floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maar zeg eens, als ik spreek kan het dan niet geschien?
Dan zwyg ik niet, dat meug je vast vertrouwen.
En ik gebiede u dat gy voort den mond zult houwen.
Ik zal dan zwygen, wyl jufvrouw 't zo komt verstaan.
AURELIA, tegen karton.
Ontdekt my nu uw last.
Die is terstont voldaan Als 'k uit myn Heer zyn naam deez' brief u' heb gegeven, 'k zal antwoord wagten op het geen hy heeft geschreven.
Tegen Mary terwyl Aurelia leest.
Nu hebje dien gezien, dien k met my heb gebragt.
Zyn dit veel Zwarten op een witten?
Ja, geefagt, de Letteren zyn zwart, niet waar?
En menigvuldig, t papier dat is maar één, wat dunkje, ben ik schuldig Aan tovery?
Neen 't schorte alleen aan uw verstand, Dat niet begrypen kost myn retorykers trant Van spreken.
Maar, jy wist jou boodschap niet te zeggen Toen loog jy immers, of is dat ook uit te leggen Op retorykers trant.
Wel ja, wyl ik niet weet Wat deze brief behelst, en by gevolg zo deed ik u de waarheid, en in 't minst' geen logen horen, Maar 'k strooi hier rozen voor de varkens, want uwe ooren Zyn niet geslapen om die woorden te verstaan.
MA¬ Digitized by Google OF DE BEDROGE MINNAAR.
Dat 's ook niet nodig, want 'k wil liever dom vergaan, als dat ik immer zou myne ooren laten slypen, Om al jou zotterny en wartaal te begrypen.
Karton, zeg aan uw Heer, dat ik hem op dien tyd Verwagten zal, gelyk hy aan my schryft.
Met vlyt zal ik die boodschap voort gaan by myn Heer verrigten.
Maar hoor eens hier, karton, gy zult my zeer verpligten, zo gy van zeek're zaak de waarheid my verklaard.
Waar af jufvrouw?
Het raakt alleen uw Heer.
Dat baard My wat bekommering, of ik 't zal mogen zeggen.
Ik wenste alleen dat gy de waarheid blood woud leggen Aangaande uw Heer zyn Staat, zyn rykdom en geslagt, ik ken hem niet, dies is het ook by my verdagt Of hy de waarheid spreekt.
Gy meugt hem vry geloven, De waarheid gaat daar af zyn zeggen ver te boven hy s van een braaf geslagt, en adlyk bloed, vermaard Door rykdom, staat en eer, en zyne deugd is waard Om met een Ryksprinses of Kovingin te trouwen, t is my onmogelyk, dat ik u kan ontfouwen De grootheid van zyn staat.
't is waar, hy 's hier omtrent In Amsterdam, niet veel by Grote luy bekent, Maar ga eens in den Hlaag van Heer Gandolfus spreeken, gy zoud verbaast staan op het allerminste teken, dat iemant van hem doet, met wat eerbiedigheid van ieder word gevleid, hy's in zyn afzyn zelfs.
Daar buigen alle menssen, en daar hy is omtrent Zo dat hy nooit meerer of staat zou kunnen wenssen, Zo wel naar zynen, als ook naar een ieders zin.
Maar nog een woord karton, veinsd hy ook in zyn min?
die hy my op komt dragen?
En is de liefde opregt, karton.
Dat weet ik niet, jy moet dat zelver aan hem vragen, Want wat hy doet of denkt dat weet hy zelf het best.
Zo weet gy daar niet ván?
Zo veel als al de test Die zeggen, dat gy word van hem als aangebeden Gevleid, gedient, bemint, en ook wel eens bestreden Met kusjes, zugtjes, en meender diergelyke zoort Maar of hy 't meend of niet, dat heb ik nooit gehoord, sla hem dat zelfs eens voor, hy zal zig wel verweren, Ofzo gy stil zwygt, zal de tyd het u wel leren.
Ga heen, zeg aan uw Heer, dat hy Maakt op 't bestemde uur hier te komen, dat Mary Hem zal verwagten, en in duister binnen laten, of dat ik altoos hem zal om zyn losheid haten.
Je dienaar jufvrouw, 'k ga myn boodschap aanstonds doen.
AURELIA, MARY.
Nu word het tyd, dat gy u ook moet spoën Dat alles klaar is, eer Gandolfus is gekomen.
Al 't geen gy hebt belast heb ik reeds waargenomen, maar jufvrouw, 't vrouwvolk is nieuwsgierig, als gy weet Wat schryft Gandolfus u?
Dat hy met harten leed My weten laat, dat hy door een'ge zyner vrinden Belet is, en in 't minst' geen middel weet te vinden Om voor elf uuren hier te komen, schoon zyn min hem duld'loos naar dien tyd doet wenssen, wyl hy in Myn afzyn leefd als een, die 't leven schynt te haten, Dog dat ik zeker my mag op zyn woord verlaten, Dat hy zig op dien tyd zal van 't bezoek ontslaan.
Daar hebt gy d'inhoud nu van dezen brief verstaan.
Gy dient uw Oom terstont hier kennis af te geven.
Ga heen, en roep hem.
Mery, binnen.
Hoe word myn ziel gedreven Door twyffelmoedigheid.
Gandolfus, t is uw schuld, k Bescherm met list myne eer, waar door gy weten zult Dat maagden list de list eens minnaars kan verwinnen, Wanneer hy toeleid, om door onbehoorlyk minnen, haar t allerwaardste pand te ontroven, en door schyn van kuisse huuwlyks min bedekt zyn suood fenyn.
FREDERIK, AURELIA, MARY.
Erschoon myn vryheid.
Oom, die ik heb ondernomen, Van u te vergen dat gy hier by my zoud komen, 'k Heb van Gandolfus straks deez brief ontfangen, gy Kunt dien zelf lezen, om dan uw gedagten my Te ontdekken, want gy zyt, in deez' verwarde zaken Myn toevlugt, die, zo 'k hoop, my zal gelukkig maken.
FERDINAND, den brief gelezen hebbende.
Die brief is naar uw wens, en zo gy dien begeerd, Maar denk, Aurelia, of gy u niet onteerd, met dus door listigheid een Minnaar te verbinden.
Wiens ongestadigheid de wyffelende winden Gelyk is, en die u alleen in schyn bemind, En toeleid op bedrog.
Gy weet, 'k heb als myn kind U opgevoed, na dat uwe Oud'ren 't ligt verloren, dies zo gy nog wilt naar myn wyze leszen horen.
Tragt nooit door 't trouwverbond een onstandvastig hart Te binden aan uw min, want zulk een egt zal smart Op smart verwekken, en u nimmermeer behagen, Waar 't dan niet beter eens dien Minnaar afgeslagen?
Wiens hoge staat hem zelf schynt te verbieden, om ooit in oprechtigheid te zyn uw Bruidegom, bedenk nog wat gy doet.
Ik stel zelfs hier aan uw oordeel.
Of zulk een daad, het zy die lukt of niet, tot voordeel Van uwen naam zal zyn?
't is waar, het geen gy zegt, Maar Oom, ik ben verpligt om u myn hart opregt Te ontfouwen, ik bemin Gandolfus dit ontdekken Zal, zo ik hoop, jaan my tot voorspraak kunnen strekken, ook heeft hy veel te lang hier in ons huis verkeerd, Om nu met een'gen schyn van regt te zyn geweerd.
De hele buurt weet reeds van zyn gevry te spreeken, en zo nu door t een of t aar ons trouwverbond blyft steken, Denk wat de wereld, die tog de agterklap bemind, En in de lastering haar hoogste blydschap vint, van my zal zeggen?
Ja, dan zal een ieder denken Of ik iets had gedaan het geen myne eer kon krenken, dog al deze agterdogt word, zo 't ons lukt, belet, en zed by Google ofde bedroge minnen.
En dus Gandolfus list met list betaald gezet Ja zelf myn hoop voorzeid aan my, dat hy na dezen weder des te opregter, en standvastiger zal wezen, Als hy myne Eerbaarheid in deze zaak bespeurd Die door u word gestyft, en zo het nu gebeurd Dat deze daad mislukt, 't is dan nog als te voren En maar alleen een keyspeltuurigen verloren, daar zo 't ons wel gelukt, ge uw Voedsterkind en Nigt Verheft tot eer en staat, en eeuwig houd verpligt.
Dies bidde ik Oomlaan wien myn welvaard nu blyft hangen, laat my in deze zaak, uw hulp en dienst ontfangen.
FERDINANT.
'k bespeur, Aurelia, 't is uw genegenheid, die u hier spreken doet, de min heeft u verleid, dog 'k laat dat daar, en zal in alles voor u waken, gy zult gelukkig zyn, zo ik het u kan maken.
'k heb aan Heer Diedrik en Filippus reeds deez' zaak, Op uw verzoek, ontdekt zy zullen met vermaak My helpen.
Wees gerust, ik ga hen daadlyk spreken En breng hen hier met my, tot dat wy op het teken, 't geen gy ons geven zult, Gandolfus komen zien.
Maar oom, denk op den tyd.
het zal geschien, ik zal voor elven men hen hier zyn staak uw schromen.
Gy zal voor elven met die beide Heeren komen!
Als hier uw minnaar is!
'k versta dat niet, jufvrouw Of zal van avond hier het sluiten van uw trouw Geschieden?
Au3r, p. 5 degemeldevrouwelist, aurelia.
't kon wel zyn.
't kon zyn!
'k begryp dat ook niet.
'k hoef u dat niet uit te leggen, 't is tyds genoeg, wanneer gy 't zien zult, dat gy 't weet.
MARv.
't Moet wel genoeg zyn, maar jufvrouw, het is my leed, dat gy my nu mistrouwd, dat gy my van te voren Al uw geheimen zei, en zonder iets te smoren.
't is waar, maar de eene zaak is van veel meer gewigt, als de ander.
Pas nu maar allenig op uw pligt, dat ge aan de deur zyt, als Gandolfus hier zal komen, 't Lang wagten wierd by hem ligt kwalyk opgenomen.
Zo vrees je, jufvrouw, dat uw minnaar kwaad zou zyn Indien hy wagten moest, dat dunkt my heeft geen schyn.
Hy mogt kwaad worden!
en gy zoud zyn kwaadheid vrezen.
Maar zagt, daar word gescheld, zou hy daar reeds al wezen, AURELIA.
en breng my straks bescheid.
Mary, zie wie het is, binnen en weer uit.
MARY, jufvrouw, 't is Karel die met veel eerbiedigheid laat vragen, of 't by u zoukwalyk zyn genomen, indien hy u kwam zien.
Neen, laat hem binnen komen.
ZES. digitized by google.
AURELIA, KAREL, MARY.
Myn lieve Aurelia!
verschoon my, zo myn min Me ontydig her waarts dryft, gy weet, myne engelin!
Dat onverduldigheid is eigen aan een Minnaar, hy is heel zelden van die Hartstogt overwinnaar.
Dies dreef ze my om u te aanschouwen, die de vreugd En lust myns levens zyt, daar de angst, en ongeneugt My overstelpen, als ik uw gezigt moet missen, Ja k leef dan zonder ligt in dikke duisternissen!
Wanneer zal uw gunst, de twyffelmoedigheid Daar k nu in leven moet, en die my vaak verleid Tot wanhoop, einden?
om uw wedermin te geven aan my, die nimmermeer wenst zonder u te leven.
Wat twyffel voeld uw hart?
Daar ik uw vaak voor heen, uw min heb afgezeid met duidelyke reën, gy kunt geenzints myn ziel tot wedermin bekoren, 'k ben niet voor u, naar 't schynt, nog gy voor my geboren.
K Herzeg t u nu nog eens, dies keer te rug myn Heer, hou u om my niet op, maar zet u twyffeling neer, met aan een ander hart uw trouwe min te schenken, gy zult gerust zyn, met nooit weer aan my te deuken.
Aurelia, bedekt zo schoon een leest Zo'n onbeweeg'lyk hart, en onverzet'ren geest?
Maar neen, die zyn voor my allenig onbewogen, En voor Gandolfus vol van liefde, en mededogen, Zyne onstandvastigheid word met uw gunst beloond, zyn valsse min tot u met wedermin bekroond, hy is gelukkig, die met regt gehaat moest wezen Om dahy t kwaad bemind, ik moet uwe afkeer vrezen, Schoon myne liefde steund op t vast sement der deugd, dies lei de ik zyne straf, en hy geniet myn vreugd.
Van uw standvastigheid, myn Heer, kunt gy getuigen, gy weet of zig uw hart ooit liet tot valsheid buigen, maar of Gandolfus onstandvastig is, of niet, is u gants onbekent.
Aurelia!
gy ziet, Indien gy 't slegts wilt zien, zyn trouwloosheid voor oogen, 'k verzeker u myn Lief, gy word van hem bedrogen, en 't algemeen gerugt getuigd reeds neyens my, Dat al zyn liefde, en dienst, en minnekozery Slegts lagen zyn, om u, uw waardste Pand te ontroven, zyn hoge staat doet elk dat kwaad van hem geloven.
En 't steund op reden, wyl hy zig verborgen houd Voor Ferdinant, uw Oom, en dien naar 't schynt mistrouwd Dat ligt zyn gaauw vernuft zyn toeleg zou ontdekken En dus een hinderpaal aan zyne min verstrekken, hy zoekt u staag alleen te spreken, vlugt het ligt En mind de duisternis, daar hy, indien zyn pligt In agt genomen wierd, voor alle andere zaken Door uwen Oom zyn gunst, zig moest een toegang maken In huis, en voorts by u. Voeg daar nog verder by, Dat hy een Vreemd'ling is, wiens liefde en minnary Gants onbekent is aan zyn Vrinden, wier vermogen Dog nooit uw huuwelyk goed willig zal gedogen, en dit 's de reden waarom hy zig houd bedekt, En reeds uw goeden Naam met agterdogt bevlekt, Daar ik myn liefde durf aan ieder een ontfouwen, 't is aan uw Oom bekent, dat ik u kom aanschouwen.
Op hoop van uw gemoęd tot weërmin te overreen, hy Digitized by google OS DE BEDROGE MINNAAR.
Hy baande my den weg door zyne gunst alleen, om u, myn Zielsvoogdes, myn kuisse min te ontdekken, ach!
kan dit alles nog tot geen getuigen strekken Van zyne trouwloosheid, en myne opregte min?
Myn Heer, ik moet heel ligten los zyn in uw zin, Dat gy geloofd, dat my Gandolfus zou misleijen.
'k stel eens, hy poogde my door onophouwd'lyk vleijen, met zugten, smeken, en gebeden, tot het geen Waar meê gy hem betigt te brengen, met wat reën Kunt gy vermoeden, dat ik hem myn gunst zou tonen?
Neen, die gedagten zyn t, die my veel meerder honen, als ooit Gandolfus deed, schoon t waar was t geen gy zegt.
Maar om u eens den grond van myn gemoed opregt Te tonen, en met een Gandolfus te bevryden, van t geen uwe agterdogt, hem zonder schuld, doet lyden Maak dat gy hier zyt iets na elven, k zal dan ligt U overtuigen, dat gy hem te onregt betigt En my te ruukloos durft verdenken van die snoodheid.
Ach hebbe ik iets gezegt, 't geen u mishaagd, de grootheid Van myne min is daar den oorspronk af, ik smeek Dat gy my deze fout vergeven wilt!
Ga, spreek daar nu niet verder af.
Ik zal deez' daad verschonen Zo gy myn' wil volbrengt.
ik zal betonen Dat uw geboden my tot wetten zyn.
Degeluktevrouwelist, zEVENDETONEEL.
Hoe laat is hete MARY.
Half elf.
Is alles op zyn stel?
't is als gy hebt belast.
Maar zagt, wie komt daar schellen Wel zo den brui, nog eens.
Maar naar ik uit dat bellen Vermerken kan, jufvrouw, zal daar uw minnaar zyn.
Blaas 't ligt uit, of hy 't was, en zoek door een'gen schyn Hem op te houwen, tot myne Oom is t'huis gekomen 'k mag hem niet zien voor ik zyn weerkomst heb vernomen.
't is wel jufvrouw, ik zal 't wel stellen, wees te vreen.
Mary blaast de kaarzen uit, en laat joost binnen.
JOOST, MARY.
Ho myn Marytje!
wel hoe vaarje?
Zo wat heen.
Maar komt gy hier zo laat?
Digitized by google de bedroge minnaar.
11 joost.
Ik heb zo lang zitten werken MARY.
Dat dunkt my, dat ik aan jou spraak wel kan bemerken.
Heb jei niet slecht gewerkt.
Wel ja, gelyk een man.
Ik wil 't geloven, met de glazen en de kan.
Wel jy ben dronken OOST.
Neen, dat is mis gesproken, ik heb zo wat wynen op een Vlotschuit afgestoken.
Ja, dat vermerk is wel.
Die Wynverkopers knegts zyn noble Bazen, bloed wy schermde slings en regts, die niets en deed als tappen, een stelden wy te werk, wy met ons vieren, niets dan t nat door t keelgat lappen, t was maar avoes!
schenk in!
Dat gaat je naar je gat!
Tot ieder met zyn neus eens voelden of het vat Van hout of veren was, om op te leggen ronken.
Maar ik Marytje, och.
ik heb matiglyk gedronken.
Dat kan ik ook wel zien, je bent heel wel gesteld.
Wel ja, en dat onthaal kost my niet eene speld.
Ik heb 't om niet, maar nou 't is klugtig, ben ik slimmer verliest, als ik nog immer op jou, myn engeltje, tot nu toe ben geweest.
Kom geef my eens een zoen.
't is wel, dan zal ik 't jou wel doen.
'k zal 't doen, verstaje.
** * * mary. degeluke vrouwelist, mary.
Ja dan moest ik 't hebben willen, men doet het my zo niet.
watte grillen?
Wat ben de meisjes vies, ze zyn kwansuis beschroomd Voor zoentjes, maar wie weet wat dat goedje droomd, als zy zo eenzaam 's nagts in 't bed te leggen malen, nou word niet eens beschaamd, 'k zal aan geen mens verhalen Wat datje denkt of doet.
Is dat discours gedaan, 't is dunkt my over tyd om naar uw huis te gaan, Ga na uw bed, slaap uit.
Wel, 'k ben nog pas gekomen, en zou ik gaan, 'k had dan die moeite niet genomen.
Daar word gescheld, och!
Dat is vast en wis myn Heer.
K ben duivels dan in t naauw, dat zweer ik je by de eer Van al de meisjes, die in stilt haar nering dryven, Och vint de vent my hier hy zal my vast ontlyven!
Schuil in de kleerkas, die in de and're kamer staat, want vint myn Heer u hier weet ik in 't minst geen raad.
'k zal my in de kas begeven, wees tog voorzigtig, aan jou hangt d'armen joost zyn handen.
myn Marytje!
leven.
Verschuil u maar, k zal t wel stellen, wees te vreën.
N'digitized by Google OF DE BEDROGE MINNAAR.
17 negende tooneel.
GANDOLFUS, MARY, karton.
Je dienares, myn Heer.
GANDOLFUS.
Hoe zyt gy hier alleen, Waar is uw jufvrouw?
heeft zy reeds myn komst bekend?
Zy dagt niet, Heer, dat gy voor elven hier zoud komen, dies is zy nog belet met een'ge juffers, maar Ik zal haar uwe komst bekent gaan maken, haar Zien te bewegen om 't gezelschap af te breeken, 'k Weet al te wel hoe gy verlangt om haar te spreken Dies laat ik u alleen, myn Heer, met uw verlof.
GANDOLFUS, karton.
Ja wel, zie daar, myn Heer, schoon 'k stil moet zwy.
Gen, of dat ik vry spreken mag, 't zyn dingen die niet deugen.
GANDOIFUs.
Wat raakt het u, karton, 't schynt u niet meer te heugen Wat loon een lange tong zomtyds van my ontfangt.
Ja, slagen meenje, maar schoon nooit myn huid verlangt Om die te hebben, wou ik egter wel iets zeggen, Maar met een voorbeding, dat ik u uit zal leggen.
Wat is dat Voorbeding, karton.
Vry spreken, en geen loon Van slagen, baffetons, muilperen, die je schoon Kunt geven aan je knegt, ja beter als dukaten, wat zegje, Heer, heb ik permissie om te praten?
'k heb daar nou lust toe.
Wel, laat horen, wat zal t zyn?
'k heb vryheid?
Deez' donk're maneschyn Waar in nog lamp nog kaars deez' kamer komt verligten, is net gelyk jou min, die voor den dag moet zwigten, je wenst Aurelia alleen te zien, niet waar?
En haar te smeken om... je weet wel.
'k laat dat daar, je zult ligt zeggen dat gy haar poogd te bewegen Met u te trouwen, en ik heb daar gants niet tegen, 'k Wil 't wel geloven, maar de duivel, denk, myn Heer, hoe dat jou Vrinden, die strikt op het punt van eer Gesteld zyn, als zy maar iets van dit huuw'lyk horen, Uitbuld'ren zullen!
Je bent gewis verloren.
My dunkt ik hoor hen al uitroepen, foei!
't is schand!
Eene Edelman geeft aan een burgers kind de hand Hy is verbasterd, en niet waard te zyn geleden In ons geslagt, maar dient te worden afgesneden Als een bedurven lit van onz' doorlugten stam, Wiens braven Adeldom zyn eersten oorsprong nam Uit Held Eneas, en zo 'n honderd and're namen, Die 'k juist niet noemen kan. foei!
't moet zig zelven schamen.
Een Neef zal zeggen als gy hem bezoeken komt Wie zyt gy?
'k ken u niet.
Een Oom zal als verstomt, wanneer gy by hem komt verbaast u aan staan kyken En Digitized by Google OF DE BEDROGE MINNAAR.
En fors belaste, om straks uit zyn huis te wyken.
Een Nigt, of Tante zal u met een synen toon, De kop fier over end, toegraauwen.
Neef, 't is schoon En wel van u bedagt een burgers kind te trouwen.
Dan spotsgewys, ik wens dat gy haar lang meugt houwen En zo al voort, myn Heer, maar dog je weet zo wel Als ik den inhoud, en den uitgang van dat spel.
En daarom wouje graag jou min voor hen bedekken, maar t zal niet gaan, wis zal u de een of de aar betrekken En brengen t aan den dag, ja k durf wel wedden, eer Je een maand getrouwd bent, weet het al de wereld, eer je begint, want t spreekwoord zegt, het trouwen Is haast gedaan, maar baard zomtyds lang na berouwen.
Zwyg stil karton, ik weet niet waar ge uw hoofd meê breekt.
Myn Heer, 't is met verlof dat nu je dienaar spreekt, ik heb 't u eerst gevraagt.
Denk, 't zal 'er drommels boven, wanneer de minste blyk word van je trouw gevonden.
Maar denkt gy dan, karton, dat ik zo laf zou zyn, hoe wel ik daaglyks klaag van myne minnepyn, dat ik Aurelia zou tot myn Bruid verkiezen?
En dus myne agting by den adeldom verliezen?
Neen, dat 's myn mening niet, gy zyt hier in vergist.
Ik zoek iets anders.
Zo veel te slimmer is 't.
'k versta u wel, gy zoekt in schyn van haar te trouwen, haar zomtyds eens te zien, en ook wel te onderhouwen, dog met dat voorbeding, alleen te zyn myn Heer Is dit de waarheid niet?
of zoek je nog iets meër?
O neen, dit is alleen myn wenssen en verlangen ach!
Wanneer zal ik eens die zoete vreugoę ontfangen Van haar te omhelzen, en te drukken mond aan mond?
Dat poez'elig albast te strelen, en myn wond Te zalven met 't genot van hare aanminn'lykheden, myn rust te vinden by die wel gevormde leden!
Zo haastig niet, myn Heer, ligt zal 't hier zo niet gaan, denk maar om 't agterste eens, dan is die vreugd gedaan.
Wat dunk jou, als haar Oom u eens by haar betrapte, hoe 't dan aflopen zou?
De duivel haal, hy kapte je in duizend stukken, 't is een drommel van een vent, en jei, myn Heer, bent meender galanterie gewent, als zomtyds in het veld het wambas uit te trekken, En zo je denkt, dat ik je zou tot bystand strekken, Dan ben je ver verdoold, want op het eerste gerugt, Ja, op het woord van sta!
Ga 'k aanstonts op de vlugt, dies laat je raan myn Heer, en deze zotheid varen, en 't is Concentie werk, dat kan ik je verklaren, ja, als ik 't wel bedenk, zo vint ik my verpligt Om aan de jufvrouw voort hier af te doen berigt.
En, zo gy maar in 't minst durft van dien handel spreken, zo zweer ik u, dat ik u hals en been zal breken.
Dat 's juist niet nodig, maar ik weet niet, of de dood Al meerder pyn is, als een trouwloosheid, zo groot Als de uwe is, in myn hart stilzwygend te verbergen.
Hoe is 't karton?
of zoekt gy myn geduld te tergen?
'k zeg dat gy zwygen zult, of wilt gy met geweld Gestraft zyn?
Maar myn Heer.... o my!
Nu zyn wy ligt omhals, waar zal ik my versteken?
ELf, digitized by google, of de bedroge m'minnaar.
21 elfde tooneel.
Myn Heer, begeeft u naar dien kant, en wilt niet spreeken Voor dat ik weet wie daar gescheld heeft.
'k zal het doen.
FERDINANT, DIDERIK, FILIPPUS, MARY, GANDOLFUS en KATON ter zyde.
In donker!
hoe Mary?
wat is dit voor fatzoen?
Waarom geen ligt gebragt als ge iemant in zult laten?
MARY, stil tegen ferdinant.
Het heeft zyn reden Heer, 'k verzoek wat stil te praten Gandolfus is hier in deez' kamer, hy wagt na Het minn'lyk byzyn van uw Nigt, Aurelia.
FERDINANT, stil.
Ik ben voldaan, dog veins my evenwel te onvreden.
't Stryd tegens allen pligt, en wetten, wat voor reden Gy 't geven meugt, de deur te op'nen zonder ligt, 'k Wil dat gy voortaan wat meer zorg draagt voor uw pligt.
Tegen diderik en filipus.
Myn heren, 'k bid treê in.
DIDERIK.
Wy volgen u begeren.
DER B3v, p. 22 degeluchte TONEEL.
Myn Heer, gy kunt gerust nu uit uw schuilplaats keren, jufvrouw Aurelia zal hier voort by u zyn.
'k verwagt met ongeduld reeds naar die zonneschyn.
Maar heeft Heer Ferdinant niets van myn komst vernomen?
Weet hy dat ik hier ben?
Dan zou 't u slegt bekomen, Want wierd hy op deez' tyd u by zyn niet gewaar, Ik weet niet hoe 't zou gaan, uw leven liep gevaar Want hy 's oplopend en wantrouwend van gedagten.
Myn Heer, je dienaar!
'k meen hem hier niet te verwagten.
'k zal na myn pligt uw komst vertoeven gaan op straat.
'k zeg dat gy blyven zult.
Neen, 'k heb te groten haat, En afkeer van dat volk, dat op het minste stipje Van reden, trekt van leer, 'k ben daar genoeg op 't tipje Van 't leven reeds geweest.
Ben jei daar op gezet.
Ik zyt, ik ga graag met een hele huid naar bed.
'k Wil dat gy hier blyst, en deez reden voort zult staken, mARY.
Of 'k zal... myn Heer, ik hoor Aurelia genaken.
VEER Digitized by Google OF DE BEDROGE MINNAAR.
23 veertiende tooneel.
AURELIA, GANDOLFUS, MARY, KARTON.
Myn waarde!
ik zie u weer, wat is t geluk my goed!
hoe goed zou 't zyn!
Zo ik in uw gemoed De minste straal kon zien van liefde en mededogen, of word de held're glans van uw bekorelyke oogen Alleen gebruikt om thart te treffen, en 't daar na Te sterven doen door pyn, ach!
myne Aurelia!
Word nooit uw hart geraakt door bidden nog door smeken?
Ik hoor u dag op dag, myn Heer, van liefde spreken, Maar zo gy my opregt bemind, kan ik niet zien Waarom gy uw verzoek myn Oom niet aan gaat biën, ik heb u meender als eens gezeid, dat myn zinnen Nooit, dan door zynen wil, tot liefde zult verwinnen Waarom dan niet getragt u aangenaam by hem Te maken?
Daar uw min alleen hangt aan zyn stem, gy schuuwd zyn by zyn, dit baard my heel kwa gedag.
Verzoek my aan myn oom, en wil dan voorts verwagten, Wat gy op myn gemoed zult winnen door den tyd, of zo gy hier, myn Heer, niet toe genegen zyt, zo weet, dat ik voortaan u niet meer zal aanschouwen, Veel min te woord staan.
Gy kunt vry hier op vertrouwen, want zo myne Oom in t end deez zaak ondekte, gy weet, alzo wel als ik, wat vlek deez minnary Zou strekken in myne eer, en welk een kwaad vermoeden Myne Oom, om zulk een zaak, zou in zyn boezem voeden.
Dies overweeg wat gy verkiezen wilt, uw min te ontdekken aan myn Oom, of my uit uwen zin te stellen, en voortaan my nimmer weder te spreken.
't is waar, Aurelia, ik ben van 't spoor geweken der hedendaagse mode, om dat ik deze zaak Uw Oom niet heb ontdekt.
myn ziels vermaak!
Bedenk, hoe lastig dit moet aan een minnaar wezen, Als hy een Oom meër heeft als Minnares te vrezen, Of als hy zyn geluk by hem moet halen, daar al wat hem wensslyk is alleen bestaat in haar, Schoon ik de gunst nu had van Ferdinant verkregen, En dat uw keur myn liefde en dienst waar ongenegen, Wat zou 't my baten?
Of zou ik dan, ongeägt Uw tegenzin, alleen hoogmoedig op zyn magt, u dwingen, op zyn wil, my weder te beminnen, En op die wys het loon van myne liefde winnen.
Neen Schone, myn geluk bestaat in u alleen, gy zyt de Zielsteen van myn wenssen, en met een De Noordstar van myn hoop, die my den weg moet wyzen, Om eenmaal myn geluk ten hemel te zien ryzen.