floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Jan. wat zult gy ons dan laten zien, jasper.
Een weeuwtje, dat ryk is van deftige Magen, Daar onze Dirk op toeleid, door listen, en lagen, quanzuis, om zyn kunst, in het.
Nagebootst fyn, Of zy danal mee, een Zanctin zou zyn.
Dit weet hy de sloof op de mou te spellen, En ddizend loogens meer te vertellen, Schoon hy voor ons niet meer kon bestaan, So heeft zyn bedrog, ook niet afgedaan.
Om dat hy een tong heeft voor deugdelyke zaken, Heeft hy weer vrinden weten te maken, die maakt hy door grillen, en grollen, zo wys, dat zy met hem haar geloven, in t Paradys.
En wilje die menschen hun dwaling berooven, jy kent het zyn toehoorders niet doen gelooven.
Maar nu beeld ik my in, en het net heb ik al, Daar ik die Raven mee strikken zal.
'k sal hem doen druipen, die schender der kappen, dat ieder den booswigt met voeten zal trappen.
Een ding om te weten gebreekt 'er maar aan, dat is wat uur dat Dirk na buiten zal gaan, daar houd hy een schooltje van geestelyke Nonnen, om wat nieuwe hoepels, voor Weeshuizen tonnen.
Hy arbeid 'er kloek om, nagt en dag, op dat hy het Weeshuis vervullen mag.
Denk, of hy zyn weldoen niet beezig wil laten, hy kuipt van zyn hout en vereerd daar zyn vaten.
Maar 't schynt zyn lust, tot die mildheid is uit, hy zoekt voor zyn winkel een ryke Bruid.
Daar meë zoekt hy zyn hout wat beter te kloven, Maar 't zal niet aangaan, dit vetje te rooven, dit wild op te jagen, in schyn hem gewis, dat zal ik stuiten, hoe klock dat hy is.
Jan. het wel zyn des naasten, gaat u nog ter harten, is Dirk nog al vast, aan die kneepen en parten?
Syn lust voor 't huwelyk scheen afgedaan.
Wanneer hy dat Jannetje af gong slaan.
Dat draaft we err op nieuw, op valsche beloften, wat scheeld het sweeren aan t hoofd van de schoften?
Den eed spoelenze met een beeker deur, hy maakt er geen werk van die fyne Sinjeur.
So denkje dat Weeuwtje tydig te waarschouwen.
Daar komt Dirk, dat wy ons stil houwen.
Syn knegt is er by dat is me een filoe, De zeven een galg, en die er op toe.
So mogtze den regter met eeren verkoopen, Daar zyn er wel beter doorgedroopen.
Verschuilen wy ons, en luisteren snel, Waar dit geboeft het op munten zel.
DIRK, ROBBERT, JAN en JASPER verborgen.
O steekt haar de Bruid al in onze kleeren?
Gedienstig, het werk is ter eeren.
't behaagt my, tot nog gaat alles wel, 'k wou ik het eind zag, van dit keurlyk spel.
't kan niet missukken, 't begin is voordeelig, de Weeuwen zyn meest wat hongerig en weelig, dat volkje byt eens zo snel aan de haak.
Een schat zo te winnen, wat is 't een vermaak, ik denk 'er myn plantagie wat op te vergrooten.
Ten dienst van jou geestelyke tydgenooten.
De bloejen hebben het ook al van doen.
Met eeren voor jou vermaak en fatzoen.
Myn vingers verlangen al na de schyven.
Met reden, zy konnen stutten en styven, 't is geen klein bratje, een tonnetje schat.
'k wou dat s'er nog een drie vier bezat, de nikker, met platen is niet te spotten!
Met eentje, dunkt my, dat kan wel hotten, Daar mag wel een paartje drie vier op staan.
Met eentje, 't is waar, het zal nog wel gaan, maar waren der vier, het was my nog liever.
Rovbert.
Het Goud is een staat en een herte grierer.
Maar derde blyspel.
Maar egter vervoerd u de lust al te veel, een vierde daar van, is al een schoon deel.
Ze heeft zoete Meubelen, en schoone Juweelen, dat zal niet afslaan, als wy die deelen.
Met groote reden, die moeten van kant, Zy moeten verwisselt, en de pronk van de want.
De gezindheid mag deeze praal niet veelen.
Dat s regt.
Die rol kunt gy regt zindelyk speelen, dit valt u van zelfs in de schoot.
'k bevind dat gy my trouw zyt.
Tot in de dood.
Maar egter, zal ik die draad helpen spinnen, zo moet ik ook weeten, wat ik zal winnen.
Zulke partytjes vallen dagelyks niet voor.
Zwyg daar van stil, gy kwets myn gehoor.
Twyffeld gy, of ik t niet rykelyk zal maken?
Jy voor de jouwe, en ik voor myn zaken, daar heb ik jou al te lang toe gediend.
Het geld is beter, als 't woord van een vriend.
Wat kweld me de Jongen!
't is wyslyk gesprooken, hy heeft van 't gebraad de lugt meë gerooken, 'k zal moeten dokken.
Maar proeven wy nog, wie dat de meester is van 't bedrog.
Robbert, ik zel ommers jou dienst betalen.
Dat is myn leeven, waar zal ik het halen?
Geef my een briefje op jou Cassier, Dirk.
Wel, pen en inkt, heb ik dat hier?
Schud uit je zak, of ik zal geen voet verzetten.
Ik doe het Huwelyk voortgaan, of ik zal het beletten.
Dat is een leerkind!
Zyn les kan hy schoon, hy kost het niet beter, al was hy myn zoon.
Daar is een gouwe lob, ik prys jou gedagten, gy hebt naar het zaakje nog honderd te wagten.
Ligt meend gy Jaren, of meer in t getal.
Is 't zo niet, daar ik na wagten zal?
Neen gewis, gy moogt myn woord betrouwen.
'k hoop, gaat het wel, gy 't my zult houwen.
Dirk Vervolg van de eerste en tweede geveinsde kwaker 18 Dirk.
Munt zelje hebben, wees my getrouw.
Kom schud 'er nog een dan uit je mouw.
De rest zal ik u gezond crediteeren.
Ik ben een meester, en hier moet ik nog leeren, doortrapter boef, leeft er geen.
Daar gezond dienaar, daar is er nog een.
'k zou 'er om nog een u wel kwellen, maar 't restand zullen wy op goed Credo stellen.
'k heb een klein premetje voor myn geloof.
't is een hussaar, hy is goed op den roof.
Lirk.
Niet, jou verstand moet ik pryzen.
Wat is 'er nu, om jou dienst te bewyzen?
Uw Bruid, loof ik, heeft de kleeren al aan.
Niet, als dat gy na buiten zult gaan, 'k Heb in onzen Hof nog een vermaakje te pleegen, laat ons tuinwyf de wanden en kamers veegen.
Ik wagt myn vrindinnen voor t laaste te gast.
Ik maak gang, maar let wel, dat je op jou zaken past.
DIRK alleen, JAN en JASPER verborgen.
Ie Jongman weet me mee van een zeedige wandel, Dirk.
Hy verstaad hem, trots my, den synen handel.
'k wed onder Makelaars, Koopliéns, Zinjeurs, dat 'er geen kloeker komt op de beurs.
Vond hy maar toegang tot die heeren, hy zou de snelste nog moores leeren.
'k bespeur van myn zedenlesschen de vrugt.
Die jongeling schiet een valk in de vlugt.
Kom laat ons de Bruid eens gaan vinden, 'k verlang na de schat van myn zoete beminden, kort en goet zo dunkt my het best, 't Beste bratje voor my, voor de nimphen de rest.
't weeuwe vleis is hart, en wat droog te kaauwen, ion.
Zonder wat versnapering, zou men verflauwen.
De lekkerbekken beminnen een schootel of tien, en ik mag er wel een douzyntje zien.
Dat is raak, die bel laat zig hooren, my dunkt, daar komt al iemant na vooren.
Sta by myn geesten, verlaat my niet, voor gy dit huwlyk voltrokken ziet.
GRIET en DIRK, JAN en JASPER verborgen.
I weer een staartstar, t zal onweer worden!
Wat is jou boodschap, zeg, styve jorden?
Was ik flus niet genoeg gebruit Met jou jongen?
kom jy ook om my uit?
Neen Grietje, ik ben jou perzoon niet waardig.
De juffer hoop ik is bezig of vaardig.
Waar toe dog?
wat beeld hem de maloor in!
Niets, als tot een nedrig en heilzaam begin Van een stigt en geestelyk leeven.
Zonder jou zal ze haar daar best toe geven.
Brui hier van daan, jou gestel daar toe is slegt, den Heer diend haar zo weinig, als my de knegt.
Is 't hier van 't mal, om ons wat te kwellen?
Roep jou Meesteresse, of ik zal schellen Dat er de gantze buurt van waagt, en wyt het my niet, zo gy dit beklaagt.
Schel malle gek, ik wil haar niet roepen, ons vaten gebreken geen rottige hoepen.
Wy zyn zonder kuiper gerust voor ons vat.
Wel leeft er een fecks, als deeze in de Stad, Of zou zy al mee, als Robbert wezen?
Eerst geld, eer ik kom by myn uitgelezen.
Dit zal hedensdaags nu de moode zyn.
't is fyn, contra fyn.
Eer ik myn poort in huis zal drajen, Zo moet er voor af een kooppenning swaajen.
Daar dogter, ik had het vergeten, een stukje goud.
Van wat geslagt of die Judas myn houd!
Meen jy, dat ik myn Meestres zou verraden?
Al waar jy met paarlen en steenen beladen, eer stert ik liever van angst en verdriet, als ik om t goud myn juffer verriet.
CORNELIA, dirk, GRIet, JAN en JASPER verborgen.
Wat is hier weer voor geweld, en te kyven?
Vrindinne, ik wens uw slaaf te verblyven, jou Grietje is tandig, en scherp in de mond, 'k geloof zy is daar niet al te gezond.
Jou luije todde, 'k zeg fluks na binnen, en ga op jou drilwiel wat zitten spinnen.
Moet ik gaan, ik zel gaan, maar zie wel toe, die bok vlamt alleen op de melk van de koe, en als hy die door de maag heeft gestooten, Dan geeft hy jou droog aan uw bloedgenooten.
Voorzeg u dit lot, het zal u zo gaan.
Loop in huis vuile floerie, jy hebt hier gedaan TWAALFDE TOONEEL.
DIRK en CORNELIA, JAN en JASPER verborgen.
Die Meid is spytig, men moetze verdragen.
Geen mensch, of men hoord er over klagen.
Zy zal verhuizen, die snappige prei, Ik houze niet langer, als tot aanstaande Mei.
Verstandig, wat voel ik myn vreugde vermeeren!
Wat staat het u deftig, die nedrige kleeren!
Gy schynt my door t swart een Engel in t wit, Terwyl gy myn ziel volkomen bezit.
Kom binnen, en laat ons een weinig spreken, of hier of daar, nog iets mogt ontbreken.
Verdigitized by Google Derde bedryf.
'k verlaat de Waereld, met al haar gedruis, ik ga u voor, tree met my in myn huis.
Ik gehoorzaam, om myn pligt te betragten.
Jan. wie kan zig voor zulke bedriegers wagten?
'k ben van myn rust en zinnen berooft.
Had ik het niet gehoord, ik had het niet gelooft.
Is de zugt in een geestig man te laken, om van zulke bedriegers, een Comedie te maken?
En zo Dirk nu bespot word en bestraft, meenje dat dit geen stof tot voorzienigheid schaft, tot onderwys, om de fyne eerst deugdelyk te kennen, eer zy ons te post na den afgrond doen rennen?
De zustertjes, tot haar hartzeer en leet, zyn mee bedroogen, door t gebaar en het kleet.
En als haar de schyn eens komt te vervoeren, zy moogen haar beet'ren, maar t blyven meest hoeren.
'k loof Dirk 'er nog een douzyntje houd, die hy zal troosten met 't weeuwtjen 'er goud.
Hy zou het doen, maar volgens de wetten Zo zullen wy het hem gedienstig beletten.
Ik was de Schouburg nooit een last nog een stut, maar leerzame blystof is vermakelyk en nut.
Jan. zy zullen nooit zulke stukken vertoonen, of ik denkze met vreugde by te woonen.
Hoe wenslyk was het dat ik het zag.
Het bedrog, ook hoe duister, komt eens voor den dag.
Die Dirk zal er ook vrugten van plukken, hy is een model voor verscheide stukken.
So myn lust de geesten toelagt, zo wagt 'er na 't eerste, nog zeven of agt.
So veel!
wel gy zult 'er in verdwalen.
'k sal pas haff myn azem halen, de stof is ryk, ik schrik 'er niet voor.
C3v, p. 21 fan.
Vervolg van de eerste en tweede Geveinsde Kwaker, jan. vervolg dan, als een jager het spoor.
'k wensch u dien arbeid te volbrengen.
Ik zal, wil het de tyd maar gehengen, een mensch krygt jaren, men steld niets vast, maar leef ik, zo wagte zy meer van myn grove kwast.
Jan. k Sie de Meid van t weeuwtje, zy komt buiten.
Dirk wil geen gezelschap by t huwlyk sluiten.
GRIET, JAN en JASPER.
Wel 'er swarte Ravens hier veur!
't swermt hier als honden om onze deur.
Flus, kwam er een voor een nog wat vryen, Maar nu, zo komenze met er byen.
Wat zal dit wezen, we 'er stof tot verdriet?
De konst leid hier de meëmakkers niet.
Tot Haarlem heb ik wat zoets vernoomen, Wanneer er wat jongs in de wieg is gekomen, Dan beplakkenze de deur met een slet, Op de onze moest staan, de Weeuw heeft belet.
Dat diend wel meë om de klugt beschreven, die meid weet ons cierlyke namen te geven.
Sedige Dogter, en aardige meid, ik speur in uw geest een opregtigheid, die my bezonderlyk kan behagen.
Kom jy alleen, of allebeid na my vragen?
'k Moet weten de conditie, wat zal die zyn?
ian.
't Een nog het ander, voor hem, of voor myn.
Kom jy dan hier als makelaars loopen, om een stuk vlees voor een ander te koopen?
Myn vrou is verzeid, en ik ben niet veil, de wind is je tegen, laat vallen jou zeil.
Trek maar heen, hier valt niet te negotieeren, hier woonen geen hoeren, maar vroului met eeren.
Jan. wy komen hier ook maar om haar eer.
Saters, spreek hier zulke woorden niet meer, of derde bedryf.
Of de nagels zullen u door de wangen varen.
Wy komen om haar eer te bewaren.
Dirk is een guit, zo dra hy vertrekt, zullen wy bezorgen, dat hy wort ontdekt.
Dirk is een guit, die naam mag ik hooren, streel met die klank nog tienmaal myn ooren.
't is een monster, den dag niet waard.
Hy was voor lang een bedrieger vermaard.
De vreugde doet myn boezem beklemmen, 't Komt uit de wolken, die streelende stemmen, Maar de weeuw is kwylzot, wie weet of ze jou gelooft, De schyn van de deugt heeft haar verstand beroott.
Dat zal wel herstellen, als wy haar spreken.
Daar sla geluk toe, en een vreugt van zes weeken.
En dan al weer een swarte doffer op slag.
'k wou ik haar aan een opregte zag griet.
Ik ook, maar luister ik wel, komt Dirk na vooren.
Sag hy ons, was het moeite, en kunst verlooren, wy gaan ons verbergen.
Agt het niet vreemd, dat Griet zonder spreken, haar afscheid neemt.
DIRK en CORNELIA, IAN en IASPER verborgen.
Een gemeenschap van goedren, dat zal zo best voegen, t Baard tusschen Getrouden gezond verstand, en genoegen.
De voorwaarden zyn bedriegelyk en slegt.
'k heb myn genegentheid op uw perzoon, niet op uw goed gelegt.
'k Wil niemant te kort doen nog missien, men moet zyn conscientie voor al bevryen.
Wat word er meenig opgeligt en bedot!
Men speeld om de winst maar eerlyk bankrot.
En eer ik een duit een mensch zou verkorten, liet ik my liever de leer afstorten.
Men sterft dog maar eens, t verschil is heel groot, Wanneer men als een Martelaar word gedood.
Cor. vervolg van de eerste en tweede geveinsde kwaker, Cornelia.
Jy hebt gelyk, bevorder de zaken, laat de Notaris het na uw zin maken, en kom t'avond ten zeven by my.
Dat ik uw hand kus, voor dat ik schei.
Gy moogt my ter gestelde tyd verwagten.
CORNELIA, GRIET, IAN en IASPER verborgen.
Daar gaat het voorwerp van myn gedagten.
Dat slaat zyn tong een deugdelyk geluid!
Weest vroolyk myn Griet, ik ben de Bruid.
Ja gebruit, als ik je vaak ging beduijen, ben je daar meë gedient, hy zal je genoeg bruijen.
JAN, jaser, CORNELIA en GRIET.
Et oorlof juffer, deze vrind die uw zyde strak verliet, ian.
Knecht gy hem wel?
'k weet anders niet.
Hy komt my voor, als een man met eeren.
Jan. 't is een verburrege schalk, gedekt door de kleeren.
De diensten, die wy aan ons naasten zyn verschuld, Heeft hier ontrent ons opgehouden met geduld.
Gy zyt het niet alleen, daar zyn er meer bedroogen, 'k Wil geen getuigen, als alleen uw oor en oogen.
Is 't mogelyk wat ik hoor, ô Hemel kan 't geschién!
Gy zout my zyn bedrog door oor en oog doen hooren en zien?
Wy nemen 't aan, alleen om uw verdriet te stuiten.
Die Dirk, 'k heb lang gezegt het is een prins der guiten.
Het kan geen waarheid zyn, 't geen ik wel beter weet.
Jan. gy zyt betooverd door zyn scheindeugd en het kleet.
Ga maar met ons, 'k zal u zyn valsheid doen beschouwen.
Aanstonds, is t waar, wie derft een mensch ooit meer betrouwen?
Griet. derde bedryf.
Griet sluit de deur, ik ga met deze vrinden mee.
Zy doen verstandig.
'k wou myn Juffrouw ook zo deeze.
Volg deze, k zie u behouden van dit ongelukkig bruiten.
Waar moet ik heen gaan?
Fon.
Met ons even buiten.
Daar zult gy zien, hoe dat hy met zyn Nimphen leeft.
'k versma 't geluk niet, dat den Hemel door u geeft Zo 't waar is dat gy zegt, en gy my dit zult toonen, 'k zal met myn halve schat, die groote dienst beloonen.
Het Theater vertoond de tuin van Dirk Hoepel.
KEES en TRYN.
J' rouw!
De vriend Dirk heeft laten weten, dat hy hier zal komen.
Is de vloer in het Speelhuis al wat opgenoomen?
Ik heb zorg gedragen voor de paden van dezen Hof, dat alles rein zal wezen.
want hy houd 'er niet of, dat jou vodden hier en daar leggen en sling'ren.
Van my ziet hy nog wel wat door de vingren, op de vroutjes let hy juist zo nau niet, hy weet, dat een vrou met veel kind'ren ligt een wisje wasje vergeet.
Ik heb hem wel over jou, maar nooit over myn hooren klagen.
Maar ik hebbet jou meer als eens willen vragen, me dunkt dat je jou met de vriend Dirk verstaat.
En wie weet, wat 'er.
onder dien dekmantel omgaat!
Maar 't is ook van jou niet dat ik dit durf denken, hy is te gierig om aan slegte lui iets te schenken.
Neen ik geloof waaragtig, dat ik de vaer ben van al je kroost.
Wel een goed geloof, is der kranken troost.
Al was 'er wat omgegaan, wat was 'er aan gelegen?
Dan hadje een deugdelyk man tot een swager gekregen.
Jou kost was gekogt, hy zouje niet verlaten, o neen!
Maar om uwent wil, al zyn mildadigheid aan my besteen.
Ad propo, van mildadigheid, hoorden wy in de leste t'zamenkomst stigtelyk spreken.
Maar Jannetje zeide, men moest niemand die zo vaardig toesteken.
Gy weet 'er wel af, is hy in 't geven niet vlug?
Want vergeefs wenste zy niet om zyn weldaden op de rug.
De vriend Dirk heeft het de vrienden voorgedragen, waarom dat lannetje de weldaden op de rug wenste te dragen.
Dat men zig aldaar, als van een last best kan ontslaan.
Kaes.
Dat is voor de gekken, die dit zo eenvoudig verstaan.
De weldaden op de rug, dat klinkt me zo mal in d ooren.
Passen dan de weldaden van agtren, beter als van vooren?
Dat leerd my niemand, men geeft van vooren, gelyk zig dat verstaat.
Wel wie genoot iets van agtren?
dat is een malle praat.
Wel wat wilje dan van de weldaden op de rug zeggen of denken?
De syne manier van geven, en het vol liefde weg schenken, Aan den armen, of aan de benen, zo je 't vat, Want aan den armen geeft men niet, of de beenen kreigen wat tryn.
Aan armen of beenen, is 'er jou wat aan gelegen.
Of hebje het jouwe van hen niet gekregen?
Gy bent een slimme botmuil, dom en beleeft, Wel, als iemand iets geven wil, wat roert het jou, waar hy het geeft?
Van zyn mildadigheid, heb ik my niet veel te bedanken, hy geeft zo veel over als twaalf valze duiten voor twee blanken Maar op de Zustertjes schynt hy niet kaarig nog vies, al verspilt hy by haar al veel, nog weet hy van geen verlies.
By de zustertjes, wat of jou langer in de kop zal malen, geeft hy der wat aan, moet gy der iets toe betalen?
Myn armoe is jou bekent, en het was je leed, wierd er een gezonde duit van my buitens huis besteed.
Ik wou wel om een lap op je koon, datje woud zwygen.
Nou malle moër, anders mans braod smaakt alzwel als zyn voeten.
Hebje meê wat gehad, zwyg maar stil, 't heeft, goen nood.
Wel dan benje van de regte armen, jy spyst van het gemeene brood.
Maar dat onze baas onder de meisjes zo lekker loopt speulen, belooft my, al houden wy geen paarden, wel haast een goed veulen.
Jannetje ryst als een beslag, dat wel gest.
Nu hier van wagte wy een heilig, voor t gemeene best.
Gy weet me mee van de moord, waarom daar niet eer van gesproken?
Had me de baas ook eens een weldaad in de hand gestooken, ik had er waaragtig myn dagen niet van gerept.
Zo, had j'er wat voor genooten, gy had 'er genoegen ingeschept.
lieden van aanzien laten zig daar toe koopen.
Om tien ducatons liet ik jou alleen niet volgen, maar ook opknoopen.
Seldrement, daar word gescheld, daar zal de baas met zyn meestressen zyn.
Zie stemmig malle varken, de droes hou jou syn.
DIRK, ANNETJE, JANNETje, KEES en TRYN.
Wel kees hebje dien koolhof bezaait, dat wy op vrugten derven hoopen?
Ik heb mee myn best gedaan, dat we niet hoeven te koopen.
Daar is bezorgt, dat alles op zyn beurt bloeit en groeit.
Heb je die roosjes al met put water besproeit?
't is droog weer, de vogtigheid moet haar ontluiken.
Wy hebben daar niet veel, als onze gietemmers toe te gebruiken.
Maar patroon, ons water is dat wel zo goed, als het plag?
Wel ik weet niet, daar komt zeer weinig van voor den dag, gy moet wat rykelyk en dikmaals gieten.
Keer.
Het is ligt wat moddrig, dat wy 't wat zuiv'ren lieten, het is zo drabbig, en aan de kanten niet klaar.
Ja 't scheelt veel, d'eene put, of den aar, maar is het zo, zo moeten wy een nieuwe booren.
Deeze moeite was misschien ook verlooren, laat ons de oude verbeteren, het kost niet zo veel, als een nieuwe te booren.
Vervolg van de eerste en tweede geveinsde kwaker, 28 t is al wat verscheel.
Maar 't zal my nu niet breeder daar van te spreken lusten, ga pluk ons wat Moerellen, terwyl ik my by Jannetje en Annetje wat zet te rusten.
Dat gaat er op los, og onder dien breeden hoed, wat is het zoenen onnozel en zoet.
DIRK, JANNETje en annetje.
Wel Jannetje!
Isser de lust niet al af van het wand'len?
Waar zullen wy nu best tot ons vermaak van handlen?
Fannetje.
Ik weet niet, de gang viel my zo zwaar niet voorheen, Ik geloof, dat myn kouzeband aan myn linker been Wat te vast is, ik moetze wat losser binden.
Dat is myn werk, vermoei je niet, ik zal ze wel vinden.
lannetje.
Zus, zus, Dirk, niet zo gedienstig, hou jou fatzoen.
Nou zuster, terwyl 't zo valt zo laat het jou doen.
De vriend Dirk is kuisch, en zeedig van handen.
Dat is my bewust, tot myn schanden.
't is gedaan Dirk, meer moeiten was onnut.
Wat is het een zeegen, wanneerme malkander dient en beschut?
Ja, waarde zusters, men moet alles doen om te behagen, de vriendschap moet levendig zyn, die wy voor malkanderen dragen.
Dan is de myne zuiver, wantze bestaat, In weerwil van de parken, uit een levendige draat.
De liefde isser in atgemaalt, maar nog niet volkomen, hoe meenigmaal heeft de vriend my iangs deeze boomen Belooft, dat hy het voltrekken zou, wat ons geluk ontbreekt?
't is waar, ik zeg het nog, dat 'er een heilzame overeenking in onze vriendschap steekt, maar aan de pligten zullen wy nooit volkomen weesen, wy volgen onze swakheid, schoon wy ze vreezen.
Wat ons nog gebreckt, word voldaan op zyn tyd.
fannetje.
De tyd is heden, die geen uitstel lyd.
Men moet een goede zaak, die belang heeft, niet vertragen.
Digitized by googderdeblyspel.
Hou u gerust, hier is geen stof om te klagen.
Annetje weet, met welke liefde ik voor ieder een Ben bewogen, en twyffelt gy alleen?
Jameije.
Ik twyffel niet, uw vriendschap gaat al te zeker.
Maar wat zal ik zeggen zonder tochoorders, zei de spreker, 't Schynt gy my niet verstaat.
Annetje heeft mee haar deel Van uw vriendschap, maar ik heb te veel.
Dog laat ons daar niet meer af praten, Want veel van de vriendschap te spreken, verwekt dikmaals haten.
't is best geswegen.
DIRK, annetje, JANNETje en kees.
Daar komt Kreelis met het fruit.
Nou Jannetje, neem naar uw genoegen van elks wat uit.
Iametje.
Daar is hedendaags niet veel dat my kan vermaken, ik eet weinig, en ik moet dikmaals braken.
't is een kwade maag, die ligt eens overstort.
Ja 't is daar, of daar ontrent, daar het my schort.
Kom myn geliefde Zusters, zet u neder, den middag is fris, het is schoon weder, een glaasje wyn moet er zyn, of wat zek of mom.
Kees tap eens uit haantjes vaatje, dat kan je genezen al waar je stom.
Geef me de sleutel baas, ik zelje een schoon glaasje spoelen.
Een half pintje zoetertje, en dan zelje verandring voelen.
Ik tap ook een ketel met eeren voor myn.
Voor alle bezwaartheid is niet beeter als een glaasje wyn.
lamnetje.
Ja Dirk was ik daar meë van myn zickte genezen?
Een glaasje Mom daar onder, en je zult zo tierig als een hoen wezen.
Een glaasje wyn, of mom, wel waar of je al of praat?
Ja ik weet dat 'er iets voor wat zoets in bestaat.
Annetje zal dat ook niet tegen konnen spreken.
Ja, elke zy van de mond met een pintje gestreken, Dat maakt al wat zorg kwyt, 't is niet kwaat.
Wel Annetje wat benje evenwel poezel en zagt van gelaat!
Ik weet niet, ik mag die roozen op de koonen wel leijen.
Je ziet me zo scheel aan, Dirk, van ter zeyen.
Jy hebt ommers van daag nog niet gewerkt, daar me de kasse wryft.
Wel waar of die vleegel met de vles en de glazen blyft?
Ik geloof hy zal hem van den asval eerst zeegenen.
Nou als 'er ook geen nat viel, zon het nooit reegenen.
Maar dat gaat te grof, de rekel blyft me te lang.
Kees, kees, ja kees, of niet, die boer gaat zyn gang.
Met jou permissie, ik moet hem eens in de kelder betrappen.
Hier ben ik al baasje, ik heb wat lekkers gaan tappen.
Zo hebje ongetwyffelt van elks al wat geproeft, kees.
Gelyk als me dat om regivaardig te wezen behoest.
Schenk eens in, ik moet het Jannetje eens brengen Uw gezondheid dogters.
Wat moeten wy gehengen?
My lust niet, de wyn verveelt my, en ook alles wat wy zier... breng het aan Annetje.
Dat kan ook wel geschien.
De vriend Dirk, zal Annetje nog wel een weinig onderhouwen, ik ga om de verandering, den hof eens rond beschouwen.
1.0 VYfde tooneel.
DIRK, ANNETJE, kees.
Geef ons hier een schabel daar me de wyn opzet.
Maar als 'er weer'er haast is, maakt dat j'er beeter of let.
Alree baas, 'k zal ze gaan halen.
Daar wat te drinken valt, zal ik niet dwalen.
DIRK en annetje.
Annetje sprak van haar mislykheid, en dat is by 't genieten van spys en drank een groote hindernis.
Gy Digitized by Google Derde Blyspel.
Gy ziet 'er nog fris uit, en weet van spuwen nog braken.