floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Niet veel geloof, aan t geen hy van myn doen steets Maar zagt, dit geestloos goed, dat moest ik wel versteeken, eer dat op t onvoorzienst, de bommel uit mogt breken, myn Heer moet daadlyk na zyn Bruidien Isabel, En als die uit is, houd geen drommel uit de hel Ons styve Jorden t'huis, dan denk ik vriend ga henen, sunt galpert moet je aan t hout behouwe reiz verlenen, Dan blyf je in d'open lucht.
Maar daar komt Jonker jan!
'k Moet zien of 'k Goossen in zyn ongunst brengen kan. twede tooneel.
JONKER JAN, katryn.
JONKER JAN. katryn, maak t'avond dat omtrent de klok van achten, de maaltyd vaardig is, want 'k zou niet garen wachten, terwyl ik d'eer heb, dat myn waardige Isabel, met Ferdinand, haar broeder, bier eten zullen, katryn.
'k zel.
Myn Heer en zo als t hoord volbrengen uw beveelen, maar gy moogt Goossen wel, dees tyding mede deelen, jonker jan. waar zorgt gy voor?
Myn Heer, ik zeg 't om best wil maar.
JONKER JAN. uw zorg is nodeloos, hy neemt zyn plicht wel waar, hy is een deugdlyk knegt, die t lust my op te passen En gy, een praatje by KATRYn.
Gy kwaamt hem noit verrassen.
Maar wyl t myn Heer gelooft, is t zeeker en gewis, Dat hy een deugdlyk knegt, en vroome vryer is, jonker jan. wel weet gy anders?
Of ik 't wist, wat zouw dat weezen, wyl gy de deugd'lykheid kunt uit zyn aanzigt leezen?
JONKER JAN. daar moet nochtans iets zyn, waar in hy heeft misdaan.
't kon zyn, myn Heer, maar zulks gaat my in 't minst niet aan.
't Zou schynen of ik zogt een plastiank te verdienen En t'huysPEL.
En 'k ben daar niet van t'huis, 'k verfoei die kwade mie nen, en de achterklap.
Hoe nuw, gy zult het zeggen?
'k zweer... katryn.
Wel 'k heb my daar toe, by jou, niet verhuurt myn Heer.
Maar om myn werk voor jou behoorlyk uit te rechten, En niet tot oogendienst ten nadeel van jou knechten.
JONKER JAN. nu wil ik dat gy 't zegt.
'k zou dat niet doen, jonker jan. heel schoon!
Wel waarom denkt gy, geef ik u de kost en loon?
Om dat ik die verdien.
JONKER JAN. waar mee?
Wel met myn werken, en daar ik denk dat gy noit ontrouw aan kost merken.
JONKER JAN. 't is ontrouw als gy ziet, dat imand ontrouw doet, En als gy 't niet en zegt.
gy moet, dat jokken k ben uw Meid, maar k ben jou Meid met eeren Ik ontrouw?
ontrouw!
wel dat zat noit in myn kleeren, 'k ben van zoo'n vroomen moër, en dat die 't wist, ik zweer!
Zy eiste wis van jouw, vergoeding voor myn eer.
Ik ontrouw!
wel myn Heer, ik zal het noit vergeeten.
JONKERJAN.
Nouw huil niet Kaa.
De meid, kapitein, katryn.
Zouw 'k niet, daar gy my hebt verweeten Dat ik jou ontrouw ben.
JONKER JAN. dat zeg ik niet van jou.
Gelooft gy dan van myn, dat ik jouw dien getrouw?
O neer jan. ja dat geloof ik, maar ik zeg u, zonder gekken, dat gy het zeggen zult, of voort kunt gy vertrekken, want ik het weeten wil.
Gy dwingt'er my dan toe.
Ik zal 't dan zeggen, schoon ik zulks niet gaeren doe, doch met beding, myn Heer, dat gy my nooit zuld melden, Want al te vreez'lyk zou hy daaglyks op my schelden, en denk wat kruiz' my dat zou zyn.
JONKER JAN. zyt niet bevreest, k beloof het uw.
Wel hoor, gy hebt nooit uit geweest.
Of aanstonts was jou knegt me 't gat uit, en met reden Geloof ik dat, hy gaat, zyn tyt onnut besteden By d'een of d'andre snol, of waar het weezen mag.
'k Heb hem wel nooit gevolgt, maar denk zelfs eens, wat van volk, het is daar hy altyd na toe moet loopen, want als hy uitgaat, heeft hy eerst jou wyn bekroopen, Die hy dan in zyn broek of tassen bergd, of daar hy denkt de flessen, inpissibelst zyn.
JONKER JAN is t waar?
die fyne gast!
dat zal ik hem betaalen.
Dan komt hy, op dat gy, hem niet zoud agterhaalen Fiks.
Fiks op t'yn tyd weer t'huiz' onker JAN. 't is wel, ik ben voldaan, en zal jou trouwe dienst, beloonen.
'k zal dan gaan, met u verlof, en al het noodige bezorgen.
JONKER JAN. jy zal ten huizen uit, dat zweer ik hem, voor morgen.
Wie had dat oit gelooft.
Maar met een syn gelaat, Bedryft men meenigmaal het alderssimste kwaat.
Zy gist waarschynelyk, ik dien het te gelooven, want kwaad gezelschap leerd de boon haar volk berooven, en myne wynen, die meender mindren als voorheen, die zyn getuigen van dit werkjen, doch ik meen men.
Dat ik hem... maar daar schynt dien fynman aan te koomen.... VIERDE TOONEEL.
JONKER JAN. goossen.
GOOSSEN.
Myn Heer, versta je wel, ik heb hem niet vernoomen Maar 'k ging, begryp je na... jonker jan. 'k versta je wel.
Maar 'k zeg.
Pak voort uw goed by een, want gy zuld aanstonds weg, 'k heb met verstaeje of begrypje niet, te schaffen, vertrekt zo aanstonts.
Maar myn Heer.
Jonker jan. dit tegen blaffen, misslagh my, pak uw goed, zo dadelyk, by een.
GOOSSER.
Maar, myn Heer, waar zal ik heen?
Ik heb, verstae je wel... jonker jan. verstae je wel, verstae je?
Gy hebt my lang genoeg bedroogen, daarom, ga je Maar stil heen.
Maar ik heb, begryp je, nooit misdaan.
En waarom moet ik dan terstond ten huiz uitgaan?
JONKER JAN. dat weet gy niet.
Wel neen, ik kan dat niet verzinnen.
Of kom ik van, myn Heer, te grooten huur te winnen?
Sxeef dan, verstaa je wel, wat minder, want ik wou Wel minder winnen, en hier blyven, wyl we nou Malkaar gewent zyn, en zo kennen akkerdeeren Verstaa je wel, als broërs.
wat wou je meër begeeren Van my, jou Goossen, die nooit stro jou in de weeg Geleid heeft?
JONKER JAN. Alo, daar gy myn flessen maalten leeg.
I goossen.
Ik, ik, myn heer?
JONKER jan. o neen, u is geen schuld te geeven, dat u bekend is waar, myn wynen zyn gebleeven.
Wel ja ik weet dat die Myn Heer zelfs Consermeert.
Jonker jan. met uwe hulp.
Ik help?
JON Google KLUCHTSPEL.
JONKER JAN. ja vast.
Akkuzeert.
My, Heer, versta je wel?
'k heb nimmermeer gedronken, jy hebt het my geschonken, uit jouw bouteljes, of gy bedrieg my langer niet, zo draa ik t'huiz uit ben, zo volgt gy.
Is t niet waar?
Zomtyts wel, jonker jan. nu beken.
Al voort.
hebt gy dan niet, in broek of tas versteken, twee drie bouteljes goossen.
Neen, sunt japis moet dat wreken.
Als ik dat immer dee.
O neer jan. waar loopt gy dan na toe?
Wel na de kerk, jonker jan. wel dat komt raar!
Maar hoe vermindert dan myn wyn, met na de Kerk te loopen.
Maar 'k wil, begryp je wel, niet hoopen?
Jou Bouteljes knap.
Dat jy denkt, dat ik JONKER JAN. Gewis.
Ik weet het zeeker.
Maaar hoe weet gy dat?
JONKER JAN. het is Genoeg dat ik t u zeg, en gy weet het nog beeter. beken daarom of ik t u noch vergaf.
Ik weeter Zo waar, verstaa je wel, niet of, warampel!
maar Daar schiet my iets in 't zin.
JONKER JAN. wat of dat zyn zal.
Waar jou wyn blyft?
JONKER JAN. wel waar zo?
Ik denk, dat ons Katryntje, haar lichaam, zomtyts eens gaat zalven met jou wyntje.
Jouw schelm, gy wild de Meid betigten met het geen Gy zelver doet.
Of ligt, so doet gy 't met uw tween.
Wat reden hebt gy om op haar de schuld te leggen?
Wel hoor verstaa je, ik zal die reeden jou wel zeggen 'k ben menigmaal in huiz gekoomen, dat ik zag, hoe 't anders met Katryn gesteld was, als het plag, zy stamelde als zy sprak, zy schudden heen en weder, zy hield haar vast, en dan viel zy wel eens te neder, 't was heel niet zo het hoort, jonker jan. wel dit vind ik al raar!
Wel Goossen is nu dees vertelling zuiver waar?
Ja Heer, wel waar.
maar 'k wil, verstaa je wel, niet vloen, dat ben ik niet gewent.
JONKER JAN. k zal nader onderzoeken, of k u gelooven mag.
Goos, digitized by google, kluchtspel.
Wel wanner heb ik dog jou ooit misleid, myn Heer, met leugens of bedrog JONKER JAN.
'k weet waarlyk niet, hoe 'k uit dees dooling zal geraalen.
Gy moet, verstaa je wel, gelyk een Arkes waaken!
Ik weet een middel hoor, katryn die is nou uit, Dat we ons verstaaken, eer zy weer de deur opsluit, zo konnen wy, myn Heer, begryp je, haar verspieden, En wagten eensjes of, wat dat er zal geschieden.
'k geloof, verstaa je wel, dat wy haast 't een of 't aât Bemerken zullen.
JONKER JAN. wel dit was zo kwaad niet, maar k Moet na Heer Ferdinand.
Ei blyf noch eens.
Daar loof ik komt ze al an, 'k hoor aan de deur gestommel, verberg je, wel ik zal, gaat met my aan een zy.
JONKER JAN, goossen ter zyde.
Jet heele huiz!
Al leeg, wis zyn zy, alle bey Het gat uit.
wist ik Piet nu maar in huiz te krygen, Hoe zouden wy, klok, klok, aan klink klank klorum rei ,k weet raat, ik gaa terstond aldaar de kamenier, van Juffrouw Isabel somtyts haar minne vier In stilte blust, by Hein, de zoon van Dikke Jooris Daar ,k van de morgen kreeg een glaasje Brandemoris, en zo die t'huiz is, zal ik zeggen dat hy Piet, By my moet brengen, maar in stilte, dat men niet Bespied word.
'k zal terwyl de vlesjes neder zetten Op deeze taafel, 'k hoop men zal ons niet beletten, Om nu het hart te saam braaf op te haalen, want Voor achten komt myn Heer niet van Heer Ferdinand en Goossen denk ik, zal wel na de Kerk weer loopen, terwyl 'k met Piet het een aan 't ander glas zal knoopen.
Dat s gang, de tyt verloopt.
JONKER JAN, goossen.
Ik verstaa je wel, een ondeugd, wat of hier noch wel van worden zelven?
Zie daar, de flessen.
kan myn Heer nu niet begrypen, wie dat, begryp je wel, jouw Bottels wist te nypen?
Ben ik nuw schuldig Heer?
JONKER JAN. neen gy hebt niet misdaan.
Maar let hoe of 't Kattyn in 't end noch zal vergaan, Zy heeft getragt om u by my verdagt te maaken, goossen.
Zy zal, verstaa je wel, niet tot haar wil geraaken, myn Heer ziet nu te klaar, dat ik onnozel ben, en dat katryn niet deugd.
JONKER JAN. kom haal my voort een Pen, Papier, en Inkt, ik moet terstond een briefjen schryven, goossen.
Ik zal myn Heer.
Z'e, edt by google kluchtspel.
JONKER JAN. 'k hoop Katryn noch uit zal blyven tot ik Heer Ferdinand, met haast, heb onderregt, op wat wys hy hem zal gedraagen.
Maar myn knegt Komt met het schryftuig als een hart al aan gelopen, ACHSTE tooneel.
(pen.
Aaris t, begryp je wel, myn Heer, maar ik wil houwen. ja zwyg.
Geef hier, dat ik myn oogwit straks volvoer, goossen.
Wel die karonje!
Die bedriegster, o die hoer!
Zou die een eerlyk mensch, zo zoeken te bedriegen!
Foei datmen zoo zyn mond, gewennen tot het liegen.
JONKER JAN. hou Goossen, daar s de brief.
Waar moet die zyn myn Heer?
JONKER JAN. aan 't huiz van Ferdinand.
doch komt niet eerder weer Voor hier, Heer Ferdinand is met myn Bruid gekoomen.
Al 't geen gy my gebied, zal werden waar genoomen, gaat d'agter deur maar uit, want ligt kwam op de straat.
Katryn uw teegen goossen.
Wel, hadie uw dienaar gaat.
Digitized by google 11 12 de meid, KAPtEIN, &c. negende tooneel.
JONKER jan. nu is het alles klaar, ik ben reets vol verlangen, op wat wys dat Katryn haar vrienden zal ontfangen, k Voorzie een wond're klugt, ik wou dat zy al kwam, En dat dit aardig spel, alree zyn aanvang nam.
K verschuil my, want my dunkt, de voor deur die gaat open, k zweer dat zy die klugt zal duur genoeg bekopen.
KATRYN, PIET.
JONKER JAN ter zyde.
Ik pietje, dit 's de zaal, daar van ik heb gezeit.
Hier staan myn bottels nog, die 'k voor ons had belooft. Maar zeg, hoe komt dat ik jezoo kwam op te loopen, 'k Had zeeker zulk geluk, van daag niet derven hoopen, te meer, dewyl myn Heer, is na jou huiz gegaan.
Wel hoor, 'k moest voor myn Heer, hier vry wat ver van daan, een boodschap doen, ik moest, heel uit de Kaag van Aan d'Overtoom, wel zes hotteljes haalen.
K scheiden, Van huiz, maar op de straat, gaf ik de Kruyer last Die voort te haalen, en my brengen, wyl ik vast By Joris wagten zou, daar k nauwlyks was gekomen, of k heb myn Likkebaart, myn Kaatje daar vernomen.
Wel daar op eens gekust.
Zie zoo, dat smaakt.
Niet waar.
Nu ook een reis geproefd, wat zeg jy Pietje, PIET.
13 piet.
Avoes, daar breng ik je op.
Heb dank myn lieve Kaatje.
Zie zo, hoe smaakt die wyn?
Maar Piet wat zie ik, laat je daar nog wat in?
Wel nou, zie daar dat s schoontjes uit.
Dat moet men weer verdoen.
maar zo je 't weer verbruit.
Neen dog niet.
Wel avoes, t zal jou gezontheid weezen, piet.
Neen, 't zal de jouwe zyn, katryn.
Zo dat is waart gepreezen.
Maar zeldrement!
Wie of daar klopt aan onze deur?
Hier moest geen onraad zyn, kom, voort, gaat met my veur ten Daar zyt gy t zekerste, en na k k t volk heb ingelaaren, zal ik akskaks voor deur noch wat staan blyven praaten, dan heb j'een vrye pas, als zy na agteren zyn.
JONKER JAN. dit die fynheid daar, dit goddelooze zwyn my nog zoo even wist mey in de slaap te wiegen.
En schuiven zo veel schuld op Goossen!
zulk bedriegen!
Wie hoorden 't immermeër?
'k had my byna ontdekt.
Dit spel, schoon 't myn geduld tot felle gramschap wekt.
Zal ik aanschouwen om van zulk een dertel mallen, Bewust te zyn, op welk een eind het uit zal vallen.
Maar zagt, ik hoor rumoer.
best ik my weer versteek, Eer dat ik werde ondekt, en al den handel breek.
'k hoop met een korte vreugd, dit volk haar zal vermaeken, dat 'k na een korte tyd kan uit myn schuilhoek raken.
KATRYN, PIET, KORNELIA, HENDRIK, koomeu danssende op t Tooneel.
JONKER JAN ter zyden.
Wel selleweken!
hoe komt 't volk zo by malkaar?
't is of het spul zelfs spreekt.
nou is het baantje klaar!
Nou reid de vreugd te post!
nooit van uw levendagen, en kwamt gy zoo van pas, HENDRIK.
Hoezo.
Leg niet te vraagen.
Je bent er, en dat 's goed.
Ik hiet je wellekom, en tot een aangvang drinkt eens van die wyn rondom, wy moeten nu ons hart, eens lustig op gaan haalen, en zingen dat het dreund, deur keuken, kamer, zaalen, het hek is van den dam.
Terwyl Katryn dit bovenstaande spreekt drinken de and're, en brengen 't malkander over en weer.
Maar holla vrienden, zagt, gy zuipt als speellui!
En daar 's niemand die my wagt, dat gaat zoo niet, ik moet de wysheid hier bewaaren, piet.
Zorgt daar niet voor, men zal jouw dat zo netjes klaren!
Want wy zyn menschen die meen staan op ons respect, ka Digitized by google kluchtspel.
15 katryn.
Maak dat gy op de straat dan niet en word begekt.
Maar een ding wou ik nou van jou lui wel begeeren, dat 's dat ik hier Kaptein mogt zyn, 'k zou jou dan leeren, een nuwe drillery.
KORNELIA en HENDRIK te gelyk.
Fiat, leef lang Kaptein, katryn.
Ik zal met een Tamboer, en ook een Schutter zyn, Boutelje is het woord.
elk zal zyn plicht bewyzen.
Breng hier die taafel.
Op dit zeggen van katryn, haalt Piet en Hendrik de Tafel die aan 't eind van 't Tooneel staat, en brengen dezelve midden op het Tooneel.
Katryn vervolgt te spreeken.
Zo, ik moet jou yver pryzen.
Elk slaa kloekmoedig nou zyn handen aan t geweer, Gelyk als ik, op dit zeggen slaat ieder zyn regterhand aan een Boutelje, en de slinker aan een Glaasje, doch laten het op taafel staan.
Katryn blyft spreeken.
Om hoog, pas op, za regts om keer.
Geef agt om agter een in ordre te marseeren, ziet op uw voorste Man, zo kond gy mak'lyk leeren, tree dan parmantig voort, op d'eerste trommel slag.
Katryn begint te zingen, de Mars van Prins Eugeen en marcheren agter malkander, met Boutelje en kelk voorzien rontom de Taafel.
Katryn voor, van Piet gevolgt, en daar na Kornelia, en eindelyk Hendrik.
In t geweer,der toond zich als een dappere Soldaat.
Saa, saa, marcheer.
De trom des Oorlogs slaat.
Rouwde rouw, de rouw douw douw, rouw de ritje ditje, ditje douw.
Steekt nu harpauken en veld trompetten, ider wil zig in slag order zetten.
Tan, tan, tan, tire tan, tire tan.
Vat uw roer piek op schoer.
Keer uw slegts Slinks en regts, stry in t veld, als een moedig held.
Katryn van de andre gevolgt, drinken een glas Wyn, die zy onder 't zingen van tan tan ingeschonken hadden, en vervolgt al zingende wederom te marcheeren.
Rouw de rouw, de rouw douw douw.
Jouw de ritje, ditje, ditje douw.
Tan, tan, tan, tiere tan, tiere tan.
Vat uw roer, piek op schoer.
Keer uw slegts Slinks en regts.
Stry in t veld Als een moedig held, zy drinken weer als vooren, en vervolgen te zingen en te marcheeren.
't saa aan 't slaan.
Lustig als getrouwe Helden in 't gevegt.
T'saa t'sa, val aan, stryt voor vorst carels regt.
Rouw de rouw, de rouw douw douw, rouw de ritje ditje, ditje douw.
Laat nu musket en granaten kraken, Schut en Mortier, vuur en vlam uitbraken.
Taf taf taf, paf paf paf.
17 Hak al doot, Klein en groot, Plunder uit, Om de buit, Prins Eugeen Is voor heen getreen.
Na dat zy wederom, als vooren, gedronken hebben, vervolgen zy zingende, te marcheeren.
De rouw, de rouw, douw, douw, de ritje, ditje, ditje douw.
Laat nu musket, en granaten kraken, en mortier, vuur en vlam uitbraken.
Taf, taf, taf, taf, taf, paf, paf, paf.
Hak al doot, Klein en groot, Plunder uit, Om de buit, Prins Eugeen Is voor heen getreen.
Ziet zo, 'k wed niemant ooit gereder Soljers zag!
Met zulk een Riddement, bedreef ik duizend wonderen 't Geen alle, kitte broers, zou vreemt in d'ooren d'on deren, Door 't stormen op haar drank!
nu dat 's tot daar en toe.
Geef agt, dat men gelyk een heele zalvo doe, en let alleen op drie commandoos vuur te geven.
Maak uw gereed, leg aan, geef vuur.
Met het woord, geef vuur, drinken zy wederom een glas Wyn, die zy op t woord, maak u gereed, ingeschonken hadden.
Katryn vervolgt te sproecken.
Nog van myn leven, en heb ik 't zo gelyk niet meer gehoort, wel aan!
Een yder laat 't geweer nu op de taafel staan PIET.
De drommel, wel ik t zweet!
Is dat ook exerceeren?
HEN.
Pogle de meid, KAPTEIN, HENDRIK.
Op zo een wys zo zouw, men 't egter maklyk leeren, piet.
Ja, maar, kwam Jonker jan hier agter, katryn.
Wel wat zouw dat weezen?
K wed hy meê, zouw speelen rouw rouw douw hy heeft een vrolyk hart.
Ja maar met knegts en Meiden!
Wy doen, dat dikwils met ons beiden.
Jan. jouw pry!
wat houd my dat ku, niet voort t'huiz uit, ik werd te lang gezerd!
Is Jonker jan zo graag?
Dat komt ons Juffrouw wel, die was al lang verleegen, katryn.
sagt daar word gebeld, hoe loopt het luk ons tegen!
Geen noot, dat is de wyn.
Wat wyn?
Van Piet zyn Heer.
Kyk eerst door t glas, en kom, als t onraat is, voort weer.
KATRYN, PIET, KORNELIA, jonker jan ter zyden.
Ik ben verschrikt!
ik vrees 't zal onze Goossen wezen!
19 PIET.
Kom, kom, een glaasje wyn, dat zal uw weder genezen.
Zie zo, dat helpt, och ja.
Och had ik 'er nog een.
Houw daar myn kindje.
Zo, daar vloogde schrik mee heen, HENDRIK roept van binnen.
Boutelje mannen.
Ik hoor Boutelje roepen.
't saa mannen op 't geweer.
Laat ons, met heele troepen, t Convoi ontmoeten.
Ider neemt zyn Boutelje en glas op, en marcheert, daar Hendrik, met Bouteljes geladen op in komt, en hem in de midde voegt.
Katryn zingt.
Rouw, de rouw, de rouw, douw, douw, rouw, de ritje, ditje, ditje douw.
Steekt nu harpauken, en veld trompetten, ider wil zig in slag order zetten.
Vat uw roer, piek op schoer, keer uw slegts, slinks en regts.
Stry in t veld, als een moedig held.
B2v, p. 20 de meid, kapten, &c. veertiende tooneel.
KATRYN, PIET, KORNELIA, HENDRIK, JONKER JAN ter zyde.
Ialt.
Leg neder uw geweer.
Kom, laat ons deze wyn, reis proeven van uw Heer.
Daar ben ik me te vreen.
Maar t zyn getelde schaapen, ook loopts uw ligt in t hooft.
Dan gaan wy leggen slaapen, en 'k spel, myn Heer, heel ligt, een leugen op de mouw.
Avoes Katryn.
Heb dank, houw Hein, ik breng het jouw.
Die wyn is goed.
ziet zo.
ik weetze schoon te veegen, HENDRIK.
En ik weet, van gelyk, de glaazen mee te leegen.
Houw daar kornelia.
Gezondheid van de vier.
Houw Pieter, k breng het jouw.
Het strekt my tot plaizier.
Wie zouw, om zulk een vreugd, het leven willen missen, en, voor geen uur of twee, zyn Meesters tyt vergissen?
De droes, daar word gebeld!
Gewis, daar 's Jonker Jan.
De taafel op zyn plaats, berg al wat bergen kan piet.
Ik neem myn Bottels op.
Door d'agter deur na buiten, terwyl dat ik ga, de voordeur open sluiten.
Maar eer wy gaan, katryn, zo geef my eens een kus.
Nouw daar.
wy ook.
Zus mannen, zus gy zoent daar dat het klapt!
'k blyfdankbaar voor 't begeeren.
PIET, en ik zouw wel de komst van Jonker Jan vervloeken.
Piet, Hein en Kornelia, gaan de agterdeur uit, terwyl katryn na voren gaat om open te doen.
JONKER JAN. vloek, vloek op myne komst, k vervloek zulk een bezoek, Doch weinig weet gy, hoe k uw euveldaan verkloek, met u, dit dieve feest, in kort te doen herhalen, om uw, gelykerhand, die kunsjens te betaalen.
JONKER JAN, FERDINAND, ISABEL, goossen.
JONKER JAN. t hert lyk wellekom, bekoorlyke Isabel, Vergeeft my, dat ik dus, onagtzaam uw bevel Heb overtreden, t is myn Engel toe gekoomen, Door een vreemt voorval.
Zulks heb ik, daar straks vernoomen, uit uw gezonden brief.
Maar, waar de vreemdigheid, Van t voorval in bestaat, hebt gy niet uitgeleid, alleenig schryft gy, dat ge, uw Meid wist uit te zenden.
Heer Jan, gants zonder engelen. zo duister is uw brief, niets kan me 'er uit verstaan.
JONKER JAN. gaan, haast zoud gy t weeten, mogt myn knecht naar uwent, en haalen Pieter met kornelia.
Die beiden En zyn niet t'huiz.
JONKER JAN. zo was 't toen gy van huiz afscheide, nu anders, maar FERDINAND.
Myn knegt is na de Leidze kaag.
Hoe weet myn Heer dan of diet huiz is?
JONKER JAN. maar ik vraag Na kaag of niet.
zy zyn nu t'huiz, ferdinand.
Loop ized by Google KLUCHTSPEL.
Loop Goossen, haald haar hier.
JONKER JAN. doet wat rasse treden.
Myn Heer, verstaa je wel, k zel stappen als een man, zo maar Kornelia, met Piet my volgen kan. zEVENTIENDE TOONEEL.
JONKER JAN, FERDINAND, ISABEL.
Maar 'k bid myn heer, geef ons wat opening van m' zaaken, wy zyn nieuwsgierig?
Jonker jan. om u beide te vermaaken, weet, dat uw Meid en Knegt, wel zyn, een uur of twee hier in dit huiz geweest.
Myn knecht!
myn Heer, waar meê bewyst gy zulks?
JONKER JAN. hoor toe.
is dit geen zeker teeken?
Hoe k twee Bouteljes van de zes, zag open breeken Waar uit de wyn, haar liep, zo glad door t keelgat heen, Of dat gesmeerd was.
Wel, gy dwingt my, door uw reën, te vraagen, wat dit volk, hier, verder heeft bedreven?
Dit bid ik, dat, myn Heer, ons wil te kennen geven?
JONKER JAN. ik bid u zyt gerust, zo draa uw meid en knegt hier zyn, zult gy, terstond daar van zyn onderregt, k zal, zonder spreeken, u den gantschen handel toonen, op dat gy ziet, wat volk, by my, en by u woonen Wat meid, en knegt, bedryft, als zy alleenig zyn... maar, na my dunkt, zo hoor ik t nadren van katryn.
'k verzoek, deez reden, in haar by zyn, wat te staaken, zo zal ik, met een klugt, u beide eens vermaaken.
JONKER JAN, FERDINAND, ISABEL, KATRYN.
Mejuffrouw, Isabel, dit heb ik al besteld.
Daar hebt gy gaauw geweest.
Nog was myn hart bekneld, dat Juffrouw denken mogt, waar of de meid mag blyven.
Gy zoud niet looven, hoe ik yver in t bedryven, van t geen my word belast!
Al zeg ik 't zelfs Juffrouw 'k ben ras in al myn doen, en 'k dien myn Heer getrouw.
Zo zult gy, zeekerlyk, uw Heer zyn gunste winnen.
Neen, daar twyffel ik niet aan.
'k bragt hem, nog korts, te binnen, hoe dat hem, van zyn knegt, zyn goedje wiert ontvreemt.
Van Goossen?
wat gy zegt!
Ia Goossen die ontneemt Diefagtig s meesters goed.
Dan komt hy vol en dronken, en zegt dat deze, of die hem heeft beschonken.
Wie weet, waar of hy, nu zyn tyt al weer verpraat!
Wel Goossen die is... jonker jan. maar, katryn, zwyg stil, en laat aan.
Aan my maar over, om de misdaat fel te wreeken.
Ja jufvrouw, ik mag van die guit, geen woord meer spreeken, myn Heer is zo verstoort!
en hy heeft duble reën, het leit daar by, breekt hy, hem, nog niet hals en been, ik wenste dat hy al in huiz was, 'k zouw betoonen, hoe ik het kwaad doen straf, en 't goed doen wil belooven.
Maar nu van avond nog!
ik bid, myn Heer, ei borgt, hem dog tot morgen toe?
JONKER JAN. 'k weet niet waar gy voor zorgt.
Myn Heer, daar word gebeld.
JONKER JAN. nu zal ik schuld betaalen.
Doe op katryn.
Ei wild jou gramschap wat bepaalen?
Schopt hem de deur uit, maar, bezeert hem niet, myn Heer JONKER JAN. doet gy de deur op, en kom hier, terstond, maar weer.
Waar Jonker is hy zulk een deugniet?
'k had myn leven Zulks, van hem, niet gedagt!
wat heeft hy al bedreven, Heeft hy uw 't goed ontvreemd?
JONKER JAN. mevrouw, ei heb geduld een weinig tyt.
Wat of gy ons vertoonen zult?
JONKER JAN. lets nieuws.
Heer Ferdinand, wild Pieter, aanstonds vraagen Hoe veel Bouteljes dat hy herwaards heeft gedraagen, maar, zo ik niet en mis, zy koomen herwaart aan ISABEL.
'k ben vol verlangen, hoe, dit spel hier zal vergaan.
JONKER JAN, FERDINAND, ISABEL, GOOS SEN, KATRYN, PIETER, KORNELIA.
Wel Pieter, is de wyn behouden t'huiz gekoomen?
Of is ze u, onder weeg, van imand afgenoomen?
Dat 's op zyn kop geraan!
't is even of hy 't weet!
Wat leugen nu bedogt!
FERDINAND Wel Pieter, hoe vergeet, gy 't spreeken?
hoort gy niet wat ik uw vraag, PIETER.
Uw reden, Myn Heer, verstaa ik wel maar 'k bid u, zyt te vreden, het was myn schuld niet... ferdinand.
ik kan uw niet verstaan, spreek klaar.
Myn Heer, zo als ik zouw na huiz toe gaan, o Digitized by Google KLUCHTSPEL.
Zo kwam, een dronke vent, my op het lyf geloopen, en brak twee Bottels, daar de wyn is uit gedropen.
De droes, dat s wel bedogt!
gy hebt een groot verstand.