floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gaat ergens op een kamer zitten, dan krygje gemaklyk, en met pleyzier de kost, Zo kenje noch moy gekleet gaan, en wezen van t dienen verlost,recht bequaam wezen, want daar en dienje niet toe, en tot het ander zouje Je slaapt garen lang, dat kenje dan doen, en je behoeft geen vrou te vrezen, t zal jou groot profyt geven, als de keurige hanen zulken na zulken hennetje loopen zoekken.
Al. ja wel, ik mag den dag wel vervloekken, dat ik eerst men beenen heb gezet in je huys, wat komt me hier over?
wat wort me hier een kruys, Aangedaan, zou ik me als een hoer laten gebruyken?
Ja, ja tiert zo niet, ik meen, daar je pist, dat men daar wel een Hoer zou ruyken.
Je bent de beste nergens na.
Wat oneer hebje aan me bespeurt, datje myn eer en myn eerlyke naam zo scheurt?
Zelje my voor een hoer schelden?
Dat zweer ik zelje berouwen, 'k heb al ten eerlyken hart, en te vroomen ouwers gehad, om me als een hoer te houwen.
M. lieve kynt, die komender dikwils 't aldereerst an die zo licht kryten.
'lekkere ontbyten, Je zelt ook al de rest slachten, en houwen mê al van dat En doeje 't niet, 't zel zo veel te beter voor je zelfs zyn.
Ik was liever dood als dat ik trok aan die lyn.
M. gaat maar heen en doet als je zegt.
Maar als je immer byslapen wilt, zo neemt een gezont Die jou straks met kint maakt, zo moetje ergens by de ryke veur min woonen, want die zyn te gequalificeert, om zelfs heur kinderen te zuygen, daar zelme jou wellonen, maar past haar wys te maaken dat je bent getrouwt.
En dat jou man op de vaart, of dood is, of datje be slapen bent van een die zyn eet niet hout, daar hy nochtans met zulke diere woorden, Van trouwbeloften, jou tot zyn wil bekoorden, en op dat al jou zeggen mogt hebben beter schyn, zo laatje tranen over jou wangen rollen, 't zal dan wel gelooft zyn.
Want hoeren en willenze veur Minnen niet hebben, en ze raakender dikwils eerst an, daarom ziet datje jou zaaken wel belegt.
Al genoeg daar van, je behoeft geen zorg voor myn eer te dragen.
Nou als ik ik gaan zel, moetje myn huur geven.
M. Ziet dit onbeschaamde beest, wel hebje van al je leven!
Ik zou jou gelt geven?
Ja de droes op je vleys, hebje t hart datje dat nog eens zegt, of denkt het een reys.
En mag ik om men huur niet spreken?
M. jou schytkous, om dat je t niet verdient hebt, ik zel jou de nek breken, louis.
Zoje jou niet van hier pakt.
Waar hebje dat stik Damast gescholen, dat in de zaal lag?
Ik weet van 't Damast niet.
M. jou varken, jy hebt het gestolen, Ik wil weten waar t gebleven is, geeft het weezer, of ik zel na de waarzegger gaan.
En ik na de Schout om over jou te klagen.
M. gaat klaagt hem dat ook aan.
Help, help, moort, moort.
Fan goetbloet, op dit geschrecuw, uyt.
Wel Grietje, wat is 'er weer geichiet van Aaltje?
Jan. je meugtze wel Aaltje noemen, 't is een lief gr.
M. staaltjen.
Wel aal, hoe hebje t dus verkurven met men wyf?
Miester, ik zou de vaten wasschen, en ik nam de schutrels op niet styf, Maar zo zacht als ik kost, en de een was gescheurt, en mit ik die aan raak, zo breekt hy, en 't stuk bleef in men hand, als dat wel meer beurt, En daarom jaagt de vrouw myn ten huys uyt, en wil me niet een duyt van men huur geven.
M. neen, ik wil 't niet doen.
Jan Heeftze ook zeeker anders niet bedreven?
Zo dunkt het me onredelyk dat de meyt zel vertrekken.
Jan gat, wat hebje jou daar meê te moeyen, hou jy jou harsebekken, mont, ik weet wel hoe ik met de meysjes leven zel, hou jy jou of het wort straks meê jou beurt, wat bruytme dezen hont.
Wel vader, je kent ook wel in huys gaan, en laten moeder betyen.
Jan. dat ik een woortjen ten besten spreek, meugje dat niet lyen, dat is van dit half jaar al onze vierde meyt, zoo deze ook weg gaat.
Meenje dat 'er de buert niemandal van zeyt, onze eer hangt 'er an.
't schynt of we geen meysjes houwen kennen.
Wy moeten veur de waerelt betoonen dat we eerlyke huyshoudende luyden bennen.
Ik bidje, op alle vruntschap, en doet het niet.
M. honskling, zwyg stil, ik wil meester van myn huys wezen, en slachten Barens Griet, die in een half jaar wel tien meysjens het gelost.
Zouden die varkens myn zin niet doen?
Waar veur heb benze de kost, En loon?
Neen beget, na myn pypen zullenze springen.
Ik wil jou morsvarken, noch anders doen zingen, of.
Spoeytme van de deur, eer ik je 'er met de bezem van daan smyt.
Jan. g. Ey Grietje, om mynent wil neemt er weet'er in.
M. ofje pypt dan ofje schyt, het zel toch niet wezen, daarom jou rust hout, of ik bruy jou de deur ook straks voor de kop, wat quelme dezen rabout.
De Moer en de Dochter gaan binnen, en smyten de deur toe.
Aal gaat weg.
Heb ik flus niet wel gezeyt, dat een quaat wyf Jan G. arger als een Hel,, is, 't. Denkt eens of ik geen reden heb dat ik me quel?
Wis, en wat mag het baten dat ik met zuchten myn tyd verdryve?
Ik hebze getrout, en het moet altyt myn wyf blyven.
Maar jy jonge luy, die noch leven alleen, wacht jou doch daar voor datje niet en krygt zo een blok aan t been.
En nochtans zo zelje daar allegaar na hopen, en om maar een gezichjen te krygen, jou zelven t'en leyt, den aasem loopen.
Wat of hier van de reden is?
't schynt in ons een ingreep, die niet te wederstaan is, en dwingt na de meyt.
En dit geloof ik de oorzaak te zyn, dat een Orateur te komen, Romen, die, om van die zaak te spreken, op den stoel was geweest, onder alle zyn redenen ook dit voort bragt, indien.
Indien het mooglyk was om zonder vrouw te leven, Wy vloden al te zaam dit moeyelyk verdriet, En zouden nimmermeer ons tot die last begeven, nu buygen wy den nek na 't geen natuur gebiet.
En hy voegde daar noch by, een vrouw is een nootsakelyk quaat.
En hierom was het dat een wys man in den Raat, als op 't Stadhuys een hokkeling quam trouwen, De ouders vraagde, en ernstig voor ging houwen, Wat groter quaat dat alre gedaan had die jonge bloet.
En alzoze vraagden, waarom Heer?
gaf hy tot antwoort, om dat hy een wy hebben moet.
Of zyn vrouw mey Griet gedoopt was, dat weet ik niet, Ik heb altyt geen behagen in den naam van Griet, al zeggen de Latinisten dat het Paerlen zyn, die men niet moet weg smyten, ik wed ikze om den hals niet draag, zy mogten myn deur de bank en deugenze niet veel, en daar zyn weyven op 't kussen bant.
nig goede, want Het spreekwoort luit, 't was de beste Griet die den Duyvel die dat eerst op de waerelt bragt, moet al meê van myn volk geweest zyn.
En dat ik het alleenig niet ben, die geplaagt word', mindert noch myn pyn'ren zeggen, Daar zynder meer in Amsterdam.
Ik heb lestent hooren, dat tusschen een Griet en heur man, questie quam om een snoekshooft, en eens om wat turfaan t vuur, in t hayr vatten, te leggen, Waar over de woorden zo hoog rezen, datze mekaar En zo krabden, dat er bloet langs heur wangen spatten, doch ik bender niet by geweest, daarom zeg ik niet een beet, maar zel die laten spreken die er beter van weet.
Ik mag na binnen gaan, en zel met beleeftheyt myn wyf groeten, op hoop, datze me nu wat heuzelyker zal ontmoeten.
Mr. Abraham uyt.
Wat is de liefde ook een lastig en zwaar pak?
Ik geloof niet, dat iemand lyden ken een grooter ongemak, als die vryen, en niet weten of het hylik zel gelukken, En dat ken men niet veur den trouwdag gewaar worden, zo veel nukken En grepen hebben veeltyts de vrysters in t hooft.
Zomtyts wordje zo minnelyk ontfangen, dat moet gelooft, dat je heur ziel hebt bezeten.
Zyn, datje de eenigste voogtheer van 't hart bent, en komt 's anderen daags weer, zy zullen nergens minder van weten, En vraagje dan na de redenen van haar veranderlykheyt, zy zeggen wy veranderen niet, maar gy hebt jou zelfs gevleyt, en veur laten staan dat wy jou gunst toedroegen.
Neemje dat dan qualyk, en toont uw misnoegen, men zel jou bespotten, en veur een laat dunkenden nar schelden 'ken vergelden?
Maar of die vrysters niet weten dat men 't haar ook maaken, datze van ons vyerig zyn bemint, dat ons hart in ligten brant staat, en worden heel ontzint, indienze ons langer haar gunst weygeren, daar ons leven in bestaat.
Met die praat, en geloof, daar zyn ook al vryers die haar behelpen En als ze der dochteren hart met vleyen hebben gewonnen, was begonnen.
Dan weg blyven, en laten de zaak staan, of ze noyt Maar die dat doen zyn daarom te eerlyker niet, zo wel knecht als meyt, Ik zouze veur lichtmissen schelden, recht uyt gezeyt.
Dat men een praatjen in 't gemeen maakt met die zoete dieren, haar geestigheden pryst, ook veel houd van haar maer dat zyn wy schuldig dat we haar volmaaktheyt loven, En zeggen hoe zy alle schepzelen gaan te boven.
In schoonheyt, dat ook die geene zig gelukkig mag noemen, die met haar toelating van haar gunst zel mogen roemen.
Dat zyn woorden die de kortezye mede brengt, maar in t byzonder van trouwen te spreken, en niet te meenen, de reden niet gehengt.
Het waar my ook niet mogelyken te vryen, ten waar de kracht Van liefde my tot dat werk bragt, Die ik nu gevoel, en zal tot dien eynde na myn Margrietjen gaan wandelen, Om met haar, van de echtelyke genegentheyt, die ik haar toedraag, te handelen.
'k Wil stoutelyk aankloppen, want een bloode vryer, die wort zyn leven geen bedyer.
Hy klopt, zy doet zelf open.
Goeden avond, Margrietjen, zel ik jou ook verzoeken doen dat ik wat met je praat?
Zo zonderling niet, maar 't is vry wat laat.
De klok is al kartier over thienen.
Kenje dat spreekwoord niet wel?
dan komen de vryers die 't mienen.
Had het na myn genegentheyt gegaan, 'k had eer hier geweest.
'k wierd' op een plaats gehaalt, daar een Testament te schryven was, en de luy waren bevreest, Of de dood den zieken had mogen overrompelen, en dan zou de portie in 't deelen van 't goet wat sober vallen, door dienze met haar veelen Dan komen zouden, daar het nu op een is gemaakt, Die daar zeker, tot zyn geluk, weer heel in is geraakt, En had hy ook dien bal gemist, hy had het hele spel verloren, nu heeft hy weer wat om zyn Juffrouw te bekoren, want dat is 't doch daar het vrouwelyk geslagt meest op ziet.
J. zed by google de QUA GRIETEN, 14 gr.
En is dat ook der Jongmans voornaamste oogmerk, niet?
Van het geen dat anderen doen, ken ik niet zeggen, ik geloof daar zynder veel, maar wat myn zin is wil ik zou ik iemant tot myn vrouw verzoeken, alleen om t goet datze bezit?
Ik lietme liever terstont kappen van lit tot lit.
Neen, uw dienaar is met die gierigheyt niet ingenomen En 't zyn ook de rechte minnaars niet die om 't geld komen.
Tracht.
Nochtans zo ziet men dat al de waerelt na 't goet Daarom zo dunkt het myn geweldig vreemt dat gy 't ver acht.
Ik veracht het niet.
Maar zegge dat myn zinnen Niet gestelt zyn om iemant alleen om t gelt te beminnen, en t stryt ook tegens den aart van die is regt verlieft.
Die geltlievers zyn van de goutzucht, niet van de min gegrieft.
Ik ken er wel die geen zwarigheyt zouden maken, Gedefloreerde maagden te trouwen, zoo ze maar gelt hadden, kosten ze er aan raken.
Of die de leelykheyt zelver zouden wenschen tot een, en als ze die met haar schat hebben, zo ziet men eerst hoe getrouw zy haar blyven, zy lopen staag uyt, en gaan van het eene en in plaats van haar vrouw gezelschap te houden, passeeren den tyd aldaar.
J. dat dunkt me niet vreemt dat die dat doen, die getrouwt zyn aan leelyke wyven.
Hoewel 't haar plicht is, die zo wel als de fraye by te blyven.
Ik ken er wel, die moije vrouwtjes hebben, en schoon, en ze blyvender niet by, maar zyn altyd gewoon Haar alleen te laten, daar men niet wel aan doet, Want om gezelschap te hebben zo trouwt het jeugdig bloet.
O. kluchtspel.
Zo datze genootzaakt zyn haar met andere te vermaken, en hoewel 't in eeren geschiet, zo ken men nochtans het laken van qua tongen niet wel ontgaan, en zo komt het, dat die Zelver de oorzaak van haar, en van haar vrouws qua naam bennen.
Met regt zyn ze waardig, dat de luyden haar begekken my zal men anders vinden.
Kunnen uw zinnen strekken.
Om my uw wederliefde te vergunnen, dat ik nu lang met smeken heb verzogt?
Ik knocht, en kryg ik oit het geluk, om met u in d'echt te zyn verbeelden, dat myn grootste wensch is, en het eenigste dat ik van den Hemel begeere.
Wat wout gy dan doen?
Maar, u zo eeren, Dat 'er in u noit zou komen eenig berouw, Van my tot uw man gekozen te hebben, en zal altyt de trouw, die gy my doet, met zulken ootmoedigen dienst betaaren, als gy noit zoud vermoeden.
Waar halen De Jongmans de woorden van daan, die ze spreken?
om onze zinnen Te steelen, en te trekken tot haar minnen.
Dat gy getrouwt waart, ik geloof gy zoud ook als al de rest zyn.
Aan myn?
Twyffelt gy aan het zeggen?
Zo neemt een proef, en zo myn woorden dan met de daat niet over een komen, acht me als een boef dan.
J. wel zeker, ik moet er om lachchen, neemt er een proef van!
Houwen.
Quam ik zo veer, ik geloof dat ik je dan wel voort zou beminnen.
Myn zieltje zel ik dan hoop hebben, om met jou te mogen trouwen?
(geboon.
't is nu al over de twee jaar, dat ik je myn dienst heb aangenomen, wat liefde ik u toedraag, dat weet gy.
wouden de goon, gevoelig wezen?
Dat u myn zuchten ter herten ging.
Hoe meugt gy zo on uw oogen hebben my gewont, uw tong kan my wederom genezen, myn quel zal een eynt hebben, als gy maar uit die lieve lippen, laat slippen.
Tot behoudenis van myn gewonde ziel, een gunstig Ja wat is er lichter te doen?
gy hebt immers over twee jaar myne trouwe liefde bespeurt, en kunt gy die noch versmyten?
lyd niet dat u die naar langer treurt, te wagen, die om uwent wil, zyn lyf en leven niet zou schroinen En voor een glory rekenen, dat hy in uw dienst mogt cyndigen zyn dagen.
Dewyl ik dan, geheel en al, myn voegen wil na uw zin, kunt gy my dan wel minder vereeren dan uw min?
Wat zeyt myn engel?
mag ik my inbeelden dat ik van u gelieft wort?
(port, gr.
J. wat zel ik doen t schynt de genegentheyt myn om neen, en dan wederom, om ja te zeggen.
Antwoort myn hartje niet?
Ik zelt met myn ouders overleggen, en, zonder haar consent, ken ik je geen beloften geven, hoewel 'er verscheiden zyn die 't doen, en denken dat 'er niets is aan bedreven, of ze eerst haar ouders kennen, ze meenen zy moeten 't wel toestaan, en willen zy 't niet consenteren, ze dreygenze met te wil, en doen 't zomtyds wel mee, maar de eer dieze 'er van hebben, kennenze wel dragen.
Daarom neemt niet qualik dat ik je geen beloften geef veur ik eerst myn ouders zin vrage.
Gy doet als u betaamt, en 't vermeerdert myn genegentheyt, wat kinder plicht in heyt.
Hier aan bespeur ik uw deugt, om dat ik zie dat gy weet Zouwe ouders, die ik ga spreken, toestaan myn begeren, ik mag dan wel vertrouwen, dat gy my niet zult deren?
J. vertrout het vastelyk en zyt zeker, dat ik je heb.
Bezint.
Vaart wel dan, en denkt zomwylen om een die u beweegt.
Symen, red by KLUCHTSPEL.
Symon van bystervelt, Dirk de beer uyt.
Wel, mon Amy, waar komje zo vroeg van daan?
Ik ben gisteren van Enkhuyzen gevaren, en kom zo met het veerschip aan.
Hoe varen de vygen daar al, zynze noch zoet?
Ik vertrou ja, maar ik hebber niet in gebeten.
Tot Enkhuyzen te komen, en geen vygen te eten?
Gehoort?
Dat is de stad te kort gedaan.
Hebje daar niet nieuws Dirk.
Neen, wat zou daar nieuws wezen?
het komt daar altemaal van Amsterdam voort.
Dan trouwens, in 't schip was 'er een die veel van den Zweed en Deen wist te vertellen.
'k Had lust om te luysteren, en mit ik myn ooren daar na liet hellen, 'k heb verstaan, Begostme de slaap 't overvallen, zo dat ik het niet half Anders was ik wel begeerig geweest om te weten hoe of de zaaken daar toe gaan.
Wel kost de nieusgierigheyt de vaak uitje oogen niet dryven?
Je zoud jou handen gebruykt hebben, om de oogscheln te wryven.
't is niet gerust.
Het was me niet meugelyk, ik had in twe nachzym.
Hoe nu hadje zo lang by de meyt geweest, en die gekust?
Neen voorzeeker, ze hadden me daar een herberg aangeprezen, wezen.
Daar ik zou t'huys gaan, en, zo ze zeyden, zeer wel Maar ik bevont recht anders, want de man en het wyf Waren nacht en dag met knorren en morren doende, en het gekyf nam noyt eynde, dat heeft me myn rust benomen.
'k Wil dat wel zweren, dat ik 'er myn leven niet meer t'huys zel komen, ze zellender ook al heur neering deur verliezen, laten zy 't niet of.
Het scheen noch al een fatzoenlyk huys te wezen, maar t kyven was te grof.
Dat gebeurt hier t'amsterdam ook wel.
Hier ergens op 't rockin in een gat, maar in geen vermaart huys.
Ja al in een van de grooste herbergen van de stad.
Is 't laatst niet gebuert dat de man van den huyze uytging om vis te koopen, En alzo de gasten vroeg eten wilden, haastig most loopen, Gelyk hy deed, en quam spoedig weer van de vsmart met een goê zood, die een hongerige maag tart.
Onder andere vis was er een snoek by, gantsch niet om te versmaden?
Hy vraagde wat men die doen zou, zieden, of braden?
Kooken zey de vrouw wel zeyt hy, zo zelmen het le vertjen in de mont leggen, als ze opgewonden is.
Toen wast, honskling, zel jy me zeggen Hoe ik vis zel reê maken?
ik wil de staart in de mont doen.
Bruyt hier van daan, en dekt de tafel, ik raje niet zo koen Datje jou met de keuken moeyt, je zelt my laten begaan, Of ik zweer 't ik zelje met de snoek in je bek slaan, en daar vielenze aan 't vechten, en krabbelen, met heur beyden, en offer eerlyke luy binnen quamen, en zeyden, om de eer van je huys, zyt stil, zy gingen even dol te werk.
Wie won de stryd?
De vrouw raakte toen onder, en de man vielder te sterk?
En hy had er zo elements op gesmeten, Dat de borsten, en oogen blauw waren, en de keten Van den hals aan stukken gerukt.
Had ze 'er toe niet wel geweert, datze om zulken beuzeling zodanigen geraas maakte, is dat zyn huys niet wel geeert?
ligitized by goog KLUCHTSPEL.
19 Dirk.
't Moet wel een overgeven quaat stuk vleys wezen, maar nu heur man haar zo wat afgetout heeft begintze hem nu niet te vrezen?
Ja, als de Otter de vis doet, ze is overgeven quaat, Dirk.
Wel als ze hoort dat men daar zo veel van praat, En datze deur zulk doen heur volk zou wegjagen, zo geloof ik immers datze haar zelven intoomt, en bedwingt die vlagen?
Wat zouze doen?
zy vraagt na huys noch eer, ze heeft te quaan aart.
Niet lang na deze questy, zatze's avonts by den haart, al 't volk was vertrokken, en te bed waren de logeerende gasten, Daar was niemant op, als zy met de man, en twee meysjes die de vaten wasten, komt liefste, zeyd' hy, laat ons ook na bed gaan, 't Wort laat, en de slaap overvalije, en wy moeten morgen vroeg opstaan.
Daar zy weër aan t bulderen, wat bruytme deuzen, jan zel jy me hieten te bed gaan?
nou wil ik noch vier Aan hebben, en me weer en weer deur warmen Hoewelze niet kout was, loopt meyd, en haalje armen vol turf, en maaktme dit vyer groot.
Daar op hy, zoje 't begint, ik 't weer om veer stoot.
Zy vloog op met een barst, hebje dat hart een reys, jou rekel, dat je t aan raakt, ik bruyje met een turf op je vleys.
De turf wort aangeleyt, hy stootze om, zy tyd an t Daar raken de turven over de keuken te verstroyen, Zy malkanderen in t hayr.
De meysjens aan t moort kryten, tot dat de gasten wakker wierden, die staan op, en zien daar man en wyf mekaar smyten.
Een zeker Heer, die 'er t' huys lag, begost te lachchen en zey, wel zyn we gekken Dat we opstaan, laatze slaan tot datze moe zyn, ik wilze niet van mekaar trekken.
Want hy was dat spul wel gewent.
't is hoeren en boeven werk zo aan te gaan, ik kenze voor geen eerlyke luy houwen.
Op haar eer weet ik niet te zeggen.
Heeftze haar laaten krouwen gezien, dat is van er vryer geschiet, dieze daar na getrouwt het.
Zy deed wel dat s hem beproefde of hy goet was of niet.
Maar toen nu dit turfgoyen s nachts gebeurt was, was ze toen s ochtens voor de gasten niet beschaamt?
Ja, als een Ezel die geveesten heeft, zy meent dat haar alles betaamt.
Toenze nu haar boosheyt op heur man, na haar zin, niet uyt kost spoegen, wistze niet watze van quaatheyt doen zou om hem te misnoegen.
Het gebeurde zo, als hy 's namiddags wat beschonken was, dat zy, om hem spyt te doen, betoonde drollige stuypen, want toen hy zat was, ginkze haar zelf ook vol zuypen.
't was, krygt fluyten met Sek, trarare, trarare, tot dat het hooft om liep, En moër te bed most.
Daar lagze toen en sliep, en maakten haar van onderen, en boven, zo vuyl, dat men zyn neus most toe sluyten, wat dunkt jou, zou men zyn zelven zo niet wel uyt de neering sluyten?
Ik heb noyt van diergelyke herbergen gehoort.
Dat het noch gebeurt was buyten de St. Teunis poort, men zou 't ten besten of nemen, en denken die luytjes is niet meer verstant gegeven, maar die kennisse hebben, hoe men behoort te leven, en zyn niet waardig dat 'er eerlyke luy 't huys zyn.
Ik bidje laat ons daar eens na toe gaan, en drinken een kanne wyn.
Ik tized by.... kluchtspel.
Ik ben recht lustig dat juweeltjen eens te begroeten.
Kom spoeden we dan, want ik zal my haasten moeten.
Griet Jans, goetbloet, uyt.
Grietje, dewylje van zin bent Mr. Abraham te trouwen, zo moet ik jou, als een vader, deuze les voor houwen, voor eerst, draagt zorg datje jou man hertelyk bemint, hem vrindelyk bejegent, en gehoorzaam zint, en in alle minnelykheyt na komt zyn begeeren, het is een deugt van een vrouw datze haar man weet te eeren.
De vrouw moet altyd de minste wezen, dit is een les die ons den hemel gaf, En die haar boven haar man verheft, die genaakt voor zeker straf.
Zyt dan uw man onderdanig op dat men alles goets van je mag getuygen.
M. zei je myn dochter leren onder de man te buygen?
By get dat zelze niet doen, zo ze anders myn kint wil zyn.
Hoorje wel, Grietje, volg jy de voetstappen na van myn, en leert hem by tyds na jou zin leven, kyft hy een reys, daar leyt niet aan bedreven, raas jy dan noch eens zo zeer.
En dreygt hy te slaan, zo vliegt hem in t gezicht, maakt datje altyt in de voorhaal bent, maar weest zo gek niet datje zwicht.
J. moeder ik verzekerje dat ik jou wil volbrengen, ik liet me liever hangen, als dat ik me van een man zou laten dwingen, Ik wil hem ook in t begin niemendal toestaan, anders zou hy wel meenen dat het altyt zo behoort te gaan, Maar in den eersten aanvang zel ik hem zo bejegenen, dat hy wel zien zel dat ik Griet hiet, al zou hy my met de nikker zegenen.
Zou ik geen voogt over myn man zyn?
Dat zou de duyvel doen.
Onder deuze armen moet hy deur, al was hy noch zo vry.
M. zo kynt, daar verheug ik my in, en t zelme wel zes jaar levens baten.
Je waard niet waard datje van me geboren waart, zou je jou laten Van een man overheersen.
Jan. zo, styft heur in 't quaat.
M. dat jou de duyvel haal, steurje al meer onze praat, je zelt jou mont snoeren, of ik... gr.
Stil, moeder, notaris uyt.
Hou je handen.
Daar komt myn vryer.
Wel waar koom jy van daan? not.
Ik koom van den grooten?
Dam, met meeninge, om u, myn hert te komen bezoeken, en met een uw ouders, die ik zie dat my daar ontmoeten, Om haar verlof te verzoeken, dat ons hylik mag voort gaan, want van u vertrouw ik, je zelt noch jou woord staan?
J. zo doc ik.
Met uw verlof dan, dat ik na haar toe trede.
Jan. wel, Mr. Abraham, wat jaagt jou hier?
Maar een bede, Die ik aan jou te doen heb.
De goetaardige zinnen Van uw Dogter hebben my getrokken om haar te minnen, en dewyl ik eenige tyd myn genegentheyt haar heb ver klaart, zo ben ik zo veer gekomen, datze aan my ook de hare heeft geopenbaart.
Nu is myn ootmoedig verzoek, dat gy toelaat, dat wy met malkanderen meugen treden in den Echten staat.
Jan. onze dochter heeft uw verzoek ons aangedragen, En na dat wy met rypen raat de zaak hebben overgeslagen, zo zyn wy niet van jou genegentheyt bespeurt.
Jou tegen te wezen, noch om te stooren uw min, maar zyn wel genegen jou tot een Schoonzoon t'ontfangen.
Aan my en zult gy anders niet zien, als dat gy aan een Zoon zoud verlangen.
En u, myn ziel, zel ik een gedienstig man zyn, 't Heeft u gelieft te eyndigen myn pyn, en myn harte kan nu zyn volkomen vergenoeginge vinden.
Den, gr.
Van my en heeft ook niet anders te verwachten Ik zel zo veel in myn vermogen is, met hart en gemoet trachten, u ten dienst te zyn, en op uw bevelen wachten, Gelyk een deugtzame en gehoorzame vrouw betaamt.
Jan. watte woorden!
Of ze heur niet schaamt Zo valsch van hart te zyn?
M. ik wensch je veel geluks myn kinderen, den Hemel zegene uw staat, en laat u noit iets hinderen. goetbloet, griet melis.
Rietje beliefje me de sleutel eens te geven van de kast?
Ik zouder myn mantel uyt krygen.
G. m. neen ik, hange bast.
Ik wil niet uitgegaan hebben, je zelt boven zitten schryven, en voort in huys blyven.
Wel, waar of hy nou heen wil, deze zoete Vaar?
Jan. ik moet eens op een comparitie wezen, en ze wagten my daar.
M. ik heb de schyt van je comparitien, ze zellen t daar zonder jou wel klaren.
Ik zel uytgaan, je zelt het huys bewaren, slaat alle dingen wel ga, onze Grietje die is uyt.
Jan. ik wilder nochtans wezen.