floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
'k zal hem dat yzer wel anders smeeden, die jakhals!
hy weet de kunst niet van syn Vrouw.
Behalve een Lasteraar, zo is hy Ontrouw.
Men moet op syn handel sneedig letten.
Ik zal hem t Compas wel haast verzetten.
Syn Paspoort leyd klaar, deezen dag.
Zo veel te beeter.
Maar zo k het vraagen mag, hoe staat het met je Broer?
Daar loopen veeemde gerugten, men houd voor vast, dat hy zal moeten zugten.
Den Hemel behoed hem voor de Vyaanse reys, dat is een Pestige togt, voor ongezond vleys, hy zou 'er zig kwalyk na konnen voegen.
Grooter als hy, hebben 'er zig moeten genoegen.
Niemendal, zo hy anders maar teergeld beschaard.
Digitized by goog Cornelia.
Zo, zo, hy is een Man van een kloeken aard, maar daar komt hy aan.
Ik begin te vreezen, t is of syn vertrek, geschilderd staat op syn weezen.
GOEDHARd, CRISpyn, cornelia.
Goedhard.
Onlukkig is hy, die nooyt ongeluk beproeft, Maar heeden is myn staat, elendig en bedroeft.
Een weynig tegenspoed en ongeval te draagen, dat leerd ons mannelyk te streeven door de plaagen.
Myn waarde Zuster, in wiens vriendelyk gemoed, Ik altyd heb bespeurd de banden van ons bloed, De nood gebied my, u myn staat bekend te maaken, Ik ben, zo t lot niet keerd, ten eynde van myn zaaken.
De Zee die t algemeen veel Winst en Schat beloofd, Heeft my in tegendeel, de Myne meest beroofd.
Men weet nu pas waar heen, iets uyt of in te laaden, Al wat men onderneemt, ten eersten is het schaaden, Daar toe beswaard de Pracht 't gezin met zwaare last, Al wat maar gaapen kan, is aan dees Huyspest vast, Of schoon de slegten tyd, ons aanmaand te vermind'ren, Neen, deeze Nooddwang, vind geen plaats in Vrouw, nog Kind'ren, Maar groeid van dag tot dag, en neemt nog hooger aan Na welk een uyterst of dwaasheid nog zal staan!
Zy was voor weynigen wel eer tot Schaa gebooren, maar nu, een Waereld stad, gaat in haar dienst verlooren.
In somma, hovaardy met Schaade en Overdaat.
Zyn oorzaak, dat een Stad, ja 't Land te gronde gaat.
'k verloof my de vasten, heb ik ooit iet zeediger hooren zeggen!
Jan Knol, met al syn Fyne, mag 'er de Broek wel by leggen.
Mevrouw, vergeef het my, al luyd dit juyst niet heus, 'k Weet wel, de Gek past niet altyd, by 't serieus.
Myn broeder, tot hoe veer is t met uw staat gekoomen?
Ik hoop, gy zyt nog niet verdronken in de stroomen.
Een schip dat op een Strand of Klip een Splinter laat, word wel behouden, als men daar de hand aan slaat.
Is uw gekwetste Boot, onmoogelyk te verbinden?
O ja, wist ik het Hout, en Teer, om niet te vinden.
Het mogt zo veel zyn, en ver booven onze magt.
Neen ver daar onder, maar ver boven, dat ik wagt.
Crispyn, zo ik myn Broer kost redden in syn staaten, Zoud gy u voor myn beê, wel gunstig vinden laaten?
Mevrouw, zo 't over een komt met myn Heers bevel, gy weet ik dien een Heer, mevrouw verstaat my wel.
Niet al te vroom, crispyn, het zou maar half u passchen.
Maak ik myn handen vuyl, mevrouw, zult gyze wasschen?
Zo zal ik, houd u dies verzeekerd, en gerust.
Zo volg ik uw bevel, gebie dan, zo 't u lust.
Wel broeder, waar meede is dan 't lek in 't Schip te digten?
Tien duyzend Kroonen, zou dien arbeid pas verrigten.
Tien duyzend kroonen!
Dat s een ongemeen gebrek, wat kost dan een nieuw Schip, zo, zo veel kost een lek?
Het myne is maar een Wrak, men moet een Nieuw uythaalen.
't is makkelyk gezeid, was 't ook zo te betaalen.
Myn waarde Zuster, dit alleen, verhoed myn val.
Ja wel, ik koop het duur, zo ik u redden zal, Maar egter, t bloed verbind ons, aan de naaste Maagen, een hart heeft ons gevoed, een buyk heeft ons gedraagen.
Ik heb geen erfgenaam tot nog toe, als myn Man, en die heeft midd'len zat, zo hy maar spaaren kan. Maar zeg, my Broeder, zo ik deed uw staat herleeven, wanneer 't u wel gaat, zult gy 't ons wel weeder geeven?
Gedienstig, en ik blyf uw Slaaf, myn leeven lang Cornelia.
O vrindschap!
Zo ik dwaal, ik dool in t bloed door dwang.
Crispyn, gy zult die som, myn Broer ter handen stellen.
Mevrouw, voor zulk een Som, behoeft een dag, tot tellen, Tien duyzend Kroonen, t is voorwaar geen treuseneus!
Dat heb ik reeds gewikt, gehoorzaam en wees heus.
Mevrouw, op welk een wys, die, uyt den huys gekreegen?
Een Vrouw die iets begeerd, ontbreekt nooit keur van weegen.
Beveel maar, wanneer dat myn Broeder koomen zal.
Wist ik de Baas, waar heen?
het uur dat was 'er al.
Ik zal hem flus wel, met een kleyn verzoek, verpligten, En onderwyle, kan men vast het werk, verrigten, Die Som afpassen, was nu wel het eerste werk.
Zo trouwen te dienen, dit 's een Proefstuk, van een klerk!
Mevrouw, was 't niet voor u, 'k zou ongehoorzaam weezen, en egter ook, hoe 't gaat, dit stuk, het doet my vreezen.
'k zeg nog, ik neem de schuld van dit bestaan, op my crispyn.
Myn Heer, vervoeg u hier, precys, de klokke dry.
Ik zal terwyl een Mand, met deeze Som, opvullen, en die, van buyten om, behangen met wat prullen, dat gaat dan na de Was, of na de Snyer toe.
Ik keer op t uur gesteld.
Maar waardezuster hoe, hoe zal ik, zo veel trouw, en zo veel dienst vergelden?
Met u te vryen uyt de staat, van een beknelden, gebruyk myn vrindschap, en verkleynd uw huysgezin.
Myn zuster, dien ik zo vol liefde, en heusheid vin, gy moogt, gaat het my wel, met dank vergelding, wagten.
Krispyn, wilt gy myn gonst, zo gaa uw pligt betragten.
Mevrouw, met oorlof, daar stapt iemand op my toe, 'k zal aanstonds zorgen, dat ik uw gebod, voldoe.
Met deezen Heer, een woord... Cornelia.
Ik gaa voor af, na binnen.
BARTELen crispyn.
Myn Heer, met ons Proces, hoe staat het, zal ik t winnen?
't Raport, is 't opgemaakt, de Stukken na gezien?
Dat alles, ja, dat kan ligt in een uur geschien, gerapporteert, gezien, gedaagt, t proces, gewonnen.
Wat haastig, is 'er dan niet eens nog aan begonnen?
Digitized by google crispyn.
Wel ja, of neen, ik kan jou Habb'le niet verstaan Zo draa jy Stukken zend, zo meenje al is 't gedaan.
Wel zo niet, maar aanstonds, om die t'Examineeren.
Ten eersten ook, als jy 't maar simpel, zoud begeeren.
Zo meen ik, is 'er nog iets anders toe van doen?
Wel neen, voor Niemendal, wy dienen voor geen Poen.
De Poen, dat weet ik wel, zal op syn tyd'er weezen.
Dan zal ik, op syn tyd, jou Stukken overleezen.
Jy Vrindje, gaa maar heen, koop voor jou geld, verstand.
Zo sprak Apol, wel eer, wat aan de duyst're kant.
Voor jou wat duyster, maar verstaanbaar voor een ander.
Wel, onderrecht my dan, zo dienen wy malkander.
Het onderrecht zyn zelf, wat is een bot mensch, dom.
Koop voor jou geld Verstand, en vraagje nog waarom, bartel.
Voor geld Verstand, zo kan men dan de wysheid koopen?
'k begin te twyf'len, of 't voor jou zal zyn te hoopen.
Dat is een platten hond!
Gaat deezen regel wis. bartel.
Hoe komt dan dat ons Land, vol Ryke Gekken is?
Wat pokken, zo men voor syn geld, Verstand kan koopen!
Zo doet me, bruy maar heen, wil na den Drommel loopen, koop daar de wysheid.
Kund gy menschen niet verstaan?
Bariel.
Wyst my syn woonig, 'k zal met 't geld 'er heenen gaan.
Loop booven op de Zaal, 't Stadhuys zalje onderregten.
Zo door wat, hout, en steen?
Ja koning van de slegten, crispyn.
Zo door wat steen, en hout, ik zeg maar, stap 'er heen.
Dit zyn de Meesters dan der wysheid, hout, en steen?
Ja, steene, en houte, Vent, die zullen t u beduijen.
Ik mag hier met een Lomp, myn tyd niet meer verbruijen.
Ik stap na binnen, nou vaar wel Roelandius.
B2v, p. 21 tooneel.
BARTEL alleen.
In naam is Bartel, wel dat vind ik raar, hoe dus m' veranderd!
of meend hy, ik Roeland word geheeten?
De wysheid zo te koop, dat kan ik niet vergeeten!
De wysheid op de Zaal, zo van wat, hout, en steen!
Dat 's gang, de klok is elf, 'k wil 't zien, ik stap 'er heen.
Maar wagt, k zie daar een Vrind, van goed verstand en jaaren, die zal, door hout, en steen, al wys zyn, en ervaaren.
'k moet hem eens vraagen, na de lessen van de zaal.
AREN den bartel.
Arend.
Mijn Heer, waar heen, hoe staat het met u weezen?
My is van Lasteraars, en nydige Rabouwen, te last geleid, dat ik wat mank, heb boek gehouwen, De slimste van dit soort, die graag myn dienst bezat.
Heeft, met dees agterdocht, myn vroome pen, beklad, en zoekt, my door bedrog, myn welvaard te berooven, Waar Rampspoed onder gaat, daar komt de Nyd weer booven.
De Boeken zyn hier by de Heer Crispyn gebragt, Aan hem is toebetrouwt, wat dat er is betragt, hy is een Kloeke geest, 'k derv alles van hem hoopen.
Hoe by crispyn!
Dan moet jy eerst verstand gaan koopen.
'k Heb een Proces, daar hy goe Man in is gesteld, ik vroeg 'er na, maar 't was, loop, koop Verstand voor Geld.
'k Vroeg naader, waar, in wat gewest, ik het zou koopen.
Loop na de Droes, was 't, of wil na 't Stædhuys toe loopen, schraal.
Gaa op de zaal, en vraag het daar, aan Hout, en steen.
Wel nou, crispyns bevel, dat dunkt me, bruyt al heen.
Zeg, ben j'er al geweest?
Wel neen, wat zou 'k 'er maaken?
Bartel Kan ik door Hout en Steen, voor Geld, aan Wysheid raaken?
Wel ja, wel waarom niet?
de Zinspreuk van Crispyn leerd aardig, dat Verstand, voor geld, te koop kan zyn, die dat onkundig is, moet geen verschillen maaken.
Zo kan men dan voor geld, aan Snel, en Wysheid raaken?
Gewis, 'k verwonder my, dat gy dit niet verstaat.
'k zeg nog, dien handel, myn verstand, te booven gaat.
't myn niet, wist ik 't Verstand, en Konst, niet der Crispynnen, ik zou hier zonder geld, meede, als een Gek verschynen, Maar nu ik weet, wat kwaal, de Practesynen kweld, zo kom ik by Crispyn, en koop Verstand, voor geld.
Zo is 't by hem dan veyl?
Wel ja, en dat met oordeel, dat is zo wel voor jou, als tot syn eygen voordeel.
Verstaa je 't nu nog niet, wilt gy gehulpen zyn?
Zo koop Verstand, voor Geld, maar koop 'et van Crispyn.
Wel dat luyd anders, als met hout, en steen te spreeken.
Het geld, diend maar, om zulke droogen uyt te steeken, myn Zaak is goed, die heeft geen Gouwe Naald van doen.
Van doen, of niet van doen, krispyns bevel is, poen.
Vaar wel, de tyd verbied my, langer op te houwen.
Vaar wel, 'k bedank u. wel wie droes zou dit vertrouwen!
Crispyns bevel is Poen, daar nog niets is verdiend, dien boef, verstrekt aan ons een vyandlyken Vriend.
AREND alleen.
Dat was een Bloed, die weet nog van geen Procedeeren!
Word hy wat ouwer, zel hy door de tyd wel leeren.
't is een goed teeken, dat, crispyn, verstand verkoopt, 'k weet daar door, dat, myn zaak, niet veel perykel loopt, dit zyn de opregte luy, om 't Recht syn sleur te geeven.
Lang moeten de crispyns, voor myns gelyke, leeven.
Ik bel eens aan, ik hoop dit Vroomhart t'huys zal zyn, myn wel, of kwaalyk vaart, staat heeden aan crispyn.
Ik hoor gerucht, het volk, dat doet hier vaardig oopen.
ROBBERTenARENd.
Wat was je boodschap, vrind?
'k ben buyten aam geloopen Om Heer Crispyn, ik moet hem spreeken, is hy t'huys?
Zo is hy, maar ik loof hy heeft belet.
Abuys.
Daar jongman, dat s voor jou, my is er aan geleegen.
Dit soort van vraagen maakt ons juyst, niet ongeneegen.
Ik zal hem haalen.
Die aan 't huys van de Crispyns Wil wel staan, zorgt ook voor de Knegts, der practisyns.
Zo men de Klerken ook, de handen niet gaat vullen, zo denkt vry, dat 's u altyd, we 'er dwarssen zullen.
Die Jongens, geeven nu, de Baasen van de leep, sy dingen, alzoo wel als sy, om zelve zeep.
Maar zie myn vrind crispyn, t verstand leeft in syn oogen.
TOMO.
AREND en CRISPYN.
Myn Heer, ik hoop, de gonst voor my, heeft u bewoogen.
Die vermaledyde Jongen!
'k had nu wel wat anders te doen, Maar ik moest af koomen, 't was een Heer van fatzoen.
Had ik, dat jy het waart geweeten, ik had den Beest, een voet in syn gat gesmeeten.
Wat is je boodschap?
Schraper, nou maak het kort.
Myn Heer, ik hoop niet, dat je toornig word, een wysman, mag de gramschap niet logeeren.
Een wysman, behoord jou, niet te tollereeren.
Ik heb jou boeken overzien, de posten staan slegt.
Jy bent gelukkig, loop je de handen vry, van t Geregt.
Veel geld, van de Luy te neemen, en syn ampt te vervalssen!
Ik heb om minder kwaad, vroomer, zien onthalssen.
Denkt wat je gedaan hebt, jy dingt na de vlam, jy bent, zo veeg kaerel, als een luys op een kuim.
Hoe komje zo dwaas, dat jy my jou handel durft betrouwen?
Weet jy niet lobbes, dat ik uytgeleerd ben, in Boekhouwen?
Je kend my niet bedotten, ik verstaa my de kunst.
Myn Heer, ik weet het wel, ik bid om jou gunst, Ik weet volkoomen, jy verstaat de Wetten, Maar een Rots zelf, laat zig, door arbeid verzetten, k Heb wat abuys gehad, t is de schuld van de pen, k Weet wel dat ik onnoozel, en een botmuyl ben.
't is geen schuld van de pen, maar de gierigheid, wel te weeten, jy luy meet met de pen, gelyk de Vossen 't Land meeten, die geeven de start op een half el toe.
Ik gaa heen, ik ben jou, en jou boeken, al moe.
Vertoef, op uw vroomheid, ay wilt my hooren, Terwyl de Harder doold, laat dit Schaap niet verlooren, t Mogt in kwaade handen raaken, t is veel te teer Neem t in uw bescherming, om de Liefde, myn Heer.
Om de liefde!
't is waar, ik ben zagt gebooren, zonder dat, het Beest zou my niet bekooren.
Maar 't mag niet weezen, daar is het weër, 't Zou my bezoed'len, 't stryd tegens de eer, neem het weërom, zeg ik, het zou my bevlekken.
Ik liet my liever, aan Ende trekken Eer ik het dee, neen myn Heer, t zal niet zyn, t Leeft onder u gerust, en vol Kommer, onder myn.
Gerust, of met Kommor, t zal zo wat leeven, t zal u de Rust, en my de Kommer, geeven.
Ik kanje niet verzekeren, wat 'er van komt, Ik ben wat langzaam, maar het Regt is promt.
De zaak is wat duyster, hoe magje ons plaagen?
Ik ben onzeeker, hoe, my in dit geval te draagen.
Aan de medogende kant, kiest der elendigen zy.
De medelydende aard, voerd gebied, over my.
Tegens dank, moet ik my over het Beesje erbermen, 'k zal het dan, tegens jou vyanden beschermen.
Nu bespeur ik, hoe de deugt in je woond.
Maar denk niet, dat dit jou misdryf, verschoond, kom flus, om het Rapport, 'k zal de zaak wat verzagten.
Wonder zal ik koomen?
Crispyn, t'avond, ten half agten, Of iets vroeger, morgen zal jou zaak dienen.
'k verzekerje, dat ik, vroeg genoeg, koomen zel.
Daar is een Man, voor de verdrukte geschaapen!
Die zal, daar voordeel is, syn tyd niet verslaapen.
't is een schoone spreuk, koop voor jou geld, verstand, Ik wil hangen, leest 'er wyzer verkooper in 't land, nu hy myn Vrind is, heb ik treflyk begonnen, Daar is geen gevaar meer, de zaak is gewonnen.
Die nog verstand van doen heeft, die komt by Crispyn, deeze maakt, van Wyn Water, en van Water, Wyn.
Maar, maar, k zie daar syn Patroon, ik gaa schuuren.
Crispyn zit in myn Boot, en hy zalze wel te land stuuren.
Ik loop eens na de Markt, of 'er een Zootje is.
En koop ik wat, na de flesjes, en k vercyns de vis.
EELHARt en BAREND.
Ja, zo zou t onse crispyn, op bedriegen aanleggen.
Barend.
't is geen laster, dat me al de waereld hoord zeggen.
Daar is niet dat jou Huys, of je Kantoor insluyt, of het is van hem geplaagt, en gebruyt.
Schippers, die op uw hout, den handel dryven, Moeten hem eerst paijen, met de Beurs, en 'er Wyven.
Leveranciers van spys, en drank, aan jou huys, Geeven sy Reekening, het darde noemt hy Abuys, dat hy kort, en om behoorlyk t'avannceeren, doet hy 't de Bloeijen, volkomen kwiteeren.
't is wonder, en by na een zaak ongehoort, dat 'er niemand is komen klagen, van dit beneepen zoort, Maar ligt vreezen sy, dan de Calandisie te missen, En leeren we 'er in de naaste Reekning, het verlooren opdissen, zo vind elk syn voordeel, op een gezonde voet, jy word ryk van wat kladden, en sy van jou goed.
En wat jou kelder belangt, dat brengt ook syn voordeel.
Daar in trakteert hy syn Vrinden vol op, en met oordeel, En is 'er in syn huys, van jou drank, ook van doen, Dat leent hy van jou Vaaten, met een Aad'lyk fatzoen.
Is 'er dan voor een malligheid, wat zoeters van nooden, zo spreekt hy jou Vrouw, dit is niet verbooden, 't Is zo de Mode van het Crispynaanse bedryf, Eerst meester van de Kelder, en de Kas, en dan van 't wys, En al wasje dood, hy en sy was behouwen, laat je geld na, crispyn, sal se trouwen, jy behoeft niet te vreezen, jou geluk is groot, Jy houd een Troester by jou leeven, en een Borg na je dood.
Mogten meer eerlyke mannen, dat geluk verwerven, hoe gerust, en vroolyk, zouden sy konnen sterven!
Als ik het overdenk, ik beny jou geluk, kost ik myn wyf zo bezorgen, ik stierf zonder druk.
Myn Heer, jou mond verciert een tong, zonder knoopen, zonder scha, kostjer veel af, aan een Stomme verkoopen, en zo iemand aan my, wat hy nodig had, vroeg, Aan een vier en zestigste partje had hy genoeg.
Wel wat pokken, is hier al over malkaar geschooven!
Dat ik jou niet gehoord had, geen mensch zou het gelooven.
Ik wist wel iets, van de deugden van Crispyn, Maar niet datze zo noobel, en talryk zyn.
Met een diergelyk zoort, van deugtzame prullen, Zou men een gantsche Synagoog, konnen zuyv'ren, en vullen.
Maar van myn wyf, dit bruyen kan ik niet verstaan, als crispyn lust had tot Reyzen, zou ze maar mee gaan!
Dat is op zyn Engels, maar hier buyten Mooden, dat morzig Caros reyen is hier verbooden.
Nu daar een speltje by, deeze zaak is te teer, ik heb genoeg van crispyn, ik begeer geen meer.
De Nikker mogt het zo vuyl, en boos hier klaaren, 'k ben ontsteld, en zal in geen Maand bedaaren.
Vaar wel, myn Heer, de kop staat me zo kroes 'k wensch crispyn in de hel, en myn wyf voor den droes.
Vaar wel, myn Heer, 'k bid wildje niet stooren, daar is zo meenig braaf man, die dit moet zien, en hooren, jy weet 'er niet van, dit is troost voor jou leed.
Vaar wel, myn Heer, 'k weet genoeg dat ik weet.
EELHARt alleen.
Ik sta gelyk een Gek, wat nu te beginnen?
Heeft het Wyf schuld, laat ik de Hex leeren spinnen.
Crispyn dingt na t Rasphuys, dat is syn koers, zo leeft d'een by 'er Zusters, en d'aar met syn Broers.
Eynde van t Eerste Deel.
'k op als een hen door 't huys, die wil leggen, 'k Weet niet wat ik doe, of wat ik wil zeggen, Hoe ik het keer, of waar ik het wend, de weg om my te redden, blyft me onbekend.
Zal ik myn Vrouw, dus ontsteld, eerst ontmoeten?
Of myn geveinsde Vriend Crispyn, gaan begroeten?
Of anders, dat nog eens zo dom is, en slecht, zo wat gaan brabbele, met de Meid of knecht?
Maar best eer wy voor wel doen, nog meer schaaden koopen, eens na een goed Advocaat, of Procureur geloopen.
Maar zal ik haar vertellen de potzen van myn wyf?
'k heb ommers geen bewys, van haar schuld of bedryf, en by omstandigheid, iemand, schuldig te maaken, Dat is maar vrywillig, op de tong van de waereld raaken.
't is geen verband van Biegt, als dit volk jou hoord, Dat jy 'er zo mal zegt, vertellenze gek voort.
'k Wil met haar raad pleegen, en maar simpel vraagen, hoe ik van Crispyn, die Bedrieger, word ontslaagen.
Verkragt hy myn kelder, myn kas loopt gevaar, hy moet voort, syn misdryf is klaar.
Wie weet, hoe t met myn Boeken is geschaapen!
Of die niet verzuymt zyn, met syn villen en schraapen.
'k heb te veel, dat my nu knaagt, en beroud, op een Bedrieger, die Vroom lykt, betroud.
'k zie te laat, myn Huys, en fatsoen besprongen, Van een halve Beedelaar, en een opgeraapte Jongen.
'k ben d'eerste niet, die dit ongeval treft, 't huys moet vergaan, daar men een jakhals verheft.
Patientie, myn ongeluk is met weldoen gebooren.
My nadert iemand, maar ik wil niemand hooren.
CORNELIAenkrooner.
Hier uyt, vagebond, ik begeerje niet in huys, bruy hier van daan, twistzaijer, van hartzeer, en kruys.
Jy hier alles, in rep en roer te stellen, jy myn Man, een party leugens te vertellen!
'k zeg, repje kooten, komt Jonker Crispyn, jou Paspoort, zou ligt zo gemakkelyk niet zyn.
'k zeg Jonker crispyn!
die naam kan hy wel missen, Of is hy een Heer, dan is hy t van de Grissen, Zo daar syn Jonkerschap in bestaat, Dat is regt, want hy bragtze hier in, als Zaat, maar, k loof er al veel zyn verhuyst, of verloopen, Zo dat hy nog pas, een Scheepel kan verkoopen, Misschien dat hem, nog wel een Sommetjen overschiet, Maar dat hy nou Legioenen veylt, dat loof ik niet.
Wat is dat nou, van 't geslagt van de Grissen!
Dat lykt een gebed, dat een mensch wel kan missen, dat Landschap is niet bekend onder ons, maar 'k loof crispyn, is uyt het oord der Grissons.
Laat dat zo zyn, wat kan dat nou geeven, hy is een Man, die verstand heeft van te leeven, wat komt er dan hier van de Grissen te pas?
'k wou dat hy weer zo Ryk als te vooren was, zo zou 'er iets, van syn Jonkerschap blyken.
My dunkt ik zie ze nog met syn koussen gaan stryken, Zulk een Ryk tal van Dienaars, brogt hy hier mee, Maar hy heeft ze verzonden, te Land, als ter Zee.
En de rest is, uyt 'er goed gezet, en bedurven, syn meeste Onderdaanen, zyn tusschen de Nagels gesturven.
Nou slaat 'er de Pest in, de Pokken wat 's dit!
Krab jou cygen huyd, luyshond, en verniel wat jy bezit.
Dat is een beroemd Jonkerschap, Heer van de Grissen!
Crispyn schenkt het jou, uyt een liberaal gewissen.
Bruy hier van daan, de Boekhouwer komt daar aan, wat zel hy jou, loop je niet weg, gevoelig doen gaan!
ROBBERT, CRISPYN, CORNELIA.
Ja wel, ik heb niet misdreeven, waar zou ik loopen?
Vagebond, wil ik jou de Strop, of de Gard koopen?
Ben je nog niet voort, hooft vol vuyligheid?
Dit je nou gebeurd, heb ik je lang voorzeid.
Wat gebeurd me nou, of wat zel er geschieden?
'k denk ommers niet, dat jy me zeld gebieden, 'k ben tot nog toe, meer, als jy hebt geweest.
Wel, Heer, wat is meenig kleyn Jonker, een groot Beest!
Aan de Gard of Strop, word voor jou al gesponnen, het spel is nog niet uyt, t is nog pas half begonnen.
'k zeg nog, Vreyer, jou Rol is hier uyt, 't Huys wil zig ontlasten, van een Fiel, of een Guyt.
Wat ik geweest ben, dat kan my behaagen.
Dan moet het jou, eerst weg jaagen, Wat jy geweest hebt, dat ben je nog, uytgezondert, dat je dagelyks nog toeneemt, in valsheid, en bedrog.
Grooter beest, zag ik nooit voor myn oogen.
Daar staat grooter, Mevrouw, is bedroogen.
Dat raakt beeter, onbeschoften romabout.
Robbert En dat zal niet mis zyn, is jou trony geen hout.
'k zeg, hou op, hier malkaar aan te randen.
Die jakhals, is de tugt niet waard, van uw handen.
Deeze bock en kashouwer, zonder Deugt of Trouw, bezit onwaardig, de gonst van Mevrouw.
Ik wil, voor myn Heer my de Zak geest, niet trekken, 'k heb nog meer, van syn stukjes t'ontdekken.
Ie bekenje zelfs, dat jy die schennis hebt begaan.
Robhert.
Dat heb ik, door nood geperst, en met reeden, gedaan.
Alle daagen, myn Heers Kas en Drank te spillen Alle daagen, menschen die om Geld koomen, te villen!
Om myn Heers Kelder te verplaatsen, daar toe is volk en raat, Maar om een Kas te bewaaren, daar een Dief overgaat, Daar is geen middel toe, of hy moet verhuyzen, En dat, Mevrouw, nu wat zoet is, voor een Baron van de Luyzen, zal haar rouwen, want die hem verpligt, zal hy meest plaagen, als syn wensch is verrigt.
Hy kan niemand goed doen, nog iets daar van hooren, hy is, onder syn Planeet van kwaad doen, gebooren, 't is syn schuld niet, zo veele zeggen, geweest, hy is een Gevangenhuys, van den Boosen Geest.
't is my verdriet genoeg, daar zo na by te woonen, kreyg ik van myn Heer de bons, ik zal my gelaaten toonen, de droes mogt eens over scheepen, of syn moer.
Wel wie weet, of die plaag in my niet voer.
Ik bruy in huys, en ik zal myn Heer wagten, Die my 'er uytstooten wil, meet eerst syn kragten, Ik zal my beschermen, met staal, of met hout, om my te volgen, 'k raa niemand zo stout.
CRISpyn, cornelia.
Wil ik de Vleegel, het Nest doen ruymen?
Blyf hier, die Reekel leyd op syn luymen, men weet niet, wat een dollen Hond begind.
't is een verrotte blaas, vol gerammel, en wind.
'k zou hem de Couragie wel haast verleeren.
'k zal myn Man voor syn vertrek, disponeeren, hy moet deezen avond voort, wie het spyt, Zo raakt me dees' Doorn, en huyslaag kwyt.
Maar om tot nutter stof ons te keeren, hoe staat het met Broers Geld?
Afgepast, na begeeren, en een Mandje daar mee, als met Vodden gevuld.
Digitzed by Googl.
Goed, goed, weet dat gy dank hebben zult.
K wou dat hy hier was, k ben wat ontrust, ik gaa binnen, maar het best van ons Spel, zal nog eerst beginnen, Robbert meend dat hy t Besluyt spreeken zal, Maar t is onze Beurt, syn end is er al.
CRISpyn alleen.
Wat beleeven wy slegte, en droevige tyen!
Ommers moeten de Vroomen, zugten en lyen.
Ik bevind, schoon ik myn best, en pligt, heb gedaan, Dat de zaaken altyd, niet wel, en voorspoedig gaan.
'k heb van een Jongen, my gedienstig gedraagen, ook zo, dat ik myn Vyanden kan behaagen.
Myn Heer, heeft myn verhoogt, en gesteld, Over het bewind, van syn Huys, en Geld, En my by Liens van fatzoen, in agting doen raaken, Zo dat ik nu gebruykt word, in hoogwigtige zaaken.
Ik heb het door myn Fortuyn, zo ver gebragt, Dat ik een tweede Cicero ben, in myn Geslagt.
Myn hart voorzeid my, dat ik ook zal Regeeren, En dat ik zal gelyk zyn, met Gebieders en Heeren.