floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
BERNARd, alleen.
Oop aan de galg, Schavuit.
Geen plaagen met gedachten Of koomen my aan boort, ny stuurd my een Faisant En wat Patryzen, k zeg het gaat my aan t verstand, k word dol en zinneloos, kozyn zal met zyn vieren hier koomen eeten, bloed!
Hoe zalmen my barbieren.
't Getal vermeerd, 't gaat wel.
Was t Buite Leeven zoet, wat krygt men Vrinden die ons tappen merg en bloed.
B1v, p. 21 h het hoofstee leeven, p. 22 tiende tooneel.
BERNARd, VALENTYN.
Myn Heer, wat raad?
wat raad, wat zal dat weezen?
Fog me 'er kwaad water, ach!
Hoe raak ik buiten vreezen?
Wat is 'er weër te doen?
Maar 'k heb het al verstaan, vier kapiteinen, 'k vrees de Waereld zal vergaan, myn Neef, die slokop, komt op morgen daar me eeten.
Wat dat jy zegt!
Maar hoor, hebt gy dit wel geweeten?
De gantsche morgen heeft hy rondom hier gejaagt, Tot aan uw Schutting toe, en yder Knecht die draagt Zo veel hy draagen kan, zy zyn zo zwaar belaaden, Dat vyftig man daar aan zich mak lyk zou verzaaden.
Heeft dat myn Neef gedaan?
De pikke haal Kozyn, met zyne kapiteins, ja wel, wat grooter pyn!
Hy stuurd my eenig Wild, ik kan het niet vergeeten Gevangen op myn Land, om hier te koomen eeten.
Hoe is t verdraagelyk?
keer ik my in de Stad.
Zo draait de looze Pry my noch veel slimmer rad, Ja zelf begeerd zy, dat, hoe zeer men my komt hoonen.
Dat ik aan elk die komt een goed gelaat zal toonen, en wil, in spyt myns harts, dat ik hier yder een Zeer heus ontfangen zal, en maaken my gemeen.
't is Waar het geen men zeid, de Buitenlui zyn Slaaven.
Bernardo ach!
gy werd al leevendig begraaven.
Myn vrind, wat raad hier toe?
gy moet my helpen raan Hoe wy dit wieden, en dit onkruid doen vergaan.
Heel gaeren, 't is my leed, 'k zou my daar tegen zetten, en, zo veel 't doenlyk was, 't bezoeken hier beletten.
Zy meenen licht dat u hier door veel eer geschied, phil.
Wanneer men u zoekt.
Ik heb die liever niet.
Het deerd my in myn hart, ik zou hier nimmer koomen.
Dan was 't noch arger, neen, dan zou 't hier overstroomen Van menschen, dat 's het geen zy zoekt en anders niet, Dan was zy hier alleen, en deed my meër verdriet.
Ik zou dat kostlyk huis my aanstonds kwyt gaan maaken, zo kreegt gy zekerlyk verandring in uw zaaken.
Maar niemant wil 'er aan, Dat heb ik al getracht men noemt het 't huis val aan, het is te wel bekend, warm.
Men houd de baan hier, albertyn.
Zout gy t niet durven waagen, om huisraad, bed, en al hier uit te laaten draagen?
Dat heb ik al bezocht, maar 't helpt dog niemendal.
Die hier dan slaapen wou, die wees ik na de stal.
Ik zweer, zy zouden hier zo dik en bol niet vliegen.
Hoe dat ik t stel of niet, zy weet my te bedriegen, Zy doed ze blyven, en zy slaapen in het hooi Of op de zolder, of men maakt een kermis kooi, Zy hebben laast myn hooi en haver opgevreeten, Om my te plaagen, t geen ik noch niet heb vergeeten.
En spreek ik 't minste woord haar tegen, wel zie daar, dan heb ik ze aan myn hals, en hoor een groot misbaar.
Dan vliegt ze als boskruit op, dan weet ik niet te leeven En yder, als het hoord, respect en eer te geeven, dan ben ik een Jan hen, een olyke Albedil.
Dan is 't, wie hier niet mee al kommandeeren wil.
HET HOFTEE LEEVEN, VALENTYN.
Dan weet ik goede raad, om aanstonds u te wreeken.
Gy moet de brand hier datelyk in gaan steeken, Dan zyt gy met 'er haast van al het bruitje vry En na ik reek'nen kan, zo wint gy veel hier by.
Maar zacht, wie komt daar aan?
Dat wil hier nimmer daagen, ik ken hem niet, hy komt licht meê om my te plaagen.
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS.
Myn dienaar, Heer.
L BERNARd.
Myn Heer, is hartelyk gegroet.
Valentyn, ik voel verandring in myn bloed.
Myn Heer, die kend my niet?
Dat heeft hy wel geraaden.
't is zo myn heer.
Ik ben met groote vrees belaaden.
Ik heb voor lang getracht te drinken met myn Heer.
Wat zeg jy, drinken?
Daar doed my het hoofd van zeer, ik drink zeer zelden.
'k Heb de daames laaten speelen, 'k zei aan myn Heer den Drost, ik wil ze aan u beveelen, Ik ga my voegen by de meester van 't Kwartier, om hem te kennen, die ons aandoed al 't pleizier.
Ik zweer, myn Heer, dat ik de reis heb aangenoomen Alleen om u te zien.
Gy zyt heel wel gekoomen.
Wie ofzo stouten Vent, hier toch toe heeft verzocht?
Uw huis is een juweel, zeer schoon en net gewrocht.
'k Wouw hy de kosten van 't Juweel my moest betaalen.
Geen hier omtrent, myn Heer, dat daar by op kan haalen, In deeze gantsche Streck.
wat is 't een groot pleizier Dat gy uw Vrinden kund ontfangen, dat gy hier Van elk werd aangezien, dat elk u moet beminnen.
Die kaerel maakt my dol, wat zal ik noch beginnen?
't is een juweel, maar weet dat my het gantsch niet past, het is een Paerel, die my strekt tot groote last, Had ik myn geld daar voor, het zou my niet bekooren, ik gun die Paerel wel een ander aan zyn ooren.
Gy hebt hier alles wat gy maar begeerd en lust, En goed gezelschap.
Ja, maar, 'k had veel liever rust, 'k hou veel van de eenigheid.
Wie zou al dat bezoeken, Niet voor zyn leeven lang, van nu af aan, vervloeken.
't Landleeven, ik beken 't, is in zich zelven goed, En wonderbaarlyk fraai, maar daar benevens moet De kelder zyn verzien van delikate Wynen, de Keuken wel verzorgd.
Wat gruuwelyke pynen, doet dezen Schoft my aan.
Myn wyn die deugd heel niet, En ook t onthaal, myn Heer, dat daaglyks hier geschied, Behoorden zo veel volk niet herwaards aan te trekken.
Marquis. boiguee. HET HOFTSTE LEEVEN, marquis.
Zo zeggenze altemaal, 't zal voor beleeftheid strekken, maar daar benevens is 't alom zeer wel bekend, Dat gy, in kost en drank, al vry wat lekker bent, En wat Mevrouw belangt, dat weeten al de Vrinden, Die heeft een tong, myn Heer, geen lekkerder te vinden Hier, noch in 't gantsche land.
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS, jochem.
Wel nu, wat is 't?
Baron van Knipstaart, die heeft hier zyn valk vermist, hy is in onze tuin op eene boom gevloogen, daar komt hy zelf, zal ik ze weder geeven moogen?
Baron van Knipstaart, zacht.
Bedenkt hem DERTIENDE TOONEEL.
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS, jochem, baer.
Myn Heer, die zy gegroet, 't is my ten hoogsten leed, dat juist dit voorval moet Een aangang zyn, om u myn eerste plicht te toonen, Ik hoop uw heusheid zal voor deez' tyd my verschoonen.
BERNARd, tegen Valentyn.
'k geloof hy fopt my wat.
't is geen gevolg, myn heer Schoon dat men Buuren is, dat gastgaan heen en weer, en dat gestaag bezock.
ik zou daar niet van weeten, althans.
Al kwam hier niemand nooit.
'k begin van angst te zweeten, die Heer van Knipstaart staat my maar zo paslyk aan.
Myn heer Baron, ik zal uw vogel haalen gaan.
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS, BARON.
Hoe is 't, myn Heer, vind gy wat vreugd in 't Buiten Leeven?
Hoe is het?
kan t Mevrouw ook wat genoegen geeven?
Heel slechjes, k ben t al moê, t geen al de waereld zoet, En heerlyk voorkoomt, maar t is bitterder als roet.
Hy is 't, zo waar ik leef, wie zou zulks konnen droomen, Zyt gy 't, myn Heer Baron?
Ter goeder uur gekoomen.
Zyt gy 't, marquis?
myn Vriend.
hoe lang is 't wel verleen Dat ik u laastmaal zag?
Omhelzen malkandoren.
Zy maaken haar gemeen.
Wat groot geluk dat ik, myn Heer, hier koom te vinden.
Die Heeren, ziet gy t wel?
die schynen goede Vrinden.
Ja, ja ik zie het wel, aan hun gebaar, dat zy Goe Vrinden zyn, maar wat raakt toch hun Vriendschap 'k kan geen van beide en zag hen nimmer van myn daagen.
Die geen geduld had, hoe waar 't mooglyk te verdraagen?
Heer Bernard, 'k leever u de braafste Heer van 't Land, een die de kroon, myn Heer, van de Edelingen spant.
Gelukkig, dat gy hem hebt tot Gebuur gekreegen, want goeje Buuren daar is heel veel aan geleegen.
Een voordeel, daar ik my wel van bedienen moet, 'k beloof u vriendschap.
wat is de vriendschap zoet!
Myn Heer, ik heb...... MARQUIS.
Men moet die knoop te zamen voegen.
Een gunst die ik verzoek.
Myn Heer, na uw genoegen, 'k zal 't zonder uitstel doen, ik ken Mevrouw haar aart, een goed gezelschap is haar meër als schatten waard.
Dat liegt hy zeker niet.
Wil u op my vertrouwen, gy moet een dag of acht ons hier gezelschap houwen, ik kwam in haar haat indien ik u liet gaan.
Op uw verzoek, marquis, zo neem ik 't lichtlyk aan.
Zie zo, dat gaat hier wel, wat zal my overkoomen?
De eer van myn huis werd hier al loflyk waargenoomen.
Zo die Marquis hier al den Adel kend van t Land, in spyt myns bakkus, hy myn hoofd met hoorens plant.
„Daar komt myn Voddemoer, hier zal 't noch anders uiten leeven!
Dat ik eeuwig zal beklaagen.
Gen, vyftiende tooneel.
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS, BARON, JULIANE.
Madame, ik presenteer u dezen Edelman, Digitized by Google Wien.
Wiens heusheid na waardy, ik niet waardeeren kan.... baer.
Wat is 't een groot geluk van u te weezen, Madame, die van elk bemind werd en gepreezen.
Het weinig goed, 't geen ik hier op het Land bezit Waardeer ik dies te meër.
Een duivel van een smit.
Daer hebje t bruijen al.
MARQUIS Ik heb myn Heer bewoogen Met uw verlof, ik bleef aars buiten dat vermoogen, Om hier te blyven tot vermeëring van de vreugd.
JULIANE.
Gy zouwd myn Heer, en my, ik ben geheel verheugd, geen meër pleizier ter waerelt konnen toonen, en in het tegendeel zoutge ons ten hoogsten hoonen.
Dat lieg jy, voddemoër.
K verlies al myn verstand, jy weet wel dat ik graag alleen ben op het Land.
Madame, 't is my leed, ik kan my de eer niet geeven Van hier te blyven.
Ja daar is niet aan bedreeven, baer.
Ik heb een nicht vier vyf gekreegen, die ik moet Pleizier en vreugd aandoen.
Baron, dat komt zeer zoet, ik hoop, Madame, dat het u wel zal genoegen Dat wy de juffers van myn Heer by onze voegen.
Ten hoogsten ik t begeer, myn Heer begeerd zulks mee.
BERNARd, wel ja, wel zou ik niet, myn Heer die staat al reë.
BA Digitized by google 29 30 HET HOFSTEE LEEVEN, baer.
Dewyl gy 't zo begeerd zal ik haar aanstonds haalen.
'k begeer het absolut.
'k zal u daar voor betaalen.
Wat raad dat ik die Pry haar voorneem hier belet?
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS, BARON, JULIANE, jochem.
Myn heer, uw valk die is de huif weer opgezet.
Ik heb hem met uw knecht zo aanstonds weer gevangen.
Ik ga met uw verlof.
Baron, waard gy gehangen Gy zoud my tot geen plaag verstrekken, welk verdriet!
Hoe is 't te lyen, dat hier dagelyks geschied?
BERNARd, VALENTYN, MARQUIS, JULIANE.
Ult gy dan oorzaak zyn dat ik gestaag moet vreezen?
Zal ik geen Meester van myn eigen moogen weezen Dat vraag ik u?
Zult gy dan nimmer reed'lyk zyn, zeg, ouwe Knorrepot?
Zeg olyke Jan Gryn?
Myn Heer Marquis, wel nu hoe vind gy 't Buiten Leeven?
kan 't u genoegen geeven?
Voor my, mevrouw, ik schik my altoos na de tyd.
31 t Gevalt my wonder wel.
Wat een Welleventheid!
Gy hebt, Heer, een heumeur het geen my kan behaagen.
En dat in myn gezicht, wie drommel kan 't verdraagen, marquis.
K Heb haar daadlyk in t zalet met Mariane, die k heb in myn plaats gezet, Gelaaten.
Met verlof, ik ga haar aanstonds vinden.
'k bid maak geen kosten, want een schootel voor goê Vrinden De vrindschap die bestaat Is hedendaags genoeg.
Niet in t trakteeren, neen, weet ik zulks doodlyk haat?
De middelmaat die kan ons meër genoegen geeven, wy moeten langer als een dag hier zamen leeven.
Marquis, gy zyt beleefd.
Marquis gy zyt beleefd.
K heb niet een lid, of k zweer het staat en lild en beest.
Zie ik Marquis te recht hy zal ons wel Marquiesen, zyn tanden zyn gescharpt.
'k zal myn geduld verliezen.
Een stuk gebraaden Vleesch met een Asjet drie vier is by de grooten nu geheel na de manier.
Gy hebt kalkoenen, haas, faisanten en ook duiven, dat's Wildbraad al genoeg.
Hoe zal dien Beest ze kluiven!
Met uw verlof, ik ga. bernard.
Ik weet wel wat ik weet!
Was ik hier Meester, jy Marquis kreegt niet een beet.
BERNARd, VALENTYN, JULIANE.
Ult gy dan nimmermeêr in vreede met my leeven?
Zult gy in eeuwigheid my geen genoegen geeven?
Neen, varken, neen!
Dat krygt gy nu noch nimmer meêr, Denkt gy wel eens, hoe ik door u ten achteren teer?
Kund gy dan anders niet doen als my de passie preeken?
Daar geeft gy reeden toe, door al uw looze streeken.
Ben ik uw Vrouw alleen, o schriklyk verdriet!
Om my te onteeren?
Door de hoon die my geschied?
Neen, neen, maar gy kund my door de uwe ruineeren.
IULIANE.
't is noodig dat zy 't leeren.
Die niet te leeven weet Indien gy wist wat dat de Waereld van u zegt.
Indien ge u beterde kwam alles wel te recht.
Uw Buuren, Boeren, ja het gantse Dorp komt klaagen, 't is onverdraaglyk, ja niet langer te verdraagen, Door al de Waereld werd gy door u doen gelaakt, die zelf de weegen na uw Huis onganklyk maakt.
Waar heeft men ooit gehoord van diergelyke streeken?
Al die nu herwaarts komt, 'k wens hy den hals mag breeken, al was jy 't zelf, madam.
33 jULIANE.
Een schoone wensch, myn Heer.
Gy gund my al wat goeds.
maar t hoofd doed myn al zeer, t is lang genoeg, schei uit kom, voeg u by de vrinden, toon eens een bly gelaat.
Dat zult gy nimmer vinden.
Gy kund, zo 't u gevalt, wel by de vrinden gaan.
Ga meê, k verzoek het u.... BERNARd.
Zy staan my gants niet aan.
BERNARd, VALENTYN, JULIANE, LEONOOR.
Daar is een Dame die hier na Mevrouw komt vraagen, Zy is met haare Koets zeer deerlyk omgeslaagen Hier dichte by ons Huis, zy schynt van kwaliteit En hooge staat, ik heb haar in t Salet geleid.
Heeft zy zich niet bezeerd?
Haar koets is heel aan stukken.
Wel, meid, wat raakt dat ons, hoe zal t hier langer lukken?
Met maaken raakt zy weeter als zy te vooren was, al brak zy hals en been, wat komt dat hier te pas?
Daar 's wel een dag twee drie van doen om die te maaken.
My deerd haar ongeval.
Ik help haar in haar zaaken Het was een schande zo men haar verlegen liet.
Ik presenteer myn huis.
Gy gaat?
Ogle Digitized by HET HOFSTEE LEEVEN, JULIANE.
kan men zich ontslaan ons huis haar aan te bieden?
Een Vrouw van kwaliteit, het zyn geen slechte lieden.
Zoud gy u niet ontslaan?
laat my daar mee begaan.
Zeg, Leonoor, dat zy vertrekt van stonden aan.
Myn Heer, dat komt 'er van uw hoolen en uw gaaten.
Gy zouwd de weegen als 't behoord verhelpen laaten.
Dat bolt dat Varken noch, o gruuwelyke spyt!
'k zal 't u betaalen dat gy my zulks noch verwyt.
BERNARd, VALENTYN, JULIANE, LEONOOR, VALERIUS, ISABEL.
Dienaar, nicht.
Ha, ha, hoe zult gy hem verblyden!
Zyt welkom, neef, hy mag u wonder gaeren lyden, hy heeft al lang verlangd u hier te moogen zien.
BERNARd, VALERIUS, ISABEL.
ik groet u, neef.
Wat zal hier noch geschien?
Goeden dag, za wakker!
Tree maar binnen za!
volg malkander 't spel dat zal eerst recht beginnen.
Daar is myn Zuster, Neef, die heb ik me gebragt.
jitized by ISA KLUCHTSPEL.
Uw dienaresse, neef.
Gy had ons eer verwacht, Wy hadden lang getracht ons de eer te koomen geeven Van dit bezoek, ik wensch gy lang moogt buiten leeven.
Ik niet, mejonker Neef, wat bruid my die Kozyn, al om den brooden.
Wat baard gy my al pyn.
Doch eene ziekte heeft dat goeije werk doen staaken.
Hoe heerlyk is 't op 't Land zich zelven te vermaaken.
Ik en myn zuster zyn daar haast om koud geweest 'k hoop dat de zoete lucht ons beide haast geneest.
Kozyn, wat zegt gy daar?
Wy koomen ons verluchten, het buiten zyn, dat doet de ziekte van ons vluchten, ja helpt ons in een weck drie vier keer op de been.
De lucht is hier omtrent, voor zicken, ongemeen Kwaadaardig.
Kozyn, gy doed my voor u vreezen Dat ge in een dag twee drie daar uit zou kunnen weezen.
Dat s tegen het gevoel der Docters van de Stad.
Geloof de Docters niet, zy praaten zo maar wat.
Hoe praat ik 't uit haar hoofd?
wat zal my overkoomen?
Ik had myn Zusje en myn Broertje mee genomen, doch t koesje was te kleeren, zy zullen morgen licht Met Moeder volgen, om, aan Neef en Nicht, haar plicht Meë af te leggen, Neef, ik wou zy hier al waaren.
'k Wouw ik dat maagschap na Jamaica weg zag vaaren.
HET HOLSTE LEEVEN, VALERIUS.
Masseur, laat ons het goed gaan bergen in de zaal.
Monfreer, verzoek aan Neef dat wy op yder maal, jy weet wel wat ik meen, pottasie moogen eeten.
Dat s goed, Masseur, ik had het zeker haast vergeeten.
Neef, moeder die verzoekt, of gy ons daaglyks wouwd Pottasie schaffen, daar ge ons door verkwikken zouwd, wy zyn noch slap en zwak.
En kuikentjes gebraaden.
Een jong patrysje kan ons lyf wat meër verzaaden Patrysjes moeten t zyn, die geeven meerder kracht, is t zo niet, neef?
Twe en twintigste tooneel.
Ja, ja, gy hebt het wel bedagt.
Pottasie, kuikentjes, patrysjes, watte dingen!
Ik zal haar in het kort wel fynder leeren zingen, die stoute Lobbes madkt my boozer als de rest.
Ja, ja, pottasie daarmen Varkens vet meê mest.
BERNARd, jochem, jochem.
Eer aan couragie, Heer, gy zult nu zo niet kyven Als flusjes, k liet de Poort gelukkig open blyven, een goeije Vangst, gants blocd!
't is zulken grooten Beest.
Ik wed gy raad het niet.
Wees niet bevreesd, Digitized by Google.
Ik zal 't u zeggen hoor, gy hebt veel volk gekreegen, om haar te spyzen boeft gy niet te zyn verleegen.
Maat 'k vrees gy zult verschrikken als gy 't hoord.
'k zal niet.
Een Hart, myn Heer, kwam aanstonds, door de Poort, Hier in uw Hof, ik liet het zagjes binne treeden, hem groetende beleefd, en dacht gy zult ons heeden Heel gôe provisie zyn, gy komt zeer wel van pas.
Het is een Hart zo groot als of t een Eezel was, Zo fraai als gy, of ik.
't hart ging zich in de stal versteeken achter 't kooren, ik kreeg een Snaphaan, daar ik 't Biesje Broer zo voort Meê ging onthaalen dat het aanstonds stak de moord.
Heb ik nu wel gedaan de poort niet toe te fluiten?
Kyf nu vry weer, dat ik hier elk een niet houw buiten.
Neen, gy hebt wel gedaan, nu toond gy dat gy zyt Een Jongman van verstand, 'k beloon u op zyn tyd.
Wil 'k u wat zeggen, Heer, weet dat ik heb vernoomen, dat hier, omtrent het Dorp, de Jaagers zyn gekoomen.
Wie weet of ons 't Fortuin van daag niet gunstig is, 'k betrap 'er noch wel een.
De voorspoed schynd gewis My heel genegen, in dit Hart my toe te zenden.
Ik ga my aanstonds na de groote Laan toe wenden.
Al die 'er koomen die zyn habus fontes bloed!
My dunkt ik zie 'er al een drie vier te gemoet Ik eet my, in het kort, zo dik aan Hart'Pasteijen, dat ik van tafel my na bed zal laaten leijen.
BERNARd, NICOLE.
NICOLE.
Myn heer, hebt gy t belast?
wat gruuwelyk geweld!
Ik kan niet spreeken zo ben ik er van ontsteld, Wel duizend Honden heb ik in de tuin zien loopen, zy haalen alles om.
Dat wil ik niet verhoopen.
Uw Blomperk, koolhof, ja, t leid alles in de grond.
Zo veel honden hier?
Zo als ik voor kwam, vond ik 't werk hier zo gesteld.
Wat gruuwelyke zaaken!
Ik hang myn zelf strak op.
wat zal ik langer maaken?
Daar zynder drie of vier die hebben al 't gebraad Van 't Spit gevreeten, en haar zelf daar mee verzaad 't geen gy op Tafel van deeze avond nu zult missen.
De honden zullen hier op 't lest noch aan my pissen.
De honden, dat 's van 't minst, die doen het u noch niet, 'k durf 't u niet melden.
Wel, wat is hier dan geschied?
39 NICOLE.
Zes labourlotten, o!
't zyn zulke rouwe gasten, Zyn hier gekoomen, die uw kelder braaf ontlasten.
Zy vraagen maar, waar s dit, waar s dat, is hier niet meër?
Het zyn geen menschen, maar, ik zweer, t zyn duivels, Heer.
't is maar schaf op, alon, wilt alles overgeeven.
't Land Leeven, dat is een Barbaris leeven.
BERNARd, NICOLE, jochem.
Wel is de Henker nu een Schelm geworden, neen, zy krygen t Hart niet weêr, daar is al voor gebeën.
BERNABD.
Wel, hartevanger, komt gy my noch onder de oogen?
Zy krygen 't niet, o neen!
ik zal het niet gedoogen, ik liet me liever met vier Paerden van malkaar Afscheuren, 'k geef het niet.
Jou, schelm, jou moordenaar, die my vermoord.
BERNARd, NICOLE, jochem, valentyn.
Myn Heer, de Jaagers na u vraagen, zy gaan zo na Mevrouw.
Wat gruuwelyke plaagen!
Zyn ze uit de Keuken al?
Joc. digted ogle HET HOLSTE LEEVEN, jochem.
'k durf alleen daar tegen an.
't is hier geen blyvens tyd.
Geef acht op deeze Guiteu, Nicole.
NICOLE 'k zal, zo veel my mooglyk is, haar stuiten.
Valentyn, myn Vrind, ach!
geef my goede raad, ik heb geen Vrind als u, in deez' bedroefde staat.
Steck 't huis in brand, daar kund ge u aanstonds door ontlasten.
Dan zyt gy 't Bruitje kwyt, met een ook al uw Gasten.
Men hoefde tot dit werk, my niet veel aan te raan.
Gy moet het doen.
Is hier door haar veel schaa gedaan?
Zeg op, hoe koomen hier by my de Labourlotten, Wel laat haar in de Stad, niet met het Landvolk, spotten, hier hoord men vry te zyn.
Gy weet het noch niet al, 'k heb haar Complot gehoord zo daadlyk in de stal, Om hier met al haar Stoet en Paerden te vernachten, De Brand daar in, myn Heer, gy moet niet langer wachten.
Vernachten?
Menschen, die 'k myn leeven niet en zag, noch kan.
VALÉNTYn.
Zy kennen u. BERNARd.
Hoe weet gy zulks?
't is wonder dat het Huis en Dorp niet zal verzinken.
'k wou ik die Schelmen in de Vyver zag verdrinken.
Maar zacht, daar schiet me its in, was dat wat eer bedacht, 'k speel hier een pots die Vrouw noch Gasten hadt verwagt.
Wat is 't vernuft heel fraai!
het is heel wel verzonnen.
Ga meê, 'k zal u doen zien dat alles is gewonnen.
ACHT EN TWINTIGSTE TOONEEL.
BERNARd, VALENTYN, LEONOOR.
Myn heer, mevrouw verzoekt of 't u gelieft dat gy my by de Vrinden komt?
Scheert zy de gek met my?
Ik zal haar in het kort die sprongen wel verleeren.
Zy kan het volk, myn Heer, alleenig niet beheeren.
Ik ga, het gaat zo 't wil.
Zeg haar, dat zy zal zien Wie dat hier Meester is, en wie hier zal gebien.
Erlaat ge uw Moeder zo?
't hoofd zal my stukken scheuren Van al 't gerammel, wat zal langer hier gebeuren?
Myn vader heeft gelyk dat hy hier over klaagt, terwyl zyn beurs daar af geen kleene weedom draagt, de kosten zyn te groot, men ziet hier alle daagen Ten minsten een dozyn of zes de schootels vaagen En ook behalven dat, t Land Leeven dat bestaat In vreugd en zoetheid, als men houd de middelmaat, dan kan men t recht gevoel van deze zoetheid plukken, die niet wel is uit te drukken.
Dan is 't een vreugde LEONOOR.
Mejuffrouw, k dagt dat ook t gaat zeker wat te grof.
't is maar val aan den brui, men houd hier open hof.
Maar hebt gy wel gedacht, of hebt gy zulks vergeeten, om aan Eraste, met een briefje, te doen weeten Hoe dat de zaaken staan?
gy hebt het hem beloofd.
'k heb zedert zyn vertrek, wat anders in myn hoofd als dat gehad, ik heb geen tyd daar toe gevonden.
Ik bid u doet het dan, of 't zou hier lelyk honden.
Hy is een Losbol, die licht de eene grol of de aar in 't werk zou stellen, daar gy licht door in gevaat Zoud konnen koomen, 't geen gy lichtlyk kund vermyen, de jonge Vryers zyn wat los als zy gaan vryen.
De moeilykheid waar in uw Vader zich bevind, Zou hier geen goed in doen, schoon gy malkaar bemind, als hy zulks niet en weet, dan hoeft gy niet te schroomen.
Hoe zal ik hem myn brief dan best ter hand doen koomen?
Zie daar, is 't dorp zo groot?
dat 's met 'er haast gedaan, 'k zal ze in een ommezien wel zelf bestellen gaan.
Wel aan, ik ga en zal die aanstonds af gaan schryven.
Ik kom u voort weer by, wil hier een weinig blyven.
In 't gaan houd Valerius haar tegen.
Zed by Google KLUCHTSPEL.
DERTIGSTE tooneel.
MARIANE, LEONOOR, VALERIUS.
Mis, waarheen?
Dat 's recht van pas, 'k trad anders u licht, 'k moet u iets zeggen daar u aan geleegen is.
Zy heeft geen tyd, zy moet.... VALERIUS.
Al, al, zy moet my hooren, het is zo fraai, het zal u zekerlyk bekooren.
Haast u dan wat.
Wel aan, 'k zeg 't u op staande voet, 'k heb, toen ik herwaarts kwam, hier dichte by ontmoed Een Heertje, dat ik hier by u wel zag voor dezen.
Zwyg stil, kozyn.
't schynt gy veranderd heel van wezen.
maak hier geen praatjes af.
O seldrimalement!
Nicht, daarom was 't dat ik u strak een teken gaf, Dat ik noodzaaklyk u alleenig had te spreeken, Ik wenkte u drie vier maal.
Zulks is my niet gebleeken, leonoor.
Kende u dat Heertje niet?
Of hy my kon?
gewis, ken gy hem ook niet wel?
'k geloof ik sla niet mis, Na dat ik merken kan, hy heeft my menigmaalen Omhelst, ik kan niet recht die vrindschap u verhaalen Die hy my heeft getoond, hy is 't die my bemind, En is voor lang geweest myn hart, en boezem vrind.
Heeft hy u niets gezeid?
Hoor, nicht, ik zal 't u zeggen, hy vroeg my waar na toe, 'k zei 'k ga myn plicht afleggen Hier by myn Neef, hy wouw daar geen geloof aan slaan, Waar op hy wedden wou, ik nam de wedding aan, Om tien Pistolen, maar hy moet die aan my geeven In uw presentie.
Wel wie hoorden 't van zyn leeven?
'k zei hy my volgen moest, tot hier aan de Achterpoort, die op het Veld uitziet, wy gingen aanstonds voort.
Wy zullen daar, met uw believen, hem wel vinden.
Te spreeken met een Heer, 'k durf zulks niet onderwinden.
Woud gy de weddingschap my doen verliezen?
Nu, juffrouw, doed het maar, ga met uw Neef daar heen Men zal u daar niet zien, 't is achter af geleegen.
G'en, wel aan, maar, neef, het diend voor al dan wel verzweeten, 't is om uw weddingschap, ik zouw het anders niet doen.
Zo dicht, gelyk een Pot.