floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De Geleerden worden by Uytneemendheyt geviert, ja zo hoog geconsidereert, Dat ze, uyt vrees van Verslyten, nooit of zelden worden geployeert!
In dat punt zijn de Brabanders gelijk aan de Kruydmengende Apoteekers, die hun blinkende metaale Vyzels bespaaren, middelerwijl dat zy in verroeste yzere Bekers hun et ceteras stooten.
Maar zijn er ook Wockeraars in dit Lant?
Neen, maar veel Fatzoenlijke Heeren en Dames schieten geld tegens Dertig per cent op een suffisant Pant.
Neen, juffrouw de man tot abdera neemt maar vyf en twintig.
Maar hoe trakteert men hier de Konstenaaren?
KWAKZALVER Om dat de Geest onzichtbaar is, daarom trakteert men die, als of ze er niet waren, Zy slachten de Deugd, en vlugten om een hock of kant.
De bois de soigue.
De Spreuk van Nero is alhier faliekant, Dat ieder Lant Zijn Konstenaars voed, want dewijl het Geld een Aanleyding geeft tot allerley Gebreeken, Betaalt men de Konst alhier met goede Woorden, en men laat de Beurs steeken.
Maar uw Vraagen zijn voor mijn te meenigvuldig, ook zulje meer ondervinden in een Quartier, Dan ik je zou konnen leeren in een Uur drie a vier.
Vaar wel Vriend... demoKRIet.
Halte, amice, nog een woord.
Wat beduyden die Flessen, tanden, en ouwerwetsche Boekken, daar je mee behangen zijt?
KWAKZALVER Die andwoort is niet ver te zoeken.
Ik ben Meester Jan Kerveltaart, een voornaam CingelshockxOperateur, voor wiens heylzaame Baden de Dood zig in een enge scheur Versteekt.
Ik heb een schoonen Apoteek, tot barstens toe vol geapprobeerde Artzenyen Doch ik ben met een ook een Politiek Martelaar van Mumin Gasel, en van Petri, die my niet konnen luchten, nog lyen, als zijnde Confratres van dezelve Maers.
Hier ontrent is een kermis.
En daar ontrent is mijn oogst.
Deeze flessen zijn gevult met de tinctura Solis.
Die boekken zijn mijn Raadsluy, en dit paerlesnoer met Kiesen en tanden, verbeelt mijn kennis in de manuale Operatie, die ik hier als in uytheemsche Landen, Aan duyzende Patienten heb betoont.
Doch ik ben er, Och armen!
meest maar met een ses d'halfjc, en met een ik bedankje Meester, voor beloont.
Adieu broers hart.
DemoKRIETS en heraKLIETS demoKRIet.
Uw Dienaar Meester Jan den Operateur!
Die braave Man, die geen Venus ziekte dan tusschen vier oogen geneest, heeft me meer geleert dan ik van te veur Nu is alles wel, kon ik Herakliet die van my afgewist.
dwaalt is aantreffen die Symen Noppe in het huylen!
En ik de Patroon der lacghbekken, ha ha!
ik zou niet eens met hem willen ruylen.
Waar of die droeve huylbalk nu is, wiens Blikken altoos even fors staan?
Maar hy beschouwt de Gebreeken in het Merg, en ik zie die maar op de Schors aan.
Ik gebruyk een roskam van Paarlemoer, doch hy loopt met een paardshaaire Zweep kletsen.
Maar is het niet vermaakelijker de Feylen te belacghen, dan daar over te zwetsen Met betraande Kaaken?
ik stort geen een eenigen traan voor de Overtreedingen van het Heel Al.
Ik draai op de Punt van mijn belle humeur rom en tom, gelijk als een bal, en ik zal.... wat zijn dat voor Kabouters, ik moet die eens, a la distance observeeren.
Hy verschuylt zig achter de schermen.
een POEET.
Wel stalknegt van het gevleugelt paerd, hoe konje uw met een Man gelijk als ik ben egaliseeren?
Kijkt eerst eens in je Memorieboek.
Ik draag geen Fulpe rok, maar ik draag een eerlijk Gemoed, kamerdienaar van Esculaap, en kon ik mijn Verstant eens verruylen tegens Mevrouw Jakobas Goed, o!
op Digitized by google PELGRIMASIE.
Oop wat een heldentoon zou ik de Lijkzangen van uw vermoorde Patienten zingen!
APOTEeker.
O mankeert uw Goed?
ik docht dat het uyt Ootmoedigheyt was, dat de Lievelingen van Apol zo verhakkelt waren, gelijk als een Cremoneesche bas.
Dat hun Kleeren zo verscheurt wierden, door het Of we Doornconterscharp van Parnas, Want die schraale jakhalsen kroeghen en klaagen altoos, dat zy den top van t gebergt niet konnen berijken.
't is waar wy doen ons beklag.
Maar indien uw gestorve Leyders eens mogten opkijken, Die Leyders, die door de Domheyt van een Apoteeker, en door de Onweetendheyt van een Doctoor, zijn gedepecheert, Die klachten zouden aantrekkelijker wezen, dan ooit de Dochter van Jephta over haar Maagdom heeft geprofereert.
Het is by wijze van een dichtkundige Gelijkenis.
Maar weetje wel, Exterminateur der onnoozele Kranken, dat, volgens Solons Wet, geen Apoteekers binnen Romen mogten banken?
Dat ze uyt Lacedemonien gejaagt zyn, volgens Senccam, en op die tijd verkogten zy maar Doosjes met Brandzalf, of, als het als eens op het uyterste kwam, Een Exteroog Pleyster.
Het is waar dat 'er een onder is die zig kan beroemen Van eenmaal een Klisteer te hebben geadministreert aan de Vestaalsche Non, zijn dat geen schoone bloemen Om daar een ruykertje van te schakeeren?
Ha hoe zou men die Messieurs hebben geregaleert, ze, gelijk als alle de Hedensdaagsehe Apoteekers de Indien rampzaalige Ktanken hadden gefricasseert!
Want ik hou staande, dat de Geneeskunde niet geoessent wort door Heylzaame Medikamenten, Maar ter contrarie, door vergiftige, moorddaadige, en pestilentiale Ingredienten!
Ja dat gen Apoteeker.
Zoet zoet je galoppeert, die Poetische yver is al te grof.
Mijn Heer den Dichter zou den eersten nog den laatsten niet zijn, die men (indiscreties halve) het stof Van Quaadspreekendheyt uyt zijn Monteering had geklopt, zo het kan geschieden, stopt dat jy.
Over my heeft geen Apoteeker te gebieden.
Geen Herbarist van Lucifer!
ja ik zweer by de Hoefyzers van Apollôs ruyn, dat ik uw, al over lang, een gewichtige Kataplasma zou hebben geappliceert op uw Botanische Kruyn Ten zy ik uw t gevoelen van een Heldendichter onwaardig oordeelde.
Kraambewaarder der Zanggodinnen, dat duyvels schelden verveelde My al in den beginne, maar nu het op zijn hoogste is, Fiat dan, ik zal uw doen zien, dat ik my zo wel door mijn Handen als door mijn Geneesmiddelen wreeken kan. zy vegten, an den Apotecker scheur een lap uyt den rok van de pocet.
Demokries.
Ik moet toeschuten, om hun te scheyden.
Maar Vrienden!
Sus, sus, hey hey, ik verzoek als Medienateur een Stilstant, mijn Heeren.
Ey lieve, Heer Apotecker, erbarm uw doch over zijn deli kaate kleeren, ach de liefde van den godder dichters is in een desperaaten staat.
Dat hy feert zwygen in het tockomende, en dat schimpen en schampen nalaat.
Daerdigt by google PELGRIMASIE.
11 DEMOXRLET.
Dat schut ik als onmogelijk.
Dat is een Poetische eygenschap, ja ingebooren in die Luyden.
Dat is by voorbeelt, zou jy wel konnen nalaaten het verkoopen van bedorve Kruyden?
APOTIEKER.
Dat s strydig tegens onzen eed.
DEMOXRIEt.
Wel ergo dan, dat schelden in een Poeet is het zelve cas.
POiit.
een stuk uyt mijn Rok, ik had alzo lief dat het uyt mijn Vleesch was!
Hoe kan ik nu, volgens gewoonte, op het Salet en met mijn Mecenaten verkeeren?
Mijn Heer de poeet, je moest uw kleed met een blad van uw manuschripten zien te repareeren.
Maar daar komt een goelijk Meysje, verzoekt haar datze uw Vacht een weynig verstelt.
POÉET.
Ha, hi!
Wat duiker is dat te zeggen, wel wie van uw beyden behout hier het Velt?
Ha ha, hi!
ik wist wel dat de Dichters gewoon zijn van met woorden te batailleeren de Apoteekers met dranken stormen, maar nooit heb ik En dat hun met de vuysten zien exerceeren.
Ha ha hi!
het is mijn gewoonte met de Dichters en met de Apoteekers te lacghen neem het my ten besten af.
O antonet heeft een witte voet, en mag altoos lacghen.
Maar het speet my dat het Kaf En het Boone strooi van Parnas zig op mijn leest wilde schoeien.
B2r, p. 16 Ach, digitized by google!
DEMOXRIETS en HERAKLIETS, ach mijn schoone Antonet!
Indien ghy uw een weynig wilde bemoeien Met mijn Liefde, dan zou Jakoba in't kort in mijn winkel brallen, dan zou de Poeet buyten 't bereyk zijn.
Ik denk niet dat Antonet haar zal interesseeren in het Grondzop van een medecijn!
In een smeerlap van diapalm!
Laat hem na 't dwarshout rennen met zijn moorddaadige driften.
Maar ik, ik Antonet, ik kan uw onsterffelijk maaken door mijn geleerde schriften, zo je ooit een Klinkdicht van nooden hebt, spreekt my dan aan.
Zo je benoodigt bent om een Klisteer, Antonet, je zult nooit ongetroost uyt mijn Voorhuys gaan.
Al de nieuwmodische liedjes zijn de Vruchten van mijn exercitie.
Daar wort zelden een Doodklok geluyt dan na het inzwelgen van mijn Compositie.
Het treurspel van Jason is een Proefstuk van mijn doorpépert Verstandt.
De doodsneep van den Viaamsche Drossaart is een werkje van mijn handt.
Zo Jakoba mijn manuscripten maar eens zag, ik zou niet lang haar Wederliefde derven.
Zo Jakoba de naamceel van de Patienten maar eens zag die ik heb doen sterven.
Zy zou geen moment het geluk uytstellen van my te nemen tot haar Echtgenoot.
APO.
PELGRIMASIE.
13 apotheeker.
Nam zy my niet uyt liefde, t was ten minsten uyt Vrees voor de doot.
POEIT.
jaar uyt jaar in, een Half Dozyn Drukparssen employed.
yeeren.
Ik kan, jaar uyt, jaar in, een Dozyn Doodgravers mainteneeren POEET.
Ik schryf meer in een Weck, dan de Overzetter van het Mintafereel in een gants jaar.
APOTERKER.
Ik confisqueer meer Zieken alleen, dan al onze Gilde Broeders met malkaar.
Zo dat je wel ziet dat mijn Persoon haar tot een voordeelig Huuwelijk zou verstrekken.
Zo dat je ziet, dat het duyvels gevaarlijk is met een apotheeker gelijk als ik ben te gekken.
Antonet, ik rekommandeer my op het Vriendelijkst aan uw Gonst.
Antonet, reyk me een Poot, en ik schenk uw al het vermoogen van onze halsbreekende Konst.
ANTONET, iacghende.
Ha, ha, wel wat schoone vryers!
een Doofpot van de Parnas, en een Muyzeval van ons Leeven!
Jakoba moest een groote Zottin zijn, om haar aan een Leker van uw Beyden te geeven.
Of denkje, dat men de Tafel in de Eetsaal met Puntdichten dekt?
Of geloofje dat een Klindicht een courante betaaling aan den Brouwer verstrekt?
Of gisje dat men de Kamers opschikt met Rondeelen, met Vischerszangen, of met een raazende Dichters Klappen?
Ik zegje dat in Vryheyt, sinjeur poeet.
A1v, p. 14 demoKRIETS en heraKLIITS apotheker.
Viva Antonet!
die Meyd heeft charmante manieren.
Hoe staat den Sekretaris van Caliope te kyken.
Waarom andwoord hy niet, die Parnas Weerhaan?
tegens den Apoteeker.
Zoet zoet, Substituyt Doodslager, uw Broodwinnig staat my ruym zo erg aan.
Zou Jakoba haar overgeeven aan den uytvoerder van een doodelijk Ordonnantie?
Aan een Man, wiens Rechterhand de schaer verbeelt van Atropos?
Aan een Man, die Weekelijkx een Quitantie Wisselt met de Dood?
Item van den Apotecker Kamerling, ontfangen Dooden zo veel.
Aan een Man, die altoos stinkt na Duyvelsdrek, en wiens tronie zo geel Is gelijk als de Monteeringrok van een Spaans Dragonder?
Hoe duyker zouje derven Uw voegen tot de Generatie, die niet anders beoogt, dan om de reeds Leevenden te doen sterven?
Het is met Autoriteyt dat ik uw de Waarheyt zeg, mijn doodelijke Distillateur.
By jupijn!
die Meyd verstaat de Floret van Vermaaning, die Quart gaat deur Antonet.
Maar wat voor een Snaak doet zig gins op?
Uyt een Kermis schulp komen oubollige Slakken Te voorschijn, het schijnt wel een Savoyaart te zijn, die met zijn Toverlantaarn de zakken Der Dronkaards, en de Spaarpotten der Kinders illumineert.
Luyster eens Vrienden, hy schynt te willen Oreeren, de komende Hoop is wel een moment Stilzwygens weert.
15 VYfde tonneel.
Een jongen met een raritijtkasje.
Wel hebje, curieuse Liefhebbers, den Antwerpschen ommegang!
Den Reus, het Schip, den Helwagen!
Den Parnasberg, den Walvisch, en den olifant, die de Precessionie heeft van de Fortuyn te draagen!
Dat is een Zinnebeelt, dat de grootste Beesten door het grootste Geluk worden gecaresseert.
Maar ik zal my over dat algemeen Voorrecht niet uytlaaten, want ik ben niet geleert.
Hier hebje de nette Voetlyst, wegens de Proportie die de leden van den Sparrewouwer Reus uytmaaken, Zeer dienstig voor de meeste Historieschilders, die jammerlijk de Proportie rabraaken.
Hier hebje het Konterfytzel van den Advokaat Cygnus, die zig onlangs aan het Snoer van een kwaade zaak verhong, En wiens Zoon, met de Voeten by malkaar, dwars over de Galg der Justitie sprong Hier zie je het Moordtonneel van den bitteren Oorlog tusschen de Reden, en tusschen de Doctooren, Doch de Laatsten zijn zo Styfzinnig, dat ze na geen Propositien van de Reden willen hooren.
Hier hebje het Sterfbed van een groot Poeet, die zig Wreedlijk met zijn eyge Pen heeft mishandelt.
En hier hebje de leege Geldzak van Klaas Vettes, die by na al de Winkels daar men Brandewijn en Conchenille verkoopt, heeft doorwandelt.
Za curieuse Liefhebbers, hier zie je voor een stuyver, dat niet te bekoomen is voor een Dukaat.
Daar hebje een stuk van Achten dat wichtig is, schuyf op de Gordijn Kameraat.
Die jonge Dochter is nieuwschierig, en den Kruydbereyder zal mee wel een stuyvertje waagen.
APOTEEXER.
Wel daar hangt de Weerelt niet aan ook zal ik den Poeet vry houden, om daar door eenigzins de schaa van zyn Kleed te draagen.
Antonet kom wat nader, wy zijn nu alle in een Schuytje en goe Maats.
DEN JONGEN.
Voor eerst, Heeren Dames, gins hebje een Koopman in Beverhaart, die met een losse schaats In een leelijke en modderige Byt ree.
Een weynig verder zie je Mumin Gaseli, die, gelijk als de Maart geregeert wort door Buyen.
En daar benevens heb je de Vyzel van een Apoteeker, die de Voorboode van de Doodklok is in t luyen.
Wat dieper staat een Haagsche Konstkooper, die zig zo porcelynement door het verkoopen van Copyen signaleert.
En wat verder hebje alle de Wetten der Rechtsgeleerden, zo glad als Palingen, want zy worden louter gesmeert.
Zijn dat de Wetten?
wat dood!
ik zie niets dan eenige zeepsopte spinnewebben hangen.
Dat zijn de Wetten Vriend, want de Hommels snorren er door heen, en de maagere Vliegen worden er in gevangen.
Aan je linker zy zie je het Slagzwaart van de Artzenyvervalschende Societyt.
Wat, dat is maar een Klisteerbuys.
Maar behoudens uw Achtbaarheyt, die Klisteerbuys moet in Moord en in Doodslag geen Duymbreete voor een bruys zwaard wijken.
Wie heeft uw aangestelt, Lekker, om daar over het Vonnis te stryken?
17 JONCEN.
De Waarheyt, mijn Heer.
En daar hebje Saturnus, geaccompagneert met een Doctoraal Practisijn!
En wat is de oorzaak dat Saturnus met een Geneesheer vergezelschapt moet zijn?
Om de nette Overeenkomst van die twee onmededoogende Venten, want Saturnus verslond zijn Kinderen, en den Geneesheer verslint zijn Patienten.
De Voorbeelden daar van zijn buyten tal En een Kranke die zig overgeeft aan een Doctoor is een Despe raat Biljart speelder, die de Kolf gooit na den bal.
Hier hebje de beknopte Schrijfkonst!
Een Lyst van al de Zot ten op een Duyven ey, ik gis dat dat zwaar is En daar benevens zie je een Lyst van al de Hoorendragers, o het Ey van een Kasuaris.
Maar Heeren, ik reeken onder de eerste soort, klaesje de Man is wel!
niet, noch onder de tweede een Beurs Advokaat.
Neen ik schrik voor de Hette, en ik affronteer de Hel niet.
Daar na volgt een Rechtsgeleerde, vermaagschapt aan een Draak, en daar uyt kan men leeren, Dat een Slang geen Draak wort, ten zy hy veel Serpenten Verslint, en dat een Advokaat nooit uytdeyt, of hy moet vyf hondert Huysgezinnen ruineeren.
Nog hangt daar de Weegschaal van Themis.
Hoe komt het, dat die eene Schaal zo neerwaarts helt?
Om dat een eerlijk Man die 'er nevens staat die heeft be zwaart met een zakje vol gelt.
DEN JONCEN zingt.
Het zuyver hedendaagsch Gericht Is voor die 't meest betaalen, de Weegschaal duykt, wanneer 't gewicht Van Gaaven die doet daalen.
DEMOKRiet zingt op dezelve wijs.
't abdera was die ook vry ligt, Een Sterveling kan dwaalen.
JONGEN 2.
Die Sexe die ons Vryhcyt boeit Slacht 't Geld, dat door de Jooden, Zo hier, als daar wat is besnoet, Nochtans zo is 't van nooden.
't Abdera daar het Wetboek bloeit, Daar was die nooit verbooden.
JONCEN.
D'Apteeker en den Medecyn 't Geen moenig moet bezuuren Vervullen Graaven groot en kleyn Met doodelyke kuuren.
't abdera trok men de cyge lyn, Na 't zeggen van de buuren.
Den Apotecker wort kwaad, en hy slaat den Jongen, die zig met het Rondas van zijn kas verweert, doch alzo den bodem, van die kas uyt papier is geplakt, raakt hat Hooft van den Apoteeker daar in, dis gelijk een Toverzeef rondom draait.
Zy loopen malkander na, en eyndigen het eerste bedrijf.
Eynde van het eerste bedrijf.
TWEE Digitized by google PELGRIMASIE.
Twee gaauwdieven, met een gestoole koffer op een Kruywagen.
Eerste Dief.
Ants bloed!
Die Buyt is ongemeen, klaas, zo men na t gewicht mach oordeelen.
Tweede Dief.
Dat is waar jako.
Een ieder pryst zijn Ambagt, maar dat van steelen, is wel het profirabelste.
Het is aan de linker zy wel een weynig dangereus, Maar een stout Man stoort zig aan geen Beuzeling.
Eerste diet.
Wat mijn aangaat, ik was te Genereus Van de Wieg af om my tot een Ambagt, dat slaafs was, te begeeven.
Viva de Verstandige Dieven, dat ze lang in vreugde moogen leven.
Want het is alleenlijk de Vreugd die de rampspoeden des Menschdoms repareert.
Maar hoe zal dien armen Liveryjonker worden gebastonneert, die dit Koffer zo maklijk liet slippen!
Dat boodenbrood wil ik met hem niet deelen.
Ik mee niet, klaas.
Ik geloof dat zijn Heer de benedictie der Guyten met een liberaale hand zal uytdelen Aan zijn Schouderblaaden.
Maar dat raakt ons niet, maar past wat op de zekerheyt, en ziet wel toe.
C2v, p. 19 DEMOXRIETS en heraKLIETS tweede dief.
Och wy zijn hier zo zeker als een Rat in een Edamsche kaas.
Dan rust ik een poos, want ik ben duyvels moe.
Hy gaat zitten op het Koffer.
Tweede Dief doet dat makker.
Maar jako, hoe waar je onlangs zo bekluystert en beneepen?
De Verstandigen zijn de ongelukkigsten, broer lief, ik had me door de Liefde vergreepen.
Door de liefde?
Ja door de Liefde, dien Tieran was de oorzaak van dat Kwaat.
Dit is een raadzel voor je, maar ik zal maaken dat je het verstaat.
Weet dan, dat de bekoorlijke tronie van een zwarte Mantel my zo wist te overheeren, dat ik geen middel had om de Pylen van die Verzoeking te pa reeren.
mijn minnewonde scheen ongeneeslijk, want het Conquest van die Mantel was hachlijk, t was een stout bestaan, maar t Geluk begunstigt de Stouten, mijn oog trok na die Lieve Mantel, en hy moest er aan.
Een mantel, wiens somber koleur stilzwygends het misnoegen indiceerde, Dat hy aan zo veel doodslaagen, en onvergeeflijke fouten parcipeerde een mantel, wiens fataal gezicht een doodsteek was aan den veroordeelden Patient Want deszelfs Kapstok, beoogde gelijk als een tweede Caligula, het ent Van het Menschdom.
Een mantel, die meer Dooden, dan die van Steursel Maagden bedekte, een mantel, die gelijk als een Nachtuyl, een treurig voorteken aan den Leyder Verstrekte.
Een Mantel, wiens voering, gelijk als een zéverende Pad opzwol door t fenyn, met een woord, een Mantel van een inhabiel Domine Doctor, of een ongeleert medecyn.
Die Mantel dan nam ik, op een duystere avondbuy, na een eerbiedige saluade Van zijn doodelijke schouderen, doch deeze accolade Mishaagde den Doctor, die op een Galeens draf na den Schout gonk, Wiens couragie, op t bezoek van dien Doodslager, veel laager dan zijn Conscientie zonk, beklaagde zig, dat ik die Mantel met kracht en gewelt En hy had gestoolen, Waar op de Schout, my door vier van zijn Menschengrypers onder t Raadhuys dee brengen, uyt vrees dat ik door de Liefde mogt Verdoolen Van t spoor des Deugds.
Den uytslag van t Proces, en mijn belle echappade is je niet onbekent.
Ha ha de liefde!
het is geen gering Geluk dat je de Kluyssters der liefde zo gemaklijk, ontkomen bent.
Maar hoe kwam jy laatst aan dien halsbant?
Door de liefde.
Nu zonder gekscheeren.
Serieus door de liefde.
Weet dan dat ik uyt een menschelijk mededoogen, om mijn tijdgenooten te soulageeren, Die Bitterlijk klaagden over de schaarsheyt van Gelt, Zelfs Muntmeester wiert maar de Nyd die altoos de vroome quelt, Kreet my uyt voor een valsche Munter.
Wat zal ik zeggen Jako, ik had 'er niet veel tegen, zo dat ik, onder de Sauvegarde van een half Dozijn Rakkers wiert gestelt, uyt Vrees dat ik my na een Vreemt Land Want mogt begeven, maar dat we den Aap eens visiteerden Want die Kunst is raar.
Juweelen, en in kontanten bestaat.
die apparent in Eerste Dief.
Fiat, maar hebje een Koevoets sleutel?
Wis. eerste dief.
Klaar zij u we beste maat.
Help St. Merkuur!
Het Koffer geopent zijnde komt Herahliet voor t licht springen, en de Dieven niet de vlugt.
is dat een Duyvekot, dan is die Knaap een ouwerwetsche Doffer.
Dus kroop Nostradamus uyt zijn betôverde fles, gelijk deeze opborrelt uyt zijn bezwoore Koffer.
Dus kroop den Advokaat Salhombre uyt het huuwelijks Tiktakbord van zijn Medepractisijn, en dus kroop Hans Donderbaart uyt de kleefachtige Fuyk van de Gravinne Ambrosijn.
Heer is dat een figuur!
Hy is in de Livery van een Windmolen gedost, wel wat doorschynende Kleeren!
Zou het de Geest van Merlyn den Duyvelbander wel zyn, die zo Fikx was in geesten te besweeren?
HERaKLIET strak ziende op demokriet.
Dat zweemt wel wat na een Brasiliaansche postillon, wel wat oubolliger Postuur!
O ja het is Herakliet!
Hy is 't, want zyn tronie staat zo zuur, Gelijk als de Hanglip van een smachtende Prokureur staat, wanneer de Pleytende Partyen accordeeren.
Ja het is Demokriet, helacs!
Digitized by google 23 PELGRIMASIE.
Ha wat blydschap!
nu wil ik alhier geen grooter genade begeeren.
Mijn Vriend herakliei!
Ha wat ontmoet ik van daag een speciaal geluk!
Ik ken nog geluk nog Blydschap, en ik wort door druk Gevoed, gelyk als een Hongerige Schout geaast wort door krakeelende boeren.
Maar herakliet!
lacht eens queepeer, dat bakkus staat zo naar gelyk als de tronie der Spaansche Hoeren In de Passieweek.
HERAXLIEt.
Helaes, helaes!
alles dat ik beschouw vermeert mijn verdriet!
Een Man laat zijn lekker Wyfje aan een Man over, die daar een Komiesplaats voor biet!
O tyden vol lyden!
Wie van onze Voorouders kwam ooit te beleven, dat iemant geld bood voor een Koopmanschap, die meenig eerlyk Man voor een deerlyk zien, zou geeven?
Huyldemokriet.
Zal ik Antonia zien, die door een geheym antiphilosofaal Haar zilver Servies in engels tin herschept, en haar goud in Prins Roberts metaal hervormt, en zou ik mijn geluk weerhouwen?
ha, ha, hi!
HERaKLIRT.
En zal ik Doctor Goossens zien, die zyn leevens malt in d'aketel des doods heeft gebrouwen.
En dat door een hulpmiddel, dat hy onfeylbaar heeft geacht, En waar aan zijn Successeur nog ten minsten 'er een stuk of acht Heeft gefricasseert, en zou ik het Huylen laaten?
Hui hui!
En zal ik Amontes zien die zijn Vaders Kantoor heeft verlaaten, en dat om een Luytenants Partizaan, waar mee hy zig in de occasie niet behelpt.
En zou ik niet lacghen?
En zal ik Mevrouw Chauve Souris zien, die met de tiendens van haar tederhevt haar Galant overstelpt, Die voor haar Devies, tant quil dure, heeft vekooren, En wiens Kinders al ommers zo twyffelachtig zijn als de Stad in Grieken waar in Homeer is gebooren, En zou ik niet Huylen?
En als men dien gepoederden Scheepen beschout, met een verwarmde Kavaliers Paruyk, een beslykt oudt Antimodis leere Kamisool, en zo een vreeselyke Stootdegen, als of hy door deszelfs lengte de uytgestrektheyt van Abderas Justitie wil te kennen geven, En zou men niet lacghen.
En als men dan Abderas Pachter beziet, Die zulke schoone vergulde pypjes maakt, om dat hy in het Riet Zit, en die men nu den Adel ziet braveeren Met een blonde Paruyk van hondert Daalders, en met gecha.
Mareerde Kleeren, die Pachter, wiens Kleer, nog zo onlangs geleden, al de koleuren van een regenboog bezat, en die om dat hy, Lacedemonice, t Land en de Stadt besteelt, in aanzien komt, en ik zou mijn traanen bedwingen?
Depelgrimes.
25 DEMOKRIet.
En ik zal Mejuffrouw Antonette zien, die, gelyk als haar vaders Herberg, de Rendevous was voor alle Vreemdelingen, Die meer Minnaars heeft afgement, dan de Geneesheer Bardana Leyders ruineert, En welke Antonette verscheyde maal den Staat van een weduw, zonder het huuwelyk te raaken is gepasseert.
En ik zou niet lacghen?
Foev Demokriet, wie kan zyn ziel voor de Droefheyd beschutten Wanneer hy zien moet, dat de Onkuysheyd al de stroohutten Van het Huuwlijk in brand steekt?
Dat een Man, die och lacy!
een Employ besolliciteert.
Dat die eerst moet toestaan dat zyn Vrouw wort geemplooyeert?
Huyl huyl demokriet, en wilt geen traanen verschoonen.
En als wanneer ik den Oversten Franko zie, in wiens boezem de Godes des Gedulds is komen woonen, die zo voorzigtiglijk zyn Regiment van het vuur eloigneert, En die zig beroemt dat hy dus doende de troeppen des Konings menageert En ik zou niet lacghen?
Iacgh bedroefde koolhaas, wat kan uw het Huylen helpen.
HBRAKLIET.