floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Men hout om haar alleen Sterk aan tot doodslaans toe, zy zyn niet te bewegen.
Nochtans staat don Alvar alleenig naar de zeegen, want don Bertran zou wel tot afstant zyn gezint, die haar zo teer bemint, En wat don Felix raakt, hy heeft zyn paspoort al zo straks door my ontfangen.
Hebt gy hem uit den droom geholpen?
Zyn verlangen En meining was alleen vast op die gront gevat, dat Isabel te nacht zyn hoop gekoestert had.
Maar, had ik t niet belet, zyn knecht had moeten draagen, tot boeting van zyn schult, niet weinig knuppeissaagen.
HIACINIE.
Don Felix had hem gisteren bevel Gegeven, om te zien wat kamer Isabel Zou neemen tot verblyf, met hoop van haar te spreeken Alleen in t donker, maar die bloed heeft misgekeeken.
Digitized by google en ypel.
En door zyn bottigheid daar op zo weinig acht Geslaagen, dat hy de een voor de ander nam te nacht, en oorzaak was van die verwarring, en dat leeven.
Zo doende zou hy noch onkundig zyn gebleeven, dat hy voor Isabel ontmoet had Leonoor, die aan Don Felix plaats bestemt had om gehoor Te geeven op dat uur, en hem aldaar te wachten, Die licht tot noch toe doolt en blyst in die gedachten.
Zy is myns oordeels t meest van al beklaagens waard, te minnen.
Maar ik hoor haar hoesten, mettervaart Ga ik van hier, uit vrees dat zy my mocht betrappen, vaarwel.
Net zo.
Daar komt die droeve sloof aanstappen.
LEONOORE, GUSMAN.
Gusman, wat is 't my een innerlyk verdriet!
Men lacht.
Wel lacht weerom dat ieder een het ziet, daar is geen beter raad om hartzeer te genezen, LEOnoore.
't is om myn liefde dat men lacht.
Hoe kan dat weezen?
En om u het geheim te ontdekken van myn hart, de ontrouwe don Alvar lacht met myn minne smart.
Maar stel my eens gerust, wil my niet meer verblinden Wat kon hem doch tot zulke ondankbaarheid verbinden?
Want is wel bewust tot nu toe, dat hy my Altoos wel zetten mogt.
'k weet niets.
Geloof my vry.
LEOnORE.
Die my zo vaak ontdekt hebt zyn gedachten, als argwaan, minnenyd, en zorg myn geest verkrachten, gy antwoord heden niets maar zwygt op dit geval.
Ik wist wel iets voorheen, maar 'k weet nu niemendal.
Houd hy zig schuil voor u?
Veel meer als ooit voor deezen.
Maar noch van deeze nacht, daar van ik als verweezen sta, heeft de ondankbre my ontdekt zyn minnesmart, en dat ik was alleen voogdesse van zyn hart, Het welk hy nu nochtans wil loochten en verzaaken, En achten voor een droom, om my beschaamt te maaken.
Hy zeit daar is niets aan.
Hy doet niet wel, die kwant.
Myn spyt word door die smaat noch meer verdubbelt, want waarom een klaare zaak, die waar is, te bedekken?
G. USMAN.
Men zegt, 't is goed altyd te dekken vuile vlekken.
Maar 't is geen vuil noch schand te spreeken u by nacht.
Gewis heeft Isabel op hem te groote niacht, en ik .
Maar zacht ik zie don Felix herwaarts treeden.
Ik loop naar Don Alvar, 'k zal hem uw smart ontleden, en alles zal, zo hy my hooren wil, wel gaan.
Spreek hem, en doe u best, ik zal ook niet stil staan.
DON FELIX, LEONOORE.
Voorzeker Isabel wil u baloorig maaken.
Wat kan my nu voortaan die ongetrouwe raaken?
Ik hoor dat gy vertrekt?
DON Digitized by Googl YSPEL.
BL 91 DON FELIX.
Ja ik ga heen Mevrouw, en laat haar over in het einde aan naberouw Van deeze slechte keur.
Gy weet niet welke streeken Hier omgaan Heer, gy blyft om Don Alvar versteeken Van hoop en wedermin, ach!
die verraader leest In Isabelles hart, dat zig hem overgeeft DON FELIX.
Don Bertran, don Alvar, t kan my in t minst niet deeren, hy zy dan wie hy zy, hy zal in t kort wel leeren Door myn vertrek, dat zy in vryheid is van haar een meester naar haar zin te kiezen, want voorwaar Men wreekt best smaad met smaad.
Met verlof wil wachten En staak u reis Myn heer, verander van gedachten En 't al te ras besluit, gy zyt my nodig nu.
Ik weet voor my geen raad, wat kan ik doen voor u?
LEONOR Laat ons het opzet van Don Alvar zien te stooren, hy is van Isabel bemint, en uitverkooren, ik twyffel niet of gy zult stutten haar beleid, En onderling verstand door uw byweezenheid.
Bemint gy hem?
Ik heb op hem gevest myn zinnen, maar die ondan k lacht met myn stantvastig minnen, en hy verraad my.
Maar, naar dat my is gezegt, Heeft hy u deeze nacht zyn liefde voorgelegt, gy had hem plaats bestemt.
Dit komt my t vreemst te vooren, hy loochent dit, en wil daar gantschlyk niet van hooren.
DON FELIX, ter zyde.
Hoe ben ik dan geweest tot heden zo verblint!
Ik ben verlicht, gy sprak de waarheid, don bertran de CIGARRAL.
Ik hou u niet langer meer verhoolen Een zaak, waar in de nacht ons beide heeft doen doolen, Wy beiden in de min verwart zyn door de nacht En duisternis gelyk misleid, gy hebt gedacht By Don Alvar, en ik by Isabel te koomen, dus hebt gy my voor hem, ik u voor haar genoomen.
Hoe heb ik u te nacht gesprooken?
Don Bertran belustert haar ter zyde.
Ja mevrouw, ik ben het die van nacht u gaf en zwoer myn trouw, en my verbond om al wat doenlyk was te waagen, Op dat gy van een jok zo lastig wierd ontslaagen, En dat ik don Bertran misseiden, ende u uit Zou redden uit zyn macht, en vordren dit besluit.
Maar ik had vast geloost.
DON BERtRAN, DON FELIX, LEONOORE, GUSMAN.
myn valsche Zuster.
Ik vind u op het feit, t valt u dan vry geruster By nacht in t heimelyk te minnen hooft aan hooft?
Uw raad is wonder goed.
Gy hebt hem dan belooft haas op te speelen?
En zonder eens te spreeken, zo met een stille trom maar aanstonts op te breeken?
Indien gy hebt gehoort.
Ik bid u zwyg maar stil.
Gy zyt dan vaardig als men u maar trouwen wil?
Gy doet my ongelyk.
Digitized by google DON B SPEL.
Geen gerucht te maaken.
Gy zult hem hebben die u doet in liefde blaaken.
Wat my belangt?
Wat u belangt.
Ik hoor myn Heer, Zy is op u verlieft, en gy bemint haar weer, gy wilt daar heen, 't is wel, ik ben daar mee te vrede, 'k heb geen verschil met u, 'k wil haar aan u besteden, zy heeft geen heimelyk gebrek, ze is schoon en blank Van weezen, recht van lyf, zy horrelt noch gaat mank, neem haar, maar met beding dat gy dit zult onthouwen, dat gy haar zonder goed zult om haar schoonheid trouwen.
Ze is net zo als gy zoekt, gy zult wel zyn gepaart.
Mejonker is Madam, en zy myn heer wel waard.
Zie daar my dan getrouwt, en t Huwlyk aangebooden Als ik er t minst op dacht, maar, is t by u de moden Met oorlof, dat gy van een zuster u ontslaat Op die wys zonder goet, die u zo tegenstaat, Verveelt, en lastig valt?
Het is u beider schuld.
Maar 't is dan zo het is, die 't doet, die neemt gedult.
Gy wilt licht noch eens zien of 't my ook mogt mishagen?
In 't minste niet, volg met gemak uw wel behagen, maak uit uw eige beurs de Bruiloft, en besteet maar geld.
Zacht broer....
DON BERtRAN, DON FELIX, LEONOORE, GUSMAN, MENDOZE.
Myn Heer de paarden zyn gereet.
Mendoze volg my in de koets, kom laat ons scheiden Van hier, k ga alles tot het bruiloftsmaal bereiden.
Ik DON BERtRAN de CIGARRAL.
Ik zal ook spreiden doen het Bruidsbed op de zaal, en wacht u morgen tot Madrid op t middagmaal.
Laat gy myn zuster zo?
Gy kunt naar uw believen Haar zelver brengen, of door vrind, of wisselbrieven.
Hy maakt mine om weg te gaan.
Hy fopt u wat.
Zyn degen trekkende.
Ik merk het wel, maar met zyn bloed Zal hy 't betaalen.
Heer doe hem geen kwaad.
Hy moet... DON FELIX, wederkeerende, de ponjaard in de hand, en Gusman houd u tegen?
Ik liet hem 't lemmer zien om 't roest daar af te veegen.
Die luije fielt verdient door zyn onachtzaamheid Dat men de deegen hem eens braafom de ooren leid.
Ik dacht iets anders.
Nu vaarwel.
DON BERtRAN, LEONOORE, GUSMAN.
Gy bent aan 't bedaaren noch eindelyk geraakt?
't raakt haar, laat zy dit klaaren Volkomen naar haar zin.
Don Felix.
Ga ga, Digitized by Google In blyspel.
Indien 't uw geest getuigt, myn zuster, volg hem na, ik moei my daar niet mee 't heeft niet veel te bedieden.
zult ge een ezel die geen dorst heeft drinken bieden?
't is wel bedroeft voor my, dat ik ten minste niet Zo veel op u vermag, dat gy naar myn verdriet Uw ooren leent, sta toe, dat ik met u mag spreeken Alleenig een kwartier, ei luister naar myn smeeken, hoe zyt gy zo versteent!
DON GARCIAS, DON BERtRAN, LEONOORE, GUSMAN.
Wat voor oneenigheid En kwestie hebt gy met malkander?
'k zie zy schreid.
Zy vind haar in haar hoop en oogmerk heel bedroogen.
De vogel al te vlug is uit het nest gevloogen.
Schrei arme Zuster, schrei, beween uw misdaan vry.
Dat gy my zwygen deed voortaan waar best voor my.
Gewaande Schoon vaar met verlof ter goeder trouwen Zeg my... don GARCIAs.
Dat woord GEWAAND kunt gy wel binnen houwen.
Men zegt, men moet een man gelooven aan zyn woord.
Zo gy t ooit zyt geweest, haalt my de drommel voort.
En is dit niet genoeg, ik wil myn eed verlangen Noch eens en andermaal, en my wel laaten hangen.
Nochtans is ons verdrag heel anders flus geweest.
Don Felix is al weg, waar voor gy waard bevreest.
Myn Kind is schoon en wys, laat ons geen slinksche weegen, noch listen zoeken, geen belang houd u meer tegen.
Meent gy my by den neus te leiden als een Beer?
DON Digitized by google.
DON BERtRAN de CIGARRAL, DON GARCIAs, moeijelyk wordende.
Als ik met reden spreek, wil ik met reden weer Beantwoord zyn.
Geen mensch op aard kan slimmer weezen, noch zo vol gal als gy, laat u daar van geneezen Op staande voet, ik maak een zalf.
Maak my niet kroes.
Al waart gy duizentmaal noch slimmer als de droes, zo zoud gy my nochtans zo licht in slaap niet wiegen, Noch ook myn dochter, u in staat gelyk, bedriegen.
Gy zult haar trouwen, of my doen verstaan de reen.
Ik ben geen zot, en dit zy u genoeg.
Die dwaaze reden kan in 't minste hier niet geeven.
Zy zou, zo zy door haar inbeelding wierd gedreeven, myn knegts wel vliegen om de hals in deeze waan, En meenen dat zy had den Stierman voor haar staan.
Zult gy noch verder gaan, en niet die zotsklap staaken?
Is daar geen eind aan?
wilt gy my balloorig maaken?
Veins langer niet, maar biecht my eens recht op, want my wat van de waarheid zy.
Is alles wel bewust Komt haar die fantazy in 't hoofd meest alle dagen, of by de nieuwe maan, of komt ze maar by vlaagen Als 't volle maan is?
Ik meen dat gy altyd Gek, zonder vleijery, en wel vol slaagen zyt.
Zyn dan haar harssens niet geraakt door die gedachten En dwaaze waan, dat zy alleenig door de kragten En moed van zeker heer wierd uit gevaar behoed?
Maar zie daar komt zy die noch meer uw dolheid voed.
Nu zullen wy haast zien of ik haar mag vertrouwen.
TIEN, blyspel.
97 TIENDE TOONEEL.
DON GARCIAS, DON BERtRAN, LEONOORE, ISABELLE, HIACINTE, GUSMAN.
Speel maar uw rol ter deeg.
Wel schoone!
zult gy houwen Uw woord?
Ja, zo gy weet dat Vader is gezint, zo wel als ay, dat ik hem trouw die my bemint.
Wat zeit zy?
hy redde my myn leven.
Ik word tot wedermin uit dankbaarheid gedreven, en moet daar tot myn dood aan denken.
Zeg, waar aan?
't Waar zonder zyne hulp geweest met my gedaan.
Een wreede stierDON BERtRAN tegen don Garcias.
Hoor, wat zy ons al beuzelingen wys maakt.
gy weet wel waar de schoen haar meest zal drinken. don GARCIAs.
Blyf dan onweetend.
'k heb geen deel In 't minst daar aan, ik hou myn strykstok van de veel, En schuur maar stil myn piek, men mocht hier horens branden, Vind gy het goed, wel, neem het zelver op uw tanden.
Meent gy my door die list te ontslippen?
Geef gehoor, En met verlof, bedwing uw gramschap.
Zo my door s hemels was een bruidegom beschooren.
De handd DON BERtRAN tegen don Garcias.
Is dat niet loos bedacht?
Laat dit geheim my hooren.
Mint gy dan elders, DON BERtRAN.
Ze is met de kop gebruit.
Ja Vader ik bemin.
de waarheid moet 'er uit.
Die Edelmoedige verwinnaar, die ik t leven Verschuldigt ben, moet ik myn wederliefde geven, ik kan die kleine gunst hem niet ontzeggen.
weet Dat die geschiedenis zo ongelooflyk, wreed, En naar, die don Alvar u gisteren deed hooren, Van welk verhaal de schrik word wederom herbooren, De waarheid is, die ik niet loochen, noch ontken, wyl hy de Ridder is, en ik de Juffer ben.
Ik leef voortaan voor hem, en blyf hem toegeneegen, van wien ik weer op nieuws het leven heb verkreegen.
DON ARCIAS Wilt gy hem trouyen, die zoo kaal is als een rot, En niets ter waereid heeft?
Het is maar enkel spot, daar is niets aan.
al die verplichting zyn maar streeken Tot berging van een min, daar zy niet durft van spreeken.
Zult gy niet zwygen, zeg?
Wie heeft daar op uw raad Gevraagt?
Ik zwyg niet meer, ook is het inderdaad Wel tyd, om u eens klaar te toonen voor uw oogen, Dat gy door die verraar Don Alvar word bedroogen.
Hy is op Isabel verlieft.
DON BERtRAN, tegen Isabelle.
Zeg my, is t waar?
Bemint hy u?
Hy heeft my trouw belooft.
Hy kon zyn hoop die hem nu koestert, licht verliezen, zo hy gelooft, dat ik hem zonder goed zou kiezen Tot Schoonzoon.
Overweeg zyn weldaad.
Dat s maar wind.
'k weet wat u best en ook het nodigste is myn kind.
LEON OORE tegen don Bertran.
heb ik tegens hem my nu te hart gehouwen?
Als gy uw jaren had dacht ik u uit te trouwen Met hem, en noemde hem tot erfgenaam van 't geen ik laaten zou, als of ik nooit in de echt wou treen, en hy verraad my!
Zo ik my niet zal wreeken.
Ik stem het toe, zo hy zyn opzet niet wil breeken.
Maar zo hy my besloot te trouwen?
Leonoor Ik ben dit snappen moe, wil my niet meer aan 't oor met wisjewasjes, en gestadig klap te voeren, of ik zal de mond u daadelyk doen snoeren.
Maar zie daar is myn nees.
DON GARCIAS, DON BERtRAN, DON ALVAR, ISABELLE, LEONOORE, HIACINTE, GVSMAN.
Kom hier gy onverlaat, die dus de Minnaar speelt, en my zo snood verraad.
Ik u verraaden?
Ja, ik weet uw looze laagen Meer als gy denkt, en zal voortaan daar zorg voor draagen.
Uw onderhoud alleen wyt dat het Neefschap dank, Want buiten my zoud gy vergaan tot rook en stank, En zoud op morgen licht van honger moeten sterven, Of weeren om de kost, als gy myn hulp moest derven.
DON BERtRAN de CIGARRAL, DON ALVAR.
Het is een schandelyk verwyt.... donbert.
'k nam Isabel tot Bruid alleenig om haar schoone en blanke vel, want buiten dat heeft zy geen geld om huis te houwen, ja zelfs geen nagel om haar eige naars te klouwen.
Is 'er wel een grooter zot?
Hebt gy haar niet gevryt in 't heimelyk tot spot Van my, en myne liefde, en van uw trouw gesprooken?
Goed, neem haar tot uw vrouw, zo zie ik my gewrooken Van beider ontrouw, zy gantsch zonder goed, en gy Een kaale neet, als Job zo arm ten naaste by.
Gy zult haast zien hoe zwaar gy saam zult weezen, hoe duivels kwaad het is, daar niet en valt te veegen.
Gy zult door nooddruft zyn beroost van vreede en rust, want liefde word wel hamast door armoe uitgeblust.
'k zal alle dingen tot het bruiloftsmaal betaalen, op dat gy noch van daag uw hart vol op moogt haalen, en alles even schoon zou schynen in uw zin.
Maar morgen zult gy zien, hoe weinig zoet daar in Zal steeken, als men moet van een MYN LEVEN smullen, En met een HARTJE LIEF zyn holle darmen vullen, En hoe slecht dat ons kleed een kleedie van gedult, Verciert met trouw, en met stantvastigheid gevult.
Laat ons don Garcias, eer dat wy spreeken, hooren.
LEONOORE tegen don Bertran.
Op dat snood verraad, ver van u te verstooren.
DON BERtRAN tegen Leonore.
Waar ik ben, waar ik spreek, het zwygen is uw plicht, ik heb dit honderdmaal en meer u onderricht, gy laat het nochtans niet.
Myn zuster, gy kunt spreeken vry uw bekomst, 'k wil daar myn hoofd niet meer mee breezen Het is de Moriaan geschuurt.
Maar inderdaad, gy zult, zo wel als ik, nooit zyn getrouwt, ik haat Die menschon, die als gy, nooit snaps noch woorden derven.
., en zed by Goo BLYSPEL.
En tot uw straf daar voor zult gy een vryster sterven, het is een wisse slag voor u, ga heen, en twyffel niet.
Zy gaat geheel niet wel te vreen.
DON GARCIAS, DON BERtRAN, DON ALVAR, ISABELLE, HIACINTE, GUSMAN.
Wel aan, aanstaande Bruid, en bruigom zweert gy lieden malkander niet uw trouw?
wat zal hier geschieden?
Myn Schoonzoon don Alvar?
Wat hebt gy tegens hem?
Hy is goedaardig, zacht, en vriendelyk van stem, Schoon van gestalte en kleur, en ook myn Neef, gesprooten Uit myn doorluchte stam van een en zelve Looten, die qualiteit alleen is adelyk en groot Genoeg.
't is waar dat hy van goed'ren is ontbloot, maar dat is buiten my, noch kan myn schuld niet weezen, zyn Vader had wel goed, was wel voorzien voor deezen Van schat, maar.
Steeken wy een spelletje hier by.
Wy hebben heden daar geen kwestie over, gy Hebt my ten echt gevraagt myn dochter?
Maar heden Wil ik met geen zottin, als ze is, in 't huw'lyk treeden, Zy mint myn Neef, en hy geeft haar zyn wedermin.
Het scheelt my niet, laat hy haar trouwen naar zyn zin.
DON ALVAR tegen Dan Bertran.
Ik zou noch kunnen met haar omgaan, en verdraagen Haar buitenspoorigheid, en haar noch wel behaagen, die haar inbeelde durft, dat ik haar door myn moed Heb van een wreede stier verlost, en 't lyf behoed.
is dat dan niet waar?
Het zyn maar droomen, Dat zy het leeven my verplicht is, die haar koomen In 't hooft, en zy heeft my daar door zo zeer verdoost, Dat ik met tegenzin haar eind'lyk heb belooft Te doen al wat zy wou, ik moest haar zinnen streelen Met ydle hoop van haar myn liefde mee te deelen.
GUSMAN tegen don Bertran.
Ik heb u wel gezegt, Myn Heer, dat zy was zot.
ik dacht.
Gusman, dat gy met my had gespot.
Gy ziet u midd'lerwyl zo deerlyk in het lyen, die steege gryze paai verstaat geen spotternyen, noch kortswyl, hy is al te kroes en koppig don BERt'ren.
Daar komt een baar.
Leid my in 't minst niet aan.
ik bid u legen don Alvar.
Hoe zou ik zonder goed met haar doch kunnen leeven?
'k Wil liever alle jaar u hondert kroonen geven, En my verbinden door een vast en goed accoort.
Uw bot is goed, en zo voordeelig als 't behoort.
Ten minste dunkt my zo.
Al lang genoeg beraaden Zeg zonder toeven, wat is uw besluit?
Kwaade en straffe gryzaard, die geen medelyden heeft!
Hooranet een woord, zo gy uw halve goed hem geeft, sta ik hem toe met haar, zo hy haar mind, te trouwen, zo niet, stel vast, dat gy aan haar voord moet houwen, ik laat u deeze keur.
DON Digitized by google BL SPEL.
DON BERtRAN tegen Gusman.
't Hart krimpt my in myn lyf.
De helft van al myn goed!
ach, gusman!
ik word styf.
Ik waarlyk ook, zie eens hoe zeer hy is verbolgen.
Verkies, maar denk, zo gy haar trouwt, op de gevolgen.
Ik denk, en ik herdenk, meer als gy denkt, en acht Niet nodig, dat ik zou, na alles wel bedacht Te hebben, het getal der zotten aan doen groeijen, haar broederschap is schoon en weelderig in t bloeijen, En groot genoeg, men kan het stellen zonder my Te voegen by den hoop, ik ben bejaard, en zy Is jong en dwaas, ik zou wis van de drommel droomen, indien zy wierd myn Vrouw.
Hebt gy al keur genomen, En eindlyk vast gestelt?
Gy zyt te schielyk, laat My overweegen, niets bederft daar by.
Gy staat Te lang op dit beraad.
Ach gryzaard zonder reden!
Die reed'lyk schynen wil, en anders spreekt.
Wyl heden dit ook zo wel voor ons een nodig kwaad is, wou.
Ik lie ver twee gelyk verkiezen tot myn vrouw, als een Schoonvader.
Ik geloof dat gy zult dulden Haar huwlyk met myn Neef, met rumm tien duizend gulden Van zeker erfgoed s Jaars, dat ik in eigendom hem geef, en ook een stem in t hof.
Ik raas daarom Nochtans van spyt, dat ik zo licht my liet bedotten, maar ik verdien wel, dat zy op myn kosten spotten.
Wy zyn daar mee vernoegt.
DON BERtRAN tegen don Alvar.
Gy ook?
Om dat te zyn Digizetby google Is 104 DON BERtRAN de CIGARRAL.
Is zy te dwaas, en geeft daar van te groote schyn.
'k zal van haar klein verstand wel moeten veel verdraagen, maar ik zal om myn plicht opvolgen uw behaagen.
Zo jong, vreest gy haar geest zo ruw en hard als staal, zo oud, gaf zy my aan de drommel honderd maal.
Geef haar uw trouw, om my van 't woord aan haar gegeven Te ontlasten.
Deeze wet zal ik niet wederstreeven, ze is voor myn minnevlam te lieffelyk en zoet.
Tegen don Garcias.
Maar zou niet behaagt, die liefde die my voed.
Ik acht u al te veel om dit niet goed te vinden, en zo ik my niet had door baatzucht laaten blinden.
Vergeeten wy dit al.
Ik zie myn zuster niet, 'k geloof dat deeze trouu undoed veel verdriet, GUSMAN.
Ik zou eer denken, dat zy lag in zwym gevallen, de waard riep straks om hulp.
Al weer die malle En hondsche kwaal, die haar gestadig kwelt en plaagt!
Zien wy eens wat het is, indien het u behaagt.
DON ALVAR tegen Isabelle.
Mevrouw mag ik in 't eind die gunst van u verwerven.
DON BERtRAN wederkeerende na 5, 6 treeden om weg te gaan gedaan te hebben, scheid haar van een.
Myn zuster leid misschien in nood en op haar sterven, en gy wilt noch alhier de Minnaar speelen?
Laat Ons volgen, en haar ziente troosten in die staat.
ELNDE.
Kluchtwyse OMEDIE VAN DE ONTMASKERDE LIEFde, in schyn en weerschyn van bedroch.
P DE SIN-REGELs.
En tracht noyt dat u voor wat goedts wordt toegeseyt Uyt vreese van bedrogh, eer dat gy wordt bedrogen Van die gy t proeven laet, door u wantrouwigheyt, den schyn der liefde is te krachtigh van vermogen.
AMOR AMANTI MEDICUS.
Getrouwe liefde is den besten medecyn, Voor minnaers, voelende uyt vrees de grootste pyn, van te verliesen 't geen zy trachten uyt te wercken, Om te verkrygen, mits de hop hun zal verstercken, maer geensins het bedrogh, daer m'op betrouwen wil, want tusschen het bedrogh en trouw is groot verschil.
INT LICHT GEBRACHT, door CORNELIO de BIE tot LIER.
TANTWERPEN.
By de weduwe THIEULLIER, in de Wolstraet.
Digitized by google PERSONAGIEN.
DAMIAEN KOPPELDRAeyer, een bedaeght man.
BALBINA SPEECKBECK, zyn dochter.
CLARQ MANSIK, hun Dienstmeyt.
FRANSIE FRANS, een kael Edelman.
HEYNTIE ROEF, zynen aengenomen Knecht.
En fae, en fae, en fae.
De iNHOUT van dit spel.
Enen Koopman in Wynen woonende tot Amsterdam, die ick noe ne viaen Koppel dratyer hebbende een eenige Dochier genaemt Balbina spceckbeck, had de selre in haer tee re jonckpeyt to geseyt, en beloos ten Houwelyck te geven aen den eenigen Sone van eenen anderen rijcken Koopman, daer bymede negotieerde, woonenie binnen Parys, als den selven sone oock sou bequaem wesen om te trouven, op bespreeck, dat dit Houwe.
Ick sou voltrocken worden soo dra hun suem vereeningh toe gelaeien wiert.
Damiaen duer en tusschen, siende dat sijn Dochter Balbi a seer houwsieck was, en begost tot het pueren bequaem en begrerigh te worden, had de het selve aen den Vader van den sone tot Parys over geschreven, om dat balbi a daer en tusschen genegen sijnde op de trouw den te gaen met eenen anderen ick.
Noeme Fransje Fransje van wie hy sterc vervolghit wiert, en daer op verlieft wis, geensins en wilde haer woord geven om te trouiven met den anderen woonende binnen Parys, om dat hy den selven nyt gesien en hat noch en kende, had Damiaen geschreven om het Pourtrait van den anderen Koopmans Sane, gelijck hy ontsangen had, om te thoonen, op hope dat hy haer auer door ot liefde mocht verwecken want het gesicht haer quàm te behagen.
Maer balbina het selve bel'li siende seyde der toe geenen lust te hebben, uyt reden dat hy van eenen anderen vryer versocht wierdt, genoemt Fransjc frars, wier toe hy meer genegen was als tot bem, duer Vy het Pourtrait van gesien hadde, onderwyl is 't gebeure dat Damiaen haeren Vader, trachtende sijn Dochters sinnelijck, heyt en kilvere liefde in de Vryagie van Fransjc Frans te beleven vondt geraden ioren reyse nuer Purijs te nemen, en den sone van den koopman alhier te bewegen, om met hem nuer Ansterdam te komen, en alduer met iijn Dochter te trouwen gelijck hy tot dien eynde daeram nuer Parys is vertrocken.
Lastende de sorgh en toesicht van het huyshouden aen Claro Mansicck zijn Dienstmeyt, met scherp bevel van geensins toe te laeten das Fransje Fraus by Zin Dechter sou toegaen.
bebben.
Fransje Frans dan wetende, dat Damiaen naer Parys vertrocken, en de bewaerenis van sijn buys aen Claro betrouwt, beeft de selve omgekocht, om door veel belosten van Balbita het jawoort te krygen van trouw, toch vreesende dat daer en tusschen damiaen den Sone van den Koopman uyt Parys naer Amsterdam sou mede gebrochi hebben, om sijn Dochter daer mede te doen vereenigen, bedacht eenen valschen en bedriegelijcken middel, waer door by dese Trouw sou konnen beletten te weten, dat hy imant van Zijn goede kennisse, die ick noem Heyntje Poef, bultigh, afsichtigh van wesen, en is gestropieert van Postuer, maer rap van tongh en ervaeren in de Fransche tael, sou verwilligen, om onbekent'lijnde sigh alsoo te verthoonen aer Balbina, al oft hy den done was van den Koopman tot Parys, en alsoo expres gekomen waier van Parys, om met Balbina te trouwen op 't bevel en verzoek van haer Vader, die hem van Parys sou volgen.