floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ja, gelyk een visch, behalven dat myn smaak somtyds maar paslyk is.
'k ben veeltyds ook verkouwd.
Wel, buiten dat, kan ik een schotel helpen veegen.
Hoe oud ik schynen mag, 'k ben echter noch zo heet Van bloed, dat ik des Winters zelfs noch zweet.
Myn ongerimpeld vel ziet gy een bloed bedekken, dat.... maar ik zeg niet meer.
't Moet u tot welzyn strekken!
Ik zeg u niet, Marquis, dat ik in 't heim'lyk min, En op myns Zoons Meest'res geworpen heb myn zin.
Dat heb ik honderd maal voorheen al moeten hooren.
Ik wil niet hoopen, dat het u vremd komt te vooren?
Digitized by google MINNAARS.
Ik van deez' morgen dan, door 't kooken van myn bloed, veel vroeger wakker, als men me anders wekken doed, Ging zeer gemeenzaam, my vertrouwende op myn heeren, naar Izabel, dien ik op klopte.
Ik, vol bezwaaren, trad in haar kamer, en bezag dien morgenzon.
Haar achteloos gewaad, en jonge schoonheid kon myn hart verheugen.
Na de slaap haar had begeeven, zag ik een frisse dauw op haare kaaken zweeven.
Het schoonste korallyn moest wyken voor het rood.
Dat op haar lipjes gloeide, en my veel jonsten bood.
Geen mousjes, water, of blanketsel kwam haar sieren.
Kortom, haar eigen schoon was vol van zoete zwieren.
Ik zag, als goede vriend, en oude kennis van Haar Vader, alles schier wat dat men wenschen kan, 'k zag, als een Arend, wyl ik, bezig met verhaalen Myn oogen, nu eens hier, dan weer eens daar liet dwaalen.
Ik zag een boezempje, Marquis, zo mals en rond, dat ik 't niet zeggen kan.
Hoe waterd my myn mond!
Misschien zoud gy door my wel tot haar min u neigen.
Dat is aan Volk van 't Hof, als ik ben, zeer oneigen.
De liefde heeft geen plaats op een verheven ziel.
Vaar voort maar.
Weet, dat zy toen aan het kappen viel.
Haar blond en krullend hair, zag ik, dat door veel golven Haar blanke schouders tot haar middel had bedolven.
Goon, hoe blaakte ik door een sinculend minne vier!
Zy scheen Europa wel, en ik een jonge Stier.
Dus dan gekapt, aanvaard ze een Nachtrok.
Maar, door t mallen, Kwam boven van haar hembd een speltje neender te vallen, en liet me een voorwerp zien, zo aangenaam, zo zoet... als ik er maar om denk, schiet myde koorts in t bloed.
Gy zult weer hoesten, laat ons dan van t and're spreeken.
Myn Neef, uw Zoon, komt my gestaag de harssens breeken.
Hy vraagd om eenig geld.
'k ben doof, zwyg maar in 't kort.
't is beter, dat de jeugd wat deun gehouden word.
Ik wil uw raad, die gy my gaafd, voortaan gaan volgen.
5 HENDRIK.
Leef, als gy zyt gewoon, maar toon uw straf, verbolgen, toon, dat gy Vader zyt, laat hem toch niet begaan, maar zeg, dat ik u sprak.
'k weet, hoe een Vader met zyn Zoon behoord te loeven.
Een zakje dukatons zult gy aan my wel geeven?
'k Heb gistren eenig geld verlooren.
'k weet gewis, gy zult my pryzen, want myn eer te kost'lyk is.
Ja, k zeg u, dat geen geld my kwam zo wel te slaagen, als, t geen ik aan myn eer, voorwaar!
ooit op mag... draagen.
Ja, de eer is alles waard.
Zie nu myn wys beleid.
Galant te zyn en groots, dat is eerst deftigheid.
Ik heb een kunsje, om bei die deugden aan tekwceken, galant van't goed geluk, en Schoppenheer in 't spreeken.
Een zakje dukatons, dat ik op voorraad gaf, won een Baron, maar daar bezweek ik noch niet af.
Hy veinsde kwaad te zyn, en ik in toorn ontsteeken, dien ik by na voor doodlyk reeken.
Kreeg zulk een slag, rykaard.
Een klap aan 't oor!
Ho, ho, een slag in 't spel.
't was maar een vuistslag, neef, gy vat me noch niet wel.
Ik maakte voort geweld, keerde af, en wou my weeren Terwyl men alles deed, om ons van een te keeren.
Maar, welk een groot geluk geschiede my daar na, wanneer noch zo veel gelds my zeer wel kwam te staan by een graavin, dat my in aanzien bragt ten Hove.
Wy speelden zaamen, tot het dag wierd, maar 't berooven Van al myn geld heeft my in 't minste niet gedeerd, Dewyl my een Graavin had met die gunst vereerd.
Maar, had Mevrouw u niet wel gaarne kwyt gescholden?
Zy was te wys.
Die gunst moest dubbel zyn vergolden.
Maar, zo als ik vertrok met myne knecht alleen, vond ik twee Heeren, vol van achterkouzigheen, Die tot vermaak te same uitgingen om te jaagen.
Zy kenden my, zo dra zy van na by my zagen.
Ik hield me, omkeerende, of ik hen niet had gezien, en sloeg myn mantel om myn ooren.
Kan 't geschien Dat zich galants zo los veel in de waagschaal stellen!
Denk, welk een eer is 't, als men zulks mag na vertellen.
Wat heeft dat weinig gelds my niet al roem gebaard?
My dunkt me er eers te zyn, wanneer men t geld wat spaard.
Die eer, daar gy van spreekt, is nu al lang verlooren.
Wat zegt ge?
Dat die eer my geenzins kan bekooren.
Laat ons tot uwent gaan, ei!
Geef my, kan het zyn.... zedby YK 38 de verwart.
Wel, 'k zal uit meely u dan helpen uit uw pyn, maar 'k hoop, dat gy my zult daar voor een dienst bevyzen.
Kan ik u dienen met op 't Hof u aan te pryzen?
Neen, de liefde alleen heeft my in zyn geweld.
'k heb al myn zinnen op myns Zoons Meestres gesteld.
'k Wil hen misleiden, en my zelf de voorrang geeven.
Laat dat op my, en wil maar onbekommerd leeven.
Ik weet zeer wel, hoe dat men t volk bedotten moet.
Gy zult verwinner zyn van dien onnoos'len bloed.
't is my als eigen een verliefde wat te doeken.
Men moet dan.
Ja, laat ons uw Zoon maar op gaan zoeken.
TWEI Digitized by Google MINNAARS.
KORNELIA, IZABEL, katryn.
Izabel, komende uit haar kamer, en vindende Kornelia, die uit de haare komt.
'k ging naar uw Vertrek.
Wat jaagde u derwaarts heen?
Iets, dat een Dochter word geboden door de reën.
'k zou vraagen, of gy ook ter mis gingt van deez' morgen, en of ik volgen zou.
Neen, heb maar niet te zorgen.
'k zie, dat gy dagelyks op my nog straffer word.
Zal ik nooit weeten.
wat u tot die gramschap pord?
Ik zou verzoeken.
Wil my niet langer plaagen.
Vertrek maar, want ik kan uw talmen niet verdraagen.
KORNELIA, katryn.
Gy toond, in waarheid, u, Mevrouw, al vry onzacht.
Kund gy, wien elk een voor zoet en vriend'lyk acht, Alleen maar op uw Kind zo bits en tooruig weezen?
K heb daar myn rede toe google de verwarde 22 katryn.
Wat doed u voor haar vreezen?
'k weet niet, hoe 't komt, dat gy haar zo veracht, zo haat.
Ze is immers minzaam.
Weet, my zulks niet aan en staat.
'k zie, wat zy op een hart eens Jongmans al kan winnen.
Kund ge ooit een grooter kwaad verzinnen?
Met welk een oog kan ik, die door myn aarticheën Kan buigen tot myn min, en dwingen yder een Toch aanzien, dat die Pry van elk word aangebeden?
'k ben noch maar dertig Jaar.
Moet zulks dan zyn geneeden?
Wie zou niet zeggen, die maar eens dat Kleuter zag, Dat ik wel veertig ben, en meerder haalen mag?
De Waereld, ja, mevrouw, die zal het best nooit denken, maar veertig jaar kan nog uw schoonheid gantsch niet krenken.
Dat s waar, maar in die tyd zo gaat men al te rug.
De schoonheid mist haar glans, men is niet meer zo vlug.
Ja, zelfs galant te zyn, wanneer men wascht in jaaren, vergaat wel, en men denkt zo veel niet om te paaren?
Gy zyt zeer wel gedaan, en beeld u zelf wat in.
Myn dochter voeld zo wel, als ik, de kracht der min.
Door duizend kunsjes heb ik werk, om op te smukken Myn ouderdom, om noch een jonge bloem te plukken.
Al myn natuurlyk schoon moet door de list voltooid, Daar haare jongkheid al het schoon te grabb'len gooid.
Wie zal my, als hy haar maar ziet, ooit liefde draagen?
Voel MINNAARS.
'k voel my gehoond, en wensch van haar te zyn ontslaan.
Haar aangenaame zwier, en haar bekoorlykheid, Doen meender, als al myn kunst, en al myn wys beleid.
Wie had ooit reden, om zich daarom meer te kwellen?
'k beken 't met u, dat zy zich wel weet voor te stellen, maar, daar is raad, Mevrouw, voor zulk een ongeluk.
Steek haar in t klooster, zo verzagt gy al uw druk.
gy schud uw hoofd?
zoud gy in twyffel trekken.
Dat uwe wil haar niet zou tot een wet verstrekken.
Neen, haar gehoorzaamheid is my genoeg bewust.
Ik kan haar leiden, naar t my maar behaagd, en lust.
Ze is onderdaanig, en let vlytig op myn wenken, en dit kan my alleen het allermeeste krenken, mits ik in t minste niet kan klaagen over haar, maar zo k niet voor my zag, liep ik zeer ligt gevaar.
'k heb voor, my, als een Weeuw, by elk ten toon te stellen, dies is 't my noodig, dat myn kind my moet verzellen.
Door zulk een glimp, kan ik maar gaan, daar t my gevald, op t Hof, op t Schouwburg, of, daar onze jeugd steeds mald.
'k mag my doen zien op 't bal, Salletten, Maskeraaden, kwansuis haar ten vermaak.
Geen zaak kan my dan schaaden.
'k bemin de menschen, en veracht alle eenzaamheid, 't schynd, of myn lust alleen voor myne dochter pleit.
En, k wil veel liever nog haar byzyn wat verdraagen, als my te zien van al t vermaak der jeugd ontslaagen.
Dat gy moeder waart, en kind?
Wie zou ook zeggen Wed, myn zeggen waarheid vind.
Gy lykt eer zusters.
Maar boert gy niet?
Digitized by C. b. de verwarde 24 katryn.
ik zeg het zonder veinzen.
KORNELIA, ziende in haar zakspiegeltje.
zie ik dan zo wel?
Zeg voort al uw gepeinzen.
Gy kwaamt nooit jonger, noch ooit schooner my in t oog.
'k wensch, zich een Minnaar in de keur zeer ligt bedroog.
Is t waar, katryn?
Gy meugt myn zeggen vry vertrouwen.
Ik schenk u een Samaar, als gy 't my helpt onthouwen.
'k hoop dat gy waarheid spreekt, en bouw my op uw woord.
'k Wed gy, Mevrouw, wel meër, als my, hier door bekoord, Uw Dochter is geenzins by u te vergelyken.
Maar, voor de jeugd, katryn, wat moet daar niet voor wyken?
Ze is jong, 'k beken het, maar, als eens de jeugd vergaat, zo troost men zich, wanneer 't gezicht nog vrolyk staat.
Uw's Dochters minnelist is weinig, in myn zinnen.
Nochtans bemind hy haar, die my eer moest beminnen.
In spyt van al myn kunst, van al myn aartigheid, kan ik die eerste vonk niet dooven, door beleid.
Ik kan die Minaar van myn Dochter niet ontrukken.
Geen pik kan vaster, als die eerste liefde drukken.
Maar evenwel, geef niet verlooren al uw moed.
jitized by We MINNAARS.
2. 'k weet, dat myn loosheid nog by haar veel wond'ren doed?
Myn valsche tydingen, die ik haar deed voor deezen, Die konden in myn zin, al niet veel beter weezen.
Zy zien elkaar niet meër.
Dat s veel, maar ach!
Katryn, dit is t niet al, t geen my veroorzaakt al myn pyn.
't zou goed zyn, dat ik, eer ik hooger wierd van jaaren, met een die my behaagde, en naar myn zin mogt paaren, 'k wensch niemand anders, als Heer Karel, tot myn man.
Die is zo goed, als ik 'er een bedenken kan. hy zal u beter, als u Knorrepot geryven, maar 't is geen kleine zaak.
Zie 't werk maar voort te dryven, indien de zaak gelukt, zal 't ook met u wel gaan.
Doe maar uw best.
Mevrouw, sla daar geen twyffel aan.
Maar, zie, een zwaarigheid schiet my daar nog te binnen.
Gy speeld voor weeuw, men moet voorzichtig 't werk beginnen.
Uw man is zekerlyk gesturven, zo men meend.
Gy hebt genoeg gevast, om weder te zyn vereend, 't valt voor een vrouw wat hard, acht jaar alleen te slaapen, voor my, 't hoop in die tyd noch vry wat vreugd te raapen.
't is zeker langgenoeg.
Ook zei 't uw Advocaat.
Maar als ik op uw Gryn myn zin noch vallen laat, en op zyn wederkomst, begin ik wat te beeven, Voor my, ik zou my zelf die misslag nooit vergeeven.
Dat is t alleen, katryn, daar al myn zorg uitspruit.
Digitized by 1.
5.0 ka de verwarde 26 katryn.
Maar joost heeft my beloofd haast hier te zyn.
'k Moet uit zyn mond, Mevrouw, alleen de waarheid zien te ontdekken.
Zyn ouden Heer zal ons ook tot getuigen strekken.
Maar, zwyg van my, en van myn list, zo t mooglyk is.
Zo meen ik 't ook, stel u op myne zorg gewis.
K zal zelf, Mevrouw, om t werk een beter glimp te geeven, Alleen aanvangen, schoon t my koste lyf en leeven.
Maar geld is 't magtigste, om hier in ons hulp te biën.
Beloon hen deftig, 'k zal u dubbel weer voorzien.
'k zie joost, en hoop, dat gy u meesterlyk zult weeren.
Laat ons een poos alleen, gy kund straks wederkeeren.
JOOST, katryn.
Hoe komt het, dat Mevrouw voor Joost gaat loopen, kaat?
Of mooglyk merktze, dat haar kuif niet wel en staat.
Neen, hier of daar moest noch een Moesje zyn gezeeten.
Zy gaat iets sluiten, dat zy schielyk had vergeeten, of zy is hier wederom.
't zal niet lang duuren OOST.
Zo was zy dan gekleed?
wat ben ik dom?
't Zat alles net, en wel.
Laat beuzelingen vaaren.
Zy haat gekscheeren, dies wil vry die grillen spaaren.
Zy zou jou anders ligt wel geeven van de leep MINNAARS.
Joosje lief, mevrouw verstaat zich op de kneep.
Ons staat een and're zaak wat dieper te overweegen.
Hoe is het met dien Heer, dien jy hier brogt, geleegen?
't is een oud en knorrig man.
Maar heeft hy wat verstand?
'k heb nooit een slimmer droes beleefd.
Wat zyn geslacht belangd, daar hoor ik niet van roemen.
Dat helpt niet in myn kraam, dat mag hy wel verbloecken. Mevrouw heeft, om goed rond, goed zeeuws te gaan, iets, dat haar kitteld, en het huuw'lyk aan komt raaken, maar, om by ieder een den naam van weeuw te krygen.
Vind zy wat zwaarigheids, en, daarom zou men haar een groote vriendschap doen, zo iemand zulks getuigd.
Hier kon ons met fatzoen jou Gryzaard, als hy wilde, een goed behulp verstrekken.
Hy zou door deeze dienst ons op zyn zyde trekken.
'k weet in de gantsche stad, geen beter man, als hem.
Geef het werk toch door jou raad wat klem!
Ik ben verzekerd, dat hy 't willig zal volbrengen.
wou je jou Persoon mee tot die zaak gehengen, dan was t nog beter.
Ik, ik valsch getuigen zyn!
Wat ben je fyn.
Om een leugentje twee drie tizedk, o jou zwakhoofd!
'k zie je lykt noch naauwer, als een ander.
De menschen helpen nou in valsheid meest malkander.
Voor schelm te speelen, dat is nou geen schande meer.
kom, joost, waag jy al mee jou eer.
Laat ydle zorgen slechts de groote schelmen kwellen, wy hoeven ons om zulk een beusling niet te ontstellen.
Hier aan bespeurd men, of een knecht wat schrander is.
Wy zyn onnoozel, schoon onze aanslag al was mis, het volk van kennis leefd door schrand're boevestukken.
Dat is 't niet, dat myn hart door vrees en schrik komt drukken.
Maar, na ik gist'ren, nou ik 't inzie, kwam aan Land, zo wist ik niet, of hy noch feefde, of was van kant.
Zeide ik nu anders, zie, dan zou het geensins deugen.
Een man, zo wys als jy, die kreund zich aan geen leugen.
Zeg, dat je om best wil, en om ongemak te ontgaan, vermits jou Heer zyn liefde aan ons had doen verstaan, dees droefheid smoorde, om maar de Moeder op te houwen, Datze, om haar Dochters wil, niet met jou Baas mogt trouwen.
Maar, dat je, wyl jou Heer zich haarer niet bekreund, de zaak verhaald, zo als ze op waare voeten steund.
Dat schoot my even cens, als jou, daar in de zinnen, maar k voel een and're zorg, die my ontsteld van binnen, indien jou Meester eens weërkeerde uit de Levant?
die is dood.
Maar, neem, hy was nou niet van kant.
Geloof me, dat is niets.
Google MINNAARS.
29 joost.
Voor my, 'k begin te vreezen.
I. daar komt Mevrouw, wil toch voor al voorzichtig weezen.
't is zeer gevaarlyk, dies geschiede my groote eer, en dat ik vertrekken mogt.
Vaar wel, ik zie je weër.
blyf, blyf, en wil jou manlyk draagen.
KORNELIA, kaTRYN, joost.
KATRIN, veinzende te schreijen.
Wat droevig nieuws!
Katryn, wat doed u klaagen?
Ik klaag, en schrey, maar, als gy wist waarom, mevrouw, als ik, versmelten zoud van rouw.
'k geloof, dat gy KORNELIA.
wat zou het weezen!
't is... maar ik kan niet meer.
Wel deeg'lyk moet ik vreezen.
Hoor hier, verhaal jy t altemaal.
Daar, onze joost... joost.
altemaal?
Daar jy flus van deed verhaal.
Ja, joost.
'k heb niet te zeggen, katryn.
Wat kan het zwygen baaten?
Wil dat maar achter laaten.
't is langgenoeg geveinsd, dat aan Mevrouw dat doodlyk ongeluk wel zal verwekken een onlydelyke druk, maar, wyl zy 't vroeg of laat toch eens zal moeten weeten, is 't beter nu, als flus, dan kan zy 't eer vergeeten.
Vind gy vermaak, dat zy van droefheid schier versmoord?
Haar Man is immers dood, het moet 'er uit dat woord.
KORNELIA, zich doende op een stoel nederzetten.
Myn man is dood!
ik kan het niet gelooven.
De droefheid zal Mevrouw noch van 't verstand berooven.
Die arme vrouw, helaas, verliesd, zo zcker, veel.
Dat s niet met al, ik zeg hy leefd noch, by myn keel.
Mislei my niet.
Zie hoe de drift hem kan vervoeren, hy zweeg, Mevrouw, om u niet al te veel te ontroeren, gy zyt zeer veel verpligt aan zulk een gaauwen kwant, en spraakt my gist'ren van een zek're diamant.
De droefheid had my dat by na al doen vergeeten.
'k ben u meêr schuldig, als gy immer hebt geweeten.
Aanvaar dan deze.
Joost, hou daar, zy is voor jou, is nou haar Man niet dood, joost, de diamant aanneemende.
Spreek, ter goeder trouw, mevrouw begeerd, dat jy 't haar ongeveinsd zult zeggen, en wil niet, dat gy haar zult leugens uit gaan leggen.
Doe haar het droevig lot van haare Man verstaan.
Als 't dan gezeid moet zyn, ja, 't is met hem gedaan.
Un MI NNAARS.
31 kornelia.
Zie hoe zy word met droefheid ingenomen, laat ons hier wat alleen, zy zal wel weer bekomen.
Zie, dat je de ouden Man ter degen onderrecht Van alles, dat ik jou te vooren heb gezegt.
JOOSI.
Maar, is die steen ook vals?
Jy lykt ze wat te scheeren, haar dooden man deed haar die voor zyn trouw verleeren.
Wat doode man?
Haar Man, die jy verliet in nood.
Wel, zo de steen is vals, zo is haar man niet dood.
Ik sta je borg ga heen.
Wil maar in 't minst niet schroomen.
Hy is al weg, mevrouw.
Wil nou maar weer bekomen.
Dank zy het goed geluk!
't gaat alles naar uw wil.
Dus Weeuw, of Vrouw te zyn, wat is t een groot verschil!
Wie zou nou twyffelen, of uw Man was overleeden?
Kan Karel nu niet ligt dien Gryn zyn plaats bekleeden?
Dat Ja, zonder zwaarigheid.
En, of t gebeurde, ons een niet was genoeg, heb ik een tweede vat.
Al uw geschenken zie ik noch veel wond'ren brouwen.
Misschien, vergeeten we iets, dat ons heel ligt mogt rouwen.
Karels vader.
Laat uwe zorg maar staan, die man bemind u, en jou doen staat hem wel aan.
Misschien maar al te veel, dat doed my billyk zorgen, dat hy my zoekt ten echt, en houd zich wat verborgen.
Dat kwam in onze kraam, mevrouw, ons niet te pas, maar, dat hy eens bedogt, hoe oud en koud hy was, hy zou.
Het beendroog hout wil ligt de vlamme vatten.
Maar, hy u trouwen, die vol gallen is en spatten?
Zou hy, al afgebruikt, oud, en half dood by na, die stoutheid hebben, om te vraagen 't lieve Ja?
Gy weet, hoe 't smaakt, by een verdroogde bloed te .
O slaapen, hoe weinig vreugds dat gy by winternacht kund raapen.
Ik denk niet, dat gy weer zo zot zoud zyn en mal, zo 't my gevraagd word, 'k weet wel, wien ik kiezen zal.
De ondervinding moet voortaan u beter leeren, hoe of me een jonge voor een oude steeds moet eeren.
Daar is 't niet om te doen, katryn.
Neen, gantschlyk niet.
Maar, k zie daar rykaard.
Houd u droevig, eer hy 't ziet.
Zed.
ZES en je jiet MINNAARS.
33 zwygende tooneel.
Rykaard, kornelia, katryn.
KATRYN, veinzende te schreijen.
Ie troost Mevrouw!
myn Heer, kund gy haar ook wat helpen?
De pyn zal my nog overstelpen.
Wat deerd Mevrouw dat zy zo droevig is, en nat?
't afsterven van haar Man.
Is 't anders niet, als dat?
Hy leefd misschien nog wel.
Neen, hy is gesturven.
Joost heeft het ons gezeid, die zou niet liegen durven.
Man, zyn dood ontneemd me een Vriend, en u een waarde k verlies zo veel, Mevrouw, als ik verliezen kan. myn ongeluk behoefd voor t uwe niet te wyken.
Zy meenden onlangs, dat ik ook al was gaan stryken.
Men krygt zyn vrinden door geen schreijen wederom, 't Verlies is ook voor u zozwaar nog niet.
Kom, kom, Wilt gy, dat ik u troost in deze ontsteltenissen, gy kund die doode, voor een levende wel missen, wanneer ge een ander neemd, is uw verlies hersteld.
Ik weet wel.
'k bid, myn heer, dat gy my niet en kweld.
Tizedb. verwart.
Ik weet zeer wel, Mevrouw, dat in uw bitt're klagten, het huuw'lyk nog voor eerst uw ramp niet kan verzagten.
'k Wil, dat het trouwen in uwe oogen haatlyk zy, Maar, als ge een Bruidegom kost krygen, zo als gy Begeerde, en die u steeds by dagen, en by nachten... kornelia.
Zoud gy, Mevrouw, ooit grooter vreugd verwachiten?
Zo gy den Bruigom wist, die k u aanbieden kwam... kornelia.
Wie weet, myn Heer, of zy hem niet wel nam?
Zy is noch zeer ontsteld, en kan geen antwoord geeven, ik zeg 't alleen maar, om haar moed te doen herleeven.
'k zou denken, dat myn Zoon, nog jong, en heet van doed.
bloed, deed, als haar man haar treuren Haar meër vermaak, katryn.
spreek op, zy zal daar niet voor schrikken.
K zal t my wel wachten, neen, k mogt haar van rouw doen stikken.
Ik laat haar in de rust, dat zal veel beter zyn.
Laat ge uw Vriendin dan in die doodelyke pyn?
K zie, dat de zorg, die my de vriendschap aan komt raaden, Vast voor te troosten, u niet anders doed, als schaaden.
wie kan my toch vertroosten meer, als gy?
Gy waart des dooden vriend, en zyt nog vriend van my.
Al uwe zorg moet my tot heul en troost gedeijen.
Ja, alles, wat gy doed, verminderd staag myn lyen.
Daar ik u straks van sprak, scheen u niet aan te staan.
Weet ik, al 't geen ik in myn droefheid heb gedaan?
't is waar, dat ik wel vast by my had voorgenomen, dat ik geen man wou zien, en steeds voor trouwen, schroomen.
'k verbande reeds die hoop, schoon 't my geoorlofd was.
Maar, k zie, hoe dat de raad van vrienden, komt te pas.
Ik sprak u van myn Zoon, Mevrouw, maar wil niet duchten, om u te zwaarder te doen zuchten.
Dat ik zulks deed, neem liever tyd, op dat ge u wel beraaden kund.
Ik ben vernoegd met al het geen, dat gy my gund.
Bezoek eens, of hy u in alles kan behaagen.
Dat weet gy wel, myn heer, en hoefd zulks niet te vraagen, Uw zoon vermag zeer veel, vermits ik hem bemin, om dat hy is uw Kind.
Verschoon, t geen ik begin.
Gy eerd ons op het hoogst.
Gy zult my tyd vergunnen, Myn Heer, waar in ik my wat zal bedenken kunnen.
Het schaad niet, schoon wy nu vertoeven noch een poos.
Dewyl myn Man onlangs, nog niet was leevenloos.
De rouw is nog niet uit, en 'k wil niet, dat de luiden, als zy dit werk verstaan, myn doen ten kwaadsten duiden En, om myn traanen, en myn duldelooze klagt Te stillen, bid ik dat gy vyf, zes dagen wacht.
Ik hoop, dat in die tyd uw droefheid noch zal mind'ren.
Maar, dat gy my, in t geen ik voorneem, niet zult hind'ren.
'k ben voor u heusheid, u in eeuwigheid verpligt.
(zicht.
Uw Dochters schoonheid trekt op zich schier elks gedaan.
Myn dochter, zegt gy?
zy doed me in liefde blaaken.
zyn dat zo wond're zaaken?
Wel neen, maar, mooglyk zoud gy beter huuw'lyk doen.
Zy is noch vry wat jong.
En ik, als gras, zo groen.
Dat zie ik, maar ik vrees, dat ik myn Dochter tot uw min niet zal beleezen.
En ik ben ook beducht, het ga dan, als het wil, dat ik myn Karel met geen wisjewasje stil.
'k heb over izabel nog wel zo veel te zeggen, dat zy my zal ontzien, en geenzins tegen leggen, zy is tot nu toe my gehoorzaam steeds geweest.
Ik ben ook voor myn Zoon hier in geenzins bevreesd, Zo maar die vonk, die hen van kindsbeen al doed blaaken, Dat vuur niet aansteekt, dat hen beide in vlam doen raaken.
En alles is vergeefs, wat dat men onderwind, Wanneer de kalverliefde een jeugdig hart verblind.
Ik ben zo wel, myn Heer, als gy daar om verleegen.
Maar 'k hoop, katryn zal hen door loosheid wel beweegen.
Die loopjes, ja mevrouw, versta ik wonder fyn.
Maar, gy zult veiliger in uwe kamer zyn.
Zy heeft gelyk, misschien mogt ons hier iemand merken.
Besluiten wy, hoe dat die zaak is uit te werken, En, hoe men twee aan een verknocht, den min ten spyt, van een zal helpen door beleid, door list en tyd.
4. c3r, p.
Je komt jou Vader wel te derven, 't gebeurd wel meer, juffrouw.
Wy moeten ook al sterven, de doode kreunen zich aan onze traanen niet.
Droog maar jou oogies af, 't is nou toch al geschied.
Gy zegt dan, dat hy, die my eertyds kon behaagen, de ondankbre, die aan my zyn hart scheen op te draagen, dezen morgen noch gesprooken heeft?
Zeer lang.
Wat denkt hy wel van my?
Jy zingt jou oude zang.
Maar, hoe kon hy zo lang alleenig met u spreeken?
Wat zeid hy?
Niets, als 't geen ik vry wat mislyk reken.
Hy zei my, dat hy op jou Maatje was verliefd.
Sprak hy van my niet?
Neen, zy had zyn hart doorgriefd.
Jou Moeders naam was hem als in den mond besturven, Ik dogt, zal hy jou naam ook niet eens noemen durven, en zei staag, Izabel.
Diet hy jou toen gaan?
Digitized MINNAARS.
39 katryn.
Hy hield zich, of hy my niet eensjes had verstaan.
Maar wat bevalligheid kan hy in Moeder vinden?
Veel schyven, die zyn oog, gelyk een Mol, verblinden.
De schoonheid hedensdaags bestaat in duimkruid, moër, ja wel, zie daar, ik wierd om 't geld, wel ligt een hoer.
Nu Vader dood is, staat het al in haar vermoogen.
Gy zyt onmondig, zy zal nooit jou trouw gedoogen.
Kort om, jy kend haar wil, weet, dat een jeugdig man haar, boven alle ding, het meest behaagen kan. izabel.
Haar opgesmukte zwier, en loochening van jaaren Voorspelden my, dat zy ten tweedemaal zou paaren.