floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Myn Heer, zagt!
Dat kan wel toe, ik ben de omhelzing lang al moë.
Neen, neen, gy zult myn Kind niet trouwen, gy zoud haar voort te plett'ren douwen.
Wel hoe, myn Heer, scheid gy 'er uit?
Zy is voortaan myn Zoon zyn Bruid, gy hebt geen magt haar my te ontneemen, zoud gy dus van de deugd vervreemen?
Dat loof ik nooit, wel foei, t was slegt Dat gy in wysheid onderregi Uw woord zou breeken, o gants weeken!
Zoud gy dus uw beloften brecken!
Neen, Heer Geloofal houd het an, een woord een woord, een man een man, ik zal u na myn ryk geleiden.
En zult daar in een Koets steets reiden, Te voet te loopen dat was schand, Ik zal in 't ryk Luilekkerland U twaalef olifants vereeren, gy zult een ieder daar regeeren Als koning, en wat gy zult zien Zal gy als Vorst van 't land gebien, Ja elk doen voor uw Ryksstaf beeven, En gants de waereld weiten geeven, Vorst Cæsars Lauwerkroon zult gy Digitized by Google Daar.
BEDROoge ACTIONIST.
Daar draagen, k zeg geloof my vry Dat Alexander, waereld winder, by u zal zyn de helft wel minder Als hy by and'ren is geweest.
Homeer, virgyl, waar nooit van geest Zo zeer vermaard, als gy zult weezen.
LUCYNTje.
Ree toe, myn Kind, en wilt niet vreezen, op Eelhart wyzende.
Gy zult deez' Heer zyn Vrouwe zyn.
Al we 'er verandert!
't heeft geen schyn Van waarheid.
Wilt het vry gelooven, zyn Schat en wysheid gaat ver boven die van Heer Loshoofd.
LUCYNTJE, tegens katryn.
Katryn Het is Heer Eelhart en krispyn.
Zy zyn 't, maar zwyg, 't zal nou wel lukken.
Wat zyn dit nu al weer voor nukken, gy zult hem Trouwen dat is uit.
tegens Eelhart.
Myn Heer ik geefze aan u tot Bruid.
Gun my uw woord, myn uitgeleezen.
KRISPYN BEDRIEGER EN LUCYNTJE.
'k Moet Vader wel gehoorzaam weezen, En doen het geene dat hy wil.
KRIGPyn myn pinxterblom, hou jou maar stil, 'k zal u tien duizend acties geeven, Daar kunt gy makkelyk van leeven En volgen de natuur na Daar by zal ik uw Heer Papa Een groote zomma doen onfangen.
LOSHOOFd.
GELOOFAL KRISPyn.
EEL HART.
JULIAAN LUCYNT J.
Myn herte denkt al met verlangen, om met Lucyntje door den Echt Verknogt te weezen maar dat 's slegt, wat doet dat volk hier?
moet ik vreezen Myn Heer Geloofal, wat mag 't weezen, Dat gy by dit Kanalje staat?
Ik weet niet Heer waar gy van praat.
Weet gy dat niet, 't zyn looze stukken, Om my Lucyntje maar te ontrukken.
Ik bid dat gy 't niet kwalyk duid, myn dochter is deez' Heer zyn Bruid, Welks Vader leeft in 's Vorsten Staaten, daar by heeft hy zeer veele plaaten Dat, als ik maar de helft optel, is 't uwe maar een bagatel Om tegens 't zyne hier te reck' uen.
Digitized by Google Pi BEDROoge ACTIONIST.
21 PIETER.
Natuura komt Heer Loshoofd teekenen, als eertyds Nasus is geweest, dien man, van eenen schrand'ren geest, Waar van veel Boeken nog getuigen.
Myn schoone Huw'lyk legt in duigen, En al myn acties ben ik kwyt.
Ja wel, zie daar, ik barst van spyt!
Als ik dat zag zou ik t gelooven, dat ging natuura wis te boven.
tegens Krispyn.
Wat dunkje daar van, zeg myn Heer?
KRISPYN, eerst tegens Pieter daar na tegens loshoofd.
Zwyg stil jou kwaaker.
't doet my zeer, Heer Loshoofd, u aldus te ontmoeten, zo kwaad g' humeurt.
Ja, ja, koevoeten, Heer Fynman, op jou beestig hart.
GELOOFAL, stil tegens lathoofd.
Ik bid myn Heer dat g' hem niet sart Want 't is een man, gelyk zyn oogen Getuigen, van een groot vermogen.
Veragt gy my nu 'k tot een speld Het al verloor!
welk geweld Moet ik dit nog tot speit verdraagen?
Wel eer kon ik uw oog behaagen, doen ik veel acties had, ja wel, zie daar ik barst nog uit myn vel!
Maar nu myne acties zyn aan 't daalen, Komt gy my aan uw woord te faalen.
Gu B3v, p. 32, KRISPYN BEDRIEGER GELOOFAL.
Verloor gy alles tot een duit, Myn Heer, dan is het huw'lyk uit.
Neen 'k zoek myn Kind aan geen te geeven, die niet en weet waar van te leeven.
Ik bid dat ge u te vreden steld, Want zyn verlies is nu myn geld, en komt het u wat vreemd te vooren, outstel u niet, k zal u doen hooren Hoe deeze Loshoofd, tot zyn schand.
Heeft al zyn geld en goed verpand Voor de Actien, dit zyn de reeden, 'k ben Eelhart, die steets door gebeden Niets winnen kon, 'k heb veel gepraat Van Actien, om in deezen staat Het Vaderlyke hert te winnen, Maar oordeel eens met rype zinnen, die ligt gelooft, bedriegt zig, Heer, gy agte geld vry meer als eer En wysheid, wil 't niet tegenspreeken.
Groot geld te hebben, maar de treeken Van deez Negotie schuw ik, want zy is de Pest slegts voor ons Land.
Die elk bedriegt, 't geen Vrouw en Weezen En Weduwen voor 't eind doen vreezen, Waar van nog veel de smerten zal Gevoelen in ons Neërlands dal.
Maar 'k bid wil u eens wel bedenken, Wat voordeel gy uw kind zoud schenken, Zo zy een mankreeg dien het hoofd Is van zyn harzenen beroofd, En niet en doet als geld verspillen.
Zegt alles wat dat gy zult.
willen, Digitized by google voor bedrooge actionist.
Voor my, neemt haar, ik scheyder uit, vermaak u vry met deeze Bruid.
KRIS.
PIETER BUIKIN REGTUit.
Hy is al morrend heen geloopen.
Hy mag wat van naura koopen Voor al zyne acties.
Ik myn Heer, heb meer het geld geagt dan de eer.
Maar laat ons gaan en voorts besteeken 't geen nog aan 't Huw'lyk mogt ontbreeken.
PIETER, tegens katryn.
'k Wil ook met u in 't Huw'lyk gaan.
Myn woord hoord aan Juliaan, 'k kan myn beloften niet meer breeken.
Ik zal 'er dan niet meer van spreeken Terwyl 't uw geest zo niet getuigt.
't is vroom dat ge u na reden buigt, de geest wil nimmer zyn gedwongen.
KRISPyn, tegens Eelhart.
Maar Heer, het geene ik heb bedongen Ik wenste zulks eens wierd geteld.
EELhart, tegens Krispyn en Juliaan.
Daar hebt gy zaam het Koppelgeld, gy kunt u hier meê vrolyk maaken.
Digitized by google KRISPYN BEDRIEGER, and.
24geloofel.
Kom laat ona voorts de Huw'lyks zasken Vervord'ren, 'k bid u treedzaam in.
O Vrouwelyn!
schenkt nooit uw min Aan Actionisten, 't zou u rouwen Maar zo gy zin hebt om te trouwen, zo trouwt voor al geen Actionist, Dien al zyn geld om rook verkwist, Zoekt eer met min vernoegt te weezen, als voor een hoogen val te vreezen, Want deeze winst is meesttyd schyn.
Onthoud deez reden van Krispyn.
DE SIIETVAAR.
DOOR T. asselyn.
4 x.
VER.
Mrieft nogenge amsterdam, by d' erfgen van J. lescailje, op de middeldam, op de hoek van de Vischmarkt, 1690 op y van de privilegie.
Alzo ons vertoond is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburg tot Amsterdam, dat zy Supplianten zedert eenige Jaaren waarts mot hunne goede vrinden hadden gemaaht en ten Tooneele gevoert yerscheiden Werken, zo van Treurspeelen, Blyspeelen als Klugten, welko zy lieden nu geerne met den druk gemeen wilden maken doch gemerkt dat deze Werken door het nadrukken van anderen, veel van hun luister, in Taal als Spelkonst zouden komen te verliezen, en alzo zy Supplianten hen berooft zouden zien van hun byzondere oogwit om de Nedorduitsche Taal en de Digtkonst voort te zetten, zo vonden zy hen genoodzaakt, om daar inne te voorzien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanig verzoekende, dat Wy omme redenen voorsz.
De supplianten gospelon te verleenen oktroy ofte privilegie, omme alle hunne Werken reeds gemaakt, ende noch in t ligt te brengen, den tyd van vyftien jaren alleen te mogen drukken en verkoopen of doen drukken t is verkoopen, met verbod van alle anderen op zeekeren hooge peene daar toe by ons te stellen, ende voorts in communi forma.
Overgemetkt hebbende, ende genegen wezende ter bede van de Supplianten, uit Onze regte wetenschap, souveraine magt ende authoriteit dezelve Supplianten gekonzenteert, geaccordeert ende geoctroieert hebben, conzenteeren, accordeeren en de octroijeeren mitidezen, dat zy golluurende den tyd van vyftien eerst achter een volgende jaren de voorsz.
Verbiedende daarom allen ende eenen ygelyken dezelve Werken naar te drukken, ofte elders naargedrukt binnen den zelve Onzen Lande te brengen, uit te geven ofte te verkoopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebragte ofte verkogte Exemplaaren, ende een boete van drie honderd guldens daar en boven te verbeuren, te appliceren een darde part voor den Officier die de calange doen zal, een darde part voor den Armen te Plaatze daar het cazus voorvallen zal, ende het resteerende darde part voor den Supplianten.
Alles in dien verstande, dat wy de Supplianten met dezen Onzen Octroije alleen willende gratificeren tot verhoedinge van haare schaade door het nadrukken van de voorsz.
Werken, daar door in geenige deelen verstaan, den inhoude van dien te authorizeeren ofte te advoueeren, ende veel min de elve onder Onze protektie ende bescherminge, eenig meerder kredit, aanzien oft reputatie te geven, nemaar de Supplianten in kas daar in yets onbehoorlyk zoude mogen influeeren, alle het zelve tot haren laste zullen gehouden wezen te verantwoorden, tot dien einde wel expresselyk begeerende, dat by aldien zy dezen Onzen oktroije voor de zelve Werken zullen willen stellen daar van geene geabbrevieerde ofte gecontraheerde mentie zullen mogen maaken, nemaar gehouden zullen weezen het zelve Octroy in t geheel ende zonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drukken, ende dat zy gehouden zullen zyn een exemplaar van alle de voorsz.
Werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van onze universiteit tot Leiden, ende daar van behoorlyk te doen blyken.
Ende ten einde de Supplianten dezen onzen Conzent en Octroije mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen ygelyken die t aangaan mag, dat zy de Supplianten van den inhoude van dezen doen, laaten en gedogen, rustelyk en volkomentlyk genieten, en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Haage onder onz en grooten Zegele hier aan doen hangen den xix September in t Jaar onzes Heeren en Zaligmakers duizent zes honderd vier en tachtig.
De tegenwoordige regenten van de Schouwburg, hebben het recht der bovenstaande Privilegie, voor dit blyspel, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje, den 16 maart, 1690.
ANTONIA, geweezene weduwe, nu vrouw van Marten Kroes.
PIETERNEL, de meid.
JORIMUS, voogd van de voorkinderen van Antonia.
WILHELMUS,oude bekende van Antonia.
GERARDUS, MARTEN KROES, geweeze knecht, en nu man van Antonia, en Stiefvaar.
ALBARTUS, voorzoon van Antonia.
ANDREAS, zoon van Marten Kroes en Antonia.
BENEDITUS, een pedagoog.
FREDERICUs, een dans en schermmeester.
Mr. NIKOLAAS, gebuur van Marten Kroes.
LOLLEPIERS, een noortze schipper.
Dit blyspel begint voor de middag, en eindigd ontrent den avond.
Pogle zedb' Pag.
TET AAR.
EERSTE tooneel, ANTONIA.
Ieternel, Pieternel.
Ik kom, juffrouw.
Ik zel je dat labbekakken aan de deur noch iens zo heerlyk betaalen.
Ik heb daar by Sinjeur in 't pakhuis geweest.
Dat raakt jou niet, valt daar wat te doen daar mag hy zyn arbeiders toe haalen.
Daar heb ik wel een uur met hem beezig geweest, zo in de Salm als gezoute Vis, 't is ook niet langer om te verdraagen, juffrouw, gy gaat aan of hy vol drommels is En daar leggen twee vaamen hout, daar heb ik de blokken om te klooven uit het ander moeten scheijen.
En nou wil hy met drommels kracht hebben, dat ik en Albar tus die op de zolder zullen arbeijen, dat immers gien werk voor ons en is, juffrouw.
Wat leid hy al en wroet.
Ook heeft hy belast dat Albartus zo dry vende by hem koomen moet.
Hy scheld en raast, dat hy hem van de gansche morgen noch De STIEFVAar.
Pieternel, wat raad?
hy weet noch niet eens dat hy t'huis is gekoomen, Al je best naar de kromme nelleboog steeg, in 't koffyhuis, licht dat hy daar zel zyn, En zo niet, na de brakke grond, daar drinkt hy zomtyds wel een roomer alzem wyn.
En zo dat mist, na de vygendam, of je hem hier of daar ook ook ziet staan te praaten, Of ontrent de waag onder de offeciers van de soldaaten, Ziet toch dat je hem op zoekt, ik vreez er veur, zo zel hy Pieternel binnen.
aangaan.
Foei, nou bevind ik eerst by myn zelven wat dat ik wel heb gedaan.
Van tegens vrinden raad met zulk een dom mekragt te trouwen.
ANTONIA, GERARDUS, WILHELMUS, JERONIMUS.
Wat hoor ik, juffrouw Antonia, is de Patroon t'huis, en de noordze vloot behouwen in tessel gearriveerd?
hy is gelukkig, 't is nu naast een dag of twee vry onstuimig weer geweest.
Zo doed het, myn heer, en t staat ook te duchten, gelyker ook van veelen werd ge vreest, Dat men door deeze storm wel van veel schaade mogt hooren, en jou man, juffrouw, naar ik hoor, loopt er al veel risico in.
Dat mag zyn, myn heer, al gingen al zyn scheeps parten verlooren, zo zou ik 'et my niet eens kreunen, ja al zach ik hem met zyn eigen schip zinken na de grond, zo zou ik 'er ongevoelig van zyn, zo als hy my havend, hy acht me niet meer als een hondt, En zulk een beul als hy over myn kinderen is, dat het onbeleefd.
Ik beken, juffrouw Antonia, je hebt groote reedenen om te klaagen, en dat voor zulk een vrouw als jy bend en is die versmaadheid niet wel uit te staan.
Met de laatste brieven van Antwerpen belast men de grootvader wel acht op de kinderen te slaan, En met alle voorzorg de plicht van myn voogdyschap doch wel te betrachten, Maar spreek ik hem aan, zo hoor ik van hem insgelyks ook niet als gedurige klachten, En echter en kan dit zo niet gaan al was hy noch tien maal marten kroes.
Doed Albartus niet daadlyk wat hy zeid, hy gaat aan als de baarlyke droes, hy slaat, vloekt, en raast, ja wat lasterlyke naamen Die hy maar bedenken mach, werpt hy uit.
Ik zeg hy hoorde zich te schaamen, dus te bejeegene, met zulk een onlydelyke smaad, wat is hy meer als je honds jongen geweest, die allę kakboodschappen moest gaan doen by de straat.
De vrinden konnen nevens my getuigen en noch gedenken, hoe menigmaals dat hy hier wel achter de taafel heeft gestaan om ons een glas wyn te schenken.
En nou zou men elk mans miester wel willen weezen, doed hem wel een fatzoenlyk mensch op van zyn kant?
't is een rechte dwarspaal, en een kryn onverstand, die voor niemand respect heeft, als maar zo naar zyn eigen kop te leeven.
En dat heb je van die moffen, alze zo wat tot staat koomen, zouwenze wel elk ien boven 't hoofd streeven, en al die zo een zelfde vaderland hebben, en afkomstig zyn uit de bokkebuurdt.
Dat hy fortuin gemaakt heeft is waar, maar heeft hy der wel een stuiver van t zyne toe geavontuurd?
't is geen kunst zo ryk te worden, en met veel geld geld te winnen.
Wasser noch eenige reed'lykheid by, of dat hy met bedaarde zeby Liunen.
Te werk ging, men zou moogen denken het scheeld aan de opvoeding en het geslacht.
Wat reed'lykheid zou 'er by weezen, 't is een stuurbok in zyn hart, en een rechte dommekracht, heb wel Stiefvaars over kinderen gezien maar nooit zyns gezien.
Hy beeld hem schier in dat het alles, als hy maar spreekt, voor zyn gezicht behoorde te wyken, en dat en kau voor al zo niet gaan.
Zo zou ik het ook verstaan, en dit is my het grootste kruis, eronimus.
Hoor, juffrouw, dit staat vast, Albartus moet uiten huis, de Grootvader beveeld het me zo, dat ik het niet langer kan excuseeren.
r. GERARDUS.
Besteld hem by een koopman buiten 's lants, en laat hem daar de koopmanschap leeren.
Zo heb je altoos rust van die kant.
Die voorslag keur ik goed.
Maar, waar is hy dat men hem niet en ziet?
Och myn heer, daar leid hy tegenwoordig nou en wroed In zyn pakhuis, ja zo haast en kwam hy niet t'huis, of daadlyk moest hy daar gaan order stellen, Daar is hy nou beezig met zyn Elantshuiden, Talk, Smeer, en Bokkevellen, om die te verleggen en te verschikken, ja hy zouwer niet veur willen te bruiloft gaan.
En nou het hy Albartus al ontbooden, nou vrees ik zel er weer een wakkere storm op staan, want de jongen en weet noch van zyn komst niet, wat zel hy we er aangaan, tieren, en vloeken.
'k heb de meid al voor een poos uit gezonden om hem op te gaan zoeken.
Och daar komtze, dat 's goed, 't woord is me zo pas uit de mond.
Meb je hem gevon De STIEFVAAR.
ANTONIA, JERONIMUS, GERARDUS, WILHELMUS, PIETERNEL.
Ja, juffrouw, hy was in de Brakke Grond, en zou zo daadlyk volgen.
Kon je niet zaamen gelyk koomen?
Maer juffrouw Antonia, je weet wat 'er by ons was voor genomen, om dus gezamentlyk naer de middag hier te komen by een.
En by deeze occasy en zal dit nu niet wel konnen zyn.
Om myn Man en hoeven wy 't niet te laaten, geenzints, neen, laat dat maar vast staan, wy hebben in 't minste voor hem te vreezen, Want 't avond wort 'er een schip verkocht, en daar moet hy noodzaaklyk by weezen, En daarom verwacht ikje, als 't gezeid is, want dan is hy zeekerlyk uit.
Zeer wel, juffrouw Antonia, wy blyven dan by ons voorgaan de besluit.
Jeronimus, Gerardus, Wilhelmus binnen.
ANTONIA, PIETERNEL, MARTEN KROES.
MARTEN KROES van binnen.
Lbert, Albert.
Daar roept hy Pieternel, waar of de jonge mag blyven?
Hoe onbezuist zel hy an gaan, tieren, raazen en kyven.
MARTEN KROes.
Waar is Albert dat hy niet en komt als ik hem roep?
houd hy gen De STIEFVAar.
Daar ben ik te oud toe om zo een luizige jongen te weezen tot een spot, dat ik hem hier had, ik zweer dat het er zo effen niet zou of Daar kom ik in het pakhuis, en daar vind ik de deur van de onderste pakzolder open.
Is 't wel om te verdraagen dat men zo zorgeloos te werk gaat?
En wiens werk is 't als hem?
Maar, neen, het Jonkertje is te hoog van staat, Te trots en te fier, hy zou zyn hantjes en kamezool te vuil maaken en besmeeren.
Is het liefste kintje, het moet by luiden van staat en kwaliteit verkeeren.
T is myn heer van Hoogerwerven zyn zoon, in ordre netjes en maar ziet, juffrou, zo zel ik hem noch om myn vinger winden, of myn naum en zel gien Marten Kroes zyn.
Ik zel iens zien of ik hem niet aan myn hand zel leeren wennen.
Waar heb je hem nou gezonden?
Waar zou k hem gezonden hebben, naar t Hamburger kantoor, om te zien of er geen brieven en bennen.
Na t Hamburger kantoor, schyt juffer, dat s tyds genoeg als ik hem daar order toe geef, waar wel zo goed dat je hem in huis hield, en dat hy op zyn gat zat en schreef.
En jy doch met je handjes dus over me kaar, is 't heilige dag van daag veur jou te vieren?
Of wacht je om mejuffrou van Hoogerwerven noch eerst te kamenieren, En haar op te paleeren als een groote mevrouw?
Dat zel ze doen als 't myn te pas komd, drasbroek, wat raakt dat jouw.
Zel jy my wetten stellen wat ik zel doen of laaten?
Ja dat zel ik doen, en houd me de bek, en dat ook zonder veel na te praaten.
T scheeld me thans niet veel, t hooft staat men al hiel verward.
Jan.hart.
Iart teegen n't myn van gelyken, laat en, dats dade.
't zou my al vremd voor koomen dat ik my van zulk een norenbaar zou laaten overheeren.
Myn lieye brabantze smulpop, ik zel je noch no transformeeren.
Ziet zo zel je noch met hangende pootjes opzitten, dat je aan myn hand zelt gaan als een lam.
ANTONIA, PIETERNEL, MARTEN KROES, albartus.
Daar komd het jonkertje aan, is het niet of hy uit een koffertje kwam?
Met een deegen op zy, en een rottingtje in de hand, en dus gepruikt a la mooden, Wel dit jonkertje heeft met 'er haast wel een lakei of twee van nooden.
Uw dienaar, myn heer Albertus, is 'er iet tot myn heer zyn dienst, ik zal my gewillig spoën?
Gelieft myn heer ook zyn muilen te hebben, of zyn japonze rok om te doen?
Myn heer heeft maar te gebieden.
Pieternel, is 'er ook waater aan 't vuur?
Gaa ziet eens hoe t er mee is geleegen, myn heer zel licht lust tot een kopje koffy of thée hebben gekregen.
Ga voort, en maak alles vaerdig en klaar, 't is nu zyn tyd, en spoedje wat.
Jy zeld zo wel tot myn heer zyn dienst staan als ik, verstaje dat?
En hem ook alle respekt aandoen.
wel wat duivel is dit te zeggen?
Hier moet immers de beurs naar gespekt weezen, om zo met zyns gelyken een dobbelwerkje te leggen.
Wel zou je niet gek worden?
En jy, juffrouw, ziet dit aldus met goede oogen aan?
Zie, wat lyk ik 'er by met myn schootsvel, dat van traan, en smeer wel over end zou konnen staan.
Ziet aldus moet men t vast alles zien verpronken, deur bren de STIEFVAAR.
12 ANTONIA.
Al wat hy doed en raakt je niet, noch 't is van jou kar niet gedroopen Verstaje dat, al wat hy doed daar heeft niemand op te zeggen, dat doed hy van 't zyn.
Dat zel noch iens te disputeeren staan, al wat jy bezit dat is myn.
Myn is het.
Ja myn.
Dat zel ik je, licht eer vierentwintig uuren ten einde zyn, wel anders wys maaken.
Maar, vader, dat ik daar nou eens ben uit geweest, zyn dat zulke groote zaaken?
Is daar zo veel aan verbeurd?
Derf jy noch spreeken, jou vagebond, jou guit?
Ziet zo zel ik je havenen, die ouwe droezem van je Vaar die moet 'er uit.
Ik zeld ook niet langer lijen al zou ik het me al myn leeven beklaagen.
Wat mompelje daar?
ik ben dus lang te mal met je geweest, maar nou mien ik me anders te draagen.
Ik zel der byget opslaan dat het een aard het, en 't scheeld me ook niet al staat 'er je Moër by.
Je hoeft in 't minst niet te denken dat ik je daarom verschoone zel, gelooft dat vry Voort geefme de deegen en de pruik hier, ziet hy zou hem noch wel geafronteerd houwen, Ik zeg datje de pruik af legt, of ik zelder weer zo helder op touwen zel.
ANTONIADOgle De STIEFVAAR.
Ik zweer dat ik het vergelden zal, wacht maar, elk zyn tyd.
Jongens zullen al meer deegens draagen, ik weet niet wat zulke bengels al moogen beschryven.
Zou men niet met een goed einden houts, zulk een half dozen, met duske lanterluus deegentjes op de vlucht dryven?
Doch deezen is het noch eenigzints toe te geeven, daarom kan men t van hem noch verstaan, Want zyn Grootmoeders Bestevaar pleeg alle daagen met den deegen te gaan.
Nou voort na 't pakhuis, en datje me daar ruimte maakt, de Bokkevellen Die zelje in deckens verdeelen, en in elk decken veerthien stuks tellen, En je zeld elk quarteel Traan verleggen en zien naar de lek agie, of 'er ook iet aan schort.
En scheelo 'er wat aan zo zelje na Hans de kuiper loopen, en maaken dat het zo daadlyk geholpen word, En de Elandshuiden, Talk en Smeer zelje al te zamen perfekt nommeren en merken, En voort die twee vamen Hout die 'er leggen, zel jy en Pieternel met je beijen op de zolder werken.
Wel ben jy met de kop gebruid, is dat haar werk?
Daar laat ik haar mee begaan, ik wilt zo hebben, en ik versta 't zo, en dat het ook van niemand anders en zal werden gedaan.
Weeten zy 'er met touw en blok te behelpen?
Zo meugenzer dan 'er luije zweet aan waagen, en al zouwenze elk hout voor hout na de zolder toe draagen, zo wil ik hebben dat zy 't zellen doen, voort pakje weg, en doet 't geen ik heb gezeid.
't is arbeiders werk.
MARTENKROes.
Zo doed het, juffrouw, e wat zyn zy anders?
't eei De STIEEVAar.
14 ANTONIA.
Is hy jou knecht, jou knecht?
mogt ik begaan, ik mien dat ik me zou wreeken, Schoenjongen dat ben jy geweest, 'k vervloek de uur dat ik myn voeten by je kwam ondersteeken.
MARTENKROLs.
Dat ik je jongen ben geweest, is waar, daar en liegje niet an, kans is gekeerd, nou ben ik miester en voogd, en Maar die dat je t weet, je man.
Nou zel ik hem ook iens laaten proeven dat ik wel voor heen heb moeten lijen ANTONIA.
Dat zel jy doen?
Wel men zel hem noch van een vulliskar laten overrijen.
Ik mien dat ik daar wel een schot veur zel schieten, verstaje dat?
't is gemaklyk zo de baas te speelen die 'er zo is in koomen vallen met zyn kaale gat.
't zou niet op meugen, of zyn Andreas moet onder een Pedagoog in huis studeeren.
En jou twie dochtertjes die alle jaaren te Noordwyk vier honderd guldens verteeren, Daar ik zo voor moet leggen wroeten, of raakt my dat ook niet?
Jou raaken, noortze plug?
Daar heb jy je leeven niet veur zwiet.
Zel jy myn kinderen zo haavenen, en de een en de ander tot je slaaf maaken?
Hoor, Albartus, ik verstaa dat je 't hout met gien handen zeld aan raaken, noch jy ook niet, Pieternel, laat het leggen daar 't leid, al lacht of noch zeeven daagen lang.
Zelt hier al na zyn pypen danzen en leeven onder zyn bezwang?
Dat zel hem niet over koomen, van my dus langer te ringe looren en te kwellen, Wil hy 't hout op de solder hebben hy mag zyn eigen dikke gat te werk stellen, of laaten 't ande.
15 MARXEN KROes.
Wat breekje al wints en wat maakje al een verkeerd besluit, 't Scheeld me daadlyk niet veel of ik jaag jou en al den horlement de keet uit, jou, kanailje.
Wel wat of hier al mee van kanailje wil spreeken!
'k zel eens zien of ik het hier niet eens naar .
myn zin zel krygen.
Wel hoe of hy 't dan hebben wou?
Dat, als ik spreek, jy zeld swygen.
En datze al te maal tot myn dienst en believen na d'oogen zul'len zien, heb jy nou de coungie eens, van 't geen ik commandeer dat jy dat zeld verbien?
Verstaaje dat Juffrou, dat 's Noorts noch Deens?
En daar hebje je na te reguleeren.
Pieternel, ga na Andrets kaamer, en giet of hy haast gedaen heeft met studeeren.
En verzoek de Pedagoog dat hy toch niet u gaat Voor dat ik hem heb gesprooken, of als t hem belieft, zo lait hem maar aanstonts met myn acon Andreas beneeden koomen.
ANVONIA.