floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik moet Jannetjes geesten pryzen, en laken, Zy is gaauw van vernuft, maar ze sprak flus zo mal Van de vriendschap, ik verstond niemendal Wat.
zy met dat te veel wilde zeggen, hoe!
kan men de vriendschap nu nog te zeker beleggen?
In tegendeel klaagde zy, over iets, dat gy had belooft.
Jannetje kreigt zomtyds een grilletje in 't hoofd, ze is gierig, ten kosten van al, wat ik haar heb gegeven, agt zy, dat ik haar nog iets schuldig ben gebleven, Dat moet zy eerst hebben, zeidze, en daar na Wagt van my alles wederom, tot een duit toe.
Ja, ik zal u een deel nog van 't myne daar by langen, maar ik wil liever niet meer geven, als wederom ontfangen.
My kan een kleintje juist zo veel niet schaan, Daar het haar in tegendeel op iets groots komt te staan.
Ik laat haar van het myne tegens wil en dank welvaren, en nou ze genoeg heeft, is het tyd voor een ander te sparen.
't Behoort zo, maar zegt, treeden wy ook haast in de zedelyke egt?
'k was lang met u al in den egt getreden, Maar het huwlyk onder ons, heeft geen wettelyke reden, In tegendeel is het zo lieflyk en zoet, Dat men in een vrye staat malkander viert en begroet.
De zuiverheid, kan wederzyds haar luister behouwen, Daar men alles verliest met dat vadzige trouwen.
Wy kennen malkandren, en gy weet, Dat ik niets, wat u behagen kan, vergeet.
Maar laat ons deezen hof wat dieper in gaan treden, om ook tusschen beiden, iets te handlen van de zeden.
Laat ons Jannetje zoeken, zy scheen bedroefd.
Hebt gy van de vrugten elks al wat geproeft?
Wy konnen wandlende hier en daar nog wel iets plukken.
Laat ik u schoudertjes, wat met myn armen drukken.
ZEE. vervolg van de eerste en tweede Geveinsde Kwaker, ZEEVENDE TOONEEL.
KEES met de schabel, TRYN.
Daar gaat de baas heen, kyk Tryn, dat staat hem frai.
Dat spyt jou alweer snottige pai.
Zo zoud jy zomtyds myn ook met j' armen dekken.
Wel 't is hier, loop zot, haal meer gekken.
Weg, weg, malle karonje, al dat dekken komt niet te pas.
Nou dekme reis, ik ben der belust op, ras, ras, ras.
Of moet ik jou die armen om den hals leggen?
Wel ziet dit de baas, wat zal hy zeggen?
Wat zeggen of niet, tree met my zo wat heen en weer.
Nou dat is lieftyk, zei de ruin, en hy liep naast de meer.
Daar word gebeld, daar zullen we er nieuwe Sancten wezen, brui in huis malle varken, en gaa in een boekje zitten leezen ACHTSTE TOONEEL.
JAN, jaser, CORNELIA en kees.
Mejuffer, dit is den hof van onze syne vrind.
Zo gy hovenier uw welvaard bemind?
Zo hadden wy wel een woortje te vragen.
Moet dat wezen?
bid ik niet te vertragen.
Hoor vrind, ik zoek een tuinman tegens Mai, als hy my dient k zie op geen vyftig guldens.
Ai, kees.
Ai, wel wat dunkt myn Heer kan ik hem dienen?
'k versta my myn werk.
Gy hebt handen, en bienen.
Maar zyt gy los van uw meester?
Wel neen, of ja, kees.
Myn huur is te mai uit, k ben vry, als ik ga. verbeetring kan niemand schaden.
Zo myn Heer iets meer geeft, 't is niet te versmaden.
Hoe veel wint gy?
Digitized by google tweede bedryf.
33 honderd daalders in t Jaar.
Jan. 'k zal u twee honderd geven.
Wy zyn klaar.
Jan. laat ik u een stuk geld op hand geven.
Ik neem het wat plomp, in t ontfangen ben ik wat onbedreven.
'k geloof uw baas deze tuin haast verlaat.
Ik ook, hy houd te veel geestelyke staat.
Dezen Hof is een half Zerail van syne Nonnen.
Is 'er niet al een jonge Zultan by gewonnen?
Verscheyen, en Zultaninnen meen.
Die zyn voor het Weeshuis, en de Zultans voor de Zee.
Zo doet hy het land en het water ploegen.
Myn patroon weet hem na alles te voegen.
Is jou baas alleen, of zyn 'er meer in den hof?
Zyn gedienstige Zusters, daar wil hy niet of, en zy konnen hem ook niet verlaten.
Hy onderhoudze, met wat leezen en praten.
Jan. is hy met Jannetje de Bruigom?
De spraak die gaat, dat zy haar met Dirk Hoepel verstaat.
Van verstaan, dat kan ik niet vast zeggen, Maar wel dat zy zich eens gaan verleggen.
Daar is er te mets een zootje by malkaar, dan leid de baas d'eene hier, en d'andere daar, ik kan alle ding zo mal niet vertellen.
'k vind werk, om het met myn wyf te stellen, Zy verwyt my myn slegt en zimpel onthaal.
Wel 't lykt hier egter niet zoober of schraal.
Wat wil deeze tafel met glazen beduyen?
Als hy wat goets zal spreeken, moeten deeze klokken eerst luyen.
Dat verwekt aandagt tot zyn stigtelyk werk.
Jan. wonderlyk!
hy heeft een gezond oogmerk.
De geveinsde booswigt zal zyn straf haast verkreigen.
Jan. madame, ik bid u te sweigen, Of deze Comedie, ten halven, is op zyn end.
Is jou baas in zyn handel vermaard, nog bekend?
Niet veel, maar men begindze te ruiken, hy plag meer omzigtigheid te gebruiken, zyn beste sprongen zyn al gedaan.
Ik heb van zyn vroomheid al wat versta.
Kan men hem hier of daar met het oog niet beschouwen?
Ja, maar jy zult je pas vry kunnen houwen.
Gy ziet 'er nog tris en smakelyk uit, al wat hem aanziet dat wenst 'er zyn Bruid.
Correlia.
Dat zel wel gaan, wilt dies niet vreezen.
Weis ons de plaats, waar moeten wy wezen.
Dat speelhuis verschaft stralen voor 't gezigt, uit een van de vensters, valt het ligt, al wat de baas doet, te bespieden.
Maar draag jou voor al als eerlyke lieden, dat jy niesten, of hoesten, t was met my gedam, t zou my op een daalder korting van huur koomen stuan.
Laat ik jou dan, of het zo geviel, eerst een ducaton geeven.
't ga nu zo, als 't wil, daar is niet aan bedreven.
Loop die trap op, en zetje stilletjes neer, maar of ik je wenkten, zo verberg je weer.
't zal wel zyn, men zal op alles letten.
KEES en TRYN, JAN, CORNELIA en JASPER op het Speelbuis.
Wie dogt dat deezen dag zo veel bloed zou zetten?
Zeldrement wyf!
met praten wint men het meeste geld.
Lang af, eer het jou tussen de vingers smelt.
Laat ik er brood voor jou kind'ren om koopen.
Wat voor de kinderen, wat voor jou, en ook wat voor my zou ik hoopen.
Daar is een ducaton, bruit er meë aan de wind, Ik zal wel maken, dat het restje zyn meester vind.
Nog een moet er zyn, eer ze door het keelgat vliegen.
Wel wat zou ik dan hebben, voor myn liegen en bedriegen Zo meester, zo knegt, ik ben me niet dom, Die bedroog niemand, of hy wist waarom, Ik heb er negen jaar by gewoond, en zoud ik ook niet wat kumnen?
Maar Digitzed by google. derde tooneel.
Maar 't schynt ook, waar ik geld me win, dat je 't my niet wilt gunnen.
Nou geef me nog een schelling drie vier, kom, kom.
Keen.
Ik heb meer gedaan als myn baas, die gaf nooit een duit wederom.
Van 't geen hy door de kunst eerlyk had gewonnen.
had je meë zo vroeg als hy begonnen, je waart nu al in de kunst volleert.
Ja, hy komt vroeg genoeg, die zig op het lest bekeert.
In huis zeg ik, daar komt de baas, ik moet gaan werken.
Hoe zal het honden, komt hy die potzen te merken!
Wie weeldrig en dertel staat het gebloemt overal!
Ik weet niet, wat ik van de natuur in de dingen zeggen zal.
't Verlokt alles, tot zelfs de maagre en dorre elzen, Zy leeren ons om stryd malkandre teer omhelzen.
Ziet hoe takjes en blaan zig streng'len door malkaar, Hier kust de telg zyn stam, daar loeid den roozelaar, en laat niet af, om stryd het naast gebloemt te kussen.
Het is hier al verlieft, en elk geneigt te blussen Zyn vlammen, kus ik ook de roozen op uw kaak.
Wat is een schoon gelaat een lusthof vol vermaak?
Wat wonderlyk cieraad is daar omtrent gelegen?
Het oog, van lip en kin, wat dieper neer gezegen, Ontdekt twee heuvlen, daar t gezigt vervoert, verrukt, op starren blyft, en als met lonkjes kust en drukt.
Laat ik myn aassem nog eens op uw wangen haalen.
Jan. wel madame!
hoef ik je nu wel meer te verhaalen?
Leeft die Kwaker niet heilig onder dit kuische goet?
Wie bedekt een grooter schelm, als zyne breeden hoed.
Ik ben het moe, dit gezigt doet my de hairen ryzen, Ik wil hem bestraffen, en tot zyn pligten wyzen.
Ik ga by hem.
Blyf nog een oogenblik, blyf, ian.
En zien wy nog een weinig dit zeedlyk tydverdryf.
Ik beken, Dirk, gy zyt niet onbehaaglyk in 't mallen, maar je moet me geduurig zo lastig niet vallen.
Laat ik ook eens aassem scheppen?
Je drukt mond en lippen toe, men zou er onder blyven.
Waarde zuster!
Hoe Dirk.
Teeder is t vermaak, daar de zielen op de lippen, zig wissen beurt om beurt, van d'een op d'andre tippen?
't was of myn geest zig in uw ziel versmolten had, En niets meer van zig zelfs bewust was, nog bezat.
Laat ik myn hooft wat op die lieve schouders leggen?
Stil, daar komt Jannetje, wat pokken zou ze zeggen?
'k ben half beschaamt, en loop wat in huis by Kees of zyn Vrou.
DIRK, JANNETje, JAN, CORNELIA en JASPER op t Speelhuis.
Waarom vlugt Annetje?
of is zy voor my schou?
Ik zie wel Dirk, zy mag ook al beter als my leyen.
Daar zyn uuren van vrolykheid, en ook droevige tyen, In d'eene matig, en in d'andere vol geduld, zo betalen wy aan ieder onze pligt en schuld.
Myn tyd van geduld, heb ik langmoedig doorstreeden.
Heb ik van uw uitstel dag op dag niet genoeg geleden?
Wat baat my het leven in dees bedroefde staat, ten zy gy door de trou myn eer herstellen gaat?
Op myn woord, zeg ik, 'k meen eerstdaags te trouwen.
Ken jy jou zo lang niet uit die slaverny houwen?
Janvetje.
Wat slaverny?
Myn eer, is die niet waard?
't is een gonst, dat jou vryheid word gespaard.
Vrou, klinkt zo plat, en bedroeft in myn ooren.
De naam van man, zal u ook niet bekooren.
't Geluid van Zuster, en Broeder dat streeld, Dat heeft tot heden, my nooit verveeld.
Digitized by google. tweede bedryf.
Og laat ons die zoete namen behouwen!
Gy zult het lang moe zyn, dit vadzige trouwen.
Wy koomen nog vroeg, in dit lastige pak.
'k weet niet, dat de guit zo diep in jou stak, Dirk, jy kont met conscientie dit niet vertragen.
Als ik nou trouw, binne dartig dagen, zal het dan wel zyn?
Ja, 't is dan wel.
Als het dan vast gaat.
Dirk, 'k zeg nog, ik zel.
Dirk, jy bent zo vol fratzen en streken, Dat men u vaak dubbelvoudig hoord spreken.
Wat schande, dat men myn woord mistrouwd!
Og had my die misslag nimmer berouwd!
Hoe praatje zo morsig, van dit berouwen?
Is het eens waar, zult gy my trouwen?
Ja trouwen, als ik heb gezegt, hou jou maar stil, en buigt u gehoorzaam onder myn wil.
Ga na Noortwyk, daar zal ik u vinden.
Daar zullen wy ons voor de vrinden verbinden.
Maar twyffelt gy nog, voor myn heilzaam besluit?
Zo agt u voldaan en de brand die is uit.
Ik zal u dan niet meer tegen spreken, En geeven my voor een tyd, dog weinig weken, Na Noortwyk, daar ik u verwagten zal.
Maar word het, als voorheen, weer wind en niet met al.
Zo denk, dat ik het aan uw nieuwe vrienden ook voor zal dragen.
Ik zeg het huwlyk is myn eenigste behagen, Verlaat u op myn woord, laat ons by Antje gaan, 't zal u verveelen hier langer te staan.
Jan. dat is een syn man, ha Vrindin!
dat zyn beloften!
Wie dagt in dat kleed het uitschot van de schoften Te vinden?
had ik 't niet gezien, 'k had niet gelooft.
hebben d'eenvoudige niet een wakker hooft?
Ik beklaag haar, maar my zal hy niet bedriegen.
KEES, CORNELIA, JAN en JASPER.
't is tyd, om af te komen, zonder liegen, kees.
De baas wil met een van de meisjes op het prieel.
Wy komen.
Repje wat, riep onze blanke Neel.
't is hier geen tyd, om veel zotte praatjes te maaken.
Dit weet onze baas ook, als hy lust heeft tot waaken, Maar de meisjes hebben 't ook aan 't regte eind gevat.
Wel vrinden!
hebje elk uw genoegen wel gehad?
Zo wel, dat wy 't uwe ook zullen bezorgen, Komt gy dezen dag in de stad, of morgen?
Ligt dezen dag, zo de baas maar vnoeg scheid.
Wees ten zessen op de Heere gragt, in de blinde voorzienigheid.
Gy kund van avond nog een goede daghuur winnen.
Ik zal dan op de regel van onze baas wel een leugen verzinnen, Dat ik er wezen moet, ik lieg ook al stout.
Jan. daar is voor uw dienst nog een stuk Goud.
KEES en dirk.
Dat is een nobel Heer, sta vast nou brandemoris.
Daar komt myn baas, die zedig van gehoor is.
Laat ons iets spreken dat zyn nedrigheid behaagt.
Patroon!
my wierd onlangs iets over de weldaaden gevraagt, Die gy aan Jannetje en Annetje, en veel aan andre, hebt gegeven.
Of gy zelfs niet schaars zoud worden in dit nootruftig leven.
Is het te veel geven wel altyd goed?
De gifte, die me vol liefde aan den armen doet, hoe veel datze zyn, me kan ze niet te rykelyk uitmeten.
Maar hebje zo veel over, dat je de maat van geven moet weten?
Juist zo veel niet, maar egter nog wat, daar word men altemets nagevraagt in de Stad.
,, 'k zou Digitized by Google Derde bedryf.
'k zou ook in zulk een geval myn verstand graag toonen.
Jou armoe kan je ligt van die kennis verschoonen.
Maak morgen t prieel schoon, t is dikwils zo bemorst.
Ja dat komt van het storten, en den geduurigen dorst.
Maar ik zal het zo glad als een tinne schootel maaken.
Dik.
Ik ga weer na de stad, un ik beveel jou de tuin zaaken, let wel op alles dat ik het vind zo t behoord.
Ik zal er op letten, ik ben een man van myn woord.
Zyf, wyf, 't is hoog tyd om dit restantje te veegen.
Wy hebben in lang zo veel verval niet gekregen.
'k weet niet wat de baas schort, nooit liet hy iets staan.
Zyn beste dingen zyn afgedaan.
't begind hem al in de memorie te schorten.
Ik ook wat, jy zout het al in jou bast storten.
Daar malle varken, daar proef eens meë.
Ik heb niet veel tyd, ik moet aanstonts na stee.
K neem onze Ary meê, om hem wat te leeren, k zal hem vroeg in de konst exerceeren.
Met vroomheid, wind men heden geen brood.
Hy is guit genoeg, al is hy niet greot.
Te beeter, k zal er my wat mee spoeyen, ik zal de guit met hem wel op doen groeyen.
Myn baas heeft er zo lang de kost van gehad.
Tyn.
Daar zyn bedriegers genoeg in de Stad.
Schoon wy in ons ampt het er buiten houwen.
Van buiten, of binnen, wat weeten de vrouwen?
Had ik myn dingen niet wel verstaan, 't zou hier met zyn en platen zo breed niet gaan.
Ken ik myn jongen maar snedig doen liegen, zyn kost is gekogt.
En dat met bedriegen?
Met aardigheid, bedriegen luit slegt.
Zo komen de ligtmissen zelfs te regt.
Digitized by goog tryn.
Vervolg van de eerste en tweede geveinide kwaker, tryn.
Jy zelt met jou zeun wel deugdelyk beginnen.
Dats leeg, kom met dit bruitje maar vliegend na binnen.
Het Theater vertoond het zelve als het eerste Bedryf.
KEES en ARY.
Daar geld is te verdienen, moet men niet slaapen.
't zyn zotten die haar fortuin vergaapen.
Dezen dag heeft vry wat bloed gezet.
Gaat het hier wel, zo wagt ik nog bet.
Ik hoef er als myn baas niet veel om te liegen, 't is kunst geld te winnen, zonder bedriegen.
'k heb al wat malligheid by gestaan, maar 't is om een stuk brood en dronk water gedaan.
Nou mag ik er een glaasje met eeren opstorten, en een pypje, dat zal de tyd wat korten.
Zie hier, in de blinde voorzienigheid, daar moet ik wagten, als het is gezeid.
'k vind het raar, zulk een schild uit te hangen, ik geloofze hier mollen zoeken te vangen.
De blinde voorzienigheid, t is koddig bedagt!
'k loof deze kreb krielt van bedurve vagt.
't zal schurfde waar zyn die ze verkoopen, daar ze met een blinde voorzienigheid als dol omloopen.
De voorzienigste, zal 'er vaak zyn bedot, en de blindste, blyft 'er nog meest op verzot.
Voor zulke schapen, heb ik niet ten besten, 'k Heb t'huis een varken, dat ik moet mesten, Kreeg zy 'er lugt of, zy sloeg my dool, Maar my kweld geen honger voor alle mans brood.
Digitized by google. derde bedryf.
Jonge, hou hier halte, komt 'er iemand vragen, zo haald my van binnen.
Arj.
O, t is te beklagen!
Hadje in de tuin vaartje niet drank genoeg, jonge houd je vaar uit de kroeg, of anders zel jou bakhuis vliegen vangen.
Datze jou geeft, zal ik haar dubbel weer langen.
Wat bruit my jou moër!
Dat vondze wel, Dat een jonge zyn vaar uit de kroeg houwen zel.
De wyven van Janhagel, willen al meë regeeren.
Een jonge is gemagtigd, om zyn vader t'affronteeren.
Lest kwam ik in een huis van een geschikt man, Die gebood zeedig aan de meid, leg vuur an, 't is kout, 'k ben vermoeid, nat en bezweet geloopen.
Wilje vuur hebben sprak de Hex, meugje turf koopen.
De vrou heeft belast hier geen vuur voor nieuw Jaar.
Daar op sprak de vrou, zy heeft gelyk myn vader.
Kom by my, ik zelje wel warmen, neem een stoof voor uw voeten, en my onder jou armen, alles zel ten besten koomen, zy heeft gelyk de meid, dat ik zeg, bestaat in alle redelykheid.
't Scheen al zo wat, maar ik zag 'er niet van vooren, of ik geloofde dat het hembt aan 'er lyf was bevrooren.
Een Baviaan zag 'er zo blau niet uit, als dit gerimpeld vel.
Zal ik jou zoenen, zei de man, zo wast jou eerst in de hel, en laat jou koonen daar Metamorphizeeren.
Wel wat pokken zullen de wyven de mannen nog leeren!
Het zoenen voor de kouw, en een jongen voor de kroeg, om de mannen te plagen, zyn zy goed genoeg.
Als ik nou in de kroeg wil gaan, wilt gy my 'er uit houwen?
Ary.
Moet ik niet waertje, moer zel me klouwen.
Dat ik jou voor eerst wat op reekening gaf?
Neen vaårtje, ik kryg er van mortje genoeg af.
Ik bid het daar by te laten.
De jongen vermaakt my, door zyn praten, Daar is een stuiver, steek die in je brock.
Kryg je honger, zo koop wat bollen of koek.
De lugt buiten begind hier al te stinken.
Ik zel hier onder die luisel in gaan, en een pintje drinken.
Pas op den haspel, en blyf hier wat staan, en komt ons nieuwe heerschop, zo haal my hier van daan.
Tweede tooneel ARY alleen.
't is veel, zel ik 'er zonder slagen af raken.
Moër vraagt my altyd na myn vaars zaken.
De straf van de gard parst my de waarheid uit.
Dan word ik van myn Vaar, en dan van myn Moër gebruit.
Maar zie daar onze Robbert, 'k ga my verschuilen, ik magze niet leyen, dit zwart slag van Uilen.
'k zie liever jongens daar ik meê praat.
'k loop, en verberg my op 't hoekje van deze straat.
D'verplichting, schoon zy zo hoog word geprezen, nochtans is het verbooden, al te vroom te wezen.
Als ik t gemeen beschouw, in t Waereldze gedrag, zo zyn de goeden van een ongelukkig slag.
Niet al te vroom is best, dat draaft wat tusschen beyen, Want al te vroom, doet ons vaak zugten en schreyen.
Wanneer de zulke t ongeluk eens onvoorziens bekneld, Dan zien wy, hoe t by haar zo droevig is gesteld.
Ik heb dit zoort geperst het hembt van t lyf zien halen, En nog blymoedig, daar hun schuld meê zien betalen.
En als nu alles is vrywillig afgestaan, wat blyft er over, als een winkel vol getraân?
Een stal vol honger, en naakte Schapen.
D'een kan van honger, en d'andre van kouw niet slapen.
Blyft 'er nog een duit schuldig na zyn geplunderde schat, zo moet den bloed nog kaal na 't Viaanze bad.
Niemant zal een vroom mensch verschoonen, Digitized by google.
De vrinden zelf, zullen zig vyand vertoonen.
Eer iemand uw staat behulpzaam zou zyn, Zy villen jou liever, als een konyn.
Wy beleeven het zo na de gemeene reegel.
Vroom is Zet, en opregt is een vleegel.
Van dit zoort wil ik niet worden nog zyn, beeter half en half, maar heel vroom in de schyn.
Door konst en geest, word ligt middel verzonnen.
Door een klein sprongetje, worden schatten gewonnen.
Zeldrement had ik credit!
'k zou een meesterstuk doen.
'k zouze niet wyken de liens van fatzoen.
'k zou met drie haasten een schat ophalen, en ze meê als de rest met een Cabrioolbrief betalen.
't is nu de moode, men doet het om stryd.
't is niet om schade, maar enkel prozyt.
In plaats van geld op de reis te verteeren, zo wind me nog platen, met perigrineeren.
Wat spyt het my dat ik dit ook niet kan. Maar aan een stuiver, hoe kom ik 'er an?
K heb er meenig misleid, en bedroogen, k heb voor myn meesters diefagtig geloogen, myn baazen betaalden myn kunst veel te schraal.
Ik moest al ryk zyn, en ik blyf kaal.
Nu de winst van die twee gouwe lobben, daar kan ik myn vulle huid nog voor schrobben.
Loopt er een haasje, 'k versta my de jagt.
Myn baas had zo snel my in t veld niet verwagt.
Maar 't is 'er van nooden, 'k moest niet verzuimen, 'k moet me 'e het vet van de ketel schuimen.
Liet ik hem meester alleen van de buit, voor my was de zak, en voor hem de Bruid.
Neen, neen, ik denk dit beeter te klaren, Ik zal, gaat het wel, nog meer lobben bescharen, Zulke vetjes vallen dagelyks niet voor, als ik een schrid zie, weet ik het spoor En des noods kan ik meë wat slabben en kwylen.
't Bedurven, zal ik gezond opveilen.
Wat zeedig gekleed, en needrig gedost, zo win ik al meê als de vroome de kost.
En verlaat my de kunst niet, om sneedig te liegen, zo kan ik ligt ook een vrouwmens bedriegen.
Wie weet waar toe het lot my heeft uitgekeurt?
Een Harder viel wel eer een Ryks Princes te beurt.
En stemt de Fortuin, met myn hooge gedagten, zo heb ik nog aanzien en staat te verwagten.
'k heb voor deeze by een snyer gewoond, die hem heden als een groot Vorst vertoond.
Wat zeldrement zou aan my ook scheelen?
Ik kan trots de beste liegen, en steelen.
Maar om dat ik met hem, na de kroon 'er om stak, gaf de jakhals my ontydig de zak.
't is lang genoeg hier met de bek te zagen, Ik moet onze zoete Griet nog wat plagen.
'k ben belust op de meid, zy speeld haar rol wel.
Haar harde woorden zyn gedrukt op myn vel.
Myn schouders vol eelt, zyn die blauwe lettren eigen, k hoop er de vorm nog by te kreigen.
Dat 's aan de bel, de meid is een snaak, ik waag 'er nog een bult aan, tot myn vermaak.
Maar zie daar de juffer!
Ha, ha, ik ga schuuren, ik schenk haar dit puisje, tot lof van de buuren.
GRIET de deur openende.
Dat is een schurk, wie heeft er gescheld?
'k wou dien beest op een rad wierd gesteld.
Maar holla, onze juffer heeft ligt iemand voor afgezonden.
VYf, digitized by google, derde bedryf.
CORNELIA, JAN, JASPER en GRIET.
Noch is de trouw zo vervloekt niet geschonden.
Had ik de schelm niet gehoord en gezien, ik had geswooren, 't kost niet geschién.
Jan. men zal wel meer zulke schurke treffen.
Zy zyn niet al vroom, met mantels en beffen.
Maar de weërga van Dirk, leeft 'er niet meer.
't is een geile boef, zonder deugt of eer.
Kom binnen, dat ik my dankbaar mag toonen.
Deze dienst wil ik rykelyk beloonen.
Jan. 'k heb niet van nooden, maar dit's een Poëet, aan dit zoort in 't gemeen is een weldaad besteet.
Is 't een Poëet?
Zo mag Dirk wel schroomen, Zulke stukjes moeten in 't ligt koomen.
Daar leggen er al een stuk vyf of zes klaar.
Te beter, de stof is klugtig en raar.
Schoon wy iets meer aan de fyne betrouwen, zo moet men ze voor geen heilige houwen.
't Ontdekken van zulken, is noodig en nut, Dit diend d'onnoozele voor een beschut, dat zy haar als ik niet laten misseyen.
De vroome zullen zig, dies verbleyen.
Wel Griet, is 'er in myn afzyn ook iemant geweest?
Niet als een hoer, of een pokkig Beest.
Men sloeg de schel, als met hamers en tangen.
De jongens, hebben een puisje gevangen.
Kom met my binnen een oogenblik, op dat ik myn geesten, met u wat verkwik.
Is 'er water?
zal ik een teetje schenken.
Gewis, zou ik myn intrest niet gedenken?
Daar scherp ik altyd myn zinne toe.
Jy valt 'er op als een hond op een zicke koe.
Giet het water over, gy lien volg my binnen.
En laat ons dees draat voorzigtig afspinnen.
Dirk zal haast komen, t word strak zyn tyd, zo raake wy deeze bedriegerkwyt.
Maar eer ik hem denk zyn paspoort te geeven, zo moet ik hem ook een fyn webbetje weeven.
Zyn knegt is meë een schurk, komt die voor af, die wagt als zyn Heer geen minder straf.
'k zie volk, laat ons buiten niet langer praten.
Jan. wy zullen ons ditmaal gezeggen laten.
DIRK en MICHEL.
'k yeg, verzuim niet op d'eerste mart, koop my een paar bruine, of anders pik zwart.
Datze voor al glad zyn, en fluks op 'er kooten, in het vleis, van een aanzienlyke grooten, Fyn van hals en kop, met een bogt als van een Zwaan.
Ik ga trouwen, het mag 'er op staan.
Ontzie geen geld, de prys is my even, 't Verschil is hier niet, wat ik zal geeven, maar wat ik zal kreigen, daar wil ik na zien.
Myn Bruid is een kentster, aan wien Ik met al myn dienste wil behagen.
Van rytuig zal zy niet over my klagen.
'k heb in passant al een kales besteld.
De karos onder ons maakt wat gedruis en geweld.
Dog ik denk er nog een model toe te verzinnen, dat wy zonder opspraak daar mee beginnen.
Hier word er by zommige al een gebruikt, Maar 't maakzel is plat en te dik gebuikt.
't hangt zo vadzig, 't wil mee wat lyken, en 't kan pas een askar de vlag afstryken.
Nu van de Paarden, gy vat het begeerde zoort?
Gewis, 'k zal ze u bestellen gelyk dat hoort, die wil betalen, daar kan me voor koopen, 'k zal Vriesland eerst, dan Oostvriesland doorloopen, daar derde blyspel.
Daar zyn de beste, en 't meest in 't getal.
Ik weet 'er waardig een konings stal, Die zullen voldoen, en 't Bruidje behagen.
Zorg niet, ik zal er zorg voor dragen.
Maar eerst wilde ik wel een stuiver op hand, t kost geld te reizen, op steden en land.
Wel hoe, ik kan 'er geen kosten aan hangen Voor dat ik gerust ben in het ontfangen.
Daar heb jy gelyk in, schoon ik 't niet dogt.
Verstandig koopen, en kunstig verkogt, dat is wyze lui werk.
Uw geest moet ik pryzen.
Wat is er van nooden voor kosten van ryzen?