floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Nu chocque, geef jy jou pootje, met een eerbiedig behooren, aan Briolanga.
CHOcque de hand aan Briolanga gevende.
Hier word ik schielyk de Bruigom.
Maar dat verwondert my niet, Dewyl het in de Spaansche en Fransche, ja zelfs in de Hollandsche spellen, gemeenelyk zo geschied.
Wel magmen zeggen, het heileken komt op als kakken.
Je doet wel, Geestenburger koppelaar, datje dat zo haastig hebt gebakken.
Want ik moet vertrekken.
Ik zal tegens de Bruiloft hier weder zyn, Ik moet deezen avond noch ter smul gaan.
Dat moog jy doen, sinjoor harlikyn.
Maar eerje vertrekt, zulje de Dames en Heeren, Met een vermaakelyke Zang, en dans Regaleeren.
Waar toe kom jy lui hier anders?
of wou jy dat men zei, en zou WANSCHIKKELYKE TOONEELSTUKKEN.
Zy komen in t Spel als uit de lucht vallen, en doen niets, ei, dat zou den Spaanschon Poeët Moretto geaffronteerd zyn, en daar koom ik voor spreeken.
Vermits hy alles voordachtiglyk gedaan heeft, de Wanschikkingen, en Tooneelwettige gebreehen, op dat zulks voor zyne, en onze hedendaagsche, en toekomende Pocêten, een spiegel, en baak vertrekken zou.
Dat is de wortel.
Begrypje 't Heeren en dames.
Kom harlikyn, begin jy nou metje gezelschap.
Laat eerst zingen, en wilt daar na met haar danssen.
Doch ik wed, dat er, als je gedaan hebt, noch sol licitanten zullen komen eer je gaat schranssen.
Juffrouw, zing eerst, en daar na dans ik, met jou lui altegaâr.
Hier word gezongen, en gedaust.
BRASILJO na de zang.
en daus.
Die zang en dans behaagd my.
Ik, en vader Pansa, hebben noch geen Bruid.
Wel dat is pover.
In dit spel schiet 'er voor u, thans geen over.
Je zult moeten wachten tot ik in een ander spel weder verschoon.
Wat vader pansa belangt.
Die mag zien of hy een Non, of Bagyn In het een of 't ander klooster vind, die hy tot trouwen kan vervoeren.
Dat mag niet weezen.
Dgitized by E3gl.
SPIEGEL DER 70 BARBIER.
Tut, tut, laat dat zo maar sloeren, daar zullen er noch wel zyn, die trouwachtig zyn van zin.
Doch, ik docht 'er niet om.
Voor den Gouverneur, mag men een Meeremin, Of een zoet vleiende Sireën, hier doen komen.
Ik heb nu zo lang de zee doorkruist, en 'er noit geen vernomen.
Daar zyn er ook geen.
Zynder geen?
In holland heeft er immers een geleefdt, die gesponnen, geschropt, en gefylt heeft.
Maar, al we 'er goed raad.
Ik zalje by deeze Toveres laaten.
Die zalje wel by een Veld of Rivier Nimf brengen, en daar moogje dan zo lang by vryen en praten, tot dat ik in een ander Tooneelstuk weer kom, waar in dan ligt een Prinses.
Of een koningin, voor je zal over schieten.
Kunt gy dat doen, toveres?
Och neen, myn Heer, want al die praatjes van Nimfen en Toveryen, zyn maar fabeltjes.
Wel, ik mag my dan met alleen te zyn belyen, tot dat de doode Barbier eens weer'er komt.
Ja, doe jy dat, wacht my weer hier.
En ik beloofje, op het woord van een eerelyk Barbier, dat ik je dan aan een Mooibakkesje zal uittrouwen.
Zyn hier noch in den Schouwburg, eenige van de Heeren of Juffrouweu die getrouwd willen weezen?
wel, dan zeg ik tot een besluit, Aan alle de Aanschouwers.
Dit blyspel is uit.
De oppelaar van zyn vrouw.
PyaBerge biet, digitized by google, de KOPPELAAR van zyn' ziel.
Te AMSTELDAM, van j. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1698.
VANDE PRIVTLEGte.
Alzo een vertoond is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, dat zy Supplianten zedert eenige Jaaren herwaarts net hunne geede vrinden hadden gemaaht en ten Tooneele gevoert verscheiden wethen, zo van Treurspeelen, Blyspeelen als Klugten, welke zy allen nu goerne wet den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat leze Werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, zo in saal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen erooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de Nederduitschen saal en de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genootzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoeken, dat Wy omme redenen voorsz.
De Supplianten geliefden te verleenen Jktroy ofte Privilegie, omme alle hunne Werken reeds gemaakt, en de schoon in 't ligt te hangen, den tyd van vyftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by Ons te stellen, ende vooris in ommuni forma.
Overge netkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Inze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve Supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroijeert hebben, conzenteeren, accordeeren ende octroijeren mitsdezen, dat zy geduurende den yd van vyftien eerst achtereenvolgende jaren de voorsz.
Werken die hier gedrukt zyn, ende die van tyd tot tyd door haar gemaakt ende in ligt gebragt zullen werden, binnen den voorsz.
Oyzen Lande alleen zullen in mogen ukken, doen drukken, uitgeven en verkoopen.
Verbiedende daarom allen ende eenen yegelyken dezelve Werken naar te drukken, ofte ders naargedrukt binnen den zelve Onzen Lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ste verkogte Exemplaaren, ende een boete van drie hondert guldens daar boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier die de lange doen zal, een darde part voor den Armen ter Plaatze daar het cazus porvallen zal, ende het resteerende darde part voor den Supplianten.
Alles dien verstande, dat Wy de Supplianten met dezen Onzen Octroije alleen illende gratificeren, tot verhoedinge van haare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te avoueeren, ende veel min dezelve onder Onze protektie ende bescherminge eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen oktroije voor dezelve Werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen hetzelve Publishing in t geles ende zonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Ende ten einde de Supplianten dezen Onzen Conzent en Octroije mogen genieren als naar beneden lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, saaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Haage onder Onzen grooten Zegele hier aan doen hangen den x1x September in t Jaas onzes Heeren en Zaligmakers duizent zes honder en tachtig.
De Regenten van de Schouwburg hebben het recht van de boven staande Privilegie, voor de KOPPELAAR van zyn volk.
Blyspel, verleent aan de erfgenaamen van Jacob lescailje, den 15 May, 1698.
...... *.
..* ** * * * * * * Digitized by google dened.
HEERE fr.
ONAS WITSEN, Sekretaris der Stad Amsteldam, 't blyspel, waar van my, door zeker Heer, het ontwerp ter hande was gesteld, met eene my verder aanmoedigende in het geheel te voltooijen, heb ik ons zoo neel niet langer willen onthouden.
De ongemeene Stoffe, en zo wonderlyke als kluchtige toevallen in de zelve, deede my gelooven, dat dit Werkje met onvermaakelyk den Liefde hebberen zoude voorkoomen.
om ongewoone drift en gierigheid geld te schraapen, die wy hier in onze Hoofdperzoonagie zullen verbeel.
Den, gaat vry verre, en doet ons vertrouwen, dat hy door zo eene ongehoorde zaake, verscheidene keurige ooren zal na zich trekken, om hem in zyn spoorelooze begeerte, met schaamte, zyn misslag te zien bekennen.
Op dit vermoeden, myn Heer neeme ik de vrymoedigheid u edt dit blyspel op te draagen, en achte my gelukkig, dat uwe heer zich gewaardige het zelve te ontfangen.
De Geschiedenisse is ten meeren deele uit het Fransch getrokken, doch aldaar wat wydloopig gehandeld zyn de, hebben wy kortelyk, als ons schik kelykst dachte, tot een klein Spel be rymd.
Ik weet wel, dat zo Edelaartig Heere, zynde een Beminnaar van braave kunsten en weetenschappen, iets aanzienlykers behoorde opgeofferd te werden, maar, myn Heer, noch myn vermoogen, noch de gelegenheid, kunnen voor als noch my myn vit hier in doen bereiken.
De tyd voltooije hier toe myn wensch, en ik begeere, met deze opofferinge, geene andere roem weg te draagen, als dien, van my te durven noemen, gelyk ik.
altyd blyve, en ben, myn heer, uwe gehoorzaame, en verpligtste dienaar, o benjAMIN.
Verdigitized by google.
DVINGAL.
LUCIA, Vrouw van Dwingal.
RYKIRt, Vriend van Dwingal, en verliesd op Luch, geloovende haar ongehuuwd.
JASJE, knecht van dwingal.
GEERTRUID, meid van rykert.
AARDIGAARD, verbeeldende de Broeder van Lucia.
Knechten van KRISPYN, verbeeldende advokaat rykert.
Brabbelaar, en Bruidegom van Lucia.
Het tooneel is t'amsteldam, voor, en in het huis van dwingal.
KOPPELAAR VAN ZynVROUw blyspel.
EERSTE BEDRIEF, EERSTE TOONEEL.
DVINGAL, JASje.
'k gis, gy schept vermaak, myn Heer, met dus te praaten.
DWINGAL.
Neen, zeg ik u, sint ik en rykert laastmaal aten, en dat ik uit myn zak myn neusdoek trok, ontviel My t schilderytje, dat hy opnam, en behiel.
Dat van uwe Vrouw?
Wil uw tong betoomen.
Na zyn nieuwsgierigheid dat fluks had opgenoomen, En straks geopend, wierd zyn hart, op t eerst gezigt, getroffen, en vervoerd door t tint'len van dat licht.
Hy ondergingme voort naar wien dit schoone weezen Gemaald was, altoos waerd geliefkoosd en gepreezen.
Ik noemde haar myn Nicht, naar wien t geschilderd was, Die my tot Amsterdam bezoeken kwam, zo ras ik veinsde, en noemde ik niet haar naam, of speurde, schoon ik veinsde, dat hy verzuchte, en steeds op t minlyk voorwerp peinsde.
Hy eischte my een dag drie vier dat wat ter leen.
Maar ik vertrouw niet.
Ja, ik gaf het hem met reën.
I zag zyn zinnen Geheel op haar gesteld, en gansch vervoerd door t minnen.
Al knielende kuscht hy steeds t schilderytje, ja, t is zo ver reeds met hem, dat hy my staag gaat na En lelt aan t oor om haar te spreeken, nii geleden noch gistren avond, heeft hy ernstig my gebeden, Met traanen in t gezigt, of ik toch maalen wou Dat hy gepaard wierd met zo minnelyke vrouw Op my zyn heil en hoop heel stellende, verklaarde, Indien ik hem die dienst wil doen van zulk een waarde Dat hy vereeren zal, zo dra hy t huuwlyk sluit met haar, een tonnegouds reed geld, zyn schoone Bruid.
Asje, hoe, rykert, Heer, zo oud, geleerd, en zo verstandig... diwertje.
Weg, dat gebreekt hem t meest.
Spreekt gy van hem zo schandig?
Hy heeft een boekenkas zo groot, waar in hy staags.
Weet gy niet beter?
dat s de mode hedendaags.
Die heden die niet heeft, kan geen geleerde weezen, daar van 't tiende deel werd nimmermeer doorleezen.
Hy meent als hy maar heeft, van allerhande taal, Een groot getal, dat hy dan wys is te eenemaal.
En moet geroemd zyn.
Ja, hy heeft veel schoone boeken, geen wonder, want hy komt die nimmer te doorzoeken.
Sint twintig jaaren tyds.
dat ik hem kende, weet ik heel wel wien hy is, dies baart hy my geen leed.
Maar gy moet deze min niet aanvoën, om veel reden, want uwe Vrouw, die nu al uit den Haag gereden, En mooglyk binnen 't uur zal t'huis zyn, zal u voort Dat spel doen staaken.
Wacht u, gaauwdief, van dat woord... jasje.
Hebt gy my niet gezegt dan, dat uw Vrouw... d'VINGAL.
Verraader, zwyg stil... jasje.
Myn baas word gek.
Wat ramp kwam ons ooit nader!
Zo ik dat woord van Vrouw weer van u hoor, zult gy Met honderd slagen.... jasje.
Wel, ik zwyg, wat brust het my.
Spreek van wat anders, of onthouw uw tong na dezen.
Ik speel de stommert dan, die rol zal t best my weezen.
Is u dan onbewust, hoe dat ik door de trouw In t heimlyk... jasje.
Ja, my heugt dat ge eens, voor dag en douw.
Van huis vertrok met.
Gy dient my haare naam behoorlyk uit te leggen.
Noem haar myn Nicht, wanneer gy van haar spreekt.
Heel wel, nu, dat gy met uw Nicht trok heimelyk, en fnel, Na Hal, een Dorp, niet ver van Brussel afgelegen, dat daar een Paap, zo schraal van deugden allerwegen Voorzien, als onbelaån van gelden, uw lien tweën Daar trouwden, en voltrok zo zek're plechtigheen Met wat beschrapt papier, ten overstaan van luiden Die by de buurt geraapt, wel wisten wat 't beduiden, en dat toen, om de zaak te haasten, uwe Nicht Verklaarde, dat haar Broeder haar nieuwlings had bericht Hoe hy een Bruidegom haar van zyn hand wou schenken, dies gy, door nood geparst, men u gaf in bedenken.
Ja, maar ik weet voor vast, dat, had haar Broeder niet Toen zek're reis volbragt, die trouw was al geschied.
Dies wist ik haar zo wel en kunstig te bepraaten, Dat zy zich over gaf aan my, en myn dukaaten, Beloovende daar van aan haar een groote schat Tot Bruidsgift, als zy kwam met my in deze Stad.
Ik wist haar minnevaar op myne zy te troonen.
By wien haar Broeder haar tot Rotterdam deed woonen, geduurende zyn reis, dies, zynde vrank en vry En zonder Voogd, gaf zy zich eind'lyk op aan my.
Zaagt gy die Broeder ooit?
Neen, maar ik durf vertrouwen, dat hy zal zyn te vreen.
Wat mag u dan weerhouwen?
Of laat my spreeken, of bericht my beter, Heer.
DVING. digitized by google van zyn vrouw.
Maar, weet gy niet?
... jasje.
Ja, 'k weet al wat je wilt, en meer hoe dat gy hebt twee Zoons, verscheidenlyk in zeden en leeven opgebragt, hairkloovers, zonder reden, En oordeel, welke beide u wel op heeter daad, een Dokter zynde de eene, en de andere Advokaat Haars Moeders goed, heel stout, met onbeschaamde kaaken, afeisschen zouden, en daar groot geweld om maaken, En om, met goed fatzoen, die onordentlykheid Te schuuwen in uw huis, hebt gy, met ryp beleid Heel stil dit huuwelyk voltrokken na behaagen.
De Nicht, die meerder roem mag op haar schoonheid draagen, als op haar schatten, kan door haare vrolyke aard U evenwel voldoen, en gy schynt wel gepaard.
Dies wy in amsteldam woonachtig, en uw Zoonen in 's Gravenhaage, dacht ik u in 't minst te hoonen Dat ik vrymoediglyk.... d'VINGAL.
Gy vat dat juist niet wel, want de Advokaat alleen maakt my het meeste spel.
Hy s werkzaam, vol getier, heel gierig, en byzonder Laatdunkend, ja verstrekt voor zulk een ampt een wonder.
Wat de and're Broeder belangd, die is een bloed, een sul, zal steeds een ezel zyn, en weet niet, en een prul, om zaaken van belang tot in de grond te leeren, ik liet hem daarom ook tot Medicyn studeeren.
Maar buiten dit, en dat ik hen verzwyg myn trouw.
Heb ik een reden dat ik zulks verburgen hou.
Ik moet nu meer als ooit dit huuwelyk verbloemen.
En wyl gy zyt een man, wiens trouwheid ik moet roemen, en daar ik vast op ga, zeg ik u, wat geval!
Dat dit geheim verbond my voordeel geeven zal.
't welk my voorheenen scheen te dreigen met veel plaatjes hier door zal ik de buit, daar ik op doel, bejaagen, een zaak, wiens inhoud nooit de waereld was bekend, en rykert heeft my daar de zekerheid omtrent.
Maar k hoor gerucht, daar na zal ik t gevolg u zeggen.
't komt niet te pas om u het verder uit te leggen.
Ga na de wagen, en verwacht myn Vrouw, zy kan Niet lang vertoeven, en ontdek haar hier iets van, zeg, zo zy my nu helpt, dat ik haar min zal roemen, dat zy my nooit haar Man, ik haar myn Vrouw moet noemen, om zeker groot belang.
zy noem my Neef.
Hoe wil dit einden!
Maar ik ga, en doe zo 't hoort.
DVINGAL, geertruid.
Wel, wat geluk, myn Heer, dat ik u zie!
Zo tierig!
Wel, truitje, wat 's ergaans!
Ja, wist je 't.
Hoe nieuwsgierig zyn straks de mannen maar, zeg, is het waar, myn Heer?
Nu, zeg het slechts, hoe plaag je me.
Hoe zeer tracht zy te weeten 't geen ik moog'lyk niet kan melden.
De mannen waaren t straks die gy nieuwsgierig schelden.
Maar Digitized by google van zyn vrouw.
Maar 't vrouwvolk is het juist heel eigen.
Maar, is t waar?
Zeg, zal hy trouwen?
nu ontdekt het my.
Wie meen je?
Onze Heer, Heer Rykert.
Wat, hoe sta je, is 't waarheid?
wat wonder!
wel, versla je U daarom, zo 't zo waar?
wie of my niet al steurd!
Maar meent hy 't zeker, zeg?
Wel, dat s wel meër gebeurd.
Wel, heer!
Heb ik niet altoos klaarlyk Gesproken, dat myn Heer noch gek zou worden, waarlyk.
Hoe, om dat hem de min... geertruid.
Die kan hy niet ontgaan, nu is hy s morgens op, zo dra den dag breekt aan, fluks by zyn boeken, in zyn kamer opgeslooten, geen halve stuiver brood word daags by hem genooten.
Gy zaagt die kamer wel, myn Heer?
Verscheide maal, vol schoone boeken, en van allerleije taal, en overal voorzien van kunstige instruinenten.
GEER A 4 Digitized by google de koppelaar geertruid.
Daar meent hy yder door zyn kennis in te prenten.
Maar al die dingen zyn by hem zo noodig licht, als by een bedelaar, myn Heer, een goudgewigt.
Hy spild meer geld daar aan als hy wel weegt, by tyen Spteekt hy drie woorden in drie dagen, is t' te lyen?
Dat hondsch gebrui maakt hem nu treurig, en dan wild.
Maar dat my dol maakt, is, dat elk zyn doen bedild.
De Buuren zeggen, dat hy niet doet als bekyken zyn boeken, en dat die daar staan slechts om te pryken, Of om de muizen en de rotten dienst te doen.
En die de balg met Grieksch, of met Latyn te voën.
En and're zotheën meër, die zy alom vertellen.
De min zal zyne geest een weinig meer herstellen, en 't liefst zal wederom zyn zinnen, door haar kout... geertruid.
't is een bedurven man, indien hy weder trouwd.
Men kan hem wel een Vrouw na zyn begeeren geeven, maar hoe volmaakt zy is, hoe deugdzaam ook van leeven, hoe wyszy is, hoe vol van eerbaarheid, hoe zoet, Ja, dat het Meisje was niet als melk en bloed, Zy zal, geloof me vry, noch naauw verbonden weezen Geheel veranderd uit een ander boekje leezen En hy zal zelve voor het jong gehuuwde wyf Verschaffen in zyn huis een ander tydverdryf.
Zyn aard en ouderdom beletten hem te trouwen, gy, die zyn Vriend zyt, moest hem door uw raad weezen houwen.
Kend gy de juffer wel die men hem geeven wil?
Neen, ik ken niemand niet, hier in is geen verschil, maar ik ken wel my zelve, en zou niet willen zweeren, Dat ik, met hem getrouwd, hem niet eens zou vereren.... je vat myn meening?
Ja, ik vat jou snap wel, maar.... geertruid.
Het kon niet anders zyn myn Heer, de zaak leid klaar.
Gy mogt voor deze tyd die lossigheid wat spaaren.
Ja, zo gy trouwde, zelfs zoude u het wedervaaren.
De wysste man kan vaak dat onheil niet ontstaan, En deez' beduryene eeuw.... dwingal.
Doet u kwa gangen gaan.
Het voegt in 't minste u niet om de ouderdom te onteeren Door uw onnutte praat, die jong is hoord te leeren, gy moest u zediger gedraagen met fatzoen.
Wat heeft een oud man met een jonge meid te doen?
Dat 's altyd geen fatzoen, en hoe het komt te slagen, zo hy ze niet en draagt, hy moest ze nochtans draagen.
Juffrouw Karonje, weet gy wel dat hy myn nicht zal trouwen?
myn Heer, vergeef my, zo myn pligt.... DVINGAL.
Uw pligt is, hier wat min te snappen, en wil denken, Dat zy te deugd'lyk is om ooit haar eer te krenken.
GEERTRUID Och, ik geloof dat voort wel blindlings.
En waarom dan zo gesproken?
't Kwam slechts zo te pas, daarom.
A5v, p. 16 d.
Zo ge immer we'er zo stout... geertruid.
Ik zie myn Heer daar koomen, Vergeef my t spreeken, zo gy t kwaalyk hebt genoomen.
Ga heen, maar wen uw mond hier na tot nutter praat.
DVINGAL, reyker, beziende een schilderytje.
Wat streelende oogen!
Och, wat minnelyk gelaat!
Wat schooner boezem?
En om wat wreede reden verborg de schilder ons t gezicht der and're leden?
Heer Dwingal, mynen Vrind, wat baard uw komst my vreugd, en hoe beloon ik u uw vrindschap, en uw deugd?
Geen mind're vreugd geniet ik ook in u te aanschouwen, Heer Rykert, en gy moogt op myne vrindschap bouwen.
Laat ons die ydle praat verlaaten dezemaal, 't is uit beleefdheid slechts het voeren van die taal, En die eerbiedigheid, in woorden en gebaarden, zyn by verstandigen nu thans van weinig waarden.
't Veroorzaakt niet als zorg, hoe dat men 't sierlykst spreekt, een praatje, daar 't gemeen zyn zegel meest aan steekt.
Spreek my veel liever, zo myn hartzeer u kan raaken.
Van dit bekoorlyk Beeld, haare oogen, mond en kaaken.
Bezie dit wonderwerk.
Maar, zeg my eens, myn vrind, is zy dan wel zo schoon, als zy hier staat geprint?
Heeft haar de schilder ook gevleid?
want nu ter tyen zyn al de juffertjes meest schoone schilderyen.
De wanstal moet men nu verbergen voor 't gezigt, en die 't natuurlykst treft, verkerst het al te licht.
De vrouwen willen zyn, 't is klaar uit heur te leezen, Niet als ze zyn gemaakt, maar als ze moesten weezen, en haare beeltenis, die in haar kamer prykt, is altoos wonder schoon, schoon dat ze 't gansch niet lykt.
Neen, neen, die schilders, die om geld de kunst verkrachten.
Die kladders moest men in het rasphuis doen vernachten, Die meest verdorven, uit een hoop enzucht tot goud, De regels van haar kunst verzaaken meenig fout, En door haar valsch penceel, heel eigen aan haar streeken, de menschen na haar zin fluks scheppen, of zy 't leeken.
Wiens eerelooze kunst, om geld, elk schilderd schoon Hoe laelyk dat hy is na waarde van het loon.
De wet moest voor zulk volk een juiste regel zetten, 'k vertrouw gy zaagt in 't kort veel laelyke Portretten.
't is waar, maar door de tyd gewend men zich daar aan, maar zo de Schilder van dit Beeld zich heeft misgaan Veroorzaakt dat myn Nicht veel schoonder is gebooren, als zy is afgemaald.
Veel schoonder?
Noch schoonder!
Hoe, myn Heer?
haare oogen zo vol vuurs.
Zyn veel aanminniger, en grooter, niet zo stuurs.
Haar verf?
Is beter van kouleur, niet te gelyken By deze.
Haare mond?
Kan t schoonst koraal doen wyken.
RY. digitized by google. de koppelaarrykert.
Haar boezem?
Is, myn Heer, veel blanker, spant de kroon In schoonheid.
Zy is, by uitneemenheid, dan schoon Uw Nichte!
En ik zoude ook de onzigtbaarlyke deelen Gelooven al zo schoon, als die voor de oogen speelen.
Nu, haar postuur dan?
Is heel minzaam.
Haar humeur?
Behaag'lyk.
Haar verstand?
Daar wykt de sneegste veur.
Haar zeden?
Zyn om zich van elk te doen beminnen.
Ze is jong?
Die haar beziet, brengt straks zich dat te binnen.
En zedig.
Zy heeft een goede stand?
Als een prinsses.
RI Digitized by google van zyn vrouw.
Ryzig, braaf DVINGAL.
In het Land Geen fraaijer.
Van aard?
Loet DVINGAL.
Gelyk een lam.
Ik sterve, zo ik die Schoone voor myn huisyrouw niet verwerve.
Op die verzekering ontsteekt my t hart, wanneer zal zy hier zyn?
DVINGAL Ik denk noch dezen dag, myn Heer.
Noch dezen dag!
Maar gingen wy haar tegen, Zou dat niet voegen?
Neen, en ons staat te overwegen Dat ik alvoorens ook, heel zachtelyk en zoet, Tot die vereeniging haar hart bereiden moet.
Zy zou myn reden in uw byzyn licht mistrouwen, en ik moet haar alleen van u eerst onderhouwen.
't geen haar tot uwen dienst van my zal zyn gezeid, zal haar verpligten, maar 't moet zyn in stilligheid.
RYKFRT.
Wat is men niet verpligt aan die Goeddadigheden, Myn Vrind, die gy aan my komt huiden te besteeden.
Ik doe zo gy begeerd, maar gy had my beloofd Dat ik haar trouwen zou, dat maalt my staag in 't hoofd, En maakt my duldeloos.
Gy kwaamt my veel te zeggen Van haar gehoorzaamheid, noch datze u zou weërleggen.
Ja, ja, dat heugd my wel, laat my alleen betien, 't is een gedaane zaak, zy moet u maar eens zien.
Och, zien!
Wie sterft niet, eer hy haar noch ziet, myn harte Door die bekentenis verdryft daar uit de smarte.
Wat de konditien belangen van de trouw, Is u bewust, maar wyl, dat ik die schoone Vrouw Door uwe gunst verkryg, en dat myn bruid het voordeel Daar in alleen bereikt, zo dunkt my, na myn oordeel, Dat ik u deelgenoot moet maaken van myn vreugd, dies ik u daarom wil, voor die te doene deugd, Met zek're beurs voor lang vergaarde pistoletten.
Vergelden, al zo dra.
Wil dat ter zyde zetten, ik denk niet dat gy t meent.
Hoe, zou myn onbescheid..... d'VINGAL.
Hoe waard schat gy de beurs daar gy van hebt gezeid?
Tien duizend guldens.
Wat, myn Heer, met geen gedachten.
Gy zult haar hebben, en ik ga haar t'huis verwachten.
't is nu de tyd dat zy zou koomen, ik zal haar Beweegen tot de trouw, zo raakt uw huuw'lyk klaar, myn vrindschap wil haar u uit guller harte schenken, en, als 't te pas komt, kunt gy aan de goudbeurs denken.
Myn Heer, uw Dienaar.
RYKERI, alleen.
Wat vermaak Beloofd dit huuwlyk my, daar ik na wensch toe raak.
Myn goed geluk voorwaar streefd eer de hoop te boven, Daar ik het tiende deel my niet van dorst belooven.
'k heb niet als blydschap en plaizier te wachten van Een jonge Schoonheid, die my maakt haar echte man, wie dacht ooit dat ik weer zou zoeken om te paaren, en dat een Schilderytje in my zou liefde baaren?
Dat een getrouwe Vriend my zou zyn dienste biën, en my in t huuwlyk wil met zyne Nichte zien?
Wat wonder!