floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Op 't midden van den Dijk die onze Schaepen hoedt, En maekt dat AEools volk haer geen geweld' en doet; Twee Herders uit onz' wijk, die op haer fluitjes spelen, Beid' zoeter als ooit deên der Meereminnen kelen.
En na het scheen, zy zouden op een tochje gaen, Want s' hadden alle beyd' de beste vellen aen.
Daer zaten zy by een, het aenzicht na de baren, Die door de kalmte doe niet zeer ontstelt en waren.
Orestes gaet ter zak, haelt voor den dagh zijn fluit, En blaest Hylander voor, dit deuntje lustigh uit.
TYter gaet met Daphne paren, Hoogen Hemel, dat 's een dagh!
Wil haer voor verdriet bewaren, Wat het immer wezen magh, Gun haer voorspoedt, gun haer vreêe.
Hymen o!
o Hymene!
Dikwils heeft de zoete vryer Hier een vreughdigh liedt gespeelt, Dikwils heeft den armen stryer Hier een droef' gezangh gequeelt, Aen het kantje van de zee.
Hymen ô!
Hymene!
Vreughdigh gingh hy zitten spelen, Had hem Daphne wel getoeft, Droevigh gingh hy zitten quelen, Had zijn Vryster hem bedroeft; Doch 't verlichte noch zijn wee.
ô Hymene!
Ende Nymfjes van de baren, Quamen strakjes op 't geluit In een ronde dans vergaren.
Hallef tot haer buikjes uit, En zich stelden na hy deê.
Speelden hy, zy mosten springen Na de noten van zijn ried; Queelden hy, zy mosten zingen.
Na de woorden van zijn liedt, Die zy wilden leeren meê.
Gingh hy eens zijn Vee bekijken, Met zijn stafjen in zijn hand', Door de groene weiden strijken: Kermis maekt t' hy in het Land', Al de vreughd' die bracht hy meê.
Al de Meysjes die hy moete, Waer hy heene nam zijn keer?
Met een lied'jen hem begroete, Altijdt van zijn Daphnes eer, Yeder zongh wat dat zy deê.
D'hoeder God van onze beesjes, Had alleenigh deze quant Uitgekeurt uit al de geesjes Van het geestigh Noorder-land, Tot bewaerder van zijn stee.
Phoebus zelve komt hem bieden Zijne gunst, en noemt hem vriend'.
Dat m' hier zelden ziet geschieden, Doch hy heeft het wel verdient.
Phoebe geef hem steets zijn bee.
Hy was eens van huis gevaren, Verr' van huis ik weer niet waer, Door de wilde woeste baren, Daer hy weinigh vraeghden naer: Al het Land' was hier t' onvreê.
En men zeidt hier, dat hy ginder Kreegh geweldigh veel beleits; Hy zagh als een gouwen vlinder, Tyter werde wonder weids; Elk stondt tot zijn diensten ree.
Doch het heyligh herders leven, Doch zijn zoete veld-godin, Die hy niet en kond' begeven, Lagh hem stadigh in den zin, Liet hem nimmermeer in vreê.
Lange sleep van dienst'bre slaven, Zijn geëert gelijk een Prins, Yeder na zijn wenk zien draven, Was noch minder als zijn wins; Hy zocht hier een veil'ger reê.
Al ghy boeren Herders knaepjes Komt te zamen nu in 't veldt, Laet een weinigh uwe Schaepjes, Singh ter eeren onzen heldt, Zingh ter eeren van zijn E'e.
Uit had hy, en de fluit gingh van zijn mondt.
Hylander Woud' uit een kribbigheidt niet zijn verbluft van d' ander, Dies onder uit zijn pijtje trok zijn pijpje drae, En blies noch wel zoo zoet, zijn makker rustigh na.
Ja de Nymph die is het waerdigh, Groote Goon hoe schikt ghy 't al!
Zy is schoon en euvel aerdigh, En te wonder lief-getal, Vredigh, zedigh, redigh mee.
G'lijk als in den Lenten-dagen Eenen Tullip met haer lof, Gaet, en magh, haer roeme dragen, Dat zy d' eer is van den hof, Eenigh eere daer ter stee.
Zoo magh onder d' Herderinnen Daphn', op alles wonder tuik, Onder al ons Veld-goddinnen, Roemen dats' is 't eenigh' puik, 'T eenigh dat zich hier op deê.
Ziet g' haer door het veldt eens dralen, 't Zchijnt, al even of Diaen Ghy dan ziet een luchjen halen, Ofte na de Jachte gaen.
Teere voetje!
zoete tree!
Komt ghy haer eens onder d' oogen, Lukt het dat ghy haer belonkt; Zie dat ghy niet werdt bedroogen, Ah!
zie dats' u niet ontvonkt; 't Is een tweede Cythere.
Komt ghy eens haer zangh te hooren, Of haer praet, ah wat een zaek!
Ah hoe kittelen dan d' ooren!
Ah wat is 't een zoet vermaek!
't Schijnt ghy hoort Euphrosine.
Zoete bloem van onze tijden!
Pronkje van ons' Noorder deel!
Ah wie zal het eens verblijden!
Wie zal 't plukken van zijn steel!
Wie'er altijdt leven mee!
Menigh' droeve zwerver treedt 'er, Die zijn blauwe scheen beschreit, Menigh' moedigh quantje weet'er Schier van spijt niet, wat hy zeidt.
Maer wat wil j' als 't d' Hemel dee?
Kom Lucina in uw' wagen, Juno met uw' Pauwen-jacht, Laet u haestigh neder dragen, Herwaerd' na ons Bruyloft-nacht.
Ey brengh alje volkje mee.
Cypris kom haer bedde maeken, Daer zy zaghjes slapen moet: Jongen loop en werm het laeken, Smytje koker aen haer voet, En je boogh en pyltjes mee.
Maer wat staet ghy noch te glueren?
Phoebe spoey uw' trage gangh, Wil uw' heinsten neder stueren, Thetis wacht u over langh In haer zilt', en kille zee.
Of benijdt ghy onzen Herder, Dat hy g' niete dit gemak, Daer ghy niet kost komen verder Als tot een ontzielde tak, Daer g' u steets gaet kroonen mee?
Haest u, haest u loome ryer, Seeker 't is te langh gewacht, Wegh veroude koude vryer, Voor een lange winters nacht: Zie uw' Suster is al ree.
Hy men o!
Luna wil uw' toom wat korten, Laet uw' Peerden zachjes gaen, Lieve laetse zoo niet horten, Zeeker 't mocht de liefjes schaen, En haer wekken al te dree.
o Hymene.
SEer beminde Swager, ik heb met groote blijdtschap verstaen uit uwer L. missive de goede dispositie van uwer l. midtsgaders van mijn l. Suster ende de kinderkens, daer na ik zeer was verlangende, midtsdien ik, nu zekeren tijdt geleden, daer van geen tijdinge en had ontfangen, de Heer wil haer kloekheidt ende sterkte verlenen, op dat wy hem met blijdschap daer over mogen loven en danken.
Op eergisteren is zijn EXCELLENTIE opgetogen, de Heere wil zijn voornemen zegenen, men zeit hier, dat'et op Antwerpen gedyen zal, het ware een hooft-point zoo zulkx gelucte; de mare gaet ook datmen op morgen tot Bruissel zal tournooyen en groote teikenen van blijdschap aenrechten over de beslotene Vrede met Engelandt, laeten zy haer daer mede vast vermaken, terwijle wy ons van d' een of d' ander plaetze gaen kamperen.
Uittenboogaert is mede opgetrokken, wezen 's daeghs te vooren Recht van Uitrecht gekomen, alwaer de zaken der Kerken op een goeden voet gebracht zijn, ende van den Borre van Leiden ende met Johannes Matthijsius van Haerlem, van zekeren tijdt by leeninge vergunt zijn, het ware te wenschen dat in uwe Kerkelijke vergaderingen de voorgenomen ordre mochte geeffectueert worden, ik en twijffele niet of daer door zouden vele swarigheden ende misverstanden konnen verhoet werden, zoo ik daer yet toe kan vorderen, zal niet laten mijn beste te doen.
'T is mijn lief dat ons Neef Capitein Beets weder t' huis gekomen is, maer hebbe niet gaerne verstaen dat zy niet meer uitgerecht hebben, ik vreeze dat de Heeren daer door een afkeer krijgen zullen, om zoodanige zaeken meer by hande te nemen.
Rijxen zal ik van uwer l. zaeke eens spreeken, en zijnen advijze als dan mede overschrijven Ik bedank uwer l. van de moeite die gy aenwendende zijt in't beleggen van mijne Penningen, en dezen voorts endende met onzer aller zeer gedienstige gebiedenissen, zijt hier mede gesamentlijk Gode almachtigh bevolen.
Groet ook van onzent wegen alle de Vrunden, als Soop, Brouwer, Beets en andere.
Met haest uit den Hage dezen xiiij.
May 1605.
Uwer L. Dienstwillige Swager Rombout Hogerbeets.
SEer waerde ende beminde vriendt Simon Arentsz.
uwer l. ende uwer l. huisvrouwe ende kinderen welvarentheit heb ik met blijdschap uit u schrijvens verstaen, onzenthalven danken wy al te zamen mede Godt almachtigh voor zijne genade, de Heere thoont aen my in deze mijne oude dagen ende ellenden zijne krachten, zoo met verleninge van uitterlijke gezondtheidt des lichaems, als innerlijke gerustigheidt des gemoets, ende hoewel ik my na den vleesche bedroeve in 't afsterven van onze goede vrunden, welkers goedtgunstigheidt my na menschen oordeel noch zoud hebben mogen vorderlijk geweest zijn, zoo bemerke ik wederom Godes gunste ende goedtdadigheidt over my daer in, dat hy andere in der afgesturvene plaetse verwekt, die zich mijner zeer hertelijk aennemen, daer over dat ik uwe l. met recht een stellen magh, die met zoodanigen ernstigen genegentheidt mijne banden en ellenden soekt te versachten, ende daer beneffens ook dien goeden Heer ende vriendt, daer van den Brief in u Zoons Brief gesloten was, die mijn gants onverwacht met zonderlinge gunste ook bezint heeft, daer voor ik den Heere niet genoegh danken kan; gelijk mede ook daer van, dat Godt door zijne genade de oogen van velen wat meerder begint te openen, ende dat zy de zaeken nu wat meer schijnen te behartigen, de Heere zal alles metter tijdt wel nader ondekken, ende mijne ontschult bekent maken, hoe wel ik daer en tusschen in deze gevankenisse mijne dagen, zoo 'et schijnt, moet endigen, is des Heeren wille zulkx, ik vertrouwe dat hy mijn sterkheidt geven ende niet meer opleggen zal, als ik kan verdragen, zijn wil geschiede, ende zijn H. Name zy geprezen in der eeuwigheidt.
Den Brief die ik aen de voornoemde Heer wederom geschreven en neffens dezen aen mijn l. Suster gezonden hebbe, zal hoop ik wel bestelt worden al is de Name daer niet op gestelt, 't welk ik heb nagelaten, om redenen.
Ik verlange om te weten hoe het al is met Aef Jans, mijn Suster zoud daer veel aen verliezen, ik hope dat haer de Heere noch wat sparen zal, dan hy weet wanneer het ons zaligh is, ende wy weten dat wy onze goede vrienden niet verliezen, maer dat zy alleen ons voorgaen den wegh, die wy al moeten volgen, ende van harten behooren wy te verlangen, om in dat heilige geselschap by malkanderen te mogen komen, daer wy zonder ophouden Godes H. Name zullen loven ende prijzen in der eeuwigheidt.
De Heere wil daer toe in ons hoe langhs hoe meer de liefde ontsteeken, ende onze gemoeden tot hem optrekken, op dat wy als hy komt kloppen terstondt mogen bereidt staen om hem met blijdschap te ontfangen ende in te laeten.
Hier mede mijn zeer waerde ende beminde vriendt na mijne zeer vriendtlijke groetenissen aen uwe l. ende desselfs zeer l. Huisvrouwe, midtsgaders alle goede bekende Heeren ende vrienden, zijt Gode almachtigh bevolen.
Uit mijne gevankenisse, dezen 13.
April 1622.
Uwe l. zeer Dienstwillige vriendt.
Rombout Hogerbeets.
Jano Beetsio R. Hogerbetius S. P.D.
D. Cognate.
Officium negligere literarum, mi Beetsi, est amicitiam negligere.
Quod dolerem si nobis contingeret.
Sane tua mihi consuetudo grata fuit adeò, ut nihil supra.
Scilicet ingenium in te perspexi summum, facetum: quare jamdudum tuorum editionem rijchmorum desidere.
Verum tu, nescio quid, latere eos sinis.
Mei nunc claustra rumpent, vide hominem audaculum.
Tu in amicitiae signum praefige versus, maximoperè peto.
Poëtas magnos, te, Buykium, Zevangium, Vossios, amo, amabo, donec spiritus hos regat artus.
Vis autem scire materiam?
En habe titulum.
I. BODECHEERS BENNINGHS LOF-SANGH VAN JUPITER GOUDE MUNT-GODDIN; MENGEL-DICHTEN, VELD-DEUNEN.
Vale mi Beetsi, ac excusa quod in literis sim brevior, alias pluribus tecum garriam, nunc occupor in hisce nugis.
Raptim è Castro Loevestein.
ciɔ iɔc xxii.
SEer waerde beminde Vriendt Symon Aertsz.
laetstmael als uwe l. Huisvrouwe ende Soon van hier vertrok, hadde ik wel voor my genomen een klein Briefken tot groetenisse over te zenden, om my te quijten in de betoninge van eenige dankbaerheidt over uwe l. zeer gunstige affectie ende mededooghzaemheidt over mijne banden, dan ik hebbe 't zelfde door het haestigh vertrekken, doen niet konnen doen, ende vreesde ook of hy in 't afgaen zoude mogen onderzocht worden, daer door dan, lichtelijk eenige moeiten alhier zoude konnen ontstaen, daer om 't gene ik alsdoen, hoewel ongaerne, nagelaten hebbe, zal ik nu by deze gelegentheidt verbeteren, hopende dat hoewel van hier niet veel vermakelijks te schrijven is, dat nochtans uwe l. niet onaengenaem wezen zal van my eenigh schrijvens te ontfangen, met langh verhael van 't gene hier omgaet, ende hoe mijne tegenwoordigen standt al is, en zal ik uwe l. niet ophouden, alzoo ghy nu 't zelfde in 't langh ende breet uit mijn zeer l. Suster zult konnen verstaen; daer toe wende ik alle mijn vliedt ende naerstigheidt aen, dat ik my in deze droeve tijden ende in mijne eenzaemheidt, zoude mogen uit des Heeren woordt, wezende den staf daer mede wy door dit duistre dal der tranen geleidt worden na de eeuwige ruste, vermaken ende versterken, tegens alle de aen vechtingen ende temtatien, die in dusdanige gelegentheden ons aen alle zijden aenkomen van den Duivel, ons eigen vleesch, ende de Wereldt, de Heere hoop ik zal my met zijne genade voorts by staen, op dat ik door de langhdurigheidt des tijdts, wezende nu in 't vijfde Jaer, niet en beswijke ofte moedeloos werde, maer dat ik van hem genadelijk onderstut wezende, ten uit einde mijns levens toe in 't goede magh volharden, mijn oogen afwendende van al 't gene, aerts, vergankelijk, ende ons in den wegh des zaligheits traegh ende afkeerigh maekt, ende dat den inwendigen mensch in my hoe langer hoe meer magh toenemen ende krachtigh worden, op dat ik alle den tijdt mijns levens waerdighlijk voor den Heere magh wandelen, ende alhier door kruis ende lijden beproeft wezende, endelijk den Heere een aengename ziele, gezuivert in 't dierbare bloedt onzes Heeren ende Salighmakers Jesu Christi, magh opofferen, ende uit dezen jammerdale overgeset werden in dat Hemelsche Paradijs, verwachtende aldaer de toekomste onses Heeren, met alle heiligen.
Dit wil uwe l. ende ons allen gunnen Godt almaghtigh in zijnen beminde Sone onsen Heilandt ende Salighmaker.
Hier mede zijt van mijn met uwe zeer l. Huis vrouwe ende alle goede bekenden ende vrienden van herten zeer gegroet ende Gode bevolen, hy geve dat zijn woordt rijckelijck, ende vruchtbaerlijck onder u woone, zijn rijcke in ende onder u toeneme, op dat den ouden mensche krachteloos ende de eerste opstandinge uit den slaep der zonden blijckelijck worde, tot grootmakinge van Godes Heylige Name; de genade ende vrede onzes Heeren Iesu Christi, zy met u allen.
Wilt mijnder in uwe Christelijcke gebeden gedenkken, ende vaert wel.
Uit Loevestein dezen 24.
September 1622.
Uwe L. zeer Dienstwillige vriendt Rombout Hogerbeets.
MIJN alderliefste zeer waerde Suster, uwe l. zeer aengenaem schrijvens van den 23. voorleden, is mijn op den 3. deser zeer wel ter handen gekomen, ende hebbe daer uyt met zonderlinge blijdschap verstaen uwer l. aller gesondtheidt, de Heere wil dezelve daer inne lange behouden, tot uwer E. zaligheidt, wat mijn aengaet met mijn Dochter Jozijna, die nu alleen by my is, danken wy Godt van zijne genade, hier zijn mede na deze gelegentheidt vry wat ziekten, ook zoo en heeft Neef Jan Beets een dagh twee ofte drie niet wel geweest, de Heere wil het genadelijk met hem verzien, zoo dat hy nu met Godes hulpe, zijn Moeder in goede gezondtheidt magh t' huis komen, uit mijn laetste schrijvens heeft uwe l. verstaen wat Apostille dat mijn kinderen op haer Requeste gekregen hebben, waer mede alzoo mijn na menschelijk oordeel ende apparentie alle hope van eenighe verlichtenisse, ik late staen bevrydinge mijnder banden, is afgesneden, zoo bereide ik mijn ganschelijk daer toe, om met gedult ende lijdzaemheidt van boven uit den Hemel mijn verlossinge te verwachten, mijn troostende met de goede zaeke die ik voor gestaen hebbe, ende daer over met een gerust gemoet Godes genadige bystandt zoo langh ik hier in deze benautheden wezen zal, verwachtende, betrouwe ik voorts op Godes beloften ende toezegginge van die eeuwige ruste aen alle die gene die in zijne liefde ten uitterste toe zullen volherden, 't is waer dat ons vleesch swak is, ende dat wy door de langhduerigheidt van 't lijden altijdt niet even kloek-moedigh zijn, ja altemet door de aenvechtinge, schier ter neder geslagen werden, maer dit is den strijdt die den Geest tegens het vleesch alhier is opgeleidt, doch zoo dat wy verzekert zijn van de victorie, zoo het aen ons niet en ontbreekt, ende wy door wangelooven en ondankbaerheidt den Heere afvallen, want anders zoo is dien onverwinnelijken heldt met ons, die ons helpt strijden, ende daerna met de kroone der heerlijkheidt zal beloonen, hy wil mijn bystaen ende versterken tot zijns naems eere.
Mijn Zoon Adriaen verwachte ik alle dagen weder hier in 't landt, de Heere vertrouwe ik dat over hem ende mijn andere kinderen, zijne vaderlijke zorge ende zegen strekken zal, dat zy, ist niet hier 't is elders in vrede, ende ware Godes vreeze mogen hare dagen van Pelgrimagie endigen.
Groet van mijnent wegen uwe l. Dochters en alle die vriende ende goede bekenden die mijn hebben doen groeten, ende wilt mijnder in uwe gebeden tot Godt gedachtigh zijn, op dat ik in dezen mijne oude dagen, die swak ende vol ellenden zijn, onder dit sware pak niet en beswijke.
Ende hier mede mijn van ganscher herten aen uwe E. alle te zamen gebieden, Zijt Godes almachtige protectie bevolen, Sr. Molen werf heeft gezien ende kan getuigenis geven, hoe onbeleefdelijk datmen haer deed' vertrekken, daer zy niet anders deden dan mijn en Ian Beets aenzagen, 't welkmen niet wil toelaten, dan wat beleeftheit meentmen te vinden by Soldaten?
't is mijn leet dat Ian Neef dus ziekkelijk zijn Moeder t' huis komt, den Doctor vondt goet terstont te reizen, ofte dat hy anders noch wel veerthien dagen zoud' moeten vertoeven, ik gaf Ian Neef zijn keur, 5.
October 1623.
Aen Zonneviel heb ik een Brief geschreven, Pieter Pietersz.
denk ik, wilt Godt, de naeste reize te schrijven, Ians ziekte heeft het nu belet.
Uit Loevestein, dezen 4.
Uwe E. zeer l. Dienstwillige Broeder Rombout Hogerbeets.
SEer beminde goede vriendt, Simon Aertsz.
hoewel Godt Almachtigh uwe l. Zoone Ian Dirksz.
Beets, mijn Neef, nu op zijn afscheidt, ende als hy hem was vaerdigh makende om van hier te vertrekken, eenige lichamelijke swakheidt heeft laten toekomen, zoo hope ik nochtans dat hy wederom door Godes genade zijn voorige gezondtheidt haest zal bekomen, op dat hy zijn Studien voorts magh vervolgen, ende dezelve tot Godes eere, uwer l. zijn Moeders, ende der vrunden vermakelijkheidt ende vreughde zal mogen voltrekken, ende zijne naesten daer mede dienen ende vorderlijk zijn.
Ik heb dewijl hy hier by mijn geweest is, zeer goet gezelschap aen hem gehad, bedanke mijn grootelijkx van de goede bedienstigheit die hy mijn heeft beweze, zoo mijn Godt toelaet dat ik hem weder met raedt ofte daedt eenige vriendtschap zoud' konnen bewijzen, zal zulkx niet nalaten, nu bidde ik Godt den Heere dat hy hem wil nemen in zijn heilige hoede, hem geven dat hy in zijne vreeze magh wandelen, ende hem door zijnen H. Engel wil bewaren van alle quaedt gezelschap, op dat hy van de ongebonden jeught, die inde Scholen ende Universiteiten veel gevonden worden, niet en werde verleidt, in dezen glibberigen standt zijns ouderdooms, ik heb hem altijdt ende nu noch op 't leste ernstelijk vermaent, dat hy hem doch dagelijkx wil oeffenen in 't lezen van 't Nieuwe Testament, daer in ons alles dat ons ter eeuwiger zaligheidt van nooden is, door onzen Heere ende Salighmaeker eerst, ende daer na door zijne Apostelen, klaerlijk ende volkomentlijk is voorgestelt, ende onzes Hemelschen Vaders wille, die te voren niet dan zeer donkerlijk den Ioodschen Volke geopenbaert was, klaerlijk wordt voorgedragen, ende met eenen voorgeschreven hoe wy ons, zoo langh wy hier op Aerden leven, in de beroepingen die ons zouden mogen opkomen, voor Godt den Heere met een goede conscientie zullen hebben te dragen.
Alle die hier van afwijken, ende een ander wil haer zelven voorstellen, die komen op doolwegen, ende zullen verloren gaen, hier van heb ik hem gewaerschout, ende geraden, dat hy niet zoud' zoeken zoo zeer het tijdelijk ende aerdtsche vergankelijk goedt, maer die eeuwighdurende rijkdommen die daer boven zijn inden Hemel, niemandt lichtelijk raden tot plaiten, maer altijdt te arbeiden tot vrede, ende daer toe alle vliedt aen te wenden, dat de parthyen door eenige bequame middelen zouden mogen werden geaccordeert, alwaert ook dat de een ofte andere van zijn recht wat afstondt ende liet vallen, want dat is noch beter dan hem te begeven in een onzeekere, moeyelijke, kostelijke pleit, die de menschen veel al beneemt haer gerustigheidt, belet haere gebeden tot Godt, beswaert de conscientie, baert haet ende nijdt, ende kan zeer qualijk met een Christelijk gemoet aengevangen, vervolght, ende ge-endicht worden, zoo dat wy ons niet lichtelijk daer toe en behooren te begeven, noch anderen daer toe te raden, ende ware te wenschen dat alle Raedtsheeren, Advocaten ende Procureurs dit zelfde de luiden wat dikwils voorhielden, op dat zy haer zelven zouden mogen behoirlijk onderzoeken, of zy ook met een Christelijk gemoet haer in de rechtsvorderinge om 't tijttelijk goet mogen begeven, ende of zy zoo volmaekt zijn, dat zy zonder door eenige quade bewegingen tegens haer parthye daer zy mede te recht gaen, ingenomen te worden, de uitkomste met zoodanigen onbewegelijkheidt konnen verwachten, als of hem de zaeke niet aen en gingh, ik meen datter weinige zijn die haer gemoet dat zal getuigen, dit altemet de Rechtsgeleerden voor te houden, is zoo ik mijn laet dunken, niet quaedt, op dat zy mogen daer op letten, ende haer zelven benaerstigen, dat zy haer beroep Christelijk met een goet gemoet mogen uitvoeren, houdt het mijn ten besten, dat ik hier van dus breet aen uwe l. die 't zelfde niet aen en gaet, uytvare, 't is geschiet om dat ghy nu twee in u huis hebt, die hun om anderen in rechten te dienen voorgenomen hebben, ik hoop dat zy dit advijs, als Christelijk, zullen goet vinden, dit moet haer stokregel zijn, die zy haer zelven ende anderen die om raet by haer komen moeten, in planten, doet een ander dat ghy wilt dat u geschiede.
Dan hier Van nu genoegh.
Als uwe l. eens weder in Vrieslandt komt, wilt mijn vrienden ende goede bekenden aldaer hartelijk groeten, ende danken, dat zy noch mijnder gedenken: hier mede zeer beminde goede vriendt ende Broeder in den Heere, mijn van harten aen uwe E. en U l. Huisvrouwe, Zoon, en alle de vrienden gebiedenisse, bidde Godt uwe alle te zamen te willen zegenen aen ziel ende lichaem, en van alle quaedt in goede gezondtheidt tot uwer l. zaligheidt bewaren.
't Is mijn van herten leet van uwe l. Zoon in deze gesteltenisse uwe l. by komt, het gelieft den goeden Godt, wy moeten ons in zijn heilige wille te vreden stellen, ik hoop dat hy haest door Godes genade zijn voorige gezondtheidt zal bekomen, en dat de Heer hem zal voorts zegenen en in zijne wegen geleiden, den Doctor vondt goet dat hy metten eersten zoud' reizen, ende hy was daer toe mede genegen, anders zoud' ik hem noch gaerne wat gehouden ende mijn beste na deze gelegentheidt aen hem gedaen hebben.
zijt hier mede werderom hertelijk gegroet.
Uwe l. zeer gunstige en dienstwillige vriendt Rombout Hogerbeets.