floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Wie kan den luister bet vergrooten Van myn geringe poëzy, als gy, die t'zaam als kunstgenooten Dus lang de Wiskunst aan het Y geoefend hebt, en ingezoogen, Daar een van u my dikmaals hiel, Door schoone maatzang opgetógen, die al wie konst bemint beviel Dies hoop ik zal 't u niet mishaagen, Dat ik, o minnaars van de kunst, Dit blyspel aan u op durf draagen Tot dankbaarheid, voor al uw gunst.
Ued.
Dienstbereide Dienaar en Vrind, p. LANGENDYK.
Ik ben menigmaal verwonderd geweest, dat de Nederlandsche Blyspeldichteren hunne stoffe uit het volgeestig werk van den Spaanschen Saverra zo schaars genomen hebben, een Schryver die overvloeit van geestige vindingen, aardige hertstochten, kittelige en tevens schrandere redeneringen, die zodanich door zyne hoofdstoffen vloeijen, dat de ridder Temple dien heer voor een van de schranderste schryvers telt, die in veele eeuwen zyn te voorschyn gekomen.
Ik heb zynen Roman, Don Quichot de la Mancha, menigmaal van braave Dichteren hooren pryzen, doch nooit meer als twee spellen gezien, die uit den zelven getrokken zyn Ik vond my dan eindelyk door lust aangenoopt om een spel van die stoffe te geeven, waar in ik de vryheid gebruikt hebbe van den Roman niet regtdraats te volgen, maar myne eigene vindingen te gebruiken, ontleenen de daar uit alleen de hoofdstof.
Wat de schik king van het spel aangaat, ik heb de Fransche toagen.
Tooneel wyze, ik had haast gezegt wetten, zoeken te volgen, dat is, dat yder persoon zyn taal, verstand, en hoedanigheid behoude en alles op een tyd en toneel afloope Wat de taal aanbelangi ik heb den wel opgevoeden de uitspraak van de volmondige Agegeven, en den boeren de spelling ae, niet omdat ik de spelling ae verwerp, maar om dus een kennelyk onderscheid te maaken tusschen, de boerenspraak en die der edellieden.
Ik hoop dat deeze twede druk van dit spel den liefhebber en aangenaamer zal zyn als de eerste, omdat het met meerder omzichtigheid van drukfouten gezuivert, en door keurigheid van den Boekverkooper in een beter gewaad gestoken is.
Duid dezen mynen arbeid ten goede, en vaar wel.
P. l. o neus u. HET VOLGEESTIG BLYSPEL DONQUICHOt OP DE BRUILOFT VAN AMACHO.
Noeshaanen, ziet in Don Quichot, die speelende al uw doen bespot, twee ydelheid en onvermoogen.
Jy minnaressen, sluit uwe oogen, ielyk Quiteria, voor 't geld, Vanneer 't met boersheid is verzeld, laat u verstand en deugd bekooren, en LANGENDYK u stelt te vooren.
Dit zyn blyspel, zo vol geest, ieder die het ziet, of leest, ien schrand'ren Dichter hoog moet achten, lie, door de schors, met zyn gedachten, of in het merg der zaaken dringt.
Myn geest verheugt zig, als hy zingt op onvervalste duitsche toonen.
Wie zal hem niet met lauwren kroonen?
Je paffenrode volgt op t spoor, saar Feebus godgewyde koor, aar hy met zuivren glans zal praalen, lang de Dichtkunst schiet haar straalen.
H. van de gaete.
KAMACHO, een ryke boer, bruidegom van Qui teria.
BAZILIUS, een edelman, minnaar van Quiteria.
LEONTIUS, een adelyk landman, vader van Qui teria.
QUITERIa, bruid van Kamacho, en minnaresse van Bazilius.
VALASKO, vriend van Bazilius.
Don Quichot de la mancha, een edelman die zig inbeeldt een doolend ridder te wezen.
SANCHE PANCE, zyn schildknaap.
VETLASoepje, een waal, kok en hofmeester van de bruiloft.
De pastor.
Meesterjochem, een rederyker.
GYS, een Boer.
TRyn JANS, een Boerin.
SWYGERS.
Bruiloftsvolk, za boeren als boerinnen.
Dansers en muzikanten.
Eenige edellieden van 't gevolg van Bazilius.
't spel speeld in een Bosch, by een Dorp in Mancha, 't begint 's morgens, en eindigt na de middag.
DON QUICHOt op de bruiloft van NAMACHO.
EERSTE bedryf EERSTE tooneel.
KAMACHO, LEONTIUS.
KAMACHO.
't is de plek, daer ik van daeg je dochter mien Te trouwen.
LEONTIUS.
Ik beken, gy hebt wel uitgezien, maar waarom hebt gy 't juist hier in het bosch begreeven?
KAMACHO Dat s op zyn edelmans, we weeten van de kneepen, Ik bin nou ryk enoeg, het geltje van kezyn, die in westinje sturf, is allemael voor myn.
Toen jonkermalpens, mit de vrou van Platbeurs troude, et gien em naederhangt zo cuvelik beroude, was t hiele zelschip, as je weet, op deuze plek, En t ging er ongdieft wel, we binnen ook niet gek, waer zou ik al het volk, dat ik genooit heb, laeten, men huis is veul te klein.
LEONTIUS Laat ons hier niet lang praaten.
KA.
Don Quichot op de bruiloft, kom gaen we dan.
Zie daer zo bin ik wel een guit, daer komt je dochter.
LEONTIUS, KAMACHO, QUITERIA, KAMACHO, myn snoeperige Bruid!
Wel heer wat binje mooy, ik durf je pas iens raeken, je zel me deuzen dach noch gek van liefde maeken, kom zoen me nou erais.
QUITERIa Ey bruigom laat dat staan.
KAMACHO Wat zo dat smaektme, hae.
LEONTIUS Laat ons naar huys toe gaan.
KAMACHO De kok zel t allemael wel zongder ongs beschikken, en laeten wy terwyl iens met mekanger flikken.
Hoe speelen op de kaart?
KAMACHO Ja, hokken, bruiten, of vyduitjes langterlu.
LEONTIUS Wel man dat spint te grof, waar hebje dat geleert?
KAMACHO Wat, troeven by, de Boeren?
Hoo, hoo, mit troeven, kan gien mensch myn ummers loeren.
LEONTIUS Ik speel nooint met de kaart.
KAMACHO Ey hoor, wel waerom niet?
LEONTIVs om dat daar somtyds kwaad, of moeite door geschiet.
4.0 KA 300 Digitized by zuit id!
Ten, o ken, etes ce nie hie Van KAMACHO.
KAMACHO Wel paey, bin jy zo vies?
Loop maer in stee iens kyken, daer zel je t zien van volk dat fyne knevels lyken, t Verkeerbord gaet er wel in swang, zo t niemant weet, als maer de schyven met swart laeken zyn bekleed.
HEQ!
T is het zy zo t wil, k zal hun daar niet te meer om pryzen, het geestlyk kleed bedekt veel gekken, en veel wyzen.
QUITERIa c. Heer Vader, ik verzoek dat ik in eenzaamheid hier wat mag blyven.
KAMACHO Wel, myn zoete lieve Meid, wat zou je allien hier doen?
QUITERIa Myn speelnoots hier verwagten, ook wandel ik alleen heel graag.
Wat in gedachten.
LEONTIUS Kamacho gaan wy dan.
J.. terwyl zy den eene scherm uitgaan komt Bazilius den anderen in.
BAZILIUS, QUITERIA, BAZLLIUS wat viel den tyd my lang, daar achter gindzen boom.
QUITERIa.
Ja lief, ik wierd al bang, Toen ik zoo onverwagt hun beide hier ontmoette, Heeft niemand u gezien, maar één boer, die my groette,... maar die weet nergens van.
QUITERIAT Dan ben ik wel gerust, o!
Hoe? don.
Quichot op de bruiloft.
Hoe is de reis vergaan?
BAZILIUS Myn lief, gy zyt bewust, hoe treurig ik vertrok, wanneer ik van u scheidde.
Te meer om dat ik aan het hof zo lang verbeidde, en dachscheen my een' maand, een' uur een' gantschen.
Dach, om dat ik daar myn lief Quiteria niet zach, my walgde de ommegang met de eed'le en hovelingen en hoorde ik in 't zaalet een juffer konstig zingen Dogt ik aan uwe stem, die zonder wederga myn zinnen streelen kon.
Voorts quam uw ongen' door 't lang vertoeven, my te binnen gy hebt reden, Om met Kamacho in den echten staat te treeden, my zy de schuld alleen, maar 't gaat my aan het hart, u te zien trouwen, my verlaaten, ach!
QUITERIa. ja myn Bazilius, ik kan het niet beletten.
't is my onmoogelyk myn' vader te verzetten, lief.
BAZILIUS 'k ben nog niet buiten raad, indien gy myn verzoek, zo billyk, niet versmaad.
Gy kont die trou ontgaan, wanneer we 't zamen vlugten, Maar ach!
gy swygt, myn lief, en antwoordt my door zuchten.
QUITERIa Daar s volk, wy zyn bespied, vaar wel.
BAZILIUS Waar vlugt ge heen, quiteria!
Jy hoor myn klagten en gebeeten.
DON QUICHOt, SANCHE schielyk uit.
DONQVICHOt staa ridder, wat heeft die.... santilane.
SANCHE ja oele, hy gaet fluiten.
Wou jy die veugel in zyn vlugt zo maklyk stuiten?
Dat s miskoot.
Maer myn heer, wat zellen wy nou doen?
Donquichot zo ras als t mooglyk is, naar Saragossa spoën, op hoop van nog in tyds het steekspel by te woonen.
SANCHE Wat ben ik ook een gek, dat ik me mee liet troonen?
OchiRidder don Quichot, 'k verlang al weer naer huis.
Donquicho geduld, myn zoon, geduld.
SANCHE. ja, 'k zie vast munt, noch kruis, heb ik nog geld, met al dat hongerige doolen. sanche, sanche, je begind al weêr te toolen.
Waar heeft een schildknaap van een doolend Ridder geld Tot loon van dienst geëyscht?
Zeg eens, wat boek vermeld?
Dat Roeland, Amadis, of Palmeryn de Olyven, geld gaven, zeg SANCHE Ik kan niet leezen, noch niet schryven, wat bruit me roeland, met jou hiele ridderschap, als ik gien geld heb!
Donquichot schelm, ik dogt u op den trap van eer, en hoog geluk, door mynen arm te zetten.
Loop naar uyy wyf, loopheen, ik zal 't u niet beletten, gaat werken om de kost, gy zyt myn gunst niet waard.
Zo ik een koninkryk, kan winnen, door myn swaerd, zal ik een ander, u ten spyt, tot koning maaken, bedenk dan sanche, hoe die euvel u zal smaaken.
SANCHE Och, och, vergeef het me, 'k en hebt zo niet'emiend.
Myn heer, ik heb je met men graeutje lang eedend, Ik hou veul van je, kom beloofje nog te geeven een.
Don Quichot op de bruiloft, een eiland veur men loon, ik zel jou al men leeven daer veur bedanken?
DONQUICHOTS Ja, het eerste dat ik win.
OSANCHEc in t admirantschap, heb.
ik ook al yry wat zin.
Of maek me maer zo 'n graef, of prins, ik ken jou niet.
Als tog bent aen het deelen, Al wierd ik Keuning, zo leg me maer wat toe, van de eenen brui, of d'aër, hy kan ligt knippen, die een lap hyt, met een schaer, maer 'k wou dat ik het zag gebeuren, zei de blinden.
DONQUICHOt k Moet lachen, sanche.
Lie myn heer, zie door die linden, loopt daar gien kaerel?
OVICHODON Geer myn schild, en myn geweer, het is een ridder.
SANGHE Neen, het is een boer myn heer.
Donquichot 'k zeg 't is een ridder, haal myn lancie, niet te draalen.
SANCHE Het is een boer, heer, of de drommel moet me haelen.
Donquughot ik ken hem aan de veer, die op zyn helmtop zit, t is ridder Splandor, zoon van medor.
SANCHE y ik bid, .
Maek tog gien questie, je bind zekerlyk bedroogen.
Merlin, de Tovenaer draeijt weer een rad voor je oogen.
VYI Digitized by google van KAMACHO VYfde tooneel.
DON QUICHOt, SANCHE, KAMACHO, met een veer op zyn boezemuts.
KAMACHO, waar of me bruid nou is.... donquichot, braave held, en doolend ridder, daar furpinus pen van meld, aanschouw hier donquichot, den ridder van de leeuwen.
KAMACHO Gangs bloet, wat vent is dat, och, och, ik moet iens schreeuwen, of hy vermoord men hier, help!
wat ziet hy fel, 't is Symen langdarm, of de pikken uit de hel.
Och sinte langdarm, of hoe dat je naem mag weezen, k zel alle daegen, drie van je amerietjes leezen, Voor al de songden, die je in t leeven hebt 'edaen, Ey laet me leeven, in zo lang naer uys toe gaen, tot ik men testemengt'emaekt heb, k laet me hangen, zoo k niet weerom kom, op parool, as krygsgevangen.
Donqvlucht Heer ridder, hoe, gy spreekt of gy betovert waart, dat zyn geen blyken van uw' ouden heldenaard.
Gy zyt het, die wel eer het Turksche heir verheerde, En in Stoclweissenburg, zo heerlyk triumfeerde.
KAMACHO Och jo heer langdarm, k bin betovert, k bin bedt ik bin bezeeten, ik bin al wat dat je wilt.
Och myn gesuikerdè sinjeurtje!
laet me loopen!
Daer is een beurs.
SANCHE Geef hier!
Maer bloed!
ik zou niet hoopen, Dat hy betoverd was, en dat hy iens uit klugt.
As ik 'er geld uit kreeg, zou vliegen naer de lugt.
Don Quichot op de Bruiloft DONQUICHOt Heer Splandor, hou, uw geld, ik ben geen dief, noch roover.
't za, sanche, geef het weêr.
SANCHE Wel dat komt zeker pover, zo'n schoone beurs, in die 'k zo mak'lyk houwen kan!
In dat regtveerdig want ik kryg hem van den man.
Donquichot, wat draalje!
Geef terstond.
SANCHE et zinne spaense matten.
Donquichot, geef over of..... sanche, ey lieve, een greepje.
Donquichot ik kan bevatten, dat u de rug wat jeukt.
SANCHE Hou daer dan tovenaer.
KAMACHO ik dankje.
SANCHE Holla, broer.
DONQUICHOt ha, schelm.
SANCHE Daer is het, daer.
Donquichot, heer ridder zyt gerust, ik staa niet naar uw leeven, maar wil dat gy me uw'helm, tot dankbaarheid zult geeven.
KAMACHO Och jonker, k heb gien helm ooyt op men kop gehad, t is maer een boere muts, met veeren, dat je t vat, Wil jy hem hebben?
'k wil hem gaeren an je schenken.
Donquichot Heer Splandor, groote held, ik kan my niet bedenken, hoe uw' doorlugten geest, en groote schranderheid, van 't spoor der réden, door de toov'naars is geleid, Dat gy dien swarten helm, dien Roeland plag te draagen, Een boere muts noemt.
KAMACHO geeft hem zyn muts.
Och hy zoekt me wat te plaegen!
Hou daer, daer is myn helm, as 't dan een helm moet zyn.
Donquichot k ben dankbaar, groote helt.
KAMACH, die keerel piert me syn.
Donquichot wat zegt zyn edelheid?
KAMACHO Of ik nou mag vertrekken!
DONQUICHOt, hoe vaart Angelika?
Wild my t geheim ontdekken.
Waar zy haar nu onthoud, leeft uw Heer vader nog?
Het moortje medor, die held Roeland met bedrog, De schoone Angelika, uyt minneliefde ontschaakte, waar door die groote held, uyt spyt, aan t raazen raakte?
Meld alles vry aan my, den dapp'ren Don Quichot.
KAMACHO Ik heb gien Vaer, nog Moer, heer Ridder, dronke zot.
Donquichot is dan de schoone moor, uw vader reets gesturven?
KAMACHO Myn vaertje was gien moor, och, och ik bin bedurven, hy ziet me veur en turk, of voor een Heijen aen.
Zo hier gien volk en komt, 't zel mit me flegt vergaen.
Donquichot is dan Angelika, uw' moeder, reets ter aarde?
Die zulken braaven held, als u, o Splandor, baarde?
Ik heb Jan Géleslae men leeven niet 'ekent, Ik hiet geen Plankoor, en we bennen niet 'ewent De keyren in ongs durp, mit zukken naem te doopen.
Ey ridder, dronke zot, ik bidje laet me loopen.
Je hebt me muts al weg, zeg maer, wat wilje meer Men wammes, in men broek?
Donquichot neen, neen verdwaalde Heer, dien schoonen wapenrok zal ik u niet ontrooven, 'k wil liever voor uw'helm, een koninkryk belooven, indien gy 't maar begeert.
KAMACHO Och, och, et is de droes, het hy een paerde voet?
Neen, maer een karrepoes.
Nou merk ik 't eerst, och zoo 'n hiel keuninkryk, sint felten!
Je bint de dubbelduw!
SANCHE zen kop die ryd op stelten.
KAMACHO schryft eenstreep.
'k besweerje by den geest, van houte Sint Michiel.
Alwaarje nou de droes, of steven zongder ziel, nagtmerri, bietebau, of ongebooren hyntje, al wier je nou zo klein, datje in een tinne pyntje Kon kruipen, so je nou gien mens bent, kenje nou Niet over deuze striep.
Donquichot overde streep trappende.
Ik voel myn hart vol rou ò Eedle Splandor, om het missen van uw zinnen, t Verstand schynd u van t spoor, door t al te hevig minnen, k omhels u, als myn vrind.
KAMACHO Dat maektme wat gerust.
Ik loof werentig, dat je lui wat kortswil lust.
Maer alle gekken op een stokje, laet men wangd'len, 'k wou nog wat zaeken van men huwelyk verhangd'len.
*** * * *.
SESde tooneel.
DON QUICHOt, SANCHE, KAMACHO, VETLASOEPe.
VETLASoepe.
Onsieur Kamakko, ha!
Ze eb jou al lang kezoek, ze wist niet waar haar stak, ze wist niet van dit wat s dat feur folke?
hoek.
KAMACHO dat?
Dat zin al raere snaeken, korts willig volk, bequaem de brulloft te vermaeken.
We leijen in et ierst eweldig overhoop.
Maer, waer 's men brullofs volk?
VETLASoepje. hum dans nou seer kurieus, hum doet nou niet as zingen, hum rondekringen, de Bruid is opkeskikt, zo mooy kelyk de droes, ze skreeuw tout allemaal, à vous, a vous, à vous.
Ze heb jou lang kewak, ze is bly, en 't is wel koete, dat hum jou na langr zoek, hier in de bosch ontmoete.
Heb jy zo lang ewagt?
'et is me seper leet.
Loop heen in stuur iens gaauw om jochem de poejeet, in roel de muizekand, laet vraegen waer ze blyven.
VETLASoepe, fort bien monsieur, 2e zel.
SANCHE tegen Don Quichot maer seldrement, gans vyven, wat is dat veur een vent?
DONQVICHOt.... dat is een Indiaan.
Of hottentotze prins.
SANCHE Ik ken em niet verstaan, as hier en daer ien woort.
Wat sekze, hottentote, hum ha, ha, ze lakker om, ze lyk warak wel zotte, hum bin een kok ma foi.
SANCHE Hy ruikt braaf na gebraed.
Bin jy de kok, ik hou jou veur men beste maet, je hebt een lugt die ik bezongder graeg mag leijen.
Me dunkt je ruikt ook wat na korsten van pasteijen?
VETLASoepje qui, pastey, monsieur, keen beter in de land, as hum kan maak.
SANCHE Dan ben je een keerel van verstand.
ETLASOPE Je suis, vôt serviteur.
KAMACHO Hoor hier iens vetlasoepje.
VETLASoepe que ditez vous monsieur.
KAMACHO Maek dat er ook een troepje Dangsmiesters by komt.
VETLASoepe bon, ze zel ze jou beskik.
KAMACHO toebak van volkje.
VETLASoepje, die dansken op een prik.
Zingende binnen.
DON QUICHOt.
SANCHE, kAMACHO SANCHE, t lykt een raeren haen, die prins van de Indiaenen, een kok, en prins mit ien?
DONQUICHOt.
Hoe Sanche, zoud gy waanen som.
Dat zulks niet meer geschied?
Wel neen, ik lach 'er om.
Kom geef me muts nou weer.
Donquichot, zyt gy de Bruidegom, met wie myn waarde vrind?
KAMACHO Ja k mien van daeg te trouwen.
Hier zel 'et zelschip zyn, 'k zel hier de brulleft houwen.
Donquichot wie zal uwe eg' zyn, o Splandor, wat princes?
KAMACHO Ey scheer de gek niet meer.
Donquichot uw waarde ziels voogdes, is wis van prinslyk bloed, of koninklyke looten?
KAMACHO Een halleve boerin, uit d'adel voort 'esprooten, heur vaertje boert zo wet, maer hy 's van adel.
Loon donquicho Wat is uw eel verstand betovert, groote goon!
Hone is haar naaam, hoe word de infante doch geheeten?
KAMACHO Ze is gien infangte, maer ze is mooy, dat motje weeten, Zo blank as schaepemelk, heur wangetjes zin rood, het is niet te dik, te dun, te klein, noch niet te groot, heur veurhoofd blinkt puur, puur, gelyk en barbiers bekken, er hiele bakhus is vol wongerlikke trekken.
DONQVICHO.
Maar nu, haar naam?
Ze 'et nooyt misschien geen naem ehat.
KAMACHO Ze hiet Quiteria, heer ridder, dat je, t vat, Maer zie verstae je wel, daer quam er nog ien vreijen, die hiet Bazilius, zy mocht hem vry wel leijen, Maer t hulp niet, wangt t is een arme kaele neet, zo t edelmannetje, dat graeg wat lekkers eet, patrysjes, hoendertjes, kon hy te maer betaelen, hy krygtze wel, maar moetze eerst op de Jagt gaenhaelen Daar leeft hy miest van, maer t is al een raere vent, hy ken latyn as een pastoor, t is een student, dat jy het vat sinjeur, hy ken wongdre zaeken, Ik heb er van een aey een kaerteblad zien maeken.
In hy ken dangsen, as een ekster op het veld, hy ken ook slingren mit et vaendel, as een held, in hy ken schermen, in ook kaetzen, mit de boeren.
In mit verkeeren, ken hy elk zen geld afloeren, hy ken ook speulen op de veel, en de schalmy, de blindmans zeun, is maer een botterik er by, hy is wel gaen, maer, ik heb geld, om van t'ekluiven, hy niet, in daerom zel hy an de véest niet snuiven.
Ik kryg de bruid, in t is zen neusje effen mis.
Maer appreppo, sinjeur, weetje ook hoe laet of 't is, 't was ezait, dat ik precies te zeuven uuren most by de vrinden zyn, in deur j' malle kuuren 't is laet eworden geef men muts me maer weerom, in gae mit my, sinjeur, ik hiet je wellekom 'k noo jou te brullost, wangt je lykt een inaek der snaeken, je kend de boeren op de brulloft wat vermat ken.
SANCHE vaer?
Te brulloft broertje?
Gaet dat zeeker?
wel 1st.
Je bind een man as spek, dat lyktme, soete vaci.
Ik heb har sang uit men knapzak motten bikken.
Te brulloft!
weetje 't wel!
gut keerel, 'k ken zo slikken.
Sta vast nou hoendertjes, in snippjes met je sta frikkedilletjes.
Het is tyd dat ik vertrek, Ey gimme muts weerom, je kent 'em niet gebruiken.
SANCHE Gut Splandor, ik begin 't gebraet al riets te ruiken.
KAMACHO Ik hiet gien plankoor, broer, Kamacho is myn Maen.
Men vaertje sageles, was Krelis mit de praem in Lobrigje men, moer, ebooren te Bregance.
In Poortegael, jou naem.
SANCHE Die is don Sanche Pance.
'k bin deur dien goejen heer, puur uit den drek 'eraekt, hy hyt me van een boer een Gouverneur 'emaekt, een gormandeur, wel zoo, wie drumpel zou het denken?
Een gormandeurschap kan jou Heer dat an jou schenken.
SANCHE Ja van een eiland, in 'k kreeg zeuven ezels toe.
KAMACHO, heb jy die al?
SANCHE Wel neen, 'k heb de ezels nog tegoe.
In 't eiland sel men heer in korte daegen winnen.
KAMACHO De vent is zeker gek, wie drommel zou t verzinnen, hoe hiet dat ailand, en waer laitet an wat kangt?
't Leit in jaerabien, digt by het heilig land, 't Hiet mikrosko.
pium.
't is me al vergeten, Daar weunde altoos en Reus, de mallenbruy geheeten, zoo groot gelyk een boom, maer hy 's al lang kapot, men heer die potsten hem.
KAMACHO een reus!
wel dats niet rot, een reus?
hoe vindmen nou nog reuzen?
hoe ken 't wezen?
SANCHE Ja broertje, mien je datwe veur de reuzen vreezen?
Veur twintig reuzen, zou men heer staen as een pael.
KAMACHO Ik word weratjes aers, van zukken vreemt verhael.
SANCHÉi ja reuzen al zoo groot als meulens, mit vier armen, Die steekt men heer maer mit zen lansie in de darmen, In al de leegers, daer hy komt, daer maekt hy schrik, 't is kip ik hebje, steek, slae, in een oogenblik Is 't hiele veld bezaeit, mit armen, en mit beenen, hy slaet terstongt maer deur een hiel slagorden heenen.
KAMACHO Gangs ligters, is dat waer, heb jy het zelfs 'ezien?
SANCHE Ja 'k, 't is omtrent'eleen, nae 'k gis een maend, of tien, Toen hy teugen een hiel leger nog 'evogten, ze ylugten al, maer juyst die beesten, die gedrogten, Van sehelmse tovenaers, die kwaemen op et mat, Ze gooiden al 'er best mit steenen naer ongs gat, En maekten van 'er volk een hiele kudden schaepen.
KAMACHO Wel langsje, vil daer niet wat buit veur jou te raepen?
SANCHE ja steinen op ongs bast, dat s tovenaers menier.
Men heer verloor die tyd ook wel een tand drie vier.
KAMACHO se Heer lykt wel bedroefd, hy is diep in gedagten.
SANCHE men heer?
Ja die s verliefd, hy klaegd gehiele nagten, je hoord niet anders als o schoone ondankberheit, dulcinea, princes, o noordstar diet me leid, wanneer zel jy me veur men trouwe dienst beloonen!
Dan sugt hy weer, in roept, o schoonste van de schoonen, Wanneer genaekt den tyd, dat ik, ezceterae.
't is al dulcinea ondankbaer veur en nae.
KAMACHO Is die dulcinea dan veur so mooy te houwen?
Ik wed ze moojer is, die ik van daeg zel trouwen.
Donquichot, wat zegje Splandor?
Ha dat liegje, door je hals, t za, vat u lancie.
KAMACHO Och heer ridder, et is vals, jou liefste is mooyer, maar wie pikken sou et droomen!
Had ik eweten dat je 't qualyk had enomen, dat ik myn bruid wat prees, ik had 'et wel emyd.
Donq. neen ik wil vechten, 't za bereidt u tot den stryd, ik geef u keur van grond.
O!... o!
K hou niet een brui van vechten.
Och ridder weest te vreen.
Donquichot Zeg hoe gy t wild beslechten, k geef keur, te paerd, te voet, met lancie, of het swaerd.
KAMACHO Gena, genade, och!
ik sweerje by men baerd, ik kan niet vechten... och!
Hoe zel t hier daegen, moord!
brangd!
O onhoorde plaegen, wat heb ik jou edaen?
Donquichot t za, t za, waar s uw geweer?
KAMACHO Moord, brangd, help!
Donquichot, hoe schreeuwje zo myn heer, ACHTSTE tooneel.
VETLASoepje met eenige boeren, KAMACHO, DONQUICHOt, SANCHE, KAMACHO t'sa, lustig Jongens, pas nou louter wat te raeken, DONQUICHOt, Kanailje, tovenaars.
SANCHE Wel brui 'er veur 'er kaeken, KAMACHO Slae toe maer mannen, pas te raeken mannen, 't sa.
Donquichot, en SANCHE krygen stokslaegen, waar op zy vallen.
SANCHE Oey, oey, men billen, en men kop, gena!
gena!
Sinte tovenaers, k heb niemendal bedreeven.
Ei zie die gormandeur, die reekel, nou iens beeven.
Hoe smaektje deuze koek?
scheer nog de gek erais.
SANCHE Genade, ò Splandor.
KAMACHO, slaat SANCHE Wel de pikken op je vlais, Daer Plankoor, plankoor, daer, je zelt van Plankoor heugen.
SANCHE Myn lieve splandertje, ik en mach 'er niet wel teugen, ei slae niet meer.
KAMACHO Wel dat s een drommel van een vent, nog scheert de beest de gek.
SANCHE Och!
Is dat ook kloppen.
DONQUICHOt och.
princesse van toboze, kroondraagster van myn hart, o verse ontlooken rooze!
Hier legt uw ridder van de tovenaars gewond.
Wat sekse reekle?
Zin hum tovenaars, jou hont?
Wat opstinaater folk, terwyl dat s'hum zo kloppen Zo scheer ze nok degek, en durven ons nok soppen.
KAMACHO k zel heur betaelen, laet men nou maer iens betien.
Kamacho neemt zyn muts wederom.
BAZILIUS, VALASKO, KAMACHO, VETLASOPE, boeren.
DONQUICHOt, SANCHE, BAZILIUS.
Nou op Kamacho, seg, wat is 't dat wy hier zien?
Hoe komen deze twee zo bont, en blaauw geslaagen?
KAMACHO t zyn fielen allebai, wie drumpel zou t verdraegen, die met het harnas, noemt zig ridder dronke zot, In de aëre gormandeur, ze noemden my uit spot, Heer Ridder Plankoor, zeun van Geelessa, geen smeeken, Of bidden hulp, die guit die wou me op t lest deur steeken, had ik dat volk hier niet, ik was er al om koud.
BAZILIUS tegen donq.
Dat's al een vreemde zaak.
Zeg, wat maakt u zo stout, In 't harnas op den weg, de menschen aan te randen, wie zyt gy?
Spreek, of k geef t terstont t geregt in handen.
Donquichot een ridder voor wiens arm het alles beeven moet, die als een amadis in t harnas is gevoedt.
SANCHE Och, jy lykt noch een mensch.