floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Heer, ik beloofje Ten dienst te zijn zoo veel ik kan, Maer ’k waegh er dezen hals niet an; ’k Weet hoe Ian Dirkses knecht dit smarte, Die nam zijn meesters zaek ter harten, En stal het meysje voor zijn* Heer, Uyt huys in wagen; offer meer Verhind’ring quam die hem mocht deeren, Hadt hy, om ’t van hem af te keeren, Twee zak-pistolen, wel gelaên, By hem gesteken, zoo ging aen Dit werk, maer hy wierdt haest gevangen, En na bekent’nis opgehangen.
Neen, zulk een zaek ga ik niet an.
Hoe Gijs!
ik hou jou vry daer van.
Dat was door dwang een Vryster steelen; Maer deeze daedt zal beter heelen: Het Meysje wil zelfs uyt dat gat, Daer zy, met tegenwil, lang zat, Gelijk gevangen van haer ouders; Dat juk wil zy nou van haer schouders Afsmijten.
Waerom zou zy niet?
Zy leeft alleen daer in verdriet, En is daer toe te schoon en aerdigh.
Ik zal ’t je zeggen, kom maer vaerdigh My helpen.
Neemt die beurs met gelt, Veel meerder wort u toegetelt, Indien onz’ aenslagh wil gelukken.
Ik hou veel van die ronde stukken, Maer ’k zorgh voor onheyl.
Niet met al: ’t Is wel doorsteken, niemant zal Ons hinder doen, j’hoeft niet te vrezen.
’k Neemt an, ik zel jou hulper wezen.
Wat dan gedaen?
ik ben al graegh Om dat te weten.
’t Is van daegh Haer was-dagh, Brechje zal haer stoppen In de Kleer-ben, die ’s reed gemaekt.
Als nu de Moêr maer t’huys uytraekt, Dan gaen wy voort, en dekken haer Met linnen, niemant wordt gewaer Dat Klaertje daer leyt in gescholen.
Dan wort aen u de zorgh bevolen, Dewijl jy als een kruyer kruyt, De kleeren na de Bleekers schuyt, Dat jy haer uythaelt, voor het linnen, En brengt die Ben tot mijnent binnen.
In plaets van na de schuyt zoo rijdt Een straetjen om.
Brecht zal altijdt U troulijk helpen, en oppassen, Dat niemant ons en zal verrassen.
Hoe komje voort dan aen een kant?
’k Stuur onze Meyt wat van der handt, En zal mijn Lief, in manne kleeren, Geleyden, na mijn wel begeeren, Zoo na de wagen, die staet reê.
En wil jy dan met Brechje meê?
Dat kunje doen.
Al zou ’t my rouwen, En al zou ik aen ’t Lijntje trouwen, Ik doe het, ’t is heel wel verzint.
’t Wort tijdt dan dat men ’t werk begint.
Past te zes uren daer te komen, Op deze tijdt is het genomen, Zijt kloek, en trou.
Dat ben ik Heer.
Goêndagh.
Ik zie u flus dan weêr.
DARDE UYTKOMST.
Brecht.
ZOo raek jy vry van deze nukken.
Ja, zoo deez’ list maer wil gelukken.
’t Zel lukken, Juffrou, by aldien Jy in de Ben kruypt, wie zal zien Dat daer een mensch zit in verscholen?
Gijs is dit werk zoo hoog bevolen, Geen ding en hapert.
Ik moet gaen, En dienen Errenst daet’lijk aen Hoe ’t werk leyt; dat de voerman mede Wanneer wy komen straks is rede, Die dient ook meê vast aen onz’ snoer.
’k Ga om een bootschap, voor u moêr, Veyns jy jou ziek.
Dat gaet dan heenen.
Brecht bin.
Jy bent weêr qualijk, zou ik meenen, Of let u maer een zeere doek?
Ik meen de voering, uyt de broek Die Errenst draeght, zou u wel helpen, Eer pijn u ’t hart quam overstelpen.
Maer neen, dat komt noch niet te pas.
Ik wou mijn hooft wat beter was.
Is ’t anders niet, de minnevlagen Zijn u wellicht in ’t breyn geslagen.
Indien dat mal zeer deê, misschien Zou men u noch meer quijnen zien.
Doch wouje sterven om een Vryer, Jy maekte my dan zoo veel blyer, Dan was ik van mijn zorgen vry.
Ik weet wel, Moeder, dat gy my Zoo weynigh acht.
Zwijgh zulke woorden, Of by aldien ik die weêr hoorden, het wiert u beurt.
Loopt na de kamer, zoo gy treurt, En legt u wat te bedt, loopt binnen.
Brecht, onze Meyt, die zal het linnen Wel aen een kant doen.
Nu, goênacht Mama.
Wel hoe is ’t?
Klaer, ik acht Niet datje t’avondt niet wilt eten?
Jy dient waerachtigh wat gesmeten, Datje deez malle grillen staekt.
Mijn hart is met geen spijs vermaekt.
Vast dan uyt.
Wilt daer van droomen, Waer toe jy wakend’ niet kunt komen.
Ernst geeft Brechje een pakje, daer in manne kleeren.
MYn waerde Brechje draeght dit meê, En maekt dan alle dingen reê.
Ik heb mijn tijdt met praten Versuymt.
’k Zal Gijs dan zelfs in laten.
’k Wensch ons deez’ aenslagh wel gedy.
Zoo maek jy my, en Klaertje bly.
Adriaen.
OM ’t geltje by malkaêr te houwen, Wou ik jou wel aen Klaertje trouwen.
Ik dank jou Oom, datje my bent Zoo toegenegen.
Ik erken ’t, En zal ’t mijn Moeder voor gaen dragen.
’k Vertrou het zal haer wel behagen.
’k Verzoek, dat wy op deze hoop, En op jou dochters Klaertjes koop, Eens drinken, zoo’t jou niet verveelde.
Wel waer?
Gins in het Kindt van Weelde.
Neef, ik heb by my munt noch kruys.
Ik zal ’t betalen.
’k Moet vroegh thuys.
Als ’t u belieft kunt ghy my laten: Wy zullen samen maer wat praten.
ZESTE UYTKOMST.
KLaer ging gedoekt en ziek na bedt.
’k Beveel jou ’t goet, en datje let Om ’t linnen in deez’ Ben te stoppen.
Ik zal tot Maey Zus aen gaen kloppen, ’t Is hier maer over deze deur Zoo u mijn Dochter roept, dient heur, Heel lang meen ik niet uyt te blijven.
Hoe laet is ’t nou?
’k Gis over vijven.
’t Is wel half zes.
Ja daer omtrent.
Nu ik ga heen.
Jy bent Hier niet te veel, maer schiet ’er over.
Kom Juffrou Klaer.
Hoe langs hoe grover Gaet moeder daeghlijks my te keer.
Nu repje uyt die kleeren weêr, En steekje in dees Ionkers plunje.
Jy moet my helpen.
Hoe nae kunje U zoo niet schikken?
kom dan in.
ZEVENDE UYTKOMST.
Trijn, klopt.
Maey, opent.
WAt dunktje Zus dat ik hier bin?
Maey.
Jy doet zoo wel, nu komt doch binnen, Trijn.
Alweêr zoo bezigh met je spinnen.
’k Voegh my op het voetbankje neêr, Hier voor de glazen, ’k kan van veer Dan d’uytgang uyt mijn huys bespieden.
Wel jou begeerte kan geschieden.
Ik heb maer pas een half uur tijdt Te praten.
Lieve Zus, je zijt Altijdt zoo jachtigh, hoe mach’t wezens?
Jawel, ik ben altijdt vol vrezen, Dat Klaertje maekt de baen onklaer.
’k Zou u nu niet bykomen, maer Zy ley als ziek haer wat te slapen, Dan zal zy niet de straet begapen.
Kom in, ik doe de deur dan toe.
Klaer in manne kleeren.
IK ben door dit verkliën al moê.
Kom, rustje wat in deze kanis, En ziet of ruym genoegh die baen is; Kruyp in, de tijdt genaekt dat Gijs Zal komen.
Dit ’s een vreemde wijs Van schaken.
’t Heeft al wat te zeggen.
Sy klimt in de Ben.
Wat zoo, jy kunt er pas in leggen.
Ik waegh een kans met groot gevaer.
In ’t minst niet, wie wort dit gewaer, Indien jy ’t zellefs niet wilt reppen.
Waer zal ik hier mijn adem scheppen?
Maer door de tienen, en dit gat.
Ik heb ’t gezien.
Heb jy al wat, Daer jy my dan meê toe zult stoppen?
Ja, met dit linnen.
Ik hoor kloppen.
Trijn klopt van binnen Kom houje stil, dek toe, zoo ziet De drommel noch zijn moêr jou niet.
Jou Moeder zal licht daer weêr wezen, Maer in dit werk valt niet te vrezen.
Trijn uyt met Brecht.
Is ’t linnen in de Ben gedaen?
Ja, Juffrou, daer zie jyze staan.
Dat ’s wel, is ’t al daer in gekomen?
Hebje geen gerucht vernomen Van Klaertje?
Neen, die slaept noch vast.
Hoe komt dat Gijs niet op en past, De klok die heeft al zes geslagen?
Jy moet hem dit dan helpen dragen In Willems schuyt.
Dat zel geschiên.
En laet jou dan haest weêrom zien, Of anders zou je my ontstellen.
Daer hoor ik Gijs al schellen.
Gijs met Brecht uyt.
Wel jy komt altijdt noch te vroegh.
Hoe Juffrou?
Ik kom tijdts genoegh, Ten achten zal de boom eerst sluyten, Dan vaert hy met zijn schuyt na buyten.
Op andre tijden kom jy eer.
Ik zal ’t verbeet’ren, kom ik weêr.
Nu, til dit vrachjen op jou wagen.
Dit ’s eêr te kruyen als te dragen.
’k Wedt ik een sweetje krijgen zel.
Het gaetjou wel.
Brecht ga je mee?
Wilt dan weêrom wat harder loopen.
NEGENDE UYTKOMST.
Gijs met de Ben al kruyende.
DIt straetje deur, ’t is om den hoek.
Ik druk van angst schier in mijn broek.
Zet neêr.
Schel an.
Ik zie hem komen.
Heb jy die last al ingenomen?
Ia Heer.
Kom in, mijn Lief verlangt Datz’ uyt de Ben weêr lucht ontfangt.
TIENDE UYTKOMST.
LOpt met dit pakje saem voor heenen, Wy volgen strax.
Ernst binnen.
Ik rep mijn beenen, Zy beven echter onder ’t lijf Gijs.
’t Gevarelijkst’ van ons bedrijf Is meest voorby, als wy maer zwijgen, En ’t volk haest op de wagen krijgen.
’k Geloof dit werk wordt haest verzoent.
Ik heb mijn zelfs ’t gat uytgeboent.
Gy zult by Klaertje beter woonen, Of my uw wederliefde toonen.
Wel meenje ’t?
’k geef my over dan.
Zel ik dan, als jou echte man, My meugen aen jou zy verwarmen?
Wel zo zel ik in mijn armen Jou dan te nacht omvatten.
Kom Mijn toekomende Bruydegom, Gaet dan jou gang.
Zoo gaen wy slippen, Op dat ons niemant komt bekippen.
ELFDE UYTKOMST.
Klaertje, in manne kleeren.
WAt zoo mijn Lief treê aen, jy bent Gelijk een vreemt Heer, onbekent, En niemant zal u, in deez’ kleeren, Met pruyk en hoet als Klaertjen eeren.
Noem my dan met de naem van Heer, Of Neef.
’k Zal’t doen, op uw begeer, En op dat niemant het zal merken.
Ziet daer, nu is ’et weêr van ’t verken: Daer komt mijn Stiefvaêr ons te moet Met Adriaen.
Ioost en Adriaen gaen voorby Ernst en Klaer, zonder te groeten.
Joost en Adriaen binnen.
Zwijgh stil.
Ik groet Hem nooit, om dat hy my in ’t vryen, Zijn leven niet heeft mogen lyen.
Wy zijn voorby, gy haer ontsnapt, Noch onbekent: nu aengestapt Wat harder.
’k Zal op uw behagen.
Ik zie daer ginder al de wagen, Die heeft al lang na ons gewacht.
’k Zegh nou mijn booze Moêr goênacht.
TWAELFDE en laetste UYTKOMST.
’t SCheen een vreemt Heer die Ernst verzelde, Ioost.
Ik my in ’t eerst al wat ontstelde: Zijn wezen zweem na onze Klaer.
Neen, die zal thuys zijn.
’k Denk zoo, maar Ik vrees noch al, om dat het stelen Nu zoo in zwang gaet onder veele.
’k Zie Meuy Katrijn al in de deur.
Wel Liefste hoe sta jy dus veur?
Om dat ’k jou wacht: is dat uytblijven?
Nu hartje, jy en moet niet kijven.
Ik ben daer zeker vry verschrikt.
Neen, jy schijnt eerder bly verquikt.
Kan jy jou drinken niet nalaten?
Ik raekte met mijn Oom aen ’t praten, Aengaende goede zaken, daer ’k Zeer na verlang.
Het was van Klaer, Daer ik mijn Neef aen uyt wou geven.
Veel beter was ’t, wou zy, gebleven In hare maeghdelijke staet.
Maer t’wijl ik met haer weet geen raet, Om dat de trou-lust is haer leven, Wil ikze Neef veel liever geven, Als Ernst.
Dat heb ik ook gezeyt, En dit is by ons overleyt.
Mijn Zuster vindt het ook geraden.
Dat wy nu eens wat verder traden In dit gesprek, en dat men dit Haer diende aen.
Maer hou, zy zit Of leyt en slaept, in hare kamer.
Ik zal alleen best haer bequamer Opwekken gaen.
Trijn binnen, en strax weêr uyt.
Wel, gaet dan heen.
Wel, wat of dit is?
daer is geen Gehoor, hoe dat ik klop, te vinden.
steekt de sleutel dan niet in de Deur, of in ’t slot?
Wel, zeght, Weet jy ze niet?
waer’s onze Brecht?
Die ’s uyt, met onze Ben vol linnen.
’k Weet zeker qualijk wat beginnen: Zy slaept zoo vast als waer zy doodt.
Nu huyl niet, ’t heeft geen noodt, ’k Zal met mijn mes het slot opsteken.
Joost en Trijn binnen, en strax weêr uyt.
Waer heeft het varken haer versteken?
Daer is zy niet.
Z’is wech, och, och!
Hier onder schuylt een snoodt bedroch.
Ik vrees zy is my wis onttogen.
Wel wijf, en heb jy dan geen oogen?
Ik heb flus juyst eens uyt geweest.
Dit ’s zeker onraet.
Ia ik vrees ’t.
Voorzeker was zy ’t die w’ontmoeten.
Begeeft jou elk dan op jou voeten, Om haer te zoeken, lustigh uyt; De eene haestigh na de schuyt, En daer na ’t linnen aen het vragen.
Voort onderzocht, of ook een wagen Is afgereên met zulken vracht.
Ik vrees Ernst heeft mijn kindt verkracht, En Brecht haer in de Ben gesteken.
Ik zweer dat zel ’er zuur opbreken.
Ja loopt, ’k loop meê, alwaer Ik lucht ruyk van die ritze Klaer.
A. V. STEYNS, Lammert Meese Of KLUCHT Vande MELCK-BOER TOT DELF,           Gedruckt By Heynderick Rooleer, Boeckverkooper inde Jacob Gerritsens-straet, inde Gekroonde Druckery, ANNO 1661.
PERSONAGJEN.
Lammert Meesen.
Melck-Boer.
Geertge Bouwens.
Boerin.
Veeg-al.
Kael-uyt. }
Twee Optreckers.
Stroopgauw.
Barbier.
Knipof.
Barbiers Kneght.
Els pronckx.
Barbiers Vrou.
KLUCHTVande MELCK-BOER:Lammert en Geertje uyt.
NOu, ’kga naa ’tstee hoorie wel Geertie, Jy meught op alle ding aghten Wel hay, wat schort myn Wijf, datseme hier laet staen waghten?
In gien antwoort geeft, dit ben ick ongewent, Se moet voor seker sitte kacken: want dan hetse ontrent Ien kloek uyr van doen, om heur darme te leegen, Geertie hoorie niet?
Van binnen.
Waght vaer, ick moet men naers eerst vegen.
Ick doght wel datter op uytliep: wanght asse soghtens eet Dat is altijt voor negenen ien draey in ons sekreet.
Wat wiljeme nou seggen, dat Jy dus staet te bleeten?
Hoor ick gae jens mitter veegh men Melck uytmete, In beveel iou soo lang de sorg in’t Huys.
Is’t angders niet, maeckje daerom sulcken gedruys?
Offet heel wat was, wel heb ick men dagen Dat ook ’ewete?
Hoor Wijfje ick mostje wat vragen, Hebbese jou tot Syme den Backer die seuventjen menglen al betaelt?
Ick sorg voor een banckroetje hadjer nog Broot over gehaelt.
* Geer.
Binje sot Lammert?
dat benne welstelde luy.
Ja soo ’t lijckt, in ongertusse sitter niet en bruy.
’kLooft niet, dat volck is Rijck: wangt se benne vande groote, Lam.
Ja Rijck, de pael isser maer jens deur den oven eschoote.
Doe ’k gistre in ’t stee was heb ick soo veul ehoort, Se selle songer fout haest kiese ’t oope vande poort: Wangt de koorekoopers spreken al van veul duysent gulden.
’t Isser seggese soopertjes estelt, tot de oore inde schulden, Ongsen Brouwer praet me van een deel halfvate Bier.
De Lakekooper in ’t geborduyrde Klier Heytem me op goet kerdyt eborght jen mooy lapje Laken.
Gorus den Timmerman inde drie Tuyn-staken Naest Gijs Neve, die moet seyty nogh Het gelt hebben van sen Reeschop, in van sen trogh.
Tot Lubbert de Kaesman staense ook al in jen quaet blaetje.
Tot Neeltge Krijnen de Coomen, in ’t friesse Bottervaetje, Staet oock een moye Klits, van goet, van Swavelstock, in krijt.
’k Vrees waghte we lang Geertje, we bennent ongs oock quyt.
Daerom best sieker een deel broot te krijgen.
In willeseniet?
’kselse bygort mitte Deurwaerder dryge.
Wat segje Lammert!
wel Heer!
wie had dat oyt esorght?
Seker ’k hatter edaen al haanseme nog soo veul of ’eborght.
’k Ga je heene wraggele, ’k weetje niet meer te segge.
Inne sien hoecket best mittem sel anlegge.
Hadieuw Wijf.
Hoor hier eerje gaet.
Nog een woortje.
Nou haestje dan oock wat ’t wort angders laat.
Maer of Kors hier quam de Vleys-houwer, die gist’re ’t Kalf heyt ekeken Wil ick em de koop toeslaan, of wil jem self eerst spreken?
Neen, daer voor niet, wat drommel benje sot?
’k Hout liever voor dat gelt nog een poosje in kodt, In mesten ’t mit Melck wacker soo mag’et dye.
Van sucke koopjes sou ’k men weuning haest of tye.
Hy most meer love, dat komt niet jens by, Dat gelt heyt’et wel Ruymtjes an Melck in sen py.
Ick en selt dan oock niet doen song’er Jou hieten.
Eer ick’et daer voor gaf, ’k liettet eer doot schieten Mit jen lang Roer, deur vel en haer, * Jy keunt him dat seggen, ick gae de Reys annemen.
Maar hoor Lammert.
Wat ser nou weer te temen?
In waerom Roopjeme nou weer?
Om dat je jou besten hoet op hebt, in’t Regent henewegh, Daer je nou niet te preke, nog te Kerrick gaet,* Schaemje niet datjer soo ruygh mee te werrick gaet?
Nou waght ’k selje ien ander hale gaen.
Komje of niet Geertje, hoe lang sel ick hier staen Mit me blooten hooft denck ick in den kouwen Regen?
Daer ick den heelen naght mit hoesten en niesen overhoop heb elegen.
Hawaer vaer, gaet nou heen, in siet datje jou wat spoet, Tewijl gae ’k kooken die gort mit Rasijnen dieme te middigh eten moet.
Lammert Binnen.
Geertjen alleen.
DAer hoor ick nieuw op, Syme daer uyt?
dat sou him evewel niet anlijcke.
* Wel Heer!
dat nou sen moertge Saleger jens moght opkijken.
Hoe sout heur verwongdere datse dit sagh?
Ick segje datter angders te wese plach, By heur tijt, wat wasser jen kryoel van Menschen?
’t Was offer ’t gelt Regende, sy hadden ’t na heur wenschen, Soo dra was ’t Broot niet ’ebacken, of ’t was an de Man, Den jenen lieper uyt, den are weer an.
Ja twintig sack te weeck moght hy Ruymtjes halen, ’t Wasser oock soo net, Jou oog most dwalen Als ier maer in Huys keeckt, alleding evejuist In ware niet as gemeine Burgers maer as Heeren ’ehuyst.
’t Was heneweg boenen en schueren, de trappe glompen.
Heel den tijt waerdender de schoon-maeckster op klompen.
Ien Ruyme Tafel, altijt eve breet.
Inne nou dus lelijk ’estelt?
dat isme seker leet, We hebbender Melck ’elevert soo lang als mijn mag heuge, Doen quam hy te Hyleke, maer sen Moertge wasser wel teuge, Om datse doese Vryster was wel jens poeyde al-te-met, Maer wat was ’t hy hadder sen sinlijckheyt op ’eset, Wat sen Moer badt, in sen Vaer him wou belesen, Het most allijcke wel soo ’t schijnt een paertje wesen Daer was gien segge teuge, en men maeckte de knoop, En is ’t nou deur de bille?
dit komt van de soop.
Wel moght sen Peet segge: Neef ick sou de Meyt opschiete, Wangt Jy selter Jou leve gien segen by genieten, Soo Jyse neemt teuge jou Ouwers danck, Maer dan maeckten hy sulcken gesteen, sulcken gehuyl, in gejanck, Ja was van de groote Liefde niet te bedaren, Nou ister op uyt ’edraeyt, soo moetense varen, Maer ick na men Huys, in doen myn pot te vier.
Lammert Wt.
GAncx kranken is dat drege?
’k ben uyt men aem schier,* In soo krafteloos ick sou wel beswijken.
Ick kom daer fijnties de Rotterdamse Poort in strijke, Daer ick een deel miende te lossen van me vraght, Maer ’t wasser al ’eveeght, ’k wor schier uyt men kraght, Daer heyt voor seker weer dien of d’aer loope teeme Tot ongse klanten: wil jy jou Melck van mijn nemen?
’k selse jou een deutje minder meten, in geve nog Ruym toe, Breng en je Pijnster-Melck, of biest kalft die of die Koe Of Hot, of Room, of angdre Leckernie.
Dat Lammert wel vaert en meugese tog niet lije ’t Is altijt te schocke in te schiete waer ick heur moet Se nemen ’t broot uyt men mongt, in benye men voorspoet, Om dat ick me niet speul as sy van schommel, en spoel wat, Soo doende wortet Melck al komtet uyt ’t Koel-vat, Is dat gien songd’ mienje datme soo te werrick gaet In de luy water verkoopt?
ick mien wel jaat.
Ick lee liever de grootste armoe die me ken versinne Eer ick men gelt mit sulcke vuyligheyt sou winnen Ogh!
men biene schoddeme soo bin icker of ontroert, In sy lacchender nou om, en segge: daer hebbewe Lammerden ’eloert.
’k Selt seker men Wijf niet durve vertellen, Se sou heur vrees ick te kraftigh daer in ongtstelle, ’s Is tog soo intreckende, ja van jen kleyn spul, Leytse daatlick as de doodt wel jen half schoft songer yenigh belul Kost ick men Melck quyt worde?
’k saght wel te bedecken, ’k Selseme lijck wel quijt maken, al souense de Hongden uytlecken, ’k Magh de hangt me gaen lighten en geven den deut, En schreeuwe: Melck Melck, dat ’t bygort weerom steuyt.
Kort in goet nou men emmers weer an men hals hangen, Dit steeghie deur, ’k mag de Reys anvange.
Veegh-al en Kaal-Wt.
Veeg.
In somma, daer zijnwer alweer sonder gelt geven of ’eraeckt, Hy moster an, om ’t lagh te betalen, datter was ’emaeckt, Ka.
Salement Veegh-al jaauw daer hebbewe weerom niet ’edroncke, Ve.
Had’ hy ’t niet wille geven?
’k haddem voor zijn beck ’ekloncke.
’t Quam me oock mit Reght toe, al sagh hy wat droef Juyst soo ’t wese wou had’ ick ’t aesjen van den troef, Dat pasten op zijn harten Heer.
Hoe sagh hy den knijser?
Doe wou hy mitme accorderen, maer ’kwas wel wijser.
Mit de helft mijn te late payen, dat stontme niet aen, Ick draeydentem heel op sen hart, Ka.
’t Is bygort wel ’edaen, Soo Raeckewe mooytges an den dranck, ’t gaat soo ’t wil mittet eeten.
Maer van gistre dat selme noch niet schielijk vergeten, Hoe we daer pooyden in ’t Pack-huys van Matijs, Mijn leve soo niet ’esope, elck om prijs, Beget, ’k was ’estelt, ’khad schier ’espoge.
’tWas een starcken dief Kaal-Wt, ’k was me al bedroge, ’k Swierde doeker uytquam as een bos stroo inde wint,* ’k Ley maer jen watergolfje voor de kramers deur, in ’t blaeuw iint, Maer nou hebbewe gien noot, wy meugender nog wel teuge, Hou moet ware Spits, ’t sel van daagh nog wel deuge Aswer nog ien mutsie vijf ses elck in leggen, van ’t gedisteleert nat Ka:       Niet en bruy ware Veegh-al, al slingerbienewe wat, In al heb ik gien gelt, ’k mag men Buerman een daelder of liene.
Soeties Spits, valt niet, sta vast op jou biene.
’k Heb gien noot van valle al ben ick een beetie swart, ’k Wed ick de beste nog wel mit suypen uyt-tart, In van de banck help, al was ’t den dorstigen decker; Of Pieterge Spits-kaert; of Matijs den optrecker.
Laetse komme die wille ’t scheeltme nou niemendal, Al was’t Kuerijge Loutje, of Dirckje Giet-al Die op Lubberden fooy sen Keel soo salfde: Dat hy ’t weer uyt schoot, en inde Room kalfde Sen Wambes, sen Broeck zijn Kousen, ’t wasser even deerlijck ’estelt.
Maer bygout as ick vry lagh heb, ’k ben een aer Helt, Dan pooy ick dat ’t Roockt, in weet van gien spouwe.
Hoe gelockigh is hy die dat voor een Wijf mag trouwe, Soo schouwtmen ’t vagevier daer staaghs an ’t kint scheyt.
Jy toont bygort nogh datter een eel hart in jou wammes leyt.
Jy bint eelder as Jan de Steyl-oor jaje by men soolen, Die altijt droncke reysen wil: of na Constantinopolen Of Jerusalem; of na Romen; of na den Deen; of den Sweedt; Of na Spanje; Betlem; Itaalje, Parijs, ’t scheeltem dan niet en beedt, Wel verstaende alsmer in de kroeg kost na toe varen, Op het Schip van een volle ton, en in Bachus Baaren.
Wat dunckje broer, satje oock niet graagh ’eboeyt Op een galey daerme mit pijpen, in mit Roemers roeyt?
Moght dat wese Spits ’k soumen haast op de Reys begeven.
As icker nog om denck wat had ick lestent een leven Mit die vroome siel, in een aers plasier, Hy broghtme daer by een Schipper die had van dat swaer Dors-Bier Dat bygat puyck was, wit, bruyn al watwe wouwe Wy soopen byget onse py soo dick, wy hadden schier deur ’espouwe: En laefden elck met een vaans kan of twie, Rijckelijck de borst, Dat ons soo qualick niet en quam: want wy hadden de nadorst, Doen hy doe onse py Ryck’lyk vol had gegeven, Gingewe aen zijn Kaes en zijn Broot torne, datter de litteyckens in bleve.
Wat dunckje Kaal-wt, haddewe daer onse tijt qualijck besteet?
Sackerloot Neenje!
’k seg Jy jou huysjes weet Daer je ’t halen keunt, kostjet nou jens raken, Wy souwen te naght een eerlijck optreckertje maken, En komme niet tuys voor morge ’k heb dat wel meer ’eklaert, Ve.
Maer wat Maeckje jou Vaer dan wijs, is hy niet vervaert Datje in ’t water ’eloope bent, of een ongelock hebt ’ekregen?
Neen, niet en bru, hy knort wel wat, maer ick setmer weer tegen.
Mijn Vaer is een goet Man, hy heyt gien quaan geest, ’k Maeckem wijs ’k heb hier of daer op een fooy ’eweest, Hy gelooftet al as icket mit een effe trony ken uytspreke.
Maer mijn Moer wilmen altemet wel een sermoentje te voor preken.
En maeckt sulcken gesteen, en heyt soo veul gestanck: Verkeert tog seytse by gien quaet geselschop, houje van den dranck, ’t Isme sulcken quel looptse dan al kreunen en kraken, Maer al genoegh ’epraet, laetwe ons eens vermaken, En singen een stightelijck droncke Mans deuntge.
Weeran begint.
’k Sel op heften, ha daer.
Stemme: La Cardinale.1.
’k HAet het duyvels kroegen gaen, Bort en Steen, en Kaerteblaen Wens ick voor Sint felten, ’tGelt is op, Mijn Sinneloose kop Rijtmen nu op stelten.
Had ick eer een Venus dier Om eenpaertje Bottel-Bier Ging ick die verveyle Als ick sat En pooyde, voor het vat By mijn droncke dweyle.
Nu heb ick een Meyt gebreck, Maer sy keeren my de neck, Krijg ick eens de voncken Dat ick vry, Se seggen j’heb jou py Alweer vol ’edroncken.
Lammert al Roepende wt.
Melck, Melck, voor seven deutjes de pint.
Daer heb ick lijcke dol straet op, straet neer ’eloope.
In wat ick roep of schreeu, het vollick wil niet koopen.
Ick sie wel tisme best dat ick’et loope staeck.
In van men Soete-melck voort Smout, en Butter maeck.
Nou bruewe weer na de kroeg daer we gistren waren loopen tegen sijn emmer.
Wel Heerschop kostje dat oock niet wat beter klaren?
Hoe loopt den Kinckel dus?
Wel ja je wort nogh quaet, En stort men hele ding mit Mellick over ’t straet.
In sout werendigh nog wel de geck met mee toe steecke, Gaet samen soo al heen, als doove, songer spreke, Nou jyme die scha hebt ’edaen, al wel ware broer?
Hoe gaet jou backis soo, wat schortje, seg broer, Lam.
Kijck deuse beeste, wat drommel sou me schorte, Wat hebje mit jou droncke gat men Melck om te storte?
En geveme nou voor men scha niet en sier.
Wilje wat hebbe seg kneukel?
soo komt eens hier, Men selje voor jou Melck betale mit wat vuyst-slage Lam.
Dat ’s moy bescheyt seker, ’k selje werentig gaen beklage, Jou eerloose bouve geefje me gien gelt Ande Stadt-Huys Heere.
’t Is kraft in gewelt Datje doet, versta jy dat wel seg schurcke?
Kaal.
Ackerment latewe ons bygort van een Boer versnurcke?
Bruytem om sen ooren, en laetem dan gaen.
’k Wou je met jou twien wel jens soo koen raen Datje dat deed, ick wouje wel loove Dat ick by de Schout sou gaen.