floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hy zouze 's anderen daags afschryven, en 't is nou al zes weeken geleeven.
Jy wist 'er niet van, als om jou courtagie, en dan nog om byzondre reeden.
't Kan een Koopman wel eens missukken, dat hem zyn wissel mankeert.
De beste heeft, by deeze slegte tyd, dit tot zyn schade geleert.
Wat valt er van een week vier vyf, veel te malen!
Dirk Olferts is vroom, en hy zal jou tot een duit betalen, en ligt eer als je denkt.
Je praat zo vry wat in 't wilt, en 't is zo belachelyk als men aan een ligte zaak zo zwaar tilt.
Een ligte vragt, zo ruim vyfduizend gulden!
Wat Koopman leeft er zonder schulden?
Daar heeft men zyn intrest voor, die gaat over en weer.
Maar by zulke schurken zoekt men ze veer.
Ik denk ook niet, dat myn baas ze hier zal vinden.
Ik geloof veel liever, dit een profytje voor jou zal wezen, en jou vrinden.
De courtagie, is dat zulk een zaak?
wel wat een praat!
De courtagie, en de rest, gelyk zig dat verstaat.
De tyd, zal ons in t kort, maar k vrees te vroeg ontdekken, Of t maar courtagie is, die gy gedenkt te trekken.
'k verzoek dat gy Dirk recommandeert, en niet draald, dat hy op morgen, ons zonder fout betaald.
De baas wil om geen reednen, langer vertoeven, hy zal hem op de eerste vierschaar zyn gramschap doen proeven.
Ik ben dit loopen moe, dat ook de Patroon verdriet.
Ik zal bezorgen, dat dit zonder mankement geschiet.
Laat het er vry op staan, ik zal t recommandeeren, verwagt van myn zorg meer, als je zult begeeren.
Nu het niet anders kan zyn, laat ik het daar op staan.
Ja, ja, weest 'er gerust in, alle ding zel wel gaan.
ZEE, b7v, p. 14 ZEEVENDE tooneel.
Die schurk is afgezet, met al zyn vreemde geuren, dat of my nog op t lest zo spottlyk zal gebeuren!
Niemand ziet my aan, of hy meent dat ik hem al bedrieg, men agt het iets wonders, als ik eens lieg, en de kost word nou met liegen, en bedriegen gewonnen.
Ik ben ook de eerste niet, die er mee heeft begonnen.
De kunst is nu gemeen, die wat leert, die wat kan, die verstant heeft bediend hem op zyn tyd, om het voordeel daar van.
Laat ons ook, terwyl men ons pap bied, gapen.
't is een schoone eeuw voor de kunst, die me niet moet verslapen.
Kloppen wy weer aan, en spoeden voor de winst onze gang.
De tyd, die voordeel bied, duurd in t gemeen niet lang ACHSTE TOONEEL.
ROELOF en CRISTYN.
Is hy weg de snoeshaan?
Zo mag me vryelyk spreeken.
Die teemer is eindlik van hier geweeken.
Roep je meester, ik moet nootzakelyk eens met hem na den Dam.
Die zit vast by zyn wyf, zo stil als een lam.
Meester, meester, kom nou maar weer veur, 't is hier nou zeeker.
Cristyn, ik hoop dezen avond, nog een frisse becker op jou gezondheid te drinken, je bent een meid als een kruit.
O Dirk oom!
Benje daar?
kom broeder, wy moeten eens uit.
Nee, nee, nee.
15 NEEGENDE TOONEEL.
DIRK, roelof en CRISTYn.
Oor die vent, was ik bang, die beest kan sneedig schelden, Dok.
Maar komt het eens te pas, ik zal t hem weder vergelden.
Hy heeft hier dikmaal, een buure gerugt gemaakt, En zederd die tyd, ben ik al vry wat op de tong geraakt.
Nou Cristyn, fluit de deur, komt hier weder iemand razen, houd de deur toe, en geef hem maar een woord deur de glazen.
Ik zal 't zo doen Sinjeur, ik wens u goeden dag.
DIRK en roelof.
Hoe komje aan zulk een meid?
dats eerst regt meide slag.
Z'Heeft als een amazoon haar in uw dienst gekweeten.
Wy zullen op zyn tyd, haar diensten niet vergeeten.
Maar van wat anders, ik word duivels hart geprangt.
Eenige schatbrieven zyn heede t mynen laste aan de Conchergie gelangt.
Ik zal 't niet langer als van daag uitterlyk konnen houwen.
Niemendal, jou goedren zullen daarom niet verkouwen, Zy zyn wel getransporteert en in goede handen bewaart, Zo in de myne, als andre, waar voor ben je vervaart?
Je zelt daar na, trots een Rentenier, konnen leeven, Om een week drie a vier, dat je maar van huis hoeft te geeven.
Is dat zulk een zaak?
Wisje wasje, 't is wel bestelt.
Wat wort er tegenwoordig niet ondernomen om gelt?
J'hebt trotze voorgangers, befaamde lieden.
Dat het zonde was, me zoude het ommers verbieden.
Een cessie is heede zo gemeen, of men eem te gast gaat by zyn vrind.
En je vaart er langer wel of, als van een buik vol wind.
Laat ons eerst na den Dam gaan, niemand kan jou nog deeren.
Ik staa jou borg, om jou die vliegen van jou huit te keeren.
Ik verstame die boodschap, ik hebze meer zoo gedaan.
Kom, kom, wees gerust, laaten wy maar na den dam gaan, Dirk.
Digitized by google De Gezwvoere Bedrioger, Bedroogen, 16 Dirk.
Wat zullen we daar doen?
Daar valt niet meer te vangen.
Ligt nog een visje, broeder, blyft in ons netjen hangen.
Ik heb er moet op, dat er nog een snoek, verkreegen wort, En terwyl je nog gelegentheid liebt, zo doe jou niet te kort.
Terwyl je 't zo begrypt, ik laat me ligt gezeggen.
Maar zullen we in 't Hoff niet nog eerst een pintje aanleggen?
't is nog pas half elf, en te vroeg voor den dam.
Een pintje staande voets, of er wat goets van kwam.
Een zekje, dat is bekwaam om de tong t'ontsluiten.
'k Lie hier weër volk omtrent, kom, roelof, gaan wy fluiten.
JONKER JAN en JANNO.
Fonk.
Jan. 'er goeder tyd, Juffrou, zo zeer van my begeerd.
Janno.
Ik moet de regte niet, Jonker, je bent verkeert.
Aletje, is hier weder fris uit Brabant gekoomen.
Gy zoekt haar, k weet het wel, jou tyd dient waargenoomen.
Myn meid van uw onthaal heeft my al onderregt.
Al wat gy hebt gedaan, dat is my reets gezegt.
Janno, ai niet zo stuurs, aletje is uw vrindinne, het was ter liefde van u, kost ik haar ooit beminne.
Uw man haat haar ook niet, zy wil van daag u zien, en u haar dienst van 't geen, dat zy vermag, aanbien.
't is overvloedig, dit bezock was niet van nooden.
't is om de vrindschap van uw man, haar niet verbooden.
Dats leer om leer, ik zweer myn man, elk heeft zyn tyd.
Regt treffelyk gezeid, zo keert men haat en nyd.
Geen vrouw behoeft een man, in pligt nog deugd te wyken.
Ianno.
Uw deugdelyke raad, begind al wat te lyken, maar wanneer meenje dan te koomen met Mevrou?
Ionker.
Teegens den avond, zo 't u niet verveelen zou.
lanno.
Wel laat het dan zo zyn, men zal 'er zig na schikken.
lonker.
Daar zal collatie zyn, ook zo om wat te bikken?
Een theetje dat staat vast, de rest bezorgt myn man.
Ja, roelof oom is wel, die knegt die weet 'er van.
Let maar, hoe lekker hy Aletje zal onthalen.
't mag zyn, ook waar mee 't wil, hy zal het duur betalen.
Nou jonker, 'k zeg... vaar wel, het is myn tyd, 'k moet voort.
Vaar wel, janno, ik blyf uw Dienaar, als 't behoort.
myn oude vriend Klaas Pieters, wel waar heenen?
KLAAS PIETERS en JONKER.
Va Jonker, 'k weet het niet, 'k bederf myn goede beenen Met loopen, en nog wint men naauwlyks 't daaglyks broot.
Zo lang wy jong zyn heeft dit bruyen niet veel noot, Maar als men oud word, en 't gebeente niet meer kan roeren, wie zal ons, als me gaapt, van honger koomen voeren, daar moet vergaart zyn, voor den ouden kouden dag.
Weet gy ook, waar me nu wat veel mee winnen mag? Jy ziet 'er nog wel uit, denk jy ook te negotieeren?
Ik ben jou dienaar, en je hebt te commandeeren.
Neen, neen, een negotiant, bylo dat zoek ik niet, de jonkers op de beurs, hebben ook geen credit, wat pokken negotiant, hoe zou my dat gelyken, klaas.
Waarom je hoeft in kunst geen negotiant te wyken, je hebt een goet postuur, verstand, een goede tong, en voor de rest, je bent behendig, flux, en jong.
Wat zoud er schorten om den handel te beginnen?
Kan me, met 't geen je zegt, zo daatlyk schatten winnen?
Zo ben ik Koopman, en ik vlieg er strak op uit.
Maar een dink schort 'er aan, dat al den brui verbruit.
Wat is dat geld, jonker?
dat kan me aan jou niet speuren.
Een jonker zonder geld, wel hoe zou dat gebeuren!
't is met of zonder geld, het lykt me niet myn vriend, ik zeg jou Klaas oom, dat de Koopman my niet diend.
Dat doet my zeer, ik dagt een meester meer te krygen, Nou zonder geld, k beken is t best hier af te zwygen.
Maar Jonker maakje niet nog zomtyds een gedigt?
De pen geeft zomtyds wat, of valt jou kunst te ligt?
Kan ze de meester niet meer voeden na behooren, z'is ommers van natuur, gelyk als van te vooren.
Een graf of bruiloftsdigt, daar zat wel eer wat in, Want hoe me leeft of niet, me leeft dog van t gewin.
Die winst heeft geen waardy, ze plagt ons gout te geeven, nu kan de Phenix daar een dag, pas 's jaars van leeven.
Men vint 'er in de hoop zomwyl een met wat luk, maar pen en inkt geld meer, als 't alderbeste stuk.
Weg met die lompen, ik weet ander broot te malen, 'k Eet en drink, nagt en dag, en weet van geen betalen, dat is een andre kunst, als die van negotiant.
Dat is een groote kunst, de beste van het lant.
Leer my die ook, ik wil my gaarne daar na schikken.
Kont gy drie dagen na den and'ren zwelgen, bikken, des daags niet slapen, nooit verzwakken, dag, nog nagt, mogt gy beginnen, en beproeven eerst uw kragt.
Dat is ons ABC, dit moet voor al geleert zyn, eer dat gy zonder gelt, zult overal begeert zyn.
Wat dunk jou Klaas oom, wilje deze nagt eens an?
Ik zal jou trou zyn, en byblyven als een man.
Des daags zal d'een of d'aar, ons wel op nieu verzellen, De nagt daar aan, zal ik jou zo veel zoets vertellen, Dat jy verwondert, ligt den naasten gantzen dag, Zult zitten als een Mof, trots iemand zitten mag.
Dan rest 'er maar een nagt, en die is haast versleeten, Dan hebt g' u als een man, in d'eerste proef gekweeten.
De tweede is.
Hey, hola, hou Jonker, hou maar op, ik geef de vrye klets van al dien brui de schop.
St. pokken, hoe of my, dit zuipen zou behagen!
Wie of 'er op de beurs na Klaas oom meër zou vragen?
Drie volle nagten, en twee dagen na malkaar, neen jonker met die kunst, 'k wens jy daar wel meê vaar.
'k blyf liever Makelaar, en moet ik dan wat loopen, Patientie, 'k wil geen ding zo duur voor niet, niet koopen.
Kom Jonker, gaan wy, ik bedank u voor die gunst.
Zo leevenze altemaal die leeven van de kunst.
Zeer deftig, maar ik moet eens op de vismarkt weezen, daar is goe Cabeljau, en schelvis uitgeleezen, kom.
Kom, ga eens mee, zy komt zo leevendig uit Zee.
Wel ja, k heb tyds genoeg, ik ga wel eensjes meezen.
Hot Theator vortoond den Dam.
GEURt LANGEDOk en PIETER DEUTECOM.
Ja wel, 't is of in spyt, van de benaude tyd, De hoovaardy aangrocid, en ons meer en meer afseid Van het matige gebruik, dat ons alleen is toegelaten.
Ik ben zo vies niet, om een goet kleet te haten, Maar al die strikkon on kwikken, dat lykt niemendal, dieze zo overtollig dingen, lyken waaragtig wel mal.
Voor deeze zoude de jongens, haar hebben nageloopen, met roepen, wie wil nou goetkoop strikken koopen.
Die Juffrou heeft de mars om'or lyf, die maar lust heeft zock wat uit, geld hoefje niet te geeven, ze draagtze maar tot buit.
Maar nou zyn zy t ook al gewend, gewoonte maakt natuur in zonden, Dat over weinig Jaren een afzien was, wert nu aangenaam bevonden.
Die oude hollantze vroomheid is al verkeerd, Wy hebben te veel van die Messieurs Francen geleerd.
Wat zullen wy doen?
wy moogen, t geen wy niet konnen beletten, beklagen, en terwyl om onze familie te bevreiden, zorg dragen.
Wat was ik gelukkig, was dat in myn magt, Ik heb hier over geen dagen, maar Jaren toegebragt.
'k Heb twee dogters, die ik daaglyks, ja schier met tranen Zoek af te trekken, en tot needrigheid, te vermanen.
Maar 't is oly in 't vuur, de Moër is 'er ook wat meë verzien.
Dan is 't, nou kint, dit dragen nu Smits, en Timmermans dogters.
Myn dogters daar niet mee op mogten, dat zou wat lyken, en 't kroost van een goede familie hoeft geen canalje te wyken.
Ondertusschen, als ik de kosten eens opneem omtrent een jaar, kost my ieder ruim duizend guldens, dat is, legze me daar.
Moet betaald zyn, en deeze benaude tyden, konnen deeze kwisting nauwlyks zonder ons bederf lyden.
De zwaare lasten, die nog over al zwanger gaan.
Kan daar teegenwoordig zo veel kwisting op staan?
De slegte negotie, kan dit alles niet byhaalen, en of men 't heeft of niet, de schatting moet men betalen.
Zo 't niet wil beetren, is gebrek en armoe voor de hand, En om die te lyden, heeft niemand van de myne verstand.
Ik zelve, zou my daar maar tamelyk in voegen.
Men zegt wel, het teegenwoordige moet ons vernoegen, dog.
Die deugt hebben wy in de tong gemeen, Maar in de proef leeft 'er, geloof ik, heeden niet een.
Ja met de mond kan men alzo wat heen praten, Maar 't is daar niet, dat zig de togte dwingen laten, egter, ieder moet, als 't zo komt, zyn best daar toe doen, Maar beter is 't, kon het zyn, zig daar voor te verhoen.
Maar je sprak van de negotie, dat die zo is aan 't slappen, dat me als voor heenen 't zilver daar niet uit kan tappen.
Ik heb daar met een perzoon te doen, die zig Dirk Olofsze noemd, en die man, in de wandeling, wort niet al te veel geroemd.
Hy heeft my ook alzo vry wat na laten loopen Wel is de negotie slegt, als me zo moet verkoopen?
Hebje kennis aan die man, is zyn handel u bekend?
Ik wou om een goude Louis, dat ik al af was van die vent.
Ik ken hem, maar niet anders, als gy, in myn boeken.
Die schurk is niet te vinden, waar dat men hem laat zoeken, Aan zyn huis daar is een meid, die, wanneer men 'er gaat, Altyd zeid, de meester is uit, en hy komt niet thuis voor 't avond laat.
En wilje voort zo t een of t ander vragen Brui van hier roeptze, of ik zel j er van daan jagen.
Ik geloof die party mank gaat, ik schryf die al deur, en dat zal myn kas, al een dappre scheur toebrengen, t is bylo al vry wat te zeggen, Zo by de vier duizend guldens, onder een schurk te beleggen, t is Digitized by Google Blyspel.
't is geen treuze neus.
En van my is 't omtrent groote vyf, geurt.
Dit brokje heeft ook al zyn zorge om t lyf.
Die makelaar Roelof, gaf ik al te veel betrouwen, hy verzeekerde my, dat ik die Dirk vroom moest houwen, En dat het een man van een gelukkigen handel was, Met zo veel omtrek, of hy 't uit een boekje las.
Hier zyn wy, geloof ik, niet als te wis bedroogen, al hadde wy agter en voor duizend oogen, op die manier wort me nog al ligt verieid.
Hy is van zommige uitgewonnen, zo men zeit.
Hoe kan dit anders als droevig enden?
Ik weet in dit gevaar niet, waar toe ons te wenden, Na den regter is te laat, 'k beveel 't myne aan 't geval, en wagt tussen hoop en vrees, wat hier van worden zal.
Piater.
Ja, is t er zo meê, wy moogen dit by de winst reeknen.
Ik heb tot myn hartzeer, zo veel manke posten te boek moeten teekenen, dat het de winst overdraagt, en 't is 'er meë gelyk gy zegt, men moet het afwagten.
Maar zie daar komt die zoete knegt Met zyn vroome Maakklaar, dit zal wat wonders weezen.
DIRK OLOFS, ROELOF, GEURt en PIETER.
De droes, ik zie daar twee van onze Kooplui, ik begin te vreezen.
Niemendal, treë maar toe, je zultze ommers betalen, gelyk zig dat verstaat.
Gelyk een eerlyk man, daar toe weet ik raat.
Wel Sinjeur Olofs, ter goeder tyd dat wy u groeten, 't is ons eindlink toegelaten, u eens te ontmoeten.
Maar ik mogt wel weeten, waarom men u zo zelden ziet?
Zoekt men u aan uw huis, of op de beurs, men vind u niet, en 't was wel eens dag, om u te laten vinden, Je weet ommers wel, wat het hart geeft aan vrinden, Dat is schoone handen, ik hebje lang genoeg verschoond, 't is nou hoog tyd, datje my ook jou vriendschap toond.
Wanneer zal ik myn dienaar zenden, dat wy sluiten?
Zo lang over de tyd te wagten, kan niet stuiten.
Zeg maar wanneer, wat dag, en help my dan, want met een woord, ik zeg, dat ik niet langer wagten wil, nog kan. geurt.
En myn dienaar, wanneer zal die by u koomen?
Ik heb ook meer als te lang geduld genoomen.
Dirk Olofs, daar moet geld weezen, ik wagt niet meer, wanneer zal myn dienaar eens van pas koomen, wanneer?
Dirk, messieurs, ik bid verschooning van myn lang wagten, het lang vertoeven, van myn wissel uit Spanjen, was buiten myn gewaadten.
Heeden is zy gekoomen, zend maar morgen, na de klok agton om jou geld, t zal jou zonder eenig vertoeven, tot een duit worden getelt.
Rekent de lagio tegens de cours, of wil je 't in bank op jou reekening geschreeven, ik wil jou per cas, of banko, wat je wilt, de keur geeven.
Ik kies morgen ogtent per cas, met d'agio van?
Ten cent, dat s onder de cours.
Zo jy te vreede bent, Ik zal my op dezelve wys en prys vernoegen.
Laten zig u dienaars, precys ten halfneegen, t mynent vervoegen, k zal haar aanstonds helpen, t eerst dat ik doe.
Als ik geld heb, ben ik zelf dat uitstel moe.
Als 't gezegt is, Messieurs, ik zal uw dienaars wagten.
Men zal z' u zenden ruim de klok ten agten.
Dirk en roelof wond'len wat na agtren van 't toneel.
Dit komt my wonder voor, zo vaardig en zo prompt!
'k weet niet wat ik zeggen zal, ik sta 'er voor verstomt.
Onder die vaardigheid, mogt wel wat anders schuilen.
Ik zou, gelyk gy zegt, die ook niet te veel smuilen, maar dat hy nu zo op den Dam komt, in t openbaar, Geeft my wat moed, ik hoop.
Ik hoop ook nog wel, maar Die Roelof, vrees ik, dat die hem onderwyst in de kunst van sneedig liegen, hoe Digitized by google byspel.
Hoe klein dat hy is, hy is de grootste in 't bedriegen.
Dat heb ik te laat bedagt, maar t ventje heeft een syne tong.
Piirr.
Door een zoet deuntje was 't, dat hy my myn geld afzong.
Ik weet niet, hy kan iets meer als andre, om hem te doen vertrouwen.
G. hy weet met een byzondre assurantie, een partye deur te douwen.
Je hebt gedaan, met een kwinkslag, eer je 't weet.
'er.
Laat ons dit afwagten, en zien eens hoe gereet ezen Dirk Olofs zal zyn, met zyn schyven, voor t wydre geen handel meer met zulke schurken dryven.
Urt.
'k zal op onze tyd wel letten, en zo 't u lust, ga om een Coffetje, en een pypje, om de zinnen wat rust te geeven, wilt gy mee gaan?
Zo moogen wy nog wat t'zamen praten.
'k bemin de coffy, als een gezonde drank boven maten, ik drinkze dikmaals, maar, waar gaan wy best?
In de kromelboogsteeg, by die de drank verkoopt, tegen de pest.
Dat s een hups man, ik ben er mee te vreeden.
Kom, laat ons dan na deeze winkel treeden.
YK zeg jou nog, dat antwoord was ruiterlyk beleid, Wel, ik speur byna in jou, myn eige voorzigtigheid.
Wy hebben geen nood, je zult de rest wel afhakken.
Wel, ik beken, dat hebje al fyntjes kunnen bakken.
die kunst is niet nou, onder ons geslagt.
Ik hebze met myn geboorte niet in de waerelt gebragt.
Myn Vaar en myn Grootvaar, zyn my al tot een baken, of zou de jonge 't niet zo wel als d'oude maken?
Een goet kint, ontaard niet, van zyn Voorvaders bloed.
Ik bespeur dat hy jou, in zyn deugt heeft opgevoed.
Ik beken, jou verstand nog zo jong, moet ik roemen, Ik derf u naast my, onder de eerste van de kunst noemen.
Maar, daar komt een cassier, wandel jy zo wat heen en weer, 'k Moet beproeven, of ik deeze vent onze kunst niet en leer, moet het hem wat kosten, daar leit niet aan geleegen, hy.
De Gezwoore Bedrieger, Bedroogen, hy kan er op zyn beurt weer zyn voordeel mee pleegen.
TEUNIs BROL, roelof en dirk.
TITO, de vriend Brol, hoe gaat het met bankgeld, is t niet duur?
Teunis.
Wilje wat koopen, de prys is als gistren, op een en t zelfde uur, Zeeven octaaf, zou je op t minst moeten besteeden.
Zeeven octaaf is wat veel, maar ligt heeft het zyn reeden, als de Compagnie verkoopt, stygt het bankgeld gemeen, ik heb geen ordre om tot die prys te besteen.
Maar zou jy het drie kwart wel derven geeven?
Ik heb nog een partytje, dat my zo eeven Is voorgehouden, wat zeg je nou, gevalt jou die party?
Van wie is ze, noemt me de man, ligt gevalt ze my.
Hoe groot dat ze is, dat kan my niet scheelen.
De man is goet, en dubbel goet, in allen deelen.
't is Dirk Olofs, die zes duizend guldens heeft, en, om dat hem wat kasgeld gebreekt, die nu een octaaf min der geeft.
Wie, zeg je Dirk Olofs?
Dieze zeggen staat op 't gypen.
Je bent verkeert broeder, hier jou mes te willen slypen.
Dirk Olofs!
wel schaamje jou niet, schurfden bloed, dat je my zo een party van zes duizend guldens opdoet?
Jou gezwoore Bedrieger, hoe derfje t onderneemen, om iemand zo godloos, van t zyne te ontvreemen, tot myn geluk, ken ik deezen Olofs, ik ben er van berigt.
Hoe schoon, zonder dit te weeten, wierd ik uit het nest geligt?
Loop vagebond, by jou s gelyken zulke partye veilen, zo mag je malkaar met de stukken na de ooren keilen.
Voor zes duizend guldens, wie heeft van zyn leeven gehoord!
Geef jou van hier befaamde schurk, geefje van hier, voort, voort.
dat is mislukt, vinden wy meer zulke gekken, Mogen wy wel met de kous op t hooft van den Dam trekken.
Al eevenwel, hou moed, onder de smouzen zel t beeter gaan, d'eerste.
De eerste die my ontmoet, rand ik op nieuw weezer aan.
Maar, daar zie ik Klaas Pieters, met Sr. Dirk staan praten, ik mag my terwyl zo wat in den hoop zien laten, en wand'len met de lien, zo wat gints en weer.
't gaat hoe het wil, ik pluk van daag nog een Peer.
KLAAS PIETERS, dirk, roelof.
Injeur Olofs, op den Dam, dat is al wat te zeggen, klaas.
'k verstond dat me jou van ziekte te bed vond leggen, en je loopt al weêr uit, je speelt met jou gezondheid, maat, na huis, en na bed toe, je bent in een zwakke staat.
Ben ik zo ziek, dat 's raar, wat of de lui al praten?
Wel, om t gerugt, mogt ik my zo wat zieklyk laten.
Maar wat zou 't helpen?
'k ben, trots iemand, zo gezond, Ik eet, op myn ontbyt, een hagje van een pond.
Ik drink en slaap wel, wat of my zou moogen schorten?
Zo kenje, als een goet man, nog een beekertje storten?
'k ben dan bedroogen, en 'k verbly my in 't bedrog.
Maar de negotie, he!
Hoe vaart ze, leeft ze nog?
Wy doen te mets wat, maar niet veel by deeze tyden, hoe zeeker dat me doet, de schade is nau te myden.
Daar klaagt 'er veel van, maar met jou kan 't nog wel gaan.
Jy zelt bezorgen dat jou zaken netjes staan.
Jy hebt Roelof, dat 's een man, in alles kloek ervaren, Die zel jou leeren, hoe je 't jouwe zelt bewaren, of hy heeft 't u geleerd.
't is zulken trouwen knegt.
Hy spreekt geen woord, of hy weet, waarom hy 't zegt.
Hy vordert overal, met spreeken, en met zwygen.
Heb j'er de proef niet af?
Jy zult z'er wel van krygen.
Hy is een man ter snee, in alles zo t behoord.
Wat naakt is of benaud, dat helpt hy manlyk voort.
Al heeft hy zelver niet, dit kan hy haar nog geeven, datze voort raken, om dat hy te langer zou leeven.
Hy zal jou ontlasten, van 't geen uw gemoed bezwaard.
Dat onder hem is, dat is zeekerlyk bewaard.
Vertrou hem, wat je wilt, je zult het zo bevinden, hy was altoos zig zelf, de liefste van zyn vrinden.
Wat roem ik er meer af, s mans deugd is wel bekend, hy heeft zig van der jeugt, dit alles aangewend.
'k beken, dat Roeloos geest doortrapt is en gesseepen, en dat hy vroeg wat meer, als and'ren heeft begreepen.
Maar 'k weet, hy is myn vriend, in 't hart, zo trou als goud Hy heeft niets zo geheim, dat hy my niet betroud, en ik betrou hem weer, al wat men derfd betrouwen.
Ik wil niet twyffelen, of hy zal er veel van houwen, zo 't maar niet al is, want hy is de droes te vast, je krygt niet uit hem, ook hoe sneedig m'er op past.
Zo gy begonnen hebt, vertrou hem voort jou zaken, hy zalze vaster als een France linie maken.
Maar, ga je haast eens weër na Duits, of Engeland?
Ik ga haast eens van huis, maar niet zo ver van d'hand.
Ligt eens na t Stigt, of daar omtrent geleege vlekken.
Men vind omtrent dat oord, veel schoone rust vertrekken.
Wel, braband in zyn krits, heeft ook al t geen behoord.
Na Brussel en Enguien, is 't ook een schoonder oord.
Ik weet voor myn vermaak, nog werwaarts my te geeven, een vrolyk fris humeur, kan overal wel leeven.
Messieurs je hebt het druk, wat is 'er nieus?
Klaus.
Ik zie myn meester daar.
Was Klaas wat eel?
't is aårs een spotter, die zig slinks en regts kan wenden, men moet zyn woorden al met kunst de tong af zenden, zo hy je niet verrast.
maar hier van al genoeg, Ik wou dat zig t geluk, voor ons wat beeter droeg.
Maar, ik zie daar een smous, die moet ik aan gaan spreeken, ik hoop zyn geld met kunst, hem uit zyn kist te breeken.
27 zede tooneel.
MOZES JUDALJON, ROELOF, dirk agter aan het Theater.
Jenjeur Mozes, met verlof, wat doet het bankheld nou?
Mozes.
O het doet zeeven octaaf, niet te minder voor jou.
Zeeven octaaf is duur, 'k wil jou voor drie kwart laten.
Ik geeve jou vyf octaaf, een octaave kan niet baten, en dan, wie is ze jou man?
'k heb een man, die ik jou niet beeter noemen kan, Dirk Olofs is zyn naam, een man om op te roemen.
die jonge Koopman, op de Heeregraft, ik hebbe hem hoore noemen, de Koopman is my wel, kom flus ontfange jou geld.
'k zal maken de assignatie 't mynen behoeven meld, en koomen zelf, om 't aan geen andre te betrouwen.
Ja komme jy maar, me zelle de gelde voor jou gereed houwen.
Vaar wel, Monsieur Mozes, tot de klok ten half drie.
ROELOF en dirk.
Je had dit zo gelooft, wie kost dit denken, wie roelof.
Vertrouwde dat dit zo gelukkig uit zou vallen?
Zes duizend Guldens, bloet!
Daar is niet meer te mallen, die zyn de myne, Dirk zal daar geen duit van zien.