floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Daar koomt gy weer van daan, zeg op, en in wat hoeken Hebt gy gestooken, dat men u altyd moet zoeken?
'k Wil sterven, zo ik uw bevel Niet steeds volvoer met yver.
Wel is 't u vergeeten, dat gy pas één uur geleeden My hebt belaaden met verscheiden' bezigheden.
'k heb by den Advokaat Eens weezen kyken, hoe 't met uw Proces al staat, hy had wel moed omtrent uw' zaaken.
'k Ging in passant eens aan des snyders huis, en by Den Uurwerkmaaker, daar 's 't horlogie weezer, dat hy Na veel getalm wist goed te maaken.
't slaat nu heel wel.
LEONARd, het horlogie aanneemende.
Hy heeft het net bewaard.
Gy hebt my ook belast om met 'er vaart Wat Spaanschen Snuiftabak, die puik was te bezorgen, Daar is een proefje vast tot morgen, LEONARd, neemt het papier, daar de tabak in is.
't is 't beste soort met Moucheline geur, die snuift men 't meest, zei my de Parfumeur.
LEONARd, werpt het horlogie op den vloer.
meenende den tabak weg te smyten.
Geen stinkender tabak snoof ik van al myn leeven.
gy zoekt my te vergeeven.
'k geloof voor, digitized by google BLYSPE L. 53 op.
't horlogie!
Nu zal het heel wel slaan, wat onbedachtzaamheid, myn heer, gaat u toch aan?
'k vergiste me, en heb 't een verworpen voor het ander.
we staan hier netjes met malkander.
Nu zal t horlogie voor een maand zes zeven weezer zyn ouden meester zien, myn heer.
Loop naar t vertrek van myn' Lucie, en ga eens vraagen, Of myn bezoek haar kan behaagen, verzeker haar van myne tederheeren.
En zeg wat hartzeer k heb geleën, hoe groot myn spyt is, dat ik haar, toen zy flus scheidde, Niet naar behooren uitgeleidde.
Ei, vlieg, en koom fluks weer.
For, t horlogie aan zyn oor houdende.
't Horlogie is rompu.
Myn heer, ei toon je mildheid nu, en schenk het my.
Ga heen, ik wacht u met verlangen.
'k Gehoorzaam, en gy zult haar antwoord haast ontfangen.
LISBET, LEONARd, isabel.
Com, laat ons nader treenen, LEONARd.
Fop, ik verwacht het al Van uwen yver, zo Lucia by geval Van Isabelle spreekt, zeg haar dan, dat myn zinnen Nooit.
Nooit zyn vervoerd geweest om haar met ernst te minnen, ik voel myn hart geboeid door een' veel ed'ler band.
'k beken het, Isabelle is aardig, maar voor de rest heel weinig waardig De liefde eens mans van oordeel en verstand.
Ondanks haar stil gedrag en ingetoogen zeden, en die uit wendige gemaakte onnozelheden, valt ze in den grond zo niet, als 't hoort.
Gy kost te laat Wel uw nieuwsgierigheid beklaagen.
Ei hoor hoe hem 't horlogie staat.
Maar op, zult gy my steeds met dat horlogie plaagen, wel 't is een ongeluk.
Zeg aan Lucia, dat Nooit Isabelle op myn gemoed vermoogen had.
En schoon myn Oom me aan haar ten huuwelyk wil geeven, dat mypetrouwe min hem altoos zal weezenstreeven.
ISARÉLLE.
Hy mint my niet te zeer, wat dunkt u, lysje?
Ja dat lysje leert haar niet veel goeds, en is vol streeken, in minneryen te besteeken Heel aardig, en haast zonder wederga.
Hier krygen we alle beide ons deel heel net, mejuffer, wat dunkt je van dien seldermentschen suffer?
Maar zal ik zeggen, dat gy hier zyt?
Ja met reën 'k zal u vol ongeduld verwachten, loop ras heen.
Kom, kom, ik zal hem aan gaan spreeken.
Myn heer, ik ben verheugd, u hier weerom te zien.
'k had alles naar myn' wensch, indien Ik slechts 't gegeeven woord van mynen Oom kost breeken.
ik bid.... myn Heer LEONARd.
Ei, ga voorby.
Wel hoe verdienen we by hem reeds medelyën?
Ik moet bekennen, hy heeft wond're fantazyen.
Bezie ons eens, en keer je naar deeszy.
Zy trekt hem by de mouw.
Hoe zyt gy 't, lysje?
LYSBET, en ook myn' jufvrouw.
'k ben bly, dat ik u zie, nooit kwam iets schoonders my te vooren.
Elks hart wordt straks gewond door uwe aanloklyk heeren.
Wat zou 'k gelukkig zyn, zo ik u kon bekooren?
Dat 's plat, nu voert hy we 'er heele and're reën.
'k weet wel, dat uw zinnen Nooit zyn vervoerd geweest om my met ernst te minnen.
Gy voelt uw hart geboeid door een?
veel edler band, 't is waar, 'k ben niet onaardig, maar voor de rest hees weinig waardig De liefde eens mans van oordeel en verstand.
Ik ben, spyt myn gedrag en ingetoogen zeden.
En die uitwendige gemaakte onnozelheden, toch in den grond zo niet, als 't hoort.
LEONARd. de verstrooide van geesten.
Dat is onwaar.
Gy Lysje moest uit zorg, tot haar, uw juffer beter leeren.
Hoe zy haar zelve moet waardeeren.
Want gy bestiert haar hart.
O ja Ik leer haar niet veel goeds, en ben vol streeken, In minneryen te besteeken Heel aardig, en haast zonder wederga.
'k bedank je voor den lof, dien ge ons gelieft te geeven.
Je vleit gansch niet, myn heer, maar schildert ons heel net naar t leeven.
LEONARd, ha schelmsche fop!
zult gy my weezen Door uwe zotternyen hoonen?
'k zal uw gesnap met rotting oli loonen.
my dunkt, ik hoor gerucht.
Och 't is je moeder, die we 'er naar ons toe koomt treeden.
Waar vlugten wy nu best?
Hoe beeven al myn leden!
Ik ben voor haare oploopendheid beducht.
Myn heer, laat ons hier niet verlegen.
Verschuil ons ergens, kan myn bidden u beweegen.
Mejuffer ei, wees niet verzet.
Ik kan gemakkelyk u in myn Kabinet Verbergen, gy zult daar heel veilig weezen.
Maar laat ons niemant zien.
Zy gaan in t Vertrek van Leonard.
Gy hoeft zulks niet te vreezen.
57 negende tooneel.
MEVROUw van KNORWERven, LEONARd.
MEvrouw van kNORWERven.
Myn heer, waar is zy dan, dat ik haar nergens zie?
Mevrouw, wat zoekt gy?
Wel ik zoek myn' dochter.
Wat Dochter?
hoe zoude ik my vermaaken, Mogt ik met een sufflet twee drie op beid' haar kaaken 't Affront eens wreeken, dat men my heeft aangedaan!
Maar 't zal voortaan heel anders gaan, en ik begeer een eind te zien van onze zaaken.
't zy dat uw Oom al dood is, of nog leeft, gy weet, dat hy zyn woord voor u gegeeven heeft En myne Dochter u van myn' kant ook beloofd is.
Ten huuwelyk?
MEVROUwVAN KNORWERven.
wel ja.
Gy vraagt als iemant, die van zyn verstand beroofd is.
Maar dat nog meer is, ik verstaa, Dat de ondertrouw op heden zal geschieden.
En zal hier daadlyk een' Notaris doen ontbieden.
dat s nu vast beslooten in myn' zin.
't is al te moeielyk een' dochter te bewaaren.
Dat werk myns Ooms zal my veel onlust baaren.
DEVERSTROoIDEVAN GEDACHTEN, TIENDE TOONEEL.
FOP, LEONARd, LUCIA.
'k heb alles uitgevoerd tot voordeel van uw' min, en breng lucifer mee.
Wat vreugd, myne engelin, dat ik nog de eer geniet dees avond u te aanschouwen, iuria.
Myn heer, ik breng u zelv bescheid, hoe dat myn Oom thans is bereid Om toe te staan, dat wy in t kort te saamen trouwen.
't verheugt my, maar 'k vrees voor uwe ongestaadigheid, en dat eene and're ligt gevierd wordt in uw zinnen.
Die achterdocht is buiten reën.
En kwetst myn trouw gemoed, uw schoonheid is t alleen, Die ik voor eeuwig zal beminnen.
HEINTje, flip, lUCIa, LEONARd.
HEINTJE tegens Lucia, haar eenen brief overgeevende.
Myn heer zendt my hier met dees brief.
Die kleine guit Is aardig, en 't verstand schynt hem ten oogen uit.
't is van uw' Prokureur, hy schryft my, dat uw' zaaken Heel wel staan, en gy daar haast door zult raaken, om 't met u zoekt af te maaken.
Ik gaa, met uw verlof eens heen en weer naar boven, om hem antwoord daar te schryven, en zal terstond weezen by u zyn, wil hier maar blyven.
LEONARd baar wederboudende.
Zo ge in myn Kabinet woudt treeden, had gy eer Gedaan.
Wyl gy tbegeert, volg ik uw wil, myn heer.
'k zal hem verzoeken acht op uw Proces te geeven, en heb zo daadelyk geschreeven.
Twaalfde tooneel, flip, LEONARd.
Uw liefde staat nu op een' goeden voet.
Ik zie u haast te saamen paaren, indien 't geluk u midden in dat zoet Voor zwaarigheden wil bewaaren.
LYSBET in 't Kabinet.
Mejufvrouw, kom, gaan wy hier uit.
Myn heer, ik hoor daar zulk een vreesselyk gestommel, wat wil dat zeggen?
zou de Drommel Daar spooken met Lucie, en maaken dat geluid?
Ach 'k zie myn' misslag, op, 't is alles nu verlooren.
Ik heb een' zottigheid gedaan, En toen Lucie is in myn Kabinet gegaan, niet overdacht, dat ik te vooren Daar Isabelle in had verborgen.
'k raas van spyt.
'k geloof waarachtig, dat gy al puursteeken zyt.
Ze zullen daar ligt met malkaar aan 't vechten raaken.
Maar wat geluk!
ik zie er drie voor een genaaken.
De verstrooide van gedachten, deRTIENDE TOONEEL, ISABELLE, LUCIA, LEONARd, LYSBEI, flip.
Jy kunt, zo lang 't u lust, nu schryven.
'k gaa van hier.
En gy hebt tyds genoeg gehad om u pleizier In stilheid met malkaar te smaaken.
't Geval bragt u myns ondanks, hier by een.
Ik had nooit in myn zin u beide In eene kamer te doen treenen.
Gy weet, dat toen ik u daar in geleidde Uw moeder hier verscheen.... isabel.
LEONARd tegens lucia.
Mejuffer, gy moet weeten.
Ik wil niets hooren.
LEONARd tegens Isabelle.
'k Had vergeeten... isabel heenen gaande.
Gy zyt een zot.
't geval.
Vergeet gy dus uw' plicht?
'k bemerk uw' trouwloosheid.
Koom nooit voor myn gezigt.
LYSBET tegens fop.
Wel sinjeur fop, jy hebt dat werk zo fraai bedreeven.
Gy zult ons daar van, door stokslagen reden geeven.
'k staa gelyk een gek.
Ik sterf van wanhoop, kom.
Bedenken wy een middel, om Haar beider toorn te doen bedaaren.
Goed, laat ons dan geen moeite spaaren.
Ik ben voor ongeval beducht.
trachten wy 't geschil te slechten, Eer die twee juffers uit de klucht Te saamen in duël gaan vechten.
De verstrooiDEVANGEDACHten, VIERDE BEDRYf.
LUCIA, ernestus.
Den u verplicht, myn heer, voor al uw zorg en vlyt, 'k amaar myn' gedachten zyn veranderd voor altyd.
Dat ik my niet in 't huuwlyk wil begeeven.
Wordt gy zo gaauw reeds tot verandering gedreeven?
'k heb ryplyk overdacht de zorgen van de trouw En hoe die last ons dreigt met druk en naberouw.
De Vryheid, die daar in voor altoos wordt verlooren, kan my nog al te zeer bekooren.
Het huuwlyk is een klip, waar aan Men vaak de liefde ziet vergaan.
De zorg eens huisgezins zoude ik niet kunnen draagen.
In t kort de Vrysterstaat kan my nog t meest behaagen.
'k weet, dat de trouw vol moeilykheeren Kan weezen, welke staat op de aarde heeft 'er geen, maar echter hebt gy my gebeden, Dat ik myn zorgen zou besteeden, Om u met Leonard in 't huuwelyk te doen treeden.
Gy hebt gelyk, maar als de steilte ons nader is, Dan zal 't gevaar, waar voor wy beeven, Ons altoos meer ontsteltenis En dieper indruk geeven Dok is hy reeds beloofd aan Isabell', en Digitized by google YS PEL.
En al uw moeite zou misschien maar vruchtloos weezen, zo gy hem daar van wilde ontslaan.
(zen. ernestus.
't zal my heel wel Gelukken, wil daar voor niet vreezen.
Gy wordt oprecht bemind van Leonard.
Ik blyf u borg voor zyn geneegenheden, En zo zyn zinnen staan door twyfeling verward, is t uit gehoorzaamheid, en door geene and're reden.
JONKER, ERNESTUS, LUCIA.
Oom, ik vinde u hier van pas, om u eens lustig door te haalen, En uw verdorde herssen kas met groove streeken af te maalen.
Die aanspraak luidt niet vreemd.
Is 't mooglyk, dat een man Zo oud als gy, dus onvoorzigtig weezen kan?
'k geloof, waarachtig, zo 'k maar half zo veel gedaan had, dat ik reeds voor een gek by u te boek gestaan had.
Verantwoord u. ernestus.
K Beken t, myn waarde Neef, maar k zal Myn misslag betren.
Foei, 't is een fataal geval.
Moet dan de jeugd, hoe weinig nog bedreeven, den ouderdom nu lessen geeven?
'k verstaa 't my langer niet in de eeuw, die wy beleeven.
Koom gaan we in bosch, of wildernis, dat 's best.
Men schuuw' voortaan de menschen, als de pest.
De verstrooide van geesten, ernestus.
Ik ben van zins u en uw zuster uit te trouwen.
ik geloof, dat ge ons voor den gek wilt houwen.
Wat onrecht, wat geweld!
Men rooft, men steelt myn eigen geld.
Dat 's geen fatsoen, en gy behoorde al lang te weeten, hoe dat een' zuster, om met eer Haar broeder een' ryk en magtigheer te maaken, voor altyd het trouwen moet vergeeten.
'k Bespeurde meenigmaal uw' goeden wil voorheen, monfreertje lief, gy mint myn' plaaten.
Vast, met reën.
'k zal haarten huuw'lyk by myn leeven ruim vyftig duizend guldens geeven.
Gy zult by Testament de rest van al myn goed Bezitten, 't geen ik door de dood verlaaten moet.
Vaar wel, ik gaa hier toe myn vlyt besteeden, en wil, dat deeze zaak nog zy volbragt opheden.
DERDE TOONEEL, JONKER, LUCIA.
O oorzuster, wilt gy, dat ik met bescheid, Gelyk t een' broeder past, eens spreek van deeze zaaken.
Gy weet wel, tusschen ons gezeid, dat wy te saam toch niet veel sermonyen maaken.
Het huuwlyk, hoe volmaakt u schynen mag die staat, Voegt geene Juffer van uw jaaren, uw gelaat, uwfyne, en net gevormde leden, Uw Digitized by Google BLYSPEL.
Uw proper middeltje, zo voegelyk besneeden, zou t eerste kindtje straks bederven, vat je t wel?
Nu leeft gy vrolyk zonder zorgen.
Gy slaapt gerust tot aan den morgen.
Geloof me, de echt is vol gekwel.
Nogtans, myn broeder, wilt ge in t huuwlyk u begeeren.
De plichten, die een' Vrouw moet in dien staat beleeven, Verbinden haar tot duizend' moeilykheen.
Men vindt meër door'nen in 't gemeen, als roosjes, daar te plukken.
't Vermaak, dat u tot trouwen kan verrukken, is aardsch en smaakloos voor 't gemoed 't geen ed'le zielen walgen doet.
Nogtans myn broeder.... jonker.
Ja gy schreeuwt weer, als daar even.
Nogtans, myn broeder, wilt ge in 't huuwlyk u begeeven.
Wat drommel preekt gy dan altyd de zelfde les?
Gy zegt geduurig ook het zelfde.
LYSBET, JONKER, LUCIA.
Uw dienaares, sints jouw verbruide grillen, wist niemant raad Mevrouw te stillen, ze is boozer, als een Draak dies kom ik u hier zoeken, om Op t allerspoedigst u te ontdekken, dat zy met Leonard het huuwlyk wil voltrekken.
Dat ik Aanstonds zou haalen een' Notaris.
men zal haar, naar ik schik dit wel beletten, zo het waar is.
Jufvrouw, komt gy weder een brief Hier schryven in de kamer van uw lief?
Een brief?
Hoor broeder, 'k zal 't u uit gaan leggen.
Heer Leonard verzocht me in zyn vertrek te gaan, Om antwoord op een' brief te schryven, Daar 'k Isabelle en Lysbet in vond staan.
Looze feeks, durft gy die parten reeds bedryven, en dat nog, eer gy zyt myn' Vrouw?
't Voorspelt wat goeds voor onze aanstaande trouw.
't is onnodig dat gy u daarom zoudt kwellen.
Die zwaarigheid is klein, gy hoeft u niet te ontstellen Is dan de Fransche Meester u Alreeds ontgaan, en dat koerantje!
dat.... jonker.
Wel om Mevrouw niet af te wachten, die voor den droes ons wenschte in haar gedachten, zyn wy in t Kabinet van Leonard gevlugt.
Uw zuster is na ons daar ook gekoomen, om iets te schryven, daar hebt gy geheim vernomen.
De een vlugt de moër, voor haar gekyf beducht, en de andre had een' brief te schryven, En allebei gaan zy by een' jongeman, 'k moet bedelen.
O bekennen, 't is heel zoet, Zy konden nergens beter blyven.
Wel Lysje, gy stelt myn gemoed te vreën.
'k voel reeds myne achterdocht verminderd, en myn zinnen Bewoogen om hem weder te minnen.
Misschien stel ik te veel vertrouwen op uw' reën.
Maar Leonard verwint my als voorheen.
JONKER haar tegen houdende.
Ei zuster, hoor een woord.
Wel nu, ik hoor u spreeken.
Ga wil u in een klooster steeken.
't is 't best, dat gy kunt doen.
Broeder, 'k heb uw' raad verstaan.
Maar denk niet, dat ik nu daar naar te werk zal gaan.
JONKER, LICBE T. JONKER.
Je, wat uw losheid uit kan voeren.
Dat een vrouwmensch niet haar snater weet te snoeren.
Waarom geneest gy haar toch van Haare achterdocht?
Wel, meent gy dan, dat ik die praat van jufvrouw hooren kan, en dat me aan haar fatsoen niet leit gelegen.
Maar daar komt iemant k gaa.
Vergeet niet mynent wegen Myn lief te groeten.
JONKER, LEONARd, flip.
't is Leonard, dat 's goed.
Misschien wordt hy door my bewoogen.
wat gunstig toeval doet Myn heer.
U hier verschynen voor myne oogen?
't kan zyn, dat zy in 't kort hier zelv verschynen zal.
Ik weet, dat gy myn broeder wilt worden, en dat s al Niet kwaalyk overlegt, en om eens recht te praaten, Myn zus is vol bevalligheën, ze is ryk van deugden boven maaten, maar wat belangt kontante plaaten.
Recht uit gezegt, dat heeft niet over, naar ik meen.
Toen onze vader kwam te sterven, liet hy ons niet als schulden erven.
'k geloof, gy vat den zin nu van myn' reën, of wilt gy, dat ik my nog nader Verklaar.
Had gy nooit meër als deezen Vader?
JONKER, lacht.
Heer, k wil zeggen, als die Zuster?
Die vraag is nog zo mislyk niet bedacht.
JON BLYSPEL.
Uwe afkomst ken ik, en de vroomheid uwer zeden, en ben van dien kant wel te vreden.
Gy hebt een foutje slechts, daar ieder een den mond van vol heeft, 't is nogtans een beuzling in den grond Maar 't zou my echter zeer behaagen, dat ik u daar van zag ontslagen.
Gy zyt zo wat verstrooid van zinnen, naar men zegt, En al de waereld, die u dat te laste legt, meent, dat die mymering verdryft de goede reden, En met de zotheid wel in een gelit mag treeden.
Elk een kan juist zo wys niet zyn, als gy, myn heer.
De menschen hebben meest verscheiden' zottigheden, Maar ik ben u verplicht, dat gy niet meer als eene fout in my berispens waard kunt vinden.
't geen ik u zeg, geschiedt alleen uit vriendschap, want 'k Acht u voor schrander, ja zelfs al te vol verstand.
Men hoort me ook nimmer iets bestraffen in myn vrienden, en 'k zeg niet anders, als het geen ik daaglyks hoor.
Een deftig man moet zelden t oor aan t praaten van die snappers leenen.
Want schoon men my van u voorheenen Veel kwaads vertelde, dat uw' goeden naam verdoost, ik heb dat nooit geloofd.
Wat kan men my te laste leggen, myn heer?
Men heeft op myn' geboorte niets te zeggen.
'k denk niet, dat men my beticht, Dat ooit myn moed heeft in 't gevaar gezwicht.
LEO. de verstrooide van geesten, LEONARd.
Zegt men ook, dat ik een vleijer, Een grootsert ben, of een verleijer, Een Lichtmis, onbeschoft, een zot, of lompe bloed?
O neen, 'k geloof niet, dat men u met die gebreken Beschuldigt, maar ik hoor van u niet zo veel goed, Als ik wel wensch men zegt, dat gy niet anders doet, Als van de menschen kwaad te spreeken, Dat niemant vryis voor uw steeken, Dat gy heel onbedacht in ieders woorden valt, En al uw' deugd bestaat in, dat gy danst en malt, Dat ge in den maaneschyn des winters heele nachten, Op dat men u voor een' Avanturier zou achten, Gaat in de stoep staan van een' juffer, schoon gy haar Niet eens bekend zyt, en daar maakt een zot gebaar, Dat gy gewoon zyt u heel dikwils vol te drinken By maats, die meê heel braaf de glaasjes laaten klinken, Dat iemant u altyd verzellen moet by nacht.
En als ge in 't eind zyt t'huis gebragt.
Men u somtyds gekleed naar bed toe dient te draagen.
In 't kort, ik hoor van u veel praatjes alle dagen.
Die 'k nooit voor waarheid heb geacht.
't Voegt een voorzigtig man, dat hy nooit houd zeker, 't geen hy verstaat van d'een' of d'anderen kwaadsprecker.
JONKER gaat al lachende heenen.
Goen avond, fopje.
Myn heer de Muzikant, herhaal dat liedtje eens van den wyn, en minnebrand.
Z'e.
71 zEVENDE TOONEEL.
Jy hebt heel wel gedaan met hem braaf door te haalen.
Hoe zou 't hem passen op uw' leevens wys te smaalen?
U gek te noemen, en.... LEONARD.
'k heb and're zorgen, die Myn hart bekomm'ren, als ik denk, hoe dat Lucie Op my verstoord is, en door toornigheid gedreeven, Zich aan de jaloezy geheel zal overgeeven, En my voor trouwloos scheldt, ik vrees voor ongeval, En dat myne onschuld haar niet vergenoegen zal.
Laat ik u zeggen, hoe 'k zelf ben gewoon te leeven Met zulke zaaken om de moeilykheën te ontgaan.
Gy moet haar door een' brief, die sierlyk opgesteld is, Ontdekken, hoe uw hart om haarent wil bekneld is, En bidden, dat ze u weder toe wil staan.
Schryf ook, dat al 't geen gy flus hebt gedaan, het werk is van een' gek, een' loskop zonder oordeel.
Op deeze wys beweegt gy haar weder tot uw voordeel.
Ik zal vernoegd zyn, zo myn brief de uitwerking heeft.
Die gy daar van verwacht, en zy myn fout vergeeft.
Een brief, myn heer, herstelt veel zaaken, En drie vier woorden, met 'er haast geflanst by een, Doen twee geliefjes, schoon heel op malkaar te on vreën, Straks lichter laags in liefde blaaken En weder leeven, als voorheen.
De verstrooide van geesten, LEONARd.
Uw raad is goed koom, haal myn schryftuig fluks van binnen.
Ik gaa, en ben hier straks wederom, myn heer.
'k moet de jaloezy en achterdocht nu geheel verbannen uit haar' zinnen, En toonen, dat myn hart in zuivre liefde brandt, Ja nooit eene and're zal beminnen.
FOP, hem een boek aanbiedende.
Je daar, myn heer.
Wel op, wat onverstand?
Gy brengt een boek, hoe zal ik daar myn brief uit schryven?
Gy hebt gelyk ei wilt niet kyven.
'k beken 't, en zie myn fout.
Dus huilt men met de wolven meê in 't woud.
'k zou haast al zo verstrooid, als gy, zyn van gedachten.
Men moet zich voor uw' ziekte wachten.
Ze is zo besmetlyk, als de pest.
Maar dat gy zweegt die zotte reden, En my wat meer ontzag droegt, waar 't niet best?
Wat heeft men van de knechts al moeilykheden?
Pop eene tafel en inktkoker brengende.
Daar is al t schryftuig net by een.
LEONARd zit neder om te schryven.
Breng hier terstond.
73 op.
'k verlang niet zonder reen te zien, hoe hy dat werk zal klaaren.
Indien Apol voor u eens stellen wouw de snaaren, moest gy een briefje in Poëzy Haar zenden, gy pleegt van die kunst wel wat te kennen, en 't Vrouwvolk houdt toch veel van rymery.
LEONARd, verandert eenige reizen van pennen, die hy geduurig in den zandkoker steekt.
Een kwaade geest koomt my Hier plaagen, en bederft al myne pennen.
'k geloof 't heel wel, myn heer, want daar is de inktpot, en gy steekt geduurig uwe pen In 't zanddoosje.
gy hebt gelyk, 'k had my bedroogen.
De schryfkunst heeft voor minnaars groot vermoogen. Men zendt malkand'ren trouwbelofte door een' brief, somwyl'bestemt men tyd tot minnekoozeryen, men klaagt, men kyst, en weet daar aardig in te vryen, En dus de gunst te krygen van zyn lief.
Indien men aan 't papier, 't geen hier in wordt beschreeven, Zo veel moest, als voor Zegels, geeven, En dat die koop dan wierdt verpacht, Zou 't land heel spoedig, naar ik acht, Uit zulk een fons meër inkomst gaaren, Als van de zegels in tien jaaren.
LEONARd, giet den inkt in de plaats van 't zand over den brief.
Ik heb gedaan.
Wat schiet u in den kop Gy giet den inkt met heele golven op t papier, hebt ge uw verstand verlooren?
Die schildering is op een nieuw fatsoen, myn heer.
Als ik aan 't voorwerp denk, dat my zo kan bekooren, Dan wordt myn geest te vlug.
FOP, den brief vertoonende.
Een schoon schriftuurtje om weder De Peis met zyn' meestres te maaken!
Wie zou toch uit die lett'ren kunnen raaken?
't is net, of Sjeur de Droes, of slimmer Bietebaauw Die trekken had gekrabbeld met zyn' klaauw.
Daar is zo veel niet aan misdreeven, hier dient een and're brief geschreeven.
'k beklaag de moeite niet, die 'k doe.
Maar ik beklaag van harten Isabell.
Isabelle?
Wil voortaan van haar zwygen.
Je zoudt met haar veel poen ten huuw'lyk krygen.
LEONARd, schryvende.
'k zeg houd uw' mond, al dat gepraat Verveelt my.
Nu ik zwyg, terwyl gy 't zo verstaat.
Maar, als men 't zeggen zal, het is niet pryslyk te achten, Dat uw' verstrooidheid van gedachten, Ons daaglyks nieuwe potsen speelt, Wel hoe gy zyt nigt misgedeeld Van geest, of wel geschikte zeden Ja.
Ja voert somtyds gezonde reden.
Maar dan hebt gy 't weezen eens zo slecht verbruid, als iemant, dien men pas uit nommer zeven sluit.
Ik zal het hier by laaten blyven.
Myn brief is eindlyk af, ik moet Die nu maar sluiten, en daar na het opschrift schryven.
De Hemel zy gedankt, dat s goed.
Myn heer, ik was in duizend vreezen, dat gy u weder zoudt vergissen, als voor deezen.
Gy zyt veel wyzer, als ik u ooit dacht te weezen.
En ik verwachtte nog een staaltje van dat stof.
Gy wordt ondraaglyk, 't gaat te grof.
't is al uit liefde.
Ga dees brief in handen geeven Aan die ge in t opschrift ziet geschreeven, en breng my hier terstond bescheid k Wacht alles van uw zorg, en goed beleid.
Om u te dienen zal 'k my spoeden.
En eer weërom zyn, als gy zelve kunt vermoeden.
Com, kwyten wy ons van dit eerlyk ampt met vlyt.
Bevreedigen wy t'saam' twee liefjes voor altyd.
Aan Isabell'?
wat drommel wil dit weezen, heb ik ook wel ter deeg geleezen, of zou een nevel voor myne oogen zyn gereezen?
Neen toch niet, k zie, haar naam staat hier wel net gespeld.
Myn heer, myn heer, siput!
hy is my al ontvloogen.
Het schynt nogtans, zo ik niet ben bedroogen.
Dat deeze brief moest aan Lucia zyn besteld.
Zou hy me weër op nieuws een proefje van zyn grillen, En zotternyen geeven willen?
Maar ligt zendt hy aan Isabell Voor t laatst haar afscheid, ja k vat nu zyn' meening wel.
En ben verheugd, dat dit my schiet te binnen.
Gelukkig is een heer met zulk een' braaven knecht, als ik, die, vol verstand en rype zinnen, Straks alle ding begrypt, en vaardig overlegt.
ISABELLE, FOP, lYSBET.
Isabelle, eenen openen brief houdende.
Hoe meent hy, dat ik met myn hart zo ben verlegen, dat ik tot hem zou zyn geneegen?
'k fop.
Of meent die droevige figuur Dat wy bekoord zyn door zyn alderliefst postuur, En door het jouwe meê?
Dat kan nog wel passeeren.