floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Prezenteert hem eens zo veel als u party, want die Messieurs manqueren noit te doen winnen, die geen die haar t genereuste betaalt.
Is u Eer gehoont door een a la mode tong?
Toont de swakheit van de loogen Door u goede conduite.
Is een gasparino.
Levrydragende Descartes, u zotte comparatien hebben wynig vermogen, om myn gefondeerde kwellingen te matigen.
Ik verzoek laat me in myn eenzaamheit.
De eenzaamheit verergert de kwalen van t gemoed, want den troost der bedroefde leit in geen Bossen ofte nare Woestynen, maar wel in het smaken van gezonde reden, die gekwest is, moet zyn wonden toonen, niemand word geabzolveert, voor dat hy zyn fouten heeft beleden.
Een openhertige bekentenis, heeft 'er aan meenig het leven gebaat.
Ga, ofte vrouwelyk bedrog.
Dat is wel van indifferente zaken, maar ontrent iets dat de Eer aangaat Valt de bekentenisse zuur, het is een ponjaartsteek in t hert van een eerlyk man, de schande van zyn Bed te ontdekken.
Het is de Ellendige een troost, van haar kwalen te spreken, het zal u mogelyk tot verligting verstrekken.
Doet ons en u zelven dat plaizier?
Gaspurino.
Gy bidt my met te veel beleestheit, om gerefuest te zyn.
Weet dan dat ik, zes maanden geleden, een schoonschynend pop, tot myn huisvrouw nam, Die me zodanig verhoogden, dat ik een Hemelsteeken wierd, en myn blazoen een Ram, En dat al onder 't faveur van bestudeerde liefkoozingen, en gezuikerde karessen.
O dats gevaarlyk!
want al die bewooverende dou ceurs, verstrekken sweerden en messen Om de gewyde Huwelyksnoer over midden te snyden.
Ik wierd het helâas!
Eenige tyd daar na tot myn schande en schade gewaar.
't Gebeurde dan, om kort te gaan, dat ik op een zeekeren nagt, om haar Elpenbeene handen Een Lind gevoelde, 't geen tot buiten het Venster kwam, 'k beet op myn tanden van de gehoornde Broeders.
Van spyt en jaloursche woede, vliegens ten bed uit, en me gewapend met een verroest pertiaan, een Karbyn van d'oude Arkel, en een beijerschen Houdegen, offensief en diffensief, en om te weerstaan 't Geweld, en om het te executeren, een Rondas en een koppel Pistoolen, accompagneerden myn martiaal voornemen.
Dat me op straat en me verschoolen Tegen over ons deur, paraat om den eersten snoepzieken galant een arm of been af te zetten.
Want de schand Word door bloed gezuivert.
Dat zyn desperate resolutien, want supposito, in een gepoliceerde Republycq... datie de institutien o!
Van Justinianus eens naar zaagt.
Loopt met Justinianus naar de kockock.
Of meenje Moralizeerder van de hel, dat ik een praatjen zock?
Enfin myn Heeren, ik behiel deze post tot Mevrouw Aurora met haar karmine kaaken, de gehoornde Wereld begost te illumineren, een certificaat dat myn waken Geeindigt was.
Enfin, deze Stratagema was doorgaans dry viermaal in een week Te doen, maar hoe ik loerde of keek Met Lynkzen oogen, niemand te zien.
Maar op zekeren nagt moei zynde van patrouilleren Begaf ik my u stillekens naar biunen.
'k heb geen Digitized by Google ofte vrouwelyk Bedrog.
Ik had geen woorden om myn droefheit te expliceren k vond diaan in d'armen van Endimion, Paris in myn Helen's onkuische schoot, een gezigt!
Dat my veel gevoeliger was, als de py nelykste doot Kan wezen.
Ik trok myn hair uit, ik.
Tut tut, lorren en leuren, dat ider trou knegt maar een hair uit trok, als hy dat accident aan zyn Meester ziet gebeuren, men vond er geen een, maar hy was zoo kaal als myn hand.
Apropo, 'k heb Nostradamus eens gelezen bloed!
Die Potentaat heeft verstand Van alles, altyt het kompt net van passe.
Die sestig jaren droeg een broek En trout een jong Wyf zelden mis, krygt hy de krauw, hy zoo krabt hy wis zig met de nagels van een koekoek.
Daar is niet zoo zeker.
Maar gaat voort Signoor.
Ronquillo je bent een snaakzen Apteker, de schelm rezonneert niet kwalyk in de grond.
Maar tot de zaak.
Het was dan een jongen Galand, die ik in d'armen van myn Wyt vond, 'k trok den haan van het Karbyn over, maar... hei laas!
een oud man kan wel drygen, maar niet dechargeren.
Doen zag ik wat het Lind beduiden, niet anders als om my het bed Te doen ruimen, als wanneer haar Galand zeer net Van agteren in wist te komen.
ò dat Lind was een inventie om Gasparino te amuzeren.
De dogters, o!
Dats een aardig gespook, die kan men niet beter compareren, Als by Solferpriemen, die vatten vlam van agter en van veur, Zy zyn gelyk een Vuurroer, als je er 't minste om denkt, springt het los, en schiet dwars deur Het diapragma van de eer, zy zyn bloed!
wat oubolliger congregatie.
Signoor Casilo, wat dunkt je van dat bal?
Dat's zeer vermakelyk, ronquillo.
Auecandro, Cirorgilio, Tibant, Gasparino, Ronquillo, tuce Boeren en twee Boerinnckes.
Twee Boeren en Boerinnekens komen in, danssende een rondendans, met een Boere Speelman voor af.
Een Boer zingt naar zy gedanst hebben.
Eerste Boer zingt op de vois.
Ons Neeltje was niet slegt.
Jeroen myn beste maat, Geeft me eens een goeijen raad, ofte vrouwelyk bedrog.
Voor de koekocks plaag, die de meeste jerd?
Want Lauw en jeurr'e en pierzain gehoornt as een Stier, en wouter heet een kroon, as een hondertjarig Hert.
Tweede Boer andtwoort op d'eige vois.
'k raei ou Vincent trauwt as ge'out bent Vrauw van tagtig jaren, een En kraigde dan een krans Gelaik de meeste Mans, Zoo zulde se evenwel niet lang bewaien Sy danssen.
Een Boerinncke zingt.
De Eer zal altoos onderduikelen, beswaart met droeve jalousy.
Maar zelden ziet men dezel struikelen Waar me hem laat den Teugel vray.
Tweede Boer zingt.
Steurtebier ge het goey zecieten, steurtebier ge het mennig Peerd, dat vernageld of gesmeten, fracy genetezen met een veerd, Kunde ons nou niet belezen, Kunde ons nou niet belezen?
De eerste antwoord op d'eige vois.
As de nagel deur 't veurhoost jeerd Dan ian se geen zmid genezen.
Sy danssen.
Digized by google.
De gehoornde broeders.
Een Boerinne zingt.
De hoornen zyn gelaik de Pillen, als men se slikt met opene mond, Proeft me se niet, maar die se willen Knauwen, die zmaken het bitter terstond.
Sy vertrekken al danssende.
1.0 Het toneel verbeeld een Zee, twee Tovenaars komen uit dezelve met een Draagzetel van glas, in dewelke een Juffrouw zit.
Die ik van de wieg gequeekt heb en gevoed, Gelyk een tortelduif haar bloote jongen doet, uit vrees dat dertele lust, u kuisheit mogt belagen, Wiens Kristalyne kist, met grendelen is beslagen, en sloten, op wiens trouw myn eer sig veilig rust.
Ik ben geen Borger, om u aan d'onkuische lust Van Hoofsche Jonkers, en van Ritsche Venus Jankers te laten, die gestaag al heigende haar Ankers In d'Havens van de trouw gaan werpen.
O wat sot!
Wiens fluu gemoed, zoo ligt Vrouw Venus duivekot, de Kiekendief vertrouwt, hy leit gerust te slapen, en laat zyn buurman vast de rypste vrugten rapen, uit Cypris bogaard.
het is waaragtig schand Dat anozandro, Cirongilio, en de voorgaande komen maar verbergen haar niet prees.
O vrouwelyk bedrog.
Dat men zoo laf zyn eer, 't geen 't waadigstis verpand.
Hoe kan hy op 't gedrag van dapp're Zoonen roemen?
Wiens Vrouw zig van een Knegt en alle man laat zoenen, die onverzadelyk staag haar schoot ten besten geeft Aan duizend Minnaars, wyl Jan Goedzul zeer beleeft zyn Zwagers d'hooge hand vereert, en wel te vreden Het Beesjen onderhout, 't geen d'andere fraei bereden En moe en mat weer t'huis beschikken, 'k word dul!
Men hoorde zoo een schurk, wiens hoornekroon den Bui En Stier de loef af steekt, uit Steen en Land te jagen.
hy is t alleenlyk niet, die Huwelyks-plagen Zyn t'hans de mode, t' is een stegt hooft die zig stoort Aan d'erge opspraak van zyn duistere geboort.
Dees roemt op t Aadelyk zap van zyn doorlugte Vaerdren, Wiens swart verbastert bloet spruit uit deslaafze adren Van een Koetzier, hy toont het door zyn znood gedras Waar in men noit een vonk van oude deugden zag.
Een anderen swetst op dees, die weer op geen geslagten En waant dat hy bezit by erffenis d'oude kragten Van zyn berugte stam, en heeft het vreezelyk drok, Niet eens gedagtig dat een vuilbekroze Kok een oud Turrifmand.... nigropos.
'k zou graag verzoekken willen Een eind van Storien, schoon 't myn pligt.
is het bedrog van u gevreesde tong te laten, maar 't getal dillen Is buiten tong en magt, by voorbeeld.
Dat je al het zeeschuim naamt voor Ink, dees barre en brakke.
Voor velden van papier, al kreegje duizend handen Als Briareus, en voor Pennen al 't Balein 't geen 't Walvisch rif ons geeft, nog is dit al te klein.
Voor u ontwerp.
Nigropos uwe reden Zyn vol verstand.
't was best dees uuren te besteden Met 't luisteren naar de stem Gratiosas.
Hoe gy zugt?
Ey laat u schel geluit de dunne lugt Door galmen?
zingt myn kind.
Gratiosa.
Wie kan o Konstenaar, u lieve beede weig'ren Die 't modder uit de Zee, kont in 't gestarnt doen steigen tot boven Idas kruin.
O prins wiens toverroed.
Gemarmert met het brein en 't taeigeronne bloed Van Draken Basiliks en Adderen gebroetael, 't onnozele wollig Vee, doet queinen, en het voetzel Uit bloem en kruiden zuigt, die half verteerde doon Uit d'asse windelen schut, en dwint're op u geboon Haar vad'ren rustplaats te verlaten en te sweven, Wien schor metaal geluit de swarte deur doet beven Van d'Helsche koning, God van 't gruzaam stygisch meer, hy legt zyn yz' te Kroon en swarte Rykstaf neer En smeekt als slaaf u gunst.
O trouwe zoo myn bedachts op u Ziel vermag, ontstuit ik bid des wreede En kuisse Kerker die myn tong in banden houdt?
Dan zal myn schelle stem... .
Sa fluks nigropos douvi de sware grendelen weg, en opend zyzere boeijen.
Aan strand is geen gevaar te vreezen, za wild spoeyen hy spreekt haar uit.
U marren noopt myn vreugt.
Daar komt myn Leliebloem Gelyk een Venus, als s', uit 't blaauwe pekel klom omcingelt met een stoet van Tritons en Zireneenen.
Wat nâre Wolk bedekt u vrolyk oog?
Ist weenen?
Myn tortelduif myn ziel, de peerlen daar de vogt zig zappig op vertoont, wanneer de zoele logt De purpresehulp ontsluit, zyn asgrau by u luister, gy boeit bevallyke dees ziele met een kluister Van Eeuwige dienstbaarhoit.
Wat godheit smaakt een vreugt als deze?
Kom myn kind, wiens oog een nieuwe jeugt, in deze boezem voed verheugt d'ontstelde golven, door 't toveren van u stem, 'k zal van vermaak bedolven, myn hooft met zorg betuigen vertrouwen aan u schoot.
O goud ik smelt van vreugt, 't vermaak is al te groot.
Sy krygt een bouteilje, waar aan zy den Tovenaer en Nigropos laat ruiken, die daar op in een diepen zlaap vallen.
Sy zingt.
Omhelst de toorts van Cypris Zoon duikt voor de blonde Venus troon, een blakend vier doorsweeft ons adren.
Soo smeekt de Zeegod om haar hulp, Wanneer hy bruissend, in een schulp het schuim klieft door koraale rad'ren.
Weg met een ingebeelde eer, kom buigt u voor dees godheit neer, plukt.
De geboornde broeders.
Plukt Roozen en schakeert Festoenen, En strengeltze om het schuimend hair Van t lacchend Zéekind, wiens Autaar, Naar d'Offer haakt van dertele zoenen.
Oals de bleeken Yver slaapt, Dan is het dat de Liefde waakt, de smeegod kan zig niet vertoornen, wanneer vermoet en afgeslooft, De natte Venus t swerte hooft Bekranst met dik getakte hoornen.
De slaapgod heeft zyn brein, met maankop gants bestoven Syn domme ziel die rust, en myn blaakt als een Oven.
Nu droomt dien Argus die myn op een wreede wys Het diep van t blauwe schuim tot een verglaasd Paleis Vereert.
O dwazen sot!
De Vrouwelyke listen En worden noit gestuit door konst van glaze kisten Of staalę grend'len of een dik bemuurt Kasteel Met yzere Wagters, om het maagdelyk Juweel Te vryden voor de klauw van wulpze Minnaars lagen.
O die gevat wil zyn, is makkelyk te bejagen.
'k seg nog, geen list braveert de Vrouwen list.
Hy s'ot wie dat zyn eer betrouwt aan Leeuwen of een slot Omringt met Tygers, en bezet met kopere deuren.
'er is als een Fret, dat kruipt door klyne scheuren. het lagt met d'yveraar, hoe zeer hy zig ontrust, een al te nauwe wagt, scherpt prikkelen voor de lust.
Al wat de Lantman zait, dat moet hy aeker oogsten.
Wie d'huwelyks akker boud, moet zig Vrugten troosten.
De schaduw volgt het lyf, de hitte naar de kou, den Herfst naar de Lent, en d'hoornen naar de trou.
O wat een frisse jeugt vertoont zig voor myn oogen!
Gy Vremdelingen spreekt, wat dat u heeft bewogen Dees dorre en barre strand to nad'ren?
Ronquillo bevende.
Mevrouw we zyn een lyk, zo die gebruineerde Tovenaar de alderminste snuf of blyk Van onze Eerwaardigeen bespeurt, we zyn... we zyn.
By myn ziel!
Altoos we zyn Goemans kinderen, en wat de redenen van onze reis belangt, zal ik je zeggen.
Heer en Meester had een Citroene boompje Myn dat zeer joli en frai was, nu daar kwam een vreemde vogel, die zeer gelyk aan een Parnassus krai was.
En peuzelden aan de Vrugten, maar het voornaamste.
't is, myn Meester pretumeerde, dat hy 'er een vreemde tak op had geent, je zuld zeggen, wat deerde hem dat?
Accoord.
Maar evenwel.
Het subject... Enfin je begrypt genoegzaam wat ik zeggen wil?
Hy staat op, en gaat na haar toe.
Dit zeggende, neemt by zyn boed af.
7.0 Digitized by Goógle De gehoornde Broeders, & Tibaut.
schoone Mevrouw, ik ben eene perzoon, die te naasten by in 't twee kas vilt, ik ha ene Kazak van doen, en ik kogt in myn oudaan Daar toe een Laken, dat nieuw en gaaf scheen, maar den schemschen Olivier had 'er eene staaltje af weg gedragen, zoo dak wil zeggen... de trouw.
Altoos je begrypt wel d' eigenzaak van myn rais.
Mevrouw 'k had een Roos in myn tuin, ik begoot dezelve dagelyks met levend Water, om dat bloempje voort te kweken, maar daar vloog een vreemde Honigby op, en die liet 'er zyn Angel in steken.
Dit toucheerde my, zoo dat ik bloem en tuin adieu zei.
Hier hebje de reden van myn Pelgrimagie.
O zotten alle dry!
O guldzigaarts!
wilt g'e u aan lekkere spyo verkroppen?
Terwyl u arme buur soo hongerig aan de doppen van d'eijerschaaltjes likt, of is natuur verpligt o buigen voor een notte en koele Wet?
Gestigt Van oude Zondaars, die, uit onmagt om te paren, de minzugt van de jeugt beteugelde.
Hooge jaren Verwekken jalouzy.
Is phoebus oog bevlekt, om dat hy elk verligt?
Ayn gloeijend wezen strekt een Digitzed by Google ofte vrouwelyk Bedreg.
O een waskeers voor 't heel al.
De schytische Diane, die zilvere Mane, is die niet voor 't gemeen?
O wat!
Mevrouw je hebt groot gelyk.
Zie de maan.... o die zaak zullen wy zeer pertinentelyk Aan u.
En myn lieve Heeren en Meesters betoonen.
Morbleu weest verzekert, dat 'er dikwils onder de Leverydragende Messieurs fraie geesten woonen. En dat probeer ik daar mee, dewyl men ze beneficeert met de beste Officien van 't Land, Als Comizen, Briesdragers, Vosters, Al dat word betrouwt aan 't verstand Van die Heeren maar adrem.
De Maan is een gemeen ligt, en dat ligt regeert de Vrouwen, hier uit nu volgt dat de Juffers gemeen moeten zyn, of de Duvel zou de Flambeeuw houwen.
Wat 't verstand!
Ey Heeren, hy s een Zot, wie kluisters aan een Vrou te kost leid, want een band, baart degens om de trou De Hartaar af te steken.
Rouquillo.
Dat is waar, want al waar Degemans vertrekken, ziet men de Trou den hals breken.
Ey ziet dit schemerend goud, dees znoer, en armbanden, dees Schakel ringen zyn de tuigen dit zyn panden Van zestig minnaars, die het lieffelyk genot Van Venus zmaakten, als de slaap zyn Lynxzen oogen Verkragten.
O een vrouw heeft wonderlyk vermoogen!
Betrouwt haar zelfs de eer, zy is de trouwste wagt, want nimmer duld een Vrou dat staal of Leeuwen kragt, of slaven arm haar waakt.
Onthoudt dees gulde lessen.
Praamt nimmer Juffren lust.
'k zeg nog, de praam baart messen Waar mee de Huwelyks knoop gekurven word.
Wel aan Gy Heeren wykt 't is tyt om weer in Zee te gaan.
Het maankops zaat verslapt. myn ziel myn zoet verlangen.
Hoe zlaapt myn Lieven Mars?
Tovenaar wakker wordende.
Help goon!
Was juist bevangen Kom myn kuissche Gemalin, met nare droomen.
Myn zielsvermaak 't is tyt, wyl Delos koningin De Broeders plaats aanvaard, neptuin zyn diep te kiezen.
Slot.
Nigropos opent t Nigropos half sluimerende.
'k was daar in de biezen.
Ik droomde dat... een... laat me een beetje naar myn lust.
Nog Sy wyken ter zyden, om niet gezien te worden van den Tovenaar.
Sy wekt hem.
63 noch luimen.
'k zal als dan... goe nagt eh goede rust.
by zlaapt.
Tovenaar roept.
O dien hond!
Fluks open ouze kasse.
Nigropos opentze, en de juffer gaat 'er in.
Dat's duivels datje een mens niet slapen laat van passe, nu is 't Seraglio geopent Heer.
Sa kom Sluit toc.
Men moet een frisse opengaande blom Bewaken als ik doe, dan zal geen smaat u hind'ren U Vrouw is eerlyk, en gy Vader van u kind'ren Sy gaan met de juffer in de zee en verdwynen.
Cirongilio, anozandro, Tibaut en d'andere vertoonen haar weder.
Wel broeder wat dunktje, hebben we nu reden om ons meerder te chagrineren?
Men ziet nu zo klaar als het Zonneligt, dat het een onmogelykheit is, die constellatie te chapperen, wie zou niet denken of de Eer was in d'uiterste velligheit, als bedolven van de groene Zee, Gekluistert in een glâse kasse, twee Tovenaars voor Guardiaanen helpt dat?
Neen neen!
Wast derhalven niet beter, dat ider zig naar de zyne gonk voegen?
Een brave borst is in conscientie genoodtzaakt, als hy ziet dat de plaag universeel is, zig te Mee genoegen.
Digitized by google De gehobbynde broeders.
Meester Tibaut, en Signoor Gasparino zullen Navolgers wezen van die keus?
Voor mai, k he me liever met Jakomyncke te behelpen, al isse niet zeer heus as met een ander die et me zomtaits lelaiker zoù verfomfaijen.
Ik ben mee zo opiniater niet, of ik zal me nog laten ten besten raijen.
Heeft een vreemde Horssel myn Honig gezogen, patiency als een Man.
Daar is ligt zo veel gebleven, dat ik 'er myn bekomst aan halen kan. Wat xeit de Heer Ronquillo?
Ik zeg dat je lui spreekt als Ciceronianen.
Want dat imand z'ou gloriziek zou willen wezen, om 't zijnen Gelukkiger als zyn Gebuur te wezen, dat's abuis in een pyramidalen graat.
Want de Dogters zyn gelyk een Aptekers qui pro quo, 'k heb 'er duizend maal op gelet.
Men meent se te gebruiken als een heilzaam medikament, en men creveert er van, als een out Musket.
Maar dat zou wezen 't Lietje van jezy zyn rusalem, of van meet aan te beginnen.
wat zyn dat voor Messieurs, o bloet wat spectakel!
met die hoornen en blixskblauwe vinnen?
Signoor Sirongilio wat is dat?
Daar komen vier Tritom ofte vronwelyk Bedrog.
65 cirongilio.
Stil Ronquillo, datje haar niet verstoort.
Het zyn Tritons die zullen ons regaleren met een Zeeaccoort.
Daar komen vier Tritons halfwegen uit de Ze, met een Zireene in het midden zy blazen op haar Kinkhoornen, en zingen alle vier gelyk.
Troost u die de Zmcegods pluimazie moet dragen, De ziekte is gemeen, 't zyn Zotten die klagen.
De zelvelingt.
Kristalle Kassen, nog 't krakende Slot, Of 't ziltige zap van schuimende golven, Bewaren ons kruin van 't hoornen lot, De min is van outs in het pekel bedolven.
De Tritons zingen.
Troost u die de Zmeegods zingt.
Geen slot kun Vrouwen lust bedwingen Geen scheur zo klein of paphos kind Weet, ofte vrouwelyk Bedrog.
Weetlyk een Aal en door te wringen, wie juffers waakt, word dul of blind.
De tritons.
Troost u die de Zmeegods, de Zirène.
Altoos zal Liefde Triompheren, In spyt van d'oud jaloursse Zot, geen Schild kan s'mingods schigten weeren zyn zleutel past op iders zyt.
De Tritons blazen op haar Kinkhooruen, en verlowen zingende.
Troost u die de Zmeegods pluimazie moet dragen, de ziekte is gemeen, 't zyn Zotten die klagen.
Ronquillo zingt op d'air, des Trembleurs.
Een cocquette door haar strelen, door haar danssen en haar kwelen, tragt het Mannen hert te stelen wyl ze hem kroont.
Och zlegten bloed!
Maar patiency, die Methode Moet men volgen graag of noode Ook ist t zelfde, als de Mode Is, of me een hoorn draagt of hoed.
Einde van t Klugispel.
Digitized by Google LOF DES VRIIHEIDS OF WHI ELIJI S ONGEMAK, voor alle ware Liefhebsters.
AEN PHYLLIS.
Ged toin saer, o lof des VRIJHEIDs, o lof des huwelijcks, o lof des huwelijcks, o lof des huwelijcks.
Een, liefste Phyllis, neen, het sal u noit mishagen, De bloem uws jonge Jeugt, en groene lente dagen, Te hebben aen 't vermaeck en vrye min besteet, Om die naer eigen sin gepaert in lief en leet, In vrugtbren aenwas van uw Jaren te sien groeyen Bevryt zyn uwen hals en schouders te vermoejen Van 't lastig huwlijcxjuk, dat met so veel gevaer En sorg gemengt drukt andere Juffers hier en daer.
Wat isser lustiger!
als 't vrye en blijde leven, Waer in men van sijn doen geen reden hoeft te vinden.
Al de Keuningen heur doen en laten, hay was wel berayst, en ha alle Marten en Kermiszen wel deurzien.
Heet ou in de Kappel van St. Bonifaes over de Vunte gehaude, Main Matant Alewyneke de Kiezetrekster, was ou vleezelayke Peet, en diel Fransse de Spellemaker was Compeer, ge ziet dat ik ou gheele story weet, Zoo datwe mekaar in vrindschap bestaan, en deur die parentasie, gevoel ik een geweldige inflamie In de testiculen van main blaas, een ander mag ou vraijen, maar t is zonder grasie.
dat ge main nietsteekend Lancet zaaght, k verzeker ou, dat ger de leste droppel van ou Maag.
delyk bloet aan waagt.
Heer Cirongilio en anozandro met de kuegt als Reizigers, beluisteren baar.
En doe kwaam hai ingestoven, me dogt dak bai ene mutzaart was, want ny gloeide lyk ene Kalkhoven, ik sloeg de spraei open om me te verkoelen, maar de looze kapoen, die kroop onder... iannoke.
lakomyneke.
As ik da hoor, denk ik altyt op den vetten Dirk Baboen 't is bai naar d'aige story, maar hai was zoo geleert niet, as Meester Olivier in 't kouten.
Nou das geen merakel, want zain Oom de kreupele Liet Derk half houten, liet hem noit verder, as tot Syme Gryp sene meulen gaan.
En dan... maar ou story jakomyneke, hoe voerde de daar mee?
doe me dat eens ver staan?
Wel ik en weets niet, of het kwaam van Scheeren, Laten of Zalven, Ik wier zoo misselaik ontrent Bames, 'kwas meer met den heelen as met den halven 'k had geen apetait meer, 'k was zonder lust, men oogen stonden zoo verdraait, as een betooverde kat, aleven eens lyk onze Maaijer Luik, as hy daffeske van d'Apteeker Terebentyno gedronken had.
Meester Olivier sprak me een hertelaik woord toe, weest te vree zai hai, en heb maar corasie, wy zulle da wel akkomoderen zai de Schout, en hai gaf sene knegt geen gazie.
Wel ontrent de zestig zei Tibaut, da is waar ze den anderen, want dat hedde me wel over tien jaar gezeet, Zie gebuur, t waar t huwelaik gekandelizeert dat ge zoo ouwen tait versleet.
Dak ou eens een brave Tas beschikte, zoude not zeggen da 'k bot was?
T'digitized by google ofte vrouwelyk Bedrog.
Dat ge sterk in de Zon keekt, ge voud nog wel eens niezen, al zyde niet verkout, komt gaat eens met mai.
Ha is een Perzoon van goei middelen, g'en moet da geluk niet versloffen, de Fortuin is van agteren kaal, maar van veuren isse rou Dut houdt is wel droog, maar et brand weer te beter, hy zal de schou Van ou inklinosi wel veegen.
Men moet noit de styven Ouderdom versmaaijen, ook weet te wel, as 't vlees zo lang in de Zon staat.
Dan kruipen'er de maaijen, Digitized by google, de gehoornde Broeders.
Wat seght Tibaut?
Die knikte, als onzen Drossard in de vergaring slaapt, en mits jeerden zain lot om veer Doe stond hy leelyk en grees, precies as de Schoutel, wanneer de Boerejongens geen steekge weer Op de Kermistait trekken, want al zain goet en haaf is van krakeelende Boeren, Daarze, geklaik den Duvel op eenen Deurwaarder op staan loeren.
Van den aanstaande koekoek Tibaut.
Most ik armen zondaar in main ou dagen nog zin kraigen in die bedriegelaike trony De Boerinnekens ylugten.
O Tibaut hoe zyde soo gestoirt?
wat brust me dien aalweerdigen Kapoen, zaide peraventuurne Koppeleer as Meester Olivier?
Wel drasbroek heb ik de mynen van een koppelaar?
Benje koekoek, dat is van myn maakzel niet, ouwerwetschen Jorden, onbeleefden Boer, die twee fraay Heeren zyn uit d'eige doos beregt maar hy geeft hem een klap.
Digitized by Google De gehoornde Broeders, o maken die z'ou een desperaat laweit, als gytandelooze knegt?
Ha ik de vermaning van onze Meijer gevolgt, die altoos see Tibaut wagt u voor wain Want as imand zei, das een Macid En Maessens.
As een keers, zo ligt see hy zalze ook branden.
Ze.
O 'k en kan alles zo precies niet onthouwen, maar altoos de meenig was, dasse dul en betoovert waren die gongen trouwen.
Daar is de vrouwelyk bedrog.
Cirongilio, anozandro, Tibaut, Ronquillo, gasparino.
Signoor Padrone, hoe z'ou bedroeft, zou men derven De oirzaak vragen van u vreezelyk misbaar?
't is met permissie.
't was wel indien 'er raad toe Waar.
Par exempel hebt gy u goede constitutie laten ruineren Door de onwetendheit van een interessabel Doctoor?
Is ù Eer gehoont door een a la mode tong?