floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Komt vrinden laat ons zien of alles wel zal gaan.
Hier wort door de maskerade gedanst.
ARNOLF, na het danssen.
Dat danssen, en gebrui, dat staat my paslyk aan, de Drommel mag die maskerade wel verjaagen.
Dien zelven drommel mag u met uw zaak wel plaagen. Einde van het derde, en laatste Bedryf.
ESOBBEESE SUHARIt LISPEL.
O AEET IN SGRAVENHAGE, by ENGELBRECHT BOUCQUEt, bockverkoper in de Halstraat, In de Waerbeit.
Digitiged by google.
En OORREDe.
Ik heb niet onnoodig geacht eenige dingen, aangaande dit blyspel dat ik tegenwoordig in 't licht geeve, te zeggen, om dat eenige het misschien voor een overzetting van een Fransch Tooneelspel zouden aanzien, daar het een eyge vinding, en een van my zelfs bedacht geval is, 't geen ik ten Tooneel hebbe gevoert, oordeelende dat het om zyne woeling, en natuurlykheid, die ik als een der Hoofipunten, zoo veel 't my mooglyk geweest is, heb waargenomen, aan kenners niet onaangenaam Zal wezen, zullen de zelve de feilen lichtelyk ten goeden durden, en denken dat die naar zin vermogen te werk gaat, genoeg voldoet.
Vorders wat aangaat de Bedryven, hebbe het in drien verdeelt, de zelve nochtans zoo lang zynde, dat het gevoegelyk voor een Spel voor af kan vertoont werden.
De genegentheid die ik had om zoodanigen blyspel te dichten, heeft my hier toe bewogen, wetende dat, hoe men de tyd daar de geschiedenis in voorvalt, korter schikt, hoe het behaagelyker is, daar in tegendeel een lanzen draai verveelt, ook wilde ik myden de fout die in eenige Tooneelspellen gevonden werd, dat in 't laatste Bedryf veel verhaal komt, 't geen de aardigheid van een spel beneemt, dat van 't begin tot aan 't eynde geduerig woelen moet.
En dan, de verwarring op t hoogst zynde, licht tot de ontknoping spoejen, zonder de aanschouwers door een verhaal lang op de houden, en door veel omwegen het eynd te doen zien.
De drukfouten hier en daar ingeslopen, moeten dus verbetert werden, als pag.
301 veers 17, oook, lees ook, pag.
38. laa, lees laat, pag.
45. veers 26, dochter, lees Dochters, pag.
53. veers, vetstrekken, lees verstrekken, pag.
57. veers. lees ik, pag.
Veers 3, wie zyt gy, nu spreek en wees maar niet verleegen, lees, wie zyt gy, nu spreek op, en wees maar niet verleegen, pag.
Hy zal hy staag winnen, lees hy zal staag winnen.
Vgstras vloo 4 AAN den.
WEL EDEL GEBOREN HEERE.... MR PIETER DE HUYBERT, HEER VAN BURGH, CRAYESTEYN, enz.
ENz.
RAATSHEER VAN DEN RAADE VAN VLAANDEREN.
Myn Heer en waarde Neef.
Myn zangnimph steunende op uw genegentheid Te mywaarts, durft om onverwantschap uw genaken, En hoopen dat gy haar een gunstig lot bereid, Op dat zy daar door tot haar wenschen mag geraken.
Die wenschen strekken zich alleenig daar toe uit Dat gy haar de eerste drift der digtkunst wild vergeven.
Dewyl het ganschlyk uit oprechte vriendschap spruit.
Dat zy uw naam zo stout op t voorhooft heeft geschreven.
Van dit haar Blyspel op dees wyze voortgebracht.
Zy weet dat hare styl, en trant der ken'ren ooren, Berisplyk voorkomt, en dat haar geensints de kracht Der Nederduitze Taal in dicht is aangeboren.
Uit doch 'k hoop, myn Heer, dat u nauwkeurig oog, geen.
Zy u aanbied, wel iets tot u vermaak zal halen.
Myn neef dit is myn wit datge op myn bezigheen Hoe kleyn van waarde, maar een gunstig oog laat dalen, beschiet zy dit, het geen zy van u vryheid wacht, zo zal zy 't vergenoegst van alle menschen wezen.
Door trappen werd men tot de wetenschap gebracht.
Des zal zy voor 't gesuap van momus tong niet vrezen.
WEL EDEL GEBOREN heer, uw wel Edelheits.
Ootmoedigsten Dienaar, en Neef.
P. a.
DE HUTBERTYAN CRUTNINGEN, op HET BLYSPEL van de dubbelde schaking.
Waar schaaterde ooyt het volk om aardiger gedicht?
Wat blyspel heeft den mensch ooyt meerder les gegeven?
Dees dubbele Schaking werd uit zoo een pen gedreven, Daar myn nakomeling is euwig aan verplicht.
Het nederduyts tooneel werd door dees star verlicht.
De snaakse geest maakt door bedrog een dubbeld trouwe.
't bedrog is geen bedrog in 't kiezen van een vrouwe, wie kan ondekken wie des huwlyks knoop verricht?
Een trits van schalken die om winst zyn aangedreven Die zou men van dees trou de eer wel derven geven.
Maar 't is door het bestier van s' dichters pen geweest.
De naam van CRUYNINGe zal men op de altaaren van 't nederduyts Tooneel, in Lauwerier bewaaren.
Dewyl wy zyn verplicht aan zyn verstand en geest.
Digitized by google veirtdonders.
GEERAARD, broeder van Beatris.
BEATRIS, moeder van Angelika, en leander.
JOHANNA Nicht van Geelaaid, en huatus.
Izabel, dochter van Johanna.
ANGELIKA, dochter van Beatris.
EE FERDINAND, minnaar van Angelika.
KAREL, minnaar van Izabel.
LEANDER, zoon van Beatris.
BELIE, meid van Johanna.
KRISPYN, dienaar van Ferdinand.
Jasje, dienaar van Karel.
Jan, vriend van krispijn.
Het tooneel is te Leyden.
J.. digitized by google.
Pag. de dubbelde schakinc blyspel.
KRISPYN, BELIE.
Kom voort krispyn, laat my alleen, niet meer te snappen, myn volk komt haast, en zou ons hier licht t zaam betrappen, gy hebt wel vrydom, nu uw Heer is uit de Stad, maar, k moet ook zorgen voor myn volk, verstaje dat?
Gy zyt voorzichtig, en wanneer wy t'zaamen trouwen, zal ik uw zorgen, als een Man in waarde houwen, gy moet weten, dat myn oog veel vreugdige niet, als ik u zie, en gy uw lonkjes op my schiet.
Uw volk heeft nog geen noot van komen, wil niet vrezen.
BE A 4.
Digitized by google de dubbelde schaking.
'k verzeker u, dat zy hier aanstonds zullen wezen, Met veele vrienden die men uit de schuit verwacht, En 't is reeds tyd, gaat daarom heen Krispyn, en tracht Eens op een ander tyd, van uwe min te spreeken.
Gy gaat niet?
ik zie, gy wilt de vriendschap breeken.
Die wel bemind, moet niet te veel gehoorzaam zyn, zo zeid ons Wouters dien Poëet beLIE.
Ei hoor dat zwyn.
Wel ja, 'k zie myn verstand doet uw verstand verstommen, ik heb myn lief al meê Parnassus berg beklommen, schoon 'k achter over viel, vlak in de hengste bron.
B ELIE.
Deed ge u geen zeer?
De heerscher van de Zon, bragt in een Trekschuit my gelukkig weer te Leyden.
Ik zeg ga voort krispyn, 't is tyd van hier te scheiden.
Wel aan, eer my uw oog dat flonk'rend licht begeeft, zal 'k u eens zoenen, dat het op uw wangen kleeft.
FERDINAND, KRISPYN BELIE.
Zie 'k daar Krispyn niet?
ja hy is t, zie welke streeken!
Hy kust een Meid, maar kom ik zal hem aan gaan spreeken.
Kris. kris.
Krispyn wel dat gaat schoon.
Nu dochter word niet rood, de liefde of vriendschap tussen u, die schynt vry groot.
Het is een kwelgeest, die de meisjes wat moet plaagen.
Met u verlof ik ga. krispyn.
Vaar wel, myn zielsbehaagen.
'k had u noch niet verwacht wat 's de oorzaak doch myn Heer?
Drie dagen uitgeweest, en nu tot Leyden weest?
Daar gy van meening waart, voor 't minste veertien dagen In Amsterdam u op te houden... ferdinand.
Staak dit vraagen, vermits myn hoofd geheel ontsteld is en verward, ik ben bedroefd, en voel een kwelling in myn hart Die levendig my noch zal duizend doon doen sterven.
ongelukkige!
Waar zult gy heenen zwerven, nu gy getroffen zyt van een onzichbre pyn, en vruchteloos verwacht de hulp der Medicyn?
Kan een Professor dan uw kwelling niet genezen?
O ik verstaat!
uw smart zal liefde wezen.
Mag ik het vragen?
wie is oorzaak van die brand?
Wie durfde denken, op een Man van zulk verstand, Gelyk als gy myn Heer, haar pylen los te schieten?
Ei wilt niet zwygen, maar laat my die gunst genieten, Dat ik mag weten, hoe haar naam is.
'k weet die niet.
A5v, p. 16 de dubbelde schaking.
10 krispyn.
Ik noch veel minder.
Maar myn Heer, 'k zal uw verdriet Licht doen verdwynen, en u tot een hulper strekken, zo het u niet mishaagd, haar woonplaats my te ontdekken.
Die weer ik ook niet.
Wel, my dunkt uw liefde is vreemt, gy weet haar naam niet noch haar woonplaats, 'k bid u neemt De goedheid dan, van my haar aanzicht af te malen.
De grootste Schilder, zou in dat te schild'ren dwaalen, haar glinst'rende oogen en haar voorhoofd als albast... Maar 't is onmogelijk, haar schoonheid, zo als 't past Van my, naar vollen eisch en kracht in top te halen, het is de schoonste die het zonlicht kan bestraalen.
Dat s uit astré.
ik bid verhaal my eens in 't kort, Myn Heer, wat vreemt geval u tot deez' liefde port?
't zal u verwonderen als gy het hoort vertellen.
Wanneer ik te Amsterdam, myn zaken ging bestellen Aangaande 't Testament van Vaders Broeder, daar 'k van erven moet, word ik des morgens vroeg gewaar, in 't gaan naar de Advocaat, een Juffer, die myne oogen Verrukte, en my hield in verwond'ring opgetogen, door dien ik in haar zag een glans wel roemens waard.
Voorts op dat oogenblik wierd my het hart beswaart, ik zuchte, en zag haar na, maar myn gemoet verlegen, Besluit iets anders, des verander ik van wegen, en volg haar na van ver, op hoop van eens te zien Waar dat haar woonplaats was, en of 't geluk misschien In deez' verwarring van gedachten, my wou geven Een middel, waar door ik haar naam, haar staat, en leven Mogt.
Maar helaas!
myn hoop was teffens uit, als k haar zag treeden in de Haarelemmer Schuit.
Had gy aan haar voor t minst gevraagd, waar is u woonhuis Mejuffer, zo had gy met d'een of d'andere verschooning die licht van haar gehoord.
Hoe, daar zy was verzeld Van Oom en Moeder?
ook was ik geheel ontsteld, En in geen staat om aan een Juffer zulks te vragen.
Hoor nu Krispyn, hoe ik my vorder heb gedragen, ik treê mey in de Schuit, en voeg my over dat Beminlijk beeld, en vast aanschouwende de schat, Waar mey haar Vrouw natuur zo mildlijk had be schonken, Gevoelde ik in myn hart onlydlyk vuur ontvonken.
Al we 'er Romans gewys?
Heer zyt doch kort van styl, en zeg 't geen nodig is te weten.
Midd'lerwyl tracht ik met haaren Oom in een gesprek te treden, het geen geschiet, en na verwisseling van reden, Vraag ik hem eindelijk waar dat hy wezen moet, hy gaf dit antwoord, dat helaas!
my zuchten doet.
Ik zal deez' juffer, 't geen myn Nicht is, gaan verzellen, na Braband, om haar in een klooster te bestellen, wie zy aannemen zal het geestelijk gewaad.
Ik zag haar aan, en k zie dat zy een zuchtje laat, Waar uit ik straks belloot, dat haar genegenheden, Niet strekten om haar jeugt in t klooster te besteden.
't kon wezen.
Maar myn Heer, maak uw verhaal gedaan.
FER Digitized by google de dubbelde schaking.
Wat zyt gy haastig.
Hoor, haar Oom deed my verstaan, Dat hy een dag drie vier te Leyden eerst moest blyven, door dien zyn Neef, die aan zijn Moeder kwam te schryven.
In deze Stadt, een maal moet geven, aan die geen Die van zijn vrienden zijn, en dit, dit zijn de reën Dat ik my in de Schuit op Leyden heb begeven, Om met myn Zuster, en myn Nicht, het vrolijk leven Meê by te wonen, dan myn reis te vord'ren Heer.
Zo sprak hy, wyl dat myn gedachten heeren en weezer Gessingert, door een beeld zo heerlijk in t aanschouwen, verzoeken haar tot hier te volgen, op t vertrouwen Dat ik de plaats waar men haar bragt ontdekken zou, Gelijk t geschiet is.
Heer, verban dan alle uw rou, mits ik door myn verstand u zal een raadsman strekken, Ook licht'lijk helpen, wil dat huis aan my ontdekken, zo zal 'k vernemen gaan, 't geen nodig dient gedaan... maar 'k zie Heer Karel met zyn dienaar komt daar aan, ferdinand.
Ik zal Krispyn, zo dra ik ben van hem ontslagen, u wyzen waar zy is, die my zo kan behagen.
FERDINAND, karel, krispyn, jasje.
Teer Ferdinand, ik ben verblyd u hier te zien.
Myn trouwen vriend, ik moet uw spreeken.
Wel indien 't is.
't u lust, myn Heer, gy vind in my uw dienaar vaardig, gereet tot alles, want uw heusheid is het waardig.
Een felle minnevlam ontsteeken in dit hart, En lang verborgen, wil tot lichting van zyn smart, zch nu ontdekken, wyl uw trouw my kan behagen... ferdinand.
Te groot een vtiendschap, Heer, komt gy my toe te dragen, ik ben onwaardig zo veel eer als gy my doet.
Zo het u lust myn vriend, ontlast vry uw gemoet, ik hoor met iever, en met aandacht na uw reden.
Haar naam is Izabel, door wiens behoorlykheden Dit hart verstrikt is, en de Stichtster van myn min.
Ik denk gy kend haar wel?
Myns wetens niet.
Daar in Dat huis, myn heer, heeft zy haar woonplaats, by haar Moeder, haar Vaders dood, liet haar alleenig na een Broeder, die voor het Vaderland gesneuveld is in t veld.
'k word van die schoone wel bemind, doch 't geen my kweld, Is dat haar Moeder niet wil tot ons Huwlyk geven Haar stem, en my belet met haar in de echt te leven.
Wat reden geeft zy om deez' trouw niet toe te staan?
Niet anders, als dat haar myn Vader heeft misdaan Door een Proces, 't geen zy voor 't Recht hier heeft verloren, de dubbelde schaking.
En nu voor 't Hof dient, daar me in 't kort ook haast zal horen Hoe 't af zal lopen, want het dient van daag zoo meen, ik heb voor heenen, aan myn Vader wel gebeën, Dat hy 't proces met haar zou trachten by te leggen, Maar 't was vergeefs, hy liet zich door geen reen ge zeggen, Want door de zucht tot geld, die de ouderdom meest acht, Zie ik myn liefde in zulk een droeve staat gebracht, zo hare Moeder het proces komt te verliezen, heb ik geen hoop, dat zy my zal tot Schoonzoon kiezen, en zoo myn Vader het verliest, zo zal die man Door spyt vervoerd myn hoop beletten zeg eens kan ik iets 't geen aan myn min tot voordeel zou vertrekken, Verwachten, als dat ik myn liefd' haar moet ontrekken?
wat zeg ik?
Ach ik voel dat deze smart, Te diep geworteld staat, in t afgepynigt hart.
Dus wacht ik vruchteloos een eind van al myn plagen, ferdinand.
Ik moet bekennen, dat uw min is te beklagen, En wou dat de Fortuin u ineerder voorspoed gas, doch weest te vreen, en ly geduldig deze strat U door de min verwekt, de tyd zal lichtlyk tonen, Dat, hy getrouwe min niet vruchtloos zal belonen.
En nu de glans van die bekorel 'k maagd Uw oog bevalt, en gy haar wederom behaagd, kon 't wel gebeuren, dat ge een eind zaagt van uw wenschen, gy, weet verandering.
is eigen aan de menschen.
Dies hoop alleen op haar die u in boejens sloot.
Een minnelist staat vry, en helpt u licht.
15 karel.
Hoe groot myn ted're liefde ook is, kan ik haar niet bewegen Tot vluchten, haare deugd stryd hier op 't krachtigst tegen, Zy wil geen trouwverbond, aanvaarden door bedrog.
Wat is 'er gaans?
Ei spoeid u doch Van hier, en met 'er haast, ik zie gints uw beminde, Die met haar Moeder, en verzelschapt van veel vrinde, Na hier toe treden.
ik zie haar.
Ei myn Heer, om onze vriendschaps wil, zo doet my toch die eer, dat gy hier wacht, ik zal om reden gaan vertrekken, zo ik hier bleef het zou haar gramschap maar verwekken.
Aanschouw het beeld nu dat myn zinnen heeft verheert.
Met al myn hart, myn Heer, ik blyf wyl gy 't begeert.
KARE P. o gy verplicht my.
Gy wilt u hier stil verstecken, om flus met Belie zoo het mooglyk is te spreken, Zy nad're jasje, pas wel op.
Vaar wel myn vriend.
'k zal zorgen Heer, dat gy getrouwlyk word gedient.
De dubbelde schaking.
FERDINAND, KRISPYN, KRISPYN.
Ilt gy hier wagten Heer?
Zo loopt uw zaak verloren, of lichtlyk tracht ge uw liefde in haar geboort te smoren?
Wat groot geluk, ik zie de stichtster van myn brand, voor wien dat buigen myne zinnen en verstand.
Wilt gy Heer Karel van zyn minnares beroven?
Zo raakt hy wel om hals, dat wil ik niet geloven.
Myn Heer, hoe ziet gy zo verbaast, wat gaat u aan?
Gy draait en keerd u, wel blyf toch ten minste staan.
Wat baart de min, in 't bloed der jeugd, al vreemde kuuren, Zy weeten 't schip van haar verstand niet recht te stuuren.
Acht gy de liefde van een Heer, of van een Knecht Gelyk, zo zyt gy dom en kwalyk onderrecht, ons liefde is teeder, de uwe lomp, ons min brand krachtig, Daar uwe min geen vonken van zich geeft KRISPYN.
Waarachtig Dat wist ik niet myn Heer.
Het volk komt dichter aan, eer men haar spreekt, laat ons hier wat ter zeide staan.
ZES Digitzed by Google BLYSPEL.
GEERAARD, BEATRIS, JOHANNA, ANGELIKA, IZABEL, FERDINAND en KRISPYN ter zeide.
GEERAARD.
't was veel te duur, indien men dat zou geven Voor wyn, ik zou der haast een jaar van kunnen leven.
Als ieder man een pintje wyn heeft over 't maal Is 't dan niet wel?
Men ziet de tyden lopen schraal, en by die vent daar wy straks waren, 'k kon 't niet horen, die reekent voor de man twee stoop.
Wilt u niet stooren.
Ik wil de gasten tot aan t eind toe nuchtren zien, en dronk de man twee stoop zo zou zulks niet geschien.
Voor de studenten is 't niet goed, veel wyn te drinken, 't Verward de harsens, en men raakt maar aan 't rinken.
Waar wou dat heen, twee stoop de man!
't is buyten schreef, OHANNA.
Wilt u daarom zo zeer niet eens verwond'ren neef.
Ik kender in de Stad, die hier ter studie leggen, die vier stoop drinken in acht uuren, woud gy zeggen De man een pintje, rekent vry de man vier stoop, want drinkt dan elk niet meer, zo heb je 't noch goed koop.
Goed koop!
van zulke reën zou ik de koorts wel krygen.
Spreek liefst wat anders.
O ANNA.
Neen, 'k behoef dat niet te zwygen, geerard.
Maar nicht, gy mist, ik ben nu vyfenvyftig jaar, en heb geen vier stoop in die tyd gedronken.
Maar De tyden loopen nu heel anders, als voor deezen, Die 't meeste drinken kan, word nu het meest geprezen.
't Geen eertyds aan de jeugd verstrekte tot vermaak, leyd nu verschoven, 't schynt men acht geen grooter zaak, als door de wyn, verstand, en zinnen te verliezen, de mode is nu de wyn voor alles te verkiezen.
Een slechte mode voor de jeugd.
Angelika, hoe staat gy zo bedeest, krispyn tegen ferdinand.
Trees toe, waar wacht gy na?
Uw dienaar heeft 't geluk u wederom te groeten, myn Heer, 'k had waarlyk niet gedacht u hier te ontmoeten.
Myn plicht is u, myn Heer, Myn vriend te noemen.
'k ben onwaardig zo veel eer.
Zyn dit de juffers, Heer, daar gy van hebt gesproken?
Dit zyn myn Nichten.
K vond te schielyk afgebroken Uw zoet gezelschap in de schuit, t geen my de tyd Heel Digitized by google YSPEL.
BL 19 heel kort deed vallen.
Maar ik ben op t hoogst verblyd u hier te zien, op hoop dat onze vriendschap mag vermeren k verwagt op morgen, aan myn huis verscheide Heeren, die k zal onthalen, en ik wenschste wel dat g' uw dienaar de eer gaf, dat hy u mocht tellen, by t Gezelschap.
myn Heer, ik bid wil my verschoonen, 't is my onmogelyk om dit mey by te woonen, 'k blyt maar drie dagen, en ik heb zo veel te doen, dat 'k wenschste dat het al gedaan was met fatsoen.
Indien gy kund?
Zo bid ik zegt 'er toch niet tegen.
'k kan waarlyk niet.
Zoo zyt gy dan niet te beweegen?
Neen zeker Heer, 'k moet gaan.
Eer dat gy gaat, een woord, k zal iets verhalen, t geen ik daadlyk heb gehoord, ik zal het niet lang maken.
Ik luister toe, het zyn misschien van oorlogs zaken?
O neen, t is van een Heer, mejuffer kent hem wel, t Is Leonardus Zoon, de Heer van bukkenvel.
O ja, ik ken hem wel, maar my kwam niets ter coren Wat hem geschiet is, dus laat ons uw reeden hooren.
Ach nicht!
My dunkt dat gy van verf verschiet.
20 ferdinand.
Ik zal t verhalen, zo de tyd niet verdriet.
Hy 's boos en koppig, en heel onbesuist van zinnen, hy minde een Juffer die afkerig was van 't minnen, Dus zag hy zyne hoop, van tyd tot tyd vergaan Maar op een avond, vond hy haar in 't voorhuis staan Met iemand die hem zeer bekent was, drok aan 't praten, hy zag ook, dat ze scheen van vreugd schier uitgelaten Op 't zien van hem, die toen in haar gezelschap was, houd hy zich stil omtrent haar huis, om hem, zo ras Zy scheiden, 't geen hy zag, van acht'ren te vervolgen, Het geen hy deed', en door de minnenyd verbolgen, Bestaat hy zyn geweer te trekken, kwest die geen Die voor hem was, vlak door de rechter schouder heenen, hy valt en roept om hulp, den and'ren voort aan 't rekken, Vliegt naar de Juffers huis, en gaat haar dit ondekken.
zegt hy, 'k kom daar gaan omtrent de blauwe poort, Daar iemand zeid, die Heer is gruwelyk vermoord, ik ga om eens te zien, of ik hem ook mogt kennen, en 'k zag dat 't Eelhart was, 'k ging fluks na hier toe rennen, Om u die droeve maar te melden met myn mond, hy 's noch niet dood, maar leyd zeer deerelyk gewond.
De juffer gants ontsteld bestond aan hem te vragen, wie is het die de naam van deze moord moet dragen?
Waar wagt ik langer na?
Breng my by hem, indien 't lust, op dat ik hem noch levendig mag zien.
Zo sprak zy, hy gereed toont zig vol dienstbaarheden, kom zegt ze laat ons naar die droeve plaats toe treden.
Doch zy in t gaan langs straat, valt door een flauwte neëx, hy sleept haar in een stoep, dien wreedaard zonder eer.
Het volk op haar gezucht, treed toe, en doet hem vluchten, nu is hy weg, en laat zyn vrienden om hem zuchten.
GEE Digitized by google BLYSPEL.
21 GEERAARD.
Met uw verlof, myn heer, is uw verhaal gedaan?
't is kouwd laat ons te zamen binnen gaan.
Zo 't u belieft, ga voor.
Ik kan myn vreugd niet uiten Krispyn.
Blyft gy myn Heer, zo t u belieft hier buiten.
FERDINAND KRISPyn.
Dat 's niet in huis, maar voor de deur.
Nu hebt gy tyd uw vreugd te uiten Heer, my dunkt gy zwel van spyt?
Met deze logen, die zo heerlyk is verzonnen, Daar hebt gy naar my dunkt zeer weinig mee gewonnen.
Een Heer, die noch zo straks hier by ons is geweest Zo te beliegen?
wel, gy hebt een fraye geest Om iemand die niets deed zyn eer zo gauw te ontroven.
Zo ge Advocaat word, doet gy ons iets goeds geloven.
Hy mag zyn liefde u wel bekent gaan maken, daar Uw grove logens hem vast brengen in gevaar.
Of zoud gy hem myn Heer, voor medeminnaar achten?
'k geloof dat vast krispyn, en daarom wil ik trachten, na een middel om te horen of 't zo is.
Weest niet bezorgt, in deze zaak zo zyt gy mis, ik ken de Juffer die hem heeft in min ontsteken, haar naam is Izabel, en voorts na dat ik reken Die vreemde Juffer is t die u het hart ontstak.
O ja, zy was het die het eerst myn rust verbrak, en my beroofde van myn vryheid, en myn leven.
Ik zie de deur gaat op wilt u ter zy begeven.
N. krisp geen zwarigheid, het is myn schoonheid, die ik eer.
Wat dunkt u, schynt dit niet het huis ter liefde Heer?
Of is 't de haven van Charibdis barreningen?
SPyn.
KRI 'k wou met myn schip die klip wel eens bespringen.
'k zal 't gaan bezorgen, zet uw hart maar wel te vreën.
L FERDINAND.
Men spreek haar aan Krispyn.
Myn schoone waar dus heeren?
BELIF.
'k ga na de kok die moet zo voort tot onzent komen.
Zoet Meisje, hebt gy strak niet in uw huis vernomen, een beeld, waar by t albast in witheid niet en haalt, en uit wiens oogen dat het licht der starren straalt?
23 KRISPyn.
Met uw verlof, laat ik het woord voor u opneemen, gy zouwt op deeze wys wel zeven uuren teemen.
Myn Heer die is verliefd gelyk een Maartze kat, op t zoete nichje, t geen uw juffer by haar had.
ELIE.
Wast daarom dan dat my Heer Geeraard ging beveelen De deur te sluiten, om zyn nicht hem niet te ontsteelen, FERDINAND.
Wat zei uw volk toen 't straks in huis quam?
spreek rond B ELIE.
Zy spraaken dats een kwast met liegen, dat s een guit, die schurk die zocht met ons zo net in huis te raaken, maar k zou hem liever met een stok de lenden kraaken.
Dats schoon mijn Heer.
hoe spot gy met myn pyn?
'k ben raadeloos Krispijn.
Ik wil aan u, mijn geest en hulp zeer graag betoonen, was ik verzekert Heer, dat gy my wel zult loonen.
Indien gy maakt dat ik de juffer spreek, zal 'k u Meer geven, als gy immer denken zouwt.
Men laat het dan, op uw mildadigheden rusten, Maar 'k zou voor eerst nou wel een proef van 't vaatje lusten.
Neem dit voor af.
De proef is goed.
B4v, p. 16 de dubbelde schaking.
24 BELIE.
Ik ga, vaar wel.
Holla wat Belie, bely.
En dat op uy bevel?
Als 't u belieft myn kind, wy zullen dit eerst deelen, gy moet nu nevens my uw rol in 't spel mee speelen, gy zult verbeelden dat je 't vat, bedrog of list.
Op dat men dan geen tyd verkwist, Zult gy haar voort een brief, myn Heer, in handen geven.
Hoe komt die nu Krispyn, zo daadelyk geschreven?
'k ben hier niet t'huis.
Dat s waar, wy zyn hier op de straat.
BEL E. ik moet aanstonds voort.
Kom, kom, ik weet al raad.
Daar in dat huis kunt gy de brief zo daadlyk schryven, 't is van myn kennis die ons heel wel zal geryven.
Het schynt of t weezen wil, zie daar, daar is de man.
Wacht hier maar wat myn Heer.
FERDINAND, beLIE, KRISPYN, JAN. KRISPYN.
Jan. kan men u spreeken?
JAN Digitized by Google BLYSPEL.
Voorzeker groote maat, ik meen nu niet te werken.
'k was van gedachten om myn hart eens te gaan sterken.
Hebt gy geen pen en inkt in huis?
myn heer die wou iets schryven daar veel aan gelegen is, wel nou spreek op.
Wel ja, krispyn, uw Heer kan binnen treeden En schryven 't geen hy wil.
Steld deze vriend te vreeden Voor zyn beleeftheid.
myn Heer, dat 's graag gedaan.
Eisch van myn wyf het geen je wilt.
KRASpyn myn Heer, wilt gaan En rept u vlytig.
Jan blyft gy, k moet u iets zeggen, wy moeten t'zamen hier iets wichtigs overleggen.
KRISPYN, BELIE, JAN. beLIE.