floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maer kan ick dan niet gaen heel recht op myne leen!
'k En weet niet waer 't my lieght, van boven of bene'en, ick krygh in mynen kop wel hondert duysselinghen, vel duysent pondt ghewicht soeckt hem omleegh te dringhen, 'k Peys dat ick meten moet, hoe veel van dees kassy In eene roede light.
ick word' soo swaer, 'k en kan niet wacker blyven, 'k en kan den slapenslust niet uyt myn oogh verdryven, vanneer den buyck is vol, dan soeckt het hertje rust, maer is 't oock niet het best, te slaepen als het lust?
Hy valt in staep. meester coenraedt.
Die t'huys niet een en kan ghesingen noch gheklincken, vint ievers in den tap, terstont sijn volle vreuglit, En tschynt dat hem het bier, alleen het hert verheught, maer immers, waer den man, als hy is vol ghesopen, Noch ieverins toe goedt, hy komt dan t'huys gekropen, en schynt ghestroppieert, en lam in al syn leen, en valt ghelijck een ton ten eersten ginder heen.
Wat staen ick hier en raes, ick sou my beter spoeden, Om Koenraedt mynen Man van ongheluck te hoeden, 'k En weet niet waer hy blyft het is heel doncker nacht, hy mocht wel zyn in 't slyck gesoncken door de vracht dit is den rechten wegh, al waer hy plagh te komen, 't en zy hy is ghegaen al boven langhst de boomen.
G'hebueren staet my by 't Is koenraedt, of 'ken leef, hy ronckt ghelijck een pry, Margriet komt doch eens voor.
Maer Lysken, wat verdriet?
Een vuyl, en doncker kot, geen plaets en is bequameri Om wat ghenoeghelijckx met hem te rechten uyt, men heeft som wyl een sieck 't ghenesen met een kluyt.
Drinckt uyt allegrement, en seyndt het noch eens weet, het schynt dat ghy het al in uwen krop wilt gieten.
Wat, heeft my de Patrouil ghestelt in 't nestelgat?
of Godt wilt dooden.
En heeft men met brouquil, syn leven noyt ghesien.
Of wordt den mensch gheplaeght in 't leven en hier naer met een de selfde straf?
't is maer een u er gheleden, Dat u een Fransche koets, den hals heeft afghereden, daer ghy in eene goot, heel droncken, zat en vol vaert in den slaep gheraeckt dit is een duyster hol Dat u Collegiken van over langhe jaren in d'Hel is toebereydt, soo moet dat volcksken varen, Dat altydt schinckt en drinckt.
't is wonder dat ghy noch gheyndight hebt soo wel, VVant hier en sal den dranck u nimmermeer gebreken, men sal een aemvat gaen tot uwen dienst ontiteken, daer niet als gloyend' peck en solfer uyt en vloeyt, sa!
Ick heb 't soo menigh.
Mael van her weer uyt gespogen, als ick verladen was, van reuck en smaeck berooft, met walgingh in de maegh, met groote pyn in't hooft was ick wel duysentmael, ick heb ghenoegh gheleden, als ick van Lysken wierdt als eenen hondt bestreden.
Is 't daer, mey niet voldaen?
Hoe moet de quaetste syn, is Lysken d'alderbeste?
't is een half Duyvelin, van d'eerste tot de leste, Sey Digitized by Google Meester Coenraedt.
't is oock ghenoe 'k te sien, dat sy is van hun ras. sy staet hier wel te boeck.
Ghy zyt een beest, een vercken, al dat u Vrouw verdient met nacht en dagh te wercken Dat hebt ghy opghebrast.
VVacht u van daer beneen, segh ick, dat het hout niet en valt op u leen.
om my noch te doen sweeten, want ick ben op dees' uer gheheel in't sweet gheseten, dat onder, soo my dunckt.
Wat myn brouquille leeckt.
'k heb 't uyt de myt gehaelt van de koeckelbergisten, die hun goedt alleen met b'er verquisten.
Den eenen dronckaerdt dan vord, dien in dit landt met eenen anders ziel soo deirelyck ghebrandt?
Swyght, en verdraeght, u ziel die sal men oock ver stoken, Om ander sattericks nae onsen lust te koken, Als sy ons voor een buys sal hebben langh ghedient.
Dat kan geen sints ghebeuren.
Noyt raeckt hier iemandt uyt, ghy moet hier eeuwig treuren, mar van binnen gherucht.
28 MARGRIET.
't is weder een trop Van dronckderts, die met 't bier noch komen in den kop.
Den hoop is veel te kleyn, ick bender af verwondert, Dat soo een handtsvol volckx wilt inghelaten zyn.
COENRAÉDT.
De heele vrouw gaet die dan soo verloren?
Die hun versmooren, Soo ghy deedt, in den dranck, die komen al tot hier, Het is het meeste hout, en 't beste dat ons vier ghedurigh branden doet.
En koenraetes Compeer, die heb ick oock vernomen.
Mar. meester coenraedt.
Jae, maer ghy sult veel meer Als sy ghepynight zyn, want ghy hebt hun den keer Van Koeckelbergh gheleert, en zyt het hoofd, ghebloven Van het Collegiken.
K'eer wilt het my vergheven, die was liet hooft, k'en was ick maer den buyck, daer 't meeste bier in liep, maer hy had' voor ghebruyck, in sangh en klapperny, den meesten tydt te slyten.
Swyght, of ick sal een slot doen aen u backhuys smyten.
't ghetal dat wast seer aen, de vloot van Etterbeeck, Van Eylsen, Anderlecht, Pits af, ende Scharebeeck, En veel calanten oock van ander binnetappen, die sien ick na den hoop al 't samen komen stappen.
Wat moghelyck dat volck ons t'seffens met gheweli De helle winnen af?
Daer wy in zyn ghestelt, om t menschelijck gheslacht in deeuwigheydt te plaglien?
't is wonderlyck om sien hoe dapper datse Vraghen, Of geenen Leuvenaer, of ander lecker bier Daer ievers is te koop, wel hoe dan sal men hier oock sonder pot in d'handt soo langh en leegh staen gapen?
Soo schreeuwt den meesten hoop, de ander willen slappen, vermidts sy met den dranck sterck overladen zyn.
Veel C2v, p. 22 meester coenraedt.
wat eer pyn!
Och daer is in myn stroot een exteroogh ghewassen, die steekt gheyck de droes, ick moeter wel op passen, en weyckens in den dranck, of ick en heb geen rust.
Och vrienden, waerdy hier, en had' geen drinckens lust.
Maer immers al den hoop en wilt niet lang het wachten, sy willen in zyn.
Dat sy daer eerst versmachten Van dorst, wat mynen sy, dat maer voor hun alleen De hell en is ghemaeckt?
Dees plaets die is ghemeen Voor ieder die hier komt, wy moeten't al ontfanghen, En niemandt laeten uyt, den eenen moet hier hanghen, En drooghen in den roock van brandende toeback, veel wordender ghevilt, en 't samen in den back in adop opghelydt, veel worden met ons tanden Al levende verscheurt, om in ons maegh te branden, ghelyck in een forneys, dan wordens oock ghelost, En komen voor den dagh als bruyne verckens kost, 'k En hadde noyt ghedaen, dat ick u sou vertellen De pynen alderly die m'hier lyt in der hellen, maer ghy sults' al te mael d'een voor en d'ander naer Beproeven met goey staey.
LYSKÉN.
K'en Digitized by google cu Meester Coenraedt.
'k en salder niet om lieghen, Heer Duyvel, want ick merck, men kan u niet bedrie ghen, ick nam maer een pistool, het gheen ick heb versmeert Met joffrouw smoddermuyl.
Maer Lysken, 't is ghenoegh t'saer beter dat men hem, van hier, op straet weet droegh, 'k heb wat ghereedt ghemaeckt daer hy wel af sal slaepen, had hy 't maer rechts in't lyf.
Brenght ons ghesolfert bier, hy wordt geheel bestaen, Salgaept, of met een tangh soo breken wy u tanden.
Drinckt, c. 3 Digitized by Google Meester coenraedt.
32 Drinckt, of men sal u dwinghen.
En belget u doch niet, al hebt ick u ghebrocht, want als ick eertyts op de banck te sitten plocht, 'k Had gheerne dat men my een teugh quam toe to bringhen, 'k Peys dat ghy oock soo zyt.
Maer dat syn wonder dinghen, 't is're elijck noch, alleen het smaeckt sterck naer het kruyt.
Sa drinckt.
drinckt het suyver uyt, dat nu den huysraedt brandt.
Meester Coenraedt och, hoe wordt ghy nu gepynt, vel hoe!
ick ben alleen ghebleven, pestenaken van oubollighen dranck, hoe wonderlycke smaken, sy gaen oock in de kop, och!
Waer ick toch in saep soo hiel myn pyn wat op my dunckt het sal wel zyn, myn hert beghint te rusten, gaetiens valt al toe, my steken nu geen kusten.
Hy valt in slaep.
LYS Digitized by Google Meoster Coenraedt.
Hier lagh hy in dees goot, laet hem daer noch wat blyven wyl sullen hem daer nae den slaep sien uyt te dryven.
't is Coenraed of 'ken lees, op cognraedt, wat een beest!
't is tydt, laet ons hem nu gaen haelen HAND uyt.
Syn wyf komt ginder aen, hy moght ghy 't wel be taelen.
Maer Lysken, uwen man die leyt hier heel versmoort, MARGRIET.
Hoort Meester Coenr aedt.
hoort.
C4v, p. 34 lysken.
zyt ghy oprechte Vrouwen?
Soo magh ick 't dan ghelooven, dat ghy myn Lysken zyt, van onder en van boven, en ghy Margriet, hand uyt, is dat u eyghen huyt.
wat schroomelijcke dromen zyn my in korten tydt bescheclijck overkomen?
Och gheeft my eenen stoel, dat ick een lutsken sit, my dunckt dat ick noch steck op des uer aen de spit, het braeyvet door de vrees ontslipt my langs de hieien, als ick maer eens en peys hoe dat my overvielen Die duyvels al te mael.
Ick was, 'ken weet nie hoe by hun in d'hel gheraeckt, Daer alderley ghespuys rondisom myn ooren swierden, Daer wel een milioen van dronckaerts t'samen wierden Voor eeuwelyck verdomt, daer quamen my bestryen De duyvels, hunnen vest dat waere lochtfuseyen.
Hun ooghen enckel ylam, soo dat ick seker sagh, dat pogl ick.
Dat al hun inghevant, is 't dat soo heeten magh, maer vier en solphenwas, sy wisten alle dinghen.
En wouden g'lyck een wis my tot de pynen dwinghen, Die soo besonder zyn, soo groot, soo veel derley, Dat ickse op twee jaer, en daer noch maenden by, Alleen niet voor de helft en sou ghesegghen konnen, maer hoe dat sy de straf, en al de pynen jonnen Aent droncken lien gheslacht, en hoe in't helsche dal Sy voelen spyt op spyt, en 't hooghste leet van al, Dat en sal ick noch nu, noch oock hier naemaels swyghen, of 't iemandt door 't verhael ghenesingh koste kryghen, ghelyck ick heb ghedaen, och lieve vriendi hand uyt, Veel liever als goedt bier, en drinckt maer enckel kuyt.
My dunckt dat het goet bier wordt slecht genoegh ghebrouwen.
Drinckt immers dan met maet, of t sal u naemals rouwen HANDUyt.
Voor my daer is myn handt, Och lysken twyfelt niet, ick vrees soo voor den brand, dat ick van nu voort aen gheduerigh sal sobreren, en noyt meer in den dranck myn gheldeken verteiren, 't is waer, ten is maer droom, maer leugens ende schyn, maer soudet, lieve Maets, oock niet een voorbod zyn?
K' e coenraedt, d'room is d'room, wat wild' u onderwinden, maer droomt en kact in 't bed dat suldy namaels vinden.
Aen my ghebeurt niet min Ich Digitized by Google Meester Coenraedt.
ick vind't in myn brocquil, en sitter midden in.
't is waer hy hęeft belooft voord'aen wel te sobréren, 'maer 'k vrees hy met myn gheldt noch sal syn bors stofféren, dat maeckt my soo vergramt, dat ick hem synen baert Wel soude rucken uyt.
De beulen van haer eyghen selven, de welcke sich voegen ende hun leven aen stellen nae den leerreghel van den natgrieghen Doctoor Alexander, syn Liefhebbers van 't ghehemelte, ende niet van den Hemel, maer eylaes 't is een slechte maeltydt, die stockvisch het leste ghegerecht is, willende hier deur te verstaengen, het gheselschap dat al vechtende komt te scheyden. leven der Sattericken.
daer van onse Drinckbroeders ech schandelycke rol spelen.
Het waer te wenschen dat sodanighe Ghesellen, die al hun gheldt aen natte waeren tellen, somtydts daer van eens de rekeninghe oversaghen, ick en twyffel niet of dat brassen en drincken soude hun mishaeghen, evenwel om myn plicht niet te vergheten, maer alle dinghen nae reden af te meten, vind ick my ghedwonghen, hun dit volghende, tot leeringhe te verhaelen, te weten, dat de wysheydt te deuren uytvlucht, daer de dronckenschup plaetse nemt.
Doch alsoo die herberghs ghesinden, in t wyngaertwaeter, en koeckelberghsnat, al hun vernoeghen vinden, ende dat de reden by die Maets geen plaetse heeft, invoeghen dat elck nae syn lust en welbehaeghen leeft, soo sullen wy dat gheselschap der ghekapte ghesellen, in t groot Schip der Narren stellen, ende volghens Heer Quintens bevelen ende ghebiedt, vereeren met dit ghecken Liedt.
Qversulcks ghy bacchus maeghen, weet of t u komt te behueghen.
Omt al die zyt ghebooren yt Capricornus hoofdt, En die syt gheck gheschooren, en van't verstand berooft, komt Dochters, Vrouwen ende Mans tred' al aen desen ronden dans, haest u, past op.
Komt licht van kop met al u grillen kammen en brillen, en weyckt u pillen hier in ons sop.
Omt juffrouw langhen bouwen, nu met u huycke uyt, Laet de baen niet verkouwen, Komt in Marcolphus schuyt, Komt Branderoott in dit pleyn, met al u Gecken groot en kleyn, komt wie ghy zyt, van ver, en wyt, komt Lys en Hannen, met pint en kannen, en klopt op pannen, trots wie het st. vt.
Omt iennemoy van gompen, Ianhaghel en passchier, met al u vellen, rompen, komt aen vertoont u hier, komt schelen Dierick in de kat, Rogier bon temps, en Hannegat, maghere faes met uwen baes, komt Hans van aecken, saerke van laecken, Wilt nu vry maecken een groot gheraes.
Omt al ghy Sottebollen, Komt iouffers van de stadt Met u fontainges, krollen, komt raeskop altydt sat.
Komt op gheblaesen Edelman, Herre van pottem, jonker kan. Komt komt, staet by Thoont uwen keytrommelt op vaeten, Singht, klinght Soldaeten Wilt nu niet laeten Te wesen bley.
Digitized by 37 LIEDEKEN.
Komt aen ghy Schotsche Venten, die 't al versoopedopt, die Landen, huysen, renten, tot groot verlies verkoopt, comt dwersche hoofden coleryck, vermufte hersens fantastyck, comt wacker aen Droeskop Ariaen, lemmen, en Hanne, Iobben, en Ianne, steckt uyt uw Mannen De kermisvaen.
Omt rap betaelt u rinten Nu aen Heer Grootekey Van al u sotte quinten, Grimmassen, en ghevry, comt Minnaers van den Brandewyn, ghelaesen Doctoor Heer Quintyn.
Claes, ende pier, romme van Lier, hoofden van wille, iappen de grille, spelt nu met Gille Op Bus, en Lier.
Digitized by Google VII.
Ick een moet syn Courante En gheckeproevt doen, bravade, sernade, sincquante, komt aen dan wilt u spoen, komt kalvreminnaers, blind en mal, seer menighvuldigh over al?
Iet daer, sy gaen beginnen, sa volck ter syde wat, merkt eens wat domme sinnen bewoonen landt, en stadt, kyckt hoe elck een spelt syne rol, volghens dat hun lotert den bol, Merckt Kesie Louw Heer, en Mevrouw Hoe aerm, en reycken, Gulden, en weycken, t sotje laet keycken nu uyt de moum.
't is tydt, schuyft de gordynen, het ghecksspel is ghedaen, De sotte Willemynen, En die hun spoor ingaen, Vertrecken weder naer haer kot met hun gheselschap, en Marot?
Anneke niet, van deughden licht, en mancken, Weerd saem twee blancken, De Maets bedancken Van het ghesicht.
JANSZ.
JAN STAR ERS KLUCHt van Jan Soetekauw.
Mitsgaders de Klucht van Melis Thijsz.
een halfbakken Uryer.
'k ben bevreest, negen t' amsterdam.
Byd'erfg van O.
B. smient.
Op de Reguliers Breestraet in de Nieuwe Druckerp.
I7o.
Google SPARTERS.
Klucht jaii zoikigaaw.
Neel Snaversnel.
Ian Soetekauw.
Lie gaen of niet?
Siet ick begeer het nou.
Jan. moer ick sel uyt vryen gaen dat sweer ik iou.
Speel op een reys Sinteur, hoe ist hier Jan Soetekau, steekt jou de slaep noch in d'oogen?
my duukt gy stet nau, soo mijn vryer, wat dats een lanst, rekie noch een reysie uyt.
Jan. akkermenten hoe word ick hier van een ontwijf gebruyt.
Nou hoort hier mijn Heer van Geenlant, Drost van Nergenshuysen.
Hoe na meen gy metter tijdt soo al mijn moy goette te pluysen?
Soo wat by den haert te sitten, een appeltien te braen, de straten met aersbillen te stropen, soo wat op en neer te gaen, en ick sou jou besorgen met jou lege lijf, dat gat boorje niet gaet me uyt sien om een Wijf, die jou de kost te veuren wint, wat dese drooge kluyver.
Jan. ja moer, ick wou wel dat iker een had om een stuyver, neeltje.
Gaet uyt vryen kind, soo krijg jy 'er wel een metter haest, maer 't isser soo niet te werpen as een bal in een veynster, dat 't quaest, de meys ses bennen nou soo keurig en soo licht as hop, ik hebber een reysjen gebrijd, dat speelt my noch in mijn kop, Ick had de meyd soo lief, dat 'er niet te seggen is, mijn hert brande my als een oven, en dat meer is, heur Speelnoot sey, slaet die Knecht voor al niet of, iy siet hem maer van buyten aen, hy is van geen gemeyne stof, hy kan leven na sijn wil, het is een man die over al as een borst leeft, en 't is aen sin neus wel te sien dat hy een excelente worst heeft, ommers moertje de meyt mocht my op 't lest te elementig lyen, en doen ick dat sach, begost ick haer met woorties uytte Bijekorf te vryen, mijn suphertje seyd' ick, mijn stroop, mijn heuning, mijn rijs en bry, hoe trommelt my mijn hert as ik jou sta en vry, nu kiest mijn tot ion Lief, gy sult sien dat ik ion altijt op ion gemak dien, wat staie soetertje, spreekt een hart woort, en segt bakstien, dat sy mijn Wijf wesen sou, en in haer wettelijk trouwe Man, daer gaf sy my de handt op, maer nu ick haer liefde geplaetst heb in mijn hert, Brengise my de trouw weer, en ik heb een glad Ael by de stert, en 'tized by goog soETEKAuw.
Jan. en daerom wil ik niet meer uyt vryen, nou ik de valscheyt meck, trouwen in 't hoy dat is moy, maer in de Kerck dat is eeuwig werck, sy sullen aen mijn angel niet meer komen bijten, hebbense die kneepen in haer gat, die mogense vry uyt schijten.
Wel, wat dunckt ion van dat Meysje, dat haer al te mets in 't veynster vlijt?
Jan. uyt mijn Schuyt, ie bederst mijn vracht, dat's al me een veugel die de korst aen stukken bijt, die gaet soo draey eeren, besietse eens te degen, hadse een besem in 't gat, se sou de straet wel vegen.
Neel jy begeer al te veel keurs my dunkt Jan datie te nau siet.
Neen, moer die heurs most uyt, of ick en wilse niet.
Wat dunckt ion van Trijn Appelmongts, iou Nigts suster after susterling!
kon ick die krijgen, dat was noch een ander ding, maer die is kostelijk rijck, en te moy in 't habijt, of ick daer om loop of niet, dat acht ick niet een mijt, want de meysies zijn huyendaegs soo op het goet versot, dat al is de Vryer gek, broets, wurmstekig, ia half vercot, dronken, ongeur, of meer een grijs gelijk als een mensch, het hy maer goet, hy sal een Vryster krijgen na sijn wensch.
Ip vint ooh vrysters van een aer natuer, se bennen allegaer niet gelijck, Ey jy om dat Meysjen uyt al benje iuyst niet soo rijck, je bent een fraey Jongman, treed een xeys over sou koten, wat soo schijt, niet eens ey ion goed selie heur niet stoten, de meys es willen doch bedrogen wesen, al schijnense wat schrander, en als het doch wesen moet, alsoo goed dat iyse bedriegt als een ander.
Dat 's verseker, ick bender ook niet een hair te goet toe, kou ik 'ers aers toe komen, maer raed my wat ik doe.
Hier op moeite leteen, de meyises bennen seer garen gepresen, daerom moetje in dat stul voor al niet suynig wesen, segt dat se schoonder als schoon is, en datse uyt haer deugd, van datie haer eerst kond geschept hebt al iou bret, al is heur haer bruyn, segie dattet heel geel is, en dat geen Instrument te gelijken by 't geluyt van haer keel is, prijst haer manieren, haer wesen en haer bruyne oogen, de meysies hooren 't garen, al is het half gelogen.
Maer souse niet verstaen dat ik met haer quamen gekken. neeltje.
O neen, se sel de snaer noch wel een toontienshooger trekken, en denken ben ick soo schoon niet, dats niet te min, een teeken van groote liefde, dat ick soo schoon ben in zijn sin.
Want men sach u oyt lief leelijk, soo 't oude spreekwoort zeydt.
Wel seper Moer, dat hebje al wel svergeleyt, je ben voor geen een gat gevangen, heb ik nu we vernomen, is een out Soldaet kint, s'is met de Prins over de Maes gekomen, maer moert le!
hoe kan jy 't allegaer versinnen?
Daer A2r, p.
Daer hoort noch al meer toe, ik zel noch eerst beginnen, jy moet jou eerst hiel stemmig ende wijslijk houwen, en alle malle praet en wuffe grillen schouwen, Soo lang tot dat zy gelooft, dat jy zoo deugd'lyk als de deugd zelf bent, en daer na als jy haer liefde bekent, voor goet, vast bondig en opregt, dan kan het niet schaen, dat jy 't met malligheyt ook eens aen legt.
Soo zelse denken, dats een Man trots ymand in de Stad, hy kan leven soo hy wil, 't is een Giest in in zijn gat.
Dat 's ook geen valsche raed, die sel ik al mee volgen moeten.
Laet ick nu een reys sien hoe jy de Meyd kond groeten, of jy al mee een Base los manos kond maken op zen Spaens.
Dat kan ik uyt een eekje, dat doe ik doorgaens.
Nu sal ik eens kykken, moy, regt op jou lijf as een Man, dat ik de Vryster was, nou komtereys an, ian.
Bonjour Juffrou Trijn Appelmongts, hoe ist met jou gelegen, voorwaer mijn hert dat springt van vreugd, om dat ik jou bejegen, och!
Sis mijn engeltje, mijn struyf, mijn pap, mijn bry, 'k sal 't noch niet haest wesen, hob'je geen sin in my Neel.
Wel, wel, jan soetekauw, dat heb ik nooyt an jou bevonden.
Ja, ja, moer, stille waters hebben diepe gronden, ik weet met de meysjes om te goen, als een krijgsman met sijn degen, het moet al wat stuers wesen, dat ick met mijn schoonheyt of mijn welspreekenheyt niet kan bewegen.
Trouwen jy kund het net, 't is wonder hoe jy 't versiert, hebje ten Hove geweest, dat je dus Hoslijk bent gemanierd, jy bent een geestig Gasje, jy hunt met jou bakkes speulen, als een Guychelaer met zijn Tasje, jy hoord uytgeschildert te wesen, al soume jou in pot aerd af drukken.
Praet jy wat heen, het zel met my wel lukken.
Wel nou mijn Vader, siet toe, dat jy alle dingen wel uyt regt, en gaet uyt vryen, selje!
Moytjes als een knecht, ik ga na huys toe, daer ik jou komst verwacht.
En ick uyt vryen, wel adien moer, goede nacht, die besukte ouwe teef het heur soo lang met praten vergeten, dat ik geen tijdt gehadt heb om mijn koek voort op te eeten.
Kijk broers, om soo een koek tien twintig t'eeten, steek het my niet aan, en daerom hiet is ook onder de miente Jan Soetekau, doch hier is noch een zoeter in de Stadt, wist ik waer hy was, ik ging by hem, en dielden hem ook wat, ept, 't is een man als murg, die met een Ciceronisch welspreken En een trony van twaelf Schellingen al zijn faken beleyt, het moet een kijnds kijnd van Theothobotus zijn, loof ik voorwaer, want het eene oog staet hem veel hooger als 't aer.
Nu in sou mijn tijdt wel verpraten, en 't moet na de meyt, die mien ick noch 't avondje zetten op haer Ziel en Zaligheyt.
De twede uytkomst.
Trijn Appelmongts.
Griet hanglip.
Ick wensch jou allegaer bescheydelijk genavond, ik sel uyt vryen gaen t'avond, na de moye, dikke verte, bolle, grijse, grauwe, bonte, blauwe Meyd, daer men moer my huyen ochtent van het geseyd, ick heb mijn Paeshepronck aen getrocken, met een Kampuyck aen m'edel wat dunkje keyeren, hoe sal ick 't aenleggen als ik 'er heen huyer?
Sel ik ook, om een malbade te maken, eenige Speelluy mee dragen?
Neen, daer mocht d'een Lijmstang of d'aer komen, die men met een Pistool wou weg jagen, gelijk 't des daegs mijn Buurbryer gebeurd is, quam dat niet schoon!
Dan doch de Meyd was sulken lof'lijken eer niet gewoon, soo quam 't by, o bloet van gansen!
hoe sel ik 'ei maken!
Mocht ik mijn eygen zin volgen, ik sou het vryen staken, maer mijn Moer leyt my alle daeg aen 't hooft te lellen en te hassebassen, Heer!
Jy wort zulcken grooten knecht zeydse, en jou Buerdt begint zoo te wassen, en meinje me altijd op de assen te sitten?
Ik zel u dat wel aers brouwen, of de duyvel zal de haers houwen.
Ja wel wat sel ick doen?
Ik ken haer 't spreeken nie beletten, en moet in 'er aen, en zel ik 'er aen, zoo mach ik 'er mijn lijf na zetten, wat dunkte van mijn kraeg, isse niet moy op zen Spaens?
Dats de nuwe mode, zoo gaen de oryers nu deurgaens, mijn kousse-vanden lang en daer een horte Mangtel by, als ik die beschijten sou, dat deed ick van louter schelmery, ik ben al moytjes uytgedorst, nu ik mach gaen by 'er, wie weet of se nou niet veur staet te wachten na een Vryer.
Hy gaet na de Vrysters deur die geslooten is.
Al weer de deur toe, daer het sulk moper weer is, ja wel ick seg waeraftig, dat dit wel een spijtige Meer is, is 't van al sen leeben wel geschied, het Maenije schijnd, de tucht 't klaer, 't is het moeyste weertje dat men vijnd, de straten bennen soo glad als een Elpenbien, en deuse lieflijke Truy komt noch niet eens sien, wat mach het doch wesen, datse dus binnen blijft?
Ik loof immers niet datse nou sit heur Ein en vroft, op een goe sondach, neen dat 's Vrydachs werkje staeg, en om de waerheij te seggen, 't schuuren is voor al een sterke plaeg.
Wat macher dan wesen, of 'er een Vryer by haer is, die in heur huys wat brijd, neen dat denk ik niet dat waer is, en soo se van 't werhen leeg is, slaapen doetse niet, wat plaeg of 'er dan in de weeg is?
Nu denck ik watier schuylt, dit sullen wis de reeden zijn, de verbrangste meystes willen altijt soo besukt gebeen zijn, en 't mach niet deur de beugel, soo qualijk als ik dat doen kan, want ick ben gants niet ter tael, en met woorden moet mense voen man, wat raet gaet mijn dan aen, soo Soetekauw geen Wyjf krijgt, ger een half jaer ten eynde gaet de Ziel wel uyt zijn Lijf stijgt, nou het beste moet men evenwel hoopen, ia wel dat ick, noch een reys an klopten, souse wel open doen schat ick?