floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Beginnen wy, 't zal u behagen Zoo je aars bemind de goede dagen Gelyk, als ik, 't zel jou niet schaan Dat jy hebt na myn raad edaan.
Dus wil je tog niet meer verzinnen.
Ja maar, ik moet, eer we iets beginnen, De zaak eerst tasten in den grond, en daarom zal ik ook terstont, Want daar is meerder aan gelegen, Nauw agt doen slaan op alle wegen, En zelf door 't dorp eens wand'len gaan Om dus met eenen te onderstaan Of ik geen kennis aan die heeren Die in het Zwaantje gins logeeren Kan krygen LUBBERT.
Doe je best, en zoek al was je nog zoo fijn, en kloek, jy zelt 'er niet meer van ontdekken, als ik jou daar heb staan vertrekken.
Hoor, maak, dat jy maar sneeg op past, ik geef u nu volkomen last Om alles af te spionneeren Wat hier in huis ook mag passeeren Terwyl ik uit ben, laat niet na Scherp toe te kyken, en zoo dra Gy maar het minste hebt vernomen, my dat te ontdekken zonder schromen.
Jy 't op my maar staan.
K zal t doen, laat kommer.
Nu zal t wel gaan.
Laat ons nu maar weer binnen stappen Want zoo gy hun zoekt te betrappen, moet gy den Hovenier voor al Eerst zien te lokken in de val.
Wel laat ons dezen bengel zoeken, Die ons zoo schelms hier denkt te doeken.
Ik weet wel waar hy zig onthoud.
'k zal 't hem verleeren dien Rabout Dien afgeregten scheuk der scheuken Hoe wil ik hem dat rugbeen beuken.
Maar niet te slaan voor jy hem hebt.
Ik zie hem wel haast onderschept Zoo ik op u maar mag vertrouwen.
Myn woord!
Daar meug je een kerk op bouwen.
Want jy, gelyk het is gezeit, vryd Leonoortje, en ik haar Meyd.
Finde van 't Eerste Bedryf.
TWEE Digitized by Google 29 30 devrogt g'ek tegens dank, tweede bedryf.
Lidewy, koenraad.
Wat of hem dus in alle hoeken beweegt naar u te loopen zoeken.
Heeft iemand uw Persoon ontdekt?
Of is ons schaakspel uitgelekt.
Zoo mogten wy ons hooft wel klouwen.
Neen 'k heb daar af geen misvertrouwen Maar ben bekommert, dat ik hier, myn werk niet doende als hovenier Den Ouwe ligt kom te mishagen.
Want komt hy my te veel te vragen, zoo raak ik ligtelyk bekayt, en dan was t rad hier haast verdrayt.
Ik hoor hem Lidewy ga henen.
Lidewy binnen.
Kommer, Lubbert, koenraad.
't YS of de vuilyk was verdwenen Van daar ik hem nog strax zag staan, Zoo als wy quamen uit de laan, Zou hy wel weer in huis geweest zyn?
LUBBIRT.
Daar komt hy, of het moet zyn Geest zyn.
Kommer, koenraed, iulbert.
Wel monseur vagebond ben jy daar eyndlyk?
Kom wat nader by Viginres beo ko L. BLYSPE KOENRAAD.
Heeft my men Heer iets te bevelen?
'k ben tot uw dienst in alle deelen.
KOMMIR.
Waar kom jy hier zoo laat van daan, zeg hondsfot?
Neen, niet heen, blyf staan.
'k heb in de buurt daar wat staan praten Myn heer KOMMER.
Wie heeft u uitgelaten iou vuylik?
'k zou men heer.
Schavuyt, weet jy, als hy het huis toe sluyt, jou stil na buiten te begeven?
Kom hier, zeg wat gy hebt bedreven, iou galgbrok?
Waar ben jy geweest?
Wel nergens XOMMER.
Deurslag!
dronken beest!
Die niet en zoekt, als my te stroopen En daaglyx in de kroeg te loopen.
Ik zal jou touwen schoft koenraad.
Ik zweer Dat my het niet en heugt men heer, dat ik heb in een kroeg gezeten Zoo lang ik heb jou brood gegeten.
Kom jy niet uit de kroeg jou guyt?
Wel neen men heer!
wel dat 's verbruyd!
Wel laat het Lubbert liever vragen.
Met wie heeft jy dan drie vier dagen daagen?
Daar op getrokken in de Zwaan?
Rabout, kom jy daar niet van daan?
En heb jy daar met drie vier heeren Van avond nog niet zitten smeeren?
O ja men heer, ho!
Ik had uw meening niet gevat, 't is waar, dat ik my daar liet vinden.
Die mensen zyn myn naaste vrinden En daar by luyden van fatsoen.
Wat of dit zwyn nog uit zal broen, luy van fatsoen, en uw narinden?
gy zult het zoo bevinden.
't zyn waarlyk luyden van fatsoen.
Daar gy geen quaad van moet vermoen.
Dat zy hier zyn in t dorp gekomen, is, om dat van hun is vernomen, hoe dat gy hier om streex alleen Uitsteekt in alle frajigheen.
Zy komen, om hun de eer te geven Van uwe nieuw beplante dreven, Uw schoone perken van gebloemt Uw Taxis, by elk een geroemt Uw latwerk, palm, ovaal, en ronden Waar of zy noit de weerga vonden, En tulpen, zoo het mag geschien, Met uw believen eens te zien.
Daarom indien ge woud zoo heus zyn, het zyn liefhebbers die kurjeus zyn.
Ja hovenieren van het hof, Die, om verandering van stof, Te samen dus een reysje maken, en, waar ze een frajen Hof genaken, 't gezigt daar af verzoeken gaan.
Kommer slaat hem.
Men heer... waar toe dit slaan.
KOMMIR hem met zyn rotting slaande.
Daar vuylik, breng van mynent wegen, die blypel.
Die welkomst uw narinden tegen.
En zeg die hoveniers van 't hof, dat ik hun toezeg dit verlof.
Lubbert, koenraad.
TA!
dat gong daar aardig.
Geen kolfllag, zag ik oyt zo vaardig.
Waarom begon den, baas zoo styf Juist daar te kolven op jou lyf?
Het was an bedt by mynder trouwen.
Hy hoorde, eer hy dus toe ging klouwen, ten minsten eerst te roepen, gaar.
Wyk uit de baan of, houw niet daar Want dan had jy jou konnen wagten Versta je, voor dit Ezelslagten.
Dat hy daar deed met zulk een zwier.
Weet jy 't niet monseur hovenier.
Hoe dat daar by quam, zoo is t wonder.
'k weet het zoo min, als gy, gants donder!
Maar wens, dat hem zoo menigmaal hy dit begin, de duivel haal.
Dat waar wat te fijn gesponnen.
Daar is zoo veul niet an ewonnen.
Een slag vyf zes, die hy jou gaf Neem jy hem die zoo kwalyk af?
Dan ken j' hem nog niet, hy heeft stuipen Die hem zoo nu, en dan bekruipen.
Dit's maar een kleynigheyt, daar van.
Men moet de mensen tans, goe man lief hebben, met al heur gebreken.
Had jy wat uit de weg eweken, dan had et mis eweest, nou an.
Maar ik heb daar den duiker van.
Digitized by google. devrogt gek tegens dank.
Het mogen sluipen zyn, of streken, de droes verleer hem die gebreken.
Maar wagt.
ik scheld het hem niet quyt.
't beurt wel, dat ik by wyl, en tyt ook zulk een soort kryg van gebreken.
Dus, krygt hy weder eens die streken, en roept hy, op zyn tyd, geen gar!
De myne zullen 'er niet van daan zyn, dat wil ik u zweeren.
En dan wil hy gevoelig leeren Dat zulke stuypen in 't gemeen Heel qualyk komen over een.
Na 't lykt, keun jy 't niet wel verdouwen, Dat hy, om jemant af te touwen, jou juist voor de eerste nam.
Maar jy Begrypt niet, dat een man, als hy, Wiens geest belemmert is met vryen, wat ongemaklyk valt by tyen.
Hy is verlieft.
nog schooner.
Op wie tog!
Ik bid u, laat my dat eens hooren, lubbert.
Wel op myn Juffrouw Leonore.
En sins wanneer is hem die buytog aangewayt?
Wel sedert nu weet ik 't, of sedert weynig dagen.
Maar noyt heeft hy 't haar voorgedragen.
Als daar zoo daatlyk.
Wat je zegt iUBBIRT.
Maar niet te klappen, l. koenraad.
Opregt.
Wouw jy van napraat my verdenken, je zoud ons oude vrindschap krenken.
Dus denk, dat nimmermeer van my LUBBERT.
Maar voogt wil niet dat zy met jemand trouwen zal, versta je?
Wie dat hem ook word aangerajen.
Met niemand, zeyt hy, neen, spit af.
Maar weetje, waarom hy zoo straf Elk weert, en haar zoo kort laat houwen?
Hy wil, dat zy met hem zal trouwen En daar toe valt ze vry wat luy.
Want zy bemind hem niet en bruy.
LuSDERT.
Neen, ze mag hem zien nog lugten.
Als hy wil vryen, gaat zy vlugten.
't geen hem zoo gek maakt, en zoo quaad Als jy strax proefde kammeraat.
Quam Leonoor met hem te trouwen.
Hy zou ze daaglyx digt af touwen.
Maar wyl hy haar dat tydverdryf niet geven durf, doet hy de slagen Die zy verdient, die geen vast dragen Die hem maar eerst ontmoet, want dat Is zyn manier zoo, dat je t vat.
En in dat stuk mag hy met eeren Voor een mildadig man passeren.
Die miltheyt vind ik duivels, zwaar.
Dat hy ze vry voor andren spaar als my, ik gun z' hem tuis te houwen.
Dat is voorby maar in vertrouwen, de vocht zoekt tegens dank.
Ik beel my in, dat gy van daag Betaalt ben met die Rott ingvlaag Voor al de moeite, die jy vromen Voor hem te zamen hebt genomen.
Wat moeite.
Waar in.
En wanneer?
Hoor hand op smoel, 'k zeg jou niet meer, je goeje vrinden, daar in 't Zwaantje, die man van gistren t'ende 't laantje.
Wel wat nu?
Die tuynders!
die vermaarde luy Dat zyn ze, die, die knuppelvygen jou daar zoo daatlyk deden krygen, je moet er heur, ik zou t je raan, Alleen ook voor bedanken gaan.
Want op zen tyd beleeft te wezen Word van de braafste luy geprezen, Begryp je t sinjeur hovenier.
Zy bakken jou al dit plaisier Uw dienaar Heer, ik ga vertrekken.
Koenraad.
Je schoft durft ook nog met me gekken.
Hier is myn ionker in de ly, en ons geheim ontdekt daar by.
Wat nu gedaan?
ik weet geen zaken Nu meer, om t weder goed te maken.
Eelhart, koenraad.
BELHARt.
zal ik nu gelegentheyt haast hebben, om, als 't is gezeyt, na zoo vele uitgestaan gevaren, voor Leonoor my te verklaren?
En haar, als ik het al begin, Bewegen kunnen door myn min?
Myn heer, daar toe moet gy u spoeden, Wiltge ons voor ongeval behoeden, 't is hoog tyd, Gy moet beginnen, of wy zyn hier het boekje quyt.
EELHARt.
Hoe raarstaan jou die tuyniers kleeren!
O stoor je niet aan deze veeren.
Of word het, meenje, nog geen tyd Dat gy eens mede een schilder zyt En eerlang, daar uit, als voor dezen, Hervatten gaat uw eyge wezen.
'k ben 't hovenieren zat.
roep zoo niet koenraad.
Wel wat schaad dat.
Dat jy het werk dus zoud verbruyen.
Tut, tut, dat heeft niet te boduyen.
Al maak je nu al wat geluyt, want alles is tog reeds verbruyt.
Kommer, moet je weten, Heeft my wat stokvis daar doen eten.
Hy gaf me, eer ik het dagt, vry vlug braaf knuppelflagen langs myn rug.
U. koning.
Ia my zelf.
De vocht g'ek tegens dank.
Dat weet ik zelfs nog niet te ontleden.
Gets pestilensi!
laat ons dan Voor al wat stilder praten man.
Geen nood, hier kan ons niemand hooren.
Raakt niet, de muren hebben ooren, maar wat bewoog de gek, dat hy u speelde zulk een trek, koenraad.
Ik weet het niet, maar 't is te vreezen Dat hem iets zal gebootschapt wezen Van onzen aanslig, waar door hy Vervalt tot deze razerny, Want heeft hy daar af lugt gekregen, Zoo waar 't niet vremd, al viel dien regen Ook eens op uwe ribben neer.
Dat my wat troosten zou men heer, om dat wy eene rol hier spelen.
Maar 't meeste, dat my quam vervelen Was, dat zyn Boer, die groote schoft, die steeds op Kommers goedheyt stoft Daar stout om lagte, en, na die zaken, My, boven dat, nog wys wou maken, Dat dees, en geen wat af te slaan zyn Heers gewoonte word voortaan.
Zoo dat je ook ligt een beurt kost krygen.
Maar kom, 't is tyt hier af te zwygen Want ik heb u, behalven dat, sets naders nog te zeggen.
Komt Kommer u nog al te vore, als enkel voogt van Leonore?
wat zou hy meerder zyn? koenraad.
Uw medevryer broeder myn.
Myn medevryer!
Dat zou raar zyn.
XOENRAAD.
Ja vog.
Neen koen, dat kan niet waar zyn Dat loof ik niet.
't is egter waar.
Ik weet de zaak gants naakt, en klaar.
Dog jy hoeft daarom niet te vreezen Dat hy ons hinderlyk zal wezen.
Want Leonoor, die haat hem slimmer als de pest.
Dat gy voor uw geluk moet houwen.
Want, wyl ze vreest met hem te t'iouwen, zal zy, van zyn geselschap schuw, te ligter overslaan naar u. BELHARt.
't zyn egter al weer quade zaken.
Die my, op nieuws, bekommert maken.
Maar 't zwaardst, dat my afschrikken ken, is, haar te ontdekken, wie ik ben.
Komt zy den aanslag eens te merken, Daar wy te samen hier op werken, 'k vrees, dat zy, bang voor ongeval, Daar aanstonts schouw van worden zal.
Schouw worden!
Neen wilt dat niet vreezen.
Dat zy voor u vervaart zal wezen.
De Meysjes, heer, van dezen tyt zyn heel niet schuw, als men haar vryd.
't zyn zulke tam gemaakte diertjes Ze zyn niet bang voor die plaiziertjes.
Een Schaap, wanneer 't de Wolf maar ziet, Of hoort, of ruykt, zoo vreest, en vlied Het voort, zoo schigtig als 't kan loopen.
Om 't met zyn vlees niet te bekoopen.
Maar ziet het eens een braven, ia staat zoo stil, gelyk een Lam.
En laat zig streelen wel te vrede.
En zoo doen tans de Meysjes mede.
Die, al te kundig in t verstaan, geen vryer zien voor vyand aan.
Maar, om het zekerst te betragten, Zou ik liefst op den weerkomst wagten Van haren Oom, myn vrind, den Heer Van Goedenhof, die t'avond weer Hier wezen zal, want na zyn schryven Kan hy niet langer agter blyven Als dezen avond, dat zyn knegt, My gist'ren ook heeft toegezegt.
En daar op had ik uitstel garen, eer ik my ga voor haar verklaren.
Van avond?
Of, naar allen schyn, wanneer het hier te laat zal zyn.
Wilt ge onzen aanslag niet verbreken, ga uw matres ten eerste spreken.
En zie, dat gy het ja woord krygt, Want zoo gy dezen dag nog zwygt.
Zoo hebben wy 't verlies te schroomen.
'k heb hier in 't dorp by een doen komen Vyf van myn Kameraads, die maar Alleenig wagten, wat gy haar Te zamen nu hebt te bevelen Om onze rol wel uit te spelen.
Zoo hunne hulpe u nu behaagt.
't word tyt dat gy 'er daar om vraagt.
En als ik die nu heb bekomen!
Zoo vliegens dan de vlugt genomen, en deze plaats terstont geruymt.
Daar moet geen uur meer zyn verzuimt.
Gants pokken, of wy zyn bescheten.
't is veertien dagen, moet je weten Dat wy, als dienaars af, en aan hier hebben dus vermomt gegaan.
Meent gy, dat zy 't bedrog niet merken.
Wy doen niet, als bedorve werken.
Ik speel voor Kommers hovenier, en weet van tuynen niet en zier Niet doende dan zyn bloemen sterven En zynen gantzen tuyn bederven.
En gy voor Schilder, die quansuis Gekomen zyt, om t binnenhuis, met uw penseel wat te paleeren.
Gy zult het wonderlyk stoffeeren Zoo gy op venster, lyst, of wand eens zet uw onbedreven hand.
Die net zoo frajen trek, en zwieren Maakt, als de myne in t hovenieren.
Gy dan een Schilder zoo verkeert Die noit dat ambagt heeft geleert, en ik een tuinman selderweken!
Die noit van tuinen hoorde spreken, wat meent ge, dat men ons bedrog Niet haast ontdekken zal?
'k zeg nog Bediend u van dees gunstige uren, Of wy staan 't beyde te bezuren.
'k zou tot geen uitstel meer verstaan.
Maar ginder komt de Meyd juist aan.
Laat my daar wat alleen mee praten, ik zal, als zy me heeft verlaten, u daatlyk weder komen by en zeggen hoe, k gevaren zy.
Je moest haar niet te veel ook zeggen.
'k zal 't wel beleggen.
Devogt gek tegens dank.
Koenraad, lidewy.
Wat moet 'er nu by get op staan, heb ik 't begonnen?
'k zal 't ook aan zyn einde helpen Kommer!
Wat maakt uw boosheit ons al slommer Vangt gy iets buitensporigs aan?
Wy zullen t nevens u bestaan.
En 't werkje wel zoo fix besteken Dat gy het niet aan stuk zult breken.
Hoe Juffrouw liefde jy hier?
Ja tot uw dienst heer hovenier.
Gy schynt, indien ik het mag zeggen, Jets van gewigt stil te overleggen, Dat gy dus by u zelve praat.
Ja, dat myn geest in arbeyd gaat Om iets uit te voeren, boven Myn huiswerk, meugt ge vry gelooven.
'k had myn gedagten, onder 't gaan, Daar op al vry gespannen staan.
Myn harssenen gaan van s gelyken arbeid, om de prys te stryken Van zaken, die k op staande voet, het ga, zoo t wil, uitvoeren moet.
Maar zou men de oorzaak mogen weten, van de bekomring dier zekreten?
Zoud gy wel weygeren aan my te melden, wat van de uwe zy liefde.
Wat zal ik u daar veel af zeggen.
Hoe ik het ook mag overleggen, 't is Kommer onzen baas, die my Meer onlust baard, als ik bely.
Noyt kan het netter komen.
Hy is dezelve, wil niet schromen, Daar ik van daag myn proef, aan meen te doen.
Hy heeft my daar wat voor staau zeggen, dat ik hem egter meen te ontleggen.
Is't anders in myn magt, want z'et Dat hy op 't oog heeft, lykt ons niet.
KOENRAAD, en my heeft hy ook daar zoo wat stokslagen juist gegeven, Die my ook heel niet lyken, en Die k hem zo niet, quyt schelden ken.
Stokslagen!
U myn Heer?
kan t wezen Dat hy dat doen dorst zonder vrezen?
Ik val niet, ja tog mejuffer.
Je ziet.
Te glorieus, gelyk LIDEWY.
Op 't punt van eer ligt niet te zwierig Maar, na ik merk, wel wat wraakgierig.
Ja, wat dat aangaat, wel zoo fel Als zelf de duivel uit de hel.
Dus hebt ge slegs het minst verlangen Om Kommer hier of daar te vangen, Of hem een Olf te drajen an?
Spreek my maar aan, hier is uw man.
Maar zou men u, op hand, en oogen Al een geheim vertrouwen mogen?
Om u des niet te maken schuw, Digitized by google.
Zoo wil ik, tot verzekring u Een ander, in de plaats vertrouwen, Dat my wel zal stilzwygend houwen.
'k heb my, als 't dan moet zyn gemelt, voor iemand, in de bres gestelt, die waard is, om niet lang te temen, voor haar iets moedigs te onderuemen.
Dienst aan een eerlyk mens te doen Die dankbaar is, en van fatsoen, t zy dat ze in nood is, of verlegen, Daar toe ben ik altyt genegen.
De vrouwesex.
Zoo schielyk.
Wel my dan ook eens na behooren.
Kan deze troni u bekooren?
'k vind uw gelaat te fraay van zwier Myn Heer voor eenen Hovenier.
Gy zyt geen tuinman in myn oogen, of ik ben deerelyk bedrogen.
Je hebt de helft niet mis geraan.
Die Schilder, die k hier strax zag staan, kan ook geen Schilder zyn, zyn wezen geeft my iets waardigers te lezen.
Doet hy zyn werk niet, als 't behoort.
't is geen Schilder, op myn woord.
Weet jy zoo ver al myn zekreten?
Zoo laat my dan ook de uwe weten.
Wel kent ge die dan nog niet raan Dat dunkt my wonder koenraad.
'k heb 't verstaan.
Hoor, de perzoon, voor welkers leven Gy u hebt in de bres begeven, is Juffrou Leonoor, niet waar?
Tot zoo ver raad gy 't net en klaar.
Nu deze dan, om voort te varen, die is verlieft, en zou graag paren Met iemand.
Nog niet, maar zy vlied Voor Kommer, die zyn min haar bied.
En heeft van hem zulk een afgryzen, Dat zy geen gunst hem kan bewyzen.
Te ligter zal een ander, in zyn plaats, verkrygen hare min.
Maar hoe af keerig zy haar houwen mag, kommer wil haar egter trouwen.
Wel 't staat hier, na 't zig aan laat zien, heel slegt geschapen met uw lien.
Maar, wouw jy, om t wel aan te leggen, Aan Leonoor vast eens gaan zeggen, Dat onze Schilder voor gewis Geen Schilder, maar myn Meester, is.
En heer van groot fatsoen daar neven.
Dat hy, van hare min gedreven, Om Kommers Tierannyk geweld, In dit gevaar zig heeft gestelt.
LIDEWY, en wat dan meer?
46 de vocht gek tegens dank.
Als jy die zaken Dus ver hebt weten klaar te maken, zoo zie k er niet veel werks meer in Om door den band der zoete min Dit jeugdig paar aan een te knoopen.
Mag ik dat van uw gunst verhopen Wat zeg je 'er af?
Het kan geen quaad Dat men het zoo beginnen gaat.
'k Heb zwaarder zaken van myn leven Begonnen, en volvoert daar neven.
Ja dat geloof ik, nu myn Heer zal ook niet luy zyn, om zig de eer Te geven, van haar te genaken En 't werk met haar voorts vast te maken Zoo dra, 't zoo ver zal zyn gedaan.
Daar sla ik heel geen twyffel aan.
En als partyen akkorderen zyn zulke zaken zwaar te weeren.
Regt 200. voel jy op dat fatsoen Haar pols vast eens, zel jy het doen Zeg lidewytje?
zonder gekken Dus zal men Kommer best betrekken.
Zeg eensjes ja, myn zoete Meyd, myn zuikerdoos, myn vrindlykheit Ja zeg.
Al de liefde zyn zulke minnelyke prytjes, ze zeggen al te maal graag ja.
Wel ja dan, ja, zoo voor als na Mits daar geen ernst uit werd genomen.
'k zie Leonore zelf daar komen.
Loop heen je best, en haal uw heer.
De zaak en lyd geen uitstel meer.
Digitized by google x PEL.
YS BL koenraad.
Niets zoeters kan je my vertellen.
'k Wil hem jou zoo ter hand gaan stellen.
Wat brouwt de min ons weynig leet.
Als men de Meysjes vind gereed!
ZEVENDETONEEL Leenore, lidewy.
Wel liefde, moet ik dan kyven dat gy my staag alleen laat blyven?
Gy weet wat quelling en wat smart, Ik voel in t binnenst van myn hart, en gy laat met geslote deuren, my hier alleenig zitten treuren, wel waar zal dit dus langer heen?
'k ben, sedert gy my hier alleen Aldus te laten hebt begonnen, schier heel van kwelling overwonnen.
Doet gy?
dat doet me zeer.
Maar ik heb hier en tegen weer Jets goeds ontmoet, dat uwe ellenden Wel haast gelukkig zal doen enden.
Daarom verban vry, al uw leed.
Uw zaak staat beter als gy weet.
'k zag u, toen gy me had verlaten, met den hovenier staan praten.
Wist die iet nieuws?
nieuws of niet.
Ten minste zalf voor uw verdriet.
Laat ons, juffrouwtje lief, niet treuren.
Gy weet niet, wat er kan gebeuren.
Fortuyn, en liefde, vol van vreugd, die zyn, en blyven voor de jeugd.
Digitized by google 47 48 devrogt gek tegens dank.
Uw voogd en zal ons niet verkloeken.
Een slegthooft is heel ligt te doeken.
Zoo ligt al niet.
Dat s haast gestelt.
Heb ik u altyt niet voorspelt, Dat dese Schilder, zoo geprezen, Maar zouw een valse schilder wezen?
Ik zag hem noit voor schilder an.
wat zekerheit daar van?
Dat ik hem ken voor de bequaamste De meest verliefste, en de voornaamste Van uwe minnaars.
Kan dat zyn?
Ja hy heeft zig met dezen schyn Vermomt, om zig een weg te maken Waar langs hy hier in huis mogt raken.
Gelyk hy 'er nu is en hoort.
Mag ik t gelooven.
Op myn woord.
Een zaak van dat gewigt te wagen!
En my, in gantse veertien dagen, Die hy reeds heeft alhier geweest, Niet aan te spreken, schyn myn geest Te byster hy 'k geloof het noode Moet ongevoelig zyn of bloode.
Het welk in dit myn ongeval Heel slegt te passe komen zal.
'k weet van wat zugt gy word gedreven.
Gy ziet zoo graag wat meerder leven In een galant, dat wekt vermaak.
Gy hebt, daar in, geen kwade smaak.
Maar, wilt des niet bekommert wezen, hy zal u, als gy buiten vreezen, Te zamen zyt in stilte, en rust, Zoo levend vallen, als 't u lust, En afdoen, 't geen nu schynt te ontbreken.
dat s geen quaad teeken.
Leonore, eelhart, koenraad, lidewy.
Myn schielyke aanstonft maakt me ontroert, ik ben van vreugd gelyk vervoert 'k heb noit voor dezen konnen voelen 't geen ik nu, in myn borst voel woelen.
Wat werkt zyn braaf gelaat in my.
Dat is de kragt der simpaty Juffrouw, die nu begint te werken.
Schep moed, de min zal u versterken, men moed zyn lot, wanneer, t gebied.
Niet wederstaan.
durf je niet?
Ga spreek haar aan... je schynt te vreezen.
'k voel my ontstelt.
Hoe zel 't hier wezen?
Tree toe, zy vlamt 'er op.
Het lykt Dat hy van liefde, en vrees bezwykt.
Uit zorg ligt van u te mishagen.
Wel hoe zal hy 't dan durven wagen Die min my aan te bien, die gy doet tegens dank.
Me wys maakt, dat hy voelt voor my?
Om u derf ik ligt alles wagen, zoo myne liefde u kan behagen, beminnelyke Leonoor.
Daar 's geen gevaar, of 'k zie 'er door.
Hoe 't iot ons ook mag tegenloopen Zoo ik uw wedermin mag hopen.
Wel zoo, dat lykt 'er na, het spel zal eens beginnen, denk ik wel.
'k heb u, 't is waar noit aangebeden, als sins twee maanden nu geleden Wanneer 't geluk juist wilde, dat ik de eer kreeg van u in de stad Te zien, het eerste van myn leven.
Bedroeft, dat gy me moest begeven, Om hier na Ryswyk toe te gaan, Heb ik uw Voogt doen spreken aan Myn liefde, en staat hem voor doen dragen, maar hy heeft elk een afgeslagen ia zelf myn moeder die .
Zie daar Juffrouw, wat zegje, is t nu niet waar, Dat dit die Heer is, daar wy samen Nog flusjes van te spreken kwamen, Wiens Landgoed, is ik heb gezeyt, Hier om den Haag, en ryswyk leyt.
Wiens moeder, boven alle vrouwen Uitmunt, die zig ten Hove onthouwen?
Laat Kommer doen, wat dat hy wil, hy kykt al door een valsen bril.
Wy zullen, hoe hy 't wil weerhouwen, malkaar nog dezen dag uit trouwen.
Maar kwed hy van ons trougeval De Voorwaarde niet teyknen zal.
Digitized by google E. e. blysp'ulhart.
Ja 'k ben 't die van uw min gedreven Myn hart heb in uw hand gegeven Op dat het lot, na myn gebeen, ons beyder zielen smelt in een LEONORE.
Zoo ik in u dien heer mag vinden Van wien onlags de naaste vrinden Alhier geweest zyn met Mevrouw Uw moeder, om, ter goeder trouw, van Kommer my ten egt te vragen, Zoo zal uw min my haast behagen, wyl ik uit haar genegentheit Gezien heb, hoe 't in 't hart u leit.
'k wil my de kop van een doen klooven En laten hangen daar en boven, indien myn heers mama, daar by naar u niet gekker is als hy.
Wel juffrouw, dat is dubbel voordeel.
Dus, hoor je waarlyk, na myn oordeel, als u de moeder zoo bemind, Uw hart te geven aan haar kint.
Myn liefde dreef om geene zaken My hier, als om u vry te maken Van de gehate dwing'landy Van uwe Voogd, tans myn party Om dat hy u alleen wil houwen.
Wilt ge uw bescherming my betrouwen, gy zult bevinden, dat de min, Die my hier in uw huisgezin Gevoert heeft, deze rol doet spelen Alleen om in uw gunst te deelen, En u te ontlasten van het juk Dat u hier leven doet in druk.
Laat ons in liefdens naam beginnen.
De min, gewoon hier te overwinnen.
D2v, p. 16 de vocht g'ek tegens dank.
Zal ons geleyden met haar magt.
Uw maagschap zal ons huwlyk kragt by zetien, en daar stem toe geven.
De Heer van Goedenhof daar neven Uw Oom, die my, voor vriend erkent liefde.
Van hier te zamen seldrement Of t heele werk raakt in de vinken, sta jy hier lang, hoe wilt er stinken.
'k heb onze Lubbert daar gehoort.
Hy nadert dit aan, pakt u voort, en, na dat ik wel heb vernomen, Zoo moet hy deze laan uitkomen.
Vond hy ons dus alhier te zaam, uit was het met de heele kraam.
Lidewy hoe zal men 't maken!
Myn Heer dat wy ons hier verstaken.