floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maar d'andre vier, zyn die, behouden aangeland?
Voorzeker, 'k heb, myn Heer, daar zorge voor gedragen, maar twee, zyn, tot myn leet, op weg aan stuk geslagen, ik dee myn best om die te honden, maar, eilaas!
Ik kon niet, want die vent, die speelden zo den baaz, dat ik verblyd was, vier daar van geheel te houwen.
't is wel dan.
Dat 's een vent!
Daar mag ik op vertrouwen!
JONKER JAN. myn Heer, en Juffrouw, 't is myns dunkens nu hoog tyd, dat ik my, tegens u. van myn belofte kwyt.
Myn Heer, als 't u behaad, wy zullen zulks verwagten.
Klagten, nouw Goossen, maak je klaar tot kermen, steenen, het zal uw gelden, ik beklaag jouw ongeluk Maar t kwaad stoot, eindlyk, zyn meester in den druk.
Ik heb, verstaa je wel, katryn, geen kwaat bedreven.
die zal 't jouw wel te kennen 't is wel, myn Heer, geven.
JONKER eens, die gintsche taafel hiet.
Breng met malkander Katryn, schikt hier terstond, een bottel drie of vier, met zo veel kelken.
Wel myn Heer, het zal geschieden.
JONKER JAN. loop Goossen, wilt Katryn, een weing hulp aan bieden.
Myn Heer, met uw verlof, 'k denk ik heb hier gedaan.
Mejuffrouw, 'k zal met Piet, dan maar na huiz toe gaan.
Gy zult hier, alle bei, een weing nog vertoeven.
Ziet hier, myn Heer, de vier, belieft gy eens te proeven, Of t van de regte zyn onker JAN. zet op de taafel neender.
Ik bid een weinig plaats, Mejuffrouw, en myn Heer.
En geef wel agt, ik zal, terstond, nu gaan beginnen.
Sta vast nou Goossen.
Wel, bent gy wel by jou zinnen?
Zo 't jou maar niet en geld!
'k ben daar niet bang voor broer, katryn, 'k maak uw Kaptein, en Schutter, en tamboer, zy zullen u getrouw, waar gy haar zuld geleiden, na volgen.
'k vrees men hier zal 't na geregt bereiden!
GOOSSEN Katryn, tamboer, myn Heer, en Schutte, en kaptein!
Wat zal, verstaa je wel, voor my dan over zyn?
JONKER JAN. gy, en kornelia, met Piet, zuld Schutters wezen, en ik ben Adjudant.
wat heeft gy dan le vreezen.
Altzaame hoog t geweer.
Ik kan dit niet verstaan.
En ik nog minder.
'k bid, laat my na huiz toe gaan, Mevrouw, 'k ben gantsch niet wel.
Gy moet hier nog wat blyven.
'k weet niet, zo waar ik leef, wat of ik moet bedryven.
JONKER JAN. doet gy, zo als Katryn uw voor doet.
maar zwyg stil.
Nog eens, 't geweer om hoog.
Met uw verlof, ik wil, hier, voor geen gek staan, geef my geld, en laat my lopen.
Ik zeg myn huur op, en dan ben ik vry, zouw 'k hoopen.
JONKER JAN. Gelooft my, by myn woord, ik, kom u op de huit, Indien gy weigerig zyt, of zo gy t meër verbruit, k heb zelfs gezien, hoe net, gy lien kunt excerceren, en Goossen, zal voor Hein, zyn byzyn u vereeren, k Wil dat gy t weer verhaald, zo als t flus is geschied, En zonder veel gesnap, eer dat myn gramschap, niet Geregte straf verschaf, tot loon voor uwe daden, Ik bid, myn liefste Heer, vergun aan my genaden.
Zeg Kaatje, heugt 't jou wel?
Flus wast, sta vast voor myn, maar 't is, verstaa je wel, sta vast nou voor Katryn.
Heer, Ferdinand, ei wild my deeze fout vergeven?
En ik beken, jufvrouw, ik heb te veel misdreven, maar 'k hoop uw goedheid zal.
Jon Digitized by google de meid, kapten, wat goedheid!
kom maar voort, en volg myn order, en commande, wyn is t woord.
Ziet of gy dan, daar na, genade kunt verkrygen.
Nog eens, t geweer om hoog t zaa wakker, zonder dreigen, katryn, kom slaa de mars, een ider volgt malkaar.
Dit akerceren is, verstaa je wel, al raar!
Zy beginnen als vooren, rondom de Taafel te marcheeren, katryn, half huilende, zingt de voorgaande mars.
In 't geweer,der toond zich als een dappere Soldaat.
T'saa, t'saa, marcheert.
De trom des oorlogs slaat.
Rouw, de rouw, de rouw, douw, douw, de ritje, ditje, ditje, douw.
Steek nu harpouken, en veld trompetten, ider wil zig in slag order zetten.
Vat uw roer, piek op schoer, keer u slegts, slinks en regts.
Stryd in t veld, als een moedig held.
waarom op zyn tyt, als t hoort, geen vuur gegeven?
'k Moet zien, waar of van daag, de wyn hier is gebleven, maak op zyn tyt gereet, geef vuur, gelyk 't behoord.
In order, tegelyk.
Marcheert nu weder voort, katryn half builende zingt, en marcheren.
Steekt nu harpouke, en veld trompetten, ider wil zig in slag order zetten.
Tan, kluchtspel.
31 tan, tan, tan, tiere tan, tiere tan.
Vat uw roer, piek op schoer, keer u slegts.
Slinks en regts, sly in t veld, als een moedig held.
Hy drinken, ider een glas wyn, die zy op 't zingen.
van tan tan, c. ingeschonken hadden.
JONKER JAN. dat lykt 'er na!
T'sa, wakker, met uw allen, Marcherende, vol moet, den vyand aangevallen.
Wat zeit myn Heer van my?
't bruit immers al wat heen.
'k help haar wat zingen, 't is de mars van prius jangeen.
Myn alder liefste Heer, 'k bid laat het hier by blyven.
Neen Kaa, verstaa je wel, gy moet, myn Heer, geryven, in t geen dat hy begeert.
Waar in steekt jy jou bek, gy oogen diender!
wel, gy zyt een fyne gek!
Zeg wanneer zyt gy... jonker jan. maar zwygt stil, hier helpt geen schelden, 'k wou gy de mars maar sloeg, en 't op 't marcheeren stelden.
Katryn, huilende, zingt, en marcheeren te zaamen, Goossen helpt haar zingen, al lachende.
Lustig, als getrouwe helden, in t gevegt.
't saa, 't sa val aan Stryd voor Vorst Carels regt!
Rouw, de rouw, de rouw, douw, douw, douw, de ritje, ditje, ditje, donw.
Laat nu musquet, en granaten kraaken, Schut en mortier, vuur en vlam uitbraaken, taf, taf, taf, taf, paf.
Zy drinken, en vervolgen haar mars.
Laat nu musquet, en granaten kraaken, Schut en mortier, vuur en vlam uitbraaken.
Taf, taf, taf, taf, paf, paf, paf.
JONKER JAN. zet t'zaamen nu 't geweer op deeze taafel neer.
Ik laat, Heer Ferdinand, volkoomen zyn begeer Om piet, of kee, voor t exerceeren te betaalen.
Maar gy, katryn, wild voort, uw goed by een gaan haalen. fluks de deur uit!
wyl ik, geenzints ben gezint, Zulk leeven meër te zien, maar ziet gy imand vind, Die, meër pleizier heeft, u rouw douw te laten speelen, En hoe gy 't verder maakt kan my in 't minst niet schelen.
Gy lien kund beide, uw goed, ook pakke, en dan gaan, want zulk een meid en knegt, en staan my ook niet aan.
Myn Heer, k beloof het jou, ik zal myn leeven beetelen.
Goos, o schoonsPEL.
33 goossen.
Neen, neen, verstaa je wel, 'k zal jou het huiz uit veeteren.
Ei laat ik dog genaa.
O neer JAN.... genaade!
dat 's te laat.
Dit's galg berouw myn Heer, 't is best dat zy maar gaat.
Myn Heer, ik zal hier na, getrouw, myn pligt betragten.
Mejuffrouw, zal meër dienst, en hulp van my verwagten, verschoond myn misdaat dog, k zal t noit weer doen jufvrouw.
Kom Kaa, nog eensjes rond, rouw, douw, douw, ditje douw.
JONKER jan. dit talmen vordert niet, maar haast uw goed geborgen.
wie zal nu voor my zorgen?
Ik val voor u te voet.
Genaa, myn Heer, genaa, verschoon my deze reis.
JONKER JAN. wat verschoonen!
Gaa De deur zo daadlyk uit, of 'k zal u voeten maaken.... kornelia.
O g'et!
ik weet niet hoe wy hier nog uit geraaken.
Kan ik dan, geen genaa verwerven.
van myn Heer, zo valik.
Ag jufvrouw, voor bei jou voeten neer, jou goedheid is zo groot!
dit geeft my dublę reden, Tot hoop, dat gy, Heer ian, zuld stellen we er te vreden.
Ik bid jou nou, om de eer, van t vrysterlyk geslagt, waarom gy, van myn Heer, op t meeste werd gezocht.
Ei maakt toch dat, myn Heer, myn misdaat wil verschoonen?
Ik zal, zo lang ik leef, jou daar voor zyn verpligt, indien gy wild, jufvrouw, zo is die zaak heel ligt.
Ik vrees, uw Heer, katryn, die zal niet na my hooren, maar schoon myn moeite, en vlyt, was vruchtlooz verlooren, 't echter dog bestaan, of ik gena verwurf.
Myn Heer, vergeef het haar, hoe wel zy 't grof verkurf!
Katryn, bekend haar schuld, en zal noit, van haar leeven?
Weet er tegen u misdoen wild dan haar fout vergeven?
Doet zulks, myn Heer, om my? jonker jan haar schuld die is te groot.
Zy zal, na dezen, noit, weer proeven van myn brood.
Ei, laat ik, voor de Meid, genade by u vinden, zy zal, na dezen, noit, iets kwaats weezen onderwinden, wat ik daar verzeker van?
Myn alderbeste Heer, 'k beloof jou steets getrouw te dienen, by myn eer.
JONKER JAN. op die beloften, en dat gy uw woord zuld houwen, Vergeef ik 't deze reis, maar gy moogt vry vertrouwen, Dat dit, alleen geschiet, om jufvrouw Isabel, dies weest haar dankbaar.
Ik beloof Mejufvrouw, 'k zel Zo lang ik leef, aan u, myn dankbaarheid betoonen.
Lejufvrouw, 'k bid, ei wild, onz' beiden ook verschoonen?
ISA gitized by Google KLUCHTSPEL.
35 ISABEL.
Gy wild dit, denk ik.
Op uw woord van beterschap.
Voorzeeker anders niet, wy zullen altyd rap, En veerdig in uw dienst... goosen gy moogt haar wel gelooven, dat woord dat helpt alleen, haar alle ramp te booven.
Heer broeder, jonker san, vergeeft hier aan Katryn, haar misdaat, t zouw voor onz dan immers redelyk zyn, dat wy, aan Piet en Kee, dees tyt gena beweezen FERDINAND.
Wel aan, 'k vergeef het haar PIET.
Uw goedheid, noit volpreezen, zal altyt zyn geroemd.
Heb dank, Heer Ferdinand, en jufvrouw Isabel.
Kom Kaa, geef my de hand weezen alle goeje maats.
Tegen Piet en Kornelia.
Gy lien hebt met u beiden, hier al gedaan.
JONKER JAN. katryn, gaat alle ding bereiden, gelyk gezeit is.
Heer, het zal terstond geschiën.
Die 't niet gelooven wil, die kan het koomen zien.
C2v, p. 36 de meid, kapten, c. eenentwintigste tooneel.
JONKER JAN. myn Heer, en jufvrouw, k heb volbragt dus myn beloften.
Hier ziet gy, wat zy ons, voor trouwe dienst, verkoften, dit zyn de reën geweest dat ik niet, op myn tyd, Gekoomen ben by uw, gelyk het was gezeid.
'k verzoek vergiffenis, van u myn overschoone.
Myn Heer, ik ben verheugt dat gy, ons, ging vertoone, deez raare klugt.
Myn Heer, ik had zulks niet verwagt.
JONKER JAN. myn Heer, en jufvrouw, wyl dit is ten eind gebragt, verzoek ik.
Dat gy.
'tsaam, met my wild binne treeden, om van ons huwelyk te spreeken.
'k ben te vreeden.
JONKFRJAN.
't Bevord'ren van onze egt, Mevrouw, zal dienstig zyn, op dat ik raak, ten eind van myne minne pyn.
Nu Knegts en Meisjes, wild, u dit nooit onderwinde, Want mooglyk, zuld je uw volk, niet zo genadig vinde.
Maar, ligtlyk zouw het spel van rouw, rouw, ditje douw, u stooten uit jou huur, verstaa je t, in t berouw.
Hier word na t openen van t gordyn vertoond de belagchelyke terzijn.
en gog 'er t'oners.
ZEVERBAARD, een oude Vrek.
PIMPERNEL, windbuil, een Doctoor.
PEPERNOOT, een apotheeker.
RONDSMOEL, ben chirurgyn.
Het Klugtspel speeld voor de deur en in het voorhuis van Pimpernel en Pepernoot.
De oogle 61.
De belagchelyke watery.
PEPERNOt, stampt en zing.
Altyd dat knoeyen, dat bruyen en dat stampen, ben ik al zo moe, gelyk gespoogen spek.
Nog een klop, Op zyn kop, Stampen, Stampen, Stampen, tot het word zoo week als sop.
Dit zal een poeyertje weezen, voor een Meisje Die het aan een jonge flukse Vryer schort, o robdop, nog een klop, Op zyn kop, Stampen, Stampen, tot het word zoo week als sop.
Digitized by google de helsche tweede tooneel.
PILPERNEL, PEPIRNOOT.
PIMPERN.
Gants duizend Pepernoot, de drommel moet studeeren, gy stampt, gy raast, gy knoeit, u werk dat schynt te meeren.
PEPERNOOT.
Ja pimpernel, ik hou de vaak uit myn gezigt, poeyer voor Jan Klaazes fytje, en maak een nigt, dat meisje heeft de koorts.
PIMPERS.
Dat is heerelyk, Voor u, en ook voor myn.
Dat s waar, maar egter deerelyk, Voor die het overkomt.
PIM PERNIL.
Ho, ho, zo moet het gaan, daar kon geen dokter.
Nog Apthecker blyven staan, want wat zou 't zyn, indien hier nooit geen zieken waren.
Ja dan mogt Pepernoot wel na Oostinje varen, en nog al meer met myn.
PIMPRRNEL.
Dat s by me zolen regt, want daar geen zieken zyn, daar gaat het ons vry ssegt.
Pi. digitized by google aermis.
63 PEPERNOOT.
Hy hebt gelds genoeg, myn Heer, om van te leeven, en mag de Doktory, een jaar wel overgeeven.
Indien dat waar was, bloed!
Dan zou het ligt geschién, Maar Pepernoot, hebt gy ooit in myn kas gezien?
myn heer.
Wel hoe kunt gy dan zulks zeggen!
Waarom zou ik myn ampt van doktoor needer leggen?
't is immers alles winst, myn vriend, dat weet wel.
Blyft dan, zo lang gy leeft, Heer dokter Pim pernel.
Pepernoot gaat weer aan t stampen, en zingt met Pimpernel deeze veersjes.
Wy Dokters en Apothekers, maken pillen, om de Meisjes ras te muken weer gezond, o robdop!
Nog een klop, Op zyn kop, Stampen, Stampen, Stampen, tot het word zoe week als sop.
Ia wy weeten haar wat in te geeven, datse zyn geneegen tot je weet wel wat!
S Robdop!
Nog een klop, Op zyn kop, Stampen, Stampen, tot het word zoo week als sop.
RONDSMOEL, PIMPERNEL, PEPERNOOT.
RONDSMOEL.
Ha, ik kon regt van pas, om de vrienden eens te spreeken.
Wel rondsmoel, wat is 'er van u dienst?
Van myn dienst?
elleweeken Ik lach me zeeper ssap.
O ô, dat kan geen drommel raán.
Is het iets goets voor ons?
Hoor, ik zalje myn komst doen verstaan.
Gy weet ik ben Meester Chirurgyn, die Zee verbaard alle wecken tweemaal moet scheeren, En dat hy een vrek is, dat is wel bekent aan de Heeren, ook is hy half mal, dan scheeld hem dit, en dan weer dat.
ik heb hem van de morgen, braaf voor den boer gehad.
Copy by google KERMIS.
65 PEPERNOOT.
Wat hebje hem dan zyn Franse kneevels afgeschooren.
Neen, ik heb hem, ha, ha, ha... pispernel.
Spreek op, en laat ons hooren.
Ik moet eerst wat bedaaren, en dan zal ik alles ontleenen.
Wel het moet al wat byzonders weezen.
Ik bid vaar voort, met uwe reën.
Nu, om tot de zaak te koomen, zo weeten, ik wierd gistren avond by Zeverbaard ontboden, en ik ging 'er na toe, want ik dagt, hy zalme ligt op een glas wyn, en een pypje Tabak noden, Gelyk hy deed, want wy rookten wel een uur of twee met elkaar, En doe begon hy te klagen, als dat hy niet als re wel en waar, Ik voelden hem de pols, en zy dat hy zyn waarde moest bewaren, goet myn vriend, dat doen ik heel garen, en daar meenje bragt ik hem naar 't bed, en vroeg, of ik by hem waken wou?
Wilt gy dat doen?
als ik te sterven kom, myn mantel is voor jou goon!
wat kreeg ik een lach, toen hy van sterven begon te snakken, dog zyn neus staat nog ver van zyn naars, daar om heb ik hem een aardige pots gaan bakken.
ik heb hem een blaas met water gevuld, en Ja, die heel behendig op zyn buik vast gemaakt, wat dunken de Heeren, heb ik dan niet al wonderlyk by een zieke gewaakt?
Wel hoe ging het toen hy wakker wierd?
O! hy deed niet als klagen, en riep ach!
hoe zal 't met my nog dagen?
En hy zag 'er uit, als of hy al zeven Jaren in 't graf geleegen had, ik riep gy hebt het water, begeeft u voort na Pimpernel op een Pad, o! Had gy eens gezien, hoe hy keek, toen ik van 't water begon te praaten, ach!
Nu zal ik gewis myn leeven laaten.
Wel kon den mallen duivel, niet zien dat hy het gemaakte water had?
Hy is dog een gek, die met bellen gebooren is, zo ik meen.
Nu, laat hy hier maar komen, wy zullen hem wel wat wys maken.
Dat s vast, op zoo'n manier kunnen wy dokters, Apothekers, en Barbiers aan 't kosje raken.
Wat Digitized by 300 K ermis.
67 RONDSMOEL.
Wat droely zoumen anders doen?
Want gekken en narren is een drommels tuig.
Wy zullen de buit met elkander deelen, en lieten hem maar wakker van de huig.
Maar laat voor al niet blyken, dat ik dit kooltje gebakken heb, of het spel leit aan d'uigen. PIMPERNEL.
Ik weet wel dat men een Spaans rietje, beeter als een beuxemstok kan buigen, Wy zullen maar zo wat kramers Latyn spreeken, dat ken hy dog niet verstaan, dan zullen wy met een koelen moet, hem van zyn gemaakte water ontslaan, Ik wed hy word niet eens bleek, al prikt men hondert gaten, want een die geen slimmer waterzugt heeft, hoeft niet bang te wezen, dat hy zyn leeven zal laaten.
Gy zult moeten lagchen, als gy ziet, hoe aardig dat ik de blaas op zyn buik heb vast gemaakt.
Maar de heuker Rondsmoel, als me maar niet bescheeten raakt, t zy dat hy t merkt, of laat een ander ontbieten.
RONDSMOFL.
Daar staan ik borg voor, want al wat ik tegen hem zeg, dat moet voort geschieden, en daarom geloof ik, dat hy wel haast hier zal zyn.
PIMPERNEL.
Noit vond ik bymckeel, een beeter Chirurgyn.
Ik ben altyd op myn intresten uit, en dat maakt dat ik den gebraden Haan kan speelen, want als men al te verveerdig in de Waereld is, zullen de Vrinden zelden om het erfgoed kraken.
Men moet zo wat half zuiver, half vals weezen, zal men rykelyk bestaan.
Als ik voor 't geen dat een stuiver waard is, geen daalder kreeg, zo zouden de Rotten met myn winkel wel voort gaan, ja, als ik dat niet en deed, en Galenus waar nog in 't leeven, hy haaldenme uit myn Apothekers winkel, en zoume een voet onder myn gat geeven.
Elk moet zyn huishouden voorstaan, dat leerd ons de Zinspreuk van vroome Hein.
Wel een die zulks niet en deed, dat zou maar een schelm van zyn eigen lighaam zyn.
Maar rondsmoel, hoe hebt gy dat zo bedagt?
Dat zal ik u vertellen, gy weet de waterzugt kwam hem wel meermaals kwellen, en daarom dagt ik, kom, het is een slegten ryd.
Men heeft niet veel te doen.
Ja daar hebje wel een waar woord gezeit.
PE. digitized by google KERMIS.
69 PEPERNOCT.
Voorzeeker is dat de waarheid, want de meeste menschen zyn teegen wooordig Dokters, pothekers en Chirurgynen, al looptmen een Jaar of twee, aan een kwaataardige ziekte kwynen, het is maar, haal wat voor een halve stuiver, uit de apotheek, of het meë, of teegen de natuur stryd, zy lag.
,, dien om ons gepreek.
O heer Pepernoot!
Dat heb ik zo menigmaal bevonden, laast was er een buurman van me, die had zyn kop met een doek bewonden, en daar op vroeg ik, he Florisbuur!
Hoe komt het, dat gy zo bewonden zyt!
Wel, ik heb een gat in myn hooft gevallen, en daar heb ik een hielplyster opgeleid, en dan komt er weer een, die vraagd, ach!
Meester Diksmoel, wat zal ik deeze vinger.
Leeren?
Ik heb er al gekaut roggenbrood opgeleed, en nog gaat hy aan tzweeren.
En geef ik haar geen raad, o!
Dan ben ik de kwade man, maar praat ik om haar te geneezen, daar heb ik benze krek den drommel van, en word ik hier of daar uit laten gehaald, ach!
't is al een zesthalf, watze me in de hand steeken, zo dat het overal kaale bakkers werk is, en dat kan niemand reegenspreeken.
Dat het kaale bakkers werk is, o!
Dat staat zo vast als een kop're muur.
De menschen willen wel geneezen zyn, maar het geld is tegenwoordig veels te duur.
Men ken het geld ook wel beeter als aan Dokters, apotheckers, of Barrebiers besteeden.
Laast kreeg ik een vent, die waar van zyn eene oor tot het and're gesneeden!
Nu ik verbond hem, maar toen het op een andere talen zou gaan, toen had hy al vyf stuivers in zyn zak... PIMPERNEL.
Zwyg, daar komt Zceverbaard al aan.
het is als of hy de Azynpagt heeft, zo benauwd ziet hy.
Kik, het is of hy op Eyeren loopt, en dat hy bang is om die stukken te treeden.
Dat s geen wonder, het scheeld de man in t hangen van zyn buik.
Hou stil, en laat ons hooren, wat hy hier al maaken wil.
VIER pogle 'k ermis.
O VIERDE TOONEEL.
PINPERNEL, PEPERNOOT, RONDSMOEL, in het voorbuis, ZEVEREAARD VOOT de deur.
ZEVERBAARD.
Daar nu Calenus, Hippokrates, en nog meer and're uitvinders in het leeven, ach!
Hoe gau, zouweze myn wel raad voor me droeve kwalen geeven, ja, ik wenschte wel om een zakje zesthalven dat me iemand helpen kon, van 't geene dat me schort, want Meester Rondsmoel zeid dat ik het waar heb, daarme niet ligt van gehulpen word, en ik geloof dat hy de waarheid spreekt, want ik ben zeer zwaar in myn ademhalen, ook schryft hy me zulk een diet te voren, dat het onmoog'lyk is, zig zelven zo te bevallen.
Dan kryg ik het in me kiezen, en dan weer in me krent, dan in me rug, dan in me middelste vinger of daar omtrent, dan slaat me de pols al klop, op klop, gelyk de klok van tienen, dan draaid me het hoofd, dan roerd me den buik, dan knikken myn bienen, dan ben ik zo heet als vuur, en dan weer kout en klam, nu zo goet als iemand, en dan als de henker zo gram, Dan zou ik me zelven van droefheid wel haast tor Water kivten, dan weer van boosaardigheid, myn eigen kop afbyten, dog het meesten, daar ik tampzaal ging.
nog goede hoop op stel, dat is de geleerdheid van den Heer, myn Heer Dokter Pimpernel, die myn al menigmaal gehulpen heeft, zonder dat, ik was al lang overleeden, En om geen tyd te verzuimen, wil ik eens na dien geleerden man toetreeden, Daar vind ik ten eersten Dokter en Apotheker gelyk, allebei menschen zo vol verstand, als ezels ag.
Ter den dyk.
Ja ik geloof niet, dat 'er becter Doktoor als Pimpernel in 't geheele Zuidland, bekent is, ook wil ik wel wedden, dat 'er geen apotheker zo als Pepernoot hier omtrent is.
als ik daar kom, hoe veel latynse woorden kryg ik wel weer na myn kop?
Als Arius, Akwarius, Sagatarius in een vollen galop, want het is anders niet, als ofse de Latynse taal met polleepels hebben gevreeten, Of voor mintt, zo word het myn by koppen en halftalven toegemeeten, door zulk een practyk, zo worden wy daarom me pasjenten bedot, nu met een vreemd oolietje, al zo smeerig als Paardesnot.
Dau met een Poevertje van Barrendencetels, of Goudeblocmen, en honderdersei kruiden meer, onnoodig om op Nu te noemen.
Digitized by google KERMIS.
Nu een zweetdrank, dan een slaapdrank, dan een purgasie.
en nog meer.
Die onder Dokters handen komt, die is er al zo erg aan, als een dief op de leer.
Ja het is maar, waag er den Boet aan, apotheker koeragie met de vent zyn leeven, beget gelyk als Speelt Jan pocagie Gemeen doet met zyn muts, dog ik ga evenwel na die laplanders toe, al zoetjes en zagies, niet te haastig, ò weezen!
wat word ik moe, 'k hyg al weer na myn aâm, dog het zal wel koomen, met vallen en opstaan liep een Bedelaar van amsterdam na roomen, en dat op krukken, maar ik meen zo veer niet te wandelen, als dien gezel.
ZEVERBAARD valt.
Help, apteker Pepernoot, help Dokter Pim pernel.
is dat vallen?
myn neus is zo waar aan stukken, myn poor esses uit t lid, ach!
hoe zal t hier lukken?
Help, help, nog eens help, help, wat drommel hoort 'er niemand uit dat zyn coore kwartels, kom Heintjemans Piet, Robberd hangoor, sa, wiltme maar leevendig begraven.
PIMPERNEL, PEPERNOOT, RONDSMOEL, by Zeverbaard op straat.
PIM PERNEL.
Je droes maakt daar zoo'n geschreeven?
Het lykt wel een Generaal van de rommelhaven.
Kom laat ons wat nader treeden, om eens ter deeg te zien.
O myn kop!
O myn rug!
O myn gat!
O myn bien!
Ja alle is uit het lid, ach!
help dog goede vrinden.
Wat bent gy voor een vent?
Hoe, loop je lui als blinden, ik ben Zeverbaard.
Bent gy het vroome man?
Wat doet gy op de straat?
wat gaat myn an?
Hoe, is het dan geen deeg?
ik heb zulk een pyn door al myn leden, als Digitized by Google KERMIS.
Als of ik honderd Jaren, op een houte Bok heb gereden, en daar by is myn buik zo dik, als of ik het grootste vat vol brande noris in myn balg gezopen had.
PEFERNOOT.
Ho, ho, daar weeten wy raad voor.
Dat moest weezen, al waarje zo dik als den Dams toren, nog be hoefje niet te vreezen.
Dan koom ik regt van pas.
PIMFERNEL.
Kom, zet de man wat neender.
Hebt gy geen ordenaal mee gebragt?
Voorzeeker Heer.
PIMPERNEL, wel laat ons eens bezien.
O val!
gy zultme heugen, Daar is het ordenaal, zuip uit met volle teugen. PIMPERNEL, bekykt de pis.
Rommelus, stommelus, drommelus, wat lalyk water is dat?
Het lykt wel bronswyker mom, uit de slooter polder, gedisteleerd in t karremelks gat.
Ei konfrater, wilt ook eens deeze pis bekyken.
Louwris, brouwris, qouvris, hier dienen pratyken.
Wel geleerde lui, hoe staat het met de pasjent?
PIM. de helsche pimpernel.
Zyt gy niet decesig van kop, en snottrig van fondainent?
Zwyverbaard.
'k en krekals de oewehnden, die zeven jaaren hebben gelopen.
MVFRyn.
Alt atei dit een Focre schythuis in t ranaa geroopen, pog kon hec met lievter zyn levikbaafd.
Hou Dokter Pimpernel!
Da is al wat te grof, als ik de waarheid zesgen zel PIPERNOOT.
Valt de Heer niet in zyn reeden.
PIMPERNEL schud het Ordenaal.
A, kwa, bandentis, roer om, roer om, en om dat het van een ouwe vent is, zo diend 'er met 'er haast wel wat verordineerd voor de vriend.
Zal het wat lekkers weezen?
Zo geef liever een ming'len in plaats van een pint.
De pisseyer is verstopt, en de watervatjes zyn aan 't kwylen, ja, raakt gy aan 't pissen, daar zal wel een Oostinjens Schip in de vogt kunnen zingen, ook zyn de Nieren, door de scherpe vogt vertreeend, Zo dat den blaas gewis zyn loop in all's manqueerd.
ZE.
O heer Pimpernel!
gy moet zulke kwade noten niet kraaken, De pot, de pot, de pot, ik moet al weer aan 't braaken.
Aan t braaken?
Hoe wat 's dit.
't was maar een wind Die schootme voor de keel, en weederom myn vrind, zo vlugt hy van myn af.
PEPIRNOOT.
Dat s weeder des te beeter.
Konfrater Dollium gal, de man en is geen eeter.
ZEVBRBAARD.
Geen eeter, dat s abuis, ik lust wel bierenbrood, is dat geen goeye kost, aptheeker Pepernoot?
zeer goet, myn vrind.
Dog al te veel is kwalyk.
Linjeur in je krent.