot heel and’re snoep-ragoetjes, Die men Heer én Jufvrouw, zoetjes Binnen schooten, zonder dat Iemand daar een beet óf had.
Nou moest ik om Olikoeken, Taart, óf Waaffels op te zoeken.
Dan eens na ’t Begynhóf, om Pannekoeken in de kom Koud gemaakt, die de Begyntjes Lekker bakken, en wel fyntjes By het pond verkoopen.
Dan Most ik eens na de Oesterman; Als ik dan met twé drie bakken Engelsche Oesters aan kwam sakken, Dan was: ’t slurf!
Ik, malle gék, Most dan daat’lyk weêr, om Sék, Ypekras, óf Spaansche wyntjes, Ondertusschen dat Jan Tryntjes, vrolyk in zyn schik, By onz’ dóchter zat te prachchen, Smullen, likken, stoeijen, lachchen, Zoenen, sabben , naar zyn wil.
A5r, p. 9 Als’er dan een spéld neêr vil, Of haar halsdoek lós geraakte, Hoe zy ’t ook met weig’ren maakte, Was ’t: Mejufvrouw, laat my toe Dat ik hier myn’ plicht voldoe; Neen, ik wil ’t nou niet verduist’ren.
Schelm, zulje ook in ’t eind eens luist’ren Wat ik tot jouw laste al heb?
Als ik daar vermaak in schep, En dat ik niet meer wil praaten, Zal ik jou ook spreeken laaten; Maar ’k heb nóch niet half gedaan.
Hoor eens.
Zwyg: want ik moet gaan.
’t Zal nóch met je stinken.
Hoor dan.
’k Moet eens loope drinken; Wilje volgen, dat ’t je voor.
Zacht, zo niet te loopen, hoor: Kom eens hier, wees wat geduldig; Je bent my tien kroonen schuldig, Die ’k jou leende, toen je hier Eerst kwamt woonen; de manier En discretie beide, willen, Zonder ’t allerminst’ bedillen, Dat men opgeëischt, zulk géld [fol.