floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Swyg vagebond, die uw konfraters, door uw daaden, by elk maakt haatlyk, en veragt, als een onrein schaap, al de anore maakt verdagt, En, die in een jaar of drie, meer boosheen hebt bedreeven, Als duizend andren in hun leeven.
De Nicht van Ernst hebt gy onteerd, BEDRIEGELYKE PROKUREUR.
En wild nu met deez' laaste trouwen, wie zou voor zulk een guid niet grouwen?
Die zo gewoekerd en geschraapt hebt, dat gy zyt een pest een kanker voor een Stad, die 't goed, en 't vleesch, en bloed van Weduwen geroofd hebt, en geknaagt wil voor 't gerecht vry vreeze LOMBARDYN.
Bemerk myn Heer met wie gy hebt te doen.
Met een schavuit.
MARIA, die men behoord te hangen.
Uw lieden weet ik t dank dat hy nou word gevangen, want andersints was myn fatsoen Gekrenkt, en ik onlukkig al myn dagen.
Mejufvrouw hoe zult gy u hier in draagen?
Tegen leonoor.
Deez schelm vervloeken voor altoos, En aan dien eerdief nooit gedenken, Bekwaam, om ieders rust, respect, en naam tekren k. Maria en Leonoor bi7222.
Ziende de klerken hunne degens op zyde steeken.
En gy Messieurs, die deez professie koos.
Verlaatze straks wil een goed Ambagt leeren, zo komt gy aan uw kost met eeren, want dikwils ziet men, dat ge in schelmery Doorslepen word, en als uw Meesters, groote schurk en Veel meer te vreezen als de Slaverny, Van de ongenadigste der Turken.
Klerken binne, Digitized by google. lOMBARDYN ofde elfdeen laaste tooneel.
CHOUT, LOMBARDYN, HOEDEMAKER, PASTEIBAKER, SCHOuts Dienaars.
Vrouw mannen, hebt gy hem wel vast blyven, gevleugeld?
Piet en klaar, die moeten t zaain hier al versekeren, tot wy, met nader last.
Lier menschen zenden, om het alles te beschryven.
Moe zulk een eerlyk man als ik, by klaaren dag, Naa de Gevangen Poort te leiden, dat s t ontzag en de achting van de Praktizyns ontluisterd!
OCHOUT.
Die reputatie is door jou te schelms verduisterd.
Om vroome Prokureurs hun achting en fatsoen Wel op te houden, en van laster te bevryden, moet het Gerecht jou straf doen lyden, En aan zo Schelms een Dief, een groot exempel doen.
Door 't straffen van de kwaan komt de eerlykheid ter eeren En, door jouw guitery, kan hier een ander leeren, Dat jy met jouw Praktyk vertoond, Hoe steeds het kwaad zyn Meester loond.
Einde van het derde en laaste Bedryf.
De boere bruyloft.
Met zang en dans.
door HARMANUS VARENHORst.
Den tweeden druk.
T'AMSTERDAM, by JACOBUS VERHEYDE, bockverkooper op de hoek van de Nieuwezyds-Agterburgwal en Molsteeg, 1715.
JAPIK KRELISSE, vader van krelis.
WOBÉETJE, moeder KRELIS, bruygom van Elsje.
ELSje, bruyd van krelis.
Karel, nieuw Getrouwden.
Roosje, teeuwis, uyt aan Mensette Speelnootjes.
MANSETTE, verloost aan teeuwis.
Eenige siuygende of genoden ter Bruyloft.
Het toneel verbeeld een aangename Lansdouwe JAPIK, en begint voor het boere Huys van na de Middag en eyndigt op den Avond.
TEEUVIS zingt.
Wat beu ik bolletjes blankjes en vet, wat zitten myn kleertjes volmaakt en fiert, net, al was ik met kwikjes en strikjes verrast, zo kon het niet meer swieren als het nu wiert.
Myn schoentjes, myn bantjes, die ritten heel trant, myn broekje met franje dat staat 'er heel kant.
Maar laat ik niet staan en myn lang beraan, maar myn lief Mansette voort halen gaan.
Om op de Bruyloft van Elsje en Kreel, zaam te verschynen, maar zien ik niet scheel, zo komt daar myn liefje, myn diefje, myn pry, zyt welkom myn troosje, og!
wat ben ik bly TWEEDE TONEEL.
TEUVIS, MANSETTE.
MANSETTE sprackt.
Dat dunkt me want gy schynt vol vreugden, teeuwis als een bloempje in zyn jeugden, vertoont het best zyn kragt.
MANSETTE.
Ik heb uw al aan myn huys verwagt.
TEEUVIS.
Zoete bekje, zuykerdoosje, tecuwis tweede ziel en troosje.
MANSETTE zingt.
Hoor, hoor, wat weeten de vreyertjes fyn, Te snappen, te klappen, heel zoet van schyn, Maar zynze getrout dan zynze verflout, Zy kuchen en steenen tot datse zyn oud.
Og, liefje dat zulje nooyt vinden an myn, maar ik zal steeds vreugdig en jeugdig zyn.
Mag ik dat wel loven?
Ja, geloof dat vry.
Myn hontje uw montje is zagter as zy, Daar nectar en honing is van te hopen, hoe!
Wilje van myn weezer of gaan lopen?
MANSETTE, ja, ik moet myn vaartje de weet gaan doen, Dat ik my ga na de Bruyloft spoën.
Ik ga met uw myn uytgeleezen, Gut wat zullen wy vrolyk weezen.
TEEUVIS ziugt voort.
Ja loop vry rat, ik zal als een kat, die 't muysje zit agter het gat, uw volgen op het pad.
VIER..... Digitized by google BRUyloft.
JAPIK, wOBBETje.
'k ben verblyd zo zeper waar, nou onze Krelis is een Paar Geworden, met zoo'n uytgeleezen, Zulken mayt zo hoog gepreezen, 't Hiele Dorp dat waagt 'er van, ja, kreel is een gelukkig man Geworden, met zoo'n Elsje Floris, maar hebje Roosje en Kloris Wel genoot, dat zoete Paar.
Zy zullen hier strak weezen vaar.
Bloet wat zullen wy rinkinken, springen, zingen, eeten, drinken, op zyn boers met ons banket, maar zal teeuwis en manset hier ook komen?
Ja, zy zy do, hier te komen alle byden.
APIk.
Wel nou, wel nou, dat is heel wel, ik spring van vreugd schier uyt myn vel, nu ik zulks mag genieten, en myn haast ligt zullen hieten Grootvaar, en uw Grootie Moer.
WOBBETII.
Zo schielyk niet myn lieve loer.
JARIK.
Ho, ho, dat zy de eerste dingen, suya kindje zingen, dat men wagt van zulken paat, 't Heugt my nog voor twintig jaar, Doen onse krelis was een klyntje, hoe wy speelden dou, dou dyntje.
Of is 't u al vergeeten moer?
Hoe de wieg steeds over vloer sworf, als een WOBBETje.
Staak die reeden.
Van boven tot beneden.
Wel ik jong van deezen dag, nu men Bruyloft houwen mag Maar myn dunkt wel zonder gekken, hier de tafel neer te dekken, om het zelschop allegaar, te tracteeren met mekaar.
Deeze plaats is wel verzonnen, jAPIK.
Wie zou beter wenschen konnen, o!
't is hier groen en wel te pas, Ik wou 't volkje hier al was Om te brassen, smullen, vretten, kom, wil maar de tafel zetten, ik zal alles halen gaan, dat op tafel riu moet staan, Schotels, bonden, hanne, glasen, vullen onze mageblasen, maar ziet eens regt door die laan, Komt daar niet een Paartje aan?
Ja 't is kloris met zyn Roosje, JAPIK nou zet dan de tafel troosje, ik zal je wel ontmoeten.
Ik zal alles maken klaar, wOBBETje.
Ik zal het doen myn lieve vaar.
WOBBETJE, KRELIS, ELSJE, KLORIS, roosje.
Elkom jonge luy te zamen, KRELIS.
Hier zal men onze vreugd beramen, lieve Elsje, gut ik zel, Uw steeds dienen rat en fnel, als een man betaamt te doenen, daar op moet ik u eens zoenen, ELSIE.
Ik zal jou ook zyn getrouw, Dienen als een jonge vrouw.
Zy dekhen namen de tafel.
Vrinden wilje neder zetten, schoon dat hier niet.
't is te vretten, japik haalt het voor den dag.
KLORIS.
Dat ik my nu niet doot en lag.
Ey ziet hoe is de man beladen.
JAPIK, wOBEETPE, KRELES, EISJE, KHORIS, roosje.
JAPIR.
Jou zal men onse vreugd vetioden, op dees Bruyloft met mekaar.
Je maakt het beter als myn wensch, doen wy lestent Bruyloft hielen.
ROosje.
Ja doen al de borden vielen, en hy meede op de gront.
Ja het was al vry wat bont, japik komt het beeter maken.
Hier mankeren nog twee snaken, teeuwis met zyn lief manset, dat zoete meysje poezel vet.
Ik loof zy willen ons vergeeten, KRELIS.
Hebben zy niet laten weeten Hier te komen met haar by?
Wel ja, zy zeyde tegens my, Zonder fout hier ook te komen.
Ik zie haar al door de boomen. Ey ziet eens dat jonge goet, hoe aangenaam, hoe lief en zoet Komen zy daar aan getreeden.
JAPIK, WOBBETJE, KRELIS, ELSJE, KLORIS, ROOSJE, TEEUVIS, MANSETTE.
Kom zooterjes op heoden.
BRUyloft.
Zo, nou is ons zelschop klaar.
Ik wensch het nu getroude Paar, Steeds met mekaar te verblyden, dat wensch ik uw allebeyden.
Roosje wel wat zyn wy dom, dat wy de Bruyd en Bruydegom, niet gelyk andere menschen, in dees staat met zeegen wenschen.
Og, dat komt zo nau niet vaar!
Ik wensch evenwel het Paar, veel geluk.
KRElis.
Ik dank jou kloris.
Ik wensch Kreel en Elsje Floris, altyd vreugde in dees staat.
Wel men zou aan Japik maat.
Nog de beste wensch vergeeten.
Ik wensch dat men jou mag ontmoeten, In het kort Grootvaartje.
My Wel jou suykerzoete Pry, kom wil uw maar nederzetten, dat wy teyen aan het vretten, wobbetje moer ik haal t gebraad, dan uyt een huys heel delikaat.
Loop jou beenen niet aan stukken.
* A3r, p. 17 Digitized by google.
De boer.
De 19ste tooneel.
WOBBETJE, KRELIS, ELSJE, KLORIS, ROOSJE, teeuwis, MANSETTE.
Klucht tegen Elsje.
Wat ik nou nog eensjes drukken, met myn montje op u koon.
Hymus bruyloft, gut hoe schoon Zien ik hier uw toortsligt glimmen.
TEEUVIS tegen mansette.
Gut ik voel myn lusjes kliminen, Om te geven jou een zoen.
Og, dat magje heel wel doen!
Ik wil ook geen Breemer weezen, maar kus ook myn uytgeleezen.
Kloris wel wat zoenje styf, je valtme zo maar op het lyf So swaar als loot.
Myn zoete troosje.
Kloris maat myn dunkt dat roosje haast moet.
Ikloris.
Ja, ik vat uw mien.
Wel teeuwis, zal men jou haast zien trouwen, met u lief mansetten, teeuwis.
Mortje dat zyn vaste wetten, want het is al na de swier, door een Snottaris op papier Beschreeven, wOBBETje.
Wel zo volg al mander.
Ja den een moet na den ander, krygen met 'er tyd een beurt.
JAPIK, wOBBETJE, KRELIS, ELSJE, KLORIS, ROOSJE, FEEUWIs, MANSETje.
JAPIK brengt 't eeten op tasel.
Al aan als leeuwen, en verscheurt Dat ik u kom te voren zetten, Jongens lustig aan het vretten, hy ke daar dat gaat jou veur.
Hy drinks een glas win.
Dat gaat 'er zagt en zoetjes deur De Vrinden gaan neffens de Bruyd en Brurgom zilten, terwyl 'er een boere deun gespeeld word.
Hy beget dat is ter eeren, zo moet men de keele smeeren.
Maar wie zal de eerste zyn om te danssen, teeuwis.
Ik heb pyn In myn beenen, uytermaten.
Dat zal jou heel weynig baten, Al had gy ook de podegraa, gy moet dansson.
TEUWIs.
Kom ik gaa dan eens danssen met Mansetten, zo kunnen wy weer vretten.
Daar ben ik mey te vreeden lief, ik ben in alles uw gerief.
Teeuwis zingt.
Liefje kom laten wy nu te zaam, lief je kom laten wy nu te zaam, ons lusjes boeten, og, het is er zo aangenaam!
Kom, kom dan by myn, en proeft er de wyn.
Hoopje en troosje dat doen ik graag, hoopje en troosje dat doen ik graag, om eens te drinken, En eens te klinken, 't gaat met de bruyloft deus van daag dies moet 'er de jeugd, maaken de vreugd.
Zy schenken de glaasjes vol, en zingen zamen.
Welkom wyntje, wyntje, la, la, welkom wyntje, wyntje, la, la, welkom wyntje, wyntje, ey ga, ey ga.
D'un ende nat, door het keelgat.
Het glaasje dat moet 'er nog eens zyn vol, en leeg gedronken, 't gaat 'er al zoetjes, zagjes en bol Daar 't is zyn plaats, Al na de blaas.
Digitized by Google Driebruyloft.
Driemaal, driemaal, hy dat 's regt, Driemaal, driemaal, hy dat 's regt, Dat is een trooytje, Zetje in plooytje, hoog je glaasje, zo dat is gehegt, En wel gedaan.
Zy danssen beyden, bet danssen.
Zo dat is nog lugt van dansseu val nou weder aan het schranssen.
Hy, dat meen ik ook te doen.
Nou moet kloris in het groen met zyn Roosje ook eens springen, En te zaam een deuntje zingen.
Tot zingen is myn keel te droog, Maar springen als een turf hoog.
Kloris en roosje dauser.
JAPIK na het danssen.
Kloor jey bent het niet vergeeten, kloris.
Door zulk springen zakt het eeten.
Kloris maat dat hebje goet, hy, wat smaakt die wyn me zoet, uyt dit net gespoelde fluytje.
Nou moet de Bruygom met zyn Bruydje Ook eens danssen.
KRXLIS.
Dat is vast, ik heb het myn al toegepast.
Komt myn bruydje uytgeleezen, danssen wy eens zonder vreeren.
Krelis lief, kom ik ben klaar.
Krelis en Elsje danssen.
WOBBETje naa 't danssen.
Dat is nog eerst een jeugdig Paar.
JAPIK drinkt een glas wym, zo moet men ons vreugde boeten, maar hoe jeuken myn de voeten tot het danssen, wilje mee?
Ja kom an, ik ben al ree.
Hy sta vast nou potte, panne Speel de deun eens van mal Anne, dat kon ik al op zyn pas danssen, doe ik vreyer was.
Japik en wobbetje dansien.
JAPIK na het dansten.
Hy koeragie vol verblyden, zeg, wat dunkje van ons byden?
Wel je maakt daar een sprong, al wasje twintig jaren jong, kon het u niet beter passen, zo te krissen en te krassen.
Teeuwis maat de ouwe luy.
Die weeten nog van dat gebruy, teeuwis.
Dat kon ik zo seeper zienen, jAPIK.
Van myn kop tot aan myn bienen, leef ik als ik dans, niet waar?
Maar dat zingen flus ging raat, Daar kant gy my mee bekooren, laat ons nog een deuntje houwen.
Tieu, digitized by gbogle BRUyloft.
Wipje het er een hondje jong, dat hiete slobberdom baartje, slobberdom baartje, het was de schotteljes met zyn tong, en droogse met zyn staartje, zy hy, en knip zy zy hy droogse met zyn staartje.
Ik zal nu het glaasje mee, Voor uw oog gaan leegen, Oog gaan leegen, Maar niet als dat houdje dee, Het met zyn staartje veegen, Wip, zy hy, En knip zy zy, het met zyn staartje veegen.
WOBBETje na het Lingen.
Kom nou moet men met mekaar, Bedenken dit getroude Paar En elk wat tot haar huysraat geeven.
Wel ik heb haar toegeschreeven, nu zo regt uyt opgesnakt, een kakstoel daar het kind in kakt.
TEBUVIS.
Ik zal u geeven een driukes kan, ook een kopere kocke pan.
Ik schenk aan dit jonge Paar.
Een naaydoos met een sueyers schaar.
Ik zal u ook een hetel schenken Daar je kant de thee uyt drenken.
Ik een emmer en een tobben, om te wassen en te schrobben.
Ik zal u een pypkan schenken.
ELSIE.
Ik dank u al voor het bedenken.
KLORIS zingt.
Kreeltje, kreeltje, lieve maatje, kammeraatje, gy schonk lestent my een kraan, nu zo kom ik u bedenken, toe te schenken, zoo 'n rond ding daar vat 't aan.
Kloor ik heb gevat de gront.
Het is een mangelstokje rond.
Nou men moet zoo 'n beetje mallen, kom nou weder aan gaan vallen, want de wyn die moet tog op, zet de vreugde hoog in top, 't Komt ons altyt niet te vooren.
Zo moet men te zamen glooren.
Nou zo moet men allegaar In 't hondert dansen met elkaar, zo raakt alles dan ten enden.
KRÉLIS.
Dan zo meen ik myn te wenden, Na de plaats ik zeg t regt uyt, Daar ik zal slaapen by myn Bruyt.
Hier word een ballet van 't becie geselschap gedanst.
Op pag.
O staat mander lees malkander.
Kluchtvan degemaeckte. uyt het Frans vertaelt door A. Peys.
Jrani.
...n.
't amsterdam, by de weduwe van Michiel de Gyoot, en Gijsbert de Groot, op den Nieuwendijok.
Persoonen zijn.
Timante.
Minnaer van Angelica.
Crispijn, dienaer van t'ymante.
Ferante, ontfanger van Pirante.
Angelica, dochter van ferante.
Margo, dienstmaeght van Angelica.
Nicodemus, knecht van ferante.
Pirante, vader van t'ymante, speelt voor het huys van ferante.
Copyevan degemaeckteuytkomst.
BERSTE Tymante Crispijnjt.
Myn kispyn, waer blijft gy, hoe en zijt jy noch niet kisser, crisp.
Ja Heer, ick ben hier al, maer 't is geneddig daar.
Uw vader, oomen, en u nichten, en u beyzen, en moeyen zijn gesont, en in 't leven, daer's niemand die verstand van sterven krijgt, en hy kleet u inde rouw.
Tym.
Ceisiy.
Ghy lacht heer en zijt bly, een roukleet kan u dat dan so veel blijtschap geven, dat u van yemand doot veel geld was na gebleven, soo gaf ick u gelijck, maer lachen in de rou is lachen om de klucht, t'em.
Indien ick dorst ick sou 4 Luyt keels uyt lachen.
Soo, wel lachen wy dan samen, maer lachen sonder reen mijn Heer sou ik my schamen, doch wert niet gram soo ick hier van de reden vraeg, wy zijn van Amsterdam gekomen in den Haegh, daer ghy u inden rou op spoedighst hebt gaen bleden, ontdeckt hier van de reden.
Ick bid soo 't wesen mag, 't minst twee duysent kroomen.
Dit kleet is mijn voor nen waert, crisp.
g'digitized b' crisp.
Twee duysent kroonen.
3 tys.
Sa dan geen moeyt gespaert, maer mijnen rou mijn Heer, en krijgt die niet met allen!
Ghy krijght u deel oock, crisp.
So kan hy mijn wel gevallen.
Maer om dit gelt mijn Heer wat salnten moeten doen?
Niet aers als krijten, crisp.
Piet wel aen dan laet ons spoen, 'k huyl als een Hofhond', Heer laet staen dat ick sal krijten, en ist daer mee te doen soo sal ick mijn wel quyten, joris.
Heer gaet dat soo wel, ja dat gaet wel, crispijn.
Criso.
Maer al dat huyle Heer waer sal dat goet voor zijn, indien het u belieft, soo seg my dat eens nader, t'em.
Gy weet wel dat Ferant, d'ontsanger van mijn Vader, hier woont, crisp.
Dat weet ick wel hy heeft 'er lang gewoont?
En in 't onfangerschap hem Meesterlijck getoont.
Wel dese sal ick door een loose treck bedriegen, en door ons kleden hem sien in het slaep te wiegen, ghy moer van uwe kant my helpen glyy hebt Geest.
Als 't daer mee is te doen soo zijt niet eens bevreest.
Ick sal mijn huylen Heer by uwe tranen voegen, en sucht gy och!
ick steen!
om u te vergenoegen.
Wat wilt gy meer!
T'em.
Ghy sult wel sien in welck geval, Dat ick getiygenis van u begeeren sal, en om u meerder licht in dese saeck te geven, segt dat mijn Vader, goet ick sal daer wel na leven, crisp.
'k weet wat ghy seggen wilt, wijl gy zijt eenig kind, uw's Vaders moet ghy Siet dat ghy u niet versind.
kom aen gins is het hiws.
Digitized by google crisp.
Van wie!
Wel van ferante, gaet heen crispijn en klopt, crisp.
Ick sal, maer sacht Eymante, daer opent men de deur.
Het is de Dochter met haer Dienstmaeght, toeven wy crispyn.
Wat is sy schoon en net, en 't Meysje speelt niet mis, maer Heer sy komen nader, t'om.
Denckt op het geen ick zy en 't sterven van mijn Vader.
Angelica, margo.
So ick my niet bedrieg, mejusfrou siet hier gins, mijn Heer Tymante met sijn dienaer, ay geensins, herg.
Hy ist gewis o ja, ick ken hem aen zijn treden, ang.
Mijn Heer usente wat s dit!
Om welcke reden, lijt gy soo inde kouw, t'em.
Angelies, crispijn, crisp.
Hoe mijn Heer... t'om.
O doodt ongena!
Verg.
Crispijn wat let u crisp.
A oogen bey vol traenen t'em.
Helaes wat ongeluck!
Segh wat 'er is, crisp.
De kranen van bey mijn oogen raken los.
Verlies geen tijt. crisp.
† Wil ick haer seggen Heer dat gy gestorven zijt, en dat daer om... botterick.
Tvm.
Ick ben verloren.... crisp.
Ach onverwachte druck!
Ach was ick noyt geboren.
Wat sal dit zijn?
laet ons dit ongeluck verstaen.
Ach segt ons wat verlies u Meester heeft gedaen, Marg.
Zijn Vader ach!
Margo, zijn vader is gaen wandelen, Marg.
Ist anders niet crisp.
Ja maer!
Hoe sal men ons gaen handelen, mijn Heer wat let u doch, Marg.
Wat ist? crisp.
Sijn vader die is doot.
Aw' vader doot?
O droefheyt al te groot, Marg.
Crispijn wat segje daer, is Heer Pirant gestorven, ach!
Crispijn, crisp.
Ick ben al mijn leven lanck bedorven, ach!
hy beminde my ach!
Geljck zijn Soon, dien goeden vroomen Heer... mijn Heer seg dese toon, is die soo goet,... t'om.
Heel goet, crisp.
Requiescat in pâce.
So is u Vader doot, ach!
Sie daer mijn Heer vergaetse In druck, bloet houd haer vast.
Mijn droefheyt is te groot, crisp.
wat leyt een Soon om sulck een Vaders doot.
Schep moet ick sie niet eens waerom u druck soo groot is, wat middel isser voor een mensch die nu al doot is!
Wel ja zy heeft gelijck, waer toe soo hier geschreyt, want soo te weenen is maer rechte malligheydt.
Hy was een goeden Heer, ik ween niet sonder reden, myn heer.
Ghy hebt te grooten deel in mijn ellendigheden het is genoech hou op.
Ach kost ick met getraen hem weer doen seven!
Hy hou op wat gaet u aen?
Mijn Heer weet met gedult sijn ongeluck te draegen, of hebt gy meerder reen als hy heeft om te klaegen, edelman.
Myn meester heeft verstand en weet hoe dat men moet sich dragen inde weeld, en inde tegenspoet, en hoe men inde doot, moer van een Vader leven.
Waer is ferandt!
Hy heeft hem in sijn ho begeven.
Ick gae hem soecken troost mallanderen in den noot.
Mijn liefst angelica, u droefheyt is niet grodt.
De rouw staet mijn die wel?
Vergert ghy dan soo even, ang.
Vaders doot?
daer mijn de leeden staen en beven.
Zijt niet bedroeft mijn hart, mijn Vader is niet doodt, ang.
Waer toe dan dese rouw.
Daer van is de oorsaeck groot.
Mijn Viel vermoyt mijn Lief van langer soo te leven, wil sich in 't openbaer nu in den echt begeven, dies heb ick gelt van doen, om in het huys te treen, dat toegernst moet sijn, 'k heb lang genoech alleen, en soo bedeckt geleeft, u Vader en de mijne sal ick bedriegen, stelt u daerom in geen pijne, ick bidt doet mijn de eer dat ghy wilt met my gaen, wy sullen vorder sien wat datter dient gedaen, ang.
Is 't ernst t'ymants seg of komt ghy met mijn gecken.
Tyn A4r.
Neen seecker.
't komt heel wel ick moet terstont vertrecken.
Naer leyden 'k sal u dan verwachten aen de Schuyt.
A Sal daetlijck koomen.
wel dit is een kort besluyt, crispyn.
Komt dan toch daetlijck, mijn engel wilt niet vreezen, t'om.
Ick sal in minder dan eenuet hier weder wesen, soo haest ick gelt heb, sal ick koomen weest te vreen.
Ick vertrou mijn op u woort.
Angelica binnen.
Soo doet myn Lief gaet heen.
Criip.
Dat is kort maer was het goet, wel wie sou dat versinnen, ack wist niet, dat gy so lichtelijck kost beminnen.
Om weg te nemen 't quaet gevoelen dat ghy voet, soo weet dat ick met haer, wiens glans mijn blaken doet, u een oprechte min dry maenden nu geleden, en sonder ymandts weet in 't Huwelijck ben getreden.
Ghy hebt haer dan getrout mijn Heer, getroist crisp.
Getrout, en heeft u tot dees tijt u troudagh niet berout.
Dat is waer men kan 'er weynich vinden.
Die inde swaere band van 't Huwelijk haer verbinden En die in minder tijt niet hebben nae berouw, maer weet haer Vader wel van dees verborgen trou?
ym.
Neen mits hy in wrockheyt noch mijn Vader gaet te boven.
En dat een duyt de Ziel hem kon uyt Lichaem roven, soo hadt hy zeekerlijck met op gesette sin, gedaen al wat hy kon tot letsel van mijn min, maer zijnde nu getrout sal hy sich moeten voegen, en of hy wil of niet sich met ons echt vernoegen.
Maer ghy mijn Heer die u steets by den adel hout ist eerlijck dat ghy een ontfangers dochter trout, wat sal u Vader.
Ja, hy mach eerst wat quellen, En moyelijck zijn, maer sal sich haest te breden stellen, die is Rijck, dies sal hy licht daer aen.
Sist, sist, mijn Heer pas op.
Ick heb u al verstaen.
't is tijt van suchten, en geen tijt om meer te gecken.
Ferante en margo uyt.
Mijn Heer t'omante ach!
wat komt men my ondecken.
Helaes mijn Heer ferant!
Myn arme Meester ach!
Ick stick in mijn geklagh, feran.
droeve doot, waer toe wert oock den mensch gebooren.
Ach wat verlies ick!
Ja mijn heer gy hebt veel verloren Maer men moet met gedult zijn droesheyt wederstaen, den Hemel wil dit soo wie kan die tegen gaen, Gewis u Vader had noch langer tijt verwurven, om noch te leven had hy niet soo drae gesturven, maer als de wreetheyt van het onvermijdelijcke lot, ons dagen onversiens, en sonder meely knot, soo is het seecker datmen niet kan langer leven, de reden ay mijn Heer wilt mijn u nuesdoeck geven, ick kan niet pijnsen sonder ach!
Helaes crispijn, a droefheyt perst mijn ziel, crisp.
Min Heer ach!
hin.
A15, p. 4, p. 4, p.
Als ick mijn Drouw verloor, ick niet 't sal licht vergeten.
Ja drouw die heeft haer in haer sterven wel gequeecken, laet haer in rust.
ick heb tot krijten groote reen, feran.
Want ons verlies is groot en buyten het gemeen, 'k Verlies een goeden Heer, en ghy een braeven Vader, helaes hy stierf te broegh, ach was hy noch wat spader gestorven, zijn verdriet en was niet half soo groot, maer wijl de goede man nu sag dat hem de doot, Soo nae was, en dat hem de oogen wilden breken, en zy hy niet?
Hy is gestorven sonder spreecken.
Ach sonder spreecken!
Ja al had hy duysentmael t'em.
Geleeft soo most hy voort.
Helaes mijn heer zijn quael. crisp.
Was al te doodelijck, hy kon het niet ontkomen, het waren stuypen die hem hebben weggenomen.
ach.
Hoe dus onsteldt?
Ick ben bedurven, feran.
Hoe, hoe!
Ick heb hem drymael gelt gegeven en daer toe.... feran.
Heeft hy mijn geen bescheyt of kentenis gegeven? crisp.
Ach die betaelingh heeft ons beyde wel doen beven, feran.
Ick heb van vrees gestorven schier de doot, crisp.
Men weet wel hoe het is, gy hebt geen noot.
Men weet dan.
'k hiel tot noch de geesten maer voor dromen, crisp.
Mier jy was van u sorg soo heftigh ingenoomen, dat dickwils sijn schim aen ons verscheen is.
Verschenen!
Draecht mijn Heer.
Ferant het is gewis.
Foran.
Ath arme geest.
Helaes hy quam schier seven dagen, Vervolgens soo veel vrees ons door de darmen jagen, dat ick niet wist waer ick mijn selven bergen sou, dan quam hy eens in t wit, dan inde lange rou, dan als een graeuwen hond, op t laest in t eygen wesen, en ghy mijn Soon blijft staen, en ben u Vader hoor wat ick seggen sal.
Ach arme geest!
C1v.
Mijn vor.
Die dreunde door zijn stem ick schrikte met verlangen peran.
En zy hy niet dat het was vier duysent croonen.
Jne.
Ach arme geest doet ghy ferante die genae, dat ghy om mijnent wil die reys hebt aengenoomen, wat moyt.
Hy hadt om u van verder noch gelomen, en hadt mijn Heer zijn Soon sijn reden niet verstaen, hy was al vaerdigh Heer om self by u te gaen.
Ach dat hy niet en komt.
Hy zy hy wou u dragen een briefje van zijn hand op dat gy waert ontslagen.