floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Om jou te toonen dat ik nóch niet hoef te brillen, Geef my ien boek, of brief, zo asje zelf zelt willen, Ik zel het leezen, ik kan zien, én hier van daen, De kommesaal die Rein daar op zen kin het staen: Zien dat de blinde lui?
én op Mevrouw heur wangen, Zie ik ien droppel nóch van dat blankétsel hangen, Dat zy te nóchtend daer op smeerde.
Wel ik raas!
De meid word dol én speelt hier onbeschaamd de baas.
Zwyg; pakje goed by een, gy zult aanstonds vertrekken.
Mevrouw, ik bid, hoor.... Kristine.
met my te gekken, En loogens op de mouw te spelden?
pakje weg, Kom nooit in myn gezigt, én doe gelyk ik zeg.
Blankétsel!
niemand heeft ooit dus van my gesprookeh.
De sloof wordt oud, het heeft haar aan 't gezicht ontbrooken.
Geloof jy nu nóch niet dat jou gezicht vergaat?
Je maakt me zinneloos met zulke zótte praat.
Ik ben niet blind, ik zie zo wel gelyk veur deezen; Ik zou eer zeggen datje zelver blind mot weezen, Ik zie het minste ding, daer steekt een bosje haer, Dat grys is, uit Mevrouws Kornét, is dat niet waer?
Ben ik nou blind?
Wat grys?
ik ben niet grys.
Laet kyken Mevrouw, 't is zeker waer; hier uit zel kennen blyken Dat ik wel zie.
Wel hoe óf 't langer lukken zal.
Gaa voort uit myn gezicht; ik zie de meid wordt mal.
Mevrouw... Kristine.
Zwyg stil, ik wil geen woord meer van je hooren.
Moei 't is niet waerdig u daar over te verstooren.
Niet stooren?
ik grys?
je zult nóch deezen dag Vertrekken: ben ik grys?
Mevrouw, 'k bid dat ik mag... Kristine.
Ik wil niet hooren, je zult daadelyk vertrekken, Hier helpt geen bidden, zal je zo stout met my gekken; Met my!
geen meer respect te draagen?
voort gaa weg, Kom nooit weer in myn oog, doe daad'lyk 't geen ik zeg.
't Is wél ik gae, maar je meugt ook verzékerd weezen Dat ik niet zwygen zel, 'k zel ook ien boekje leezen, Ik zel an alleman ontdekken dat je jou Altyd blankét, én smeert, al bin je ien Mevrouw, Dat scheelt me niet, zou ik daarom niet zeggen meugen Dat jy al grys bint?
wel kedaer, het is gien leugen!
Ik zeg het jou nóch iens, Mevrouw, je bint zo grys Gelyk ien duif, en zo je wilt dat ik 't bewys, Buk maar iens neer, 't zel in je nek zo daad'lyk blyken.
Je bint al oud, en woudt noch gaerne jong gelyken.
Je bint wel zestig jaar... Kristine.
Wel is 'er dan geen raad, Om deeze meid... Reinhart.
Zwyg stil, ik zegje datje gaat.
Zwyg, Meinsje, zwyg.
't Is goed, ik zel vast uit de hoeken, Myn goed, én kleeren in myn kist by ien gaen zoeken.
Kristine, Konstantia, Reinhart.
Ik ben 'er van ontsteld, is zy zo assurant?
Dat is een meid!
'k geloof dat ze in het gantsche land Geen weerga heeft; ik grys?
ja wel, 'k verlies myn zinnen, En zyn wel zestig jaar?
wat mag dat beest beginnen, Ze zal voort uit myn huis.
Moei heeft gelyk.
Zal zy Zo spreeken?
zulk een klein respect my toonen?
Spreek zachjes Moei, ik zie Couzin na ons toe komen Van zyn Graavin; hy heeft zyn afscheid ras genomen.
François, Kristine, Konstantia, Reinhart.
MOei, pardonneeer my, en gy ook Couzine, dat Ik u zo daadelyk niet conduiseerde; ik had Met la Comtesse zo een onderhoud begonnen, Op een heel raar sujet.
Dat heeft hy wel verzonnen.
Was 't zulk een raar sujet?
Voor zeker, par ma foi, Iets wonderbaarelyks, iets vreemds, ma Tante, Eh quoi?
'k Zie ma Couzine lacht.
Ja zulk een groot genoegen Vindt zy in uw discoers, zy zal zich zelve voegen Naar myn believen, zy zal u met meer vermaak Aanhooren dan voorheen, zy krygt nu grooter smaak In al uw hoofsche zwier, en zal van u graag leeren, Hoe dat men aan het hóf gentil moet converseeren; Zy estimeert u. Heeft ze u flus niet meer faveur Getoond?
In al den tyd dat ik haar Serviteur Geweest heb, ben ik nooit zo doux van haar ontfangen, 'k Ben haar verobligeerd.
Het zal van u afhangen Nóch verder in haar gunst te dringen, ik blyf borg.
Voor ma Couzine, zyt gerust op myne zórg.
Ik zal haar zien voor u geheel te disponeeren.
Zy zal... François.
Je vous rends grace.
Ik zal u declareeren Un grand secret, een zaak die my zo daad'lyk is Gerencontreerd, een zaak daar myn behoudenis En myn fortuin aanhangt, je suis de tout le monde, Le plus heureux; maar ik deed ook zeer groote zonde, Om u myn Nicht nóch als galand te dienen, én My te engageeren met een and're Dame, 'k ben Alreeds geengageerd.
Hoe gy u engageeren?
En zonder my?
Ik bid laat ik my excuseeren, Ma Tante, ik weet dat gy 't, nóch uw aimable Nicht, Niet kwalyk neemen zult: 't is waar het was myn pligt Uw raad te vraagen, voor aleer dat ik die zaaken Zo ver pousseerde.
Maar engagement te maaken, En tóch met wie?
Met la Comtesse, mon espoir.
Met la Comtesse?
wel ik zal u myn pouvoir Ook toonen op myn beurt.
Ik bid u hoor my spreeken, 'k Vezeker u... Kristine.
Ik wil myn hoofd niet met u breeken, My dit affront te doen?
Verstaa... Kristine.
'k Wil niet een woord Meer van u hooren, zo gy uw belóften voort Niet wederom herroept.
Ah quelle impertinence; Een Graafschap is my veel meer waart als Nigt Konstance.
Inpertinente, is dit de loon voor alle vlyt Die ik heb aangewend?
welk een groote spyt!
Ik heb uit Zeeland hier Konstantia doen komen, Om dat ik by my zelfs voor lang had voorgenomen, Indien het moog'lyk was, u beyde door de trouw t'Saam te verbinden, op dat namaals daar door zou De aaloude Adel van ons stamhuis als voorheenen, Ja met meer luister als die immer heeft gescheenen, Uitblinken.
Heb ik niet Konstantia belét, Ondankb're, dat zy zou zich zelf verbinden, met Heer Eelhart, die ik hoor van treffelyke vrinden En middelen te zyn, 'k wist dat ze elkaâr beminden.
Ma Tante, de Adel van ons stamhuis zal meer glans Verkrygen door myn echt met la Comtess', die kans Dócht my dat aan ons huis, én my te groot een voordeel Beloofde, om af te staan, ik stél het aan uw oordeel.
een Graavin?
Ik weet, schoon gy 't my reprocheert, Ma Tante, dat gy myn verkiezing applaudeert.
Gy zyt verdwaald; ik uw verkiezing applaudeeren, 'k Zég dat gy uit myn huis terstond zult delogeeren.
Fiat donc, deloger; in 't Heere Logement Is plaats genoeg, men zoeke een kruyer hier omtrent?
Is 't ernst?
Zo daadelyk zult gy 'er een gaan haalen, Dat hy voort met u komt, ik zal hem wel betaalen.
Je suis vôtre Valet.
Ik blyf uw dienares.
Om onze Nicht verlaat ik geen Comtés.
François, zingende, Fille Bergere &c. Reinhart.
PAr bleu, ik wil geen meer reproches hier verdraagen.
Zaagt gy wel hoe ma Tante en ma Couzine zagen?
Voila mon drole, 't geen ik jou heb voorgespeld.
Je l'ai bien deviné.
Hoe waaren zy ontsteld?
Ik heb jou wel gezeid, dat ik noch eens zou toonen Aan ma Couzine, wie dat zy had durven hoonen.
La sorte beste hoe?
het zal een grand depit, En hartzeer zyn voor haar, als zy my trouwen ziet.
Zo maakt men zyn fortuin!
Ach dat 's te kunnen leeven: C'est avoir de l'esprit; dat kan het bloed ons geeven.
Nu ziet ge 't onderscheid; flus kost je 't niet verstaan.
Was ik geen Edelman, zy had het nooit gedaan.
Myn Heer, gy hebt beloofd een man van my te maaken: Zo ik in dienst kost van myn Heer den Graaf geraaken.
Dat hebje wonder wel bedócht, heel goed, bon, bon, 'k Bekén het Reintje, dit 's une belle occasion, Om jou in zyn faveur heel diep te insinueeren.
Gaa wil hem jou services offereeren, Hy heeft my flus verzocht dat ik hem zenden zou Een Nederlander, die ik kende voor getrouw, Hy zoekt een Hollandsch knecht, 'k zal voor jou cautie blyven Van jou getrouwigheid, en verdere bedryven.
Gaa assureer hem dit.
'k Ben u verpligt, myn Heer, Voor deeze groote gunst, en dank uw hart'lyk zeer, 'k Gaa dan met uw verlof!
en 'k hoop ik 't wel zal maaken Met den Heer Graaf.
Ik wensch succés aan uwe zaaken, Kom met me in huis, én zoek me al myn bagage strak Byéén, opdat ik my op 't spoedigst' heenen pak.
Maar waar 's de kruyer?
'k Zal hem zenden, gaa maar binnen.
Twaafde tooneel.
Reinhart klopt, Kornelis doet open, Michiel.
RAs, roep Michiel, 't is tyd, je lui moet straks beginnen, Of hy ontsnapt ons ligt.
Hebje al je zaaken klaar?
Wy zyn gereed, kom voort Kornelis.
Neem hem waar.
Reinhart gaat om de kruyer.
François, Kristine, Kruyer, te gelyk met haar uiten huis komende, én een paar pistoolen, laerzen, een valles, en een Mantel op de kruywagen leggende.
prens garde, myn pistoolen niet te stooten.
Je suis fort obligé voor 't geen ik heb genoten, Ma Tante; krui maar na het Heere Logement.
Couzin 'k raa u nóch eens, zo gy te raaden bent.
Bedenk wat dat je doet, het zal je wis berouwen.
Dat gaa zo 't wil, ik hoop met la Comtés te trouwen.
Mevrouw mag ik wel in de buurt een pak óf vier Met goed ophyssen?
ik ben daadelyk weer hier.
Ja loop maar heen.
François tegen de Kruyer.
Maar maak dat jy jou niet doet zoeken, Ik ben vry haastig, en par bleu ik raak aan 't vloeken... Kristine.
Hy is zoo kwaad niet, loop, want mon Couzin zal licht Hem nóch bedenken eer hy afscheid neemt van Nicht.
Non par ma foi!
Maar zie wat willen deeze luiden?
Kornelis, als een Notaris met eenig e papieren in de hand, Kristine, François, Konstantia, Michiel als een Franschman.
Kornelis tegen Michiel.
HIer zou het moeten zyn, naar dat zy ons beduiden.
Woont in dit huis Mevrouw Kristina?
Myn Heer François, haar Neef woont by haar?
Indien ik de eer Mogt hebben, 'k wenschte hem een enkel woord te spreeken.
Dan komje recht van pas.
Wat mag dat vólk ontbreeken?
Dat moet men hooren, maar ik loof niet naar ik uit Hun weezen speur, dat hunne aankomst veel goeds beduidt.
Wel nu wat brengen zy?
Wel wouje dat ze iets bragten?
Het mogt 'er ligt naar zyn.
Laat haar niet langer wachten, Het schynt zy hebben haast.
Myn Heer zyt gy de man Dien wy hier zoeken?
óch, ik weet nergens van.
Wie zoekje vrind?
ken je me?
óf hebjy ons iets te zeggen, Zo maak het kort.
'k Heb iets dat ik u voor moet leggen?
'k Ben een Notaris.
dewyl u is bericht Dat ik met la Comtés zal trouwen, komje ligt Om my te bidden, dat ik u zon employeren Om 't Huwelyks Contrakt voor my te minuteren.
Ik zweertje, daar 's myn hand.
Myn Heer dat was het niet.
Ik zal het u voort zeggen.
Fluks, gy ziet, Ik word gewacht; óf brengt gy geld?
allons, laat hooren.
Deez' man komt van Parys.
Hoe klinkt hem dat in de ooren.
Hy 's door een brief aan my geäddresseerd.
En heeft een volmagt, voor getuigen gepasseerd, Om u te vraagen uit de naam van vyf Mevrouwen, Die je elk bezonder hebt beloofd te zullen trouwen Of gy begeert dat zy met kinderen met al Hier zullen komen, om die trouw te vieren, 'k zal, De prokuratie, als wy voor de Heeren komen, U toonen.
Wie zou ooit van zulke dingen droomen, Is 't moogelyk?
Maar Moei ik sta als stom.
Ik heb noch niet gedaan.
François tegen Kristine.
Geloof je dit?
Wy hebben volle magt u in arrest te zetten, Zo gy my straks niet télt drie duizend pistoletten.
Wel van wien hebt gy die prokuratie?
Ze is Van een Monfieur Kabot, 't is een banquier, die... François.
Ik ken zo geen Banquier, ik ben hem ook niet schuldig.
Ik raas van ongeduld.
Durft gy... Kornelis.
Niet onverduldig.
Hy woont, laat zien, het is... zo in een naauwe straat, Ik zal u zeggen waar uit deeze schuld ontstaat; Hy heeft verscheide van uw crediteurs doen tellen Een som, waar voor zy hem in handen moesten stellen Uw Obligacien, wyl hy in deeze stad Wat meerder vrinden, en korrespondenten had.
Wat crediteuren?
Hoor: het is een resje t'zaamen.
Wat resje?
Ik heb juist niet onthouden al die naamen.
Althans Doktooren, én Tandtrekkers, Orvitaan, En Chirugyns, zag ik ook onder and'ren staan, Elk van die had u van een zwaare kwaal geneezen, Van die Spanjolos, zo 'k de naam wel heb geleezen.
Wel nou is 't anders niet?
een schoone bagatél!
Wat grouwlen hoor ik?
Moei, wie zou dat denken?
wél.
'k Moet antwoord hebben; óf gy my zult konsenteeren Of niet, opdat ik my hier na kan reguleeren.
Wat konsenteeren, he?
Oui, zó mot ze zék, Of ze zou protesteer.
Snoer jy altyd den bek Verrotte waal!
Laat my maar met hem spreeken.
Ik mag myn hoofd niet met die beuzelingen breeken.
beuzelingen, Heer.
Hebt gy dan niet gehoord Wat ik gezegd heb?
ik zeg u dat gy me voort, Zult moeten tellen achtentwintig duizend gulden.
hebt gy in Parys gemaakt zo groote schulden?
Wel lieve deugd!
Hoe, vraagje wat is dat?
Acht gy zo grooten som niet meer?
Ma Tante, wat Zou ik dat achten?
dat is niet de pyne waardig Om van te spreeken.
Wel Couzin dat vind ik aardig.
Ik acht die som niet meer als gy een Dukaton.
't Is wel gebeurd dat ik met eenmaal Va, meer won, Ook wel verloor.
Kom, kom, gy moet my straks betaalen?
Maar op deez' dag, zie daar moest niet aan faalen.
Zou Neef u deezen dag zoo merkelyke som Noch tellen?
Ja Mevrouw, gewis hy moet.
Kom, kom Monsieur, laat ons op straat niet raazen nóch niet kyven, Ik zal zo dadelyk 't protest voor u gaan schryven, In deeze stad is recht, schoon hy de schuld ontként.
Wy vinden hem hier naa wel in zyn logemént.
Konstantia, Kristine, François.
WAt dunkt u Moei?
Hy wacht nóch wel wat meerder dagen, En krygt hy 't dan nóch maar, zo heeft hy niet te klaagen.
Vous riez, bon.
Ik zal ook lachchen a mon tour, Als ik getrouwd zal zyn met la Comtesse, un jour.
Haar inkomst zal my haast gelegenheid fourneeren Om al dit lachchen, en dit schamperlyk raljeeren, Nóch eens hier naa u weêr te brengen in den zin.
Zou ik niet lachchen?
gy roemt zo van die Graa vin, Het is al la Comtesse, als of ze al had beweezen Het Graafschap van haar vaâr; men heeft wel meer voor deezen Gezien, dat iemand hier hoog opgegeeven heeft, Die in zyn vaderland had van den ploeg geleefd.
Wat zekerheid hebt gy dat zy 't niet heeft geloogen?
Daar zyn wel gaauwer lui op deeze wys bedroogen.
Enquoi, ma Tante?
quoi?
meent gy dat ik niet kan Aan iemand zien, of hy een Vórst, óf Edelman, Un Duc, un Prince, un Comte, óf burger is; de trekken Van 't weezen kunnen my dat sur le champ ontdekken.
Wel aan, ik zou zo lang zyn à la Cour geweest, En dat niet kunnen zien?
wees daar niet voor bevreesd, Je vois cela d'abord, & vous me faites rire.
Elle est Comtesse, oui, cela s'entend sans dire, Zy hoeft geen blyken van haar staat en Graaf'lykheid; Haar weezen toont het klaar, pour moi, ik ben bereid, Haar onder eeden un certificat te geeven, Dat ze een Comtesse is: Ah!
zy weet gentil te leeven.
Je vous assure, dat de Graafelyke staat, By haar a yeuls, voor lang al in den hoogsten graad Gevoerd is, ik kan dat zo zéker in haar handen En oogen zien, dat ik daar voor wel durf verpanden Myn hoofd.
mon Couzin... gy waagt uw hals te ligt.
Non, ma Couzine, non, ik gaa vast op myn gezicht; En daarenboven heeft zy my een preuf gegeeven, Dat my geen twyfeling meer over is gebleeven.
Wat preuve?
Un Diamant, die haar meer komt te staan Dan duizend Dukatons, zie, ik heb die nóch aan.
Maar hebt gy al verstand van steenen en van ringen?
Que me demandez vous?
zeg tóch eens van wat dingen Heb ik geen kennis?
'k Ben in alles geverseerd, En in Juweelen is geen mensch die my passeert; Ik ken de fouten, 'k weet hoe dat me een steen moet zetten: 'k Heb in Parys alleen wel duizend pistoletten Aan Diamanten, en Juweelen gespendeerd.
Wat deedt gy daar meê Neeff François.
Wel ik heb die vereerd Aan Dames, Nicht; hoe dat verstaat zich zonder vraagen.
De Juweliers, geloof ik, dat u gaerne zagen?
Oui da, par la mort.
Zy hadden groot gelyk, Zy worden in het kort van zulke kooplui ryk: Zo gy een valschen steen zo hoog by hen waardeerde, Als hier... François.
Hoe valsch?
Ja dien u la Comter vereerde, Is valsch.
Het is een Amersfoordet steen.
Ik lach om Amersfoort, ma Tante!
't Is 'er een.
Ab, Vous avez raison.
Dat hebje niet vergeeten, Maar de Amersfoorder zyn de beste, moet je weeten.
Mais quoi?
vous riez.
Wel wie óf niet lachchen zou Om zulk een dwaasheid!
Neef, nu zie ik dat ik jou Niet recht gekend heb, want nu toont gy uw gebréken, 'k Zie gy weet nérgens van, en wilt van alles spreeken; Wat mensch, 'k zwyg Juwelier, was ooit zo zeer ontzind, Dat hy de steenen die men te Amersfoort veel vindt, Nóch hooger achtte als die wy uit het Oosten krygen.
'k Zal me expliceeren, zo gy maar zo lang wift 2 wygon.
Ik zeg dan Amersfoort, een Stad dicht aan de zee, Ma Tante...
Le Ocean... het heeft een schoone Ré, En grénst aan Pérsië, daar vindt men Diamanten, Zo schoon.
dit magtig volk zénd, dik wils hun gezanten, In Ambassade... Kristine.
Hoe nóch slimmer?
Amersfoort Legt dat in Pérsië?
Wel wie heeft ooit gehoort Van zulk een stoutheid; dat gy nóch veel op durft geeven Van Vrankryk, dat gaat heen, daar ben ik onbedreeven; Maar zo te spreken van een stad die zo na by Gelegen is aan de Eem, en uitkomt aan het Y, Een stad daar men van hier in weinig tyds kan komen, Dat is belachchelyk; wat hebt gy voorgenomen?
Ma Tante, excuses moi.
Hoe is 'er in dit land Dan ook een Amersfoort?
Maar, Neef, acht gy 't geen schand Zelfs in uw vaderland zo onbekend te weezen?
Non, ma Couzine, non, daar wordt men om gepreezen; Geen Cavallier zal zich zo veel verneed'ren, om Dit land te noemen, neen, ik was veel liever stom, Ja, ma Couzine, ik zou niet willen nomineeren De stéden, schoon ze my daar wilde voor vereeren Al 't zilver, goud en geld, dat in die stéden is.
Je suis trop bon François assurement, gewis.
Aapekoopster, François, Kristine.
MOnsieur, ik hadje graag om 't ov'rig geld gebéden.
Voor 't Aapje.
Deez' spreekt nóch met civile reden.
Je hebt een pistolét op hand ontfangen, wacht; Pour vôs civilitez zo geef ik je 'er nóch acht.
Gramersys, Monsieur.
Meinsje, Kristine, François.
Mevrouw, van al myn leeven Heb ik 't zo duidelyk niet gezien as nou daer éven.
Wat hebje weêr gezien?
Wat ik gezien heb: wél, Je looft me tóch niet as ik jou de zaak vertél, En jaagt me 't huis uit; 'k zei dat 'k uw Nicht flus in de armen, Hier naest had van ien Heer ezien, en zonder scharmen, Zy heur liet kussen, men deed my het liegen, maar Nou héb ik 't weêr ezien wel duidelyk en klaar.
Ja Mevrouw, ik zelt jou uit gaen leggen.
Ik acht jou zien niet veel.
Mevrouw, laet my iens zeggen.
Hoor dan Mevrouw.
Ik zócht in alle haest myn goed By één, en dócht vast, zo ik nu verhuizen moet, Dat is dat kleuters schuld, mit zie zie ik heur zelfs komen, Zy leek verbaasd, en heeft de sleutel voort genomen, Van heure kamerdeur, zy had die in heur zak; 'k Riep Jufvrouw, maar zy wouw niet hooren, en zy stak De sleutel by 'er; wie zou denken zulke dingen, Zy smyt de deur weer toe; óf 't slót niet óf wou springen, Of dat iet anders dat belette, 'k zie de deur Staet an, toen dócht ik strak nou heeft ze wis wat veur; Ik vólg, en zie dat zy sluipt achter de tapyten, Ik loop 'er schielyk na, ik dócht, ik wil me kwyten, Van mynen plicht, en zien... Mevrouw ik vind den muur Daar door geslagen, wel wat dunkje van die Kuur?
Maar, Meinsje, is 't wel waar?
Mevrouw kan 't zelver kyken.
Couzin wat dunkt u waar die dingen naar gelyken?
Ma foi ma Tante, ik weet niet wat ik dénken zal: Een doorgebroken muur!
ik loof de meid is mal.
Ja mal jy maar wat heen, wil jy het ook niet looven?
Het raakt jou meer as myn, ze is al vast heen estoven.
Dóch 't scheelt jou hachlyk niet, verlies jeien Nicht, jy krygt Weêr ien Gravin in plaats.
Wel hoe Couzin gy zwygt.
Dit spel wordt heel verward!
ik zie daar iemand komen, Die naar den Graaf gelykt.
Ma Tante 't schynen droomen.
Oui par bleu restez ici pour un moment.
Ik zal met Meinsje gaan en zien van de and're kant Si c'est la verité, en hoe 't daar is geschaapen.
Jarni, 'k beklaag myn goud, de Duivel baal al de Aapen.
Ik kom zo daad'lyk weêr, Zesde tooneel.
Stoffel, Kristine, François, Mrinsje.
MYn Heer, geloof me vry, Blyfhier, 'k verzekér u de ontwarring is na by Van uw Comedie, gy zult tyds genoeg beschouwen, Den doorgebroken muur.
Voor wien moest ik u houwen?
Voor Graaf pour vous servir.
Eh bien ma Tante?
Eh bien; Couzin gy zwygt.
't Is waar; Mait vous ne dites rien.
Wat zoude ik zeggen?
La maudite jupe, Ze houden my in 't ééne en 't andere huis pour dupe.
Gy hebt 'er wél veel meer bedroogen in Parys, Zo wordt men tót zyn schande en schaade eens eind'lyk wys.
Maar dat 's niet al, hier zyn twee déftige Edellieden, Waar van den één u komt zyn handschoen aan te bieden Om... Maar daar is den één, misschien dat gy hem kent.
François, Reinhart, Kristine, Meinsje, Stoffel.
HOe Rein een Edelman?
O ja François, ik ben't, Van stam en deugd veel meer dan gy zoudt kunnen weezen.
Maar dat gy 't zyt bleek nimmermeer voor deezen.
En dat ik 't om uw Moei niet liet.
Laat hem begaan, Couzin, op dat hy ons de waarheid doe verstaan.
Mevrouw, Heer Eelhart, die voor lang met hart en zinnen Beslooten had uw Nicht Konstantia te minnen, Kreeg door de meid, die haar tót uwent heeft gebragt, De tyding dat zy wierdt met zulk een naauwe wacht Bewaard, dat zy geen brief ontfangen kost nóch schryven, Dat zy voor altoos hier misschien zou moeten blyven; Dewyl dat gy haar aan uw Neef had toegezégd.
Hy moest na Mech'len, om een zaak die daar in récht Bepleit zou worden, daar hem veel was aan gelégen.
Hy vondt zich zelfs benard, zyn hart was wel geneegen, Om zyn Konstantia, zyn lieve minnaarés, Te zoeken te Amsterdam; maar dan liep zyn procés Gevaar.
Hy vraagt my raad in deeze zwaarighéden; Ik raad hem, dat hy trék na Mech'len om veel réden, En ik beloof hem, zélf na Amsterdam te gaan, Al aan te wenden wat my dunkt te zyn geraên.
Hier komende, kon ik nooit eenig middel vinden, Om met Konstantia te spreeken, óf door vrinden Een brief te geeven, dóch 'k vond haast bekwaame stóf; 'k Had voor twee jaar François gezien aan 't Franse hóf, Ik kende zyn humeur, 'k verkleê my, zoek te raaken In zynen dienst, het welk ik ligtelyk kon maaken, Met hem te pryzen, en te spreeken naar den mond.
Ik was nóch naauw in huis, of ik ondék terstond My aan Konstantia, die my daar op verklaarde Hoe 't stond, en dat gy haar voor Frans alleen bewaarde: Zy stondt my toe, dat ik zoude alle list en vlyt Aanwenden, opdat zy wierdt van François bevryd; Dat ik, indien ik kost, een eerlyk middel vinden, Haar overleev'ren zoude aan Eelhart, óf zyn vrinden; Zy was verzékerd, dat haar Oom en Voogd met een, Met Eelhart's midd 'len en geslacht wél was te vreên.
Wat dunkt ma Tante?
Ik wist gelukkiglyk te ontdekken, Den dag, dat gy al t'faam zoudt na uw hofsteê trekken: 'k Wist dat het huis hier naast had langen tyd te huur Gestaan, en met uw huis had een gemeenen muur.
Ik huur het, en ik heb, gelyk het was besteeken, De muur in het vertrék uws Nichts, stil door doen breeken, Daar die door 't goude leer bedekt is, en deez' man Die vol intrigues is, en zeer veel taalen kan, Wist in dit huis zo wel de ról van Graaf te speelen, Dat ons Voorneemen is gelukt in alle deelen, Ook heeft zyn dóchter hier niet weinig toe gedaan.
Maar daar komt uwe Nicht met haaren Bruigom aan.
Haar Bruidegom?
Mevrouw heb ik je non bedroogen?
Ik heb niet mis ezien, nou zie je 't met jouw oogen.
Achtste, en laatste tooneel.
Konstantia, Eelhart, Kristine, François, Reinhart, Meinsje, Jakomyn, Kruyer, Stoffel, Michiel, en Kornelis, in Lakeis kleederen.
MOei 'k bid onschuldig my, 'k verzéker u de tyd Zal toonen dat gy niet wel onderricht en zyt Van Eelhart, en François.
Mevrouw, gy zult niets vinden Dat u mishaagen zal, ik ben by al uw vrinden In Zeeland, wel bekénd; en ik verzoek uw woord Niet eerder voor dat gy gerust zyt zo 't behoort.
Dat is ook reed'lyk, en ik zal daar over schryven, Om van de waarheid voor altoos gerust te blyven.
Ma Tante... Kristine.
Mevrouw, 'k bid ondertusschen, dat Ik heb op deeze wys... François.
Voila ma Tanté.
Al wat Hier in mag zyn misdaan, vergeef ik u van harten.
Nicht heeft gelyk gehad, het zou my altyt smarten, Dat zy getrouwd was aan een kwistgoed als Couzin.
'k Heb hem niet recht gekend, hy heeft my door denschyn Bedroogen: Reinhart heeft zich als een vriend gekweeten.
Heer Eelhart, zult gy uw belóften ook vergeeten?
Gy doet my ongelyk, vergeeten!
hoe myn Heer, Van wien ik zo veel gunst ontfangen heb en eer, 'k Ben niet ondankbaar; 'k zal myn woord u aad'lyk houwen.
Myn zuster zal met u, is 't haar verkiezing, trouwen.
Myn Heer, schoon ik nu heb verstaan Al 't geen door uw beleid is in dit werk gedaan, Zo wensch ik nóch, dat my de waarheid was gebleeken Van 't geen de Crediteur en de Notaris spreeken: 'k Begryp niet hoe dat paar in deezen handel komt.
't Zyn onze knechts, Mevrouw.
Uw knechts?
ik staa verstomd.
Wat wil dat?
Al het geen ze uw Neef te lasten leggen, Is waar, hy zal 'er zelf niet durven tegen zeggen, 'k Bedacht die vond om u de zaak te doen verstaan, En was't in't eerst slechts spél, 't zal haast natuurlyk gaan.
Met de eerste Fransche post zal hy de brieven krygen, Daar zy van spreeken, ik behoef het niet te zwygen: Hy heeft het zelf gezégd.
Is 't waar Couzin?
Oui, Ma Tante, óf ik het al wil loochenen; je suis Au desespoir, indien gy my geen geld wilt geeven.
'k Hoor nu hoe die Messieurs in Vrankryk spoorloos leeven.