floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Oom 'k beken myn misdaad, die waard is te doemen!
Maar so gy de liefde kost, gy soud me onschuldig noemen 'k ben overtuygt.
Ja 't is een al te stout bestaan.
Men Maar ag!
uw dwang alleen dee my van u gaan.
Die dee my, schoon met pyn, heer Rykaart bidden en smeeken Of ik my een dag of twee mogt in zyn huis versteeken.
Die heer had medelyen met my en gaf my aanstonds syn woord, Soo dat ik by hem ging.
Daar heb gy 't al gehoord.
Soo gy nu ook getroffen word van meededoogen, ontfermt u over die, die hier knield voor uw oogen.
Myn lief, gy hebt geen schuld, ik heb t alleen gedaan, Wil Warnar my straffen, k ben bereit dat t'ondergaan, Maar k hoop de nedrigheit, die wy aan hem betoonen, sal myn wanbedryf verschoonen.
Staat op, wyl t nu soo is, k geef u verlof, dat gy u saam verbind, k Vergeef t u alles.
Wyluw trouwe liefde t al overwint.
Leef lang te samen 'k wensch dat de hemel uw trouw wil segenen.
Leef vrolyk en vernoegd, u moet geen ongeval bejegenen.
GEERAART.
Ik wens u al wat op aard toe wenselyk is.
Ik, vreugde sonder druk.
Jan. ik wens dat gy saamen kints kinderen meugt sien.
HER, digitized by google, blyspel.
131 HERDERIN.
Ik van 't selve, en verwagt een bruylofs stuk.
KAREL, en SOPHIA.
Wy danken u te saam.
Nou myn beurt.
Myn heertje lief, ik bidje, wilt et my vergeeven, van t eerste weet ik een beetje of, maar in t laaste ben ik onbedreeven.
Ik heb 'er soo een beetje geraaden.
Schel my nu ook maar quyt, want dat schelmpje, dat daar agter staat, heeft my verleid.
Nu oom, wil aan haar ook maar genade bewysen.
Sy sal weer daar over uw goetheen prysen.
Dat sou ik ook maar doen, dewyl men deese dag Sal vieren, met een algemeene vrolykheit en gelag.
Heer Geeraard doe ook een goed woord voor my.
Ik voor jou gena versoeken?
Gy hebt my alteveel quaat gedaan, met my soo te doeken.
Nou kom, ik sal 't door de vingeren sien, doe jou werk maar als voorheen.
Dat s de meening niet, ik gaa met Jantje trouwen.
JAN. met reën.
Ik wens je dan ook geluk.
HERDERIN, en JAN. wy danken u, myn heer, WARNAR.
Wat gebeuren er al wonderlyke saaken, kom laaten wy ons, ter eeren van dit feest, wat vrolyk maaken.
Heer Geeraard en rykaart, en de andre vrinden, soo gy lien daar toe zyt gesind, om dat gy u te saamen tegenwoordig hier bevind.
Schoon Gierigheit en Dwang het hart eens voogds regeen, sy kunnen nooyt de kracht der suivre Liefde keeren, 't blinkend goud te sterk, en streeft standvastig door gevaaren en beletselen, gelyk men siet aan my, dien jy heeft leeren metselen.
Jan. en my, die opperman geweest ben door de min, ben nu uw Herder, is t niet waar, myn Herderin?
Eynde van het derde en laaste Bedryf.
In het sesthiende tooneel, 59 bl.
Is de 25 regel overgeslagen synde deese, en dus u de keur, die myn oom behaagd, met een woor ontvouwen.
De ONBERAADEN MII NAAR GELUKKIG DOOR 't geval.
Gevolgd uit CURCULIO.
Weleer in Latynsche Vaerzen beschreeven door den vermaarden Poëet PLAUTUS.
PURCAT Wintnin & ORNAT.
Het ons 29ste Tooneelspel, onder het Fopschrift van de Onberaaden naar, gelukkig door 't geval, is het Laatste dat wy u.
Uit den Bloemhof van Plautus op een duitsche Tafel zullen opdissen.
Was onze Eeuw Lettergieriger geweest, wy zouden het overschot van alle zyne tooneel en Zeedenspellen licht in onze Taal verplant hebben.
Het restant zullen wy klocker geesten overlaaten.
Dien latyn, hoe weinig zich tot noch zyner bekommerd hebben, is de geleerdste arbeiders wel waardig.
Had MOLLIERE, SCARRON en andere Fransche Blydichters hem niet geplundert, zy zouden die mannen niet geweest zyn.
Dit blyspel munt zo veel niet uit in zeeden als vermaaken.
Het toond echter de blindheid voor de minneryen, en de afschuw'lykheid in 't misbruik van de Brandewyn, doch de laatste is wel de vervloekste, en verderffelykste.
De geneverlucht, vernield al wat haar inzwelgt, en gaat de Pest in kwaadaardigheid ver te booven.
Dit fenyn ontzeenuwt Geest en Lichaam, fatzoen en middelen te gelyk.
Neem dan onze Latynsche overzettinge tot zo verre voor lief.
Wy zullen na deezen trachten u met onze eige vindingen te verlustigen.
Verwacht dan ons 30ste toneelspel, de Gestrafte Pasquyn, blyspel.
Verplichte Dienaar, onder de Zinspreuk Purgat & Ornat.
FERDINAND, verliefd op Kaatje.
KAATje, een op, of weggenoome Dochter.
Jochem, een roffiaan.
MARGO, een Roffianin.
JANNETje, haar dochter.
KRISPyn, knecht van Ferdinand.
TYS, een panlikker.
LUBBERT, een Kok.
JUDAS, een wisselaar.
ADOLPH, knecht van de wisselaar.
KATRYN, de Meid van de Wisselaar.
ALEXANDER, een Soldaat.
ROBBERT, knecht van Alexander.
Het spel begint Voormiddag, en eindigt voor den zelven avond.
DE ONBERAADEN IAS 'er MIN GELUKKIG DOORT GEVAL.
Het Theater vertoond een Buurt van Huizen.
JOCHEM, MARGO, JANNETje.
'k heb de gantsche nacht op het bed ieggen wentelen, fochem.
en steenen.
Dan vliegt my de Jicht in d'armen, dan door de beenen.
Dan plaagt my weer een onverdraagelyke pyn in t hoofd.
't is of al myn leeden gerabraakt zyn, en geklooft.
Ik kan zo veel plaagen niet uitstaan, noch lyen, zo dit zo voort wil, zal ik haast van hier moeten schyen.
Ik weet in zo veel tormenten geen toevlugt, noch raad.
Een weinig gedult Heerschop, dat is met kwaad, dat wy eens een stoop Brandewyn lieten haalen, ik zou u wel haast verlossen van al die kwaalen.
Daar is geen beter remedie voor alle zoort van ziekte, als bran dewyn.
Ik heb er veel aangeraaden, die eer door gehulpen zyn.
Onder alle, heb ik door dezelve drie van onze buurvrouwen, die ze al voor dood achten, in het leeven behouwen.
Onze lobbrig, die een schielyke flaauwte kreeg, dat ze veel slapper als een vaatdoek ter aarde zeeg, heb ik op staande voet met drie à vier slokjes geneezen.
Celie, die gy nu kend een robust wyl te weezen, stond zo op 'er overlyden, door een kwaade kraam, Straks door een gewisse teug brandewyn, kwam zy weer by 'er aam.
En zwarte kaat, die wel drie jaar heeft z' ick geleegen, Heeft met wat rykelyk te proeven in een kleine tyd haar oude gezondheid verkreegen.
En nu om de verdre conservatie van haar schoonheid en een goe maag, Gebruiken zy noch met haar drien vyf pintjes alle daag.
Wy zullen het te zamen met een stoop wel klaaren, en van dat oogenblik af zullen al die plaagen uit jou lyf vaaren.
Geef my zo veel geld, ik weet waar men de beste vind, ik zal u binnen zes uuren zo gezond maaken, als myn eige kind.
Ja brandewyn mag een cordiaal zyn voor de wyven, Maar voor de mannen zou ik my geen borg willen schryven.
Noem my eens een Manmensch daar zy dit mirakel deed.
Wat zoude ik 'er u maar een noemen, daar ik duizenden weet?
Ook is hier een nieuw geleerd Doctor in deeze stad gekoomen, die al zes jaar voor zyn gezondheid alle daag, een kan heeft ingenoomen.
Deeze vent doet veel wond'ren door dit verkwikkende nat Daar door, is hy nu al de gerenomeerste van de heele stad.
Hy ordonneerd ze de jonge Juffrouwen na de koffy en thee niet te vergeeten, Om dat ze zo veel slappe drank dan met minder moeite uitzweeten.
Want 'k verzeeker u, dat het meest van dit zoort al stonk, als het niet een mutsje yder voor haar hoofd daar op dronk.
Och ik ben zo flaauw!
ik heb den gantschen nacht leggen ronken, en t'zedert gist'ren middag niet meer als een pintje gedronken.
Dat 'er nu maar weer een ryk Heerschop kwam.
Ik heb er gisteren drie aangesprooken op den Dam, waar van 'er wel haast een hier zal weezen.
Ik heb hem onze nieuwe overgenome kaat hoog aangepreezen, maar hy zeide, ze wel meer te hebben gezien.
Altyd het geluk beloofd ons dezen dag gunst te bien.
't is een nobele vent, ik geloof hy wel op zal dokken.
Wat zal ik dan haast lekker uit dit flesje klokken?
Het bloed is leeg, het zucht zo droevig in myn zak.
By Digitized by google gelukkig door t geval.
By provisie wenste ik, dat gy uw hand eens in uw beurs stak.
Ik ben zo droog van keel, het zal u verkwikken Wy zullen deeze nieuwe vogel de veeren te dieper uit zyn staart pikken.
Hy lykt vet genoeg, ik verzeeker ons van een schoone buit.
Geef my geld tot een zoopie, of myn aassem vliegt 'er uit.
Neen, krygen wy zo een doffer, dan kan ik myn geld bewaaren Gy moet uw dorst, en de grootste, voor die jonkers spaaren, zo zuipt gy met haar in de wed, en dan worden zy zat, zo krygt gy uw maag vol, en ik in de beurs ook wat.
Onze neering is fyn, moër, daar valt niet aan te verliezen, Wy zouden met de rest anders het haazepad moeten kiezen.
Ik heb het verstandig gewonnen, en zuinig bespaard.
Maar waarom laat gy de brandewyn by de kleine maat haalen?
Wy moeten ze by pinten en kannen dubbel betaalen.
Koop dan by een anker, zo hebt gy ze beeter koop.
Dan zoude ik u daags niet konnen voeden onder oen stoop.
Ongepylt nat!
Gy zoud er te diep inhakken, en dat was jou, altyd een volle maag, en voor my, leege zakken.
Praat daar niet af, hoor, ik gaa na die Doctoor, daar is geen ziekte, zeggen zy, of hy weet er raad voor.
En al hebt gy de brandewyn zo volmondig gepreezen, nochtans heeft hy 'er meer door den opiat, als door de klodder geneezen.
Komt deeze vryer, zo houd hem wat aan de praat, maar breng hem niet in t gezicht van onze kaat.
Ik zal met een vaart weederom keeren Laat hy u terwyle de brande wyn spendeeren.
Hy moet eerst poen dokken, eer hy dit wel beschout.
Dit is een ongerept vleisje, en dat is my meer waard, als vier pond goud.
Dat heb ik hem ook beduid, dat hy zonder veel geld niet aan zou raaken, maar hy stond vast om het met u ryklyk af te maaken.
Ik zal voor de rest ook wel zorgen, dat gy word voldaan.
Nu geef geld tot een zoopje, het mag er wel op staan.
Als ik weërkom, dan.
Brui dan maar heen, als gy zo droog wilt schyen, margo.
Ik kan zo wel alleen dorst, als met gezelschap lyen.
Ik zal op de Jonker passen.
Vaar wel dan, dat s gang.
MARGO, JANNETje.
Ochter haal my eens een zoopje, ik word zo bang.
Myn geld is op, daar is myn tas, laat ze daar een pintje op geeven.
Ik zal ze flus weer haalen, met het geld daar neeven.
Onze baas is gierig, maar ik hoop op de Jonker zyn geld.
Ik wil ook niet langer van deeze bloedzuiger zyn gekwelt, ik ga liever uit schoonmaaken, maar dan moet ik werken.
'k verlang, als een beluste vrouw, om myn hart wat te sterken.
Nu loop heen dochter, en kom sneedig weêr.
Geen brandewyn haalen, neen, dat doe ik niet meer, altyd brandewyn, dat kan niet bedyen, 't is ook hoog tyd, voor u uit het zuipen, en ik uit het haalen te schyen.
Haal brande wyn, ondier, hoe is 't hier met deeze meid?
Neen moeder, ik haal ze niet, ik heb het duidelyk gezeid, Ik zou brandewyn, en die op een tas haalen!
Ik zeg gaa haal brandewyn, of dit uitstel zal ik jou duur doen betaalen.
Weet gy niet, als ik begin, wat ik vermag Jannetje.
Ik wenste, dat ik het niet wist, of ooit zag.
Gy meugt veel, en het zal my altyd heugen, men ziet het aan de kind'ren gemeenlyk, of d'ouders veel meugen.
Hoe kan men dat aan jou zien, of ik pooi, of niet?
't is maar al te klaar, dat me dat aan my ziet.
Waar aan dan?
Ay lieve dat moet ik ook weeten.
Ziet gy niet, dat al myn kleëren vergaan zyn, en versleeten?
Ik kryg niet nieuws aan t lyf, en verdiend gy wat, gelukkig door t geval.
Dat is vliegende verzoopen, en door t gat.
Ik ben reeds zo oud, en ik kan schryven noch leezen.
Wat zal het eindelyk met my worden, of weezen?
Mee zo wat straat loopen?
dat ben ik moe.
Zo gy my niet anders laat leeren, loop ik naar een ander land toe margo.
Gy van my weg loopen!
Kom ik zal u beenen maaken Ik zal u leeren, zo uw moër, en uw plicht te verzaaken.
De rug moet u met vuistolie zyn gesmeert.
Daar is niets, dat die steege koppen zo wel verzetten leert.
Zo gy geen brandewyn haalt, zal ik u aan kleine stukjes breeken.
LUBBERT, MARGO, JANNETje.
Wat heeft uw kind gedaan, moeder?
laat ik een woord, Lubbert.
Ten besten spreeken.
Moei u met kooken en braaden, wat raakt u een aar?
Nu moeder Margo, gy schynt kwaad, dat is raar!
Dochter, wat heefruw moeder verstoort, dat ze zo lykt te raazen?
Pannerie.
Om dat ik haar, als een verdroogde spons, niet met bran dewyn wil aazen.
Haar zuipen verveelt my, ik ben kaal en berooid.
Zy zelf, heeft haar hembd onlangs verpooid.
Dan moet zy z' ook al duur betaalen.
Zannetje.
Dat is niemendal, ik heb ze al duurder moeten haalen, het hair van myn hoofd, is voor vier mengelen verkocht.
Margo, wel een oud mensch heeft nimmer zulk een leugen bedocht.
Dat klein kreng heeft het in de pokken verlooren.
Gaa meë, ik zal u by de schurk brengen, die het gekocht heeft, en afgeschooren.
Ondeugender ondier is er nooit gebaard.
Lubvert.
Het meisje spreekt verstandig, het was wel een beeter Moër waard.
Wat zegt gy van het meisje?
Het is te beklaagen, iulbert.
Dat het kind hair gehad heeft, dat een ander zal draagen.
Is dan door de pokken, of anders, zy is het kwyt.
Het komt my niet vreemd voor, dat het u spyt, Maar dat is, om dat gy zo naakt en kaal zyt gebooren.
Licht denkt gy, dat het genoeg waar geweest voor het dek over uw ezels ooren.
Gy zyt al gelukkig, dat gy nooit eigen hair hebt gehad, Daar zou meester Hans licht mooi meë zyn geweest, als hy voor speelnood aan uw zusters tafel zat, en dan wierd er op de Bruiloft van gesprooken, of gezongen.
Dit hair is van de kok uw broeder, die naast myn zy wel van tien sporten in zyn graf is gesprongen.
Daar zyt gy vry af, want gy hebt het niet op uw hoofd, En dat 'er noch op is, is al meë van zo een gehangen schelm gerooft.
Wel moeder gy schynt kwaad, en dat moet gy niet weezen, ik zou anders ook wel een boekje van jou verdiensten opleezen.
Een moër, die haar kind voor een hoerije opvoed, en van de wieg af bederft, is de koste niet waart, dat zy door zo veel arbeid sterft.
De meeste van dat zoort mag dat geluk niet gebeuren.
Ik heb 'er hondert achter de schans, door de pokken en luizen zien verscheuren.
En zo gy in tyds geen andere weg in wilt slaan, Zult gy al meë die beroemde weg van uw voorzaaten gaan.
Uw troonie getuigt my, dat gy geen gemeene dood zult sterven.
Gy hebt z' ook wel gezouten, dat z'in 't graf niet zal bederven.
Wat dunkt u, moeder Margo, raak ik wei, of is dit mis?
Ommers verwyt de keetel altyd de pot, dat zy zwart is.
Het lykt in het rasphuis, zoud gy noch veel kunnen leeren.
Als 'er een dief vroom word, zullen 'er zig wel meer bekeeren.
Altyd ik verzeeker u, dat gy in ons huis niet meer steelt.
Uw kooken, en braaden, heeft ook al lang verveelt, De Heeren willen uw spys meer zien noch gebruiken.
De honden schorten haar neus op, als zy de lucht ruiken.
Kom dochter, volg my in huis, ik ben het moë by deeze vent.
Grooter huis en keukendief heb ik nooit gezien, noch gekent.
Wat dunkt u, heb ik u tot zo ver konnen vernoegen, of zal ik 'er noch wat tot dankbaarheid byvoegen?
O gelukkig door 't geval.
Ik zal wel een ander zenden om de brandewyn.
Daar zal noch wel een oprecht mensch voor my in de waereld zyn.
Maar wacht u klein krot my weer te beletten, Ik zal u anders drie daagen in een duistere kelder te waater en brood zetten.
Ik zal wel gehoorzaamen, als gy my eerbaar gebied, Maar brande wyn haalen, al dreigde gy my de dood, ik doe het niet.
LUBBERT alleen.
't meisjen heeft gelyk, dat het kind'ren wel opvoeden!
Hoe zal dat voor den ouden na t Willige Rasphuis, en voor de jonge na t Spinhuis spoeden!
Nu ziet gy, hoe de gezonde jeugd tegens dank word vervoert, tot dat z' eindelyk bedurven word, verzoopen en verhoert.
Deeze dochter lykt noch alles aan het verstand te brengen, maar dat zy deugdzaam word, zal de moër niet gehengen.
Nu patientie, ik ben bly, dat ik van dat monster ben verlost.
Maar het lykt, dat ik van daag meë veel doen zal in de kost.
Daar komt Krispyn, zyn Heer pleeg wel te tracteeren.
Ik hoop dat 'er van daag ook wat zal vallen, om te smeeren.
KRISPynen LUBBERT.
Lubbert, wat komt het wel, dat ik u hier vind!
Myn Heer verwacht uit den Haag zyn bekende tafel vrind.
Daar moet geschaft zyn, hy kan voor tien menschen vreeten.
Laast heeft ny een ham, met een Boutje, en zes paar Hoenderen opgegeeten.
Ik heb ruim weer zo veel vlees, en noch meer voor hem gekocht, en ik heb jou al een uur, of meer gezocht.
Gy moet aan den arbeid.
Maar wat zoekt gy hier te maaken?
Of tracht gy van daag by jochem aan wat geld, en de kost te raaken?
Hy heeft, zo my onderrecht is, een lekker stuk vlees in huis.
De baas is er belust op, maar het is er niet pluis.
Ik doe myn best, om het hem af te raaden, Maar hy wil zich, ten koste van zyn geld, en fatzoen, verzaaden.
Daar stond gisteren een oude Hoer by hem op den Dam Die, zo t schynt, aldaar om te negotieeren kwam Deeze heeft hem dat lokaas zo hoog aangepreezen, Dat hy, als een tweede Paris, schynt verliefd te weezen.
Ik vrees, dat hem deeze snol op geen minder prys zal staan, en dat hy door geen minder vuur, als dat van Troijen zal vergaan.
Hy vroeg aan deeze kol, die deeze Heléen wou verkoopen, hoe veel dat ze wel in prys zou beloopen?
Duizend ryksdaalders, zeide dat oude beest, Daar by is het een ongeschonde beetje, dat nooit veil is geweest.
Ja ongeschonde, dacht ik, gelyk men het vlees vind, in zulke stallen.
Nu wat zal ik zeggen?
myn Meesters zin is er opgevallen, hy heeft dat zuiver beesje maar eens ontmoet en gezien.
En hy wil het niet alleen koopen, maar ook zyn trouw aanbien.
Dit is een dolligheid, die ik geen naam weet te geeven.
Ik had niet geloosd, dat 'er zulke zotten leeven.
Hy is, als een hond op een zicke koe, ruim zo graag, en wy wachten ieder oogenblik zyn tafelschuimer met geld uit den Haag.
Hy is tegenwoordig wat schraal, zo die poen heeft gekreegen, Zult gy hier veertien daagen kok zyn, en hy zal geduurig tafel veegen.
Gy moet u haasten, want mankeert 'er iets aan zyn appetyt.
Zal hy wel eens zo veel schreeuwen, als een varken dat me de keel afsnyd.
Ga voort na ons huis, ik moet jochem eens spreeken.
Ik zal zien terwyl, of ik 'er de kat niet in kan steeken.
Ik heb myn baas te lief, zo te trouwen aan een hoer!
Ik wou liever, dat hy voor Soldaat naar Oostindien voer.
Gy spreekt recht, uw Heer is uit eerwaardig bloed gebooren.
Hy Digitized by google gelukkig door t geval.
15 hy een hoer trouwen!
ik mag er niet van hooren.
Schoon dat ik al een groot liefhebber ben van geld.
Wenste ik, dat dit gebrui wat wierd uitgesteld.
Uw Heer zou onderwylen ook licht bedaaren, Die een licht vrouimensch trouit, zal 'er nooit wel by vaaren.
Maar ik weet, om hem te geneezen, een gezonder raad, Met een eerlyk vrouwmensch te trouwen, dat noem ik kwaad, hy kan, zonder die schande, voldoen zyn begeeren.
En zich aan die oude kol, die hem op den Dam sprak, addresseeren.
Die is de wachthoudersche van deeze befaamde maagd, 't is een dronke vel, die het brandewyns wapen op haar troon draagt, met een stoop of twee, zult gy haar tot alles verplichten.
Dat de hel niet vermag, kan den dronk licht verrichten.
Ik verzeeker u van de buit, en uw geld word gespaart, al het geen dat die Roffiaan in huis heeft, is geen duizend ryksdaalders waard.
Gy zegt wel, ik zal 'er zien op die manier om te koopen.
Onderwyl wild op een draf naar ons huis toe loopen, Zo gy myn Heer ziet, zeg dat ik vigileer, is het mogelyk zal ik maaken, dat ik niet vruchteloos keer.
Ik zal door d'een of d'ander list iets verzinnen, Dat wy niet voortvaaren, als daar hy veilig zal beminnen.
Doe zo, ik bezorg terwyl het gereedmaaken van de spys.
Heb ik het recht, zo logeert hier een begeert zoort van beesten in dit paradys.
Ik mag eens zien, of jochem t'huis is, en eens zoetjes schellen, ik meen hem voor die duizend ryksdaalders genoeg te vertellen.
Bloemershart!
die beesten bedriegen zo meenig eerlyk mans kind.
Maar hy zal konstig zyn, zo hy hier zyn reekening vind.
MARGO, KRISPYN.
Kom binnen, hier niet lang voor de deur te staan praaten.
Ik spreek noch niet één woord, waarom zoud gy my binnen laaten?
Hier buiten zoeken de lui niet lang te staan.
Ik weet wat gy begeerd, wilt maar na binnen gaan.
Gy weet wat ik begeer!
Ay wilt het my eens uitleggen!
Ik weet zelfs pas wat ik begeer, en gy zoud het my zeggen!
't is ommers bruin of blont, dat gy begeert.
Ik heb van alle zoorten, wat dunkt u, raad ik nu verkeert?
Dat is mis, 't is een zwarte vent, de baas moet ik spreeken.
Die is eens uitgegaan.
Is hy om zeekere oorzaak ook gewecken?
Is hy na 't Sticht, of na Braband, komt hy haast weërom?
Hy is niet bankeroet, jakhals, hoe vraagt gy zo dom?
Nu word niet kwaad Moeder, daar is voor u wat goeds op handen, Wy zullen flus met den andere eens wakker lekkertanden.
Myn baas heeft gisteren een Bordeauxvaarder gelost, Daar zal ik j' een proef van meë brengen wat begeerd gy nu liever, purum, of nieuwe most?
Wie is uw baas vrijei?
van die lucht, heb ik in lang niet gerooken.
't is dien Heer, die gy gisteren over dat nieuw pagadetje Krispyn.
hebt gesprooken.
Hy kwam my wel voor, het lykt een nieuwe vent.
't is een man als een waereld.
Ik wou dat ik hem wat eer had gekend.
My gebreekt niet meer, als dat zoort van vrinden.
Breng my purum, purum meë, voor het wyd're zult gy my dankbaar vinden.
het is zulk een ikker beetje, 't is een meisje als melk en blocd.
Digitized by google gelukkig door t geval.
Ai brengze eens buiten, 'k wil eens zien, of zy my voldoet.
't is geen spek voor jou bek, gelyk, voegt aan gelyken.
Hoe veel roozenoobels zoud gy aan dit juweel wel willen verkyken?
Verkyken, zegt gy, hoe!
is het gezicht hier zo dier?
Ja verkyken, zeg ik, in dit huis tapt me geen scharpbier.
Ik geloof zeeker, dat gy in onze buurvrouws kelder moet weezen, daar kond gy voor een halfje de Courant zien, en leezen.
't is hier wat anders, wy verwoonen hier meer En na de dingen zyn, betaalt me ze weer.
Myn baas is mild genoeg, hy heeft my voor beunhaas uitgezonden, hy zal de waar gewis koopen, als ik ze gezien heb, en goed bevonden.
Kom laat z' eens voor den dag koomen, 't is buiten jou schaa, en ik verzeker u, dat gy my bedanken zult daar na.
Daar heb ik wat an songman, hier gelden niet als schyven.
Duizend verzeekeringen zijn alhier ons niet meer waard, als honderd oude wyven poen moet'er zyn, maat, alle andere beloften zyn hier zonder klank Nu evenwel uitgezondert dat proefje van die kordiaale drank.
Ik neem aan voor beide zorg te draagen, En wat het proefje belangt, daar over zult gy niet klaagen, een vaatje van acht mengelen, dit hoop ik dat u vernoegt.
Ik wou dat gy wat meer bragt, en wat minder vroegt.
Al dat vraagen, wat is dat nu meer, als aan een vaatdoek zuigen?
Ik hou meer van een ding dat ik zie, als van honderd getuigen.
Eer ik het nat en geld zie, heb ik vertrouwen noch geloot.
'k zeg voor al die beloften, ben ik als een kwartel zo doof.
En dat gy onzen baas ook daar meë zoud zoeken op te houwen, Och die zal iou noch wel honderdmaal zo weinig, als ik betrouwen.
Maar zie ik recht, zo komt hy van verre daar aan.
Ik gaa na binnen, en laat u buiten staan.
Hoor als ik flus kom, zal ik eerst kloppen, en dan fluks schellen.
Laat ons zelf in, de rest zullen wy dan wel stellen.
C ACHT Digitized by Google De Onberaaden Minnaar, 0.18 ACHTSTE TOONEEL.
Jochem, krispyn.
't is hoog tyd om naar huis te gaan.
Dat was een verwaande Doctoor, wat gaf die vent weitse dingen van zyn kunst voor!
Maar my, zeide hy niet, als door groote kosten, te kunnen genezen.
Eerst moest ik wel twee maanden in een papiere pot gestooft weezen, En daarna, in t midden van de zoomer, zo verkoud zyn gemaakt, als iemand, die langs de straat, en over al, loopt snotteren, of hy niet als kwyl braakt.
Ik docht, 't is geen vreemde remedie, 't is al tyd om te beginnen.
't is waarlyk raar, hoe dom de Doctoors de kost winnen.
Ik kwam ook niet rechtvaardig aan deeze ziekte, men moet niet erven, zeide hy, voor dat iemand sterft, Maar ik had de myne, zo dra ik gebooren wierd, van myn leevendige Vaer en Moer geerft.
Wel waar van of die Kwakzalver dat nu zo zeeker kan weeten?
Die lomp heeft nooit van het rechte brood gegeeten.
Ik gaf hem een schelling, en ik liep vliegend heen.
Ik docht, wat mag ik by deeze gek meer geld, en tyd besteeren.
Maar die platter hield zich met een zesje niet wel te vreezen.
Ik docht, 't is genoeg voor dien uil, en ik ging derwaarts treeden.
Maar wie staat daar omtrent onze deur?
O 't is krispyn!
Dat is myn ouwe kennis, hy moet weer belust zyn.
Wel jochem, ik heb jou daar met smaak van uw ziekte hooren praaten, en die Doctoor zel jou die ook niet lang alleen houden laaten.
Eerst in een papiere pot gestoost, dan verkoud gemaakt!
Die pot mos weet 'er van, en daar by, wat uw ziekte belangt, gy komt 'er noch niet rechtvaardig an.
Dat liegt hy, gy bezit uw goed rechtvaardig, En al was 't eens zo veel, gy zyt het waardig, 't geval.
't is u aanbesturven van uw overovergrootvaar en bestemoërs bestemoër d'eene kreeg het van een Schurk, en d'ander van een Hoer.