floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
het is zijn rechte loon; Maar ik zel ’t hem zegge, en wil hy ’t niet geloove Hy mach ’t zelf gaan bezien, of vraage ’t an de stomme stoove; Want hadde die kunne spreeke, ze hadden ’t hem al lang gezeid: En haddenze ook zoo veel tonge, als ze oogen hebben, ’k wed niet een Meid Of en Vrouw zou haar leeven na en stoof meer taalen, Daar ze nou altijd het vuur, met de testen, van de haart haalen; Want ze zouwen vreeze dat de stooven het altemaal Zouwen verklikken, hoe vart den Rein-stroom en Poortugaal Van menkaar leit; ja ik loof ze zouwen noch al meer zeggen.
Nou, ik mach eens kloppe, ’k wed datze moy in ’t hoy leggen: Neen, ze komen.
hoe, ik loof niet dat je al te bed waart?
Jonkker Kakkerlakoe, en Gadtje uit.
Wel, wat is dat?
neen noch niet: nou hoe vaart Het, heb je al te deegen geluistert?
Wel nou, spreek, hoe sta je zoo en pluistert An je muts?
hoe is ’et t’huis?
heb je ook iemand gezien?
Al eeveliens als hier; die kunst word heel gemien.
ik loof niet dat ’er iemand by men Vrouw was?
Ja, Jelle Met zijn Knecht.
Hoe gaat men die man quelle; Dit is het eerst niet, maar ’t schied zoo meenigmaal; Ging hy allienig by jouw Vrouw.
Dat hem de Duvel haal, Die schelm, ik sweer daar zel hy voor lijen; Is dat uit viszen gaan?
Is dit een Merry gaan berijen?
Maar, Haneveer, is ’t waar?
ik en geloof het niet.
Ja voorzeeker.
Wel mach men zeggen, men hiet Zen leeven geen Koe bond, of ze hebben witte Of swarte vlekken.
kom gaane we, ’k zelze mitte Lange roe straffe.
Ik zel men deur toe doen.
Ja, wil je hem betrappe, zoo most jy je lustig spoen?
Ja we toch.
ik mien zy zel ’t haar beklaagen.
Jelle, Hansje, &c. koomen al torszende uit.
Nou benne wer, sta stil, de droely mocht zoo draagen, Is dat byget loopen?
O mijn ik ben zoo moe.
Hier me elf oogen, nouw een reis gerust.
Zie toe: Datze je niet en zien.
Neen, ik zel een reis gaan hooren.
Nouw dan; maar stil.
Ik loof hy het ons geschooren.
Dat loof ik ook, wat zouw men Jonkker Kakkerlakoe hier doen?
Hoe, Bruid Moezeltje, wat ’s dit, wel weiger je me en zoen?
Hoe raas je zoo?
wat kan je niet stil weezen?
Wel hy doet ’et.
Hey wilt niet vreezen; Daar is niemand niet, ik heb ’t te deeg gehoort.
Wel dan is ’t goed, kom gaane wy weer voort Ons best naar huis toe.
Kom an, elk zijn vrachje.
Als je wilt, wy zijn ried.
Ey gut dit ’s en hachje, Die dat op zen rug het die heeft ’er genoeg an.
Nouw lustig, draag maar voort.
Gaan al weer torszende na binnen.
Jonkker Kakkerlakoe, met Gadtje, en Haneveer uit.
Ja jy weet ’er niet van, Ziet het dan eens, of ik ze niet en kan ontrouwen: Ik zel ’t doen, dat wil ik ’er wel loven en wel houwen, Dat hoort ze wel, want dat is gemeenelijk mijn klop.
’k Wouw dat hy ’er was, ik vatte hem by de kop.
Stil, luistert eens, men dunkt ze zinne booven.
Hoe menigmaal moet ik mijn lust als een smoor-pot uitdooven.
Jonkker Ik hoor noch geen gewag, men dunkt ze zinne uit; Wel noch en reis, ik klop dat ik weer om stuit, Ze binne voor zeeker uit, wel mocht ik vreeze.
Ja als ze t’ huis komt zel hier Haan noch Keuning weezen; Want ’k wet ze noch lustig kijven zel.
Maar niet veel te achte, dat past de manne wel; En uitgenomen voor zulkken oolikken Schotswijn.
Jelle, Hansje, &c. koomen al weêr torszende uit.
Maar kijk eens, Jonkker Kakkerlakoe, moeten die pakettjes hier zijn?
’t Lijkke wel dubbelde Arende, ’k zie twie hoofde en twie biene.
Dat ’er de Raven vreet.
Zy vechten zaamen.
Man wilt niet miene Dat ’er oneer is geschied.
Jouw zakkereerze guit.
Ik zeg je laat men loos.
Liefste, help je Bruid.
Ja, als je wilt, komt vry met je beyen.
Jonkker, geef genae, ik bid je wilt ons scheyen.
houw op!
’k wil geen gevecht meer zien.
Och Liefste, geef genae.
Neen, niet ien Zel der genade hebben.
Maar, Jonkker, wy lui zellen trouwen.
Dat meug jy lui doen; maar jouw twee zel het rouwen.
Och Man!
och Man!
Neen, ik ken je niet voor men vrouw.
Wat doe je mette neus in de kouw?
Weest maar gerust, ik vraag niet na je huilen.
Wel Heerschop, als jy ze niet hebben en wilt, zoo laat ons ruilen; Ik jou Kaatje, en jy mijn Gadtje Waggelaar.
Daar ben ik mee te vreen.
Ey gut, nou ben ik klaar.
Kom Vrouw, dan gaane we mooy met malkandere.
Noch zoo niet, je most eerst van kleere verandere; Dat ik zoo met Gadtje ging, wat zouwen de luy zeggen van ’t Durp?
Dat Heintje nou met zijn net quam, juist zeeven in ien wurp.
Nou ben ik en Juffrouw.
ey gut, zulke mooye kleeren!
Ja, dat versta ik niet.
Zoo meug jy ’t nou dan leeren.
Liefste lang haar jou goed; nou voort niet lang te staan.
Nou, Kaatje, doet het maar.
Zy kleeden haar uit, en ruilen kleed om kleed.
wat gaat men aan?
Ik weet niet wat ik doe, zoo is mijn hart vol vreezen.
Haneveer Nou lustig, ik zel jou aller kamenier weezen.
Daar is mijn goed, kom lang men ’t jouwe weer.
Hoe doen ik dat nou an?
Zoo lustig Haneveer, Helpt ’er wat, jy bent en trouw Knecht, ik zel je avanceere Waar dat ik kan of mach.
En ik zel ’t hem verleere zoo ik hem krijgen kan. Moezeltje.
Steek jy jou in geen moeiten, dat bid ik jou toch man.
Soo Haantje, dat gaat wel, dit zel nou je Juffrouw worden; Maar zeg en reis?
waarom dee je dit?
of wat porden Jou hier toe?
en wie brocht je dit in ’t zin?
Nou dat ’s zoo wel; maar ik hoorder ook in.
Haneveer helpt de Rok over Gadtjes hooft, en kruipt daar meê onder.
Och help!
help Jonkker, hy wil men verkrachten.
Wat ’s dit?
schelm wil je jou Vrouw versmachten?
Neen ik toch niet: had je men maar laaten begaan.
Kom baas, ga je mee?
ik mach niet langer staan.
Ja ik toch.
nou adieu Gadtje.
Ja, adieu Jelle.
Vrouw, als ’t weezen moet, zoo wilt je toch niet quelle; Kom gaane we eens sloechs na de Pastoor.
Hansje met Moezeltje, Ielle en Kaatje gaan binnen.
Ja gaat maar heen, je hebt hier toch geen gehoor: Dat loopt ’er op, waarom doe je zulke dingen?
Ey ziet, hoe gaan ze daar, ze hebbe nou gien lust om te zingen; Niet waar Boerinnetje?
Hoe zeg je daar?
Hoo, ik verzin me, ’k wil zeggen Juffrouw Gadtje Waggelaar.
Zoo, dat is goed, je zelt ’er altijd Juffrouw noemen, Gelijk als dat behoort.
zy zel ’t ’er niet beroemen, Geloof ik vastelijk; want ze maakte al verdriet.
Nou, Haantje, kom sluit op de deur.
Die hebben zy, gaat heen Knecht, wilt ze je best na loopen.
dat hoeft niet; ik doe altijd een venster oopen, Als ik de sleutel niet en heb, daar klim ik deur met groot gemak.
Voel eerst eens in de rok.
Ja, ja, ze steekt hier in de zak; Daar is ze Knecht, gaat wilt men huis op sluiten.
Kom, wil je luy mee in, of blijf jy t’zaamen buiten?
Neen, blijf jy luy hier, ik ga eens na de Pastoor toe, En zeg dat hy ons eerst trouwt: wie weet, hoe Schoon dat zy heur baan daar wel maaken.
Hoor, Haneveer, ’k belast jou, voor alle zaaken, Dat je niemand in laat, hoor je wel?
ik beveelze jouw.
Draagt geen zorg: ’k zelder by doen, al was ’t mijn eigen Vrouw; Want nou zien ik dat de Vrouwen licht kanne dwaalen.
Hartje, wat belast je hem?
Dat hy jou zel onthaalen, En paszen op je, om je ten dienst te staan; Kom ga jy voort in huis.
eerst een kus, noch een; nou meug je vrijlijk gaan.
Maar hoor, Jonkker, zelle we je wachten met eten?
Ja je toch.
’k Heb van den heelen dag noch niet onbeeten: Ja wel zie daar, ik verlang zoo na de Juffrouwe-kost.
Die zel je nou altijd eeten, en weeze van ’t werke verlost.
Dat ’s waar Haneveer; maar hoe gaat mijn ’t geluk ook zeegene!
’t Is aars noch aars, of ’t Juffrouwschap mijn an ’t lijf komt reegene; Want ik voel dat ik in een Juffrouw verander, zoo in spraak als in smaak.
Kom gane we binne, dat ik maar voort an ’t eeten raak.
Is ’er niet wat gereed, van gebakken of gebraade?
Ja, daar leit noch een Frikkedel, met en stuk Karbinade, Met en halve Endt-voogel, daar binne Karstenge in.
Ik moet je wat vrage, ’k heb rechtevoort en drollige zin, Dan zelle wy maar eeten, wil je men dat belooven?
Wel ja ’k, wat is dat?
Of j’en reis mit men booven Wilt gaan, en zien waar ik slaap.
Ja kom, wel wat kan dat schaan?
Die zoo een Rooster het, hoeft zijn Beuling in de As niet te braan.
Moezeltje, Hansje, Kaatje en Jelle, uit.
Neen, we moetender mee voort, ’k lijk anders wel een snolletje.
Wel ja, wis moete we: de luy hieten mijn aars polletje.
Maar Moezeltje, hoe staat men dit?
men dunkt het hangt zoo sluik.
’t Staat heel wel, gelijk die snottebel op de Bruids Huik, Daar de Bruigom of was, die kale Schijt-valk, met zijn paszementig Onder-broekje, dat en hand briet onder uithangt; ’k loof werentig Dat het een kaal hovaardig Zinjeur geweest is, den vinder van dit praktijk: Want ’t is meest kaal volk, en door de Broek lijken ze wel rijk; Maar, zoo ik zeg Hansje: men Nicht moet de Strooister weezen.
Ja dat zel wel gaan.
wacht, ik klop an.
ik begin te vreezen.
Niet en bit, ik zel het woord wel doen.
Haneveer in ’t Venster.
Lieftentje blijf jy leggen.
wel, wie raad jou juy zoo koen Hier te kloppen?
zeg wat zin dat voor streeken?
Haantje geef gehoor, ik wou men Jonkker Kakkerlakoe spreeken.
Jou Jonkker Kakkerlakoe?
’t is mijn Jonkker Kakkerlakoe.
Dat is wel; maar hoor, Ziet we wouwen gaaren trouwen, en de Pastoor Durft het op hem niet neemen; hy zey, wy zouwen Jonkker Kakkerlakoe om verlof vraagen.
Ja, hy zel je wel met lijntje trouwen, En hangen je, voor klepels, in de nieuwe Klok, Buiten an de Voolewijk.
Jou rechte galg-brok, Daar mag hy jou hangen, jou guit aller guiten.
Ja, wil je kijven, zoo zel ik het Venster toesluiten.
hoort ons eerst, men Heer, ’k bid houd het zoo lang op.
Ja, ik ben een Heer, maar zonder goed, de eerste van dat maagschop.
Trekt het Venster toe en spreekt binnen.
Zie daar, dat ’s toe.
schikt wat, liefstentje, ’k most weer by je leggen.
Stil Vrouw, luistert eens, hoor je wel watze zeggen?
Men dunkt ze zinne met malkaar te bed.
Haneveer Met Gadtje Waggelaar?
Ja, zie daar ik sweer Dat ze te bed zijn, ’k hoor daar zulken gestommel.
Wat vraag ik ’er na, ze gaat mijn gien meer an; maar wat drommel Zelle wy doen?
hier staane we met malkaar.
Hoor, goed raad, wiste we waar men Jonkker waar, We zouwen hem dit spulletje altemaal verhaalen.
Ziet hier zoo komt hy an.
Jonkker Kakkerlakoe uit, en zeid: Wat doe je hier te dwaalen Met je alle?
zeg, waarom kom je hier?
Alle vier op haar knien.
Jonkker, geef gena, dat bidde we alle vier.
Wel nou spreek, ik zel je zoo lang aanhoore.
Man, ik beken ik heb je gaan verstoore: Ik bid je wilt de fout doch door de vingeren zien.
Jonkker, doet dat toch; Vrouw die het maar met ien, En de Boerin slaapt rechtevoort al weer by een ander.
Is ’t waar ’t geen je me zegt, of lieg je ’t met malkander?
Neen, ’t is zoo, klop jy eens an of luister an de deur, Je zelt het dan wel hoore.
Neen, ga jy zaamen veur; Maar, waar zaag je ze, warenze booven?
Ja ze, Ze luisterde malkaar toe.
Ik zel iens kloppen.
Gadtje in ’t Venster, en zeid: Gadtje.
Wel wat is hier te raaze?
Kijk, hier is ’t Kanaalje al weer jou zakkereerze slet.
Haneveer komt mee in ’t Venster, en zeid: Haneveer.
Nou, hertje, versteur je niet, blijf jy maar slechts in ’t bed.
Kijk deeze schoone Juffrouw, die hiet ons Kanaelje.
Ja, dat ben je, jouw Hoer.
Wat brust men dit Rapaelje, Gaat voor de deur van daan, of ’k help j’er van daan.
Wie, jy?
Komt ’er maar uit bin je zulkken haan.
Ionkker Kakkerlakoe koomt voor* de deur.
Doet de deur op, of ik zel ze byget op-loopen.
help, wat helpen kan, hy zel men voor zeeker op-knoopen.
mijn liefste Jonkker Kakkerlakoetje, hy het ’er mijn toe bepraat.
Ik zeg, kom voor den dag.
Ik bid dat je men niet en slaat.
Berey je ter doodt; want nouw zoo moet je sterven.
Zy spreeken alle vier.
Neen, Jonkker, wy bidde noch, ay laat ze genae verwerven.
Neen, dat kan niet weezen, de fout is al te groot.
Als je men dan dood-steekken wilt, zoo steekt men van afteren doodt.
Keert hem ’t gat toe.
Loop an de galg, ik mach men handen niet an je schenden.
Hoor hier eens Kaatje, sweer je dat je niemand meer bekenden Als Jelle, zoo neem ik je weer voor mijn echtelijke vrouw?
Neen ik toch niet; och!
man, dat je dat doen wouw.
Ja, Jonkker, doet dat maar, wy zelle wel swagers lijkken.
Wel waar wil j’er mee heen, hier is geen zalf an te strijkken; Jy!
mijn swager wezen wat brust men deeze Boer.
Wat meen je dan, dat ik huis wil houwen met een Hoer?
Dat zeg ik niet; maar jy zelt ze in eere houwen.
Moezeltje Dat is zeker goet, dat ze niet hebben gaan trouwen, Niet waar maatje?
maar wy zellen der flus heen gaan.
Wel zie daar Jonkker Kakkerlakoe, ik neem je voor men swager aan, Jy meucht tot onzent wel komen; maar ik niet by jou Kaatje.
Kom hier, waar ben je Gadt?
hier ben ik Maatje.
Ielle zoent Gadt.
stil, jouw toch op, je doet men zeer met je mondt.
Lustig Bruid en Bruigom, een kusje in het rondt; Maar ik beveel je dat je niet jalours moet wezen: Want voor mijn, daar is geen ding dat ik meer zel vreezen Als de jaloursheid: want ’t is ’t alderquaadste quaat Dat ’er is, en je ziet ook hoe ’t ’er mijn na gaat.
Ik zel niet jalours weezen, neen zeeker Bruidtje.
Kijk: waarom nam jy men niet, jouw zakkereertze guitje?
Ja, was jy van goudt, en je hoofd ien diamand, Ik zouw je niet ruyle voor de beste van het landt.
Hoor, Jonkker, zel je mijn dit Jak met die Rok vereere?
Ja, loopt ’er mee heen.
jy zelt wel weer aare Kleere Krijgen, niet waer hartje lief, is ’t jou niet van je zin?
ja, zoo jy ’t verstaat.
Kom an, treed zaamen in.
Kom Bruigom: jee, wat zinne wy een paartje: Hansje.
Ja, wy-luy zinne wel.
Wacht wat, laat ik het haartje Eens overzien, kom hier liefste, en jy by jou man: Zoo, nou is ’t goed; treed in huis, twee an twee: kom an, We zelle met Hansje en Moezeltje Bruiloft houwen.
Jonkker Kakkerlakoetje ik zel allienig gaan?
’k Wil je liever klouwen, Jou schelm, hoe is ’t?
scheer jy ’er de gek noch mee?
Wat, maakt geen questy, wy zinne nou zaamen in vree; Ik krijg al honger, gane we maar voort na binne.
Kom geef men je hand, dat je ’t nooit meer zelt beginne, Zoo vergeef ik het je, en dan zoo blijf je hier.
* Wel, zie daar, ik sweer ’t je by men after-quartier, Dat ik ’t nooit weer in gedachte zel krijgen.
We zellen Hoenders en Kapoenders an ’t Spit rijgen; ’t Is Bruiloft, kom in, het mach ’er nou op staan.
Ja doet dat vry, hoenders; maar rep me van gien Haan.
Neen Haantje, jy hebt geen nood, ’t is jou al vergeeve, Pas jy maar lustig op.
hoor zoo lang als wy leeven, Zel je hier woone, we zinne nou beste maats: Gaat heen, nood al ons volk, met al je kammeraats; Kom, ik geef je verlof, hoe wel jy ’t nooit verdiende.
Ze gaan altemaal binnen, behalven Haneveer.
Wel dat verstaat zich; hoe ’k ben van de naaste vriende, Zou ’k mijn volk niet nooden, we zinne Swaagers, maat; Ja dat docht hy niet, het lukt men al heel wel, ja ’t Zeeker, nou is ’t weer goed: want ik had voorgenoomen Kaap de grijp te speulen; maar een ding dee men schroomen Dat was die drie-kante stiene hang-kamer, die Daar buiten staat.
die sting men gants niet an, wie Zou daar woone willen?
’t is ’er byloo zoo donkker; Liever blijf ik hier, en dien de jaloursze Jonkker.
J. v. DAALEN.
DE GRAMSCHAP.
SPEEL-GHEWYS VERTHOONTOp de Kamer vandeVIOLIER.
OCTOBER ANNO 1645.BINNEN ANTWERPEN.
Gramschap VOOR-REDEN.
GRammoedigheydt, dat can wel volgen uyt de reden, Wanneer de Ziel ghequetst door onbetaemelijckheden Moetwil’ghe lasteringh, oft slaeghen wederstaet, En alsmen niet te wyt die Herts-tocht toe en laet Te voelen inde Wraeck van onversoenbaer willen En vaerdigh is ons heftigheyt te stillen.
Maer die de Gramschap voedt, en hout by’t Vier noch brenght En branden Asschen, van dat ander maer versenght: Die loopen veerder dan de Reden hun can volghen Want als de dolle Wraeck door Gramschap op-gheswolghen: Het Bloedt in d’ Aders kockt, en slaet den damp naer’t Hooft Dan wordt den Mensch gheheel van’t Mensch-lijckheydt berooft.
En een ontembaer Dier, ghelyck in alle wesen, Onredelijcker meer als Wolf of Beir te vreesen.
Daer’s noch een Gramschap die gheen terghen en verbeydt Maer weckt hem selven op met all’ onred’lijckheydt En lockt een ander tot Grammoedigh teghenvoeren, Al soud’ hy selfs de Deught daer konnen door beroeren Te treden uyt den Stoel van haer Godtvruchtigheydt: Al soud’ de Gramschap Godts hem worden op-gheleyt Om straffen Gram, door Gram: want niet en can hem binden Aen iedts dat hem ghenoeght, dan, daer hy Gram can vinden.
Gramschap Een sulcken booswicht comt verthoonen ons Thoneel Van redenen vervremt, daer onbescheet gheheel Haer woon heeft in gheboudt, met Vloecken, en Vervloecken, Een die de rust verstoort om sich daar in te soecken, Die niet en leeft dan tot eens anders vrees’ en schroom, En lichtelijck een Vrucht wordt van een dorren Boom.
Gramschap PERSONAGIEN.
Dries, Eenen Bootds-gesel.
Neêl, Syn Vrouwe.
Kramer, A la-mode.
Lyn, Syn Vrouwe.
Bertrant, Eenen onder de aensienders.
Weert, Sarsiant, Vande Wacht.
Spreeckende gebroken Duyts op syn Walsch.
Gasper.
Eenen ouden Man.
Een Hoere, Stom het Aensicht bewonden.
Het Thoneel is de Werff, en speelt met den Dagh.
Gramschap GRAMSCHAP.
DRIES te Scheep gaende, NEEL syn Wyf, met synen Mael sack ofte VALIES dragende.
Dries.
WAt wilde ghy-lie hier allemael hebben?
wats u begeeren?
Hebde u Leven gheen Botsgesellen gaen sien, veeren?
Het schynt soo dit Volck hier staet en gaept over hoop Datter wat wonders te beschicken is: ba g’heb u gaepen goeden coop.
Als de Trompet eens steeckt dat de Bootslie moeten schepen, Soo soumer vande Kaey wel duysent, vyf, oft ses, connen me slepen Vande Kyckers: gy-lie syt gauwer als wy, om te comen sien naer’t Schip, Maer om me te gaen niemant t’Huys: dan ist slip Voor de maets: och!
daerse daer gaen!
daer sullense de Moort,, steken, Want t’is daer peryckel: dat is dat m’ulie al hoort,, spreken: t’Is al tieterken taeterken, Pantoffel met plattyn, Wilde wat Botsgesels sien?
comt allegaer Botsgesels syn, En vaert eens seven Jaer met de Duynckercksche Vrybuyters, Dat syn Bootslie!
schyt de rest, dat en syn geen Ty-muyters, Noch Ancker-vogels, noch leggers, met de Tou aen een vaste Kaey: Neen bloet!
alle Dagh op Capa de gryp, ô!
daer ist fraey Daer hou ick af datmen de Vyant altydt voor den bocht,, heeft Gramschap Soo heb ick thien Jaer gevaren, dat my geen Maent ghedocht,, heeft, Want ick leef daer by, ô t’gaet soo happigh en braef Alsmen sy aen sy met den Vyandt vecht, en datmen pof paef, Hout en capt met de Sabels inde Kaebels: sacker willighe Menschen Hoe menigh heefter dat Kapperken van’t Hooft tot inde penschen Overmits gehouwen: myn Tanden wateren ghelyck die van een groot-gaende Vrouw: Als ick bedenck, hoe menigh Mast, hoe menigh Schip, hoe menige Tou, En Armen, Beenen, Lyven ick heb te gront doen sincken Met al de Selderementen: jae k’heb wel helpen verdrincken: Twee hondert Schepen, en Tachentigh wel verbrant: K’hou veel van de Vrybuyters crygh, behalven hier te Landt, K’lacher me, hier leetme gelyck een Bier-ton op haer stellingh.
O Duynkercken!
Duynkercken!
waer ick op u Zee k’en had’ geen quellingh, Dats u schult, ghy verbraste Hoer, dat ick hier op’t Schelt Soo ligh en hoetel,                                                Hy slaet haer.
Neel.
Och Dries!
Och swyn, creegh ick voor u Gelt, Ick verkoght u, al sou ick myn Leven gheen Speck,, schaffen.
Ay my, ay my.
Ick moet u soo wat tusschen hals en neck paffen.
Ja, ja, gryst al: al datge gryst sulde niet pissen, stae recht Hoe staet de Monck soo en sumpt?
wat babbeld’ al seght, Taetolf?
set dat Back-huys inde plooy floeckx laet u grysen.
Wat preuteld’ al?
Niet, Gramschap Dries.
Gy lieght, Neel.
K’wil seggen, Dries.
Waer me dat gy cont bewysen Dat myn schult is, datge niet op Duynkercken en vaert, Daer ick nochtans wel wou: Dries.
Wat woude wel?
Datger al langh gehangen waert.
O gy motsecop!
ha daer, ha daer, eer ick begeer te hangen                Hy slaetse.
Soo-sulde soo grouwelijck vlieghen van myn vuysten vangen.
Snytme met een den Hals af.
Alst my belieft.
Seght als ick derf.
Hout u Back-huys, oft ick bril u met eenen voedt, van boven neer vande Werf: Kickt noch eens; ick slingher u met den swanck, van achter,, over In’t diep, en geef u daer den Vis verpachter,, over Voor aes, in plaets van grou.
Wat hebde weer voor eenen boosen Duyvel in?
K’en heb noch geen quaedt gedaen, maer ick ben’t van sin: Dat hem eens jemandt van Ulie moeyt, dat ick myn Wyf soo af beugel, Ick sny hem het Back-huys van een, jae maets, ick ben al een vremden teugel.
Maer wat doen u de Lien wie spreeckt u te na?
Ick segh het van te voren, op dat s’hun wachten voor scha.
t’Is noch een groote beleeftheyt dat ick hun com waerschouwen, Behalven, dat icker al stommelinghs ginck onder houwen.
Ick magh u slaen, en ick wil u slaen, en ick moet u slaen, al sou ick myn selven slaen: Gramschap Maer tot noch toe, en heb ick het uyt geen quaedt gedaen.
Uyt liefde peys ick, Dries.
Uyt louter liefde: Neel.
Soo hael de droes het Vryen, Dries.
Syn Man, en Wyf, niet een, conde dat overstryen?
Wel hoe comt dat te pas?
Hoe comt dat te pas, hoe comt dat te pas: als ick heden morgen las, Voor myn Adieu, en dat ick, my ginck bereyen Om, oft het quaem, dees Reys vande Weireldt te scheyden, Soo wou ick Penitentie doen, voor myn quaet dat ick heb gedaen, En ten comt my niet te pas, soo moet ick u voor myn Penitentie slaen Want ghy en ick syn een, verdraeget geduldigh lyt liever de meeste als de minste pyn, Oft ten sou my anders geen verdienste syn Neel.
Soo doedet uyt Devotie?
En afstant van myn Sonden.
De Goddeloose, hebben haest een treck ghevonden Ja selfs uyt d’heyl’ge schrift, waer me s’hun boose saec Goedt maecken willen: och, och, wat schrickelijcker Vraeck Sal Godt daer over doen!
dan men can die Beesten met verveeren, Wantse soo Duyvels syn datse met Godt geen deel en begeeren, En soo duydense alle dingen, naer dat hun aenstaet Den goeden is alle dinghen goedt, en den quaede alle dingen quaet.
gy gaet soo quaeden Wegh in dolen: En in den lesten Dagh en blyfter geen ding’ verholen.
Wel wyseremus, wel Hompelepomp, wel Stekebagh?
Wie peysden dat in u soo grooten Devotaris lagh?
Gramschap Gy syt een fyn Vrou?
en goedt, en schoon en allemaal gelogen: Waerde met twee Meulen-steenen in het Schelt ghevloghen, O myn alderliefste Caronie, hoe lief had’ ick u dan!
Maer segh eens de rechte waerheyt?
hebde niet eenen goeden Man?
Heb ick u niet uytermaeten Lief?
Gelyck een oudt Peert syn Moeder.
Ick heb u soo Lief!
waerde maer een Ton met Buspoeder, Ick staeck den brandt in u: ick, ick, sout doen myn helsche Son.
Cupido!
k’lach met Cupido, dat is maer een Coujon Van den brandt in jemandt te steecken: ick sout soo cleiren, Datme, noch teentjen, noch beetjen, van u, en sou connen vergeiren.
Neel, wat seghde nu van uwen Dries?
K’en segh niet.
Wat hadde liever?
dat ick u van boven neer vande Werf stiet?
Oft dat ick het soo de?
oft dat ick u sné den hals,, af?
Oft u den Kop braeck?
oft u een pil Regals,, gaf?
Kiest een van al: ick geef u Keur: t’is my even veul.
Oft ick het dus, oft soo doen: want ick ben soo braeven Beul In d’een als in d’ander: sa, sa, val aen’t kiesen, Wy mogen hier niet draelen, en den tydt verliesen: Corte expeditie van Justitie, die comt u toe: Om, datge te Nacht gevesten hebt, gelyck een Koe, Gy vuyl Blaes uyt!
diende gy by de Man te slaepen?
Hoe soud’ u dan hebben Aten wy dickwils Raepen?
Schiet nu eens Canon los, want ghy moet haest vande Ree: Naer ons Schips recht, soo wel op’t Schelt, als op de Zee.
Gramschap Neel.
Doet datge wilt want ick sou liever Sterven als Leven: Dries.
Jet dat gy begeert en wil ick u niet geven.
g’En hebt geenen liever, g’en hebt geenen begeer, om datge wout, Datge Doodt waert, daerom wil ick niet, maer datge niet willen en sout Dat sou ick doen.
Waerom vraeghde dan wat ick sou begeeren?
Wat seghde daer?
gy Hey-bey?
sulde ghy my commanderen?
Hy slaetse.
Soo soo botster al op, en slaet, datge t’leste slaet.
Nu wil ick niet, om datge daer soo steegh staet.
O Wyf wat ick vergeten heb?
gy sorgeloose En bedorven maecksel.
Myn Toe-backdoose.
Loop haeltse.
Sy gaet om binnen te gaen.
Ick sal hier blyven staen.
Neeltjen.
Wat isser?
K’en sien maer u goet Hert aen.
Blyft hier ick sal eens selfs gaen loopen, Want ick moet noch Toe-back onder wegen coopen.
Nu Kust m’eens peys, en syt niet meer gram: Ick was wel geluckigh doen ick u voor myn Wyf nam.
Waerom keerde u Backhuys?
Waerom sou ick myn Tronie keeren?
Dats waer.
Eel Tronie moet ick segghen.
ick sal noch wel leeren.
Dries binnen.
O dien Judas, dien dobbelen gront, dien Ypocryt, dien Teurck Die leeft met my, al waer ick een Slaef, dien sellemensen Eurck, Dien boosen Draeck, dien onwetende Buffel, wat doet die my lyen,, aen?
Gramschap Altydt leet, altydt verdriet, en noyt verblyen,, aen Och jonge Dochters!
jonge Dochters!
siet dat g’u jonge Dochters hout!