floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
En dat 's alleen uw schuld, hy had zyn scherp geweer, reeds op haar borst gezet.
En stak hy?
Neen, myn Heer, maar 'k was genoodzaakt hem met touwen vast te binden Zo ging hy aan, doch 'k heb zyn groote oploopentheid, met dreigen noch gestild, en hem tot zyner spyt.
Hoewel met moeite, 't kleed noch aan zyn lyf gekregen.
Is 't wonder dat ik my niet zelfde keel af byt.
Daarby moet ik my noch naar Vlaand'ren gaan begeeven, of 'k wil of niet, en dat misschien voor al myn leeven Dat is die duivelsche Sergiant zyn schuld alleen, Had ik die rekel hier, ik brak hem hals en been.
Hy is het die my dwong dit wambus aan te trekken, en om tot zyn verinaak, noch meender met my te gekken, myn Digitized by google.
'k wou dat 'k hem met zyn oor zag spyk'ren aan de kaak, dan zou dien hangebast my wel met vreden laaten, doch of ik al wat wensch, dat kan my toch nierbaaten Ik moet naar 't Leger toe, wat raad!
het moet geschien, Ik kan 't nu niet ontgaan, doch ik geloof, indien, Het Hoorendragers Gild my moest op reis verzellen, Dat 'k myn gezelschap in geen jaar zou kunnen tellen, want 'k wed dat in dees Stad... maar zacht daar komt Fransyn.
LEONOOR, IZABEL, LEANDER, KRISPYN en KLARYN te zyde.
In felle toorne ontsteeken gaat aan als dol, en wil zich van zyn zuster wreeken En dat s alleen uw schuld, hy had zyn scherp geweer reeds op haar borst gezet.
Neen, myn Heer, maar hy begeerd haar op te sluiten, voor haar leeven.
wel dan heeft hy geen kwaad bedreven.
Ik dacht dat gy my ook zoud hebben doen verstaan, dat zy gelyk als ik, meë moest naar Vlaand'r en gaan.
Wie hoorde ooit dat een Man, reeds zynde in de echt getreden, een ander noch zyn min durft toonen, dus zyn ceden, En plicht vergeetende.
Maar wie heeft ooit gehoord, Dat iemand om dat hem een Juffer had bekoord, aan wie hy dagelyks kwam zyne min ontdekken Juist daarom moest als ik, naar Vlaanderen gaan trekken.
Gy moogt wel van geluk noch spreeken, want ge ontgaat Hier door een zwaarder straf.
Wel wat je toch al praat, doch zwyg daar van, en wil my 't hoofd daar mee niet brecken, Laat ons nu eens van 't geen gy my belooft hebt spreeken Aangaande 't Juffertje dat van de Kapitein, Uw Juffrouws Broër, zo zeer bemind word, zeg, Franzyn, zal ik die schoone zien?
Hoe zou ik dat beleggen?
'k zie daar geen middel toe.
Wel hoor, ga aan haar zeggen, dat hier, uw Heer, haar wacht.
Maar zy zal immers zien, wanneer zy by u komt... pui.
47 PHILEBERt.
't Moet echter zo geschiën.
Ik zal myn stem wel wat verand'ren, wil niet schromen 'k zal ook de kaars zo dra ik haar met u zie koomen, uitblaazen.
Wel ik zal 't op uw verzoek, myn Heer, Dan waagen, 'k ga maar doet de kaars dan uit, wanneer Ge ons hoord.
Stel u gerust ik zal het heel wel maaken.
Ik zal dan eindelyk eens tot myn oogwit raaken.
Ja 'k zal voor myn vertrek, nu noch verzeekert zyn, Of my myn Wyfdus kroond, dan of 't maar is in schyn.
Klaryn van binnen.
Sjaak, sjaak, hou hola!
wat zal dit weer weezen?
Och, 'k begin op nieuw te vreezen.
KLARYN, PHILEBERt.
Wel 'k ben hier.
Wy moeten ons op reis begeeven, benje klaar?
Men wacht alleen na u. philibert.
Maar hoe wat zelleweken!
Zo haastig juist?
Ja, ja, de tyd is al verstrecken.
Hebt gy u al verzorgt van Pypen, van Tabak.
Dat hy nu maar de beenen brak.
Kom, volg dan zonder draalen.
PHILEBERt zie daar, nu wenschte ik wel, dat hein de droes kwam haalen.
Niet lang te talmen kom, wy moeten aanstonds voort.
Ik zeg u volg my of.... francebert.
Maar hoor noch eerst een woord.
Laat ons een uurtje noch maar wachten.
Een uur noch?
Ja, niet meer.
Myn Kapitein, zou my zo hy dat wierd gewaar, Terstond kasseren.
dat heeft geen nood, hou daar.
Drink u. digitized by google.
49 rink myn gezondheid eens en laat my noch wat blyven, myn Heer, de Kapitein, zal daarom juist niet kyven.
KLARYN, hem groetende.
Wel neen, dat denk ik niet, een uurtje min of meer, is zulk een zaak niet doch maak als ik wederkeer, dat gy dan zyt gereed, om aanstonds mee te trekken.
'k zal echter noch myn wyfs bedryf ontdekken, maar had ik myn Sergiant geen geld gegeeven, 'k zou... maar zacht, ik zie, Franzyn, daar komen met myn Vrouw, ik doe de kaars dan uit om niet bekend te weezen.
LEONOOR, FRANSYN, PHILEBERt.
Ik vrees, Franzyn.
Geen nood, wil maar in 't minst niet vrezen.
Myn Heer, hicr is, mevrouw.
Heel wel, Franzyn, ga heen, en laat my hier met haar een oogenblik alleen.
TIENDE TOONEEL LEONOOR, PHILEBERt.
myn Heer, in t donker, PHILEBERt.
Wees te vreden.
Dat 'k hier in 't donker ben, is om bezond're reden, Myn waarde, die myn hart en myne ziel gebied, als ik uw byzyn muargeniet.
't is mygenoog LEONOOR.
Gy ziet, myn Heer, wat ik om u al gabeginnen Doch 'k zal u evenwel zo lang ik leef beminnen.
PENILEBERt.
Nu is t maar al te waar, want zie, dat looze Zwyn.
Beeld haar weer in, dat zy is by de kapitein.
welk een schande!
maar laat ons noch verder horen.
Is t waar, myn engel, zeg, kan ik u zo bekooren?
O ja, gy zyt alleen myn vreugd, myn troost, myn Heer.
Ik min u als myn zelfs, maar mind gy my wel weêr?
Zou 'k u niet minnen?
Hoe kund gy my zulks vragen, wie zou uw schoonheid, zo bekoorlyk, niet behaagen, dat ik u eens, hier van verzeek'ring geęf, met oene kus.
Zy staat het toe, zo waat ik leef.
Die snoode Pry, o schand!
De pikken moet haar schennen, maar 'k zweer, is 't in myn macht, dat ik 't haar zal out wennen.
Wat zegt, myn Heer?
PHI Digitized by google PL tEIN.
A K 5 PHILEBERt.
'k zeg niets, maar 'k heb gehoord, Mevrouw, dat ge aan een gekskap zyt verbonden, door de tiouw, Zult gy aan hem uw min niet toonen?
Nu wilt spreeken, leonoor.
Ik zal myn woord aan u gegeeven nooit verbreeken.
O neen, geloof my vry.
Hoe kan ik 't dulden!
Zoud gy dan hier dees nacht wel willen blyven?
Indien gy by my blyst, laat ik my licht bepraaten, want om by u te zyn, zou 'k alles wel verlaaten.
Nu heb ik blyk genoeg, koeragiedan, wel aan.
Leonoor by de arm grypende.
Kom hier jou looze Hoer, nu zult gy niet ontgaan, Uw welverdiende straf, dat wil ik u wel zweeren, Zie hier uw vroome Man, die gy dus gaat onteeren, maar nu zyt gy in de val, dies zyt verzeekert, dat ik my ook wreeken zal.
Dus heb ik op de daad, u weeten te betrappen.
Willende zyn Degenuittrekhan, doch kan niet.
Wel aan, nu zult gy my, o varken, niet ontsnappen.
LEONOOR vluchtende.
FRANSYN met een kaars in de hand, PHILEBERt.
Wel hoe, myn Heer, wat is dit voor fatzoen?
Hoor, hoor, Franzyn, ik weet wat dat my staat te doen.
Een eerelyke Vrouw dus in ons huis te hoonen?
Ja eerlyk, als ze zyn, die dus hun Mannen kroonen.
LEANDER, PHILEBERt, FRANSYN.
Wat 's hier te doen, Franzyn?
Wie maakt hier zulk geweld?
Die Vrind, die ginder staat, zyn brein is wis ontsteld.
Dat liegje Varken.
wat kom ik hier te aanschouwen?
mag ik myn oog verzyt gy t myn Oom?
Als een Soldaat gekleed?
wilt gy dus stil naar 't Leger gaan?
Wat hebt gy voor, PHILEBERt.
Wel neen, kozyn.
Wil gy uw welbeminden, En waarde Vrouw, uw huis, uw goed en uwe Vrinden Verlaaten?
'k zeg u neen, men heeft... lEANDER.
'k barst van spyt, dat gy geduurig.
LEAN Digitized by Googl KAP tEIN.
53 lEANDER.
Maar daar gy zo oud reeds zyt?
Gy, wilt gy u noch in de oorlog gaan begeeven?
Neen, zeg ik, neen, neen, neen.
Of hebt ge ook iets misdreven?
Noch minder... maar.... lEANDER.
Gy zult niet naar het Leger gaan, myn Oom, ik zal daar nimmer toe verstaan.
Maar neef.... ieander.
Maar oom, bedenk eer gy dit gaat beginnen, Dat gy uw vryheid.... PHILEBERt.
Wel zie daar, ik mis myn zinnen, Zo gy niet hooren wilt.
Of hebt gy voor met my, wat zegje?
Zo wat te gekken he?
Ik met u gekken?
Neen, ik zal my dat wel wachten, Te doen, geloof my Oom, 'k had nimmer die gedachten.
Wel hoor dan op wat wys, ik ben Soldaat gemaakt, en hoe ik tegens dank ben in dit kleed geraakt.
tegen wil en dank?
Maar om wat reden, wierd gy gedwongen, u als een Soldaat te kledeh?
Of wie begeerde zulks?
Een zeker Kapitein, Die 'k nimmer had gezien noch ook niet ken, Kozyn, hy woond hier mey in nu is, dien Tutk, dien Menschen plager.
Oom, dat s een dappet held.
Ja, zeg, een hoerenjager.
Is hy 't, die 't u beval?
Ja neef, hy is die Guit, die my zulks dwong te doen, diè Schelm, ô die Schavuit!
Waari gy maar een uur noch langer weg gebleven, gy had my nimmer weder gezich, van al uw leeven.
'k was dan al heen geweest.
Naat Vlaand'ren.
Gy, naar vlaand'ren?
Ja, dien beest, ik meen die Kapitein, dat hem de droes mag plaagen, begeerde zulks.
LEANDER wel aan, ik moet hem eens gaan vraagen.
Waa! waarom dat hy u wil, naar Vlaanderen doen gaan.
Blyf maar, myn Heer, ik zal 't aan hem wel doen verstaan.
Hebt hy hem ook gehoond?
O neen, wil my vertrouwen, ik kwam hem nooit, dat 'k weet, als deze dag te aanschouwen.
't is vreemd.
PHILEBBRT.
KRISPYN, FRANSYN, PHILEBERt, ieander.
Krispyn, tegen leander.
Hier is my leed, myn Heer.
Dat ik my wreekende van een die my myn eer, Zo schelmsch ontroofd heeft, dat ik t nimmer zal vergeeten, Dat die uw Oom is, doch had hy my zulks doen weeten, hem was door myn bevel dit kleed nooit aangedaan.
'k ben ook gereed, om hem weer van zyn dienst te ontslaan, o ja, myn Heer, 'k wil 't hem nu alles weer vergeven, schoon 't onvergeeflyk is.
LEAN.
Wat heeft hy dan bedreven?
myn Heer, zal hy myn Zuster zyne min, betoonen!
wat beeld dien plattert zich wel in?
Durft hy de Zuster van een Kapitein dus hoonen, met haar te minnen?
O dien guit.... doch om te toonen, Dat 'k u noch als voorheen genegen ben, myn Heer, tegen Philebert.
Vergeefik 't hem.
Reik my u hand, want ik begeer, Deze avond noch, met u myn vrindschap te beginnen.
O ja, 'k wil u voortaan gelyk myn vrind beminnen, Geloof my op myn woord, wy moeten eens te zaam, een beeker storten ha!
wat is 't my aangenaam, Philebert ombelzende.
U als myn vriend, myn Heer, te omhelzen.
De pikken haal zulk een vriend wel, die my haast had doen verstikken.
Met zyn omhelzen.
KRISPyn tegen Philebert.
Kom, toon mede uw vreugd.
Ik wou, dat ik die Kapitein, die schender van myn Vrouw, maar aanstonds op zach knoopen.
Wat mompeld gy daar al?
LEANDER tegen Krispyn.
'k wil hoopen, dat gy nu toe zult staan, dat ik.... kris.
Al wat gy zeggen wilt, is my heel wel bewust, 'k weet dat myn Zuster, u voor dezen kon behaagen, en dat ge aan haar, uw min, voor lang hebt opgedragen, dies wil ik ook dat zy met u in de echt zal treenen.
tegen Franzyn.
Ga roep, myn zuster.
PHILEBERt Franzyn tegen houdende.
Dat zal zo niet gaan, o neen.
wat is 't geen u zulks doet weërstreven?
Zeg, oom, wat zyn de reën, wel wil my antwoord geven.
Hoor, neef, 'k zal nimmer tot dit huwelyk verstaan, neen, ik begeer het niet en daar mey is 't gedaan.
Maar waarom niet?
Ik heb daar toe bezond're reden, gy zult toch nooit in de echt, met zyne Zuster treden Voor dat gy eerst uw staal, geverft hebt in zyn bloed.
myn Oom, wat 's dit?
wat maakt u zo verwoed?
Ei zeg, of heeft hy u beleedigd?
Wil maar spreeken.
Wat deed hy u?
ik zweer dat ik 't voor u zal wreeken.
Wel hoor dan Neef hy heeft, in spyt van myne kruin, tot koekoek my gemaakt.
Ja neef, hy heeft myn eer dus gaan ontrooven, ieander.
Maar weet gy 't wel?
PHI D, Digitized by Google, PIILEBERt.
Ja toch gy moogt my vry gelooven, hy heeft het met myn wis, dat zweer ik u geklaard.
LEANDER tegen krispyn.
gy, myn heer?
hy was 't wel dubbel waard Dat hy gekroond wierd maar, myn Heer, ik kan niet denken, Dat gy gelooven zult.
Dat ik zyn eer kwam krenken.
Wat zegt gy, durf gy noch ontkennen, dat gy hier.
Een juffer onderhouwd, alleen tot uw pleizier?
Zo zou 't ons Officiers, aan juffers hier ontbreeken.
Aan ons, myn Heer?
Neen, neen, ik wil niet tegenspreken Dat ik hier in myn huis een Juffertje onderhouw, neen toch niet, want dat Swaar.
Welnu, en dat 's myn Vrouw, krispyn.
Uw Vrouw?
wat of gy my hier wys wilt maaken, gy hebt abuis, myn vrind.
Wat vreemde raaken!
Zou 'k dan myn eig'ne Vrouw niet kennen?
Neen, myn heer, Zy is uw Vrouw niet.
Neen, ze is de uwe maar ik zweer, datik, is 't in myn macht.... lEAN.
KAPI 59 lEANDER.
Ik wil u niet verstooren, myn Oom, stel u gerust en maak u gerust.
En u vertoek ik Heer, indien het kan geschien, dat ge ons die juffer eens die ge onderhoud laat zien, dan zal men haast, wie van u tween gelyk heeft weeten.
Ik zou myn plicht, die k aan u schuldig ben, vergeeten, Myn Heer, indien ik u dit ufsloeg, want k beken, Dat ik myn leeven zelf aan u verschuldigt ben, dies wil k haar ook terstond op uw verzoek doen haalen, Ga heen, Franzyn, en zeg, dat zy hier zonder draalen, Moet koomen.
PHILEBERt, LEANDER, KRISPYN.
PHILEBERt tegen krispyn.
Wel nu, wanneer gy nu bevind, dat ik haar Man ben?
Geen zwaarigheld, myn vrind, dan zult gy stil met haar, weez'er naar uw huis toe keeren.
zou ik my van u dus laaten affronteeren, En my niet wreeken?
Zacht, zwyg stil, de juffer komt.
PHILEBERt tegen leander.
Is zy 't nu niet?
Ja oom, ik sta gelyk verstomd.
PHI Digitized by google KRIS PYN PHILEBERt.
Wat dunkt u heb ik nu geen reden om te vreezen Dat ik al ruimtjes zal, twee vingers hooger weezen?
ZESTIENDE TOONEEL LEONOOR, FRANSYN, PHILEBERt, KRISPYN, ieander.
KRISPyn tegen Leonoor.
Daar ik u eens omhels.
haar omhelzen?
En dat in myn gezicht?
Ik zweer dat hy hier na... zet zyn voet op het Gevest van zyn Degen, om dezelve uit te trekken, doch kan niet langer Philebert tegen houdende.
Maar oom.
Hou my niet vast.
My wreeken, ik wil dien Vagebond, dien reekel, straks doorsteeken, ja k wil hem met myn staal.... lEANDER.
Oom stelu te vreën, en wil uw gramschap toch.... PHILEBERt.
'k zeg, laat my los.
Noch eens laat my begaan ik kan my niet betoomen.
ZEVEN.
Z' KAPITEIN.
61 zEVENTIENDE TOONEEL.
Izabel, LEONOOR, PHILEBERt, LEANDER, KRISPYN, FRANSYN.
Izabel, tegen leander.
Myn Heer, de kapitein, myn broeder is gekomen.
Is 't waar myn' lief?
PHILEBERt, noch al een Kapitein?
LEANDER Gy zyt misleid, myn Oom, want deze is t maar in schyn, het is myn Knecht.
O ja, wil my ver trouwen, het is nu lang genoeg voor u geheim gehouwen.
Is dat krispyn, dien Schelm, die my.... lEANDER.
Ik had het hem belast.
Om wat reën?
Alleen om u daar door, zo 't moog'lyk was te ontwennen, Uw ontrouw.
Gy kund voor ons zulks niet ontkennen, 'k zal 't overige aan u, hier na wel doen verstaan, laat ons nu maar terstond, by haate Broeder gaan, en hem zo 't u belieft, te zamen welkom heeten.
Maar 't geen hier is geschied, kan ik zo niet vergeeten.
Vergef myn fou t. PHILEBERt.
Wel nu, k vergeef het u Kozyn, maar hem, dat zweer ik, die gemaakte kapitein Dieschelm, die hangebast, die zal ik het betaalen.
Wil uw gramschap toch een weinigje bepaalen, myn heer.
durft gy noch spreeken?
ik zal jou.... lEANDER.
Oom, vergeef 't hem ook.
PHILEBERt, hoe!
Daar hy met myn Vrouw.... ieander, die is geen leed geschied, wil u op my vertrouwen, 't is maar in schyn geweest al wat gy kwaamtte aanschouwen.
Wel kom dan hier myn kuische Vrouw, dat ik u eens omhels kom laaten we onze trouw.
Nu Digitized by Google, ka EIN.
Nu we 'er vernieuwen, en al 't geen hier is bedreven, als of 't nooit was geschied, vergeeten en vergeven.
Met een op het verzoek van Neef, Heer Ferdinand, verwellen.
'k ben te vreën, daar is myn hand.
Digitiz.
GHELUCK dool ONGHELvck of t'bedroghen diENSt kneepen, verthoont op de vermaerde kunstsale vanden OLY TACK, diemen noemt ST. lucas Camer binnen ANTWERPEN.
VERDACHT, en in'rym GHEVOEGHY, door BATHASAR, wyl.
't amsterdam, voor Michiel de Groot, boeckverkooper op de Nijuwe Dijck, tusschen de twee Haerlemer Sluysen, in de groote Bybel.
Anno.
Een bedaeght Koopman Vader van Climeen.
Climene.
Syn dochter.
Paskael, syn knecht.
Orondaet, syn kassier.
Isabel, syn dienstmaert.
Arrastes.
Een Edelman.
Flipjen, syn knecht.
Het Spel begint t'savonts, en eyndight vroegh in den Morgenstondt.
EERSTE deel uytkomst.
EERST CLIMEEN ISABEL Daer moei een Tafel mot twee Stoolen syn.
Climeen.
Ach Isabel wat raet?
Mevrou vreest niet mendal, denckt dat het noyt noodt noyt u liefde quetsen sal.
U ongegronde reen vermeeren myne clachten Gy weet myn Vaders torn onmog'lijck is te sachten.
't is waer, dat orondaet hier niet geboortigh is, en dat hy als Kassier moet de gebiedenis Die Vader hem belast een yder weten laten.
Maer waer de liefde woont en acht men Geldt, noch staeten.
Asabel.
Al die onnutte sorgh breckt u vergeefs het Hoot, Getroost u, lichtelijck is Vader morgen Doodt, hy is soo oudt, wat can hy doch veel tydt verssyten?
'k sny hem de Korst van 't Broot, en nauw can hy 't noch byten.
Ha wreede Vader dwangh, ghy valt u kint te straf, soo orondaet my volght snyt hy ons Liefde af En dult niet dat hy my een woort meer aen sal spreeken, ja loert op ons gesicht, of wy niet eenigh teecken Van onderlinghe Liefd' met oogh, noch tongh en doen, Gedenckt eens aen den tydt die u het Hert dee bloen En d'ongedwonge Min u boesem heeft beseten, gy sult myn min niet meer dan ongerechtigh heeten.
Isabel Indien gy trouwen wout met Heer Arrastes.
'k Schat gy waerd' het schoonste kint dat oyt de Aerd' betrat, DIENSTKNAepen.
BEDROgen u zyde schors sou dan door t sleypen niet meer schitten De Giergaert is soo gierigh, ja sou syn Dreck schier slimhen.
Den afkeer die myn min van Heer Arrastes heeft Die is soo groot, als die, door orondate leeft.
Dies Ick Arrastes sal in euwighenden haten, spyt, vaders wreeden dwangh, ick min myn orondate.
FLIPIEN BYKOMST.
Met eenen brief van syn Heer.
Je vrou sietur wat gy seght Arrastes knecht is daer.
Metrou, k'heb hier een brief, wel nu, aenveert hem maer Want u afkeerigheyt en sal syn Vier niet doven.
Syn Hert dat brant van min ghelyck n'en backers boven.
Soo dient hy wel geblyckt, want naer u reen, gewis syn ingewant soo swert gelyck een Smekool is, p.
't snachts, als ick wacker wordt, dan schyn het Huys vol spoocken Ja is met poosen of hy waer uyt 't dolhuys broocken, isab.
Wat arme keirel, wis my deirt syn groote sinert, hem beurt niet recht, soo hy niet haest gheboyt en wert, p.
Dan roept hy wreede min hoe pynight ghy myn fin nen.
En al er eeren u, en noch wilt g' hem niet minpen, hy sucht, hy claeght, hy steent, en raest syn selven dul, ja kruypt, ick weet niet waer, schier in den torfghe mul, want tegen het Provaet sou hy syn leet wel claegen.
'k hoor hy is van die, die 't Snachts de Menschen plaegen, een Nachtmaer, dat 's u Heer, dat hem de Nicker seben 't geloof bedrogen diENSTKNAepen.
'geloof ick desen Nacht van hem bereden ben' Flip.
Dit is dan het begroet van mynen Meesters wegen Dat g' hem tot onzen dienst noyt vinden sult verlegen.
Dat hy voor u alleen tot Sterven is bereyt.
Dat in dit cleyn Papier syn Ziel besloten leyt.
Climene, met verlof, waer toe soo langh gesvvegen, Heeft licht u lieve mont een ongelijck gecregen?
Aenveert maer slechts syn brief.
Breeckt gy dus myn gesagh, cum.
Seght dat hy met dit schrift syn Vier ontsteken magh.
Dat had ick oock gedacht, en seght hem oock met eenen klim.
Dat hy syn Sotte liefd' verdryve tot Climeene.
Ja seker, neen Mevrou, dat is hy niet van sin, syn Leven, en syn Doodt die hanght aen onze min.
Maer bloet.
Myn tydt loopt om, Mevrou ick moet vertrecken Aenveert dit cleyn recept om Liefde te vervvecken, sab.
Mevrou, op myn versoeck, laet ons den sin verstaen, flip.
Soo spreeckt ten besten, nu limeene... nu wel aen.
Ick sal dan het Papier, en syn besluyt ontblooten Dat ick uyt myn ghedacht voor eeuwigh sal verstooten.
Al sachtiens, of syn ziel die vlieghter licht veer uyt, leest den brief.
Clam.
Uytmuntende Princes Die lyckt sy niet een duyt, flep.
Nou nou, nou gaet al voort De aldermeest plagen glim.
Sal myn stantvaste min, niet schouwen te verdragen.
Ja dat gy 't stael, tot my, had' in u vuyst geplant 'k omhelsde met ontsagh soo lief een weerde handt.
Sy scheurt den brief.
Myn Ziel sou... hou op, wat wilde doen Climene!
Ja, siede wel, sie daer, daer vlieghtse ginder henen, clim.
Flipien, gaet segh u Heer strack dees gebiedenis als A 3.
5008.. o!
BEDROGEN DIENSTKNAÉPEN.
Als dat hy van myn handt bevryt te Sterven is.
Bin, flip.
Seldrementen, isab.
Wel.... flip.
Wat is daer aen te wellen, dat ick myn Meester waer s'en sou my soo niet quel'len.
Die suerpap, die canter, die duvelsche sottin.
Wat meentse dat sy is?
'k geloof een Afgoddin, isab.
Wel over dat sy is, is u daer aen gelegen?
Doch 'k gloof u Heer van haer syn Baert wel af sal brengen.
Dat is belachens weert 4. Isab.
Lacht al, maer soo g' hem spreckt, seght hy syn Schenen met twee Kopre lappen deckt, soo sal hy, als hy meer comt spreecken ons Climene Aen onsen Deurpel dat niet stooten syn 'e schenen.
O sante kroes!
Hoe wort den Eeldom hier verracht, isab.
is u Meester Eel? flip.
Wel degelijck, t'geslacht Daer myne Meester heeft syn oorspronck uyt ghenomen.
Is van de Ridders van de kousebant voortcomen.
Isab Helaes misseyde Maeght?
wat hebt gy uyt gebrackt?
Gy hebt den Eeldom als een Verckens Kot gelackt, Ach wilt dit aen u Heer Flipjen niet kenbaer maecken Of ick sal seker voor myn sond' op 't Ducht huys raecken.
't is wonder dat u Heer syn Edel bloet soo vleek, dat hy een Koopmans, en gheen Eelmans Kindt aenspreekt.
Soo cost hy, als Fortuyn, hem in de Eers comt plaeghen, om Gelt haer Eeidom op de Merckt te roepen dragen.
't is al de spraeck, noydt kryght men schimp, noch plack, dan van Het aldersnootsten Ras.
en van een swerte pan.
De Pot die wilt gewis den Ketel hier beschamen, flip o bedrogen diensknaepen.
Plip.
Wat quelt my die Maloot, wat pord u my te blaemen?
Wat ist dan dat my let?
ick raes van ongedult, siet, ben ick manck van ganck, of ben ick crom ghe bult?
Wat let my, ben ick niet geheel Charmant van leden?
En is myn troni niet..... als naer een sum gesneden, isab.
Wel schoon Hooft, dat geen glans, noch fraeyheyt en ontbreckt Dan, dat u blauwe snuyt gelyck een Sper uytsteekt, Ick heb de proef daer van, en sal het noyt vergeten, Het heught my, doen myn Heer hier laestmael was uyt Eten Dat gy, gelyck verlieft my uwe vriendtschap hoot, want k'wert van Isabel aen haeren Dis genoot.
En 't ammelaken, daer men 't eten op gingh stellen Dat was u Veurschoot die stont styt van Snottebellen.
Ick walghde vande Spys, en com kost, t'wylen dat uwen Neus de sauws bedorven had dies ick ghenootsaeckt was myn Buyck doen in te gorden, Of ick sou rasend' van den Onger syn geworden, isab.
Wat groot verlies had gy gestorven toen, men sou Al d'eeldom over u wel sien gaen in den rou Want als een groot Monarch gestorven is, de steenen Die souwen sel ver wel de Doode romp beweenen, maer t'wyl ick 't segghen mogt, schoon teghen u respeckt Ey schorst u Broeck op die u Teenen haest.
bedeckt Flip.
Wel Slons, wel Lenderbraey, waer toe doch dien Allarem?
U Rocken hangen self een hel wel van den darem, en boven is het Hooft met stricken gepalleert.
Besiet dat pronckbelt eens, oft wie wel acordeert En dien moucioer Madam.
ick sal 't nu al uyt schreeven, bedrogen.
Die is u maer geleent van jouffrou, isab.
Doeget te trekken?
Ja, mits g'haer streelen cont daer oyst de Bors is vast, Isab.
Maer siet hoe dat men Heer die franse Péè toch past, gy sout se beter voor quaet Yser gaen vercoopen.
Ghy staeckt die Krollen, die u om het Voorhooft loopen In t Vier vry beter gyen poveren Bragaet.
Nau kempt ghy u Frans hair dat styf van Netens staet.
Gans bloedt, sie soo ghy niet wilt voor die sonden boet, doen, soo sal ick naer myn Doodt dien laster u doen goedt,, doen, her roept dat woort, isab.
'k en sal, want hy geen schult en heefe Die met de Munt betaelt die hem syn Buerlien geeft Flip.
Siedaer, soo sal ick u dien laster soo betalen, of eyntje pick moet my soo plat als mostaert malen.
Seght alles wat gy uilt, myn eer blyft ongevreest Mits gy niet seggen cont dat k'heb u Hoer geweest, flip.
Maer 'k can wel seggen... bloet!
Daer is myn Heer, gaet henen Isab.
Draeght hem het lief rapoort verkregen van clemene.
ARRASTES BYKOMST.
Lipien, wat seyd'limeen?
heeft sy myn brief Arrast verstaen?
Flip.,, bloet vat of 'k seggen sal?
ja 't is met u gedaen, ariast.
Met wat een lief ghelaet deed sy den brief hiet, open?
Fiip.
Of s'had een pint Asyn met een teugh uyt ghesopen.
Arrast.
Hoe brande niet haer Ziel toen sy het in hout wist?
5 et BEDROGEN DIENSTKNAepen.
Ait, la alt een Rodliien ier dar doof ons vuyr grpilk, Arrast.
Wat gaf s u voor bescheyt?
Laet my haer wil slechts hooren, Flip. niet, want de sleutel was van haren mont verloeren Arrast.
Houd my niet voor u narr, 'k sweer by myn Edeldom, indien gy langer swvyght, myn toren die looptom, en sou door slagen u haer liefde leeren spellen.
'twaer scker slechte Port van Brieven te bestellen, Hoor dan wat dat Climeen my voor een boetschap gaf, Maer eer ick 't segh myn Heer leght u Rapier eerst af.
Wel aen, is dit haer wil?
'k wil eeuwigh het versaecken, hy.
Neen, maer de myne, want soo sal 't myn rugh niet smaecken.