floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik wil niet lomp, ambassadeur van een gek.
Wat zegt gy dat myn heer gek is, dat zal u het leeven kosten.
Och hy dee wel, die u de huyd wat rosten.
Hoe rammeld dit geboeft?
Weet gy wel waar gy zyt?
Hy eerst spreeken!
weet dat zyn Hoogheid dat niet lyd.
Hier is haar Hoogheid.
Wil haar met ontzag beschouwen.
Dat mag het doen, hy zal evenwel zyn bek houwen.
Den Prince don Ramiro.... don Ramiro, de Prins.... triguero.
Is gekoomen in Tracie.... triguero.
In 't Hof met veel gezins.
En don Fredrik den Prins... isser by met veel Grooten.
Lomp hou je bek, of ik zal u de tanden uyt jou muyl stooten.
Ik zeg de Prins jou galant is daar met een hoopen gestoet.
Twyffeld het Princesje nu nog wat zy doen moet?
't is wel, en 't is genoeg, uw boodschap is begreepen.
't Word tyd, dit leeven vol verdriet, niet na te sliseren, 't Blykt aan de Dienaars, wat de Heeren zullen zyn.
Clorinde volg, en troost my in myn rouwe en pyn.
TRIGUERO, COMACHo.
On Triguero dit Bodenbrood, hoe zullen wy dit best comachen.
Deelen?
Kiest, een van beyde, het kan my niet verscheelen.
't is genoeg.
Is dat niet beter als wel?
't is noch beter, dat ik het in uw keur stel.
Om genereus te zyn, zal ik die nu aan u laaten.
Een genereuze bol!
Hoe eerwaardig ziet hy uyt zyn gaaten?
Neem keur zeg ik, of ik geef u niemendal.
Laat ons uitleggen, wie de keur hebben zal.
Scheeld het u niet meer?
ik wil 'er niet om Raaden.
Ik neem dat genoeg is, met het wel kunt gy u versaaden.
Houd dan genoeg, met het Wel, ben ik te vreen.
Dat genoeg, waar gedenkt gy dat aan te bestéen?
Ik denk 'er een stuk Lant voor te koopen, en als ik het Wel had, daar liet ik jou voor op knoopen.
Dan word het Wel, voor u van my daar toe verleent, gy zult al Cierlyker Hangen, als gy meend.
Zoo een volmaakt Ambassadeur!
wat zou daar al volk na kyken?
De beste hangebast, zou de Vlag voor uw wimpels stryken.
Comacho celdremend kaerel in dat fatzoen overtreft gy my, ik zou niet half zoo cierlyk klimmen als jy.
Ziet, hy treed als een paau die vullis heeft tussen zyn pooten.
Ik wou aan jou wel een ducaton van de Leer verstooten.
Hy verwekt myn gramschap.
Celdrement jorden sta vast.
Ik zal u bewyzen dat uw krop beeter past in de bast.
Trek van Leer.
Ik my van een Loer te zien affronteeren!
Trek uit zeg ik, of ik zal jou de huyt smeeren.
Ik trek immers prul, ligt meer als je begeert.
Myn scheede is droog, z'is in geen zes jaar gesmeert.
Geef my lomp, ik zalze daar uit trekken.
Geeft my uw geweer, dan zal ik uw het myne verstrekken.
'k wed ick kryg 't 'er wel uit.
Ik trek dat ik barst, wat pokken op dit beduyd?
Trek van leer bloden hond, of ik zal u zo vliegende mollen.
Wacht zeg ik, of zal u met het gevest als een os dollen.
Sta vast dan Sinjeur vilder, ik wyk niet een voet.
Hoe zoude ik u doen danssen, was ik Meester van myn eygen goed.
Ik hoor de Princen, pot uyl dat is in jou voordeel, comacho.
Dit geval maakt u bly na myn oordeel.
FREDRIK, RAMIRO, TRIGUERO, COMACHo, Gevolg Fredrik.
Myn heer, zyt gy ook vermoeid of mat van geest?
De Reis is al wat ver, en moeijelyk geweest.
Ramiro.
Had ik het geweeten!
Monfreer, ik was niet vertrokken.
Ik dacht, dat de Vissen, ons op zouden slokken.
Zulke vervaarlyke dieren vind me die ook in de Zee!
Ik docht dat het Land alleen was verzien van slordig vee, dat monster met die groote tant voor het hooft, had viese streeken, ik docht waarlyk, dat het my een oog uit de kop zou steeken.
Wat onderneemt me niet al om een Vrouwmens, is t niet waar, dat het nog te doen stond, k had den brui van het gevaar Maar t lykt datze hier van onse komst niet veel weeten, Voor iemand die van de Reis komt, past wel een stuk eeten.
Ik zie hier Kannen nog Glaazen, hier is niet en brui, als ik het regt zal zeggen 't is onbeleeft van de lui.
Uw Hoogheid moeid zig nu niet met geringe zaaken, De Ryks Princes uw Bruid, zal u aanstonts genaaken.
Het verwondert my, dat zy, der noch niet is, 'k wou dat zy der al was, en sprak van den dis.
Myn broeder, de Princes zal hier wel haast verschynen, den dorst, en honger, moet nu voor uw min verdwynen.
Gy moet bedenken, hoe gy haar omhelst, begroet, op dat uw waardigheid, haar overweegt, voldoet.
Monfreer, wie heeft u voor myn Raad geever aengenoomen?
Als ik niet wist wat ik doen kan, was ik vergeefs hier gekoomen.
Ik haat dat malle Raad geeven, als de pest, 'k zal het met deeze Princes zoo wel stellen, als de rest.
Verwek myn gramschap niet, want ik heb jou Raad niet van nooden.
'k zal zwygen, wyl my 't door uw hoogheid.
werd gebooden Ramiro.
Dan doet gy wel, maar myn Ambassadeurs leiken op de hol!
Licht is dan Jan Haagel al dronken, of vol.
'k hebze al voor twee uuren na dit Hof gezonden.
Of zoude deze botmuylen myn engel niet hebben gevonden?
Och dese lompers ik heb er al om gedogt, zy hebben op de regte plaats daar zy was, niet gezogt.
Abuis myn Heer wy hebben uw aankomste alhier doen weeten Daar is niet aan t fatzoen van uw Ambassadeurs vergeeten De Princes, steekt haar al in een nieuw kleed, Ik kan u verseekren zy maakt haar gereed.
't is een Lammetje.
Ook, zy lykt immers zoet en goedaar, triguero.
Ik verzeeker u zy is uw Hoogheid wel waardig.
Dedig.
Wat weet jy daar van brybaard, of zy dat is of niet?
Dat zal zyn Hoogheid best weeten als hy haar ziet.
Daar heeft hy gelyk in.
zy heeft u ryklyk Boodenbrood gegeven comacho.
Ik heb genoeg verkreegen, daar kan ik ryklyk van leven.
En myn deel is wel, 't is al zoo groot als het zyn.
Al die Cordiaalheid is ter eeren van myn.
Gaf zy ook niet een ryk getal van beleefde woorden?
Tri. degewaandeprins.
Ik meende stom en doof te worden als ik ze hoorden.
't is booven gedagten hoe lieftallig en mild dat zy haar droeg.
Aan my, gaf zy 't is wel, en aan Comacho, 't is genoeg.
Wonderlyk, myn perzoon zal haar ook wel behaagen.
Van my te weinig, daar zal zy niet over klaagen.
'k speur in de RyksPrinces de gaaven van haar geest.
De gift, is even als den Afgezant geweest.
Heer broeder wilt gy u ook niet wat gaan verkleeden?
In 't Hof, gelaarst, gespoort, dat is wat buiten Reeden, een minnaar past een zoet en aangenaam gestel, Ramiro.
Wat een minnaar past, dat weet ik wel, ik wou dat gy wat meer op u zelven pasten, daar ik jou wyders toe van doen heb, dat zal ik jou wel belasten.
Tiguero.
Myn Heer ik hoor gerugt, de koning is op de been, hy naderd ons.
't is hoog tyd naar ik meen.
Hier wat na prullen en drooge wanden te kyken.
Dat verveeld my, 't zou my niet langer gelyken.
TIENDE TOONEEL, koning, PHENICIA, HERTOG, RAMIRO, FREDRIK, TRIGUERO, CLORINDE, NIZA, FLORA, COMACHo, gecolg.
Er goeder uur myn Heer, beschouw ik in myn Ryk, een Vorst, en Erfgenaam, van myn gebied gelyk.
Dat wy uw Hoogheid met eerbiedigheid ontmoeten.
Ik om geen faut te begaan zal u eveneens groeten, en ik zeg al het zelve dat gy hebt gezeid.
Wel ik beken, dat is een groote voorzigtigheid.
Hy spreekt niet, of de Gek word als hy gaapt vernoomen.
En gy don Frederik, myn Heer, zyt welgekoomen.
Voorwaar dat is hy, die met eerbied en ontzag 't Geluk erlangt, dat hy uw voeten kusschen mag.
Wat onderscheide taal!
Wat groot verschil van zeeden!
Phy. digitized by google ALS MEN TNIET verwagt, of 10 Phenicia.
Wat ongeschikte klomp!
Wat welgevormde leeden!
O welk een schoonheid!
Daar het oog zig in verblind, daar voor de koelste Ziel zig veel te swak bevind.
Zal die het deel zyn van een Broeder zonder gaaven?
Ach wist hy hoe myn Ziel zig blindlings voeld verslaaven.
Zyt welgekoomen prins.
Dat dunkt my waarlyk niet.
My dunkt, dat het hier vry wat droogjes uitziet.
Aan iemand, die van de reis komt, niet een dronk te prezenteeren, dat zoude ik in myn Hof achten voor gekscheeren.
Vertoon de RyksPrincesse uw liefd', begroet haar als uw Ramiro.
Ik zeg noch, door een drooge keel wil het niet uit.
Ook heb ik tot zulk een zaak wat assurantie van nooden.
Uw Majesteit, is het wyntappen hier ook verbooden?
Ik sta verbaast, op het gezigt van uw Kind, 'k geloof niet dat me der een zo schoon in Athenen vind.
Princesse, zult gy de reis met my wel durven waagen?
Ik zal u trouw dienen, gy zult over my niet klaagen.
Monfreer is een vryer, die wat styf is in de bek, Maar anders is het niet als een winkel vol gebrek.
'k bevind uw heusheid toond ons wonderlyke gaaven!
Had ik myn Broer van de dood niet gered, hy was in een bruinvis begraaven.
Hy struikelde of hy wat te veel gedronken had op de boord van het schip, hy was al aan t storten, maar ik kreeg hem by een slip van zyn rok, die zo sterk en konstig was geweeven, dat zy naast my t behoud was van zyn leeven.
Is 't zo niet waarde Free Wat komt dit hier te pas?
Ach dat ik derwaarts met hem niet vertrokken was!
Komt 'er nog geen wyn?
Dan zal ik ze hier of daar laten haalen?
Ik heb geen geld gebrek, ik kan ze noch betaalen.
Uw Hoogheid, volg my, op dat hy zig wat verfrist, is in het naast vertrek van alles opgedist.
Wel gezeid, eerst wel drinken en eeten, 'k heb Digitized by google de gewaande privilegin.
'k Heb dezen morgen maar tweemaal ontbeeten.
Princesse, als ik wat gesmult heb, wagt my dan wederom, dan zal ik het uw eerst met ernst zeggen, waarom dat ik kom.
PHENICIA, HERTOG, CLORINDE, NIZA, FLORA.
't mooglyk, zulk een Lomp een groote Prins gebooren!
Hier heeft de Kroon het Bloed, of 't Bloed de Kroon verlooren.
Dit monster, diende best de koeyen in haar trog, hy is een Boer gelyk, gevoed met varkes zog.
Myn oogen, zullen eer een eeuwge nagt bedekken, er zy hem eenig straal, of blik van gunst verstrekken.
Hoe komt den koning van Athene aan dit gedrocht?
Schoon men het gantze rond van t wyt heel al doorzogt, men vond geen plomper dier by, Arrabiers of Mooren, als deezen Dorpling, voor d'atheenze Kroon gebooren.
Nog zegt ons het gerugt dat hem de Vader mind, En boven Fredrik in gestalte en deugd bevind.
Dan moet de Vader niet veel van de Zoon verscheelen, Elk zoekt met 't geen hy lieft te mallen en te speelen.
Maar in de tweede Prins, ontdekt zig een gemoed, Dat waardig is, aan d'eer van 't Vorstelyke ploed.
My dunkt op uw, gerugt van deze Zot te hooren.
'k ga derwaarts, hy verveeld my.
En myne ooren, zyn moede van zyn klap.
Ik volg myn Schoone na, hertog.
En doe haar kennen, dat ik om haar min verga.
FLORA, neiza.
Is dat een groote prins?
het mogt een Woudaap weezen, Flora.
Daar is niet Prinslyks op zyn Boers gelaat te leezen.
ALS MEN TNIET verwagt, of niza.
Dat ander Prinsje ziet 'er niet onsmaaklyk uit.
'k Was wel te vreeden, dat hy my koos voor zyn Bruid.
Myn sloofje, gy zult u wel met de knegt beleyen, als 't in uw keur stond wie behaagd u meest van beyen?
'k begeer de Knegt niet, als ik aan den Heer Behaag.
Neemt gy de keur van Knegts, voldoet uw eyge vraag.
Gy meend noch dat een Prins zig aan u zou vermallen?
Dat is wel eer een Maagt als my te beurd gevallen.
Om dat het is gebeurt zo kan dit noch geschien!
Maar 't zal wat raar zyn als wy 't voor uw zien.
Ik ben uit hoog geslagt, en vorstelyke looten.
'k heb moed, en hart noch, dat gelyk is aan de Grooten.
Het kan gebeuren, dat door my ons oud geslagt, Tot haar voorgaande staat en luister word gebragt.
Wel ja, uit bastart zaat, is wel iets groots gesprooten.
Wie weet of gy niet ook zo heerlyk zyt genooten?
En op dezelve voet, kunt gy een ander weer Voortbrengen, die zig mee kan vleyen met deeze eer.
Hou stil, ik hoor uw Prins aan zyn geschikte schreeden.
O welk een doodze schrik ontsteld myn teere leeden.
COMACHo, NIZA, FLORA.
Nodinnen, die ik beide als twee Sonnen beschouw, terwyl myn Heer denkt te trouwen, zoek ik voor my ook een vrouw.
Als hy met de Princes te koy gaat, zou ik niet graag alleen slaapen, want als hy het harnas aantrekt, moet ik mee in het waapen.
Al wat de Prins behaagt, dat is 't daar ik ook na tragt, als hy jaagen wil, heb ik ook lust tot de jagt.
Hy doet niet, of ik zoek hem na te aapen, Ik geloof, dat wy op een dag geteeld zyn en geschaapen.
Hy eet gaarne ajuin, en ik byzonder graag look, met een woord, wat myn Vorst behaagt, gevalt my ook.
Wel niza luister, hier zal uw geluk peginnen, gy Digitized by google degewaandeprins.
Gy kunt in hem iets dat een Prins gelyk is minnen.
Hy, als de Prins misschien, is ook van deftig bloed, Zie hier voor zulk een Prins zyt gy noch opgevoed.
Licht is zyn hart voor u, ik zal hem niet behaagen, Uw geest, verdiend ook aan dees Hofnar opgedraagen.
'k zal 't niet beletten, dat hy u voor my verkiest, gy wint genoeg aan hem, wanneer hy my verliest.
Dat is een needrig gemoed, die deugd is hoog te achten, z'is voor een ander groot, en by haar zelve klyn van gedagten.
Madame, ik kan u verzeekren, dat gy my behaagt.
Maar eerst met twee woorden, zyt gy Vryster of Maagi?
Want ik heb belofte gedaan, nooit weduw te trouwen, Ik wil een Maagt hebben, of ik heb den brui van de Vrouwen.
Uw zinnen, zyn alleen dan voor een maagt geneygt, Wel doe uw best, bezorg dat gy 'er een verkreygt.
Dees juffer, kan 'er ook, gevoeglyk voor passeeren.
Dat zy geen Weeuw is, derf ik op myn vroomheid sweeren.
Dat zy voor maagt gaat, houd dat zeeker en gewis, en weest er op gerust dat zy geen Weduw is.
Wel dan houw ik myn woord, 'k zal myn beloften houwen, als het zyn mag, 'k wil u alle beide trouwen.
Maar myn Confrere, die zal 'er niet toe verstaan, Zie daar, of hy het ruike kon, daar komt hy aan.
TRIGUERO, COMACHO, FLORA, NIZA.
Wat maakt u zo stout met deeze juffers te praaten?
Of meend gy, dat ik u de keur van twee zou laaten?
Neen, om de dood niet, vryer, dat zal niet geschien, gy zoud uitzoeken, eer ik eens regt had gezien.
Neen broertje, daar zal ik zorg voor draagen, dat zal niet gebeuren, al zouw'er dit Hof van waagen.
Dames, wat heeft uw deeze Brabbelaar verteld?
Zy zal my verkorten, die my, onder hem steld.
't is een flikfloyer die gy niet moet gelooven, als hy wat belooft te geven, zal hy uw maar berooven.
Ik ben een vroom borst, ik bedrieg niemand niet.
Maar voor deeze Schalk, let wel dat gy voor u ziet, hy leit 'er op toe, om uw wat wys te maaken, ik zal het niet gedoogen, ik wil liever nagt en dag voor jou waaken.
Gy slaapt niet, dat hoor ik wel aan uw geraas.
Waak en rammelt al voort, en loerd op het aas, Zo lang als ik het licht beschouw, zult gy niet vangen, Ik liet my van spyt liever verbranden, of ophangen.
Juffers, gy zout my beleedigen, zoo gy uw aan zyn liegen stoort, gy zyt half bedurven, zo dra als gy hem hoort.
't Getal van Vrouwvolk dat door hem is bedrogen, is veel meer als gezonde woorden, die uit zyn bek zyn gevlogen.
't Gevalt ons beide, en dat om uw opregt verhaal, 't zal my genoeg zyn, dat ik in de keur niet dwaal.
Flora binnen.
Terwyl gy u niet schroomt, van wederzyds t ontdekken, zo zal ik eer ik kies, met uw verlof vertrekken.
Vyk, hoe staat hy en grynst als een geschoore Baviaan, dat komt er van, als men ontydig zyn gang wil gaan.
Dat komt 'er van, als ik myn geweer kost gebruiken, Wat zout gy den drek haast op de grond ruiken.
Laat ons pais maaken, want van smyten komt niet veel goed.
Welke van de twee is de Meestres van uw verlieft gemoed?
Zo het deze niet is, die my kan behaagen, beloof ik, dat ik haar zonder jaloers te zyn uw zal opdraagen.
Nu 't werk verbruit is zullen die beloften veel doen!
Ik ben beleedigt, en geraakt in myn fatzoen.
Iemand zal my nog wel een stuk leenen van een deegen, zeldremend, hoe zel ik jou nog na de ribbe veegen!
Trigucro.
Al lang genoeg kwaat, malle gek, scheit 'er uit De keur is over jou, kiest wie gy wilt voor Bruid.
Dit voordeel zou ik aan myn eige Broer niet laaten, geef.
Geef my de hand en ziet als te vooren weer uit jou gaaten.
Als ik nu verkies, heb ik ze dan al?
Kies, ik verzeeker uw, dat ik zuw overlaaten zal.
Dat moet je wel doen, dieshalven wil ik u geen dank vereeren.
Die my gezien heeft, zal jou niet begeeren.
Laat dat zo weezen.
ik beloof u myn gunst.
'k zal u aan die Beminde helpen, door middlen of kunst.
Middlen noch kunst, die gy nooit bezat van uw leeven!
Hy belooft, het geen hy nimmer kan geeven.
Ten minsten, zal ik u niet hinderlyk zyn in uw min.
Dat belooft wat, maar daar zit ook niet veel in.
Ik hoor gerucht, k geloof de Prins al heeft gegeeten, Na de maaltyd, wil hy wat rusten, en de moeite van de reis uitsweeten.
Dan is het tyd.
zie ik wel, komt de koning daar aan.
Zo het myn Prins niet kwalyk neemt, wil ik wat by hem leggen gaan.
KONING, hertog, lyfwagt.
XVYIe had het oit gedagt!
een Prins zo hooggebooren, 't past beeter bellen, als de Ridderlyke spooren.
Wat raad nu hertog, in dit troostloos ongeval?
Hoe of ik met dees waas die dol schynt, leeven zal?
Hem openbaar voor t hooft, gelyk een Zot te stooten, dat is een schandvlek, en onlydlyk voor de grooten.
Zyn dappre Vader, is te vrezen door zyn macht, Die niet tot razerny en toorn moet zyn gebracht.
Myn Dochter, zoude ik ook niet gaarne schandlyk hoonen, Om my geneegen voor dit huwelyk te toonen.
Hoe best hier in geleeft, met 't alderminst gevaar?
Uw wysheid vond wel eer, de duistre dingen klaar.
Ontdek my zonder schroom, was u dit lot gegeeven, hoe zouwt gy met die Prins, en met een Dochter leeven, hertog.
Terwyle uw Majesteit, wiens wysheid en verstand, Alleen een vierschaar, der beroemtste manschap spant, nochtans, om dat het is uw Majesteits begeeren, zal ik myn swakke geest, verheerlykt derwaarts keeren.
Men steld dees zotte Prins door wat verçiersel uit, als of uw Dochter nog te jong was voor zyn Bruid.
Of anders, dat zy heeft een eed belooft, geswooren, Niet onder twintig jaar, voor t huwlyk niets te hooren, Terwyle wint men tyd, en met een stille trom, zo maaken wy ons sterk met krygsvolk, dat alom Geworven word, om of d'athener raakte aan t zieden, dat wy in staat zyn om zyn magten t hooft te bieden.
Daar zal niet een zyn, of hy kiest veel eer de dood, als voor haar koningin, een Dwaas tot bedgenood.
Voor my 'k verlaat veel eer, myn staaten goed en leeven, als dat ik eerloos, myn stem daar toe zal geeven.
K bespeur de deugden van uw Adelyk gemoed, die evenaaren, met uw hoog doorlugtig bloed.
Uw raad gevald my, waar ik u weer kan verpligten, dat zal ik t uwen dienst weer gunstelyk verrigten.
'k zie 's Princen Broeder, een volmaakter Edelman.
Laat ons vertrekken, en myn waarde Dochter van Uw raad bedienen, haar die uit uw mond ontdekken.
'k zal eeuwig haar en u, myn dienstbaarheid verstrekken.
FREDRIK, TRIGUERO.
Uw ongelukkig Prins, verliet ge uw Vaderland, Om met een Broeder die beleid heeft noch verstand, In een doorlugtig hof, in plaats van zeegepraalen, Niet als een eeuwge schand, op ons geslacht te haalen!
Kost u de schoonheid, niet van de volmaakste ziel, die my helaas, met als aanbiddelyk beviel, van uw dwaas en buitenspoorig mallen?
Wie zou door alle konst, niet trachten, te gevallen Aan t wonder der natuur, dat niemand niet genaakt, het zy ook wie t beschouwt met eene aanbidder maakt?
Digitized by google is degewaandeprins.
Is dit juweel dan aan die 't niet verdiend beschooren?
Zyn dan de Zotten, voor zo veel geluk gebooren?
Het schynt het wuft geval daar t meest zig aan verpligt.
Waarom kwam ik met eer, of nimmermeer in t licht?
Een Zot te wyken, om 't getal van meerder jaaren!
Wat kan dat meer als haat, in plaats van liefde baaren?
Zelf van myn kintsheid af, 'k weet nau door welke trek, heb ik nooit zugt gehad, voor dees ontaarde Gek.
De Broederplicht tracht iets, doch machtloos te verwekken.
Hy kan my niet, als tot een haatlyk voorwerp strekken.
Wat of myn Vader port, die anders wys bezind, Dees onbeschaafde leest voor hem behaaglyk vind?
Of kan het inzigt van het bloed, ons zo vereelden Dat wy ons in een Boer, een Edelman verbeelden?
't Moet zyn, hy was al lang van eer en gunst ontbloot, zo geen verkeerde waan, zyn achting had vergroot.
Maar hy, kan ik myn wit, en onderwerp beschieten, zal nooit de schoonheid van de RyksPrinces, genieten.
Daar is nog iets, dat my in myn gedagte streeld, Dat is, dat ik bespeur, dat haar den Dwaas verveeld, Maar wat zal deeze hoop, aan myn elenden baaten?
Die stuurkop zal zyn regt niet dat hy heeft verlaaten.
Al wat hier ook geschiet, 't is buiten hoop voor my, dat ik geneezing wacht, daar ik zo veel reets ly.
Myn Heer, gy zyt vervoerd, na dat ik kan bespeuren, De schoonheid der Princes, doet u zyn staat betreuren.
Schep moed, de Ryksvorstin is voor uw Broeder niet, die hem veracht, en u na 't schynt veel liever ziet.
Laat my begaan, ik zal die Zotskap zo wel vullen, dat hy meer denken zal, om rykelyk te smullen, als om te minnen, dat zyn domheid niet verstaat.
Als hy van kussen praat, dan meend hy het gebraad, Of wel een volle kroes, tot aan de rand geschonken.
Zyn Hoogheid, vol en zat, leid als een beest te ronken.
'k zal maaken, dat zyn maag gevuld wort, opgeparst, Dat hy van overvloed, aan hondert enden barst, zo wort u 't regt der Kroon, en dat der min behouwen.
Vertroost u wilt alleen u op myn geest vertrouwen.
Hy, en zyn blinde Nar, zyn beide even wys, d'een dingt om d'ander, met hun zotheid om de prys.
En waarlyk, zou den Heer die om zyn geest verkrygen.
Ik zal hun beide Doen na myn begeerte nygen.
Ik speel de rol, by haar, zo wel als zy, van gek, en voor wat fratzen, is by my ook geen gebrek.
Myn heer, laat my de zorg voor uw geluk bevoolen, 'k zal haar geduurig in verwarringen doen doolen.
'k voorzie u op den troon, in 't hart dat gy bemind.
'k beloof my niets gewis van 't geen gy onderwind.
Maar laat ons in de thuin, hier aan dit Hof geleegen, 't geen ons te doen staat, noch wat nader overweegen.
Eynde van t Eerste Bedryf.
RAMIRO alleen.
Hey, hey, allegaar schurken, ik zel jou van deeze dag doen hangen.
Gy laat uw Prins opstaan, zonder hem eerst een dronk te langen!
Comacho, och dat luye ondier, past my niet op, deze zal d'eerste zyn, die ik d'eer geef van de strop.
RAMIRO, COMACHo.
Myn Heer, laat ik van uw Hoogheid vergiffenis ontvangen.
fangen, ik heb maar een klein uiltje aan het voeten end van uw ledenkant Ik vernam tot myn leetweezen, dat gy waartopgestaan, ik.
Degewaandeprins.
Ik had het anders wel een half uur eer gedaan.
Voor ditmaal zal ik het uw nog eens vergeeven.
Maar wilt gy wys zyn, doet het noit meer van u leeven.
Gy zult by daag waaken, als uw Heer slaapt, gy zult zelf zneedig moeten hooren, als hy maar gaapt.
Ik zal het doen, tot blaazen in kluis, daar zal ik op letten, gy kunt my niet beveelen, of ik zal der my na zetten.
Myn Heer, ik zie de koning.
komt het uw Hoogheid van pas?
Ik geloof dat hy graag een halfuurtjen met u in conferentie was.
'k Wil nu ook wel een praatje met hem maaken.
KONING, HERTOG, RAMIRO, COMACHo, gevolg uw Heer met oorlof, zo wy u te vroeg genaaken.
Heeft gy een weynig uw vermoeitheid uitgerust?
'k heb wel geslaapen, maar evenwel minder als myn lust.
Ik had wel wat meer vermaak in de slaap gevonden, Maar ik wierd wakker, door het huilen van jou jachthonden.
Gebruikeze dat goet voor Musikanten ten Hoof?
Zo wenste ik my voor die tyd als zy zingen, doof.
Het is my leet, de Prins door dit ontydig janken Gestoord is.
'k zal die hondemelkers met wat rotting'lyk bedanken.
'k zou een ander meester neemen die de honden beter leerd, Ik hebber een, die leerd een hond wat hy begeerd.
Zo maar uw Hoogheid eens belust was om te jaagen, ik weet dat u myn zoort van honden zou behaagen.
A propo van de jacht, dat is d'oorzaak van myn reis, ik zoek hier geen haazen, maar een lekker stuk menschen vleis.
Dat wy nu eens met aandagt van ons huwlyk spraaken.
Zullen wy deezen dag trouwen, of zullen wy het tot morgen staaken?
Dat staat volkomen in uw en myn Dochters keur, myn Dochter heeft geen haast na dat ik noch bespeur.
Wat haast, of geen haast, dat wort in geen considrasie genoomen.
Zy weet ommers wel, waarom dat ik hier ben gekomen.
Daar komt zy zelve, spreek met haar van dag en tyd.
Van daag is het best, dan zyn wy morgen dit overleg kwyt.
PHENICIA, koning, CLORINDE, hertog, RAMIRO, TRIGUERO, COMACHo, NIZA, FLORA, gevolg.
De plicht gebood ons om uw Hoogheid te begroeten.
Dit is ons blydschap, na de rust u fris t ontmocten, ramiro.
Licht zyt gy bevreest, of ik te veel gegeeten had, Doen ik te rust ging, was ik nog pas half zat.
'k heb een gezonde maag, gy heeft niet te vreezen, laat ons maar trouwen, ik zal kloek en gezond weezen.
Zie deezen dag, Engel, was dit gebruy best of, 'k zou niet graag alleen slapen in dit Hof.
In een vreemd vertrek, kan men alleen niet wel rusten, ik ben na een vrolyke nagt, als een Kraamvrouw, met lusten.
Laat ons de koop sluiten, en zetten wy ons zegel daar op Voor de nagt moet dit gebruy uit myn kop.
Hoogwyze Prins, 'k beken het zou myn plicht wel voegen, Uw Hoogheid voor een bee, zo reedlyk, te genoegen.
Maar iets van groot gewigt belet my.
't is my leet.
Wat groot gewigt, is hier t beletzel van?
Den eed Van overgroot belang, die k heilig heb geswooren.