floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k heb 't wel geweeten, eer gy zelfs een kakken kond.
Zo u myn raad mishaagt, ik hou myn mond, want, naar ik merken kan, schynt gy my te mistrouwen.
Ik zeg u, dat ik hier word met geweld gehouwen, En dat men my met kracht gedwongen heeft, het Land Te dienen, als Soldaat, dat ik, in deze stand, het zy ik wil, of niet, na Vlaandren moet mars jeeren.
Of dat de Kapitein my dreigt te massakkreeren.
Hoe hiet die kapitein?
Zyn naam is me onbekent, maar hy s hier gelogeert, het is een jonge vent, die noch geen haar heeft om zyn kin.
Ik zal wel maaken, Dat gy van uwe dienst haast zult ontslagen raaken.
Het is myn beste vrind, die k in de wereld ken.
Katryn, ga spreek hem eens, en zeg, dat ik hier ben.
't is wel, myn heer.
KAREL, QUIRYn.
Oom, gy hebt geensins te vreezen 'k meen, dat die questy wel zal by te leggen weezen.
Ja, meent gy dat, koezyn?
'k sla daar geen twyffel an.
Dat men hier een burger man, Ik kan niet denken Van zulk een groot fatsoen, zo ryk, zo hoog van jaaren Zou dwingen tot dien dienst.
't is my nochtans weërvaaren, wat meer is, ik heb zyn Sersjant, dien lompen beest, wat in de hand gestopt, 'k was aårs al weg geweest.
ANGELIKA, in kapiteins kleeren, KAREL, QUIRYn.
Goeden.
Neet myn Heer?
'k bid oud myn toorn ten het spyt my, dat hy u zo na staat in den bloeden Dewyl ik my daar door versteeken zie van wraak.
Maar wat heeft hy gedaan?
Hoe weet gy 't niet?
een zaak Die onvergeeflyk is, hy heeft myn huis geschonden, zich aan Maseur verbonden.
Als vrijer venzende, karel.
'k sta op 't geen ik hoor, konfuus.
Iaar hy zal moogelyk... angelika.
De zaak lyd geen ekskuus.
zal hy my, morbleu, zo schandelyk onteeren!
een Kapitein van t Land!
ik wil hem zweeren... hy is gelukkig, dat hy u zo na bestaat, om onzer vrindschaps wil verpynig ik myn haat.
'k meen, dat dit schellemstuk hem al 's zuur op zou breken.
Myn Heer, ik ben... ANGELIKA.
Laat ons niet meerder daar van spreeken, maar 't geen hier is gebeurt vergeeten.
'k neem voortaan Hem onder het getal van myne Vrinden aan.
Daar is zo iets, dat my noch tot hem maakt geneegen.
Ik wil uit vrindschap wel een beker met hem veegen, en dat op 't goed succes uws huwelyks met myn maseur.
Ik denk niet, dat hy daar zal tegen zyn.
haal hem eens.
Myn Heer, wat s uw begeeren?
ik kende u niet, in die Soldaaten kleeren.
Wat dunkt u, geeft gy niet uw stem tot deze trouw?
Dat ik wel eerst bedingen wouw.
Ja, maar daar 's iets, ANGELIKA.
't is.
Ik kan 't niet zeggen zonder spreeken.
Spreek op, wat is 't?
QUIRYn, tegens Karel.
Dat gy hem eerst den hals zult breeken.
Oom, wat taal is dit!
Zo ge u niet beter in wilt binden, zyt gy uw leeven moeyen.
Gec.
T'oe zien, of niet toe zien, k zal aar's myn stem niemen. karel.
Doet dan, wat u belieft, maar gy speelt met uw leven.
Zou 'k u doen trouwen met de Zuster van een Vent, die my zo afronteert?
'k wou, by den ellement, veel liever dat my zo terstond de honde vraaten.
'k denk niet, dat ge u daar toe ook zult beweegen laaten.
Denk ook niet, dat ik zo lafhartig ben van aard, Dat ik 't niet wreeken zou, zo gy beledigt waart.
Wat heeft hy u misdaan?
Hy heeft... o! 'k zal maar zwygen ik zou toch geen revensje krygen.
Schoon ik 't al zei, karel.
Spreek, ik beloof u die.
Wel, als gy 't zo begeert.
Hy heeft my, zeg ik... karel.
Gekorrenoetizeert.
Gekorrenoetizeert?
dat kan niet mooglyk wezen, uw vrouw is veel te kuisch om zulks van haar te vreezen.
Zo zy geen andere galanten heeft, als my, sta 'k voor haar kuisheid in.
Ik weet, nochtans dat gy Haar heel wel kent.
Dat zy veel meer zal haaken nau, als na haar man.
Jan. digitized by google blyspel.
Gy kunt het daar na maken.
Dat zy presentibus noch hier is in uw huis.
Dat kan wel weezen.
Wel, is dat een proef van kuis En eerelyk te zyn?
Maar is het zyne vrouwe?
Wel neen, in 't minste niet.
Dat s waar, het is de jouwe.
Ik bid u, Heer, dat gy hem eens helpt uit den droom.
Katryn, zeg, dat zy binnen koom.
Maar, neef.
Maar, oom, wat baat dat tallemen en teemen?
Maar als 't myn wyfis.
Dan kunt gy haar met u neemen.
Zou 'k my dan weër met haar vermengen?
zulk een hoer!
Ik wou veel liever, dat zy voor sintvelte voer.
Zyt zo voorbaarig noch oploopende van zinnen.
Ik zal u toonen, hoe we elkanderen beminnen, hoe ver de zuivre drift van twee gelieven gaat, gy zult zo aanstonds zien, of zy my mint, of haat, 'k wil dat uwe oogen zelf getuig'nis zullen geeven, hoe lief en aangenaam dat wy te saamen leeven.
En zo 't een Juffer is, waar meeze gy zyt getrouwt, en geu, door onze min, zo veel benadeelt houd, zal 'k afstand doen, om u daar mede te geryven.
't Verveelt my ook, zo lang by een matres te blyven.
Hoort gy wel, wat hy zeid?
O! 't is een onverlaat, Wy zullen 't hem wel weezen betaalen, maak ik staat.
Wacht maar een weinig, tot wy alles klaar ontdekken Dan zult gy zien, of k my de zaak niet aan zal trekken.
Zie nu, of ge ook in uw meening mist.
Wat dunkt u nu daar van?
Ik moet bekennen, ze is 't.
ANGELIKA, KAREL, QUIRYN, juffer QUIRYn.
ANGELIKA, tegens juffer Quiryn.
Je Heer schynt heel jaloers, ik bid u, wilt gedoogen.
Dat ick uw schoone mond mag kussen, voor zyne oogen.
QUIRYn, zettende zyn voet op de plaat van zyn degen, om hem uit de schey te trekken, maar kan niet.
Zult gy haar zoenen?
En dat voor myn gezigt?
'k zal, by den eliment.
KAREL, hem weerhoudende.
Zacht, laat u niet zo licht Vervoeren door de wraak QUIRYn.
Ik zweer, ik zal my wreeken.
Gy zyt hier in zyn huis.
O Digitized by google SPEL.
77 bruyden.
'k zal hem den hals voort breeken.
Gy hebt geen reën daar toe.
Zy zo, laat my begaan.
Tegen juffer quiryn.
Jou schandvlek, zult gy zo uw eer en plicht verraan?
Maar, vrind, wat baat u al dat raazen, schelden, kyven?
Kent gy het spreekwoord niet, tabak, soldaaten wyven zyn overal gemeen.
QUIRYn, trekkende aan zyn degen.
De droes haalt dat rapier.
Al myn Soldaaten, tot de minste piekenier, geeft ik twee hoorens, in de plaats van bajonnetten, om daar me moedig op den vyand in te zetten.
Maar, Karel, kunt gy dit zo voor uw oogen zien?
Zo lang ge in dienst zyt, kunt gy hem dat niet verbiën.
Op wat manier raak ik dan t best daar van ontslaagen?
gelyk ik u heb voorgedraagen.
Gy hebt myn Zuster op het schandelykst gehoont, en zo myn Heer, uw Neef, zich ongeneegen toont, om deze schande met zyn huwlyk weer te boeten, als Soldaat, my dienen moeten.
Zult gy voor eeuwig QUIRYn.
Wat zegje daar van, neef?
geef jy daar toe jou stem?
't Mogt weezen, om u te bevredigen met hem.
En op dat gy zoud uit het melitaer verband zyn.
'k geloof het wel, dat zou een kolfje na uw hand zyn.
Maar kom, ik zal het doen, doch met beding, dat gy Myn Wyf ook na u neemt, die hoer, die lichte pry, Heeft, als gy weet, haar trouw zo deerelyk geschonden... ANGELIKA.
Ik wil aan wetten noch voorwaardens zyn verbonden, zo zy wil met my gaan.
Het komtme in t leger op een wyf, vyf, zes, niet aan.
Al was het acht of tien, gy kuntze wel verhuuren Om t legerserrevies, of t keuke spit te schuuren.
Fiat, ik geef op die kondisy dan myn woord.
Maar zacht, wy moeten eerst een Notriaal akoort Te saamen maaken, en de gift van duizend ponden Daar moet ge, in 't huwelyks kontrakt, voor staan verbonden.
Hoe droes komt dat te pas?
trouw ik haar, of myn Neef?
Dat die haar duizend pond, tot een duary, die haare man zal zyn.
't walgt my, al dat teemen.
Sersjant.
LUCINDE, ANGELIKA, KAREL, QUIRIN, UFFER QUIRYn, PETITSJAN.
Gy zult die vent voort met u neemen.
Als 't u belief.
Alon, sa fort, fripon.
Maar, neef, zult gy dit zien?
Dat ik u kon Ik wou, Daar van bevrijen, maar 't is, als gy ziet, verlooren.
Ook is de zaak al vry wat schurft, des zou 'k ze smooren, en Digitized by Google BLYSPEL.
En zien zo naauw niet op des waerelds geld, ofgoed, want zo gy sterven wilt, met een gerust gemoed, ben ik de naasten, die gy immers, na uw leven, als eenigste Erfgenaam, 't bezit uw goeds kunt geeven.
Institueer my slechs daar voor, als by akoort Van huwlyk ik geloof, de questy zal dan voort Wel by te leggen zyn.
Wel, dat zou noch wat lyken.
Gy gaat dan, als gy zegt, toch met het hagje stryken.
Ik zal... maar daar s Katryn, die schynt weer heel onthutt.
LUCINDE, ANGELIKA, JUFFER QUIRYN, KAREL, QUIRYN, PETITSJAN, katryn.
Juffrouw, och!
Nu is het spul verbrust, je broeder de kapitein.
Wat 's die?
wie zou t droomen?
Spreek op, wat is katryn.
Die is zo in den Haag gekomen.
QUIRYn, tegens Lucinde.
Hebt gy meer Broeders, als deze eene?
Dat s myn nicht.
Uw nicht?
had ik dat geweeten, 'k had zo licht... Maar dat is gepasseert Zeg my eens, om wat reden Heeft zy zich zo vermomt en als een man doen kleeden?
het is om beste wil geschied, om dat gy uwe vrouw zo schandelyk verried, om dat gy uwe vrouw zo schandelyk verried.
En daagelyks myn Nicht hier, als galant, kwamt spreeken. Maar kom, wy zullen by die zaak een stokje steeken, En onze vrindschap, door het huw'lyk van dit paar Bevestigen.
Maar, neef, ei, zeg eens, is het waar?
Zou 't wis een vrouwmens zyn?
Ja, oom, dat 's wis en zeker.
Wat bruste me deze pry!
't leck wel een halzenbrecker.
Nu, ik beken, k heb schuld, en meen ook myne fout Weerom te boeten, in et een halve tonne gout.
tegens Lucind.. wat dunkje aanstaande Nicht, zal dat de koop wel vreezen.
Wat my belangt, als ik zal openhartig spreeken, Het geld is geensins te versmaân, maar ik acht d'eer Dat ik hem van zo waard een hand ontfang, veel meer.
Zo, dat s nu zo ver wel.
Als nu myn vrouw my mede Vergiffenis belooft, zo is het peis en vrede.
Voor my, 'k vergeef u al het geen gy hebt misdaan, en neemt gy my voor vrouw, 'k neem u voor man weer aan.
Zou 'k niet, daar is myn hand en ook een zoen daar neven.
Zo ik u weer misdoe, zo wil den Hemel geeven.
't is noodloos, dat gy dit bevestigt met een eed.
Haal een Notaris, kaat, terwyl ik my verkleed, dat hy het huwelyks kontrakt maar aanstonds teken.
tegens Lucinde.
Uw Broeder zal dan ook al hier zyn, naar ik reken.
EIND. digitized by google.
DEN VERLIEFDEN Bedrogen.
BLTS, p. by HENDRIK BOSCH, boekverkoopen t Meysjes burger weeshuys.
Distras o over BERICHt aan den goetgunstigen ezer.
Iende niet te kunnen voorkomen dat dit blyspel, eerlyts een Muzykspel ten gelyke van H. ANDERS gemaakt om het op Muzyk te stellen, onherdrukt bleeve, hebbe ik liever zelf de hant daar aan noch willen slaan, om het na te zien en van zyne misslaagen wat te zuiveren, als dat het erger voor den dag quame, en alzo niet Digitized by Google aan den goetgunstigen lezer.
Eenige ongeregeltheit of vuile spreekwyzen daar veele byzonder mee pronken, te steeken, die tot ontstichtinge der Jeugt, voor wie veel al te aanstotelyke Spellen vertoont werden zoude strekken, zo hebbe deze herdrukking niet kunnen weigeren, ver anderende met een den naam in Verliefden Gryn bedrogen, in plaats van Verliefde Rykert, meenende die wel zo eigentlyk te wezen.
Indien het tot eenig vermaak of nut kan dienen acht ik myn moeite niet qualyk besteedt.
VENTILANTE DOCTRINA, op het Herd'rulken Van den VERLIEFDEN GRYN, blyspel.
Zoo rier um Rykert neet het heht, zoo komt hy heden weer Herboren, In onzen kleedinge ons te vooren Daar hy vermaakt en ieder sticht.
Het geen gy in uw Jonge Tyt, Wanneer gy buiten bezigheden, De zelve in Dichtkonst kon besteden, Te voorschyn bracht door uwe vlyt.
Uw minnezieke rykert von, In spyt van Nyt en momus lagen Al over langen Tydt behagen, by minnaars van den Helikon.
Zy die Silvander in zyn pyn Of Izabel vol ongenuchten, In Maatgezangen hoorden zugten Gedwarsboomt door den Ouden Gryn, Leert dwaze Gryzaards uit dit spel, het voegt aan geen bedaarde zinnen Een Jonge Juffer te beminnen, Of 't baart gestadig nagequel.
Maar KIES VOORZIGTIG vind ge uw Aart Genoopt in t afgaan van uw leeven, In t Huwlyx Juk u te begeeven Een die uw Jaren evenaart.
Of zoo gy niet wilt zyn bedroogen, verban de liefde en haar vermoogen.
Vertoners.
RYKERT, outman, verliefde gryzert en minnaar van Izabel.
ANZELMUS, vader van Izabel.
SILVANDER, Jongeling, medeminnaar van rycker izabel.
Flir, knecht van rykert.
HANS, knecht van Silvander.
ANTONETTE, meid van Anzelmus.
De verliefde geest.
SILVANDER, flip met een fles.
wat baart gy pyn en smert aan trouwe minnaars, die niet konnen geraaken tot het wit waar op hun oog en hert Onlydlyk doelen, als gy hun niet wilt vergonnen 't bezit van 't alderschoonste beelt, Dat 's minnaars ziel en zinnen streelt, En van hem aangebeden wert.
wat baart gy pyn en smert!
O zielsverdriet!
O lieve pyn!
Het lyden kan my zelf vermaaken En troosten nu dat ik om u, myn Schoone, quyn.
De zoetigheden van uw gunst myn zinnen smaak en Gelyk de tong uitheems banket, doorluchte goden voorgezet.
Myn onrust kan my zoeter zyn.
O zlelsverdriet!
Braziliaanen!
wat genietje al zuikerzoete zoetigheen, maar 't wyntje stelt my meer te vreën.
Myn flesje k hou u voor myn suikerrietje.
SILVANDER.
Ik zie de Knecht van d'oude Gryn.
Myn medeminnaar.
FLIP, zingende.
O wyntje!
Gy zyt al mijn vreugt.
Hoe sinaakt het sap dat my verheugt!
Ogeurge Roos.
mijn zoete flesje, gy zijt voor eeuwig mijn matresje.
Wel Flip, hoe zo verheugt van geest?
FLIP Om dat ik min die my geneest.
Wanneer my eenige angsten quellen.
Hoort toe, 'k zal u mijn min vertellen.
De fles is 't liefst, dat ik bemin.
Dat ik altoos wil kussen, likken, streelen.
Haar zoetheit kan my noit verveelen.
Mijn liefste beheerst mijn ziel en zin.
O domme bloet!
gy hebt verstant noch reden.
De minnaars is t verstan op hol.
Die staag vergeefs beminuen Die slaat het in de zinnen, o ja, die schort het in de bol.
SILVANDER, weet gy van mijn genegentheden?
ik heb et flusjes van u zelf gehoort.
Gewis, helaas!
weet gy dan wie ik min?
Wel ja, een Vryster.
XIL. bedrogen.
Loop Gek de wyn beheerst uw zin.
Loop zelf jy vryer, minnaar, gek of zoje heeten wilt, ik ga me Meester vinden Die blint van oudtheit wordt, en zich van Liefde mê laat blinden.
In d'ouderdom is 't zeker groot gebrek.
Hadieu dan ik ga stappen, nu ik hem ginter wachten moet.
De Wyn doet deze zot al klappen Wat my de liefde van mijn Lief al zwygen doet.
Indien de liefde gekheit is, zy werdt aan d'ouderdom voorzeker toegeschreeven, Want juist de grysheit Acht ik niet voor wysheit, die kinds schynt door den tyt, wort het door min gewis.
Bejaartheit Voegt bedaartheit.
Die reeds met d'eene voet treet uit het leven.
Indien de liefde gekheit is, zy wert aan de Ouderdom voorzeker toegeschreeven.
Rykaart, flip, antonette.
Noch eens gelikt in deze hoek En dan de Vryster in de broek.
Dag Antonetje.
A2v, p. 17 de verliefde antonette.
Jou ook zo, en voor alle dagen, men zal na jou niet komen vraagen.
O oude gek Kom hier niet weer, of breekt de nek.
Waar benje Flip?
Alhier myn heer.
Komt doch je leven daar niet weer, men brand 'erhoorentjes, wil jy daar wezen?
Voor my, ik zou voorzeker vreezen.
Wat raakt my deze totebel?
Behaagt uw komst de juffer wel?
Haar vader kent mijn liefde en minnesmart.
En hoe dat ik zijn Kint bemin met al myn hart.
De Vader, ha, dat is een man der mannen.
Waert gy in een gareel gespannen, gy holdden uit het spoor gelyk.
Ziet dat ik jou de rug niet stryk Met deze stok.
Ik zel het zeggen, en sou je zotheit uit gaan leggen.
Ziet dat ik jou het vel niet stroop.
Maar niet als ik ty op de loop.
Een oude gryn.
Vol flereçyn, bedrogen.
En allerley gebreken, moet van geen minnen spreeken.
Een driebien, doove, blindeman En tandelooze, een die niet kan En minuen wil, die rogchelpot Is dubbelt gek, ja dol, en zot.
Rykaart.
Ben ik zo?
Zeg gy zot der zotten?
Of lust u wat met my te spotten?
Myn heer, jy loopt noch als een slak, maar metje stokje, tot gemak.
Jy ziet al watje wil, ten naasten by, noch door een bril.
Jy byt noch slappe kost, je danst ter noodt Noch wel een Krantje met monsieur de doot.
My lust je zotsklap niet te hooren.
Kom volg, en vrees vry voor mijn toren, Och wat ontroert hy my den geest, Dien Vagebont, dien schurk, dat beest.
Al stondt de buurt daar van op stelten, 'k zou 't hem betaalen by sint Felten, 'k wil kyven als het my gevalt.
Wat ook een ander legt en kalt.
'k wil knorren, morren, grynig wezen, myn schoone en wyze Knecht geprezen, Maar jy zelt doen het geen ik je beveel.
Jy zelt van avont noch om Muzikanten loopen.
Maar heertje stuurme toch in geen bordeel.
'k zal een aubade geeven, wil ik hoopen.
Waar door dat Izabel haast worden zal mijn deel Lyk ik wat out ik voel noch jeugt van binnen.
't is alles jong in my, en raadt my ook tot minnen Ja zelfs het uiterlyk gelaat, dunkt my dat noch niet oulyk staat.
Myn mantel, pruik, ensbef en wat ik koom te draagen In t kott, t zal alles wel aan Izabel behaagen, met de fles ach!
wat is mijn min te pryzen, owijntie!
mijn hartje, mijn liefje, mijn schat, een leder moet u eer bewyzen.
Noit word ik uw liefde noch byzyn zat.
U eer ik want gy maakt Dat ik van andre min niet word geraakt.
FLIP, HANS, op het lyf loopende.
Wel kéérel is dat loopen?
O Hansje!
O flipjebroër!
Ben jy 'et maat?
Hoe gaat 'et beste Kameraat?
Drink jy noch wel met heele en halve stoopen?
Hoe komt jou deze vraag in 't hooft?
Zeg, zinje van verstant berooft?
HANS Jy lykt 'et wel door zulk een mallen, van my zo op 'et lyfte vallen.
En jy, door een besnotte meit.
Zyt licht van liefde blint, of dronken.
Ja maatje, als jy legt, wel zat van wyn, te ronken, slyt ik myn tyt in zoetigheit.
Jy weet het of 't je was gezeit.
Digitized by google, myn bedrogen.
Maar benje gek of dol van zinnen?
Broedertje!
Jy al me beminnen!
Ik voel een grilling om myn hart, Door dat verbruste kuipidootje, dat olik schelmpje, t Minnegootje.
Myn hartje voelt een zoete smart.
O bakkusje!
verlien ons volle glaazen.
Daar hou ik of, dat men uw lof Op fles en fluiten uit gaat blaazen.
Dat my nu min vry eeuwig duur.
Maar Broershert is het niet een kuur Van jou, een meit te gaan beminnen?
O neen, ik mien 't met al men zinnen.
Maar ik heb nou niet langer tyt.
Jy vreest datmen jou 't liefst ontvryt.
Ik ga de zorgen liefst verdrenken in 't vocht dat bakkes ons wil schenken.
Maar, wilje met een slokje, maat?
Eer dat ik ga?
Gaat, gaat, jy zelt jou zorgen metje draagen, Daar ik heel licht van werd ontslaagen.
HAVS.
Hy s wech.
Ik zel eens fluiten.
Want deeze brief Hoort aan me Meesters lief, zo zel myn bakkesje my wel de deur ontsluiten.
V TOONEEL.
HANS, antonette.
A. stil.
Daar s een brief, Dag engeltje.
Myn liefste, hy hoort aan me Meesters Lief, jou juffer.
Geef, ik hoor haar Vader.
Ga heen, want de oude man gaat uit.
Zeer wel myn hoop, en myn aanstaande bruit, Ik zeg myn heer dat hy dan vrylyk nader, dat hy haar zelf spreek, dag mijn Lief, tot strakjes toe mijn honigdief.
ANZELMUS, ANTONETTE.
ANZELMUS, uit gaande.
't jy dan wel op alles past, dik moet by Rykert gaan te gast.
Ik zel het huis heel wel bewaaren.
Zo zieje dat het niemant steelt, ANZELMUS.
Doe 't vuur in de as, je kunt het zo wel klaaren, de kou zo veel nu niet verveelt.
Zie toe van alles dicht te sluiten En komt er iemant, komt niet buiten.
Geef hem door 't venster maar bescheit.
Zed by google an GRYN bedrogen.
'k zal doen gelyk ik heb gezeit.
't is uw plicht.
Let hier voor al op, en hou me dochter uit de jongsnas hun gezicht.
dat niemant haar kom spreeken.
Ik kom haast weer antonETTE.
Ik weet wat quaat daar in zou steeken, laat alles vrylyk op my staan.
Mag ik gerust dan heenen gaan?
Ja, ja zeg ik.
ik ga dan Antonette.
Myn heer doe jy maar 20.
Ik ga, en zal my dan op jou vertrouwen.
Ja jy zelt my wel houwen Van alles t geen er is in huis, voor al van kost en drank, geen muis zou hier oit schade doen, hy gaat uit eeten.
wat zal die vrek al vreeten, nu dat hem rykert heeft te gast genoot Want t'huis lydt hy gebrek aan broot.
De magre gierigaart Syn gelt en kost bespaart, En zelf gebrek moet lyden.
Hy is een ryke bedelaar.
En heeft met zorg en angst te stryden.
Hy vreest voor onheil en gevaar, als hy zyn schaduw flechs maar wort gewaar.
A. digitized by google.
De verliefde.
Izabel, antonette.
Kom hier Mejuffer, daar s een brief.
Verwacht lier ook terstont uw Lief.
Oneen!
hy kan mijn Lief niet wezen.
Waarom zo wel niet als die Gryn?
Om dat mijn Vader niet zal zijn.
Door iets ter werelt te belezen.
wat lijdt myn hert al pyn, Dat het myn Minnaar niet en kan genieten, die ik bemin, en noit van my bemint mag zyn.
Hy stierf wist hy slechs myn verdrieten.
Indien een minnaar klaagt en quynt, zyn smart.
Wanneer datmen zyn hart Gansch open leit voor hem die vast verdwynt, Gelyk de sneeu op t velt.
Dus wert hy dan ten deele weer herstelt.
Hoe kan ik zijne min vernoegen?
AMTONEITE.
Hy leeft vernoegt als hy uw hart bezit, Ja, schoon dat hy u noch niet weet te krygen.
De Hemel zal hem lichtlyk u toevoegen.
Ik zie hem komen, wil doch zwygen.
Digitized by google aen gyn bedrogen.
I antonette.
Vergun hem evenwel het wit Daar zyne liefde op doelt.
SILVANDER, IZABEL, HANS, ANTONETTE.
SILVANDER zingende.
hoe zoet Vermoorden my uw wreede schichten!
Ik bid dat gy my sterven doet, of liever wil die zoete pyn, daar ik aan quyn, Helaas, ten minsten wat verlichten.
Hy ziet ons niet terwyl hy klaagt.
Zag ik haar daar niet die myn ziel behaagt?
Myn heer, de min liet haar in uwe ziel verschynen.
Zie ik myn hoop dan weer verdwynen?
SILVANDIER.
O zon!
die myne ziel verlicht, En eer verzwint Dan ik u vind, Uw straalen schieten schicht op schicht HANS.
Neen heertje, 't is haar al, zy staat met Antonette van ter zy en praat.
Gaat gy, myn zon!
Dan voor my schuil?
Verbergt gy uwe held're straalen, om datze op my niet zouden nederdaalen?
Zo zink ik in een kuil En naare nacht van diepe elenden.
Ik wil uw aanschyn tot my wenden.
Iza. de verliefde.
De minnaar die zyn smarte voedt, En hoopeloos gaat klaagen, Moet zijn verdtiet steeds met hem draagen, En baart zich zelf meer quaat als goet.
Ik leef in hoop, en zal dan sterven als ik haar, die my hoopen doet.
En myne ziel daar mede voedt, als ik myn Hoop, myn troost, moet derven.
De min doet hoopen, daar geen hoop Te wachten is, of dolheit in het minnen!
O minnaars!
uwe zinnen Helpt gy dus veeltyds op de loop.
Mag ik uw hart bezitten, 't is genoeg.
En of ik u dan moest verliezen Wat kon u helpen myn verkiezen?
Wil my slechs uw hart vergonnen, ach!
mijn grootst geluk.
Ik zou niet meerder wenschen konnen.
Schoone.
help my uit den druk.
Voelt gy dan uw hartje verwonnen, geef 'et my die voor u nederbuk.
'k zou mijn hartu overgeeven, stond het in mijn magt.
Maar mijn Vader doet my beeven.
Daar hy mijne zin verkracht.
'k Werd dan, door mijn plicht gedreeven, tot gehoorzaamheit gebragt.
SILVANDER, helaas!
ach wreede tyranny!
Digitized by google geryn, bedrogen.
O dwing'landy!
O albezorgde gierigheit!
die, gantsch t'onvreden, Verschalkt d'ervarentheit en reden.
En Vaderlyke hartsgenegentheden.
Myn lief.
Izabel Ik vrees dat hy mogt komen.
Zo gy wat op doen wilt, den tyt dient waargenomen.
En ik mijn engeltje?
Wech, wech, je handen t'huis.
Jy hebt licht ook wel eens abuis.
X. tooneel.
SILVANDER, hans.
wat baart de min al rampen!
Wanneer men door t geluk een hoogen throon beschryt Het ongeval ons op den zelven tyt, Zo schielyk weder neder smyt, In d'afgront, of een poel vol helsche dampen.
Zo is hy die het hart zijn Liefs verkrygt, en haar moet derven.
Een ongeval dat rechte Minnaars kan doen sterven.
Denk ik om mijn Antonetje, zo gevoel ik in mijn hert Zulk een overzoeten pretje?
Maar als zy my eens vergramt aanziet voel de verliefde.
Voel ik dat ik van verdriet.
Uit my zelf gedreven werd.
Gelukkige uur vol ongelukken!
Komt gy mijn Schoone my ontrukken?
Sy gunt aan my haar gunst terwijl zy van my vliedt, en ik verkrijg haar niet.
Gewenschte vreugt vol smart en pijn!
Of enkle schijn?
Moet jy dan eeuwig met my gekken?
En stuurs, en vrolijk wezen?
Dat jy, mijn Antonet, mijn Uitgelezen, my vonder zelt een zoentje dikwils laat vertrekken?
Ik dobber in een zee Van vrees en hoop, en wensch de Rée Van Goede Hoop eens te bezeilen.
Kan ik myn hart haar bartje peilen.
Ik min haar en zy mint my mee.
Hey couragie laat ons hoopen.
Wie zou oit een blaautje loopen.
Alzo lunger hoope blyst?
Want de hoop de vrees verdryft.
Blaautjes zijn maar bullebakken.
Lunt ons niet de moedt ontrakken.
Laat ons hoopen, en niet vreezen.
Die optecht en troulik mint, Eindlik by sijn Uitgeleezen, Lietdeen mededoogen vint.
SIVANDER.
Wie zie ik ginter?
mijn heer, het GRYN bedrogen.
Het is haar Vader, hy keert wéer.
Met de oude koude Medevryer Van jou, die langgebeende schryer, En Oyevaar, die stryer, die zou haar krygen, ja hy toch.
SILVANDER, wy hoopen dan niet zonder reden noch.
ANZELMUS, rykaart, fli.
RYKAART flip ier zyde trekkende.
Ja jy de Muzikanten haalen, Die een Aubade zullen doen hier voor dit huis.
Loop haastig, zonder draalen, het word al middernacht.
En ik ben noch niet hallef buis, ANZFLMUS.