floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Niet by geval, maar, door de reden veel meêr, Ik zal u eerst eens altemaal verhaalen, hoe het by my zelfs is geleegen; Van ouds af was zo was ’er zo als iets in me, daar ik heel toe was genegen, Namentlyk, zo eeinge begeerlykheidjes, gelyk je nu laast zelfs aan my ondervond, En, om dat die kleine beginseltjes meest van een kwaad gevolg zyn in den grond; Zo hebben myn vrienden, voor my niets beters weetende, of dat my meêr kon behaagen, Me geraaden dat ik my aan de praktyk zou begeeven, en ik heb by myn Neef noch geen lange daagen Gewoond, dat een Prokureur is, en die kunsjes uitnemend fyn en wel verstaat, Ja veel beter, als een party van zyn Konfraters, of de beste Advokaat; Die Neef nu heeft veel geld gewonnen, en deze Heerlykheid, zo wat zo en zo, gekocht, en dus is ’t gekomen; Dat hy my tot Schout aangesteld heeft, en ik daar reeds de functie van waar heb genoomen.
Maar zo ik het durf vraagen, wat jaagt myn Heer hier naar toe?
Myn Kompagnie die hier in garnizoen Gelegt is, om de winter te passeeren.
Uw Kompagnie, myn Heer, wat zal die hier toch doen?
Ik heb dit Dorp verzocht tot myn kwartier, het geen my ook zeer gaern gegunt is, Onderwylen zal ik hier zo wat te doen hebben met een schoft van een Prokureur, die meê van geen goê munt is; Hy heeft de stoutheid gehad te eigenen een Plaats van myn Oom.
,, Dat dacht ik wel myn kouzyn is tot zulke zaakjes meê niet al te vroom.
Hoe zeg je dat daar?
Wel, myn Heer, ik zeg, als gy ’t toch belieft te weeten, Dat dien gaauwert van een Prokureur, daar jy van zegt, myn Neef is geheeten.
BAREND, LEANDER, GRYPAARD.
WEl de droes, Heer Officier, je moogt althans wel genoegen hebben in ons doen, Daar heb ik zo de briefjes wat uitgedeeld; en, ingevolge van uw achting en ’t fatzoen Dat jy voor onzen nieuwen Heer hebt, gelyk ook wy, dat diend voor al niet gezweegen, Zo heb ik vande vyftig al vyfendartig man, tot uwen dienst, in zyn kasteel gekreegen; Zy zullen ’er, verzeker ik je, zo welkom zyn hé!
wat zegje, is ’t niet wel geklaart?
Maar spreek met die nieuwe snaak niet, ik verzoek dat gy die moeite spaard, GRYPAARD.
,, Hy is, hoor ik wel, hier zeer bemind.
Goed, ende de andre waar zyn die gebleeven?
En de andre vyftien docht me was niet veel aan bedreeven, Om die te zenden by den nieuwen Heer; maar wel zyn Klerken of officianten, gelyk ik deed; Want waarenze by ’t Heerschap wel, by zyn volkje waarenze ook niet kwaalyk besteed.
Nouw zyn ze op dat Huis, daar aan ’t eind van ’t Dorp, dat ze onlangs kochten, Zie daar zullen zy ons niet lastig weezen, en dat is het geene wy naar zochten, Myn Heer, zo gy u, geen ongelegendheid aan doet om by ons te komen, zo weest van herten wellekom.
Gy lykt een man daar een kop op staat.
Seldrement, ja myn Heer, ik heb ’er een en die gaf ik niet om Tien andre koppen, ze mogten zo dik en grof weezen als ze wouwen; Ik heb ’er maar een, maar hy is, als zes anderen, zo kopachtig te houwen, Inzonderheid, myn Heer, als hy door ’t een of ’t aâr is onbesteld of warm gemaakt, Dan sta hem de droes.... Maar, myn Heer, mer verlof, ik had haast van myn stuk geraakt, Ik had iets te vraagen, met jouw believen, meen je de heele winter hier te blyven?
Na zich myn zaaken hier schikken.
Dat ik het vraag, myn Heer, is, ik wou wel zo wat zoetigheid bedryven Met onzen nieuwen Heerschap, die, gelyk je weet, niet veul is en niet veul stuit, En nu ik, u voor hem, tot myn Heer verkies, zie dat leit ’er toe, en dat moet ’er nu uit, Nouw is alleen maar by u, als myn rechten Heer, myn verzoek en ootmoedig begeeren; Dat je my in uw bescherming neemd, en den toorn van den ouden, Prokureur, als hy begint, helpt keeren.
Waar voor hebt gy te vreezen?
Voor de kool die ik hem bakken zal, versta je die?
spyt... LEANDER.
Wat spyt?
Die spyt, myn Heer, dat ik nouw, noch te eeniger tyd Myn hoed niet zal voor hem lichten, even eens, als ik die drie labbekakken, Die schytpelsen van vrouwlui, die my laast een pots hebben gebakken, Nouw ook doe; ei, myn Heer, als ’t je beliefd konsenteer my dat maar met je advys!
Dat wil ik u graag toestaan, doet al wat gy maar wilt op die wys, Ik sta het u toe, en als ik dat doe, zal niemand ’t u beletten.
Ik bedankje, myn Heer, laat ik die onbeschaamde beedelaars nouw eens zien; o bloed!
nou ben ik niet te verzetten; Sta vast nouw, zy zullen weeten, dat zy met Meester Barend hebben te doen gehad.
Die meester zot zal u in de goede voorneemens omtrent de Prokureur niet hinderen, ik verzekerje dat.
PETRONELLA, LEANDER, GRYPAARD.
PETRONELLA, by haar zelven.
NEen!
geenzints, ik blyf niet, dat ’s vast; ik ga, zeg ik, ik ga zo aanstonds vertrekken.
is dat de Jufvrouw niet, daar ik in Den Haag by logeer?
’t Is een kwaad gezelschap, zoo een party Ruiters in plaats van vreugd, daar is niet mêe te gekken.
Is het haar portrait dat ik u weêr gaf?
zyt gy dat, Jufvrouw Petronella?
Wel, ben jy dat, myn Heer Lenader?
Ja, myn Heer... LEANDER.
Ik ben het zelfs.
Maar zeg my eens, ben jy een Officier van dat volk, dat hier zo lydig speeld mooi weer?
Ja, ’t is myn Kompagnie.
Dan moet ik u bekennen, dat uw Kompagnie heel kwaad is, ik weet niet hoe gy die kunt kommandeeren; Ik ga dat aanstonds aan de vrienden zeggen, ook hoe dat gy, ik twyfel daar niet aan, haar met uw gezelschap komt verëeren, ZESTIENDE TOONEEL.
IK had haar hier niet verwacht, die ouwe Zottin, ze is moogelyk aan de Prokureur bevriend; zeg, kend gy haar?
Niet als dat ze naast zyn deur woond en goeije kennis met hem houd, en gy logeerd daar niet waar?
ANGELIKA, KLARA, LEANDER, GRYPAARD.
’t GEzelschap, dat myn Vader hier verzocht heeft, zal zich niet vrolyk maaken, als men die tot den oorlog komt dwingen.
Hy heeft de staatsie om gehuld te worden zo raar beleid dat gy zult moeten lachchen om al die dingen.
LEANDER, tegens Grypaard.
WAt zie ik?
Een mooi jong meisje, en een braave jufvrouw, ’t is een paar dat admirabel is en goed.
Jufvrouw, Klara, dat is dien Heer, daar ik u van sprak, en die ik gezien heb.
,, Is het mooglyk!
wat je ontmoet!
,, Die jonge jufvrouw is my niet onbekend.
,, Wel, indien ’t zo is zal jy haast aan kennis met malkaâr geraaken.
Die verbaasdheid daar ik in ben, Mejufvrouw, u zo onverwacht hier buiten te vinden, zou maaken... ANGELIKA.
Dit toeval is zonder gedachten, ik beken dat ik dit geensins had verwacht.
Ja ik had dit ook niet verwacht, dat verzeker ik je, en ik geloof dat Jufvrouw Klara ’t ook niet had gedacht, Dat ze dien Heer zou leeren kennen; en Jufvrouw Angelika is verwonderd, met reeden; Maar jou Vader zal het niet minder zyn, als hy hoord wat dien Heer zeggen wil, vast is hy dan niet wel te vreden.
Laat dit toeval zo niet voorby gaan, sluit de party, verlies geen tyd, zeg ik.
Wat groot geluk!
is dit zo klaar.... KLARA.
Dat zal men daar na wel uitleggen, ’t is het zelve geval dat u geleid heeft, dat brengt u ook hier by malkaâr.
Gy vind malkaâr weêr, en gy zult niet scheiden, of gy zult saamen drinken en eeten.
Jufvrouw Klara, gy handeld de zaaken op een manier die... KLARA.
Tut, tut, hoeft men niet maar een woord, om u dienst te doen, te weeten?
Gy hebt my gezegt dat u dien Heer beminde, en ook dat gy hem niet haat; Ik kan niet zien dat deen akkoord beter kan weezen.
Wat kan men meêr wenschen om te treeden in den Huuwlyken staat?
Zy heeft gelyk, en ik geef myn woord, dat ik my... GRYPAARD.
En ik sta voor haar in, ik verzekerje, dat zy dat werkje wel zal klaaren.
LEANDER, ANGELIKA, KLARA, GROOTHART, GRYPAARD.
GROOTHART, dronken zynde.
WAt moeije, myn Heer Kapitein, met zulke baggatelles, wy hebben daar rekrutes gekreegen daar je wel by zult vaaren.
Gy hebt te veel wyn in, Amice.
GROOTHART.
Niet meêr, als naar ouder gewoonte; elk heeft in de waereld zyn talent; Want ziet gy houd het met het vrouwvolk, ik met de bouteltje.
Jufvrouw Angelika, ik geloof vast dat die vent Uw broeder is, Ja ’t is Karel, wy hebben in lang, als gy weet, van hem geen tyding gekreegen.
haar broeder?
Wat beest spreekt daar van karel?
spreek andere taal, en let wat gy zegt, en wel ter deegen.
Ik ben de Kwartiermeester generaal van dien Edelmans kompagnie te paert, dat je ’t verstaat.
Ik ben niet bedroogen, hy is het zelfs.
zou dien dronkaard myn broeder zyn?
Wat wil dat zeggen dronkaart?
beste maat!
Wat praatje van broer, Jufvrouw?
ik zie jy lui wilt me verleijen; kom gaan we, Kapitein, laat die karonjes vaaren.
Jufvrouw Klara, heeft gelyk, hy is ’t.
Ja jou ken ik, jy bend Grypaard, dat olyke schofje, jy wilt het voor dezen raar te klaaren.
Maar de rest kan ik niet.
Kend gy Klara dan niet?
dat is een goeije duivelin; Maar die ben jy niet?
Die ben ik zelfs.
Nu zie ik het, die lykt ook wel naar myn Zuster, zo ik my niet verzin, Ja vast is zy het, kom, Kapitein, heb je lucht op Jufvrouw Klara, maar myn Zuster te laaten passeeren.
Ik ben konsuis dat myn Broeder.... LEANDER.
Ontstel u niet, Mejufvrouw, hy is eerlyk man, en ik moet hem waardeeren.
Ik zweer, by dit en dat, dat ik, van al dat ik hier gehoord heb, niet een brui versta: Gy kend ons allegaâr, en wy ontmoeten u hier, en je verstaat malkander, voor en na: Myn Heer Kapitein, wat wil dat zeggen?
Wat dit zeggen wil?
dat uw Kapitein haast uw broeder zal weezen.
haast weezen?
is hy ’t dan noch niet?
wat bruit het my ook, als ik het maar weet na dezen.
Neen wy wenschten dat het al de waereld wist, en dat uw Vader, die hier is, ’t al had gehoord.
Myn Vader hier?
wel, watte praatjes: wel, wat zou myn Vader hier toch doen rechtevoort?
Wat hy hier doet?
hy neemt zyn Heerlykheid in bezitting die hy voor drie weeken ging koopen.
Kapitein, is dan dien Prokureur myn Vader, die wy flus door de spitsroê woude doen loopen?
Mejufvrouw, heeft dan uw Vader.... ANGELIKA.
Hy is ’t, die deze Heerlykheid gekocht heeft, en dat huis dat gy ziet.
Wel dat luuwd een beetje, ik ben zeer vernoegd en bly, dat die executie noch niet is geschied.
Wat wil dat beduijen?
Ik kwam hier om te beletten, dat hy bezit nam; maar ik verzeker je, ik zal ’t niet bedryven.
die zaaken zullen zich wel schikken, ik zie dat myn Vader wel bezitter zal blyven En myn Zuster zal daar tussen inkomen; maar ik moet zien dat ik myn rekening vind daar by.
Gy zult dat vinden, myn Luitenant is dood, en ik geef u die plaats, ontfang dit van my.
Goed, zo veel te beter, ik dankje, aanstaande Schoonbroeder, geen beter weg om geavanceerd te worden als door de vrouwen.
Hoe veel Officiers waaren ’er noch klein hadden ze somtyds geen Zusters of Nichjes om uit te trouwen.
Het grootste werk is tegenwoordig om te maaken dat uw Vader hier zyn toestemming op geeft.
Grypaard, en ik zullen naar hem toe gaan, ik verzekerje dat hy daar niet tegen heeft.
Denk ten minsten om.... GRYPAARD.
Ik weet wat uw zeggen is, laat het op my staan, daar zal niet aan mankeeren.
Ga een wandelingetje in den tuin doen, en kom dan weêr, maar blyf niet lang weg; ik verzeker u wy zullen ver avanceeren.
Mejufvrouw, gaan wy, en laaten het op haar staan.
GROOTHART, GRYPAARD.
KOm, breng my by myn Vader, ’k verlang ’er na, ik heb hem in lang niet gezien; ’t is tyd.
Waar hy op denken mag, dit kan het niet weezen, hy zal geen kleintje staan kyken, dat gy hier zyt.
Ik ben benieuwd hoe hy my ontmoeten zal, de laatste maal toen ik hem zag waaren we niet wel te vreden.
Daar komt hy aan, met een van zyn konfraters.
WARGAAREN, STRIBBELING, GROOTHART, GRYPAARD.
GY moet de Kapitein aanspreeken, Heer Wargaaren, en met reden; Want het komt niet te pas dat men drie fatzoenelyke Heeren dwingt om dienst te neemen, en te gaan.... WARGAAREN.
Weest daar niet voor bezorgd, zy zullen ze weêr geeven, of ik zal de klok laaten trekken, en alarm doen slaan, Myn Boeren zullen my wel helpen.
GROOTHART tegens Grypaard.
,, Wie of myn Vader van die twee is?
GRYPAARD tegens Wargaaren.
’t Is niet noodig om tot die extremiteit te komen.
Zie daar is een van de Officiers van de Kompagnie, die u komt verzekeren, en voor heeft genomen.... GROOTHART.
Ik ben uw onderdaanige dienaar, Heer Vader, ik ben verblyd..... WARGAAREN.
’t is myn zoon Karel, dien onverlaat?
Altyd gereed om u dienst te doen, maar myn naam die is zo niet meêr, dat gy ’t verstaat; Dat kon tot myn nadeel zyn, ik heet nu Karolus Groothart, Luitenant van een Kompagnie te paerden; Dat u dit dan genoeg zy, en erken my voor uw Zoon, die van u niet zal ontaarden.
Gy Luitenant te paerd?
En gy Heer van een Dorp?
gy doet u best in de praktyk, ik in de oorlog en myn Zuster...... Maar, Elk maakt zyn fortuin tegenwoordig, en de Fortuin begunstigt ons, dat blykt wis en klaar.
Wat wil dat zeggen, uw Zusters fortuin?
Ze zal trouwen met myn Kapitein, en ik heb dat werkje zo geklonken.
Dat hebje mis, ik heb myn Dochter aan dien Heer juist beloofd; weg, weg je lykt wel dronken.
Aan de bakkus, die Aap, zou dat myn schoonbroeder zyn?
ik wou hem tot myn knecht niet hebben, neen!
Myn Heer Wargaaren.... GROOTHART.
de Oorlog geeft eedler en verhevener gedachten!
160;                                             Maar spreekt bezadigd, en met reên.
Als ’t u gelieft, gy zegt dan, myn Vader, dat... WARGAAREN.
Ik zeg, dat niemand, zonder myn konsent, met myn Dochter zal trouwen, En meen die.... GRYPAARD.
Dan spreekt gy tegens uw intrest?
Ik tegen myn intrest?
Vader, wil ik u dat eens ontvouwen?
Ik hoef daar geen uitlegging van, en... GRYPAARD.
Heb maar wat geduld.
Uw Zoon en Neef scheeren met u de gek, let maar op ’t geen ik zeg.
Dat dunkt my ook, maar... GROOTHART.
Myn Kapitein is de Neef en Erfgenaam van hem, die deze Heerlykheid heeft toebehoord, en is u in den weg.
Begrypje dat wel, Neef?
Ja ik, zeer wel.
Ook, dat gy, zonder zyn kennis, daar van bezit hebt genomen?
Hy neemt uw Dochter ook, zonder uw kennis, zo dat hy uw voorbeeld heeft gevolgt, zonder schroomen.
Daar lach ik eens meê, ik zal ’er myn stem niet toe geeven.
Indien gy dat niet met goedwilligheid doet, Zult gy niet gerust in uw Heerlykheid zyn, want daarom zyn zy hier gekomen, met zo veel soldaaten, en al dat goed.
Is ’t waar, wat gy zegt?
Hier hoord men op de Hobois speelen.
Wat is dat voor Muzyk?
ik hoor onze Hobois, dunkt my, daar onder ageeren.
EEN EN TWINTIGSTE TOONEEL.
WARGAAREN, STRIBBELING, GROOTHART, GRYPAARD, PIET.
HAast je wat, myn Heer, hel heele Dorp is op je Plaats gekomen, om jou te eeren.
Ik heb gezeid dat zy zoude wachten, tot ik het ordonneerden.
’t Is uw Dochter, en de Kapitein van dat volk, die ’t hebben gedaen; Want zy zeggen dat zemet malkaâr trouwen zellen, en dat dit, tot een plaiziertje, voor de Bruiloft zel gaen.
Dat is al verder geavanseerd, als je denkt, daar zyn ze, en je moogt al wat ze zeggen wel gelooven, zonder schroomen.
TWEE EN TWINTIGSTE TOONEEL.
WARGAAREN, STRIBBELING, GROOTHART, LEANDER, ANGELIKA, GRYPAARD, KLARA, PIET.
IK hoor hier al mooije dingen, Dochter?
’k Had gedacht u dit eerst te ontdekken, maar ben, door een schielyk toeval, belet, in ’t geen ik had voorgenomen.
Dien Heer verzoekt my ten Huuwlyk, ik en myn Broeder hebben het toegestaan, en wy verzoeken ook dat gy.... LEANDER.
Zo gy gerust uw Heerlykheid wilt bezitten, kunt gy ’t niet weigren, want dit dependeerd van my.
Ik zal ’t alles toestaan, wyl ik moet, mits dat ik Heer, van deze Heerlykheid mag blyven.
Vast; ik maak ’er u noch Ridder by, daar is myn draagband; want gy moet een Ridder zyn, of het zou niet beklyven; Daar is myn hoed met een pluim, en myn degen op de koop toe.
Hoor, geen gekscheeren, verstaje dat?
Neen, ik lach ’er niet meê, zo word ons geslacht adelyk, zo wel, als dat van iemand in de Stad.
Hoor, toekomende Schoonzoon, ik verzoek... LEANDER.
Gy zult voldaan zyn, ik zal u een staaltje van myn genegentheid toonen, Breng myn volk hier, met al die uit het Dorp zyn gekomen, of hier woonen.
Daar komen ze van zelfs.
En deze nieuwe rekrutes?
Die zullen drie tonnen bier voor de Boeren geeven, en dan zal ’t wel gaan.
Wat zullen wy met de Advokaat doen?
Wat bruit ons de Advokaat, laaten wy ons maar vrolyk maaken.
Ik blyf uw dienaar, Jufvrouw, myn dingen zyn hier afgedaan.
Stribbeling binnen.
Hier werd een Armstoel gebragt, daar zich Ernst Wargaaren in neêrzet, een groote Zonnescherm werd boven zyn hoofd gehouden, aan elke zyde heeft hy twee Boeren, die hem tot lyfwacht verstrekken, de eene gewapend met een oud musket, en de andere met een verroeste helbaard, hebbende yder een draagband en oude degen op zy; waar op alle de Zingende en Danssende, Vertooners uitkomen, en hem, al danssende, omringen; terwyl op Hobois, en andere instrumenten word gespeeld.
Rondom ziet men Boeren, Boerinnen, en Soldaaten, beneffens alle de voorige Vertooners.
EEN PROKUREUR Zingt.
WYZE: Pater Peters.
Danssen wy een ronde dans, Zo van vrouwen, als van mans, Om het intreêfeest te vieren, En die staatsie, met veel eer, Moet elk naar zyn magt versieren, Nu van dezen nieuwen Heer.
Alle de Omstanders gelyk.
Nu van dezen nieuwen Heer.
MEESTER BAREND.
Nooit kwam het Trojaansche paerd Binnen Trojen, zo vermaard, Vol van alle vreugde trekken; Als de Prokureur, vol moed, In zyn Heerlykheid komt wekken, En van yder is gegroet.
En van yder is gegroet.
Op dat gy weet, wie ’k mag zyn, Ik ben Meester Chirurgyn, En kan fiks de baarden scheeren, ’k Ben steeds tot uw dienst bereid, En ik zal u altyd eeren In uw nieuwe Heerlykheid.
In uw nieuwe Heerlykheid.
Ik, ik hiet u wellekom, In uw Heerlykheid rondom; Heerschop, wil ons maar niet plaagen, Of de Boeren zouden jou, Zo ze dat maar iensjes zagen Uw het ook doen, zo ’k vertrouw.
Uw het ook doen, zo ’k vertrouw.
DE MOLENAARIN.
’k Ben de Moolnaars Vrouw, jou Nicht, En ik acht me zeer verpligt, Om van daag jou meê te groeten, Weest verzekerd vry van my, Wat dat u ook mag ontmoeten, Dat ik tot uw dienst steeds zy.
Dat ik tot uw dienst steeds zy.
Kom, gy hebt het wel gemaakt, Proef hoe dat de wyn al smaakt, Die myn Vader heeft doen komen, Drink daar ook de welvaart van, En, als gy dat hebt vernomen, Drink dan vry een volle kan. Alle de Omstanders gelyk.
Drink dan vry een volle kan. Vier Boeren draagen Ernst Wargaaren op de Stoel naar binnen, werdende van alle de Dorpelingen, al danssende, gevolgd.
DRIE EN TWINTIGSTE TOONEEL.
GROOTHART, LEANDER, ANGELIKA, GRYPAARD, STRIBBELING, KLARA.
Die promotie is afgehandeld, myn Heer Kapitein, veul geluk met myn Zuster.
Laat ons nu naar binnen gaan; ik vind me nu pleizieriger geruster, Als over een uur vyf zes.
Laaten we eens de welvaard drinken van ’t huuwelyk, en myns Vaders Heerlykheid met een.
Dat staan ik toe.
Een verzoek heb ik, myn Heer Kapitein, en daar word gy om gebeên.
Dat is dat gy myn misdaad, die ik aan u begaan heb, wilt vergeeven.
Ik zal toonen dat ik dankbaar zal zyn, en gy zult het vinden in het vervolg van myn leeven.
Ei, vergeef het hem, Schoonbroêr.
Dat verzoek ik ook, nu dat alle ding zo wel slaagt.
Wel aan, ik vergeef het u, met die konditie, dat gy u hier na vroom en eerlyk draagd.
Gusman de Alfarache, OF DE DOORSLEEPENE BEDELAARS.
Door T. Asselyn.
t'Amsterdam, By d'Erfgenamen van Jacob Lescailje, op de Middeldam.
DE Staten van Holland ende Westvrieslandt doen te weten.
Alsoo Ons vertoont is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburgh tot Amsterdam, Dat sy Supplianten sedert eenige Jaren herwaaris met hunne goede vrinden hadden gemaakt en ten Toonele gevoert verscheyden Werken, soo van Treurspeclen.
Blyspeelen als Kluchten, welke sy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken; doch gemerkt dat dese werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luyster, soo in Taal als Spelkoost souden komen te verliesen, en alsoo sy Supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder ooghwit om de Nederduytsche Taal en de Dichtkoost voort te setten, soo vonden sy hen genoodsaakt, om daar inne te voorsien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanigh versoekende, dat Wy omme redenen voorsz.
de supplianten geliefden te verleenen Octroy ofte Privilegie, omme alle hunne Werken reedts gomaekt ende noch in 't licht te brengen, den tijdt van vijftien Jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken en verkoopen, met verbodt van alle anderen op seekeren hoogen peene daar toe by ons te stellen ende voorts in communi forma.
Soo is 't dat Wy de Sake en 't versoek voorsz.
overgemerkt hebbende, ende genegen wesende ter bede van de Supplianten, uyt Onse rechte wetenschap.
Souveraine macht ende authoriteyt deselve Supplianten geconseureert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren misdesen, dat sy geduurende den tijdt van vijftien eerst achtereen volgende Jaren de voorsz.
Werken die reeds gedrukt zijn, ende die van tydt tot tydt door haat gemaakt ende in 't ligt gebragt snllen werden, binnen den voorsz.
On sen Lande alleen sullen mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygely ken deselve Werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den selve Onsen Lande te brengen, uyt te geven ofte te verkoopen, op de verbeurto van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte Exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daar en boven te verbeuren, te applieeren een derde part voor den Officier die de calange doen sal, een derde part voor den Armen der Plaatse daar het casus voorvallen sal, ende het resterende derde part voor den Supplianten.
Alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen Onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hatre schade door het nadrukken van de voorsz.
werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authoriseren ofte te advoueren, ende veel min de selve onder Onse prorectie ende bescherminge, eenig meerder credit, aensien ofte reputatie te geven, ne- maer de Supplianten in cas daar in yets onbehoorlyx soude mogen influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden; tot dien eynde wel expresselijk begerende, dat by aldien sy desen Onsen Octroye voor de selve Werken sullen willen stellen, daar van gene geabbrevieerde ofte gecontrabeerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel ende sonder eenige Omissie daar voor te drukken offe te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen zijn een exemplaer van alle de voorsz.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de Bibliotheecq van Onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ende ten eynde de supplianten desen Onsen consente Octroye mogen genieten als naar behooren: Lasten wy allen ende eenen ygelyken die 't aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle belerten ter contrarie.
Gedaan in den Hage onder Onsen grooten Zegele hier aan doen hangen den xix Septembr.
in 't Jaar onses Heeren en Zaligmakers duysent ses hondert vier en tachtigh.
De tegenwoordige Regenten van de Schouwburgh, hebben het Recht van de bovenstaande Privilegie, voor dit Blyspel, vergunt aan d'Erfgen: van J. Lescailje.
Karlo, een waard.
Charlotte, zyn wyf.
Gusman, } beide verarmde eedelluiden, in bedelaars gewaad.
Antonio, } beide verarmde eedelluiden, in bedelaars gewaad.
Ariana, onder de naam van Garcias in bedelaars gewaad, beminde van Gusman.
Ambrosius, } twee waereldlyke Heeren.
Laurentio, } twee waereldlyke Heeren.
Barnardi, kamerling van Matheo Dosorio.
Matheo Dosorio, een Minister van Staat.
Margo, Meid van Matheo Dosorio.
Mr. Stefanus, } twee Chirurgyns.
Mr. Joanni, } twee Chirurgyns.
Kantel, een arbeider.
Het tooneel is tot Romen.
Gusman de Alfarache, Eerste bedryf.
Karlo, Charlotte.
Karlo.
HOe is 't, wyf, zel die baron, met dat ander kanailje, haast gang maaken?
Jy moet 'er op passen, ik vertrouw ze niet veul, de handen van zulk volk dat zyn maar meshaaken.
Hy mag dan een baron weezen of niet, al wat dat ze maar zien daar pretendeeren zy eigendom aan.
Maar man!
wat zegje, een baron!
wel jy zelt een gat in den hemel slaan!
Het zyn, geloof ik, een party schurken, om 'er hier in 't gild van de troggelaars te laaten promoveeren: Want na dat ik kan zien, zyn ze ontrent even veel miesters, en dat ze zo maar op de gemeene beurs teeren.
Wel gistren, toen ze hier eerst kwaamen, inzonderheid de baron, toen leeken ze noch wat, Maar nou zien ze'er te byster uit, ja de besten van allen, geloofik, en heeft schier geen broek aan zyn gat.
Nou hebben ze'er een als penningmeester gemaakt, die zel veur al betaalen.
Maar heur esels, die hier staan, met noch een valies of twee, die zellen ze hier na haalen.
Ik zegje man, als geplukte vinken, zo zien ze 'er nou uit.
Ja de besten van allen, geloof ik, is een doorsleepen guit.
Gelyk die gistren daar de mond zo roerden, en 't woord deed voor allen.