floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Als hy u redden kan. straks zal Valerius Met buitenspoorigheid, als de onbeschaafste Rus, Om uwent wil zyn' oom in 't aangezigt braveeren Die geldersche Mevrouw haar Dochter niet begeeren, En spartelen met hen zo fratsig door malkaer, Dat wy de schoonste klucht aan d'ouden Rammelaar Noch zullen zien, die ooit tot lachchen is gegeeven.
Maar dan wordt Jan met een in 't zelve net gedreven En all' hun zottigheid is buiten schuld van Jan, dus zoud ge in onmin licht geraaken met uw' man, want Vrouwen voegt het niet dat zy haar Mans bedriegen.
Maar waarom zou men niet om bestwil mogen liegen?
Wisje wasjes!
ik zal de eerste niet zyn, neen, die dat gedaan heeft, o!
die zwaarigheid is kleen, myn tanden waatten al om t werkje te beginnen, een huis vol onrust scherpt veeltyds myn doffe zinnen, het is om deze reën, zo ik my zelven ken, Dat ik van Krygers of Soldaaten af komst ben.
Dat zal een stukje zyn van twe verliefde helden!
Een oude drasbrock, die van knorren, hoesten, schelden En kyven volis, en zyn Neef, een dollen hans, beminnen een matres, dat deze twe ten dans En aan malkander helpt, zy mint toch geen' van beiden, De geldersche Matroon, wel ver van hen te scheiden.
Zal net gekwetst fatsoen haars Dochters, trots op 't recht Van haar geboorte en stam, verdedigen de Knecht Wordt van zyne eige Vrouw geblindhokt.
Dat zyn snaaken!
Dit volkje, met malkaer, zal fraay aan t warren raaken.
Ei, juffrouw, staa 't maar toe, eer ik me 'er tyds verspil.
Wel aan dan, laat ons zien wat hier van worden wil.
VALERIUS, JAN. VALERIUS.
Wat ik misnoegt ben, Jan, is dat nu buiten reden?
Ik lyden dat myn Oom in 't huwely 'k zou treeden Met Julia!
't waare een bespottelyke zaak!
Ik zal, naardien ik voor zyne eer en achting wack, beletten dat men hem hier over zou begekken.
Jan. ik wist niet dat uw zorg tot zyn behoud zou strekken.
Wat Julia betreft, die zal voor u niet zyn.
En 't misdryf van uw' oom bestaat, naar allen schyn, Daar in alleen, dat hy zyn zinnen heeft verloren.
Maar 't beste in deze zaak, is, dat ik ben verkoren Tot hulp van Julia dies zal ik aan myn' Oom Doen blyken, dat ik hem in dit geval niet schroom?
Jan. hy zal die schoone, om u, zo licht niet laaten glyen.
Al was hy de Mogol, of Cham van Tartaryen, Ik wil toch evenwel zyn boozen wil niet doen, want hy, geheel ont aard van reden en fatsoen, Beantwoord myn verzoek om gelt, niet dan met kyven, dies zal ik, t gazo t wil, hem ook niet schuldig blyven.
Nu heb ik stofs genoeg.
JAN. BLOEDVERWANTSCHAP.
Jan. uw oom heeft mooglyk voor, Om u tot zedigheid te brengen, Leonoor Met u te paaren maar uw handel doet my gissen, Dat gy met Julia ook Leonoor zult missen.
Ik leef op myn manier, ja schoon ik by malkaër Tien Vrouwen had, ik zou myn leven niet een haer verand'ren, en kan ik die schoone niet bekooren, Dan vry ik naar een derde, of blyf als van te vooren ik ben bezorgt, dat gy, om Julia, met meer Dan een' plukhááren zult.
Dat zy zo, ik begeer Toch Leonora niet, ik durf dien storm wel waagen.
Zy zal 't, met haar Mama, zo maklyk niet verdraagen, dat oude Wyf is daar te keurlyk toe gebekt, pots duizend zo ge met haar eed'le Freulle gekt, 'k Wed datze een landkaart op uw tronywerk zal drukken, 't Blykt noch in Gelderland, by autentyke stukken, Hoe dikwils zy voorheen haar' overleeden Man Dorst sleepen langs den vloer by zyne haáren.
Kan zy u... VALERIUS.
Zy zal aan my den rechten vogel vinden.
Jan. goed, my verscheelt het niet, wilt gy 't u onderwinden, mevrouw Kornelia trekt reeds op u aan, Heeft zy die tyding weg, dan zal 't aan 't stormen gaan.
KORNELIA, VALERIUS, JAN. kornelia.
Wat s dit, myn Heer?
moet ik u by myn dochter nooden?
HET GEWAANDE VALERIUS.
Mevrouw heeft immers my uitdrukkelyk verboden Met haar alleen te zyn, ik vreesde nu dat gy Naar Voorburg waart gegaan.
KORNFLIA.
O neen, zo stopt men my Geen grollen in de hand, maar, was die held in wezen, Graaf Govaard met den bult, gy had zyn kling te vreezen, wiel hy uw trouwloosheid zou wreeken voor zyn stam.
Jan. myn Heer is ook een haan, die, met een' dubb'len kam, Zyn' vyand 't spits durft biën, en wilt ge op afkomst roemen, hy kan 'er van zy' stam u meender dan twintig noemen, Daar uw begraave Graaf niet by te passe komt, En van zyn liefde tot uw Dochter sta 'k verstoint, 'twe maanden heeft die reeds geduurt, dat 's wat te zeggen Voor Jonkers van 't zalet.
Moet hy my wederleggen, en duld gy dat ik dus van hem worde afgerecht?
Maar mooglyk heeft myn Heer veel uitstaan met zyn knecht.
In 't minste niet, Mevrouw, ik zou 't hem wel verleeren, Indien hy kwalyk sprak.
Maar, zoud ge op my begeeren, dat ik uw Leonoor met opgesmukte recu zou vleijen, streelen, en steeds by haar zitten?
Neen, dat 's nu geen mode meër voor die hun waereld kennen, men zoekt dat nu geheel de Juffers af te wennen.
Wanneer ik eenmaal zeg, ik moet zy.
Al meê te vrede zyn KORNELIA.
Gy, Jonker van het nieuwe of hedendaagsche leven, gy spreekt te reukeloos, daar gy veel blyks moest getuigen Van minnezuchtjens voor een juffer, als myn kind, maar slaan niet, als een zot, uw welvart in den wind.
Zoude ik met zuchten dan uw Dochter moeten minnen?
Al was heel Gelderland door éénen zucht te winnen.
Ik deed het niet, en was uw Dochter niet van gelt Voorzien, ik had daar nooit myn zinnen op gestelt.
Woont die welieevendheid by al de haagsche Jonkers?
Dan houde ik zulk een volk voor harsienlooze pronkers, die by het adeldom voor schoften zyn geacht.
Men is 't nochtans gewoon in ons vermaard geslacht.
Maar, de allerbeste raad die ik Mevrouw kan geeven.
Is, datze een ander kiest die beter weet te leeven.
Dat is te zeggen, dat gy niet van meening zyt Uw trouwbelofte en woord te houden maar de tyd zal mooglyk u in t kort iets anders doen beschouwen Dat wy in ons geslacht ook voor een mode houwen.
Datwe in zulk een geval, in Gelderland Niet procedeeren, maar de naaste bloedver want Wischt voor een Dochter in het schuldig bloed die vlekken, met den belediger naar 't graf te doen vertrekken.
Dat geldersche gezwets heeft altyd uitgemunt.
Wy loopen hier, Mevrouw, ook zelden zonder punt.
JAN. zo!
Laat uw tanden zien.
Die geldersche bravades zyn, by men zieterna, maar fransche gasconnades.
KORNELIA, Jan een oorvyg geevende.
Daar, hondsfot, leer 't fatsoen aan die 't behoord 'e geeven Gy, myn Heer, gedraag u naar uw woord, of myn gerechte wraak zal haast een middel vinden.
DER B5v, p. 39 HET GEWAANDE, 20 dERDE TOONEEL.
VALERIUS, JAN. daar is den oorlog nu al afgekondigt, vrinden!
Maar de eerste vredebreuk begint op mynen grond, het welk oneerlyk is, want k vecht wel in het front, maar met hulptroepen.
't wyf is vol van vuur en leven.
Jan. dat voel ik maar indien ze u ook wat had gegeeven, Dan had ik t my getroost, k geloof ook datze uw Bruid Veel goede lessen geeft.
Ik schei 'er daarom uit.
Maar, als myn Oom dit hoord, en dat ik meen te paaren met Julia, zal hy van gramschap niet bedaaren.
Gy moet daar boô van zyn, en d'eersten storm uitstaan.
Dan komt het spits van die batalje op my weer aan.
Daar komt hy!
Dan meen ik hem niet af te wachten.
ANZELMUS, VALERIUS, JAN. aNZELMUS.
is dit myn trouwe les hetrachten?
Ik schaam my over u.
Men zegt my dat ge uw woord Zo eereloos verbreekt, en naar geen reden hoord.
Of wiltge, tot myn spyt, ons braaf geslacht verzaaken?
Maar, oom, hoe kunt ge zulk een leven daarom maaken!
Ik kan niet zien dat zulk een kleine bagatel is.
Twe woorden waardig is.
Jan. zo, dat bakt ge wel, die toon is goet.
Ha, schoft!
wat blaast gy hem in de ooren?
Jan. myn heer, ik raad hem naar uw wyze les te hooren.
't verheugt my dat ge u daar zo treffelyk in kwyt, derhalven zal ik u betaalen, op zyn' tyd, Dewyl de vruchten my daar dagelyks van blyken.
Ik ben geen gierigaard, dies wil ik t liefst ontwyken.
Dan maakt ge, om mynent wil, die zwaare kosten niet.
't zal kost en schaadloos zyn.
Valerius, gebied Myn knechts eens om het hem met stokken toe te tellen.
Maar, oom, 't is ofge niets bedenkt dan my te kwellen.
Zou ik uw Knechts gebieu om iemant, die voor myn Belangen pleit, te slaan?
dat zou onreed'lyk zyn.
ANZELMOS.
't is om dat hy 't verdient, 'k stond eerst noch tusschen beiden, maar 'k zie nu klaar dat u die rek'el durft verleiden.
Jan. hy was van eerst af aan, toen gy hem overgaast Aan my, te veel aan zyne uitspoorigheid verslaaft, hy zal zyn grillen door myn raad niet laaten vaaren.
Maar wilt ge my voor zyn oploopendheid bewaaren, dan zal ik maak en dat gy all' zyn kuuren weet.
ANZLLMUS.
En welke zyn die toch?
Jan. voor eerst, als ik hem 't leed, dat hy u aandoet, klaar en naakt voor oogen stelde, en dat zyn doen naar plieht noch reed'lykheid meer helde, was 't raazen geen gebrek, dan was het tegen my, Myn Oom voedt heden noch veel grooter zotterny, Derbalven moet hy zich niet over my verstooren, Ik doe 't niet over hem.
Wat moet ik niet al hooren!
Maar, oom, geloof hem niet, hy liegt het als een guit.
Jan. 't is onordentelyk dat gy myn rede stuit.
In 't byzyn van uw' oom.
Ja 't zal my niet doen schroomen Al wenkt gy noch zo.
Oom, ik zal uw Knechts doen komen.
Nu is 't zo nodig niet.
Jan, gaat gy zo maar voort.
Jan. wat dunkt u daar van?
wilt ge, zegt hy, met een woord Begrypen wat ons van malkander duet verschillen?
Myn Oom dekt met den rok van synheid all' zyn grillen, en ik toon voor de vuist myn aart aan ieder een.
Lieg niet verder, of ik sla u arm en been Aan stukken.
Wilt gy Oom met leugenen behaagen?
Ja, ja, ik ken u wel, ik zal daar zorg voor draagen.
Kom, jan, verhaal maar voort.
Jan. nu zwyg ik niet, myn Heer, maar zal van stuk tot stuk verhaalen wat hy meender Gezegt heeft.
Zou myn Oom om zulke kleinigheden My schuldig houden, daar by zelf van 't spoor der reden Om t'huwelyk, verdwaalt, met zulk een zotten trek, Daar elk van zeggen moet, die gryn is stapel gek.
Zyn Vrouw is tien jaar dood geweest, en voor twe maanden beklaagde hy zyn staat, zo, dat zyne oogen traanden, En zwoer ons, dat zy hem noch zo aan 't herte lag.
Dat elk zynzuchtheid wel mogt schelden, dat hy na dezen ovil besloot om weer te paaren.
Maar hebt ge dat gezegt?
AMZELMUS.
Moet ik u dat verklaaren?
Vertel maar verder wat hy op dit huw'lyk heeft.
Jan. niets zonderlings, dan dat hy klaar te kennen geeft, dat hy een blaauwtje of twe aan Julia wil waagen.
Doch dat s uw cige schult, dies valt er niet te klaagen.
In Leonoor veracht gy 't geldersch hert te veel, En 't schoon van Julia verheft ge in tegendeel.
Nu wordt uw Neef met u geheel van één gevoelen, gy vlamt op Julia, hem ziet ge'er ook op doelen, in 't kort, als hy'er zich te geklyk aan vergaapt.
Misdoet hy, wyl hy dus uw keur heeft nageaapt.
Hy wil dat ik u tot een ruiltje zal bepraaten, en zoude u Leonoor gulhartig overlaaten, mits Julia voor hem..... ANZELMUS.
Ha, schoften! 'k zie nu klaar Dat gy van overlang een lyn trekt met malkaer.
Ja, oom, hy boodschapt u all't geene ik niet dorst zeggen.
Dan zal ik dezen stok hem om de lenden leggen.
Hy staat Valerius en Jan. vyfde tooneel.
LEONORA, ANZELMUS, VALERIUS.
welk een doen is dit?
Mejuffer, weet, hoe meër ik daag'lyks door dien schoft.... leonora.
Ik duld het nooit, myn Heer Dat iemant 't voorwerp van myn liefde slaat of lastert.
Het voegt ook voor geen man van jaaren zo verbastert Te hand'len met zyn' neef, die hem als glas ontziet.
Ja, doet hy?
En my dunkt, het voegt een Juffer niet Bedaagde luiden in hun handelig ug te stooren.
Maar had gy in 't begin naar de oorzaak willen hooren, dan zoud ge eene and're taal gebruiken doch ik wil.
.... VALFRIUS.
Mejuffer, ik zal u kortbondig ons verschil Verhaalen.
Oom begeert met Julia te trouwen, en dat ik dit bedryf stilzwygende aan zal schouwen.
Wat dunkt u, sta ik dan onnodig in de bres?
Myn Heer Anzelmus, heeft uw minste dienaares Die vryheid, dat zy haar gedachten u mag uiten.
Zo neem niet kwaalyk dat zy hier uit moet besluiten, Dat elk uw zotheid zou beschimpen langs de straat.
Mejuffer, als het aan uw' minsten dienaar staat, Zo neem niet kwualyk dat die onbeschaamde reden By uwent, maar nooit hier, van juffers zyn geleden.
En echter is het waar dat hy ons beide doekt, En dat hy Julia ten huwelyk verzoekt.
Dat zal hy zeker doen voor eenen zyner vrinden, want zulk een deugdlyk Heer is by zyn woord te vinden.
Hebt gy my niet gezegt.
Dat u dat woord berouwt, en dat ge Julia voor uw beminde houd?
Zo heb ik niet gezegt.
Durft gy my dat ontleggen?
Ik dacht wel dat myn Heer moest missen in zyn zeggen.
25 VALERIUS.
Maar, oom, 't is iinmers waar, gy naamt een huw'lyk voor, derhalven dacht my zou Mejuffer Leonoor U meër dan Julia in dezen staat vernoegen.
zou ik by uw' oom, naar uw gedachten, voegen?
O ja, dewyl gy door uw ieevendigen geest, En groot verstand, gepaart met een volmaakte leest, Dat droevige humeur myns Ooms wel zoud verwinnen.
't is my genoeg.
Wie zal u zo oprecht beminnen, als ik gedaan heb?
Maar, 't is nu myne eer te na Dat ik u vleijen zou, derhalven ontsla Ik u van uw belofte, en myn genegenheden Zal ik aan waardiger met beter vrucht besteeden.
ANZELMUS, VALERIUS.
Gy hebt die straf verdient, en daarom doet zy wel.
Met een ontlast ze my van zorg, en all't gekwel, dat my te wachten stont, wanneer ik dacht te paaren, het staat aan u, myn Oom, vergun my voort te vaaren, gy scheelt in ouderdom te veel met Julia.
Ik oud!
Daar zien geen juffers na.
Ten and'ren, schoon ze in my geen' zin had, zoud gy gissen Dat gy aan haar behaagt?
Dat kan onmooglyk missen, want zo zy u niet schroomde, ons huwelyk was klaar.
Uw zotternyen word ik langs hoe meer gewaar.
Wat meent gy?
Dat ze om u Heer Karel zal vergeeten?
Digitized by google HET GEWAANDE VALERIUS.
Ja, ik verzeker 't u, zy zal 't u zelf doen weeten, meid.
Als ge in myn voordeel spreekt.
Daar komt ze met haar ZEVENDE TOONEEL.
JULIA, ANZEIMUS, VALERIUS, KATRYN.
Mejuffer, nimmer kwam uw tegenwoordigheid Ons meer te pas, dan nu.
Om welke reen?
Maar Heeren, gy schynt u van elkaer met weërzin af te keeren.
De rust van t huisgezin is dan in groot gevaar.
Als zulk een juffer woont by twe galants van haar.
't is daarom dat wy hier in zulk een onrust leeven.
VALERIUS Oom, zo ik schuldig ben, gy moet het my vergeeven Om zulk een voorwerp.
Mejuffer is 't bekent, dat ik myn liefde tot haar schoonheid heb gewend.
Myn Heer is t ook bekent, dat, toen hy t my ontdekte, het my tot grooter eer, dan tot vermaak, verstrekte.
Maar Julia, my dunkt dat gy wat onbeleeft En scherp aan my, uw voogd, uw zin te kennen geeft.
Myn Heer heeft groot gelyk, het zou hem meër verheugen Als Juffrouw weërmin boodt, al was 't een groote leugen, Zy had den goeden man daar echter mee verplicht.
Gy, supper, hou uw mond in zaaken van gewigt, want gy, en anders geen, doet haar myn min verachten.
JU. digitized by google en gebloedverWANTSCHAP.
O neen, myn heer, dan zyt gy mis in uw gedachten, want die afkeerigheid komt uit een' tegenz' in Die aangeboren is.
't Legt nergens anders in, dan in natuur alleen, hier hebje nu de blyken, hoe meerje haar bemint, hoe meerje ze u zal ontwyken derhalven zou je haar dan maaken, door die trouw Van de allerbeste Maagd tot de allerslechtste Vrouw.
Dat gy haar tegen my gestadig op wilt zetten, zal u geen voordeel zyn.
Geef ik aan haar dan wetten?
Zy luistert naar natuur, want gy zyt oud en styf, uw neef is fris, galant en kittig op zyn lyf, gy loopt reeds knorrende naar t einde van uw leven, hy leeft met vreugd, dies moet je aan my de schuld niet, maar aan natuur alleen.
geeven, ANZELMUS.
Dat onbeschaamde zwyn Spreekt daar zo ryklyk van, dat het niet vreemd zou zyn Al ging ze ons haar natuur eens anatomiz eeren.
Ja, ja, natuur heeft magt om alles te overheeren In zulk een neisje, dat maar achtien jaaren telt.
En waar zy oorlog voert verwinnaar blyft in 't veld.
Ik ken de krachten van dat wonderlyk getover, maar dat is t allerbest, ik ben dat mallen over.
De rekel liegt het niet!
Tree met dien zot in d'echt, gy zyt elkander waard.
Ik heb u nooit gezegt Dat zulks geschieden zal maar hebt gy voorgenomen Dat all' het gelt myns Ooms aan uw geslacht zal komen?
Dan kies ik hem voor u tot deelgenoot dier buit.
zie je 't wel, myn heer?
't komt op natuur weezer uit.
Wel aan, gy Julia, nu zal ik raad verschaffen Om, nu ge my versmaad, die reuk'loosheid te straffen.
Waar zou die in bestaan?
Dat gy van dezen dag Met dezen zot, myn neef, het huwelyksverdrag Zult ondertekenen, hy kan braaf gelt verspillen, En lappen all' uw goed, die 'er ge omziet, door de billen.
Dat denk ik niet maar wel, dat gy u dan verheugt Als gy my plaagen kunt.
Myn Heer heeft voor de jeugd Te veel genegenheids, dat blykt reeds aan zyn minnen.
Nu heb ik 't al gemerkt, gy zoekt maar tyd te winnen, en ondertusschen stelt ge my en hem te leur, maar eer het morgen is, moet gy op deze keur, Om myne Vrouw, of Nicht te worden, u verklaaren.
JULIA, VALERIUS, katryn.
'k zal dan zekerlyk met u, o schoone!
paaren, want ik voor deze keur in t allerminst niet schroom, om dat gy zeker my zult kiezen vóór myn' oom.
Zo haastig niet, myn Heer, gy mogt uw handen branden.
Zie hier de vruchten van uw' raad.
Waar zal t belanden?
Je bent nu in de schuit, en Digitized by Google untäb reh e ngen.
U L. 5 BLOEDVERWANTSCHAP.
En moet 'er maar mee voort, derhalven word de Bruid Van Heer Valerius, en lach om d'ouden suffer.
Denk gy maar om natuur.
neemt een jonge juffer op die verkiezing noch een oogenblik beraad?
Dat beledigt my, ja 't strekt my zelfs tot smaad.
Ik ben met u te trouwen dan genegen, zo haast gy die Mevronw en juffer kunt beweegen.
Om my te zeggen dat zy u geheel ontfangen, want met een tegenzin vang ik geen huw'lyk aan, veel min met een die aan een ander is verbonden.
VALERIUS, katryn.
'k heb van nu af aan het middel uitgevonden, om mynen wensch te zien, al zou 't alleen maar zyn, op dat ik mynen Oom zou plaagen.
Maar, katryn, wat maakt uw Juffrouw van myn liefde zo af keerig?
Haar trouwbelofte en deugd.
Zy valt ook niet begeerig, want anders gaf ze al mee het jawoord aan myn Heer.
Weet gy waar Karel is?
Nu weeten wy niet meër in welk een gat hy steekt ons ongeduldig wachten Heeft reeds zo lang geduurt maar hy zal t volk je slachten, Dat meër op vryen, dan op trouwen, is gestelt.
Hoor, door uw bystand, win ik my een open veld, als gy by Julia myn vonnis af wilt praaten.
Ik heb my reeds tot hulp van Karel uitgelaaten.
Ook weet ik dat zy van haar woord niet wyken zal.
HET GEWAANDE TIENDE TOONEEL.
VALERIUS, katryn, ter zyde luisterende.
'k schenk u deze beurs.
Ei, sta in dit geval My deze vriendschap toe.
Hoe laat gy u zo vryen, daar t u gebleken is, hoe wel ik u mag lyen?
Myn Heer, je maakt me maar beschaamt.
VALERIUS, haar by de hand vattende.
Nu Kaatje, daar, hoe kunt ge nu zo staan?
Ontfang dit beursje maar.
Wat helpt nu dat getalm?
of is t'om my te kwellen?
't is immers gaauw verdient.
Gy kunt het zo wel stelfen.
JAN, zich tusschen beide stellende.
dat schut ik, Heer.
Die doortocht wordt je ontzeit.
Karonje, zoud gy zo t slot van uwe eerlykheid, En zonder tegenweer, voor plaaten overgeeven?
wie roept u hier?
Hoe maakt gy zulk een leven?
Jan. hebt gy bedongen, toen ik in uw dienst zou gaan, dat ik u t zoenen van myn wyf ook toe zou staan?
KATRYN, Valerius belettende Jan te slaan.
Ik bid u, hou de gek zyn' zotten klap ten beste, en hy praat van het weste.
Wat meent gy, hondsfot, dat myn hoofd geduurig staat Om vreugd te scheppen uit uw harssenlooze praat?
Jan. wat meent Mejonker, dat ik in myn hoofd kan veelen, dat gy met Kaatje Broeder Kornelis rol zoud speelen?
Dat sta ik nimmer toe, al waard ge een olifant.
Tegen katryn.
Ik ken de blyken van myn Heer zyn milde hand, om zulk een beurs met goud aan u voor niet te schenken.
Maar 'k hoorde 't wel, je moest kwansuis je wat bedenken.
Myn Heer, je maakt me maar beschaamd.
Tegen Valerius.
En, Kaatje, daar, 't is immers gaauw verdient, ontfang dat beursje maar.
Wat is dat anders?
wat b'liefje, VALERIUS.
Schoft, wy spraken Van midd'len om in gunst by Julia te raaken.
Myn Heer, ontrust u niet, je hebt te veel verstand Dat je aan dien gekskap u in t minst zoud stooren want, dat hem de bolwurm kwelt, is makkelyk te merken.
Zult ge alles, wat gy kunt, dan tot myn nut bewerken, by Juffrouw Julia?
verzekert gy me dat?
Ja, 'k dacht niet dat het gelt zo veel vermoogens had.
't is waar, ik heb myn woord aan Karel wel gegeeven, want die beloofde veel maar wie kan daar van leeven!
Beloften van galants aan Meiden acht ik wind, derhalven laat ik hem ook vaaren, en verbind My, om het opzet van myn Juffrouw te verzetten.
Ik bid u, Kaatje, wil geen' oogenblik verletten.
Ik zal terwyl gaan zien, hoe ik de zaaken stel.
By Vrouw Kornelia en Leonoor.
En ik ga zien, of ik myn Juffrouw kan beleezen.
Jan. en ik ga zien, of hier de kaart niet vals zal wezen.
DER C3r, p. 32 d.
evenwel is t waar, schoon Juffrouw noch zo stryd.
Valerius is goed, dat zel je, door den tyd, als gy 't bezoeken wilt, volkomen ondervinden.
Veranderd ge in een uur zo schielyk?
Nu we 'er vrinden!
Gy, die dien losbol eerst veracht hebt en versmaed, zoekt nu myn wedermin voor hem door zotte praat.
De reden daar van is, dat gy met lang te wachten Naar dien trouwloozen, u bedriegt, naar myn gedachten.
Nu heb je al achtien jaar versleten zonder man, twee jaaren heeft u dat verveelt, hoe spoedig kan Een jaartje tien of elf, als in een slaap, verloopen, dan heeft uw jeugd gedaan.
Waar zel je dan op hoopen?
Katryn, ik heb u zo welspreekend nooit outmoet.
Ze is heel in orde de vermaaning, die gy doet.
Ja, draag maar zorg dat dit vermaan geen lykoratie Mag worden, na 't verlies van uwe jeugd en gratie.
Zo ik al eenigrins daar van voortien ben, weet Datze onbestendig is, noch zag ik, zonder leed, Die liever vruchteloos, dan met een man te trouwen Daar ik een schrik voor heb.
Wat rou u dat berouwen!
Want als je 't weeten wilt, wy spreeken hier nu vry, steeas maagd te blyven is een zwaare slaaverny.
Nooit is my t huwelyk zo cierlyk aangeprezen.
't is waar, in de aanvang schynt het wonder breed te wezen, maar, laas!
De mainnen zyn te wankelbaar van zin, want die betuigingen van ongeveinsde min, die voor een juffer schoon en zo behaagchlyk schynen, ziet m', als een rook, kort na de bruiloftsnacht verdwynen.
Dat Karel hier eens was, je zoud wel haast van taal Verand'ren, als 't u belieft, doet and'ren dit verhaal, want ik ben daar te vroeg toe in uw' dienst gekomen.
Ik heb met Karel nooit zo veel gevaars te schroomen.
Als met Valerius ten and'ren, 'k min den ee zo veel 'k deu and'ren haat.
Waar zal t dan met dien heen, dien gy uw wedermin beloofde, als hy kan maaken Dat hem die geldersche Mevrouw en juffer slaaken?
Die vryheid weet ik dat hy nooit verkrygen zal, En win daar tyd mee, ook kan Karel, by geval, Opkomen.... maar, daar komt my deze weder plaagen, twede tooneel.
JULIA, ANZELMUS, katryn.
Tejuffer, nu hebt gy u treffelyk gedraagen!
Daar voor octui, ik u myn vreugde en dankbaarheid, Dewyl uw wys besluit Valerius misleidt, want vrouw Kornelia zal hem geen vryheid geeven.
Myn Heer zingt nu de helft wel fynder dan daar even.
't is daarom, dat ik nu door een gewisse blyk Verzekerd ben, dat ik my over 't huwelyk van u, Mejuffer, met myn' neef niet hoef te kwellen, uLIA.
Myn Heer, ik zie my dan weer in uw gunst herstelien Met my, op deze wys, van uwen Neef te ontslaan, wyl u die Echt zo min als my schynt aan te staan.
Voorzeker, maar ik was door uw gedrag bedrogen.
Ik stond uit spyt hem zyn verzoek toe, doch 't vermoogen Van u, kan u en my bevryden.... maar, wie daar?
Dat word je mooglyk, eer 't u lusten zal, gewaar.
KORNELIA, LEONORA, JULIA, ANZELMUS, KATRYN.
Kom, volg my, Dochter, want wy moeten hen betoonen Dat wy ons Aad'lyk bloed niet wraakloos laaten hooren.
Ga hier terstond van daan.
Mevrouw gebiedt myn meid terstond van hier te gaan!
Wat recht heeft zy daar toe?
Een recht dat all' de Vrouwen Van myn fatsoen betaamt, die de eer in waarde houwen, En daarom niets ontzien.
Wat of gy u verbeeld, mevrouw, dat ge op myn plaais zo trots den meester speelt?
Katryn zal blyven staan.
Wat doet u zulks beletten?
Niets anders, dan dat zich een gryzaart om laat zetten Tot aulk een zotterny.
Ik bid, Vrouw Moeder, staak Die haastigheid, en spreek bescheiden van de zaak.
Kor. digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
33 KORNFLIA.
Ik bid, wil nooit uw' mond in myn belangen steeken, zottin, ik weet wanneer ik zwygen moet of spreeken.
Mevrouw heeft ongelyk, want zulk een hard verwyt dunkt my, dat met het zacht vermaan haars dochters strydt.
't zyn zaak en buiten u, wysneusje, door uw kneepen Heeft zich Valerius zo eereloos vergrepen.
Geen Vrouw van uw fatsoen voegt zulk een razerny.
D'adel voegt zo veel.