floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Doen ik daar flus met Jasper voor de eerste es daar rys danste, dat vrees ik, sal ze gesien hebben 1 lont uyt gerooken Bregje.
Die doen u groot ongelijk, die seggen, dat het de eerste maal is geweest, dat gy hem heb u gesproolen maar dat is t nog niet, daar u Moeder quaad over is t is g' haat om wat anders te doen.
Dat kan ik nu juyst niet weten, maar dat staat.
My wel voor, dat hy my een soen Gaf, en bedankte, dat hy wel had meugen laten, maar het scheen, hy kon zyn Liefden niet bedekken.
Ik om myn fassoen te bewaaren, gaf 'er hem een weer, om tot asslag te vetstrekken Van zyn beleefdheyd, nu is al myn vrees, dat myn Moertje dat so kwalijk op genomen heeft Bregje Dat kan ik niet denken, wat seg jey, mijns.
dunkens waar dat heel onbeleefd lobbreg.
Wat sou ik seggen, ik seg, als myn suster, dat ik niet en weet, of ik haar durf betrouwen, geen my daar so dadelyk, op de Kermis is gebeurd, heb ik ook heel wel onthouwen Het staat my wel voor, dat er passeerde, maar het sou my beter aan hebben gestaan Had my Moertje ops niet gestoord, sy was oorsaak, dat Kreles weg moest gaan, Og.
Nigt, hadje eens gesien, hoe hy me streelden, en trukte, met wat aangename lonken, hy my aan keek, vat een vrindelijke Taal dat hy sprak, een Stene Hart sou et ontfonken Ik kon my van schaamte niet verbergen, ik vierd als bloed so rood myn gesigt Wat sal ik seggen, het schijnd, dat het so een gewoonte is onder de Jeugd, dunkt u dat ook so niet.
Nigt Bregje Wat kwaad kan daar in steeken, dat een dochter een Jongman besiet, is niet buyten reeden.
Hen kat siet wel op een Keiser, 't sal vry wat anders sijn, 't legt my al op de leden.
Lobbreg.
Niet anders, als dat by ongeluk mijn kouse band af viel, die hy weet op raapte, 't is waar Ik moet bekennen, dat hyze my weer aan bond, en vast maakte, maar Ik kan niet seggen, dat het tegen myn wil geschiede, ik vaar hem voor sijn beleestheyd grootelyks verpligt, ook lion ik hem niet tegen.
Dat hy my eens kuste, daar stak immers geen kwaad in, nige.
Bregje Al heel niet, vat dunktie van Kreles, hy veet wel, hoe t hoord lobbreg.
Nu is myn vrees, dat Moeder daan af veet, en daarom so gestoord Is, want sy verbied ons, dat wy met geen vande Jongmans meer spreken mogen, ze spreekt van Dood saan, op tiluyten, en in 't Klooster steeken Bregje.
Ho, ho, dat sal 't weesen, dat 'er schuyl, ik heb het nu al gevat Myn Vaartie heeft my daar flus ook so bekeven, en geen kleintje voor gehad, Heeft my verbocden met Auke, of mijn Nigten om te gaan, en daar van af te houwen, Wat de reeden is, kan ik niet weeten, ik geloof, dat hy ons saamen niet durft betrouwen.
Wat een slegte troost, Nigt, wat raad, ik voor my, ben t boekje kwijt.
Niet te meugen trouwen, by geen Jongmans verkeeren, is voor ons wel een slegten tijr.
Voor deesen wist ik wel, dat 'er een Auke in de Weereld waar, maar van geen Vrijen, hoe sal ik my draagen?
Een, die ik geen haat toe draag, zal ik die als een Vyand afspijen, Dat kan ik niet doen, nagt en dag legt my de Knegt in t hoofd, Snagts als ik slaap, verschijnd hy in mijn Droom voor t Bed, ik had noit geloofd Dat een Mensch soo Sot kon weesen.
En ik dan, die Jasper altijt voor Gek versleeten Heb, kan zonder zijn by zijn niet leeven, waar of dat by toe komt, wou ik wel eten lobberig.
Niet vaar, hoe een Mensch kan veranderen, doe Kreles my eerst aan sprak, toen had ik noit stof te beantwoorden, nu kom ik tiit te kort, het rold uyt myn mond, of t van een lieve dakjen was, nu kan ik veel meer seggen, als ik eerst verstant had te denken, Doen kon ik hem met woorden niet verstaan, en nu verstaan wy malkandere met wenken.
De oorsaak daar af, is het verbod, doen wy Vrijheyd badden met hun te spreeken, waaren we traag, en nu 't ons verbooden is, en niet durven, zij u wy gewillig en graag.
ik kan wel denken, waar t aan scheeld, t zijn de Jong.
mans, die u ia t hoofd leggen.
Labbreg.
Ja tog, teegen wien vertelje die buyl in 't hoofd, maaken ze u dat wijs, hoe kanje 't soo seggen.
Breg je.
Ey lieven, houje soo onnosel niet eens, wat groot verstant sou daar nodig toe sijn, om Dat te kunnen weeten, daar wy onder ons driejen, een en de selfde saak voor hebben, neen, nigten, so dom ben ik nog niet, of ik weet wel, dat Auke my bemind, en Kreles nog Jasper aan u geen blautje sal loopen.
So benje dan verliesd, ik wou dat 'k het ook mogt seggen, dan had ik nog wat goets te hoopen.
Maar 't is buyten zijn veeten, datje 't verstaat, ik heb het hem noit gesegt, hoe wel ik wel wenste, dat hy 't wist, nimant te nagesproken, hy is al een schikkelijk Knegt.
Knierije.
Ik sal hem die boodschap wel brengen, en u liefden aan hem bekent maaken, Maar op Kondiecie, datje voor my soo veel veerom by Jaspers sal doen, 't zijn een en de selfde saaken, u is niec meer verbooden, Jasper aan te spreeken, als my Auke te woord te staan.
Lobherig.
Dat sal heel goed koomen, spreek dan met een op die selfde tijt Kreeles voor my aan, ik soek niet minder, als mijn suster, moeder, te gehoor saamen, rao blyspel.
En hem selven die tyding te brengen, kan niet zijn, ik sou my dood schaamen, daarom zal ik het op u laaten berusten, gy suld hem die boodschap wel doen.
Laat my daar me omspringen, ik salje dat vel maaken, en met goed fatsoen.
Wat sijn de Vrijers gelukkig, als de Vrijsters haar selven op koomen draagen, Maar dat het eens uyt lekte, en Moeder kwam 'er agter, hoë wouse ons plaagen?
Waar, het niet best, dat wy 't geen aswagten, op een andere tijt uye stelden, soo sy 'er agter komt, zijn wy onse vryheyd, en de Vrijers kwijt.
Van wagten en stilswygen komt niet af, neen, suster, daar sou ik niet afhouwen.
Wat hebje aan stilswygen, en het vagten sou ons daar na maar berouvven, ik hou veel van spreeken, wy moeten de saak aan binden 't is onse pligt.
Ik voor my, kijk 'er glat van af, en verblijf het aan niet.
Ik veer wel een middel, dat u wel sal gelijken, maar gy moest swijgen, ik sal, sie daar tyvee te gelijk, nu kunt gy elk u Vrije krijgen.
Elfde tooneel, kreles fasper, bregje, lobbregje, kniertje.
Ziet eens Vriendelijke schepsels, waar de liefden een Jongman Toe kan vervoeren. ag!
Wat is hy ongelukkig, die verlieft is, en van De drie Verliefde nigten, Zijn beminde, die hy bemind, voor al zijn atbeyd en moeyen ter Dood vervveesen, De liefde is ons veel vaarder last om te draagen, als dat wij 't sterven vreesen, wat zijn vry in een soob're en slechte staat gebragt met ons beiden, is dat het loon mijn gezuykerde engel, dat gy my beloofden.
Ag?
Kniertje, wat benje gruwelijk schoon.... kniertje.
Al sagjens Jasper, raak my niet aan, moeder heeft my verbooden, met u te spreeken.
Jusper.
Is dat vvaat?
Sij' anogt u al soo wel gebooden hebben, my den hals te breeken, 't is niet van my af, mijn Kostelijkheid, of sta my eerst te voord.
Iniertje.
Ik durf niet, sterf gy van liefden, ik vierd van droefheid vermoord, ik vil niet, dat gy my volgd, en ook niet eer vertrekt, voor gy met niet hebd gesprooken.
Lobbreg, bregje, jasper, kreles.
Dcles.
Jy denk niet, dat gy voor my ook soo een doode.
'lijk vonnis sult hebben, ik vrees, mijn ingervant is aan 't kooken, lobbreg.
Og ja!
Al het selsde, mijn Mortje heeft my so hart belast, u hier aan te spreeken, of te sien, sie daar, ik ben van nu aan al stom, en blind geworden, hou my niet op, 'k moet gaan.
Kristoffel, wat is my dat een d'anderslag in de Ooren, voor gy gaat, beneem my eerst het leeven.
Lebbreg.
Neen, kreles, gy sult niet sterven, niet sal u, voor gy vveg gaat, daan vyel antvvoord op geeven.
51 dertiende tooneel.
Bregje, kreles, jasper.
Jasper, jolle.
Ag.!
Kreles Joosten.
Wat dunktje, dat sijn eerst gehoorsaame kinderen, niet vaar?
Die gehoorsaamheyd komt in t Vrijen niet te pas, al heel niet, is haar Aan ons niet meer geleegen, om een bang gesigt van de Moeder uyt te staan, moetenze daarom met ons Gekken, t is schandeleus, dat wy de Meisjes langer tot een Focy!
Spot verstrekken.
Dat is wel waar, ik beken, gy hebt groot gelyk, en mijn Nigten schuld, Maar wat wilinen er teegen doen, heb Passensie, en neem wat geduld, zeg my, wat van de saak is, waar over wouje met haar spreeken.
Van een saak, die soo, wat 't is, vanje veet vel, 't is.
Hoe blijf gy 'er in steeken... kreles.
't is van liefden dat je 'toveet, je vat dat wel.
dat goed, is een kragtig kruit.
is de liefden so kragtig, hoe weetje dat, kom leg my dat eens uyt.
Wy souwen gaaren de geleegentheid waar neemen, en ons beide aan hun verbinden, je vat dat wel, bregje, weet, dat ik soo openhartig ben, ik denk, 't is onder de Vrinden, datje wist, hoe lastig en verdrietig haar Moeder ons valt, gy sout se zeit, dat ze trouwen u niet genoeg kunne verwonderen, wil ons al dat kwaad, de Droes uyt de Hel is soo niet, als dat Wijf, soo komt ze ons plaagen, dan heeft zy 't op de een, en dan op de ander, en dat duurt soo alle daagen.
Dan hebje wel groote reeden haar af te setten, tegen wil dank te beminnen, is een slegte saak.
't is nu al vijf Maanden, dat wy 't cog op haar Dogters hebben gehad, maar soo 't schijnd, is 't haar vermank met ons de Gek te scheeren, sie, dat valt al so wat verdrietig en moeilijk tussen ons gesijt.
Pregje.
Wel ter deegen, maar seggenze niemendal?
Vijf Maanden een Dogter in 't oog te hebben, is al een lange tijt.
Wat souwenze seggen, zy gaan loopen, als gy daar hebd gesien, dat doet ons vreesen.
Ik kan u geen ongelijk geeven, die Olyke Vodde, daar ze zijn, wat hebben ze soo schu te weesen, wat dunkje, hoe geveinst dat die Dogters zijn, maar wat Vrijers sijt gy ook, datje, niet kunt sien, of de Vrijsters u beminnen, of niet?
Dieje vrijd... jasper.
Wel hoe dat soetert.
Spreekje de vvoorden, is t waar, t geenje zegt.
Haar is verbooden met u te spreeken.
En nyt liefden en genegentheyd totu, spreek ik voor haar, gy moet het niet gekvalijk neemen, als schoon ze so schielijk af brecken.
Dan moest gy ook al wat meer seggen, soeten lieve Engel, ik voel door dat seggen sulk een Vreugd.
Mijn Gezuykerde Rijstenbrijs tronetje, leg u woortjes wat klaarder uyt, se doen my zulk ten Deugd.
Leg jei ze selven uyt, 't gaat u meer als my aan, is u liefden niet kragtiger, als u verstant, sou ik wel gelooven.
Dat je my maat soo wat wijs maakt, en op de mou bind.
die koeie Vrijeis, haar vuur is ligt uyt te dooven.
Staat ons dan toe, dat wy gelooven, dat zy ons beminnen... bregje.
dat s niet gezijd.
Dat sal ik my wel wagten te seggen, gy duit mijn woorden verkeerd, geef eerst wat tijt, ik seg niet, dat ze u beminnen, al heel niet, neen!
ik weet wel, dat gy, de Vrijers niet vreezen moet, maar laat daarom de moet niet zakken, ik weet, dat ze u niet haateliik zijn, wat behoef je dan te vreezen?
dat is weer een steen van mijn hart, die laasten vootden sijn als zuyker soo soet.
Mijn lieve krullebol, ik sal u vergelden de Vrindschap en 't plysier, dat gy ons doet.
Al sagiens, jasper buur, hantjens t'huys, die grillen, en malligheeden gelijken my niet, ik ben 't niet, die gy moet beminnen, 't zij u mijn Nigten, gaat heen, doet aan haar u Liesden blijken, ik ben verseekert, dat zij 't u dank sullen vreezen, waarom gaaje niet heen.
Maat weetje niet, wat Peet Wyberig haat Dogters al meer verbooden heeft?
Ik weet niet, watje my langer sult vtaagen, 't is Jaloezy, en agterdogt, veet ik, hoe zy dat noemen, Maar dat weet ik, al schoon mijn Nigten u beminnen, dat gy 'er u niet af moet beroemen, Sie, het blaatie kon nog wel eens om slaen, daarom mijus dunkens is, dat gy moet Veinsen, dat 'er mijn Peet niet agter en komt, als gy mijn Nigten wild spreeken, doet Dat stil, en bedekt, alleen om een hoekje, vrat verder.
Van nondencis, sal ik wel besorgen, Digitize.
Laes u niet blijle, datje wat weet, vaard vel, hou al les geheim en verborgen.
Jasper, kreles.
Xyl.
Nu Kreles Joosten, vat segje, hadje dat soo goed wel genqomen?
Dat nigtje heeft al goet verstant.
Nu sou 'k 'er een gat in kunne zien, wil Bregje ons helpen, dan heb ik moet op mijn hand.
Al sagjem Kreles, daar komt haar Vaartje, laat u niet ontvallen, of het minste blijken komt maar Datje dat vecs, de ouvven is doortrapt, by alleen om de Kat, eens uyt de boom te kijken.
Vijftiende tooneel, bouwen, jasper kreles.
Hy gaat in gedagten, als of hy Reigers sal schieten. kreles.
Ten, met het Hooft na om hoog.
Hy slagt de Ravens, en de Krayen, als die soo gaan soeken, dan hebben ze een galg.
in t oog.
Hy mag.
Hy sal ons nu niet verraden, soo deurtrapt zijn als hy wil.
Douvoun.
Wel sie daar, of t veesen vil, t kalf wil by zijn Moer, al sou t hem te barste loopen, ik kom hier soo net van pas, als of ik geroepen vaar, goeden dag Jongeluytjes, gotden dag Mannen.
Jasper en kreles te gelijk.
Goeden Dag Buurman Bouven, goeden dag vaar.
Douvven.
Neem het my niet kwalijk, Jongens, dat ikje soo onveryragt op steeven kom loopen.
Al heel niet, de weg is vry, en voor elk een oopen bouwen.
Hoe gaat 't, ik heb diar slus gesien, dat je altemets hog al soo een kortswijltje onder malkaur Hebt, dat van op de Kermis, gongal heel koddigen plyzierig toe, niet waar?
Hebje dat gesien, vat dunktje, waar het te pijne waard, buurman bouwen.
Sou 't niet, het de my sulk een deugd, dat ik sag, hoe fijn gy mijn vrvagerin voor de Gek kunt houwen, en soo vat Olle vijs maakte, en in slaap wist te wiegen, ik had noit geloosd Dat in u zo veel kennes sou steeken.
Dat meenje niet, je zegt dat soo maat uyt u hoofd.
Sou ik 't niet meenen, o ja!
Maar dat ik het seg, is niet om, dat ik er af wil spreeken, dat moetje.
Niet vertrouven, ik seg het maar, om dat mijn Heer den balju, dat vel wil sien, datje haar voor de sot sult houven.
Het kan u niet schadelijk zijn, doet vry u best om haar te bedriegen, zy heeft 't wel verdient.
Kreles, bedriegen en voor de gek houwen, dat meen je niet, ry is u te goede vaardig.
Dat ik seg, sal ik goet maaken, se is een.
Onbeleefde sottin, die nog reeden, of verstant veet te gebruyken, sy wil ge vryt zijn, en kan niet sien, dat ze 't Hoen, om den Tuyn leyen, alleen om het Kuyken, o!
ik ben soo simpel of slegt niet, of ik kan wel sien, dat 't op haar Dogters gemunt Is, niet waar?
2 juffer.
Werden haar Dochters gevryd van wien?...
Van wien, van u selven.
Trout ze vry.
U kunt My, nog den Dalju geen grooter plysier aan doen, de Dog.
Sere zijn, moer bevalliger, als de Moeder om 'te trouwen.
Dat s wel waar.
Maearbouwven.
Maar, of geen maat, k weet wel wat ik seg, al ben ik haar Swaager, k sal mijn vvoord houwen, Waar ik niet een groote Gek, en een Sot, dat ik my sou inbeelden, of laaten voorstaan, dat de Jongmans, om mijn schoone tronie te sien, soo aan mijn Huys koome loopen.
Neen, dat werd om mijn Dochter gedaan.
Wat is u verstant groot, ik vertrou, dat er iemant om u Dochter uyt kwam, gy zout 'et de hand beter me ligten.
Jei luy sijt soo Gek niet, of je veet wel wat je drijft, alsje Varkens voor hebd, dan spreekje van mijn Dochter, en dan van mijn Nigten.
Die Meisjes, dat ik weet, zijn so sot niet, als de Moeder haar hout, mijn, swagerin, dat Karonje, met al haar onverstant, meend, dat se Wijs is, en is een groote So tin.
Ja, maar gy zijt by vvylen al vyat vryderlijk, en dat maakt soo veel sporling tussen u beyen.
Dat dott, dat ik groote reeden heb, en dat ik haar haat, daarom mag.
ik se my niet lyen, hen weduvrou van haar Jaaren, op Trouvye denken, die bekuvaame Dochters heeft, Die Out en Groot genoeg zijn, dat wil ze voor gaan, en t Trouvven beletten.
Focy!
't is wel onbeleeft, ik heb 'er daar dadelijk vvakker over gehaald, en gezeit, hoe dat gy ze foekt.
te bedriegen.
Maar ik heb haar niet gewaarschoud, o neen, dat ik dat weet, k sou t moeten liegen, krelas.
't is al heel voorsigrig gedaan, maar mag ik u bidden, geef eens raad, hoe komen wy Haar Dochters te sorcken, daar sy 't verbooden heeft, Boumen.
Ik weet staa, dat gyze spreekt, doet het vry blyspel.
Loyen suagerin, boven al, gy sult se sprcken sonder dat hee u, iemant sal beletten, Om haar meer te plagen, en verdriet aan te doen, sal ik my voor u in de borstwering, in setten.
Wouje dat doen, buurman?
Waarom niet, 't zyn myn Nigten, 'k ben gehouwen, haar voor te staan, myn Heer den balju, verstaat het so, en ik ook, ga heen, spreek hem aan, gy moest by lo niet seggen, datje 't van my had, al heel niet, o Elke weeken!
Hy sou so kwaad sijn, hy heeft my op den Hals verboden te swygen, en daarom durf ik niet spreeken jasper.
Heeft mijn Heer, den balju ons belooft te helpen segje, is dat wel waar, bouwen.
Ja seg ik, al weer met dat vragen, ik wil u niemendal meer seggen, de balju en ik, verstaan elkaar, Die hem tot zyn vrind heeft, als gy wel weet, heeft al een eerlyk Man by de ooren, Alle dagen doet hy niet als Regten en Pleiten, en nooyt heeft hy, dat ik veet, een proses verlooten kreles.
Maar veetje niet, vat myn Heer den balju voor ons uyt sal verken Bouwen.
Benje gek, of mal.
Wat sou hy voor u uyt werken, heb ik dat niet geseyt, niemendal Zal hy uyt verken, als gy de Digten weer besoekt, dan sal hy u onverwagt kooman vervallen, en duingeq tot Trouven, of hy van hangen of branden sprak, moetje niet schroomen Dat sal maar een bullebak wesen, om u Swagerin bang te maaken, gy vestaat my wel, ga heen, maak vast een begin Waar droes staje na en wagt, 'k seg.
immers, dat gy gaan sult, en u walker spoeten jesier.
Hoe, om te bangen, al hebt niet, holla!
Dan sou u suugutin, een hand dik Spek in grosjeoigitized, neen so duur sou ik de Nigten niet begeeren sulk een voorspraak hebben vy al heel niet van doen Dat sou op de keel aan komen, wy villen wel Trouven, maar met fassoen.
Wat domme beeste van Menschen ben jey, heb je geen verstaut, hy sal, kan jet nu begrypen.
Heel wel dat 's de regte slag, vaard vel, wy sullen 'er onse harsenen overflypen bouwen.
Daar is de Man self, ik ga hem aanspreeken, seg niet Jongens van 't geenje gehoord Hebd, of je sou het moeten liegen, want om hondert guldden zei ik u een enkel voord.
Sestiende tooneel, balju, bouwen, jasper, kreles, balju.
Die harmony en vriendschap is niet kwaad, als 't maar blijft duuren, en niet komt te veranderen Maar, u toe komende Swager, aan welken kant held hy of heeft hy dat nog niet aan u gesegt bouwen.
Wat dunkje van mijn Heer den balju, hoe onnosel kan hy hem houwen, neen so slecht en ben ik niet, of ik kan vel swygen, maar waarom so geveinst, mijn Heer den balju, 't zijn geen Halslaaken kreles.
Sienjeut den balju sockt ons vat uyt te hooren, en hem selve daat me te vermaaken jasper.
Ons versoek is alleen, u hulp af te bidden, vy weeten, dat gy op Wyberig veel vermas Baliu.
Zo se na mijn raad wil luysteren, sal alles vel gaan, ik sal haar so klaar als den dag Haar fouten en gebreeken aan toonen, so te veranderen, wel 't kan in mijn harsenen niet koomen jitizedb' BLYSPEL.
Zo dra se een vryer siet, spreekt ze van trouwen, so isse in de Liefden op genomen Ze weet selve niet, waar 't 'er aanscheeld, gek salae nog vorden, soze so voord wil gaan, maar Daar is geseyt, dat 'er in 't dorp een Troep Heidens gekoo, men sijn, is dat waar lasper.
O ja mijn Heer den balju, 't sijn kermis gasten.
die jaarlijcks aent overkoomen om de Jonkheyd te vermaaken kreles.
De liefde sal 'er te eerder door op wekken, en door de vonken aan brand raaken bouwen.
Daar hebje gelijk aan, ik sou 't 'er ook mohouwen, wat seg jey mijn Heer.
Ik seg, dat het met opwekken, en die vonken, genoeg is, die saaken sijn teer, Zie daar, komt Wyberigie al selve, ik weet, datje my soekt en noodig heeft, te spreeken Gaa heen, doet u Maskerade hier komen, laat my alleen, ik sal 't verder wel bestecken jasper.
Wy laaten 't op u staan, Sienjeur den balju, het is niet meer als onse pligt.
Zeeventiende tooneel.
Wyberig, balju, bouwen.
Boivven.
Ik voor my sou dat gaare by voonen, maar dan souje my voor ligt Al veer wat seggen, dat ik niet sou seggen, en dat is my dat sulk een verdriet wat te weeten Wyberig.
Zie daar, datje vvist, wat een pijn het voor my is te vlijgen, gy sou my nooyt wat seggen, en dan sou 'l het nooyt vergeten Baliu.
Gaat heen, doet u Dochter, en Nigten hier koomen, want sonder haar by sijn is te beginnen.
Maar misverstant. agtiende tooneel.
Dalju, Wiberig, Balitty siet voor u eogen, wy berigje, dat ik em met u te spicellen, alle de andere doen vertrekken Zeg nu, wat gy te seggei heb, veins niet dat u op t hart leit, meugt gy vry ontdelihen vrind.
Og Sienjeur den balju, 'k ben so Bedroest, myn Swager heeft my so bekeven, en so veel gesogt dat ik 'et siek af ben gevorden, ik ben so Svaar hoosdig, og!
de wagen gaat met my diet regt, d'almu.
Wat is 'et veer in de veeg, vat zeit u Swager, die onverstant heeft sig al weer vergeten, Waar over beuje budtuelt, vat licest uy gezeit, mag ik het niet weten, wyberig.
Waat over het is, datje een bedrieger, en een deugeniet sijt, is dat vaar Sienjeur den balju, en dat de Vryers, my voor de gek houwen, en hier begeren, maar Wel myn Dogters, dat jey van al die Schellemstukken weet, so dat waar is, ben ik verlooren.
Hy dat seggen, dien in partinenten beest, dat ik hem hier had, in myn Tooren, Ik sou hem den Hals breken, die lang tong daar hy is, Neen, t sal heel anders uyt vallen, als gy meent, daar staau ik voor in, wyberig.
Dat moest ook veesen, van 't geen ik tot nog toe hoor, is al met na mijn sin.
Die vodden tegen myn wil en dank Verlieven, en met Jong mans verkeeren Dood sal ik se siaan, hryg ikze onder mijn Kluyven, wat legje Sienjeur den Baju, kan dat palserch Baliu.
Meenje Doodslaan, so kvaad moetje BLYSPEL.
De saak is van so grooten belang niet, dat 'et halsen a hangen, 't sal wel minder doen.
Ik sal u wel andere Raad geven, om dat voor te koomen, maat gy moest 't vygen En doen als u Swaget, die lang tong sul noyt van y weer, wat te weeten krygen wyberig.
Of 't dan waar, of leugen is, daar geef ik niet om, de maaren, die ik hoor, en staan my niet Aan, ik hoor so veel, en al 't geen ik hoor, is voor my maat hart seer, en verdriet ik k'ben so vol fantasyen, benautheeden, en vreemde gedagten Dat ik mijn selven geen meester en ben, en heb ik geen pas sensie mijn ongeluh af te wagten, wtesso fwaarhoofdig niet, wagt eerst de Fijtas, gy sult sien, alles sal vel gaan, wiberig.
Ja als 't te laat is, en als 't kalf verdronken is, dempt dan de put, als gy wilt, kunt gy my wel verstaan Wat wouje dat je sou doen, Soebatten, en goe voorden geeven, en daar door mijn Swager de schoot nog Ruymer Vieren, balju.
Neen, dat versotli ik niet, ik wil maar datje suygt, en ophout van Raasen, en Tieren, wyberig.
dat dunkt my niet, so lang ik een tong in de mond heb, past het vel, dat ik my laat Hooren, sie daat, al vou ik swygen, ik kan niet svygen, balju.
Maar mag.
Ik bidden, wy staan hier op de Volle straat Onder al de Menssen, gebruyk reeden, ik schaam my Dood, Foey, t sijn ongehoorde saaken Wyberig.
Sal ik dan stil swygen, en voor gek speelen, en laaten my van elk een, als Roed, so swart maaken Daar staat my 't hoofd niet na, ik wil mijn hebbea, sie daar dat 's het end en 't slot Bulju.
't kan daarom wel na u sin gaan, al suygje stil, wel word niet sot kinderen doen niet als huylen, en kryten, hebje se ergens dat je weet, op ondeugd bevonden.
Wyborig.
Dat seg ik Niet, maar wat sou ik se doen, met een vosse staart stryken, neen, sagte Barrebiers maaken stinkende wonden Ik ben so als ik ben, ik moet so versleeten werden, mijn vaar was een Duytser, uyt Vrisland van daan Die valle alsje weet, wat styl oorig, en koppig, en 't schijnd, dat ilana hem vat aard, daarom kan ik ook niet veel verstaan Ik ben wel goet, als het te pas komt, maar als ik begin, so en laat ik my van niemant over suoeven Booven Swager booven al, ik wil meester van mijn kinderen sijn, of van die vuyste sullense proeven, balju.
Al hoog genoeg, wy berigie, laat u geseggen, ik sal tot u voordeel al uyt werken, dat ik kan gy weer, ik ben u vrind, en daar houje my voor, en kend my voor een eerlijk man?
Wyberig Wel ja, dat 's wel waar, Maar 'k kan wel bedroogen sijn, elk mens heeft sijn gebreeken daar 's geen gout sonder schuym, 'k heb my wel eer wat op de Mou laaten Stecken, balju.
Al weer, goet gemaakt, 't is met jou altyt wat nieuws, en selden wat goets, ik kan 't my langer niet verstaan Maar sie daat, of 't weosen vil, daar koomen de maskeraden aan, laat ons derwaars gaan wyberig.
Daar heb ik niet 'eeren, ik sou mijn planeet wel gaaren eens hooren uytleggen Niet dat, ik so.
nieuwsgierig ben, al heel niet, 't is maar om eens te hooren, wat ze aan my sulle seggen Sie daar, slaan se een ronde kring, 't heele dorp is op de been, Daar moet ik by weesen, die biyst, die blyst, ik voor my ga heen.
Werd gesongen, en gedanst Ballet van Heydenen.
Der Digitzed by Google BLYSPEL.
DERDE BEDRIJf, eerste tooneel.