floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maar onze Robbert, in 't verstand maar een Kruk, overdwarst al myn handel, en benyd myn geluk.
'k bespeur wel, dat hy de Baas, my zoekt t'onttrekken, En in 't midden van onze vreede, de twist te verwekken, laat hem wat schuymbekken, en spuwen fenyn.
Hy kend nog de Geest niet, van den Huysvoogt Crispyn, hy zal eyndelyk te laat, als meer anderen die proeven, En dan gaan druypen, als het uytschot der boeven.
O, die crispyn, hier of daar in, behaald!
Hy word op syn beurt, weer er bespot, en betaald.
Maar eens gedagt, op een gift van tien duyzend kroonen, Die weg te schenken, zonder gonst ons te toonen, Dat was een dooling, vol jammer en schand, Die zal ik niet dulden, t stryd met myn verstand.
Had ik Hier niet, een Provisie van den Handel genooten, Wat zou Crispyn, dan geschuuwt zyn van kleyne en grooten?
Zonder Geld, zonder Aanzien, t geld maakt de Man, men raakt er vaardig of, en komt er traag an.
Hier mag een dubbelde provisie overschieten, laat zien, wat behoord een eerlyk Man te genieten?
Twintig per cent?
Waarlyk dat 's niet te veel, dat geld is tog Hor, of de Roovers ten deel.
Hy zel 'er maar Crediteurs mee betaalen, en als dat op is, waar zal het den Bloed weezer haalen?
Die droeve Dikke Deumes, verstaat de Kunst niet, van deeze tyd, Al wat je, half gekraakt weg geeft, ben je kwyt.
En geef je Laatste Stuyver, aan die Hongerige Beeren, als je Kaal bent, zullenze je de Nek toe keeren, en raak je dan zo met een eerelyke Naam 'er uyt, niemand zal je weer byspringen, met een Myt of een Duyt.
'k meen die onbedreevene Ziel, aan het zeekerste te raaden, Zo behoud hy de Winst, en de kwellers de Schaaden, 't Het syn reeden, sy t'ranniseeren de Luy van eer, En hou je wat over, 't is aanstonds, weer, myn Heer Altyd, was het myn beurt, ik zou het zo klaaren.
'k houd met die les, die wat wind, moet wat spaaren.
'k loop na binnen, daar komt een Plug, op my aan, die gast, heeft my ook, niet veel dienst gedaan, Maar 't heeft niet om 't lyf, of iets te beduijen, sy bruijen my, maar ik zalze beeter bruijen.
Alles heeft syn beurt, de rest zal wel gaan, die een ander jaagt, is het kunst stil te staan.
JASJE en PIET.
Wie 't vuur van doen heeft, moet het in d'as zoeken, myn Planeet, dat het geen schand was, ik zouze vervloeken.
Ik heb nou dartig jaaren verkwist, op Beurs en Dam, en ik ben eens zo naakt, als doen ik 'er kwam.
Nou staa ik gelyk, met een kaale Jorden, Die het voor de vyftig niet is, zal het zelden daar na worden.
Jonge, ik ben te vroom, t geluk kent my niet, Hoe meer ik t volg, hoe meer het my vlied, de Fortuyn, is een barsse Zottin, en de Wyze meest ongeneegen, als sy niet tot je gezind is, sy laat haar niet beweegen.
Ik ben ongelukkig, k heb al te veel verstand, sy haat, kloeke Geesten, als Peste van t land.
Borsje, word je verstandig, zo moet je mee zugten, Van de Wysheid, plukt me meest, droevige vrugten, Ik zal jou, een Meester zoeken, daar me by leerd, Hoe jy met Kleyne omgaat, en met Groote verkeerd.
Myn Vrind Crispyn, syn tyd is haast uyt, en verstreeken, Die woond by een Heer, van een jaar, en zes weeken, Daar hy t Cantoor, en de Boeken, zo konstig red, Dat syn Baas Kaal, en Dun word, en hy, Ryk, en Vet, Dat is de konst van deeze Eeuw, om te profiteeren, En die zel ik jou, is t in myn macht, laaten leeren.
Hoe staa je met je maag, vryer, mag 'er wat in?
Een dubbeltje bollen, he?
Wel ja, voor een begin, dan zou 'er nog wel, een stuyver Witte brood konnen leggen.
Is het waar!
'k verbly my dat ik 't je hoor zeggen.
Een kannebier of drie, zouje daar goed voor zyn?
Ja vaartje, dan nog wel voor een stoop wyn.
Wel vryer, daar kan een Baron, van jou groeijen, ken jy zo buyzen, zelje nog iens heeren, uytbroeijen.
'k Heb in myn tyd, ook al een Haantje geweest, Maar jy, zo jong, en kleyn, dat belooft een groote geest!
Leef ik lang, zie ik jou nog verhoogen, En nog zelfs heerschen, over Luy van vermoogen, verwonderje niet, k heb zulke dingen meer gezien.
Zonder spys en drank, kan dat niet geschien.
Moer geeft ons niet veel, maar by onze Peet, leer ik schranssen, die geeft ruym op, onder zingen, en danssen.
Jou Peet is opregt, en een Vrouw als t behoord, sy doet deugdelyk, en sy houd er woord, sy voldoet haar beloften, met jou wel op te voeden, ommers, onder zo veel slegten, loopt nog een goeden.
Hou jou peet te Vrind, en datze jou, voort onderwyst, hoe me na de Mode, van ander Mans Brood spyst.
Maar zie daar, myn ouwe Vrind, die lykt door zyn verstand, ook bedurven, die ziet er zo schraal uyt, als was hy tweemaal gesturven.
ASJE, TOMAS, PIET.
Wel hei, ouwe kenneis, waar zo na toe?
Na de Dood, broertje, het Leeven ben ik moe.
Ik docht, dat je 'er van daan kwam, jy ziet zo smal uyt jou oogen.
Waar zou t breed van zyn, ik heb als een Schol, al tien jaar gaan droogen.
Is 'er dan niet meer te doen, met de liefde hebbery?
Jy bent ommers, acteur, en poeët.
Och was ik, tien jaar, verhuyst voor de poezy!
Dan had ik, het Theater nooyt betreeden, Daar word ommers, geen welvaart, of geluk geleeden.
Dat is wel waar, maar de Luy kennen 'er nog van bestaan.
Ook wel van vast zitten, 't is met my uyt, en gedaan, 'k ben oud, en afgeslooft, en zulke Liens gaanze zakken, myn koek is op, en den Oven, is uyt gebakken.
Dat wy, nog gelyk waaren, met een verminkt Soldaat, dan zou 't nog wat troosten.
Wat zegje zoete maat?
Gelyk met een verminkt Soldaat, zou je dat vlijen?
Wel te weeten, die weet waar voor hy van een arm, of been, moet scheijen, Zelf, voor de Ouderdom, bekomt hy nog Loon.
Dat vertelje net, broertje.
Geef 'er acht op myn Zoon.
Een oud comediant, zeeker is te beklaagen.
Zeg, te belachgen, anders zou m'er zorg voor draagen.
Maar zeg, is 'et dat volkje niet meest'er schuld, als sy wat winnen, dat het alles versuypt en versmuld?
Dat placht zo te zyn, in de Eeuw lang voor deezen, Maar nou, wel waar pokke zou dat van weezen?
Daar Digitized by google.
Daar word niet gewonnen, k heb over al gereyst, en gerost, k heb er niets van gehaald, als de soobere kost, Maar schulden, heb ik er zat by gewonnen, die kosten niet meer zyn, al had ikze om winst begonnen.
Het credit, is tot nog myn brood, en behoud geweest, Maar t is uyt, elk schuwt my, als een Kreng, of een Beest.
Wel nou, met de poeezy, is nog wel een stuyver te winnen.
Het mocht de Droes, sy worden arm die er mee beginnen, t is byna een gewis tecken, van een kwaad end, dat Volkje is verzoopen, eer t water kend.
Zo dra als sy de pen maar in 't plat kunnen hand'len, is het aleens, ofze in 't getal van de Gooden wand'len, en alsze hier, of daar, een voddetje hebben gemaakt, dan is 'er niets, dat haar zo wel, als haar grillen smaakt.
Bloeijen, die pas vier letteren konnen schryven, zyn 'er zo groots op, als op een ton Gouwe schyven, haar eyge Huys, is voor de Kunst niet genoeg, Sy maaken haar grollen meest in de Kroeg En dat sy 't dan nog daar by lieten, Maar 't is meest, om de Maag vol te gieten, Datze daar wurmen, 't is Klaas Louw, haal in.
Komt me dan laat t'huys, raast 't wyf als een duyvelin, dat de Man, en poeet, om de dood niet mag hooren, Daar mee bruyt hy weer heen, en 't gezin gaat verlooren.
Zie daar broertje, van dit soort, was ik mee, 'k moet te Land opkraamen, en gaan woonen op Zee.
'k heb zeedert, de waereld al diep, doorkroopen, myn Kind'ren zyn dood, en het Wyf is versoopen, Niet in het water, dat was te slap, Maar in een deurgezaagt Vat, met gevulde Sjap, in somma, dit was een schoon end, onder de Bachanten, Van alles schoot me niet over, als te Comedianten, En dat is, als ik gezeid heb, nou ook gedaan.
Fasje.
Wel, de Kunst, broer, komt jou duur te staan.
Oud, en kaal, zonder bystand, die staat is te schuwen, wie zou, afgeslooft, voor dit loon niet gruwen!
Wel, een Beest heeft 'et beeter, als een oud Comediant, dat zoort sterft nog, met een volle maag, op het Land, maar ik moet met een leege van de waereld schijen.
D2v, p. 28 jasje.
'k zeg nog, de stand van een oud Comediant, is te beschrijen.
Ga met me, broer, al heb ik het schraal, ik nood je van daag, op het Middagmaal, Wy zullen de Borst nog eens nobel laaven.
Eerst moet ik na Jonker crispyn draaven, k Heb een Vaars voor hem gemaakt, syn Juffrouw is korts Verjaart.
Voor Jonker crispyn, die in de Konst is vermaart, ze zeggen, dat hy, poeet is gebooren.
Van het Leeuwen zoort, met lange steyle ooren, hy bemind de naam, maar hy weet 'er niet van.
Schryf je voor crispyn?
Dat is een Cordiaal man.
Cordiaal zeg je, als syns gelyke Schoften, ik leef door hem, in het Land van Beloften, Maar het gewest van geeven, dat kend hy niet, 't en zy, dat hem een ander, den hals vol giet, dan geeft hy nog wel over, van syn zuypen, en vreeten Maar van geld te schijen, dat is hem vergeeten.
Dat zel ik niet leijen, kom broer, ik gaa mee, hy moet opgeeven, als de Baaren van de Zee.
Och wou je een goed woord, voor me spreeken?
Hy moet opdokken, dat hoofd van de leeken.
'k weet van syn kneepen, ik verzeekerje dat.
Klop maar, k heb ook een Boodschap.
Wacht dan wat, de Bel is goed, de Man schynt 'er te woonen.
Jarje.
Daar dienst word gedaan, moet men ook loonen.
JASJE, ROBBERT, TOMAS, PIET.
De Vriend, crispyn, jongman, mag me die zien?
Na wie vraagje, kaerel, na wien?
Na de Vriend Crispyn, wel te weeten.
Och, och, dan weet je niet, hoe men hem moet heeten.
Hiet hy dan geen crispyn meer?
dat is raar.
Ja, hy hiet nog Crispyn, maar De Vriend Crispyn, die naam, wil hy niet hooren.
Digitized by goog hy (29.
Hy is geen Kwaaker, maar een Patricie gebooren, 't Is een half Edelman, wat komt de Vrind hier te pas?
Is het jou vergeeten, dat syn Vaar Ridder was, Van dat zoort, die by nagt, en dag met de Spies schermutseeren, Dat sy haar Kinderen, om een kleyn broodje, voort leeren, Daar heeft hy hem, tot syn tien jaar van bediend, En zulk een Man van geboorte, noem jy maar Vriend!
Dat s regt, k heb syn Vaar meer als eens zien Tournooijen, k Heb meenigmaal, onder syn Rok, in de Plooijen, het bloed, van syn verssaagen vyanden gezien.
Dan hoor je ook te weeten, na wien Dat je vraagt, en de Vriend, te excuzeeren, hy wil als Heer genoemt, en nog iets meer zyn, als Heeren.
Jy syn ouwe Speelmaat, dat je dat nog niet weet!
Jaije.
'k weet wel, na hy syn Heers koorden versleet, dat 'er weer wind in de Plooijen was gedrongen, maar 'k wist niet, dat Vriend te gering was, voor een gelapte Jongen, en na dat de gunst, hem hier over Boek, en Kas heeft gezet, Dat de naam van Vriend, syn Hoog Adel besmet.
Zo doetze, en dat kan men aanstonds probeeren, 'k zal hem dan maar als jou Vriend Citeeren.
Jy zelt het niet kwaalyk neemen, komt hy niet of.
Neen, neen, 'k ben niet van die ligt geraakte stof, Wy zullen elders met malkaar, wel eens praaten, 'k zel hem tot zo lang, in die Hoogheid laaten.
Wel nou, op jou schaaden, hy zit op t cantoor, k zal van hier wel roepen, hebje goed gehoor, zo zal ik jou, syn antwoord konnen spaaren.
'k ben syn van gehoor, en een lieve hebber van de Snaaren, ga je gang maar, ik luyster graag.
De Vriend, crispyn, word verzogt, hy komt om laag, hier is iemand.
Crispyn van 't cantoor af.
Wat schort het Beest zo te roepen?
Wat valt hier te Vrienden, uytschot van de poepen!
Dat is een goed begin, luyster maar voort.
Voor een begin, geeft hy al een goed woord.
'k zeg, het is jou Vriend Jasper, met nog een goe bekende.
De droes moet jou, en de Vrind Jasper, schende.
Ik ken geen Vrind Jasper, maar wel een Kalis, en allemans Gek.
'k zeg, laat hem voortgaan.
En jy, hou je bek.
Zie daar, begeerje meer, zo kanje 't hem zelfs vraagen.
Veyst ik hem niet, dat uytschot der plaagen!
Wy houden op Dam, of Beurs nog wel een zoet gesprek.
Ik ken geen Vrind Jasper, maar wel een Kalis, en allemans Gek!
Tot wat grootsheid, derft een loboor zig verheffen, ik zal hem syn waarden, haast beter doen bezeffen.
Nou vrind Tomas, hoe gevalt u crispyn?
Slegt, k denk niet, dat dit myn betaaling zal zyn, my te paaijen, met wat schelden, en raazen.
Niemendal, laat u syn rabbelen niet verbaazen, Wy zullen er Revengie van haalen, schiet hy geen kuyt.
Dat lyd hy met vreugden, zo het maanen maar stuyt.
Als je van syn Beurs blyft, mag je wel schelden.
Hy weet 'er evenveel of, als de verslaage Helden Van haar glorie.
Hy kend eer nog schand, wat steelen en liegen, dat's al syn verstand.
Dat geef ik andere zo goed in vyven, jy zoud jou Confrater, net konnen beschryven.
Dat heb ik vaak gedaan, en hem syn deugden verteld.
My dunkt, dat gyze regt, in haar luyster steld, crispyn mag jou wel dankbaar weezen.
'k heb hem een Fransman, hoog aangepreezen.
Hy zou dienst konnen doen, 't is een goed Financier, hy wykt geen Vorst, hy maakt ook Geld van Papier.
Deftig, groet myn Vrind, van my, en Tomasoos weegen.
Zeg, dat wy syn perzoon, verpligt zyn, en geneegen.
Kom Zoon, gaan we, Tomaso gaa met my Wy zullen wat gaan Smullen, onder een praatje van de Lief hebbery.
Crispyn zullen wy nog wel eens ontmoeten.
Geeft hy geen Geld, zal ik hem na syn staat begroeten.
't TYkt of dit Crediteurs zyn, van Crispyn, en 't is of zulke Gasten, zelden welkom zyn.
Altyd, by hem is niet te haalen.
Hy weet van te laaten verdienen, maar niet van betaalen, 'k zal ook niet lang voor hem Tappen, of dienen syn geld.
'k bespeur aan onze Heer, dat 'er onraad is, die liep flus door het huys, morren en zugten, licht ruykt hy lont, door de slegte gerugten.
Crispyn, na verdienste van syn opregten aard, Is over al onder de geesten, voor een bedrieger vermaard.
Maar wat gast lykt zo znel daar te draaven, zou dit ook een nieuw Schip zyn, in onze Crispynse haaven!
Hy teld geld, 't is goud, de droes die wat had, duyzend dukaten, dat was voor my al een schat, hy lykt een Sommetje, net af te passen.
Dat crispyn dit zag, hoe zou hy 'er op vlassen!
En was het by avond, de Vent liep gevaar Crispyn zou hem Mollen, al was het syn Vaar.
Hy vermag alles, syn Conscientie, zou dit al mee konnen draagen, Maar dat hy niet heeft, dat kan hem niet plaagen, Dat gaat evenwel recht hier op aan.
'k Moet om de klucht nog wat blyven staan.
BARTELenROBBERT.
Schestig?
Neen, dat zou al wat hoog loopen, voor vyftig, behoor ik tot myn genoegen te koopen, veertig zal wel zyn, t is waarlyk genoeg, en gaf ik vyftig, wie weet of hy ook meer vroeg, de tien kan ik er altyd by leggen, De voorbaat is den Armen goed, zo de Luy zeggen, Dat gaat er heen, k hoop de Boekhouwer t'huys zal zyn.
Broertje, waar moetje weezen?
Bartel by de Heer crispyn.
Recht, ja hy is t'huys, en jy zult hem verblijen, hy is een groot Lief hebber van gemunte Schilderijen, van 't Ongerse zoort meest.
'k ben syn halve laky.
Die gouwe stukjes, zullen die voor hem zyn, of my?
Een van beyde, k wou hem wel een woord spreeken.
Een nieuw Model, voor de Crispynanse streeken.
Deezen Bloed loopt mee als een Rot in de Val.
Vraag, of ik by hem, of hy by my koomen zal.
Met reeden, hy zel wel by je koomen.
De Pleister trekt wel, die je mee hebt genoomen, naast een mooy Meysje word een konstig nat door gebrouwt, De zeylsteen is hier de Vrouw, en de Naald is het Goud.
Hy zel hem daar wat te haalen valt, niet verduyst'ren, maar ik zal deeze stoory, van verre beluyst'ren.
Myn Heer, crispyn, kom af, hier is een Heer die brengt geld.
Crispyn van boven.
Wat of de Schurk my weer aan de kop leld, 'k Heb wat te doen, die Heer syn Nuam moet ik weeten.
De Heer crispyn vraagtje naam.
Bartel Bartel word ik geheeten, hy heeft eenige Stukken van my onder hem.
Hy hiet bartel, jonker.
Ik ken die Heer, aan syn stem.
Ik kom af, laat die Heer buyten wagten.
Hy komt af, t lykt hy jou perzoon, hoog moet agten.
Of wat anders.
Daar is hy, die verstandigen Heer.
CRISpyn, robbert, bartel.
Bry in huys, en kom hier niet weer, k zal alleen t met dien Heer wel stellen.
Men bemind geen getuygen, daar ze jou geld tellen.
Voor ditmaal gehoorzaam ik, nog eens uw bevel.
Robbert gaat in huys, en sluypt er behendig weer buyten, agter een Scherm.
Je zelt het wel meer doen, denkje nog hier te plakken, Maar 't zal geen duur hebben, men zel jou zakken.
Wel jy vrindje, wat was jou boodschap?
myn tyd is kort.
BARTEL, CRISPYN, robbert, ter zyde.
Waar doold de Mensch al heen, eer hy verstandig word!
Onnozelheid, had my flus hier gezonden, 'k Verstaa nou de weg beeter, ik hebze gevonden.
Hout, en steen, hebben het my niet gezegt, Maar een goed Vrind, heeft my daar van onderregt, t is my leet, zo laat aan de kennis te raaken, Maar wie is altyd wys in syn zaaken?
De meesten, schoonze op and'ren prompt zyn, en net, staan vaak, in haar eygen verbaast en verzet.
Nu ben ik vaardig, om voorzigtig te wand'len, 'k Wil voor een Civile prys, eerlyk met je hand'len, dit hoop ik zal al wel zyn, voor wat verstand, 'k heb het van nooden, 'k ben aan de domme kant, laat het genoeg zyn, ik ben te vreeden, 'k zou deezen dag niet graag, meer besteeden, je kend 'et 'er wel voor doen, 't is fyne Munt 'k Weet wel, tot die prys, dat gy verkoopen kunt.
Ja, ja, ik denk 'er al iets voor te geeven, Maar daar moet meer zyn, wil je gelukkig leeven.
De Philosophen, maar lompen by my, met een halve Beuk, naamen eens zo veel, voor een kwinkslag, of een Spreuk.
Meen jy voor zo een Treuseneus, verstand te koopen?
De Prys is hooger, k zou jou weer dom laaten loopen, leg er wat op, broer, je bent zot, zo je spaart, t zal je geen schaa zyn, de wysheid is het wel waart.
Dit is een handel, zoekt de Lobbes steelen te leeren!
'k Had gedagt, dat je niet meer zoud begeeren, 'k meen dat ik de Prys, al wat hoog had bereid, Daar zyn 'er nog tien, op het meest had ik je die toegeleid, En ik denk 'er ook, geen Myt op te leggen.
'k ben voor veel bedingen, en weynig zeggen.
Gaa dan heen, wees gerust, en ik schenk je myn geest, en verzeekert jou, dat je nooit, zo verstandig hebt geweest.
Hy meent, nooit zo gek.
Om niet meer te dwaalen, Wanneer zal ik het Raport, en myn Stukken komen haalen?
Crissyn.
In d'andre week, jou geluk bestaat in geen dag, de winst is voor jou.
Bartel 'k wou ik 't al zag.
Sta by, dam, en Beurs, dit hiet Negotieeren!
Slaap jy gerust, 't zal gaan na begeeren.
Als het gezegt is, in de andere week kom ik weer.
En ik sluyp weer binnen, en vertel dit myn Heer.
De ouders, schatten zig gelukkig, booven maaten, als sy haar Kind'ren, veel na moogen laaten, 't is niet verzmadelyk, al bezitten sy dat, Maar zy bedriegen haar meest, in de vrugt van haar schat.
Wat heb ik Borsten gekend, ryk, en weeldrig gebooren, Digitized by google.
Die door hun gedrag, alles verkwisten, of verlooren, En daar na versteeken, van haar midd'len en staat Byna zonder Schoenen liepen, langs de straat, En dan langs de paaden, van Schelden, en Vloeken, haar Graf, in d'and're Waereld, moeste zoeken.
Myn vaar is daarom niet ongelukkig geweest, Al liet hy my niet agter, als het Merg van syn Geest, hy heeft 'er het Brood mee, onder de Kalissen gewonnen, Maar ik heb met meer voordeel, onder de Ryken begonnen.
Dat hy kon, heb ik vroeg nagedagt, en geleerd, En dat, met myn eygen verrykt, en vermeerd, Gelyk als blykt, daar hy een jaar voor moest swoegen, Dat win ik in een Minuit, zonder zaaijen, of ploegen.
't Verstand, het verstand, is een edel kleynood, het maakt een Baron, van een Boer, en een dwergje, groot.
In een wisje wasje, lyk ik gebrek'lyk te weezen, 'k Heb nooit Griek, nog Latyn geleezen, geen Geleerde, of Negotiant, zonder vreemde Taalen, of Geleerdheid, verkoop ik verstand.
Die Bartel, die t nog even, aan Geest, had ontbrooken, is gehulpen, en hy heeft de Myne pas gerooken.
Maar, zie daar de bedroefde, die vroome Patroon, hy komt van pas, syn kans staat nu schoon, De Baas is nog uyt, nog kan men hem raaden, is hy wys, zo voorkomt hy syn schaaden.
GOEDHAR ten crispyn.
Myn Heer, al kom ik wat vroeg, ik kom dog te pas.
Jy komt, of je geroepen was.
Maar al dat schoone Geld, byna een Capitaal om te leeven, denkje dat nog te verkwisten, of weg te geeven?
Neen, ik zal 'er myn crediteurs mee voldoen, zo blyft myn famielje in eer, en fatzoen.
En als dat gedaan is, hoe het dan wyders maaken?
'k zal met Beunaazen, wel aan de kost raaken.
Met beunaazen!
Hoe pokken kom je zo mal?
Jy meend, als je gaapt, jou het Brood in de mond vallen zal.
Waarom niet, daar zyn 'er zo veel, die hun behoef 'er mee winnen.
Wat winnen, wat winnen, je mist je zinnen Ik liet je van daag, het geluk in jou magt Dat hiet winnen, hou het vast, met al je kragt.
Speel de bedreeven Koopmans, en geen rol van de dwaazen, k geef jou van daag veel duyzenden, en je wilt Benaazen.
Jy bent geen Zemel waard, zo je my niet verstaat.
Ik verstaa je wel, maar die rol vind ik kwaad.
'k Wil liever eerlyk, om myn nooddruft de straat bewand'len.
Blyf jy eerlyk, en laat jou kneev'len, en mishand'len, k Wil myn schaa voorkoomen, in t verlies van jou geld, k Heb de twintig, op zestien duyzend gesteld, t is genoeg, om jou Wolven te aazen, En met de rest, kan ik jou leege zakken weer vol blaazen, k Moet iets voor je spaaren, jy zeldze pryzen myn vond.
Dat lykt alles, behalven na een goeje grond.
Na een goede of kwaade, wat mag hy kallen, en op een and're, daar zal niet of vallen.
'k Begeer een volle Obligatie, wat maak jy al stank!
'k Wil je goed doen, kaerel, tegen jou dank.
Hoe, maar zestien ontfangen, en voor twintig quiteeren?
Ja ten vollen, met genoegen, zonder iets te referveeren, jy kreygt anders niet een duyt.
Dit is on gehoord!
Ik trek myn gonst in, spreek je nog een woord.
Een benaaud Mensch, moet zig wel voegen.
Wat benaaud, zeg wel gemoed, tot myn genoegen, Of anders, met al dit talmen, ik schey 'er uyt.
Ik zal my genoegen.
Heer, dat is een Guyt!
Wat zegje, goedhart.
Niemendal, 'k ben wel te vreeden.
Kom dan na binnen, om de tyd te besteeden.
Jy kruyer, wagt hier, verzet me geen voet.
Kruyer Doe jy jou dingen, myn Heer, voor myn ampt ben ik goed.
KRUYER alleen.
'k moet mee na de Vaart, valt 'er niet anders te kruyen, daar is nu niet te doen, als syn Moer te bruyen.
Ik schilder den gantschen dag, en daar valt pas iets voor, En al win ik wat, t'huys vind ik een mager Tresoor, De Kind'ren, vliegen om 't lyf, met 'er hongrige Maagen, En 't eerst is een Duyt, dat de Bloeijen vraagen, Die grooter zyn, en door dezelve nood geparst, Schreeuwen om Brood, als Ravens, dat je 't hart in 't lyf barst.
't is droevig, met een leege Beurs deeze halve Lyken te beschouwen, Hoe of de Calissen zo gek zyn, datze Trouwen, Daar ze in 't gemeen zo veel Jongen uytbroen!
Die veel bezitten, hebben genoeg te doen Om haar Vee, na de Swier, Dik en Vet, te weijen, de Ryke man klaagt, maar den Armen moet schrijen.
Had ik geen Lappen op de kleeren, ik trok mee, en ik diende de Staaten, te Land of ter Zee, rustig kaerels zyn 'er begeerd, en van nooden.
Maar zie daar myn Vragt, de rest is verbooden.
Myn Heer laat ik wat helpen, de Droes dit is zwaar, zyn dit Vodden en Lappen?
dit tuyg vind ik raar!
CRISpyn, kluchter, goethart, cornelia.
't is een restant, van een Cargesoen Apenvellen.
Krujer.
Wat het is, of niet, met de helft zou ik 't wel stellen.
Zwygen best, veel arbeid, en weynig praat, dat is 't geen een Man van jou fatzoen, wel staat.
Goo gitized by kruyer.
'k Moet 'er ook te met, een mal woord onder lappen, Daar staat hy vast.
Kom gaan wy stappen.
Masseur, uw Broeder blyft uw Slaaf, en Onderdaan.
EELHARten CORNELIA.
Vrouw, wat het die Vent daar op de waagen staan?
Niemendal, liefste, een mantje met vuyle kleeren.
En jou Broer daar by, dat lykt wel scheeren, zal hy Bleeker worden, dan heeft hy geen nood.
Aan het kruyen, scheen het eer gevuld met Lood.
Waarlyk man, k zeg u nog, als een Vrouw met eeren, daar is niet als tuyg in, dat me niet mag ontbeeren.
't is schanden, als men zo in de Vodden raakt, een vuyl mensch, word 'er mee schoon gemaakt.
Dan mag'er Crispyn, syn Pokken mee schuuren, jy had dit Vuyle Hooft, mee na de Wasch moeten stuuren.
Waar is de Reyne Jongman?
Wel man, hoe slajer ook door!
Die yveraar is tegenwoordig bezig op t cantoor.
'k Begeer dat hy de Kas op zal maaken, 'k zou met syn Pennehandel wel na Vyanen raaken.
Kom binnen Man, en gelast dat uw geneegen crispyn.
Is hy jou Vrouwtje, niet meer geneegen als myn, zal alles wel gaan.
Nu de tyd zal het leeren.
Hy is my, gelyk ik jou zou begeeren, Te weeten, Gedienstig, Vrolyk, Beleeft en gerust.
Gedienstig zegje, en dat zo als jy 't maar lust?
Zo een Man, mag het Vrouwvolk wel beminnen.
Man, jy lykt bedroeft van buyten, en mal van binnen, jy broeyd Slange nesten uyt, in jou hooft, geloof niet meer als je ziet, maar zie wat meer als je gelooft.
Dat lykt te troosten, maar de Wyven hebben Kneepen, dat tuyg, is op zulke Kunsjes, natuurlyk gesleepen.
De beste, die de Man meest verzeekerd, van er Trouw, is vaak de slimste, en onkuyste Vrouw.
Wat is 'er meenig door dit zoort bedroogen!