floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Neem vry ten eersten af dees knevels van myn handen, en stel niet meer ten toon een Man van myn fatsoen, of gy sult aen myd eer vergoeding moeten doen.
Door uytterlijcken schyn, luet ick my niet verblinden, wie regt of onregt heeft, sal sig eerlang ontwinden.
Ick ben geen nieuwelingh, in 't ampt door my bekleet, nog ick vergaep my niet, aen een aenfienlijck kleet.
Het wilt, van ons gelijck, kau ick van verre ruycken, ick hoef om 't op te doen geen bracken te gebruycken.
Uw volck is door de banck het lochenen gewent, en dat is vrugteloos, als men uw streecken kent.
E VIER by Google BLTSPEL.
O VIERDE TONEEL.
De selfde en FXtie, VALENTIN, GRIET.
Wat of hier is te doen?
wat doet dit Rot vergaeren, en rontom van het lyf der Schout en Dienders schaeren.
Het moeten dieven syn, die men gevangen heeft, En aen het kermis volck, tot spot en schouw spel geeft.
FYIje.
Laet ons haer naederen, of wy nog eens verstonden, dat myn gestole goet mogt by haer syn gevonden.
Schout, met verlof, dit volck, hadt het niet in haer sack Een Sleutelriem en Tas, daer eenig gelt in stack?
Jae, waerom vraegt gy dat, VALENTIN.
Die maegt heeft het verloren.
Sy sal u kennis doen, indien gy haer wilt hooren.
En een beschryving doen, hoe 't alles is gestelt, hoe swaer het silver weegt, hoe veel, en wat voor gelt.
Ey schout, dat bidt ick u, stel my het goet in handen, en help my wederom aen myn verlore panden.
Laet myn verlegentheydt niet langer in de pyn.
Soet Susje, wees gerust, maer dat kan hier niet syn.
Kom morgen op 't Stadthuys, daer sult gy weer bekomen Al wat daer blijcken sal, dat u mogt syn ontnomen.
Ick heb niet in myn magt, aen u dat toe te staen, De Heeren moeten eerst uw reedenen verstaen.
Soo gy t bewysen kont, sal alles wel gelucken.
TOT LIGTVOET.
Dus komen aen den dag voortaen uw sielte stucken.
Is dit de Koopvrouw, guyt, die het u heeft verkogt, syt ogle de haegsche kermis.
Syt gy niet overtuygt, dat gy maer uyt vlugt sogt.
Hy heeft, beneffens my, sien Jan Potage speelen, daer gelegentheydt gekreegen om te steelen.
Ick ken sijn aengesigt, naer dat ick hem bekyck, hoe wel sijn kleet niet was, aen dit gewaet, gelijck.
Door dien hy my soo drong, heb ick hem onderscheyden.
Daer is geen twyffel aen, gy kont uw rug bereyden, maer van een Roe twee drie, soo gy wilt syn bevrydt, beken alleenelijck, dat gy syn macker syt.
Dat durf ick, op myn woordt, en trouw aen u beloven.
Men moet soo ligtelijck geen vlevendt Schout geloven.
Gy kont verseeckert syn, dat ick het houden sal.
Het is vergeefs geveynst, myn Speelnoot Overal, gy soudt voor het geregt, al sweeg ick, moeten buygen, het Wapen op uw rug sou tegens uw getuygen.
Wat kan t u hinderen, dat ick wat minder kryg, het en beswaert u niet, uw huyt spreeckt, schoon ick swyg, Wy moeten met malkaer, nog in de bogt eens springen, en t klaegliet, dat begint, genae myn Heeren, singen.
Wy raecken, naer die klem, weer in de vryigheydt, het galgt nog niet, het geen ons werdt te last geleyt.
Dat sou het kwaetste syn het geen ons kan ontmoeten, sie dog soo droevig niet, of ick sou lacchen moeten.
De druyloor komt my voor, gelijck een Martelaer.
Meent gy, dat my de moet ontsaekt, in het gevaer?
Neen, malle geck, ick vraeg niet veel naer een stryckadie, maer myn bekommering, ontstaet, uyt myn vryaedie.
Dat juffrouw Valentin my niet begeeren sal, nae dat ick ben geraeckt in ramp en ongeval.
En schoon wy syn verlooft, dat sy haer woort sal breecken.
De soogle.... blyspel.
69 de schout.
Soo dat u troosten kan, ick sal ten besten spreecken.
Daer komt sy soo de min uw saeck by haer bepleyt, die brengt ligt haer gemoet tot mededogentheydt.
DE SCHOUT, juffrouw VALENTIN, geertruyt.
De schout, de jongens weg gejaegt bebbende.
Oogdravende Heldin, met grootsen tuyt bevangen, hoe dat gy niet vergeefs soudt naer dien Heer verlangen, En dat gy weten moogt, waerom hy heeft verbeydt, Werdt hy hier voor uw deur, door myn bevel, geleydt.
Besie hem vry ter deeg, ick wil u niet bedriegen.
Gy vreest, dat hy misschien om uwen hals mogt vliegen, Door de verliefde drift van een vrypostig gast, Ick heb daer in voorsien, men houdt syn ermen vast.
Dies kont gy, sonder schroom, uw oogen hier verklaeren, En kennen de gesel waer mee gy soeckt te paeren.
Oock sien, wanneer hy naeckt aen 't volck sal syn vertoont, Of een wel schaepen lyf, onder syn kleeren woont.
Gy kont uw twyffeling, daer over, haest verligten.
Ick heb, door desen dienst uw soecken te verpligten, terwyl een burgers Soon u niet behaegen kan, heb ick voor u gesogt soodaenig Edelman.
versmae hem daerom niet, schoon dat gy hem siet lyden, soo gy volstandig blyft, sal hy sig weer verblyden.
Want hy bemint u soo, dat hy nog pyn nog schandt, Gevoelt, indien gy hem laet hopen op uw handt.
Het is een Vagebondt, die schandig heeft gelogen, En door opsnyery, myn meining heeft bedrogen.
Ick treck my hem niet aen, nog syn rampsalig lot, en sal hem, met vermaeck, sien danssen op 't Schavot.
Heb ick hier in gemist, myn hoop is niet verloren.
Myn schoonhevt niet te min kan anderen bekoren.
Daer op beloof ick my de handt van een groot Heer, Die my verheffen sal tot aensien en tot eer.
O eertruyt.
Maer nigje, wilt gy nog, in dwaelingen, volherden, en isser dan geen hoop, dat gy sult wyser werden?
Daer gy door dit geval soo syt in 't oog geraeckt, en hebt u tot een spot van yder een gemaeckt.
Soo vrees ick, dat men u nog op sal moeten sluyten, of dat gy kiesen sult een van de grootste guyten, die, binne korten tyt, uw goet verteren sal, En helpen Kinderen en Vrouw in ongeval.
Daer is geen schaemt in u, gy treedt uw eer met voeten.
Die wederwaerdigheyt dagt ick hier niet t'ontmoeten, Of anders hadt ick u het uytgaen wel belet, En ick hadt selver oock, op straet, geen tree geset.
De schout, tu overal.
Gy siet, dat sy niet wil nu naer myn voorspraeck hooren, mits de verbittering stopt haer gemoet en ooren.
De liefde van een Vrouw kan ligtelijck vergaen, die door inbeeldingen verweckt werdt, en door waen?
Die flickering van min sal datelijck verkouden, Indien sy niet en werdt, door indruck, onderhouden.
Een Vryster luystert niet naer cierelijcke praet, die niet bevestigt werdt, door mannelijcke daet.
Ick heb u wel geseyt, dat gy daer op most letten.
De schout, tot de Dienders.
Ley haer nu weg, en gae haer in het rasphuys setten.
De schout, geertruyt, juffrouw, valentje.
VALENTIN, sYDILLE, GRIET.
Waar of myn Vader blyst, dat hy soo lang laet wagten?
Dit 300g BLTSPEL.
Dit geeft bekommering en vrees aen myn gedagten.
Wy vonden hem niet Scheep, en syn naer hier gekeert, om onderregt te syn, of hem geen toeval deert.
Wanneer men reysen moet, is altyt iets vergeten.
Het geen hier is gebeurt, behoeft hy niet te weten.
Die van myn vrienden is, en my verpligten wil, verkondig het hem niet, maer hou het voor hem stil.
Wat komt daer voor gewag, wat of de Diendets draegen?
De schout, stil.
Het wilt is, naer ick sie, gevallen in myn laegen.
SEVENDE EN LAESTE TONEEL.
De Dienders drugende Noom Japick in een deecken.
VALENTIN, sYBILLE, t GRIET yder weer in haer kraem.
Hoe fyn Man, vindt men u by Nymphen van geryf?
Keert gy niet beter af d'uenvegting van uw lyf?
NOOM IAPICK, syn kuin.
Ick ben een sondig mensch, die door het vleys gedreven, Verlaeren van den geest, besoetelt heb myn leeven.
Ick bidt vergiffenis aen al myn vroom geslagt, dat ick, door geyligheydt, haer heb in schandt gebragt.
FYITIE.
Ick die de naeste ben, sul d'eerste het vergeten, die smaet wert door uw Kint u nimmermeer verweten.
Soo gy, van uwe kant, de swackheyt my vergeest, waer toe Neef Valentin my flus bewogen heeft.
Wy syn met een verloost, het verder moet ick wygen.
Laet ons dog uw verlof, noom japick, daer toe krygen.
Dat mag bevestigt syn ons Trouw door Echten bandt.
Mits ick genoten heb, wat meet, als fytjes handt.
Ick sal, gelijck een soon, u soo gehoorsaem welen, dat gy voor kwaet gedrag hier nacmaels niet sult vresen.
De min heeft ons vervoert, al schyn ick nu wat wilt, de wulpsheydt van de jeugt werdt, door de trouw, gestilt.
Verbittert niet uw hert, wilt u meewaerdig toonen, En ons verruckingen genaediglijck verschoonen.
Wat dat het vleys vermag, heeft gy nu selfs beproeft, maeckt door uw weygering uw Dogter niet bedroeft.
Ick heb, door uw verdriet, alree genoeg te lyden, en gy kont, door een woort, twee jonge luy verblyden.
Ick weet wel, dat ick heb te kort gedaen myn pligt, maer als men gaende werdt, is haest een fout verrigt.
Myn voorspraeck ondersteunt de beden van haer beyden.
Het geen den Hemel voegt en kan de Mensch niet scheyden.
Gy kent Neef Valentin, syn inborst en syn goet, dies gy dit Huwelijck te meer goet keuren moet.
Sy syn malkaers gelijck, uyt eene Stam gesproten, van suster en van broer syn sy regtsweere looten.
Hy heeft een goede styl, en sal syn huysgesin Wel voorstaen, en het oock bestieren naer uw sin.
Als ick tot hoogen staet, door schoonheydt, werdt verheven, dan sal ick evenwel in vriendschap met haer leven.
Ick wensch haer veel gelucks met haer aenstaende Trou, en ick vergeet het geen my wederhouden sou, indien men my niet hadt in dese val gevonden, want myn verlegentheydt heeft my de handt gebonden.
Gy schynt nu met malkaer te wesen vergenoegt, wat meent gy, dat aen my moet werden toegevoegt?
Indien gy het met my niet spoedig af wilt maecken, sal u veel swarigheyt van schaed' en schande naecken.
GEERTRYUT.
Kom saemen in myn huys, om wegen voor te slaen.
Waer door gy, tot verdrag, malkandren moogt verstaen.
DON CESAR OFDI BROederlyke MINNAAR, BLTSPEL.
DOOR H. ANGELKOT.
AMSTELDAM, by de erfg van J. lescailje, en DIRX RANK, op de Beurssluis.
Digitized by gopgle OPDRACHt AAN DEN HEERE BALTHAZAR HU YDECOPER.
Myn heer, e ved va nynenoredele nen Vader voor een bysondere eer opgenomen , dat hy zyn berymde Misantrope, uit Moliere, aan den Ats Heere van Maarseveen, aan wiens verstandig oordeel omtrent de Dichtkunde en geleerde zielt.
Letteren, hy zich zeer veel liet leggen zyn' mogte opdragen, als wel kunnende voorzien, dat het zelve Spel, door zyn goetkeuring, te meerder luister zoude werden bygezet en, op dat voorbeeld, neeme ik ook de vrymoedigheid, om dit Blyspel aan u ed., die geen onwaarde Zoon van zo grooten Vader zyt, en wiens eerstelingen der Poëzy myn zalige Vader al voor eenige Jaaren met zeer veel smaak plagt te leezen, en my aan te pryzen, hebbende in dien tyd den Leeuw reets aan zyn klaauw kunnen kennen, op myn beurt mede aan te bieden, en in u ed.
bescherming te beveelen, met geen minder verwachting, dan dat het, met dien naam te voorschyn komende, meerder aanzien en achting daar door zal bekomen.
Het dunkt my onnodig om aan u ed.
Te dateues van opdragt.
Te berichten, dat het een overzettin is uit het Frans van T. Corneille, by hem genaamt DON CESAR DAVALOS, en van my, om het met een verstaanbaare Tytel te voorschyn te brengen, genaamt DON CESAR, of de BROederlyke MINNAAR, in het berymen oordeelde ik dien naam daar toe niet oneygen, Men vind hier in een aangenaame verwarring, die zich niet ontwint, voor dat men reets verre in t Spel is getreeden, en na die oplossing te vermaakelyker voorkomt, de ongemaniertheid van don Pascal, omtrent zyne uitdrukkingen zal voor u gegeven.
keurige ooren mogelyk wat aanstootelyk schynen, maar, indien u dat gelieft aan te merken, dat 't Corneille den waawen van den valschen Minnaar hier door heeft willen onderscheiden, om aan Izabelle, die de wysheid en vrye keur aan de Coogle opdracht.
keur boven schatten komt te stellen, een verstandige verkiezing toe te schryven, ben ik van gevoelen, dat die onbeschaamde stoutheid u ed.
eerder stoffe tot lachchen zal verschafen, en de voorzichtige veynseryen van Don Cesar, uit liefde tot zyn Izabelle, voor goed doen keuren, en eindelyk in verwachting van een gunstige aanneeming, en dat het zelve u ed.
Niet geheel onsmaakelyk voor zal komen, neeme ik de vrymoedigheid van my te noemen, myn heer, u ede.
Ootmoedigen Dienaar.
H. ANGELKOT.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuis en Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar, dat sy, Supplianten, sedert eenige jaren hebbende gejouiseert van onsen Octroye of Privilegie van dato 21 Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen en Octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter eenvolgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, en, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, en ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uitgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21 deezer Maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Wercken, zo van Treurspellen, Blvspellen, Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten toneele gevoert waaren, of in het toekomende gedruckt, en ten toneele gevoert soude mogen werden geerne alleen soude mogen drukken, doen drukken, uitgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrukken van andere, haar luyster, zo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks aan hen Supplianten, na de Expiratie van het bovengemelde ons Octroy en sulks na den 21 Mai deezes Jaars 1714. niet gepermitteert soude wesen, zo vonden sy Supplianten hun genootsaak sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Suppliant, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Wercken, zo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert en als nog in het ligt te brengen, ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op seeckere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma. So is t dat wy de saacke, ende t voorsz.
Versoek overgemerckt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de oupplianten, uit onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteit, deselve Supplianten, uit onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert en geoctroyeert hebben, consenteeren, accorderen ende octroyeren, haar by dezen, dat sy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgen de jaaren de voorsz.
Wercken, zo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere reets gemaakt en ten tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, en ten tooneele te voeren, binnen de voorsz.
Onse Landen alleen sullen, by continuatie, mogen drucken, doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daarom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uit te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedruckte, ingebragte, ofte verkogte exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alle in dien verstande, die wy de Supplianten met den onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in genigen deelen verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueeren, ende, veel min de selve onder onse Protextie en de bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroye, voor de voorsz.
Werken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en sous der eenige Omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaar van de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot leden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen iasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle be let ter contrarie gedaan.
Gedaan in den Hage, onder onsen grote Zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigste Mai, in t Jaer onses Heer en Zaligmakers, seventien honderd en veertien.
De Regenten van het Wees en Oude Mannenhuis hebben, in hunne voorsz.
Qualiteit, het recht van deze privilegie voor DON CESAR OFDE BROederlyke MINNAAR, blyspel, vergund aan de erfgen van J. lescailje en dirk rank.
In amsteldam, den 28.
November, 1716, Digitized by googvertooners, don FERDINAND de VARGAS, vader van Izabelle.
DON CESAR DAVALOS, minnaar van Izabelle.
DON PASCAL GIRON.
HENrikus, vriend van don Ferdinand.
Izabelle, dochter van don Ferdinand.
BEATRIS, kamenier van Izabelle.
SGANARELLE, dienaar van don Lopes, zoon van don Ferdinand.
CARYN, dienaar van don Cesar.
GUSMAN, dienaar van don Pascal.
10 Pag.
DON CESAR OF DE BROederlyke MINNAAR, BLTSPEL.
IZABELLE, BEATRIS.
'k zeg ja, hy is gezien, uw broeder is gekomen, Uw vader zegt, dat hy 't zo even heeft vernomen, en met de brieven, die hy laast van Cadix zond, schreef hy ook duidelyk, dat hy reisvaardig stond.
Maar, k merk wel waar t u scheelt, nu zal t je licht verveelen, Dat hy je vaders goed met u zal moeten deelen, Doch wylje een bruigom krygt, die zo veel schyven heeft, Herstelt die t nadeel ruim, dat u uw broeder geeft, dat goud.... maar apropo, wanneer je nu te zaame, Getrouwd bent, speel dan niet te veel de groote dame.
Je weet, k ben twintig jaar van t huisgezin geweest, k heb u altyd gekleed, daarom.... izabel.
Wees niet bevreest, ik zal 't gedenken.
Maar om by myn broeder te blyven, don Lopes is hy hier, wat mag hy dan bedryven, zeg, waarom komt hy niet.
Ja wel, 'k weet daar niet van, Maar mooglyk is hy noch bevreest voor de ouden man, en zoekt een vriend, waar door hy eerst zal kunnen weeten, Of ook uw vader noch op hem zo is gebeeten, Om 't zotte huw'lyk, met een dochter zonder geld, Daar hy me haasje ging.
IZabel.
Gy hebt het my verteld, 'k Was pas vyf jaaren oud, myn vader zeer verbolgen Om 't vlugten, deed haar straks ook overal vervolgen, don Lopes had gansch uit, hy was op 't hoogst verstoord.
En in tien jaaren tyds wierd van hem niet gehoord?
Maar zynde weeuwenaar, heeft hy in t eind geschreven, Dat hem zyn vader toch zyn misdaad zou vergeeven, Gelyk ook is gebeurd, zyn misdaad was deez vrouw Te trouwen.
Ze is nu dood, ha!
't was een karel, 'k zou hem kunnen schilderen, zo vriend'lyk, zo mewaardig, hy had iets over zich, dat geestig was en aardig.
't geen vrouwen zo iets teers van hem gevoelen doet, omtrent de liefde was hy wat te heet van bloed, dat was zyn ongeluk.
Wat schortje, spreek, wat plaagen?
gy erinnert my het geen ik staa te waagen, Ik zie, t is geld alleen, waarna myn vader ziet, De bruigom, die men my belooft, zal mooglyk niet ik durf t u zo niet zeggen.
Behaaglyk zyn, helaas!
Maar, zo k myn mening eens recht bloot zou mogen leggen, dewyl t geluk hem steets zo gunstig is geweest zal ik bedroogen zyn, is hy ook ryk van geest, het geld maakt gekken.
En het dekt ook veel gebreken, dat menig losse ziel eens daar van was versteken Die schaamtloos alles doet, hy was geen aanziens waard.
Don Cesar D'avalos is niet van zulken aard, hy is wel ryk, maar niet te tellen by die gekken, de heer Henricus kan hem tot getuige strekken, die als Don Cesar in Sivilje is opgevoed, schoon deez' zyn vyand is, hy pryst zyn braaf gemoed.
Dat s licht, om dat hy my te slimmer voor zal komen.
't Vooroordeel van een zaak doet ons het ergste schroomen.
Daar hem de vrienden in zyn zaak zo nodig zyn.
Van Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
Van uwen vader in Madrid?
dat heeft geen schyn.
Henricus zou zich dat niet derven onderwinden.
Ik zeg noch neen, noch ja, maar kan geen oorzaak vinden Tot myn gerustheid.
de zaak raakt my het meest, Daar is geen staat op hem te maaken, 'k ben bevreest.... BEATRIS.
't is nu 't gebruik, om maar alleen te denken, Wat plaaten dat hy u ten huwelyk zal schenken, is hy verzien van geld, Dat is 't noodzakelykst De rest is niet eens waard, dat jy je 'er om ontstelt.
Gy zoud om 't geld, naar 'k hoor, een styfkop kunnen trouwen, Of losbol, door geen min noch vriendlykheid te houwen.
Die verstand heeft is nooit ongerust geweest, maar hoor, k zie, dat je zo voor dien don Cesar vreest.
Leid je ook iets anders in je hoofd?
My... is dat vraagen, wat zou dat weezen?
Zeg?
Je ziet my gansche daagen... beatris.
Ja die natuurlykheid komt eer men 't ooit geloost, wat weet men 't, 'k kan 't wel zien, daar maalt je wat in 't hoofd, je bent meest eenzaam of gaat Leonore spreeken.
Myn nicht?
Ja, ja, je nicht, zy is vol fyne streeken.
'k loof, dat je by die nicht zomtyds een neefje zoekt.
Zou ik, Beatris?...
Op myn eer, dats niet gevloekt, Indien je 't my niet zegt, 'k zal daar haast achter komen, en zo ik 't buiten u verneem... spreek zonder schroomen.
Je word beschaamt, dat is een teken, dat je mind?
Neen, maar.
BEa1r, p. 2 Digitized by google DON CESAR, ofde BEATRIS.
Is 'er dan ook een, die u bezind?
Nu die minnaar IZABELLE.
Laat niemand 'er van hooren.
Ik weet noch niets, waar me kon hy u zo bekooren, is hy zo wel gemaakt?
Behaagelyk, en fris, Verstandig, vriendelyk maar 'k weet niet wie hy is.
Kent gy hem niet?
Ei, hoor, ik zal 't u eens verhaalen, En de oorzaak van myn min, en zuchten af gaan maalen, Toen 'k met myn nicht, gelyk gy weet, een dag of drie Geleën, uit wand'len ging, kwam iemand, 'k weet niet wie, Verachtlyk van gelaat, met duizend zottigheden, ons op de zy' getreeden, Ontrustende door zyn gesprek ons onderhoud, Vervolgde ons overal, ja wierd op 't lest zo stout Dat hy moetwillig scheen, 't geen ons van angst deed schromen, Juist zien wy by geluk een heer ons nader komen, Die met een raddigheid trekt dadelyk van leer, Verdedigt ons, en gaat den dwingeland te keer, En doet hem vluchten, 'k bid, wil nu eens overleggen, Hoe veel ik aan dien heer verplicht ben, 'k kan 't niet zeggen, Zo vriendlyk trad hy naar ons toe, hy sprak my aan, En liet zyn oogen vol van vuur nooit van my gaan, hy zucht, en klaagt, dat ik zyn hart op 't felste griefde, En openbaart my zo bevallig zyne liefde, Dat ik 't niet uiten kan. 'k wierd daar zo door geraakt, My dacht, 'k zag nimmermeer een man zo wel bespraakt.
De nacht quam eind'lyk aan... BEATRIS.
Iza. digitized by googlebroederlykeminnaar.
Moest hy vertrekken, Ja zonder zynen naam of woonplaats my te ontdekken.
Hy weet in 't minst ook niet van mynen naam of stand, Want hy was zo vervoerd door zynen minnebrand, Dat ik hem toestaan moest, om 's and'rendaags te komen Ter zelver plaats en stond, hy ging zo ingenomen Door liefde van my af, dat hy voor Leonoor Swoer, dat hy eeuwig my zou minnen, en verkoor My voor al 's waerelds goed, ik sprak hem noch viermaalen, Wanneer hy duizendmaal my 't zelve kwam herhaalen, Weergadeloos verliefd.
Indien ik dorst, ik zou My overgeven aan zyn ongemeene trouw.
Hoe lichtgeloovig is de jeugd in liefdens zaaken!
Die schoone praater weet zyn baan wel klaar te maaken En, zo jy op zyn praat het alderminst neemt acht, geluk 'er me, dan ben je ver genoeg gebracht.
Hy is heel ryk, en om zyn deugd beminnens waardig.
Wel ja, de rykdom zelf!
Dat weet je wis al vaardig, hy heeft het zelf gezegt, en ook van edel bloed, dat ik hooren kan aan 't snoeven, dat hy doet, geloof die praatjes, jy hebt nergens voor te schroomen.
Wyl hy myn naam niet weet, wat kan 'er toch van komen?
En zo k die zeg, meld hy my zyne wederom.
Ei geef jy je over aan je aanstaande bruidegom, want de overvloed is u met hem het best van allen.
't is wisje wasje met dat overige mallen.
FERDINAND, IZABELLE, GUSMAN, BEATRIS.
Myn dochter, 'k breng aan u een goede tyding, want Don Cesar D'avalos uw bruigom is geland.
GUS A3r, p.
DON CESAR, ofde o GUSMAN.