floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
wyl zy huwt, aan onbesprooke looten, zal ik t met and're tien, verbeetren en vergrooten.
Het geld gevalt my niet, het is alleen de maagt.
Ô, welk een wonder!
Daar het geld alleen mishaagt!
Waar is myn Zoon, die myn gezigt gaarn zou bestraalen?
Hier, jas, roept lodewyk, wilt, als gezeid, hem haalen.
Vertoef een oogenblik, k ben vliegende weer hier.
ZEEVENTIENDE TOONEFL.
RUDOLPHUS, LAURENS, ZIMON, ANZELMUS, FREDRIK.
Myn soon, wat is hy nog, al van de ligte zwier?
Hy toond berouw, en zoekt verbeetring in zyn zaaken, hy Digitized by google.
Hy dorst niet neevens ons, uw aangezigt genaaken.
Alwaar berouw is, blyft nog hoop van beetering.
ACHTIENDE TOONEEL RUT en ANGNIET by de worgaande.
O et, wat is een boos vrouwmens een afschuwlyk ding!
Gog, was myn Heer t'huis!
het kreng zal ons begeeven, sy kan in deeze razerny geen drie uuren leeven.
Myn vroome meester, vind ik jou daar?
Jou zagtzinnig huisvrouwtje leid op het uitterste gevaar.
Wat schort haar?
'k ben tot 'er dood verleegen, angniet.
Sy heeft van dat traag opsteeken, de stuipen gekreegen.
Al de schoomaaksters hebben genoeg te doen, dat zy haar in het bed houden met fatzoen.
Een gezond woord, heb ik haar in dit euvel maar hooren spreeken, Dat was, die vervloekte Smit, de droes moet hem de nek breeken.
ik heb er ook een goede stuiver aan verdiend.
Dat is zo, daar is ryklyk loon, vriend.
Vaar wel, ik houw van lieden, die ruiterlyk betaalen.
Als uw wyf weer'er de vomme kreigt, laat my maar haalen.
De smit binnen.
De voorgaande, behalven de Smit.
De schoonmaaksters roepen om een Doctoor.
De gauste Doctor, weet tot dit slag van ziekte geen raat voor, sy zouden haar eigen wyven, anders wel van die koppigheid geneezen.
Dan zal 'er geen raat voor, als in het graf weezen.
Die is probatum, loop, spoei u weër na de vrouw.
Dat het om myn Heer niet was, ik weet niet of ik het doen zou.
TWINtigste tooneel.
Behalven Angniet de voorgaande.
En is waarlyk met dit zoort van wyven geschooren.
Ik bid, daar verschynt uw soon, bedwing uw tooren.
EEN en twintigste tooneel.
LODEWYk, robbert, JAS, en de voorgaande.
Lodewyks myn vader, schelt my kwyt, heb ik te lang vertoest, myn ziel was vol van schaamte, en tot er dood bedroeft.
'k heb u zo veel misdaan, en myn geluk verloopen, 'k derf geen vergiffenis van myn misdryven hoopen, ten zy de losse jeugt nog iets daar in verschoont.
't is u vergeeven, nu gy uw berouw ons toond, maar ga van nu af, op gebaande en zuivre weegen.
't Geluk kroond Vaders kruin, met ouderdom, en zeegen.
Kom, vrinden, laat ons, nu t hier alles is voldaan, om wat Collation tot mynen huize gaan.
En op dat niets vermag, ons in die vreugd te stuiten, so zal men daar, met een ons kind'ren huwlyk sluiten.
Hoe staat het met jou, Jas, is 'er nog plaats in jou maag?
Flus was ik zat, maar nu ben ik weer eeve graag.
Wel, ik beken, een halve os zou men in jou maag kuipen.
Beny my niet, kan ik wel schranssen, gy kunt braaf zuipen.
Finis Coronat opus.
De ONDEKTE GEWAANDE TQVERy, o de 0.1 NE PEFFROUw, staa.
BLTSPEL, DOOR HARMAN DE WIIS.
Tot LETDEN by FREDRIK HAARING, boekverkoper in de kloksteeg by de Academie.
1703. jitized by google Aen de HEER, johan van leeven.
Mijn Heer en vrind!
De genegentheyd, die gy de Poësy en Tooneelspelen toedraagd, verpligt my, voor alle genooten eer en vrindschap.
Deeze Gewaande Ondekte Tovery op te dragen, ik wil hoope dat de uytvindinge van stoffe zo behaagelijk als de verdeelinge zal zijn, en de verande ringe daar in u.
Niet minder als de Drie Verliefde Nigten zal voorkomen, en hoope, met de aldereerste occasie u.
toe te eygenen het Sinnespel van Gemeenebest.
Waar mee de altoos sal blijve, Mijn Heer en Vrind, u.
Dienstwilgen dienaar.
Digitized by google namen der PERSONAGIEN.
AEGT Gewaande Toveres.
GOVERd, haar Meedestander.
ANTONETTE, meyd van aegt.
GRAVIN, verliefd op de Marquis.
MARQUIS, minnaar van de Gravin.
YSABEL, staatjuffrouw van de Gravin.
ALARDUS, Edelman, Vrind van de Marquis.
VALENTYN, vertroude Vrind van Allardus.
KOENRAAD, een bedaard verliefd minnaar.
FLIP, knegt van de Marquis.
Jan, knegt van koenraad.
Drie sangers verbeeldende de Gravin, Geest van de Marquis, en Geest van Vilensio, anders moet Aegt, Goverd, en Antonet dezelve verbeelden.
Verscheyde danzers.
Zoldaaten en stomme.
Het blyspel begint voor de middag, en eyndigt na de middag, in en omtrent het Huys van AEGT.
Deondektegewaandestaatjuffrouw.
EERSTE bedryf.
AEGT.
GOVERd.
Uw komen wy gewis te booven Om Heer Alard te doen gelooven Dat gy de Tovery verstaat, Was goet, doen hy mijn gist'ren laat U spreeken, dat je hem liet weeten Niet 't huis te zijn, en waard uyt eeten, Zijn vraag was, of gy wist, wie dat Van hem zijn twee Pistoolen had, 'k heb midlerwijlen tijt bekoomen, En alles van de zaak vernodmen, 'k Hebt al doen schild'ren, 'k heb noch meer, 'k Hebt Konterfijtzel van den Heer Die zijn Pistoolen heeft ontdraagen, als Heer Alardus u komt vraagen Of gy den Dief weet, zo zal hy, indien je deeze Dievery Ondekt, u over al vermaaren, Het Hoofd te zijn der Tovenaaren, mijn list en mijn verspieding doen u leeven in heel groot fazzoen.
AECT.
De ondekte gewaande toovery, AEGT.
Dats waar, maar gy hebt niet te klaagen, 'k verzie u goutbeurs alle daagen.
Verswijgje dan, wat ik jou doe?
Schrijft dat de zotte Waereld toe, Maar laat dat daar, laat ons verzinnen, hoe wy Alardus best verwinnen, Die niet Geloofd van 't geen men zegt, Al schoon ik hem heb uyt gelegt Veel zaaken, die hy heeft bedreeven, zo durft hy my noch tegen streeven, 'k voor zeg hem alles klaar en breed, Noch zijt hy, dat ik niet en weet.
Hy s onverdraaglijk in mijn oogen, En daarom moet hy zijn bedroogen Die wijs Neus lacht met Tovery, Wy moeten wijser zijn als hy, Mijn list en konst en vijlig liegen heeft kragt genoeg hem te bedriegen.
En Antonet is loos en fijn, Zy toont veel dingen, die niet zijn, de beuselingen, sprookjens, droomen Verdigt zy, en t word aangenoomen Om haar zeedigheyd.
Hoe is 't nou, met die Mineedige Mevrou?
Wiens minnaar tragt in d'egt te leeven Met de Gravin, is uw gegeeven Het Geld, dat gy genieten zou Voor het beletten van die Trou.
Zy heeft alreetz zo veel geschooten, of de ontrouwe Staat Juffrouw.
De rest sal nuw van zelf wel Vlooten, 'k Heb de Gravin veel kwaads voorzegt, Indien zy treed met hem in d' eg ik heb aan haar veel ongelukken Al lang voor zijt, die haar reets drukken, Zy sal straks hier zijn om beregt, Wat my de Geest al heeft gezegt, 't Welk my voordeelig komt te vooren, Zy geeft my geld om dat te hooren, En de Mineedige Mevrou Geeft geld, om dat ik deeze trou Beletten zal.
Dat mag ik lyen, jou mes dat snijt van alle zyen, gy trekt zo wel van d'een als d'aar.
Zo doen ik, maar is alles klaar.
En zijn de twee pistoolen vaardig GOVERd.
heel konstig net en aardig, hy kom maar vry, ik zal hem nou.
Vertrek, daar komt de staat Juffrouw Van de Gravin, tweede tooneel.
YSABEL.
Wel Izabelle, komje my weer wat goets vertellen?
Ik kom zo uyt de agter Poort Geloopen, en ik moet weer voort, mevrouw zal aanstons by u weezen.
De ondekte gewaande toovery AEGT.
Zy kom maat aan, ik heb geen vreezen, haar ligt Geloof en zotte waan Zal haar die Minnaar af doen staan.
Maar hy komt mee, die zy wil trouwen, Daarom moet gy voor al onthouwen, hy is als een Lakay gekleed, Zy heeft Beloofd, als met een Eed, Zo hy verligten kan haar Oogen, En toonen, dat zy werd bedroogen.
En dat u list, en tovery, Niet anders als verdigzel zy, met hem dan in den egt zal treeden, daarom heeft hy hem gaan verkleeden, wees op u hoeden, van dat kleed Meend hy, jou duyvel niet en weet.
Ik zal hem dat wel anders toonen, daar Ysabelle zijn tien kroonen, zo gy dit Huwlijk stuyt, ik sweer, gy krijgt van my noch tien maal meer.
Al gaf je niet, ik moet verklaaren, Dat Huwlijk zou Mevrouw beswaaren, ik vrees alleen voor 't na berouw.
Maar wat geluk krijgt dog een Vrouw Die Trouwt?
O die Waarzeggeryen zijn waar bevonden t'allen tyen, een Vrou, die Trout, heeft veel verdriet Te verwagten, zy weet dat niet Wat haar booven 't Hoosd hangd, de Docken Zijn ongelukkiger als de Broeken.
Hoe meenig raakter in de knel!
Niet altemaal.
Algt.
Of de ontrouwe Staat Juffrouw.
Ja wysabel, indien gy wist, hoe veel getroude my aan doen, die het lang beroude En wenste noyt te zijn gepaard, gy zou voor 't trouwen zijn vervaard.
Maar merkt Mevrou ook van de streeken?
Want als ik haar hoor spreeken Van uwe Toverkonst, ò dan Zeg ik, Mevrou, onmooglijk kan aegt zeggen, wat u voor zal koomen, Het zijn maar Raadzelen, en Droomen, en zo 't gebeurd zy raad het al, Dat 's maar alleen, by 't los geval, Dan komt zy my te kennen geeven, Hoe gy haar leeven hebd beschreeven.
Maar, lieve Aegt, hoe min weet zy, Dat gy dat alles weet van my, maar Apropo dit moetje weeten, Het was haast door de praat vergeeten, zo dra zy u gesprooken heeft Zalze weer keeren daarom geeft Wel agting, hy zal haar gelyen Gemaskerd, en in Mommeryen Tot teeken dat wy 't zijn, ik zal U hand aan raaken by geval.
'k Heb u verstaan, in alle deelen Zal ik mijn Rol heel aardig Speelen, maar zag!
wie komt de kamer in?
De ondekte gewaande tovery, dERDE tooneel.
ANTOnet.
Jou Aegt, voor wagt u de Gravin.
Ik sal door d'agter deur vertrekken, En alles u daar na ontdekken, Watze op haar weeder komst my zegt.
VIERDE TOONEEL, AEGT.
Ga Antonet, doet haar berigt.
Zeg dat ik my noch niet laat hooren Door bezig heen, om na te spooren Een groot Geheym, zeg Antonet, dat ik my in mijn Kabinet Gessooten houw wil zy my spreeken, Zy moet wat Wagten.
Ik vat u streeken.
VIjfde tooneel.
De Menschen zijn, ik weet niet hoe!
Zy schrijven 't al de Duyvel toe, daar worden duyzende van zaaken, Die hem in 't alderminst niet raaken, Op zijne Rekening gesteld, maar zulk een zotheyd geeft goed geld.
ANTONET GRAVIN.
MARQUIS, als een Pagie.
Ree in mevrouw.
Kan ik haar spreeken?
Zonder uw Achtbaarheyd te breeken, mevrouw, vertoef wat, zy s belet.
Wie heeft ze by haar?
Antonet, of heeft zy weer t bezoek van Grooten?
Zy heeft haar zelven opgeslooten In haar slaapkamer, die zeer Naar, angstvallig, bang is, vol gevaar.
Daar niet als Helse Geesten waaren, Die haar Geheymen openbaaren, Ik zag haar Tover boek op slaan, Datze in geen tien Jaar heeft gedaan, Zy doet somtijs met groote Pijnen, de Helse Geesten zelfs verschijnen, Mevrou, de zaaken, naar ik gis Zijn d'uwe, daar ze in bezig is.
'k zal wagten, tot zy heeft geleezen, maar laat my dan de eerste weezen?
Die haar mag spreeken, Antonet.
Mevrou, ik ga na 't Kabinet En zeggen, dat gy zijt gekoomen.
De ondekte gewaande tovery, zEVENDE TOONEEL.
MARQUIS MARqVIS.
Laat gy Geloof aan al die Droomen, Die Antonet daar heeft geziit, Ik niet, het is maar zottigheyd, gy laat u door haar Tong misleiden, t zijn loogens, list, bedriegeryen, la ra dzels, sprookjes, vals verdigt, Mevrou, geloofd maar al te ligt.
Haar leugen Geest heeft valze streeken.
Hoe kan de hel, de waarheyd spreeken?
Maar, ik bid, mijn Heer, zy toond het klaar, En 't geen zy zijt, dat is ook waar, maar 't eenigste dat my doet vreezen, is dat gy voort bekend zult weezen, zo dra, marquis, als zy u ziet.
MARQUIs.
Mevrou, ik vrees in t minste niet, gy weet, ik heb my laaten dragen Bedekt, dat my geen Menschen zaagen, maar gy alleen, Mevrou, kunt my Bevrijden van dees mommery.
Marquis, kan ik beweegen t Geluk, dat u zo dwars loopt teegen marquis.
Dat s waar, maar zo t uw niet geviel Te luyst'ren na Aegt zonder Ziel, ik kwam niet hier, ik weet voor zeeker, geld maakt hier alleen de sprecker.
Meead gy?
zy my bedriegen zal of de ontrouwe Staat Juffrouw.
Beproef dat, geef haar nimendal.
elk moet van zijn Ambagt leeven.
Wil jeyt de naam van Ambagt geeven?
Zo is 't een Ambagt, daar gewis De Duyvel Overman af is, Maar 't zijn meest Vrouwen, 't onzer smarten In schranderheyd veel Manuen tarten, Die met die swakheyd zijn belaan, Aan zulk bedrog Geloof te slaan.
Zeg mijn, waarom zou Aegt beletten, het Huwlijk met uw voort te zetten?
Het kan wel zijn, hoe weet ik dat?
Dat ik een meede vryer had, Die 't met dat oude Wijf gong brouwen Dat zy beletten zou mijn trouwen, zy sslim, en loos, daar 's ysabel, u Staat Juffrouw, die weet zo wel Als ik te zeggen, dat 's geen loogen, Dat gy door Aegt werd vals bedroogen.
Hoor, ysabelle spreekt niet regt, Zy weet dat Aegt my dingen zegt 't Welk zijn geheijmen en sekreeten, die ik en zy alleen maar weeten Dies toond ons Ysabel, dat zy Verblind is, die Voorzegery Van Aegt is waar in alle graaden.
Haar Raaden, is my te Verraden.
Marquis, geloof dat na uw zin, Weet dat ik u heel trou bemin, gy kunt alleen mijn doen begeeven De staat van niet als Weeuw te leeven Maar nuw my Aegt heeft hondert maal Voor zijt veel onheil, zonder faal, 't welk alle konsten gaat te booven Moet ik haar zeggen ook gelooven, Zy zijt, 'k werd, zo ik u trou, een ongelukkige Mevrou.
'k heb ook van haar noch willen hooren De plaagen, die my zijn beschooren, als ik u troud' en wierd u Vrouw, want ik om u veel lijden wou, daarom ben ik hier in gekoomen, maar als ik weerom heb vernoomen.
Dat 'k my in ongelukken geef Door uwe Trou, zo lang ik leef Dan zal ik haast u Vonnis strijken.
Ten waar dat gy my klaar dee kijken, dat haar waarzeggeryen zijn Bedrog, en list, en valse schijn.
Ik zal dat doen, na u behaagen, Vergeet haar niet na my te vraagen, ik weet, haar duyvel niet en weet, wie ik ben in dit Pagies kleed.
't Kan zijn, want zy gaat alle daagen, Na geen verborge dingen vraagen.
Dat is haar konst, want van dit kleed zal zy u zeggen, als zy 't weet, als zy 't heeft laaten ondervraagen, zal zy 't zeggen, dat zijn haar laagen, meend gy, Alardus onze Vrind, door haar oyt zijn Pistoolen vind, Die hem ontstoolen zijn, GRAVIN.
Of de ontrouwe Staat Juffrouw, GRAVIN.
't zal blijken.
O neen, hy lacht met haar praktijken.
Al zijt zy juyst de naam niet van De Dief, wat is daar zo veel an Vast zy kan geen bedrigster heeten Schoon zy niet al u doen kan weeten, my dunkt, het is genoëg van haar Al t géën ze zijt, bevind ik waar, zy zal my zeggen noch op heeden Zo wel t toekoomde, als t voorleeden.
Kan zy bewijzen, t geen gy vraagd, Geloof ik neevens u aan Aegt, maar zo ze mist, beloofd gy meede Te lachchen met die zottigheeden, En al haar doen en valse waan.
Swijg, heer Marquis, daar komt zy aan.
AGSTE TOONEEL.
AEGT teegen Antonet.
Dat d'andre Heeren en Mevrouwen Wat wagten.
Wil haar onderhouwen Met praaten, breng haar in 't zalet.
En blijf jey by haar, Antonet, tot dat ik kom.
'k zal hun doen wagten.
De ondekte gewaande tovery, negende tooneel.
Waarou aegt, ben ik in u gedagten En zijn mijn zaaken afgedaan?
Ia die Lakay moet van u gaan, laat ik, u aan de deur gelyen, daar is plaats voor de lakyen.
Ey laat hem hier.
O neen Mevrou Schoon ik my heel op u betrou.
Zo moet ik hem ten huys uyt drijven.
Tot mijn gerustheyd, laat hem blijven.
Had gy wat juffers mee gebragt, maar de lakayen dat geslagt Is stout, snapagtig, als de Gekken, Zy kunnen geen geheym bedekken, gy weet wat ik op u begeer Heb aangedaan.
Dies ik sweer, Zo deeze Lekspit voord gong praaten, Zou ik om hem u altoos haaten, k Wil maar bekend zijn, dat ik my Versta op hand bekykery.
Hy is gotrou, wil hem niet schroomen, Zeg maar wat my zal overkoomen Als ik hem Trou, gy weet, wie 'k meën, Die ik bemin en anders geen, Die 'k tot mijn Bruydgom tragt te maaken.
Hoe heviger dat u borst blijft blaaken In Liefden, hoord na mijn berigt, te meërder zijt gy noch verpligt Hem af te Raaden oyt te trouwen, Niet gy alleen, maar alle Vrouwen Zijn ongelukkig, die hy neemd Ten Egt 't is waar al schijnd het vreemd, In 't Huwelijk is voor hem beschooren Niet als van Ag!
En weê te hooren.
Maar is dat niet te stuyten?
Neen Waagt het, maar wagt dan ook met een, als gy zult zo veel Rampen draagen, aan my oyt over hem te klaagen.
Wat zoort van Rampen zijn 't dog al, die hem in d'egt ontmoeten zal?
Zijn Vrou uyt spoorig te beminnen, maakt hem jaloers, beroofd van zinnen.
Uyt jaloezy, ist anders Niet!
Dat niet alleen, maar zijn verdriet Zal hem, noch u gerust doen leeven, was dat noch al, maar daar beneeven Zal hy een Heer, van Naam zeer groot Van t Leeven brengen tot er dood, die hy by u zal vinde Praaten, Waar voor hy t hoofd zal moeten laaten Op een Schavot.
O groot verdriet!
Op een Schavot, ik tron hem niet, maar is het waar?
Ik zal 't uw toonen, Ik heb hier Geesten binnen woonen, Die alles weeten, en doen zien Wat is gebeurd, of zal geschien, Gaat wat ter zijden, wil niet schrikken, Ik zal de Geesten hier beschikken, die u vertoonen zullen klaar Zijn Ramp, en onheyl, en gevaar, Dat hem te wagten staat door 't trouwen.
AEGT alprevelende, vertoond van agteren de Jaloezy daar de Marquis, Vilensio deur steekt staande met de Gravin te spreeken.
Zie daar, Mevrou, kunt gy aanschouwen, Wat onhijl uyt zijn Jaloczy Zal spruyten, en mijn Prophezy, zo hy nu wil zijn Hoofd bewaaren, Is 't hem geraaden noyt te paaren.
Een moorder tot mijn Man, ik schrik!
MARQUIS ter zijde.
De duyvel haal die hijntie pik En toveres met al haar liegen.
Mevrou, ik zal u niet bedriegen, het toonen baard veel angst en pijn Van dingen, die toekoomend zijn.
Om dat te weeten, Heeft my doen Bloed en Etter sweeten.
Hy s ongelukkig, die om my Vervallen zou tot moordery.
En dooden sonder agter denken, Juffrouw.
Een Vriend, die hem noyt zogt te krenken.
Zijn misdaat zal niet zijn verschoond, Maar werd gestraft, en t kwaad geloond k zal u doen zien, wat hem zal naaken Zoo hy aan deze Trou zal raaken.
Aegt al prevelende vertoond van agteren, het Onthoofden van de marquis.
Zie daar, gravin.
Zie daar zijn lot, Zie daar u minnaar op t Schavot, hoe hy voor t swaard geknield moet bukken.
Help goón!
wat zijn dat ongelukken, het deerd my dat ik hem bemin, ik stel dat Huwlijk uyt mijn zin, zo duur, zou my geen Man gelijken, Maar, kan het zijn, laat my eens kijken, Wat nu, die Heer, mijn Minnaar doet, Als ik dat weet, zal mijn gemoet Gerust zijn, hy verbaast op 't hooren, Dat ik zijn doen weet na te spooren, En vast gelooven, 't geen gy zijt.
Om dat te doen, geef my wat tijt.
Zy preevelt binnens mont, wat hy nu doet, zult gy aanschouwen, maar gy moet u kloekmoedig houwen, wanneer gy ziet u Minnaars Geest Hier om u waaren, wees onbevreest.
Hoe, zout gy hier de duyvel daagen!
't is noodig dat ik ondervraage.
Hy is niet boos nog wreed nog fel, als gy maar stout zijt, dan is 't wel GRAVIN.
De beenen zullen my beswijken.
De ondekte gewaande tovery, AEGT.
Viees niet, 'k zal u zijn schim doen kijken.
Ben ik verzeekert van uw woord?
Ga met u zaaken voort.
Mijn diennaars, kom voort zonder draalen.
GOVERT verkleed.
Ja, wil mijn tooverzak hier haalen, kom aanstons weer, hy is gezet op nombro dertig, in 't zalet.
Wy gaan, maar wil onz eerst Besweeren, Dat ons de Geesten niet en deeren.
Gy bloodaars, pak u hier van daan.
AEOT.
Jevrou, vertoef, 't zal zelve gaan.
M'gravin.
Ik vrees.
Vrees niet, gy zijt beswooren.
Twa edt by Google, of de ontrouwe Staat Juffrouw.
17 twaalfde tooneel.
Wat moet ik niet al zien en hooren?
Bewijst dit haar bedrog niet net, Zelf een Lakay maakt haar verzet, 't Zijn Vrouwen, die ze weet te pajen En zo een rad voor d'oogen drajen, geen Helse Geest, nog droes zo stout, Weet van 't geheym wat Aegt ons brout.
De waarheyd doet my haar vertrouwen.
Geloof je Fabelen van Vrouwen?
Mijn hoofd valt niet zo ligt van 't lijf, op 't zeggen van een leugen wijf.
Wagt u van my, en alle Vrouwen.
Marquis, wagt u voor al van trouwen.
AEGT, met een zak en andere instrumenten maakt al prevelende een Kring.
Wat aanstons hier een Geest verschijn, Die de Marquis gelijk mag zijn, Gemaskerd, en met Mommeryen, mevrouw, ik bid, sta wat ter zyen, dat gy naarstig agt, op al wat gy Te zien komt, door mijn Tovery.
De ondekte gewaande tovery, veertiende tooneel.
Goverd in een Pagies kleed komt op het preevelen van Aegi van onderen uyt de zak.
AEGT, tegen goverd.
Vertrek, laat u noyt weer aanschouwen.
O wonder booven alle Vrouwen.
Koomen van ondere door de zak vier masqueraden als Pagies danzende, en ver andere daar na in Scharmoesies, en Polisionillens, en bastoneeren op hun vertrekken de marquis.
GRAVIN, tegen de Marquis Wat regt die wijze Vrouw al aan?
Gravin, gy heb my wel verstaan, 'k heb u doen zien in wat voor Kleeren u Minnaar is, na uw begeeren, hy is gekleed in zulk gewaad, Gelijk de Pagie, die daar staat, Maar wagt u voor zijn Vijnzeryen, hy zoekt u daar in te verlyen Ik weet, dat hy u zeggen zal, Dat al mijn Konst is niemandal, maar hout het staand', ik wil wel sweeren, Dat hy nu is in Pagis kleeren By een Mevrou, dat is gewis.
'k geloof ook dat het waarheyd is, gy heb my nimmer voor Geloogen, 'k heb hem gezien daar voor mijn oogen, of de ontrouwe Staat Juffrouw.
In weezen, en in het balet, ik sta verbaast, en heel ontzet, nu heb ik eerst de regte gronden Van uwe konsten waar bevonden.
Gelooft gy aan mijn reggen nou?
O ja, gy zijt een wijze Vrou, u konsten gaan 't verstant te booven, En doen my vast aan uw gelooven, 'k beken, gy heb my heel voldaan, Mijn angstighart dwingt my te gaan, myn leeden beeven, kan het weezen!
Breng die lakay noyt meer na deezen Met u hier.
Vaard wel, hoe ben ik Ontsteld!
'k ben by na dood van schrik.
VIjftiende tooneel.
Je slag was raak.
Wat dunktie goverd?
GOVERN ò Die Gravin is heel betooverd.
Zeg, die zottin, die is al ons met haar vijf hondert dukatons, zy s al verstrikt door al die grillen.
Maar zouze wel weer koomen willen?
De schrik heeft haar al vry ontsteld.
Komt zy weer, kwijt is ze haat Geld.
De ondekte gewaande tovery, gOVERd.
Maar, de Marquis zal u wat brouwen, Om dat je hem belet te trouwen, hy's een Zoldaat, een dapper Man, die hem zal wreeken, zo hy kan. wees wel voorzigtig in u zaaken.
Laat my begaan, ik zal 't wel maaken, hy zal zo ligt niet merken, dat hy word door ysabel beklat.
De juffers willen niet meer wagten.
Zy waaren al uyt mijn gedagten, ik kom haar by.
elk een komt mijn Zoeken, en wil bedroogen zijn.
Het einde van het eerste deel.
TWEEDE Digitized by google Of de ontrouwe Staat Juffrouw.
TWEEDE BEDRIJf.
GOVERT, AEGT.
Wees maar gerust, want al dat vreezen zou ons meer schaa als voord'lijk weezen, 't is zo veer, het zal wel gaan, Mijn list en konst gaat noch eerst aan.
Maar zijn de mommeryen vaardig En al de toestel net en aardig Verbeeld, gelijk haar minnaars Geest?
Het kleed bedriegt het oog het meest.
't is alles klaar, en wel bestooken, ik heb daar Ysabel gesprooken Die zegt, als dat Mevrouw en hy, om wie al deeze Tovery Geschiet, in 't kort staan hier te koomen.
Ik heb die tijding al vernoomen.
Mevrouw, Marquis en ysabel Verkleeden haar, als drie Gezusters, om te hooren Wat onheyl dat hun is beschooren, haar toestel word nog klaar gemaakt, t zal middag zijn eer t vaardig raakt, haar kleeding zal my niet bedriegen Om hem en haar in slaap te wiegen, k weet alles.
Ja ik weet nog meer, ik heb zijn Waapens en Geweer Doen namaaken, t is zo besteeken.
Dat hy 'er niet kan teegen spreeken, ik heb de kamer van Mevrouw Vol lichten, en diep in de rouw, haar t'ombes net en kant in order, De Zangers by de kist, wat vorder Diend gedaan, is klaar, hy zal zien Wonderen, die noyt meer geschien, maar wie komt ons hier weer beletten?
Wat nieuws brengt gy ons?
Antonetten.
Niet veel, daar is een burgerman, die vraagd, of hy u spreeken kan.
Hoe is hy?...
In 't swart, zijn leeden Zijn redelijk grof, hy maakt goe schreeden.
Ik weet, dat ral na alle schijn Daar ik af sprak, die Blôdaart zijn, hy wil, men zal hem onderregten, dat hy bekwaam is om te vegten, hy wil wel schieten.
Dat 's niet kwaad Dat men hem binnen komen laat.
Ik werd gezogt van alle kanten, Mijn neering groyt, ik krijg veel klanten, Mijn Digitized by Google of de ontrouwe Staat Juffrouw.
Mijn tovery baard goet gewin, En Brengt een schoone stuyver in, ik prevel wat, dat heet beleezen, De Waereld wil bedroogen weezen.
Ben jey die wijze Vrou?
Vrou Aegt, AEGT.
Die ben ik, waarom dat gevraagd?
Ik hoor dat gy weet veel zekreeten, Dan zalje ook wel zeeker weeten Dat ik een Vryster heb, die my Heeft lief gehad, o ja!
want zy bemind my om mijn braave leeden, k ben wel gemaakt, zie my eens Treeden, ik ben vol geest, vol moet en kragt, ik spreek aan minnig, zoet, en zagt.
Dat hoor ik wel.
KOENAAAD.
'k Moet u verklaaren Ik zou met haar wel wille Paaren.
Wel doet het dan.
Zy s mooy en rijk En Jong, niet out.
Juyst mijns gelijk, Heel proper en regt op haar beenen, jey weet nou wel wat ik zal meenen.
O ja, trouwen.
KOEN.
De ondekte gewaande toovery, koenraad.
Daar scheeld wat an.