floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Margriet kom hier eens, lang De Rok, ik zal eens laten blyken Waar dat die engte komt van daan.
Zie, moeder.
ken je 't nu verstaan?
Wilt hem maar wel ter deeg bekyken.
Ziet gy 't nu wel.
'k stao as stom.
Mer, zeg 't mie ook, noe ens, waerom dat ji em zolk een part laot speelen?
Alleen om dat aan jou, Juffrouw, Klaar, als den dag eens blyken zou hoe dat jou Neev in alle deelen Een zot is.
ja de gekste op aard.
't is zo gelyk ze zegt, hy 's zot, hy is hovaardig En waanwyz, en die elk onwaard waardig.
Veracht was t niet om t bloed, hy achte u zelvs niets Let toch en open uw gezicht.
Wou hy, flus, onze Geertrui Nicht Wel in haar ziekte gaan bczoeken?
Geschied dit in den groene, hoe zou 't dan met 'er gaan was zy getrouwd Met hem!
Ei laat u niet meer docken.
Zeg eens, zoud gy u zelys wel an een man als hy, door d'echt, wel willen ooit verbinden, gOZINE.
Wel gozewien, hee is, jao immer van de vrinden.
Weet dat de Maagdschap tot de trouw niets helpen kan. Want die kan in het minst geen vergenoeging geven Wanneer een Vrouw, doch, met een onverstand moet leven.
Hoor, moeder, voor het laast, hy zal met myne keur Geertrui nooit trouwen.
Jy hebt groot gelyk Sinjeur.
Ik zou hem zelven niet begeeren Al ben ik maar een slegte Meid, zo'n mof maf, zulk een onbescheid Die zou een Vrouw te veel steets drukken en verheeren.
Zwieg stil, jy weet niet wat jy zegt.
Wel heurt ens, gozewien, hoe is 'et heer, hoe legt De zaak, ik weet 'er niet ten rechten oet te koomen?
Is dat geen Dokter?
Neen, 't is Vrederik zyn knecht.
Go, go, go, go, go, go!
43 gOZINE.
Is 't waorheid!
Gozewien, zin ji wel onderrecht?
en om u geheel te helpen uit dit droomen.
Zo weet, dat Vreedrik zelvs by onze Geertrui is.
Ik heb hem reets myn woord gegeven Tot zyne trouw.
Ik wierd gedreven Tot deze daat, door onze Geertruis droefenis.
'k zag, hoe 't Huwelyk van neef maar zou verstreken, om haar, voor hare tyd, door rou in 't grav te trekken.
'k heb al te veel gebruikt op haar, van myne magt.
En zy heeft door haar list de zaak zo ver gebragt.
Joe Varken!
Ik heb ji dat besteeken.
Ja, jufvrouw.
Maar laat ik eens spreeken.
Jou dochter, geertruis, pyn en smart, die gingen my te zeer aan 't hart, als dat ik haar niet uit haar leijen zou helpen.
'k heb dit overlegt, En uitgevoerd, met Vreedriks knegt, en dat allien maar met ons blote beijen.
Vergeeje het my ik bid het u, en wilt jou nicht Heer Vreedrik gunnen.
Want 't is doch al zo verre nu Met haar lui als 't zal komen kunnen.
En hy is, ommers, ook een Heer van goed fatsoen, jou Nicht wel waardig.
Wat, zal ik noe hier in doen!
Gy moet u nu niet lang beraden, want u zyn, klaar genoeg, uw plichten aangetoond.
Ik heur hec komt, et zal nicht schaden Dat ik em noch ens spreek.
Wen hee dan niet verschoond Zien onverstand, zo zal hee Geertrui nimmer krygen.
Go! digitized by google, hans koekopyn.
Daar is hy wilt een weinig zwygen, en hoord eens wat hy zeggen zal.
NEGENENTWINtigste tooneel.
GOZINE, HANS, gozeyn, margriet, robert.
Ik bid, myn Heer, wilt my verschoonen... hans.
Nein, nein das ist noe nichts met al Iehr most dich, vom mich, lassen loohnen.
Daar zint vier thaoler.
Ist, zo wol?
Noe motterzwester, zol noe myne troe, zyn vortgang haben?
Zee, zee wie fris ich bin koeriert, der Dokter hat wol appliciert Zyn Medietsina, ont zyn gaaben.
Wel neev, jy zint niet krank geweest.
Haab ich nicht krank geweest?
pots donder.
Wel nee.
Bin ich nicht wie ein beest zo tik gezwollen?
Ont von onder het oben was mich jao myn rok soe eng.
Ont, zee, noe past mich dieze wieder Geleich vorhin.
Kom hier her dokter?
geheng toch nicht, das man alzo zoe nieder, ont in verachtong bringt eur konst, den Digitized by google kluchtspel.
Den waohr eur wissenschaft om zonst.
Margreet, wilt mie den roken geven.
Tegen gozewyn.
'k wil noe ens zeen of hee zol staen op zien inbilding ont zien waen.
Laat Hans het inlegsel der rok zien.
Zee noe ens hier.
Heur je wel neve?
Dit is den oorzaok van joe dikte.
Was wolt iehr mich for narrery wysmachchen!
ich geloub ihr schikte dies zelbst alzo.
Geloov het vry, gy hebt geen waterzucht gehad, noch ik u niet geneezen Daar van, gy zyt, door my, recht uit gezeid, En door het Dokters kleed misleid.
Nein, das geloub ich nicht.
Wie d'uibel kan das wezen, Das einer, der kein Doktor is, ein doktors kleid an 's leib zol passen?
sehr zyt, waohrhaftig ont gewis Ein Doktor ouser aller massen.
Jy hebt gelyk men Heer, en hou je daar maar by hy ging hier lang in t land en met zyn bul op zy.
Man geleuv ji t neev.
Das doe ich.
Ja, waorhafig!
On dat ji 't waoter hebt gehat?
Ja wis, zo stark ont kraftig.
Wie einers hat in dieze stat.
Go, go, go, go!
Wel moeder, zoud gy meerder schyn Van zyne zottigheit begeeren.
Aber zaag, was zol dics zyn?
Iehr most mich nicht fekseeren.
Die domme deubels da zie bint.
Margreet, laat Geertrui hier ens komen Met Vreedrik DARTIGSTE TOONEEL.
GOZINE, HANS, gozeyn, robert.
ich werd ontsint!
Was habt ichr da mit forgenomen?
Jy zult et deutlik weten... maer da zint zie al.
Gozine, hans, gozeyn, geertrui, vrEDERIK, margot, robert.
Komt geft malkaar, de hand op troe, mien leeve kind'ren, kom vreed'rik, 'k neem joe an as Zoon.
Den Himmel joe staog zegen toon, on laot joe voorspoet nimmer mind'ren, had ji, mie niet door jouwe list Mien.
Mien neev zien, zotheit gaon vertoonen, jy had gewis mien nicht gemist.
Mejufvrouw, 'k bid' wilt my verschoonen Zo ik, door myne min geport, u ergend heb, uw eer verkort.
Grootmoeder, heb ik iets misdreeven Dat u mishaagd heeft, leg de schuld Op myne lievde.
Ik hoop gy zult Lang mit joe Vrederik gezond in vreugde leven.
'k wensch u het zelve lot.
'k houd my geheel verplicht... HAS, tegen gozine.
Das most alzo nicht geehn, nee, nee waorhaftich nicht!
Zie is t myn broud, ich wil, ich zol ond moes zie haben, ich halt mich an es woohrt das zie mich zelbsten gaben.
Nee, neef, 't is beeter dat ji gaot Nao joewen lande, om daar te trouwen.
't is zo, men Heer, een man die 't water heeft is kwaad In Holland, veur de jonge Vrouwen.
Zol ich zie den nicht?
Dan wil ich zie auch nich, Ond wen's nicht wahr ist nimt mich auf dies ougenblich Der maogre moort hin ouf ont werph mich das es ploste Straks wieder gegen aortboothn an.
Zie ist auch niemaohl werth zo 'n man.
Geleich wie ich.
'k gee fort ond bleib nicht by die schof, weizende op Vrederik.
Nein, nein er zol mich jits Soe em koekoek machchen.
Nein der blits!
Das zol ich mich alscit beklaogen.
Er mag der hornen der ehr by iehr macht zelbtst traogen.
TWEEENDARTIGSTE tooneel.
GOZINE, gozeyn, VREDERIK, GEERtrui, MARGRIet, robbert.
Kee, let ons t beuze heuft noch zien.
Ja, ja dat heeft niets bedien.
Hy slacht de vos, die, door de steilte van de muur, de druiven niet kon plukken, doe zei hy, 'k lustze niet, ze zyn my veel te zuur.
Ja, 'k lach ens om die nukken, kom laot ons saomen binnen gaen.
En op joe troedag ons beraon.
Wy volgen u na uw behagen.
Tegen Margriet en Robbert.
Ik zal hier na, voor uwe vleit Bewyzen myne Dankbaarheid, en zorg voor uw belooning dragen.
Ja loond ons Heer als gy begeerd.
Het werk werd door het loon geeerd.
DE VERRADERSE 18 MÉDEMINNAAR OF 2 GELUKTE HUWELYk DOOR BEDROG.
M' amsteldam, by johannes van leeven, boekverkooper in de gasthuysmoolensteeg.
1715.0 Digitized by google AAN DEN HEER HILIPPUS ROos.
Ik neeme de vrymoedigheid u.
dit toneelstukje, ten gevalle van zekere Juffrouw, ontworpen, en ter loops in dier voegen als t zich tegenwoordig vertoond berymd, op te offeren, in hoope dat u zulks gelieve aan te zien, als een geringe blyk van erkentenisse, voor veele genotene beleefdheden, en een middel, omme de band van onze onderlinge vriendschap noch vater te hegten.
Ik geloove dat u., dit werkje doorge bladerd hebbende, zult oordeelen, dat het zelve de naam van Blyspel oneigen draagt maar hier omtrent moet ik tot myn leedweezen bekennen, dat my, de iver, om dit Tooneel stukje in drie Bedryven, agtervolgens het hedendaagsche gebruik, te verdeelen benoomen, zo draa ik mynen Lombardyn, of Bedriegelyke Procureur, t welk hoedanig het van zommige betweeters, zonder reden, werd gewraakt, de ouders en ouderlooze Weezen geen gering voordeel zoude konnen toebrengen, het Amsteldamsche Schouwtooneel zag ontzegten, uit kragte, zo de E. E. Heeren verbonden van de Godshuizen my zeiden, van een besluit, t geen haar E. E. zouden hebben gelieven te neemen, van geen Spellen, ten amsteldamsche Schouwtooneel te voeren dan die by de Erven van Lescalje zyn gedrukt, doch hoe ongehoord dit besluyt, t geen myns bedunkens den ondergang der Schouwburg zal bewerken, zy, laat ik andere oordeelen.
Derhalven Myn Heer, schoon het schynd dat dit ge ringe werkje dat opschrift oneigen voerd, om dat wy, Nederlanders op het spoor der Latynen en Fransen, geen Tooneelstuk zodanigen opschrift geeven, ten zy het in drie of vyf Bedryven is verdeeld, daar nogtans den Grieken, die de vinders der Tooneeldichtkunde, geoordeeld werden te zyn, hun Speelen, slegts van een ned bGOo een bedryf maakten, Laat egter het zelve uw heusheid, die my meenigmaal te stade kwam, niet mishaagen, en strekken, om eeuwig te betuigen, hoe zeer ik ben myn heer.
Dienstschuldigste en volvaardigsten Dienaar, en Vriend, Amsterdam den 14. van Sprokkelmaand 1715. onder de Zinspreuk, ACTAVIROS PROBANT.
VALSHART, minnaar van Margareet.
Jochem, kantoorhuys en lyfknegt van valshart.
FREDRIK, schuldeischer van valshart.
TRUDOLE, vriend van valshart.
Eelthart, minnaar van Margareet.
MARGARet, dochter van Anselmus.
FLIP, knegt van Eelhart.
GERRIT, schuldeischer van valshart.
ADELGONd, niet van Eelhart.
ANSELMUS, vader van Margareet.
Het blyspel speeld voor, en omtrent de huizen van valshart en anselmus, in de tyd daar t in vertoond word.
De verraderse medeminnaar OF GELUKTE HUWELYk DOOR BEDROG.
BLYSPEL —— EERSTE tooneel.
Uit den huiskoomende.
Jou doet uw boodschap wel, en breng my voort bescheid.
Maar zeg het hem alleen in vryigheid.
Hy, die zyn staat wil zéker maaken, moet vlytig agt slaan op t behand'len zyner zaaken.
'k heb daar een knegt, zo trouw en vroom als ik ooit zag.
Hy diend me eerbiedig en ootmoedig al den dag.
Ik laat ook alles op hem staan.
Hy 's van den morgen bezig en verzeld met nieuwe zorgen, tot 's Meesters welstand, die hem steeds ter harte gaat.
Ja, zonder hem wist ik in waarheid gansch geen raad Om, uit den staat, waar in ik my bevind, te koomen.
Myn schuldenaaren, voor wier aanspraak ik moet schroomen Zo vaak ik aan denk, weet hy, door zyn verstand, Zo zoet te paayen, als de beste knegt in t Land.
Zy gaan, wanneer zy hem slechts spreeken, wel te vreeden, zo kragtig weet hy hen, met woorden, te overreeden, we 'er heen, 't is wonderlyk, ik kan 't my niet verstaan, en spreeken zy my zelfs dan willen ze naauw gaan.
Ook zal hy nooit iets zeggen, 't geen hy weet van myne zaaken, 't veel knegten doen aan and'ren kenbaar maaken.
Hy 's zo stilswygend, dat men naauwlyks hem een woord, Een ganschen dag, dan als gedwongen, spreeken hoord.
En dit s ook de oorzaak, dat ik hem myn minneryen Vertrouw, hem steeds ontdek wie dat ik kom te vryen, En vaak gebruik, gelyk een bode aan die k bemin, Om haar te ontvouwen de geheimen van myn zin.
Nu is hy naa Trudolf myn Vriend, om hem te zeggen, Hoe dat de zaaken, tusschen my en Eelhart, leggen, hoe ver ik in de gunst der Minnaressen staa, of ik Agneet, Margreet, of wel Kornelia Verhoop te erlangen, en of ik my kan bewaaren Voor moeite en schande omtrent myn grootste schelden, en end'lyk of hy tyd om my te spreeken heeft.
Voorzeker, die, als ik, in zo veel rusie leeft, is ongelukkig doch ik hoop op beter dagen, of t gelukte Houwelyk door Bedrog.
En zie myn heil in top, schept slechts Margreet behaagen In myn perzoon.
Haar geld vind ik alleen bek waam Tot onderhouding van fatzoen, en staat en naam.
Wanneer men zich bevind in nood, dan moet men tragten Zich zelfs te redden, en op beter tyden wagten Des zoek ik door de Trouw, die Jufvrouw, door wier geld En goed, ik weder werde in voorge staat hersteld, want zulks, niet haar Perzoon, kan my alleen bekooren.
Zo 'k haar verwerf, zie ik een guldene eeuw gebooren.
Om deeze reden, heb ik zelfs myn Vriend verraan Heer Eelhart, die met my komt naa haar hart te staan.
Ik heb hem zelfs, by al haar vrienden, vuil gaan maaken, Beklad met schandelyke en nooit bedreevene zaaken, Schoon ik hem eer myn hulp beloofd heb in zyn min, en dit zal zeker groot misnoegen in zyn zin Verwekken, en hem licht ontsteeken doen in tooren, Zo hy dit van den een of de ander komt te tooren.
Maar wat s er aan verbeurd, zo k slegts myn wit beschiet, geef ik noch om zyn haat of om zyn vriendschap niet zo ik myn schulden kan betaalen, door haar schyven, En dus in myn fatzoen, Crediet en agting blyven Dan heb ik, door t bedrog, een groote prys, behaald, En vrees niet, welk een buy van toorn ook op my daald.
Zie ik jochem niet van verre weder komen?
Hy is 't, die boodschap is hem schielyk afgenomen.
Wel hebt ge by Trudolf, myn last, zo dra, verrigt?
JOCHEM, VALSHART.
Den trouwen Dienaar waakt gestadig op zyn picht.
Wat antwoort gaf hy u?
Naar, dat ik naa vermoogen, den staat, waar in gy zyt, hem had gesteld voor oogen, schreef hy my deezen brief, met order, om die aan u voort te geeven.
Doe den inhoud my verstaan.
OCHEM, leest.
Dewyl de omstandigheden der zaaken, door Jochem vereischen, dat ik u.
monde my voorgedragen.
Ick over dezelve spreeke, zo verwagt my daat'lyk ten uwen huize.
Waar mede blyve u.
Dienaar en trudolf.
vriend VALSHART.
Goed dit 's ter eeren.
Ik zal hem met groot verlangen Verwagten, en gelyk een zege in huis ontfangen.
Zyn raad bragt meenigmaal my voordeel in myn leed.
Nu hoop ik dit te meer, wyl hy zich nimmer kweet, met zulk een iever, in t herstellen myner zaaken.
Maar wie of t is die ons van ginder komt genaaken?
My dunkt t is Frederik.
Myn Heer, doet u niet zien.
Vertrek van hier, en laat my slegts met hem betien.
Valshart binnen.
Of t gelukte Houwelyk door Bedrog.
Wel jongkman, waar 's u Heer?
Die s gisteren uitgeréden, maar waar na toe, myn Heer, kan ik u niet ontléden.
Hoe zedert gisteren tot hemelen uitgeweest, en zonder dat gy weet waar heen!
ik werd bevreest Dat hy de reis reeds heeft genomen naa Viaanen, Om daar bevryd te zyn, voor t roepen en voor t maanen, van my en and'ren, och!
't is zeeker en gewis Dat my dit ongeluk, in 't end, beschooren is.
Meend gy dat myn Heer u dus dan zou bedriegen?
Ik hoop van neen, en wensch dat ik hier in mogt liegen.
Gy doet zeer kwaalyk, dat gy hebt zulk kwaad vermoeten.
Hy zou my slechts zyn schuld betaalen, my voldoen, dan had ik nimmer reën om dit van hem te denken.
Maar 't voegt niet, met die taal, een's mans fatzoen te krenken.
Een Man, wiens agting en geloof veel grooter licht Als de uwe zyn, gy schend de reden, eluw pligt.
Wel Jonker Fynbaard, gy schynd zeker van de troomen.
Wie had die reden van dien druilaard durven droomen?
Leer jy jou Heer, jou zelfs, en jous gelyken, maat, maar myn niet, ik beken, dat jy jou styl verstaat.
Jy kunt de Menschen, die jou Heer kwam op te lichten, heel braaf beregten met jou reden, en jou pligten.
Voorzéker, door jou tong is valshart wel bewaard.
Jy bent doorsleepen, hy bedriegelyk van aard.
't ontbreekt u mond niet om de Vroomen fel te schelden.
Noch mooyer!
wel de droes, wat durft u tong niet melden!
Ik spreek de waarheid, en de tyd, zal naakt en klaar Aan u nog toonen, dat gy logen spreekt, ik waar.
FREDRIX.
Voorzéker doch laat ons hier slegts een speld by steeken.
Wanneer zal ik, u Heer, van daag of morgen, spreeken?
Van daag noch zo gy wild, ik wagt hem heden weezen.
Als gy hem spreekt, zo zeg, dat ik u, by myn eer Gezwooren heb, dat ik, zo hy wil langer draalen, als deezen dag, om my behoorlyk, te betaalen, hem dan aanspreeken zal door t regt, verstaa jy dat? ochem.
Zeer wel, ik zal zo doen gelyk gy 't gaaren had.
VIER Digitized by Google —— of 'e gelukte Houwelyk door Bedrog.
Jochem alleen.
Je buy is over, en gelyk zy kwam verdweenen.
De zon schynd wederom, gelyk zy deed voorheenen.
Ik moet bekennen, hy had tanden in zyn bek.
Hy word niet ligt gepaaid, die vent is gansch niet gek.
Maar egter vrees ik nooit voor diergelyke draaken, en kan heel makkelyk van hen ontslagen raaken.
'k bejegen hem naar myn gewoonte, of hart of zagt Naar elks humeur en aard, en 't zy men my veragt Ofpryst, of schend, of roemd, zulks kan my gansch niet deeren Of baaten, hou ik slegts myn Heers fatzoen in eeren.
Ik moet ook zeggen, dat hy my veel goetheid toond.
Hy laat myn moeitens en myn dienst niet onbeloond.
Schoon ik vaak liegen, en hem steeds in zyn bedryven, Hoe onregtmaatig, zelfs met raad en daad te styven, hem voor Comptoir en Lyf en Huisknegt dienen moet, Ik denk steeds dat het loon dien arbeid weer verzoet.
Doch ik verhoop nochtans niet altoos zo te leeven, Hoe groot een voordeel zulk een staat my ook komt geeven, vermits zy zoo veel zorg en moeilykheden maakt.
Wel ligtlyk, dat myn Heer, die in geldliefde blaakt, Om zig daar door weerom in voorge staat te stellen, En te bevryden van de schuld'naars die hem kwellen, zyn wit in t kort beschiet, waar naa hy ievrig tragt.
En deez zyn pooging voed en sterkt myn hoop met kragt.
Dan zie k my van dit pak, zo moeylyk om te draagen, en niet min lastig voor myn Heer naa wensch ontslaagen. Maar zagt daar ginder komt den Heer Trudolphus aan.
TRUDOLF, jochem.
TRUDOLF.
Dag jochem, waar 's u Heer?
Die s straks van hier gegaan.
Een zéker schuldenaar, wat styf in tand en kiezen, die hem kwam maanen, deed my hem terstond verliezen.
Hy koos het haazepad, eer hy hem zag myn Heer.
Ik bid gaa binnen hy komt zeker daatlyk weezen, vermits hem is bewust, dat gy hem wenst te spręeken.
Maar 'k zie hem feil ik niet.
Gy hebt niet mis gekeeken.
'hem jochemis hy weg, och!
Ja, nader onbeschroomd.
Den Heer Trudolf, die naa belofte u spreeken koomd, is hier.
Ik groet u Heer en Vrind, die 'k hoog moet agten.
Het duste as of t gelukte Houwklyk door Bedrog.
Het moeit my dat gy wat na my hebt moeten wagten.
Ik was in huys geweest, zo k niet een lompen vent, die u voorker is, zo wel als my, bekend, t was Fredrik, hier, om my te maanen had zien koomen.
Ik heb zulks uit de mond van jochem reeds vernoomen.
VALSHART, tegen Tochem.
Wat zeid' hy u?
was hy niet koppig?
Ongemeen.
Ik vond hem slimmer en brutaalder als voorheen.
Hy zwoer, indien gy hem van daag niet kwaamd betaalen, dat hy dan door het regt, zyn gelt u af zou haalen.
T Gewoone deuntje nu, dat s wel.
Wil binnen gaan.
VALSHART TRUDOLF.
Wel nu, myn waarde vriend, deed jochem u verstaan, in welk een toestand ik myn zaaken kom te vinden?
Hy kwam die kluwen my behoorlyk te ontwinden.
Wat dunktu, is 'er hoop om my gered te zien?
Kan ik og blyven, of moet ik naa elders vliën?
wat zyt gy bang daar noch niet is te vreezen.
Daar ryn noch middelen om u te doen geneezen.
Ik heb 'er wel, uit een veel erger staat, gered Ik hoop op Margareet wel 't meest zy zal de wet der liefde eens volgen, en dan zie ik 't uur verschynen Waar in dat alle uw zorg en kommer zal verdwynen.
Ik sprak haar heden, en Ik merkte aan haar gelaat En reden, dat uw min haar reeds teer ter herte gaat.
Zy schynd u agting en geneigtheid toe te draagen.
Zy sprak van Eelhart niet zulk een welbehaagen, als wel voor heën, veel licht dat zy gelooft al 't geen gy, haar, in nadeel van Heer Eelhart, kwaamt te ontleen.
Met welk een artzeny van troost, in al myn smarte, o waarde vrund trudolf!
verkwikt gy nu myn harte!
In langen tyd kreeg ik zo groot een blydschap niet.
In al myn zwaarigheën, en smertelyk verdriet.
Ach welk een tyding!
denk hoe zy my kan bekooren.
zag ik eens dat uur, gewenschte stond, gebooren Waar in ik vond de hoop van myn gemoed vervuld, En al myn druk en leid verdweenen!
Neem geduld.
Ik wagt met reden dat uw voorneem zal gelukken.
Tragt slegts, hoe langs hoe meer, Heer Eelhart te onderdrukken.
Vervolg hem met uw tong, gedoopt in bittre gal, En lasterd, vloekt en schend, blameert hem overal.
Door zulk een middel zie ik haast u luk volslagen, Te meer wyl Margareet schept in uw min behaagen.
Ik heb zulks, als gy weet, bereids gedaan myn Heer.
Maar k vrees dat Eelhart, als hy t schenden van zyn eer Verneemd, my schriklyk zal vervloeken, ja verbolgen, my, als zyn vyand steeds zal haaten en vervolgen.
TRUDOLF, tut tut, dat s niet met al.
Wat zyt gy steeds bevreest!
Was ik zo flegt van hert en moed als gy geweest, ik was door myn verstand, zo verre nooit gekoomen.
Als edt by goe, of t gelukte houwelyk door bedrgh.
Als by my, door bedrog, een zaak word ondernoomen, dan ban ik alle schaamte en vrees uit myn gemoed En slaagd myn list niet wel, dan blyve ik even goed.
al dat vreezen, doet een goede zaak bederven.
Verban ze dan, wild gy in t einde uw hoop verwerven.
Gy moet op geen belang van vriend, of maag, hoe groot Agt geeven, wilt ge u zelfs gered zien uit uw nood.
Deez lessen zullen u meer vrugt en voordeel geeven, als steeds gelyk een bloode in angst en vrees te leeven.
'k beken in zulk een zaak zyn zy voordeelig, ja, 't kwaad beloond altyd zyn Meester vroeg of spa.
Wat zytge onnozel!
Nu bemerk ik dat dit vreezen Komt uit uw zwak en kiein gewisse alleen gereezen.
Welk een eenvoudigheid!
zyt gy zo naauw gezet Daar gy alleen maar door bedrog kunt zyn gered?
Daar list en schelmery, afgonstigheid en loogen Uw moeten dienen, door haar hulp, en haar vermoogen?
'k vreesleet u wyzer maar ik zie u haast herbaard, zo gy myn Lessen en Zetregels wel bewaard.
Dit deed ik steeds, en ik zal verder zulks betragten, en, door dit middel en uw gonst, myn lot verwagten.
dan draagd gy u, als een goed leerling past VALSHART.
Ik zal volkomentlyk uw wil doen en uw last.
En wat uw schuldenaars, die door het regt, u poogen Te dwingen, aanbelangt, leg haar uw staat voor oogen.
Zeg, dat gy springen moet, indien zy met geweld U dwingen willen tot weergeving van hun geld.
Tragt.
De verraderse medeminnaar tragt hen tot wagten en vertoeven te beweegen.
Ontdek het voorneem van uw huwlyk hen te deegen.
Zeg, dat ge, in t korte met een Juffrouw groot van staat En geld zult trouwen, dat uw haring daar reeds braad.
En dat zy, wen zy u, door regten zag verwinnen, Gewis en zeker zou veranderen van zinnen.
Door zulk een middel zult gy maaken, dat ze u licht Tyd geeven, en dat gy uw wil, naa wensch, verrigt.
'k Beken, uw raad, myn Heer, is goed, zy kan vol slaagen My, in de toestand daar 'k my in bevin, behaagen, maar dat gy, die het nooit aan wil nog moed ontbrak, hen allen uit myn naam, op zulk een wyze, eens sprak.
'k beloofde u duizend pond.
'k beken die paarden trekken, zeer sterk.
Wel aan ik zal u staat hen zelfs ontdekken.
Hen zagtlyk ondergaan naar myn gewoone trand, en ik verhoop hen dus te zetten naa uw hand.
Deez' gonst die gy aan my, myn waardste vrund komt toonen, zal ik vergelden met een beurs van duizend kroonen.
boven 't geen gy my hebt toegezeid voorheen?
Gewis dit trekt my sterker als de steen Die t yser na zich haald gy kund verzekerd weezen, dat ik u zal ontslaan van zwarigheid en vreezen.
Ik zal hen payen of ik ben geen man van eer.
Dat gaat 'er zo naa toe, ik blyf u slaaf myn Heer.
AGT Digitized by google of t gelukte Houwelyk door Bedrog.
13 AGOSTE tooneel.
Nu mag ik my vast verlaaten op hem.
hy zal gewis hen door zyn tong bekraaden.
En doet hy dit, dan zie 'k myn hoop in 't kort voldaau, maar laat ons deeze zaak, aan jochem doen verstaan.
EELhart, margaret, en flip alle uit Anselmus huis koomende.
't geen ik u zo strak, Heer Eelhart, kwam vertoogen, is waarheid hy heeft u zeer goddeloos beloogen, ja zelfs by Vader en de vrienden vuil gemaakt.
'k beken, ik voel myn hart door gramschap fel geraakt.
Ik zal dien booswigt, dien verbreeker van zyne eeden Hem deeze uitzinnigheën en vuile spoorloosheden Betaalen hem die reën, zo goddeloos als vals Gesprooken, haalen doen in zyn vervloekten hals.
'k beken gy hebt gelyk, maar wil u zelf verwinnen En stil de oploopentheid, Heer Eelhart, van uw zinnen.
Toon, dat gy Edel zyt, van Naam en faam en moed, En niet, gelyk als hy, afkomstig van het bloed Eens landinans, niet gewend met luy van eer te léven.
Zo ik den schelmn ontmoete, ik zou straks aangedreeven Door gramschap hem die daad op 't zwaarst' beklaagen doen.
Zulks stree, Heer Eelhart, met uw agting en fatzoen.
Dat zy zo 't wil, mevrouw, ik zou daar slegts door toonen Dat ik my niet vergeefs, op zulk een wyz', liet hoonen.
Dien boos wigt is niet waard om t zonnelicht te zien.
Indien hy komt ik bid laat my met hem betien.
En ik verzoek, dat gy, myn Heer, u wild bedwingen, Om in myn by zyn, op die wyz' hem te bespringen.
Ik zou, van schrik en angst, bezwyken, zo gy t deed.
Mevrouw, uw zwaarigheid is my van harte leed.