floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Bezorg doch dat zy niet aan t procedeeren raaken, Dat schoone geld en goed, zou zoo te schande raaken, Wees daar voorzichtig in, zoo gy t ooit zyt geweest, die Monsieur Smulbeest is een onverzaadlyk beest.
Myn zoon een Compagnon, die Smulbeest word geheeten?
Dat is zyn toenaam, maar geen voornaam moetje weeten.
't is anders Lichthart.
'k denk een lichte en naakten hond.
Licht is hy, kaal en luy, hoovaardig en gezond.
Dat is zyn Compagnon?
Ten minsten na zy zeggen, Simon.
Jou vuile bek moet meede in dat gezelschap leggen, dan zult gy winst doen gy zyt die zoo dra niet kwyt.
Of gy klimt op den berg van voordeel en profyt.
Als ik die kwyt was heb ik weinig meer van nooden, dan zou de bel my noch genoeg zyn voor den brooden.
Gy zyt een gierge Paay, leend my op intrest wat, ik geef u een percent ter maand voor al uw schat.
Doornaaide boef, gy zult myn schatkist niet ontdraagen, gy die niet hebt geleerd, als my bederven, plaagen, dat myn onnoosse zoon in plaats van negotiant Een Lichtmis hebt gemuakt en vuile debouchant.
Gy zult noch 't aas zyn, voor de ravens en de kraaijen.
Heer hoe bedroeft begint dat Vroumensch daar te schraaijen!
XXIIIe tooneel.
MINNEMOER, iICHTHART, SIMON, otje.
Minnemoer.
Jannoozel bloedje, of gy 't licht nooit had beschouwt.
Of dat uw arme Moër was aan uw Vaar getrouwt, daar leid die sloof, en gy loopt na uw Vader zoeken, wie zou de schelmery der pluggen niet vervloeken?
Hoe balkt gy Vrouwmensch?
ziet hier 't kind zyn eigen Vaar.
Gy zyt myn eige lam, myn bek is dat niet waar?
Houw handen van het kind, die lompen Vent krygt stuipen.
Dat gy zyn Vaar waart, 'k zou het in een byt verzuipen.
Vrind Lichthart veel geluk.
Dit toeval dat is raar, broeder, een held, een meesterstuk.
Het is een jonge minnemoer.
Weet niemant waar een Heer, Anzelmus, hier mag woonen?
Ja moeder, deeze man, wat wilt gy die vertoonen?
Niet een bruy, waar of dit malle vel van praat, breng t kind weer by zyn moer, in d'avondlucht is t kwaad.
Breng 't kind weer by de Moër, daar is niet by te haalen 't Moet by de Vaar zyn, die het beeter kan betaalen.
Fredrik heeft hier weer zyn oude rol gespeelt, myn broeder loof ik, dat zig dit niet kwaad verbeelt.
Wat of hy zeggen zal, als hy dat stuk zal hooren?
Wagt Vrouwtje, ik roep dien Heer, daar gy na vraagt, na vooren.
Bruy hier van daan, caronje, of wiltge een braave tast?
Zeg dat de Vader van de zoon dit heeft belast.
Ik kom zoo t huis, k zal al het volk te vreden stellen.
Wat of dit morsig dier zoo lastig ons mag kwellen?
Vertrek, zeg ik, zoo gy myn gramschap wilt ontgaan.
Otje, neen moeder blyf.
Gaa heen, kunt gy my niet verstaan.
't is van de reedery.
De Nikker mocht het vatten Van zulk een Cargazoen alreeds zoo groote schatten!
Nou Vrouwtje gaa maar heen.
XXII tooneel.
SIMON, ANZELMUS, LICHTHART, OTJE, MINNEMOER.
Wel nu, wat zegt gy freer?
Dit is een stukje, hoord, nu, nu, ik zeg niet meer.
Wel Vrouwtje moet gy my van eenig toeval spreeken?
Minnemoer, zoo gy anzelmus zyt.
Anzelmus, ik ben 't.
Schier doods bezweeken Moet ik u zeggen, dat uw Broeders zoon, die fielt, myn Nicht al haar fatzoen berooft heeft en verniclt.
Die fyne lobbes wist haar zoo veel klugjes te vertellen, dat zy haar met dees vragt zoo droevig liet bestellen.
Z'is arm, en heeft voor 't wigt geen noodig onderhoud, dies bid zy, dat gy 't aan de Vader zenden zoud.
Gy zyt hier by de Vaar, het is niet ver te zenden.
Dat s waar, ik ben de Vaar, tot my moet gy u wenden.
Dat komt my byster voor Simon.
Monfreer vertroost de moer.
Ik laat my hangen, 't is een kostelyk retoer!
Nu Vrouw lang af, ik zal het bloedje t huis waards draagen.
Wat port u om gestaag een oude Vrouw te plaagen?
Gy zyt de Vaar niet, meent gy dat ik hem niet ken?
'k weet van het Vaders soort, dat ik de naaste ben.
Wat zegt gy dat myn Nicht een hoer is voor verscheiden?
Zy is zoo vroom als ik, ik hou 't weer met veel meiden.
Vrind Simon, groet hem, dit s uw zoon zyn Compagnon.
'k zou u ook groeten, dat ik als voor deezen kon.
Hoe is de Vaders naam?
Dat is my schier vergeeten, maar hy woond buiten.
Neen, daar binnen moetje weeten.
Zoo is 't ook Grootvaar, 'k woon ook waarlyk in de Stad.
die de naam wist.
Wacht, laat zien k bedenk my wat, Reinier word hy genoemt, gekleet gelyk de Fynen hy is niet dat hy lykt.
Dat is een swyn der swynen!
't is Fredrik, en de schuld die werpt men op Reinier Dat is al fyn bedocht.
Ot, roept myn zoon alhier.
Myn zoon betigten, die de vroomheid zou beschaamen!
Myn zoon zal ook een stuk, als dit is, niet betaamen, Simon.
Na 't rasphuis met den boef, maar dit 's al weet, dit acht gy voor uw zoon een zoete peuzeling.
XXIv Digitized by google hyspel.
51 XXIV.
FREDRIK OTJE, ANZELMUS, iICHTHART, MINNEMOER, SIMON.
Wat wil myn vader?
Nu zeg Vrouwtje, kent gy deezen?
Neen, maar daar zweemt iets, dat gelyk is aan het weezen Van die Reinier hy lykt hem als zyn eige Broër.
Gy zyt een vuile teef, een afgerechte hoer.
Wie heeft u omgekogt, dit schelmstuk my te speelen?
Wie heeft Reinier geport, myn nicht haar eer te steelen?
'k word razend, och!
myn zoon wat leid men u te last.
XXVe tooneel.
SANNIo, by de voorgaande.
'k zie Reinier zyn Vaar, nu dient 'er opgepast.
Gy Landheer Simon kunt uw zoon zyn schuld betaalen, wanneer zal ik t restand, by u af moogen haalen?
Hier nog een vagebond, wie heeft de schuld gemaakt?
Uw zoon Reinier, die lang myn neuten heeft gekraakt, hy heeft het middagmaal noch in myn huis gegeeten Met deeze schurk, die niet gesmult heeft maar gevreeten.
Gy zyt er voor betaalt, wat reutelt deeze Vent?
Hiet dit betaalen, zoo met vyf maal vyf per cent?
Zyn zoon zoo vroeg te zien in t ampt van bankrotteeren, dat s schande voor zyn Vaar.
'k Moet u de huid weer smeeren.
Ik vind u morgen op het land, dat s niet een bruy.
Moet ik betaalen, 'k wil myn geld ook van de Luy.
Is t waar, myn broeder, ben ik van myn zoon bedroogen?
Jan. d'ongelyke broeders, blyspel.
58 janzelmus.
Meest door uw schuld, gy ziet de blyken voor uw oogen. Myn zoon, die gy aan zoo veel misdaad schuldig acht, Heeft deeze nacht een maagd gered, en t'huis gebragt.
Nu Vrouwtje gaat, men zal van alles u bezorgen.
Ik zal my deeze nacht noch in een strop verworgen.
Neen, gy zult blyven, 'k laat u niet na buiten gaan.
Fredrik, myn broeders jeugd heeft 't in onnoozelheid gedaan.
Myn zoon, myn zoon, waar of hy nu mag weezen?
Hy is hier binnen, wilt in 't minst niet voor hem vreezen.
Een zoon zoo heus gevoed, kan zulke dingen doen!
Kom volg my, op dat ik u met uw zoon verzoen.
Groet onze vrind Reinier, myn Compagnon en zwaager.
Sjeur smulbeest jou ook zoo, vaar wel Heer Tafelplaager, dit leerd ons dat de jeugd, te naauw geperst aan band, Licht uitspat door de drift van t onbeproeft verstand.
Drukfouten, dus te verbeeteren.
45. regel 23. staat onderdaanige, lees onderdaaniger.
56, 57. staat veeltyts minnemoer, moet sijn Magteld een Baker.
Zyn ook noch eenige exemplaren by den zelven drukker te bekoomen, onder de zelve Zinspreuk van Purgat & Ornat in 4to, Zeedemeester en Kantoorknecht, 3de druk.
Wysheit en zotheit.
Crispyn, de Gewaande Baron, bedrieger.
Crispyn, boek en kashouwer, bedrieger.
Crispyn, en crispaan gestrafte Beurs en kelderplaagen.
Crispyn, bloedverzaaker en weezenplaag.
De geveinsde kwaaker.
De schynheilige of vermomde bedrieger.
DRIE VERLIEfde in TEN Blyspel.
Uyt het Frans vertaalt.
Door H. dewis.
Gedrukt tot LEYDEN, y FREDERIK HAaRINGh, bockverkooper op 't Raapenburg naast de Academie, 1705gle NHOV van het PEL je Geestig, ongeveisd, hoe onnoosse wil sien speelen, hoe vader, moeder, oom, en meutje word misleyt, de list der Kinderen, in haar hoorsaamheyd, en beide, jock, on Ernst, veriga.
kelijk verdeelen, De vispeltuurigheyd, vangunst, en onverstant, En Jaloesy en min, en kermis op het Land, vermengd, met Sang en dans, en sonder te ontstigten, Aanschouw het boertigspel, der drie verliefde nigten.
Dione og tuoi namaurder Personagien.
Balju, uhrlieft as Wyberig.
Wiberig, een rijke weduvrou, verlieft op de ger, dechters en Nigt, J. ier les, en aus.
Lobberi, dochters van wyberic.
Iietje, brechje, dochter dan homie jellest.
Bouwe Fellese, swager van vyberig.
Jastor jollose, verlieft op lobberig.
Kreles Joosten, verlieft hy op Bregie.
Diewertis, meuntje van jasper jollese.
Van dansers en sangers, achter ieder beding, achter het eerste bedrijt.
I.molenaars en molenarinnen.
Heydens en heydinnen.
Pellegroms en Pellegerinnen.
op het.
Het speeld I...!.
Dit is een spel.
DRIE VERLIEFDE IGTEN N Blyspel.
EERSTE BEDRIJf, Eerste Toonneel.
Diewertje, jasper.
Diewertje, preckje de woorden Neef jasper, gy weet nog niet, wat het trouwen heeft, 't is voor u leeven, daarom zie wel toe, dat gy daar na de ooren niet komt te klouwen, die haastige liefde is voor de Minnaars niet goet, 't eerst smaakt het, als zuyker, en daar na verandert het in roet, daarom gebruyk wat meer achterdogt, en neem het wat langer in bedenken.
Ik deuk op het voorste zo veul, dat ik op het achterste niet kan denken, Die oogjes, haar wangentjes, en montje altijd eeven proper en net, Niet gesmeert of bestreeken, maar zuyver en klaar, altemaal van t egte bed, Geen Plijsters, Olien of Zalven koomen aan haar lijf, al de waters, dien ik haar heb zien gebruyken, is varsse Wey en Boter Melk, daar sal ze geen ses ellens in de Wind na ruyken, Daar en boven is ze wel voorsien van schoon Linden, van onderen, als boven even helder en klaar.
Diewertje, Daar in bestaat de sindelikheyd van een Vrou, dat gy daar na siet, doer gy wel aan Vaar, Ik hebze gekend in de buurt, die alsze Vryster waaten, als Pauwen gongen pronken, En na vijf Maanden met kakhielen liepen soo mersig, en vuil waaren, datse stonken, Daarom hou ik veul van de nederigheyd, dan vervalt men niet tot een ander zijn spot, die Spiegel Mijsjes daar hou ik niet af, sie dats het end en het sloot, De voorsigtigheyd is de Moeder van de Wijsheyd, heb ik wel hooren seggen, Daarom Jasper Neef, is u geraden jou dingen wijselijk te overleggen.
Ik weet van de voorsigtigheyd, sijn Moeder of Vader die gaan my niet aan, Ik spreek van trouwen, dat s immers goet duytz, dat kent gy wel verstaan, zouwen de Vrysters wel koop geeven, gy weet, dat de mo.
Der van haar Dochters Vryers niet wil hooren, dat zy er achter kwam, datse gevryd wierden, was al onze moeyten verlooren, ik weer wat ik weet, ik weet wel, datse het heelen dorp over end zou Setten, ik kanze, Moeder Wyberig, al isze soo fijn, zy heeft ze in de mouw.
Sy is 't alleen niet, haar geheele geslagt zijn alte maal Wijsneusen en stijlooren, De droes weet 'se te bedriegen, hy moet vroeg opstaan, die haar wat uyt de Neus zal booren, Haar Vaartje en Moertje vermhaard van al de Weereld om haar schijnheyligheyd, Haar geweeze Geurt Bouweze heeft my wel hondert verscheiden. vol.
ah va. oale eomen, oin.
E.km BLYSPEL.
scheide nijzen met schryende oogen geseit, og Diewertje buur, dat gy eens wist, wat ik van onse Wybegier uyt moet staan, wat strecken Datse over haar heeft, hoe se my plaagd, maar daar zulle wy een speldtje by steeken.
Hy was een goeje hals van een Man, daarom versleet ze hem ook voor gek en mal.
Daarom wil ik met de Moeder geen doen hebben, de Dochters, weet ik, sijn Botjens sonder gal, Niet koppig of stuurs, maar heel aanvallig en vriendelijk van weezen, die, zo ik maat occasie heb om alleen te spreeken, in 't koit wel zal beleezen, Daar is haar Swager Bouwe Jelleze, heeft my wel hondert reysen geseyt.
Hoe is 't, jasper jolle, wilje noch niet haast aan de Meid, gy het beste van u leeven zo droog, sonder eens Verslijt uyt te zien om te trouwen als u vnaitje gedaan heeft, neem een Wijf, of Doet, het zal u rouwen, foey wat zou me zo druylorig weezen, waar wagt gy, of sijtje voor de Meisjes bevreest, o!
Dan zobenje van 't rechte bed niet, zeid hy zo, want u Vaartje is al sijn leven een liefbebber geweest, Mijn Moertje, zeid hy, zo gong het hem af doenze u Vaartje kreeg, was geen achtien jaaren, En voor datse Trouwde met mijn Vaartje al twee reysen na de Volewijk gevaaren Daar ik 'er een van ben, zei hy soo, daarom soo gy wel wilt doen, volg de voet stappen van u Vaar.
Dat dogt my was geen dooven geseit, dat had een iouer wel verstaan kunnen, niet waar.
Sie daar of ik het seg of swijg, ik ben soo met liefden in genomen, dat ik suagts in mijn slaap niet anders en doen, als van die guytjens te dromen, dan dunkt mijn so, dat ik er een in mijn armen heb, en een De drie Verliesde Nigten, De een roept, Jasper, laat los, d'andre jolle, gy drukt mijn Dood, ja wel zie daaf, de liefden heeft myn zo overvonnen, dat ik 'er af zou kennen steiven.
En dat zonder, te trouwen of erfgenamen na te laaten, om myn goet te erven De koors kryg ik op het lyf, zo myn huwelijk met de Nigten niet voort komt te gaan.
Diewertje Daar zyn er drie, zo 'k niet beetet en weet, hebje de keur daar al van gedaan Jasper Een van de drie is myn genoeg, daar zie ik kans toe, om met eeren mee deur de Wereld te geraken.
De andere twee, weet ik, dat ook verzyt benne, daar kunt gy staat op maken, wat behoef ik 'et langer om te veinzen, 't is Kniertje daar ik het op heb gemunt.
Diewertje Daar slaat het geluk toe, en een pont vygen, zy is u van harten gegunt Jasper Dat gy wist, wat ik om haar al uyt moet staan, is niet te verdragen Tien keeren op een dag komt my de liefden op het lyf met zulke verbruste vlagen, Dat ik zelf, niet en weet, hoe ik het heb, of wat dat myn scheeld, Diewertje Dat is de liefden, Jasper neef, die jou geduurig in de harzenen speeld, o myn lieve vaar, het zal 'er noch al anders op aan komen, eer gy de Meisies sult bekooren, Jasper Hoe anders op aan komen, het komt 'er zo op aan, dat ik het al half geef verlooren Die dat vr en verlieft weezen eerst in de Wereld gebrocht heeft, moet al een siout Man geweest zyn, want ik voor myn, zo het laogerduurt, zo ben ik 'er om kont Niet dat ik zeggen wil, dat ik zo veek gebakken ben, om het niet uyt te kennen houwen dat is de meening niet, ik wil maat zeggen, dat ik niet lan BLYSPEL.
Kan wagten, zie daar, zo ik mynzindelykheyd niet en kryg, word ik disperaat.
Diemertje.
Holla, neef dan is het beter, dat gy trout ik zeg niet meer, elck moet zyn staat Kennen, hebje u, zinnen geset, dan moet gy 'et op uyt zien, de wagt is u bevolen, Fasper.
Al reë Map, ik zal u helpen zei de smit, en hy had yzer nog 'k osen, als zy 't zo verstaa, verstaa ik het ook, dan komen wy samen in een schuyt Wou het Peetje Wyberigie roovel verstaan, was haar dochter vel haast de bruyd, Zie daar, dat is gang, het moet 'er nu meë deur, al zou ik 'er een blautie aan wagen Diewortie.
Daar komt de Moeder met de balju, au kunje haar dochtors spreeken, zonder haar eeus te vragen Tweede tooneel.
Balju, wiberig.
O eest niet besohroomd Wyberigie, zy weet, dat Boliu.
Ik een eeilyk Man ben en uw vrind Wyberig.
Zou ik dat niet weeten, ik weet, dat u gemoet zo zuyver en onbesmet is, als een Jong gebooren kind Dat gy regt deur zee gaat, en u voord houd, en niemant zocht te bedriegen.
Dat weet ik al te maal, dat ik anders van u sprak, ik zou het moeten liegen Ik veet noch meer, ik weet dat gy een Man zyt, die niemant vetlegen en laat.
En inzonder de weeduwens.
Dat die nacht en dag zult helpen met uwen raad, het zal u noch wel veurstaan, Sinjeur den balju, wat gy beloofden, als ik myn Man heb verlooren daas Meé balju.
Zou ik dat niet weeten, dat vilt gy wyb'n, zog 4.
De drie verliefde nigten, wyberig.
Dat gy als vader en voogd over myn kinderen zou staan En zorg.
Draagen, dat my van myn Swager geen ongelyk wierd gedaan Heugd u nog wel, dat gy hem op het laast aansprak, van ouwe kenes weegen En zei ontsteld u doch niet, Guert Bouwenze, sterf maat gewis, vees om u vrouwtje of kinderen niet verleegen, dat gy na zyn Dood, daar voor zorg zou draagen, staat u dat noch wel voor, Sienjeur den balju, of denkje niet meer aan een bedroefde weduvrou Is u dat zo schoon vergeeten, immers mag men langer geen Mensen vertrouwen Dat wy slegte luytiens zomtyts eens Jokken, kan ik nog in schikken, maar gy luyde behoorden u woord te houwen, balju.
Dat ik aan de overledenen, en u heb beloofd, staat my heel wel voor, en is ook waar Ik zal myn beloften na koomen, waar in hebt gy my van doen, spreek maar Wien heeft u beledigt of misdaan, waar over zyn u klagten Wyberig.
Dat kanje wel denken, Sienjeur den balju.
Balju.
Hoe dat Wy berigje weet ik u gedagten.
Ik heb myn woord gegeven, dat 's waar, eys, wat is 't dat gy begeerd, nu spreekt.
Wyberig.
Word niet kwaad Sienjeur den balju, het geen ik versoek, is buyten u schaaden, geeft my maar Raad Wat zal ik doen, al het geen gy my kommandeert, zal ik gehoorzaamen en na koomen balja.
Holla, teegens wil en dank u wat op te leggen of aanraaden, en behoef gy niet te denken of droomen wyberig.
Gy lacht, en boerd met my Sinjeur, den balju, een weduvrou heeft geen wil, die moet Te vreden zyn met het geen haat werd voor gesteld, en Keuren de raad van er Vrinden voor goed Ik zal ook zonder u orders niet doen, daarom versoek ik, dat gy my raad wil geevemog'len.
Gy veet, veel beeter als ik, wat my best en nodig is, vat ik behoorden te doen om gerust te leeven 't is nu laat zien twee Jaaren, Ja twee Jaaren, dat de Dood van myn Man meester geworden is, twee Jaaren, wel dat kan niet zyn, wy berigje in die rekening zyt gy miswyken.
't is in de dertiende Maand dat hy sturf, en de reis heeft aangenomen wat was dat een bedroefde dag, vaard wel te zeggen en niet weerom te koomen.
Tot water zou ik my schreyen, als ik 'er noch aan denk, gaat het aan myn hart, balju.
Niet zonder reeden 't is heel naturelik, dat u zulk een groot Verlies deeielijk smart Denk daar niet meer aan, hy is 'er geweest, het zijn gedaane zaaken.
Maar, zeg my eens dertien maanden, hoe, kunt gy daar twee jaaren uyt maaken.
Zo geleerd en ben ik niet, leg my die rekening eens uyt, hoe zal ik dat verstaan.
Heeft hy geen elf maanden plat te bed geleezen zonder eens op de meulen te gaan, heb ik in al die tyt wel eenig voordeel of proffyt gezien als van myn goede vrinden Recken eens op elf, en dertien, hoe veel maakt dat zaamen, kuoje nu de rekening vinden.
Als gy zo verstaat komt het uyt, elf en dertien maaken vierentwintig maanden net Dat zou, ik verlooren hebben, wy berigje, had ik daar over met u gewet.
Het verlies, de droefheid, en het missen van mijn Man, doet my gemakkelijk de tijt onthouven Ik mag een ander Byslaap weer krygen, maar Mijn Leeven geen andere Bouwen De goedheyd was hy zelf, een Man als een kind altoos eeven wel te vreeden en verblijd Was 'er een eerlijke Meulenaar te vinden, dat kan ik wel.
Zo was hijt.
Zege De drie verliefde nigten, 8 Bali.
Dat is gepazzeert en voor by, denk daar niet aan, maar tot ouze propoost te koomen Veins niet, spreekt regt uyt wat heb gy my te zeggen, gy moet niet schroomen, wyberig.
Ik ley dagelijks groote ovetlast en verdriet van mijn dochters, want ziet, de kleuters worden groot daar hebben ze voor de moeder geen ontzag over, en dat heeft al geduurd van 't Vaartjes dood, meurtje verd niet geagt, de Kinders zijn de Baas, ik moet agter leggen, en booven doet mijn Brechjen zulk een harrzeer aan, dat ik het niet kan seggen, dat spytige suebbetje heeft al heel geen goetje mienen, daarom moet ik 'er wel acht op slaan, mijn Swaager zou het op my verhaalen, dat sijn Kind haar te buyten kwam gaan.
Sy sijn alle drie wat vrindelik en aanvallig van weesen, en als dat jonge goed wat mooy valt, ktygen sy veel besock, zie, dat doet my vreezen, balju.
gy doet haar ongelijk te verdenken, ik kan de drie Nigten, gy beneemt haar fatsoen, De een soo wel als de andere, is eerelijk van imborst, geen van drie bekwaam om kwaad te doen, Ik weet ook niet, wy berigje, dat gy tot nog.
De minsten reeden hebd over een van driejen te klaagen, De Overleedenen u Man, vrees ik, heeft de Kindeten groote liefden toe gedraagen.
Dat was doe, en nu is dat heel anders, doen hy leefden, had ik geen sorg of moerlijkheyd, reeken eens, wat veranderinge voor konnen vallen in twee jaaren, 't is al een schoone tijt balju.
De tijt is goed, maar dat sterven over denkeu, die onnodige sorgen en gedagten zijn de meeste oorsaak van u moei lijk heeden, daarom hoorden gy u daar voor te wagren, u niet is schoon, en heeft veel geld, u Dochters aanval en uel gelleed, med by Google Blyspel.
Waar ik als gy, ik souse elk een Man geeven, dan zal gy haar kwyd, en de Dochters wel besteed.
Alle een Man, segje niet waar, droomje, of benje Gek, vat drommel zouwen die kleuters met een Man maaken.
Dat veet ik niet, daar laat ik haar voor zorgen, ik zeg het maar, om dat gy haar kwyd zou raaken Wyberig.
Daar sijn drie nigten, voor elk een Vryer, vas zes, wel hoe sinjeur den balju, ik ben niet mal, dalju.
Ik seg laatze trouwen, die drie nigten, en drie keysers, maakt saamen een even getal Wyherig.
Daas hebje 't nog niet, 't is al om vry wat anders finjeur den balju daar ik u over kom spreeken, gy geeft my Raad voor myn Dochters en Nigten, my laat.
gy in gebreeken Ik vraag voor haar geen Raad maar voor my, zie daar Geeft my Raad, wat sal ik doen?
Wat wild gy doen, ik kan u niet verstaan, wyberig.
Ik wil niet teegen gesprooken weelen, ik vind het geraaden selven te trouwen Dat vatje vel Sienjeur den balju zie, dan kan ik die moet villegers beter dwingen, en aan de Band houwen balju.
Ho, ho, is het so geleegen, dan geef ik u gelyk, vaar wagt gy na, het Trouwen is u geraan Gy moet trouwen, als gy getrout zyt, kund gy u selven van veel lasten en zorgen ontslaan Wyberig.
Dat seg ik ook, wat de Kinder aan gaan, die sijn nog.
Jong, die leuters kunnen wel wagren De Ouwers behoorden voor te gaan, my dunkt het so best te veesen, zou gy van die gedagten Ook niet zyn Sienjeur den balju, datse over een dozyn Jaaren oft zo spreeken, alsse bekwaam zijn, dan is het tyt.
Wat seg gy Sienjeur den balju.
Palju.
Wat sou ik seggen, dat gy u zaaken wonder wel hebt aangeleid Vyberig.
Dan koomen vy over een, als gy met my stemt, en turd myn doen voor goed ogt.
Ik kan 't u niet beletten.
Wy be rig.
Hy sou al heel myn Vrind niet sijn, die my dat afraaden, en hem daar teegen wou setten Ik sal 'ex nu niet op Slaapen, maar alles in 't werk stellen, dat noodig diend gedaan te verden, gy keurt myn trouwen voor goed, wat ben ik gelukkig, dat het voort sal gaan.
Waarom dat besluyt niet al eer voor genoomen en getrout by het leeven van u Bouwen Wyberig.
Gy zegt so wat, Sienjeur den balju, dat zou ik wel gedaan hebben, had ik maar meugen trouwen.
Dat hadden u Dochters wel meugen doen, waarom in die tyt daar niet af gesprooken, haddenze doeh geloont, dan waard gy se lang kwyd Geweest, maat seg myeens, wien het is, daar gy op Verliesd sijt, laat my dat eens hocren Wyberig.
Ik verliesd al heel niet, daar zijn er vier, die op my zijn Verliefd, maar ik heb er nog geen veikoren Ik geef de Keur aan u over, 't is my eeven veel, wieo gy neemt van de vier balju.
Ik ben te vreden, seg op.
De eersten is Jasper, jolle, de zeun van onse barrebier, balju.
Dat is een schikkelyk borst, op die Jongman dat ik weet valt niet te seggen, wyberig.
De andere is Kreeles Joosten de Kosters Broer, die tot Francken plegt School te leggen.
Een knegt vol Verstant, wel van manieren, en van lengten na myn sin balju.
Die vryer sou u gelyken, ik kan sijn ouwers heel wel, voor hem staan ik in, wyberig.
De darden is de Hovenier van de President, een snaak korswillig en vol kuuren.
Wel nu dat's een Smaakelyken Broer, als gy hem Trout, heb gy geen nood, dat u drank inde Vaaten sal suuren Dat sou u Regte slag veesen Wyberig, datz' een gest regt vierh nig.
11 wyberig.
De Vierden, is Auke Pierze, de Meulenaars knegt uyt de Gouwe bock Daar sijuze alle vier, kies er nul een van uyt, die gy dunkt myn Man hoorden te veesen balju.
Wel nu, wat dunkt u van de Hoovenier, die heeft geld, en is van een Goed postuur Wyberig.
Ja maar die Gek heeft luymen, als t niet altyt na sijn sin gaat, siet hy als eek so suur hem sou ik niet op meugen, als t er eens op aan komt, sou ik onder leggen.
O het staat so fraye, als men Getrout is, dat de Vroutiens ook wat te seggen Hebben, elk wat wis, dan so hout men te langer Rust, en Vreeden in huys Als de Mannen alleen Voogd sijn, en 't gesag voeren, leggen de wyffjes 'er maar veur een Oortien Thuys.
Dat gaat also wyberigie buur, wel nu.
Ja segje dan van de Kosters Broer Kreles Joosten, als u vat ovetkwam, had gy altyt imant binnen u deur om u te troosten wyberig.
Den Hemel bewaar my voor sulk een Straf, neen soo een Haarklover en Muggesifter staat my niet aan.
Hy is alreets half gek, quam hy op de Meulen, 't zou hem voorts inde harzenen slaan.