floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
De klinckers op der straet doen niet as schryen en weenen, so seg ick dan dat jou hert harder is as ien backstien.
Al waer jy van keunings bloede so ken Zytje.
ik an jou gien gemak sien, Daerom geet Vaar geet, jou paspoort is ghe schreven.
Digitized by google kluchtspel.
17 Roelif.
Soo sterf ick dan.
Daar is weynigh an bedreven, zijtje.
As je doodt bint selmeje in Texel setten op ien staack, En steeckenje ien keers in de neers in plaats van een baack Tot ien kenteecken van de onbedreven schip,, luye, die deur t misse van de Haven op ien blaau gescheende klip,, kruye.
Maar was Joos jen hier, he!
Dan hadje ierst jou rechte troosje.
Wat Joosje babock, segh wat Joosje, wat zijtje.
Joosje?
Roelit.
Ja, ja, hou jyje noch wat sleepjes, niet waar?
Jou eervergeten guyt spreeckje hier van Zijtje.
mijn eer?
Wat en vijgh, ick spreeck maar van hallif achten.
Tut, tut, is 't aars niet, ja dan sel ick hum hier verwachten, Dat hyme bescheyt brenght hoe 't met sijn suster is.
Is die dan sieck?
Wat roert 'et jou hoddebackis.
Hy gat die jou krijght hoeft altoos om gien Gansen na de marckt te loopen, Want de kakelkurf heeft hy veur niet, maar de pluymen moet hy koopen, Maar Zijtje, sonder scheeren, alle gecken an ien zy, segh wat wilje flus maecken joost inne jy, zijtje.
Ick segh dat jy jou backhuys fnoert, of ick ga neeme vaartje stappe.
Digitzed by google zyt je fobers, roelof.
Segh Zijtje, laat ick mee an de kant stippen, ick selje niet beklappe.
Vaartje, vaartje, hellip ick word verkracht.
Wat ien struyf in jou backhuys, 'k hebt in gien ghedacht, maer ick seght'er soo by, ick bin soo goet as mijn naem,, is, ay lieve Lijtje geefme toch een woordje dat bequaem,, is.
Je bint de plaats niet weert daarje op staat.
Nou vertreok, vertreck segh ick noch 'e rays gaat geck gaat.
Geeftme dan ien kusje daar k me, brant mee mach verkoelen.
Maer mijn aasem stinckt, wacht ick sel mijn mongt ierst spoelen.
Sy haalt een water pot, en gietse hem in 't aengesicht.
He daar is verkoelingh, loop nou deur.
Zijtje binnen.
Oey, oey, oey, wat hebje met me veur?
O bloet, sy gietme pis in d'ooghen, ick ken niet sien, waar ben ick, waar ben ick?
helpme toch weer te bien.
Ellemasten, wat ben ick oock ien ongheluckige sint felten, 'k weet niet of ick voor of after stae, of dat ick ry op stelten, hy gut is dat maaghdepis?
't is soo scharp oft peeckel was, Wat duncktje van dat vercken, das ierst ien quaye tas, nou ick mach mijn aensicht mooytjes met men hempt of droogen, gangs lichters, hoe beetme die besuckte peekel in d'oogen, byget, datme dat ien keerl dee ick neep hum 't hart uyt 't lijf, en nou deynck ick, wat eer is toch te behalen an ien wijf, Doch dat ick 't ien of 't aar dee om heur te vergelden, soo hadt ick den hielen dagh van heur pollen 't vloecken en 't schelden, Komt voor den dagh benje ien rechtschapen keerl, sta voor ien man, soo veel vrienden hetse by 't stick, in daar heb ick den draay van, Yer ick myn lyf, of ien druppel bloet voor en meyt wod wagen Ick lietme liever met ien vossestart het hooft ofsagen, jae 'k toch, dat spreeck ick nou soo recht uyt.
In ick bekent, 'k hou veul van een mes dat weerom stuyt, laat sien, wat staatme nou te doen?
Ha, ha, al versonnen, wod ick niet of sy hadme dit klosje soo gesponnen, Hoe weynigh deynckt sy dat ick er flus heb betrapt, Joncker kaalkin, as die daatelick komt in hier binnen stapt, hoe wast oock ja.
Dan sel ickme klien as de baarlycke bulleman, in b2v, p.
In temteeren heur in dien Armijaanschen sulleyman, de hiele wye werrelt maack ick 'er te bangh, Al doen 'k 'er niet veul mee op, te minst 'wordense wat angh, in daar sel ick speck in groeyen breur, by myn kromme steven, al soudenser beye gaar ien kynt of krygen daar is niet an misdreven.
Nou, dat 's al langh e noegh de saack teughen myn selfs vertelt, veul praten en helpt niet, dit dient op 't spoedighst in 't werck ghestelt.
VYfde uytkomst.
Jut, de Dienstmaeght, seyt, dat isser niet al ien gedoen asser 'e rays en mens of twie over hoop,, is.
Sy makenme 't breyn murgh datme 't verstant op de loop,, is, ick segh noch, het keuckenwerck is ien arrem gilt.
Wel, wie staat hier dus te schuylhoeken onder de vilt, siet hier ongse Driesdrumpel van Soesten, hoe ist vaar benje al an de meyt vast, of begint de lust te roesten?
Och jutje!
Dat jet wist, ick bin soo bedruckt in myn giest.
nou beklaagh ick dat arme biest.
Segh jy 't myn roeltje, wat isser, ontnemen se jou de vryster?
Digitzed by google kluchtspel.
21 roelif.
Neen, maar sy is selfs soo schuw veurme als de plyster, daar strack bedoudeseme noch met soute mist.
Ha, ha, ha, ick lagh slapme, hoe nae het sy jou bepist?
De plaagh moet'er schennen 't loopme noch inde kousen.
Sy heeft ghedocht laat ick dien drooghvis wat besousen, soo moetme jou hebben, nou binje op ien aer tyt e liert.
Jutje, ick heb jou in sucken eeuwighen tyt niet veriert, ha vast, nou, nou neem jy 't maar 't sel wel weer te passe komen.
Kom, kom, t buyten kansje is al goet mee e nomen, ick bin rechtevoort in ien gheluckige staat e stelt.
Belooftme d'ien de beurs, strack komt d'aar inne geeft my 't gelt, en ick weetme in dit ambocht soo te schicken, dat yeder mient sy hebben de rechte sticken.
Myn miester in myn vrou segh ick al d'aare heur secreten, in by de Vryers segh ick 't beste, as 'k geen slimmer en weten, Maar hoe luttel dencken sy op die Juydas par ten Roelif, jou segh ick 't nou, je moet lustigh beginnen te quispelstarten, Want ick wod degelick datje de Bruygom al weert met ongse Zyt, jou, inne niemant aars heb ickse toe 'e lyt Roelit.
B3v, p. 22 zyt je foffers, roelof.
Wiljeme dan de vrientschap doen inne laten flus d'afterdeur voor me open?
Ick selme soo wat vriend'lick toemaken, in komme hier geloopen, lichtelick Zy kryghtme dan wat lief.
Sou ick dat niet doen, wel das'en kleyn gelief.
Wel, tot flusjes toe, ick gader myn sinnen wat op meucken.
En ick ty weer al myn best regelrecht na de keucken.
Joost op die uur die Zyt bem geset beeft.
Allyckewel as k me recht besie, wat bin joost.
ick oock ien aardigh fentje, Blanck van vel, kloeck van lyf, kleyn van neus, in ien grooten excelentje, Al myn tuygje, in myn ziraatsel sitme om 't lyf of 'er in geschildert,, ben, om kort 'e sayt, ick ben so seer begaaft dat 'er selfs in verwildert,, ben, al ben ick juyst de grootste niet van gelt inne goet, ick tart de grootste van 't Lant in hoogheyt van gemoet, ja as ick maar iens overdeynck de grasy van myn Zytje, dat soete bytje De ryckste Keuninck of Keysar wod 'k niet ruylen voor myn Zytje, waar of dat Meertje blyft, 't is ummers al over hallif achten, Och!
hoe soet valt myn deuse uur, hoe kittelt my dit wachten Asse trouwen niet hiel after blyft, de droely dat gingh niet ronght, ay lieve Jongers kyck 'e rays vliechter gien roock uyt myn mongt?
't is seecker of myn darremen staan en branden, daer hoor ick heur stemmet je in heur tret, nou is myn hemelryck veur hande.
Oosje je bint ien wyf daar men ien woort Zytje.
opbetrouwen, mach.
Ja, je maackt 'et soo langh dat ien mens Joost.
schier grouwen, mach.
Verdriet jou dat alrie?
'k had' noch in gien Zytje.
gedachten Om hier te komen, o!
Je moet noch al langer wachten.
Noch langer, och!
soo raack ick werentigh, joost hiel uyt et nest.
Heb jy maar ien ommelien gedult, strack Zytje.
raackt 'et spul op sen best, Myn vaartje is vast besich met stoelen en bancken te schicken, soo dra as al dat gorrelgooy ter tafel sit, pas ick op myn sticken.
Maar Zytje hoe klaer ick 't best as ick hier ben allien?
Ja, je wilt seggen dat je d'ien of d'aar mocht komme te sien, ho, ho, daar niet langh over te druylen.
Sie hier, in deuse ton sulje jou best verschuylen, inne houtje immers soo stil, soo stil, as ien muys, so dra asje dan hoort dat de gasten singen, of tieren, of maken eenig gedruys.
Soo hebje niet as jou liefste te verwachten.
Daar op klim ick in de ton, ey soetert hout 't in gedachten.
Laat myn daar voor sorgen.
Hier sit ick dan inne en spreeck ba noch boe.
't is wel met jou pottert, nou tot flusjes toe.
Zytje binnen.
Daar verdwynt de straal die ick voor myn son, schat, och!
kon ick met wensen wat op doen, ick wenste dat sy mee in de ton,, sat.
Roelof in duyvels gewaat, singende.
Iet hier den swerten Ysegrim, en stoock' brant van de hel, een seun van Plutos susters kalf, die 't al verloor sel.
Al wat hy wil, al wat hy siet, dat breeckt hy met syn hant, die steeckt hy in syn tant.
Het schrickt en beeft daar ick genaack, wat hout my langer op dat?
Dat ick niet strack de hiele stadt het onderst boven schop Of vul myn bast vol menschen bloet waar na my schendigh dorst, En steecker twintigh an ien spit, en koelen soo myn borst.
Myn lyf is niet as aynckel vuur, myn asem niet as smoock, myn klaauwen zyn als Elsten voor, myn hoorens as ien poock, Gesmeet van staal en donderstien, ien branthout is myn staf.
gloeyent vuur, een vlamment hol dat kies Een ick voor myn graf.
Myn wooningh is ien doncker gat, ien ysse lycken kolck Daar sit ick in myn miesterschop van t spoock en helse volck, In as ick ry, soo is myn peert ien wijf van tsestigh Jaar veel quader dier ick noyt en vant in ongse hel schaar.
Hier ben ick monseur kunstenaar, en miester van 't gebreck, zijt ghy niet rijck of schoon genoegh, een bult of schief van neck, Scheel van gesicht, of geel van vel, te swart, of briet van tant, al dit gebreck genees ick strack, want ick hellip u van kant.
As ickme wil vervormen gaan, soo ben ick voort ien schaap.
Ien boek, ien bul, ien peert, of beer, ien wolf, ien swyn, of aap.
Ien leeu, ien stier, ien draack, ien slangh, ien luypart, kat, of hont, ja, al dat vollickje met en veegh dat spuw ick uyt mijn mont.
Nou staan ick hier, strack ben ick daar, sint je is niet veer, in ien kartier, altyt niet mier, soo ben ick hier al weer.
Of wil ick dattet storm waeyt soo laat ick maar ien veest, dan waeytet dat ien huys om draeyt, o!
'k ben ien wongder geest.
Nou wil ick myn maar spoeyen dra te soecken over al Of ick hier niet een proy bekom, of yets wat vinden sal.
My dunckt ick ruyck hier mensen vleys dat most my niet ontgaan, Of Pluto Oom, as hy dat wist, sou my met roeden slaan.
Wat of myn schort, wel dit is veul, ick vind noch niemendal, dat ick nou niet een duycker waar k sou deynen ick ben mal, wat droes k word op me selfs verstoort, ick soeck en vind hier niet, jae wel ick sweer krygh ick hum iens foo raackt hy in dit kliet.
Dit kliet is van een eegels vel en 't safste stof gemaackt, dat kittelt mijn soo dat ick schier in staap half was gheraeckt.
Maar barsje Beer, die schickte mijn op 't spoedigst', soo 't geviel dat.
Dat ick hum haalde hier omtrent een hoeren jagers ziel.
Ick ruyck hum wel, maar 'k sie hum niet, hy sit daar in de ton, hy beeft van angst zyn broeckje vol, o!
Dat hy loopen kon, je hielt hem niet een oogenblick, dat voel ick an sijn sin, al staan ick hier soo ben ick toch allyckewel daar in.
Hoe loote joost uyt de ton, en laat sijn mantol ende Hort vallen.
Loop voor den droes jou blooyen hongt, jou schellim, in jou dief Wod jy myn arme slechte broer berooven van mijn Lief?
Het selfde soet daar ghy nae wacht sel ick nou vast vermoen In korten tyt, soo 't wel gheluckt, soo ryck'lick voor jou doen.
Roelof sijn kleet uyttreckende, doet joost en mantel vieer an met sijn hoet, en spreeckt voorder.
't is tyt dat ick uyt dit kliet raack, seker ick miende al dat ick de droes was O bloet hier leyt sen mantel in sijn hoet, hoe wel kom ick te pas, das ien Wayman, deynck of hum sijn gat niet en gloeyde Toen hy daar sat op sen eygen Ayren in broeyde Nou ick neem dat goetje altoos voor myne Ick ghen buyt, ick kreeghse dan soo 'k se kreegh, ick slase om myn huyt.
En as Zyt me dan siet selse deyncken 't is myn Joosje, licht krygh ickse dan in de pluymen, soo soe nieuwe mekaar ien poosje, Daar na asse dat dan 'e wegh het soo laat ickse loopen in ien hoeck, Dieme dan bidden wil die mach, ick heb dan altoos dat ick soeck, 'k hebber by gort wel drie weecken 'e vryt datme 't swiet te neus in mongt uyt quylde, Ja wat hulpet?
't was offer de droes ien kloot na heur sack kylde, asse myn sagh komen, soo vlooghse nae binnen toe, denck 'e rays oostme niet en spyt, ick bin immers soo wel bien inne vlays As ien aar, trouwen 't selder noch al heerlick te nasse komen, mier asse misschien wel deynckt of inder slaap sel dromen, hier mee stap ick dan in de Ton en verwacht 'et geen daar Joosje om sat, Al quamender oock tien en tien Nickertjes af ter myn gat Ick selder niet uyt loopen voor dat ick in de grootste noot,, bin, in vragenseme wat, ho, ho, 'k sel seggen dat ick doot,, bin.
Roelif gaat in de ton.
29 negende uytkomst.
Nae dat van binnen een Gastmaal is uytgebeelt, komt Zyt op 't toneel.
Jy, nou isser gien kar an mijn gat 'e bonden, joosje, goeder dagen, inne goeder nachten hebben ons hier 'e sonden, hoe staje dit leven al an in de ton?
Roelof.
ick soutje geeren seggen, dat ick maar te deegh spreken kon.
O, o, myn arme siecke trooster, 'k moet meelye met jou rapen, nou kom jy uyt 'et vat, je selt in myn narmtje slapen, wel spreeckje niet, hoe sitje dus as ien houten sinterklaas?
Dat doen ick tot ons profyt, en oock om 't roelif.
minste geraas.
Klimt uyt as ien man, hier sijn nu gans gien sorgen, Hoe schuylje soo inde mantel, hoe hou jyje dus verborgen?
Vrees je datme jou je goelyckheydt of sien sal?
Wel soetje hoe praatje soo missick, ick bin Roelif.
Ummers niet mal, dat ick doe, dat doe ick uyt vrees van te zyn bekroopen.
Wat ien ouwe bal, daar heb ick al voor gesorght, sou 'k hoopen.
Maar weer geenve toch dan best te kooy?
Hier in de slaapbanck, wat duncktje is 't daar niet moov!
Hier jy sneuckelaars, wiljet voor myn doen, de proy wortje gegunt, t ken myn niet schielen.
Dat gaatje veur.
Help sinte Saturnus roelif.
of ick bekaay myn hielen.
Sy meenen in 't Bedt te gaan maar jaost klopt an de deur.
wie of daar klopt, nou ben ick in duysent last.
Tut, tut, gaan wy leggen, deynck offer ien hongt bast.
Die raat deught de duycker niet, datme vaartje dit hoorde In hy vont ons hier, hy sou ons beye gaar vermoorde, en dat sel veur seecker geschien, we zyn after gien kloppen gewent As van ien schrobber, Roelif de beer, ofje hum kent, wacht ick selt iens vragen, wie klopt daar?
Ick bender Liestentje, om jou myn selfs te vereeren.
Och hy isset, hy isset, wat raat gaat ons Zytje.
Beye gaar aan?
Jou schelm, jou eerdief, jou hongt, loop hier van daan.
Wat pleyster wilje hier hebben, myn vaartje sel ickje op het vlays stuuren.
31 joost.
Myn soeten engel hoe benje dus verkiert in soo korter uuren?
Ick seghje noch 'e rays, loop voor den droes, of loop an de galgh jou juydas asje bint, 't hels vuur wens 'k je in jou balgh.
Hy klopt weer an.
Nou begintme de moet al mee wat te saeken.
Om dien bloyen rekel, dat hy wist dat jy er waart hy sou voort gaan kacken, maar ke daar, hier staat ien pot met Maaghde Wyn open jy de deur, dan sel hy deyncken klaar te zyn.
Gietje hum dan iensssoeghs in syn hellim.
In lap de deur weer toe, quyt bennewe dien schellim.
Die raat is duysent gulden weert, kom geef myn de pot.
Roelif giet joost het water in 't aengesicht, ende sy raecken an 't vechten.
Daar sel jou de duycker veur halen, had ick nou myn mes.
Ha vast mantje, hi gut, krygh ick myn handen in jou bles se raackt strack met jou neus in de kluyten.
Ick begeef jou niet, of de oogen suslen myn sluyten, sta, sta, jou styven hongt, van myn handen raackjé in 't nest.
Ogort, hy krygtme ongder, Zytje help, roelis.
help, ofje sietme lest.
Moort, moort, help, moort, moort, moort!
Ay, ay, ay, hy douwtme de gorgel toe, ick wort versmoort.
THIENDE uytkomst.
Fobert en Styn ontsetten Roelif, joost ont looptel, en Zy vlieght Roelif om den bais, mee nende noch dattet Joost is.
Ha jou schellim, houtem Fobert.
Daar gebuuren.
Jou besuckte moordenaars, siet dien schelm iens schuuren.
Hier Styn, neem jy t aar waar, ick kap hier noch ien diel armen.
of, hoe, jy hier, Zyt myn kynt, ja wel ick scheur der myn darmen,, of, Styn, wat wongder, wat nieus, kyck Styn deuse juweelen.
Fobert vaar 't zijn maar ien diel dieven, sy soecken ons te hesteelen.
Nou bekyckse erays te degen, je sult zy fobert.
Wel kennen soo 'k mien.
Wel, wel dat postuur heb ick toch wel mier 'e sien, gans lichters, ongse Zyt met ien vagebongi deperrelt.
33 gien vagebongt, maar myn man veur den Zytje.
Hemel, in veur de werrelt.
Jou man, jou man?
Ja vaartje, met belofte getrbut.
Ey kom hier e rays by t licht datme jou te degen anschout.
De pocken wat ick sie, 't is Roelif met Joosten mangtel om 'e slagen.
Na dat Zyt hem met nare actie besiet, toont sy een schyn van swymingh.
Amy, ick beswyck, den hemel wil mijn plagen!
O mijn kynt, mijn kynt, mijn kynt, kom ter quaeyer uur!
Kom, kom, ey ras, brengewese mit ongs drien binnen by t vuur.
ELfde uytkomst.
Jut de Dienstmaaght tot een besluyt.
Een, inne ja, is ien eeuwige stryt ick drayer mijn poort uyt Of werentig ick lachme te barsten in die be sulde Meer in dien schavuyt, ginder sie ick Tietjebuur by Griete Goosens ongder heur luy beyen.
Dat ik wist datse niet nodigs voor hadden ik moster dit iens gaan verbreyen hoe!
Hoe onse Moerschoelick miende met joost de bruyt te zijn, sy het Roelif vast gelaayen inder narrem, dat kon die malle Tryn Niet sien dat hy 't was, om dat hy hum in Joosten mangtel had 'e slingert, En dattet mieste is, ick kenme niet versinnen hoe dien droogen wringert Dat heeft kunnen te weegh brengen, daar leg gense nou teugen mekaar.
Vaartje, sy hettet al 'e wech, vaartje gelooft niet hy is een logenaar, of dan is 't weer, houme, houme, ick wilme self verdreyncken In die twie ouwe zieltjes staan daar, en weten niet wat deyncken, sy kycken aars noch aars as ien luys op ien picklap, kyck se bennen 't niet gewent.
Hoe ick verlangh 't nou noch of loopen sel, selfs na 't ent, maar ick segh, die ouwers laten heur sinnen wel inde mostart druypen, Die soo veul muyse nesten metter wichters laten inde ooren kruypen, Want komt'er ien die van ongse dochters sin is, die mach sy niet, in komt'er ien aar al was hy oock soo wit as de droes, as hy maar met schyven schiet Dan is 't, zijtje dat is ien giesje in jou beslag, dat goetje sou ierst dye, Wat is doch schoonheyt, schyt schoonheyt, dat sel jou metter tijt ontglye, Neem jy die, inne laat die loopen, das ien kaalkin, en die ien hoddebeck.
35 soo 't noch langer duurt, sy brouwen heur dochter noch geck, ick ben ien jongh mens, maar ick ken wel sien dat die kaart vals,, is, 'k verteldent noch lestent teugen, klaasje buur.
die toch altijt vol kals,, is, ick geloof heur oock alsoo wel as Doctor wil al van kleyn verstant, Want se say, krygt die dochter ien vuyst in 't oog, en ien niet inder are hant, de ouwe hebben heur rechte loon, in die snipperbeck is niet beter weert, nou, ick geeft mijn om ien beter, en bind de rest an ien kattesteert Ick verlangh hoe 't noch of loopt, doch 'k sel 't best verbeye, Is 't dat Zyt de koop met Roelif iens wort, 'k selt de hiele stadt deur verbreye, inne beloof de omstaenders, soo dra als de bruyloft voort gaat.
Ick sel maken dat op de Feest ien tafel veur jou luy allien staat.
G'naad' is myn trogst.
EYNDE Digitized by google.
EDELMOEDIGE RINDEN, gevolgt na de Trinummus van Plautus.
BLISPEL.
PURGAT & ORNAT.
NEe.
KI LEIIERk.
AMSTELDAM, by HENDRIK van de GAETE, boekverkoper op de Vygendam, op de hoek van de Warmoesstraat, 1711.
Digitized by google aande lezer.
Zoo schoon deeze Barre en onvrugtbare Eeuw de konsten en konstenaars hunnen arbeid van weinig vrugt en belang ag.
Ten, zo perst ons egter het nut van dezelve in deeze, als onze voorgaande, te vervolgen, en aan onze tyd niet ondankbaar te zyn.
De Latynen en Grieken gebruikten de Schouwburg, als een leerzamen zeeden akker, waar op die Letterhelden de manhaftige deugden indrongen, en het onkruit van de laffe gemoedren, en burgerlyke gebreeken, vernielden en uitroeiden.
Volgden onze tydgenooten hun doorlugtig en aandryvend voetspoor, wy zouden onze eerwaardige Rustbezorgers, zo vaak niet op de later Toneelstoffen, en die ze behandlen, hooren uitvaren, en donderen.
In teegendeel, zy, en de Vaadren, die nu hunne kindren de Schouburg by oogluiking toe laten, zouden hunne Zoonen en Dogtren opleiden, en dezelve met haar bywooning.
vereeren Het tooneel is een onmeetbaar doek, om alle menschen het pryswaardigst, en 't bestraflykste, nuttelyk af te malen.
De eerste vinders van de toneelkunde, zyn by de Grieken en Romeinen in hooge agtinge geweest.
Sophocles, Euripides, en Philemon, hebben in het Grieks, en seneca, Plautus en Terentius, in het Latyn uitgeblonken.
Wy volgen met weinig olie deeze alomschynende ligten, om onze nazaten een schets van de heedendaagze duisternisse te beschryven, om, was het moogelyk, haar voor een langer en droeviger nagt te beschermen.
Aan wie dog zyn de groote zielen haar vereeuwiging, en luister, en opgang verschuld?
Als aan de zulken, die, door een onweederstaanb're kragt van vonken aangeprikkelt, dezelve met hun eigen schade en ondergang boven de sterren hebben doen reizen.
Zy volgden die geneugte tot wel doen, haarzelven verkortende, om aan duizenden voordeelig te zyn.
De vadsige leediggangers, en ongeletterden, bekomen zig weinig, als om de navolgers, en uitleggers van beroemde geesten, te veragten en te drukken.
Wat zoude zy anders doen, die in haar binnekaameren leeg, elendig, en onbruikbaar zyn, en maar met beplakte, en van agter bedurve wanden, willen uitmunten?
dit zoort, hoovaardig op haar fortuin, en mollen geboorte, konnen geen ander ligt volgen, nog verdragen, als van ver en diep gehaalde uitgedolve steenen, en metalen.
De zon der deugden, die zomtyds teegens dank haar verligt tragten zy door een last van kleinoodien, goud.
En zulver te verduistren, de sleep en de pragt zyn hun staat en huisgoden.
De Koks en kleermakers verstrekken hun wysgeeren.
Dit zyn zy waar meê den dag en de nagt, aan malkandre geknoopt, nog veel te kort wort verslonden.
Met deeze ziel en lyfpesten ingenoomen, smelten zy haar Jaaren in minuten, en hun Goud tot loot.
Den aanstaanden ouderdom beroofd haar voorts van alles, en het gebrek zomtyts nog veel eer, dan bespeurt men eerst de kas leeg, en de herzenen verwaarloost, uitgeput, en elendig.
De meeske villen dan sparen, maar in fundo parsimonia se rae est, zeid den onvergelykelyken seneca, 't is te laai gespaard, als het vat leedig is, daar blyft niet als den droessem over, met dit bedurven dras moeten zy zig voeden en troosten, en naakt vol van ver twyfling en berouw in het graf.
Dit zyn dan de wrange vrugten van verkwisting, en onagtzaamheid.
De zwar te Peeren van knaging, en berouw, zullen zy meevoeren, wiens pitten haar verderf zullen voortbrengen.
Om dit voor te koomen, en zyn pligt wingierig te vorderen, moet men zyn vermaak, en wellust, in de hooven der geleerde, en wyze, vroeg zoeken, en voortplanten zy zullen ons duisende bloemen doen opkomen, waar van de geur over zal blyven, tot 't uiteinde der dagen, zy zullen u voor een kleinen arbeid, met eeuwigduurende rykdom men weg zenden.
Niemand, die maar zyn handen uitsteekt, laaten zy onbeloond vertrekken.
Wy vereeren u met onze overwinst in dit bloemtjen dat wy gezogt en gevonden hebben in den Lusthof van Plautus.
't is geplukt van zyn Trinummus, een waardig pronkstuk, en voorbeeld van opregte trouwen, en vrindschap.
Het zyn de Edelmoedige Vrinden, ons 21ste toneelstuk.
Den eene is een Voogt en Bezorger, wiens zugt tot behoud en welstand van den andre zyn uitlandigen Vrind, liever alle smaat, laster, en schaaden heeft willen dulden, en ondergaan, als zyn aangenoomen pligten vergeeten, of bezoedelen.
Waarlyk, een strydige weg, met en teegens onze heedendaagze voetstappen.
De Heidenen verstrekken ons tot fakkels, om ons op onze dwaalweegen, den afgrond die op t einde leid.
Te doen myen, of overspringen.
Wy zyn deeze Lettervorsten veel rust en cieraat, in onzen wandel verschuld.
Wie weet niet, dat men zomtyds Jaaren van nooden heeft om te bedenken, ik zwyge, eer wy iemand onze kind'ren, en goed'ren derven betrouwen.
Deeze keur leerd d'ervarentheid ons overvloedig, hoe gevaarlyk en bederflyk zy veele geweest is, men mag dieshalven wel met alle omzigtige bedaartheid daar over handelen, en besluiten.
Tot meer stigtinge en opwekkinge, beschryft hy ons geen minder voorbeeld, over de houding en 't gedrag, in een volmaakte Vaader, en gehoorzaamste Zoon, waar in hy, de weederzydze pligten, van verwonderlyke deugden, ons vertoond, en doet beminnen.
Men vind hier een zielroerende Schets hoe zig ontrent de Bloedgenooten, en eevennaasten, en wel meest in Huwlyks zaken, zig te matigen, en te bestieren.