floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Indien 't uw Hoogheid lust, hy kan de waarheid hooren?
Den eed, als 'er een goede dronk by is, gaat hy wel door, verhaal my dan den eed, ik verleen u gehoor.
Van 't ogenblik, dat ik het dagligt heb genooten, Heeft my myn Vader, zo als in 't verbond beslooten, Alleen voor uw bewaard, gekoestert, opgevoed, op dat, ik waardig zyn mogt, aan 't Atheensche bloed.
Ik die my dag op dag tot dit geluk bereiden, en my van uur tot uur om u tomhelse vleiden, wierd onversiens verrast, wanneer een droeve nagt, my Digitized by Google DE GEWAANDE PRINS.
My midden in myn rust een diep gepeins toebragt, Ik zou nog twyfflen of t geweest was, in myn droomen, Maar t is my al te klaar verscheenen, voorgekoomen.
Wat is uw verscheenen, wat voor een ding is dat geweest?
Wat het geweest is, t was een lang versturve geest.
Myn ledekant, bestond hy zagtelyk te naaken, Dat van zyn fel gezigt scheen in de brand te raaken.
Hy had een lange baard, het aanzigt droef en bleek Zyn stem was hees en schor, zyn huid verdord, geleek Veel beter om een trom, als om een mens te dekken, zo vreeslyk, kost hy myn eerbiedigheid nog wekken.
Als nu de geest vernam, dat ik van angst en schrik schier van my zelve lag.
Begost hy overluid aldus tot my te spreeken.
Och laat ons met geen sprookjes het hooft breeken, de tyd word daar vrugtloos aan besteed.
Die malle geest, wat gemeenschap heeft hy met uw eed?
Uw Hoogheid, geef wat tyd, en laat my Aassem haalen, op dat wy in t verhaal, niet van de waarheid dwaalen.
De geest begon dan met een vreezelyk geluid.
Verschrik niet Dochter, of wel schoone Atheenze Bruid, ik ben uw Grootvaar, die ballardus wierd geheeten, Waar van myn troon nog door uw Vader word bezeten.
Uw Bruigom nadert vast het Traciaanze strand, en is reets met zyn Vloot en groot gevolg geland.
Uit deeze zal uw haast een ErfPrins zyn gebooren, Daar Tracien en d'Atheen zyn heil in is beschooren.
'k beveel uw deezen Held, die na zyn Bruid verlangt, Dat gy hem na zyn staat en waardigheid ontfangt, Gy beiden, wagt veel Heil, en Zegening van booven, mits dat uw Trouwdag noch zes maanden word verschooven, dit zult gy Sweeren, of den Staat naakt ongeval.
Sprak de konings geest noch meer, of is dit al?
Indien gy voor die tyd het Huwlyk zult voltrekken, Zo zult gy al de Goon en my tot haat verwekken.
Zo sprak hy, en hy drong my op een eed zo swaar, Dat zo ik eerder loop loopt uw perzoon gevaar.
Dat is lomp van de geest een onnoozel mens te bedriegen.
Myn Heer hebt gy dan wel ooit een Geest hooren liegen?
Wat hoore liegen?
dit zyn maar malle parten van die geest, en al had hy het gezegt, zoo liegt hy dat als een beest.
En ik zal hem myn woord en eeden moeten houwen.
Wisje, wasje, ik wil deeze dag met u trouwen.
Dat u de Geest verteld heeft, is al zes maanden geleen.
Pas noch vier dagen was het, dat hy my verscheen.
Al was het maar vier uuren, dat kan my niet scheelen, ik wil van daag trouwen, al zou 'er de Nikker mee speelen.
Schoone Papa, geef uw Dochter, dat zy my voldoet, laat zy my niet vertoornen, want nu ben ik nog zoet.
Princesje, gehoorzaam, wat valt hier langer te wagten?
Gy zult heeden, met uw believen, by my vernagten, Uw Prins is zo verlieft, ik stel niet langer uit, ik wil 'er deezen dag haring van hebben of kuit.
Wanneer het tyd is, zal ik u niet tegenstreeven.
Besluit zeg ik, om met my als man, en vrouw te leeven.
Over zes maanden zullen wy eerst trouwen, dan word de Geest voldaan, triguero.
Dat is een gezonde conditie, die wel aan is te gaan.
Myn Heer, een dag of zes bid ik nog te vertoeven, 'k zal onderwyle op 't hart myns Dochters alles proeven.
'k zal haar beweegen, zoo 'k noch iets op haar vermag Zo zy dan weigerd, zo gebruik ik myn gezag.
Geen uur ik zie wel, men zoekt my te scheeren 'k Heb een Vaar, die laat zig, niet licht affronteeren.
Wat zegje Schoonvaar is het of of an?
Hoe boos zal myn Papa weezen, boord hy hier van!
Zo gy my niet vernoegt, ik zal het hem vliegend laten weeten, al jou onderdanen, zal hy met huid en haar op wreeten.
Wat wilt gy nu doen Princes?
Het wortje voor t laats gevraagt?
Wyt het my niet, zo gy 't u daar na beklaagt.
Eerst de zes maanden, daar gedenk ik by te blyven, Ramiro.
Dat zal ik dan met drie haasten aan myn Vaar schryven, Wy zullen eens zien, wat ongelyk my geschict, gy zult haast verneegen, wie hier meester is of niet.
23 vyfde tooneel.
CLORINDE, koning, PHENICIA, HERTOG, NIZA, FLORA, gevolg.
Kevrouw heeft zig vol geest wel in dees list gekweeten, clorinde.
Hy zal de zugt haast van zyn minnevlam vergeeten.
Haar Hoogheid, heeft de konst van dit bedrog voltooid, Wanneer zy in zyn geest dees warring heeft gestrooid.
Hy zal de Vader licht de geest vol loogens blaasen.
De pen vermag zo veel niet, van het hooft der dwaazen.
Prins Frederik, wiens deugd, het gantze Hof doorstraald, zal t wel beletten dat zyn Vader ook verdwaald.
Bespeur ik wel, men zal hem licht daar toe beweegen, hy toond hem ook t gedrag zyns Broeders niet geneegen.
Kom volg my, trachten wy zyn Vorstelyk gemoed Te nygen, daar t belang ons voor bederf behoed.
En konnen wy niets door zyn moogentheid bewerken, zo willen wy met macht, en waapnen ons versterken.
Myn heer, 'k bespeur uw smart en klagt is redelyk, een Prins zo zot als hy, verstrekt een plaag voor 't Ryk, wat of wy best gelyk aan zulken monster stellen?
Een Ezel, die gedekt is met wat Leeuwen vellen, Geborsteld als een Swyn, de verf een halve Moor, Een mond gelyk een kalf van t een tot t ander oor.
Maar wat bevalligheid, bezield de Prins zyn Broeder!
't is wonder dat zo twe verschillend van een moeder Voortkoomen, d'eene wys en schoon, en d'andre zot, en d'andre tot een spot.
Dees jonge Prins, schynt my met druk en rouw belaaden, hy zoekt in onzen hof de naarste en dichtste paaden.
Men hoort hem zugten, met zo veel verdriet belaan, dat d'oorzaak van zyn rouw hem vry wat dier moet staan.
Hoe 't is of niet, ik ben belust, zyn smart t'ontdekken, wat voorwerp, dat hem zo veel klachten kan verwekken.
Misschien zult gy het zyn.
Vorstin, nu word niet rood, uw verf ontdekt uw ziel, haar voorwerp dat is groot.
Haar voorwerp dat is groot, wie zal 't dan anders weezen, als d'alderschoonste zon, die is voor 't licht gereezen?
Mevrouw gedenk niet, dat ik my die glans verbeeld, die blinkt alleen in u, daar zy aanbidders teeld.
Gy schynt jaloers myn Nicht, vertroost u wil niet vreezen, Myn Bruigoms Broeder, zal daar veel te wys toe weezen, Het oog te werpen, op een goed dat is verpand.
Hy is hier veel te groot en heus toe van verstand.
Zoud gy den Hartog, die u vierig schynd te minnen Verlaaten, en die u door dienste zogt te winnen, Vergeeten, om een Prins die gy noch nauwlyks kent.
Nog ook het doelwit waar zyn oog op heeft gewend?
Mevrouw, verschoon my, zoek ik dit wat af te breeken, een zelve zugt, doet u licht voor den Hartog spreeken.
Met uw verlof dan, dat ik voor dees tyd vertrek.
Wat is de minnenyd, een algemeen gebrek!
PHENICIA, FLORA.
Ik die een ander in haar zottigheid derf laaken, moet tegens dank my droef en ongelukkig maaken.
O fiere vryheid, die my altyd streng beviel, wat blinde hartstogt maakt zig meester van myn ziel?
Waar zyn wel eer die lang bestormde machten Die alle swakheid van de zinnen onderbragten?
Ik voel niet meer die trots in t ongekwets gemoed, Ik voel een teerder zugt zig mengen door myn bloed.
De jongste prins verschynt geduurig voor myn oogen, schoon dat ik waak of slaap, gevoel ik zyn vermoogen.
Wat Digitized by google degewaandeprins.
Weg met deze teerheid, weg, en volgt.
Herroept uw deugden weer, door wyzer overleg, t Past aan geen edlen aard zo schandelyke zugten, lyd swakheid, dat wy uw geweld, en banden, vlugten.
Maar wie beschouwt myn oog van ver in het verschiet?
Is het Prins Frederik, is hy t, of is hy t niet?
Moet ik vertrekken, of zal ik hem derven wachten?
Waarom zal ik 't geen my noch nooit misdeed verachten?
Vertoeven wy, laat ons met krachten aangedaan Wat deeze Prins ontroerd, uit zyne mond verstaan.
FREDRIK, PHENICIA, TRIGUERO, FLORA.
Wat diep ontzag vervuld op dit gezigt myn adren!
Indien 't geoorloft is, Mevrouw dat wy u nadren, En niet vergrammen, door 't misdoen aan uw gezag, vergun dees Prins dat hy drie woorden spreeken mag.
Myn Heer voldoe uw lust 'k zal u vrywillig hooren ik weiger niemand niet, 'k verswyg een Prins myn ooren.
De Vorst uw Vader week af van t Hofgezin om iets zo t scheen met my te handlen van gewigt, ik volg aanstonts zyn schreeden.
Prins, sprak hy, 'k ben niet van uw broeders spoorloosheeden voldaan, die my zo schots en wreevel, onbeschaamt Bejegend, dat, het, van geen boer, 'k swyg vorst betaamt.
Hy wil door geile lust gedreeven, myn dogter dat zy zig in 't huwlyk zal begeeven.
Met hem noch deezen dag, voor t aangaan van de nagt, En weigerd men, dat hy gebruiken zal de magt Van zyn Heer Vader, die hy dit op t snoots wil schryven.
Zeg prins, is t u bewust, stemt gy in zyn bedvven?
Neen sprak ik, 't is my leet, de schaamt vervuld myn ziel, dat zulk een broeder oit myn Vaders oog beviel.
Vermag ik dienst te doen 'k zal my daar teegen zetten, en hem die wreede dwang doen schorten of beletten, als men t' weder verwagt, zo dit niet stryd met uw geneegentheid?
'k zal maaken dat gy van zyn dolheid word bevreid.
Uw dienst.
Te doen, dat is alleen myn wit en poogen, zo gy my dit gebied, ik zal het nooit gedoogen.
'k ben by myn Vader nog zo haatlyk niet verdagt, dat gy van hem door my geen billyk lot verwagt.
Een woort maar uit uw mond, zal my genoeg verstrekken.
Beleefde prins, die niet gemeens houd, met de vlekken Uws broeders, maar daar t bloed haar eedlen aard betoond, dat onvergelyklyk al uw heldendaaden kroond.
Van 't uur dat ik u zag, was ik met u bewoogen, Dat in 't geboort Regt, u een lomp was voorgetoogen, Daar tot belooning van uw waare Deugd, en Trouw, De Kroon veel beeter op uw hairen passen zou.
Mevrouw, heb ik geen Kroon, my is nog moed gegeeven, om na de grootste Kroon, die iemand ciert te streeven.
Die u gezien heeft, zal 't gevaar licht onderstaan, 'k zal haast gekroond zyn, of in dit geding vergaan.
Maar eer ik my in t veld van eer, daar voor zal waagen, zal ik u eerst bevryd zien, van myn broeders laagen.
U past geen Bruidegom die immer u genaakt, als die zig door zyn dienst uw schoonheid waardig maakt.
Gy zult my eer de dood voor t leeven zien verkiezen, als dat gy deeze keur zult voor uw zelf verliezen.
't is veel, Phenicia.
Myn Heer, uw dienst verplicht zig voor dees Kroon te Gy voert ons in een staat, om zelf het minste deel Van zoo veel dienstbaarheid, weer na waardy t erkennen.
't is my genoeg, wanneer ik in uw dienst mag rennen.
Dat heil, acht ik zo veel, die eer, acht ik zo groot, Dat ik het koopen zou, al was 't ook met myn dood.
Myn Heer, mevrouw wist flus iets aardigts te verhaalen, Van een verscheene Geest, om t huwlyk te doen draalen.
Om tot geen openbaar verschil, hier om te treen, wat dunkt u dat ik ook eens voor die Geest verscheen Aan uw Heer Broeder?
'k zal hem wel zo veel vertellen, Dat hy den Trouwdag, licht voor eeuwig uit zal stellen.
Flus, als hy weer wat uilt, of ergens is alleen.
27 Gedenk ik deese list met voordeel te besteen.
Om u te toonen of gy my ook zult behaagen, Zult gy voortaan dees Ring tot myn gedachtnis draagen.
Terwyl t Mevrouw gevalt, gebiede ik dat gy t doet, een Gek word min met spys, als sprookjes opgevoed.
Vaar wel myn Heer, ik ga terwyl myn Vader vinden.
Dien ik bekend maak uw grootmoedig onderwinden.
Het van de Ryks Princes, t begin is voor my schoon!
een groot Juweel voor 't D'AI zonder iets te doen, loon.
En ik, wat loon staat my op 't alderbest te wagten?
Niet als verachting, van vermeetele gedachten.
Heeft zig de Ryks Princes niet reets voor u verklaard?
Ik bid u, dat gy met geen vrees uw Ziel beswaard.
'k vertrouw zy van nu af uw byzyn niet zal haaten.
Maar al dat byzyn, wat zal dit my eindling baaten?
Zy zal my haaten, als zy speurd dat ik haar min.
Myn Heer dat speur ik niet, het schynt haar na de zin.
'k heb nau gelet op al haar handel, wenken, spreeken, 'k geloof zy 't minnevuur voeld in haar borst ontsteeken.
Zy mind u, heb ik wel op haar gelaat gelet, Zy stont op uw gezigt, als gy op t haar verzet.
Ach laat ons niet te vroeg.
Ons eenig heil belooven, wy zyn t gevaar van t een noch t andre niet te booven.
Myn Broeders, en myn min, zyn van geen een verstand, als zyn vuur is gedooft, veracht zy ligt myn brand.
Ligt is myn Vader ook myn wenschen niet geneegen.
Behalven myne moed, zo staat ons alles teegen.
Beproeven wy voor eerst, wat onze Pen vermag, Doen wy aan Vader een opregt en waar verslag, Hoe dwaas, myn Broeder zig hier heeft ten hoof gedraagen, als zouden wy hem ook vertoornen, en mishaagen.
't is noodig dat geen Boo van Broeder derwaarts gaat, voor dat de myne zig, daar meede vinden laat.
Wil dan myn Vader nog zig voor dien dwaas verklaaren, zal ik, Phenicia beschermen, en bewaaren.
Al wie haar Vyand is, verklaard zig ook de myn, k zal tot de wreetste Dood haar een Bescherm Heer zyn.
Kom, volg my, 'k zal terwyl het nodige beschryven.
'k verneem uw Broeder, mag het zyn laat ik wat blyven, 'k Zalt zien te stuiten dat geen Post mag derwaarts gaan.
Doe my 't geen hy verrigt, in myn vertrek verstaan.
RAMIRO, COMACHo, TRIGUERO.
Myn prinslykheid alleen te voldoen met wat snakken!
't zal niet gebeuren die kool zal ik ze anders bakken.
Prullen, vodden, van die vercierde geest, ik acht zulk een kinder schrik, niet meer als een veest.
'k heb zo een ding nooit gezien, waar of zy van vertellen.
Of het na een Kat gelykt, met of zonder Bellen?
Ik wou wel om een pond groot, dat ik zulk een dier eens zag, Maar dat goet krolt liever by nacht, als by dag.
Comacho, zeg, is u ooit wel een geest verscheenen?
Dat ruigt, loopt het op drie of vier beenen?
Vertel my eens, wat slag hebt gy gezien van dit zoort?
Ik heb er nooit een gezien, maar veel van gehoord, men verneemt ze ook zo veel niet, in onze Landen, als wel, daar zy de menschen om Tovery hangen, en verbranden.
Dat is waar, in die Landen heb ik geweest, Daar gaat niet een dag voorby, of men ziet er een geest.
'k heb 'er zomtyds honderd in een uur vernoomen, die dan met een naar gedruis van ondren uit de grond koomen.
Zy spreeken als menschen, zy vliegen snel, en ras, die een geest niet wel kend, zou gelooven dat het een mens was.
Zo is een geest meest bekend, door zyn vliegen.
Dat slag van geesten, als het wat spreekt kan het niet liegen?
29 triguero.
Myn Heer, die vraag is raar!
Wel het is klaar, daar sprak nooit geest tegen my, of het was waar.
Dan zyt gy als een Zot door dit gespuis bedroogen.
'k zal bewyzen, dat de geest van myn Bruids Grootvaar, heeft geloogen.
Dat kan wel weezen, dat uw Hoogheid.
Wat veel vermag, maar ik wou om een Daalder dat ik het zag, Ramiro.
Zien zegt gy!
Dat zal u dit papier klaaren, zo dra als de geest daar lucht van krygt, zal hy na de hel vaaren.
Ik wed om een Patacon, hy komt zyn daagen niet weer.
Myn Heer, gy spreekt van de geesten, met weinig respect, of eer.
Zy plagten wel kort iemand, die haar te zeer veragten, te vervolgen, gy moet u voor haar gramschap wagten.
Die geest van uw Bruids Grootvaar, zal al wat korsel zyn van kop.
My dunkt ik hoor gedruis, daar stygt hy van ondren op, myn Heer zie daar, zie daar, het Aartryk splyt open.
Is het waarlyk zo, dan is het tyd om te loopen.
Werf?
Wat schort u lobbes, waarom maakt gy myn heer be Triguero.
Myn Heer, myn Heer, wy zyn bedroogen, het is geen geest.
Waar is hy dan, is hy al weg uit uw oogen?
't is een wind geweest, die dees Blaasbalk is ontvloogen.
Myn Heer, ik docht waarlyk dat gy al stouter waart.
In d'eerste aanval, is de stoutze zelf vervaart, Maar na deeze, zal my de geest niet verjaagen, ik liet my liever met een vossestaart de kop of zaagen.
Ik wens u Couragie?
Zo u dit eens gebeurd.
Hou hem van jou lyf, op dat hy u niet verscheurd.
De geesten hebben ommers geen voeten noch handen.
Die ik gezien heb, hadden niet alleen handen en voeten, maar scherpe tanden, wat zy grypen, houden zy vast, en laten niet los, ik heb er een gezien met kiezen in zyn bek als een jutse os.
Myn Heer hoord gy niet, dat u die jakhals zoekt te bespotten?
Gy bedot uw Heer, ik zoek hem niet te bedotten.
Ik waarschouw hem maar, wat 'er gebeuren kan. jy botmuil.
Van de geesten wat weet jy 'er van?
Jy hebt ommers nooit geesten gezien.
Laat hy daar van vertellen.
Myn heer ik, zou liever het huwlyk uitstellen.
Hoe maakt gy zo veel werks om een Vrouwmens, een flordig Dier?
Wat smaak is er in, als me zig wel bedenkt?
En dan om zo een hovaardige Schytpels veel onlust te koopen, band het trouwen uit uw zin, laat het kreng loopen.
Ik wil myn dagen niet trouwen, al was het met een koningin, een matres bruit heen, maar een Wyf, is een Duivelin.
Zy zal u nacht en dag als de kanker temteeren Hangtze al uw schatten aan den hals, zy zal noch meer begeeren, Met een woord, een gemeen Man, is altyd met een Wyf gebruit, ik swyg een Prins, ik zeg nog, schei 'er uit.
Indien het geen gebod was van myn Vaar, ik zou daar my niet aan stooten, Maar ik moet myn geslagt verbeetren, en vergrooten.
Hoe zou 't geweest hebben, had myn Vaar ook zo niet gedaan?
Die ving dat in zyn gryze hairen eerst aan, dan word een swakheid niet kwalyk opgenoomen.
Al komt gy noch zo laat, gy zult noch altyd te vroeg koomen.
Van de Geesten, dat bruit heen, maar van trouwen, dan spreekt gy dom, Ik wil trouwen, en ik weet beter waarom.
Gedoogen.
Wel trouw dan, maar let 'er op, de geest zal het niet verstaan.
De Geest, mag zyn best doen, ik steun op myn Vaars vermoogen.
Comacho volg, ik ga by de koning in zyn vertrek.
Zo hy my zyn dochter blyft weyg'ren, is hy op myn vroomheid een gek.
Deze brief, zal ik met de vliegende post depecheeren, hy zal het berouw van zyn dwaasheid te laat leeren.
ELfde Digitized by google degewaandeprins.
31 elfde tooneel.
TRIGUERO, alleen.
Dat is een prins!
wel waar lykt hy na?
Dof hy dat verstand van zyn Mama heeft, of papa!
Daar zyn veel Kindren, die wat na d'ouders gelyken, d'een gaat met de koppigheid van de Moer, en d'andre met de domheid van zyn Vaar stryken.
Maar deeze prins zyn mama, was zo men zegt zagtzinnig en zoet, en dit schynt een Uil, onder de Valken uitgebroed.
Ik mag myn verstand nu met geen vodden plaagen, Ik moet strak een Geest weezen, en van ondren opdaagen.
'k Heb een vrind, dat een Acteur is, die zal my wel Onderwyzen, hoe ik my in deze verschyning draagen zel, hy zal my ook wel wat oppotzen, met zyn ouwde prullen Ik moet onze Sinjeur Prins de kap noch wat vullen, De Princes, moetme is het moglyk van zyn Raserny ontslaan.
Kom, kom, 't is tyd om na myn eigen Prins te gaan.
Maar zie, zie, daar komen onze Princessen aan treeden, by die lieve smoddermuiltjes moet ik nog een oogenblik besteeden.
FLORA, NIZA, TRIGUERO.
Die malle Prins zyn nar, verlaat my niet een tree, dan ben ik in de thuin, de Gek is 'er mee.
Dat is, om dat hy zyn liefde jou zou laten blyken.
Ik doe myn best om die Luizebos te ontwyken.
Hy let 'er op, als ik my verzet of verroer, hy volgt my ommers zo genegen, als het kalf zyn moer.
Myn Confrere, munt het op Nize, met zyn maartze buien, Ik wil zyn medevryer worden, alleen om hem wat te bruien.
Wel nu, van Comacho bemind te zyn, is een groote eer.
Hy is ruim zo verstandig, als zyn harszenloozen Heer.
Wat verscheeld deene gek veel van d'ander?
Zo Heer, zo Knegt, dat diend best by malkander.
Die knegt laat ik voor jou, met zyn Heer daar by, dat jonger Prinsje, dat was genoeg voor my.
Daar den Heer wel gevalt, zal de Knegt licht behaagen.
Zoete juffers, is het geoorloft naar uw welstant te vraagen?
Die is passlyk.
Maar hoe staat het met uw Heer zyn perzoon?
Even als met my, zo regt als een kaars, helder en schoon.
Daar is een juffer in ons hof, die uw Heer wel eens wou spreeken.
Als het haar belieft, Myn Heer, blyft nooit in gebreeken.
Zwyg zeg ik, wie heeft het zyn daagen gehoord.
Laat ik het weeten, dame.
Vertel jy maar voort.
Begin niet, heeft myn beede nog eenig vermoogen.
Zeg het maar, myn heer is een man die heel licht word bewoogen.
Op alle vriendschap, dat gy haar perzoon, en naam verbergt.
Op alle beloften, van erkentenis, word u dit gevergt.
't is een schoone Juffrouw, maar gy hoord zy wil het niet weeten.
'leeft heer versleeten.
Noem my haar naam dog, myn heer, word voor een bemint.
Beleeft of niet beleeft, het mag niet geschien.
Als zy myn Heer wil spreeken, mag hy ze dan niet zien?
Neen, de tyd daar voor, is noch niet gebooren.
Ik geloof myn Heer hier mal wierd, mocht hy u zien of hooren.
Altyd wat my belangt, ik word zo blind als een mol, zo dit langer duurd, raakt al den brui van binnen op hol.
Gy zyt schoon, al wat u ziet, moet u beminnen.
COMACHo, TRIGUERO, FLORA, NIZA.
Riguero die nar, zal weer nieuwe poetzen beginnen.
Op wie van de twee of hy het nu heeft gemund?
Gy zult uw Dienaar verplichten, zo gy my een plaats in uw hert vergund.
tegen niza comacho.
In haar hert!
Och daar zal de schelm de Nikker voor haalen.
Leg Digitzed by google degewaandeprins.
33 Zeg jy singneur, wat doet u hier als een comeet dwaalen?
ik zoek onder de sterren na myn zon.
Jou zon schynt hier niet, mars hier van daan, allon, gy beneemt my de schaduw van de mynen, dit is myn zon, en die is veel te goed, om jou te beschynen.
Weg Jorden, 'k weet een ander die haar licht bestraald.
Dat is een dood man, zo gy my zyn naam verhaald.
't is een kaerel, die u door zyn gezigt zou verschrikken.
Al had hy tien tongen in zyn bek, hy zal niet derven kikken.
Dat ik het zelfs was, gy spraakt niet een woord.
Dat ik dat wist, ik molde jou voort.
Met uw verlof juffrouw, wil ik het de Nar eens vertellen?
Wat valt hier te vertellen, gy loopt ook met bellen, gy weet 'er niet of, wat rammeld dit mal gebroed?
De juffer verstaat het niet, zy vind het niet goed.
Om discreet te zyn.
zal ik zyn naam verbergen.
De eerste drie letters maar, meer zal ik u niet vergen.
'k wil niet, 't is my genoeg, dat gy het niet zyt.
Vaarwel Confrere, wy zien malkaar wel op een ander tyd.
COMACHo, FLORA, NIZA.
Dat monster, is niet gebooren, als om my te plaagen.
Met oorlof Madame, mag ik het u wel eens vraagen?
Met manieren, dat vind ik niet onbeleeft.
Maar 't moet een Zottin zyn, die u antwoord geeft.
COMACHo, niza.
Dat is een beleefde dame, die vertrekt met een heusche Comacho.
Reeden, 't Moet een zot zyn, die der een duit voor zou besteden.
Madame, dat ik u bemin, is zo waar als ik leef.
Wie ist die my in de weegis, op dat ik hem het hart in zyn hand geef, niza.
Geeft uw eige, lomp, wat valt hier veel gedruis te maaken?
Zo gy my weer lastig valt, zo hangt een wolle lap voor jou kaaken.
COMACHo, alleen.
Dat is zo veel te zeggen, verwagt een lap op jou koon, dit zoort van dankbaarheid vind ik schoon.
Hoe veel of ik voor dat payement wel zou kunnen koopen?
Dit is dan het loon, voor al myn draaven en loopen.
Het lykt even of al het vrouwvolk ons hier bespot, en myn vroome meester trekken een lot.
Flus geleck my dat zieltje, een goet hart te draagen, Maar nu schynd haar niemand minder, als my te behaagen.
De verandering ten hoof, word al te veel bemind.
Het vrouwvolk, is hier zo licht als de wind.
Wat maakt ons voor die pryen zo geneegen?
Daar trouwt zelden iemand, of hy is met het wyf verleegen.
Schoon my het bezit van deeze woutaap, niet veel belooft, Wil ik weeten, wie my deze schat heeft berooft.
Ik geloof waarlyk, dat myn Confrere dat heeft gebakken, kom ik daar achter, 'k zal hem tot huspot hakken.
't is een schalk, en een meester in de fieltery Hy bruit myn Heer, al zo wel als my.
Dat van die geest, was flus fyn verzonnen, Die kaerel verkoopt de loogens, met heele tonnen, hy heeft een goet magazyn, hy handelt in t gros.
Een geest met tanden in de bek, zo groot als van een deenze os!
Ik heb het myn Heer gezogt uit het hooft te praaten, maar hy wil hem van my niet onderregten laaten.
Wy zyn al den brui met deeze gek gebruit, met een woord, hy of ik moet 'er uit.
Doen maaken, Hier woond ergens wel een swaardveeger, 'k wil myn geweer schoon Met d'eerste steek, zal ik hem de ziel doen braaken.
De minnenyd, maakt my te lydig op hem verstoord, hy.
35 hy moed uit de waereld, of ik moet voort.
Al praat hy noch zo zoet, ik laat my niet meer gezeggen, een van ons tween zal nog deze dag met de neus in t zant leggen.
'k zie iemand die ons naakt, ik pak my hier van daan, 't is ook overtyd om na de swaartveger te gaan.
CLORINDE, niza.
Doodelyk verdriet, van hoopeloos te zugten.
Waar zal ik t geen ik ly, verbergen of ontylugten?
De RyksPrinces, schoon zy myn blinde pooging laakt, Schynt van een zelve schicht, tot in haar ziel geraakt.