floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k mag my niet stooren, nu dat ik de Bruigom ben.
MARGO, noch teemende.
De bruigom, zo gy meend.
Dat u de Pikken schen, kom hier, ik zweer, ik zal die kneepen u verleeren.
Dat gy niet trouwen zult, zie daar, ik wou 't wel zweeren, een juffer, ryzig, en zo fier, pas twintig Jaar, op 't kwikste van haar jeugd, met zulken Bestevaaren.
Het kan niet mooglyk zyn.
Wel nu, kund gy t beletten, doe vry uw best.
't is wel, 'k zal my daar tegen zetten.
Maar nou in ernst, myn Heer, ei!
leg my toch eens uit, Wat dat dit braadspit op jou linker zy beduid?
Wat dat beduid, Malloot, dat zal ik u doen hooren, dat s voor een oorlogsman, en mannen welgebooren.
Dan is de Stad voor tien jaar wel voorzien.
Al die een degen draagd, zyn dat hier edellien?
Wat zyn dan kooplui knechts?
Dat wou ik noch wel vraagen, En Jongens van kassiers, die ook al degens draagen?
Of zyn dat bastaarden?
Of van de linkse kant?
Neen, Apetronie, neen, een degen staat galant.
Men draagd zo veel nou, dat voor elk niet kan passeeren, wie kan de burgers nou bekennen uit de heeren?
Wie kan een dienstmaagd uit haar Juffrouw, als voorheen?
Past jou die hals zo blood?
Dat is nou algemeen.
Zo zal de pottebank op 't lest heel open raaken, 't is om de Jongmans zo een weinig graag te maaken.
Zeg Bonesardus, dat ik zo ben heen gegaan Om een Notaris.
'k zal 't hem anders doen verstaan.
Dat wy ons huuwelyk tot zynent zullen sluiten, ik zal daar aanstonds zyn.
Ik meen dat wel te stuiten.
MARGO, alleen.
Nou, meester moeslaap, nou vul ik wel haast uw kap.
Maar Bonesardus, wel ik lach me styf en slap, ik zal dien uil nu haast verand'ren doen van zinnen, haal nou jou hart vry op, gy zult niet lang meer minuen.
MARGO, VALERIUS, laura, robbyn.
na ik zie, daar is myn Meesters Bruid, ja, ik merk wat dit beduid.
Dat s al geklonken bloed, hoe zal de Gek staan kyken!
Ik dacht het wel, zy heeft gelyk hem uit te stryken.
Uw list gevalt my wel.
De tyd ons gunstig is.
Hy is hier aanstonds weêr, zo loopt hy ons niet mis.
Een juffertje zo fraai, zo schoon, en welgebooren!
Hoe kan die Zeverbaard jou zinnen zo bekooren Dat gy zult trouwen met die oude Knorrepot?
Wel, 'k hoop dat nimmermeêr, 'k gun u een beter lot.
Wel nu, myn vader die zal met Constantie trouwen Dat s immers al zo erg.
Dat zal ik tegenhouwen, hy is vast bezig haar te spreeken van zyn min, 'k heet geen margo, zo 'k hem zulks niet breng uit zyn zin.
Constantia die heeft in hem gantsch geen behaagen, Zy veinsd, en heeft haar hart aan Karel opgedraagen.
Ik dacht het wel, dat zy hem niet verlaaten zouw.
Wel, 't is belachchelyk!
wat doen zy in de kouw?
Maar, juffrouw, is het waar, dat gy u liet beleezen Van zulken rochchelaar?
Hoe kan het mooglyk weezen!
Hoor, juffrouw, die galant past beter aan uw zy.
Ja, meisje, meend gy dat?
Ik meen 't, en blyf 'er by.
Maar, t gaat hoe t gaat, ik zal uw Vader wel verschalken.
Waar s Karel?
Karel, die zit in de haanebalken.
Wat zegt gy, is het waar?
Hy zit 'er in der daad.
'k bid u dat ge u zo niet kopp'len laat.
Maar, juffrouw, va!
Wy zullen, onbekend, uw Meester wel bedriegen.
Hy s Edelman zo vast, gelyk een hand vol vliegen.
Maar, k hoor uw Vader komt.
Myn lief, kom, gaan wy heen.
Nou, meisje, doe jou best, wy gaan ons voort verkleenen.
Wy zullen de Edelman wel uit zyn bol verdryven, 'k ben maar een Boeren zoon, die leezen kan noch schryven, Maar hang van guitery by enden aan malkaar, mislukt het eene, zo is 't ander al weer klaar.
Ik meen hem aanstonds zo wat op zyn mouw te steeken, dat hy zyn huuwlyk met Constantie wel zal breeken.
BONESARDUS, CONSTANTIA.
MARGO, een weinig ter zyden.
Wat is het minnen zoet.
Wat is het scheijen hatt.
Uw byzyn is myn vreugd.
Uw afzyn is myn smart.
Men zou 't niet zeggen.
Ganschbloed, dat is hem loeren.
Wie liet zich niet voor slaaf na Barbarijen voeren, om.
33 Om zulk een aangezigt, zo malsch, als melk en bloed?
'k ruil voor geen Keizer van Japan, met al zyn goed.
Myn vreugde die k gevoel is niet wel te verbeelden, het lieffelyk genot van kusjes, die wy deelden, Vergeet ik nimmer.
Uw beminlyk vleijen, Heer, en heuscheid acht ik hoog, en gy verpligt my zeer.
'k zal u, na dezen, noch wel anders caresseeren, En, als een Leeuwerk op een zootje, kwinkeleeren, Ik zal uw Doffer, en gy zult myn Duifje zyn, Uw oogjes tint'len, als een held're zonneschyn.
Gy zyt in schoonheid een Adonis in myne oogen.
Zy slaat de bal niet mis, hoe wil hy zyn bedroogen!
Vaar wel, myn schoone Bruid.
Vaar wel, myn bruidegom.
Vaar wel, myn and're helft.
Vaar wel, myn pinksterblom.
Vaar wel, monceurtje lief.
CONSTANTIA Vaar wel, myn Uitverkooren.
Ja, zo hy meend, maar wacht, daar zal hy zo van hooren.
Digitized by google. zEVENDE TOONEEL.
BONESARDUS, MARGO.
't waar, treed gy dan met Constantia in de Echt?
't is klaar.
Ja, meisjomaat, margo.
Heeft zy 't u zelfgeregt?
Zy zelf, zo aanstonds noch.
Gy zult gelukkig weezen, met zulk een juffertje, zo schoon, zo uitgeleezen, zo vriendlyk, en piepjong!
myn Heer, zy is volmaakt.
Gy maakt my gantsch verheugd, myn hart van liefde blaakt.
De gantsche waereld weet met lof van haar te spreeken.
Een maartjen is 'er maar dat zal de koop niet brecken.
Is ze ook wat hoofdig?
Wat vies?
gantsch niet.
Ik denk niet dat zy graag een jonge Vrijer ziet?
Daar weet dat Schaap niet van.
Wat zult gy heel wel paaren!
Men zou zyn eeten, om by haar te slaapen, spaaren.
Bo. digitized by google.
35 BONESARDUS.
Wat is 't dan, dat haar scheeld?
Maar, 't is me op hals en keel Verboden, 't is gering, de zaak die is niet veel, ik vrees, dat Zoetertje zal u te werkzaam weezen.
Te werkzaam?
Dan is ze uit duitend uitgeleezen, waar vind men juffers, die nu al te werkzaam zyn?
Altoos hier niet te land, dat zeggen heeft geen schyn.
Maar gy verstaat my niet.
Hoor, eer 't begint te daagen, zo zal ze jou in 't hemd, bloods voets, van 't bed of jaagen, dan woeld zy, als een Turk.
Wat zeg jy, in het hemd.
Bloodsvoets, voor dag voor douw?
wel, dat luid al te vremd!
Maar heeft zy jou daar van in 't minst niet laaten hooren?
Wel neen ze, niemendal.
Hier ben ik schoon geschooren!
'k verzeker u, gy krygt een kluchtige Baazin, als zy ontwaakt, ontwaakt het gantsche huisgezin, dan maakt ze een aanvang om het huis net op te schikken.
Dat 's om een eerlyk man van 't huuwlyk af te schrikken.
Zy stoft, zy veegt, zy werkt, de gantsche dag en nacht Haald ze alles over hoop, dan werd dit hier gebragt Dan moet men 't huisraad in een and're kamer draagen, In 't midden van de nacht zo komen haar die vlaagen Meest over, en dan moet het alles op de been, Dan moet de turf eens van de vliering na beneën En dan weez'er boven, om de zolder wit te schuuren.
'k kryg van die zind'lykheid de koorts haast op myn lyf.
't Secreet wierd laatst geruimd, 't is waardig om te hooren, Toen moest ons huis, myn Heer, van achteren tot vooren, Eerst zyn geschrobt, geschuurd, en netjes schoon gemaakt, Op dat haar puntigheid, by groot en kleinhans, raakt De waereld door vermaard.
Hoe zal u dit behaagen?
Wat man moet hedendaagsch die dolheid niet verdraagen?
Ze is wonderlyk gesteld omtrent een mans perzoon, als zy een grootneus ziet, die noemd zy altoos schoon.
Gy scheerd my.
O gantsch bloed!
wel dat zyn slegte zaaken!
Wat, slegte zaaken?
Neen, niet kan haar meêr vermaaken, als dat ze een kaerel met een groote neus aanziet, dat staat heel fraai en schoon.
'k hou van die fraaiheid niet.
Ja daag'lyks ziet men hier haar tafel frequenteeren, Ten minsten een douzyn al grootgeneusde Heeren, en dat is haar pleizier.
Daaglyks een douzyn Grootneuzen?
Dat getal kan niet te weinig zyn.
Dan maak ik staat, dat my die grootgeneusde Kniapen Haast meester maaken van het groot doorluchtig wapen, Het welk een braaf Poëet gemaakt heeft, voor die geen, Die, met en tegen zin, het koekoeksgild betreen.
MAR Digitized by google EDELMAN.
37 margo.
Dat moet, na myn verstand, al vry wat kluchtigs weezen.
't is wonder, luister, 'k zal 't u eens te vooren leezen.
Bonesardus zet een groote bril op, en krygt een papier uit zyn zak.
Onder 't leezen komen Constantia en Karel in 't venster.
Het wapen dat over deze ordre zweefd, is een graauwe hoed op een gryze kop, met haaneveëren en hoorens bekleefd, daar onder Jan Hen, Kornoeto in top.
Een oude haan op een grasgroen veld, een bril op zyn neus, daar onder gesteld, het Hoorenbeest moet er toch weezen.
Wat dunkt jou, is dat mis, of is het op zyn kop?
Is fraai!
Daar onder Jan Hen, Kornoeto in top, 't is wonderbaarlyk goed!
En waardig om te hooren.
Maar, na 'k verstaan heb, bent ge een Edelman gebooren, Niet waar?
Heel puik, t is admirabel goed Dit zal het wapen zyn, daar gy me ê pronken moet, k Maak u daar meester van, gy kund, na welgevallen Van nu af aan vry, met dit heerlyk wapen brallen.
't hoofd jeukt my daar noch niet, neen, neen!
't staat my niet aan, om groote neuzen voor een Hoorenbeest te gaan, wie zou die kneepen met gedachten zo verzinnen?
'k laat dat voor and're, die belust zyn zo te minnen.
Staat jou verstand dan stil?
hoor eens, ik weet wel raad, 'k zou, als een Koopman, die zyn goed verzekeren laat, my doen verzekeren, en daar voor premie geeven.
In zulke waar, margo?
Wie hoorden t van zyn leeven.
Dat waar zo goed of ik wou koopen deze kroon, acteon en geld toe, potsnikkel, dat stond schoon!
Ging deze zaak eens door, zie daar, ik wou wel zweeren, Dat al de Kooplui dan begonnen te assureeren.
Namiddag drinkt zy nooit geen Coffy, of geen Thee, Zo als de juffers nu gewoon zyn hier ter Stee, maar gaat haar lichchaam in de kaatsbaan exerceeren, En 's avonds is ze alleen maar bezig met Verkeeren, Pikketten, met Fatoe, dat kan zy in de grond, Een duizend floor vyf zes raakt hier haast op een hond, met Roemen, honderd uit, met Schaaken, met Monellen, Drie Sjaken, Bruiten, en meer diergelyke Spellen, zy heeft geen weezergâ in 't Alombre, ja, ik zweer 't, zy is met dobbelsteen, en met de kaart volleerd.
Is dat haar werkzaamheid?
'k beken, 't zyn schoone gaaven, ik hoor, dat beysje is een Schrikje van hart draaven.
Hart draaven?
ongemeen, ik kan 't u altemaal Zo niet verhaalen, ze is, als yzer en als staal, ja, trots de beste Duitser, veegen, zo hart zy kan, en 't is geen werk voor haar een ankertje te leegen, Dat is zo veel als nix, dat doet zy voor pleizier Maar alle dagen niet, eens om de dag drie vier.
Eens om een dag drie vier, een ankertje te stuuwen!
Dat hartje kan een schoone peer verduuwen.
Zy heeft zes Duitsers, met een Moscoviet of tien, laatst zo besteld, dat geen van alle meër kon zien.
't is braaf!
zy mag 'er roem op draagen.
Ter eeren!
Zy tabakkeerd, myn Heer, in t land zo geen volslaagen Maar komt daar zelden aaij, ofpikt de gantsche nacht, dat is haar element, dan is zy in haar kracht.
Gy krygt een Vrouw, die met de waereld weet te leeven, ze is, als een Professoor, in alles wel bedreeven.
Constantia en Karel gaan hier weder weg.
Dat Professoort niet vremd, na k hooren kan, neen, neen!
Te werkzaam zyn, te drinken ongemeen En fistuleeren, en in 't hemd van 't bed te jaagen, weet, die Professor kan in 't minst my niet behaagen, Ik schei 'er aanstonds uit.
Uitscheijen!
in der daad?
De liefde my vergaat Van al die werkzaamheid.
'k heb ook een wyf versleeten, Maar heeft van zuipen, noch van rooken nooit geweeten.
Ze is aares onnoozel, en daar by noch jong en teer.
Heet dat onnoozel?
Dan versta ik 't my niet meêr.
Hoor, meisjemaat.
't is af, ik zal wel ietwes vinden, om my in 't huuwlyk niet met haar te doen verbinden.
Zie daar, dat's voor uw dienst.
Neen, 'k neem aulks gantsch niet aan, dat was Verklikkers loon.
Mallootje, 't zal wel gaan.
'k bid u, meld my niet.
Wees jy maar wel te vreden, k zal t overleggen, wyl ik my wat ga vertreeden.
Dat geld is we er verdiend, de zaaken die zyn klaar Van beide kanten poen!
dit vind ik zeker raar Daar heb ik zin in maar, wat heeft hy my gegeeven?
Tweestooters!
ik mogt daar ook wel tegenstreeven!
Een karig Edelman, twee stooters, knappe munt!
Neen, vrind, ga jy maar heen, het werd jou wel gegunt.
MARGO, CONSTANTIA, karel.
Shy al weg, margo?
Ja, wil maar buiten koomen, hoe drommel zal de Gek van deze dingen droomen!
Wat dunk je 'er van, myn Heer?
't is admirabel wel.
Dat schut, en tutterlut, dat win ik, met het spel.
Wel, 't is een schoone pots!
Gy bent nu vast ontilaagen, hy zal u nou niet meer zyn liefde koomen klaagen.
Zie daar, margo, aanvaard nu deze beurs met goud.
'k hou veel van iemand, die zo zyn beloften houd, die klank slaat beter munt, 'k mag dat geraas wel hooren.
Verdigitized by google edelman.
Vertrek, ik hoor gerucht, of t is we er al verlooren.
Constantia en Karel gaan in buis.
ROBYn, gekleed op zyn kwakzalvers, zingende, met een Bottelje in de hand.
Wat geeft ons het druivebloed Groote moed, Dat ons zorg verdwynen doet!
ik wil dan lustig drinken, 'k bau de min Uit myn zin, en hou 't met klinken.
Hy is met de kop gekweld, die zyn geld By een mooije trui versmeld.
Neen, ik hou 't met Bachus kurken Als ik mag, Al den dag, zo zoetjes lurken.
Dat zal, na 'k zie en hoor, een Poetzemaaker zyn Een Vastelavondsnar.
Ben jy 't robyn?
Zo vrolyk!
wel zie daar!
wat doet gy in die kleëren?
Wel, ik beken, gy zit al aardig in de veëren, het past u wonder wel maar, wat beduid dit, vrind?
Wat regt een Minnaar niet al uit, als hy bemind.
Dat is om Philebert zyn schoone Bruid te ontzetten.
Nou vat ik 't al, 't is wel, gy moet het hem beletten.
Maar laat ik om my zelf eens denken, 't is hoog tyd, wat dunkt u, heb je op deze beurs geen stryd, dat hondje kest wel, maar, 'k beloos jou, 't zal niet byten, wat aegje, heb je lust, uw dagen te verslyten met my, in de echtenstaat?
Zo is het huuwlyk klaar.
Zo haastig niet, Margo, die zaak steekt vol gevaar.
Maar, zeg, hoe oud ben jy, de waarheid niet te spaaren?
van acht en twintig jaaren.
Een Magdaliefje, pas, robbyn.
dat kan niet weezen, neen!
Dat is te lang bewaard, die magdeliefjes zyn nou heel wat ongemcen.
Loop, kwibus, hoe kan jou dat in de harssens koomen?
Waar ziet gy my voor aan?
ik ben een van de vroomen.
Die vind men nou vry schaars, daar zou ik veel om doen.
Wel nu, tast toe dan, robbyn.
Fiat, daar is een zoen.
Zie zo, dat 's kort en goed, zo moet men resolveeren.
Izal jou, als een Vrouw.
Ik jou, als Man, regeeren.
Vaar wel, robyntje lief.
Vaar wel, margootje maat.
Een kusje noch, dat smaakt, als bout, zo delikaat.
Neem hem wel waar, hy zal zo aanstonds hier weezen.
De dingen zyn al klaar.
43 margo.
Vaar wel, myn Uitgeleezen.
ROBYn, alleen.
O gaauw de bruigom!
wel, ik stap er over heen, niet lang te vrijen, dat word nou ook al gemeen.
't is best, wat heen en weer te draaven, en, met deez' Bottel, noch myn hartje wat te laaven.
9 Digitized by de INGEBEELde 44 DERDE BEDRIEF.
Dat kind dat heb ik nu al haast zyn gat geveegt, maar, die likkasie maakt myn beurs niet zwaar en weegt.
Drinkt.
Zo lang dat klokken duurd, zo is er noch al leeven.
O edel druivenzap!
hy schynt de geest te geeven.
Zacht, zacht, na dat ik zie, zo komt hy daar al aan.
Ik waarschouw nu myn Heer, en pak my hier van daan.
PHILEBERt, VUILBAARD, met een party zakken met papieren om zyn lyf.
Otaris Vuilbaard, gy moet klaar en net beschryven, dat ik een Edelman zal zyn, en ook zal blyven, Voor my en myn geslacht, tot in de tiende graad.
VUILBAARD.
Myn Heer, ik heb 't concept, op my zulks maar verlaat, Ik zal 't in 't Testament perfekt doen stipuleeren, En maaken 't bondig, zo als gy het zult begeren.
PHIIEBERT.
Attestor, vuilbaard, gy moet ook voor al heel klaar Beschryven, dat ik, voor een huuw'lyksgift, aan haar, Wanneer wy zyn getrouwd, Larsjan contant zal geeven tien duizend kroonen maar, gy moet daar ook beneven Weer tegen stellen, als 't gebeuren mogt, wanneer Dat ik, by haar, in de Echt, geen kind'ren procureer, Dat dan die som in kas, wanneer ik kom te sterven zal werden uitgekeerd aan myne wettige Erven.
VUIL.
45 VUILBAART.
Ab intestato, niet?
ik heb jou al verstaan, zal 't verder, dan gemeen, met uwe goed'ren gaan?
Gemeenschap?
Gansch niet, daar moet gy niet van spreeken, daar zou men iemand nu den hals wel licht voor breeken.
VUILBAART.
Maar, als zy jou dan weer van haar gemeenschap hond?
Gy weet wel wat ik meen.
PHILFBERT.
't is waar, maar 'k ben vry oud, En tot die dertelheid zo zeer niet eens genegen, myngeld, daar leid meer als Natura aan gelegen, Zie, dat ik trouw, dat is, om dat daar door 't geslacht van ons zal edel zyn, dat is, daar ik na tracht, Daarom moet gy 't contract heel klaar en net ontvouwen.
'k Wil geen processen, daar moet gy ons buiten houwen.
PHILEBERt, VUILBAART, VALERIUS, LAURA, ROBYN, JASJE, zynde Valerius, half op zyn Doctors en half op zyn Kwakzalvers, verkleed.
Waar is hy, nu is 't tyd.
Kom, maaken we een begin.
zult gy zo beloonen myne min, dat gy zult trouwen met dien Ezel, vol gebreeken?
Is dit de liefde!
'k beloof u, 'k zal my wreeken.
PHILEBERt, met vuilbaard een weinig ter zyden gaande.
Wat voor geschoor is dit?
Wel aan, vaar nu maar voort maar, 'k zweer dat deze trouw eerlang zal zyn gestoord, ik zal de waereld nu van uw geslacht doen hooren.
Myn lief, 'k heb u voor lang voor minnaar uitverkooren, maar myne Vader is 't, die zulks niet toe wil staan, en die myn trouw met u zal eeuwig tegen gaan.
Pots slapp'rement!
Daar ik uw Vader heb, voor dezen, van zyne kwaalen doen zo zuiver weer geneezen, De Spaansche kogels, die hem zaten tot in 't been.... PHILEBERt.
Dat is een dolle Smit, waar henker zal dat heen?
Zyn oogen waren hem lang uit zyn kop gevreeten.
Is t mooglyk!
kan men my dan nu zo licht vergeeten?
Ik zal die Sater, Lief, slechts trouwen om zyn liefde.
Maar k zweer, hy zal die trouw betaalen met zyn bloed.
PHILEBERt, een weinig nader komende.
Die sater zal dat jou, beloof ik wel, zo stellen, dat gy de vingers aan zyn geld niet blaauw zult tellen, karonje.
'k bid u, lief, ei!
stel u toch te vreën, 'k beloof u, dat ik hem ad Patres zal doen treenen, dan zyn wy meester van zyn goed en zyne schyven.
Ik zweer, ik zal dien Beest zo aanstonds doen ontlyven.
Ondraagelyke spyt!
't is niet te dulden, ha!
Ontlyven!
wel, jou Beest!
ik kom hem niet te na.
Ik zal uw Vader voort toebrengen veel elenden, 'k zal veele zicktens hem doen op zyn corpus zenden, De Maassen, Podegra, de Jicht, de Bluskoorts, Steen, 't Graveel, de Kinkhoest, en, wat nimmermeër voorheen.
Ons is bekend geweest zal hy alleen nu draagen, ik zal uw minnaar ook met deze ziektens plaagen.
ROBIN.
Nou, jasje, spreek jy eens, hoe vind gy deze zaak?
Ik zal hem met zyn oor doen spyken aan de kaak.
Ik zal hem hangen, als zyn kop is afgeslaagen, en dan, aan t spitgebraan, hem tot de beentjes knaagen.
Wel wat al gruuw'lykheid!
maar nu bemerk ik klaar, dat in een Doctor steekt een beul en moordenaar.
Ik zal hem kerven, om myn lusten te verzaaden, En met Ansjovis hem doen op de rooster braaden.
Met een chalotte saus slik ik hem in gewis.
Dat is een Vreetwolf, hier ontbreekt noch watervisch.
Daar ik hem, door myn kunst, en groote weetenschappen, Daar Professooren en geleerde voor gaan stappen Hersteld heb, doen hy was gerabraakt.
Attestor, schryf dat op, dat staat my hier heel schoon.
'k zal van hem beulingen, en braadworst prepareeren.
Ik zal het middelrif heel lekker friccasseeren.
Ik zal hem, als een Gans, doen vullen, na den cisch.
Dat gaauwediefje zweist niet als van visch en vleisch.
VALERIUS Heb ik hem, doe den Beest zich laatstmaal had verhangen, niet door mijn poeijer weer het leeven doen ontfangen?
PHI Digitized by google de INGEBEELde 48 PHILEBERt.
Dat is een Snorker, na ik hoor aan zyne taal, zo zyn de Doctors hier nou Plomperts altemaal.
Bedenk de wreedste dood, breek hem de nek aan stukken, kap hem tot hutspot vry.
heb jy zulke nukken?
Eer dat hy my geniet zo breng ik hem om hals.
is uw hart zo listig, en zo valsch?
Gy zult alleenig van myn liefde gepraalen, ik zal hem trouwen, maar hy zal het duur betaalen.
Maar het zweet dat breekt my daar van uit, myn broeck leid last van dat besluit.
Kom, jasje, gy moet voort een poeijertje bereijen, waar door men langzaam hem van t leeven zal doen scheijen.
PHILEBERt, VUILBAARD.
Rui met jou poeijertje vrv aan de galg, jou Beest.
Vuilbaard, deze Vent die maakt my haast bevreest, 'k wou hy die poeijer aan zyn zelven moest probeeren.
Die rekel zou niet meer by zulke poeijers zweeren.
'k beloof, dat ik hem haast ad Patres zal doen treenen, zo sprak die vuile Pry!
wat dunkt u van die reën?
't is niet wel mogelyk, gerabraakt, en geneezen.
PHI Digitized by Google EDELMAN.
Attestor, hebt gy ooit die dingen meër geleezen?
Waar is een Doctor in de waereld zo vermaard?
Die zaak my in myn hoofd veel speculatie baard.
Myn Heer, na ik vertrouw, zo zyt gy uitgestreeken, het kan niet mooglyk zyn.
Maar, my den hals te breeken, Daar hou ik gantsch niet van, ik zal myn huuw'lyk voort, met haar te niet doen, 'k heb de zaak te klaar gehoord.
Ik zal Constantia voort doen aan Karel trouwen k breek myn beloften nu, al zou t my altoos rouwen.
Trekt aan de schel.
Zo haastig niet, myn Heer.
Zo haastig niet?
Wil jy om hals zyn?
ik ben 't leeven noch niet moe.
Dat huuwlyk is te niet.
Zy schynen niet te hooren.
Scheld ivederom.
Den hals te breeken!
Neen, dat kan my niet bekooren.
MARGO, in t Venster.
Op speelen, jongens, met jou raazen aan de deur.
Wel is dat schellen?
Maar, ben jy het?
wel, sinjeur Dat had ik niet gedacht!
wie henker zou dat droomen?
kom af, en laat Constantia hier koomen.
Ze is achter in de tuin, met Karel, daar zy zoet Met knikkers speelen, en zy wind haast al zyn goed.
PHI Digitized by google.
Zwynegel, kryg ik jou, ik zal u de ooren vryven, k meen ik jou knikk'ren zal.
Dan zult gy daar wel blyven.
Nou, Dochter, doe maar op, 't zal alles wel vergaan.
Doe open, of ik zal... margo.
'k zou daar niet toe verstaan, het is my scherp belast hier niemand in te laaten.
Hoe drommel zal 't nu gaan?
Gy moet al mooijer praaten.
Voort, k zeg, roep Constantie hier.
'k zal 't u betaalen.
dat is geen edelmans manier.
Wel, raas zo niet, VUILBAARD.
Hoor, meisje, Karel die zal met Constantie trouwen.
Nou, kom, doe open.
Maar, zal hy zyn woord wel houwen?
Ik sta u borg daar voor.
Snottaris, maar, jou woord Zyn geen orakels.
Ik zeg noch eens, roep haar voort zie daar, puurstecken dol te maaken.
't is om een mensch 'k beloof u, 'k zal wel haast veranderen die zaaken.
Wy zullen aanstonds hier voltrekken hunne trouw.
Nou kom, doe op.
Spel jy geen klommers op myn mouw?
'k meen ik u klommen zal.
Ik kan het nauw gelooven.
't is waarheid.
Wel zie daar, dan kom ik voort van boven.
Jou is hier meester, en ik werd hier niet geacht, maar, 'k zweer, ik zal die Pry haast kennen doen myn magt.
PHILEBERt, VUILBAARD, CONSTANTIA, karel, margo.
Wel hoe veel heb jy nou, met knikkers, wel gewonnen, met Karel, in de tuin?
het is heel wel verzonnen, hoe sta jy met de winst?
Monfreer die spot met my, ik, ik?
'k weet nergens van.
PHILEBERt, slaande met zyn hoed na Margo.
Kom hier, jou snoode Pry.
Hoor, hoor, verstoor u niet, t is altemaal geloogen, daar is in t minst niet aan, k heb t uit myn poot gezoogen.
Jou rondomlaelyk, wacht, ik zal u, op zyn tyd, daar voor betaalen.
Hoor, Constantia, gy zyt Van Bonesardus, als gy wilt, nu gautsch ontslaagen, gy kund nu trouwen na uw zin en welbehaagen k geef u volkomen nu aan Karel, die gy mind.
Sinjeur, weet, dat ik dit al vry wat kluchtig vind, Kund gy nu de Edelman zo schielyk dan vergeeten?
Wel, dat lykt niemendal.
'k zal u de rug eens meeten.
Nu dat gy 't toestaat, weet, ik was aan hem verloofd.
Men had my t leeven eer, als van haar trouw, beroofd.
Nou, nou, de liefde doet u zulke woorden spreeken.
Maar, om wat reden wilt ge uw huuwelyk verbreeken?
Om dat men my wil steeken doen de moord.
Wie heeft zyn leeven ooit van zulk een zaak gehoord?
Die schelmsche Doctor zou me een poeijertje bereiden, Waar door ik langzaam van de waereld af zou scheiden.
Is 't anders niet, sinjeur?
Maar, wat een bagatel, gy bent al oud genoeg, gy rimpeld in je vel.
Zottin, 'k ben noch niet zat van 't leeven, maak my niet kwaad, of 'k laat jou van die poeijer geeven, want aan dat vuil fatzoen was weinig over boord.
Daar s Bonesardus, nu, bedaar, zyt niet verstoord.
Digitized by google ACHTSTE tooneel.
PHILEBERt, VUILBAARD, CONSTANIIA, KAREL, MARGO, BONESARDUS.
Ja anstaande Zoon, ik ben... PHILEBERt.
Zo niet te tituleeren, neen, Bonesardus, neen, gy moet my excuseeren, uw Zoon die is hier niet, maar weet, hy is in nuis, dien Beest, die Doctor, he!
Gy hebt een groot abuis, 'k Weet van geen Doctor.
PHILEBERt, Bonesardus by zyn neus vattende.
Dan zal ik u doen hooren, wat zegt gy, was die neus niet lang geweest verlooren, indien hy u niet had geneezen van die kwaal, De Spaansche Mieren?
nu, wat dunkt u van 't verhaal?