floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Blyf gek, het spook zal u niet deeren.
O het zyn zulke wilde beeren!
Ik zal U wel behoën voor ongeval.
De spookende boer, klucht.
Op die belofte zal ik blyven.
Waer meë ken ik men Heer geryven?
Wat hebt ge op schootel?
Ien kapoen, ien ham, en ien gebraeden hoen, voorts slae zo veel je kunt begeeren, en wyn, om t keelgat mee te smeeren, die d'elekaet is.
Dat is wel, geeft van elks wat.
Men Heer ik zel, ik loof me waer zel jou wel lyken.
Wy zullen t Dorp terwyl eens kyken.
,, joost, lieve.
Hys, kom iens hier.
Hier bin ik al.
Wat is je blieven Miester?
'k zal 't jou zeggen, hier zyn straks twie heeren Gekommen, om hier te loosjeeren, Jy moet de taefel dekken gaen, en 't giene dat daer op moet staen, dat zel 'k as je achter komt wel zeggen.
Waer zellen doch die Heeren leggen?
In deuze kaemer.
Weeten zy niet dat 't hier spoekt?
Ja malle pry!
Die Heeren zyn niet bang voor spoeken.
Kom repje wat, niet lang te zoeken.
Waer s t taefellaken?
In de lae.
Ik gae nae binnen, volg me drae.
LYSje, de tafel dekkende, zingt.
Wat is de min ien wongder kruid!
Ze zit me deur de lenden, en niemand wil me tot zen bruid.
Hoe of dut noch zel enden?
Zocht Krelis deur zen minnery, as Pleun my te bebaegen, hy hoefden zo veel smert eer by Me kreeg niet te verdraegen.
Me kreeg niet te verdraegen.
Maer zachtjes wat, daer naedert Pleun, laet ongs verangd'ren gaen van deun.
Maek doch dat Pleuntje krelis krygt, men zoete kuipidootje.
Wangt dat is 't daer beur bert nae bygt, verstae je 't minnegoodie?
Verstae je 't minnegoodie? negende tooneel.
18 negende tooneel.
Hoe, Lysje, wat zel dat beduijen?
Dat zel je vremd in de ooren luijen, deuz' kaemer is verhuurt, daer zel Ien heer of twie in slaepen.
Wel hoe zel het ongze kreel dan maeken?
LYsje.
Ik zie geen kangs hier deur te raeken.
Is hy hier al?
Hy sloop strak De deur in, met zen gieste pak.
'k Heb in je kaemer hum versteeken.
Roep hum, ik moet hum hier van spreeken.
En gae jy binnen.
PLEUNTJE, KRELis.
LEUNTje.
Rees jou vongd, 'k zel ongs nou helpen in den hongd.
PLEUNIJE.
Och wie zou het droomen, daer is nu juust ien heer gekomen, die hier zel slaepen.
KRELIs.
Nou zie ik t eind van ongs verdriet.
Ik zel dien Heer zien te beleezen Om ongs behullepzaem te weezen.
Digitzed by google. kluchtspel.
Wat dunkje daer van PLEUNTje.
Dat is goet, verklied jou dan op staende voet.
Waer toe de tyd te lengen?
Ik zel je nae me kaemer brengen.
Daer 's Vaertje en Mortje, laet ongs vliën, eer dat ze ongs ien van baijen zien.
Joost, met eenige flessen wyn, LYSJE en KNIERTJE met eeten.
de Heeren 's hier nou alles klaer?
Die zellen wel haest wederkeeren.
Jae miester.
Maek wat ei ren klaer, kniertje.
Veur ongs.
De eijeren zyn al gaer, daer heb k al zorrig veur edraegen.
Maer man 'k weet niet hoe jy durft waegen Dat jy deuz' lui hier slaepen laet, daer hier de giest miest waeren gaet.
Ik vreez zo zy hier achter komen, ze neemen t kwaelyk.
Wilt niet schroomen, ik heb heur dat veur of egeid, de ien het daer veur gien bangigheid.
Maer de aër, die licht ien knecht zel weezen, die leek ien weinigjé te vreezen, Doch zynen Heer die het hum moed In 't lyf 'esproken.
Dan is t goed.
Digtes hy niet? oOST.
DE SPOOKENDE BOER, 20 OOST.
't schryven passen.
Nou Lys, jy most op lysje.
Ik zel dat varken hiel wel wassen.
Doet ook wat waeter in de wyn.
Wel man, wat zel dat nodig zyn?
Ze zellen ummers wel betaelen Het gien ze deur ongs laeten haelen.
Je weet noch niet van de prattyk.
Wy waerden worden 't gaauwste ryk, wanneer we zo wat kennen smeeren, ik zel jou mit 'er tyd noch leeren hoe dat 'et gaet.
Weet ik 't dan niet?
De helft niet, van het gien geschiet.
Dat is je zelfs al wel epreezen.
zou men juust zo zuiver weezen?
Daer is de tyd niet nae, o neen!
En die wil deur de worreld heen met eer, die is 'er niet van noden.
Bedrog is nou de grootste moden, Die zich daer van bedienen kan, Schat men veur ien verstandig man.
Ien leugentje is nou juust gien zonden Om beste wil, en deur twie monden Te spreeken, is ien groote kunst, Die waerd is aller menschen gunst.
Wel man, je kend fraai morrezeeren.
Hoe heb je dat zo kennen leeren?
Ik bin daer in al onderrecht Van Vaertje, toen ik was ien knecht Van twaelef jaeren oud.
Wel heede!
Singjeur leer my die kunsjes meede, 'k Zel je altyd daer veur dankbaer zyn, 'k Dien jou veur niet, of 'k bin ien zwyn.
Ik bin nou by de twintig jaeren, En haest bekwaem te kennen paeren, op dat, as k kryge ien Waerd tot man, Ik hum wat ongderwyzen kan. k bin deur jou reën daer op te lydig joost.
Verliefd.
As 't zo vart komt, is 't tydig Genoeg, dat ik jou die dan leer.
K zal jou dan zeggen tienmael meer, en zo je myn maer trouw wilt dienen, zal t hiel wel gaen.
Dat zoude ik mienen.
Jou boven 't hoofd!
Wel Lys, wat hangt Want 't gien men man jou het beloofd, Daar zel je zeer veul geld meê winnen, Ja meer as jy zelfs kent verzinnen, Of as je denken durft, dat 's vast!
Maek nou maer dat je braef op past.
***** OOST.
Je hoefd daer de gek niet mee te scheeren, maer zo me dunkt daer zyn de Heeren.
Joost, lodewyk, kniertje, klaryn, lysje.
Ora medr?
De spookende boer, lodewyk.
Ja, de avondstond Die valt, en dan is 't ongezond.
Kon u het wand'len wat vermaeken?
Dat ging zo wat, 'k heb niet veellzaaken Van importantie hier gezien.
Hier zyn ook veel onbleefde lien, Die daadlyk met een steenman spotten, daar zy zelfs zyn de grootste zoiten der gantsche waereld.
Holla wat!
Hier zyn ook wyzen dat je 't vit, In noch al braaf flag van Poejeeten, en is 'er miester Klaes.
'ebeeten, die op ien dag tien vaersen maekt.
Die kaerel rymt steeds dat'ot kraekt, hy het et myn iens willen leeren.
KNVERTje.
Begin dat iens!
ik wil wel zweeren, verval je tot die ketterny.
Je bint de man niet meer van my.
ODEWYK.
Mag jy dan geen Poëeten leijen?
KNIERTJE, ik hoest reis in Poejetereijen!
't is mit verlof dat ik 'et geg.
Die rymt, het zekerlyk 'aweg.
Ien slag van de Jutfaetser meulen, en hy wil noch met xukke, heulen.
Wel, k sloeg je liever blaeuw en blond.
Eer k in deuz ketterny verstond.
As jy maer wilt!
Ios Digitized by google kluchtspel.
Sus wilt niet drygen, Maar van deez' zotternyen zwygen.
Op wat tyd komt de geest toch hier?
Te acht uuren.
Ik zal met plaizier dat monstertje hier eens verwachten.
gaan vernachten!
mochte ik elders een kamers meer waardin hebt gy gedaar ik kan slaapen?
Neen men Heer.
LODEWYk, 'k zeg dat je hier by my zult blyven.
'k zal myn Heer, wilt maar niet kyven.
Joos, kom laeten we ongs naer binnen spoën.
Men Heer, heb je ook me dienst van doen?
Neen, 'k zal het zonder u wel stellen.
Als me iets ontbreekt kan ik wel schellen.
KLARYN, LODEWYk, aan tafel zittende.
Klaryn, wat is uw wil?
Ik bidje weest een beetje stil, gaan slaapen, ik zal een weinigje want hier zo droog 's te staan gaapen.
24 Staat my niet aan.
LODEWYk, komt hier Klaryn, Eet wat, en drinkt een glaasje wyn.
KLARYN, zich aan de Tafel zettende.
Daar meê kunt gy my wakker houwen, maar Heer het zal u vast berouwen Dat gy hier by dien lompen beest, dien mallen duvel van een geest Gaat slapen.
Dat zyn malle kuuren!
Maar dat dien geest hier ten acht uuren Gemeenlyk komt, dat dunkt my vreemd.
't schynd dat hy dat zo naauw niet neemd, of zou het Pluto zelfs wel weezen, Dat kon wel beuren.
Staak uw vreezen, hoe meer 'k hier op myn zinnen slyp, hoe minder ik deez' zaak begryp.
'k geloof in 't minste noch in 't meesten Aan spokeryen, of aan geesten, des houw 'k voor zeker en gewis, Dat deeze geest een Kaerel is, Die hier de Waard wat bang wil maaken, Hierom zal ik ook zo lang waaken Tot dat hy komt.
Ik loof veel eer, Dat dit een deeglyk spook is, Heer.
gaan vertellen.
Ik zel je eens ietwes lodewyk.
Wilt my niet lang aan de ooren lellen.
Neen, 'k zal het doen zo gaauw ik kan.
Daar kluchtspel.
Daar was voor dezen eens een Man, die ook heel krachtig wouw beweeren, Dat nooit een geest kon wederkeeren, Wanneer hy eens gestorven was, hy zat dan in het boek en las, Dat hy daar over had geschreeven, met voeld hy hem een tikje geeven, hy kykt, doch kost daar niemand zien, Door wie dat tikje kost geschien, des denkt hy 't zal inbeelding weezen, En gaat weêr vlytig aan het leezen, maar, hy voeld voor de tweede rys, hem weeder op dezelve wys, Doch een klein beetje harder tikken, de man begon hier van te schrikken, En keek weer om, ten tweede maal, maar ziet, in zyn geheele zaal Niet eenen mensch die hem kan deeren, hy denkt dit lykt voorwaar wel scheeren, en leest weêr voort, tot hy op 't laast Hem weer voeld tikken, dit verbaast hem zeer, en doet hem ietwes vreezen, hy kykt weer om, wat dit mogt weezen, En ziet een kaerel by me keel!
Vlak achter hem, wiens bakhuis heel Bebloed was, deez' wees hem na buiten, die man zyn vreeze is niet om te uiten!
Doch evenwel hy volgt, en komt t geen hem geen weinigje verstomt, tot in den tuin, en ziet door t schyner der maan, aldaar het spook verdwynen.
Hy merkt de plaats, en komt daer weer Des anderen daags met gravers, Heer, die graven daar heel diep in de aarden, tot dat zich eind'lyk openbaarden Een man, gekleed net als dien geest, Die 's avonds by hem had geweest.
Wat dunkt u Heer van deez' historie?
LOBEWYk.
Ik heb geen sterreke memorie, Klaryn, zo dat my uw verhaal reeds is vergeeten altemaal.
Wil ik 't u dan noch eens verhaalen?
Neen, zegge ik, my verveeld dit maalen.
'k geloof daar aan in 't minste niet.
't is echter waarlyk zo geschied.
't Kan zyn, maar laat die jellen blyven, die praat is goed voor oude wyven, Of in het hoekje van den haart, op dat men kinders maalt vervaart.
Al schoon dat jy 't niet wilt geloven, zel jy myn vrees my niet berooven Ik ben zo bang, dat 'k in myn schoen Wel kruipen zou, koste ik het doen.
Och, daar hoore ik al iets ram'len.
Ik ook kom lustig niet te sam'len, Staat op, en trek je degen uit, En boort het spook vlak door zyn' huit, indien 't u naakt.
'k Wil liever vechten Met een tien twalef oorlogsknechten, als met een geest, doe jy 't voor myn, 'k zel jou daar voor steeds dankbaar zyn.
Hy komt, och!
Ochd myn leeden beeven!
'k sta elk moment myn geest te gerven, Zo jy me niet en helpt.
Digitized by google ie kluchtspel.
27 logey.
Blyf staan, ik zal hem eens aanspreeken gaan.
LODEWYk, KLARYN, KRELIS, belachelijk toegetakeld, wandeld over t Tooneel.
Gy geeft, of spook, wat gy meugt weezen, die meend dat wy hier voor u vreezen, ik zeg dat gy ons straks ontdekt, wie dat gy zyt, of voort vertrekt.
KLARYN, zich achter zyn Heer verschuilende.
En zo je gaat, zo wil ik zweeren, Dat zo je my het minst komt deeren, myn Heer die reigt je aan zyn rapier.
Wel spreekje niet!
hoe hebbe ik 't hier?
LODEWYk, trekt zyn degen.
'k zal met myn degen eens beproeven Of hy 't wel kan.... crispyn.
Dat zel niet hoeven, ik werp my voor uw voeten neêr.
En k bid weest myn enaedig, Heer, dan zel ik jou anstonds verklaeren, waerom dat ik hier zo gae waeren.
Reis op maar maak dat gy niet liegt, Of my hier in het minst bedriegt, want zo ik 't anders vind te weezen, als gy zult zeggen, noogt ge vreezen.
Ik vry de Dochter van de Waerd, en 'k wensch mit heur te zyn 'epaerd, Doch hy en wilze an my niet geeven Om mit haer as me vrouw te leeven, des hebbe ik deuze list bedocht, doch nou wil 'k hoopen, dat 't nae me wenschen of zel loopen, indien jy ien goed woord wilt doen, 'k zei dat we 'er deur me dienst vergoen, ai!
'k bid je wilt me wonden stelpen.
Zeg op, waar in kan ik u helpen?
Dat jy de Waerd zegt, dat de geest Weêr in deuz' kaemer is 'eweest, en dat hy hum zel neemen 't leeven Zo hy zen dochter niet wil geeven, wangt zo is me naem.
Maar waarom wil hy u niet t'zaam Vereenen?
Hier komt noch ien vreijen, Die hy veul meër as myn mag leijen, en die hy heur ook geeven zel Indien dat dut mislukt.
T is wel, Ik zal de Waard hier over spreeken Wilt u zo lang in huis versteeken, en als t uw tyd is, zal k myn knecht Wel zenden.
Heer, dat heb je recht.
Waer meê zel ik je dat beloonen?
Ik zel betoonen Waer in ik jou maer dienen ken, dat ik altoos je dienaer ben.
Ik zel ien party raere snaeken, om jou ien beetje te vermaeken, dat volk roept schrik!
Het dangsen kennense op ien prik.
Lyk as je dan zelt kennen kyken, ze zellen jou heur kunst doen blyken.
Ik hoop dat jou dat aen zal staen.
Wilt haar maar voort haalen gaan, ik onderwyl zal zorge draagen, dat alles naar je wensch zal slagen.
LODEWYk, klaryn.
Ik zeide u immers wel Klaryn, dat dit geen deeg'lyk spook kon zyn.
Dat 's meër geluk als wysheid heertje, 'k ben evenwel noch bang, ik zweertje!
Dat dit maar is een list om jou Wat te bedriegen, zo k vertrouw.
Licht dat hy wil je stoutheid straffen, en voor je spotten loon verschaffen.
Loop groote kwiebus, als gy zyt!
Houd toe je bek, en roept de meid.
Dat hoeft niet Heer, ik zal eens bellen.
Wel zo je kund wel lustig schellen.
LYSJE, lodewyk, klaryn.
Wat blieft u, heren?
Iou.
Despookendeboer.
Lysje, ga Eens heene en roept uw volk hier dra, de geest die is ons hier verscheenen.
Is t meug'lyk!
Ja, maar zeg met eenen Eens aan myn kneent waar Krelis woond.
Dicht by de kerk, t fortuin gekroond Hangt veur zen deur naest de vier winden, je kent niet missen.
'k zal 't wel vinden.
Roep maar je volk.
Juffrouw, singjeur, en pleuntje, kom iens aenstonds veur.
Joost, lodewyk, kniertje, PLEuntje, lysje, klaryn.
Wel lysje wat is hier te kwikken?
Ik zal 't u zeggen wilt niet schrikken, deez' dag is 't laatste dat gy leeft, zo gy uw kind aan Kreel met geeft.
KNIERTJE. wel man wat grouwelyker woorden!
De geest die wil je aanstonds vermoorden, hy heeft het my daar straks gezocht, daarom bedenkje wel te recht.
Hier valt niet over te bedenken, ik wil hum Pleuntje aenstonds schenken.
Je wacht noch wel ien beetje wyf.
Wel man, speul jy dan mit je lyf?
De geest zal zyn belofte houwen, Daarom laat haar maar aanstonds trouwen, ik raad het u, op dat gy niet Vervalt in een heel groot verdriet.
Och vaartje?
Laet je toch beweegen, En spreek dit nou niet langer teegen, se hoord nou ummers wel dat jy, Zo jy 't niet doet, raekt in de ly.
Nou miester doet 'et.
As 't moet weezen, Fiat, je lui kent myn beleezen. maer was ik veur het spoek niet bang, hy kreeg 'er niet.
Dat is nu lang Weer weg, het zal u niet meer plaagen, gy hebt u naar zyn zin gedraagen.
KNIERTJE, k wou Krelis hier nou ook maer was, op dat we spoediglyk en ras met t heilik voortgaen.
'k bin in schroomen, Of ook de giest weërom mocht komen.
Dat heeft zo'n nood niet, maar je meid Heeft daatlyk aan myn' knecht gezeid hy zal hem haalen, waar krelis woond, loop ras Klaryn, en wilt niet draalen.
Zegt hem dat 't huw'lyk reeds is klaar, dat hy niet heeft te vreezen, maar vry onbeschroom'lyk komt.
K zal loopen, of k beenen om een duit kon koopen.
LODEWYk, joost, kniertje, PLEUNTje, lYSje.
Hoe lang heeft Krelis wel gevryd?
Wel dat 's nou na me dunkt ien tyd.
Laet zien ereis!
Jae, van twie jaeren.
En waarom wouwt g' haar niet doen paaren?
Wat is 't dat u hier in verlet?
Om dat hy niet veul poen en het, en om dat noch iene and're ryken Naer ongze Pleuntje uit kwam kyken, die heur ook zeker had ehad, Indien dat lompe spoek zen gat Hier niet in draaiden.
Ie niet schelden, 't spoek mocht het jou weerom vergelden.
Ai mortje denk daer niet meer om, nou krelis is me bruidegom, mag ik daer niet ien woord van hooren, je hebt hum weeten te bekooren.
Hy zel nou niet meer komen hier, maar laeten ons naer ons pleizier.
33 te werk gaen.
KNIERTIE.
Hede watte dingen!
Wat ziet men al veranderingen!
Jy die daer eerst zo bang veur waert, bin jy veur hem niet meër vervaert?
Ik zie daar komt de bruigom, vrinden.
Myn knecht heeft hem ras kunnen vinden.
Negentiende en laatste toneel.
KReLIS, KNIERTJE, joost, klaryn, lysje.
PLEUNTje, LODEWYk Gevolg, van danssende Boeren en Boerinnen.
Hoel komje daar zo ras al aen KLARYN.
Ja, zo als 'k buiten was gegaan Komt, by geval, my onderwegen Sinjoor den bruidegom zelf tegen.
En zo ras as ik hoorde, dat Je myn tot zeun verkoren had, was 'k zo verheugd as ik me leeven Niet heb eweest.
Wilt my vergeeven Dat ik je haer niet toe wou staen.
KR LIS.
Och vaertje jy hebt niet misdaan!
Ik dankje hongdert duizend maalen.
Wilt hier maer voort je vrinden haelen.
Wel nou men bruid, wat dunkje?
Dat valt wensch'lyk uit.
Ik wenschje voorspoed met malkand'ren, en dat je vreugd noit mag verand'ren In droefheid.
Wel ik dankje zeer, Veur al je leeftheid goeijen Heer.
Joost, kniertje, keryn, lysje.
Wy wenschen jou ook veul gélukken, En dat je nimmer ramp mag drukken.
K'relis.
Ik dankje, ik dank jou allemael.
Kom gaen we nae de naeste zael, Daer wy mit dangssen en krioelen zellen woelen.
De hiele nagt deur veur 'et spoek nog ban Wangt hier bin 'k KRELIS.
Hoor, wyl ik nou je kind ontfang, zo zel ik je iens regt op gaen zeggen Hoe hier in huis de zaeken leggen.
Weet dan, dat hier gien spoek, gien geest, nog t iene of t ander heit eweest, maer ik heb deuze pots bedreven, om dat je Pleun me niet wout geven.
Nou hoop ik dat je deuze schult, zo 't schult is, me vergeven zult, en 'k durf ook anders niet vertrouwen, as dat je myn je woord zelt houwen.
Wel wyl jy alles hebt bekent, en wyl ik weet wie datje bent, houde ik me woord.
KNIER, zed by google, en kluchtspel.
Dat binne streken!
Ik ken van blydschap schier niet spreken.
Waar s nu je volk?
Al by der hand, maaike, syberand, kommieuwes, je blanke konen!
En Grietje, mit nou je kunst betonen.
Kom wilt ons hier werd een Boereballet gedanst.
Na 't danssen.
Wel mortje ken jou dat behaegen?
dat hoef je niet te vraegen.
Waer komt dat volk zo gauw van daen?
Dat zel 'k jou straks wel doen verstaen.
wat werkt de min hier kuren!
'k ken ook van liefde schier niet duren, En Lysje 'k heb 't gemunt op jouw Wat zegje, wil je zyn myn Vrouw?
Wel Vrind schep jy in myn behagen?
Kom an ik zel het met je waegen.
het zoude ook jammer zyn, dat niet met al hier was voor myn.
Kom nou iens helder op ezongen, en dan braef in de bogt esprongen.
LYSje zingt.
Kem laet ongs nu de brulleft vieren Van Pleuntje met haer lieve Kreel.
De spokende boer, enz.
Laet nou het glaesje in 't ronde zwieren!
Der smeer nou braef zen keel!
Kom laet ongs nou de bruiloft vieren, Speult op bas en fluit en veel.
Zy zingen altemoal, dit navolgen de, na dat lysje het alvorens alleen beeft gerongen.
Leef, leef lang, gelukkig paertje.
Leef lang in vreugde met me kuer.
'k wens men kreel mag bieten Vaertje, en Pleun mortje binnen 't Jaer.
Leef, leef lang, gelukkig taertje!
Dat 's de wens van allegaer.
Hier werd een Ballet van t heele gezelschap gedanst.
LYSJE zingt, na 't danssen.
Maer wie dorst het ummer denken.
Dat joost nog an Krelis, zou Zyne Pleun ten buw'lyk schenken.
En baer maeken tot zyn Vrouw, volg dit, die ook graeg wout trouwen.
Volg dit, die graeg bad ien bruid.
Volg dit, 't zal u niet berouwen, raak u bier zo kunstig uit.
Het eerste ballet word nog eens gedanst.
By AN DE REGTS MENGEL-DICHTEN, en KLUCHTSPEL DE NACHTWACHTS.
T amsterdam, johanges oosterwyk, op de Singel, op de hoek van de oude Spiegelstraat.
1709. .
Jonachtwachts.
Jan koeije, een lichtekooi.
MARKUS, een koopman, oom van Eduard.
DOEDE, een schipper.
EDUARD, heimelyke vryer van Elizabet, en neef van Markus.
KOERT, knecht van Eduard.
JASPER, een hofmeester.
HANS, een arbeider.
STOFFEL, een lantaarnopsteeker.
Schout en dienaars.
Het Kluchtspel speeld op straat, en in de zelve tyd daar t in vertoond word.
De naai wachis.
JAN, iou, JAN. dat is myn maat een traage stapper.
Waar blyfje, iou?
Hier ben ik, snapper.
Een vent?
Jan. jou ouwe schildpad daar je bent, men diend je langer voort te sleepen.
Indien je, in looze boeve kneepen, Niet gaauwer waart, als in je gaan, het had al over lang gedaan Geweest met ons.
LOV.
Wel, jonge rekel, Had ik je onlangs niet uit de pekel geholpen, waar had jy geweest?
Jan. wanneer toch?
Lov.
Toen je, zo bevreest Voor slagen, waart zo rad in 't loopen Dat je in de plomp vielt, en verzoopen Zou hebben, zo 'k je met myn stok Niet had gered.
Hou daar 's een brok.
Dat komt noch van de traage gangers.
De radde schynen haaze vangers, Maar loopen 't meeste wild voorby, en regten niet meer uit, als jy Een poos gedaan hebt.
Jan. by myn zoolen, t is worst!
Waar hebje die gestolen, zeg iou?
LOU.
In 't ginsse spekhuis, Jan. ik zag, in 't voorhuis, dat de man van 't huis, zat in zyn stoel te slaapen, dus kwam ik deeze worst te kaapen, Waar na 'k hem wekte, en zei, sinjeur, daar loopen dieven om je deur te waaren, dat je 't huis ging sluiten, 't Was best, om aulken schuim 'er buiten Te houwen.
Ik bedankje zeer, Myn vrind, zei hy, hou daar, k vereer Je een vaantje voor je trouwe zorgen, kom om een brandewyntje, morgen, je zult me vriendschap doen.
Jan. ik lach My slap, om zulken pots wat mag De goeje man aan ons toch geeven.
Maar lou, waar is het geld gebleeven?
IOU 'k heb 't aan tabak besteed, zie daar.
Kom gaan we zitten by malkaar, in deeze stoep, ons ouwe plaasje, en stoppen eens een pyp.
Jan. maar, baasje.
Ik NACHT WACHTS Ik heb 'er geen, de myne brak Daar eeven, als ik in myn zak Wou tasten.
Het is nooit ter deegen Met jou, die altyd bent verlegen.
Daar hebje een endje.
Maar is t kruid, dat je opgedaan hebt, puiks puik?
Uit de kyk.
't zyn van de beste blaadjes Die Gorisoom had in zyn vaatjes.
Jan. wat zegje!
Ja, maar drommels duur.
Jan. dat 's nietmetal, sla maar eens vuur, ik hoop wy zullen meer beschaaren Van deeze nacht.
hoe klaaren Wy 't nou?
myn tonteldoos is leeg.
Heb jy niet?
JAN. neen.
Dan zyn we veeg.
JAN, lou, kAATje, een nood, daar zie ik onze Kaatje, die heeft een stoof met vuur.
LOU JAN DE REGTS, 76 lOU.
Hoe praatje!
Ja ze is 'et, by me keel, Kaa, Kaa, kom hier eens meid, ei repje, draa.
KAATje.
Wat schortje, iou?
Geef hier je test eens.
Ik meende dat je weer als lest eens Een borlesoesje voor me had, Of dat je, voor een maartze kat, als ik ben, wist een braave kater, die krols en vet was.
Hou je snater Maar dichtjes, seg 't zal wel gaan, Zo lang als wy malkaer verstaan.
Hadje onlangs, aan dat Littelbooitje, niet een prooitje, zo lekker als het weezen kon?
Wel ja k. JAN. en van die dukaton Geparst dien poehaan van een mof af, zeg, had je daar niet mee vry slof af, Gelyk van t jonge borsje, dat Ons overgaf zyn heele schat?
Wel ja ik, Jantje, maar 'et lurken Dat duurd zo lang, ik staa te schurken Van kou.
Ei iou, steek rasjes an iou.
Jan is hy al.
Nou wakker, Jan, jy ook.
gitized JAN NACHT WACHts.
Jan. ik zal 't zoo lang niet maaken, als loutje, met zyn aapekaaken.
O blind!
Hoe vlam ik nou op buit.
wie komt daar ginssen uit De herberg?
't is, na 'k zie, een schipper... en heerschop.
O, dat 's juist een slipper Om datze met 'er tweën zyn, aars Van een, al zou de droes de kaers Ook houwen, moesten we wat plukken.
Loop weg Kaa, onze fyne stukken, most niemand agter komen kom, jan, steeken we onze pyp wegh, om fatzoendelyke wachts te lyken.
MARKUS, doede, JAN, iou, kAATje.
MARKUS.
Hoe stond neef Eduard te kyken, niet, doede?
toen ik zei, jy weet Van redery noch niet een beet, je bent te jong en te onervaren In dat stuk, leer van gryze haaren, En van uw ouder.
DOEDE.
't is gelyk je wel zegt, maar gy toonde blyk, Dat gy de zaak verstond met klaarheid, dies zei 'k ook niemand spreekt de waarheid Dan 't heerschop.
Ja wier 't maar gelooft.
Die 77 JANDE REGTS, die t grootste part heeft, denkt, hy s hoofd Van t schip, en daarom, na zyn pypen Moet alles gaan.
Ik kan t begrypen.
Jy t begrypen, doede?
Ik niet, daar zulken heerschappy geschied.
Zou my de redery verdrieten.
Zal ik myn schoone geld uitschieten, En niets te zeggen hebben?
Neen daar lach ik meede.
D'oeff.
Maar, ik meen het zo niet, heerschop.
Dat 'et goed is Begryp ik niet.
O neen, die voet is De regte niet om op te gaan, maar dat 'et kwalyk is gedaan, Bevat ik met je.
MARKVS Wel, k wou zeggen, doch nou je t zo komt uit te leggen, spreek je als een schipper met verstand.
Maar komt myn neef gins niet?
ik kan 't niet al te wel zien.
Ja het is hem, ik ken hem aan zyn gang.
Ik gis hem Die komparitie al verveeld, Om dat men daar niet zit en speeld En dobbeld, als de jongelingen Nu meest doen, om in t kort te springen, Van t oud na t nieuw Batavia, En verder.
't gebeurs.
79 VIERDE TOONEEL.
EDUARD, MARKUS, DOEDE, LOU, KAATJE, JAN, koert.
Eduard, geliefje na Oom, 't Gezelschap weer'er met my te keeren, goeman, twee heeren 't verzoekt, of je als Wilt scheiden in een vreemd geschil, Waar over geen van allen wil Een oordeel vellen.
MARXUS.
Hoe van allen Niet een?
Wel ik treet, t'on gevallen Van hen, zo lichtelyk niet weet'er te rug EDUARD.
Ei Markus oom, kom kee Toch met me, wyl 'et al de vrinden Verzoeken deeze knoop te ontbinden Zeid elk, is regt uw werk alleen.
Hoor Neef, 't is al te laat, ik meen Niet meer te keeren, 't zyn licht zaaken Van geen belang.