floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ga wagt my in 't vertrek tot ik u zal onbiên.
Sofia, Joan, Otto.
Wy zyn gekoomen om u veel geluk te wensen Doorlugtig Heer, als hoofd en heerscher van Valensen, De Hemel zeegen u in dees verheeven slaat, Dit wend het algemeen, en de Adel en de Raad, Door wiens bevelen wy hier herwaarts zyn gezonden.
'k Ben door uw heusheid, aan hun alle dier verbonden, En ik bedank u voor al de eer die gy my doedt.
Myn Heer, een vreemde zaak die ik u melden moet.
Terwyl wy zyn verpligt door dier geswooren eeden Aan 't regt, om 't nimmermeer in 't minste t'overtreeden, Wierd ons bevolen om zyn hoogheid, zo 't mogt zyn, Met alle eerbiedigheid te vragen, met wat schyn Van reeden, Karlos hier zyn vrybeid tragt te vinden, Wy stellen vast dat hy zyn Hoogheid moet verblinden, Want zo zyn schuld aan u bekend was, 'k weet myn Heer, Voor vast en zeeker, dat die booswigt, nimmermeer By u zyn schuilplaats hier zou zoeken, onzepligten Die eisschen om myn Heer, van alles t'onderrigten, Wy hebben reets den Vorst de zaak bekend gemaakt.
Terwyl deez zaak my meer, dan gants Valensen raakt, Zo is 't myn pligt, om dievoorzigtig te onderzoeken; Maar 't geeft my wonder, dat de Raad zig zo laat doeken, Alleen door 't los gerugt, van moord of maagdenroof 'k Ben min ervaren in het regt als gy, 't geloof Schiet echter hier te kort by my, ik kan niet vinden Dat Karlos schuldig is; 'k laat my zo niet verblinden, 't Betigten is te tuuw, doch 'k spreek u alle vry, En neem door 's Keyzers last dees zaak alleen op my.
Hy heeft zig zes jaar lang, alom met roveryen Beholpen in 't gebergt.
Het moorden van Sofye Wierd hem te last gelegt, hy had dit werk om winst Zyn leven nooit gedaan, maar moest zyn lyf voor't minst Bezorgen, slimmer is 't die iemant dwingt tot steelen Als dat hy 't zelve doet; dees breuk is niet te heelen, Als door gestrenge straf; had gy u wel beraan, En na de reeden eerst de zaaken onderstaan, Dan had gy zeekerlyk de waarheid klaar gevonden: Of agt gy 't in den Raad geen misdaad, noch geen zonden, Onnoosle zielen te vervolgen?
foey 't is schand, In zulk een waereldstad, by Mannen van verstand, Zo groot een slofheid, of kwaadaardigheid te vinden.
Of kan een beurs met goud, uwe oogen me verblinden Gelyk by veele, want'k geloof 't zoo zo niet gaan, Indien het heilloos good, het regt niet kon verraan.
Maar 'k ben met onregt op die zuivre stof gebeeten, De schuld is maar alleen aan 't eerloos vuil geweeten Van veele menschen, die heel lichtelyk om loon Den duivel dienen, zelf in 't aanzien hunner goon.
Gy zegt don Karlos heeft tot rooven zig begeeven, Is dit bewys dat hy zyn liefste bragt om 't leeven?
Zo niet, dat hy haar heeft voor 't alder minst geroost.
Legt u het raadloos brein niet averegts in 't hoofd?
Werd hem die misdaad niet ten onregt aangewreeven?
Terwyl hy zelf niet weet waar dat zy is gebleeven.
'k Vond hem voor Tunis als een eerelyk zoldaat, Daar hy geheel verrukt van droef heid buiten staat, Zyn deerelyk verlies my menigmaal kwam klaagen, En hoe hy vlugten moest voor de onverdiende plaagen, Waar me hy wierd gedreygt, wyl Kaajim, schudde bol Met zyn betoov'rent good, den rechter hielp op hol, Die gretig grabbelden in zyn vergulde schyven.
Indien zyn Majesteit, dit eereloos bedryven Bekend was, 'k meen voor vast, het zoo hier anders gaan.
Myn Heer.... Soria.
Genoeg hier af, ga heen gy hebt gedaan, 'k Zal u doen daagen, en u alle klaar vertoonen, Dat gy niet waar dig zyt de zaaken by te woonen, Die recht en billykheid vereisschen, ga maar heen, 'k Hou met uw zeggen my in 't minste niet te vreên.
Elfde tooneel, Sofia, Karlos.
Don Karlos!
Wel hoe, wat 's dit te zeggen, Terwyl ik bezig ben om ernstig te overleggen, Hoe 'k al de aank laagers tot uw laste handelen zal, En gy komt hier in zulk een hagchelyk geval, Dus opgetoyd gelyk een kermis pop verschynen, Daar al uw voorspoed noch in onspoed kan verdwynen Gy moet hier daatelyk als een gevangen man Verschynen, wyl ik zulks in 't minst niet keeren kan. De Raad komt klaagen van gepleegde roveryen, Ik kan van 't voorval van Sofi u wel bevryen, Maar 't ander eyst dat gy hier werd te regt gestelt, Om aan te hooren, hoe uw vonnis werd geveldt.
Zie ik myn schoone hoop zo haastig weer vervliegen, Ach myn gulhartigheid zal mooglyk my bedriegen, Myn Heer, ik heb geheel op uwe gunst vertrouwt.
't Is goed, 'k zal maaken dat dit nimmer u berouwd.
Myn Lyswagt!
Sofia, Karlos, Lyfwagt.
Zet deez' knaap zo daatelyk gevangen, Laat hemde Keetenen om zyne handen hangen.
Myn Heer het zal geschien.
Daar is geen nood, Een moedig Krygsman, moet niet vreeze voor de dood.
Vyfde bedryf.
Klaudia, Gerardo, Lisandra, Marotte.
Heb ik dan nimmermeer op uwe gunst te hoopen?
Nu myne min voor 't eerst zo slegt is afgeloopen, Zal ik ten tweedemaal my wagten voor dat vuur.
Gy hebt die koopmanschap noch niet met al te duur.
Gy hoord Gerardo 's min, die vroom is, toe te stemmen, Die liefde tusschen u en hem zou beeter klemmen, Als met zyn Zuster, dat ik wel weet.
Swyg zottin.
Ik zie my onverwagt verraaden in myn min; Ja 'k heb my zelf gewikt in al te groote schanden.
Waar zal myn schip van hoop nu eindelyk belanden?
Neem deeze Stuurman aan, dan vaar je regt voor uit Op een Galjoen schip, en geen platgeboomde schuit, Gy zult met hem vermaak genieten onder 't zeilen, Die borst heeft kennis om de haven regt te peilen.
Maar, waarom dit aan my ten eersten niet ontdekt, Eer zig myn dwaaze min zo ver had uitgestrekt, Dat zy uw' Zuster was?
Gy hebt dit nooit begreepen, Schoon 't meenigmaal voorheen gezegt is.
Ja, met kneepen, Maar nimmer voor de vuist.
't Is zo, maar 't was om reên Die ik niet melden mag; ik bid stel u te vreên, De waarheid zal in 't kort zig zelven openbaaren.
Dan zult gy hooren, hoe dat ik my zal verklaaren; Daar komt zyn Hoogheid, met myn Vader, laat ons gaan Marotte.
'k Wens de min u mag ten besten raân.
Sofia, Rudolfus, Alonso, Klaudia, Gerardo.
Gy Heeren, de oorzaak is dat gy hier zyt ontbooden, 'k Heb in een vreemde zaak uw' wyzeraad van noden; Maar neem voor eerst uw plaats.
Myn Heer, met u verlof.
Hier werd een man betigt, met zeek're zaak, die grof En groot is; ja 't komt uit, op moorden en op rooven.
Alomso.
Het kan niet erger zyn, geen kwaad gaat zulks te boven.
Daar is geen straf genoeg, daar zulks meê werd geboet.
Maar zo 't betigten nu op veel te loszen voet Gebouwd is, en ik klaar aan ieder kan bewyzen, Dat alles loogen is.
Wie zou daar niet voor yzen!
'k Zou zulke menschen straks doen kloppen op de mond, En straffen in de beurs.
En ik zou hen terstond Doen zetten op de kaak, en met veel geeszelslaagen, Na hun verdiende loon terstond het land uit jaagen.
Hoe, voor 't betigten in een zaak, waar op de dood Moet volgen, is geen straf, myns oordeels, schier te groot.
Zy zoude my die schuld met goeden bloed betaalen.
Maar 't is niet even eens, of zulks geschied door dwaalen Of uit kwaadaardigheid.
Zyn Hoogheid, heeft gelyk.
'k Zal de eene u toonen, die heel magtig is en ryk, Die deeze zaak met kragt, onfeilbaar wil beweêren, Ja niet ontziet, om hoog en dier daar op te sweeren.
Hy spreekt my aan om regt, en raast van ongeduld.
't Spruit uit onweetenheid, maar egter heeft hy schuld, Wyl hy geen tegenspraak, in 't minsten wil gehengen.
Ga heen, Gerardo, laat den ouden herwaarts brengen, Zeg dat hy voor den Raad verschynen moet.
Ik ga. Gerardo binnen.
Zo hy hartnekkig blyft, ik sweer hem ongenâ.
Ik vervloek zulk haatelyk betigten.
De looge moet in 't eind eens voor de waarheid swigten.
Sofia, Klaudia, Gerardo, Kaajim, Rudolfus, Alonso.
Wel nu, Heer Kaajim, blyft gy noch By u beschuldiging van Karlos, spreek?
Ja doch, Ik niet alleen, maar gantsch Valenzen zal 't getuigen.
'k Zal heel Valenzen, en uw' harde nek doen buigen, En smooren al het geen van Karlos werd gezegt.
Dat kan niet mooglyk zyn, ten zy men 't wetttig regt Wil breeken, zonder dit, zal elk hem schuldig houwen.
Wat pord u om zo stout te spreeken?
swyg gy ouwen En afgeleefden bloed, draag hier wat meêr ontzag.
Ik meen, dat elk voor 't regt, met reeden, spreeken mag.
Indien zyn Hoogheid, u, kan Karlos onschuld toonen, Dan zal uw boeten zyn tweemaal tienduizend kroonen, Of anders daatelyk, zes jaar op de Galy Gebannen.
Heer, dat is veel te genadig vry.
Wat zegt zyn Hoogheid?
'k Ben met deeze u eisch te vreeden.
Ik niet, ik laat my niet zo ligt'lyk overreeden, Daar is noch hooger regt te vinden, zo ik meen; Ik ga... Sofia.
Het geld hier eerst, dan moogt gy gaan waar heen Het u behangen zal, 'k moet u het kwalyk spreeken, Verleeren, en zo 't schynt den draak met ons te steeken.
Dat doe ik niet, myn Heer, ik zoek alleen maar regt.
Noch eens, besnoer uw moud, gy weet niet wat gy zegt.
Ik heb met deeze brief des Keizers last ontfangen, Die my 't vermoogen geeft, u daatlyk te doen hangen.
Ja alle die na dees' van Karlos spreeken zal, Dat hy hem schuldig kend.
ô Deerlyk ongeval!
Myn Heer, ik bid wilt myn onwetenheid verschoonen.
Heel graag; ten kosten van u twintig duizend kroonen.
Ga heen, Gerardo, zeg de Heeren van den Raad, Dat ik hun hier verwagt.
Sofia, Klaudia, Rudolfus, Kaajim, Alonso.
in wat droeve staat Ben ik gebragt, moet ik myn schoone goudbeurs derven.
Hoor, jonker Kaajim, gy hoefd daarom niet te sterven Van honger, denk die schat is voor Sofi gespaard, Verloofd te zyn aan haar, is u wel zo veel waard.
Al kosten 't noch zo veel, mogt ik haar slegs genieten.
Gy zyt een Vryer om de papegaay te schieten, Door jigt en podegra zyn al uw leeden stram, Het past geen ouwe Bok, te paren met een lam, 't Voegd u, de liefde van Sofia, te vergeeren, Uw tanden die zyn reeds door 't knabbelen versleeten, Wat zou Sofia doen met zulk een zeverbaard, Die door zyn lief gezigt de kinders maakt vervaart.
Sofia, Klaudia, Gerardo, Rudolfus, Alonso, Joan, Otto.
Hier zyn de Heeren.
Heeft zyn Hoogheid ons ontboden?
ô Ja, ik heb uw raad in deeze zaak van noden.
Berigt my eens, 'k wens dit te weeten; staat het vry Aan ieder een, een man met moord, of roovery, Door ongegronde reên gantsch spoorloos te betigten?
Zeg my de waarheid, gy zult my op 't hoogst verpligten Aan uw' wysheid, wat my hier in staat te doen.
Wy konuen ligtlyk door zyn Hoogheids reên bevroên Het geen zyn meening is; den Regter is onschuldig Zo hy door aank lagt werd bedrogen.
Neen, zorgvuldig Moest hy te werk gaan, en eerst de aangebragte klagt Wel onderzoeken, eer hy zo ver wierd gebragt, Dat door zyn poogen, den onschuldigen moet vlugten.
Wyl ieder een voor 't regt, hoe vroom hy was, moest dugten Wanneer 't zo toe ging; neen, van een heel and'ren aart Zyn Karels Wetten, door 't gansch Kristenryk vermaart.
Zy geeven loon voor 't goede, en leeren 't kwaad te straffen.
Maar 's Keizers Wetten.... Sofia.
wie durft daar tegen blaffen?
Die zyn onfeilbaar, en bekend gy zelver niet.
Dat al u doen, is uit onweetenheid geschied?
Doch zo men 't onderzogt, het zou hier anders daagen.
Daar staat den man, die zegt het heeft hem goude kragen Gekost, om Karlos te vervolgen, is 't niet schoon, Dat zelf den Regter, den vervolger diend om loon?
Daar 's Karlos Vrybrief, ga, gy zult den Raad verkonden Dat hun door 's Keizers last, dit schrift werd toegezonden Otto.
Verdenk ons niet, myn Heer, zo hier iets is misdaan, Wy hebben nooit gedagt de hand daar aan te slaan.
Gy hebt gedaan, ga heen; ik zal wel haast beletten, Dat zulk een heilloos kwaad, groeid boven Regt en Wetten.
Wy zullen u bevel, vertoonen aan den Raad.
De Hemel hoede u lang, in uw verheeven staat.
Sofia, Rudolfus, Alonso, Kaajim, Klaudia, Gerardo.
Wel jonker Kaajim, nu verand'ren de zaaken, Heel anders als gy dagt; zo gy nu vry wilt raaken, Bezorg het geld, en help u zelve uit de pyn.
Myn Heer, 't zou zeekerlyk wat onbarmhartig zyn.
Ik zal heel gaarne het eerst beloofde geeven, Leef, en laat leeven, Heer.
Maar zo Sofi in 't leeven Gebleeven was, zond gy dan willig afstand doen Van haar gegeeven trouw.
Ik kan met geen fatzoen Dit weig'ren, ik zeg ja.
Gy doet heel wel, de jaaren Verbieden u om met een jonge Bruid te paaren.
Gy Heeren, 'k neem u tot getuigen, hy ontslaat Sofia van haar woord.
Maar ik word disperaat Indien ik zulk een brok moet van myn schatten miszen.
Wy zullen dit verschil in 't kort te zaamen sliszen.
Ga heen, Gerardo, roep hier uit de naaste tent Hen alle hier by my.
Sofia, Klaudia, Rudolfus, Alonso, Kaajim.
'k Zal my bekend Gaan maak en, al zou hier de waereld van gewagen.
Zulks is onnoding, Heer, roemrugting zyn uw dagen Zo lang gy leefd.
'k Weet niet dat ik uw weerga ken.
Dit moogt gy zeggen; als gy noord wie dat ik ben.
De faam is lang gewoon door duizend kopre monden, Don Ferdinandus, naam, de waereld te verkonden, Die Keizer Karel, aan zyn vroomheid heeft verpligt.
Gy zult Don Ferdinand.
zo siraks voor u gezigt Veranderd zien, ik kan my langer niet verdeden, Myn rol is uitgespeeld, dees dienst komt my verveelen, Die ik zo lang getrouw, getoond heb aan myn Vorst, Die 't Duische, en 't Spaansche Ryk, op zyne schouders torst.
Sofia, Klaudia, Gerardo, Rudolfus, Alonso, Kaajim, Elviere, Orontes, Leonore, Gratia, Jeronimo, Philippus.
Daar zyn de lieden, door zyn Hoogheid hier ontboden.
Schoon veele menschen zig de naam van aarsche gooden Toe eigenen, zy zyn, niet anders dan een mensch, Die zig met klein zyn, kan vernoegen naar zyn wensch.
En wyl het my verveeld in grooten staat te leeven, Zal ik, Don Karlos, aan zyn Ouders weder geeven.
Eer ik myn ampt verlaat, aan de Ouders van Sofi Haar lang vermiste kind, en als ik Karlos zie In vryheid, dan zal hy zyn waarde bruid ontfangen, Zelf van myn eigen hand.
blus doch ons verlangen Doorlugtig Heer, laat ons het zoet van deeze hoop Genieten.
't Zal geschien, 'k wil de geleide knoop, Die ik door snood bedrog, zo schandig zag verbreeken, Weer zamen voegen, 'k zal.... Elviere.
ô Hemel geef een teeken Dat zulks mag waarheid zyn!
Dat zult gy daatlyk zien, Ga heen haal Karlos hier.
Wat of hier zal geschien.
Klaudia, Rudolfus, Alonso, Kaajim, Elviere, Orontes, Leonore, Gratia, Jeronimo, Philippus.
'k Zal u doen zien, hoe bros de Vorstelyke staaten, Hier op der aarden zyn, die ik nu ga verlaten Als gantsch onwaardig, slegs ter liefde van die geen, Die my van kinsbeen heeft bemind en aangebeen.
Daar komt myn zoon, myn Heer.
Tiende tooneel Sofia, Klaudia, Rudolfus, Alonso, Kaajim, Elviere, Orontes, Leonore, Gratia, Jeronimo, Karlos, Gerardo, Philippus.
Wel Karlos 'k zie de zaken, Geheel verandren, al die u schuldig maken, Die ziet gy hier, hoe zal 't afloopen in het end.
'k Heb niet te zeggen Heer, myn zaak is u bekend.
Zy zoeken egter my met reden te overstemmen, Wat tegenweer ik doe, voor u, het kan niet klemmen.
Heeft my het slings geval niet lang genoeg gezold, Dat zo balstuurig met my omspringt, plaagd en hold.
Wie maakt myn boejens los, ik zal van droefheid smooren?
Wie zou dit anders doen myn lief, myn uitverkooren Wie anders als u lief Sofi, die u bemind, Myn Karlos.
Dit gezigt maakt myn gezigt verblind.
Ben ik u zo ontmunt, hebt gy niet konne merken, Dat een verborge min, in Ferdinand moest werken, Zyn u de trekken van myn wezen zo ontgaan?
Heeft de Afrikaansche zon myn aanzigt bruin gebraan?
En ben ik door de tyd, veel grooter op gewaslen, 'k Dagt egter dat de min by u, my zou verrassen, Of heeft myn staat en kleed, my zo voor u vermomd?
Spreek Karlos, spreek myn lief.
Ik sta geheel verstomd!
Myne oogen schemeren ik tast gelyk de blinden, Wie dagt een krygsman in myn lief Sofi te vinden?
Een Krygsman om zyn deugd de waereld door bekend, Is die myn lieve bruid?
Ja Karlos, ja ik bent.
Kom Vader, Moeder, zie uw Dochter, kom my Broeder Zie hier uw Zuster, dank de Hemel myn behoeder, Die my verlost heeft van het Mahomets gebroed.
Ik voel de tekenen door 't ontroeren van myn bloed, Dat gy myn dochter bent.
't Gaat myn begrip te boven.
Kom zie den aadelaar, dan zult gy 't vast gelooven Die 'k op myn schouder draag, dat ik uw dochter ben.
Philippus.
Myn waarde zuster, weet dat ik u daar voor ken.
Myn uitverkoornekind, heb ik u weer gevonden.
Geen menschelyk vernuft kan dit geval doorgronden.
Dees onverwagte maar den Keizer zelver raakt.
Kom gaan wy, 't werd den Vorst terstond bekend gemaakt.
Sofia, Klaudia, Karlos, Elviere, Orontes' Gerardo, Porcia, Gratia, Jeronimo, Philippus, Kaajim.
Myn lieve Karlos, spreek, wat heeft u doch bewoogen, Dus stil te swygen?
Ik mistrouw myne eigen oogen.
Kost gy niet merken aan myn gunst, wie dat ik was?
Ik zag in u myn lief, als in een spiegelglas, Maar 'k dorst myne oogen dat gy 't zelf was niet vertrouwen, Terwyl ik zag dat elk u voor een man moest houwen Die verre in dapperheid voor and'ren munten uit.
Myn Karlos, toef niet meer omhels uw waarde Bruid.
Myn Engel, laat ik eerst een weinig noch bedaaren, 'k Ben in myn ziel ontsteld, door dit vreemd wedervaren Ik Weet den Keizer schrikt, op 't wonderlyk verhaal.
Geen nood, myn Karlos, kom omhels my.
Duizendmaal.
Maar wat zal ik nu doen?
Gy zult u woord my houwen, Ik vonnis Karlos, om zyn lief Sofy te trouwen, Wyl ik hier Regter ben, zelf in myn eigen zaak.
Waar wil 't noch met my heen?
Waar heenen, na de Kaak Of de Galy; indien de twintig duizend kroonen Door 't Regt u opgeleid, u daar niet van verschoonen.
wat heb ik gedaan, dit vrye staat my duur.
Ik dank de Hemel, nu ik u ter goeder uur Noch alle zie gezond; myn Ouders, myn verlangen, Laat ik vol blydschap u toch in myne armen prangen, Myn Karlos!
wat geluk heeft ons weer t'zaam gebragt.
Sofia, Klaudia, Karlos, Kaajim, Elviere, Orontes, Gerardo, Leonora, Gratia, Philippus, Jeronimo, Pagi.
Myn Heer, de Keizer komt.
Dit heb ik wel gedagt.
Hy zal verwonderd zyn my in dees' stant te ontmoeten.
Karel, Sofia, Klaudia, Gerardo, Karlos, Kaajim, Elviere, Leonora, Gratia, Philippus, Orontes, Jeronimo.
Ik kniel met eerbied aan uw Vorstelyke voeten, 'k Leg alle teekenen van grootheid, magtig Heer, Met alle dank baarheid, eerbiedig voor u neêr Dees' goude ringkraag, door uw goedheid my geschonken Past my niet langer om als Veldheer meê te pronken; Dees Ridderorder, Staf, en Degen, eer gevreest, Zyn slegts speeltuigen van het los geval geweest.
Ik heb voor u als man myn leeven durven waagen, Ik hoop dat ik als Vrouw, myn Keizer zal behaagen.
Als man stak ik voor u, den degen op myn zy, Bescherm my groote Vorst, als Vrouw, want ik bely Dat ik niet anders ben; ik heb myn bloed vergooten, Maar voor dat klein verlies, uw groote gunst genooten 't Geluk heeft my gediend, daar 't voor my scheen te spa, Heb ik daar door misdaan, 'k verzoek van u genâ.
'k Meen met de waapenen na dees' niet uit te regten, Maar toonen dat ik zo wel minnen kan, als vegten.
'k Ben van myn Keizer, voor een braaf zoldaat gekeurd.
'k Vogt als een krygsman, 'k zal nu minnen op myn beurd.
'k Sta door verbaastheid, en verwondering opgetogen.
Sta op, het past u niet te knielen; 't groot vermogen Van uwe dapperheid, schoon tegens uwen aart.
Maakt u een Keizerryk, zo groot als 't myne waard.
Waar heeft een Vrouw zig ooit aan zulk een dienst verbonden, Ik kan geen reedenen, in 't minst, daar van doorgronden, Wat u bewoogen heeft om zulks te doen; ik moet Bekennen, dat ik nooit geen man zag, die zyn bloed Zo min dorst agten, om het myne te bewaaren.
'k Zal met een Diadeem als Koningin uw hairen Doen zieren, als ik u zie naar het Altaar treên Van 't heilig huwelyk; wie is, wie is die geen Die gy zo waardig agt?
indien de hooge jaaren My niet verboden met een jonge Bruid te paaren, Ik maakte u Keizerin, en Spanjen zag alleen U als haar Koningin van 't Ryk, den Troon bekleên.
Wie is 't die gy bemind?
Dit is myn uit verkooren, Zo wel als ik uit een hoogad'lyk huis gebooren, Dit zyn onze Ouders, Heer.
Wel aan, ik zal de zaak Op een heel and're voet verschikken.
Karlos 'k maak U Onderkonig van Valenzen; daar en boven, Kom ik uwe Ouders staat en agtbaarheid beloven Want hoe veel ik u geef, 'k blyf egter in uw schuld, ô Groote krygsheldin; maar 'k tragt met ongeduld Te hooren, wat u heeft in myne dienst gezonden, Terwyl ik altoos aan uw' vroomheid blyf verbonden.
Zo lang myn leeven duurd, dat sweer ik by myn Staf, Trek ik myn gunstig hart, nog oog niet van u af.
Ik dank u groote Vorst voor u geneegenheden.
Voor u lang leeven werd met yver steets gebeeden.
Geen tyd bepaald 't geluk van Spanjens Opperhoofd.
Die door zyn Wetten aan de waereld heil beloofd.
Die Mechaas halve Maan doed voor zyn glans verdwynen.
Lang moet die held're Zon het aardryk overschynen.
De Faam maakt eeuwig van zyn groote naam gewag.
Gezeegend zy dien dag toen Karel 't ligt eerst zag.
Geeft de degen, staf en ringkraag aan Sofia.
Aan vaar dees teekenen van eer, u opgedraagen Tot een gedagtenis, 't zal aan u Vorst behaagen.
'k Wil dat de waereld weet, want 't baard my nooit berouw, Dat Keizer Karel zig beschermd zag door een Vrouw.
Einde van 't vyfde en laatste Bedryf.
DE GEWAANDE ADVOCAAT, KLUCHTSPÉL.
DE Staaten van Hollande en Westvrieslandt doen te weten.
Dat sy Supplianten sedert eenige Jaren herwaerts met hunne goede vrienden hadden gemaeckt en ten Tooneele gevoert verscheiden Wercken, soo van Treurspellen, Blyspelen als Kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerckt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in Tael als Spelkonst souden komen te verliesen, ende alloo sy Supplianten hen berooft souden sien van hun bysondet ooghwit om de Nederduytsche Tael en de Dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaeckt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanigh versoeckende, dat Wy omme redenen voorsz.
Soo is 't dat Wy de Zake en 't versoeek voorsz.
overgemerckt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de Supplianten, uyt Onse rechte wetenschap, Souveraine magt ende authoriteyt de selve supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen, ende Octroyeten mitsdesen, dat sy geduurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren de voorsz.
werken die reeds gedrukt zyn, ende die van tyt toe tyt door haer gemaekt ende in 't ligt gebragt sullen werden, binnen den voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken de selve werken naar te drukken ofte elders naergedrukt binnen den selve Onse Landen te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den Officier die de calange doen sal, een derde part voor den Armen der Plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derde part voor den Supplianten.
Werken, daar door in geenige deelen verstaen, den inhoude van dien te Authoriseren ofte te auvoueren, ende veel min de selve onder Onse protectie ende bescherminge, eenig meerder credit aensien ofte reputatie te geven, nemaer de Supplianten in cas daer in yets onbehoorlykx soude mogen influeten, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden: tot dien eynde wel expresselyk begerende, dat by aldien sy desen Onsen Octroye voor de selve Werken sullen willen stellen, vaer van geene geabbrevieerde ende gecontraheerde medtie sullen mogen maken, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel ende sonder eenige Omissie daer voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zyn een exemplaer van alle de voorsz.
Ende ten eynde de Supplianten desen Onsen consente en Octroye mogen genieten als naer behooren: Lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aengaen mach, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
in 't jaer onses Heeren en Zaligtnakers duysent ses hondert vier en tachtig.
De tegenwoordige Regenten van de Schouwburgh, hebben het Recht van de bovenstaande Privilegie, voor dit Kluchtspél, vergunt aen Albert Magnus.
Bockverkoper tot Amsterdam.
Jonker Blyhert.
Vryer van Izabel.
Augestyn.
Vader van Izabel.
Karlofizi.
Broeder van Augestyn.
Haagse Barent.
Meyndert.
Dienders.
De gewaande advocaat, kluchtspél.
Barent.
Wyze: 'k Vong twee Meesjens, &c. ANd're leeren menschen zingen, Maar die konst die loopt om brood, Ik leer beesten klein en groot, Maar 't zyn ook geen wondre dingen, Want veel beesten hebben geest, En veel menschen worden beest.
de Opera had hier wel gebleeven, Indien zy hadden maar gegeeven, Zoo weinig aan elk operist, Als ik geef, nou is 't haar gemist.
Ziet die Kastraat, tergoeder trouwen, Kan ik met zes paar duiten houwen, Een volle week, en alle daag Loopt hy nog met een volle maag.