floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Een bode, groote Vorst, versoeckt u selfs te spreeken.
Men laat hem binnen staan, waarom komt gy gewecken Hier herwaarts aan?
Seg op, wat dat uw bootschap is.
Bod.
Ick sal, indien de Vorst my 't spreecken gunt.
Gewis geeft 't luck my uytkomst hier.
Vincense, die lang leven heeft my in handen selfs geeven Dees brief, met dit beding dat ick die selver sou, Behandigen aan u, of anders licht veel rou Sijn vader nakend was, die by uw was gevangen, En boodt my strikt hierom ik u die selver sou langen.
Geeft hier de brief vertreck, op dat ick eens magh sien, wat ontschult dat hy ons komt in dees brief te biën.
Gaa heen.
Met u verlof, den hemel spaar uw leven.
Marcado lees eens wat hy ons hier heeft geschreven.
Marcado leest.
En seyt hier overal, hoe dat gy hebt gevaan Mijn vader, mits den Graaf sou van hem sijn doorsteken Ontgeeft u dit, nadien ick t sel ver heb gedaan, Om my op sulcken wijs aan den verraër te wreken.
Gy hebt mijn vader mee gestooten uyt sijn staat, 't kasteel dat hy besat, hebt gy hem afgenomen, gelegentheyt my mee nu op een nieuw toelaat, dat ick door kracht en hulp het selfde heb bekomen!
Daarom siet wat gy doet, mijn vader heeft geen schult, want ick het hooft hier ben van die u ramp toewensche.
Ick schreef dit in 't geberght, vol moet, en ongedult, doch echter blijf ick noch u onderdaan Vincence.
Ha hemel wat een spijt!
durft hy sich selve noch Beroemen van dees saack?
ick sweer, ick dit gedroch sal smoren, eer het komt meer vuyr en vlam te spuwen!
Op dat de waerelt selfs voor dese daat sal gruwen.
Albartus die is nu in mijn gewelt, en macht, Is edelmoedigh, vol beleyt, en oock van kracht, die sal ick maaken 't hooft, en strax oock doen vergaaren Een weynig van mijn volck, doch uytgelese scharen, En senden hen te saam in het geberght, om daar Te dempen dit gespuys en tomeloose schaar, Albartus niet en weet, dat hy te veldt sal trecken, En vechten met sijn soon, dies sal hem dit opwecken Tot meerder moet, daarom ick daatlijck hem ontslaa, Van sijn gevangenis, en geef aan hem genaa.
Men brengt hem dat'lijck hier, van daar hy sit gevangen, op dat hy dese last van my nu mach outfangen.
Allar. digitized by google ONGeVALLEN.
Albartus en tomin.
Unt my, o groote Vorst, dat ick uw voeten kus!
En ick uw schoenen, 't is vry luwer nu als flus.
Aan my u minste slaaf!
door dien ick mach beoogen Het groote sonnelicht, vol macht en vol vermogen!
Mits ick noch datelijck in diepe duysternis Geboeyt lagh!
Daar mijn siel eens de geheugenis, En rampen, die my korts nu al sijn wedervaaren, starck overdacht, en my nu in mijn laetste jaaren Gebeuren, en my swaar om te versetten sijn.
Doch gy, o weereltson!
vermindert hebt mijn pijn!
Staa op Albartus want u inisdaat is vergeven.
Ick schenck uw andermaal, en op een nieuw het leven.
Ick heb u hier ontboden, om dat ick d'oude kracht Van uw voorgaande deugd', weer'er op een nieuw verwacht.
Gy weet, hoe in 't geberght te saamen hen onthouwen, Een schuym van guyten, die mijn Staat veel onheyl brouwen, die wil ick, dat gy, eer de son duyckt inde zee, Zult overvallen, en neemt soo veel vollick mee, Als gy van nooden hebt, haar t'samen te besetten, op dat gy desen hoop meught in de gront verpletten.
Ick voel, o groote Vorst, mijn oude kracht al weer, die eerst vervrosen was, ontdoyen!
En te meer Om dat ick nu van u ben tot dees eer verheven.
Ick sal, ick sweer het u, hun altesaam doen sneven.
Doet soo, of altemaal sy mijn gevangen sijn, op dat ick door een doot, en noytgehoorde pijn, hun sielen vol verdriet doe van hun lichaam scheyden.
Uw dienaar, groote Vorst, komt hier te lang te beyden, naa dat den koning my het selfde deez' verstaan, heb ick te veel gewacht, 'k soeck oorlof om te gaan.
Gaat heen dan, en laat u twee duysent man versellen All uytgelesen volck, op dat gy meught herstellen Mijn rijck in vree, dat door dit muyteneerend graauw In scha en onrust leeft, dewijl de wegen naauw Hier buyten, om en om, sijn qualick te gebruycken.
Eer dat de sonne daalt sal ick hun wiecken funycken.
Ick speur u moedigheyt.
vertreckt nae uw begeert, op dat gy segenrijck haast weer te rugge keert.
Garsus.
Garsus, met Diana, in t geberchte.
CYt gy Diana?
wat sie ick voor mijn oogen.
O verwondert niet, verraar, gy sijt geensints bedroogen.
O droef en duystre nacht!
Hoe hebt gy overlaan Met rampen mijne siel!
Waar wilt gy met my gaan?
Naa een eensame plaats, op dat ick uw daar kussen, om mijn verliesden brandt in uwe schoot magh blussen.
Denckt gy wel dat ick ben Diana?
En de Graaf Lourens mijn broeder is?
sult gy vervloeckte slaaf Dan naa mijn eere staan?
ach waar sijt gy Vincence?
Mijn lief verlost my doch!
Roep vry, hier sijn geen menschen In dit geberghte, die mijn lusten wederstaan.
Ick bid u, siet toch met medogentheyt my aan!
Geen klacht, noch geen gekerm kan mijne lust bewegen.
Dies raad ik dat gy swijght, of anders sal dees degen u leven eyndigen.
weet gy wel wie gy siet?
Ick ben een dienaar van de Graaf.
Wat voor verdriet, hoor ick noch meer, en meer!
Gy quaamt mijn Heer te hoonen, nu sal sijn Dienaar weer die smaat aan u beloonen.
Daarom voldoet mijn wil, of by de goon ick sweer Gy anders sterven sult.
Veel liever, dan mijn eer Verliesen, wil ick my tot in de doot begeven.
Help goden!
goden!
Men staat my naa mijn leven!
Soliman, een turckse rover, met twee Mooren.
Zy sijn hier met de boot, nu stilletjes gelant sol.
Och ons geen Christen mensch ontmoet is by de strant.
Laat ons dees lantstreeck eens te degen gaan bespieden, of men geen roof en vint, waar mey wy derwaarts vlieden.
Staa stil, wat sie ick daar?
Verraar!
gy sult, ick sweer, Uw meening noyt voldoen!
ick sterf veel liever eer!
Hou stapt, vervloeckte schelm, of 't kost u stracks het leven.
Wie dreyght my!
Die u sal door dese pijl doen sneven, En sturen uwe siel naa 't voorburgh vande hel.
'k ben Digitized by google ONGeVALLEN.
'k ben daar niet voor bevreest.
hoe fel treft my die pijl!
Ick berg mijn eer, en oock mijn leven Door t luckig ongeval dat my hier wort gegeven.
En berg my door de vlucht.
Vertoef, o godlijck schoon!
Sol ia sterf maar heen, gy hebt uw rechte loon.
Ick bidd' ootmoedig Heer, nu 'k van u heb verkregen Mijn eere, dat ick oock door onbekende wegen, Mijn leven bergen mach!
Vertoef, ey toef noch wat.
Laat my doch toe dat ick mach keeren naa de stadt.
Ontneemt gy my de glans waar meê gy quaamt bestraalen Mijn opgenome siel?
soo sult gy my doen daalen Tot in het duyster graf.
Mijn waarde Heer, 'k beken Dat ick mijn leven, en mijn eer uw schuldigh ben, maar dat ick tot mijn schant, Heer, die aan u sou boeten, doorstoot my liever dan.
ick werp my voor uw voeten!
En bid' u, siet my met genaadig' oogen aan!
Soo sal uw weldaat noyt uyt mijn gedachten gaan!
Ontseght gy hier aan my dees redelijcke beden Daar ick noch datelijck u vyant heb vertreden?
Weet gy wel wie ick ben?
'k ben een Mahometaan, met wien gy, als ick wil, voor een slavin moet gaan.
Ick ben dien soliman, de schrick der Affrikanen, die haar niet lang geleën ontnam noch twee paar vanen, en moedich overwon, en weygert gy mijn lust?
Uw korte lust mijn ziel soubaaren veel onrust.
Wat onrust wert voor u doch uyt dees saack geboren?
Dees onrust, dat ick dan had al mijn eer verloren.
Wat eer doch!
een slavin heeft op geen eer te staan.
Doet alles wat gy wilt, gy sult my niet ontgaan.
Ick sal mijn doodt hier voor mijn eer te pande setten sol.
De doot is schrickelijck, die soud u gansch verpletten.
De doot van mijne ramp alleen de minsten is.
Het leven voor de mensch weer 't aldersoetsten is.
Wat is het leven doch, wanneer men d'eer moet derven, sel.
Gy 00g 43 degeluchtigesol.
Gy sult mijn lust voldoen, of gy sult daatlijck sterven.
Maar sacht, wat hoor ick daar?
Vincens, clorind, met gevolg in 't geberght.
Tot u althans gereet, want ick gins volleck sie.
Wie 't is ick niet en weet.
Geeft u gevangen, ha gy godtvergeete Mooren.
Gevangen?
Ia gevaân.
of 'k sal u rif doorbooren.
Gy duyvelsche gedroght, wat komt gy samen hier Te maaken!
Wy aan strant hier quamen uyt pleysier.
Schiet toe, waar wacht gy na?
beneemt haar saam het leven.
Hont op, gebied ick u, hy heeft my 't mijn geeven.
ick bid u soo lang wilt beraan, tot gy de mening van mijn komste meugt verstaan.
Wat sie ick groote goon!
Sijt gy 't mijn lief Diane?
Ick ben het ach mijn lief, met d'oogen vol van trane.
Hoe komt gy hier, mevrouw, met desen turck verselt?
Sijn komste heeft mijn eer, en leven, vry gestelt.
Een saack die ick uw sal te sijner tijt verhaalen.
Mijn gunst, tot uwaarts, Heer, ick sweer en sal nooyt faalen.
Dies meldt my uwen naam, want ick in u gelaat Een groot gemoet bespeur, op dat ick soo het quaat Mach weeren van u hals, dat u mocht overkomen.
Mijn Heer voor mijne doot sal ick in 't minst niet schromen, en mijne naam voor uw te swijgen, dat sou sijn Onreed'lijck.
ick sal u omtrent uw verlangens pijn Dan helpen.
weet dat ick ben Solyman geheeten, en ick my in mijn plicht, op zee, noyt heb vergeten.
Ick quam, door eygen keur, begeven my aan lant, en ruckte dese son uyt een verraders hant, die toegeleyt had om haar van haar eer te roven Want ick haar hoede, met sijn leveus lamp te doven, en soo it mijn Heer gelieft, versoeck ick om te gaan.
Gaat henen waar gy wilt, men sal 't niet tegenstaan.
Albartus met Soldaten in 't geberghte.
Deset rontom 't geberght, dat niemant 't kan ontkomen.
Delck past op sijn geweer, en wilt in 't minst niet schroomen, want ick dit rot altsaam sie alle in ons hant, Die tegens hunnen Heer dus opstaan, en geplant Haar hebben in 't geberght, en schelmse moetwil pleegen, Dewijl soogle ONGEVALLEN.
Dewijl sy gins en weer hier stroopen op de wegen, soo dat geen menschen sijn van hunne moet vry, die dese wegen gaan.
kom voegh u sy aan sy.
Ick sal uw voorgaan, wilt te saam mijn stappen volgen.
Spaar niemant of neemt haar gevangen, hoe verbolgen En hoe verwoet sy sijn.
op dat men hun verleer Den opstant, lang begaan aan hunnen opperheer.
Vincens, al roepende.
Op, op, gy helden op!
Op wapen!
Delck treckt het harnas aan.
't is nu geen tijt te slapen.
Verraat!
verraat!
Elck past op sijn geweer.
wat gaat uw aan!
wat komt u over Heer?
Mijn liefst neemt gy de vlucht.
wy sullen 't wel bessechten.
Mijn suster uw verselt.
Neen Heer, ick wil me zo vechten.
Geef my maar een helmet, een schilt, en een rappier, Ick staa meê voor een man, saa jongen, haalt het hier.
Mijn liefst, gy sijt een vrouw.
Van harten ben ick een man, en wil de moedighste wel tarten, nu ick mijn waarde Lief hier sie in dit gevaar.
Voor sulck een pallas sou ick selver het autaar Ontsteeken doen.
Mijn Heer, gins komen ons vyanden.
Geen noot, wy sullen haar op t onversienst aanranden.
Volght my in het geberght.
Albartus met Soldaten.
Ja yder past wel op, want ick ons vyant sie gins op een heuveltop.
Seght my wie dat gy sijt, en wat gy hier komt maaken.
Wy komen hier om uw te dempen, en de saaken Des Konings te voldoen.
Wie is het opperhooft?
Ick ben het.
Sijt gy van breyn beroost?
Dat gy hier saam u doot sult sien genaaken, doch soo gy wilt, als ick, een eynde hiet van maaken, soo tree ick hier alleen met u in 't kampgevecht, op dat ons moediglieyt ons twist alleen bessecht.
Ick ben daar maar te vreen.
Vmn.
Doet Digitized by google bin.
Degeluchtigevin.
Doet dan uw volck vertrecken, gelijck ick 't mijn sal doen.
Gy komt my op te wecken Tot moedigheyt, wel aan, 'k ben andermaal te vreën.
Doorsoeckt gy het geberght, en komt gy hier beneën.
Op dat ick d'oude moet en kracht eens magh beproeven.
Ick sweer dat gy u, om dees saack, haast sult bedroeven.
Kom volght my, en beset 't geberrighte rondtom, sold.
Op dat geen ongeval mijn Heer hier overkom.
En ick sal sien hoe dan dees eerestrijt sal enden.
Ick wacht u hier beneën.
Ick kom, en veel ellenden Uw naacken, want gy selfs een tweede Mars hier siet.
Ach hemel help!
ick vrees hier naackt nu mijn verdriet.
wat 's dat ick sie!
wie opent my mijn oogen?
Is 't droom het geen ick sie.
Gy sijt geensins bedroogen.
vader is t.
Sijt gy mijn soone niet?
En gy mijn dochter?
ick vrees u het verdriet Genaacken sal, wanneer den koning sal beproeven Mijn trouwe.
't Sy soo sy, wilt uw niet eens bedroeven, Schoon gy mijn Vader sijt maar wie raat u soo stout Te komen in 't gebercht, daar sich uw soon onthout?
Derhalven om dat ick het leven wil beschutten Van suster, en mijn bruyt, sal in mijn plicht nu dutten, En brengen in 't gebercht mijn Vader om den hals.
Ha soone, trots van moet, van daden boos en vals, Schoon gy mijn soone sijt, soo wil ick liever langen Door eene steeck uw doot, dan ick u sie gevangen.
Mario, een soldaat, al vechtende met gevolgh.
'k sweer gy sterven sult, of geef u stracks gevaan.
Heer broeder bergh u doch, wilt uw geval ontgaan.
't Geweer, Heer Vader, leg ick neder voor uw voeten.
Doet met my wat uw lust.
Ick sal gewilligh boeten De schult, die 'k heb verdient, en gy acht waart te sijn.
Vesberg uw staal, tyran.
Wat moeten wy al pijn In desen doeven staet, selss van ons Vader lijden.
Ha wreede Dochter, swijght.
Komt my niet meer bestrijden, bint Digitized by google ONGeVALLEN.
Bint haar te samen vast, op dat ick door mijn rouw Den Koning blijcken doe mijn onverbreeckb're trouw.
Mario met Diana gevangen uyt.
Wel breng ick een goddin mijn Heer, soo 't schijnt, ge vangen.
I dia.
Waar of mijn lief magh sijn!
hoe pijnicht mijn verlangen!
Sy heeft, soo daat'lijck, twee van d'onse neërgevelt.
wat ick sie, mijn lief kost gy 't gewelt Van dese niet ontvlien?
Ick ben bereyt te sterven, want ick een lot met uw hier en hier nae wil erven.
Men bint haar mede vast.
Wilt in 't gebercht weezen gaan.
Al wat gy vint dat vangt, of wilt het neder slaan.
Wat straf.
Neen, loon voor t quaat.
Waar wilt gy ons geleyden.
Ten hove by de vorst.
ick bid wilt beyden.
Geen ogenblick.
Gaa voort, ick sal, in dese noot, Des konings gramschap gaan voldoen met mijne doot.
't yerlangen quelt mijn geest, hoe sig Albart magh drage In 't wild' en woest geberght, of hy de nederlage Gekregen heeft, of hy die heeft sijn Soon gedaan.
Albartus, groote Vorst, komt segepralend' aan.
Vincens.
gevolg.
Ik heb, nu op een nieuw, den Koniug doen beproeven Mijn onverbreeckb're trouw, die my laas, komt bedroeven!
Ick werp, als schuldigh, my voor uwae voeten neender, en bid vergiffenis van u, o vorst en heer!
Wilt my met u genâ en goetheyt doch bestrealen, op dat dees oude ziel weërom magh adem haalen.
Mijn Dochter, en mijn Soon, die hebben u misdaan, En daarom kunnen sy uw straf oock niet ontgean, maar moeten hunne schult bey met haar leven boeten, ick diet verwinnaar ben, versoeck hier voor uw voeten vergiffenis van haar, of dat ick met mijudoot Haar schult betaalen magh.
Albatt, de fout is groot.
Noch itized by Google GELVCKIGE de Alb.
Noch grooter uw genaa, daar meë gy kunt verschoonen Haar fouten.
Rijs, ick sweer ick sal u trouw beloonen.
Niet eer dan ick voor haar genaade heb ontfaân.
haar sy genaa, en 't geen daar is gedaan Van uw of haar voor dees, of gy oyt hebt bedreven, Dat is genadelijck van harten uw vergeeven, En op dat gy de loon geniet van uwe trouw, Geef ick Clorinde Don Lourense tot een vrouw, op dat ick eens de twist, die tusschen beyde stammen Van uw gesprooten is, sou dempen, en de vlammen Uytblusschen, wil ick gy haar danckbaarlijck aanvaart, want gy clorinda, en clorinda uw is waart.
Ick danck den koning voor dees sijne milde gaven.
Hoe loon ick uwe daan, vincense, die gingt draven nae d'alderhooghste straf?
't geen ick hier kom te sien, getuygt dar my de Vorst komt sijn genade biën, dies sweor ick dat ick nooyt in mijne plicht sal falen, maar dat den Koning winst sal uyt mijn vroomheyt halen.
Ick toon een danckbaar hart, die anders nu niet kan. k versoeck diaan tot Vrouw, sy my weërom tot man.
Waat is sy?
Hier mijn Heer.
Wat komt my hier ontmoeten?
Ick val voor uw ter aart, en kus de Vorst sijn voeten.
Een noytgehoorde vreught.
Die roost van my de spraack, nu 't ongeval in 't endt geluckig maackt mijn saack.
Door dese dubble knoop de vrientschap vast sal blijven.
Ick wensche dat die magh in eeuwicheyt beklijven.
Mijn lief!
Mijn waarde heer!
Leest lang.
Ick wensch u luck en heyl en zegen, gy dubbelt paar.
Den Hemel, die u wou naa veel drucking binden, geeft dat gy onderling vernoeginge moogt vinden, en ick, soo veel ick can, uw.
Staat vermeerdren sal.
Met recht ivortiditigenoemt, t Geluckigh Ongeval.
KLUCHt van koDDIGE klucht, gedruckt voor de liefde hebbers, in t jaer, 1661.
3 WS. namen der Personagien.
Henrico, een Frans Koopman.
Coddige koert, sijn knecht.
Keesbus, koert sijn maet.
Aeltje.
Pardoes, Juffrouws broer.
Mr. de krommer, een Rechtsgeleerde.
Kofs, aeltjes moer.
Mr. cortoys.
Baljuw.
Klucht van koude koert.
Koddige koert met sijn maet keesbus, al lachende uyt.
Aslapprement dats raer om aen te schouwen.
We, al leef ick duysent, jaer ick sal dat wel zeggen.
O doot, ik lach mijn slap, maer koert wat dunckt u maet?
Mijn dunckt dat dit gewis al boven de kerf gaet.
O neen, het was er in, weet ghy niet wiet moch wesen?
Het scheen een groot singjoor, de Juffrou sach Coert.
'k mits desen Door 't schimre van de kaers, mijn docht 't was juffrouw frou Ael.
een wael, kees.
Mijn docht, na dat ick 't hoord', so leeck hy wel Coert.
Daer komen sy weer aen.
O kees, het is mijn Miester, hats ter diebel dats een fijne Priester, o vogel k hebje al binne, mijn lieve vaer, die brock die is te groot voor jou, sie daer dat sal ick onse Meyt seggen.
Dat kan ick wel gisse.
Ick sal woonachtigh.
Sy salder bepisse van lachge.
Sy mach haer beschyten, oock sie met een veegh het sy een soen eech, wats daer inde weegh?
A2r, p. 2b, p.
Pardoes uyt met een degen in de hant.
Pard.
Dat wil ick hem sweeren, vindt ickse, sy sullent wete, ik ryghse aen dees klingh, als een Ael aen de speete, hy met mijn suster doorgaen, wat bruy me de Wael Dat rappige Fransje, hy, hy, met onse Ael, ick sweert hem, ick sal 't hem beletten Soo veer als ick kan, ick sal hem in 't gat doen setten.
Dat gaet daer na toe.
Al weer een geck, wel dats raer, hy brult gelijck een stier van 57.
Jaer, heb jy soo een wel gesien Kees?
Loop geck hael meer gecken, kom aen, de tijt verloopt, laet ons na binne trecken.
Henrico en fuffr.
Al uyt.
Mijn lief, mijn uytverkooren, mijn schoon albastre beelt, het schoonst, het welck noyt van natuer is geteelt, Ghy weet wat gy mijn swoert toen ick u brant uyt bluste, en ghy na uwe lust in dees mijn armen ruste, Daer ick mijn op verlaet.
Hoe twijffelt ghy daer aen?
O neen, mijn tweede ziel, soo langh de werelt staet Verlaet ick u toch niet, maer alst u sal gelieven Komt maer alst u begeert, ick ben tot u gerieven.
Daer komt u Broeder aen.
Ghy u hier wat verberght.
schap terght, pard.
Wel suster, 'k sie ghy my noch in mijn gramkom seght mijn voort terstont, waer is hy daer geweest?
Indien ick hem hier vind ick breng hem om het heen, hy soeckt na hem.
Dat sweer ick hem, dien fun.
Henrico 'k bidt gaet heen, Mijn Broeder soeckt u vast.
Mijn engel 'k ben te vreen, vaert wel met dese kus.
Vaert wel mijn uytverkooren, den Hemel u bevry al voor mijn Broeders tooren, wie komt daer ginder aen, het schynt dem Advocaet.
Crom.
Goen avont schoon Jonckvrou, dus eenigh op de straet?
Fluyten, ael.
Ick meen soo in te gaen, om steets mijn deur te Mijn Broeder die is noch maer even daer eens buycht?
Gedenck u noch het geen dat ick u laest voort.
O ja, meer als ghy meent.
Romm.
Dat doet mijn vreughdigh hooren, daer op kus ick u lief, mijn son, mijn uytverkooren.
Nou mallert gaet maer heen, daer komt mijn Broeder aen crom.
Dat let in die saeck niet, ik blijf evenwel staen.
Goen avont singjoor.
U dienaar, mijn heer.
Hoe bent ghy 't, goet cier!
Verexculeer mijn stoutigheyt.
Dats gaern gedaen, dat magh ick lyen, datter noch soo een rechtschapen kaerl komt na mijn suster vryen, daer is wat beter monjè by als by de Wael, dis vogel had geen veeren genoeg, voor ons veel te vreezen.
Goen nacht, seinjoor.
Goen nacht jou beyen.
Het vryen wil voor al de derde man niet leeven.
kom gae wy so lang in, 't is hier te kout voor deur.
Alst u belieft, mevrouw.
Volgh my na, dat gaet u veur.
Henrico met koert sijn knecht uyt.
Kom koert pas lustigh op, wilt nu geen tyt verbyten willen.
spillen.
Ackerloot ik salje soo bystaen als ons de honden henr neen, soo meen ick het niet, wy sullen uyt vrye.
Oert.
Ick weet, ick weet, laet het al maer op myn staen, daer weet ick raet toe, daer sin ick op bedreven, ick heb wel eer een Meyt wat in 't hoy gegeren, het gaet soo wel als in de Karos, mit een snap heb ickse wech.
Hier is de deur, daer is noch licht.
Ja, ja, maer segh ga jy daer sitten, ick sal hier gaen leggen, maer miestertje als dan de Ratelwacht komt wat sal die seggen?
Stil, daer gaet de deur op, coert.
Ja daer komt sy aen, my dunkt na dat ick sie daer blyft een by haer staen.
Mijn uytverkoren hert, waer waren uwe sinnen Toen ghy mijn wederstont by u uyt rechter minnen, door uwe liefdens driftte met u dodi versoeck.
Daer ick mijn saecke weet soo wonderlijcke kloeck Te stellen in het recht, daer van heb ick getuyge Dat ik het recht tot krom en 't krom weer recht kan buyge.
't is waer ik seyd 't u af, maer 'k had daer reden toe, een Juffrou is altijt nieteven wel te moe.
't is waer mijn tweede ziel, ick kus u roode kaert.
't lijkt een Advocaet, wat wil de gelodaerimake?
Hoo, hoo, jy komt 'er niet aen te pas, hoor is dat.
Mijn Miestertje die hetse al op de proefsteen gehad.
Koert hou jou backhuys, en wilt het kort toe.
snoeren, koert.
Snoeren, de drommel sal hem op Marcken voeden, kom ick hem achter syn gadt, ick geef hem sulcken lons.
'k hoop er een klooning.
Dat sey de paep oock quam hy ond ster vol nons.
Ia so een Non is goet, men sout 'er wel mee stellen.
Maer miestertje mogh jy 't sien dat een ander u liefje gaet versellen.
Hier med myn lief vaert wel, ick koom hier morgen weer.
Al bleeft ghy hier van daen het was myn grooter eer.
Hoe soud myn Juffrou dan een ander min be looven, .
En my dus schieten op?
Ick kan dat niet gelooven, ick ben te ver met haer, haer Maeghdebloem is doot.
Heb ick Henrico niet ontwyt haer suyv're schoot, daer wy op 't Ledecant geheel na onse luste Gestrangelt arm in arm, ons minnebrant soo bluste, Alwaer ick haer, sy my met vaste eet verbant, 'k Vergeet toch noyt die uur wanneer ik mijne brant Verkoelde na mijn wil, mijn hert doet heel verlangen Om weer by u te zijn, ick sie geen strickje hangen Wel wat mach dit bedien, o neen, het isser niet, nu ben ick 't spoor al quyt.
Daar komt 'er weer een trede.
Cortooys een Edelman uyt.
Cort.
Goeden avont Monsieur Henrico.
Van waer komt ghy van daen?
Ick kom alhier ter stede Om soo na huys te gaen, als 't u belieft treet mee.
O neen, het is te laet, maer kom ick set u stee In t Heeren logement, morgen de klock van achte.
'k belooft u, daer 's mijn hant, henr.
Seer wel, 'k sal u verwachte.
Kom koert gaen wy na huys, en leggen ons te rust.
Ick ben bereyt mijn Heer, wanneer 't u maer ge binnen.
Fuffrouw Ael uyt.
Na dat ick ben te rust op mijn Salet gelegen, So komt my 't ee of 't aer weer in 't gemoer bewegen Hoe dat ick ben verplicht aen Henrico mijn vrient, De welck mijn dagelijcx in al mijn susten dient, Die schoone jonge bloem, de welcke heeft genoten 't Welck in mijn Maeghde schoot tot altijt was beslooten, En efter moet ick hem noch laecken tegens danck, Of schoon ik hem bemin, al duerden 't noch so lank, Soo sal ick mijne lust niet van de sijne wenden, Hoewel mijn Broer en Moer hem daeghlijcks gaen schenden, Voor schelm, fun of guyt, dat acht ick niet met al.
Den Advocaet die meent dat hy het wesen sal, Die in mijn teere schoot mijn kuysheyt sal ontwye, maer efter 't is gedaen, hy sal toch niet bedyen, Henrico was mijn vrient, hy is dan Frans of Wals, Vier paerden op een dagh reet hy steets om den hals Om mijn eerwaerdigheyt, hoe soud' ik hem verlatem O neen, 'k sal eer mijn Broer en Moeder steets gaen haten, eer ick Henrico sou verlaten tegens lust, Mijn dunckt den dagh genaeckt, ick voegh mijn weer te rust.
Henrico uyt met sijn knecht koert.
Mijn dunckt het is haest tijt, de klok is acht geslagem, dat ick ter plaetse gae, daer ick mijn Heer heb dagen Te drincken eens met mijn, in 't Heeren logement, Al met mijn goede vrient dien ick heb lang gekent, Daer ginder komt hy aen na dat ick recht kan kycken.
Bonjour Cortoys.
En oock van gelijcke, hebt ghy geklopt.
De waert uyt.
Wijn.
Monsieurs wat salder zijn?
Brenght ons voor eerst een kan met goeye rinse, waert.
Digitized by google waert.
Seer wel Monsieurs.
Waertje.
Het sal u eens gelieven.
Brenght ons hier wat toback.
Men sal u stracx gerieven.
Geluck Cortoys.
Ick danck myn vrient Henrico.
Dat mach ick lyen, siet soo.