floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Heb dank voor de aangeboden Dienstwilligheid, Heer, zy purgeerd, en elk zyn vryheid dan begeerd.
Maar zy zal, zoo de pyn t niet zal verhind'ren, ons volgen.
Wel ik hoop die kwaal die zal verwezen, Michiel, tegens Klara stil ter zyden.
(mind'ren.
'k ben bly, daar is niets uitgelekt.
't Bedrog dat blyft nog al bedekt.
Rykert tegens Klara.
Zeg haar dat zy wat rust, daar na zult ge u begeven Daar wy gaan, daar me u wagt.
Klara, in huiz gaande.
'k zal 't doen, oom.
Frederik tegens rykert.
Van zyn leven kon 't niet meer te onpas zyn, dat zy niet meer kan gaan, daar zy is, is de vreugd, 't gezelschap mist me 'er aan.
Ryk 't is zoo, maar 'k hoop zy morgen, ons dubbeld zal voldoen, het geen wy haar nu borgen.
Klara, in mans kleederen ten huize uitkomende, Michiel.
Die bui is over, en het is weder zonneschyn.
Mich. klar.
Daar heb ik me uitgered door onbeschaamd te liegen, Schoon 't moeij'lyk valt zoo iemand te bedriegen, Want dan onzigtbaar, en dan zigtbaar weer te zyn, In een de zelve tyd, ik zeg 't is meerder pyn Als schele hoofdpyn is maar 'k zal meêr moeite vinden Mariaas oogen te verblinden, En daar wat doekjes om te winden, Als deze, die tot myn gemak Haar oogen steken in de zak.
jitized by 23 flip.
Mich. tut!
Dat zel wel gaan, ik zel je dat wel bakken, ik zel 'er nog wel door een vreemder bril doen kakken, 'k neem ze op myn tanden met malkaar in dit geval, en wat Marie belangt, o!
Maar 't slimste daar van is, dat ik die Argus oogen Van Ferdinandus vreez, door jaloezy bewogen, want hy rust niet, 't zy dag of nagt, hy kruist hier staag voorby, en houd wel vlytig wagt.
kan ik my van lagchen wel onthouwen?
Als ik zyn vreez maar slegts eens ga beschouwen, die hem een juffer komt te brouwen, en die hy als zyn medevryer vreesd?
Maar zagt, daar komt hy aan dien regt jaloerssen geest, ga wat van hier, Michiel, of gy verbrod het meest.
Ferdinand, Klara, in mans kleederen.
Waar gaat Heer Rykert heen?
zyn minnares ferd.
bezocken?
Ja, heer.
Mor bleu.
Myn Heer, spreek zonder vloeken.
Men zeid dan dat gy reeds de bruigom zyt?
Nog niet, maar wel in konnen tyd.
Zy moet u dan, Heer, wel beminnen?
Gelyk haar tweede ziel, want 't huuw'lyk te beginnen, wanneer men niet bemind, dat lukt niet.
Maar beet.
gy weet Dat ik haar ook bemin.
Myn Heer, dat 's niet een Klara willende weg gaan.
Daar steur ik my niet aan.
Maar, hoor eens hier?
Wat, hooren?
sta wat stil.
Eer gy haar trouwd, dat wy te voren Eens vogten om die schoone buit?
Twee gangen maar, myn Heer.
't Gebrek van degen stuit Uw voorslag maar, dog anders, 'k ben te vreden.
Kom laat het morgen zyn, 'k moet nu dit uur besteden By myn beminde, die my wagt.
Ik bid u dog, ei!
rust maar deze nagt.
Zoo eene als gy, en kan my niet doen vreezen.
Gy meend, dat gy my kend, maar 't kan niet wezen.
ik ken u wel, en zelf schaam ik my schier Te vegten tegens een die nog niet eenen zier van hair heeft aan zyn kin, ten waar t myn liefde deden, k zou nimmermeer met u tot vegten treden.
'k ben door myn dapperheid, te veld betoond, vermaard, maar wat hebt gy gedaan?
Gy Jong'ling, zonder baard?
Klar, gy hebt van myne kragt nog nooid de proef gekregen.
Maar and'ren vreezen my veel meër als uwen degen.
'k heb van uw daden uyt gehoord.
Ik overwin haar door een oogwenk, of een woord.
Ja zelf de stoutste zullen 't zeggen.
Dat zy haar degens aan myn voeten moeten leggen.
Op morgen zullen wy eens weten wie van twee Maria hebben zal, neem vry uw degen mee.
Wel, 't is goed.
Klara, stil in 't weg.
gaan.
o gy verblinden!
Ferdinand, alleen.
Felle!
'k had my nooid verbeeld hem zoo verwaand te vinden, die jonge lafbek daar hy is.
Hy kan zyn ratel euvel roeren, maar als me eens vegt is 't allez mis, dog 'k zal hem nu de mond wel snoeren.
Maar zagt eens, om myn spel te beter uit te voeren, Moet ook Michiel, zyn knegt, daar aan, Ik moet hem, daar t niet jeukt, wat slaan, Want hy heeft me al dit spel gebrouwen, Daar komt hy, zoo ik zie, ik zal hem onderhouwen.
Met schoone woorden, en het geld diend niet gespaard.
Ferdinand, Michiel.
Oen dag, Michiel, goën dag, wel kameraad, hoe vaarddienen.
Gy al, uw dienaar, Heer!
nog wel, om u te ferd.
Hoor hier?
Mich. k moet na myn Heer, k heb haast.
'k zou 't zoo niet mienen.
Mich. wat wil je van me, zeg?
Gy zyt een hondsfot.
Mich. maar, heb jy niet anderz?
wel, dat kompliment is raat.
Ja, wel wat anderz, k meen u braaf te bastonneren.
Mich. bespaar dat vry, sinjeur, ik kan dat wel ontberen.
Maar ik versta 't nu zo.
Mich. ik niet, dit lykt wel scheeren.
Dat is de zaak niet.
Mich. Heer!
wel foppen wy malkander.
Geenzints, maar hoord, twee honderd rottingslagen Zult gy zoo aanstonds met u dragen.
Zyn.
Mich. 'k heb daar geen tyd toe, 'k moet zoo by myn meester Vaar wel.
Neen, zoo niet.
Mich. 'k zal ze uborgen.
Neenneen kontant.
Mich. neen, niet voor morgen.
Mich. ei, ei, waarom heb jy t zoo verzien op myn?
Vraagd gy dat nog, schavuit?
Mich. wel, mag ik 't dan niet weten?
Geeven.
Gy weet het al zoo wel als ik.
Mich. 'k heb 't dan verwagt.
Gy hebt gemaakt dat ik ben uit de gunst geraakt Van myn beminde, daar gy my hebt zwart gemaakt, Zoo dat zy my kasseerde, en rykert heeft genomen.
Mich. ik ben niet van die geën die voor 't bekennen schroomen, maar ik ben opregt, 'k beken het, ja, 't is waar, 'k Regeer het gantse spel, en 'k zeg je zelf, dat daar Niets buiten my geschied, dog het zou wezen konnen, dat ik u nog die dienst beweez, vrees, die ik veur rykert nu byna heb afgesponnen, Maar ben je ook van humeur, om, 't geen daar ik veur My kwyt te schelden?
Mich. dat dragtieden?
bastonnaden, Van drie vier honderd stuks, dat je op myn huit wou laaten. 't is zeker al te zwaar, dat jy de helft eens droeg?
Ik scheld 't u kwyt, maar gy zult tragten Haar haat op my wat te verzagten.
Mich. 't is wel, myn Heer Sinjeur, dat is veur eerst genoeg, en voorts, gelyk je weet, myn meester die is sparig, en gy, Heer Ferdinand, zyt mild, en niet zoo karig, En die my maar wat geeft, die dien ik als myn Heer.
'k Weet een inventie, die gewis u morgen weder by haar herstellen zal.
Hoe zult gy dat beleggen?
Mich. myn Heer... myn Heer... ik zou je dat wel zeggen, Maar 't is u al wat waard.
Wel, wat begeerd u 't zegt?
Mich. twee honderd slagen hebt gy my flus toegelegt, Geef my nu zoo veel dukatonnen, Dan zal ik net betalen konnen Myn snijer, naaister, en de hemden die ik kogt, En zoo ik 't dan niet doe gelukken, Door 't middel dat ik heb bedogt Zoo kap my vry, als frikkadellevleis, aan stukken.
Wel, zeg my eens hoe gy t volvoeren zult, ik zal u wel voldoen.
Mich. ik hou dog van geen schuld, en hoe zou ik van u myn grande konnen halen?
Ferd Hou daar myn goudbeurz, om uw moeite te betalen, maar zeg nu op, wat is t?
Mich. myn Heer... nu zel t wel gaan.
Gy hoeft geen twyfel meer aan myne trouw te slaan, nu dien ik u, Heer, al myn leven.
't is maar een kleen begin van 't geene ik zal geven.
Mich. maar gy kend Rykert wel, die trotze jonge kwant?
Hy speeld de snoeshaan z00.
Mich. o!
't is een lanterfant.
De Digitized by google blyspel.
De grootste durfniet die de waereld mag betreden Ja van een veest, maakt hy een donderslag Als gy hem uitdaagd, zal hy, om de minste reden, Voor u gaan vlugten, als hy plag.
'k zal de uitdaagbrief wel zelver aan hem geven, zoo haast als hy die ziet, zoo zal hy al staan beven.
Maar, hoor Michiel, ik twyfel aan uw trouw, kom geef myn goudbeurzweezer, ik heb al naberouw Ik mag my op u niet verlaten, t is een teeken.... Mich. ei!
Laat ons van wat anderz spreken, Van de eerste zaak, en... en.
En geef my eerst myn geld.
Mich. dat ik dan t'avond kwam om 't briefjen.
Of je reld, Of snapt, myn goudbeurz eerst.
Hoe meug je zoo lang praten Van zoo een klein begin van 't geen je geven zult, maar 'k zie, Heer Ferdinand, je tergd myn ongeduld.
Wel, mag ik my dan op uw trouw verlaten?
Mich. ja, vastelyk.
Geef my uw hand daar op.
Mich. wel an.
Ferdinand, Michiel op de schouder slaande.
Dat s een eerlyk borst, ik agtje voor een man.
Mich. 'k ga na myn Heer, en kom dan t'avond, zoo ik kan. Einde van het eerste Bedryf.
TWEE Digitized by Googlę 28 DE MINNELISTEN, TWEEDE BEDRYf.
Lodewyk, alleen.
En onverduldig om het regt bescheid te weten van Klaraas mommery, want aan die zwakkeketen hangd nu all' ons geluk, ik hoop en vreez' gelyk, daar komt zy, dat 's geen kwade blyk.
Lodewyk, Klara, in mans kleederen.
'k YY erlang na u met smert, en na uw wedervaren.
'k verlaat Maria zoo, vol gramschap en vol haat, en ik vreez dat ons dit nog vry wat spuls zal baren.
is dat mogelyk?
Hoe komt ze op u zoo kwaad?
't is nogtans waar.
Dat durf ik naauw vertellen.
Lod gy krygd een kleur daar af, ei!
Wild u niet ontstellen, zeg my eens hoe het met u is gegaan?
Helaaz!
Myn lief, ach!
Waar komt dit helaai van daan?
Wat is u dan ontmoet?
ik bid, ci!
Zeg de reden Van uw zwaarhoofdigheid?
Ik zal van woord tot woord.
'k heb 't huuwelykskontrakt geteikend dan op heden, Waar in vermeld was, dat ik voort Zou 't huuwelyksgoed by 't teikenen ontfangen, het is ook zoo geschied, men deed het my voort langen, ik zond het daadlyk t'huis, en 't was een brave som, Doen was 't straks, veel geluks, Heer Bruidegom, wy zaten deftig aan, en als 't gezelschap scheide, ik toen Juffrouw Marie na haar vertrek geleide.
29 lod.
Ik kan niet zien dat hier iets is geschied.
Maar, zagt!
gy weet nog t end van myn Historie niet.
Zy had een fraai nieuw kleed gekregen, Na de allernieuwste zwier, alwaar ik niets had tegen, Dat Fred'rik haar gebood aan my te laten zien, 't was op haar kamer, 't geen gemakk'lyk kon geschien, men sloot de deur, om ons alleen te laten.
Dus raakte ik in het net, en niets en kon my baten.
Ze ontblooten daar haar halz, zy wierd beschaamd, en was het niet geschied als bruid, t had niet betaamd.
Dit alles scheen tot myn geluk geboren.
't Gezigt was magtig om de koelste te bekoren, ik scheen vol vuur te zyn, en kusten haren mond, ach!
fatale kus.
Want zy, om haar te weeren Taste in myn boezem, doen zy my geschapen vond Als zy zelf was, hoewel zy 't zogt te keeren, Riep zy, hoe!
gy zyt een juffer, of ik ben het niet, myn blozing gaf verlof, dat dit geloof kreeg, en zy ging terstont vertrekken, en liet my daar alleen beschaamd, en vol van spyt.
Zoo heeft zy dan ontdekt, dat gy een juffer zyt?
is 't mogelyk!
hoe zal men dit bedekken?
Ja, 't is maar al te waar.
Dan leid de spil in de ass van t gantsse werk.
Toen ik nu zoo verlegen was, Kwam juist Michiel tot Fred'riks binnen treden 'k Heb hem gebeën om ons te helpen door een list maar 'k vreez dat al de zorg, die hy ook mag besteden Zoo wel als al de tyd, mislukt is en verkwist, hy moest uw Oom, en myn matres wat konnen doeken.
Zy weet dan nu het geen' dat gy met zorg hebt zoeken Te dekken?
en alreeds een maand verborgen had Klar.
K had altooz vreez voor dat, maar zie, daar komt Michiel, vol vreugd, dat s geen kwaad tecken.
D'edeltooneel.
Lodewyk, Michiel, Klara, in mans kleederen.
Teb Fred'riks kap gevuld, en door de buik k doen kyken.
Mich. Niet noodig is 't dat ik 't je nou verhaal, laat 't je genoeg zyn, nou dat ik hem heb bedrogen, ik heb wel fyntjes en wel suffisant gelogen, om dit met schyn te doen maar als we t'huiz zyn, zel ik 't u vertellen.
'k ben hier meê te vreën, 't is wel klar.
Hebt gy Marie gezien?
Mich. neen.
Hier 's veel aangelegen.
Mich. maar t'avond.... klar.
Hebt gy dan van haar geen tijn'g gekregen, door iemand van haar volk?
Mich. Zy zeid dat je er be En alles wat je zegt, met voordagt liegd.
Maar hoor, hou ons niet op met praat, wat zult ge 'et zeggen Tot haar bevrediging?
Mich. ik zel dat wel beleggen, laat jy t maar op my staan.
Wy zyn daar mee gekneld o, no!
dat s niemendal maar zeg, heb jy het geld?
Mich. dan is t wonder wel, nou zel ik dat wel raken.
maken.
Klar Hoe kan t nu wel zyn, zeg?
Daar ik t weer kwyt zal, neen, om de dood niet zoet... maar heb je t wel bewaard?
Ja, wel genoeg.
Mich. goed, goed, nu zel ik heur de Wel geven na myn wil.
Zult gy haar weër verblinden?
Mich. laat my een oogenblik alleen, ik zal 't wel vinden.
Michiel, alleen gaande al wandelende over het tooneel.
Een, neen, dat deugd niet, want als hy.... maar dat ik 't zoo eens nam, ik wed dan zouden wy.
De droely!
Neen, dat is niet goed... ha al gevonden.
Dan konnen zy niet by malkaar.... neen, dat en deugd ook niet, want schoon zy t zoo verstonden Was t evenwel noch mis, maar stil eens, wie komt daar?
T is Kristyn, nu vind ik t spreekwoord waar, dat t bloed van gekken Kruipt daar t niet loopen kan, op stokken, en op krekken.
Kristyn, michiel.
Ichiel, 'k heb lang verlangd om jou te zien, wat zeg je daar?
Verlangd?
dat kan niet wezen.
Ja evenwel, t kan wel geschién.
Maar laat ik je om je hals, myn schoone en uitgelezen... krist.
Laat staan, dat spel is nu niet waardig te bezien, denk nu niet om de vreugd, maar stel jou eer tot huilen.
Mich. neen, neen, wel wyzer, wil je balken, wil je pruilen, zoo moet je by een ander gaan, als by de menssen, die gestadig huilend loopen, wanneer ien van heur natie maar Gesturven is, 't is zeker raar Zy loopen daar met gantse hoopen, Die op dat ambagt zyn bekend, En die men daar toe ligt kan huuren of toe koopen, Maar ik veur myn, ik ben geen huilebalk, gewend, Maar bly te leven.
Hoe kan ik vrolyk wezen, nu dat myn juffer zoo bedroefd is?
Mich. wel, wat schort Heur?
Dat ze van jou Heer beledigt word.
Mich. wel weetje niet de waarom van heur vreezen?
Neen, want zy zwygd, en diez moet ik onkundig wezen.
Mich. maar, ben jy dan op myn ook gram in dit geval?
Neen, neen, maar stel myn Juffrou eerst te vreden.
Mich. dat zal wel gaan, zoo ik haar niet doen lagchen zal, met t allereerste van myn reden, die ik zal spreken, zoo hou my vry voor een guit, maar kan ik haar niet spreken, dan is t uit?
Ze is heel ontsteld, en heeft haar kamer toegesloten, 'k durf haar niet steuren.
Mich. zie daar leggen nu de koten al weer gevonden, hoor, Kristyntje lief, ga daar heen, zeg Heur, dat heur mooije hondje weg Geloopen is.
Dat 's puik, maar jy moet hier wat dagten.
Wagten?
Mich. Goed, maar komt daadlyk weezen?
En hou dat in ge Kristyn, na binnen gaande, roept.
Michiel, alleen.
'k zal, in spyt van hare toornigheid, Wel iets bedenken, dat haar zal te vreden stellen, de meisjes zyn ligt van geloof, en 't spreekwoord zeid, die ligt geloofd, word ligt bedrogen.
K ben bereid.... maar, zagt!
Kristyn, Maria, Michiel.
E. i!
Wild uw zelf niet kwellen, mejuffer!
't hondjen is al weer.... mar.
Dat is uw schuld.
't Doet niet, de schuld is aan myn Heer.
Ik wil myn verdriet, dat groot is, niet vergrooten.
Juffer, wat is dit?
Je ziet 'er treurig uit?
En dat terwyl je bent de bruid?
Maar 't schynd wel zoo te zyn besloten, Dat nooid de vreugd volmaakt kan zyn, maar nu je bent zoo na aan 't trouwen, Behoor je u vrolyk, en niet zoo bedroefd te houwen.
Ik weet de reden van myn droefheid en myn pyn.
Mich. je neemd dan jou plaizier in droefheid?
ik daar tegen, in vrolykheid ik bid je!
Ei, wild eenz overwegen, een uurtje vrolykheid, is meer als een jaar treurenz, en myn Heer Bemind de vreugd, zoo doet zyn knegt ook.
Maar, wat s ditte, ik had hier door dit praatje, o sint Brigitte!
De boodschap haast vergeten van myn Heer.
Hy heeft belast, om my voor beide uw voeten neender, hy valt voor haar op zyn knijen.
Te werpen, en alzoo zyn onschuld te verklaren, van dat hy niet by u gekomen is, maar, t is wat laat dat ik t u boodschap, door vergis.
Excuzeer.... mar.
Vertrek, en gaad hem openbaren, dat ik u beide haat, om dat hy is een guit, En schelm, en gy, een afgerigt schavuit.
Mich. ei, juffrouw!
Ei, dat is non sluitibus, dat sluit Gants niet.
Koom je zoo de Ambassadeur onthalen Van een Heer minnaar?
wel, 't is goed, verwonder jou niet, als men 't op zyn beurt ook doet, maar, zeg my, door wat moei'lykheid of kwalen, of welk een ondienst u myn meester deeze?
Of, is hy al te vroeg wat stout geweest?
al meê Dat niet?
of is hy al te bloô?
Daar zel t aan falen.
'k versta niet wat gy zegt, maar als men met my spot, Zoo kan ik dat wel zien, men hou my niet voor zot.
Mich. ha!
nou vat ik 't zeker, ja, mejuffrouw Klara, zeker, die deed' u ongelyk.
Gy lagt, en word niet blecker, en scheerd de gek met myn daar by?
'k verzeker u dat ik al deez' bedriegery, Aan rykert voort bekend zal maken.
't raakt 't geld, het geld, dat zyn de zaken.
'k zal 't hem uitkeeren doen, 't moet weer aan de eig' naar raken.
Wil je er dan de klad in brengen, met de géén die jou bemind?
is 't ernst?
Ja, ja, 't is ernst, ik mee 't In waarheid.
Dan weetje Van t gantsse zaakje niet een beetje.
Van die bedriegery?
Mich. neen, die galantery.
Mich. van die, daar jy Zoo booz op bent, maar zonder rede.
Maar om niet lang te zyn, zoo zal ik 't u in 't breede Vertellen.
Mich. dat ik, in spyt van all' Uw moeij'lykheid, u nog doen lagchen zal.
Ik heb t Heer Fredrik mee zoo even Verhaald, die ik geloov, dat zig nog van Het lagchen niet bedwingen kan. alz zig myn Heer van u op gist'ren had begeven, Zoo kwam hy by zyn zuster, die je weet.
Dat koddig is, en van een blyde geest gedreven, nou 't kermis is, en aan de jeugd Is toegelaten, wat meër vreugd En koddigheden te bedryven, Zy stelden voor om heen en weer 'er zelf te steken in de kleëren van myn Heer, Die haar dat toestond, en zoo lang graag t'huiz wou blyven, om u, Heer Lodewyk, en Frederik, vermaak te geven, en om Ferdinand te plagen, Die zoo jaloerse vent.
dit is de gantse zaak, Waarom jy moeij'lyk bent.
Van all' myn dagen, zag ik nooid aardiger, zoo 't waar is Mich. twyfeld, daar aan?
elk een die lagt daarom, zoo wel als wy.
Haat broeder, kon my die dat eerst niet openbaren?
Om dat met meêr vermaak te klaren?
Mich. als hy 't gedaan had, was 't vermaak daar van te kleen En nu 't zoo niet en was, zoo is het ongemeen.
Wel, om de zuster myn genegentheid te toonen, Wil ik de broeder graag verschoonen.
35 aich.
Dan ben je niet meer moeij'lyk?
Neen, het is Alreed verdwenen, doet haar myn gebiedenis.
Mich. aan hem ook, juffrouw?
Nou, is ze al weer te vreden, maar dat is niemendal, 'k moet nu beletten, dat Heer Fred'rik en Heer Rykert t'zamen treden In konferentie, myne inventie kreeg een gat, Zoo zy eenz' raakten aan het praten, och.
wat zie ik daar!
't geluk schynd my te haten, Aan de eene kant Heer Fred'rik, en aan de aar, Heer Rykert, dit gebrui moct af of 't word nooid klaar.
Michiel, Frederik en rykert, ieder van een byzond're zyde van 't toneel.
O een avond, Heer.
U ook zoo.
hoe staat het leven?
Michiel, spreekt stil ter zyden.
'k Wil attistatie geven, Voor niemendal, dat ik daarom niet bly en ben.
Had jy my iets te zeggen?
Ja, een aardig Geval, waarom dat gy zuld lagchen, en t is waardig.... Michiel, spreekt stil ter zyden.
O paai!
Hou smoel toe.
Heer, vaar voort, op dat ik Te weten komen.
't is van de gelykenissen Van Klare en rykert, Heer.
Myn list zou hier wel missen, zoo ik te lang vertoev' is 't gants proces verbruid.
tegens Frederik hoe!
ben jy hier, heer!
Daar de buurt staat over ende, en veul geweld maakt, met een heel verbaasd geluid, En daar men u vast zoekt, by vrienden en bekende?
Fred is t ernst, Michiel.
of is het boert?
Of heeft Heer Ferdinand al weër iets uitgevoerd?
Mich. neen, maar je geldkist die is leeg, en opgebroken En 't geld daar uit geplunderd of verstoken.
Wat zegt gy daar?
hoe kan t geschien?
Ik ga met u, om daar de waarheid af te zien.
Mich. maar zagt Heer, ik moet u eerst wat te kennen geven.
Mich. heb jy niet strak een brief geschreven?
En die gezegeld?
Ja, zoo even.
Mich. myn Heer, het stinkt in huiz, Afgrysselyk na brand, ik vreez t is niet te pluiz Op uw kantoor, wy hebben alle hoeken Van t huiz, behalven dat, gaan deur en weërdeur zoeken, wyljy de sleutel hebt ryk.
Ochloch!
Michiel, is t waar Ik vreez voor ongeval, myn brieven liggen daar En myn papieren, sta te trillen.
Mich. heb jy de kaars ook kwalyk uitgedaan?
'k zou dat niet hopen willen.
Michiel, Klara, in vrouwe kleederen.
Ejuffer Klara, 'k moet u doen iets nieuw verstaan.
Dat hoekje raakte ik, tot myn groot geluk, te boven.
Klar 'k heb 't al gehoord.
Mich. 'k moet nu verhinderen, Niet komen by malkaar, of ik was in de ly, en zoo zy komen, zoo durf ik my wel beloven, Een reeks certytelen te hooren, als, schavuit, hondsfot, galgenaaz, ja vagebond, en guit.
Rykert, Michiel, Klara, in vrouwe kleederen.
'k heb geen ongemak geleden aan myn' zaken.
TWAALf, digitized by google BLYSPEL.
Rykert, Michiel, Jan Baptist, Klara, in vrouwe kleederen.
Hoe droely zie ik daar?
't is Jan Baptist van Luik, nu raakt het spel tot niet.
Mich. niet, hou jy jou maar sluik, doet maar je kaper neer, de rest, zal ik wel maken.
J. bapt.
koeden dak Michel.
Goeden dag kompeer.
Rykert stil tegen Michiel.
Wat 's dat voor een?
Michiel stil tegen rykert.
Die vent?
Dat is een gek, myn Heer, een luikenaar, en alz hy komt aan t razen raken, dan, is hy alz puur dol.
Hou jy je van hem af, dat raad ik je, want hy is gruuwlyk straf.
Waar woon Monsieur Rikker?
weet jou niet?
Regt hier tegen ons over.
Mich. spreek j'em toe?
Daar is niet aan gelegen, 'k moet hem wat foppen om pleizier, myn vrind, ik bent.
Myn neer, 'k keloof dat jou myn niet ten kent, maar 'k eb jou wat te sck.
't is veel, een gek te kennen.
De kouverneur van Luik kom jou een prief te sennen, se bin pedroef om dat niet weet, wat jou Couzyn En Nik kepleven bennen, en, myn Neer, jou mot weet dat dit wel spyt for myn, want myne dooye wyf eit eur de mam keken.
Michiel spreekt ter zyden.
(ven.
'k Wou jy 'er by waard, zoo zou je ons geen moeite gegeeven.
Maar hoor, schryfd hy myn niet, de Gouverneur?
F. bapt.
Ja, maar die skelm voleur, die kaudyf, die kestool van my nou onderweken toe, ik eb een kroot koors kekreken, die mak my puur sot feertien taak.
Mich. en nog wel langer, maar hier heb je nou de zaak.
Ja, hy spuur steken gek.
Mich. men moet het wel gelooven.
Klara stil tegens Michiel.
Ik vreez' nog, dat myn Oom het merken zal.
Michiel stil tegens Klara.
Laat jy my maar begaan, en zeg jy niemendal.
Het spyt my dat die guits u kwamen die te ontrooven.
Men Neer, ik ken em wel fan buit.
Sy eb my die kelees, eer die was toekesluit.
Wel nu, wat stond daar in?
Men Neer, ze laat jou weten, Dat jou Neef is kefal in tie kuil, en te nek Keproken ey Klara zagt tegens Michiel.
Ik vreez, dat hy aan deze gek Geloof zal geven.
Michiel tegens rykert.
Hoorje wel, hy s nog bezeten met gekheid.
Maar men zeid, de gekken huilen niet, en hy huild immerz, als gy ziet.
Mich. 't is een suurjeuze gek.
Was my niet meer geschreve?
Ja, sen sustre liep toe, toe sy de siel sou keve, sy kryt, sy skreeu, sy liep al wek, wy weet niet wat sy is, maar al de monde sek, sy is versoop of toot.
Myn niet!
Ja, fan jou Nik.
Zy leefd, gelyk gy ziet by dezen.
Jan Baptist, Klara sterk aanziende.
Is waar?
moet ik keloof?
ja, zoo 'k my niet bedriek.
Ryk dat 's nog een snaakse gek.
Mich. strak lach ik my nog ziek.
Jan Baptist tegens Klara.
Is jy 't Madamoisel?
ja, na myn beste weten.
Zi Digitized by google BLYSPEL.
39 Zie jy 't niet, Jan Baptist?
of hebt gy me al vergeten?
'k ben bly dat ik jou fin, jou Proed're tie is toot.
Myn broeder dood, Baptist?
Neen, neen, dat heeft geen nood.
Mich. hy reveld we 'er op nieuwz.
Ja, k eb em selt kesiene, dat sy lak in tie kis, pour te bekraaf ryk.
'k zou mienen, dat gy daar wat meenje spot, want hy 's de Bruigom.
J' bapt.
Kan sy nok trouw te toot?
Neen, hy's nog wel te mo.
Maar zoo 't geviel, dat doon nog wouden trouwen, men zou haar bruiloft maar met klokkeluijen houwen.
Mich. Maar, als hy t nu vergat, dat hy gesturven waat, en dat hy trouwen wouw?
't was raar.
Ik zie jou skeer de kek taar meë.
De gek is aardig.
Mich. haar broeder, die je zegt dat dood is, eet heel vaardig, en drinkt zoo wel alz' of hy levend was.
Hy lagt ook propertjes.
Hoe kom tie praat te pas?
Waarom lach jy?
Michiel tegens Jan Baptist ter zyden.
Spreek jy hem maar van zyn begraven.
En van de kosten, 'k wed hy lagt dan niet.
Dit 's 't all' Dan dat men schryft?
Ja, fan tie prief.
't is niemendal, gy kunt wel weer na Luik toe draven, myn Neef die is niet dood, zyn trouwen wyst het uit.
Ik wet fan ja, men Neer, om onter tusen kulde.
Michiel zagt tegen Jan Baptist.
Die man is gierig, spreek jy hem maar van de schulde, hy zeid dit maar om u te schudden van zyn halz.
Wie at zen leef kedok, dat tie man is soo fals?
Ga heen, gy zyt een gek.
Jou Skelm, dat moet je lieken, jou onsfot, fakapon, jou sock my te betrieken.
En skel my uit jou ont, jou turke, jou parbaar.
Ryk gaat gy maar heen, vertrek gy maar, en zoo gy 't niet en doet zal ik u deftig klouwen.
Michiel tegen rykert.
Hy draayd zyn oogen in zyn hoofd al, 't zal je rouwen.
Zoo gy hem aan raakt, want dan word hy dol, de guit.