floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Plattebors laet ghy dat vaegen staen, ick heb daer van den heer, daer by de schoone bruyt, het aes, daer by de caert, dat is op een naer uyt.
Wy bevinden oock dat hy spachts inde kerck, twee offerstoeken heeft geopent, met gewelt, en wist daer uyt te haelen al len het offergelt, hetgeen hy met de doot sal moeten suer bedelen, mits hy gecondemneert is tot de galgh en strop dat daer de doot naer volght.
Wachtmolphus houd wat op ick heb thien Potscherf.
Caerten, siet het spel dat is vergeven.
Soo vaegen wy 2. schreven.
het spel was seker mijn, soo molphus.
Hy noch eens verliest soo sal Plattebors ian sijn.
Ist mogelijck, dat gy soo onversaest cunt wesen Vorfer.
Wel Vorster seght eens wat den heer al heeft gelesen.
Dat gy haest hangen moet.
Wanneer.
Vorster, lae morgen voor den noen.
Wel wat geef ick daerom, verster.
dat can ick oock wel doen, maer Vorster seght my eens, ick sou seer geren weten, wie dijen schuyvelaer die platbroeck heeft geheeten, te comen hier soo stout om my hier in dit spel te stooren met verlies, 'k wou wel dat ick dijen gesel eens mocht met d'ooren leuren dan sou my sulck afront in't spelen niet gebeuren, 'k en sal nochtans niet treuren, al hongh ick desen dagh.
K'en weet wie oyt op d'aert soo eenen stoutaert sach.
secretaris.
Gy sult u selven vrint, op 't lest vinden bedrogen.
Maer waer toe dienen toch al des' lange prologen, criminel lotscherf.
Proces tussen den Schouteth en haus Potscherf, men settet alop mijnen kerf, wy bevinden dit wy bevinden dat, ick cant met dry woorden wel verstaen, seght dat ick morgen moet hangen en daer med gedaen, wy bevinden hier wy bevinden daer, ick wou dat ick met dijen vinder eens alleen waer, ick sou hem leeren vinden, men moet een eerlijck man soo niet de keil toe binden, ick sou hem leeren vinden, en dat met grooten stanck al waert met een rapier van seven voeten lanck, ick verlies daer mijn spel met sijn verbribbelt snateren, ick vraegh, wat heeft dat tateren en clappen anders in als datmen den teroef can lichtelijck versaecken, gelijck ick heb gedaen met al dat blaeskaken, 't is wonder datmen my in't spel noot laet gerust, al die my vinden wilt dat hy mijn gat cust dat sal hy beter vinden, en ick het vinden derven.... hy cost wel met een woort seggen dat ick moet sterven dat duvels saters vel.
Vorster Hoort potscherf weest gerust, ick bid bereyt u wel, nu u de doot soo naeckt, moet gy Schout binnen.
examineren uwe conscientie.
Isser niet tegen te doen.
molphus Ba ia gy cunt appelleren dan can u niemant deren plat.
Doet dat is goeden raet Potscherf.
Hoort Secretaris eer gy gaet secreta, wat sal hy weer begeren potscherf.
Dat ick wil appelleren, schrijft dat ick appeller seven noch keeren.
Secre.
Maer seght my eens by wie gy appelleert soo d'oogscherf Vorster.
Porscherf.
Plattebors potseberf.
soo bot.
Wat hebder me te doen ick appelleer by Godt, 'k'en acht die vinders niet, die dusent woorden maecken, ick sal hier door bedroch op 't lest sien uyt te raecken met appelleren als my Molphus heeft geseyt, oft 'k segh de const is vals en sal aen my gebreken.
Secreta.
Potscherf gy en moght soo stout in 't recht niet spreken, want veel spreken is voor u te ongesont.
Pot, wel waer toe heeft my Godt ghegeven eenen mont.
Vorster vrint 'tsal u noch soo suer en seer swaersuchtich vallen te gaen naer het gerecht, en wilt soo dom niet mallen maer denckt toch op de doot, die al te bitter is, hoe dat het gaet oft niet ick heb noch derenis met uwe quaey fortuyn.
wort Plattebors niet gehangen en molphus.
Gy alleen.
Wel soo gaen ick en wel gebrilt dan samen met een, 'k en sal het niet gehengen, oft ick salt hem daer naer noch eens te pas brengen.
En dreyght niet, aengesien u leste u er genaeckt pot.
Soo dient dan voor het lest mijn testament gemaeckt, ick wil datmen my sal een schoon wit hemd aenschieten, en dat Hans Calenborgh mijn vrouwe sal genieten, en dat Peer Stevens ian, mijnen besten cameraet als ick begraven wort achter mijn lijck gaet, en als ick hangh oock staet onder de leer by d'ander, en seght aen schelen Sander dat hy sorght voor mijn kist, en dat den Schouteth alle mijn kinders sal houwen oft hy mach sijn moer trouwen met allen dit fielachtich bestel, die oorsaeck is van 't verlies van mijn spel, ick wil dat mijn kinders oock gaen in swerten rou, en seght eens aen mijn vrou datse niet en moet huylen, want die stelt die rijdt op sulcken muylen, het verlies van mijn spel ist meest dat my spijt.
Maer potscherf wat gy seght het schijnt datge sot sijt, ten is nu geenen tijt om van het spel te spreken.
Hoe dat het is oft niet, ick sal my noch eens wreken.
't is wel gewroken alsmen hanght aen eene strop.
Hout u backes oft, ick smijt u voor den cop, en geef u eenen clop, die hy gedencken sult, mol.
sal men u wijf wel cunnen paeyen.
Die hem tot stelen begeeft moet hem in't hangen verlaeyen daer men licht aengeraeckt, wel waerom de galgh? secretaris Potscher f. Secretaris Sacretaris Potscherf.
't sterven is voor de gansen niet gemaeckt, 'k en peys niet veel op 't sterven, het sterven is een eer, 't is beter dat den Schouteth af comt kerven als ons heer, oft men hanght oft worght, oost op sijn bed t'erst het doet al even seer, ick en acht de doot niet, oost men soo oost anders sterst my dunckt dat men al even leelijc siet.
Ick gaen want 'k sien men sou van hem niet licht geraecken.
Neen suykertaris, 'k wil mijn testament eerst maken.
Maer dat sijn ydel saecken, peyst op een goet vermaen tot deught van uwe siel.
Potschers Wel dat gaet u niet aen, eer ick ter doot sal gaen wil ick nochtans verclaeren al t'gene dat ick weet, om my niet te beswaeren wanneer ick ben verworght.
Hy spreekt met goet fatsoen, 'k en wist niet dat gy restituti soeght te doen.
Potscherf Al even eens gelijck de dobbel intrest worgers oft woeckenaers genoemt, en valse recht besorgers die schrijven op het gros en brengen in't rapoort soo veel vacatien, meer als het wel behoort.
Mijn heer dat is voor u, gy moeght met hem wel gecken.
Die gheenen fiel is heeft hem sulck niet aen te trecken, 'k en was maer curieus om eens te weten waer de proy verborgen lach.
Mijn heer in al het haer van u processen die gy weet seer fraey te clieven, met borssesnijen sonder mes, k'sal u gerieven soo gy iet weten wilt.
Koekt naer den appetyt van binnen leven uwe doot, soo ly ick geen verwijt.
Vorster uyt met eenige spijs en dranck voor de gevangenen.
Wat dunckt u vrinden is Hans Potscherf te beelagen, ick gaen hem voor het lesten noch wat eten dragen met eenen stoop goet bier, soo lanck als t'duren sal, het is droef sterven in soo quaden ongeval.... iae iae sy roepen al, meer om 't hert te verstercken met 't pintjen inde vuyst als om te doen goy wercken, men can het soo haest mercken wat vogels datter sijn.
Waer blijfde schraeffeleer, ras bringht ons bier en wijn om daer med eens de pijn en vreese af te spoelen, soo lanck men noch niet hanght en canmen die niet voelen, dus wil ick hert vercoelen tegen de bangicheyt, die my is nakende.
Ey maeckt geen swaricheyt, men moet voor sijnen tijdt niet op het sterven letten.
Sa Vorster wilt u gat by ons wat verder setten en maken med goet cier, gy sijt een malle borst.
Ras schenckt my eerst eens bier want ick heb grooten dorst.
Plætte, neen ick neem eerst een worst, daer sal den dranck op smaken potscherf.
T'waer beter Potscherf dat gy letten op u saecken om oock Vorster.
Nien te geraecken daer ieder een naer tracht die sijne siel bemint.
Mijn sicl, dat die noch wacht 't is noch geen middernacht het haentjen moet noch cracyen, men can soo met den wint niet aë de galgh waeyen, den strop is noch te draeyen voorwaer ten is geen noodt Vorst.
Soo m'in het leven is, soo is men in sijn doot, diermen gedurigh wel behoorden op te peysen.
Ey dat is tijts genoch wanneermen moet gaen reysen, gy sout Platte.
Wel preken waert gy eenen predicant als S. Peeter met de sleutels inde handt, drinckt sijn gesontheyt eens om teten te verterem mophus.
Iae dat is wel geseyt, compeer dat hoor ick geren, sa vorster wilt u weren ick doen u stracx bescheet Vorst.
Avous dan als t'moet sijn, ick ben daer toe gereet al ded' my naermaels leet ick sal t'sien uyt te foncken hy drinckt.... houd daer k'en can niet meer, ick werd terstont heel droncken dat ick noch eene reys mijn selven overgoot.
En vreest niet Vorster want ick sien wel aen u stroot dat gy het noch wel meught, den necker sou u haelen sic daer den stoop is uyt.
Soo sal ick noch eens haelen, iemant sal t'betaelen voor die sit vast gheset, en sit op sijnen hals.
Nu diend'er op gelet, om met behendicheyt ons selven te verlossen.
Laet my begaen want ick ben looser als de vossen, wy moeten noch wat schrossen en brossen eermen mach beginnen iet te doen, 't is lanck eer dat dem dagh noch aencomt, wilt niet vreezen. molp.
Wy moeten in dit werck voorsichtich sien te wesen, oft 't gaat om onsen craegh, hoort wat ick heb bedocht.....let eens wanneer dat ghy t'aen my hebt toe gebrocht sal ick den heelen pot in mijne dermen slorpen, daer naer sal ick my stil achter den Vorster worpen en seggen dat mijn hoot van al dat drincken draeyt, Ick bid volght mijnen raet oft anders ist bekaeyt.
Potseber Vorster.
Verster.
Kaeyt, gy moet dan een briscol gelijck de dronckaers maken, en soo gy maer wat stijf den Vorster comt te raken, dan valt hy seffens neer van boven op mijn lijf, dan moet hem Potscheri sien de sleutels te ontvringen, soo comen wy de doot met valsheyt licht ontspringen.
Ick bid u Plattebors daer op toch letten wilt.
Vorster uyt.
Dat dranexken heeft my flus wat met den neus genomen.
Maer Vorster watge seght wilt maer slechts binnem comen, gy sijt soo cloeck en vroom postuer als ick, wel hoe sijt gy van een pot oft twee te drincken moe, suypter noch seven toe ten sal u niet licht krencken.
Iae Hans ick moet oock wat op mijne sorge dencken.
Wy willen u beschencken, waer is den pot met wijn, en souden wy voor 't lest niet samen vrolijck sijn dat waer een groote schandt, ten sal my niet verdrieten al waert den gansen nacht.
Mophus gy cunt wel gieten de holbuyck wyst het uyt, en valt niet wat gy doet.
Ick blijf dan noch wat by als het soo wesen moet, het bier is veel te goet ick sal 't dan eens verwachten.
Ick brenght u Vorster..... hoe.... wel hoe 't schynt al mijn crachten begheven seffens soo draeckt my daer van den cop.
Hy voeght hem achter de beenen vanden Vorster.
Gy scheurbier houdt in tijts van u sat drincken op, dan sulde door den strop van doore niet meer vallen.
Ten is niet al den dagh te doen dat wy eens mallen.
den Vorster spreekt seer wel, 't is mijnen besten vrint.
Plattebors valt den Vorster op het lijf, en soo over molphus.
Wel wat is dit geseyt, ick en ben niet gedient my over rugh te smijten daer leyt den pot van een.
Ick sal my noch beschijten soo lighde op mijn lijf.
Quiteert u sleutels, ock steeck u soo door t'lijf.
Help help ick ben verraen, de schelmen my vermooren.
Roept soo lanck als gy wilt daer en salt nimant hooren, ick segh u laetse gaen.
Sy nemen hem de sleutels en loopen door.
Dat vuyltjen is gecleert.
Mijn leven was ick noot als heden soo verveert, en t'gene dat my doet de sleutels quyt te wesen, ick ben d'ossie quyt en noch in dusent vreesen te sitten in hun placts, och sijn dat cameraets t'sijn duvels vander hellen, hoe sal dem schouteth my met rui comen quellen, k'ben een bedorven man en al te veel benout dat compter af wanneer men wat te veel betrout, nu mach ick wel by tijt naer ander plaetsen loopen om door mijn misverstant dit selfs niet te becoopen met d'eygen straf die Potscherf was te last geleyt, die onvoorsichtich is leest in veel swaricheyt.
binnen SLOT-REDEN.
De ongeregeltheyt van een voest wulpsich leven kan aen de mensch seer licht veel droeve quelling geven En brengen op het spoor van een rampsaligh endt, Waer uyt dat anders niet en volght als swaer ellendi Voor die verkeerden lust in't herte laeten groyen, En hun ghenegentheyt niet dwingende verfoyen, daer nochtans ieder sond' bedecktelijck ghedaen haer selven moet aen Godt in't openbaer verraen, Voor die strafschuldich sijn van quaet uyt quaet te suyghen En tegen hun gemoet bedrieghlijck willen tuyghen, Voor die sijn ziel besmet met onrecht veerdich goet En diefelijck besit, iae blijft in sijn ghemoet Versteent, in plaets dat hy de gronden sou bedencken Van onrecht veerdicheyt, die ziel en lichaem krencken, Alsmen daer uyt met lust profijt en voordeel haelt, En inden afstant onachtsamelijcken faelt, Terwijl dat dit den heersoo niet en heeft bevolen, En dat voor sijne oogh geen onrecht blijft verholen, dit dient dan voor een les aen die in sulcken baen Door ongeregeltheyt verkeerde passen gaen, Waer door sy niemant als hun selleven bedrieghen, Want geenen mondt en can sijn hert voor Godt belieghen, Dus ist veel beter datmen naer Godts wetten leeft Inde rechiveerdicheyt, en by tijdt weder geeft Dat onrecht veerdich is, soo comtmen in geen smerten, Want hoe verettert vuyl, en smetlijck sijn veel herten zijn vermeesterlijck voor diese helpen sou, Geen beter medecijn als een oprecht berouw.
Waerheyt baert nijdt.
Ad maiorem Dei deiparaeque gloriam.
Vidit, approbavit u bin.
vanden eeden, arnoldus.
L. C. antverpiae.
DE HOVENIER DOOR LIEFde.
IN MGNIS voluisse sat est TE AMSTERDAM, by de erfg.
van J. lescailje en dirk rank, op de Beurssluis, 1717.
Met p'lyilegiee b'huy ik 't. felrnnat alhier.
DEN WELEDELEN GESTRENGEN HEERE, DEN HEERE IETER ANTONI DE HUYBERT, Heere van Kruiningen, Rilland, enz.
WELEDELE GESTRENGE HEER, oen ik t geluk had van dit Blyspel, nog ongedrukt zyn de, Uw WELED.
GESTRENGHEID voor te leezen was Uw WELED.
GESTRENGHEID zo goed van my te betuigen, dat het haar niet onaangenaam voorquam en waardig scheen om in t licht geeven te worden.
Dit heeft my de vryheid doen neemen, myn heer, van het zelve, met Uw' weLED.
GESTRENGHEIDs naam en wapen op t voorhoofd gesierd, door den druk gemeen te maaken, my vleiende, dat het Uw' WELED.
GESTRENGHEID nu niet minder, dan te vooren, beschaagen zal, en dat Uw' WELED.
GESTRENGHEID myne Zangnimf met haare bescherming zal gelieven te vereeren.
Uw' WELED.
GESTRENGHEIDs geleertheid en goede smaak, gevoegt by de kennis der nutte Weezenschappen en edele Dichtkunst, zyn zo bekent, dat, indien myn HOVENIER DOOR LIEFde weder 't geluk heeft van uw' weedt.
GESTRENGHEIDS goedkeuring te erlangen, ik my verzekert hou de alle Kunstkenneren genoegen te zullen geeven, terwyl ik myns oordeels met recht veracht al t geen quaadaartige knibbelachars, of bedekte en onkundige vyanden tegens myn blyspel zouden kunnen zeggen, of in t werk stellen.
Ter deezer gelegenheid, myn heer, geef ik my ook de Eer van Uw' WELED.
GESTRENGHEID geluk te wenschen met het deftig Staats ampt, 't geen Uw' WELED.
GESTRENGHEID onlangs met eene algemeene goedkeuring bekoomen heeft, en tegenwoordig loflyk bekleedt, terwyl Uw' weLED.
Gestrenght dus in het voetspoor stapt van haare Doorluchtige Voorouwden, die zich in de eerste Staats.
De hoogste bedieningen en hoogste krygsampten van ons Gemeenebest, zo roemvolk gequeeten, en zelfs in de algelergevaarlykste tyden de vryheid van de magt, die haar onderdrukken wilde, beschermt en gehanthaaft hebben, waar door hun naam en glori vereeuwigt zyn.
Meer zoude ik hier by kunnen voegen, omtrent Uw WELED.
GESTRENGHEIDS oud en adelyk gessacht, en Uw' weLED.
GESTRENGHEIDS hooggeachten Persoon, in t byzonder, indien Uw WELED.
GESTRENGHEID, die met geene loftuitingen, hoe rechtvaardig ook, gedient is, my zulks niet verboden hadt.
Ik eindig dan hier, myn heer, in hoope, dat Uw weeden.
GESTRENGHEID deeze Opdragt zal gelieven aan te zien als een Blyk myner Eerbiedigheiden hoogachting voor Uw' WELED.
GESTRENGHEID, en te gelooven, dat ik oprechtelyk ben, WELEDELE GESTRENGE HEER, Uw' Weled.
Gestrengheids Ootmoedigste en Dienstwilligste Dienaar EMANUEL VANDER HOeven.
COPYE van de privilegie.
De Staten van Holland ende Westvriesland doen te weten, alsoo ons vertoont is by de Regenten van het Burger Weeshuys ende Oude Mannenhuys der Stad Amstetdam, en, in die qualiteyt, te samen eygenaars, mitsgaders Regenten van den Schouburg aldaar dat sy, Supplianten, sedert eenige Jaren hebbende gejouisseert van onsen Octroye of Privilegie van dato 21 Mai 1699. waar by wy aan hen Supplianten, in hun qualiteyt hadden gelieven te consenteren, accorderen ende Octroyeren, dat sy, gedurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, de Wercken, die doenmaals ten dienste van het Tooneel reets gedruckt waren, ende, van tyd tot tyd, nog vorder in het ligt gebracht, ende ten Tooneele gevoert soude werden, alleen soude mogen drukken, doen drukken uytgeven ende verkopen, nu ondervonden, dat de Jaren, by het voorgemelde ons Octroy of Privilegie genaamt, op den 21 deezer Maand Mai was komen te expireren, ende dewyl de Supplianten ten meesten dienste van de Schouburg, de voorgemelde Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten, als anders, die reets gedrukt en ten Toneele gevoert waaren of in het tockomende gedruckt, en ten Toneele gevoert soude mogen werden, geerne alleen, gelyk voorheenen, souden blyven drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen, ten eynde de selve Wercken, door het nadrukken van andere, hunne luyster, soo in taal, als spelkonst, niet mogten komen te verliesen, dog dat sulks aan hen Supplianten, na de expiratie van het bovengemelde ons Octroy, hen Digitized by sulks sulks na den 21 Mai deezes jaars 1714. niet gepermitteert souden weesen, soo vonden sy Supplianten hun genootsaakt sig te keeren tot ons, onderdanig versoekende, dat wy aan hun Supplianten, in hare bovengemelde qualiteyt, gelieven te verle
Wercken, soo van Tieurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reets gemaakt en ten Tooneele gevocit, en als nog in het ligt te brengen ende ten Tooneele te voeren, den tyd van vyftien eerst achter een volgende Jaren, alle te mogen drukken en verkopen, of te doen drukken en verkopen, met verbod aan allen andere op seeckere hoge penen, by ons daar tegen te statueeren in communi forma, so is 't dat wy de saacke, ende 't voorsz.
Versoek overgemerckt hebbende, ende genegen weesende, ter bede van de Supplianten, uyt onse rechte wetenschap, souveraine magt en authoriteyt, deselve Supplianten geconsenteert, geaccordeert ende geoctroyeert hebben, consenteren, accorderen ende octroyeren, hen by deezen, dat sy, geduurende den tyd van vyftien eerst agter een volgende jaaren de voorsz.
Wercken, soo van Treurspellen, Blyspellen, Kluchten als andere, reeis gemaakt ende ten Tooneele gevoert, en als nog in het licht te brengen, ende ten Tooneele te voeren binnen de voorsz.
Wercken, in t geheel ofte ten deele, naar te drukken, ofte, elders margedruckt, binnen den selven onsen lande te brengen, uyt te geven, ofte verkopen, op de verbeurte van alle de naargediuckte, ingebragte, ofte verkogte exemplaren, ende een boete van drie honderd guldens, daar en boven, te verbeuren, te appliceren een darde pait voor den Officier, die de calangie doen sal, een darde pant voor den Armen der Plaatsen daar t casus voorvallen sal, ende het resterende darde part voor de Supplianten, alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met desen onsen Octtoye allecu villende gratificeren tot verhoedinge van hunne schade door het nadrukken van de voorsz.
Wercken, daar door in geenigen deele verstaan den inhoude van dien te authoriseren, ofte te advoneren, ende, veel min de selve onder onse Protextie en de bescherminge eenigh meerder credit, aansien, of reputatie te geven, nemaar de Supplianten in cas daar inne iets onbehoorlyks souven, alle het selve tot haren laste sullen gehouden wesen te verantwoorden, tot dien eynde wel expresselijk begeerende, dat by aldien sy dese onse Octroye, voor de voorsz.
Wercken sullen willen stellen, daar van geen geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie sullen mogen maken, nemaar gehouden sullen wesen het selve Octroy in t geheel, en sonder eenige Omissie, daar voor te drukken, ofte te doen drukken, ende dat sy gehouden sullen syn een exemplaat van de voorsz.
Wercken, gebonden en wel gecomtioneert, te brengen in de bibliotheecq van onse Universiteyte tot Leyden, ende daar van behoorlyk te doen blyken, alles op poene vin het effect van dien te velliesen, ende, ten eynde de Supplian.
't zed ten ten desen onsen Octroye ende consente mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende een ygelyk, die 't aangaan mag, dat sy de Supplianten van den inhoude van desen doen lasten ende gedogen, rustelyk, vredelyk, ende volkomentlyk genieten ende gebruycken, cesserende alle belet ter contrarie gedaan.
Gedaan in den Hage.
onder onsen grote Zegele, hier aan doen hangen op den drie en twintigsten Mai, in t Jaer onses Heer en Zaligmakers, seventien honderd en veertien.
SIMON VAN BEAVMONt.
Qualiteit, het recht van deeze privilegie voor de HOVENIER DOOR LIEFde, blyspel, vergund aan de heer.
van J. lesc.
Ikje en Dirk rank.
In amsteldam, den 16.
September, 1717.
Digitized by Cvertooners.
LEONORA, zyn huisvrouw.
LUCRETIA, zyn dochter.
JORIS, een oud vryer.
TREKAL, een Advokaat, en Neef van Arnoldus.
KAREL, vader van ludewyk.
LUDEWYk, minnaar van Lucretia.
Jan, tuinier van Arnoldus.
Neeltje, zyn huisvrouw.
KRISryn, knecht van Ludewyk.
KATRYN, kamenier van Lucretia.
Koks Jongen.
Een GOGELAAR.
Eenige dansende koks.
Veelderhande masquerades.
Boerin zingt.
Het toneel verbeeldt de Hofstede van Arnoldus, te Voorburg.
't spel begint op den Middag, en eindigt 's Avonds laat.
O Pag.
De IER HOven DOOR LIEFDE BLTSPEL.
ARNOLDUS, LEONOVA.
LEONOORA.
Maar liefste, praat wat gy wilt, 't geen ik zeg heeft zyn reeden, dat huwelyk!
Dat huwelyk!
legt my zo swaat op myn leden.
'kind.
Hoor wyfje, swyg maer, ik weet het best wel voor myn, als men een mysje, dat zulk een zeeker air heeft, die zekere vreugd bemind, en zekere lont begint te ruyken, en dat op zeekere Zo kan men die kleutertiens niet vroeg genoeg doen paaren.
Weet, LEONOORA.
Daar heeft de onze geen noot van, want zy is, gelyk gy Nog onnosel, en heeft haar meeste leeven in t klooster besteed, daar nevens is t schaap over veertiendagen eerst t'huys gekomen.
Dat is de eenigste rede die my voor quaad doet schroomen.
Een mysje, van haar jaaren, o!
Die is in de regte staat, Om fyn te doorsnuffelen hoe 't in de waereld al gaat, En zulke vischjens, blyven heel ligt aan de Hoek hangen, Ook kan men een vogeltje, dat eerst uyt zyn kooy komt, 't gemakkelikst vangen.
Raad, In een woord, ik heb haar t huys gehaald, op uw eige Om ze te doen trouwen, nu zal zy ook trouwen, het gaat dan hoe t gaat, en dat op t spoedigst, daarom helpt hier geen maalen.
Maar kindlief, als ik Lucretia kort van Brussel heb wezen haalen, toen had gy immers een ander vryer voor.... ARNOLDUS.
Wat een praat, Toen dagt ik, op t verzoek van myn broeder de advocaat, haar aen de eenige Zoon van den ryken Heer Carel te geeven, een oude kennis van my, daar ik, in myn jeugdig leeven, Lang mee verkeerd heb, ja ik had reeds allets met hem overlegt, Doch ik hoor dat men veel quaads van die vryer zegt, dat hy een Vriesche Compagnie, in weerwil van zyn Vader, heeft weze koopen, dat het een volmaakte ligtmis en geldverquister is, weet.
doch ik wil 't best hoopen, Want ik heb die jongman nimmermeer gezien dat ik LEONOORA.
Is dat wat raars?
O myn lieve kind spreekt niet te breed, gy hebt, in uw jeugd, wel andere boekjens beschreven.
En zo myn Vrienden daar ook op gesien hadden zoud gy my noit van uw leven.
Arnoldus. digitized by google blyspel.
Ja, ik heb nog een andre reden, want Heer Carels zoon, Moest al over veertien dagen in den Haag zyn geweest, om de Huwlyks geboon Aan te doen teekenen, t geen de Vader hem, meer als eens, heeft doen weeten, Maar t lykt dat die losbol dit gebod, met opzet wil vergeeten, lagt.
En, met het onderhandelde huwelyk van myn dogter, daarom, dunkt my, dient 'er nu niet langer gewagt, maar men moet haar op 't schielykst aan Heer Joris verbinden.
't is wel waar, ik heb niet veel zin in hem, doch ik zal d'andre nog slimmer vinden, En hier door zal ik alle moejelykheden met Heer Carel ontgaan, Die, zo men zegt, zig van zyn zoon wil ontflaan, om, door dit Huwelyk, zyn roekeloos leeven te bepaaren, en ik wil niet dat myn dogter die last op haar hals zal haalen.
Maar weet gy wel dat uw Dogter, Heer Joris doodelyk haat, raad.
Spreek 'er daarom niet van liefste, en volg uw vrouws ARNOLDUS.
Om de waarheid te zeggen ik kan Lucretia geen ongeluk geeven, Maar van de andre kant, zou zy met Heer Joris gerust konne leeven Want hy is ryk en spaarsaam, en dat is tegenwoordig heel raar.