floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik heb geen tijt dat ik twee dagen daarom draal.
Kris 'k begin dan zedig eerst, en zonder veel gerommel, 'k was eertijts jeugdig, zeid ze, ik hoorde, maar de drommel, Chandt, zoo ik ooit twijffelde aan haar aanzicht, voet, of z'is noch zoo jeugdig dat ze is buiten het verstant.
Mijn Moeder jong, zoo zeer als zy het ooit kon weezen, kris.
Gelijk een zuigendt kindt, dat schrijven kan, noch trouw.
Want zy en heeft, noch hair, noch tanden by mijn pla. Zy hoorden noch wel wat te hebben d'oude Vrouw.
Zult gy haast eindigen?
'k hoop ja, mijn Heer, ik nader.
Hier na heeft ze op de min van uw gesturve Vader.
My een verhaal gedaan.
Het was heel nieuw, och arm?
Veel langer, Heer, als wel de lange kronkeldarm.
Maar ik ga die verby.
Ik mach 't geteem niet hooren.
Fla. zijt gy al ver?
't is goedt, gy moocht u vry Verstooren.
Kvis.
Ik raas, mijn Heer, om dat gy sint drie jaren zijt Geweest, gelijk me u noemt, de Job van dezen tijt.
Ras eindigt maar, krispijn, die roep zal haast beweegen.
Gy hebt, mijn Heer, gants na uw vader geen lijken.
Fla waertom?
Waarom, mijn Heerl hy was geen nar, geen zot.
Fla. wat wilt ge zeggen dan?
Zijn gramschap raakt weer vlot.
Keis.
Maar leest eens deze brief, mijn Heer, die zal u....
't toonen, dat noch uw inkomst is, des jaars, thien duizent kroonen.
Dat uw Heer vader heeft, met al zijn macht betracht, dat gy zoudt na zijn doot van middlen zijn en macht.
En vijl hy hadt voorzeit, door eenen geest gedreeven, Dat hy in Burgerkrijg geraaken zou om t leeven, Heeft hy op andrens naam zijn goedren uytgezet, Gelijk gy zien zult, als ge op moeders handtichrift let.
Krispijn, heb ik dit goedt noch in Itaaltje leggen.
Zoo moet ik 'er na toe.
Zoude ik u anders zeggen.
Fla. Zoudt gy met my, noch eens, niet willen doen een keer?
Kvii.
Neen zeker.
Fla. dat weet ik wel, mijn Heer.
Fol. b6v, p. 16
Krispijn, 't is een schoon landt, 'k liet me eer in vieren kappen, kris.
Dan weer te keeren.
maar ik wist het nocht' ontnappen.
Zijn Itaaljanen, heer, hadde ik 't zoo wel verstaan... een schoone jongen hoort daar niet na toe te gaan.
Gy hadt my hooren niet in zulk gevaar te zenden, maar dat is nu gedaan, het prijkel is ten enden, mijn reis gelukkig.
En gy ook, krispijn, is t waar, hebt gy de diamant?
Gewis, mijn Heer, zie daar.
Evis.
Fla. hy isze er schoon.
Zie toe, laat u die niet ontsnappen.
Hy glinstert als een straal, laat hem Mevrouw niet knappen.
Zy heeft alrede uw goedt en 't haare doorgebracht.
Gy neemt gedult, zwijgt stil, en slaat het luttel acht.
Altijt die Sant Hermine, en deze Sant Helene, die helpen 't haat op.
T is moeyten, zoude ik meenen.
Fla. gy wort gelijk een gans zoo slecht, waar wil het xril heen?
Al 't geen ik doe, krispijn, daar toe heb ik mijn.
Estreelen, reen.
Wat zijn nu d'uwe, gy die maar mijn Vrouw komt En vleijen?
Ik, mijn Heer, haar vleijen?
in geen deelen.
Fla. Wanneer gy met my spreekt, schenkt gy te, die tijt, maar gy praat na haar mont als gy weer by haar zijt.
'k wou met een stegelreep er hebben duizent slagen, en dat de vleijers al te saame in 't water lagen.
Ik vleijer!
Neen mijn hart ist eel, en spreekt my vry.
Ik houw uw voorrecht staande, en tegens wie 't ook gy doet.
FLAVIO en JULIETTE, 16 gy koomt dan zo maar t'huis?
Fla. zeg my wat 't geschieden.
Wat volk gy loont om hier den handel te verspieden.
Fla, Francijne is mijne spiet, en daar by noch kolijn.
Daar 's geen bequamer tot dit werk, Heer, als Cnaarde, Francijn.
Kolijn dat 's maar een gek.
Waarom niet Leeuwe die haar ter kamer dient?
Hy past nu op de Paarde.
Heeft zy Kolijn alleen, en noch twee knechts, die haar, Fla, Behalven in 't vertrek, gestadigh nemen waar.
Lijdt zy kolijn by haar?
Z' is daar wel mee te vreden.
Ja want de gek weet van geen zaak te geven reden.
Draagt hy het lievery?
Terwijl hy met 'er gaat, begeert zy 't zoo, hoewel dat het my tegenstaat.
Hy is te lompte bot, beleit niet wel zijn reden,... te spelen voor een spiê.
Zoo leit het by my mede, kris.
Gy kont geen armer dier verkiezen als Kolijn.
Maar evenwel verstaat hy zich wel met Francijn.
Kiis.
Hebt gy van hem gehoort het eene, Heer, of t ander.
ander?
Neen ik koom eerst zoo t huis, zy zijn nu by el ik ga wat eeten, en dan kouten zoo t my lust.
Gy doet zeer wel, en ik begeef my na de rust.
Of de Getumde Dartelheit.
TWEDE bedryf.
Kolijn, francijne.
Daar is om laag een koets die na Mevrouw komt vraagen?
Een koets?
is 't man of vrouw?
Zeg joris mallewaagen?
Kol Men komt om haar op 't Baal te halen, zoo ik hoor, 't is Heerschap van den Bosch en 't Heertje du ma noir.
Hoe koomen ze om ons 't hooft noch meerder te doen zweeren?
Mevrouw is noch niet reê, zy mogen wel weer keeren.
Du Manoir, van den Bosch, Francijne, kolijn, fran.
CY koomt nu net op dat ik kijven krijgen zou.
Iwy?
om dat Mevrouw fran.
Niet rede is, als ze u ziet dan zal zy haare klachten voor my gaan doen.
Laat ons in 't Baal haar wachten.
Hoe laat is 't dan?
't is juist het uur daar toe gezet, ah mijn klein uurwerk.
uw uurwerk gaat niet net.
Ten tienen zal het Baal beginnen, zonder wachten.
't is noch geen hallef thien gessagen, zoude ik achten.
T is al thien uuren, t baal is al begonnen, k wedt.
Ja, wel.
Wel aan dan, loop voor uit, hebt gy zoo groot fran.
verlet.
Kolijn tegens du Manoir.
xol.
Mijn Heer, mijn Heer, is in zijn kamer, hier ter zijden.
Du Mlanoir tegens Van den Bosch.
Dat 's of d'ric hondert stux ons in de zak quam glijden Van zijn Louizen, hy betaalt het al.
Bos.
Wilt gy hem zien?
Bes.
Koom gaan wy dan maar heen, man.
TOONEEL, Flavio, krispijn, kolijn.
Fla. wat doet mijn Vrouw?
Mijn Heer, zy doet haar kleden.
Ten tienen s avondts?
Dat zijn schoone zedigheden.
Wat heeft zy dan gedaan, antwoort my, draag ontzag.
Zy speelden met hun drien op 't bedt, schier heel den dag.
Op 't bedt?
Maar wat voor spel?
voldoet my, niet gezweegen.
Fla. kol.
Zy speelden t zelve spel gelijk zy altijt pleegen.
Wat was dat spel?
Dat spel onstelt my noch veel meer.
Fla. wat spel was t, schellem, spreek?
Men noemt het beest, mijn Heer.
Fla. zocht gy daar toe de naam?
Ik kan weer adem scheppen.
Neen Heer ik wist die wel, maar dorst daar niet reppen.
De duivel haal hier 't beest en 't malle dier van Kris.
Hei Digitized by Google of de gotemde dartelheit.
19 kris.
Het beest brocht u, mijn Heer, meer vrees als smarten aan.
Fla. wanneer was t spel gedaan?
Veel eerder als zy pleegen.
Mevrouw hadt iets te doen, 't quam later niet geleeven. Zijn zy gelijk gegaan?
Ja, Heer, bedrukt en eer als anders, want Mevrouw wou neemen een klisteer, 't Geen yder wenschten, om haar eens maar te zien handlen, Doch 't geenze niet wou doen, dus mosten ze gaan wand'len.
Zy hadt groot ongelijk.
Elk wilden met gewelt, Mevrouw klisteeren, d' een hadt reets de spuit gestelt.
De pest.
Z' is toen verstoort en toornig opgerezen, kol.
En deeze haar beide gaan, lag toen weer als voor dezen.
Gebruikten zy hen noch?
Ja, Heer, zoo net en kort, Dat daar by na van niet een druppel is gestort.
kris.
Zaagt g' haar klisteeren?
Ja, en 't werkstuk net verrichten.
'k lag op mijn knien, terwijl ik met het kaarslicht lichten.
Fla. liet 'er klisteren dan om ziekten, smert, of quaal.
Neen Heer, het was alleen maarom te gaan op 't baal.
Om geen gevlakte kleur te hebben.
Fla. wat voor koole!
Haar Nichten doen het wel.
Z' is in een goede schoole.
De wijs zal op den dans niet qualijk zijn gezet, Zoo yder Juffrouw brengt een spuitnat op 't ballet.
Francijn heeft aan Mevrouw uw wederkomst doen houren, daar even zoo mijn Heer.
Wat zey mijn uitverkooren.
Zy zey... daar komt ze zelf.
Flavio tegen krispija.
Verberg u zelven.
Fla. Ziet eerst haar zoet onthaal en komt dan voor den dag.
Juliette, Flavio.
Dat landt behaagt, mijn Heer, ik mag het heel wel lijden, en wenschte dat ge u zelf daar altijt kondt verblijden.
Maar my zes dagen lang te laten zonder gelt!
'k hadt u vier hondert stux Louizen toegetelt Van goudt.
Gy moocht noch op die groote som wel roemen.
'k was ze in twee dagen quijt, ik zal 't u niet verbloemen, zoo dat ik d'oovrige vier dagen, zonder spel, Heb deurgebracht, o smaat!
Maar 't geen dat mijn gequel Verzoeten, was dat elk wel op mijn woont wou speelen, Zelf tot zes hondert toe.
Verloort gy ze?
Ten deelen.
Tot mindring van mijn schult won ik drie hondert weêr, de rest die moet ik noch betalen aan een Heer.
Maar dit en is 't niet al dat ik u heb te zeggen, Terwijl wy onder 't spel somtijts een praatje leggen, en gy nu zijt voldaan, waar blijft nu 't graauw geslacht, de paarden die gy my belooft hebt?
Zeg eens man?
Fla. ik.... digitized by google.
Ik hadt geen geldt, mevrouw.
Voor my ik kan t niet maken, jul.
Waarom zoekt gy het niet, of zijn dat mijne zaken?
Als ik 't van nooden heb moet ge uitzien als mijn borg.
En ondertusien is my, door uw kleine zorg, De grootste smaat ontmoet, ik kon het niet belette, want elk riep, daar is Mevrouw Juljetre, Zy heeft haar swert gespan van peerden noch, ay ziet!
Nu oordeel of my dit niet was een groot verdriet.
Fla. gy zultze hebben na de hoogtijt, schoon van leesten.
Gaat niet als 's avonts uit.
Gy zijt een beest der beesten.
Ik wou om al het goedt der werelt, vroeg, of laat, met zwarte paarden my niet laten zien op straat.
Ik zou my zelve braaf vertoonen!
Wilt dan maken, Dat ik, op 't alder rast, weer op de straat mag raken.
En dat ik op het Hof verschijn met graauw, of grijs.
Krispijn, Flavio, juliette.
Rispijn is wederom hier.
A Mevrouw, lang leef Parijs.
Itaalje.
Ik bidde u zie de goetheit van mijn Moeder!
Fla. ziet deze schoone di.... krispijh, houtflavio de handt voor de mont.
Mijn Heer, laat ik uw hoeder... kris.
Waarom belet ge uw Heer als hy wil spreken guit?
Een hair hadt hem verstikt hadde ik het niet gestuit, daar is mijn diamant.
Nu ben ik wel te vreden, want zulke kost'lijkheen versieren mijne leden.
Ik ga heen en verpand ze.
Ik heb het wel gezeit.
Zy B3r, p. 22 Digitized by google.
Zy glinstert schoon, doch gy hebt zelf dees strik gebiert.
'k moet morgen hebben, juist, ach hondert Pisto letten.
Fla. gy zult.
'k mag op uw woort gans geen geloof meer zetten.
Ik ken u wel mijn Heer, maar morgen moet 'er 't gelt, En graauwe Paarden zijn.
Weest daar vry op gestelt.
Fla. het speelgelt heeft geen haast, gy kunt u wel verhoogen.
't is 't alderhaastighst, zooge u zelve niet wilt hooren.
Men lacht met schuld, maar een die wel is opgevoet, weet dat men speelgelt strax, terstont betalen moet.
Krispijn, zeg is 't niet waar?
't verstaat zich, zonder rede.
Want met geleende munt daar lachtmen nu maar mede.
Gelijk Mevrouw daar zeit.
Maar om het speelgelt moet Een, die niet strax betaalt, braan in een helsche gloet.
Wat schande is dit, dat u een knecht moet lessen geeven!
En beter ook verstaat de wijs van wel te leven.
Laat ons eens rekenen, drie hondert stux, die ik flus betalen moet, hier naar Moet daar twee hondert by tot koop der Paarden leggen.
Dan moet ik om een zaak, die ik nu niet kan zeggen, drie hondert zellef daar van houden, dat maakt acht.
Ik reken net.
Ik hadt dat niet gedacht.
Ik ga na 'et Baal, hoop daar een Edelman met eenen Te vinden, die dees som my op dees ring zal leenen.
Niet Digitized by de getemde dartelbeit, kris.
Niet meer Louisen als acht hondert?
'k wedde ik vint een die daar tweemaal zoo veel waarden op verbint.
Mits dat my morgen wort die som vast aangeboden, bewaar dan 't overschot, of ik het hadt van nooden.
Ik ga na 'et Baal, mijn Heer, daar is de diamant, en maak dat als ik klop men strax is by der handt.
Waak wat.
'k vrees dat ik my van slaap niet zal onthouwen.
Ik waak wel zelf, teer zijnde als een der Vrouwen.
Gy zijt beklagens waardt.
Maar wacht my booven al.
Plavio, krispijn.
't moet geduldig zijn tot dat het einden zal.
Hy zijt te recht geweest, sint korten tijt, geduurdig.
Fle.
Al wat mijn Vrouw begeert moet ik nu doen als schuldig.
Uw goetheit is een work daar toe maar opgezocht.
Want gy zijt vol van vier en steekt vol achterdocht.
Vergeef het my, gy hebt my toegestaan te zeggen.
Al wat ik wil, 't geen gy maar lachend zoudt weer leggen.
Terwijl Mevrouw, hoe lang, hoe meerder, u veracht, En qualijk handelt, hoe ge u meer voor gramschap wacht.
Dat is, krispijn, om my te beter weeter te wreeken, k lijk alles, en toon haar in t minst geen lelijk teken.
'k zal, voor een kortevijl, noch meer gaan toonen, dat als of ik, zonder hart, gants geen gevoelen hadt.
Maar gy zult zien eerlang mijn wraak, door loose streken, krispijn by zig zelve.
Hy zou een Koekkoek zijn, waardt lof daer van te spreken.
Dan salmen prijsen, al het geen ik heb geleën, En roemen, 't geen voor dees gelaakt wiert by elk een Kris.
Behaalt gy hier door lof, het mag u nu zoo schijen, zal ik bedrogen zijn, mijn Heer.
Flavio, francijne, krispijn.
Ja wel, Francijne, wat heeft mijn Vrouw gemaakt?
Koom onder 't stad recht ons wat.
Zy heeft goedt çier gemaakt trote jemandt in de Heeft oorgehangen en haar paarlen gaan verpanden, want Heerschap du Manoir, en van den Bosch 't is schanden.
Die hebben al haar geldt gewonnen.
En 't is mijn Gezeit dat deze twee, twee valsche speelders zijn.
Een volk dat streken heeft van brelikke, en brelokke, 'k heb 't aan Mevrouw vertelt, zy schijnt 'er mee te jokken, en zegt, hun dient het luk, zy krijgen 't spel in handt, Maar spelen plomper, als de botste Boer van 't Landt.
Als ik weer effen speel, soude ik wel durven zweeren, Dat ik beschaamt zou zijn te winnen van die Heeren, 't zou zijn of ik het stal, zoo spelenze yder spel, als gekken, en die maats die praaten mooy en wel, wanneermen niet en speelt.
Maar onder 't spel, 't is aardig.
Haat Digitized by Google Of de Getemde Dartelhais.
Nu stijf, nu loom, dan vaardig.
Maar winnenze onderwijl?
Ja Heer, zoo grof en groot, dat men noch lachen moet al was men hallef doot.
Fla. vewisslenze veel tijt van Kaart?
Neen, heer, zy zouden wel speelen met een kaart, staeg, zonder op te houden.
Mevrouw, als zy dit ziet, houdt bey heur zijden vast, en lacht hun hertlijk uit, als een die gulfig brast.
Zy groeit en schattert om hun botheit, luider keelen.
Heest thienmaal met een kaart, puur uit vermaak, gaan speelen.
En zy verschieten naauw de kaarten eens ter loop, hun lompe vingeren die moffenze op een hoop, daar s niet belachlijker in t spel als heur gebaaren, en t is of zy schier blindt en heel stikziende waaren, zy zien de kaarten van hun spel, zoo dichte by, als of zy t deden maar uit enkle guitery, De kaarten in hun handt zijn dadelijk verboogen, En als m er t'huys haalt staan zy krom, gelijk een hoogen Gewelfde Brug, daar wel een Schip deur vaaren zou.
Wat werkt bedrog al uyt door menschen zonder... trouwen!
'k seg daar staat niet zo zoet als hun onnozel heeren.
Mevrouw die lacht dan wel?
Jan. Heeft zy daartoe geen reden?
Hoe veel verliest zy wel aan die onnoselheit?
Acht duisent guldens, of wat meet, na datse zeit.
**fla.
Hoe winnenze niet meer als dat?
ik zou meenen Dat het hem wel kan gaan.
Hoor, wilt uw ooren leenen.
Senoo!
Genoten ze ook noch niet van haar?
Gunst van eer.
Fla. 'k Wil dat gy 't alles zegt.
Verklaar u dan, mijn Heer.
Is 't u dan vergeten?
Mijn Heer, wil dat gy zecht, het geen hy vreest te weten.
Nu verstâ ik u. neen inder daat, mijn Heer, zy vlammen maar op t geldt alleen, niet op haer eer.
Aen die oprechte lien Wat zijnze waart te looven!
Zy trachten d' eerglans van Mevrouw niet uit te dooven 't is onrechtvaardig datmen zulke houdt verdacht, Zy hebben anders niet als uw bederf in acht, o eerelijke lien!
Mejuffer sant Hermijne, fran.
Is haar beminde Nicht, een staaltje van de sijne, die dikmaals haar bezoekt.
Komt daar dan ook niet by De Zuster zant heleen?
Zy koomen alle dry.
D'een is haar gunstgenoot, en d'ander haar getrouwe, en Juffrouw Amorant.
Waar gaat veeltijdts Mevrouwe?
Fla. fran.
Dat weet ik niet mijn Heer, waar datse gaat, of staat, want klijn, uw weetniet, volgt haar altijt, vroeg.
Of laat.
Hier zie ik wat ze maakt, en al haar doen en poogen, Maar ik kan haar niet zien als ze ecus is uit mijn oogen.... ibra.
In het betalen vinde ik uwe zorg wel duur.
Die hondert kroonen, Heer, die win ik zeker waar zuur.
Of de Gatemde Dartalheis.
Oct. waarom volgt gy haar niet? fran.
Mijn Heer, zijn dat ook reden Zy wil van my, noch zelf, van haar staatjuffrouy mede.
Niet zijn gevolcht, schoon dat zy my maar nu allees Heeft sint een maandt gehadt, gy weet het, zoo ik meen, Dat ik ben kamenier, en juffrouw van vyf weken, en als zy somtiits komt, met man, of vrouw, te spreken, Ik zie en luister hen de woorden uyt de mont, kort ik doe alles, en ben zick gelijk een hondt, 'vast, wijl ik haar belaag, om mijne vlijt te toonen, en dan beklaagt me noch mijn huur van hondert kroonen.
Fla. neen ik beklaag ze niet, gy wint ze wel ga weg.
De Hemel weet of ik het alles u niet zeg.
Schrey niet, gy mocht, mijn Hoer, u op francijn betrouwe.
Hier gaat niet om, of strax voeg ik my by Mevrouwe.
Mijn Heer heeft ongelijk dat by voert zulk een taal.
Daar komt Koliin die haar gelaten heeft op 't zaal.
Kolijn, Flavio, krispijn.
xla.
Iet gy Mevrouw op 't Baal?
Ja Heer, en aan het danssen.
Heeft zy veel uit geweest met and're vreemde mannen?
Zy heeft een keer vier viis, mijn Heer, geweest op t landt.
Fla. ja.
Maar wat voor vermaak trok zy daar al ter handt.
En wat voor volk was 't al die zy daar met haar leiden?
Haar trouwe, en gunst genoot, haar speelders alle beide.
En juffrouw Amaranth, t'saam trekkende eene lijn.
Fla. wat deenze al op het landi?
Wel eeten, vrolijk zijn.
Fla. waar gingen ze?
Op Boulonje en roeberg, na vincenne kol.
Fla. wie ging te beurs?
'k zou haar daar toe niet wennen.
Mevrouw is moedig, groots, in zullik een geval.
Maar men vermoeit zich zeer door 't schieten over al.
Men ziet 'er weinig, die zulk doen, nu meer verschijnen, en van die slag heb ik gekent een paar douzijnen.
Maar zy zijn all' zoo luy geworden, dat zy niet eeten nu als 't geen me 'er voor betaalt.
Ook is 't mijn Volk niet meer, want zie, na dat ik spreken.
reken.... flo.
Waar toe dient al die klap?
Geef ons wat tijdt te Komt zy laat t'huys?
Neen, zoo te middernacht, mijn Heer, kol.
Op 't laatst wanneer de maan flaauw licht geeft, en niet eer.
Fla. slaapt zy nooit uit?
Mijn Heer, zy was laast te Surene, kol.
Maar zy.
Fla. wat deedze daar?
O spijt, waar wil t nog hene!
't zoude u verstooren, want het heeft my zelfs verstoort.
't zal niet, wat deeze 'er zeg?
Zy sliep 'er, met een woordt.
Fla. Mijn Vrouw die sliep'er?
maar tot wie heeft zy d'aapen.
Geslagen?
Oct. mijn Heer, ik weet het niet, ik stont gelijk als zy speelden my een trek die ik niet hadt verwacht.
Fla. gy Digitized by Google Of de Getemde Dartelheit.
Gy zult niet van haar gaan een stap, 't zy dag, of nacht.
karosse, kol.
Maar, Heer, zy was noch naauw getreen in haar of zondt my om te zien wie preekten te sant josse.
Daar preekten niemandt niet, ik keek wel op mijn Cleus.
Neus, toen ik haar niet weer vondt, en merkten strax de speelders waren die daar by?
Dat zijn Meerlen Kris.
Die fijn zijn, en gestaag maar rijgen fijne peerlen.
Xol.
Een, want haare snoer hadtmen herreegen, aan Een snaar, die zoo het schijnt, weerom was los gegaan.
Een kok bewaarde die.
Zy heeftze gaan verpanden, met d'oorgehangen, en heeft geldt daar voor in handen.
Zy uit te slapen!
vraag of hy het ook wel weet?
Gy weet het al te wel, vraag niet meer na uw leet.
Fla. wat dag was 't, verleenen week.
Mijn Heer, wat mootgevragen dien dag, dat was dien dag, wilt daar geen zorg voor dragen.
Indien Mevrouw, mijn Heer, haar lust wat heeft verkoelt, Hebt gy de wederstuit daar van gewis gevoelt, gy snoode gek, mijn vrouw, zeg op wat daagen... kris.
Gy wist het alzoo ras als zy.
Waar toe dit vraagen?
Maar zoo de hoorens ons verwekken meerder pijn, als nieuwe tanden, die alręde aan 't deurgaan zijn, zoo hebt gy zekerlijk, en het bestaat in reden, Dien dag wel groote pijn, mijn Heer, in 't hooft geleden.
Krispijn, zwijgstil, want ik 't niet langer velen kan. Maar 't geen zy daar toen deedt, zijn daar getuigen Was yan?
Digitized by Goog FLAVIO en JULIETTE, was t liaar karos?
O neen, 't was een gehuurde wagen.
Plo.
Nu 't kleedt van de koersier?
Was als zy daglijx draagen.
Xvis.
Gelijk zy alle gaan.
Zatze in de koets alleen?
Neen, want zy wiert gehaalt.
Rol.
Fla. van polijxeen.
Van juffrouw polijxeen?
Dat is een eerbre Vrouw, en ik hadt ongelijk zoo ik haar zou mistrouwe.
Haar liefde tot mijn Vrouw is deuchtsaam, vroom bewaart.
van aart.
Maar d' eer van Vrouw tot Vrouw is daar zeer wel, zal 't Baal haust zijn gedaan?
't Heeft eerst begin genoomen.
Ik zal dan wel laat zijn eer mijn Vrouw weer t'huystal koomen.
Wacht haat.
Fla. hy mach wachten tot den dag.
Krispijn gaan wy te rust tot dat zy koomen mag.
DERDE BEDRTF.
Fluvio, krispijn.
Ick weet dat slaapend krimpt de nacht alle oogenblikken.
xris.
Ik voel ook dat de rust mijn leden, Heer, verquikken.
Fla. mijn Vrouw komt noch niet t huis, ik wordt dit wachten moe.
Men houdt by dexe tijdt het Baal tot smorgens toe.
Wat Digitized by google an en, uy Of de Giteinde Davtelhels.
Gefla. wat zullen wy dan doen terwijl wy haar veitoeven.
Te saam wat praten, om uw hooft van zorgt ontschroeven, zoo wy haar wederkomst hier moeten wachten.
wat Kan men nu beter doen als praten?
Zegt gy dat?
Fla. Zy gaat ten Baal, maar dat is d'oorzaak niet der zaken.
Neen, heer, zy zoekt geheel wat anders daar te maken.
En ik sla twijffel aan die looze vondt en streek.
Fla. waar slaat gy twijffel aan?
Ik wil het weten, spreek, Eer dat het nacht is, tot wat prijs het ook mag weezen.
Er is.
Slaat gy geen twijffel aan het gene dat ik vreze?
Fla. neen.
Mevrouw die speelt, en speelt zoo wel, kris.
mijn Heer dat zy, by mijnder trouw, verspeelt heeft beide u eer.
Ik wenschte dat gy 't anders mocht bę Kris.
Maar zoo ik eens, mijn Heer, my zelfs woude onderwinden, verzien met eenig goudt, my als een Graaf te kleen, 'k verzeker u haar hart verkreeg ik door gebeën.
Krispijn, waant gy u zelf daar door den weg te baaken.
Men houdt my botter van verstant, als domme Maar ik zal u doen zien waar dat heur tocht na hijgt En dat m'er gunst door 't goudt, en niet door doogen krijgt.
Ik zal u beschikken t goudt.
zy macht t wedergeven.
Ik zweer u, dat zy het zal nemen, by mijn leven.
Dat 's met beleeft te zijn, niet bloô, maar stout en doen.
Koen, en doen dan vorders voort het geen de minnaars dan zal.
Ik verder slaan wat grover op de koorde, En zoo zy, dan, mijn Heer, scherp luistert na mijn woorde, En... gy verstaat me wel, my 't al verwilgt met een, dan zal ik in de zaak, ik zweer 't niet verder treen.
Fla. o neen.
Want dat zijn goedren die u hooren.
Ik zal, als andren doen, niet trachten voort te booren.
'k Acht u te hoog, om loost' ontjagen zulk een buit.
'k Wil haar gaan zenden eerst een zoete brief vooruit.
In d'ouw' kleerkopery zal ik daar na wel vinden, een deftig kleedt, om haar dan d'oogen te verbinnen.
wat raars.
Fla. de speelders schonkenze voor deze, of 't was kris.
Dat was in de tijt van al die Tovenaars.
Ten tijdt van Mondory, ten tijt van Bellerooze.
Dat was d'oude tijt met al heur malle glooze.
Parijs is heel verkeert, Zelf ook in spraak en reën.
Gy weet men grooten dank geheel heeft afgesneen.
En ik bedanku.
Fla. k hoor die weinig meer gebruyken.
Die woorden zijn dan maar onnut als durre struiken.
Cheeft.
Die woorden zijn heel goedt, alsmen gegeeven kris.
Maar koomen niet te pas wanneermen niet en geeft.
Komt vraagen, 't gaat nu zoo, 't zy men geeft, of datme om iets Men is gevangen, of gehouwen, of geslaagen, Want zonder deze last gaf yder een gestaag, En groot en kleyn wiert arm, door 't geven alle daag.
Fla. de wet van deze Stadt is schoon by die van buiten.
Men ziet geen lijfgevecht, geen flijk meer, noch geen guiten, en ik vertrouw voor vast, zoo leit dit werk by my, dat dit alleen maar ris gedaan door tovery.
Men 2 Digitized by google Of de getomde dertelheit.
33 men zal zelf, zoo men zeit, gaan t regenen beletten.
Fla. goedt, goedt.
En in de herfst zal men 't te werk gaan zetten.
men zou konnen dan den regen hier weer staan?
Een duivels konstenaar heeft dit genoomen aan.
't Onnutte wilmen gaan afsnijden, als onze leden, waar drommel dient toch toe het reegnen in de Steden?
Men wil Parijs altijt droog houden, om te gaan, En dat den regen niet als over 't landt zal slaan.
Als ik dat zie, zal ik 't voor een groot wonder werk aanschouwen.
Gy zult, voor 't eindt van 't jaar, dit vreemde Fla. Dat kan niet zijn.
Neen, onmogelijk niet.
Fla. neen?
Ik die daar tot u spreek, zag eens tot Triadeen, Wanneer de kou de vloet zo hart als marmer maakte, De tuinen vol gebloemt, en dat de boomen kraakte, Van smaaklijk ooft, 't geen een bezwoore heltuinièr Des winters wassen deedt, gelijk de zoomer hier.