floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Zullcke Geleerde Letterkawers dienen aan de Meulen niet, haar handen staan verkeerd tot Werken Dan sou ik de Hovenier kiesen, als so een Jong speen Verken, balju, ik weet wat gy zeggen wild, het zal Jasper Jolle, de Meesters zoon zijn, niet waar, dat is hem, gy vord rood, ik heb het geraaden.
Holla, 't is nog al een andere, die ik meen, vaat die houte Jorden zo droog, als een Maarze Bokken, vat zou ik daar me maaken Kvam hy met zijn Vaars Olije, en zalf potten in mijn huys, het hart zou ik uyt mijn lijf spreeken.
De weer ga, van de overledenen mijn man, een lompe Vrieze, zo kout als Nol.
De weuwen slagten dehengelaars, ze krygen wel hoek, maar de vissen villen niet toebeyten d'alju.
Dat, zegje een waar voord, als men zijn vaar te koop veild, wil 'er niemant aan haen zal de Meulenaars knegt uyt de bok veesen, vat zegje, heb ik het geraan.
Als 't hem nu alwaar, vat dunkje, zou dat niet wel na u zin weezen Dat z' een Regte muyleezel, die vel kan vetken, als ik hem trouden, hoefden ik niet te vreezen dat mijn Arrommoetien zou verssemt of verspecld verden, als wel ander doen, Sienjeur Den Balju, hem zou ik over meugen, dat Den ick u borg veur balju.
Dat is altemaal wel, maar, een meulenaars knegt, hoe zou u dat gelyken, ik denk niet, wy berigje, dat gy t meend, drommel gy moet anders uyt u oogen kyken.
Een Meulenaars knegt, hoe zou u dat vumbàs passen, dat was te ssegt waar een affrond, en een schande voor u heel geslugt, dat gy Tiouwde een Meulenaars knegt wyverig.
Ja zou.
U dat dunken, Sienjeur den balju vel ik wil hem trouwen Met een zyne meulenaars knege kan ik er gemakkeli knecht vee me uyt mijn huys houwen. balju.
Maar een meulenaars knegt... wyberig.
Ja een meulenaars knegt, gy hoefe my dat zo spytig niet ton te duwen, ik heb u vel verstaan.
Dalju.
Hen meulenaars knegt, daar gy van vieren de keur hebd, wat gaat u aan, myberig.
Lis op hem dat ik het heb, ik zal hem ook nie.
Verzetten neen by lyven De Jongman bemind my, en sloog, ik hem af, mogt ik ably tyr wed daarna wel blyspel.
Iun dat zou ik niet begeeren, en vil ik, mija vryeis zo hart niet handelen, ik ben een veduvrou Balju.
Dat weet ik wel, daatom moet gy trouven, vaa Wagje na.
Trou, trou, tron.
Maar met wien zou ik trouwen.
Is dat nog vragens waard, de Meulenaars knegt, de besten van allen Wyberig.
Niet waar dat heb ik oolt al gezeit, wat ben ik ver blyd, dat mijn keur u zo vel heeft bevallen Ik dank u Sienjuer den balju voor de genoomen, moeiten en Raad die gy my geeft, nu zal ik 'er me voort gaan hoe goet is 't, dat wy zo vel over een komen, had gy my tegen gesprooken, ik had eeven wel mijn sin gedaan Daarom is het niet beter, als wyse luyde hun Raad te volgen.
Dan heeft men niet te schroomen.
Vaard wel Sienjeur den balju, ik dank u voor de moeyten.
Gy moet niet laaten op mijn Bruiloft te koomen.
Derde tooneel balja.
Dat dunke u van 't werk, een Meulenaars kenegt, Balin.
Wel hoe drommel kan sij't so krom Bedenhen zy meend, dat se nog al groot verstant heeft, en og'ermen se is, als een Eesel so dom lien Wedu vrou, so wel gesteld, Rijk en weelderig met twee lieve knechten 't is een schande voor alle viouwen Sy klaagd over haar doehters, die vilse op fluyten, en selie wilse met Geweld trouwen maar 'er wel voor weesen, en haar dat houwelijk beletten, dat haar swager sal verstaan Die weer ik, sal mijn party kiesen en haar vallter over haalen, Maar ey tie!
Daar komt hy aan, krygt sy hem aan den hals, dan weet ik magse wel vreesen Al sou ik 'er mijn tyt aan versuymen, daar is my aan geleegen ik e gelen.
Balju, bouwen.
Bouwen el Heerschop hoe so Vroeg op de been, of sockje wat aptyt Teegen het middagmaal, de buyk is altijt even Rond, ik kan wel sien, dat gy niet Veel honger en lijt balju.
En met u bouwen, gy siet 'er al mee heel smakelijk uyt, waar soo vroeg van daan, het hooft staat u niet wel, dat kan ik wel sien.
Bouwen.
Dat s waar, daarom was ik van meening eens aan u huys te gaan, Daar lijt my een worm in de kop, die wou ik er vel uys hebben, en daar over wou ik u spreeken, Sie dat my op t hart leit, moet ik kwijt wesen, want ik kent in mijn diessak niet steeken.
Al weer swarigheyd, wat is 't laat hooren?
Gy weet dat mijn Broer Gerret de Meulenaar, die dood is, u neffens my als Voogd heeft gesteld over sijn Kinderen, niet waar.
En dat mijn swagerin, niet veel te betrouwen is.
Boumen.
Dat weet gy ook wel, datze koppig hovaatdig en spytig is, en op verkeerde veegen dat weetye niet waar!
Gaat, balju.
ik was van gedagten met u over de selven saale van haar te spreeken, u Swagerin is juyst niet gek.
Maar bommen.
Maat.
Ja maar, die maar daar scheeld het aan, die maar is niet goed, die maar doet my vresen, als sy soo voort wil gaan met vreeten en suypen, dat het hammetsien haast sal welen, Digitize Blyspel.
Ik kom, vanneer dat ik 'et kom, 't is altijt Pannetie Vet, de potten by dosijnen om het vuur, De Tafel rond, en 't kraantje lekt, dat kan soo niet lukken, dat Arbeid altemaal over stuur, dat gy eens zag, hoe het daar toe gaat, wat al Bouten en Kapoenen daar dagelijbs gegeeten Werden, hoe ze suypen en swelgen, en malkanderen de Wijn by de buyk vol toemeeten, Een gat souje in de balleken slaan, 't is 'er altijt Bruyloft, en daar is niemand, die trout, gaat dat eerlijk toe, dan kan ik 't my niet verstaan, Sie daar de spijt en 't verdriet, dat ik 'er af heb, kan ik niet langer uyt staan of verdraagen, Dat men als het pas geeft, wel eens een Vriend nood, kan ik verstaan, maar vat duyvel alle daagen, en dat met sulke jonge lekkers en likspeeten, pas twintig jaar out, kaal en gezond foey!
het schaamd sijn zelven, ik sou 'er niet af seggen, dat het iets by kwam, maar sy maakt het al te bont.
Ik ben een eerlijk Man, en sag gaaren, dat de in houten van binnen Wel waaren, of het Huys moet om vallen, wat ik seg, 't is om niet, ik kan met zeggen niet winnen, Ik zal 'er hout moeten opleggen, want de kop word my soo kroes, dat ik van haar Meer jaloers ben als mijn geweesen Vrou, daar had ik ont sag over, niet waar?
Sienjeur den balju, hoe wel ik Meester en Voogd was, heb ik haar noyt te minder liefden toegedraagen.
Dat 's waat, maar 't staat my nog wel voor op een Morgen, dat gy haar de huyt gaf vol slaagen, bouwen.
Dat was eens, moet gy my dat, uist verwyten?
om dat ik dat eens gedaan Heb, eens is geens, maar ik moot bekennen, voor de eerste rijs kwam 'er al vry hart op aan, Dat my daar na ook beroude, als het te laat was, en mijn selven vond bedroogen, oitzeed by Google Son 16 De drie Verliofde Nigten, Sender die eerste rijs sou ze ccietgeeven hebben, zou mijn vuysten voogen, ik bekennen, ik had ongelijk, soo dra ik dat sag, vas de peis weer, gemaalet.
Pulju.
Had gy den Oorlog niet begonnen, en u Vroutje soo niet bekeeven, het was 'er niet toe geraakt.
Douwen.
Dat 's vaar, ik veet by mijn keel niet, hoe het by kwam, ik had dien heelen dag met ous Heerschop gedronken, Dat ik zat vvas, stuat my wel veur, en het lijf vol had, en beschonken t'huys kwam, weet ik wel te seggen, vant ik voelden my al heel sober gesteld, ia 't eerst gong het wel, doe stoeg ik al dood, vat my voor kwam, vant het hoste my geen geld, Maar op 't laast viet ik moe, doen ging ik schuyven heb na huys, daar ze my niet verwagten, na veet ik niet vaar het aan scheelde, ik kreeg sulke viese gedagten In mijn kop, ik rag soo my dogt 't vee voor een, en een ander by mijn Wijf leggen, sie dat stont my niet aan Als gy wel kunt denken, de Parsoon was my onbekend, die kon ik door 't schijnzel van de maan Niet zien.
Trok van spijt met een dolle kop de deur toe om hem niet te stooren, gedagten om Oomkool met den dag te betrappen, met en dan Neus en Ooren af te snyen, maar had gy my eens gehoord, hoe ik raasden en vloekten van spijt, als ik smorgens de kooy loeg vond, de deur copen, de roogel ontsnapt, en het Prosses kwijtvaat, mijn selven sou ik aungetast hebben, soo verbaast waar ik en verslaagen, Wat sou ik doen?
Ik had geen getuyge, en daarom kon ik niet klaagen, eeyen vol kreeg ik met mijn Vrou heele Lrde voorden, die cindelijk soo hoog Google BLYSPEL.
Reezen.
dat de saak tot Proseszie kwam, ik seid, dat ik het gezien had, sy weer, dat ik het loog, Schold my voor een Nagtraave, een Ligtmis, een Eerdief, een dronken Beest, en dat sonder reeden, Daar op gong.
De batalie aan, kort en scharp, t had niet lang geduurd, of wy maakten vreeden, ik sag.
Dat ik ongélijk had, mits dat ik teegen mijn Vrou te kort schoot, beloofden voortaan Geen woorden daar over te sullen maaken, maar al evenwel heb ik bevonden, dat die Oorelog veel goed gedaan Heeft, want voor heen, als gy wel weet, so lang wy Getrout waaren, had den wy Kinderen nog erven, En na die tijt heeft z'et drie gehaald, en kw'am van het vierden in de kraam te sterven, Waar van de outsten alleen nog.
in 't leeven is, daar gy niet over staat.
Ol dat z' een Meid als een kruit.
Die al vry wat in de Melk te brokken heeft, van haar Moeders kant, dat ik weet, drie gedeeltens voor uyt, Daar by isse arg, loos, vol kwinkslaagen en kuuren, en veet overal af te spreeken, ik kam me niet bedenken, na wien zy aard, ik voor My heb 'er altijt niet in gestecken, Daar ben ik te dom toe, want soo de luy seggen, is het Kind vijser als sijn Vaar, 't wel gedaan hebben, Sienjeur den balju, want na sou gy ik anders niet kan sien, gelijkt het u op een haat.
Wat een slegte praat, datje uyt u hoofd stoot 't Kind my gelijken, dat meenje niet, bouwen.
Wel een?
Maar ik meen, schoon het u gelijkt, kan ik de Vader wel weesen, ik heb 't ook altijd voor mijn Kind gehouwen, en heb het lief, dat haar een ongemak over kwam, dat ik niet wil hoopen, wat raad gong my aan?
Ik heb 'er maar een, van droefheyd, zou ik my selven te kort doen, soo 't my niet in de Harzenen sou slaan, dat kind.
Maar daar komtze van de meulen, Ey!
Sie het kleuter stappen, sy sal ons vat niews brengen, den sulje eens hooren, als een Exter kanze klappen.
Ick sou 'er om worden, een verstant heeft het Kind, sy weet al wat hier geschied.
Baliu.
Dat veet ik beter als u Dochter.
Gy zegt dat vel, maar ik geloof het niet.
Vijfde toonneel, Bregien, balju, Bourven.
Wat vrees mijn Dochter, hoe gaan de saaken?
ik kan wel denken, gy komt van de Moolen, hoe vaard u peet, isse nog.
Al wel te pas?
heeftze u niet veer wanbevoolen.
Niet als wat kak boodschappen, om my van de hand te krygen, zy had de Knegt uyt de gouwe Bok by haar, daar zy 't heel drok me had, kon ik wel sien.
watje segt.
Denk eens, maar weet gy niet mijn Dochter waar over?
Ik weet wel, als gy daar op peinst, gy zult dat wel weeten.
Ik doe niet, vaartje, ik weet niemendal.
Goe den morgen Oom, ik had u haast vergeeten.
Goeden morgen Bregjen, goeden morgen Kind, wat heeft de Knegt uyt de Bok al teegen u Meutjen geseit?
Niemendal Oom, wat sou hy haar seggen?
ik kon wel hooren, dat Peetje hem vreid, Jongman stil sweeg, daarom heeftze my ook weg En de gesonden, om niet te klappen, maar dat kan niet schaaden, soo blyspel.
Soo dem ben ik niet, al heb ik niet gehoetd, ik kan nog wel raaden.
Ja segje dat, wat dunktie van t kleuter, zy verstaat haar, op Waarseggerei, zouje haar dat wel aansien, een Kind van agtien jaar, dat dunktje van die olyke prei.
Datze haar verstant heeft is, waar.
Maar dat gy seid, dat kan niet weesen, bregje.
Ja oom, sou u dat dunken, ik veet meer, als gy wel denkt, als ik mijn Bockje open doe, mag j'e wel vreezen, ik kan soo veel raaden, ik weet, wat gy gisteten avond tegen de schoone Waardin gesegt Hebt, en waarje van sprak, wat sy u antwoorden, ja!
kijk me daar vry op aan, al ben ik soo slegt.
Wat dunkt u van 't kleuter.
Ja wat segje nou, Sienjeur den balju, kanje dat nu weer leggen.
Bregje konterfeit zijn meynen na.
Ik weet nog al meer, soo de je teegen my, ofje seggen wou, dat ik niet sou seggen Nog uyt School klappen.
Gy sagme soo avetegs ovet zy aan, en gaf haar een zoen.
Wel soo, Sienjeur den balju.
Ik hoorden u seggen, dat gy ze lief had, en beloofden haar een kasse, jak, en een kaproch, met een silver sleutel rijks, dan souze met u alleen gaen.
Maar zy dorst u niet betrouwen, gy had'er al meer soo voor den Boer gehad, acidze, dat gy u woord niet had gehouwen.
Sienjour den balju, wat dunkt u, is dat mis, dat dunkt my is, raak.
Gy luysterde haar stil in 't oor, daar zy om lachten.
Wel dat is een groote saak Bouwen.
Wel soo, Sienicur den balju, komje daarom soo dikmaals op het land, om onze boe nen te vryen, en dat nog de schoone Waardin, wel dat mag.
ik lyen.
Ja maar al voort, bregje, ik mag dat wel hooren, veetje nog geen meer.
Meer als gy wel denkt.
Spreeken mijn Heer, Ja of gy 'er om lacht of nier, daar geef ik niet om, dat is maar verlooren, onse Buurvrou de soo, of ze seggen wou, spreek soetjens, mijn Man sal ons hooren.
Sienjeur den balju, wat dunktje van die toeback, maar wat bescheid Van peete wyberig?
Daar swijgje af stil.
Ik seg immers Vader, datze gevryd Word van de Knegt uyt de Bok, dat Peet het soo dtok had, en de meeste praat voerden, Dat haar Vrijer als een paal stont, en heel sonder antwoord te geeven, of dat hy hem verroerden, dat mijn Peet soo dik als een pad deed opswellen van boosheyd, doen ben ik gegaan, want ik kon het niet langer sien, dat zy hem soo lief had, en hy haar soo liet staan.
Balja.
Wat het eersten aangaat, dat stap ik over, het tweede, dat u Swagerin verlieft is, heeftze my selver koomen seggen.
Wat segje Sienjeur den balju, is dat waar?
Bloemerharten, dan sal 'er een huisje leggen, Maar waar komenze by een, hebbenze geen bedekte gaaten of hollen, daarze gaan.
Geen andere als de Meulen, soo meenigmaal ik daar kom, spreekt Auke haar aan o!
't is op mijn.
Peet niet, daar hy op verliefd is, daar wil ik wel borg voor blijven.
Bulju.
Dat kan wel sijn, 't sou groote Sotheyd weesen.
Dat mijn Swagerin Gek is, wil ik wel onderschryven, die onbeschaamde is alleen oorsaak van mijn Broet Geurt zijn dood.
21 balju.
Dat ze onverstandig is, laat ze genoeg blijken, want haar sotheeden zijn te groot, als zy soo voort gaat, heb ik wel gesien, kan zy niet lang houwen foey!
't is schande, daarze van vierde keur heeft, soo seid sy, wie ze met niemant, als Auke Pierze trouwen.
Van vieren de keur, zijn 'er nog sulke Gekken in de Veereld, wel ik sta verset, Zulke gasten, die de Moeder Vrijen, als de Dogters bekwaam zijn, behoorden volgens de Wet Aan 't leeven gestraft te wverden, uyt die malligheden hoord men dagelijks veel onheilen spruiten, ja wel, hoe Older, hoe Beuser, zeit het spreekvoord, ik weet wel, dat ik dat Huwelijk wel sal stuyten.
Het zijn geen slegten, bylo, al heel niet, e zijn Vrijers van fatsoen, Daar is de Hovenier, de Meesters Soon, en Kosters Broer, en Auke, alle vier even groen, u Swagerin is rijk, en daar geld is, zijn de Vreyers om de deur, als de Biejen om de Korven.
Dat moest al een blode scheiter sijn, als 't hem gevraagd wierde, dat hy niet sou dorven.
Maar wat duyvel, 't is een veduevrouw op haar daagen, kan dat soo gaan?
Ik heb haar dat al gezeit, maar 't mag.
Niet helpen, zy will'er evenwel aan, Daar 't aas is, vergaaren de Arenden, de Jongmans hebben gelijk, die soeken maar proffijt te maaken.
Maar dat is het niet Oom, daar de Jongmans om komen, 't zij u heele andere saaken.
Of meenje dat ze om mijn Peet op de Meulen koomen, al heel niet, dat is Mis, 't is om mijn beide Nigten, daar kuntje vast op gaan, dat veet ik, is gewis.
Om u twee Nigten, hoe verstaan ik dat, van't Bregje.
Dat ik het weet, is van my selven, my daarom, veet ik datse jaloers sijn, je vee vel dat duymtie, dat duymtie, o!
ik kan wel onthouwen Ik heb een spiertus falzeliatis, die my al die niewigheeden zeit, wat er geschied 'k weet ook, dat Auke Pierse op my Verlieft is, al sei 't hy 't my niet Bouwen.
Hoe hy op u Verliesd, heeft hy u dat geklaagd, wat dunkt u van t werk, waar in sou dat blyken Bregje.
Hoord daar so veel toe, om dat te weeten, benje begeerig, ik sal u laaten kyken Ik geef hem, somtyts nog al wat hoop, en dat alleen om van myn Peet af te trekken, maar.
Dat kan niet sijn de Meulenaars Knegt op u Verlieft weesen, dat werk is onklaar Bregje.
Wat sulje seggen, als ik het u sal doen sien, en hooten.
Wel ja, weg, weg, dat sijn maat Ollen, dat Was maar moeyen om niet, en Tyt verlooren, jey sou gaaten aan de Man willen, daarom leit u het trouwen, en die Knegt so in t hoofd bregie.
Ik trouwen, al heel niet, wat sou ik met een Man doen, ik ben niet gek, of van myn Verstant beroofd Maar, sie daar komt hy selve, wilje 't nu sien, so verschuyl u vraagen agter dese haagen.
Dan sal ik u doen hooren, wat hy sal Antwoorden op myn In het eerste sal ik hem wat hoop geven, om so veel te beter te verstaan 't hem om te doen is, eevenwel om de Waarheyd te Waar seggen, ik hoorden hem niet af te slaan Bouwen.
Dat z' eerst een Verstant, ja wel ik sta en kyk met de mond wyt open Dat mocten wy aabsiano Sienjeur den balju, hoe dat verk tusschen haar beiden af sal loopen Bregia.
Dan diendeje niet lang te staan, eer by u in t oog krygd, vant dan vaur liet om niet.
kom balju.
Wel aan ik sal u niewsgierigheyd voldoen blyspel.
23 bouwen.
Geloof hem voor al niet vorder, alsge hem steekt.
Sesde tonneel, auke, bregje.
't is om my dat hy komt, en die julsus durft my niet aausien, kyk hem eens staan droomen Ik sal genoodsaakt sijn eerst te spreeken, of hy gaat veer so wys heen, als hy is gekoomen Kykje na, my Auke Pierse, na wien komje sien vaar, spreek Abou Ja ik kyk na jou, wat wilje daar me seggen.
Niet, waarom zieje so suur, en werd so bleck Neen Jongman, wy dienen malkandere niet, 'k sou vicese datje my byten Zou, neen, ik hou van sulke Barseleus tronien niet, ik sal myn tyt vry beter verssyten Auke.
Ben ik een Leeuw, seg boose Tygerin, ik ben een Schaap, so mak als een Lam.
Alsje om my uyt komt, moest ge al vry vrindelyker sien, en so ligt niet gram Worden, jou weesen staat my niet aan.
Auke.
Jouwen my nog veel minder, gy spot met al de Vryers, die 't met u houwen Neen so gek ben ik niet, ik sou liever Batsten, ja sterven.
als u myn sekreeten vertrouwen, ten waar datje my eerst, uyt tarten, en aan randen, dan sou ik op myn Fassoen U antwoorden, en my verweeren, anders sal ik my dat vel wagten te doen.
Schoon Bescheyd, is dat Antwoord, van een Jongman aan een Vryster geven, wie heeft sijn gedaan.
Dat ik om u kom, kanje wel denken, vat hebje my dat te vragen al maak ik so veel spronge, en g'tamnsso niet, als die is?
Wel ik moet bekennen, voor een Vryer, als gy, kan dat heel wel gaan.
Je moogd wel voor groote affairen gebruykt werden, en in geheime saaken Want u Eygen daar u aangeleegen is, swygje stil, en durftze niet kenbaar maaken, ik u aanbtengen niet weeten, wat benje ook vies, nu mag seg het my.
Wat sou ik seggen, ja ik kom om u, maar ik wiltje niet seggen, gy spreekt vol guytery.
Ik sal swygen, nu Auke pierse hoe kanje so weezen, wy sijn immers geen kwaa Vrinden Auke.
Dat ik nu al teegen u zeide, dat ik u liefden toe droeg, en beminden Dan wist ge het so wel als ik, en wat had ik daar aan, neen ik lock dat niet.
Ik kan wel vvygen, als ge niet en weet, dan zulje niet klappen, wat 'er geschied Dat ik u vat zey, vvaat aan de Groote Klok gehangen, daarom zal ik het bevvaaren Bregie.
Doet so vaar, vaart wel, als gy my niet vertrout, kanje die moeiten wel spaaren.
Ja ik heb wat te seggen, als ik u aan sie, ben ik verliefd op u bevalligheyd Dan doetge my spreeken, sonder te gaapen.
Gortbregje, wat benje een Moye Meyd, ik zouje wel doen vrillen, dat ik niet anders sou doen, of ik moest u eerst Beleesen Dat gy vvist wat een liefden ik voor u heb, hoe ik u bemin om u vrindelyk vreezen Ik sou wel so leevendig in je byten vvillen, dat ik dorst, en voor u sterven, maar Ik sal my dat wel vvagten te seggen, neen al heel niet 't is te vol gevaar Niet dat ik beschaamd, of bevreest ben, al heel niet, dat sou ik liegen Ik heb Konragie, en hart genoeg, dat ik anders sey, ik sar BLYSPEL.
25 Brigje.
Ik geef u verlof, en vtyhryd te spreeken seg op, maar vergeet niet, of maak het te bont Auke.
Zie toe, peet wyberig heeft my het selfde gevraagd, dat my niet wel aan en stond en ik mogt by u van golyke vaaren.
Bregse.
Gy sult niet, wat hebje met haar uyt staan, laat hooren Auke.
Ik mag het niet seggen, peet wyberig is op my verlieft, maar maak 'er geen praat af, gy moet het smooren bregje.
Dan scheeld het maar aan u, dat het Huvrelyk niet dood en gaat.
Aan my alleen, want ik heb u bemind, ik denk immers, bregje, datge my wel verstaat Zie, daar is myn hand, wie myn vvyf vreezen, ik word u man, maat voor al neem geen arg uyt myn gedagten ag!
het is so Gek, als men sijn saaken openbaard, ik voor my sal my wel vvagten bregje.
Gy doet wel, dat gy die moeyten spaard, van stil svvygen koint nooyt kvvestie, of verschil Auke.
Weetje dat, 't is niet goet, als me vryd, dat men jou luy alles aan de neus hangd.
Bregje Ik wil ook niet vreten, dan sal ik niet klappen.
En ondertusschen maakt ge my vast gek, en breng ik my in duysend vreesen Bregje Datje eens so veel verstant had, en gong van liefden sterven, wat zout ge sot vreezen Auke.
Datje de helft van myn verstand had, ik wyl vvedden, de koopvaar haast gemaakt Wat segje!
ik sal u een soen op Trou geven, dan sulje eens proeven, hoe lekker het smaakt Bregje.
Zagt Auke, al sagt, 't is daar niet me te doen, als wy nu al trouwen Is u styl wel goed, en benje vuel bekwaam om my de kost voor te winnen en te ondethouvven uite.
Van onderhouwen.
Wat eenspraat, ik sou u niet zeggen.
Verliefen of verlaaten, alwaarje dood.
Alsje altyt by me bleef, en wy saamen van honger storven, was die liefden dan niet groot.
Gy siet voor u oogen, hoe my de liefden aan 't hart raakt, en nog.
vraagd gy na mijn klagten Als ik zo wreet, en straf ben, als gy segt, ga heen, dan Bregje.
moet gy u van my vvagten Dat sou ik vel doen, waar ik flegts meester van my was.
Selven, maar mijn Verstant Is my benoomen, en ik ben betooverd, gy legt in 't Water, en ik sta midden inde Brand Sie daar, wat droes komt my over, wat wil dat seggen, ben ik sat of dronken, gy moet my ten besten houwen, ik kan 't niet helpen, 't sijn minne vanken bregje.
Schoone Liefden, ja wel, ik moet bekennen, datje groote Liefden voor my hebt, hoe krijgt je 't sokrom, alca.
Al mijn gedagten sijn op u, dat ik op uniet en dagt, sie daar ik dag nergens om, bregje.
't is al veel datje op my denkt, dat u Liefden so kragtig niet en was, gy sout my zelfs vergeeten.
Je bent als zuyker so soet, dat ik mogt, ik sou u wel op eeten bregje.
Daat had ik wat aan, so een vryer sou my niet gelijcken, hoe komje so groen.
Seevende tooneel, balju, bouwen, bregje, aukey.
I sagt vryer, daar moet Wat meer ontsag weesen, alles met fassoen Auke.
Wel hoe drommel is dit hier, og ik ben Verraden.
Foey ontrouwe Dat gy my so bedriegt.
Heb ik het niet wel geseit, is dat u woord houwen.
Beuoven.
Hy schijnd nog al gelijk te hebben, wat dunkt u van 't werk, hoe durfje 't bestaan aube.
Hou my stoutigheyd ten besten, 't is uyt Liefden, dat ik haar gedaean Heb, je moee dat so kwaad niet op Vatten, ik mag u, kind wel lijen U Swagerin bemind my, en ik u dochter, dan mag ik haar ook wel Vryen 't sal wel so goet sijn, dat gy mijn Schoonvaar word, en my u, Dochter geeft Als dat ik u Swager werd, en haar Peet trou, je vat dat wel, ik spreek niet onbeleeft Gy verstaat my vel, gebuur, ik spreek regt uyt, ik kan niet veinsen, mijn seggen verbergen bouwen.
Ik ben van die selfde natuur, Vertrek, u zaken sijn gedaan, wat drommel komje my vergen, ik, mijn dochter geeven, al heel niet, neen, neen, daar sal ik niet toe verstaan.
Wel, hoe droes kop, heb ik het hier, ik wil u Svagerin niet, en gy weigert my u dochter.
O dat g'at niet aan.
Daar is niemant bekwamer, als u dochter, indien se maar wil om ons geschil neer te leggen bouwen.
Hoe, indiense maar wil, dat Verstaan ik niet, wat drommel wilje daar me seggen Auke.
Ja dat seg ik, en sal het staande houwen, niet waar Sienjeur den balju, heb ik geen gelijk Daar zijn somtijts, harnekkige, en geldgierige Vrekken, die arm, of Rijk Sijn, al na 't verstaan werd, die om van 'er schyven niet te schven, noytur tot het Trouven Van haar kinderen Verstaan, de kinderen dat merken, trouwen haar selven uyt, gy kunt dat wel onthouwen Bregje Niet waar, Schoonvaar blijft Schoonvaar, tegen wil en dank, dat vatje wel, niet waar?
Bouven Hoe Schoonvaar tegen wil en dank?
wat is dat gezeit?
Dat vat ik niet, wel ja dog, dat komt raat, Schoonvaar, is altijd Schoonvaar, wel ja dog, als hy het zo.
Verstaat, ik zal het wel beletten, al sagiens, bouwen, zo.
Haastig niet, gy doet hem ongelijk, u zo hart daan tegen te zetten, janke is een schikkelijk knegt, voorsigtig, die verstand heeft, en wel weet, wat hy.