floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Dat is de alwaardige Krispyn.
Dat is Krispyn vol weetenschappen; Hy leert schoenmaaken, en schoenlappen, Hy's van ons gilde ons Opperheer, Om dat by stal by nagt het leer, Waar van hy daags de schoene maakte, Die dan aan d'armen voeten raakten.
Maar dit gelykt een linne zak.
Wel Bruid, dat is myn Bruigoms pak.
'k Zag zwarter linnen nooit myn daagen.
Dat doet ik heb het lang gedraagen.
Zes maanden loop ik met een hemd, En 't blyft zoo wit.... Izabel.
Dat is niet vremd.
Maar Bruidegom, wat wil dit weezen?
Dat was myn sondaags kleed voor deezen.
Maar wat is dit, wel dat staat schoon?
Twee Osse Hoorens.
Dat is een Hoorendraagers kroon, Het pluimpje van de koekernoeten, Die men gemeenlyk zoo ziet groeten.
'k Vereerze aan jou myn Egtgespan.
Die geeven vrouwen aan haar man.
Ik heb die siersel niet van nooden, De mannen draagent 't is de moden.
Maar lief daar komt myn Vader aan, Met Oom.
Dan is 't geen tyd te staan.
Ik ga, wilt gy nu de oorzaak weeten, 'k Heb nog wat Huisraad, t'huys vergeeten, Zeg Vader, ik kom daatlyk weer.
Augestyn, Karlofisi, Jonker.
Karlofisi.
MAar dat verwondert my nog meer, Zoo schielyk, zonder my, wat reden?
Hoor broer, men moet het yzer smeeden Terwyl het heet is, hy is ryk, Geen Wyze leefter zyns gelyk, Hy spreekt wel honderd vreemde taalen, Jy zulter zelver in verdwaalen.
Mortalibus doctrina est honari omnibus.
De weetenschappen zyn meer waard, Als alle schatten op der aard.
Daarom verlang ik bove maaten, Om met myn nieuwe Neef te praaten.
Augestyn, Karlofisi, Jonker, Barent.
DAar komt hy, ziet zyn wyze trêen, Geleerdheyd straalt uyt al zyn lêen.
Hy zal u ver de loef af steeken.
Die wys is spreekt, en hoord graag spreeken.
Het zaad van wysheyd, Heer dat leid In de eedele stilswygentheyd.
Heer Broeder, met uw welbehaagen, Laat toe dat wy elkaar wat vraagen, Het spitst de geesten meer en meer, Quid est Justitia, myn Heer?
Hoe zal ik deeze vraag ontleggen?
Het is Regtvaerdigheid te zeggen.
Myn Heer dat is Regtvaerdigheid, Karlofisi.
Heer Neef, gy hebt zeer wel gezeid.
Heer Oom, hoord, nou moet ik wat vraagen.
Vraag wat u lust 't zal my behaagen.
Antwoord my nu eens kort en dra, Verklaar, quid est Justitia.
Justitia est constans & perpetua voluntas Jus suum cuique tribuendi, Te willen elk het zy ne geeven.
Myn Heer, dat hebje klaar beschreeven.
Dat heeft Justiniam gezegt, En van die Wet de grond gelegt, 't Jus, van Justiniam gegeeven, Werd Regt, Regtvaerdigheid beschreeven.
Myn Heer, gy hebt een groote geest.
Dien Imperator is geweest, De instelder van 't regtveerdig leeven, Gelyk in 't Korpus staat geschreeven Door Bartel, Baldes, Tiophiel.
Die Heeren ken ik, by me ziel.
Mesares Jason, Hipolites, Mascordes.
En Aran en Tires.
Grondleggers zyn dir, zoo elk zegt; Van 't onwaardeerlyk Roomse Regt.
Hebt gy de sleutel van Requesten?
Van Testamenten en Aresten?
Van sessiebrieven klaar en blood?
Die hier zoo noodig zyn als brood.
Verstaat gy 't woord wel van mandaten?
Leest gy het boek wel van Plakaaten?
Weet gy van Reformatie wel?
Van mandement in Cas de appél?
Al deeze sleutels moet gy weeten.
Ik hebze nou juist t' huis vergeeten.
Kent gy grive aminima?
Heer Karlofisi ik zeg ja.
Kent gy garant wel in raau axie?
Ja, maar ik ben niet van die faxie.
Weet gy wel wat Dekreeten zyn?
Kend gy het Wetboek van Krispyn?
Dat boek zoo groot in weytse tittelen, Bestaat in twintig Hoofdkapittelen, Waar van dat de eersten alle zes, Beschryven de Spanriem, Snymes, Pikgaaren, Borstlap, en Klopscheenen, Spanelsen, Likhoud, en Wetsteenen.
En de andre veertien schryven kloek, Van Nyptang, Handleer, Schorteldock, Van Buigwas, Kurk, Priem, en de meesten, Van Borstels, Elsen en van Leesten.
Gaan wy in huis, laat dat Latyn Myn Heer voor die geleerde zyn.
Ik ben al moe van hen te hooren, Ons byzyn mogt hen ook verstooren.
Karlofisi, Barent.
DE boeken van Jastiniaan, Die konnen op den Dam niet staan, Nog op de Beurs, ja ik derf zeggen, Men moest nog eens de Stad uitleggen, En gaan vergrooten Amsterdam.
Indien zyn Boekenkas hier kwam, Ik heb daar van met dees myn oogen, Alleen gezien de Gataloge In plano, groot na dat ik gis, Gelyk de Reus in 't Doolhof is.
Krispyn heeft meer en grooter boeken, Elk blad is groot tien schorteldoeken, De Letter O die is zoo groot, Gelyk de heele Weereltkloot, Die op 't Stadthuis staat, en de woorden, Zyn dik en lang als kabelkoorden.
De boeken van Justiniaan Die hebben ons meer dienst gedaan.
En dat Krispyn niet had geschreeven, Zoo zoumen zonder laarzen leeven, En loopen zonder muil of schoen Gelyk de Barrevoeters doen.
Justiniaan ay hoord myn reeden, Bragt aan de heele waerelt vreeden.
Zwyg zeg ik als ik spreeken zal, Of ik breng oorlog over al.
Leen naar ik zeggen zal uw ooren, Of gy zult na myn vuisten hooren, O jy zult voelen door myn slaan De wetten van Justiniaan.
Kom ik het Wetboek eens t' ontvouwen Van myn Krispyn, ik zal je touwen, Voel, dat 's een kragtig Argument.
Wel hei, wat drommel scheelt de Vent.
Jy krygt door myn Krispyns vermoogen Een dikke Neus met twee blaauw Oogen.
Ik ben schier dood, myn hoofd, myn gat, Myn arm, myn been, myn neus is plat.
Barent kruipt uit het kleed.
'k Moet echter ook een kansje waagen, Daar, daar en daar, dat zyn eerst slaagen.
Justinianus doet jou dat; Veeg nou aan jou Krispijn je gat.
Sta op, sta op, ik schenk je 't leeven, Ik zal jou myn genade geeven, Myn gramschap is gedaan, ik zweer.
hy heeft geen asem meer.
Hier is geen mensch, 'k begin te vreezen, Het zal gewis de duivel weezen.
Och Broeder kom, myn angst is groot.
Kom hier de duivel die is dood.
Of 't is een geest, dat wil ik zweeren.
Of nachtgespook in mensche kleeren.
Myn hert begint te beeven, ik Word angstig, ach!
ik sterf van schrik; Want zoo 't een geest is och och lacy, Zoo komt hy hier tot myn Temtacy.
Augestyn, Karlofisi.
MAar heeft het vraagen wel gegaan?
Spreekt hy niet alderhande Taalen?
Ay laat ik eerst myn azem haalen.
Vyftiende Tooneel.
Augestyn, Karlofisi, Barent.
Ik kruip weer aardig met een snap, Gelyk te vooren in myn Kap.
Is hy niet waardig hoog gepreezen!
Die Vent dat zal de Duivel weezen, Ik sloeg hem tot by nederviel; En ziet toen had hy lyf nog ziel.
Ben ik een Geest wat moogje droomen?
Men zal jou hangen gy moogt schroomen.
Men weet voor tovenaars hier raad.
Dat 's mis, ik ben een Advocaat, Ik ga met goe Commissi kaapen.
Daar komt de Schout, met al zyn knaapen.
Augestyn, Karlofisi, Schout, Dert, en twee stommen.
Ter goeder uur Heer Officier, Brengt tog die tovenaar van hier, En doet hem op den Dam verbranden.
Kom vat hem Meyndert, by de handen.
Geef u gevangen op myn woord, Geef u gevangen zeg ik voort.
Daar staat hy nou ik zag nooit slegter, Zoo schrikt de Duivel voor de Regter.
Men knevelt hem ter deeg.
Meindert.
Ik zal Maar Heer wy hebben nimmendal.
Hy is ons nochtans niet ontloopen.
Myn Heer hy is dit kleed ontkroopen.
Ontkroopen, hoe is hy er uit?
Ja zeker, ô die looze guit.
Kom mannen, wakker niet te draalen, Men moet de Duivel agter haalen.
Kom zoeken wy in deeze straat, Men moet hem vangen 't gaat zoo 't gaat.
ZY willen my voor promoveren Tot Advocaat de galg vereeren.
'k Wensch Jonker Blyhert met zyn gat, Eens op een scharpen heekel zat.
Maar zagt ik moet hier niet lang klappen Onnut, ik moet weer schoene lappen.
Hy zingt en lapt schoenen.
Weet dat Haagse Barent haat, Zoo te speelen Advocaat.
'k Wens dat Jonkers gat, O die Rebel, Op een hekel, 'k Wens dat Jonkers gat, Op een scharpen heekel zat.
Maar Barent buur heb jy hier ook Gezien, een Geest, of Nagtgespook In deeze straat te loopen waaren?
'k Weet Van geen Geest nog Tovenaaren.
Dan was 't de Duivel.
De Duivel laat hem niet meer zien.
Hoe, is dit Barent buur, wel deeze, Zal de Advocaat Barnardo weezen, Wel Heer Barnardo zit jy hier?
Heer Schout, Heer Schout, Heer Officier.
Loop laat de Schout zyn Besje zoenen.
Daar zit de duyvel, hy lapt schoenen, Nou weet ik zeker en 't is waar, De duyvel is een Konstenaar.
Wat mag die ouwe gek al snappen; De Duyvel kan geen schoenen lappen.
Negentiende toonel.
Barent, Augestyn, Karlofisi, Schout, Meindert, gevolg.
Kalofisi.
DAar zit de Toovenaar ik zweer.
Wel ik bezweer jou tien maal meer, Ben ik een Geeft, wel wagt jou handen, Of anders zal ik die verbranden.
Ik ben myn Heer den Officier.
En ik ben Haagse Barent hier.
Kom Barent geef jou voort gevangen.
Bruy hier van daan en laatje hangen.
Jy leeft jou Buuren tot verdriet.
Kom vat hem.
Heer ik durf niet.
't Was Haagse Barent wel voor deezen, 't Zal nou de Droes in spesie weezen.
Och gryp hem, 't is een Tovenaar.
Dat liegje, voelje dat niet klaar.
Jou ouwe gek, voel, dat 's geen loogen, Wat tover Riemen al vermoogen.
Vat Meindert, vat hem houd hem vast, Meindert.
Men volg dien stouten gast.
Izabel, Jonker, Barent.
My dunkt ik heb gerugt vernomen.
'k Zie Haagse Barent ginder koomen.
Hoe gaan de zaaken, Barent buur?
Zoo t' Advocaaten dat valt zuur.
My dunkt daar hoor ik weer gerugten.
Och Haagse Barent die moet vlugren.
Ik weet niet meer als deeze list, Te kruypen in myn eygen kist.
Schout, van binnen.
Men neem den Tovenaar gevangen.
Barent, uit de Kist.
Eerst hebben en dan op te hangen.
Jonker, Izabel, Schout, Meindert, Augestyn, Karlofisi, Barent, Gevolg.
HY moet hier zyn, elk toont zyn plicht, Of hy betovert my 't gezigt: Zoekt wakker, ziet wel uit uw oogen, Ik ben nooit meer als nu bedroogen.
van achter de Seherm.
Hoe zoekje hier de Tovenaar?
Kom voelt hem daar, en daar, en daar.
Daar 's weer de Tovenaar verscheenen, Men vat hem aan.
Hy is verdweenen.
Komt mannen zoek hem over al, 'k Zweer hy ons niet ontloopen zal.
Jonker, Izabel, Augestyn, Karlofisi, Barent.
IK ben ontstelt, die razernyen, Heer Broeder, moet ik om u lyen.
Wel Barent wel jy maakt het raar.
Men vat, men vangt den Tovenaar.
Hiet jy dat raar, ik ben vol schroomen, Och, och!
ik zie de Schout weer komen.
Ik hou my noch aan de eerste list.
Heer Schout hy is in deeze kist.
Drieentwintigste tooneel.
Schout, Meindert, Augestyn, Karlofisi, Jonker, Izabel.
DAn is hy in zyn dood gekroopen.
Kom Meindert maakde Kist voort open, Meindert.
Ik zal, maar och ik schrik en beef, Hy isser niet zoo waar ik leef.
Het zal gewis de Duivel weezen.
Wat duivel staat de gek te vreezen.
Ik heb de Tovery verstaan, De Kist kan daar ook open gaan, Kom zet hem zoo, daar is hy open.
Hy zal ons dan niet licht ontloopen.
Barent, van binnen.
Men vangt den Tovenaar, gryp aan De Schelm zal ons nu niet ontgaan.
Kom Mannen volg my onverleegen, Neem elk braaf in de vuist uw Degen.
Augestyn, Karlofisi, Jonker, Izabel, Barent.
IK kruip weer in myn voorig gat.
Heer Officier hy is al vat.
Hy is weer in de Kist gedooken.
Augestyn, Karlofisi, Jonker, Yzabel.
Schout, Meindert, Barent, en gevolg.
DAn is zyn vonnis uitgesprooken.
Bezet de Kist met alle man.
Kom Meindert gryp hem nou maar an.
Doe open, vat hem by de lappen.
Myn Heer hy zal my niet ontsnappen.
Zyn Tooveryen hebben uit.
Maak op de Kist.
Daar staat de Guyt.
Heer Schout, wil deeze Boef niet spaaren.
Verbrand hem als de Toovenaaren.
'k Zeg hou jou handen van me gat, Of anders krygje, voelje dat?
Stap uit de Kist, ik wil jou zweeren, Ik zal jou potsen jou verleeren.
Heb jy jou Paternosters klaar?
Komt Mannen grypt hem by het haar.
Gemak, wilt al die moeiten spaaren Heer Karlofisi, wil bedaaren, En gy Heer Schout, war gy hier ziet Gebeuren, is door my geschied.
Dat 's Haagse Barent, die voor deezen Uw Schoenelapper pleegt te weezen, Heer Augestyn, die heb ik nou Gehuurt, op dat hy een maal jou, Door zyne list, en snakeryen Zou van uw zotte zin bevryen, Van dat ge uw Dochter, die daar staat; Wilt dwingen aan een Advocaat.
Nu is u middagklaar gebleeken, Wat gekken datter konnen steeken In 't Advocaate kleed, dat 's klaar.
Die waarheid Heer, is al te waar.
Maar waarom hebt gy dit verzonnen, En deeze zotterny begonnen?
Om dat ik Jonker Blyhert ben.
Daar is uw Brief.
Wel, ik beken Ik heb uw deeze Brief geschreeven, En zal u ook myn Dochter geeven.
Myn zinnen zyn heel omgekeert, Uw schranderheid heeft my geleert, Geen Advocaat zal my meer trekken, Want onder haar zyn ook veel gekken.
Wat zegt gy Breeder Augestyn?
Hoord gy zyt gek, en die zoo zyn.
Nu zult gy Jonker Blyhert trouwen.
Zoo gy uw woord maar komt te houwen.
Hy heeft myn woord, myn hert, myn schrift.
Heb dank Heer Vader voor die gift.
Wie zal myn moeiten my betaalen?
Kom in ik zal u wel onthaalen?
Heer Karlofisi, dit 's verdraait, Gy staat als ik, wy zyn bekaait.
Veeg vry jou gat aan al je boeken.
'k Zou de geleertheid wel vervloeken, Jonker.
Wel Haagse Barent goeje knegt, Daar is uw loon.
Wel Heer dat 's regt, Nu weet ik ook dat Advocaaten, Hun geld verdienen maar met praaten.
KLUCHT VAN DEN MOETWILLIGEN BOOTS-GESEL.
Vertoont op d’Amsterdamsche Schouwburg.
t’ AMSTERDAM, By Jacob Lescailje, Boekverkooper op de Middeldam, naast de Vischmarkt, 1669.
Andries, Boots-gesel, een Oostendenaar.
Neeltje, zijn Wijf.
Kramer, Allemode.
Catelijn, zijn wijf.
Bartel, een uyt de Aanschouwers.
Sarsiant, een Waal.
Waart.
Wachten.
De Klucht speelt t’Amsterdam op de Kamper-steyger, en daeromtrent, begint met den middag, en eyndigt tegen den avont.
KLUCHTVan denMoetwilligen Boots-gesel.
Andries en Neeltje, om scheep te gaen.
WAt wilje hier altemael hebben, wat doeje hier te staen?
Hebje je leven geen Bootsgesellen meer scheep sien gaen?
Het schijnt zoo dit volck hier staet en gaept over hoop Datter iets wonders te beschicken is, jy luy hebt ’et gapen goet koop.
Als de trommel eens slaet, en dat wy moeten schepen, Men souder van de steyger wel een vijf zes hondert meê slepen, Van de kijckers, jy luy bent gauwer als wy om te komen naer ’t Schip; Maer om meê te gaen is ’er niemand t’huys, dan is ’t slip Voor de Maets, och daerse daer gaan daer zellense de moort steecken!
Want het is daer prijckel: dat is al dat men jou hoort spreecken.
’t Is al wisje wasje peet Jannetje en peet Griet, Wilje wat Boots-gesels weten, zo komt daer men Boots-gesels ziet.
En vaert eens zeven jaer met d’Oostendese vry-buyters, Dat zijn Boots-luy schijt de rest, dat en zijn geen tymuyters, Noch anker-vogels, noch leggers met de tou aen en vaste kay, Neen bloed, alle daeg op kape de grijp uyt; ô daer is ’t fray, Daer hou ick van, daer men den vyandt altijdt voor de boeg heeft, Zoo heb ick tien jaer gevaren, dat men geen maent gedocht heeft.
O bloet, ick leef daer by, het gaet zoo happig en braef, Als men zy aen zy met den vyant vecht, en dat men pof paef Hout en kapt met de sabels, in de kabels, zackerwilge menssen, Hoe menig heeft ’er dit houwertje van ’t hoofd tot in de pense Om veer gekapt, mijn tanden wateren, als van een swaergaende vrou.
Als ick bedenck hoe menig mast, hoe menig schip, hoe menig tou, En armen, beenen, lijven, ick heb te gront doen zincken Met al de zeldremente, ja ’k heb wel helpen verdrincken Twee hondert schepen, en tachentig wel verbrant.
’k Hou van vry-buyters krijg, behalven hier te lant.
’k Lacher meê, hier leytme als een bier-ton op de stelling.
Oostende, Ostende, waer ick op je zee, ick had geen quelling; Dat is jou schult verbruyde hoer, dat ick hier te lant Zoo leg en hoetel.
O swijn!
kreeg ick voor je gelt contant Ick verkoftje, al zou men mijn noyt geen speck meer schaffen.
Ick moetje zo wat tusschen hals en neck straffen.
Ja, ja, huylt al, de tranen die je huylt en selje niet pissen, wel Hoe staeje de mond en trekt, wat preutelje al, zegt vel, Zegt totolf, setje beck in de plooy, flux laetje grijsen.
Wat preutelje al?
Jy liegt.
’k Wilt seggen.
Waer meê dat je kunt bewysen* Dat ’et mijn schult is dat je niet van Oostende vaert; Daer ick nochtans wel wou.
Wat wouje?
Dat j’er al over lang                gehangen waert.
Jou varken, hou daer, hou daer, eer ick begeer te hangen, Zoo zelje eerst vliegen van mijn vuysten vangen.
Snijtme met een den hals af.
Als ’t mijn belieft.
Zeg als ick derf.
Niet meer geblaf.
Of ick schopje met me voet van boven van de steyger af.
Kickt nog eens, ick slingerje met en dray van achter over In ’t water, en geef je daer de vissen over Voor aes, in plaets van kuyt.
Maer Dries, wat heb je weêr voor een boosen duvel in?
’k Heb noch geen quaet gedaen, maer ick ben ’t nu van zin, Dat ’et hem eens iemand moeyt, dat ick mijn wijf zoo beugel, Ick sny hem de beck op, ja maets, ick ben al en vremde veugel.
Maer wat doen je de luy, wie spreeckt jou te na?
Ick segt haer van te vooren, op datse hun wachten voor scha.
’t Is noch en groote beleeftheydt dat ick hun kom waerschouwen, Behalve dat ick ’er al stommelings ginck onder houwen.
Ick mach jou slaen, en ick wilje slaen, en ick moet slaen als sou ’k me selve slaen.
Maer tot noch toe heb ick ’t uyt geen quaet gedaen.
Uyt liefde denk ick.
Uyt loutere liefde.
Zoo haelt de droes het vryen.
Is Man en Wijf niet een.
kenje dat weêrstryen?
Wel hoe komt dat te pas?
Hoe komt dat te pas, en hoe komt dat te pas.
Om dat het zoo mijn believen was.
Maer jy, jy, bent en fijne Vrou, en goet en schoon, en altemael geloogen.
=== Och waerje met twee meulesteene in ’t Ty gevlogen Mijn alderliefste karonje, hoe lief had ick je dan?
Maer segt eens de rechte waerheyt, hebje geen goet man?
Heb ick je niet uytermaten lief?
Ja als en oud paert zijn moêr.
Ick heb je zo lief, waerje maer in een ton met bus-poêr, Ick stack de brant in jou.
Doe wat je wilt, ick wou liever sterven als leven.
Iets dat je begeert en wil ick je niet geven.
Jy hebt geen liever, jy hebt geen begeer, om dat je wout Dat je doot waerd, daerom wil ick ’et niet, maer dat jet niet willen en zout Dan zou ick ’et doen.
’k Zeg noch, ’k sou liever de doot als ’t leven begeren.
Wat seg je daer?
je varken, zel jy me commanderen.
Zoo zoo slaet ’er al op, en slaet dat je ’t leste slaet.
Nou wil ick niet, om dat je daer zoo steeg staet.
Maer wyfje, wat ick vergeten heb, ô jou zorgeloos En bedurven maecksel.
Mijn toebackdoos.
Loop haelse.
Ick zel hier blyven staen.
Neeltje, Neeltje.
Wat iss’er?
Ick zien maer jou goetheyt aen.
Blijft hier, ick zel zelfs gaen loopen.
Want ick moet noch toeback onderweeg gaen koopen.
Nu kust me een peys, en zijt niet meer gram.
Ick was wel geluckig doen ick jou voor me wijf nam.
Waerom keerje je backhuys?
Waerom zou ick mijn trony keeren?
Dat ’s waer, eêl troonitje moet ick zeggen: ick zel noch wel leeren.
O dien Judas die dubbele gront, die ypekrijt, dien turck, Die leeft met me al waer ick een beest, dien selderementsen Jurck, Dien boosen hond, dien onwetende buffel, wat doet hy my al lyen aen?
Altijt leet, altijt verdriet, en noyt verblyen aen.
Och vrysters, vrysters, siet dat je jou vrysters staet hout.
Men begint het trouwen zoo licht dat dickels na berout.
Wil iemand in mijn plaets, komt hier, ick heb aen hem te veel.
Och hadje met je alle maer ’t darde deel, Je zout hem zoo moê zijn dat je wel mannen zout spouwen, En vervloeeken den dag dat je eerst docht om te trouwen.
Doch geen man zoo boos als hy, dat weet ick wel en wis, Ick geloof in Amsterdam niet sijns gelijcken is.
Denckt en reys wat vrintschap dat wy samen houwen, Hy krabt, hy bijt, hy nijpt, ziet dit heb ick ’er van gehouwen, Ziet die litteykens, die blauwe plecken, mijn heele lijf deur, Ben ick zoo gestelt, en zomtijts als en laseres mens van veur Tot achter, ’t is niet om te seggen wat ick moet verdragen, Qualick te eten, water te drincken, en de huyt vol slagen, Dat is mijn dagelijcks brood, en mijnen ordinaer.
O doot!
daer ick over hondert jaer zel zijn, dat ick daer nu waer.
’k Loof in de hel geen booser geest kan schuylen.
’k Moet hier op dees banck mijn hart eens uyt gaen huylen.
Kramer uyt al roepende van binnen.
Hier heb wat wonder wat nieuws van Catalonje, Van Candia, van Engeland, van Duytsland, en Japonje, Wat wonder wat nieuws, hier heb ick Almenacke met hoope.
Nieuwe lietjes voor vrouwe, voor vrysters, wie wil wat koope?
Sa maekt de Kramer los, ’k heb hier voor elcks geriefs, Het outste dat ick heb dat is wat wonders wat niefs, Hier heb ick wat wonders wat nieus van partikuliere posten, En die het weten wil moet ’et hem gelt laten kosten, Het is zoo nieuw dat ’t out is van nieuwigheyt.
’t Is het nieuwste nieuws datter overlang is geseyt.
Mijn keel word moê, best hier wat gerust.
Wel wijfje, waerom huylje zoo, nou nou, zijt gesust, Of is ’t denck ick, dat de brandewijn zoo dier is, Zoo huyl ick wel wat meê, of huylje om dat het huylen plesier is.
Want de vrouwen hebben drie tranen van blyschap, van droefheyt, en bedrogh.
Maer doense beursesnyer.
Beursesnyer?
Ja Beursesnyer seg ick noch.
Wat weet je te zeggen van de vrouwe, zeg Leunes, Spreeckse noch eens te na, zoo krijgje wat op je Teunis.
Ja wijfje, ben je zoo liberael?
Ja ick ben heel milt, jongen.
Wat duyvel segje daer wijf, schelje me voor en jongen?
Ja jonge, jonge, en ick zel ’t blyven zeggen.
Ick moet waerachtig eens mijn mars af leggen.
Wat wou je dan uytrechten?
Wat sou je dan doen?
verantwoorde, dat je me voor een jongen schelt.
Neen jou fatsoen En wijst’et niet uyt, wat benje meer als een lecker?
Ick ben een getrouwt man.
Getrouwt man?
ja wel ick gek ’er Mee, met verlof, zulcken Man, wie was zoo zot Die trouwde zulcken jongen?
Mijn wijf is zeker niet bot.
Dan veel nemen zoo jonge loeren, Om te wesen zoo geveynsde eerlijcke hoeren.
Doe jy ’t dan ook zoo?
Wel guyt, spreeck ick van my?
Wel als je’t zelver doet dan benj’er zelver by.
Wat wilje van andere zeggen, dat heeft juyst geen klaerheyt.
Maer vanje zelve weetje de rechte waerheyt.
Jy dat seggen?
jy jy?
’t Is maer geck.
Nou is ’t maer geck.
Wat brilt me dit Wijf, ick lapje strack met dees stock in je neck.
Andries uyt.
Hey, dit is wat raers, lustig Kremer, lustig Vrouwtje, Kis, kis, kis, kis, za, za, za, braef, noch eens en douwtje, Za lustig corasi, geeft het niet op kramer, bijtze in de kam.
Andries, helpme.
Ick ben op hem niet gram, Za vat ’em by de kop, lustig; kis, kis, za, za, weêr aen’t grabbelen.
Zel je’t noch zeggen?
Zel je noch na mijn backes krabbelen?
Is ’t je leet?
Hebje berou?
Dat je ’t noch eens zegt.
Dat je noch eens slaet.
O dat is kael, als ’t zoo ras aen stilstant gaet, Za Wijf, leent ’em een vuyst, ick zeljer flus een weêr geven.
Hoor ick zelje zeggen, hoe dat ’et by quam, ick heb haer niet misdreven.
Dan ick qu...   Dries.
Swijgt, want ten roert my niet, dat’s voddery, just Moet me een oorsaeck hebben als men vechten wil, ick vecht als’t me lust.
En zo geloof ick, datze ook doet.
maer wijf Ick meende dat je al en ander keerel waert veur je lijf.
Za za, noch eens aen tot mijnder eeren, tue, tue, tue, tue.
’t Lust me nu niet.
En ick ben dat verkeren al bue, bue, bue, bue.
Wil je niet vechten?
Jy oock niet?
Wel onthout Dat ick ’t jou luy te pas zel brengen, dat je dan wel willen zout Datje ’t gedaen heb, wilje niet, maekt jou van de steyger deur, Of vecht; zoo niet, ick geef j’er elck en roo kerf veur; Want al wat hier komt dat moet vechten.
Wel wanneer is die wet Zoo opgekomen?
Ick begeer die zoo, en heb die zelf geset.
Ick kom hier nochtans om veel te verkoopen.
Zoo mag ickje veur en laffert laten deur loopen.
Verkoopt dan vry, wat is ’t?
zoeckje daer meê je gewin?
’t Is wat wonders wat nieuws.
Is’er ook al van vechten in.
Ja, maer ’t is te doen in Catalonje, In Duytslant, in Candia, en Japonje.
Gerucht in de straet.
Wat is daer in de straet voor gerucht?
wat hoor ick voor alarmen?
Daer moet ick by wesen, daer moet ick onder scharmen.
Maer blijft hier.
Laet me gaen.
Blijft hier een gaet toch scheep.
Laetme gaen, of ick geefje strak je leste doot-neep.
Daer gaet en paertje, hoe wel zijnse by malkandre.
t’ Waer jammer mosten die van huwelick verandre.
Wat en zoet geselschap heeftme aen zulck en volck.
Gants duysent daer hangtme een duystre wolck Boven ’t hooft, dan die buy is over, maer ick heb niet vernomen Van Lijst de walin, sy had geseyt hier te komen; Zouse wel vreese voor me wijf, kijck, kijck, kijck, hier leyt en valies, En die is vol eten, ô die zel toe behooren dien dullen Dries.
Ick gaese hem brengen en zelme wat spoên, Ick heb niet garen met vechten of kyven te doen.
Binnen met de sak.
Neel uyt al zoeeckende.
is ’t meugelick, och, och, sy is verlooren, De zack ben ick quijt, de valies is wech, ick vrees de tooren Van mijn dolle vent, wat zel ick gaen doen?
wat raet?
Dat komt met dat schelms gerucht dat daer was in de straet, Daer het en meyt en snee in ’er beck gekregen.
Dat maeckte al dit gerucht, en ick mistese onderwegen.
Och de valies, de valies, waer zel ickse gaen zoecken?
vind ickse niet Zo loop ick de stat uyt, datme van mijn hoort noch ziet.
Catelijn uyt met een mes in de hant, al lachende.