floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat wreedheid dat men moet verlaaten, 't geen men mind!
Waar of myn droefheid noch eens t eind van zuchten vind?
TWEDE tooneel.
DOCTOR alleen.
'k heb twee Dochters vol gepropt van weetenschappen,pen.
Wie zyne voor de pen, ook konnene wel snapen, van lichchaam recht en schoon, van geesten hoog en groot, maar de inkomst was gering die k ooit daar van beroot.
Wy leeven heden in een Eeuw vol roeste daagen, Waar in geen glans noch deugd, maar 't goud elk kan behaagen.
Een boezem net bezaait, een oog t gesternt gelyk, Behaagt de zot niet in een ryk en leevend lyk.
Zegt men tot hem.
zie daar twee schoone welgemaakte!
Hy antwoord 'k geef niet veel voor 'tgeen, my nimmer raakte.
In 't kort, een volle kist verdoofd al 't wys en schoon.
Een, een, twee, drie, twintigste tooneel.
Een zeek're trapolyn kwam onlangs hier ter woon, een man met schatten.
Ik kan hem iets volmaakts betuigen.
Toov'ren Zal een der docht'ren licht zyn hert en schat verlicht, ik was gelukkig, 't huis wierd van wat last verlicht, maar hoe vertoonen wy ons best voor zyn gericht', 'k heb nooit geleerd iets laags te hand'len, of te bedelen.
Sprecken Om dat myn wysheid nooit gemengt was met geweld.
DOCTOR, TRAPOLYN.
Oëten, Muziçyns, Doctoors zyn onder my, 'k heb geld, doctoor!
gy past best aan myn linker zy.
'gend, 'k verwonder my niet veel, 't geval de gekken zee het heeft 'er uws gelyk ontallyk wel bejeegend Voor u behoefden 't ook een beest als gy van kracht, De mensch is veel te zwak voor zulk een zwaare vracht.
De Schilders, de Doctoors, met alle de Poëten, zyn zonder deze last zo gek als gy te heeten.
Fortuin, zo zeggen zy, is blind, maar 't blykt genoeg, dat zy twee oogen had wanneerze naar my vroeg.
Ten Wel aan, treed uit het spoor eens van de ryke zot U hoverdy verdiend, dat elk u moet bespotten.
Een man, die van 't geluk veel schatten zyn vertroud, zo hy geen deugd heeft, is een ongezuiverd goud Een schaduw van het licht, vol zwarte en droevt dampen.
Een Ezel vet gemest van honderd duizend rampen.
Met Digitized by google kluchtspel.
11 Met al uw rykdom gaat, besteed wat voor verstand.
wysme, waar Doctoor!
verkoopt men 't in ons Land?
By Muzen, by apoll', vind men 't met gantsche handen, uw geld is niet zo veel, als gy by my kond koopen, TRAPOLyn.
By u?
Dat 's goet, doctoor, ik koop 'er ellef by, en trekker al 't verstand uit door de stookery.
De geesten in een vlesch vergaard, zomtyds gedronken.
Wat dunktu, doctoor, zoud 't verstand niet haast ontvonkken?
Aan uws gelyken was uw geld heel wel besteed, Te beter, als g'er noch wat meer getal by deed.
Geleerde geesten kan men 't fynste niet ontrekken Een aasje weegt veel meër, als dat van duitend gekeken.
'ruikt Die handschoon, Doctoor, dunkt my, dat al fneedig hy is wel eer och van een Doctoor cens gebruikt.
Wat dunktje van die lucht?
Is zy niet van de beste?
Iets deed gy nut om laag, waard gy der zotten leste uw handschoen, zimp'len bloed!
Ze stinkt zo wel als gy, spring in de naaste gracht, en wast u beide vry.
In 't water?
Doctoor, dat zou u beeter passen, gy kost uw geesten eer, als ik myn lichchaam wasschen, best, gy zyt geen goed Doctoor, de wyn die diend my Het water dat is in ons lichchaam koorts en pest.
'k geloof gy zoekt aan my een flegte pots te speelen, om.
Om, was het mogelyk, iets van myn geld te steelen, Dat zal mis zyn, Doctoor, ik houd het met de wyn 'k wil liever arm van beurs, als ryk van Doctors zyn.
De wyn, dat edel nat!
hoe zal ik 't u vertellen?
Wanneer ik zad ben, valt myn lichchaam aan het zwellen, Dan spreek ik van de min met een vergoode taal, Dan kusch ik zonder schroom myn Engel duizend.
.. maal.
De fierste schoonheid kan zig voor my niet bewaaken.
't wil alles zich voor my, 'k wil my voor alles paa ren.
Philis, Flora, Climeen, Daphne, Silvia, Cloris, en duizend and're meër.
wat pokken, doctor, is De wyn niet beeter voor een man als ik te raaden, gy moogt in 't water, ik wil in de wyn my baaden.
De zotheid van deez' tyd broeid zulke gekken uit, Daar alles om de wyn en vrouwen word verbruid, Half dronke zielen, vol vermeetele gedachten, Die derven by de wyn zich wys en zaalig achten, Dan roemd men van de min, dan is 't Cloris, Clorinde, Tindaris, Silvia, Diaan, Amarillis, Ga latha, Lais, Alcida, Thirzis, Lidia, Daphne, Delia, Phillis, Flavia, clorimeen Die beesten, meenen dat ze een kuische maagd ver voeren, En als 't al om komt is 't een van de slimste hoeren, Waar meenig noch een gift van draagt als een juffer.
Gaap eens, trapolyn, ik moet ontrent je keuren, en het verhecmelte iets wichtigs onderzoeken TRAFOLYN.
Wat wilje doen, doctoor?
wat duivel!
Doc. digitized by google kluchtspel.
13 DOCTOR.
Spaar het vloeken.
't is noodig, dat ik weet, of by jou geld 't juweel Niet met een zelve plaat bedekt is in je keel.
En 't was zo, wat zou 't zyn?
't zal u doorluchtig maaken, zo 't zilver u verfierd tot binnen in je kaaken.
Van buiten blinkt gy als een Italiaansche Kat, 't was jammer dat gy ook van binnen niets bezat.
Weesrijm.
Had ik inwendig niets, hoe zouden dan de vrou DOCTOOR.
Zwyg, zwyg van vrouwen stil, die wy aanbid'lyk houwen, spreek met eerbiedigheid van 't goddelyk geslacht.
Een botmuil, die zich om zyn goud beminlyk acht, zal roemen dat hy by de vrouwen werd geleeden, ja, dat hy om zyn gonst gevierd werd en gebeeden.
Vergulde moesaap!
Leer van my de eerbiedigheid, als gy van vrouwen spreekt, die gy haar schuldig zyt.
Alreesyds verbeeld uw brein bemind daar van te weezen.
Maar op uw schoon gelaat kan men uw waarde leezen, als 't al gewaand is, dat men zich beminlyk acht, is 't van de weerwolf licht, of van de zwarte nacht.
De vrouwen.
Houd u stil.
veel lasteraars beroemen zy van een kuische vrouw haar eer en huwlyks bloemen, met moedwil braaken zy haar gift en boosheid uit, onkundig welke ramp daar eindelyk uit spruit.
Hebt gy niet op de straat zien duuzende vermoorden? slechts den Digitized by Google TRAPOLyn.
Slechts om een enkel woord?
wel wie of 't immet hoorden?
De vrouwen, weet gy niet, hoe tedet dat ze zyn?
Een engelen geslacht in menschelyke schyn, Waar in natuur bezorgt heeft de oorzaak van ons leeven, Ja boven al t gediert verheerlykt en verheven, Van geest en lichchaam bei zeer nut en zonder smet, Daar al wat heerlyk is, zyn woonplaats heeft geret.
Ick doch, zwyg.
't is waar dat het getreurde beurde, de vrouw, haar maagdezorg vergeeten, lang begaen. Maar 't is der vrouwen schuld niet dat zy lich misgaen.
't Bedryf alleenig heeft de deugd en de eer misdaan.
Zo men een vrouw vind, die haar echtgenoot derven.
kroonen, ze is niet verpligt haar van die misdaad te verschoonen, voor t laatst de vrouwen zyn een zwak en bros gediert.
Licht overhellend maar wat is er, dat gevierd Werd, dat geen zwakheid heeft?
Dies wil ik voor dewen.
vrouwen, de eer en kuisheid staande hou al die haar lastren TRAPOLYN.
zwyg, zwyg, zeg ik duizendmaal, kregu De vrouwen gaan ons ver te boven in t onthaal.
't is genoeg, laat ons van vrouwen zwygen.
Of dat wy spreekende van haar iets zoets veckrygen, op dat noch dezen dag de min bevryd van smert, een schoone morgenzon laat opgaan in uw hert.
4.... **.
'ken.
Knield, als gy noch meêr daar af wilt spreeken.
De juffers.
Beeft voor haar tot een eerbiedig teken.
Haar schoonheid.
'k meld.
Sterft van min, als gy haat schoonheid TRAPOLyn.
Haar oogen.
Smelt in t vuur, daar alles in versmelt.
Haar geest.
Onzaalige!
haar geest zal de uwe rooven, Niet verder van haar geest, die alles gaat te boven.
Haar liefde.
Haar liefde gaat zo ver als haar begeeren Van de oudheid zyn u. noch veel voorbeelden vereerd.
Zie de Eedelmoedige Artemize, die van haar deugd niets wou verliezen, Maar eerz' haar kuische schoot ontsloot, Veel liever lyden wou de dood, heeft aan haar man een naam gegeeven, Dat hy met zy noch heden leeven.
Panthee die wist nergens van, Liet haar begraaven met haar man Evadne door gedurig schreijen Wou van deez droeve waereld scheijen.
En and're hebben 't meë gedaan.
Wat heeft Laodami bestaan, Zy liet haar doode man opdelven Begroef noch eens hem en haar zelven, een voorbeeld dat al de eeuwen zal Doen roemen van haar ongeval.
De liefde is niet te vergelyken, 't Moet alles voor haar liefde wyken.
Zo dra de liefde haar paalen zet, volgen zy blindelings de wet.
Haar van de mingod voorgeschreeven.
Wat voor of tegen aan wil streeven, Wat hinderd een verliesd gemoed, 't geen haar de dood verachten doet, De wreedste pynen leerd verdraagen, Om alles voor de liefde te waagen.
De min.... doctoor.
De min, de min, verliesd een gek als gy, De vrouwen stellen ons de wet van minnery, Caezar, Antonius, den grooten Alexander, Wiens krygskonst, eer en deugd betisteden malkander, wat overwinningen ook zyn door haar gedaan, Nooit heeft de grootste magt de Mingod weder staan.
Geleerdozelss zyn voor de minneschicht niet veilig.
't moet alles buigen zo wel heilig als onheilig.
Een eerlyk man, zou die weleerlyk konnen zyn, ten zy hy had bemind?
'k moet u wydloopig myn Gedachten hier van op een klaare wyze ontvouwen.
Hoor, digitized by google uytsPEL.
Zwyg stil, doctoor, 'k wil liever van de vrouwen Nooit hooren.
deze taal duurd eeuwig onvermoeid, 'k geloof dat de ooren u zyn in de mond gegroeid.
Geleerde schynt de lust tot spreeken aangebooren, maar doch het was geen schand, al leerd gy noch wat hooren.
'k ben tegenwoordig in een rykdom van myn geest, 'k zou langer spreeken, was 't niet voor een lompen beest, 't is schand noch vorder met een zot zyn hoofd te brecken.
TRAPOLYN, alleen.
De doctoor zwygt.
Nu laat hy tyd voor my te spreeken.
Elk op zyn beurt, dat geeft een wederzyds gehoor, ten minsten, luister toe, myn waarde Heer doc toor.
'k ben ook zo mal niet, of ik kan wat redeneeren, en kon ik 't niet, ik zoud het daadlyk van u leeren.
De vrouwen zyn in list de mannen veel te gaauw, bedrieglyk als een slang, hovaardig als een paauw Zo licht gelyk de wind, in lusten onverzaadlyk In t hand'len laf en bars, in t wreeken ongenaadlyk.
Der mannen onrust, der bedriegers prooi en roof, De bron van jalouzy, de straf van stoel en stoof, De kost voor dieven, en de drank voor modemeesters, Een oorzaak voor het huis van goed en blood verspillers, een kanker voor de ziel, een pest voor al wat leefd, een oorzaak daar al t kwaad zyn eerst begin af wat heeft.
Digitized by Google TRAPOLyn.
Wat dunkt u nu, doctoor, kan ik geen vrouwen pryzen?
Of lust het u, hoor toe, ik zal het u bewyzen.
Geef maar wat tyd, maar slapperment, docteur.
Leen een oogenblik gehoor.
De balkt den Ezel, 't schuim van platters en van leeken!
Vermag t geluk Doctoor, dat wy uw Dochten spreeken?
Kan t zyn?
een uurtje, bid ik, haar te moogen zien.
't is twyffelachtig, of 't met reden mag geschien Myn Dochters zyn niet voor de onnutte klappe ryen, Zy vlieden zelf de lucht der minste zotternyen, Doch wat uw slechtheid raakt, word lichtelyk ver schoond, 't geval heeft u daarom, als noodig, gunst getoond.
Myn Dochters hebben geest genoeg voor al uw leeven, Uw schatten zyn voor haar, haar geest voor u geeven Zo smelt gy beid het goud en wysheid onder een.
Een dubble hoogheid van al 't sterflyk aangebeen.
Als gy den nazaat dwingt, om tot uw lof te zingen, Daar duizend wyze zich als om te bersten dringen, De een is Philozophie, en de ander Poëzy, vier koffers vol verstand, juweelen van waardy.
In de eerste zal men voor de min wat moeiten, omn.
Om dat zy 't zwakheid acht, zich daar aan te verbinden.
Daar boven is ze fier, en zedig van gelaat, Een soort van uitzicht, dat aan vrouwen deftig staat, Maar de andre is vrolyk en vol leevende gedachten, Daar niet als zoetigheid en lust van is te wachten, zy zingt, zy speeld en danst geduurig op de maat, haar taal is wonderlyk.
die nimmermeer verzaad, gy zult iets ongemeen bespeuren in haar gaaven De kunst in beiden doet haar in t gesternte draaven.
Twee huizen maar van hier, daar woond een tentheid, die van veel pronkers om haar zotheid word gedwongen.
Myn dochters zullen nooit in de echt of t huwlyk treeden.
Als met een gek om 't geld, of wys man om zyn zeden.
De kans die staat u schoon, denkt wat gy kiezen moet.
Wacht niets van uw verstand, maar alles van uw TRAPOLYN den, doctoor, de onwetentheid beviel my in uw rek Gy toond haar door uw konst aan ons vol lieflyk.
Ik hebze lang bemind, het is een lekker dier Ze is als een hen zo kuis, als een kalkoen zo fier Zegt my niet meêr daar af, ik mocht 'er ook heen loopen.
Men mocht u in een zak wel aan malkander knoopen, En graaven 't huwlyks bed voor u een myl in 't zand, Daar is van uws gelyk verschiet genoeg in 't land, maar ziet myn Dochters eerst, en wat dat zy vermoogen.
B2r, p. 20 trapolyn.
Dat s regt, de Kat eerst zien dan word men niet bedrogen.
V. roep haar.
Poëtica, & Philozophica.
VYEDE TOONEEL.
POEZI, PHILOZOPHIE, DOCTOR, TRAPOLYN.
I.... poezy.
Uid vis papa?
Ego sum paratissima.
PHILOZOPHIE.
Quid de me cupis?
Adfumtibi papa, DOCTOR.
Accedite.
Cupis, is Cupido, t komt raar.
Ik Cupido, dat 's goed, 'k gelyk hem op een haar, ik moord zo wel als hy.
myn oogen, myn gedachten zyn zonder weederga vol onbekende krachten.
Indien de min by ons werd ongekleed verbeeld Moest gy de vorm zyn, daar zy door my wierd teeld.
Uw boem zou de troon van ons gezag vertoonen.
Op uw volmaakt gezicht was in t gesternte woonen, dag De Bliksem schoot uit ons veel vlammen nacht en als gy Adonis, ik myn schoone Venus zag.
POEZY.
Myn Oom Parnas, myn Moei de destige Iperboole, Geloosden, my noch maagd zomtyds iets wierd ontstoolen.
Op dat voor my haar vrees en zorg wierd uitgeblust, Wien.
Wierd t huwelyk geacht de zetel van myn rust.
Gelyk myn Vader nu begeerd, dat ik zal paaren.
Om dat ik eens een vrucht natuur elyk zal baaren.
Een Galamatias nam stoutlyk aan die naam, Dat ik zyn Moeder was, daar van ik my noch schaam.
Veel and're derven zich beroemen uit myn looten, maar weinig hebben de eer van dit geluk genooten, zy draagen slegts de naam, vertoonen de kunste schyn.
Daar het myn Kind'ren niet, maar die van Bacchus zyn.
Doe die vryer, dochter, kan hy u verstand behaagen?
Door my zal hy de naam van groot Poët haast dragen. 'k zal hem verheffen, dat hy haast een puntdicht.
Maakt, waar door hy op Parnas ten top van eer geraakt.
Of 't hier of daar wat stoot, daar is niet voor te vreezen.
Ik zal t verbeeteren, hy zal t dikmaals overleezen, zo word ik om de kunst, hy om zyn goud bemind, en van een bastard maak ik hem myn egt' kind.
O! o!
?1.
TRAPOly ik een poeet, sint jos!
Waar word ik voor verssee ten, Voor 't middagmaal my zien van lett'ren opgegeepen, Dat zou my schoon staan.
Neen, waarachtig ik belief.
Geer De naam niet van Poëet, een tytel zonder eer.
Myn moeder in de wieg heeft voor my zorg gedraagen.
Dat ik al vroeg wierd van die malle lust ontslaagen.
B1v, p. 39. tiende tooneel.
O tien, twintig poeijertjes, daar heb ik al de konst, meede overwolnen en het lichchaam uitgebonst.
Waatom zoude ik op nieuw de konst weer op gaan slikken, daar meenig in 't begin van armoede aan moet stikken.
Neen, vreeten, zuipen, zo ik 't noch niet recht vertaa.
Dat wil ik leeren, dat my geen te boven gaa.
Elk moet betr achten, zich by t sterffyk te verheffen, Dat in iets, t geen hy kan, hem niets kan overtreffen.
Gy houd het met de kunst, ik met de wyn, 't gebraad.
Laat zien, van 't geen hy volgt, wie dat het best verstaan staa.
En om in 't meest of 't minst uw glory niet te raaken, zo zal ik, zoete maagd, nooit stomp, of puntdicht maaken.
PHILOZOOPHIe.
Van my, myn Heer, wat dunkt u van myn schoon gelaat Ik heb iets wonderlyks in t geen my deftig staat.
'k doe alle menschen op myn weetenschap verzoeken, 'k doe haar verachten, die de onnoozele bespotten.
Ik breng.
't geduld en de stantvastheid in de ziel Dies of 'er tusschen man en vrouw een fout geviel By my kan yder troost voor zyn gebreeken zoeken, ik heb 'er duizenden geneezen met myn boeken.
Wy houden vast dat al 't gebeurlyk moet geschien.
Dies hoordge aan my, zult gy myn strikken niet ontvlien.
En 't zal u nut zyn, want, of 't ook eens mogt getuigen, dat ik door lust of dwang my van uw af liet scheuren, hoe droevig ook aan u myn afzyn weezen zou 'k zou.
'k zou met myn wederkomst u troosten in uw voordeel.
rouwgen, vervuld van lydzaamheid al uw yerdriet doen draagen, dat ik en niemand u zo t'eer zal behaage en 't Ten lesten, 'k zal.
.... rapolyn.
Ho, ho, mevrouw Philosophie!
gy weet zo veel als ik en and're drie, Uw geesten zouden met de myne niet wel passen, wants bezig om myn hoed zo blindlings te doen wassen, niet, dat zou misstaan.
myn hair bedekt het voorhoofd En 't zouje zeer doen, als ik met een zoen je eens stiet, dan was 't myn beurt, om u te troosten.
Vieze gril 'k laat troosten, wie je kan, en die je troosten willen, met al dit troosten.
wel, dat zou chaaglyk zyn.
Philosophie is u te hoog geleerd, maar myn Gedachten zult gy klaar en meer bevallig vinden, 'k ben vroolyker, en laat my ongedekt ontwinden.
Dat 's waar, maar gy gebruikt het masculin te veel, zou 't feminin zo wel in het regeerend deel Niet konnen werkken, en zyn opzicht konnen noemen?
Maar neen!
het feminin, schynt u te veel te teemen.
Het masculin is vlug, ontdekt terstond de zaak, maar t feminin is al zo nutlyk voor t vermaak, dies is t by t feminin te blyven u geraaden, Om dat het masculin onmooglyk kan verzaaden.
Wat my belangt, 't vermaak van rym en poëzy, dat is in 't masculin en feminin voor my Behaaglyk, maar men moet het naakt en klaar bruiken, het is naakt en klaar.
Het masculin mag na niets onverstandigs ruiken, het feminin moet schoon zyn, helder uitgezocht Zo word het beide door de konst aan een verknogt, Maar in zo weinig tyd kan ik 't u al niet uitleggen, Waar dat het feminin moet buigen of regeeren.
AROLYN.
Of t feminin zich buigr, masculin regeerd, van t mas en feminin is al genoeg geleerd, k zeg noch, ik wil my nooit met vaerze maaken... mocijen, de beste vaarzen, dat is t maakzel van de koeijen.
HILOZOPHIE.
5.0 Gy hebt gelyk, myn Heer!
Gy zyt een eerlyk man, Myn hooge weetenschap daar roemd de waereld van, en om door myn beleid ten top van eer te raaken.
Moet ge een bekentenis, dat yder vast stelt, maaken.
By voorbeeld vyf en drie zyn acht, en drie zyn elf, 't is zo veel moeite niet, de telling spreekt van zelf, nu is 'er iemand, die u dit zal teegenspreeken, hier moet gy vast op gaan, en schoon dat iemand 't verstand omzetten wou en u 't verstand omzetten, houd het dat acht en drie is elf.
iets van natuurkund past U bok te weeten, maar die wint gy hier met slaapen.
verstand valt aan myn zyd' in de mond zonder .
Gaapen.
Van 't sterven en 't geval, den oven en de lucht, dat word zo ligt gevat als uilen in de vlucht.
't ontleeden van een mensch zult gy zo makly.
O vinden, o vinden!
Dat gy u zonder schroom met my moogt gaan vergaen.
Juffer Philozophi gevalt my wonderlyk, ze is van welspreekentheid gelyk een schaap o ryk.
Dat zyn de proeven van grondreeg ses en gedachten, dat zyn de middelen.
Dat acht en drie is elf, wat mag men meër verwachten?
Van zo veel wysheid!
Acht en drie is elf.
O sint crispyn!
spyn!
Wie dorst gelooven, dat ik zo geleerd kost zyn?
Maar van den oven, van de dood, en t mensch ontleedden, ben ik noch veel te zwak.
Mejuffer, weest te vree Dat ik van u zo veel geleerd heb en gevat Dat 'k onverstandig was, indien ik meender bezat, 'k heb geen behaagen in uw duist're weetenschap POEZY.
Met my kund gy gerust naar Venus autaar stappen, 't zal alles bloemwerk zyn wat dat 'er is gestrooid, myn konst heeft ons een bed van roozen opgetooid, van myrth, en eglantier, lourier en pallem blaaden, de lust zal eeuwig zyn daar in wy zullen baaden.
'k zal u verhaalen van de Muzen, van Parnas, hoe 't met apoll' en met zyn kuische Dafne was, hoe hevig hy, van min vervoerd, haar vlugge schreeden Vervolgde, door de lucht zyn zuchten en gebeeden Vermengde, dat het bosch weërgalmde van zyn klagt, Hoe dat Narcissus elk maar nooit zich zelf veracht, Dat hem het leeven kost, en duizend and're zaaken, Waar meede ik u altyd zal vleijen en vermaaken.
De langste nacht zal u te kort zyn, en de dag Versmelten in de vlam van kusjes en gelach, Zie daar, wat schoonheid, eer, lust, deugd en jeugd kan geeven, Zult gy aan my gehuwd, bekoomen en beleeven.
't is veel beloofd, zo kort, zo bondig en beknopt, maar van die gaaven ben ik tot myn keel gepropt, vergoode poczy, schoone Philozophic, jorge.
Jo bazio la mane à vostra signorie.
'k zou nooit een middagmaal met vreën doen, 'k met een Van deze opsnysters my in 't huw'lyk ging besteen.
De taafel acht ik meër, als al die snapperyen, wat schoonheid naderd my?
hier is wat nieuws te vryen, sta vast, nou zet vry konst en alle listen by, hoe heet die wakk're tas?
Dat is opsmokkery.
POEZY, t'ARAPOLYN, PHILOZOPHIE, OPSMOKKERY.
Dat zal de myne zyn, k houd ook veel van die zwieren, hier in alleen verschilt het menschdom van de dieren, de meeste menschen zyn noch dommer als t ge diert.
Sierd.
Om dat de paauw en duif zich met haar staart vervloeken, 't natuurlyk schoon dat laat de luiheid slegts verslenschen, en word een nieuw gediert en schaduw van de dat lyf staat overend, die verf en kleur is schoon, de lely lyd hier schand, de roos vol schaamte en hoon, 'kerye!
Bezwymt en vlugt van hier.
volmaakte opsmok, ik mag het hoofd en hals sieraad zo preuts wel lven.
't zyn vyanden van deugd en van welleeventheid, die tegens uw gebruik haar hebben ingeleit.
Ik bender voor.
ziet hier een minnaar voor u waar de, 'k ben die waar aan 't geluk nooit konst noch mild ik geet 't weer over ook, zo los als ik het kreeg, Maar juffer zitten my die strikken wel ter deeg?
Men zegt, dat alles my zo wel staat aan myn beenen, Zy zyn niet dik juist, maar dat bruit noch alzo heeren, die canons, o myn ziel!
die zyn van veel waardy, Maar wat ik draag tot niet, t pass alles wel aan my, Daarom als ik de straat gebruik, k mag t u verklaren.
Roept yder, wilt uw hert voor Trapolyn bewaaren.
OPSMOKKERY Gy toond my uw verstand, bevallig aan myn lust.
Myn hoop heeft lang voorheen op zulk een man gerust.
Behaag ik u?
'k zal my naar uwe wenschen voegen, my me er versieren, om u becter te genoegen.
Dat meisje is een bevallig meisie, Zy antwoord zeedig kort en net, Dat s voor een tafel, bank en bed Geen leelyk noch onsmaaklyk vleisje.
Dat oog straald als een duivenet, 't betooverd meender, als dat van leisje, ze is schoon, al, waarjer maar op let, Vraag het aan Kreelis, Kryn en Tysje, 'k wed, dat van d'ric geen beeter het, in 't kort, dat lief en lekker meisje, dat antwoord zedig, fraai en net, op smykery.
'k ben prompt in antwoord en tot alle dingen vaardig, 't onderhoud alleen bekwaam, gezien en aardig, niet vloeit 'er uit myn mond of 't is vol ambrozyn.
Myn asem wierook, de gedrongene jasinyn Myn hoofd bedekt een bosch van alderly sieraaden.
Een volle winkel kan ik met gemak ontlaaden, 'k bemin 't gebrek veel eer der taafel, als van 't lyf, Geen man verstout zich, dat hy lasterd myn bedryf, 'k verbeeld myn bedryf.
'k verleen bezoek, en gaa de gantsche waereld vinden 'k vereer myn man een zwerm van heeren tot zyn vrinden, al wat doorluchtig is, dat voerd men in myn huis, 'k leg by een ander of een ander by my t'huis.
Gy zyt verplichtend vol van ongemeene gaaven, maar aan de taafel my niet zat te mogen laaven, dat is myn lust niet, want den disch dat gaat voor al 'k begin te twyf'len, of ik u beminnen zal.
De onnoosse onweetentheid speeld my noch in de zinnen, Was die 'er niet, 'k zoud u de naast daar aan beminken, als aan de Poëzy, zo kusch ik ook uw hand, volmaakte Opsmokkery!
Uw zinnen alle zyn zeer verre van de mynen.
Laat dan het oog van gonst eens voor myn waarde .
schynen.
Hoogeed'le Trapolyn, held zonder weederga.
O smokery.
Mijn overwinnaar in wiens banden ik vergaa.
't is alles ydel, uw geleerde kracht van spreeken, is voor het hert niet, maar alleen om 't hoofd te breeken, Gy poezy, 't is best, dat gy uw maagdom houd, op datge uw vaerzen met geen schand bevlekken zoud.
Was ik uw Bruidegom, uw kostelyke lett'ren Zoud elk om mynent wil verdoemen en verkeert'ren.
De Muzen zyn ook maagd, en gy volgt haar op t spoor.
Als Digitized by Google KLUCHTSPEL.
Als ik zo stout was in het huuw'lyk, om my door De steilte van Parnas op Helicon te dringen, Mogt Pegazus vergramd my weer om laag doen springen.
In Amsterdam zyn al de Muzen zelden maagd, En 't is geen schand, of men daar ook een bastard draagt De waereld moet vol zyn van zienden en van vinden, Geen Muzen zyn zo slegt, die geen Apollo vinden.
Bemind ons.
Volg my na.
Houd op van ons te haaten.
Ik kan de Onwetentheid zo trouwloos niet verlaaten, van jongs op ben ik voor die schoonheid opgevoed, 'k ben by haar onbezorgt en vroolyk van gemoed.