floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Doet my die vodden af, Ick geef den bril van ryek en staf, en van t'Gouvernement, 'k gaen weer daer ick gewent Te Leven ben in rust.
Waer? diyjens.
Waer is mijn Grauwetje, ick en heb gheenen lust Meer Gouverneur te sijn, 'k sien Grauwetje daer komen.
Brengen den Ezel.
Komt hier mijn weerde lief, ick heb weer voorgenomen Te ryden naer ons Lant, daer wy sijn van ghegaen Want al die swarigheen, en staen my gansch niet aen te vechten, niet te eten, en dat al t'onderstaen om gouverneur te heeten En ben ick niet van sin Schoon ick wat minder win, als ick hier hebben sou, 'k heb liever by mijn vrouw Gerust een boer te leven, dan als een Gouverneur mijn bloct voor t'lant te geven, Hofmeester.
O ridder sonder moet, stalmeester.
Soo meijn 't myn Heer voor goet?
Jae niemant van u allen sal my t'Gouvernement, oft schepter doen bevallen, 'k gaen heen adieu Gouvernement, had ick u soo gekent Toen ick noch schiltknaep was, 'k wed dat men niet en las Dat Sanche Pance hier had geregeert, Dan hy en doolt niet al die t'halven wederkcert.
Wy wenschen u goey reys Waer dit een Gouverneur, naer staet gelijck t'betaemt hy bleef met ons in 't ryck uyt jonsten noch versaemt.
De INGEBEELde DOOD, Kluchtspel, door Mr. HENDRIK VANDER ZANDE, te AMSTELDAM, by ADRIAANVAN BOECHOLt, boekverkooper, op den hoek van de Harmiterssteeg, in de Nes.
1717.0 Digitized by google vertoners.
KOENRAAD, vader van Klara, apotéker.
KLARA, verliefd op Eduard.
Joost, knecht van koenraad, minnaar van Klara.
BREGT, meyd van koenraad.
KAREL, vader van joost.
GERRIT, een Dronkaart.
MARGRIET, vrouw van gerrit.
FERDINAND, dokter.
EDUARD, gewaande zangmeester, minnaar van Klara.
Het toneel is in de kamer van koenraad.
VKUMNREIRE IOTE 4 BIELIOTE.
Digitized by Google Pag.
De INGEBEELde DOOD, KLUCHTSPEL.
KOENRAAD, joost.
Oor, joost, k zeg eens vooral, wil wel de les onthouwen.
Die ik u daadlyk gaf.
Gy zult myn dochter trouwen, maar met beding, dat gy nu staag, met yver en met vlyt, my dienen zult, noit traag meer weezen, als voorheen.
Wilt gy my zulks belooven?
O ja, sinjeur, en ik beloove u daar nóch bóven, dat ik u dienen zal op t wenken van t gezicht, ik acht dit voor groote eer, en t minste van myn plicht.
Doe zó gelyk gy zegt, errinne u steeds die woorden.
JOost.
Zeer wel, ik zal zulks doen, zó zéker als t behoorden, maar Eduard, wat komt die hier doen allen daag, by myne bruid, of wel uw dochter?
Wat een vraag, uw bruidje is zeer gezint om zingen mee te leeren, want zingen is zeer zoet en aangenaam.
De INGEBEELde joost.
'k wil zweeren, ik heb geen zin daar in.
Om dat hy, Zie ik vertrouw dit vast, maakt zyne viyery By myn' vergade bruid KOENRAAD.
Wil daar voor toch noit vreezen.
Niet vreezen!
zeg ik.
Neen oost.
Ei, wil dit dan eens leezen.
Ik sterf, bevallige Godin, Gewond door t lonken van uwe ocgen.
Ik bid, laat af uw fieren zin, Om Venus wil, toon mededoogen, ze blyken op het schoonst, uw deugden engelin t voedzel van myn min.
Wel, joost, gy zyt jaloers.
Aan wat voor beuzelingen stoot gy u niet?
Dit is een air, dat kan men zingen.
Kom, als een man, en wil het werk in 't voorhuis doen, kom, kom, ei rep u wat.
Sinjeur, ik zal my spoën.
Maar Eduärd, ei wil dien Eduard beletten, dat hy zyn voeten hier voortaan niet meer zal zetten.
Die Eduard is loos.
Ik zeg dien Eduärd.
Die Eduärd lyd u wel drommels zwaar op 't hart.
Gaa maar naar vooren toe.
Ik zal wel zorge dragen Dat is in DOOD.
Dat niemand anders, als gy, myn dochter zal behagen.
Zyt maar gerust, hoor joost.
Ik zal voor u myn' best Wel doen.
Zy zal my noit... joost.
'k Vreez' hy my uit het nest.
Tot uw gerustheid, zal ik morgen noch doen sluiten Uw huwelyk.
Maar fluit dan Eduard mêe buiten.
Doch 'k moet iets zeggen, 't geen ik schier vergeeten had, 'k Heb Gerrit beur gezien, hy was weer vol en zat.
Hy zwierde lang voorby ons huis, en scheen te willen Inkomen maar ik dacht, wy bennen met jou grillen Gantsch niet verzien, gy hebt ons lang genoeg geplaagt.
't is schand, dat zulk een man zich zo aanvoeglyk draagt, En in den drank verloopt, hy is van goede huizen, En ryk, maar zyn verstand verliest hy door het buizen van brandewyn.
't is waar, 't is tégen zyn fattoen.
'k wou dat hy hier was, 'k zou hem haast geneezen doen Van zyne ziekte.
Is dat een ziekte?
Ja voorzéker, weet gy zulks niet?
En zyt g'ie een knecht van een Aptéker?
Als gy hem weder ziet, nood hem in, met vriendlykheid.
't is met zyn' huisvrouw, en den dokter, o verloed, dat ik hem, in myn huis, zal van zyn kwaal kureeren.
'k kan voor die moeite dan ook deftig deklareeren.
Nu gaa maar heene.
Ontstaan u verder alle zórg, 't Woord aan uw Vader, is voor uwe bruid, uw boer gy weet, dat hy van daag daarom by my zal komen.
Hoe staaje en drentelt, zyt te vreën, en zonder schroomen.
Ik zal myn' dochter nu haar huw'lyk doen verstaan, En myne keur... maar zie, daar komt zy zelver aan.
KLARA, koenraad.
Goe morgen dochter lief.
Goe morgen lieve Vader.
Kom hier myn eenig kind, ik bidde u treê wat nader.
Wat is 'er van uw dienst?
Ik zal t u zeggen, kind.
Zoudt gy t'op trouwen, spreek, niet weezen eens gezind.
Ik zie gy bloost.
Wie bragt hem dat ter ooren, dat ik reeds Eduard voor my hebbe uitverkooren!
Ik veinze en hou.
Komt, zegt aan my, hoe dat gy zyt gezind.
Ik vader lief?
KLA¬ Digitized by Google DOOD.
Is 't my geoorlooft aan myn Vader eens te vraagen, wie dat die Vryër is, die my zoekt te behagen, En hoe zyn naam mag zyn?
O ja, ik zal gezwind 't U zeggen, wie hy is, die u dus teder mint.
Ja, 't is een vryër, die moi geld heeft, wil vertrouwen, aan wien, dat ik u graag zou zoeken uit te houwen.
Hy heeft my woord alreeds.
Ik weet hy u bekoort.
Ik gaf zyn Vader ook voorleedne week myn woord.
Hy dringt my aan, en myn beloftens zyn myn borgen.
Ik zal uw huwelyk noch sluiten doen op mórgen.
Zó schielyk, vader?
Ja, gy kunt u eens beraen.
Ik ben nóch jong en teer.
Tut, tut, dat zal wel gaan.
Ik bid, noem my zyn naam.
KOENRAAD hy zal u wel behagen.
Hy is galant, ik weet, gy zult u niet beklagen Van myn' gedaane keur.
Hy is ook jong, en schoon, zeer zédig, wel geschikt.
Wat aangaat zyn perzoon, is wonder wel gemaakt.
Wie is 't dan?
KOENRAAD Nu, wil hooren, 't is joost.
Hebt gy voor my ook bruidegom verkooren, dien joost?
'k vin hem zo koel, zó liefdeloos van geest, Zó nors, zó plomp, geen' reën, ja dom, gelyk een beest.
Ik bid, myn Vader, wil dien voortgang daar van stuiten.
'k zal dit gewenscht verbond zó daadelyk doen sluiten.
Gedenk dat vry.
Ik zeg, ik zal zyn Vader voort Verzoeken, dat wy bei bekrachtigen ons woord.
GY zult nóchtans vergeefs, dit uit te voeren poogen.
Iul t stuk van huwelyk vertrouw ik maar myne oogen.
Eduard, myn lieve vriend.
Gy hebt alleen myn ziel verdiend Doordien gy my uit Rovers banden geréd hebt, van de dood en schanden.
red my nu ook van myn' smart.
Ik moet in dwar wil myn hart.
Dat u behoort, een ander geeven.
Myn Vader wil, dat ik zal leeven Met een, dien ik heel doodlyk haat.
Eduard, wat raad, wat raad!
Waar moogt gy nu dus lang vertoeven?
Gy doet myn ziel noch meër bedroeven, Door uw afwêzen, kan dit zyn Verlos my van deez smart en pyn.
Myn Eduärd... daar is hy zelfs.
EDUARD, KLARA.
Ik wil gedoogen, dat ik my wederom vertoone aan uw schoone oogen.
Elks Digines OOD.
Elks uurs afweezen my met duizend pynen voed.
Zó voerdt gy uwe magt op myn verliefd gemoed.
In u bestaat alleen myn wélzyn en myn léven, gy staat voor eeuwiglyk in myne ziel geschreeven.
De groote kracht der min.
Stel die nu aan den kant.
Hoe dat, myn' zielvoogdés, daar ik in liefde brand tot u. ach!
Zyt gerust.
Ik zal het u ontdekken, En uwen geest geheel uit mis vertrouwen trekken.
Weet, dat myn Vader, doch gantsch buiten weeten, my Heeft aan zyn Knecht belooft.
Nu Eduard, moet gy, zo 't mogelyk kan zyn, den voortgang daar van stuiten.
Myn vader wil, deez dag, myn huwelyk noch ssuiten Met joost, gedenk zulks eens, myn lief, myn Eduärd.
Kom vluchten wy, myn uitverkooren hart.
Ik sta dat nimmer toe, want, eduard, het vluchten Zou myne faam en eer besmetten.
Wil niet duchten Voor oneer, of voor schand', zulks kwam noit in myn zin.
Ach heer!
Zucht tóch niet, ik zal myne Engelin, myn zinnen en verstand op eerbre middlen scherpen, en zien uw huwelyk, met joost, om ver te werpen.
Ik ben terstond hier weer.
Ik blyf, myn ziel, en den, zo lang ik leeve, uw slaaf.
KLA.
'k u voor myn meester ken.
ZÉSDE TOONEEL BREGT, KLARA.
BREgt.
Mejuffer, zeg, wat zullen wy nu eeten Van middag?
'k weet het niet.
Wel hoe zal ik zulks weeten.
'k verzoek vraag my niet meêr.
Ik weet niet wat my deert.
Ik weet het wel, gy moet maar worden geklisteerd.
Wat reutelt gy?
spreek op, wat praat gy van klisteeren?
Ik niets.
Kom volg, en wil my helpen voort palleeren.
'k gaa naar myn' kamer vast voor uit, hoor, bregtje, daar gy my wel vinden zult.
Zeer wel, mejuffer klaar.
Daar gaat dat schoon juweel, wat is zy net bepaereld.
Daar is meer honger, als broodhonger, in de waereld.
Ik volg, daar is Sinjeur.
ZE. digitized by google DOOD.
I ZÉVENDE TOONEEL.
KAREL, koenraad.
'k ben redelyk gezond, maar 't meeste my ontbreekt, myn beurze weegt geen pond.
De myne ook niet, myn Vriend, ik durf daar wel op zweeren.
Nu, nu, dat hoeft juist niet.
Ik zeg, nu geld te ontbeeren, in dezen slechten tyd, is niet het besten, maat.
Die nu geen geld heeft, is in een bedroefden staat.
Maar hoor, ei zeg my eens, zult gy nu haast weer trouwen.
Ik heb zó iets gehoord, maar zy is van den ouwen... karel.
Dat is wel waar, zy is wat aan den ouden kant, maar zy heeft vry veel geld, dat s wel de beste trant, want geld, gelyk gy weet, vermeestert onze zinnen.
En gy, myn Vriend, om geld, zoudt gy den droes beminnen, ken ik u wel te recht.
Het geld maakt nu verstand, t Maakt deugd, t maakt moed, al waart gy t grootste beest van t land, en hadt gy geld, gy zoudt zeer wys en deugdzaam weezen.
Men zou dan het verstand zelfs uit uwe oogen leezen.
Gy spreekt wel waar, zo gaat het hemden, ik beken, daarom is 't ook dat ik hoognodig zuinig ben.
Maar meent gy 't, Heer, in ernst, hebt gy vast uwe zinnen Op haer gelegt?
Of is 't haar geld, dat u doet minnen?
Want zy is gantsch niet frai KAREL.
Maar weet, myn lieve vrind, haar geld is, vatjet frai, daarom wordt zy bemind Van my.
Ik vólge al mê d'uitersche methóde, dat s een zottinne om geld te trouwen, o die mode Is hier in Amsteldam byzonder nu gemeen.
In t geld, in t geld, wel vast, bestaat de liefde alleen.
Maar aprópó, k denk van myn komst, weet gy de réden.
O ja, ik was van zins zó naar u toe te treden.
Ik heb notaris slokop alhier ontboon.
Wy zullen hemden noch het huwlyk van uw zoon Doen sluiten, met myn kind.
Wel aan, ik ben te vreeden.
Het is volkomen met myn zin.
Gewis, op haarden, zal ik aan mynen zoon vyf duizend gulden geven, vriendschap.
En ik, vier duizend gulden met myne dochter maar, wie zou daar herwaards koomen?
GERRIT, joost, karel, koenraad.
Daar is Sinjeur.
GERDIGTINAs zoOOD.
13 GERRIT.
Gedag.
Gedag, spreek zonder schroomen, myn goede Buurman, zeg, zyt gy niet wel te pas?
Wel deeglyk niet, ei my, ik bidde u, help my ras.
Wat scheelt u dan?
'k ben ziek.
Zoudt gy niet met klisteeren Zeg 't.
My kunnen helpen?
Wel aan, is t uw begeeren, Ik maakt ze voort gereed.
Waar zal ik heeren.
Ik ben zó goed als dood, ja dood.
Van sterven, Vriend, hebt gy geen nood by een Aptéker, daar sterven noit geen lien op 't huis, neen, want 't is zéker, dat hunn' Kompositum maakt zieke lien gezond.
Emulsie of mixture, of bolus doen terstond, De ziekte, hoe.... gerrit.
Maar zeg, wie vraagt naar uw' mixturen, Of naar uw' bolus, pai.
BREGT, KAREL, GERRIT, koenraad, joost.
Wat maakt die Vent al kuuren.
Veel min naar uwe emuls.
Myn vraag is nu alleen, Of gy my helpen wilt, of niet, zeg ja, of neen.
Ik zal hem vraagen of hy borrel mag.
Wil zwygen.
Ei, laat ik maar, sinjeur.
Zal ik geen antwoord krygen?
De droes.
Hy is puur gek, en 't scheelt hem aan dien teen, Daar steeds de boeren wel hunn' hoeden, in 't gemeen, Op dragen.
'k sterf, zie daar, ik durf daar wel op zweeren.
Gy hebt geen nood, gebuur, wil tot u zelfs meer keeren, het zyn gedachten.
GERRIT Wat zegt gy!
heb ik geen nood?
Ja, ik ben nu reeds al dood.
Gy liegt Slapstéker, neen, neen, nu sterf ik eerst, ik voel het, nu is t zéker.
Ik zeg u eens vooral, gy zyt by een Aptéker, daar sterft noit mensch op 't huis, 'k heb 't u noch eens gezeid.
Schep moed, schep moed, ik ben tot uwe hulp bereid... gerrit.
Schep moed, schep moed, ei zeg, waar uit zal ik moed scheppen?
Ik zie in 't minste u nóch niet reppen wys my dien weg.
Tot myne hulp, indien gy my niet anders geeft Voor medicyne, als tot nóch toe, ik zeg, men heert, dus.
15 Dus doende, u op een Jaar geen reekning te betaalen.
En kunt ge, op die manier, de ziektens en de kwaalen Geneezen?
zyt ge een man vol geest.
Woont hier ontrent Geen Dokter?
Gy zyt een raare vent.
En gy een raare griek.
Dat was ik wel in 't léven, maar nu ik dood ben niet.
Ik bid, wil my vergeeven, gy zyt niet dood, o neen!
Wat drommel ben ik dan!
Ben ik niet dood?
Wel neen, zeg ik noch eens.
Ik kan Niet anders zyn, als dood, gy kunt zulks niet weërleggen.
Dat gy een dokter waart, gy zoudt dan ook het zeggen, maar nu Aptéker Pai.
Ik wil en moet, ja zal Een Dokter spreeken, want de Aptékers zyn meest mal.
Hoor, joost, wil rasjes heenen loopen Naar dokter Ferdinand.
Zeer wel, sinjeur.
'k Wil hoopen, Dat hy nóch t'huis zal zyn.
Vraag hem, of hy hier dra Belieft te komen maar haal gy wat rasjes na Uw hielen.
Wel, sinjeur.
Gy kunt maar kommandeeren.
Ik blyf uw dienaar, Heeren.
KAREL, koenraad, GERRIT, BREGT.
Hoe is de naam van dien Doktoor?
Wel, Ferdinand.
En wys?
Voorzéker, ja, een man van groot verstand.
Wy zyn nóch maats, niet waar, al hiete ik 't u flus liegen?
Gy kunt, die lévend zyn, maar dooden niet bedriegen.
Nu wedde ik, kom, met u, om twe kan brandewyn, dat ik ben dood.
Maar, vriend... gerrit.
't kan toch niet anders zyn.
Dat gy zyt dood, zoudt gy dat durven wel bezweeren? gerrit.
Zó wil my ook dat sterven mede leeren.
Dit is wel t raarste, dat ik op de waereld zag, een man spreekt na zyn dood, al wat hy denkt, ik lag... gerrit.
Ja, dokter Ferdinand zal 't zelver ook zó zeggen.
't is al vergeefs gezeid, nier helpt geen wéderleggen, daarom zwyg liever stil, en laat hem maar begaan.
Gy doet vry 't best.
Dat komt, Heer Ferdinando aat.
Zyt nu gerust, gebuur.
IÉLFDE TOONEEL.
FERDINAND, joost, karel, gerrit, koenraad, blygt.
M'koenraad.
Heer dokter, het ik réker.
D. dat ik u dienaar ben.
Ik ben de uwe, apotéker.
Ik was al voor uw deur, zo als uw knecht my riep, of ik by zyn Sinjeur wou komen, ik kon dit in 't minste niet na Jaaten.
KOENRAAD tegens ferd nand.
Dit is den man.
Ja, GERRIT, wat kunnen Dokters praaten, als Advokaten.
Zy zyn samen gestudeert, 't Verhuizen hebben zy van 't geld en ziel geleerd.
De een straft zeer fris de beurse, en de ander door ord neeren van prullen, doet de ziel eens mensch voort delogeeren Na de andre waereld, vast.
KOENRAAD, spreekt met Ferdinand Dees vriend en heeft geen noot, nochtans beeld hy zich in voor vast te zyn puur dood, dat gerrit.
Dat s waar, myn heer.
Zeg my, wanneer tyt gy gesturven?
'k geloof, daar flus.
Gy moogt, dat 'k niet zou zeggen durven, Gesturven zy maar... gerrit.
Hoe kwam de dood u aan?
Dat weet de droes, ik niet, kunt gy dat zelfs wel raen?
Gy zyt een Dokter.
Ook wys.
Gy wilt veel weeten.
Ei, zeg my eens, hoe dat ik heeden werd geheeten, Na myne dood, Doktoor?
Heb ik dien naam ook noch Van Gerrit Jakobszoon?
'k ben dood, ja dood ben ik ferdinand.
EERDINAND.
Wel ja, gy zyt niet dood.
Wil my dat eens uitleggen.
Strontstamper zeid dat ook, maar liegt.
Hoe weet gy dat, en zyt gy dood?
Geerdigsires van deugd.
19 GERRIT.
Wel ja, ik heb noch niet van 't nat Vergeten heid geproeft.
Waarom zoude ik 't niet weeten Zó lange ik dit niet drink, kan ik hier niets vergeeten, zó las ik onlangs by een groot Poëet, gewis.
Gelooft gy dat?
Wel vast Wat zegt gy, heb ik mis?
Poëeten zyn ook wys, ja schrander als Dokiooren.
't zyn gekken.
Gekken!
Zy weeten naar te spooren, aarde, zee, en lucht, en t zouden gekken zyn?
Doktoors zyn gek, al zyn ze wys in schyn.
FER DINAND.
Na dat gy dood zyt, gaat nochtans uw snater, Net als een telders naars.
Ik spring na myn dood in t water, of hou my vast.
Geef my uw' hand.
Hou daar, hou vast.
Zyn pols is gantsch ontsteld.
ik ben in last.
O sinte Stoffel help!
ik ben in droevig lyen, wie zoude oit denken, ach!
Dat hier uit tleven schyen, zo bang toeging.
ik ben vol pyn en schrik.
Waar dat ik gaa, of staa, op yder oogenblik, zie ik my zelfs puur dood.
FERDINAND tegens koenraad.
Dat zyn zeer slechte kwaalen, die uw gebuur zyn hooft dus buiten spoor doen maalen.
Dat komt hem van den drank van daan.
Ik bidde, ei hou Uw mond, en luister toe, wat hy daar zeggeu wou.
Ik ben, ik ben nu gantsch bedurven, en dood, gelyk een pier.
Heb ik het zo verkurven, dat ik dus sterven moets.
Sint juffrouw, ach!
Wat doedt gy?
Wat ik doe?
Dat 'k noit meër sterven mag, Daar bidde ik om want zeg, wie zoude niet sterven willen, als hy nóch leven kon, dat waaren zotte grillen.
Die eens weer're levend wierd' maar 't meeste, dat my spyt, ik ben myn' vrouw, en zy haar lieven man mee kwyt.
KAREL tegen koenraad.
Wat gek is dat, niet waar?
Ik hebbe in al die nukken Geen zin, myn Heer.
Nóg ik, hoe zal in t einde lukken?
GERRIT Ei Dokter, zeg my eens, wat zal myn' lieve Griet Toch zeggen, als're my hier dood op de aarde ziet?
Steek uwe tong eens uit GERRIT.
Zie daar.... fer.
Die's goed, maar 't w'ezen Staat heel als wildt.
Kunt gy niet uit myne oogen leezen, dat ik ben dood?
Wel neen, zeg ik, zyt maar te vreen, ik zal u in het kort wel helpen, naer ik meen, want ik leef geen dooden hooren spreeken.
Kan dat niet zyn?
O neen, dat is geen doode téken, dat gy noch spreeken kunt.
Maar, dokter, wat is waar, Dat een mensch zeid, of dat de menschen allegaar, Steeds zeggen?
Wel, dat staag de meeste menschen zeggen.
Dan ben ik zéker dood, nu kunt gy t niet weërleggen.
Vermids myn' gantsche buurt aan my zeide ik was dood, dat gy zulks zéker wist, en dat ik was in noot, dat ik waarlyk ben.
Ach help!
Sta by!
Wat scheelt u, zeg 't?
Wat dat my scheelt?
Ik zegge u dit rond uit, die dood my al verveelt.
De drommel haalt die dood FERDINAND.
Wy zullen, naer behooren, Voor u wel zorgen, dat gy haast, als van te vooren, Weer fris zuli zyn, gy moet vooral de brandewyn.
En andren sterken drank, wilt gy geneezen zyn, Geheel nalaten, en men zal u voort klisteeren, Om dus uw lichchaam van de dampen te purgeeren, Die door uw gantschen lyf verspreid zyn door den drank.
Als ik weer levend word, zal ik u duizend dank Betoonen, als gy my zult van de dood geneezen, maar zeg my eens, hoe lang dat ik noch dood moet weezen?
Vriend Koenraad, 'k zeg, men moet eens zien of ik dien man, In aller spoet, niet tot wat slaapen brengen kan. 'k zal hem terstond daar voor een bolus ordineeren, En een eneina, om ter deegen te klisteeren.
Het bolus zal het bloed heel temperen.
Ferdinand schryft.
Ja wel, dat sterven is een pyn, de drommel in de hel werdt niet geplaagt, als ik, o bitter sterven.
Nu moet ik brandewyn, o edel nat, u derven.
Jou neus wyst waarlyk uit uw wapen.
Dat s heel goed.
Kom joost maak 't voort gereed, 't is wonderlyk om 't bloed Te doen bedaaren, en hy zal iets daar van slaapen, zo 't dan niet over gaat, zó staat het slegt geschapen.
Ik twyfel daar niet aan, of t zal hier door een keer Wel neemen, en zó niet, zet ik hem noch een klisteer.
Gy Digitized by Google DOOD.
Gy kunt zulks doen, gy hoeft in 't minste niet te schroomen Ik hoop dat alles zal, voor hem, ten beste komen.
Weet gy, myn vrienden, niet aan my, ontrent, hoe laat Het is, te zeggen?
BRIGT.
Ja, my dunkt daar elf reeds staat.
Messieurs, met uw verlot, myn tyd is al verstreeken.
Ik moet visitens doen, want bleef ik in gebréken, zo zouden zy, met recht, een and're haalen.
A OENRAAD.
Heer dokter heeft gelyk.
FRRDINAND.
Uw dienaar, vrienden, 'k ga na koenraad.
K blyf de uwe, dokter.
Ja, gy zult my van de kwaalen En dood mee helpen?
Ik zal u me betaalen, als ik weer levend word.
Gy zult het zeker zien.
Doe, als ik heb gezegt.
,, gy zegt, geschijen.
Uw dienaar, heer Doktoor.
'k blyf de uwe, goede vrinden.
Gy zult my tot uw dienst altyd geneegen vinden.
Ik kom deez dag eens weezen.
Joost, laat den Dokter uit.
Zo 'k nu niet lévendig meer word, zo 't geen liefhebber is.
KOENRAAD Zyt nu gerust, ik zal, 't mooglyk is, met krachten Uit u verdwynen doen die dampen en gedachten.
... karel.
Myn heer, met uw verlof, ik kom zo daadlyk weer.
Ik gaa eens uit.
Ik wacht u weer, myn heer.
Vaar wel, tot flus.
'k heb de eer van u hier weder te aanschouwen.
Vaar wel, myn vriend, ik zal my op uw woord vertrouwen.
KOENRAAD, GERRIT, BREGT.
Wil ik om uwe vrouw ook stauren?
Zeg.
Met reën.
KOENRAAD Ik zal dat aanstonds doen, hoor buurman, zyt te vreen.
Laat ik dat zelfs liefst doen breekt.
Zyt gy niet dood?
K wil sterven, 76.
Zó ik daar meër op dacht.
Gy zoudt het ligt verkerven.
Ik zal u op myn bed, uit vriendschap, buurman, u doen leggen.
Ik ben u daar voor verplicht.
hie koenraad.
BREgt tegen koenraad.
Sinjeur, ei zeg, wilt gy dien dronken vent doen leggen hier op uw bed, zó hy dan kalft?
Wat s dit te zeggen?
't hy is myn goede vriend, en myn gebuur met een.
'k zal hem dat dubbeld doen betaalen, naer ik meen.
'k zal dat noit doen.
Ik bid, wil my vergeeven.
Wel, vriendschap, gy zyt dood, gy moogt zulks niet weërstreeven.
't is om uw besten wil.
Dat wist ik niet voorwaar.
Joost, joost, is t alles klaar.
OOST van binnen.
Zó breng t hier maar.
'k zal nu, myn goed gebuur, zó lekker uklisteeren.
Dat uw hart lusten zal breeken.
Wat kunt gy meër begeeren?
KOENRAAD Tree in, myn beste maat, gerrit.
Houd moed, geen nood.
Niet isser slimmer, als een' Ingebeelde Dood.
GERRIT tegen Bregt.
Hei burri, t hockhuis.
hoor, bregtje, wil niet droomen.
Schik 't ras hier aan een kant, slokop zal hier straks konien.
BREGI Zeer wel, sinjeur.
JOOST, BREGT.
Is 'e waar, dat gy my hebt gezegt?
Dat nóch uw huwelyk dees dag zal uyt.
Ja, bregt, maar mondje toe, vooral BREGT.
Ja, ja, ik kan wel zwygen.
Als ik niets weet, geen mensch kan dan uit my iets krygen.
Ik ben, geloof het vry, 't zo digt gelyk een zeef, waarlyk als ik leef.
Nu zal ik haast de vucht van al myn wenschen plukken.
Digizes boonen ome stn.
27 BREGT.
Ik vreez' daar voor, wel bloed, dat zal u noit gelukken.
OOST.
Eduård krygt hier van daag zyn paspoort, vast.
Ik heb 't zo ver gebragt, het is Sinjeurs zyn last.
Ja, Eduard zal u die toonen anders stellen.
Gy hebt het ver gebragt, nu hoeft ge u niet te kwellen.
Blyf, blyf noch wat, hoor joost.
Ik durf niet, bregt.
't Gemeene spreekwoord zeid gewis, zó baas, zó knecht.
Ier mogt, voor 't uithangbórd, 't Leproze huis uitsteeken.
De knecht heeft, als de baas, uitnemend malle streeken.
't zyn gékken allenbei.
Ik zeg, t is t zwaarste kruis, Wanneer men staag moet zien twé gékken in één huis.
Wie kan in Griekenland twe wyze Aptékers vinden.
Waan wyze by dozyn, schynheilig, ze onderwinden.
Als Dokters... maar 'k zwyg stil, want zó ik wierde eens krank, zo zouden ze, om die praat, my, tegens wil en dank, met hun klisterio donaro spuit klisteeren, en my, op die manier, dit spreeken wel verleeren.
Hoewel, ik ben geensins bevreest voor een klisteer.
Ik heb al eens geproeft, het doet in 't minst' geen zeer.
Gijs, zoo de INGEBEELde breekt, en veegt.
Zeg schoone, die myn ziel gebiedt vaarom gaat gy steeds vlugten?
Behugt u myne liefde niet?
Of moet ik eeuwig zuchten?
Beb medogen, lieve maagd met eren, die u zyn liefde draaga, Gevoed uit zuivre zinnen.
Wil ian in 't eind zyn treurig hart genezen van zyn pyn en smart Laat 'k dit op u verwinnen.
KLARA, BRECT.
Hy schynt heel vroolyk.
Ja, maar meent gy noch te trouwen Met Eduard?
BRECT.
Uw vader zal t weërhouwen.
Gy zult deez dag aan joost... klaar.
Ik weet dat alles, bregt.
Maar, joost staat my niet aan, en Eduard, met recht, is pryzens waard, gy weet, hoe hy myne eer en leven Behouden heeft, ik ben daar voor verplicht te geeven, Aan hem, tot loon, myn hart.
Hy is niet, die gy meent.
Hy is een deftig heer, van deugden niet ontvreemt.
Hy is een meester maar in schyn, om dus de liefde, Die hy my t'er draagd, sints dat zyn' deugd my griefde, Te voeden.
29 BREGT.
Ik geloof, hy is van geld en goed niet wel verzien.
Maar weet, zyn deugdelyk gemoed, hem waardig voor my maakt.
Wat kan die liefde u baaten.
Geld is de boodschap.
'k zweer, ik zal hem noit verlaaten.
EDUARD, KLARA, BREGT.
Myn Eduard, hebt gy u al beraen?
Is Bregt op uwe zyde.
Dan zal 't wel gaan.
Ik gaa wat aan een zyde, ik wil hen nu niet stooren.
Wel, wie zou dat niet bekooren.
Dat hier myn vryer was, dat is eerst liefde.