floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De tegenwoordige REGENTEn van de SCHOVwBURG, hebben het recht der bovenstaande PRIVILEGIE, SCHRANDERE TOONEELSPEELDER, blyspel, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
KORTE in huis.
Ier belyt de Veinzery een Minnaar aan zyn Bruid, hy meet, vermomd als Kuecht, zo wol veer heus u specten, Dat by zyn Minnaares misleid in alle deelen, Die, door schyn grootheid, werd bedelt, in t net gefluit.
Wie dan van i los geval, geen rykdem is gegeeven, tracht hem, door sobrand're list, doch eeriy, na te streeven vertooners.
EELHARt, toneelspeelders, vermomd onder de CONSTANt, naam van Lodewyh, en Karol Sofia, een jonge Juffrouw, bemind van Eelhart.
FRANSYN, kamormeid van Sofia, hemind van Constant.
ELISABETH, moeder van Sofia.
RYKERT, broeder van Elisabeth.
KATTOKe, een huisvrouw.
JORIS, KLAAS, buuren van Elisabeth.
JEURE, ROSETTE, een tooneelspeelster.
Het tooneel is te Brussel.
in 't huit van Elisabeth.
Digitized by google foi.
EELHARt, CONSTANt, met een zak met geld onder zyn arm.
Io wonder speeld t geval des waerelds met een mensch.
Wat raamt gy van myn lot?
CONSTANt.
Het gaat, tot noch naar wensch, Maar wat het eind zal zyn van uw vermeetel poogen Kan zelfs geen Argus zien, al had hy duyzend oogen.
Ik heb hier vast het geld 't geen ik heb omgezet Voor uw ducaaten.
Is 'er duizend gulden, CONSTANt.
De smous heeft my beloofd, eer ik het wouw ontfangen, het goud, voor een perçent, my wederom te langen.
Zeg my volkoomen toch, waar toe dit dienen zal?
Al loozen laagen, om Sofia in de val te lokken, k meen hier door haar liefde zo te voeden, dat zy van my niets als iets groots en kan vermoeden.
Gy hebt myn doen verstaan, hoe dat Fransyn haar meid U heeft gezegt, dat zy myn slegte staat benyd, Maar zo t geval aan my had schatten opgedraagen En eer, en ik haar minde, ik haar niet zou mishaagen.
Zulk zeggen geeft my moed, en scherpt my het verstand, Om haar door schrand're list en konst te winnen want De liefde leerd ons, dat men altyd zyn vermoogen in 't werk mag stellen, om zyn wit wel te beoogen.
Hoe wel ik graag voor u rond uit bekennen wil, deez' Lauwer staat vry hoog, maar denkt doch eens wat Nilvolentibus ons leerd dies zal ik opwaards stygen, Om, of het mooglyk waar, die Lauwer te verkrygen, en, zo myn onspoed my belet zo hoog te treen, 'k hou met In Magnis volentibus my te vreen.
'k moet zien hoe dat het lot my eind'lyk zal begroeten, en val ik, daar 's geen noot, ik val weer op myn voeten.
't Tooneelspel heeft aan ons volkoomentlyk geleerd, Hoe dat het los geval, gestagrondomme keerd, en 't heeft met een aan ons ook zo veel kunnen leeren, Hoe ik voor meester, gy voor dienaar zult ageeren.
Doe maar, gelyk ik u voor heene heb gezegd, ik speel de rol van Heer, gy speeld die van myn Knecht, maar heel omzigtig, en voor al niet te vergeeten, wanneer men ons bespied, wy veinzen 't niet te weeten Ik vlei my zelve, dat ik my, in dit geval, Noch van die Schoone in 't eind eens meester maaken zal.
Help dan myn liefde, ik zal u dankbaarlyk beloonen, zo t my gelukt, schenk ik aan u drie honderd kroonen.
'k zal u, in alles als een slaaf, gehoorzaam zyn.
Hoop op Sofia, ik zal hoopen op Fransyn, en, zo het goed geluk u doed de juffer trouwen, dan jitized by google tooneelspeller.
Dan met de kamenier, my wel te vreeden houwen.
begunstig toch myn liefde in deeze nood Gunt my die schoone Maagd, of vonnist my ter dood!
Ik kan geen waarder lot van uwe gunst verwerven, myn min beloond te zien, of voor de min te sterven.
Daar is de sleutel, leg het geld in onze kist, en kryg de wyn daar uit, maak niet, dat ge u vergist, Zyt toch voorzigtig.
Ik zal, gy moogt my wel vertrouwen, zyt maar gerust, ik zal uw lessen wel onthouwen.
Maar, Eelhart, als ik denk dat wy zo onverwacht Ons troep verlaaten, dan... EELHARt.
'k heb daar wel opgedacht.
Maar overdenkt gy eens ter deeg, met rype zinnen, zal ik met speelen van myn leeven zo veel winnen, als met dit huuw'lyk?
Neen, in 't minste niet, wel hoe, een schoone juffer, en veel duizende daar toe!
Indien myn aanslag my na wensch komt te gelukken, zy zullen van myn doen, geen kwaade vruchten plukken.
Maar, 't groot belang aan ons haar zeker wachten doed.
De liefde stoot belang en alles met de voet, Zy zullen van myn doen haar nimmermeêr beklaagen, 'k zal met een hand vol Goud 't misnoegen wel verjaagen, als ik maar meester van Sofy raak, en haar geld zo worden zy van my wel haast te vreën gesteld.
Maar worden wy ontdekt, wat zal 't met ons dan weezen!
Komedianten, als wy zyn geweest voor deezen.
Maar zacht, ik hoor gerucht.
Hou, Karel.
Wat zal 't zyn?
Pas op, lakei.
Schenk eens een glas met wyn.
FRANSYN, EELHARt, constant.
FRANSYN achter aan t Tooneel, en spreekt na dat eelhart gedronken heeft.
ONS Juffrouw, Lodewyk, die wil u aanstonds spreeken.
Om haar te dienen blyf ik nimmer in gebreeken Ik ga haar vinden.
FRANZYN, CONSTANt.
Wel, zo drinkt men hier de wyn!
Als gy mooiweer speeld denkt men niet eens om fransyn.
Wel zeker, dat s heel fraay, dat zyn heel mooije zaaken.
Hoe gaje van ons huis, een smokkel kroegje maaken?
Digitized by google TOONEELSPEELDER.
Dat men Heer dat wist, het zou hier wonder gaan, dat gy zo stout durft zyn en tappen uit zyn kraan.
'k zal dat wel laaten, 't is ons van een vrind geschonken, Wy hebben zaamen zyn gezondheid eens gedronken.
Maar nu breng ik u 't goed succes van onze min.
Myn lief Fransyntje.
Neen, 'k heb dat niet in myn zin CONSTANt.
Myn zoete meisje, laat ik op je liefde hoopen.
Hoor 'k zal te Kermis jou een braave Vryster koopen.
Ik wil geen kermis pop, wat zou ik daar me doen?
Wel, Karel, zulk een Wyf, die kanje makk'lyk voën.
't is nu ten slechten tyd, te denken om het trouwen, Zo ik het heden deeze, het mogt my morgen rouwen.
Het trouwen blinkt wel mooi, of 't goud en zilver was, Maar neen, men raakt haast met de slippen in den as, neen, vaar, 't is geen spit aan.
Fransyntje.
't zal niet weezen.
Gy zult veel eer, als my, een klooster klop beleezen, hoewel ik graag beken, gy zyt wel reedlyk fraay Maar je ambacht is te slegt, ja drommels slegt, lakkay.
CONSTANt, zytge uit een diamant gek lonken?
Zo trots, Fransyn.
Ja als een kats kop, bloed!
Hoe wou ik daar meë pronken, zo ik 'em had, ik liep wel dwars gelyk een krab, Ik pufte Braband, met haar gantsche Jufferschap.
'k Wil dat gelooven, maar ei!
hoor, Fransyn, myn Vader... frankyn.
'k heb nu geen tyd, hier na spreekt gy me wel wat naader.
Als myn gelegentheid, het beeter ons toelaat, dan word er van die zaak diepzinniger gepraat.
Kareltje.
Wat zal het weezen?
Laat ons....
Een kusch, Fransyn, niet meër, zo waar.
Na dezen, k heb zeker nu geen tyd, myn juffer wacht my al.
Mag ik dan hoopen op uw liefde?
Wel, ik zal Daar eens aan denken, 't hoeft zo niet te post te loopen, se wilt zo haastig in het warmocs, 'k laat u hoopen, Indien ge wilt, En zo je dan wat zoet kund zien, krygt gy daar na, in plaats van een zoen, noch wel tien.
'k zal dan zo vies niet zyn, als ik ter deeg zal weeten Van waar gy zyt, en hoe ge uw leeven hebt versleeten, Dat moet voor af gaan, want ik ben daar niet van t'huis Los toe te grypen, als een pracher na een Luis.
't is zulk een slechtertje, als Knechts en Meiden trouwen.
Want als men trouwt diend men malkander wel te houwen.
Je moest van 't volk niet zyn.
die zoeken na een Bruid.
En Digitized by Google TOONEELSPEELDER.
En schoppen die daar na met vreugd ter deuren uit.
Dat zou niet lyken, vriend.
Je zoekt me wat te plaagen.
Ik wensch dat Heintje pik, myn mag de kop afzaagen, Indien ik immer de gedachten hebben zou, ontrouw te weezen, aan myn echt getrouwden Vrouw.
'k zal u zo eeren, zo ontzien, en zobeminnen, ja..... FRANSYN.
Als de kat de muis niet waar?
Zyn uwe zinnen, dan steeds geneigd om al die voorslag, die ik doe Niet eens te achten?
ik ben het hier al moê.
Eil Karel, laat my gaan, hoe zal 't noch met u lukken?
Laat my van uw mond maar een lief zoentje plukken.
Ik laat u eer niet gaan, stel doch myn hart te vreën.
Hou waar, daar is 'er een, wel brusser dan meê heen.
Hoe zoet smaakt my die kusch 't schynt my aan 't hart te raaken!
Afgrysselyk, niet waar?
ik zouw'er schier of braaken.
Ik draag u zulk een min, myn liefde is trouw en groot!
Als de aap draagd tot zyn jong, jy duuwden my wel dood, als gy my had.
ik zal daar zorg voor draagen, want dood geduuwd te zyn, zou my heel niet behaagen.
Is dit maar een begin?
Je breckt me schier de nek.
Wat zou het eind dan zyn, wat drommel!
wordje gek, je zoud me zeekerlyk wel aan twee stikken breeken, wierd ik je wyf, o neen, ik laat het liever steeken.
EELhart, FRANSYN, CONSTANt.
Kom, Karel, onze plicht verbied ons hier te staan, wy moeten Juffrouws last terstond volvoeren gaan.
Dat is een schiklyk borst, een knecht gelyk een paerel!
Dag, liefsten.
Dag, Fransyn.
Dag, lodewyk.
dag, Karel.
FRANSYN alleen.
Uffrouw, ze zyn al weg, gy kunt nu binnen treen.
SOFIa, FRANSYN.
Hoe trillen al myn leeven, wanneer ik denk, wat my de liefde doed beginnen.
Al wisje wasjes, stel die praat maar uit uw zinnen.
'k verzeker u, gy hebt uw zinnen wel gelegt, want Digitized by google tooneelspeller.
Want Lode wyk, juffrouw, is zekerlyk geen knecht, in 't minste niet.
Waar uit kund ge deez' waan vermoeden?
Dit is geen waan, o neen, ei!
hou dat my ten goeden.
Hy riep zo daadlyk noch Lakei, schenkt my de wyn.
Waarom zou Karel voort zo onderdaanig zyn?
En dienen hem terstond met alle eerbiedigheden met ongedekten hoofd en neender gebooge leeden?
Maar is het waar, Fransyn, het geen gy my daar zogt?
Ik zag het, ja gy zyt getrouwlyk onderrecht.
Ik zal 't u zelf doen zien, wilt gy my niet gelooven.
Daar staat de fles met wyn, het gaapt gelyk een oven, t zal om uw min zyn, dat hy zich zo laag verneërt.
Gy zult het wel haast zien het geen gy zo begeert.
Sofia. laat ons eens zien, of wy hier ook iets kunnen vinden, dat deez' verwerde knoop mogt eenigzins ontbinden.
Ik heb om deeze reën haar beiden uit doen gaan, Zy hebben nog zo kort haar boodschap niet gedaan, Wy moeten nu na 't eind eens van dit kluuwen zoeken.
arme sloof!
Jou geest zal noch uit liefde spocken.
Maar, juffrouw.... sofia.
Zwyg, Fransyn, hier leid geschrift, weest stil Men schryft wel menigmaal, t geen men niet woeten wil.
Het lykt een rym gedicht.
Ik zal 't eens leezen.
FRAN. deschrandere fransyn.
Dat zal gewisselyk op zyn beminde weezen.
Sofia leest.
Hoe aangenaam streelt my het licht, van dat zielrorrende gezigt.
't geen my hier houd als opgeslooten, In deeze lieve vankenis Daar al 't vermaak myns leevens is.
O minl wat heb ik reeds al gunst van u genooten.
Slaak my van myn boeyens niet, Voor dat myn hoedster myn verdried, door mededoogen, komt verlichten, Als haar myn staat bekent zal zyn, En hoe ik door de min verkwyn, zal mooglyk haar myn smart tot wedermin verplichten.
Deez woorden hebben my tot aan de ziel geraakt!
Het kan niet beter zyn al waar 't van Cats gemaakt.
Hy komt door dit gedicht, zyn meening klaar te toonen, 'k verzeker u zyn min doed hem als Knecht hier woonen.
Dat kan wel mooglyk zyn, Franzyn, dat hy my mind, maar 'k ken zyn afkomst niet.
Weg, weg, de liefde is blind.
Als hy maar eerlyk is, en vroom wat kan 't u scheelen, want gy zyt ryk genoeg, gy kunt hem braaf mee deelen.
Oprechte liefde, ziet geen schat noch rykdom aan, dat huuwlyk deugd net, dat om geld slechts word gedaan.
Als ik al wilde, hoe zou ik maarmeer beweegen?
I FRANSYN.
Slaapt eerst een nacht by hem, wel wat 'er aangeleegen.
Een kostelyken raad, myn moeder.
Die 's niet wys.
Die Vrouw is alzo kout gelyk moscovisch ys.
Zy kent die drift niet meer die ons zo t hart ken raaken, Dat gy nooit trouwden, zou geen kleintje haar vermaaken, of t moest die ouwe zyn, dan wierdie een ryke Vrouw, dan zatje warmpjes met jou voetjes in de kouw.
Was ik als jy, Juffrouw, ik nam altoos geen ouwe bok gaan trouwe, kyk zulk een zuiglam zou een ouwe bok gaan trouwe, dat was een schoon vermaak.
Maar zie e ens toe.
Een raar geval, hier steekt de sleutel in de kist.
Gut dit komt wonder wel, hier zal de bommel breeken, Of t groot of klein hans is, dat zal nu klaarlyk spreeken.
Doe op de koffer, zoek ter deegen, met gemak.
Wat hebt gy daar, Fransyn?
Een doos met snof toebak.
Ik moet eens suuiven.
Maar, o dood!
o pestilentsy!
Hoe stark is dat, dat is vervloekte Colosjentiy!
Ik kan niet kyken uit myn oogen.
't is uw schuld, dat 's manne kost.
Ja toch, de doosjes, schoon vergult, vol snuif toebak, ei hoor, dat moet ik uw eens vraagen Waarom de juffers die in haare zakke draagen?
K loof om te snuiven?
Dat geloof dat staat u vry, Maar gy zagt nimmer zulk een zottigheid van my.
Jy bent geen snot neus.
Kom je moet al vorder zoeken waeht gy daar?
Een arm vol akkademys boek en.
Sofia, wat zyn 't Komedien?
Laat my eens zien, Fransyn.
't zullen zekerlyk Komedianten zyn.
Zwyg stil, hoe zal t hier met u weezen?
zen?
Meent gy dat and're liën nooit zulke boeken leezen? Dat deftig tydverdryf, daar mannen van verstand Haar geest in oeffenen, de braafste van ons Land, in de eed'le poëzy haar veeltyds beezig houwen.
Maar hoor, juffrouw, je moogt my vrylyk wel vertrouwen, dat zy van veelen ook word meenigmaal veracht.
Van harssenloozen, die wel waardig zyn belacht.
Doen ik voor deezen by myn motje pleeg te woonen, tot Amsterdam, wat zag ik daar al fraais vertoonen, van spel, en kluchten.
Ja, 't heeft wat fraais om 't lyf.
Voorzeker, ja Fransyn, 't is lof'lyk tydverdryf.
Dit is Ifigenie, en waard om voor een Keizer te betaalen.
13 Gespeeld te worden naar de konst.
Ben yfniet wyter, myn lieve Juffrouw, dat je zulke dingen roemt?
Myn overbeste Moër, die heeft ze lang verdoemd, sofia.
Dat was in ouder eeuw, daar wy niet meer van houwen.
Nu is 't een yzere euw, toen was het heel een gouwen.
ik heb het wel gehoord.
Dat zeggen al de lui sofia.
Die luiden benne gek, zwygeerje me verstoord.
Haal uit de Koffer, zie wat datter schuild van binnen.
Wel zeeker ik bekdn dat is wel kostlyk linnen.
Kyk wat een kostlyk kleed!
koerasje een fijoel!
Hier noch een!
wel ik zeg dit 's wel een raare boel!
'k Docht aan die boeken straks het zyn Komedianten, zyn het nu weezer Muzikanten.
En aan dit snaartuig Ik weet werentig niet, hoe ik ze noemen zal.
Dan lykt het wat te zyn, en dan weez'er niemendal.
Wat leest gy?
Titus, door een braaf poeët geschreoven.
'k zag vr eemder treurspel nooit de daagen van myn leeven, hoe wel heel groots gerymd en heerelyk van zwier fransyn.
Ja doch 't is kostelyk, een murf gelyk een stier, en haar als podde wol, je meugt daar wel van spreeken.
'k wou dat ik die Poeët zag hals en beenen brecken, Die van 't begin tot 't eind, ja schier in elken deel, Niet brengt als monsters, en wanschepzels op 't tooneel.
't is wel een schoon stuk werk!
zwyg, de Misantroope.
FRANSYN, met zulke woorden zou men my heel licht verkoopen.
Zwyg noch, zo t mogelyk is, uw ronde zeeuwse bek, die scheert geduurig, met al t geen gy hoord de gek.
Hier staat een aardig dicht, na 'k aan 't begin kan leezen Zo zal het eind daar van heel niet onsmaaklyk weezen.
Al ben ik schoon, liefje, niet machtig en ryk, ik ben ten minsten als myns gelyk.
Al heb ik geen goed, al heb ik geen goed, De beste rykdom bestaat in 't gemoed.
Neen zeker dat 's heel goed, 'k wil daar niet tegen stryen, Dat 's vroom en heel oprecht, dat wil ik graag belyen, Zie, juffrouw, zulk gerym, dat acht ik zeeker goed, Dat is veel beter als van 't beest met schoorsteen roed Besmeerd, en slimmer noch, indien my ymand porden, ik ben een drommel, en ik wil een duivel worden als zych.
Gy suyt braaf op, en pronocieert heel fyn, gy hoorde zekerlyk een Acteures te zyn.
Wat is dat voor een biest?
Dat wou ik gaaren weeten?
Ei zeg, me juffer, moet men daar ook brood toe eeten?
'k Wil graag bekennen, zulk een dier en kan ik niet, 'k loof 'er geen drommel in de hel is die zo hiet.
Ei, zeg toch wat het is?
Een speelster.
FRAN Digitized by google tooneelspeller.
15 FRANSYN.
Ik, ik een Speelster!
Wel wie zou myn kyken willen?
Myn geestig troonitje, daar yder bang van ziet, is al zo aardig, of je een uil zaagt in 't verschiet.
Als t een van twee moest zyn, zou jy de beste weezen, Want jy bent mooi, jy hebt meer proffessy geleezen, want kwam ik op t ooneel, zo was het spul verbruid, van boosheid smeed het volk wel al de glaazen uit.
Nu al genoeg hier van, ik moet wat vorder leezen, En zien wat dat het eind van dit gedicht zal weezen.
Ik laat de gierigaart na schatten zien, En den staatzuchtigen na het gebien.
Begeer, o myn schoon!
'k begeer, o myn schoon'!
Geen konings Scepter, noch kyzers Kroon.
'k word door dit zoet gedicht in liefde weg gevoerd!
Achl uw vermoogen, min, heeft my het brein ontroerd!
Wanneer ik lodewyk.
Wilt dit gedicht gelooven, oprechte liefde, gaat het geld en goed te booven.
Sofia leest voort.
Want de rust en opperste wellust, leid, In een onbekommerde vergenoegelykheid, En niet in het geld, en niet in het geld, dat staag zyn meester met zorge kweld.
Daarom, Princesse, zo acht ik meest, De gaaven van uw doorluchtigen geest, En uw groot vernuft, en uw groot vernuft, dat al de waereld braveerd en pust.
Ik moet bekennen dit 's een dicht van groote waarde, 't Verstand te minnen, is de grootste deugd op aarde.
Mogt ik myn zinlykheid na myne wensch voldoen, 'k zou de wyk zyn min, met vedermin, vergoen.
Sofia zoekt voort in de boeken, Karel de stoute, dit s een spel wel waard te looven, dit gaat veel spellen, zelf, hoe fraay ze zyn, te booven.
Dit treurspel, ik beken, is meêr dan rocmens waard, t zyn schoone bloemen door den tyd by een vergaard, Heel braaf en los gerymt, bevryd van styve bochten, die man behoord een krans van Lauweren gevlochten.
Ik gun dat siersel hem, al staat het noch zo stout.
Maar, was ik een Poëet, een braave beurs met goud, zou my veel liever zyn.
Fransyn, neen de Poëeten, die schryven maar om eer en glory.
want die konst die is zo cel, o ja!
Voorzeker dat men onmoog'lyk die betaalt.
Ja, in dat deel Kan ik t gelooven, al ze zoet malkand're vryen, dat s lief en lekker, maar vervaarlyk op te suyen.
Van dood, die honden, hei!
ik zweer, by kris, by kras!
Niet anders als of 't Land vol moordenaaren was, dat is afgrysselyk.
Wil uw hoof daar niet mee breeken, daar kan in alle bei wel konst en voordeel steeken.
Men ziet dat meest de deugd daar in verheven word, En de ondeugd, in een poel van rampen neender gestort.
Francois. gitized by google tooneelSPEELDER.
17 FRANSYN Dat kan wel waar zyn, maar ik kan het niet begrypen.
Gy zyt te bot, laat eerst uw Hersenen wat slypen.
Myn herssens slypen, k wed ik dat wel laaten zal, sleep men daar iets van och.
Zo bleef 'er niemendal.
Maar zeker, juffrouw, is die konst zo waardig te achten?
Nooit loffelyker kwani de menschen in gedachten.
Als datmen voor het volk op Schouwtoonelen speeld, en daar de waerelt in zyn binnenste verbeeld.
Mits dat het sticht'lyk is, en t'effens kan vermaaken.
Zo kan den Dichter best aan 't loon van eer geraken.
Dat s waar, ik heb het uit een boekje eens geleerd.
Hoe dat de rymery geloond word en geëerd.
Dichters winst is, lieve vrinden, Leege beursen, leege spinden, rad eens wat 'er overschiet?
Een vergulde schoone niet.
Die dit geschreeven heeft, die heeft heel wel geweeten, al zyn het vaerzen, neen men kan 'er niet af teeren.
Dat sprookje is al oud.
ziet noch te deeg eens toe.
Vind gy geen brieven?
Sluit dan de kist weer toe.
Sint juttemus, hier zal het wonder daagen!
Wat is 't, Fransyn?
De droes, een zak met Spaansche kraagen, als ik schier tille kan. Zy is by gut zo zwaar Kom elk zyn part daar af, alreë myn lieve man.
'k meen met die oly ook myn zakken braaf te smeeren, ze komt van Lissebon.
zoud gy begeeren 't geen u niet toekomt?
Wel ik vind 'et, dat is raar.
Maar in eens anders kist, Fransyn, is dat niet waar?
Daar docht ik niet eens om.
Maar wat ze 'er aan bedreeven, 'k zal 't dan maar leenen, om 'et nimmer weder te geeven.
Legweg het geld, Fransyn.
maak dat gy my niet sard.
Ja wel, juffrouw, zie daar, k ben eerlyk in myn hart.
Maar 'k zou 'er zekerlyk, geen kleine vreugd in raapen, dat ik 'er zo een stik of dertig af mogt kaapen.
Loop na de Fransman metje kaapen, laatze staan Men kan wel hooren, datge uit Zeeland zyt van daan.
Zet voort het geld maar weg, wilt alles weer zo leggen, als het geleegen heeft.
Ja wel, wat zal ik zeggen!
Dit heele werk word noch niet recht van my gevat Ik diende altoos niet, zo ik zulk een katskop had.
K heb u te noodig, laat daarom het geld hier blyven.
Maar is het mooglyk, van zo schoonen zak met schyven, te scheijen, als of ik die nimmer had gezien?
Juffrouw, gun me 'er dan ten minste wat, maar tien.
19 sofia.
Niet een, in t minste niet, of k zal u eeuwighaaten?
O specy manibus, moet ik u zo verlaaten!
Kom, doe de koffer toe, en sluit die alze was, Zy koomen haast weezen.
Fransyn, nu repje ras.
Zic daar, daar leid het geld, maar had ik het gevonden Alleen, ik loof niet dat het bleef zo ongeschonden, men kan wel eerlyk zyn, myn lieve Juffrouw, ziet Al kaapt men wat, dat s juist de grootste schande niet.
Gy woud met and're lien haar geld u dan verryken?
Jan Knols gevoelen zou u wonder wel gelyken.
Juffrouw, waarom dat?
lieve geef eens reen o!
Die achten 't goed van al de menschen in 't gemeen.
Die kaerel had gelyk, gut, kwamen zulke wetten Eens op, k zou op myn hoofd meë een fontansje zetten, al wast een elle hoog, maat, juffrouw, kund gy raan de reedenen van waar die mode komt van daan?
O neen, dat weet ik niet.
Geef reede.
Ik zalze u langen, 't zyn veugelnetten om het manvolk in te vangen.
Wat zou het vrouwvolk anders toch met die dingen doen.
't is kostelyk bedocht, wie zou 't van u vermoen?
KATO, sofia, FRANSYN.
Kato.
Au moeijer, au moeijer, en au moom, zyn t huis gekoomen, ze zende may om au.
Zo haast, wie zou dat droomen!
KATO.
in het Solet.
Ga heen, ik volg terstond.
Leid nu het goed weezen zo, Fransyn, als gy het vond?
O ja, juffrouw, wilt daar in 't minste niet voor vreezen.
Sofia, men scheld, t zal Lodewyk en Karel zeker weezen.
Doe op de deur, Fransyn.
Juitrouw, het zal geschien.
Volg dan, wy moeten haar ter deegen eens bespien.
EELHARt, KONSTANt.
Maar, meend gy 't waarelyk, myn vriend, heb gy uw oogen Wel recht gebruikt?
O ja, ik ben heel niet bedroogen.
Ik ken haar al te wel, ik heb t my niet verbeeld t is een tooneelspelder.
't is nu zes jaaren, dat ik heb met haar gespeeld.
Juffrouw Roset te kennen?
En zou ik twyfelen, zo zy my maar niet heeft gekend, zo bennen Wy heel gelukkig, want ze is loos, gelyk gy weet.
Kon zy my niet, ik dank alleen t lakkeijen kleed.
Heeft zy u ook gevolgd aan 't huis waar dat wy woonen?
om myn bakhuis niet te toonen, Ik dorst niet om zien, ik ben 'er mak af als een lam, Maar 'k liep me best, Ja 'k zweeter af, dat geen Straatmaaker te Amsterdam, Daar oit by haalen kon, wil u hier op verlaaten, 'k liep door sloppen en door gaaten, Zy kon niet volgen hert, dat snel wort voort gejaagd, Gelyk een schichtig Wanneer de Jaager het met hond en spriet belaagd.
Dat steld my weder gerust, want kwam zy ons te ontdekken, zo zou het gantsch geheim, van onze list uit lekken.
Maar, a propo, wat zei de Snyer van het kleed?
Is 't niet gedaan?
O neen, het is noch niet gereed, maar 't zal haast vaardig zyn, wil u hier om niet kwellen Ik zal 't in een half uur ja minder, u bestellen.
EELhart, wanneer gy keerd, zo komt hier daadelyk by my.
Min styf myn list, en sterk myn veinzery.
EELHARt, CONSTANt, FRANSYN, van binnen.
Komt gy zo haastig weer, dat had ik niet gedacht.
Hebt gy myn kamisool, myn vriend, niet meê gebragt?
Hoe had gy andere gedachten?
Hoewel de snyer my noch eenigzins deed wachten.
Zie daar, daar is 't.
Zie toe, kan men ons ook bespiën?
Neen, 'k heb Sofia by haar moeder straks gezien.
En ook haar oom, daar is voor ons nu niet te schroomen, men zal zo lichtlyk ons nu niet verrasse koomen.
Vergeef my deze list, 't werd om uw min gedaan, myn engel.
EELHARt trekt het kamisool, daar een Ridderschap op gehecht is, onder zyn boove kleed.
O de min, heeft haar al gaar gebraan.
'k wou dat ik myn Fransyn, zo kon tot min beweegen.
Maar 'k sta waarachtig met myn vryery verleegen, de meid mind my niet veel.
Zo 't schynt.
Recht uit gezeid, gy krygt de juffer noch wel eer als ik de meid.
Dat loof ik zekerlyk.
EEL Digitized by Google TOONEELSPEELDER.
23 EELHARt.
Geen nood, wilt daar van zwygen.
Kryg ik Sofia, zo zult gy Fransyn wel krygen.
Maar 'k heb zo daadelyk, terwyl ik eenzaam zat.
En ik myn treurspel, dat ik maak, in handen had, een droevig voorval op de jagt daar in geschreeven.
Hoe een verwoede beer de Prins dacht om het leeven Te brengen, wyl hy zich vermaakte op de jagt.
'k zal 't pronontieeren, neem de woorden wel in acht.
dienaar, belp!