floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat begeerje, dat gy verzekert zyt?
Een zakje schellingen, en drie wecken tyd.
Den eisch ik reedelyk, maar om niet te storten, blyft 'er wat over dat zal ik weer korten.
Niet meer als billyk, ja, tot een duit.
Ligt vind ik goet ras, en ik ga niet eens uit.
Zomtyts worden er hier wel verkregen.
Veel Heeren zyn 'er vaak meë verleegen.
Men kan het niet weeten, laat my de zorg, het zakje voor myn dienst voor jou borg.
Wel verzonnen, uw eisch is ter eeren, wie dogt in een stal zo veel wysheid te leeren, ik twyffel of de school hier wel zo veel weet, jy hebt jou tyd by het vee wel besteed.
Ga met my, om de vast penning te halen, 'k Heb geen schroom, de Bruid zal het my weer betalen kom aanstonts meê, 'k heb niet veel tyd.
Ik ben gereed, zo gy het maar zyt.
Ik zie myn tuinier, hoe zal dit hier dagen?
Wat roept hem in steê!
ik mogt 't hem wel vragen.
Maar 't is nu myn beurt niet, ik spreek hem flus wel.
'k verlang na myn Bruid, voor het eind van dit spel.
'k zal hier strak met een Notaris verschynen, die zal 't restant van myn schroom doen verdwynen. vervolg van de eerste en tweede Geveinsde Kwaker, 48 ZEEVENDE TOONEEL.
KEES met een vlesje, en ARY.
Gy Ongen, dit wagten duurt al wat lang, de Heeren zyn traag en droevig van gang.
'k heb al een pypjen of drie zitten smooken, en al een stoop in de maag gestooken.
'k heb in lang niet een roes gehad, het smaakt zo, een glaasje voor 't vat.
Deeze vent loof ik, zal de cys niet veel laten.
Daar valt niet te pylen in groote vaten.
Dit is een grossier, geloof ik, in 't nat, en die tappen al meê, als de rest in de stad.
't is goe koop, voor een kan maar een zesje, Breng dat jou Moër, zie daar is een vlesje, daar zalze niet om kyven, al wort het wat laat.
Maar wie daar?
't is onze Robbert, myn maat, die zel het nat ook wel willen proeven.
'k mag met die jongen hier binnen wat troeven.
ACHSTE tooneel.
KEES, ARY en ROBBERT.
VVO Robbert myn broertje, dat wil juist zo zyn, LX nooy u op een glaasje, hier taptmen goe wyn.
Kom, lanst een pypje, treê met my binnen, toebak verlustigt, en wyn streeld de zinnen.
Ik moet hier wagten, k heb platen genoeg, geen beeter zintenel als een lekkere kroeg.
'k Heb al een stoopje op voorraad gedronken, 't huis moet me tappen, en hier word geschonken.
Hou me wat zelschap, 'k heb al een rocs.
Hier niet te trentlen, kom leeg ook een kroes.
Wel keesje zo vroolyk, wie moetje dan wagten?
Jou hier te vinden, maakt vreemde gedagten!
Digitzed by google ik.
Ik dogt jy waart buiten, en onze baas op het land.
Zo vroeg we 'er in steen!
verligt myn verstand.
Wie heeft u hier op schildwagt bevoolen?
Weet ik het, twee Heeren, dog mild, by myn zoolen.
'k zie na de lui niet, maar wel na haar geld.
Wat raakt het, wie my hier heeft aangesteld?
Een Zoldaat voor vyf stuivers, moet schildre en trampen, en ik win lobben, met zuipen en dampen.
Kyk, dit zyn Heeren, voor wien dat ik dien.
Ik heb 'er in Jaren zo mild niet gezien.
Hier moet wat schuilen, dit's wat te zeggen.
Wie weet, by St. Lubbert, hoe de zaaken hier ieggen!
Hier een op schildwagt, en dat in dees buurt.
Waar hebben die Heeren u dan gehuurt?
Laat ons maar veegen, wat raakt ons de Heeren, t zyn mannen met eeren, en al waren het schelmen, wat leit ons er an, dit maakt van een guit, een goet eerlyk man.
Ik denk nog meer aan die maats te verdienen.
Die my betaald, is de keel ligt te lienen.
't Gebod is hier verstandig, dat neem ik ook waar, myn keel word meer knorrig, kom binnen, myn vaar.
Wy zullen hem daar best te vreeden stellen, de rest, zal ik u onder een glaasje vertellen.
'k zie daar een vrouwmens over de deur, die moet ik eerst spreken, ten dienst van Zinjeur.
Ik kom zo strak by jou, laat terwyl tappen, wy zullen dan nog een deuntje snappen.
Dat gaatje voor, ik wagtje dan strak.
In minder als de helft van een pyp toebak.
Vaartje, gaan wy niet haast na buiten?
Hou jou bek, of ik zelze met vuiste sluiten.
Wagt my, tot gy die Heeren ziet.
Vervolg van de eersle en twerde geveinide kwaker, 50 negende tooneel.
ROBBERT, GRIET over de deur, ARY veer de kroog.
Ga ik je weër zien, myn zuikerde Griet?
Myn bolle buije, met sulpe wangen.
Myn oog blyft staag op jou schoonheid hangen.
Wat golft het lekker, en zagt om jou hals.
Die boezem en schouders, wat toone zy mals!
Wat of de vermaken, ons daar meë belooven!
Uw blankheid gaat het sneeu ver te booven.
Dat u een Vorst zag, hy steeg van zyn troon, en hy boog zig voor u, als Godin van het schoon.
Nu, dog myn meester, hier vleis zal verwerven, zo laat zyn knegt zonder brood niet sterven.
Dat's een vryagie, wat kweld my dien bok, benje niet voldaan, zoekje meender van de stok?
Zult gy uw bek nooit die fratzen ontlossen?
Of moet ik 'er buiten het schurft weezen of rossen?
Kom zoetert, blyf nog een oogenblik staan, ik zal een gezonder gang metje gaan.
Zy moet gezuivert, die wassel met tanden, Ik zelze wel schuuren, met hout, of met handen.
Brui hier van daan, en spreekje nog een woord, wees niet verleegen, zo help ik jou voort.
Dat leste woord klinkt, og wout gy my helpen?
Gy zout myn wonden geneezen, of stelpen.
Aanloklyke Grietje, myn blinkende zon, gy schynt my een leevende nectar bron.
Wat zou ik een vreugt in myn adren voelen?
Mogt ik myn dorst op uw lippen verkoelen.
't zal my niet deeren, myn opperste lust, al zyn 'er meër op die boorden geblust.
Ik zeide het u flus, ik ben ook goetaardig, Uw heusheid is het ook dubbel waardig.
Versmaat my niet meer, uw Robbert is vroom, en red hem eens uit deze dwarrelstroom.
Ik zel jou redden, vuilblasfende reckel, Ben jy dorstig, zet jou gat op een heckel, zel 'er koomen, en stroomen genoeg, en zuip datje barst, aan het nat van jou kroeg.
Voor de rest, zal ik u uit die stok weer wat tappen, dat zel den dorst ook al vry wat verslappen.
Sta vast met jou bek, nou opend de kraan.
Hoe, gaat gy loopen?
'k zeg, luishond blyf staan.
Robbert myn zoete Grietje, 'k ben wel te vreeden.
Meer gunst u te vergen, heeft inzigt nog reeden.
'k zal u niet meer vergen, als nog eens op dees da Ik draag uw heusheid te veel ontzag.
Tot flus, ik vergader terwyl myn zinnen, Dan zullen wy welt van meet af beginnen.
GRIET alleen, ARY voor de Krueg.
't is goet dat de jakhals zyn afscheid nam.
Ik zou hem geblust hebben, die dorstige vlam.
Komt hy my flus weer op nieu bestooken, zo zal ik zyn honger, een papje kooken.
'k zal hem niet waarschouwen, die lastige gek, maar gieten 't hein warm, tusschen hals en nek.
Nu laat ik binnen op de vrinden gaan passen, myn juffer mogt ons hier weer verrassen.
't is ook tyd voor een kopje tee, en als 't ons mag beuren, wy flobb'ren meë.
ROBBERT alleen, ARY voor de kroeg.
Wat is een varken!
ik heb staan luistren, dat kreng met 'er bek zou de Waereld verduist'ren.
't is een vermaak, zulk een vrouwmens te zien, die zou een kaerel, eerst tanden bien.
Wagtje voor Grieten met zulke gaven.
Dit zoort doet er mans na den afgrond draven.
'k heb wyze en groote mannen gekend, die zyn bedurven, door dit zaat, van 't zerpent.
't is tyd om by Kees nog een slokje te halen, En te verneemen wat hem hier doet dwalen.
Ary, ik komje zo strak weer by.
ARY alleen.
OG, ik vrees voor myn mortje haar razerny.
Ik moet hier droevig wagten, en klagen, en tot myn loon, wagt ik een huit vol slagen.
Maar zie daar onze baas, nog geen plagen genoeg!
Wat zou hy zeggen, myn Vaar in de kroeg 'k Verschuil my niet agter, hy zou op my kyven, en myn Vaar ligt aanstonds den hof uitdryven.
DIRK alleen, ARY verschoolen.
Myn pestige jongen, ik vind hem niet t'huis.
Wat brouwen die bengels ons hartzeer en kruis?
Terwyl hy op my, en myn huis moet passen, zo zit hy ligt op een glaasje te vlassen.
Myn tuinman ook onverwagt in de Stad!
Hier hompelt het zeker in dit of dat.
Wie weet of dees twee zig flus niet bespraken, Om een out Jonasje nieu te maken?
Dat zou niet lukken, ik depescheerde hem strak.
Maar de schrokker, heeft reets myn Geld in de zak.
Schoon vaak myn geest op t compas is gebleeken, zo vind deze fielt nog al konstiger streeken.
Dat mag niet weezen, na onze leer.
Geen knegt mag wyzer zyn als zyn Heer.
Ik derde blyspel.
Ik zal wel agter het zaakje koomen.
Die schurk, op zyn tyd mag myn vuisten wel schroomen.
Maar holla, de gramschap diend ons hier niet, wat bezadigt in zyn leed en verdriet.
Eerst driemaal het ABC overleezen.
De notaris, zal ook hier aanstonts weezen.
Kom na de Bruid, en spoeyen ons werk.
Vaste banden, maken ons sterk.
Als het getekent is, zal ik wel slapen, 't Geluk heeft my tot een groot man geschapen.
De voorloopers zullen 'er haast by staan, dan zal myn ziel op een kruiwagen gaan.
Dats aan de klopper.
Voorzigtig te raken.
Wy moogen daar niet veel geluit meë maken.
Sta by myn geesten, verzel myn gedrag Op dat ik eens gelukkig weezen mag veertiende tooneel.
GRIET en dirk, ARY verschoolen.
Enje daar weër breedhoed?
wat hebje te veilen?
Hoe komje by onze juffer weer wat lollen of kweilen.
Dat malle teemen, die gemaakte stem, Vind by verstandige geen agting nog klem.
Spreek uit de borst, wat hebje te zeggen?
De mond van de hel, moet in dit monster leggen.
'k zal haar betalen, maar ik veins my als nog Wel dogter, of anders vuiltandige zog Is dit uw last, my zo bitzig te vragen?
Hoe anders, aan zulke kankers en huizen plagen?
Ommers waar jy jou voeten of klauwen in zet, Daar word het bedroogen, vernield, of besmet.
Het hart zit jou zo laag niet, als het schynt te vertoonen, 't is om het Goud alleen, jou gefronste koonen.
Vermogt het jou staat, dat geteem moest van kant, Geen pest is zo groot, als geveinstheid in 't land, zonder dat, schoon 'er veel door zyn bedurven, zo waart gy voor lang al van honger gesturven.
Dat is een tadde, met een verderflyke tong, k Wou er de beul die ten hals uitwrong.
Waar is jou juffer, wat valt hier te schelden?
Dit lastren, zal ik u doen vergelden.
Nu dryft zy boven, uw schyn vroomen aard, De neevels voor t'sn, zyn nu opgeklaard.
De gramschap, ontsluit deze zwarte gordynen.
Nu toond gy het geen, gy ons nooit wil schynen.
Vaar voort, en wenst my de galg er by, De vloek en den haat is uw levery.
'k Moet barsten, zal ik dit langer hooren.
K zeg straatbeest, roep uw juffer na vooren, of ik gaze haalen, wat plaagt ons die hoer?
Ja haal uit de hel, de droes of jou moër.
Zo lang ik hier sta, zult gyze niet halen.
Zwart gedrogt, Vorstin van de valen, gy t my beletten, dat wil ik eens zien.
Wel ziet het dan eens, 't zal zo geschien.
Hier heb ik uw jongen meë konnen keeren.
Neem nu de proef eens, en pluk deeze peeren.
Nog een trap hooger, dats een wolvin!
'k leg geen duim nader, ik stoot 'er op in.
In de hel is geen slimmer, dat is een kolster!
'k zeg, rep jou kooten, of dats op jou holster.
CORNELIA, GRIET, dirk, ARY verscholen.
Wat een Griet!
Met een stok, en een buure gerugt?
Foei, schaam u, jou sloeri, en bergze ter vlugt.
Wel zoete juffer, hoe meugje 't my vergen, beneem my dit middel niet, om u te bergen.
Hier lang genoeg, 'k wil geen geraas nog geweld.
En wilt gy niet volgen?
Moet ik dan om een bedrieger vertrekken?
Ja, 'k wil om u geen buurtplaag verstrekken.
Digitized by google Griet.
'k Gehoorzaam, maar wagt jou, dat is een guit.
Coruelia.
Maak jy het beeter.
kom, schei 'er maar uit.
CORNELIA en dirk, ARY verschoolen.
Hoe komt myn engel, aan zulk een rapalje?
't zoorb, valt nu zo, 't is ras van kanalje.
Gy had my nooit grooter dienst konnen doen.
Men vindze nu zelden, van beeter fatzoen.
Reik my uw hand om u binnen leyen.
Nog eerst een woordje, voor wy van hier scheyen.
'k bespeur nu, dat u de waereld haat, gy word gelastert, en ik weet hoe gy bestaat.
De vroomen om laag hebben weinig vrinden.
Wiens deugd zal men ooit zonder opspraak vinden?
Dat weet ik dat waar is, maar houd my ten goe, geeft me zomtyds daar geen reeden toe?
Gewis, dikmaals, als men zyn pligt gaat vergeeten.
Zyt gy daar vry af, wat zegt uw geweeten?
Zo vry niet, of men struikelt wel eens.
Dat is ter eeren, en eens dat is geens.
Bevind gy u zoo, om geen straf te verwerven?
Zo zuiver, dat ik aanstonts wel wou sterven.
En evenwel gaat het gerugt langs de straat, Dat gy al vaak eens na buiten gaat.
Dat is waar, en wie heeft 'er iets teegen?
Niemant, my is 'er niet aangelegen.
Maar ze zeggen, datje daar zo wat slordig plant.
Dat doet ommers ieder, na zyn verstand.
Wat valt er nu op myn planten te zeggen?
De bollen, die laat ik myn tuinman leggen.
Jy legt ze wel ook eens, maar op geen goe grond.
Dat is myn schuld niet, is de aard ongezond.
Waar moogen de lui op schempen, of smalen?
Ben ik de zon, kan ikze bestralen, Cornelia.
Zy zeggen ja, dat gyze bestraald, en dat 'er vaak wel een schurft blommetje word gehaald.
Wel wat een zaak, wat droevige stukken!
Die ze mishaagt, behoeft niet te plukken.
Wat is hier nu schaden of hinder aan vast?
't is vrugt die in geen gezonden hooven past.
De Stad kan er zomtyds schade door lyden.
Nog slimmer, de Stad, o droevige tyden!
Wat heeft de Stad met myn hof gemeen?
Niets, als dat zy die bloemen vaak moeten besteeren.
Besteede, wat wonder, zo iemand wil koopen?
Die ze niet diend, die laatze maar loopen.
Zy laatenze loopen, en t kost er nog geld.
Waar of zig de nyd meë bekommert, of kweld?
Is dan de Stad aan myn bloemen gedwongen?
Zomtyds, zo wel aan ouden, als jongen.
Myn engel, gy boert wat, gaat my dat nu aan?
Ik ben niet eerlyk, kan ik u verstaan.
Corwelia.
Dat kon wel weezen, maar laat ons eens vraagen?
Bezoeken u daar niet wel vreemde of magen?
Voorzeeker, bezoeken my deugdelyke lien.
Maar konnen u ook geen ondeugende zien?
Dat kost by geval ook wel eens wezen, men kan het hart op geen troonie leezen.
Cornolia.
Dats waar, maar wat word er dan meest verrigt?
Malkand'ren vermaand, getroost en gestigt.
Dees middag, waar hebt gy die meê versleeten?
K heb buiten gezaait, en wat kruiden gegeeten.
Zo wat gezaaid, en deed gy t alleen, Dirk.
De tuinman, heeft dat met my gemeen.
Zo doet hy maar op gereinigde bedden.
Hy zalze van 't onkruit te beeter redden.
Dat lykt na waarheid, dat zegje wel.
'k loof niet dat het daar zo wilt groeyen zel.
Maar hebben geen and'ren u helpen zaayen?
Wat vragen?
Waar of dit op uit zal drayen?
Myn beminde, ik bid u gaan wy in huis, Ik wagt de Notaris, gy maakt my confuis.
Te beeter, wy zullen strak binnen treeden.
Maar wort 'er zomtyds niet een meisje geleeden!
Men vind zomtyds zoete vroului in Stee.
Als jy wilt planten, wie neem jy dan mee Om u wat te helpen, t zy binnen of buiten?
Dit vragen, daar kan geen goed uitspruiten.
Wat schort myn engel?
wat of haar vervoerd?
Gedenk dat gy myn vroomheid ontrust en beroerd.
Dat mag als het reden heeft wel eens weezen, zeg my, buiten hebt gy geplant of geleezen?
Alle by, als dat de naarstige past.
Had gy geen vroului by u te gast?
En in plaats van met haar verstandig te eeten, Hebt gy uw tyd niet met zoenen versleeten?
O bitzige vragen!
wie heeft u verleid?
Ik, vroului kussen, wat beestigheid!
Wie liet zig tot deeze laster vervoeren?
Al die dat zeggen, zyn schelmen en hoeren.
Griet, griet, roep onze vrinden eens hier Ik heb haar noodig.
Hier taptme zuur bier.
Wat zal dat weezen?
wie heeft my verraden?
'k wou ik dit ruigt op een rooster zag braden.
De onnozelheid word hier gesteld ten roof.
Gy geeft aan bedriegers en schenders geloof?
Nog niet, maar gy zultze eerst hooren, daar zyn zy.
myn heil is verlooren.
Het zyn myn vyanden, Jasper, en Jan. ZEEVENTIENDE TOONEEL.
CORNELIA, JASPER, JAN, dirk, griet over de deur, ARY voor de kroeg.
Vent gy myn Bruigom, dees eerlyke man?
O! de vrind Dirk, zou ik hem niet kennen.
Jan. Cornelia.
Hy meend dat ik zyn naam en deugt zoekt te schennen.
Hebt gy hem met vrou niet gezien, in den hof, zo wat mallen en streelen?
hy weet 'er niet of.
Hoe, Dirk, durft gy dat heeten liegen?
Het oog dat kan ommers niet bedriegen.
De nyd is het cristalyn van uw pestig gezigt, gy hebt dat verzonnen, en schelms verdigt.
Wel jasper, waart gy nevens hem geen oog getuigen?
Ja, was het dit schelmstuk maar alleen.
Ons vat leit in duigen.
'k zeg dat gy beiden het schand'lyk liegt.
Jan. haal kees, en hoord of hy u mee bedriegt.
Zoek jy myn vaertje?
ik zel hem wel haalen.
De zon weigert voor eeuwig zyn stralen Aan zulke fielen, daar myn deugt door word beylekt.
fan.
Die zal ons ligten, tot uw boosheid word ontdekt.
KEES, ARY, CORNELIA, JAN, JASPER, DIRK, ROBBERT, GRIET.
Kees, erschoon my, meester, 'k heb een glaasje gedronken.
In de hel, word voor jou zwavel geschonken.
Jou baas, heeft die met de Zustertjes buiten niet wat malt?
Zo wel buiten, als binnen, dat 'er haast een van bevalt.
Jou tuinman, synman, heeft die jou ook bedroogen?
't syn schelmen, en hoeren, wat ik zie voor myn oogen.
Maar jy, schelm, bent 'er met geld toe gekogt.
Ik ook al?
'k heb 'er myn daagen niet zo gedogt.
Segje dat ik een hoer ben, dat zal ik jou betalen.
'k sel jou met deeze nagels de oogen uit de kop halen.
Handjes t huis, k wil geen meer geraas.
** DE SCHELMERYEN VAN CARTOUCHE, BLTSPEL.
Vertaald uit het Frans van Monsieur LE GRANd, en uit de andere Waereld hier gekomen.
AMSTELDAM, by WILLEM BARENDZE, boekverkooper op de Voorburgwal, over de Nieuwestraat.
Vigsines t vOORREEDEN.
Jako, den vermaarden hollandsen dies, heeft de overzettinge uit de andere wereld aan alle liefdes bers, het welk my gevallig is ter hand gekomen toegeronden.
Hy schryft dat een zyner vrinden die nog onder de levendige verkeerd hem met grote onkosten t zelve in het frans had toe laten komen als niet twyffelende of het zoude hem aangenaam zyn nog eenige streeken in zyn Ambacht hier door misschien in de andere verold, die hem in dezen nog.
Niet bekend waren, te mogen leeren.
Vorders verzekerd hy, als het frans verstaande, dat hy in 't lezen van dit spel veel vermaakt heeft gesghept, en op den tyd, zich vermakende in een alleen wandelinge, hy een zeker hollands poëet die al over langdood is gaweest, hadde ontmoet, en aanstonds dezen Ratriot voorsloeg of hy de overzettinge daar van in 't hollands wilden ondernemen, als een dienstig werk voor zyne makkers, die hy in deze wereld nog had agter golaten, op dezen hem verzekerde dat hy 't frans niet verstond, ik floeg hem voor om het zelve in ourym over te zetten en dat zo hy het dan maar na zyn uiterste vermogen op Sophokles leest wou schoeijen het alles wel zou zyn, 't geen hy heeft ondernomen en wy als 't gezechtis met ons beide dus de overzettinge daar van hebben uitgevoerd.
Zo dat de Lezer dit werkje na alle waarschynelykheid niet onaardig kan zyn, als zynde uit de andere wereld uit zuivere liefhebbery voorgekomen.
Vaar Wel.
UNKNOWn.
ORONTES, ryke koopman.
IZABELLA, dogter van orontes.
VALERIUS, minnaar van Izabella.
LOMPE KNOET, ryke Koopman te Angoulême beloofden van Izabella.
GAUwHAND, procureurs klerk en Dief.
CARTOUCHE, captein der Gauwdieven.
BROeder, van cartouche, zak Dief.
BLOYTAK, luitenant van Cartouche.
RADvINGER.
WELGEZINT.
Dieven.
SNELVOET.
NYPTANG, in Slootemakers Kleeren.
Drie kleine zak Dieven, de eene als een bakkers kneg de twee andere als Savooijaarts gekleed.
LUIZEVANGER, sallaris trekker.
De Waard van de kroeg.
MEJUFFROUw swygsTIL, bewaarster van 't Gestole Goed.
LOOPJAN, knegt van orontes.
ONDERschout.
DAPPERVUgt.
TRAAG TE VOET.
Tweede tooneel erschouts.
Nog verscheide dienders.
Het tooneel is in Parys.
HET Digitized by Google Pag.
De schelmeryen van cartouche, blyspel.
't toneel verbeeld een Dievekroeg, in een der Voorste steden van Parys.
VALERIUS, GAUwHAND.
Ord gy dan tot myn troost in 't minst nog niet gewaar.
GAVWHAND.
Lompeknoet, uw Meeminnaar 'k hoor.
Zal in de stad, nog deezen avond komen, Aan de Angoumoise Poort, daar heb ik zulks vernomen.
Isabel gy trouwd op morgen dan met hem.
GAUwHAND.
Stil, stil, zo schielyk niet, de Vader heeft zyn stem Aan u gegeven, hy kan die niet meer herhalen.
Dog vorderd gy niet meer, maar blyft nog langer dralen, zo zeil ik 't hoekje mis, de Bruiloft is bereid, en morgen trouwd zy wis met Lompeknoet, verbeid doglanger niet, 't Maziek en selfs de Bruiloftszangen, 't Is alles réé, om hem van avond nog te ontfangen.
En ik verzeekere u, dat deezen Bruidegom, Zal keeren ongetrouwd, en zonder beurs weerom.
XALERIOS.
Drontes zogt my dan maar stil in slaap te wiegen, en, komt om Lompeknoet zo schendig te bedriegen, die lompaert, die vermag meer door zyn geld en goed, Dan myn standvaste min op t Vaderlyk gemoed.
Voorzeeker, 't is om 't geld, zyn Vader mild in 't geven Heeft Isabel tot min door giften aangedreven, Uw Vader zou zo gull niet zyn, maar ik vergaap My hier, en moet vast voort, en de eene of de andre knaap Oploope, om my in 't geen ik reets heb onderwond' te helpen, wyl 'k daar toe, nog niemand heb gevonde.
En krygd gy geen Gezel?
Ik zal.... Ey 't is niet nodig Heer, want zo het my gelukt, heb ik alleenig de eer.... maar gy, houd meuw woord.
Word Isabel de myne, zo zal uw lukstar Vrind, met vollen luyster schyne maakt maar dat ik haar kryg.
1.0 GAUVHAND.
't Verdroot me al overlang Een Klerk te zyn, dat houd myn greetigheid in dwang, Want 'k voel myn zelfs bekleed met zo bekwijn gaven, Dat Weeuw en wéésebloed myn grooten lust tal laven, Worde ik eens Procureur.
Va zed by google. BLYSPEL.
VALERIUS, gauwhand, gy klaagd te ouregt.
Want over lang hebt gy uw gaav' al aangelegt.
Dat is al nietmendal, na 200 lang om te Lwerven, kroon ik myn Dieflust best met Procureur te sterven.
Ik zal myn best dan doen dat gy de plaats verkrygt Myns Vaders, want myn keur na heel wat anders nygd Schoon de oude man my graag zyn ampt wil over geven.
Ik stem daar nimmer in, maar blyf 'er buiten loven.
Doch dat voor by.
Zegt my, vermeent gy Lompeknoet Te kennen, na me aan my van hem bęschryving doet.
Genoeg, men schryft u dat hy wonderlyk geschapen, Bekwaam op 't venster van een Kruidenier zou gapen, dat 's immers wel verbeeld, daar by 't gezicht wat naar Maar zoet, my dunkt ik worde een knevel daar gewaar, Die my niet onbekent blyst aan 't geheugen hangen... is hy 't die 'k meen, zo zal ik hulp van hem erlangen Daarom laat my met hem alleen.
Heel graag gauwhand.
GAUWHAND, BLOYTAK.
Drijf ik me ook?
Neen, neen, hy is 't.
BLOYTAK.
Hoe assurant Kykt hy my aan, zou 't ook een Luizevanger wezen.
O bloytak!
Eed'le vrind, gy die zo vaak voor dezen Myn trouwen bondgenoot kloekmoedig zit geweest.
En A 4 Digitized by google cartouche.
En als een donderkloot by Dienders zyt gevreest!
Bent gy het!
Dat ik u met tranen op de wangen Van vreugde biglende in myn teeren arm omvangen.
Bent gy het Gauwhand ach!
Hoe lief en honig.
Zoet Smaakt deze aantreffing my, die my herdenken doet Hoe menigmaal wy zaam als onvertzaagde Leeuwen.
Ten koste van die t trof, ons kreunden aan geen schreeuwen.
K ontmoet u in Parys, dewyl ge op Zee, als my gezeid was, zwerft.
't is waar, ik heb daar mee Geweest, en met een Gunstbrief van 't gerecht gezworven, maar 't stont my niet meer aan, wyl 't varen is bedorven En niet dan Schelmen zulks meer doen.
't is wel gedaan Voor zeker, dat gy niet met Schelmen om woud gaan.
Wat baantje had gy doch?
Ik was aan 't opperste ende, En opperhoofd.
Van een eskwadre.
Ja daar myn lende Noch zeer van doen!
Gallei boef niet?
gy zat aan t end Eens riems, als t opperhoofd daar van, heel wel bekend.
Gy vat de zake regt.
Waarom hebt gy 't verlaten?
Bezorgde kost is goed, gauw.
Ik hield veel meer van t praten Dan t roven, waarom ik my ampt op een Gallei Voor klerk eens Procureurs vrywillig nederlei.
O klerk eens Procureurs, hoe zyt gy dus vervallen, en wisselt t Klerkschap voor het steelen, t best van allen.
Hoe dikmaals hebt ge een Beurs zo kunstig af gezet, En menig Man 't geweer van zyne zyd' verzet, Dat niemand u gelyk kon zyn?
Hoe dus, ik meene Zulks nog te doen, en kies maar t een voor t aar alleene, om met meer swier en trant, en minder nood de pen te roeren.
Neen, zegt wat gy wild, 't is slegt bedreeven.
Gy weet niet wat dezen ons met een streek kan geven.
Doch zegt my ook eens wat gy doet?
'k ben luitenant In een vrybende.
Die, zyn standaard heeft geplant In t midden van Parys.
'k heb u nooit op zien trekken.
Dat is om dat we in stilte ons met den nagt bedekken, En nooit de Trommel flaan.
K beseff, wie is kaptein BLOYTAK.
Cartouche.
Ik weet, ik heb van zyn schrander brein en grooten moed gehoord, en hoe hy in de streeken Des Oorlogs afgeregt, nog niemand heeft geweeken In al wat oorlog kunde in eenen Held vereist.
Noit heeft een Generaal, als hy, van gedeist.
Men zegt dat hy wat straf op zyn manhafte bende, zyn volk te veel vermoeid met heen en weer te zende.
Te straf of niet hy doed ons nooit vergeefs opslaan, maar weet met vliegend' Heirs voorzigtig om te gaan.
Is uwe Bende wel van alles onderhouwen.
Wis wyl we ons nergens dan op vyands boom houwen, parys brengd ons zyn brandschat op.
Waar is uw Held?