floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gy maakt my schier stom Van verwond'ring, aan wie meen je 't te beginnen?
Aan jou, zuiker troonetje, zo lekker van buiten, als deugtzaam van binnen.
Zie, ik zoek voor myn zoon een vrou, die de waerelt wat verstaat, en heeft bozogt.
Een Jongman beklaagt zyn zotheid te laat, als hy hem blindlings heeft verkogt.
Ik heb maar een eenige zoon, en ik zoud hem gaarne wel uit trouwen, en ik heb jou lang gekent, als het puikje van de vrouwen.
Ik zie jou daaglyks in de Kerk, zo wel vroeg, als laat, en ghy 't is een huis vol zeeden, als men dikwils in de Kerk gaat.
't is zo fray, alle dagen wat goets te hooren.
Jou manier van leeven gevalt me, en jou perzoon kan me bekooren, met een woord, lekker Weeuwtje, ik prezenteer jou myn zoon, hy is een borst van fatzoen, en aangenaam van perzoon, je kent hem ligt beeter als my, wat hoef ik j'er veel van te zeggen.
Wel, je komt me de trouw al niet onsmaaklyk voorleggen, Maar, om jou myn meening zo straks daar over te zeggen, hoeft wat tyd.
Ik ben ondertusschen over jou goet gevoelen voldaan en verblyd.
Ik sla het niet af, om uw geneegentheid niet te versmaaden, Ik heb myn ouders, en daar moet ik me mee beraaden.
In zulk een werk, moet men vooral met zyn wyzer te raade gaan, Die zonder zyn Ouders iets bestaat, zal nooit gelukkig bestaan.
Den Heemel moet men ook in zulke zaaken niet vergeeten, Daar ons gemoed zig zelven eerst aan moet meeten, Of het ook met zyn wil is, dat men t zig onderwind.
Gy spreekt verstandig, ja verstandiger als myn kind.
Hy is my wel gehoorzaam, schoon hy zomtyts wat knorden, dog d'ouders worden zo haast mal, als de kindren groot worden.
Het gaat in t gemeen nu zo, maar zy weeten het niet, Dat het oog van d'ouders, uit and're vensters ziet.
Dat jong goet, gaat zig ligtlyk aan een kaal gat vergaapen, en hoe 't is, of niet, men kan dog niet meer als by een vrou slaapen.
En hoe veel beeter dan by een Vrou van verstand, deugd, en geld?
Dat zyn al veel kwaliteiten, die gy by den andren teid.
Gy zoud die ligt niet al, by my vinden.
En eevenwel speur ik zo veel gaaven in jou, dat ik er myn zoon aan tragt te verbinden.
Ik bid maar voor eerst, datje 't niet kwaalyk neemt, dat myn zoon u zomtyts wat onderhoud.
Men dient vooraf wel wat kennis te maaken, eer men trout.
Indien hy deerstemaal wat te veel mogt teemen, hy is wat aan de bloode kant, je moet het niet kwaalyk neemen.
De minnaars, als zy eerst koomen, by haar deel, zyn ze zo beschaamt, en ze weeten nog niet veel, hoe men zig by de jonge Weeuwtjes moet draagen, maar ik zal hem onderregten, en hy zal jou behaagen.
Hy is van goede stof opgeleit, ik ben nog een man als je ziet, zo fluks op myn kooten, dat my geen arbeid verdriet.
Wort gebelt.
Daar word gebelt.
Ik neem van heeden Dit in myn considratie, sluiten wy die reeden.
Uw zoon, uitgezondert deezen avond, word zyn bezoek toegestaan.
Maar, daar zal een vriend voor na my wagten, t is gedaan Zo ver, tot wy malkander daar naader over hooren.
ANGNIET, CORNELIA, krispyn jacobs.
Juffrou!
Daar is een Heer, uit Vriesland gebooren, 't is een van de fyne, hy wenste jou met verlangen eens te zien, Ik heb hem in de zykamer geleit, indien Het jou geleegen kwam, dit zoort van volk wil zo na wagten, Ze zyn al te gepropt en gelaaden van gedagten Le oog Digitized by blyspel.
Ze stikken in haar geesten, zo men ze niet daadlyk hoord.
Wel, een syn man uit Vriesland, verdient een goed woord.
Ik zal u niet ophouden, wy zullen het daar by laaten, Verneem na myn geleegentheid, goedren, en staaten, alles zal jou behaagen, by ons huwlyks contract.
't zyn al te veel woorden over boort gesmakt, de juffrou kent uw geleegentheid, die is ligt te bedenken.
Kom, meisje, laat ik jou by provizie een goet stuk geld schenken.
Goeden avond, juffrou, ik hoop u haast weeder te zien.
Dat kan met uw gelegentheid op zyn tyd geschien.
Volg my, om myn Heer uit te laaten.
Naa 't gevoel in myn hand, kryg ik daar een zoort van groote ducaten.
Terwyl zy weg gaan, word van binnen gezongen hoe verdrietig is het wagten, als men om zyn engel zugt.
Ik stort duizend droeve klagten, vol verdriet en ongenugt.
Hoe verdrietig is het wagten?
Als men om zyn engel zugt.
JAN en CORNELIA.
Jan. va, juffrou, je ziet me zo fris en gezond weezen, dat ik teegenwoordig de rykste ben, en de blom Van alle jonge helden, om my treflyk te toonen.
Je zult nu meer deugden, als je denkt, by my vinden woonen.
In Oostindien worden al de kalissen ryk, maar ik heb meer in het schip vergaart, als in een gants koningryk.
Wy hebben zelden aan land geweest, maar altyd langs de stranden gezwurven.
Tusschen het gebrek, en den overvloed, zyn er al veel van myn makkers gesturven, maar ik heb er nog een goet lyf by gehouden, gelyk je ziet, o!
Ik ben zo fluks en gaau, de droes, je weet het niet.
Ik zou nu wel voor myn, 'k meen een vat van drie hondert pond konnen tillen.
Je hebt een paar goede beenen onder jou lyf, die van fierheid drillen.
Ze zyn wat dik, is dat vet maar gezond?
Jan. gezond!
ik loop er mee tegen een haazewindhond, Daar zal ik in kort jou proeven van toonen.
Vraag ik wat dom, dat moetje verschoonen.
Je ziet er nog beeter uit, als ik had verwagt, Je hebt een goet lyf uit Oostindien meê gebragt, Maar me dunkt het staal, ende kragt, van jou beenen, Staat me niet zo wel aan, als voor heenen.
Jan. myn beenen, zieltje!
'k wed 'er geen een op beeter gaat.
Myn knegt doold vast om een muzikant drie, vier, op de straat, met ordre, hy zig strak daar mey ontrent uw deur zal laaten vinden, 'k weet, dat ik jou met myn beenen zal betoov'ren en verblinden, Ik zal haar klappen, en schudden als een zweep.
Aan elken kuit, kyk Juffer, is een greep.
Voel, dat is vleis, daar plagtje wel eer niet vies af te weezen, maar ik zel jou nou beeter behaagen als voor deezen.
Maar zeg, terwyl je uit geweest bent, heb je wel eens om my gedagt?
Jan. wel hondert duizendmaal, zo wel by dag, als by nagt.
'k Heb me meenigmaal dood gewenst, dat ik jou maar eens mogt beschouwen.
Wel, wie kost denken, dat de oude liefde zo wel zyn stand zoud houwen!
Jan. o!
D'eerste liefde, daar gaat niet voor d'eerste malligheid.
Daar is niets, dat ons zo zoet in de zinnen leit, als d'eerste onnoosse en lekkre kusjes.
Ik ken nog wel meer zuikerde zusjes, maar gy legt me waaragtig de naaste aan 't hert.
'k weet niet, wat me weer'er in jou strikken verwert, 'k heb de waereld en het roekloos leeven de zak gegeeven, 'k heb een tyd lang vry devoot konnen leeven, maar nu ik jou weer'er zie, moeten we op een dagje of zes niet zien, als joogle Blyspel.
Als het weer tyd om devoot te weezen is, kan dit ook ligt geschien.
Maar, Jantje, wy moeten evenwel alles met behendigheid aanleggen, Kwamen er de liéns agter, men zou veel kwaat van me zeggen, en ik heb nog een reeden, waarom ik dat ten hoogsten begeer.
Laat het op my staan, ik zal zorg draagen voor jou eer.
Daar word gebelt, daar zal myn knegt met de Muzicanten weezen, Terwyl een kusje, myn Engeltje, myn uitgeleezen Schoonheid, de droes ik word zo dertel en wild, maar hebje hier niet een kanne wyn vyf, zes, daar den dorst meê word gestilt?
ANGNIEt, JAN en CORNELIA.
Angn.
VUffrou, daar is dien Heer zyn knegt met een deel Muzicanten.
Jan. laat hy binnen koomen, met die Bachanten.
Juffrou, vergeef me, dat ik hier zo wat vry commandeer, De grootste van de stad gebruiken de muzikanten weer op bruiloften, en hier zyn wy ook niet ver van trouwen.
Men moet by de vroolykheid zo wat zwier houwen.
Maar evenwel wat stilletjes, zonder veel gedruis.
Wat bruit ons de buuren, dit is jou eigen huis.
PHLIP, JAN, CORNELIA, ANGNIET, MUZIKANTEN.
Myn heer, hier heb ik een party kaale honden uit het hoerhuis moeten haalen, ze wilden niet meer gaan, als op belofte van ryklyk te betaalen.
Ik moest haar een ryksdaalder belooven, of niemand wou na de straat.
Jan. wat stront, een ryksdaalder, ik heb voor die beesten nog een ducaat.
Zaag op, kaale schelmen, laat jou hooren, of ik vryf met myn vuisten jou vervloekte en onbeschaamde ooren.
Dit jan hagel, daar is geen grooter Canalje in t land, dat minder schaamt, nog eer heeft, als een naakt Muzikant.
Sy stellen d'instrumenten.
Trimp, tramp, trimp, tromp.
wat duivel ty aan het zaagen.
Dit trimp, tramp, wel, wie pokken zou dit behaagen?
Nou t'za, couragie, een Courant of een Bourée, al wat men aan land niet leerd, dat leerd men op zee.
Hy begint te danssen.
Wat, akkrement!
dat s geen Courant, ik zeid, dat je een Bourée zou speelen.
Meisje, daar is een ducaat, haal ons wat wyn, om de keel mee te streelen.
JAN, MUZIKANTEN, CORNELIA, PHLIP.
Nou t za, voort jou Canalje, zaag op een Courant.
Jan. Muzikant.
Indien een Courant, dan een Bourée, dat gaat boven ons verstand.
Jan. jou verstand, malle honden, zou men nergens konnen vinden, als in een doove, of stomme, of in een zotte, en blinde.
Een bourée, jou naakte ganzen, datje de nikker haal.
Is t niet eevenveel, schelmen, als ik er jou voor betaal.
Sy speelen, en hy danst.
Jou lompe beesten!
Je kent nog op de cadans niet speelen.
Ik moest myn beenen de snyding en t cieraad ontsteelen.
die schurken speelen veel te ras, of te lam.
Nou, jy bent ook het uitschot van Amsterdam.
JAN, CORNELIA, PHLIP, MUZIKANTEN, de meid met de wynkannen en glaazen.
Eisje!
Je bent een kind, dat ik een engel mag noemen.
Jan. 8 de wyn.
ik moet uw vaardigheid roemen.
Schenk reis in, dat ik het jou juffer eens breng.
Waarde Cornelia, myn engeltje!
geheng Myn vroolykheid, ik kan myn vreugde niet bedaaren.
Een glaasje voor de lust, maakt gladde en zagte snaaren, Cornelia.
Ik weet niet, wat ik van uw vroolykheid zeggen zal.
Gy zweet, gy woelt, gy danst, gy worstelt overal.
Waaragtig, dit was wel eer de zous van myn dagen, zo een dansje te nuttigen, zou me nog konnen behaagen.
Ja de toespys, myn engel, dat is het pit van de vreugd.
Laat ons de bloemen plukken van onze jeugd, als wy oud zyn, zalze ons niemand na draagen.
Nou kaale honden, zwygje, zal ik jou leeren opzaagen?
Cornelia doe my d'eer datw' op zyn oud frans, nog eens een galjaartje gaan.
Maar schelmen, let op de cadans.
Ik heb 't in zo lang niet gedaan, dat het my is vergeeten.
Jan. wisje, wasje, kom, kom, je zelt het wel haast weeten.
Al doende, leertme, zet jou beentjes maar in haar oude plooy.
Nou jakhalzen, speel ons eens, Courante la Roy.
Een dans van twee.
Wel juffer, Cornelia, gy zyt nog fluks en fris op uw voeten.
Men moet dien arbeid met een dronk eens verzoeten.
Schenk phlip.
Ja myn Heer, ik doe zo veel, als ik kan. Zie daar myn Heer, een glaasje, neem er jou deel ook van.
Zoete Cornelia, dat zal uw gezondheid weezen.
Myn Heer, al was hy blind, zou die letters by nagt leezen.
Schenk in, Phlip, en doe deeze daame haar gezondheid bescheid.
Zeer wel, tot boordevol in alle onderdanigheid.
Nou moeten we nog een viertje voor 't alderlaatst beginnen.
Kom aan, bakkesje, laat jou van de vroolykheid verwinnen.
Phillip neem de meid, met een zoen, by de hand, en toon jou kunst van den dans, op zyn Frans, net galant.
Myn engel, laat u deeze hand niet verveelen.
Nou, uitschot, zaag op, of ik zal jou op jou troonie speelen.
Een viertje is t gezeit, maak dat j er op let.
Wel ik loof de duivel heeft deeze vent uit de hel gezet.
Die drooge schobbers zouwen ook wel eens drinken.
Zy hebben geen geesten in haar lyf, alsze niet na wyn stinken.
Nou, eerst een dronk.
A vous, grootste Canalje van t land.
Muxikant.
Die Heer, heeft een groot respect voor een muzikant.
Ja, myn jonker kent al jou groote gaaven, In zyn jeugd had hy hem in uw darmen begraaven, zo veel hebje, swijgers, hem altyd gekost.
waren wy al uit dit huis verlost!
Ik vrees, dat het hier met die Oostindisvaar zal honden.
Men heeft ons uit het hoerhuis na de hel gezonden.
Jan. nou, vagebonden, 't is nou genoeg, zaag wat anders, dat je zweet Want ik de weg tot de zaag anders voor jou weet.
Zey myn Heer, niet een viertje, of is 't al tot een vyfje gereezen?
Zaag nog een viertje, zo je de kannen na jou kop niet wilt vreezen.
Een viertje, reekels!
kan je dat niet verstaan?
Of moet ik het jou met die vyf in jou troonie slaan?
Wy zyn met deeze pluggen geschooren.
Een viertje, schraapers, of heb je geen ooren?
Nu, tot uw dienst, Heeren, dat gaat er op los.
Een andre dans van vieren.
Jan. hou op, straatplaagers, ik ben zo moê, als een Deenze os, Die in vier dagen van Hamburg tot hier is gedreeven, maar laat ik die luishonden eerst een ducaat geeven.
Daar, reekels, is het loon voor jou kostelyke kunst.
Wy danken myn Heer, voor zyn geld en gunst.
Laat haar uit, en let wel, dat ze in 't verby gaan niet steelen.
JAN, CORNELIA en PHLIP.
Nu zou men een uurtje te luiren niet verveelen.
Ly Cornelia, ik wou, dat je nou ook al vaak kreeg.
Ik wist niet, hoe je zo lang van de vaak zweeg, maar ik zal jou eerst in jou loogement geleiden.
Ik moet my ook na die manier wat toe bereiden.
Ga met my zo lang in de naaste kamer, hier geen meer poetzen, dat om de meid.
Een goede zaak hangt meest aan goet overleg en beleid.
Kom, jou hand, Juffrou, 'k zal zeedig en netjes treeden, En denken om wat stof tot nieuwe vrolykheeden.
DER blyspel.
ANGNIEt en PHLIP.
DY hebt een genereus Heer, dat is een loutre vent!
Ik heb er myn daagen geen zo schoon, nog mild gekend.
Wie zag van zyn leeven een hupzer kaerel?
Hy is de bloem van de mans.
Phliv.
En gy, van de vrouwen, een parel, 'k Heb al meer zin in jou, als de baas in jou bazin.
Wat jou belangt, daar zit ook nog wat in.
Gy zyt een meisje, dat men op een zouziertje zou draayen, Wel, men hoorden een Marquis uit Duitsland met zo veel schoonheid te paayen.
Ben ik zeeker schoon!
dat is my wel meer gezeid.
Gy zyt de praal van alle bevalligheid.
'k Heb het waarlyk meer hooren zeggen, Maar niemant heeft my dat uit konnen leggen, Waarin de schoonheid bestaat, in myn natuur, of in myn gelaat.
Neen, myn engel!
't is in de natuur, datze bestaat.
Gy hebt ze van jou vyftien jaar op het cierlykst gedraagen, maar evenwel, hoe t nou is, of niet, jy kunt me behaagen.
Myn Heer is met de juffer in de kamer, neemen wy de keuken voor ons, ik zal jou alles van jou schoonheid vertellen, zo zagt als dons, dat je er zelver zo veel niet af zult gelooven.
In de keuken?
Neen, volg me, ik gaa voor uit na booven.
Het tooneel vertoond de Zeedyk.
KRyn, volkert.
Wel, myn Heer!
het geluk zend ons den and'ren teegen, kryn.
Verliet zo uw dogrer, die bezoek had gekreegen Van een Heer uit Vriesland, waarom ik op die stond, myn discours afbrak, datze niet onbehaaglyk vond.
Ik sprak er van myn zoon, en 't zal jou niet misnoegen, dat wy de vriendschap wat vergrooten, en t'zaamen voegen.
Gy hebt een Dogter, een Weeuwtje, nog fris, en schoon.
En ik heb een wakker jongling, en braave Zoon.
Hy verstaat zyn negotie, en op t cantoor de boeken, hy is bekwaam, om zyn Avantagie te zoeken, Zo t geluk hem niet haat, word hy ligt een ryk man, maar t gerugt zeit veel meer, als ik u zeggen kan. met een woord, zo gy voor een huwlyk inclineerden, Uw dogter voor myn Zoon, was al dat ik begeerden.
Myn dogter, voor uw Zoon?
't was geen oneeven paar.
Wel als dat geschiede, ik vond geen ongelukkig jaar.
Uw Zoon benaagt me, wat zal ik er meer af zeggen, kan hy het zo wel met myn dogter overleggen, ik geef er myn stem toe.
'k zal 'er niet teegen zyn.
Wel, op uw toestemming, gaan drinken w' een glas wyn.
Wy zyn hier niet ver van Vreedenburg, laat ons wand'len, om onder 't rinsse nat, de conditie at te hand'len.
Ik heb al lang in uw geslagt, myn lust gezien, en 't was myn leeven, zag ik dit voor myn dood geschien, dat onze looten aan den and'ren zig verbonden.
Ik heb in jou aanbieding niets onbehoorlyks gevonden, my lust een goede dronk op dit gewenst begin.
Kom, volg me, ik stort hier op een glas met vreugden in.
BOBBEL stoot IZABEL uit zyn deur.
Bobbel.
Uw verken!
zel je hier het geld verdienen en steelen!
Die pots zal je myn na deezen niet meer speelen.
't is zonder conscientie, dat my die feeks verteld.
Die hoer zou er laaten verbranden om het geld.
Z' Heeft maar een daalder van den heelen dag gewonnen, En van den morgen tot den avond toe gesponnen.
Vyf, zes Heeren, daar zy meë heeft gediscoureert, hebben ligitized by goog blyspel.
33 hebben haar met haar allen, niet meer als een daalder vereert!
Jy, morsteef, je zult in myn huis geen meer geld winnen Jy mogt met jou gat op j' eigen kamer zitten spinnen.
Je praezenteert me een schelling, als de geregte vyfde part, en ik weet, dat de hoer, het liegt door haar hart.
Brui voort, van de deur, jou onbeschofte verken, 'k zeg nog, dat j' in myn huis geen slag meer zult werken.
Loop, loop, rasphuisboef, na de galg.
Wel, wat stort deeze vent al woorden uit zyn balg!
Hou wat binnen, bobbelaar, je moet flus nog meer vloeken, daar zyn nog meer meisjes in huis, die je de zakken moet door zoeken.
Wel, t zyn al ducaten, die wy kreigen, zo gy meent!
De winsten zyn nu zo ryklyk niet voor ons gebeent.
Ik heb jou betaald, schelm!
Van 't geen ik heb gewonnen.
Kan ik t beeteren, dat we niet meer verdienen konnen?
De slegte luy zyn kaal, en de ryke niet mild.
Waarom is 't dan, dat je van een mensch meer, als jou geregte part, neemen wilt?
En in alle geval, je hebt veel van my genooten.
Daar zyn wel and're die ons niet uit ten huis zullen stooten.
Jou buurman, dat is by myn leeven een braave vent.
Loop, schelm.
ik wou, dat ik jou nooit had gekent, gy zult niet een duit meer na deezen van my genieten.
Brui van de deur, of ik zal jou met een pispot over de kop gieten.
Ik zal gaan, als ik wil, doorslaagen vagebond, ik zal revenge neemen, jou bobbelzen hond.
Oostindisvaarders, zyn van avond aangekomen, kreig ik er een op zy, zel je van den duivel droomen.
Laat ik by Maay eens gaan, ligt is er nog profyt, Gebruiken wy, terwyl wy konnen, de kostlyke tyd.
K zie van verre een orientaalze Sinjeur draaven, Kreig ik die snoeshaan vast, k zal hem plukken, als een raaven.
Hy heeft een vroumens op zy, dat is een spyt.
Maar zelden raakt dit zoort haar rykdom door een kwyt.
DERDE oogle Het Schynheilige Wecuwije, DERDE TOONEEL.
Myn engel?
in dit huis zal men ons noobel regaleeren.
Na tree binnen, voor en hoerhuis moet men niet complementeeren.
FREDRIK, LEONOOR en ROBBERT.
Den zoeten avondstond, zal d'amsterdamze jeugd duitlokken, dat z' haar in de maaneschyn verheugd.
Ik vond nooit iets zo zoet, om van de min te spreeken, als dan, wanneer de dag is voor de nagt geweeken.
Den dag drukt s minnaars oog, t ontzag te diep in t hert.
De tong blyft in het schoon der minnares verwert.
Den stillen avondstond ontboeid de tong zyn banden.
Dan vloeit hy van zyn liefde, in t streelen van de handen.
Hy ziet zyn godheid aan, gelyk een diamant, Wiens glans zyn ziel doorboord, en al zyn ingewand, met zoete straalen, die hy in den dag zou vreezen.
Daar is iet toverlyk, aanbid'lyk in uw weezen, Dat ik bezwyken zou, zo 'k dorst een oopen oog, by 't dagligt daar op slaan.
dit minnelyk vertoog, zal u myn engelin, ligt al te lang verveelen Een minnaars tong wil steets van zyn verlieftheid kweelen, Daar vleid, en zugt hy in.
Daar vind hy s leevens zoet.
O, zoete flaagen, voor een minnend jong gemoed!
Ik zal u altyt van myn minnegloed gewaagen.
Wat heb ik niet voor lang dit hert u opgedragen?
Ik zeg van nu af, dat ik voor de Goon besluit, Geen maagd t'aanbidden, als myn engelin tot bruid.
't is waar, myn heer, ik vind in u volmaakte gaaven, een kabinet, om al myn zinnen te begraaven.
Uw beusheid heeft iets zo beminlyks, en volmaakt, dat gebaard.
Dat zy voor lang, myn ziel vervoert heeft, en geraakt, Maar al de hinder, zie k van d' oud'ren ons beschooren, die zullen van uw min tot my niet willen hooren.
Zy hebben regt voorwaar, dat een onnoosse maagd, voor zulk een deftig Heer, tot vrou hun niet behaagt.
Ik kan haar zugt voor u, tot grooten staat niet haaten, dies wilt my, zo gy kond, en zo veel min, verlaaten.
Myn ziel is kuisch en fier, schoon zy van t ydle goud, De minste glanzen, ja ook zelf geen schaduw houd.
Ik zal daarom uw min, en zoet onthaal niet lastren, Schoon wy d'opregtigheid om 't goud vaak zien verbastren, 't is nu geen and're wys, dies bid ik u myn Heer, Laat af van zo veel liefd', en volg uw pligt en d'eer.
Als gy met s'ouders wensch, my komt als bruid begeeren, zal ik u in die staat, gelyk myn Bruigom eeren, maar zo lang als 't besluit uw's Vaaders my veragt, zo denk niet, dat gy van myn trou beloften wagt.
Ik zal, hoe laag ik ben, van 't pad van eer niet treeden 'k Heb altyt d'eer en deugd, als Godlyk aangebeeden, zo dat, wat gy besluit, verwagt van my geen woord, Voor dat ik eerst de wensch, uws Vaaders heb gehoord.
voor uw deugd, moet ik u van de Vrouwen, de schoonst' en waardigste houwen.
'k neem aan, dat ik 't gemoed myns Vaders buigen zal, Wanneer ik hem verhaal uw deugden zonder tal.
Zo hy maar eens bestaat, uw wysheid aan te hooren, zou ik bevreest zyn, of g' hem zelf niet zoud bekooren.
Ik hoop 't gerugt wel haast van zyn Cornelia Zal dondren, dat hy daar zo heevig niet meer na Verlangen zal, voor my.
't bedrog is zelden zeeker.
De waarheid is een traage, maar ook een felle wreeker.
Ik hoop zy zal nog eens de waerelt in t gezigt Vertoonen, dat een hoer de wraak, en straf, zo ligt Niet kan ontsnappen, maar dat zy in t huis van minnen, De waerelt tot een spot, zal zugtend zitten spinnen.
Is 't niet te verre uw wenschen uitgestrekt?
Wat kan te ver zyn, als de deugd er nut uit trekt?
Dit voorbeeld kost misschien voor and're een leerstuk weezen.
Wie 't zondigen niet agt, kan nog de straf doen vreezen.
Het uste my, myn Heer!
na huis te gaan, 't word laat, En laater loopt 'er meer van snood geboeft op straat.
Daar s weer een Oostersvaar, myn Heer, laat ons vertrekken.
Hy is de wyste, die zig minst moeit met de gekken.
PHLIP en ANGNIET.
Ja, meisje!
had je 't wel zo zoet en schoon geloost, dat gy zo schoon zyt, dat al 't schoon by u verdooft?
Dat zyn wangetjes, zo schoon van kleur, als krieken!
Dat zyn handjes, die van zelve zo wit zyn, datze niet hoeven te blieken!
Je hebt een paar oogen in jou hooft, zo bruin als kristal, met een woord al jou volmaaktheid is als een rotteval.
Niemand kan jou voorbygaan, of hy moet jou eens beloeren.
Ik wou je wel met myn hand op een duin voeren, zo wel behaag je me.
meisje, gants kragt, ik ben op jou verlieft, als de dag op de nagt.
Kom, ik ben dorstig, laat ons hier een pintje drinken.
Hier zyn de luy beleeft, en ze tappen op jou winken.
Eisch je maar een pint, je kreigt er een kan met zuiker in.
Ja wel, dit bekomt jou zo zoet, al was er de duiker in.
Kom, troonetje, laat jou van my in dit eerlyk huis leyen.
Maar zullenwe wel vroeg genoeg konnen scheyen?
Als de Juffrou t'huis kwam, en ik was 'er uit, ik gaf voor al myn huur, nog myn eer, niet een duit.
Ik wist voor heen wel in diergelyken huizen met fatzoen te raaken, maar dan wisten we een kakkerlakje, van een boodschap twee drie, te maaken, en, na dat we behoorlyk lustig waren geweest, kwamen wy nogal beleeft t'huis.
Ik vrees, dat het wat laat zal worden.
Abuis, buis.
De Juffrou is met myn Heer uit, en de duivel zel hem haalen, als hy voor morgen ogtent 't gelag zal betaalen.
Ik ken myn Heer, hy is altyd een flukze vent geweest, hy zweert.
Hy is nog te gepropt, en vol van geest.
Dat hy de vroolykheid, zo draa zou verlaaten.
Nou, kom, lobbesje!
Laat ons by de mooye waardin wat gaan praaten.
'k zie volk.
op jou goede voorzorg, volg ik jou naa.
't kan jou geen schaade geeven, als ik er borg voor staa.
K'ryn jacobz en volkert.
Als men de wyn op dat fatzoen drinkt, wilze maklyk binnen loopen.
Wel, voor een klein geld, zou men haast een pak, en een mantel konnen koopen.
De man een daalder, myn Heer!
voor twee kannen wyn, 't Lykt iets, maar in zulken occazie, moet een daalder niet veel zyn.
Myn kragten zyn zo goed niet, als voor deezen, anders hadden we zo haast niet konnen scheyen.
Ik plagt voor heenen wel een heel corporaalschap na binnen te leyen, en nou heb ik werk, dat ik een pintje stort.
Ik zie wel, dat men, eer men 't denkt oud word, En met d'ouderdom zo vergaan al ons kragten, maar wy mogen met d'arend eens, we 'er een nieuwe huid wagten.
Met den Arend, myn Heerl wy reiken zelden aan de hondert jaar, en als wy er al komen, vond men nog nooit een nieuwe huid klaar.
Ik woude om een nieuwe huid ook nog wel een goede duit geeven.
Maar denk je die tyd voor een nieuwe huid te beieeven?
ô, ja!
Zo wel als d'Arenden.
Kreigen die weet'er een nieuwe huid?
Zo wagt ik er ook een.
wel dat was verbruit, Dat een Arend meer voordeel in de natuur, als een mensch zou vinde.
Maar die dit van den Arend vertellen, waren blinde Schryvers, zonder kennis van de natuur, of haar stand.
Dat volk schreef, als 'er meer doen, met een ander mans hand.