floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Die boodschap van zyn kant houd my als opgetoogen, en komt my wonder voor.
Wie gaf hem dat vermoogen?
Is hy zyn Neef, hy is nochtans myn Bruigom niet.
Mevrouw het is door last van Don Bertran geschiet.
Wat let hem, dat hy zig niet zelver komt vertoonen?
Hy durft niet, en bid dat gy hem toch wilt verschoonen, hy s Podagreus.
Men moet met hem bescheiden gaa, want hy is slimmer als een ezel te beslaan.
ISABELIE.
Don Bertran, deeze naam luid my heel gek in de ooren, En zeer belachchelyk.
Wat is 't voor een?
Hy is geen melkmuil, maar bejaard, een braaf Jongman, ruim sestig jaartjes oud, maar bloed!
hy heeft 'er van.
Hy is ook heel galant en vuurig naar zyn jaaren, en daarom zoekt hy noch eens voor zyn dood te paaren.
Haalt een brief uit de zak.
Hy schreef u deeze brief.
ISA 13 14 DON BERtRAN de CIGARRAL, ISABELLE.
Uw aanstaande man.
Die donbertran?
Zie eens of hy wel schryven kan. ISABELLE leest.
MYN KIND.
'k heb zes duizend en twee en veertig Dukaaten Jaarlykse inkomste, en don Alvar myn Neef en aanstaande Schoonbroeder is myn Erfgenaam, zo ik zonder Kinderen kom te sterven, men heeft my gezegt, dat ik met u trouwende, zo veel als my goeddunkt, zal kunnen krygen, kom dan van daag in de Herberg tot Yllescas, alwaar ik u verwachte zal om van het een en het ander te handelen, denk dat ik in een Herberz ben, en dat het in deeze tyd hoog duurkoop leeven is, daarom laat geen tyd verlooren gaan, maar begeef u ten eerste op rys, en doe een Masques voor uw aangezicht, op dat myn Neef, die u uit myn naam komt afhalen, u niet ziet, want de zorg, die ik voor uw eer draag, doet my zo naauw op u passen, want zyt verzekert dat gy u buiten myn goeavinden aan niemand moogt laaten zien.
Ik blyve en ben, Uw aanstaande Man, DON BERtRAN de CIGARRAL.
wil myn Vader my aan zulk een vend verbinden?
Gy zult zyn weerga' niet van hier tot Romen vinden.
HIACINTE tegen ISABELIE.
Die knegt gaat recht door zee, en ongeveinst.
Gy zult Het al van hem verstaan, zo gy maar hebt gedult.
Op welk een vremde wys komt hy zyn min verklaaren!
wat raad zo met de trouw word voortgevaaren?
Het zal een wonder zyn, zo hy zyn woord niet houd.
Gy kent uw Vaders aard en groote zucht tot goud.
't Geld van dien Bruigom is te krachtig.
Zyn dukaaten verbeeld.
Verblinden de oude man.
Geen weerstant zal u baaten.
Ik zag noch kans indien hy minder goed bezat.
Hy is een vrek, schoon hy bezit een groote schat.
Men ziet hem voor zyn geld zo naauwe zorg draagen, Dat ik, om rond te gaan, zou uwe staat beklaagen, Indien de dood in t kort u niet verloste van Zo groot een gierigaart, en onverdraaglyk man.
De ervarenheid zal u, als gy hem trouwt, wel leeren, Dat gy by hem die vreugd, en zoetheid zult ontbeeren, Die gy u had verbeeld, en dat alleen zyn dood Uw blydschap geven kan, en redden uit de nood.
Zo ik was in uw plaats, ik zou myn trouw hem geven Op voorwaard, dat hy maar ses maanden meer moest leeven, Die tyd is lang genoeg voor hem na uwe trouw Dan wierd gy wederom een ryke weduwvrouw.
HIACINTE tegen ISABELLE.
Hy zeid al wat hy denkt en voor zyn mond komt schieten.
ISABELLE tegen HIACINTE.
Hy s openhartig.
Zo het u niet zal verdrieten, zal hy noch verder uw nieuwsgierigheid voldoen.
Laat hy gaan zyn gang.
HIACINTE tegen Gusman.
Ei zeg, van wat fatzoen en weezen is uw heer?
Dat gaat zo heen.
By vlaagen, dan is hy aangenaam dan kan hy niet behaagen.
't is zo men 't nemen wil.
Maar hy is wel ter taal, En zeer welspreekent.
Maar nu verhaal Ons verder eens zyn aard.
Nooit zaagt gy zyns gelyken.
Dan droevig, dan weer bly.
De maan moet voor hem wyken In wispeltuurigheid, ook rust hy zelden, want Staag de eene of de andre kwaal benevelt zyn verstant, hy word gemeenelyk gekwelt met vyf, ses plaagen Aan t lyf, behalven die hy innerlyk moet draagen, Of die by toeval hem opkoomen, hy is kroes, jaloers, weerbarstig, nors, en koppig als de droes.
Onachtzaam, gek en dwaas, en ruw van baard en weezen.
Het linnen dat hy draagt is syn en uitgeleezen, Maar daarom draagt hy vuil en lang een zelve stel van bef en lobben, want hy meent het aanzigt wel.
Wat zyn memory raakt, daar kan geen mensch by haalen, Want al het geen hy weet vertelt hy zonder faalen.
En houd geen ding bedekt, hy meent dat zyn verstant Is weergaloos, en geen gelyken heeft in 't land.
Ook hoeft hy geen Doctoor, hy maakt zyn Medicynen En dranken zelfs, voor hoest, hoofdzweer en and're pynen, als tand, en buikpyn, jicht, verkoutheid, podagra, hy is zeer eerlyk, ja zelfs tot verwondering.
Zodanig kan in huis het vasten hem bekooren, dat hy houd vastendag twee dagen van te vooren.
Zie daar een waar verhaal van al zyn deugd Mevrouw, en hem net afgebeeld, zo als hy is.
Ik zou, Had hy maar geest genoeg, dit alles overstappen.
geest!
hy kan gelyk een exter vaarzen klappen, hy maakt comedien.
Gewisselyk dat zal In plaats van beter hem noch maaken eens zo mal.
Dat werk is onbekwaam om zotheid te geneezen.
Hy wil als een befaamt Poëet van ieder weezen Geacht, en aangezien, hy heeft wel twintig paar Blyspelen opgemaakt, zo ongemeen en raar Hoogdravende van styl, dat zy verwond'ring baaren, Maar zy zyn by het volk en speelders niet zeer gaaren Gewilt, om dat zy 't niet verstaan, hoewel hy hoog Dezelve roeint, wyl zy hem schynen schoon in 't oog.
Ja zo ver gaat zyn lust om haar in t licht te geven, Dat hy vaak by gebrek van kenners word gedreven Haar op te veilen aan de knegts, en ander soort van volk, die niet verstaan wat tot die kunst behoort.
Hy weet met haar daar van zeer net te redeneeren.
Doch gy zult in het kort ter deeg hem kennen leeren, als gy hem ziet, mevrouw, ik zeg u des niet meer.
Waar vind men ooit een knegt die beter diend zyn heer?
Hy doet al wat hy kan, om hem gehaat te maaken, GUSMAN.
Twee redenen doen my, myn Heers belangen staaken.
Eerst, gy zyt jong en schoon, 't zou jammer zyn, dat gy Uw jeugd verslyten zoud met hem in slaverny, ten tweede, don Alvar die zal zyn goed'ren erven, Indien hy zonder vrouw, of kind'ren komt te sterven.
Wie is die don Alvar?
Een braaf jong Edelman, een ridder, heel volmaakt, beleeft, en dapper, van Gelaat en weezen schoon, bescheiden, welgebooren.
Hoe heeft uw vader zo verkeert en dwaas verkooren?
En deeze bullebak en oude zaggelaar, tot Schoonzoon uitgekeurt voor zulk een Heer?
voorwaar!
Hy heeft in deeze keur geweldig misgekeken.
Maar don Alvar heeft als de rest meë zyn gebreken, hy heeft een fout, die al dat schoon verduist'ren doet.
Wel zeg ons dat gebrek, GUSMAN.
Mevrouw, hy heeft geen goed, En is gelyk een rot zo kaal, de schyven reut'len en ramm'len in zyn kas als Noordsche bokkekeut'len.
't Goed is van geen waardy, als 't hart is vergenoegt, dan leeft men vrolyk met het lot ons toegevoegt.
Geloof dat hy nochtans staat maakt in 't kort te trouwen.
Don Bertrans Zuster, die gy t'avond zult aanschouwen 't Yllescas, haat hem niet, DON BERTRAN DE CIGARRAL, ISABELLE.
Is zy schoon?
Ze is een beeld, Zo zacht als immermeer ter waereld is geteeld, zo teer dat zy by vlaagen, En is zo wit als sneeuw Wel zeevenmaal bezwymt, en dat meest alle dagen, het zy uit kragt der min, of uit natuurs geweld, HIACINTE.
Dat 's eerst een braaf portuur voor zulk een moedig held!
DON GARCIAS, ISABELLE, HIACINTE, GUSMAN.
DON GARCIAs.
Wel nu, hebt gy uw last gelyk u was bevolen Ter deegen afgelegt?
Ik Heb niets verhoolen Gehouden voor Mevrouw, maar volgens myne plicht, myn boodschap in t geheel naar myn bevel verricht.
Maar Heer, zou don Alvar u ook beletzel geeven met zyn bezoek?
hy staat en wacht op straat, maar even aan ginze kruishoek.
Loop heen, en haal hem.
Wel, ik loop gelyk een haas.
DON GARCIAS, ISABELLE, HIACINTE.
Weent gy Isabel?
Zo ik niet kan verwerven, dat gy weerroept het vonnis van myn sterven, myn Vader, oordeel zelfs, en lees eens met gedult Die brief, die hy my schryft, voorzekerlyk gy zult eens bekennen, dat ik wel heb oorzaak om te treuren Die zulk een groote dwaas moet tot myn bruigom keuren, Wat goed of vreugd kan ik verwachten van een vent, Die onverdraaglyk is, en geen beleestheid kent?
Waar over zig die jonge kleuters stooren?
ISABELLE de brief aan haar Vader geevende.
't is ongemeen, om juffers te bekooren Een aardig compliment.
HIACINTE tegen Izabelle ter zyden.
Hou vast uw streng, blyf staan, laat u door dreigen niets ontgaan, maar weiger alles, wat dat hy u mag beloven, of gy zyt mis, en raakt het hoekje nooit te boven.
'k Voorzie niet anders als dat ik reeds heb voorspeld.
Myn vader zal naar my niet luisteren, dat geld, en groote schat zal hem te veel aan t harte raaken, hy zal, om mynen t wil, dit echtverbond niet staaken.
Hy schud zyn hoofd, en schynd geheel misnoegt.
DON GARCIAS ter zyden 't Is zo.
Hy lykt heel plomp van geest, ja gek in folio.
ISABELLE tegen DON GARCIAs.
Wel is u nu niet klaar zyn zotterny gebleeken?
Verwondert gy u zo om zyn vrypostig spreeken?
't is mooglyk boert.
Verzet uw gramschap, zyt bedaart.
Het kwaadst humeur verwint men licht.
Ja 't wildste paard Word wel het eerst getemt.
Zoek hem voor al te winnen Door uw goedaardigheid, zo zult gy zyne zinnen Tot u haast zien geneigt.
Maar, t is een vuile vrek.
Myn kind, zyn groote schat, geneest licht dat gebrek, ons huis word ryk, door hem, de grootheid word verkreegen, Alleen door spaarzaamheid.
B2v, p. 19 DON BERtRAN de CIGARRAL, isabel.
Hy s nors.
Zyt niet verlegen, dat zal wel overgaan, kom hem maar te gemoet.
Weerbarstig, koppig, en zeer kwalyk opgevoed.
Wel zyt gedienstig, zoek hem altoos te behaagen.
Tegen hiacinte.
Ga, haal haar masques.
DON GARCIAS, ISABELLE.
Gy, wyl hy niet wil verdraagen betracht voor al zyn wil Dat Don Alvar u ziet En hou het masques voor, zyt lustig, leerzaam, stil, En zacht van aard.
ik kan my niet weerhouwen.
Moet ik met zulk een nar dan zo ontydig trouwen?
Puik, puik, ik moest met u, my hebben eerst beraan.
Ik wou veel liever in het strengste klooster gaan.
Een jonge lanterfant zou u veel meer behaagen, een hofpop, die met een verwyfde stem zyn dagen Versleet met zang en dans, en hondert grillen meer, Gebruikelyk by de jeugd, een snoever, die veel eer Uw leugens en bedrog, als daalders toe zou tellen, een losbol, die zich om geen slechten tyd zou kwellen, Maar al zyn huwlyksgoed opsnapte in t eerste jaar, En at zyn kooren groen.
Myn vader, zo gy naar Myn zuchten hooren wilt, zo wil dit opzet staaken, wil my, uw eenig kind, niet ongelukkig maaken.
Denk niet, dat gy op my iets zult verwerven.
Neen, hier blyspel.
Hier 's geen kwartier.
Ik gaf myn woord.
Ik wil en meen Dat ook gestant te doen.
Uw klaagen is verlooren Gefluit.
Een dochter moet de wil haars Vaders hooren.
Maar, naar my dunkt, ik hoor een koets hier voor de poort Stil houden, berg uw leet, en maak my niet verstoort.
Daar is die mooije Neef, Mevrouw, die u komt haalen.
Wat is hy schoon, en wel gemaakt!
Doe zonder draalen Uw niasques voor.
O sga!
die my geheel verslint!
Hy blyft verhart, en slaat myn klagten in de wind.
DON GARCIAS, DON ALVAR, ISABELLE, HIACINTE, GUSMAN.
T wellekom, myn Heer.
I don alvar.
De Hemel wil u spaaren in voorspoet, en uw huis voor alle ramp bewaaren.
Gy weet, don Garcias, waarom ik hier verschyn.
Geef aanstonts stoelen, voort.
DON ALVAR.
Dat zal onnoodig zyn.
Myn tyd is kort, myn Heer, ik kan niet lang hier beiden.
Zit neer een oogenblik, wy zullen aanstonds scheiden.
Spreekt stil met don Alvar.
Isabel tegen hiacinte ter zyden, wat zie ik hemel!
't is die zelve hiacint.
HIACINTE, wie Mevrouw!
Die ik onwetend heb bemind, die onbekende, die door eed'le zucht gedreeven, geen doodsgevaar ontzag, om my te houden 't leeven.
DON ALVAR tegen don Garcias.
Ik kan niet anders, ik moet u myn last voordragen En zyn verloofde Bruid u uit zyn naam afvragen, Geleiden in de koets, en volgen haar te paard.
Zyn vrys my een wet.
DON GARCIAs ter zyden.
Die voorzorg openbaart zyn onbescheid.
Wel aan, gy kunt terstont vertrekken, ik sta het toe, en durf uw tyd niet langer rekken.
Gy ziet dat Isabel is tot de reis bereid, DON ALVAR tegen Isabelle, gemaskert.
Men wil my hoeden voor uw groote aantreklykheid, En straalen die gy schiet uit uw bekoorlyke oogen, Waar van een yder voelt męt u te zien t vermoogen, dat ik En raakt zyn vryheid wyd.
Men weet, Mevrouw, die meë verliezen zou op yder oogenblik, als ik ontmaskert zag al uw aanminnigheden, dat hemels aangezicht, die net gevormde leeden.
Myn oogen zyn daar toe te zwak, ik voel, Mevrouw, dat haare kracht my zou doen wankelen in myn trouw, dat, ondanks myne plicht, myn hart niet zou gehengen, om zonder misdaad myn beveelen te volbrengen.
Nu vind ik t zeggen waar, want gy betuigd wel, dat Beleeftheid verder als Madrid haar plaatze vat.
Wat heusheid kan voor uw galantery passeeren?
Die, zonder my te zien, zo geestig kan flatteeren, Maar 't kon wel zyn, dat ik zo schoon niet weezen zouw, als gy my zaagt ontdekt.
Gy kreegt te licht berouw Van zulk een taal, gy zoud een and're toon beginnen, En buiten twyffel haast veranderen van zinnen En van uw blinde keur verbaast staan, inderdaad Niet vindende dat schoon in dit bedrukt gelaat 't Geen gy u had verbeeld, gy zoud rond uit verklaaren, Als gy my beter kond, dat gy had voortgevaaren Te schielyk in uw drift, en niet zo onbedacht Uw tyd met vleijery zoud hebben doorgebracht.
DON BL YSP E L. DON ALVAR.
Zo onbedacht, Mevrouw, kan ik wel anders denken, als tot uw dienst dit hart eerbiediglyk te schenken?
Die in dit zoet verhaal zo minnlyk uw waardy.... DON GARCIAS.
Maak van dit compliment een eind.
Vertrekken wy, Terwyl het weezen moet.
Gy kunt die moeite spaaren, En blyven in Madrid.
Zou ik het huis bewaaren, En u niet op de reis verzellen?
wat fatzoen!
Gy hoeft om deeze zaak die moeite niet te doen.
Het is don bertrans wil.
Wie hoorde van zyn dagen Meer onbescheid?
Hoe zou een ander hem opdraagen Myn dochter, en zou ik dat lyden?
Neen, geensints, wat meent hy dat ik ben zo dom van geest, of kinds.
Hy wil zyn zorg gelyk een goede Schoonzoon toonen, En uwen ouderdom van deeze reis verschoonen.
Hy meent dat dit geschrift, dat ik u stel ter hand, u alle zwaarigheid uit uw gemoed verband.
Voorwaar!
De weg is ver om van Madrid te komen t'ylillescas, ik beken 't, men zou zulk reizen schroomen.
DON ALVAR, gy geeft dan eindelyk uw stem, en doet uw woord Gestant, terwyl het is geteekent zo als 't hoort?
DON GARCIAS leést.
Compareerde voor ons Alonzo Ruys en Domingo Zanches, openbaare Koninglyke Geadmitteerde Notarissen, te Toledo resideerende, don Bertran de Cigarral, dewelke bekende, en heeft bekent uit zyn eige vrye wille.
zonder pyn en banden, of van iemand daar toe gedwongen te zyn, voet stoots ontfangente hebben van Don Garcias de Contreras, een Dochter, zo als zy reilt en zeilt, met haar gaaven en gebreeken, belovende van haar ten eersten zyn wettige Huisvrouw te maaken, of hem dezelve wederom te leeveren, zodaanig en ook in haar geheel, zonder daar iets af of bygedaan te hebben, zo dikwils en zo meniginaal als zy hem, om nulliteit van 't gepasseerde kon afgeeft worden.
In teeken der waarheid deezen ondertekent den 31.
October, 1711.
DON BERtRAN de CIGARRAL Quod attestamur.
Alonzo ruyz en Domingo zanchez.
Waar heeft men ooit gehoort van zulke uitspoorigheden?
Wel die kwitantie steunt geenzints op recht of reden.
Hy lykt puur stapel zot.
Wat drommel meent hy wel?
Zal hy op deeze wys omgaan met Isabel?
Haar vord're met dit schrift?
Waar krygt hy die gedachten?
Om haar door middel van die recipis te wachten?
Tegen don Alvar.
Maar zeg eens onder ons, wat denkt hy?
Dat ik haar Wegschenk, of veil te koop gelyk als and're waar?
Nooit kwam my iets zo vreeuid als deeze zaak te vooren.
Zyn buitenspoorigheid wil u daar niet aan stooren Schoon 't my genoeg verveelt, het is zyn wys van doen, of ik hem prys of laak.
't is wel een vreemd fatzoen, hy zal myn liefde door dat middel zeer vermeeren.
'k wel my niet, Isabel, men kan zeer ras verkeeren.
Gy oordeelt naar t kopy, het welk bedriegt, ik gis dat naar het prinsipaal hy tienmaal beeter is, hy zal veel beeter als wy denken ons ontfangen, hy zal heel anders zyn, laat ons geen tyd verlangen, maar zonder uitstel voort vertrekken.
„Helaas!
wat rust of hoop is aan my toegestaan.
TWEE, Digitized by Google BLYSPEL.
DON FELIX, MENDOZE.
MENDOZE.
Wy zyn dan eindelyk te Yllescas aangekomen, DON FELIX.
O plaats die ik moet schroomen!
Mendoz', helaas!
vraag my de reden niet, waarom ik hier verschyn, indien u myn verdriet Bewust was, zo gy wist wat pynen my bestryden, En wat al smart en leed myn ziele heeft te lyden, gy zoud bekennen, dat in dit myn ongenucht, Het zuchten en geklag is van te weinig vrucht.
Ik weet niet welk een ramp zo ras u komt bezwaaren, Gy waard van ochtend bly, en wist van geen gevaaren, Van onlust noch verdriet, en in een oogenblik Zyt gy verandert, en geheel vervult met schrik.
Gy zyt uw leeven wars, al mymerend en verbolgen Klomt gy te paard, myn Heer, en dwong my u te volgen.
Wy reeden saamen heen, en kwamen eindlyk aan Te Yllescas, zonder eens het minst geluit te slaan.
En gy begint alhier op nieuws weërom te klaagen, en zwygt ons welk een leet uw ziele moet verdraagen.
Wat is de reden, Heer?
Zeg wat uw leet vergroot.
DON FELIX.
ik zoek alhier myn dood, ik zal aan 't schoone beeld, dat ik bemin, betuigen, Dat myne liefde niet hoeft voor haar trots te buigen.
Is 't liefde?
Dan zult gy niersterven, dat 's een kwaad Dat op een dag begint, en wederom vergaat.
Dat voorwerp is te schoon om zo ras te vergeeten.
Hoe vaak heb ik myn tyd in haare dienst versleeten, en Isabel bemind, met hondert needrigheën, Gevierd, geyleit, en als iets heerlyks aangebeen?
Haar koelheid, weig'ring, en verachting kon niet blussen De minnevlam die my verteert, en ondertusschen, o bitter ongenraad!
die myne reden rooft, Heeft haar Don Garcias ten huuwelyk belooft Aan iemand in Toleed, hy zal van daag hier komen, Voltrekken t echtverbond, en naar ik heb vernomen, was alles tot zyn reis gereet haar bruidegom Don Cigarral verwacht haar t'avond hier.
Ik kom Om door geweld of list dit huuwelyk te stooren Ik kan niet lyden dat een ander word verkooren De naam van bruidegom bekleed, en krygt het goed, En lieffelyk genot van t geen ik derven moet.
Veel beeter waar t geweest, had gy maar t huis gebleeven, En u uit minnenyd niet herrewaarts begeeven, als dat gy hier verschynt, jaloers van het geluk Uws medeminnaars.
wat meent gy in dit stuk Te vord'ren, daar zy reets zyn over een gekomen?
De hoop is al te zoet om die drift in te toomen.
Ik hoop op Isabel, op don Bertran, op my, Ondanks myn noodlots wet.
en harde tiranny.
'k weet dat zyn goed alleen hem achting komt verwekken, en dat hy elk verstrekt een voorwerp om te gekken.
Dat hy ondraaglyk is, 't kon zyn op 't eerst gezicht, dat Isabel vergat die wreede kinderplicht.
Die wreede kinderplicht, wiens straffe en strenge plagen zy blindlings volgen moet, en tot haar spyt verdragen.
Ik zal niet zwygen, en myn kleine waarde zal zig beter kennen doen by zulk een groot getal Gebreeken, ja mendoze, ik hoop daar door de zinnen Van myn ondankbre noch te buigen en te winnen.
Maar zo haar strenge deugd tot myn verderf besluit, Zal ik bevordre, dat dit huwlyk word gestuit Door Don Bertran, die door styfzinnigheid gedreven Naar niemand hoort, ik zal hem achterdenken geven Van haar ontrouwigheid, en zien zyn Jalouzy Te wekken, zo werk ik voor haar en ook voor my.
Een minne list is steets geoorlooft, en door vonden zig veinzende bemind te zyn, geen kwaad, noch zonden.
't kon zyn dat deeze nar, daar door ontroert van hart my ontroert.
My willig overgaf het voorwerp van myn smart.
Ja ik vermoe reets dat MENDOZE.
Stil Heer, k hoor iemand steenen.
DON BERtRAN, LEONOORE, DON FELIX, MENDOZE.
DON BERtRAN.
De drommel haal den muil, ik kan pas op myn beenen staan blyven.
Zie daar Mendoze Don Bertran, dat onbeschoft Figuur.
Welk een belachlyk man!
Zal deeze hottentot met Isabelle paaren?
Hy nadert, zwyg DON BERtRAN.
ik kan my niet bedaaren.
Myn hals en ribben zyn aan stukken heel en al, o!
die vervloekte muil behaagt my niemendal, zo hondich te draven!
dat zal wel haast geneezen, En overgaan, wanneer gy trouwt uw uitgeleezen.
Wel jeem'ni!
wat je zegt myn blonde zus!
Zo my ook diergelyk geluk?
Ja dat 's uw neus voorby.
Nochtans indien g' woud DON BERtRAN.
gy verveelt my.
Broeder Zo gy don Alvar.
DON BERtRAN de CIGARRAL, DON BERtRAN.
Don Alvar moet eerst vroeder En wyzer zyn, hy is te jong en onbedacht, zyn harssens zyn noch niet ter deeg geslooten, wacht noch eerst een jaar of tien, en praat my dan van paaren, LEONOR.
Maar denkt gy niet dat ik vast oud word, en myn jaaren Toeneemen alle daag?
Dat raakt niet.
Maar monfreer, terwyl hy my bemind.
Maak my het hoofd niet zeer.
Gy moest... donbert.
Heel niet, die pas is u net afgesneden, het is genoeg dat een van ons in d'echt gaat treeden.
Komt gy hier trouwen Heer?
Ja zo ten naasten by, en 't schynt ik daar door wek myn zusters jalouzy.
Ik wacht maar naar myn Bruid zy moet alhier haast weezen, zy is, naar k heb verstaan, heel mooi en uitgeleezen, zy valt niet af, of schoon men haar naby beziet, gy kunt haar zien, zo u het wachten niet verdriet.
Deeze eer is groot voor my.
'k geloof dat haar vermoogen En waarde zeldzaam is, en dat zy door haar oogen Een ieder treffen zal.
Daar is niet aan verbeurt.
Spyt die 't benyd, ik heb haar tot myn Vrouw gekeurt.
Ik laat haar halen, en met een myn trouw opdragen, Ik zal haar man zyn en alleenig haar behagen.
Maar 'k zie myn knegt, nu zal ik wel wat nieuws verstaan.
DERDE edt by Google BLYSPEL.
29 DERDE TOONEEL.
DON BERtRAN, DON FELIX, LEONOORE, MENDOZE, GUSMAN.
Wel nu heeft Isabel de reis met vreugd gedaan?
Is zy noch ver van hier?
Ontrent noch hondert schreeden.
Wat zei zy van myn brief?
Die was vol aardigheeden, En haar zeer aangenaam, zy is zoo minn'lyk, fraay En geestig, k wed gy schiet met haar den papegay, geen beeld, noch schildery hoe schoon, kan by haar haalen, een gloet schiet uit haar oog van held're zonnestraalen.
Ik ben verzekert dat uw hart, gelyk als was Voor 't zonnelicht versmelt, zal buigen, alzo ras Als gy u spieg'len zult in haar bevallige oogen.
Let wel ter deeg op u, want groot is haar vermoogen.
Zag haar myn Neef?
Ja, maar gemaskert.
En heeft hy Haar onderhouden?
Bemint zy my?
'k geloof van ja myn Heer.
Maar hebt gy al vernomen Dat uw Schoonvader ook met uwe bruid zal komen?
Hy wil mee vrolyk zyn, en braaf te bruiloft gaan, zyn hart ophalen maar daar komt de koets al aan.
Komt hy al willens dan om op myn beurs te smullen, En met een anders smeer zyn darmen op te vullen?
Zande DON BERtRAN de CIGARRAL, zoude ik die kosten doen?
't is wel de tyd daar na Om zo den beezem uit te steeken.
Neen zo dra Als hy haar heeft gebragt kan hy wel weder keeren.
DON GARCIAS, ISABELLE gemasquert, DON BERtRAN, DON FELIX, DON ALVAR, LEONOORE, HIACINTE, GUSMAN, MENDOZE.
Zie daar het voorwerp dat myn smarten doet vermeeren, isabel.
Wat vreemder bruidegom!
Wat misselyk gestel, en raar figuur!
Hy lykt onze aap zyn grootvaar wel.
Schoonvader, nader my.
Tegens don Alvar.
En gy, volgt myn beveelen Heel net, ik zie men mag gerust u mededeelen Een zaak van groot belang, gy hebt dan mee gebracht Die gryze Schoonvaar.
Gantsch niet, myn heer.
Ik acht u al te veel, en kom betuigen en verklaaren Dat hy vergeefs.
Laat ons die complimenten spaaren, en hoor een woord of twee.
Spreekt tegen Don Garcias.
HIACINTE tegens ISABELLE ziende op LEONOORE.
Mevrouw dit is gewis, zyn blonde Zuster die in Liefde ontsteeken is op Don Alvar, maar zie don Felix.
tegens hiacinte.
Dat hy zo ontydig hier zou komen myn rust verstooren, en beneemen myn vermaak?
DON FELIX tegens MENDOZE.
Zy heeft my al gezien.
DON Digitized by google phil.
Don GARCIAs tegens DON BERtRAN.
Dat s een gedaane zaak.
Zy moet gehoorzaam zyn en naar myn wil haar voegen.
DON BERtRAN tegen DON GARCIAs.
Kan ik dan onbeschroomt haar spreeken naar genoegen?
Ja zonder twyffel.
En myn aanspraak?
Daar door Zult gy terstont haar hart verwinnen.
Wat ik hoor!
Dat gaat 'er dan na toe, ik moet het kansje waagen, want bloodaarts in 't gemeen veel blaauwe scheenen draagen.
Spreekt tegen Isabelle.