floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k geloof 't maar niet, 'k verzoek, dat gy me uw hulp wilt leenen.
In 't geene ik voor heb doch, gy moet in 't minst niet dat zulks geschied, om dat ik Ferdinand bemin.
'k Moet dat vermoeden zien te bannen uit haar zin, 'hoewel ik in der daad zyn liefde zou gehengen, 'indien dat ik hem tot standvastigheid kon brengen.
'k Wil hem slechts straffen voor zyn wispeltuurigheid.
En wreeken t Jufferschap, zo vaak door hem misleid.
Laat ons in huis gaan, daar wy hem verwachten zulleh.
'k meen hem, en zyne knecht, ook braaf de kap te vullen, indien hy met hem komt.
Myn nicht, waar ik u dienst kan doen, 't zal van my zyn verricht.
TWEE Digitized by boxgle DE WISPELTUURIGE TWEEDE BEDRYf.
HELENE in Kameniers gewaad, ANGELIKA, AGNES in Juffers gewaad, LEONOOR.
Ja, gy zult terstond hier Ferdinand aanschouwen.
'k verlang zeer om te zien hoe dat hy zich zal houwen.
Maar, Agnes, weet gy wel.... agnes.
Ik ben wel onderrecht.
Zacht, nicht, daar word geklopt.
Daar is hy, met zyn knecht.
HELENE tegens Leonoor.
FERDINAND, KRAAGMAN, ANGELIKA, HELENE in Kameniers gewaad, onder de naam van Agnes, AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene.
HELENE, de deur opmaakende.
Myn Heer, zo 't u geliefd, wilt binnen treeden.
Kraagman, wat zie ik hier al bekoorlykheden.
Laat hem Apollo vry beroemen, als hy ziet De schoone Aurora, daar de Nachtgodin voor vlied Ter Hemelpoorten uit, voor zynen wagen rennen.
Ik roeme deze glans.
Wyst op Helene.
Myn Heer, ik moet bekennen, dat gy my, door uw komst, op t allerhoogst verheugd, want myn heer, ik moet bekennen, dat gy my, door uw komst, op t allerhoogst verheugd, want.
Want ik al lang voorheen, heb naar die zoete vreugd, En blyden dag, gewenscht, om u, als Vriend, te ontfangen, op hoope, dat gy zoud voldoen myn hartsverlangen.
Schoon gy nooit iemand hebt bemind, 't is nu den tyd, Dat gy bemind, zo lang gy neergezeten zyt.
Goed, zo 't niet duurd te lang.
Ik ben verpligt, de wetten der liefde, om u, Mevrouw... AGNES.
Wil u eerst nederzetten.
Agnes en ferdinand.
Nand gaan zitten.
'k gehoorzaam uw geboon.
HELENe tegens Angelika.
Wat dunkt u van t begin?
Dat gaat, tot noch toe, wel, zy steld de zaak wel in.
Mevrouw, wie kan de kracht der liefde wederstreeven, als hy zo schoone glans ziet voor zyne oogen zweeven?
Dies ik myn hart u schenk, t geen reeds in liefde brand.
Naar ik heb gehoord, zo acht gy, Ferdinand, geen Juffrouw, hoe volmaakt, uw hart noch liefde waardig, en zo 't al eens gebeurd, geschied het heel lichtvaardig.
Ter plaatze, daar uw liefde eens was gevest, myn Heer, zo heeft elk my bericht, daar keerd zy zelden weezen.
Uw wispeltuurigheid, en los verdraaide zinnen Doen u, al wie gy ziet, opstaande voet beminnen, Schoon gy, door Hymens wet, nooit wenscht te zyn gepaard, en, wylik, nevens u, ben van die zelfden aard, heb ik u hier verzocht, om u te zien en spreeken.
Ik zuiver steeds myn borst van minneliefdens treeken, en geef myn hart nooit aan een laffe Serviteur, als gy, van een humeur.
Dat s ongestaadig, los, vol snooze bedriegerijen.
Doch ieder u bemind, om dat gy mild in t vrijen, En in geschenken zyt, dat wel galantiseerd Dus elk zich acht op t hoogst met uw bezoek vereerd Ook is t u wel bekend, hoe t grootste deel der vrouwen, Van die galantery, wel t allermeeste houwen.
Want wie galantiseerd, en niet vereerd, noch geest, Word met de nek aanschouwd, en nimmer toegang heeft.
Maar, die geschenken geeft, daar by wel weet te leeven, Zo dikmaals als hy komt, elk voort acces zal geeven.
Zo gy my pretendeerd alleen maar, om dat gy Een Juffrouw hebt gevryd, die nooit de slaaverny der liefde heeft geproefd, ja, die nooit van haar dagen, Beminde, of minnen zal, gy zult my niet mishaagen.
Ik bid, myn Heer, naardien gy zo verstandig zyt Dat gy, benevens my, hier in betoond uw vlyt.
Steld uwe kunst in 't werk, uw list en looze vonden, En wat gy noodig acht tot hecling van uw wonden, Herstel der mannen roem, myn Heer, zo als ik zal, Dat van de vrouwen doen doch dit zeg ik vooral, Dat gy hier in niet moet te buiten gaan de paalen der eerbaarheid.
Wie van ons twe de prys mag haalen, zal vast de wet, myn Heer, ook stellen aan die geen, Die overwonnen word.
Wel nu, zyt gy te vreen?
Zy staan op.
Die Juffrouw, zo als gy, zie toe, die zal u loeren, Zy kan my al te veel haar kaakespaanders roeren zy heeft, naar dat zy zeid, geen vrijer ooit bemind die dat gelooven zou, moest blind en doof zyn, Vrind.
Dies laat u toch zo licht van haar geen kies uittrekken zy loerd meê op uw beurs, en zou u maar begekken.
Maar, hoe behaagd ze u?
KRAagman op Angelika wyzende.
En die?
23 FERDINAND.
Is naar myn zin.
haar Kamenier gelykt een Engelin zy heeft... kRAAGMAN.
Maar hoor, vry jy die twee Juffrouwen, en laat my, voor myn part, de Kamenier toch houwen.
FERDINAND tegens Agnes.
De renomé, die zy my geeven, schoone Vrouw, dat ik elk een bemin, en geen myn woord ooit houw, als voor een korten tyd, steund op onwrikb're gronden, wyl ik geen Juffrouw, hoe volmaakt, noch heb gevonden, Of zy is, zo als ik, vol onstandvastigheid, En die zy, doch in schyn, het meest bemind en vleid, Die zal zy, kort daar na, om slechte beuzelingen, Weer haaten, als de pest, vol van veranderingen Zyn haar gedachten, ja, zy zyn gelyk een veer, Of weërhaan, die de wind gestaag draaid heen en weer van zinnen.
KRAAGMAN tegens Helene.
Ja, dat 's waar, wy hebben exprejentie Daar van, de meeste part zyn, als zyn Excellentie, Myn Heer, heeft daar gezegt, die haar oprecht bemind En steeds standvastig blyft, hem 't eerst bedroogen vind Zie daar om volgt myn Heer, in zyn galanterijen Die modens na, als hy by nacht somtyds gaat vrijen Hy houd hem altyd aan het ouwe spreekwoord, Winterze nachten, Vrouwe gedachten, Gunsten van Heeren Zyn drie dingen, die licht verkeeren.
Zeg eens hoe dat gy 't weet, dat zy verkeeren, KRAAGMAN.
'k zou dat niet weeten!
ook?
Dgitized g4gle de wispeltuurige 24, HELENE.
Wel laat het my eens hooren.
Dat ik in 't kort aan haar heb schut en rest verlooren, en 't scheelde weinig, of ik had de tutterlut Meê aan myn kwast gehad, maar ik wierd juist gestut.
En op myn voet getreën, dies liet ik t aan een ander.
Maar, apropo, ik brand, gelyk een Saldermander Totu, myn engelin, heel anders, als myn Heer, ben ik op u verliefd.
AGNES tegens Ferdinand.
Dat is 't geen ik begeer.
Zal uw genegentheid myn liefde doen bekroonen, En myn gewenschte min met wedermin beloonen?
HELENE tegens kraagman.
Hebt gy my lief, is t waar, dat gy daar zegt?
Ik heb u liever, als de boer zyn beste koe.
Oppassen, k zal u bydag en nacht, gelyk myn zelf, oppassen, ik ben niet, als myn Heer, gediend met vee gramassen.
Ik ben standvastiger.
Maar, uw galantery Is vol verandering, gelyk elk zegt aan my.
Zoud gy standvastig zyn?
Ja, wil daar voor niet schroomen.
Ik ben standvastig, als de blaaren van de boomen, en niet, gelyk myn Baas, die mind al wat hy ziet.
is hy zulk een gast?
Ja toch, het scheeld hem niet, hy heeft, sint gist'ren, meer als vyf en dartig vrouwen zyn.
Zyn min gezwooren, en beloofd te zullen trouwen, Wiens naamen, zo t u lust, ik u voort noemen kan. Want dat je t vat, myn Kind, ik heb de lyst daar van, Daar ze opgetekend staan, waar ieder haar op t zeerste... HELENE.
Maar, wie bemind hy 't meest?
Wel de laatste en de eerste, hy maakt geen onderscheid.
Bemind hy even veel, HELENE.
Dan word Mevrouw van hem braafom den tuin geleid, KRAAGMAN.
Heeft zy hem lief?
Dan is de sloof bedroogen.
Geen juffrouw had op my noch ooit zo groot vermoogen, als gy reeds hebt, mevrouw.
Om dat ik t weeten wil, nou spreek, gy zyt niet stom, HELENE.
K heet Agnes.
KRAAGMAN, willende haar omhelzen.
Agnes, lief!
Laat ik uw roode kaaken... HELENE, hem een klap geevende.
Weg, zeg ik, of ik zweer ik zal u voeten maaken.
Hoor, Angeniete, als jy myn op die wys weer groet, Bemin ik u, gelyk myn Baas jou Juffrouw doet.
Gy zult heel wel doen.
Angelika tegens Ferdinand.
Gy kund daar niet uit trekken, Myn Heer, al 't geen myn Nicht, u heden komt ontdekken, Spruit uit geen drift van min, maar uit nieuwsgierigheid, Gelyk zy u vooraf daar even heeft gezeid.
't word ook op deze wys, Mevrouw, maar aangenoomen.
Heer, zal dit koppeltje, niet op 't register koomen?
Neen, kraagman, het verstrekt geensins voor vrijery.
HELENE in Kameniers gewaad, onder de naam van Agnes.
ANGELIKA, AGNES in Juffers Gewaad, onder de naam van Helene.
FERDINAND, KRAAGMAN, LEONOOR.
Mevrouw, uw Broeder komt, Heer Hendrik is 'er by.
Ik docht wel, dat ons weder de Broederschap zou kwellen.
ANGELIKA tegens Helene.
Zyn onverwachte komst, myn Nicht, doet my ontstel HELENE tegens Agnes.
'geen nood.
Laat Ferdinand in deze kamer gaan.
Nu lustig, met 'er haast.
Ik heb u al verstaan, Myn Heer, ik bid, dat gy u zo lang wilt versteeken, In dit vertrek, tot zy weder zyn naar t bal gewecken.
De nood vereischt nu zulks, ga heen.
Wel aan, mevrouw, 'k zal u gehoorzaam zyn, en gaan.
Ja kom, maak nou Geen sircomstanties meër, laat ons maar haast vertrekken, want... want...
2) Want met de Broederschap, Heer, moet men niet lang gekken.
Zy gaan in een ander vertrek.
ANGELIKA, LEONOOR, AGNES in Juffers gewaad.
HELENE tegens Agnes, jaakt dat myn Broeder u niet ziet in myn gewaad, Ga, met myn Nicht, in haar vertrek, dat open staar, want zo hy u dus zag.
'k zal daar wel zorg voor houwen.
Maar, was Heer Ferdinand wat meerder te vertrouwen, en zo standvastig, als hy wys is, hy was waard... leonoor.
Uw broeder, komt, mevrouw.
HELENE tegens Agnes.
Verberg u met 'er vaard.
Kom, Agnes, laat ons gaan, en hier geen tyd verkwisten.
Vertrouw u op myn listen, en weest gerust, mevrouw.
KAREL, HELENE in Kameniers gewaad.
Ga, spoedu, Leonoor, en breng aan Hendrik, voor, myn schryftuig, van t kantoor, hy wacht er naar, en heeft iets van belang te schryven.
Nu, zult gy gaan, of niet, of moet ik eerst weezen kyven?
Wel neen, myn heer, ik ga. zesde tooneel.
KAREL, HELENE in Kameniers gewaad, FERDINAND en KRAAGMAN in een ander Vertrek.
'hoe nu!
„Helene die vertrekt, en Karel blyst alleen by Agnes.
Zy is mooi, en kan elks hart bekooren.
Zwyg stil, en laat ons, wat zy zeggen zullen, hooren.
't is nu byna een jaar, of langer, reeds geleen, Dat ik getracht heb, u in 't huuwlyk te doen treen met een braaf edelman, om hier niet in te doolen, Naardien aan my de zorg is over u bevoolen, stond ik al over lang in twyffel wie ik zou Voor u verkiezen, die mogt waardig zyn uw trouw, Tot dat ik eindelyk heb naar myn zin gevonden Een Edelman, die aan ons Stamhuis is verbonden, In 't kort, 't is onzen Neef, Heer Hendrik, die u mind En die volkoomen tot uw huuwlyk is gezind.
Ik zal, tot Bruidschat, hem al de erfenisse geeven, van ryk oom, die onlangs alhier verloor zyn leeven.
Hendrik, wat ik hoor, is die verliefd op haar?
Die Vent, is, paar ik merk, een syne Koppelaar.
Hy heeft aan my verzocht, om uzulks te openbaaren, dat gy noch zyt wat jong en onervaaren.
Die Agnes, Heer, zo schoon, en net, zo braaf van leest, is Karels tydverdryf, naar dat ik hoor, geweest, hy wil, naar ik bemerk, om hem hier uit te draaijen.
Nu, Digitized by Google MINNAAR.
Nu, in de plaats van hem, met hendrik, haar gaan paaijen.
Dat heeft hy wel bedacht.
Dit huuwelyksverbond, dies wil ik dat terstond... zal u voordeelig zyn.
Men moet zo haastig niet in 't huuwlyk zich begeeven, het trouwen duurd somtyds, myn Heer, voor al ons leeven.
Men moet voorzichtig zyn in de ongehuuwden staat, En overleggen eerst de zaak, met rypen raad.
En zo lichtvaerdig niet zyn hart aan iemand schenken, dies gun my noch wat tyd, dat ik my mag bedenken, eer ik u geef myn woord.
Ik bid, zyt niet misnoegd, ik heb in als voorheen my naar uw wil gevoegd.
Versta je dat wel, Heer?
Dat zyn verbruide streeken, zy heeft haar altyd naar zyn wil gevoegd, een teken, dat zy zo pluis niet is, en met hem vry gemeen.
Ik kan geen slot noch eind begrypen van deez' reën, zo is myn brein verward.
O neen, maak u vry vaardig, ik wil geen uitstel meeren, hy is uw min wel waardig, en ook den naam van man en zwaager.
Heer, dat 's slip, en reden in een schip, zy doen in Companie, praat, die gy daar hoord, niet gissen?
Kund gy dat uit haai HELENE.
Men kan in dit geval, myn Heer, somtyds wel missen Het oude spreekwoord zeid zeer wel, naar myn onthouwen, t berouw komt veel te laat, wanneer men is getrouwd, dies bid ik, wil den tyd, ten minsten zo lang rekken, tot morgen, dan zal ik u myn besluit ontdekken.
K zal. karel.
't is wel, ik zal aan u verleenen dezen tyd, maar zie wel toe, dat gy ook niet nalaatig zyt, Om my en Heudrik, dan volkoomen te vernoegen, Of anders moogt gy u tot 't kloosterleeven voegen.
Hy heeft myn gunst, en wacht alleen maar na uw woord.
Dat laaste Komplement, hebt gy dat wel gehoord?
Zy moet in t klooster gaan, of met Heer Hendrik trouwen.
Wel, die potagie word hier wonderlyk gebrouwen.
FERDINAND en KRAAGman in een ander Vertrek.
Heer, Hendrik heeft gedaan met schryven.
O die gek!
Ga, leonoor, breng hem hier binnen, en vertrek.
Hoor, leonoor.
HELENt.
Ga, wil de kaars eerst snuiten, maar snuit die uit, en breng Heer Ferdinand straks binnen, eer hy hier word betrapt.
Nu spoei u met 'er vaart.
Ten, LEONOOR.
Dat werk is met 'er haast, en naar uw zin geklaard.
Hoe is 't, zult gy niet gaan, waar toe diend dit gefluister?
LEONOOR, de kaars uitsnuitende.
Met uw verlof, myn Heer, de kaars die brand zo duister, en.
31 karel.
wat doet gy?
U in t duister laaten staan.
Tegens Ferdinand ter zyden.
Myn Heer, 't is tyd, dies bid ik, volg my na.
Leonoor neemd Ferdinand by de band.
en brengt hem met zyn knecht uit de kamer.
't is duister.
LEONOOR, spreekende zagt.
'hou my vast.
Hoor ik daar iemand spreeken?
Ga, Leonore, vlieg, en wil de kaars ontsteeken.
KRAAGMAN, stootende met zyn hand Karel in t gezigt.
Zacht, heer, ben jy 't?
KAREL zyn degen trekkende.
KRAAGMAN, schielyk te rug loopende.
Wat zotterny!
Wie zou 'er zyn als ik?
KRAAGMAN, al zoekende.
Heertje lief.
LEONOOR, kraagman by de mouw vattende.
Volg my, en houwd u stil.
myn Heer, wy zyn verlooren, dat woord, wie daar, klonk my zo vreeslyk in myn ooren, k heb iemand by zyn kin, in t struik'len, daar gevat.
Hoe is 't, brengt gy geen licht, wel wat fatzoen is dat?
Hr. digitized by google. de wispeltuurige.
Waar blyft gy, leonoor?
Ik loop vast als de blinden.
zyt gy noch niet weg?
Ik kan de deur niet vinden.
Zo als zy hinnen gaan, komt Hendrik aan de andere zyde op het toneel.
HENDRIK, KAREL, HELENE in Kameniers gewaad.
In 't duister, hoe!
Ik ben geheel beducht Helene, dat dit werk... daar hoor ik weder gerucht.
Wie daar, noch eens, wie daar?
HENDRIK zyn degen trekkende.
Een die hier met zyn leeven, dit huis beschermen zal.
Zult gy geen licht ons geeven?
Hoord gy niet, Leonoor?
LEONOOR licht hebbende.
Hier ben ik al met licht.
Wat, Heer Karel?
Digitized by Google KA MINNAAR.
33 karel.
Hebt gy my in t gezigt Geloopen?
Ei, wil u niet verstooren, 't was Hendrik niet, myn Heer.
voort, laat my 't hooren.
Ik was 't, myn Heer, die u, naardien ik liep zo ras, Maar even heb geraakt, wyl het zo duister was.
Hier schuild iets, naar ik merk.
LEONOOR stil tegens Helene.
Mevrouw, ei, wil niet schroomen.
Zyn zyalweg, LEONOOR.
Hoe is dit bygekoomen, dat gy in duister waard?
Heer, de onvoorzigtigheid Van dit geval, spruit uit de domheid van de meid.
Uw broeder heeft de deur in t nachtslot toegeslooten.
Maar, wat bewoog u toch, om hier uw staal te ontblooten?
Ik heb haar op de plaats gelaaten zonder licht, en tegens Agnes, en Angelika, uw nicht, belast hun beide daar zo lang wat te onderhouwen.
Men moet zyn dienstboon nooit, myn Heer, te veel vergeven.
Beveel aan myne vlyt, Uw min, die ik aan haar ontdekt heb, Heer, op morgen, Zult gy, door myn beleid, een eind zien van uw zorgen.
Spreek haar voor deze tyd niet aan, maar laat ons gaan.
Ik laat op uwe zorg, myn Heer, dan alles staan.
Laat ons eens uit.
ANGELIKA, FERDINAND, KRAAGMAN.
Ree in, zy zyn gescheiden.
Wil hier een oogenblik, met uwe knecht, verbeiden.
Tot dat myn nicht haar broeder heeft aan de deur verzeld.
Zyn onverwachte komst heeft ons al t'saam ontsteld.
Ik ga, vaar wel, myn Heer.
Wil niet zo dra vertrekken, sta toe, dat ik aan u myn liefde eerst mag ontdekken, op 't zelfde oogenblik, dat uw bekoorlykheën, En aangenaame glans voor myn gezigt verscheen, trof gy myn hart, door 't licht van uw aanminnige oogen.
Myn oogen!
hebben die op u zo groot vermoogen?
O ja, myn Zielsvoogdes.
'k ben u daar voor verpligt.
Maar laat my gaan, myn Heer, eer dat ons hier myn nicht.
Zult gy my zonder troost dus eenzaam laaten klaagen?
Digitized by AN MINNAAR.
Daar komt Helene, die uw droefheid zal verjaagen.
Vaar wel, en denk, dat ik uw dienaaresse ben.
FERDINAND, KRAAGMAN, AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene.
HELENE in Kameniers gewaad, onder de naam van Agnes, ter zyden.
Eer, Agnes komt straks met de sleutel, om u, en Uw knecht, terstond de deur, die in den Hof, naar buiten, zyn uitgang heeft op straat, door myn bevel, te ontsluiten.
Is Karel zekerlyk uw broeder?
O ja, myn Heer, en ik liep, door zyn komst, haast prykel aan myn eer.
'k geloof 't, maar twyffel reeds.
Waar aan toch?
Of gy heden, Gelooven zult, dat gy van my word aangebeden, Ja, dat ik, om uw min, geen dood noch ongeval....
Ik kom al meê, hoor ik, in dit getal Van Juffrouws, die gy mind, en straks weer er gaat verlaaten.
Maar, ik heb noch in t minst gezien van uw dukaaten.
Ik u verlaaten?
eer zal de held're zon zyn klaarheid missen, ja, eer zal de koele bron Op droogen, eerik u, myn Schoone, zal begeeven.
Eer zal t gevoogelt nooit meer door t geboomte zweeven, ja, eer zal de Aspunt, daar de waereldkloot op draaid.
Bezwyken voor zyn last en werden afgemaaid.
Eer k u verlaat, wiens geest en schoonheid my bekoorden.
Zie, daar ontschakeld hy al weer een reeks van woorden, die, als een Juffrouw hem hier toe het minst maar port, hy uit zyn keelgat voort, met heele emmers, stort by die gelegendheid.
Hy is een schoone trooster, en diend wel voor prijoor in 't Franciskaner klooster.
Ik zweer, dat ik u nooit... AGNES.
Onnoodig dat gy zweerd, dat ik u geloof.
Dan benje recht verkeerd myn lieve zoete sloof, hy zal jou toch bedriegen, hy slagt al de galants, die nooit iets doen als liegen.
Beminlyk Voorwerp van myn hartsgeneegentheid, vertrouw vry, dat al t geen ik u reeds heb gezeid uit zuivre liefde spruit, ja, alle myn gepeinzen... AGNES.
Na die verklaaring, Heer, kan ik niet langer veinzen, weet dat ik u bemin.
Helpene, jou zottin, zie wat je doet.
Mag ik dan hoopen op uw min?
Op morgen zal ik u myn hartsgeheim ontdekken.
Vaar wel, 't is nu myn tyd, myn Heer, ik moet vertrekken, 'er, door myn broeders komst... ferry.
Ik zal op morgen weder 't Geluk genieten u te spreeken?
Ja, myn Heer, dies stel uw hart gerust, en wil zo lang verbeiden.
Ik ga, myn kamenier zal u straks uitgeleiden.
myn hart ontroerd.
Wat doet gy?
Ach ik ween.
Om wie?
Om u, en anders geen.
De ziel, die t lyf begeeft, laat t lichchaam zonder leeven, gelyk nu t myne, Heer, wyl ik u moet begeeven.
Ik bly uw dienaares, vaar wel, heer Ferdinand, gy zyt, en blyft altyd, myn eenigste galant.
Ult ge uw beloften aan die schoone Juffrouw houwen?
Zo als ik ben gewoon te doen by alle vrouwen.
Dat is nu onze drie, die ik hier in dit huis, Op myn Register stel, en, heb ik geen abuis, het word er noch wel vier, jy gaat hier stoute gangen.
Indien ik meê van haar kom een request te ontfangen, weet ik al hoe ik haar zal titeleeren.
Dat zal ik u terstond ontdekken, luister toe, de schreijende matres.
De vrysters om te schreijen, Die hebben, in t gemeen, drie traanen die misseijen.
Maar zegt my eens, wat voor drie traanen zyn dat toch?
Wel, die van blydschap, of van droefheid, of bedrog.
Het meeste vrouwvolk, Heer, zyn vol van deze grillen, Zy kunnen lachchen, en ook huilen als zy willen, doch traanen van bedrog gaan by haar meest in zwang.
Maar, apropo, myn Heer, jy weet, ik heb zo lang, u, als een trouwe knecht, gediend, wil my dat diertje Nu gy de Juffrouw vryd, ik meen haar kameniertje Toch schenken voor myn part.
ik ben gezind, haar nu te minnen, om dat Hendrik haar bemind, ik zal, tot spyt van hem, wyl ik zulks heb vernoomen, t geen hy verborgen hiel... maar k zie haar zelfs daar koomen.
Mejuffrouw heeft aan my belast, dat ik u uit Zou laten volg my na, wyl ik de deur ontsluit.
Dat zal onnoodig zyn, nu gy door uw vermoogen.
De deur myn's hart reeds hebt ontslooten, uw schoone oogen, En aangenaame glans zyn daar de sleutels van.
HE, digitized by google, MINNAAR.
39 HELENE.
Wat hart meent gy, myn Heer?
Dat nimmer rusten kan. ferdinand.
Dat hart, myn engelin, dat ik, voor al myn leeven, Indien het u behaagd, vrywillig u wil geeven.
Dat geestlyk huisraad, Heer, dat heb ik niet van doen, Want ik heb zelfs een hart, en 't was ook geen fatsoen, Dat ik, dus onbeleefd, u daar van zou berooven, ik ben geen hartondief, zulks moet gy nooit gelooven.
Al wie zyn hart zo licht aan iemant schenkt, of geest, Gelyk gy my wilt doen, voorzeker niet lang leeft.
Bewaard gy 't voor u zelfs, het mogt u namaals smarten.
Maar, hoor eens, meisje maat, myn Heer heeft zo veel harten, Wanneer hy vrijen gaat, als hy matressen mind, Of hy somtyds een hart tien twintig, zoete kind, Weg schenkt, dat's niks voor hem, hy geeft in die vallen, Gelyk als Niemant doet, om niet zyn Niemendallen, En ieder een zyn hart.
hy is dadlyk roê, maar, als hy van haar gaat neemt hy zyn hart weez'er mee.
Zwyg, zot.
Myn Agnes lief!
Laat my uw min genieten, geen tyd zal my, om u te dienen, ooit verdrieten, wanneer ik maar 't geluk... HELENE.
Myn Heer, 't is geen manier, Daar gy myn Juffrouw vryd, dat gy haar kamenier Uw min ondekt en vryd, die kleen is van vermoogen, Daar by gering van staat, dies opend eens uw oogen.
Maar hy is altyd blind wanneer hy is verliefd.
Neen, Agnes, 't is uw glans, die my de borst doorgriefd.
Gy meent Helenes glans.
By uw vergoode straalen, en kan Helenes glans, hoe schoon, in 't minst niet haalen, 't is my niet onbekend, dat Hendrik u, Mevrouw.
Heeft overlang bemind, hoewel met smart en rouw, doch hy is van uw hart, tot noch, geen overwinnaar.
Zou dit is bekend, dat Hendrik is myn minnaar, zo weet gy, voegt het my dat ik hem geef myn woord, en, wat dat u belangt, ik bid zyt niet gestoord, als ik u zeg, dat ik u nimmer zal beminnen, maar aan heer Hendrik voort opofferen myn zinnen, wiel hy stantvastig is, gy vol lichtvaardigheid.
Wat dunkt u, heeft zy u de waarheid daar gezeid?
Uw vryen is vergeefs, wilt vry uw moeiten staaken dat Angenietje zal niet op t register raaken.
Dat vrees ik meê.
hoe stuurs zy is van zin, hoe meër zy my veracht, hoe meër ik haar bemin.
Zo ben je waarelyk verliefd?
ik zal sterven.
Wel twyffel daar niet aan.
Zo ik haar min moet derven.
Ik ben verlooren, ach!
ik ben myn vryheid kwyt.
Waar wilt gy heen?
KRAAGMAN wil weg gaan.
Wyl gy verlooren zyt, wou ik u wederom, myn Heer, voort door stadsroepen omgeven.
Omroepen laaten.
O sch! k beklaag dien armen poeper.
Myn Heer, myn tyd verloopt, ik bid u wil toch gaan.
Dat is een blaauwtje, Heer.
Ei, blyf, blyf noch wat staan, en hoor naar myn geklag.
Zo moet ik dan vertrekken.
Myn Agnes, laat ik u myn minnesmart ontdekken, Ik bid, dat gy met my toch wilt meêdoogend zyn.
Zo gy niet heen gaan wilt, zo zal ik gaan.
Met pyn, dwingt gy my om te gaan, maar denk, myn Uitgeleezen, dat gy steeds in myn hart, waar dat ik ben, zult weezen.
Deez word getekend, met een roode letter.
in Myn boekje, als de eerste vrouw, en de eenigste, wiens min myn baas verwonnen heeft.
Hier leid al zyn koeraasje.
Wat is de liefde ook niet een wond're potaasje!
C5v, p. 42 d'edelbedryf.
HELENE in Kameniers gewaad, ANGELIKA, AGNES in Juffers gewaad, LEONOOR, draagende een zwvarte Sluijer, en een nacht pinjoor.
Maar, leonoor, zou hy wel koomen?
Ja, mevrouw.
In 't uitgaan zei hy noch dat hy hier weezen zou.
Welaan, elk doe dan zo gelyk ik 't heb besteeken.
Hem zullen op deez plaats drie Agenissen spreeken, en myne stem alleen maar klinken in zyn oor.
Wyst op Agnes.
Eerst zal ik achter u gaan staan, dan weder voor, En met hem spreeken, dan weer, naar t te pas zal komen, wyl ik op Augelika en Leonoor.
Of voor, of achter u.
De dicht begroeide boomen, en de avondstond, daar by de flaauwe maaneschyn, zal my tot deze list genoegzaam dienstig zyn, hoewel hy daar door niet recht zal kunnen onderscheijen, wie met hem spreekt, ook zal 't hem noch te meer misleijen, als ik my dan eeus met myn zwarte sluijer, dan Met myn pinjoor vertoon.
wat zegt ge er van?
De vond is goed, myn nicht, uw geest heeft geen gelyken.
'k begrypt 't nu ook, Mevrouw, hoe gy hem door wilt stryken.