floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wat dunktu, heb ik niet myn rol wel afgespeeld?
Te wonderlyk wel, en Feliciaan, uw knegt, verbeeld Ephestion ook na de kunst, en heeft zig ook wel draagen.
Izabel schepte, na 'k merkte, daar in groot behaagen, en haar Vader was daar ook al vry wel van voldaan.
Voor my, ik schei 'er uit, en blyf je knegt, en meen die rol van Ephestion niet langer te speelen.
Gy kund ze, als 't u belieft, aan een ander uitdeelen.
Gy hebt het immers my belooft ter goeder trouw.
Dat 's waar, maar 'k docht, dat je jou pardon krygen zou, En wy onze rol hier in vryheid zouden kunnen speelen, Maar, wie weet of het mes niet al gewet is om u te keelen, En de strop gedraaid, om my te hangen aan een galg, Dewyl ik 't rapier op zy draag, daar je Don Lopes meë stak door zyn balg.
Feliciaan heeft gelyk, en ik vrees van uwent wegen, Want het valt hard te sterven, als 't ons niet komt gelegen, daarom, zou ik je raaden, te vluchten.
Ik vluchten!
Neen, krispyn, ik verlaat die schoone niet, dat zou me onmooglyk zyn.
Haar Neef is eindelyk gekomen, en ik zou vreezen... don pedro.
Ik weet dat die Neef by haar, niet wellekom zal weezen.
Het is nogtans een fris kaerel, braaf van postuur en helder van gezicht, en de meisjes, gelyk je weet, veranderen wat licht.
Ik vrees daar niet voor.
Zy hebben hem, naar ik hoor, hier aan myn huis bescheiden, om dat hy haar dan weder te rug na Madrid zou leiden.
Dat kan wel zyn, 'k zal haar dan volgen waar zy gaat.
KRI.
21 KRISPyn.
Maar je denkt niet hoe het te Madrid met je geschaapen staat, of licht zal t zyn, om je portret, dat daar hangt te kyken, wat beeter na het principaal te doen gelyken.
Krispyn, 'k volg haar vol liefde en het zy, hoe 't zy, trouw Schoon ik voorzeeker wist, dat ik daar sterven zou.
En ik niet, ik verzoek dan, dat je myn jaarlyks tractement maar belieft te geven, want al de vrouwlui van de waereld zyn me zo waard niet, als het leven.
Ik hoor daar imand, kom laat ons, zo 't kan geschien, dien medeminnaar in uw huis terstond gaan zien.
RVDOLF, LEOPOLd, FILIPPYN, OTT.
Houla, ho!
Waar is Alexander?
Ik zou gelooven, Dat hy by je Dochter Izabel is, hier boven.
Verzoek hem uit myn naam, met eerbiedig ontzag, of ik zyn Majesteit hier ook eens spreeken mag.
't is wel myn Heer.
DE SCHRANDERE GEK, 22 NEGENDE TOONEEL.
RUDOLF, LEOPOLd, OTT.
Jy zult al wonder staan te kyken.
Het is een schrandere Gek, ik zag nooit zyns gelyken, in raare loopjes, en quinkslaagen, na de kunst.
Hy staat al diep, na k merk, in Izabellaas gunst, En zo k haar Bruigom was, gelyk als gy, zou k vreezen Dat hy my metter tyd gevaarlyk kon weezen, hy dient en past haar op, niet onbeschoft nog boers.... LEOPOLd.
Ik mag 't wel lyden Oom, voor my, 'k ben niet jaloers, Veel min bekommert, dat een mensch ontbloot van reeden Zou machtig zyn, de schoen my uit de voet te treeden.
Ik loof het wel Cousyn, 't is ook maar boertery, 'k heb u 't geval verhaalt, en 't ongeluk dat wy Hier kreegen op den weg, nu heb ik daar zo even Deze brief ontfangen, op de brief die 'k had geschreven Daar over aan den Raad des Konings, don Alfons.
Ei lees eens wat dien Heer geantwoort heeft aan ons.
LEOPOLd leest.
Naar ik uit de uwe heb gelezen, dat uwe koets uit misverstand Op 's konings weg is aangerand, zend ik u weer myn koets mits dezen.
Drie van de roovers heb ik ree bezet met doodelyke wonden Naar haar gevangenis gezonden En hen op t spoor van de andere twee, zo dra ik die in verzekering heb genoomen, meen ik by u, myn Heer, in Ileskas te koomen.
ALFONS.
Digitized by google of de GROOTE ALEXANDEr.
23 OTT.
Hoortje dat wel myn Heer?
voor my 'k blyf hier niet lang.
Men zegt, die loopt heeft schuld, ik ben daar voor niet bang.
IENDE TOONEEL.
Izabel, DON PEDRG, RUDOLF, FELICIAAN, LEOPOLd, OTT.
E Phestion.
Zie daar, daar zyn de gekken.
OTI, tegens Leopold.
Je mag blyven zo je wilt, voor my ik gaa vertrekken.
Myn vriend, wat dunkt u van dat schoon bekoorlyk beeld?
Ik heb met slimmer kaart wel eer myn geld verspeeld, het is een schoonheid volmaakt, van den hoofde tot de moeten.
voeten, 't zou jammer wezen, datze nog maagt zou sterven DON PEDRO.
'k zal zorgen, dat haar zulk een schande niet geschied.
want het is hoogtyd, gelyk je ziet.
Hoe eer hoe beeter DON PEDRO.
Zy heeft myn hart alreeds.
Wat magje dan wederhouwen?
Haar koelheid, die haar maakt een vyandin van 't trouwen.
De schrandere geest, LEOPOLd.
Wie is het nicht?
hy maakt het zo wat antredeus.
Gy zyt een duitzer, naar ik merk aan uwe neus.
O ja, dat ben ik.
Dat geeft gy ook klaar te kennen, Dewyl gy anders wel zoud weeten wie wy bennen.
Gaat by den Cypriot, of strydb'ren Persiaan medeër, bablonier, of Scyt, of baktriaan, of paphlagoniers, die zullen van myn leeven, En loffelyk bedryf u wel getuigen geven, Dewyl zy altemaal verwonnen zyn van my ephestion.
Welk een raazerny!
Ik raad u, dat gy niet een voet moet van my treeden.
Ik meen dat schoon Fortres, zo vol bekoorlykheden, Voort op te eisschen en zo t zig daar tegens kant, zal ik het bespringen met de stormpiek in de hand.
Wat is myn dochter in haar schik en wel te vreeden!
Zy schept vermaak, na t schynt, in buitenspoorigheden, gy moet niet fluisteren, t stryd wat tegens het fatsoen.
'k zal, zo ik wil hebben, dat gy 't weeten zult, 't niet doen, wie zou het myn verbiën, apart of stil te spreeken Of haar iets zagjes, zo 't te pas komt, in te steeken?
Ik bid u Neef, dat gy hem in zyn reën niet stoort, 't is niet onaangenaam voor die dat fluisteren hoord, en ofde GROOTE ALEXANDEr.
En zo gy 't hoorde zou het u misschien mishaagen.
Dat s waar, myn engel, k heb van myn levensdaagen, nooit iets gezegt van zulk een important gewigt.
Wat is dat Dochter?
Dat ik zyn schoone Nicht, Te Mai, als 't broeityd is, meen tot myn vrouw te believen.
't Verveelt my al, met al dat talmen en teemen.
Jy Jonker, trek jou neus zo vies daar niet van op, licht heeft Izabel binnen t jaar een levendige pop.
Wy zien wel dingen, die veel vremder zyn, gebeuren.
Hy, die nu vrolyk is, die zal weer morgen treuren, De waereld die bestaat meest in verandering, De menschis, als men 't wel beziet, een wonder ding, En daar 's groot onderscheid noch tusschen menschen en menschen, ook tusschen planten en planten, ik zou om een buiskool wenschen.
Een ander om een schoone tulpaan.
Maar kool met spek, daar is al vry wat meerder aan, en wat myn Heer belangt, die zou, na ik merk, by vlaagen De roos van Jericho, het allerbest behaagen.
FELICIAAN, tegens Leopold.
Cousyn, je lacht daar zo ter sluik Maar kond dat lachen wel betaalen met je paruik.
RUDOLF, tegens Leopold.
Dit gaat vry wat te hoog, voor my, ik zal maar zwygen.
Tegens Izahel.
Myn Dochter, kund gy hier nog al vermaak in krygen.
1ZA.
B2v, p. 26 de scheerende gek, izabel.
Zou ik niet, papa?
myn dunkt 't is heel divertissant.
Ephestion, kom neem uw luit eens in de hand Ter eere van dees maagt, maar zingt daar t lied eens onder, Silvester en Coridon, die speelden het spel, t was wonder.
Flippyn, haal eens myn luit, ze leid, naar myn onthoud, Recht voor de schoorsteen.
Ik ben een weinigje verkout, en dat maakt my te schor van longpyp om te zingen, maar t speelen zal wel gaan.
't is wel, men moet de dingen der waereld neemen, zo men 't beste kan, of mag.
DONPEDRO, IZABEL, RUDOLF, LEOPOLd, FELICIAAN, FILIPPYN, OTT.
O sch!
myn Heer, och!
welk een zwaare slag.
Is 'er ook een koe of paerd gesturven.
Al slimmer, myn Heer, och je bent glad bedurven!
wat is het dan?
die schoone luit!
Wat is er van de luiti, of de GROOTE ALEXANDEr.
27 filipyn.
Die is den vlam ten buit Gevallen!
De vlam ten buit?
Als gy 't perfors wilt weeten, de meid heeft by gebrek van hout, ze op 't vuur gesmeeten.
Myn luit, zegt gy!
myn luit!
die schoone luit, filipyn.
Zy had een gans aan t spit, die wat gekleurt moest zyn.
De waereld moet vergaan dat varken!
Myn luit, zegt gy, verbrand?
die schoone luit van Bolonje!
Myn eenigste vermaak!
ja wel, 'k word desperaat, zo doende, zal het vuur meer kosten als 't gebraad.
RUDOLF, IZABEL, DON PEDRO, LEOPOLd, FELICIAAN, OTT, KRISPYN, FILIPPYN.
Alfonzus, Heer daar gy die brief van hebt gekreegen, is achter in de stal, zo van zyn paard gesteegen En komt zo na u toe.
Alfons, zegt gy krispyn?
hy is 't zelfs myn Heer, hy zal hier aanstonds zyn.
Derg'le gizeyd by de scheerende tooneel.
RUDOLF, IZABEL, DON PEDRO, LEOPOLd, FELICIAAN, OTT, ALFON zUS, KRISPYN, filipyn.
Wel kom, Heer, ik heb uw brief bekomen.
Maar 't spyt me, dat gy zo yeel moeite hebt genoomen.
ALFONZUS.
Myn heer, ik heb uw brief den koning laten zien, Die daar den Hofmarschalk terstond op liet ontbien, Om die baldadige roofyogels te verkloeken, drie zyn gevat, de vierde is hier niet ver te zoeken.
Hoortje dat wel, myn Heer?
nu zyn wyglad capot.
De Heer heet Leopold, en zyne knegt heet Ott.
RUDOLE.
Hoe, Leopold!
myn Neef?
O hemel, wat ik hoore!
Hy meen dat het was de koets van Leonore, dit schrift, dat hy haar docht te ontrooyen met geweld, Heeft zy aan my, toen ik vertrok, ter hand gesteld, met procuratie, om het buwlyk te beletten, dat hy hier meende met uw Dochter voort te zetten.
'k sta t'eenemaal versteld, op 't geen my hier ontmoet, 't is zyn eigen hand, geteekent met zyn bloed.
Foei, neef!
wat schande komt ge op uwen hals te haalen.
De allerwyste man kan door de liefde dwaalen.
Zo noemt gy 't liefde?
die van de een op de ander valt, en ophoud als men wat gepopt heeft en gemalt?
AL of de GROOTE ALEXANDEr.
29 alfonzcs, tegens Rudolf.
't is waar myn Heer, het stryd vry tegens het betaamen, doch 't is nu zo men moet maar middelen beraamen Om deeze vuile zaak 't herstellen.
Tegens Leopold.
Hoor myn Heer Gy weet dat Leonoor een juffer is van eer En deugd, daar by ook van zeer Edele gessagten, Haar Broer Don Pedro, die we uit Vlaanderen verwagt en, daar hy, na zyn duël, meest heeft gemiliteerd, Heeft van den Koning zyn pardon geobtineert, En dat s een Heer, die als gy weet, niet zal gedoogen Dat zyne Zuster dus misleid werd en bedroogen.
Dat kan een Kavallier, die braaf is, ook niet doen, dewyl daar al zyn eer van afhangt, en fatzoen.
Zo heefi don Pedro, naar ik hoor, pardon gekreegen?
O ja, schoon de broeder der neergeslaagene daar tegen Zeer kragtig heeft gewerkt, is t echter door gegaan, Het is getekent, en t kasjet hangt daar al aan, En mooglyk is t nu per expresse al verzonden, Na t Hof van Brussel, of de Stad van Dendermonden, De plaats daar hy leid met zyn volk in Garnisoen.
Men heeft daarom geen reis na Vlaanderen te doen, hier is Don Pedro, hier hebje de man na 't leven.
Zyt gy don Pedro?.
wat heeft u toch hier gedreven?
Aanminnige Izabel, die lang myn riel verwon.
En in wier afzyn ik onmoogelyk leeven kon.
RUDOLF Tegens Leopold.
Gy ziet nu Neef, dat gy myn Dochter niet kunt trouwen.
Digitized by google. de schrandere gek, &c. leonoor.
K Beken myn misslag k zal myn trouwbeloften houwen, die ik aan Leonoor by handschrift heb gedaan.
Tegens don Pedro.
Myn Heer, ik neem u reeds voor myn Schoonbroeder aan, en zal uw suster trouw beminnen, al myn leeven.
RUDOLF, Tegen don Pedro.
En ik, myn Heer, ik zal aan u myn dochter geeven, mits, dat zy u hier in begunstigt met haar stem.
Ik was ondankbaar, zo k dit weigerde aan hem, Dewyl hy zig voor ons zo loffelyk heeft gequeeten.
KRISPyn zingt.
Hovelingen speelt alom Vry voor mom.
Om uw bartsgeheim te heelen.
Kupido die lacht u uit, ô!
Die guit Weet voor gek hier best te speelen, gekken krygen hier op aard Meest de kaart, Spyt de allergrootste geesten.
't is dan wysheid zot te zyn, Schoon in schyn, Want het luk dient haar het meesten.
Kom gaan wy aan den dis, om aanstonds na den eeten Weer spoedig na Madrid te reiden, daar men dan Dit dubbeld huwelyk terstond voltrekken kan. tweede.
Vervloek van de EERSTE, en tweede bedryf.
PURCAT & ORNAT.
Digitized by Google AAN DENLEezer.
Olgens onze beloften vervolgen wy dit ons 17de toneelstuk, onder het opschrift, Vervolg van de Eerste en Tweede Geveinsde Kwaker, 3de bedryf.
Veele gebreken van deze Hypocriten hebben wy in onze voorgaande ontdekt en beschreven, alleen haar bedriegelyke en baatzugtige Minneryen bleef ons nog overig.
Wie weet door ervarentheid niet, hoe veele door de valsche schyn van deze huichelaars zyn misleid en bedroogen?
voor de kundigen is dan dezen onzen arbeid van weinig nut, dog daar zullen nog veele zyn, haar lagen en trouweloosheid onbewust, die wy mogen waarschouwen en bescheren.
Ieder geef wel agt op zyn Schat en kuisheid.
Het laatste juweel word nooit weêr hersteld nog verkocht.
Een verlooren rykdom komt wel, maar zelden te rug, ten minste 't heeft veel kommer en arbeid van nooden zyn schade te herstellen.
Denk, wat gy aan Das of Bef betroud, er overtreft het schoonste goud.
Bewaar, zonder spytig of gierig te zyn, 't een en 't ander.
Na dit zullen wy u tragten vorderlyk te zyn, met ons 18de Tooneelstuk, de Herstelde Zoon, een leerzame Plautiaansche Fabel.
Verpligte Dienaar, onder de Zinspreuk van Purgat & Ornat.
PERSOONAAGIEN dirk hoepel, een Bedrieger.
ROBBERT, zyn Knegt.
KEES, zyn hovenier.
ARY, zoon van kees.
TRyn, vrouw van kees.
JANNETje, syne dogter bedrogen.
ANNETje, een gelyke.
CORNELIA, een Weduw.
GRIET, meid van Cornelia.
MICHEL, een Paardekooper.
Jan, gewezene vrinden van Dirk.
JASPER, lambERT, een Snyer.
Het spel begints morgens ten 8, en eindigt s avonds ten 7 uuren.
Verd by Google Pag.
Devolg van de EERSTE, en tweede gelyksinne.
Het Theater vertoont eenige prachtige Gebouwen.
Wel ik lach met de Waereltsche zaken, Robbert.
Een gezont borst kan altyd fortuin maken, dat zy de meeste de nek toekeerd, is dat men haar gunst als zy vleid niet begeerd.
Voor vlyt en verstand kan men haar gonsten koopen, men moet haar vast maaken, eer zy gaat loopen.
Dat zy zommige meer onthaald als zy geeft, is om dat zy vergeeten, hoe men daar meê leeft.
'k heb onder de Crispynen droevig begonnen, En 'er meer slagen als brood by gewonnen, Maar 'k heb 'er weezer konstig en net van geleerd, Hoe me Vrinden bedriegt en zyn Meesters regeerd, Die, hoe het ook ging, 't kost haar niet scheelen, Haar zelfs verrykten met liegen en steelen.
Dit heb ik haar eindeling afgezien, dat ik my mee van die konst bedien. vervolg van de eerste en tweede geveinide kwaker.
Maar na ik dit Ambagt schyn te beginnen, zal ik er egter geen Rykdom meë winnen.
'k heb wat Zervetten en Zilver vergaard, maar 't is nog zo weinig, en de moeite pas waard.
Nu dien ik een Heer, de Vorst van bedriegen, Daar niet valt te stoelen, maar pestig te liegen, zyn Huisraat is weinig, zyn Schat is niet veel, Daar is hy ook schaars voor de maeg en de ked, Dat hy won met tranen en zielen verkoopen, Daar zyn de katten mee deur geloopen, Maar hy heeft weer een klein boeltje geërft, Zo dat myn hoop in t geheel niet versterst.
Weet hy hem zo snedig bezitter te maken, Ik zal 'er myn neuten ook onder kraken.
,, o!
Nou hem de konst pas zyn kosten vergund, zo heeft hy t op een ryk Weeutje gemunt, die, zo hy ze tot weërliesd kan overhalen, zyn agterstallen ruim kan betalen.
Hy smytze al vast de oogen vol zand, Zy ziet hem aan voor een heilig verstand, hy heeftze zo ver reets weeten te bepraten, Dat zy het Waerelts wil verlaten.
Heeft slegts de snyor haar toestel gereed, zo word zy meë als de Zustertjes gekleed.
Myn boodschap is het haar of te vragen.
Myn vroome Meester, 't is zyn behagen, haar eens in die staatzie te komen zien, Maar meer in het waerelds, dat mag niet geschien.
Dat ik hier onder voor niet zou loopen, daar kan ik geen slobber nog schoenen voor koopen 'k Heb my ook een gezonde vereering toegelegt, is hy een vroom meester, ik ben een goet knegt.
'k ben benieuwt of hy zig kordiaal zal toonen, De fyne zyn gierig en vies van beloonen, wie dat 'er of goet of quaat van geschiet, ik ken dit volkje, zy lullen my niet.
Dats na de deur, ik moet eens bellen, ik zal haar me destig wat sprookjes vertellen.
'k ben Digitized by Google Derde Blyspel.
'k ben in het liegen zo vast en gezond, als had ik de waarheid haar tong in de mond.
De meid is een Hex, die moet ik wat plagen, 'k zal om de kool haar myn hert opdragen, 't is zulk een vuilbek, verschrik 'er niet veur, men opent.
GRIET en ROBBERT.
Wel lobbes wat doe jy aan de deur?
kobbert.
Bevallige Griet, ik mag je wel lyen, ik kom naast myn Patroon, om hier ook wat te vryen.
Hebje aars niet te zeggen?
Zo schei 'er maar uit, wy zyn met jou Meester genoeg gebruit, voor jou valt hier muizen nog mauwen, jy meugt jou grissen alleenig kaauwen.
Zie deze druiloor en lastige Gek, die veild hier zyn drek naast zyn baas uit voor spek.
Hy meend om zyn hoed, en befzieke blyken, als of hy al meë na een Heilig zou lyken.
Jou hooft vol zerpenten, ken ik jou niet?
Of denkje niet meê dat ik Wolter hiet?
Wat kikker of ons op t lyf zoekt te springen, die vleegel spreekt van smeerige dingen, Weg met jou rabbelen in velavol gespuis, en schuw voor eeuwig my, en dit huis.
Kobbere.
Goetaardige Grietje myn welbehagen.
Is het verbooden 't een meisje te vragen?
Uw strafheid is of t die gloed vermeerd, ik ben volkome op u gecharmeert.
Laat het uw heusheid dan niet verdrieten, Daar zal nog een lonkje ligt overschieten, Ligt hebben 'er meer al wat van gehad, ik val zo vies niet myn wellust en schat.
Komt myn Patroon met jou Juffrou te trouwen, uit met een kosten, twee Bruiloften houwen.
Nou zoete Buisje, buig na myn raad.
't is raar!
ik luister, en ik ben kwaad.
De gek mengter zo veel malligheid onder al trof hy een ander, het was geen wonder.
Ik ken de fyne haar knepen te wel, dit's een bedrieger, te meer in het spel.
'k zeg hier van daan, en repie geen kooten, zal ik de deur voor jou waffel stooten.
Beleefde dogter het heeft geen schyn, 'k weet dat de Meisjes eerst vies willen zyn Maar dog de meesten duryen het nog eens.
wagen.
'k ben bly dat ik u hier in zo heus zie dragen.
De koelheid is de Vroului 'er schat.
Drank smaakt ook beter uit een kout vat.
Hoe meer dat gy weigerd, hoe meer ik zal willen, myn brand is te lesschen, myn pyn is te stillen Voor dat gy uw zuikerde lippen ontsluit.
En my uw perzoon, word geofferd als Bruid.
Wel moet het dan Bruid.
Zyn?
'k zal u wel.
Bruijen, daar vleegel, 'k zal uw myn liefde beduijen.
Wat dunkt u, is dit genoeg gebruid?
Och, schei 'er maar uit.
Hou op, ik ben met myn deel wel te vreden.
Ik moetje nog aan die Docter besteden, jy als je Baas, hebt te weinig aan een, die Bruid moet ik ook nog aan jou besteen.
Help, help, wel Griet, ik dogt maar wat te mallen.
'k zelje trouwen, dat 'er stukken van vallen.
Krouw me geen meer, myn huit is al moë.
Op myn vlam geef ik dit branthout nog toe.
CORNELIA, ROBBERT en GRIET.
Wat is hier buiten te schelden en razen?
Daar wierp een bengel, een steen door de glazen.
Dit neemt deze Dogter, vergramt, niet te wel.
Digitized by google Derde bedryf.
Die fabel is konstig, die jonge liegt snel.
Ik dogt dat 'er dieven, of Moordenaars waren, 't is nou een tyd dat het schelmen zo klaren Men derft pas de straat by avond betreën, men hoord 'er veel klagten van onder 't gemeen Den regter hoop ik zal raad verschaffen Om die te vangen, en vliegend te straffen, de wegen voor al moeten veilig zyn.
Ik ken een vermaard gryper, den Heer Crispyn, datze die tot het Schouts ampt verhieven, dat is een meester van alle dieven.
Hy zouze knellen, dat is gewis, Daar is geen grooter bekend, als hy is.
De aangestelde zullen wel zorgen, 't zal ook hangaag zyn overmorgen.
Wat is jou boodschap, wat snapje met Griet?
Rebbert.
Om Grietje, dat is de boodschap niet.
Myn Meester, een Jongman, vol deugden en gaven, In wiens natuur, een schat heeft begraven Van kuisheid, die wenschte zo t mogte geschien, Uw van het waerelts, in t geestlyk te zien.
Ik prys uw Meesters hooge gedagten, hy heeft ook van my niet anders te wagten, 'k heb 't hem belooft, beloften maakt schuld, hy zal zyn wenschen haast zien vervuld.
Ik wagt de Snyer, met al de montuuren, hy zouze nog voordemiddag stuuren, ik ben het wagten ongeduldig, en moe.
Jy Griet, vlug na de kleeremaker toe, seg dat het hem euvel word genoomen, dat hy tot heden niet is gekomen.
Mevrouw, ik weet het een Dienerze past Te volgen, dat gy beveeld en belast.
Maar wees voorzigtig, de fyne haar streeken, zyn veele vals, en verderflyk gebleken.
Het schynt, hy heeft het nu gemund, op uw gewaad, Maar 't is uw schat, daar de linker na staat.
'k seg, wagt u voor 't uitschot der vinnen, sy zyn nydig als honden, en slokken als zwynen.
Die Dirk, die u tot dit verwissen heeft verzogt, Dat is onder de monsters het snoodste gedrogt.
Geen mensch ter waereld zal my dit anders leeren, de deugt blinkt door werken, en niet door de kleeren.
't sy ver dat ik een zeedig kleet veragt.
Maar deze schurken zoeken uw Goud door hun dragt.
Juffer laat jou zo mal niet wiegen, die Dirk is een Geveinsde, hy zal jou bedriegen, syn knegt is ook maar een logenaar.
Al dat zy zegt, gelooft het 't is waar.
Wy zyn gewoon, dat de tongen ons lastren, Die dogter zal dit geslagt niet verbastren, Wy dragen met vrolikheid al deze smaat.
Brui na de Snyer, 'k zeg dat gy gaat.
Moet ik dan gaan?
't kan my niet scheelen.
Die jongen weet syn voor de schelm te speelen.
Seg vleegel, hebt gy my even voor u niet verzogt?
Daar ik, heb ik myn dagen niet om gedogt.
'k sou my bederven, met schelden en razen.
Dit is ook waar, de steen door de glazen?
't is waar, zo gy my daar van hebt gezegt.
't is zo, den Heer is voor uw, als voor my de knegt, Maar hy zal my niet bedotten, die vryer.
Nou, volgens myn last, ik ga na de Snyer.
CORNELIA, ROBBERT.
O bebert, ik verslyt u voor een deugtzaam knegt, is uw Heer in zyn handel, vroom en opregt?
Sonder weerga, gy moogt my betrouwen, hy verstaat hem, ons alle in tugt te houwen.
Ons huis is een Tempel, daar wort stadig geleerd, hoe men zyn togten besnoeid, en regeerd.
Voormiddag, doet hy niet anders als leezen, om nademiddag schryfvaardig te wezen.
Daar Digitized by Google Derde Blyspel.
Daar by zo is hy een styl, en een stut Voor de vergadering, tot aller nut.
Wie weet er geleerder in te spreken, En zig te zuiveren, van alle gebreken?
Wie brengt de deugt met meer luister voor?
Hy streeld ons gezigt, en hy steeld het gehoor.
So ik zyn gaven op reijen zou stellen, my hoefde dagen, om die te vertellen.
Hy heeft geen weerga, in geest of verstand, syn hert is zo zuiver, als diamant, Daar by mildadig, voor vreemden, en vrinden, gy zult by die man alle schatten bevinden.
Hy is het, die niet voor zyn zelven vergaard, syn by zyn, met een woord, is een Hemel op aard.
Voor een begin, is dit al tamelyk geprezen, ik bevind zyn gezelschap ook stigtelyk te wezen.
't was hem nooit te doen, om het Waereltsche goed, Maar alleen om de winst van een deugdzaam gemoed.
't Myne hoop ik 'er na te zetten.
Vrees niet, hy wist uit alle vlekken, en smetten.
Crnelia.
't is raar, dat een man zo vol gaven en vlyt, Niet meer wort onderdrukt en bestormt door de nyt.
Sulke heeft hy te veel, maar dit leerd hy verdragen.
Uw Grietje, was ook al bezield van die vlagen.
Die Meid is boos, 't is ook maar een Griet.
Ik vergeef het haar ook, dat my is geschiet.
'k Sie daar de Snyer, dat komt ter eeren.
'k ben over een uur al in de kleëren.
CORNELIA, lambert, robbert, GRIET.
Wel loome Lammert, waar toefje zo lang?
't is guur, en kout, 't werk spoeit geen gang.
Wat dunkt u Robbert, zal dit behagen?
Den Hemel laat het voor uw ziels behouwdnis dragen.
Die straf u vleegel tot uw bederf.
Corn. vervolg van de eerste en tweede geveinide kwaler, Cornelia.
Al weer aan t byten, k zeg snoer jou lerf.
Ga na binnen, met al deze kleeren, kom niet weer buiten, 't is myn begeeren.
Jv Lammert, schryf jou rekening, jy hebt gedaan.
En jy Robbert, zeg jou Meester hy komt maar aan.
ROBBERT alleen.
De comedie gaat wel, het zal my gelusten, dit ouwe schip, hoe het zig uit zal rusten, myn baas moet 'er mee van de wal, 't is wel betuigt, 't cargezoen is 'er al.
Seldrement wat zal hy gerust op dit hout dryven!
De lading voor hem, is een tonnetje schyven.
Sta nu vast sustertjes, in t zwart, Voor jou dienst, schat ik een groote derde part.
't Bottelierschap wort voor my ligt verkregen.
St. Lubbert hoe zal ik smullen en vegen!
Onze Baas, by andere, smult cordiaal, maar t'huis is hy zober, en schraal.
Nou dat is de manier van onze ordren, wat zou ons het kleet ook anders vordren?
Myn dienst, daar zal een Bruidstuk op staan.
Maar wie daar, wat volk komt ginder aan?
't syne onze Patroon zyn gewezene vrinden, ik ga na huis, om myn Meester te vinden.
JAN en JASPER.
Et de Poëetze geesten, hoe sta jy daar mee?
Jan. jou beloofde comedie, is die al ree?
Sulke bedriegers, moet me niet verschoonen.
Ik zelje dees dag nog een stukje vertoonen, dat nimmermeer ligt zo boos zal geschien.
Digitized by Google.