floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Lafhertige, die zig, met de grootste vermeetelheid, een Zoon van Jupiter zyt noemende, de Gift, waar mede ik de Nimph Galathé geoctrojeerd heb, te weete, van myn hert milt, lever en gevolgelyk al de Edele partyen, nevens deszelfs sunctien en aan kleven van dien, zo in Liefde, blydschap vreugde, als bedekte vyundschap, verpligt my om staande te houden, tegen al de geen die zulks zouden mogen tegenstreven, en voornamelyk tegen u, en zo wel als de gemelde Nimph Galathé het Puykje van Schoonheid en verstand is, zo ben ik het zelfde in Dapperheid en Trouw, byaldien u nu de huyd jeukt, luye ongeluks Vogel, om door loosheyd of bedrog, my de Grond, in het regt gebied van haar goede gratien te be twisten, daag ik u uyt, t zy door Tournoi en, met steeken der lancien, het werpen van Harpoenen, t geschater van Wapenen, t geklikklak van Degens, ander slaande, stekende, snydende, bytende of krabbende, te weete, met rottingen, met messen, met vuysten, met tanden of met naagels, en ik zal u Zonne klaer aantooonen, door t uytsteken van een oog, t afhouwen van een oor of een frisse snee op uw kaaken, dat gy een wreedaert en een opgeblaze gek zyt.
Ik zou geen zoon van de Zon zyn!
O reeden o droevige tyd, daar 't myn kleur genoeg uytwyst, ook heeft het my Esculapus nog zo even gereid.
Maar wat mag de rede van dien grooten Doctoors komst weezen.
Dat zal ikje zeggen.
Hy komt om een van myn moeders pagies van de Carwagie te geneezen.
Esculapus houd my voor zyn broeder, en aan zyn qualiteyt wanhoop ik, nog zelfs gy niet.
17 momus.
Wat esculapus betreft, gaat zo wat heen, dewyl Apollo in al zyn gebied, Hem heeft doen legitimeren, t geen hy overal bekend heeft doen maaken.
Ja, datje myn moeder eens om my zag grimmen, 't zouje aan 't hert raaken.
Dat zou 'er niet toe helpen, leer, dat gy u altoos voor twee zaaken wagten moet, 't Welk is voor de traanen van een Vrouw, en den Eed van een Mof of Knoet.
Ik zou je dat door de Zon wel op een andere wys doen zeggen, wist ik maar hoe de wegen naar zyn huis toe leggen.
Scheelt 'er anders niet aan?
O dan weet ik wel raad.
Ik zal 'er u by geleiden, en dan ziet gy een eind van al uw kwaad.
Ik ben een zoon van den nacht, dierhalven moet gy weeten Dat my de weg, naar myn moeder toe, nog niet is vergeeten.
Haar paleis legt digt by dat van Aurora, of de Morgenstondt, en alsje daar bent, zoo dan loopje t Hof der Zon vlak in den mond.
Indien wy den geheelen nagt wat aanstappen, en onderweeg niet aanleggen, konnen wy morgen, op zyn vroege levé hem nog goeden dag zeggen.
Maar opdat ons op den weg vande straatschenders geen kwaad geschied, met het afzetten van de pruiken en hoeden, nog dat geen hospes in 't wolke gebied Ons, door draaibedsteden, doet verzinken of vermooren Bid ik, dat gy van uw moeder de nacht maar verzoekt met drie woorden, Om ons een Escorte van Weerwolven, Vleermuizen, Nagt uilen en Raavens toe te staan, en, om geen tyd te verliezen, zal ik hem zeggen, van my luer te komen spreeken, Want 't is my geen werk om hem in een oogenblik den hals te breeken.
Nu tot wederziens, vaar wel.
Ik zal u wagten, maar haast u wat, als een knegt.
Ik heb hem al voor langen tyd zoeken aan kant te helpen, en daar laagen toe gelegt.
Doch op de reis, naar zyn Vader toe, zal hy 'er aan moeten gelooven.
En door de dood van die medevryer komt Epaphus t hoekje te boven.
Daar zie ik Galathé.
GALATHE, momus, doris.
Gy komt net van pas, schoone Nimph, ik ben regt verblyd, want gy zult twee furieuse Kampvegters zien, die, uyt bitter minnenyd, malkander de keel zullen afsnyden, om uw Hert te mogen winnen.
Om mynent wil?
zulke malle potssen moesten ze niet bedinnen.
't is zonder tegenspreeken dat het om uw schoonheid geschied.
Ja gy alleen helpt zulke twee stoutmoedige minnaars in 't uiterste verdriet.
Je rabraaktze, vemieldze en brengt're gantsch te schanden, ik zie ze noch alle twee, in 't kort, tot zuyv're asch verbranden.
Uw oogstraal doet alles verteeren, daar 't maar eens op vat, blyspel.
En Jupiters felle blixem word'er maar als een doovekooltje by geschat.
Gy zyt de Helena, die een nieuwe Hector en Achilles doet vermoorden, wyl uw lief gezigt hen alle twee buitenspoorig bekoorden.
Gy zyt het zoete lokaas, gemengt met doodelyk fenyn, daar twee verslindende gieren als dol op belust zyn.
Zwyg, hoe kan ik 't helpen dat twee verliesde gekken om mynent wil zig dol aanstellen, en haar blood geweet zullen trekken?
Al wat zy doen, word buyten myn bevel en kennis gedaan.
Verschuilen we ons, ik hoor geraas, daar komen de ontsaggelyke Helden aan.
Hier zyn wy buiten gevaar, en konnen een regt oordeel van haar gedrag geeven.
Zo Epaphus Phaeton niet doodelyk kweist of brengt om leeven, is t voorgenome middel goet, om Phaëton van myn vriend te ontslaan.
PHAETON, aan 't hoofd van eenige Liguriaanen.
LAMPERTA, PHAETUSA, CIGNUS, PHEBEA, alle met belachende Wapens.
U komt 't gewenschte uur en oogenblik vast aan, Om mynen vyand, met deez' tanden, te vernielen.
Of 'k zal hem, met die kling, hier daadelyk ontzielen.
Myn Neef en Broeder, die Fier pronken in het staal, en gy, myn susters, hoord naar uwen Generaal.
Ik zal het krygsseyn en t bewind des veldslag voeren.
Form eer uw Battaljon, doch zonder trom te roeren.
Regis lingsom keerje, toond dat gy uw ampt verstaat.
Dat ieder zyn geweer met tweepaar kogels laad.
Myn Neef moet, in dien stryd, myn linker zy bekleeden.
Gy, dapp're Cignus zult, als Luytenant, voortreeden Met 't schoonste krygsvolk dat Ligurien ooit bezat.
Gy esculapus, gy, der baarden schraapersschat, past op de Chirurgyns, dewyl men, zonder wagten, De wonden van ons volk op t spoedigst mag verzagten.
Myn zusters, die de zugt van Broeder derwaarts dreef, kom, dat ik ieder een bewind in 't Leger geef.
Lampetia gy zult voor d'Officieren styven.
Gy, Phaetusa, zult al t minder volk geryven, En hier in qualiteit als Soetelaarster zyn, Verkoopt met Phebe in t veld vry Sjap en Brandewyn.
Die schikking is volmaakt en net in alle deelen.
'k verbie, op hooge straf, geraas, gestoei of spelen, wanneer gy naderd op des vyands volk en magt, Denk dat net eerlyk loon den arbeid weezer verzagt.
'k Wil, zonder spreeken, 't Heir van Epaphus belaagen.
Myn zusters, deeze Wet zal u niet veel behaagen, haar, 'k bid u, snoer de tong voor deezen korten tyd.
Daar komt de vyand aan, toon nu uw dapperheidt.
EPAPHUS, aan 't hoofd van een bende Heidens, en al de voorgaande.
yl gy trouwhertig volgt, o dappre Egiptenaaren!
Verwagt ik Phaëton, met zyn Liguursche schaaren.
chept moed myn vrienden, dat men de battalje slaat.
As op myn orders, is een ieder wel in staat 's vyandts magtig heir kloekmoedig aan te vallen?
Verkiest een breed terryn, bestorm hun trotsse wallen toof alles wat gy ziet, zo krygt gy goeden buit.
't kleed de dooden, zelfs tot op de naakte huid.
Haar welk een duist're wolk komt voormyn oogen zweeven?
Wat oorzaak doet de schrik myn hert en aad'ren beeven?
gitized by k Merk 21 BLYSPEL.
K Merk, Grooten Jupiter, dat gy myn vyand zyt.
Wat schaduw, waarde Goón, wat naare duysterheid?
Apollo wil uw zoon een weinig dagligt geeven, op dat deez' Ajax, door de glorie, word verheeven.
Myn arm, zo lang gevreest, ontbreekt niet als den dag, Om al dat naakte volk te dooden door een slag, En in een rommelzo tot friccasé te kappen.
't sa toetstamboer volg nu myn snelle stappen.
Kom Cinus, val maar aan met uw vergifte dolk.
Gy esculapus past van agtren op myn volk.
Wat schrik bevangt myn hert, k hoor esculapus noemen?
Nu zou ik al myn werk wel tot in d'afgrond doemen.
Een doctor op zyn zy?
dat was zo niet gexeid.
Dit voordeel is te groot, o neen!
wy zyn misleid.
Wie kan de hand ontgaan van 't hoofd der moordenaaren?
Die gantsche legers volk naar d'afgrond heeft doen vaaren.
Wiens arm meer bloed verslind als d'afgessoofde tyd.
O 't is te veel gepraat, val aan, begin de stryd.
Epaphus en Phaëton na veel grillen gemaakt te hebben vegten tegen malkander, onder 't geluid van Trommels en Trompetten, en Phaëton den Overwin naar zynde, geeft Galathé de hand.
Myn waarde Helden, die door uw doorluchte daaden, roemrugtig zyt vercierd met groene lauwerbladen, Een ieder, die t nu lust, kan weer naar huvs toe gaan, wyl ik, met Galathé, dat hoekjen om zal slaan.
Hy gaat d'andere weg, zingende laat ons Phebus nu bedanken, die zyn zoon Victorie geeft.
ARLEQUYN PHAETON, een dans van Triompheerende Soldaaten uyt Phaëtons volk, onder 't geluid van Trommels, Trompet Maryn, Lier en Schalmyen.
Laat ons met trompet Maryn Lieren, trommels en Schalmyen, nu des veldheers roem verspryen En van avond vrolyk zyn onder 't bald'ren van 't Canon En geklikklak der Rapieren Moeten wy de zeege vieren Van den Dapp'ren Phaeton.
Wederom een dans van drie zyner susters.
Epaphus, o laffen Held!
Had gy Beuling t'huis gebleven, Waard gy niet met schand verdreven, noch uw volk ter aard geveld, onder 't hald'ren van 't Canon.
't toneel verbeeld de eerste lugtstreek.
PHAETON, momus, op Wolken.
Wel nu, zouden we 'er niet haast zyn?
We zullen 'er door den tyd wel komen.
Dit is wel een onpleisierige weg, men ziet er gras nog boomen.
Ook is hier slegte order gesteld, want de lantarens zyn er alzo vroeg uyt als op d'aard.
Ik ben in 't duyster juist niet schrikkig, maar wel een weetje vervaard.
Daar by zyn de wegen zo slikkerig en vuil, dat me 'er tot aan de inklaauwen in moet treden.
Onnozele bloed, je gaat in de natte Wolken, weest wel te vreeden.
Deeze straat word de beste en zindelykste van alle geschat, De andere zyn krom, eng, rompelig en glat, maar hier is de gemakkelykste om in 't firmamnent te komen.
Voor deeze weg word meer zorg als voor al de andere genomen, En door mannen, zo dapper als Leidse Stoepjens, zorgvuldig bewaakt.
Ja ze word alle dagen door schop en bezem schoon gemaakt.
Ik mogt wel leiden dat 'er zo veel drek lei als aan de Stadts Wallen, als 'er maar drinkwinkels genoeg waren, daar men met Meisjens kon mallen.
Maar hoe noemje dit steegje, daar je doch zo hoog van roemd?
Zy werd Via Lactea, en in t Nederduyts de Melkweg genoemd.
Houw, sta wat stil, daar stoot ik ergens tegen met myn voeten.
Zou 't wel een Edammer Kaas zyn?
die zouw onzen arbeid wat verzoeten.
Je bent, als ik het zeggen durf, een gulzig mensch, en hebt nooit genoeg.
We komen pas van tafel, en gy dronkt alleen wel drie boutels wyn in de kroeg.
Dat dunkt my is al lang geleden, of de tyd heeft my schrikkeyk verdrooten.
't volgende spreekt hy op een hooge toon.
De Oosterpoorten zyn nog toegeslooten.
Myn Vaders Paarden zie ik vaardig staan, Om in t verguld gareel te slaan.
De sterren komen, by verstek van zyne straalen, t Heelal, met haare flaauwe en blecke glans te onthaalen.
Apollo zal zekerlyk niet ontkennen dat gy zyn zoon zyt, als hy u zo hoord.
Indien gy wel wilt doen, zo gaat op dien voet maar gerust voort.
Maar je hebt geen goud Horlogie by je, nog veel geld, wil ik hoopen, PHAETON.
ik denk immers niet dat hier afzetters of bekke snyders loopen.
Want Mercurius zelfs is daar genoeg voor o ja broedertje, vermaard.
Laat ons, by voorzorg, de Stoepjes of Ratelwagts roepen, dan benje wel bewaard.
25 momus.
De meeste zyn te wys om s avonds zo laat op straat te blyven.
Neen, dan zouden de dieven en schelmen zo veel moetwil niet konnen bedryven.
Want tegen den morgenstond geschied het allermeeste kwaad.
Weet, als zy haar salaris van de Kruisharingen hebben, dat ieder dan in de nagtkroeg gaat, Tot dat zy s morgens in de Corp de Garde worden opgelezen.
zouwje gelooven dat het hier anders als te Amsterdam zouw weezen?
Dat gaat niet wel.
't is zeker dat 'er in de nagt en zo laat Niet als Lichtmissen, dronkaarts en gekken zwieren langs de straat.
En, dewylze door hun moetwil in een kwaad blaadie geraaken, Word'er niet veel werk gedaan om op dat volkje te waaken.
Maar ik vraag nog eens, ofje dan geld of Juweelen by je hebt, datje zo vreest?
Ik ben maar wat bang voor myn kostelyk kleed geweest, 't is van de impertinentsten uytdrager gehuurd, een der rottigste waalen, die beest zou my de waarde daar van tiendubbeld doen betaalen.
DIRCE, momus, PHAETON.
Wat droes, zie ik een vrouw?
Een vrouw?
En dat zo alleen in de nagt?
Is dit ook een Kruysbaan, daar zy t een of t ander jeurtje verwagt?
Myn hert jeukt.
Zou ik 't haar wel eens durven vraagen?
26 ARLEQUYN PHAETON, momus.
Maak geen potzen, en wilt doch zorg voor ongemak draagen, want, na ik het merk, zal het een van de uuren zyn, die uw vader ten dienst staan.
Gy hebt het wel begreepen?
Maar ziet my zo misselyk niet aan, Schoon dit gewaat niet veel na myn bediening komt te voegen.
Men gebruykt my niet meer, en om my zelfs wat te vernoegen, heb ik, by request, een andere bediening van de zon verzogt, maar 't schynd dat 'er wat veel aan 't Hof te doen is, hy heeft 'er tot nog toe niet om gedogt.
Wel kind, jou tronetje belooft, dat je voor wat werk niet te rug zoud wyken.
Daar zyn zo veel plystertjens op, dat men t wel by een opgesnede zuster met krenten mag gelyken.
ik heb my zelfs niet gemaakt, maar de gantsche Waereld volgd my na, en ik doe veel menschen verheugen, als ik met myn hamer op de klok slaa.
Zo zyt gy dan t ongelukkig uur niet, daar men geld op moet betaalen.
Apollo heeft my gesteld om uwe Restanten te komen ophaalen, op wie alle de onregtvaardige Voogden, rekening aan de Weezen moeten doen.
Op wie de Assuradeurs de regtvaardige schaadens aan de Koopluy moeten vergoenen.
Op wie men alle handen ontdekt die valsch na zyn gedichten.
En op wie de baatzoekende Snyers haar gestoole lappen wederom moeten geeven.
Ha, ha, dan zyt gy dat goede uur, waar in alles word hersteld.
O ja myn heer.
27 PHAETON.
Ik zal je in goud beslaan, want je bent zo goed als geld.
't is dan geen wonder dat gy uw Contenance niet kond houwen.
Als je wat veel te doen had zou je nog wel met een ryke Vrek konnen trouwen.
En dan konje zo fatzoendelyk leeven als t behoord.
Toen ik myn bediening kreeg, heeft de hoop van winst my t meest bekoord Want ik maakte staat, dat indien er onder t groot getal Schavuiten En zo veelderhande zoort van Dieven en doorsleepe guiten, als er ter Waereld zyn, maar van ieder een gevonden wierd, Die de goederen weërom gaven, die zy van andere hadden, of door hen kwalyk zyn bestierd, Zoud ik me er gebruykt worden als al de hamers der Anker smeden.
Maar, nog de Zonnewyzers en voortekenen der Vestaalen, daar zy veel wonderen door deeden, nog de Horlogies der Tempelen, nog de hang of staande werken van den ryksten man die 'er leeft, nog de Zakklokjens, eindelyk alles wat ooit de uuren aan geweezen heeft, verwaardigde zig nimmer van my te gebruyken of op der aarde te haalen.
Om, volgens myn ampt, ft gestoole geld wederom te doen betaalen.
Je zout niet verwonderd zyn had gy t geval gehoord, t geen onlangs in de Hel voorviel, ik heb t hier van woord tot woord.
De Nikkers hadden laast een nikker uitgezonden, De geestigste die onder geesten word gevonden, Van t onderaardsch of plutoos ryk, Aan zeker Rechter van een Dorp, Gehucht of Wyk.
Een man van 't onbesprookenst' leeven.
De Geest zogt hem een beurs vol goud te geeven, die, in het eind, de Rechter aannam, zoet en zagt.
De tyding kwam wel haast aan alle Rechters ooren, En deeze daad des Nikkers wierd zo hoog geschat, Dat ieder Geest, die 't in de Hel mogt hooren, voor d'afgezant een diepe achting had.
Hy wierd daar op om laag ontbooden, doch was heel ongerust, om dus te rug te gaan.
Men zond hem boô op hoô, om vriendelyk te nooden Het geen hy ieder rys kwam af te slaan.
De Helschen Raad was om hun afgezant verlegen, En riep, hy heeft zyn dingen wel besteld, En door het goud den Rechter tot zyn dienst gekregen, Wat of zyn hert dan hout bekneld?
De Geest bessoot, om naar om laag te reizen, hy maakte zyn verschooning by den Raad, En dat zyn valsche en kwaadheid bewyzen hem hadden vreezen doen voor kwaad, de Helsche President riep ach!
wy zyn verlooren.
Is dit nu een Nikkers taal, wy zyn tot het bedrog van 't aardsche recht gebooren, ik schaam my voor uw laf verhaal.
Ons dagt wy hadden de bekwaamste Geest gezonden, Maar dit zyn blyken van uw onverstandt.
Waar is ooit grooter gek gevonden, als gy, o blooden Afgezant!
Gy had wel aanstondts herwaarts konnen keeren, Want uw bevel, dat wel gelukt is, luyde alleen Om t recht te krommen, door de Goudbeurs te vereeren, En niemant gafze u weêr, is t niet?
hy zeide, o neen.
Wat helpt dan t klaagen?
als 'er de Droes mee speeld is doch alles verlooren.
Je ziet wel dat de boeren zelfs geen kleintje naar de geld klok hooren.
Maar zegt my, bid ik, wat voor ambagt dat gy hier dan doet.
29 DIRCE.
'k ben Auroraas Kamenier, die haar 's morgens voor dag en dauw paleeren moet.
Ziet die Saffraan bloem metjens heb ik geplukt, om in haar gulde lokken te steeken.
Doch ik moet aanstonds na haar Toilet toe, en ik neem aan om in uw voordeel te spreeken.
dan zal zy wel haast van 't bed komen?
en zo krygen wy het dagligt weer.
Hoorje 't wyf niet met koek en brandewyn roepen?
Dat is haar gewoonlyke wekster myn heer.
DIRCE, PHAETON, momus.
Jannetje, koek en brandewynverkoopster, op der aarde.
JANNETje.
Koek en brandewyn, koek en brandewyn.
PHAITON.
Wyfje met je zoopjens hoorje me niet, hier moetje zyn.
JANNETIE.
Ik vrouwtje, je zely me wel voor een stuivertje verkoopen?
Die mist doet my veel kwaat, de droes mag zonder een slobbertje door die nevels loopen.
Wierd ik daar niet geroepen?
wat dronke gek houd my hier staan?
Ho, ho, ze kend me, wie weet of Epaphus my niet heeft verraan?
En dat hy deeze Koppelaarster uytzend om my een pots te speelen.
ARLEQUYN PHAETON, JANLETje.
't is raar, men roept my, en ik zie niemant, wel dat zou de droes zelfs verveelen.
Hier ben ik digt by u, kom geef 't my maar aan als een wyf.
Wie roept hier de menschen en verschuyld zig?
dat is een wonder bedryf.
Ik loof dat het van 't mistig weer komt.
Nu waar benje gebleven?
wilje me dan voor geen stuyver hier, zeg ik nog eens.
klodder geeven.
Geef dan over.
Kom wat nader by me staan.
Kom zelfs nader.
Ziet daar, wilje 't niet hebben, zal ik weg gaan.
Ik vind je niet.
Wel scheert die teef de gek met een zoon der grootste Goden?
Ja wel ke daar, men heeft hier wel een heele zak met pa tientie van nooden.
De kamenier en ik hebben lang genoeg je malle praatjens aangehoord, slaa maar Eyeren in de pan en gaan we maar weer voort.
Zie je niet dat wy halfwegen 't firmament zyn, en 't ouwe Wyf staat op der aarde.
De Geesten van de Brandewyn moesten niet vervliegen, ze zyn van te groote waarde.
Ik heb lang genoeg gewagt, neen, ik lap het door myn eige keel.
Wyl 't in 't glas is, moet het genuttigd werden.
O daar is niet te veel.
Geen Crediet aan my zelfs, dan zou ik ligt ongeluk op myn hals haalen.
Ziet daar, voor een stuyver, goet, die drinkt moet ook prompt betaalen.
Zy trekt een stuyver uyt d'eene zak en steekt die in de andere.
Had ik geweeten dat het voor my was, zou ik 't glaasje volder hebben gedaan.
Ho snaak die my meende te bedotten, nou ry je 'er zelfs mooy aan.
Vaar wel Heeren.
Ik vrees dat Aurora my deeze nieuwsgierigheidt duur uit zal keeren.
Ei blyf nog wat staan.
Ik kan niet, zo waarlyk als ik leef.
Je moet weten, dat ik alle morgen Cephalus de Chocolaat geef.
Datje wist hoe Aurora hem bemind en koesterd.
Men kan 't zo niet droomen.
't is al tyd dat hy afscheid neemd, en zo je wat wagt zulje hem hier voorby zien komen.
VIERDE TOONEEL MOMVs, PHAETON.
PHAATON.
Ia labbekak loop maar naat huis, want 't word al laat.
Jy heeft haar kostelyken tyd geen kleintje met ons verpraat.
Nu zie je hoe de Godinnen zelfs bediend werden van haar dochter. is t dan wel wonder, dat de wyfjens hier om laag zo veel moeten lyden.
De Waereldsche vrouwjens zyn zelfs oorzaak datze van haar werden geplaagd, wyl ze van de slimste goede getuygenis geeven, als iemant na haar vraagd.
Maar zo zy door de myden traanen niet verkeerd wierden bewoogen zo meenig een fatsoendelyk mensch door die zou 'ei groentjens niet werden bedroogen.
Want al hebbenze gestolen, of een kind in t huys van haar juffers gehadt, word er gezegt, de meid is de trouwste en deugdzaamste van de stadt.
Doch zo zy een ander openhertig waarschouwde, en de waarheidt spraaken, zouden die bultzakken der zoontjens en knegten zo veel kostelykheden niet konnen maaken.
Hoe zufje?
Waar denkje om?
wat maakt uw hert zo begaan?
Het spyt me verbaast dat ik in de Brandewyn myn lust niet heb voldaan.
Dat wyf heb ik nog ergens moszelen zien verkoopen.
Abuis, want zy heeft al lang tot Amsterdam met Koek en Brandewyn geloopen.
Hoe, t'amsterdam, momus.
Ja, zo op dit oogenblik zyn we regt boven de stadt.
K heb altoos een onbegrypelyke nieuwsgierigheid gehadt, Om te weeten wat de menschen daar s morgens al uytvoeren.
Hier zyn we nu regt boven t Stadthuys, hoorje de tromme wel roeren?
PHAE.
33 PHABTON.
'k zou graag myn nieuwegierig hart voldoen, hadden we maar wat tyd.
MONVS.
We hebben geen haast, want ik weet dat de zon nog in Thetis armen leid.
Dat is de markt of dam.
Daar is t Brande wynwyf weêr, hoor haar eent teemen.
Ik geloof dat zy de Jongelui uit de kroegen waar zal neemen.
Maar zyn ze niet dwaas die aan jou praatjens geloof slaan?
Want, hoe is t mooglyk dat wy t Wyf van woord tot woord konnen verstaan?
Daar men zegt dat het firmament zo ver van 't aardryk is gegaan.
MOMVs.
Hoor, ik zalje zeggen hoe zig de lugtballetjens beweegen, maar hebje wel eenige beginzels geleerd van de Philosophie.
PHAETON, o ja!
hoor, ik weet van Barbara, Celarent, ferio, bar lipton Dorie.
Wat barbaarsche Philosophie is dat, die is alzo veel veranderd als de Artzenyen.
Verstaa je de stellingen van Cartesius wel, of Aristoteles Wiskonstenaryen?
Wat beesten zyn dat?
Hebje ooit de waarheid wel onderzogt?
'k heb van myn leeven wel tweemaal d'Opera van Astreà gekogt, en daar uit heb ik eenige liedjes en woorden onthouwen.
De eerste minnevlam der vrouwen is een droom, waar van men uitstag menigmaal Verkeerd en anders moet ontvouwen, wyl loge waarheid word, en waarheid logentaal.
Dus dunkt my broertje dat ik jou daar mee betaal.
Digitiz. aRLEQvynphahton, o dat is het niet.
Ik zal je daar grondige reden van geeven.
Begryp eens dat de stem, door de wederom kaatsing, werd voortgedreven.
En de lugt omvat die, als het brood daar een soucys in is gekneed, Of gelyk de peper en 't zout omvangen werd van 't werk van een lam Poëet.
Dan stopt zy haar als in Walthoorens, die geslingert zyn met vyf zes kringen, En zwaar geluit geeven, daar zy in omrold, schoon zy haar daar vast weet in te dringen, Daar op word zy bewoogen, door 't minste geblaas of den geringsten wind.
En, door de wederom kaatsing, vervliegende worden heel geswind, zonder dat 'er de minste sillaab of letter aan komt te breeken, uit de diepste kelder, tot aan 't allerhoogste Hemeltecken.
Watje regt momus.
Wel hoe zou jupyn ons verzoek anders konnen verstaan?
Dat hem, als in petto, of binnen 's monds werd gedaan?
En dat dikmaals om beuzelingen of d'allerkleinste zaaken, by voorbeeld, om ons, door de dood van een kwaad wyf, Weeuwenaar te maaken, Of een goede Vrouw, zo ze 'er zyn, van een dronk Man te ontslaan, En meer wisjewasies, die niet te pynewaard zyn, of daar geen moeite toe werd gedaan Om het de Goden overluit en in het openbaar te vraagen.
Maar Aurora komt nog niet te voorschyn, en 't behoorde nu al te dagen, want ik geloof dat het reeds al omtrent zes uuren is.
PHABTON.
Hoe kanje dat aien? momus.
O myn vrind dat heb ik nooit mis.
Zie maar toe, dan zulje zelfs de waarheid wel ontdekken.
Ogle Digitized by BLYSPES.. PHAETON.
Wel, ik zie daar twee jonge Heertjens uit die groote nat werkers winkel vertrekken.
Wat zyn ze met geld belaaden, 't lyken wel hartjens zonder verdriet.
Daarom zeg ik dat het zes uuren moet zyn, want eer vertrekt dat gezelschap niet, schoon die byeenkomst gisteren na den middag al is begonnen, en die spetie is met het nieuw spulletje, boven de tien oogen, gewonnen.
Daar worden gansche schatten, als of 't maar drek was, verspeeld.
PHAETON ziet twee syne susters.
Maar zegt me wat dat zedige volk daar om laag verbeeld.
Dat is volk van een wonderlyk en vreemd gevoelen.
Dan gaan zy naar haar vergaring toe.
Welneen, zy hebben de ganschen nagt wezen joelen.
Dat straatje heet de Servetsteeg, en 't huis daar zy uit gekomen zyn Is 't grootste Bordeel van de Stadt, daar zy s avonds, in die fyne schyn, Als de vergaaring gedaan is, by malkander komen, En zo verfoeijelyk leeven, dat men voor 't verhaal zou schroomen, Want zy houden volle gemeenschap van vleesch, geld en goed.
My dunkt dat het wel een wanschaape vergadering wezen moet.
De fynste van hunne Leeraars weet de Discipels wys te maaken Dat zy hun goederen moeten overgeeven, zo ze tot een gelukkig oogmerk willen geraaken.