floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
en geeft mijn gehoor?
ick ben versekert, dat ick u vergenoegingh sal geven.
Ick geloof wel, dat je mijn vergenoegen sout: maer, geeft mijn gehoor?
noch soo niet.
doch nu ick by u ben, soo wil ick wel hooren, wanneer, en waer ghy mijn eerstmael gesien hebt.
Ick sagh u eerstmael, kort op dese middagh; en hoorde u seggen tegen u mackertje, wat ghy doen wilde.
ick siende uwe bevalligheyt, besloot, om my inde Koeck-kraem te begeven; u daer van mijn smert te doen hooren; en gelegentheyt te krijgen, om by u te geraken.
Moy.
gaen de Vryers de Vrysters beluysteren?
en spannen de Vryers sulcke netten?
en leggen sy ’t soo aen?
’t is goet dat ick het weet, ick sal mijn voortaen beter wachten.
Maer, Thijs, wat is u doente?
hebje noch Ouders?
vrient, mijn is ’er oock niet aen gelegen, houdt dese vraegh mijn te goede.
Je doet wel, uyt mijn selven was ick het schuldigh te seggen.
Weet vry, dat mijn Ouders zijn doot.
ick ben een timmerman, goet voor de kost, en vrolijck, en gedienstigh: voornamentlijck sou ick het zijn, soo ick u tot een Huys-vrouw hadde.
De Vryer staet mijn aen, ick sel hem oock aen houden.
Thijs, wy komen by onse deur, vaert wel.
Ay, beste maetje laet mijn niet gaen?
laet ick tot nader kennis, wat met u praten?
of is u Sr. t’huys?
of mach u Juffr.
niet sien, dat de Son u op ’t hooft schijnt?
Daer weet ick niet af, onse Sr. en Juffr.
zijn te gast, ick moetse strack met de Lanteern gaen halen.
Soo macht niet af, ick sal u geleyden.
Alsje immers wilt?
sal ick ’t u toe staen: maer Thijs als onse keucken-meyt voor komt, seght, dan, om reden, die ick heb, datje mijn Neef zijt, en watje doet, rept voor al niet, van onse by een komst.
Elsje, Jannetje, Tijs.
Elsje doet open, ick ben’t.
Jannetje, hebje al om mijn gedacht?
Jae, daer is een Vryer voorje.
ick dacht schier datje mijn die Vryer bracht, of houje die voor jou?
Neen, wiltje hem toe hebben?
ick geef hem jou, voor soo veel ick ’er aen te geven heb, ’t is mijn Neef.
Wat seghje, Elsje, souje niet met mijn verlegen zijn?
Ja, of neen.
souje niet verlegen zijn met mijn?
Neen, ick sou u wel bergen.
waer.
In mijn koy.
Ick moet om den deun al voort vragen.
Wat sou ick daer doen?
Ick sou u daer tot mijn bultsack gebruycken.
Anders niet?
Ick souje oock eten uyt een volle back, en drincken uyt een volle pijpkan, toegeven: gelijck dat behoort.
Je siet’er niet olijck uyt.
Hoort, Vryer, dat lust mijn niet, ick schelje quijt.
Maer, Jannetje, wat voor koeck hebje?
Daer, proef.
Een heel regen-kleet vol?
je hebt wel een milde Neef.
Elsje, kermis komt maer eens ’s jaers.
Komt hier soete bolle meyt, ick krijgh sin inje, ick moetje wat vryen, en kussen en streelen, nu, nu, houje soo vies niet, ick salt hier wat verschicken, je hebt buyten jou roying getimmert, het staet my in de wegh.
Blijft ’er van daen het staet op mijn eygen gront.
Dat moet ick eens pijlen: sta, mijn loot sal ick ’er by neer-schieten.
Al soetjes, soo verre komje niet.
Dat gaet wel, soo jonghe luy, vrijt te deegh, op dat het je heught, terwijl sal ick mijn verkleen; en maken de Lanteern reet.
Tijs, Elsje.
Elsje, weer an, eer ick uyt-schey te vryen moet’er noch een soentjen af; sta schrap, en setse me schoon, wilje hebben dat ick wel steeck.
* Elsje.
Ick sal jou ’er wel af-houden.
Laet sien wie de starckste is.
Heer knecht, hoe gaje an?
ghy sult u Longe vermoeyen, al sachjens, het meysjen is jongh.
Mijn dunckt, je begint al te zweeten.
Schey uyt, of je sult hier na verkouwen.
Je sult ’er of hebben, al weerje jou noch soo.
Ick blijf alleen niet byje.
Ick sie en voel je bent een resoluten en snakigen bruyert, van een neef.
Ick salje niet veel vertrouwen.
Ick ga na de keuken.
Hoort, vryer, loop by jou nicht, en helpt die wat.
Waer isse?
Daer op de hanghkamer.
Alreeman, noyt bequamer.
Ick sal sien, wat ick daer doen kan. Dat dit yemant sagh, of hoorde, datelijck sou hy dencken, dat ick ga om te snoeppen.
Ick laet elck zijn gedachten vry, maer verbie elck het te klappen: want al sagh yemant mijn gaen, en al klapte het yemant, noch soude hy, gelijck alle man, die ’t niet en siet, het moeten liegen.
Jannetje, Elsje, Tijs.
Elsjen, Elsjen, ick ga om Sinjeur en Jufrouw.
jongens, wie schreeuwde flus soo?
of heb ick qualijck gehoort?
Neenje, Jannetje schreeuwde, doch niet seer hart; se brande haer aen haer streyckyser.
Laet sien waer?
Onder mijn handtschoen, is’t, het heeft niet te beduyden; ick voelt nu niet meer; de schrick of alteratie was’t meest.
Wel kinderen wandelt wijsselijck.
Wy sullen.
Gaet heen stoeiveugel, je bent mijn soo plat niet, alsje nu lijckt.
Wat hebje te klagen?
allemaets goemaets, soenme eens voor’t leste.
Daer soen de deur, of je nicht.
Tijs, je bent al te stout geweest: ick bedenck nu eerst te degen: Ick wou wel, om al mijn goet, dat ick u niet gesien nochte gevoelt hadde.
Jannetje ’t is op Trou geschiet: in deught en eere kan men niet te veel doen, en niets verbeuren.
Ick zweer jou te trouwen.
Het komt mijn te schielijck over.
Had ick my wat bedacht, Sottin, als ick ben.
Ick heb meer schult als ghy, als ick mijn doen overdenck, een Vryer staet het vry te vragen, en een Vreyster behoort het te wygeren.
Jannetje, weest gerust.
Daer is een trou-penningh; al is ’t wynigh, het doet soo veel oft meer was.
Geef mijn oock yets, en laet koop koop blijven.
Het is te verre gekomen om uyt te scheyden, nu ’t wesen moet, daer is mijn neus-doeck.
Ick danckje met een half dosijn kusjens, Nu ben ick de Bruydegom, daer ick langh nae verlanght heb, en ghy sijt de Bruyt.
Segh de rechte waerheyt, Jannetje, verlangde ghy oock niet om te trouwen?
Dat is een vraegh, ick magh nu oock ja seggen.
Niemant blyer als ick.
Komt dit heen, daer moet ick wesen.
Wacht voor de deur.
Ick sal, en ick sal u, t’huys gaende, volgen.
Wacht daer dan weer wat, ick sal uytkomen, om een bootschap te doen, en om voort met u te overleggen, hoe wy ’t voort stellen sullen.
Gaje sonder te soenen?
noch een kusjen?
dat smaeckt beter als water en broot.
Ick sal voor de deur, by ’t heck, eens singen t’uwer eere.
Tijs Hier sta ick nu, en weet waerom en waer na; en des sal mijn geen tijt verdrieten.
Ick heb belooft te sullen singen, voorseecker staetse al aen de deur, om te luysteren.
Wat sal ick?
noch wat statighs?
ja, dat dient, soo langh wy noch niet getrouwt zijn.
Ick dacht, dat ick voor heen, mijn leven sou enden.
Als ick besagh mijn druck, mijn ramp, en ellenden.
En voelde mijn pijnen, en smert, met groot Verdriet, mijns regenpoet en eensaem swerven: Vermits mijn minnebrant kost troost verwerven, Noch t’kennen die schoone, die statigh vloot.
Maer nu de minne Godt verhoort heeft mijn klagen, En mijn verlicht, met haer te sien, en behagen, Soo swem ick in vreughden, en ben vernoeght: En sal Cupido daer voor, eeuwigh prijsen, Mijn lief die mijn bemint, weer liefde bewijsen, En wachten van boven, dat hy ons voeght.
Daer gaet de deur op.
hoe geluckigh ben ick, dat ick soo goeden uur getroffen, en soo moyen meit soo drae, bepraet, en verwonnen heb.
Sacht; ick aen een zy wat.
Sinjeur hebje dat van een paertje; het kan zijn, maer ick gelooft niet.
Pieter, Sara, Tijs, Jannetje.
Wat bruyt mijn die Wael, hy had de schoonste wijn, die ick in mijn leven geproeft hebbe; en lecker vol op geschaft.
In langen tijdt heb ick soo vrolijck niet geweest.
ick hadt noit gedachten, datter so veel geests in de Walen stack.
Se waren alle mee heel duyts, niet waer?
wijf, hoe smaeckte jou de Oester-pastey?
Je sater oock wacker achter.
Gaet wat statigh, of yemant van kennis ons te gemoet quam.
Niet een bruy.
Dat was wijn, dat was wijn.
De wijn spreeckt in jou al, hoor ick wel.
Liefte, ’t is te schandelijck, sich soo dronken te drincken, voort volck, en voor de boden.
Ick schijt in de boden.
Eerst ’t hooft af.
De andere dobbelen niet mis, de Hospes had sijn gat al vroegh vol.
David le tout Pleyn spoogh al voor sessen.
Ik, ik, ik, Tijs.
Sacht, hy sal Dirck slaen.
dat is raeck, geeft de Rijnse wijn sulck een lucht?
foey, ick hout met een Rotterdammertjen, dat machmen tweemael kaeuwen, en is, en blijft soet.
Jannetje, sta voor de lanteeren, op dat het niemant siet.
Liefte houwt mijn hooft!
Noch eenmael; soo sla maer toe.
Foey, het stinckt na loock en uyen.
’t Is wel te ruycken, dat hy tot een Wael te gast is geweest.
Foey, ick sou wel een afkeer van een man krijgen hadt hy dat.
—— Pieter.
Maetje, maetje, saegje, en hoordeje wel, hoe lelijck Philippe Bonhomme viel met sijn narm, in de soete pastey, dat het murch Henriette Grimbouche, sijn wijf, om de ooren sprongh; en hoe sijn wijf toen vuylbeckte?
ick prijs jou, je kunt een dingh over ’t hooft sien.
Ick moet ’er noch om lacchen als ick’er noch om denck.
Mach ickje bidde, Man, swijght toch stil, je hebt’er geen eer af.
Wat is’er aen gelegen?
hier wijshooft.
’t Sijn buyten dat, eerlijcke luyden.
Gelijck de Rotsacken deur den banck zijn.
Ick magh swijgen, hy spreeckt toch als een droncken man.
Hoe stootje soo?
Sinjeur, beliefje dat ick aen de schel treck?
Waer loopje?
Man, hoorje wel?
Ja, pissen.
Och, och, mijn Man, hy valt.
Jannetje, help.
Elsje komt, help.
Och hoe isset?
heeft hy oock een gat in ’t hooft, of is hy oock ergens beseert; Jannetje.
Neen Juffrou, droncke luy deert soo een val niet.
Als ’t soo uytvalt.
Pieter, Sara, Tijs, Jannetje, Elsje.
Elsje benje daer?
helpt mijn Man op.
Komt Jannetje tast aen.
Jannetje en Elsje.
Hijs op.
Wy en kunnen niet, soo zwaer is hy.
Juffrou, ginder sie ick mijn neef komen, laet ick die roepen.
Roept hem.
O wel beklaeghlicke Vrouwen, die by soo een droncken bloet te bed moeten.
Neef komt eens hier, helpt onse Sinjeur eens op, en in huys.
Seer gaern.
Wat sal ’t nu voor mijn zijn?
een droncken man, een droncken dingh.
Hy is te gast geweest, en ick kome t’huys, en sal moeten vasten, dat mijn niet wel aen staet, en somtijts wat anders dencken doet, en wat vremts begeeren, als’t stil kon te werck gaen.
Wat seghje, maetje?
Dat ick mijn verwondere, dat de mannen niet eer sterven.
Gaet met hem maer in Huys.
Jannetje, en Elsje, helpt hem oock voort te bedt.
Neef, als’t geseyt is, wacht ginder wat, ick kom datelijck byje.
Sara, Tijs.
Soo mijn Man namaels soo voort gaet, soo waer hy mijn beter een Zaliger Man.
Het gaet hoe het gaet, ick sal, en ick wil’t mijne oock hebben, en dat op sen tijdt.
Dat hoor ick gaern.
die Iuffrouw is van mijn volck, se hout van’t nai werck, en’t siet haer oock wel aen.
ick sal haer altemets eens beloncken.
hier was voor een Liefhebber, een blauw oogh aen te wagen.
Vryer, hoe staeje daer soo?
treet wat naeder by, jou nicht komt, of is ’t jou Vryster?
segh, ick mach wel lyen dat een Vryer uyt komt.
Je sint braef van postuer, en moy en sindelijck in de kleeren, se sal, vertrouw ick, niet qualijck by jou te weegh zijn, krijghtse jou.
Iannetje, Sara, Tijs.
Juffrou, belief je me gelt te geven tot een halfje Roggen broot?
Daer is geldt, komt datelijck weer, ick salje wachten.
Komt Neef ga mee, ick sal hier in de straet, tot de Backer gaen.
Jannetje, blijft niet langh wegh, je moet mijn uyt helpen, ick sal vast mijn kaper af leggen, en mijn goet los maken, soo veel ick kan. Iannetje, Tijs.
Tijs komt marghen avont ten ses uren precijs voor onse deur, dan sal ick op u passen, en by u komen, nu mach ick niet langer met u praten.
Mijn hartje, komt, soen mijn eens, en vaert wel, tot margen toe.
Wel, mijn Bruytje goeden nacht.
Sara, Iannetje, Tijs.
Waer of de Meyt blijft?
Jannetje waer blijfje.
Ick heb een weynigh met mijn Neef gepraet.
Daer gaet hy.
Roept hem, ick sal hem wat geven voor sijn moeyte.
Juffrou het behoeft niet.
Roept hem, loopt, dat hy eens drinckt.
Ick moet de Neef eens besien te deegh.
’t Is al een hupsen baes, het sal voorseker haer Vryer zijn.
Hy is wel gekleet, en heeft wackere kuyten onder sijn gat.
Ick vertrouw als ick hem in mijn Bedt hadde, dat ick om een ander sou behoeven te roepen.
Wat ofse te doen hebben, datse soo langhsaem voort komen?
Tijsje onse Iuffrouw wilje wat geven, en eens schencken, maeckt vry kennis, en presenteert in alles jou dienst; te beter, en te vryer mooghje by mijn komen.
Hoe hebje ’t soo drock t’samen?
Mijn Neef vertelde mijn van onse Vrienden.
Juffrou, kan ick je ergens in dienst doen, of beliefje yets?
Rechte-voort niet, maer komt eens hier, je moet voor jou moeyte eens drincken.
Gaet, tap een Roemer Wijn, daer is de Sleutel.
Tijs, Sara.
Voor mijn, Juffrou, ’t is onverdient.
Beleefde Vryer, het souw onbeleeftheyt van mijn zijn, dat ick het niet dee.
Juffr.
de Wijn wil niet loopen, se moet lager gesteken werden.
wy moeten by de Wijn konnen, of yemant wat over quam; en of mijn Man, als hy ontwaeckt, warme Wijn wilde hebben, soo soude ick verlegen zijn.
Jannetje, jou Neef salje wel helpen?
Gaerne.
Jannetje, hebje een boor?
Daer is’er wel een in huys, achter: maer, se deught niet.
De mijne dient’er niet toe.
De mijne seghje, jou schelmtje, hoe lange benje soo rijck geweest?
is’t zedert ick u ja woort, en ghy mijn gehadt hebt?
Ia, mont toe.
Ick segh Juffr.
dat ghy ’er een most doen leenen tot de Kuyper.
Jannetje, hoe hiet jou Neef?
Tijs, wilje eens om de hoeck, tot de Kuyper een boor halen?
Als’t u belieft.
Sara, Jannetje.
Jannetje, ghy hebt wel een beleefde Neef.
Maer leydt mijn Man al wel, en slaept hy al vast?
Hy viel met kleeren met al in’t Bedt; en soo lieten wy hem leggen; doch deckte hem wel.
Ga ghy de Bedden opslaen; maeckt mijn Bedt in de Sy-kamer, ick sal daer gaen leggen tot dat mijn Mans dronckenschap over is; en neemt de Tafel op; mijn lust niet te eten.
Hoe ick Tijs meer en meer besie, hoe ick meer en meer bevalligheden in hem sie; en hy siet vry vinnigh ’er uyt.
Ick souw wel eens van hem snoepen willen anders sal ick te nacht moeten braeck leggen, mijn Man is te vol; en als hy al nuchteren is, so past hy oock soo wel niet op, of hy vergeet al willens, jae wel viermael ’sweecks meer als mijn lief is, sijn ty te stoppen, of ’ten gaet niet na mijn sin.
maer hoe kome ick ’er toe?
hoe belegh ick het?
hoe beweegh ick hem?
als ick ’t souw verkrijgen, soo dat ick en hy namaels zweegen, en ’t niemant mercke.
Daer komt hy, ick heb geen tijdt, om mijn te bedencken.
Ick sal sien hoe ’t sich schicken wil.
Ick heb al eenige trecken, en swincken van hem gesien, daer uyt ick oordeel, dat hy wel an sal willen, sonder dat ick veel om-wegen sal behoeven te gebruycken.
Benje daer?
Tijs, hebje een boor?
Ja, Juffrou, een brave boor.
Jannetje, komt met een kaers, en lichtje Neef.
Tijs gaet achter by Iannetje.
sal ick ’t vragen, en wagen?
ja, ick moet mee weten wat’er in de werelt omgaet, en hoe een gestolen beetjen smaeckt.
Ick krijgh hoe langer hoe meer lust; en ick voel dat ik op Tijs verlief.
Juffrou, het is gedaen.
Jannetje, brenght nou een Romer wijn.
Mijn lust niet.
Of hebje met Jannetje al eensjes voor ’t vat, doende geweest?
’t is goede Franse wijn.
Tijs, Iannetje, Sara.
Juffrouw, wie sou soo stout durven zijn?
Daer Juffrou.
Ick brengh het je Tijs --- daer, Tijsje, drinckt eens hartigh.
Jan- netje, gaet achter t’samen eeten; en doet u werck af, en aen een kant.
Ick gae na bedt; en sal self mijn kaers wel uyt doen.
Nacht neef.
Nacht nichje.
Nichje, hebje yets aenje vrienden te schrijven; ick sal margen om het briefjen komen.
Ick sal sien, komt margen eens aen; soo ick tijt heb, so schrijf ick, anders sal ick’t jou mondelingen belasten.
Juffrouw ick brengh ’t u lieden eens, en ick bedanckje.
dit is niet.
Tijs stae wat, en verhaelje eens, ’t glas moet uyt.
Hoort, ick hebje wat te openbaren, en ick salje wat voorstellen.
Wilje gelt winnen?
en kenje, en wilje swijgen?
soo sal ick het u seggen; en soo sulje daer op, het gelt van mijn krijgen.
Juffrouw, praetje van gelt?
Sinjeur, ick gingh gisteren, met u verlof, uyt, in de Koeck-kramen komende, kocht ick voor Elsje, een Koeck-vrijer, niet waer Elsje?
En voor mijn, kocht ick oock een vrijer, en bracht al de Koeken t’huys, met de Vrijer.
Nu heeft het Juffrouw gelieft, van mijn Vrijer de proef te nemen, en heeft hem geschent; en my ontnomen, dat ick heel alleen dachte te houden.
Sinjeur, oordeelt self, of dat staet te lyden.
Juffrou, wat dunckje van haer loosheyt?
Se heeft’er verstant of; en ’t is geen slecht hooft.
Voddemoer, geckje met mijn?
wegh met de koeck.
Heeft mijn Vrou van jou Koeck geproeft?
se salse jou wel betalen, koopt andere.
Andere staen my niet aen.
Ick wil deselvige gaef, en heel, weer hebben, of, ick sal ’er mijn wil voor hebben.
Liefte, siet sulck een ritjement, en getier steltse an, om soo een kleynicheyt, daer ick noch onschuldigh in ben.
Ja, dat doen ick, en heel pluys en benje niet.
Noch eens segh ick, ghy sult hem aen mijn, gaef, en heel, weer geven, of.
Komt, Vrouw, waer is de sleutel?
ghy, en jou Vrijer, hoer en Boef ten huyse uyt.
Niet ’er uyt, maer die sullen ’er in blyven.
Ghy sult’er uyt.
Elsje, doet op de deur.
Sinjeur, laet Jannetje blijven, ick sal haer mijn geheele Vrijer in plaets, geven.
Swijght ghy, malloot, nou wil ick gaen, en nou sal ick gaen.
Graut mijn gat toe, wat bruyt mijn dese dwers kous.
Bruy maer heen.
Ick sal weer voorje spreecken, als ick sal.
Plat gat, wat isser te dwers koussen?
loopt self heen, en houje buyten mijn dingen, of, het sal me jou beurt vallen.
Wat wouje doen, toch?
Cleuter, ick knipte je wegh: of, sooje quaet spreeckt, soo sal ickje uyt maken, dat geen honden aen jou pissen sullen willen.
Komt, ghy na achter, en te bet.
Els, ick sal jou jou dencken suer doen opbreken.
Pieter, Jannetje, Sara Tijs.
Nou ghy, datelik ’er uyt, voort, voort.
Houje handen van mijn.
ick wil niet uytgestoten werden; en ick wil mijn volle huer hebben, of ick salje voor Commissarissen roepen; en alles daer verhalen.
Juf- frouw sal oock waer maken, da ick dat juweeltje van een Vreijer, in huys opghesloten hebbe.
En wat ick meer sal segghen, dat salje dan hooren.
Nou sulje niet hebben, doe jou best.
Liefte, hoort eens, seght datse om haer huer komt, ons dient geen kommosy.
Die een lasteraer tot vyant maeckt, of terght, en de mont wil stoppen, veroorsaeckt sich selven quaet; en die alle lasteringen meent af te pleyten, of met tegen kanten, voort te komen, die komt’er selden so heel deur dat’er geenige luyden evenwel souden gelooven, dat’er wat aen is.
Gort weet het dat ick vry ben, en dat is mijn genoegh.
Geeft haer dan haer huer maer.
Soo wilje me dan geen huer geven?
Wil je wel spreken, soo sal ickje jou haer geven?
komt die margen halen, met jou kist, of doos.
Ick sal mijn jack maer van boven halen.
Pieter, Tijs, Sara.
En ghy, vagebont, maeckt, dat ickje onder mijn oogen niet weer te sien kome, en packje voort, ten huysen uyt; en loopt aen de galgh, daerje hoort.
jou liefje, salje wel volgen.
Daer ghy hoort, ick ben ’er te luy toe.
Hebje niet meer te seggen?
Hier sta ick.
Blijft onder mijn vuysten van daen, ick raetje.
Mijn lust niet teghen een hardt hooft te wrijven.
Ick salje wel waerschouwen.
Versteurje niet.
Adi tot in der eeuwigheyt en langer, Juffrou en Sinjeur, alsje in huys gaet, soo stootje niet.
Hoor ghy’t wel wijf?
Hy laght ons noch uyt.
Vagebont, vagebont, ick zweer’t, je sult’er af hebben.
Watje doet, blijft niet wegh.
Tijs, ick verwachtje noch eens weer hier.
’t Kon zijn, maer soo haest niet.
Gaet nu heen.
Ick sal, als jou Man komt.
Ay, loopt wegh, hy komt.
Tijs, Pieter, Sara.
Ick neusje al, maet, hebje lust?
volght me na.
Liefte, deur gaet hy, ick heb hem voorje vervaert gemaeckt.
Ick sacht wel.
Komt, hier Wijf, ga binnen, en laet Jannetje strackx uyt komen.
Dat seggen van de Meyt, en de bedeestheyt van mijn Vrou, doen mijn gelooven, dat mijn Wijf van Tijs een proef genomen heeft; en dat ick een koeckkoeck, sonder moeite, en eer ick het dachte, geworden ben.
om de seeckerheyt daer van, behoef ick geen verder ondersoeck te doen, ick heb genoeg gehoort.
Wat komt mijn over?
wat sal ick hier in doen?
zwijgh ick, soo ben ick een koeckkoeck, maer by die, die ’er aen schuldigh zijn, en ’t raeckt, en wel zwijgen moeten; en maeck ick het bekent, soo wort ick deur ’t heele lant een koeckkoeck; en soo mocht het met mijn gaen: ghelijck het gaet met seeckere oude Schoenmaker, te bevragen in ’t Paleys van de lof der sotheyt, op het acht-en-twintighste vertreck, die, met te nauw ondersoecken, en het ruchtbaer te maecken, gemaeckt heeft, dat men deur ’t geheele lant lietjens van hem singht; en dat hy, noch voor sijn Wijf, heeft moeten schult bekennen; en haer eerlijck verklaren: waer op noch geen beterschap gevolght is, veel min vreede; maer, dat sijn Wijf, die tot wraeck van geledene affront haer van hem afgesondert en hem een voet in het gat gegeven heeft) nu met meerder, en met volle vryigheyt al omme, over hem Triumpheert; en dat hy arme bloet, eenigh, moet asschevijsten in het hoeckjen van den haert: Het welck mijn doodt souw verhaesten.
En daerom sal ick voorsichtiger gaen.
ick sal mijn Wijf niet laten blijcken, dat ick het weet, of mercke: op hope, dat het secreet sal blijven; en dat sy daer deur, niet verhart sal werden, maer, in haer gemoet gaende, haer beteren, met mijn te vrede zijn, en een goet leven leyden.
en dese raet geef ick yeder, die ’t selfde mach overkomen.
met een vermaningh, dat yeder zijn best daer toe doet, dat sulcx dicht blijve voor al, voor de Klucht-makers, die na soodanige staeltjens, de stadt deur snuffelen, om die, tot voordeel der Armen, door Comedianten, op den Schouburgh, aen al de werelt, te verkundigen: waer van ick mijn huys wel sal bevrijden.
ick moet van de oude-zy verhuysen aen de nieuwe-zy, soo en komt’er de droeuws, noch zijn moer achter.
margen sal ick d’een of d’ander makelaer last geven; en dan mach ick wel gerust wesen.
Waer of de meyt blijft?
Jannetje, ’t is langh genoegh daer, voort, waer blijfje?
--- ga voort; en draeghje by andere luy beter, soo raeckt je in’t spin-huys niet.
wat ick hooren moet!
’t is niet te verdragen!
ick zweer het jou te sullen vergelden.
draegh ghy sorghe voor jou eer-tituls; en ga jy daer mee slapen.
De deur is al toe.
och, ’t mijn te schielijcke veranderingh, en te verdrietigh, te lijen sonder schult.
het hart is mijn soo bange, ick ben verstoten, en bedurven, waer ga ick nu?
och, ick weet geen raet, och, och.
Se heeft gelijck, en het doet mijn seer, ick heb het te lelijck verkurven.
door’t gelt ben ick vervallen, door’t gelt moet ick weer vereenigen.
ick sal’t hooft in de schoot al datelick leggen, en moy praten.
kan ick de eerste torn deur staen, soo sal ’t wel gaen.
Iannetje, wat, hoe staeje hier soo, en huylt?
Vraeghje dat, lichtmis, och, hoe ben ick bedroogen?
wat gaet my arme sloof, al aen?
ick ben mijn maeghdom quyt.
een hoere-jager heeft mijn trouw; en ick ben uyt mijn huer ghestooten; en van alle menschen verlaten, sonder schult.
Och arme, och, och, och.
Jannetje, hoort mijn eens?
Ja, seght watje wilt, je kunt mijn niet te vrede stellen.
waer blijf ick, waer blijf ick, toch.
och, ick ben bedurven, och, och.
Hoort, ghy sult met mijn gaen, en by mijn blijven.
Ick salje getrouw zijn, en wesen, tot in der doot.
Och, och, och.
Hoort, Jannetje, ay hoort, wat ickje segh: ick sal’t ront uyt verklaren, wat ’er is omgegaen.
boot mijn hondert gulden, om eens by haer te koijen; ick dacht, dat gelt is haest verdient; en het sal wel in ons hylick, te pas komen.
Vergeeft het mijn, daer is het gelt, voor u, doet’er mee, watje wilt.
Nou peys, en vree, ick sal’t niet meer doen.
Ick zweertje.
Tijs, versoenje jou eer, en trouw, om gelt?
och, wat sal ’t in ’t eynde met u, en mijn worden?
och, was ick doot, och, och.
Jannetje, bedaert, eens is geens.
Ick zweertje, het sal niet meer geschien, neemt het gelt maer.
nou, tast aen.
Dat ick je mocht gelooven?
sie daer, ick bedaerde: maer, weet niet;    Tys.
Gelooft mijn, ick zweertje, mijn liefte.
Nu, pays, en vree.
Ghy hebt mijn soo verre binnen, dat ick wel moet: maer geeft mijn jou handt ’er op, dat het niet meer gebeuren sal, en dat je alleen op mijn passen sult.
Daer is mijn hand, en noch hondert eeden doen ick ’er toe.
komt hier, soen my nu weer eens.
Nu komt hier op en laet ons gaen; en wenschen alle luyden goeden nacht.
Tys en Jannetje.
Goeden nacht.
DE HEDENDAAGSCHE BANKROETIER ACHTERHAALT.
KLVCHTSPEL.
Frederik van Kortryk, Koopman.
Margreet, zyne Huisvrouw.
Johanna, Dochter van Fredrik en Margreet.
Reinhart, Minnaar van Johanna, en Schuldeischer van Fredrik.
Annetje Simpelmans, Schuldeischeresse van Fredrik.
Wolfardus van Warrewyk, Solliciteur.
Grypardus, Curateur van den dezolate Boedelkamer.
Jochem Heeler, Klerk van dezelve Kamer.
Slokop, Knecht van de dezolate Boedelkamer.
Wouter, Kantoorknecht van Fredrik.
Jannetje, Meid van Margreet.
Het Kluchtspel speeld in het huis van Fredrik.
De hedendaagse bankroetier achterhaalt.
Fredrik, Margreet.