floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik vreeze, o Livia, dat gy de waarheit spaart.
Maar 't is genoeg.
'k begeer dat gy oprecht verklaart.
Waar toch de ring, dien gy me weigerde te geeven Wanneer ik u die straks afvorderde, is gebleeven.
Katryn waar wil dit heen?
K heb daadlyk aan Don Jan dien ring gegeeven.
Hoe ontsla ik my hier van?
Wat spreekt gy daar ter zy?
Zo gy hem hebt verloren, zo zeg 't recht uit, wyl ik het waar bescheit wil hooren.
Heer vader, 'k hoop dat gy 't niet qualyk neemen zult, 'k heb hem verloren of verleit, doch buiten schuldt, en 't smart my dat een pandt van vaders handt bekomen, en gitized by de STARREKYKER BYGEVAL.
En my zoo waardt, my door het noodtlot is ontnomen LEONART.
Dit zyn de vruchten van uw losheit.
Maar wel aan, ik zal ten eerste naar Don Ferdinant toe gaan.
'k heb nu een middel om zyn kennis te beproeven, En om te ontdekken of het waarheit is of snoeven Het geen men van hem zegt.
Uw ligt zal zyn groot verstandt My in een' oogenblik, waar dat uw diamant Gebleeven is, heel naakt en klaar te kennen geeven.
Wat ongeluk Katryn!
't is goet dat ik daarom zoo haast noch heb gedacht.
Maar zeg me, of gy den ring verloren hebt by nacht, Of dag.
Hy zal 't u toch niet weeten uit te leggen.
Dat zullen wy gaan zien.
wil my den tydt maar zeggen.
Heer vader, 'k heb hem van den middag 't eerst gemist.
gy krygt hem ligt eer weder als gy gist.
LIVIA, katryn.
Wat is 't met ons gedaan.
Nu hoef ik niet te denken Dat ooit myn vader me aan Don Jan tot bruidt zal schenken.
Hy zal van ferdinant verstaan, dat hy den ring In handen heeft, dien hy van my op trou ontfing.
En zo dat mingeheim blyft voor zyn kunst verhoolen, dan zal hy waanen dat hy my dien heeft ontstolen.
Wat zal hy zeggen, als myn vader, vol van spyt dit stuk, waar aan hy gansch geen schuldt heeft, hem verwyt?
Hoe wil hy zich, dat hy me ooit liefde droeg, vervloeken?
Zyn razerny zal hem beletten te onderzoeken, Dat zyn meeminnaar met zyn starrekykery, Een werk gebrouwen heeft, waar door ik raakte in ly.
Hoe quam t myn heer in t hoofdt nu van dien ring te spreeken?
'k zou half gelooven dat hier iets moet achter steeken.
Heeft hy u ergens ook beluistert?
T schynt alleen tot myn verdriet.
De starrekyker zal my niets als hartzeer brouwen.
Want zo men eenigzins mag op zyn kunst vertrouwen, zo gaat het zeker dat don Jan verraaden is.
wat staat my te doen in deeze onsteltenis?
En wat staat my te doen?
ik sta als gek te kyken.
Indien don Ferdinant alhier geen vaste blyken Van zyne kunst geeft, is hy zonder fout verdacht.
En dan is 't myn beurt.
Kom, myn' plicht dient hier bo.
tracht.
Ik zal hem op een nieu weer alles gaan ontdekken, op dat dees diamant de zaak niet uit doe lekken.
Dan ben ik, van al t geen hier omging, vrank en vry.
Behoe ons voor gevaar O starrekykery!
DER STARREKYKER BYGEVAL, DERDE BEDRYf.
DON GARCIAS, DON FERDINANT.
Wonderbaare geest, zoo ryk met kunst belaaden!
Elk roemt in deeze stadt op uw doorluchte daaden.
Elk pryst de wonderen die door uw magt geschien.
Gy wordt met diep ontzach en eerbiede aangezien.
En zo 'er by geval geen stok in 't wiel wil komen, Werdt gy in korten tydt voor een profeet genomen, voor een profeet, die zich op alle ding verstaat, En zelf natuur in magt zeer ver te boven gaat.
Ik onderwyl, op dat aan elk myn kunst zou blyken, Verlies geen tydt myn geest met alles te verryken Wat my noodtzaaklyk is.
ik ken den loop der maan.
'k weet van de eklipsen, en van 't op en ondergaan der lichten, hoe de dag en nacht by beurten ryzen.
Ik kan tien kreitsen aan den kloot des hemels wyzen, Ik weet wat Jupiter in zynen loop regeert En dat de draakestaert niet goets prognostiqueert, Als hy met Scorpio verwikkelt is.
'k ben ryker Van geest, dan gy wel waant.
De beste starrekyker Acht ik by my alreets zoo veel als niet met al.
Hy is 't door studie, en ik ben het by geval.
Myn Almanak alleen heeft my dit kunnen leeren.
Hier door zie ik al t werk noch wel ten besten keeren.
Hier door vinde ik, zoo lang ik in dees stadt verblyf, een aangenaam vermaak en vrolyk tydtverdryf.
Hier door zie ik my een gewenschte wraak gegeeven, want wyl myn trotse met Don Jan in d'echt wil leeven, zal zy bevinden dat myn kunst geen waan is, en dat ik onwaardiglyk van haar verstooten ben.
Maar zeg my eens myn vriendt, gelooft men deeze zaaken, 't geen gy haar bekent gingt maaken, en neemt het volk uw list voor zuivre waarheit aan?
'k Deet uw vermogen slechts aan weinigen verstaan, En echter weet men dat zoo hoog in top te zetten, Te pryzen, en alòm zoo krachtig te trompetten, Dat ik in 't einde zelf schier twyfelde of 't gerucht Geen waarheit was.
Men meent dat gy van aarde en lucht De meester zyt, en 't al naar uwen wil kunt buigen.
Elk tracht om uwen t wil wat uit zyn poot te zuigen.
Dees zegt, dat hy zelf in uw wooning heeft gezien Dat gy de geesten kunt bezweeren en gebijen.
Een ander, dat hy zyn geluk u heeft te danken.
Dat gy een dokter zyt, en aanstonts alle kranken slechts met een woordt of drie volkomenlyk geneest.
Al lang myn heer zyt gy een toovenaar geweest.
Gy hebt een man voorzegt dat hy een vrou zou krygen, En onlangs noch een vent voor eeuwig stil doen zwygen, om dat hy geen geloof aan uwe kunst floeg.
'k weet schier niet te zeggen wat men u niet toe en meet.
Gy wordt van elk ontzien, geviert, ja aangebeden.
Men liegt om uwen t wil, men tracht met gruwlyke eeden te staaven uwe magt en starrekykery.
Ik sta verbaast van 't geen gy daar verhaalt aan my.
Hoe is het mooglyk dat zulks iemant wil gelooven!
't geen gy hebt uitgestrooit gaat schier natuur te boven.
De ligtgeloovigheit vermag veel op het hart der menschen.
ieder is op 't uiterste verwart, En waant dat zich hier mey haast al de drommels mengen.
Maar welk een boodtschap of uw knecht ons toch zal brengen?
STARREKYKER BY GEVAL, tweede tooneel.
Urelia, myn neer, laat vraagen door haar meidt, of t u ook hindren zou in uwe bezigheit, zo zy zich de eer gaf van u eens een woordt te spreeken.
Wie zegt ge!
Aurelia?
wat of haar mag ontbreken?
'k geloof dat don Felix heeft dit werk haar reets gezegt, en hier by u gestuurt om nader onderrecht.
Nu komt zy hooren of het waarheit is of logen Dat zy zo schandlyk van haar minnaar is bedrogen.
Sta haar te woordt.
Ga heen krispyn, en breng haar binnen.
DONGARCIAs, DONFERDINANT.
Nut gy magig uyt, om haar een zeekre proef van uwe kunst te geeven, die nu hoe langs hoe meer geroemt werdt en verheeven.
Geheel Madrit raakt nu in 't korte vol daar van.
Gy weet hoe weinig thans het vrouvolk zwygen kan. Zo gy iet wonderlyks aan haar weet voor te leggen.
't is vast dat zy het straks aan ieder weer zal zeggen.
Maar 'k hoor haar komen.
'k voeg my hier wat aan een kant.
Don Garcias verbergt zich in de alkoven.
AURELIA, DON FERDINANT, KRISPYN, ROZETTE, DON GARCIAs ter zyde.
Ik een bezoek moet u verwond'ren ferdinant.
Ik heb daar door mevrou te groot eene eer verkregen, en vind deswegen my op t allerhoogst verlegen.
Ik zou om u te zien noch meer bestaan, en ben Verheugt dat ik uw magt en uwe kunsten ken, die groote kunsten, daar gy alles door kunt weeten.
Waar door gy wetten geeft aan starren en planeeten En ieder mensch myn heer ten hoogste maakt verstelt, die slechts verneemt het geen 't gerucht daar van vermeldt.
Gy roemt te hoog mevrou op myn geringe krachten.
Maar zo 'k u dienen kan, 'k zal my gelukkig achten.
Ach ferdinant!
Wat wilt gy zeggen met dien zucht?
Gy kunt, indien gy wilt, beneemen de ongenucht, En 't hartzeer dat ik heb, om u zulks te openbaaren.
Uw magt zal u genoeg myns hartenwensch verklaaren.
Gy weet myn heer, gy weet wat daar verborgen leit, des is t niet nodig dat u zulks noch werd gezeit.
Zo ik t reets weet, kan t u geenzins tot schande strekken, om zonder schaamte of vrees het my ook zelf te ontdekken.
Wat zou 't u baaten heer myn zwakheit te verstaan?
Gy weet door welk een drift ik my voel aangedaan.
Zoo haast ik my vertoone, ontbloot ik u myn harte.
Des bidde ik wil toch niet vermeerderen myn smarte.
Zeg my of 't waarheit is 't geen innig by my legt, en zonder dat van my u zulks eerst werd' gezegt.
Dat heeft zy wel myn heer.
tracht hier nu door te raaken.
'k weet zeker niet Krispyn, hoe ik dit hier zal maaken.
Des moet ik door een list ontdekken haaren grondt en zien of ik haar wil kan haalen uit haar' mondt.
tegen Aurelia.
'k beken mevrou, en wil niet langer voor u veinzen Dat ik zelfs weeten kan uwe innigste gepeinzen, dat uw gedachten my volkomen zyn bekent.
Maar 't is vergeefs wat ook door my werde aangewendt.
Zo gy me niet oprecht wilt uw geheim vertrouwen.
Gy tracht misschien, met dit aldus bedekt te houwen, een proef te neemen of myn kunst wel zeker gaat, En of het waarheit is het geen men van my praat.
Maar wacht u wel daar door de uitwerking te beletten.
Elk dient zich naar het geen dat ik begeer te zetten.
Gy hoont myn groote magt, wanneer gy die mistrout, Want die alleen is op het goet geloof gebout.
Zy streeft alle anderen voorby en ver te boven.
En op dat gy, het geen ik zegge, zoudt gelooven, zal ik ontdekken wat gy in uw harte draagt, wat u en tegenstaat, en op het hoogst behaagt, of gy in vreugde leeft, of zyt verwart in zorgen Ja, alles wat in uw gedachten is verborgen.
Maar vraag my dan niets meer, wanneer dat is gedaan wyl ik daar na geen ding voor u meer kan bestaan.
AURE. digitized by Googl BLYSPEL.
wat moeilykheit moet ik te boven streeven!
Ik moet besluiten om altoos in pyn te leeven, Of schaamroot worden door t verhaalen van een zaak, Waar uit ik onlust heb te wachten of vermaak.
Don Jan bemint me, en hy kon my voorlang behaagen.
Myn liefde maakte hy zich waardt, want alle dagen Betoonde hy hoe zeer de deugdt zyn ziel bezat.
Doch na een' korten tydt verliet hy deeze stadt.
En zonder my, myn heer, te ontdekken om wat reden.
Hy badt don Felix, dat hy van zyn tederheden My zou verzekeren, maar deeze ontrouwe vrindt Heeft my van daag ontdekt dat hy my ook bemint.
Ja dat hy eerst, om zyn belofte niet te breeken, gedwongen was my voor een ander aan te spreeken, En medeminnaar van zich zelf te zyn.
dat hy nooit durfde ontdekken welk een pyn hy voelde om my, maar dat hy eindelyk verlost was van zyn vreezen, dewyl myn minnaar, die 'k in Vrankryk dacht te weezen, zich hier ter plaatse onthoudt.
Dat hy me schelms verlaat, En naar het harte van een ander voorwerp staat, Ja zelfs dat hy van u hadt dit geheim vernomen.
Hierom, o ferdinant, ben ik tot u gekomen.
Ik sla geenzins geloof aan 't geen hy heeft gezegt.
Voor dat ge my daar van hebt nader onderrecht.
Nu kunt gy met een woordt myn zorgen doen verdwynen, my geeven nieuwe vreugde, of wekken nieuwe pynen.
Zeg wat ik hoopen moet of vreezen in het endt, Dewyl ik weet dat u myn noodtlot is bekent.
Dat 's waar mevrou, 'k heb dit al overlang geweeten, doch nimmer heeft don Jan uw liefde en deugdt vergeeten.
Men heeft u niet misleidt, hy is in deeze stadt, en heeft geveinst dat hy naar Vrankryk ging, op dat hy aan zyn minnaares zyn diensten op mogt draagen.
Zy is het die alleen zyn zinnen kan behaagen.
Om haaren 't wil veracht hy ieder.
En 't geluk Kiest. de STARREKYKERBYGEVAL.
Kiest in het kort uw zyde, en wisselt al uw druk in vreugde.
gy zult u met hart en ziel en zinnen, Van een, die u altoos getrou was, zien beminnen.
Gy zult gelukkig zyn, indien gy hem uw handt vrywillig toereikt tot een eeuwig onderpandt.
Maar wie myn heer zal my hier van verzekring geeven?
Wie zal ontdekken of hy met my wenscht te leeven?
De tydt en myne kunst.
En mooglyk ziet gy noch Van daag, hoe al wat ik gezeit heb, geen bedrog Maar waarheit is.
't gaat vast, gy moogt me vry vertrouwen, gy zult, gelyk ik zeide, uw' minnaar hier aanschouwen.
Is 't nu genoeg?
moet hier ook meerder zyn gedaan?
Geenzins, o groote geest!
'k heb nergens naar te staan Als dat ik om dit werk u overal ga pryzen.
Ik ben onmagtig om volkomen te bewyzen, hoe zeer ik u bedank voor t geen gy hebt verricht.
En ik blyf eeuwig aan uw kunst en magt verplicht Indien ik waar bevind' dat gy my hebt doen weeten, En dat myn minnaar nooit zyn liefde heeft vergeeten.
Dat zult gy zien mevrou.
voorts waar k u immer weer Kan dienen, k ben bereidt.
Hoe loon ik dit myn heer?
ik kan schier van ontsteltenis niet spreeken.
DON FERDINANT tegen Rozette, die, hem voorbygaande, haar aangezicht bedekt.
Verberg u niet voor my, want my is reets gebleken Het allerheimelykst dat u op t harte legt.
Och heer, dan bid ik dat gy 't aan mevrou niet zegt Want zy zou dadelyk haar stalknecht van haar jaagen.
Ik wist al langen tydt dat hy u kon behaagen, en dat hy u bemint, maar heb slechts goeden moedt, ik zal u niet verraan.
Myn heer wat benje goet!
Daar 's weer voorby.
myn vriendt, ik wil u wel verklaaren Ik zweet 'er af.
Geen noodt.
Nu zal zy openbaaren Al wat zy heeft gehoort.
Dus raakt gy in den naam, dus zult ge erlangen een onstervelyke faam.
Tot noch toe gaat het wel, doch ik begin te vreezen, Dat in het kort myn kunst geheel te niet zal weezen.
Aurelia is haast gedoekt.
Maar Leonart, Die zelf het werk verstaat, bezwaart met zorg myn hart.
Hy zal, 'k voorzie het reets, niet eerder zyn te vreden Voor ik hem koom 't geheim van myne magt te ontleden.
En ziet hy dan in 't eindt dat ik geen ding versta, verval ik zeker in zyn' haat en ongen.
Dat s niet met al.
die bui zal wel weer over waaien.
Ik wed dat alles tot uw besten uit zal draaien.
Daar wordt geschelt.
Ga heen, en zie eens wie 'er is.
Zyn nieuwe klanten heer, dat houde ik voor gewis.
DON FERDINANT, KRISPYN, DON GARCIAs.
Wel nu krispyn?
Myn heer, 't is Leonart.
Zyn komste alleen doet my een' quaaden uitslag vreezen.
Nu is t gedaan inet my.
ik heb dit wel voorspeldt.
Hou goeden moedt myn heer, noch zyt in t minste ontstelt.
Ontfang hem.
Mogelyk heeft hy u iets te zeggen Waar aan ge uw kunst zoo zeer niet hoeft te kost te geven, een moeilyke oogenblik is haast voorby.
Welaan Daar kome af wat 'er wil, 'k zal hem te woorde staan.
Ga zeg hem dit krispyn.
ACHT, gitized by Google BLYSPEL.
'k zal my weer versteeken.
O neen blyf staan.
hy mag u hier wel zien en spreeken.
Misschien deet gy me dienst des bidde ik blyf me by Wat zal het eindt zyn van dees starrekykery!
LEONARt, DON FERDINANT, DON GARCIAs, KRISPYN.
Ferdinant!
Myn heer, wat mag u herwaart jaagen?
Lets, waar door gy me kunt op t allerhoogst behaagen.
Don Ferdinant geeft Krispyn een wenk, waar op hy naar binnen gaat.
Myn dochter heeft van daag een ring verlooren, en, 'k wil wel bekennen, dat ik in verwarring ben.
Ik durf myn volk de schuldt van dievery niet geeven, des bidde ik dat gy zegt waar dat hy is gebleeven.
Gy zult dat zonder fout wel weeten.
't is gedaan.
Nu werdt het al ontdekt.
wat ging dien grysaart aan, dat hy me dus te onpas komt in myn rust verstooren?
LEONARt tegen don Garcias.
Nu zal ik in het kort het waar bescheidt wel hooren.
Want, de starrekykerbygeval.
Want naar my dunkt, is 't of hy in zich zelven praat.
Een teken dat hy nu de starren vraagt om raadt.
Dat 's waar myn heer.
'k ben hem wel in 't gemoet gekoomen, dat hy geheel scheen in gedachten opgenomen, En reden voerde als of hy iemant by hem hadt.
't is wel het beste middel dat ik hem wat wys maak, maar 't zal my tot schande strekken, wanneer hy naderhant de waarheit komt te ontdekken.
Zie welk een moeite hy om uwent wille neemt.
LEONARt tegen don ferdinant.
Weet gy in 't eindt dan wie den ring my heeft ontvreemt?
DON FERDINANT by zich zelven.
Ja ferdinant, ja, wil hem alles openbaaren, dus doende zult gy wel het beste uwe eer bewaaren.
Doe, doe hem zien hoe in uwe onbevlekte ziel nooit andre zucht dan die tot deugdt en weldoen viel.
tegen Leonart.
Wyl 't my geen nut doet u met voordacht te bedriegen Moet ik u doen verstaan dat al die menschen liegen, Die zeggen dat myn kunst op aardt geen weerga heeft, En dat de hemel zelfs voor myne wetten beeft.
't is waar 'k verberg het niet, dat ik door wat studeeren, iets van de Astronomy begonnen heb te leeren Maar deeze vordering gaf my de magt nooit, om te doen het geen men zegt.
En zo men, waar ik kom, My zelf bekennen hoort, wat my wordt na gegeeven, Dat s maar uit lacherny, k was nooit zoo zeer bedreeven.
Daarom geloof vry op myn woordt, dat ferdinant Onmoglyk zeggen kan waar dat uw diamant Gebleeven is, het zy verlooren of gestolen.
Zoo groot een werk is voor zyn klein verstandt verhoolen.
LEO Digitized by google BLYSPEL.
47 leonard.
Zo ik niet wist myn heer dat gy de grootste zyt Van allen die de kunst hanteeren in deez' tydt 'k zou twyfelen.
Maar neen, wat gy my ook moogt zeggen, ik ben verzekert dat gy alles uit kunt leggen.
Ik ben verzekert dat men u geen eere geeft Als die u toekomt.
Dat gy 't al te boven streeft, En de allerwyste zelfs voor u de vlag moet stryken.
Des bidde ik u, wil u toch niet verongelyken.
'k verzeker u, dat gy uw tyd vergeefs besteedt, en zweere u dat ik niets, ten minste weinig weet.
Het past u wel dat gy zoo zedige gedachten Van uwe kunst hebt, en 'k durfde anders niet verwachten.
Dus toont gy 't groot verstandt, dat gy bezit, myn heer.
De grootste wyzen zyn ten hoogsten top van eer Gesteegen, door zich zelf geen wysheit toe te schryven, ook zullen eeuwig uw doorluchtige bedryven Vermaart zyn, nu gy zelf die in t verborgen houdt.
Indien het waarheit was 't geen elk van my vertrout, 'k verzeker u dat ik 't oprechtlyk zou verklaaren, Schoon ik het anders wilde aan niemant openbaaren, Dewyl u op het hoogst daar aan gelegen leit, 'k heb u in 't begin de waarheit al gezeit.
KRISPYN, LEONARt, DON GARCIAs, DON FERDINANT.
LEONARt tegen Don Garcias, terwyl krispyn met don Ferdinant in stilte spreekt.
Waarom wil hy my zoo veel eer niet geeven, dat de STARREKYker bygeval.
Dat hy my zegt waar toch myn ring mag zyn gebleeven?
Ligt vreest hy dat het volk hem voor een' tovenaar Daar door zou houden, en dan liep hy groot gevaar.
Dat hy nu veinst zal wis om deeze rede weezen.
Wanneer ik het verzwyg heeft hy geen stof tot vreezen.
Katryn deez my terstont dit altemaal verstaan.
Gy komt van pas.
het was hier haast met my gedaan.
Verschoon my heer, myn knecht komt my daar juist iets zeggen, Daar ik my op het hoogste aan laat gelegen leggen, en daar wat haast by was.
Ei spreek daar toch niet van, maak liever dat ik u in vryheit laaten kan, en laat my eindelyk waar toch myn ring is, hooren.
Indien ik t wist myn heer... leonart.
Die praat is maar verlooren.
Niets kan voor u zoo ligt als deeze ontdekking zyn.
Gy weet het, des spreek op.
Maar zo u 't weeten pyn Verwekken mogt, wat dan?
Zulks zal ik u niet wyten, Maar 'k zweer in tegendeel, dat ik my zoo zal quyten Dat u nooit rouwen zal dien dienst aan my gedaan.
Wel, wylg'er my toe dwingt, ik zal 't u doen verstaan.
De heer, dien gy van daag zaagt met uw dochter spreeken, En die gy waande dat naar Vrankryk was geweeken Heeft phil.
49 Heeft uwen diamant.
Wie hadt dit ooit gedacht?
Een heer, gesproten uit een adelyk geslacht, Zou die zyn ziel met zulk een laffe daadt bevlekken?
Nu zie ik Ferdinant, schoon gy 't niet wilde ontdekken Dat niemant uw verstandt naar waarde pryzen kan. nu zie ik dat gy weet dat ik van daag Don Jan Gesproken hebbe, en voorts al wat men hebb' bedreeven.
ik zal terstont my naar hem toe begeeven, en zo ik t stuk bevinde als gy me hebt gezeit, verwacht daar voor van my een waare dankbaarheit.
't is my genoeg als ik hier door u kan behaagen.
Krispyn ga laat myn heer eens uit.
Van al myn dagen heb ik geen voorval, dat zoo koddig was, gezien.
Hy hadt my in het kort wel gek gebroeit, indien Myn knecht my op zyn tydt niet was te hulp gekomen.
Maar welk een goet begin dit werk ook hebb' genomen En hoe het my noch flus behaagde, dit geval Alleen, vernietigt myn gevoelen heel en al.
Elk zal my nevens u voor wispeltuurig achten, Dat ik zoo schielyk ben verändert van gedachten, maar hadt gy zoo terstont eens in myn plaats geweest Gy hadt, zoo wel als ik, voor 't quaadt gevolg gevreest.
Dit spel zou op het laatst myn' naam en eer bevlekken, Vindt des niet vreemt dat ik daar voor my zoek te dekken.
Ik wil het eindigen, het ga dan ook hoe 't ga. ik heb don Jan tot bruidt de ontrouwe Livia Beschoren, op dat elk myne edelmoedigheden Bemerken zoude, en zien dat al myn kunst op reden Gebout was, schoon die slechts geveinst is in der daadt.
'k heb haar voorzegt wat man haar te verwachten staat.
En 't zal ook vol, en.
Dus, dus zal Don Jan bemerken, dat een, voor wien hy vreest, zyn heil quam uit te werken.
Dan zal myn kunst met veel meer glory einden, als Ik die begonnen heb.
Dan schuive ik van myn' hals Het lastig pak der liefde, en kan met u myn dagen Verslyten in vermaak en onderling behaagen.
Maar wie komt my op nieu verstooren?
MENDOCE, DON FERDINANT, KRISPYN, DON GARCIAS.
O schoonheer!
Myn lieve tovenaartje, ik werp my voor u neender, en hoop om Livia, dat ik u zal beweegen, dat gy me, in t geen ik van u wensch, niet laat verlegen.
Mendoce rys, en zeg wat gy van my begeert, ik wil niet hebben dat gy u zoo laag verneert.
Wat ik begeer?
dat zal ik u in t kort doen hooren.
Gy weet ligt dat ik in Toledo ben gebooren, En dat ik langen tydt heb by myn heer gewoont, die my voor mynen dienst maar paslyk heeft geloont.
Nu worde ik oudt, en heb in 't dienen geen behaagen.
Ook wenschte ik voor myn doodt myn vrinden en myn maagen.
En myn geboorteplaats noch wel eens weer te zien.
Doch 'k vind' niet dat dit zeer gemaklyk kan geschien.
'k zou.... blyspel.
'k zou gaern de kosten van een lange reis bespaaren, En voor het plunderen der roovers 't gelt bewaaren Dat ik door tydt en vlyt geschraapt heb by malkaar, want naar ze zeggen steekt dat volkje vol gevaar.
En wyl dit alles niet kan gaan naar myn genoegen, zo wenschte ik wel myn heer, dat gy het zoo woudt voegen, Dat ik in een moment daar wierdt naar toe gebragt, En in Toledo quam voor deez' aanstaanden nacht.
Gy kunt zulks makkelyk door een betovring maaken.
Indien gy zorgt dat ik kan tot myn oogwit raaken, en zonder dat aan my het minste leet geschiedt, Ik zal zoo lang ik leef u dankbaar zyn.
Don FERDINANT tegen don Garcias.
Gy ziet hoe groot een kunstenaar my ieder waant te weezen.
KRISPYN, o gy behoeft hier toe myn heer niet te beleezen.
Ik weet zoo veel als hy van 't toov'ren, dat je 't vat.
Ik zal u helpen, wees gerust.
Maak alles vry gereedt.
gy moogt gewis vertrouwen Dat ik zal zorgen dat Krispyn zyn woordt zal houwen.
Ik ben daar mee te vrede, en laat het op u staan.
Don Garcias, laat ons in de andre kamer gaan.
MENDOCE, KRISPYN.
G'ansch bloemerhart!
Krispyn, wie dorst dit ooit gelooven?
Gy. de starrekyker bygeval.
Gy zulk een kunstenaar!
'k ga allen ver te boven, schoon hy 't my eerst heeft geleert.
Ja zelf myn meester Zeg nu maar op myn vriendt, wanneer gy slechts begeert, Dat ik u bykoom, om het alles klaar te maaken.
Dat s evenveel, al kon ik daadlyk wech geraaken.
Hoor, ga naar huis toe, pak u goedtje by malkaar, en zet de tuindeur op een schreef, ik zal u daar en myn groote magt doen blyken.
Ten eerste volgen, gy zult uw vrinden zien, eer gy eens om kunt kyken.
'k maak alles reedt, en wacht u met gedult krispyn.
ik zal, gelyk 't gezeit is, by u zyn.
Digirzes boo blyspel.
53ERDE BEDRYf.
Et is gedaan.
ik was nu lang genoeg verborgen, En met het eindt van myn verschuiling, eindt myn zorgen. k maak onder deksel van proces, myn weërkomst goet, en elk waant dat ik hier noodtzaaklyk weezen moet.
Dit zal me, in weerwil van myns medeminnaars harte by de eenigste oorzaak van myn tedre minnesmarte Een ingang geeven, en geneezen al de pyn, Die ik verdraag wanneer ik van haar af moet zyn.
Haar vader zal in 't minst die samenkomst niet stooren, wyl 'k daar quansuis verschyne om zynen raadt te hooren.
Wat is 'er dat ik dan niet moedig trotse en tart?
Aurelia, het is vergeefs dat u dit smart.
'k ben geen verraader, neen, dat moogt ge vry vertrouwen.
Dat ik 't geluk hadt van u somtydts te onderhouwen, denk ik wel, hier mede acht ik u ook betaalt, verwacht ge iets meer van my, dan zyt gy ver verdwaalt.
't is my onmooglyk u te minnen.
't vuur der oogen van Livia heeft op myn ziel te groot vermogen.
Maar 'k ben reets al te lang van haar geweest.
Wel aan, laat ik haar van myn liefde op nieu verzek'ren gaan.
LEONART, DON JAN.
'k heb u een oogenblik te spreeken.
DON JAN. ik ben tot uwen dienst.
Zeg wat u mag ontbreken.
Ik zal gelukkig zyn myn heer, zo ik die gaaf van u erlange dat gy my houdt voor uw slaaf, en 't zal me een vreugdt zyn u dat steets te mogen toonen.
Ik wenschte in staat te zyn om eenigzins te loonen, de aanbieding die gy deet, van in myn zaak altydt My by te staan.
Gy toont hoe dankbaar dat gy zyt.
Maar 'k moet u iets, 't geen u een weinig raakt doen hooren.