floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Hoe 't ook mag gaan, gy vind een halsvrindin in my.
Deerlyk ongeval my tot uw' bystand porden, al zou ik zelf, zo swart gelyk een Neger worden, Ik help u liegen, zo 't maar tot uw' voordeel strekt, gy hebt gulhartig my uw' gautsche staat ontdekt.
Myn schrandere zottin, charlotje myn beminde, 'k vertrouw' Emilia, klorinde, noch Luzinde, niet de alderminste blyk van myn geheimenis.
Myn vader, doch behuuwd, die hier gekomen is Met my, heeft in dees' straat een huis voor my kooren, om spoedig by der hand te zyn, zo hy mogt hooren Van eenige onraad, hy is tot 'er dood getrouw Hy heeft my hier besteld, als eerste Staatjuffrouw Om zo bedektelyk vermomd myn rol te speelen.
Myn staat en afkomst is zo groot in alle deelen, als van Elviere zelf.
'k weet alles op een prik, ik zal u helpen, pas maar lustig op uw stik.
Daar word gebeld, doe op.
VIKTORIA, CHARLOTTE, SANCHE.
Wel wat komt u te ontbreeken?
Ik kom om Heer Fernand, wiens knegt ik ben, te spreeken CHARLOTTE.
Hy s by den Vader van zyn Bruid, t kan noch niet zyn.
SAN. digitized by google verblyspel.
15 SANCHE.
'k heb brieven voor myn Heer.
Kom geef ze maar aan myn, dan zyn ze wel besteld, gå heen maar zonder schroomen.
Ik zal bezorgen, dat ze in zyne handen komen, ik ben daar toe geschikt, om alles dat hem raakt, Voort te bezorgen, t werd straks hem bekend gemaakt.
En ik de uwe.
VIXTORIA, CHARLOTTE.
Sluit Charlotte.
Vrees nu vry op uw' beurt Fernand, gy zal uw' zotte En dwaaze liefde, haast vervloeken zo ik meen Nooit schoonder voorval, zo ik daarom had gebéen, het kost my beter nooit naar myne wensch gelukken.
Hoe vleid my 't goed geluk met hoop, om noch te plukken, Gewenste vrugten van myn al te onrype min.
Ondankbaare Fernand!
Hoe kwam u in de zin Daar ik u arm ontfing met alle tederheeden, Naar zulk een groote gunst my wuft op t hart te treeden, Myn eer te rooven, en dan los daar heen te gaan.
Om my voor eeuwig in myn liefde te verran, Uw' reukeloosheid pord my tot dees wanbedryven, 'k Moet uit de waereld, of gy moet de myne blyven.
Charlot, ik heb een list verzonnen, die Fernand, Wiens vuige boezem door onkuische liefde brand, zo spoorloos maaken zal, dat hy zelf zal gelooven, dat hy getroud is.
Ik beken dit gaat ver boven Alinyn verstand, maar zeg door welk een middel?
Laat De zorg daar van aan my bevoolen, 'k bid u gaat Straks na Elviere, maar laat doch in 't minst niet blyken, Dat ik dees' brieven heb.
Charlot, 'k zal u verryken, Zo ik myn wit beschiet met duizend ponden schat.
Een kleinigheid, maar 'k wou... VIKTORIA.
Dat ik ze al had.
Pas maar lustig op myn dingen.
Gy zult ze hebben.
Neen 't hoeft niet, want ik zou van vreugd' in 't water springen.
Gy zyt wel wyzer, ga, eer u Elviere wagt.
Ik gaa na myn vertrek, en doe t geen ik bedagt.
TWE 1) BLYSPEL.
EMILIA, ELVIERE, LUZINDE, KLORINDE, CHARLOTTE.
't is mogelyk, mevrouw, ik staa als opgetoogen, Heeft de ondeugd op een Man, als Heer Fernand 't vermogen, dat hy zyn eer en pligt, zo reukeloos vergeet?
Het is my waarelyk van zulk een Ridder leet, dat deze razerny plaats nam in zyn gedagten, wyl hy daar anders niet als schand' van heeft te wagten.
Ja een ontydelyk en dodelyk berouw.
Wyl moord en doodslag daar gewis op volgen zou.
Ik staa in twyffel of ik zulks wel kan geloven.
Ik moet bekennen, t gaat myn wysheid ver te boven, en evenwel t gebeurd, het geen men nooit en zag Komt dikwils eer men t weet, heel schielyk voor den dag.
Hy zou niet de eerste zyn, heb ik maar wel onthouwen, die onderstaan heeft om zig tweemaal uit te trouwen.
Wel by t gemeene Volk, maar iemand van geslagt Ver boven anderen, werd zulks voor snood geagt, Elk zou zig schaamen om van eer zig dus te ontbloten.
Als of het kwaad meer stak in kleine als wel in grooten.
't is wyslyk van de zaak, na 'k hoor geredeneerd, zeg onder wat mattras zyt gy zo hoog geleerd Geworden?
De vermomde minnares, kloore.
Swygzottin, of anders gy moogt vrezen.
Gy zyt niet wys genoeg, om een zottin te wezen.
'k hoor dat de dwaasheid u vry ver heeft heen gevoerd, dat gy zo onbezuisd de mond van groote roerd.
Zie deze wyshoofd eens, van pas om mee te gekken.
De grooten weten 't kwaad door magt en geld te dekken.
Dit is de reeden dat men vaak haar schuld niet ziet.
Is dit geen waarheid?
Hoor of 't waarheid is of niet, gy zult na deeze... maar 'k zie Donna Lauwra komen.
ELVIERE, VIKTORIA, EMILIA, KLORINDE, LUZINDE, CHARLOTTE.
Mevrouw, 'k heb dit Paket met brieven aangenomen.
Om voort aan Heer Fernand te geeven.
't heeft groten haast.
Wilt gy my dit verbiën.
'k durf waarlyk niet, 't is mooglyk over zaaken.
Van groot belang, en die misschien zyn houw'lyk raaken.
Hoe zal t hier weezen geef, ik houw u vry van leet Die myne wil voldoed, denk dat die nooit misdeed.
Maak 19.0 blyspel.
Maak los de Brieven, want het staat wel ligt te vreezen, dat hier het guitespel wel haast ondekt kan weezen.
Of dat ik 't kwaad vermoen mogt schuiven aan een kant, Maar na dat ik bespeur, dit is een Vrouwehand, Dees zal my mogelyk uit alle twyffel trekken.
Mevrouw, zie wat gy doed.
O neen ik tragt te ontdekken De waarheid, al zou dit myn eer tot schanden zyn, Want tusschen hoop en vrees te leeven voet maar pyn.
Hoe bloosd haar aangezigt.
Verandering van t weezen dat zy niet veel goeds moet leezen.
Geeft ons te kenne, ELVIERE is 't mogelyk!
Swyg stil wat zal dit zyn, op dat ik deze brief door lees, hoewel met pyn.
Stil tegen Charlotte, Fernand zal nu haar haat onmogelyk ontglippen.
Zo dit u werk niet is, 'k laat my een oor af knippen.
Charlotte swyg.
Heel goed, zyt welkom fraaje brief, hoe haatlyk gy ook zyt, gy bent my egter lief, Ik diend myn Vader aan, eer dat wy verder dwaalen.
Charlotte zo draa hy komt, staa reed om my te haalen.
Mevrouw het zal geschien.
O snoode filte rey.
Ty schynt geheel verstoord.
Ik ben van harten bly, nu myn geveinsde vrind zyn schuld eens zal betaalen.
'k zag nooit geen gaauwer Vrouw, of Heintje moet my Als gy zyt, want ik merk dees brief die is verdigt, Van niemand als door u. VIKTORIA.
Ik volg alleen de pligt, Die my de liefde leerd.
Mevrouw ik ben vol vreezen, Of gy met zulks te doen niet haast ontdekt zult weezen, draag zorg zo 't weezen mag dat hy u niet verspied.
Ik ken in dit gewaad byna myn zelve niet Ook heeft de droefheid die k eenwyl tyds heb geleeden, myn aanzigt zo hervormt, dat ik in t minst geen reeden Kan vinden, waar aan hy my kennen zou, t schildry Dat in myn handen viel, met zyne brief zal hy Door staage bezigheid, op heeden nog niet missen, Ook is t onmogelyk dat hy zou kunne gissen Dat ik hier ben, dees dienst, en dit gering gewaad, Stelt my geheel om my te kennen buiten staat.
En schoon 't gebeurde nu dat hy my kwam te kennen, hy moest zig schaamen, zo hy schaamt heeft, over 't schennen Van trouw en eeden, want ik heb hem niet misdaan, hy BLYSPEL.
Hy is het dien myn eer en liefde heeft verraan.
Mevrouw de zorg voor u, steund op een kwaad vermoegen VIKTORIA.
Charlotte zyt gerust, ik zal my wel behoeden.
'k heb een heel andre toon myn spraak lit aangewend, dit houd my zekerlyk by hem gantsch onbekend.
Ook is t onmogelyk dat hy zou konne denken, die zyne min komt krenken.
Dat ik die geene ben, of ik leef alleen tot straf Hy moet my minne, van hem die my verraad.
Hy raak wel ligt in t graf, door razerny, als hy dees brief ziet.
'k raad u 't zwygen, ik zoek hem niet in 't graf, maar in myn arm te krygen, die my ontvlooden is.
Maar is het dan zo zoet Om by te slaape?
Ja charlot, maar myn gemoed Bezoeteld, zoekt zig van die vlekken schoon te maken, met meerder iever als de liefde my doet blaaken.
Daar komt don Petro met Fernand, vertoef noch wat, als gy moet gaan zal ik u wenken.
'k heb 't gevat.
PETRO, FERNAND, ANTONIO, VIKTORIA, CHARLOTTE, GUSMAN.
Wat zal dit zyn myn Heer, dit komt my vreemd te vooren, elviere.
Jy schynt geheel verstoord.
'k zag nooit geen gaauwer Vrouw, of Heintje moet my Als gy zyt, want ik merk dees brief die is verdigt, Van niemand als door u.
Ikv en de die my de liefde leerd.
CHARI Me, of gy met zulks te doen hebt, draag zorg zo t weezen, ik ken in dit gewaad, ook heeft de droefh myn aanzig Kan vin, dat is het dien myne.
Mevrouw de zorg voo oia!
Charlotte zyt gerust, ia tal my wel geeven.
'k Heb een heel andre toon myn spraa, naxe verd betigt, dit houd myzekerlyk by hem gantsch onbesprook.
pligt.
Ook is 't onmogelyk dat hy zou konne denken, Dat ik diegeene ben, die zyne min komt krenken schenne Hy moet my minne, of ik leef alleen tot straf ekenne Van hem die my verraad.
Geen CHARLOTTE.
Hy raak wel ligt in 't grif, weeren, door razerny, als hy dees' brief ziet.
zal deeren.
iom de min, 'k Rud u 't u rindin.
Ik zie in 't graf, maar in myn armte ligt de borst gelegen.
HARLOTTE.
Maar is het elyk den dag, i mag ploffen.
hooren.
't, maar min gemoed eylekken scheen te ien onzestige ooren.
Ie my doet bieten.
Aan u, en voor gruw, ruand, vencei noch ux.
Lukken, 111.0 ugten plukken.
Ick en blaauw tlkb iger iet te naauw?
Ik vervloeken.
ONEEL ropte zoeken.
gaan de wet, N10, vSMAY ezet.
Kom, onk heeft genoomen.
7 VIKTORIA.
Ik ben van Nu myn geveinsde vrind zyn schuld eens CHARLOTTE.
oogl BLYSPEL.
'k Heb een heel and're toon myn spraaklit aangewend, dit houd my zekerlyk, by hem gantsch onbekend.
Ook is t onmogelyk dat hy zou konne denken, Dat ik die geene ben, die zyne min komt krenken.
Hy moet my minne, of ik leef alleen tot straf an hem die my verraad.
Hy raak wel ligt in t graf, als hy dees briefziet.
n. VIKTORIA.
min, 'k raad u 't zwygen.
Iem niet in 't graf, maar in myn arm te kryger ontvlooden is.
Orst gecHARLOTte.
ploffen, maar is het dan zo'n aape?
'elyk den dag, ken mag, VIKTORIA.
Ja charlot, maarmingr.
Ik bierhooren.
'k zig van die vlekken als de liefde my oyt uw' gunstige ooren.
Etro met meem.
Veegen om aan u, lik u daar ik met reen voor gruw, eens zo 't kon gelukken, als wrange vrugten plukken.
Als striemen blond en blaauw, of zyn misdaad niet te naauw?
Jou zo snoode zaak vervloeken.
1, weer een ander op te zoeken, aakt zig schuldig aan de wet, in Spanjen ingezet.
Iulks in gedagten komen, is dan de vrindschap die gy hebt zo dier bezwooren Voorheenen, nu zo haast veranderd welk een hoón, doet gy dan my, en meer aan myne Zusters Zoon.
Gy hebt na myn verzoek, by my zelfs aangehouwen.
Dat gy gezind waard om uw' Dochter uit te trouwen Aan hem, na 'k u zyn staat en rykdom te eenemaal Ontdekt had, welk een schande en ongehoorde taal, Komt ons te vooren, nu hy hier komt om te trouwen Aan uwe Dochter, die wel voorgeluk mogt houwen Te huwen aan een Man van afkomst en van staat, Van eer en achtbaarheid, als deeze, welk een haat Baard dees verandering, wie is 't, wie heeft beslooten, Door valsche loogentaal dit Huw'lyk om te stooten?
Waar is hy die myn Neef zo eerloos heeft verraan?
Hoe oud ik ben dees' kling zou door zyn boezem gaan, Zo ik hem kenne mogt, ik zweer... petro.
Ei wild bedaaren, myn Heer, gy gaat te ver met heevig uit te vaaren.
Uw Neef is hier van ons in 't minst geen leet geschied.
Geen leet, waar wil dit heen onleidelyk verdriet, Heb gy zodaat'lyk my niet uit uw mond doen hooren, Dat ik uw' Dochter nooit als Bruigom zoubekooren, Om dat ik in Sevilie een Vrouw en Kind'ren had, Is dat my eer en faam niet schandelyk beklad, gy hebt 't afbeelzel van uw' Dochter my gezonden.
K heb op myn Ooms verzoek en de uwe my verbonden, k heb Andolusie verlaaten, zelf met pyn, Om in Kastilie by myn minnaares te zyn, haar schoonheid heeft myn ziel met onverwrikbare banden, Gekluisterd, k ben vereend met haar, ik zal de schan en t onregt wreeken t geen my hier werd aangedaan, Gy moet hem melden Heer, of t zal hier anders gaan k zal niet vertoeven om dien schender op te komen.
PE mes.
G'le BLYSPEL.
PETRO Myn Heer heeft deeze zaak te heevig opgenoomen, Ik stoot u niet voor t hoofd, waarom zo veel getier Gy weet Sevilie leid maar zestig myl van hier.
Men kan in korten tyd daar van de waarheid weeten, 'k zal myn gegeve woord verzaken noch vergeeten.
Want t onderzoeken Heer, waar mee gy werd betigt, Zulks agt ik wel voor al noodzakelyk myn pligt.
Ik weet een korter weg, de Hemel moet my schenne Toon my dien onverlaat, ik zal hem doen bekenne Dat hy geloogen heeft, of dugt gy voor die geen Die ik niet waardig agt het aardryk te betréen.
Maar 'k stel het in uw keur, en wil u heilig zweeren, Zo hy zyn woord herhaald, dat ik hem niet zal deeren.
Myn Heer zo 't weeze mag, doe zulks doch om de min, Die ik uw' Dochter draag myn lieve Zielsvrindin.
'k ben door haar schoon gelaat diep in de borst getrouwen, doe myn verkreegen heil zo haast niet neder ploffen 'k toon u myn onschuld Heer, zo klaar gelyk den dag, indien gy toe wilt staan, dat ik die spreeken mag, die buiten schuld my heeft dit ongeval beschooren.
Myn Heer als 't u beliefd, leen my uw' gunstige ooren.
Wat reeden zou myn Meefbeweegen om aan u, Zo snoode en vuil een part, daar ik met reen voor gruw, te speelen, onderstel nu eens zo t kon gelukken, Wat zou hy van dees min, als wrange vrugten plukken.
Hy sloeg zig zelve, niet als striemen blond en blaauw Was gants Kastilie, voor zyn misdaad niet te naauw?
Ja 'k meen heel Spanje zou zo snoode zaak vervloeken.
Een Vrouw te trouwen, weer een ander op te zoeken, al wie zulks doet die maakt zig schuldig aan de wet, ja onverschoonbaar hier in Spanjen ingezet.
Hoe zou een Edelman zulks in gedagten komen, Die uit zo braave een stam zyn oorspronk heeft genoomen, die nooit besprooken was, zou die op zyn gemoed Een misdaad laaden, nooit door naberouw geboet Zoudie, zyn eige Vrouw en Kinderen verzaaken, om zig wellustig voor een korte poos te maaken Zie deeze reeden in, myn Heer ik weet gewis.
Dat gy gelooven zult dat alles loogen is.
Gy brengt my door uw' reën in 't zelfde vermoeden, Maar weer aan de and're kant kan ik geenzins bevroeden, Dat een, die part noch deel in deeze zaaken heeft, Zulk een getuigenis vol schand en nadeel geeft.
Gy hebt gelyk myn Heer, maar 't is licht by gekomen, dat zulks uit misverstand geschied is of door droomen, Of dat door boertery dit iemand heeft bestaan.
Zulk boerten zou by my in ernst wel overslaan.
Ik weet de gansche zaak na myne zin te buigen, Zo ik de vinder van dees vond mag overtuigen.
Die my, schoon eerloos, dus uit spot beloogen heeft.
En alles hem vergeeft, Zo gy hem overtuigd, zal ik de vinder, zo gy zegt, aan u vertoonen.
ik zou my zelve hôonen.
Indien ik anders deed... petro.
Daar komt myn dochter.
Stel de loogenaar in t ligt.
'k doe al wat gy gebied, myn Heer ik ken myn pligt.
PETRO, FERNAND, ANTONIO, ELVIERE, EMILIA, KLORINDE, LUZINDE, VIKTORIA, CHARLOTTE, GUSMAN.
Hoe ben ik verblyd, myn lief myn welbehagen, dat ik myn onschuld u zal toonen, laat ons spoën, ik zal.
Daar s geen bewys meer in dees zaak van doen, myn Heer de waarheid is my Zonneklaar gebleeken.
Myn engel 't is my lief, ik kan van vreugd niet spreeken, de zuivre waarheid dood de looge altyd in 't end.
Laat ons.... elviere.
Dees' brieven Heer zyn die by u bekend?
Ja dees zyn alle na ik zie, aan my geschreeven.
Zo als ik die ontfing heb ik ze aan u gegeven, Behalve deeze, want de liefde dreef my aan, Ofwel de minnenyd, dat ik moest onderstaan De waarheid, om dat ik my hoeden zou voor schanden.
't Geval gaf my dees brief het allereerste in handen, Dees lett'ren hebben klaar aan myn gezigt ontdekt, De waarheid van de zaak, 't geen u tot schande strekt.
Uw beuling braad hier niet, 't is tyd om te vertrekken.
Indien gy niet en wilt, dat elk u zal begekken.
Gy hebt u lieve Vrouw op 't alderhoogst misdaan.
Ik zou u raaden Heer om straks van hier te gaan, want gy zult zeekerlyk hier heel niet veilig weezen.
Meyrouw!
ryk my dees brief ik zal die eens doorleezen.
Deeze brief die komt heel wonder wel ter slegte.
Ik zeg, en sweer, daar speeld geen mensch, maar duivel mee.
ANLONIO leest.
Asweezen, en het geen ik hier voor nieuws verstaen heb, namentlyk dat gy ten hoof zult trouwen, zal u wel haast een perzoon doen verliezen, die u weinig had als haar eige laeven, zo gy niet haastig komt dat te voltrekken, dat gy het weigeren kunt zonder een heevige kouiigheid, of een verraderlyke valsbeid, zo dat waar is het geen men van u zegt, en dat gy u luttel kreund om dit aan my te volbrengen, dat gy schuldig zyt aan my, en onze Kindren, zult gy in leevens gelegen loopen, daer myn Neeren u wel haast zullen konnen afhelpen, zo gy my zo ver zult willen voeren, dat ik haar daar am bid, mits zy u dat niet houden en laaten, als am myn bidden en smeeken.
In Sevilie.
LUKRETIA DE MONZALVE.
Ofmensch, of duivel Neef, dees brief brengt my voor de oogen, Dat ik door u bedryf misleid ben en bedroogen, 'k ben door dees lett'ren uit de twyffeling gebragt, zo 'tzeggen loogen is, dees' brief maak' u verdagt, Die in uwe andere papiere is gevonden.
Honden.
Vertrek zo t mooglyk is myn Heer, want t zal hier antonio.
'k vind nevens deeze my bedroogen ja verraan, dat's waar.
Daar 'k heb zo trouwelyk myn best voor u gedaan.
Doch 'k zal de gansche zaak tot in de grond doorzoeken, Zo ik u vuil bevin, 'k zal eeuwig u vervloeken.
Antonio werpt de Bries tegen de grond, zESDE TOONEEL.
PETRO, FERNAND, ELVIERE, VIKTORIA, LUZINDE, KLORINDE, EMILIA, CHARLOTTE, GUSMAN.
Jelp hemel, hemel help!
Waar ben ik toe geraakt, 'k Werd voor een loogenaar, een schelm hier uit gemaakt, dit komt myn ed'le ziel, met smart en droefheid pran CHARLOTTE.
Om zulk een rank, zou zig een eerlyk man verhangen.
Swyg snoode.
Heer ik zoek myn heil alleen aan u, ik zal de waarheid.
Ja de waarheid zie ik nuw.
Gy hebt aan my beloofd, dat gy die geen zoud toonen, die t eerst gezegt heeft.
Ja, maar 't kan u niet verschoonen, terwyl dit zeggen werd bekragtigt door dees brief.
Ik raas van ongeduld, hoor my voor 't laast myn lief.
Hoe ik u lief, o neen, k zal daar wel zorg voor draagen, Zulks zou voor zeeker aan uw' huisvrouw niet behaagen Vertrek vry straks van hier, k geef u geen meer gehoor, wylik myn minnaar, door u snood bedrog verloor.
De vermomde minnaares, zEVENDE tooneel.
FERNAND, VIKTORIA, CHARLOTTE, GUSMAN.
Pas op Charlotte.
Ik ben vol angst en vreezen, zou wel de ondankbaarheid Fiktoria beweezen, my springen voor het hooft?
O neen, k ben van haar vry, k heb haar vergeeten, en zy denkt geen meer om my.
Wie broud my dan dit kwaad, voor t naast een medemaar.
minnaar, om dat ik van een schat vol schoonheid scheen verwinnen, gusman heb ik een wyf?
Waar ben je, rekel spreek.
Ik weet niet anders Heer, als zomtyds by de week, maar wat de trouw belangd voor al uw'levens daagen, Daar weet ik gansch niet af, en 'k zal daar niet na vraagen, maar wat Viktoria belangd, op myn gemoed, zo ik 'er maar een heb, die zaak vind ik niet goed.
Gy hebt geloof ik vast uw wil van haar genooten, En na genoote gunst haar glat voorthoofd gestooten.
Zy die in onze nood geen moeiten heeft gespaard, die was, of ik ben gek, een trouwer Minnaar waard.
Wat zal ik zeggen Heer, het schynt in deeze daagen, Dat wy maar leeven om malkander wat te plaagen, Dat goed geval dat ons te hulp kwam in gebrek, dat scheerd hier in Madrit volmaakt met ons de gek, Want deeze reekening zo ver als ik kan leezen, schynt Reciproke, Heer, en net kamp op te weezen.
ik werd raazende, van gramschap klopt myn hart.
Verhoogle BLYSPEL.
29 Vervloekte brief, k zal u als oorzaak van myn smart Verscheuren, dat daar van geen letter is te vinden, hoewel elk een adder is, die my zoekt te verslinden.
Wat helsche duivel braakt op my zyn gift en gal.
Daar heeft de droes weer schuld, waaragtig t lykt van t Wat werd er al gedaan, wat werd er niet bedreeven Waar van de droes de schuld vergeeten werd te geeven, Schoon iemand reukloos t kwaad op eigen hals durfd Den armen duivel heeft het altoos toch gedaan, iaan, hy is een bullebak, maar geenzins van vermoogen, De drommel werd nu van de Boeren al bedroogen.
De nikker na ik hoor heeft u nooit leet gedaan.
't Moet weezen om dat hy zo stout hem voor durfd staan.
Waar mee bewys je dat de droes een gek zou weezen?
Uit een Historie hoor 'k heb 't onlangs noch geleezen.
De drommel, en een Boer, die kogten een stik land, dat rees bezaaid was, Kees gaf aan het hels verstand Van Monsieur drommel keur, wat onder was of boven, de droes koos 't bovenste, want hy kwam vast gelooven Dat Kees een gek was, maar de Boer die schoor hem grof, Kees kreeg de knollen, en de drommel kreeg het lof.
Wat deed de drommel doch, na hy zo slegt gekeurd had?
Hy stond al eveneens of hy zyn broek gescheurd had, de traanen rolden uit zyn oogen.
Gekke praat.
Hoor toe, de Boer die bragt de drommel t einden raadt.
Kees zaaiden 't jaar daar aan, het land heel stil met koomen, hy gaf de droes w'er keur gelyk als 't jaar te vooren.
Die koos toen t onderste, niet denkende om die streek, Maar d'armen duivel stond gelyk een gek en keek, Kees droeg het graan ter mart, van t land met volle zak, de drommel zo hy wou mogt op de stoppels kakken.
Nu hoor je wat een nar, de onnozele duivel is.
Gy zyt zyn groote maat, dat s zeker en gewis.
Dat gy zo stout voor zyn onnozelheid durft spreeken, gy bent ligt bang, dat hy u hals en been mogt breeken.
Daar by zyn Advokaat.
hy zal u zeker wel.
Daar voor een fraaije plaas beschikken in de hel.
Maar Gusman ik geloof in t minst niet aan u zeggen, een wyf aan t spinnewiel zou t u wel aars uitleggen.
Waar vind ik troost, helaas!
in de onverdiende pyn!
By niemand niet, of 't moest by Donna Laura zyn.
Zie hier een Edelman gedompeld in de plaagen, waarmee zyn zuivre ziel onschuldig werd bestrêen.
Nooit heeft een eerlyk man onnozelder geléen, Daar moet een valsche fiel, of meedeminnaar weezen, Die dees vervloekte Brief, die gy straks hoorde leezen Verdigt heeft, want ik was nooit schuldig aan dit kwaad, dit spruit uit minnenyd, of doodelyken haat.
Ja 't is uw' vrind niet Heer, die u dit heeft gebakken.
Hakken, zo t waar is, k laat myn hoofd strak van myn schouders of dat ik levendig voort na den afgrond voer.
Dit vulnes moet terstont noodzaak'lyk van de vloer.
Zottin wat zal dit zyn?
VIX. 31 BLYSPEL.
Charlotte gy moogt vreezen, Ik raad u stil te zyn, myn Heer het kan wel weezen, Dat gy onschuldig zyt, maar met geen goed fatzoen, kon myn meestres voorby, u opening te doen men, van uw gevonde brief, doch 'k zal niet lang staan teemen, dit houwelyk myn Heer zal geenzins voortgang noemen, want elk geloofd dat gy, op 't hoogste hebt misdaan, en u te trouwen Heer, kan ik haar gansch niet raaden.
Zulks was ver van myn pligt gedwaald.
Want 't staat te vreezen, Of wel don Diego mogt in 't kort de Bruigom weezen Met zyn Elviere, hy heeft haar getrouw bemind, Eer dat haar Vader tot het huw'lyk was gezind Met u, ja ik geloof hy 's moog'lyk al ontboden.
Indien zulks waar is, ach!
Dan sterf ik duizend dooden Wat helsche furie heeft my zulk een kwaad bereid?
Vervloekt is zulk een schelm of hoer in eeuwigheid.
Ik kan die zwaare last niet dulden noch verdraagen.
Dat zy de Bruid ook, en zy kakte van de waagen.
Hier woond de honger Heer, ik bid u laat ons vlien, 'k heb hier al wat geweest, en noch geen spit gezien, maar 't kan wel mooglyk zyn eer dat dit spel zal enden, dat ik het braatspit kryg vervaarlyk op myn lenden.
Weg gek, gy zyt geheel van u verstand beroofd.
Trek na Viktoria, gy zyt aan haar verloofd.
Zy zal ons als voorheen weer lekkertjes onthaalen.
Daar was het schaf maar op, maar och!
't is hier van 't schraalen.
Wat Landt is dit, daar men gans niet te knappen vind, dit volk leeft als de steur geloof ik van de wind.
De vermomde minnaares, ferminand.
Kost ik hem vinden, die dit eerloos heeft besteeken, Ik zou de logenaar den hals aan stikken breeken.
Madonna Lawra, k bid ei help my uit de pyn, k zal u zo lang ik leef myn leven schuldig zyn, help maar de loogenen met my in twyffel trekken, om, was het mogelyk zo lang de tyd te rekken, tot ik myn onschuld toon.
Ik geef geen kwaad vermoën, Ik zou met zulks te doen myn eigen zelf misdoen.
Myn Heer, zo 't weezen mag, breng ik u in gedagten, Dat ik van deeze dienst die 'k doe, myn heil moet wagten Ik kan u in dees' zaak, hoe wel 't my waarlyk smart, Niet helpe, schoon ik draag de sleutel van het hart, Van uw' elviere maar door welke slinksche greepen, Zou ik het kwaad 't geen haar heeft in de ziel geneepen, Te niet doen, 't geen alrée aan ieder is bekend, 't Zou al om niet zyn, wat van my wierd aangewend, Om u te helpen, ja het stond voor my te dugten, Dat ik gedwongen wierd, om uit myn dienst te vlugten.
Ik ben een Weduwvrouw, vervallen van myn staat, Waar vond ik heul oftroost, zo t uitkwam k wist geen raad.
De Graaf heeft rees beloofd aan my een man te geeven, waar meede ik ryklyk in den Egtenstaat zal leeven.