floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
’T en sal veurwoôr nies sain, Het zay ou lief of leed, ick sal hem sende noijen, All ist wa verr van hier, me salt hôst over schoijen.
Te minste sal hy nô se vrouwke kome sien; En dan, soo ’tspreeckwoord seet, in ’tloven en in ’tbien Vergaeijeren de Lien; dan sal hij meughe kiese, Wat dat hy in mayn huijs sou winnen of verliese, Bij ’tscheepse logement.
Da stoôn ick ou bekent, We wôren eertaijds wel wat heerlicker gewent, Moôr mette quôyen tayd goôt elcken een ten achter, Soo wel den aighener as senen erme pachter: En, offer wach gebrack oôn ons miseri, Nicht, Dees’ erme geestlijckhaijt môckt eerst ons beursen licht, En dan sendt ons ’tCastieel saijn Señores Soldados, Die wille zaijn gekent voor hidalgos honrados, En bedelen ons vast de leste stuijver uijt; Soo weurdt den Beûrger hier geplundert tot de huijt.
Noch schietter evewel wat over, sou’k ick hope, Om een goey schotel veur goeij vriendekens te koope, En dan noch e sôcht bett.
Dat magh wel wese, maer Ick ben van me compas of ’tsieter hier niet naer.
Ia wel, je meught men mann doen keume, maer doen blyve, Daer sieckje niet voor an, all waerje mit je vijve.
Hij is t’iensinnigh, waere nichjen, en t’ienkent.
M.    Onkennis môckt onmin, seegh ’t spreeckwoord hier ontrent.
Ghe sult hôst anders sien.
me jongwaijf goôter hene, Die kan wa klappen en is frôij dispost van beene.
T.    Wat, wouw j’ hem en jong wijf toe sturen?
soetjes, moer, Speult mit dat kunsje niet.
Claes Gerrtse soôckt gien Hoer, lck ben hum wijfs genoôgh, en jong genoôgh van lende.
M.    Nicht, excuseerme, ’kmaijn ick sal me Maijsse sende, Men Moôrt, hoe nuemde gaijt?
men dienstmoôght.
Hoe gentiel Valt oulie sproôck bay d’ons!
das sweir ick bay men ziel.
’Kwill noch eens nô da Land gae wand’le menen buijck voll, En leerense correct.
F.    Soo, vultse kapp en huijck voll.
Saij neemt all veur contant, goey moeyer, wammer seet.
Flus en verstond ick ’s niet, nou dunckme dat ick ’tweet, Wat dasse veur heet, Môy, die looste praij der praije.
Se sal de mann as kax all sukende doen maye, Soo dammem niet en vindt, en ondertussen hier Her nôyke nôije deur gewelt va waijn of bier.
Moôr ick sal me doen, tjan, en nôyen oock me nôijke Op maij fatsoen.
per Dios, dit Hollans popegôyke Sou ene Cavolier noch al beschieet doen.
vell Is vell, en vlees is vlees, moôr Hollans, pays ick wel, En Brôbans schilt all wat.
me moet van als eens pruve.
M.    Was sitt en fanteseert?
ghe moet ou nie bedruve, Men Uffrouw nicht, Cosaijn sal cito baij ou zaijn.
Kom, ondertussen eens en teugske spoinsse waijn: Ghe zaijt licht mu gegoôn, das sal ou waf ferfrôye.
’Khebb ick ons hoot veur hoot e kiexke loten brôye, En dan ene Capuijn met Oesters gestoffeert, En dan ene Calckoen met weurste gelardeert, En dan wa Snippekens, twee Koppeltjens Potraijse, En dan wa klaij gebeents, en, om ou eens te waijse Hoe ’t Brôbants tractement te werck goôt, wa Cardons, Wa Celeris met Sout, en Olij, da baij ons Was seer is in estiem.
en, om ou te vermôke Me waf vorietaijts va spaijsen en va smôke, Heb ick met eenen oick gesonden om waf viss, E sneke Salms of twie, e neuske, sooter is, E Kerperken, om droigh innen servett te winde, Wa Spierings en wa Posts, en, soomet kan gevinde, Waf versse Cabeliau, wa Schelvis, wa Plôdaijs, Wa Bott, wa Tongeskens, diem’ elders het Pôtraijs Gedoopt hé vande zee: en soo voirt.
F.    Is da blose!
Môy, schayder noch niet uijt?
M.    Wa meughde gaij stoôn rose!
’Kweet ick wel wad ick segg.
’ksient oôn ou oogskens licht, Ghe sitt all vast en paijst, ’t siet hier wa droogskens, nicht, Om soo veul pottekens van ôvend te doen koke: Moôr stelt dat uyt ou hoot.
da brôyen en da smoke En houwe waij nief van, ’tis ene vuijlen brass, En môckt ons huijse sleghs tot Roick en Smaer en Ass: Soo vindew’ ons gerief in hondert brôyeraije: Nicht, das de suetste vond van ouw’ en niewe taije; Gen spreeckt moôr, en ghe siet ou schotels werm en nett gebrocht en opgesett, En all met order, frôy, en met respect.
T.    Met speck, moer?
’Kmocht lije dat hem Speck as Koestront in sen beck voer Die ’teerste speck bestong te snippre tot en riem, En naijdet quansuijs deur ’tgeveugelt met en priem; ’Kmagh toch gien speck.
F.    Dat isser een die goet is, Mari, verstondet wel?
M.    ’K segg datter geenen bloet is As ghaij en zaijt.
stô still, e lôt heur all begoôn Se sitt en pittereert, da stômer best af oôn, Baij sleurpkes sal de waijn in ’thoot gerôke.
Liefke, Of ou wat over quam, hier baij stôghet Geriefke, Ge weet wel.
T.    ’K hebb gien noot; ’ksout selver seggen aers, We benne t’ongsent al wat miester van de Naers, En van die angdere gelegentheit.
F.    Iô trouwe, As ons volck, paijs ick, en as mieestendeel de vrouwe.
M.    Wat hebb ick groit abus!
ken hebb ick niet en Aij Op Tôfel g’ordonneert, niet en sute pastaij, Niet en Amandel-toert en sulcke liefflayckhaijkens.
F.    All weer ôn?
M.    Moôr embayt, doôr hoire noch pastaykens Va mergh, va sweserkens en hônekammen toe.
T.    Ye doet all te veul kosts: ’kwort schier het ete moe Eer ’t opte tafel komt.
M.    Is ’t nie woôr, ma Cousine, ’T is wa Signeurioôl, moôr woôr toe kans gediene, Soo veulderlay gerecht.
dan ’tis hier de manier, All en tracteerde moôr ene mens draij of vier.
T.    Hoe brill sel onse Claes staen kyken op all ’tete!
’Kwouw om en stooter dat ick ’thum kon late wete Hoe ’thier estelt is: Nicht, sel ’tnoch lang lijen eer Men alderlieste keumt, en keumt ije meit niet weer?
M.    All propelaijck, me lief.
we kunne noch wel prôten En urken, eer hay komt: ’tzaijn all wa langher strôten As d’ouliens te Leirdam -- ’kwill segge, te Noordam, F.    Wa magh den bottekroes stoôn rôse, seght Saerdam, Of ge vergalt den Bot.
M.    Te Saerdam will ick segge: ’Kwas doôr wa besigh memmen schotels t’overlegge Die ’ck ou me Kaes en broit moech geve, veur dessert, Veur ’tlest, veur lackerding.
moôr drinckt eens uijt ou hert, Eer dad ick doôr af spreeck: de waijn en sou nie smôken Op suticheit; en sou dip potteken uijt rôken Eer da Cosayn Nicloôs ons fluskens overkomt, Soo moster anders oôn.
Nicht, hedde wel gesomt In oulie Land, of op e sommeke gedroncke?
Dag goôt hier soo gaglioôrd.
Sie S.r François ieens loncke, Haij wouw ou wel te laijv: en haij kan’s pertinent.
Kom, lackren dief, sit neer, ghe saijghes wel gewent.
Dach geld ou memme nicht, en een, twee, draij, vier kuskens.
Sie, nicht, soo doeme hier; waij leerent van de muskens: Nou doe bescheet, Cozaijn, ick en ben oick nief vies; ’Kwaghs van uliede weer, en bieme gee verlies.
Ba soo, da klapt.
ist uijt?
keer om dan opde nôgel.
F.    Wa quelme ’t hollands waijf, se kust soo dicht as hôgel M.    T sal hier hôst hooger goôn, se bloost all, siede wel?
De spoinse waijn beghint te blincke deur er vell.
T.    Nou mocht ick wel iens gaen, ije weet wel; ’tken niet misse, Die veul drinckt moet --    M.    Iô, Iô, segh uijt, die moet veul pisse.
Elck op sen vraijichaijt, ’tis kermis: gôde gaij Dat hoexken om, me lief; hoigh wôter, goech getaij.
M.    Was seghde nou va maij?
ghen hadt flus gieen courôsi, Hedde nou beter moet?
F.    Bayloij doôrs avantôsi, Gay het den duvel in: ken sachs me laeve noot: Hoe suetjens valts’ in ’tnett!
wel, das ieerst en malloot.
We sullense, per dios, heel in ons klauwe kraijge, en opper hem ontraijge, En môkens’ achter ieen all die frôy noppe quaijt, En plundre schip en goet.
M.    Swaijgt botmuijl as ge zaijt.
Doôr komse; en let toch ieens, om Goeds will, opper beene, Hoe dasse knicke.
M.    Nicht, wacht ou waf veur die Steene, De vloer is ongelaijck; ’kwacht nô de metselaer, Die sallem helpe.
T.    Wel Claes Gerrtse, ben je daer, Kom, Keuning, gemen soen.
je doetme wel verlanghe, Maer ’k seltje lustich weer verhalen op ye wanghe.
-- Wel hey, ’ten issem niet.
ick docht all bij men zool, Hoe komt hij an en pluijm deuse besuckte jool!
Of is ’tsen Corebloem?
F.    Ho!
s’is all inde Blomme, ’T gô nôde Boinen toe.
M.    Hay’n is noch niech gekomme, Moôr ’k hebber taijing af, we sullen em hôst sien: E glôsken op ’tsucces van sen goey raijs.
T.    Wel tien, Beghett, dat is goe tijng, en ’kmeughse nong wel laete, ’K hebb wat ruijm baen emaeckt.
en willjer wat bij praete, En somme mé, monsseur, kedaer, men backes honck, Hoe’ck mier an Claese denck, hoe dattick mier ontfonck.
Keraedje, Nicht niet dicht, dat geldje noch en tooghje Op sijn gesondicheit.
kom, spannew’ iens et booghje All wattet lije magh: Ick weet niet hoe’ck et hepp, Men keel beklaeghter van dit Brabantse gelepp.
We sitten oock, beghett, en pluijsen ofwe luijsde, ’T lijckt of ye gaere saeght dat Trijntje nicht verhuijsde, Suck slagh van bekertjes douwjese voorder neus.
Hebjer ghien wijer in ije troor?
vijve le geux.
Dat geldj’ en Troijtje, Frans, of is ’t Françoijs, of Fransje, Of S.t Franciscus?
hier, wat ben je voor een hanssje?
F.    Ick ben all wacchge wilt, me lieveke, mon coeur, Ick hieet, hoe hieet ick oock?
’khieet ouwe Serviteur.
En willew’ eens van deêgh?
wegh metta Layster baxke, Doeme da dingh van hier, en hanghet oôn en taxke Veur vogeltjes in ’tboss.
T.    Dat hebje wel, kesijn, En je spreeckt as en man: hoe kenme lustigh zijn En keume Wijn te kort?
M.    Hadoôr, ’ken wils niet hoire Dame nicht segge sou da’ck ick de feest will stoire.
Fluyt op da fluytien ieens e Lieken op de kunst, Cosaijntje, ’tschenck ou Glas en waijn, uijt goeijer gunst.
T.    En liedje?
’tis edaen.
ick hepper ien onthouwe Dat nobel gaet.
wicheij!
Wilhelmes van Nassouwe.-- Maer ’tfluytje moet eerst uijt, niewaer Gemanne.
E. Iae.
M.    Das buijten twaijffel.
T.    Daer, dat gaet voor, volghme nae, En volghme nae, nae, nae, soo spraken all de veugele: Wat denckje, nichje, heit en schellevissje vleugele?
Y gurcke, ’kweet daer sulcken Lietjen of.
maer, hou, ’Kmost wat min singen, als ick wat meer fluijte sou.
O fluijtie vander jeughd, je selt by mijn vernachte, Gaet in.
Maer ien is ghien: wie wild’r en paertje wachte?
F.    De duvel hoôl de praij, is da begut gefluijt!
-- Moôr ’tsal hôst anders goôn, ick sie wel daddet stuijt.
Ick wachse, Nicht.
T.    Dats uijt: en aere.
F. Sie waf veur ou, Ten is nie meugelaijck ’ten is nie meugelaijck: ten halve Sal ’t hôpre.
wacht ou vat; dees volle Koeij moet kalve.
-- Doôr leet den bras.
doôr leet de Beest in ’tkinderbet, Wie will gevôyer zaijn?
M.    Hoe ist, sloir, hoe ist slet?
Hoe ist, nicht Kôtelaijn?
was zayde doit?
of laefde Is da nie meer genuchs dan yemand oit belaefde F.    Victori, Môij: de stad is in, ’tCasteel is ons, Se slôpt soo vast, als loôghse midden in den dons.
M.    Tsô, nouw ôn ’tplundere, de poirte zaijn gespronghe, De Sinternellen doit.
Ick berst schier uyt men longhe Va lacche.
F.    Still, se ruert.
M.    Was souwse rure?
F.    Sist!
lck hoir wat as en sluijs.
M.    Da denck ick wel; se pist.
F.    Moôr hoir, se spreeckt.
T.    Kelaes.
Kela.
Kela, Kelaesje.
M.    Se droomt van heure Kloôs.
T.    Noch--noch--noch ien gelaesje.
F.    Wa ploôg!
M.    Ten is gee noit, das sal strax over goôn, De Kiaers die flickert soo wat inde paijp: de Moôn Goôt innen swerte wolck, en sal nie licht weer schaijne Veur daddet mergen is.
F.    O spoinsse waijn der waijne Wa komd’ ons wel te pas!
wa wast e nobel man, Die ou ieerst euyt de dreuijf in ’tvat, en in de kan, En in se kaeltje goôt!
was sayde suet en krachtigh!
Was sayd’ e nobel nat!
M.    Sie doôr, se slôpt wôrachtigh, Ofs’ inde Roise laegh.
F.    Soi doesse toch: moôr, Môy, In wadden Roise!
foeij!
M.    Da’n sloôn ick niet ieens gôij, Das goet te kuijsse.
Kom, kom lôt ons ’tspel beghinne: Ieerst dese sulvren riem: doôr sou’ck ick lang veur spinne Eer ickem over wonn.
-- nouw dese gouwe knopp: -- Wa droes, het ding is swoôr!
-- nouw de muts vande kopp: -- ’T is all faijn laijnwayke: da weet ick wat te leere Da maij wel vughe sal: ’ksal ick ’t accommodere All woôrt veur en Princers: nouw ’tLaijfken uijt: houw vast: -- Hoe stôde soi?
treck staijf.
-- ’tsloôplaijfke van damast?
Neen, ’tis moor filosell.
all goech genoech veur dachgeld.
As ick ’t niew môke souw, het koste mennigh dachgeld.
F.    Sie wadden Beurstjens, Môy, waddenen Boesem, sie, Me sous’ op ete.
M.    Sott, wa maijnde dat de die Wa meer zaijn as de maijn?
Tis all vell as en ander.
F.    Moôr sie, se stoôn soo staijf, soo frôykens van malkander.
M.    Nouw gô foirt, leurefoôs, wen hebbe geenen taijt Om soo te futsele.
Hier, Hannen as ghe zaijt, Licht dese plagg wat op, ’ken kan de knoip niet vinde Van heure veurschoot.
-- still, ick moetem wat ontwinde, Het is hier wa verwert.
-- doôr is ’tloss.
nouw den rock: Den rock loss.
woôr’s de spleet?
-- Ba ’tis en ronde klock: Francisco, woôrs de spleet?
F.    Da meughde gaijlie wete, Verstoôn ick may da stuck, of ben ick ick gesplete?
M.    Hier isse, recht veur in.
wie sou dat rôye?
wel, Dit Boere kleet is ee mirôkeleus gestell.
Moôr, Frans, das enen rock, das lôke, das zaijn koirde!
En wadde voeijer!
sie, waddenen bôy.
ken hoirde Van all men laeve noit van sulcken properhaijt.
Nou ’tzieltje, baij men ziel.
woôr is dat ope?
baijt: -- Woôr is dis scheurke; veur, of achter, of ter saije?
All mé veur.
Das en klucht.
hoe wetenset te snaije, Die botte Hollanders!
F.    Stoôn d’ouwlie doôr nie mé?
M.    Ou lust te koute.
treck.
F.    Wacht, daddick niet en tré In desen hutspott hier.
M.    Kom, lôt s’ ons waf verschuijve.
F.    Wa ploôgh, hoe stincket hier no vers geperste druijve!
M.    Hoe vieskens saijde, Frans!
Doôr is et zieltjen uijt, En, par ma foij, dat is bekans den besten buijt.
Sie wad en dertel goet; voll koordekens as braynoôt, Sess of acht inde schoit.
as diffolck in de way goôt Ist dan sus opgeschickt?
treet das soo deurden dauw?
Lôt sien, is ’tlang genogh?
-- jôt, moôr ’tis wat te nauw.
Ick ben wa corpelent baij heur.
wa magh ick segge?
’T is ruijm genogh gefronst, me salt wat uyt doen legge.
Nouw Coussebande los.
F.    Das maij werck.
M.    Iust, Monseur, Ghe wilt wa snuffele.
Doôr, goôter dan mé deur, Ick schencks’ou.
F.    Is dat all dacheme maijnt te gheve Veur men getrouwichait?
’Ken kom hier nie chedreve Op ene stroijwiss, Môy, ’khebb oock e woord in ’tvat As recht sal recht zaijn, wel, was seggen is me dat?
M.    All propelaijck.
’ken will memmene vrint nie kaijve.
Treckt bay her Coussen uijt, ick sals’ u lôten blaijve, Ick ben ick wel gekoust, en raijckelaijck versien Va sulcken koomenschapp.
F.    Das woôr: maer lôt eens sien, Door zayde broôf geboirt deur ene jongen bôse.
Dat isser ieen, das twiee, en ’tzaijn goey Saijen hôse.
M.    Ghe lieget, Frans.
F.    Ick lieghet?
’tis seer wel.
Ick sals’ op oventuer gô trecken over ’tvell Van baij men beentjens.
Tian, hoe sal ick ick braghere!
Nou magh ick ommers baij de groote comparere.
Men liaersen zaijn soo out en soo dickwils verlapt Dat icks me selver schoôm.
M.    Wa stôde gaij en klapt, Hoe kan en vrouwe kous oôn e mans bieen gepasse?
F.    Iô, jô, ’kweet ick da wel; me sal’r e stuck ôn lasse Va plets, of Ermezaijn: de Broecke zaijn nouw lang, Me sal de vrouwlickhayt nie sien ôn maijne gang.
’K ben ommers wel gepôyt.
en seurgde gaij soo verr niet.
Lôt maij men gouste vray.
M.    Moôr siede ghaij die sterr niet?
Flus stonds’ ons over ’thoot, nou stôsse nues: ’tweurdt loôt; Me dunckt Hanneken euijt is soo lang op de stroôt, Datte nacht slaijte goôt.
we moete stoôt go môke, Hoe dawe dees figuer met ieere quaijt gerôke.
F.    Das toch woôr evewel.
of die fiel, heure mann, Heur spoorden op de locht, as wel gebeure kan, Was souwe môke?
’tzaijn besuckte stercke schelme Da Wôterlands gespeuijs, se souwen ieen verdwelme Medden soufflet of twee: heur veuijste zaijn te hert, Men lust nie van die kost, ’ken sueck geen hôpermert.
M.    Wel hedde gee rapier, en zayde niet e kraijsman?
F.    Ten sé niet, e rapier: all winnet all de praijs van Meest all de wôpene: die dieve zaijn te snoo, Se trecken ou e mess twee spanne lang of soo, En vallen deur ’tgeweir en snaijen een te schande.
M.    Iô wel ken weet nief, vrint, me dunckt me heêt oick hande.
En daddet maij veur quam, va wie ’t oick woôr, ick swaert, ’K sou: -- ick en ben ick toch van ee mes niet vervaert, Da weette wel.
F.    Tian, Môy, ’tmess mochter oick nô wese.
Moôr dis all weer gekout as woôrder niet te vreese, As sôte waij baij ’tvier, en gôve vraijers euijt En vraysters mette Tang.
en ick vrees datte Guijt, Die nou se waijf all mist, indien hi niet heel satt is, Heur gangen nô vörst, en met alle man op ’tpat is Om s’ uyt te vinden.
M.    Toch: en me waffrôgens, Frans, All woude va Paraijs nô Roome, doôr is kans.
Moôr zayde ghaij gerust: ’khen hebb ick sulcke puntie Van doôgh niet onderleet, ’ken hebb icks in maij muntie Wel draijmoôl overmunt en om en tom gewent.
’K sal ick ’t ons klaere, man: en vrieest nie veurde vent.
F.    ’Ken vriees noot: moôr ick maij ’tperaykel as ’tgezaijn kan. M.    Iô, ghe wilt segge, Most en vindm’ in geen Azaijn-kan, En gh’ hout veul vannen heuijt die heel en onverlett Gerustekens en wel gô leggen in heur bet, En gh’het gelaijck.
F.    Nouw voirt; spreeckt toch eens euijt te leste, Hoe suldet môke, Môij?
M.    ’Khebb, ick den alder beste En de subtielste vont die oot euijt vrouwen hoot Te veurschaijn is gebrocht.
F.    Ghe helptme euijt men doot: Ke me lief Moeyerke, wat ist veuren inventie?
Het is e wonder dingh van en quoy conscientie, Me dunckt, woôr ick me keer, ’ksie may dien Bedelaer, Dien Bogger, dije fiel, die Schipper achter haer Medde mess as e vliem.
M.    ’Ksal ick tem wel ontlegge.
F.    Ké segt dan.
M.    Bloijen euijl, ’ken wils ou noch nies segge, Ghe sullet sien.
Kom hier, lôt ons dit doye layf Gô slaepen uytte vloer, om offer man of waijf Quam kloppen aen men deur, dat hier veul ’snachs te doen is.
F.    Van dusent tegen een dat did ding heure schoen is; Besie, wad e fatsoen!
M.    Neen, ’tzaijn heur toffele; Doôr sleurpen se soo mé, dach goô soo schoffele, As quômens’ euijten bet.
’T past wel bay saije kousse, Nie woor?
hoe schickt daf volck de schotels nô de sausse!
Kom oôn, hef op: ick hier; neemp ghaijse bay her hoot.
F.    Wat ramp, hoe weegt die Treuij!
M.    Nie woôr?
all woôrse doot, S’en mocht nie swoôrder zaijn.
F.    En souset wel niet wese?
M.    Ge say geck.
F.    Sonder geck, loôt sien, hoe stoôter wese?
Niee, Niee, s en heech gieen noit: sie doôr, se bloôst, de praij, Als soôtse voor en komm met hieeten Raystenbraij.
Iô, Iô, se ronckter baij; se sal strax wel wa mieer doen, Me dunckt ick rieckt all.
M.    Suet, me moetens’ oick nie sieer doen, S heet ons giee lieet gedoôn, goey sloir.
V. Uytkomst.
Paschier.
M.    Wel, dat is doôr, Den doyen is ter kerck gebrocht all sonder Boôr.
Se leet doôr wel en werm beschutt van alle winde, De schipper, paijs ick ick, en sals’ altoos nie finde.
F.    ’Ken weet’s nie; vindt hay ’theuijs, haij treed wel lichtelaijck In da klay kômerken en valt doôr over ’tlaijck.
M.    Tut, tut.
F.    Doôr wördt geklopt.
wa dusent slappemente, Wa komd ons over!
M.    Still.
-- was doôr te redjemente?
Wie klopt doôr?
P.    Vrint.
M.    Wa frind?
P.    Goe frind, doet ope moôr.
Doet ope.
’kwouw die praij van ee gesplete woôr!
F.    Is ’t Hollands?
M.    Dese sott, en kund ou moeyers sproôck niet?
P.    Doet op, Uffrouw.
M.    Señor, en stoirm’ immene voôck niet, ’T en sau van doôgh nie zaijn, om rede: d’ander weeck, Dan sulde wilkom zayn; ghe weet wel.
-- F.    Das en streeck, O gay deurtrapte vaegh!
wie was ’t?
Haij goôt all hene.
F.    Wie wast?
M.    Paschier.
F.    Paschier!
haij magh sen blauwe schene Gô smaere met was salf va patientie.
-- Môy, Ick beefden, ick bekent; moôr nou ben ick weer frôij.
M.    Wel, wel, past op de deur, ick vall ick oôn men cure, En will menen Apteeck ieens lustigh om gô rure, En brengender ou van de beste drogen euijt Veur ons gebreck; dat is ’tgebergh van desen beuijt.
F.    Goôt heen, en spoed ou wat.
want, weette wel?
om reden: ’K hebb wel e kraijsmans hert noôr ôvenant men leden, Moôr ’tsal wat ieenigh zaijn.
-- I. Bedryf.
F.    K souw hier stae schildre, jô!
En dan, wie klopt doôr, veur, wie klopt doôr achter nô; Ick souw ick ick oôn ’tspits stô proncken en stô wachte De schipper en se mess!
nieen, hoere-poirt, goeyn nacht en Goeyn ôvont: ’k heb wa feur da beter klincke sal.
Nou paysde ghaij, goey liens, da’ck eens gôn drincke sal: Niee, ’k hebb soo wel gepoijt mettat diefs Hollands Treuijke, Damme nie mieer en lust: men heet toch gieen twiee beuijke.
Hout ouwe mont, ick will gô sien hoe dasse leet, En ofse slôpt, en ofs’ oick noch gevulen heet.
M.    ’Ken baij nie lang, François, omt ou nie bang te môke: Sie doôr ieens.
-- woôrs de vent?
heeti nie dörve wôke?
De schipper lagh den euijl te grauwelaijck in ’thoit; Hadd ick et nie gedoôn, haij woôr all hallef doit.
Moor evewel, lôt sien, woôr is den honsklinck hene?
Van dusend is hi deur.
-- Amaij ick vuel men beene Staen trillen as en riet.
was souw’k ick dan bestoôn?
’K hebb em te sieer van noij.
-- Hay’n is nie deur gegoôn.
’K danck ick de moeijer Gods, de deur is op het nacht-slot.
M.    Doôr is de Schaytebroeck.
wat hed in ou gedacht, sott Woôr loipte?
kacken?
van bangichaijt!
F.    Nieen trouwe, ’K ben gieenen bloyerick, all wildemer veur houwe: ’Kwas onsen doijen goôn besuken inde kist, Euijt curieusitayt.
ghe weet wel.
M.    Dat ick ’twist, Francisco!
seght rond euijt, wat heede doôr bedreve?
Kom hier, bekennet strax.
jck sal ick ’tou vergeve, Soo ghe recht biechte wilt.
wat hedde doôr gedoôn?
F.    Ick hebse wach gedeckt; wa schelmstuck is doôroôn?
Se lagh soi kouwelaijck, ten is niet te verdrôghe Veur sulcken tieere laijf.
en ofse kint mocht drôghe?
M.    Wie sou de vôyer zaijn?
ghaij?
paijs ick.
F.    Segg ick dat?
S’heet ommers ene man: ge leghme soo en vatt In all men woordekens: men moet soo veul nie vrôghe.
M.    Is ’t niet e wonder dingh?
das sien ick alle dôghe, En mef verwondering, watte Natuer all kan: En nôckte vrouw!
belôij, ge souter ene man Deur ’tvier om draijve: dan de vrouwe zaijn oik menskens, Waij hangen oick all oôn ons lustjens en ons wenskens, En elck hoôckt mieestendeel nô dat hi niet en heet.
De werld sou anders oick nie duren daddick weet.
F.    Iô soi, beghinde ghaij weer te filosofere, Soo rôckt ons werck in d’as.
de Moôn bestoôt te keere, En ’tsal goôn doôghe.
Moij, woor is ou medeçaijn Die ons genese moet?
ké!
brengm’ eens uijtte paijn.
M.    Doôr zaijn men droghen, droogh en deurdroogh as de Noten Te vastelôvont.
F.    Bat!
ick had bekans verschoten; ’Ken wist nie wad ick sagh.
wad ist oick all?
en Broeck -- E wambes -- enen hoet.
woôr komt dit euijtten hoeck, Of vande leuijsemert?
is ’t van de galg gedrope?
M.    ’K had ieens ene lackaij; de lacker is m’ontloope en ’tklieecke dach ghe siet Was soi ter halver sleet.
’k had e niew moete môke; Das stelden ick toens euijt, op hoôp van beter sôke, Die noch te kome zaijn; en d’ouwers vande knecht Ontlasten heur gemoet, en ’tgoeyke quam te recht.
F.    ’T was wel de paijne weerd die keustlaycke livraije Weerom te sende!
M.    Sie, ’kwill icker af gô schaije.
We sullense dit wayf gô trecken oôn heur gat, En settens’ yevers neer M.    En stroôt vayf sess van hier.
da moette gay bestelle.
F.    Ick moeyerlaijck allieen?
M.    Hoe vrieesde veur ou velle!
Wie sal ou baijte, Bloet?
F.    Dien duvel va Serdam.
Was soude segge damme die ieens teghe quam?
M.    wel neemt eens kantekant dat hem dat offreceerde, Was soude doen?
F.    Woôr ’t vremt dad ick me retireerde Wattaddick scherdlen moght?
M.    Iô’t, Bieest, da woôr ou doot, Wa ploôgh en hedde dan geen herssens in ou hoot?
En woude ou selve deur ou selve gô verrôye?
Das en galanterj!
Ick will me lôten brôye Soo ghe moôr propelaijck met desen droncke man Gô wandle langs de Stroôt, indiener yemant kan Vermoeye wat hay is.
O lieve knecht, doôr goôter Soi mennigh baij de wegh in mans habijt, en ’tstoôter Soi slecht as in maijn broeck.
Iô ’tgoeijke sitt te piaert, En deurft in d’eurlogh goôn: en ’tis ons all wa wiaert: Te minste sieme da we moôr va noôm en schille, En da we mans zaijn, as we ’t meughe zaijn of wille.
De dees nouw moetet zaijn, dat roôckt ons interest.
Wacht enen oigenblick, ick sal ick s’ all men best De vodden oôn goôn doen.
moôr lôt me wa meffreje, All woôrder gaeren baij, ma foy, ten is gieen reje.
’K moet icker ’them euijt doen, en ’tis noch natt bekans: En dan en nôckte vrouw: ’ten is soo nie veur mans.
F.    Ey siet toch wat en seurgh!
ghaij meught’er wel af spreke, De duvel will somtaijts de passi oick ieens preke.
Nou goôt ou gangen dan, ast ommers wese moet.
O vercken, ick begraijp ick, woôrom dachet doet.
Die proij!
se loert op ’them van onsen half-gevanghe, Is dat d’occôsi niet, ick wil me lôten hanghe.