floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Zo vast gezont te wezen Dat de bedurve lucht niet eens en staat te vreezen.
De ziecken hebben haar wel duysentmael gevraagt, of de gezontheyt maar voor u was opgedaagt?
Hoe grooter dat het quaat op u komt toe te varen, hoe blijder dat sy zijn.
Laat ons uw leven sparen.
Men zoek het by ons zelf, men wend het anders aan, laat uw Verraders daar den Doctor speelen gaan.
Ey dat gy my zo quelt met ongerijmde reden Laat doch d'onwetentheyt van uwe tong in vreden.
Achtste uytkomst.
Pacole, Frans Doctor, Engels Doctor, De Burgemeesters, hollandia, betine.
Pacole deFrance en Engelse Doctoren zijn aldaar Holl.
Daar hebje d'engelsman.
De France.
Wat let u dan, mevrouw?
't is swaar verrucken!
Wel hoe, messieurs, wie kan, als gy die't weet, uytdrucken?
Maar kan men zulk een volk by ons wel lijden?
Zo 2.
Het ons kan bersten doen... eng.
Swijgt gy?
Swijgt gy.
Dus sno ons te bejeg'nen?
Leert een Burgemeester kennen.
Weet dat hy Meester is, en nu wy t'samen bennen, Dat wy volmachtig zijn.
Gy kondt ons niet te veel Ontzag toedragen.
Weet, dat sy u konnen heel Verstuyven doen voor haar.
Mevrou ziet dan.... francis.
Swijgt grovert.
Swijg, plompen vlegel.
De grimmigheyt verovert 2.
't gedult.
Zo stout te zijn?
Gy onpeschaamde lomp My uyt te maken voor een vlegel grof en plomp.
Den Francen Doctor geeft hem een oorbant.
Een oorbant daar ik 't zie met de gravinne!
I. burg.
Mevrou, kan men oit meer vermetenheyt verzinnen?
De grootste Heer ontzet, als hy onze aanspraak krijgt.
Swijg groven ezel.
Ogy onbeschaamde!
De engelsche dector geeft hem een kinnebakslag, en zeyt swijgt.
De Tineeburgemeesters vertrecken, groetende de Gravin Hollandia, die zeer bedruckt met de hant voor d'oogen zit.
Messieurs gaje zo aan?
Wat staat my niet te vreezen, eng.
Na dat de ziektens zijn, moet de Remedie wezen.
Maar zonder chirurgijn en Apotheken!
Je prepareert het zelf, en appliceert daer toe.
Mevrou wy komen hier expres om u.
Men biet Zolieflijk Medicijn als oit de werelt ziet, al dat u dienen kan zalmen u prepareren.
Wel haast u dan maar wat.
Maar eerw'iets ordineren, Spaans Doct.
Is mijn advijs, datmen haar eerst wat doet vertreen.
Mevrou, staje wat op?
dat is ook dat ik meen.
'k geloof niet dat ik d'een voor d'ander voet kan stellen.
Dra, dra, mijn stoel!
Daar komt de fleete my weer quellen.
Daer komt den Medicijn van Spanje.
Negende uytkomst.
Hollandia, Spaanse Doctor, fransche doctor.
De Spaanse Doctor tilt de Gravin op, doch sy ziigt weder neder.
Spaans Doct.
Myn heer, gy ziet Mevrou hollandia zijgt neer.
De Doctoren helpen haar op, en zetten haar in de stoel Daar na zeyt Beline, de kracht heeft haar begeven.
Ik zalze weer door mijn Catholicum doen leven.
Want dat werkt wonderlijk.
O sy bekomt weer.
Dat sga.
Is goet.
Mevrou helpt het, en betert het al wat?
Sy is weer mooy.
Wilt daar 't Catholicum voor dancken.
Helaas sy sterft, mijn Heer.
Het zijn vergifte drancken.
Sy is zeer krank, mijn Heer.
Hoe mijn Catholicum sp.
Geeft 't leven.
Nu helaas juyst het contrarium.
Hoe duyvel kan dat zijn?
't is nu geleen twee jaren Dat ik het aan het Hof hier ook dacht te klaren.
't is nu de derdemaal dat het die parten speelt.
Maar hare pols is hart.
Hy heeft de arm van Beline, en meent dat hy die van de Gravin heeft.
't is mijn arm die gy streelt, bel.
Mevrou is doot.
Ik meende k had haar arm, waar drommel zijn mijn zinnen.
Ik was verwondert dat sy was zo kloek van binnen.
En nijpje zo mijn arm!
O sy bekomt weer iet.
Mijn Heeren.
D'edele partyen doen schier niet.
Haar wercking meer.
Ook is de Simpatie geweken, en dat is d'oorzaak nu van dit benaude steken.
De deelen zijn te saam Provintien vereent, Maar nu den een den aar sijn dienst niet meer en leent, is het een Chaos maar.
In t kort, t is al verloren.
Men hoort nu warring daar men ploeg accoort te hooren.
Daar d'ingeboorne warmt ontbreekt, komt wis koud vuur, daarom komt men tot een gevarelijke cuur.
Men moet dit quade lichaam schroeyen, en 't mes aanvatten om het quaat weer uyt te roeyen.
Haar schoone leden, 't zy van toeval zo het scheen, vervallen deerelijk en schielijk onder een.
Om datmen niet in tijts goe voorzorg heeft genomen, Die door Purgatie het quade voor zou komen.
Een ander Doctor die een Engel waant te zijn, Wacht tot het uytterste van mijn benaude pijn, 't is een Hoogduytscher die sijn kennis elk wil wijzen.
Denk daar niet om, gy zult, eer hy bier is, wel reyzen Na d'andre werelt toe.
Hy heeft het podagra, en daarom komt hy noit tot iemants hulp zo dra.
Wel twijfelt 'er ten minsten aan.
Zo komen Als hy doet, 't is gewis gy hoeft niet aars te droomen.
Hy heeft het podagra.
Zo langzaam aan te treen, Daar zulk een sware quaal moet zijn genezen.
'k meen het is een swack secours, daar mid'len tot genezen Zo langzaam komen..... hy komt daar.
Tiende uytkomst.
Hoogduyts Doctor, hollandia, France Doctor, Engelse Doctor, Spaanse Doctor, betine.
Den Hoogduytschen Doctor, zeer bewonden aan de beenen, komt zeer.
'kzaam aan, en zeyt 't Moet u nu lastig wezen Dat ik zo langzaam kom.
Ik heb het podegra.
Sy sterft eer datze zit.
't een voor, en 't ander na.
Men zie eens wat haar schort.
Laat ons haar wai vertrecken, indien het mooglijk is.
Men dient de tongt ontdecken.
Mijn doot die is gewis.
Ach die bedurve tong!
Sy is geheel verteert.
Geen gorgelwater drong Door zulk een korst oit heen.
Niets kan de rotting keeren als 't vyer, dat hebben wy noch om die te verteeren.
Hoogd.
De pols houdt somtijts op, dat voorspel is zeer quaat.
'k verzeker u dat het met haar ten eynde gaat.
Maar zou het ook noch wel een poosje konnen duren?
Ach niet heel lang.
Men ziet wel dat het quaat haar uren Ien eynde brengen zal.
Haar quaal is violent.
Natuur daar tegen swak.
Het gaat met haar nae 't endt.
Daar is geen kruyt dat haar zal van de doot genezen.
Derhalven ga ik heen, wijl ik niet nut kan wezen.
Hy gaat binnen.
Ik zie haar echter heel niet buvten hoop in noot, haar quaal zet noch geen merk van de gewisse doot.
Mijn hoop is al op u, wilt my doch niet verlaten!
Ik zal, zo lang ik leef, noit mijn beloften haten.
'k verlaat u niet, mevrouw, ik heb het eens gezeyt.
Ey dat is al mijn troost in mijn swarigheyt.
Uw ziekte neemt een loop, mevrouw, niet wel te keeren.
Als met een groot secours, en hoe wy 't willen weeren, 't gaat evenwel niet vast datmen zal meester zijn.
Doch, wat dat my belangt, 'k wil, zonder datje mijn ook intrest geeft, alleen om een Dank heb u helpen.
Wat kan ik geven, daar my komt de macht bestelpen!
Elk weet dat ik wel eer in kracht en rijkdom zat.
Te voren was 'er geen' die eenige armoe hadt Of quam by my om hulp, 't zy wat hem mocht ontbreken En dacht dat ik 't hem licht en zeker toe zou steken.
Al die de moeyte dee dat hy maar tot my tradt, die had gewis t Fortuyn van vooren aangevat.
Fland.
Mevrou, gay hebt voor al geen goey, diet gehauwen, au quoal dringt ons om au de laatste drank te brauwen.
Au nag'len, specerá, en peper helpen niet.
't Bedorven temprament, au Kaas, vermeert ook iet au quaal, en 't slimste is noch gay kunt au lust niet trecken Van al dit tuyg.
Ik denk de wateren die strecken holl.
My tot gezontheyts steun.
Is 't spa-water?
Geenzins, neen, sp.
Dect.
Dat dient in 't minst u niet.
Het water dat ik meen, is t'onze.
De waters dezer landen, sp.
Die komen nu te pas.
Gebruyktze voor het branden, tot uw bewaring vry in groote quantiteyt, want anders geven sy meer schaede dan profijt.
Men ziet hier alles droog, door koorts, als heete stralen.
Dies komt dit wel te pas.
Gy weet waar men t zal halen.
De star die u te na met sijne hette staat Geeft ook al te veel loot met u zeer kout climaat.
Laat ons een reys bezien haar onderste partyen.
Leg u wat opje rug.
Zo legje wel.
Gants lyen Wat al quaataardigheyt daar noch besluyen staat.
't Vernoegt, de quaal te zien en d'oorzaak van het quaat.
Messieurs wat doen wy best?
Gy ziet wel aan het gene Dat u te voren komt, dat het niet deugt.
Ik meene, dat hare maag gantsch vol van vreemde toeval is, die niet als al te veel verhitte ontsteltenis Aan d'ingewanden geeft.
Maar tot alzulk een quaat is 't alderbest datinen haar sterk eens braken laat.
Een braakdrank?
O mijn Heer, hoe zouwer die inkomen?
't is 't eenigste dat noch kan werden ingenomen.
't Moet d'een of d'ander kant, Mevrou, nu overstaan, en schoon gy 't al inneemt, 't zal zeer te twijf'len staan Of 't ordineren ute recht noch zal salveren.
Want zulk een quelling is gevarelijk te weeren, de quade wint die van de lantzy overwaayt, voor uw gezontheyt niet als doodlijcke oorlog kraayt.
De zeewint, die wel eer u plach zeer goet te wezen, staat u nu als de pest, of slimmer quaat te vreezen, Ik ben verzekert, zo deezziekte u niet en doot, Dat het u goet zou zijn, zo m' u de Zee verboot, Maar boven al de Vis.
Vermijdt die al uw leven, Want anders het is wis gy zoudt uzelf vergeven.
Uw haringvangst is ook, schoon men daar veel af spreekt, een oorzaak dat gy dus in quade quelling steekt.
Men moet het daar we 'er uyt te drijven zien door braken.
Men dient haar ook veel bloet noch eerst wel quijt te maken.
Hoe my noch laten?
wat geordineer is dat?
'k verwachte dit geensins van France Docters, wat, ik ben te zeer verswakt, ik kan geen voet vertreden.
Men trok reets zo veel af, dat mijne stercke leden Zijn onder voet geraakt.
Uw raadt is vol gevaar.
O slange tong!
Sy is op 't punt geraakt om naar Het eeuwig aardtbedt, daar men eeuwig rust, te zijgen, En noch en kanze niet van schelde en schimpen swijgen.
Sy zoekt haar leven zo te eynden als t begon.
't Verdriet verteert my, ach die iets uytrechten kon.
Eno.
Uw quaal is ongemeen, zo moet men ook gebruycken Een ongemeene raadt.
En die mach ik niet ruycken.
Doct Wel dan, wy hebben noch een souvereyne raadt Die zeker helpen zal.
Gy klaagt ons, dat het quaat Door onlust en verdriet u uw gemoet ontstellen.
Helaas meer als men denkt, en ik u kan vertellen.
Mijn Heer den Engelsman en ik, wy zullen u Doen danssen.
Danssen?
Ja dat is de raat.
Wel nu eng.
't Gespeel is tegengift voor uw swaarmoedigheden.
Haal dan violen in de kamer.
Zijtte vreden.
Wy zullen zonder deez u wel danssen doen.
Gy gekt helaas met my.
Wat hebt gy quaat vermoen!
Gy zijt de eerste niet die Francen dus tracteeren.
Een Krijtertje speelt zacht, en 'k heb een goet, mijn Heeren.
Gy hebt tot uwent wel goe violons.
O nou, ik kan niet danssen, o mijn swakheyt is te groot.
En evenwel, mevrouw, daar dient gedanst te wezen.
Het is de laatste raadt die u noch kan genezen.
Wel dan, wijl gy t begeert, laat het op dees manier Ons eens bezoecken.
Maar mijn hert dat walgt.
Om hier De waarheyt by te doen, het is my bijster tegen, Dat ik noch dansen moet.
Zo, zo, weest niet verlegen.
't gaat wel, men past op u. eng.
En zoje struykelt, dan Zalmen u helpen op Fr.
Nu lustig, wacker an.
't zijn voor dit arme lant wel schoone vrolijkheden!
Messieurs, men eyscht nu vreugt, weest vrolijk, rept uw leden.
Hollandia, na datre heeft gedanst met de Dostoon geyt, Ach mijne leen zijn doot.
voel jyze niet?
Ik voelze nu niet meer als die gy d'uwe hiet.
'k ben nooyt ten Feestgebeden als dit is, o Messieurs!
Eer dat ik danste deden, Mijn beenen my al zeer.
'k Heb ondertusschen meer Gedanst dan my was lief.
Mijn tong wert dik en zeer.
Sy zeyt dit al stamelemle.
Sie daar sy krijgt de huyg.
Geen konst van Doctoreren, Noch ook Apthekery, kan hare qualen keeren.
Het quaat sal nemen toe.
Voor my, mijn oordeel ziet Niet wat men meer zal doen.
En Waarlik ik ook niet.
Haar quaal wort recht beklaagt.
Wel dat men haar deed dragen Daar d'ongeneesbare het alles durven wagen.
Mijn Heeren scheyden wy.
Helaas wat druk is dit.
De Franse Doctor zeyt tegen de Spaense, uw Dienaar.
De Engelse en Spaense Doctor tegen de franoe, ik de uw.
De laatste knecht tegen het volk, ik iders die hier zit, EYNDE.
HET LEVEN DER DOBBELAARS IN DE ELIZEESZe VELden.
Zynde t vyfde MAANDELYKS BERIGt VAN DEN ONDERAARDSSEN TONEELSPELEN UIT DE ANDERE WERELD Behelzende allerhande voorvallen en geschiedeniszen van Hoge en Lage Staatsperzónen.
VOOR DE MAAND MEI Door G. TYSENS.
Te AMSTELDAM, by HENDRIK BOSCH, boekverkooper over t Meisjes Weeshuis, 1722.
Et de vyfde Maand van onze berigten verschynt hier een heele droom Dobbelaars op ons onderaards toneel, de schadelykheid der buitensporige Speelzugt is niet onbekent, wyl dat kwaad in ons land zo algemeen, naast eenige jaren, is geworden, dat het nog Spanje nog Vranktyk daar in toe geeft, maar eerder voor by gaat.
Hoe ver het spel by de Spartanen verraadt is geweest, blykt by het voorval toen zy een afgezant naar Corinthen zonden, om met de Corinthiers een verbond op te regten maar deze afgezant de Corinthiers bezig vindende met spélen, keerde in alleryl weer naar zyn vaderland, zeggende, dat hy de Spartanen geen hoon wilde aan doen, van ben met de Corinthiers te verbinden, op dat men hen niet zoude naargeven, dat zy Bontgenoten vanSpeelders en Dobbelaars waren.
Desgelyks zyn ook by de eersteGrieken en Romeinen de Dobbelsténen als oneerelyk verboden geweest, dog in latere tyden genoegzaam in gebróken, en waerlyk het buitensporig spélen is de Moeder van véle zonden, Als Vlocken, Zwéren, Twisten, Vegten, Moorden, enz. Dit bewoog my om eens dit gebrek in talgemeen ten toon te stellen, en aan de speelzugtige eeus in een spiegel te doen zien, wat iampzalig loon hen in t einde van al net spélen te wagten staat, waar in men nagt en dag verssyt, ja de Heer Honsdorf schryft van eenen Ventura Betrans een Spanjaard die door de liefde tot het spel eeten en drinken vergat, en zig eindelyk doot wanhoop in den Tyber stortte.
Koning Ferdinand van Arragon, een groot hater van speelders en vloekers, ook een strenge straffer van deeze tee misbruiken zeide, dat aan een speelder niet een redelyke ader te vinden was.
Dit dient om den lézer te vertonen wat ik, met deze stoffe te verhandelen, meent heb.
Verwagt in de volgende maand MARIA DE MEDICIS, koninginne van Vrankryk, en haren Gunsteling CONciINO CONciINI, masquies d'Ancre.
Vertoners RADAMANTUS.
Regters MINos.
van 't onder.... educus.
aardsse ryk.
KARON, veerman van d'ohel.
JOOST NEGENOOG.
KAARTGRAAG.
D'USAAS.
LOSRYk.
MADAMEDOBBELLIEf.
JONKERVANDER moebbelaars.
Zel.
KWISTAARD.
JOAN TWISTRYK, een Mof.
JASKLAVERBLAD, een Waal.
DAANVAN EKEREN, een brabander ROEMXOP.
JOORIM MINEL.
FRANS SPADIELJI, dirk moszel.
REINhart.
J. zEDENLIIE.
DETXD.
ZuYOENDE.
Gevolg van Helsse Geesten, Digitized by Google Geesten.
Zynde t vyfde MAANDELYKS BERIGt.
VAN DEN ONDERAARDSSEN PARNAS, enz.
VOOR DE MAAND MEI.
't toneel verbeeld den stik, aan de overvaart van karon.
Deus aas.
LICTHART.
Haal over!
Houw karon!
Karon houw!
Het is om desperaat te worden.
Deus, gitzed by google, MAANDELYKS BERIGt, 2 deus.
By myn trouw.... LIGTHART.
Zagt Broeder Deus aas, laat dat woord van trouw niet hooren, zeg by myn ziel!
Dat klinkt wel eens zo fraai in de ooren Van Speelders, Dobbelaars, en diergelyke zoort.
Hebt gy het woord van Trouw dan nooit by 't spel gehoord?
Wel duizendmaal.
Wel nu, waarom is 't dan verboden?
Om dat de trouwheid lang is uit het spel gevlóden, De list en de practyk weet dikmaals door een kneep Van feinheid, of wel door een nieuw gevonde greep Gaauwhandig uitgevoerd, in één uur meer te winnen, Dan ooit de Trouw, wil zy opregt te zyn beminnen, In járen, ja wel in een lévenstyd vermag, Getrouw in t Spel te zyn heeft heden geen ontzag.
't gaat nu in 't spélen als het gaat in and're zaken, het scheeld heel weinig hoe men zyn fortuin kan máken, het zy half eerelyk, of vals, of hoe 't mag zyn.
Die anderzints hun dienst ligt poogden op te dragen Aan die beminde List, die menssen van verstand, En Ridders van fortuin, de grootsten van het land Vaak doet trotsséren, zo in kléding als sieráden, In koetszen, knegten, en livryën, om hun daden, Die ligt niet zuiver zyn, te dekken met het kleed Des rykdoms, daar geen mens iets op te zeggen weet.
Deus. digitized by google van den onderaardssen parnas.
Wel broeder Ligthart, hoe?
ik hoorde by uw léven Nooit zulk een T'aal.
Zult gy nu zeden leszen géven?
Of gaat het nu met u, als 't met veel huig' laars gaat, Die, als hen de ouderdom de werken van het kwaad Verboden heeft, de jeugd staag pogen in te scherpen, Om al wat wérelds is, als eidel, te verwerpen, Voor al in Wyven, die vergétende hun jeugd, De jonkheid overdwars aanschouwen om hun vreugd, En schoon zy nog zo los, en wulps, en dartel wáren, Is dan het spreekwoord.
Ik heb in myn jonge jaren Zo niet gedaan, ik ging vry zediger gekleed, geen Jongman kreeg my ooit, hy deed ook wat hy deed, In een gezelschap, nog k liet my nooit zoenen geeven t is schande, zo als nu de jonge luiden léven Men likt, men zoend, men stoeid, neen zeker, in myn tyd Was alles aan de deugd en zeden toegewyd, Och of de losze jeuga zig naar myn raad wouw kéren..... Maar waar toe duivel diend hier dat moralizéten?
Kom, laat ons spélen, 't zy met Dobbelsteen of Kaart.
Hoe spélen?
Daar men hier naar de Eeuwigheid toevaard?
Ik heb altoos gehoord dat 't spel hier is verboden, en gy, myn Heer Deus aas, durft my tot spélen noden?
Of is naar uw gewónen trant, eer dat gy sturf, het geld heel schoon verlanterfant?
En zyt gy zonder poen op deze reis gekomen?
Ik heb ligt meër als gy meë op deez togt genómen, want eer ik herwaarts kwam, heb k in den laasten nagt, dat ik in t léven was, myn Vaars kantoor verkragt, deus.
Hoe in den laasten nagt?
hoe kan ik dat gelóven?
Kwam u zo onverhoeds de dood het ligt ontroeven?
Wel ja is dat zo vreemd?
Want na dat ik 't Kantoor Wat had van geld ontlast, toen nam ik aanstonds voor Eens te onderzoeken, of Fortuin myn zy wouw kiezen, En veel te winnen, of het alles te verliezen.
'k ging voort naar schéle Mat, die grote zamelplaats Van alle Dobbelaars, daar ik verscheide maats By een vergaderd vond, die, onder 't helder klinken der glazen, dag en nagt op 't loff'lyk Welzyn drinken Van Kaart en Dobbelsteen, en toen ik naauw'lyks zat.
En tot myn intréde een pint wyns gezopen had, Riep ik terstont, allon wie op zyn winst wil paszen, Kom hier, de meester is hier nu van Grávejaszen, 'k Roep schrik van l'Ombre, of Bazette, wat gy wilt, Roemstéken, Honderd'uit, of Bruiten.
Hy wat gild Heer Ligthart?
riep 'er een, hy heeft wis geld gevonden Of ergens geboegseerd, om nu al zyne zonden Met my eens af te doen, want toen wy laastmaal Vá Te zamen speelden, heb 'k aan hem door de ongena van dat verdoemde spel, myn laaste duit verloren.
Kom, neem Revensie, liet ik my toen weder hóren Want 'k heb nu lust om eens een Honderd Dukatons Aan twe, of driemaal Vá te wagen, kom laat ons Terstont beginnen, wyl ik vast heb voorgenomen, Met al uw geld, of met geen duit weer 't huis te komen.
Ik ben te vreden riep Hans Pieterzeliebaart De Dobbelsténen heb ik liever dan de Kaart.
Toen was het dadelyk, herop myn duivels bénen!
Om honderd guldens in één gooi, maar t scheen de sténen Verklaarden zig geheel tot myn fortuin, zo dat ik in één uur van hem ruim duizend Kronen had Gewonnen, toen wy t zaam geraakten aan t krakken, t geen tog geménelyk t besluit is van het spélen.
Ik gooide u, voor goed met dertien oogen, maar eer dat ik nog 't getal der sténen wierd gewaar, Bestaat die schurk een steen van twe op een te zetten, ik, die dit zag, zogt voort zyn vassheid te beletten, Waar op de twist in 't eerst met woorden wierd beslegt, En toen met schelden, en op 't laast door het gevegt, als deeze schelm, om van 't verlies te zyn gewróken, my heeft verradelings het mes in 't hart gestoken, Waar door ik aanstonds, met al myn bekomen buit, ben van de wéreld naar het helsze veer gebruit.
eerst uw Vaårs kantoor verkragt, toen duizend krónen Gewonnen?
't is te veel, ik zal u daad'lyk tónen Hoe lief dat ik u heb, 't is nódig dat wy 't zaam' Dien buit verdélen, want het is onaangenaam, Op eene verre reis, zo zwaar belast te weezen.
Ik zal my zelf, zou ik van uwent wegen vrézen, want in een minuut of vyf, Nog meër belasten, indien wy spélen, hebt gy zelf geen hemd aan t lyf, Ja zelf geen penning om uw Veergeld te betálen.
Geen nood, gy zult dien buit zo ligt my niet ontfangen.
Al met gemak, zo ik maar dobbelsténen had.
Alreeu man, k heb ze reeds.
Kom zet u neender, op dat Wy voort beginnen, maar waar zyn uw dobbelsténen?
Die draag ik in myn hemd voor knoopen.
Hy haald twe Dobbelstènen uit den hoort van zyn hemd.
Ha myn bonen betoon nu wat gy kent.
Zy spélen.
FLIP, LOSRYk, KAARTGRAAG, LIGT HART, DEUSAAS, spelende.
FLIP tegen losryk.
Zieg u nog eens, y ie Waat, in t Scherrewenzelen ben ik de meester, daar heb ik nog kortelings de blyken van beweezen.
Geloof vry, dat ik u in 't spel niet eens zou vrézen.
't Zy vrézen dan of niet, wy speelden laast eens met Ons vieren, daar wierd eerst vyftien duiten ingezet.
Om zulk een Bagetel lust het my niet te spélen, vyf duitjes in, wel foei!
't is schande in alle délen, ech Heer van uw fatzoen speeld om vyf duiten in, om vyf Dukaten is 't niet waard dat ik 't begin.
ik moest my naar den tyd gedrágen, Want 't waren Bloedjes, die geen meerder dorsten wingen. jan fin, het spel begon, nu paste de een, dan de ander.
Dat op vyf duiten, en zyt gy een Dobbelaar?
Al zagtjes aan, de beest begon braaf op te lópen, en zonder dat ik paste, of scheen naar winst te hopen Want zulk een voddig spel was nauw myn aandagt waard, maar eind'lyk kreeg ik, door het ongeluk van kaart, van den onderaardssen parnas.
Vrygróte slagen, die ik geenzints kon beletten, Tot dat ik in de pot moest agtienhonderd zetten, te wéten duiten, wyl t geluk van allen kant My tegen liep, riep ik t is Dobbelen.
't is tuiszers werk!
de duivel haal zulk spélex.
Dog of ik schreeuwde of niet, ik zag myn geldie deelen Door myn Confraters, die vast loerden op den buit, Maar schoon dat ik myn geld verloor, ik heb daar uit eene eer verkregen, die zelf met den tyd moet was zen, Om dat ik altoos speelde, en nimmer kwam te pas zen, Daar die poltrons gestaag, zelf op een lagen Beest, met 't woord, ik Pas, hun kaart neërleiden, heel bevreest Of ik hun Kapitaal door 't spel den hals zou breken.
Is dat nou spélen om met my daar af te spréken?
't is Canailje werk!
't is schand'!
Maar onder ons Daar gaat het anders, want een zakje Dukatons Word daar zo ligt gewaagd, als gy vyf duiten waagde, en gy Mejonker Flip waard die, die u beklaagde, Om dat de beest voor u tot agtienhonderd liep Geloof vry, dat 'k myn tyd met meër vermaak verliep, Als ooit om duiten, ja om Schellingen te spélen, het zou my moeijen, zo 'k de kaart ooit om zou délen, Om minder prys, dan om een gouwe Dukaton, Ja 'k weet niet of ik dan het spel, schoon dat ik kon, Zou willen winnen, want om hier regt uit te spréken, 't is my de moeit' niet waard die in den zak te stéken dies is 't u weinig eer dat gy die zaak verhaald.
'k verteld u maar, om dat ik heb gezegepraat.
D'met niet te paszen.
KAARTGRAAG, ja schoone eer om op te pralen, Dat men 't verlore geld nog van uw huis moet halen, Een maand of zes daar na, na dat men menigmaal ontelbre leugens heeft gemengt in zyn verhaal.
Om tyd te winnen, of wel lietst om zyne schulden Nooit te betálen, weg ga laat u om Zes Gulden En vyftien stuivers nooit weêr aandoen op de straat.
heeft Jonker Flip die schandelyke daad Bedréven?
En durft hy daar nog zyn roem op drágen?
KAARTGEaag.
Indien gy twyffeld, kunt gy t aan hem zelver vragen.
Dat is onnodig, want hy staat het zwygend toe.
LIGTHART, Tegen Deus aas.
Die dobbelsteen leid vals.
* deus aas.
dat hy goed leid.
Hy leid op zy, dat moet gy weder op nieuws verspélen.
Ik wil den duivel doen, wat kan dat tog verschélen Of hy zo leid, of zo.
scheeld u dat niet, het scheeld my wel heel veel, ik was net in 't verdriet Indien die goed was.
Daarom zoekt gy te krakélen Maar 't bruid my niet, ik win genoeg, ik zal 't verbergen.
spélen.
Zie daar, die is dan goed.
Hy gooid met de sténen.
Liar. digitized by google van DEN ONDERAARDSSEN PARNAS.
myn geld Is ribus, maar wel aan, 'k ben nog een man in 't veld, wat durft gy tegens my op dit Horlogie zetten?
Laat eerst eens zien.
tien enk'le pistoletten.
't is wel, ik ben te vreen, ga voort uw gang maat.
Ja gy zult het gaauw genoeg verliezen, allon!
de duivel moet die Dobbelsténen halen!
Myn Heer, gy kunt met uw Horlogie voort betálen.
Hoe speeld men hier aan t veer op d'oever van de hel?
Gelyk gy ziet, en na ik zien kan zoud gy wel Meë spélen willen.
Ja maar met geen Dobbelsténen deus.
Waar meê dan?
Met de Flik?
Ja, want die duivels bénen, die haat ik als de pest deus.
En die bemin ik, want Daar kan geen snee trek van eene valsze hand Zo veel mey moffelen, als met de kaartebladen.
KAARIGRAAG.
Gy zyt, naar t schynt, dan bang dat ik u zou verraden In t spélen?
't kon wel zyn KAARTGRAAG.