floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
FERDINAND, JAN, KRISPYN.
Dit s na de konst een boef geweezen van de hand.
Dit voordeel wijt ik meest de proef van uw verstand.
Ik blyf u veel verpligt voor uw hoog wyze reden k zal weder, waar ik mag die in uw dienst besteden.
't is weinig, en het moest geen welgeschaape zyn, die 't logge water niet verscheid van de eed'le wyn.
'k heb u in diergelyk weêr tot myn nut van nooden.
Zyn naasten wel te doen is ons voor al geboden.
Dat is magisterlyk, en hoog geredeneerd.
'k loof, Heeren, dat gy by een meester hebt geleerd.
Wat, meester?
'k wil my by geen slechte bloeds gelyken.
Mijn Heer, zijn preceptoor zou u niet gaare wyken.
Uw Heer zijn preceptoor, mijn halve broer, en vrind?
Diezelve, k wed naast u, men geen bekwaamer vind.
Dat s waar, van zulk een man schroom ik my niet te leeren KRISPYN.
Gy met u beiden zoud een gansche stad regeeren.
Myn Heer is waarlijk ook al op een goede weg.
Men stygt tot alles door bestier en overleg.
En kantoorknecht, Bedrievert.
Nu lobbes, is 't geen tyd voor u noch om te zwygen?
Of zoekt gy naar uw staat de Leer eens op te stygen?
Guurvryer, zeg my, waar ik u weer mee verpligt, daar zal niet zwaar zijn, dat voor u niet word verricht.
De diefsche Robbert zal op nieuw zyn gal uitbraaken, op dat ik in den haat zou van myn meester raaken.
Hy heeft het door zyn list alrceds zo ver gebragt.
Dat zich myn Heer naau door myn dienst meer veilig acht.
Nu zal hy als een hond weer koomen janken, klaagen, dat ik hem als een beest geschopt heb, en geslagen.
Dit moet hy liegen, schoon het waarheid is of niet Dat hem het minste leed door my niet is geschied.
Licht zal hy u hier af getuigen willen maaken.
Maar gy moet nevens my dit loch'nen, en verzaaken.
Zo word ik, schoon ik hem de huid braaf heb gerost, door uw behendigheid van deze guit verlost.
Dat s meer als billik, gy hebt my een Draak verdreeven, 'k zal weer bezorgen, dat zyn paspoort word geschreeven.
't Heeft reden, want zynbek was al te spits, en vuil.
Joegt gy den Arend weg, 'k weet raad noch voor den Uil.
Gy zyt een man, voorwaar ik moet uw gaaven achten.
Zy moeten zuchten, wie dat ons bederf betrachten.
'k heb de eerste niet gedrukt die 't my had toegedacht.
Zy zyn het bijltje kwijt, ik hou 't noch in myn magt.
De gunst van mijn Patroon staat my maar te waaren, ferdinand.
't is buiten kommer, 'k zal u deze prul wel klaaren.
Gy zijt een Jongman van een ongemeen verstand.
Dat gy niet doen kunt, dat kan niemand in ons land.
Waer wel, ik gaterwyl myn brieven vaardig maaken, op.
dat wy flusjes noch een volle beker kraaken.
Maar wat uw zus belangd, raad haar geen huuwlijk aan.
Waer ik u dienen kan word blindelings gedaan.
Tegens uw zuster ook al?
die vriendschap dacht ik de zwaarste zou weegen.
Dien and'ren bloed daar schynt u niet aan geleegen.
Dat is een verbond vaster, als van Polluis en Kastoor.
Gy wierd 'er niet kwaad om, al gaf hy jou Vaar een brui aan zyn oor, of anders, om hem te dienen, zoud gy 't licht bakken.
ERDINAND.
Wat zal ik u noch een slot voor die kiezen moeten smakken.
Hou smoel, my dunkt ik hoor de stem van myn vaar.
Hy schynt vrolyk, 't huuwelyck is klaar, DARTIENDE TOONEEL.
ANZELMUS, ROMBOUT, DORILLA, FERDIMUS, LUBERTUS, KRISPYN.
Uw dochter wil als noch niet voor myn wensch besluiten.
Een dochter van fatsoen wil zich zo dra niet uiten, maar 'k denk de keur noch aan uw zy zal overslaan.
NZELMUS.
Ik wil het hoopen, 't word myn tyd na huis te gaan.
'k zal haar met zachtigheid hier noch eens over spreeken.
Ik mede, aan my zal niet, dat heusheid eischt, ontbreeken.
Vaar wel, 'k bedank u voor de gunst tot zo ver toe, uw staat en waardigheid vereischt meer als ik doe, en kuntoorknecht, Bedriegers.
ROMBOUT, DORILLA, FERDINAND, LUBERTUS, KRISPYN.
Myn huysvrouw, zoon, krispyn, wilt vast na binnen wandelen.
'k heb met den Pedagoog noch iets wes te verhandelen.
VIFTIENDE TOONEEL.
ROMBOUT, lubertus.
Lubertus, 'k speur myn Vrouw is niet wel vergenoegd, als of myn zoon, te traag, zich niet na 't eerlyk voegd, dat hy, in plaats van al zyn iever te besteede, van dag tot dag verkoeld, verwilderd in de zeeden.
Gy, aan wien ik zyn doen, en wandel heb betrouwd, Zult naast bekend zyn, hoe hy zich bestierd, en houd.
'k weet door uw naarstigheid word niet aan hem vergeeten.
Maar of hy 't waardig is, laat ons uw oordeel weeten.
BERTUS.
Myn Heer, 'k blyf dankbaar voor 't gevoelen, dat gy draagd Van myn oprechtigheid dit heeft ons niet vertraagd.
'k heb al myn geesten voor uw zoon in 't spoor gedreeven En hem de lessen van gestrenge deugd beschreeven.
'k heb zo veel van het myne in zyne ziel gestort, dat ik bywylen zelfverdwaal, gebreklyk word.
Dit echter wederhoud my niet om voort te streeven, myn ted're zorg zal nooit uw wakk're zoon begeeven, zo lang my aessem in myn boezem overschiet, Die is voor hem ten dienst, en daar gy 't my gebied.
U ROMBO Wy zyn uw wysheid veel beschuld, en lettergaaven.
't geen noch myn zoon ontbreckt, dat zult gy licht beschaaven.
'k verwacht dan end'lyk van myn zoon een deugd'lyk mant. lubertus.
Zyn reeds bekende deugd daar schreeuwt de waereld van.
Gy moogt door myn beleid een wonder van hem hoopen.
Zo vroeg uit 't bed om 't boek van Seneka te koopen!
Gy moogt eens denken, wat my daar niet van verwacht?
Dat trefflyk boek word by geleerden hoog geacht.
Maat preceptoor, myn wijf schijnt wel het meest te klaagen, Dat ons de Boeken 's Jaars een goede zom bedraagen.
Myn dochter moet braaf verrijkt zijn van een boeken schat.
Ik moetze flus eens zien, de lett'ren kosten wat.
LUBERTUS.
Zo doen zy.
Maar, myn heer, het is u niet vergeeten, dat door de boeken t geld voor t meest niet word versleeten.
Daar is wat meer van doen, als boeken voor de Jeugd, het jufferschap eischt ook wat toestel voor de vreugd.
De Schouwburg heb ik hem daar voor noch toegelaaten.
Maar voor een opera daar moest hy niet af praaten.
De Jeugd van Amsterdam die raakt 'er door op 't wild, Waar in zy, als om strijd, het meeste geld verspild.
Die zotheid moetmen hier niet dulden, noch gedoogen.
De beurs vind middelen genoeg om uit te droogen.
Gelyk dit weinig, daar uw Vrouw noch over klaagt, 't zou grooter weezen, zo ons de Op'ra had geplaagd.
Of zang, ofspreekend spel, verkwisten noem ik zonden.
Of 't geld doorde Op'ra of Comedie word verslonden, 't kan niet veel scheelen, 't zy door deze, of die, of dat, Daar moeten Boeken zijn, of anders 't hinkt zowat.
Gy zoud de schouwburg dan met recht hem ook verbieden.
Ik zou wel, maar dat kan met reden niet geschieden, wanneer de zinnen door de Studie zyn bekneld, Dan moet 'er weer iets zyn dat dit gebrek hersteld.
De geesten zyn altijd niet voor gespanne zaaken, daar moet verpoozing zijn, door speelen, en vermaaken.
Ien zy dit niet tot nut en voordeel wierd gedaan.
'k zou nimmer tot het mal, dat ietwes kost, verstaan en Kantoorknecht, Bedriegers.
Hy zal ook de uuren niet, de taal gewyd, of zeden, Om eenig mensch, of spel ter waereld, overtreden.
Wat is hy vierig, als hy met my bezig is!
Hy is, in alles wat hy onderneemt, gewis.
'k hoor spreeken uit zyn mond, die Plato nog zouw leeren.
'k wed, dat hy Cicero voorby leerd redeneeren.
Niet al te hoog, myn Zoon, schoon van een leerzaame aard, deze mannen waard.
Is geen gelykenis by Hoe staat hy met zijn Grieks?
't latijn is hy te boven.
UBERTUS.
Het is een groote Griek, meer als gy zult gelooven.
Ik zeg, daar is geen twijfel aan.
'k zou my verblyden, kost gy 't Grieks als hy verstaan.
Ik ook, was 't niet te laat, 'k zou met die taal beginnen, 't word tyd te spyzen, na de tafel, volg my binnen.
Einde van het tweede bedrijf.
DARDE BEDRYf.
ROBBERT, verbonden, allean.
Doe wel, en weest vroom, dit zalje loon weezen.
Een oprecht mensch in de waereld word onverstandig preezen.
Men zegt, een eerlykman is een onwaerdeerlyk goed, maar ik zeg, dat het een uitschot is, en een arme bloed.
Een man, die voor de vuist is, en oprecht van wandel, is altyd ongeacht, en ongelukkig in zyn doen en handel.
Gelyk als ik, die myn heer getrouw bewaak in zyn huys, Wat pluk ik er af, als hartzeer, en kruys?
Omdat ik niet meer in dit huis als een bedrieger ben geweest, Heeft onze penlikker zulk een haat op my genoomen.
Om dat ik zyn smullen, en smarotzen nietbehendig bedien, mag my deze kantoor en kelderpest luchten noch zien.
Hy weet myn vroome baas veel sprookjes te vertellen, en die meent, als hy een styve fyne tronie ziet, dat hem die niet op de mouw zal spellen.
Ondertusschen deze pluymstryker, om dat hy vuyl is en boos.
Passeerd voor een hups kaerel, en niet verstandeloos.
Dat is te zeggen, van dat verstand na de hedendaagsche mode, Waar in de minste deugd op lyfstraf is verboden.
Met deze wysheid is hy eens en voor al in verbond getreen, op dien dag, als hy iets vroom doet, dat zy hem een arm breckt of been.
Let 'er op, gy zult, zo 'er noch menschen zyn, my getuygenis geeven, na dat hy een weldaad bewyst, zal hy geen uur meer leeven.
Wat helpt dat my nou, ik ben droevig geslagen, gekwetst.
De Barbiers willen zo veel aan de kalissen als de pest.
Ik heb de halve rakker meerale een uur staan smeeken, eer hy my verbinden wou, of hooren spreeken.
Hebt gy geen geld, zeide hy, brengt my dan last van uw ik Heer.
Ik bad hem eerst om een verband slimmer als een stuk brood en noch meer.
Ik heb meenigmaal op dit soort van konstenaars hooren vloeken.
Naast Monsieur de Beul mag men by haar de barmhertigheid zoeken.
Ik mag myn Heer gaan klaagen, hoe het zich met de vroomen bevind, en verzoeken hem om een schyn, dat men my zo flordig niet weer verbind.
De kwetzuuren zullen ook de beleefdheid van onre Jan getuigen.
'k heb gaaten in myn kop, een hond zoud'er uit slabben en zuigen.
'k hoop, dat myn Heer niet doof zal zyn voor myn klagt, Maar dat hy eens gewaar word, hoe ons huis bedurven word, en verkragt.
Daar komt hy juist buiten, hy zal my wel laaten geneezen.
Zie daar, onze beenebreker schynt et ook by te weezen.
'k wil eens beluisteren, wat hem die geschikte knecht verhuurd.
ANZELMUS, JAN, ROBBERT verborgen.
'k wil trouwen, zeg ik, 'k voel myn lust daar toe gesteld.
Wat, trouwen!
Wil de zucht voor dit verdriet betoomen, geen kanker is zo fel, en doodelyk te schroomen.
Al 't zoet, dat zich een mensch in dat genot verbeeld, Is niet, als dat het bloed, en goed, en rustontsteeld.
Ik ben gewaarschuwd, 't geen gy zoekt, zal u bederven.
Een Vrouwmensch doet tomtyds tien braaven mannen sterven.
Gy zyt bejaard, gy dingt ontydig naar uw graf.
Geen man verkreeg oon wyf als tot zyn vloek er straf.
Houd u by weelde, laat die pest u niet bezielen.
Daar is geen eind aan, 't geen zy kwisten en vernielen.
Gy leeft nu immers als een koning, onbepaald, gy word een slaaf op 't uur als gy de Vrouw inhaald.
Het zy zo, of zo niet, 'k ben heden voor het trouwen.
Ik ken 'er veelen noch gelukkig door de Vrouwen, Indien my deze maagd te beurt valt, wacht ik noch een staat, wat veiliger voor listen, en bedrog.
Een vrouwmensch, die gy my zo haatlijk komt beschrijven, zal my veel onlust en verdriet ten huis uitdrijven.
Had ook uw Vader dit met uws gelijk bedacht, hy had geen Zoon, zo wijs als gy, in t licht gebragt.
Ook was 'er niet veel schade uit dit gevolg verkreegen, ten minsten stond u dan geen Vrouw zo doodlijk teegen.
Wat heeft mijn Heer dit wel, en wonderlijk beduid!
Wat heil verwacht een Vrouw van een volslagge guit?
Mijn Heer, zo 't schijnt, word kwaad, daar ik hem wil behoeven.
'k verdien noch door mijn trouw, noch dienst, dit kwaad vermoeden, maar door haar broeder zelf, ben ik daar af bericht.
Het is een knorrig dier, en als de wind zo licht.
Wilt gy daar evenwel uw goed en bloed aan waagen?
'k heb u gewaarschuuwd, my zal 't na berouw nooit plaagen.... ANZELMUS.
Daar is wat twyffel aan, daar eens een speltje by.
Zyt gy van deze plaag zo onbesmet en vry, 't kost weezen, dat wy 't hier alleenig om gelooven, dat niemand van uw eige u lichtlyk zal berooven.
Dat was onmogelyk, het zijne is niet een mijt.
Mijn eigen, dat ik heb, bezit ik, wie 't ook spijt.
'k zal, als een borst van eer, daar dag en nacht voor waaken.
ROBBERI.
Dat is om over al te krabben, en te taaken.
Jan. en kantoorknecht, bedriegers.
't verwonderd my, waar heen dat Robbert is gegaan, zo uit te loopen!
dat is zorgeloos gedaan.
Heeft hy u niet gezegd, wat dat hy moest beschikken?
Wat ramm'len in debuurt, wat buitens huis verklikken.
Hy weet van alles wat in Stad en Land geschied, maar in u dienst iets goeds te doen, dat weet hy niet.
Door hem is nimmer iets, dat deugalijk heet, gebleeken.
Hy is omzigtig, en weet heusch en snel te spreeken.
Jan. 't is een bedtieger, hy kan liegen, of hy zong.
Dat is zijn eige werk, die lang bedurve tong.
Jan. 'k zou deze Keukendog dit weelig hok ontjaagen.
Dat zal dan toegift zijn, den uitschop by de slagen.
't is lang genoeg, ik kom die Plug zijn lagen voor.
Tegens ANZELMUS.
mijn Heer, helaas!
vergun uw knecht gehoor, ANZELMUS.
Wat wil dit zeggen, zo bepleysterd, en bewonden?
Waar zijt gy heen geweest?
wie heeft u zo geschonden?
't was om een frisse mond, en aassem dien hy zocht.
Dat water schijnt 'et goed voor, dat u is verkocht.
Dat mogt veel beter op uw vuile tanden passen.
Hoe, zijnze voor dat geld dan niet genoeg gewassen?
Maer al te veel.
Na 't lijkt, zo legt gy 't op de gek.
Niet waar, jou aassem stinkt noch van dat vuil gebrek.
Mijn Heer, 't is langer niet te dulden, noch te draagen.
Hy scheert noch, daar hy my zo beestig heeft geslagen.
Jan. ik jou geslaagen?
Wel, waar haalt hy dat van daan?
Het zwijn is dronkken, kiik, de hangoor kan pas staan.
Al zachtjes, dat wy 't pad in deze dooling weeten.
Zeg, Robbert, wie u zo geschopt heeft, en gesmeeten!
Die schobhond, die daar met zyn styve tronie staat.
Zie, hy verblikt niet eens van woorden, noch gelaat.
Mijn Heer, die logen heeft hy uit den hals gezoogen.
Dat lieg ik dan?
Ik ben zo schendig dan bedtoogen?
Gy waart dat niet, die my in huis eerst smeet, en sloegt?
Daar na my met een schop of vier de deur uit joegt?
Toen op de straat noch my de ribben dicht gestreeken?
Beleefd'lijk aan mijn keur wat been gy eerst woud breeken?
Daar waart gy niet omtrent?
dat zijt gy niet geweest?
Neen, zeg ik, schurkenburg, memorielooze beest.
Mijn Heer, tot ons geluk, ik kan getuigen haalen.
Die gy hier valsch bevind, laat hy dat duur betaalen.
Ik onderwerp my al uw gramschap, toorn, en wraak, zo k u niet blyken doe de waarheid van de zaak.
Beken noch, eer ik u zal schand'lijk overtuigen.
Die schuddebol zijn kop, hou vast, zyvalt induigen.
Gy struikelt, maar nu hou met beide uw handen vast.
Gy doet myn zeer!
Laat los, vervloekte hangebast.
Myn Heer, bespeurd gy noch niet zulke schelmse kneepen.
Ik zie 't wel, maar de grond is duister van die greepen.
Wel, die getuigen, dat gy die te voorschijn brogt.
Ik lieg het noch al, en gy hebt u wel bedocht?
Jan. en kantuerkuocht, bedriegers.
JAN. ja, zeg ik, 't lykt of hy als dol begint te maalen.
Kom, vryer, 'k zal u dan gezonde tuigen haalen.
Hier woonen zy, dat sraak, is Ferdinand maar t'huis, sta vast nu olifant, schrik zeg ik voor de muis.
Ik zal u daadlyk in die suuit zo krabben, wroeten, dat gy uw schelmery wel zult bekennen moeten.
Men opent, t komt ter snee, t is jonker Ferdinand.
Indien 'er liefde en trouw ooit bood een rechterhand, Myn Heer, uw dienaar bid zy my wil onderschraagen, Heeft Jan my flusjes in uw byzyn niet geslaagen?
FERDINAND, ANZELMUS, JAN, ROBBERT.
Wie, Jan?
wie meent gy robbert.
Die, die Jan, myn kammeraad, FERDINAND.
Is dat uw kammeraad, die jan, die naast u staat?
Of kammeraad, of niet, daar 's weinig aan geleegen.
De vraag is, of ik daar geen knok van heb gekreegen?
FERDINAND Dat kost wel weezen, als gy 't zo als nu verdiend.
Die u gestagen heeft, dat is voorwaar uw vriend JAN. nou lobbes, zie hem nu eens als een sater grynzen.
Dat gy gezien hebt, is door sprookjens niet te ontveinzen.
Myn Heer, de waarheit, hebt gy flus my niet behlaagd? ferdinand.
De vryer lykt wat stout, en hevig als hy vraagd.
'k zeg, zo gy 't noch niet ayt, zo moet gy braaf geslagen.
ROBBERT 'k ben niet genoeg gebeukt!
wat stof voor nieuwe plaagen.
Gy zelve, noch uw knecht zyt daar niet by geweest?
Hy lykt aan t hooft geraakt van een berooide geest.
Van een berooide Beest!
dit lykt den Guil te vleyen, nu hy noch andere mengt in zyn bedriegeryen.
Myn heer, uw knecht Krispyn dat ik die roepen mag, dat gy niet hebt gezien, of ny dat hoorde, en zag?
Wat weetik van myn knechts, en van uw zots bedryven.
Men geeft tot plukzel my aan tien vertoornde wyven.
Ik ben verlooren, zo krispyn dit ook ontkent.
'k ben wel aan 't hoofd geraakt, en 't gansche lyf geschend.
Krispyntje laat ons die voor t allerlaatst noch hooren, en weet die nergens van, zo vil my neus en ooren.
2.0 ANZELMOS.
T is dan met uw verlof het roepen van uw knecht?
Daar komt hy zelf.
ANZELMUS, FERDINAND, JAN, ROBBERT, KRISPYN.
OBBERT.
Krispyn, mijn Broer, gy zyt oprecht.
Ik word gelasterd, help uw trouwe Robbert schreven.
'k zucht doodlijk onder 't span van helsche razernyen.
'k ben lam geslagen, half gerabraakt, en vermoord, en niemand weet 'er van, die 't zag, of heeft gehoord.
Zo u, myn rotsgezel, dit ook nu is vergeeten, wie in uw byzijn my gerost heeft, en gesmeeten, Dan is t met my gedaan, zo word de loogen waar En zelf de waarheid word erkend voor loogenaar.
Nu, zeg my, is by u daar ook niets af houwen, toen deez' verwaande my de huid zo dicht kwam touwen?
Ontdekt de waarheid, och!
mijn leeven hangt 'er aan.
Of ik gezien heb u braafrossen, wakker slaan?
Wel Digitized by Google en Kantoorknecht Bedrigers.
Wel neen ik, broertje, neen, 't gezigt zou my verveelen.
'k ben vyand van dat vuist, en haat'lyk stokkestreelen, men krijgt van bystaan wel somtijds een streekje mê.
En dat doet zeer, en al dat zeer doet, dat doet zy.
Dat schuuw ik als de pest heb ik u wel bekeeken, gy schynt byzonder van een luchte hand gestreeken, waar is het u gebeurd?
gy ziet 'er mislyk uit.
ROBBORT.
Gy mede in dit getal?
De waereld is verbruid.
Weg met de waarheid, die zich schandlyk laat vernielen.
De logen heeft meer kracht op sterffelyke zielen.
'k mag my verzuipen, dat 's wel de allerzachtste dood.
Geveinsde booswicht!
misbruiker van mijn brood!
Zo langs de vrye straat de Vagebond te speelen Licht in 't voorbygaan van de vensters wat te steelen, Daar op gegreepen, en u braaf de huid geschuurd, Dat heeft nu Jan gedaan!
't is fijntjes uit gepuurd.
Zo zaaken van gewigt my heden niet beletten, ik liet u voor een jaar of zes in 't rasphuis zetten.
Ga voort na binnen, pak uw spillen by elkaar 'k wil zulk een loogenaar in huis niet, vol gevaar.
Wie heeft zijn daagen meer gehoord zulk beestig liegen?
Daar ons de tong verleid, kan licht een hand bedriegen.
Mars hier van daan, geen zucht noch valsche traanen meer.
Krispyn, dat gy my doet wacht van een ander weer.
Maar gy, myn Heer, word al zo wel als ik bedrogen 't bedrog regeerd u noch door listen, en vermoogen.
Jy zyt genoeg gevergd, 'k beklaag my niet van u, Uw goedheid is te lang door dit geboeft getergd.
De trouw is, wars van haar, de zielen uitgevloogen, gy wint het nu, vaar wel, beschermers van de loogen.
Maar gy verliest het, zo de waarheid kenbaar word, Vreest haar gerechte wraak, als zy op u nederstort.
Digitized by Google De Zedemeester 48 vierde tooneel.
ANZELMUS, FERDINAND, JAN, KRISPYN.
Die schobbert, overtuigd, vertrekt niet sonder schelden.
Hy zou in t dievenland noch al een stuiver gelden.
'k moet letten, dat hy van mijn lappen niet veel taakt.
Mijn Heer, met uw verlof, 't is ook iets dat u raakt.
'k zal op hem passen, dat wy niets van 't onze missen.
Dit schurkenzoort daar is gemoed by noch gewissen.
En ik terwijl mag eens by mijne Vrinden gaan, En doen haar mijn besluit voor 't huuwelijk verstaan.
Jouw wel, ik hoop gy zult mijn wensch niet tegen weezen.
Neen, ons geschied veel eer, voor my is niet te vreezen.
Dat s zonder weerga, en na de regel geklaard.
Zo verstandig te liegen, die kunst is goud waard.
Uw Meesser is een held om de Jeugd gezonde lessen te geeven.
Hy zal na zijn dood noch in onze kinderen leeven.
De Vruchten konnen niet veel slechter zijn, als de boom.
Hy is voor het verstandig, en gy zijt voor het vroom.
Ik begin nu eerst, wat verstand hiet, te ruiken, gelukkig zijn zy, die het waardeeren, en gebruiken.
Dit oogenblik heb ik mijn proef daar af gedaan.
En dat alles om dat ik de stokkedans niet zou gaan.
Jouwenthalven moet ik my tot barstens toe kwijten.
'k wou anders liever die Zedebedervers de neus afbijten.
Die arme Jongman weg te jagen, 't is te droevig, en mal.
Een schreeuwlelyk te minder, prullen, zeg ik, niemendal.
Die losbaard zou het fatzoen van myn buurvryer bederven.
't is maar een uit schot vande bedurve lerven.
Giouanni heeft my geholpen, ik was het hem weer verschuldig, de gaven zyn gelyk daar me den anderen de handen vuld.
Van een kant wil de vriendschap niet altyd stroomen.
Om uw vrindschap heb ik de Rol van een Bedrieger aangenoomen.
Maar evenwel, ik speelze noch niet met een gerust gemoed.
Daar is geen staat noch gerustheid, als daarme zijn voordeel mee doet.
Als 'er genot, of winst in steekt, is alles toegelaaten.
't staat zonder onderscheid te beminnen of te haaten.
Deze dag heb ik dat noch van myn preceptor geleerd.
Daar is maar een Goed, dat is t geen de Beurs lardeerd.
Is 'er niet anders, zal my de deugd nooit bestraalen.
Ik bezit niemendal, en ik weet nergens iets te haalen.
Wat is een kale hond ongelukkig, dat hy nooit vroom worden kan!
Daar is voor my niet te doen, myn wijsheid wil niet aan de man.
Maar de jouwe zal met 'er tyd schatten vergaaren.
Wie weet, of 'er meester Hans noch niet wel by zal vaaren.
Daar komt jou preceptor, die deugdzaame knecht.
Hy spreekt oorakelen door uw mond, gy hebt my oolt zeedig onderrecht.
LUBERTUS, FERDINAND, KRISPYN.
Terwyl uw Vader van de tafel bezig was om zijn dochter te overreeden, zo kwam uw Moeder haar tijd by my om een praatje be steeden.
Ik weet niet, 't is een vrouwmensch vol achterdocht.
Immers is 'er niet een, als tot een plaag voor de mannen voort gebrocht.
Zy heeft uw vaar met de kap vol gesteeken, 'k heb hem nooit zo irreverent'lyk als flus hooren spreeken.
Hy vroeg, hoe het met de schat van je geleerdheid stond?
En ofmen niet een rykdom van boeken in jou kabinet vond?
Dat gy van uw Mama daar toe een goede stuiver had genooten, dat hy ook zien wou, of het getal zich niet vergrooten.
'k ben daarom met voorbedachtheid uit gegaan.
Maar eerst onze kamers in 't slot, en wel dicht toe gedaan.
Hier moet geld zyn, of wy moeten boeken leenen.
'k zou wel geld haalen, was 'er hier of daar een partytje scheenen.
Dat is nu niet, en tot de boeken weet ik geen raad.
Gy hebt ons zo vaak gered, 'k hoop nu niet, dat uw verstand stil staat.
Hy is te geleerd.
Daar is niet voor te vreezen.
Voor een beuseling te suffen, dat zou immers te mal weezen LUBERTUS.
Daar valt me wat in, zo 't aan uw Zuster niet schort.
't is of het my, voor ons behoud, word ingestort.
Zo gy vast steld, dat zy tot het huuwelyk zal neigen, weet ik een goed stuk geld van Anzelmus te krygen.
Wat myn zuster belangd, die zal licht overslaan.
Maar onze buurvryer, de vriend Jan staat het niet aan die schynt bevreesd in het huis voor meer oogen.
De bruigoms kantoorknecht!
Giouanni, een Jongman, verstandig en kloek!
Hy zal zijn baas aandringen, als ik 't verzoek.
Hy is me verpligt, en zal aanstonds verand'ren.
Wy verstaan ons, en bedienen malkand'ren.
Hy zal ook wat meedeelen van de buit.
Als ik hem maar eens wenk, weet hy wat het beduid.
Wat zyn dit hoog begaafde verstanden!
Hy is een liefhebber van volle handen.
En jouwent halven, zal hy ook al veel doen.
ized by google, en kantoorknecht, Bedriegers.
51 lubertus.
Ook al ruim zo veel om zyn eige fatzoen.
Hy is snedig, en naast my in de kunst ervaaren.
Daar is nou geen kommer, Jonker, de preceptor zal het wel klaaren.
Maar wie daar!
ik hoor achter ons gedtuis.
Laat ons wat ter zyde gaan, daar komt je Vaar uit den huis.
Ons dochter laat in 't eind zich noch wel overreeden, 'k wist haar in 't huuwelijk nooit beter te besteeden.
K heb alles haar, wat pligt en heil raakt, voorgesteld.
Anzelmus is een man van aanzien, eer en geld.
En zulke brokjes moet men heeden niet versmaaden.
K heb, als t een moeder voegt, haar voor t geluk geraaden.
Maar die preceptor, hebt gy daar wel omgedocht?
Zyn leeven en bedrijf wat nader onderzocht?
Al weer is 't aan de wind, in plaats van onderwyzen.
Of zou de letterlust op straat noch hoger ryzen.
Of komt de wysheid hier noch spys en drank te kort, dat zy veel vaster in de kroeg word ingestort?
'k geloof het.
want zy moet daar smaaklyk binnen loopen, wanneer zy grêtig met de wyn word ingezoopen.