floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
GOVERT, DÉLIAANE, FRANSYN, LODEWYk, TEEUVIS, ELIZABETH.
TEeuwis.
Daar is een man die vraagt of gy te spreeken zyt, myn heer?
Ik ben belét, hy kome een ander tyd.
Maar hy bréngt géld, myn heer.
Ei wil my excuzeeten, Ik zal in korten tyd, Mejuffrouw, weer keeren.
GOVERT, DÉLIANE, LODEWYk, ELIZABETH, FRANSYN, BARENT.
BARENT komt al loopende, en valt govert onder de voet.
Mygheerl.... GOVERT.
Ach ik geen dood!
Hoe zyt gy dus gestélt?
Die schelm, geloof ik, heeft ontfangen eenig geld Van myne kréditeurs, en zoekt my dood te loopen, om eens, by zulk geval, daar op te mogen hoopen.
Dat zal niet zyn.
Ik deed 't om beste wil, myn heer.
Wat komt gy doen verraar, wat doet myn lyf my zeer.
Uw paarden hebben geen hoefyzers aan haar voeten.
Ga, bréngtze by de sinit, moest jei me zo begroeten?
Terwyl men bezig is de paarden te beslaan, tracht ik de eer van uw huis, myn vader voor te staan ik zal 't kollation zo aanstonds reed doen maaken In onze tuin.
Ik bid, leit Karel, op myn zaaken, en dat 'er overblyf zo veel als 't weezen kan, op dat men 't weer verkoop.
Ik dunk daar heel wél an.
Inpértinénten Zoon, tracht gy my te bedérven, ach!
gaat dit w'erk zo voorr, zo zal ik het best'erven.
Eynde van 't derde bedrijf.
VIER, eerste tooneel.
LODEWIk, DÉLIAANE.
ELIZABET.
Laat ons hier binnen gaan, daar zal ons niet ontbreeken, om eens in vryigheyd ons hart regt uit te spreeken.
ELIZABÉTU O ja, mejuffrouw, myn broeder heeft verklaard Dat hy al zyne dienst tot uwen dienst bewaard, en ik verzéker u, gy moogt my wél vertrouwen, dat ik mey part en deel moet in uw zaaken houwen.
D'ÉLIAANE.
't is my een lieve troost, in al myn ramp én smart, dat ik uw deelgenoot moog maaken van myn hart, volhard in uwe gonst, gy zyt bekwaam te véllen Myn rampen, en my weer in blyde staat te stéllen.
FKANSYN.
Gy zyt onlukkig dat gy my niet hebt gezégt in tyds, wat u ie saam op 't harte heeft gelegt, ik had u al de ramp wél tydlyk weg genomen.
En gy waart nimmermeer in zulk een staat gekomen.
het is myn nootlots schult.
Ik wacht maar, schooneziel, wat gy aanvangen zult.
Ik ben de élléndigste, myn heer, van alle ménschen, en vind my in geen staat om iets te doen dan wonderlodeyk.
schen.
Geen hulp, geen steun sel, geen deernis in uw hart, geen middel, om ons eens te rédden uit deez smart?
DÉ.
Medo blyspel.
Zég my, wat kan ik doen, wat zal ik konnen zeggen Zet u eens in myn plaats, en wilt eens overléggen Wat my te doen staat, ik stél alles in uw hand, ik kén u voor oprécht, en wacht niets tot myn schand.
wat wil hy al, hoe zal ik my hier draagen, ik bin vol angst, soo moet myn lót en t uw beklaagen.
DÉLIAANE Maar, wat wilt gy van my, 'k heb achting voor myn eer, Vrees, én eerbiedigheid, voor myne moeder, heer, 's Heeft my wél op gebragt, dies derf ik nimmer denken, om iets te doen dat de eer, of haar zou konnen krenken.
Ziet gy, dat gy door reën myn moeder overwint, En doet vry al by haar wat gy geraden vind, En scheelt 'er aan dat ik my moet aan haar verklaaren.
Sta toe om alles tot uw voordeel te openbaaren.
Fransyn, zeg wilt gy ons hier in behulpzaam zyn?
Met al myn hart zal ik u rédden uit uw pyn, gy kénd myn inborst wél, ik bén altyd genégen, Om die te hélpen, die k benaaut zie én verlégen, inzonderheid die geen, die, eerlyk, ééns van zin, uyt zuivre sinpaty geraakt zyn van de min.
Dunk daar een weinig op.
Wilt ons verligting geeven.
'k weet raad om weer t'hérdoen, het geen gy hebt bedreeven.
Dat zal vry moeylyk zyn maar, nademaal ik ken uw moeders reed'lykheid, ik van gevoelen heb, dat zy de dochter licht de zoon wel mocht léggen, dieze eerst om rédenen de vader toe kwam zeggen, Maar 't is uw vader, en dat maakt het w'erk onklaar.
Dat is gelyk gy zegt.
Hier in zit wat gevaar, Zoo z' hem geweigerd word zou hy 't noch wél vergeven, wyl hy voor and're lien dit niet zal willen weeten, Maar ik geloof niet dat hy geeven zal zyn stém Om u te geeven, 't geen geweigerd word aan hem, maar kwam de weigering van hem, dat waare zaaken, En kost men Déliaan aan hem afkeerig maaken.
Dat waar het begint.
FRINSYN.
Dat s waar, maar ik en weet geen raad, hoe dat men dat humeur, tot zulks te doen, bepraat.
Laat zien, men most een vrouw, die slim was, zien te krygen, Zo van myn beloften, die veel doen kan, en wél zwygen, En die wél speelen kost een rol van achtbaarheid, 't most een Gravin zyn, van een zotte kwaliteit, Of Marquizin, die hier van duitsland was gekomen Ik zou uw vader daar in 't kort wél van doen drommelen, dat zy was ryk, én schoon, van alles wél gestélt, En datze een half miljoen kontant heeft aan baar géld, en dat zy was verlieft op hem, ik zou my houwen, als of zy wenste dat zy maar met hem mogt trouwen Dat z' hem by trouw kontrakt wil maaken al haar goed, in 't kort, dat hy daar na wél zéker luyst'ren moet.
Hy mint u, Déliaane, maar schyven, dat zyn zaaken, Die zed by google BLYSPEL.
Die hem veel meerder nóch als gy hem kunt vermaaken, Zo hy door, dit bedrog, uw zaak eens toe kwam staan, zo mogt hy zien hoe 't hem hier na dan zou vergaan.
LODEWYr.
Dat is zeer wel bedacht.
Laat zien, my komt te binne Wie ik gebruiken zal, ik weet, 'k heb een vrindinne Die zal bek waam zyn, om voorzigtig, uit de kunst Die rol te speelen en te winnen vaders gunst.
Ik weet niet hoe ik u die dienst ooit zal beloonen, ik zal voor eeuwig u daar dankbaarheid voor toonen.
Indien het wél gelukt.
Maar, schoone Déliaan, ei laat ons midlerwyl naar uwe moeder gaan, En zien het huwelyk van vader om te stooten, Zo zien wy ons geluk van tyd tot tyd vergrooten, Ei dien u van t geval, gy zyt haar liefste kind Dat zy zo teder als haar eigen zelfs bemind, Gebruik de gaaven die natuur u heeft geschonken, Uw zoete woordjes, én uw vrindelyke lonken, Liefkoozerytjes, die u nu, in dit geval, Zo helpen zullen dat zy u niets weig'ren zal.
Ik zal, doe met uw best.
Ik zal, myn uitgeleezen.
GOVERT, LODEVYK, DÉLIANE, ELIZABETH, FRANSYN.
wezen GOVERT.
Myn aoon die kust de hand, van die in t kort zal zyn moeder, en het schynd dat t haar niet tegen staat.
Ik weet niet of dat w' 'k daar al réchtschapen gaat.
Daar is myn vader.
Wél, de koets zal vaardig weezen, wilt, myn schoone, en uitgeleegen, gy kunt gaan als gy zen.
Ik zal mêe ryden, om dat gy niet mêe en ryd.
Dat is niet nodig, ik wil dat gy hier wat zyt, 'k heb u van noden.
GOVERT, LODEWYk.
Hoor, stiefmoeder eens ter zyden, zég kan dat meisje u niet vermaaken en verblyden?
Wat dunkt 'er u tóch van?
My, wél ik weet schier niet.
GOVEBT.
Maar, als gy haar gestalte, of weezen eens beziet.
Haar schoonheid, haar verstand, haar minnelyke zinnen, he?
Dat is, zo, zo, zo... GOVERT.
Maar hoe doch, geef my réden.
Om u de waarheid dan te zéggen, 'k vindzeniet als digsines b'lyspÉl.
Als ik m' heb ingebeeld, my dunkt, my dunkt, zy ziet Wat lichtekooyig, en s' is niet te nét van léden, haar schoonheid is gemeen, 's plomp genoeg haar réden Haar oordeel is vry slécht, 't is van 't gemeene soort.
Myn vader 'k zég dat niet om dat zy u bekoort, En om afkeerigh ar in uwe zin te maaken, Want de eene stiefmoer kan als de andre my vermaaken.
Gy zeid' haar flus zo wat.
Wél, zonderling, zo niet, als zo wat zoets, en dat 's om uwent wil geschied.
Zo, dat gy voor haar hebt gants geen genégenhéden.
LODEWYk ik, neen.
Dat my dat spyt, daar toe heb ik myn réden, Ik had myn overleeg gemaakt, want zie, 'k ben oud, dat al de waereld mogt kwaat spreeken als men trouwt, zo hoog bejaard, een vrouw van zulke jonge jaaren, dies wilde ik liefst, myn zoon, dat gy met haar woud paaren Om dat ik heb myn woord gegeeven, maar, dat lyt My vry zo wat op het bart dat gy afkeerig zyt Van haar, ik gafze aars aan u. lodewyk.
Aan u, ten huwlyk.
Ten huwlyk?
Ja, maar zy is voor u veel te afschuwlyk.
Lofoten.
O DEVYK.
Schoon dat zo is, ik zal, om uw genégenheid Te winnen, daar omtrent doen 't geen myn vader zeid, Ik zalze neemen.
Neen myn zoon, dat zou my smarten, 'k ben al te rédelyk, ik dwing geen vrye harten.
Vergeef my, Vader, 'k zal 't om uwent wil wél doen.
Neen, tegens hart en zin, daar zou maar kwaat uit broen.
De tyd die zal misschien die dingen wél veranderen.
Neen, zoon, op zulk een wys bedriegt men maar mal kand'ren, 't is van een kwaad gevolg, neen, neen ik wagt my dat, zo gy de minste trek noch tot haar had gehad, 't was wél, ik zou het doen, 'k hadze u in myn plaats, éven.
Zo uit een oprecht hart ten huwelyk gegeeven.
'k zal nu myn eerste keur dan volgen, en, terstont, my aan haar binden, door het huwlyks trouw verklaard.
Terwyl gy my de zaak op die wys komt verklaaren, Zo moet ik ons geheim u zuiver openbaaren, Ik min haar, ja 't is waar, en 'k hadze u afgevraagt Zo ik niet had gemeend datze u heel had behaagt.
Hebt gy haar wel bezocht?
Go digsteres, blyspel.
Ja, te weten Al dikwils?
2 logey.
Ja, genoeg.
Men heeft u niet vergeeten het wél te ontfangen, he?
Heel niet, zy wist niet wie ik was, Maar nu staat zy omtrent, en ik méde op dit pas.
Hebt ge uw genégentheid aan haar al voorgehouwen?
En dat gy zyt gezint met haar te willen trouwen?
Ik heb haar moeder zelfs daar oopning van gedaan.
Zy hoorde uw voorstél dan van haare dochter aan?
Ja, zeer beleefd.
Maar, schynt de dochter u te minnen?
*** * * * * lodewyk.
Zo kuiterlyk kan zien, zo zyn wy immers van zinnen?
'k ben blyd dat ik 't geheim ondékthéb, zoon, gy moet y 't kwaad wil besteuren, of voor Staat maaken, 't zy goet, dat gy u van die liefde om my wat zult onthouwen, haar niet vervólgen, want ik meenze zélfs te trouwen, En gy zult neemen die ik u heb toe gezeid.
Ja, vader, toont gy my zo uw genégentheid?
De zaak is nu zo ver, al zoud gy my ook haaren, dat ik, myn Déliaane, om niemand zal verlaaten, ik zal geen ongeval ontzien op geene wys Om zelfs met u een kans te waagen om deez prys, hebt gy het moeders woord, zo zal ik my belyden, met and're midlen, die wel voor my zullen stryden.
Zult gy, rabout, zég na myn vryster vryen gaan?
Het is uw vryster niet.
ik bid die schoonheid aan GOVERT.
Ben ik uw vader niet gy moet gehoorzaam weezen.
Men kan de liefde niet, tot zulks te doen, beleezen.
'k zal 't u wél leeren met stokslagen, stouten guit.
Uw dreigen herbergt toch niet.
Ik zeg u, scheid 'er uit.
LODEVIX.
GOVEXT.
Geef my een stok, ik zal het u verleeren.
GOSEN, GOVERT, LODEVYK.
Wil, wel, wat zal dit zyn?
hoe is?
T hoe is t, myn heeren?
Daar lach ik eensjes om.
Ai zoëtjes, wat 's uw wil?
My zobejégenen.
Ik bid, heer, hou u stil.
Ik hou me by myn stuk.
Uw vader tegen spreeken?
Uw zoon te slaan?
K zal hem de beenen breeken, Hoor, gosen, k wil de zaak wél stéllen in uw hand, om u te toonen dat ik récht heb, t zyner schand.
Ik begin 'er mee te vreën, wilt u van een wat houwen.
Ik min een dóchter die ik zélver meen te trouwen En deeze guit, die fiel, die hangbast, 't is my leet, Bemind haar néffens my, en zonder dat ik 't weet, En buiten order.
Gy hebt récht.
Zég, wie zou droomen, dat hy met my in konkuréntie zoekt te komen?
't is schrikkelyk gedaan, geeft hem zyn plicht niet in ry.
Dat hy verlaaten most het geen dat ik bemin.
komt gosen.
Blyft gy hier staan ik zal hem hier eens over spreeken.
Deuyk die.
Aan de wel gy zult u hier dan als réchter in gaan steeken?
Het scheelt my niet wie dat hier réchter weezen wil, 'k Stél, 't Gosen, méde aan u, kom effent ons geschil.
De van gosen.
Zoo gy doet my te veel eer.
Neel, iou staat.
My is niet ongenégen Een zoete juffer, die 'k tot liefste kost beweegen s'ontfangt steets offerhand van my, en 't is haar zin, en myne vader kómt my stooren in myn min.
Hy heeft groot ongelyk.
Hooit hy zich niet te schaamen, In zulk een ouderdom, 't is buuen he betaamen, Te dénken om de min, past hem dat?
O oordeél gy, was 't niet wél réden dat hy 't overdeed aan my GOSEN.
Hy hy s mal, gy hebt gelyk, laat ik hem eens gaan spreeken.
na Uw zoon en is zo niet als gy hem hebt verleeken, go vert.
Hy spreekt met rêen, en toond dat hy geduldig is, En kent de eerbiedigheid die hy u schuldig is, die eerste fury is wat hoogjes op gereezen, hy zal, als 't u behaagt, altyd gehoorzaam weezen, mits dat g'hem beter moet trakteeren als gy doet, En een die hy bemind ten huwlyk geeven moet.
Wél, zéghém, gosen, dat hy alles hoopen kan, behalve op Déliaan, k geef hem de keur vry van De juffers buiten haar.
Hy zal het wel beleggen.
Ik vinde uw vader niet gélyk gy kwaamt te zéggen, hy toond zich rédelyk, uw groote oploopentheid, uyk.
Is oorzaak van al t geen hy aan u heeft gezeid, hy zoude u alle ding wél toestaan, naar zyn zéggen.
Zo gy 't met zoetigheid, beleeft, hem voor komt leggen, en de onderdanigheid, die gy hem schuldig zyt, Behoorelyk bewyst.
Wel, gosen, 'k heb verblyd, geef hem verzékering, dat ik voor al myn leeven zyn wil zal doen, wil hy my Déliaane geeven.
Dat s wél, hy staat het toe, myn heer, het geen gy zegt.
Dat 's treflyk!
Tégen govert.
't is gedaan, 't is alles weer te récht, tegen Lodewyk.
Hy is 'er meête vreën.
Aan my zal t niet ontbreeken.
Gy kunt malkanderen, myn heeren, verder spreeken, gy zyt bevrédigt, en 't is op een goede grond, 't was om dat gy malkaar niet al te wél verstond.
Ik zal u voor die dienst myn dankbaarheid getuigen.
Hier was myn plicht.
Hy haalt zyn Waar meê zal ik u tóch beloonen, cusdock uit, t Is een vergélding waart ik zal t gedénken, niet.
Gosen meent gosen, dat hy hem Uw Dienaar.
Wat geven wil.
LODEWYk GOVERT.
Ja, vergeef my 't geen 'er is geschied, 'k heb my door toornigheid, myn vader, dus vergeeten.
Go! 214.0 AGEMENE LITERATUURWETERSCHAI, spuiaat210, 1012, v.amsterdam, google.
86 GOVERT.
Dat 's niet.
Nooit heeft m'een zaak zo schrikkelyk gespeeten.
Nu 'k u zo beleefd'lyk vind is my myn doen ook leet.
Gy zyt goedaardig dat gy dit zo dra vergeet.
als de kinderen slegt weer haar plicht belceven, zo kan een vader haar de fouten haast vergeeven.
Ik danke u duizendmaal.
Uw deugd dwingt my daar toe, en uw gehoorzaamheid.
Ik ben nu zo te moe, dat ik uw goedheid steets zal in myn hart bewaaren.
't is al, myn zoon, voor u, dat kan ik u verklaaren.
LODEWYk, ach vader!
'k eisch geen mecr, maak my niet onbeleeft, nu gy my wederom myn Déliane geeft.
Wat 's lodewyk.
Vader, 'k zég dat ik niet grooters kan bedénken, dan dat gy Déliaan my toestaat, en komt schénken.
Wie spréekt daar af?
Ja wél zo éven, toen... GOVERT.
Hebt gy my niet beloofd dat gy zout afstand doen?
Ik afstand doen?
ja, gy, gy zoutze laaten vaaren.
Ik kwam van 't tegendeel myn zelfs voor u verklaaren.
Hoe, honsvot, wëer op mijn?
'k verander niet, myn heer.
Verrader, rékel, schélm, tiran, beest zonder eer.
Zég al wat u gevalt.
Kom my nooit weer aanschouwen.
Al zo het u gevalt.
'k zal u voor bastert houwen.
'k verklaar u... lodewyk.
Zo gy wilt.
'k ken u niet voor myn zoon.
Dat 's goet.
'k ontérf u. LODEWYk.
Wat gy wilt.
Go! F4v, p. 17 govert.
O wélk een hoon, k geef u myn ongena.
'k heb die gaaf niet van nooden.
JASJE, lodew'lyk.
komende uit de tuin met een klein kisje.
Myn heer, dat komt heel wél, bedank vryal de Goden Dat ik u vind, kom vólg.
't is wonder goed.
Zie hier zie hier het geen gy hebben moet.
Den gantschen dag heb ik my onderwonden.
Te zoeken na de schat die 'k eindlyk heb gevonden.
Het is uw' vaders géld.
Hoe komt gy daar toch gaan.
Ik hoor zyn stém, kom vlugt, laat ons niet langer wachten.
.. staan.
., o neen!
Hy roept dief, dief, GOVERT.
Dief, van zyn tuin afhou dieven, dieven, hou, moord, récht tot op de straat, toe, zonder hoed.
van moordenaaren, o hemel.
wat raad, waar zal ik loopen waaren k ben dood, gestorven, én begraaven, k ben vermoord.
Myn géld is wéch, wie heeft van zulk een feit gehoord?
Wie heeft het tóch gedaan?
Waar is hy heen geloopen?
Waar is hy, in wat gat?
Waar is hy ingekroopen?
Waar vind ik hem?
Is hy dan hier, nóch daar, in huis, nóch op de straat?
Hy wie is het?
Sta, jou schélm, kom jy nóch voor myn vat zich oogen?
zelfs Ach, óch ik bén het zelfs, hoe vind ik my bedroogen!
by de Myn zinnen hollen, en t verstand is op de loop, arm.
Ik weet niet waar ik ben, o schoon!
al myn troost, en hoop, myn géld, myn géld is wéch, kwyt mijn lyf, en leeven, al myn vermaak heeft my op eene tyd begeeven.
Nou is 't met my gedaan, 'k heb hier niet meer van doen In deeze waereld, o schoon!
wie zaltme weer vergoen?
Ik kan niet meer, ik stérf, wil niemand my dan wyzen Waar dat het is, 'k ben dood, ik zal niet weer verryzen Myn géld blyst gelyk, o sch!
En spreekt 'er niemand niet?
Wat zégje daar?
't is mis, ô én éndéloos verdriet!
'k Wil uit gaan, om 't gerécht dit schélmstuk voor te zéggen, 'k zal myn gants huisgezin doen op de pynbank leggen, de meid, myn knechts, myn zoon, myn dochier, en my ook.
Maar wat is daar voor volk vergadert?
of is t spook?
Zo dra als ik ze zie, zo zynze wêer vervloogen och!
Och ook, 't is al verdacht, 't zyn dieven in myn oogen, al die ik zie, maar zacht!
zegt, waar spreekt gy daar na?
Is 't van de dief die my beztoolen heeft, wys 't an, Waar is hy, zég, ei zég, bekén 't maar, 'k zal 't gelooven.
Stil, stil, hoe raast het daar?
Waarachtig hy zit booven.
Hebje daar myn dief, ei zégt het, och helaas!
Is hy daar achter ook, daar, in de schéllings plaatz, Of in de bak, wat raad zy lachchen om myn kérmen.
zal niemand zich dan over my erbarmen?
Daar is geen derenis, deurwaarders, dienders, schout, gy régters, pynbank, beul, ei, straf de dief van t goud, gy moogt om zulk een zaak wél al de ménschen vangen, en die van stonden aan rabtaaken doen, of hangen, kryg ik myn géld niet weer, ik hang myn zelver op.
O gout!
O schat!
O troost!
't geluk geeft my de schop.
Einde van t vierde bedrijf.
VYI Digitized by google.
GOVERT, SCHOUT, DIENAARS.
Scapyn.
Kweet wat ik heb te doen, myn heer, last my bezoeken, 't is 't eerst niet dat ik hebbe een diefstal onderstaan Te vorschen, had ik maar een zakje geld ontfangen Voor élk een ménsch die ik doen wurgen heb of hangen, 'k was 'tyk.
De Magistraat is schuldig om myn zaak Te rédden, en zo ik niet weer aan t myne raak, zo zal ik récht van t recht gehouden zyn te zoeken.
Zég, hoe groot is de som?
staat die wél op uw bocken?
Ja, 't is vier duizend pond.
Vier duizend pond, myn heer.
Vier duizend pond.
Sclucht.
Daar zyn geen straffen meer.
Zo groot, zo gruwelyk, om hem zyn loon te geeven, en blyft hy ongestraft, wie kan dan langer leeven?
In wat voor spésy was 't?
—— GOVERT.
In 't kostelykste gont.
Digitized by Google. SCHOUT.
Op wie vermoeit gy 't wel?
Opryk, op jong, op oud, op alle ménschen, gy moet aanstonds appréndeeren De gantsche stad, al t vólk, de burgers, en de heeren.
SCHOUT Voor eerst is t noodig dat men van dit wérk wat zwyg, En zien dat me hier of daar zo wat bewyzen kryg Dan moet men straf gaan als de dief het moet belyden.
GOSEN, GOVERT, SCHOUT.
zich omkeerende naar de plaats daar hy uit komt.
Ik kom voort weer, laat hem terstond de hals afsnijden, roost hem de voeten, hangt hem op van stonden aan.
Wie, myn géld dief?
Neen, neen, men zou t speenvarke slaan Dat uw beschikal my belast heeft klaar te maaken.
Dat is het zaakje niet, spreek hier van andre zaaken.
Daar is myn heer de schont.
Zyt niet verschrikt, hou moet... ik ben geen man die ooit aan ymand schande doet, Ik zóek maar in der min, en vriendschap dat te weeten.
Zal dan myn heer de schout, van avond hier mee schout.
Eeten?
93 SCHOUT.
Myn vriend, zég wat gy weet, houd niets verhoolen, want 't Is voor uw heer.
Ik zal heel wél na myn verstand Wat dat ik heb geleert gebruiken om de heeren Op 't allerheerlykste én befte te trakteeren.
Dat is de zaak ook niet gosen.
Neem maar een wyl gedult, Indien niet wél en is zo is t beschikals schult, dien intendant heeft met zyn schaartje van flatteeren my, slechts weinig tyds, de vleugels laaten scheeren.
GGOVERT.
Verrader, hou je bék van eeten, dat is mis, wys my de diéf van t géld dat my ontstoolen is.
Ontstal men u dan géld?
Ja, rékel, jy zult hangen.
Zo ik 't niet meer kryg, kom voort geef jou gevangen.
Doe hem geen ongelyk, myn heer, hoe benje mal, ik kan wél zien dat hy ons al ontdékken zal Het geen hy weet, hy lykt vry eerelyk van weezen, al komt de boejen hem daar toe juist niet beleezen.
Bek'en maar 't geen gy weet, zo word gy wel beloond, gy hebt de dievery misschien mee by gewoond, myn heer mist vry veel géld.
Nu kan ik t zo besteeken, Dat ik van de intendant my netjes eens zal wreeken.
O die stokken slaagen, zyn my noch niet uit het hoofd.
'k zal hem beschuldigen, misschien word ik geloofd.
Goe ed by google.
24 GOVERT.
Wat zégt hy binnens monds?
Ei wil hem zo niet kwéllen, hy maakt zich al gereet om u gerust te stéllen.
Ih heb t u wél gezeid, hy is een eerlyk man.
Indien gy wilt dat ik de waarheid zég hier van, 'k meen uw beschikal heeft dit wérkje zo bedreeven, dies kan ik niemand heer, als hem de schult ook geeven.
Wie, Karel?
Wie heeft dat ooit beleefd.
't is nodig dat ge aan ons straks kénnis hier van geeft.
Hebt gy hem na myn géld zien snuffelen of zoeken?
Ja, zéker, waar was t géld?
O 'k moet die schelm vervloeken.
Het géld was in myn tuin.
Juist zo, was 't niet zo wat... Gelyk als 't wél gebeurt... daar uw gestoolen schat... GOVERT.
't was in een kisje.
Ja, een kisje eul rewecken, dat was het.
Zég, hoe was 't?
Go! digitized by google blyspel.
95 gosen.
Hoe 't was, na dat ik reken Zo was het... GOVERT.
Wel, hoe was 't?
Gelyk een kisje dat... SCHOUT.
Wél dat verstaat zich, maar kom zeg ons eensjes wat, En hoe het is.
't is groot, en... GOVERT.
Dat my is ontnomen, is klein.
GOSFN.
Ja klein.
Zo is 't, maar dat is zo gekomen Dat ik dat zég, om dat de som is vry wat groot, die in het kisje was.
Zég was het wit of rood?
Zo van koleur... ei help het my eens zég.
Wel is het niet rood?
Neen, graauw.
Om 't uit te leggen, Zo is 't, zo meen ik ook.
't is wis dat dat zo is.
Heer, schout, schryf op, schryf op, schryf zyn bekenningen.
Die fijne kwant, is t waar, die karel, laat ik zwygen, Want nu het zo gaat zou k my zélver wél bétygen Van eige dievery.
Myn heer, daar komt hy aan, en zég juist niet dat ik dit feii u dêe verstaan.
KAREL, GOVERT, SCHOUT, DIENAARS, gosen.
Kom nader my, bekén, en wil my oopning geeven, van de allergrooiste fout, die k hoorde van myn leeven. karel.
Wat is uw wil, myn heer?
Hoe, word gy nóch niet rood Van deeze misdaad?
KZREL.
Zég, wat misdaad?
Die zo groot, En gruwlyk is, een daad die 'k naauwelyk uit kan leggen. den boef die staat, of hy niet wist wat ik wou zeggen.
De zaak is al ontdékt, 't is my bekénd gemaakt.
Hoe zyt gy, snooden schélm, tot zulk een stuk geraakt.
Terwyl 't u is bekent zal ik het niet verzaaken.
'k zou zonder dat ik 't wist de zaak wél waar zien maaken.
KA zed by google.
97 karel.
Ik had al lang om u te spreeken goet gedacht, Maar naar gelegentheid, en beter tyd gewacht, noch nu de zaak zo leid, ei wil u niet verstooreu, Maar naar de rédenen die k geeven zal eens hooren.
Ja, schoone rédenen, jou eervergeeten dief.
Die naam verdien ik niet, myn heer, heb my zo lief, en hoor my, deeze fout is lichtelyk te vergeeven, men kan zo effen in de waereld juist niet leeven.
Vergeeven, dat gy my met opzét hebt vermoord.
Zyt, eer gy my verstaat, doch niet te zeer verstoord, het is zo breed niet.
Zobreed niet, guit, ik voel hemden, ontstéltnis, in myn bloed, hoe trillen al myn leden.
Uw bloed, myn heer, is in goe handen, van een man Die haar met zyn geslacht wél évenaaren kan. GOVERT.
Heel wél, maar gy zult my dat daatlyk wéder geeven.
Uw huis zal nimmermeer door my in schande leeven.
'k weet van geen huis nóch schand, wie heeft u dus vervoert?
Hélaas!
vraagt gy my dat? GOVERT.
Ja, ik ben heel ontroert.
De liefde.
Goe. de vrek, govert.
Jade liefde?
GOVENT.
Dat mogt jy wél laaten, Maar 't was de liefde tot myn geld, tot myn dukaaten.
Uw rykdom heeft, myn heer, nooit myn gémoed geraakt.
Ik eisch geen duit van u, indien uw goedheid maakt, Of toestaat, 't geen ik heb dat ik dat moog behouwen.
Neen wis niet, élremént, ik zou 'er wél van grouwen de vuilste die 'er leest.
Jou varken alsje bent, hy wil behouden dat hy my ontstoolen heeft.
Noemt gy dat steelen?
Ja, die schat, ja, wel te weeten.
Gy ooit hebt bezeeten.
Het is de grootste schat die Maar gy verliestze niet als gy ze laat aan my.
'k verzoek, myn heer, dat gy Ik val voor u te voet, die schat laat zo vol zoet, en vol aanminnigheeden.
Geensints, heer gaauwedief, wel wat zyn dit voor réden?
Wy hebben weerderzyds malkanderen beloofd Niet eer te scheiden voor ons van malkander roofd.
Den eet is goed, heel goed, hoe hebje 't zo gevonden?
Wy zyn voor eeuwig aan malkanderen verbonden.
Go! digtres.
'k Wil u verzékeren dat ik 't beletten zal.
Niet scheid ons als de dood.
... GOVERT.
Wel, honsvot, bénje mal?
Hy is dol na myn geld.