floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wanneer een minnaar iet Zal by een botten Koopman kopen, Betaald hy 't dubbeld, als men ziet, En heeft niet goeds te hopen, Ten zy de Vrouy die hem bemind, En daar hy al zyn vreugde in vint, Wanneer 't haar Man niet ziet, op 't lest Betáling geeft voor al de rest.
Een t'onneelspeelder.
Onz' hoogste wellust en vermaak Is om de aanscbouwer te vernoegen En 't is het doelwit en de zaak Daar wy ons staag toe voegen, al zegt ons een berisper, dat Wy 't Volk het geld ontstélen Indien hy heeft vermaak gehad Cartouche te zien spélen!
Zo raakt het hem niet, en voor 't lest.
Zo blyft voor ons alleen de rest.
By den drukker dezes is gedrukt en te bekomen in een keurelyke Printverbeelding, t Léven en Bedryf van den berugten Dief en Moordenaar CAKTUMe, met vorkláringen in Poëzy.
Zed by goo!
YSE KLUCHt, w'em van den ghen, ampemali, minnaer, door d'eer.
E CORNELIO DE LIEFDE BLECKTALt, TANTWERPEN By de Weduwe van COENRARD PANNES, in de Koepoortstraet, in de Vergulde Sonne, 1707 soogle KLUCHt WYSE OMEDTE S van DEN RAMPSALIGEN MINNAAR.
Semper aparet distichulatus amor.
LAHEDE BLECKTALt Liefde uyt verkeerden lust Selden brenght den Mensch tot rust, Maer een vast oprecht gemoed Een getrouwe Liefde voed, daer wel op te letten staet, 't een is goet en 't ander quaet, Soo als hier bewesen wort Wat aen 't een en 't ander schort.
Vuylen lust baert veel ellend, trouwe min een saligh end, dat een minnaers hert verblijdt, daer op dient gelet altijdt.
In Amore nihil fictum, nihil simulaium, & quidquid in eo idem verum, voluntarium est.
FERT ODIA VERUM.
ted by google er 1 36 V.
I GROND'REDEN Rakende den sin van de voordruk.
Oe eenen Vrijer, die sijn Vrijdster had bedroghen, en af keer daer van krijght, en haer bevrucht verlaet, Waerom den Minnengodt Cupido, als bewoghen, De selve in den druck verlicht, en daer by raedt hem naer te volghen, om dat hy haer was ontweken, En had sijn eerste vlam van liefde uytgedooft.
En weer een ander vuur aen Venus lamp ontsteken Om dat sijn eerste Lief hem had te licht gelooft Nu weenende van spijt, soo als men sagh geschieden Dat menigh mael gebeurt, en wort te laet beklaeght Van die te haestigh zijn om jemand trouw te bieden Sonder versckeringh sulck doen niet en behaeght.
Want aengesien Cupid,begeer lijckheyt te segghen, gedurigh is in 't werck om met den minnenbrandt 't onfoncken iemands hert, was schuldigh uyt te leggen Den sin van dese Plaet, en daer door het verstandt Te doen begrijpen het gevolgh, en te verlichten.
En met wat vals bedrogh Cupid weet om te gaen Daer hy den mensch med quetst, geleghen in dry schichten, Van Gout, van Silver, en van Loot wel te verstaen, dry van verscheyden aert, en sonderlinghe krachten Te weten die van 't Gout is in het hert gequetst De beste liefde heeft, die weerdigh is te achten Om de getrouwigheyt, die blijft in 't hert gequetst Maer die den Silv'ren schicht in 't herte komt te voelen En gaet soo seker niet in de standt vastigheyt Want een verkeerde oogh kan sijnen brandt verkoelen Als dickwils wort gesien door de licht veerdigheyt.
En wat den schicht van Loot beduyd dient oock ge weten, dat die daer mede wort geraeckt, is wanckelbaer Niet te betrouwen in sijn liefde, want 't vermeten Dat hy gelooven doet, is vals en selden waer vol van bedriegery, soo dient dan wel te letten Die sulcken Vrijers zijn 't minst hebben by te setten, En blijven altijt kael, en nergens meer gelooft Om dat hun minne.
vuur te licht wort uytgedooft.
Duzed.
En Engels Capiteyn, die ick noem Fonc er Nielebrandt, op een Vlaemsche Kaer om haer jonghe schoonheyt verlieft zijnde, en die hy tot sijnen wil gekreghen hebbende, bevrucht had onder gelofte van Trouw ghenaemt Smeerpotsflynck, de selve ten lesten heeft verlaten, en treckt alsoo stil.
Swygens naer Enghelandt, om aldaer een ander te trouwen, daer hy oock aen verbonden was.
mede nemende sijnen Knecht by naem Hans Moef, die sijn Meesters lichtveerdighen aert en bedrieghery achter rugh uytjockt.
Lieven Gijs den Knecht van de voorschreven jouffvrouy Flinck, dit stil vertreck in den neus gekreghen hebbende, aen wie de lichiveerdige vryery en gelofte van trouw bekent was heeft dit aen louffvrouw Elinck ontdeckt, de welcke niet sonder in wendigh spijt te ghevoelen, van sulcken bedrogh voorgenomen loncker Niesebrandt onbekent te volghen by wissel van Kleeren, die sy op den raed van haeren Knecht soude aendoen, te weten Mannelijck gewaet, oft sy was eenen Edeiman, alleen maer om te beletten de ghesintheydt van desen onghettouwen Niesebtandt van met een ander te trouwen.
En alsoo, als eenen ioncker opghetoyt zijnde, is met haeren Knecht over Zee getrocken naer Enghelandt.
Alwaer sy binnen de Stadt van Londen haer heeft verborghen gehouden in een Herberghe, ghebiedende haeren voor noemden Knecht te achterhaelen waer dat loncker Niesebrandt ghelogeert was, den welcken by gheval ont moetende Hans Moef den Knecht van Niesebrand, doet hem gelooven.
Dat loufforou Flinck op Zee verdroncken was, en dat hy daer om eenen Meester socht om te dienen door 't verlies van sijn Meestersse.
Hans Moef hier op verstelt staende en droef over fulcken ongheluck ghelijck hy gheloofde, en verfoeyende de ontrouw die sijnen Meester begaen hadde, van louffvrouw Flinck soo te verlaeten, en oorsaeck was van haere doodt, en segghende, dat loncker Niesebrand was Colonel ghemaeckt van Peerden, en eenen Stalknecht noodigh had, soo wanneer Lieven Gijs den dienst wilde aen nemen, en hy antwoordende dat ja, geloft dat hy aen loncker Niesebrand t selve soude seggen, en maaken dat sou gheschieden, om dat Niesebrand stond op sijn trouwen, en cock eenen Pagie socht om sijn tockomende Huysvrouw te dicnen.
Dit was olie van geluck in Lievens lamp om louffvrou Flinck in schijn van eenen Edelman voor Pagie te doen aennemen, waer mede hy was te scheep gevallen uyt Vlaenderen, die ooch eenen dienst socht, en over sulcks verdriet, aen Niesebrand bekent zijnde van den selven voor Stalknecht, en louffvrouw Flinck in mani kletren onbekunt, voor Pagie aengenomen, sonder achterdencken te hebben van bedrogh, aen haei te kennen ghevende sijn voornemen van te trouwen met een Enghilche louffvrouw genoemt Eleonora.
En dat den aengenomen briefen uen de selve sou bestellen, ghelijck sy gedaen heeft, soo verr dat sy oock betrouwt werd de luwelen oft Bruytgaven te draghen aen Eleonora als hy morgens daer mede meynde te trouwen, waer door Iouffvrou Flinck de geleghentheyd vond om haer personagie te spelen, en 't bedrogh van Ioncker Nielebrand aen Eleonora haer weervareniheydt te ontdecken.
't is dan gebeurt, dat Iouffvrouw Flinck in schijn van Pagie, schoon en van lieffelijck aensien, rap van tongh en welsprekende, de voornoemde uyttelen aen Iouffvrou Eleonora heeft toeghebracht, en daer van vriendelijck onthaelt en bewellekomi zijnde, heeft hem beschoncken, in sulcken gelegghentheyt, dat Eleonora te samen in een besonder vertreck plaeis van 't huys, naer lanch redekavelen verviel op de volmaeckte schoonheyt van desen Pagie, en soo verliefde, dat sy hem omhelsende haeren dienst opdroegh van oneeibaerheyt, en desen gemeynden Pagie ken nende sijn gestelienis, 't selve heeft gewyghert, om de onmogelij kheyt van sulcken werck, en alsoo de kins schoon siende om aen Eleonora het bed ogh van Niesebrand wyder ken baer te maken, seyde hoe dat Niesebrand een Vlaemsche Iouffvrouw van Edel afkomst bedroghen en haer bevrucht hebbende had verlaeten, leverende aen haer in handen selfs schriftelijcke Trouwbelofte met sijn bloedt onderteeckent.
Eleonora hier over verstelt sittende, en eenen afkeergende van Niesebrand, gheeft haer voordt aen louffvrouv Flinck in schijn van Edelman, om met hem te trouwen en haer omhelsende, is 't voorts gebeurt, dat ioncker Niesebrand met sijnen Stalknecht Lieven Gijs is te nagantk gekomen, en sien de lichtveerdige begroetinghe die Eleonora aen sijnen Pagie bewees, en daer van belghsuchtigh, heeft hem berispt en gedreyght stockslaghen te geven, waer over Eleonora grammoed uytvallende thoont het bedrogh van Niesebrand dat in desselfs schriftelijcke Trouwbelofte besloten was, en heeft hem haer beloofde Trouw afgeseyt, herroepen, en te niet gedaen, waer over loncker Niesebrand sijn rapier trecken de heeft den Pagie toegheloopen en ghequetst, den welcken siende, dat het alsdoen tijdt was om sijn selven kenbaer te maken en te segghen dat hy was louffvrouw Flinck, uyt Vlaenderen in schijn van Pagie, ende alsoo is het bedrogh van weder zijden ontdeckt, en loncker Niesebrand siende de getrouwe liefde van louffrouw Flinck, en sijn verdracyde liefde van Eleonora verstooten, heeft haar verlaten en iouffvrouw Flinck getrouvt, passende op het Spreeckwoordt: Fide sed Cui vide.
Betrouwt, maer siet wie ghy betrouwt, om geenen rouw te hebben als men kiest een Man in plaets van Vrouw.
TUSSENSPREKERS.
Toncker Niesebrand, hans moef, sijnen knecht.
Fouffevrouw Smeerpots flinck.
Lieven Gijs haeren knecht.
Fouffurouw Leonora.
Margo Claret haer camenier.
Kluchtwyse OMEDIE VAN DEN RAMPSALIGHEN MINNAAR, OP DEN SINREGHEL, als d'ontrouw en bedtogh malkanderen verstaen, dan sal de Liefde, die sy volghen, haest vergaen.
EERSTE uytkomen.
Lieven Gijs alleen uyt.
En is geen wonder dat'er menigh wort bedroghen Door de lichtveerdigheyt als men een Vryers loghen Te haest gelooft, en brenght de Dochters tot berouw Als het te laet is, d'welck nu blijckt aen mijne Vrouw, ick meyne mijn Meesters, die men wel Flinck magh heeten, Had sy soo niet geflinckt, s'en waer soo niet bescheeten, die niemand' vaghen sal, om datse is onteert En al te schandigh stinckt... soo worden sy geleert, Die veel te licht op't woord van valsche Minnaers bouwen, Toclaetende meer als 't betaemt op'hop van trouwen, Ja tot de Kinders toe, die sy op dese hop Gekreghen hebben buyten Trouw, en de Sirop' Van minnelust gesmaeckt, dan selver houden moeten Dat komt'er af, wie sal den rou daer naer verfocten En troosten hun in druck, als het te laet is vrindt, Dus raed' ick ieder een die vrijen wi, verfind Eer ghy het spel beghint... Hans Moef met eenen Lanteren nyt.
Wel wat is dit te segghen?
My dunckt dat Lieven Gijs de Passi uyt gaet legghen, Soo als Pilatus ded', of wel den Minnenboeck, Terwijlen dat ick by sijn Vrouw mijn Meester soeck Lieven.
Mijn Vrouw, daer lieghde aen, ick ben noch ongebonden En vry in mijnen staet, en niet gelijck de honden, die daghelijckx achter straet de teven loopen naer Waer voor siet ghy my aen, en lieght niet maer seght waer.
Pans.
Wel stoort ghy u daei in?
Ghy moet my niet gelijcken By uwen Meester, eenen boef om iemand uyt te strijcken, hana.
Ghy schelm doet my dat blijcken Eer ick 't in kennis neem, en hem dit overdraegh... iev.
Dat ick u segh is waer, ick my met recht beklaegh Om dat hy wegh is, en laet mijn Meesterss' in treuren.
'k en weet dat selver niet, lieven.
Hoe sou 't konnen gebeuren Dat ghy dat niet en wist, 't is u genoegh bekent.
Het mocht de droes Compeer, hoe sou ick hier ontrent Noch gitized by Google van den RAMPSALICHEN MINNAer.
Noch derven komen, om mijn Meester hier te vinden Als hy vertrocken waer... seght'lieven wy zijn vrinden, en is hy dan niet by uw' Juffvrouw als hy plagh te komen?
want ghy weet waerom, Lieven Ja al den dagh, En meestendeel by nackt, en sou ick dat niet weten, 'twaer bęter noyt geschiet, sy is genoegh bescheten Nu hy haer sitten laet, en niet en houd sijn woort Van haer te trouwen als een eerlijck Man behoort.
Maer Lieven is dat soo, heeft hy geloft te trouwen?
En niet en doet, men sou van sulcken Vryers spouwen, die met bedrogh om gaen... als ick 't u segghen moet.
Hy heeft op morghen d'uur bestemt om met 'er spoet Naer Engheland met my te trecken op de Brieven.
Die hy gekreghen heeft... lieven.
't is eenen dief der dieven Want hy dat derft bestaen, wat raed met Jussvrqu Elinck?
Dat ick waer in haer plaets ick stirt, ja ick verhinck Mijn selven om het spijt... lieven.
Wat vremde avonturen Komen my hier te voor, het is om te besuren Als sy dit hooren sal, die nerghens van en weet.
Ey lieven swijght van my, en houd dit toch secreet, lieven.
Tot dat ick by haer ben, om dit te openbaeren... Hans.
Adieu dan Lieven Gijs, 'k gaen met mijn Meester varen Naer Engheland, soo iet van uwen dienst is spreckt.
Liev, ick blijf u dienaer, gaet, en voor den nicker treckt, en dat hy uwen Heer naer duyvelland magh voeren.
Dat komt 'er af voor die 't spel kennen van de Hoeren, Betrouwende hun al te veel op 't Vrijers woort Met loghenen gemenght, 's'en doen niet als 't behoort.
Binnen, lieven met Iuffvrouw Flinck uyt.
Flinck.
Wel Lieven wat is dat, te hebben niet vernomen Van mijnen Capiteyn, gewoon eens uyt te komen Tot de bevoorderingh van Trouw aen my belooft?
Liev.
Van trou, van trou, ick krab daer van mijn hooft, Flinck.
Geloften maken schuld die men eens moet betaelen.
Die sulcken schulden maeckt is niet op te verhaelen Als sy die loochenen.
Plinck.
Joncker die seer rijck Van geld en goed is, soud' hy my sulck onghelijck Van ongetrouwheydt doen, die my heeft t'woord' gegeven Van Trouw, en dat hy my gedurende sijn leven Noyt fou verlaten?
ick en acht niet u gesegh.
't is soo Mevrouw, 't is soo, den Capiteyn is wegh, als ghy het weten wilt, en vastelijck gelooven. flinck.
Ja met sack en pack, plinca.
't sou mijn verstant berooven En seffens maken sot'lieven.
G'had wijser moghen zijn Als sot Mevrouw, den bot en waer van 't minfenijn Soo niet vergalt als nu, en soo verr' niet gekomen.
Maer Lieven is dat soo, waer hebt ghy dat vernomen?
Van sijnen Knecht, die hiet met den Lanteren quam Soo naer sijn Meester sien, Flinck.
En spreekt niet meer, 'k word gram dat ghy 't vertreck gelooft.
Lie ven.
Gram op gram neer, 't sal blijcken, die niet gelooven wilt die magh daer naer gaen kijcken.
Dat hy soo wegh sou zijn... lieven.
Jae, jae naer Engheland, Geloovet soo ghy wilt.
't gaet boven mijn verstand.
't is waer, in Engheland, daer sal hy zijn te vinden.
Dat hem den Beul de strôt magh aen een galgh toebinden want vanden RAMPSALIGHEN MINNAer.
Want hy my soo bedrieght.
Heu heu heu!
Eylaes eylaes eylaes, wat nu gedaen?
ick staen gelijck als dwaes En sinneloos, en sien... 't en is niet te verdraghen, iev.
Ghy draeght te veel Mevrouw, dat meest is te beklaghen.
Fili.
Wat draegh ick dan een Kind?
Wat, dat en segh ick niet, Maer 't wort'er op verstaen, 'k beklaegh maer u verdriet, dat komt 'er af Mevrouw, het Venus spel heet minnen Dat groot perijckel lijd', en weynigh med' te winnen... Wacht u dan Meysjens voor het kraeyen van den haen Als hy loock g'eten heeft, dan valt hy seffens aen, En gheeft den toom soo langh niet aen u sotte grillen.
Als ghy hoort roepen soud ghy Hanneken uyt niet willen De klock heeft een, en siet, daer naer dan komt 'er twee Te samen voor den dagh, en als te laet is, wee. ach wat heb ick gedaen!
Dan en kan men niet tusten, dan klaeght men, ach!
Hoe blind was ick mijn wellusten, en 't klaghen komt te laet.
Gijs houd dit toch secreet.
Ick kan 't wel helen, als het alleman maer weet, kan 't jonck waerseggerken maer sonder spreken swijghen.
Dat misschien is op wegh, niemand en sal iet krijghen uyt mijnen mond Mevrouw Flinck.
Ghy spreekt oft ghy iet wist, iev.
'k en heb noch niet gesien, soo weet ick niet, al ist Dat waec kan zijn Mevrou, 'k en wensch 't oock niet te weten, Soo en had ick niet te wasschen als ghy zijt bescheten.
Gijs hier dient raed geschaft, lieven.
Den wijsen raed is goet.
Wel seght my dan eens hoe men hier in leven moet, want ghy my hespen kunt, ghy sult my seer believen.
Had ghy u eer gewacht van sulcken kicken dieven Die vlieghen met den nacht om quaed te doen, 't en sou Niet noodigh zijo om u te gheven raed Mevrou, 's'en doen niet qualijck die 't spel vinden daer sy 't soeken.
Ach Lieven Gijs 't is waer, ick sou dat spel vervloeken Quam het my noch ter hand.
Mevrou maeckt u ghereet Om hem te volghen naer, maer in geen Vrouwen klcet Dat u sou schade doen, laet mans kleederen maken En koopt een schoon paruyck, dan konnen wy geraken, Den deghen aen de zijd, de pluymen op den hoet Als eenen Joncker, want k sien dat soo wesen moet.
Om saam te weten ghy als Heer, en ick u knecht te trecken Naer Londen daer hy is, sonder u te ontdecken, of t anders waert verraed.
Ach mijnen Lieven Gijs Niemand en is in sijne eyghen saecken wijs ghelijck ghy hoeft te zijn, wilt strack den Snijer halen Tot maecken van een kleed, k sal dobbel hem betalen Want hy my haest gerieft... maer om dit wel te doen, ick sal hem naer u lijf doen nemen het fatsoen Al of t kleed waer voor u, want dat aen u sal passen, my ock wel voeghen sal, om ons niet te vertassen Waerom dit wort gedaen.
Het is seer wel geseyt, ick draegh u liverey, dat is de swarighevdt, hoe sal my dan dit kleed van eenen Eelman voeghen?
Seght dat gy trouwen gaet met u Me vrouws genoegen, En doet een goey fortuyn, dat ick oock segghen sal, dan en kan hy in 't minst niet weten van 't geval Dat my weervaren is... lieven.
Mevrouw ick ben te vreden, ghy sult veel beter aen dit kleed u geld besteden, als g'uwen maeghdom hebt verkocht aen jonckers lust, daer men den rouw van draeght als het vuur is geblust.
Dat Digitized by google van den RAMPSALIGHEN MINNAer.
Dat u hert stack in brand als Joncker u aenschouden, Flinck.
't is waer ach Gijs 't is waer, ick hem te veel betrouden Ick bidde laet ons gaen, en nemen onsen tijdt Wat beter waer als voor... lieven.
Ghy waert u eer niet quijt Had ghy dat eer bepeyst, d'occasi maeckt veel dieven, wanneer de Meysjens hun te licht laeten gerieven.
Dat heb ick wel beproeft toen Joncker soo schoon songh.
Met proeven, dat is waer, verbrand den Kock sijn tongh.
Knecht Joncker Niesebrand met Hans Moef sijnen in Engheland over zit gekomen.
Sonher niesabrand.
O 't lof wy zijn geland en seer wel aengekomen, maer had den Schipper sijn Vaerkonst niet waergenomen En neerstigh opgepast, wy waeren door 't tempeest Verdroncken in den grond, en lijveloos gevoest, is 't liet duer gegaen, men magh sigh wel verschricken Voor sulcken ongemad, want alle ooghenblick en Door het onstuymigh uieor, dat in de zeylen slaet Dan helt men u aer de doodt, en roept het schip vergaet.
Wat mocht lians mijn onkuecht in dit gevaer al peysen?
Mijn Heer ick heb den bras van soo met u te reysen, uwe vryagie en staet my gans niet aen Want t'huys en sou mijn broeck aen 't gat soo rond niet ftaen En opgeblasen door de winden die my quelden, Ja gans bescheten, om dat sy ons soo onstelden, Toch ick geloof dat was een straf, die quaed gety aen u veroorsaeckt had, en daer' en boven my te plaghen op de zee.
Wel wat heb ick bedreven Om straf te onderstaen?
U woord van trouw gegeven Aen juffvrou Flinck, die ghy nu jammerlick verlaet.
En moeyt u met geen saeck die u niet aen en gaet,, hebt ghy den Schipper oock voldaen, en op mijn dinghen Gelet, dat vraegh ick u?
Wie sou het anders bringhen Als ick daer het moet zijn, nu wy zijn aengeland.
Is 't kistje met den reyssack wel en by de hand?
De minnaers die zijn blind... daer en is niet vergeten Als Juffvrou Flinck mijn Heer, dat moet ghy vast'lijck weten, ion, ick segh u swijght daer van eer 'k u om d'ooren slaen, Hans.
Dat waer noch ergher als met Jusfvrouw Fliuck gedaen.
Ick heb mijn eer bewaert, en sy heeft haer verloren.
Soo ghy daer van noch spreekt, de doodt is u gesworen.
Die heeft sijn eer verloren word over al veracht, ion.
'k meynden dat g' u noch had, Hans.
Ia Heer noch desen nacht, 't en waer dat ickse had verloren in het droomen, dat veeltijdts wel geschiet, laat ons soo verr' niet komen, 'k heb beter mijne eer bewaert als jufvrouw Flinck Het waer te wenschen dat met haer soo wel verginck Als het met my sal gaen... Ach Godt!
Hoe sal sy kermen, En brullen al den dagh, de arme sloor, ach ermen!
Gans te beklaghen is, het gaet my seer te naer, als sy in d'armen een kleyn Kindt krijght sonder Vaer, dan salse noch al meer bedroeft zijn, en vol sorghen, om vodden voor het kind te koopen sonder borghen, want haer crediet is wegh... joncker.
Ick segh u swijght, Hans.
't is best, maer vanden RAMPSALIGHEN minnaer.
Maer hoe het gaet oft niet, non dignum & justum est.
Godt gaf, dat die soo zijn hun selven eens bekeerden, En die het niet en zijn uyt dees vermaningh leerden... ioncker.
Ia die sigh in den val Van iemand spig'len kan, veel beter varen sal, als die het niet en doet.
Mijn Heer, spreekt van logeren Nu wy tot Londen zijn, wat dient dit discoureren? ion.
't voornemen is, waer ick hier vinden sal mijn Lief, die my gelijck ghy weet schreef haeren lesten brief.
Hans, is die te soecken noch, daer d'ander was gevonden, die ghy verlaeten hebt?
Ick jaegh u voor de honden, soo ghy daer noch van spreekt, swijght van die swarigheyt.
Hans aen volck.
Is dat nu statigheyt, om u nieuwsgirigheyt... soo hael de droes de min, 'k en acht geen minnesotten Die vlieghen om de keers van liefde als de motten, En branden op het lest hun vleughels, ja 't heel lijf, soo doen sy oock, die hier en daer hun tijdverdrijt, by iemand soecken om te krijghen in hun netten, En de fortuyn door veel toelatens dan beletten Van menigh edel Maeght, maer dat jan haghels volck, 't geen op geen eer en past, somwijlen sulcken wolck Komt waeyen over 't hooft, daer is niet aen geleghen, Dat set de Meesters van d'aelmoesseniers daer teghen, Klaes sit Truy achter 't gat, Dries houd den geck met Trijn, Hans krijght den wil van Griet, en Peer onteert vuyl Lijo, Belaggelijck om sien, en kael om te vertrecken, 's'en hebben daer niet toe, dat komt van treckebecken.
Ioncker uyt.
Hans klopt daer cyeren in, dan valt u segghen kort... ick heb een goed quartier gevonden, daer men wort loffelijck getracteert, hier by in de dry Apen, Hans.
Noch twee daer by maekt vijf, laet ons daer op gaen stapen, ion.
Wy gaen daer soo na toe, draeght uwen reyssack aen Den Veerd in sijn bevel, dan hebde ghy gedaen.
Iuffrouw Leonora met haer Dienst maeght margo uyt.
Wat is 'er nieuws Margo?
Mevrouw ick heb vernomen Dat Ioncker Niesebrand uw Vrijer is gekomen Uyt Neerland in dees Stadt.... leonora.
Soo 't waer is 't is my lief... 'k ben bly dat hy soo haest op mijnen lesten brief houd sijn woord om my te gheven Sijn langhbeloofde trouw.
Ach Godt, het waer mijn leven Dat het soo verr' eens was, mijn woord waet strack gereet Dat my eens werd gevraeght, daer ick nu tot mijn leet Blijf sitten ongetroost, want daer en is niet eenen Die naer my vraghen komt, al haddense blau scheenen Geloopen noch soo quaëd by iemand wie het was, 'twaer my al even eens, ick hun terstont genas, dat ick toetasten sou.... leonora.
Sottin wilt daer van fwijghen mar.
Swijgen, dat waer my leet, kon ick maer eenen krijghen Dan was ick rijck genoegh.
Siet daer komt eenen aen... sou 't Niesebrand niet zijn, ick word gelijck bestaen... mar.
Digitized by google van den RAMPSALIGHEN MINNAer.
Ick sien hy wort van 't volck recht hemenwaerts toe gewesen Het kan den selven zijn, die iemand sou genesen Van Venus minnepijn, dat sien ick aen 't fatsoen Het sal den selven zijn, daer ghy hebt med te doen.
Ick bid houd u koleur, ick merck aen u manieren Dat ghy verstaghen staet.
Wat sal dees kameniere Noch brenghen voor den dagh, gaet wast u schotels schoon, En moeyt u met my niet? margo.
Ick sien het aen den thoon Van u veranderingh.
Ick segh wilt daer van swijghen... mar.
Ick pronckten als een Pauw, en voeghden my tot nijghen Dat ick had sulcken luck, soo verr' als hy my sagh Sou ick hem loopen toe met eenen soeten lagh, dat eer is maer geen schand', want g' u kont statigh houwen Gelijck de Vrijsters doen wanneer sy staen op 't trouwen.
't en is soo verr' noch niet, margo.
Verr op verr neer, t is soo, ick sprongh strack op sijn bed, dat ick nu waer een vloo binnen.
Soo wel staet hy my aen.
Ionker niesebrand uyt.
Meuffvrouw wil gedooghen Dat ick u handen kus, en als u slaef magh booghen Mijn knien voor soo een Godin gelijck ghy zijt, Die om u kom soo verr gereyst, om dat den tijdt van uytstel is voor by, en meer als overstreken Dat ghy my hebt u trouw belooft, en 't heeft gebleken Aen uwen lesten brief, daer ghy u woord hervat.
Ick heet u wellekom uyt Neerland in d'es Stadt Om dat ghy volght mijn woord, ionker, daer en kan niemand tegen Die cerelijck wil zijn... Leonora, ghy thoont u wel geneghen tot trouwen als ick oock sal doun, weest dan gerust, t.3.
Dat is genoegh geseyt.
En hebt ghy geenen lust Om te verversschen?
komt in huys, 'k sal eens doen tappen Van onsen besten wijf.
Hans aen 't volck.
Hoe kan dat verken klappen En loncken als een Kraey die eenen jagher siet... margo brenght vijn uyt, en draeght hel binnen.
Margo aen Hans.
Seght Jonghman, en zijt ghy den Knecht van Jonket niet?