floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Geeft sy reets teyckenen dat gy haer hebt bekoort.
En schynt het, dat sy haest u geven sal haer woordt?
Verlaet u niet te ligt op Brieven van de Vrouwen, soo gy niet, op het vel, uw zegel eerst meugt douwen, dat geeft aen letteren de regte bondigheydt.
Het is een losse knoop, die soo niet werdt geleydt.
Daer komt sy, regtevoort sal ick haer meining vraegen.
Ick sal, geloof ick vast, het jaewoort met my draegen.
Begeef u strax naer huys dogh luystert eerst een woordt.
Hy luystert hem yets in 't oorligt.
50 LIGTVORT.
Ick sal doen dat gy segt, en heb het wel gehoort.
QVERAL, juffrouw VALINTIn.
SYBILLE in haer kraam.
Elijck den dageraet komt rysen uyt den Oosten, om, naer d' dę fwartę nage, de menschen te vertroosten, Soo werdt de kerremis vervrolijckt en verligt, Soo ras myn engelin vertoont haer aengesigt.
Terwyl dat tydverdryf werdt voor uw deur verhandelt, juffrouw, verwondert my, dat gy daer niet meer wandelt.
Gy treckt daer volck naer toe, men vinter meer als tien, daer draelen, in t gewoel, alleen om u te sien.
De Koopluy krygen moet, soo ras gy komt verschyven.
JOFFROuw VALENTIN.
Ick werdt te veel gevolgt, dat doet my steets verdwynen.
De meeste vryers sijn kwelgeesten in myn oog.
Ick walg, wanneer ick hoor een burgerlijck vertoog.
En mag aen het getalm myn ooren niet besteeden.
Gy weet alleen een draey te geven aen uw reeden, En naer de hoofsche swier te spreecken van de min.
Door uw welleventheydt betovert gy myn sin.
QVERAL.
Wat is dan dat belet de pannekoeck te glyen, en dat gy soo lang wagt, uw minnaer te verblyen?
Die gy geblaesen hebt een vlam in t ingewandt, waer door sijn Long is droog, en Lever aengebrandt.
Ick ben in doots gevaer, gy sult my haest sien sterven, indien ick van uw gunst moet de verkoeling derven.
Soo gy door soetigheydt, uyt uw begaefde mondt, Geen balsem smeeren wilt, op myn ontsteecke wondt.
En door verseeckering myn ongerustheydt staecken.
Op dat ick hoopen mag, dat ick de neut sal kraecken, Waer van myn dorre Ziel soo naer het pit verlangt, Dat al myn levens heyl en voorspoet daer aen hangt.
My dunckt dat gy behoort, wel vergenoegt te wosen, Door de bysonderheyt, die werdt echter u beweson, dat myn genegentheydt werdt egter u beloost, daer ick veel anderen gestooten hebt voor 't hooft.
Dees ongeluckige die nu mistroostig treuren, En sugten, om dat haer, dat lot niet mag gebeuren, Hadt ick haer, van myn gunst, het minste toegevoegt, Sy souden, maenden lang, sig toonen vergenoegt, nog myne weygering om nieuwe blijcken kwellen.
Daer ick, door overvloet, u niet te vreden kan stellen.
Gy geeft my kwaelijck tydt, en tast myn swackheyt aen, soo daenig dat myn hert daer over is begaen, gun maer een oogenblick dat ick mag adem haelen.
De spooren van de min verbieden my te draelen, En dryven my staeg voort, al wie die niet gevoelt, wert, soo men hem wat vleyr, door uytstel ligt verkoest, maer myn begeerlijckheyt laet sig daer door niet toomen.
Ick eysch wat wesentlijckx om tot besluyt te komen, wat handtgist, waer door ick verseeckert wesen kan, dat gy my sult eerlang verkiesen tot uw Man.
Ick wil by het gemeen myn liefde niet gelijcken.
De Vryers, die gy hebt, sal ick de vlag doen strycken, ick sal haer haevenen, dat het haer heugen sal, soo wie loopt in de weeg den Heer van Overal.
Die medevryery sou myn geslagt besmetten.
JUFFROOWVALENTIN.
Ick sal haer, nevens u, niet in de weeg.
Schael setten, vertrouw die dwaeling niet van myn misseydt verstandt, dat oyt den Evenaer sou doorslaen naer haer kant.
Indien ick maet alleen met myn genegentheden, ontrent.
Ontrent ons huwelijck, in overleg mogt treden, voel ick in myn hert een heymelijcke dwang, die het sou hellen doen terstont naer uw belang.
Maer eer men Voogden kan tot buygsaemheydt bereyden, En haer door redenen doen van vooroordeel scheyden, daer heeft men toe van doen tydt en behendigheydt, tot dat men voor de min de saecken effen pleyt.
Het valt myn liefde hart, soo lang te moeten wagten, ick sal, door ongedult, eer dat geschiet, versmagten.
Soo gy my niet eer helpt, valt my het leven bang, een weeckelijck verloop schynt my te wesen lang.
Een Eeuw sal alsoo ras, als dit belet, door glyden.
Dien eyndeloosen tydt sal ick niet konnen lyden, indien ick blyven moet soo lang in het verdriet, is 't beter dat dit stael myn levens nat vergiet.
Dat sou my jammeren.
Ick sal wel yets bedencken, Dat men toe laeten sal, aen u, myn handt te schencken, Waer door ick niet te min sal blyven buyten schult.
Bedaert u wat, en neemt een weynig nog gedult.
Myn oom wil, nog van daeg, weer uyt den Haegh vertrecken, die kan, in ons ontwerp, verhindering verwecken.
Het is een harde kwast, soo ras hy raeckt van kant, hoop ick, dat ick myn Moey sal krygen op myn handt.
Als ick die goede Vrouw heb op myn sy gekreegen, kan sy behulpsaam sijn, om hem oock te beweegen.
Dus werd ick, uyt bedwang, verlost van 't naeste bloet, en werdt gelijckelijck oock meester van myn goet.
Gy kondt, indien gy wilt, uyt de Voogdy geraecken, de Min kan, door sijn magt, u meerderjaerig maecken.
Het opperste gebiet, dat men op aerde vindt, Moet onderdanig sijn aen t dartel Venus Kindt.
Hy doet de Vorsten selfs, hoe hoog sy sijn gebooren, hoe hoog sy sijn spel.
53 hoe staetig uytterlijck, nog draeven naer sijn spooren, hy heeft, in het begin, elck nae sijn juck gewent, eer men de slaverny der wetten heeft gekent.
Gy weet sijn oppermagt al aerdig te bewysen, al laeck ick het besluyt, moet ick uw geest dog prysen.
Schoon dat myn hert my treckt, ick buyg niet voor sijn juck, tot dat de noot my dwingt.
Laet gy my dan in druck?
Sal ick dan hoopeloos uytdroogen en beminnen?
Wat sal ick tot uw troost, in dit geval, beginnen?
Terwyl uw eerbaerheyt soodaenig tegen streeft, versoeck ick, dat gy dan het jaewoordt aen my geeft.
En dat gy, door uw handt, u wilt aen my verloven.
Schoon my de schaemt weerhout, myn swackheydt dryft weer boven.
Ick kan 't niet weygeren ontfangt daer op myn handt, die myn genegentheyt u geeft tot onderpant.
Dit moet bevestigt sijn, laet toe dat ick mag lopen, Om aen dees silverkraem een Ringetje te kopen.
Terwyl hy aen de Kraem staet vervolgt JUFFROUW VALENITIN by baer selven.
Ick vreesde, dat hy sou mistroostig heene gaen, Indien ick sijn versoeck nu niet hadt toegestaen, en dat hy mogelijck sijn leven sou verkorten.
Ick heb hem soo geraeckt, dat hy sijn bloet sou storten, Naer dat hy wierdt gewaer, dat hy my missen moet, en dat sou naderhandt beswaeren myn gemoet.
Soo het een ander waer, ick soud' daer niet nae vraegen, maer myn bekoorlijckheydt sou daer haer roem op draegen, dat sy het leven selfs een minnaer hadt gekost, dat waer de grootste proef die haer gebeuren kost.
54 Dan blijckt het dat een Maegt de kunst heeft van behaegen.
Ick wil myn harte blat daer echter niet aen waegen.
L'inyl Overal naer Jussruum vulentiu te rug heert seyt SYBILLE.
Hy geeft my wat ick eysch, wat braever Heer is dat?
Het was al louter gout, dat in sijn beursje sat.
Al is 't uw pinck niet waert, dat ick daer heb gevonden, het sal een teycken sijn, dat wy sijn saem verbonden.
Soo dickmael als uw oogh sal vallen op dit pandt, hoop ick, dat het naer my sal trecken uw verstandt.
En uw geheugenis geduerig sal ververschen, wat traenen, in die tyt, ick uyt myn breyn sal perssen.
Terwyl ick lyden sal, gelijck een martelaer, Die men het waeter toont, en dorstig dryft van daer JUFFROUW VALENTIN.
Ick stae niet minder uyt.
Gy kunt u nog beklagen, daer ick, in tegendeel, moet swygen en verdraegen.
De traenen die gy stort, verminderen uw smert, en ick moet myn verdriet op kroppen, in myn hert.
Wat moet een schoon gelaet aenvegtingen afkeeren, als tegens de Natuer de pligt ons moet verweeren, ick vindt geluckiger een onbegaefde maegt, dan welckers Aengesigt aen yder een behaegt.
Gy hoeft u langer niet, als gy begeert, te kwellen, soo gy besluyten wilt, myn raet in 't werck te stellen, sult gy haest sijn verlost van dese swarigheydt, die door uw aersselen, u werdt alleen bereydt.
Soo gy het Huwelijck wilt met het endt beginnen, En niet de langen draet van reyne liefde spinnen, ontfangende, voor af, wat inkomst van de Trouw, sult gy verwisselen de vreugde tegens rouw.
Schoon d'eer my niet weerhielt, begin ick te bedencken, dat swanger gaen, daer naer, sou myne schoonheyt krencken.
Her BLTSPEL.
35 Het waes gaet van de bloem, hoewel men is gemaeckt, wanneer de jonge Vrouw in t Kinder bedt geraeckt.
Men sietter meenigte die schoonder daer uyt komen, soo dat uw achterdoght, daer voor, niet hoeft te schromen.
GEERTRUyt, juffrouw VALENTIN, overal.
Daar komt moey geertruyt uyt, houdt langer hier geen standt, tot dat sy weer vertreckt, en gae wat aen een kant.
GEERTKUYT.
Noom japick is gesint sig weer op reys te geven, syn saecken sijn verrigt, hy sal ons gaen begeven, soo ras als fytje Sus weerom gekomen is.
Hy komt voor sijn vertreck ons doen de groetenis.
Dies sal het nodigh sijn, dat gy naer huys moet keeren, En letten op het geen, hy van u mogt begeeren.
Gy moogt niet weygeren t'ontfangen sijn bevel, insonderheyt, indien hy seggen wil vaer wel.
Soo hy gekomen is, om afscheyt hier te nemen, maer wil hy wederom van de Vryage teemen, van Stoffel Japicksen, soo scheyden wy kwaet Vriendt, dat is een Huwelijck het geen my niet en dient.
Daer hoeft de goede Man sijn hooft niet meer te breecken.
Ick weet sijn meining niet, gy moet hem hooren spreeken.
Denck dat het is uw Oom, en dat gy syt sijn Nigt, wat dat het wesen mag, gy doet alleen uw pligt.
Maer heeft dat sulcken haest?
daer men nog niet kan weeten, Of fytje niet een wyl haer weerkomst sal vergeeten.
Als sig de jeugt vermaeckt, schynt haer de tydt te kort, dies by Google de haegsche kermis.
Dies het niet nodigh is, dat gy soo hevig port.
GEERIRUyt.
Hebt gy hier yets in t oog, om soo te wederstreven?
Moet ick van myn bedryf geduerig rede geven?
En mag ick niet een pas op s Heeren straeten doen, of smeet gy datelijck daer over kwaet vermoen?
Wat heeft den Ouderdom geduerig viese droomen!
Is het soo grooten werck eens weer in huys te koomen?
Uw knorren neemt geen endt, 't is niet om uyt te staen, En liever wil ick dan, met u, naer binne gaen.
SYBILLE in haer kraem, OVERAL, SYBILLE.
Myn Heer, vint gy hier niets het geen gy hebt van nooden?
Ick ligt de handt soo ras my werdt wat winst geboden.
Ey gae dog niet voorby, soeck of gy ietwes siet, het kopen kost u gelt, maer t sien hebt gy voor niet.
Gy syt een moove Vrouw, om uw bevalligheden, wil ick, aen Silverwerck, een sommetje besteden.
Schoon ick, om sulcx te doen, te voren niet en dagt.
Gun my de penning dog, dewyl ick handgift wagt.
Waer hebt gy gaeding in?
begeert gy Kandelaeren, Of Doosen om Tabac of Poeyer te bewaeren?
Een silvere Gevest of greep op uw rapier, Of eenig Taeffel goet?
Dat heb ick naer de swier.
't is alles tot uw dienst, gy hoeft alleen te spreeken.
Ick ben in overleg wat dat my mag ontbreecken.
Ick heb maer Lepelen en Vorcken nog van doen, van yder een dosyn wat eyscht gy voor 't fatsoen?
SYBILLI, die toonende.
Het stuck drie schellingen, hebt gy daer je twes tegen?
Ick wil soo naeuw niet sien, wilt die te samen wegen.
SYBILLE, gewogen bebbende.
Sy haelen rijckelijck wel een en sestig ons, buyten het fatsoen, oock soo veel ducatons.
Daer sijnse by malkaer in een papier gewonden.
OVERAL, sijn beurs op de toonbanck leggende, steeckt die in syn sack.
Wagt maer een oogenblick myn Beurs is strax ontbonden, tot dat ick u de schult sal hebben aengetelt.
Gy syt soo wel te vree met Gout als Silver gelt?
SYBILLE, OVERAL, liefde verkleet als een Heer.
LIGTVOET gevende een kinnebax slag aen Overal 'k heb u lang gesogt, nu sal ick u betaelen.
Sy trecken beyde baer degens uyt.
OVERAL laet syn beurs leggen.
Sta, schelm, sta vast, daer voor sal u de duyvel haelen.
Al schermende raecken sy beyde weg.
Wat bekont was dat, die soo verradelijck, Aen desen goeden Heer begaet dat ongelijck!
Die sig, gelijck een leeuw, daer over soeckt te wreecken.
Ick vrees dat hy hem sal, uyt ongedult, door steecken, en daer door raecken sal in lyden en verdriet.
Wanneer het bloet werdt warm, is men sijn selven niet.
58 SESDE TONEEL.
SYBILLE, de schout, met DIENDERS.
Heb ick ontrent uw kraem geen degens hooren klincken?
DMy dunckt dat ick het stael, van verre, heb sien blincken.
Ick ben strax herwaerts aen genaedert op 't gerugt, maer ick vindt niemandt hier, waer sijn sy heen gevlugt?
Weet gy niet wie het was, op dat ick haer mag volgen?
Ick ken haer geen van bey, sy scheenen seer verbolgen, en sijn, uyt myn gesigt, al vegtende gerogt.
Een Heer, die Silverwerck hadt uyt myn kraem gekogt, Terwyl hy besig was sijn buydel op te maecken, ontfing, gants onverhoets, een oirvyg op sijn kaecken.
Gy weet wat een klabax, eyst van een man van eer, hy liet sijn beurs te pant, en trock terstont van leer.
Heeft hy t gekogte goet, te voren, mee genomen?
Och jae k'en was niet bang, aen hem te kort te komen, terwyl de selfde beurs, weer voor myn oogen lag, die k voor een uer of twee vol van ducaten sag.
Waer uyt ick hem een stuck, dat goet was, heb sien haelen, om een gout Ringetjen daer mede te betaelen.
Daer leytse nog voel eens, ick hou het voor gewis, dat, boven al de schult, daer overschot in is.
Dit lijckent altemael seer naer gauw dieven streecken, ick vintse vry wat ligt, hebt gy daer in gekeecken?
Nu niet.
Doet het dan strax, en maeckt de snoeren los.
Dat gy syt opgeligt, merck ick wel aen uw blos.
SY! itized by Google BLTSPEL.
SYBILLE de beurs uytschuddende.
Het sijn legpenningen, wie sou dat dencken durven.
Vervolgt de schelmen dog, ick ben daer door bedurven, Soo myn gestole goet niet weder komt te regt.
Ick sie dat schyn bedriegt, gy hebt het wel gesegt.
Wy sullen daetelijck de fielten nae gaen speuren, maer het is nu geen tydt, van klagen en van treuren.
Laet in de kraem uw kint, want gy moet met ons gaen, En de misdadigers ons selver wysen aen.
VYfde bedrief.
NOOM JAPICk, sYBILLE.
SYBILLE uyt baer kraem komende tegen haer kint.
De kwaecker blyft lang weg, sou hy syn goet vergeten?
Blyf soo lang in de kraem, en gae wat sitten eeten.
Terwyl ick naer hem soeck, hy houdt sig langer op, als ick wel hadt gedagt, daer staet hy by de stop.
Eer dat hy binne gaet, sal ick hem overgeven Het silverspeldewerck, flus onder my gebleven.
Het was nog niet gereet, al heeft hy het betaelt, en daerom heeft hy het niet eerder afgehaelt.
Sinjeur tree nog niet in, ick kom om u te langen, het geen gy hebt gekogt, en wagt u met verlangen.
Is het nu naer uw sin?
het was al eer vermaeckt, maer ick ben onderwyl in groot verdriet geraeckt.
Soo het u niet verveelt, moet ick myn noot u klaegen.
Een gaeudief heeft my hier veel koopmanschap ontdraegen, en door een loose beurs, vertoont in myn gesigt, Heeft hy my schandelijck door streecken opgeligt.
NOOM H2v, p. 59 de haegsche kermis.
Dat jammert my, hoe kan dat volck soo godloos wesen, en over haer bedryf geen Hemels plagen vresen?
Is haer gemoet verstockt, kwelt haer geen naeberouw, wanneer het goet ontvremt van sulck een schoone Vrouw!
Jae wyfje, dese naem moogt gy met regt wel draegen.
Soo ras als ick u sag, kreeg ick in u behaegen, en hadt ick flus daer toe gehadt gelegenthydt, eer dat ick van u ging, hadt ick het al geseyt.
Uw lodderlijck gesigt heeft in myn hert ontsteecken 't vuer van begeerlijckheydt, als ick u heb bekeeken.
En sedert heb ick staeg, op uw gelaet, gedagt.
Die drift te wederstaen, was nimmer in myn magt.
Schoon myn verrukte geest daer tegen heeft gestreeden, hy wierdt steets overheert, door uw bekoorlijckheeden.
't is vrugteloos geweest, al wat ick heb getragt, dies ick alleen van u, nu myn genesing wagt.
Uw mededogentheyt kan myn aenvegting stelpen, Wilt gy niet uyt verdriet uw even naesten helpen?
En, door een kleyn gerief, bevredigen syn vleysch, dat niet bedaeren kan, soo gy verwerpt myn eysch.
Ick stae verstelt, of ick was voor het hooft geslaegen, en weet niet wat ick sal antwoorden op uw vraegen.
Waert gy soo staetig niet, 'k sou meinen dat gy boert, maer is het oock wel ernst de rede die gy voert?
Of soeckt gy my door jock, te toetsen en beproeven?
Myn tydt is al te duer om spotters te vertoeven.
Hoe breng ick over een dees ongebonde praet, met uw eenvoudigheydt en nederig gelaet?
Wie dagt dat Cupido sou, van dees effe kleeren, door pylen van syn boog, de voering konnen deeren?
Gy hebt geen ongelijck, dat gy 't voor spel aensiet.
Want sedert ick u sag, ken ick myn selven niet.
Digitized by google myn BLTSPEL.
Myn geest vliegt niet om hoog, maer werdt gestaeg gedreven Naer 't lustprieel, aen u, door de natuer, gegeven, tot dat ick eyndelijck my daer vermaecken mag.
Dies slae niet in de wint myn sugten en geklag.
Het scheen dat uw gemoet was voor bekooring veylig, gy stont by my te boeck gelijck een halven heylig, Die d'oogen nederslaet, als hem een Vrouw ontmoet, En voor verleydingen, sig van de Werrelt hoedt.
Ick ben van vleys en bloet, hoe fijn ick schyn te wesen.
Door ingeboren aert is dese lust geresen, waer door ick heymelijck naer u getrocken werdt.
Dat ick geen Engel ben, getuygt myn blaeckent hert.
Tot sulck een suyverheydt hoop ick nog eens te komen, Als my het dartel vleys sal wesen afgenomen, dat die bewegingen gestaeg in my verweckt, En aen myn swacken voet, tot steen des aenstoots, streckt.
Dies wensten ick het wel, met u, te mogen dooden.
Maer dese middelen sijn ons die niet verboden?
Dat sulx soo kwaet kan sijn, is myn vertrouwen niet, insonderheyt indien 't om beters wil geschiet.
Die neyging is, in ons, door de Natuer geschapen, op dat wy met malkaer genoegten mogen rapen.
Wy weten dat sy noyt yets te vergeefs en doet, en, al wat sy verweckt, niet wesen kan als goet.
Wanneer men honger heeft, is 't eeten niet verboden, men nuttigt onbeschroomt gebraden en gesoden.
Den dranck is ingestelt tot onse laeffenis, Wanneer men is vermoeit, en dat men dorstig is.
De vaeck gebiet de mensch te slaepen en te rusten, en, door het Minne spel, versadigt men sijn lusten.
De werrelt sou vergaen, was ons niet mee gedeelt, die de haegsche kermis.
Die drift, daer Mensch en Vee door werden voortgeteelt.
Laet ons d'ingevingen van Vrouw natuer dan volgen.
Maer maeckt men door dat werck den Hemel niet verbolgen?
Men moet met onderscheyt sijn wil daer op verstaen, dat is, voor die haer selfs daer in te buyten gaen.
Die haer aenporringen niet volgen, maer aensetten, op gulde matigheyt nog een goet eynde letten.
Het insigt dat men heeft ontschuldigt dese daet, Indien men ergernis der Broederen ontgaet.
Op dit besluyt, dunckt my, valt nog al veel te seggen, hadt ick verstandts genoeg, om dat te wederleggen.
Maer of het nu geviel, dat ick was overreedt, Wat dagt gy niet van my, was ick soo ras gereedt?
Soo gy den selfden dagh, waer in wy kennis maecken, door myn ligtvaerdigheydt, kost tot uw wit geraecken?
Gy soudt my handelen gelijck een ligtekoy, Die door het minste vuer ontsteecken werdt als stroy.
Och neen, ick soud' uw gunst soo veel te hooger achten, hoe minder gy my laet, naer uw vertroosting wagten, en hoe gy spoediger myn beden toe wilt staen, hoe dat men achterdogt te beter kan ontgaen.
Soo gy van avondt nog myn lust soudt willen boeten, sal myn mildadigheyt uw schaede weer versoeten, die gy geleden hebt, en in myn beurs weer vindt.
Denck hoe gemackelijck gy dat verlies weer windt, SYBILLE.
Hoe wel ick al besloot uw liefde te geryven, waer souden wy met een dees snoeperey bedryven?
Ick ken in 't Achterom een afgerègte Vrouw, die nu, gelijck voor heen, haer huys wel leenen sou, daer is gelegentheydt, indien gy daer wilt komen.
Google Het BLTSPEL.
Het is in t uythang bort van de Verwarde Droomen.
Dat is niet ver van hier, gae heen en wagt my daer, ick sal u vollegen, soo ras de baen is klaer.
Gy sult niet onvernoegt, uyt myn geselschap, scheyden.
Wat hebt gy middelen om Vrouwen te verleyden!
Vertoef hier langer niet, ick werdt de Schout gewaer, het sou niet dienstig sijn, vondt men ons by malkaer.
DE SCHOUT, SYBILLE.
'k kom aen myn vriendin een goede maer verkonden.
Uw goet is in myn magt, de Dieven sijn gevangen.
Soo ras gy haer van ver ons aengewesen hadt, heb ick naer naegegaen, en eyndelijck gevat.
De Dienders sullen haer eens door de Kermis leyden, Terwyl men haer een plaets in 't Spinhuys sal bereyden.
Sy weten om te gaen met luy van dat fatsoen En haer te handelen, naer ons manier van doen.
Dien broederlijcken dienst, hoe sal ick die beloonen, En u myn danckbaerheyt, daer over, konnen toonen?
'k was anders met myn man ligt in krakeel geraeckt, als of ick voor myn goet niet hadt genoeg gewaeckt.
Was het de Kwaecker niet die strax u heeft verlaeten?
Is het geestdryvery waer over hy komt praeten?
Die muggesifter, meent dat hem de geest verligt, en al wat duyster is, schynt klaer aen sijn gesigt, Of hy hadt school gegaen by levende Propneten.
Gy hebt verkeerdelijck dien huychelaer verfleten, het is een snoode guyt, met schyn geloof vernist, soo de haegsche kermis.
Soo dat uw meining heeft sig grotelijx vergist.
Denck niet dat uyt sijn mondt sou stigting konnen rysen.
Hy heeft de Schrift misbruyckt, om ondeugt te bewysen, en weet ontugtigheydt te kleeden met een schyn Of 't geen verboden is, gekunsteld kon sijn.
Syn valsche stellingen, wild ick, niet tegen spreecken, op dat ick kennen mogt, de grondt van syn gebreecken.
Als ick geluystert heb, heeft hy sig niet geschaemt.
Te vleyen om het geen, geen eerlijck wyf betaemt.
Jae, door steeckpenningen, sogt hy my te bekooren.
Ick veynsde niet te min, of ick wou naer hem hooren, en dat ick toe wou staen, het geen hy my versogt, op dat ick van t geteem, my dus verlossen mogt.
Ick heb hem selfs belooft, dat ick my sou verkloecken, om hem, in een Bordeel, gelijck een Snol, te soecken.
Hoe wel ick nimmermeer dat heb in 't sin gehadt.
Het speet my, dat hy heeft myn eer soo broos geschat, en daerom heb ick oock gesogt met hem te gecken.
Is het geen soet postuer om liefde te verwecken?
Indien gy van uw kant hem wat te kwellen tragt, noem my het huys waer in hy naer uw aenkomst wagt.
Dat ick u melden sal behoeft gy niet te schroomen.
Het is in t Achterom, in de Verwarde Droomen.
Ick kan't niet weygeren, door 't bergen van myn goet, Hebt gy my soo verpligt, dat ick het seggen moet.
Daer sal ick hem aen boort een van myn kruysters stueren, Die hem sal, in uw plaets, doen overgaen sijn kueren, En geven ons de loos, vindt men hem by de Pry, laet ick hem nauwelyx voor duysent gulden vry.
Tot de Dienders.
Ja dienders, in de weer, wilt naerstig toe gaen stappen, dat gy die sneuckelaer moogt, op het nest, betrappen.
Maer sendt, van stonden aen, moov Neeltje naer hem toe, dat aes helpt dese vis ligt aen ons hengelroe.
De schout, sYBILLE, overal en ligtvoet, yder tussen twee Dienders, en gevolgt van veel jongens.
Wel helden, is uw moet geraeckt aen het bedaeren?
Het scheen of gy met een woudt naer den afgront vaeren.
Uw gramschap evenwel en was niet dodelijck, op diergelijck gevegt, volgt selden wondt of lijck.
Wat heb ick dog gedaen?
heb ick syn wang geslaegen, hy hadt myn eer gekwetst, dat kon ick niet verdraegen.
En ick heb door dien hoon met regt gestaen naer wraeck, ick kon niet minder doen in diergelijcke saeck.
Wat kon u dan soo ligt weer goede vrienden maecken?
Soo ras gy met malkaer kost aen een kant geraecken.
Wy hadden het krackeel te voren afgespoelt, een dronck hadt van ons bloet de hevigheyt verkoelt.
Het silver, dat men vondt in beyder saeken steecken, is van uw dievery het blijckelijcke teecken.
Wy hebben het gekogt, en niet op roof gehaelt.
En met legpenningen, aen dese Vrouw betaelt.
Dat was een misverstandt, de beurs heeft haer bedrogen, Die k om te reeckenen, hadt uyt myn sack getogen, op dat de gansche schult wierdt netter opgetelt, waer naer myn meining was, te leveren het gelt.
Maer onderwyl heb ick van hem de slag gekregen.
Wy wierden handt gemeen, een yder trock sijn degen.
Het is aen u bekent, wat sedert is geschiet.
Gy soeckt onschuldigen te brengen in t verdriet.
Uw onschult sal ick haest aen yder een doen blijcken, als gy de goetheydt hebt, uw rug te laten kycken.
Ick meen dat daer uw deugt staet in uw vel gebrandt, en dat gy wapens draegt van Steden en van 't Landt.
Gy hebt de gantsche swier van afgeregte Dieven, ick heb u lang gesogt, door onderregt van brieven, Waer in uw beeltenis soo net is afgemaelt, Dat de gelijckenis, in geenig deel, en faelt.
Gy doet ons ongelijck, en neemt ons voor een ander.
Men is de selfde niet, al lijckent men malkander.
Hoe meenigh eerlijck man gelijckent aen een guyt, begryp wat kwaet gevolg dat, uyt uw rede, spruyt.
Gy hebt nu misgetast, sie toe, gy sult uw branden.