floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Verraader zult gy my bedriegen, daar uw hert Is in de strikken van eens anders min verwerd?
Wat eischt gy van Elvire?
En waarom my op heden Door valsche tederheen myn gunst noch afgebeden?
Ik wil zyn liefde en zyn genegendheid voortaan Verachten, voor altoos my van die drift ontslaan.
't is genoeg uw Blanche hoog te roemen, gy leefd om haar alleen, geen schyn kan dit verbloemen.
Gy schynt ontstelt, mevrouw, wat is hier de oorzaak van, bemerkte gy iets dat uw liefde hind'ren kan?
Ei, spreek my van uw liefde, en wil my niet verbergen, zyt gy niet moeijelyk om dat ik u kwam tergen?
Maar, had ik geen gelyk?
'k moet u uit deze strik En doolingtrekken, weet, ja weet, Mevrouw, dat ik My van Don Felix wil ontslaan, nooit aan hem denken, want dit was 's konings min en zyn gezag maar krenken.
'k zal u in dat vermaak Bemin den Kastiljaan Niet tegen zyn, alleen moet ik u deze zaak Ontdekken, dat gy, om van hem te triomfeeren, U met een Juffer van Kastilje moęt verweeren, die in zyn hert regeerd.
Zy toond Hippolite de afbeeldsels.
Dit schildery dat doet Genoegzaam blyken wat gy hier van denken moet.
Zy leesd de vier regels die onder de afbeeldsels staan, en gaat weg.
Elvire, hoor, een woord.
Hy gaat, en weigerd de ooren te leenen.
Wat moet ik, van 't geen my kwam te vooren, besluiten?
Moet ik nu verheugd zyn of wel niet, 'k Dacht een meêminnaares te hebben, o verdriet!
Maar 'k vind 'er twee, en die bemind!
van de andre zyden Zo komt haar afstaan van Mendoza, my verblyden, maar, kan 't wel zyn, dat zy zo licht ter zyden steld Haar liefde?
mooglyk dat de jaloezy haar kweld.
Wat is daar as, ik mag don Felix vry beminnen.
Laat ik myn gordeel doen met haar ontroerde zinnen, En stellen in het werk wat tot myn heil kan zyn, tot ik het einde zie van myn verdriet en pyn.
Dijsinas vod vIER BLYSPEL.
DE GRAaf, laZARILJOs.
Hy zegt, de koning zend om my terstond te spreeken.... laZARILJOS.
Breng me een spiegel op dat my niets komt te ontbreeken.
LAZARILJOS de spiegel houdende.
terwyl de Graaf zich versierd.
Gantsch Saragossa is verheugd, nu zy dien dag Beschouwd, waar op de Vorst het eerste zonlicht zag, Wil nu gelyk t behoord uw waarde aan elk doen blyken En al uw droefheid voor het minst doen van uw wy ken.
Ik kan die drift niet van my wenden, neen!
'k word vah een droefheid, die te doodlyk is, bestreen.
DON FELIX, ALONZO, DEGRAAF, LAZARILJOS.
DON FELIX tegens Alonzo in t inkomen.
Wat doet de Graaf?
ALONZO tegens don Felix.
Hy heeft gedaan met zich te kleeden.
DON FELIX tegens Alonzo.
Is hy om 't geen te nacht gebeurd is ook te onvreden?
Van t degens trekken?
Neen, 'k denk dat hy moeilyk is, Om dat hy deze nacht den koning zag, naar 'k gis Dicht by 't balkon, Heer, van zyn zuster.
Maar gy toonden Wat dapperheid, wat deugd, don Felix, u bewoonden, t Geweer moet goed zyn, t geen dat gy daar draagt op zy, Indien ik u zo veel dorst vergen, dat ge aan my Met uw verlof, my eens uw kling laat zien.
DON FELIX zyn degen trekkende, en die alonzo toonen de.
't is van de beste die ooit in Toledo waaren.
De graaf in den spiegel Don Feliae met een bloote degen ziende.
Verraader, wat wilt gy beginnen?
Wie is 't, Heer?
Wilt ge in myn kamer my aanvallen met geweer?
Alonzo heeft verzocht de kling te zien, het geene Ik hem niet weigerde, en ook niets misdeed, zo 'k meene.
Ja, op myn bidden.
Heer, trok hy die uit de schey.
'k Heb reden dat ik my beklaagen moet alreê Van u, terwyl ge aan my toond zo veel ongenoegen, Myn Heer, dat die geensints aan uw geboorte voegen.
Ik u vermoorden!
Zo ik ben by u verdacht, En lastig, wil ik uit die zorg met al myn magt U trekken, en ik zal my uit uw huis begeeven.
'k beken ik heb misdaan, met dus met u te leeven, Vergeef 't my Heer, 'k weet niet wat drift my heeft ontroerd.
En alles wat ik zie myn zinnen als vervoerd, ik denk elk toeleid my te dooden, of te hoonen.
Ik bid u, wil in my die zwakheid toch verschoonen.
45 DERDE TOONEEL.
'k dacht dat myn liefde van al zyne ontsteltenis is.
Was de oorzaak, maar ik zie dat zulks den koning De zorgen voor zyne eer zyn herssenen ontstellen.
K beklaag hem, maar wilt gy u noch om and're kwellen, Mendoza, daar uw ramp zo groot is?
Laat ons gaan Elvire zoeken, en van haar den grond verstaan.
Naer de huisbaas staat het hoofd op lichte schrooten, zo volgt de rest ook.
Wat komt ons op nieuw bedroeven?
Men heeft al wederom in ons vertrek geweest, Maar in de kleërkas, Heer, noch wel het allermeest, alle onze meubeltjes die leggen van malkander.
Dat van malkaar lei, zie, dat leid nu op den ander.
Ik weet niet wat ik hier van denken zal of moet.
Zo deerlyk ziet het in de kamer met ons goed!
Dat kan ik niet verstaan, noch 't inzigt recht doorgronden.
RAMIRO een brief aan Don Feliae geevende.
Dit briefje heb ik, Heer, by uw Portrait gevonden.
't is buiten twyfel van Elvire, licht wil zy Door dit geschrift wat met my lachchen.
DON FELIX Leesd.
Blanche is des juffers naam, zy die hem kan ontvonken.
DON FELIXDE MENDOZA, dat is haar Minnaar die haar teder komt belonken.
Dit toond hy zelfs door zo veel tekens en zyn woord, Elvire moet hem niet beminnen, doordien hy zuchtend zeid, met welbedaarde zinnen, dat hy geheel aan Blanche toebehoord.
Elvire is om 't Portrait niet wel te vreden, Zy wil u brengen tot jaloersheid, door de reden Dat zy den Koning veinsd te minnen.
Ramiro, zy vertoond in schyn niet wel te vrezen te weezen, want haar drift die komt dat uit te werken.
Op gistren kwam zy door de hoop myn min versterken, maar 'k zie hoe dat zy nu haar drift volgt en haar zin, en stemd volkomentlyk den Vorst toe in zyn min.
RAMIRO.. Geloof uw knecht alleen, en wil al deze zaaken, in plaats tot nadeel, nu eens tot uw voordeel maaken.
Neen, zy beschimpt my, want zy me opentlyk veracht.
Ik ben gebooren om van 't vrouwelyk geslacht Gehoond te worden, haar een speeltuig te verstrekken Dier driften, die haar hert, zo wankelbaar, verwekken!
Ik wil het lot, dat my zo wreed bestryd, zo fel, Doen eindigen, daar ik myn hoop alleen op stel.
Ik wil de ontrouwe nu, zo veel ik zal vermoogen.
Dit fier verwyten en dan sterven van haar oogen.
Ik bid je wacht noch wat, haar hert is, als de wind, die nu onstuimigis, en zich dan zacht bevind.
Wel, dat wy dan geenzins die driften tegenstreeven, maar haar zo wenschelyk in vreden laaten leeven, Zy smaak de vrucht daar van, bevryd van angst en pyn.
Maar ik kan van dit heil tot geen getuigen zyn, of moet op t allerminst veel pyniging en plaagen, die Digitized by google BL YSPEL.
Als het sterven zyn, verdraagen.
Die van my wreeder, En schoon de ontmoeting met Don Sanche nu gantsch niet Toelaten om te gaan na 't Kastiljaans gebied, Gaan we in een ander land vertrekken, daar na dezen Het lot my moogelyk zo niet zal tegen weezen.
Ramiro, trekken wy na Napels.
Napels?
Dit 's beter als dat gy 't na de andere waereld doet.
'k ga afscheid neemen van den koning, wil de zaaken Tot ons vertrek terstond volkomen vaardig maaken.
RAMIRO weggaande.
'k wensch de liefde, als ook Elvire, en uwe min, 'k verwensch den Graaf, en al die u dit bragt in 't zin.
DON FELII, hippolite.
HIPPOLIte, don Felix, die weg wil gaan, te rug houdende.
Nou stand, don Felix, 'k moet een weinig met u spreeken.
Elvires liefde is u volkomentlyk gebleeken, maar haare vlam is heel verkoeld, doordien zy ziet En toeleid om den troon van t Arragons gebied Als Koninginne door het huuwlyk te betreeden, daar doeld ze alleen op, en al haar genegentheden Zyn om den koning te behaagen, ik voor my Ben zo veranderlyk van zinnen niet, als zy.
Indien myn hert en hand, tot troost in deze dingen, Die gy gezien hebt en al haar veranderingen, U voordeel kunnen doen, zo biede ik u die aan.
'k Verdien in 't minst deze eer en ben 'er meê begaan, De hoon, die 'k door Elvire, en Blanche, heb bekomen, verhind'ren my, Mevrouw, dat zy werd aangenomen, 'k Ontwyk noch dezen dag, dit hof, en ben verpligt Aan myne rust, dat ik 't verban uit myn gezigt, Maar welk een onheil, welk een pyn, wat zwaare plaagen, En groote rampen dat myn liefde moet verdraagen, is 't my de zwaartste smert, dat ik, spyt al myn hoon, Geen voordeel doen kan met uw gunst, my aangeboon.
Ja, Hippolite, gy verdiend de smaad naar waarde, om dat ge u zelve, aan hem, daar gy niets wist, ver klaarde.
ELVIRE, HIPPOLITE, BEATRIX.
ELVIRE tegens Beatrix.
Ja, hippolite zal het weeten.
Goed, zie daar, daar is zy zelf, mevrouw wel aan, kom, vraag het haar.
ELVIRE tegen Beatrix.
Na ik Mendoza haar heb afgestaan, ten teken Van afkeer, kan ik daar onmooglyk zelf van spreeken.
Komt ge om te weeten het vertrek der kastiljaan?
Het zy hy blyft of niet daar leid my weinig aan.
Het zy het u behaagd, of oorzaak geeft tot vreezen, maak staat dat hy dit hof reeds zal ontweeken weezen.
Zo gy zo min, als ik, daar over waard geraakt, gy had u daarom niet zo zeer bezorgt gemaakt.
Beadiginzes v.2o9 blyspel.
Zie daar twee juffers, die zich alle beide ontstellen, maar waaren zy, als ik, zy zouden haar niet kwellen.
Gy moet ontroerd zyn, want 't is zeker dat men niet iets mist van veel waardy, als met een groot verdriet.
't valt zwaar, wanneer men 't geen zo waard is moet verliezen.
Ik kwam alleen hem uit genegentheid verkiezen, maar nu dat ik alom in Felix hert bevind, dat hy my nooit heeft met genegentheid bemind, kan my zyn afzyn, hoe die liefde ook raakte aan t blaaken, geen groote droefheid op myn hert zich eigen maaken.
ACHTSTE TOONEEL.... ELVIRE, BEAUTIFUX.
Beatrix!
1 beatrix.
'k weet u zeggen al, 't is raar!
Gy wilt my spreeken in vertrouwen, is t niet waar?
'k doe aan myn hert geweld, en schyn het zelfs te tergen, ik kan myn droefheid, 't is me onmooglyk, me 'er verbergen.
Dien kastiljaan leid u aan 't hert en roofd uw rust.
'k vind my bedroogen, 'k dacht die vlam reeds was bluscht.
Dat s mis, t minheelend kruid, van schuuwen en vergeven, dat heb ik lang geweeten.
Wat heb ik nu gedaan?
zyn afzyn, my zo wreed, verzwaard myn wonden, en myn pyn, en hertenleed.
'k bemin don Felix, ik aanbid hem, hy vertrekken!
Wat middel, als de dood, kan my tot hulp verstrekken, Beatrix?
Dat is noch veel slimmer, ja gewis, Mevrouw, als al het kwaad dat u weërvaaren is.
Maar ik kan waarlyk niet begrypen noch verzinnen, waarom ge uw haat hem toonde, en echter wilt beminnen?
Waarom hem, zonder hoop te geeven, heen doen gaan, Daar gy onmooglyk kunt tot zyn vertrek verstaan?
Toen was ik dwaas, maar wat kan hem doen wederkeren?
Gy zelf, zo gy 't niet weet zal ik 't u aanstonds leeren.
Hoewel hier tegenstryd, myn stam, myn eer, en staat 'k zal echter alles doen, dat my de liefde raad.
Zeg me eens hoe gy de min des konings zult waardeeren?
Hem, door myn koelheid, zien geduurig af te keeren.
Trotseerd gy dan de magt van 't koninglyk gezag?
Die groote mogentheid niets op myn hert vermag.
Spreek dan Mendoza zelf, hoor wat hy u zal zeggen Daar uit zo kunt gy al uw redenen beleggen, ik twyfel niet gy zult zyn meening wel verstaan.
Maar 'k zie de Vorst komt, met Don Felix, herwaarts aan.
EL. digitized by google.
Maar, kunnen wy hen niet ontvlien?
Neen, 't kon u rouwen.
DON FELIX, ELVIRE, de koning, beaTRIx.
Kom, schoone Elvire, kom, en help my wederhouwen, don Felix, hy, die, als gy weet, verstrekt 't sieraad Van al myn Hof, wil nu verlaaten dezen staat, Ik tracht, maar al vergeefs, zyn opzet te beletten, mevrouw, wil tot uw heil, u zelf daar tegen zetten.
Gy, die meër magt hebt op zyn hert, als myn gezag Betoon hem wat de kracht van uw gezigt vermag.
Waar toe zyn nut, myn Heer, die al te tedre krachten, t Verwinnen ongewoon?
en zo na uw gedachten Zy ooit iets wonnen op een hert, zy konnen niet de wil bedwingen.
ZE is verwonderd, als gy ziet, Van uw vertrek, dat gy zo haast hebt voorgenomen.
'k Deeze u verstaan al 't geen my over is gekomen, Maar al uw goedheid, Vorst, heeft van die smert en pyn My reets ontslagen, niets daar van doen ovrig zyn.
'k zal, zo 't u niet mishaagd, de reden die my wekken Doen kennen, en waarom ik moet van hier vertrekken.
Ik zal u hooren.
DON FELIXDE MENDOZA, DON FELIX.
Als ik vlugtende, t gebied Myn s vaderlands ontweek, en tot myn groot verdriet met Vervolgt wierd, was ik van myn knecht verzeld, den.
vreugden Kwam ik, Vorst, in uw ryk, zo bloeijend door uw deug De paerden, die zo lang ons hadden dienst gedaan, bezweeken onder ons, wy moesten hen ontslaan, Van hunnen last, dies wy ons moesten gaan verkloeken In dezen nood, om hulp en bystand op te zoeken.
Wy vonden 't, toen ik by een beekje ruste kwam, Daar ik de schoone Elvire en haare Nicht vernam.
Zo ooit de liefde had vermoogen op de reden, hebbe ik t gevoeld, wanneer ik haar kwam nader treeden, ja, van dat uur verbande ik Blanche uit myne zin, de schoone Elvire nam de plaats volkomen in.
Na ik haar hadde ontdekt myn zwaarigheën en noden.
Heeft zy twee paerden en verblyf my aangeboden.
Myn nieuwe liefde en ook myne driften rieden me aan Dit niet te weig'ren, of de aanbieding af te slaan.
Dus sleet ik by haar, Heer, twee dagen en beschouwde Haar ed'le deugd, die my haare ommegang ontvouwde.
'k moest eind'lyk scheiden, ik beken het, maar met smert, en 't scheen my klaar dat die had werking op haar hert.
'k vertrok dan, zonder dat ik toen haar naam kon hooren, Zy had dit aan haar volk verboden van te vooren, Zy schreef, tot myner gunst, aan uwe majesteit, Ik gaf u zelfs dien brief, en heb u straks bereid gevonden, om uw hulp my, op haar beê, te toonen, En myne elende met uw groote gunst te kroonen.
Maar myn verwondering vermeerderde, als ik my Vond in de plaats, die gy, ver boven myn waardy, Tot myn beschutting van myn leeven had verkooren, Daar my de Schoone, die k gezien had, kwam te vooren, Schoon ik gewanhoopt had haar ooit te aanschouwen, Heer.
De vreugd die ik toen had ontvonkte meër en meër, die vreugde is de oorzaak dat ik moet van hier vertrekken, En die myn wanhoop en rampzaligheën verwekken.
Wanneer ik zag gelegentheid, heb ik Myn liefde aan haar ontdekt, en op dat oogenblik Scheen t of Elvire nam in myne min behaagen, maar k zag myn hoop in t kort geheel ter neer geslagen.
Gy, die my hebt uw vlam vertrouwd, op dat ik in Dien staat zou dienen, Vorst, uw liefde en uwe min, ik volgde uw wil, maar ik heb na dien tyd geleden.
De grootste smert die een verliefde ooit heeft bestreeden, zy, die k teder min, aan u behaagd, en t zou Een dwaasheid zyn, zo ik met hoop my vleijen wou.
En k moest de ondankbaarste by ieder een verstrekken, Indien ik my als uw meêminnaar kwam te ontdekken, k Verried den Graaf, die ook had reden my verdacht te houden, daar hy voor myn welvaard waakt en wacht.
Dat ik zyn zuster zou voor u of my begeeren, en, op zo snooden wys, zyn adlyk huis onteeren?
'k Zie de achterdocht en vrees vergroot zyne ongeneugd, hy kan zich zelve niet vertrouwen op uw deugd, hy beeld zich in, dat gy hem hebt dien last geboden, op dat ik middel vond om hem te konnen dooden.
En dat gy daarom my zo veel vertrouwde alleen.
Hy set waar dat ik ga of waar ik wend myn treen.
Hy onderzoekt me en heeft myn wapens weggenomen.
Zyne ongerustheid is alreets zo ver gekomen.
Dat hem zyn schaduw zelf doet vreezen, des ik my In zorg bevind, bleef ik in t hof u langer by Dat ik den Graaf mogt, of uw majesteit verraaden En op my haalen zou een bittere ongenade.
Niets als het afzyn van Elvire, o koning, kan Me ontslaan van eene drift, die ik vergeefs verban.
Sta toe, dat ik terstond mag Arragon verlaaten, En gaan in Napels, of in andre van uw staaten, Waar ik gelegentheid kan vinden, om aldaar My voor uw welstand in het uiterste gevaar Te waagen, en die min, die my komt overheeren, Verbannende, myn hert tot de eerste rust doen keeren.
Die edle tekens, die ik in u zie, met vreugd, vermeerdren de achting die ik heb voor uwe deugd.
Ik ben met uw vertrek bewoogen en belaaden.
Wyl ge eer vertrekken wilt, als uwe trouw verraaden.
Mendoza, 't voegt my dat ik u herstel van 't geen Gy in Kastilien verlooren hebt, voorheen.
'k moet u beloonen voor uw edelmoedig poogen, zo schoon en deugd verdiend myn gunst en mededoogen, 'k Beloove u die vertrek van hier niet, voor ge u ziet Met eenig ampt verrykt in 't Napelsche gebied.
(deelen.
De Graat komt herwaarts aan, 'k moet hem iets mededelen Don Felix, wees gerust, en wil eerst myn beveelen Ontfangen eer gy gaat, en zien hoe 'k u waardeer.
Ik ben gehoorzaam, en verwacht uw last, myn Heer.
DEKONING, de graaf.
Wat eer is dit voor my, dat ik u moog begroeten, En zyne majesteit op deze plaats ontmoeten!
Men heeft my iets gezegt, dat my verbaast maakt, Graaf Als of t aan uw verstand, die groote en nutte gaaf Begon te missen, daar gy wierd alom voor dezen, Gelyk een wonder van uw dagen, hoog gepreezen.
Wat denkbeeld van verraad, wat ontrouw kwam 'er in Uw hand.
Uw herssens?
En van waar die dwaasheid in uw zin?
Zo deze moeilykheid, die u zo zeer komt plaagen Nam oorsprong, om dat my uw zuster kon behaagen, Verban dit, Graaf, bedenk hoe hoog ik u waardeer, Hoe ik uw braaf geslacht en edle deugden eer, en, schoon ik jong ben, k zal nooit in myn pligt bezwyken, Die zal, zo lang ik leef, nooit uit myn boezem wyken, Maar maaken dat elk een steeds in myn erfgebied Daar van de tekenen, na zyn genoegen, ziet.
Verdenk myn min niet, of de gunsten die 'k haar toonden.
Dat zulks uw stam en deugd beledigden of hoonden.
Myn keur vermeerderd haar bekoorlykheen, haar deugd Krygt daar door meerder glans, zo dit uwe ongeneugd Veroorzaakt, dat ik haar bemind heb, zal ik t staaken, Om zo uw heil en rust verzekerder te maaken.
Ga, maak u vaardig, om voor my, als Afgezand, Na Lissabon te gaan, verzoek, tot nader pand Van vriendschap, tot myn bruid de Infante, en doet haar blyken, hoe 'k naar dat huuwlyk tracht tot nut der beide Ryken.
'k ontfang, met vreugd, dien last my door u opgeleid, nu gy my hebt gekeurd tot zulk een waardigheid, zal ik in Portugaal uw glory staande houwen Op dat zy daar de magt van Arragon beschouwen, en zo my niets ontmoet dat hinderd in die zaak, ik zal, in 't kort, uw wellust, uw vermaak.
De schoone ryksprinses, die gy hebt uitgeleezen, naar uw begeerte, Vorst, in Saragossa weezen.
Maar eer dat ik vertrek, en dat gy 't goed vind, laat Elvire zyn gehuuwd aan een die ge in uw staat Haar waardig achten zult.
Graaf, laat die zorgen vaaren, ik neem op my dat ik zal de eer uws huis bewaaren, ze is reeds verloofd.
D. digitized by google. DON FELIX DE MENDOZA, de GRAaf.
Ja, 'k heb de keur gedaan, 't is aan Miralvaas Graaf.
Ik heb geen kennis aan Dien Graaf, noch nooit gehoord..... de koning.
Hy is van groote waarde En in itaalie geenzints van de onvermaarde.
Hoe kan ik t huuwlyk zien voltrekken, by aldien Ik ga na Portugaal?
Dat zult ge op heden zien, daar na vertrekken.
Maar de graaf.
Zult gy aanschouwen, hy heeft in deze stad eenwyl zich opgehouwen, Ik zal hem zelf by u geleiden, des zo maak Dat gy hem wel ontfangt.
'k begryp niets van die zaak.
VYf, digitized by google, blyspel.
5 vyfde bedrief.
't heeft ge alles reed gemaakt, en konnen wy vertrekken?
Ja, Heer, ons huisraadt zal ons tot geen last verstrekken, want 't is zo weinig als gy zelf wel kunt vermoën.
Dat ik geen half uur tyd tot pakken heb van doen.
Ramiro, 'k ga my nu uit Arragon begeeven, maar denk ik zal niet in Elvires afzyn leeven.
Daar moet gy zeker u toe wennen, leef jy maar wat by provisie.
Wensch het allergrootst gevaar Ons mag ontmoeten als men zeewaard in zal steeken.
Ik hoop, voor my, noch wat te leeven, selle weeken!
Dat dan de winden in een felle zeeorkaan De zeilen scheuren en ons schip te barsten slaan.
'k wensch dat de winden, Heer, ons gunstig mogen weezen, en wy haast zullen zyn tot Napels buiten vreezen.
Het onweër, slaaverny, of wat my ook ontmoet, zal my verblyden als t myn leeven einden doet.
TWEE D boigtized by Google DON FELIX DE MENDOZA, 58 TWEEDE TOONEEL.
DON FELIX, RAMIRO, ELVIRE, BEAUTIFUX.
BEaTRIx tegens don Felix.
Heer.... maar wat afgryselyker woorden!
DON FELIX tegens Beatrix.
Zo gy, Beatrix, deez' myn droeve woorden hoorden, zo zy bewust dat die de wreede uitwerkzels zyn Van myne elende, elvire, is oorzaak van die pyn.
RAMIRO tegens elvire.
Mevrouw, ik bid heb met don Felix mededoogen, belet hem dat hy gaat, het is in uw vermoogen Of 't is met hem gedaan.
ELVIRE tegens Ramiro.
Ramiro, al het geen Ik doen kan zal ik doen, myn vrees die is alleen Dat ik niet op zyn hert het allerminst zal winnen, want hy na Blanche gaat.
Dat zal hy niet beginnen, hy gaat na Napels daar hy vinden zal, mevrouw, zo veele Blanches als ik op myn hand beschouw.
DON FELIX tegens Ramiro.
Laat af, Ramiro, want ik durf geen heil verwachten.
De schoone Elvire komt mendoze in t hert verachten.
Waarom hebt gy 't Portrait behouden?
ELVIRE tegens Beatrixe.
Wat doet gy, Beatrix?
het is recht, eerd hy 't niet naar waardy, nu hy zo dier bewaard het geen hem kan behaagen?
RAMIRO stil tegens don Felix.
Nou, lustig, deze bal terstond weder kaats geslagen.
DON FELIX tegens Elvire.
Mevrouw, is dit Portrait dan de oorzaak van die smert, en Digitized by Google BLYSPEL.
En weigring?
maakt dat my 't verand'ren van uw hert?
BEaTRIx stil tegens Elvire.
Nu geef hem antwoord.
Ja, don Felix al myn vreezen Kunt ge u verbeelden.
Zou ik zo gelukkig weezen?
Maar neen, elvire lacht, helaas!
met myn verdriet!
'k wensch dat men daadlyk 't eind van deze kwestie ziet.
Ik zeg de waarheid, by aldien ik u moet derven, moet ik van liefde sterven.
Zo zeer bemin ik u, RAMIRO.
Dat is wat hard, maar zo ik zie ter deegen klaar, zo is de voortgang van de reis in groot gevaar.
Mevrouw, de afkeerigheid, die gy my hebt beweezen, is die alleenig dan uit jaloezy gereezen?
Ja, vast.
Hebt gy 't Portraity an Blanche niet bewaard, tot hoon van my?
Neen, neen, maak u niet eens bezwaard, wy achten dat zo veel, als 't blaffen van de honden.
Neen, schoone Elvire, 't is by ongeluk gevonden, wat zou 't portrait doen, daar uw schoonheid, die ik min, Lang banden 't prinsipaal uit myn gemoet en zin?
Gy mind my dan oprecht, don Felix?
Als myn leeven.
DON FELIX DE MENDOZA, ELVIRE.
Is 't waarheid zo kan u geen achterdenken geeven Dien medeminnaar, en hoe groot ook is zyn magt, gy zult zelfzien, in 't kort, hoe hoog dat ik u acht.
wat zegt ge my?
wat wreedheid!
welke slaagen!
Wat vind men zoeter als een wenschelyk welbehaagen?
Maar, helaas!
ik moet u derven, my zo waard!
Gy mind my, en ik moet vertrekken, kan op aard'lets wreeder zyn als 't geen waar door ik word besproogen?
Waarom vertrekt gy.
Om dat ik ben gedwongen.
Door wat bevel?
Door t lot, terwyl dat ik heb aan Den Vorst myn liefde ontdekt, hy heeft my toegestaan Dat ik vertrekken mag.
Ik moet de grootste slag, myn waarde Elvire, draagen, myn rampen die zyn onherstelbaar!
zal ik Een koning tergen, die in 't uiterste oogenblik Myne eer beschermde?
die zich zelf my eigen maakte?
Die op 't zorgvuldigste voor myne welstand waakte!
Ik moet myn hert, zo teer er, geweld aan doen, o ja!
En scheiden voor altoos!
Vaar wel, mevrouw, ik ga. hy doet eenige treeden of hy weg wil gaan.
BEAUTje, don Felix weerhouwende, en op Elvire wyzende.
Hoe kunt gy gaan, myn Heer?
Ei zie die schreijende oogen.
61 RAMIRO, al schreijende.
Zyt gy in 't minste met haar weenen niet bewoogen?
Zie hoe die paerelen neërvloeijen, ja, zie daar, schoon ik een knecht ben, zie, zo schrei ik noch om haar.
Wat stryd gevoel ik!
Hoe of ik dit af zal keeren!
Terwyl ik zelve t van den koning kwam begeeren.
ELVIRE, weenende.
Neen, neen, don Felix, 'k zal niet leeven zo gy gaat.
Mevrouw, ik weet zelf niet wat ik in dezen staat Bessuiten moet, ik kom daar door myn min verraaden, En uw bekoorlykheën, zo waard, zo dier, versmaaden.
En zo ik blyf, toon ik myn pligt noch eerbied aan Den Vorst, ja kom daar door myn glory zelf verraan.
Maar neen, mevrouw, ik wil dit niet meer overweegen, nu ik volkomentlyk uwe achting heb verkreegen, k zal alles waagen tot uw dienst, want my is meer aan u gelegen, als myn leeven of myne eer Statoe, Elvire, dat ik eens, na zo veel plagen, Mag hoopen myn geluk in t eind te zien volslaagen Door t huuwelyk, want ik volkomen ben bereid Te lyden s konings haat en zyn verbolgendheid.
ELVIRE haar hand don Felix aanbiedende.
Ontfang myn hand, men doze, als tot een zeker teken Van myn genegentheid, die ik nooit zal verbreeken.
Don FELIX op zyn knien vallende en de hand van Elvire kusschende.
Met die verzekering verdraag ik al het geen Het lot my toevoegd, ja, hoe fel ik werd bestreën.
DON FELIXDE MENDOZA, DERDE TOONEEL.
DON FELII, ELVIRE, HIPPOLITE, BEATRIX, RAMIRO.
HIPPOLITE, don Felix, die geknield leid, verrassende.
Wat heil is dit voor u, elvire?
dat zo goedig k ben verblyd!
U toestraald.
Wat zyt gy edelmoedig!
Hebt gy Mendoza zelf aan my niet afgestaan?
Dat heeft de jalouzy my op dien tyd geraan.