floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Gy zijt niet waardig fielt, dat gy zijt voortgebracht Uyt zulk een destig huys, dat ieder een moet prijzen, En met eerbiedigheyd, als men haar naamen noemt Door achting beven, en haar tombe eer bewijzen, Maar zulk een lof trompet, die word van u verdoemt.
Gy wilt uwe ouders eer, door gierigheyd uytvryven, En smetten hunne lof, die eeuwiglijk zal dryven Op wieken van de Faam, door bruyne wolken heen Gy tracht uws Vaders beeld, in marmer uytgehouwen, Te bryzelen tot gruys, en met den voet te treën Door schaamtelooze min, maar k zweer ik zal t weerhouwen En strijden voor zijne eer, en deugd, en lof, en faam, en Digitized by google GELDZOeker.
35 en over al gepreezen naam.
Ik zal nooit dulden, dat mijns Vaders waardigheeden, Door uw' halsstarrigheyd, of anderen bestreeden Zal worden neen, o neen!
mijn ziel en reyn gemoed Zijn door de wijze leer van Vader zo gevoed, Dat ik, in t end, helaas!
Zo ik niet voor hem stryde, een duldelooze smart, aan hart en ziel zou lyde.
Daarom, ik bid, verbreek uw goddeloos besluyt.
Mijn Broeder, ey, verdoem de schatten van uw' bruyt, zy veynst, en mint in schijn.
'k wil u niet hooren spreeken, ik ken haar trouwe min en ziels genegentheyd, met welk een heus gelaat zy my omhelst en vleyt.
Ik ken haar veynzery en slimme helsche streeken, Zy spant haar netten uyt, in schijn van geld en goet, Haar min en woorden, zijn maar enkel gal en roet, want zy, een snoode, tracht, dat gy door dartel mallen, En ongeregeltheyd in oneer meugt vervallen.
Dit is haar wensch, die zy met moeite en arrebeyd Bedisselt heeft, en staat nu eyndelijk volslaagen Te worden door uw trouw, ach!
welke zwaare plaagen Zult gy gevoelen, als gy ziet, hoe gy misseyd Zijt door haar gunst, en min, en valsche lodder lonken.
Uwe oogen, door een ligtgeloovigheyd, verblind, zullen klaar zien, wie dat gy bemind, naarouw komt te laat, als t kallef is verdronken.
Een Zeeman, die het land door storm tempeest genaakt, Is door zijn lijfs gevaar met vrees bezet, en waakt Met duyzend' oogen, dat hy maal en kabbelstroomen, En klip, en bank, en strand, en branding mag ontvliën, En met zijn ryken kiel in goeden haaven koomen.
Een wijze moet zich ook van goeden raad voorzien, En voor onweers gevaar met allen yver waaken, Dat hy, door eigenbaat, niet op een klip geraaken, En jammerlijk in t end zijn malligheyd beklaagt.
Het is nu tijd, dat gy voor uwe eer zorge draa, of anders zweer ik u, dat ik den hoon zal wreeken.
Durft gy, vermeetele, zo stout van wreeken spreeken?
Of weet gy niet, dat gy tot op den hoogsten trap Geklommen zijt, om klem, en kragt van mijn gramschap, En tooren aanstonds te genieten?
Tracht gy, door raazerny bezeten, met uw vuyst, uw' broeder, die u raad tot deugd, zijn bloed te gieten, zo wordt uws Vaders eer tot stof en as vergruysd.
En misten ge in het end een Broeder, en een Vader.
Herdenk die toornigheyd met rijpe reeden nader.
Of vrees mijn kling... karel.
Hoe dus, raakt uw verstand, door haat, aan brand?
gevoelt ge u dan benard door hoon, of smaat?
Zijt.
Gy door my onteerd?
Waar door word gy gedreven?
Door 't vuur van uwe wil.
Ik sta niet naa uw leven, O neen, maar evenwel haat ik u tot der dood, En blijv' tot spijt op u verbolgen, En zal u eeuwiglijk vervolgen.
Al waart gy in den grootsten nood, k zal uw uyts geeven, maar van armoe eer zien sterven, gy met uw kinderen, zult nimmer van my erven.
Ik gruuw, ik beef als 'k uw perzoon Aanschouw.
Mijn hart verflaauwt, door uwe reede, goon!
Straft hem door bliksem vuur, of hebt gy geen vermoogen Of krachten meër, gaa, vlieg ontaarde van myne oogen, Uw ziel is door het geld verstokt, en heel versteend, gy zijt onwaardig, door mijn' moeders borst gespeend.
Vervloekte, gaa.
KA gitized by Google GELDZOeker.
37 karel.
En gy, ik zal voor ditmaal zwijgen Zult van uw' trouw in 't end, en spreken narouw krijgen.
Vaar voort in uw besluyt, verfoeyer van de deugd, zo gy, in gierigheyd, uw aanzien en geneugd, Of welgevallen stelt.
misbruyk het teeder smeeken Van my.
vervolg uw' gang, en ouwde weegen dan, ik zal u haat'lijk zijn, zo lang ik mag of kan, Uw toeleg op uw' bruyd verydelen, en breeken, Hoe zeer gy loopt, en slaast, en na haar byzijn tracht, maar zijn harsstarrigheyd die doet my echter schroomen.
ADOLFUS, SOFISTA, EUZEBIUS, LYSJE.
Dat vrienden hoor ik onverwacht Tot my vrymoedig herwaarts koomen?
Daar ginder staat mijn Heer alleen, nu kont gy uw by hem vervoegen.
SOFISTA.
Maar Oom, misschien... eusebius.
Stel u te vreen.
Uw komst zal hem geen ongenoegen, maar vreugde zijn, wees met geen vrees, of zorg belaen.
Mijn hert dat klopt, mijn leden trillen.
Keer wederom.
EUZEBIUS.
Waar toe die vrees, en mallę grillen.
Ik zeg nog eens, die zaak zal heel gemakklijk gaan, hy is een Heer, die naar 't beloop des tijds kan leeven.
De wanhoop van mijn' trouw schijnt my nu te begeeven.
Mijn vreugde noopt, en komt, nu ik op dezen dag mijn waarde ziels Prinçes in vreede omhelzen mag, nu zie ik mijn geluk met groote stappen naderen.
'Haar komst, met vreugd verzelt, ontroert mijn bloed en aderen.
Mijn ziel, door vrees, en angst, en zorgen afgemend, heeft over lang een goed besluyt, en wensch'lijk end van mijne trouw erlangd, en min te zien gebooren.
Zy naderen ach, ach!
ik staa gelijk als stom!
Aanbidd'lijk beeld, mijn zielsverkooren, gy boezem vriend, zijt wellekom.
Mijn Heer verschoon ons, zo.
Maar.... SOFISTA.
.... 'k vind' my zeer verlegen.
die 'k heb door uwe komst verkregen De gunst' Mevrouw Manmoedigt my, dat ik myn zelv' aan u verpligt, SOFISTA.
Uw heus gebaar, mijn Heer, maakt u tot dienst geneegen.
't zijn prikkels van de min die mijn gemoed beweegen.
Ik haak met ongeduld, Mevrouw, na uw gezigt, En welgemaakte Poezle leeden.
'k stond aanstonds vaardig om na uw huys toe te treeden, Om met uw' Oom, en u, indien 't de tijd toeliet, een uur te praaten, maar nu gy hier zijt, is 't niet geraaden, dat gy weer, zo gy my wilt vereeren, met uw gezelschap, na uw huys van hier zoudt keeren, dieshalven ik verzoek geen tegenspreeken meer.
Kom Lys, lang stoelen, kom.
Ik krijg die al mijn Heer.
ADOL Digitized by google GELDZOEKER.
Dat krijgen duurt zo lang, je most nu hier al wezen, kom, vaardig Lysje, zet uw' beentjes rasjes voort.
Mijn Heer... ADOLFUS.
Ik heb u wel voor dezen Gezegd, wat in de kamer hoort.
Je zult in het vervolg op alles beter achten, En zorge draagen, dat ik niet vergeessch zal wachten Na stoelen ik wil dat mijn kamer vaardig zy.
En gy gereed als ik zal spreeken.
Ik bid, mijn Heer, vergeef het my, Na dezen zal 'er niets ontbreeken, 'k zal in 't vervolg na dezen tijd Uw stoelen boenen, en 't tapijt Schoon veegen, dat uw heel vertrek zy in zijn orden, Op dat het vry gezien mag worden Van nufjes van het fijnste slach, Die gruuwelijk de meyden plaagen Met schrobben, schuuren, en met raagen, En niet als knorren door den dach.
En met gemaakte stemme teemen.
Ik ga en doe mijn pligt.
Zo krijgt gy roem, en eer.
ADOLFUS, SOFISTA, EUZEBIUS.
Mevrouw gund my 't vermaak, dat ik u plaats zie neemen.
O euzebIUS.
Nu de gelegentheyd ons tijd verschaft, mijn Heer, zo zullen wy, met veel eerbiedigheyd, ons laaten Gezeggen, en den tyd doorbrengen met wat praaten.
ADOLmus.
'k verblyf, mijn Heer, wel zeer voor de eer die my geschiedt Verpligt maar hoop, dat ik die gunst zal evenaaren, die met meer voordeel, als de tijd nu luk aanbiedt.
'k ben zeer bezorgd, dat wy... ADOLFUS.
Ey laat het zorgen vaaren.
Ik was ondankbaar, zo k die gunst niet als een pand waardeerde, neen Prinçes, mijn wel beminde k ben in mijn Ziel ontdaan, nu ik u eynd'lijk vinde Met vreugd in mijn vertrek, en kussen mag uw' hand.
My dunkt, ik voel alreeds mijn minnepijn verzachten Nu ik in 't by zijn van uw' Oom, mijn ziels gedachten, Met zuchtingen verzeld, mag storten voor u neender.
Dies val 'k voor uw mijn lief, en u... eusebius.
Rys op mijn Heer, 'k zou nimmer zulle eene eer aan my van U gedoogen.
Noch eenmaal rys, of ik... ADOLFUS.
Ik bid u, hebt medoogen.
Medoogen, ach mijn ziel is voor u, en het gunt Dat gy van my begeert, of namaals wenschen kunt, Dat staa ik toe, des rys.
Wel aan, naar uw behaagen Zo rys ik, en zal u vrymoedig ondervraagen, t Voorneemen van uw Nicht, of zy van deze weck Haar min aan my besluyt te geven, wilde ik gaaren Verstaan.
Mijn Vriend, om u het alles te verklaaren, uw we Broeders gierigheyd, en vuyle trouw, geeft steek op steek in haar gemoed, zy door eene aangedreeven genegentheyd tot u, wil eeuwig met u leeven.
Digitized by google GELDZOeker.
Zy mint u teder, maar het dreygende gevaar, Dat uw gessacht in 't kort te wachten staat, heeft haar, edog niet zonder reën, weerhouwen Om niet zo zinneloos te trouwen, want 't haatelijk geslacht, dat van uw' broeder wort Bemint om geld, doet u, en hem, en haar te kort.
Of schoon mijn waarde Nicht met geld noch goed beladen Is, nochtans is 't mijn pligt, als Oom haar wel te raaden, En haar, de zwaarigheën die daar uyt spruyten, klaar En naakt, als 't daglicht schynt te toonen.
Dan ben... euzebIUS.
Maar Ik bid u, overweeg die zaak met rype zinnen.
Wat goeds, wat heul, wat troost is van dien man hier naa te hoopen, die alleen om 't geld een' vrouw kan minnen, En eer noch deugd beoogt?
Maar eyndelijk te spaa zyn doelwit mist.
Zal hy zich zelv', wanneer zyne oogen Van Schellen zijn ontroofd, niet vloeken, en zijn daad Betreuren, dat hy door een' hoer zo schelms bedrogen Is?
Neen, de band van trouw dient wel met wyzer raad Bezorgt te zyn.
't is waar, neemaar vind ik geen reden Dat zy haar mins genegentheeden, om dat myn Broeder, door zijn' trouw, My smaat aan doet, intrekken zou?
Ze is niet verpligt met hem te leeven, schoon zy haar min, en ziel door trouw aan my wou geeven, geensins.
Ik min en laat, 't geen liefde mint en laat, en leef, door rust vernoegd, hoe 't in de waereld gaat.
Uw' Nicht zal 't onbeylekt gemoed van my behouwen, En mijn deugd, nooit de ramp en straf mijns Broeders trouwen.
't is my de grootste ramp, dat ik mijns Vaders glans, zo duur gehaald, wel eer tot aan des Hemels trans Gesteygerd, door zijn kroost onwaardig zie vertreeden.
Mijn ziel gevoelt de pijn, en wordt op t zeerst bestreeden, dat ik eens anders schuld, hoe deugdzaam dat ik ben, Betaalen moet tot straf.
't valt hard, mijn Heer.
'k beken.
De Hemel is vervult door zuchten en gebeeden, Die ik gestort heb, om mijns Broeders harde wil Te stuyten in haar loop, maar hy ontaard, gaat stil Zijn ouden gang, en hoort, en acht noch recht, noch reeden.
Des zend ik, heel bedroefd, in t naerste van den nacht, Terwijl mijn traanen vlien, ten Hemel mijnen klacht, helaas!
Mevrouw, mijn lief, zult gy uwe Eed niet houwen.
O ja volstrekt, en zal van daag noch met u trouwen, met dat beding, dat gy, wanneer gy door den echt Aan een geschakeld en gehecht Zijt, nooit een woord met hem zult spreeken, of anders wil k mijn eed verbreeken.
Ik twyfel vast.
Heb geen vermoën.
't geen dat gy wilt, mijn lief, zal ik gewillig doen, en u, mijn Heer, als Vader eeren.
Van mijn kant wil ik u ook zweeren, Mijn hart en zielsgenegentheyd.
'k dank u gedienstiglijk de Hemel, die bereydt zyn zegen en geluk, om op ons uyt te gieten, Verbannende allen ramp, en ziels, en mins verdrieten, maa.
Digitized by google elzoeker.
Maar sprengt ons Huis met vre ugd, terwijl de schraale Nijdt, Door afgunst uytgeteerd, vergelyk haar' tanden slijt Op onzen staat, die reeds door 't opperhoofd der Goden Vervult en opgehoopt is, met al wat een' mensch Kan van den Hemelheer verkrygen naar zyn' wensch, die hulp van Gooden heeft, heeft geenen mensch van nooden.
Eynde van het derde Bedrijf.
jitized by goog 44 de bedroogen vierde bedryf.
SOFIA, GLICION, PHILEMON.
Vergeefsch zult gy me met uw' onbezonnen praat beleezen, want ik weet in welk een' slechten staat Mijn Vader is, daarom is 't nodig, dat die zaaken, Die gy te berde brengt, en kant noch wal geraaken, Verydelt worden, en ge uw' zotheyd achter liet.
'k weet waar de schoen my drukt, maar Philemon gy niet.
Gy tracht, of schoon ik zugt, en niet en doe als klaagen Van armoe, nogtans maar uw voordeel te bejaagen, maar zijt verzekerd, wen ik niet en trouw, geen duyt Zult gy voor uwe zorg genieten, zie, dats uyt.
Zie daar een goed begin maakt naderhand geen klaagen.
BHILEMON.
Mejuffrouw, trouwt gy niet, ik zal 'er niet om vraagen, zo treffen wy 't akkoort, niet waar?
GLICION.
Ja maar een man een man, een woord een woord.
Want duyzend slappermenten, goden!
Ik heb mijn geld wel aërs van nooden, als voor een niet en yd'len waan, maar gy Notaris voor hoe veel zoudt gy het laaten, als 't lukte?
Voor hoe veel?
voor tienmaal tien dukaten.
Wat, hondert?
Vader 't is... PHILEMON.
Het mach 'er wel op staan.
45 Je moet gedenken dat uw dochter rijk zal worden.
GLICION Geensins zo veel mijn vriend.
Zo veel, mijn zoete jorden?
Ik kan u door de konst uytkrijgen, dat ik nog, Ja zonder dat ik eens bedrog Begaa, t geen zelden zal gebeuren By my, of andere Prokureuren, Verlies doen zal.
voor eerst de zegels, en t papier Die k tot het instrument benoodigd ben.
Geen zier.
Daar stel ik ook maar tien pond groot voor, en voor t schryven Of t opstel van het hoofd, en t loopen, kladden, vryven, Maar, tweemaal nul is nul, net tachtig dukatons, dat is de prys al lang voorheen gesteld by ons notarissen.
Nu voorts voor t blokken, en t studeeren tien daalders.
voor 't gebruyk van boeken, die mijn' hand Bemorst wanneer ik ploeg, voor 't schenden van den band, voor schoenen, koussen, voor paruyk, en hoed, en kleëren, en dat 'er nog resteert, maar hondert twintig floor.
Voor inkt en pennen, en voor draaizel van yvoor, aan Klerreken, en aan... etcetra, tien Pistoolen.
En nog.
ik zou 'er in verdoolen, maar als je mijn verschooten geld, Dat ik uw noem, te zaamen telt, Zult gy bevinden dat ik ontrent sestien gulden Te kort kom, zonder dat ik voor mijn winst een spel op uwe reckning stel.
't is evenwel te veel.
't is waarlijk niet te dulden, te veel!
gy rekent niet dat ik nog lang moet borgen, neen vaer, een eerlijk man moet voor zijn kinders zorgen.
Het borgen doe ik met onnoemelijk vermaak, maar met betaalen ben ik t alderbest te houwen, je vat de kneep, niet waar?
Ge bent een rechte snaak.
Het spreekwoord zeyt, men kan de slimste van de vrouwen Met geld, een schreijend kind met pap, een vryer met een zoete lieve meyd op t bed Maar my met enkel goud, en spijs en drank, vermaaken.
Mijn ziel verlangt een eynd te zien van deze zaaken.
Ik heb uw' Vader reeds de rechte som gezeyd.
'k ben altijd tot uw dienst, ik wacht maar op bescheyd.
Nu Vader, Philemon.... GLICION.
Waar toe dat drommels maalen.
Hy maakt met geld mijn hoofd, en gy met huylen, moë.
Hoor Philemon ik stem de prijs gewillig toe, maar zy, wanneer ze trouwt, zal u de som betaalen.
Ik zou, schoon dat ze trouwt of niet, u naaderhand Geen schrapsel van een veer, geen sikkepit, geen zand Waalen, Toeleggen want ik ben aan Duytsche, Fransche, Aan groot en kleyn, aan jong en oud, aan rijken, kaalen, Aan stad en land, aan bier en brood, In t kort de gantsche waereld schuldig, En tegenwoordig in den aldergrootsten nood, En krijgt gy als de rest geen duyt, wees dan geduldig.
Een Ezel, als gy weet, zal zich aan eenen steen Geen tweemaal stooten, schoon hy moet den weg betreën Met zwaare last, dat hy in t draagen schijnt te bukken.
Gy weet, hoe my onlangs een buy van ongelukken, Door schuldenaars, om splint, heeft in de ziel gekweld, en k had mijn reystogt, om die oorzaak, vast gesteld, naardien ik, door t besmet geweeten, wierd gedreeven, maar ben, op uw verzoek, en om mijn dochters wil, doch GELDZOEKER.
Doch tegen mijn gemoed, hier in de stad gebleeven.
Geen zwaarigheyd, wees gy maar wel gemoed, en stil.
Mijn diensten zullen u en haar ten nutte strekken, want 'k zal van deezen dag den uytssag doen voltrekken, maar veynzen en bedrog zijn hier de zenuws van, indien gy Karel wilt, gelijk een simpel man Tot voordeel van uw' staat bedriegen.
Zo tracht hem, door uw woord en geld, in slaap te wiegen, want in de wereld kan daar toe niet beters zijn, als groote hoop van geld, alwaar het schoon in schijn.
Dan moet, naar mijn verstand, zo gy maar mijn behaagen Voldoet, het huuwelijk naar uw genoegen slaagen.
Ach dat den hemel ons, die rijke zegen gaf!
Uw trouwdag en geluk, hangt van uw eygen af.
Gy moet, op 't middelpunt van 't rechte doelwit mikken, en hem door minnery, gelijk een' vogel, strikken.
Gemerkt een Vogelaar, die in een eenzaam woud Zijn oor te luyst'ren leyt waar zich een vink onthoudt, Die door zijn zoet en lief'lijk kweelen Eens ieders hart en oor kan streelen De weg met aas en zaad bestrooijende, zijn net, Om 't zingend pluymgediert te vangen, open zet, zo moet gy ook 't altaar van uwe min ontweijen, En hem door uwe konst van minnery misseijen Tot hy, door geyle min, ontroofd wordt van verstand, En 't smeulend' minnevuur ontsteeken, dat het brand.
Dit moet gy, met een glimp naauwkeuriglijk verrichten.
Maar laat ons hier alleen.
Volvoer uw' plichten, zo wordt in 't end uw' zorg en arbeyd wel geloond, Uw trouwdag met geluk, en geld, en goed gekroond.
GLICION, PHILEMON.
Gy hebt mijn dochter wel een regel voorgeschreeven, hoe zy Heer Karel, door eene openhartigheyd zal vangen, maar my hebt gy niet een woord gezeyd, hoe ik in schijn met hem moet leeven.
Wat mijn persoon belangt, 't dunkt my niet vreemt, dat ik Het voorschrift mede weet daar 'k my voortaan naa schik, Want anders mogt het paard eens hinken, en 't glad geluk, dat ons toelacht, nog deerlijk stinken, daarom ontwin het kloen, verberg voor my geen woord.
Zijn wy hier vry genoeg dat niemand ons hier hoord?
Gy zult, wanneer gy Karel komt te ontmoeten, In alle need'righeyd en statigheyd hem groeten, En vraagen, of 'er ook geen nieuwe tyding was, of hy dien Zweedschen brief van daag met aandagt las?
Of hy al weet dat Mar en joris moeten vluchten uit Schotland, met een Jacht, tot voordeel van den Staat, En verder diergelijke kluchten En fraaye dingen meer, zoo raakt gy aan de praat, En krijgt gelegentheyd, om lachchende die zaaken, Die u en uwe dochter raaken, met valsch vernis hem op de mouw te spelden, onder schijn van deugd en goede trouw.
Dat u van daag een Heer van naam, geen uur geleeden, Ontmoete met zijn' zoon, wiens deugd en goed gedrag Van leeven, en zijn' staat, gevolgd van goede zeeden, Alom verspreyd is, u, met eene zoete lach Omhelzende, verzoekt, of wel zijn' zoon de eeren Genieten mogt, om by uw' dochter te verkeeren.
Waar door u aangezigt ontbloozde van de schaamt.
Maar daadelijk, gelijk een eerlijk man betaamt Gezegd hebt, dat die eer u aangenaam zou weezen, Indien uw' dochter niet verkeerde met een' Heer Dien zy bemint, zo dat 't by deeze Gelegentheyd niet kost geschieden, maar wanneer Uw' dochter, van haar eedt, door onmin waar ontslaagen, dat gy, op zijn verzoek, voor hem zoudt zorge draagen.
Zo kunt gy agter de verborgentheyd der mis, Door list, naar uw genoegen koomen, Of hy met liefde is tot uw dochter ingenoomen, En dan op welk een kam zijn kruin geschooren is, want een die mint, zal zich, wanneer hy hoort de lusten eens anders tot zijn lief, door minnenijd ontrusten, En nooit met willekeur gedoogen, dat zijn hert, Zijn ziel, van anderen tot spijt geliefkoosd werd.
Doordien zy op 't geluk van hunne omhelzing roemen.
De wangunst die de min bezit, kan ik niet noemen.
Des speelt uw rol naa kunst, gelijk gy hebt gehoord, Zoo gaat uw trouw voorzeeker voort, en gy bevryd van alle uw zorgen... GLICION.
'k vrees egter nog, PHILEMON.
Ik blijf uw borgen, Voor al t geene agter blijft, laat alles op my staan, t zal aan mijn yver, en mijn zorgen niet ontbreeken.
Zo stel ik my gerust, 't word tijd, kom, laat ons gaan, en met Heer Karel zelver spreeken.
Wel aan, 'k volvoer uw' wil maar zacht, my dunkt dat ik Heer Karel daar aanschouw.
wacht noch een oogenblik.
Misschien heeft hy die slimme streeken, Die wy bestemden, ach helaas!
Van woord tot woord, Tot ons verderf en ramp, gehoord, ik voel mijn hart en ziel door agterdocht bezweeken.
PHI Digitized by GGGGLE DE BEDROogen 50 PHILEMON.
Geen nood, bedaar, gy zult door kunst En schijn, van hem een nieuwe gunst, eer gy het denken kunt, verwinnen, maar eer gy spreekt, moet gy verzinnen Wat of gy zeggen wilt, spreek niet als met verstand.
ik ducht.
Houw moed, ik zal u helpen, daar s mijn hand.
Denk aan den eed, dien gy my gistren hebt gezwooren.
PHILEMON Ik zal.
hy nadert.
Zwijg, hy mogt onz' rede hooren.
GLICION, PHILEMON, karel.
Uw dienaar, waarde vriend, 'k ben wel verheugd, u wel Te pas te vinden, en uw Broeder is.... karel.
Ey stel.
Uw weezen glad en dik, en 't bloozen van uw' wangen, vertoonen dat gy van geen strange bestreeden zijt geweest.
Of heete dolle koorts, mevrouw uw Nicht, mijn Heer.
Ik schoei niet op die leest.
Vergeef de stoutigheyd, die ik.
Uw komplimenten Die konnen my, gelijk gy weet Niet smaaken, want ik gaa als onze Pier van Zenten, de Zieketrooster, net gebest, in t zwart gekleed.
Een man, wiens zuynigheyd en need'righeyd, op aarde gevonden.
51 bekent is, want hy haat des waerelds ydelheyd.
Hy s rijk, en eet droog brood, maar houd zijn geld in waarde, En schrobt, en schuurt, en spint, trots de alderbeste meyd.
Die Hoofsche pracht, mijn vriend, past best aan groote Heeren Of Kamerjonkers, die, hoewel ze geenen baard Door jonkheyd aan hunn kin bevinden, met een vaard Van blindtheyd, als verwijft by t Jufferschap verkeeren.
Op dat ze, als zy maar eens met juffers moeten gaan Na de Kommedie, voor geen zotten zouden staan, maar haar, avec un air, als al die rotte Franssen Ghapeau en bas, als of zy danssen, Te leyden uyt en in.
De zulke past mijn vrind, De Hoofsche hoovaardy, dewijl zy zelfs ontzind, hunn' tijd, maar met Romans, en kranten leezen, spillen.
Koeranten.
A propos.
wat of den zweed zal willen uyttrechten in de zund?
dat leyt op kwaad gebroed.
Wat dunkt u van die zaak?
Voor my kan 't kwaad noch goed.
Hebt gy de Krant van daag geleezen?
Van daag, o neen, ook nooit voor deezen.
Dan weet gy nooit geen nieuws, dat ons het oorlog geeft.
Denk altijd, dat een man als ik, geen tijd en heeft, ten and'ren ben ik nooit gesteld, om and're zaaken Te weeten, als alleen die mijn negotie raaken.
Neemaar wanneer ik zo iets van ter zyde hoor Wanneer er iemand voorme al praatend' heenen wandeld, merk ik aandachtig op wat of 'er word verhandeld, des raak ik zonder geld, of tijdverzuym op 't spoor Van ieders staat, en doen, en laaten, Terwijl ze by hunn' neus neender praaten.
PHILEMON, 't is malligheyd dat men op straat, Van zaaken, die de eer en 't burger leeven roeren, Zo onbezonnen luydskeels praat 'k acht my gelukkig, dat ik mijne tong kan snoeren, En spreeken op zijn tijd, daar 't past.
Zo even had ik nog gelegentheyd van zaaken, die uwe eer, en uw perzoon betreffen, te spreeken.
Ey van my, dat kan ik niet beseffen.
Van uw, en Philemon die wasser mede by.
Ik bid doet my t vermaak van hem aan my te noemen, goede vriend, of wat zy met elkandren Verhandelden.
ik bid, voldoe mijn lust, mijn Heer.
Zich in eens anders doen te mengen is te teer.
Daarom..... karel.
Hoe, zou Sofy haar min in haat verand'ren.
Zou ik, die duyzend werf het heug'lijk minnezoet van haaren rooden mond geplukt heb, zijn verschooven?
Zou ik geen deelgenoot zijn van haar groote goed?
Zou zy haar eed.
Hy suft.
'k kan t niet gelooven.
„Pest spreek ik glicion met goede reeden aan.
Mijn Heer, de tijd vereyscht dat ik moet heenen gaan, 'k zal.
5.0 'k zal in een oogenblik aan 't huys van u weezen.
Vaart beyde wel.
KAREL, GLICION.
Mijn ziel, ontdaan van vreezen Verhoopt, mijn vriend, van u 't geluk Te ontvangen, om dat geen te weeten, Dat my rampzalig pijnt met druk.
Wel aan, ik zal.
Zijn naam.
Zijn naam is my vergeeten, Maar woont, naar mijn onthouwd, pas buyten, op landgoed met zijn zoon die met hem meede kwam, Om zo de waarheyd zelv te ontdekken Van uw bedroch, en trouw geschil.
Of gy mijn dochter, die zo hupsch, en fijn, en stil Van leeven is, haar tong kwaamt schrappen met wat gekken, en dart'le minne praat.
Of hy, indien het waar Was, met mijh vollen zin vereenen mogt met haar.
Ik sting verwondert, want dit kwam my vreemd te vooren.
Maar dacht 't is van mijn plicht dat schelmstuk te hooren, op dat mijn waarde kind getroffen door de min, haar liefde kluystert, en u bandt uyt haare zin.
Foei jou, zult gy mijn kind, zo lief, zo waard, bedriegen, En haar zo goddeloos met minnetaal beliegen.
Het aardrijk dreunt en kraakt.
De zon verbercht haar licht Voor u vermectele.
Ga vlucht uyt mijn gezicht, gy hebt onwaardig haar verliefd, en reyn gewisse Beheerschd.
Bemin uw ritse En geyle hoeren.
GLICION!
Nog eens, sta af van my, uw schelms bedrog en veynzery, is nu ondekt door jupyns zeegen.