floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gebuurtje, 't is de Zoon van een van myne vrinden, die hier komt om zich aan myn Dochter te verbinden, hem is een pots gespeeld.
ROBBERT tegen Leonoor.
Ik heb t u wel gezegd, Dat ik hier even by dat volk niet was te recht.
Ik ben verblyd dat gy de rechte hebt gekreegen.
Uw Schoonzoon, na het scheen, was al te zeer verlegen.
Had ik u maar geloofd, bedriegster, daar gy staat.
Hoe, schoonzoon, robert.
Zy heeft, met raad en daad, zy wouw my doen gelooven, t Kanalje bygestaan, dat ik te recht was.
't schynt uw Schoonzoon is bestooven, het leuterd met hemi, hy is met de nar gekweld, de lucht is hier te sterk, zyn breinkas is ontsteld.
Zeg vry de hond is dol.
wat gruuwelyke plaagen!
DRIEENTWINTIGSTE CORNELIO, ROBBERT.
LEONOOR, SJAAK, THIBAUT.
Myn heer, een dame kwam zo aanstonds na u vraagen.
M CORNELIO.
Een dame!
Waar van daan?
Zy komt zo uit de stad, wat zei zy ook dat ze u te zeggen had, dzaaklykheid, maar 'k heb het schoon vergeeten.
Zy zal hier aanstonds zyn, dan zal zy 't u doen weeten.
't is wel, wy zullen 't zien, wat dat zy zeggen zal, wanneer zy by my komt.
Thibaut gaat voor Robbert staan, en hem van onderen tot boven, met een klein lantaarnije, t geen hy uit zyn zak haald, beziende, begint te lachchen.
Wel, kinkel, zyt gy mal?
'k geloof dat dezen ook met my de gek zal scheeren.
Dat s een Postuurtje, bloed!
wat zit hy in de veeren.
Dat is myn Schoonzoon, zwyg.
Nicht, hy fopt ons zeker Dat Apebakkus, kyk dat gluurd met zyn gezicht.
hy sopt ze niet.
Hy schynt wel van de vroomen, is dit de man die gy expres doet overkoomen?
Dat orientaaltje?
wel, die Vrijer is zy waard, dat borsje, dat daar staat, zo aardig, zo galjaart?
Dat is hy zelf daar ik myn Dochter aan zal trouwen.
Maar ik versta dat gy de snaater wat zult houwen.
Ik zwyg, maar weet, myn Heer, dat ik u zeggen moet, Uw Dochters keur die is voorzeker eens zo goed.
Die Nachtuil, die by nacht en onty hier gaat waaren, die zal het ruim zo goed, als dartig zulke, klaaren.
Zy heeft haar al voorzien, dat krollen in de nacht, gy had zulks niet gedacht, 'k heb 't u wel gezegd, 'k zal hem voort eens hier gaan Maar wacht een weinig, haalen, dan kund gy hem bezien.
Digitize Doogle WYNOWIGST 50 VIERENTWINTIGSTE TOONEEL.
CORNELIO, ROBBERT, LEONOOR, SAAK CORNELIO.
'k zal 't die Pry betaalen.
Gy hebt een Neef, die vry baldaadig is en stout.
Die Boer, dat is een Schoft, hy lykt, na myn onthoud, Na die Cornelio, die my zo heeft bedroogen, Maar de andre die zag scheel, en had ook geen twee oogen.
Neen, schoonzoon!
dat is mis.
CORNELIO, ROBBERT, LEONOOR, SJAAK, THIBAUT, flip als een Juffrouw.
Daar is de juffer weer.
Die aanstonds na u vroeg.
CORNELIO, ROBDERT, LEONOOR, SJAAK, flip.
Uw dienaares, myn Heer.
L CORNELIO.
Uw dienaar, juffertje.
Dat is een Uitgeleezen, dat is een braave tas, heel smaakelyk van weezen, wat dunktu, floddertje?
dat is een zoet gezicht.
Gen vielen als een hagelbui zo dicht, eom een Juster noch.
51 ROBBERT.
Deslagen zyn vergeeten, nu dat ik trouwen zal.
My niet, heel wel te weeten.
LEONOOR en Flip kussen mal anderen.
Zyt welkom, myn vrindin.
Ik ben op t hoogst verblyd, dat ik u weder zie.... leonoor.
Ik heb, van tyd tot tyd, met al myn hart verlangd dat gy my de eer zoud geeven Van uw bezock met uw.
Wat air van wel te leeven, bezit gy?
K ben beschaamd, uw heusheid is te groot, Ik blyf altoos verpligt voor de eer die k laast genomen.
Kend gy dat juffertje?
't is een van myn vrindinnen, die om haar zoet humeur wel waard is te beminnen.
Maar 'k bid u, zeg mynens, wat jaagd u herwaards aan?
Drie Officiers die hier ter Wyntyd zouden gaan, Die hebben my verzocht, en wyl ik heb vernomen, uit Normandijen hier een Vrijer is gekomen Die Robbert heet, in, met de Dochter van myn Heer, te trouwen, heb ik, tot herstelling van myn eer, my, methen, hier vervoegd, om t huuwlyk te beletten, ch zal, zo t mooglyk is, zulks trachten om te zetten.
Myn huuw'lyk?
Uit wat kracht?
Trouwloozen, uit don2 by google wynoegst, dat weet gy zel best.
Wel, schoonzoon, robert.
Ik wens my alle plaagen Zo ik dit Schepzel ooit gezien heb van myn dagen.
Robbert Neef, dat staat ons mislyk, o!
Gansch bloed, hoe komt gy hier te pal by zulk een slinks gebroed!
Neen, flodder Neef, o neen!
die Pry die moet het liegen, Zy zullen my zo licht op nieu niet weer bedriegen.
Gy hebt my niet gezien, die aan my zyt verloofd?
Verraader, k haal u strak uw oogen uit het hoofd Laat my maar eens begaan, ik zal die schelm doen zwygen.
Ontstel u niet gy mogt de stuipen daar van krygen, gy maakt u al te kwaad.
Wel, schoonzoon, dat is net.
Maar hebt gy my niet in 't huishouwen neender gezet?
Ik, ik?
Durft gy dit noch verzaaken, dan zal ik u het hart doen uit uw Lichchaam braaken.
Myn reputatie bloeide, als balsem, door het land.
Eer 'k van die Lichtmis wist.
Maar, schoonzoon, wat een schand!
T'iseen furie, bloed!
Nu zyn wy gantsch verlooren, staanwe, als Aapen die haar baarden zyn geschooren.
ROB Digitized by Google KLUCHTSPEL.
53 ROBBERT.
Myn lieve Floddertje!
Myn lieve Robbert Neef!
Dat is noch slimmer, als het dwergje, krom en scheef.
Zy was in yders oog een pronk en welbehaagen.
Nu hy myn eer my heeft zo schandelyk ontdraagen, nu kend dien Beest my niet.
Wel dat is byster slecht, hier staatmen, als Pietsnot, myn goeijc lieve Knecht.
Zo 't waar is laat ik my in duizend stukken scheuren.
Wat zal my langer noch hier in dit Land gebeuren!
Ik bid u hoor my eens, laatst by een Markwiczin, daar openbaarden hy aan my zyn eerste min.
Zyn dit de reden dat wy u zo lang verwachten?
Hy zwoer my dat ik maar alleen in zyn gedachten Gehuisvest was, waar op ik my liet overreën, Door dagelykze ommegang, door smeeken en gebeen En duizend grillen, hier niet waardig op te haalen, hy schonk my uit groote en kleene schaalen, Verversching van bankwet kreeg ik in overvloed, Waar voor ik heb vermald myn allerbeste goed.
Builende.
Wel zo natuurlyk, zoon!
wat dunkt u van dit mallen?
Dat staat je byster slecht.
Hy gaf me schoorsteenen Behangzels, rokken en een hoopen speldeg CORNELIO.
Wel, schoonzoon, heeft de min jouw zy gy bent hier, na ik merk, net in de strik gevangen.
FLIP huilende.
Hy zal my trouwen of den Beest zal moeten hangen.
Gy bent aan 't lyntje vast.
hoor, stel u maar te vreën, 't zy met of tegen wil, hy moet in 't huuw'lyk treen.
Ik met haar trouwen?
ik laat my niet licht paaijen vyf honderd duizendmaal zal 'k u den hals omdraaijen.
Dat s een karonje!
CORNELIO, ROBBERT, LEONOOR, FLIP, SJAAF, CORNELIA, CONSTANTIA, KAREL, ANGELIKA, THIBAUT.
Daar, myn heer, daar is de mar, die uwe Dochter na ik meen, behaagen kan. Wil deze Flodder nu by dezen eens bekyken, dan zult gy zien wie haar het beste zal gelyken.
Wel, Dochter, ben je daar?
Ik werp my voor u neender Ik bid u, dat gy 't my vergeeven wil, myn Heer.
Want ik gedwongen in het huuw'lyk niet kan leeven.
Sta op, en weest gerust, het is u al vergeeven, 'k zal u niet trouwen doen met Robbert, dat is of, ik geen Lichtmis tot een Schoonzoon, 't is te grof robbert.
Gy dan, myn Heer?
Uw huuw'lyk dat is af, gy hebt uw pligt vergeeten, 'k zal uw Vader met een briefje doen verstaan.
Gy moogt wel met 'er haast na Normandijen gaan.
Niet een lonkje of een woord my toe te spreeken?
Wacht, wacht, ik doe u haast de hals en beenen brecken.
Nu, Robbert, zie wel toe.
Ik heb hem teer bemind.
Ik ga alles over, door de liefde puur verblind.
Ick my vleijen dorst..... CORNELIO.
Myn dochter u te geeven, 't weeten wie gy zyt.
CORNFLIA.
Wil hem niet wederstreeven, ie vryer is myn Neef, de Broeder van uw Bruid, fyzult trouwen.
Wel dan zyn wy in een schuit, geluk dan met u beijen.
Jou voet is 't gedaan.
Ja, nachtuil, wel zie zo, nu zal u niemand scheijen.
Flip, het is genoeg.
Flip, maak u maar bekend.
Fegers!
maar dit neemd voor my een mislyk end.
FLIP neemt zyn Fontange af.
want gy zoud hier niet bedijen.
dit niet kwaalyk.
fer diend u niet.
'k ga weer na Normandijen.
Digitized by google. CORNELIO.
Hoe is 't uw knecht?
wat groote guitery!
Maar 't is nu al gedaan.
Hy heeft hier door aan my, wil zulks ten besten houw, en u ook dienst gedaan Want zonder haar kund gy niet aan myn zuster trouwen.
Zie hier Cornelio Roberto.
En de Neef, dat ben ik zelf geweest.
Het dwergje, krom en scheel Was myn perzoon, myn Heer.
Galeiboef.... maar te klaag Was hier heel vruchteloos, 'k zal 't met geduld verdraag, CONSTANTIA.
Een blaauwe scheen, en klop, dat is een schrik'lyk krout.
Ik trek voort, met de kous op t hoofd, weërom na huis CORNELIO.
Myn Schoone, laat ons nu gaan vrolyk binnen treeden Ik offer u myn hart en myn genegentheden.
'k node u ter Wyntyd, houw de Bruiloft met ons uit.
Hy heeft de slaagen, en een ander krygt de Bruid.
DE 443 30 ontrouwevoedster.
Door GILBERT DE FLINEs.
TE AMSTELDAM, by de erfg.
van J. lescailje en dirk rank, op de Beurssluis, 1719.
DEN HEERE OANNES BAALDE, REGENT VAN HET OUDE MANNEN EN VROUWEN GASTHUYS.
Dat men somwylen onder de Romans en beuselingen wel gevallen vind, die, te gelyk aangenaam en leersaam syn, behoeft men met geen schryveren of voorbeelden aan te haalen, maar sulks leert ons de daagelykse ondervindinge genoeg.
Het is dan ten dien opsigten.
Myn heer, dat my, myn ledige tyd doorbrengende met het leesen van voornaame en verstandige boeken, ook wel, om niet altoos de boog van t verstand gespannen te houden, onder andere Romans, in handen gekomen is het Franse boekje, de naam voerende van LEDIABLE BOITEUX, de kreupelen duyvel, alwaar seer aardig verhaald word de Geschiedenis van den Graaf van Belflor, ende van Leonore de Cespedes.
Synde hy Graaf verlieft op noor, en gestaag gedwarsboomdt om syn min aan haar te ontdekken, tot dat hy eindelyk, door list van een seekere vrouw, daar genaamd la chichona, die haar te weeten syn meestresses voedster of Gouvernante Marcelle, so ver weet te krygen, dat sy haar gehoor geeft, en met haar voedsterkind aan haar huis komt geleegenheid kreegom Leonoor selfs te spreeken, en of schoon deese minnelist in t eerst door haare Duegna of Gouvernante seer qualyk opgenoomen wierdt, is echter, door kracht van t goud, deese Marcelles trouw niet alleen aan t waggelen geraakt, maar sy heeft sich selfs door die gulde verblinding ook seer eerloos gedraagen, het belang en oogmerk van den Graaf ter uytvoeringbrengende, tot groot nadeel van haar voedsterkind Leonoor, haar aanraadende dat geene, het welke sy haar van te vooren so errenstig afgeraaden hadde, en haar dus blootstellende voor duy send rampen, die daar uit souden hebben kunnen ontstaan.
Niet min geestig quam my voor het tussen gevai met Don Pedro, Soon van don Louys, en Broeder van Leonoor, en Eugenia de suster van de Graaf van belflor, malkander bedektelyk, en sy by Pedro onbekend, beminnende te meer geviel my deeze Geschiedendenisse, om dat sy sich so wel en genoegelyk ontwart.
De vryheid, die ik genoomen hebbe, van, om reden, de naam van la chichona veranderd te hebben in myn blyspel in die van ORFISE, en Marcelle in die van IRENE, ook die van Eugenia in die van ROSAURA, gevende wyders den Graaf van belflor de naam van CAREL, sal, hoope ik, my niet qualyk geduydt worden.
Het leesen is my, segge ik, myn heer, niet onaardigh voorgekoomen van dusdanig een geval val, en of schoon ik in de Poëzy, laat staan de toneel poezy, weinig ervaaren ben, hebbe ik echter myn selfs verstout, om een schikking van het boovengemelde te maaken, het welk ik naar myn beste kenn daar heenen gedraait hebbe, dat ik, myns bedunkens, niet grovelyk teegens de Toneelwetten gesondigt hebbe, en ik wil hoopen, myn heer, dat u.
het met een oog van toegeevenheid sult gelieven te beschouwen, dus sal myne laage bequaamheid daar meede in eeven wicht gesteldt synde, door u.
Heusheid wel in den eovennaar gehouden kunnen worden.
Ik hebbe voor my niets nutter geacht, als deese myne ONTROUWE VOEDster, onder u.
bescherming te laaten, onder u., segge ik, die meedelit syt van ons wydtberoemde Schouwburg, en of schoon Lasteraars, Vitters en Knibelaars op dit myn werk mogten smaalen en lettervitten, so kreun ik my daar weinig aan, als het maar de eer mag hebben, om u.
Te behaagen, en bedekt met sodanig een schildt, laat ik haar wel gemoed ten toneele verschynen.
Ik versocke dan heuschelyk, dat gy, myn heer, dit offer, dat ik voor u.
voeten legge, met die gunste wilt aansien en ontfangen als het in nedrigheid aan u.
opgedraagen word van myn heer, u.
Ootmoedige Dienaar GILBERT DE FLINEs.
't amsterdam 1719. den 5 Augusty.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons tertoont is by de Regenten van het Burger Woeshuys ende Oude Malhenhuys der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgadere Regenten van den Schouburg al daar, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouissoert van onsen Octroye of Privilegie van dato 21 Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken, uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21 deezer Maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedruckt en ten Toneele gevoert waaren, of in het tockomende gedruckt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrukken van andre, haar luyster, soo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks ian hen Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulks na den 21 Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert soude weesen, soo vonden sy Supplianten hun tegenwoordig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hen Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, geliefden te verleenen prolongatie van het voor
Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevoert, en als nog in hot ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaaren, alleen te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op seeckere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is t dat wy de saacke, ende t voorsz versoek overgemerckt hebbende, ende genegen weesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteit, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, hen by deezen, dat sy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaaren de voorsz.
Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt ende ten Tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten Tooneele te voeren binnen de voorsz.
Onze Landen alleen sullen, by continuatie, mogen drucken, doen doen drukken, uytgeven en verkopen, verbiedende daerom allen en een ygelyk, de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders naargedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargedruckte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verlleuren, en appliceren een darde part voor den Officier, die de calangie doen zal, een darde part voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octroye alleen willende gratificoren tot verhoedinge van hunne schade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in genigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoueren, ende, veel min de selve onder onse Protextie en de bescherminge oenig meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daer inne iets onbehoorlyks soude influeren, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begeerende, dat by aldien sy desc onse Octroye, voor de voorsz.
Wercken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontreheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehonden sullen wesen het selve Octroy in 't geheel, en sonder eenige Omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaer van de voorsz.
Werken, door en wel geconditioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyt tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op poene van het effect van dien te verliesen, ende ten eynde de Supplianten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die t aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhonde van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Ter ordonnantie van de Staten van BEAUMONt De Regenten van het Wees en Oude Mannenhuis hebben, in haar voorsz.
Qualiteit, het recht van deze Privilegie voor de ONTROUWE VOEDSTER, blyspelvergund aan de erfgen.
van J. lescailje en dirk rank.
In amsteldam, don 14 Augusty, 1719.
Digitized by g'vertooners.
CAREL, een Graaf, verliefd op Leonoor, PHILIY, knegt van den Graaf.
ORFISE, koppelaarster, bekend by den Graaf.
IRENE, voedster van Leonoor.
LEONOOR, dochter van don Louys.
ROSAURA, suster van Graaf Carel.
DORINDE, vertroude van Rosaura.
Don Pedro, soon van don Louys, en broeder van les noor, verliefd op Rosaura, schoon haar naam niet kennende.
DON LOUYS, een Edelman, vader van don Pedro en Leonoor.
VALERIO, aansteller van een dans en Serenade.
SWYGENDE.
Knecht van don Louys.
Musicanten tot de Serenade.
Het toneel is te Madrid, het eerste en de twee laatste bedryven speelen voor het huis van Don Louys, en het tweede en derde bedryf in een kamer.
gitres h o fol.
De ontrouwe oedster.
CAREL, PHILIP.
Son, wiens gulde glans, en schitterende straalen Uit d'ooooster kim verryst, en s avonds weer gaat daalen In 't is ruime schoot, hoe vaak heeft uw gesicht Voor 't sterflyke oog vertoond dat sielverquikkend' licht.
Maar nooit heeft uwe toorts begunstigt myn gedachten, Ik, door de min geraakt, beswym door jammerk lagten, En of schoon my die gunst, van haar te sien, geschiet, Maakt sulks my meer belaan met sorgen en verdriet.
O schoone Leonoor, al uw bekoorlykheeden, Verseld met aardigheen, en hoogberoemde seeden, ontfonken meer en meer myne oogen tot uw min, Maar wat ik ook bestaa, ik kan niet, o godin, geraaken tot myn wit, om met u eens te spreeken, Irene is aan uw sy by Argus vergeleeken, Die steeds uw waakster is, die alles gaade slaat, en A DE ONTROUWE VOEDster.
En van des morgens vroeg, tot Phebus ondergaat vierig naspoord, ach!
Hoe sal ik hoopeloose Versachten myne pyn, myn droeve druk verpoosen.
O mingod, die uw schicht my in het herte stuurt Ei maatig myne ramp, dat die so lang niet duurt.
Of, wilt myn sielsvoogdes ook met uw pyl doorgrieven, op dat wy 't saam geraakt, elkander teevens lieven.
O hemel, ach verlicht myn dof beswalkt verstand, en streel, versacht myn min in t barnende ingewand.
't gaat wel, myn brein ontwaakt, ik heb een oud bek ende, Orfise, sal, so 'k hoop, versachten myne elenden, Daar komt sy selfs, best spreek ik op dit stond haar aan, En vraag haar raad, eer sy tracht elders heen te gaan, In haar doorsleepe brein sal sich wel ietwes vinden, Waar door ik veilig spreek myn hert myn siels beminden, Orfise syt gegroet, ei wild uw treeden spoen, Ik heb uw hulp en geest in myne saak van doen, Een saak die my self raakt tot in myn ingewanden, En doet my dag op dag door miinnevlam verbranden.
ORFISE, CAREL, PHILIP.
ORFISE.
Teer Carel, so myn hulp u kan ten dienste staan, en is het in myn macht, 'k sal niet te rugge gaan, maar toonen, dat ik ben tot uwe dienst geneegen, des openbaar 't my vry, wat maakt u dus verleegen, wat sorg heeft u belaan?
Orfise ik ben geboeidt, myn hert is als een vuur dat staadig blaakt en gloeid, De schoone Leonoor, door haar bekoorlykheeden Van my als een godin, geviert, en aangebeeden, Heeft door de scherpe straal van haar aanminnig oog Myn hert getroffen, als de schicht, die van den boog Door s jagers hund gerekt, word door de lucht gedreeven, cpe blyspel.
Des kan ik op geen plaats my tot de rust begeeven.
Eistel uw raad in t werk, en wilt myn helpster syn Weet, sonder uwe gunst, voorseeker ik verkwyn.
Ik oog op dat geluk my met haar te onderhouwen, zyn.
Dan soude ik haar myn smert, myn minnevlam ontvouden, maar ach, ik sie geen raad, geen einde van die smert.
Wyl dat Irene haar verseld.
'k beken, uw hert Is om geen ydle waan bekommerd, nog verleegen, des moet ik wel bedacht, beraamen, welke weegen Door my syn intessaan, haar waakster is een vrouw Die seer het geld bemind, wie weet, of haare trouw Hier door niet word gekreukt, om dit nu te beschouwen, Is 't dienstig, dunkt my, dat wy op dees grondsteen bouwen, ik sal Philip uw knegt gebruiken in dit stuk, En noemen hem myn Neef, dat hy door 't ongeluk Gesolt is gins en weer, met ramp op ramp beladen.
Dat haar versturve man, betoond heeft door syn daaden Vriendhoudende te syn, dat hy in dese noodt Ten dienste van myn Neef, een somme gelds aanboodt, Die hy na weinig tyds belooft heeft weer te geeven, Dat sedert haare man, verlaatende het leeven, hy, des geen nader vondt tot lossing van die schuld, Als syn gelaate weeuw.
Ik ben met vreugd vervuld, voor dees gevonde list, hoe sult gy t verder maaken?
Ik sal Philip, uw knegt, berichten in dees saaken.
Gy Page, hoort naar my.
PHILIP.
Ik luister met begeert, Wat is 'er van uw dienst, wat is 't dat u ontbeert Beveel maar, syt gerust, uw woorden sal ik eeren Naer maate van myn macht.
Deontrouwevoedster.
Dat gy dees dienstbre kleeren Veranderd in t gewaad eens sieken, in die schyn, sult gy, so als gesegt, myn Neef en bloedvrind syn, en als ik by u breng Irene, sult gy seggen, Het geen gy eeven hoorde, en haar dan uitgaan leggen, Dat gy op t hoogst verpligt aan haar verstorve man Syn vriendschap wildt voldoen.
Ik sal, so veel ik kan, Ten dienste van myn Heer, uitwerken met genuchten, en hoop dat myn gedrag u nimmer sal doen duchten.
Hoort verder, als gy haar dit alles hebt gesegt, segt dan, dat haare man u noch heeft opgelegt Een saak, die gy geheim haar aannaamd 't openbaaren, Treed quynend uit de saal, en wilt haar dan verklaren Dat door uw ryp verstand, geoordeeld word ten nut, Op dat sy in 't geloof van deese saak gestut, Geen argwaan merken kan.
Stel maar gerust uw sinnen, ik sal, door ydle waan, haar argwaan wel verwinnen.
Heer Carel, wyl de saak tot dus ver is verricht, So dient gy, in uw doen, ook wel te syn verlicht, Gaat achter t wandtapyt u van myn saal versteeken Tot dat uw knecht vertrekt, k verhoope dan te spreeken Met Juffrou Leonoor, k sal haar uw min ontleen, En als dat is geschiet, kunt gy te voorschyn treen.
Sockt dan haar jeugdig hert met woorden te beweegen, Siet, of sy is voor u, als gy voor haar geneegen.
Hoe seg ik u best dank?
Hoe best uw schrand're geest Gepreesen?
Deese streek, so aurdig, is geweest Een middel, t welk ik u niet kan naar eisch betaalen, Uw kennis breekt door mist, en schynt als sonnestraalen.
OR. digitized by Google BLYSPEL.
Sacht Heer, draaf niet te hoog, naar t wild word wel gemikt Door s jaagers wakker oog, maar nog is t niet gestrikt.
Voor de uitkomst van de saak ben ik het minst verlegen.
Van 't hert van Leonoor hangt af uw grootste seegen.
Ik steun op uw beleid, en laat u hier alleen k Begeef my naar myn huis, daar sal ik, al het geen Dat gy my hebt belast, besorge en klaar gaan maaken, en gy sult, sonder my, eer tot uw wit geraaken.
Dat is de waarheid, Heer, ik hoop in korte tyd Te toonen voor uw oog, haar, die uw siel verblyd.
Vaar wel tot wedersiens.
Nu moet ik onderwinden, beraamen, hoe ik haar t gevoegelykst sal vinden, k sal naar haar wooning gaan, neen, op de straat misschien, sal sy, met Leonoor verseld, haar laaten sien, daar sal sich, so ik hoop, geleegenheid vertoonen Om in gesprek te treen, wil my t geluk dan kroonen Met haare gunst, ik seg, door schynschoon al het geen Dat ons ten oirbaar is.