floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Doch jy myn beste vriend, die de oorzaak bent van al deez moeilykhéden, je wout me dan voor de twedemaal in de Broederschap doen treeden, met d'oogle de VRYER KAMENIEr.
Met jouw schoone en vroome Nicht, wiens Deugden, jy me wist Zo schoon af te schilderen, dat ik my dus verleiden liet door jouw list.
Hoor, trouw jy haar zelf, of aan iemand die haar meer als my, kan behaagen, en die vrywillig de kroon der koekkoeken wil draagen.
Het ongeluk is evenwei noch zomtyds voordeelig en iewers voor goed.
Maar ik begeer dat je, volgens jouw plicht, my al myne reiskosten voldoet.
En dat gedaan, gaa ik trekken, en jouw schandig ontfangen.
haal vervloeken.
Och, ik wort desperaat om 't geen my overkomt!
Hoe heb ik my zo dom laaten doeken!
ZESENTWINTIGSTE ep laatste tooneel.
EELHARt, in zyne eigene klederen, LEONOOR, MAFFERT, FLIV, in Rudolfus klederen, KORNELIA, TEUNTJE, JAKO, EELHARt.
De moeite die k u heb veroorzaakt, is my van harte leedt myn Heer Ik heb Kornelia tot uw Zusters gebragt, en breng haar u hier weezen, dewyl ik door myn Broeders dood, die k zo even heb vernomen, Goeds genoeg kom te erven, om uw konsent te bekomen.
Dat ik met uwe Nicht treede in den Huwelyken Staat, ik verzoek ootmoedig, myn Heer, dat gy u hier toe beweegen laat.
Digitized by google LEO en de knechtminnemoer.
39 leonoor.
Ja, monfreer, al wat Jonker Eelhart u zegt is de waarheid en geen logen, en vermits ik zyne Liefde altyd begunstigde uit mededoogen, Voeg ik myn bede by de zyne, op dat hy uw konsent geeft niet.
Wel vind jy het goed, maseur vergeef ik al wat 'er is geschiet.
Ik schenk hem myn Nicht, en wensch haar gelukkig te leeven.
Ik dank u, en zal u 't respect, dat men aan een Oom schuldig is, altyd geeven.
Fliy, tegen Rudolfus, in Minnemoers klederen.
Wel jufvrouw minnemoêr dat wy nu ruilden van kleeren, t werk loopt nou op t end.
Je staat daar puur of je de kaart vergeeven had.
Verbuffelde Vent, jy bent de oorzaak dat men my de slagen der Diefleijers deed voelen.
Ik zal je.... maar wat zou 't helpen of ik myn wraaklust wou koelen, want de slagen die 'k hem zou geeven wischen de myne niet uit, daarom zal 't best zyn dat ik die bui van gramschap stuit.
Tegen Eelhart Ik kreeg de slagen, en jy komt de Nicht van Maffert te trouwen, maar ik weet niet of ik jouw deel, dan of ik t myne voor t beste moet houwen.
Vriend Rudolfus, vergeef en vergeet alles gelyk ik van sints ben te doen.
Heb Digitized by google de vryer KAMENIEr.
Heb je wat zin in myn zuster, ze is niet ongoelyk en ze heeft poen.
Kom t'zaamen binnen, ik zal by de Fransche Kokzenden om eeten.
We zullen ons vrolyk maaken, en al t gepasseerde vergeeten.
*** *.
Daptas van boeken, die by HENDRIK BOSCH, onder anderen zyn te bekoomen.
Houl, godsdienst en legerschikking der oude Romeinen, met figuuren, 4.
Ezopus in Europa, met fig.
van R. de Hooge, 4.
J. van hoogstraaten leven van Paulus, met fig.
korte schets van Venetien, 4.
Poëzy 1,2, 3,4 en 5 deel, in 8.
J. van vondels Altaargeheimenissen, 4.
L. bake Bybelse Gezangen, 4.
G. van Maters kruisgezangen, 4.
A. alewyns zede en harpzangen, 4.
Herderszangen, 4.
Het vermakelyke Buitenleven of Boerenvreugt met fig.
P. Rabus zegen en vloekgedichten, 4.
J. zoet Dichtkunstige Werken, in 8.
Bachus op zyn Throon, of nuttigheid des Wyns, in 8.
J. kats alle zyne werken, in 8.
De Carnaval, of Vastenavonde vermaakelykheden van romen, met fig.
van Callot, in 8.
Godw'lijck, Mozes en Aaron, latyn, in 8.
Frans Greenwoords Gedichten, in 8.
M. A. Hoppestyns Gedichten, in 8. in 8, J.
B. Wellekens Amintas van T. tasso, E. verryke zederyke zinnebeelden, met 100 fig.
In 8.
A. Bogaarts Grondlegginge der hollandsche vryheid, in 8.
Arabise nagtvertellingen, 4 deelen, sin 12.
Ernstig en boertig Tydverdryf, in 8.
J. V. e. vrolyk gezelschap der negen zanggongen, met sig.
P. rixtels mengelrymen, in 8.
De minneryen van koningin Elisabeth, iu 8.
Nieuwe Engelsche minnehandelingen, in 8.
Kolbe Vaderlyk onderwys, in 8.
Van Oostens Bloemhof, in 8.
W. Tempels brieven, in 8.
Erasmus gedenkwaardige Spreuken, in 8.
Lamenspraaken, vertaald door Rabus, in 8.
Nieuwe Avantuuren van don Quichot, in 8.
C. zweerts Mengelzangen en Zinnebeelden op Muzyk, met fig.
Jonktyds Roselyns oogjes, in 8.
Zeldzaame liefdesgevallen van don Quichot, in 8.
Thychanders zeldzaame leevensloop, in 8.
L. v. broeks twee brieven, wegens eenige bewijsenissen in den Roomschen Godsdienst, geschreeven aan een Roomsch Priester te amsterdam, in 4. de gewaande Matthias vander Heiden van onverstand overtuigt, in 4.
Bybelstof en Gezangen, in 8.
Dito waar in de diversche rymtranten, in 8. den klaagenden en leerenden Heiland, in 4.
Lombardyn, of de bedriegelyke Procureur, onder de Zinspreuk Acta Viros Probant, in 8.
De verraderse medeminnaar, in 8. onder dito Zinspreuk.
De vryer kamenier, en de knechtminnemoer, of de gelukte liefde list, kluchtspel, in 8. onder dito Zinspreuk.
J. V.vondels Werken, compleet, in 4.
Meest alle de Nederduitsche Poeëten.
G. leeven van Sixtus deelen, in 8.
AINNAAR VAN YNE VROUw blyspel.
Digitized by google. MINNAAR VAN ZYNE VROUw.
Te amsterdam, by d' erfgenamen van jacob lescailje, op de middeldam.
Aan den heer ADRIAAN QUAAD Ritmeester, ten dienste der vereenigde Nederlanden.
Almoog'lyk u, Heer QUAAD, niet heel mishaagen, ik gerust op uwe heusheid bouw, dat ik aan u myn Minnaar van zyn' Vrouw, uit een genegen hart, koome op te draagen.
Niet dat gy, deugds berispinge ten spyt hem voor zoud staan in zyne ontrouwigheden, myn minnaar zal, zo veel hy kan, met reden Zich zelf ontslaan van t lasterlyk verwyt.
Hy zegt, onnodig is 't dat and're smaalen, Ikken myn schuld, wie droeg geen schuld door min?
Wat wys vernuft vergreep zich hier niet in?
Want schoonheen vaaß doen ed'le zielen dwaalen.
Maar 't kwaad van my verkeerd ten goede in 't end Gy, die u stoot aan myne spoorloosheden, wyk nooit van 't spoor der deugd, en pligt, en zeden, gy kwaamt licht daar nies af zo ongeschend.
Laat dan geen laster, Heer, u hier verveelen.
Uit liefde is 't tot de kunst, dat ik dit Spel Gemaakt heb.
Zo u het behaag?
't is wel, 't is dubbel wel, mag 't met myn inzicht deelen Die is, dat, zo myn weinig moeite, en vlyt Ten Schouwtooneele iets voert, 't waar wel te wezen tot nut der ouderlooze, en oude menschen, Ik ben voldaan, wie hier ook tegen wryt.
Hy durft dan met uw gunst te voorschyn koomen, en 't jufferschap, hoe 't zyne ontrouwheid wraakt, wie 't haare aanminnigheën bezeft, geraakt uit medely licht met hem ingenoomen, H. BENJAM.
Digitized by google COPYE Van de privilegie.
Allo ons vertoont is by de tegenwoordige Regenten van de Schouwburgh tot Amsterdam.
Dat sy Supplianten sedert eenige jaren herwaerts met hunne goede vrinden hadden gemaekt en ten tooneele gevoert verscheiden Wercken, soo van Treurspelen, Blyspelen als Kluchten, welcke sy lieden nu geerne met den druck gemeen wilden maecken, doch gemerkt dat dese wercken door het nadrucken van anderen, veel van haer luyster, soo in Tael als Spelkonst souden komen te verliesen, ende alsoo sy Supplianten hen berooft souden sien van hun bysonder oogwit om de Nederduytsche Tael en de Dichtkonst voort te setten soo vonden sy hen genootsaekt, om daer inne te voorsien, ende hen te keeren tot Ons, onderdanigh versoeckende, dat wy omme redenen voorsz.
De Supplianten geliefden te verlenen Octrov ofte Privilegie, omme alle hunne wercken reets gemaeckt ende noch in t licht te brengen, den tyt van vyftien jaren alleen te mogen drucken en verkopen of doen drucken en verkopen, met verbot van alle anderen op seeckere hooge peene daer toe by Ons te stellen ende voorts in communi forma.
Ousen Lande alleen sullen mogen drukken, doen drukken, uytgeven en verkopen.
Verbiedende daerom allen ende eenen yegelyken de selve werken naer te drukken ofte elders naer gedruckt binnen den selve Onsen Lande te brengen, uyt te geven ofte te verkopen, op de verbeurte van alle de naargedrukte, ingebrachte ofte verkogte Exemplaren, ende een boete van drie hondert guldens daer en boven te verbeuren, te appliceren een derde part voor den Officier die de calange doen sal, een derdepart voor den Armen der plaetse daer het casus voorvallen sal, ende het resterende derdepart voor de Supplianten.
werken, daer door.
in geenige deele verstaan, den inhoude van dien te Authoriseren, ofte te avouëren, ende veel min de selve onder Onse protectie ende bescherminge eenig meerder credit, aansien ofte reputatie te geven, nemaer gehouden sullen wesen, het selve Octroy in t geheel ende sonder eenige Omissie daar voor te drukken ofte te doen drucken, ende dat sy gehouden sullen zyn een Exempelaer van alle de voorsz werken, gebonden ende wel geconditioneert te brengen in de bibliotheecq van Onse Universiteyt tot Leyden, ende daer van behoorlyk te doen blyken.
Alles op poene van het effect van dien te verliesen, Ende ten eynde de Suppliante desen Onsen consente Octroye mogen genieten als naar behooren, lasten wy allen ende eenen yegelyken die t aengaen mach, dat sy de Suppliante van den inhoude van desen doen, laten en gedogen, rustelyk, en volkomentlyk genieten en cesserende alle beletten ter contrarie.
Gedaan in den Hage onder onsen Grooten Zegele hier aan doen hangen, den xix September.
In t Jaer onses Heeren en Zaligmakers duysent ses hondert vier en tachtig.
G. FAGEL, ter ordonnantie van de Staten SIMON van BEAUMONt.
De tegenwoordige REGENTEn van de SCHOVWBVRG, hebben het recht der bovenstaande PRIVILEGIE, van D'EMINACAAR van ZYNE VROUw blyspel, vergund aan de erfgenaamen van J. lescailje.
„digitized by google vertooners.
LUIDEVYK.
LEONOOR, vrouw van luidewyk.
KAREL, minnaar van Maria.
MARIA, verre nicht van Karel.
JANNE, oude meid van Mariaas ouders.
KLEYN SJAAK, lakey van Maria.
FRANCYN, kamenier van Maria.
HEINTJE, knecht van luidewyk.
Het Teoneel is te Amsterdam in het huis van Maria.
MINNAAR VAN ZYNE VROUw.
EERSTE TONNEEL Verbeeld de kamer van Maria, daar zy haar zit ve palleeren.
KAREL, MARIA.
Wat aangnaamer glans op wenschelyker dag Kwam ooit myn oog als nu te aanschouwen, beminnlykste der vrouwen!
ò Schoone Nicht, MARIA.
Uw' heusheid, neef, blykt steeds, gelyk zy altoos plag.
Maar, hoe komt gy zo onverwacht verschynen?
Uw afzyn baart my pynen, sint gy me deed in liefde kwynen.
Ook uit ik my verpligt, wyl ik op t bal en feest, waar dat wy gist'ren zyn geweest, van in uw dienst had de eer te weezen aangenoomen, te vraagen, of die vreugde u ook is wel bekoomen.
Gy verpligt my heel en al, en myn bekoorlykheid verliest niet by het bal, kunt gy iets in de trekken van myn weezen Verandert zien?
Zeg, zyn die niet gelyk voor dezen?
O ja, myn ziel, myne uitgeleezen.
Wat helle glans zwicht niet voor 't gadelooze licht, Dat in uw voorhooft straalt, bekoorelyke nicht?
O schoone mond!
die 's minnaars smarte Verlichten kan, of zyn zo doodelyk voor 't harte lippen!
Daar ons heil uit spruit.
Wen die zyn op ons voordeel uit.
Wie wenscht niet zo volmaakte, en poezelige leden Te aanschouwen?
wie niet, nicht Mary, te leeven in uw' slaverny?
En in uw dienst den tyd zyns leevens te besteden?
Beminn'lyke armen!
schoone hals!
O blanke.
Zacht, neef, zacht, die munt is valsch.
Wat meer eerbiedigheid dient niet te zyn vergeeten, Schoon ik u mogt myn neef, en gy myn nicht my heeten, Ik weet wat wel betaamlykheid My voegt, wat my ook de eer heeft opgeleid, En dat ons maagschap wil nooit eenig onbescheid.
Niet, dat ik ben te kiesch, om 's minnaars klachte, en reden Te aanhooren, neen.
doch steets met alle eerbiedigheden Maar ik behoor myn tyd te nemen meer in acht, wyl ik deez dag bezoek verwacht.
Vergeef myn missag, waar ik te onbedacht.
't is al vergeeven, maar, ei!
Doe my hooren, zeg, kan dit tooizel doen bekooren?
En kan deez' toestel, die de Juffers alle daag Op 't allerzwierigst weeten uit te vinden, bewijzen.
** Bekwaam zyn, om een tal van minnaars te verbinden.
Zeg, neef, wat dunkt u?
Nicht, wat noodeloozer vraag.
Uw' braave leest, begaafd in alle deelen, kan dit sieraad wel derven, deze glans Is vrucht loos, en gy kwetst, wien dat gy ziet althans.
Ja, ieders hart tracht ik te ontsteelen.
K wil niemant spaaren, nog ontzien, de minnaars steets te hooren zuchten, Myn byzyn nimmermeer te ontvlien, En van behaalde lof doen hooren de geruchten, is myn vermaak, zyn myn genuchten.
Wat voordeel kan u toch geschien, te wetzen?
nimmer te geneezen?
Gediend te zyn, en opgepast te weezen, is billig.
zou onze Jeugd haar straks in 't juk des huwelyks begeeven?
Neen, dat er duizend na die zeege streeven.
En wie 'er 't meeste lyd, meest op past in zulk leeven, Verdiend in 't eind' dan onze gunst, en vreugd.
Zal myne hoop dan vruchteloos verloopen?
Wel hoe, neef Karel, wil benevens and'ren hoopen.
Is uw geluk zo groot dat my uw dienst behaagd, Misschien dat gy in 't eind' niet vruchtloos klaagd.
Maar echtet wil ik al myn tyd besteeden Om op 't bekoorlykst my te kleeden.
strikken, moesjes, diamant, Steek al de Jeugd in minnebrand, borduurzel, kanten, garnituuren, zyn niet te kostelyk voor my, ontsteeken zy slechts minuevuuren.
Myn nicht, uw schoonheid zelf, zet u meer waarde by.
Francyn, kom help my, wel waar mag ze blyven?
Francyn!
moet ik dan weder kyven?
Wat zyn de meisjens ook ondienstig in 't geryven.
KAREL, MARIA, JANNE.
JANNE, haastig uitkomende valt over een stoel.
U et zegend, juffrouw, zo oploopende van moed!
Wat drommel of die stoelaer doet?
myn lyf is schier an stulcken.
Wel nu, wat doet gy hier?
Hoe zal t in t einde lukken?
My dacht, ik riep Francyn, jonet, hoe zal t hier zyn?
Hebt gy verstand om na de mode my te kleeden?
JANNE, jou mode brecktme daer haest al de leden.
myn arm!
myn hoofd!
myn been!
Waar is myn kamenier dan heen?
JANNE.
Wel nae de naaister Maddeleen, om nae het hallef hembd te vraagen, gelykje in huis gewend bint steeds te draagen.
Kom bind dat lind my daar eens net en wel.
Men handen zin zo koud, ik durf jou naak tevel Pas raaken.
'k zou altyd van schaamte hiel bezwyken Te laeten 't manvolk al die gorlegooi zo kyken.
Dat zyne vrouw.
Dat duurt van s ochtens of, tot s aevonds toe, dat jy t palleeren niet bint moe.
Men dagen wist ik niet van loopen en van ritten, als 't hier geduurig is, het lykt het huis te Britten.
Doe slechts uw' dingen, en wat raakt het u?
wel hoe... jANNE.
Van an te wassen is t gien nood hier deur veul zitten.
Ten tyd van de ouwe lui was hier zuk leeven niet.
Als elk nu daaglyks ziet.
Men leefde zedig, stil, oprecht, en als hun handel Was steeds hun wandel.
Een burger tafel hield men zuinig, effen, net, en s aevonds was elk ien ten negen al te bed.
Nu is t hier anders, want men leeft mit open deuren, wie vreemd hier komt kan niet verbeuren.
't gaat alles zonder treuren.
Zottin, zult gy... karel.
Ay, nicht, wil u niet steuren.
Ze is onbedreeven, en weet weinig... jANNE.
Neen, abuis.
Ik weet dat jy niet weet van smart of kruis.
Elk ien heeft toegang hier in huis.
En naauwlyks bin je half gek lied noch nae behooren, Of het gezelschop laet zich hooren, en nimmer kommen ze u verstooren.
Allien te zyn is u gekwel, Maar elk behaagd, wie t zy van Juffrouws ook, of Heeren, dan is het om de tyd zo leeg niet te passeeren, kom, kom, allon la lommert spel, maar wislyk raakt het go ed zo nae de lommert wel.
Wel, Janne, zyt gy zonder zinnen?
Houd op, vertrek, en ga na binnen.
Dat s waer, nou Janne kreupelbient.
Ja, jonker, of je lacht, ik mient.
't is onbehoorlyk, sellewecken!
Ik bid u nicht, laat haar toch spreeken.
Haar praat behaagd my meer, en meer.
Dat liegje niet, waarachtig, Heer, jy lacht vast, nae me dunkt, noch om myne ongelukken t Is Juffrouws schuld, ja wel, o spyt!
Dat ik noch in myn ouwe tyd, my moet behelpen licht mit krukken.
Dat komt mooi van heur op te smukken.
Maar myns passientie word nou al te groot, 'k Schei uit het dienen, 't zou men harssens krenkken, hoewel ik noch somtyds zel om dat kleuter denkken, Dat ik zo dikwils heb getroeteld op men schoot.
Weet gy dan t kunsje maar alleen van wel te leeven?
Neen, maar 't ging 'er nummer zo veur heen.
Ik zeg, 't is schand zulk huis te houwen.
Maar, Janne, t is de wys der Hoofsche Vrouwen.
In Vrankryk is daar styl van leeven opgezet.
Het Hofgaat voor, en s Gravenhagen Ontbreckt geen Juffers, die haar hof lyk draagen, en zeg wat reden, zou ik vraagen, Dat Amsterdam niet volgd de orde van t Salet?
Hier blinkt fatzoenlykheid geschiktheid van wel leeven.
Men weet elk eer na eisch te geeven.
Hier kent me een juffer wel, of kwaalyk opgebragt.
Gelyk men denken ken, zuk spul speult miest by nacht.
'k zeg, snoer uw tong, of wil vertrouwen.... ANNE.
Ik zel, maar 'k zeg als noch, 't voegd niet zuk huis te houwen.
Ja zelf getrouwde lui, mejuffrouw, mit verlof Die vinden hier een open hof.
Heer Leudewyk zien wy hier dagelyks verkeeren, en die, die valt zo vies niet in het kortezeeren.
En dan gemaskerde madammen, is 't niet schoon, en die toch hier?
die kommen niet om vlooten te willen vangen.
Die dat geloofd, die laet 'em hangen.
Wel licht, dat onder die zo zeer bedekte schyn, veel licht bekende vodden zyn.
Wel, Janne, zo 't niet kwam uit inzigt te geschieden, om dat gy lang al by myne ouders hebt gewoond, 'k zou met gevoel'ge reeren u 't snappen haast verbieden.
Is dit voor 't goed, zo vaak aan u betoond?
Wilt met ontzag, en achting spreeken Van zaaken, die uw onverstand Niet kan bevatten, of ik zou my mooglyk wreeken, Van zo veel overlast, en schand.
Ik bid verstoor u niet, maar dat ik u verpligte Om uw belofte aan my te kwyten, zoete nichte.
Die gy my gist'ren hebt gedaan.
'k Wil aanstonds met u na de kantverkoopster gaan, wijl 't hier naby is, en my van myn woord ontfangen.
Petit Sjaak!
DE MINNAAR VAN DERDE TOONEEL.
KAREL, MARIA, JANNE, KLEIN SJAAK.
KLEIN SJAAK.
Adam, wa's jou begeeren?
Prend garde, of iemand, eer ik weer mogt keeren, my deed visite, dat gy volgens orde, en sleur, Wel oppast, je reviendrai tout astheur.
Madam, vot Serviteur.
JANNE, KLEIN SJAAK.
Wel, kaerel, as ien onderdeur, zel jy het servet veur nou doen?
zel jy vergallen De bot?
Jy, waaltje?
wel is 't van 't mallen?
Verstae jy al de streeken van 't salet?
Wa waaltje?
'k zek jou dat jy op jou woord wa let?
Zalze my konjonneer?
Tiré vous te dis je.
Wel, pisbroekje, wel wat kediesje?
Jy hebt hier noch niet half zo lang verkeerd In huis, as ik, dat ken wel blyken.
Dies zwygme kort, wil jy niet worden of esmeerd.
Zie toe, dat ik jou straks niet kom de broek of stryken.
K'lien sjaak.
Jy stryk myn broek?
Je tireraai le epée.
Digitized by google ja.
Zynevrouw.
Ja, mompel jy wat heen, ik lach daer mê.
Jy zoud flus hebben veur den lag gekoomen, Toen lei je licht noch in jou kreb te droomen, toen ik men arm, en bien an stuk haest viel.
Waer waarje toen mit jou plaettiel Of, hoe is t.
Datje jou te met laet hooren, as Juffrouw jou wat in 't parsibel fluist in de ooren.
Ik ben Lakey van myn Juffrouw Mary, dies spreek met meer respek, jou pry.
Jou pry!
Wel mantje mug, niet langer te vekzeeren, KLEIN SJAAK.
Kik zal, entende vous, moi defendeeren.
Vraagje of ik tanden heb?
die guit, die lacht men ouderdom noch uit, ja wel!
wie zou 't niet spyten?
Kom hier, jou kleine kreng, jou hond, steek iens jou vingers in men mond, en voel iens, hebje 't hart, of ik noch niet ken byten?
Pas op jou dink, kik zal myn ord neem waar.
Jou apebakkes, k zel betoonen, dat ik my niet van jou zel laeten hoonen, zo k aars maar heb ehad ien eerelyke vaar.
Ze kyf op my, ze heb geen reden, daar 's klugtik, laate my met vreden.
Zie daer, 'k word dol van spyt, en smart Te zien zuk onbehouwen leeven.
Ien hondsklink van ien jongen zart Men ouderdom, en Juffrouw kyft daar neven om dat ik heb ien woord ezeid Van al de frammiljaereteit, die hier geduurig word bedreeven.
Maar stil daer sweër ien aâre pot te vier.
JANNE, KLEIN SJAAK, FRANCYN.
En dag, mejuwtrouw kammenier, ik had ien roeper haest verkooren, om hem te zenden deur de stad.
Dat hy die jou gevonden had wyl ik dogt, dat jy jou had verlooren.
Wel, Jaune, wel wat roert her u toch, of ik keer heel haastig, dan of ik keer traagzaam weêr?
K heb myn bevindingens waargenomen ANNE.
Bezuinig jy 't?
dat ken in my niet komen.
Neen, moër, jy houd te veul me van de zwier, Van t allemodes pronkken, van t lachchen en van t lonkken, En al de Glantery gepleegd zo vaak en hier.
Ik heb, hoe 't Juffrouw mogt verveelen, Iens op ehaald van al 't getril, van 't danssen, dobbelen, en speelen, En alles wat 'er hier veur deuzen meer bevil.
Hoe kwaamt gy hier?
Maar spreek met zinnen.
Men riep Francyn, ik vloog nae biuen, Om an te dienen met 'er vaart, Dat jy nae Maddeleenen waart, en juist ontmoet ik onderweegen.
Die stoel, daar loop ik tegen, En viel haest midden van mekaar.
En dit bezuur ik noch, wat hartzeer!
om ien aar.
Ik toen het kluwen iens ontwonnen.
Van 't geen hier daaglyks word verzonnen.
Gansch bloed, ik heb zo of eleid.
Ik denkt 't, gy hebt het stuk heel wonderlyk bepleit.
Het voegt niet, wyl mejuffrouws zaaken, Noch u niet aangaan, noch niet raaken, veel min, wyl uw verstand Niet kan begrypen het welleeven van ons land.
Men toont zich nu vryborstiger, de blyken Van goede opvoeding, zo in ommegang, als kleeding, bleek noch niet heel lang, Zo wel, als hedendaags in aadlyken, en ryken.
Zie daer, jy zelt het vonnis stryken!
't is omekommen, naar ik gis.
Men leeft nu ongeveinsd, niet ingetoogen.
Voor deze ging men steeds met gluipende oogen, Bedekte gangen, en 't vond geen vergiffenis Die uit de borst bewees wat menschen eigen is.
Dies zwyg daar van, ik spreek met reden Onnodig is t gedefendeerd.
welke fylesoof het jou dat toch eleerd?
De tyden waaren eer wanschikk'lyk, en verkeerd, ik daagelyks noch hoor van de oude zeden Der vieze grynen, die de menschen mal dezen broeden, als de Molqueerensehe nu noch, en Steiloors doen.
Of dunkt u was dat meer fatzoen, Dat me op zyn boers zostyf ging heene treden, En geen bewys deed van de minste eerbiedigheden?
Jan. digitzed by google. de MINNAAR van jANNE.
Malloot, weet jy... francyn.
Weg, weg, gy zyt niet wys.
Ja, de eer word waarlyk hier het Jufferschap gegeeven, Dat zy in t air van goede opvoeding zyn bedreeven, en amsserdam behaald zo wel de prys Als s Gravenhagen, of Parys, de noomtjens anders by de boeren leeven.
Die oude mode is nu al of, met reden volgt men 't Hof.
Jy snapster, jy!
Jy weet van de ouwe tyen!
Wel bloemerharten, 't is niet om te lyen!
Ze komt pas kruipen uyt den dop.
Men bloed kruipt van men toonen in men kop.
Zuk soort as jy, as jy, jou slooren!
Die maaken miest, dat alles gaet verlooren, die oorzaak bint van jufferouws bederf, mit al joukwikken, en palleeren, en pleistertjes, en pommaldeeren.
En 't naaktevel te kwispelen met vert, die nooit ien hand an 't werk zelt steeken Zel jy!
zel jy van ouwe tyen spreeken!
Die steeds maar uit klappeijen gaet, en niet zo 't hoort jou juffrouw volgt langs straet, als ilechts om met de heeren knechten Jou eigen zaaken te berechten, en triptrapt, dartelt, strookt, en stroopt, Dat jou het kwyl ten mond uitloopt.
'k zag zondaags vaak hoe jy lui lachten, langs keizers, en langs heeregrachten.
Dat draainaerst dan straet op, straet neër, dat, had jy achter an ien veer.
Jy zoud hiel makk'lyk onderweegen De straeten kunnen schoontjes veegen.
Maar handen uit de mouw, beget, laet zien, toon op, waer is gebleeken, dat jy ooit hand an t verk dorst steeken?
Jy, poppessonsjel luije slet FRANCYN.
Wel, oude sloof, waar zyn je zinnen?
Wat woud gy in uw oude dag, daar ik noch jong, al wat ik wil, vermag, in 't eind toch tegens my beginnen?
Kunt gy wat huiswerk moog'lyk doen?
Myn' hand is afgerecht op and're greepen, op kunst, die gy niet zoud vermoën... jANNE.
En myne op deez gevoel'ge kneepen.
wat smart!
wat wreede slag jou oude slons, ach!
Janne slaat Françyn zo hard in de band, dat zy huilende na binnen loopt.
Ja, elk zen beurt, nou jy an 't pruilen.
Flus was het myn tyd om te huilen.
Maar ik zel juffrouw Lyenoor, de vrouw van Leudwyk gaen verklaaren, hoe dat haar man hier dik komt waaren, en zoekt by and're juffrouws 't oor.
En houd van danssen, en traraaren.
Wa's dat te zek?
De ontfatzoen?
De zoete meisje zeer te doen?
Madam die zal jou reprocieeren.
Digitized by google 13 jan 14 de MINNAAR van jANNE.
Wat wou jy Waaltje profeceeren?
My dunkt dat my die zelve hand Voorzeid, wil my vertrouwen, Dat, komje niet jou mond te houwen, het ook zel waaijen op jou land.
Kik zal gaan klaag, wakte jou, jann.
Wat, jan?
wel kreng, ik bin gien man.
Dit aesje zou noch stout wel willen schynen, maar 't is al lang genoegewacht, kom, kom, je moet, je moet, gansch kracht!
Je moet wat hebben op jou stirdom dynen.
Zy neemt Klein Sjaak op, en loopt met hem nabinnen.
Einde van het eerste bedry, twede bedryf.