floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Vier treedjes is hy pas van hier, wiens bloed in de adren van liefde kookt, mevrouw, maar dervende u niet aan 'ren uit vreeze, dat hy u beletten mogt, zo zond hy my.... ferdinand.
In 't minste niet, hy kome maar terstond.
Zyn meester, naar ik merk, is hoflyk in zyn zaaken.
Ik zag zyn weerga nooit, om zich bemint te maaken, een geest!
als hy maar gaapt, zo swygt men overal.
Vier dagen sprak hy laast noch van een niemendal.
't is veel!
De gaaf van wel te kunnen redeneeren.
Al wie hem spreeken hoort, zoekt voort van hem teleeren, o!
't is een vrolyk man!
als hy je schoonzoon is, tien jaaren wordge op 't minst wel jonger, dat 's gewis.
Als?
wel dat is vast, of weet jy ook iets nader?
Neen, dat is vast gesteld, maar, zie, dewyl zyn vader Zo ryk is, dat ik 't u niet zeggen kan, zo vreest Een yder, schoon hy nooit is in Madrid geweest, Dat deeze of geene hem mogt door haar schoonheid knappen Zy zullen veel doen, om dat buitje te betrappen.
De schoonen van Madrid zyn geestig, inderdaad, Maar 'k weet hier tegen een gemakkelyken raad, indien uw meester wil, 'k voltrek het huw'lyk morgen.
want men moet het wel bezorgen, Hoe eer hoe liever, myn heer is teer van hart, de minste vriend'lykheid Zou hem doen overslaan, maar tusschen ons gezeid.
't is goed, dat de echte staat dit alles voor kan komen.
Gy zult wel weeten, wat 'er nu dient ondernomen 'k gaa hem verwittigen, dat jy hem hier verwacht.
Digitized by google te BROederlyke minnaar.
V. Tegen Beatris.
Myn schoone, kspreek u ook daar na wel eens.
Men wacht u, repje.
FERDINAND, IZABELLE, BEATRIS.
Ie, de radkis is er gewigig Myn dochter, als hy komt, zo draag u toch voorzigtig, wees vrolyk, levendig, en vriendlyk van gelaat, haal hem zo teder aan, dat hy door overmaat Van min, u morgen zoekt tot trouwen te beweegen.
LZABELLE.
Maar vader, zo ik nu tot hem niet was genegen?
Hy is een eenig kind, zyn vader ryk en oud, een Cresus!
krygje hem, je wenteltje in het goud.
De verwe van het goud is aangenaam voor de oogen, Maar 't hart... beatris.
De poen is van een groot vermogen, Die geld heeft, heeft verstand, en alle aantreklykheen.
Beatris heeft gelyk, 't geld is de leus alleen, een kaalis, hoe hy is, is zot en onervaren.
Ik ken zyn vader, t heugt my noch zeer wel, wy waaren twee boesem vrienden, in de dagen onzer jeugd, Ik deed met hem myn reis naar Indienje met veel vreugd, k Bleef daar om zynent wil alleen zes gansche jaaren, En daar begon hem zyn geluk eerst te openbaaren, hy swoer, dat ik t met hem zou deelen van toen aan, t vermeerderde, en hoewel beloften meest vergaan, Gelyk de vriendschap ook, door zo veel tusschen komen Van twintig jaaren tyds, heeft de onze stand genomen, En door verwisseling van brieven, hebben wy elkander ondersteunt, in koopmanschap, want hy Gebruikt my te Madrid, en zorgt weer voor myn zaaken Daar in Sivilje, en zal my nu ook overmaaken Tien duizend kroonen tot betaaling, die k verwacht, En mooglyk heeft zyn zoon die reets al mee gebragt.
ik vrees.
Swygstil, hy komt.
FERDINAND, IZABELLE, PASCAL, BEATRIS, GUSMAN.
GUSMAN, stil tegen Pascal.
Laat waaijen, indien Don Cesar komt, je rol, en zoekt te draaijen met uw gestole naam, dat jy je trouw voltrekt.
Naar 't huwelyk, fiat!
Indien men 't dan ontdekt, 'dan moet men alles u voldoen in allen deelen.
PASCAL.
Dat 's zonder twyfel, zacht, ik zal die rol wel speelen.
Tegen Ferdinand en Izabelle.
Zo 'k wat te haastig ben in 't spreeken, met verlof, Voor de eerstemaal zich te bevinden aan een Hof, Daar niets gesproken werd, als uitgezogte reden Schoonvader, en zyn bruid zo onder 't oog te treeden Te weeten, dat zy beide ook hoffelyk bestaan, Verbaast my eenigzins maar 't zal haast overgaan, En myn ontstelde geest zal daadlyk weer herleeven, En dan aan my ook weer 't gebruik der tonge geeven, op dat ik u mag een ordentlyke aanspraak doen Denkt, 't is voor de eerstemaal, indien ik myn fatsoen... ferdinand.
Omhels my, zoon, gy zegt genoeg, dat staat op voeten.
Wel aan myn dochter!
Wilt uw bruidegom begroeten.
Is ze ook met hoofdpyn, of met zinkingen gequeld?
My dunkt, zy ziet zo vies, haar wazen schynt ontsteld.
IZABELLE stil.
Beatris, dat s een zot!
Hoe zotter hoe bequaamer tot huwlyks vreugd, en voor de vrouwtjes aangenaamer.
Schoonvader, hou jy veel van vrouwen stuurs van zin?
't is gansch niet van myn smaak.
Van myne noch veel min.
Ai kom, myn schoone bruid, wees lustig, wil niet vreezen, neem, om dat ik hier ben, een aangenaamer weezen, laat alle zorgen staan, maak u tot vreugd bereid, lach, boert, en leg eens af die stuursche statigheid.
Voor my, 'k ben als een vink zo vrolyk al myn daagen, Ja hondert aardigheën doen me yder een behaagen, En zo myn korswyl om het huw'lyk zou vergaan.
Of 't dansen, springen, om die oorzaak, was gedaan, Of iets vermind'ren mogt, 'k wouw hondertmaal eer sweeren, Om my van stonden aan te onthuwelykiseeren!
Dat is een hoflyk woord, maar duivels lang van staart!
Geont,huwelyk kisser!
Dat is een vrolykaart!
Hy zou de fynste door zyn vindingen verkloeken.
Den huwelykenstaat ik moest iets anders zoeken, ik min een grootsche styl, dat woord scheen my te zacht.
In t end, ter goeder uur!
myn lief, ik zie je lacht, zy schynt beminlyker daar door, of k wil wel sterven!
Ai Gusman, zie dat vuur eens in die oogjes swerven, dat tintelend gezigt hoe levendig, hoe klaar. ferdinand.
Zo was haar moeder ook, zy lykt haar op een haar.
Maar 'k moest de brieven van myn vader u beschikken.
Kwelt hem de jicht noch zo?
hy plagt 'er voor te schrikken.
Zomtyds.
'k Heb lange tyd met hem al omgegaan, 'k Heb al voor vyftig jaar met hem die reis gedaan Naar Goa, en altoos de vriendschap onderhouwen.
Beatris, ach!
wat spyt, een zot te moeten trouwen?
Hy houd veel van vermaak, en mind het lachchen, wel is dat nu zulken zaak?
FERDINAND leest.
O ik minder onderworten was aan de overvallen van de jicht, ik zoude u zelj myn zoon gebragt hebhen, om met u de vreugde te smaaken, die de bruiloft u geeven zal, 't is een zoon, die my zo veel te waardiger is, om dat hy een eenige is, ik heb hem altyd opgevoed, met oogmerk, om er uw schoonzoon van te maaken, en ik ben verrukt, dat hy, uw dochter trouwende, u een deelgenoot zal maaken van de groote goederen, die ik met u heb beginnen te vergaderen.
Ik kwyte my hier door in het geene ik aan onze oude vriendschap verschuldigd ben, en ik sterf van ongeduld, dat gy my de voltrekking van t huwelyk zult bekent maaken.
Alzo myn zoon nooit buiten Sivilien geweest is, verwonder u niet, zo gy hem niet naar de gewoonte van 't Hof gesteld vind.
Schoonvader 'k hoop van u eerwaarde haast te leeren, op welken wys men hier ten Hove moet verkeeren, lands eer.
Gy weet, lands wys FERDINAND.
Ik ben met u vernoegd.
Zulk een mal postuur, word my dat toegevoegt?
FERDINAND leest voort.
Hy zal met u spreeken van een mocjelyke zaak, die van het uiterste belang voor hem is.
Ik bid u hem daar in te dienen, zo 't nodig mogte zyn, en geen swarigheid te maken, hem het geld tegeeven dat hy nodig zoude mogen hebben, myn broederlyke minnaar.
Myn beurs en myn crediet zyn tot uw dienst, volkomen, Al wat gy nodig hebt, bid, eis maar zonder schroomen.
Gy doet my te veel eer.
Dat 's een verplichtend man!
Myn vrienden, en myn geld, ik bid bedienje 'er van.
Hy brengt u wisselbrieven voor de remise van 10000 kroonen, die ik hier voor u ontfangen heb.
Laat my ten spoedigste tyding van u hooren, en geloof my altoos te zyn, Uw besten Vriend D: CESAR DAVALOS.
Ach, wat al goedheid!
Daar, daar zyn de wisselbrieven.
En in welke zaak kan ik u nu gerieven?
Het is, dat op een dag... gebeurende... men zal.... ferdinand.
Wat zal hy nu toch zeggen?
Een geval, 't was maar quaadaardigheid, 'k zal my daar niet aan stooren.
Ik bidje, zeg?
** PASCAL.
't is niet waard om aan te hooren, en daarenboven is 't my zulken vreugd, myn heer Om u te zien, dat ik my aan geen dingen keer, 'k Heb nu genoeg te doen met spel en bruiloftszaaken, en denk alleen maar om myn schoone te vermaaken.
Tegen Izabelle.
Ja, met een koets!
Zo schoon, zo fraai, als iemand zag, met zes harddraavers zult gy komen voor den dag.
Hurri die knollen!
en handschoenen, schoone kleeren, en kanten, rokken, ja al wat je zult begeeren!
Dat 's noch zo haastig niet.
Geen haast zegje, en ik moet, Zo 't met je bloeden is, de zaak met alle spoed Voltrekken, want myn lief, kan zo niet langer blyven.
Om aan uw vader dan terstond te kunnen schryven, zo laat ons morgen maar ons werk voltrekken, want Die inkoop, die geschiet veel beter naderhand.
Op morgen als je wilt, zie daar!
ik ben te vreden, 'k heb zo natuurelyk wat ongeduldigheden.
Wat is zy schoon!
Ik... pascal.
Ja, ach hondje!
duizendmaal Aan valger als je denkt, 'k ben wat gemeen van taal, 't Is wat vrypostig, maar een dagje voor ons trouwen... izabel.
Schoonvader, hoe?
Ze zoekt ons op te houwen, zes drabbelpaartjes!
En noch word ze niet bekoort?
Terstond!
hier in Madrid is alderhande soort.
'k heb order om geen geld of kosten te verschoonen.
Dat slegs tien duizend kroonen, myn vader is zo ryk, Om my bemint te zien, hem is een bagatel, k heb veel juweelen, maar k zeg daarom evenwel... ferdinand.
Myn beurs is tot uw dienst, wy zullen 't wel voltrekken Op morgen.
Vader, ach!
'k bid wil het zo lang rekken, tot dat myn broeder komt.
Don Lopes, die de min Voorheen opbreeken deed?
Neen, 'k heb dat niet in 't zin, de OostIndieschvaar mogt noch ses maanden achterblyven, dat BROederlyke MINNAAR.
Dat uitstel was te lang.
Zou dat uw min verdryven?
Hier komende, ben ik van alles onderrecht, gy wagt de wederkomst uw's zoons, is my gezegt.
Ia buiten twyffel, hy zal daadtelyk hier wezen, hy is al in Madrid.
Don Lopes?
Wil niet vreezen, komt juist op uwen bruiloftsdag.
Myn schoonzoon, hy izabel.
Vergun me een dag twee drie, myn vader, hemel ach!
Die zinnelooze!
Ik zal myn opschik dan bezorgen, En my vervaardigen in alles tegens morgen.
'k Moet ook een juffertje twee drie, hier gaan bezien, Beatris Gusman, hebbe ik brieven aan te biën, Agnes Valasco, moet ik ook iets overgeven.
Neen, neen, myn schoonzoon, 't is nu beter hier gebleven, op morgen trouwen, als die zaaken zyn gedaan, Wil 'k u geleiden, en met u by uw vrienden gaan.
Ik ben te vreeden, goed.
Ach vader!
hoor my spreeken!
Wild gy dan van zulken bruigom zyn versteeken?
Vind hy een van beiden schoon, dan is t gedaan zie toe, denk wat je word geboon.
Bezorg myn schoonzoon, kind, want t zyn uw eige zaaken, zyn kamer, ledikant, wilt alles vaardig maaken.
Izabelle tegen Beatris.
Ach ongelukkige!
Beatris, ach wat pyn!
1.. bea. digitzed by google.
't grootste ongeluk is arm en kaal te zyn.
GUSMAN tegen Beatris.
Beatrisje, gevoelje ook wat genegentheden?
't Komt alles door den tyd.
Heel goed, ik ben te vreden.
FERDINAND, PASCAL, GUSMAN.
Cchoonvader, k zeg t regt uit, uw dochter Izabel Is kluchtig van humeur, ze schynt met my niet wel Te vreeden, of kan ik haar niet genoeg behaagen?
Zy spreekt maar, k zal myn dienst aan and'ren op gaan draagen.
't geld is, gelyk gy weet, der vrouwen wens en hoop, En daar voor vind ik wel weer anderen te koop, 't zou zyne vriendschap zyn.
Dat s zonder tegenstreven, myn dochter weet ook wel wat eer haar werd gegeven, uw schoonzoon, door uw trouw, maar t is uit eerbaarheid Of schaamte, dat zy daar noch zo wat tegen pleit, haar dunkt, dat past haat wel.
'k hou morgen my dan vaardig, en zo zy dan noch dunkt, dat ik haar ben onwaardig, Genavond en genagt!
Neen, neen, in 't minste niet.
geld gy wilt dat 'k u verschiet.
Ei zeg maar, hoe veel PASCAL.
Vyf hondert pistolets heb ik omtrent wel nodig.
FERbINANd.
Ik bid u, doe toch geen onkosten overbodig.
Daar zal noch geld genoeg naar ons zyn, lieve man uweelen!
't grootste zoort, dat ik inaar krygen kan, lal digsitres vOO BROederlyke MINNAAR.
Zal ik gaan koopen, en uw dochter die vereeren, de vrouwtjes minnen t geen dat blinkt, en mooije kleëren.
Kom dan op myn kantoor.
PASCAR.
'k zal volgen, 'k moet myn knecht.
Gebie als meester hier, gelyk ik heb gezegt.
E ZESDE TOONEEL.
PASCAL, GUSMAN.
Usman!
't gaat wel, zo maar don Cesar niet wil komen, Wiens rol gy speelt, zo heb je nergens voor te schroomen.
Ik acht u reeds getrouwt.
't Geval is vol vermaak.
Je antwoorde niet veel op die moejelyke zaak Daar in uw paspoort van gemeld wierd, daar zo even.
27 pascal.
't is my geno dat ik 't 'er zo heb doorgedreeven.
't gaat alles wel, je komt in 't midden van den nacht Juist in een herberg, en word uit gebrek gebragt Ter slaap plaats daar je noch een reisiger ziet in eene kamer, en dat zonder iets te zeggen, Die heer staat op, reist voort, wat onvoorzigtigheid, neemt uw Valies, in plaats van zyne me, verleid Door de overeenkomst.
Wel ik zeg 't je zonder liegen, Door hun gelykheid kon hy mak'lyk zig bedriegen, zy waaren beide by een man gemaakt.
Dat 's klaar, ik wierd de ruiling zelf voor 's avonds niet gewaar.
Kaal zynde, zocht ik daar een middel toe te vinden, en 't loopt my in den mond.
Maar zo een uwer vrinden, Gelyk 't gebeuren kon, u kende voor Pascal.
Neen, ik kom zelden te Madrid, dies zo t geval Wil, dat Don Cesar noch een dagje weg mag blyven Zo is de vogel in de knip, ik zal zyn schyven, Door t middel dat ik vond in zyn Valies, beslaan, Want de oude ziet my vast voor dien Don Cesar aan, En vleid my, waar hy kan, bevreest alle ogenblikken, Dat ik noch anders van my zelf zou mogen schikken, hy wil zyn dochter my toch geven, t gaat, hoe t gaat.
'k geloof, dat zy u by haar zelve deerlyk haat, je bent zo drommels wild in al je redenen.
Daarom wil yder een zo graag met my verkeeren.
Dat 's om te lachchen goed, maar 't komt op trouwen aan.
Dat 's myn gewoonte, ik kan my daar niet van ontslaan.
Ik heb 't alleen om 't geld van de ouden ondernomen En zo don Cesar hier wat onvoorziens mogt komen, dan zal dat geld voor eerst in bonis zyn, daar na zal ik verdwynen als een schim, ik bidje, gaa Wacht me in die stille kroeg, die wy met voordacht zamen, Om niet bekent te zyn, in 't Ojevaartje namen 't Zou jammer zyn, nam nu de zaak een and're keer, Als ik de kroonen heb, zien wy malkand'ren weer.
Twee Digitized by google BROederlyke MINNAAR.
CESAR, CARLYn.
CESAR, was hy daar niet bekent?
Zo staat het slecht geschapen.
CARLYn.
Neen, maar de stalknegt zei, dat hy, naar wel geslaapen Te hebben, 's morgens is zeer vrolyk opgestaan, En aanstonds met zyn knecht naar Burgos toe gegaan, 'k begaf my voort daar heen, en nam een brief zes zeven, uit zyn valies, aan Don Pascal Giron geschreven, Tot onderrichting meê, 'k bedienende my daar van, En vroeg aan ider na dien naam, of zulken man, 't was niet gansch vruchteloos, my quam terstond ter ooren, Dat dees don Pascal daar te Burgos was geboren, men had hem in een maand of twee daar niet gezien, Geen mens weet waar hy heen gereist is, of met wien.
Zo veel te moeij'lyker is hy om te agterhaalen.
Wie heeft zo groffelyk zyn leeven kunnen dwaalen?
'k laat myn valies, en neem die van een vreemden gast, 'k vervloek die herberg, daar ik zo heb misgetast!
En 'k had die fout noch niet voor in Madrid vernomen.
Zeg my, wie duivel zou dat hebben kunnen droomen, voor hy geopend was?
Daar was geen onderscheid.
Uw groote liefdens drift heeft u zo ver verleid, Daar komt het van, die doet u voor den dag vertrekken, 't is al te grof vergist, en zonder eens t'ontdekken, dat uw vertrek noch door een ander was bezet 'k Dacht, 't andre bed was leeg, en nam gansch onverlet Voort zo maar een Valies in 't donker by zyn ooren, wat zou ik anders doen?
Maar gy had my behooren... CESAR.
Myn onvoorzigtigheid heeft uwe schuld verzacht.
Men quam my bidden, in het midden van den nacht, Dat noch een heer by my mogt slaapen in één kamer, Daar was geen and're plaats, niets is my aangenaamer, als vreemden dienst te doen.
Men sprak my vriendlyk aan.
Kon ik aan reizigers die gunst wel tegenstaan?
Die reiziger by nacht heeft dat heel fyn bedisseld, En uw Valies in plaats van zyne net verwisseld, hy is een gochelaar, die vent, dat is gewis.
Maar nademaal hy lang naar ons vertrokken is?
Och, heer, daar zyn veel van die fyne gauwedieven, De menschen uiterlyk wel weetende te blyeven, Die verders in hun doen zich dienen van t geval, Deeze is een looze vent zo hoorde ik overai, Zo kaal gelyk een luis, maar vol van syne streeken Kortswylig van humeur, en stout in al zyn spreeken, Een raasbol, overal zo op fortuintjes uit, t was recht zyn ambacht, t is een vent die niet veel stuit.
Myn wisselbrieven, dat heeft my wel t meest gespeten, Die zyn der in, maar k heb myn vader voort doen weeten Dit onverwacht geval, wat denkt hy wel, carlyn?
Dat je onvoorzigtig, los, in al je doen moet zyn.
een duit waard, zoude ik rek'nen, Uw brieven zyn hem niet dewyl Don Ferdinand de wissels eerst moet tek'nen, Voor dat 'er geld op komt.
't geval is ongemeen.
Gy hebt don Ferdinand al weezen zien?
Myn heer dat vind ik vreemd, dat maakt uw zaak noch quader, daar je schier bruigom bent, zel jy je aanstaande vader Niet eens begroeten, of naar Izabelle gaan, die u voorheen zo trok, hoe zal ik dat verstaan?
'k heb willen wachten, tot dat gy waard weergekomen.
CAR. digitized by google BROederlyke MINNAAR.
En in dien tusschen tyd wat hebt gy ondemnomen?
Ik mymerde.
CAR.
LYN.
Hier in de herberg?
wel gedaan!
En niemant hebt gy noch uw naam eens doen verstaan.
Om don Fredrikus dood heb ik myn naam versweegen, ik ben hier onbekend, daar legt my aan gelegen, men kreeg my by de kop, indien ik was bekend.
Het is een manslag, dies dient alles aangewend Dat zich myn vader eerst met myn party bevredigd, En dan myn zaak ook by den koning word verdedigd, Door hulp van vrienden, want genade is al myn wit.
Henrikus kend u, en die is hier in Madrid, zo hy u ziet... gy plagt in onmin eer te weezen.
Die heeft een eerlyk hart, k heb niets voor hem te vreezen, zo hy de zaak al weet, denk ik van hem geen quaad, want de achting tusschen ons is grooter dan den haat.
'k Dacht deze morgen, al myn zorg en hoop vervloogen, een man die van naby my aanzag onder de oogen Verbaast van my te zien, verheugde zich heel zeer.
Ik week te rug, om my in staat van tegenweer Te stellen, zo men my mogt schielyk overvallen, hy sprak my aan, maar ik liet hem maar zo wat kallen, en hoorde hem niet eens.
Voorvalletjes die hier zo in Madrid geschién.
Wat zyn der vol plaisier Ach!
Zo gy wist... karelyn.
Wat, CESAK.
Maar... cAX.... cAX.
Wat drommel doet dat teemen.
Ik bidje, wilt maar met de zaak een aanvang neemen.
Bedenkt eens t schoonste beeld, dat ge ooit op aarde vond, Die blanke hals, die blos!
die oogen!
die mond!
Wie is die schoone?
Maar 'k zou vertrouwen, men mag die schoonheid wel wat meer doen als beschouwen, CESKR.
'k heb.
die aanvallige gezien, gesprooken!
Laat my dan weeten... cesar.
'k zal.
Des avonds op dien dag Doen gy vertrokken waard, alleen uit wand'len gaande, zag ik een onbeschoft, twee juffers houden staande, en ik een vyand van eerlooze handeling, Schiet toe.
'k verstaa 't terstond de hand weer aan de kling.
CESAK Dat 's recht, de schurk moest voort het haasepad verkiezen, maar wie zou zich zelven niet verliezen?
Ik vond in een van haar zo veel bekoorlykheid, Een schitterend gelaat, zo hemels uitgespreid, zo veel natuurlyk schoon, gepaard met vriendlykheden, Dat zich myn hart, ondanks myn zelf, liet overreden, En van dat oogenblik de liefde wierd ten prys, Die schoone antwoorde my op zulken zachten wys, Zo heus, zo vriendelyk, ja, zy liet zich verbinden, Om daaglyks op dat uur zich daar te laaten vinden, Maar, zo ik haar vervolg, werd zy myn vyandin, dus sterf ik schier van liefde, en weet niet wie k bemin.
Zult gy haar t'avond zien?
CE. digitized by googleBROederlyke MINNAAR.
21 CESAR.
Ja, zeg ik, zonder gekken.
Ik heb genoeg, myn heer, laat my haar dan ontdekken.
'k zou haar verstooren.
zult gy dan zonder end, die gy niet eens en kend?
Op vrouwen zyn verliefd CESAR.
Ik vrees te veel.
'k zal haar vervolgen, wilt niet schroomen, dat zal het best zyn.
Maar, om weer ter zaak te komen.
Wanneer zult ge Izabelle uw bruid gaan zien, myn heer?
voor my, carlyn, geen Izabelle meer.
En zo, by ongeluk, dat nieuwertje eens mogt weezen Een meisje van plaizier?
waaragtig 'k zou 't schier vreezen.
Spreek met eerbiedigheid van dat bekoorlyk beeld, Dat wezen, daar de deugd en zedigheid in speelt.
De schaamte zelf zo zoet, zo schoon, zo goedig, Maar wy zyn in Madrid en daar zyn overvloedig Veel zulke zoetertjes, gerieffelyk van aart.
De tyd zal geeven, dat zy zich wat meer verklaart.
Men kent elkaar in t end.
Dat s waar, maar daar en tegen Hebt gy gebrek van geld, dat maakt u wat verlegen, by uw tockomende schoonvader had gy dat In vollen overvloed men moet in deze stad Geschenken doen, indien men zich bemind wil maaken, Door wat geschenk zult gy in haare gunst geraaken?
Geen ander, als dit hart, dat zy die diamant Haar aangeboden, als een zeker onderpand Van trouw, waar door ik reets haar gunsten heb verwurven, 'k Had door myn stoutheid schier myn gansche zaak bedurven.
Men treed zomtyds wel wat te rug, om met een swier Te grooter sprong te doen.
Is dat haar kamenier?
Zy lacht van verre u toe.
O neen, zy plagt voor dezen Van een getrouwde nicht alleen verzeld te weezen.
Zy knikt je toe, en heeft haar oog op u gewend.
CESAR, BEATRIS, CARLYN.
Ik dank den hemel dat hy ons u wederzend, myn heer.
Na 't schynt, zyt gy bemind van alle vrouwen.
Indien ik dorst, o goon!
u wederom te aanschouwen!
Ai zie, wel dat 's een vreugd!
De handen van malkaar!
Ze reikt ze u beide toe.
't is nu al twalef jaar Geleyen.
's gek, Carlyn.
't ontstelt my ondertussen.
Begeert gy ook, dat ik u voor myn heer zal kussen?
Ik ben gereed.
Waarom verwondert ge u zo zeer?
Kend gy de onnozele Beatris dan niet meer, CESAR.
Beatris?
CAI Digitized by Googl BROederlyke MINNAAR.
'k vat het al, wy zyn hier vreemdelingen, en daadlyk zien we ons door Beatrisjes bespringen.
Is 't veilig in je huis?
Pruimmellebekje, zeg, we zyn goe lui, maar zie, we schuwen veel gedruis.
Wat zeid de gek, myn heer?
't is aardig.
Tree maar binnen, uw lang vertoeven kan uw vader niet verzinnen.
heer, ik bidje tree maar in.
't onthaal zal groot zyn BEATRIS.
Ja, aangenaam en zoet.
Hebje ook een Marquisin, Of vreemde schoonheid om myn meester te vertoonen.
Loop aan de galleg, vent!
'k zou daar niet gaere woonen, maar zonder jokken, zeg, myn heer, die ken je wel?
Of ik hem kenne?
die in al zyn minnespel, By d'oude man altoos zyn voorspraak ben gebleeven, 'k Heb hem zo menigmaal myn goeje raad gegeven, ja, 'kken don Lopes wel.
Myn heer don lopes!
goed, nu weet ik eindelyk waar k je voor houden moet.
Zy had hem niet gehad had hy myn les onthouwen, Die malle liefde zulken vrouwmens te gaan trouwen?
Maar t leid er toe, die zaak is ook al afgedaan.
Ik groetje meisje, kom Carlyn, laat ons maar gaan.
Ei tree maar in, myn heer, ik bid wilt niet vertoeven, wees niet bevreest, je zelt geen voorspraak meer behoeven, 't is je vergeeven.
Loop... bEATRIS.
Je vader, kom, 't is tyd 'k gaa hem verwittigen, dat gy gekomen zyt.
Hoe vind ge dat, myn heer?
Het schynt zy heeft voor dezen Een vriend gehad, dien ik geheel gelyk moet weezen.
Hy, die zo even my deed stil staan op de straat, die scheen my ook heel wel te kennen aan zyn praat.
Zo don Fredrikus dood u voor vervolg deed schroomen, zou die gelykheid u te stade kunnen komen, gy voor dien tyd in schyn, en tot gerustheid zoud maar don Lopes kunnen zyn.
Niet meer don Cesar, CESAR.
een leugen laat zich al te licht ontwinden, don Lopes, wat bewys, van waar, wie zyn myn vrinden?
Dat weet Beatris t best, zy heeft het zelf gezeid.
Wat was zy in haar schik?
Wel ja, die gulligheid, En haar verwondering bragt my terstond te binnen, Of 't ook een hoertje was, ik kan 't noch niet verzinnen, En dat die kennis maar geschiede uit veinzery, Om door haar vriendschap u te lokken op haar zy, die van dat ambacht zyn, heb ik wel hooren zeggen, Dat die op zulken wys de vrempjes lagen leggen, Ja zoon provi ciaal die ruiken ze al van veer.
Ei zie, die heeft het ook op u gemunt, myn heer.
Wie is die oude toch?
FERDINAND, CESAR, CARLYN.
O heer!
wat gelukken!
Ik bidje, heer.
Laat ik u in myn armen drukken.
Noch mooijer spel!
ja, 'k vergeef het je altemaal.
Myn heer, ik ben u zeer verplicht voor dat onthaal.... ferdinand.
'k zie geen verand'ring.
Maar, ik kan dat niet verzinnen, ik ken u niet myn heer, gy schiet my niet te binnen.
Ik staa versteld.
Is 't mogelyk?
O hoon!
Om dat ik grys ben zoud gy my niet kennen, zoon, je vader?
Vader, zoon?
nu weet ik waar we bennen.
Moetje zo kibb'len om je vader te bekennen?
Beantwoor de natuur de duivel!
dat komt raar.