floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
WATMES.
'k d'een eindelyk, met schrik en schroomen, uit 's Gravenhage hier gekoomen, vermits het my daar viel te bang', 'k Dacht, beter in de voog'le zang, als in de zware Yzere banden.
KNOBBERT.
Hoor wat ik heb gehad voor handen.
Uw handwerk, als my is bekend.
Ja, daar gy meë u zelf toe wend, Om zo een ander t zyn te ontkapen.
Tot Utrecht zynde, ging ik slapen By ryke lieden, door hun macht De gansche Stadt daar door geacht, De grootste die daar wyn verkoopen.
In korten tyd deede ik hun hoopen, Dat ik haar dochter, door de trouw.
Zou maken tot myn echte Vrouw, zo groots wist ik my daar te dragen.
Men kwam my steeds, met groeten, vragen, myn Digitized by Googl in, myn BETRAPT.
Myn Heer, wat lust u?
wat zal t zyn?
Lust u een glas Muskaten wyn, Of rynsche vocht?
Wil maar gebieden.
't geen gy begeerd zal voort geschieden.
Hier, zwartbol, geef, myn Heer, Tabak.
Daar zat ik schoon, op myn gemak, En likte wat myn hart begeerde, en al het geen dat ik verteerde Dat schreef de dochter aan den wandt.
Wy lichten vaak elkaar de handt.
Is dat niet tropes hem gehouwen?
Zy gingen my zelf toevertrouwen, al t geene dat er was in huis.
Daar na, toen ik had munt noch kruis.
Zo heb ik, heimelyk, en verhoolen, Al t beste Zilverwerk gestoolen, en ben op Gouda voort gegaan.
Maar haast kwam daar de tyding aan, waar op de Schout, in alle hoeken, zo een Negotiant ging zoeken, die zulk een schat gestoolen had.
Ik koos daar op het hazepad, Na Rotterdam, daar ik ging vragen, Terstond, een voerman na een wagen, die my, heel snel, en gaauw, te post, Altoos voor datmaal, heeft verlost.
Nu ben ik buiten angst en vreezen.
De drommel zou zo snood niet weezen, als jy in t heerelyk steelen bent.
Ik heb my hier al lang ontrent Gehouden, en k word arm en byster.
Ik nam, noch gisteren, van een vryster, een ring, en goude Ketting af.
Ja, als ik my zo stout begaf, geloof ik, dat ik haast zou hangen.
Een bloden dief, werd licht gevangen, ik ben zo stout gelyk de droes.
Daar wy eens à Vous, Amoi, met volle roemers speelen, ik zal u anders leeren steelen.
Maar, zacht, wie komt daar aan gegaan, kom hooren wy hun reden aan.
ALBARTUS, ROBBERT, WAMMES, KNOBBERT, ter zyden.
ALBARTUS, van binnen.
JU, Robbert, wilt uw plicht betrachten, Ik zalje in de Graaf verwachten, Waar dat de beste wafels zyn.
Ja, wafels, hy meend brandewyn.
Hoe bly zal onze dochter weezen, nu k heb den ouwen baas beleezen.
Wat dunkje van die paerelsnoer?
Dat droeg eer Soliman zyn moër.
Wammes grypt na de paerelen, doch vat mis.
Zacht, dat zyn boonen uit het water, Ik wensch die Zwaluw, in zyn snater, 't Conserf dat van die boonen komt.
Dees diamant.
Wammes grypt weer mis.
Wie of zo bromd?
Die zwaluw zal my niet verrassen, dat zyn die vogels die kabassen, de lui de hoed en mantel of.
Neen, neen, dit gaat hier al te grof.
Die gaauwe vogel die wil krouwen Op onrecht aas, wel ja, maar trouwewoon ik toonde mey myn gaauwe vlyt.
Het best is dat ik my maalt kwyt vyf mevrou ERT vat mis.
Mit.
Vyf betrapt.
Vyf duizend gulden aan juweelen.
U naam zeer gaauw, kan noch niet steelen.
Dien luishond my noch gaauwer was.
ROBBERT klopt aan zyn huis.
Za lustig, kom hier maar wat ras, waar drommel blyfje, Izabelle?
ROBRERT, IZABEL, KNOBBERT, WAMMES, ter zyden.
Hoe kom je u zo gek aanstellen?
Je raast als zot hier op de deur.
Wel, kom dan ook wat rasser veur.
Ei, ziet eens watte mooye dingen, Van Booten, paerelen, en Ringen, wat dunkt u, dat 's een diamant, Licht op, dat is een koussebanit, En dat zyn stekers in je hááren, wat dunkje van die schoone snaren?
Dit uithangbort de beste tart, Daar tusschen, op je melkmart.
Hoe, waak ik ook, of zyn het droomen!
Laat Vader dit aan my toekomen?
Ja, dat is al den brus voor jou.
Maar geefme de vereering nou.
Dat s wel, kom aan, geef my het doosje robbert.
Ja 'k zel, ke daar, hoe gak is joosje.
Wanneer zal t lukken, gekskap?
Ogle 15 okt. 16 degaauwheit.
Wel, als ik myn geld heb, Izabel.
Ik zal u een vereering langen, robert.
Zeg dan, wanneer zal ik ze ontvangen?
Zo dadelyk, over een kwartier.
Za, duimpje op dan IZABEL.
Geef nou hier.
Jy bent de beste in je schoenen.
Dan zouje my ten minste eens zoenen.
Als ik een kleed heb van Satyn, zo zal ik u ten dienste zyn, En nooit my over u versteuren.
Maar zegt me doch van wat voor kleuren.
De mode is nu Griddelyn, Of anders heel licht Colombyn.
Ik weet 'er beter, by myn keeltje, Een groentje, of aårs een schytgeeltje.
Of stof, genaamt Marquis le bal, dat s voor en achter niemendal, en rok en mouwen van het zelve.
De boosheid zou myn goed bedelven, Daarom blyft doch niet langer staan, maar wilt zo straks na Vader gaan, Om het gezeide kleed te kopen.
Wel nou, ik zel myn best gaan lopen, maar zoen my eens... zo staande voet.
9 gitized by goog IZA BETRAPT.
Nu, Robbertje, hou dat te goed.
Wel nu, ik ga dan, Izabelle.
Wilt doch u zaken wel bestellen.
KNOBBERT, wammes.
Ut, knabbert kneukel, kon uw vlyt, van deze onnozele jonge meid, al dat gesteente eens verrassen.
Dat varken zal ik jou wel wasschen.
Maar, Wammes gaauw, men moet voor al, Voorzichtig zyn in dit geval, laat haar ons Oude naam niet hooren.
Wel, zegt me dan ook van te vooren, t Geheim van de aanslag, zo vol drift.
Noem gy u zelf voortaan maar Sjift, en sjerk zal mynen naam nu weezen.
Kenje de meid daar door beleezen?
Neen, maar door logens fiks en goed.
Zie toe dat je jou best dan doet.
KNOBBERT, wammes, IZABEL.
KNOBBERT, na het kloppen.
Ejuffer, ei, wil ons verschoonen, zo wy ons wat te vry vertoonen.
'k weet niet of ik hier ben te recht, en heeft hier dadelyk niet een knecht gebracht een doosje met juweelen?
'k Docht wel 't kon niet veel scheelen, of 't moest de rechte plaats zyn hier.
Wy komen van de Juwelier Daar uw Heer Vader 't goed gekocht heeft, de knecht verheugd, heel onbedocht heeft Een verkeerde doos.
XNOBBERT.
Myn baas Maakt voort een gtuwelyk geraas, zeid, Robbert heeft die megenomen.
U Vader bid, dat gy wilt koomen, En brengt die weezen niet, dat gy Die ons geeft, zo t uw wille zy.
Myn vader die komt met myn gekken, En tracht door u dit te bedekken En daarom is de doos verkeerd.
O neen, juffrouw, voorwaar, ik zweer 't Zyn Paerelen voor Komedianten, De steenen, vals, voor hun karkunten.
En zyn als fyne ingezet.
Indien gy daar maar recht op let, gy zult het zelver zo bevinden.
En dat uw dienaar deed verblinden, is dat de doozen zyn gelyk der juwelieren.
Dobr dit blyk, zo zoud gy licht myn tees voljage.
,, knob.
Mejuffer, zo 't u kan behagen, gaat met ons, daar uw Vader wacht.
Zyn wil die werd volbracht, ik zalze in uwe handen stellen.
Gut, laat ons deeze Izabelle mee neemen, 't is een mooye Meid, die den daauw noch op haar Koonen leid, laat ons met heur het duin afrollen.
KNOBBERT Sus, zo niet buiten t spoor te hollen, de galg zou wis ons voorland zyn.
Izabel, knobbert, wammer.
Daar is 't, zo 't Robbert gaf aan myn... maar, 'k dien uw namen eerst te weeten.
Mejuffer ik ben.
Sjift geheeten.
En ik heet Sjerk.
JZABEL.
Daar is de Schat.
Maar Schuift, en Schork!
wat naam is dat?
Het hooge Schotland dat durft roemen, als het myn braven naam hoort noemen.
Van Schuift, en Schork!
.... knobbert.
Mevrouw 't is sjift, en sjerk.
Ik u vertrouw.
Laat Vader doch voort t andere zenden.
Eer dat een half uur zal enden, Zyt gy uit uw verlegenheid, Wy gaan, tot uwen dienst bereid.
Kom, laaten wy nu maar betrachten Te maken hier goed geldie van.
Maar zacht, daar komt haar Vader an.
Gantsch bloed, wat huis zal ginder leggen, wanneer zy 't zal haar Vader zeggen.
Ei, gaan wy om een hoek hier staan, en hooren wy hun reden aan.
ALBARTUS, ROBBERT, KNOBBERT, WAMMES, ter zyden.
Om eenen daalder!
zyn dat zaken, Dat gy haar nu geen kleed wilt maken?
Voor eerst genoeg, kom, lustig, klop.
ROBBERT, koppende.
Hoe zal dat goed staan op heur kop, I.
't zal weezen.
Wat, ik zeg je bek sluit.
ROB Digitized by google.
21 ROBBERT.
Als zyde vlaggen op een drekschuit.
ALBARTUS, ROBBERT, IZABEL, KNBOBERt, wammers, ter zyden.
Neig, voor het geen ik heb besteld.
Izabel neigt heel laag.
Het kost my ook een handt vol geld.
Wie koopt wat moois voor paardevygen?
Kom kind, wilt de Juweelen krygen, en doet ze eens aan, op dat men ziet.
Wel, vader, ik en hebze niet.
scheerd gy my, en ook uw Vader?
Hier, Robbert, kom een weinig nader.
Gaf ik jou t goed niet dat ik kocht?
Of heb jy t elders heen gebrocht, Om Vreete en Zuipen te betalen?
Gy zyt myn Heer, aårs mochtje halen Ik weet het niet.
Ja dit.
En dat.
Kom hier jou jonge kladdegat, ik zal jou leeren met myn gekken.
Zacht, Robbert, wat beduid dit trekken?
Gaf ik het doosje niet aan jou?
Wel jaje doch, wat is dat nou?
Wel, zeg my dan wat zyn de reden, dat gy uw hals, en andere loden, met paerelen niet voort verziet.
Wel vader, ik en hebze niet.
Jou schelm, jy zult my voort verklaren.
Wel daar moet wel de droes in vaaren, heb ik jou niet het goed gedaan.
1ZABEL.
Wel ja jy.
Doet het dan voort aan.
Als gy 't my geeft, dan zal ik maken.
ALBARTVs.
Ik zal noch uit myn zinnen raken!
Waar is het goed, jou flelt?
Ik brui myn zelf haast voor de kop.
Gaf ik het dooije met juweelen, Gelyk jou waar my kwam beveelen, jou zelfs in handen niet?
reg, pry.
Ja, Vader, Robbert gaf het my.
Heeft Robbert u het goed gegeven, tegenstreeven, waarom gaat gy my en doet niet 't geen dat ik u hiet?
Heer Vader, ik en heb het niet.
Waar is het doosje, Izabelle.
Hoor, vader, 'k zil het u vertellen, De Knechten van den Juwelser Die kwamen met haar beide hier, En zeiden, 't goed dat gy gekocht had, was niet dat Robbert my gebrocht had.
Dees waren vals en groot, ja zelfs, Gemaakt voor Speeldert van t tooneel, die Robbert had verkeerd genomen.
Ik gaf die weder zonder schroomen.
Dhar is geen knecht, verstaje dat, ten waar hy op de zolder zat.
Zy waren Sjift en Sjerk geheeten.
Dat zyn gaaudieven, wel te weeten.
Al myn juweelyn kwyt!
ROBIERT.
Ja, heet, vertroud wat zulke kleuters weet.
Kom, Robbert, laat ons heenen strijken, Wy moeten by de Goudsmit kyken, Hoe dat het daar gelegen is, en zo ik hoor dat ik het mis, 'k Word onverduldig in myn zinnen, gaat Izabelle, voort na binnen, en maakt my de Colaassy klaar.
Maar Heer, beveelje niet aan haar, een groote fles met wyn te uppen?
ALDARTUS.
Ja, doet dat.
Laat ons hoenen stappen.
KNOSBERt, vaMMEA WAMMES trope Knobbert, wat gedaan, u dat zy weer tyn weg gegum KNOBBERT.
Laat hun maat gaan, die moet ons zyn, dat ik nu baas zy, Zult gy bevinden, houd u fris, my dunkt ze alreeds de myne is.
Kom, treden wy de deur wat nader.
KNOBBERT, IZABEL, WAMMES, KNOBBERT.
Mejuffrouw och!
Daar komt uw Vader.
Vrienden, zyt gy daar?
'k was bang.
Waar voor, mejuffer, waart gy an, of zoud gy ons voor dieven houwen?
O neen dat zou ik niet vertrouwen.
Gy lykt geen dieven, neen, voorwaar.
Maar, hebt gy myn juweelen daar?
U Vader zal ze u zelf bestellen.
Hy zeide, zeg myn Izabelle Dat zy haar droefheid zet ter zy, en dat zy vrolyk is, en bly, Zulks heeft uw Vader ons geboden.
En, wyl myn Meester hem doen noden Ten eeten, zeide uw Vader myn, Brengt de Colaassy, met de wyn, die k heb, myn dochter, reed doen maken.
Nu mag ik wis myn droefheid staken, en hoor de waarheid uit uw reën, dat Vader zelf u hier zond heen.
Meend gy dat onze reden falen?
Vertoefd hier wat, ik ga het halen.
ACH.
Digitized by google betrapt.
25 ACHTIENDE TOONEEL.
Ach, hoe verlang ik na den wyn.
Nu zal het dubbeld kermis zyn!
Verdord, hoe zullen wy nu smullen.
Nu zal ik eerst myn wames vullen!
Longpypen, en Slokdarmen, schik, maar zacht, daar komt zy met den bik.
KNOBBERT, IZABEL, wammers.
Messieurs, daar is den wyn, en 't ecten.
WAMMES wyst dat kucbbort het allec moet aanneemen, en dragen.
Neem aan.
KNOBBERT wyst dat Wammes het Eeten moet dragen, en hy, den Wyn.
Maar ik had vergeeten te zeggen, hoe uw Vader myn Genood heeft, op den Rynschen wyn.
Dat s goed, ik dank u voor die tyding, en zal u wachten met verblyding.
INTIGSTE toneel.
TW KNOBBERT, wammers.
Kom, gaan wy dadelyk maar vourt, Hier om den een of d'anderen oord, en bikken dat de darmen kraken.
Ik zie de Vader ons genaken.
Kom, hooren wy hun handel hier, eer wy noch maken goede sier.
ALBARTUS, ROBBERT, IZABEL, ALBARTUS.
Zo schelms myn kind te Ontsteelen, vyf duizend guldens, aan juweelen!
Dit komt nu van uw raden, guit ROBBERT.
'k beken ik heb het wat verbruid.
Ik weet niet, ik zou licht vertrouwen, Dat gy 't hebt met die guits gehouwen.
'k verdraag al wat Heer Aalbrecht doer izabel, u t'komende.
Myn vader, 'k ben zo wel gemoëd, de Paerelen zyn weërom gekomen.
ROBER7 gy zyt myn Heer, als mochtje schroomen.
Kom doet die nu voort an.
Izabel, neigende.
Als 't u belieft, geeft die my dan.
Dat s weeter d'een logen op den ander.
Hoe hebben wy 't hier met malkander!
Jou kleuter, zeg, is dit myn dank?
Ik zeg maak my het hoofd niet krank, of gy moogt voor myn gramschap vreezen.
'k ben al te oud uw gek te weezen.
Ja, wis, en ik te wys, niet, Heer?
Dus wederstreefd my nu niet meer, wyl de Juweelen zyn behouwen, zo doet die aan, of t zal u rouwen, zo doet die aan.
Zo het niet dadelyk geschied.
ik word razende van zinnen.
Daar even, toen gy kwaamt van binnen Was doen de doos niet hier ter stee?
Hoe, brengt die Vader dan niet mee?
wel wat is dat te zeggen?
Hier wil een drommels huis noch leggen.
Weet ik waar de Juweelen zyn?
De Goudsmits Knechts die zeiden myn Dat gy ze zelfs my zoud bestellen.
ROBBERT, bly zynde.
Ja, Heer, zoek jy ons zo te kwellen?
Albartus Baas ei, ziet hem staan.
De knechts zo daad'lyk van my gaan, en hebben 't eeten meë genomen.
Wat zal ons noch al overkomen.
Zy zeiden, gy zond haar aan myn, om de Colaassy en den wyn.
ROBBERT, heel droef.
En gaf je 't?
Ik sterf, och lasy!
Ik sterf de dood, och!
de Colaassy, och, de Colaassy!
ik sterf, zo ik van joh geen troost verwerf.
1.0 albartus.
Hoe, word gy dol?
Ja, wel te weeten, die schoonder drank, en al dat eeten.
Al was jou huis en hof verbrand, Al was jou heele vloot gestrand, Ja, al jou rykdom weg gestoolen, En jy als bedelaar moest doolen, En koolen bakken, blaauw en geel, het moedde my niet half zo veel, als 't my nu moeid om de Colaassy Och!
De Colaassy, och, helaassy!
Zeg, vader, dat hy hem manierd.
Hy heeft gelyk dat hy zo tierd.
Wie weet hoe dat die schokkebekken, Aan de Colaassy nu al trekken, ik sterf van droefheid, of t en waar, Robbert, kom, hou daar Is geld, haal ons weer ander eeten.
Dees schade die moet zyn vergeeten.
Hier baat geen rouw, geen druk noch last, Hier baat geen sparen, noch gevast.
Kom, Robbert, wilt uw rouw bedwingen, gy moet my hier een liedje zingen, Verdryven zo in vaardigheid, myne onlust door uwe aardigheid.
'k kan myn droefheid niet bedwingen.
Ik zeg u, fielt, dat gy zult zingen.
Een lege zakpyp, och!
myn Heer heeft geen gelud.
ALBARTUS, dreigende te staan.
Doet myn begeer.
ROBBERT zingd, en huild.
Heer, wat zou ik zingen, Myn hart dat is bedroefe, zo dat het zelf wel troost behoofd, Wandt ziet de traantjes dringen En rollen in myn mond Sjerk maaht ons ongezond.
Wandt Sjift nam de Colaassy, Sierk nam den wyn, wy moesten by den Goudsmit zyn, nu staan wy hier, och laas, en krygen dit noch dat, Maar zy schokkent in haar gat.
Ik wensch haar aan de galge, en dat den eersten beet, Indien ik zelf niet meer eet, blyft steken in haar balge, en dat haar achterpoort Daar mee toegesloten word.
Dies Heer, ei, neemt patientie, En geeft my een Dukaat Zo loop ik om een stuk gebraad, Wandt ziet uw Exellentie, het moet door Spys en Wyn Wederom vergerten zyn.
Hou daar is geld, wilt heenen loopen, om een gebraden Hoen te koopen Gelaarst, gespoord, 't za met 'er vaart.
RODBERT.
Wel, heer....
Maar zal ik eerst een paard Gaan huuren, om 'er op te zitten?
Of zal 'k onze Ezel op gaan bitten, of onzen Bok, en Sinjeur Hoen Daar zetten op?
hoe zal ik 't doen?
Wat mag dien botten sielt al vragen, gy zult hem in een Schotel dragen.
Hoe, dragen, en gelaarst, gespoord Wie heeft zyn leven dat gehoord?
'k mag met een Zweep hem voort gaan jagen.
'k zeg, Robbert, wilt me niet meer plagen.
Geeft hier het geld.
Ja, als ik zel.
Maar zeker, Heer, verstaatme wel, zal ik op 't Hoen dan komen ryden?
ALBARTUS, dreigende te slaan.
Ik kan dat gekken geen meer lyden, daarom zo haalt het Hoen, ga voort.
Gebraan, dat heeft gelaarst, gespoord.
Kom, gaan wy binnen, 'k moet rusten myn onstelde zinnen.
XNOBBERT VS d'aanstag nu niet wel bedacht?
Had gy wel de uitkomst zo verwacht?
Jyf duizend guldens aan juweelen.
Waer.
Gy zyt een Kapitein in 't steelen.
Confrater, hier 's de baan nu klaar, kom, gaan wy zitten by malkaar, en proeven hoe de kost zal smaken, En hoe de vocht ons zal vermaken.
Zy wy niet al te dicht by huis.
Neen, knobbert, kom, geef maar den buis, ik zal men darmen wat bereyen.
Daar, ik zal vast de Tafel spreeken.
WAMMES, al eetende.
Dat gaat je voor dan, zei Piet Sjak, en tasten de eerste in den bak.
Die juffrouw heb je fraai bedrogen.
DRIE en twintigste tooneel.
ROBBERT, KNOBBERT WAMMES, al ectende.
ROBBERT, niet ziende.
De hoenders zyn van t Spit gevlogen, ik ben zo drommels dol van kop, de gaar mangé de neutedop, Vroeg ik een Ragout le Westfalen, van vleesch dat zy van t Kerkhof halen.
Maar al de frans, ze had van daak, De vleesch gebraad in hare maak, Ik zweer datze bon kenne slikken, Die twaalf stuivertjes verbikken, Zo eens om t maal, en dan rik, rak, Gaat de resert nok in de zak.
Noch was ik by een ander Waaltje, Die vroeg ik mede om een staaltje, Zo van een Hoen vyf, zes maar bloed, Daar was mee zo een overvloet. van Waaltjes, die daar moesten eeten, Die hadden al aan 't vuur gezeten Een heel rond uur, om zo, om stryd, Te toonen hunnen apetyt.
Dies ging ik heenen, in gedachten, Waar dat ze t geld der burgerwachten Verteeren, om aldaar een Hoen.
Maar zacht, ik kan hier t maal wel doen.
Hy gaat achter hun zitten, zo nochtant dat hy tusschen beide door gezien werd, wammers.
Confrater, dat wy nu eens dronken.
Ja, eens een roemer vol geschonken, Op het welweezen van den buit.
Avous, compeer, een glaasje uit, die zal de Spys doen teeren.
Robbert drinkt het glas uit en goeft het wummes.
Wel hoe, dit lykt wel scheeren, waarom geeft gy my t leege glas?
Is t leeg?
ik heb het wel van pas, En ook te deegen vol geschonken.
Zo hebt gy t zelf weer uitgedronken.
'k en doe, voorwaar, daar is de fles.
WAMMES, Schenkt.
Ik leer dan ook eens myne les, hou daar.
Robbert drinkt en geeft het Knobbert.
Wel benje in de boonen!
Neen, zeker, je kent met je koonen mee redelyk slikken, wat een praat, geef my de fles weer groote maat.
Zie, dat zal de gezondheid weezen, die best in t krabben diend gepreezen.
Zie jitized by google betrap.
33 Zie daar, drink jy dat schoontjes uit.
Robbert drinkt, en doet als voore.
Wel hei, dat is ook wel verbruid, dat gy my 't leege glas komt geven.
Robbert neemi du stes, en drinkt.
Wat drommel is dit voor een leven, ik mossel je voor je kabes, zo je niet aanstonds dokt de fles.
Wammers, ik heb niet als myn part genomen.
Laat ik niet op je wambuis komen, kom, lustig, waar?
Wammers, vat de fles van Robbert.
Ha, schelm, ha, guit, heb ik jou daar?
O deugeniet, nu zult gy sterven.
ROBBERT Kan ik dan geen genå verwerven, zo steekt my doch van achtren dood, want als ik bloed zie, word ik rood.
KNOBBERT Wilt hem den kop ter neder houwen.
vrienden wilt me vry vertrouwen, Wanneer ik t'huis kom, zonder hoofd, myn baas die ken my niet, gelooft... knobbert, neemt Robbert den hoed af.
Uw kop moet af, ja wel te weeten.
Maar gruwel, zie eens wat al eeten by deezen guit verborgen was.
Wel aan, kom, reppen wy ons, ras.
ROBBERT, zyn tuien tegen Wammes.
Laat ik op uw genade hoopen.
Kan ik dan met geen geld afkopen, den maaltyd die ik heb gedaan.
Voor acht pistoolen kunje gaan in vryheid.
WAMMES.
En voor tien dukaten, zo zal ik u in 't leven laten.
Zo veel geld!
ik zweer, messieurs, heb ik een penning in myn beurs, zo lik.
maar meenje 't?
hier zal niemant komen eeten, als jy zo Ordinaris houd.
En, op uw eisch van zo veel goud, zal ik u elf grootjes geven, dat 's een zesthalfje.
By myn leven.... robert.
En om niet lang met u te staan, Ik heb een schoonder oud Snaphaan, Dat zal ik aanstonds maar gaan halen, Om u Pistolen te betalen.
Ik zeg, blyf staan, of zo terstond Doorstoot ik u gelyk een hond.
Maar zo veel geld!
zo wou k wel weeten Met wat voor lien ik heb gegeeten, Om dat jy lui zo duurkoop bent.
Myn naam die is by elk bekend, ik ben de Prince van September.
** ROBBERT.
Jy ruikt na Peper en na Gember, jou prinsdom is van slechten staat.
Maar wat voor eenen is jou maat?
Ik ben den Grave van October.
ROB. digitized by google betrapt.
Wel, voor een Graaf zie jy wat zober.
Ben jy een Prins, en jy een Graaf?
Laat dan jou dienaar, en jou slaaf, slechts lopen zonder geld te geven.
De beurs, of gy verliest u leven.
Dat s of, ik sterf noch niet heel graag.
Maar, hoor, myn Heer zond my van daag, Om een gebraden Hoen te halen, en 'k zou het met dit geld betalen, dat 's een Dukaat, zie daar, myn Heer, ken je 't zo doen?
ik heb niet meer.
Dus doende krygje niet veel gasten.
Ik mag noch na de fles eens tasten.
Neen, deez' dukaat hou ik voor myn.
Voor jou alleen?
dat kan niet zyn, de helft moet jy 'er my van geven.
Zo waag ik liever lyf en leven, Om in duël met u te gaan.
Kom, zonder lang u te beraan.
VIER en twintigste tooneel.
ROBBERT, ALBARTUS, IZABELLE, ROBBERT, klopi.
O ch!
Heerschap, help, k ben zo verlegen, ik heb daar zulk een schrik gekregen, och!
Iasie!
wat droeve pyn, De beste maanden van den wyn, Die gaan malkanderen doorsteken.
ALbartus.
Hoe raast gy zo?
Wilt spreken.
Wat droefheid maakt u zo ontsteld?
Waar is het hoen, den wyn, en 't geld?
September en October Die zyn al dood, wy moeten zober nu voortaan drinken niet als bier.
Waar is het hoen, of t geld, geef hier.
Om 't geld, daarom is 't toegekomen, Zy hebben 't geld van my genomen, Om dat ik maaltyd met haar hiel, het geld de Prins zo wel beviel, dat hy 't de Graaf niet meer wou deelen, daar over raaktenze aan 't krakkeelen.
Nu loof ik zyn ze 'er al om kout, albartus.
Wat Graaf, wat Prins, 'k geloof gy woud Ons graag zo op den mouw wat binden.
Kom hier, gy zult het zo bevinden, hier staat het overblyfzel noch.
Ei, laat eens zien, dat 's geen bedrog, dit is ons eigen goed, Heer Vader, Komt by de Schotel eens wat nader, Daar staat uw merk, en op 't Zervet, Daar staan uw letters opgezet.
'k heb met den Prins en gruaf gegeten.
zyt gy niet waard gesmeten?
Kent gy dit goed niet altemaal?
Wel, dat haar nu de drommel haal!
Dat zyn geweest die gaauwodieven.
Ik weet noch raad, myn Hoor, ei lioven, laat betrapt.
Laat ons wat aan de een zyde staan, licht komen zy wel strak weer gaan.
En meenen noch dit goed te halen.
Zeg, kan men haar dan niet betalen?
Goed, laat ons voort ter zyde gaan.
IBABSL.
Daar gints komt Sjist en Sjerk aan.
VYf en twintigste tooneel.
KNOBBERT, WAMMES, ALRARTUS, IZABEL, ROBBERT, te zuo.
O gek niet am daar om te rechten, ze zullen dit wel sirs beslechten.
Nu, Wammes, zeg eens, als een man, zyn wy 'er nu niet prinselyk an?
Ja, door uw gaeuwheid wy 't verkregen.
ALBARTUS regen ROBBERT.
Vat jy dien gaauwert by zyn degyn.
Kom, pakken wy dit by elkaar.
Vat jy den een, en ik den aâr.
O dieven van al myn juweelen, Die gy myn Dochter gingt ontsteelen, En hebt myn Knecht het geld ontmand, Uw leven staat nu in myn hand.
denk dat wy door gaauwheid leven albartus.
Wilt het noch gaauwer wedergeven.
Dit staat voor Sjift en Sjerk slecht.
E3k, p. 28 degaauwh.
BETRAPT.
Myn Heer, ik bid denk om ons recht.
Kom, laat Piet Jan de Schout maar halen, en doet hun dievery betalen.
geest het, ik word zo bevreest, En voor de galg noch allermeest.
Laat ik den Prins en Graaf kapotten, Zy mochten ons aårs weer bedotten.
Neen, eerst de doos, of k vorder straf.
Daar isze als my ze u dochter gaf.
Nu de dukaat, o snode guiten.
ROBBERT, na het overgeven van de dukaat.
Gaat op een aår tyd weer vrybuiten.
Vader, ik ben zo verblyd.
Kom, gaan we in huis, 't is etens tyd.
BON QOSICHOt OP DE BRUILOFT.
VAN erivande RAMASIS.
DOOR P. LANGENDYK.
rx.
U te AMSTELDAM.
By HENDRIK VAN DEIGARTE, boekverkoper, op de hoek vande Warmoesstraasen Vygendam.
D'AAN DE HEEREN HENDRIK HAAK, H. e EVERHARd KRAEYVANGER.
Myn heeren, 't offer u, o waarde vrinden, en vroomen ridder Don Quichot, die steets iets groots dorst onderwinden, Maar voor zyn' daaden wierdt bespot, van volk dat hy niet wys kon maaken, Dat Amadis, en Palmeryn, En honderd romanike snaaken, Geen leugens, maar vol waarheid zyn.
Ik voer hem hier ten Schouwtooneele, op dat hy met zyn zotterny Voor and'ren speele, dat alle waan maar zotheid zy, hoe al des waerelds schoone dingen Maar by inbeeldingen bestaan, en opdragt.
En even als 't geluid na 't zingen, In wind en lucht terstond vergaan.