floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ze heeft twee vryers JAN. zie je dat zo, zonder bril?
Je woudt je Dochter graeg doen trouwen Met een die ryk is.
JAN. 'k hoop het houwen veur toverv, dat je alles weet.
Ze was liefst aan een aër besteed, die minder heeft, maar ligt zal krygen.
Dat s wis. EERSTE bedryf.
Ei, wil toch nog wat zwygen.
Jan. dat s recht, Heidin, jy hebt gelyk.
Die eene vryer is wel ryk, maar, binnen zes of zeven weeken, zal men hem anders hooren spreeken.
Hy raakt dan paerd en koeijen quyt, Ja, al zyn vee kan in dien tyd, Of minder ligt, den geest wel geeven.
Maar daar je kind graeg mee zou leeven, die vryer erft, nog binnen t jaar, wel twintig mergen lands.
Is t waer?
O ja, je meugt het wel gelooven.
Jan. brecht, laeten we onze questie dooven, se zelt nou teeuwis hebben.
Wel, dan zel je iens zien hoe 'k leeven zel.
Kom Brechtje, laet je ook nou iens zeggen, Wat jou t geluk heit toe gaen leggen.
Je trouwt haast naar je zin.
Daer schep ik groot behaegen in.
Je zelt te saam veel goed vergaaren.
Maer, zeg me nou iens hoe veul jaeren, dat 'k wel zel leeven.
Zestig jaar, en drie jaar sterf je voor je vaer.
JAN. dan word ik honderd twaelef!
Jan. dat 's schoon, dat ik zo lang zel leeven!
Maer word ik ryk?
Geef my je hand.
Ja ASTROLOGIST.
Ja toch, maar met niet veel verstand.
Jan. wat het men mit verstand van noden, as men maer geld heit?
O ronde Goden, die worden thans het meest bemint.
Daar heb je groot gelyk in, vrind.
IwÉde heerdin.
Nou, 't gaet je wel, we moeten heenen, want onze tyd is lang verscheenen.
Ei, wil toch zo niet stappen gaen, maer laet 'er eerst ien dansje op staen, jouw volkje ken toch alle dingen En 'k zie graeg in den bogt iens springen, 't doet me nog denken om men jeugd, En onze anstaende hyliksvreugd.
Nou lustig, laet je speullui zaegen.
Dat laaten we ons geen twemaal vraagen, kom aan dans van Heidens en Heidinnen.
Wat dunkt je 'er of?
'k wou je wel meê te bruiloft noon, en uit den treuren dan beschenken, zo kost je nog reis om me denken.
Dat s niet te weig'ren.
Nou, vaarwel.
C1v, p. 22 zestiende tooneel.
JAN, BRECHtje PLEUNTje.
Jan. 'k spring van vreugd schier uit men vel!
Wat zellen we nou Beesten weijen, En paerden, om nae Stad te leijen!
Dat zel eerst gaen!
wat dunkt je, pleun?
Daer gunts komt Tys an, mit zen zeun.
Jan. jae, jae, hy zel niet trekken, Brechtje, jouw teeuwis is ien ander knechtje.
Ei, stuur hum vliegens toch weer heen.
Ik zel 't wel maeken, wees te vreen.
TYS MELIS, JAN, BRECHtje, PLEUNTje.
Ag, Jan buur, Brechtje, en jou ook, pleuntje.
Zie daer, hier bin ik mit men zeuntje, hoe staet het, is nou alles ried?
'k Heb daer meë zukken haest nog niet, en 'k zel myn eerst nog wat bedenken, Eer ik men dochter hum zel schenken.
Wel, jan, wel hoe?
wat s dat ezeid?
Je astrologist.
Je hebt heur Melis toeeleid, en wou je er nou weër uit gaen scheijen, daer ik vast alles doe bereijen?
Ook gaet t gemaekte akkoord veur goed, As hy die beesten... jan. zo het doet, maer wacht ereis nog vyf, zes weeken.
Dan hoort men jou wel anders spreeken.
Ontzeg je me dan Brechtje, maet?
Jan. jae, in goed duitsch, dat jy t verstaet.
Wel jan, wat zyn dit al veur zaeken?
Men zou, zo doende, an questie raeken.
Ik zoek gien questie, dat je 't weet, Maer 'k heb heur an ien aër besteed.
Dan zel ik an het Recht gaen klaegen.
Hoe, daer de palmslag is essaegen, Tot meerder vastigheid der zaek.
Wacht maer zes weeken.
Wel ik rack Aen 't raezen!
Welke vuile streeken!
We zellen strak mekander spreeken, zo... jan. wacht zes weeken, 'k zeg niet meer.
Digitized by google. degewaandemes.
Zo raekt het hylik niet omveer ik zes weeken nog wil wachten.
Jan. ze zel niet in jouw arm vernachten, al wacht je er honderd, dat zeg ik.
Zie wat ien zwarten vent, ik schrik!
Wat droeskop of dit toch mag weezen, hy schynt de Drommel te beleezen?
Wat al postuuren maekt hy!
't lykt schier of hy in de starren kykt.
K'es, als een Starrekyker, belachlyk gekleed, met een Graatboog in de hand, LIS, JAN, PLEUNTJE en BRECHtje.
Het derde Aspekt regeert de winden, de schemerlucht zel hun verblinden.
Wyk op!
wyk op!
Stae vast!
De stier in Kaprikezio.
Doet 's winters, 't ys in 't water vriezen.
Houd stand, 'k zel myn geduld verliezen, zo Venus langer nog zo maauwt.
Hou, Mars, al lang genoeg gegraauwt, treed voort met Venus in conjunctie, en jy, vulkaan, blyf by je functie, want knor je met held Mars eens weer, zo bruit hy jou van boven neer.
Och luna help!
Me dunkt de starren Die schynen daar in een te warren!
ASTROLOGIST.
Zie daar komt Fibus, en zie daar krygt hem malkurius by t haar!
Zacht virgo, met je loome vinger, 'k verdraag 't niet langer zie, ik spring 'er zo recht naa toe!
'k win den stryd, 't geen Juipiter geen kleintje spyt.
Die vent maekt wondere postuuren.
Kom, jan buur, maek hier toch gien kuuren, maer hou je woord, as t is ezeid.
Kom lustig, jan, kom geef de meid.
Wacht maer zes weeken 't is.
Jy krygt slaegen, want 't is niet langer te verdraegen.
Ik zeg, hou aenstonds nog je woord.
'k doe naer men zin, gelyk 't behoort.
Wacht maer.... tys.
't is langer niet te lyën!
Schurk, 'k zel je strak an riemen snyen.
Hoe ziet het volk hier zo verbaast?
Wat is er gaans, dat jy zo raast?
Men Heer, we willen 't jou wel zeggen, As jy de questie by wilt leggen.
Dat wil ik gaeren doen, maar laat my hooren, waar die in bestaat.
Hy wil myn deuze meid of dwingen, en 'k weet zo wat geheime dingen, Dat hy zen beste beesten zol In 't kort verliezen, vat je 't wel?
Hy het an myn zen woord egeeven, Dat Melis zou mit Brechtje leeven In de echte staet, en zie, men heer, nou bruit hy t hiele werk omveer.
Ik zal je straks, door de Plaeneeten, De waarheid van dit werk doen weeten, maer laat zo lang dat raazen staan, en hoort my met aktentie aan.
Tegens t ys.
Jouw star zal 'k eerst by 't hoofd gaan krygen.
My dunkt, jy hoort voor al te zwygen, want in het kort, hoe ryk je zyt, raak jy je beste Beesten quyt.
Wel vent, wat doe je zo te liegen?
Dat Heerschop zel je niet bedriegen, eer hy het zei, wist ik het al.
Jouw paerd sterft ligt nou al op stal.
KAES.
Hou jy den mond, en laat my spreeken, of k wil myn kop niet met je breeken.
Sta stil, jy vryer, t is jouw bourt.
O, gruwel!
wat s jouw star versteurt!
Ze doet me, als uit een boekje leezen, wat jy reeds bent, en nog zult weezen.
Voor eerst, ben jy een hoerendop.
Digitized by google ME ASTROLOGIST.
Wel, k geef je strak iens helder klop.
Al zachtjes, wil nog meerder hooren, je zoudt de meisjes wel bekooren, maar al jouw zuipen, en gesny Maakt, dat elk walgt van jouw gevry.
Wel schoft, zoek jy ons hier te plaegen, zo zel ik je over t slootje jaegen.
KEES, na eenigen tyd, met zyn graathoog, in de lucht gekeeken te hebben.
Malquibus doet me daar verstaan, Dat jy van honger zelt vergaan, En loopen schooijen by de Boeren.
De duivel mag de vent vervoeren!
Zwyg stil, of k zeg nog aanstonds meêr.
'k Wil niet meer weeten, zwarte beer, maer 'k zweer je, dat ik veur dit sinaelen, jou braef mit vuistlook zel betaelen.
Kom jan, wat brust ons deute vent?
Ons' zaeken zyn hum niet bekent, en is beroolt van zinnon.
Kom, gaen we maer, as vrinden, binnen.
Neen Melis Tysse, 't zel niet gaen, ik zel 'er nooit toch toe verstaen.
T' is, na zich wat bedacht te bebben.
'k Wil mit het Recht jou tot dit trouwen Niet dwingen, maer, schurk, 't zel je rouwen 'k Beloof je, dat we in 't kort mekaër Wel spreeken zellen.
Gaen we maer.
Tegens MELIS.
MELIS, in 't weggaan.
moet ik Brechtje zo verlaeten!
Jan. loop heen maer, 'k lach mit al dat praeten.
PLEUNTje, teeuwis, JAN, BRECHtje, kees, als Starrekyker.
Aer gunts komt teeuwis.
Jan. teeuwtje, kom, ik maak je nou den Bruidegom, wat zeg je, ken je Brecht behaegen?
Ik zel je er veur danken, al men daegen.
Nou moet 'er ook ien zoen op staen!
Jan. wil nou maer om de speullui gaen, van aevond moeten we ons ter deegen Verinaeken, en iens helder veegen.
'k bin nog zo gaeren by 't plaizier!
Ik kom zo daetlyk mit heur hier.
Jan. breng jaep en kees, of and're vrinden maer meê, die jy 't eerst 't huis kent vinden.
Ik zel t bezurgen naer je wil.
KEES, als Starrekyker, JAN, BRECHt je, teeuwis.
KEES, tegens teeuwis.
Yvermaat, sta ook wat stil, ik wil jouw star nou meê eens schieten.
Jy zelt in t kort je wensch genieten, En krygt een erf'nis van veel geld, zo dat je wordt te boek gestelt Voor d'alleryksten van de Boeren, En Heerenstaat zult kunnen voeren.
Hou op, men heer, hou niet te veel!
Of anders laet hy, by men keel, ons Brechtje staen, en trouwt ien ander.
Zyn star en ik verstaan malkander, hy is oprecht ook van gemoed.
Wat of hier Pietje koomen doet?
Hy lykt verbaest.
Jan. wat kom jy maeken?
Degewaandeeenentwintigstetooneel.
PIETJE, JAN, kees, als Starrekyker, BRECHtje.
PIÉTje.
Ach, vaertje, wonderlyke zaeken!
O 'k heb jaep, eh niesje mit mekaer, zo wat zien doen, ho, 't gaet zo raer!
Ze vechten ook, maer hiel plaizierig.
Gae zie t iens, bin je niet nieuwsgierig?
Ik weet niet wat het zeggen wil, want altemet zyn ze weer stil.
Je zelt heur vinden in de keuken.
Jan. wat zel 'k dat vuile varken beuken!
Kom, laet ons niet wat dut het is, 'k word hier geschooren, dat gaet wit.
KEES, ter nyde.
Och myn, nou bin ik hiel verlooren!
Wat voorspraek heb ik daer vorkooren!
Verdorde rok, ik schud jou uit, en brus Jaep meê wat op zen huit.
TEEUWIs, brachtje.
't is best, dit goed maer wegesmeeten.
Kees het hum as ien Prins equeeten.
Teeu tized by google astrologist.
31 teeuwis.
Veurzeker.
Maer wat groot goluk, nou k jou as bruid in de armen druk!
Wat wil dat werk van jaep toch zeggen?
Dat zel hiel ligt zyn by te leggen, hy het heur, as ze weet, al lang Evryt, en nou ligt... BRECHTIE.
'k bin zo bang!
't is niets, wil maer je vrees inbinden, daer zyn de speullui mit de vrinden.
DRIEENTWINTIGSTE TOONEEL PLEUNTJE, VERSCHEIDEN BOEREN EN BOERINNEN, MUIKANTEN, TEEUWIs, BRECHtje.
BOEREN en boerinnen.
Eluk, jy bruidegom en bruid!
Teeuwts en brachtigh.
We danken jou.
BRECHtje, tegens teeuwis.
Hoor, welk geluid!
VIERENTWINtigste en laatste tooneel.
JAN, jaap, PLEUNTJE, BRECHTIE, teeuwis, niesje, kees, PIetje, boeren en boerinne, maekanten.
Jan. voort, zel jy me zo onteeren?
'k jou wel verleeren!
Die parten zel laet los, ik zweer.
Laet myn begaen, iaap.
We vallen beide veur je neet, op hoop dat jy t ons zelt vergeeven.
Ei, laet ons mit mekander leeven, ze heit me lief, en ik heur meê.
Jae, t was uit liefde, al wat ik deez.
Jan, laet ze mit mekander trouwen.
Zo ken je ien dubble bruiloft houwen, En slaen twie vliegen mit ien klap.
Nou lustig, buurman, mit ien snap.
Jan. ik moet men heer den starrekyker Eerst vraegen, of hy ook wel ryker Zel worden.
Hoe, waer is hy daer?
Terwyl je zaegt nae Niesje, vaer, is hy hier van ons of eloopen.
jitized by JAN ASTROLOGIST.
JAN, tegens jaap.
Dan heb je wis niet veul te hoopen.
Men moet zo naeuw niet zien op 't goed, as op ien eerelyk gemoed, ook heb ik meër, as je zoudt denken.
Jan. wat zeg je, zou k hum Niesje schenken?
Jae, help den armen bloed maer voort, hy heit je dochter toch bekoort, En wis meër as ien zoen genooten.
Nou jan buur, laet het werkje vlooten.
Jan. maer, is hum hyliks goed beloofd?
Jae wis. kees, stae je zo blootshoofd?
Ien ruk wind het, by guntse boomen, men hoed daer flusjes meê enomen.
Wel vrindtje, 't waeit nou ommers niet.
Dat voel ik aërs, tot myn verdriet, de wind slaet me hier veur me schienen.
Ei vaertje, wil heur 't saem verienen, dan zyn we ons ienen dag de Bruid.
Jan. nou k stae het toe, daer mêe is t uit, maer, mits condytie van te vooren, dat je zelt leeven naer behooren, en myn' al wat rust verstoort.
Digitized by google. de gewaande, teeuwis, briefje, jaap en niesje.
Jae, dat belooven we op ons woord.
Nou reis edanst, dan ineschoonken, en op de welvaert braef edronken Van Brechtje, teeuwis, niesje en jaep.
Nou stae ik hier gelyk ien Aep.
Maer 'k laet gien aër weer veur mee vryen, ik zel dan beter ligt bedyen.
Hier worden, onder het zingen der Boeren en boerinnen, en 't speelen der Instrumenten, eenige Balletten gedanst.
RI.
KAPII EIN BLYS E L. dooi PHILIP MALFAIT, de jongen.
PAMSTERDAM, gedrukt voor den autheur, 1706.
Op het blyspel KRISPYN KAPITEIN, door PHILIP MALFAIT, de Jonge.
Een schrander oordeel, met zachtzinnigheid gepaard Weet's naastens driften, door de Reden, vaak te toomen, En stuit, gelyk een dam het woën der holle stroomen, Al wat verkeerd begrip in laffe herssens baard.
Dit toond ons Leonoor, zo wys, als kuisch van aard, Wanneer zy Philebert, haar Ega, ingenomen Van een onkuische vlam, doet beeven, schrikken, schroomen, door listige Krispyn, voor straf, hem dubbel waard, waar op hy zich allengs ten weg der Deugd voeld voeren.
't tooneel, schoon meest gewraakt, bind als met vaste snoeren.
Op die manier, het goed, somtyds aan t woelend hert.
Wel aan, myn naamgenoot, dat staag uwe yver blaake, In de uitgespannen tyd, zo strekt gy ons ten baake En leerd, dat nut vermaak, met recht gepreezen werd.
PHILIP PIEK.
LEONOOR, vrouw van Philebert.
LEANDER, minnaar van izabel, en Neef van Philebert KRISPYN, knecht van leander.
FRANSYN, meid van Izabel.
KLARIN, knecht Het tooneel is in en voor het huis van Izabel.
ARI PI KAPITEIN.
LEONOOR, IZABEL, LEANDER, FRANSYN.
LEONOOR, tegen Izabel.
Wat zegt gy, komt myn Man aan u zyn min betoonen, als hoopende, dat gy, met weërmin hem zult loonen?
O ja, noch dagelyks ontdekt hy my zyn min, Doch na ik merken kan, Mevrouw, beeld hy zich in dat my, zyn trouw, waar door hy is aan u verbonden, Noch onbekend is.
Heeft hy reeds zyn plicht geschonden, hoe!
Philebert is my dan ontrouw?
Is 't waarheid, neef?
O ja, ik zal 't u zelf doen horen, doch zo gy ons wilt behulpzaam weezen, zal hy deze avond weder zyn van die drift geneezen, Ja, moei, 'k heb iets bedacht, waar door 'k uw Man weer meen te brengen tot zyn plicht, dies stel u maar te vreën, ook zal het u en ons met een tot vreugd verstrekken.
Maar neef, op wat manier?
Wel hoor, 'k zal 't u ontdekken.
'k heb lang aan Izabel myn trouwe min getoond, en zy heeft wederom, met weërmin my beloond, zo dat ik nu met haar ook meen in de echt te treeden, zo dra, haar Broeder, die voor ruim een jaar geleeden, Naar Vlaand'ren is gegaan, weer in dees Stad zal zyn.
Hy word van ieder een, als zynde een Kapitein, vol moed en dapperheid, geacht en zeer gepreezen.
Hy meend na dat hy schryft, op morgen hier te weezen, doch voor zyn komst nu, moei, zal ik Krispyn myn knecht, die ik reeds alles, wat hy doen moet, heb gezegt.
De rol haars Broeders, die uw Man niet kend, op heden Alhier doen speelen.
Maar, kozyn, om welke reden?
Om in die schyn, aan u te toonen zyne min, In t byzyn van uw Man.
Hoe, neef, wat hebt ge in 't zin?
Niet anders als uw Man, we 'er tot zyn plicht te wennen.
LEONOOR, maar meend gy, dat myn Man, uw Knecht dan niet zal kennen, in die vermomming.
Neen, geen mensch zal in die schyn hem kennen, zelf aan u, zal hy onkenlyk zyn, ook ben k verzeekert, moei, dat hy in allen deelen, zo wel voor Kapitein, als voor galant zal speelen, want hy s doortrapt, en op veel streeken afgerecht.
En tot noch meerder schyn van waarheid, zal de Knecht, Van myn beminde Bruid, ons meê behulpzaam weezen, En speelen voor Sergiant, dies wil in 't minst niet vreezen.
Wel nu, ik zal my dan ook schikken tot dees list, hoewel ik vrees.... maar zacht.
KLARYN als Sergiant gekleed.
'k heb Philebert, uw Oom, van verre reeds vernomen hy zal hier aanstonds zyn, want 'k zach hem herwaards komen.
Kom laat ons dan terstond in de and're kamer gaan, Daar zal 'k u verder, wat ik voor heb, doen verstaan, want hy moet ons voor eerst alhier noch niet ontdekken.
En gy, gy weet uw rol.
tegen Frausyn.
Ja, ja, wil maar vertrekken, eer dat hy uw verrast, my dunkt ik hoor hem al, o ja!
Ga, laat hem in.
FRANSYN ik zal.
A4v, p. 4 d'eerste tooneel.
Uw Dienaares, myn Heer, maar hoe!
Dus uitgestreeken?
Ja meisje maar laat ons eens van uw Juffrouw spreeken, ei zeg... frankyn.
Ik kan u niet genoeg bekyken, wel!
Wat zit u alles net!
Maar zeg, zou Izabel... frankyn.
Je zoud in deze kleeren, wat ben je nu galant als ze u zaagen, doen charmeeren De grootste Dames PHILEBERt.
Maar 'k vraag... frankyn.
Uw bef, met kant zo net geplooit, wel k zweer, gy lykt wel een Kadet, ja, tout à fait, myn Heer.
Jazcker?
Ja, myn Heer, niets komt aan u te ontbreeken, gy zyt volmaakt.
Maar hoor, wil nu eens ernstig spreeken, flatteer my niet, meend gy, dat Izabel my mind?
Hoe, twyfeld gy daar aan?
Ze is door de liefde al blind, ze mind u, als haar zelf, PHILEBERt.
FRAN, digitized by google, katryn.
9 FRANSYN.
Ja toch, PHILEBERt.
Myn weezen, En myn gestalte... frankyn.
Word gestaag van haar gepreezen, Uw ommegang zo heusch, zo minlyk en zo zoet, Behaagd haar wonderlyk.
ja zelfs begind haar bloed Te werken, als ze u maar van verre komt te aanschouwen PHILEBERt.
Is 't moogelyk Fransyn?
Gy moogt me vry vertrouwen Uw byzyn is alleen haar eenigste geneugt, ze is deur en deur verliefd.
Gy maakt my gantsch verheugd, de min ontvonkt myn hart, waar is myn uitgeleezen, die schoonheid zo volmaakt, zo minnelyk van weezen?
Ze is in de tuin, daar zy haar Broeder wat verzeld.
heeft zy noch een Broër?
Ja, 't is een oorlogsheld, een Kapitein vol moed.
Hoe is zyn naam, Fransyn?
Hy s Ferdinand geheeten Maar, t is een Vent, myn Heer, gelyk een Turk zo wreed, hy kwam deez' morgen hier, uit t Leger tot ons leed Want als hy t'huis is, mag Mevrouw, geen manvolk spreken, of zo hy t zach, zou hy zich aanstonds van haar wreeken, Ja zelfs van hem, die met haar sprak.
Is 't waar, FRANSYN.
Wel zo hy my, dan eens hier kwam te vinden?
Dan waart ge uw leven kwyt.
Fransyn, gy doet my vreezen, myn leeven kwyt!
Kom, kom, 't zal dan niet nodig weezen Dat ik hier langer blyf, neen toch niet, 'k ga, vaar wel tot op een ander tyd.
zonder, Izabel, te spreeken?
Ja, ik wil terstond van hier vertrekken.
Maar zo, mevrouw.... PHILEBERt.
Maar zo haar Broeder me eens kwam te ontdekken, en my om t leeven bragt, hoe dan toe?
Neen Fransyn, 'k heb daar geen zin in.
Maar PHILEBERt.
Maar hoor, die kapitein, kan my, in 't minste niet behagen, 'k wil u groeten, Eer dat die wreedaard my, hier komt in huis te ontmoeten, Wel hoe!
myn leeven kwyt?
dat staat my gantsch niet aan.
Vrees daar niet voor, myn heer, ik zal zalop schildwacht staan, dies blyf maar, k zal, Mevrouw, uw komst bekend gaan maaken.
Digitized by google KAPITEIN.
11 PHILEBER.
't is wel, 'k betrouw my dan op u. VIERDE TOONEEL.
PHILEBERt alleen.
Wat vreemde zaaken!
Dat ik myn leeven dus stel in gevaar, alleen om, Izabel, die door haar zoete aantreklykheeren.
Myn hart en ingewand, in liefde heeft ontsteeken, alhier een oogenblik te aanschouwen en te spreeken.
Wat of toch de oorzaak is, dat ik myn plicht en trouw Dus zonder reden schen?
't is kluchtig, want myn Vrouw Is immers jong en schoon, en zonder haar te roemen Ook eerlyk, zo ik noch een Vrouw mag eerlyk noemen.
Ik weet niet wat my scheeld, ik ben my zelf niet meer.
Daar komt myn zielvoogdes.
Izabel, PHILEBERt, fransyn.
Uw dienaar, geeft zich de eer, wyl hy 't geluk heeft, van u wederom te ontmoeren, Bevallige Izabel, eerbiedig u te groeten.
'k ben ook verheugd.
myn Heer, dat ik u weder zie, Uw byzyn kan me alleen... PHILEBERt.
Maar waar 's uw broeder?
Die is achter in de tuin, Fransyn, ga op hem passen, en waarschouw ons.
op dat hy ons niet komt verrassen, FRANSYN.
ZESDE ik zal, Juffrouw.
Izabel, philibert.
Zle nu, of ik u niet bemin.
Wat vreugd!
gy mind my dau?
is t waar myn engelin?
O ja, uw heusheid, kon my al voor lang behaagen.
Maar mind gy my ook weer?
Wat moogje my toch vraagen, Zou 'k u niet minnen?
bekoorlyk Vrouwenbeeld, zo heerlyk, zo volmaakt door Vrouwnatuur geteeld, Uw oogjes zo vol glans en minnelyke lonken, Die doen myn hart, hoe langs hoe meer in min ontvonken, Uw deugd, uw zeden, en uw aangenaam gelaat.... zEVENDE TOONEEL.
FRANSYN, izabel, phibert.
Uw broeder komt.
ik begin te schroomen, Dat ik niet levendig zal uit zyn kluiven koomen.
ik hoor hem al.
Iza. digitized by google.
KAPI 13 IZABEL.
'k moet gaan myn Heer, vaar wel, tot op bekwaamer tyd.
Vaar wel, schoone Izabel.
Fransyn, waar berg ik my?
Kom, wil u hier versteeken, maar houd u stil.
KRISPYN als een Kapiteingekleed, FRANSYN.
PHILEBERt ter zyde.
Fransyn, kom hier, 'k moet uw eens spreeken.
Dat gy, aan my zult doen verstaan, hier in huis is omgegaan.
Wat in myn afzyn, FRANSYN.
Niemendal, myn Heer.
Wilt niets verborgen houwen.
gy moogt me vry vertrouwen.
't is als ik heb gezegt, KRISPYN.
Heeft hier geen minnaar dan, by Izabel geweest, die haar wat vry bezocht?
Nu spreek maar onbevreesd.
Nu raak ik wis om hals.
Zult gy my antwoord geeven Of niet?
hoe sta je zo?
al myn leden beeven.
Of is 'er een in huis?
Zo 't waar was, en dat ik hem hier ontmoete, ik zweer Dat 'k hem, zo duivels zou doen van den duivel droomen, dat hy na dezen, hier niet meer in huis zou koomen.
was 'k hier maar van daan.
Ja 'k zou hem met dit staal Van boven tot beneën, straks kerven als een aal, en hem dan leevendig daar na het vel afstroopen.
Het vel afstroopen, och!
dat wil ik nimmer hoopen!
ik beef van schrik.
Maar by Izabel, geen minnaar is geweest, gelyk gy zegt, is 't wel.
Dat luuwt, we'er wat.
'k heb lust om weder te aanschouwen Maar hoor Die juffer, die my hier steeds kwam gezelschap houwen gy weet wat gunst dat ik wel eer Voor myn vertrek Van haar genooten heb.
Wel zou ik niet, myn Heer?
Maar zal zy my noch wel beminnen als voor dezen?
'k vrees, dat myn afzyn.... fransyn.
Zed by google I tEIN.
KA 15 FRANSYN.
Ei, wil daar niet eens voor vreezen 'k weet, dat ze u noch bemind.
Wel ga, dan heen, Fransyn, en haal die schoone hier.
Klaryn!
KLARYN, KRISPYN.
Hebt gy myn last van gist'ren nagekomen?
Zeg, hebt gy twintig man recruten aangenomen?
Niet meer als negentien, heb ik?
'er noch by een, Maar alle wreed van aard, en ook gezond van leeven.
Zo veel te beeter, want hoe wreeder zy zich toonen Hoe dat ik hen ook meer zal voor hun dienst beloonen.
Wat is dat volkje wreed.
Maar gy moet morgen weder naar t Leeger, maak dat gy gereed zyt.
'k zal, myn heer.
Maar na my dunkt zyt gy verheugd, en wel te vreden.
Dat is geen wonder, want, Fransyn, zal my op heden Die Juffer weer doen zien die my zo zeer behaa k Meen die gy hier voor heen zo dikwils by my zaagt.
Ik weet zy is getrouwd.
Zy is heel aardig.
En uwe min, myn Heer, wel meêr als dubbel waardig.
Fransyn, die komt daar met haar aan, ga heen Doe, als ik heb gezegt, en laat ons hier alleen.
LEONOOR, FRANSYN, KRISPYN.
Myn Heer, ik kwam, Mevrouw, niet ver van hier te ontmoeten KRISPYN.
gelyk voor heen weezen groeten Ik kom u als uw slaaf.
Beminde schoonheid, ach!
wat groote vreugd, Mevrouw, gevoel ik, nu ik u hier wederom aanschouw.
Wat duivel 't is myn Wyf, wat komt my hier te voren!
'k heb u al lang verwacht, myn Heer.
myn schoone.
Dat ik u eens omhels.
Maat 't betaamd Geen juffer FRANSYN.
Hoe, mevrouw, wat 's dit?
zyt gy beschaamd?
't is of gy hem nooit meer gezien hebt van uw leeven Dat hy u eens omhelsd, wel daar 's niet aan misdryven.
Neen dat 's niemendal.
O jou verbruide zwyn!
„KRISPyn.
De liefde tot haar Man, vrees ik zal de oorzaak zyn Van deeze afkeerigheid, niet waar, myn welbehaagen?
Neen die behaagd my niet.
Hoe kan ik het verdragen.
Ik min hem maar in schyn.
Dat gaat myn eer te na!
'k zal steeds voor deeze gunst, uw Dienaar zyn.
Ja, dat zal wel gaan, ja toch gy zult haar Dienaar weezen, zo ik 't u niet belet.
O ja, myn uitgeleezen, 'k zal u steeds eeren en beminnen.
uw gezicht Vol lonkjes, doet de glans van Febus helder licht Verduist'ren.
't is my niet mooglyk af te maalen Uw schoonheid, blusch de vlam.... PHILEBERt.
De Nikker zal u haalen, zo gy haar nader komt.
KRISPYN Leonoor ombelzende.
'k zal u al zach 't uw Man omhelzen.
Hoe kan t zyn, dat ik dit dulden kan!
O vatken zonder eer.
KRIS. digitized by google. KRIspyn.
Kom gaan we uit deeze kamer, 'k zal in een andere u geleiden, daar 't bekwamer En veiliger zal zyn, men mogt ons hier bespien.
Fransyn, kom ga met ons.
wat moet ik zien En hooren, hebt ge, ò pry!
Uw eer dan zo vergeeten?
Gy maakt dat men uw Man, voortaan zal Kockoek heeten?
Gy laat van and'ren u omhelzen, welk een hoon!
My dus te kroonen, met een a la mode kroon!
'k mag wel verheugd zyn.
ja 't is fraai, maar 'k wil wel zweeren, karonje, kryg ik u, dat ik 't u zal verleeren.
'k zal ook diex apitein wel van u.... maar gantsch bloed!
Wie weet, wat of dien Beest, nu met myn Wyf al doet?
My dunkt, ik zie alreeds, hoe dat hy haar komt streelen, en dat haar dat, o schand!
in 't minst niet kan verveelen.
blyf ik hier staan?
wel waarom wreek ik niet 't Affront, van hem aan my in myn gezig geschied?
Wel ja, kom, kom, ik wil my anders van hem wreeken.