floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wel nu myn heer!
Mevrouw heeft my belast te zeggen, dat gy de eer Zult hebben haar te zien zo dra zy haare krullen En kap geze heeft, want ze is bézig haar te hullen.
LUT Digitized by google mening.
9 luTTELPIES.
Met alle eerbiedigheid ontfang ik zo veel goed, ja 'k ben niet waardig, dat men my deeze eer aandoed.
K verzeeker u ik zal t met dankbaarheid betoonen.
Dat s ook uw pligt gy moest geen goed met kwaad belooven. luTTELPIES.
En wanneer dat haar milord bezogt.
LUTTELPIES.
Daarom niet zyn jalours, vol agterdogt.
En schoon gy zaagt zomtyds wat kussen, streelen.
Et cetra.
Dat zou in 't minste u niet verveelen?
LUFTELPIEs.
Ik zou goed schik zyn.
Gy, zoudt straks ten huize uitgaan?
Gewillig.
Maar niet als een babok blyven staan.
Gewisselyk.
Gy zoud niet stampen met uw voeten van boosheid?
Ganslyk niet.
Maar zeer beleefd hem groeten.
Bizonder.
En eerlang weer keeren in uw huis.
't is reedelyk.
En dan, zo stil, gelyk een muis, Zelfs zonder ritszeling of t minste tegenspreeken, na bed gaan, vat j et. luTTELPIES.
Diep onder t deeken, u dan verschuylen, dat Mevrouw zelfs niet en weet Waar gy gevaaren zyt.
Voor zeeker.
Eer ge u kleed Des morgens, om de tyd vermaaklyk te verdryven, Zoud gy... luTTELPIES.
Mevrouw haar toontjes vryven, zy vald wat poteris, ten minsten is 't de moeiten Maar gy moest zagjes gaan te werk.
Myn lieve nigt, ik geef u mijn mening.
Ik val wat vies.
Nogtans, 't zou zonder tegenzeggen Geschieden moeten, en daar valt geen weederleggen.
't is al wat misselyk.
Gy moet het egter doen, zy is er op gesteld.
BEITI.
't is ook fatzoen.
Gy moet Mevrouw in alle ding behaagen.
Dat is de meening.
gy kreeg uw huit vol slaagen, of, ja zelfs je boecheltje dat raakte zeeker plat.
Ik wilt niet hoopen.
Ja gy kreegt ligt voor je gat.
't was onfatzoenlyk.
zy zou u t vel afstroopen.
Wat wreedheid, achlik zou zulks met de dood bekoopen.
Liefst doe ik alles, wat zy my gebieden wil.
Zo gy gehoorzaam zyt dan is 'er geen geschil.
LUT Digitized by google 11 12 de bedroge luTTELPIES.
'k beloofje, 'k zal Mevrouw gelyk een slaaf believen.
BETTI, leverende aan hem over een party Papieren.
Ontfang daar op van my uw orders en uw brieven, Waar na gy daagelyks u reguleeren zult.
Zy lagt.
Met die Papieren lykt gy Govert met de bult, Die t Ryk regeerden met geweld, houw jy ze in waarden.
Gy rydt daar deur met Koets en Paarden.
Dat komt my wonder wel, ik ben wat traag te voet.
Daar by zo word je een Heer van middelen en goed.
Zeer kostelyk, myn kas zal daar door zeer floreeren.
Ook komje in t swagerschap van zeer veel groote heeren.
Dat s tegenwoordig een gereede trap van staat, de zon wordt niet geeerd, die daald en ondergaat.
Maar... apropo van Zon, k zag graag myn zon verschynen, Ach betti... welk een glans!
Daar oopnen de gordynen.
MADAMNAPWEL, en MILORD, te voorschyn komende.
Zyt gy voldaan?
Digitized by google mening.
13 MADAM NAPWEL.
En 't geene ik even aan myn volk belast heb heeft dat meede u niet voldaan?
Volkomentlyk Mevrouw, dat gy hebt voorgenoomen, verbeeld ik my, dat naar uw wens te regt zal koomen, maar laat ons swygen.
Hoe gaan de zaaken al?
wat jaagd u herwaards?
Heer luttelpies!
Milord, aan u de zaak opregtelyk ontdekken.
Hy is verliefd, het is de waarheid, zonder gekken, Daar by zo zeg ik, dat die geen die hy bezind, hem van gelyken met een teder hart bemind, Ik ben het zelf, om u niet langer op te houwen, Die op dit ogenblik hem aanstonds meen te trouwen En zo hy 't meend als ik, hy reyk my voort zyn hand.
Is 't ernst Mevrouw?
Daar is een diamant.
Ik geef ze aan u op trouw.
'k zal u geschenk waardeeren En neevens dees myn hand u ook myn hert vereeren.
Uw gunst aanvaard ik en uw min.
Ik kus uw mond.
K wensch beiden uw geluk in t huuwelyks verbond.
En dat gy jaaren lang in vroolykheid moogd leeven.
'k meen in deeze avondstond de Bruyloft nog te geeven Myn hart wil vroolyk zyn, nu ik myn wens beschiet, 'k Sluyt alle droefheid, als een doodelyk verdriet, uit myne zinnen.
laat ons t'zaamen ons vermaaken, men vang de blydschap aan die ons aan 't hert kan raaken, milord wort vriend'lyk tot dit feest verzogt.
Ik zal Geen breekspul weezen.
MADAM NAPVEL tegens betti.
Roep eens Herri uit de stal, ik moet hem spreeken.
Laat het ander volk ook koomen, Dienstbooden, Paagjes, en gy zelfs, 'k heb voorgenoomen, u allen myn besluit te zeggen, spoed u. beeti.
'k gaa.
MADAMNAPWEL, MILORD, LUTTELPIES.
MADAM NAPWEL tegen Luttelpies.
Vy zult voortaan als man gebieden, ik versta Dat gy respekt en eer zult aan u zelve geeven, maar dat gy my laat leeven Na myn begeerten.
Ik verban uit myn gemoed De vuige huiszorg en bestiering van myn goed.
Gy zult ook zorgen voor het geen wy daaglyks eeten En drinken zullen, zonder ietwes te vergeeten, 'k geef u volkome magt, wees vlytig.
't is mooglyk als u lief zal weezen.
Met fatsoen Kunt gy die geenen, die u teegen willen spreeken, myn wens besche, delyk verdriet, ons vermaaken, t hert kan raaken, rogt.
Ik zal betti.
Uit de stal, k ook koomen, oorgenoomen, el.
TELPIES.
Ies.
Sta even, 't leeven eeten of mening.
Voor 't minsten arm en been, ja zelfs den hals wel breeken.
Ik heb een heet hoofd van een kok, hy heet jakot Hy heeft een kop, gelyk een bulhond, 't is een Schot Van Bokkenes, altyd tragt hy te disputeeren, En houd den Ridder van sintjoris hoog in eeren, De minste die hem daar in tegenspreekt, die slaat En bastonneerd hy als verwoed en desperaat, maar anders hy verstaat zeer wonderlyk zyn dingen.
'k zal hem, zo 't u beliefd Mevrouw, doen mores zingen.
Die maar tot nadeel van myn eer zyn en respekt Ik zal ze straffen, 'k wil van niemand zyn begekt.
Gy zult in 't korte, wel een sprong daar van verneemen, ik ben ook vyand van lankwyligheid en teemen, in 't end Mevrouw!
stel u gerust, ik zal myn eer Bewaaren, volgens pligt gelyk uw man en Heer.
Nog is 'er iets, milord, de beste van uw vrinden, Zult gy beminnen, en in vriendschap u verbinden met hem.
Zeer wel, mevrouw, voor t einden van de nagt, Zult gy, dat gy my hebt bevoolen, zien volbragt, ik zal milord daar van een heerlyk voorbeeld geeven.
Wy zullen t'zamen, als getrouwe broeders leeven.
ACHI Digitized by google ACHTSTE TOONEEL.
LUTTELPIES, BETTI, HERRI, JAKOT en verder gevolg van Paagjes en dienstbooden.
Tevrouw hier zie je nu al t volk by een.
Gy allen zult met ernst opvolgen het bevel Van Luttelpies, ik heb hem tot myn man verkooren, wees hem gehoorzaam, of 't zal kosten neus en ooren, en tot een blyk van 't geene ik zeg, gedoog ik, dat Gy 't zamen vroolyk zyt van avond, elk doet, wat Voor af hem staat te doen.
De taarten en Pasteyen met de andere spys jakot!
zult gy terstond bereyen.
Gy Herri zult de Stal opheem'len, en al 't Vee Bezorgen, berg de Koets, Fregon, de Chaise en Slee, myn eigen rytuig zal ik 't avond niet gebruyken, de kelderknegt die past op 't vullen van de kruyken En kannen.
voor de rest, dat elk zyn pligt betragt.
Gy Betti volg myn last, 'k zal even voor de nagt 'ken, 't huis koomen, 'k wil my met milord wat gaan vermaagen, 'terwyl 't hier alles op zyn ordre en stel zal raaken, ik breng de priester die ons zamen trouwen zal Ook mee.
Myn lief vaar wel, negende tooneel.
LUTTELPIES, BETTI, HERRI, jaKOT.
Vaar wel, o vreemd geval!
Tot welk een oneer en verfoeyelyke schanden Moet.
LUTTELPIES, beti, volg van Paagies by een.
VEL.
'et bevel u man verkooren, osten neus en ooren gedoog ik, dat elk doet, wat ten en Pasteyen 'erstond bereyen.
Na al 't vee de Chaise en Slee, 't gebruyken, van de kruyken pligt betragt.
voor de nagt 'ken, als 't zal raaken, uwen zal JEEL.
1, jako.
vreemd geval.
chanden Moet MENING.
Moet die vervallen, die 't geluk niet heeft in handen, ik vind dit aan myn zelfs Helaas!
Maar 't gaat zo 't gaat, men zal my zien in 't kort veranderd van gelaat.
Jakot.
JAKOT.
Spreekt gy zo?
Ik zal t u leeren.
Doch eerst met zagtigheid, gy zult my respecteeren, weet gy wel, dat ik ben uw Meester?
Ik, ik wil gehoorzaamd zyn, nu, op dit oogenblik.
Zo daatelyk?
Terstond.
Waar ben je doch van daan, dat jy zo mooy kund zingen?
Myn kousse keuninkje, myn bloedje als gy zyt, pis diefje!
Swyg jakot, zie toe, al dit verwyt Vergeev ik u, om dat myn tyd niet is gebooren Met een volkome magt.
Je zelt er nog van hooren, wat beeld dit Aapje zig wel in, wel Monsieur Oel!
Wel alikruykje!
gek onfyte paddestoel!
'k Agtjouw zo veel, gelyk een pimpel brandemoris.
K was eertyds Schildknaap van de ridde.
van sint Joris Die, zo hy eind'lyk niet aan 't doolen was geraakt, my voor het minsten had een paard van 't ryk gemaakt, en ik die op die trap werd moogelyk verheeven, zouw swygen!
Bilo gans niet.
'k wil 't u vergeeven, gy zyt onweetende.
Maar Betti, deeze Zot Of liefst dit zotje, is die myn Meester?
Ja jakot.
Hy is hier heer van t huis, gy hebt het met uw ooren Zelfs aan gehoord.
'k was liever nooit gebooren, eer ik dat Ezeltje op het zeggen van Mevrouw.
Gelyk myn Meester en myn Heer eerbieden zouw, Zie daar ik wil me niet aan lager wal zo smyten.
'k houw 't met de hooger hand, bloed beuling!
Dit verwyten Verveeld my, houd u stil ik raad u, volg myn last, s' is grooter als gy denkt.
AXOt.
Dat wammes past jou als een nyptang op een varken.
'k wil u sweeren, nu gy zagtmoedigheid veragt, te bastonneeren.
Waaragtig?
LUTTELPIES hem slaande, twyfeld gy?
Zie daar hebt gy de proef.
Wat duvel meen je 't.
Digitized by google oge e ridde.
van sint Jons, ien was geraakt an 't ryk gemaakt, verheeven, wil 't u vergeeren, elot jakot.
Uw ooren uw it verwytes last, af eren, uw mening.
LUTTELPIES hem nog al slaande.
Wel ter deegen, dat is troef.
JAROT.
Ik geef me beest ik gun jouw al de trekken, houw op en slaa niet meer.
Zult gy dan langer gekken Met myn beveelen?
Wat zegt gy, jako?
myn Heer, 'k zal u gehoorzaam zyn geef my geen slaagen meer.
Gy kund u hart nogtans ophaalen met wat schelden.
Op nieuws weer van sintjoris ridder melden, En steeken opentlyk met myn gezag den draak.
Ik zal my wagten, en opvolgen met vermaak.
Dat gy gebieden zult.
Bereid dan zo veel eeten als is van nooden, en vertrek.
'k zal 't niet vergeeten.
LUTTELPIES, BETTI, HERRI.
Wel Herri, hebt gy hier een voorbeeld aangezien?
Wat dunkt u her?
het moest my niet geschien, 'k weet tot verweering ik myn knokkelen zouw roeren, men zouw my zo niet loeren, gans vyf en drie, zie daar begonje maar.
Ik stak jouw als een Beuling, of een Metworst in myn zak.
't kon weezen, dat gy my ook maakte zo verbolgen, Dat gy jakot zyn spoor zo daatelyk zouwd volgen, dees rotting doet zo wel miraakelen, Schavuyt!
Op bokkenleer, dan een regtschaapen buffels huyt, 't staat aan uw keur, of gy de proev daar van wild neemen, En hebt gy lust?
verklaar u daat'lyk zonder teemen.
Hoe kitteloorig gy ook zyt, zie daar biget Zo gy my slaat, ik wed ik niet een voet verzet.
Ja tart u dat gy met geen vinger my durft raaken, gy moest al anders zyn wouwd gy my beenen maaken.
Ik ben zo gek niet als Jakot, die blooje loer, Loopt als een Fransman en verbergd zig in zyn moër, ik heb stalkluyvers, dat zyn schoppen, akkremasten!
Hoe zouwik peuluwen, kwaamt gy my aan te tasten.
Zo lang gy 't niet verdiend, heb ik daar toe geen reën, maar zo ge op myn bevel my stelden niet te vreën, kon 't ligt gebeuren, dat gy kreeg uw huyd vol slaagen.
Wat dunkt u, wild gy 't als uw makker ook eens waagen?
Zo zult gy wond'ren zien gebeuren.
Sakkerloot Wat stoot dit Peperneutje al uit zyn kruyn!
Gans dood!
Wat moet een mens niet al beleeven, zien, en hooren, Zyt gy een Gentelman?
Zo is 't niet hooggebooren, dat is te zeggen, die, groot van gestalten is Ik wilje geen respect bewyzen, 't is mis.
Dat ik myn zelfs zo vuyg zouw kennen, neen!
De donder!
Ik ben een andre vent sinjeur, het was geen wonder, dat roge noest my niet geschieh, kkelen zouw roeren, my zo niet loeren aar.
Ik stak vorst in myn tak.
Te zo verbolgen.
Iwd volgen, schavuyt!
Buffelshuyt, van wild neemen der teemen.
En maaken, myn moer, emasten!
te tasten.
Slaagen. dat ge als een veldheer wierd by my te boek gesteld Als toen het leeger van de Muyzen trok te veld, Dreig my dan niet, want, wat wouw jy doen met je stokje?
Hou handjes binnen, of je krygd wat op jou rokje, indien je langer myn geduld wild tergen, bloed!
Myn handen jeuken, ja myn hart is zo vol moed, Alwaarje Luksemburg, dat het er zou van gat gaan, dat ik niet twyfel, of ik zouw je bogchel plat slaan.
Nu dunktme is t hoog genoeg, ik zeg u, dat gy swygt En dat gy uit de stal die lange sweep eens krygt, Ik moet jou babok na mériten eens trakteeren.
Dan wierd ik een gek met eeren Zoud ik de Scepter uit myn hand weg geeven?
Neen, 'k ben op smeer lendium om hals, om arm en been Gans niet verleegen, 'k zal derhalven niet betragten, dat gy gebied, maar zo gy my wild hier verwagten, om wat gekitteld met een Fransse slag te zyn.
Kom ik u aanstonds by.
LUTTELPIES hem slaande.
'k zal neetelige swyn, Uw booze en harde kop vermurwen met myn slaagen.
Zagt, wat beginje ik kan die oli niet verdraagen, is die van rottingen?
valt zy my wat te sterk, Uw leege handen na my dunkt geeft gy wat werk.
Houd op 'k heb u een zaak van groot gewigt te ontdekken, sla dan niet langer, want de drommel 't is geen gekken, gy beukt my arm en been aan stukken uit plaisier Wie zal je uit reyjen, ik ben immers de Koetsier?
LUITELPIES nog al slaande.
'k zal jou koetsieren.
Waaragtig heer genaaden, ay wil u zelven eens beraaden.
En niet na regt, Ik zal voortaan, het geen gy my gebieden zult, ach!
ik heb hier toe geen schuld.
Mevrouw heeft u dit spel berokkend, zonder scheeren, Zy heeft ons opgemaakt om u maar te affronteeren, Ja te verbluffen, om als dan met meër beleid, U klein te houden door een enkel onbescheid, Zie daar de waarheid.
ik zal u leeren liegen.
Het is de waarheid Heer, ik zal u niet bedriegen.
LUTTELPIES de deegen trekkende.
'k zal u doorsteeken, want gy affronteerd Mevrouw.
Veel liever was ik dood eer k u bedotten wouw, milord heeft met Mevrouw dit schelmstuk ons geraaden, Ey steek jou deegen nu maar op, en geev genaaden, ik mag waaragtig dat blood yser doch niet zien, ik ben dood vyand van dat glinst'ren.
Kan 't geschien Heer Luttelpies, zo schenk 'om my aan Herri 't leeven.
Staat op ik zal het, op voorwaarde, aan u vergeeven, Maar gy moet zeggen waar milord aan u de raad Om my te hoonen, heeft gegeeven.
'k ben in staat, De naakte waarheid u te ontleeden.
Gy moogt vreezen Indien gy liegt, ja!
niet wild doodgessaagen weezen.
Zo eeven als gy had uw voet in huis gezet, Vertrok Mevrouw zig met milord in t Kabinet, Om met de zelve van ter zyden te begluuren, Zy hadden om jakot en my reeds laaten stuuren, Om ons te spreeken, t geen gelukten na haar wens.
Roge eb hier toe geen schuld, zonder scheeren, irte affronteeren, neender beleid, onbescheid, es.
zal u leeren liegen niet bedriegen.
Ren trekkende.
onteerd Mevrouw.
Otten wouw, elmstuk ons geraaden.
Geev genaaden, chniet zien, kan t geschien aan Herri t leeven.
aan u vergeeven, an u de raad ben in staat.
Umoogt vreeien dgen geeede et, kabinet, uuren, stuuren, het mening.
Het slot was, dat wy u, als een gebogchelt Mens, Wat zouden foppen, en was 't moogelyk verbluffen, Op dat gy door die smaat zoud raaken aan het zuffen, En mym'ren, schoon het wierd be wimpelt met een schyn, als ofge op haar gebod alhier zoud meester zyn, Om onder het faveur, als ge iets zoud ordonneeren, u dolte maaken en de gek met u te scheeren, dit dogt ons ligtelyk te werden uitgevoerd.
Maar zyn in tegendeel myn Heer, van u geloerd, niet nader kan ik, ook niet naakter u verklaaren, nu bid ik, dat gy 't niet Mevrouw zult openbaaren Wat ik ontdekt heb, 'k zal u eeuwig zyn verpligt.
Verneemd ge iets nader zult ge aan Betti doen berigt Van 't geen gesmeed word of gedaan, ik zal 't beloonen, tragt dat gy krygt jakot tot onze dienst.
'k zal toonen, dat ik uw dienaar ben.
Wees voor geen ding bevreest, zeg ook, wanneer Mevrouw uit ryden is geweest, Waar zulks geweest is, wil geen ding voor my verswygen, 'k zal u beschermen, en gy zult 'er proev van krygen ga, verrigt uw werk.
Voor morgen middag, heer.
'k zal 't geen gy hebben wild steeds doen met vlyt en spoet.
LUTTELPIES, beti.
Zie daar de vrugt van 't geene ik aan u heb geraaden, wat verder diend gedaan volvoert gy zonder schaden Voor eerst is u ontdekt wat men u had bereid, Nu overwind gy ligt Mevrouw haar listigheid, die aan de liefde van Milord is vastgebonden, nogtans geloov ik dat haar deugd is ongeschonden, De wil is wel tot kwaad, maar thart genygd tot goed.
En schoon de geest is swak, is egter haar gemoed Gesterkt om wel te doen, 't kwaad is ligt uit te roeyen, kan men de drift van haar oploopentheid besnoeyen.
Haar eerste man was los, een jool, ook plomp van geest, en is een oorzaak van Mevrouws gedrag geweest.
Al 't overige zal de tyd u openbaaren, en moog'lyk zig in 't end voor uwe min verklaaren.
Ik hoop zo Betti, maar de zinnen van een vrouw Zyn wispeltuurig, over zulks zyn ze ongetrouw Doch deeze swakheid heb ik lang al leeren kennen, En zal te ligter tot dat ongemak gewennen, Hoor toe eens wat al goed ik in myn trouw beoog, En waar mey dat Mevrouw haar ligtelyk bedroog Indien zy, waanende ik van t regi was uitgeslooten, My wilde ontvreemen, dat door trouw ik had genooten, het voorregt van dit ryk gebied ons, dat een man Van t vrouwelyke goed, alleen daar mag en kan disponeeren, zelfs zo leeren ons de wetten Dat men t bestier daar van de vrouwen kan beletten, dit s een gehym dat juist aan elk niet is bekend, k zal op die grondslag myn gebouw tot een goed end Voltooyen, en Milora voor eerst myn huis ontzeggen, en t geen myn vrouw neemd tot verschooning wederleg Ja daar zy om t gezag het tegendeel beweerd, Zal ik volvoeren dat de deugd en de eer my leerd, Ik weet wel dat zy slegt zal op haar neus staan kyken, Als ik als meester zal milord uit t huis doen wyken, Maar dat is niet met al, ik denk, dat deeze storm Zal overwaayen, al zo dra k t bestier hervorm Van t huis en t huis gezin, maar t zal veel moeiten geeven Eer alles op zyn stel zal raaken, doch myn leeven Was steeds met moeyte en zorg belaaden, k heb met smart Veel ongeval geleën, maar ben althans gehart, k lag met de rampen en bespot de swaare slaagen, hart genygd tot goed er haar gemoed is ligt uit te roeyen, theid besnoeyen, ook plomp van geel gedrag geweest.
En, e min verklaaren.
An een vrouw ze ongetrouw Ileeren kennen, vennen, trouw beoog, gtelyk bedroog, was uitgeslooten, ouw ik had genooten, dat een man ar mag en kan ns de wetten, en kan beletten, t is bekend, tot een goed end huis ontzeggen ge, schooning wedereg eweerd.
'er my leerd, 's staan kyken, 's doen wyken, deeze storm rhervorm 'er myn leeven en, kheb methost gehart aare slaagen, waer mening.
Waar meede als 't ongeluk des waerelds my komt plaagen, gy weet hoe vader stierf in ongelegentheid, hoe Moeder 't overschot heeft van haar goed verpleit.
Myn broeder Gretpies raakte aan t hollen en aan t maalen Verspeelende alles wat hy had, wanneer myn kwaalen Verdubbelde, als hy na den Oorlog zig begaf En my alleen liet, die hem t overschotje gaf Van myn klein kapitaal, om hem nog uit te rusten, Gelyk een Edelman, hy dan verliet de kusten Van t Koninkryk en raakte in Neërland Overzee En schoon ons volk daar niets uitregte, is hy alreê In gunst van Ormond zo gestygerd, als wy hooren, Dat hy tot Kapitein is, om zyn deugd, verkooren, Wy zien hem mooglyk in het kort, den hemel weet, Als zulks gebeurden dat ik t eind zag van myn leet, t Werd laat, kom Betti, t uur is nu by na verscheenen, dat ik als Bruygom my zal zien in de Egt vereenen.
Schik alles aan een kant, eer dat Mevrouw komt weezen, en zy geen oorzaak vind tot kyven.
GRETPIES, PIR.
met een dieve lantaren GRETPIES.
Jy zeg, in wat gat zal ik myn broeder vinden?
PIRó.
Dat weet ik niet myn Heer, wy loopen als twee blinden, 't Ziet hier zo torrig en zo duyster als de nagt Dat men malkander schier zouw loopen op de vagt, eer dat men 't wist, voor my ik moet rond uit belyjen, Dat tegenwoordig wy beleeven duist're tyjen Ik zouw geen handbreed voor myn oogen kunnen zien, indien dit slonsje my geen bystand aan kwam biën.
'k ben reets beslikt tot aan myn ooren, met dit loopen, 't is of ik om een duit een been twee drie kon koopen, Daar by jeukt my de maag, ik hoor van alle kant Myn darmen rommelen, zy schreeuwen moord en brand, hoe zal dit gaan?
De klok is nu al tien geslaagen, En hebben, mens nog beest gezien, die men kan vraagen Waar of je broeder is, of waar hy zig verschuyld, 't Komt niet te pas, ik zeg myn maag van honger huyld, ja blaft gelyk een hond, ik zouw een spyker bytten De kop af, wie zal ik dit ongeval verwytten?
U Heer?
gy moet zo wel lyden als ik doe, indien dit langer duurd gaat my de poepert toe.
Ik word zo flaauw... maar zagt, ik hoor daar wat krijoelen Nu dunkt my is t weer stil, nu meen ik weer te voelen, Iets of t de nagtmeër was, help, help, wat gaat ons aan.
GRETPIES.
PIR6.
Zie je daar die bullebak niet staan?
Zo swart gelyk een tor, och!
'k begin te vreezen, Dat het de drommel, of zyn moër of vaar zal weezen, het houwd hem in 't verschiet.
Swyg zot.
Myn Heer, myn Heer!
Het naderd ons, och!
Waragtig 't is een beer, Of weerwolf.
GRETPIES, PIRG, MEESTRIS PRETL.
Ligt eens, wie ge ook zyt, ik zeg, wil spreeken 't krijoelen e voelen, dat ons aan.
Eweezen, er, myn heer.
PREtje.
Ierwylen PIR6 ligt blaast PRETIL de kaars uit.
Die drommel, Heer, zult gy niet ligt een kaars ontsteeken, hy blaast die zelver uit.
Piró, zoek by de tast, en voelje wat zo laat niet los, maar houw het vast.
PIRO.
Vasthouwen heer?
Neen 'k zouw wel een groote zot zyn, en vrat hy my dan op, zouwde ik gewis kapot zyn.
Wat zouw de droes ook met dit mager lichaam doen, dat uit gehongerd is, neen!
liever met fatsoen hem aangesprooken, of myn alderliefste giesje, ik die zo klein ben als een kool of pimpelmiesje, vraag aan jouw grootheid, ja!
Ik bidje met myn hoed in bey myn handjes, dat jy ons geen kwaad doch doet Indien jy hier komt, om te spooken of te waaren, Dat gy de reeden wild, waarom zulks is, verklaaren.
Antwoordje niet?
GRETPIES PRETTI vattende.
'k zeg spreek, of 'k stoot uzoter neer.
ik geloov, de droes is stom myn Heer, maar durfje zo die geest in beide uw armen drukken?
Of vatten, vrees ik voor zeer gruuwzame ongelukken.
Steek ras uw kaars aan, loop Piró.
MEESTRIS PRETTI een onstooken dieve lantaaren voor den daghaalende.
Neen, blyf maar staan, hier heb ik ligt by my, gy hoefd niet heen te gaan.
Ik kom hier ook niet te rinkinken of te waaren.
Ik ben geen spook.
Dat zal ik u verklaaren.
Ik ben een dogter, die tot voorstand van haar eer Komt vlugten zy huyld, ach!
wat ben ik ongelukkig HeerGRETPIES.
Wat deerd u dan?
Een schelm, wie kon zig daar voor wagten, die my met groot geweld heeft zoeken te verkragten, na dat hy my had van myns broeders zy gerukt, die heeft o gruwel!
hem een dolk in 't hart gedrukt, en dus, helaas!
voor dood op straat neender laaten leggen.
Gebeurden t hier omtrent?
Myn Heer wat zal ik zeggen?
Ik weet het niet, zo zeer ben ik er af ontsteld.
Zo ik de moorder kon, ik strafte dit geweld, Die gruwlyke overlast verpligt my hem te straffen, Een welgebooren ziel zal altoos hulp verschaffen Aan die, wie in gevaar zig vinden, of in druk, maar ligt'lyk gaaf gy tot dit haat'lyk gruwelstuk Hem reeden, of misschien is hy 'er toe bewoogen Door uwe aanlokkentheid en twee betooverende oogen.
Doet af het maskes en bestraal my met het ligt Van een bekoorlyk en aanminning aangezigt.
Zy doet haar maskes af.
Piró!
Ik voel me in felle liefde blaaken.
Die swarte tor moet u wel gaauw aan 't harte raaken, daar by verspreid de nagt een duysterheid als roet, Waarachtig heer!
als ik de waarheid zeggen moet, Kan ik, daar my het hart beneepen is met vreezen, niet denken, hoe dat gy zo duivels zot kund weezen t is.
Redoken tharte raaken.
Eid als roet, Leggen moet, met vreezen, of kund weeren.
Daar hier de drommel, in een jufferlyke schyn, ons voorkomt, gy nogtans daar op verliefd kund zyn, t is mooglyk een gespens van een in t velt verslagen, wat my belangd k zal my zo ligt niet waagen, Want eer gy t weet heeft u de droes in zyn geweld En voerd te Tyburn, u myn Heer, op t galgeveld.
Swyg zeg ik, en geloof zo ligt geen spookeryen, men is nu wyzer, wy beleeven and're tyën.
Ja wyzer!
Mid'lerwyl, krygt u de drommel beet, zo benje riba, zelfs, dat niemand van je weet Zie toe myn Heer.
Laat af, 'k zal by de Juffrouw blyven Alleen, vertrek, gy kund uw tyd hier wat verdryven, met zoeken naar de plaats, daar Madam Napwel woond.
't zal wonder zyn indien de drommel u verschoond, want deeze roekloosheid zal hy in u nog straffen.
Doet gy het geene ik zeg daar valt geen tegenblaffen, al wat gy voorsteld, dat zyn zotte en ydele reën.