floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
't is wonder dat hy lang den nek niet heit ebrooken.
Dan eischt hy eindelyk ien pypje om wat te smooken, dat ik hem slechts dan al om vredenshalven geef.
Nou, dan heb ik t edaen, dan is t jou vuile teef!
Kom hier, ik zel jou strak aen duizent riemen snyen, indien je maer iens rept van werken, k zel t niet lyen, ik hebb' de brui'er van.
'k wil op me muiltjes gaen.
Jy zelt jou pooten nou iens an den haspel slaen.
'k hebb' lang enoeg ewurmt, 'k mien end'lyk iens te rusten.
Jaep, digitized by google, of de getrouwe tegens dank.
Jaep knollen doet vast niemedal, 't zou me ook wel lusten.
Dan zegge ik wel die vent heit gelt gelyk als slik.
Dat raekt niet, zeit hy dan, 'k heb me geen gelt.
wel zoude ik, nou 'k ofewerkt ben, ook op myn pleizier niet leeven?
Hoor, jy zelt werken, dat bedenk ik daer zoo even t Is goet dat ik daerop begin te peinsen wyf, ik ben ook al out en stram en styf.
Dan hy weet'er, dan zel Knier allienig veur ons slaeven.
Waer heit men kindren veur?
voor prinsen en veut graeven?
Dat zou de drommel doen!
'k zeg dat zy werken zal. 'k geef hem dan slechts gelyk, en denk, de vent is mal.
En eindelyk.
Raekt hy in slaep, tot an den morgen, en laet zoo dagh an dagh fioolen voor hem zorgen.
Ik stae verwondert en verbaest dat ik zulks, hoor.
Hy heeft gewisselyk een streek wech.
luister smoor dit maer zoo veel als 't in uw magt is, 'k zal u helpen Nu schrei niet meer, neeltje.
wie kan myn droefheit stelpen?
Ik ben gereneweert zoo hy niet werkt men heb 'k verzett' vast alles wat ik heb.
Daer is nou weeer'len schort van me verkoft, ze kost me dartig gulden.
Ik ben deur t hiele dorp, zoodanigh in de schulden Eraekt, dat ik bynae gien kans meer zie, hoe ik Ze zel betaelen, och, menheer!
zoo waer, ik schrik Als ik die kommeny, daer gins aen 't ent, voor bygae, 't is duizent wonder als ik altemet iens vrygae.
Dan roept de vrouw, koom hier, jou sloery, koom iens hier, betael me maer jy maekt vast met jou vent goet cier, en ik, ik zucht 'er om dat jylui gaet versmullen.
En altemet kan ik heur noch de kap iens vullen.
Maer gelt is endelyk de bootschop, dat je 't vat.
'k heb ummers an men hant zoo 'n schoone ring ehadt!
Ien tas, ien tuig, ien riem van zulver, gouwe bellen Aen de ooren, en zoo veel dat ik niet kan vertellen.
't is ummers allemael verzet, verkoft, verpandt Al veut den mont men heet!
om niet te sterven, want hoewel me man niet wint, we moeten nochtans ceten.
En onze Knier geeft ook meer als ze heit.
We weeten geen raet meer, want, menheer, het hammetje is eklooft!
ik vrees dat my dit noch in 't hooft zie!
Hoor, weest gerust.
ik zal u niet verstooten.
Maet kyk, menheer, die wont is daer niet mee essooten!
Daer dient wat meer te zyn als huishuur, dat je t vat.
't is waer, 'k heb laest dat gelt wel van menheer ehadt, maer 't knaegt me om dat hy 't juist niet eerelyk ver dient heit Hy is gelukkig als hy altoos zulk ien vrient heit Als jou menheer KAREL.
Nu, z' wygt maer van die dingen stil.
Hoot ik zal wel eens zien of Goossen werken wil Of niet, laet my begaen, ik zal hem wel bekeeren.
Dat Adam roepen zal ik hem noch wel verleeteh, dat hy tal schrikken als hy maer om Adam denkt.
Die luiheit moet 'er uit.
NEELI, Digitized by google, of de grootste tegens dank.
O neeltje.
wist je iens hoë 't me Freukt.
'k zal hem doen zien, dat wy tot werken zyn gebooren.
En dat de luiaert om zyn luiheit gaet verlooren.
ik merk al waer hy heen wil.
weest gerust Dat hy eet 't morgen is, veranderen, en lust Tot werken hebben zal.
NEELIJE.
Menheer, 't kan my niet scheelen, als jy hem slechts bekeert, hoe dat je 'er mee wilt speelen.
Ik geef hem over op genaede en ongenus.
Laet zulks maer op my staen.
Hy koomt, menheer.
Ei, gae eens wat ter zyen of dan zel jy t zelver hooren, waerom die luiem schandlyk gaet verlooren.
daer koomt hy an.
hy 's dronken, ik mien.
Hy maelt toch in zen zelfs de mieste tyt allien.
Koom achter deuzen boom daer zel hy ons niet merken.
GOOSSEN, half dropken.
KAREL en neeltje, ter zyden.
Je drommel tegen ik vaert in dat verdrietig werken!
Kees nathals raedt het me ook glad of hy heit gelyk.
Wat heit men 'er toch an?
't was goet, indien we 'er ryk Van wierden maer beget, van 's morgens vroeg te wroeten, tot 't saevens toe?
Neen, neen... we zellen dat wat moeten Schevielen, 'k heb de brui van 't wurmen.
evenwel zoo dunkt me dat het Neel juist niet behaegen zel.
Want alle daegen leit ze me an den kop te maeelen, nou vaer!
Je moet jou schae iens weêr zien in te haelen.
Je hebt van deuze week juist niet te veul edaen.
Gaet dat zoo voort, zoo kan je onmeugelyk bestaen.
En ummers evenwel als ik 't recht uit zel zeggen, zoo liegt zy 't deur der hals, 'k zel heur dit wel ontleggen.
Want naer 'k geloof zoo is de groote kast noch vol met linnen, en eer die verteert is.... goossen, rol niet baesje.
...zel 'er wel ien andere eeuw verschynen.
Jaewel dat werken is ien pyn van alle pynen!
wat heit Adam ook ien groote gek eweest, ô Adam!
wat was je ook ien onbehouwe beest, Dat je aen ien simple pruim jou welvaert ging snoepen.
Ik zel zoo lange ik leef amok!
Daer over roepen.
Om jou allien is 't dat ik werken moet, o nar!
Jou snoeplust helpt me nou het gaeren in de war.
Jaewel, hadde ik me als jy in zulk ien staet bevonden, ik hadt dien pruimeboom zoo roekloos niet eschonden, want als men 't zeggen zel, je leefde op je gemak.... nou keere ik saevens vast bekommert onder dak, bezwiet, en koud en klam, dat my de lenden kraeken.
Neen broer, je hadt dat ook wel beter kunnen maeken.
Dat Digitized by google, of de getrouwe tegens dank.
Dat werken.
'k acht het zulk ien plaeg te zyn, dat ik.
As 't maer lamiert al, voor die lastige erfstraf schrik!
wist je ous daer noch iensjes van te ontlasten!
Ik wou 'er waerlyk wel ien hiele week om vasten.
't is te ongemakkelyk, ik heb dat wel ezeit, en evenwel is me dat juk vast opeleit.
ik zou 'er haest de werelt om verloopen.
Maer daer s gien raet toe, of ik moest me op wil'len knoopen, en dat is ook te gek, neen, dat staet me ook niet an.
Dat ik dit niet praktrezeeren kan!
Maer zacht, daer koomt me wyf.
ik vrees het zel strak stormen.
Dat ik me nou in ien muisje kon vervormen!
Maer evenwel, wat noot?
Maekt ze me t hooft te kroes, want k heb toch ien zoo krygtze klompzak halve roes.... neeltje.
Ik hietje welkoom vaer.
Wat wou je daer meë zeggen?
Ik raeje, maar me niet van werken, of wy leggen wyf.
'er fluks de lap op neeltje.
Me dunkt jy kyft veur of.
Waer hebje nou eweest?
Nou, spin me niet te grof.
wat s dat veur praet?
Het roert je niet karonje.
DEVERWAENDELUIAERT, neeltje.
Ik vraeg maer waer je hebt eweest?
Je krygt strak bonje.
wie misdoet je ietje?
zeg goossen.
Zwygt stil, hoe!
zel je spreeken wyf als ik 't niet hebben wil?
Ik zeg je zwygt me kort.
Of vrouwmensch 't zel hier honden!
Jae, heb je t hart iens schurk!
't is schande en zonden!
heb je nou, van daegh, noch wel ien slagh ewerkt?
Ik heb een edaen.
ik heb myn hart esterkt.
En as men 't zeggen zel, wat leit je 'er an eleegen?
NEELTIE.
Ik ben schier flauw!
ik hadt daer flus haest neender zeegen, 'k ben noch puur nuchtren.
Wel neem ien roes as ik.
Dan staen wy even schoon, niet Neeltje van der klik?
Waer ben die lepels, daer van 't lepelbort, ebleeven?
Wel die heb ik verpooit, daer gins, by zwarte Steven, voor ien raentioentje sjap, van 't alderbeste vat.
Jou luitje fun!
Dat ik de lepels hadt, kon ik ze in stat noch veur de waerde gaen verkoopen.
In plaets dat je om ien leur en zeur die hebt verzoeken.
Ik heb 'er op esteunt.
ik docht wy zellen daer Noch makkelyk ien dagh van leeven mit mekaer, en die gaet deeze fun, zoo roekeloos verzuipen.
Jou luitje hangebast!
Je zelt op 't lest noch druipen!
Dat is zoo snaversnel.
wat drommel roert het my, as ik me part maef kryg.
kook tavent karnmelksbry.
Waer me?
Wel mit zwart meel, daer ken je braef van bikken.
En knier lust ze ummers al zoo lief as braede prikken.
Waer veur schavuit?
Verpast die schoorstienmantel maer.
Of 't lepelbort, dat heit nou uitedient, 't hangt klaer.
Wel dengniet, spreek, waer zel ik dan de bry me eeten?
Daer jy de lepels vast verpooit hebt?
we weeten daer raet toe, mit je mont.
Wel hoe kryg ik ze 'er in?
Dat raekt me niet.
ik heb wat anders in me zin.
Doe als die fylesoop, en schep je handen mit je handen, maer neen, de bry is hiet, je mogt je kneukels branden.
Nou?
Is 't iens tyt dat je hier je werk gaet?
Kyk, de laen eert oned zot ien bliekvelt.
kan dat nou alzoo bestaen?
Kom, schoffel zeviens wat of.
begint menheer te spreeken.
Zoo vreeze ik dat de Vos de passie hier zel preeken.
Laet dat op my maer staen, dat raekt jou ummers niet.
Wat ken 't jou scheelen of het vroeg of laet eschiet?
't is maendagh wyf, en dan kan ik onmeuglyk werken.
En ook zoo weet je wel ik moet myn hart noch sterken.
'k heb zedert gisteren geen droppel in me keel zien, gelyk je weet.
En ook zoo scheelt het veel Van gistren morgen, want toen was ik zuiver dronken, maer gistrenavent Neel was ik maer half beschonken.
Jae ruimpjes.
'k hael die schae weer in.
Dat kan ik zien.
Hoor, of ik 't zeg en of ik 't zwyg, 't moet iens eschien.
Neeltje nou Goossen, zel je dan het blomstuk niet iens herken?
K heb t je ummers flus ezeit, k zou op gien maendagh werken.
Voort, voort, naer 't spinnewiel.
wat heb je hier te doen?
Nou Goossen, daer 's menheer.
Kom, kom houw je fatzoen.
VIER Digitized by google or de getrouwe tegens dank.
KAREL, goossen.
Hoe vaert het Goossen?
Menheer hoe zou ik vaeren?
Hiel slapjes naer den tyt, je weet ik kryg me jaeren.
Maer hoe ging Neeltje zoo verstoort de laen daer uit?
Ik hadt het in heur zin zoo 'n weinigje verbruit.
Dat beurt wel meer als eens, niet waer?
GOUSSEN.
Jae hoor, de wyven Die hebben altyt toch gelyk.
Maer al dat kyven, dat zy geduurig met u doet, waer spruit dat uit?
Het is iets dat ons in t bezongder raekt, het sluit al vry wat koddighs in, menheer, dat moet je weeten.
die ik ook al ben vergeeten.
't zin bagratellen, menheer, ik bidt je, vraeg 'er me zoo net niet nae.
Wel Goossen, 't is beleeft.
Wel jae, menheer, wel jae.
Zoo is 't dau zoo geheim?
't zijn dingen die ons raeken.
Ook is 't maer kool menheer, ze zel je toch niet smaeken.
Me wyf, ik weet het niet, die praet zomtyts zoo wat.
Hoor, hoor menheer, ze heit me nukken in heur gat Die me niet anstaen, zie ik kan dat juist niet zeggen Zoo zongder spreeken, hoe by ons de zaeken leggen.
De bortjes, naer ik merk, die hangen juist niet recht Tot uwent, is 't zoo niet?
Jae, 't is elyk je zegt.
Maer apropo.
ik hoor jou zomtyts, onder 't werken, zoo zuchten, daer ik juist den gront niet van kan merken, Zoo als ik gaerne wou.
't is Adam, voor en nae.
Ik weet niet Goossen, of ik 't wel te degen rae?
Jae, Adam is t menheer KARel.
Wat heeft die doch misdreeven?
Ik weet niet dat hy u ooit reeden heeft gegeeven Tot klagen, dat ge op hem zoo wrokt.
Je weet dat niet?
Is 't dan uit dartelheit, menheer, dat zulks eschiet?
Ontdek my de oorzack.
'k zoude u mooglyk helpen kunnen.
Jae Heerschop, wou me dat de goeje hemel gunnen!
Het is zoo iets.
Nu spreek, en veins niet.
Zie het is.... karel.
Or de getrouwe tegens dank.
23 karel.
Nu spreek.... goossen.
Het is menheer.
Of zyt gy 't spoor reets mis?
Om dat hy oorzaek is dat ik zoo zwaer moet werken.
Wel nu gy 't zegt hebbe ik het, dunkt my, kunnen merken.
Wel jae menheer, me dunkt ik heb wel groot gelyk Dat ik dit zeg.
De vent was ummers al zoo ryk As jy?
En kyk, hy gaet dat spul daer zoo verbruien.
Hy hadt het plat, hy hoefde, as ik, gien zant te kruien.
Hy spitte of zaeide nooit.
hy keek nooit om nae 't weer.
Hy hadt al wat hy wenschte.
En zie, wat wou hy meer?
Hy zorgde voor gien kost, voor huishuur, noch veur kleeren.
De vent kon puur, gelyk zoo 'n friessche grietman teeren.
Hy stont op as 't hem luste, en ging zoo laet naer bedt, alvoorens dat zen wyf hem iets hadt voor ezet, daer oomkool lust toe hadt, of dat hy graeg wou eeten.
As 't hem geviel.
hy klaegde ook zelden over t zweeten.
Het was iets raers as hy te kout was of te warm.
En dat me t vremts dunkt, hy liep naekt en was niet arm.
Hy leefde op zen pleizier.
hy ging zomtyts iens kuieren.
In 't kort menheer, dat liep de hiele dagh zoo luien ten.
En zie, zen wyf was nooit gramsteurigh op zen doen.
En altoos waeren die twie liefjes even groen.
Hy hunkerde op gien slokje, as ik nou, alle dagen.
Ze gaf hem wat hy wenschte.
al wat zen oogjes zagen, dat kreeg hy, en zy was 'er eeuwigh mee te vreen.
Te met zoo joeg hy, of hy vischte iens zoo alleen.
In t kort, ze leefde as twie kenyntjes, zonder kommer.
Heur kooi, menheer daer zy op sliepen, was met lommer Van bredelindeblaën, of popel overdekt.
Hy was zen eige voogt.
zen eer wierdt nooit begeert Van quaeie lui.
in t kort ze leefde stil en zimpel.
Zen doen was hiel oprecht.
Dat meer is, hy kreeg rimpel Noch sproet, noch pokjes, en zy ook niet, jae dit paer Wierdt daeglyks mooier, en dat zoo van jaer tot jaer.
Wat dunkt je 'er van menheer?
kortom, t was zoo volkoomen, Dat ik het, zuiver, zoo pleizierig niet zou droomen.
En eikewel zoo wierdt dien gekskap noch verleidt.
Kyk, kyk menheer, zen wyf hadt hem dat net ebreit.
Die kronje struikelde, in die weelde, om 't wel te zeggen.
Zie, zie menheer, jy zoudt dat best uit kunnen leggen.
Maer 't endt was nochtans, dat hy werken moest.
Dat die volmaekte staet nu eens herleefde in u?
'k zou twyf'len of gy 't wel een hair zoudt beter maeken.
Dan ken je me noch niet menheer.
ik zou die zaeken Wel aërs beschikken, as ik was in zulk ien staet.
Neen, heerschop neen.
KA. digitized by google of de getrouwe tegens dank.
Ik loof 't nochtans niet bestemaet.
Ik heb t te wel ezien hoe t Adam is bekoomen.
'k Heb ien exempel aen zen zot gedragh enoomen.
Neen, neen, ik ben te fyn, ik zou me wyf altoos In t minste of t miest sukses verlienen.
want hoe loos Ze ook weezen magh, menheer, ze zou me niet verleien.
Neen, neen, ik hoest reis in dat fleemen en dat vleien.
Menheer het vrouwvolk is by my niet geaggresseert.
'k heb door ervarentheit juist wat te veul eleert.
Ik ken dat onkruit, 'k zel de barndenetels myen.
Hoor, met ien wyf, menheer, kan niemant mee bedyen.
Wel Goossen hoor.
Wel nou menheer, wat is 'er van je dienst?
Naer 'k merk zyt gy een heel verstandig man.
Verstandig?
Nou... karel.
'k zal iets met u bedingen, maer op conditie van niet over 't hek te springen.
Ik luister met verstant.
We ontslaen u van uw werk.
Mits dat gy Adams fout verbeetren zult.
... goossen.
Ik merk nou kom an, ik bin te vreden, al waer je heen wilt.
Op dat ambacht.
Want ik verstae my. karel.
Op heden Begint dan uw geluk.
Maer past voor al wel op Dat gy de poppen niet, als Adam, in den kop En krygt.
dit is een zaek heel hach'lyk om te waegen.
't zyn sterke beenen, vrient, die weelde kunnen draegen.
Wat, sterke bienen!
laet dat vrylyk op me staen.
Gy hoeft van nu af aen geen hant aen 't werk te slaen.
Bedenk maer alles wat een mensch ooit zou begeeren.
'k zal 't u beschikken.
K zal u als een' prins trakteeren, al 't huisgezin zal u ten dienst staen.
Wonder goet, maer evenwel me wyf, en knier me dochter, moet dat vee my niet ontzien?
of 'k zou het spul verliezen.
Gy zyt noch meester van uw woort, wilt wel verkiezen, uw hart is van geen leer.
Gy zyt geen stael noch steen, onze Adam dacht dat ook zoo erg niet.
Ik zeg neen!
Zoo lui en lekkertjes te leeven, dat zyn proeven!
Dat zou de drommel doen, kom, kom menheer!
we hoeven 't zel wel gaen.
Niet langer met die zaek te draelen, van nou of an staet hy beschaemt!
Nu wel aen.
GOOSGIN.
Daer is me wyf met knier.
VIER, Digitized by google, of de getrouwe tegens dank.
Neeltje, kniertje, karel, goossen.
Is hier hoel 200 wel te vreeden?
Je koomt nou recht op 't mat om in 't verbont te treeden.
verbont?
wat 's dut goessen.
Wel hoor wyf, koom iens hier.
'k zal niet meer werken.
Jou ouverstandig dier!
Menheer ontslaet me van dat juk, want 't zin maer plaegen.
Hoe praet je zoo?
Hoe kan 't ien mensch verdraegen.
'k begryp dat niet.
Kom hier, dan zel ik t je iens te deegh Uitleggen.
Hoe, kompeer!
wou jy zoo lui en leegh?
Neen wyf, je vat het niet, koom hier, ik zei jeiens spreeken.
KA. deverwaendeluiaert. karel.
Hoor hier eens Neeltje, wilt uw hooft niet ydel brecken.
Ik stae verbaest menheer!
ik weet niet wat hem schort.
Hy maelt van werken, en van plaegen.
En me wordt Gien uitleg vast edaen... karel.
Ik zal 't u doen begrypen.
Kom weest fatsoendlyk wyf, en stel me hier gien pypen.
Houw jy je bakkes toe, ik heb gien praet veur jou.
Menheer, gaf jy me flus de maght niet om me vrouw wat of te rossen, als ze me wou teugen vallen?
J'KARel.
Jae zegge ik u. zwygt stil!
Strak ken je saemen kallen.
Ik weet niet wat ik hier van zeggen zel menheer?
Wel luister wat menheer dan zeit.
begin je al weër?
Het schynt het werken staet uw man byzonder teegen. neeltje.
Luister toe.
Waerom nou niet ezweegen?
Nu hebbe ik overleght met Goossen dat ik hem, indien hy met ontzagh wil luist'ren naer myn stem, Om zynen ouderdom, van 't werken zal verschoonen, en dat hy deeze plaets als Adam zal bewoonen Met die volmaektheit, als zyn voorzaet heeft geleeft.
29 mits dat hy Adam, daer hy 't op gelaeden heeft, en op wiens snoeplust hy geduurigh leght te vloecken.
Met zyn gedragh beschaeme, ik kan het slechts ontdekken.
Nu hangt van hem alleen zyn eige welstant af.
Maer wee hem!
Zoo hy, door de weelde, zich te laf verklaart, mooglyk zal zyn waen zyn eigen val bereiden.
In deezen Paradyze, als Adam, laet misleiden!
'k zweer dat hy my tot straf voor niet dan dienen zal.
Holla, holla, menheer!
we bin niet mal.
Waer wou ik heen als 't iens ten argsten of moght loopen?
Wech, wech, dat 's gekke praet.
'k zou dat niet van je hoopen.
Ik heb het aërs bevat.
Menheer praet puur verkeert.
luister wyf, hoe dat we zin verakkerdeert.
Het zel jou meugelyk wel in gedachten koomen, hoe t Adam iensjes, als ien schender van den boomen, verbruit heit?
Menheer heit nou ezeit, Om dat myn ouderdom al teugen t werken pleit, En ik met reeden steets op Adam legh te wrokken, dat hy me zuiver iens ontslaen wil, zonder jokken.
Waer van?
Wel van dat juk.
Maer wyl dat Adam door zyn onbedacht bedryf, nietteugenstaende dat hy alles vry moght pluiken, Behalven ienen boom daer hy niet aen moght ruiken, elk ien, maer my wel t miest, den nek met werken brak, zoo neeme ik an, en dat noch wel op me gemak, om, als ik meede iens zoo pleizierigjes magh leeven, Dat ik dien slechten knaep wel van de leep zel geeven.
Te weeten, dat ik het gebodt, het gien menheer Me veur zel schryven, niet zoo reukeloos onteer As Adam!
want je lui moet wel verzekert weezen, Dat my dat wurmen alzoo luttel ken beleezen, as laest die paerdedief, het klimmen naer de galgh.
Jae zonder veinzen, k heb ien ingeboore walgh Van t werken, dat menheer ook wel heit kennen ruiken, Wanneer hy slechts ien van zen zinnen wou gebruiken.
Nou zel menheer my iens beproeven dat je 't vat.
En as ik Adam dan beschaemt maek wyf, en dat Ik ine verstandigh in die zaeken koom te draegen, ben ik zoo lang ik leef van 't werken puur ontslaegen. en jy!
Je zelt als ien prinsesje leeven pry!
Kyk nou hangt je geluk allienigh of van my, daerom ik raeje, draeg je lui nou maer verstandigh.
Want ik verstae my opdie dingen zoo knaphandigh, Dat ik het hiele dorp mit lanterfanten puff'!
Zacht, 'k mien mit me verstant, daer 'k elk meê overbluff!
Wel nou, wat dunkt je wyf?
wat hadt je daer nou teugen?
Zou jy nou denken dat ik daer wel toe zou deugen?
Maer wat brust my 't ofit goet of quaet is in jou zin!
As ik 'er op die koop slechts myn profyt by vin.
Jy vraegt my nooit gien raet in al jou doen en laeten.
Jy denkt, as ik wat zeg, jae laet de vent slechts praeten.
En ondertusschen volg jy steets jou zinnetje op.
Zoo doe 'k non ook.
ik volg allien u nou maer myn kop.
Lie Digitized by google of de getrouwe tegens dank.
31 Zie daer, ik bin je man die t alles moet bewinnen.
Daerom het roert je niet hoe dat we 't nou verzinnen.
Ik raeje zwyg me stil!
en maek me nou gien stryt!
Ik zel dit gaeren hiel wel haspelen.
De tyt Is nu gebooren, 'k zal daer haest een proef van neemen.
Jae wyf of je alteniet me nou zo'n reis woudt sleemen, Om my als 't vogeltje te lokken in het net, je zoudt niet trekken neen, ik bin te slim beget!
Je topt het dan?
niet waer goossen.
Jae karel.
Nu zult gy regeeren.
Gy alle zult hem als een' vorst of koning eeren.
Ik ben 'er meë te vreën.
Nou knier, wat zegje 'er van?
Wol 't is ien kolfje nae je hant.
Nou bin ik man, en voogt niet waer?
nou magh me niemant teugen spreeken.
Ik zel me neus dan in jou dingen ook niet steeken.
Loop Kniertje, roep me Tryntje en Jan eens voor den dagh, op dat ik hun hier van eens onderrechten magh.
Men beer, iel zeg'er toch dat ze gehoorzaem bennen... karel teegen kniertje.
Neen blyf slechts, 'k geef die zaek hun zelve best te kennen.
Menheer we wachten jou dan flusjes wederom.
En koom je mit goe ting, zoo binje wellekom.
Zeg, hoor reis, willen ze niet veur je woorden.
duiken, ik zel de vlegel wel gebruiken.
Zoo zegt het my Nou, onderwyl wyf, gae ik iens naer dikken Piet.
Je kent maer roepen as je t heerschop koomen ziet.
Dat zel wel overgaen.
Hoe bin je zoo verbolgen?
Jae, jae, ik dien jou as je schaeduw nou te volgen.
TW Digitized by Google Or de getrouwe tegens dank.
33 tweede bedryf.
Goossen, neeltje, kniertje.
Nou rae ik je alle bei dat je gehoorzaem bent!
Of anders wyf daer is gien ende aen jou ellent, je lui zelt me in het minst noch 't mieste teugen streeven.
Je zelt me op alles wat ik vraeg goet antwoort geeven.
Ook zel je kruipen as ien ael as ik het zeg Stae ruim.
Dat vee, dat is my altoos in den wegh.
Koomt hier wat heen, zoo schynt de zon me niet in de oogen.
Je knier, je zelt voor al je hielen laeten hoogen, want ik zie je anders over t hooft as k mit je praet.
Nou grinnik me zoo niet!
of, malle dooi, ik laet Je flus iens proeven of me kneukels niet egroeit zyn.
't is of me leden wat vermoeit zyn.
Voort, komt me daer, op dat ik me gemak wat neem.
Loop onbeschofte beest!
Voort zeg ik gien geteem.
Daer gaet me boksem los.
Hoe zel 't hier langer weezen?
Voort lang me ien endtje van je huif bantbant, zonder vreezen.
Kom, kom sny of maer, eer ik 'et 't je iens gevoelig leer.
Kom, repje, of kyk me broek valt by me hielen neer.
Wat talm je vrouwmensch?
Goossen zyn broeck vasthoudende.
Hoe ken je ien mensch zoo plaegen?
NEELTIE een stuk van haer huifbant suydende, geeft het aen Goossen.
Patientie vrienden, strak zie je al de heilge dagen, goossen.
Nou knier, ik zeg je, kyk wat zedigh veur je neer.
Dat pinken dat staet juist zo fraei niet, doet 't iens weezen.
Wel vader hoe zel ik dan langer moeten kyken?
Wel zoo, of anders zou je Govertbuur niet lyken.
Zoo weet je 't dan noch niet?
'k heb heur an hem verlooft.
En ook op dat je 't ziet, daer is ien potstuk dat hy heur op trouw zel geeven.
'k ben zonder dat ik 't weet, de bruit!
wie heit zin leeven!
Dat zou de drommel doen neen, neen, t zel zoo niet gaen.
Ik zeg je houw den bek!
het heerschop koomt daer aen.
In wat veur motkas is dit heilik toch eslooten?
Goos, digitized by google, of de getrouwe tegens dank.
35 goossen.
Wel in ien eerlyk huis.
Gins, in de gouwe pooten.
Hy sprak me zelver an indien je 't weeten moet.... Hoor as ik gaep zel jy 't beäemen.
Wel dat 's zoet.
KARel, goossen, neeltje, kniertje, JAN, TRYNTJE.
KAREL, tegen Jan en tryntje.
Daar staet het heerschop.
en gy zult hem respekteren Gelyk t behoort.
voorts kan hy, als 't hem lust, van kleeren Verand'ren naer zyn' staet.
Ik hadt op deuzen rok Wel smoel.... karel.
Zoo meen je 't noch?
die wandelstok zou me ook wel passen, zie dan kan ik best ageeren.
En die 't verkerft temet iens braef de ribben smeeren.
Dat kliet dat past 'em as ien haspel in ien zak.
Wel moesaep, dat s verkeert.
Zwyg, k zie slechts op t gemak.
Het staet die jakhals of het an zen bast egooit was.
Dat s niemendal wyf, as de py maer wat verplooit Zou alle ding wel gaen, wel nou?
wat zeg je 'er van 't nou laik ik ummers op ien hair zoo 'n edelman.
Ik kan me zelfs niet meer.
Nu moet ik eens probeeren Of ge als een man van staet nu wel kunt saluëeren.
Nu achterwaerts, de muts nu in de rechte hant.
Die voet wat hier heen.
Loop, gy hebt ook geen verstant.
Gy moet uw voeten niet gelyk naer achtren stryken.
Ik heb de brui 'er of, 'k zie 't wel, 't zel me niet lyken.
Beget me lenden, kraekt van dien versjerden val.
'k loof dat die quak me wel zes weeken heugen zal.
Myn heer 'k heb van die kost reets me genoegen.
Men moet naer 't kleet, het geen men draegt, zich altoos voegen.
Wel as de rest, 't gien tot deus weddenschop behoort.
Niet makkelyker valt, breck ik veul eer t akkoort.
Zie daer, daer is je py, ik houw me an myn benieren.