floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
MYn alderliefste seer beminde Suster, de ongelegentheit des Winters tijdts heeft ons tot noch toe belet, dat wy in lange van malkanderen geen tijdinge ofte schrijvens gehadt hebben, daerom was mijn uwen brief vanden xijder voorleden Maendt Martius, uittermaten lief ende aengenaem, ik hebbe daer uit met blijdtschap verstaen uwe l. ende uwe l. Kinderen gesont- heidt, Godt zy gelooft, ende wil de selve voorts lange tijdt tot uwe saligheit continueren, mijnent halven ende aengaende mijn Kinderen, die hier by mijn zijn, danken wy mede sijne Goddelijke genade; Met droef heidt heb ik voorts verstaen het overlijden van mijne gunstige vrienden, Schaft, Hases ende Soop zal: gedachtenisse, ende de sobere gesteltenisse van Aef Jans Dochter, de Heere wil haer bystaen ende geven dat saligh is, hy magh met recht wel saligh uitgesproken worden, die in den Heere ontslaept, ende van sijnen arbeidt ende moeiten magh rusten, dan een iegelijk moet den tijdt verbeiden met langhmoedigheidt die Godt daer toe gestelt heeft, als het na wenschen soude mogen gaen, ik soude mijn mede van mijne droefheden ende ellenden wel gaerne ontbonden ende in de eeuwige vreughde overgeset sien, dan de Heere weet wanneer hy ons daer toe sal verheffen, ende mijn uit mijne benautheden verlossen, tot hem wil ik, in mijnen noodt, alleen mijn toevlucht nemen, met een vast betrouwen, dat hy eens mijn Ziele verlossen sal uit de handen van mijne vervolgeren, dat hy mijn Ziele sal trekken uit dese gevangenisse, op dat ik in der eeuwigheit sijnen name magh loven met alle Heiligen.
Wilt Su Hermans van mijnent wegen groeten, ende haer seggen dat ik in het overlijden van haer Man zal: mijn goede vriendt, bedroeft ben: Doch des Heeren goedtheidt bespeure ik weder daer in, dat hy mijn in plaetse van dese overledene, met een nieu sonderlingh toegedaen vriendt gesegent heeft, aen den welken uwe l. desen ingeleiden 't zy door Simon Arentsz.
ofte selfs, sal gelieven te behandigen, ik magh mede wel seggen, dat de Heere niet en slaet, ofte hy salft weder, sijn naem moet gepresen zijn in der eeuwigheit: Ik en twijffele niet of metter tijdt sal de goede sake ende mijne ontschuldt wel bekent worden, want Godt laet wel toe voor een tijdt dat de gerechtigheidt wat verdrukt wordt, maer niet dat die t'eenemael soude werden onderdrukt: De Heere, hope ik sal mijn sterkheit verleenen dat ik onder den last niet en beswijke, al ist dat het hem laet aensien na menschen oordeel datter voor mijn gants geen hoop, van uit dese Kerker oit in mijn leven te mogen komen, voor handen is, wat mijn Kinderen op haer versoek verkregen hebben heeft uwe l. uit mijn Dochters ontwijffelijk wel verstaen, daer uit wel te bemerken is, dat ik genen troost en hebbe te verwachten, dan 't gene by de menschen schijnt onmogelijk, is by Godt altemet anders geschikt, daerom moeten wy op hem vertrouwen, ende met langhmoedigheidt den tijdt verwachten: Ik hope dat uwe l. eens consent sal verkrijgen om by mijn te mogen komen; de Heer Sonk, als hy nu in den Hage sal zijn, sal mijn Kinderen in hare versocken, hope ik, wat behulpelijk, ende de oude kennisse gedachtigh zijn: Mijn Soon Adriaen is inde derde Maent by mijn geweest, als hy weder sal afgaen, denkt hy, soo het Godt gelieft, uwe l. ende sijn Nichten eens mede te besoeken, mijn dunkt dat uwe l. nu geen reden heeft te klagen van dat sy niet over komen, hoewel ik weet dat uwe l. dat niet en verveelt, ende desen voorts eindende seer lieve ende beminde Suster met mijne hartelijke gebiedenissen, aen uwe l. midtsgaders uwe l. Kinderen, Aef lans soo sy noch leeft, mijn Neef Merens met sijn Huisvrou, Cornelis Veen met sijn Huisvrouwe, Dirk Brouwer met sijn Huisvrouwe, Duifgen Hogerbeets, ende alle andere vrienden ende goetgunstige, zijt alle te samen Gode almaghtigh bevolen.
Uit de gevangenisse tot Loevestein, desen 13.
Uwe seer l. ende dienstwillige broeder R. HOGERBEETS.
't Sal uwe E. ook gelieven mijne hartelijke gebiedenissen te doen aen allen.
Uit mijne gevankenisse, desen 26.
Uwe l. seer gunstige ende dienstwillige Oom R. HOGERBEETS.
SEer waerde ende beminde Neve, Ian Beets mijn Neve nu van mijn scheidende, heb ik niet konnen laten hem dit memoriken aen uwe E. mede te geven, ende daer by uwe E. van herten te bedankken, van de goede gunste ende affectie, die uwe E. mijn in dese mijne ellenden door uwe E. Christelijke troost-brieven heeft geopenbaert, ende voorts aen de mijnen datelijk bewesen, soo langh ik leve sal ik de selve met een dankbaer gemoedt altijdt gedenken, ende na dien ik nu geen ander vergeldinge doen kan, soo bidde ik Godt dat hy dese mededooghsaemheidt aen ons bewesen, uwe E. ende de uwen door sijne genadigen zegen wil beloonen, mijn gelegentheidt alhier is noch de selfde, als te voren, de wachten al even sterk, de toesicht van niet te ontfangen of af te senden, immers soo strengh, niet-tegenstaende dat nu soo vele Iaren verloopen zijn, dat ik hier geweest ben, daer uit wel is af te nemen dat voor mijn geen hoop van eenige verlichtenisse by de menschen is te verwachten, maer dat ik al mijn troost van boven uit den Hemel hebben moet, die ook vast ende seker gaet, in der voegen dat de selve door geen gewelt noch maghten in eenigerley wijse kan belet worden, dese dan sal mijn gewerden ter bequamer tijdt als 't de Heere belieft ende mijn saligh is, Ik verlangh wel na mijne ontbindinge ende bevrijdinge van dese ellenden, maer den tijdt is noch niet gekomen, den strijdt moet eerst volstreden zijn, eer wy ter glorien mogen ingaen, ende den eeren-krans ontfangen, dese is toegeseit alle den genen die ten einde toe haren wacht uitstaen, ende niet door de tempeesten, koude, lange wintersche nachten daer van afgeschrikt worden.
De Heere wil daer toe mijn met sijnen Geest bekrachtigen, op dat ik mijnen strijdt volendight hebbende, het geloove ende een goede conscientie magh behouden, Hy wil ook uwe E. met sijn seer l. Huisvrouwe, mijn seer beminde Nichte, midtsgaders uwe E. seer l. Kinderkens met sijne gaven zegenen aen Ziel ende lichaem ende voor alle quaedt, in goede gesontheit bewaren.
Zijt hier mede van mijn seer hertelijk alt'samen gegroet, 6 Octob.
Uwe E. gants gunstige ende dienstwillige Oom R. HOGERBEETS.
SEer waerde ende beminde Suster, hoewel ik nu onlancx een briefken aen uwe Egeschreven hebbe, soo en kan ik nochtans schrijvende aen mijn Kinderen, niet laten om daer beneffens mede aen uwe mijne hertelijke groetenisse over te senden, midtsdien ik wete dat die u niet te veel konnen toekomen, wy zijn hier, God lof, noch alle te samen welvarende, hope sulx mede door des Heeren genade van uwe E. ende mijn l. Nicht, en uwe l. Kinderen, midtsgaders alle de vrienden, mijn Dochter Christina hoore ik, is tot uwen huise niet wel geweest, doch ik hope dat sy weder gebetert is, 't schijnt dat de Heere gelieft uwe l. noch nader de ongemakken van mijne gevankenissen deelachtigh te maken, wy moeten in alles nemen patientie, soo het den goeden Godt gelieft, die best weet wat ons ter saligheidt van nooden is; mijn Dochter Machtelt met haer Man zijn tot Rotterdam, met meninge om voorts te reisen na den Hage, ende te vernemen of men nu niet weder voor mijn soud' mogen vernieu- wen het versoek, 't welk in de voorleden Winter is overgegeven.
Dan ik hoor dat de Raedsheer Sonk daer niet en is, ende dat het noch geen vergaderinge is van de Staten van Hollandt, sonder welkers by-een-komste in die sake niet en kan werden gedaen: eenige hadden voor desen wel gemeent dat uit Vrankrijk wel wat goedts voor mijn soud mogen komen: maer hoewel datter gelt ende volk gekomen is, soo en hoore ik nochtans van 't andere niet: wy moeten onsen hoop niet stellen op menschen, dan alleen op Godt den Heere, die sal komen als 't ons salighst is: het vleesch soud' wel wat meerder ruimte begeren, maer als 't den Heere niet en gelieft soo moeten wy ons gerust stellen.
Puppius ende Niëllius zijn noch by malkanderen, haer Huisvrouwen en zijn by haer noch niet geweest: Puppij Huisvrouwe is op 't Fort geweest, ende heeft haer Man over de Gracht mogen sien ende spreken: maer is niet op 't huis geweest.
De Heer wil haer ende mijn sterken met sijn genade, ende ons krachten geven, dat wy ten einde toe in sijne liefde mogen volharden.
Zijt van mijnent wegen met uwe l. Kinderen hertelijk gegroet: groet ook Dirk Iansz.
Veen, Merens, Simon Aertsz., Brouwer, met haer Huisvrouwen, Aef Ians, Duifjen Hoogerbeets ende alle andere vrienden, ende zijt Gode bevolen.
Uit mijn gevangenisse, desen 25.
Junij 1623.
Uwe E. seer dienstwillige Broeder R. HOGERBEETS.
Vergeet doch den Heere Doctor niet hertelijk van mijnent wegen te groeten.
Iano Beetsio S. P.D.
COgnate Charissime in Christo.
Hornam.
Responsum ad priores tuas literas, jàm ante duos menses filio meo tradidi, ut ad te id perferendum curaret; verùm ipse commoditate temporis & tabellariorum destitutus, non tàm citò mandato munere perfungi potuit.
Quare ne me tui putes oblitum, aut amoris in me grata signa agnoscere, si tardiùs meae ad te te literae perveniant: nosti horum locorum & personae meae afflictam conditionem, nec opus est me ulla alia apud te excusatione causam hanc meam defendere.
Te eo, quo coepisti modo perge, & nitere hasce meas solitudines tuarum literarum suavi & optato alloquio, interdùm allevare.
Hoc ipsum nec inutile erit, habebis enim quorum te in scribendi stylo aliquandò exerceas; & nisi tot malis jàm victum, imò fractum esset meum studium, ego & tibi quandoque possem proponere ea, quae fortè non indigna auribus essent.
Sed jàm quià non quimus, ut volumus, ea, quae possumus, praestabimus.
Quae postremis tuis literis Prid.
Kalend.
datis, mihi scribis, ego tibi ex hâc luctus domo, eorum hominem verè pium, & virum optimum, uti & ejus edita scripta testantur, die nono hujus mensis Martij, hectica febre confectum, hic animam suam apud fidelem conditorem in beneficentia deposuisse & corpus terreste Gorcomij esse sepultum.
Ità justus perit, & nemo est qui secum expendat, quâ ratione Deus id faciat.
Te verò, ut constanter me ames, quemadmodum eruditionem tuam & virtutes quorumvis officiorum cultu aeternum sum aestimaturus.
Scribebam haec raptissimè inter alias ex aliis natas plurimas occupationes.
Quare, vale, Vir diligentissime, & fac quam primùm intelligam, nihil à me commissum esse, ob quod amore tuo, quem sanè maximi facio, indignus possim videri.
Hisce vale iterum, mi Cognate, salvere te & cunctos amicos, ut Matrem tuam, Brouwerum, Veen, cunctósque amicos volunt omnes nostri.
Raptim è Castro Lupesteno 10.
COgnate Charissime, Hornam.
Ad binas, quas ad me dedisti literas, citiùs rescripsissem, nisi temporis incommoditas id hactenùs impedivisset; nunc commodâ oblatâ occasione, diutiùs id differre nolui.
Pergratum mihi est intelligere, quod pristinae valetudini per Dei gratiam restitutus, studiorum tuorum cursum peragere in animum induxeris: in hoc laudabili proposito, ego tibi faustum felicémque successum à Deo opto, nec dubito, quin eum sis, per ejus gratiam, consecuturus, si ad ingenij felicitatem, quam Deus tibi largitus est, sedulam adjunxeris diligentiam, & à pietate verique Numinis cultu exordia sumens, quotidiè, post matutinas preces Deo oblatas, in Novo Foedere seù Testamento, summa cum veneratione & animi attentione caput unum atque alterum perlegeris, eumque librum tibi planè familiarem feceris, est enim fons unicus verae sapientiae tàm divinae quàm humanae, in quo nullum verbum est, quod non habeat grande aliquod, & admirabile arcanum; quare in maximo pretio tibi habendus est.
Si posthac improbo labore ad ordinaria studia accesseris, habebis Deum propitium: Ethices studium in hisce velim ne negligas, sed juris naturalis primaevi scientiam tibi diligenter compares; est jus illud immutabile, quod utique apud omnes gentes & nationes peraeque observatur, haustum ex divinâ mente, & nisi caetera jura, gaudium & civilia, cum hoc conveniant, juris nomen non merentur; Legum rationes ex hoc jure sunt investigandae, in quibus omnis vis & potestas legis consistit; quare ad harum cognitionem consequendam juris studiosus quàm maximè incumbere debet.
Locorum communium confectionem, ex quibus tanquàm ex penuario quodam, necessaria & minus obvia, cùm res postulat, promuntur, haut tibi inutilem fore autumo, sive eam ad institutionum methodum, sive alphabetico ordine disponas.
Unum hoc restat, cujus te memorem esse volo, ut in hac tua juvenili aetate, in viâ lubrica & Herculis bivio inter adolescentes varia vita & moribus constitutus, providè circumspicias quibuscum converseris, neminem admittas quam qui te meliorem facere potest; recede à vitiorum exemplis, serpunt enim vitia & in proximum quemque transiliunt, & contactu notent; Ebriosus convictores in amorem vini trahit, impudicorum coetus fortem emollit, at bonorum virorum conversatio etiam in pravum inclinantes animos, ad rectum revocat, paulatim enim descendit in pectora, & vim praeceptorum obtinet, frequenter audiri; imò & occur- sus sapientum juvat, & est aliquid quo vel tacente proficias.
Haec ego monita tibi paterno affectu proximo, & Deum oro ut iis accensus, per viam virtutis omnibus diebus vitae tuae incedere, & ad felicem optatúmque tuorum studiorum contingere possis.
Hisce vale, mi Cognate, ac vitrico, matrix D. D. Conss.
D. Doctori, ac omnibus amicis plurimùm ex me salutem dicito, Lupesteni 14.
Ianuar.
Tuus, quem nosti benevolus cognatus R. HOGERBEETS.
SEer waerde beminde alderliefste Suster, 't is mijn leet, dat mijn brieven, die ik al in Januario van hier afgesonden heb, door de onbequaemheit des tijdts ende 't gebrek van de gene daer mede men die soud' hebben mogen bestellen, zoo langh onder wege gebleven zijn; dan dat is mijn weder lief ende aengenaem, uit uwe leste schrijvens te verstaen, dat ghy met uwe l. Kinderen ende alle de vrienden, Godt lof, noch welvarende zijt, wat mijn aengaet ende mijn Kinderen, die hier by mijn zijn, wy danken Godt mede van zijn genade, ook zijn alle de lijdgenoten, nu met mijn ses sterk wezende, noch in goede gezondtheidt, ende uwe goede bekenden hebben mijn laten weten, dat zy u zeer hartelijken groeten, ik en twijffele niet of ghy hebt nu al verstaen het overlijden van den zeer Godtzaligen ende vromen Eduardus Poppius, die op den negenden dezer maent zijn ziele zeer Christelijk den Heere heeft opgeoffert, ende nu voldaen heeft de sententie van der menschen eeuwige gevankenisse, hy is Donderdaeghs daer aen tot Gorcum begraven, de Heere verlost de rechtvaerdige uit het lijden, op dat zy de vordere ongelukken niet zouden beleven.
Hy is gesturven genoch aen de zelve ziekte als mijn zalige Huisvrouwe, te weten van een gestadige slijtende koortze, dan hier van niet meer, een yegelijk magh de reste bedenken.
De Heer ziet alles, ende zal ook alles nazoeken, elk magh voor hem zien, ende hem bekeeren terwijle het noch tijdt is.
Aen mijn Dochter op Uitrecht en heb ik zedert het ontfangen van uwe l. brief niet geschreven, nu het open water is, hope ik dat uwe l. haer van haer saeke al sal geschreven hebben.
Onzen goeden ende zeer waerden Broeder D. Nielle heeft op mijn begeert dat ik doch niet laten zoud' uwe l. ende ook Dirk Jansz.
van zijnent wegen zeer hartelijk te groeten, hy is zeer bedroeft in 't afsterven D. Poppy, ende ook voor al dat D. Poppius niet mocht verkrijgen, dat hy op 't leste eens zoud' mogen by hem komen.
Hier mede na mijn zeer hartelijke gebiedenissen aen uwe l. zeer waerde beminde Suster, mitsgaders uwe zeer l. Kinderen, Neef Veen, Meerens, Brouwer, met hare Huisvrouwen, D. Doctor, Dirk Iacobsz.
ende alle goetgunstigen.
Zijt Gode Almachtigh bevolen, 24.
Martij 1624.
Ik heb op Uitrecht geschreven 't gene u l. begeert, doch twijffele niet of uwe l. heeft 't zelfde nu al voor dezen zelfs gedaen.
MIJN alderliefste beminde Suster, uwe l. schrijvens van dato den laetsten May voorleden, heb ik met blijdtschap ontfangen, verstaende daer uit, dat het nu wat beter met uwe l. is, als 't voor henen geweest was; de Heere wil uwe l. gesontheidt voorts meer ende meer versterken tot uwe saligheidt; wat mijn aengaet ende mijn Dochter Marie, die nu eenigen tijdt alleen by mijn geweest is, wy zijn Godt zy gelooft, noch in goeden doene, ik heb voor een week ofte twee mede wat gequelt geweest met een sinkinge in mijn tanden, soo dat mijn het eten wat moeielijk viel, dan het en duerde niet langh, het schijnt ook dat de oude Molenstenen krachteloos worden, ende haer ampt soo wel niet doen en willen als in voorgaende tijden, daer door ik vermaent worde dat 'et gebouw oudt wordt, ende wel haest soude mogen ter neder storten, mijn Ziele soude dan door Godes genade, met een beter logijs werden voorsien, als 't sijne Goddelijke Majesteit gelieft houd ik mijn daer toe gereedt.
Breda, hier niet verde van daen gelegen, is nu, Godt betert, gekomen in des viandts gewelt, waer door hy hier ons vast nadert, of men ons noch langer hier laten sal, ofte op een ander plaetse doen overbrengen, mogen wy, soo ons Godt in 't leven spaert, vernemen.
Op 't versoek van mijn Kinderen en is noch niet gevolght, sy doen wel haer best in 't dagelijx solliciteren, dan het schijnt dat de gemoederen noch daer toe niet gedisponeert zijn om op ons veel te letten, ik denk datter ander swarigheden zijn, die voor moeten gaen, aen ons en is niet veel gelegen, 't is best dat wy onze toevlucht nemen tot Godt den Heere, ende met lijdzaemheydt onze zielen besittende, zijn komste verwachten, hy zal ons niet vergeeten, maer ter bequamer tijdt gedachtigh zijn, ende ons na zijne groote barmhartigheidt uyt alle tegenspoet ende verdrukkinge genadelijk verlossen, ende daer en tusschen ook met zijnen H. Geest ons troosten ende versterken, dit ingeleyde briefken zal uwe l. gelieven te doen behandigen, om dat het wat haest schijnt te hebben, zoo heb ik nu wat spoediger geweest om op uwe l. brief te antwoorden, anders zoud' ik daer mede noch wat verbeydt hebben, om te zien offer noch yet op de Request zoude mogen gedaen werden, 't welk ik dan met eenen aen uwe l. zoude overgeschreven hebben.
Eyndigende voorts dezen zeer l. ende beminde Suster met mijne ende mijns Dochters Maria hartelijke gebiedenissen aen uwe l. Dochters mijn zeer l. Nichten, ende alle goede vrienden ende toe gedaene kennisse.
Zijt alle te zamen inde bescherminge des alderhooghsten bevolen.
Uit mijn gevangenisse op Loevestein, dezen 15.
Junij 1625.
Uwe l. zeer beminde ende dienstwillige Broeder R. HOGERBEETS.
MIJN alderliefste beminde Suster, hoe mijn Kinderen in den Hage met hare verzoeken gevaren zijn, twijffele ik niet of uwe l. zult 'et van haer al verstaen hebben, het schijnt, dat het Godt den Heere noch niet en gelieft dat ik eenige verlichtenisse, ik laet staen geheele bevrijdinge van mijne langhduerige gevankenisse zoud' mogen bekomen, ende dat het niet dan ydele geruchten zijn geweest, die men te voren zoo binnen als buiten 's Landts van mijne ontslaginge heeft uitgestroit; dan mitsdien ik d' zelfde, na de kennisse, die ik alhier bekomen hadde, noit voor waerschijnlijk heb konnen aennemen, zoo ben ik ook nu daer inne zoo zeer niet ontstelt, maer ben wel getroost van den Heere alles te verwachten dat hem gelieft, 't zy in leven ende sterven, mijn toe te zenden, ik vertrouwe dat hy mijn alles tot mijnen besten zal stieren ende beleyden, moet ik hier in eenzaemheit van de menschen afgesloten zijn, ik hebbe des Heeren tegenwoordigheidt altijdt genadelijk by mijn, die tot noch toe zoo goede zorge voor mijn ende de mijnen gedragen heeft, dat ons niets en heeft ontbrooken, wat reden zoud' ik doch hebben dat ik voorts aen hem eeninghzints zoude wantrouwen.
Dat moet verre van mijn zijn, dat ik met zoodanigh ondankbaerheidt des Heeren groote weldadigheydt zoude bejegenen, de Heere hope ik zal mijn daer vooren bewaren.
Ik meen dat mijn gerustigheidt hier ook veel grooter is als van die geene die nu onder menschen wandelende, dagelijx zoo veel moeten hooren ende zien dat haer niet en gevalt, daer van ik nu geen gebrek en hebbe, ik bekommert mijn met lezen van Godes woort, ende laet de wereldt voorts hobben ende tobben, zonder mijn daer mede veel te bemoeyen, hoe wel ik nochtans Godt den Heere dagelijx bidde voor de welstant des Vaderlants van Godes Kerke, ende aller vromen behoudenisse, het zal uwe E. gelieven dezen bygaenden aen den Heere uwe E. bekent, of zelfs of door Symon Aertsz.
te doen behandigen, ende zijt hier mede na mijne ende mijn Dochters Maria hartelijke groetenissen, ook aen uwe l. Dochters ende alle die Vrienden, alle te zamen Gode almachtigh bevolen.
Uit Loevestein, dezen 5.
Julij 1625.
Uwe E. zeer Dienstwillige Broeder R. HOGERBEETS.
Dominicus Sapma aen Luitgen Dirks Hogerbeets.
Gunstige vriendinne, ende waerde Suster in Christo.
NAer hertelijke salutatie dient desen, u l. Schrijven van dato den 11.
November is my wel ter handt gekomen, waer op ik, nu een weinigh ledigh tijdts bekomen hebbende, niet en hebbe kunnen nalaten iets in 't kort te antwoorden.
't Gene waer voor u l. my gelieft te danken, is gering, ik wenschte my Godt de Heer gelegentheidt gave, om u l. ende verscheiden andere vrome ende trouhertige Lidtmaten onser Gemeinte aldaer wat meerder diensten tot haer behulp in dese droeve gebreeklijke tijden te mogen doen, voor hare over-groote liefde ende trouwe, die 't haer niet en heeft verveelt aen my, den mijnen, ja de gantsche Gemeinte der Heiligen op mijn versoek te bewijsen; met het woordt des Euangeliums door de levendige stemme en kan ik u l. noch de Gemeinte aldaer, voor tegenwoordigh niet dienen, 't welk my ten hooghsten leedt is; hope nochtans, dat u l. des selven dienst voor eerst noch niet en sullen gebrek hebben, met Godts hulpe, voor als noch met een onser waerde Mede-broederen wel versorcht zijnde: schrijven diende, ende soude ik ook al vry wat dikwilder, maer, wat sal ik seggen, 't en kander niet uit vallen, de tegenwoordige sorge der Gemeinte, die ik hier alleen bedienen ende versorgen moet, gelijk noch andere van buiten aen komende occupatien, en willen 't niet toelaten: Bidde over sulx, dat u l. in desen my verontschuldight wilt houden, ende ter gelegentheidt by anderen verontschuldigen, die 't souden mogen schijnen niet ten besten te nemen.
Ik wil mijn uitterste best doen, ende altijdt blijken laten, dat my mijn l. ende trouwe Gemeente van Hoorn, als de Schaepkens waer over my de groote Herder Jesus Christus specialijk tot een Wachter gestelt hadde, al der naest raeken ende aen 't herte leggen.
Het medelijden, dat u l. verthoont te hebben, neffens alle vromen in den lande, over ons verjaeghde ende verdrevene ballingen, die, ofte met groot ongeneuchte buyten ons Vaderlandt moeten swerven, naulijks wetende waer wy zullen mogen verblijven, ofte, met groot perijkel hier en daer in gaeten en winkels ons moeten versteeken ende verschuylen, vluchtende van d'eene plaetze tot de andere, om de wrevelige handen onser Vyanden te ontgaen, 't zelve verlichte mijn smerte, ende doet my vastelijk gelooven, dat sulke medelijders, metten ballinge als mede ballingen zijnde, niet na en laeten met haere gebeden by Godt voor ons te strijden: ik wil daer in ook voor u.l.
ende alle de gene die in eenige swarigheidt ofte droefheydt zijn van wegen de belijdenisse ende voorstandt der waerheydt na mijn krank vermogen, ook mijn beste doen, voornamelijk en wil ik der twee gevangene Heeren, u.l.
Heer Broeders, ende zijns lijden-genoots, beyde mijner hert-lieve vrienden noch in mijne particuliere, noch in de gemeyne gebeden der Gemeynte nimmermeer vergeten, wy weten, hoe ende waerom haere E. E. te lijden hebben, niet als quaedt-doenders, noch om een quade zaeke, maer als vrome Christenen, om de voorstant van Christi waerheydt en 's Landts welvaeren, dit is al de hulpe, die wy verdrukte Kerkken, die trouwe Patriotten ende Vaderen onzes Vaderlandts nu kunnen bereyzen, dat wy namelijk met onze geduerige vyerige gebeden by Godt voor haere E. E. ernstigh strijden; liefdeloos waer ik, ondankbaer onze Kerkken, ende trou-loos het Vaderlandt, by aldien wy in zulx nalatigh zijnde, ons haerer E. E. lijden, banden, ende droeffenisse, niet en liet en ter herten gaen.
De Heere zal het zuchten ende ernstigh bidden van zoo veel duyzent vrome herten in den Lande voor haere E. E. verlossinge eenmael genadelijk verhooren, ende ons met vreughde geven te genieten een Christelijke blijde Victorie van dezen onzen Christelijken droeven strijdt.
Dat u.l.