floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wy zyn de potzen nu van deeze nachtmerrie gewend.
En me word vaak bedroogen, eer me die varkens kend.
Had ik onze landdeerne maar meede genoomen, Maar myn zoon kost met haar domheid niet te recht koomen.
Hier zyn ze weer veel te wys.
Waar ik het wend of niet, Daar staat my niet voor de deur, als kommer en verdriet.
Myn Jongen begint hier by de Pluggen van Sinjeurs te verkeeren, en die zullen hem, als dat de wys is, niet veel goeds leeren.
Wat ben ik zot geweest, doen ik het land verliet!
'k wou dat het Heerschop stom wierd, die my dat ried.
En of wy boeren vettig zyn, wat kan het geeven?
Wy verstaan de letter niet van het Stads leeven.
De vervloekte grootsheid, had my van binnen bezield, nu word ik gewaar, wat zy bezit, dat zy t vernield.
Waarachtig ik wil my deeze week weer na t land pakken.
Dit huis mag het huis zyn, dat zal niet in de grond zakken.
Ik zink dag over dag vast een half myl in d'aard.
't zou hier alles verzuipen dat ik vergaard heb en gespaard.
Myn Jongen kost me zo veel, dat ik hem moet kappezoeneeren, 'k zal hem met de halter om de hals na de trog doen keeren.
't is hier lang genoeg gemald, en gefoold, men zeid, die ten halve keerd, dat hy niet geheel en doold.
Komt myn Jongen maar t'huis, ik zal hem bestraffen.
Dat straatslypen en rinkinken zal ik haast afschaffen.
Maar ziet, daar koomen twee Papegaaijen, bestrikt en gelint.
Wie weet, of myn zoon ook geen trek tot zulke bontekraaijen vind?
Dit soort van voogels lykt voor ons bederf gebooren.
Ik gaa na binnen, ik mag die Nachtmerrien zien noch hooren.
ISABELenAGNIEt.
Hy is afgedaan, d'a la mode tour.
Wat zag er Jonker Snottolf vies uit, met zyn broeder!
Hy verwaardigde my niet eens met zyn lonken.
Agriiet.
Die steiloor is zelden vroolyk, maar altyd dronken, dat hangwambus is zyn beste plooijen al kwyt.
't was eevenwel al een Orientaaltje in zyn tyd.
Die fyne gasjes zyn al meê braave baazen Maar nu is 't maar een wynspons, en een minnaar van de glaazen.
Onze oude galant, gaf u die niet een wenk op den Dam?
De vrind van Leiden?
die is al kreupel en lam.
Neen, die van Rotterdam, die u zo teer plag te beminnen.
Dat was wel een goede baars, maar nu mist hy zyn vinnen.
Dat is geld, wilt gy zeggen, de booter van de vis.
'k geloof niet dat 'er ooit gans behendiger geplukt is.
Wie weet of hem een goede dobbel niet wel geeft nieuwe veeren?
Die eens kaal is geweest, word licht vies van ons scheeren.
Myn gedachten zyn nu met iet wisser in 't spel.
Die boere Jonker, onze buurvryer, al is hy wat zwart van vel, zyn beurs is weer wit, k ben belust op zyn schyven, die veugel moet ook niet lang op zyn wieken dryven, ik meen my van zyn pluimen zo wel te voorzien Dat ik er my, eer ik ook naakt word, met oordeel van bedien.
De konst is oneindig, en heeft ons noch veel naagelaaten.
Maar die Jonker zyn knecht bulkt als een stier, en hy ziet als een wolf uit zyn gaaten.
't zal mociten kosten eer men dat monster temt.
Is de konst by jou dood?
maak dat hy voor ons stemt.
'k heb al wat ik kon hem voorgehouwen, maar hy lykt nergens vies af, als van de vrouwen, hoe beleefder dat men hem aanziet, vleid en vermaakt, hoe onbeschofter dat hy zyn gal en zyn vuur braakt.
't is een draak, die niet en spuuwt als fenyn uit zyn kaaken.
Ia. betrapt.
ik heb grooter monsters al t'am kunnen maaken.
Weg met zulken Bryzak, zyt gy noch zo zwak?
'k weet dat ik hem met een woord kryg in 't jak.
Ja jy, juffrouw, dat is nu wel te gelooven Bereik myn dag eerst, en gaa my dan te booven.
'k heb in myn tyd ook al wond'ren gedaan.
Een lomp van een boer te bedotten, daar is geen konst aan.
Daar of daar omtrent, ik zal 't noch wel eens beproeven.
De knecht is het noodigst die wy tot ons voordeel behoeven.
Want wierd hy jou laagen voor de Jonker gewaar, hy zou ons aanstonds verraaden en verklikken by zyn vaar.
Dan we 'er een ander, wees maar behandig.
Die van een mensch moet bestaan leeft waarlyk elendig.
Onze Alexander uit Braband word alle uuren verwacht.
Die zelve daar gy aan verloofd zyt?
Of die het zo acht.
Wy zyn wat luchtig aan malkander verbonden.
Dat verstaat zich, wat vaster als katten aan honden.
Neen gewis, onder ons zyn wy den and'ren verplicht.
Agnict.
Ja gy voor zyn geld, en hy voor uw gezicht.
Neen serieus, het bestaat in gezonde woorden.
In t zuiden gegeeven, en nu al voorby het noorden.
Neen 'k heb waarlyk noch liefde voor zyn geld.
Dat is genoeg, is zyn beurs anders maar wel gesteld.
Hy weet wel, by my zonder geld, valt niet te mallen.
Dat is zo, daar zal noch wel een brok vallen In den oorlog word al meede een stuiver geroofd.
Dat is winst die ons van natuur is beloofd.
Heeft hy wat, ik denk 'er wel of te vaaren, een Soldaat heeft niet geleerd, als voor ons te spaaren.
Hy moet bedot zyn, myn verstand zoekt een list, hoe t op t kortst word verricht.
Ja of gy dat niet wist.
'k meen door geen gemeene manier te beginnen.
De soldaaten zyn luizig van buiten, en rottig van binnen.
Hy moet op een ongemeene wys zyn verrast.
AAgniet.
Daar is niet zo leelyk, dat ons niet en past.
't is al eens, als wy ons oogwit beschieten.
Om u dienst te doen zal my geen arbeid verdrieten.
Onder u heb ik al een stuiver vergaard.
Die zo reedelyk beloond is getrouwe dienst waard.
Deeze windbuil, die niet weet als van snorken en liegen, zal ik eens op een nieuwe manier potzen, en bedriegen.
Gy zult aanstonds voor my, in d'een of d'ander achterstraat, Verneemen, of 'er niet een gemeene vrouw op haar uiterste gaat Of naar iemand die gisteren of deezen dag is bevallen.
Een slechte vrouw, zal die dan de bot gillen?
Isatel.
Neen, een jong kind, is 'er maar toe van doen, dat zal hem de baard schraapen, met fatzoen.
Agnies.
Van diergelyk scheeren heb ik nooit gehoord, of geleezen.
Hoor, dan zal ik voor een uur of twee Kraamvrouw weezen.
Ondertusschen zal hy opdokken meer als je meend.
De vrouw zal rykelyk beloond worden, die ons een kind leend.
Ik heb hem van myn zwaarzyn voor lang geschreeven.
Heeft hy maar geld, hy zal het my tot een duit geeven.
Voor de rest weet ik raad, daar is schroom noch gevaar.
Een kind moet er zyn, dan is alles klaar.
'k zal 'er wel een vinden onder onze buuren.
Ik ken anders beedelaars, die ze malkand'ren verhuuren.
Meend gy dat dan alles zo fix zal gaan?
Bezorg my maar een kind, het verdre laat op my staan.
Kan ik het niet leenen, zal ik het steelen, 'k ben belust, om u voor Kraamvrouw te zien speelen.
Dat zal ik u bakken konstiger als de natuur.
Ik bezorg dan dat ik een braave Jongen huur.
Doe zo, ik zal terwyl op de boere Jonker passen.
Die moet eerst geschooren, ik zel jou dat varken ook wassen.
ISABEL alleen.
Ik mag na huis gaan, 't is mistig op de straat.
Ik kan door ons venster bespien al wat myn huis voorby gaat.
De boere Jonker verschynt, hy is wel uitgestrecken.
Zyn Digitized by Google betrapt.
Zyn Beerekop van een knecht is er by, voor ditmaal best in huis geweeken.
Die Vrouwehaater, is noch niet veilig voor ons gezicht.
'k zal binnen wel verneemen, wat buiten word verricht.
KEESenbouwe.
Wat valt er zo beestig van het landleeven op te snyen?
Deeze Stad heeft ook boomen en rivieren, die vermaaken en vlyen.
Of men buiten een uur of vyf het gras overziet, Dat is 't ook al, en voor de rest ziet m'er niet.
Weg met al dat geraas van ossen en koeijen, hier hoord men and're stemmen, als kalven bulken, en loeijen, De Nachtegaalen, zingen hier dag en nacht.
De velduilen zyn 'er schor by,zonder bevalligheid, of kracht.
'k heb hier in de buurt een vrouwmensch hooren zingen 't Was niet anders, als of my het hart uit het lyf wou springen.
Luister, luister, my dunkt daar hoor ik weer een stem.
Dat hiet galmen, dat geluid heeft klem.
't zal hier of daar de stem van een mot weezen.
Zo vooraan op de straat, dat word op den dag zelden gepreezen.
Word binnen gezongen door Isabel.
Wat is zo zoet, als in uw slaverny te zuchten?
'k bemin de pynen die ik ly.
Uw straf geweld is noch te lyden, noch t'ontvlugten.
Duur, langgewenschte slaaverny.
De pokken, de droes, ik weet niet wat me schort, Van dit dreumelen, is t of ik puur mislyk word.
'k ben betooverd van zulke vervoerende klanken.
luid dat niet anders als blaaten en janken?
Jy ziet noch al eeven donker en droevig van geest.
Heer, wat is een boer in zyn hart, ook een mislyk beest!
Lieve Jonker!
Waart gy ook maar een boer gebleeven.
Daar is een end, aan dat malle Stadsleeven.
Wat word hier anders onder de Jeugd geleerd, wie meest lichtmist, en zyn geld om het dartelst en kortst verteert?
Gy verstaat u al verstandig op smarotsen en smullen.
Gy weet ook, hoe men de kalissen de darmen moet vullen.
De vrouwlui na te draaven, lykt dat gy ook al verstaat.
Daar woond een kol in de buurt, die rand my aan op de straat.
Deeze zang is het lokaas, 't is de stem van een deezer hocren.
Waar zullen u deeze Sireenen noch niet toe dringen en ver voeren!
Dat Slangezaad bederft wat 'er ziet of genaakt.
Wie ziet niet hoe meenig daar door aan de galg zyn geraakt?
Maar gy zult er een man door worden, dat kan niet missen.
Misschien een brokje voor de voogels, of de vissen.
Jou vaar heeft het met bezonder overleg bedocht, Doen hy voor jou geleerdheid, en zyn hovaardy, de Stad zocht.
Licht denkt hy noch een Raadsheer van jou te maaken.
Nu 't is meer gebeurd, een boer verstaat ook de land zaaken.
Ik verwacht haast van jou een ander postuur, als van jou vaar.
Ten minsten een jong Soldaat, of een oud Beedelaar.
En ik verwacht eens een end, van jou malle buijen.
'k zal myn vaer spreeken, jy zult my niet langer bruijen.
Jy zult weezen na de schop, en de spaa, de egge, en de ploeg, om de paarden te volgen zyt gy pas wys genoeg.
In de Stad mankeerd geen getal of soort van gekken, Zy zal niet verliezen, gy moogt we 'er te veld trekken.
Altyd my zo te berispen dat verdraag ik geen meer.
Gy spreekt niet meer tegen Krelis de boer, maar kornelis uw Heer.
Gy verstaat u op geen Stads, of burgerlyke zaaken.
En met zulke Druilooren moet men zich niet gemeen maaken.
Gaa naar huis, en verzoek verlof aan myn vader, by my is het niet noodig, jou paspoort is klaar.
Hier kan men noch een wys kaerel ruilen.
Wie drommel kan zich vermaaken met jou schelden en pruilen?
Adieu, Bouwe, ik gaa noch eens na den Dam.
Ik neem afscheid, of ik in geen uur t'huis kwam.
Gaat gy me dan Jonker, zo troosteloos begeeven?
Heb ik, met u ten besten te raaden, zo voel misdreeven?
Kunt gy uw getrouwe Bouwe zo laaten gaan?
15 keer.
Al wat ik doe staat jou niet aan.
'k Wil geen knecht die zyn meester kan onderwyzen.
'k Wil er een, die myn bekwaamheid kan volgen, en pryzen.
Zulke Flikflooijers hebt gy reeds al te veel, Dat zyn Loftuiters, ten dienst van uw bederf, en haar verslindende keel.
Daarna, als gy meede in staat zyt van Jonker pover, Heeft niemand tot dankbaarheid voor u een stuk brood over.
Gedenk noch aan de zuchten, van uw getrouwe knecht.
Doet gy voor het laatste maar, dat ik u heb gezegt.
Een getrouw dienaar mag niet teegenspreeken.
Ik laat u gaan, om my de kop niet meer te breeken.
Daar is noch een fooitje, eisch van myn vader, de rest van de som.
Die voor 't land zo simpel is, is voor de Stad veel te dom.
Vaar wel, bouwe, gaa jy weer zaaijen en bouwen.
Het diend u hier niet langer, de weelde, kan u niet houwen.
Zeg myn vaar, dat ik in een uur vyf zes t'huis weezen zal.
Hier langer met jou te praaten wierd ik waarachtig ook mal.
BOUWE alleen.
Datientie dan, mag getrouwheid noch weldoen niet baaten?
Myn zucht voor uw welstand verdiend die dit bedroefd verlaaten?
't is wel waar, dat ik myn Meester meer behaagen zou, als ik hem vleide en bedroog, en vergat plicht, en trouw.
Ik zou er ook noch al een zoete stuiver by winnen.
Maar hoe kan een eerlyk borst met schelmstukken beginnen?
Ik mag my troosten in dees gedwongen nood, en zoeken op het land liever een eerlyk brood.
Moet men daar wat meer voor de kost zweeten, en draaven De wellust, zal ons weezer zo doodlyk niet verslaaven.
Myn goede Jonker was waarlyk beeter geluk waard.
Schoon hy bedurven word, hy is goed van aart.
Een vervloekte panlikker is hem op zy gekroopen, en eer hy recht water kend, is hy door de schurk verzoopen.
Dat gaat na de vaar toe, en ik spreek om myn huur.
Wat verdiend een eerlyk man in de waereld het brood zuur!
Daar komt hy zelf juist buiten, dat wil ook weezen.
BOUWEenjaap als voor de deur tegen de Meid binnen zeggende.
Aak de spys klaar, ik zal myn zoon uit een ander Jaap.
boekje leezen.
Komt hy straks t'huis, zo laat hem niet meer uit.
'k Wil naader weeten, waar hy zyn geld meë verbruid.
Maar is dat Bouwe niet?
die helpt hem meë vagabondeeren.
Wel, vryer, is 'er geen end aan myn zoons en jou zuipen en smeeren?
Waar is Kees?
Hier voor een straatreekel te loopen, dat is schand.
Ik ben dat Stadshollen moede, ik wil weezen na t land.
Myn blinde zotheid, ik kan ze niet verzinnen.
Wat of my de Stadszorg voor de landrust deed beminnen?
Kom, Bouwe, pak ook jou spillen, weez'er by malkaar 'k Wil morgen weez'er na buiten, myn welvaart loopt hier gevaar.
Gy zult ook beeter de ploeg, als myn Jongen bestuuren, het roer daar van zal u zuiv'ren van deeze parten en kuuren.
Waar is myn Jongen? 'k heb hem van de morgen pas eens gezien.
Hy is na den Dam, en ik heb de zak van uw zoon.
Van Jonker Kornelis, die ik altyd ten besten heb geraaden, hy wil geen berisper, maar een voorganger op ondeugende paden.
En omdat ik hem hier over niet gunstig sprak, Heeft hy afscheid genoomen, en gaf my met eene de zak.
De stouten bengel zou die zyn vaar ook wel haast geeven.
Wie zou vermoeden, dat de Stad oorzaak geeft, om zo ondeugend te leeven?
Op het land was hy naarstig, beleefd, spaarzaam en vroom, nu is hy kwistig en diefachtig, koppig, lui, lekker en loom.
'k zal Digitized by google betrapt.
17 'k zal hem dat wegjaagen, anders verleeren.
Gy zult zonder my niet meer naar het land keeren.
Myn zoon heeft ook lang genoeg voor de Jonker gespeeld.
Het begin, heeft my al van zyn zotheid verveeld.
'k heb hier en daar noch wat schulden in te haalen Die slaager voor twintig ossen zal my, hoop ik, van daag betaalen.
Ik gaa daar eens heen, t is Vrydag, men houd nou geen Hal.
Ik hoop dat die bloedverkooper t'huis weezen zal.
Komt ondertusschen myn zoon, laat hem niet meer vertrekken, zeg hem niet mendal, ik zal hem zelfs myn besluit ontdekken.
De Vader, schoon het een boer is, heeft verstand.
Hy ziet zyn abuis, en het verschil tusschen Stad, en land.
Veele verslyten de boeren voor onnoosle en domme krengen, Maar die een boer wil bedriegen, moet 'er een meë brengen.
Wy zyn behouwen, op t land zal t haast beeter gaan.
Sint pokken!
Daar komt het kopy van myn jonker aan.
Dat is een wydbroek, al half tot franje versleeten.
Dit wil noch een Sinjeur zyn, hy heeft een knecht, wel te weeten.
Dat gaat naar onze Tryn, wat roert my de rest.
Die zyn eigen gebreeken zuiverd, doet ver best.
KARELenROBBERT.
Iwe 'er na het oude Doolhof vol bedurven poppen!
Robbert ik zou die gebrek, jicht en puistzaaijers liever trappen en schoppen.
Gy zyt reeds al gortig, wat begeer je noch meer?
Of is 'er noch hooger prys, als kaal, en het Fransch zeer?
't is nou lang genoeg, ik mag dat mallen niet langer lyen.
Als het spel op zyn best is, moet men uitschyen.
Wy koomen met de nachtschuit van Rotterdam En in plaats van jou zaaken te bezorgen, na het bedurven lam, Of anders schurfde wolvin, van jou beurs en jou daagen.
Dat hinkelen, hoe zult gy dat noch op drie beenen beklaagen!
Ik ken er veel, die er waarlyk zo kloek en vigilant by staan, dat ze een kwartier vord'ren, als zy zes uuren te post gaan.
Zo gy niet voor uw tyd gelukkig word begraaven, zie ik u noch op vier beenen om een kist draaven.
't is hoog tyd, schei 'er af van dit gedrocht.
't is lang genoeg jou bederf, in plaats van jou behoud, gezocht.
Van bederf, of behoud, deeze vryer is met verstand overladen.
Als ik jou de maag vul, mag ik myn honger niet verzaaden?
Zie hier in onze tyd weder een volmaakt Philosooph.
Dat is van 't soort, kaal en gezond, zonder geld, zonder geloof, die alles in een ander verdoemen en laaken.
Maar hadden de bloeijen magt, zy zouden 't niet half zo goed maaken.
Van jou's gelyken is 'er schaarsheid noch gebrek in 't land.
Daar zyn berispers genoeg, zonder oordeel of verstand.
Platter, wie heeft u zo fyn leeren redeneeren?
Onder de Plakhouders, zoud gy voor een kwaadbestraffer pas seeren.
Ik ben al dit bruijen en onderwyzen moe, dies houd u te vreeden met 't geen my gevalt, of wat ik doe.
Ik wil Juffrouw Isabel noch maar drie woorden spreeken.
't is genoeg, in het vierde zoud gy blyven steeken.
Spreek haar, maar gedenk wat ik u heb gezegt.
't is een ongelukkig Heer, die zich schikken moet na de knecht.
Daar komt Agniet, deeze was ook wel eer myn behaagen.
Wat u doe beviel, zal zy noch meëdraagen.
't is noch een vaste troonie, ze is eerwaardig en bejaard.
TIEN Digitized by google betrapt.
19 TIENDE TOONEEL.
AGNIEt, karel en robbert.
Agriet.
't gezicht van die jongen was een dukaat waard.
Ter goeder uur heeft my onze Juffrouw daarom gezonden.
'k heb een jongen met oogen, als een valk, in de kop gevonden, Daar by was hy gaaf, en nelder van huit.
Oud vlees mag beeter smaaken, maar het jong ziet 'er beeter uit.
Onze Alexander, zal zich verdrinken in weelden.
Myn baazin zal een smaakelyke kraamvrouw verbeelden.
Haar Baazin een Kraam vrouw, wel waar lykt dat na?
't word myn tyd dat ik naar huis toe gaa.
'k wensch haar dit schepsel voor de kunst zal behaagen.
Agnietje, blyf staan, een woordje moet ik u vraagen.
'k wou jou Juffrouw eens bezoeken.
Wat schort ze?
Is ze niet wel?
Wel of niet wel, jy lykt ongezond in jou vel.
Myn juffrouw is noch als ze behoord te weezen Karel.
Zy is eevenwel meer bezwaard, als voor deezen.
De juffrouw, hoop ik, is al weer uit het bed.
Wel waar pokken of een lui mensch niet al op let?
Wat raakt u onze, of ander mans zaaken?
't word tyd eens werk van de jouwe te maaken.
Dat kreng spreekt leerzaam, gaan wy hier maar van daan.
Heb ik van ter zyen niet van een jonge zoon verstaan?
Of van een dochter, wat leid 'er jou aan geleegen?
Hoe nu zo spytig?
Wel een kind is een zeegen.
Dan weet jou vrouw noch waar ze voor slaaft en zweet.
Gy zyt gelukkig, dat gy zo veel weet anders, in ons huis zoud ge noch wat konnen leeren.
Neen, gy schynt my geleerd door uw kleeren, Agniet.
Het arbeidsloon is 'er, hoop ik, al van betaald.
't Zou my verwond'ren, zo gy we'er op nieuw dwaald.
Wel waarom zoude ik niet meer kunnen dwaalen?
Delistigejuffer.
Gy kond geen stuiver voor den ingang van het doolhof betaalen.
Die sluit me buiten, dan zyn ze van verdwaalen bevryd.
had ik wat bedachtzaamer geweest in myn tyd!
Dit ziet op ons voorig verspillen en kwisten.
Gy hebt noch het verstand niet van hoerelisten.
Ik beschouw myn zotheid te laat.
'k Wil eevenwel verneemen, hoe het binnen staat.
Klop aan dat huis, ik wil de Juffrouw eens bezoeken.
Doe dat niet, onze Juffrouw zou raazen en vloeken.
Dan zou het verlooren arbeid zyn, sinjeur.
Wilt gy niet kloppen?
Dat is raak op de deur.
Vlugt hier van daan, sinjeur, ik begin te vreezen.
De dood wil met geweld in ons huis weezen.
Wat dood?
wie hoorden ooit zotter praat?
't is een geraamte dat in jou kleeren gaat.
De meid heeft gelyk, ik zie hem leevendig wand'len.
Gy lien beide kund verstandig van de dood hand'len.
Daar verschynt myn engel, nu heb ik geen nood.
Zeg liever d'oorzaak by jou leeven, van de dood.
ISABEL, KAREL, ROBBERT en AGNIET.
Ifabel.
De vrind Karel, is hy noch gezond, en by leeven?
Als gy ziet, laat ik jou eens een zoen geeven.
Hola, strak, strak, voor de deur is geen fatzoen.
Hebt gy my iets fraais meê gebragt?
Ik zal het noch doen.
Dat zyn prullen, hoe!
Niet eens om een vrindin te denken?
Of dacht gy door een kus ons ryklyk te beschenken?
Neen, maar ik ben zo verheugd u te zien, en verblyd.
Habel.
En ik ben bedroefd, dat gy met leege handen gekoomen zyt.
Wie dacht, dat ik u zo fris zou hebben gevonden?
Moest ik dan ziek zyn?
of moet me geen goed doen aan de gezonden?
Goed doen?
ja doch!
Maar ik dacht, gy waart in geen staat.
In geen staat!
'k word om uw boerten kwaad.
Wy zyn noch altyd bekwaam, om een hand uit te steeken.
Ik dacht gy te zwak zoud zyn, om daar over te spreeken.
Men heeft my gezegt, dat gy bevallen waart.
Wat stoot die brabbelkin daar een loogen uit zyn baard!
Heb ik u gezegt, dat onze Juffrouw was geleegen?
Neen, maar daar was een jongen als een valk verkreegen.
Dat is in onze buurt zo even gebeurd en geschied.
Twyffeld gy?
gelooft gy uw gehoor en gezicht niet?
Kom laat ons dan maar na binnen treeden.
Zo droog, 't is verbooden, het stryd tegens de reeden.
Eerst een kus, wil je zeggen, zo zyn wy t gewend.
Eerst een present.
Een vuist voor haar muil, schuuw deeze vuile teeven.
Dat is waar, ik pleeg wel een present te geeven.
'k Heb immers nooit kaarig geweest in myn tyd.
'k weet dat gy heeden ruim zo wel onderweezen zyt.
Het ouwe loon, wy zyn onder den eed van aanneemen en begeeren.
Op myn overgift, mag ik noch wel een stuiver verteeren.
Ik heb hier noch wel een middagmaal te goed.
Hier blyft niet als te kwaad, wat men geeft, vereerd, of doet.
Nieuwe giften, vryer, zyn hier van nooden.
Den ingang van onze drempel, zonder dat, is verbooden.
Ik doe geen tred in myn huis of hy kost me geld.
Een ander moet ook betaalen, wie hier maar klopt of beld.
'k heb dat nooit zo reedelyk uit hooren leggen.
Voor deezen was het onnoodig, hier af iets te zeggen.
Doe waart gy wys genoeg.
Hoe houd gy u nu zo mal?
't lykt een bedroefd handelaar, hy wil te mart gaan met niemendal.
Is het noch geen tyd, om uw oogen te ontsluiten?
De hoeren zyn pesten, zo van binnen, als van buiten.
Hoe rammeld de gek?
Madame, 'k gedenk wel aan myn plicht.
Maar is t vergeeten, dat zo mildelyk is verricht?
Verdronken ook, wy konnen van die prullen niet behouwen.
De hoeren doen zo, 't zou die beesten anders berouwen.
Myn beurs is juist niet verzien, dat doet my zeer.
Gaa en vervul ze, en kom flus eens weezen.
'k zal met myn dienaar flus, het geen gy eischt, betrachten.
Vaar wel, ik zal uw mildheid dan verwachten.
'k mag van den avond noch myn dienst u aan doen biën.
Wanneer men my vereerd, mag dat altyd geschien.
Hoe komt hy van ons kinderhaalen te weeten?
Hy heeft hier omtrent in een stoep gezeeten.
My is iets ontvallen, dat de jonge blank was, en schoon.
Zal hy gereed zyn, als hy ons is van noôn?
Ik heb er een gevonden by onze bekenden.
Daar is niet te doen, als my, of een ander, daar om te zenden.
Ik zag de boere Jonker hier flus voor myn deur, met zyn knecht.
Is 'er een doove en blinde jakhals veur.
Gy moet hem evenwel zien te bepraaten.
De zoon moet gy ook, zonder een lonk, niet voorby laaten.
Het net, om hem te vangen, is al gespreid.
Wees gerust op myn verstand, en beleid.
Dit is weer een nieuwe voogel, met aanlokk'lyke veëren.
Maar 't was of Karel ons flus wat docht te scheeren.
Ik zie van verre de vaar van onze Jonker de boer.
Kom na binnen.
Het lykt zeeker, Lubbert Lubbertzens broeder.
23 DERTIENDE TOONEEL.
Dat is mis, de Beesteviller was aan de wind met zyn vrinden.
Dat volk is meer in de Drinkwinkels, als in huis te vinden.
En, of het weezen wou, de vrouw was ook uit.
Maar wie weet, wie op het best van deeze twee myn geld verloor?
Zo lang als ze leeven, zeggen ze, is er noch wat te haalen, Maar als ze dood zyn, konnen de bloeijen niet betaalen.
'k begryp het, en het kan ook niet anders geschién.
'k wou een dood mensch wel eens geld tellen zien, 'k wou de helft van deeze schuld daar aan verkyken, maar het te verssempen, zou my ook niet gelyken.
'k zal 'er flus weer na toe gaan, is myn zoon maar in huis, hy zal 'er van daag niet weer uit, in deeze buurt is het niet pluis.
'k zag flus ook die twee Vrouwlui, die haar daar zo galant vertoonden, maar ik wist niet, dat die hier in deeze buurt woonden.
Kyk, dat huis ziet er ommers aanzienlyk uit, en wel.
En wie weet, of 't niet slimmer is, als 't voorburg van de hel?
Myn slaager, mag er ook beezig zyn om vlees te koopen, Of licht is er de Vrouw, om wat te veilen, ingeloopen.
't zyn Gildebroërs, zy winnen ook haar brood met vleis.
Wint me zomtyds wat, men verliest wel een reis.
Kom na binnen, de maag begint me te jeuken, 'k hoop dat ik myn zoon, en alles klaar zal vinden in de keuken.
Het Theater vertoond het zelve als het Eerste.
JAAPenbouwe.
Myn bedurven Jongen, de maaltyd te verzuimen!
Wat word het hoog tyd om de Stad te ruimen!
Die Bengel verkwist zo zyn tyd, en myn geld.
Wat was ik gelukkig, was hy weder op het veld!
Ik ook, ik voel 'er myn hart na verlangen.