floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hier of daer binnen ’k looff ’t is al een gebruy.
Bon sey Bril, en hy krouden Truy, BRECHT.
Kom hier binnen Haesje GRIET.
En jy Heerschop, met jou Wey-tas aen jou zy, LIJS.
By gort moer, dat’s al een eel Baesje, NEEL.
A vous mijn Heer, een glaesje, dit is jou soo toe edocht, BEES.
Wel, is hier altijt soo Comparicij van dit Vrouwe gedrocht?
Hier verslemtmen den bocht soo draeder yets is ewonnen, BEES.
Nou door uwer Eerwaerdicheyt sel dit spel eens sijn begonnen, O!
schoonste onder Sonnen, drincktet met de Vroutjes uyt, HAES.
Stijn, hebje de duycker omtrent de suycker esien, of het Kruyt, BEES.
Gae heen Jongh haeltme Luyt, ’k moet een deuntje ter eeren ’t geselschop speelen, BRECHT.
Wy sellender onder vermengen, O bloet, sulcke heldere keelen, BEES.
Laetem slaepen, hy sou krackeelen, want hy is een duycker als hy lont,, ruyckt NEEL.
Wat hy is een droogh-kloot, die niet gaeren naer een ouwe stront,, duyckt, GRIET.
Een braeff Peltser die goet bont, bruyckt, hey dat sijn Vastelavens-snaeren, LIJS.
Daerme sellewe sonder om sien met Joncker naer ’t Vrouwen huys van St.                                Job vaeren, LIJS.
Mijn Heer daersje Luyt, seljet nou wel klaeren, BEES.
LANS.
Vijff-Hartjes,, Vijff-startjes, En een tap in ’t Gat,, Raet wat is dat?
Wat seyt de Jonghen daer?
BEES.
Hoe ick jou voor moet speulen, LIJS.
Neen: dat quam seecker raer, NEEL.
Gut Lansje-Maet je kent: BEES.
Nou eerst een reys edroncken, HAES.
Mijner lieden, sel ’tuwer lieden eens brengen.
Hier Jongh pas op eschoncken, Dat moet uwer Lieden, van mijner Lieden wel-smakende sijn HAES.
Is dat oock van ’tbeste datje in huys hebt Scheele Stijn, STIJN.
Jaet Kint van minne, HAES.
’t Is waer Moers-kous, GRIET.
Nu wat selle wy hebben, BRECHT.
Van: Onse Lobbetje is soo bly, Of: lange Piet dien Ellif-rebben, Of: Jan men man, en Alemoer, die voeren t’saem eens uyt, Jan kloyden, en hy sat op troer, en stuerden recht de Schuyt.
’k Selt naer mijn sin, naer mijn min, naer mijn lust, en naer mijn                                liefde klaeren, Waer door ick lichtelijck het Ja-woort verkrijch, om met Haesjes naer                                Buyck-sloot te vaeren GRIET.
Ja, en wast geen verkoft gaeren Vriendt, BEES.
Dat ick, en sy weet, dat is genoegh eseyt, Oock jy daer waer ’tsuycker-soete blancke, dicke, vette, volle Meyt, De tast naer Middelburgh oock, is maer een kleynicheyt; Nu ’kspeul wilje dansen, GRIET.
Als onse Lijs eens schermt teugender Man zy klaertet met korte lansen, LIJS.
Wel moer, hoe anders, dat kort is, is soet, en raeckt in ’t gemeen wel, Hoe vaermen tot jouwent, ist daer al met wat langer in’t spel, BEES.
waerender sulcke duyckertjes in de hel, ’ksouwer al speulende naer toe tyen, NEEL.
Ja, op een witte-bock, soo soujer al stootende braeff kennen in ryen, BRECHT.
Neen Matroos, je selje wel met wat minder lyen, naer ick ken aen jou                                Neus sien BEES.
Mijn Neus en mijn middelste-vinger, sijn al van eender langten metter twien, In ’t heele lant en vindje diergelijcke gien, doch se was beter eer ickse branden, BRECHT.
Datmen noch eens van drincken spraeck, Sou dat sijn soo vreemden saeck, NEEL.
Ick denck wel neen, BRECHT.
of ’t gevil, GRIET.
Sa, laet dan Kan noch Glaesen stil, &c. BEES.
Hier Jongh schenckt eens, LANS.
Uwer dienst mijn Heer, LIJS.
Die danssen wil geeft handen, BRECHT.
Hey Open Hoff!
de Vastelavent deckt nou schanden, NEEL.
Wat dunckje mijn Heer?
Toont elck een hier geen liefde groot?
Ja, Liefd’ en Lust, LIJS.
Sa edanst, esongen, ’kwed ’t Heerschop ons te Vastelavent noot, GRIET.
Noo enoegh treckem een haer aus maars ’t sel knappen als een kennip-stockje, LIJS.
Kraeutem eens onder sijn neghe-manneken, ’k wedt u ’t over schot toevalt, BRECHT.
Set dat aen jou rockje, NEEL.
Daer smaeckt niet leckerder, dan een gestoolen brockje, daer ick ’t Heerschop mee gerijven sal, Hier ergens om een hoeckje, of tot Blauwe Lammert, of Teunis in de Paerde stal, .... Sa: Daer wort edanst esongen, en espeelt onder eenvermengsel van een Rommel-pot.
De Vastelavont die komt an,, ho, man, ho, Geeft ons een panne-koeck uyt de pan, Soo mijn Heer,, alsoo, hey soo mijn Heer, alsoo.
Geeft ons een stuck dat rustich,, is, ho man, ho, Al voor een hertje dat lustich,, is, Soo mijn Heer,, alsoo, hey soo mijn Heer, alsoo.
&c. BEES.
om datje sulcke rustige, lustige Vroutjes zijt, soo noodt ickje al te saemen Op de Veugel-vangst, en een excellente, kool met krenten, &c. Als jy Haesje, en jou                                Moer by naemen, De rest hoeft hem niet te schaemen, om te koomen tot mijnder Hospitium in de                                vliegende plat,,luys Aldernaest de Stiene-peere-boom, men vinter in ’t ghemeen Mijn, de Hont of de                                Kat,, thuys GRIET.
Wat een dreck in jou backhuys is oock niet qualick esmeeten, BEES.
Sieje wel teugen wien datje spreeckt, NEEL.
Ecce homo ick heb al egeeten, BEES.
Unum stercus is Oro tuo, neen je verstaet jou stuck al braeff op ’t Latijn, NEEL.
Ita Domine BEES.
By gort ’t geselschop is soet, LANS.
Mijn Heer sout niet wel doolende sijn, BEES.
Hout ihr smoel Jongh, die mijn lieff heeft die volght mijn.
Haesje mijn schat,, Je siet wel hoe dat Mijn hert, in mijn Lichaem branght.
Je weet wat ick mien,, En dat ickje dien, Met bien, met voet, en met hanght, Spreeckt eens datme ’t hoort,, een troostelijck woort, Soor brengh ick j’ een volle kan, En geerje, geerje, geerje men dan Nou noch niet tot jou Man, &c.                 LICHTHART* met een Ry onder den Arm, en een Schoots-vel voor,als een Tummerman, heel verstoort uyt, en seyt: Daer ist al over twien, en ’t Wijff is noch te soecken, Datter Sintere Claes een T: in der schoen steecken moet, mit een paer                                Deventer koecken, ’k heb by gort esocht in gaeten en in hoecken, waer mach doch steecken                                die helsche meer?
Is dat een braeve stijl van ’t huys, of een trouwe voor-vechsters van mijn eer?
Het magh’ den Duycker of sen Moer sijn in deeser manieren, Sy ist diemen den heelen dach doet vloecken en sweeren by de Helsche gieren.
als icker noch om denk, wat heb ick oock moy goet ehadt Ja, ’ksoumen wel eer beromt hebben op de Rijcste vande Stad, Waer’s ’t nou, zy is die ’t al verslemt, en verdrinckt, daer ick soo suer heb voor                                moeten wercken En wroeten dach en nacht; Nou se komt ’thuys, dat saeckereerse vercken, Die kaetsen selmen fraeytjes mercken, en oock naer behooren aff,, doen ’k Sweer sen sel niet meer soo loopen met die Commeeren van dat goore Hoff,, groen, ’K ben een Tummerman van mijn Hantwerck, ’k selder by gort gaen aen een block                                leggen, Sonder eenich appel van genaden, tussen-spreecken, of tegen-seggen, Nou: s’is Hoer noch Dief-egge, datse verslemt of verdemt ’t is van ’t heur, Of van ’t mijn, soo alsje dat verstaet, jy Buerman van Bon la beur, Et tant de vous bien Monsieur, ick kanje anders qualijck wijs,, maecken, Och!
als ick noch denck om dat schoone goet, nou ick sou al te vroegh Grijs,, raecken, Ja, ’ksoumen selfs verhangen, en dat van ramp en van ongedult, ’t Was noch al wel stackmen niet tot de Ooren toe inde saeckereertse schult, Maer tot de Ooren en Lippen toe, daer sal ’twater haest over loopen, Waer ickme keer of wen, ’kword om ’t Wijff over al ebeten en aengeroopen, Als voor eerst, gins op de Lange-bregge, O jemy!
wat sloegh ick daer een kruys?
Voor d’ Huys-Heer een Wollff, een Vent, hy wou gelt hebben voor een Jaer woonens                                in sijn Huys, Hoe, gelt seyde ick?
heytet Wijff jou niets ebrocht op gisteren Morgen, Neen seyde hy, daer moet gelt sijn, niet langer de Huys-huer hier te borgen, Ick ston daer en keeck als een Uyl, jou Broer in een steyger,, gat, Daer rackten ick van, doen moeten mijn een Wolliffinne met namen Ioffrou                                weyger,, wat, Die beetmen mee om gelt soo van Vlas, Linden, Deeckens als Laecken, Ja wel, ick keeckse eens an, en sprack schoon, want daer viel niet veel                                te kaecken Noch te snappen op dat termijn, ummers ick raecktender noch ongeschent van, Maer komende naer de Breestraet, doen vielder mijn een soo grouwelijck an, Ja als of hy mijn vernielt sou hebben, met sijn klaeuwen en met sijn tanden, Wel hoe dus seyde ick: mits mijn Ry ree, en mijn handen, Gelt gelt seyde hy, voor mijn deegelijcke waer, want ick weet datje                                haes op,, moet Ick sel noch wel stee houwen, seyde ick, en blijven voor jou en voor SR. Schop,, hoet.
Nou, op goe beloften, raeckten ick los, en passeerden voor Jan Tijssen den Vroomen, Tot dat ick aen de Blaeuwe-steen, by de Hall’ of de Vis-mart sou koomen, Daer quam mijn Stiers-kop aen boort, en hy beet my om een hallif beest, Wel Vriendt seyde ick, ’k weeter niet van, isset tot onsent eweest?
Och ja, seyde hy, jou ouwe schoenen weetent wel, ick selje de Stee-boô stieren.
Mits tasten mijn May-vis by de kladden en wou oock Gelt hebben of mijn klieren, Ick aen’t bulderen en tieren, en sey, ick en draegh daer gansch geen kennis van, Hebje mijn Wijff eborght seyde ick, se maghje betaelen alse ’t heyt,                                 alse kan, Wel seydense je bent immers heur Man, Man of gien, ick en wilt niet betaelen, Siet dan toe riep Stiers-kop, men seltje dat van jou rubben doen halen, ’k Gingh deur en sey, niemant schuldich als Duytsen en Walen, och!
hoe raeck                                ick noch voort, Ken ick ’thuys koomen ’t sel al sijn, maer och!
ick vrees voor de Moort, Soo drae en was niet uyt mijn mont dat woort, of ick hadder weer op mijn hielen, Sonder de Burgh-poort ekreegen te hebben, men hadt Lichthart sien vernielen, Niet meer als van vijff loose Fielen, elck om ’t wreest’ soo ’t hem liet aen,, sien.
Om schult van Ap’len, Peeren, Kerssen, &c. de wreetste was van omtrent de                                Kraen,, ien Die wou mijn aen ’t Rockje tarrenen, en dat sonder genaeden uyt schudden, ’t Schoon-spreecken was best: wel sey Frans Teeuwen in de Kooren-mudden, Den bloet ken oock qualijk soo naekt gaen loopen by der straet, Dats niet een bruy sey Oly-poot, als een onverstandigen onverlaet, Ick sel gelt hebben of slaegen, sen Wijff dat Varcken heeftet mijn deegelijk of koomen haelen, Ja wel van onsent oock, sey Aris in de Kerstanje-boom, en Leentje den Valen, Maer ick hebt al in ’t vergeet-boeck estelt, en in mijn Boeck deur edaen sey Paris, Wat, ick heb noch een Vaen voor den bruyer, wil hy mee ten Burgh gaen                                sey Aris, En ick noch een Paertje sey Loutje, wel en gaenwe dan noch niet heenen, Ick bedanckje Mannen seyde ick, en beston te weenen, Immers ’tworden mijn van alles noch quijt escholden, op belofte van niet meer te doen, Die bly waer was ick, en smeerden stracx met Haese-vet mijn ouwe Schoen, En ick op de loop, zy te samen aen ’t kijven, en by gort aen ’t vechten.
Ick raeckten ondertusschen aen de Bostel-bregge, daer quam mijn aen boort Diever                                den rechten, Om Gelt van Toeback en Brandewijn, en dat niet meer als voor vier Ducatons, Vier Ducatons, seyde ick?
ja seyde sy, dat heyt jou Wijff ehaelt die rechte Moer slons, Wel, seyden ick gae heen, ick selje dat betaelen met den eersten, je hoeftmen soo                                niet te bijten, Doe quammer daer ergens noch een uyt den Huys, en die beston mee in ’t                                overluyt te krijten, Ick ben oock noch wat pretenderende op jou suyckertje, dats jou liefste Wijff.
k’ Sey, Vroutjen ick en kenje niet: niet, seyse?
ick ben de Vrou van Bouwe langh lijff, In de Stee-klock ginder op de Nieuwe-straet, dats al lijck wel waer seyde ick Vroutje, Nou jy selt ’t jou hebben, seyde ick, en zy lietmen doen wandelen, hoor, hoor, sey                                toen de Dochter in’t krom-houtje, Van dat Soudt dat jou Vrou inde slacht-tijt ehaelt heyt sou ick gaeren Gelt sien, Komt morghen nochtent seyden ick: och ’k en wilje seeckers oock niet minder bien.
Nou dat ging noch al gratieus, maer als ick t’huys sou koomende genaecken, Daer stonder niet meer als een dozijn voor de deur om mijn eerwaerdicheyt wat leelijck uyt te maecken, Ick aen ’t schudden en aen ’t beven, eveleens of icker de derdedaechse Koors,,                                hadt, Wenschende daer al deur te sijn, als of ick onderhanden van Barbiers of Doctoors,, sat, Want ick sacher voor eerst Lintje de Woeckenaerster, die een schellingh op vier                                gulden weet te krijgen, En als de Lommert goet beleent, daer en sal ick by gort niet voor swichten                                noch swijgen, Want ick wist wel datse van ’t Wijff noch al vry wat eyssende was.
Nou, diep onder den hoop kijckende, sach ick noch dees na-volgende op dat pas, Als, Cerberus, en die een reys voor Mars speulden ’tafter quartier van de                                Reden-rijckers Kamer, Tot jou eseyt k’sagh alsoo lieff de Duycker, die staet in mijn sin al vry wat                                aengenaemer, Dat waeren oock al van de hartste partyen die ick onder den hoop,, vont, Want sy hadden op-rekeningh soo veel flesjes, soo veel absenten, en soo veel                                van datter noch te loop,, stont, Jy komt vande Pallem-boom, seyde ick: ja, seyden zy, wel men sel maecken datje gaerne gelt sult be-oogen, Die schudden ick soo van mijn hals, maer doen wou het met Teun den backer                                niet doogen, Die hadt daer mee op reeckeningh soo veul Tarw, soo veul Roggen, en soo veul                                Witte,, broot, Wel lieve Vrouw van Soest, seyde ick, hier blijf ick nou in deese hitte,, doot, O!
neen, Lichthart maet, sey Claes de Biersteecker, eerst selje mijn betaelen, En daer stont de Knecht van mijn Heer den Doctoor oock met een Rekeninckje                                sonder falen, Och!
een Man sonder Wijff, waer sel hy’t van daen haelen, seyden ick met                                een groot gesucht, Men selje doen gijsselen sey Piet de Kock, of doen winnen met raspen in den Tucht, Daer verstaen ick mee toe, riep Frans de Schoenmaecker soo krijch ick oock gelt                                mit eeren, En ick oock, sey Pouw de Snyer, voor’tmaecken van heur beyde Kleeren, Wat mienense sey Fop Ioosten de Waert, gins in de Vliegende Vis, Datse mijn sullen betalen mit gedroncken Bier?
neen by gort, ’kheb hier mee                                al een naers-wis, Och seyde ick, en klouden mijn kop, en als vooren overluyt aen ’t janken en huylen, En sey, volgens dees spreuck: Wat mijn gheschiet,, Om Schuldt en hanghtmen niet.
Daer mee liepender al een deel van deuse Wolven en Wolfinnes heur                                verschuylen.
Nou ick hebber noch mit eeren mijn hals deur ekreegen, en deur ebrocht.
En om haer al-te-mael met eenen Munt te betaelen, heb ick een braeve vont bedocht, Ick selder voor eerst wat of gaen in ’t werck stellen, Al quammer de Schout met sen Diefleyers, en met sen Luysevangers, en Stoepjes                                Groene esellen, En dat ick een Jonge wist, ’k lieter by gort, een Kanne-bier op haelen van                                Negen-groot, LICHTHART: Neemt sijn Ry, en meet het werck of, onder-tusschen komt LANSJE, al hoepelende uyt, en seyt: LANS.
Die dan soo een in een teuch uyt magh, die en lijt by gort noch honger, noch                                dorst noot, LICHT.
Wilt jy het haelen Lansje je selt een stuyvertje tot jou loon ghenieten, LANS.
’k Ben te vreen, waer wiljet ehaelt hebben tot Lijs Louwen, of Ritsige Angenieten, LICHT.
Hier in’t naeste Kot het beste, alst maer vers, lecker en goet,, is.
Waerendich Brecht heyt’et wel eseyt, dat Lichthart een rechte Jan goet bloet,, is, Soo suer als hy soet is, lijck onse Wijse Leendert vander Goude, LICHT.
Wat segje Knechje?
Dat ick strack sel weer koomen, LICHT.
Dan benje een Lansje, LANS.
Als ick oock soude.
Lansje.
Al hoepelende binnen, en miteen Kanne-bier weer uyt, en seyt, A vous een reys, LICHT.
Wel hoe sel dat daer gaen, LANS.
Hoe anders, ick hebt ehaelt, Dat’s voor mijn stuyver, is dat niet suyver, en een dronck toe, ’k reecken nou eeerlijck betaelt LICHT.
Wel wat brustme de Jongen, hy heytet wel hallif in sen gadt esoopen, LANS.
’t Most te deegen mijn lever raecken, se was verhit door het haestich loopen, LICHT.
Je bent een borst dieme dient, LANS.
Dat wist ick al van te vooren wel, LICHT.
Hebje sin in ’t Tummeren: LANS.
Wel ja, LICHT.
Soo sel ick gaen sien of ickje hier in ’t werck stel, LANS.
Baes, LICHT.
Jonge, LANS.
Der vliecht al een uyl of een Oyevaer heen, LICHT.
Nou of ick hier mijn banck, en mijn reetschop ginck haelen, LANS.
Seer wel Baes, ondertussen sel ick hier voor de Vastelavent Houwers, wat Mostert maelen.
LICHTHART met sijn Schaef-banck, Hout, en al sen Reetschop uyt, en seydt: Loopt heen Jongen, en haelt wat spijckers, LANS.
Al ree Baes, waer?
Maer in de Tas, LANS.
Baes,’kheb lust in ’t Redenrijcken, LICHT.
Wel hoe gaet dat?
’k Wou dat jou neus in mijn naers was.
Komt hier jou schelm, jou fielt, ô jou gallig-brock, LANSJE met den hoepel op de loop, en seyt: ’t Is soo quaet niet emient, al moet je in de Vincken, Nou in een omme-sien weer, dan een kan ehaelt, dat scheel moetmen of drincken LICHT.
Ondertussen wat sparren, en latten ekort, alsmer wat of maecken sou, Datje mient datmer vincken in setten sel, neen Vaer, ’t is voor mijn eygen Vrou, s’Is me wat te wilt, se moet in de Kou, en daer op een nieuw manier leeren fluyten, Tot jou eseyt, zy daer maer fijntjes binnen, en ick hier al werckende buyten, Dattet sommige luy oock soo klaerden, ’t sou niet als te beeter sijn.
LANSJE met sen schoot vol spijckers uyt, en seyt: Dat’s waer Baes, maer daer meugender meer als jou Wijff Toeback, Bier en Brandewijn, LICHT.
Jy hebt soo veul snaps niet bedongen, LANS.
Daer leyt den bruy, LICHT.
Sieje wel teugens wie datje spreeckt Jongen?
Ja teugens Malpas mijn fluelen Baes, LICHT.
Je selt dien snaetert toe doen, LANS.
Adieu Baes, ’k en werck soo niet bedwongen, LICHT.
Loopt aen een Galgh soo en bloetje niet doodt, LANS.
Daer meucht jy aen loopen, want ten is niet vert, LICHT.
’k Neem strack een ende houts, en legh dat op jou rubben, LANS.
Ja hebje ’t hert Adieu Baes,, een tort in jou faes, Koppen ien bien,, ’k heb jou gat esien.
Die oock mit sulcke Guyten ebrust is, hy is waerendich wel qualijck eschooren, Daer-en-boven mit een Wijff als de mijn is; Nou ’k magh daer by klimmen om                                een gat te booren, Want ’t sel tijdt worden wil ick voor avent edaen hebben, mit mijn heylich werck.
Stil, ’k hoor gespeel, souse daer niet wel koomen, waer op ick verlieft blijff                                even sterck.
HAESJE.
aldanssende uyt.
Wel ja, se ist; laet ick dan als een Man mit eeren heur oock eerbiedelijck gaen in haelen, En seggen: genavent mijnder eerwaerdicheyt, BRECHT.
Genavent Man, mits u bevorderingh, en benaersticheyt, GRIET.
Dat lijckenen wel hooffse taelen, HAES.
Mijn Vaeder verstaetse genoech, LIJS.
Dat geeft ick wel geloofs, LICHT.
Nou maekje jou daer soo groots,, niet, Hoe nae hebje me mit jou Moer op den tril eweest, datje soo pips en soo doots,, siet.
Hoe raeje?
Stooff: en dat’s mijn Dochter, ’k hebber daer twie, waerendich ’k geeff de keur om een duyt, HAES.
Nou ist schijt.
Lechter noch drie by, soo hebje te* kermis van Piet Pop al een moye fluyt, LICHT.
Ja wel Wijff, ’k hebje soo lieff, ’k souje nou van liefde wel doot,, bijten, BRECHT.
En ick jou oock, want dat icker toe sat, ’k souje van liefde nou wel geel of root,, schijten, En mijn gat voor een spiegel op jou backhuys Lichthart, en komt dat niet braeff?
Ten voeght sich soo heel qualick niet.
Wel neent, LICHT.
Och !
Wat ben ick oock een wroeter en een arme Slaeff?
Je hebt noch geen noot Vaer, je bent noch vet en glat, je selt jou gat wel houwen, LICHT.
Swijcht jy daer, j’en weeter niet of, ’k sie wel elck moet sijn eygen schurrift klouwen, LIJS.
Ja seecker in trouwen, LICHT.
Ick weet wel wat ick segh, ’k hebber van deusen dach al lustich aen vast eweest, ’k Heb Wolff en Wolliffinnes aen ’t gat ehat, NEEL.
Hebbense jou ebeeten Kulleke?
Neen, maer ’k hebber wel voor evreest.
Wel Vaeder, ’t gaet noch soo qualick niet, alsjer noch heelen dal bent deur ekoomen, LICHT.
Dat heb ick tusschen de Blaeuw en Roode-steen wel vernoomen, Want ’k heb daer al stormen sonder ladders of eslagen                                watje mient, BRECHT.
Daer benje seeckers mans genoech toe* Vaer.
Ja: in ’t hoeckje van d’aert te sitten tot de Vrient, BRECHT.
Kom mijn Mantje, hebbense jou soo soecken te vernielen?
Ja, al om jouwent willen, Den een wou mijn ’t Rockje, d’ander mijn broeck, de derde mijn huyt, gelt seydense                                of men selje levendich gaen villen Wat dunckje?
Maer wie wast al?
De Huys-Heer, daer ickje gisteren gelt toe in jou handen gaff, Jou pry daerje bent, Juffrou Weyyer wat, en Monsr.
Come-Lul, en diergelijcke meer als haff, Die mijn op de openbaere straet om jou en twil heel leelijck uyt maeckten, En daer was Stiers-Kop, en Maey-vis, die beetemen mee aldattet kraeckten, Die wouwen mijn de Stee-boó stueren, of gelt sien voor Vis, en voor Vleys, Ja wel ’t schoon spreecken was ’t best, en dat oock elleken reys Doen wat vorder koomende, tarnender niet meer als vier gelijck aen mijn Kleeren, Als Loutje, Aris, Oly-poot, Frans-Teeuwen, en andere Luyden van fatsoen en eeren, Van die ontslaegen sijnde klampten me Diever den Rechten oock aen boort, Die hadt me op de volle straet vernielt of vermoort, En by gort ’t huys koomende vondt icker daer niet meer als een dosijn staen snappen, Elck om ’twreest om mijn de huyt op staende voet levendich af te knappen, BRECHT.
Maer wat was dat al voor gesin?
Daer was voor eerst de Knecht van mijn Heer, mijn Heer de Doctoor, En Lijntje de Woeckenaerster, Piet de Kock, de Biersteecker en Ouwe Floor, Teuw de Backer, en andere, HAES.
Wasser geen Volckje van de Verliefde Rede-Rijckers-Kaemer Vaertje, LICHT.
Dat en gaet jou luy niet an, BRECHT.
Het gaet ons al an, LICHT.
Je bent t’saem een hups paertje, BRECHT.
Hebje van mijnen ’t weegen daer een Registertje eleesen als een halleve Sermoen, Ick sel by gort oock een reys, als al die luy blint sijn soo hebbense ’t best                                van doen, En die ick te veul in ’t Boeck stae machmen mit eeren wel uyt vrijven, En borgen niet meer, maer niet eens te seggen qualijck doeje als onse Claes de Stijven, ’K sel oock niet seggen je moet maer belief jet te doen mit een oprecht hart, Soo voel ick van dach tot dach dat de schult mindert, en aen mijn Nieren niet smart, HAES.
Seght alset in huer handt hebben ist noch ruym een voet van d’ ellebooch, LICHT.
’K Strijck strack mijn Broeck los, en doe als Gommert die sen Wijf soo van liefde                                bespoogh, BRECHT.
Hebbense niet sen krijgen niet, men geeft tegenwoordich van die lompen niet, ’K laet staen van deegelijcke schult, LICHT.
’t Is noch al jou ouwe Liet, BRECHT.
Out of nieuw daer niet en is, heeft den Keyser sijn Recht verlooren, LICHT.
Ondertusschen liepen ’t huys terwijlje uyt ben eweest al de Varckens in ’t kooren, BRECHT.
Je meuchter naer sien alst behooren, LICHT.
Dats jou werck, O jou verbruste Meer, Ey lieve!
helpse mijn eens bekijcken, de stijl van ’t huys, en Voorvechster van mijn Eer Och!
hoe raeck icker noch van BRECHT.
alsje wilt, doch eerst een reys edanst eer wy scheyen.
Sy maecken een ronden Dans, en setten Lichthartin ’t midden, en singhen: Lichthart en treurt niet, Noch weest niet onverduldich, Hey!
datme niet betaelen en ken Datmen moetmen blijven schuldich, Fa, la, la, la, fa, la, la, la, Dat moetmen blijven schuldich, &c. Wel, ick lacher wel eens hartigh om, wil jy’er om schreyen, Kom jy by jou Aerts-gatje sonder sorgh, want je heb al jou leven soo een Lichthart eweest Tut, tut, je hebt d’ouwe spreuck wel eleesen, Wel ehult,, en wel eleeft Waer die leeft sonder schult,, leeft arger als een Beest.
Ja, ’kheb Baer sulckx verhaelt worden wel equeest, BRECHT.
Wel dan ist wel, die niet en heyt, en sel niet hebben, noch van daegh noch morgen, ’K springh op en laet kleyne scheetjes, doet oock soo en laet fiolen sorgen, LICHT.
’t Is wel eseyt, BRECHT.
’k sel noch een reys singen, wie dattet lieff of leet,, is, En dats: Ick heb den bruy,, van al de luy, De luy, en geven mijn niet, Se brengh me in ’t verdriet, Daer toe in groote schanden, Hey en daerom wil ick niet, Gaen doolen achter Landen, &c. GRIET.