floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gy vraegt, naer 't geen gy kont in dese regels lesen.
IHERESE.
Ick vindt daer niet een woordt, waer door gy schynt misseydt, Soo gy de sin verstaet.
Wat onbeschamt bescheyt!
Ick kan het niet verstaen, dat gy my soeckt te doecken, als gy Leander bidt, te komen u besoecken?
Mits syn omhelsing u het leet vergeten doet, dat u werdt aengedaen door myn jaloers gemoet.
Soo het my niet betrof, soud' ick u laeten dwaelen, En met stilswygentheydt uw achterdogt betaelen.
Maer nademael myn' eer hier ingewickelt is, soo moet ick suyveren uw geest van duysternis.
Soo gy flus hadt den brief van myn Vriendin gelesen, soudt gy nu sien, dat die beantwoort werdt door desen.
Die waerheyt kan ick haest bewysen met gemack, Terwyl dat ick die nog bewaert heb in myn fack.
Daer isse, toetst nu selfs myn antwoort en haer schryven, dan sult gy my niet meer die lastering aen vryven.
Is het de selfde niet, die 'k heb aen u getoont?
Terwyl by leest.
Hadt gy dat eer gedaen gy hadt my niet gehoont.
ARGUS leest.
Soo ras ick was gereet om naer u toe te komen, is door verhindering myn goede wil benomen.
Het spyt my seer, dat ick u niet omhelsen mag, naaien ick seer verlang naer dien gewensten aag.
Mits ick u niet kan sien, laet ick dan van u hooren, schryf of Leander nog de moet niet geeft verlooren, Nadien hy siet, dat gy naer Argus overhelt, Schoon dat die sig en u, door syn inbeelding, kwelt.
Verminneydt.
Vertroost my door bescheydt, den tydt zal my verdrieten Tot ick, uw aengenaem gesilschap, sal genieten.
Ick was niet wel gesint, toen ick dis hoop verloor Vaer wel dan, denck somtyts eens om wy.
PHERESE.
Wat twyffeling is u nog overig gebleeven?
Al hebt gy Leonoor tot antwoort eerst geschreeven, des kont gy naderhandt wel brengen op t papier, u beschuldigt hier.
Dat voor Leander is, en HERESE.
Dat hadt het opschrift u wel beter konnen leeren, Indien dat gy den brief eens om hadt willen keeren.
Dat heb ick al gedaen, maer 't is daer afgescheurt, hoe wel dat ick niet weet, waer door het is gebeurt.
Het een en 't ander kan ons Pieternel vertellen, aen wie dat ick den brief, belast had te bestellen.
Gy sult best uyt haer mondt onfangen het bescheyt, laet toe dat ick haer roep, hola, kom binne Meyt DERDE TOONEBL THERESE, ARGUS, PIETERNEL.
'et wel op myn gelaet, op dat gy niet soudt dencken, dat ick, tot onderregt, haer yetwes toe sal wencken.
Aen wie was dese brief?
Spreeck luyt dat men het hoor, die gy bestellen most?
Aen juffrouw Leonoor.
Door wat voor toeval dan heeft Argus die bekomen.
Sweer, die my tegen kwam, heeft my hem afgenomen.
Ick by Google BLTSPEL.
Ick stelde my te weer, en boodt hem tegenstandt, en meende hem weerom te trecken uyt syn' handt.
Terwyl elck, naer sig toe, sogt het papier te rucken, naer dat het open was, soo scheurden wy t aen stucken, het opschrift bleef aen my, maer sweer behielt den brief, waer mee hy datelijck ging lopen als een dief.
Om, tot een plasdanck, aen syn Meester die te brengen, mits ick niet volgen kon, moest ick die smaet gehengen, En vreesendt, dat gy soudt aen 't kyven syn geraeckt, heb ick dit ongeval u niet bekent gemaeckt.
Hebt gy de helft bewaert?
PIETERNEL, bes dyt haer boesem treckende 'k heb die daer in gestoocken.
THERESe, tot Argus.
Nu blyckt het, dat die van de weerhelft is gebroocken, en dat het eene stuck was aen het and're vast, Het geen gy selfs kont sien, soo gy die saeme past.
Oock dat op 't overschot, dat aen haer is gebleven, aen Juffrouw Leonoor staet duydelick geschreven, en dat ieanders naem daer op niet werdt gemelt.
Wel syd gy nu voldaen?
Gy maeckt my soo verstelt, Dat ick met schande my moet werpen aen uw voeten, Om de begaene fout met traen en zugt te boeten.
Ick bidt u, dat gy het niet meer gedencken wil, en door myn naeberouw uw ongenoegen stilt.
Wyt het aen myn planeet, dat ick u niet kan haeten, Schoon gy die dweepery sult nimmer achterlaeten.
Maer ick sal evenwer myn swackheydt tegen gaen, en daerom wil ick oock niet langer blyven staen, uyt vrees dat ick u weer die missag mogt vergeven, die tot uw straf in myn gedagten nog blyft kleven.
edt. MINNENYDt.
48 VIERDE TOONEEL.
ARGUS, PIETERNEL.
Gy komt'er goet koop af, sy handelt u te sagt, en maeckt, dat gy te ligt haer kwaelijcknemen acht.
Indien myn vryer my soo dickmaels dorst mishaegen, soud' ick, met dat gedult, syn parten niet verdraegen.
Hy kreeg dan in een maent geen vriendelijck gesigt, Indien hy my maer eens ten onregt had betigt.
Hoe kan u minnaeres haer gunst aen u vergrooten, Daer gy steets mede brengt, die het weerom komt stooten, De naere kwelgeest, daer gy door beseten wert, Die wederhoudt gestaeg de neyging van haer hert.
Myn soete Pieternel, wilt my by haer verschoonen, Ick sal u ryckelijck, voor desen dienst beloonen.
Sy houdt soo veel van u, dat gy verkrygen sult, op haer gestoort gemoet, kwytschelding van myn schult.
PIETÉRNEL.
't gebeurt soo menigmael, dat ick het niet durf waegen, Sy sou, soo 't weer geviel, sig over my beklaegen, en meenen, dat ick my door gelt omkoopen liet, om haer te koppelen aen eyndeloos verdriet.
Want, ken ick u te regt, gy sult u noyt bekeeren, en sult die hertstogt wel somtyts eens van u weeren, maer die sal aenstonts weer bekruypen uw verstandt.
Dat uyt natuer ontstaet houdt altyt d'overhandt.
Hoe Meysje, weet gy niet wat vremde metgesellen De liefde volgen, en de minnaers veeltyts kwellen?
Hoop, ongerustheydt, twist, versoening, minnenydt, waer door men over s' hants bedroeft werdt en verblydt.
Die dese driften door de rede kan regeeren, die kan bescheydentheydt aen dwaese sinnen leeren.
Daer blyspel.
Daer gelt geen overleg nog wysheydt by de min, het hert alleen beweegt de wercking van de sin.
Elck is niet even seer besmet met die gebreecken, Die schynen min in d'een, dan d'ander, door te steecken.
Het slimste daer van is, 't geen daer gy syt aen vast, dat aen uw selven is en uw Meestres een last.
Soo gy 't niet achterlaet, sult gy haer gunst verliesen, en moogt dan elders wel een andre Vryster kiesen.
Therese schrickt daer voor, gy komt hier noyt te regt, Soo gy dat hatelijck gebreck niet van u legt.
Als ick niet langer sal voor Medevriers vreesen, sal de besitting my van dese kwael genesen.
Gy kunt daer veel in doen, neem dit op reeckening, van myn erkentenis, al is het nu gering, ick sal het naderhandt mildaediglijck vergrooten, als ick het jaewoordt van Therese heb genooten.
PIETERNEL bet in baer schoot ontsangende.
Dat was niet nodig Heer, dat gy myn' hulp verweckt, Ick hoor dat ymant komt... 't is tydt dat gy vertreckt.
DYMAS, PIETERNEL.
Zyt gy de koop al eens?
Ist bieden of betaelen?
O Heeft hy de waer al weg?
of moet hy die nog haelen?
De vraag, die gy daer doet, sal aen uw dogter staen, of sy het Huwelijck met Argus aen wil gaen.
Is het maer Maecklaerdy, dan hoef ick niet te vresen, nogh ongerust te syn.
Wat sou het anders wesen?
Gy MINNENYDt.
5.0.0 Gy hebt het selfs besogt, dat ick soo ree niot ben, en dat ick van een' Maegt de pligten beter ken. dymas.
Dat is het selfde niet, de jonckheydt kan behaegen, Terwyl den ouderdom werdt leppig afgeslaagen.
Dit komt nu niet te pas, ick sal daer meer naer sien, als yemant my syn' handt tot trouwen aen komt bien.
Nu weet ick wat u schort, 't is om een Man te krygen.
Ick ben het dienen moe, dat hoef ick niet te swygen.
De hueren syn geen erf, myn Heer, maer eygen haert, Gelijck het spreeckwoort segt, is gout en silver waert.
Soo gy wilt luysteren, en eerst wat met my kwicken, sal ick u tot den Echt een kante Vent beschicken.
Weest wat gesegchelijck, en win wat Huwlijxgoet, dat is het, daer een Meyt haer deel door locken moet.
Die wel is ondeleyt van kleeren en van linden, En gelt op renten heeft, sal haest een byslaep vinden, Soo sy soo goelijck is, als gy syt.
Men krygt lust, als men sig maer verbeeldt dat men uw lipjes kust.
Gy soudt het killig bloet ontdoyen en verwermen, hadt men eens het geluck te leggen in uw' ermen.
Ick sal wel sorgen, dat sulcx noyt gebeuren sal, my dunckt gy boert met my hoe praet gy nu soo mal?
Het is geen jock maer ernst hebt gy niet konnen mercken, dat ick u min, en dat myn' sinnen daer op wercken?
Als gy my hebt somtyts wat moygheydt vereert, is het daerom gebeurt, om dat gy sulcx begeert?
Ick meende, dat gy sogt myn arbeydt te versoeten, mits ick, voor kleyne buer, soo lang heb moeten vroeten.
En dat het u verdroot, dat ick soo weynig win, daer ed by Google BLTSPEL.
51 Daer ick de gantsche last draeg van het Huysgesin.
Spreeck van geen beuseling, gy kunt van my verdienen, meer in een oogenblick, als in tien jaer met dienen.
Hy tast haer naer de borsten.
Gun my maer wat vermaeck.
Ick haet het hantgebaer, 't is tydt dat ick vertreck, ick werdt Mevrouw gewaer.
Wat sal dit langer syn?
Sal ick selfs voor myn' oogen, zien, dat ick werdt soo schandelijck bedroogen, die naer de borsten tast van een speulsiecke Meyt, wat sal die niet bestaen in myn' afwesentheydt?
Wat wederhoudt my, Guyt, dat ick met dese handen, Uw backhuys niet en schen, tot teycken uwer schanden, en met myn nagelen niet hael uyt uw gesigt De vensters, daer gy door ontfangt het Hemels ligt?
Ick sie wel, dat ick moet my van u laeten setten.
Schoon ick geen oorsaeck geef, en dat ick 't kan beletten, sal ick u schristelijck verleenen volle magt, die hoop maeckt, dat ick nog een endt goet levens wagt.
Ick meende, dat de doodt my kon alleen bevryden, Van de befoeckingen die 'k lang heb moeten lyden, maer soo gy dat volvoert, werdt ick van u verlost, En sonder dat het my hog rouw hog uytvaert kost.
Wy syn met vreugdt vergaert, wy sullen vroylijck scheyen, en hoeven dan malkaer geveynst niet te beschreyen.
Ick wedt, dat die manier meer and'ren aen sal staan, en 't voorbeelt volgen doen, door ons, hun voorgedaen.
G2r, p. 16 phil.
51 MARGRIET.
Van niemandt, als een deel ligtvaerdige schavuyten, Die meer, gelijck als gy gesint syn, en niet stuyten, die meer een ligtekoy beminnen als haer Wyf, En buyten t Egte bedt gaen soecken hun geryf.
Maer beeldt u des niet in, dat ick het sal verdraegen, Dat gy, t geen my toe komt, aen Hoeren op sult draegen, En t niet besteden sult, om mynen kuyschen brandt, te lessen, soo gy my belooft hebt aen de handt.
Dit talmen duert te lang.
Ick gae my wat vertreden, op hoop dat onderwyl gy komen sult tot reden.
En ick sal dan myn moet gaen koelen aen de Hoer, haer setten uyt myn Huys, en schoppen van de vloer.
Hoe kan, getrouwe vriendt, ick u genoeg beloonen, voor d'edelmoedigheydt, die gy my komt te toonen.
Ick hadt een lyck geweest, hadt gy het niet belet, ten minsten hadden my die schelmen afgeset.
Het was een stout bestaen, wie hadt het konnen dencken, dat vemant in het Bosch een wandelaer sou krencken?
Ick dagt dat men daer was van overlast bevrydt, Om dat de Ruyterwagt de Ronde savondts rydt.
't is of het wesen wouw, toen sy dat onderstonden, dat ick my, by geval, heb daer ontrent bevonden, en siende, dat men u met degens ging te keer, vloog by google BLTSPEL.
Vloog ick u strax te hulp, en stelde my te weer.
Gy boodt wel tegenstandt, maer hadt te kort geschooten, mits gy niet kondt alleen ontwycken al haer stooten.
Sy vlooden eyndelijck, en raeckten op de loop, soo ras gelijcke kans verminderde hun hoop.
Hoe wel men schuldig is aen yder hulp te bieden, als men hem overlast van roovers, siet geschieden, is men gevoeliger in syn gemoet verblydt, wanneer men heeft syn vriendt van het gewelt bevrydt.
Elck is niet even graeg, om het gewelt te stuyten, een bloodaert schroomt gevaer, en houdt sig selfs daer buyten.
't is myn geluck geweest, dat gy daer waert ontrent, die voor een dapper Man syt overal bekent.
Uw moet en handigheydt, in t voeren van den degen, syn oorsaeck, dat ick heb behoudenis verkregen.
Myn kragten souden haest ten eynde syn gebragt, Indien ick langer hadt op onderstant gewagt.
Wilt die geringe daet niet overbodig prysen, ick wenste, dat ick kon u grooter dienst bewysen.
De vagebonden syn gemeenelijck bedeest, En voor verdiende straf, soo men hun vangt, bevreest.
Om dat gy waert alleen, soo dorsten sy het waegen sy tragten maer naer buyt, en nimmermeer naer slaegen.
Soo ras als ick my hadt aen uwe syd' geset, soo saegen sy, dat hun voornemen was belet, of dat haer dese winst te duer sou moeten kosten, dies sy, door vrees genoopt, u weer verlaeten mosten.
Myn' tegenwoordigheydt heeft maer alleen gemaeckt, dat wy twee, tegens twee, gelijck op syn geraeckt.
Hoe weynig gy het acht, ick sal het noyt vergeten Maer u, myn leven lang, daer danck voor moeten weten.
Maer dat is niet genoeg, eer dat de doodt my haelt, wil ick, dat dese schult behoorlijck sy betaelt.
En myne erkentenis sal daer niet lang mee wagten.
Beken het, hebt gy voor Therese nogh gedagten?
Of heeft haer weygering uw' liefden afgespoelt, Soo dat haer' killigheydt uw' viammen heeft verkoelt?
Soo gy de selfde syt, en haer nog syt genegen, sal ick, tot wedermin, haer soecken te bewegen, sy moet, vermag ick yets, verleenen u de handt, En d'uwe werden, door den Echten huwlijcx bandt.
Ick stae verset, myn Heer, en heb noyt durven hoopen, voor sulck een kleyn gevaer, soo grooten gunst te koopen, ick acht niets waerdiger voor my dan haer persoon, En dat ick mag de naem verkrygen van uw Soon.
DXMAS, MARGRIET, LEANDER.
Is dit de middel, om my weer te vreezen te stellen, dat gy my met 't geligt komt van Leander kwellen?
Gy brengt hem selver hier, al is het u bekent, dat ick afkeerig.
Ben van die verbruyde vent, en dat ick hem het huys, met reden, heb verbooden, gy sult hem op het lest nogh aen uw taeffel nooden, En setten sulck een gast benevens myne sy.
Ick denck niet dat gy hebt de geest van profecy, Al hoor ick u somtyts als een Sybille raesen.
Het geen gy daer voorsegt, laet dat u niet verbaesen, mits het geschieden sal, ligt eerder als gy weet.
Den taerling leyt daer al, het is u lief of leet, Ick sal Leander met Therese laeten trouwen, als gy de rede weet, kan het u niet berouwen.
De rede, die gy hebt, is om my spyt te doen.
Maer ick geloof 't nogh niet, en kon u niet soo koen.
Het is my leet, Mevrouw, dat ick moet oorsaeck wesen, dat tusschen Man en Vrouw hier is krackeel geresen.
Maer nademael myn Heer, is aengeranst geweest Door twee moet willigers, heb ick daerom gevreest, indien hy ging alleen, dat men hem weer sou kwellen, Soo dat ick heb gemeent, dat ick hem most versellen, op dat hy, tusschen weeg, door hen niet wierdt ontmoet.
Nu hoop ick, dat dit sal bedaeren uw gemoet, DYMAS, het sal, in tegendeel, haer gramschap meer ontsteecken, Om dat gy niet haer man den hals hebt laeten breecken.
Want haer verlangen is, de weduwlijcke staet.
Schoon dat hy my weer targt, ick danck u voor de daet, en sal myn' reed'lijckheydt daer door aen u betoonen, mits die maeckt onderscheyt in weldoen, en in hoonon.
Gy hebt vergiffenis door dese daedt verdient, En kunt tot onsent weer verkeeren als een vriendt.
Gy meent ligt, dat ick heb uw Dogter opgeschooten, maer ick heb van haer novt de minste hoop genooten, Dat myn' vryaedje sou verkrygen een goet endt, dies ick myn poging naer haer suster heb gewendt, die my haer Vader tot vergelding op komt draegen.
Hadt ick 't geluck gehadt, Jacoba te behaegen, ick hadt vernoegt geweest, en ick hadt niet getragt Naer de verandering, waer van ick d'uytkomst wagt.
Verschoon u verder niet, wilt daer maer stil van swygen, myn' dogter is nog jong, en sal haer deel wel krygen.
Een rycke en moye Maegt heeft altyt keur van Mans, en, als de goede wyn, behoeft geen groene krans.
Uw' dogter is meer waerdt, door de bekoorlijckheden, die aed by google.
Die de natuer aen haer gelieft heeft te besteden, als ick, met al het geen dat de Fortuyn my geeft, soo dat sy beter lot in d'echt te wachten heeft.
Ick hoop Therese sal sig daer mee vergenoegen, En sig naer s Vaders wil en myn' begeerte voegen.
Wanneer ick evenwel u Moeder noemen mag, En eeren als een Soon met kinderlijck ontsag.
Wy sullen daetelijck aen wisse kennis raecken, Of sy myn woordt bestandt sal doen, of het versaecken, ick heb altyt in haer gespeurt gehoorsaemheydt.
Sy naedert.
Ick verlang naer het gewenst bescheyt.
DYMAS, MARGRIET, LEANDER, THERESE.
Indien my desen Heer niet waer te hulp gekomen, sou t leven mogelijck uw Vader syn benomen.
Door syne dapperheydt ben ick geredt, myn kindt, wyt het hem danck, dat gy my niet vol wonden vindt.
THErése.
Ick beef dat ick het hoor, de schrick kruypt door myn' leden.
Waer hebt gy dit gevaer, dus onverwagt, geleden?
In 't eensaem bosch, daer ick my wat vertreden ging, En van den avondt stondt de frisse lugt ontfing, daer twee moetwilligers my sogten af te setten, Of 't overweldigen, toen ick het wouw beletten.
Leander vondt sig daer, en heeft my by gestaen, Waer door ick eyndelijck het onheyl ben ontgaen.
Hoe sullen wy hem nu voor dese weldaet loonen?
Of gy my seer bemint, sult gy nu konnen toonen.
Tot myne erkentenis heb ick hem toegelegt, myn' google BLT spel.
Myn' dogters Regterhandt, soo gy my niet ontsegt.
Hy heeft my soo verpligt, door t bergen van uw leven, dat ick hem al myn goet daer willig voor sal geven.
En boven dat myn' handt, in dien het wesen moet.
Maer 'k heb niet in myn' magt, myn hert nog myn gemoet.
Ick voel wel, dat ick die niet af sal konnen trecken, van yemant, die daer in weet liefde te verwecken, hoe wel hy mogelijck het niet soo waerdig is, als hy, die oorsaeck is van uw' behoudenis.
Indien leander wil sig met myn pligt genoegen, ben ick bereydt, om my naer uw bevel te voegen, maer het gevoelen, dat ick van hem heb gehadt, indien ick 't niet vergeefs voor hem heb opgevat, doet my niet twyfselen, en dwingt my te gelooven, of hy wil niemandt van syn' minnares berooven.
De deugden, die men in syn ommegang bevindt, Verdienen, dat hy kryg een Vrouw die hem bemint.
Therese heeft gelijck, ick heb oock die gedagten.
Wat vergenoegen kan hy van een' Vrouw verwagten, Waer van een ander reets gewonnen heeft het hert, En die tot oneer ligt, daer door, bewogen wert?
Die hunne sinnen op een Vryer vallen laeten, eer dat sy syn getrouwt, en sullen hem niet haeten, naer dat een ander haer gekregen heeft ten Echt, en daerom gaet somtyts de waegen oock niet recht.
Ick ben een eerlijck Man, en het sou my berouwen, een juffrouw, tegens danck, schoon ick haer min, te trouwen.
Myn' edelmoedigheydt moet d'uwe syn gelijck, het is niet redelijck, dat ick u daer in wyck.
Gy syt met my bereyt in 't huwelijck te treden, Schoon gy verhindert werdt door uw' genegentheden, die buygen voor de wil van Vaderlijcke magt, En Distnes.
En het staet maer aen my, dat dit nu werdt volbragt.
Door dat verkregen regt wil ick u niet doen lyden, maer myn' begeerlijckheydt, oock op myn bourt, bestryden.
Ick scheld uw Vader kwyt, soo 'k yetwes heb verdient.
En ick ben vergenoegt, houdt hy my voor syn vriendt.
Ick sal alevenwel aen u verschuldigt blyven, En dese weldaet noyt uyt myn' gedagten vryven, Ick weet wel, dat de deugt haer eyge loon betaelt, En dat men sig verheugt, als men heeft eer behaelt.
In dien Therese my goetwillig wouw behaegen, sou sy, naer myn versoeck, sig meer gehoorsaem draegen.
Maer syt gy niet gekwetst, wat toont sig daer voor bloet?
Het is een beuseling, mits het geen seer my doet.
Laet ons daer eens maer sien, gy moet uw borst ontblooten, Om door naelaetigheydt het kwaet niet te vergrooten.
Leander opent syn borst.
wat is dit, wat teycken speur ick daer!
Ick werdt een roode roos ontrent uw hert gewaer.
Verwonder u des niet, daer ben ick mee gebooran.
Soo syt gy dan de Soon, die k eertyts heb verlooren, die k heb gemeent, dat aen syn Moeders borst verdronck, Toen, inde Zuyder Zee, t gebroocke schip versonck.
Ick ben aen Emeloort op plancken aengedreven, terwyl ick in myn wieg was op een wrack gebleven.
Daer ben ick opgevoet, dog daer ick noyt verstondt, Dat ick een Vaeder hadt, die sig in 't leven vondt.
Gy syt myn regte Soon door het natuerlijck teecken, dat gy ter Weerelt bragt, is dat genoeg gebleecken, En door het selfde lot, dat gy hebt uytgestaen, gelijck ick door 't gerugt hob van myn Kint verstaen.
Daer soogle blyspel.
Daer is geen twysfel aen, gy syt het, kom vry naeder, ick voel het aen myn bloet, omhels uw eygen vaeder.
Naer dat sy sig anhelst bebben.
Vertel my hoe gy syt uyt d'armoe sints geraeckt, En door wat middel elen gy hebt fortuyn gemaeckt.
Vraeg naer myn' kintsheydt niet.
Tot vyftien, sestien jaeren, gekomen, heeft men my ten oorelog doen vaeren.
Dat is my wel geluckt.
Want naer den tienden togt.
Ben ick Capteyn ter zee gemaeckt, dat ick versogt.
Sints heeft men, met myn Schip, my naer de Straet gesonden, Daer ick myn Reeckening niet lowaclijck heb gevonden, en heb, op dese reys, myn pligt soo wel betragt, Dat ick een rycke prys te rug heb opgebragt.
Dat voordeel, en het spul, heeft my soo veel gegeven, daer ick nu ryckelijck, met eeren, kan van leven.
Maer daer ick, boven dat, geluckiger door ben, is, dat ick eyndelijck myn waerde Vaeder ken.
DYMAS wysende op Therese.
Ken uwe suster oock, en wat haer heeft weerhouwen, door yets dat sy niet wist, om met haer Broet te trouwen.
Dat is 't gemeene bloet, hoewel dat sy niets vondt, In uw hoedaenigheydt, het geen haer tegen stondt.
Ick achte u vel genoeg, maer kon u niet beminnen, En dese afkeerigheydt kon ick niet overwinnen, nadien haer de Natuer in my.
veroorsaeckt hadt.
Laet ick nu sien, dat gy malkaer in d'armen vat.
DYMAS, MARGRIET, THERESE, LEANDER, ARGUS.
ARGUS, baere ombelsing siende.
Wat werdt ick hier gewaer?
Is 't waerheyt of syn 't droomen?
Moet ik dan selversien, dat my lang heeft doen schroomen?
Ick hou minne nyd.
Ick hadt het noyt gedagt, dat gy soudt onbeschaemt In yeders by syn doen, het geen u niet betaemt.
Ten sy gy 't jaewoort hem alvoorens hadt geschoncken, en dat uw trouw verbondt was onder 's hants gekloncken.
Gy lagt, als of gy hadt begaen een braeve daet.
Maer het verwondert my, dat Dymas dat toe laet.
En dat de Vader selfs die schandt niet wil verbieden, maer voor syn' oogen laet ontugtigheydt geschieden.
Jae selver, dat hy sig daer over niet ontrust, En lagt, wanneer hy siet, dat men syn dogter kust.
DYMAS, als gy de reden weet, sult gy die niet misprysen, sy mag haer vrintschap aen Leander wel bewysen.
Gy meent ligt, dat ick oock het selfs verdraegen kan, schoon dat ick haer te bedt sag leggen met een Man.
THEKESe.
Jaloersche, gy verdient, dat men met u moet gecken, in plaets van kwaet gevolg uyt uw verwyt te trecken.
Men windt dogh op u niet door redelijck bescheyt, 'k heb medelyden met uwe kranck sinnigheydt.
Ligtvaerdige, wilt gy den hoon door schimp vergrooten, is het u niet genoeg my dus voor 't hooft te stooten?
En blijckt aen yder niet hoe loos gy syt en vals, als gy Leander dus blyft hangen aen den hals.
THE BESE.
Gy werdt weer aengetast.
door uw gewoone stuypen, Die naer de herssenen van onderen op kruypen.
Snuf nieskruyt door de neus, en suyver uw verstant, Of anders werdt gy nog de Fabel van het Landt.
Gy sult soo wel als ick, uw rol daer oock in krygen, als men van my vertelt, sal men van u niet swygen.
Al wie dat spotten sal met myne minnenydt, sal lagchen, als hy weet, dat gy het voorwerp syt.
Gy BLT-spel.
Gy syt wel afgerecht, om tot uw wit te raecken, En d'eene Vryer, door den and'ren graeg te maecken, Gy geeft de meeste hoop aen die gy minst verkiest.
En daer gy minst op mickt, dien treft gy t'allerliest.
Gy schildert my daer af, met lieffelijcke verven, maer waerom vreest gy dan dat listig dier te derven?
Dat moet ick nu wel doen, nu gy Leander trouwt, en dat gy myn versoeck maer tot deckmantel houdt.
Wy hoeven ons aen een niet nader te verbinden, En konnen, in die staet onse voldoening vinden.
Voltreckt men in dit Landt soo stil een Huwelijck.
Dat niemandt buyten s' huys daer van siet eenig blyck?
Wat hoeven 't anderen, dan die het raeckt, te weten?
ARGUS foei my?
Dat ick u heb, dus onbekent, versleten, uyt ligtgeloovigheydt spruyt al myn ongeluck, nu blyft voor myne min niets overig, als druck.
Dit boerten duerdt te lang, wilt hem uyt 't dutten helpen, En door meer opening syne ongerustheydt stelpen.
Terstont.
Uw Dogter heeft belang in het verhael, daer komt sy regt te pas getreden in de zael.
DYMAS, MARGRIET, THERESE, LEANDER, ARGUS, JACOBA.
Hy komt ter goeder uer om wonderen te hooren.
Ick heb gemeent, dat ick myn Soon lang hadt verlooren, die met myn eerste Vrouw, door schipbreuk, scheen vergaen.
H'hem 61 MINNENYDt.
O hem siet gy regtevoort hier voor uw' oogen staen.
bewesen, 't merck, dat Leander draegt, heeft my genoeg dat hy 't gemiste kint moet onget wysselt wesen.
De jaeren, boven dat, die komen over een, met het gevaer en ramp, en andre omstandigheen.