floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
WARPAAL, deUGDLIEF, REINHARt, KLARINDE, SCYNRYK, LOSHARt, ZORGELOOS, naBEROUw, SNAPRYk, JEROEN, LANGTONG.
Papa en mama!
ik hoop dat gy my myn stoutheid zult vergeven, 'k ben tot dit opzet door afkeer van Schynryk, en door liefde tot Heer Reinhart aangedreven.
Myn dogter, dat ik u omhels!
Wat is 't my lief dat ik u weer mag zien!
SCHYNRYK, tegen loshart.
Myn Heer, ik bid je laat ons voort gaan, hun vreugd verveeld my.
De actieisten loshart.
Kom laten wy dat leed dan voort ontvlien.
Heer Warpaal zal nou tog niet mee gaan, en hier is geen geluk voor ons te hopen.
Dat gaat zo aanstonds naar Vianen.
En ik op merode léven.
En ik armen hals mag bedelen lopen!
WARPAAL, deUGDLIEF, REINHARt, KLARINDE LANGTONG, JEROEN, sNAPRYk.
Dat s on zyn Bedelaars, elk zyns weegs.
Maar myn lieve buurvryster, het spyt my veel van uw verhies.
Geen nood, 'k mag ook als de Actionisten doen, en hopen op een beter tyd.
WARPAAL, tegen Klarinde.
Laat ons in huis gaan, want ik ben heel nieuwsgierig om eens te hooren, hoe gy zyt te wéten gekomen Dat ik uw huuwelyk met Schyntyk had voorgenomen.
Myn Heer wy zullen u daar daadlyk op voldoen.
Indien 't u dan belieft, treet u in.
Dat eind valt hier heel anders uit, als het zig aan liet zien het begin.
Dat s waar, nu zullen wy haast Bruids tranen storten.
In plaats van bedroefde Actie tranen.
Dat s zeker, en wy zullen aanstonds eens drinken, op de Reisvaardige Actionisten naar Vianen.
Einde van 't derde bedryf.
HET GEWAANDE BLOEDVERWANTSCHAP, BLTSPEL.
Te AMSTELDAM, by de erfgen.
Zed b op yc van de privilegie.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weeten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuis ende Oude Mannenhuis, der Stad Amsterdam, en in die qualiteyt, te zamen eigenaars, mitsgaders regenten van den Schouwburg aldaar, dat sy Supplianten, sedert eenige Jaren hebben gejouisseert van onsen Octroye of privilegie van dato 21.
May 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroijeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Werken, die, doenmaals ten dienste van het Tooneel reeds gedrukt waren, ende van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebragt, en ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde Octroy of privilegie genaamt, op den 21. dezer Maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van den Schouburg, onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reeds gedrukt en ten Toneele gevoert waren, of in het toekomende gedruckt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten einde deselve Wercken door het nadrukken van andere, haer luyster, soo in tael, als Spelkonst, niet mogten komen te verliezen, dog dat sulks aan hen Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulks na den 21.
Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert soude wesen, soo von den sy Supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteit, geliefden te verleenen prolongatie van het voorsz.
Werken, soo van treurspellen, blyspellen, kluchten als andere, reets gemaakt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen ende ten toneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achtereenvolgende jaren, alleen te mogen drukken en verkopen, ofte te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op seekere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't, dat wy desaacke, en de voorsz.
Versoek overgemerckt hebbende, ende genegen wesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteit, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert en geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen en octroyeeren haar by deezen, dat zy geduurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren, de voorsz.
Wercken, in het geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Offizier, die de calangie doen sal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met dezen onzen Octroye alleen willende gratificeren tot verhoedinge van hare schade, door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advouëren, ende , veel min de selve onder onse Protexie ende bescherminge eenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten, in cas daar inne iets onbehoorlyks souden influëren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselyk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroye, voor de voorsz.
Werken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en sonder eenige Omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaar van de voorsz.
Wercken, gebonden en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteit tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op pene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten van den inhoude van desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een yegelyk, die t aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruiken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Gedaan in den Hage, onder onsen groote Zegele hier aan doen hangen, op den drie en twintigste Mai, in t Jaar onses Heer en Zaligmakers, seventien hondert en veertien.
Qualiteit, het regt van deeze privilegie, voor het gewaANDE BLOEDVERWANTSCHAP, blyspel, vergunt aan de erfgenamen van J. LESCAILJE, en dirk rank.
In Amsterdam, den 10.
October, 1722.
ANZELMUS, Haagsch Edelman.
VALERIUS, neef van Anzelmus.
KORNELIa, eene Geldersche Weduwe.
LEONORA, dochter van Kornelia, verlooft aan valerius.
LODEWYk, vriend van Anzelmus.
JULIA, gewaande Nichte van Lodewyk, doch naderhand bekend voor zyne Dochter.
KAREL, minnaar van Julia.
KATRYN, meidjan, knecht van Valerius, getrouwd met katryn.
KRISPyn, knecht van Karel.
Het tooneel verbeeldt de Hofstede van Anzelmus, buiten s Gravenbage.
't is een schelm, 't is een schelm.
I HET GEWAANDE BLOEDVERWANTSCHAP, BLISPEL.
EERSTE TOONEEL, VALERIUS van de eene, JAN van de andere zyde opkomende.
Va, knor zo veel gy wilt, ik meen in allen deelen, En naar myn' eigen zin, myn levensrol te speelen, Ik wil, in spyt van u, myn eige meester zyn.
Is dit uw Broeders Zoon behand'len, oude gryn?
Ik zal, dat zweer ik, u die dwing'landy beletten, al zou ik nooit myn' voet weer in uw wooning zetten.
Jan. wie heeft het uurwerk van uw vrolykheid ontstelt?
Wie anders dan myn Oom, wiens bulderend geweld, my vaak tot gramschap porden.
Gekyf, en schotsche taal, jan.
Wel zoldeun op maar, heerdaar zultge een man doorworpen.
Wie zou my deeren?
naar 't dolhuis met den vent.
Jan. 't is of ge uw' oom niet kent, ik bid u, roep zo niet!
en daarom moest gy vreezen, hy let op alle ons doen, dat hy u hooren zou, wat zou 't dan met ons wezen?
De deur uit, schoften!
voort, daar is t vierkante gat, Uw paspoort legt gereed.
wat bruit my dat!
Ik wil 't noch harder doen, op dat hy my zou hooren, ik vrees voor hem niet meêr.
Myn Heer, we zyn verlooren!
hy moest ons niet verstaan.
Jan. hy is het niet, 'k heb mis.
Maar, trekt gy u dat aan?
gy schynt 'er van verschrikt!
hoe kan dat weezen?
Gy vreest hem immers niet.
Dat ongegronde vreezen Heeft, uit gewoonte, noch myn hert vervuld.
Maar, guit, als gy my toetsen wilt, dan zal uw ezelshuit Met dezen roskam haast een bondgenootschap maaken.
Wel, zou dan uw liefde, en ik aan flarden raaken Om zulk een misslag, daar zo menig eerlyk man, Gelyk in 't bubbeljaar gebeurt is, missen kan?
behoud u in het leven, dat gy my lachchen doet, daar ik u anders door t rapier had vast doen kleeven aan s waerelds poolen, schoft.
Die deugd maakt u bemind, Dat gy wel haastig, maar terstond, gelyk een kind Weer'er wel te vreeden zyt.
Laat u ten besten raaden, bedenk dat gy uw' oom braveert, dat u kan schaaden.
't is beter dat gy die oploopenheid vergeet.
Tot wat prys heeft Oom 't u aanbesteed, Om my, als zedevoogd, zyn lessen voor te preeken?
Maar, Digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
Maar, rekel, k zal hem eens ontdekken alle uw treken.
Jan. dat zal niet nodig zyn, dewyl hy reeds vermoedt.
Dat ik van all' het geen gy tegen hem misdoet.
Volkomen de oorzaak ben maar wilt gy hem vernoegen, zo tracht u, tot uw nut, meër naar zyn wil te voegen, Vooral, om dat gy weet dat uwe aanstaande Vrouw Met haare Moeder zulk een leven walgen zou.
Meent gy dan dat men trouwt om stemmiger te leeven?
O neen, die 't daarom doen zyn bot en onbedreven, 't is eerst een nieuwtje, lief en lekker, maar die kost Wordt zo oudbakken, dat zich menig wenscht verlost, Om we 'er iets nieuws te zien, dan zwiert men als te vooren.
Jan. dan laat Mevrouw zich van een ander ook bekooren, die haar dan geeft 't geen haar de man doet missen, want zy die de smaak heeft van.
Maar dat eens aan een kant, laat ons van Leonoor.
Die heb ik haast vergeeten.
Om dat myn min tot haar wel driek wart is versleten.
Jan. dat merk ik, doch waarom, is my noch onbekend.
Haar redenen zyn van 't begin tot 't end' Van Filozoofen, van geleerdheid, van Romannen En meender kanalje, dat ik altyd heb verbannen.
Ook is voor zulk een vrouw het minnen flaauw en plat, want, weet ge een spyker, zulk een vogel weet een gat.
Jan. ja, nu begryp ik het, want groot verstant in vrouwen, Is een bedroefde kwaal, en zulke Heeren houwen Daar ook zo veel van als de Jooden van het spek, Want all' dat leezen maakt'er veel verwaand of gek.
Nu spreekt gy met verstand, dit moet myn zaak verschoonen, by elk die kennis heeft, ik wil niet eeuwig woonen, by zulk een wyshoofd, neen.
Nu denk ik Julia, Die schoon, bevallig is, en zonder wedergat, te vryen, k zal, dewyl zy, na haars Moeders sterven, Hier op de Hofstee woondt, het jawoord wel verwerven.
Jan. ik heb een zwakke moed op d'uitslag van die zaak.
Ik niet, en schoon t zo waar, t gevry is myn vermaak.
Ik zal dit met Katryn, uw Vrouw, vooraf besteeken, die is bekwaam en fynom van die zaak te spreeken.
Jan. zo doet zy, maar ik kan dat werk voor u wel doen, ik ken Katryn het best, dan houd gy uw fatzoen.
Neen, jan, ik zal dat werk het allerbest beleggen, ik heb daar reden voor.
Jan. ik ook, ik zal 't haar zeggen, geef my de boodschap maar.
VALFRIUS.
Waarom belet ge my?
Jan. dat doe ik immers niet, o neen, ik kies uw zy.
is de gek jaloers!
u voegt geen tegenspreeken.
Jan. maar tegenhouden wel... Zacht!
Daar komt een teken van ons achter ons.
't is Leonoor.
My dunkt, zy komt my thaus weer vry bevallig voor.
Jan. wat my belangt, ik zou 't met haar gemaklyk stellen, en op die fout van haar geleerdneid weinig tellen.
Twe mastues voor BLOEDVERWANTSCHAp.
LEONORA, VALERIUS, JAN. LEONORA.
Tyn Heer Valerius, hoe!
mag men u eens zien?
Komt nu maar by geval, dat, om de dag oftien, wy elkanderen ontmoeten.
Daar ik hier t huis leg, Daar t van uw plicht was om my dagelyks te groeten, geeft gy van uwe trouw my geen de ministe blyk!
De lust vergaat my door t geduurig ongelyk Dat ik zo lang een tyd heb van myn' oom geleden.
Waarom verzucht gy zulks voor my?
Ik klaagde nooit myn leet aan iemand dan myn' knecht.
Dat is wat liefdeloos.
Ja trouweloos en slecht, het voegde u zulks aan my, niet aan uw knecht te klaagen, gy zwygt voor haar, die gy uw trouw hebt opgedraagen.
Kan t bedryf Van Menelâus, Vorst Ulysses, en het leven Van trouwe Minnaars u geen stof tot schaamte geeven?
Al die historien, zyn aan my niet bekend, En meender van uw vermaak, dies durf ik daar omtrent Uw leeslust, door myn komst en klagten, niet verstooren.
Die uitvlugt gaat niet door.
Maar, k wensch nu eens te Uit Jan, daar gy uw nood aan klaagt, wie van ons recht Of onrecht heeft?
Nu, jan. JAN.
Die 't meest de waarheid zegt.
Maar verg myn Heer toch niet all' die geschiedenissen, die gy noemt, te leezen, ik zou gissen lat, wyl hy toch by dag geen' tyd heeft, zyn gezigt Geheel verblinden zou by 't flikrend avondlicnt, het is hem werks genoeg den weg wel op te spooren Des avonds naar zyn huis de Schevelinger tooren Ziet hy zelfs dikwils aan, en dat nog wel by daag Voor een kanarykooy.
Die 'k waal ryst uit zyn maag.
KORNELIA, LEONORA, VALERIUS, JAN. KORNELIA.
Ik weet niet of myn komst u hinderlyk zal wezen.
Neen, want Vrouwmoeder spreekt ook gaerne van het KORNELIA.
Wat is het leezen niet een treffelyke zaak!
Myn overlede Man was van die zelve smaak, wy lazen in één week, 's nachts op ons bed gelegen, Cleopatra heel uit, noch kan 't myn hert beweegen Als ik op d'indruk denk, die ik dan ieder keer Van 't zoet der liefde kreeg.
Wat zegt gy daar van, Heer?
Ik vind my daar door in verwond'ring opgetogen.
Word gy niet sterker tot verwondering bewogen, wanneer ge een juffer, als myn Dochter, al den dag Met leezen bezig vind?
Als ik het zeggen mag Gelyk het by my legt, dat menigvuldig leezen Wordt in een juffer voor geen groote deugd geprezen.
Dan zou aan u, myn Heer, een juffer die haar tyd Den ganschen morgen voor het spiegelglas verssyt, en 's middags op 't zalet, ie 'er vergenoeging geeven.
Digitized by Google JAN 7 BLOEDVERWANTSCHAP.
Dat s waar, mevrouw, myn Heer schynt in zyn gansche Meër voor de nieuwe, en gy voor de oude wet te zyn...... Daar komt uw Oom, myn Heer, die zal, naar allen schyn, met my zyn knorrige welspreekenheid beginnen.
Maar 'k ga, met uw verlof, eer zulks myn beurt wordt, bin 't uw verlof.
KORNELIA, LEONORA, ANZELMUS, VALERIUS.
Sy is gezegt, Mevrouw, dat gy verlangde om my te spreeken, 'k bid u dat het kort en bondig zy, ik heb iets in myn hoofd, dies zou het my verveelen Indien gy talmen woud.
't Bestaat slechts in twe deelen.
Voor eerst, hoe myn Proces.... ANZELMUS.
Ik heb uw' advocaat.
Notaris, Procureur, en and'ren, meer te baat Gekregen, doorhen elk wat zilvere munt te tellen, op dat ze uw zaak wat ras op goed voeten stellen.
Dan win ik het Proces, gewis, van nu af aan, daar 't anders, tot myn scha, zo spoedig niet zou gaan, maar licht verloren zyn, of aan den spyker hangen.
Wat zal het twede deel nu zyn, van uw verlangen?
Myn Dochters huwlyk, met uw neef, of t lukken zal, dat voor een maand of twe dat al of niet.
My dunkt, volbragt moest zyn.
Als ik u myn gevoelen uitte..... ANZELMUS.
Mejuffer, 't waar het best dat gy uw drift wat stuitte.
Digitzed by google HET GEWAANDE Wacht, zo gy wilt, tot dat men uw gevoelen vraagt.
Zo over deze zaak myn oordeel u behaagt.... ANZELMUS.
Ik weet wel hoe ik in die zaak my moet gedraagen, dies wil ik 't allerminst niet naar uw oordeel vraagen, maar 't hangt van uwen wil alleen nu af, Mevrouw, hoewel, 't aantékenen van die bestemde trouw Wel overmorgen met de myne kon geschieden, myn Bruid en ik staan ons daar toe dan aan te bieden.
Spreekt gy van trouwen, oom?
een manzo oud als gy.
Wel, losbol, toon my eens een wet, waar in het my Verboden wordt.
zou dan niemant mogen trouwen, dan die een melkbaard was?
Maar, oom, denkt gy dat Vrouwen... ANZELMUS.
(daan.
'k denk dat ge een gek zyt.
Kom, voort, scheer u hier van Mevrouw, ik dien een poos hier wat alleen te staan, om dat ik voor my zelf iets noodigs moet verrichten.
Verschoon my dan, gy zult my op het hoogst verplichten.
Wanneer het u gelieft.
Kom, Leonoor, ga mêc, wy zullen t twede deel uitleezen van Astree.
Wy zien u, myn heer, ik wensch u wel te vaaren.
Myn kop kan, door t getalm, noch naauwelyks bedaaren.
eg zynze!
kwam de Meid nu maar van Julia, die ik ontboden heb, daar wacht ik nu maar na, kan ik haar slechts, vooraf, zich naar myn' zin doen neigen, dan.
Dan zal t met Julia wel gaan, die ik zal dreigen, magt, dat zy naar t fransche school weer trekken moet myn Als haaren Voogd, indien zy myne min veracht..... Maar, zachtdaar komt katryn... zy schynt niet wel tevreden.
ANZELMUS, katryn.
Het dunkt my vreemd, dat gy, met Julia te kleeden, Weer zo veel tyds verzuimt.
Of denkt ge, dat uw heer u zo maar wachten moet?
O, daar begint hy weezen, 't is een kwaade huisbeul.
Moest men dan, naar uw gedach, de jonge juffertjes, als houte poppen achten, en steeken ze in t gewaad, zo tviel, hol over bol?
Katryn, hoe knort ge zo?
wel, meid, gy blykt wel dol.
Ik dol of knorrig?
Neen, wat zou me 'er toe beweegen?
Ik heb die erffenis, van u, noch niet verkregen.
ANZELMIS.
Zo 'k haar niet nodig had, ik schopte 't stoute vel de deur uit.
Maar, katryn, gy weet het immers wel Dat ik voor Julia, zo veel genegenheden En achting over heb, om haar volmaakte zeden, ik hou ook veel van u. katryn.
Ik ruik hem al.
O ja, dat weet ik wonder wel, want gy hebt Julia den, van 't fransche school verlost, ons in den rouw gestoken Om haares Moeders dood, ja niets heeft ons ontbroken, maar Lodewyk, haar Oom, die wy reeds dag op dag Uit Inje wachten, en licht voor de wal is, mag U all' die goedheid weer met dankbaarheid betaalen.
Jan. digitized by google HET GEWAANDE 10 ANZELMUS.
Dat s weer die oude deun.
Waar toe dat op te haalen?
Ik wil maar dat zy 't met erkentenis beloon.
Dat zy, voor my, wat meerder achtings toon.
Ja, waart ge niet bezet met die verbruste nukken, van steeds te knorren, dan zou t maklyk kunnen lukken.
My dunkt, al wat u voor den mond komt lapt ge 'er uit.
Verwondert u zulks?
't is, om dat uw praat niet sluit.
Een jonge juffer, die noch naauwlyks achtien jaaren Bereikt, bekwaam om met een' Jongeling te paaren.
Zou die een' man, wiens tyd met hoesten en gesteen by naar ten einde loopt, noch achten kunnen?
Maar, snapster, weet gy wel, dat, met de laatste Schepen, Haar Oom my volmagt zondt, en t wyslyk heeft begrepen, Toen hy tot haaren Voogd my aanstelde, is zyn Nicht Nu, wegens t huwelyk, niet aan myn keur verplicht?
Zyn keur was, toen hy vyf en twintig duizend gulden Aan goudt zondt, op dat zulks zyn Nichtje zou vergulden Voor t puik der Jongmans, wyl dat nobel baasje weet.
Dat hy 't niet vruchteloos aan Julia besteedt, want all' de Oostinjesvaërs, myn Heer, zyn juist geen gek.... ANZELMUS.
Maar wil my, in één zaak, de waarheid eens ontdekken.
Heeft zy die vryer noch, die zy voor dezen plag Te hebben, Karel?
Zeg, wat is het voor een slach?
Een frisse bol, een mooije, een allerliefste jongen, reeds boven en beneen braaf uit zyn broek gesprongen, myn tanden waerren noch als ik maar om hem denk.
Digitized by Google BLOEDVERWANTSCHAP.
sprak hy, Julia, ik moet tot een geschenk Myn hert en ziel aan u, myne allerliefste, geeven.
Hoe kau 't nu moog'lyk zyn, dat Julia zou leeven, in koelheid voor dien Heer, en zonder wedermin?
Dat tuich van Vryers kruipt meest alle gaten in.
Gelyk een spinnekop.
Maar hoe is t afgeloopen?
Zo wel, dat ik in t kort kan op een trouwstuk hoopen.
Ze zyn reeds aan malkuër verbonden, datje t vat.
Die trouwbeloften moet zy breeken.
Vatje dat?
Toen Juliaas Mama besloot stil weg te ryden.
Van wien ze in 't minst geen woord, als van haar overlyden, Tot tyding kreeg, en zy, doch vruchteloos, meender gelt Van Oom verwachtte, wierdt hun huw'lyk uitgestelt.
heeft Karel dan geen schyven?
Het gelt verliest men licht, maar zulke deugden blyven in 't minnen recht galant Als deeze Heer bezit, ja van een groot verstand.
En leevendig van geest, ANZELMUS.
Een treflyk kapitaal, om iets mede aan te vangen!
Hierom nam Karel voor, met deugdelyke gangen, Geluk te zoeken, om zyn liefste in haar fatsoen Te kunnen houden, of geen huw'lyk ooit te doen, en ik zette op Krispyn, zyn' knecht, myn jonge zinnen.
Maar weet gy ook of zy elkander noch beminnen?
Ik twyffel 'er niet aan.
doch ik was daar omtrent Juist zo standvastig niet na 'k Jan hier heb gekent.
Maar, wie zou beter, naar uw zin, by Juffrouw passen?
Voor eerst, een Man die all' dat mallen is ontwassen.
Ten andren, een voorzien met overvloed van gelt.
Voor eerst, zy is niet op een' strammen Paay gestelt.
Ten andren, zy heeft zelf genoeg om van te leeven.
Kortom, ik wil my zelf aan haar ten huw'lyk geeven.
Kortom, myn juffrouw heeft geen zin in u, noch zal Die immer krygen... maar, daar komt ze by geval.
JULIA, ANTELMUS, katryn.
Lo netjes, Julia.
gy zoud my haast bekooren.
ULIA.
Katryn, bezie my eens van acht'ren, en van vooren.
Staat my dat zwart zo fraay, dat deze goede Heer, die 'k zo welleevend nooit gevonden heb, my de eer Vergunt om my met veel bevalligheids te pryzen?
De knorrigste oude Paay zou t zelve vonnis wyzen, en, door uw zoet gezicht, verliefd en groender zien.
Maar kyk eens, of ik ook die zelve lof verdien?
Dat ik een vryer was, ik zou op u verlieven, En vinden stof op u tot duizend minnebrieven.
Nooit droeg ik blyder rouw, dan nu wy door de dood Uw Moeder zien verhuist, om dat u die malloot Zo lydig heeft geplaagt.
Ik zal het nooit vergeeten Dat wy haar grillen niet, dan na haar sterven, weeten.
Stil weg te bruyen!
Na zy voor de tweede maal Getrouwt was met een' Man, die haar zyn kapitaal Liet erven!
zy, in plaats van u iets meë te deelen, stoet.
13 sloeg zulk een' losbol op!
hem laat ze er baas van speelen Als eenigste Erfgenaam!
U maakt ze niet een' duit!
Dat haar de drommel niet beschaarde tot zyn buit, was mogelyk uit vrees, dat zy hem ook tot trouwen zou dwingen, om hem voor haar vierden man te houwen.
Al lang genoeg, die praat staat my niet aan.
Haar zotte klap heeft my al lang niet aangestaan.
Maar, Julia, gy diende op t huwlyk staat te maaken.
Wat ik u bidden mag zwyg toch van zulke zaaken, want anders wierd ik licht zo knorrig als myn Heer.
Al trof de Minnegod myzelfs met zyn geweer.
Ik zou, in spyt van hem, nooit Karels min vergeeten.
't is lekker dat myn Heer u toeschikt, moet je weeten, hy zou uw Grootvaer eer gelyken dan uw Man.
Zy snapt, dat ik geen woort in order spreeken kan.... juria.
Ik bid u, haast u wat, om my zyn' naam te melden, ik haast me om 't af te slaan.
Myn wil moet by u gelden, Door volmagt over u dies heb ik recht, u uit te trouwen naar myn' wil.
Ik kies u tot myn Bruid.
Uit volmagt van natuur, en der gezonde reden, Zou ik eer sterven, dan met u in t huw'lyk treeden.
Als ge in drie dagen niet op myne minnery Het jawoort geeven wilt, dan moet ge, denk dat vry.
Weer 'er naar het fransche school, nu hebt ge maar te kiezen.
Ik wensch u goeden dag.
ACHI B2r, p. 14 ACHTSTE TOONEEL.
JULIA, katryn.
Je moet geen tyd verliezen Met zulk een bokje!
het verkiest u tot zyn Bruid!
Nu juffrouw, haast u wat, of t scheid er anders uit.
Door zyn voogdyschap denkt het alles te beweegen, Gelyk een Mof die groote officies heeft gekregen.
En let je wel hoe teer er zyn liefdezuchtjens zyn?
Dat zulks zyn meening is, geloof ik niet, katryn.
Ja, ja, hy meent het wel, 't is hem om 't hert geslaagen, want hy ontdekte my, zo even, de eigen' vlaagen met inzigt mogelyk dat ik hem helpen zou.
heeft de oude man die nukken in de mouw?
Maar, wyl ik noch niet weet wanneer myn oom zal komen, was tyd te winnen 't best.
Ik heb noch niet vernomen Of hy uit Indiën, met de ingekomen' Vloot, mee t'huis gekomen is.
Hou moed, je hebt geen nood, ik weet dien knorrepot gemakkelyk te vangen, als gy me helpen wilt.
Ik reikhals met verlangen Wat ge uit zult vinden tot verhind'ring van die plaag.
Maar zyt voorzigtig.
dit u beide noch van daag De plaats niet worde ontzegt, want dan was 't all' verloren.
Ik weet een gaatje door uw voogd zyn neus te booren, Om buiten scheuts te zyn, en de and'ren uit den zael te lichten is geen werk, want Jan deed me een verhaal.
Van zynen Heer, die kwant wil naar u komen vryen, ontgrondig.
Ontfang hem maar beleeft, en troost hem in zyn lyën, Dan win je tyds genoeg, en hy helpt dezen boël Zo klittig in de war, dat de Oom, door dit gewoel, Half dol zal worden.
Maar, hoe zult ge 't spel beginnen?
'k zal Jan ontdekken, dat je zynen Heer zult minnen.