floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
van wien de wéreld weet Met roem te spréken, ja wiens lof men zelfs ziet eeren By onze vyanden, t is tyd te rug te kéren, Wy lopen in Parys hoe langs hoe meer gevaar, dog t was een kleine zaak indien t allénig waat Om ons te doen, maar ach!
Daar is te veel gelégen Aan u, Heer Kapitein, want wierd gy eens gekrégen Door dat vervloekt gespuis van Dienaars, die altoos U zoeken, waar gy zyt, wy zouden vrugtteloos lets hopen, om ons staat voor d'ondergang te hoeden, dies gaan wy elders daar ons minder tegenspoeden Te wagten staan, of is dan ons fortuin alleen gebonden aan Parys.
Want naar ik megn is t evenveel, als wy u maar behouden mógen Waar dat wy zyn, best is t dan elders heen getogen.
HARPIN, La Branche, déze raad behaagd my gantslyk niet, Waar vinden wy een stad in t neele Frans gebied Zo vol van volk, als déze, en hoe er op de straten Meër volk is, hoe men zig geruster mag verlanten Van niet verdagt te zyn, best blyft men in Parys, maar gy, Heer Kapitein, kunt op eene and're wys Wel meër voorzigtigheid voor uw perzoon gebruiken, Om t dreigende gevaar voorzigtiglyk te ontduiken.
Blyf in deez' stad, maar geef u zelven zo niet bloot Op Straten, Balen, en Kommedies, wyl gy groot Gevaar daar loopt, o neen!
Wil ons daar toe gebieden Maar blyf zelf veilig, en uw wil zal tog geschieden, gy moet als opperhoofd, en als onz' Generaal beweegen.
Zo draag tog zorg voor al dat gy beveiligd zyt, en gy zult ons al te maal Gereed zien, om uw wil op t spoedigste uit te voeren, maar zo ge ons Bende niet wilt déretyk beroeren.
Zulks was myne eer te naar, dus zoude ik tot myn spyt Myn glorie schenden, neen 't zal my tot lof verstrekken, Dat ik my onbeschroomd durf overal ontdekken, En zonder dat men my ooit attaqueeren doet.
Men blyft dan in Parys.
Ik keur dien raad voor goed.
Ia RAMIE.
Zo doe ik desgelyk.
zyn smits muts af zettende.
LA PINCE.
En ik zal 't niet beletten, maar fluks op dit besluit myn mutsjen of gaan zetten.
Men blyft dan in Parys, en vaart kloek moedig voort, maar 't is hoognodig dat men nu eens verder hoord Wat ieder heeft verrigt.
Wie deed deez' nagt de ronden Omtrent de Nieuwenbrug larame.
Daar hebt gy my gezonden, Heer kapitein.
Wat buit hebt gy daar af gezet.
Vier bráve Degens, en twé Wandelstokken, met Fyn goude knoppen, dit s al wat men daar kon vinden, t Heeft nogtans aan de vlyt van my, of onze vrinden In t minst gehaperd.
En waar zyn ze?
Digitized by goog blyspel.
Hier gereed.
Ia RAMLE.
CARTOUCHE, de Degens bezien nebbende.
'k weet niet wat vodden dat gy langer neemt, nog 'k weet Niet wat my wederhoud dat 'k ze u niet weer doe brengen, 'k Wil zulke prullen voor myne oogen niet gehengen, 'k Wil degens die braaf zyn met zilver opgeschikt.
LARAMEI.
De degens zyn wel goed, ook is 't niet naauw gemikt Hoe dat ze zyn, ook heb ik die niet eens bekéken.
Wy hebben ze goed koop, dat s zonder tegenspreken.
De grépen zyn braaf sterk, de klingen scherp van punt, en hoe ze voorders zyn dat word niet naauw gemunt By ons, wy némen maar al t geen men kan bekomen.
CARTOUCHI, allon passeer.
Wie heeft den arbeid waar genomen, als ik belast heb, in de straat van Sant Denys.
HARTIN.
Dat s myn kwartier geweest.
Wat maakte gy daar prys.
Zes stukjes linnen, en vier stukjes neteldoeken.
CARTOUCHE, het linnen beziende.
wat s dit?
ik zou u haast vervloeken, gy brengt me mee vodden, is dat linnen van fatsoen, t is maar half hollands, wat zal k met die prullen doen.
Pas op een ander tyd wat beter zoort te raaken.
't schynt dat de koopluy heel voorzigtig voor ons waken, Zy houden weinig goed in hunne winkels, maar Meest op hun volks, daar 't meender vry is voor 't gevaar Van onze hauden.
Zwyg, laat nu een ander komen.
Wie.... kartouche.
Wie heeft van dezen nagt de straat der Notenbomen tot zyn kwartier gehad?
'k heb dat kwartier gehad Met la Fantasie, en met Fond de Cale.
En wat 's daar uw buit geweest?
BELHUMEUR.
Wy vonden daar te zâmen Twe Commissarssen en twe Juffers, die zig schamen By dag te gaan en daarom t liever doen by nagt.
Uw buit.
BEL-hummel.
Wy hebben al hun kléren mey gebragt.
Hebt gy hun Beurzen nog oorlogie's niet bekomen?
O neen, die waren reeds door andere genomen, het geen wy wilden doen, was door hen al beschaard.
Dat men op morgen, t huis van die twe juffers, daar t Geschied is, eens ter deeg opschikt, ik zal hen léren ons t regt van ons kantoor te ontfutszlen, k wil t hen la BRANCHE.
Zwieren.
Ja, 't is onredelyk, zo heb ik 't ook geschat.
CARTOUCIIE.
Wie heeft zyn Campiment in Fromanteau gehad.
Lapince, ik met twee anderen.
Wat kwamt gy daar verrigten?
Wy vonden daar een abt, dien wy zyn mantel ligten.
CARTOUCHI, zyn beurs.
LAPINCE.
Die had hy niet, ik zogt een lange poos, dog vond een Waaijer, en alleen een Moesjesdoos!
Wie is de geen, dien ik heb uitgezonden, om in de Voorstad van Germain te doen de ronden?
Brûle moustache, en ik, en nog een and're kwant.
Nu, doe rapport.
'k Heb een Gascon daar aangerand, dog niets van hem, als maar een Brieventas gekrégen, daar, naar 't my toe scheen, hem veel was aangelégen.
Hoe is dat toe gegaan?
LA BRANCHI.
Ik heb hem aangevat, En vroeg zyn beurs, die hy my weigerde, zo dat Ik was verpligt t pistool hem op de borst te zetten, hy tast voort in zyn zak, en om my te bezetten Trekt hy me een pistool, en zet my dat op t hart, Hoe zoekt gy maar myn beurs zo zyt gy zeet verward want ik dogt u om uw beurs te vragen, myn makkers schieten toe, en helpen my, wy dragen In t end de zege weg, en ook zyn brieventas.
'k Dagt dat die vent toen met de droes bezéten was, zo schreeuwde hy, helpl moord!
help dieven!
Ik ben geruineerd!
niets kan myn onheil stelpen.
Pen!
Geef hier de Brieventas.
Hy leost, en ziet de brieven een voor een.
Gestagi-Register van den Ridder van Castelmince.
Deer vonnis van t chatelet.
Deor t vonnis van de notaris.
16 de burgermeesters.
By requeste van Allerheiligen duyzend stuks.
Meester Snyder.
Weg met die voddery.
Wat duivels kaerel moet dat wézen, wyl hy my Verpligt, dat ik myn tyd verspillen moet met lézen, is hy een Edelman, wel laat hy t eeuwig wézen, dat scheeld my niet een haer.
Zo was 't een Edelman, ha kapitein!
Daar heb ik eerst regt glorie van?
Die glorie is niet groot, en wil voortaan betragten, Dat zulks niet weërgeschied, want ik moet dit veragten, Dat gy een, die ligt van onz' Broeders is, spoeljeert, Zulks past geen eerlyk man, 'k wil dat gy beter leerd.
Tegen zyn broeder.
Wel kleine Jongen, spreek, hoe hebt gy u gedtagen.
BROERVANCARTOUCHE.
gisteren kreeg ik zo deerlyk slagen, ik had myn hand reeds in een Dames zak, maar juist Daar op gegrépen, en toen daadlyk onbesuist.
Gehandelt, kwam ik niets als slagen daar toe winnen, dies dorst ik het van daag niet meer op nieuws beginnen.
Gy zyt een Deugeniet waar af in 't allerminst Niets goeds te wagten staat, 'k was anders op de winst, En nog zo oud niet, als gy zyt, of vol van stréken Wist ik, gelyk een Man, zelfs sloten op te bréken.
BROER VAN CARTOUCHE.
Het is myn schuld niet, maar die van de Dame, want Zy scheen heel kittelig.
Zwyg, t schort u aan t verstand.
Waar is Madam Gribich, MADAME GRIBICHE.
Myn Heer, wat s uw believen?
CARMINIs.
Gy moet ons weder op uwe oude wys gerieven.
Ga ons verkrégen buit verkopen by de hal.
Verstaat gy wat ik zeg?
MADAME GRIBICHE.
Heel wel myn Heer, ik zal.
CARTOUCHE, LA BRANCHE, HARPIN, BELUGUEV, la RAMEE, la PINCE, BROER VAN CARTOUCHE, drie kleine Gaauwdieven.
Arpin, ga breng terstont al deze degens, by Een klingemåker, aan de nieuwe brug, dat hy Die voort veranderd, om ze onkennelyk te maken.
't is wel, Heer Kapitein, 'k zal wel te regt geraken, ik heb uw mening nu wel duidelyk verstaan.
CARTOUCHE, LABRANCHE, BELHUMEUR, la RAMEE, la PINCE, GRIPAUT, BROER VAN CARTOUCHE, drie kleine Gaauwdieven.
CARTOUCHE, wyzende op Gripaut.
Wat is dat voor een kwant, la Branche, en waar vandaan?
Myn Kapitein, het is een van myn beste vrinden, dien ik t geluk had hier zo dadelyk te vinden, hy s in verlegenheid, en k wens, zo t mag geschien, Heer Kapitein, hem in onz' Compagnie te zien.
GAR. digitized by google cartouche.
14 CARTOUCHE.
Maar 't is een man van moed?
't zou anders niet behoeven hem voor te stellen.
Wel, ik moet hem eens beproeven.
Tegen Gripaut.
Wilt gy mey zijn van mijn Compagnie.
O ja, zo 't w'ezen mag, Heer Kapitein, ik zie Daar mijn fortuin in.
Ik heb ook reeds de eer verkrégen, dat ik de Postkoets van Lions, op 's konings wegen, heb helpen plond'ren, en ook drie jaar na malkaar Op kermis, tot Beaucaire, ontziende geen gevaar, De veldtogt by gewoond van mijne rotgezellen, En 'k zal nog meer doen, zo 'k my by uw volk mag stellen CARTOUCHE.
Dat is heel braaf!
't ontbrak my nimmermeer aan moed.
Geef eens een proef daar af.
'k Heb die in overvloed Betoond, want niemant heeft my immermeer zien waarom ik drie jaar wierd op een Galei verweezen.
Zinnen, cartouche.
Drie jaar op een Galei?
O ja, k vond daar mijn werk, k Dien nu een Procureur in qualiteit van klerk Dien k twé jaar heb gedient, maar k meen hem te begeven, zo gy my toestaat dat ik by uw volk mag léven, ik heb verzogt.
't is wol, ik ben voldaan.
'k neem om uw' Heldenmoed ù by mijn benden aan.
Maar 'k hab aan u een zaak van groot bolang te ontdekte.
Laat horen wat het is.
't kan ons tot voordeel strekken.
Een ryke Koopmans zoon word bier van daag verwagt Van Angoulême, die hier zoekt te trouwen, 'k agt ja 'k weet het zeker dat hy rykk'lyk met juweelen En geld voorzien is, die wenste ik een pots te spélen, Ten dienste van den zoon myns meester, die deez'trouw, wyl hy de juweler mint, heel graag vorbréken zou.
'k Moet lagghen zal hy hier van Angoulême komen?
'k verzeker u dat hy reeds zal zyn waargenomen, eer dat hy nog een voet zet in zijn logement.
GRIPAVT.
Maar deze zaak, mijn Heer, dient haastig aangewent.
Wees niet bekommert, en last my daar zorg voor dragen.
Kapitein.
Ga dadelyk eens vragen Waar die milord logeert, dien moet ik dezen dag nog wat verligten van zijn ballast, want ik zou hem niet dulden, dat het geld hem langer zou vervélen Dat Engels zilver moet ik eans met hem gaan délen.
CARTOUCHE, BELHAMEUR, la PINCE, la RAMEE, gRIPAUT, BROER VAN CARTOUCHE, drie kleine gaauwdieven.
Gy belhumeur, ga heen en breng terstont op myn Gebod, tien fleszen met heel goê Campagne wyn, by déze Vrouw, daar ik my daadlyk had verstéken, haar edelmoedigheid is my toen klaar gebleken.
Tegen zyn broeder en de kleine gaauwdieven.
Gy klein kanailje, ga daar ik u heb belast, en daadlyk aan uw werk.
CARTOUCHE, la RAMEE, la PINCE, gRIPAUT.
CARTOUCHE, tegen la Ramée, en la pince.
Gylui, maakt u valt gereed, om zo terstont een groten rol te spélen In gintsse kleine straat.
Wy volgen uw bevélen, In alles kapitein.
Maar dat gy 't wel verstaat 't is in de straat du bacq' lapince.
'k begryp 't genoegzaam, laat dat alles op my staan, ik zal het wel onthouwen Maar geef ons eerst het woord.
GARTOUCHE.
Logeren hier vier Vrouwen?
ACH by goo blyspel.
17 ACHTSTE TONEEL.
CARTOUCHE, gRIPAUT.
Daar in dit handwerk is veel overleg van doen, men heeft hier alle dag met luiden van fatzoen, Of mind'ren rang, het een of 't anderen te stellen, 't Heeft een nasseep, die men naauw'lyk op kan tellen.
Dog 't ben vernoegd u in myn Compagnie te zien.
En ik, dat gy my zult als opperhoofd gebijen.
wie komt ons hier, genaken?
'k ben bedrogen Is dit geen Dienaar, schoon dat hy hier voor onze oogen Gelyk een Abt verschynt, ik ken hem, dies zie toe, die aanslag is op u gemunt myn Heer.
Gy schynt niet eens ontsteld, nog poogd hem niet te ontsluiten.
Hy is myn Vrind, ik zal 't u dadelyk doen blyken.
Hy is 't, die al 't gedrag der Regteren bespied, en my dan waarschouwd, dies vrees ik in 't minste niet.
't is wel gesproken, maar meugt gy hem vast vertrouwen, myn Heer Cartouche, en heeft hy u syn woord gehouwen Wanneer hy iets ontdekte, ik geef niet ligt die maats Geloof, gy weet hoe gy twé van zyn Kameraads Ontelbre slagen met een knuppel laast vereerde, Het allerveiligst was dat gy u retireerde.
O 't is een eerlyk man.
B3v, p. 18 negende tooneel.
CARTOUCHE, GRIPAUT, LA MOUCHE, in t gewaad van een abt.
CARTOoche.
LAMouche, dus verkleed.
Myn Heer, ik zog u, wylik vast en zeker weet Dat gy gezogt word, t is hoognondig op te passen, Want la Valeur zoekt u her daadlyk te verrassen, die rakker is na by, en is vertelschapt met Nog twalef Dienaars, door t geregt hem by gezet, ò Dat Canalje is zo, mijn Heer, op u gebeten.
Dit dagt my nondig om u aanstonds te doen weeten.
TIENDE tooneel.
CARTOUCHE, GRIPAVT.
Hebbe gy pistolen?
Neen, myn Heer, ik heb 'er geen.
Maar wel een inktpot, wilt gy die zo lang te leen?
gy zult hen ligtelyk verschrikken, En die 's genoeg, gy moet maar dreigen, of gy stong op heu te mikken, school.
't is evenveel of gy een Inktpot, of Pistool Hen voorhouwd.
Maar 't was best, dat men zig hier vermaakte.
Gaan wy een oogenblik, om wapentuig te halen, Van déze plaats.
GRI Dgtized by Google BLYSPEL.
19 gRIPAUT.
Niet langer hier te drálen, vrees in het allerminst voor tegenspoed of druk, gy volgt hier Casar, en met enig zijn geluk.
ADELBORST, la VALEUR, en andere Dienaars.
ADELBORST.
Ilon!
Cartouche is ons, hy kan het niet ontkomen, hy s in dat huis.
Pas op, deez' tijd dient waargenomen.
Gebied gy deze troep?
ADELDORst.
O ja, ik heb dien rang.
Als Adelborst, nu reeds een tecks van jaren lang Bediend, en 'k zal daar voorts mijn leven in bestéden Met dapperheid en trouw.
Wie zal 't eerst bincken tréden?
Die eer die komt u toe, wylge over ons gebied.
Neen, want een opperhoofd moet zig zo ligtelyk niet Bloot stellen voor t gevaar, dit word u opgedragen.
ADILBORST.
Ik ga niet voor mijn rang.
Wie zal dit stuk dan wagen?
ADFLBORST.
't is 't allerbest, en ook wel 't veiligst voor gevaat, dat wy hier onzen Man afwagten met elkaar.
LA B4v, p. 16 Digitized by google cartouche.
25 la valeur.
't is goed, men moet zig by Cartouche braaf verweezen.
Ik zie hem.
't is dan tyd, dat wy ons retireren.
Om welke reden?
zy zijn met hen beide alleen, Wy met ons twaleven, dat komt net over eén.
Wy zijn gelyk.
Pas op, laat hy u niet ontlopen.
TWALEFde tooneel.
CARTOUCHE, GRIPAUT, ADELBORST, la VALEUR, en andere Dienaars.
CARTOUCHE, tegens den Adelborst.
Hy my naderd, zult gy 't met de dood bekopen, allon!
Hou daar!
Cartouche schiet op den Adelborst, waar op hy met alle de Dienaars ter aarde valt, terwyl Cartouche met Gripaut vertrekt.
ADELBORST, la VALEUR, en de audere Dienaars.
ADELBORST, opstaande, tegen de anderen.
zijn wy ook gekwets?
Neen, dat ik zien kan niet, het is nog op zijn best Vergaan, dog t is geluk, naar t my thans komt te vóren, dat wy niet al te maal het léven daar verlóren.
ADEL BLYSPEL.
21 ADELBORST.
Wel aan dan Kameraads, schep twee nieuwen moed!
Volg my in order, en hy doet ook wat hy doet, Wy zullen vol Couragie op nieuws op hem gaan paszen, om, is het nu mislukt, hem eind'lijk te verraszen.
Einde van t Eerste Bedrif.
't toneel verbeeld een openbare plaats.
LA BRANCHE, gRIPAUT.
welk een ongeluk!
wy zyn geruineerd!
Ach, onze kapitein.
Wat is het dat u deerd?
het is gedaan!
hoe kan ik 't u doen hooren?
Ach onze Republiek gaat nu gewis verlóren!
Want onze Kapitein is flus gevangen!
Ia BRANCHE Ach!
Dat s doodlyk voor ons alle, o lang gevreesde slag!
Wanneer wy in de straat der kleine Augustijnen Gekomen wáren, zien wy fluks een troep verschijnen Van Dienaars van 't geregt zy gingen ons te keer, Wy d'reeven langen tijd die Schelmen heen en weer, Door Degen en Pistool, wijl zy als blode Guilen, Al zidd'rende en beängst, zig hier en daar verschuilen, Maar hunne menigte verbrak onz' tegenstand, En dat vervloekt gespuis vermeerderd hand voor hand, ik ben verzekerd dat hy 't daar niet lang zal houwen, Och 't is een ongeluk het geen ons lang zol rouwen Want word onz' kapitein gevat zo is 't gedaan, En onze Republiek die moet eerlang vergaan, Want vagstras.
Want al de toeleg is alleen om hem te vangen, wyl ik gemakkelijk mijn vryheid kwam te erlangen.
Ja t scheen, wat spijt!
Dat ik niet eens wierd waard geägt De moeite, dat men my met hem gevangen bragt.
Wy zijn verlóren!
ach wat schaa voor onze Bende!
Ik zie nu anders niet als rampen en eerende, want de allerschoonste Roos is van onz' hoed geplukt.
Ik ga, wijl mijn fortuin hier door tog is mislukt.
Weer 'er naar mijn Procureur.
Ik wederom aan 't vinken.
Hoe, laat gy nu uw moed ook in uw schoenen zinken?
Dat daar k al de Scholen haast Ja, het is droevig.
Heb doorgeleerd, dat ik nu nog op 't allerlaast Mijn Schinkels kruizen moet, en om de kost te winnen Als we 'er op nieuw moet van het A.
B. C. beginnen.
GAIPAUT.
Ia Branche, waar is uw Couragie?
kom weest gy nu onzen kapitein.
Gripaut, hoe meent gy my?
Ben ik in staat om dat Karakter te bekléden?
Zou ik in 't heerlijk ampt van Heer Cartouche treden?
Dat past my niet, want ik heb door mijn daan Nog nauw de galg verdient, en wie daar naar durft staan Moet tienmaal eerst het Rad verdienen door zijn daden.
Maar kom, neemt gy het aan, wilt gy u laten raden.
Ik la Branche?
Neen, die Eerstaat past my niet, Want ik zou schaamrood zijn aanvaarde ik het gebied, 't geen 'k keleremaken.
't geen ik onwaardig ben, neen, het zal nooit geschieden, dat gy Gripaut zult zien dit heerlyk volk gebieden wyl ik my door mijn daan nog niet heb waard gemaakt, dat ik tienmaal, voor 't minst, moest zijn geradebraakt.
'k vrees dat de onéénigheid om hier een Hoofd te kiezen.
Onz' heere Republiek haar staat zal doen verliezen.
Ik weet een middel om dit onheil te verhoën, men maakt een Deken, zo gelijk de Doctors doen, Die zy ons Opperhoosd, en om niet te krákélen, Wy zullen om dit lot met dobbelstenen spelen, dat die gebiede, tot wy verder onderstaan.
Hoe 't met ons hoofd, zo hy gevangen is, zal gaan.
Maar ik zie daar Harpin, die schynt gants niet te vrezen!
Hy brengt goê tyding, of ik zal bedrogen wezen.
LA BRANCHE, GRIPAUT, HARPIN, BEL HUMEUR, la RAMEE.
Hoe is 't harpin?
gy schynt heel vrolijk van gelaat.
Weet gy ook hoe het met onz' kapitein nu staat?
geluk, wy hebben niet te schroomen, heel wel monfieurs, men onz' kapitein is weer in vryigheid gekomen.
welk een goeije Maar.
Hoe is hy vry geraakt?
Hy heeft zig wonderlijk een nieuwen weg gemaakt, Die, als gy 't hoord, u van verbaasdheid zal verstommen, men.
Hy 's door de schoorsteen van 't belegerd huis geklomt.
25 LA BRANCHE.
Door de Schoorsteen?
Ja, en zonder 't minst gedruis geraakte hy van daar tot in een ander huis, Daar hy een Boere rok, om oubekent te wézen Heeft aangedaan, en dus geen Dienaars meer te vrézen.
Hy is 'er vélen ook op straat meê gepasseerd.
Cartouche, gy zijt waard dat gy ons Kommandeerd.
CARTOUCHE, in een Boerekleed, LA BRANCHE, GRIPAUT, HARPIN, BELHAMEUR, la RAMEE.
K CARTOVCHE.
Gy ziet my van mijn vyanden ontslagen.
Gy zyt ons welbehagen, nu wy u weder zien kan niets ons tegen gaan.
'k wist my gelukkig van dat groot gevaar te ontslaan, maar dat vervloekt gespuis, 't welk my straks mee wouw slepen, Heeft van onz' bende nog twé wakk're Maats gegrépen.
ò Welk een spyt!
Ik zal, zo k kan, daar in voorzien, hen reklaméren, dat geen leed hen zal geschien.
Maar zijt gy niet vermoeid?
Waar kan me u me 't vermaagen?
'ken?
Een brande wijnzop dunkt my zou my nu wel smaken.
't is geen uuren, ga, elk maak zig voort gereed.
Maar wilt gy niet mijn Hoer, veränderen van kleed?
CAXTOUCHE.
ik zal my eerst in dit gewaad verschuilen, om t dan met voordeel aan een ander te verruilen, en t zal die geen zijn, die my maar t eerst ontmoet.
CARTOUCHE, in een Boerekleed, LA BRANCHE GRIPAVT, HARPIN, BEL HUMEUR, la RAMEE, la MOUCHE, ali ean apt.
Myn heer, nu is het tijd dat gy u aanstonds spoed, De Man van Angoulême is in de stad gekomen, En zoekt orontes huis naar dat ik heb vernomen.
Wel aan, men leg zig voort hier in een hinderlaag, Wy moeten nu onz' pligt betragten, ieder draag z'ig als een man, om op onz' oude spoor te tréden.
Kunt gy u nu gelijk een Commissaris kledon?
Hebt gy de rox?
gelijk ik u heb doen verstaan.
O ja, Heer Kapitein, uw wil is reeds gedaan En 'k zal die op mijn tijd ons doen tot voordeel strekken Hy komt, mijn Heer, 't is tijd dat we ons voor hem beklaagen.
Wel ieder neem dan waar, wat aan zijn pligt belangt, Want 't is een zaak waar aan onz' reputatie hangt.
VYf o0 blyspel.
27 vyfde tooneel.
PATAUT, alleen.
't is droevig dat ik hier zo'n langen tyd moet zoeken, Ik zou Parys, met al die straten, haast vervloeken 'k Weet niet wat weg dat 'k naar Orontes huis moet zoeken, gy zyt zo groot!
wat zal ik onderstaan, om Heer Oronte, met myn lieve Bruid te vinden?
'k wou dat ik wist wat ik my nu moet onderwinden.
'k ben nog gelukkig , wyl 't hier zo onveilig is Van Róvers, dat ik 't een nog 't and're niet mis, Of dat men my tot nog heeft ongemoeid gelaten, 'k hebte Angoulême daar zo veel van horen praten, ook heeft myn Vader my gewaarschouwd, dat ik moet Geheel omzigtig zyn, zo ik myn geld en goed Behouwden wil, want 't is hier yszelyk vol Dieven.
GRIPAUT, PATAUT.
Uw beurs!
PATAUT.
Myn Heer wat 's uw believen?
GRIPAUT, een pistool trekkende.
Ik zeg nog eens, uw beurs!
Zo niet, dit gaat 'er door.
Monsieur, wat hebt gy met my GRIPAUT.
Wat is 'er in?
Myn Heer, tien enk'le Pistoletten.
Hoe tien Pistolen, het stryd tegen alle wetten Van eer en van fatzoen, dat een aanzienlijk Heer, Maar tien Pistolen in zijn beurs heeft, en niet minder PATAUT.
pardon Monsieur!
'k heb de andere verlóren Door disfortuin.
Gy schreeuwd of ik u niet kon hooren!
wat hebt gy meêr?
'k heb zéker anders niet.
Zie toe, want anders loopt gy zelf in u verdriet 'k zou om een buit van tien vervloekte Pistoletten U plond'ren, en my zelf in dit gevaar gaan zetten?
Het staat aan u, mijn Heer, om dit gevaar te ontgaan, geef my de beurs weerom, dan is de zaak gedaan.
Die tien Pistolen zijn niet waardig, dat gy 't léven Daarom verliezen zoud.
Wil my de rest dan geeven.
Ik geef al wat ik heb GRIPAUT.
Wat blinkt daar aan uw hand?
Voort zeg ik u, geef hier.
't is een diamant, maar die behoord my niet.
Dat s, als wy die begeren, ons even veel.
PATAUT 'k zou die aan mijne Bruid vereeren.
29 uit myn Heer Vaders naam.
Geef op, gy moet uw spoën, 'k meen die een Juffrouw voort tot een prezent te doen Of wil ik ze uit uw naam gaan aan uw Bruid bestellen PATAUT.
dat hoeft niet.
Maak, als iyne Rotgezellen u eens ontmoeten, dat gy beuter zyt voorzien.
ZEVENDE TONEEE.
'k schien, oop voor den duivel, 'k hoop dat dat nooit zal gebeuren, 'k ben nog gelukkig, dat 'k 'et alles heb verloren En myn Louisen, die myn Vader van te vóren Heeft in de plooijen van myn rok genaaid, heeft hy Nog niet genomen, dat waar groter dievery Geweest, en verlies, dat 'k eeuwig zou beklägen, zal die twé honderd stuks in het getal bedragen.
T'agot.
PATAUT, LA BRANCHA.
Wiedae PATAUT.
Goed Vrind.
Uw buur!
Myn Heer, gy komt te laat, men heeft my die al reeds ontnomen.
Welk een praat?
Geef dan een ander, of ik zal ze u léren géven.
Ik zeg nog eens, men heeft my die ontroofd, benéven een schone diamant, die 'k aan myn lieve Bruid Zou brengen tot prezent.
Het ziet er deerlyk uit!
Want ik ben alles kwyt.
Liegt gy my niet te vóren?
PATAUT Neen ik verzeker u, ik heb die straks verlóren.
Wat spyt!
ik kom te laat, en 't geen myn buit moest zyn Heeft reeds een ander?
Ja, tot myn verdriet en pyn, heb ik de waarheid van uw zeggen ondervonden.
Ia BRANCHE Dat moet een Vlegel zyn, hy heeft den buit geschonden Die my toekwam PATAUT.
Ik mis myn schone diamant, En schone goudbeurs!
ach dit gaat my aan 't verstand!
'k heb naar Parys myn reis metsblydschap aangenomen, maar 'k ben, naar ik bemerk, nog tyds genoeg gekomen.
Wat klaagt gy van verlies?
'k verlies hier meender als gy, Het was het myne, niet het uwe, 't geen dat hy Genómen heeft.
Nogtans, naar het my komt te vóren, zo was t myn diamant, die ik hier heb verloren.
Wat 't uwe?
't is het myn, dat gy zyt kwyt geraakt.
Dewyl ik by my zelf had rekening gemaakt, Had hy u niet beroofd, dat ik u zou beroven.
Ja, als 't zo uitlegt dan kan ik het geloven.
Dat zyne Róvers.
Wis, ja Rovers!
Róvers!
PATAUT, LA BRANCHE, HARPIN, BEL-HAMEUR.
Waar zyn de Rovers?
LA BRANCHE, tegen Pataut.
Wel volg my nu moedig na, wees myn Seconden om die Schelmen te agterhaelen.
Dat is vergeefs getragt, 'k zal daar niet eens naar talen, Ik ben myn Goudbeurs en myn Diamant tog kwyt, Maar 'k hoop voorzigtiger te worden door den tyd.
PATAUT, HARPIN, BELHAMEUR.
Myn Heer, het spyt my, dat wy u niet eer ontzetten.
'k ben u verpligt, myn heer, maar dat kan niet beletten Dat ik myn diamant, en beurs betreuren moet, HARPIN.
Uw beurs myn Heer?
Hoe dat verlies word haast geboed!
Ont.
Ca. ontfang de myn'.
PXTAUT.
Ik dank u zeer, myn Heer.
HARPIN 0.1 Wat reden Dat gy die weigerd?