floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Geen Mitlijden hebben wilt, doorom lootet doch barm Aver jou harte goon, den al de geleederen worden my stock stijf.
't sou wel gaen, binje slechts wat rijck van have?
Men oem heft wol twe edder drie swyne kaven Met eyn gantsche heerd schoopen, ont wol neegen stuck soo kuejen as runder, on mijn tette muy eer man, heeft oock wol ettelijcke en aver al den bru heft mijne meume bevel.
Lants.
Wel Ioch.
Ick moet me Hollentsk leeren, mit ons schaft man oock better wie hier, Door vretmen kein kalde bottermelck im moorse, man eyn hubschen pot warm bier, edder eyn wackeren groopen vol brye, die stijf is datter eyn boer mit holtenschoen op kan dansen, dat kleeft om de ribben Onde dat alle morgen wedder, door steyt men oock nicht to libben Labben an eyn stuckxke swijne vlees, dat wie eyn holt soo mooger is, ne grot eer my eyn hubschen schincken door eyn hant dick drie edder vier goltgeel speck an is, on eyn joor twey er drie im roock hengen heft, door voort men wol van loo al socht y dee gantse welt deur, y konnen keen beter too jouwen lijve vinden, wie ick.
Man Brechje.
Verdoeye deer niet, ay lieve breng deer een burry of ien kruywagen, om deuse schoone vryer met reverentie en eerbiedigheydt op de misthoop te dragen.
Mijn sin ist wel, maer wat weet ick 't oft men ouwers 't soo verstaen En 't is hier oock de manier dat me ten minsten soo een half jaer moet vryen.
Ieet ick man toe nacht by jou sloopen, se moetent den wolven.
Wat ducktje van die schelm, wie sou deyncken dat de Hannekes sulcke guyte binnen, ick loof jou dickkop, ick seltje betalen, kan ick maer wat versinnen.
Laet sien daer valt me wat in, ik dien niet langer te beyen, ick sal al men best loopen, en spreyen, men vaers bedt op, en daer sal ick hem moytjes in leg.
En als 't tijdt om te slapen is sal ick al de gelegentheyt seggen En zijn heftighe min, soo het aers gaet na mijn mienen, sel hem dan verkoelt worden met stockslagen en spanriemen.
Noe mijn harts alderleefste nachtegool, schalt bad omgaen, brechje.
Ia, ick selt opspreyen, blijfje hier soo lang staen, of gaet na binnen toe, en als ick hoest of bem, kom dan, hoorje wel.
De van iochim.
Dat schol ick doen mijn soeckermoelken, bin ick nicht ien hups gesel, Ick kan lijde wol mit de deerens om goon, on dat kan yder man nicht, Wo wien ick sin in onse lonckers dochter hedden, snack y daer van, ick wolse soo licht wie ick dusse handt om wende, tom wyve krijge, man et dinck is to heeger im omfanck, men scholse wol en twey miege, on wat scholmen mit so een wicht doen, man leget jo am eersten doot man dusse vogel schalt wol oet holden, mit eer heeft het keen noot, noe ick ga binnen toe, op dat et de meyster nicht marc bin.
Ik ken kan. vierde uytkomst.
Nou daer heb ick een vryer, seecker ick hebber geen duert an ia wel het is om dol te worden, wat of de Moffen haer voor staen laten, die rechte smeerflegels willen oock van vryen praten, Gelijck deuse dras.
Broeck al me, die noch soo groen Als gras is, en hy doet hem op als een dreck in een pom sen poen.
Ia wel 't is een postuertie een mensch mach 'er voor vreezen 'k loof seecker hy beelt hem in, dat hy een Hanne of een Geese, Of een andere Deense lotte, daerse me after de ploegh Voor het, daer hadje 't niet, 't isser veer van daen, gaen, seecker hy most wel belust wesen die om sulcken man Verlegen was, neen doch, soo hou ick het noch mit onse Ian, dat 's een knecht als een werelt, en ick heb hem lief, sou hy ick niet trouwen hy wort schier van elck een bemint, 'k weet datter wel echte vrouwen van, Sinnen, die hem wel sien mogen, maer hy hetter den dray hy bemint sijn Brechje, en Brechje bemint haer ian, nou dat 's even soo veel, dat roert een ander in alle g val niet.
Vlack, brechje.
Sie daer is de bedtstee daerwe in leggen, z'is moy maer we sellen ons wel behelpen.
Welcken snack, dat y heroet slaet, loot mick man betyen, ont went noch eyn mool so eng weer, ick weet wol mick te vlyen.
Mijn leveken ick sweer by mijnder tassen, on door komt keen ander geloof in mijn, den dat klumpken door doe van gemoockt bist, moet soker gewest zijn, kom dan mijn hoeneken, mijn tijpken, loot ich dijn eyn mool vatten.
Och hoe soet is de liefde, als een arm vol jonge iochim.
Io jonferken, de leefde brent wie koestront inde brechje.
He, he, komt het soo datter sulcken damp.
Uyt je mont vlieght, is t dat, datje gebreeckt, kom vaer, gaje in t bed, en smoort die vlam eer datje t hiele huys in brant steeckt.
Hoe gaet hem de wafel.
Hoor nich greteke.
O soo, brechken wil ick seggen.
Digitized by google 29 van de mof.
Strackjes, k moet men ouwers eerst goenacht wenschen, blijfje maer stil leggen.
Wat deuse sot, brechje.
Hou op, dat 's waer, after mijn oor deer bin ik niet besnot.
Hy my is soo wonderlijck, al de geleeder sunt my iochim.
stockstijf, door geytse hen, onscheyt van mick als koedreck van moeder lijf.
Gy wat heft sie hendige gebeerden, 't is voor woor eyn, 'ten geeren hubse deeren Woor mach dat lutteke tevekint blijven, 'k wol van harten datse wedder hier wee, wat schol mijn olde meume al wonjer snacken Dat icker mit so eyn schelmken an mijn sijde quam te voorwaer, hoes sacken, 't Gantse dorp van Kolbeeck spracker wonjer van, jo Door leuf ick isse wedder.
By mijnder sielen 't is de vaer, dat de hoer de suke hool se heeft ghelogen, Och ik arme knecht?
Wo ben ik soo schendigh bedrogen, dat dy dat Osenburger wapen besloo, doe looser meeke Och ick weet jo gants keen root, ick mach de kop onder de decken steeken.
Ay Neel laet ick noch een reys drincken, seker ick bin.
noch niet buys.
Ick wil geen gedrinck mier hebben, je hebt 't hoy al gevonden.
Ick kan deuse kraegh niet los krijgen, hoe wort een bas uyt.
mensch oock gebruyt.
Brechje doe jy 't een reys los, en helpt hem 't wammel.
Wat isser vaer?
Jou loose fleers, wat hebje in 't bedt geleyt, licht een reys met de keers.
Neel, neel, ackerment t is een giest.
Dat moet ick bekijcken, jou droncke biest, sel jy in ons bed gaen leggen.
Wel vrouw wat is hier Neel.
Te verhackstucken?
Yitzed by google.
Ay lieve kijckt deuse schelm ien reys.
Hoe selt hier lucken deynck ick?
Vaertje dat is niet waer, de schelm het gelogen, maer ick seltje van stuckje tot beetje doen verstaen.
Flus soo ick om wat te halen, inde keucken sou gaen, en dit liefje volgde mijn, en hielme deer dingen voor die niet betaemde Te seggen, ja wel deer, ick schaemde Me schier doot, gelijckje dencken kunt, wel hoe Een eerlijcke dochter sulcks te vergen, deynckt toch hoe Was, nou ick liet hem al betien, ick te moe En ick bedocht dese list, op datje allegaer sout sien Dat het een guyt is die niet en deught.
Ja, ja, bin jy sulcken quant?
Dat selle we jou wel uytkornen, sa mannen, elck een stock, of wat ghy krijgen kont.
De hant, iochim.
Och meiner lieben goe meyster, ick bid jou holt doch op.
Na datse iochem uytgejaeght en dapper ofgesmeert hebben, komense wederom, en ian seyt ian.
Ick geloof vastelijck dat hy daer een teyster Tien twaelf, die goet is gekregen heeft, trouwen het quam Neel.
Hoe is et Lubbert vaer?
Hem toe.
Wel brechje daer heb ickje noch te liever om, nou datje jou soo wel gequeten hebt.
Jou schelmpje, kom Hier een reys, selje men noch scheeren?
Nou dat s alliens, soo moet men de Moffen verleeren,lant sy sijn.
Die 'er al te veel laten voorstaen, en ruycken niet in wat ian.
Je hebt jou wel geweert met de nemmer in de brant, kom moer gaje met mijn na binnen toe.
Vijfde van de moer.
Vijfde uytkomst.
Iochim komt al klagende naeckt in sijn hemt, en treet on versiens op sijn Lantsluy, waer af sy verschricken en wech loopen.
Wee! o wee!
Hans, her op Hans, loop, loop, hier komt de e. bittere doot.
Ghy vrame Kaspelkinderen, verschrickt nicht, su ick bin noch in 't leven Ont hebbe vleesch on knoocken, wie andere mensche.
Mich. dat loof ick nich den bistu eyn mensch soo verweer, dick, edder bistoe eyn geyst ick besweer dick, Bistoe van goeden soo kaam an mick, Bistoe van bosem soo goo van mick.
Och neen ick bin nicht booses, man ik ben bedroghen lijck.
soo schenlijck.
Mich. 'k loof dat her lochem is, 't let sijnder sproocke en loch.
Io die sullevege bin ick, heb kennis an mijn y vroome lude wat suntje voor welcke?
Wat hebtse dy gedaen?
Mich. loch.
Hoort, doe y van my scheeden, kam ick verby eyn schoester gaen, door ik mit eens worden, om t hantwerck by toe leeren, on dee hat eyn hubse dochter, dee gink mit soo firceeren, ick meende datse mijn soo leef hedde, wie ik eer deeden, Wat heft dat tevekint too doen, se geyt, ont leede My in er vaers bedde, on se se wol by my komen, noe ick verwachten eer met smarten, man wel duvel scholt dromen Datse sulcke kneepen im maerse hat, den eer ick omsach weerense my alte hoop op t lijf, nu hestoe door sloon sien, ja, dat my al de geleder stijf ont lam sunt, on wat ick bad et mocht nicht baten, on tot mijn groot ongeluck, heb ick er al mijn kleyder, mijn waetsack, ont mijn seysen moeten laten, wat dunckt jou heb ick keyne rede dat ick mick bedreuve?
Woo du pleeght de verstendighste im Kaspel too wesen, on lestoe die soo euven, averst doe kenst de hosekoppen noch nicht, se sunt to slim.
Noe mijn lieve ghim, goo doe mit ons, en west wel too vreeden, we hebt noch gelt in buydel, ont werden dy wol wedder kleeden.
Woo kaam ick 'er toe?
Mich. hen ja soo hestoe dat olde spreeckwoort nicht hooren soogen, wert lichtelijck bedroogen.
Ick vraame Lantsluy al to hoop, sie toch wol toe dat y soo licht Dusse hosekoppen nicht geloovet, man neemt eyn exempel an mijn, Steckt eerst doe vinger in deerde, ont ruckt in wat lant sijn, ick mach altoos seggen dat ick too Amsterdam wese bin, 't Wert eerst ont lest wol blijven, keen duvel krijght'er my wedder hin.
Mich. iochim 't is genoch, loot doch dat karmen blijven, noe loot sen Hans, loot ons em binnen brengen, de keizer mocht verstijven.
PGU EYNDE.
DON QUICHO 's VERLOSSINGE UIT siÉRRA MORENA.
TE ROTTERDAM, gedrukt by PIETER DE VRIES, bockdrukker en boekverkoper op de Kaasmart.
Schuin over de Waag 1723.
Copyevan den leezer.
Jan dit blyspel veel te zeggen, acht ik onnodig, vermits de Leezer met den eersten opslag zal kunnen zien, waar uit het zelve is getrokken, en hoe of het de hedendaagsche waerelt zal gevallen, zullen wy haast zien, als wy het op onze Tooneelen zullen vertoonen.
Ik twyfel niet of het zal, beneffens anderen, de proef kunnen uitstaan.
Ik heb het zelve uit de handen van een' voornaam Heer ontfangen, die my heeft believen te verzekeren, dat het een Vaderlooze vrucht was, en die het gaerne ten Tooneele zoude zien vertoonen, heb dierhalve het op de pers laten brengen, en de proefverbetering aan een goed vrind vertroud, als zynde te verre van my af.
Leest, en oordeelt na rechten.
VAN HOVER.
DON QUICHOt de la mancha, dolend ridder.
SANCHO PANCA, deszelfs schildknaap.
DON FERDINAND, Spaans Edelman, versoost aan Dorothea.
LUCINDA, Edele juffer, verlooft aan Cardenio.
CARDENIO, Spaans Edelman, verlooft aan lucinda.
DOROTHEA, verlooft aan Ferdinand.
D'EPAASTOOR, van het Dorp van don MEESTER KLAAS Barbier, quichot.
DIECO, ander Barbier.
EEN WAARDINNe.
D by Google PAG.
DONC UICHOTS VERLOSSINGE UIT SIERRA MORENA.
Het tooneel verbeelt een Bosch, met achteraan ten huis, daar Sanchò tengens een boom zittende, wat gegeten heeft, en met de laatste brokken in den mond opstaat.
Ie zoo, dat zal myn maag, en darmen noch wat sterken, het spreek woort zeit, men moet braaf eeten, wil men werken, hoewel ik nu niet doe, dat justem werken heeft, En niet en ploeg, of spit, dat juist de droppels zweet, als 't water van een dak, langs 't bakkus henen glyen, zoo moet myn geest nochtans, in plaats van 't lyf, weer lyen, in deze dolery, die, al waar Sancho gaat, Geduurig practizeert, om zynen lagen staat, Door 't een Gouvernement, op 't aër te doen verkeeren, En van zyn kinderen Madammes, en myn heeren Te maken, en zyn wyf Theresa, met 'er tyd, Noch, in een fulpen jak, en toestel van respyt, na de Kerk te laten voeren, want schoon ik maar een Boer ben, en myn ouwers Boeren Geweest zyn, is het nooit daarom gearresteert Een Boer te blyven, elk bid, dat zyn luk vermeert Zoo doen ik ook bylo, en dat 'er iemand meenen Mocht, dat ik gek ben, neen, al ga ik daar zoo henen, Ik weet wel, waar 't me schort, een ieder heeft zyn kruis, En zegeens, wie wierd ooit, een Profeteen in huis?
Geen mensch, maar 't vremde land te kyken, kan het geven Gelyk myn Heer zelfs zelt, die ummers daar bedreven, In is, en al den bras van stori, en Kornyk Van buiten ken, hoewel dat pad juist zoo gelyk Niet is, en dat m'er meër betoverde avonturen, Als goeje vind, daar 't meest den pockel moet beladen, Doch of ik al wat praat, dat ken niet helpen, 'k ben der in, maar voort te gaan, is 't beste dat ik ken.
Twee Digitized by google siERRA MORENA.
DE PASTOR, MEESTER KIAAS, komende uit het huis.
Laat ons wat wandelen, hier onder deeze bomen Ik heb gezeit, als t klaar was, dat de vroui zou komen.
Ziende Sancho.
Maar is dat Sancho niet?
MEESTER KLAAS.
Wat Sancho?
Don Quichot zyn schildknaap, ken j'em niet?
SANCHO, haar mede ziende, stil.
kyk eens.
Men strot Die twee na Klaasbuur, en die Licentiaat wel lyken.
Hô!
Sancho, welkom, magh men je noch eens bekyken, waar zoo na toe!
Ben jy dat, Heer Pastoor?
ik stond al in myn zelfs en docht, of k hier geen kennis vond.
Dat zyn we zelfs, maar zeg waar is uw meester?
SANCHO ter zyaen.
U zwygen.
En veinzen is hier best, om geen ondank te krygen.
Overluit, brade?
's op een zek're plaats, in bezigheit, met jen van le niets tansi, en daar ik, myn heer, van zeggen durt, al was 't om 't licht van bei myn oogen.
MEE A4v, p. 8 DON QUICHOTS, verlossen.
Neen vriendschap, holla wat.
Zo 't licht noch niet bedrogen, zoo ge ons niet recht ophiegt, waar hy gebleven is, dan is het zekerlyk niet meer dan al te wis, Dat gy hem hebt vermoort, en al zyn goet ontstolen.
Want na ik zie, staat daar zyn paart, in 't bosch verscholen, daarom by kruis, en kras, dat zweer ik, 't zal bedroeft, asloopen met je, 200.
al zacht!
Je hoeft Niet eens zoo schrikkelyk te razen, of te dreigen, Ik zoek met moorden noch met roof de kost te krygen En wyl je dan parfors toch weten wilt, waar dat hy is gebleven, gaat maar langs dat kromme padt, Tot in het diepste van 't gebergt, daar zel j'em vinden, Gelyk een Roeland staag, ravotten met de winden, Dood balken, ja al wat hem maar in 't veld ontmoet.
Den hals zien breken, en versmoren in der bloed, Of doende, als Amadis van Gaule penetenci, en kryten, als een kind, want na zyne Exellenci Me zei, wist hy noch zelfs niet hoe hy 't klaren wou.
En ik, wat my belangt, ben van hem na Mevrouw Zyn liefste gepescheerd, die, of je 't niet kon raden, een dochter is van Louw Carkneel om haar genaden Een brief te geven, daar hy haar zyn pyn in klaagt, daar heb je 't al, en meer noch als je hebt gevraagt.
De pastor stil.
Hoe kan een mensch zo ver van 't recht zijn spoor raken Maar saneho, zoo je wilt, dat wy all' deze zaken Gelooven, laat ons dan den brief eens zien.
**** * ** * **** * ** .
Digitized by google uit siERRAMORENA.
SANCHO zynen rok ontknopende.
Kom an, zoo straks, myn Heer die heeft ze by ontbering van pampier, en pen, en inkt, in zyn memory boekje Geschreven, en ik hier verborgen in dit hoekje, tot dat ik iemand vond, die ze over schreef.
Mafooi, de brief is weg!
Dat staat, dat staat my duivels mooi.
Maar 'k weet noch wel, hoe dat myn Heer die kwam te schryven.
Want iets te onthouwen, daar wil ik wel borg voor blyven.
Dat 's licht te vatten, maar dat gy ze ons evenwel Eens voorzei, om, daar door, te hooren, of.... SANCHO.
Ja, k zel.
Hy krouwt verscheide malen zyn hoofd, en dan zyn elliebogen, peuterd in zyn neus, en ziet na Hemel en na Aarde, met meer andere bewegingen van een mensch, die iets in zyne gedachten te herhalen zoekt.
weg is de vink!
nou zou 'k wel durven zweren, Dat weer'er de Toovenaars myn herssenen turberen, Heer luientaat, want 'k ben weer'er, zuiver al den bras Vergeten, doch altyt, me dunkt, 't begin dat was: Hooge, en Grootluchte Vrouw.... de pastor.
Doorluchte, zal het wezen.
Ja ja doorluchtige, dan is t niet welgelezen.
En vorders ging hy voort, zoo ik my wel bedenk.
't afwezen, en de wond... gequesten... het geschenk, die kussen hartelyk de handen uit genaden... en verraden.
Daar by zei hy noch iets van welvaart, en veel heil, En 't geen dat hy ze zond, ook was 'er in van Pyl, Afwezentheit... en hem te willen sekoreren, Of met versmaatheit zyn bedroeftheit te assesteren En, eindelyk, op 't laatst, na menige and're kuur.
Was t slot, de ridder van de droevige figuur.
Hoe ken je 't altemaal zoo, op een woort, onthouwen?
Ze is wonder fraai.
Nou moet ik je noch iets ontvouwen, Wy hebben vast gestelt, wanneer de tyding goet Is, die ik weer brengh aan myn heer, op staande voet, Op reis te gaan, om ons een Keizerryk te winnen Of wel een Monarchy, dat, na ik t kan verzinnen, Niet moeilyk zyn zal, om de groote dapperheid, Die, in zyne Edelheit zyn hoofd, en armen leid.
En als hy die dan heeft, zal hy me, voor myn sloeven, die dan al Weuwenaar te zyn, me durft beloven, een Keizers Staatjuffrouw vereeren, met een schat Die overvloedig geld, en eilanden bevat, Daar ik me Gouverneur van meen te laten maken, En geven t ridderen de zak.
Wel zulke zaken, als gy daar zegt, die zyn al meër, dan eens gebeurd, En zo hy 't geëstelis, voor 't waereld, zo keurt kan hy, ten minsten, noch Aardsbisschop, worden.
Maur als heut dou het een, of 't aer een pordden, siERRA MORENA.
Om Bisschop, in de plaats van Keizer, te gaan zyn, zoo wenste ik dan van u wel, Heeren, datje myn Eens zei, wat zulk een slag van dolende Aardsbisschoppen Den Schildknaap geven, om niet meer te hoeven schoppen En spaden?
Dat s wel meest een Pastory, die haar Een jaarlykze inkomst geeft, behalven t geen.
Maar, maar, ik bidje, zegt me toch, hoe zou ik dat beginnen?
En op wat wys zou ik het kosje dan toch winnen?
Ik die geen A ken voor een B?
Indien zyn oog... meester klaes.
Onstelje daar niet om, we zullen dat zoo hoog En zwaar hem, datelyk, op zyn gemoet dan zetten.
Dat hy, op uw profyt, en 't zyne wel zal letten, te meer, vermits hy noch veel grooter krygsman dan Student is.
Dat is waar, hoewel de vent schier van Elk wat weet.
't is zoo, maar wy willen dat daar laten, tot dat het zoo ver komt, en nu wat afiders praten.
't is dan hooguoodig, dat zyn Ridderschap terstont Verlost word, uit dit woust' gebergt', door d'eyen vond, Of d'and'ren, wyl hy, nooit, een Keireryli, daat, vinden Zou, Sanche, al woeyen ze, met alle vier de winden, daerom, wyl Ronrinant, mifschieu, in laigen tyd Niet veel byzonders heeft golias, en wy niet wyd zyn van de Herberg, zoo laat ons daar wat gaan rusten, En onder 't eten, dat je mede indien 't je lusten, Kost doen zien, of men, tot verlossing van uw Heer, Niet iets bedenken kan. sancho.
Ik ben je wel heel zeer Veroblizeert voor jou beleeftheit.
Maar een reden Die my moveerd, beveelt me daar niet in te treden.
En die k je naderhant, wel zeggen zal, daarom Al was het, om myn lyf, en ziel, te doen, ik kom er niet, doch Klaasbuur wil die my wat haver halen, voor Rozinant, met dank heb, zal ik hem betalen.
met al myn hart indien 't 'er zoo meê staat, Ja, 'k ga dan heeren.
De pastor, sancho.
Maar waarom Sancho maat.
Is 't evenwel, dat gy niet in dat huis, wilt komen?
Je meugt het immers my wel zeggen.
SANCUo.
By de zoomen Van sinte joris bef, dat 't mog'lyk was, ik zou Het jou niet weigeren, Heer Licentiaat.
Wel nou, verhaal my dan toch eens de daden, die wy roemen Van uwen dapp'ren Heer.
SAN itzed by google uIT siERRA MORENA.
13 SANCHO.
'k zie 't, zonder te verbloemen, je zeggen, hier is dan, in deze wildernis, versta je?
een dolle vent, die niet heel wys en is, En half in 't naakte gat, de gantschen dag loopt zwieren, Door 't Bosch, somtyds wat wys, maar, meest, met zulk een tieren, Als of 't een weërwolf was, het moet een Edelman, Of Heerschop zyn, na 'k, aan de kleeren, die hy an Heeft, susteneren kan, want al de materialen Zyn van een goeje stof, maar nu wat aan den kalen Geworden, en gescheurd, door al die bruyery.
Aan dezen Ridder van t gebergte is t dan, dat wy Nou gisteren eerst kennis kregen. hy zou zyn stori ons verhalen maar half wegen Gekomen, brak myn Heer zyn red'nen of ik weet Niet waarom, dat het was, altyd het hadt geen scheet Om t lyf daar op zoo kreeg ons sotskap weer de grillen, En zei, Magazema die had er laten drillen Van Meester Belzebuk, die de percepter was Van deuze Keuningin.
myn meester, of 't te onpas Quam, laat ik daar op ook aan het argeweren, en zei, dat hy het loog, de gek die zulk fakseren Niet lyen kost, nam, straks, een grooten dikken steen, En gooide ze op zyn kop, dat hy een myl verlooren Den aars stak in den wind, ik wou 't wel refegeren Maar kreeg zoo drommels mey myn part, dat 'k wel zel leeren, Myn bek na dezen toe te houwen, want myn lyf En ribbens zyn, voor 't meest, gekneust, of blaauw en styf.
Die avantuur was slecht.
Dat deed 't, maar dat dit soppen Noch eens gebeurde zou ik 't werk noch kunnen toppen, doch 't beurd schier alle daag.
en dat 't ook 't Goverment Niet deed, ik had den bras'er van maar 'k denk nou, 't end Kroond 't werk gelyk.... VIERDE TOONEEL.
DE PASTOR, MEESTER KLAAS, SANCHO.
MEESTER KLAES met een zalje haver.
Zle daar, daar heb ik wat gekregen.
Ik ben je, hartelyk, verschuldigd, t'aller wegen, Voor jou feliciteit, en 'k wenste wel, de wil Zoo wel te hebben, als de macht... meESTER KLAAS.
Zwyg daar van stil, want 't is heel graag gedaan, al was 't ook tien maal meerder.
Hoor Sancho, weet je wate ga jy nou heën, hoe eerder, e liever, aan je paard dit voeder geven, en Komt weder hier by ons, ik zal, indien ik ken, Met Klaasbuur onderwyl, iets zoeken te verzinnen Dat zy u genade, straks, een Kerzerryle mag winnen, met u uit dit bos te gaan.
't is amerabel wel, van jou geadferteerd, heer Licentiual, in lel 't zoo, siERRA MORENA.
Maar toch, voor al, moest gylui hier weer wezen, want in die kroeg te gaan, zal niemand my belexen, de pastor.
Ja, ja, 'k beloof het u. SANCHO.
Ik blyf de heeren dan der serviteur.
DE PASTOR, MEESTER KLAAS.
Hebe gy, ooit, noch van gehoord, of iets geweten?
Zoo groote zotterny k Heb, in de boeken, nu myn meesten tyd versleten, maar, nooit, daar in noch iets gezien, datzulks goleek.
Dat 't fraaiste noch wel is, de knechtgeild eene streek Met 't heerschop, en zy helpen, altoos toch malkanderen, Gelyk het spreekwoord zeid, de gek maakt steets ou anderen.
't is zoo maar laat ons toch eens overleggen, door wat middel hem hier best van daan te krygen.
Hy staet vat in gedachten.
Ik denk daar iets, een van ons beiden zal zich kleden Gelyk een juffer, en in dat gevead met beden, en traneu hem zyn bulp verxocken in baer leed, Gevolgt van de ander als hearschildkunen, en tu.
Eed hem Digitized by google 16 DON QUICHOTS VERLOSSINGe.
Hem zich verbinden doen, geen zaak hoe ook, te aanvaarden, Voor dat zy is voldaan.
dit als een wet van waarden.
By 't ronde tafelsrot kan hy niet tegenstaan, en zal gewis hem tot in 't Dorp met ons doen gaan.
't is waarlyk wel bedacht, maar waar van daan de kleeren Gekregen, hier van doen, en die wy juist ontberen?
overal is raad toe, onze waard zyn vrouw, zal die wel hebben, en ze aan ons, op goede trouw, of pand, wat leenen, denk ik.
Wil ik t eens gaan kyken?
Ja, wil je?
Na ik zie, daar komt ze zelfs aan stryken.
DE PASTOR, MEESTER KLAAS, de waardin.
Dewaardyn.
Myn Heeren, als het je gelieft, de kost is klaar om op te dragen, en... de pastor.
't is heel wel vrouwtje maar Zoudt gy ons niet, eer wy beginnen, met het eten, een vrouwenkleed, gelyk 't behoord, te leenen weten?
Een vrouwenkleed?
ik heb 'er van myn groote moer, noch wel een leggen, dat heel goed is, en myn broer zyn' vrouw me heeft gemaakt.
De edt by google siERRA MORENA.
17 de pastor.
Wil je t hier eens halen, dat wy t eens zien?
men zal 'er u wel voor betalen.
Ik wil 't wel laten zien, myn Heer, en lenen maar Wat zou 't hier doen?
gaat mee in huis en kykt het daar.
Terwyl dat ge eet.
Dat is niet mooglyk, want wy moeten Hier iemand wachten die om duizenden zyn voeten Niet zettede in je huis.
'k weet de reën.
Daar van zoo min als jy, doch k bidje, ga slechts heeren En haal ons t kleed.
Begeert gy 't zoo ik ben te vreden zEVENDE TOONEEL.
't is nu alles wel, myn heer, met u te kleeden, maar ik diende ook wel iets te hebben om bedeckt te blyven, zoo wy zelfs niet willen zyn begekt.
Je hebt gelyk, voor al zoo moest men iets verzinnen Dat gy myn Schildknaap schynt.