floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
BINmen.
Helaes 't wort schilyck nacht, myn son die is verdvvenen En daelt, langhs d'Orisondt, naar d'Antipoden hench.
UXTKONs.
PERIANDER.
Daar s myn Vader net van pas, om in dees saak.
My self te dienen.
Wel, myn vader schent vermaak, om vroeger, dan gevroont, de siraaten te betreden.
Wat is de oorsaak?
1.0 punt.
Soon, de oorsaat syn evvee reden, Den hoogen ouderdom, en diepe sorgh, die maalt, Dat, als een ander rust, tot mynent vvert gervaakt.
Maar gy myn soon, wat kan aan u de rust vertraagen, die graast gelyck een lam in t bloyenit van u daagen, wat.
oorfaax heeft dees nacht soo vioegh u rust gestoort?
'k heb u veel vroeger dan gevroonten op gehoort.
'k denck niet dat hem myn Soon soo schandigh heeft vergeten, dat hy is 't spoor van eer verblint voor by gesmeeten, Om die, of d'ander hoer, die op syn fiel gebiet?
PuaD.
Myn vader, soo een geest bevvoont dit lichaam niet, 'k ben van myn vadet soo van jonghs niet op getogen, 'k heb sulck een melck niet uyt myn moders borit gesogen.
'k heb altyt, waer ick vas, in die, of gene stadt, den spiegel van de deught voor myne oogen g'hadt.
Gien, de geylsucht heeft my noeyt soo sel bestreden, dat ick ben eenen stip uyt 't deughdea spoor getreden.
Maar, soo myn spraak lit u moght d'orsaak doen verstaan, waerom ick vroeger dan gevvoont was waer uyt gegaan, 'k sou myn behanghste siel van veele sorgh ontlasten.
Ja 'k sien wel wat u let, gy syt verlieft, die gasten Die in het binnenst van Cupido syn geraakt, Die slaapen in den dagh wanneer een ander vvaakt, Maat soo den avont ryst besoekens alle hocken, als meirtse katers die hun sipers loope soekep.
Myn vader desen drieft is eygen aan de jeught, waar ick ben verlieft, per.
Wel trout dan, al myn vreught, Is hier in, dat ick moght dien bly sen dagh beleven, dit gy u had myn Soon in echien staat begeven.
En tot geneuygen dat dees reen ter herten gaen, wil ick selfs in parsoon u houlyck voor gaan slaan.
PRED.
Dit ist dat ick van u ootmoedigh sou versoeken, peri.
Dat gaeter soo naarioe, maar wat sal ick haat soecken?
Fauv.
4.. flip.
Gy kem Olinden vvel, wiens overyveerde man Dry jaaren nu is doodt, daer ist de Dochter van.
Nu, soo myn Vader my geluckigh traacht te maken, soo komt de Moeder hier alleenigh van ter splaaken, Want die is oorsaak, dat ick vreës dat mynen rousal nimmer eyndigen door een gevenste trou, p.
't gout vveet door synen glaus soo duyst'ren vvegh te vinden, Dat het den gauvysten baes de oogen kan verblinden, myn soon stelt u gerust, en laat my maar begaan, gy sult noch desen dagh saam voor den Priester slaan, Maar seght myn kint, hebt g'eens wel onder d'hant vernomen Hoe veel dat jaerlyckx wel haar mid'len uyt doen komen?
Men moet in soo een saack al vry voorsichtigh gaan Daar d'een ham d'ander vvast daer spoyt het vreckvel aen, Men vint veel joussers van dien slagh nu heedeus dagen, Die al den ryckdom om hun naackte lichaam draagen, 't bedroch dat is soo groot myn Sobn, geloost het vry, De verelt die is kaal, en steckt vol hoverdy.
'k sien liever in schapray, 't onwaardeerbaar gout, als zyde tabbaers hangen, die vodde smilte, als de suceu doet, in de son, maar 't gout, dat altyt soo myn hert vermaaken kon, dat siet men dagelyckxs verdobb'len in syn schyven, gelyck d'een, d' ander vinck weet in den slagh te dryven, fred.
'k heb myn beminde noyt van sulck een soort geacht, den kaalen hutspot kent men licht aan syne dracht, want is hun lynvvaat met goy handelingh gesteven, De kanten syn soo net van lint aan een geeven, dat het geboert, die maer dees' jousfrou quam te sien, sou meynen dat het vas het aldersynst maalien.
En gaat den Robben noch vat cierlyck in syn mhaten, de schoenen syn gelapt, of kausen syn volgaaten.
Ick moet bekennen Soon dat hy noeyt t'ouvvt en is Die geen noch leeren vvilt.
U reden syn gevis, ey bondigh.
Agaan, ek fal vaar haar mont soo sied te fluxten, dat ick noch desen dach u houlyck sal besluyten.
Faid.
Indien dat sulckx geschiet, soo sult g' in 't kas van dinst PERIANDER BINNEN.
My groote vrientschap doen, maar myne siel, die 't minst vreest, dat d'onveer dat my dreyght, klaat op sal daagen, Seyt my, hoe bits syn reen, van haar vvert af geslaagen, IV.
Br. komst.
BON JAN, MOSSEL KRUTEX.
JAN. myn hon goy kammeraet, ey my su gy en beet, wel rotsack is de straat niet vvoest genoech en breet?
Vect gy wel wie ick hen die gy derst kommanderen?
Jan. pardonné moy koy Heer, sy salie exkuscien, frank.
Loopt voor den nicker, IAN.
Bruy gy vor den diable maat, 'k gaan om myn kost te sock, en dat op s'Heere straat, FIED.
Waar syt gy van geboort?
Jan. t' is van geboor te Doornick, fAND.
Wel ian, wat maakte hier!
Ha dioble e cater, hoor ick s'hou aan hou spreeck, myn siel kens hou vvaaracktick diet, maar kem hou nou koy Heer, non s'hou fray back besiet, sy.
Voon te Doornick om de spreeck en heis te leere, PAED.
Daer vaar bon lan, maar seghi, wie isser by den Heere, dat o den langen ron hier draaghi soo pompieus?
I4r.
O hemel, myn koyen Heer, je suis heel malureus, myn vyyf, Marie, se kense wel, se is al moorte, la poucerte, en bruydender mee voorte, FRED.
is my leet, IAM.
Non, non, al deeck haer nu de serck.
Se hen vaeracktick bly, hetvas de boose verck, Heer ick kaus niet seck, ly floock my plat als stroute, tvas al den dack by ons gevock, die schytconte die gaf myn back de krab, dick'neus, de baert trock al, sy maeck wel dat ick niet van scheer de gelt en gaf, Want tvas die fraye cuns my naer myn back te crablen, krip dan gebuer sta by, dan vloek sy als de diable, FRID.
Soo ben sck bly dan datger van ontslagen syt, IAN, bedauck, koy heer, bedanck, vvaeracktick t'sou my spyt Dat ick haer doot back sou belieck dat niet meer spreek kan. Hoor, als ick hadt gelap de schoen de gans heel veeck, dan, Wou sy niet geef, de gelt om pint adcus te driuck, En sy, koy heer, vvas alle daeck, altyt op flinck, ick moesse sit altyt in huys, als die scherminckie Uyt clap ginck by de solck, k'moes schuer de huys, de vvinckle, en vvas de kin, ja kem de luys, toet alremael, se kanse soo niet spreeck koy Heer, se ben een Wael, maer k'moese schuer schappracy, de schot tas, kock pottagie, En moes noch met die boose verck al maeck coragie, noch moes ick, als de kin gekack hadt, veeck de gat.
FRED, waerom deeze sy dat niet!
De beesvas altyt sat, ons Heers'heb vel gevuegh, waerack, dat sy is mortis, se bense nou een braef veefnaer nou 't verck al voort is, frad.
Gy draeght nochtans het floers op 't sterven van u vrouw, IAN.
Das ten respeck vande vverel dat ick draeck rou, maffoey de mensch draegh vel de hert al bly in roucleet, oeer, sy draeck het lieft de rou die de quacy vron heet, FRB.
Ha, ha, gy draeght maer t'floers voor d'oogen vande lien, maer seght, nu kunde vveer gaen naer een ander sien, Disfinad gy fijr au vreesenaer, en bryght een ander vrou verrect Dats dan neuv kermis vveer, IAN.
Non, non se sal niet irqu, Heer, s'heb al te vyel gesien die spiegele, masoey, non, non, se gaense liever slaep alleen in koey, FRED.
Was dese quaet, g'hebt nu een beter te verwachtem, ick vreet noch wat fraeys voor u, waerom jachje?
JAN Soa ick niet lack, koy heer, sy geck al met Bon Jan Wie sou ock slagn de oogh op soone mossel man, fred.
Wat, vat, gy syt noch vel beminnens vveert, moet, maer IAN.
Ick souse noch wel.
Trou soo met de meys die goede vaer, 't.... maer de koyrou se com niet veel te merckt, de quaey Nrou, com mei gros, 4.. me vin de koy.
Vrou als de perle inde mos, 7 PAED.
Bon Ian, gy moest het vrouve yolck soo niet vertoyen.
Die seek de waerheyt Heer.
De schoonste perels groyen By de Rivier van s'moeders les, en Vaders pogh, Diert vrater vande deug'lit altyde blyft even hoogh, en voorbeldt van hun bey doors'kinders siel tomt dringen, Soo dat dees perel wast in deucht, en oęffeninghen, IAN.
Myn Heer se spreeck te hoock, se kan u. niet verstaen, FRED.
K'segh, k'veet voor u een goede vrou, en vvilder aen Sy 't loo soet en goet als luycker en corenten.
Bon, bon, myn heer, dat's koet, wil gy aen my verventen, ick sals hou voor de moet, als ick ben Bruydegom, hou, laere pluck de roos, se meyn de maeghdeblom FRED.
Die j'manis goet begeert, die loopt het dievespoor in Voor my 'k ban corlyck vrint, ian.
En wils hou daer niet stoor in maar spoen sy ie 'k maar om te lack koy Heer ,,vils ho 'k sal, hou bedauck vande goy voor die se sal doen, FRED.
Wel, vel ick sal 't haer met gelegentheydt aen vragen, wat maeckte toch op straet hier met dien va ghen?
Jan. sy com van Dornick hier om syn fortuen te soock, en kruy vers seese mos des aef, en smorck heel vroeck, lus hou myn heer, sy sal een mos hou open spleten, fred.
T'weer tegen myn respecki hier op de straei te eeren IAN, sy heb gelyck myn heer, t' is de canaly maer.
Een eerlyck man, se gaet eet in syn huys, niet vaer, FRED.
Soo ist, vaer wel bon lan, myn tyt die is verloopen, IAN.
Koy heer een vvoot, sy sal dat niet vergeet sou 'k hoopen, ick meyn de fraye meys soo wat te spreeck voor my, PRED.
Neen, neen k'salt in memorie houwen, dencht dat vry, adieu bon lan, vaer wel.
Bonsior mon cammerade, ky verse seese mos, hy kanse, sie of braden.
BIN.
Deel.
Speelt in een kamer.
K'uXTkonst.
OLINDE, SANDRIEN.
OLIND.
Een, 'k wensch u ander maal, in dien dat sulckx geschiet, ick ken myn leven langh, haar voor myn dood niet, sAND.
Ey ey Mevrou, men magh nen quaaden eet wel breeken, OLIND.
Hoort, kvvil aan o myn hert nu eens leeruyt gaan spreeken, dien Frederick, die van natuer jets kreegh ter leen, is vvaart te syn.
Van't onpartydighlyck en kan men niet bethoonen, dat me in een lichaam oyt sagh soo veel deughden voeren.
't is dan niet vvonderlyck, 'paar 't luyden van dien sin, dat Leonora is gevoelyck aan syn min, oEIN!
Neen haar voorsichtigheyt heeft al te veel verkocht SAND.
Wel, tot een veder gunst soo laat hem dan de Roosen Die in den soetan hof van uw dochter staan Gevvapent, soo 't behoort een kamp gevecht begaan.
'k hebt al geseyt, ick sal dit nimmer meer gedoogen, want, is dien Fred'rick soo bekoorlyck aan elckx oogen, soo oordeelt of 't dan vvaar soo vvonderlyck van my, in dien ick aan syn min gevoelyck vaar, als sy?
SANI.
Gy spot, OLIND.
Ick spreeck met reen, kunt gy die tegen streven, ha!
'k heb my al te naor by 't godlyck vier begheven, om niet versengut te syn in 't binnenst' sAND.
Maer mevrouw!
Ghy kent de vycreldt door het pleghen van u trou Wilt uw dochter dan die vreucht oock niet ontrooven, die uwen Bruydegom u eertyts tot't beloven.
Den kost dis aen de iongh soo vronderlyck beviel, En derft men die, t'valt al te lastich aen de ziel, dat soet ghenot, speeli al re krachtich in mijn sinnen, dies sal ick Frederick in ceuvvicheydt beminnen.
Gy vveet niet wat de min al kracht in sich befluyt, daar 's eens gegrontvest is daer breeckt sy nimmer uyt, sAND.
Mevrou, hoewel dit soo is, heeft Frederick geen redem om door dees vierde min, zijn eerste te vertreden.
Of soo dat sulcx gheschiet, 't was sonder onbescheyt, dat m' hem beschulden sou met snood lichtvaerdigheyt, OLIND.
Wie vraeght u losse tongh tot mijn verderf, segh snoode?
SAND 21 SAND.
Ick antvvoort op u.... OLIND.
'k heb u antvvoort niet van noode Die my niet anders als van ramp te vooren stelt, segh, heeft de min'lijckheyt van haer volmaeckte beldt Meer kracht om 't manlijck fiert tot liefde te bekooren als 't mijn?
'k heb nochtans van mijn schoonheyt niet verlooren.
Welvaerom spreeckte niet, seght gy mismaeckt fatsoen?
Wat sou ick spreecken g'hebt mijn antwoordt niet van doen, kyck, ghy mismaeckt faisoen, maer heer wat moet men lyen, k'geloof datter van dat volck al veel den toer beryen, die, wvaren zij als ick, soo effen afgehult, daer sy in't teghendeel met stricxkeus zijn gefrult, dat m'al die ichoonheyt haest sou sien een tronie dragen Bequaem om kinders vroegh, van straet, naer bedt te jaghen.
OLIND, Heeft u verachte tongh dit licht op my, om dat 'kni klee naer staet?
Ick heb daer geen ghedacht van g'had.
Maer 'ksegh vaer ick een man, en sal het staenden houwen, dat 'kliever sou met 'ikint, als met de moeder trouwen.
Svvyght, een vrou die in haer liefde vert gestuyt, als een fell' Oreaan, invoede gramschap uyt EERSTE BYKOMST LEONORA.
Waer komt gy my het hooft hier veer van breken?
Io de knecht seyt daars een man die u versoeckt te spreeken, sAND.
't sal vuis den vader syn van Fredrick, LEO.
Khou van ja, OLIND, tzed by google.
O OLIND.
'k heb nu wat anders in mijn hoost, seght dat hy na de middagh komt.
Ino.
Mama, hy luysteri naar geen reden, Of dat de knecht hem seght Mevrou die moet haar kledem, hy raast, en stampt en tiert, en seyt dat raak my niet, Ick moet haar spreeken, gaat, en voordert myn gebiet.
't moet jes gevichtighs syn dat hy u aan komt bieden.
OLIND Gaat saam in geen Salet, o!
Mama het sal geschieden, Sandryn, wel hebt gy tot myn voordeel haar bepraat.
Het moght den nicher, sy blyft even opstinaat, 'k sien anders geenen raet om tot het eynt te raaken oyt hy sal op de vlucht u moeten ongans maaken.
SANDRYN LEONORA binnen OLIND.
Hier Petro, Petro van binnen.
PETro ey mevrouw OLIND.
Comt hier, en haalt bescheet PETRO Wat isser van u dienst mevrouw, 'k sit op secreet OLIN.
Seght dat hy bionen comt die my versoeckt te spreeken, PEIRO Wel sal ick dan mijn verk ten halven Jaeten steken, DLIND.
Gy onbeschaemde vlugh wat hebde nytgebraeckt?
Dat volcxken soo zij maer en zijn tot dienst gerackt dat is soo vveldrigh vanden avont tot den morgen, doch wa kant min, sy sijn als verckens sonder forgen.
BYKOMST PERIANDER.
PRRI.
Ha dat Kanalie, dat gepussel, hoeren ras Heesi my geschand'lefeert, mijn eer die leyt in 't as Och langht m'een stoel, nant door dit schandelijck onthalen, dat sal m'een popelcij doen op de leden dalen, oACIID.
Wie is daer oorsaeck van.
Hoe sy.
De fiende blint?
'k nacht dat galgen haes, die weert een strop verdint heeft my onweerdighlijck, en schandigh uyt.
gestreken, ick segh hem, dat ick moet met u jet noodighs spreken, hy geeft m'een antwoordt die ick voey vergeren sal, hoort liefd' is liefde Heer, maar kacken gaat voor al, en mits fluyt hy de poort, en laat my buyten blijren, nu oordeelr by u selss van sulex een schelms bedrijven, o lin.
Ick sen, dien schelmsen boef heeft eereloos gedaan, hy sal 't vergelden.
Maar dit nu voorby gegaan, En laat ons eyndelijck eens tot de saaken comen wacrom ick mijnen wegh heb tot u e ghenomen.
gy kent dien frederick sigh selven Wel mevrouiv?
DLIND Heel wel, dat is mijn soon, daar ick seer veel van hou, DLIND.
G'heht dobble reden om dien jonghelingh te achten, Sijn deugh'len sijn het werdt, in dien ick mijn geduchten liet speelen op de min, ick sweer u dat ick mijn oud luckigh achten, soo ick moght sijn ega sijn.
G'en kent hem noch niet al, het is u'en snaak des snaaken, hy 'k, in van alles om een yder te vermaaken, Pickeiten, jan terlu, barlam, en romsteeck mee hy kan de Paniclon, en danst nevelborée Soo haardigh, dat hy al de meesters sou beschamen, hy geeft nu den bras van al die speelen 't samen, hy speelt voor daan niet dan een vriendelijcke bruyt, en krijght hy maar de vrouvy soo is hy seker uyt w'ant Heer en heeft die heet hy seker in sijn handen, verstaat gy my?
ick segh, soo hy hem moogh verpanden Aan uve Dochter dat fiy vvesen inoght haar man, hy achien soo veel vvinst als nimmer vinnen kan. OLIND.
Mijn dochter?
Och mijn heer, die is te jongh van... jaaren, wat sou u soon met soo een jonge klickspil paaren?
In dien sy waat, als ick, sorgh mydigh in het huys Ick stont haar trouvven toe.
Och 't is tegroote kruys Voor ouders die hun kint berrach en 't goet're leerene, dat 's hun heel dagen voor den spiegel sien paleren.
Dat is een out gebruyck, self Paulus spreeckt hier van. de vrouw die ciert haer tot vernoegingh van den man.
Maar s' is te jongh mijn heer, een vrouvy van mijne jaaren, die is maar eerst bequaam om met den man te paren En w'waar men 't best men't mannevolck mee paeyt, Maar soo een kleter, soo 'er maar een wint vervvaeyt, en seght met vloecken en met schreeuwen Ick hen soo goet als gy, wat bruydt my desen teeuvven.
Dat ist kanalie dat op geen respeckt en is OLIND.
Mijn.
Heer och onder 't groot ist oock al kerremis, Maar by 't gepeupel, soo men daar gaat vuysten vangen Daarvoorde het eer van, dan by ons, aan 't klockseel g'hangen.
En vaar door strackx t gerucht d'eel straat door kruyst, om dat sy kleender dan als vvy.
lien, sijn gehuyst.
Mijn soon sol haar tot tvvist noyt geene redengeven, DLIND.
Maar s' is te jongh mijn Heer om 't houw'lijck te beleven, pexi.
S'en is soo jongh niet, of sy weet daar d'oorsaak af waarom dat haar Mama haar Vader 't jaevoordt gaf.
OLIAD.
Maar s' is te jongh, peri.
Mijn Soon die is met haar te vreden Wat d'eerste niet en kan, kan lichtelijck de tyveede Wel stemt dan 't houtlijck toe, of zyt gy licht in pijs dat mistijck sou u kint met hem bedroghen sijn?
Sie daat, 'k sal grondigh in de schristen u bethoonen, dat jaarlyckx wel syn rent beloopt tvveeduysent kroonen Wat dunckt u dat is gelt, daar kan men in den pot van vry wat boter doen.
Verschoon my, want ick tot Dien staat, soo langh ick leef, haar geen verlof sal geven, want s' is te jongh, en dient het best tot klooster leven.
Mevrou die heeft den aart der kaiten wel gevat, sy valt, op t geen ick segh, geduerigh op haar plat.
Sou ick niet selver eens u dochter kunnen spreeken?
By ja myn Heer, sen is in geene sack gesteken, III.
Miin opchter Leonoor.
25 III.
Bx.
LEONORA, SANDRYN.
'k bluf Mama verplicht.
Paer.
Ben ick betoovert?
Wel, of schemert my 't gesicht?
Is dat die selve niet die fluskens aan quam randen, Soo eereloos?
Sy ist, och ja sy ist, wat schande dat in den ouderdom my heden over komt.
G'sAND.
Ick segh hy is bet selt, iean.
't verstant dat staat verstomt, kan dat den Vader van dien vaerden Fredrick vesen.
kvoel dat loet vergifveer aan myn hert geresen, dat door haar straalryckoogh myn boesem heeft door.
grieft, hoe meer dat ick haar sien, hoe meer ick wvert verlieft, 'k syveer watvaer sy met getrout sy sou myn eygen wesen.
Nu spreeckt myn dochter aan, peri.
Ick vlagh u niet naar dese, 'k vraagh naar de schoonheyt die myn Soon heeft langh.
Bemint, hebt gy geen dochters meer?
Neen, dat's myn eeningh kint, die uwen Soon heeft langh nu vruchtloos san gebeden.
r. peri.
Dat g' hem die schoont onttreckt heeft over dobble....
reden, Dat vriendlyck schepsel is te schoon en delicaat, om met gech Weerder, dan myn Soon, in echten staat te treen doch soo ick dorst in stoutheyt my verklocken, ick sou haar niet voor hem, maar haar, voor my versoeken.
Wat dunckt u segh Mevrou, staat u dit pleyten aan?
Wat of hem dese geck op 't laatste voor laat staan.
Wat segder van, sou my die vreught noch wel geven, dat ick die schoone bloem sou van haar maghdom plucke.
LAND.
Sa wacker op de been, och vrienden 't is geen spot, Sluyt al de Hinnen op, den Haanbreckt uyt het kot, IND.
Ken moy my hier niet mee, en spreeck u mee, of d'as tegen, dan 'k stem in uwe trou in dien g'haar kunt hevvegen, peri.
Myn lief dat hoorde wel wat dat u Moeder seyt?
Myn Heer, ick ben beschaamt van u onreedlyckheyt, dat gy die trou, die ick u Soon heb dier gesloopen, hem self onttrecken wilt.
Dan, dit is moeyt verlooren.
Maar vet gy wel dat ku als Moeder dwingen kan.
De trou lydt geenen dvangh, peri.
Ey Moeder vvyght hier van want dees verstoorde reen die gy u kint voert tegen, Die suyden my door t hert als een gescherpten degen, uyt oorsack, om dat ick u kint soo vierigh min.
Het is nen man als vyn en broot, gy sottin, al had g' u leeven langh gebeen op bey u knien, soo kan geen grooter luck als heden u geschien.
Ick bid, in dien myn min myn liet ter herten gaat, dat 's uyt haar lieven mont my 't ja voort hooren laat.
Dat heb ick desen dagh aan uven Soon gegeven, peri.
Myn soon, heeft noeyt met u dan als syn tyt verdreven, Het is een vagebont die niet mendal en deught, een grooten hoerensiel, en quister van syn jeught, die nievers anders oeyt heeft toe syn gangh genomen, Dan om de eerbaar deught tot oneer doen te komen.
Daar s niet een stad daar hy niet stil is uyt gevlucht, want die, of gene maeght heeft hy daar in bevrucht.
Dat's vals, want ick heb noeyt dan deught aan hem bevonden, peri.
De stille vaters lief die hebben diepe gronden, noch gist'ren heeft hy, dan het blyft hier tussen ons, op eenen keer verspelt wel vyftigh duckatous, o mind.
Och dochter neemt wel acht op deez' u Moeders reden, neen dronckaart die is eens maar spelder noeyt te vreden.
By wat dees' reden syn maar valselyck versint, want sy versoeckt syn Soon, en hy versoeckt haar kint olyd.
Gy syt behouden soo g' hem trout u levens dagen, santilane.
... o!
O 27 SAND.
Sy sal haar Soo nen man haar leven langh beklagen.
O myn vaerom!
Waerom, gy verveet vel beter als gy vraaght, den vrouwgaart, die verdrooght geen vruchten meer en draaght.
Seght, can pen vel somtijts.
Daar af een druysken plucken om.
Een droef dorstigh hert tot vreughdo te verrucken.
Wat soud sy doen met soo een uytgedrooghde steek à PERi.
G'en veet niet wat ghy seght, mijn lief die maert is geekt, 'k heb noch het spel niet van den Capkoeckblock vergetem want als ick boven graer soo suld, seker koeck eten, Ach, ick ben soo verliest, ick brant, ick brant van min, SAND.
Soo raackt het huys in brant, och roep gebueren in, OLIND.
Beginde veer op nieus u backhuys dan te ruren?
U momjen rieckt z'helijck een doos vol Consituren, en u twyvee boesemkens gaan strijdigh keer, op keer, als Golfkens van de Zee gestadig zijn op en neer.
Mooge 't ick dien iven tijdt eens sien ten eynde glyen, dat ick op soo een Zee maar eens moght schiphreuck lijen.
'k loopt naar dat ick merck geheel en al verkeort, 'k schijt dat Ovidius u Leeft getransformeert, soo aardigh vreet gy hier de jonckheydt na te vorsen, maar seght, kan m'uyt het stroyvel terf oft koren dorsen PERi.
Hy spreeckt soo niet die van de min een vvont ontvongh, de liefde maackt den mensch die out is, ve der jongh.
Ick sien ghy vort veer jongh, maer u ghebreckt twee dingen, dat sijn twee krucken, om recht na het graf te springen.
VV.tseghde krucken?
'k sou, soo 't my vvert toegestaen Ter liefde van mijn lief wel ga liarde gaan.
Dat sou soo nuchteren noch op haar hert niet daalen, indien g'haer op een bal noch uyt sont kunnen haalen.
Ey laat haar dat eeus sien t'sa lustigh danst granbal, ick sal de speelman sijn, begin, tal lal la ral... peri.
'k sou dat wel doen om mijn beminde te behaaghen, maar 'k heb van desen, dagh mijn voet just omgheslaagen.
SANb.
300 73 BAND.
Ick wist wel Schilder dat gy seker kladden sout.
Mija lief indien ick heb hier door begaan een fout.
Soo veel ick heden die ten nooghsten remedieren, met u, dit borstjuurveel ter liefde te vereeren.
's henckt dat u soon, dat hy sijn lief daar mé besteckt.
Tyvaar beter dat gy saght wat in het huys ontbreckt Dan dat gy hier soo langh ons reden aan blyft hooren.
Icksegh maeckt u van hier, sAUD.
Nod, k gaen, peri.
Mijn uytverkoren outfanglit dioffer op belooften van ons troo, sAND.
En hoort niet van't die faack die steeckt vol naberob, o!
Mijn heer het sal wel gaan, ick bid' u schept maar in dees.
In dien dat gy sulckx doet, de lien die sullen u, gaet selss in u gepysen, met roepeside geschreu gestaagh met vingers vyysen, Dat is een geestigh paar, vuat dunckt het volck daar af d'een comt eerst uyt het Ey en d'ander gaet na 't Graf, soo sal men roepen overluyt met volle keelen, wat zullen dien onvegech noch met die pop gaan spelen PERi.
Hoor, hoor wat datse seet, OLIND.
Gy ruer de suebel weer Ogasserreerde prij!
ick hoor u wel, ick sweer.....
Ick segh.
De waerheydt, en ick sal die kenbaer maake Al soud ick desen dagh uyt mijnen dienst geraaken.
Dat sal de vaerheyt zijn gaet uyt mijn oogen, gaet Eer dat ick met mijn voet u sels schup op de straat.
Dat sal nier noodigh siln, k'sal daer al leen vel comen Sandrijo binnen PERi.
Wel liefste, hebt gy nu al u beraat genomen!
Gelooft die ruervinck niet sy spreecht maer uyt en in, Ick sal u eeren als een aardtse koningio, De stecuen sullen sijn te kout daat g' over gaan, sult, ick sal u dragen op mijn handt, en als gy staen, sult in tyvyfel oft gy hebt ontsangen ofte niet, dan sal ick alle daegh a smorgens huchtren jet.
Besorgen dat u vrucht, en u gesont sal wesen.
BYCOMSTE, SANDRYN.
Gy ey mevrou, dat s vvint, en laat o niet belese, sanbar.
Daar is dat vuylhooft veer, OLIND: karonie.
'k sal soo gaen, daer beet Mevrou een mugh, en heb die doot gedaen.
Siet voor u wat gy doet, en laet u niet verblinden, gy sout slechts in u bed als een stuck.