floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Laat Phenicia haar tot de reis gereet maaken, zeg, dat zy haar aardig kapt, en kleed, Licht komt deezen dag haar Bruigom, daar z' aan is besteed, Of anders zyn knegt met de rest van de bedonge schyven, en zonder dat, zalze de myne blyven.
Was de beurs nog ryklyk, van Jonker Ferdinand?
Daar was voor haar geen beeter borst in het land.
Die, had hy geld, zouw my wel eens zo veel geeven.
Maar wat is 't, hy zal met 'er tyd mee van de kunst moeten leeven.
Wat geleert te hebben, dat is altyd nog een stut, de konst is ieder eeven na, maar niet eeven nut.
Nu is het maar een jakhals, en het uitschot van de Schoften, hy heeft niets voor my over, als een rykdom van beloften, Die gelden niet meer, neen, neen, geld is het woord.
De verboode vleeiverkooper, gerrit.
Dat heb ik meer van de verstandigste lui gehoort.
Maar sinjeur, myn courtagie, die ik verdient heb met eeren, word ook hoog tyd, om eens te liquideeren.
Ik heb altyd de beste Vrouwlui in de Stad, opgezogt, En haar met goet genoegen en voordeel, aan de Man gebrogt.
wat is 'er meenig partytje in ons huis geslooten!
En wat heb ik ook meer van u, als belofte genooten?
Ik dien u niet meer in die negotie, zo gy my niet voldoet, Beloften zyn zomtyts lang, maar niet altyt goet.
Hoor, als de rest van de Haagse Jonker komt, zal ik u begeeren.
Gaa in huis, pas op Phenicia, ik gaa terwyl vlees halen.
Ik zie daar Jonker Ferdinand, met zyn knegt.
Brui in huis, doe en verlaat u op 't geene ik heb gezegt.
Altyd van dat verlaten, och wilt er niet meer of praten, ik hoor niets zo droevig, als van dat verlaaten.
ROBBERT, FERDINAND.
Myn Heer, zo gy daar uw wens en rust door verkrygt, dat gy geduurig klaagt, en my d'oorzaak verzwygt.
Dan wil ik my de moeite van t vraagen, en u van t antwoorden, spaaren, of is het, om dat gy haast gedenkt naar Oostindien te vaaren!
Het water, ik beken 't, is wel wat spytig, bars, ruim en groot, het breekt meenig den hals, maar het bruitze niet al dood.
Hou moed, is ons geld verkwist, op 't Schip houd me een vry ordinaris, de spys smaakt 'er altyd wel, ofze gaar, of niet gaar is.
En van drank blyft er altyt vol op, in overvloed, De Zee is uw borg, en dat water is altyd goed.
Zommige rivieren vervuilen, stoppen, en verdroogen, Maar dit cristalyn huppelt altyd, en ziet helder uit zyn oogen.
Troosje dan Jonker, dat reisje is niet een brui.
't is het tegenwoordige toeverlaat, van de meeste jonge lui.
O robert!
ellendiger als ik, is 'er nooit gebooren.
Digitized by google bedriogen.
11 robert.
Dat is waar Jonker, onze beurs is te lydig geschooren, en jou Vaar zo dikmaals door ons bedroogen en misleid.
Daar by weet gy, hoe gemaklyk hy van den aap scheid.
Dat jou Moer nog leefde, die zouje wel haast genezen.
Wat plagt dat een milde Vrouw, voor jou bederf te wezen!
Wy verkregen de poen, als was het geen waar, Wy polden net haar met leugensof, en zy stal het weer van jou Vaar.
't ongewenste uur is zy voor u uit de waerelt gescheijen.
Gy zoud de togt, schoon zy wat ver is, zo naby niet beschreijen.
Gy waart al ter halven weg, en jou Vaar naakt en kaal, en nu zult gy daar nog heen moeten, en dat voor d'eerstemaal.
Myn goede Jonker, dat ik kon, ik zou u helpen weenen, maar ik ben van een droog geslagt.
Ik kan jou niet, als dit snotdekje leenen.
Daar, veeg uw traanen af, 't is nu te laat en lang genoeg, morgen komt 'er weer een dag, begin dan weer zo veel te vroeg Ferdinand.
Robbert, Robbert, wat legt gy my aan de kop te malen?
Deze brief is oorzaak van myn rampzalige kwalen.
Dat stinkend papier, maakt u dat zo bedroeft?
Geeft het my, of gebruikt gy het, daar men t behoeft, Ik ben dikmaal, om zo een vod of een prul verleegen, t is nog even bekwaam, om myn poort aan te veegen.
Lomp, houw uw klaauwen van dit geheiligde blad.
Dit juweel is my meer waard als een konings schat.
Konings gat, zeg je!
wat is 'er dan in verborgen?
Als het zo veel waart is, moest gy het beter bezorgen, Laat een Cabinet maken voor dat dierbaar kleincod, Het zal tot een verwond'ring strekken, na jou dood.
Gy zult, na dat gy verrot zyt, by den erfgenaam leven Gelyk meer dwaze, die al haar rykdom voor zulke prullen geven.
Gaan wy na een schrynwerker, 't is hoog tyd, die zo los met zyn schatten pronkt, raakt ze licht quyt.
Is 'er een Diamant in, of zyn het veel steenen?
Is het getal groot?
Zo laat ons een stuk of agt beleenen, wy zyn, naar ik ons beschouw, de benoodigste van c'e Land.
Myn Heer, draag zorg, voor dat dierbaar pand.
Rammel niet meer, zo gy my niet tragt te vermoorden, gy waard een Keizer, had gy zo veel gezonde schyven, als bedurve woorden.
Gy zult haast zingen anders, van myn onwaardeerlyk verdriet.
Zo dat het juweel is, raad ik u aan die kosten niet.
Wat schat is dog in deeze brief geslooten?
De schoonste die immer het licht, of den dag heeft gezien.
Doe eens open, wat pokken is 'er dan in?
Daar, doe het zelf, en lees eens die lettren van geen mens maar een godin.
Dogt ik het niet, 't is een begeerlyk zoort van Juweelen, Die jou arm maken, en al wat ze zien rooven en steelen.
Jonker wat zal ik leezen, als jou bedroefde zotterny?
Lees met aandagt, gy zult de reeden vinden, waarom dat ik schrei.
Couragie, och!
welke bedroefde hanepooten!
Die lett'ren schynen malkaar om ver te stooten, d' eene die klimt den and'ren, nu slings dan regts op het lyf, dit lykt wel een leer van een bedurve sport vier vyf.
Laat ik het liever toevouwen, de droes mag het leezen, de beste schoolmeester, zal daar niet kloek genoeg toe weezen.
Ik wil drie jaar voor niet raspen, is 'er iemant in de Stad.
Kan het een Professer doen?
Gy zyt een loer in uw gat.
Geef hier lomp.
Neen, al zou ik myn domheit eeuwig beklaagen, Robbert.
Zo wil ik 't fatzoen van myn geleertheit daar aan wagen.
'k zie het klaar, dit is de hand van jou engelin.
Gy leest verstandig, ik schep vermaak in het begin, Robbert.
Wat is d'oorzaak, baas?
Dat de meeste Vroului zo ieelyk schryven?
Van dat leelyk laat dat maar blyven 't is al schoon, wat ons een beminde zend.
Dan geloof ik dat men een wyze juffer, in een slegte letter kend.
Is de zin ook zo schoon?
moet het een volmaakte dame weezen.
Lees zeg ik, Schobbert.
De schurk kan niet leezen.
Dat is onwaaragtig, ik wort geprikkelt voor myn eer.
Luister aandachtig toe, en let wel op myn bekwaaamheid, mjn bedroogen.
Myn Heer, ik laat u lieden by deezen weten, dat ik deeze bedroefde nagt in myn tranen heb versleeten.
Myn voogt heeft myn aan een Haags Heer Leander verlooft, of verkogt.
En alzo myn bederf, en zyn voordeel gexogt.
Hy heeft tot een vereering, al twee duizent gulden genooten, En die my komt afhaalen zal dat met vyf hondert vergrooten, Den dag van morgen, is 'er toe gesteld, Dat 'er iemand met een brief zal koomen, en de rest van het geld.
Denk nu op midd'len, om myn voogt om te Letten, hy is gierig, door geld zult gy dit konnen beletten.
Dat heb ik niet, daar is het, dat het my scheeld.
My ook Jonker, dat heeft my ook lang verveeld.
Dit is nu dit juweel, van die onwaardeerlyke waarden, Ik dogt wel, dat deeze styl, er al wat na zou aarden, Myn lieve Jonker, wat zyt gy er mee gebruit!
Ik vind in de styl en de rest, de waarde van geen duit.
Leen my een stuiver Robbert, ik zal s' u morgen weder langen.
Om wat 'er mee te doen?
Voor een touwtje, om my mee te hangen.
Waar kryg ik dan myn geld morgen weerom?
Of is het zimpel om my te berooven van deeze groote zom?
Phenicia voor een ander!
ik wil niet langer leeven.
Eer ik dit toelaat, wil ik u liever de stuiver geeven, Ik zal u niet verlaaten, in deeze groote noot.
Zo gy u wilt verhangen, zal ik u by blyven tot in de doot.
Is dit nu al de troost, die ik heb te verwagten?
Ik doe wat ik vermag, de rest zal het touw wel verzagten.
Vaar wel dan Robbert, gy ziet my nooit weer.
Vaar wel, Jonker, vaar wei, myn rampzalige Heer.
Gy zult my na deezen niet meer hooren klaagen.
Ik zal u na deezen niet schroomen met een huit vol slaagen. hy gaat, waarlyk, t is of het de bedroefde gek meend.
Myn Heer, myn Heer ik bid dat gy my noch een oogenblik gehoor verleend.
De verliesde vrouwluy zyn zot, en de minnaars dolle dwaazen.
Myn heer, zout gy dan zo vliegend de Ravens gaan aazen?
myn geld is verbruid, en de kunst op den hond.
Noch niet al, ben ik kaal, myn verstand is gezond, vrees niet, dezen dag zult gy gelt of uw Phenicia verkrygen.
Door wat middel, dat ik niet weet, moet ik wel zwygen, Robbert.
Maar myn gemoed is vrolyk, het voorzeit geen kwaad.
Of uw zeggen vervult wierd met de daad!
Weet gy niet, als ik al de kragt van myn geesten wil inspannen, dat al het verstant maar wint is van de geleerste mannen?
Gy zyt alleen myn hoop, waar op my verlaat.
Nu gy dat zegt, zal ik u helpen het gaa ook hoe t gaat, Maar dit huwiyk, zal uw Vader nooit genoegen.
Beschik my Phenicia, de rest zal zich wel voegen, ruk haar, die roofvogel, maar uit zyn gewelt.
Daar toe is niet van nooden, als myn bedrog, en een andermans gelt.
Ik zeg 't u van te vooren, kan ik het by geen vreemde vinden, dat ik het, uw eigen Vaar, van zyn hart zal binden.
Al was 't myn Groot Vaar, doe maar uw best, gelt is de boodschap, 'k heb geen verschil in de rest.
'k bid, haast u maar, en wilt niet vertraagen.
Ik zal my noch eens voor u, in t galge wagen.
Het gelt, of de Meid, word u dezen dag verstrekt.
Ik zie uw Vader met zyn buurman, 't is best dat men vertrekt, Ferdinand.
Volg my, ik zal u wat nader vertogen, hoe my deze schelmze voogt misleid heeft en bedroogen.
Zo veel te beter, hy wort met dezelve munt betaalt.
Maar laat het kort zyn, zo gy iets verhaalt.
SIMONen anselmus.
Weg 'er niet of, ik mag niet hooren tot zyn verschooning.
Ik verzeker u, hy wagt op zyn tyt belooning van bedrdogen.
Van dit lichtmissen, te lang is te lang, en wat ik hem afraade of niet, hy gaat zyn gang, hy wil met gewelt de Nicht van de befaamde Ballio trouwen, en my is verzeekert aldaar, van een slegt huishouwen.
Deze ballio heeft onder de menschen de naam en is geagt Voor een stille Vrouwe bederver, en een pest van zyn eige geslagt, Daar worden schandlyke dingen in zyn huis bedreven.
En ik zou aan een verdacht vroumens myn zoon geven?
Dat doe ik niet, zo lang my een oog staat in 't hooft.
Dat die Dochter licht is, word van niemant geloost, Maar dat haar voogt niet pluis is, dat is zeeker, 't is een kanker van bederf, en een vuile kwaatspreeker.
'k heb ook meer als eens gehoort van myn zoon Dat die Dochter edelmoedig is, deugdzaam en schoon.
Dit zo zynde, moet men haar om 'er Oom niet veragten, Gy moogt door haar een beter leven van uw zoon wagten, De jeugt, en wel de wildste bezadigt, en bedaart, als zy wat na haar zin gehuuwt is en gepaart, De braafste mannen liepen in haar jeugt meest kooten, Ik ken 'er veel van dit zoort onder klein en grooten.
Wy zelver in onze tyd hebben ook wel eens geholt, En het past aan de jeugt best, dat zy knikkert en zolt, Uw voorige dagen zyn u noch niet geheel vergéeten.
Wat lust my van die zotheit nog meer te weten?
Dat mach zyn zo het wil, myn zoon is niet voor de meid, 'k Wil liever dat hy hem voor Oostindien bereid, daar is tegenwoordig het Beeterhuis voor die lichte gasten, Zy worden wel eens zo verstandig in het school van drie masten.
Als hy daar een jaar of zes op heeft gestudeert.
Dan wed ik dat hy meer weet, als men hier of tot Leiden leert.
En van dit zoort zie ik noch braave mannen met hoopen, die met reden veel geagt zyn, myn deur voor by loopen.
Ik staa niet toe dat myn zoon die Phenicia trouwt, Voor dat zich myn oordeel van haar deugt verzekert hout.
Is 'er zo veel gelt niet by?
Daar is niet aan gelegen, zo zy, als jy zegt, eerbaar is, heb ik er niet tegen.
Hier woond de voogt, ik wil uit hem eens yerstaan, wat er tusschen zyn Nicht, en myn Zoon is omgegaan.
Onze verboode vleesverkooper.
Onze Robbert is een vagebond, die my niet doet als bedriegen, hy heeft, zo 't schynt niet geleert, als steelen en liegen, en myn zoon is op die jongen gestelt en verzot, die schurk heeft my wel duizendmaal listig bedot.
De schel klinkt nog, is Ballio maar binnen, ik hoop naar hy ons voorkomt, iets voor het behoud van myn zoon te verzinnen.
Men doet oopen.
GERRIT, SIMON, anselmus.
Wat is uw begeeren, vrinden?
Uw Meester sprak ik graag.
Die is niet t'huis, en hy zal niet veel tyt hebben van daag.
Hy is uit om spys en drank, men zal hier gastereeren, hy is jaarig, en hy wil zyn bekende Cardinaal tracteeren.
Na 't lykt, komt hy ginder wel gelaaden aan.
BALLIO, GERRIT, SIMON, anselmus.
Een dingen worden beeter, als door den man zelfs gedaan.
'k heb myn netje vol begeerde lekkernyen, kalfsvoetjes, sweezerekjes, soucysjes, en wat snoepperyen, jong vlees maakt een vaster, en een meer gebonde zap Is 'er de Kok nu maar, zo staan wy schrap.
Maar wat volk staat daar by onze Gerrit te praaten?
Zou zig die lomp hier of daar toe wel omkoopen laten!
't is de Vader van Ferdinand, naar ik beschouw.
Die zoekt hier zeeker, geloof ik, voor zyn zoon een Vrouw.
Wel vrinden, zogt gy my?
ik ben tot uw dienst, wat is uw begeeren?
Wilt gy met my binnen gaan?
gy zult my vereeren.
Digitized by google bedroogen.
17 Simon.
Neen Vrind Ballio, ik kwam eens, om te zien Of hier weegens myn zoon iets teegens myn wil, of d'uwe mogt geschien.
Hy heeft wat zin in uw Nicht, hoe ver zyn zy gekoomen?
Wort 'er by u en haar genoegen in zyn verzoek genoomen?
Gerrit, breng deeze netjes binnen, maar breek geen beschuit.
BALLIO, SIMON, anselmus.
YRind Simon, weet gy het nog niet?
myn Nicht is de Bruid.
De Bruid zegt gy, en haar buiten myn kennis te verlooven!
Dat staat ommers aan my, niemand kan my dat recht berooven.
Dat is waar, maar ik blyf ook Meester van myn Zoon.
In dat regt staan wy beiden eeven schoon.
Gy moogt uw zoon, zo t u lust, regeeren en houwen, maar ik mag ook myn Nigt, aan die my gevalt, uit trouwen.
Aan myn Zoon niet, en dat buiten kennis van de Vaar.
Dat is buiten contradictie Buurman, dat is waar.
Waarom zo stil haar dan aan den and're te verbinden?
Om dat het my zo gevalt, dit moet ik raar vinden, gy lykt my verkeert, en myn meening onregt te verstaan.
Dit verband raakt u niet, nog uw zoon gaat het niet aan.
Is dit u niet genoeg?
of was het myn pligt geweest, u te laaten vraagen Of de Vryer van myn Nicht u ook mogt mishaagen?
Myn abuis is my lief.
Zy is aan een ander verlooft?
Zo doetze Buurman, en voor de rest rust jou hooft.
Kan uw Zoon haar voor hem bekoomen of bepraaten, zo vereer ik hem uit myn eige midd'len duyzent ducaten, dan zal hyze niet arm trouwen, want zy heeft niet een duyt, En eevenwel is zy met een rykmans kind in den Haag de Bruid.
Niet een duit, zegje?
Dat moet ik anders weeten, haar Ouders zyn nooit bekent geweest voor kaale Neeten.
Ik weet perfekt niet, wat haar nalaatenschap is, Maar eevenwel een zoet stuivertje, dat weet ik wis. ballio.
Al weer onraat!
hier lykt jou nou veel aan geleegen.
't zal ook veel scheelen, wat u verkreegen heeft of niet verkreegen.
Uw broers moesten dat kind ook niets nagelaten hebben zonder u verlof, gy zyt beide veel geinteresseert, gy hebt 'er kennis of.
Die zy zal trouwen, is met my en haar volkoomen te vreeden, ik hadze wel aan een van uw beide moogen besteeden.
wat komt gy my wys en verstandig voor!
Maar ik ben bly, dat myn niet bevryd is van dit schoor.
Wilt gy weldoen, gaa en bezorg uw eige zaaken, en laat het my met myn Nichts en de myne na myn zin maaken.
Ik kom u ommers om uw zoon niet ramm'len aan uw deur, bezorg die een ryke Dogter, dat is een ryke Singneur.
't word myn tyt om binnen te treeden, gy besteet hier d'uwe onnut, en ik zouze nog onnutter besteeden.
Vaar wel Vrinden, ieder is best by het zyn.
Draag gy zorg voor t uwe, ik zal zorgen voor t myn.
ANSELMUS, SIMON.
Deeze Ballio schynt een kaerel vol vieze streeken, Zy zyn te verschoonen, die niet veel goets van hem spreeken.
Ik heb hem lang, maar nooit anders gekent Als voor een Schraaper, en een gemoedelooze Vent.
Maar ik verbly my, dat zyn Nicht niet meer is te vryen.
Ik mag die geldswelgers lugten, noch lyen.
Myn Nicht, zeit hy, is kaal en naakt, Maar ik geloof, dat hy haar goederen duister heeft gemaakt, Gelyk meer Voogden, die de Weezen godloos verkorten.
Die and're verderven, zien wy gemeenlyk elendig in 't graf storten.
Maar zien ik daar niet die vroome knegt van myn Zoon?
Deeze, voor al zyn bedriegeryen, wagt ook goet loon.
ELfde. digitized by google bedroogen.
19. elfde tooneel.
ROBBERT, SIMON, anselmus.
Vees op uw hoede Robbert, nu zal het honden.
Het geval heeft u licht voorzienig hier gezonden.
Beide zo digt by het huis van die Schurk!
Ligt hebben zy hem gewaarschout, die mensverkooper van een Turk.
Zie hier het hooft van alle raspuis boeven Hier snuffeld hy weer, om zyn schelmery te beproeven.
Daar gaat geen uur op een dag voorby Of hy verzint wat, en 's nagts droomt hy niet als van bedriegery Anselmus.
Begin wat zagter, hy zal niet derven naad'ren.
Zie hoe dat hy beezig is, om zyn schelmze verstrooide zinnen te vergaad'ren.
Myn Heer spreekt van my, hoe kom ik aan deeze eer!
't zal best zyn, dat ik my naar hem toekeer.
Myn Heer zy gegroet, en zyn buurman daar neeven, ik wens zy beide voorspoedig, en lang moogen leeven.
Wel hoe gaat het?
Niet, men staat op deeze manier.
Zie die onbeschaamde, hy verblikt niet een zier.
Wel waarom zoude ik tog bloozen of verblikken?
Een gezond gemoed als het myne, hoeft nergens voorteschrikken, anselmus.
Dat is regt, maar daar wort na gevraagt, of gy u altyt zo vroom, en verstandig draagt?
Let 'er op, nu zal hy iets dat deugd'lyk schynt, verzinnen.
Gy zult niet meenen dat Robbert, maar Cicero zal beginnen.
Ja ik weet wel, gy houd myn vroomheit altyt verdagt, 'k Wil zo leeven en sterven, schoon ik 'er om gehaat werden veragt.
Dogt ik het niet!
wat doet u hier in deeze buurt waaren?
Niet, als om myn droevige zinnen wat te vergaaren.
Zie deeze huispest, hoe anders ziet hy er uit?
Van buiten lykt het een heilig, en van binnen is het een guit.
Wat hebt gy verzonnen, om my op nieuw te bedriegen?
Want gy gaapt ommers niet, of het is om te liegen.
Ik ben onderregt, daar word weer wat gesmeed onder de hand.
Nu begin maar, en toon de gaaven van jou verstand.
Al zoude ik uw gunst, en myn nazaaten, die tot in het vierde geslagt van alle menschen derven, zo wil ik voortaan onbesmet leeven, en deugd'lyk sterven.
Nu wil hy vroom schynen.
Wat huichelery!
Dit zal een nieuwe dekmantel weezen voor zyn bedriegery.
Waar is myn Zoon, deugdlyke Leermeester, zal die ook haast bedaaren?
Zyn zotte liefde, is die met uw boevestukken te gelyk weg gevaaren?
Uw Zoon?
Staa my toe, dat ik zyn staat beween.
Stort traanen myn oogen, maar helaas!
ik heb 'er geen.
Kost ik, hoe deerlyk zoude ik hem beschreyen, de fluizen zyn verstopt, daar het zilte nat door moet gleyen.
Wat raat myn goede Meester, schoon ik myn boezem uit stort.
Om uw Vader te beweegen, kom ik nog veel te kort.
Ik verwens beide myn oogen, is 'er geen bedrog onder weegen.
Ik was gelukkig, was ik uw zoon zo getrouw niet en genegen.
Ik heb hem moeten verlaaten in d'uitterste noot, doe was hy noch eeven by aassem, maar nu geloof ik is hy al doot.
Hoe wort het bedogt!
dat zyn weer nieuwe kuuren.
Voor de laatste maal heeft hy my by u willen stuuren, Om dat hy niet wil sterven, voor dat gy d'oorzaak weet, Al is zy niet al te rechtvaardig, dat doet hem leet.
Dat is van verlieftheid, dat hy ons wil begeeven.
Die nu sterft, is buiten kommer dat hy morgen zal leeven.
O droevige tyen!
gy slaat myn zugten in de wint.
Een Vader, kan die zo ongevoelig zyn van zyn eige kint!
Ik ben verlooren, en het zal u eeuwig kwellen.
Licht meent gy, dat ik u weer wat sprookjes kom vertellen.
Neen myn Heer, weet ik nu van arg of list, zo begraaf my vry met myn goede Meester in een kist.
Wel is 'er niets onder my of een ander, om hem te geneezen?
Ik geloof ja, dat 'er nog wel een middel zal weezen.
Wat middel is het, een goede?
zy word u ter hant gestelt.
De beste, 't is niet als een klein zommetje gelt.
't is niet quaat, met gelt kan men veel uit werken.
Wat dunkt u, dat ik er u eens voor liet geeslen en brandmerken?
Schoon Digitized by google bedroogen.
Schoon gy my veel kost, dat spendeerde ik nog 't Zou een goede Medicyn weezen voor uw schelmery en bedrog.
Het gelt contant, de rest zullen wy op zyn tyt wel schikken.
Daar moet gelt zyn, of uw Zoon zal van verlieftheit verstikken.
Zyn Phenicia, daar is hy deerlyk voor begaan, en haar Voogt wil er niet onder een goede zomme afstaan.
't is een weezendief, die geen gemoed houd noch gewissen.
Hy zal nog een beetje voor de raavens weezen, of de vissen.
Geef maar wat tyt, 't is nog niet in 't graf zyn gebient, 'k Wed 'er Meester Hans, noch een stuiver aan verdient.
En wat raat?
uw Zoon kan Phenicia niet ontbeeren, hy wort zo maager, hy valt schier uit zyn kleeren.
Daar woont die bloedzuiger, spreek hem zelfom zyn niet eens aan, Accordeert met hem voor zo een civile prys, als het mag werden gedaan.
Of belooft als ik het doe, my niet in de peekel te laaten steeken.
Ik laat aan u de keur, zult gy of ik hem daar over spreeken?
Dat is onnoodig vryer, dat is te laat bedogt, die nicht is al aan een Haags Heer verlooft, of om beeter te seggen, verkogt.
Aan een Hagenaar!
Daar zal de pest de Nikker voor haalen.
Of dogt die geldwraat, dat myn Heer ze niet zou kunnen betaalen?
't is my lief, dat zy aan een ander is verlooft.
't is myn leet, dat die Vleeshandelaar nog een oog heeft in zyn hooft.
Hy zou Phenicia licht om gelt aan een lomp overgeeven, en uw Zoon kan zonder deeze schoone Maagt niet leeven.
Kont gyze voor myn Zoon krygen, ik geef u verlof, maar voor geen geld, daar spreekt my niet of.
Is het om een wisje wasje te doen, dat zal ik verschieten.
Gy moet een geduurig heil en geluk genieten.
Dat gaat na die Weerwolf, vertoef maar wat, ik wed ik hem deezen dag nog beroof van die schat.
Hy zal niet een duit hebben, ik zal hem dat anders bakken.
Gy zult hem wel wat op die zelve manier als ons, voor snakken.
Krygt gy die Meid met een praatje uit zyn hand, acht ik u voor de sneedigste in ons land.
Robbert. wacht maar wat, ik zal myn verstand besteeden.
't is onze tyd, om naa huis te treeden.
Voor niemendal myn Heer, neemt gy genoegen inde Meid?
Dat is toegestaan, gezeid blyft gezeid.
Dat is tot zo ver wel afgeloopen.
Wie dogt, dat Voogden de Weezen voor geld verkoopen?
Ik zal hem wel een rad draaijen, geen geld voor net vlees.
Is hy maar t'huis, dan ben ik buiten vrees.
Dat klinkt, die manier van bellen laat zig hooren, hoor ik regt, komt er iemand na vooren.
GERRIT de deur openende, robert.
De Vrind Robbert, is die aan de deur?
't is de man zelfs, is hy t'huis, uw singneur?
Ja, maar 't is zyn verjaardag, ik weet niet, of hy u zal konnen spreeken.
Gaarne 't is van geld, zegt hem.
Ik ken uw streeken.
Gelt, zeg je?
gelyk me dat van jou is gewent.
Gy hebt my tot deezen dag niet wel gekent.
Kunt gy heeden braaf swelgen en flokken?
Ik zal uw gelt, meer als hy begeert, op dokken.
Dan zal de Baas nog wel te spreeken zyn.
Is dit van een nieuwe party, dat s weer courtagie voor myn.
De courtagie staat vast, gelyk dat de manier is, dat ik geloot deeze hangwambus ook al een halve gier is.
De digstinas van bedroogen.
De kourtagie, wie heeft er zyn daagen van gehoort!
Maar daar komt zyn Meester, hy lykt wat gestoort.
Laat ons de troome in drie plooijen zetten.
BALLIOenROBBERT.
Wat is uw boodschap, Robbert?
ik laat my ophouden, ballio.
nog beletten.
Ik ly niet dat men my heeden veel aan t hoofd lelt en raast, zeg wat gy zeggen wilt, met drie woorden, ik heb haast.
Ik gedenk het ook kort te maaken, myn tyt is weinig, ik hoop haast klaar te raaken.
Wel aan, 't is zo goet gezeid, als gedogt, is jou nicht nog te koop, of is zy verkogt?
Wat is dat te zeggen, is jou nicht nog te koop?
Lomp der lompen.
Wel wat een vraag!
Generaal van de platters en plompen.
Ik beken, dat is na de kunst, en met oordeel uitgezogt.
Is uw nicht nog te koop, of is zy verkogt?
Jou regte kooning van de hottentotten.
Is het niet jammer, dat zulk een verstant moet verrotten?
Hou jou zo mal niet Vrind, ik vraag met fatzoen, daar zynder zo veel, die in diergelyke negotie doen.
De meeste Vrouwlui werden nu op de geldwaag gewoogen, Die niet gelden willen, zyn d'ouders meë bedroogen, Maar jou goed wil ordinaris wel van de hand, Van den inkoop hebt gy ook een byzonder verstand.
Dat is ieder een juist zo net niet gegeeven, gy zyt er van jongs af door jou Vaar en Moer in bedreeven, Die woonden op de Zeedyk, in een befaamt groot huis, Die voeren maar taamelyk, want zy leeden onder 't kruis.
Maar nu wort in t openbaar veel in dit goet verhandelt, men vind nu overal winkels, schier waar men wandelt.
Ik ben geauthorizeert, tot het koopen van jou nicht.