floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Turbino Mauritio 's al, zendt voort een Paadje heenen, en zie waer dat hy blijft.
Pagy.
Hier is den Docter.
Gaet, en brenght hem hier by my.
Om reedenen, zoo laet Al 't volk uyt mijn gemak, een kleyne wijl vertrekken, 'k moet jets heymelijk aen den Doctoor ontdecken.
Mijn Heer zal zoo geschien.
ORTENZIO als een Doctoor, luzINDA en LIZAURA als Klercken ASTOLFO als een Pagy uyt.
Gun my doorlughte Prins, dat ik u voeten kus.
Heer Docter, neen geenzins, daer hebt gy mijne hant, zie eens of gy de toortse Die my ontsteeken heeft, weer blussen kunt.
Ortenz.
En innerlijke quel die uw dus branden doet.
... turbino.
Merkt gy de toeval wel die mijne ziekte voet!
Dzickt is my bekent, en d'oorspronk van u lijen, doch ik zal u eerlangh van dien Tijran bevryen.
Zijn Hoogheyt schey maer moet.
Daer is geen pijn zoo groot, als Hypocrates zeyt, behalven voor de doot, of weetenschap heeft raet, om die weer te geneezen, d'heer is dight by u, dat gy aght veer te weezen.
Dat gaet tot nogh toe wel.
Ortenzio mijn vrient Astolfo.
hoe beloon ik uw 't geen gyaen my verdient?
Mijn Heer ik bid uw zwijgh 't zal wel ten besten keeren.
Men neem het wel in aght 't geen ik zal ordineeren.
Mijn dienaer, gae eens heen en voel des Princen hant, tast hem de pols te deegh.
Heer Docter het verstant, ontbreckt hem zoo ik aght, hy is te jonk van jaeren.
Hy is in d'artzeny zoo wel als ik ervaren, en weet wat yder zickt voor medieijn betaemt.
'k loof dat hy met ter tijt Galenus mackt beschaemt.
Creen wy wat aen een zy, ik moet uw yts vertrekken, van deeze jongelingh, het zal uw geest verweekken, wanneer gy 't rijp verstant hoort van die jonge spruyt, Lizaura.
Indien het u belieft, u hoocheyt strecke uyt, aen mijn uw minste staef, de hant.
Wat zal dit weezen!
Bestaet u oeffeningh in kunst van te geneezen?
Mackt gy u werk hier of?
hebt gy ojongelingh Die kunstte deeg betraght!
Die acht ik zeer geringh.
Mijn oeffening bestaet, in liefde, oprechte trouwe, die 'k op stantvastigheydt onbreekbaer heb doen bouwen Door kracht in een gevoegt, die nimmer en vergaet, door moyt, of tijts bedwangh, mijn oeffinningh die bestaet, in een geloof, gebout op eerelijne hoope, mijn oeffeningh die bestaet, dat eer dees dagh verloope, en omgekeert zal zijn, u uyt dees zwarebant, of anders 't leeven quijt, te lossen met mijn hant, mijn oeffeninghbestaat in dees nijn laatste lesse, Schoon dat ik gaa voor man, ik blijf u dienaresse.
O henel, wat is dit!
Zou 't wel Lizaura gijn? turbino.
Is zy 't, och ja zy is 't, hoe komt gy in dees schijn, mijn engel?
spreek ay spreek.
Tuthio laat u raaden.
Zijt stil op dat dit werk ons niet gedijt tot schaaden.
Waar is u Broeder heen?
Lizadra.
Mijn broeder die staat gins, gekleet als een lakey, en dats Luzinda, prins, in u verlossinge, ziet gy hoe teed're Vrouwen, veranderen in mans.
Mijn Heer, ten waar dien vuwen, en gauw doorsleepen gast, nooyt was de Graaf ontslaakt.
Of hevt gy noch zijn gront niet recht geraakt, die zielt is hem door anghst of schrik gekomen.
Die moet door anghst en schrik ook weeder zijn benomen.
Dat men voor alledingh zijn hoogheydt niet en laat Het derven van zijn bloedt dat doet zijn hoogheydt quaat.
Ik volgh Hipocrates Galeen, en andre meer, als Avicenna ook, daar om mijn waarde Heer, wanneer de Prins weer geeuwt, en d'armen uyt gaat strekken, zoo wil hem onverziens zoo achter over trekken.
Zy trekken Mauritio onder de voeten, stoppen zijn mondt, en binden hem aan een Pilaar.
Vat aan hou vast.
Wat zoo!
Verraat verraat verraat.
Zwijgh schelm!
eer dat dees dolk door uwe lenden gaat.
Daar is een neusdoek, 't za wil hem de mont toe stoppen.
Geef aan mijn Heer geef aan ik zalz'er wel in proppen.
Kom binden wy hem hier aan deeze pilaar vast.
Mauritius 't wort u nu wel ernstelijk belast, dit niet te klappen.
Zie wat maakt hy al grijmassen Astolfo.
Cotaldo met zijn volk staan al gereet en passen Op ons.
't is tijdt vertrek.
Mauritio zijt gewis, dat d'oude vrientschap nu 't.
Behout uws leven is.
Wel aan, geen tijdt verzuymt, en die 't ons wil beletten, die zalmen het Pistool terstont aan d'ooren zetten.
Twee helbardiers verbaast uyt.
eerste helbardier.
Wat schellemen zijn dees zy schieten op de waght!
Waar of den Hertogh is!
mijn Heer, mijn Heer, maar zaght wie off hier zoo ba vaat?
Het is mijn Heer gans wonden, wat schellem heeft mijn Heer aan deeze paal gebonden?
2 helbar.
Wel keetel maak hem los, de neusdoek uyt de mont, maaken hem los.
Mijn Heer hoe is dit zo? Mauritio.
Dien eer vergeeten hont, zegh dien schelm die heeftme zoo bedroogen, dien troysen Sinon heeft het Paart hier in getoogen, de Graaf die was'er by die onlanghs hier ter doodt Verweezen was, zegh op waarom gy lieden vloot?
1 helbar.
Mijn Heer, juyst als dees vijf ter deuren sterk uytdringen, het welk men haar belet, zoo komt men ons bespringen Op t alder onverzienst van achteren, dit volk in d'eene een Pistool, in d'ander handt den dolk, en welgewapent Heer, die hadden vry meer voordeel, als wy, wy Helbardiers, ik stelt zelff aan u oordeel.
Ey branden op ons los wy raaken op de vlught, doch veel verliezen 't lijff.
De rest die is bedught, vermit 's uyt d'andere straat, een drommel ruyters draaven, met paurden aan 'er zy, waar op dat hen begaaven Dees vier en reeden zoo spoorstaaghs ter Poorten uyt.
Ha Theodozio, dien eed'len schoonen buyt berooft u het verraat.
doet straks de Paarden zaalen En zie of men in tijdts haar noch kan achterhaalen.
Soo niet zo rijd' ik strak na 't Leger van mijn Heer, en bootschap hem dit als gaa heen kom daad'lijk weer, za mannen nu wel aan, dat hem een yeder wapen.
Vijfde bedryf.
THBODOZIO ROZIMONDO met eedelen en Krijghsvolk uyt.
'k wensch u o!
Rozimond, hy die het al geschapen, en al heeft in zijn macht, ulangh in 't leeven spaart.
Die geeff u wysheyt en verstant dat gy bedaart In hooge ouderdom gelulkigh mooght regeeren.
Gy hebt hoop ik verstaan het geen u door de Heeren Mijn Afgezanten uyt mijn naam is voor gebracht, mint gy de reed'lijkheyt, zoo neem de vree in acht, Die 'k u aenbieden laat, en wil die niet versmaaden.
Ik heb my op dit stuk heel rijpelijk beraden.
De Dreedeis my lieff, maar ik ben verwondert dat gy eyst 't geen ili niet heb, of nimmer op 't bezat.
Hoe hebt gy dan mijn Zoon Turbino niet in handen?
En my Luzind' ontrooft, zelffs in ueygen landen, zoo niet zegh waar zy zijn!
De Vaderlijke zught Dwinght u tot deeze reen.
Zo gy door vals gerught, en quae de Raatstien niet wort schandelijk bedroogen, zoo ziet mijn onschult in die ik u legh voor oogen.
Dit leght gy my te last, ik heb Luzind gerooft, wat mens leeft op der aard, die deeze reen gelooft, maar 'k acht door quaade raadt, hebt gyze mijn ontnoomen.
Rozimon Door welk een schijn van reen zou zulliks in my koomen.
Digitized by google. theodoz.
Om zoo door valschen schijn den oorloogh aen te vaen.
Voorts wat den Graave heeft uyt dolligheyt gedaan, of door ontzinde lief, dat kanmen my niet wyjten, maar 't knagen en het bijten van zijn gewissen heeft hem in mijn handt gebraght, ook heb ik nimmermeer den Prins Turbien gedaght, door loosheyt en verraat in mijn gewelt te brengen, maar 't schijnt den Hemel laat dit over u gehengen, om dat ghy tegens reght en reeden my bestryjt.
't en is geen kleyne zaak, dat men een Vorst verwijt, Of scheldt voor een Verraer, 't welk nooyt aan my zal blijken, een yder zal met my dit zelf de oordeel strijken, dat dit een toeval is, en geen verraadery, ik ben te vreen, dat wy wee Ridders teegen twee van u en mijner zijden Gewapent, om de eer laat van hun koningh strijden, wie overwonnen wert die zal gehouden zijn Den Winnaar, al het geen te weeten, u off mijn, dat hem dees oorlogh kost ten vollen te vergoeden, men schaff alzoo een ent van dit onmodigh woeden.
Zoo ik de zeegh behou, zult gy dien smaet en hoon, Die gy my hebt gedaen weerroepen eer mijne handen raekt, doch by al dien de zeege, aen uwer zijd verblijft, verbind ik my daer teegen, dat ik uw kinders beyd' zal stellen in uw hant.
Men stel de vyantschap zoo lange aen een kant, dat gy hier me vernoeght.
Door dwang en ool ten deelel Mijn jaren die met d'uw al vry wat veel verscheelen, die laeten my niet toe, hoe wel mijn moedigh hert, door een recht vaerd'ge wraek hier toe gedreven wert, om zelver in 't geveght met uw' vorst te treden, dogh nu gy my verwint door een' schijn van reeden, ben ik hier mee te vreen, als dat men dit verdragh, Van beyder zijts beschrijft, en onderteykent, ach hoe zeer verlangt mijn hart, men doe de trommels roeren, En zien wat ridders dit voor hunne vorst uytvoeren.
Wel aen, nu zal men zien wie reght off onreght heeft, en of gerechtigheydt niet boven onreght zweeft.
Wanneer stemt gy 't geveght.
Als 't u belief van daegh, of morgen, zoo 't u lust.
O neen mijn ziel is graegh, om nu door het geveght eens rust en vree te winnen.
Wel aen als 't uw belieft men laet hen voort beginnen.
Vijfde bedrijf.
TURINGO LIZAURA ASTOLFO LUZINDA ORTENZIO uyt.
mijn Digitized by google turbino.
Mijn zuster en mijn lief en mijn gedwongen vrient, en gy Ortenzio wat hebt gy niet verdient, hoe zal ik best uw trouw met trouwicheydt betaelen, hoe komt den Hemel my weer met genae bestralen.
Wat schoon en helder light verlight mijn duyster oogh!
Of schoon een donk're wolk den Heemel overtoogh, Lizaura.
Waer in mijn zieltje rust, en dee mijn vreught verdwijnen, zoo komt gy goude zon ons weer met vreught beschynen, hoe blinkt uw helle dagh door t breeken van uw nacht, den Hemel zy gedankt die ons uyt vyants maght.... Astolfo.
Verlost heeft en gevoeght een yder by de zijne, Luzinda is mijn lief.
Lizaura is de mijne, ons teegenspoedigh ratt is eens ten eynd gedraeyt.
Wel maeyt dan nu met vrenght, het geen gy hebt gezaeyt, zoo lustigh dat gaet wel wat dunkje van dat zoenen, hou op of ik begin mee buytens tijts te groenen.
Wat zoo noch eentie toe had ik euandra hier, 'k teegh al mee te werk, maer wat wil dit getier.
Twee tamboers met HERAUT uyt.
Laet ons het Leger van mijn Vader wat meer naed'ren. turbino.
Hier is wat nieus te doen ik zie gins volk vergaed'ren.
Nae het slaen van de tamboers roept de heer raut dit na volgende uyt.
Het wort bekent gemaekt aen yder 't zy kapteyn heraut.
Vendrigh of Officier of Ridder groot of kleyn, van hoogh of lagen stant aen heeren en aen kneghten, dat voor den Bheemsen vorst twee Ridders zullen veghten, op dat 'er geen meer bloet onnozel wert gestort, zoo zal hier me de krijgh en oorlog zijn geschort, en Ong'ren zal 'er mee twee tot zijn voordeel kiezen, wie dat van zijn'er zijd de strijt komt te verliezen, zal volgens het verdragh des winaers schae vergoen.
De ridders die dees strijt en kamp veght zullen doen, zijn Maurits en Gofreed'Arnolden Leonate, dies wert wel strikt verboon aen hoogh en laegh van staete, op lijfstraf, dat men geen van viere, noch met raet, Of wapens bystant doe, maer dat men hunlie laet, dees oorelogh alleen elk voor hun vorst besleghten.
Hier moet zigh yder een 't is wie het is nae reghten, op dat hy geen van dees noch hulp noch voordeel doe.
Ik waerschouw yder een, dat hy zy schaa verhoe, op straffe als voor heen.
Heraut k moet uw yets vraegen?
Zeght zijn de koningen op zulk een wijs verdraegen?
Heraut.
Waer en wanneer zal dit geveght geschien? gerard.
Nae middigh hier in 't velt ontrent de klock ten drien.
Wat zal den winnaer dogh heraut.
't Geef nu geen pax te bragen binnen.
Ik heb men tijt van doen.
Dit komt heel wel ter slagen, mijn prins laet ons dees kamp in vreemt gewaet vermomt, aenvangen zoo 't u lust.
Wel aen Astolfo komt, 't zal zien of men Arnold in stilheydt kan bepraeten Voor hem dit aen te gaen, men sal de jufferen laten sn een verborgen plaets, by deesen ouden vrient.
Neen Heer wy beyde zijn in 't minst hier me gedient.
'k verlaet turbino niet.
Gy zult my niet verlaten dies bid ik u mijn lief.
D' bidden zal nier baeten, waer gy gaet gaen wy mee ik blijf by u mijn Prins.
Of meent Astolfo dat ik uw verlaten zou?
Geenzins 'k volgh u in lief en leedt.
Heur woorden zijn waerachtigh Dees Engelen mijn Heer geeven ons moet om kraghtigh Dien Duvel die ons haet te treeden op de neck.
Mel aen Ortenzio gy moet nu door gebrek Van and're dienaers ons voor schilcknaep hier verstrekken.
Zie wat een fraeyen kap van pas om me te gecken.
Wat noch al!
't is te vreemt eerst Eedelman geweest.
Daer nae een koppelaer.
Een koopman.
Doe de geest Van Hypocrates zelfs.
Nu zel ik moete veghten In dien ik schiltknaep word.
ken men 't met reen besleghten De strijt waer haest geeynt.
Hon fors nu 't zo moet zijn, wie weet wat Juffrou noch, my ziend' in zulcken schyjn, en zulk een fray postuur, en die de Waepens passen, als off die om dit lijf van kintsbeen zijn gewassen, niet lightlijk wert verlieft.
Wel aen geen tijt verzijymt, nu beeter als hier nae, ik hou veel van de ruymt.
Weest gy lie bey vermomt soo kan men u nier kennen Ortenzio.
Waer moet Ortenzio zijn leeden al nae wennen!
Dogh 't loon versoet het werk.
Nu za niet langh te staen, Luzinda.
Hoe meemel gun dat dit ten goeden magh vergaen, binnen.
Twee Helbaerdiers met een hoop Soldaten en volk uyt.
Helbardi.
Kuym op, zegh ik, ruym op, wat zoo dat magh ik lijen, daer zijn de Vorsten al een yder wijk ter zijen.
ROZIMONDO THEODOZIO met eedelen en Krijghsvolk van wederzijden uyt.
's vreemt het geen gy zegt wie heeft in zulk een schijn.
Rozimon mijn zoon turbien verlost wat dokter magh dit zijn? allelbaer.
O voorboo van 't geluksdie rust daer in mijn zimlen, de Ridders zijn gereet.
Theodozi.
Men laetse voort beginnen.
MAURITIO GOFREDO TURBINO ASTOLFO OR TENZIO gewapent.
LuzINDA LIZAURA gemaskert uyt.
Ik hartogh Mauwerite Alfredo, van het huys Batame hoogh geaght, En ridder van het Kruys, dat mijnen koningh voert, hou teegens Ongeren staende, aen yder hoogh of laegy voornoemde Rijk aengaende, dat Theodozio mijn koningh en mijn Heer, Dochter en zijn bruyt gedaght heeft nimmermeer Te houden voor zijn boel, of haer van uw te schaken, noch noyt gezoght de knoop van breede los te maeken, era Veel min den roover kent, maer vastelijk vertcouwt, om dat gy beeter zoudt, door zulk een valschen schijn an d'oreloogh geraeken, wy beyde zullen u dit met het stael waer maken.
Ons wapens zullen niet voor dat den avont daelt, of dat men ons verwint van 't lichaem zijn gehaelt.
Wie is 't die tegens ons dit anders wil beweeren, die koon nu voor den dagh, op datmen hem verleere, geen valsche zaeken meer te neemen by der hant.
Wat ridder houdt dit mui voor zijnen koningh stant?
Ik den gedwongen vrient laet u o koningh weten, 't en al u ridderschap, zy hoogh of laegh geseten.
Al wie u wapen voert, off volleght u banier, dat ik met dees mijn vrient en halve ziel, alhier zal zetten voet by stik en door het zwaert betoonen, dat gy steets hebt gezoght dien ouden Vorst te hoonen.
Dit blijkt aen Graef Astolf en uw onrechte wraek, en 't vangen van de Prins.
Wat aenbelanght de zaek Van de Princes Mevrou, en 't breeken van de Vreede, dat is allen u schult, om dat gy zonder reeden, Of eenigh schijn van recht in ong'ren hebt gerooft, En eyst door dijlle wrack dien eed'len Graef zijn hooft, die uw ontziende neeff recht vaerdigh nam het leeven.
En om van 't geen ik zegh getuy ghenis te geeven, trel ik dees deegen uyt, die nimmer in zijn schee Zal keeren, of ten zy dat ik en hy dees twee Haer onbetoonde tongh en schamp re reeden, suoeye.
Men steek strak de trompet, de wijl de ridders gloeyen, en branden nae 't geveght, en nae huus 's koninex eer.
Daer wert gevoghten.
Turbino en Astolfo overwinnen d'and're ha Ongeren overwiut en Bhemen leyt ter neer.
Den Heemel zy gedankt.
Wat zegt gy nu gy schelmen!
Za geeft ons u geweer en overgeeft u Helmen Aan Ongrens Majesteyt.
't zal zoo gy wilt geschien.
Ontfaught de Wapens die u Vyant u komt bien. turbino.
Hun leeven staat aan u. Rozimondo.
Ik schenk hun beyde 't leeven, Maar gy wie dat gy zijt, wilt u te kennen geeven, op dat ik uwe daan en vroomigheen beloon.
Schuyven hun Helmen op.
Ik ben en blijf altijdt u dienaar en u Zoon.
En ik u eeuwge slaaf.
De Geesten die begeeven Astolfo.
Mijn afgeslooft gezight, mijn Zoon, mijn eenigh leeven, die in de hooghste noot, u lyjff voor Vader Waaght, het rouwt my dat ik u onschuldigh heb verjaaght.
En gy die met u trouw uw vroomigheyt laat blijken, en helpt uw Vorst en Heer dees groote Zeege strijken, zal van nu voortaan u schut en schermheer zijn.
Had ik Luzinda nu geeyndight waar mijn pijn.
Uw zuster, ach, mijn Zoon, heb ik t'ontijd verlooren.
Verlooren neen, olneen, zie hier u kint herbooren.
Rozimon, mijn dochter, ach, mijn kint.
Mijn Bruyt dat ik u kus Astolfo.
Neen Heer zy is de mijn, zoo 't u belieft.
Hoe dus!
Wel graaff wat zal dit zijn, Luzinda.
Ik bid u zijt te vreeden, want wy zijn man en vrou.
Roz getrout mijn kint!
Luz met eeden, en goddelyk verknoght, gelijk Lizaura weet.
Rozimon Waar is die schoone maaght?
D'maaght die is gereet Om straffe van u hant door 't zwijgen te ontfangen.
Wat schoonheyt komt mijn Ziel, als met een strik omvangen, of het begin en t eynd oyt schoonder heeft geteelt, indien zijn Majesteyt kan maken dat dit Beeldt my wort ten eght belooft, ik zal Luzinda laten, Zy trouw aan die t haar lust.
Wat magh de Vorst dogh praten, weet gy wel dat zy 's de Zuster van de Graaf.
Theodoz te liever heb ik haar zoo kanmen door die gaaf ons wreede vyantschap in vrientschap doen verand'ren.
Heer Vader met verlof, wat spreekt gy met elk and'ren.
Rozimon Wy spreeken dat Astolf mijn Dochter toebehoort, door zijn getrouwe dienst.
Mijn Heer stemt gy dit woort Theodoz ojal mits dat men my die schoone maaght zal geeven Tot eyhte koningin.
Om haar heb ik mijn leeven In veelderley gevaar zelfs in u handt gestelt, indien gy hooren wilt, zoo hoort met wat gewelt Dat my haarse hoof gelaat heeft weeten t'overwinnen, dat ik die k heb gehaat gedwongen wiert te minnen.
Heer Vader zijt gewis, de Graaf waar langh gedoot Door 't stout bestaan zijns liefd's, indien ik in de noot Zelf t'oot Zelff niet gevallen waar gy gunt Astolff mijn Zuster, Gunt my Lizaura ook, zoo zult gy veel geruster Dleeven en u Rijk door dees twee dubbelde knoop Beheerschen niet vermaak, en gy Ol Vorst ik hoop Dat gy dit Huwelijk van Goode zelffs beslooten, Niet wrevligh met onmoet, zult zoeken om te stooten, 't En is geen Boeren Zoon, maar 's koninghs naeste bloet.
Hebt gy de Vreede lieff, en lieft gy die de Vreede Op 't alderhooghst behaaght, zoo kunt gy met geen reede, of geenderley manier dit wey g'ren.
Eed'le Prins, hoe zou een sterff'lijk mens, 't onsterflijk eenighzins Beletten zijn besluyt, off eeuw'ge raat?
Onmooghlijk Voor yder die 'er leeft, gy maakt my zoo medoogh'lijk, welspreekende turbien, dat mijn versteende hart, 't Welk eer onmenschelijk, nu weeder menschlijk wert.
O heerwil dit Lant en haare Vorsten zeegh'nen, zoo moet u geen van al meer ongeval bejeegh'nen, zoo gaat 't u eeuwigh wel, en zoo ik anders meen, dat ik noyt nazaat teel die op mijn Stoel magh treen.
Zijn Majesteyt heb dank.
Leonato.
Dat u nooyt onheyl moet.
Den Heemel die u drul In vreughde heeft verkeert die geeff u een langh leeven.
Gebiet my na u wil.
Wat zal men my dogh geeven, ik die het heele werk alleen meest heb gedaan, men heeft my niet van doen men laat Ortenzio staan, de noot is nauw geeynt, de weldaat is versturven.
Mijn Heer gy hebt het heel met u schiltknaap verkurven.
Kom hier Ortenzio, Heer Vader deeze man Heeft ons meer dienst gedaan, als men vergelden kan. Rozimon.
Wel aan Ortenzio ik zal het u vergelden.
Gun my de echo maar van 't laast dat gy daar melden.
Wat 's dat.
Zie eens mijn Heer, wanneer gy 't vergelt, Ey laat de ver daar af, zoo blijft 'er niet als gelt.
Is 't u om gelt te doen, dat zal u niet ontbreeken, Rozimon.
Men lost al het Canon, dat de Trompetten steeken, en dat men viert en luydt over 't geheele Landt, men hou een oopen Hoff voor alle luyden, want nu dat ik al mijn kroost of kinders heb gekreegen, wil ik dat yder een mijn vreughde en mijn Zeege Ook mee deelachtigh zy.
Zijn Majesteyt tree in, ik volgh u met dees vier en al het Hoffgezin.
DE SCHYNHEILIG OF DE VERMOMDE BEDRIEGER, BLTSPEL.
T amsterdam, by ENGELBERTUS SOLMANS, boekverkooper in de Sint Jansstraat, by de Fluweele Burgwal.
Deschouw hier in ons tiende Tooneelspel een Bedrieger in een nieuw kleed, dat ik in weinig daagen by gebrek om op de Moode te denken, zonder 't gebruik van de Naald heb voltooid.
De borst geeft hem uit voor een Balling, en of aan de Rok of de Mantel iets misstaat, dat houd my ten besten, ik ben van de Karboxiale Konst niet.
De lastraars en muggens zullen hier weer stof vinden om dat zy niet anders kunnen, als haar kwylvaten te doen swellen en barsten.
Doch schoon zy ook met hun tanden dreigden, zy zullen die eer breeken, dan ons indrukken.
'k Heb dese Schynheilig van verre doen opkoomen, om alle vermoedens, en naganklykheid te verduist'ren.
Die hem ondertussen met de Bef en de Mantel mee wat beswaard vond, kan zig hier in spieglen, de Bedrieger straa t'veel tyds door, en of schoon wy die daar onder kosten dekken, 't is de eerste konst die voor zig zelven te verbergen.
Kost me de geest t'huis laaten als men de mantel omhin, 't zou voor veele een groote troost zyn, maar teegens alle spyt en dank, hy draaft over al mee.
Wy hebben dan hier niets mee voor, als om een eervaardig gewaad, met gezonde zeeden te koppelen, en 't gevaar van den Bedrieger, als die hy zoekt te bederven voor d'oogen te brengen.
'k wensche onse Eeuw zoo geneest, dat zig niemand myn arbeid sal kwetsen of beleedigen.
In weinig tyd zullen wy gemeen maaken d'ongelyke Broeders, gevolgt na D. Adelphi uyt Terentius.
En blyve u.
Verplichte Dienaar, onder de Zinspreuk van Purgat & Ornat.
A3v, p. 22 personagien.
GOETHART, een vermomde Bedrieger.
Joost, onder de bynaam van Justus, dienaar van Goedhart.
FRANCois, een Koopman.
GEERTRUy, huisvrouw van Francois.
CELIDA, dochter van Francois.
VALENTYN, broeder van Francois.
CORNELIA, huisvrouw van Valentyn.
FREDRIK, zoon van Valentyn, verlieft op Celida.
ROBBERT, dienaar van Fredrik.
TRyn, dienstmaagt van Valentyn.
ALETTA, een Bedroogene van Goethart.
KAROLUs, zoontje van Goedhart en Aletta.
KEES, hovenier van Francois.
AALTJE, een Zieke bewaarster.
Het Svel begind Smorgent ten 9 uuren en eyndigt Savonte ten 8 ten.
De Digitized by google fol.
De schynheilig of de vermomde bedrieg'er, blyspel.
EERTE BEdryf.
Het Tooneel vertoond een aanzienlyke Buurt van Huyzen.
GOEDHARtenjoost.
Dat is gereeden, trots de Droes en zyn moët, het tuig voor de Smit, en het paard voor het voer, de zaad laar staat ook nog te betaalen.
Waar of wy weer nu op nieuw zullen dwaalen?
De deur van t Doolhof is droevig in t slot, my schiet niet over als een cérlyk bankrot.
't zou iets raars zyn, zonder geld, zonder vrinden Om een Smit, voor een gesonde sleutel te vinden.
Wat nu ondernoomen?
Ik ben disperaat, om wys te worden is het veel te laat.
Daar is geen kans toe, al had ik Salomons gaaven.
Is het geld dood, het verstand is ook begraaven, de pest slaat 'er in dat ik dit niet eer bedocht, Behalven deese plunje, ben ik uitverkogt.
Daar is niet, van waardy over, als deese deegen, En om my drie daagen te voeden, daar kan ny niet teegen k had myn laatste hoop op dit lemmer gesteld, Dat ik fortuin zou maaken in t oorlogs veld.
Maar ik ben tot myn schaa daar ook in bedioogen, De vrindjes worden je voorgetoogen Ten zy dat je een Mof of een poep bestaat, Jy bent Dragonder of je blyft Zoldaat.
Al hadje duyzend wonderen bedreeven, zy zullen u pas een Hellebaard geeven.
'k Heb nu drie jaar, op myn eyge beurs Het land gediend, met twee knegts als Sinjeurs, en ik heb 'er niet meer by kunnen haalen, als dat ik jou dienst ook niet kan betaalen.
Myn droevige Joosje, 'k heb medelyden met jou, en wensch een beeter loon voor jou trouw.
De klaohten kunnen jou ook niet voeden, Maar dat ik niet kan, dat houd my ten goeden, komt 'er een luchtje in ons treurig geval, zoo weet zeker, dat ik het erkennen zal.
Dat is te zeggen, zonder geld je meugt wel vertrekken, zoo troost men geen wyzen, nog paait men de gekken.
't is guur en kout, de Winter staat voor de deur.
Voor traanen en zugten, wat koopt men daar veur?
Myn plunje is as, waar moe zal ik my dekken?
Ik kan van honger het leeven pas rekken.
Moet ik langer wagten, de Geest vliegt er uit.
In myn zak is de hel, ik bezit niet een duit.
Dit is den armen het vel af stroopen, zig kaal te dienen, en naakt te laaten loopen.
Daar zyn wy gelyk in, myn Joosje, myn vriend, ik heb my ook kaal, en naakt gediend.
Dat had gy niet noodig, ik dien gedwongen, maar gy zyt vrywillig in den afgrond gesprongen.
Ben ik wel onderrecht, gy bezat een fatzoen Om u te doen dienen, en geen dienst te doen.