floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Waar van 't getal men dag op dag Aangroejen ziet, veel meer als 't plag, dog om die schanden voor te komen, doe ik, dat ik heb voorgenomen, en sluit myn wapens om myn leen.
Maar, wie of daar komt nader treen?
Die zonder van myn wyn te koopen Schynt in zyn soort zo net bedroopen, Digitized by google en waard.
En wel belaaden, die, naar k merk, De wyn te koppig valt en sterk.
KRISPyn, dronken in andre kleeren.
't zyn gewisse en waare woorden, Die ik en andre dikwils hoorden, Dat, die de zoete rust bemind, die recht eerst in de bodem vind Van fles en kan, zy doen bedaaren Al 't geene, dat ons kan bezwaaren, En wekken onlust, smart, en pyn.
Wyn is de beste medecyn, Zei onze Robbert, t braave baasje In t veegen van zo meenig glaasje, by t knappen van een entje worst, Toen hy oreerde van de dorst Met woorden, die geen mensch verveelden, Maar lieflyk hart en ooren streelden, En naar zig trokken door haar kragt, Die hy zo deftig sprák.
Is dat gaapen, goe nacht.
ik moet gaan slaapen.
Ik ben van 't drinken ook al zat.
Hy struikelt.
Hou, zachjes man.
't is hier zo glat, Of 't ys was.
Wyl ik met een praatje Vast onderhiel myn lieve Kaatje, liep my de wyn zo zacht in t lyf.
My docht het was schoon tydverdryf.
Wat isser ook veel aangeleegen?
Ik slaap naar 't drinken eerst ter degen.
De wyn, die maakt de geesten fris, zeker is niet mis.
Ik heb het meer bevonden.
Wat was 't?
ja men konde Nooit beter.
Dat was niet goed.
Laat zien?
't was dat ik slaapen moet.
Gaat leggen slaapen.
LEANDER, KRISPYN, slaapende.
'k zweer, ik zal 't Krispyn betaalen.
De drommel mag die schelm wel haalen.
Zal hy zo lang, wat onfatzoen!
Uitblyven, en my wachten doen?
Ik moet die potzen hem verleeren, En hem eens braaf het rugbeen smeeren.
'k geloof, en 't zal wel zeker zyn, dat in de kroeg dat dronken zwyn Zo vol zyn darmen heeft gaan laaden.
Dat hy zyn boodschap.
Maar geraaden.
Hy struikelt over Krispyn.
En recht de spyker op de kop getroffen, hoe kryg ik hem op?
Daar leid hy, of hy dood was, dronken, en als een beest zo vol, te ronken, had ik een stok, ik zou die guit Zyn straf doen voelen.
Op schavuit.
Hy schopt hem.
Voort op.
Hebt gy uw schaamt verlooren?
KRISPyn, stapende.
wat blief je?
ik kan niet hooren.
LEANDER, hem trekkende.
Voort op jou dronken beest.
Ik zal dat dronken zuipen u beloonen, Digitized by Goo En waard.
En wie ik ben gevoelig toonen.
Kent gy dan langer niet uw heer?
KRISPyn, slapende.
Hy is niet t huis.
Hy is zyn holle maag gaan laden Met koffy, thee, en chokoladen.
Wy zyn gelyklyk uitgegaan.
Dies blyft niet meer vergeefs hier staan.
LEANDER, hem stootende en trekkende.
Ik kan myn toorn niet meer opkroppen.
Zo gy niet wilt wat zachter kloppen, En my stil laaten in de rust, zo krygt gy, zo gy zyt belust Te proeven, deeze pot met water Noch vers gemaakt in uwe snater.
LEANDER, schopt en slaat hem.
Het is onmooglyk, dat ik kan Myn handen langer houden van Die schelm, die my zo komt plaagen.
naar wie komt gy hier vraagen?
Gy ziet wel dat ik slaap myn heer.
Kom morgen ochtent liever weer.
Ik zeg, wat bliefje?
laat my rusten.
Den arbeid zou my nou niet lusten, dat vatje zelfs wel, als je wilt.
Waarom dan hier uw tyd verspilt?
Stoorme niet in 't slaapen.
Gy ziet het immers aan myn gaapen.
Hy gaapt.
Dat de koorts u schen.
Hoort gy niet langer wie ik ben?
Hebt gy myn stem dan heel vergeeten?
KRIs. slapende.
Het is onnut uw tyd versleeten.
Want ik kan u niet open doen.
Leander hem stootende en trekkende.
gy niet pakt uw biezen.
Ik zweer zo LEANDER, al staande.
Hy doet my myn gedult verliezen.
Krispyn, ontwaakt.
wie zou Dat denken?
Dat gy in de kou.
En felle vorst zo laat zoud wand'len.
Wel ezel zult gy my zo hand'len?
Reid u de nikker dronken beest?
Dat gy, nu ik uw dienst het meest Van doen heb, en belaste zaaken, Die my het alderhoogste raaken.
U dus vertoont voor myn gezigt, Vergeetende uwe trouwen plicht.
Maar heer, hoe zyt gy zo te onvreden?
Wie meent gy?
Met deeze reden?
Recht buffelskop.
zet uw bril ter degen op, En zie eens wat gy gaat beginnen.
Wat maakt u zo ontroert van zinnen?
'k geloof dat gy 't ontzag vergeet, Daar gy moet buigen, als gy weet Voor myn gezigt, myn gramschap blussen, En met ootmoed myn voeten kussen.
Als gy wild uit myn mont verstaan Wat by uw lief is omgegaan.
Voor eerst, zo kunje licht bemerken, hoe waard.
Hoe dat de wyn in my komt werken, ik dronkze by uw zoete lief.
Terwyl zy schreef deez minnebrief.
Zoekt na de brief.
Ten tweede, ziet gy my verrichten Naar uw bevel myn dienstbre plichten.
Waarom dan kwaad?
wat wilt gy meer?
Maar ha!
wat is zy schoon, myn heer.
Zo blank.
en zulke roode wangen!
Krispyn kom, wil de brief my langen.
Hy stoot hem.
Gy zyt noch niet bedaart.
En stoot veel harder als een paart.
Wel geefze dan.
De groote smarten.
Gy ziet wel, hoe 't my gaat ter harten.
scheelt er wat?
Jou rekel, 'k geefje straks een schop, Dat u 't rood zweet van 't hoofd zal loopen.
dat wil ik niet hoopen.
Je spreekt dan van een brief.
Hy zoekt.
Belief je meer?
Zo zeg het maar.
Is 't niet wel gesprooken?
Ik heb myn kop te lang gebrooken Met jou schavuit.
Wat bliefje heer?
Ik zoek de brief.
Wat wild gy meer?
Dat aangenaame lekk're briefje, Geschreeven door uw zoete liefje Tot lichting voor uw minnebrand, wat is zy aardig, vol verstand!
Gy zult daar uit verstaan en hooren, wat lot uw liefde al is beschooren.
Wel zult gy dan de gantsche dag Die zoeken?
KRISPYN, zoekende.
Zo 't weezen mag, zo wil een oogenblik noch wachten.
Daar is de brief, die zal verzachten Uw gramschap.
Zyt zo schielyk niet Gelyk een dondervlaag.
Gy ziet, leander vind de brief vol hair.
Daar is noch hair van 't hoofd geschooren Van grootvaar, eer ik was gebooren, Dat heb ik noch tot nu bewaard, En als een heiligheid gespaart.
Zult gy niet laaten my te tergen?
ik wil u dat niet vergen.
't zou my spyten, naar ik gis, Zo zal het deezen zyn.
Geeft een and're brief.
LEANDER, open doende.
Dat 's mis.
Het is de reekning van myn snyder.
KRISPYN, een ander gevende.
En deeze?
LEANDER, openende.
Van myn drankberyder.
Wel die dan heer?
Neen, die is van Myn hoeffmit.
Deeze dan?
Jou lompe rekel ik wil zweeren, Dat ik u talmen zal verleeren, Zo gy ze my niet aanstonts geeft.
Gy zyt de plompste die er leeft.
ik heb geen ander Meer in myn zak.
LEANDER, leest.
Myn lief Leander Van dezen avont is t bestelt.
Dat my myn vader met geweld, zyn ouwe jasper wil doen trouwen.
Verbied my u myn woord te houwen, ja wil dat ik uw min verzaak, die my alleen strekt tot vermaak.
Dies zo gy vader wild verkloeken.
Hebt gy maar middelen te zoeken, Om my uit uw meeminnaars hand Te redden, om die wrede band Der trouw te ontgaan, die my doet zuchten.
Ik ben bereid met u te vlugten.
Of weet, dat gy my door verdriet Op morgen niet in 't leeven ziet.
Wat raad, krispyn, om haar te redden?
KRISPYN, zoekt.
Dat s de eerste heer.
Maar, ik wil wedden Dat deeze u meer behaagen zal, Die my Katryn, doe, k by geval, wierp van boven ten venster uit.
Wie zou gelooven Dat ooit Arnold aan Jasper zou myn lief verbinden door de trou?
'k zal 't al voortaan gaan onderwinden.
Krispyn, zoekende.
Dat s raar, ik kan de brief niet vinden.
Ik heb gezocht in rok en broek.
Lustig, zoek ter deeg.
KRISPyn, de brief uit zyn schoen haalende.
Ze is gevonden.
Zie daar de balssem voor uw wonden.
Een duister venster laag aan straat Aan ons hier toe zeer dienstig staat Bezyden 't huis, het is gestooten Zeer stegt, men kan het open stooten Gemakk'lyk zonder veel gedruis, Dies kom, wyl vader is van huis, Zie of gy kunt die zot der zotten Door een, of de andre list bedotten.
Hy zegt, om my wel ga te slaan.
Niet van de deur te zullen gaan.
Laat u Krispyn zyn hulpe bieden, wyl gy hem spreekt, 'k zal met hem vlieden Tot oom Gerardus, die ons gunstig u tot neef verkoos.
Wy zullen ons ten alle tyden Van achterklappers wel bevryden.
Vaar wel myn lief, myn waarden heer.
Die brief geeft my het leeven weer.
Wagsteres boo laat waerd.
Laat ons dien onbeschofte wachten, hier met hem spreeken, en hem trachten te houden... maar.
Daar komt die zot, gewapend als een don Quichot.
Wat of zyn harssenen mag kwellen?
Dat hy zo vreemt zig toe gaat stellen.
Welk een bekoorelyk figuur!
Kom, volg my, ik verlang naar 't uur Dat ik die schoone zie ontslaagen.
Ik volg en doe uw welbehaagen.
JASPER, gewapent, IZABEL, katryn.
Om vreemde rovers van deez kust te houden, ben ik toegerust Op deeze wys, en kan passeeren Voor huis en waard, die hier wil teeren Gerief ik straks op staande voet, In aller haast, in allerspoet, om spys te haalen, wyn te tappen.
Ik zal zo doende wel betrappen Die vryertjes, die alle daag 's nachts hier waaren gaan gestaag, En zo der een den beest wil speelen, Die zal ik kruyd en lood meedeelen, En schieten midden door de kop.
Ja passen daar wel vlytig op.
Maar die goed cier hier willen maaken, aanstonts by my te recht geraaken.
Doch kamers toe, en Izabel Verstaat gy 't wel?
Gy binnen, straks.
Ik wil gehoorzaamt naar behooren.
Wyl ik ben tot uw man verkooren.
Vergeefs ik my hier tegen zet, want vaders wil is my een wet.
Ik mag geen horendraagers lyden.
Derhalven om dit kwaad te myden.
Dat hier reets is zo abundant Als ergens in een ander land, Sluit ik u op om zonder vreezen Te leeven, en gerust te weezen.
Want dit het alderkwaadst wel is Van alle kwaalen.
Dat s gewis.
Men kan daar voor geen raad verwerven.
Geen menschen nochtans daar van sterven, JASPER.
'k Wil van dat kwaad niet zyn bevaan, daarom zal ik u gade slaan.
Ja dag, en nacht staag op u passen, zo zal my niemand licht verrassen.
Ga, fluit haar op, verzuim geen tyd, 'k hoor iemand, voort.
Wat beestigheid!
DAR Digitized by google waard.
31 dartiende tooneel.
LEANDER, jasper, gewapent, KRISPyn.
Myn vriend wil my myn vraag verschoonen.
Kunt gy my ook een rustplaats toonen?
Ja Heer, en wil niet vorder treen, als 't u gevalt, hier isser een.
ik wou wel spyzen.
Want ik ben afgemat van t ryzen.
Gy ziet de waard hier voor u staan, en 't huis is hier geen voet van daan.
Want om de heeren te tracteeren, kan ik voor huis en waard passeeren.
Dies eisch maar spoedig, wat gy wilt, het is onnut meer tyd verspilt.
Ragouts, potage, of gebraaden, Gestooft, gefruit, of karbonade, Of van een hoen, patrys, of haas, Of ham, of jonge, of oude kaas, Zeer goed om eens de keel te smeeren, Of parmezaan, die wel doet teeren, Of tong, ansjovis, kaviaart.
Of marzepyn, en appeltaart, of confituuren, marmeladen, Ook alderhande soort van vladen, gy zult het aanstonts voor u zien, Zo gy wild, wat u lust, gebien.
Ik ben de waard, en kok, en tapper.
KRIS zed by google de buitenspoorige krispyn.
gy zyt een rechte snapper.
Een snoever, als gemeenlyk zyn de waarden, die hun slechte wyn Om haar gewin, en maat te lengen, Met water weeten op te mengen, En doen daar dan wat geurigs by, dan is het, vrinden, proeftze vry Of gy ooit beter dronk uw leeven.
Zo 't dan wel smaakt, die dan gegeeven Een vreemde naam, noch nooit gehoort.
Zo helpen zy een ieder voort Met haar grimasse en zotte grillen.
Zo doet gy mee.
Ik laat my villen, Zo ik u niet op staande voet gerief van 't geen gy hebben moet.
Eisch vry van alles, wil niet schroomen.
Gy zult het dadelyk bekomen.
Hoe dus zo stil?
Is uwe lust En appetyt gantsch uitgeblust?
Of kan uw maag geen spys verteeren.
welk een vreemt fatzoen van kleeren!
Hoe komjer aan?
Zeg kameraat.
'k ben een geweezene soldaat, en daar van kan ik tekens toonen, wat moed, en kragten in my woonen.
Want wyl ik als een muskettier, stont daaglyks in het heetste vier.
En ryssel mee holp overwinnen, zo wierd ik met vier kogels binnen In t lyf gekwetst, die, schoon k genas Ik by my hiel, t geen wonder was.
Maar waard.
Maar na deez' tyd, toen wy marcheerde Naar Brussel, en onz' commandeerde Een dollen beest van een Sergeant, Kreeg ik met zyne forsse hand, Zulk een soufflet voor myne kaaken.
Die my de kogels deede braaken.
Het welk verbreid wierd overal Van ieder, als een raar geval.
Ja de kouranten op het leste..... lEANDER.
Maar waar toe dienje nu het beste?
Voor alles wat my maar ontmoet.
Voor heer, voor knegt, soldaat, ook goed Voor waard, om heeren te tracteeren.
En dansser.
Dat blykt aan uw kleeren, Uw heel gestel tot danssen staat Zo wel, als t wezen tot soldaat.
Dat 's niet, ik weet van alle zaaken, En ook uit alles door te raaken.
'k zal nergens voor verlegen staan.
Ja hercules met al zyn daan kom ik in moed ver overtreffen.
En als ik wil myn stem verheffen.
Schrikt ieder voor myn fors geluit.
Die moet, die straalt uw oogen uit Al even, als gy doet verbaazen Een ieder door uw vreestyk raazen, Maar als de nood drong loof ik dat Gy als een nachtuil voor een gat Zoud kyken staan, en als meer uilen Van afigst, en vreeze u wis bevuilen.
Uw broek leet last in 't minst gevaar.
O snoever!
Zotte rabbelaar.
Laaten hangen O neen, ik wil my zo schrik ooit zal myn hart bevangen.
Zo fier, zo bars?
Zyt gy zo trots, JASPER.
Al even als een tweede Mars.
In t gasthuis by de kranken ben ik een dapper man.
Wat ranken!
Ik hoor gy lykt een raare snaak, uw spreeken geeft my veel vermaak.
Doch zo zou ik myn tyd vergeeten.
Ja, geef ons drinken en wat eeten.
'k Wed, dat een goed glas oude wyn U niet onsmaakelyk zou zyn.
Maar ik dien eerst voor alle zaaken my dan hier toe gereet te maaken.
'k heb alles om wel toegerust Te weezen naar een ieders lust.
Ik zie, gy zult u heel verwond'ren, als gy van boven en van ond'ren my zult geheel ontwapent zien, En geeven, wat gy wilt gebien.
Maar weet, als ik u doe verbaazen, dat gramschap, die my deede raazen Van spyt, en jaloezy, zo styf dit harnas gespten om myn lyf.
Alleen maar, om myn moed te dwingen, Digitized by google en waard.
En my te dekken voor t bespringen Van myn partyen groot en klyn, En die myn tegenstreevers zyn.
Doen door het opstaan van myn blikken Als voor de naare dood verschrikken, En jaagen hier vol angst van daan, om vredig aan den disch te gaan.
Ik ben altoos voorzien van eeten.
Myn kelder is ook niet vergeeten.
Ik eet en drink staag met gemak.
En geef de dolle kryg de zak.
Ik hou van stil en lekker leeven.
Kom lustig, wil ons dan wat geeven.
Laat zien, wat hebt gy al voor soort.
Als 't u belieft help ik u voort.
Zie daar een bank om op te zitten.
Wat wyn behaagt u?
roode?
of witten?
Gy wilt de beste, naar ik gis.
Laat proeven welke beter is.
Ik heb ze in zyn soort, zeer schoon en helder, wyzende op zyn billen.
Zie daar, van achter is myn kelder.
Tap vry van die gy 't beste vind.
Wel deeze is goed, en smaak'lyk vrind.
Maar geef ons nu ook wat te smullen.
Zie daar, om uwen dis te vullen, een ham, en ook een ouwe kaas, veel malsser als een jonge haas.
KRIS. debuitenspoorige krispyn.
Laet ons eeten.
Al zacht voor al niet te vergeeten Die schoone les van Hippocraat, die zegt, dat, eer m' aan tafel gaat, Men moet voornamentlyk oppassen, Om eerst de handen schoon te wassen.
Op dat de spys niet word besmet.
Die pis bekyker was wel net, zo hy dat naarvolgde in zyn leeven.
Maar, waar is deeze les beschreeven, in welk kapittel vind men die?
Van 't goed onthaal.
Geef water.
Dit's de fontyn, naar uw believen, Kunt gy van 't water u gerieven.
Krispyn kom, wasch uw handen mee.
Zag iemand ooit op zulken stee De handen wasschen, 'k laat my villen, de kraan voor uit.
welke grillen!
'k geloof voorzeker en gewis, hy is van Brussel 't mantje pis.
JASPER, zyn das nemende.
Daar is een handdoek wil ter deegen Uw handen droogen, en afveegen.
Daar hebje een wel gekruide worst, ze is in zyn soort goed voor den dorst.
Ik hebze zelver laaten maaken.
Zy zal, dat wed ik, beter smaaken.
Als frikkadel, of schaapen vleis, Of een boulonjesse saucys.
Eerst eens een glaasje wyn genomen.
De worst moet steets op tafel komen By drankbeminnaars, als zeer wel Panurge leert Pantagruel, Wiens wys verstant niet te waardeeren Leert, hoe men tafels moet stoffeeren.
Dat s wel gezegt, dat woord dat klinkt.
Maar keert u, dat myn heer eens drinkt.
Gy kunt u naar uw lust verzaaden.
Zie daar een leghoen wel gebraaden, Goed in zyn soort, het gaf gestaag onz van zyn eyeren alle daag.
Hoe smaakt het u?
kan 't u behaagen?
Gy zegt my niets.
Wat meugt gy vraagen?
't is vry wat taai als gy kunt zien.
Maar 'k ben van scherp gebit voorzien.
Hoe taai?
Ja wel te weeten.
Proef 't zelver vry, men kan 't niet eeten.
nochtans is t arme beest Al veertiendagen dood geweest.
LEANDER, stil tegen Krispyn.
Wat middel om hem weg te krygen?
Krispyn, wat dunkt u. stil tegen leander.
Laat ons zwygen, eer hy onze aanslag merkt.
Zie dat gy gaat om Izabel, die haar geeft willig in myn handen, te redden uit die slaafsche banden.
Pas op, dat gy het heimlyk doet.
Laat ons Heer met een frisse moed Een beker storten, en ter deegen Een glas op uw gezondheid veegen.
Leander tapt en drinkt.
Ik ga eer t spel hier raakt verbruit, want dan was t met zyn hoop heel uit.
LEANDER, JASPER.
Wel Heer wat dunkt u van myn kelder, WB'lyft bacchus traan niet fris en helder.
Ja vrind, maar laat my noch eens zien Z' is goed en smaakelyk.
Lust u te drinken noch een glaasje?
Gy lykt my zulk een nobel baasje, daar mag noch wel een dronk opstaan Van de alderbeste orvitaan.
Ik heb van 't drinken myn genoegen.
Ik dien dit hier zo wel te voegen, Digitized by google in waard.
Indien myn lief uit raaken zal, dat hy niets merkt.
Wat hebt gy al Om met vermaak de tyd te slyten.
Gelieft u dan niet meer te ontbyten?
O neen, doe weg.
'k heb in myn zak tot uwen dienst pyp en toebak, Vincent, varinas, of een blaatje Wat u gevalt myn beste maatje, 't is in zyn soort van 't beste slag.
Haal eens een endje voor den dag, ik wil daar wel de proef van neemen.
Ik hou van talmen noch van teemen Zie daar Varinas, ze is gezont Gy houd daar van een frissche mond.
Waar is uw knegt gebleeven, Zyt gy alleen?
Die is zo even Gegaan, ik zond hem ergens.
Zacht, hoe dus ontrust?
Myn heer, ei wacht Een oogenblik.
Ik ben vol vreezen dat hy in huis gegaan zal weezen.
JASPER, aan t venster roepende.
Doe open Izabel.
hoort zy niet?
ik docht het wel, Zy is ontylugt.
Ik ben bedroogen, hoewel ik zag met Argus oogen.
myn schreeuwen is om niet Het is vergeefs.
welk verdriet!
Aan de deur voelende.
Nochtans vind ik de deur geslooten Als ikze liet.
Noch eens gestooten.
't is alles wel.
Zy slaapt misschien.
Ik gaa naar binnen, 'k moet eens zien Waar dat het schort, wat haar doet zwygen, waarom ik kan geen antwoord krygen.
O oop vry, ik hoop in dit geval, Dat die gy zoekt u missen zal.
Myn heer wil u niet meer ontrusten, gy hebt het voorwerp van uw lusten, In uwe macht, zy is gebracht Tot Heer Gerardus, daar ze u wacht.
JASPER, LEANDER, KRISPYN.
Pelaas!
wat ramp is my beschooren!
Ze is weg gevlugt, ik ben verlooren.
Nu zie ik klaar in dit geval, dat waard.
4.1 Dat hy, die liefde dwingt, is mal, noch gekker, zo hy lichte vrouwen Door sluiten in bedwang wil houwen.
Nu ziet gy dat uw zorg, en vlyt Gantsch vrugt loos is.
De min wil niet gedwongen weezen, gy zult haar nimmermeer beleezen.
Zeg nu vry, vaar wel Voor eeuwig schoon lief Izabel.
Gy krygt haar nimmer weer.
Verraader, 't zal zo niet gaan.
Daar is haar vader.
'k zal tot myn leet hem doen verstaan Al 't geen, dat hier is omgegaan.
ARNOLDUS, JASPER, LEANDER, KRISPYN.
'k heb met vlytig op te passen Niets uitgerecht, de moor gewassen.
Myn heer, ik moet u hooren doen iets, dat gy nimmer zoud vermoen.
Uw dochter is my stil ontloopen.
C3v, p. 42 de boitenspoorige leander.
'k Wil hoopen Dat ik u niet verstooren zal, als ik u zeg dit gantsch geval.
Myn heer gy zult my zeer verplichten.
Weet heer, dat min, die 't al doet zwigten, Myn boezem trof, uw eenig kind Deed minnen, waard te zyn bemind.
Ik heb haar langen tyd gedraagen Getrouwe min met groot behaagen, Zo dat ik haar genegenheid Gewonnen heb door goed beleid, En kwam in 't eind haar hart te roeren.
Zo ver, dat wy malkander zwoeren Getrouw te blyven, tot de dood Een van ons beider oogen sloot.
Dog my kwam deezen dag ter ooren, dat gy had tot haar man verkooren Uw jasper, denk eens, welk een smert Voor ons, hoe diep dit trof myn hert.
Dies zocht ik middelen te vinden, Om deezen huuwlyks knoop te ontbinden, En haar uit Jaspers macht te ontslaan, zo zy gezint was mee te gaan.
Ik hoop, dat gy haar zult verschoonen Die fout, en ons uw gunst betoonen.
Zy zal gehoorzaam zo 't behoort Haar buigen voor haar vaders woord, Zo gy haar wild de vryheid geeven Van naar haar zin in d'echt te leeven.
O vry!
welk een onfatzoen!
Haar vader dat affront te doen!
Dus heimlyk uit myn huis te loopen!
Digitized by google ik waard.
Ik zweer, zy zal dit duur bekoopen.
LEANUER.
Ik bid Heer, heb wat meer gedult.
Ik heb daar aan de meeste schult.
Zyt vry gerust.
Gy moogt wel denken Dat ik nooit zocht haar eer te krenken.
Zy is ter plaatze, daar ik weet Dat zy ontfangen zal geen leet.
En, zo gy haar wild weer aanschouwen, geeft dat wy te saamen trouwen.
En neem my tot uw schoonzoon Heer.
JASPER, Tegen Arnold.
O neen, dat leide ik nimmermeer, ik heb uw woord.
Ik zal wel maaken, dat zy weer zal te voorschyn raaken.
Zou dat zo gaan, dat deeze guit My dus ontrooven zou myn bruid?
Neen, 'k laat my nimmer zo beleezen.
ARNOLDUS, tegen Jasper.
Stil jasper, wil te vrede weezen.
Tegen leander.
Zeg het, voort.
Niet eer, voor gy my geeft uw woord.
ARNOLDUS, ter zyde.
Ik zie wat ik ook mag verzinnen, dat ik niet in die zaak zal winnen.
't is best, dat ik hem geef myn kind van hem, als hy van haar, bemind.
Schoon gy my saamen zwaar kwamt hoonen, zal ik u echter gunst betoonen, Myn dochter in genade ontfaan, en neemen u tot schoonzoon aan, zo gy weet middelen te sineeden, Waar door dat jasper raakt to vreden, wy.
Wyl ik hem gaf het eerst myn woord.
LEANDER, tegen Jasper.
Zo u die beurs met goud bekoort En my wild Izabelle laaten.
KRISPyn, naar de beurs tastende.
Een beursje met dukaaten is in zyn soort van grooter kragt, als al het vrouwelyk geslagt.
Zo gy haar afstaat zal ik toonen Dat ik u meede wil beloonen 'k zal u myn neering overdoen En uwe schaa daar mee vergoen.
Ik zal daar meer vermaak in vinden.
Als aan die schoone my te binden, die my nooit gaf een zoet gezigt.
't is een zaak van groot gewigt, zig in dat lastig juk te geeven.
Ik hou veel meer van t vrye leeven, Waar in ik kan verzeekert zyn Voor t hoorendraagende fenyn, dat veele tot haar smart komt plaagen, Die hen het huuwelyk beklaagen.
Ook zal geen vrouw geen dolle droes De kop door raazen maaken kroes.
Dies staa ik af, en zal het lyen.
De liefde lyd geen dwing'landyen.
Had gy zacht met haar omgegaan, Zy had u licht niet afgestaan.
Zo moeten de jaloersse vaaren, Die dag en nacht vol onrust waaren.
Of ook een kater met zyn bek moet ruiken aan haar lekker spek.
Zo moet men ze altemaal beloonen, of met Acteons kroon bekroonen, op dat zy zien haar zotterny.
En van die plaag eens raaken vry.
'k wou liever 't zwaarst van alle plaagen, Ja zelfs de wreedste dood verdraagen, als dat zy, die eens wierd myn vrouw My op die wys bekroonen zou.
Dein.
SEBEELDE EDELMAN, blyspel.
DOOR ABRAHAM DE WIT, de Jonge.
MATE AMSTELDAM, by de erfgen van J. lescailje, op den middeldam, op de hoek van de vischmarkt, 1700.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsod ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onzen Octroye of Privilegie van dato den 19.
September 1684. waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg, in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende octroijeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in liet ligt gebracht, ende ten toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondetvonden, dat de Jaren, by het voorgemelde onse Octroyie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten diensse van de Schouburg, waer van henne respective Godshuysen onder andere mede moeston werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen als Kluchien, als anders, die reets gedtuckt en ten Toneele gevoer waeren, of in het tockomende gedruckt, en ten Toneele gevoert souden mogen werden, geerne alleen, gelylt voorheenen, souden blyven drucken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ien eynde de selve Wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spolkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haer, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx nae den 19.