floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Dat wat na Poeet, of Musikant, ruikt, dat is van jou aard, Maar deese boere schreeuwlelik, is geen spoog water waard.
't is boven dien een goed Philosooph daar men wat van kan leeren, hy kan van de natuurlijke dingen, soet philosopheeren, hy is een vrind van Apollo, en een groot meester op de Lier.
Reyntje, Ja hy kan suypen, tegen de beste Tempelier, 'k loof sijn moer beestig Chap mogt, doen sy hem heeft gedragen, Geef hem wijn tot de keel vol, purum, purum is sijn behagen, Van alle dorstige, en droog Leevers, is hy den baas, Hy mag de brandewijn, als koekjes met kaas, Soo dit nou een Philosooph maakt, sal hy een exelent man weesen.
't is een groot man, om sijn konst, geagt en gepreesen.
De Wyse Lions drinken wel eens, dat schaad haar niet, hy is weer geen slokker, die men gedurig kaauwen siet, jy weet overal wat op te schoppen, en te raaken, 't moest een vies postuur sijn, die het jou van pas sou maaken.
Dan moet hy het doen, want hy siet 'er mislijk uit, Hy is olyagtig van kop, en smeerig van huyd, Daar by is hy soo vet, en gesond, door het suipen, Dat men hem overal, siet mymeren, en druipen, Sijn Paruyk is een rottenest, en soo vast door het sweet, in malkaar, dat hy niet sou deurslaan, al reegende het drie jaar, en de rest van sijn montuure, soo Linnen, als Laaken, is in een staat, dat het geen dieven sal maaken, In somma, al wat 'er aan is, lijkt na een Philosooph, Te weeten van dat soort, sonder Rykdom, sonder Gelidom, was hy rijkelijk beschonken, Maar wat hy daar mee won, is verwaarloost en verdronken, Want om onbekommert te leeven, op sijn gemak, kon hy rusten, nog slapen, met een stuyver in de sak, In de veragting van rykdom, hoeft hy niemand te wijken, Diogenes in morsigheyd, sou de vlag voor hem moeten strijken, Boven vies, boven vuyl, sijn Philosophie staat my niet aan, Sijn beste wetenschap, is de Surperius en die sal jou ook duur staan.
'k weet niet hoe een soon van Bacchus, de suyperius kan laken, dat de siyperius verbruyd, kan sijn bas weer goet maken.
Laat het sijn bas dan doen of het ut, re, sol, la, gy sijt ook een half Konstenaar, wat geef jy 'er na, tut, tut, jy kent met een vijf sesderhande beginnen.
Een goed virtueux, kan over al sijn brood winnen.
Wat snakt die Lobbes al, 'k seg houwje wat stil, Virtueux, vuylbek, weetje wel wat dat seggen wil.?
Hoe durf jy dat schoone Frans, en een Eerlijk man rabraken?
Weetje niet dat ik seep hou, voor jou morsige kaken?
Ditmaal vergeef ik het jou, maar pas beter op je mond, als een gek, een wijns man noemd, dat is een affrond.
Dan had ik reeden, om my kwalijk te noegen, Maar een verstandig knegt, past sig na sijn heer te voegen, op een ander tijd, sal ik wel wat voorsigtiger sijn.
Jy sprak flus soo wat, van onsen geweesen spijsvrind Crispijn, ik heb buyten verwagting, van vrinden hooren seggen, Dat hy met eeten en drinten een stuyvertje begind op te leggen, En soo dat waar is, moet ik deese helpen van de poen, Soo hy nou niet betaald, sal hy het nooit doen, en dat hy het my tot nog toe, niet heeft gegeeven, was om dat hy selfs pas brood had, om te konnen leeven, Maar nou hy wat komt te vergaaren, nu is het mijn tijd, Ik moet niet versuymen, of ik was het hagje kwijt, hy heeft als mijn Vicarius, veel van mijn inkomsten genooten, 't een heeft hy selfs genoomen, en 't ander is hem verstrekt, en verschooten, Ga na hem toe, sie daar, ik heb sijn reekening opgesteld, om dat ik wat schaars ben, dat hy my sal dienst doen met geld.
Jou schaarsheyd, behoef ik hem niet voor te leggen, Want met het andre woord, sal hy van hem dat ook seggen, Geld by een Paulikker te vragen, hoe komje soo mal!
Dat is even eens of j'een Goudmyn sogt, in een rotteval, ik plag mêc een lief hebber, van Historie te weesen, Maar ik heb nooid van een ryke Panlikker gelcesen, en jy een heer, die veel Taalen en Poeeten verstaat, Geloof je nog dat 'er een ryke Kalis op twee beenen gaat?
Na deese reekening, komt jou omtrent ses duysend gulden, hy heeft liens van een goed geloof getroffen, heeft hy meer sulke schulden, al had hy hem onder de Kwakers begeven, of diergelijk soort k weet niet of hem iemand wel meer soude betrouwen, op sijn woort.
't is onnoodig te verhaalen, dat alle menschen weeten, Hy was nooit meer, als besitter van Luysen en Neeten, als hy nou geen geld meer had na je sin, En hy gaf je wat van dit gesond Vee, in pand der min, soo blijkt, dat hy nog als een eerlijk man, sockt te betalen, Jy selt het anders met vergeefse kosten, en moeite, moeten halen, Maak liever op die wijs, dat je jou schade verhoed, En bedienje terwijl hy nog leeft van sijn roerende goed.
Nou met jou roerende kwaad, ga jy maar stappen, jy sout drie maanden aan malkaar knoopen, met kwijlen, en snappen, wat historie heeft jou soo gaauw, en gelukkig gemaakt, Dat je bek, snel en rijk is, en je beurs, kaal en naakt?
'k sou mijn liever met geen schrijvers meer moeijen, voor die kosten, kanje die langtong, wat doen besnoeijen, nou waar wag je na, groot Historicus?
Spoeje gang, seg, dat ik mijn geld vrywillig begeer, of door dwang.
Hy heeft op mijn trouw geen geld, nou ik stap heenen.
Heeft hy geen geld, laat hy dan sijn gesond Vee beleenen, heb jy geld?
neem jy het partyje over voor een aar, Of anders presenteer hem jou dienst, als een bekwaam Makelaar.
Ik een sootje overnemen!
Men Heer jy kent 'er ook inhakken, ken ik 'er geen geld voor krijgen, sal ik 'er hem nog wat aanplakken, dat gaat 'er na toe, maar waar breng ik jou bescheid?
Hier in dat koffiehuis, naast de voorsigtigheid.
Nou dat is gang, 't sal my benieuwen wat ik sal ontmoeten.
'k wou dat je traag van smoel waard, en vlug op de voeten.
EELHARd alleen.
Ik heb daar een borsje, een orientaaltje van een knegt, 't is een gebooren hollander, voor de vuyst en opregt, Soo hy hier of daar iets van hoord, of op weet te vinden.
Hy spreekt ongeveynst, hy sal 'er geen doekjes om winden, maar sijn vrypostigheid, gaat by wijlen wat veer, hy maakt weynig onderscheid, tusschen sijn minder, of meer, Ik self ben niet vry, van sijn scheuten, of slagen, En schoon hy my treft, hy kan my behagen.
K heb ook al meenig slegt stukje begaan, Maar voorby, is voorby, en gedaan, is gedaan.
'k meen my evenwel, van die opslokkers te scheuren, 'k sou mijn dooling, en kwisting, te laat konnen betreuren, Mijn jaaren verlangen een sagt bed, en een onbekrompen dis.
't is te laat gespaart als de Schat weg, en het vat leeg is.
het is de vrind Goedhard, wel te weeten, dat is een Lief hebber, van Musicanten, en Poeeten.
Die Visdrager schijnt gelaaden, met een lekkere vragt, 'k geloof waarlijk, dat dien Heer ook gasten verwagt, 't sal dien Heer ook aan geen Panlikkers ontbreeken, ik neem de vryheid, ik moet hem eens aanspreeken.
EELHARd, GOEDHARd, VISDRAGER.
Uw Heer, die k onlangs nog in t Hof te Brussel sag, Uw minste dienaar, wenst u heil, en goeden dag.
Geen minder eer ist my, u in dees stad t'ontmoeten, 't is my een niet geluk, dat ik u mag begroeten, 'k verbly my u te sien, soo fris en wel te pas.
't moest alsoo weesen, als het tot genoegen was.
Men siet u welgedaan, en aangenaam van weesen, De welvaarts blijken, sijn in uw gesigt te leesen.
Digitized by Google Eelh.
't uitwendig sijn, is vaak, 't inwendig, ongelijk, het vroolijkste gelaat, is geen gewisse blijk.
Jy, breng de Vis vast t'huis, en laatse in 't water leggen, hoe sy bereid moet sijn, sal ik mijn vrouw wel seggen.
GOEDHARd, EELHARd.
Uw heer 'k bid doe my de eer, en weest van daag mijn gast, ik heb een vrind of twee genood.
Die vryheid past Geen vreemdeling van fatsoen.
Wil my niet refuseeren, Goedh.
't sal op de portie sijn, maar wat collationeeren.
De spijs is ligt genoeg, een vrind is haast voldaan, Maar 't is niet heus soo vry, aan 's and'rens dis te gaan, Ik heb u nooit verpligt, 'k bid om my te excuseeren, ook heb ik vrinden, die ik selven moet tracteeren.
'k verwagt de heer Crispijn, een hupse en noble vent, Soo ik my niet vergis, 'k geloof dat gy hem kent.
Na 't seggen van de luy, was hy uw vrind voor deesen, en is hy 't ooit geweest, soo sal hy 't nog wel weesen, 't is al een kloeke geest, die sijn belang verstaat.
Ik ken geen Heer Cristyn, maar wel Crispyn, een Vraat, een Vloojebroeder, uit een kale neet gekroopen, die meenig Weeuw, en Wees, vervloekt heeft uitgesoopen, my heeft hy spijs en drank, en geld genoeg gekost, 'k verbly my, dat ik van die slokbast ben verlost.
Dat moet een ander sijn, dees weet hem soo te draagen, dat hy by ieder een sig kwijt, en doet behaagen.
Och, t sal deselve sijn!
Soo kost hy 't my ook doen, hy weet wel wat sijn beurs, credit geest en fatsoen, De Grooten hier en daar, met wat pluymstrijkerijen De kap te vullen, en wat grollen op te snijen, Dat maakt hem tot een man, hy dient hem van de kunst, Door valsheid en bedrog, verkrijgt hy schat, en gunst, Gy kend de borst nog niet, maar sult het ook haast weeten, hy heeft geen ses jaar, aan uw zyde, en dis geseeten, In minder tijd, maaht hy van een swaan, een geplukte gans, hy salje wel op sijn Duyrs scheeren, al kan hy Latyn nog Frans.
Jy sult de eerste niet sijn, hy heeft 'er al veel op sijn tanden, Dat hem aan sijn kiesen ontbreekt, maakt hy goed door sijn handen Hy is al wat vinnig, van de Mercuriale Son bestraalt, zijn vingers sijn even omtrent het goud, als de steen by de naald, hy verstaat hem de kunst, al is hy 't ambagt vroeg ontloopen, 't eerste kleed dat hy droeg, is door de schaar gedroopen Daar en booven is hy gedaald, uit het beroemste geslagt Van de avonturiers, soo by dag, als by nagt, Eenige van dese, om datse by haars gelijke, veel reputatie verwurven, zijn boven 't geen sy gekrabt hadden, nog op 's Lands kosten gesturven.
Hoe het met hem nog gaan sal, dat leerd de tijd, Ik agt my tot soo ver gelukkig, ik ben hem kwijt.
Mijn Heer, jy kent 'er ook sindelijk van vertellen!
Dit verhaal was een daalder waard, voor die wat itemen had te stellen, is jonker crispijn waarlijk van sulk een doorlugtig bloed?
Soo is het geen wonder, dat hy schoone dingen doet, Maar hy weet hem by my, echter zeedig te houwen, op sulk een man, men sou er kasteelen op bouwen!
Maar wat sal ik seggen, een mens is somtijds anders als hy vertoond, men siet het juist aan het huis niet, schoon er een schelm in woond, ik meen voortaan, wat naauwer op sijn handen te passen, Soo hy aan dit cuvel sick is, sal ik hem wel verrassen.
Een booswigt kan sijn straf niet altijd ontvlien, Ik sal u helpen, en u sijn stukjes laaten sien, 't heeft de beste mannen al lang verdrooten, Dat hy soo veel gunst, en schat, onwaardig heeft genooten, 't is of hy in sijn bedriegerije vereeld, De vraat heeft tot nog, sijn rol met voordeel gespeeld, Maar de Tartuffiaansche trant begint 'er wat in te verveelen, hy sal met geen vertrouwde sleutels meer, andermans wijn steelen, Mijn Kabinet sal hy ook niet meer pluysen, sijn kunst is uit, men kan sig ligt wagten, voor een bekende guit, in die Caracter gedenk ik hem nog soo befaamd te maaken, dat hy al sijn geloof, en fatsoen, kwijt sal raaken.
Ik kom u na de maaltijd besoeken, k bid houd u stil, ontdek hem niet, van t geen ik ondernemen wil.
(35) goedh.
In 't minsten niet, 'k versoek te toeven nog te draalen, Ik sal u als mijn vrind, ontfangen en onthaalen.
'k verlang de booswigt word bekend en uitgejaagd hy heeft al lang genoeg bedot, geroofd, geplaagt.
Tot flus, my lust nog eerst, een Cossitje te drinken.
Hoe me de drek meer roerd hoe se meer begint te stinken!
Mijn knegt handelde in de stank, flus wat grof, Maar deed hy er wat toe, dese Jonker doet er niet of.
Crispijn een huiskanker, en een pest voor de Vrouwen!
Wel, nou kan men geen mens meer goed doen, nog betrouwen, Maar 't is gemeen, dat een vroomhart benijders heeft Deese Crispijn, was, en is, nog zeedig, verstandig en beleeft, 't is waar, hy is van geen hooge stam gesprooten, Maar evenwel sijn actie, handel, en wandel, is gelijk aan de grooten, Hy is helder op sijn kooten, en hups van gestalt, In sijn ommegang is iets, dat behaagd, en bevalt, Ik weet niet, ik mag de knaap besonder wel leyen, als wy by malkander sijn, 't is schier hartseer te scheyen, Hy eet en drinkt smaaklijk, en maakt appetijd, En egter schijnt hy om sijn geluk, gehaat, en benijd.
Maar wie hoorde ooit, van sulke musicale dingen!
Hy sou voor mijn Wijf stukjes componeeren die van selfs singen!
Weg, het lijkt 'er niet na, wie heeft het sijn daagen gehoort!
Sy sal hem geen papier verstrekken, voor sulk een smeerig accoord, dit sijn ommers vercieringe, 'k weet dat het schelms is geloogen, Deugd selve is wel eer verdrukt, en schandelijk bedroogen, dog 't sal haar kunst sijn, soo my iemand bedriegt, Mijn knegt sal verhuisen, so hy het liegt, 'k weet niet hoe ik deese bengel heb gevonden, Aan sijn bijten, lijkt hy uit het geslagt van de honden, 't is een regte snapper, lekker, dartel, en stout, En soo is nou het meeste soort van lakaijen, het berout my, dat ik sulk een vuylbek heb gekreegen, dog om hem weer te lossen, sijn 'er verscheide weegen, hy moet voort, deesen avond, sijn paspoort is klaar, en ik sal hem een voet in 't gat toe vereeren, voor een nieuwjaar.
't word mijn tijd om na huis te treeden, Mijn naderd iemand, langer belet, word niet geleeden, de spijs moet besorgt, mijn wijf wagt 'er na, crispijn is ligt al 't mijnent, 't is tijd ik derwaarts ga.
Is niet altijd met voordeel, op het Stadhuis te loopen, Ik was gelukkiger, lag ik voor een daalder verspopen, Dat spaarde my ligt een kist, en de kosten, voor een graf, Ik was veilig in de rust, en van de stads vraat af.
Die crispyn is voor een algemeen bederf, gebooren, hy gaf de Regter geen tijd, om mijn saak eens te hooren, hy rabbelde tussen byen, dat men my pas kon verstaan, En eer ik dagt te beginnen, was ons Proces al gedaan.
Die voorbedagte valsaris, presenteerde te verklaren, Dat al sijn gestoole prullen, gesondo posten waren, en daar en booven, dat ik hem daar toe niet alleen had versogt, Maar dat ik elk een vaers had bedongen, en deugdlijk gekogt, soo moet ik verbranden, heb ik er ooit om gesprooken!
Maar wel heeft hy my nu en dan, een vod in de hand gestooken Wie sou denken, dat hy die te boek stellen sou?
't is een panlikker, sonder conscientie, en sonder trou.
Ons verschil, is aan goede mannen verbleeven, Maar ik weet niet of men zelfs, die naam mag geeven?
't een is een Deurwaarder, en 't ander een Colliciteur En die goed te noemen, daar sijn sy wat slegt veur.
Daar mag'er hier en daar, een van een halve conscientie onderloopen, Maar het meeste ruigt is het touw niet waard, om 'er op te knoopen, Wat sijn'er door haar, veel tot bedriegers gemaakt!
Waar door haar Meesters in t Gasthuis, en sy aan haar schat sijn geraakt, nou laat ik van dat soort, niet te veel vertellen.
Sy sijn nergens toe nut, dan om de goede te kwellen, 'k wil liever mijn eys afstaan, eer men my verder bedot, 't is beeter een klijne schaade, als een groot bankerot.
Ik moet evenwel Crispijn sijn Reckening, eens examineeren, En sien, wat posten dat hy op geeft, om met my te rescontreeren.
Een Epithalamium, of een Bruydlofs gedigt, voor jou suster gerijmt, vyftien gulden, 't is of 'er mijn hart van beswijmt.
Vyftien gulden!
wel het was geen vyf duyten waardig.
Nog op jou trouwdag, een gedigt, konstig, en aardig Versonnen, en geschreeven, op fijn parkament, vyf en twintig gulden.
Wel ik moet barsten, leeft 'er onbeschaamder vent!
Het parkement, en gedigt, kan geen stuiver haalen, die Poet sal rijk worden, doet hy sijn Konst soo betaalen.
Nog een Epicedium, of een lykdigt, op het afsterven van je Vaar, drie gulden.
Och, dat de Bedrieger gehangen waar!
Voor al sijn Kunst, wil ik geen drie myten geeven.
Nog een Carmen Natalis, of een wens, voor jou lang leeven, ses en dartig gulden.
Sulk een som voor mijn lang leeven, hoe word het bedogt!
'k wou liever dat hem de moord sloeg, eer ik de daagen soo duur kogt.
Ses en dartig guldens voor mijn lang leeven, 't is niet te vergeeten!
Dat de wenschen soo duur sijn, mogt de nikker weeten!
K loof hy op alle dingen prijs stelt, tot sijn sugten in kluis, soo daar niet om gedogt is, so heeft hy abuis.
Nog veertig gulden.
Maar de droes, mogt verder leesen, ik scheijer uit, hoe laager hoe dat het slimmer sal weesen.
Sijn Rekening bedraagt in t geheel, maar ruim vyf hondert gulden, dat is niemendal.
Dien bloed soekt het brood slegter, of hy het stal, hy heeft een conscientie, die niet ligt kan doolen, 't is hem alleens, wat hy gewonnen heeft, of gestoolen, hy slagt de vroomen, van een standvastig gemoed, al het kwaat dat hy behandeld, gedijd hem tot goed, Al krabde hy deesen dag, een sak ducatonnen, morgen gelooft hy vast, datse deugdelijk sijn gewonnen.
Onder aan staat nog een Post schriptum, laat sien, voor verguld papier, parkament, pen en inkt, tien Guldens, wel, dat moest er nog aan manqueeren!
Die Poet, ik beken, verstaat om voor geld te poeeseeren, Ik sal hem recommandeeren, de borst heeft het van doen, hy handelt de konst met oordeel, om sijn profijt, en fatsoen Maar bedrieg ik my niet, soo lijkt hy te nadren, hy wijkt in het itemen, geen deugd van sijn voorvadren Die wonnen ook, met sulke vroome posten de kost Den dag sal gelukkig weesen, die de stad van dit ondier verlost.
CRISpyn, jochem, schokkebAST.
Wel ik heb jou Reekening, met aandagt overleesen, joch.
En in mijn selfs de civiliteyt, van de stelkunst gepreesen, 'k geloof dat je de wyskunst, op een puntje verstaat, Soo staatse op sijn kooten, in waardye, en maat, Maar dartig gulden, voor een Grafdigt!
Je hebt jou versonnen, Soo je Pen, Ink, en Parkament reekend, isser maar tien per cent gewonnen, Jou arbeid schietjer by in, wel dat is te schraal, Je moet 'er niet aan verliesen, je hebt geen capitaal, Ik bedroef my dat je soo swak bent, in 't declareeren, Jy selt van onse goede mannen, nog moeten leeren, Maar vijf honderd gulden, voor wat beklad en bedurven, papier!
Ik smeet liever Pen en Ink, en de lullen in t vier Eer ik met de Kunst soo slordig handel sou drijven, de platters, sullen je dat nog in t aansigt vrijven Dat je de letters soo canaljcus, en veragtelijk tracteert, een gesonde reegel is meer waard, als al de schurfde die jy waardeert.
Sie jou rekening nog eens na, wy sijn goede vrinden, jy sult er waarlijk al te veel gebrek in vinden, ik ben niet meer haastig, ik geef je nog ses dagen tijd, ommers al wat je weg geeft, kaerel, dat ben je kwijt.
Dat is een Narratie!
Hy deed sond die je stoorden, heb je in jou winkel nog een party malle woorden?
Wel kryt aap, smijtse so onnut en vrugteloos niet weg, Maar handel de babbelkunst, met wat meer overleg, Rabbel soo wild niet, de stem mogtje verlaaten, 't is ommers verdriet genoeg, een party leege vaaten, je verkwist je slym onnosel, 'k bid menageert se wat, Besorg te minsten jou Snotbuyl, al heb je geen druyve nat, 'k sou mijn Kwylvaten so dom, niet versnappen, als het koud, en je neus een Fontein word, kan je nog uit twee kraanen tappen.
Seg hottentotse Boekhouder, van het bord en de ly Waar schort et mijn reekening, aan de regter of linker zy?
Of meen jy, dat wy daar maar soo dom in hakken, en in plaats van een, er soo maar vijf ses op plakken?
Neen wynpest, schoon ik in jou huis tot mijn schaade heb verkeerd, Die kunst heb ik van jou, soo vervloekt, niet geleerd, 'k sou liever al het goed van de waereld versaaken, eer ik my om het genot, tot een schelm liet maaken.
Daar is voor gesorgt, dat kan niemand doen, wijf het je vaar dank, die hem jou gaf met fatsoen, Die moest by de Tafel sijn brood winnen, Maar jy stootse beeter, en geruster na binnen, sommige besorgen dat haar geslagt is gestudeert, Maar jy bent van d'eene Tafel aan d'andere uitgeleert, Soo jy jou geslagt, ook soo voort wilt setten, Moogen mijn kind'ren, wel wat beeter op 'er vaaten letten, Maar ik heb nog een post of twee, op je reekening gesogt, 't verwondert my, dat jy daar niet op hebt gedogt!
Je sijn van importantie, hoe kostje die so vergeeten?
De eerste is, wat je nog hebben moet, voor al je suipen en vreeten?
En d'ander sal nog wel de grootste sijn, hoe veel dat se jou kosten, die Opschriften van Latyn!
Dat beken ik, heb je deugdlijk verschooten, Want van die taal kan je so veel, als een schepsel met vier pooten, Heeft het jou een halve stuiver gekost, of een blank?
Ik seltje weer geeven, met den intrest, ten dank, je kent 'er mee, maar hondert daalders voor stellen, soo dra wy geld schieten, 't is maar een tellen, troost jou den arbeid, schoon 'er wat meer tijd toe behoord, ik sal 'er een hoentje by geeven, gelaarsd, en gespoord, anders weet ik wel, sou jy het geld niet begeeren, die jou de beurs vet maakt, moet jou de keel ook smeeren, jy bent een genereus Jongman, jy begeerd niemands goed, Al op voorwaarde dat hy daaglijks, meer geeven moet.
Iets moet ik je nog recommandeeren, eer dat wy scheijen, nou 't je soo wel gaat, betaal de kelders en Komeneijen, je weet wel, de slegte luy het borgen verveeld, die 't sulke onthaald, is 't eeven of hy 't den Armen ontsteeld, Maar daar sou jy niet veel werk of maaken, Als de bloeijen het maanen, maar wilden staaken, maak 'er ook een Vaers voor, gelijk als voor my En rescontreer het mêe, met een letter vijf ses poësy, En of se daar dan niet mee te vreeden waaren, So presenteer als flus, met Eeden te verklaaren, Dat jy het met beding, voor een seekere prijs hebt gedaan, Jou vermaledyde Stadspest, wat sal jou de schelm nog duur staan!
Hy is strafwaardig, die met den Eed derft spotten, Ik voorsie nog, dat je in de aard niet sult rotten, De rest by onse goede mannen, vaar wel, heb je hier brood gegeeten, je selt nog koolen vreeten in de hel.
CRISpyn SCHOKKEBAST.
De droes moet jou den hals vol gieten, als jy de maag vol hebt, sal 'er genoeg overschieten, De swavel en pik, sal 'er te schaars sijn, en te duur, hy is al sesmaal uitgebrand, hy kan tegen het vuur, die Verrotte Seedykspol!
al de nikkers moeten hem plaagen, de afgrond sal hem schaamen, soo een booswigt te draagen, de duivels sullen hem in een gat alleen setten, tot sijn verdriet, soo sullen sy der geen schande van lijden, dat hem iemand siet.
Scheijer uit, ik sou het daar nou by laaten, 't is soo genoeg, gy sijt in de mond, allebey vroome soldaten.
Die tapper, heeft een tong als een els in de bek, Maar de jouwe vrind, had van scherp ook geen gebrek, van weersijds dapperheid, sijn beroemde blijken, laat hem het veld in het schelden, jy gaat met de buit strijken, wat sal hy 'er mee winnen, of hy wat ophaalt?
Gy hebt sijn spijs in de maag, hy is genoeg gestraft, kom, kom, denken wy maar om wat lekkers te smullen, 'k verlang als een vis, om mijn holle darmen te vullen, Wy hebben in lang niet aangeseeten, ik brand na den dis, laat ons maar stappen, my dunkt dat het over tijd is.
Spreekje van aansitten?
dat doet my bedaaren, k wist waarlijk niet, dat wy soo na aan de tijd waren.
Mijn hert swoegt na den dis, en een slokje wijn, sy sullen met de vis niet spoeden, voor wy 'er sijn.
'k gedenk waar wy flusjes sijn gebleeven, eer wy derwaards gaan, moet ik jou 't restand van de les geeven.
Om wel te leeven, met verstand, en fatsoen, Isser dagelijks meer, als eeten, en drinken, van doen, Dan moeter Linnen sijn, dan weer Stoffen, of Laken, En 't slimst, als je 't al hebt, kost het nog geld van 't maken, Je bent ongelukkig geweest, op die leste togt, Je hebt niet veel Retoure, van Vianen gebrogt, nu moet 'er finantie sijn, wat sal ik 'er veel van vertellen, Voor my alleen, heb ik het nog kunnen stellen, Je verstaat me wel?
Ja, ja, ik weet van de practyk, als ik 'er mee van bestaan sal, je hebt gelijk, ik weet al te wel, wat je wilt seggen, 'k geloof ligt dat het my hoort, als ik iets vind leggen.
Jy bent een Meester, en een man, die me diend, Ik selje weer altijd een patroon weesen, en vriend.
'k sal, daar een avontuurtje komt, wel oppassen, twee gesonde handen, moeten malkand'ren wassen, hy word allengs wijs, die met verstandige verkeerd, Door schade, word men omsigtig, en geleerd, 'k sal nu mijn rol, in een goede schijn behendig speelen, En de winst daar af, wil ik vroom met je deelen, Ik sal uw slaaf blijven, tot in de dood, De Patrijsen sullen voor u sijn, besorg my het Brood.
Daar is kans toe, ik heb duisende vonden, ik blijf jou borg, al was het voor een dousijn monden, op een malle hospes of ses, komt het ons niet aan, ik heb weer honderde, die na mijn vrindschap staan.
Dat is waar, 'k wou dat wy al by onse vriend waaren, 'k hoop dat wy nog lang wel, sullen vaaren, dat wy nu maar heen stapten, ik weet nu mijn pligt.
Ik krijg de dienaar, van mijn geweesene vrind in t gesigt, t lijkt dat hy my een woord, heeft te spreeken, een oogenblik maar.