floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Het vangen der Princes streckt u tot schant, geen voordeel.
Uw bitse tong my steeckt, uyt afgunst, na ick oordeel.
Mijn oorloghsvanen zijn meer dan de uwe waert.
Auroraes waeghschael heeft ons doen geëvenaert Maer niet helthaftigheydt een vrouw, door vrees gedreven, het licht door schrick vermant.
die Princen neemt het leven Door het gevreesde stael, betoont een heldendaet, maer niet die een Princes derft stooten uyt haer staet.
Zoeckt uw verwaten tong mijn eerglans te verdoven.
Dat ick haer heb behoed, zal ieder een geloven, ick ben die aen dit Rijck die dapp'ren helt vertoon, De zuyl en stut van 't Rijck.
Rogier, of gy al schoon U deckt met mijnen roem, de Rijxvorstin Aurore Mer Barcelonien, ginck op een tijt verlooren Gy, en uw vrinden vrind, gesneuvelt door het stael.
Uw blaffen is onnut, ick acht geen loogentael.
Het geen gy roemt is valsch?
voor my hem elck verbeeld, wondert door en stael.
Door 't rijck mijn oorloghsnaem, gelijck de donder dondert!
1 lot.
Spreeckt met eerbiedigheydt aen uwen Opperheer.
Buygt met eerbiedigheydt voor my ter aerde neender.
Wiert Barcelonien niet door Lother behouwen?
Wie ru Barcelonien door u geen ramp gebrouwen?
Die voor de rijxvorstin waeght leven, goet, en bloet.
Die vol van heerschzucht blaeckt en trotsen over moet.
Om my graef, urgel heeft zijn legerbijl verlaten.
Zoo spreeckt Staetzuchtigheyt altijt in een verwaten.
Eoth.
Geen dappre RijxPrinces mijn oorloghsmoët verschoont.
Wat in uw boezem steeckt, bedrieger, gy betoont.
Mijn gouden Adelaer de vyant heeft verdreven.
Ick ben die de Princes behouden heb het leven.
Ick heb voorzichtigheyd, vervloeckte, op mijn zy.
Bed rogh uw zy bekleet, met helfe schelmery.
Gy zult laf hartige dees trotsheyt u beklagen.
Als ick een veltslagh magh met uontzinde wagen.
Als ick de rechterhant van de Princes geniet, zal ick ten ende zien mijn endeloos verdriet.
Buyght voor mijn mogentheyd, die u nu zal verschonen, en toon, naer tijts verloop, wat deuchden by u woonen.
Aurora, Stella, lother, rogier, Diana, gusman, lasaril, elvire.
Oemwaerde zuster, stelt uw hart gerust, en stil, want het den onderdaen gaet naer zijn wensch, en wil.
Het oorlogh uytgedoost, verlaet de zielsverdrieten.
Dat Barcelonien moet eeuwigh heyl genieten.
Nu wenst Auroor te zien dien helt, wiens heldenkracht My redden uyt 't gevaer, geen kroon, noch sceptermacht Vermagh zoo veel niet, als de trouw aen my bewezen.
'k zie Barcelonien ten eertroon weezen, door 't onverwacht geluck dat haer Princes bestraelt.
't is billick dat men deucht met ware deucht betaelt.
Ondankbaerheydt verachtt gezagh van konings zielen Die door ondanckbaerheydt in afgunsts poel vervielen.
Dies zal Auroorde deucht erkennen, met beleyt Wist or lother.
Dit is dien dapperheydt, wiens fiere dapperheydt, mijn konincklijcke ziel bevrijden voor de banden.
Toen de Kroonzuchtigheyt haer tegens 't erfrecht spanden, De Kroon zucht in het woën ontziet geen eygen bloet.
Dees helt, ô Stella, heeft de RijxPrinces behoed.
Princes, mijn beuckelaer voor prins.
Lother zal.
Spreecken.
Ick ben, die voor Auroor zigh in 't gevaer dorst steken.
Dees onbeschaemde stost op mijne oorloghsdaen.
Wie nam Graef Urgel, als de Prins Rogier, gevaeren?
Wie toonde de Vorstin zijn trouw, in eenigh strijden.
De Prins Lother, die 't rijck voor rampen quam bevrijden.
Wie hoort dees beukelaer, bedrieger als Rogier, die voor Aurora heeft ontzien noch stael, noch vier.
Verwaenden, derf gy dan noch stoffen op mijn daden, Daer mijn gevreesd' kling in 's vyauts bloet dorst baden.
Wat teecken geeft aan u dit beelt van gour gemaelt?
Dat niemant in dit Rijck by my de eerprijs haelt, Mijn grootse grootheydt toont de grootsheydt van dees vogel, Die in het strijden vreest, gevreesde kling, noch kogel Rog.
De diamantring maeckt den winnaer van den strijt.
Geeft die de zeeckerheyt, o rijcx Princes!
Zoo zijt Verzeeckert van mijn trouw, haer glans die zal geneggen Dat Prins Rogier vol schaemt voor Prins Lother moet buygen.
Ick zal de koningin, bedrieger, voort doen zien, of dat gy de rijcxstaf zult gebijen.
„Digitized by GOOgIC Rog en STELLA.
Rogier zoeckt naer de diamantring, doch te virgrefs.
Zoeckt in de and're zack.
De ring die moet 'er wezen.
Zoo brengtze voor den dagh.
Dit is mijn neusdoeck.
Vreezen Bevangt 't vreesachtigh hart.
Z'is wegh!
Dit is geen deeghlijck werck, loof heyntjeman hem laet.
Voorzeecker op dees plaets, tot leet van ons, hier vinden.
Zijt gy betoovert, Heer, wat derft gy onderwinden, dat gy uw gloor verdooft door uw ontzinnigheyt?
Hier ziet men nu uw list, en valsche krijghsbeleyt.
Bedrieger, zoeckt uw list mijn rijcx staf te gebieden, zoo lang anrora leeft, zal 't nimmermeer geschieden.
De gunst der Grooten is ondanukbaerheyt en hoon.
Om dat Rogier door list derft staen na staf en kroon.
Recht vaerdighert vertreet het hels bedrogh en loogen, hy stort elendigh, die zich zelfs zoeckt te verhoogen, als Faëton, wiens trots viel plots ten afgront neender.
Dat Icarus gevoelt.
Ick wenschte wel, mijn Heer, De duyzent kroonen van zijn Hoogheyt te ontfangen.
Wat wil dees soldenier, wat is zyn ziels verlangen?
't is een kranckzinnigh mensch, het schort hem in 't verstant.
Kranckzinnigh, neen!
Nu ick om gelt spreeck, bant gy, die zelfs zijt bérooft van zinnen, uyt uw harte reën, en reed'lijckheyt.
Zult gy mijn groots heyt tarten.
Nu t oorlogh is ge end, zoo geef my t mijn, k zal gaen.
Van hier boosaerdige!
Van hier?
Digitized by AURORA, stel.
Vriend, laet u raeren.
Als hy my geeft de ring, of duyzent goude kroonen.
Men moet getrouwe dienst met ondanck niet beloonen.
Wat hoor ick hemel!
hier schuylt het valsch bedrogh.
Het geen ick zegh is waer, en hou het staende.
Dat ick de waerheyt spreeck, Princes, dees ring zal.
tuygen.
Ick zal uw trots gemoet, verwaten, haest doen buygen.
Hoe dreyght gy een, die u om 't geen hem hoort, hier maent.
Ick acht u trotsheyt niet, z'is ydel, en verwaent.
't is een oorlooghshelt ontvallen, Toen Barcelonien, en haer bemuurde wallen Van Stellaes legerbyl benart was, om 't genot Heb ick uw wil volvoert.
Gy onbeschaemden zot Spreeck met eerbiedigheyt met die u kan vergrooten.
Die Karel 't zijn onthout.
Rogier zoeckt te verstooten.
Noemt my dien oorloghelt, wat was het voor een Heer?
Prins van Moncade, vol van dapperheyt, en eer, die Barcelonien haer Eerkroon heeft verheven.
Vorstin, wie zal aen my de duyzent kroonen geven?
Elvier, draegh zorge dat zijn gelt hem wert getelt.
O elo.
Vorstinne, 't zal geschien.
Beroemden oorloghshelt, Aurora offert u haer kroon, wiens dapperheden Naer 't strijden van den strijd, veel strijdts heeft af gestreden.
Vig.
De edelmoedigheyt van Karel u vertoont, Dat Barcelonien moet zijn, Vorstin, gekroont Met die, wiens helden moet de Kastiljaen doen schrikken.
Digitized by google Wie en STELLA.
Wie and're netten spant, verwart zelfs in de stricken, als Prins Lother vertoont, wiens Kroonzucht in dit Rijck, Prins Ferdinando deed verandren in een lijck.
O ongestadigheyt, vol van veranderingen!
Wiens list de Prins Rogier zogt uyt zijn staet te dringen.
Is van lother my niet dees kostelheen vereert?
Vorstinne, van Rogier, waer voor Lother verneërt.
Wiens ongerust gemoet weet nergens rust te vinden.
Vervloeckte kroonzucht!
wat derft gy onderwinden.
Zoo geesselt naberouw het hart van een tyran.
Eenzienlijckheyt, en gloor, ick uyt mijn hart verban.
O wreede schickingen?
Waer ben ick toe vervallen?
Mijn grootsheyt neërgestort, die op den troon zou brallen.
Een blinde minnaer, die door minzucht is verleyt.
't Bed rogh zijn meester loont, het is vergeefs gepleyt.
Princes, dit beeltenis beelt uyt de schoone Aurore.
Dielmet haer beeltenis ginck op een tijt verlooren.
Vrouw zuster onze vreught rijst met de morgenzon.
Die my dit beelt gaf, was de Prins van Arragon.
Wat schatten staen hier nu voor Gusman al te hoopen!
't Geluck is lasaril, ò gusman!
Al ontloopen.
Ick offer u mijn hart, en wat aen 't rijck behoort.
Lother, dees trotze reën uw trotze ziel vermoort.
Vorstin, de vreught gebied de Prins Rogier te zwijgen.
Die op mijn vaders troon als Koning komt te stygen.
Fortuyn, hoe wanckel gaen uw raden op en neer.
'k verlaet met schant dit Rijck, en keer hier nimmer weer.
Hy doolt als Prins Lother, die bouwt op lists mogen.
Wie raet leeft met 't Bedrogh, wert van 't bedrogh bedrogen.
Don Y by gepgle.
DER SCHALKEN LIST ONTDEKT.
Ik stel u in het kort door boertigheen voor oogen Hoe, door der Schalken List, de Weeseld word bedroogen.
Gerijmt om tijdverdrijf DOOR M. W. BIBLICTHEEK Te ROTTERDAM, gedrukt by PIETUR DE VASs, bockdrukker in de korte hoofdsteeg, by de Hoenderbrugge.
Tis, Beed'laars Waard, en blindeman uit list.
Lijs, vrouw van tijs.
Plattejoost, een gestropieerde uit List, gaande op een houte Been.
Peer de Waal, een gestropieerde uyt List, gaan de op twee krukken.
Schalleke Dries, een Lazerus uit list.
Klaas vol Bedrog, een Turkse Slaaf uit List.
Jochemije, een Lierman.
Syme, een Snaarbederver, alias Speelman.
Joris Fransz, een Beursekaper.
Pieternel, een nimphje.
Krelis, een verliefde Boer.
Jannetje, vrouw van krelis.
Lodewijk, schout of straf der beedelaars.
Hans, een Luisevanger met 4, 5 à 6 stomme Luisevangers.
Jan, een gemeen burger.
Trijn, vrouw van Jan. het speeld voor het logement der Beedelaars.
Digitized by google in ne Pag.
888,888, 888, 888, 888, 888.
LODEWIJK, HANS, en 4, 5 à 6 stomme Luysevangeri.
Maar of al dat geboeft zig ergens hier ontstont?
hout?
Het is, zoo ik geloof, in gintse kuf, Heer.
Lodew.
Seer wel, ga laatje nu al t'zaam een soopje schenken Zoo lang, tot dat ik u zal roepen, of wel wenken.
Al wat mijn Heer gebied, dat word met vlijt volbragt.
'k heb van overlang zeer wijs en goet geagt, om my in een vreemd gewaat hier ergens te begeeven, op dat ik weete mag het regte Beedelaars leven.
Want my word dagelijks zoo veel daar van gezegt, Dat ik verwondert sta, en om dat ik te regt Zou weeten hun bedrijf, zal ik hier eensjes vraagen, Hoe dat dit suood geboeft zig daaglijks komt te draagen, Aan een Huys kloppende.
Of jy mijn tegen houd, ik wil der egter gaan, lodem.
Digitized by 28 DER SCHALKEN LIST ONTDEKT.
'k zalje tot stukken slaan, of laat me aanstonts uyt.
Trijn van binnen.
Wil my veel eerder dooden, dan ik gehengen zal, dat gy, by zulke snooden Guits, en Beedelaars geboeft, u zelfs vermenge zult.
Jan. en tergt tog niet te lang mijn mannelijk gedult, of 'k zal je met dis mes, na de andere weereld zenden.
Trijn huylende.
Dan zal ik zijn bevrijd van alle mijn elenden.
Jan. kom, kom, ik weet wel raad, schoon gy geen deur ontsluit, ik ga na bove toe en spring de venster uit.
Dan wensch ik, dat gy moogt uw hals en beenen kraaken.
Jan in de venster staande.
Ik dankje voor die gunst.
Hou, vriend wat wilje maaken.
Jan. het geen ik doe, mijn Heer, geschied uit grooten nood.
Willende springen.
Ey man, staak dat opzet, je valt voor zeker dood, Indien gy dat begint.
Laat hem te berste valle, trijn.
Daar is niet aan misbeurt.
Ik lag wat met je alle, Jan. t zal evenwel geschien, het geen ik heb in t zin.
Hou karel, staak dat quaad, of k breek ten huyse in, en neem u aanstonts me.
Wel vent?
zal jy me dwingen?
Jan. lodew.
O man, ik zal je straks wel anders leere zingen, indien je met je hooft, zoo schielijk voort wilt gaan.
Jan. wel uitgedroogde Pay, gaan jouw mijn zaaken aan?
Ik zal u dadelijk beleefder leere spreeken.
Mijn Dienaars!
LODEWIJK, hens en 4.
O stomme Dienaars.
Waer u kluchtspel.
Fluks, wilt die deur opbreeken, lodew.
En breng hem straks ter plaats, daar men die Schoften De Dienders bezig zijnde.
temt.
Jan. gena, mijn Heer, gena, ziet dat gy u niet en klemt.
Jan. mag ik u bidden Heer, zoo wilt die moeite staaken, ik zal met alle vlijt de deur zelfs open maaken.
Dit doende is het wel, maar zoo gy lange draalt, word je op staande voet ten huyse uitgehaalt.
LODEWIIK, hens, en 4.
5 stomme Dienaars.
JAN, trijn.
Jan. ach!
goed barmhartig Heer, wil my genade geeven, 'k zal nooit meer met mijn wijf in twist of twee dragt leeven, maar 'k zal gehoorziam zijn aan 't geen zy my gebict.
Neem hem maar mee mijn Heer, hy is een Deugoniet, die na mijn goede raad nog luist're wil nog hooren, maar die zig van een aar veel liever laat bekooren, dan van sijn echte Vrou.
Sus, sus, spreekt zagjes wijf.
Waarom is eigentlijk dees rusy en gekijf?
De waarheit zal ik u ten eersten kenbaar maaken.
Mijn man sijn wenschen is ten huyse uit te raaken, Om in gins Beed'laars kroeg met een vuil Venusdier Van avond tot mijn leet te neemen zijn pleizier.
Dat o zet beste maat, kan ik u ligt beletten, met u een jaar of twee in t Beterhuys te zetten.
Jan. het is niet waar mijn Heer, waar mee zy my betigt.
Wilt gy zoo te buyten gaan uw pligt Jan. 't is waarlijk vals Heer, 't geen zy my te last wil leggen, zoo gy my tijd vergunt, ik zal u de waarheit zeggen.
Spreekt vry, maar maakt het kort.
Jan. Mijn Heer de Beed'laars Waart Heeft my uit min versogt, of ik wat met de Kaart Of wel een Pijp Tabak met hem wil helpen rooken.
DER SCHALKEN LIST ONTDEKT Trijn.
Zegt liever dat gy wenscht heel nagten daar te spooken.
Jan. en wijl hy is van zin t'ontsteeken zijnen wijn, Heeft hy aan my verzogt, of ik daar by wil zijn, het geene ik van daag niet meende te versmaalen.
Ga maar, ik zal je moy met 't hair ten huis uit haalen.
Jan. ik heb de Heer belooft zoet wijf je dat 'k voortaan Met alle gehoorzaamheit in u gebied wil staan.
Mijn wenschen is nietaars, dan dat ik mag ontfangen, het geen gy tot mijn leet staagaan die Hoer wilt langen, lodew.
Dat is niet meer dan pligt van een gehuwlijkt man, trijn.
Ja Heer hy heeft een Wijf die 't wel verbergen kan, al wat hy heeft te veel.
Wilt tog die woorden smooren.
Nu alle twist ten eind en leeft als van te vooren Weer zaam in min en vree.
Zie daar, aanvaard mijn hand, Jan. ik wil op staande voet verliesen mijn verstand, Indien ik nu nog ooit zal na dit kufje tragten.
zal ik u voortaan meer als te vooren agten.
Zie zoo, dat hoor ik graag.
Nu mannen gy kuut gaan, en als ik roep of wenk... wy hebben u verstaan.
LODEWIIK, JAN, TRIJN.
U wensch ik dat gy lui my zult te kennen geeven, op wat manier die Guits, of wel die Beedlaars leeven.
Jan. het leeven van die Maats, bestaat in groot pleizier, Zy zuypen Fransche Wijn, als ik drink dunne Bier, En als ik mijn gedarmt met Karndemelk moet vullen, dan zie ik die Messicurs aan lekker Wildbraat smullen, En 's nagts waer de rust smaakt aan een Ambagtsman, maaken zy zulk getier, dat men niet slaapen kan. men speelt 'er op de Lier, men hoort 'er helder zingen, men ziet haar voor de deur vaak in de ronde springen, in 't kort, mijn Heer de Schout, die 't beed'le neemt ter hand, Die vind een groot gemak, en lagt vry met de schand.
Is dat haar daaglijks doen?
Jan. ja Heer.
Wel dat zijn boeven.
Jan. ik wenschte wel mijn Heer, dat gy hier wat kon toeven, gy zout het levend zien, het geen ik u verhaal, want daar zal zekerlijk van avond weer een Baal Zijn, s'hebben my verzogt, hoewel ik t'huys zal blyven, trijn.
Indien gy gaat ik zweer... jan. ey Vrouwtje wilt niet kyven, nooit zal ik iets meer doen, dat u tot gramschap wekt.
'k verheug my, nu gymy hun leven hebt ontdekt, maar goede burgerlui, mag ik u wel iets vergen?
Jan en trijn.
Zoo laat my in huys mijn zelfs gaan bergen.
Jan. mijn grens is tot uw dienst, wil maar vry binnen gaan, ons laat de tijd niet toe hier lang te blyven staan, 't is nu de rechte tijd, dat zy na huys toe komen.
'k zal u verhalen Vriend, wat ik heb voorgenomen, om dat verwilderd graauw te krygen in mijn magt.
Ik heb uit al men hart, daar dikwils na getragt, Want 't is niet uit te staan voor eerelyke lieden.
Al 't geen men van die Guits hier daag'lijks ziet geschieden.
Ia 'k berst van enkle spijt, anneer ik dat gespuys Zie dansen hier voor deur, wijl dat ik in mijn huys Al zugtend overdenk, waar ik 't van daan zal halen, Om al mijn Schuldenaars regtvaardig te betalen.
Jan. wie zig voor arm aanklaagt, die heeft de minste nood.
Dat ziet men dagelijks, want Sakken prop met brood, En mandens vol met vleis geven sy staag ten besten Voor weinig, of geen gelt, om Varkens mee te mesten, en alle Sterke drank, die gaat hier zoo in swang Als of het water was, maar Heer het zou te lang Zijn u, alles van dat ruigt ten regten te ontdekken, Indien het u belieft, laat ons al t'zaam vertrekken.
Wel ik hoor my gek en doof.
Gaauw, haastu, en treed in, trijn.
Eer dat ons naaken komt, de Beedelaarswaardin, binnen.
't schijnt zy haar Huys ontsluit.
Waar me Vent mag quellen, lijs.
Dat ik hem niet en zie?
ik kan m'er van ontstellen, hy komt gemeenelijk de aldereerste aan, Om al mijn Slapertjes met winst ten dienst te staan, En daar hy zeer wel weet, dat ik hem niet kan missen, insonderheit deez' dag, ik zou me wel bepissen Van angst, want al ons Bedelaars, 't zy groot of klein, Gebieden met meer magt, als die wat deeg'lijks zijn, wanneer dat sy wat hebben milt ontfange?
Ja wel indien hy wist, hoe ik na hem verlange, hy daagde aanstonts op, hoe kan t de gaauw dief doen?
Dat hy my laat in angst, gelijk een broeyend hoen, maar zou hy in de Schout zijn handen moog'lijk weesen?
Ja hy is wis ontdekt.
ik begin te vreesen, dat zijn invensi is gekomen aan den dag, ik weet niet wat men 't nog al beginnen mag.
Daar ons de Beed'laars kroeg zoo rijklijk doet leeven.
Ja wel recht uyt gezegt mijn ouwe beenen beeven.
Voor 't eerste dat hy neemt dat werkje by de hand, geraakt hy in de ly.
Ik wilde dat die quant, Die hem geraade heeft voor blindeman te loope Tot zijn verdiende straf, zoo levend op zag knoope, want zonder zyne raad, had hy zulks niet begaan, ik wensche andermaal dat ik hem gaar zag braan.
Hy is een galgbrok, die Hondjes weet te leeren Met voordagt, om daar na voor leydsman te ageeren.
Wanneer sy huys aan huys gaan klaagen vol van rouw, en dat hy arme beest, gebonde aan een touw, hun moy te leide weet.
Krijg ik hem in mijn hinden 'k zal hem verniele, en verscheure met dees tanden.
Een eer en deugzaam man te b engen in t verdriet Van wie ik dag en nagt men inkomst kreeg.
Deugniet.
Gy zult met uwen hals, zijn lichaam inoete boeten, indien ik, door uw schult, mijn Man sal derve moe en, maar hou, zie ik hem gints ni t kome met zijn hond, o ja hy is het zelfs, nooit heb ik blyder stond, Zoo oud ik ben, beleeft, hy weet zig wel te dragen, en t beesje gaat voor uyt, wel wat listen en wat laagen Worden der tans bedagt, al om dat duyvels gelt?
Daar spreekt hy ymant aan, ik stader van verstelt... hy krijgt wat.
Hoe laat de mensch zichgloeren, ik berg my om te zien, wat dat hy uyt zal voeren.
Zig verschuilende.
TIJS, iijs.
Geef een Anlemo s aan d'arme Blin le man, Die al wat weerel is, in 't minst niet zien en kan. Ik bid u andermaal, wilt mededogen toonen, den Hemel zal 't u hier, of naarmaals weer beloonen.
Zou hy wel van den heer ontfange zyne straf?
Wat schort u bestemaat?
Dat den hemel gaf, dat ik als gy kon zien, wat zou ik al mijn daagen Met juygende gesang Lof zingen hem op draagen.
Tijsje is het ernst?
Zeg benje blint me vaar?
Tijs zijn oogen open doende.
Ben jy het zoete Lijs?
O neen, ik zie zoo klaar als van te voore.
Gy zaagt my nogtans niet staan.
Ik heb van gintse straat geen oogen op gedaan, en k dagt gy yemant wiart, die my kon mo se deelen.
Wat zegje kan ik nu mijn rol niet deftig speelen?
A4v, p. 10 DER SCHALKEN LIST, oNTDEKT.
Tijs den Hond Carresseerende.
Wel beesje, gy hebt my wel gelevt.
Gy zult m'in 't eerste jaar op ver na zoo verblijd Niet maaken, als ik van avond in 't bezwaaren Geweest ben, zeg my nu, hoe dat gy zijt gevaaren.
Indien ik over een Jaar dees raad gevolgd had, Wy hadden gelts genoeg.
Ey siet eens wat een schat, Dat ik voor d'eerste reys, met Blint zijn heb gekregen, haar toonende een zak met Duyten.
Wel mantje dat weegt swaar.
Ik bender mee verlegen, 'k houd fluks u voorschoot op, dat ik my wat ontlast.
Zijn zak uytschuddende.
Wel hede!
Zo veel gelt?
Hou het ter dege vast, tijs.
Ik zalje met 'er vaart wat anders laate kyken.
Kaas en brood toonende.
Zo veel kaas en brood?
'k zal u nog meer verryken.
Een party vlees toonende.
Mijn zoetste mantje lief, hoe deksel komj'er aan?
Wel 't is de moeite waart dat gy bent uytgegaan, Geloof my, dat ik dat op ver na niet verwagte.
Ja wel het Beed'laars ampt en is niet te verachte, het is geen wonder Man, dat die het eens begint, d'eer niet licht uit en scheid, wees jy wat dikwils blint.
Maar 'k moet u dog verhaalen, al.
Dat dit Hondje met geen gelt is te betaalen, die weet zeer net van huys tot huys te gaan, En blijft zo lang ik bid, stil aan de stoepen staan, En als hy ziet de lien my weig'ren of iets geeven, Marcheert hy weer voor uit, ja wijf ik zou mijn leeven aan 't beest vertrouwe, indien dat ik effectief Blind was, kom hier mijn beesje, ik heb u zoo lief, den Hond streelende.
Wel mannetje, mijn beest, heeft hy ook wel gegeeten?
Laat hem van 't Beed'lend vlees van daag zijn bast vol vreeten, hy.
Hy heeft het wel verdient.
Dat zal ik doen me maat, Kom gaan wy zaam in huys, het is al reed'lijk laat, en wilt het vaatje Wijn ten eerste tog ontsteken, Want al onz' commesaals zullen geen zeve weeken Meer uyt blyven.
Dan zal ik evenwel de smaak Eerst neemen van de vogt.
Ja, ja neem u vermaak, Maar haast u, peer de Waal komt ginter met sijn krukken.
PEER de waal, PLATTE JOOST, SYMETje.
Puer de Waal, a jonge saag eens op, of k breck u Veel aan stukken, symetje.
Wat wilje voor een dans?
P. de waal.
Dat is pour moy tout un.
Speel jy maar wat je kunt.
Zyme speelende.
Dat is een goede deun.
Peer de waal werpt zijn krukken van zig.
Plattefoost.
Gooid gy de Krukken weg?
Wat isser aangeleegen?
Wy zijn nu buiten vrees.
't Za Jonge saagt ter deegen, Ik zal u, zoo gy wel kunt speele na me voet, vereeren voor uw moeit' een hand vol deuyten, symetje.
Zy danssen op het spel van Syme.
Morbleu ik scheiter uyt.
Platte joost.
Waarom dan helt der Franschen, P. de Waal.
C'est impossible vent met jou te kunnen danschen.
Wel waarom Waale kind?
Gooid weg de houte been.
Après nous danserons t'zaam Platte Joost.
Zijn houte Been ontbindende, geeft het weg.
Digitized by google. DER SCHALKEN LISTONTDEKT, P. de waal.
Jong wil se gy van voor weerom die dans beginnen.
Symen speelende, word van hun beide gedanst.
PEER de waal, PLATTE JOOST, SYMEN, LIIS.
Lij.
Hoe ben je zoo verheuge?
Om dat den Aap is binnen, lijs.
Het heeft dan, zoo ik hoor, van daag na wensch gegaan.
C'est un jour bien heurreux, wanneer ik heb versonnen, Comme un Estropier te loope langs de straat.
Wy worden aangesien voor een gekwest soldaat.
Daar quam ons flus een Heer, geheel mismaakt van leeden, Al pratend' in 't gemoed, wy straks met onz' gebeeden hem volgende, riepen met erbarm'lijk geluit, ach!
Geef een Aalmoes aan die door kogels en kruit, Voor Rijssel in d'at tacqe zoo yslijk is geschooten.
Het Heerschop dat wierd straks met tranen overgooten En zugtende, sprak hy beklaagelyke schaar Die voor een weynig gelt moet loopen in 't gevaar, En gaf zeer mildelijk drie guldens voor ons beyen, Wy dankten hem en begonnen van eeuwig te schreyen, iijs.
Dan hebje seper reen om zoo verheugt te zijn.
Assurement mon hôte.
Maar à propos de Wijn Is die nog niet ontstook?
Ja 'k zal een Roemer spoelen.
Lodewijk in t Venster.
Nu is 't de tijd dat ik hun pols ook eens kom voelen.
Depêche vous un peu, platte joost.
Ja haast u ik heb dorst.
Van avond moeten wy eens helder uyt de borst Vrolijk zijn.
Sans doute Symen staakt het fiddelen.
Hier k zal me zak ontsluyren.
Ik heb het u belooft, neemt vry een hand vol duyten.
Symen in zijn zak grypende.
Wat zegje jonge sprecuw, benje nu wel voldaan?
Als gy luy dansen wilt, zoo spreekt my stoutlijk aan, P. de Waal.
Restéz wy hebben u, au soir juistom van noden.
PEER de waal, PLATTE JOOST, SYMEN, LODEWIIK.
Door dankbaarheit ben ik verschuldigt aan de Goden, voor dat zy my in 't eind mijns levens zulke schat laten erven, daar ik zeer weinig hoop van had, nu kan ik met gemak in 't laatste van mijn dagen, my laten na mijn wensch en na mijn welbehagen Dienen.
Elyde tooneel.
PEERDE WAAL, PLATTEJOOST, SYMEN, LODEWIIK, LIJS.
Zie daar Lijs.
Platte joest.
Vertrekt wy hebben yemant beet, kom Peer de Waal pas op, en maken w'ons gereet, die Pay zal zekerlijk een milde aalmoes geeven.
Maar zoo wanneer dat ik moet scheide uyt dit leeven.
Zal ik mijn ov'rig gelt, waar me mee ik ben voorzien, Doen deelen met 'er vaart aan arm en schaam'le lien.
Want die het gunstig lot den rijkdom komt te schenken, is pligtig na zijn dood, den armen te gedenken.
Gaan wy eer hy vertrekt.