floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Een Windnegotie die niets is, laat u op ydele hoop slegts leeven, Om u te wreeder dood te geeven, Of t minst een kanker van een eeuwige ergernis.
HOLLAND, zyt gy Europa hier gekomen om te schempen, Of zoekt gy t welzyn van Maagd Nederland te dempen, men ziet met droeffenis, hoe dat de onstuyme zee, Lands welvaard wreedelyk, en schielyk komt versmagten, Zo dat de helft van de kielen nooit weer de ree aanschouwe daar zy eer in groot getal vernagte.
Deez handel van papier gund ons het roode goud, Waar op men steen en kerk, geloof en hoop op boud.
UITRECHT, tegens HOLLAND.
En 't geen dat gy verliest, dat is daar wy op hoopen, Ik zie de zeilen reets van ver den Eem op loopen, Uw gekke Gasthuis is te vol, die zo veel steen, Met Actionisten hebt, het platte Amstelveen, in geKHEIT.
Of 't Scheepgat mag met regt den schoone naam genieten, Van spotter Momus, Spiegeldam, doch als Neptuin zyn stroom eens voor ons wal laat schieten, Ik neem in 't kort uw lof, waar door ge uw oorspronk De volle laading zien wy voor de veste komen Daar gy met Pampus zyt bekaait, Uw haan die heeft reets uytgekraait, En lacht wat met de Maas, met Y en Amstelstroomen.
Ik voer de vlag in t kort, het gaat ook hoe het gaat, den Adel na het geld, die zyn my nog te baat.
HOLLAND.
Uw kaale hovaardy doet u te ydel hoopen, men ziet in t kort uw Stad nog om papier verkoopen, Uw dorpen zyn slegts een begin, Vianen zingt reets op van vreugde, En spot met de ydele hoop, waar in gy u verheugde, zy nog over u zal wezen koningin.
Haar edele poort zal nimmer sluyten Ten dienst uws rytuygs en uw schuyten.
Die Stad die werd voor u bewaard, tot dat gy daar komt over springen, o!
de angst zal u daar over dringen, dus raakt uw Adel met de armoe nog gepaard.
UITRECHT.
Uw al te bitze tong die zal u nog doen treuren.
Neen, neen, dat ongeluk zal u veel eer gebeuren.
Tegens Gelderland.
Waar toe maak gy ook geen begin, ei spreek myn naaste buur vriendin, GELDERLAND.
'k wou ik uw acties zag in duizent stukken scheuren, Neen, ik schuw deze zaak, die als de veege pest Ons nog doorknaagen zal, neen Uitrecht doet u best, maat ik vervloek het geldziek leeven, den hemel die heeft my gegeeven.
Genoeg daar ik van leeven kan, ik ben vernoegd, en ider man.
In my, komt deez Negotie schuuwen, Waar voor een wys verstand moet gruuwen En smeekt my dat ik deeze vloek Moet haaten, die in t kort de hoek, Van myne grenszen zou bestooken.
Gy stinkt van bangigheit, ik heb het lang geróken, is uwe beurs zo schraal, hoe Gelderland zwyg stil, het volck regeerd u slegts, en leeven naar hun wil, ei, holland zie wat vreemder zaaken.
Zy bloost van speit gelyk scharlaaken, gy hebt gelyk, o!
arme sloof, ik zag u nog van doods angst sterven, kwaamt gy eens Actionisten erven GELDERLAND.
En ik zie u nog tot een roof, Van twedragt onder uw gebuuren, En al uw vieze zotte kuuren Veranderen in een dioeve staat Leefd dus in dwaasheit, ik voor my ik magt wel leiden, Al wout gy uwe Koets door olifants doen reiden In plaats van Paarde gantschelyk dol van straat tot straat, ZEELAND.
Ei, Gelderland swygd stil, haar winst zal u niet baaten.
Aanhoord vrouw Zeeland eens, die sloof wil ook mee praaten, die haare grenszen door den roof heeft aangelegt, EUROPA tegens NEDERLAND.
Zal hun verhart geschil niet eenmaal zyn gessegt, Ach kunt gy Nederland aan myn bedrukte oogen Deez droefheit laaten zien en werd gy niet bewogen, met myne traanen dien ik neerstort langs de grond, NEDERLAND.
Gy Zeeland zyt in rust, gy holland houd uw mond, met gezag.
Met Uitrecht, laat zy doen het geen haar zal begeeren, 'k ben buyten u, in staat haar trotsheit te verleeren, EUROPA.
Gints naderd imant ons wie of het wezen mag, nederland.
Hy schreid wat of hem deerd, spreek vriend wat s u beklag.
TWEDE TOONEEL, EUROPA, DE NEDERLANDZE MAAGD, HE RAKLIET, DE KOOPMANSCHAP, DE ZEVE PROVINCIE, GEVOLG.
HERAKLIET, buylende och, wat zyn t bedroefde tyden, sach Vrouw Europa, weet gy t niet, En moet den droeve Herakliet Door deze zwaare zaak uw treurig hart doorsnyden, o Koude Louwmaand, ach, die Vrankryk, nu ons lant, berooft van t beste goed, ey Neerland wil niet huilen, Uw oogen zoude u nog meer het hooft uitpuilen, als uw Inwoonders, die berooft zyn van t verstand.
Zo heeft die koude maand bevrooren, de wysheit, na ik hooren kan.... heraKLIET.
De Zuid, en weste wind in tooren Die hebben schier aan yder man, wat van hun harzents doen verstuiven, die heeft ze aan de vaart Der Eem, meest by malkaar vergaart.
Jupyn zy dank, dat 'k uit zyn kluiven Gered ben, en dat 'k Neederland Nog vrolyk zie in deze stand.
NEDERLAND.
Gevyns de huilebalk, wat zal ons nog gebeuren, Wel hoe zyt gy zo stout te naderen myn tuin, Steeld gy aldus de kroon van myn beroemde kruin, Kwou ik u levend zag in duizend stukke scheuren, Vertrek zo voort, o lompe bloed, En schuwt de Maagd der Nederlanders Zynuwereën, o gek niet anders, zo gaat, eer dat myn heete moed.... EUROPA.
Zagt Nederland, als ik hier ben uw koninginne Zo wil ik dat hy spreekt, wilt Herakliet beginnen Te melden 't geen gy weet.
Dat ik dat verdriet Aan u niet doe verstaan, doch gints komt Demokriet, die zal die droeve zaak, helaas!
U wel ondekken, doch ik wens dat jupyn u zal tot troost verstrekken.
DEMOKRIET, HERARLIET, EUROPA, DE NEDERLANDZE MAAGD, DE ZEVE PROVINCIEN, DE KOOPMANSCHAP, GEVOLG.
DEMOKRIET, lachende.
Wel herakliet wat vreemder zaak de Jongens zingen tot vermaak, al liedjens van de Windverkoopers Doch ik vrees dat zy wel haast Landlopers In plaats van Kooplui zulle zyn, wyl al hun doen bestaat in schyn.
Tegens Nederland.
Dach jufvrouw, wel gy schynt in tooren, of kom ik u wat vreemt te vooren.
Vergeeft myn al te stoute geest, had gy daar eens geweest, Niet Herakliet, hoe zwygje pruilder, hoe Digitized by google in g'ekhet.
Hoe staat gy dus weer als een huilder Te balcken, ziet die troni eens, ja zeper t lykt wat ongemeens, Ey wilt niet in uw traanen smooren t'lykt of gy acties hebt verlooren.
Ey herakliet vertel my, kom, en zegt 't verlies eens van uw zom.
Hoe zwygt gy stil, dan zal ik spreeken, al zou k den heelen handel breeken.
Ja wel, wie of niet lachen zou, De Zee die is reets uitgeloopen, Waar in veel zielen zyn verzoopen, het Y staat droog, terwyl men nou Om weer de Zeevaard op te zoekken Zal graaven in de Stigtze hoekken, Van de Eemkant af, door Hy en Zand Wat wyze manne van verstand Bevind, men niet zo zy hun koppen, Slegts niet verhangen in de stroppen Van wanhoop, om dat hels papier 'k vrees dat zy slimmer als in 't vier Zig zulle vinde, eer drie jaaren Verloopen zyn, HERAKLIET.
Wat al gevaaren Staan ons te wagten, demokriet.
Voor 't minst, dat voor u overschiet Een huis, nu dat de Stadt Vianen Zo veel Kasteelen bouwen laat, gy krygt ter vast een om uw traanen, Die gy eer storte.
Een gantsche straat Zult gy nog in verpagting krygen, NEDERLAND, tegens Demokriet.
Zyn uwe reën gedaan, zo raade ik u te zwygen.
Digitized by google. nederland EUROPA, tegens demokriet.
Myn wil is dat gy spreekt, dies wegen maakt begin, demorriet.
'k dankje hartelyk, o groote koningin.
Wilt gy dat ik u zal van Staats verschil verhaalen, Of dat ik in een schets u levendig af ga maalen, De Scheepvaart die in t kort, voor Uitrechs wal zal zyn, Ten spyt voor Amstel Stad, voor Maas, en voor den Ryn.
Of hoe de Koopmanschap veragt word en geschonden, en hoe de Bedelaars het Land zyn ingezonden, Tot nadeel van t gemeen, door Vrankryks slim beleid, het geen hun op een winst van schynschoon t hart verbleid.
Doch 't einde draagd de last, terwyl 't bedrog die kanker Door eet uws Neerlands hart, gelyk de roest het anker Van alle goede hoop, doorknaagt op 't alderwreest.
Met regt de zwaarste straf, daar Herak liet voor vreest, NEDERLAND, tegens Europa.
Hoe neemt gy nog in hem, die my uitlacht behaagen, Ik wil my door het geld, doen tot de starre draagen.
Vertrouwt min op het geld, als op de magt derigoon, NEDERLAND.
Ik agt myn hoed zo goed, als Jupiter zyn Kroon.
Te groote hoogmoed duikt.
Dat raakt my niet men dallen, men duikt al vald men niet, maat armoed' is gevallen.
De armoê is gerust, als zy te vreeden is.
De armoê die is schand, en leeft in droeffenis.
't is nog bedroefder ryk, en nooit te vreën te wezen, negende tooneel.
35 nederland.
Het geldverschaft ons magt, en magt hoeft niet te vreezen, De sterkste houd het veld.
Niet altoos, want wel eet zo viel de grooste magt, door tong gevley ter neer.
Het trotse Babilon en Romen sterk in kragten, Versterkte door het geld, hun staat en Krygsbents magten.
Ja roome voer de dwang, gelyk ook Babilon, Doch doen Semiramis den woeden kryg begon, zo zag men deze Stadt met haar verheve daaken En toorents Hemels hoog, door t vuur tot assche raaken.
Men ryze niet zo ver, ziet op myn Amsterdam, die door de magt van 't geld, in my haar oorspronk nam.
Het geld dat baard onrust, maar Eendragt houd haar stillen, merkuur koos amstels déugt en sterktent door zyn wil'len.
Ja zorg en arbeid, heeft hun toen ter winst gebragt.
Nu zoekt bedriegery, door geldzugt Neerlands magt Te styven tot myn schand.
Wilt doch uw twist stryd breeken, en laaten wy veel eer, jupyn om bystand smeeken.
Ligt dat Vrouw Nederland my des te meer bemind Als zy de list van t geld, en eens myn deugd bevind.
EuROPa.
Myn hart was lang gewilt om Neerlands kwaal te heelen ik.... simzon.
Hoofd in zyn Tacitus.
† De negotie.
Ik wil met u in vreugd, en smart geheelyk deelen.
Gy waart al lang gedaald ter grond Zo men geen wyze raadslien vond.
Die uw behoede, onder haar beleid en oogen Gewis myn waarde Kind gy zoud in uw vermogen Al over lange tyd, zyngants tot niet vergaan, NEDERLAND.
Wel aan ik ben bereid, laat ons deez weg in slaan, en Jupiter Vorstin eens naar zyn wille vraagen, heraKLIe, huylende.
Terwyl zal Herakliet, jupyn zyn hart uit klaagen.
Was de gekheit dood, dat waereldlyk verdriet, DEMOKRIET, lachende.
Dat spiegel is te nut, als elk zyn zelfs beziet.
Digitized by Goo RD IN GEKHEIT.
37 darde bedryf.
HERaKLIET, demoKRIet.
Yrouw Nederlant scheen bars, wat zegt wy waarde vrient, 't is of uw huilen nog myn lachen haar diént, hier leerd men 's waerels loop vol van veranderingen, Daar Herak liet om huilt, terwyl dat ik loop zingen Wat grimmelt Amsterdam, voor al de kalverstraat Die Wint Negotie is niet waar, maakt veel gepraat Het jonge Jufferschap die houwe hun zaletten, Als Kooplui nu de Beurs, geen een die meer komt letten Op 't speelen van de kaart, gelyk men altyd plach, Zo als ik zelver keek nog gisteren aan den dach.
Den een die sprak die vrient heeft tien percent gewonnen.
Wy Vrouluy zitten hier als half versleeten Nonnen, kom leg de kaart ter neer, en koopt een Actie brief, dan raakt men aan den man, t fortuin dat heeft ons lief.
Want Katten muize graag, het spel kan hun vermaaken, 't meer als jonge mans in hunne netten raaken.
De Beurs die loopt tot niet, ten zy het Vrouwe lyn Het niet vergrooten, t geen de Koopluy maaken klyn.
HERRAKLIET, builende.
Demokriet wat tyd is 't, die wy nu beleeven.
Wel is 't anders niet, de Beurs kan men ligt geven, als maar de Vrouwtjens het geheim niet in en gaan En zien hoe 't met de kas en met Lands zaaken staan, nu leeft men gants gerust, maar daar zou het wezen, een raat daar ieder man voor schrikken zou en vreezen.
Doch 't was te wenschen, dat een ieder voor anstoot zig zelven wagte kon, of 't minst dat men een sloot Daar 't kalf eens in verdronk, voor al dog mis kon loopen, Want altyd moet de mindere het kalf weer koopen.
HERaKLIe, huilende.
Die straf waar al te groot, de gode hoeden ons, dan kreeg de Koopmanschap in t kort wel heel de bons.
Neen 't koffer van 't geheim en anderen fraaije dingen, Dat hoop ik niet voor al, dat, dat zal open springen.
DEMOKRIET, grimlachende.
't zou duikers stinken, maar zo flusjens zag 'k een zaak 't geen ik tot leering nam, en sting met groot vermaak Meer als twee uuren tyds, het geen my niet berouwden, Een Aap op een luiffel kwam, in zyn poot te houden Een verrekyker, waar door dat hy geduurig zag, En zeggen wou wat mens, aanschoud nog eens dien dag Dat eens ten einde raakt, die dolle Wintverkoopping, heraKLIe, huilende.
Bedroefde tyd, demoKRIet.
't Land krygt voor 't minst een stroopping, zo gruwelyk als nog ooit, heraKLIET.
Maar demokriet wat schyn Van waarheit gaf die Aap, dat het zo kwaad zou zyn.
Een zekere Vos myn vrient, die gaf ons dat te weeten, ezopus leerde ons die leer Doen hy een mom kreeg die tot eer Der wysheit was gemaakt, 't vergeeten, der harzens in 't papiere hoofd, was 't eenigste dat het kwam ontbreeken Dit zinnebeeld is my gebleeken, Deez dag wanneer ik afgesloofd Door 't snuffelen my niet kon onthouwen Van lachen, doen 'k die Aap zo leerzaam kwam aanschouwen.
HE! digitized by google in geKHEIT.
Doet uw dit lachen Demokriet, Helaas een straf die elk moet vreezen, Wanneer men schoone hoosde ziet Die nu en al den tyd voor dezen, zyn van hun harzenen beroofd.
Wel zotskap, wie heeft ooit een hoofd van 't geen dat leeft, op aard gevonden, 't geen zonder harzenen zou zyn, Neen het zyn voszen die door schyn De schat der harzen verkonden.
Want kalve zolfs waarde vriend, zyn steets van harzene bedient, weet gy nu wel, wat ik wil zeggen HERaKLIET.
Gy hoeft my dat niet uit te leggen.
Wat vint me al kalven in het land, In plaats van Menschen van verstand, Die door de wind verkoperyen Hun laaten van hun beurze fnyen.
Gints nadert iemant ous, het lykt Vrouw Nederland, Zy leid Europa, zo ik zien kan aan de hand.
EUROPA, DE NEDERLANDZEMAAGD, HERAKLIET, DEMOKRIET.
NEDERLAND Vorstin zyt doch gerust, en dood uw ydele vreezen!
Ach droeve Koopmanschap!
helaas waar moogd gy weezen, C4v, p. 39 negentiende tooneel.
Met Faroos bokken al vertrokken naar de West, o Helse Quinquampoix, verslindent wolve nest.
Zyn afzyn smard my ook, maar ach!
wat kant ons baaten De traanen die men stort, EUROPA.
'k ben van jupyn verlaaten o wreede Jupiter, die myne min vergeet.
Rampzalige dien k ben, begraaven in het leet.
DEMOKRIET, ter zyde.
O droeve qinquanpoix, wat kwamt ge op u al haalen, men smeed uw glaazen uit, in plaats van te betaalen.
De briefjens van de Zuid, en van de West?
wat dief Tegens Herakliet.
Heeft dit het eerst bedagt, wat zegje broer die lief, herakliet.
Ja wel het is geen wonder, Wat maakt die meester Lauw, in Land al veel gedonder, Ik wed dat windbuil wenst, hy de papierjens had Om daar Victorie van te branden op zyn gad.
Liefwaardig Nederland, zyn uw verwarde zinnen Wat meer in rust geraakt, DEMOKRIET.
Haar harzents zyn meest binnen Het Engels Koffihuis, de rest naar West en Zuid.
Waar spreekt dien blaaskaak van, demokriet.
Hier heb ik het verbruid.
Spreek, waar komt gy van daan, in geKHEIT.
Ik reis met al de winden.
Dan laat ik my by u, dan by een ander vinden, HERAKLIET, bart builende.
Bedroefde tyd, waar vind ik troost of heul, o Actiehandel, die my pynigt als een beul.
Bedroefde tyd, NEDERLAND.
Zwygvent, wat doet u raazen, DEMOKRIET.
Verwondert u zo niet, hy schreid nog om de glaazen Die in de Quinqanpoix, onlangs zyn uitgewaaid, NEDERLAND.
Ha schelm, spot gy met my, demoKRIet.
Neen, neen, men heeft gepaaid Den Glaazemaker met wat briefjens voor zyn ruiten, Gants bloed zy smeeten zo met steenen, en met kluiten.
De moed begeeft my gants, DEMOKRIET.
Ik kryg van schrik de loop Doch k weet Projecten om te hangen nog te koop.
't is tyd eens dat gy swygd, demoKRIet.
Ten minste wilt vergunnen Dat 'k spreek het geen ik denk, twe Actie die kunnen U redelen zo gy wild?
en zo het u mislukt.
Zo bid de wanhoop, dat hy u te pletteren drukt, NEDERLAND.
O eervergeeten schelm, HERaKLIET.
Bedroefde tyden, NEDERLAND.
'k wou ik u levend zag in duizent riemen snyden, of 't minst dat men u hing, spotter looze fiel, die naam die dient my 't best, en breeg hem by myn ziel Het eerst in Quinquanpoix, doen 'k by de Makelaaren Heb dagelyks verkeerd, die by de Zuidzee baaren Steets zweeren uit hun magt, of by de West Mevrouw, Maar 'k kan ook liegen en bedriegen, by myn trouw, De grootste Makelaar die moet nu voor myn wyken, 'k roep schrik van liegen, niemant heeft by myn gelyken.
Ei Demokriet zwyg stil, en spot niet met myn druk, doch 'k zie Merkuur die komt, nu wykt myn ongeluk.
MERKURIUS, EUROPA, DE NEDERLANDZE MAAGD, HERAKLIET, DEMOKRIIT.
Oteld uw te vreden!
O Europa, al dat zugten Zal haast veranderen, wanneer jupyn de vrugten Weer zal hersmaaken, dien hy van uw liefde wagt, zyn goddelyke min blyft in gelyke mago.
Gelyk die eertyds plag doch k zie hem zelver daalen, Wilt vry uw blydschap van zyn aankomst.
Nu herhaalen.
JUPITER op een Arent, EUROPA, MERKURIUS, DE NEDERLANDZE MAAGD.
Verdenkt Europa wie u mind, Myn waarde lief betoom uw schrijen, Vervloekt den handel, die door wind Bestaat, en snoode guichelaerrijen, o ne!
O neerderland doet uw gezicht Eens oopen, en voldoet uw plicht.
Het geldziek leeven nooit te vreeden Verschaft aan u een wreede dood, Bedrog en leugen al te snood, zal onverwagt uw t hart vertreeden, Denk eens wat kwaad, dat hier uit kan Ontstaan, tot schand voor ieder man.
Doch zyt verzekert eer drie Jaaren Verloopen zyn, myn harts vriendin, dat ik u zal van die gevaaren Haast redden door myn tedere min.
En zal in 't kort die misverstande Verbannen uit de Nederlanden.
De Koopmanschap ziet gy weerom haast bloeije aan zyn vrugtb're ranken, Wilt eeres voor haar gunst bedanken, en hiet die vriend weer welkom, hy zal u weder doen herleeven, En u de zeege weder geeven.
Jupiter en Merkurius vliegen weg.
Vyfde en laaste toneel.
De koopmanschap werd door de ZEVE PRoVINCEN op de handen gedraagen EUROPA, NEDERLANN, heraKLIet, demoKRIet, gEVOLG.
O oopmanschap is onze vreugd Die door deugd, ons het leeven komt vergunnen.
Ja hy is, Die gewis, Schuwt den handel van de funnen.
GELDERLAND.
Koopmauschap is onze vreugd, Die door deugd Land en welvaard komt betragten, Ja hy is, Die gewis Deugd voor rykdom komt te agten.
Ik wens dat de Koopmanschap Op den trap Van t geluk weer op zal stygen, Want hy is t is gewis, Door zyn liefde ons steets ygen, ZEELAND.
Dat de Koopmanschap steets leefd, Die ons geeft, Daar wy 't meest van leeven moeten.
Laat ons dan Ieder Man Dien hem mind eerbiedig groeten, OVERYZEL.
Helze Quinquanpoix die schier Door 't papier Nederland hebt half verslonden, 'k wou ik zag Eens dien dag dat gy wierd naar 't graft gezonden.
GROeNINGe.
Ja de straf die plet u kunst.
Die de gunst der Negotie heeft vertreden, En het hoofd Die beroofd Is van harzene en reeden.
Digitized by Google VRIES.
IN GEKHEIT.
VRIESLAND.
Jupyn zegent eens het land Dat 't verstand Eens mag weder thriompheeren, en die geen Die 't gemeen Eerde, wederom mag eeren.
Zyt welkom Koopmanschap!
O overwaarde vriend, koopmanschap.
Die blyde groet Mevrouw, aan my is onverdiend, DEMOKRIET.
Zo 't met Frederik Henderik hier niet zal stinken, zo weet ik 't zeper niet, nederland.
laat ik niet verdrinken In myne traanen met uw Europa die hier schreid, DEMOKRIET.
Dat huilen is om geld, want geld het alles verbleid.
Vergeeft aan Nederland, dat ik met zo veel schanden Uw dagelyks hebt veragt, k wil door een offerhanden Den grooten Jupiter afsmeeken, dat myn staat Eens weder adem schept door eenen Magistraat.
Die wysheit meerder agt dan schatten Uw liefde kom ik nu bevatten, hoe ver zy gaat!
O koopmanschap men juigd u toe door handgreep, ja k ben van zints in deze tyden En altoos, uwe gunst myn vriend Te danken, die k nooit heb verdiend, Terwyl gy veel geluk aan my kwaamt steets bereiden.
Ik ben steets bereid myn Nederland, Om u door kloekheit en verstand Op Famaas vleugelen te doen leeven Hoe zeer dat gy my hebt gehaat, ik hou nogtans den zelve staat, om u, uw eerste roem te geeven.
Kom laat ons Jupiter blymoedig tegen gaan, De Koopmanschap zal u weer helpen, En onze droefheit teffents stelpen.
KOOPMANSCHAP, tegens EUROPA.
Ja laat op my deez zorgvorstin vrymoedig staan.
En laat uw Maagde door de klanken Van stem, Fioolen en Cimbaal, den Hemel voor zyn gunst bedanken.
En dat hy eens de droeze kwaal, Van Wind Negotie komt verbreeken, Jupyn behoed den Magistraat En die 't wel meenen met den Staat, Wiens trouwe zorg en vleid is menigmaal gebleeken.
Bleide tyd gy zyt weerom, welkom.
Komt u Herak liet te hieten, ik wou ik zag, Eens dien dag Dat de Vrée kwam vreugd neergieten, over t lieve Vaderland, Maar t verstand Moet den grondsteen hier van leggen.
Dies laat ik In myn schik.
U steets vrolyk dankbaar zeggen.
Koddig leeven leid den mens, Om naar wens Van het geld te kunnen leeven.
Doch IN GEKHEIT.
Doch vertrouwd Dat het goud, u komt ydele hoop te geeven.
DE ZEEVE PROVINCIEN.
't geld dat baard ons steets onrust, Eendragt en vernoegd te wezen, Die dus leeft hoeft niet te vreezen, Dus te leeven is een lust, Niemant zal ons hinder baaren, Als het harte leefd te vreezen, Haat en dood en hels gevaaren, Vliegen voor de deugd steets heen.
Verwind u zelve.
Einde van het darde en laaste Bedryf.
Digitized by go 47.
DE WISTEETUURIGE MINNAAR BLTSPEL.
DOOR YVER BLOeID DE KUNST.
Alugeduhuge ba t s t amsterdam, by de erfgen van j. lescailje, op den middeldam, op de hoek van de Vischmarkt, 1705.
Met privilegie. AAN DEN VERTAALDER.
Myn heer, wy achten het onzen schuldigen pligt te zyn, deze speltuurig Minnaar aan u.
Op te draagen, die in het Spaansch, op de Zinspreuk van, alle vrouwen die ik zie bemin ik, gemaakt, door de Heeren Sebastij aan de Villa Viuzioza, en Fransisco door Avallhaneda, nu zo kunstig, u.
Uit die Taal, in ons Nederduitsch overgebragt is, en geschikt naar ons Toonneel, hedendaagschen tyd, en gebruik van spreeken, houdende echter zyne Spaansche aartig ole Digitized by tigheid.
Dit is door u.
Zo volmaakt verricht, dat wy zouden durven zeggen nooit zinryker, noch vermaakelyker blyspel geleezen te hebben, zo wy niet beducht waaren dat, door ons berymen, veel van de geestigheid der vertaaling verdoofd is echter hoopen wy, dat dit spel den Leezer, en, op onzen Schouwburg den Aanschouwer niet minder zal behaagen, als toen het zyne Maakers, in Spanje, ten Toonneele voerden.
dit ons gelukkende, zal de Nyd, wanneer zy toelegt, om onzen arbeid, by de Liefhebbers, in verwachtinge te brengen, vergeefsche moeiten doen te meer, nu u.
die zal believen te beschermen.
Wilt dan deze Opdragt gunstig ontfangen, en na deze eerste Vertaalinge, die wy van u.
verkreegen hebben, meyd'er anderen laaten volgen om onze Liefhebbery.
Ten dienste van den Schouwburg aan te kweeken, op dat wy nu niet alleen, maar ook in het toekomende verder verpligt mogen zyn, ons te noemen, MYN HEER, Uw Ootmoedige Dienaars, onder de Zinspreuk, DOOR YVER BLOeid de KUNst.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, al soo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannehuis der Stad Amsterdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaers, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaer, dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende jouisseert van onsen Octtoye of Privilegie van dato den 19.
September 1684, waer by wy aen de Regenten van den selven Schouburg in die tyt, hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyt van vyftien eeist achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaels ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyt tot tyt, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Toneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drucken, uytgeven en verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde Octroy of Privilegie genaemt, op den 19.
September 1699. souden komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, waer van hunne respective Godshuysen onder andere mede moesten werden gesubcenteert, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, blyspellen als Kluchten, als anders, die reets gedtuckt en ten Tooneele gevoert waeren, of in het toekomende gedruckt en ten Tooneele gevoert souden mogen werden, goerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drucken, doen drucken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrucken van anderen, haer luyster, soo in tael, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulcx aen haet, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, en sulcx na den 19.
Werken, soo van Treurspellen, blyspellen, kluchten, als andere, reets gemaeckt en ten toneele gevoert, en als nog in het ligt te brengen, den tyt van vyftien eerst achter een volgende jaren, alleen te mogen drucken en verkoopen of doen drucken en verkoopen, met verbod aen allen andere op seeckere hoge penen, by u ed.
Groot Mog daer toe te stellen, en voorts in communi forma, so is 't dat wy de saecke, ende 't versoeck voorsz.