floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Mevrouw, ik ben zyn neef, dies wil niet langer kwynen, van min, myn bloed zo rood als t zyne is, k zal uw pynen Geneezen, daar s myn hand.
AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene, ANGELIKA, FERDINAND, KRAAGMAN, HELENE onder de naam van Ameranthe, CELIA.
Vergeef onze onbescheid, mevrouw, zo wy belet doen aan uw vrijigheid, stout in uw kamer treeden.
En, zonder uw verlof, ik kom hier om een man van zyne trouwloosheden Klaar te overtuigen, want het gaat myn eer te na.
HELENB.
Wie zyn deez' juffers?... celia.
kend gy haar?
Zeg, CELIA.
'k mag u ook niet verschoonen, Ja, amaranth om dat ge een Edelman, die my bestont te hoonen, hier in uw huis ontfangt, dat my misnoegen baard.
Zyt gy 't, mevrouw Helene?
ik wist niet dat gy 't waard.
Hier leid een leelyk huis, myn heer.
O droef vervolgen!
Ik ben op Ferdinand met reden ook verbolgen, hy, wat juffers dat hy spreekt, zyn liefde zweert, en, als hy 't hart in heeft, straks weer 'er te rugge keerd.
Mevrouw, deze Edelman heeft my zyn trouw gezwoogen, om myne Bruidegom te zyn, en naar behooren Zal hy t volbrengen, of, myn Broeder zal in t veld Hem dwingen, dat zyn eer volkomen werd hersteld.
Hoe, eischt Mevrouw Helene myn Heer ten huuwelyk?
wel, waar zal ik dan heene?
Nou haal de drommel haar.
K heb al myn geld besteed, Van overlang vergaard, my dus in t nieuw gekleed, Om haar te trouwen, nou is t tyd om kwaad te werden!
'k zweer, 'k scheur myn kleederen uit boosheid wel aan, en maak 'er daadlyk van een bedelmunnikskap.
Frederik, ferdinand.
Houd op, gy reekel, met dit onbezuist geklap.
MevrouwHelene, wil niet voor uw minnaar schroomen, klaag niet, gy hebt hem weezen.
Hy was slechts hier koomen.
Om eens te hooren hoe myn broeder vaart, zyn vrind, 't is my genoeg nu 'k weet dat gy deez' heer bemind.
Myn Heer, 't is billyk, wilt ge uw adeldom niet vlekken, dat ge uw gegeeven woord, aan haar ook komt voltrek, 'k ga, en vergun aan u myn huis, tot dat de twist, 'k ken.
Die gy te saamen hebt, volkoomen zy geslist.
AGNES in juffers gewaad, onder de naam van Helene, ANGELIKA, FERDINAND, KRAAGMAN.
Jeer Ferdinand, had my myn Nicht in deze zaaken Gelooft, dit slecht onthaal, 't geen ge u komt waardig maaken, was Digitized by google.
MINNAAR.
8.0 was u nu niet gebeurt, en een die zich haar pyn Niet aantrekt, is on waard om haar gemaal te zyn.
Zal ik voor myn gezigt dan zulk een hoon gedoogen?
Zyn dit uw zuchten?
Dit de traanen van uw oogen?
Zyn dit de strikken, die gy listig had gezet, Verraar, om my geveinsd te vangen in uw net?
Is dit 't geen kraagman kwam myn Kamenier te ontleegen, zyn dit de uitwerksels van die zoete minnereden?
Dit de beloften van uw Kraagman?
Snoode!
O schoon!
Om uwent wil, hoor ik al dit verwyt.
Wat moet ik denken?
zou ik van haar triomfeeren en winhen 't spel?
Neen, denk wy zyn verrotte peeren, die zy wegwerpen uit de mand, om and're ook niet verrot te maaken.
Lief, Helene, ik heb dan.
Vlied, vlied van my, valsche.
Die Mevrouw Helene is wonder, en, als de drommel, zo jaloers op my, en zonder te twyf'len weet haar nicht van omze vrijery.
Hoe wel zingt de eene, en ook hoe aardig danst daar by de ander.
Heb ik dan, Mevrouw, uw hart gewonnen?
Zo blykt het, dat gy... kRAAGMAN.
Dat zal zy niemand gonnen, als my, die vaster in zyn liefdensschoenen staat.
Maar waar blyft Celia?
breng toch de Chocolaat.
Om daar de monden van deez' juffers, meë te stoppen, 'k vertrouw ze al klaar zal zyn, of meend ze ons wat te FERDINAND.
Foppen?
Kom, kraagman, laat ons gaan.
't was u te groot een smart.
Blyf hier, wy zullen gaan.
Geef Amaranthe uw hart, aan wien ik wel bemerk dat gy 't hebt opgedraagen.
Laat Kraagman, die ook schept in Celia behaagen, De Chocolaat met haar toch drinken maar 'k bezweer De Meester en de Knecht, dat zy voortaan niet meer Verschynen in ons huis, zo zy niet pretendeeren, Dat myne Broeder dit voor my zal revensjeeren, En Kraagman duizenden stokslagen geeven doen.
'k ben daar niet voor bevreesd.
En ik daar op niet groen.
LEONOOR, AGNES in Juffers gewaad, onder de naam van Helene.
ANGELIKA, FERDI NAND, KRAAGMAN.
LEONOOR tegens Agnes.
Mevrouw, Heer Karel, en Heer Hendrik, gantsch N te onvreeden, u stil vervolgende, zyn hier in huis getreeden.
Ik waarschouw u, bedenk een list in dezen stuat.
'k heb Celia, en haar Mevrouw gevraagd om raad.
Hier loopt de Chocolaat geheel in 't vuur!
Zy rieden my, ik zou fluks, zonder veel gestommel, op 't vaardigst' Ferdinand, met zyne Knecht, die gek, om.
Om twist te ontgaan, doen treenjen in t naaste zyvertrek.
Myn Heer, doen wy dat maar, eer dat zy ons ontlyven.
'k zal haar afwachten, en in deze kamer blyven.
Heer Ferdinand, zo gy my immer hebt bemind, treet in t Vertrek.
KRAAGMAN, loopende voor uit in t Vertrek.
Gezwind.
Gaan wy nu by Mevrouw Helene, om te overleggen, als zy ons vinden, wat wy voeglykst zullen zeggen.
FERDINAND en KRAAGMAN in het zyvertrek.
Verzeker u, myn Heer, dat zy hier met haar drien, 'k In huis gekomen zyn, ik heb het klaar gezien.
Angelika trad voor, toen kwam myn uitgeleezen, en Agnes scheen uw Zuster wel te weezen, zo was zy opgetooid.
Was 't ook Nicht Izabel De juffer van dit huis?
Neen, heer, die ken ik wel.
't is Agnes zelfs geweest.
Ik kan geensins bevroeden.
Wat zy voor hebben.
Dit nu gaf my kwaad vermoeden, dat ik twee Mannen, kort hier na, zag binnen treën, Waar van de een Ferdinand, en de ander Kraagman scheen.
De zelfden, die ons flus zyn uit uw tuin ontweeken.
Doch of zy 't waaren, is my niet op 't klaarst' gebleeken, door dien ik wat te ver van 't huis was afgegaan.
Ik liet daarom myn knecht hier naast op schildwacht staan, en ging u zoeken.
'k heb ook uit zyn mond vernomen, dat niemand, tot noch toe, is uit de deur gekomen?
HELe ne, ANGELIKA, AGNES in juffers gewaad.
LEONOOR, CELIA, KAREL, HENDRIK.
FERDINANDen KRAagman in het zyvertrek.
Verbyt u, want ik zie myn Zuster, en myn Nicht.
Wat doet gy hier, Helene?
Ik kwam hier myne pligt Aan Izabelle nicht afleggen, k had vergeeten belet te vraagen, en hoor nu, ze is na den eeten, Ten eersten uitgereën naar haar pleizier plaats, met Twee Juffers, die by haar steeds komen op t Salet.
het zal Mevrouw op t allerhoogste moeijen Dat gy gekomen zyt, ik weet zy zou haar spoeijen Naar huis, indien zy wist dat gy hier tsaamen waart.
Belieft het u, Mevrouw, 'k zend aanstonds met 'er vaard Een boô naar buiten, om uw komst aan haar te ontdekken.
Dat is onnoodig, want wy zullen zo vertrekken, indien 't Monfreer belieft.
Maseur, ik ben gereed.
Maar zeg my eerst, wat doet onze Agnes dus gekleed?
91.0 HELENE.
Zy heeft my lang verzocht ik wilde met myn strikken, Gewaad en hulsel, haar, uit kortswyl, eens opschikken, en daarom kwam ik hier met haar, op dat Mevrouw Nicht Izabel, met deez' zottin eens lachchen zou.
HENDRIK tegens Karel.
Hier schuilen meerder zaaken.
'k zal 't wel uitvorschen.
Wilt my verder kenbaar maaken, wie die twee mannen zyn, die zich hier in dit huis Ophouden.
Mannen, Heer?
Ja, mannen.
Dat s abuis.
Ik heb van dezen dag geen manvolk hier vernomen Als u lién.
'k zeg 'er twee flus zyn in huis gekomen, en ik weet zekerlyk zy zyn 'er noch niet uit.
Och, arme Kraagman, dit bekoopje met je huid!
Hoe, zou hier manvolk dan stil zyn in huis gesloopen?
Dat hoop ik immers niet.
Zy zullen 't duur bekoopen Zo wy haar vinden.
ik vrees voor ongeval.
hoe zal dit gaan?
KA. de wispeltuurige karel.
Blyf hier te saam, ik zal, Met dezen Heer, het huis van boven tot beneden Doorzoeken.
Mevrouw, ik beef door al myn leden, de sleutel steekt noch in t Vertrek, daar Ferdinand zich in verbergt.
Ik zal u rustig bien de hand, Heer Karel, voor uw hoon myn lyf te pande zetten.
Ja, hy zal sterven die hier zocht myn eer te smetten.
Ik hoor hier in t Vertrek, aan deeze kant, gerucht.
Karel sluit de deur oopen.
Wie is hier in t Vertrek?
hy koom 'er uit, zyn vlucht Is ydel.
Spreek, en zeg wie dat gy zyt.
KRAAGMAN van binuen.
Wel vraag dan Noch eensjes.
FERDINAND, KRAAGMAN, HELENE, AN GELIKA, AGNES in Juffers gewaad, LEO NOOR, CELIA, KAREL, HENDRIK.
FERDINAND met de hand aan deli degen.
Met lob en kraagman.
f. HENDRIK.
Heer Ferdinand!
Wel nu, Heer Hendrik, wat 's uw wil?
En waarom opend gy een gat, daar wy heel stil Zyn?
Zyn ingekroopen, en u niet in hebben wouden?
Heer Ferdinand, hoe komt ge u hier dus schuil te houden, in 't huis van Izabel, daar ik myn zuster vind, en meeste huisgezin?
ontdek my, als een vrind, De zaak.
Doch weet ik zocht u nooit te hoonen.
Wilt myne reuk'loosheid, myn lossigheid verschoonen, myn wispeltuurigheid heeft herwaards my gebragt.
Ik, die voor dezen met al t Jufferlyk geslacht Kon omgaan, daar niet een van haar myn hart kon raaken, my gestraft, en hevig blaaken, in min tot Agnes, Heer, uw Zusters Kamenier.
'k weet dat Heer Hendrik, haar ook pretendeerd, maar hier... hendrik.
Ik Agnes?
Heb ik geen medeminnaar In u?
O welk een vreugd!
Dan hoop ik haast verwinnaar Van haar te zyn, die my geheel veranderd heeft.
Mevrouw Helene, ik bid dat gy het my vergeeft Dat ik geveinsd heb, u, op 't tederste te minnen.
't Geschiede om Agnes.
zyt gy beroofd van zinnen?
En gy, verschoon my ook, beminn'lyke Amaranth, o spiegel van... HELENE.
't is tyd, u uit dit misverstand Te helpen.
'k zal aan u de gantsche zaak doen weeten.
Ik ben Helene, Heer, zy, Agnes is geheeten.
Zy heeft met myne, en ik, met haare naam gespeeld.
Ik heb die Agnes, die gy zo bemind, verbeeld.
Digitized by die wispeltuurige karel.
Hoe of dit zal gaan?
'k verzon, met reden Deez' list, om dat ik voor uw onstandvastigheden Niet bloot zou staan, indien gy volgde uw oude zwier.
Zyt gy de Juffrouw dan?
En zy, de kamenier?
Dat staat me schoon!
En nu ik heb bevonden Dat gy stand vastig mind, wensch ik te zyn verbonden Aan u, door de echteband, indien myn Broeder dit Wil toestaan.
De toorn myn bloed verhit.
Ik zweer, k zal deze hoon, met mynen degen wreeken.
Ferdinand, trek voort van leer.
KAREL tegens Hendrik.
Zacht, laat dat steeken.
De hoon raakt my, indien hier iemand is gehoond.
Ontbloot uw kling niet, want zo ge u hardnekkig toond, zal ik Heer Ferdinand beschermen met myn leeven.
Myn eer gebied my, om myn Zuster hem te geeven.
'k verzoek u, als een vriend, dat gy geen vriendschap schend.
Myn Nichte Angelika is u niet onbekend, Ik ben haar Voogd, en zo haar schoonte u kan behaagen, kome ik myn Nicht u, voor myn Zuster, op te draagen.
'k hoop, dat zy dat geluk, u niet zal weig'ren, Heer.
HEN MINNAAR.
HENDRIK tegens Angelika.
Mevrouw, zult gy een min, noch versch noch jong, en teer 'er met 't onverdiend geluk uw's wedermins bestraalen, zo zal ik dere gunst, zo lang ik haar zal haalen, vergelden met een min, die my u waardig maakt?
'k acht haar gelukkig, in wiens liefde dat gy blaakt.
'k ontfang uw hand met vreugd.
En u, myn Uitverkooren, zweer ik, dat ik myn gewoonte zal versmooren, En in standvastigheid verwislen, wyl uw geest, Voor eeuwig, my van myn voorgaande kwaad geneest.
Op die belofte, kome ik my met u verbinden.
KAREL, Ferdinand en Hendrik ombelzende.
Gy, zultme als broeder, gy, als neef, u gunstig vinden.
Dat koppeltje staat fraai.
Maat 't loopt met my kaal of.
'k Docht dat my had bemind een dame van het hof.
'k heb al myn geld verbrusd met deze weidsche kleëren, en zie de Juffrouw, in de Meid hier transformeeren, dus blyf ik noch lachen!
wel dat 's een slechte post!
Maar is hier niemant die van 't dienen my verlost?
En kraagman trouwen wil?
'k bemin oprecht en krachtig.
Die u noch bemind.
Zie hier uw Agnes.
Ik doe 't, daar is myn hand.
Elk zot by zyn marot.
Maar meend gy 't wel met ernst?
Voorzeker, zonder spot.
Maar hoe sta jy 'er meê?
ik sta slecht met de plaaten.
Hoor, kraagman, 'k zal aan u een beursje vol dukaaten, ten huuw'lyk geeven.
Hier ik Agnes voor haar dienst, twee honderd dukatons.
Op 't onverzienst' verkeerd myn druk in vreugd.
Ik dank u duizend werven, en zal uw dienaar zyn, en blyven tot myn sterven.
Dat zal Mevrouw zyn.
Gaan wy heen, om haar dit trouwgeval, van stuk tot stuk, te ontleenen.
En laat ons, in de plaats van Chocolaat, eens klinken, met volle glaasjes wyn, en zeggen, onder 't drinken, Op 't goed succes van dit lief Tritsje, dat, hoe fyn, Hoe wispeltuurig ook de minnaars moogen zyn, Zy moeten voor 't vernuft der minnaaressen wyken.
En die dit niet geloofd, hy kom dit spel bekyken.
Einde van het vyfde en laatste bedryf.
DE BELACHCHELYKE LOVERY, BLYSPEL.
DOOR W. van der hoeven.
Te amsterdam, by de erfg.
AAN MYN VRIND DE HEER PIETER VAN LOO, BEMINNAAR DER NEDER DUITSCHE DIGTKONst.
Mr Dgkonk, dieukarterit, t Beminde voorwerp, t schoonste wit, Van wydvermaarde letterkloeken, By Vorsten in den top gevoert, Zo wel het ernstig, als het boert, Zulks tuigt uw kas vol brave boeken.
Ontfang dit kleene doch van my, het zet de deugd geenzins ter zy, Maar tragt al boertende te leeren.
Is 't al, niet in den haak of schreef, schik zulks ten besten Pieter Neef, de konst kan vrienden niet onbeeren.
Veel minder voegd zy in den hand, Van 't wuft en droezig onverstand, schoon ongewoon daar voor te swigten.
Ik wagt uw oordeel, waarde vriend, dan hoor ik, wat ik heb verdiend, Zulks kan my t aldermeest verpligten.
W. van der hoeven.
De Staaten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoond is by de Regenten van het Burger Weeshuis ende Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam, en.
in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders regenten van den Schouburg aldaar, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato den 21 Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Tooneel reets gedrukt waren, ende, van tyd tot tyd, noe vorderin het licht gebracht, ende ten Tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkoopen, nu ondervonden, dat de Jaaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21 deeze maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedrukt en ten Tooneele gevoert waaren, of in het toekomende gedrukt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, zouden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkoopen, ten eynde de zelve Wercken, door het nadrukken van andere, haar luyster, soo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat zulks aan hen Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en zulks na den 21 Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert zoude wesen, zoo vonden zy Supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Werken, zoo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkoopen, met verbod aan alle andere op zeekere hooge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't dat wy de zaake, ende 't voorsz.
verzoek overgemerckt hebbende, ende genegen wezende, ter bede van de Supplianten, uyt onze rechte wetenschap, souveraine magt en autoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, haar by deezen, dat zy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaren de voorsz.
Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere reets gemaakt ende ten Tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten Tooneele te voeren binnen de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den zelven onze lande te brengen, uyt te geven, ofte verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen zal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen zal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met dezen onzen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in geenigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advouëren, ende, veel min de zelve onder onze Protextie ende bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks zou de influëren, alle het zelve tot haren lasten zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy deze onze Octroye, voor de voorsz.
Wercken zullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen wezen het zelve Octroy in t geheel en zonder eenige omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van de voorsz.
Wercken, gebonden ende wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onze Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliezen, ende ten eynde de Supplianten dezen onzen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lusten wy allen ende een ygelyk, die 't aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen laten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruyken, cesseerende alle belet ter contrarie gedaan.
Gedaan in den Hage, onder onsen groote Zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten Mai, in t Jaar onzes Heer en Zaligmakers, seventien honderd en veertien.
Ter ordonnantie van de Staten, SIMON VAN BEAUMONt.
Qualiteit, het recht van deze privilegie voor de BELACHCHELIKe LOOTERY, blyspel, vergund aan de heer.
van J. LESCAILJSen DIRXRANk.
In amsteldam, den 24 December 1718. copye van de privilegie.
Een wrekke Vader wil met openbaar geweld, zyn dochter dwingen aan een minnaar, haar onwaardig, schoon zy haar liefde reets op eene had gesteld, die haar geleek.
De knegt die komt de dochter vaardig Te hulp in haare min, hy veinst zyn meesters zy Te kiezen, om door list hem zagt in slaap te wiegen.
Getrouwe liefde stapt de gierigheid voorby.
De geldzugt laat zig hier, door schyn van winst, bedriegen, gured vertooners.
JONKER MELIS, minnaar van kornelia.
LUBBERT, schout.
KORNELIA, dochterjoost, knegtluibert.
van KLOENTJE, zuster MADALEEN, meidjoris, verloofd aan Kornelia.
KLAARTje, een Boere Meisje.
LOURIS, teunis, boerinnen.
LEENDERt, luy.
JAS, een Kok.
KEES, een dronke Boer.
Goosje, een Waard.
GRIET, Vrouw van Goossen.
JULFUS, knegt op, een Boer.
LOBBE, zyn Wyf.
TEUNTje, een Boerin.
TEWIs, een Boer.
JELMER, twee Dooven.
BOUwjen, jaap, vader van Klaartje.
LAMBREGT, koster.
Het spel speeld in het Dorp Kayesteyn digt by de Stad Narrenburg.
De BELACHCHELYke LRT, BLYSPEL.
MELIS, joost.
Heb ik wel ooit verdiend die sn' u bejegeningen, zo schandelyk?
Ja, 't is om uit zyn vel te springen.
Hy heeft zo onbeschoft met my te werk gegaan, als of ik Stad en Land verkogt had en verraan, maar 'k zal hem dit affront, dat zweer ik, wel betaalen.
Was hy geen Schout van t Dorp, de Drommel zou hem haalen.
Na ik van hem verzogt zyn dochter tot myn vrouw.
Zag hy my aan gelyk een bul, die stooten wouw.
Lui wambus, wie maakt u zo stout my zulks te vraagen, 'k wou liever met een stok u straks ten huis uit jaagen.
Dit was zyn antwoord.
'k heb nooit slimmer taal gehoord.
Hy stampten op de vloer, en daar mee voer hy voort.
Zou ik myn dochter aan een kaale Jonker geeven, die dag aan dag, niet aars gewoon is als te leeven, gelyk een ligtvink, die by Goossen, in de Swaan, de meid staag werk geeft, om te draaijen aan de kraan, die staag met ombre, met piketten, en verkeeren ofkrokedilje, braaf het gorgelgat te smeeren, zyn goed verbruid, of wel het wild loopt achter t gat, met valk en honden, dat geen Edelman in Stad durft na doen, die met averegtze kneepen, de meid van Piet Jaap Louw noch onlangs heeft gegrepen, vry onfatzoenelyk, dat zo ik was op t mat gekomen, k had aanstonds u by de kop gevat, om u die stoutigheid na deeze te verleeren, En zulk een losbol durft myn kind noch pretendeeren.
Enfin, ik heb by hem al t geen ik kon, verrigt Maar t slot en t einde was, vertrek uit myn gezigt.
Wat leid dien ouden nurk te last'ren en te schelden, Schoon hy myn meester is, ik zal 't aan hem vergelden, ik maak in deeze zaak in 't minst geen swarigheid.
Zie toe dat gy u zelf daar door geen kwaad bereid.
Myn Heer, gy moogt myn vast en zeekerlyk gelooven, gy raakt al uw verdriet in weinig tyds te boven, Ik heb alrêe de zaak, die ik u heb ontdekt, In t werk gestelt, myn Heer.
Zal t lukken?
Wel perfekt, ik heb uw Vrysters Peet meë op myn hand gekregen.
Want zonder hulp van haar was ik met 't werk verleegen, Zy is u gunstig, en verlangt zelf naar dien dag, dat ze u als Bruigom van haar Nicht begroeten mag.
Die styve joris, die myn broer zyn kind wil geeven, die is niet waardig met myn moije Nicht te leeven.
Neen, loutery.
Neen, Jonker Melis is vry beter van fatzoen, dit is een vreijer die myn Nichtje dienst kan doen, hy is gezond en fris, dit zyn haar eige woorden, indien t myn dochter was, k zag liever haar vermoorden, peet, eer hy haar hebben zou.
Was myn broeders vrouw zyn veenpuit, die van Teeuw noch Mewis weet, hy heeft die houte klik tot Schoonzoon aangenomen, om dat zyn goed akskaks niet zou in handen komen Van vreemden, ik beken, t is wyslyk overleid, zou hy myn Nichtje, zulk een dille van een meid.
Jan joris geeven, wel de pikken moet my schennen, zo 'k van myn leeven hem zal voor myn Broeder erkennen, wie zulke dingen zyn 'er nimmermeer geschied, als hy Schout van 't Dorp, hy is de Drommel niet, hy mag zyn eenig kind niet dwingen om te trouwen, met een, die me in een boom zou voor een molik houwen.
Ja die hier in ons dorp gehouden werd voor gek, ik kuste Jonkers naars veel liever als zyn bek, hy heeft het Huwelyk aan my wel voorgeslagen van Joris, met zyn kind, maar ik nam geen behaagen in al zyn malle praat, want t end was en t besluit dat niemand anders ooit zyn dochter tot een Bruid zou krygen, schoon ik sweeg, k heb echter voorgenomen dat ik dit huuwlyk, zo ik kan, meen voor te komen.
Uit deeze reën kon ik wel lichtelyk vermoën, Dat ik haar hulp, die ik hoognodig had van doen zoeken, k bid, myn Heer, laat dan de moed niet zakken, Daar is een baard, om aan uw kaale kin te plakken, dit maakt u zekerlyk by ieder onbekend, En niemand was u ooit in t boere kleed gewend.
Maar zo de bommel barst, hoe zal 't met ons dan lukken?
Digitized by google de BELACHCHELYke 4.0 joost.
Heel wel, zei Lammert, en de man die sprong op krukken, kweek gy daarom geen zorg in t minst in uw gemoed, Heb maar koeragie, t werk staat op een goede voet, Ik meen als een Schapyn dees dag myn rol te speelen, k zal de dukaaten aan de boeren om gaan deelen, Die gy my gaaft, k heb hun volkomen op myn hand Gekreegen, Louris Loom, en Leendert Lanterfant, Luik Lomp, en Teunis Traag, dees vier die zullen maaken Dat gy voorzeker aan het hoogste lot zult raaken, In deeze Lotery.
Hoe heb je 't zo besteld?
Myn goeje vriend, wat doen de boeren niet voor geld, want die zou denken van dat volkje iets te krygen.
Voor niet, die zou ik raan daar altoos van te zwygen.
Maar wat zeid doch het volk van deeze lotery?
Dat die veel gekker is als groot, maar nu zal hy Ik meen myn meester, om zig zelve niet te kwellen, Om zyne dochter, wyl hy uit is, haar bestellen By zyne zuster, want hy meent haar daar te zyn In goe bewaring, wyl hy zig bedriegt door schyn Van myn getrouwigheid, 'k, zal nu met 't werk zo leeven, Dat hy zyn kind zelfs zal aan u ten huuwlyk geeven Ja zelver haar aan u verbinden door de trouw, en 'k zie u moogelyk dees dag noch man en vrouw.
Het boere meisje, dat het hoogste Lot zou weezen u deeze Lotery, wist ik zo te beleezen Dat ze alles toestond, mits dat ik haar niet door t lot Zou huuwen aan een boer, of de eene of andere zot, t Geen ik beloofde, in t kort, k wist haar zo te bespreken, Dat zy ons helpen zal, in t geene ik heb besteeken, zy lotery.
Zy heeft aan my beloofd dat zy hier daat'lyk zal Verschynen.
'k vrees voor 't eind.
Tut, tut, dat 's niet met al.