floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
BARENT, CRISpyn.
Mijn Heer, de wilde Boer zal nou wel bedaaren.
Een stil vertrek, leerd verstrooide zinnen vergaaren.
Kom help my kleeden, wy moeten strak na het Strand, En verneemen, of ons de Zee zo gonstig is als 't Land.
'k hoop ja, 'k heb van verre hooren schreeuwen en zugten.
Een goed voorteeken, van toekomende vrugten, my dunkt van diergelyken, dat ik ook iets hoor.
Kom eerst in de Plunje, en dan als twee honden op 't spoor.
Aan myn wakkerheid, myn Heer, zal niet mankeeren.
Volg my binnen, en vliegend in de kleeren.
LUCINDE, PHILIPPYN.
Myn oogen hou niet op van weenen, schrey altyd, Uw waardste Helft, uw troost, uw Wellust zyt gy kwyt, o vreesselyke nacht, o ysselyke stroomen!
K ben beyde, tot myn straf, uw groot geweld ontkoomen, Ach was ik met myn Lief, in t zelve Peekel nat Bedolven, k lag gerust begraven by myn schat.
Nu zal ik troosteloos, nog moeten doolen, swerven, en in myn ouders vlock, elendig moeten sterven.
Zoet zielde juffertje, bevallig meysje maat, beween zo droevig niet, de rampen van uw staat, myn hart is veel te teer, geneygt tot medelijen, Zo gy u niet bedwingt, zo moet ik met u schreijen, gy zyt behouden, uyt der Golven macht gered, k bid gy uw klachten, en uw traanen paalen zet.
Vergeefs is 't om myn rouw, en Weenen te bepaalen, Myn Leevens Zon zal nooit myn oogen meer bestraalen, Neen ik zal weenen, tot de dood myn traanen stuyt, En schreijen zo allengs, myn ziel ten oogen uyt.
I 'k zal u niet wyders met myn naare zuchten vergen, als naar my 't Leeven, of myn dierbare Eer te bergen.
Ik ben hier onbekend, wyst my een goed verblyf.
Daar ik dees nagt mag zyn, verzeekerd voor myn lyf.
'k zou u op dit Kasteel, gerust'lyk doen vernagten, Maar 'k weet niet of myn Heer, 't fatzoen wel zou betragten, dit Lekker brokje was niet veyl voor hem gelost, Syn tanden zyn te grof, voor zulke Fyne kost Hy zal hem wel in Stee, voldoen by syn Vrindinnen, die met de Snobb'lery, een smeerig broodje winnen.
Kom myn bedroefde Vrouw, 'k zal u een Logement Aanwyzen, daar gy voor meer kwaalen zeeker bent.
Volg my, gy moogt u op myn voorzorg vast betrouwen, 'k zal de rest wel ligt behouwen.
Maar daar verschynd een Snaak, hy schud het Natte pak, 'k loof deeze bloed was ook, wel gaaren onder 't dak, Maar 'k mag my met 't geschoor, du, of geen Prullen moeijen.
'k ben nat en kouwt, ik bid, laat ons maar derwaards spoeijen.
Roel alleen.
't JS my wel duyzend maal voorzeyd, van myn Vrouw, Dat ik nog eens voor een Haman, of Fonasje speelen zouw, Tot nog ben ik de galg, niet als by geluk ontloopen, maar ik ben tot myn smart, meer als half verzoopen, Zo dat, schoon myn keel, die in de Strop niet verbeeld, Myn Buyk en Maag, die tot barstens toe heeft gespeeld.
'k heb menigmaal geweest, daar een Roes wierd gedronken, Maar nooit, dat 'er uyt zo een Ruym vat wierd geschonken Ik ben van dit Peckel als een Beest zo zat, 'k ben alleen niet van binnen, maar ook van buyten nat.
Waar of ik myn Plunje droogen zal, en het neer gaan plakken?
'k heb niet over, als bedurve vodden, en leege zakken, ik ben zo koud als myn begraven bestevaar.
Heer, wat geluk, heeft de eene mensch by d'aar!
Terwyl ik hier half naakt, in de kouw moet zugten, zitten andere warm gedost by het Vuur, en vertellen malkaar klugten.
En al is een Beer zelf van een Mensch toegesteld, zal het raar weezen, zo hy logeers zonder geld, En myn leste stuyver, is aan de Tesselse kaay gebleeven, Kaal en naakt in Zee, en na syn Dood gnan, dat is hei Boodsgezels leeven.
Ik weet niet, had ik my wel, en wat eer bedogt, Ik had het brood, op het pad van honger, en gebrek, niet gezogt.
Maar 't was aan Land, mee niet veylig en helder, Wat nood zou het, was ik al mêe na de kelder, De meeste van myn Kameraads, zynder al heen, die leggen nou gerust, zonder kommer, en wel te vreen.
En wie weet waar ik nou nog zal moeten dwaalen?
'k weet op drie duyzend mylen, geen drie myten te haalen.
En wêer na huys, daar is 't slimmer als de Pest, Daar is niet als een schurftwyf, en een luyzig Nest, Ik mag dan myn brood, met fatioen zien te winnen, En onder de Boeren, met vroom Beedelen beginnen, het leerd wel, en van daar kom ik ligt in een Stad, Kom ik dan by de Broeders, zo kan ik ook wat, Ik heb zelfs Makkers, van een verlooren Reys gekoomen, Zien Banketeeren, die de Societeyt hadden aangenoomen.
Daar komt, zo het schynt, een goed Borst op myn aan, 'k hoop voor een begin, in de Proef te bestaan, een dom mensch is te verschoonen, 'k weet wel, by een goed Beedelaar mag geen Schaamte woonen.
O risenroel.
'k hoop de Baron, nog in huys zal zyn, het Kisters ampt was een regt baantje voor myn, zoo hy 't maar voor een kleyn stuyvertje wil laaten.
Sinjeur, mag een slegt mensch een woord met je praaten?
Ik kom van een verloore Reys, wy hebben onverwacht, Door een storm ons Schip verlooren, deeze nacht.
En ik heb my op een stuk van een Luyk begeeven, sga.
En ben zo noch behouden, op t Strand gedreeven.
'k Heb alles verlooren, behalven dit elendig en natte pak, En daar by, heb ik geen stuyver, in myn droevige zak, 'k Wou wel in een Slaapstêe, om myn Plunje te droogen, En zonder geld, zien de Luy nors uyt 'er oogen.
Heb medelyden met een elendige Bloed.
Met een Dienaar van t Land, zonder Vrind, zonder Goed.
Wel maat, hebje dat ambacht, nouw eerst begonnen?
Of hebjer al lang je brood, mee gewonnen?
Zo ten eerste in de kunst perfekt en geleerd, 'k loof jy in de Bayaard zyt Gepromoveert!
In de bayaard sinjeur!
gelieft te weeten, heb ik nooit nacht geslaapen, noch brood gegeeten, veel min dat ik daar, of elders, heb verkeert.
Wat zal hy doen, die alles van nooden heeft, en alles ontbeert?
Borst, wel ik kryg medelijen, daar is een Sesje, hou op van schrijen.
Loop de Buurt door, daar woonen meer van myn zoort, niemant zal je weyg'ren, als hy jou hoort.
Ik woon in de Groene Leeuw, kom me flus eens bezoeken, Ik zal je rekommandeeren, aan Liens van de boeken, Onze Pastoor, die is ook een man van fatzoen, Die zal voor zulk een verleege Bloed, wel een Collecte doen.
Dank heb Heerschop, het lot wil je loonen.
Wie docht zig het Fortuyn my zo gunstig zou toonen?
Het Geluk voegt zig zelden, aan den Armen'er zy, Maar evenwel gaat het nog wel met de Bedelaary.
Digitized by XII.
ORIS alleen.
Hy beld aan het Kasteel.
'k heb geluyd gehoord, en nog komt niemand na vooren, nog eens bellen, dat zullen zy wel hooren.
BARENT, joris.
J'iel Foris Dirksz.
Jy scheld als een man, breng je geld broeder?
Ja, als ik met de Baron akkordeeren kan. joris.
Akkordeeren zegje, zo moet je myn Heer zelfs spreeken?
Voor my de Courtagie, dat zal geen koop breeken.
Het spreekwoord is niet mis, 't is een slecht officie, dat niet smeerig is.
Daar komt de Baron, 'k hoop hem reed'lyk te vinden.
CRISpyn, joris, barent.
Wel joris Dirksz., beste telg van myn vrinden, brengje goede maaren, is 'er wat buyt gestrand?
Dat was my leet, wegens de Verliesers er kant.
'k zou jou de Prys, van het Kosterschap vraagen?
Ggitized by google. crisp.
Zo veel te beter, gy zyt een man na myn behaagen.
Stel het Civil Jonker.
Wel dat is recht, crisp.
'k Heb u vroom versleeten, en voor een goed knecht.
Voor wat Prys, zult gy het my laten?
Om dat gy het waard zyt, voor twee honderd dukaten.
Gy schat my te hoog, en de dienst'er by Stel het op twee honderd Daalders, die som is genoeg voor my.
Twee honderd Daalders, dan zou ik jou sober waardeeren!
Die dienst, kan in een Jaar jou wel zo veel doen prositeeren.
Wel myn arbeyd, reekenje die niet met al? crisp.
Bied beter, zo ik het jou laaten zal.
't is geuoeg Jonker, 'k heb niet veel daalders te missen.
Voor een prul dit te geeven, dat is hard kanje wel gissen.
Bied my ten minsten dan een zakje dukatons.
Jonker, de zakjos die swaaijen zo dik niet onder onsen, laat het dan twee honderd Kroonen weezen.
Over al vrinden, joris, behalven in deezen.
K leg, de drie honderd kroonen, moeten er zyn.
Dan diend het een ander beter, als myn.
Vaar wel, myn Heer kan zig nog wat bedenken.
Eer ik het een aar daar voor gaf, wil ik het jou liever schenken.
Fiat schenken, dat was niet euvel gedaan.
Fiat schenken, daar had ik een koopjen aan!
Wel denkje niet, dat ik 'er ook van moet leven?
En ik, denk 'er niet meer voor te geven.
Nou myn Heer, kan het weezen, laat de Koop niet gaan?
Geef honderd dukaten.
Het staat my niet hooger aan.
Vaar wel Jonker.
Zie toe, ligt komt 'er een ander.
Patientie.
Sla de Koop toe malkander.
'k zeg neen, dat het myn Conscientie niet vermag.
De myne ook niet, 'k zeg de Baron goeden dag.
Doitized XV.
CRISpyn, barend.
De tockomende koster, verstaat zyn zaaken.
Geef my de Commissie, ik zal de rest klaar maaken.
Barent crispyn.
Zo ik in een Stad, Vrind van een Regend, of iets anders waar, 'k zou voor jou Solliciteeren tot Makelaar.
Maar kenje wel, zonder rood worden, liegen?
Als 't zo te pas komt, ook wel eerlyk bedriegen.
De kwaliteyten zyn goed, 'k wou dat jet was, maar hier in myn dienst, komenze niet te pas.
Die ondeugende Philip, de Nikker moet hem haalen, In zuyv're Schelmstukken, zal hy ook niet licht dwaalen, Om boosheid te pleegen, heeft hy geesten en verstand, wie weet of hy voor my, niet plunderd op Strand?
Maar of 't weezen wil, daar komt de guyt aan sling'ren, syn gedronke halfjes teld hy vast op syn ving'ren, hy heeft iets dat hy beziet, van waardy in syn hand.
PHILIPPYN, CRISPYN, BARENT.
't is het mogelyk, geen ryker als ik, in ons Land!
Maar ik zie myn Heer, in de zak met de prullen.
Wel Vagebond, by wie hebje jou darmen weezen vullen?
Jou dronken Beest, wat morlje daar in jou zak?
Steek uyt jou handen, schud uyt het pak.
Handjes of, vergeefs word dit bevoolen, k ben geen Dief, myn Heer, k heb niet gestoolen.
Benje geen Dief?
Ten minsten benje een guyt, 'k Wil het zien, kom schud de zak uyt.
Wel ik zeg neen, al trokje me aan stukken, dat uytschudden, zeg ik, zal zo niet lukken, al ben ik van geen Adel, k ben vroom van gemoed.
Zeg van Groot, en Overgrootvaar, uyt t guyten bloed, kan ik het niet zien, jy hebt er meer bedroogen, de Bedrieger woont in je bast, en de Guyt in jou oogen.
Philio.
Dat is me niet nieuw, dat heb ik al meer gehoord, geef me geld tot myn straf, en jaag me voord.
Geef myn geld tot myn strat, dan zouje noch klaagen, Daar voor zal ik met vermaak, een deun op je huyt laten zaagen, dan hebjer gevoel of, en dat draagje noch mee, En dat zelje meer kittelen, als de winst van de Zee.
Kom Barent, tast in syn zak, jy zelt het wel vinden.
Myn Heer, laat de Jongman loopen, wy zyn goede Vrinden, doorzoek eerst, of je binnen of buyten iets mist.
'k zou hem verschoonen, zo ik syn bedriegerijen niet wist 't is d'eerste reys niet, dat hy het Strand heeft geplonderd.
Dat luyt zo zoet, of het te Roomen donderd.
Daar heb ik geen schuld toe, dat sweer ik op myn trouw crisp.
Sweer op jou ondeugd, als ik je gelooven zouw.
Hoe veel tyd is my deeze morgen noch ontstoolen?
Of gebooren valslaus, heb ik je dat ook bevoolen?
Neen myn Heer, maar nood breokt wet, 'k Heb een half verdronken mensch, van de dood gered.
Jy redze wel meer, waar is dat mensch vervaaren.
Daar t haarlluste, k vou my daar niet me beswaaren.
Zo was 't een Vrouwmens, wel dat vertelje al net.
Jy hebt zo een boeltje, met het Meysje gered, Dat is een Schelm, de Guyt, zal deezen dag vertrekken.
Met geld best Baas, zie zo paayd me Gekken.
Met een voet in 't gat, boef, kom ik van de Strand en maaltyd wéerom.
Niet zonder geld, jonker, verslyt me niet dom.
PHILIPPYN alleen.
Wel ja, my de broek en myn loon plunderen, dat zou my lyken!
Hy zou met myn armoe zig al meer verryken!
't zal niet gebeuren.
Myn baas zoekt verkeerd, ik heb het onder hem, zo mal niet geleerd.
't is zeeker niet onnut, met gauwe Liens te verkeeren, je zelt 'er noch altyd, een greep van leeren.
Schoon myn baas een Vrek is, en een Nydig Beest, nochtans is het evenwel, geen Platte Geest.
Maar syn vroome Knecht, moest hy niet bedotten.
Myn verkreegen Schat, waar zal ik jou best potten?
Deeze Vereering, t is geen vod van een ding, t is op myn zoolen, een schoone Ring!
Die juffrouw is mild, en zonder iets te vergen, Zulk een juweel voor een zoet mensch te bergen!
Weer in de meelis, licht kwam de Baas op het mat, hy zou my onsteelen, t geen ik deugdlyk verdiend had.
'k mag ons vertrek, wat schoon gaan maaken, En bezorgen als een Knecht past de huys zaaken.
TWEEDE deel, EERSTE tooneel.
De Vrouwen, moeten al byzond're schepzels zyn, het lyken my Booze Geesten, in een Eng'len schyn.
Wat heb ik al meenig huys doorwandeld, Daar door dit tuyg vuyl en morsig wierd gehandeld!
D'eerste huur die ik had, was by een Heer, Die tot fyn Huysvrouw getrouwd had, de Dochter van Megeer, Deeze Hex, die te temmen was, nog te stillen, Voer voort, met geduurig Raazen, Kwisten, en Spillen, Tot dat alles op den hond was, en tot niet, Zo dat dien goeden Heer, de moord stak, van hartzeer en verdriet.
De tweede, daar ik by kwam, was Kinds kind van Proserpyne, die zo vol vuur in de borst was, 't geene alle zoorten wynen Niet blussen kon, als alleen de Nob'le Sjap.
Als sy na bed ging, dan was ze voorzien, met een heel Korporaalschap Vlesjes, van alle zoorten, van Gedisteleerde snaaren, En als ze nachts gebrek had, liep ze door het huys waaren Als een vermoorde geest, tot dat sy voor haar verbrande mond, Hier of daar nog een slokje, of een Bluswatertje vond, De Man, die eyndelyk vernam, deeze vuyle parten, nam dit Pimpeleeren, zo stark, en droevig ter harten, Als hy door syn afraaden, geen verbeetring zag, Dat hy ook in syn wyfs Konst, toenam dag op dag, Zo lang, tot hy de reys door de Klokkeragie met bolle koonen, en beenes, heeft aangenoomen.
En syn Huysvrouw, tot Penitentie, in een Beeterhuys is gekoomen.
Deeze, daar ik nu by ben, is uyt Bacchus, en Venus geslagt, Die, na datze de Man, veel Vrinden had toegebragt, door haar zoete praatjes, en zneedig buyzen, hem eyndlyk van spyt, en jaloersheid, heeft doen verhuyzen.
Maar dat my kweld, is datze geen brood mag, noch wyn, Of deeze Naakte Raron, die Bedrieger, moet 'er omtrent zyn, Die, na hy Mevrouw, zal hebben uytgezoopen, haar aan den Dyk als een Oud Paard, zal laaten loopen.
Zo het gerucht zyt, heeft hy het meer and'ren gedaan, hoe 't is of niet, hy zal Mevrouw duur staan.
Nou barst die onnozele Sloof, van verlangen, Om die Opvreeter in haar huys, en aan tafel te ontfangen.
't is ons geluk, dat Mevrouw van huys zal gaan, de vraag is den Dag te kort, hy knoopt 'er de Nacht ligt aan.
Wat Mevrouw hem al geleend heeft, en verschooten, zal sy best weeten, als hy haar naakt zal verstooten.
Me dunkt, ik hoor de Baron al zeggen, Mevrouw, vaar wel, ik ben vernoegt in het myne, weest voldaan in jou vel.
Maar ik verbruy myn tyd, met revelen, en snakken, Myn last was, my na de Baron to pakken, Ik heb het flus, al wat met hem verbruyt, Maar daar is niet verbeurd, de Schoft geeft nooit een duyt.
Ik mag dan eens, om myn plicht te bezorgen, bellen, komt het ter snee, zal ik hem nog wel wat vertellen.
Myn dunkt, k hoor volk by der hand, t zal wonder zyn, is de Baron niet na Strand.
't Gerucht zyt, dat 'er Wrakken zyn aan godreeven, In doode Liens zakken, daar uyt pluyst hy sin leeven.
Men doet open, dat wil juyst ook zyn, Wel Confrater, is hy t'huys, syn Exelentie, crispyn?
PHILIPPYN, ROBBERT.
Een broeder, hy doet op 't Strand, een Pourmenaden, hy zoekt behoorlyke winst, uyt andermans schaden, en dat is hy, onder een Zeedig voor doen, altyd gewend.
Syn Hypocritasie is niemand beter, als my bekend.
Hoe dat hy met Mevrouw leest, is te beklaagen!
Die weet hy alles af te pollen, en te ontdraagen, Daar by smarotst hy altyd t'onzent, als gy weet.
Dat hy de weldadigheid schend, doet my leet, 'k weet wel, dat hy 'er altyd liep smullen, Maar niet als de Darm vol was, sy hem de Zak nog most vullen.
Ja, dat bakt hy, Mevrouw is waaragtig zot, 't Is te Pestige dom, hoe hyze bedriegt, en bedot, Een Boerin, zou haar zelfs, tegens syn list versterken, En die Mevrouw van Lepenburg kan dit nog niet merken, Nou, 't schynt sy moet al meer by de rest, Dat is, naakt, en berooid, voor de Vrinden op het best.
Anders, zou 'er het Gasthuys nog me pronken.
'k hoop dat Mevrouw, die vernielende vonken Zal blusschen, eer de vlam alles verslind, en verteerd 'k zal haar noch eens waarschouwen, of 'er bederf wierd gekeerd.
Het begint my by de Baron, ook te verveelen, Had ik myn Huur, 'k zou de Verbongerde Lakkay niet speelen.
Men krygt hier op syn best, de buyk half zat.
Ik zou ook niet lang wachten, als ik myn Geld had.
Nou zeg jou Heer, dat Mevrouw wagt, met verlangen.
Philiv.
Hy zal 'er al zyn, of ik laat my hangen, En schoon hy als Dol, na de Duym Oly is, zo verzuymd hy niet gaaren, een vetten Dis, Neen, zo lang Mevrouw wel opschaft, heeft sy niet te vreezen, Ga jy gerust heen, de Baron zal 'er al weezen.
'k loof het ook, maar Mevrouw was ongerust, adieu Confrater.
Adieu Robertius.
Dat ik myn lust Ook eens mogt voldoen, aan een schootel Gebraad of gezooden, ik zou mee schransen, als myn Baas, na de mooden, Die mag een dozyn Snipjes, met een Patrys vier à vyf, had ikze tegenwoordig, ik stietze mee in myn lyf.
'k word mager, ik voel het aan myn Schonken en Koonen, ons Gestooft, en Gebraad, dat zyn Erretten en Boonen.
Waar zou ik van groeijen, wat vet is 'er an?
's Middags, met wat zout uyt het waater, en des avonds met azyn, uyt de pan, En de rest, wat 'er noch by is te schraapen, Dat is wat scharfots, en de buyk vol Knorren, als je gaat slaapen.
Maar zie daar, onze Gysje, de Kapityn van de buurt Die Voorvegter, heeft er al meenig na de Barbier gestuurt.
GYS en PHILIPPYN.
Waar is de Baron, de Plaag en Pest van de Boeren?
Hy zal myn Zoon los laaten, of de Duyvel zal hem weg voeren, hy myn Zoon opsluyten, als een Dief of een Guyt!
Daar voor, stoot ik hem, als een hond, dit mes in de huyd.
Heeft het myn Zoon verbruyt, ik kan het betaalen.
Haal de Baron, of ik zal hem buyten haalen, die Flodderhond, die Vytzuyper van ons Land.
'k zeg, roep de Baron, of ik geef je een Ooreband.
Wel gysje, broertje lief, hoe zo gram en ontsteeken!
Geef tyd, beste maat, laat ik ook een woord spreeken?
De Baron is niet t'huys, en van je Zoon weet ik niet of.
Weet jy 'er niet of, die leugen is te grof!
'k zeg, de Baron, heeft hem hier opgeslooten, en zo jy dat ontkend, zal ik jou in de huyt stooten.
Ik ben de gantsche morgen uyt geweest, wanneer is dat geschied?
Geen twee uuren geleeden, botmuyl, weet je dat niet?
'k loof ook, jy hebt meer van de Baron syn streeken.
Waarlyk niet, of heyntje pik, mag me de nek brecken.
Dat zal ik wel doen, laat dien Beest maar in de hel, De Bedrieger, woond in de Baron, en de Guyt, in jou vel.
Hou op, hou op, wat meugje een bloed nog plaagen?
De Baron bruyd me genoeg, al kryg ik van jou geen slaagen.
Dat wist ik niet bruyd jou de Baron genoeg, dan zou het my zeer doen, dat ik jou sloeg.
Wat doeje dan by die Weerwolf?
Laat de Knevelaar loopen, hy is uyt Beuls bloed, hy weet niet als van Villen en Stroopen.
Dit zal weer een Geld straf zyn, my dunkt ik hem hoor, een zakje Dukatons, gaat haal my 'er dat voor, 't Heele Dorp, klaagt over syn Schatten, en Scheeren, In 't Vagevuur, zynze minder gebruyd, als wy met dit Vytschot van Heeren.
Waar is deeze Baron van daan, van wat afkomst, wat geslagt?
't lykt of Luyzevaar, ons syn Zoon heeft gebragt, Maar zo deeze Schurfden hond, niet vertrekt met syn luyzen, zo zal ik hem eerstdaags, weer na de Hel doen verhuyzen.
Luyzevaar, gyjje, wat kaerel meen je daar mee?
Of zou de Barons Vaar, zo genoemd zyn in Stee?
Wat weet ik er of, 'k heb onze voorgaande Koster wel hooren vertellen, Dat Luyzevaar, Keuning was, van al de Hellen, En deeze, om syn Schalkheid, noem ik syn Zoon.
Die gelykenis, van Liyzevaar, vind ik schoon, 'k heb, tusschen ons gezeyd, wel gehoord, dat de Barons Våar ryk was van Luyzen en Neeten.
Schoone Schatten, by zulk een Rykom, stond hy wel, 'k wou de Baron, met een Last verzien was, op syn vel, en dat hem syn Tanden, en Handen, wierden benoomen, hy zou dan wel, met minder ons te bruven, aan de kost koomen.
Maar waar is de Schraper nou, dat Vytschot van de hiel?
'k Wil eens zien, of hy myn Zoon langer houwen zel.
Hy is by de Vrouw van Leepenburg ten eeten.
Zo zal zy ook haast ryk zyn, van Luyzen en Neeten, deeze Jonker, waar hy komt, ruwineert, Vreet, en Zuypt, hy slagt de Slang, die t Gras bederft, daar sy over kruypt.
Wel gysje, je hebt veel in Don Kwichot, geleezen.
Sanche, wierd ook om syn gelykenissen gepreezen, maar evenwel, hy zou het met de Baron niet beeter doen.
Beeter, of niet, 't is een Groot Man, zonder Schaamte, of Fatzoen, 't Eenigste is, dat hy met een Grof lyf, weet te pronken, Maar voor de rest, is hy meest Vettig, of Dronken.
Dat gaat 'er na toe, ik moet de Baron daar eens zien, en maakt hy het te grof, kon 'er wel wat meer geschien.
'k Wil deezen dag myn Zoon weer los, en op vrye voeten, of ik zal met dit Ruyntje, in syn darmen wroeten.
TO v. .
De snaak, schoon het een Boer is, spreekt ter snee Philip.
Ik weet niet, of het een mensch verbeeteren zou in stee.
De Baron, is met deeze Voorvechter geschooren, Word hy niet wel bejegent, mogt hy hem wel in de huyd booren, een kleyn sneetje in syn muyl, daar was niet aan verbeurd, Daar is 'er meenig, die syn sneijen betreurd, als ik maar vry ben, en geld kryg, als wy scheijen, Zo mag hy maar voortvaaren, met villen en sheijen, Ik kan 'er niet teegen.
Maar zie daar nog een vroome bloed, zinnen ik wel, heb ik die borst meer ontmoet, hy lykt kouwt, en nat, om syn wit te beschouwen, zal ik hier achter, stil Schildwacht, houwen.
Voege.
T'oneel.
ROEL en PHILIPPYN.
't gaat raar met de menschen, die zich meest acht in druk, 't is vaak naast, aan syn welvaard, en geluk.
'k Dagt deezen dag, van kouw en honger te sterven, en ik zal nou in een week, geen vreugd derven.
Men vind op het Land, méedogende Lien.
Terwyl ik alleen ben, moet ik myn schat eens over zien.
Die Vrind, die ik flus eerst ontmoeten.
Mag ik zo lang ik leef, wel tot de aarde groeten.
Wat heeft hy my trouw, by de Vrinden gerekommandeert!
Hy kost het niet beeter, al had hy t by de Fyne geleerd.
Hy verschafte my geloof, aan al dat ik ging vertellen, En dat deede de Liens, na meedogentheid hellen.
In een uur of twee, zo veel Duyten, en Zesjes, 'k vind het raar!
Dit lykt na 't my schynd, geen vreemd bedelaar, hy heeft na syn zeggen, mee kennis aan de Fynen.
Myn zoete Weldoender, lang moet jou de Zon beschynen Waar of ik my nou wat te goed doen, en droogen zel?
Is dat roel niet?
Zeeker hy lykt het wel.
'k heb hem de rol wel, van Keuning zien speelen.
'k hoor iemand, niemand moest my de buyt ontsteelen, ik hebze al te vroom, en eerlyk verdiend.
Ben jy het roeltje?
Ben jy het zelf myn Vriend?
Wel Philipyn, ben jy dat?
hoe kan het weezen!
Laat ons malkaar omhelzen, als Bloedvrinden voor deezen.
Onze Vrouwen, hebben daar de Bron van geweest.
Hoe kom jy hier verzevld, koddige geest?
11: roel.
Hoe kom jy hier, is je Vrouw nog in 't leeven?
Tot myn geluk, heeft sy van dit Jaar, de Geest gegeeven roel.
Wel tot je geluk, Och was ik de myne ook kwyt, Philip.
Sy was nog al goeylik in haar tyd.
Zo, zo, al omtrent als de jouwe, luy als wy, hebben zelden veel geluk met de Vrouwe.
D zgitized by Philip.
Zommige, zyn wat voorspoediger, met haar Mooy.
De myne, was my nooit meer waard, als uytgedorst hooy, 't Kreng is boos, en een Sjap zuster gebooren.
't is een gemeene ziekte, daar onze Wyven mee zyn geschooren.
Maar hoe pokke komje hier, zo berooit, en nat?
Ik kost het niet langer Plakken in de Stad, ook was 'er geen droog brood, met de Konst te winnen.
Met leege handen, kan men geen neering beginnen, Daar door wierd het Wyf, zo boos, en raazend, van aard, Dat ik myn troost zogt, in de droevige Vaart.
'k heb my in 's Lands dienst, op een Schip begeeven, Wy zyn door storm, dicht voor 't Land gebleeven, Na dat ik my op een stuk van een Luyk, had gezet, ben ik uyt de Golven, nog gelukkig gered.
'k Heb geen zin in dit gelukkig redden, en troosten.
Waar ley de rys heen, na 't Westen of het Oosten?
Na 't Oosten Broertje, om wat verbeetering van staat.
Ommers ziet men, dat Onkruyt nooit vergaat.
'k heb na myn wyfs dood, al meenig stukje verhandeld, En al met de paaden, van Jericho gewandeld.
My Notaris bekend, maar wat maakje nou hier?
Om loon, en kost, dien ik hier de Baron, onze Land-Officier.
By een Baron, daar zal al wat vallen te veegen!
Is 'er niet wat?
ik ben om een flokje verleegen.
Ik ook, 't is by myn Heer Pestige schraal.
Wat schort de Baron, is hy gierig, of kaal?
Alle beyde, dit is t eerste jaar van syn regeeren, maar hy zal hem met er tyd nog wel ryk scheeren., reel.
Ryk scheeren zegje, is hy dan Baron van de Schaar?