floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel nu, waar schort het an?
Speult zy de kuische noch?
of vreest zy voor een Man?
Haar broeder, myn Heer, schynt niet heel veel van my te houwen.
Die wil haar aan een ander trouwen, 'k ben haar niet waard, zeid hy.
Een struif in zyne baard.
Een hovemeester is een kamenier niet waard!
Meent haar die kwiedam aan een Ridder uit te trouwen.
Die zoude haar een week wel voor hun Speelpop houwen, en zenden hem dien zo getrouwt dan wederom.
Neen, ze is voor u, myn Vrind, gy zyt haar Bruidegom.
DON, digitized by google, juffrouw en notaris.
23 DON DIEGO.
Hy heeft een kop, gelyk... DON PASKAL.
O 't is een beest der beesten.
Gaat gy uw gang met haar, en laat hem wat tempeesten.
Zo meenen wy te doen, t zy t hem is lief, of leed.
Maar als hy 't word gewaar?...
Dat 's niet een beet, als gy getrouwt zyt, laat hy u dan weder onttrouwen.
Ik vrees... don paskal.
Laat my daar mee omspringen, 't zal wel gaan.
Maar zeg my eens compeer, wie is het die men aan wil?
Myn zuster geven DON DIEGO.
'k bid, my dat niet te vraagen.
Heest hy wat hart DON DIEGO.
Durft hy een kansje waagen?
Voorzeker, hy heeft in het vechten groot plaisier, En zo hy wist dat gy hem woud met het Rapier 't Aanstaande Huwlyk met uw zus bedisputeeren, hy zou 't niet weigeren, maar aanstonds compareren.
Dat zal den Ridder Don Bruscyn wel doen voor my.
O die verstaat dat werk al ruim zo goed als hy.
Maar, Heer, ik meen dat hy... don paskal.
'k lag eens met dat meenen, Maar is 't een Karel die wat armen heeft en beenen?
Gelyk als ik.
Wel nu, dat kan al taamlyk gaan, mint hem myn zuster?
'k meen dat hy 't zich voor laat staan.
Is zy wat goelyk?
Ja, dat kan zo wel passeeren.
Zy was noch maar een Jaar toen ik ging vageeren.
'k had van dat kleuter toen die sporling niet gedacht.
Myn Heer, mevrouw, die zegt dat ze u in de tuin verwacht.
Zeg Meisje, dat ik zal zo aanstonts by haar komen.
Nu als het is gezeid, gy hebt geenzints te schromen Voor hare Broër, trouw haar, al is het morgen vry, Ja, alles wat daar ook van komt, neem ik op my.
Twe Digitized by google juffrouweNNOTARIS.
HELENa, don paskal.
Ly, laat toch staan, myn Heer, hoe moogje my zo plagen?
Babetje lief, zal ik u dan altyt mishagen?
Gy en mishaagt my niet, k ben voor u slechts beducht.
Hoe kan dat mooglyk zyn, terwyl gy my ontvlucht?
Mendoce.
't is heel jaloers, 't is billyk dat wy vreezen, zo hy ons zag, zou ik niet ongelukkig weezen?
Want zo gy wist, myn Heer, hoe dat hy scheld en vlockt, wanneer my d'een of d'aar uit Vriendschap maar be zoekt.
Babetje, gy most hem daar in 't begin na stellen.
Hoe laat gy u, om zulk een haatlyk Huwlyk, quellen, gy die zo jong en schoon... HELENA.
Ja 'k weet wel, wat gy meent, dat zal wel komen, als wy zamen zyn vereend.
En woud gy daar uw best toe doen, myn Heer?
Genomen, gy waard getrouwt, kan ik dan veilig by u komen?
Gy zult dan zien, myn Heer, hoe 'k aan u ben verplicht, En schoon hy kyft of knord, 'k zal 't doen in zyn gezicht. Maar 'k moet hem nu ontzien, en voor myn intrest waken, dewyl dit Huwelyk my kan gelukkig maaken.
Maar zult gy my wel, als mendoce word uw Man, beminnen? HELENA.
Wis. DON PASKAL.
En teer?
Als men een Broeder kan beminnen, maar ik vrees dat u dit zal berouwen, en dat uw liefde zal verand'ren en verkouwen.
Verkouwen?
myn min zal in geen maand vergaan, en zo gy anders ziet, mag my de moord wel slaan.
Maar, Heer, indien gy my een ander vond te weezen, als gy wel had gedacht... DON PASKAL.
Hoor, wil daar voor niet vreezen, op morgen, zult gy met mendoce zyn getrouwt.
Maar, daar s iets anders, dat myn Huwlyk tegen houd.
Hoe tegen houd, Babet?
Ja, 'k heb zo wat vernoomen.
En watte?
'k durf niet.
Spreek, gy hoeft geensints te schromen.
HE, digitized by google, juffrouweNNOTARIS.
33 HELENA.
Hy mind uw Zuster.
DON paskal.
Hoe, mendoce?
welk een praat?
Zulk een mismaakt Figuur!
wie droes of hem dat raad?
'k heb, als ik die zottin het eerst kwam aan te schouwen, De Kuisheid van myn moer met reën verdagt gehouwen, want als ik regt beschouw haar omgang, stand en zwier, lykt ze eer een Dochter van een knegt of palfrenier als van een Edelman, voor my, ik zou wel vreezen.
Dat ze in de wieg zal, door de min, verandert weezen.
Doch 'k zal die vreijery... HELENA.
Zy is op hem verzot.
Hoe mind zy hem, HELENA.
Ja, mendoce is haar afgod.
Ik zal die dartele karonje dat verleeren.
Zo gy haar beide by malkaar zaagt, zoud gy zweeren Dat hy ten eenemaal is meester van haar hert.
Ik zal wel maaken dat hy haast ontmeestert werd.
Ik wenschte wel, myn Heer, dat gy eens zelf kond hooren, hoe teer en vleijende zy hem zoekt te bekooren.
Ik had my zelfs hier eens versteeken op de zaal, Daar ik t gemakkelyk kon hooren altemaal, och!
Zeize al zugtende, myn Bruigom, myn Beminde?
Ik zal u trouwen, zelfs in weerwil van myn vrinden.
Hoe zy hem trouwen?
zelf in weërwil van haar broeder, 'k meen, dat ik haar dit wel beletten zal, die hoer.
Maar 'k loof het niet Babet.
HE! digitized by google KRISPYN, 28 HELENA.
Myn Heer, het is geen logen, en twyfelt gy?
gy kunt het zelf zien voor uwe oogen.
Wy kunnen haar in dit vertrek heel licht bespiën.
Wel ja, 'k wouze om de klucht wel by malkander zien.
Maar mag ik nu met recht niet wel bekommert weezen?
Dat s niemendal, gy hebt daar voor geenzints te vreezen.
Want gy zult morgen, als 'k gezeid heb, zonder fout... maar ik zal ik dan ook, wanneer gy zyt getrouwt... gy weet wel, wat ik meen.
Ja, hier legt gy begraven.
myn zottinnetje, uw bekoorlykheid en gaaven... HELENA.
Ey zagt, mevrouw zou t zien... daar is ze, zei ik t niet.
DON PASKAL, MARSELLA, HELENA.
Zo, zo, myn Neef, daar heb ik u al fraai verspied.
O moey, gy moet u niet aan zulk een beusling steuren?
't Geschied uit korswyl, of alleen maar om de geuren.
'k geloof het wel... en gy, gy laat het u zo doen?
Ik moet bekennen, gy zyt al een fraay fatzoen.
Ga voort uit myn gezicht.
Heleen binuen.
Wat s aan een zoen bedreyen?
Zy Digitized by google juffrouw en notaris.
Zy weet zo kuis, als een Lukretia, te leeven.
Z'is voor myn smeeken doof.
Gy zegt dat zo raljand, maar ik verzeker u, zy heeft genoeg verstand, en twyfelt gy daar aan, gy kund het zelf probeeren.
'k weet, dat ze niemand, als Mendoce, zal begeeren.
Uw moeiten is vergeefs.
Weest niet bezorgt voor my.
Uw raad is noodeloos, moey, spaar uw lessen vry.
Mendoce is heel jaloers.
Die heeft my niet te vreezen, 'k beloof u, dat ik hem zelf zal behulpzaam weezen.
Ook heeftze een Broeder, die heel koppig is van aard.
Tut, tut, 'k neem dat op my, wanneer zy zyn gepaard.
MARSELLA, indien uw zuster in uw weërwil eens ging trouwen, wat zoud gy zeggen?
Zoud ge u welte vreden houwen?
Men steekt een Man, die zo de Waereld heeft doorkruist, Geen Rottekeutels voor wat peeper in de vuist, en wat zou ik, als zy getrouwt was, al beginnen?
JAZINT, MARSELLA, DON PASKAL.
Eer, daar s een zekere Don, mendoce leid hem binnen.
Ha, ha, dat is myn vrind, den ridder Don Bruskyn.
K'rispyn, jasje, zeg Maseur, dat zy hier voort verschyn, en zeg haar, dat ze 'er ook wat vrindelyk moet draagen, En met bevalligheid hem trachten te behagen, schik haar wat op, dat zy zo haastelyk niet ziet, Want moey, gelyk gy weet, zy is de mooiste niet.
Uw vader viel haar hard, en al te kort gehouwen Is 't Vrouwvolk hinderlyk, als men haar uit zal trouwen, Die geen Bezoeken noch Zaletten fręquenteert, weet van de Waereld niet, blyft bot en ongeleert.
Daar boven is zy heel afschuwelyk van weezen, En een remedie om de liefde te geneezen.
Kan ze anders zyn, als ze is geschapen van natuur?
Als myn toekomende Schoonbroeder haar postuur En weezen ziet, zal hy my, vrees ik, heel vervloeken.
Maar moest gy juist zo ver voor haar een Bruigom zoeken?
Wat porde u daar toe?
Gy verstaat dat niet, matant, het is een Katel als een Leeuw, en heel valjant, Wy hebben niemand, als hy Zuster trouwt, te vreezen, hy zal de wreeker van ons gantsche Stamhuis weezen, En onze Schutsheer zyn.
Ja is het zulk een haan?
Wat heeft hy niet voor my vaak in de bres gestaan?
Als ik op 't minste maar getrapt wierd op myn reenen, sprong hy voort in de mat, en brak ze hals en beenen.
Daar komt hy, kyk, hoe fors ziet hy uit zyn gezicht.
** ,, wel.
Digitized by google juffrouweenmeester.
11 VIERDE TOONEEL.
MARZELLA, DON BRUSKYN, DON PASKAL, DON DIEGO.
DON BRUSKYN, tegen DON DIEGO.
Ha, ha, monsieur, ik ben u op het hoogst verpligt.
Aanstaande Schoonbroër, zyt gy daar, zyt welgekomen.
DON BRUSKYN, tegen MARSELLA.
Vergeef het my, dat ik de vryheid heb genomen... MARSELLA.
Die komplementen, zyn niet nodig Heer.
DON BRUSKYN.
Fiat, k ben, hoe je wilt, Mevrouw, t zy Hoflyk, Boers of Plat.
Myn Heer, ay laten wy ons aan het laatst houwen.
'k heb van myn Neef gehoort, dat gy hier, om te trouwen... don BRUSKYN.
Uw neef, mevrouw, o dat s myn aldertrouwste vrind, myn rechte Pilades, die my heel teer bemind.
Ik min hem ook, gelyk als d'appel van myn oogen, als of wy hadden aan een zelve borst gezogen.
Zyn schoone Zuster, die ik hier voor myn gezicht... marsalella.
Dat is ze niet, myn Heer, ga haal myn nicht.
DON PASKAL, tegen DON BRUSKYN.
Dat is de Kamenier, wat dunkt u van dat Meisje?
't is geen ongoelyk Kreng, ik wou haar wel een reisje... don paskal.
'k geloof het wel, monfreer, maar gy zyt heel verkeert, Zy is de Bruid, en voor Compeer gedestineert, men doce is 't zo niet?
zult gy niet met haar trouwen?
Maar waar toe dient het, dat ge u zo langop laat houwen?
Zy moet er morgen aan, 't verlangen baart veel smart, wanneer men 't Jawoord heeft, en opgehouden werd.
KRiSPYN, DONPASKAL, doNBRUSKYN, MARSELLA, HELENA.
KRISPYN, in Vrouwe kleeren.
Ioe vlegel, kunje noch myn sleep niet beter houwen?
Had ik een Rotting, schurk, ik zouje wakker touwen.
'k word door 't kanalje van Lakeijen wel geplaagt.
Voort, rekel, neemt het op, dat gy t ordentlyk draagt.
Bruskyn, daar is zy.
Ze is bekoorlyk, 'k moet het zeggen.
Nicht, dit s uw Bruigom, die uw Broer u toe wil leggen.
Hoe moey, voor my?
DON PASKAL, tegen Bruskyn.
Gy moet na 't uiterlyk niet zien, 't Gezicht, myn vrind, dat held zo wat na 't masculien.
KRISPYN, tegen Marsella.
Zy mompelen binnensmonds, zou ik hem niet mishagen.
Geenzints, wie zou u, die u ziet, geen liefde draagen?
Ik sta versteld door uw bekoorlykheid, Mevrouw, wat meer is, 'k zweer u op myn ridders eer en trouwen, dat gy van mynen en van air... krispyn.
air en mynen!
Die heb ik, zo wel als de besten, by dozynen, ay kyk eens, hoe kan ik myn reverentsy doen, gelyk een Juffrouw van het aldergrootst fatzoen.
DON 't Is onverbeterlyk.
33 DON PASKAL.
Wat afschuwelyk een molyk!
Zy is noch jong, myn Heer, en by gevolg wat vrolyk.
Dat s waar, ik kom noch eerst zo karsvast uit den dop, en ben niet anders als een roosje in zyn knop.
Myn zuster, dit s dien Heer, die k u heb opgedragen, gy weet zyn oogwit, kan u zyn perzoon behagen.
Broedertje lief!
Je maakt my door die taal beschaamt.
Is het trouwen dan een zaak die niet betaamt?
Wel neen, myn Heer, maar ik ben al te jong van dagen, En by gevolg te zwak, om zulk een last te dragen.
Het Huwlyk is geen last, daar steekt veel zoetheid in.
'k zeg immers, dat ik daar niet stark genoeg toe bin.
Myn Kallefsklauwen zyn noch niet ter deeg versleeten.
Heer, gy behoord my noch wat pap te laaten eeten.
Maseur gy spreekt als een Zottin, heel onbedagt.
Wanneer een Zuster, uit een Adelyk geslacht Van een braaf Edelman verzocht werd om te trouwen, Behoorde zy zich zo af keerig niet te houwen.
O broeder, dat wist ik niet, dat is myn jonkheids schuld.
Welk een zottin!
KRISPyn Heb maar een maand of twee geduld, een juffer, schoon zy al genegen is tot trouwen, moet immers om t fatzoen, haar zo wat wyg rig houwen.
Men hangt de Hoplien, die zo licht gaan van hun post.
't Wilt smaakt het best, het welk veel jagens heeft gekost.
Ja, ja, 't is billyk, dat wy haar wat uitstel geeven.
Myn Heer, weet, na ik zie, noch redelyk te leven, en zo zyn hart maar van een weinig liefde blaakt, zie ik ons Huwelyk in korte tyd gemaakt.
Zou 'k zulke een Schoonheid.
Ik kan wel myn schoonheid dragen, Maar echter heb ik iets dat ieder kan behagen, Want waar ik kom, myn Heer, krygt ieder zin in my, En roept, hoe dat 's een lieve en jonge poesje pry!
'k geloof 't, wie word niet door verwond'ring opgetoogen.
Als hy te recht beschouwt, die schoone mond en oogen?
Maar, Heer, ik word uw Vrouw nu eens uit zuivre min, gy zyt een Ridder, ben ik dan geen Ridderin?
't ridderen, dat is myn lust en leeven, wat zyn 'er wonderen door Amadis bedreven!
'k heb die History wel geleezen deur en deur, En ook van Floris met zyn schoone Blanchefleur.
Maar, Heer, zult gy dan ook de Waerelt zo omzwerven, en, om d'onnozele te wreeken, steeken, kerven... don BRUSKyn.
'k ga dan mee... 'k zel u verzaagt en stout... maar krygt een Ridderin geen kind'ren als ze trouwt?
35 DON BRUSKYN.
Wel zouze niet.
Dat behoord zo niet te weezen.
'k zou minder voor een Reus, als voor een Vroedwyl vreezen.
Myn Moeder is daar door van kant geholpen, en Ik zal bedingen nooit te kraamen, zo ik ken, Ja, laaten in 't kontrakt expresselyk beschryven, want 't zoume spyten, zo 'k zo droevig kwam te blyven.
Daarom wil ik my wat beraan, En niet onnozel als een Lam ter slagtbank gaan, want naar ik aan jou merk, zoud gy wel, by myn zolen, Het Katje zoeken, eer het groot was, dood te folen.
Wie zag zyn leeven zulk een buitensporigheid?
't schynt dat gy om myn lacht, ik spreek zo 't by my leid.
Gy hebt waarachtig geen Zottin voor om te spotten.
Al die my houd voor Gek, zyn zelver groote Lotten.
Lakay, kom vat myn sleep, 't is tyd dat ik vertrek, maar draag voorzichtig, 'k brak daar effen haast de nek.
Myn Heer die moet haar die brutaliteit vergeeven, ze heeft wat buijen, maar weet anders wel te leeven.
Ik moet bekennen, t is een wonderlyk postuur.
Het gaat haast over, als gy op een ander uur... don paskal.
Laat my met haar begaan, 'k zal haar wel beeter leeren.
Ze is anders heel beleeft, zo als je 't zoud begeeren.
KRISPyn, maar 'k ga om haar alleen te spreeken, 'k neem het aan dat zy verand'ren zal, 't geen u wel aan zal staan.
Hoe zwager, mymerje?
Ja wel, 'k begin te vreezen Dat my dit Huwlyk zal niet al te dienstig weezen.
Behaagt maseur u niet.
Ja, maar een jonge Meid Is vry bevalliger, ze is ouwer, als gy zeid, ze is niet afschuwelyk alleen van lyf en leeden, maar daar en boven noch vol buitenspoorigheeden.
't is waar, zy is niet schoon, maar denk eens om de poen, en tusschen ons gezeid, dat hebje wel van doen.
Gy kunt u elders daar by daag mee gaan vermeijen, en 's nachts is 't schoon niet van het leelyk te onder scheijen.
Hoor, 'k zal u zeggen wat my op het harte leid, toen ik trok van Madrid, minde ik een jonge Meid, die op haar Vaders last most aan een ander trouwen, nu heb ik d'eer gehad, als Weeuw haart' onderhouwen, en na 'k aan haar gelaat, en reden speur, myn vrind, ben ik niet minder, als voorheen, van haar bemind.
Ik zou een Broeder, die steeds in myn lot gedeelt heeft, En alle goederen gemeen met my gespeelt heeft, my zo verlaaten. don BRUSKyn.
Hoor, spreek eens naar uw natuur, Kunt gy beminnen zulk een haatelyk postuur.
DON Digitized by google JUFVROUw is.
31 DON PASKAL.
Wel neen, maar moet men juist beminnen om te trouwen?
Geld, geld, is t fondament, om t Huwlyk op te bouwen.
Ik heb myn zinnen op geen schatten zo gesteld, Dat ik 't belang myns mins opofferen zal aan 't geld.
Babet de Kamenier zou my veel eer bekooren.
Babet de Kamenier, die is voor my beschooren, Zy mint my reets in t hart, mendoce, maar in schyn, hy zal haar trouwen, ik patroon del casa zyn.
Misleid ge u niet daar in?
voor my ik kan niet denken Dat zy zal in een dag haar hart aan iemand schenken.
'k zal u doen zien daar is zy zelfs, schuil in 't portaal, gy kunt het makkelyk daar hooren altemaal.
Tegen Helena.
Wel hartediefje, benje nu weer wat geruster... helena.
Zwyg stil, myn heer, daar komt Mendoce met uw zuster, kom laaten wy ons stil hier gaan verschuilen, daar Zult gy zelf hooren, hoe zy leeven met malkaar.
DON DIEGO, KRISRYN, HELENA, DON PASKAL.
Ik bid u andermaal, ay matig uwen tooren... krispyn.
Ga, ga, ondankbare, ik wil u niet zien noch hooren.
Maar denk... krispyn.
Ik zeg als noch, Verrader, 't is gedaan, want zonder hette kan kuipido niet bestaan.
En uwe koelheid doet hem dat schoon voedsel derven, des zyt gy d'oorzaak dat de Minnegod moet sterven, don diego.
Hoor myn ontschuldiging.
Hoe myn verlaaten voor Een lompe kammenier, een arme slegte sloor?
Maar zo ik u... krispyn.
Hoe, my zo schandelyk bedroogen?
Mevrouw, ay hoor dog... krispyn.
My die u steeds zag na d'oogen.
DON PASKAL, achter t Tooneel.
Ha onbeschaamde... KRISPYN, schreid Ach!
hoe was ik zo verblind, Dat ik zo teder een ondankbre heb bemind, wat deed ik niet om u, trouwlooze, te bekooren!
Hoe meenig schoon boeljon kookte ik u niet te vooren, Die ik dan 's morgens vroeg, heel stilletjes en zagt, Op myn kousvoeteling zelf voor uw bedde bracht, hoe ruste gy dan weer als gy die had gegeeten, gy weet het noch heel wel, zo gy het slegts wilt weeten Terwyl gy dan weer sliep stak ik uw vuur in brand, Ik voegde uw kleëren en schik 't alles aan een kant, in 't kort, ik heb u als myn eigen Man gehouwen, En nu, nu moet ik zien, dat gy Babet gaat trouwen.
Mevrouw, ay oordeel toch wat beeter van myn min.
KRIS, digitized by google, juffrouw en notaris.
39 KRISPyn.
Weg hontsfot.
Welke reën, daar s eer noch schaamte in.
Zagt, maak niet dat ze ons zien.
Ik bid versta doch reeden.
Uw broeder wil dat ik met Babet in d'echt zal treden, hy heeft de lucht al van myn liefde, na 'k bespeur, en zo uw moey... krispyn.
Dat s een Zottin, wat raakt het heur En wat myn broer belangt, dat is een Aap der Aapen, t is buiten hem wie ik verkies om by te slaapen.
Uw broer.
Wat broeder, ik volg myn zin, en zo hy daarom scheld of raast, ik hoest daar in.
'k vrees dat hy u, zo hy het hoort, zal op doen sluiten.
Wat rottekruit voor hem, zo krygt hy styve kuiten.
Ik weet tot myne moey en broeder gemaklyk raad, k zal haar doen barsten als een Bom of handgranaad, ja zelf, die ridder, die hy wil dat ik zal minnen.
ik verlies 't geduld zy heeft de Duivel binnen.
Mevrouw, als ik te recht bedenk in welk gevaar... krispyn.
Laat ons dan stilletjes gaan trouwen met malkaar.
Zo teer als gy me mind, zo min kan ik gehengen Dat ik om myne min u in gevaar zou brengen.
myn Rampzalige!
Mevrouw, myn liefde kan Geenzints gedoogen dat ik u... krispyn.
Wel schaak myn dan.
U schaaken?
Welk een Hoer, ik zweer 'k zal u dat verleeren KRISPYN.
Hebt gy geen geld, ik heb noch geld om van te teeren, waar wacht gy na, kom maak maar aanstonts een begin.
Hoe zyt gy zo koel, daar ik zo brand van min?
K heb my bedacht, k zeg noch gy moet my schaken, gy zult ons by daar door gelukkig kunnen maaken, k zal met u leeven als twee zieltjes in één lyf En u verstrekken tot een lieflyk tydverdryf, ik zal u streelen en wel duizent kusjes geeven.
In 't kort wy zullen als twee tortelduifjes leeven.
Babet... krispyn.
Zwyg van Babet, dat Varken is niet waard Dat gy haar noemt, veel min met u te zyn gepaart.
Mevrouw, Babet kan my in t minste niet behaagen, heleen is t die k alleen myn hart heb opgedraagen, ja alle Schoonheën zyn afschuwlyk buiten haar.
KRIS. KRISPyn.
Waar wacht gy na?
laat ons dan vluchten met malkaar.
Ik ben gereet, laat ons maar voort van hier vertrekken.
Kom aan, myn liefje, laat ons eerst eens trekkebekken.
Vlugt, daar is Bruskyn, nu is het spul verbrust.
DONBRUSKYn.
Nu gaat uw gang, Mevrouw, voldoe ter deeg uw lust.
Ik zal zo gaan om u uw vreijigheid te laaten.
Wat lust zou ik voldoen?
Waar of je van mag praaten?
Die hovemeester is geen ongelukkig man.
Die lieve kus, Mevrouw, gaf daar getuige van.
Wat kus?
'k weet van geen kus.
Zoekt gy my t'afgronteeren?
Kyk, Mendoce, wat dees Ridder met zyn veeren My op durft streijen, ik heb u gekust, zeid hy.
DON BRVSKYN.
Mevrouw, myn oogen zyn geen koussen, denk dat vry.
Myn Heer, is zeeker... DON BRUSKYN.
Ik weet wel, wat gy wilt zeggen, gy hebt gelyk het in de beste vouw te leggen, een Man als gy, die zo bemind werd en gevleit, Is 't tegens zyne plicht, indien hy anders zeit.
Of steurje daar niet aan, mendoce, het zyn zaaken Die hem, noch niemand in het allerminste raaken.
Hoor, don, of ridder, zo k al iemand kussen wou, zo zyt verzeekert, dat ik t u niet doen en zou.
Diego ulugt.
Wat s hier te doen?
C5v, p. 42 KRISPyn.
Broeder, gy moet hem de tong wat snoeren, want hy beschuldigt my met dingen, die de Hoeren Veel beeter passen, als een eerelyke Maagt.
Ik bid, dat gy maseur wat meerder achting draagt haar niet betigt met onbetamelyke dingen.
K heb hem gekust, zeid hy, k zou uit myn vel schier springen.
Hoe zwager, zou zy hem zelfs kussen?
Wel foey, De Hovemeester of lejonker van myn moey!
Ze is daar toe veel te kuis.
Wel, 'k geef het haar gewonnen.
Maar 'k heb twee oogen die het wel getuigen konnen.
ARISpyn.
Die twee getuigen die zyn vals, verstaaje dat?
Mendoce doet heel wel, hy kiest het haazepad Zo dra hy u vernam.
Broeder, kunt gy dat liegen Noch langer hooren?
ik zal hem in 't bakkes vliegen.
Nu zagjes, zagjes.
RRISYN, schreijende.
Kyk, welk een Addertong.
Ik, een onnozele Maagt, zo eerbaar, kuis en jong... don paskal.
Zo haastig niet, maseur.
Laat los, ik zal hem touwen.
DON PASKAL, ter zyden.
Die hoer weet zich als een Lucretia te houwen.
Nu Digitized by google.
JUFFVROUWENNOTARIS.
Nu, zuster, zuster, ik zeg noch, zo haastig niet.
Tegen DON BRUSKYN.
Nu, broeder, stel 't uit uw zin, al 't geen 'er is geschiet.
Men moet, wanneer men op het punt staat van het trouwen, zich om een beuzeling zo niet gebelligt houwen.
Kom, kom, geef my uw hand.
Het is niet noodig, gy kunt daar een ander meê verzien, ik scheld u vry.
Gy moet te zamen met een kus de peis weer maaken.
'k borst liever, eer 'k my hand of vinger aan liet raaken.
't is maar tyd verspilt, gy ziet wel dat dees trouw Uw Zuster al zo wel, als my mishaagen zou.
Den Hemel heeft, na 't schynt, dit Huwlyk niet beschooren, en zy is, niet voor my, noch ik voor haar gebooren, men zou malkanderen verstrekken tot verdriet, ik ben haar hatelyk en zy behaagt my niet.
Des ga ik weder na d'aanminnige Heleene, dat Weeuwtje heeft my, als gy weet, bemind voorheene, en na 'k van ochtend speurde aan d'uiterlyke schyn, zal ik haar noch zo onbehaagelyk niet zyn.
DON PASKAL, KRISPYN.
Uy ziet nu, zuster, hoe gy my komt te affronteeren.
Zou my die Lasteraar, die Schendbrok, zo onteeren!
Dat kon myn Eerbaarheid, noch kuisheid niet verstaan.
Broeder, hy zag tegens t vel van bei zyne oogen aan, ik liet het noch om u, k had aars die Bok der Bokken Gevloogen in t gezicht, en t haar uit t hoofd getrokken.
Karonje, speeld gy noch de kuische?
Meentge my Meê te bedriegen door uw snoode veinzery?
Daar k jou lichtvaardigheid gezien heb voor myn oogen.
Ja wel, ik ga, ik kan dat last'ren niet gedoogen, dewyl daar d'eerbaarheid te veel door lyden moet.
'k beken, dat gy zyt kuisch, en eerbaar van gemoet, het kuische dat gy aan uw lyf hebt zyn uw ooren, gy kust mendoce wel, maar wilt daar niet van hooren.
Mendoce?
't is noch veel, dat hy zich zelf weerhoud.
Men dient en viert hem, of men reeds al waar getrouwt.
Men gaat hem 's morgens met Eoljons voor 't bed verrassen.
Karonje, ik vraag u of dat brave Juffers passen?
Weet gy niet meer om my te schenden?
Vaar maar voort, en noemt den hond maar dol, zo werd hy haast vermoort, Want dat s uw oogwit dog, om dan myn goet te houwen, Daarom zoekt gy my aan die Ridder uit te trouwen, maar ik verzeeker u dat ik in zulk geval De dood veel liever, als zyn Huwlyk kiezen zal, En dat ik u hier in nooit zal gehoorzaam weezen.
'k zal u in 't korte van die minnekoorts geneezen.
ACHT.
Digitized by google juffrouwen notaris.
45 ACHTSTE TOONEEL.
DON PASKAL, MARSELLA, KRISPYN, DON DIEGO.
wie maakt hier zulk een afgryzelyk geraas?
Dat doet Monfreer, die speult zo schrikkelyk den baas.
Gy zyt, zegt ze, een Zottin, en ik een Aap der Aapen, en 't roert ons niet, wie zy verkiest, om by te slaapen, Wie van ons beide haar in deze keur weerstaat, zal zy doen barsten, als een Bom of handgranaat.
Durft gy zulks zeggen?
Moey... marsalella.
Ga aanstonts uit myn oogen, don paskal, krispyn weerhoudende.
Neen, roep Mendoce, hy 's, toen ik kwam, weggevloogen.
'k Moet die gelievetjes eens hebben by malkaar.
KRISPyn, ter zyden.
Hoe raak ik hier best af?
'k geloof het niet van haar, neef, zy heeft wis geboert.
Ik zal 't u zelf doen hooren, Die Ridder, die ik tot haar Bruigom had verkooren, Heeft zelf het meê gezien, en scheid 'er daarom uit, Zy likt en streelt mendoce, als of zy was zyn Bruid.
Daar komt hy, kyk, wat maakt hy Hoffelyke passen.
DON PASKAL, met de hoed in de hand.