floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
DVINGER, vader van Vrijeziel, hebbende zyn Dochter, die zich gek veinsd, om een verderffelyk huuwelyk te ontgaan, in een Verbeterhuis gezet.
VRIJEZIEL, dochter van dwinger, bemind van Eedelhart en Lichthart.
EEDELHARt, minnaar van Vrijeziel.
LICHTHART, minnaar van Vrijeziel, bezind van dwingen.
Goeijetrouw, kamenier van Vrijeziel, nicht van Pasop.
PASOP, knecht van het Verbeterhuis, neef van goeijetrouw.
Waarenar, vader van Waanschoon, aardig lief, en Dichtlief, een Juffer, die haar inbeeld, dat alle Vrijers op haar verliefd zyn, HELDELIEF, een Juffer, verliefd op Alexander de Groot, door het leezen van zyn Daaden, zittende DICHTLIEF, een Juffer, verzot op de Poëezy, in het Verbeuren en het Tooneelspel WAANHELd, een grootsnoeyend, doch klein terhuis.
hertig kapitein.
RYMAART, een Poëet, LIVERT, een Jonker, verliefd op een nergens te vindene SchoonheidDUNKRYK, een ingebeelde Rykaart, ZWYGENDE.
Twee knechts van het Verbeterhuis.
Het tooneel verbeeld een binnenplaats van een Verbeterhuis.
SPIEGEL DER ZOTTEN.
VRijeziel, pas op.
Mejuffrouw Vrijeziel, uw Dienstmaagd, Goei jetrouw, Is hiergekoomen, die u wel eens spreeken wou Myn Nicht, dat is een Meid, als kruid, is t uw behaagen Dat zy u spreek?
VRIJEZIEL.
O ja, pas op maar, 'k moet u vraagen Of iemand my..... pas op.
Juffrouw, 'k heb nu geen tyd, voorwaar.
Ik moet de kleederen gaan zoeken by malkaar, Die, om de grillen van de Gekken te geneezen, die hier loosjeeren, ons heel dienstig kunnen weezen.
Dan moet ik my eens kleeren, als een Bellona, dan, als een Poëet, dan zus, dan zo, ass Vrouw, als Man, Al na de grillen zyn der Zotten en Zottinnen, Om de gebreeken van hun harssens te verwinnen.
Wat yoor een kleed is dan voor myn gebrek besteld?
Mits, myn Papa my hier voor gek bragt, met geweld, k moest my dus veinzen, wilde ik met geen Lichtmis huuwen, gy weet, k had reden om het huuwelyk te schuuwen Van Lichthart.
't is een Gast die niermetal en stuit, Een groote Laburlot, een Lichtmis in zyn huid, Wykennenhem, Juffrouw, en, na ik heb vernoomen, vaart hy zo voort, kon hy hier wel loosjeeren koomen.
'k weet niet hoe uw Papa zo blind is, dat hy niet In hem kan zien, 't geen al de waereld in hem ziet.
Met schyn van deugd weet hy Papa te blinden de oogen.
Ja, juffrouw, wie werd thans door schyndeugd niet bedrogen?
Maar 't slimste is, dat juist uw Papa wat koppig is, myn Meester heeft hem korts noch een geschiedenis, die hy, in 't Koffyhuis, van Lichtharts guite parten Gelioord had, gantsch ontdekt, maar 't ging hem niet ter harten, hy zeide, ik weet het wel, de Wacht die had Abuis, hy had de Kaerel niet gesneén, maar kwam die sluis Juist over daar de Wachts, op 't schreeuwen, overkwaamen 't Is meër gebeurd dat zy een eerlyk man meê naamen En guiten, die het stuk bestonden, lieten gaan.
Zo wist hy 't alles in de beste vouw te slaan, dies zoekt gy wysselyk deze echt, door list, te ontvlieden, myn Meester zal ook trouw de hand daar in uw bieden, hy heeft my daatelyk het heele werk gezeid.
Hoe hy met d'uwenger, uw Papa, heeft overleid, Die al uw handeling acht enk'le veinzerijen, om u van 't huuw'lyk dus van Lichthart te bevrijen, dat al de Gekken, op dat hy beproeven mag, wat in uw boezem steekt, zich zullen dezen dag, 't geen 11 deezers.
't Geen anders nooit geschied, in 't openbaar vertoonen, Om uw dusdaanig van dit opzet af te troonen, ik zal gaan krygen het gewaad, Daar wy de Gekken mee bedienen na haar staat.
'k zie goeijetrouw, ik ga. twede tooneel.
Goeijetrouw, vryezel.
Goeijetrouw.
Hoe durft ge u onderwinden Te wand'len op de plaats?
Juffrouw, 'k dacht u te vinden In uwe kamer, is 't niet best dat gy vertrekt?
ik hou my met myn Masker steeds bedekt, Wanneer ik iemant zie, om niet bekend te werden.
Goeijetrou.
Maar, juffrouw, blyft gy in uw voorneem noch volherden?
Gy veinst u gek te zyn, ja komt zo ver, dat gy Besluiten dorst, en zelfs ook toestaan, om eens vry te raaken van een echt, die uw bederf zou baaren, u in 't Verbeterhuis, als gek, te doen bewaaren.
't is beter dus geveinst, als aangegaan een trouw Met een, die al myn geld en goed verkwisten zou.
Die my alleen bemind om zyn lichtmissig leeven, Door myne midd'len, het den ruimen toom te geeven.
Zyn wandel tuigt het, maar myn vader wil 't niet zien, En wil my dwingen hem de hand als bruid te biën, Daar Eedelhart, die my tot bruid heeft uitwerkooren, is, by myn Vader, zo gehaat, dat hy hem hooren Noch zien wil, schoon hy niets op hem te zeggen weet, En ik gelukkig was wierd ik aan hem besteed.
Te toonen, en hoe hy door Lichthart werd misleid, zyl hy geenzints geloofd het ongebonde leeven Van Lichthart, t geen hem vaak te kennen is gegeeven.
Maar, uwe Neef Pasop, heeft my straks doen verstaan, Wat hier om mynent wil al werden zal gedaan.
De Gekken van dit Huis die zullen hier verschynen In t openbaar, of licht myn veinzen mogt verdwynen, en ik een inkeer kreeg door hen te zien, wel nu, wat dunkt u?
Wel, dat zal vermaaklyk zyn voor u. VRIJEZIEL.
Dit 's van dę Baas van 't huis met voordacht dus bestooken.
Ik weet het al, en heb de Meester reeds gesprooken 't is een heel reklyk man, die net zyn waereld weet, 'k heb hem uw zaak verhaald, in 't lang en ook in 't breed, hy heeft met uwe staat ten hoogsten meedelyden, men vindze van zyn soort heel zelden zo beschyden, ook is hy Eedelhart verpligt en heeft verstand, Geen wyzer Gekkevaar is in het gantsche land, hy weet heel aardig met zyn gekken om te springen 'k heb hier wel eer gediend, ik weet van al zyn dingen, Daar is geen zotheid, of hy geeft 'er reden van.
Ja, goeijetrouw, dan is 't een heel verstandig man.
De toeloop, die werd hier zo groot van alle soorten, 't zy mans, of Vrouwen, hoog, of laage van geboorten, dat, zo 't dus voort gaat, na 'k kan uit deze eeuw vermoen, Heeft hy de Turk zyn land wel tot zyn huis van doen? Ja, juffrouw Vrijeziel, dat is zo, wel te weeten.
Maar, vholla, deze praat zou my wel doen vergeeten De heele zaak waarom ik hier gekoomen ben.
en 'k Kreeg van de morgen vroeg deez brief van Eelhart, Uw goeijetrouw wist niet hoe dat zy 't best zou maaken, dat deze brief bekwaam mogt in uw handen raaken 'k wensch u.
'k vertrouwde, niemant als my zelve, dit te doen, 't Geluk heeft dan gewild dat ik inoest herwaarts spoën, Uw Vader, die op my gezet heeft zyn vertrouwen, zond my hier heen om naauw uw hand'lingte beschouwen, hy is vol achterdocht, en meend uw mymering, 't geviel my zonderling dat ik die last kreeg om van daag op u te passen.
Uw Vader zal te met uw koomen eens verrassen, veins dan maar wel, ik hoop eer de avond noch genaakt gy 't hoekje van uw ramp zult boven zyn geraakt.
Wy zullen ons van daag hier wat vermaaken, 'k weet de geleegenheid van 't huis, en ken de Snaaken, pas op, myn Neef, zal ons hier in ten dienste staan, maar zie, daar komt hy met een arm vol kleëren aan.
PASOP, VRIJEZIEL, goeijetrou.
VRIJeZIel.
Daar op, wat zult gy nu beginnen met die kleeren?
Daar moet ik my van daag zo wat meê transformeeren.
Dit moet na de orden van myn Meesters huis geschien, Gelyk ik heb gezegt, nicht, heeft het vaak gezien.
Ja, ja, ik weet van t werk.
Dit huis, propvol van gekken, kan net een Spiegel voor de heele waereld strekken, die toch vol gekken is, die van een ydle waan.
Gelyk hier 't volk in huis, al t'zaamen zwanger gaan.
Deze is verzot op geld, die weer'er op oorlogs zaaken, een ander zal de min, die weer'er den drank vermaaken, kortom, een yder zot, Heeft, als het spreekwoord zegt, zyn eigene Marot, dat zal klaar blyken, uit die geen, die hier loosjeeren.
Gy zult de zotheid straks zien anatomizeeren Mejuffrouw Vrijeziel.
en dat in zulk een soort.
Waar onder t grootste deel der gantsche waereld hoord.
Wat zit hier al voor volk?
Dat aan u te verhaalen Viel veel te lang, 'k zal slechts een deel der principaalen Opnoemen, daar de rest wel onderschuilen kan. Voor eerst, zo zit hier, een grootsnoevende Oorlogsman, Doch, 't is een bloode nar, die Waanheld is geheeten, En met inbeelding is van dapperheid bezeten.
Zit zulk een man voorgek?
die zotheid is gemeen, men vint 'er, van zyn soort, wel duizend tegen een.
Dat s waar, juffrouw, de kryg, geeft zulk een volk met hoopen.
Ook zit 'er een, die zich heeft arm en zot gezoopen, uit... zoet, hoe noemd hy 't ook?
Ja, un de Hengstebron!
Geen waanwyzer zot, als hy, zag ooit de Zon, hy noemd zich Rymaart, hy doet niet als vaerzen maaken, en kwam, daar door, hier in t Verbeterhuis te raaken.
GOFIJETROuw.
Hoe, raaktmen daar door in 't Verbeterhuis?
Dan beklaag ik de Poëeten allegaar!
Poëeten schaar, voorwaar, 'k heb met u meedelijen!
Want raakt gy hier in huis, zo moet men t huis verwijen.
Kan 't zyn dat niemant van dat volk zich aan Homeër Wil spieg'len, die daar door tot beed'len kwam wel eer!
Waanwysheid, doet 'er veel haar middelen verschryven.
Ja, neem Waanwysheid maar eens weg, wat zal 'er blyven?
WY DER ZOTTEN.
Wyl heel de waereld toch bestaat in waan en schyn, en yder een zyn uil steets meend een valk te zyn.
Dat is zo, goeijetrouw, gy hebt dat niet geloogen.
Noch zult gy in dit Huis een jongeling beoogen, Die, door inbeelding, op een Schoonheid is verliefd, hy is in 't hart gegriefd Die nergens is op aard, zo diep, dat hy niet doet als van zyn schoone spreeken, zyn naam is Liefvert.
met zulleke gebreeken Van Zotheid zyn nu al de Minnaars meest besmet.
Hier is ook iemant van zyn vrinden in gezet, Die dunkryk heet, die niet en heeft om van te leeven Als 't geen zyn vrinden tot zyn onderhoud hem geeven, en deze gek beeld hem vast in te zyn heel ryk, sa zo, dat niemant in het Land hem is gelyk, Pocht van zyn Landen, en ontelbare heerlykheden.
En zet die zomtyds eens in rijen, en geleeden, Spieekt altyd van zyn geld, en is geen stuiver heer.
zulke dunkryks zyn er in dit Land wel meër, Die altyd op haar geld en heerlykheden stoffen, die gekheid word hier schier zo groot, als by de Moffen, maar, neef Pasop, ei!
Zeg, zit hier die vader noch met zyne drie Dochters!
Zeg me toch Of die in 't openbaar mey hier verschynen zullen.
Juffrouw, k wed je zoud niet in de spullen zyn willen, voor te zien, deez vier haar zottigheen.
De Vader, Waarnar, wil zyn Dochters steeds besteeren Ten huuw'lyk, en kiest, in gedachten, by douzynen Schoonzoonen, hy mogt nooit hier op de plaats verschynen, om zyne malligheid, zyn oudste Dochter die Heet Waanschoon, en die is de zotste van de drie.
Hoe, is ze daarom gek, om dat zy schoon wil heeten?
Is niet de jufferschap meest met die waan bezeeten?
Ja, juffrouw Vrijeziel, dat 's waar, maar geef wat tyd, 't is een Zottin die meend dat yder een haar vryd, Dat haare schoonheid heeft op aarden geen gelyken, Dat elk verliefd werd, die haar maar komt aan te kyken, En ze is zo raar gekleed, besmeerd, gemoest, gekruld, Dat, zonder lachchen, gy haar niet aanschouwen zult, Haar twee Gezusters zyn ook vol van zotte grillen, De jongste zou wel steeds Commedies maaken willen Zy heet ook Dichtlief, en dat heeft haar gek gemaakt, En de andre, Heldelief, is in 't verstand geraakt, Door Alexanders daan gestaadig te doorleezen.
'k meen 't ons wat moeiten kost dat volkje te geneezen.
'k zwyg van Lichtmissen, die hier in een groot getal Vast zitten, maar ons maakt het meest gebrui van al Een Vrouwmensch, zy is met een booze kop bezeeten.
'k vrees dat uw Meester daar nooit middel toe zal weeten, pas op.
Ja, goeijetrouw, dat vrees ik ook, en kon hy dat, dan mogt ons Huis wel ruim zo groot zyn als deez' Stad.
Zwaarmoedige kan hy, doorzang, en dans, verblijen, En ook geneezen, ja, kortom, wat frenezijen Daar zyn, hy helptze, k zie zyn kuuren zyn heel goed, Maar voor een boos wyfs kop is t mis al wat hy doet.
Vaarwel, juffrouw, 't werd tyd dat ik my ga verkleeden.
GOe DER ZOTTEN.
17 goeijetrou.
Ei, neef, laat ik van daag eens in uw plaatze treeden, Om onze Juffrouw te vermaaken, want gy weet k Heb, toen k hier woonden, in uw plaats, my vaak verkleed, pas op.
Ga heen, ik zal straks by u koomen.
VRijeziel, goeijetrouw.
Maar, goeijetrouw, waar toe hebt gy dit voorgenoomen?
GOeijEIROUV.
Alleen tot uw vermaak, mejuffrouw Vrijeziel, wat zou ik anders veel doen van daag?
VRIJEZIEi.
Nu, zo 't geviel, dat u myn Vader nu eens zag in and're kleëren, wat zoud gy zeggen?
Dat ik, om u af te keeren Van zotheid, u dit, als ten spiegel, heb gedaan.
Lees Eelharts brief, terwyl 'k my zal verkleeden gaan, 'k laat u zo lang alleen.
Pas op komt loopen uit zyn magt, dit doet my vreezen.
Pas op, wat is 'er gaans?
uw komst ontsteld my, ach!
** pas op.
Daar is geen zwaarigheid.
Ik kom, om dat ik zag Heer Dwinger, uw Papa, met myne Meester spreeken, hy trad in huis zo als ik van u was geweeken.
Ik dank u voor deez' dienst.
Kom, neef, gaan wy maar heen, 'k moet my voor Waanheld eens, als een Belloon, verkleenen.
Vrijezel alleen, leezende de brief van Eedelhart.
Mejuffrouw Vrijeziel, ik heb, tot noch toe, uw Vader Dwinger, vergeefsch, Lichtharts goddeloos leeven doen bekend maaken, doch het is zoo ver met hem gekoomen, dat zyn Voogden hem willen vast zetten, zy zullen uw Vader zelfs koomen waarschouwen.
Schoon men zegt, dat gy buiten zinnen zyt, ik zwyffel geenzints aan uw verstand, en hoop u, in 't kort.
in vryheid, en tot myn Bruid te zien.
Uw Dienaar Eedelhart.
Dat geef den hemel, doch myn pligt doed my dit vlieden Tot dat myn Vader my uw Huw'lyk zal gebieden.
Misleide Vader!
heb ik myn gehoorzaamheid, En schuldgepligt u immer wel ontzeid?
Vergeef my, dat de min, om myn verderf te keeren, Uw keur my weigren doet, uit nood, en veinzen leeren.
En gy, myn Eedelhart, wacht, met my, met geduld, of t noodlot wil dat gy myn Bruigom weezen zult.
Maar, 'k zie dat d'uwenger, myn Papa, komt herwaarts treeden.
O lief der zytten.
help my toch myn veinzery bekleeden!
'k zal, onder dwaasheids schyn, hem Lichtharts fieltery Nochmaals opnoemen, of 't gebeuren mogt, dat hy Daar door bewoogen wierd, om Lichtharts snoodestukken te onderzoeken, die myn hart zo vinnig drukken.
Ik moet my houden of ik hem niet had gezien.
DVINGER, VRIJEZIEL, zich veinzende te mymeren.
DVINGER spreekt, in 't uitkoomen, tegen iemand van binnen.
'k wil dat zy Lichthart trouwd, ik moet haar eens bespien.
Eedelhart, 'k zal nooit..... d'edelhart.
K hoor haar van Eelhart spreeken, zy ziet my niet, ik hoop, ik zal haar looze streeken nu haast ontdekken, en zien of zy veinsd, of niet, ik moet voort luisteren.
Of gy uw trouw my bied, 't is al vergeefsch, schoon elk uw deugden kend, en waar den.
'k Wil, zonder Vaders last, die nimmermeer aanvaarden.
DVINGER.
Nu spreekt zy met verstand, als een gehoorzaam Kind, 'k Wil hoopen, dat zy zal tot Lichthart zyn geziud.
VRIJÉZIEl.
Myn Vader d'uwenger wil, dat ik zal Lichthart trouwen, och hy zal Vrijeziel nooit, als zyn Bruid, aanschouwen, het is een Lichtmis, my is daat'lyk noch gezeid.... DEVINGER.
Nu hoor ik t klaar, haar doen is maar hartnekkigheid, zy is niet gek, maar stout, zy zal met Lichthart paaren, of k zal haar in dit Huis, voor altoos, doen bewaaren.
B2v, p. 20 vrient.
Spreek ik met Lichthart?
'k dacht, dat ik met Eelhart sprak.
hy staat na myn eer, 'k verschuil my onder 't dak.
Sta, vrijeziel, waar heen?
ik heb uw veinzerijen Bespied.
Vrijwillig tegen Dwinger.
Is t waar, mevrouw?
komt Lichthart u ook vrijen?
Zyt gy aan hem verloofd?
wat zegt gy, Heer, is t waar, Dat hy veel Juffers van pleizier houd hier en daar?
Hou op, 't is lang genoeg geveinsd, 'k zal u wel dwingen tot.
Ja, kwam hy de Wacht, die nacht, met list, te ontspringen?
Was hy weer dronken?
vocht hy met het mes?
Zal zulk een Ondeugd dan myn Bruigom moeten zyn?
Het is een schik'lyk Heer, het zyn maar lasteringen Van Eelharts minnenyd, die uitstrooid.... vryje.
Weet deez dingen Myn Vader wel?
Neen, ja, t is hem bekend gemaakt, drie duizend gulden, op een avond, kwyt geraakt Met dobb'len!
speeld hy valsch?
Is Lichthart elk een schuldig.
Speeld gy geen valsche rol?
Uw taal maakt me onverduldig, 'k zeg, Vrijeziel, gy..... vrye zeil.
had hy vergif gekocht?
Rampzaalge Vrijeziel!
Waar waard gy toe gebrogt zo gy, met Lichthart, u in t huuwlyk had begeeven?
Dacht hy, kort na de trouw, myn Vader om het leeven Te brengen, om zo heer te werden van zyn goed?
DWINGER.
Wat taal is dit?
ik kryg een grilling door myn bloed.
Nu DER zotten.
Nu zie ik, dat zy in haar harssens is geslaagen.
Bedaar, myn kind.
ik heb geen stof tot klaagen.
Zyt gy daar, goeijetrouw, ei!
Wilt niet van my gaan, men heeft my daatlyk iets van Lichthart doen verstaan, waar door ik reën heb om my hertig te verblijen, want Lichtharts Voogden zyn bekend zyn schelmerijen, Zy willen heimlyk hem vast zetten, is t niet schoon?
Myn Vader werd wel licht van daag by hen ontboon, ha!
wat lach ik.
keer weder tot uw zinnen!
Myn Dochter, laat myn wil uw steegheid eens verwinnen, Zie my eens aan, ik ben uw Vader, hoor na my 't geen gy van Lichthart zegt, is enk'le raazerny.
Vader, zyt gy hier?
Ja, kind, geef u tot reeden, aanvaard een Bruigom na uws Vaders zinlykheden, vertrouw, dat ik niets, als uw heil, bezorgen zal.
'k heb reen te twyf sen dat ge uw zelven veinsd als mal, Om zo myn voorneem 't geen toch niet zal zyn te breeken, te hind'ren want ik hoor na bidden, noch na smeeken.
Eens Vaders wil strekt steeds een Dochter tot een wet Ja, zy doet kwaalyk, zo zyzich daar tegen zet, en, k neem, t viel heel slecht uit, t geen hy haar had geweten, zy troost zich, dat haar ramp haar niet kan zyn geweeten.
Zyt gy de Snijer?
Zyt gy, uit myns Vaders last.
Alhier gekoomen, op dat gy myn Bruids kleed past?
't is myn Vader!
kan t geschieden, myn heer, c.
laat my een verderflyke echt ontvlieden.
Myn tronw, met Lichthart, baard gewis myn ondergang.
Dwintigste tooneel.
Gy zingt uw oude zang, ho, ho, 'k heb die al lang Genoeg gehoord, hoe 't zy, ik ben niet te beleezen, en zyt gy gek?
goed, 'k bragt u hier om te geneezen, De midd'len zullen straks daar toe in arbeid gaan, doch, dat gy gek moet zyn, sla 'k nu geen twyffel aan, 't een Zoitinis, die veel liever by de Gekken Wil woonen, als een echt, na 's Vaders zin, voltrekken.
Gy kund uw spieg'len aan de Gekken, ik ga heen, en hoop die spiegel zal uw brengen tot de reën.
Daar zie ik al een Gek, 't is Waanheld, dien verwaaten, En blooden krygsman, 'k zal hen wat alleenig laaten.
WAANHELd, VRIJEZIEL gemaskert, heen en weer wandelende.
WAANHELd.
Wie wandeld daar?
Een amazoon?
Zy, meer bevreesd voor my alleen, als voor de Reuzen, Die eertyds trachtede haar mogentheid te kneuzen, daar k uitgeroeid heb al die op het aardryk woonde Van dat geslacht, om dat myn Moeder my eens hoonde, dat de allerfiersten is van de Amazoons geweest, Waar door myn Vader Mars, zo vreeslyk wierd bevreesd En zorgden dat ik ook myn Moeder mogt verpletten Zyn kracht inspanden, om myn voorneem te beletten, Doch, ik zulks merkende, heb hem van stonden aan Verklaard voor vyand, en den oorlog aangedaan, Gedaagd, om lyfom lyfte vechten maar myn krachten Wel kennende, dorst hy my niet in t veld verwachten Maar snapten, met een snap, ien Hemel, ging de Goon Vertellen, hoe hy was gevlooden voor zyn Zoon.
Maar hy vond my zo bars, en wreed, dat hy niet zag hoe dat hy 't best zou stellen, 'k stond eind'ling toe dat hy van ons zou 't oordeel vellen, dus wees hy, Mars zou Mars zyn van den Hemel, ik Van 't Aardryk, en alleen des heelen waerelds Schrik.
Ik keurden 't goed, en liet my daar mee vergenoegen, en, om de Zon weërom in dank iets toe te voegen, zo heb ik hem, die dag en nacht steeds loopen most Rondom de waereld, van dat zwaare werk verlost.
En zei, gy zult voortaan maar stil staan, en niet draaijen Want de aarde, en hemelskloot zal nu steeds om u zwaaijen, dus heeft myn schikking dan het oud gevoel verkeerd, 't is waanheld, die daar van als Baas moet zyn geëerd.
Schrik, waereldlingen, schrik, wacht u myn werk te wraaken, op dat 't Heclal niet tot een kerkhof komt te raaken, en weet, dat alles wat men ooit van Helden schreef Maar loogens zyn, wyl ik het al alleen bedreef.
Wel, hoe!
hier komt zich noch een amazoon vertoonen.
Ja, gy zult sterven.
GOEIIETROUV gekleed als een Belloona, VRIJE ZIEL gemaskert, WAANHELd.
3 wat aanheld.
Neen, neen, 'k wil u verschoonen, gy met uw beide zult voorbooden van myn faam Verstrekken, en alom verbreiden myne naam, 'k verzwoer op 't Vrouwvolk ooit meer myn gewer te trekken.
Ik ga. goeijetrouw.
Sta, waanheld, zie wie zich hier komt ontdekken Ik ben Belloona, de Godin van t Oorlogslot.
Ik mars op aard.
Blyf maar staan.
Loiot niet, och!
'k voel dat de Zon my heeft bedroogen, ik zie myn Marslykheid, in rook en wind, vervloogen, de schrik maakt dat ik op myn beenen pas kan staan.
Goeijeirouw krygt een houte sabel van haar zy, die ze in de scheep steekende Waanheld geejt.
Kom, dapp're zoon van Mars, vat dezen sabel aan, Die ik u kom tot loon van uwe daaden schenken, Daar kund gy de Godin des Oorlogs by gedenken, Ze is van vulkaan gesmeed, in schuim van tarters bloed Gekoeld, aanvaard ze.
gy beefd.
Gantsch niet, dat doet Het Oorlogsbloed, t geen fors komt door myn lichchaam zweeven, om dat de Krygsgodin my zulk een eer komt geeven, die mn dapperheid verbeeld.
Het is een trilling, En zulke helden in 't gemeen door de aad'ren speeld.
'k geloof 't, Belloona heeft zulks dikwils ondervonden.
Godin, door deze gift hebt gy my zo verbonden, Dat ik steeds toonen zal hoe zeer ik uw bemin, en dat de Kryg alleen beheerd myn ziel en zin.
TIEN.
DER zotten.
VRIJEZIEL, goeijetrou.
Ei zie, hoe tiots gaat hy daar heene treeden.
Ja, had gy eens gehoord hoe hy heeft opgesneeden Van zyne dapperheid.
Dat s my genoeg bekend, ik ben zyn zottigheid noch wel van ouds gewend.
Gaan wy uw Vader zien, met een, een soort van Snaaken, die Zang en danslust kwam puursteeken gek te maaken.
B5 TWEE.
De spiegel tweede bedryf.
DVINGER, goeijetrou in het gewaad van Belloona.
O heeft u Lichthart dan geraan, dat gy uw Kind alzoud vast doen zetten?
wel, 'k beken dat hy haar mind.
Ja, 't is zyn raad geweest, door dien hy van gedachten, Gelyk als ik was, en haar doen geen zotheid achten, Maar puure veinzery.
'k heb haar hier straks bespied, En ook gesprooken.
Wel, wat dunktu?
'k weet het niet, myn lieve goeijetrouw, wil my uw bystand toonen, ik zal 't, te zyn'er tyd, heel rykelyk beloonen, dat gy uw zelf verkleed, staat my byzonder aan, maar, haare zottigheid zou die wel overgaan, door 't middel dat men daar toe in het werk gaat stellen?
Och, myn heer dwinger, wil u zelfs maar niet eens kwellen, Dat 's zonder twyfel, en indien 't niet aan zou gaan, het hoofd der Gekkevaars had zulks geenzints geraan.
Ik beel my in, dat wy, van nu af aan, al winnen, zaagt gy niet, hoe de Zang, en dans, haar dwaaze zinnen Bedaarde?
zy sprak veel verstandiger, myn Heer.
Dat s waar, maar zomtyds trad zy my wat op myn zeer.
En schoot een taal uit, die my gantschlyk kwam mishaagen.
Dat is geen wonder, ze is noch vol van zotte vlaagen, Al DER ZOTTEN.
Al spreekt zy nu en dan een wyslyk woord, men kan t Wel hooren, dat zy is geslaagen in t verstand, want al de Gekken, die zy ziet, acht zy voor Wyzen, zy doen ook wat zy doen, zy zal het altyd pryzen.
Ja, goeijetrouw, had zy haar zinnen weezen, ik zou, 't Mogt gaan zo 't wilde, haar doen weezen lichtharts goeije trouwen.
Ik zie uw Vrijeziel, uw Dochter, herwaards treeden, 'k zal my, om haarent wil, weer anders gaan verkleeden.
Goed, 'k zal 't vergelden.
VRijeziel, DWINGER.
Wel, hoe gaat het al, myn kind?
Vry wel, Heer Vader maar, 't geen ik heel vreemd bevind, is, dat men my graag wys zou maaken, dat wy zyn in een huis, alwaar Men gekke lieden Weer by haar zinnen brengt maar, 't heeft in 't minst geen schyn, Dewyl hier 't volk is, als alom de menschen zyn.
Zie, daar komt Waanheld, een Kaptein, vol dapperheden, gints naderd Rymaart, een Poëet, wilt op haar reden Eens letten, zulk volk gek?
Ja, kind, dat is gewis.
Wie kend er een Poëet, die niet vol gekheid is, ook geeft Erasmus Lof der Zotheid klaar te kennen, dat wyze lieden tot de Kryg ondienstig bennen.
Daar staat, demosthenes was wel een heel wys man, maar een slecht krygsheld.
Dat gaat deze Lien niet an.
DVIN Digitized by google 28 DE SPIEGEL DVINGER.
't is nochtans waar, al die hier zyn, zyn buiten zinnen.
Laat ons dan luist'ren.
WAANHELd van de eene zy, rymaart van de andere zy komende.
DVINGER en VRIJE ZIEL ter zyde.
WAANHELd, ziende rymaart eenige gebaarden maaken.
Wat wil Rymaart weer beginnen, die zich puur arm en zot, aen lompe vaerzen schreef?
Dat zyn grimassen!
't hoofd vol rimpels, 't aanzigt scheef, hy byt de naagels van zyn handen, dat zyn blikken!
Hoe dapper dat ik ben, zyn weezen doet my schrikken.
Rymaart.
O bloome krulbol, van den hoogen Helikon, schek my, tot dronkens toe, nu t nat der Hengstebron!