floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Loop hoesten, krengen, met dat plaagen, Zie daar, ik zal t niet meer verdraagen.
Kom jy maar t'huis, zie toe, zie toe, ik meen 't, daar leid een stuyvers roe reeds in de pis, die zal jou leeren, jou moedertje zo te vexeeren.
Och, moeder lief, 'k ben immers zoet.
Is 't myn schuld, dat ik kakken moet?
Die dorst heeft, mag die niet eens drinken?
Ik zal jou in jou bakkes klinken, jou kreng, jou kataas, daar je zyt.
Ik raak voorwaar myn zinnen kwyt, met deze kleuters en pistasjes, een trits bescheeten wisjewasjes.
Myn lieve crisje, kyf toch niet Op t kleyne grut, ey lieve, ziet Hoe die paplammertjes daar speelen Rondom je heen, men zouse steelen.
Ja, claartje, waar jy in myn staat, y wierd zomtyds wel desperaat, Om al t gebalk, geschreeuw, en klaagen, Dat ik moet dag en nacht verdraagen, Daar is altyd wat aersgebrek, De kinders maaken iemant gek.
Maar, claartje, 'k zal het daar by laaten, want, 'k moest myn tyd hier niet verpraaten, 'k gaa heen, en 'k wens je een goeden dag.
CLAARIje.
Wat vriendelyker lag Geest Emerensje, kom, een kusje Tot afscheid, jy ook zoete zusje, rosett', en jy Clasina mee, vaar wel tot flus, en maak jou ree.
BEDROogen OOSTINDIes vaer.
TWEEDE tooneel CLAARTje, en PLATTEJAS, uit zyn huis koomende.
PLATTE JAS.
Wel claar, heb jy de seven zaaken, Die onze stille neering raaken, nu al beschikt?
Waar blyft de wyn, en klodder, daar wy lens van zyn.
K heb een steekannetje besprooken Van t laatste.
Heb je wel gerooken Of t kooren goedje was?
Gewis, 't is purum, want, ik tast nooit mis.
Hy moest vroeg opstaan, zonder liegen.
Die my daar mede zou bedriegen, myn tong is daar toe veel te tyn.
Maar, k hoor niet reppen van de wyn, waar blyftze?
Daar moest jy voor zorgen.
Had puystebaard je willen borgen, jy had z' al lang al t'huis gehad.
K wou dat hy op den hekel zat, die schoft, t is buiten alle reden, want, t is noch pas een jaar geleden, dat ik hem heb myn schuld voldaan.
Maar, hoe veel mag 'er toch wel staan In 't kryt?
JAN LOS, of den 14 CLAARTje.
Wie droes kan dat ook weeten?
Dat s uit de tel, en k ben t vergeeten.
Altoos hy praatte, dat j' omtrent De dertig vaatjes schuldig bent Die jy van tyd tot tyd liet haalen.
Dat liegt den schelm, 'k zal 't niet betaalen, Al zou het onderst boven staan, die pokneus schryft toch dubbeld aan dat 's zeeker.
Maar, ik zal hem spreeken, ik laat die zaak zo licht niet steeken, zal hy me bakken zulk affront?
Dat lyd geen Platte Jas, die hond Moet op een bies, al zou 't my rouwen, Wil my, die schurk geen wyn vertrouwen, Daar ik zo lange jaar op jaar Een van zyn beste clanten waar, dat gaat niet, 'k moet dat effen maaken, maar, toen jy niet te recht kond raaken, waarom toen niet naer Jan Fripon, Josee Pierrot, of Jaacq Walon Gepeurt?
Dat koopluy zyn van eeren, Om dat zy willen crediteeren, Zy hebben dikmaals my verzocht, By haar te koopen, maar, ik docht, als t waar is, ô, jy rotte waaltjes, Jou wyntjes vallen duur en schraaltjes, Al steek jy luy vol courtosy, En daarom gong ik haar voorby.
Nu, dat 's om 't eeven.
Laat ons kyken, waar dat men best naer er toe zal stryken, want, daar moet drank zyn dezen dag, 'k verwacht goed volk flus in 't gelag.
Ook heb ik op den Dam vernoomen, Dat de retourvloot is gekoomen, En dan zo krygen wy van d'aer wel licht een brok of been.
Dat hoop ik, en 'k zal 't ook wel schikken En maaken, dat 'er valt te likken, Ik peur naer Joost de Kaakelaar Daar is de baan noch schoon en klaar.
Zo doet het, maar, ik kom daar zelden, En daarom zal jou woord niet gelden, maak daar geen staat op, want, die vent Is niet als Jan Contant gewent.
Hy heeft den drommel van het borgen.
Ey, jasje, laat my daar voor sorgen, Ik zal t probeeren, lukt het niet Zo gaa k aanstonds naer scheele Piet In t heveltje, en wil t daar niet vlotten Naer Flouwbaard in de bonte motten, Of naer Jan Sanderts Houteklik.
Die vent heeft in zyn pooten pik.
Daar hoef jy niet eens aan te ruyken, die styloor wil toch niet meer sluyken, de pachter heeft hem beet gehad En daarom is hy bang in t gat.
Ook houd hy niet van open schulden, hy kan dat in zyn kruyn niet dulden.
Dan mag hy 't dulden in zyn poort Die styve hark, en maag're moort.
Maar, daar is niet veel aangelegen, Laat hy zyn hinderste vry veegen, aan al zyn vaatwerk, want ik ken Wel and're tappers, daar ik ben Als kind in huis, en 't wel zal slaagen, ik laat my van geen hondsfot plaagen.
'k heb braaver gasten aan myn snoer, als zulk een stinkbroek, lieve broeder.
Ik wil t gelooven, maar, al t praaten, kan ons niet eenen stuyver baaten, wyn moest er zyn.
Dat is gewis, ik keer niet meer, voor dat 's 'er is.
Ja, doe dat vry, of onze neering Kreeg in het kort de pip of teering, kom, repje claar, het is noch tyd, men raakt aërs licht de klanten kwyt.
Geen nood, dat zal ik wel beletten, die bakens weet ik te verzetten.
PLATTE JAS, TYS SMUYGER.
Maar, daar komt Smuyger.
Waar naet toe?
TYS SMUYGER.
Naer er uwent, want, k was t mynent moe, daar brand men hoorens, k wil t je sweeren, en daarom gaa k my diverteeren.
't wyf ruikt lont, en, om dat zy de rechte grond, Niet weet van myn geheim bedryven, zo doet zy anders niet als kyven En schelden, dat je 't hart verdaagt.
PLATTE JAS k hoop niet, dat jy daar veel naer vraagt.
men hoort by nacht wel uylen, bedroogen oOSTINDIESVAER.
In 't bosch, of boeren honden huilen, en blaffen, als men, onbekend, De werf passeert, of daar omtrent.
Doch, lust my geen geknor te hooren, slaa ik maar de lap om d'ooren, En wip de deur uit, op den tril, laat zy dan knorren zo zy wil, Op onze kat, of hond, 'k mag 't lyen, en wil ze die den rug op ryen Dat mag zy doen, zo lang 't haar lust, Want, in die tyd zo heb ik rust.
Dat s pryslyk.
Zou men t jonge leeven zo slyten gaan by ouwe teeven, t Zou eeuwig strekken tot jou schand.
Neen, neen, zo lang 'er is in 't land Goe baars, meen ik geen bek te steeken Aan drooge stokvis, want, ik reeken 't Al eens met ouwe wyven, die 'k Niet gaaren aan myn tafel zie.
Eer heeft jou hart, 't is wel begreepen.
zou men al de parten, kneepen, En fradsen van een lebbig wyf Opvolgen moeten?
wiens gekyf Niet ophoud, voor dat zy te bed gaat, Of slaapt, na haar de muts te met staat, dat dee 'k niet om al 's werelds goed, 'k ben daar toe t'eerlyk opgevoed.
'k zal daarom besjes plaaten Eerst door de wereld wand'len laaten, En kraamen dan myn spillen op En geeven 't ouwe vel de schop.
Dat 's vroom, en ieder zal het prysen, die nu met vingers naer jou wyzen.
'k zal daar voor zorgen, kameraad, want, smuyger zich niet foppen laat, van ouwe besjes, neen voorzeeker.
Jy bent een drollig apotheker.
YS SMUYGER.
Zo doe 'k maar zeg, is Antonet Ook t'huis?
Hoe vaart Alet, ons dochtertje?
Hoe zou zy vaaren?
Al wel, maar zy steld braaf de snaaren En breekt al stukken, wat 'er hand Bereiken kan, 't moet al van kant.
Al s vaders aard.
Laat haar betyen.
Als jy 't betaalt, mag ik 't wel lyen.
Dat zal geschieden, zyt gerust, de geest moet nooit zyn uitgeblust.
Maar, waar is Claartje daar gebleven?
Ik zag ze by jou staan, zo even.
Z'is om een boodschap hier omtrent, by juffertjes, die jy niet kent, Zy komt straks weezen gaa maar naer binnen 'k Heb iets te doen, waar op myn zinnen Nu speelen moeten laat m'alleen, ik zal je volgen.
TIS SMUYGER.
'k gaa voor heen.
Tys Smuyger treed in t huis van Platte Jas.
PLATTE JAS, CLAARTIE met een krayer achter haar, die een sluitben op schouder draagt.
Wel Claartje, heb j' al drank gekreegen?
O ja, ik vind my nooit verleegen.
Tegen de kruyer.
Tree jy maar binnen, met dat kind, daar in dat huis, kom repje vrind.
De kruyer breugt PLATTE JAS.
De sluitben in 't Maar, waar weet jy toch wyn te haalen?
Maars van Plat, of hebje by de koeterwaalen te Jas.
Al heel niet.
want daar ait Geen smeer op, en haar wyn heeft pit Noch karn.
Wel, waar bleef kakelaartje?
O broeder, dat drommels kallevaartie, die met bedorve korfrosyn En stinkent krentsop sineert zyn wyn, was ook al stroef.
doch, 'k wist wel beter Want, 'k gong naër Kryn de koorenmeete In 't Uiltje, voor aau in die straat Die recht naer 't Franse Pad toegaat Die was ten eersten klaar, en 't vaatje Was juist gevuld voor plugge Caatje, dit nam ik mee, en 'k zei, kom vaer, 'k heb nu geen tyd, vul weer een aer, en hy was wel te vreen, al wou je Noch zo veel borgen, broër, hy zou je Niet maanen, zelfs in jaar en dag, want, 'k weet dat hy me zetten mag, en dat van ouwe kennis wegen.
Wat heb ik niet al moois gekregen Toen hy wel eer myn vryer waer, men vond ons altyd by malkaer, want sondags was t naer de palmagie, En s werkendags naer de plantagie, In t stuivers tuintje, en daar omtrent, tot dat een snoo jaloerse vent, den handel gong aan t wyf verklikken Waar op de bommel brak aan stikken, En onze heele vryery Gestoord wierd door die slimme pry, Die ons vond zaamen kwinkeleeren, En my de ribben dacht te smeeren, Maar, juist kreeg zy de trekken t huis, en ik ontkwam dat hels gespuis.
Dat s deftig.
'k heb nu niet te schroomen Wie 't lust, kan maar tot mynent koomen, gaa Claartje, gaa ontsteek het vat, ik kom straks weer.
Ei, repje wat.
Claartje in huis, en platte Jas aan d'andere zyden van het toneel binnen.
BEDROogen OOSTINDIes vaer 21 tweede bedryf.
Het tooneel verbeelt de voorige Straat met burgerbuizen.
Jan Los op een kruiwagen leggende op zyn kooigoed met een kort pypje in den mond, en zyn Engelse muts op zyde van t hoofd, werdende gevolgt door noch twee kruyers met baar wagens, staande op d'eene zyn scheepskist, en op d'andere een kelderfles met brandewyn.
JAN Los, jaap, PIET, CLAAS.
JAN lof.
Zet neer, zet neer, hoe zal t hier lukken?
Jy hotst my al myn ribben stukken Laat vallen t anker, lompen hond Wy zitten lelyk aan de grond.
Ik moet je by myn swiep verklaaren, Dat ik heb tien jaar t'scheep gevaaren.
En steeds gesworven by der zee, Maar, dat ik zo een tocht nooit dee.
Daar staat den brui.
wat hamer letje?
Ha daar, ik zetjegen opstaande.
Jan van de hand met al den haspel op jou gat, Betaal maar vracht verstaa je dat?
Betaal maar vracht?
Zou een matroos noch geld toe geeven, En worden zo als ik gedrild?
Ik ben gerabraakt en gevild.
zoek jy me zo te loeren?
JAN LOS, ofden 22 k heb zo veel varkens kunnen voeren, als t slachttyd was heel van de poort, tot aan de Nieuwmarkt, en zo voort, maar, is er ooit verschil gerezen, Moet ik geen Jaap de kruyer wezen Want, niemand heeft ooit zo geknort Als jy, wat drommel of jou schort?
Wat praat jy, ouwe kraak?
Myn leden, Zyn stuk van boven tot beneden, Voort, schrobje vent, bras op, bras op, of k trensje goeds moeds voor de kop.
Daar moest ik by zyn selleweeken, Zou ik om 't myn niet moogen spreeken?
Dat vind ik by myn sjan al raar.
Wat brilt me deze buitelaar?
durf jy hier noch buitelaaren?
Houd daar.
Jan geeft jaap een klap.
Staa vast, zal t jou wel klaaren?
Zy vechten, en Piet komt scheyen terwyl Claas de kelderfles t'elkes voor de mond zet, en lustis borrelt.
Laat los, of k sweerje by myn keel, Ik zal met deze hennipseel, jou alle bei de rug zo stryken, Dat jy als aapen zult staan kyken.
JAN los.
Ik laat niet los.
BEDROOGENOOSTINDIes vaer.
23 Fiat, de lap 'er op, gantsch bloed, laat los.
Laat af te kloppen.
Kom, laaten wy een tydje stoppen, En eerst eens slieren, want, je bent, Waaratje, noch een knappe vent, die staan durft, en wel weet te pluisen.
Dat s zo.
Maar, laat ons eerst eens buisen, En dan weezen aan met nieuwen moed.
Dat doe 'k, je hebt noch wat te goed.
Maar, waar blyft Claas met de brandoelje?
CLAAS.
Kom, dok op, jou schoelje, de fles met krik.
Claas laat in t Zie daar, houd vast overgeeven de fles uit zyn hand Daar leid den brui, dat s mis getast.
Jou reekel, dat zal jy betaalen, of k zal t je van jou huid afhaalen.
Op de grond aan stukken vallen.
Dat kan je doen, jou buitelaar.
JAN lof, zyn mes trekkende.
Staa vast dan.
CLAAS, mede het ruintje van stal haalende.
'k wykje niet een haer.
JAN LOS.
Zy soyden nast let op die keep.
malkanderen.
CLAAS JAN LOS, ofden 24 CLAAS.
Dat s mis.
Maar, dezen Die zal veel beter raakes wezen.
Wat drommel, is t hier ook van t mal?
Steek op het koud, of k sweer, ik zal je tusschen hals en nek zo krouwen, dat jy zult long en leever spouwen.
Je hebt gelyk Piet, seldremast, maak, dat je wat te raaken past.
Ik zal die buitelaar wel grypen.
Jaap grypt jan los JAN LOS.
Van achteren by 't Wat?
wil je my te barsten nypen?
lyf.
Neen, maat.
Maar, steek jou mes in schee.
Weer 'er aan, claas, jy mee.
Jy lui bent rappe bollen.
Dat s waar, wy laaten ons niet sollen.
Een bakkelytje, lieve vriend.
Daar zyn wy snaarig mee gediend, een jaap te krygen, of te geeven, Dat is by ons een heeren leeven.
Maar, beste maat, poen voor de vracht, sy bent nu ver genoeg gebracht, hier is de straat, daar jy moet wezen.
't is zo want, ik heb hier voor dezen Met Styn, myn wyf, in deze buurt een kamer in dit huis gehuurd, bedroogen oOSTINDIesvaer.
En 'k denk ze daar ook noch te vinden.
Of zy moest schuilen by de vrinden.
Want, 't is ruim negen jaar geleen, dat ik trok in der stilte heen, Naer 't warme land met leege sakken, Terwyl de Schout my aan wou pakken, Om dat ik met myn dronke gat Myn mes by nacht getrokken had, En juist een vent, of 't spul wou spreeken, Had blindlings in zyn bil gesteeken, Na dat ik hem een winkelhaak Geveegd had in zyn linker kaak, Eer ik hem kon de lap af slieren En noch zocht my die bol te pieren Dewyl hy schreeuwde moord en brand, Maar, 'k pakte my fluks aan een kant.
CLAAS Dat sjert ons niet, dok splint voor t kruyen.
Wat legje hier te muisebruyen?
Jy bent een ryk' Oostindiesch vaer.
Daar spreek jy recht aan, dat is waar, En daarom zie ik op geen knaaken, hoe suur wy daar ook aan geraaken, zie daar, voor yder een ducaat.
Jan Los in zyn zak tastende geeft ider een ducaat.
JAAP, PIET, en CLAAS gelyk.
Heb dank, heb dank, myn schoonder maat.
't is goed maar, jy lui dient te weeten, Dat jy dit geld niet moet vervreeten Maar, wel verzuipen, want, de droes Vernam ik dat, ik zou zo kroes En blits verhaamerd kunnen werden, dat ik jou alle sneed aan flerden, Want al het geen ik win ter zee, moet door het keelgat, wip daar mee.
Zou ik als d'ouwerwetse guilen Myn schoone bek zo gaan bevuilen?
Neen, neen, dat doet geen braaf gezel Die t'zee vaart, maar, een plattert wel, laat die zyn smoddersmoel vry veegen.
't is zinlyker het glas te leegen, dan weet men van geen zemelbaard, en kokje houd een schoone haard.
Als 't waar is, lansje, zyt te vreden Men zal de geeltjes krekt besteeden, In natte waar, 't zy bier of wyn, Om daar eens vrolyk van te zyn, Gelyk 't gezeid is.
Maar, waar zullen Wy heen met deze kist en prullen?
Wacht wat, 'k zal hier eens kloppen, vriend.
Doe dat, want, 't geld is al verdiend.
Jan Los willende aankloppen, gaat de deur van Platte Jas open, waar uit Tys Smuyger treed met den mantel om d'ooren geslaagen, werdende door Claartje en Antonet uitgeleid.
JAN los, jaap, PIET CLAAS, TYS SMUYGER, CLAARTJE, ANTONET.
Maar wel, vaar beide wel tot morgen Ik zal j' inmiddels gaan bezorgen, van 't geen je hebt aan my verzocht.
Voor al dient om de kant gedocht.
27 tys smuyger.
't is goed, myn claartje, wel te weeten.
Jy moest het kind ook niet vergeeten.
Neen, Antonetje, zonder fout.
Goen avond.
Als jy 't maar onthouwt, myn Smuygertje.
Myn Antonetje.
Denk om ons kleine kind Aletje, t was een nieuw tabbertje gezeid, ook bout?
't word zulk een lieve meid.
TYS SMUYGER, in t heen gaan.
Ja, ja, 'k zal 't doen.
JAN LOS, jaap, PIET, CLAAS, CLAARTJE, ANTONET.
Jaap tegens Piet.
ZEg, die niet rot was De kruyers steeden, zou die niet denken 't is een motkas, ken een pypje aan Of wel een stille duiven slag.
En houden een onderling praatje.
Wat raakt het ons, ik weet niet, wat al praaten mag.
Los tegens Claartje.
Jan met jou believen, zou jy me willen eens gerieven, Jan treed naer haar En onderrechten, waar ik thans, toe, om haar te zoenen, maar claartje myn wyf kan vinden.
Stoot hem van haar JAN lof.
Styn jans.
Het is pas ruimpjes negen jaaren, af.
Dat ik gong naer Oost indje vaaren, en toen liet ik dat slordig swyn.
Op d'achter gribus.
't kan niet zyn.
Dit huis is niet gewend als Heeren En braave Juffers te logeeren Maar, geen canalj' of swyns geslacht, 'k verstaa niet, dat j' ons huis veracht.
AN LOS.
Wel juffertje, wil m'excurseeren, ik spreek van juffers nog van Heeren, maar, van dat goor portret, myn syn, dat kan t huis geen nadeel zyn.
Foei, foei, Styn Jans, weg, 'k zou me schaamen, zo 'k kennis had aan zulke naamen.
Wel hoe, vind jy die naam zo slecht?
Kom help my maar te recht Indien je kunt, ik heb t'aller wegen Gesocht, Ey, laat me niet verleegen.
'k zal m'eens bedenken.
Styn?
Laat zien k geloof, jy meent Juffrouw Cristien, ons oude kennis, die voor dezen, Pleeg aan Jan Los getrouwd te wezen.
Die ben ik zelf.
20 CLAARTje.
Dat weet ik niet Maar wel, dat zy Cristina hiet.
Cristien of Styn, dat s my om t eeven, Wat naam jy lui aan haar moogt geeven, als t maar myn wyf is.
'k Twyffel niet, Of 't is gewis jou wyf want, ziet Naër zy verhaald heeft, moet jy 't wezen, Die haar zo hebt gek uitt voor dezen, En was noch pas een maand getrouwd.
En naer myn best onthouwd, zo heb j'een ongeluk bedreeven In dronkenschap en een om 't leeven Gebracht.
Dat liegt zy, dat s niet waar.
Het was een veeg en knoopgat maar Dat hy by toeval kreeg in t wyken, Toen hy zo meende heen te stryken.
Altoos zy zeid my, dat jy had Uit vrees gekoozen t haasenpad.
Dat s waar, dat heeft zy niet geloogen.
Maar waar jy was naer er toegevloogen, dat zy daar nooit van heeft gehoord Hoe zeer zy jou heeft nagespoord.
Daar was wel zorge voor gedraagen, de droes mocht zo zyn leeven waagen, en zeggen alles aan zyn wyf, Die licht, wie weet, uit tydverdryf, Of, om haar boosheid te verzaaden, haar eigen man wel zou verraaden, 'k was daar te slim toe, want ik nam In Zeeland dienst, niet t'amsterdam, Daar ik den naam van Jan de Vroomen, In plaats van Los heb aangenoomen, En zo staa ik daar.
ook in t swart.
Wat zeidse meer?
ontlast uw hart.
Ook zeidze, dat jy had haar kleëren En schoone goedje gaan verteeren En alles eerst net opgemaakt, Eer jy aan t vaaren waart geraakt.
Dat 's recht.
maar, dat s my al vergeeten.
Ik bid je, zegt my, mag ik 't weeten, waar steekt zy nou toch in een gat?
'k verlang te byster, dat je 't vat.
Dat zal myn broeder jou beter zeggen, als wy, hy mag t jou uit gaan leggen, hy komt toch aanstonds weder hier.
Maar, hoor, indien je hebt plaisier Om in dit huis zo lang te wachten, je kunt, al wou jy hier vernachten, met sak en pak, om dat je bent ons door uw vrouw zo wel bekent.
Veel beter kan ik niet, zou 'k meenen.
Tegen de kruyers, kom, koeljes, wilt een handtje leenen, waar van twee de kist oplichten, en help de kist en t kooigoed in, slaa poot aan, dat gaat naer myn zin, de derde het kooi Maar, breek voor al geen goed aan stukken, goed aanpakt.
Met al dat horten.
Stooten, rukken.
31 PIET.
Neen, neen, jou goedje heeft geen nood, wy zyn zo trouw als wyn en brood.
En als 't eens nood had, wie zou 't boeten?
Dat zou jy zelve weeten moeten.
Waar toe dat kappen, maak gedaan, kom repje ruigt, haal tory aan.
Maar jy moest geen patratten draajen, of hier zou licht een loesing swaajen, en dat wel snaarig.
Wat een praat Wy zyn hier t'scheep niet, maar op straat, ook is daar niemand om verleegen.
'k hebze wel om sunst gekregen.
Kom, piet, slaa klauwen aan.
Ha daar.
Til op.
Wat is die scheepskist swaar.
De kruyers draagen JAN lof.
De kist en 't kooigoed Zo doet ze, jou versjerde honden 'k Heb nergens zulk geboeft gevonden, in huis, en weer uit koomende vertrek, zo traag en loom, als hier in stad, 'k loof, dat jy lui wel op jou gat ken met haar waarden.
Een heelen dag wou blyven zitten En dan noch 's avonds ruimschoots kitten, In plaats van werken, 't kan niet gaan, die vreeten wil moet poot aan slaan.
Jaap, in t heen gaan.
Goen dag, ho, heerschap van zes weeken, wy hoopen jou haast weer te spreeken.
Dat s goed, dan raak jy lui licht mee En wy te zaamen weer in zee, Daar zal de dag jou snaarig drillen, op trommelslag van rug en billen.
JAN LOS, CLAARTJE, ANTONET.
JAN LOS tegens claartje.
Maar, 'k bidje, doe my toch verstaan, wat heeft myn leeuwrik al gedaan Terwyl dat ik was heen gestooven, en 't hammetje had opgeklooven?
Wat zou die arme sloof toch doen, om nevens anderen, met fatzoen Door deze wereld heen te raken?
Wat deed ze?
Ei, wilt een einde maaken.
zy deed niet met al, wat raakt het jou?
Is 't hier van 't mal?
Kon zy geen draadje zitten spinnen, om eerlyk de kost te winnen?
Praat jy van spinnen, lieve bloed, is dat een vrouw, die spinnen moet?
Foei schut, wat laat jy jou ontvallen?
Zo braave vrouw?
Wat moog jy kallen?
Neen kind, al heel niet, zulk een vrouw BEDROogen OOSTINDIESVAER.
Die voor een koning spreeken zouw Wou jy die noch aan t wiel gaan plakken, en zou haar dus de moed ontsakken?
Gantsch niet, al zacht, juffrouw Cristyn Is al te fraai, te fier, te fyn.
Schyt fraai, die slobbe, zou ik meenen, geen beter varken op twee beenen, wat meug jy reutelen van Styn?
Die vuile teef, die schytfenyn, die moddevuil, en asbaks flenter, die aan haar jak of rok geen slenter, Meêr heel had, toen ik, met een draai Heen sjerd, en schoot de papegaai.
Ja maat, dat papegaajen schieten Zou zelfs de braafste vrouw verdrieten, Zo heen te peuren op een pad Naer 't warme land toe, zonder dat Men 't wyf bezorgt, 't zyn mooje stukken.
Wat zorgen, t wyf mag zelfs gaan plukken De kost, gelyk de gansen doen.
'k beken 't, jy bent een raar fatsoen.
Maar, daar komt broeder, hy zal wis kyven, dat wy op straat hier by jou blyven.
Wel, laat hy kyven voor zyn gat.
'k ben mee niet rot.
wat raakt me dat?
JAN LOS, of den vyfde tooneel.
JAN LOS, CLAARTJE, ANTONET, PLATTE JAS.
CLAARTje en ANTONET gelyk.
Goen dag, broeder Jasper.
Watte kuuren, loop jy lui klappen by de buuren, en houd men zo maar mondgesprek Met bootsgezellen?
word je gek Of raasend?
Daar is niets misdreeven, broer lief, ik sweer 't je by myn leeven.
Dat kan wel wezen maar, ik zeg, Dat jy lui hebt geen overleg.
't past geen vrysters te verkeeren Met vogels van zo lichte veeren.
Dat doen wy niet.
Wat zie ik dan?
Of ben ik blind?
Neen, 't is de man van juffrouw crisje.
't is waarheid broeder, want ik legje Geen leugens voor ter goeder trouw, hy kwam hier vraagen naer zyn vrouw.
BEDROogen OOSTINDIes vaer, as PLATTEJAS, aan Jan Los de hand geevende.
Is 't aërs niet?
Paay, zyt welgekoomen Wie droely zou t ook kunnen droomen, dat ik jou leevend zien zou, vaer k docht, dat j' al lang gehangen waer.
Dat docht ik niet.
wat mag jy kallen?
Ben jy dan door de strop gevallen?
'k heb 't daar niet na gemaakt.
Hoe ben jy dan weer hier geraakt?
Door 't goed gelei van weer en winden.
Maar, zeg toch, waar ik t wyf zal vinden, die nonjes zeggen, dat jy t weet.
Dat 's vast, maar, breng jy niet een vleet uit Indie mee?
Waar is uw plunje, en scheepskist, lansje?
Want, die kunje Wel t mynent bergen, tot men heeft jou wyf gewaarschouwd, dat je leeft En hier zyt.
Wis, laat haar maar haalen Ik zal, 't geen daar toe staat, betaalen.
Dat zal wel gaan.
Maar, waar 's de kist?
Die is hier dichte by.
Jy mist, want, k zie hier kist noch kist gelyken.
Jy moest wel drommels kunnen kyken.
Als jy van buiten op de straat de kist zou zien, die binnen staat.
PLATTE JAS tegens claartje.
Voor seper.
Zy ruikt geen kleintje naer de peper.
En z' is zo swaar als loot, gewis.
Zo d'echo slechts daar in niet is.
Schyt Echo, z' is met armosynen, Thee boei, en zo wat porcelynen Tot aan het dekzel dicht gelaën.
Ho, maatje, 't moest al raar toegaan, Wanneer men in geen negen jaaren, Een enkel kistje zou vergaaren.
Dan was de kool het zop niet waard, en k had de drommel van de vaaro.
Neen, neen, wy Sabbetouwers leeven Niet op zyn hondsfots, want wy reeven Niet licht, noch stryken ons besaan.
Daar spreek jy recht, dat 's wel gedaan.
Als 't doet.
Want, 't moest 'er hamers kluisen, Daar Jan maat schrobben zou zyn luisen, En een bylegger maaken, wis, Zo lang 'er noch een stuiver is, Zo moeten alle vellen rond staan Al zou en schip en kiel te grond gaan.
Dat is noch nobel, dat is braaf.
47 jan los.
0 ja.
Matroos teert als een graaf.
suur te winnen, suur verteeren, En nimmermeer de keel te smeeren.
Dat doe de henker, maar ik niet Eens vreugd is altyd geen verdriet.
Maar, 'k voel we'er dorst.
Ho kameraatje, ei, tap my eens van 't beste vaatje.
Het zal geschieden, treed maar in.
Wel bol, jy kapt recht naer myn zin.
Jan Los neemt Kom, nonjes, dok my elk een pootje.
De twee juf, dat gaat je voor.
fertjes by de PLATTE JAS.
Ja, neem jy 't sootje hand, en gaat al Slechts mee, ik volg jou op dien voet, zingende en dan want, 'k vlas op dat Oostindies goed.
sende in huis.
JAN LOS, of den 38 dERDE bedryf.