floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
En schoon t hem gaat naar wens, noch zal hy droevig.
Ach weigert doch dit hart, dat u zo teer bezint, die vreugd niet, dat het zig geheel mag zien bemint!
En zo u immer myn verliefde zuchten raken, benyd dat luk my niet, van 't my bekent te maaken!
Neen neen, 't is niet genoeg, myn lief, dat Karel my Verzekert, dat ik zo vernoegt zal zyn als hy.
Om alles dat myn vreugt kan hind'ren, uit te sluiten, is 't nodig my uw hart, als ik het u doe, te uiten, u te verklaaren, door verliefde vriendlykheid, myn zuchten weder met een zucht te doen bescheid, Zelf toe te stemmen, dat uw min het loon zal weezen, Dat ik u, schoone, tot myn Bruid heb uitgeleezen.
EELHARt, VREDERIK, AMELIA, ADRIAAN.
Onder twyfel hebt ge in deeze duisterheid vergeven 't opzet dat ons hier na toe geleid.
Gy stapt gedurig aan, en stelt u niet te vooren Dat u de gek misschien van veer zou zien of hooren.
En zo als halve goón gekleet, dan ook wel ras Daar uit bemerken zou, wat onze meening was.
Ach tot volvoering van t geen gy hebt voorgenomen.
Is hy te ver in zyn uitsporigheid gekomen.
En gy gelooft vergeefs, schoon gy voor goden gaat, dat hy zo lieven boom, om u, zo licht verlaat.
Waarom zou zo een daad my ongelooflyk lyken?
Wyl Hereman ons die genoegzaam heeft doen blyken.
Maar hoe gelooft hy doch, wyl hy nogantwoort geeft, dat hem de hemel in een boom veranderd heeft?
Door zulke reden zocht ik hem mee te beleezen, dat hy niet is, het geen hy met geweld wil weezen.
Maar 't helpt al niets, hy is een boom, en zyne goon Zyn zulks om zyn verdienst hem schuldig tot een loon.
O die Ovidius!
de drommel moet hem haalen, met al de zynen EELHARt.
Zo de maan ons met zyn straalen Nu niet bedriegt.
is al uw onrust reedts gedaan, wees maar te vreezen hy is al uit zyn schors gegaan.
Mag ik t gelooven?
Zie 't dan hebt gy niet te vreezen, Indien 't zo licht niet was mocht gy in twyfel weezen.
Dank heb de hemel, die hem zo ver heeft gebracht, Dat hy dees boom verlaat, die hy zo waardig acht, en gemaakte halve goden, en dat uw nimphen, nu niet, om hem daar uit te helpen, zyn van noden.
't had licht niet goed geweest.
Had hy u zo gezien, 't krenkt maar zyn harsens, en verwart op nieuw syn geest.
Hy is wel uit zyn boom.
maar 't staat u ook te zorgen, Dat hy daar licht weêr in herplant word met den morgen.
Gy waant te haast dat hy bevryd is van zyn quaad.
Terwyl hy weg is, weet ik tot zyn hulp wel raad, want 'k tracht alleen te hebben een quaal, wiens voortgang my ten hoogsten zou verveeren.
Op datge een middel krygt om met hem weg te gaan.
Ik ga dan hulpers, om hem af te houwen, zoeken.
Doras g 00 herder.
AMELIA, VREDERIK, EELHARt.
Als's Lisis wederkomt, hoe drommels zal hy vloeken!
Nu hy daar uit is, is uw opzet ook mislukt.
'k Beklaag die juffertjes alleen, die heel verrukt.
En brandende, om dien zot met ons nog eens te scheeren, Vergeefs nu maakten al haar Bosgodinne kleëren.
Dat valt voor de eerstemaal slecht uit.
Wie had gedacht?
Dat hy zyn boom zo zou verlaaten in den nacht?
Maar ik mis Rozemond, waar of die is gebleeven?
Die wacht misschien, tot ons het teeken word gegeeven, By onze halve goon.
Wat is 't een minnaar pyn, een oogenblik van zyn meestres te moeten zyn!
'k beken het valt my zwaar, en 't kan my strax ontstellen Zo dra ik Rozemond, myn lief, niet mag verzellen.
Maar die ontsteltenis is evenwel voor my Schoon zy my hart valt, nog het zwaarst niet dat ik ly.
Doch dit verveelt my en doet my zwaarmoedig weezen, Dat ik veel hoopen durf, maar meerder nog moet vreezen, dat ik my zelf geheel aan myn meestres verbind En nochtans twyf'len moet, of ik wel word bemind.
Heer Eelhart weet zig zelf te wel bemind te maaken, Om niet geheel in t hart van Rozemond te raken.
Doch zo zy eindlyk noch blyft twyf'len van haar kant.
Hy weet dan, dat ik zyn geluk heb in myn hand, dat hy bemin en hoop' EELHARt.
Dat doet myn vreugd weer groeijen.
Terwyl de liefde, en ik, ons met uw zaak bemoeijen, is de overwinning licht.
Zo haar t minnevier.... VIERDE UITKOMST.
AMELIA, EELHARt, VREDERIK, ROZeMONd, LEONOOR.
Maak plaats aan onzen boom, wy brengen hem hier.
Waar vond gy hem!
doch?
In die Laan van eikkeboomen heb ik 't gerucht eerst van zyn zot geschreeuw vernomen.
Wat kon hy daar doch doen, in 't midden van de nacht?
Hy onderhield een eik, en bad met al zyn kracht, dat doch die nimph haar zelf aan hem eens zien zou laten.
Hier kon t gezelschap van de juffertjes ons baaten, die speelden daar haar rol zo geestig, dat hy voort In al haar reeden haar geloofde by haar woord, en haar de boom straks, waar zyn godheid in zou woonen, en ook de plaats van zyn verandering wou toonen.
Nu komen wy om dit te zeggen vast voor aan.
Wel die gelegentheid dient niet voorby gegaan.
Laet ons ons haasten om het spel voort uit te Spelen, eer Adriaan ons met zyn vloeken komt verveelen.
Ro Digitized by google herder.
O ROZeMONd.
Verbergen wy ons dan, ei ras, daar komen zy, Heer Vrederyk.
Wees stil, en draag geen zorg voor my.
'k zal als een halve god voort in zyn boom gaan duiken, dan zal hy die niet voor de zyne weezer gebruiken.
Maar zo hy u dan kent.
Ik bid u spreek doch niet.
Dit hol is wel zo diep dat niemand my hier ziet.
VREDERIK, klimt in 't hol van Lisis boom, en verbergt zich daar, datmen hem niet zien kan, en de anderen verschuilen zich achter de andere hoomen.
LISIS, CATHARINA, MARGARETA, gekleed als bosgodinnen, met takken van boomen in de handen op welker toppen drooge Confituren gestoken zyn.
Komt, lieve zusters, want ik beeld my in na deezen Aan ieder Bosgodin, die naam verplicht te weezen zy hier de plaats, en den beroemden stam, waar in Myn halve godheid nam, door t noodlot, zyn begin.
CATHARINA.
De maan was naulyks in de plaats der Zon gekomen.
Of aanstonts hadden wy uw goed geluk vernoomen.
Nu quamen wy ons bosch en onze schors ontvlien, om u die eer te doen, van u te komen zien.
Ach hartjes van 't geboomt, myn vreugd is niet te noemen Nu ik op de eer mag van uw schoon gezelschap roemen!
'k wed dat myn bladeren en loof, eer 't morgen is te voorschyn komen, eens zo groen, en eens zo fris.
Maar nimphjes, die ik steets hoogachting toe moet draagen, mag ik wel na de plaats waar gy geplant zyt, vraagen?
MARGARETA.
Wy woonen in een stil en afgelegen woud.
Daar onze vruchten wel en zeker zyn vertrouwd.
Zy zyn heel ongemeen, en 't zou zeer schaadlyk weezen, had elk van ons den roof der reizigers te vreezen.
Uw bomen dragen k zyn vrucht na dat ik merk.
Ja dat is ook door een uitstekent wonderwerk.
K verlang zo zeer na uw geval, ik kan niet duuren.
Wy maakten in de Nes wel eertyts Confituren, zo smaakelyk, en welgevallig voor de mond, Dat Vrouw Diane zelf behaagen daar in vond, En hondertmaal van kocht als zy uit jagen scheidden.
Doch om dat wy zulks juist aan and'ren overzeiden, wierd zy zo quaat, dat zy van gramschap overheerd Terstont ons elk heeft in een boom getransformeerd.
In wat voor boomen?
Zie, myn boom draagt marmelade, en aan myn zusters boom, myn broeder, wast sucade.
LISIS, wyzende op de Confituren die ze draagen.
Hoe Nimphen zyn dit dan de vruchten die gy draagt?
Ja t'onzer gunst heeft dat den goden zo behaagd.
Zy wassen gekonfyt.
Dat kan niet qualyk smaaken.
Proef, of ik zeg dat gy die pryzen kunt noch laaken.
T ziel herder.
Pluk af.
Dat doe ik niet.
Zy zyn van smaak heel net, men schaft ze dagelyks den goden voor banket.
Proef vry.
gy hoort dat zelf te weeten, dat zo een boom als ik noch drinken mag noch eeten.
Daar is geen mensch zo zot op aard die dat niet weet.
Dat uwe boom, zo hy daar staat, noch drinkt noch eet, maar gy die van uw boom de ziel zyt, en het leeven, Gy moet zelf eeten, om zyn voedzel hem tegeeven, De boomgoon komen ons zo alle nachten aan, En plukken onze vrucht, om daar door te bestaan, Want zonder dat zou al haar sap wel haast verdroogen.
't is waar, myn stam is dor, en van een zwak vermogen En toont wel, dat een boom, zo hy geen voedsel krygt, Niet lang kan leeven, en van zwakheid nederzygt.
MARGARETA, eetende van haar Confituren.
Volg dan ons voorbeeld, zo die vrucht u kan bekooren.
Hoe eetge u eigen zelfs?
dat komt my vremd te vooren!
Dat is, om dat gy ons zoudt volgen op dien voet.
LISIS na dat hy geproeft heeft.
Ach ganimedes schenkt geen nectar ooit zo zoet!
't is fraai een boom te zyn.
Wel rade ik u ten quaade?
Myn broeder?
Gy smaakt wel, myn zuster Marmelade!
'k wed u Saturnus in zyn eeuw gegeeten heeft.
Maar mirrhe, uw zuster, weet gy ook of die noch leeft?
Haar stam is al vry oud.
Ik heb haar nooit vernomen.
Maar zuster, is zy u ook ergens voorgekomen?
'k weet niet dat mirrhe hier in onze Landstreek groeid.
By de Arabiers is 't daar haar stam gemeenlyk bloeid.
Haar land en 't ons leid wel wat verre van malkander, maar trekt zy niet wel eens van 't eene land in 't ander, CATHARINA.
Wy trekken zelden uit ons eigen Vaderland.
Stil zusters, k hoor een schoon Muzyk van gene kant.
Dat's van een jonge veldcipres, zie hem daar komen.
Wat wil die baartman?
Zacht, dat is een God der stroomen Spreek met meer achting, want hy is hier heel vermaart, bewys hem, als 't behoord, uw plicht, hy is 't wel waart, als hy ukent zal hy u na uw waarde ontmoeten.
LISIS, CATHARINA, MARGARETA, KAREL, gekleet als een Riviergod, met een lange baard, en een van zyn knechts met Ciprestakken in plaats van Armen, en een luit in zyn handen.
Daar, die ons uit uw klaare stroom komt groeten, we ontfangen nederig, en tot uw dienst bereid, Uw zachte omhelzingen met diepe eerbiedigheid.
LISIS, tegens Karel.
Vy hadden nooit gedacht, dat zulken god der stroomen, herder.
Hier, uit zyn waterkoets, om ons te zien, zou komen, Ons halve goodtjes, en om ons, zo kleen van macht, Neptun en Thetis zou verlaaten in den nacht.
KAREL, begint te gnorren in de plaats van spreeken.
Myn zusters, hy schynt op een vremde wys te spreeken.
Wat taal is dat?
Dat s taal van stroomen, en van beeken.
Dat s vissetaal, en al de vis verstaat hem wel.
My dunkt hy spreekt gelyk de drommels in de hel.
De vissen spreken zot, myns oordeels, maar zyn blikken Slaat hy zo grouwlyk voor my op, ik zou schier schrikken.
Dat hy u hier dus ziet, is hem heel ongewoon.
Myn vader dit is een der nieuwe halve goon, 't is de eer van Bloemendaal, die onlangs met zyn schapen Vervulde ons heele land.
die roem der herders knaapen, doch nu is hy een boom, en siert dit grazig oort, met duizend takken hier beschaduwende uw boort.
Tegen lisis hy wenkt u, gaa, hy zal u na uw waarde ontfangen.
LISIS, trachtende zich te ontslaan uit de armen van Karel, die hem omhelzende heel vast gesloten boud.
Hoe is dat drukken!
Stil waar om my zo te prangen?
Uw arm verbetert hier t gebrek van uwe stem, ontschors myn boom niet, los, en laat my uit die klem.
Hoe vlucht gy voor die u omhelst?
Zulk karresseeren Myn schoone veldgodin, zou ik niet meer begeeren.
Hy is begaan, en steekt zyn armen u weer toe.
'k bedank hem zeer, ik ben de waterytindschap moe.
Debuitensporige catharina.
Als 't u gelieft, laat ons dan gaan tot and're dingen, en uw verandering, in wyden door ons zingen.
Myn vader, zou u ons gezang ook tegenstaan, hoorende dat Karel al weer'er knort.
Die stroomgod staat met zyn geknor my gansch niet aan.
Stil, wie van ons gaat voor.
O eer der halfgodinnen, voor my, ik heb geen stem, gelieft maar te beginnen.
Wel aan, ik hef dan op.
't is goed, ik volg u na.
Monfreer Cipres, geef my u luit, kom rep u dra.
Zy neemt de luit uit de handen van de cipres, en stellende de snaaren op haar stem, begint te zingen.
O groot geluk zoo hoog verheeven!
Goon waarom was ik doch geen boom van al myn leeven.
O heilge amphion in!
luister toe met vlyt.
Uw stem gevalt my alzo wel, als uw Confyt.
CATHARINA, zingt.
O groot geluk, zo hoog verheven!
Wy hebben Lisis hier, dien hoom, zo trots en schoon, zyn deugden hebben hem geplaatst by halve goon.
Om daar te leiden een onsterflyk leven.
ò Groot geluk zo hoog verheven!
Hy is die eer wel dubbelt waardig Hy heeft als herder zig hier zo vermaard gemaakt.
Dat ider om myn roem te schryven, brand en haak, en maak myn pen tot grote daaden vaardig, hy is die eer wel aubbelt waardig.
Wat dunktu?
Ach myn nimph!
mocht ik van zulke boonen, als gy zyt, enten tot een Boomgaartje bekomen!
LISIS, CATHARINA, MARGARETA, KAREL AMELia, EELhart, LEONOOR, VREDERIK, ROZeMONd.
't is tyt.
Verschynen wy, MARGARETA.
O goón hoe zal t hier gaan!
'k zie stervelingen!
Daar komen menschen aan!
LISIS, tegen Catharina.
Ik klim weer'er in myn boom.
verdwyn gy voor haar oogen.
Waarom.... liSIS, verschrikkende dat hy Vrederik in zyn tronk ziet.
Wat zie ik hier!
O Bosgod uit den hoogen is om myn ongeloof, myn straf my opgeleid.
Ik twyfel nu niet meer aan uwe godlykheid.
'k ben me e een boom als gy.
Dat is my lief te hooren.
Maar broeder wat hebt gy dan in myn stam verlooren?
Wees vry een boom, myn vrind, maar tot myn schade niet.
Dit is hy die wel eer myn herder was.
ik zie 't.
SMELIA, tegens Catharina en de andere halve goden.
O groote godlykheen, wil 't niet ten quaatsten keuren, dat wy zo te ontyde uw gezelschap komen steuren om dien herder heil te wenschen naar waardy, Die nu geplaatst is in der halver goden rei.
Men zegt, hy is een boom.
Ja, maar ik vind hier binnen een ander.
Ach ik volg myn nootlot, herderinnen.
Gy by de halve goón!
Neen, dat heeft geen slot.
Of zo hy 't is, is hy een bastart halve God, want ider boom van eer, en opgequeekt by vroomen, zal in een ander man zyn stam nooit wort'len komen.
KATHARINA.
Is dat des Hemels wil?
Daar is geen twyfel aan.
Geef my myn stam weer.
Wat wilt gy hem tegenstaan?
Ai, om des liefdens wil, laat ik u nu verwinnen, word we er een herder, om uw herderin te minnen.
Neen, 'k moet een boom zyn, maar maak daarom tog geen boom zynde, als ik ben, blyf ik u nochtans trouw.
Jou ROZeMONd.
Zo dat zo is, moet gy om my uw boom verzaaken.
Ach hy ontrooftze my, dat kan my t harte raaken, hier, boome dief, geef myn boom weér.
De Hemel geeftze my.
Wat doet gy my verdriegen? herder.
Wat klaagt gy!
Zusters, ach!
Wilt my nu niet begeeven, wanneer ik word verplant kan ik niet langer leeven.
Neen neen, wees niet beducht, wyl hy met onbescheid Uw boom blyft houden, die aan u was toegezeid, hy leef daarin gehaat van al onze andre boomen, op dat geen boom oit mag in zyn gezelschap komen.
En wat word ik dan?
Hier leggen plaatsen by Heel fraai, en boomen veel vermaaklyker als hy, Wy zullen u terstond daar planten.
Kan t geschieden?
Ja, onze macht is groot, hy zal zyn hulp ons bieden, myn Vader, dat wy gaan, is dat niet uw gebod.
Karel antwoort al knorrende.
Die knorren duivel is een vremde watergod.
'k moet in amelia haar hof, zeid hy, u planten.
Dat 's wel, haar hof is vol vermaak aan alle kanten, maar, wyl van onze stam, om 't uitgaan te verhoën, de ziel, waar door zy groeit haar voedsel heeft van doen, Zo 'k dan verplant moet zyn, dat ik dan, Uitgeleezen, Op zo een schone boom als gy geënt mocht wezen!
O myn Confyteitjes!
't zal zyn.
wees maar te vree.
Word ik dan ook zo een Confytboom?
Digitized by google de buitENSPORIGE 84 CATHARTNA.
Gaa, gaa meê, iis.
Vaar wel, myn herderin.
Ayl dat ik mag letten, Myn alderliefste boom, waar datmen u zal zetten, dan zal ik, als ik met de herders heb de wacht, Om uw gewyden stam gaan dansen nacht op nacht.
Volgons niet als van ver.
'k begin al te verlangen, hoe morgen dat Confyt zal aan myn takken hangen.
Wees maar gerust.
En gy, gy boomdief, zo berucht, uw stam is niet bequaam tot voedsel noch tot vrucht.
Men zal uw boom, om om te dansen, nooit genaaken Uw hout dient niet als om eengalg daar af te maaken Hy gaat met haar weg.
Door die behendigheid geraakt hy vast op 't slot.
En ik stablydlyk af, myn nieuw verkrege lot.
My is heel weinig aan dien ouden stam gelegen.
En daarom staa ik ook zyn Prophetie niet teegen.
Maar groote Nimph zult gy noch langer tegenstaan?
Myn Heer de naam van Nimph en herder heeft gedaan.
Laat ons de Herdersstaf, en dit ons Herders leeven Nu varen laten, en ons na het slot begeeven, eer imand ons vermaak hier eens ten quaadste duid.
Nu Lisis is ontboomd, nu is ons blyspel uit.
EYND E. digitized by google.
BESWEERING.
Van den DISPERATEN ANTWERPSEN COURANTIER.
Illudit propriis, aliorum crimina ridens.
T. TOTBRUGGE, by Jacob Bernaarts, boekdrukker s Landts van den vryen.
AAN DEN SEER DIK, en VETTEN, HEERONI A VORAGINE, opperste van de Congregatie van St. Alexius, anders genoemt Gellebroeders.
Gy sult buyten alle twijfel verwondert wesen een opdracht te sien onder uwe naam, aan u seg ik, die noyt andere opdracht gewoon sijt als ten boorde vol gepropte Schotelen en wel gevulde kroesen maar in dien gy mijne gewichtige reedenen con sidereert, 'soo 'er in u eenige consideratie overig is, 'k sal u eerw' bevinden soo klaar als my dat ik ten uyterste gefondeert sy in dese geringe blaade Veele hebben getracht'ren aan u te offereren.
Om dese mijne resolutie te doen veranderen, met te seggen dat u een tong is gegeven alleen maar tot verheffing van lekkere geregten en delicate Wijnen en niet om yts 't geen naar papier of boeken gelijk te prijsen, 't en sy de Fransche kok of Italiaansche keldermeester.
Andere dat de circuitus ofte omtrek van u lichaam sig soo ver uytstrekt, dat u ziel sig noodtsakelijk in het selve moet verliesen en by gevolg u onbekwaam maakt om yts dat naar den ruykt te protegeren.
Andere wederom dat d'onwewoort.
wetenheyt van eeuw tot eeuw gelyk een erfsiekte onder u familie heeft gedomineert.
Dat gy niet gewoon sijt iets anders te leesen als de maandelijke rekeninzen van u vleeshouwers, brouwers, wijnkoopers, kruyniers en diergelijke.
Dat u biblioteeque bestaat uyt een Almanach van Kiliano en een boekske van de specien.
Enfin soo veel en waarscheynelijke bewijsen datse infalibel een ander als my souden van myn goet voornemen gediverteert hebben.
Om de waarheyt te seggen ik begon eenigsints te wankelen en het was sus ofte soo dat het publijcque deese satisfactie soude gemanqueert hebben, als wanneer ik indagtig wiert dat mijne veersen sindien men se met die naam noemen mach sonder maat waaren, een saak die ten uyterste lief en aangenaam is aan u congregatie, ten andere kwam my te binnen dat de poeten de faam altijt courtiseeren om haar werken uyt te trompetten, als hebben de veel monden, gy nu, die hier in aan de faam eenigsins egaal sijt alsoo den uwe in formaat de grotto ofte hol der seven slaapers surpasseert en by gevolg haar geensins hoeft te cederen, kont by aldien gy begeert een arm Autheur haast kenbaar maken, sub intelligitur indien u inclinatie soo seer strekt om dese letteren, als wel de goede Wijn uyt te galmen.
Aan d'andere kant bemerkte ik.
Dat de dampen van u bacchanaale adem die eenschap hebben om u toehoorders voor het nieerder gedeelte dronken en sluymerende te maaken, het welk mijn boekske ten uyterste voordeelig sal zijn, alsoo haar dat sal verhinderen om de fouten waar van het selye vol is te remarqueren.
Ach mijn Heer wat vermaak sal het zijn om u Eerwaarde in het Dinren o opdragt.
Rubens, sommige seer devoot ronkende, andere uyt een specie van ootmoedigheyt in d'assen wentelende en al hikken de werelsche eydelheden uytbrakende.
Dat plai seer is soo overdadig dat ik nauwelijks de macht heb om u Eerwaarde te betuygen dat ik ben.
U eerw minste Dienaar.
N. n. 3 OI Digitizeg by google op de BESWEERING Van den Antwerpsen Courantier.
Ridendo castigat Mores.
En naakte Schets van kwaad verstrekt een dierbre leering, t Verfoeylijk Bygeloov en t Leugensicke breyn Arsenicôs, vertoont bevallijk dees besweering En Doctors Botheyd, die moordadig het venijn Als heylsaam ordonneert, t geen mieenigh is.
doet sneven, d'ontdekkers van sulk kwaad, zijn waardig datse leven.
B. med.
PER Digitized by google PERSONNAGIEN.
Arsenico.
Courantier.
Sijne huysvrouw.
Don Anselmo.
Een spanjaart, haar galant ab Ulula.
Een Doctoor.
Acciam Krok.
Een duyvelbander.
Ieroen Scarbo.
Sijne gebueren.
K. pladvoet.
D. van hoboken.
Ian Bierleers.
Een weert.
Frans houvast.
Een Krâmer van blau bockjes.
Roger Milanois.
Een waal snuystabakkramer, diel moesel.
Een liedtjes-sanger.
Flip populier.
Een Apotekers jongen.
Een Speelman.
Het tonneel omtrent en in Arfenicos huys.
BESWERING.
Van Den DESPERATEN ANTWERPSCHEN COURANTIER.
ROGER MILANOIS, komt al singende.
Te conseil de lanneton est tousiours bon, est tousiours bon.
Car si javois des Amans a vendre Au lieu de me faire attendre ay peur qu on les derobera, est puis apres coetera.
Orbleu!
soo se dat continueer sal se haast voor I den Duvele raken, se kan se per Dio!
Niet van d'een Morceau tot d'andre geraken, se heb van als, men Bouticque is wel gestoffeer, me Pondre de Sivilia, d'arragon de Naples, daar se niet dat manqueer.
Paudre a Poudrer de cypre, lasmin fleurs d'Orangs.
Sibet, musc. ambre gris, des gans d' Espagne.
Is niet van ou begeer?
Allons Messieurs des savonettes.
Si vous en prenez une couple, vous aurez les mains nettes Pour six mois, ook niet?
Wa begeerse dan?
Je heb se delicaet senteurs, voulex vous frangipan?
Das Bon morbleu!
om te frotteer les moustaches en Handschoenen soo admirabel, en kunse in geen Maent verdoenen.
Courage Messieus parle?
Ge sulse gedient syn.
Diel moesel schenkte geen soopkes, of kooren brandewyn?
Milanois.
Waer voor sie se men an Diel moesel hoe kan ik dat weeten, may dunkt 'k heb ou in een spul Caerten gesien by mayn beste weeten, wat'd'ing kleveren Boer?
Point de rallerie ik steekse deur en deur de Sorcier hay, diel moesel.
Daar bedanck ik ou veur ken ben ik geene Smyter, en k sal niemant affronken.
Teeren, Want ik meende ou self met een Glaaske Brandewyn te traçteeren, Excuseer mayn bottigheyt, k moet ik dan op een teeren.
,, ander gaan.
4.0 Digitized by Google ANTWERSEN COURANTIER.
Ha Monsieur neemse een Prise du Tabac.
Waar komt se van daen?
Wat hebse daar vuer papier?
Diel moesel syn nieuwe voysen en deunen, dat ghay se verstont mosieur, ge soudt ou dood steeken, Gay en piste niet as Tranen, soo beweeglayk is de sank, as gay maar een veers hoort, huylde al ou leeven lank.
Ten sayn geen grollen van Paris, een konings Soon van Tioyen, nogh van Rykaerd sonder vrees, of hoe Hillebrand gonk schoyen, of van Robbrecht de Duvel, of polifeem aan de Strand.
Of de burgerhoutse kermis.
Nee cameraet, 't is een andere trand.
Tis van een nieu Batallie op de Spaensche Contrayen, De Victory is.
dubieus maar say day wee moeyig ro.
Diel moesel dan sulday warachtig schrven.
Daar om rae jk ou neemt den Hoedt voor ou trony en nypt d'oogen toe, maar g'hebt daar soo veul fleskes.
Laat me eens proeven.
Digitized by google BESWEERING VAN DEN ro.
Milanois avoe.
FRANS houyast, met een meers met boeken.
Daar dr ank is ist goet syn, de Princen syn gegroet 'excuseer me vrinden.
Ge moet weeten dat ik om de southeyt van t jaar me geern by de voghtigheyt laat vinden Maar soo ik ou stoir.
Namelyk.
daer om want.
't is by manier van interest dat ik in ou Compani com Want 'k sie ou aan voor goey liens.
... dats de reden Om.... door... d' aensienlykheyd... ben day te vreden dat ik mee drink?
Waar comse van daan Patroon?
Frans Houvast Van een Oorlog schip waer op ik sonder eenige loon Maer met veul verdriet en arbeyt, ontrent de twaelf jaaren, Naar d'eylanden van Malta, Sicilen en Venetien heb gevaaren.
Diel moesel.
Wat was ou officy?
of voerde gy veur Volontair mee?
HOUVAST. neen, maer 'k veegde met een besem van 20 voet de yligen van de zee.
Terwyl men bruer aan d'ander sy met een pen van conse.
Considorable lenghte en breete, De story van says even op den buyk van d'oceaen schreef, wilde weeten Waar myn vaader bleef?
die had geen kleyn ongeluk, hy sturf door een salvo van syn goey vrinden en liet ons in druk, myn moeder begaf haar tot de koophandel maar waar in heb ik noyt vernomen.
As dat staat me veur, dat ik meer jonge dochters als oude wyven aen t huys sagh comen.
En masseur die d'armoed socht 't onloopen soo veul sy kon, begaf haar in qualiteyt van camenier by een ongetrout Baron.
Soo dat eyder naer een goed heen comen sag om sigh eerlyk te geneeren.
Wat my belanght, k nam een opset om een stuk van de vrye kunst te leeren, om t welk te practiseeren ik gemeenelyk des avonds by een betrokke locht, myn vaaderlyk erfdeel in de beursen van de passanten socht.
't geen tamelyk succedeerde, ik kon 'er fray op leeven, maar ik kreeg eenigh different met de justicy.
'k begin altoos te beven, als my dat te binnen comt, die, om dat ik de minste niet wou syn My versochten een rys buyten 's lants te doen, die 'k met veul pyn En ongemak geyndight heb, en om geen nieuwe rusy te soeken, soo verliet ik de vrye negocy, en ik verkoop nou soo wat boeken, Ben de kurieus?