floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Een noytgehoorde straf, En pijn komt my hier voor, ick sie alreets mijn graf Gedolven, daar ick sal al levend in versincken, ick gaa te gront, en hy sal als de zonne blincken Met dees sijn nieuwe bruyt.
Sal ick dees plaatse dan Bekleen van kopplares?
en dat selfs van mijn man daar ick met eeden, en met trouw, aan ben gebonden?
'k ontsluyt de brief, en sal den inhoud eens doorgronden.
Sy leest, mijn broeder Don Lourens, niet wetend vande minne En gunst die ick u draag, en 't vier dat ick hier binne Voel branden, heb ick door mijn bidden soo gestooft Dat hy te krijgen my u vryheyt heeft belooft Van desen dagh, en selfs van d'opper vorst den Kooning, 'k bidt, dat gy vande Graaf gesien hebt, mijn verschoonning Dewijl hy noyt gunst van my verwerf, vermits ick in u leef, en weder in hem sterf.
Vaart wel, ick schreef dit niet dan met een zee van trane, 'k verwacht u 't avont en blijf u vriendin.
De lettren van dit blat mijn achterdocht noch meer Vergrooten.
Vervloeckten harder, 'k sweer Gy sterven sult.
Sy bied hem aan haer minne Doch 't schijnt dat hy haar vliet, daar meê hy 't hart van binne In haar noch meer ontsteeckt, en dat hy swanger gaat met jalousy, soo 't schijnt.
Digitized by google ONGeVALLEN.
Lorinde lief, hoe is 't?
Soo taamelijck, men heeft my stracks dees brief gegeven Die 'k u behand'ge most.
Van wie? clo.
Die seyt haar leven Alleen in uw bestaat.
Van wie is 't?
'k bidt gy 't seght.
Wat laat gy hemel toe, besietse eens te recht.
't is sy die aan mijn zijd', behandicht aan vincense Dees brief, ach kreegh ick hier op antwoort na mijn wense, Dewijl ick in mijn sterf, en leveud wort in hem.
En gy sijn suster sijt.
..... vin.
Houd op, dees naare stem beswallemt mijn gemoet.
Diana om een hoeck.
'k moet eens gaan bespeuren, hoe sy de brief hem geeft.
Wat sal my laas gebeuren!
Clorinde schoone son!
Syt gy met jalousy En achterdocht belaan?
En weygert gy aan my U helder oogen, om mijn voetsel uyt te trecken?
En gaat die met een floers van twijfseling bedecken?
Helaas wat gaat my aan!
Ach hemel wat ick hoor!
Gy brengt uw onschult my, doch al vergeefs, hier voor.
Ick strek met mijne trouw een voorbeelt aller menschen.
By naamen die als gy steets om een ander wenschen.
liefdt op sulk een wijs een broeder sijn suster?
'k sweet 't gaat buyten mijn verstant, het lijckt een minnaar eer, en sy een minnares, ick sie mijn broeder komen, Verselschapt met de Graaf, ick magh mijn gramschap tomen, Want 't is best ick vertreck.
Helaas wat kom ick sien!
Don Lourens by de graaf!
Wat sal hier niet geschien?
Ick ga door achterdocht en liefde verblint nu heene.
Lourenso en de graaf by Vincence.
U sijn wy, graaf, in huys te saamen hier alleene.
So sal ick u Lourens nu eens te deegh doen sien een saak vol van verraat.
Wat sal hier, goon, geschièn!
Laurenso van de Graaf nu soo een vrient, 't is wonder.
Camilla, met 'er haast, breng hier een kaars van onder.
Des Harders bysijn my ten hoogste nu verveelt, Op dat mijn opset wert bequaamlijck voortgeteelt, Tot straf van hem en haar, die my haar liefde weygert, op dat ick t'onderbreng, die al te hoogh opsteygert Door hooghmoet, want ick sal de vrientschap die men sagh Opstaan in d'ochtentstont, weer op den heldren dagh Doen daalen, door het saat van twist dat ick sal saajen.
Albartus hantschrift sal my nu ten hoogsten paajen.
O slechte man!
die my dit al te simpel gaf, Waer uit dat ick berey u en uw dienaars straf, Want ick daar boven heb een snoot verraat geschreven, als of dees harder stont door hem na Lourens leven.
Tomin.
Vincence hoort een woort.
goon, wat spijt!
Mijn komst is altijt op een onbequame tijt.
Noyt ben ick wellekom.
Weet dat dit uw sal strecken Tot onderrechting.
Ick ben steets geplaagt met gecken.
Wat seght gy nu?
Ons Heerschop is in stadt Gekomen onbekent.
Hy wil uw ginder.
... vin.
Uw, en Clorinde meê weer nae ons dorp toe leyen.
Hy wacht u gius op straat.
Ik durf dan niet verbeyen, kom volgh my naa.
Binnen gaande ontvalt vincens Dianas briefgra.
't is wel geluckt, hy 's heen.
Een brief hem daar ontvalt.
Grauf verruylt de brief.
't is waar, en dit alleen Mijn saack stelt vast, ick magh die in mijn boesem sluyten, En krijgen d'aar daar uyt.
't is wonder, dat men buyten vint sulcke luy, gelijck als desen Harder is, vol wijsheyt, vol beleyt, vol moedicheyt, gewis hen ONGEVALLEN.
Een edelmoedigh hert sijn boesem draaght van binnen.
Dit is 't papier, hier mey mijn wraacksucht sal beginnen.
Den hemel my behoed.
wat 's dat ick sie.
Dit is Albartus hant.
Ick ben verset.
Van wie of hy dees brief toch heeft?
Hoe heer.
Ick bid weest niet verset, maar wilt den inhout lesen, iorens leest.
De doot van don Lourens, iancol, is 't die alleen My weer herstellen kan in al mijn mogentheen, wantant ick om hem most Barselonien verlaten, en vluchten hier op 't lant, waar door ick uyt mijn staten En riichdom ben gegaan.
en mits gy in sijn huys U schuylplaats hebt, soo vrees voor geen gevaar noch kruys, maar wilt hem, als het is geseyt, benemen 't leven, ick sal, wat ick vermagh, u tot belooning geven.
Vaart wel, doet mijn versoeck en u beloften vol.
Albartus armengol.
Ick blijf uw Heer en vriendt Behoet my hemel voor dees droeve nederlaage Die k voor my sie bereyt, k sweer hy sal t hem beklage.
Verbergh ick in mijn huys die naa mijn leven staat?
En hoed hem selfs voor straf van sijn bedreven daar.
Ha, 't is te grooten spijt.
Het geen daar staat geschreven Dat wou ick, Heer Lourens, aan uw te kennen geven.
Ick danck u voor uw gunst, en ick 't u loonen sal, waar dat ick kan of mach.
Haar beyder doot, en val is nu aanstaande, 'k magh eens sien wat staat geschreven binne.
In 't schrift 't geen hem ontviel.
Vaart wel heer.
Graaf, mijn leven 'k Alleen u schuldich ben, dewijl van dese nacht Den Kooning wil gaan sien sijn starckten en sijn macht In onbekent gewaat, soo moet ick hem versellen, binne.
En oock de straf van 't seyt soo lang ter sijde stellen.
Vincens en Albartus.
K vreesecker u mijn Heer, gy sult u kint haast sien, want sy verselt Diaan, een schone maaght, voor wien de son haar glans selfs komt als met een floers te decken van dicke nevel.
Gy komt mijn geest verwecken Met meer genegentheyt, vermits ick aan u speur De voorspoet van mijn kint.
Wy naaken vast de deur.
Ick ben besorght hoe dat wy tsaam daar binnen komen.
Ick heb gemaakt dat ons daar voor niet staat te schromen.
Een juffer van Mevrouw daar van de sleutel heeft Die op ons komste past.
Mijn hart van vreught weer leeft.
Hoe dra als ick Lourens den koning sag versellen Die met hem ronde dee, ginck ick in 't werrick stellen Den inhout van dees brief, die van Diana is Geschreven aen vincens, en hem ontvallen is.
Ha spijt met wat vernis gaat gy u niet optoyen!
Dat schoon schijnt voor het oogh, en niet dan gift komt stroyen.
Geen noot, ick sal in schijn van hem te komen sien By haar, want my in t minst geen hinder kan geschien, mits ick de sleutel heb, en kan de deur ontsluyten naa wensch, en ook geen mensch mijn houden kan daar buyten.
'k ontssuyt de deur dan, en ick magh eens gaan bespien hoe 't daar geschapen staat, en alles wel doorsien.
Dit is de plaats daar sy vincense heeft bescheyen.
O swart en duyst're nacht, wilt mijn naa wensch geleyen Daar ick nu gaeren was, en deckt des Aartbooms kloot Met dicke duysternis, en houd my buyten noot.
Camilla, tomin uyt met een kaars.
Myn vriendt, zijt wellekom.
Ick quam om te beobgen Mijn Dochter, en mijn Soon, en ben als opgetogen Van vreughde, nu ick sie sy beyd' sijn wel te pas, het Vaderlijck gemoet, dat eerst vol droefheyt was, Schept nu weer aed'em.
Maar, wie hoor ick daar soo treden Hier buyten voor de saal?
Hoe siddren al mijn leden!
Mevrouw vreest geen gevaar, want ick een muur sal sijn, en schutsel voor u eer.
He gitized by google VALLEN.
ONGe 33 dia.
Helaas de minnepijn Ick meer en meer gevoel!
Mevrouw wie kan het wesen, als don Lourens u broeder?
Dooft uyt het licht, de vrese Nochtans mijn siel bevangt, en geeft getuygenis.
't is ick hier vollick hoor, en niet kan sien wie 't is, gra.
Om dat men heeft het licht, my hoorend', uyt gaan doen, soo vrees ick noch, nadien ick echter sou gelooven Dat Don Lourenso weer in huys gekomen is, die met den kooning heeft gedaan de ronde, 't wis ick voor het onwis neem, ick zal nu uyt gaan stellen Mijn voorneem, tot de wraak haar sal ten afgront vellen.
U ick den kooning in sijn Konincklijcke rust, iou.
Gelaten heb, voel ick mijn droeve siel ontrust, En als een Argus gaa ick steedts mijn huys bespieden, Door heten yver doch het geen ick soeck, gaat vlieden Voor my, dewijl dat ick in 't minst niet weten kan Of 't waarheyt is, of spot, 't geen my den Graaf dient an, doch ick heb wederom de deur nu op gevonden, Het geen in my verwekt een zaak niet om doorgronden.
De Graaf soeckt na de deur in 't donker, niet wetende dat Lourens daar is.
Aan dees kant is de deur.
'k hoor iemant inde saal.
spreek op, en sonder veel gedraal.
Segh wie gy sijt, en oock wat dat gy hier komt maaken?
Goon, dit sal my wis het meeste raaken.
Tou.
't is den verraër gewis, die om sijn boose plicht Te doen hier binnen quam.
Camille breng hier licht.
Diana breng een toorts!
En metter haast van onder.
Camille goon wat ick siel wat 's dit?
Albartus hier?
wat wonder?
met licht.
't is hemel don Laurens, mijn vvant, alte snoot.
Ick ben, nu hy ons vint, een oorsaak van mijn doot.
wat een ongeval.
Wat voel ick droeve tochte Mijn hart bestormen!
Dat ick my aan u verknochte om u te hulp te staan, ontrouwe, is mijn leet.
Wat seght gy heer Lourens?
Het geen dat gy wel weet, maar eer k t u segh, soo laat dees joffren eerst vertrecken.
dit hapert hier, eer ick hem ga verwecken Tot toren, is het best, dat ick het joffervolck Van achter navolg, daar ick t seekerst ben, de dolck Van d'een of d'ander my aars nemen mocht het leven, want 't is geen wijsheyt my by dit gevecht te geven.
Nu ick u beyde heb, de Heer soo wel als kuecht, en gy gekomen sijt, soo 't my is onderrecht, Om my te moorden, soo kies wie van u sal lijden, of lijffom lijff met my op dese plaetse strijden.
Graaf uyt sijn schuylplaats.
Hou stant doch Heer Lourens.
Dewijl ick door de poort Bedeckt hier binnen quam, die 'k open vont, soo hoort mijn reën.
mits het besluyt, en snoo verraderyen My zijn bekent, sal ick in dit rechtvaardich stryen u sy bekleen.
Laurens en de Graaf vechten tegen Albartus en Vincente.
Waar uyt speurt gy dees Heer Om u te moorden quam?
Zeg u verwoedt begeer?
Mits hy de moorder is van mijn vermoorde vader, En nu tracht om den zoon te moorden, en 't geen nader Aan my te dencken staat, hy is 't hooft van 't geslacht Die ons vyanden sijn, en heeft 't soo ver gebracht.
Met een die gy wel weet, om my te nemen t leven.
'k weet niet wie doch?
ick moet u hier gelijck in geven Soo hy de moorder is uws vaders, soo gy secht, 't geen ick u schuldich ben, sal ick u nu te recht Betaalen, want ick sweer hy door mijn hant sal sterven, en sal in 't minste geen genaa van my verwerven.
Vechten alle tegens Albartus alleen.
Houdt op, vermits ick schen mijn vroomheyt, ingeval dat ick dit hier gedoogh, dat hy alleenich sal Hier strijden tegens drie, neen!
om uw vromicheeden, Albartus, tegens wie ick heb in t eerst gestreden, verkies ick nu uw sy, op dat ick beyde magh u straffen, t vreemste dat men oyt op aarde sagh, den een, om dat hy sich quam stont in huys begeven Dewijl ick uyt wes, en den ander, mits hy t leven van zed by Google ONGEVALLEN.
23 van my te korten socht, terwijl ick 't sijn behiel.
Verweer u dan.
Lourens en Albartus vechten tegen den Graaf en vincense.
Hou op, dewijl dat ick de siel van vervloeckten Graaf niet waardig om te leven Doen braaken zal, vermits hy sich weder quam begeven In uwe zusters zaal, daar ick hem meermaal vont En gy, het geen ick nooyt liet gaan uyt dese mont.
Sy vechten alle tegen de Graaf alleen.
Ja dan.
't Gemoet begint my hier nu t'overtuygen, Dat ick my op de sy des Graaf behoor te buygen, By d'ondertekening, heb ick aan hem belooft Mijn kint ten huwelijck, 'k word van 't verstant berooft, of dees verwarring my den Graaf hier quam te brouwen En weet ick niet, nochtans zal ick 't nu met hem houwen.
Albartus en de gruaf vechten tegen Lourens en vincens.
Ick speur dat dese Graaf de oorsaack is van 't quaat, want hy vol van vergift en boosheyt swanger gaat.
Neen 't is Albartus, die vincense last quam geven, om, vol van heete wraak, te nemen Lourens leven.
Gy liecht sulcks, en die geen die 't met u leggen aan, dat ick mijn leven oyt heb nae sijn doot gestaan.
De Graaf heeft wel geseyt.
Albartus die sal sterven Sy vechten alle tegen Albartus alleen.
Door deese hant.
Ick sweer hy geen genaa sal erven.
Bereyt u dan ter doot, want 't is met u gedaan.
Komt gy dan t saam naa mijn onnosel bloet te staan, mijn soon vincens, wat s dit?
vermoort gy my uw Vader vin.
't is wonder, den verrader vincense noemt sijn soon.
Vincens gy sijt mijn soon.
't is wonder wat ick al bespeur in dees mijn hoon.
't Sy gy mijn vader sijt, of niet, wy samen sullen hier naa dit onderstaan, op dat wy dan vervullen Ons aangenomen strijt, soo laat ons eerst eens sien Wie schult hier heeft of niet, op dat die geen, en wien, dat vals bevonden wort, sijn straf krijght sonder beyden, Ick sweer dat wy te saam van dese plaets niet scheyden, Voor dat men weet die geen, die dit dus heeft bestelt.
B'lui.
Ick, iou.
Ick ben daar meê te vreën, en 't wort dan uytgestelt.
Wel aan, ick op het hoogst, mijn heer, my laat vernoegen.
En ick my willigh sal meê na u wille voegen.
HET VIERDE BEDRY F. vincens in Edelmans kleederen.
En Lourenso uyt.
Nu dat het morgenroot de nacht verdwijnen doet, en 't sonnelicht verschijnt, ben ick in mijn gemoet Ontstelt, ja tot in 't diepst van mijne siel belaaden!
Wie sal ick straffen?
wie verleenen we 'er genaaden?
Lourenso neen!
Lourenso heeft geen schult.
Het is de Graaf sijn werck, die woed van ongedult Om dat Diana hem haar gunst en liefde weygert.
Ick sweer 'k hem straffen sal, eer hy te hoogh opsteygert.
Mijn soon, 'k sie in u bloet de rechte krachten van U voorsaat, en het hart van een recht Edelman.
'k verbly my dat in u mijn oude krachten leven, die my door ouderdom ten deele nu begeven.
Een oprecht eedelman is soo van moed en aart, geen woort t'herroepen, maar verded'gen met sijn swaart.
Dat wy te saam, en elck, ons doen wel overwegen, het welck, naa dat ick sie, leyt daar meest aengelegen, want yder een, ick weet, sijn schoonste seggen sal.
D'onnoosle sal de schult dan draagen een van al.
Na dat Auroor haar rust in Nereus bracke schuymen Genoomen had, wild ick geen oogenblick versuymen Met naarstigh ondersoeck, en ick bevind gewis, en seeker dat vincens soon van Albartus is.
'k beken, en sweer, dat hy is waarelijck mijn soone, en broeder van clorind.
waarom ick hem quam hoone En overtrecken met een slechte harders py verswijgh ick, en alleen t verborgen blijft by my.
Want ick de oorfaack noyt laat gaan uyt mijnen monde, doch waarom dit gerept?
Laat ons u hoon doorgronde.
Laat ons dien eerenstrijt beginnen, om de hoon En hoonder voor den dach te brengen, en ten toon Te stellen, op dat ick mijn lust eens mach versaaden, als ick mijn lemmer in sijn valsche bloet sal baaden.
Gy seght Albartus, dat gy niet gekomen sijt Om my te moorden.
Wat ly ick hoon en spijt!
Vincence, segh my eens, waarom hebt gy ontslooten Dees middeldeur, en 't geen mijn argwaan gaat vergrooten Noch meer en meerder, soo laat gy die openstaan, segh my doch eens waarom dat gy sulcks hebt gedaan?
En gy u soo verstout, en laat uw selve vinden In mijne susters saal?
gingt gy dit onderwinden Wel sonder oorsaak, segh.
Was 't niet om het verraat Een voet te geven, en gelegentheyt tot quaat, in 't eene dat gy quamt mijn leven nyt te doven, en 't ander om also mijn susters eer te roven?
Schaamt u Lourens, dat gy my sulck een saak op leght, Waar voor ick selve gruw en sidder, hoe, gy seght, den een is, dat ick quam alhier om u te moorden?
Ick bid, soo 't u geliest, let eens maar op mijn woorden, daar gy mijn leven hebt beschermt, sou ick dan staan Noch na u doot?
was dit wel menschelijck gedaan?
Gy seght dat vader was bedecktelijck gekomen Gins door de middeldeur, 't welck niet dient aan genomen Want het onwaarheyt is, mits hy hier binnen quam Self door de voordeur, daar Camille hem vernam.
Ten tweeden seght gy, dat wy quamen ons vervoegen In t Susterlijck vertreck, laat u dees reën vernoegen Dat vader maar alleen quam om sijn kint te sien Dat by u suster was, kon daar wel iets geschien, Van moetwil, aan Mevrouw, by Suster, meyt, en Vader?
Denckt by u selve maar, en overleght het nader.
Seght my dan Graaf, waarom dat gy hier quaamt bespien, als een verspiër, mijn huys, daar gy my hadt gesien, selfs in persoon, dat ick versellen ging den koning?
Seght my wat gy daar van inbrengt tot u verschooning.
Gy vraaght my, en 'k weet niet of ick 't u seggen wil, want als 't al is geseyt, wat raakt my uw geschil.
T Verschil, segh ick, komt u op t alderhoogst te raaken, en soo gy t niet en segt, ick sal uw ziel doen braaken.
Ick sie wel dat ick ben als in een strick verwart, dat waar dat ick my keer gestadich ben benart.
Ick wend iets anders voor, op dat ick eens magh raaken uyt dees verwarring, nu Vincence, dese saaken Die raaken ons, seght gy, gy bey mijn vrienden sijt?
O jaa, yitzed by Google, o jaa, o jaa!
O ja, voor my mijn Heer, ick sweer 't, en ick belijdt, waar ick uw dienen kan of mach, wil vry gebieden, ick ben ter yl bereyt te laten sulcks geschieden.
Seght my eens, sijt gy van mijn Adeldom voldaan?
Ia Heer Lourens.
En ick neem die ten vollen aan.
En ick, van d'uwe seg ick mede van gelijcken, die heeft in 't minste voor de mijne niet te wijcken.
Wel nu wy sijn gelijck van hoogheyt en geslacht, Wou ick wel dat gy my als ick u waardich acht, Dat gy aan suster quaamt uw rechterhant te geven, En voor u bruyt ontfingt, om inden echt te leven.
Geen saack op aarden is onmooglijcker als dit, dat gy my lecht te voor.
Wat seght gy, raack ick 't wit?
Een saak is my bewust, ick kan daar niet van seggen.
Ha hemel!
wat ick hoor.
Soon wilt 't eerst overleggen.
Geen juffer in mijn hart oyt plaetse nemen kan, in wiens vertreck dat ick gevonden heb een man, Gelijck de Graaf, by haar.
'k Moet anders iets voorwenden Of my de Vader daar dan waardiger toe kenden.
Heer segh op, ick volg uw goede wil.
Op dat wy slissen eens ons onderling geschil, versoeck ick dat gy my clorind u kint wilt geven Nu tot mijn bruyt, daar meê in den echt te leven.
Lourenso heer, gy tracht naa 't geen onmooglijck is.
Uw snoo verradery die blijckt hier nu gewis.
Hoe kan ick geven u mijn kint, dat 'k heb verbonden En aan den Graaf belooft.
Hoe sal ick dit doorgronden?
't verraat dat blijckt nu klaar, ick bie Vincence aan Mijn suster, groote spijt, en hy komt haar versmaân, aan d'ander sy, versoeck ick selfs my te verbinden in d'echte met clorind, maar kan geen middel vinden, Waar door ick haar geniet.
'k weet niet wat ick al denck, 't gaat buyten mijn vermoën.
Daar t een onmooglijck is, en t aar niet kan geschieden.
Waarom versmaat gy my, daar 'k selfs u aan kom bieden Mijn ONGeVALLEN.
Mijn selve, 'k bid u segh my daar de oorsaak van.
Ick sal het doen, indien ick ben een eerlijck man.
'k heb aan den Graaf, gelijck de plicht eyscht van een vader Mijn kint ten Echt belooft, en 't gene dat noch naader De saacke raackt, want hy uytnement haastich was En 't noodigh most geschien, soo heb ick op dat pas Mijn hantschrift, sonder daar iets boven was geschreven, Door grooten haast, op 't wit papier aan hem gegeven, Op dat hy schrijven sou daar boven, dat hem docht Daar noodigh moste staan dit hebben wy volbrocht.
hebt gy den Graaf gegeven U hantschrift op 't papier, om met u kint te leven In d'echte staat, voorwaar het is heel dwaas gedaan.
Den Graaf kan wat hy wil daar boven schrijven gaan.
Sou hy wel, om dat hem heel heftigh komt versellen De jalousy en haat, daar boven aen doen stellen De brief die hy my gaf, en inhiel van 't verraat?
't is seecker dat de Graaf is oorsaack van al 't quaat.
Dat kan niet sijn.
het kan. ick weet hy is ontsteecken In mijne Susters liefdt, en heeft hy noch gaan spreecken Albartus, om sijn kint, en dat in d'echt versocht Daar hy in liefde brant?
dit dient wel overdocht.
Een tweede twijffeling mijn geest hier voor komt stellen, Die my ontroert, en my heel heftigh gaat versellen, waarom den Graaf, vincens beschuldicht van t verraat, Daar hy in ondertrouw selfs met sijn Sustei staat.
Vincens, aan d'ander zy tot hem met gunst gedreven, die heeft de Graaf genoemt een oorsaack van sijn leven.
Wie kan hier van dit werck den rechten grondt verstaan?
Ick geef 't den hemel op, die my in all's wil raán.
Komt dan de achterdocht u siele noch bestooken?
Segh wie gy schuldich acht, op dat daar wort gesprooken Een vonnis tegen hem, waar door hy magh ontfaan De strasse, die ny heeft sich selven aangedaan.
Waar wacht gy na Lourens?
Wie moet sich nu verdeed'gen.
Die gene die sich selfs en my niet kan bevreedgen.
De tijdt eyscht uytstel, want hy moet sich wel beraan, die om de strasse soeckt sijn vyant naa te gaan, vin.
Gy seght wel, ick staa 't toe.
En ick sal my oock voegen Gewilig, naa uw wil en my daar mee vernoegen.
't Bedrogh verborgen is.
't is recht, heer, soo gy seght, Den hemel my behoet, en sture dit te recht.
Diana en de graaf.
Wel graas, hoe diep sult gy, in 't quaat, u noch verwarren?
Waar gy van revs tot reys gestadich my komt sarren?
Denckt gy niet by u selfs, dat al uw opset boos, t geen gy hier voorneemt, hoe bedecktelijck en loos Het oock sou mogen sijn, in t end in t licht sal koomen?
Pas op, het gelt u, dan wilt voor de straf vry schroomen.
Mevrouw, de straf die kan voor my geen strasse sijn Hoe straf dat die oock is, ick voel te groote pijn, Om uw, in mijne ziel, die my niet sal begeven, voor dat ick uw geniet, of dervend, derf mijn leven.
Ha dwaase, uw te sijn en beelt u dat niet in, daar staat een eed'ler ziel geprent in mijne zin, daar om al wat gy doet het sal u doch niet baaten, want eer ick uw sou sijn, wil ick mijn leven laaten.
't is soo, siet dat 's kort af.
wat bruyt men oock die meyt, tom.
Wie hadt sijn leven oyt van dese dat geseyt?
Dewijl ick snedigh hier, als Argus, quam bespieden, vont ick het geen ick socht, t geen ick hier sie geschieden, maar Argus, soo men leest, wel hondert oogen hadt.
Hadt ick geen ooren ick en hadt dit niet gevat.
Wat helpt een al t gesicht, wanneer men heeft geen ooren?
Daar ick dit werck soo soet en fraay mee aan kom horen.
Wie is u meester?
Vincence op dit pas Is nu mijn heer, die mijns gelijcken gistren was.
Hy is vroom van gemoet, en ging 't naa mijn bevelen, Ick sou u dwingen strack hem om sijn gunst te streelen.
Wat vroomheyt heeft hy doch, die naauw de boerepy Verlaaten heeft?
Hy is wel eens soo vroom als gy Daerom sie toe, ick segh 't, sijn gunst niet wilt verliesen, of hy u, Graave, sal het haasepadt doen kiesen.
gy vermeetlen boer!
ick sweer.
Laat Digitized by Google ONGeVALLEN.
31 dia.
Laat hem begaan, sijn onverstant heeft sijn ontschuldinge gedaan.
Hoe terght men mijn gedult!
'k vaart wel, 'k sal gaan verrichten, om mijn gewenst bedroch noch meer en meer te stichten.
Ick seg, gaat siet eens na u heer, soo gy hem niet en vint, soo komt hier daatlijck weer.
En wanneer gy hem spreeckt, soo wilt eens aen hem seggen, dat ick hem hier verwacht.
Ick sal die strick wel leggen.
Vertoef, ick sal soo strack met hem hier weder sijn.
Want ick hou veel van hem, en hy houd veel van mijn.
Gy die door u almacht, en helder lichtend' oogen, het aartrijk steets aenschout, heb doch, ick bidd', medoogen met een verliesde maaght, die steets om weerlieft smeekt!
En niet verwerven kan!
want jalousy die steekt Vincence inde borst, om dat hy vaack quam vinden De Graaf in mijn vertreck!
ick bid, wilt hem, ontwinden Uit dit bedrogh, dewijl gy weet ick noyt misdaan Heb tegens eer noch plicht!
wilt hem dit doen verstaan!
En stort hem in 't hart, op dat hy doch magh weten Dat ick onschuldig ben.
Vincence, en tomin.
Hoe dorst gy soo vermeeten haarier sijn in haar vertreck?
hebt gy al wel gehoort?
Hoe staat gy soo en vraaghit?
ick seg 't van woort tot woort.
Ach tomin is het waar?
soo wil ick haer opoffren Mijn hart en siele bey, ontsluytende de koffren Mijns boesems.
maar helaas, de twijffling my vervoert, Van t geen ick heb gesien!
Dat maackt mijn geest ontroert.
Ick ben gelijck een schip, dat van de woeste winden Gedreven wort in zee, want ick geen hulp kan vinden Voor dachterdocht, waar mee ick stadich swanger gaa.
Ach goon!
Staa mijn doch by in dees verwarring.
Staa Mijn Heer, want ick diaan gins naa ons toe zie komen.