floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De vrouwtjes moeten t’huis blijven, Die komen noit op de beurs.
komen de wijven daer niet?
Waerom is’t dan dat je mijn wijf Juffrou koopmans hiet.
Dat zel ikje zeggen, jy heet Singieur koopman, gelijk wy allegaar weten, En om dat jou wijf aan jou getrouwt is, daarom moet zy Juffrouw koopmans heten.
Wel is het zo?
’t is my wel.
Nou, Fokel, blijf dan hier: Want ik zou niet gaeren doen, tegen het beurs banier.
Kom an, Andries, willewe dan gaen.
Alstje belieft.
Goeden dag jou beiden.
Ja wel, Buurvrouw die vent staatme niet aan, hy zel jou man verleiden.
Dat heb ik hem al zo dikwils ezeit, maer hy vraegter niet nae, Ik miender my niet meer meê te bemoejen, nou ’t is tijd dat ik in huis gae.
Goeden dag, Buurvrouw.
wat heb jy ’t drok miet praaten Ik moet eens luisteren.
KEES, ANDRIES, EMMERENS, alles bespiedende.
DAt loof ikje, dat ik jou niet zel verlaten; Maar jou dienen, in al ’t geen datje van my begeert: Want weest verzekert dat ik in de Negozy al ben volleert.
Ik heb van alles verstant, of watje kunt bedenken, of verzinnen.
Van Salampoerissen, SerebatsÄ±, Gingans en allerhande Linnen.
Ik verstae die brui niet, maek jy maer dat ik Angozeer.
Dat zel ik doen, jy hebt maar te commanderen, Heer.
Maar ziet eens, wat droes wort daar gedragen?
Het lijken wel Oostindische beesten, dit komt zeer wel te slagen, Zo de man die verkoopen wil is ’t een zaak die jou dient.
KEES, ANDRIES, FLIP als een Oostindischvaarder, PRUTJE als een aap, HAGJE als een Papegaay, HANS en LAMBERT Twee Arbeiders, EMMERENS alles bespiedende.
WEl roept de kaerel.
Hoor, hem zik, goede vrind.
Wilje deze beesten verkoopen?
Wel ja dat zou ik hoopen?
Vraeg hem, metter haest, hoe veel geld, eerze weg loopen.
Maar hoe veul had jy der gaaren veur?
met een woort.
Drie hondert guldens.
KEES, heel schielijk.
Ze bennen verkoft, draegtze voort Daer in dat huis.
’k Hebze wat te goed koop elaten, Want de Papegaay is ’t geld alleen waard, zo kan hy praaten.
EMMERENS, ter zijden.
Wat droes begint de man!
Kan hy zoo praeten?
wel vraeg hem dan, Als ik hem weêr verkoop, hoe veel ik op hem winnen kan?
Dat kan hy juist niet zeggen, maar hy spreekt verscheide taalen.
’t Is wel jy kunt jou geld flus hier komen haelen.
’k Ben daar wel meê te vreên.
ANDRIES, ter zijden tegen FLIP.
Is ’t alles nu zoo ’t hoord?
FLIP ter zijden tegen ANDRIES.
Ja, breekt jou hoofd niet; kom, mannen, brengtze voort, Daar ’t Heerschop heeft belast.
HANS en LAMBERT gelijk.
Alreê Man.
Beliefje datwe kloppen?
Neen zetze daar maer neêr.
ANDRIES stil tegen FLIP.
’k Zal hem nu voort wel foppen.
Goen dag, Heer.
Kom flus dan omje geld.
’tIs wel.
kom gaanwe.
tegen Andries.
Ziet datje ’twerk nu voort bestelt.
KEES, ANDRIES, PRUTJE als een aap, HAGJE als een Papegaay, EMMERENS, alles bespiedende.
MEester, wat hebje wel gedaan, datje deze beesten hebt gaan koopen, Want je zelt ’er in korten tijd zulk een hoopen Geld op winnen, alsje zelver begeert; En wanneer datje zulke beesten aan een Koning vereert: Zel hy daar voor jou met een groote schat verrijken.
d’Aap ken misschien Boekhouwen, dat zel jou opje kantoor wel gelijken.
Wat maakt hy hem al wijs.
Maer dees dieren zijn zoo krachtig groot: ANDRIES.
Dat moet zo wezen, Heer, dat is geen noot.
Jy wilt ommers een groot koopman zijn, en doen in groote zaaken?
Ja toch daerom heb ik al mijn gestel zo groot laeten maeken.
Kom, Andries, klop eens an.
Dat ’s met een hoofsche zwier Geklopt, dat kan men hooren.
FOKEL, KEES, ANDRIES, PRUTJE als een aap, en HAGJE als een Papegaay, EMMERENS, alles bespiedende.
HOe heb ik ’et hier?
get zegent ons, wat zinne dit veur dieren?
Wat is ’t een Kazelwaris met een Veugelgrijp?
Hoe sta jy zo te tieren, ’t Zinne biesten, die ik zo straks heb geangozeert, FOKEL.
Ja wel, Krelis, Krelis!
Wel, Totolf, wat is ’t datje deert?
Onze Andries zeit ik zelder een hoopje geld op winnen.
Vraeg het hem vry.
Ja, Juffrouw, dat is waar.
Hoe kunnenz’et verzinnen?.
Ja ik verzeekerje zo jou man noch maar een dag of drie wagt, Datj’er zo veel geld voor zelt krijgen, alsje jou leeven oit had gedagt.
Kom breng jy ze maer in huis, en wiltme niet tegenspreeken.
Juffrouw, jy weet niet wat geluk dat hier voor jou in zel steeken.
Ik zegger geluk teugen.
Zwijg stil, en doet mijn zin.
Andries gaen wy maer naer de beurs, licht dat ik daer noch meer win.
EMMERENS, FOKEL, PRUTJE en HAGJE als vooren.
BUurvrouw, wat zel jou man met deze dieren maken?
Juffrouw buur, blijf’er of, en wiltze niet aanraken; Ze mochten jou bijten.
Ei, Buurvrouw, ’t heeft geen nood.
Ik verwonder my over deze Dieren, ze zijn zo geweldig groot, En zo kluchtig van fatzoen, ik moetze eens te deeg bekijken, Want na my dunkt, en zijnze niet het geen zy lijken; Buurvrouw, dit is van zen leeven geen degelijk werk, Hier schuilt bedrog onder, na dat ik in deze zaak merk.
Hoe, bedrog!
wat denkje dat het dan zou wezen?
Zeker ik word al bang.
Fokeltje, wilt niet vreezen, Ei, laat my maar begaan.
Joffrouw, wat wilje doen?
FOKEL, EMMERENS, DUIFJE, PRUTJE en HACHJE als vooren.
DUifje, Duifje!
Wat geliefje, Juffrouw.
EMMERENS tegen DUIFJE.
Kom, wilt jou met ’er haast spoên, En gaat na de Schout.
Wel, wat zel die hier maaken?
Nou al woorden genoeg, zegt hem, dat hy, om zaaken Van groot belang, moet met zijn Dienders voort met jou gaan.
’t Is goet, Juffrouw.
DIt is een spul, dat ik niet kan verstaen.
Wat zend jy jou meid na de Schout, heid het imand verkurven?
Ei, Buurvrouw, rust jou hoofd.
Ja wel, ik zal hier altijd niet durven Blijven als de Schout komt.
Wel Buurvrouw, waarom niet?
De Schout zal jou niet doen: want al dat hier geschied Is tot jou voordeel; ô!
je zelt mijn noch bedanken.
Laat my maar slechts begaan.
Ik vrees dat mijn man de banken Zo zel stellen als hy de Schout zel zien.
Fokeltje, hoort, Als jou man komt zo zwijg jy maar; ik zel’t woord Doen, en jou man zijn malle koopmanschap voor oogen stellen, Zo datje geen reden hebt om jou daar over te quellen.
Maar zie ik recht, zo komt Duifje daar met de Schout aan.
Wel, Juffrouw buur, ik zel het alles op jou dan laeten staen.
Doet dat vry, en hebt geen zorg.
SCHOUT, EMMERENS, FOKEL, DUIFJE, PRUTJE en HACHJE als vooren.
PIETER, en JAKOB.
WAs ik hier ontbooden?
Ja, Heer Schout, want jy bent’ er van nooden.
PRUTJE stil tegen HACHJE.
Daar is de Krommeriks, met zijn Woutjes.
HACHJE tegen PRUTJE.
Stapje, slierme, och!
Prutje, wat raad?
Ik word zo bang.
’k Verzoek, Heer, datje eens by die dieren gaat, Die daar ginder staan, en bezietze welter degen, Die vrouw haar man heeft ze straks ekocht, en ik ben verlegen, Dat het niet is als ’t hoort.
Ik zal wel zien wat ’er van is.
Hier steeken twee jongens in, zo ’k niet en mis.
PRUTJE, op zijn knien vallende,en zijn kap afstrijkende.
Heer Schout, ’k bid wilt ons dit vergeeven, Wy zijnder toegekocht, en zullen ’t van ons leeven Niet meer doen.
SCHOUT, tegen zijn Dienders.
Hael dat ander dier uit de kooy, Dan kan ik het te deeg bezien, wel Vrijertjes, dit is, mooy Van jou bedocht, Papegaaytje wilt, nu eens op klappen, Hoe dat jy komt in dese verweende lappen.
HACHJE, zijn kap afgestreken hebbende.
Mijn Heer, wy speelden van daag, opde Vismarkt, op den Dam, Met een party van onze maats, en daar kwam Een karel, en vroeg ons, wat wy daar deden te loopen?
Wy zouden met hem gaen, hy zou ons een hoopen Geld doen verdienen, en brocht ons op de Gelderse Kaay, Daar kleeden hy Prutje als een Aap, en my als een Papegaay.
PRUTJE.
En hem kleeden hy als een Oostindischvaar, van ’t hoofd tot de voeten, En zei, Jongers, nou zel ikje zeggen watje zelt doen moeten; Ik zelje kwansuis aan een karel verkoopen, Die ons zel tegen komen, en die een hoopen Geld in huis het, hou jy lui jou maar stil.
Tot datje in huis komt, dan kunje, na jou wil, Te nacht de deur of vensters openbreeken.
Ik zel my met mijn kameraad daar dichte by versteeken, Tot datje klaar bent, en komen dan by jou alsje fluit, Dat zel de leus wezen, maar pas op datje het niet verbruit, Want als ’t wel lukt, zo zelje meê van ’t geld deelen.
Ik heb nimmermeer gehoort zulk een manier van steelen.
Wel nou, vertel al voort.
HACHJE.
Wy beloofden hem dat Te zullen doen, maar nu valt het anders uit.
Maar wat Is ’t veur een Gaaudief?
hebje hem noit gezien veur dezen?
PRUTJE en HACHJE.
Neen zeeker niet, mijn Heer.
Maak je me leugens wijs, je meugt vreezen.
Wel, wie hoordeder of!
ja wel, wat veur spul is dit?
Hachje, nou raken wy wis in de klemkit.
SCHOUT, tegen EMMERENS.
Maar, weet jy niet waar deze Guit is gebleeven?
Mijn Heer, ze zijn met ’er beijen, d’een heeft hem uitgegeeven Veur een Makelaar, en is met de man na de beurs gegaan, Na dat hy de negozy van deze beesten had gedaan, Met de gemaakte Oostindisvaerder, die hier strak zijn geld zel komen haalen.
Want als hy weêr van de beurs quam, zou hy hem betaalen.
Kom, Guitjes, jy in huis, EMMERENS.
Daar ginder komt hy aan.
Wy kunnen ons terwijl in huis versteeken gaan, Pas jylui zo lang op, maar wilt hem niet verrassen, Veur dat ik order geef.
PIETER en JAKOB gelijk.
Wy zullen wel oppassen.
FLIP half dronken.
PIETER en JAKOB om een hoek.
DAar heb ik terwijl mijn hert lustig opgehaalt, Met Wijntjes en met Biertjes, maar zuiver allegaar betaalt.
Want anders had ik geen Oostindischvaar geleken.
Ik kommandeerde byget als een Prins, ô!
selleweken, Zey de Kochel, dat’s al een rijke Oostindischvaar, Want of hy een schelling verteert of een dukaton ’t scheelt hem niet een haar.
Ik docht praatje wat, ik weet waar ik het van daan zel krijgen, En dan zel ’t noch anders gaan, dies deed ik ’er toe het zwijgen, En gooide op tafel noch een dukaton, veur de maats Te goed.
Selderement!
wat wasser al gepraats Van mijn kordiaalheid, elk wou my om t’seerst bedanken, Maar, ik ging weg.
Wat dunkje, dat zijn ranken.
Ik wil wel bekennen, ik heb het nooit zo meer ehoort.
Nou ik mag eens na de Boer gaan, en zien of hy me voort Geld wil geeven veur de verkogte dieren.
Dat zel jou missen.
Want hy moet nou al van de beurs zijn, na mijn gissen, Zo de Jongens maar wel hebben edaan, ’t geen ik ’er heb belast.
Dan ben ik klaar, anders was ik ’er ellendig aan vast, Zo het uitquam, hangen zou mijn voorland wezen, En dat hoeft zo mooi niet.
Met recht mag hy veur de galg wel vreezen.
’k verlang al om te raken achter de Boer zijn geld,* Als onze Andries zijn zaken zo wel als ik heeft besteld, Zo zie ik het voorzeker zo goed als gewonnen.
’t Is ook al een geestige pots die wy hebben verzonnen.
Maar, na my dunkt zie ik Andries met de Boer daar komen aan, Dat komt zeer wel.
Pas op datze ons niet en ontgaan.
KEES, ANDRIES, FLIP, Twee Dienders om een hoek.
PIETER en JAKOB.
WEl wat was daer een geraes op de beurs, men kon pas zien of hooren.
En ze zwierden zo heen en weer, dat ik my zelf daer schier had verlooren.
Dat is, Meester, jy bent het beurs gaan noch zo niet ewent.
Pas op maat daar’s de boer, met d’andere vent.
Zwijg stil, laten wy’t Heerschop gaan haalen.
Goeden dag, Heer, geliefje me nu te betaalen.
Ja; gae, maer meê.
ANDRIES tegen FLIP.
Selderement, Flip, dat is goed: FLIP.
Ja had ik het maar: want het lijkt zulk een wispeltuurige bloed.
SCHOUT, KEES, ANDRIES, FLIP, FOKEL, EMMERENS, PIETER en JAKOB.
WEl Vaer, jy wout een koopman wezen, met kracht en geweld, Jy hebt het wel ekoopmant.
Hoe leidme dat wijf weêr en kweld.
Houd den bek.
Jou Vrouw heeft gelijk, jy hebt wat begonnen met jou koopen.
SCHOUT tegen de Dienders stil.
Pas, jylui, op die Guiten, datze niet weg loopen.
Wat heb ik begonnen, wat heb ik begonnen, zeg, Malloot?
Of hoe na hebje mijn beesten vergeeven?
Neen, dat’s geen nood.
Patroon, ik zelje zeggen wat’er van is, gy zijt schelms bedroogen, Van die twee Guiten.
Dat is, met verlof, gelogen.
Ik heb hem trouw gedient, laat hy zelfs spreeken.
Behalven datje twee Jongens in ’t pak hebt gesteeken, De een als een Aap, en d’ander als een Papegaay gekleed.
Of zijn dat ook logens?
Ik zeg dat ik’er niet of weet.
Wel ik zal dan zien of ik geen waarheid heb esproken.
SCHOUT, KEES, FOKEL, EMMERENS, ANDRIES, FLIP, Twee dienders, PRUTJE als een Aap, en HACHJE als een Papegaay.
JOngens, kenje die lui?
HACHJE en PRUTJE.
Ja Heer, die karel het ons in deze kleeren gestooken.
Wat zegje daar, jou Guitjes.
Dat jy de zelve man bent, Die ons flus van den Dam haalde, schoon dat jy ’t nou ontkend.
Jy zei ook datje ons aan een man zoud verkoopen, Die ons tegen zou komen, en die een hoopen Geld in huis had, en dat jou kameraad Al het werk klaar had, zo dat wy geen kwaad Konden, maar wy mosten voor al niet spreeken, maer zwijgen, En dan was er geen zwarigheid om de Boer in ’t net te krijgen?
Ontkenje dat ook.
ANDRIES, tegen FLIP.
’k Begin te beeven.
En ik heb al jou koophandel bespiet; Van ’t eerst tot ’t lest, daarom wel voorje ziet, En ontkend het niet langer, ik heb ook mijn Heer doen haalen, Op dat men jou voor zulke schelmstukken mogt betalen.
Tot exempel van andere.
Hoe is ’t, wordje allebei stom?
En hebje jou spraak verlooren?
KEES, de Jongens bezien hebbende.
Hoe droes was ik flus zo dom?
Dat ik niet zien kon dat dit geen biesten waren.
Ik loof datze mijn oogen betovert hadden.
Heer Schout; ik zelje verklaaren, Wat van de zaak is.
’t Is nu een week of twee geleên, Dat ik om een Avontuur te zoeken, ging kuijeren na Amstelveen, En daar van daan komende, viel’er een groote slagregen, Die my na een boeren huis deê loopen, want ’k was verlegen, Daar komende vroeg ik aan de Man, en de Vrouw, Of ik daar wat schuilen mocht, ze zeiden Ja, want het nou Geen weer was om na de Stad te gaan, Vrindschap, kom binnen.
Ik trad in huis, zonder my lang daar over te verzinnen.
Ze zetten my een stoel, ik ging zitten naast de Boer by ’t vier.
Die begonme toe te vraagen, en zei, Vriend, wat hebje hier, Te Amstelveen gedaan; ik stoffeerde een brave leugen, En zei dat ik een Makelaar was, en dat ik teugen Over zijnent wat land had ezien, uit mijn Meesters last Dat te koop stont.
Ging het zo niet toe?
Ja, zo was ’t.
En dat ik voor een van mijn Principalen wou zien te koopen.
Wel zei de Boer, komje daarom zo ver loopen?
Maar zegme ereis, zeid hy, een Makelaar, wat is dat veur een ding?
Dat zijn dienaars van de kooplui, zeid ik, die zonderling Verstand moeten hebben van allerleije waaren, En die een koopman een hoopen geld in ’t jaar doen vergaren.
Ik maakte hem noch zo veel andere dingen wijs, dat hy my vroeg, Of hy ook wel koopman kon worden; ja zeid ik, genoeg, Maar dan mostje in de Stad komen woonen.
De Boer begon te luisteren, ’t wijf riep, benje in de boonen?
Wat zou dat wezen?
blijven wy liever hier op ’t land.
Zwijg jy maar stil, zeid hy, Landsman, wilje me jou hand Wel geeven datje my zult helpen in’t Angozeeren, Dat beloofde ik hem te doen, als een man met eeren; Een dag of vier daar na verkoft hy al zijn boere goed, En maakte dat tot gereed geld; hier meê kwam de bloed In Stad woonen, ik kwam by mijn kameraad, die ontdekten Ik de zaak, hy meende in ’t eerst dat ik met hem gekte, Maar toen ik ’t hem bewees, zei hy, dat hy wel raad wist Om de Boer zijn geld te krijgen, en doen gebruikte hy deze list, Die ons nu allebei zo zuur komt op te breeken.
mijn lieve, Fokeltje, wilt nou een goed woordje voor ons spreeken.
Ja datte, of ik gek was.
Kom, bindze aan malkaar, En brengtze in de boeijen, want de zaak die blijkt ons klaar, De Jongens zijn nochte klein, maar deze verweende lappen Meugjer uitdoen, en hangenze in ’t Rasphuis, by de valsche Lazarus-klappen.
Twee Dienders gelijk.
Wel, Heer.
Dienaars binnen.
KEES, FOKEL, SCHOUT, EMMERENS.
HUisman, je meugt het deze Juffrouw wel dank weten, datje jou geld Noch behouden hebt, ’t is best datje jou weêr tot boeren stelt, En laat de koopmanschap varen.
Dat’s waer, Heer Schout, dat zel hem beter lijken.
Nu Goeden dag, Vrinden, ’k zel eens na de Guiten gaan kijken.
Maar als zy verhoort zullen worden, moetje boven komen metje driên, En zeggen dan veur de Heeren watje gehoort hebt en gezien.
Dat zel niet manqueren, Heer Schout, laat ons maar haalen, Alsje ons van doen hebt.
FOKEL, KEES, EMMERENS.
JUffrouw buur, mijn man zelje betaelen, Veur jou moeite.
’k Wil daar niet voor hebben, dat ’s garen edaan.
Ten minsten, Buurvrouw, zelje met ons in huis gaen, En eeten wat meê.
’k Zelme met geen Angozy meer bemoeijen.
Maer gaen weer na ’t land, en verzorgen daer mijn schaepen en koeijen.
Want ik zie wel dat koopmanschap zonder verstand,* Gelijk het spreekwoord zeit, is verlies veur de hand.
ARLEKYN DOOR LIEFDE.
IN ’s GRAVENHAGE, Gedrukt by IACOBUS GEZELLE, Boekverkoper In het Agterom op ’t hoeckje van ’t Hofpoortje.
BAGOTYN, Vader van Izabelle.
JZABELLE.
PIETERNEL, Meid       } ARLEKYN, Knecht    } van Bagotyn.
ALEWYN, Buurman } GERARD, Vryer van Izabelle.
JOOST, Knecht van Gerard.
Het tooneel Verbeeld een straat voor het Huis van Bagotyn.
GERARD, JOOST.
WEl Joost, weet gy voor my geen raad, In deezen myn bedroefde staat?
Dat ik myn Izabel kan spreeken?
Ik zal my noit aan u weer wreeken, Al maakten gy het noch zo bond.
Ik ruik al van die praatjes lont.
Nu is het, ach, myn Izabelle, Mogt ik u hier, of daar, verzelle!
En dan is ’t weer, ach Joost, wat raad!
Wat nu gedaan myn beste maat?
Gy zyt myn vrind in alle deelen, Ach, kunt gy nu myn smart niet heelen, Kunt gy niet maaken dat ik nou, Myn Izabel, hier eens aanschou?
* Maar al die praatjes zyn verlooren.
Wel Joost, gy zyt myn vrind gebooren, Indien gy my nu helpen kan, Bedenk een vond, kom als een man.
Jy praat niet als van raare grappen, Die my maar buiten ’t spoor doen stappen: Maar denkt eens aan voorleede nagt, Toen gy uw rotting op myn vagt, Zo klopten, dat myn ribben kraakte, Een knapkoek die my gants niet smaakte, Myn rug loopt op als met een bult.
Maar Joost, dat was uw eigen schuld; Gy weet wel dat gy my zo plaagde; Dat gy het u op ’t laast beklaagde.
Ik hou niet van dat byster slaan.
Die kwestie, Joost, is nu gedaan.
Ik zweer het is u al vergeeven, ’k Zal voortaan beter met u leeven.
Wat wilt gy meer, myn besten vrind?
Dat sunt man ollen, dat is wind.
Gy wout uw Izabel wel spreeken, Wel nu dat ’s wel, door wat voor streeken?
Gy weet, gy kend myn minnebrand.
Zie daar ’k beloof u by myn hand, Ik schenk u aanstonds tien dukaaten, Kunt gy myn Izabel bepraaten, Zo ver, dat ik haar maar ter vlugt, Eens openbaar myn minnezugt, Die ik tot haar.... JOOST.
Myn zoete heertje, Gy zyt een vryer als een veertje Zo ligt, weet gy nu zelf geen spel, Waar door gy raakt by Izabel?
Maar Joost, myn zwaar, en moedig peinsen, Doet my schier in myn opzet deinsen.
Gy spreekt van peinsen in ’t gemoed, Myn Heer, geloof my dat ’s niet goed, Gy moet niet wanklen in gedagten, Want dat veroorzaakt al uw klagten, Een man als gy, van goed gestalt, Die als een Duidsche Apollo brald In magt, en moed, maar ’k mis, dien Jonker.
Die schermt gestadig in het donker.
Ik praat van geen Apollo, Vrind, Die praatjes zyn by my ook wind, Wilt maar die beuzelingen staaken, Zegt my wanneer dat ik zal raaken By Izabel?
Al weer van haar?
Die zaak is noch niet eens zo klaar.
Zeg wanneer zal ’k haar dan genieten?
Zeg wanneer zal je plaaten schieten?
Want zonder munt, of zonder kruis, Zo vind jy Joost, myn Heer, niet t’huis.
Daar Joost, daar zyn twee pistoletten.
Nou zal ik mast, en kiel by zetten.
Ik denk ze zyn wel wigtig Heer?
Zo niet, zo geeft ze my maar weer.
Neen, ’k zal ze maar voor goed ontfangen, Je zou my ligt geen and’re langen.
Wel nu, wat doet gy voor myn geld?
Ik weet niet hoe gy my zo kweld.
Ik zal het u terstond ontdekken.
My dunkt gy zoekt met my te gekken.
Spreek dan, ik luister met geduld, JOOST.
Hoor toe, gy weet dat ik geen schuld In ’t minst, of meest heb, in uw vryen, Ik mag wel, dat het voort gaat, lyen.
Doch dat is nu niet dat ik meen, Ik sla dat over, en met een, Zal ik u nu de zaaken zeggen, En hoe wy ’t hooren aan te leggen.
Gy kent de Knecht van Bagotyn?
Wel ja ik, dat is Arlekyn.
Die zal ik door haar meid doen stuuren, ’t Zy hier, of elders by de buuren, Dat hy maar uit raakt, dan is ’t wel, En zo dat lukt, beloof ik zel Ik Arlekyn zo ver bepraaten, Dat hy zyn boodschap zal verlaaten, En stappen met hem naar de kroeg, Daar ik hem hou tot morgen vroeg.
Gy moet u onderwyl om reeden, Gelyk als Arlekyn doen kleeden.
t’Huis leggen pakjes, van het Baal Van Jonker Groothart, al te maal, Haalt gy ’er een, en wilt het maaken, Om daar in huis als Knecht te raaken, Spreek Izabel, in dezen schyn Zo veel gy wilt als Arlekyn; Die mag in huis schier alles zeggen, En noit zal men hem iets ontleggen.
Wat dunkje is nou die vond niet goed?
Ja Joost, maar Arlekyn die moet, Voor vast dan by u zyn tot morgen.
Hoor, wil jy daar niet eens voor zorgen, Ik zal ’t wel doen met Arlekyn, Wilt maar niet eens bekommert zyn.
Zo zy my kwaamen te betrappen?
’t Slimst is dat gy niet veel moet snappen Met Bagotyn, maar met de meid, Moogt gy het doen in plattigheid, Dat de ouwde paai het niet kan merken, Want anders zou hy door zyn Klerken, Die hy in huis heeft, u het lyf Doen beuken, uit wat tyd verdryf,* GERARD.
Laat dat aan myn beleid afhangen, ’k Begin alreeds al te verlangen.
Maar ’t slimst is, hoe het Izabel Zal weeten?
’k Zal het Pieternel, Als ik haar zie, de zaak ontdekken, Zo kunt gy straks het werk voltrekken.
Maar Joost, zou deeze zaak wel gaan?
Daar gints komt Pieternel al aan.
Ga wilt u hier of daar versteeken, Ik zal u daad’lyk wel weer spreeken, Verkleed u onderwyl gaat heen.
Ik ga, en laat u beide alleen.
Maar maak wat spoedig weer te koomen, Of gy moogt voor myn gramschap schroomen.
JOOST, PIETERNEL.
TEr goeder uur, zyt gy daar meid?
Ik heb u wel een uur verbeid, Ik moet u zo wat vreemds verhaalen, PIETERNEL.
Dat’s goet, leg maar niet lang te draalen.
Het is wat wonders, ’t is zo raar.
PIETERNEL.
’k Zeg handen van de bank of.
Maar... PIETERNEL.
Wat maar, ik zeg laat my met vreden.
’k Wou wel een uur drie vier besteden Op een geheime plaats met jou; Wie weet hoe ’k likkebaarden zou, Zo ’k u had in myne armen leggen.
Ja, heb jy anders niet te zeggen?
Kom laat my dan maar heene gaan.
Neen Pieternel, blyft noch wat staan.
Myn Meester zal u wat vereeren, Zo gy voldoen wilt zyn begeeren.
Hy wenscht uw Juffrou eens te zien,* Indien ’t gevoeglyk kon geschien, Zeg, zout gy dat niet kunnen maaken, Dat hy by Izabel kan raaken?
Ach, Joost, gy weet dat Bagotyn, Dien ouden schrokkert, Arlekyn Altyd laat op zyn Dochter passen, En die zult gy niet ligt verrassen, Door ’t een, of ’t aar, na ik vermoen.
Maar zou hy niet zo ietwes doen, Het zy voor geld en schoone woorden, Als Bagotyn het niet en hoorden?
Myn zoete man, hy is zo plat Als schol, of platvis, dat je ’t vat.
Al kwam jy noch zo mooi te praaten, En gaf hem geld, het zou niet baaten.
Zo waar ik leef, ’ was niet een beet.
Ja zeg liefst dat jy ’t niet en weet.
Ik zal u eens een zaak uitleggen.
Maar met beding geen aar te zeggen.
Ik loof niet dat je met my spot, Ik zal het niet verklikken zot.
Heer Gerard, die niet doet als droomen, Hoe hy tot uwent in zal koomen, Heeft nu met my iets overleid, Het welk u word van my gezeid, Terwyl dat Izabelles zinnen,* Toch zyn gesteld om hem te minnen, En Bagotyn hem hout voor gek, Hem te betaalen met een trek, Daarom wil Gerard nu iets wagen, Om ’t eind te zien van al zyn klagen: En net gekleed als Arlekyn, Van avond noch tot uwent zyn: Maar jy moest Arlekyn eerst stuuren, Slegts om de kool, by een der buuren, Dat Bagotyn het niet vermoed.
En ik zal zien dan dat ’k dien bloed, Verlei door ’t een, of ’t aar te praaten, Dat hy zyn boodschap zal verlaaten, En gaan met hem eens aan de wind, En zuipen braaf, want ik heb splint.
Dus zal Heer Gerard door die zaaken, En in dien schyn tot uwent raaken.
Wat dunkt u is dien vond niet goed?
* PIETERNEL.
Ja Joost, maar zeg hem dat hy moet Zyn mond in ’t minste niet mispraaten.
Geen nood, myn Heer, zal met dukaaten U wel beloonen, zo het gaat.
Dat zal wel gaan, myn beste maat, Ik zal dat met uw heer wel schikken; JOOST.
Nou als ’t gezeid is, niet te klikken.
Pas jy maar op, dat jy hem zegd, Dat hy zyn zaak wel overlegd; Want ziet het zyn al vreemde dingen, Met zulke zaaken om te springen, Breng de ouden in geen kwaad vermoen, Ik zal terwyl myn boodschap doen.
Nou Joosje, lukken deeze zaaken, Zo zal ’t uw Heer met ons wel maaken, JOOST.
Maar hoor, ’t zal nu by vyve zyn, Wanneer stuur gy nu Arlekyn?
Dat dien ik wel voor al te weeten, En jy moet dat ook niet vergeeten, PIETERNEL.
Zo als de klok zes uuren slaat, Zo weest maar hier omtrent op straat; En als gy Arlekyn ziet koomen, Zo hebje dan niet meer te schroomen, Hoor Joosje, pas maar op, hout moet.
Zyt van uw dienares gegroet.
DAt is een meid, trots alle meiden, ’k Dien met de zaak nu niet te beiden; Maar maaken dat myn Heer het weet, Die nu misschien al is gekleed.