floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
DIKKEIYS.
Voort, voort nae school toe mit die guiten.
Jan. daer s van daeg gien school, t is heilge dagh.
Jou verbruide plaeg, jou schelm zie daer!
ik zel 't zoo voort den mies ter viaegen.
Zel jy elk ommezien mekander hier zoo plaegen?
Zie daer!
ik gae zoo voort nae miester van der klok.
Hy sluit veur t allerminst jou allebei in t hok.
Of zet jou mit de roê en plak in 't school te pronken.
Dat maelen van die guits maekt me bynae schier drouken.
De miester heilgedaegt al dikwils... och!
hy slacht De Digte dogle 10 STEVEN VANDER KLOK, de rest.
Ik loof hy is veur joului al te zacht.
'k zel daedelyk een gard gaen koopen veur je beien, daer ik je morgen zelfs meê zel nae school toe leien, dan zel de miester jou in 't volle school den broek Otstryken.
Jae schuil maer in een' hoek.
't ken langer zoo niet lukken.
Je kerfstok is nou vol.
Jou schelmen, spreek!
waer leer je lui die vuile nukken?
Weest vry verzekert dat 'k ien bockjen op zel doen.
Zeg 't den miester niet!
Wech, wech mit dat gezoen.
Jan. 'k beloof 't je, het zel nooit zen leeven niet meer beuren.
Ik zel die stoutheit van die jongens noch betreuren.
Wat zeg je Klaes?
beloof je beterschop?
of 'k zel Zoo nae den miester gaen.
wat drommel!
Mien je wel?
Jae moeder lief, ik zel het veur myn hooft verbeteren.
Ik mien het jongen!
'k zou jou anders lustig veteren!
Hier alle dagen zoo gebruit te worden van Die stoute schelmen?
Gae nou maer iens weer zoo an.
Daer weest te vreden, daer is elk ien hant vol pruimen.
JAN. kyk, kyk!
hoe vreet hy.
zie hem de bek iens schuimen.
Digitized by google DIK KLUCHTIG BLYSPEL.
11 DIKKELYS.
Kom, kom, zoo gulzig niet.
eet met verdrag.
nou, weest Me stilas kind'ren, en speul zoo niet weér de beest.
JAN, KLAES.
JAN. ik heb 'er meer as jy.
kyk!
hy is moeders kint niet.
Wel gek?
wat raekt het myn al ben ik zoo bemint niet.
'k kryg 't daerom al zoo wel as jy.
Jan. dat lieg je wel.
Daer heb ik 'er noch drie.
Geef myn der ien, of k zel je knokken!
K vraeg of jy me er daetlyk ien wilt geeven?
Daer, daer, dat is er veur.
Jan. je meugt wel veur me beeven, zy vechten.
STEVEN, TYMEN.
JAN en KLAES, vechtende.
STEVEN, zonder de jongens te zien.
Jou Tymen, je hebt dan me mienig wel verstaen.
Maer niet te smoklen.
'k zel 'er nae verneemen gaen, of je al de vrienden wel ordentlyk an gaet spreeken.
STEVEN VANDER KLOK, tymen.
Wees maer gerust, ik zel de zaek hiel wel besteeken.
JAN. zie zoo!
dat 's goet, dat 'er koomt de miester zelver an.
Hoe zieje zoo begruist?
Waerom huil je Jan?
Spreek zeg ik je.
Waer is die stryt uit voort ekoomen!
JAN. och!
miester, klaes heit me myn pruimen of enoomen!
Die moeder me daer flus veur myn égeeven hadt.
Voort, voort, jou hontsvot, k geef je strak ien voet in t gat.
KLAES tegen Jan. kryg ik je maer allien, zoo zel ik je betaelen!
Kom hier, ik zel je strak den broek van 't gat af haelen.
Dat is zoo 't ien by 't aër.
ik was juist bezigh met Me besje, die daer flus den geest égeeven het, allienig, zonder hulp van iemant, of te leggen.
En moet ik hier me tyt verzuimen?
'k zelje 't je zeggen.
Daer, daer is allebei wat veur je stoutigheit.
Ik loof je bent jaloers om dat hy niet en schreit?
Zie zoo!
ik moet de zaek behoorlyk balanseeren.
Ik droeg den naem aërs van magister niet mit eeren.
Jou schelmen!
moet ik hier me kostelyken tyt onnoodig spillen?
om jou fotsche pruimen stryt?
Kom, zoent mekaer weezen of.
watte bonte kaeken heer Klaes, weê hem die 't eerst weer questy koomt te maeken.
Nou lustig, as ien mantje, en geef hem 't resje nou Van de andre pruimen die jy overhadt.
Of 'k zou.... JAN. KLUCHTIG BLYSPEL.
13 jan. wel miester!
die zin in me zak verplettert.
Guitzak!
Voort zeg ikje, kom hier, of 'k geef jou op je huit strak.
Wacht, wacht, koom jy maer school!
Jou deuge niet, 'k zel jou roskammen JAN. heu, heu.
Dagh Steven.
Daer s je vrouw.
WIEBE, STEVEN, JAN, KLAES.
WIEBE.
Wel Steven, waerom is de deur zo dicht éslooten.
Ze staet slechts op de klink.
ik zel ze iens open stooten.
Maer wat doet Jan en Klaes daer zoo bedrukt te staen?
't is ummers heilge dag.
Je hoeft niet school te gaen.
Ze pluisde saemen, en ik gaf die guits wat slaegen?
Ik weet het niet waer dat jy altyt nae meugt vraegen?
Gae jy maer zoetjes heeren, en kyk maer iens in huis Wat daer te doen staet.
Je maekt me puur konfuis.
TIEN STEVEN VANDER KLOK, TIENDE TOONEEL.
STEVEN, JAN, KLAES.
Jou lustig jongens loop!
Wat in den hooiberg speulen.
Je lui bent broeders.
Je moest altyt te saemen heulen.
STEVEN, PASTOR, JAN, KLAES.
Aer zie ik den Pastoor.
Waer of dat heenen zel gaen?
K zal hem iens roepen, maer daer koomt de man al aen.
TWAELfde tooneel.
STEVEN, PASTOR.
myn heer!
waer denk je heën te wandelen?
AI PASTOOR.
Dat 's goet dat ik je zie.
'k heb iets met u te handelen.
Waer van Pastoor?
PASTOR.
Geef wat patientie als een man.
Wat weet je of ik 't je wel alleenig zeggen kan?
Je vrouw heeft ook een stem, die dient het meê te weeten.
't is van een huwlyk vrient.
STE. kluchtig blyspel.
15 STEVEN.
Zyn dat zulke sekreeten?
Weet niet pastoor wie dat 'er speuls is in myn huis?
Jou dochter Lobbrig je is die met 'er moeder t'huis?
Wel jae Pastoor, maer zou je 'et my niet kunnen zeggen?
'k vrees dat ik mit me wyf flus overhoop zel leggen.
Waerom magister?
Staet 'er 't kaput dan niet wel?
Zie daer koomt ze an, 'k loof dat ze 'et jou wel klaeren zel.
Ze schreit.
wat 's dut?
het schynt de sloof is heel mismoedig.
WIEBE, STEVEN, PASTOR.
Is grootje doot?
die sloof!
wat was ze goedig En daer by oféleit?
En weet ik daer niet of?
Wie heit er by eweest?
zeg Steven.
Mit verlof.
Ik heb t allien edaen.
Ze kon noch zonder bril al haer getyen leezen.
moest ik daerom juist van nacht uitroeien gaen?
Och, och die droef heit zel my in de herssens slaen, en heit ze 't jou niet iens ezeit dat ze wou sterven?
Jae, jae, nou zellen wy het boeltje allienig erven.
Heb ik 'er daerom noch zoo naerstig opépast?
Ze heit er meuglyk an die rystenbry vergast.
En jy, je laat dat niet iens deur de buuren weeten?
Nou uit pleizier iens bei zen oogen uitékreeten.
Pastoor ik heb dat mit zoo 'n stout gemoet edaen.
Daer twyfel ik niet an, je liet niet iene traen.
Dat rae je wiebe, as of ik t zelfs an jou vertelt hadt, of anders, of het jou ien spiritus vermelt hadt.
't is loflyk wiebe als me in verdrukkingen niet wort Bewoogen, 't is geen bewys die traenen stort, dat zulks juist altoos uit meëwaerigheit zou spruiten.
Een laf gemoet gaet zich in droet heit steets te buiten.
Daer 't loflyk is die zich met Seneka in noot.
Strooi gien roozen veur de zwynen, die malloot Weet die van Seneka, of van die Patriötten Te spreeken?
Pastoor ze zou maer mit je spotten.
Dat rae je, want dat kan me in dut bedroeft geval Niet troosten.
Loop zottin.
kyk ze schreit noch al.
Neen wyf, ik weet dat al hiel aërs te bakkeleien.
Zie daer, al sturf je zelfs, ik zou niet om je schreien.
by me keel niet wiebe, ò k bin ien ander man, as Digitized by Google slaen.
't.
As jy wel denkt, hae!
Daer weet heeroom noch wel van.
Het is van daeg twie jaer, je zelt het noch wel weeten, dat die geschiedenis niet uit t kerkboek is éreeten, t Was juist in t lof, toen an t gewulfzel van de kerk, Ien wonder vremt gekrysch éhoort wierdt.... iastoor.
Jae, dat werk, zoo loffelyk, zoo braef, staet my noch wel te vooren.
... STEVEN.
Het voegt niet dat ik juist men eigen lof doe hooren, maer heeroom zel het jou, van stip tot stip, wel net Vertellen. jae, k heb die geschiednis naest myn bedt noch in een glaeze bortje, op t fraeits getekent, hangen.
O Spiegel heilig!
in ons' jaerlyksche ommegangen.
Het uur, de dagh, het jaer, en al de omstandigheit Staet mit oostinjensche inkt'er by éschreeven.
T'leit Me noch zoo verschoonen.
Jae, dat zel van dien raegbol weezen, En van die zwaelwen, die je wech joegt, zonder vreezen.
Dat raeje wyf.
Och, och, dat stilt me droefheit niet.
Maer evenwel Pastoor, schoon 't thans zoo droevig ziet Eschaepen, moest je eik wel je booschop niet vergeeten.
't zal van ien heilik zyn, zoo 'k 't wel heb.
STE Digitized BGOOg, 18 STEVEN VANDER KLOK.
Je kent de zeun wel van je buurvrouw, dikkelys, verleede week, dien prys Die uit de lotery Getrokken heeft?
Hiel wel.
Die koomt je dochter vryen.
Spreek van trouwen niet in deus bedroefde tyen.
Wat droefheit wyf?
'k heb de begraefnis al bestelt.
De doot van grootje, daer je jou nou zoo in quelt.
Zel mit die blyschop wel verdwynen, wil niet vreezen.
'k beloof 't Pastoor, dat ik hem geen party zel weezen.
't is ien goe slokkert, hy heit by me school égaen.
'k neem by proviezie, op jou woort, het heilik aen.
Hy kan maer koomen as het lyk ter aerd bestelt is.
Je weet wel wiebe dat 't een kaereltje met gelt is.
Hy koomt by me te biegt.
O hy is zoo devoot!
Ook weet ik wel dat hem jou dochter niet verstoot.
Hy heeft me 'er flusjes noch heel ernstig van gesprooken.
'k bin zoo verkout niet of ik heb dat lang erooten.
Wel waerom wiebe hou je jou dan noch zoo vremt?
Of heb je in stilte zen verzoek reets toeéstemt?
Dat is ien vraeg.
Och, ik kan daer nou niet van spreeken.
VEER Digitized by Google KLUCHTIG BLYSPEL.
19 veertiende tooneel.
WIEBE, PASTOR, LOBBRIG, STEVEN.
Astoor zie zoo leit ze al den dag my t hooft te breeken, WIEBE tegen lobbrig stil.
Loop lobbrig, de Pastoor die wacht je, hy moet jou Iens spreeken.
Och, die sloof smelt me zo haest door den rouw.
PASTOR, loEBRIG, STEVEN.
Dagh lobbrig.
Dagh pastoor.
AASTOOR.
Het schielyk overlyden Van grootje is me leet, stel deezen druk ter zyden, en schik u na den vreugt die gy te wachten hebt.
Je weet het immers wel?
ik heb je eens onderschept Met bouwen, lysjes zeun?
Nu koom ik je ouders vraegen, Of haer dit huwlyk met dien knecht wel zou behaegen?
En of jou keur wel nae dien kant zou overslaen?
Pastoor je weet wel dat meem daer op moet beraenen.
Ook is 't gien ossen koop, dat kan zoo ras niet vlotten.
Ik loof dat Lysjes zeun mit me wat zoekt te spotten?
Ook magh ik my noch niet verklaeren, zonder eerst... pastor.
wist je eens welk een drift dat Bouwens hart beheerscht?
Hy heeft het my daer flus met zoo veel teedre zuchten Betuigt, dat hy een steen vermurwen zou. de vruchten Van zyne oprechte min die zyn u best bekent.
Ik weet het niet hoe dat jy ook zoo weigrig bent?
Nou heer Pastoor dat kan men makkelyk verschoonen.
Het meisje moet haer ook zoo straks niet willig toonen.
Ei ziel ze krygt ien kleur!
Je maekt heur ook beschaemt.
Zulks is eene eigenschap die aen een maegt betaemt.
Dat onverhoedsche blos, die eerelyke roozen, die de eedle maegdeschaemt op haer gelaet doet bloozen, ontdekt de tweestyyt van de liefde in haer gemoet.
Pastoor, pastoor, k vind die gelykenis hiel zoet.
Zoo waer, jebent ien man Pastoor as twie paer mannen.
We zellen flusjes saem de vierschaer noch iens spannen, en zien iens nae wat kant dat Wiebe heeren wil, want De doot van besje treft heur haest in het verstant.
En lobbrig is juist meê zoo schielyk niet, we houwen De zaek noch wat in ons bedenken, zeg an Bouwen Dat ik hem nevens jou ter staettie noode, en dat as t lyk begraeven is, ik dan graeg de eer iens hadt, Om hem met Dikkelys van t huwelyk te spreeken.
Maer dat ik heden daer men hooft niet meer kan breeken.
'k gae, Digitized by Google, KLUCHTIG BLYSPEL.
'k gae iens nae wiebe toe en zien hoe zy 't al stelt.
En of ze'er noch al in den doot van grootje quelt.
't Loopt nae den middag toe.
ook zel t je niet verveelen Pastoor, dat ik van daeg niet op de klok zel speelen.
Wyl't met den doot nou niet waar grootje passen zou.
Want evenwel, schoon 'k niet verzet word deur den rouw, magh 'k, om 't fatzoen van 't lyk, dat ding'len wel iens staeken, Om 't op ien andertyt weer iens zoo fraei te maeken, Ook dien 'k de maet noch wel van 't graf te neemen, dat 'k Veur grootje maeken zel, of ik het iens vergat, want ik kan niemant in het hiele dorp zoo waerdig pastoor.
Om zulks te doen PASTOR.
Jae, jae, je bent heel vaerdigh In zulke dingen.
maer wie zal de lykklok nou, als t lyk begraeven wort, eens voor je trekken?
'k houw die eer allien veur my.
O dat kan niemant bakken Zoo heerelyk as ik.
Jae, 'k wou 'er wel om smakken, Gelyk de sleepers doen, zoo iemant my die eer Betwisten dorst Pastoor.
nou k zie je slus wel weer op de begraeffenis.
Daer zal niet aen ontbreeken.
STEVEN, TYMEN, PASTOON.
Daer s t'emen Slikdarm.
Dogtae. STEVEN VANDER KLOK, TYMEN.
'k wou je graeg alleenig spreeken.
Wel as 't je blieft, myn heer Pastoor die gaet zoo wech.
Nu, nu, neem Bouwens zaek dan eens in overleg.
SEVENTiENDE TOONEEL.
TYMEN, STEVEN.
YK heb de seel, gelyk je me opgaeft, naegekoomen De vrienden hebben t in t gemeen alle aengenoomen, Behalven t Zalmsneusje, in het kolfgat, aen het hooft.
Maer evenwel zoo heeft zyn huisvrouw noch belooft.
Hem, als 't de tyt gehengt, daer noch toe aen te pressen.
En melis nathals, in de drie jenever flessen, daer staet het sus of zoo maer meê.... steven.
Wel nu zen vrouw?
En japik krymel zou Die zal je de eer aen 't Niet weig'ren, als zyn wyf het maer wou tollereeren.
Laet dien karbonkelbek hem van zen wyf regeeren.
Nou, dikkelys?
Truisnaps?
En joris zonder ziel?
En Geurke Nanneke in t vergulde spinnewiel?
Die zullen koomen STEVEN.
Dat s me lief.
Nou Olfert visnet, die t muizebruien, as zen a, b, c, zoo wis het?
Die gaf my t woort.
En wat de hospes in het hart bedrogen?
23 Belangt, die is van daeg een weinigje benart Geweest magister.
zie, die kan onmeuglyk koomen.
Hy heeft daer flus juist een purgatie ingenoomen.
En ook zoo houdt hy zich om zeek're reën in huis.
De schout maekt aktie op den man, daer s per abuis Jaep koekkoeks wyf met een jongkheertje op t bedt gevonden, die me beschuldigt dat zy heeft haer echt geschonden.
Magister, ieder scheen gelyk verstomt te staen!
Toen ik hun badt, mey te begraefenis te gaen.
Want niemant hadt noch van je grootjes doot vernoomen De meesten zeiden wel het schynen zeker droomen!
'k heb de oude vrouw van daegh noch wel te pas gezien, ei!
Steven dut, dat kan onmeugelyk geschien!
Ook schynt het tegens recht en reeden aen te draeven, dat Steven op zyn jeutsch zyn grootje zou begraeven.
Veel twyflen noch of zy wel koomen zullen, want zy dachten, dat ik was berooft van myn verstant.
Een ander scheen 't weezer onverschillig toe te stemmen.
Maer jou ernsthaftigheit deedt die de zaek niet klemmen?
ook gaf t gerucht myn zeggen daetlyk kragt.
Want de eene zeit het straks den ander voort.
elk dagt Het al vry vreemt.
Nou bouwen knap zel zeker koomen?
Jae, maer voor droogen Tys hoeft gy niet eens te schroomen.
Nu dat 's tot daer an toe, as de andre vrienden maer Verzekert hebben dat zy koomen zullen.
Jy ondertusschen mit de zaek maer voort.
'k magh iens nae binnen gaen en zien hoe zy daer leeven.
Daer by zoo moet ik t graf noch maeken t'omen.
Wel, je quyt je dapper in deez' toestant.
Tymen alleen.
Hoe snel Peurt hy daer heen?
wie zou dat van zoo 'n man vertrouwen?
TYMEN, bouwen, DIKKELYS.
De vrient.
BOUwen.
Slikdarm!
ontmoet ik jou hier Bouwen?
Zel 't heilik voortgaen met magister vander klok zyn dochter?
Zekerlyk TYMEN.
Ik docht het was maer jok Met juilui?
BOU, digitized by google, KLUCHTIG BLYSPEL.
25 bruyden.
Neen, ik keb er eiren in éslaegen.
Je weet dat lobbrig my op 't hoogste kan behaegen.
En mortje heit het my ook daetlyk toe éstaen.
As 't lyk begraeven is mien ik 'er heeren te gaen.
Nou lysjebuur daer slae geluk toe.
Zoo zel jy t wiegedeuntje, as ik, noch eensjes zingen?
Wel 't is me lief dat je ook in 't groote gilt zelt treen.
Is 't meisje nae je zin?
zeg lysje?
Dat brust heeren.
Ik kan er ouwers, en ik weet dat ze eerlyk bennen, zy zellen met er haest wel an mekander wennen.
Me zeun die heiter lief.
en onze Bouwen heit op dat papiertje, daer k jou laest van heb ezeit.
Ien som etrokken van wel meer as duzent gulden.
Dat helpt huishouwen.
Dat we op 't goet sukses eens smuldden Van Lobbrigs huwlyk, en dat duizent guldens lot?
Dat zou zoo vreemt niet zyn.
Slikdarm is niet zot.
Wel Lysjebuur wat hadt je daer nou ook al teegen?
Niet anders as me lyf, ik laet me slechts beweegen.
Maer hoor je hebt de smul te goets wanneer hy trouwt, tymen.
Neen, neen, dat raekt maer in 't vergeetboek.
nou ik houw 't dan goës.
ik geef het je aërs op je konsientie Bouwen.
BOU, dgitized byg.
26 STEVEN VANDER KLOK, BOUw'en.
Neen, slikdarm, by me keel!
ik zel me woort wel houwen.
De droes wat hangt jou niet al glory boven 't hooft, nou je an de dochter van den meester bent verlooft.
Wat zel dat heldenbloet van Steven niet al wonderen Uitwerken?
Hoe zel ik in rym jou lof uitdonderen!
Al zou ik 't by me keel uit 't eene of 't andre dicht Gaen raepjaeneeren, want wie merkt dat toch zoo licht?
Wech, wech, uw lispent rym kan Febus niet bekooren, want d'ezel, schoon vermomt, ontdekt men steets aen de ooren.
Neen, neen, ik ben niet op jou bruiloftsdicht éstelt.
Myn heer Ortels zel dat wel doen, die is ien helt In t vaerzen maeken.
Jae, die leit altoos te lymen.
Ò In een uur of zes kan hy een blyspel rymen.
Maer dat je nou iens wist wie myn in dit geval Zoo trouw edient heit?
'k wedt ik 't rae.
'k wedt neen.
Ik zal 't Je zeggen de Pastoor.
O 'k heb wel lont eerrooken.
Toen jy met hem laest hebt in 't biegtvertrk ésprooken.
Myn heer Pastoor doet dat juist om geen haet noch nyt, maer om een' smeergen murf.
Elk is op zen profyt.
Hy Digitized by google KLUCHTIG BLYSPEL.
2. Hy 's wat an ons verplicht, ik zel het jou wel zeggen.
De tyt gehengt het niet, 'k zou 't je aërs wel uit gaen leggen.
't is myn genoeg as 'k slechts die eer genieten magh Van Lobbrigje as me bruit te omhelzen.
ik lach Me slap!
om dat de kans zoo schielyk is verandert Met Kryn de grasboer, 'k meen de zeun van manken, Sandert.
Die sukklaer hadt het ook op lobbrigje eens gemunt.
Zoo hadt je 'em meugelyk dat vetje wel egunt?
Daer koomt hy an.
Ei kykdat is of 't ook wou weezen!
Dat gaet nae lobbrig.
Hoe zal ze 'em de metten leezen.
K' ryn, zonder de anderen te zien.
KRyn.
't is vremt hoe dat de min ien mensch ook quellen kan!
Dan weet ik 'er iens veul en dan we'er weinig van.
En altemet voel ik zoo'n romling in me darmen, As ik me by het vier van Lobbrigs min wil warmen.
't is raer!
dat 'k van me hart nou noch gien miester ben.
En dat 'k die stuipen zoo niet teugen staen en ken.
Ik wou 't wel waegen, maer ik vrees het zel niet vlotten!
En miester vander klok zou dikkels mit me spotten.
't is ien haen die wel ien dubb'le kam op heit.
En evenwel droom ik steets van zen dochter.
't leit myn altoos deur het hooft te maeelen, hoe 'k veur deezen, Toen 'k noch zoo 'n knaepje was, de meisjes kost beleezen, Want ik hadt altyt zoo wat lekkers in me zak, Dat ik die diertjes dan zoo in heur montjes stak.
Dan zeiden ze iens, wel Kryn!
wat heb je ook zoete grappen?
Zoo waer, je kent haest as zoo een klein perkitje klappen.
't is zonden dat je jou niet an de meit verbindt.
Dan zei ik altemet neen, neen, myn zoete kint, dat heit zoo 'n haest niet, dat zel op zen tyt wel koomen.
Maer 't spyt me nou dat ik ze toen niet heb énoomen.
Want nou is t, k weet het wel, niet half zoo zoet as toen.
'k Voel 't nou wel an me hart, 'k bin nou niet half zoo groen.
Maer ik magh iensjes nae myn lobbrig hezen gaen peuren.
En zien of ik het wilt van Venus op kan speuren.
Want ik heb flus éhoort dat zy met Bouwen Knap Zel heilikken, maer 'k stoor my niet an zulk ien klap.
Daer gaet de deur op van heur vader!
Selleweeken Daer koomt ze zelver an, 'k zel heur iens an gaen spreeken.
Tymen stil.
Verschuilen we ons.
ik moet eens zien hoe deeze klucht wil eindigen.
Maer 'k ben wat met me zelfs beducht!
W) Digitized by Google KLUCHTIG BLYSPEL.
29 tWINTIGSTE tooneel.
KRYN, LOBBRIG, zonder de anderen te Lien.
Tymen, bouwen, dikkelys.
De is zoo in 't zwart!
magh ik jou iens aenschouwen?
Zeg suikermurf?
of is die eer allien veur Bouwen?
'k denk ummers niet dat jy zoo'n laf bek neemen zelt?
Ik weet niet Krynbuur waer dat jy je zelfs meê quelt?
Jeeje, jaelik merk het wel.
het zel maer iens zoo weezen.
K Dacht Krynbuur dat jy van die ziekte al waert geneezen?
Neen, zoete lobbrig neen, neen myn sekaede murf.
Jy zoekt geloof ik nae ien kooltje by je turf?
Dat rae je ook op zen kop je.
dat s al net évonden.
wist je iens hoe me hart leit an jou hart ontbonden.
Zie daer, ik stae by nae te branden op deus stee.
Och zoete liefje dat je iens wist wat ik al leê om jou, je zoudt zoo waer myn't hiele bruitje gunnen.
En ook zoo zou je myn gien zoentje weig'ren kunnen.
hoe preuts ziet ze!
Och, ik heb de vonk al wech.
Of neemt myn hartedief t noch iens in overleg?
heb ik op je liefde noch te hoopen?
Of zel 'k om Bouwen Knap ien blaeuwtje moeten loopen?
Zeg, heugt het jou noch wel toen 'k in dien hooi mit berg was mit jou, wat storitjes ik je al te veuren las?
Van Blanchefleur, en heur verliefde vryer Floris.
Van Blandewyn.... lobbRIG.
Loop, loop, je bint een rechte joris.
Hoe aerdigh douwt ze me dat in den mouw, 'k neem 't jou niet qualyk of, want jy zelt toch me vrouw.
Haest worden.
Zeg je dat?
Je meugt wel mit me gekken.
Kom, kom, we zellen nou de kap van daeg iens trekken.
Get Lobbrig wil je niet iens meë op 't jongkspul gaen?
Nou 'k te begraefnis gae is 't me veur al te raen.
Mit wie toch lobbrig?
Is je grootje dan ésturven?
O jae.
Dan ben ik by me keel bedurven!
Ik hoopte noch dat ik ien veurspraek an er hadt.
Ze heit myn altyt hoop égeeven, dat je t vat.
Hloor, zei ze, krynbuur, wees gerust, ik zel t wel stellen.
Ze zel de jouwe zyn.
laet bouwen heur slechts quellen.
'k heb ze op 't veur jou, en niemant anders zal ooyt mit 'er deurgaen, och!
dit 's ien bedroeft geval!
Paer leit ine hoop in d'asch!
Wat is er an eleegen?
K'ryn.
Digitized by google KLUCHTIG BLYSPEL.
31 kryn.
grootje allien was veur me, en nou is me elk ien teegen.
Maek jy heur doojen mont nou leugenachtig?
Wel jou rechte treuzelaer.
Lobbrig!
'k word' zoo fel Vervolgt van kuypedootje!
Kan dat mooglyk weezen!
Dat nettje ongske moest veur zulk ien molyk vreezen.
Zel ik zoo ongetroost nae huis toe moeten gaen?
Wel neen je Krynbuur, jy kent hier wel blyven staen.
Hadie dan bekje lief!
hadie dan mit ien kusje.
myn allerhoogste Nou, ien kushantje.
lusje!
Ik kan niet scheien.
myn troost, myn hoop, myn schat!
Myn suikre amandeldoos.
Brui heenen, brui heenen, jan gat.
Nou lobbrig, 'k hoop je iens in een beter luim te ontmoeten.
EENENTWINTIGSTE TOONEEL LOBBRIG, TYMEN, DIKKELYS, BOUWEN LOBBRIG.
Daar 's bouwen.
STEVEN vander klok.
TYMEN, tegen bouwen.
Nou ik wil je dan tot flusjes groeten.
Je weet wel dat me tyt het thans niet toe en laet, wyl t nae de middag loopt, dat k langer mit je praet.
De vrienden koomen flus.
'k moet ook noch iets beschikken, Dat tot de statie hoort, verstae je 't wel, het likken TWEEENTWINTIGSTE TOONEEL.
BOUw'en, LOBERIG, DIKKELYS.
Myn zoete heunigdief daer hadtje ien zwaere post.
Ik ben zeer bly dat 'k van dien quybus ben verlost.
Ik wil niet hoopen dat je my te leur zelt stellen?
om dien quast, zel quellen?
Of dat de jalezy myn, wat zeg je zoetert?
heit het mortje toe staen?
Daer is gien zwaerigheit, t zel alles hiel wel gaen.
Nou kinderen, daer slae geluk toe.
'k hoor me vader, as 't lyk begraeveu is spreekt die je wel iens nader.
Nou lobbrig, 'k hoop dan dat ik gien party an jou Zel hebben?
Maer dat jy myn lietde mit je trouw In t ent bekroonen zelt?
Ien zoentje op ofscheit.
Bouwen, zoo gek niet.
Houwen, je wilt je kontrenansy jae, je hebt geen privilegie.
33 DRIEENTWINTIGSTE TOONEEL.
BOUWEN, STEVEN, met eenige jongens.
PAS TOOR, LOBBRIG, DIKKELYS.
BOUwen tegen lobbrig d'agh hartendief!
Tegen Steven.
Dagh vaertje.
Tegen lobbrig, ik zie je flus wel weër.
STEVEN, PASTOR, LOBBRIG, eenige jongens.
Dat werk is of edaen, wat zeg je er van menheer DPastoor?
Gy hebt u in dat stuk heel braef gequeeten.
Elkeen zal nae uw' doot van zulk een' yver weeten Te spreeken.
O ik ben aen u zeer dier verplicht, zoo mannelyk daer in de gragt te springen?
Zwicht nu perelduikers, die aen de indiaensche stranden De pereloesters vischt!
het strekt u maer tot schanden, nu Steven vander klok de vissen, by den tast, In onze havens door zyne abelheit verrast.
Wat of me vaertje scheelt?
zen kleeren druipen.
Dat is van 't zwieten meit.
Lo Digitized by google STEVEN VANDEK KLOK, 34 LOBBRIG.
Dat bin de ouwe stuipen.
Ik heb menheer Ortels daer maer ien dienst erdaen, men leeft niet veur zen zelfs.
Wat is er omegaen?
As ik verschoont ben zel ik 't jou wel iensjes zeggen.
Met zulk een daet kan hy onsterflyke eer in leggen.
LOBBRIG, PASTOR, eenige jongens.
Op maer in huis.
Dat is al zoet menheer Pastoor.
Wat is 'er toch ebeurt?
wat heb je mit hem voor?
Ik zal 't je zeggen als je een weinig je patientie Verleenen wilt.
Wel nou.
Ei, geef wat audientie.