floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Daar, Heer, dat flesje was de weerkomst van uw leven.
Spilpenning, kost gy dat niet minder doen, als met myn dierbre azyn daar toe juist te gebruiken?
Nu nog kyven?
wel dat is een slegt fatsoen.
'k ben, had gy me een brandend end blauw band maar laten ruiken, dat kost geen gelt.
Des zult gy my t verlies vergoen Van dien azyn.
Rabaut, waar hebt gy hem gevonden?
Wel in de honger kas, 'k zeg, in het spys tresoor.
Maar Oom, 't is daarom niet geschonden.
Gy zyt 'er mee gered.
Wat weet ik van blauw band?
Wie duivel zou ook droomen, k neem, dat naast is by de hand.
Dat dat zou helpen, vrekkaart.
Had gy t gelaten, k had van zelf wel weer bekomen.
Daar ging geen drup schier van te loor.
Daaglyks niewe scha... het moet 'er nu mee door.
JANNO, GOVERT.
Wel heeft myn goeden Oom, tans reden om te klagen.
Weer hondert guldens!
hy kan niet blyven staan.
Digitized by google. de gELEERDE advokaat.
Zoo hy zyn gelt kist op zyn schouderen moest dragen, zou hy zakken, en daar mee te gronde gaan.
Kan hy zyn schade niet, op t naaste huis verhalen, waar uit de brand eerst is gekomen op zyn dak?
Wel neen hy, wie zou dat voor hem betalen.
Elk boet de schade van zyn eigen ongemak.
Zagt, zagt eens, luister?
wat hoor ik daar binnen stommen ANNO.
Ik hoor ook iets, wat of myn Oom daar leit te rommelen?
Daar valt wat.
Ik ga eens kyken. zou hy wel weezen in flauwte zyn?
Ga. maar ik niet weer azyn.
VREKKAART, met een touw in de hand, JANNO, GOVERT.
Jy my beletten, Pry?
Nu wil ik me verhangen.
Of gy me wederhoud, 'k zal 't, spyt je bakkes, doen.
Help, govert.
Hoe, men Heer, wat dagt jy aan te vangen?
Wat wouwje hangen, dat was immers geen fatsoen.
Houd hem tegen degen, vrekkaart.
Daar ik dus haast was genezen Van al myn ramp, moest ik daar in verhindert wezen, karonje?
had ge my maar laten stil begaan, Geen ramp, geen ongeval had my hier meer misdaan.
De dood kan ons van al was schaadlyk is bevryden wie Digitized by google 11 BLYSPEL.
Wie haar omhelst, omhelst het einde van zyn lyden.
'k zal 't nog doen.
Jy zult niet men Heer.
Daar leit de strop Ten venster uit, kunt gy, hang nu u zelven op.
Jou rekel, daar voor zal jou bakhuis yliegen vangen.
Is dat myn loon, voor dat ik u belet te hangen?
'k wed, zoo ik dezen dienst aan menig andren deed, ik wierd met beter loon betaalt, dat ik wel weet.
De Jongen, oom, doet het uit enkel medelyden.
't is hoog genoeg, stel eens uw razerny ter zyden.
En denk hoe schandelyk de wanhoop u vervoert.
Foei, als ik 'er aan denk, word ik 'er van ontroert.
'k beken, de scha is groot, maar egter te overwinnen, stel daarom het verlies, hoe zwaar 't is, uit uw zinnen.
En denk, dat alles, hoe beklaaglyk, door den tyd Verzagt, vermindert, en allengs geheel verslyt.
't schynt of de deur alleen, maar om verlies stont open.
Maar denk ook dat 'er weêr is niewe winst te hopen Door 't geen wy pogen in al wat ons word bekent.
Ook is de spaarzaamheid een dagelykse rent.
Waar door gy deze schade alleenig kunt verwinnen.
Wat zugt gy!
komt u daar niets goets nog van te binnen?
In plaats van tweemaal daags eens te eten, maar voor eerst vry veel.
T'aan.
Ten kan altoos niet schaan.
'ken!
Dat dagt ik wel, 't is hier niet schraal genoeg.
Gans pokken k weet dat de honger in dit huis is opgetrokken, zoo ze ergens hier op aard met vasten is gevoed.
Maar voor de misdaad straks van u begaan, dient boet.
Dood zond is het zig zelf te dingen na het leven.
Ja, 'k voel wel, dat ik wat te driftig ben geweest, maar dat ontstont wel meest uit myn ontroerden geest.
Dus wil ik voor de fout, van my daar in bedreven, een half ponds waskaars geven doen Op dat zy my voor meer onheilen wil behoen.
Dat vast gestelt Oom, kan u voor uw straf bevryden.
Dus 't geen voorby is, eens geheel gestelt ter zyden.
'k maak staat, dat wy eerlang, tot mindring van uw druk, ons haast vervrolyken in onverwagt geluk.
Gaan wy na binnen, want ik hoor daar mensen komen.
Ja, 't is de Ratelwagt.
RATELVAGT zingende.
Ouwen 't de meiskens al wel droomen Wie op hare genadekens wagt.
Laxt, zagt, zagt In de nagt is er zoo menig wat voor gekomen, Dat ze voor deze noit had gedagt.
Zouwen 't de meiskens al wel droomen, Of ons het spel is ernst of jok.
Elf urekens het de klok.
zoo laat een deur nog open?
Hei Hanneken uit.
VREKKAart, ratelvagt.
wat valt hier storm te loopen, wat wil jy hebben?
RATELWAgt.
Dat ge fluit, sinjoor, uw deur, 't is taid, zoo komt 'er niemant stelen.
Le Digitized by google BLYSPEL.
Zie mai niet oon, met zulk een wreed gezigt, Daar noo te zien, is maine pligt.
Ja wandel maar.
RATELVAGT.
'k zal doen, om u niet te vervelen.
Oom?
Is hy vertrokken, vrekkaart.
Ja, 'k heb hem heen doen gaan.
Dus is 't geen tyd, om ons hier langer te beraan.
Geensins, de Maan is al aan t wyken, Heer Kasparino legt nu wis al in zyn rust.
Ik heb geen vrees, dat ons nu iemand na zal kyken.
Gelyk ge zegt, ik ben er op belust.
'k Wouw dat ik al om hoog was aan het plukken.
Maar spreek wat zoetjes.
Hier is niemand, die ons hoort.
Je weet het niet, maar kom, gaan wy maar zoetjes voort.
Waar blyft de Jonge?
die krygt alweer de nukken.
Wat schort den beest?
Waar benje govert?
Wat doeje daar?
kom hier, sa krygen we de leer.
'k heb ze om den hoek gezet, daar ginder by die boomen.
Waar blyft den Bengel?
zal je koomen.
Jon regte sammelaar?
Ei ziet hem daar eens staan.
Gy wilt niet, dat ik loop, kan ik dan meer als gaan?
Ik doe myn best, en kan t u noit van passe maken.
Spreek zagt, jou vuilik, of ik lapje voor jou kaken.
't is met dat schreeuwen niet te doen, verbruide loomert.
Ja, ja, al weer wat.
Wat zou ik luistren?
't is het kraken van myn schoen.
't is niet met al, oom.
Stil, ik hoor gefluister.
't is van 't bewegen van de blaan.
Of 't nu de wind eens was, zou die ons ook verraan?
Men moet voorzigtig zyn, dus laat ons nog eens hooren.
Hier is geen mens ontrent.
De muren hebben ooren Somtyds.
gy weet het niet, Janno, myn lieve kint.
Neen, neen, ik hoor het nu, 't is 't ruissen van de wind.
Ja, govert, gaan wy, om de ladder hier te halen.
Jannoke niet, blyft gy zoo lang op deze plaats.
Ik weer alleenig?
Dat komt vaats Het is zoo donker, 'k zal verdwalen.
Ja, digsras, blyspel.
Die jonge heeft altyd wat raars.
Is 't donker schelm?
De maan die ligt, gelyk een kaars.
'k zeg dat je volgt.
Hy zal zig aan zyn schaduw stooten.
Doet hy Marot?
Ga jy gezwinder op jou kooten?
Kom hier jou beest, eer dat ik jou die tong uit ruk.
Zagt, halte.
hy bestryd al mede myn geluk.
Zult gy hier aanstonds by me komen Of niet, verrader, snood en vals?
Geensins, want jy hebt voorgenomen De tong te snyen uit myn hals.
Is t lydlyk dat ik zoo myn tyd hier moet verletten?
Terwyl hy weet, hoe zeer ik hem tans heb van doen.
Nu kom, en wilt niets quaads vermoen.
Ik zal u nergens in, ga voort maar, molesteren.
U overt.
Op dat parool kom ik u by.
Zoo volg.
De ladder staat hier aan de linker zy.
Hebt gy hem?
Ja, ik wil 't u zweeren Dat ik hem heb.
maar hy is zoo vernikkert zwaar, dat, hoe ik til, ik hem niet kryg van hier tot daar.
't is u alleen ook niet bevolen.
Ik kom u helpen, nu vat aan.
Elk aan een end zoo zal t wel gaan.
Dat s goed, myn heer, ja t by me zolen.
Tot alle dingen weet hy raad.
Tree voort nu maar, daar 's niets te vreezen, als maar alleen te veel gepraat.
Dat gaat zoo wel.
Maar, daar zal nog een kerri wezen, eer hy weer over ende staat.
Dat zal, als 't vorige, denk ik, zig zelf wel schikken.
Indien ik straks de plaats maar weet te mikken, Daar t meest te plukken valt.
Kom aan, al ver genoeg.
Myn Heer, k wou dat myn beurs, als deze ladder woeg VREKKAART.
Ja, wakker laat ons hem zien overend te krygen.
Ik ben de langste stut gy zamen maar de voet.
Gy werkt Heer, dat gy naar uw adem staat te hygen.
Dat is, dat ik ook al de zwaarte ligten moet.
Hy ryst braaf, hond gy saam maar dapper tegen, dat hy niet uitschiet... laat gy los?
... wat selderment!
Dus de ladder met het hoofd en handen steunende, om ze op te regten, schiet hem het hoofd regt in 't midden van de zelve, tussen twee sporten in, waar door hem de leer om den hals bangen blyft en zeer pynlyk de schouders drukt.
Wel niet, hier sta ik in een deerelyk ellend.
Ja kregen wy de leer maar meer ter degen.
Hoe raakt uw hooft daar weder uit?
Help, govert, 't is jou schult, lach jy 'er om, jou guit?
De Digitized by google BLYSPEL.
47 De zwaarte zal my overwegen.
En dan breek ik gewis den nek, zoo k zyg ter neer.
Ik ligt, en vrik zoo veel ik kan, maar hoe 'k my weer, ik zie geen kans, of ik het zeggen moet, of swygen, Om dezen ringkraag u weer van den hals te krygen De sporten zyn te nauw, of wel uw hooft te dik.
Oom, t veragtert, wat wy doen, elk oogenblik.
't is onbegryplyk dat 'er 't hooft heeft doorgekonnen.
De ladder drukt myn schouderen aan stuk.
Myn Heer, daar moet wat anders zyn verzonnen, of wy en redden u niet uit dit ongeluk.
wat tog?
Want ik kan de smart niet langer dragen.
Ik word van vrees en pyn zoo mislyk, en zoo bang.
Niet nader, als dat wy 'er eene sport uitzagen, want om het dus te doen, Heer, is uw neus te lang, daar stuit, zoo dra ik til, de sport gedurig tegen, des liepje prykel, zoo 'k wat hard stiet met de sport Dat zy, schoon nu te lang, wel haast zou zyn te kort.
De raad is goed, waarom die hier zoo lang geswegen?
Loop om een zaag, en kom dra weer.
Ja maar, wist ik 'er nu een te bescharen, Heer?
't is nagt, wat mens durf ik daarom ten bed uit kloppen?
by den Timmerman loop tog, hier in de buurt.
Wel zoo die vent hier komt, zal hy men Heer wat foppen.
Dat hy 'er u een, voor een hallef uur, verhuurt, want quam de vent hier zelf, ik zou van schaamt beswyken.
In de comedi zou ik eerlang zyn te kyken, want de Poëten heb ik daatlyk aan myn gat.
Dus maak niet, dat men komt een klugt van my te speeren.
Wat wagtje?
Ga, en help myn Oom tog uit zyn pyn.
Ga. berookte schyt fenyn, zyn er geen drie stuivers meer te deelen, voor ouwde potten, die van my gebroken zyn?
Als men in nood is kan men de beleefde speelen, maar anders is het vraat, jou luiaart, sammelaar Voort na je kamer VREKKAART.
De ladder word zoo swaar.
Ga heen, of lang met een mes, op dat ik my mag keelen.
Zoo raak ik best uit dit gevaat.
Dat s gang, Heer.
Houd u slegs, is 't mooglyk, op de beevende tooneel.
VREKKAART, jANNO.
Janno Nigt, in wat predicament ben ik gekomen!
Wilt dog zoo hart niet steenen, myn goejen Oom!
wie weet, wie hier mogt zyn ontrent?
Heer Kasparino, zoo gy u te luid liet nooren, Mogt het bemerken, hy slaapt hier niet wyt van daan, en dan was uw respect geheel en al verlooren, Behalven, dat het u nog slegter kon vergaan.
't is wel gezeit, maar voelde gy de leer eens wegen, 'k Wed dat gy nog zoo lang niet had, als ik, geswegen.
Hy drukt myn ligchaam heel te schand, ai my!
Ik word gerabraakt en verplet, help sta me by.
Komt nog de jonge niet?
wat heeft hy trage gangen!
Ik kan met langer.
mogt ik my hier verhangen, zoo was ik uit de pyn.
zoo ik val ter neer, zoo is myn hals aan stuk.
Ail ai!
ik kan niet meer, al zou men 't hooren.
KASPARINO, met een kaars in de hand, boven uit het venster, VREKKAART, JANNO.
KASPARINO.
Dat ysselyk geschreeuw klinkt my gestaag door de oogen.
Wie maakt, in t naarste van de nagt, hier dit gerugt, hou holla daar!
wie is 't die dus om bystant zugt?
Wie gins daar met die leer?
Oom, wy zyn verraden.
Zyt gy 't, Heer Vrekkaart, die zo zwaar daar staat geladen?
Hy is t waragtig, ik beklaag u, Heer, voorwaar, zoo gy, om mynentwil, u steekt in dit gevaar.
't postuur, dat gy vertoont, is anders als voor dezen.
Gy plag, na ik het zie, noit zoo Geleert te wezen.
Hy trekt, lagchende, zyn venster weer loe.
VRexKAart, jANNO.
I my!
ik sterf van pyn, en dubb'le spyt.
Nu ben ik myn praktyk, en reputasi quyt.
Dat 'er niemand komt, die my eens wil vermoorden.
Jan. digitized by google. de GELEERDE ADVOKAAT, JANNO.
wat wanhopiger, en ysselyker woorden.
Myn goeden Oom, kunt gy nog maar wat blyven staan, ik zie u haast verlost.
Daar, daar komt govert aan.
Komt hy daar aan, waarom en komt hy niet gevlogen?
Dien beest!
Hy heeft een man by zig.
Is 't niet gelogen.
Zoo heeft de schelm dat tot myn spyt gedaan, Want t was hem tegen t hert, dat wy dit vingen aan.
GOVERT, JORIS, VREKKAART, JANNO.
zeven.
Myn heer, de knegt wouw my de zaag alleen niet belasten, anders is hy zelf.
Noit schooner van myn leven!
Hoe duiker, Heer, komt deze ladder om uw hals?
deze Vent, zal my vermoorden met zyn vragen.
Dat is jou schult, jou fiel.
Ik zal 't je zeggen, als Je my geholpen hebt.
Ei tyd tog maar aan 't zagen, en red je uit dezen nood.
Je lykt in dit gestel Heer, de Godinne der Geregtigheit heel wel, die met haar weegschaal zit altyd te balanseren.
Zoo net hebt ge, in balans, de ladder op uw kleeren.
Nu, lagt, en schimpt hier na, zoo dikwils als 't u lust, maar help my eerst.
Jan. staan, jan.
logen!
Elogen, n. aa. notaris.
een nie leven.
Hals vrag rt.
Als igen, estel lgeten u lol.
10 blyspel.
51 joris.
Ik zal het doen, stel uw gerust.
Maar door wat toeval is u dit tog wedervaren?
Ik kan, als ik u zie, van lagchen niet bedaren.
Een ladder om den hals van eenen Advokaat, en dat in t midden van de nagt!
'k word desperaat, help my gezwind, of bruid voor al de nikkers henen.
Ik kan, 't geen oogenblik meer harden op myn beenen, die, als een riet, my staan te beven onder 't lyf.
Nu kom, ik wil u dan gaan helpen, houd u styf.
Ja, ga maar voort.
Geen grooter naryn leven.
Gaw, help my uit de pyn, 'k zal u twee stuivers geven, als ik verlost ben.
Nu, wat zegje, joris maat?
Dat woord dat bind, zie daar.
Zyt ge al in vryen staat.
Kom aan, te samen nu de leer daar af geheven, jan.
O wat geluk!
gy hebt er t leven nog afgebragt, was t maar zoo rugtbaar niet.
Maar Heer, nu zeg me een reis, hoe quam uw hooft dus door die leer?
Om wat voor reden stont gy die aldus te dragen?
Bezukte Gek, durft gy my nog al langer vragen?
'k heb onbeschaamder Vent myn leven niet gezien.
Is dat myn loon, voor dat ik u myn hulp kom bien?
Had ik t geweten, k had wel in myn bed gebleven.
VREK D2 digtraes, zoo de GELEERDE ADVOKAAT, 51.0 VREKKAART.
Gy zyt een Buffel, die 'k geen duit tot loon wil geven.
Die zig verstout heeft, my nog uit te lagchen, als, ik op 't verliezen stond van mynen besten hals.
Niet geven?
heb ik het met lagchen zoo verkurven?
'k heb aan myn zaag meer als twee stuivers reeds bedurven.
En zou ik, voor die scha, op die verbruide leer, wel dat lykt 'er zeker na.
Niet eens meer lagchen JANNO.
Betaal hem, oom, en laat de Vent maar hene wajen.
Wilt gy niet, dat hy 't loopt aan yder een verkrajen.
Om van dien moelikert dan eens te zyn verlost, zie daar wat gelt dat my dat ongeval weer kost.
Hou daar, mits dat ge u zult voor alle na praat wagten, zyn zestien stukken net van agten.
Dank Heer.
Dat s morgen een kortjakje.
Nou smoel toe.
Als 't is gezeit.
mogt ik maar weten, hoe Gy, met die leer, in dat postuur hebt konnen raken.
Zoo gy 't nu zwygt, zal ik 't u morgen kenbaar maken.
Nu niet, de tyd is nu te kort, de dag breekt aan.
Patienti dan, als ik niewsgierig heen moet gaan.
Heer Advokaat, men zal u de Geleerde heeten.
TWAALf. by google BLYSPEL.
VRexKAART, GOVERT, jANNO.
een mens in heel de stad, die 't morgen niet zal weten, want, na ik zien kan, is de vent zo vol van lag, dat hy maar wenst, dat hem een mens ontmoeten mag, Om deze klugt hem móte deelen.
Dat is jou schult, wyl jy niet past op myn bevelen.
op uw voord u niet betrouwt.
Jou rekel heb ik.
Dat jy alleenig met de zaag maar komen zoud, En doen het zelf?
Hy wouw de zaag my niet betrouwen.
Wat was nu beter u in dat postuur te houwen, Dat u den hals ligt had gebrooken, of met hem Te komen, daar gy stund 200 deerlyk in de klem?
't raakt niet.
't is contra myn bevel, gy hebt misdreven, en zult my daarom die twe stuivers vreder geven, Die ik hem gaf, wyl 't door u toedoen io geschiet.
Geen duit, sinjoor.
Aanstonts.
En wilt ge niet, Gy zult geen oogenblik hier in ons huis meer bauken, Maar daatlyk gaan, gy zyt een boef vol loore ranken, Die alles, wat oit tot myn voordeel is betragt, Door uw onwilligheit steeds hebt te niet gebragt.
Om dat ik mynen Heer juist niet wil helpen steelen.
Hoe kan de Gierigheit de deugd zo zeer verveelen, dat de eene de andre niet wil helpen!
Zeg, myn Heer, Kasseert gy uwen knegt, uw knegt kasseert u weer.
'k heb hier geen goed, en ga, nog eer 't begint te dagen, den Hemel dankende, die my van uwe plagen Verlost heeft, nu ge my van mynen dienst verschoont.
'k verlaat het huis, waar in de magre Honger woond, waar in de Nyt, met al haar uitgeteerde spoken, haar zetelvest, op dat noit schoorsteen daar zou rooken.
Gy evenwel maak u, om myn vertrek, niet gram, Wy zien elkandren haast op 't Schouburg te Amsterdam.
Oom, houd hem, of elk weet op morgen heel ons leven.
Blyf govert, blyf, ik zal uw misslag u vergeven.
ik brak nog liever hals en been.
Ik ga, om yder mens uw gierigheit te ontleen, en vorder my in dienst van den Marquis begeven, die my al lang daar om heeft aangeweest.
Dat nog, valshertig mens, waar aan verdiende ik dit bedrog, Daar ik u zoo ver in de kunst heb opgeheven?
Had gy gewilt, ik had u tot een man gemaakt.
Maar nu, Bedrieger, zyt gy uit myn gunst geraakt.
Hy gaat, om den marquis myn onheil te vertellen, En al myn winsten in de waagschaal dus te stellen, want hy is eene van myn honingbyen, daar ik meender van trek, als van al de andre met elkaar.
Met een, om dat my daar de honger niet zal quellen, Daar gy uw volk met plaagt, dat het zig zelven schaamt, ik ben zoo mager, en zoo dor, als een geraamt, In uw gevangenhuis geworden.
'k zal 't niet lyen Dat gy me schend, al zou het tot myn scha gedyen.
Jou rekel!
My verraan, en dan dus heen te gaan!
Brui heen maar 'k zal u eerst die kop in stukken slaan, zoo gaat dan dus gedekt.
Ik zal u ook wel raken.
zy vegten onder haar drien.
Jou ouwe Totebel, durf jy my nog genaken?
Kom, oom, van hier, noit zyt ge zoo gehoont.
Ja, vrekken, gaat, en leert hoe t quaad zyn meester loont.
Voort is dat vuig gespuis, dat my zoo plag te plagen, en my zoo eerloos heeft gehandelt, buiten schult.
Ik dank de Hemel, dat ik ben van haar ontslagen, en u, Aanschouwers, voor uw lang en goed gedult.
Digsitues heer.
DE PALELTEKE PIERSS KLUCHTSPEL.
Ang te asreldam.
Ge ie erfg van.
LESCAILJE, op de Middel.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoc ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onzen Octroye of Privilegie van dato den 19.
September 1684. waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde onse Octroy of Privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van henne respective Godshuysen onder andere mede mogen werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waeren, of in het tockomende gedruckt, en ten Toneelegevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx nae den 19.
September 1699. niet gepermit eert soude wesen, so vonden de Supplianten hun genootsaekt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aen de Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Octror of privilegie, omme alsoo de voorsz.
Werken, soo van Treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkopen, of doen drucken en verkopen, met verbod aen aller andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaekt en ten Tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alleen binnen onsen landen, sullen mogen druck daerom alle erb doen drucken, u iytgeven een ygelyk, de voersi.
Werclan, in t geleeloste ten deele, naet te durken, ofte, elders naergedruckt, binnen den selven onsen landete brengen, uyt te geven ofte verkopen, op de verbeurte van alle de mepelenchte, ingebtachte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officiet, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Paetsen daer t casus voorvallen sal en het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy.
De Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van bare schade door het naedrucken van de voorsa.
Werchen, daer door in genigen deele verstaen den inhonde van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min het selve ouderonso protentie en de bescherminge eenigh meerder credit, aensien, of reputatie te geven, nemaet de Supplianten in cas daer inie iets ouhoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sulle gehonden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroje voor de voorsz.
Werchen sullen willen stellen, daer van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen malten, nemaer gehouden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel, en sonder eenige Omissie, daer voor te drucken, ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen syn ees eremplaer van all' de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot leden, ende daer van behootlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naer hehooren, lasten vy allen ende een ygelyk, die 't aongaen mag, dat sy de Supplianten van des inhoude van desen doca lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk ende volkomentlyk genieten ende gebruychen, cesserende alse belet ter contrarie gedaen.
Gedaen in den Hage, onder onser grote Zegele, hier op deo aen doen hangen op den twintigste May in t Jaot onses lee en Zaligmaheis, een duysem ses hondert negen en negentigh.
Qualiteit het recht van dexe Privilegie, voor dit Kluchtspel, vergund aan de Erfgenaamen van 7.
Mai, 1701.
D. inho, door haar onders, werd gedreeven, om Jakob, die ze mind, te haaten, en haar hand, aan joost, een vrijer, oud en ryk, op trouw te geeven, Bedenkt de Meid een list, en breekt die huuwlyks band.
De knecht van Jakob laat zy voor de broeder speelen Van Koenaard, en zyn Heer voor zyn getrouwe vrind, als twe Oostindischvaars, voldoen ze haar beveelen, waar door hy eindlyk krygt de Schoone, die hy mind.
Wel digstines beo vertooners.
KOENAARD, vader van Leonoor.
KNIERTJE, vrouw van koenaard.
LEONOOR, dochter van koenaard en kniertje.
TRyn, meid van kniertje.
ELIZABET, gebuurjuffers van Leonoor.
KORNELIA, KRISTINA, JAKOB, minnaar van Leonoor.
WEERHAAN, knecht van Jakob.
Joost, een oude vrijer, verliefd op Leonoor.
KAATje, een kleinmeisje.
KLAAS, een sleeper.
Jan, een Arbeider.
Het Kluchtspel speeld in t huis van Koenaard, begind op de middag, en eindigd tegen den avond.
DE THEEZIeKE UFFERS, KLUCHTSPEL, EERSTE TOONEEL.
Kniertje, LEOnOOR, TRyn, koenaard.
Kniertje, Leonoor en tryn, zitten, en drinken Thee terwyl Koenaard op t Tooneel komt.
KOENAARD.
is men hier noch bezig met Thee drinken?
Daar je weet dat wy uit moeten gaan?
'k Heb noch maar een kopje of twintig gedroyen, wacht een oogenblik, strak heb ik gedaan.
Dat thee drinken gaat tegenwoordig wel in zwang onder de vrouwen, het geen er menig in deze tyd zyn hoofd doet klouwen.
Maar de gemeene ommegang is, door het Thee drinken, onder de vrouwen dapper vermeerd Zy krygen kennis aan malkander, schoon ze malkander nooit gezien hebben, of by malkander verkeerd Want den eenen noodt den ander, en de genoode brengt er noch een meê, om de tyd te verdryven.