floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De schoorsteen kan niet rooken van zulk en malligheit.
Zy zal meer zoetigheen by hem hebben als se bedenken kan, zoo hy seit.
Daar by luyd syn testament, dat, sy naa syn sterven, al syn goed, niets het minste uytgesonderd, moet erven.
't goed maakt geen liefde, oprechte liefde steunt Op deugd, en eer.
Geen minnaar kreunt Sig, die opregt bemint, aan geld ofgoed, als hy maar mag verwerven Die geen, daar hy om sugt en lang heeft moeten derven.
Praat jy wat aan, eet jy wat van liefde, als je geen brood In huys hebt, en daar by nog 't eenemaal van geld ontbloot, ik geloof dat se malkanderen dan suur aan souden kyken, daarom sal se en moet se Geeraard trouwen.
Al is die een van de ryken, Karel heeft mee al een schoone stuyver.
Dat weet ik heel wel, Maar als je 't by Geeraard rekend, dan is 't maar kinderspel.
Laaten wy 't aan uw nigts oordeel en kennis eens verblyven En hooren uyt haar mond, of Karel of Geeraard by haar sal boven dryven.
Sy sel die jonge hokkeling toevallen, dat s seker en vast.
En naa myn dunken, beeld ik my in, dat se hier in niet mis en tast.
Maar laat haar eens roepen, en laat sy self eens spreeken, En kiesen, en geef haar dan, die haar 't beste aanstaat.
Watte streeken!
Sy sal Geeraard trouwen, anders niemand, of ik breek haar hals en been.
En naa myn gedachten, so prognosticeer ik dien ouwen een blauwe scheen.
Hoe sou 't dan gaan? ik moet u seggen, dat dienje voor al te weeten, Dat my 't verwarde huyshouden, van die ouwe Philibert en dat jonge Levyntje, niet is vergeeten.
Heer rykaart, ik sie wel, wy komen niet over een, daarom laaten wy een ander praatje voeren, sy sal hem hebben, anders geen.
HERDERIN, WARNAR, rykaart.
Myn heer, daar is een pagter van t aanteikenen van de dienstboden.
Wil ized by google.
Wil ik hem hier laaten komen?
Neen, neen, dat is gants niet van noden.
De zykamer sal 't hem wel doen, want anders kost het my een fles wyn.
Laat ik maar naa vooren gaan, dat sal het beste syn.
Met uw permissie, Heer rykaart, ik sal u een ogenblik verlaaten.
Nu de tyd wel waargenomen, dat se ons naderhand mag baaten.
SOPHIA, HERDERIN, rykaart.
Verderin, is Oom hier niet?
Neen, die is veur, En staat met de pagter te spreeken aan de deur.
Myn heer, op uw beleeftheit durft ik my wel betrouwen, 't is Geeraard.
Gy kont eens denken, wat een liefde dat men draagt, voor iemant, die ons in al syn doen mishaagt.
En wyl gy wel weet, aan wien ik ben verbonden, dunkt my, heb ik een troost, myn heer, aan u gevonden.
Ik vertrouw my op uw genegenheit die ik altyd op 't hoogste heb geagt.
Van u is 't, dat ik in dees nood raad en hulp verwagt.
Ja, myn lieve heer Rykaart doe jy uw milde hand eens open!
En help het meisje, wyl de liefde haar so heeft bekroopen.
RYK O 60 DE METSELAAR DOOR LIEFDE, rykaart.
Mejuffrouw, gy kunt versekert weesen, daar ik u helpen kan, daar ben ik tot uw dienst.
Ey herderin, luyster wat, op dat Oom niet komt op 't onversienst.
Maar uw Oom en ik syn goede vrinden, En die malkander lang beminden, ik wil niets doen, waar mee ik kryg syn haat En my besoedelen met een lasterlyke daad.
Ey myn heer, dewyl de gelievekes syn soo vol vreesen, soo bid ik u andermaal!
Dat gy haar wilt behulpsaam weesen Toon dat 'er nog eenige menschelykheid in u woont, Die in Warnar niet te vinden is.
ik bid je, dat je me myn vrymoedigheit verschoont!
Die ouwe troggelaar doet 't... ja, laat ik maar swygen, om dat hy bang is, datse by Karel te veel kinderen sou krygen. rykaart.
Wel, wat ik ook voor u sou konnen doen Werd strax gedaan, daarom wilt u maar spoën, Wat is 'et?
Dat gy my wilt vergen?
Ofje de twee verliefde een nagje in uw huys wilde bergen.
Schoon dat die saak vol swarigheden is, sal ik u hęlpen, kom maar vry want ik weet voor gewis Dat ik uw Oom door reden niet zal kunnen buygen.
Ik zal u, waar ik kan, myn gunst betuigen.
Kom maar tot mynent met uw Karel, daar ik u Seer wel onthaalen sal, denk dat ik voor uw Ooms vrekheit gruuw.
Wat middel is 'er, om u naar behooren te danken?
'k beken myn onmagt en... herderin.
Gants kranken!
Schei uyt, schei uyt!
Daar komt uw Oom.
Nu juffer, kom jy maar vry by my, sonder schroom.
Wat dunkt u van die pagters, die beesten!
W. die roekeloose en verslindbaare geesten!
My geld eyssen voor twee knegts!
Daar ik 'er maar één heb!
T is, Warnar ken t geeven, haal of maar, ik schep et maar by de straat.
Hy is wel ongelukkig die komt onder haar lui handen HERDERIN.
Wagtje voor myn heer, als hy boos is, dan byt hy so wel met syn gat als met syn tanden.
Kyk eens, dan naa den hemel!
Dan weder naa d'aard!
Men sou 'er kinders mee naa bed jaagen, sie daar, ik word self haast vervaard.
Wat scheelt 'er aan, Warnar?
Ik heb maar een knegt, en hy seit dat 'er my twee dienen.
Maar eer ik t hem zalgeeven, wagt hy wel van eenen tot tienen.
Wel jy hebt'er immers twee.
Phlip tuynman, en kornelis koetsier.
Wel, sou ik voor Kees betaalen?
dat s maar een jonge, die vraag ik om een boodschap stier.
De METSELAAR DOOR liefde, phillip ryd meest voor me.
Dat s'evenveel, jong of oud, dat is de pagter om 't even.
Scheldje myn vryer ook voor een jongen uyt, myn heer?
hebje van je leeven!
Hy heeft al een baard, en die die hebben syn immers geen jongens meer.
Swyg van jou vryer maar stil, tot ik je vraag.
En ik sal het niet geeven.
eer moet het onderste booven keeren.
Als hy niet en weet met heerschoppen om te gaan, sal ik t hem leeren.
Ja, jy doet wat jy doet, jy selt 'er niet mee deur.
Daar wort gescheld.
Nu juffrouw met jou vryer, gaa eens veur, en doe open.
HERDERIN, weggaande.
'Gut, dat de pagter hem beet kreeg, en hy braaf kuyt most schieten, al sou ik 'er wat om geeven, ja seeker, 't sou me niet verdrieten.
Ik wou hem self wel aanbrengen, ja soo waar.
Teegen de metselaars.
Goeden dag, mannen.
Wagt wat, ik sal 't myn heer seggen.
Myn heer, daar Syn de metselaars knegts.
Laatse eens hier koomen.
AG, blyspel.
63 AGTIENDE TOONEEL.
WARNAR, herderin, rykaart, karel, JAN, en andere metselaars.
Wel vryers, sul je 't goed kunnen maaken?
En wat sindelyk weesen?
Datje myn muuren, door het opneemen van de steen, niet komt te raaken?
Benje al wat lang by het werk geweest?
my dunkt, uw hantjes syn nog so sagt.
Of benje van die geen, die het werken nog nooyt tot sweeten heeft gebragt?
Jan. 't is van de baas aangenomen, en gevolgelyk kan sulks myn heer niet verscheelen, Want of wy lang of kort werken, wy kunnen u de tyd niet ontsteelen, En als men een ding net sal doen, vereyst 'et syn tyd, Gelyk op het nuuwe werk, daar men 97 maal op een steen klopt, eer men die inde kalk leit, die met de leste slag dan nog menigmaal springt in stukken, Doch als sulke saaken gebeuren, syn het fatale ongelukken, want dat doen wy van willens niet, maar men treft sulke harde steen, Die men niet aan stukken kan krygen, en daar loopt soo wat tyd mee heen.
En dit syn ook geen kunsjes die ons de baasen leeren.
Maar wel, als men in daghuur werkt, een steen sesmaal om te keeren.
Eer die uyt de hand raakt, daar soo wat tyd toe passeert.
Want een schoft is de buas elken dag voor hem toegelegt, soo ik anders maar reekenen heb geleerd.
Waarom se dikmaals, op 't werk komende, seggen, moet van daag hier door raaken.
Al is er pas soo veel te doen, dat men er maar een uur tyds mee kan soek maaken.
Doch dat s geen doove geseid, en word van ons heel wel verstaan, want het beduyt, jy moet er wat langsaam mee voortgaan, En den dagh hier door brengen, want ik kenje van daag op geen ander werk senden, Ook kan het heerschop beter betaalen, als soo een party kaale benden van opperluy of metselaars knegts.
Wel borsje, ik hoor, hoe fraay menide heerschoppen om de tuyn leidt, maar ik denk 'er my naa te reguleeren, 't is mede geen doove geseid.
'k meen nooit iets te laaten maaken, of ik sal het werk aanbesteeden.
Jan. dat is geen profyt, daar wordje het meeste mee gesneeden.
Dan is et sand, sand, kalk en sand, dat is driemaal teegen een en dan neemen sy wel boor aande binnekant van de muur, in plaats van moppen of graauwe steen.
Leggense vloeren, sy koopen wrakke bakken, en segje wat, jy moet et tog liegen, en komt een andere baas het werk opneemen, die trekt een stuyvertje onder de hand, en soo gaanse u saamen bedriegen.
Myn eerste baas had eens een schoorsteen aangenoomen, en daar kreeg hy te weinig voor.
Wat deed hy?
Tot aan het dak metselde hy die van een klisoor Die pas soo lang duurde, tot men myn baas syn geld had gegeeven, En als men hem seide datse ingevallen was, seide hy, is er ooit een schoorsteen gemaakt, die eeuwig overend is gebleeven?
Sy besteeden hem altyd het werk aan, en dan schikt hyse soo wat op.
Soo maakte hy nog onlangs een muur Aan een stal, die ook voort omviel, en meede niet lang was van duur.
Het werk moet er voor lyën.
Een baas sal wel sorgen niet te kort te schieten WARNAR.
Gaa binnen, en neem de vloer op So als een mens heden daags gebruyd word, sou de duyvel verdrieten.
Of je dat volk goede woorden geeft, of dat je knort 't is haas lik me poot, altyd komen de Heerschoppen te kort.
Ik salje een fooytje geeven, so je myn werk net maakt.
sonder my te foppen.
Jan. dat sal ik je konstig doen.
want ik practiseer om een donker ovaal net digt te stoppen, daar maak ik myn metselaars werk mooytjes toe gereet, en daar syn myn gedagten nagt en dag op speelende.
Maar weet, Dat 'et van die natuur moet syn, dat, al komt 'et daar na weder oopen, en met het oopen ent onder, daar geen druppel water uyt moet loopen.
Ik verstaa my die kunst niet, en spreek daar van met u wel op een ander tyt.
'k heb nu iets te doen.
Gaa maar binnen, en begint uw werk met vlyt.
WARNAR, rykaart, herderin.
Wel waar of Geeraard blyft?
hy most immers hier al weesen, herderin.
Dat hy nimmer quam, en onse juffer Karel maar kreeg, soo waaren wy buyten vreesen.
Daar is hy, dat is vast.
HERDERIN, binne en weer uit.
Myn heer, daar is een oud mannetje hy is soo grys, soo grys, nog wel eens soo grys als myn heer.
Dat maak ik je datelyk met de stok eens wys Hoe grys of hy is.
En die versoekt om u te spreeken, WARNAR.
Loop meid, 't is Sophiaas vryer.
Dan mag hy wel hals en beenen breeken, eer hy in huys komt WARNAR.
Hoe staaje soo, datje maar heen ging, om die heer open te doen.
K'en ik hem soo een pots speelen dat hem de lust tot minnen nooyt meer beving, ik sou 't niet laaten WARNAR.
Kom, myn heer, willen wy op de saal gaan sitten, hier boven?
Daar konnen wy over de tuynen heen sien, 't is 'er soo plaisierig, jy sou 'et niet gelooven.
Als 't Geerard is, laat hem dan by ons koomen.
GEERAARD, HERDERIN.
Dag vryster, is myn bruydtje t'huys, herderin.
Jou bruyd?
Daar scheer je de gek mee, wou jy trouwen, en dat met soo'n jonge spruyt?
Neen myn lieve ouwe bloed, hier is maar een jonge juffrouw in huys, en daar kun jy niet mee trouwen, want myn heer heeft haar aan Karel beloofd, en van daag nog geseit dat hy syn woord sou houwen.
Hy is van de morgen nog by my geweest, doe heeft hy my anders geseit.
Dan heeft hy u een sprookje verteld.
Meisje, soo jy wou maaken dat ik haar troude, jy kreeg van my soo veel geld, meer als jy soud denken.
Ik sal myn best doen.
Maar hoe lang meenje nog te leeven?
Ik weet niet, maar ik ben nog gesont en fris.
Voor eerst moetje een attestatie geeven, dat Sophia, schoon jy al sonder eenig kint overleed, al jou middelen moet erven, geeraard.
Daar ben ik toe gereed.
Ten tweede, datje maaken moet, sonder meer tyd te rekken, datje, binnen drie maanden, de wurmen tot aas sult verstrekken, Sie, dan sal ik t haar versoeken, en sien of sy t wil doen, Want het was geen kleintje, soo jy Karel trad in deschoen.
Wel vroumens, scheer jy de gek met my?
Hier van een meid uytgelagchen te worden.
't is om syn reusel te scheuren.
Nou wil j'et doen of niet?
Seg maar kortelyk, ja of neen.
Dit is het eenigste middel, om met haar in t huwelyk te treenen.
Haar oom heeft my haar ten egt toe geseit.
Maar die is er nu tegen, so jy die attestatie niet geeft.
Door jou geld en goed, sal je haar niet beweegen.
Ey meisje, laat ik uw heer eens spreeken, 'k sal sien of hy syn eed, Die hy soo dier geswooren heeft, in een oogenblik soo schandelyk vergeet.
Je kan een beetje leesen en schryven, maar blijven niemant syns gelyken.
Overal, daar sy wedden wie het best liegen kan, gaat hy met de vlag stryken.
Sie, ik seg 'et maar tegen jou, maar teegen geen vreemt, en dat doe ik daar maar om, dat gy geen staat moet maaken, van te worden Sophiaas bruydegom, maar een middel, soo gy swygen kunt, weet ik, dat gy met haar in 't huwelyk kunt geraaken, Soo sy 't doen wil ik weet 'et niet.
Wel meisje, seg op, wat syn 't voor saaken?
Sie dat is voor u, en soo ik met haar trou, krygt gy nog meer.
Ik wil, die iets voor my doet, altyd wel loonen, weet dat ik niets om sunst begeer.
Wel ik sal t je seggen.
Sie soo is 't geschaapen, dat gy met haar trout, en Karel by haar laat slaapen.
Als gy haar hier niet in tegen bent, so hebt gy een wyf Uyt duysenden, en dan sult gy hebben niet de minste onrust of gekyf.
Als gy de naam hebt van haar man te syn, en Karel de daat laat behouwen salse misschien, alsoo lief met u, als met Karel trouwen.
Sy heeft Karel maar een beetje lief, maar anders is 't een onnoosel mens, en, als gy haar dit toelaat, hebt gy een vrouw ha uw harte wens.
Wel jou onbeschaamde pry, hoe durft gy de eer van uw Juffrouw soo bevlekken?
Maar ik verseeker u, dat ik 't hem sal vertellen, en 't u tot voordeel niet sal verstrekken.
Gy durft uw heer soo betigten met logens!
Maar dan beloof ik, dat hy onder u studeert, want, naa ik merken kan, bent gy in die promotie ten uytersten volleerd.
sou ik soo een extreem onverstandig, minwys heer konnen foppen?
GEERARAd.
Meid, roep uw heer, of ik sal aanstonts weer beginnen te kloppen.
Nou ik gaa, mannetje, ik gaa.
Is die meid myne was, moest se aanstaande stonts voort.
Sulken onfatsoen!
soo out als ik ben, ik heb t myn leeven niet gehoord.
Maar soo dra Warnar komt, sal ik haar legentjes eens opleesen, en sien of Warnar voor haar, of sy voor Warnar moet vreezen.
Al hy komt, sal ik my houden of ik al die praatjes geloof, En al die agterklap van syn nigje, die goeje sloof, maar soo dra sy 't ook maar eens komt te weeten, sal sy sig wel seeker van 'er ontslaan, want dat varken is beseeten.
Maar daar komt Warnar, met dat staaltjen, aan.
GEERAARD, WARNAR, HERDERIN.
Myn heer, schoon dat ik van uw dienstmaagd uw verand'ring had overstaan, dat gy my, dien gy eertyds uw woord gaf, uyt uw gedagten had gedreeven En nu voorgenoomen had haar aan Karel te geeven, dat gy, my beroovende van dat soet, hem, die gy hebt vermaat Veragt en bespot, nu hebt verheeven tot die staat Ben ik evenwel van sints geweest, sulks uyt uw mond te hooren.
Wie heeft u sulke leugens verteld?
Daar ik u alleen dat geluk heb beschooren.
Die meid, die daar staat.
Heb ik iets gesprooken, dat daar na taalt?
Myn heer Geeraard moet schrikkelyk doof weesen, want ik heb hem een historie verhaald Die ik gisteravond in Ovidius Herschepping heb gevonden, en ik vroeg hem, of hy, indien hy 't boek konde, niet geloofde dat 'er eenige leugens in stonden.
Daar had ik ingeleesen, sei ik, hoe dat een jonge vrouw, die aan een ouwe kouwebloed, voor de naam, had gegeven de trouw Een jonge vryer had, voor de daad, dat heb ik hem gaan vertellen.
Ken ik beteren, dat hy niet hooren kan, en u komt quellen met.
Wat drommel segje, meid, hebje my niet geseid dat Warnar van syn belofte afsting, en dat Karel hem soo bepraat had, dat hy hem aanhing, seg, heb jy my niet geseit?
Dat ik jou een attestatie sou geeven, dat ik, binnen 3 maanden, dood moest weesen en niet langer leeven, seg, hebje my niet geseid, dat jou heer, so grys Als hy was, met liegen overal trok de prys, wat koekoek, of jy my nu wilt wys maaken.
Spreek nou, onbeschroomd.
Wel dan seg ik, dat 'et seeker is dat hy 't altemaal heeft gedroomd.
WARNAR. metselaar voor liefde, WARNAR.
Ja herderin, ik weet t niet, jy soud wel met ieder een willen speulen.
Het heugtme nog, doe jy my om sulke wisse wasje sond naa de meulen.
Maar wy hebben die praatjes lang genoeg gehad, ik weet met wien ik te doen heb, en ik hou u myn woord, gy sultse hebben.
„Misschien.
Belieft het u mee na booven te gaan?
Daar kunt gy u by uw bruydtje wat diverteeren.
Met die presentatie, myn heer, gaat gy my grootelyks verceren, als 't u belieft.
Die daar hebje twee gekken, soo groot als ik seken, Vrinden, wat dunkt 'er u af?
En voornamentlyk dat stooters gasje, siet eens, hy gaat al met bey syn beenen in 't graf.
In 't gekke gasthuis in een stoel met rinkels, dat sou nog heen brussen.
Altyd beeter als hier te koomen vryen, en iemant door syn gelt in slaap sussen.
Meenig sou daar even verleegen syn geweest, en gestaan hebben als piet snot, maar ik hoef 'er maar een uyt de slegte doos, op dat sulke twee figuuren worden bedot.
Een history uyt Ovidius!
ik weet niet, hoe k soo krom heb gekreegen, laat de ouwe schelden, t ken my niet scheelen, of hy my vooris, ofteegen.
Als itized by google YSPEL.
Als ik onse Juffrouw mag hebben te vriend, en die is, naa ik in verscheide voorvallen gemerkt hebt, met my wel gediend.
En... maar sagt, wie komt hier herwaarts treeden.
KAREL, herderin.
'k, herderin, en dat ik hier kom is de reeden, om u te vraagen, of ik Sophia spreeken ken.
Maar gy wagt nog wel een beetje, tot dat hier booven 't spel Is afgespeeld.
Jee, Sophia is soo vroolyk en soo ticrig, En haar Bruydegom soo vermaakelyk!
soo plaisicrig!
Dat 'et schynt of sy in den hemel syn!
hy vat haar om den hals, en sy schynt 'er vermaak in te hebben.
Wat syn de mensen vals.
Ontrouwe, sou ik dit van u ooyt denken?
Kunt gy uw min soo schielyk aan een ander schenken?
Wou jy op Juffrouws woorden staat maaken?
Dan benje mis, wyl by haar niets als onstantvastigheit en ongestaadigheit te vinden is.
Juffrouwen!
Wel, die draayen altyd met alle winden, daar is geen getrouwigheit ter weerelt by te vinden, soo veel maal als de klok slaat, soo veel maal veranderen sy van sin.
Wie weet of sy over een uur niet weerkeert tot haar ouwe min.
De metselaar door liefde, karel.
Sy heeft my soo dikwils geswooren.... herderin.
Ja juffrouws eden te gelooven, dat syn de grootste sottigheden, sy slagten de vogelaar, die eerst soet fluyt, tot hy een vogeltje in t net trekt, Maar als hy der een in heeft, dan wort dat beesje nog van hem bespot en begekt.
Hoe meer ik myn sinnen op deese saak tracht te slypen, hoe se voor my onmogelyker word om te begrypen, hoe kan het weesen.
dat Sophia my ontrou is?
Weg, weg, dat kan niet syn.
Je soudt my, door jou geloof, ook wel haast doen denken dat ik mis Had.
Seg op herderin, hoe is 't?
soekje my te scheeren?
En syn tloogens, ik wil die praat voor dees tyd liever ontbeeren.
't is altemaal regt averegts, als ik heb ge seit.
Sy heeft u soo lief, sy verlangt maar na de tyd en de geleegentheid Dat sy met u, je weet het wel...... invisibilis mag weesen.
De liefde, die sy u toedraagt, is klaar uyt haar oogen te leesen.
Jy sult, soo ver heb ik 't gebragt, van avond nog met haar vry gaan, Soo dra sig maar de eerste occasy opdoet, schoon 't haar oom niet heeft toegestaan.
Wat dunkje van de vlyt, die ik voor u heb aangewend?
Om u te loonen.
Soo schenk ik aan u, herderin, dees beurs met goude kroonen.
Nu een heele beurs, en daar even een ducaat!
Ik moet bekennen, dat myn karretje op een zand weg gaat.
Van wie kreeg je die ducaat, herderin?
Wel van die uyl daar boven, hy gaf my deese dukaat, maar ik moest 'er hem wat voor belooven.
Ik moest hem een middel geeven aan de hand, Waar door hy met Sophia kon vereenen door de huwelyksband.
En gaf jy hem dat?
Maar op voorwaarde dat Sophia al haar syn goed, na syn dood, sou erven.
En sou hy dat doen?
maar dan moest hy nog binnen drie maanden sterven.
ik moet lagchenen wat antwoorde hy daar op?
Niet veel, als dat hy vroeg of ik beseeten was, of met de kop gebruyd.
Maar dat is niet al, nog wat anders heb ik die aap der aapen wysgemaakt.
Dat hy met Sophia sou trouwen, en Karel by haar slaapen.
Sie, dat dee ik om beste wil, om dat elk wat sou hebben maar daar komt myn heer, dat hy jou niet siet, het sou een heele splits in 't gaaren syn.
Ik gaa, en hoop, dat de tyd haast verandering sal baaren.
Hou u maar gerust, ik verseeker u, dat je, voor den nagt, Uw getrouwe minnares zult hebben in uw magt.
WARNAR, geerard, herderin.
Is my leet myn heer, dat gy niet kunt blyven, maar ik verwagt u teegen acht uuren weerom.
Ik moet een briefje schryven, Dat nog met de nagtschuyt weg moet, maar soo dra is dat niet gedaan Sal ik my selfs wederom d'eer geeven van myn dienst juffrouw uw nigt aan Te bieden, die door haar oogjes, halsje, en mondje my soo hout gebonden, Dat 'k haast niet weet waar ik ben.
En Cupido heeft my sulke wonden Gegeeven, datse ongeneeslyk syn, indien ik die soete juffer niet en verwerf, om wien, soo lang ik haar moet missen, ik alle dagen, duysend dooden sterf.
Alsje morgen wilt sterven, dan moogt gy van daag onse Juffrouw trouwen, maar anders niet.
WAR tized by google. WARNAR.
Wil jy de mond wel houwen.
GBERAARD.
Vraag of sy 't wel kan doen.
En jou moest men vraagen, of jy wel kan doen, Dat een jonge juffer, als sy getrout is, moet hebben Soo een soen oftien, dat sou 'et al weesen, ouwe bloed, dat jy soud konnen geeven.
En soo een ouwe sa sa komt hier, om met een meisje van 19jaar inden huwelyken staat te leeven.
Jou varken, ik waarschouwje.
Wat onbeschaamder pry!
't is schand.
Rarikiek, voor een oortje, hier hebje na t leeven, de steene roeland!
Voor een oortje!
't is om syn gedult te verliesen!
Alwaar jy met je tienen Heer Geeraard, soo sal jyse niet hebben, loop na de doodgraaver en laat die geld aanje verdienen.
Myn heer, steur u aan die praatjes niet.
Sy sal te Mey weg.
En mogelyk wat eerder.
En daarom syt gerust, wy sullen met goed overleg, van avond, als t u belieft, met uw vrienden, t huwelyk sluyten HERDERIN.
En dan sal ik oppassen, dat de geliefjes al lang syn inder muyten.
GER. de metselaar door liefde, geerard.
Uw dienaar tot flusjes.
Soo als 't geseit is, zo ten half agt.
Myn heer ik sal oppassen, en maaken dat gy naa my niet wagt.
SES EN TWINTIGSTE TOONEEL.
Rykaart, WARNAR, herderin.
Nu sal ik ook eens sien of ik myn huys kan vinden.
Wat s dit te seggen?
Gy blyft tavond by de vrinden?
Neen myn heer!
K bedank u?
'k heb wat anders te doen, ook kryg ik van avond nog vreemd volk, en daarom moet ik my spoen.
Laaten die met u koomen, en kom weërom.
Ik bedank u voor deese persoonen, zyl sy niet graag, voor eerst, gastmaalen souden willen bywoonen.
Myn heer, 't sou my leetweesen, dat ik u ophiel.
Dat s waar, myn heer, syt gegroet.
Ik sal dan ook soo seggen, wyl dat 'et weesen moet, SEVEN EN TWINTIGSTE TOONEEL.
Maar, foey jou, ik wou daar even geen rusie by de mensen maaken.
Maar in toekomende, sulje, of het salje rouwen, jou stoute kaaken, want ik sulks van geen meid en verdraag.
Myn heer, ik most daar even spreeken of bersten, want ik beklaag Dat soete onnoosele schaap, maar als ik in haar plaats was, ik zou hoopen, Dat it wat anders doen zou.
Met Karel deurloopen.
Maar dat arme schaap heeft te veel ontsag voor haar oom, doch ik sou naa Oom niet sien, ik soù myn sin doen, daar koom Dan af, wat 'er van wil, als ik maar een einde sag van myn verdrieten, en ik de gewenste vrugten van myn liefde mogt genieten.
Wie weet, of sy sulke dingen aan myn nigt ook niet wel geraaden heeft.
Dat heb ik ook.
Maar 't arme meisje heeft te veel ontslag voor jou, se beeft Op elke oogenblik, als jyse maar eens suur aun sient.
Soo veel te slimmer ik meen, dat ik jou wel anders sou sitten aan de veeter.
Al genoeg van die praatjes, ik seg dat dat een eerlyke dog ter betaamt.
Of wou jy dat sy ook soo een vuyle pry was?
Foei, het schaamt Sig selfs Herderin.
Maar ik sou myn tyd wel noodeloos verquisten.
Ik geef de meesteraar door liefde.
Ik heb al lang met jou, vuyle pry, staan twisten.
Maak maar, dat t'avont het eeten by tyds is gereed, Dewyl Geeraard, Sophias bruydegom, dan by ons eet, En dat men tyd mag hebben om het huwelyk te sluyten.
Ik bidje, dewyl je vergeefse moeyten doet, laat er je nigt maar buyten.
Ik sel naa den brugman gaan, en sien Of hybaars heeft.
Dat sal ik wel doen.
't sal niet geschién.
Want de meeste meiden, de goeje niet te naa gesprooken, winnen meer in ses maanden met merkt gaan, als met werken, naayen of spinnen.
Soo als de waard is vertrout hy syngasten, is my wel geseit, jy hebt altyd wel quaaje gedagten.
Doe jy maar als t behoort, jou snatterende meid.
Karel, Karel!
Zie daar, nu is de baan klaar!
Datje maar weg meugt raaken.
Waar is Sophia nu?
Waar 's Jan. kom nu maar sonder veel getier te maaken.