floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k Wil datje voort, dat wy het zien, voor buurman Jan, valt op je knien, en bid al 't geen je hebt misdreeven, of hy je dat nu wil vergeeven.
Zie hoe ik jou geboden eer.
Jan buur, 'k val voor je voeten neer, gong ik jou naam of faam ooit krenken, ik bid, wil daar niet aan gedenken, of zo ik jou flus heb verstoord, en sprak ik een onhebb'lyk woord, ik heb berouw en groot leet wezen, het zal niet meer geschien na dezen.
Rys, buurvrouw 'k denk daar niet meer aan, 'k vergeet je 't geen je hebt misdaan.
Dat s een getemt.
'k wil me mee bedaaren, En met men vrouw voort al myn jaaren In vreë doorbrengen want, ik zie 't.
Al dit geweld dat deugd gants niet.
Jan kust zyn Vrouw.
Wel, wyfje, k sluit hier mee de vreden, wat, zegje, kind?
'k Heb duizend reden Om bly te zyn, myn lieve Man, nou ik je weer behaagen kan. lobbRIG.
'k Wil met men Man ook vreede sluiten, En bannen alle twist daar buiten.
FOKEL, MAAYKE, luitje, LYSBETH te gelyk.
En ik volg me mee dit zelfde spoor, dus komt men t vrouwe temmen voor.
Kluchtspel Van Meester COENRAEDt BIERBORST, Heer van Kannen en pinten.
MEESTER COENRAEDt, oudt Manneke, LYSKEN, syn vrouw.
MARGRIET, ghebuervroue.
DUYVELs.
HANDt uyt.
LEMERk, een Koopman die 't hem niet verstaet, een Biersack die staegh drincken gaet, een gheck die wilt, dat niet kan wesen, dat die syn ryck, is noyt ghelesen.
Watw OO MEESTER CCENRAEDI, maeckende den Dronckaerd alleen uyt.
COENRAEDt.
De poortklock, soo my dunckt, was redlyck langh veriaeten, als wy nogh op de banck al vast genaghelt saeten, 'k heb noch een snelle biers soo lecker, locht, en mals, Een langhe poos daer nae met eenen vollen hals ghegoten door de keel.
Vaerachtigh dat de wachten, Die men van t Broerschap zyn met geen goey staey en wachten Naer t volck van kockelbergh, dat vrolyck langhst de baen, En lustigh opghetont.
Te poortewaerts komt aen, 't was jammerlyck om sien, de helft die bleef wel buyten.
Maer soumen voor de poort Processien gaen sluyten?
Vant al ist Kruys en Munt ghebleven by de VVeerd', my dunckt dat sij genoegh kruijs beenen langst de eerd'.
Syn maogh worpt op.
't is gheldt ghekost, 'k en magh 't alsoo niet storten 'k sou heter langst de kaey gaen mynen wegh verkorten.
't is waar. coenraedt.
't is jongh ghebrouwen bier, het wilt noch overgaen, het vet wilt boven zyn, het is ghelijck de zaen.
Hy suckelt.
Den ballast is verschockt, het schip en kan niet zeylen, 'k sou beter op dees plaets eens naer den grondt gaen peylen En ligghen anckervast myn ziel, 'ken kan niet voort, of ick moet allen 't goedt eerst swacken over boort.
Ba, het is kleer tempeest, ick sal my noch verstranden, soo k ievers teghen loop, soo blyf ick sonder tanden.
Maer kan ick dan niet gaen heel recht op myne leen?
'k en weet niet waer 't my lieght, van boven of bene'en, ick krygh in mynen kop wel hondert duysselinghen, vel duysent pondt ghewicht soeckt hem omleegh te dringhen, 'k Peys dat ick meten moet, hoe veel van dees kassy In eene roede light.
O peerdt!
't is wonder dat van 't vat geen reepen af en springhen.
Hy proeft op te staan, maer te vergheefs.
Nu fijntjens op, 't is faut noch eens, wat vremde dingen, Dat bier heeft kruymen in, die swellen in de maegh, 'k ben anderssints een man die mynen dranc wel draegh, De weerd die had belooft dat hy wat goeds sou brouwen, En ievers uytte weegh voor syn kalanten houwen, hy hevet oock ghedaen, het was van 't beste vat, wyl hebben 't oock gheweest seer lustigh aen syn gat.
Hy wordt staeperigh.
Ick word' soo swaer, 'ken kan niet wacker blyven 'k en kan den slapenslust niet uyt myn oogh verdryven, want den buyck is vol, dan soeckt het hertje rust, maer is 't oock niet het best, te slaepen als het lust?
LYS hy valt in slaep Meester Coenraedt.
LYSKEN uytkomende met een lanteerne.
Is 't niet een wonder werc?
Dat schincken ende drincken?
Die t'huys niet een en kan ghesingen noch gheklincken, vint ievers in den tap, terstont sijn volle vreught, En tschynt dat hem het bier, alleen het hert verheught, maer immers, waer den man, als hy is vol ghesopen, Noch ieverins toe goedt, hy komt dan thuys gekropen, En schynt ghestroppieert, en lam in al syn leen, en valt ghelijck een ton ten eersten ginder heen.
Wat staen ick hier en raes, ick sou my beter spoeden, Om Koenraedt mynen Man van ongheluck te hoeden, 'k En weet niet waer hy blyft het is heel doncker nacht, hy mocht wel zyn in 't slyck gesoncken door de vracht, dit is den rechten wegh, alwaer hy plagh te komen, 't en zy hy is ghegaen al boven langhst de boomen.
Wat light daer in de goot?
G' ghebueren staet my by!
't is koenraedt, of 'k en leef, hy ronckt ghelijck een pry, Margriet komt doch eens voor.
Sy klopt aen een deure, en Margriet komt uyt.
G'en saeght van al u leven Soo droncken Vercken niet, Godt wilt het hem vergheven, den Benghel als hy is, hy jaeght door syne keel Al dat ick winnen kan, 't zy luttel of 't zy veel.
Maer lysken, wat verdriet?
wel is hy soo gheneghen Tot dien vervloeckten dranck?
LYSKEN.
Daer is geen helpen teghen, 't zy dat ick kyf, of niet, of bly ben, of in pyn, In sijn Collegiken moet Meester Coenraedt zyn.
Laet ons een proeve doen, ick heb een achterkamer, een meester coenraedt.
Een vuyl, en doncker kot, geen plaets en is bequamer.
Om wat ghenoeghelijckx met hem te rechten uyt, men heeft som wyl een sieck 't ghenesen met een kluyt.
Wel wat is uwen sin?
'k en sal 't u noch niet segghen, nemt ghy de voeten vast, wy sullen hem eerst legghen Hier binnen, soo 't behoort, met ketens overlaen, laet dan in dat postuer sijn ooghen open gaen.
Komt aen, de voorder rol, die sullen wy dan spelen.
Sy binden Koenraedt met ketenen vast, ende Margriet en lysken binnen.
COENRAEDt, al droomende.
A vous joos swaddergat.
Godt zeghen u laet volghen, ick had bykans de snel met eenen doorgheswolghen.
Krick Meester Koenraedt Krack.
A vous.
Octo compeer.
Drinckt uyt allegrement, en seyndt het noch eens weer. Het schynt dat ghy het al in uwen krop wilt gieten.
'k en drinck maer voor het myn, 't en moet u niet verdrieten.
Ghy drinckt wel voor ons dry.
Wel die het meeste drinckt, betaalt het minst.
Noch eens voor Meester Koenraedt schinckt.
Hy wordt wacker.
Hoe seer doen my de leen!
wel ben ick noch in 't drommel?
Och Meester koenraedt!
Waer zyt ghy toe ghekomen?
Wat, heeft my de Patrouil ghestelt in 't nestel gat?
Of sit ick in de vrundt?
wat ketenen zyn dat?
O tized by googmeester coenraedt.
ick sou van vrees wel hondertmael beswelten, het bier van koeckelbergh begint my nu t' ontsmelten, maer ick en ben niet doodt?
of Godt wilt doode li'en, en heeft men met brouquil, syn leven noyt ghesien.
Lysken ende Margriet uyt in Duyvels kleederen, met fuseyen achter aen den sterdt.
wat dingh is dat?
G' ghewis ick ben ghestorven, och Vrouw en kinderkens ghy zyt nu al bedorven, den brootwinner is doodt, ick sien het helsch ghedruys, dat hier ghedurigh woelt met schroomelijck ghedruys.
Maer sou men in de hel oock nae de mode vraghen?
'k en sien hier anders niet als vrouwenkleeren draghen.
Of wordt den mensch gheplaeght in 't leven en hier naet Met een de selfde strat?
Wie word' ick hier ghewaer?
't is Lyskens spraeck, 't is om my te tenteeren, ghelijck sy plagh te doen, wel wat is u begeeren?
Wat heb ick u misdaen?
'k seght eens lieve vriendt, seght eens, hoe is 't dat sich hier Meester Coenraedt vindt?
Hoe booswicht, weet ghy 't niet?
't is maer een u er gheleden, Dat u een Fransche koets, den hals heeft afghereden, Daer ghy in eene goot, heel droncken, zat en vol Vaert in den slaep gheraeckt dit is een duyster hol Dat u Collegiken van over langhe jaren in d'Hel is toebereydt, soo moet dat volcksken varen, Dat altydt schinckt en drinckt.
Ben ick in de hel?
MAR. meester coenraedt.
26 MARGRIET.
't is wonder dat ghy noch gheyndight hebt soo wel, VVant hier en sal den dranck u nimmermeer gebreken, men sal een aemvat gaen tot uwen dienst ontsteken, daer niet als gloyend peck en solfer uyt en vloeyt, sa!
Brenght gereetschap aen, dat hem een ieder spoeyt.
Heer Duyvel, uwen naem, soo 'k denck, en is niet minder, 'k spaert myn arme ziel, 'k en de u noyt gheen hinder, 'k Sey wel Godt zegen u, als 't myn Compeer my bracht, maer ick en had' van Godt ten minsten geen ghedacht.
Daerom sult ghy altydt sonder Godts zeghen drincken, u lijf wordt hier een goot, die nimmermeer sal krincken, Daer het ghesolfert bier dat m'in de helle brouwt Altydt deurloopen sal, soo worden hier ghekrouwt Die ginder met den beck altydt in 't nat ghekropen, hun Vrouw en kinders bloedt selfs hebben opghesopen.
datmen 't vier ontsteekt, ghy moet hier sweeten uyt, Tot eene druppel toe, al dat ghy in u huyt Van alderhanden bier soo gulsigh hebt ghesoghen.
Ick heb 't soo menighmael van her weer uyt gespogen, als ick verladen was, van reuck en smaeck berooft, met walgingh in de maegh, met groote pyn in 't hooft was ick wel duysentmael, ick heb gheno gh gheleden, als ick van Lysken wierdt als eenen hondt bestreden.
Is 't daer'i me niet vol daen?
Neen, neen, sy had' ghelijck, het is de beste Vrouw van Sinte Guericx vryck.
Hoe moet de quaetste syn, is Lysken d'alderbestes 't Is een half Duyvelin, van d'eerste tot de leste, Sey O Meester Coenraedt.
Sy sey myn sonden op als 't haer soo quam te pas?
Is oock ghenoe 'k te sien, dat sy is van hun ras? sy staet hier wel te boeck.
Ghy zyt een beest, een vercl en, al dat u Vrouw verdient met nacht en dagh te wercken Dat hebt ghy op g'nebrast.
DUYVEL van boven.
Vacht u van daer beneen, segh ick, dat het hout niet en valt op u leen.
Och leght geen vier meer aen!
om my noch te doen sweeten, ick ben op dees' uer gheheel in't sweet gheseten, dat onder, soo my dunckt.
uyt myn brouquille leeckt.
Wat hout is 't dat men daer in de fornysen steeckt?
DUYVEL.
'k heb 't uyt de myt gehaelt van de koeckelbergisten, die hun goedt alleen met bier verquisten.
Den eenen dronckaerdt dan vord, dien in dit landt met eenen anders ziel soo direlyck ghebrandt?
Swyght, en verdraeght, u ziel die sal men oock vet stoken, Om ander sattericks nae onsen lust te koken, Als sy ons voor een buys sal hebben langh ghedient.
'k en waer myn leven noyt tot drincken meer ghesint, waer ick maer eens verlost.
Dat kan geensints ghebeuren.
Noyt raeckt hier iemandt uyt, ghy moet hier eeuwigh treuren.
Van binnen gherucht.
28.0 MARGRIET.
Wat volck is aen de poort?
't is weder een trop Van dronckaerts, die met 'tbier noch komen in den kop.
Veer dr onckaerts?
zyn sy sterck?
Daer isser wel dry hondert.
Den hoop is veel te kleyn, ick bender af verwondert, Dat soo een handts vol volckx wilt in ghelaten zyn.
Maar souder onder hun geen volck zyn van de myn?
Laets' aen de poorte staen, tot datse syn ghewassen Noch eens soo sterck, of meer.
Op die canaill' te passen, en waer hier noyt ghedaen.
Men laetse hier niet in, dan als den trop is groot, ses hondert en niet min.
De heele seud gaet die dan soo vetloren?
Sy droncken sonder ergh nochtans.
Die hun versmooren, Soo ghy deedt, in den dranck, die komen al tot hier, het is het meeste hout, en cbeste dat ons vier ghedurigh branden doet.
Joos swaddergat is komen.
En koenraetes Compeer die heb ick oock vernomen.
Ick krygh gheselschap dan?
Mar. tized by Google Meester cocnraedt.
29 MARGRIET.
Jae, maer ghy sult veel meer als sy ghepynight zyn, want ghy hebt hun den keer Van Koeckelbergh gheleert, en zyt het hoofd, ghebleven Van het Collegiken.
K'e wilt het my vergheven, die was het hooft, 'ken was ick maer den buyck, daer 't meeste bier in l'ep, maer hy had voor ghebruyck, in sangh en klapperny, den meesten tydt te flyten.
Swyght, of ick sal een slot doen aen u backhuys smy.
't ghetal dat wast seer aen de vloot van Etterbeeck, Van Eylsen, Anderlecht, Pits af, ende Scharebeeck, En veel calanten oock van ander binnetappen, die sien ick nae den hoop al 't samen komen stappen.
Wat moghelyck dat volck ons t'seffens met ghewelt De helle winnen af?
Daer wy in zyn ghestelt, om t menschelijck gheslacht in d'euvigheydt te pla ghen?
't is wonderlyck om sien hoe dapper datse vraghen, Of geenen Leuvenaer, of ander lecker bier Daer ievers is te koop, wel hoe dan sal men hier oock sonder pot in d'handt soo langh en leegh staen gapen?
Soo schrecuwt den meesten hoop, de ander willen slappen, vermidts sy met den dranck sterck overladen zyn.
Veel C2v, p. 30 meester coenraedt.
Veel roepen, ay myn keel, wat drooghte!
wat een pyn!
Och daer is in myn stroot een extercogh ghewassen, die steekt ghe yck de droes, ick moeter wel op passen, en weyckens' in den dranck, of ick en heb geen rust.
Och vrienden, waerdy hier, en had geen drinckens lust.
Maer immers al den hoop en wilt niet langher wachten, sy willen in zyn.
Wat sy daer eerst versmachten van dorst, wat mynen sy, dat maer voor hun alleen De hell en is ghemaeckt?
Dees plaets die is ghemeen Voor jeder die hier komt, wy moeten't al ontfanghen, En niemandt laeten uyt, den eenen moet hier hanghen, En drooghen in den roock van brandende toeback, veel wordender ghevilt, en 't samen in den back, In adop' opghe ydt, veel worden met ons tanden Al levende verscheurt, om in ons maegh te branden, ghelyck in een forneys, dan wordens oock ghelost, En komen voor den dagh als bruyne verckens kost, 'k En haddde noyt ghedaen, dat ick u sou vertellen De pynen alderly die m'hier lyt in der hellen, maer ghy sults' al te mael d'een voor en d'ander naer Beproeven met goey staey.
Te meer want het is waer Dat ghy u Lysken hebt wel duysentmael bedroghen, En als sy 't u verweet, dan hebder om gheloghen, Ghy benghel als ghy zyt, jae doen sy voor u las, En in de kerck vast badt, hebt ghy berooft haer kas?
Spreekt, is het niet al soo.
Ken jy by Google? meester coenraedt.
K'en salder niet om liezen, Heer Duyvel, want ick merck, men kan u niet bedrie ghen, ick nam maer een pistool, het gheen ick heb versmeert Met joffrouw smoddermuyl.
Siet waer dat hy verkeert, en onsen penninck blyft die wy soo nauw bespaeren.
Dat mynen Man hier saet, ick ded hem oock verkiezen, al syne fielterij.
Maer Lysken, t is ghenoegh, t is beter dat men hem, van hier, op straet weet droech, k heb wat ghereedt ghemaeckt daer hy wel af sal slaepen, had hy t maer rechts in t lyf.
Coenraedt begint te gaan, het is nu drinckens tydt.
ghy moet'er aen.
Brenght ons ghesolfert bier, hy wordt gevangen bestaen, Salgaept, of met een tangh soo breken wy u tanden.
K'e laet my blaesen doch, ick sou myn tongh verbranden.
U tongh, dats niet een sier, gheheel u in ghewandt Dat moet al levende, tot polver syn verbrandt.
Drinckt segh ick.
Wel aen wie sou ick het moghen bringhen?
Sout u ghelieven eens?
Princkt, c3v, p. 32 meester coenraedt.
Drinckt, of men sal u dwinghen.
En belget u doch niet, al hebt ick u ghebrocht, want als ick eertyts op de banck te sitten plocht, 'k Had gheerne dat men my een teugh quam toe te bringhen, 'k Peys dat ghy oock soo zyt.
Hy drinckt.
Maer dat syn wonder dinghen, 't is reelijck noch, alleen het smaeckt sterck naer het kruyt.
Zy drinckt.
Drinckt voorts, noch eens, sa!
drinckt het suy.
Ver uyt, dat nu den huysraedt brandt.
Alle binnen, behalven coenraedt.
Hy is te seer doordroncken van 't bier van koeckelbergh dat daer is doorghesonc' ken, 'k en sal soo haest het vier niet nemen als ghy meynt.
Meester Coenraedt och hoe wordt ghy nu gepynt, yvel hoe!
ick ben alleen ghebleven, pestenaken, wat oubollighen dranck, hoe wonderlycke smaken, die bieren van de hell, sy gaen oock in de kop, och!
Waer ick.
toch in slaep soo hiel myn pyn wat op, my dunckt het sal wel zyn, myn hert beghint te rusten, iocht gaetjens valt al toe, my steken nu geen kusten.
G'en sult u doodt niet sien, soo ghy in slaep gheraeck.
Hy valt in staep.
Lysken en Margriet uyt, herkleedt zynde.
Sa Lysken, wacker aen, neem op eer hy ontwaeckt.
LYS ogle Meester Coenraedt.
33 lycken.
Hier lagh hy in dees goot, laet hem daer noch wat blyven.
Zy sullen hem daer nae den slaep sien uyt te dryven.
Lysken en Margriet binnen, laetende Coenraedt ligghen in de goot, en handt uyt komt al singende.
Myskens met u witte billen, sout ghy Hanneken uyt niet willen?
Handt uyt.
Wel wie ligt hier en slaept?
't is Coenraed of 'ken leef, op coeniraedt, wat een beest!
COENRAEDt in den droom.
Heer duyvel, och!
ick beef.
Als ick u maer en hoor, ké laet my doch wat rust en, een lutsken, dan niet meer.
HAND uyt.
Wat magh het vercken lusten?
Op, segh ick, gaen wy t'huys.
'k laet my voor een goot noch dienen, eer ghy my in de fornaisen stoot.
Hy droomt de beest.
Lysken en Margriet uyt.
't is tydt, laet ons hem nu gaen haelen HANDUyt.
Syn wyf komt ginder aen, hy moght het wel be taelen.
Maer Lysken, uwen man die leyt hier heel versmoort.
't is tydt dat hy ontwaeckt.
Hoort Meester Coenraedt, hoort.
Sy roept hem dees woorden in syn oor, ende hy ontwaeckt met verwondering.
LYS.
C. by.
Meester coenrae.
Hoe staet ghy soo en siet?
Seght eens ter goeder trouwen, ben ick noch in de hell?
Zyt ghy op rechte Vrouwen?
Of duyvels om myn ziel te quellen?
Heeft den dranck u lompe hersenen ghenaghelt aen de banck?
Staet op en maeckt ghedaen.
Soo magh ick 't dan ghelooven, dat ghy myn Lysken zyt, van onder en van boven, en ghy Margriet hand uyt, is dat u eyghen huyt.
Neen, 't is een vosse vel.
't ghelyckt u op een duyt.
Och vriendekens, o heer!
wat schroomelijcke dromen, zyn my in korten tydt bescheelijck overkomen!
Och gheeft my eenen stoel, dat ick een lutsken sit, my dunckt dat ick noch steck op des uer aen de spit, het braeyvet door de vrees ontslipt my langs de hielen, als ick maer eens en peys hoe dat my overvielen Die duyvels al te mael.
Wat hebt ghy doch ghemaeckt?
Ick was, 'ken weet niet hoe by hun in d'hel gheraeckt, Daer alderley ghespuys rondisom myn ooren swierden, Daer wel een milioen van dronckaerts t'samen wierden Voor eeuwelyck verdomt, daer quamen my bestryen De duyvels, hunnen vest dat waeren lochtfuseyen.
Hun ooghen enckel vlam, soo dat ick seker sagh, dat by goo.
Meester coenraedt.
Dat al hun inghewant, is 't dat soo heeten magh, maer vier en solpher was, sy wisten alle dinghen.
En wouden g'lyck een wis my tot de pynen dwinghen, Die soo besonder zyn, soo groot, soo veel derley, Dat ickse op twee jaer, en daer noch maenden by, Alleen niet voor de helft en sou ghesegghen konnen, maer hoe dat sy de straf, en al de pynen jonnen Aen 't droncken lien gheflacht, en hoe in 't helsche dal sy voelen spyt op spyt, en 't hooghste leet van al, Dat en sal ick noch nu, noch oock hier naemaels swyghen, of 't iemandt door tverhael ghenesingh koste kryghen, ghelyck ick heb ghedaen, och lieve vriendt hand uyt, Veel liever als goedt bier, en drinckt maer enckel kuyt.
HAND uyt, my dunckt dat het goet bier wordt slecht genoegh ghebrouwen.
Drinckt immers dan met maet, of 't sal u naemals rouwen HANDUyt.
Een stoop is oock een maet.
Voor my daer is myn handt, Och lysken twyfelt niet, ick vrees soo voor den brand, dat ick van nu voort aen gheduerigh sal sobreren, en noyt meer in den dranck myn gheldeken verteiren, 't is waer, 't is maer droom, maer leugens ende schyn, maer soudet, lieve Maets, oock niet een voorbod zyn?
HANDuyt.
K'e coenraedt, d'room is d'room, wat wild' u onderwinden, maer droomt en kact in 't bed dat suldy namaels vinden.
Ja dieu, ick gaen weer aen.
Aen my ghebeurt niet min Ick, meester coenraedt.
Ick vind 't in myn brocquil, en sitter midden in.
Werk uyt binnen.
't is waer hy heeft belooft voord aen wel te sobréren, 'maer 'k vrees hy met myn gheldt noch sal syn bors stofféren, dat maeckt my soo vergramt, dat ick hem synen baert vel soude rucken uyt.
Sa sa, hem niet ghespaert, laet ons syn huydt soo touwen, dat hy het langhen tydt ghevoelt en magh onthouwen.
Ghenaede, vrouwken lief, ick sal het weder doen.
Ghenaede gheldt hier niet, ons slaen sal u voldoen.
AEN-MERCKINGHE Op den Handel, en Wandel der Sattericken.
De beulen van haer eyghen selven, de welcke sich voegen ende hun leven aen stellen nae den leerreghel van den natghierighen Doctoor Alexander, syn Liefhebbers van't ghehemelte, ende niet van den Hemel, maer eylaes 't is een slechte maeltydt, 'seyt wys Hansje, daer de stockvisch het leste ghe recht is, willende hier deur te verstaen ghewen, het gheselschap dat al vechtende komt te scheyden, aenmerckingh op't leven der Satericken.
O scheyden?
daer van onse Drinckbroeders een schandelycke rol spelen.
keelgat!
keelgat, hoe veel honderde ducateurs hebt ghy sommighe kannelichters wel ghekost.
Het waer te wenschen dat sodanighe Ghesellen, die al hun gheldt aen natte waeren tellen, somtydts daer van eens de rekeninghe oversaghen, ick en twyffel niet of dat brassen en drincken soude hun mishaeghen, evenwel om myn plicht niet te vergheten, maer alle dinghen nae reden af te meten, vind ick my ghedwonghen, hun dit volghende, tot leeringhe te verhaaelen, te weten, Dat de wysheydt te deuren uytvlucht, daer de dronckenschap plaetse nemt.
Doch alsoo die herberghs ghesinden, in t wyngaertwaeter, en koeckelberghsnat, al hun vernoeghen vinden, ende dat de reden by die Maets geen plaetse heeft, invoeghen dat elck nae syn lust en welbehaeghen leeft, soo sullen wy dat gheselschap der ghekapte ghesellen, in t groot Schip der Narren stellen, ende volghens Heer Quintens bevelen ende ghebiedt, ver eeren met dit ghecken Liedt.
Overslucks ghy bacchus maeghen, weet of 't u komt te behaeghen.
LIE Digitized by google LIEDEKEN, op de wyse van Jooren wilde niet thuys gaen.
Omt al die zyt ghebooren Vyt Capricornus hoofdt, En die syt gheck gheschooren, en van't verstandt berooft, komt Dochters, Vrouwen ende Mans Tred' al aen desen ronden dans, haest u, past op.
Komt licht van kop.
Met al u grillen, kammen en brillen, en weyckt u pillen Hier in ons sop.
Omt juffrouw langhen bouwen, nu met u huycke uyt, Laet de baen niet verkouwen, Komt in Marcolphus schuyt, Komt Branderoott in dit pleyn, met al u Gecken groot en kleyn, komt wie ghy zyt, van ver, en wyt, komt Lys en Hannen, met pint en kannen, en klopt op pannen, trots wie het spyt.
Omt iennemoy van gompen, Ianhaghel en passchier, met al u vellen, rompen, komt aen vertoont u hier, komt schelen Dierick in de kat, Rogier bon temps, en Hannegat, maghere faes, met uwen baes, komt Hans van aecken, saerke van laecken, Wilt nu vry maecken een groot gheraes.
Omt al ghy Sottebollen, Komt iouffers van de stadt Met u fontainges, krollen, Komt raeskop altydt sat, Komt op gheblaesen, Edelman, Heere van pottem, ioncker kan.
klinght Soldaeten, Wilt nu niet laeten Te wesen bley.
V. 40 liedeken.
V. omt aen ghy Schotsche Venten, Die t al verkoopt, die Landen, huysen, renten, tot groot verlies verkoopt.
Comt dwersche hoofden coleryck, vermufte hersens fantastyck, comt wacker aen Droeskop Ariaen, en Hanne Iobben, en Ianne, steckt uyt nu Mannen De kermisvaen.
Omt rap betaelt u rinten Me den Heer Grote key, van al u sotte quinten, Grimmassen, en ghevry, comt Minnaers van den Brandewyn, ghelaesen Doctoor Heer Quintyn, Claes, ende Pier, Romme van Lier, hoofden van wille Iappen de Grille, spelt nu met Gille Op bas, en Lier.
Goo VII.
Ick een moet syn Courante, En ghecke proeve doen, bravade, sernade, sincquante, komt aen dan wil u spoen, komt kalvreminnaers, blind en mal, seer menighvuldigh over al?
Danst Ian de Sot met u Marot, huppelt nu sarke, met u ghevarke, en lys u kaerke tot in het kot.
Hier duer, sy gaen beginnen, wat merkt eens wat domme sinnen bewoonen landt, en stadt, kyckt hoe elck een spelt syne rol, Volghens dat hun lotert den bol, Merckt Kesie Louw Heer, en Mevrouw Hoe aerm, en reycken, Gulden, en weycken, t sotje laet keycken Nu uyt de mouw.
2 — LIEDEKEN.
't is tydt, schuyft de gordynen, het ghecksspel is ghedaen, De sotte Willemynen En die hun spoor ingaen, Vertrecken weder nuer haer kot met hun gheselschap, en Marot?
Anneke niet, van deughden licht, Creupel, en mancken.
Weerd saem twee blancken, De Maets bedancken Van het ghesicht.
KRISTII3 STARRERTREN, blyspel.
Koninkriet. ter bescherming van J. lescailje, op den middeldam, naast de vischmarkt, 1709.
COPYE VAN DE IRNVILEGIe.