floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Den Smidt onsluyt de kist en claes compter uyt met den mantel aen ende den silveren beker inde handt.
Wat droes wie comt hier uyt Susannes kist ghecropen ha ha ha seer nat en heel bedropen, wel Claes en sijde ghy't.
Iae Schouteth, als ghy siet ick sweet van bangicheyt, claes.
Het wert den hooghsten tijdt om my hier uyt te laeten, hier staen ick fraey en sien beschaemt in volle straeten, Griet.
Dat en can niemant baeten als my die heb den buet, claes.
Ick lagh my selven slap.
Hy rieckt niet al te suet, Steven.
Noyt sach ick sulcken spel dit is voorwaer wat wonder, claes.
Jae dat gheloof ick wel van boven en van onder ben ick bescheten Heer, en als een sop doorweyckt, 'k en ken my selven niet soo nat ben ick beseyckt, wel dit is seker moy, wat hebdy leeren vincken?
Claei.
Dat ghy ghesloten waert ghy sout wel anders stincken Dat haer den duvelschen ick wel bedropen staen Griet.
Wel schoonen fiel en schelm, moest ghy uy hoeren gaer, ghy vuylen roffiaen, wie sou u dat betrouwen schout.
K'en can van lagghen mijn selven niet meer houwen, griet.
Hy mach sijn moeyer trouwen, den vuylen hoeren sot.
Houd uwen smoel sottin ost raeckt in't selve kot, ghy sijt soo vuyl besuot als ick, om sulcken visschen, griet, claes.
Schoutb.
Te vanghen tooverers, vereerdin.
Ick sal my noch bepissen Van lacchen met dien Claes, dat hy soo staet bedwelmt, iae dat gheloof ick wel, dit feyt meer schelmt, als 't Borghemeestert Claes.
Soo soumense verrassen, die opghesloten sijn, claes.
Waer ick maer schoon ghewassen, 'k en souder niet op passen, stijn.
Maer, iaes seght eens wat 's dat?
Wat hebder med' te doen, kust altemael mijn gat Dat is ghenoech beclat, en al te seer bedoyert, waer hebdy dat ghehaelt?
Daermen heel nachten poyert.
Maer Claes ick staen versuft, schout.
K'wou ick u niet en kenden, k'wout oock wel dat de hoer den Necker eens mocht schenden Dan sagh ick hier een ende van Claes, t'is al van Claes, claes heeft dit al ghedaen, kust altemael mijn blaes.
Dat is den mantel Claes van mijnen rechten baes Waer hebt ghy die ghehaelt, dat wil ick u eens vraeghen, die en gaet u niet aen, iijs.
Ick doender u voor daghen, gy sijt een slimmen dief, griet.
Ghy vlught als ghy sijt 't is sijnen mantel die hy draeght tot uwer spijt, dus doet ghy vry u best ghy vlugh, ghy hoer en vercken, 'k hebt hem ghestolen soo ick hier ghenoech kan mercken, 'k sal hem in volle kercken noch trecken van sijn lijf.
Waer hebt ghy die ghehaelt.
Wel vraeght dat aen mijn wijf, den mantel hoort my toe, Griet.
Ick nem' het voor dees lieden, in kennis, luystert toe, ioos.
Wel wat sal dit bedieden Dit is mijn wijvens huyck, Griet.
Ghy lieght 't is van een hoer.
Ick wou dat u de droes oock inde kist eens voer Met allen u gheclap.
Stijn stil in d'ooren van Hans.
Ey Stijntjen swijght maer stil t'en can ons noch niet schaden, ick bid' u niet en lijdt, oft wy sijn sonder eer, en vallen inde boet, ick luyster meer en meer, naer mijn profijt.
Ick segh noch eens, ghy hebt den mantel my ghestolen, swijght segh ick oft ick tred' u onder mijne solen Ghy en cunt met den hals hem dat niet goet ghedoen Wel vuylen plompaert, ghy beest en plompen cloen Is dat u mantel niet?
ick sal hem weder crijghen, al cost het al mijn goet, Hans.
Ick bid wilt daer van swijghen, men vind wel desghelijckx, daerom ist mijnen niet, u man die heeft ghelijck.
Datmen voor ooghen siet Griet.
En sijn gheen loghenen, filin, en valse slender.
Ghy tooverers en hoer, ick maeck u terstont clender Griet.
Als eene weeghuys, en verset eens u peruyck.
Sy treckt haer de cap af.
Wel als ick 't wel besien is dit mijn vrouwen huyck loos.
Hoe quaemt ghy daer toch aen, dat sou ick gheren weten, als ghy in 't wachthuys by u Stijntjen waert gheseten Griet.
En dronckt daer med' den wijn uyt desen silv'ren croes Sonder te segghen eens ick brenght u, oft avoes En soumen soo den droes, niet weten uyt te manen, schout.
Comen in 't magasijn by nachten sulcken hanen, Griet.
Jae Heer, dat hoorde wel, schout.
Ick staen ghelijck verstomt, diel.
De baken worden hier wel wonder uytghepomt sthn.
Mijn Heer sy lieght daer aen, sy tracht u te bedrieghen, griet.
'k en sal om soo een hoer ghelijck ghy sijt, niet lieghen 't is waer het gheen ick segh, stijn.
U man is eenen dief Set hem vry in het cot, claes.
In 't wachthuys is gherief Daer sat ick liever in met Stijn in plaets van Hansken Steven.
Mijn Heer ick sien voor u hier noch een momme kansken, soo dit noch voorder gaet, schout.
Ick luyster scherp toe, Margriet ey seght my eens op wat manier, en hoe, ghy aenden mantel, en den beker sijt ghecomen, en oock aen dese huyck, Griet.
Die heb ick niet ghenomen, maer wel ghevonden aen de vest in 't magasijn, als Stijntjens meysen daer brocht eenen pot met wijn, En Hansken socht met stijn een blommeken te plucken, toen ick sat inde ton, maer 't spel en wou niet lucken, ick rammelden te seer, Hans.
Ick segh u swijght 't is vals 'k en ken den mantel niet, iijs.
Ghy lieght door uwen hals, claes.
Wat seght ghy vande huyck, seght Stijntjen ghy vuyl vigghen Stijn.
Claes die en ken ick niet, Griet.
En liet ghy die niet ligghen Met desen beker seght, ghy vlugh en vuyl fatsoen Hans.
'k heb met allen dit ghekakel niet te doen, ick wou wel datghe sweeght, ioos.
Ick kan dat wel ghelooven, en hebt dat niet gheseyt aen eenen dooven, claes.
Soo soecktmen te berooven u eer en op u hooft horens te planten, als Griet.
Als Griet daer onghenoot quam inde Bruyloft feest en wist t'quaet te beletten, Stijn.
Seght ghy dat ick aen Hans heb horens willen setten?
Dat wijst den beker uyt, stijn.
Margriet, ghy lieght daer aen.
Jae Stijntien is dat soo naer t'kinderbed ghegaen, ick sien ghy sijt een hoer ick moght u wel betrouwen, lichte schuyt dit spel dat sal u rouwen.
En oock aen mijuen fiel die naer den Schouteth ginck, maer t'was naer t'wach thuys met dees opghepronckte vinck, ick meynden dat ghy sout ter executie stellen u vonnis, eselscop, Hans.
Dat hebt ghy hooren bellen, en daerom sijn wy hier.
Wat is van 't wachthuys dan En is dat niet een sier, veerdin.
Iae om te brenghen uyt u vuyle hoeren treken, lijs.
Houd dat en dat ghy schelm, ick lagh mijn selven slap.
Wat duvel hoort my spreken, 'k sou u de leden breken en schaemden ick my niet, de schaemte haest verdwijnt als t'niemant niet en siet Datmen in sonden leeft.
Ick breeck noch al u koten, Houdt dat hout dat ghy boef, claes.
K'saet liever noch ghesloten als soo te sijn gheslaen, loos.
Ick ben wel ghepalleert Met stijntien mijne hoer, die met den nacht verkeert In 't wachthuys, 'k sal oock u rubben meten, als ick u heb alleen, Griet.
Dat 's morghen al vergeten, dus doet dat beter nu dan sien wy oock de clucht.
Ghy vercken swijght misschien heeft Hans u selfs bevrucht En my daer voor belieght, ghy moet my soo niet blamen, den pot sul hier van daegh den ketel gaen beschamen.
Griet is den oorspronck dat mijn eere wort besmet.
Griet is den oorspronck dat ghy gheene sond en deedt, Ghy valsche Barsabè.
Hoe, sou ick dat verdraeghen Ick segh u swijght oft ghy crijght van my duysent slaeghen Dat wil ick geren waeghen, houd dat onnutte prij Dats goet, ick bid u geeft het vercken wat voor my, sy heeft het wel verdient, stijn.
Ick sal u noch verslinden.
Doet vry u best ghy sult haest uwen meester vinden Vechtende binnen.
K'bijt u de stroot noch af.... .
Een vuyl onnutte daedt Hoe stil die wort ghedaen, haer selven stets verraedt.
NAer 't EYNDE.
Digitized by google naer 'reden.
Hier heeftmen u verthoont de vuylicheyt der sonden Die aen een teere siel can gheven duysent wonden, hoe schroomelijck dat is de uytcomst van haer quaet Waer door, segh ick noch eens, de siel verloren gaet, Besonder als den mensch door sijn onkuysch ghedachten En onghebonden lust, d'onkuysheyt niet kan wachten, Waer door hy valt in schand', in schaemte, vrees, en pijn, Denckt hoe beschaemt de fiel voor Godt moet naermaels sijn.
Valt hy op d'aert beschaemt voor menschen, het can wesen Dat hy noch door berouw dees schaemte sal ghenesen Maer sterft hy inde sond' hy blijft voor eeuwichlijck Voor Godt den Heer beschaemt, die hem uyt 't Hemelrijck laeght naer de duysternis, hier door heeft willen leeren Den Componist, hoe dat wy 't herte moeten keeren Tot d'edel suyverheydt, en houden onbesmet zijn siel, hert, en ghemoet, om 'tfuyver echte bedt Door vuyle driften van onkuysheyt niet t'ontwijen, soo sal den mensch hier noyt, noch naermaels schaemte lijen Maer groeyen inde deught, die noyt en wordt ghesnoyt, Soo langh ons hert met vreught in deughden altijdt groyt.
Vidit, approbavit, A. V. E. A. L. C.
HET HUUWELYk A DOOR 12 WEDDENSCHAI KLUCHTSPEL.
—— —— IN 'sGRAVENHAGE, by JACOBUS GEZELLE, boekverkopes in.
't kort Achterom, 1718.
Digitized by google opDRACHt AAN DEN HEERE JAKOB VAN RYNDORp.
MEESTER VAN DE HAAGSE, en LEIDSE, SCHOUWBURGEN.
Eer RYNDORp, die Parnas dus lang hebt helpen schraagen, en noch met luister naar den krans der dichtren streeft, daar 't Haags, en Leids Tooneel, geruigenis van geeft, die, aan uw vlyt verplicht, van uwen lof gewaagen let kan myn Zangeres op 't allerhoogst behaagen, Die op een laage trant in uwe schaduw zweeft, Dat zy dit Kluchtspel, 't welk niet veel om 't lyf en heeft, let eene eerbiedigheid uw heusheid op mag draagen.
Zy weet wel dat ze u hoorde op smaaklyk dichtbanket, een Staatsspel, ryp van zin, op hooger toon gezet, e nooden maar zy voeld die kragt zich noch ontbrecken.
Neem in voldoening van een lang genoore gunst, dees kleene erkentenis, gering en slegt van kunst, of tyd, en arbeid, haar heeft beter leeren spreeken.
Jage, den 12.
J. v. hoven.
April 1718. vertooners.
GRINALD, vader van Izabel.
Izabel, Dochter, ANGNIEt, meid, van Grinald.
JORIS, huisknecht, LEONARd, gezusters.
ANTONIA, ADELAAR, minnaar van Izabel.
Kostant, vriend van Adelaar.
Het tooneel verbeeld een kamer in het huis van Grinald.
Het Kluchtspel begind, en eindigt in den dat het vertoond kan worden.
HET HUUWELYk DOOR WEDDEN CHAP KLUCHTSPEL.
GRINALD, joris.
O, hebje dat gewed Sinjeur?
GRINALD.
Ja, joris, ja, het is 'er deur, gy zult de Juffers haast zien koomen, dies sta niet langer hier te droomen, maakt alles vaardig zo 't behoord.
Maar met je bliefte noch een woord.
My heugd hoe dat ik eens voor deezen, In Gerge Gierit heb geleezen Een spul, dat ze op t Komedie Spul Wel speulen, en hoe dat die sul Wedde om een zakje dikketonnen En toen hy docht het was gewonnen, Verloor by t juist, die slegte bloed, Want zyn Kouzyn van Kalikoet, dat was een platje van.... van Loenen, Die vente knollen voor citroenen, En stuurde Joris, myn genant, Om gulde water slegts van kant, Wyl Karel er zich zelf in draaiden En naar zyn zin het naatje naaiden.
En schoon, oom luikes niet en wou Verstaan, als dat hy wedden zou.
En zien voorzigtig uit zyn oogen, het hulp niet, hy wier mooi bedroogen En rammelde als een rommelpot, en joris keek gelyk piet snot, om dat hy Kaatje niet kon krygen, GRINALD.
Al lang genoeg wilt daar van zwygen.
Altans hy was de wedding kwyt, dat gerge gierit noch wel spyt.
Wat leg je my aan 't hoofd te lellen?
Dat zyn maar sprookjes, bagatellen.
Het kon hier noch wel flimmer gaan, Daarom, sinjeurtje, laat je raan.
Meen jy, dat jou die drie Godinnen, Wanneer je spreekt, maar zullen minnen?
Al heet je al ryk, ik loof het niet, neen, sjcurtje, dat is nooit geschiet, ik zal het jou wel doen gelooven.
Jou vonk is immors al aan 't dooven.
Wat zoude zulke meisjes, groen En jong, met doove koolen doen, wou jy daar mey haar vuur doen branden?
Praatpisjes, neen in deeze Landen, zo wil dat jonge goore goet, wat anders als het trouwen moet.
Warentig, Sjeur, t is al verlooren, je zult dat gaatje niet ligt booren.
Ik zou veel liever met fatzoen.... GRINALI.
Zeg eens, wie raad u toch zo koen, jou neus in myn geheim te steeken?
Hoe, zou ik dan niet moogen spreeken, wat zou ik met myn spreeklid, dan Uitregten?
Wel myn goeije man, ik ra jou, als je weet, ten besten.
Ik zeg noch eens zwyg, voor het lesten.
En laat Angniet op staande voet, hier by my koomen, hoorje?
Goet, ik zel Sinjeur hier in geryven.
Nu ras dan, joris, moet ik kyven!
Dat is een man als ik gebruid, die in zyn dienst heeft zulk een guit, Die slegts de kost verdiend met eeten, En beter als zyn Heer wil weeten!
Doch laat ik denken hoe 'k deez dag, Een Bruid, en 't wedspul winnen mag.
T is dubb'le winst, of dubb'le schaden.
Ik vind me 'er vry wat me 'er beladen, twee duizent pond in spesie, 't is a.
Al wat te grof gewed, dat s wis. Des moet ik met bedaarde zinnen De zaak, gelyk t behoord, beginnen, En doen eens aan Angniet verstaan.
Maar 'k zie daar komt zy zelf al aan.
GRINALD, ANGNIET.
Jeer, na 'k van Joris heb vernoomen, zo moest ik haastig by u komen?
Angiet, ja, k heb uw hulp van noón.
Myn Heer, k sta onder uw geboon, dierhalven kunt gy maar gebieden.
Gy weet ik wagt hier vreemde lieden, Den Heer Konstant, en Adelaar.
Dat weet ik reeds, myn Heer, dat s waar, GRINALD.
Nu, myne Dochter wagt op heden, Bezoek van juffers, dat s de reden, waarom dat ik u spreeken wil.
Als 't u belieft, ik zwyg al stil.
De drie Gezusters zullen zaamen Hier koomen, maar je kunt niet raamen, om welke reden zulks geschiet?
O neen, myn heer, dat weet ik niet.
Digitized by Google door WEDDENSCHAP.
Wel hoor, ik zal het u dan zeggen, En u 't geheim daar van uitleggen.
'k beloof u, kryg ik 't naar myn zin, een bruiloftstuk.
Hoe, heeft de min, die kwa karonje uw hart bezeeten?
Dat denk ik niet.
Ja, wel te weeten, ik ben verliefd op drie gelyk.
Wat zo, myn Heer, dat s zet en stryk, gy die reeds hebt ruim vyftig jaaren, Zou jy t met één niet kunnen klaaren?
Ik wilder ook niet meer als een, En ben daar ook wel mee te vreën, 'k wil zeggen 't kan my niet verscheelen, wie dat myn minnewond wil heelen, Want Leonoor, en Alida, als ook, Mevrou, Antonia, zyn alle drie beminnens waardig, Opregt, en deugdzaam, en goedaardig.
En wat noch meer is, 'k heb gewed Deez' dag te trouwen.
Dat is net.
De min, ik zie t, heeft vreemde stuipen, en wil in alle gaten kruipen.
Wat geld de weddenschap toch Heer?
Twee duizent pond, geen oortje meer.
Daar wou ik ook wel eens om trouwen, a.
En wel een man drie vier om houwen, ja, al was jy 'er by, wel hoe, brui jy maar met je stompje toe.
Eén van de drie zal 't ligt wel waagen.
Maar wie kan u wel t meest behaagen?
'k zweer alle drie al evenveel.
Neemt ze alle drie dan tot je deel.
Neen, 'k zal my wel met een belyen.
Maar wie is 't die je hebt gaan gaan vryen!
Noch geen van alle malle meid.
En jy wilt trouwen?
Hoor 'k zal de waarheid u verklaaren.
Konstant, en Adelaar, die waaren, Laast op een plaats daar ik ook was, en t kwam zo in de praat te pas, Na dat men t glaasje ruim geleegt had, En al wat dikwils uit geveegt had, Van trouwen, en van vryery, ik was gelukkig, zeiden zy, Indien ik kon een Juffer vinden, Die zich aan my zou willen binden, Door t touwetje van de echte band, in t kort ik wier van dat verstand, Dat my noch wel een wyf zou passen Schoon my de jaaren wat verassen.
Ik wedde tegens haar lui dan, Een woord een woord, een man een man, dat ik op deezen dag zou trouwen, waar op 'k twee duizent pond ging houwen, door WEDDENSCHAP.
11 met een van de drie zusters.
Nu heb ik door myn Izabel, Myn Dochter, haar lui hier ontboden, En zamen aan myn huis doen nooden.
Myn dochter zelf weet niet waatom.
Hoe droes bedenk je 't toch zo krom?
Ja meid, zo staat het werk geschapen, 'k Moet deezen nacht by 't meisje slaapen, En trouwen, of ik ben het kwyt.
Jy hebt noch geen van drien gevryd, Noch nooit uw liefde laten blyken, en meen je 'er zo mee heen te stryken?
De jonge juffers willen graag, wat lang gediend zyn.
En van daag Zo wilje eerst vryen, slaapen, trouwen?
En waarom niet?
Maar 't zel je rouwen, de drie Gezusters, als je weet, zyn vry wat spytig.
Niet een beet, ik zal ze zoo veel te eer bepraaten.
Zy zyn wat schaars voorzien van plaaten, Doch niet te min van groot fatzoen, en 't geld daar ziet men veel om doen.
'k zal by duary baar beloven Vier duizent pond, en daar en boven, ook noch een schoon juweel aan biën, zo kan ik 'er een gat in zien.
En ieder, om haar staat te houwen, zal even happig zyn tot trouwen.
En 't spreekwoord zeid, is de eene traag, een ander is weer ruim zo graag.
Dat is wel waar, maar het is heden, Al meer dan zestien jaar geleden, Dat gy uw Vrou verloor, zo k meen, En al dien tyd hebt gy alleen, En zonder minnery versleeten, Des is het kunsje u al vergeeten.
Jy weet niet meid, hoe een oud man, Naar alle ding zich voegen kan, En 't in de regte plooi ook schikken, ik zal dat noch wel mooitjes flikken, Dat zeg ik en dat zweer ik jou.
Ja schik jy 't in de regte vou.
Doch telde je wat minder jaaren, 't was niet te slimmer.
'k zal 't wel klaaren.
Pas jy maar op, en doet maar al Het geen, dat ik u zeggen zal, ik zal je een braaf stuk geld vereeren, En ook voorzien van nieuwe kleeren, 't Gaat toch met eene ruusie deur.
VIER Digitized by google door WEDDENSCHAP.
GRINALD, ANGNIET, joris.
Onstant, en Adelaar, Sinjeur, staan in het voorhuis met haar beiden, Wil ik ze, Sieurtje, binnen leiden?
Neen, neen, dat zal ik zelf wel doen.
ANGNIET, joris.
Jonnietje, geef my eens een zoen, ik zel je er zes weerom vereeren, en noch een heel mooi kunsje leeren.
Wel neus met falbelaas, zeg eens Wat zou dat zyn? oRIS.
Wat ongemeens.
Hoor meisje ik zel het jou ontfouwen.
Ze zeggen dat je haast zult trouwen, zeg zuikerbekje is dat wel waar?
Dat raad je niet.
Bekend het maar.
Je bent, geloof me, een heel zoet mensje, En vry wat naau van konzekwensje, zeg mag ik mee te bruiloft gaan, zo zel ik ze op de leest eerst slaan?
Het HUUWELYk 'k versta me noch zo wat op 't lappen.
Je meend om als een zot te snappen, niet lobbes zonder ingewand?
Loop keuning van luilekkerland.
Was ik eens Keuning van myn leeven, Ik zou myn Septer aan jou geeven, bylo dan was je een Keunings bruid.
Jou Septer!
Foei, die hoest ik uit.
Jy zingt gestaag het ouwe liedje.
Maar hoe zo gemelyk Angnietje?
Loopt voort naar agt'ren kwibus, of.
Zie toe, en maakt het niet te grof.
Neen, 'k wou het liefst wat fyntjes maaken.
Wel vent, zo jy my aan durft raaken, haal ik jou de oogen uit de kop.
Kyk, ze is zo weigrig als een klop.
Maar 'k zel aan alle menschen zeggen, En zelf van haar tot haar uitleggen, 't Geheim van gelegenheid, je weet wel wat je hebt gezeid.
Dat zel ik nou wel zwygen.
En waar wou jy my meê betygen?
Zeg snotneus, ouwerwets fatzoen.
Digitized by google door WEDDENSCHAP.
Of jy wat scheld, ik zel het doen.
Jy hebt, t is noch niet lang geleden, maar kom laat ons weer zyn te vreden, myn krullebol, myn smoddermuil.
Maar wat heb ik gezeid, zeg uil?
Dat wou ik wel eens van je hooren.
Wort toch niet boos myn uitverkooren, ik heb 'er maar wat meë gegekt.
Myn windaas die myn hart op trekt.
Myn zeilsteen van myn yzer mesje.
Verkwikster van het beele resje De liefde wroet my door de huit, En kruipt 'er met geweld thans uit.
Indien jy noch een woord durft spreeken, En my het hoofd met talmen breeken, zal ik jou met een brandhout staan, dat jou de liefde zal vergaan, en doen haar, doot gestadig kuipen, weer in jou ouwe wambus kruipen.
Verstaje dat wel?
Dag hofstee, k heb je meer gezien.
Jet blykt hier dat men eerder heden, Wort van een drekkar overreden, als van een koets van groote staat, in der daad, het meeste blaeten, schreeuwen, spooken.
Nou hier een speldje by gestooken, Dat zal het best zyn laat ik zien, Hoe ik myn bruiloftstuk verdien, En passen op, wat kan t my scheelen, Of t Heerschop wil voor minnaar speelen, En trouwen met een jonge meid, Gelyk hy zelven heeft gezeid.
Als k daar myn reekning by kan vinden, door schyven maakt men goede vrinden.
Maar 't raarst is, dat het gants gezin, Dat hier in huis woond, brand van min, myn Heer, hoe oud, wil noch gaan paaren, zyn Dochter, schoon noch jong van jaaren, is sterk verliefd op Adelaar.
En onze joris, die voorwaar, het voorbeeld is van alle gekken, wil me mee al aan dat lyntje trekken.
En ik, ik voel my ook zomwyl Zo kluchtig, 'k gis een minnepyl, is my mey door het hart geschooten.
Maar... 'k zie de deur daar ope stooten.
GRINALD, ADELAAR, KONSTANt, ANONIET.
't is, wel te weeten, 'k zeg 't als noch, ik ben een vyant van dedrog, en zal u in het minst bedriegen, ik haat om met voordagt te liegen, zy zyn tot noch hier niet geweest.
ADELAAR.
Wy zyn, myn Heer, ook niet bevreest, dat.
streeken Dat gy ons zoud door een'ge Bedriegen.
KONSTANt.
Dat is nooit gebleken.
Wy hebben wel gewed, dat 's waar, En als ik my rond uit verklaar, ik heb geen roukoop van deez' zaaken, en ben benieut hoe gy 't zult maken.
Dat zal je lui in t kort bezien, want t moet toch dezen dag geschien.
Ik, of gy beiden, zult het winnen.
En 'k zal met al myn zeve zinnen Myn best doen dat ik winnaar blyf.
Twee duizent pond, en een jong wyf Te winnen, t zyn geen vooze knollen.
Myn hunwlyks paardje wil aan t hollen, Dierhalven wou ik dat ik al, het beestje had gezet op stal.
Ik denk zy zullen niet lang toeven?
GRINALD Geenzints, dat zal ook niet behoeven, zy zullen ongetwyfelt, hier Wel wezen, binnen een kwartier.
Gy beiden kunt, terwyl wy spreeken, u op dat kamertje versteeken Daar gy ons mak'lyk kunt verstaan, En hooren wat 'er om zal gaan.
Wy zullen ons dan daar onthouwen, En op uw heusheid ons vertrouwen, en drinken een betelje wyn op 't goet sukces.
B4v, p. 17
Het HUUWELYk GRINALD.
Het zal zo zyn.
Angniet, brengt zes boeteljes boven.
En als je die hebt op gekloven, zal 'k u bezorgen van noch meer.
Heel goed, dat zal wel gaan, myn heer.
Maar sta my toe dat ik mag vraagen Schoon gy my vaak hebt afgeslagen, of 'k niet mag hoopen op uw kind?
Gy weet hoe ik haar heb bezind.
Neen, neen, dat is my lang vergeeten, en 'k wil 'er ook niet meer van weeten.
Ik heb 't u meermaals doen verstaan, dat zy zal in een klooster gaan.
Wat zou dat kleuter doen te trouwen?
Myn Heer, Grinald, dat zou u rouwen.
Uw eenig kind, wel foei, 't is schand, gy hebt daar toe te veel verstand.
Ik hoop, myn Heer.... GRINALD.
't zyn bagatellen.
Hoor Adelaar, wilt my niet kwellen.
Ik wil 'er niet van hooren, 't is al wat je daar van pruat toch mis.
Digitized by goog ACH door WEDDENSCHAP, ACHTSTE TOONEEL.
GRINALD, ADELAAR, KONSTANt, ANGNIET, joris.
Daar s voor een tritsje van Godinnen.
Sinjeurtje lief, drie engelinnen.
Drie lekkre naarsjes van kandy.
Drie kommetjes met ryst en bry.
Drie tronetjes zo zagt als fullep, met meerder kleuren als een tullep.
Drie alderliefste gatjes, waard, dat ieder met een Keuning paart.
In t kort, drie vuurge tontel doosjes, drie smoddermuiltjes, ja drie roosjes, drie anjelieren zoet van geur.... GRINALD.
En is dat noch niet uit Sinjeur, of zal het ook noch langer duuren?
Wel wat zyn dat nou weer voor kuuren, dat je iemant in zyn reden stoord?
Dat doen geen brave lui.
GRINALI.
Gaat voort, jou luizebos, fluks uit myn oogen.
Hoe, zou ik dan niet zeggen moogen, als dat 'er Juffers zyn?
Je bent myn voogd niet, noch myn vaar, al ben jy t Heerschop, zou ik mienen.
Eer dat ik langer zoo wou dienen, k vrees liever naar Janstinje toe.
Ik ben jou knorren lang al moe.
En ik jou praat, jy zult vertrekken, Patroon, en uitschot van de gekken, oRIS.
Ik ben zo gek niet Sjeur, als jy.... zegt dat ik ben, geloof dat vry.
Gaat heen, of 'k zal u zo doen kloppen.
Neen, neen, ik hou niet van dat soppen, ik ga dan liever, dag Sinjeur, Gendag, Angnietje, myn monkeur.
GRINALD, ADELAAR, KONSTANt, ANGNIET.
Dat beest doet niet als tegen blaffen, maar 'k zal daar and're raad in schaffen.
Nu laat dat daar, t wort tyd, wel aan, dat wy te zaamen boven gaan.
Dat s goet.
Nu zal het spel beginnen.
Angniet, gaat met de Heeren binnen, en brengt de wyn, die k heb gezeid Naar boven, kom, in haastigheid.
Gewis, dat zal ik heel wel maaken.
Digsteres door WEDDENSCHAP.
21 ADELAAR.
Nu, Heer Grinald, pas op uw zaaken.
TPENDE TOONEEL.
Wat raad nu, om met goet fatzoen dit werk, behoorlyk at te doen.
Nu dat het 'er op aan zal koomen, begin ik voor 't vervolg te schroomen.
Ik dien de juffers een voor een, apart te spreeken, zo ik meen, en willen zy niet naar my hooren, Zo is het al den brui verlooren, de wedding ben ik zeker kwyt.
En dat my noch het meeste spyt, Ik zal voor ieders spot verstrekken, en elk, die t hoord, zal met my gekken, En zeggen, Heer Grinald, is mal.
Myn heer, de wyn die is 'er al.
Neen de Gezusters doen u vraagen, Zo haar prezentie u kan benaagen, Dat gy haar toch dien eer aan doet, Van mey by haar te koomen.
Goet, geef jy aan Leonoor een teeken, dat ik haar hier alleen wil spreeken, en zeg haar stil dat ik haar wagt.
Myn Heer, het wort terstont volbragt.
U tal de does op stelten ryën.
Ik in myn onden dag te vryen!
'k weet zelf niet wat ik al begin.