floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Ik heb 'er twaales, 't zyn koraalen, Die zingen gelyk Nagtegaalen, Maar als ik deezen oronbaar Geleert heb, is myn troep heel klaar, Kom, kom laat ik jou stem probeeren.
Regt op je lyf wil jy regt leeren.
Ziet dat 's Be deur, en dat 's Be mol.
Zingt met my, ut, re, mi, fa, sol.
Nog eens, kom wakker niet te kikken.
Let op de nooten, op de snikken.
Ik zal de maat slaan, repje ras.
Zing jy superus, ik de bas.
Voize, Laat Louys de France, &c. Ut, re, mi, fa, sol, la la, Dat is regt een Opera, Zo zo, dat gaat heen, 't Zal na deezen, beeter weezen, Zoo zoo, dat gaat heen, Ik ben Paris, jy Heleen.
Jonker Blyhart, Barent.
WEl Haagse Barent, dat is raar, Leert hier het eene beest het aar?
Die eeuw, heer Jonker, is versleeten, Ik ben geen beest meer moet je weeten.
Ik leer nou beesten een voor een, Wil jy ook leeren 'k ben te vreen?
Zoo ik dit beest kan leeren klappen, Hoef ik geen Schoene meer te lappen.
Wat kom jy hier doen uit den Haag?
Ik kom hier trouwen.
Wat de plaag?
Maar aan een Weeuw, of aan een Vryster?
Wel Haagse Barend, ben jy byster.
Die slooten loop ik altyt mis, Daar ymand in verdronken is.
Maar heeftze mannetjens met kraagen?
Geen Amstel Juffer kan behaagen, Een Haagenaar, als door haar geld, De Meyt is ryk, en wel gestelt, Een eenig kind.
Maar wie zal 't weezen?
Dat staat in deeze brief te leezen.
In 't zwaantje naast het groene hek.
O, doet dat niet, de vaar is gek.
Daarlyd my weynig aan geleegen.
't Geld kan de gekheyd overweegen.
De wysheyd loopt nou stom langs straat, Het geld alleen heeft nou de praat.
De vrouwen die niet veel en weeten, Die worden voor fluweel versleeten.
Maar is 't een huyshen kuys en stil?
Het is een hen die leggen wil.
Maar wie belet haar dan te trouwen?
Haar Vader, want die wil haar houwen.
De Vryershier tot Amsterdam, Agt hy te styf, te lomp, te lam, Het moet een Haagenaartje weezen.
Heel goed, dan staat my niet te vreezen, 'k Ben een gebooren Haagenaar, Gelyk je weet.
Dat is wel waar, Maar daar zal veel aan jou ontbreeken, Hy wil geen vryer hooren spreeken, Of 't moet zyn een geleerde vent, Een Advocaat, die wetten kent.
Maar hoor, zy is aan my verbonden Door deeze brief, my toegezonden Zelf van haar Vaders eigen hand.
Ik wed, dat hy de brief verbrand, Wanneer hy komen zal te hooren, Dat jy geen brief van Professoren Hebt, die jou maakt tot Advocaat, Want hy is gek, en opstinaat, Jy zult hem nimmermeer believen, Al hadje hondert zulke brieven, Maar trek naar Harderwyk, en laat, Jou vaardig maaken Advocaat.
Want een blaauwbesse brief kan maaken Dat jy zult aan zyn Dochter raaken.
Daarom vertrek vry daadlyk heer, Komt over veertien daagen weer.
Ik zal die zotheid hem verleeren, Hy zal my zelf nog promoveeren Tot Advocaat.
Ziet wat je doet.
De gekke zyn voor looze goed.
Daar komen na haar alle daagen, Wel meer als hondert vryers vraagen.
Die roemen van haar groote magt, Of van haar rykdom, of geslagt, Door dat zoo meenigmaal te hooren, Leent hy aan niemand meer zyn ooren.
Ten zy dat hy is Advocaat, Die hy dan door zyn Broeder laat, Of hy geleert is, ondervraagen, En deeze Broer is gek volslaagen.
Die alle vryers 't zy wie 't zy, Schoon datze wyzer zyn als hy, Voor gekken uit maakt, dat zy schroomen, Om nimmermeer weerom te komen.
Jonker Wel ik weet raat voor zulk gebrek, 'k Zal hem geneezen, met een trek.
Kan ik jou helpen wilt maar spreeken, Jy weet ik kan de Haagse streeken.
Verzeeker, maar blyft dicht by huis.
Ik breng maar deeze schoene t'huis.
Dan kom ik weer, je moet niet vleijen, Hy laat hem daar door niet verleijen.
Maak van jou slegten staat beklag.
Zie daar, daar komt hy voor den dag.
Jonker, Augestyn.
't GEluk komt my zoo bly ontmoeten, Nu ik myn vriend u mag begroeten.
Zyt gy myn vriend, hoe kan dat zyn?
Ik kenje niet.
Heer Augestyn.
'k Ben lang geweest uw vriend voor deezen.
Ik zeg monsieur dat kan niet weezen, Ik zag u nooyt, dat ik u zweer.
'k Zag u ook nimmermeer myn heer, Maar ik had egter voor genoomen Als vriend in huys, u by te koomen, 'k Moest aan u zelf een boodschap doen.
Die bootschap kan ik ligt vermôen.
Weet dat myn Vaar een ryke Vrek was En door zyn gierigheyd heel gek was, Een Edelman van naam zeer groot, Die my zyn goet liet, na zyn Dood.
Maar ik heb gelt, en goed, en haven, Kort na zyn dood met hem begraaven.
Gelyk hy spaarde dag en nacht, Heb ik het ook weer deur gebragt.
Vrou Venus stal my door haar oogen.
En Bachchus door zyn lek're toogen, Den teerling ende gladde kaart, Verslonden, dat hy had gespaart.
Zoo dat voor u staat t'uwer eeren, Een vogel zonder nest of veeren.
Maar ik heb in dat vuyl gedrang, Geleert veel konsten van belang, Ik heb veel deugden aangewonnen, Die u myn heer behaagen konnen.
Ik ben voorvegter laat en vroeg, Zoo op de straat als in de kroeg.
'k Roep al de Nikkers by haar naamen.
Veel meer als al de moffen saamen.
Ik lieg en spreek ook zelde waar, Ik ben een valsche dobbelaar.
En wilt gy hooren wat voor Boeken, Het zyn, die ik ga onderzoeken, Het Boloneesche hontjen, dat Is een Juweel voor deeze stat.
Dan Jonker Moezel, die voor deezen, In rang wou d'alder eerste weezen.
't Vermaak des houwlyks, dat is lief, De Meyden duyvel, gaauwe Dief, De Haagse Ligtmis onzer tyen, Als ook de Franse minneryen, Ook de open hertige Juffrouw; De onkuysche Hageta ontrouw, Bedurve Koopman, en verreezen Hipolites, wel waard te leezen.
De biegt van 't huw'lyk, wel bekend Als ook de reuklooze Student.
Al wie een Ligtmis tracht te weezen, Die moet voor al die Boeken leezen.
O, die zyn noodig aan de jeugd.
Zy leeren leeven zonder deugd.
Nou weet ik andre braaf te knellen, Met het Baarlannen en Menellen.
Met kinkenove pasedie, Ik speel nou regt al wat ik zie.
Zoo, zoo.
Ik ga uyt beurze snijen.
Ik mag geen eerbre maagden lyen, Ik ranse 's avons aan op straat, En zoo der my een tegen staat, Die laat de kap en diamanten, Met goude ringen en pandanten.
Ik steek, ik kerf, ik steel, ik buit, Ik gooy by nagt de glaazen uit.
De kroegen weet ik op te schikken, Zoo; dat daar elk voor my moet schrikken.
Ik ga in 't Schouwburg, met een roes, Daar raas ik als een dolle droes, Dat die zyn in de Bak gezeeten, Onmogelyk niet konnen weeten Wat dat men speeld, door myn gerugt, Verandert Treurspel in een Klugt.
Ik bruy myn waerelt wel met vreugde.
Maak eens een end van al jou deugden.
Ik hoorde heeden van een Vrind, Als dat gy hebt een eenig kind, Van twintig jaar, met schoone leeden.
Die gy wout graag ten Egt besteeden, Die gy zult geeven die haar trouwt Een heele halve ton met gout.
Zoo is 't ook.
Maar myn ingewanden, Van liefde en trouw als Etna branden, Toen ik dat hoorde, want dat geld, Nam my terstont in zyn geweld.
Gy zoud alleen om 't geld dan trouwen?
Wel zeeker, want een wyf te houwen, Die kaal is, ô dat 's al te gek, Dat is maar warmoes zonder spek.
Al had jou Dochter neus nog ooren, Zoo zou ze my nogtans bekooren, Als ik jou Dochter heb getrouwe, Hout haar by u, geeft my maar 't gout.
Heer Augestyn, 'k moet regt uit spreeken, My komt geen Wyf, maar geld t'ontbreeken; Dat is alleen der Minnaars aas, Wie anders trouwt is zot en dwaas.
Men trouwt uit liefde, maar och arme!
Wie zal hem by de liefde warme?
Uw Dochter was gelukkig heer, Dat zy my kreeg.
Maar sint wanneer?
Hoe veilig zou uw geltje weezen.
By my, daar elk een voor moet vreezen Geen dief, geen dobb'laar, nog geen hoer Zaagt gy uw daagen op myn vloer.
Elk schuwt my als Kompaan de roover, Ik heb, voor hoer nog boef niet over.
Ik kan de laagen, het geweld, En strikken die de waerelt stelt, Om maar d'onnoos'le meê te plaagen, Maar ik ben vry voor al die laagen.
Dies ben ik ook verzeekert gy, Uw Dochter geeven zult aan my.
Myn Snyer heeft de maat genoomen Van 't Bruigoms kleed, hy zal straks koomen, Hier met den Winkelier om 't geld, Dat hem zal worden toe geteld Van u, maar weet gy zult het trekken Van onze hooft som, 't zal verstrekken, In mindring, als gy hebt gezegt, Van 't geen ge uw Dochter geeft ten Egt.
Ook komt hier 't Brabants wyf van kanten, Den Juwelier, van Diamanten, Om haar betaling, ik heb nou Het alles klaar tot onze trouw.
Elk was geneegen my te borgen, Zoo dra ik zey dat ik op morgen, Zou trouwen met u Dochter.
goet.
Myn knegt heeft reets, wie my in 't bloed Bestaan, genood, om tavond saamen, Tot uwent eens een dag te raamen Van onze trouw.
Is dat het al, Dat ik daar nou van hooren zal?
Ja daarom ben ik hier gekoomen.
Nu gy die moeyten hebt genoomen, Zoo neemt de moeyte en gaet weer heen.
Stel Snyer en zulk soort te vrêen.
De Juwelier voorzyn pandanten En 't wyf uyt Brabant voor haar kanten, Myn Dochters hou'lyks gelt leyt klaar, En is gereed, maar niet voor haar.
Zeg ook dat tavond uwe vrinden, By my geen eeten zullen vinden.
Voor zulk een Vryer, mer verlof, Als gy zyt, is het hier spit of.
Wel wat zal ik hier nog beleeven.
Ik meen myn Dochter niet te geeven, Een die in zulke deugden leeft, Een die zyn goed verhinkelt heeft.
Een die 't nu van de roof moet haalen, Een die derft borgen, niet betaalen; Een pypen stelder openbaar, Een dief een valse dobbelaar, Een die niet doet als maagden kraaken.
Al zulke vryers, moet ik wraaken.
Wel dat stryt tegens alle reên.
Gy hebt myn zin gehoord, gaa heen.
Myn heer ik heb het al geloogen, Een eerlyk man staat voor uw oogen, Een die gezet gematigt leeft, Een die veel gelt en rykdom heeft.
Een Heer, een Edelman geschaapen, 'k Voer tien kwartieren in myn waapen, Een open helm heeft myn kasket, Ik ben een Ridder Baronnet.
Waarom dan 't eerste niet verzweegen?
Myn heer ik had bericht gekreegen, Dat alle vryers een voor een, Hier liepen wis een blaauwe scheen.
Die op haar deugd en rykdom roemen, Dies dorst ik my niet eerlyk noemen.
't Is waar, ik zie na geld nog eer, Maar na geleertheid, dat is meer; Geleertheid schat ik boven allen, De staat op eer en geld kan vallen, Daar een geleert man blyft in staat, Hoor, het moet zyn een Advocaat, Zyt gy een Advocaat laat hooren?
Wil my dan niet meer verstooren, Hou my niet langer voor uw gek.
Ik zal gehoorzaam zyn.
Jonker, Barent.
IK zal die gekheid u verleeren, En Haagse Barent promoveeren.
Wel Jonker Blyhert is 't niet regt, Gelyk als ik u had gezegt, Is hy niet gek in allen deelen?
Kom, jy moet nu voor vryer speelen, Ik maakje daadlyk Advocaat; Jy weet tot zulke zaak en raad.
Jy bent bekwaam voor wys te loopen.
Jy hebt de waereld braaf doorkroopen.
Wat moest ik doen, wat moest ik zyn?
Een Advocaat.
Spreekje ook Latyn?
Myn heer gelyk u dat bekent is, Zoo wel een lapper hier gewent is.
Maar sprak ik dat, was 't dan al wel?
Jonker Hoor jy moet gaan na Izabel.
Kom steekje vaardig in de veeren.
Maar hebje ook Advocaare kleeren?
Zie datje een zwarte rok slegs huurt.
Goet, ik weet raad, hier in de buurt, Woond Saar de uytdraagster, die voor deezen Plagt heer Torquatus meyd te weezen, Die heeft ten minsten aan dien heer Een rok verdiend, ja nog wel meer.
Maar hoor, ik dien myn naam te weeten, Jonker.
Gy zult myn heer Barnardo heeten.
Barnardo, goet ik ben te vrêen.
Zie daar stapt heer Bernardo heen.
Ik zal gelyk een axter klappen.
Jy kent wat meer als schoene lappen.
Maar Jonker Blyhert, met verlof, Neem dog beleeft uw hoet eerst of, Eer jy myn ampt noemt.
Zeg my waarom?
Dat is respektum perzoonarum.
Weet dat Barnardus is Monsieur, Of wel myn heer de Reprateur, Her zyn voorwaar geen kleene zaaken, Veel ouwe dingen nieuw te maaken.
Ziet maar dat jy jou niet verpraat, Zeg maar Ego sum Advocaat.
Die woorden zalje moeten weeten.
Die woorden heb ik al vergeeten.
Ego sum Advocaat.
Hoe, wat?
Ik vat.
Het zal aan my nou niet ontbreeken.
Maar laat ik jou eerst hooren spreeken, Of jy op 't Prononsieeren let.
Dat 's net.
Geen Advocaat kan klaarder spreeken.
Daar zal aan jou nou niets ontbreeken.
Nou ben ik niet verwondert, dat Ik hier zie zweeven door de stad, Geheele bosjens Advocaaten, Nou weet ik mê geleert te praaten.
Ben ik waarachtig Advocaat?
Verzeeker, maar wanneer je gaat, Zoo moetje staadig zien, en stappen Als Advocaat, vol weetenschappen.
Ik weet tot zulke zaaken raad.
Zegt maar Ego sum Advocaat, Op alles dat jou komt te vooren, Jy zult die ouwe gek bekooren.
Maar ik wil weeten hoe veel gy My toelegt voor deez' snakery.
'k Zal u als gy het hebt bedreeven, Tien silvre ducatonnen geeven.
Tien ducatonnen, dat 's goet geld, Ik zal jou helpen als een held.
Gy moet niet blyven in gebreeken.
Ik ga de Vaar en Dochter spreeken, Gy zult myn Broeder zyn, gaa heen, Maar komt haast weer.
Jonker Blybert klopt aan de deur van Augestyn Vyfde tooneel.
MYn Heer, ik kom u nog eens spreeken Augestyn.
Het moet u aan 't verstant ontbreeken, Of aan memory.
Gy spreekt regt.
Weet gy niet watter is gezegt?
Toen gy uw afscheyd hebt genoomem, Als dar gy nooit zoud weeder koomen.
Is 't u vergeeten?
wel ik zeg Vertrek, en blyf voor eeuwig weg.
Waarom ik weer kom, dat zyn zaaken, Die u gelukkig konnen maaken.
Myn Broeder, zynde een Advocaat, Geleert in de alderhoogsten graad, Die wysheid schaft als veel Doctooren, En Boeken schryft, naast Professooren, Is hier gekoomen, hy begeert, Dat gy hem met de naam vereert Van Schoonzoon, zoo 't u kan gevallen.
Geleertheid schat ik boven allen.
Maar flus waart gy een eenig kind, Hebt gy een Broer, ô dat 's verzind.
Dat zeid ik om uw gunst te krygen.
Die vryt, die moet zoo veel verzwygen, Augestyn.
Maar is hy al gelyk gy zegt?
Hy kent het Rooms en Duitse regt, Zyn gaven hebben geen gebreeken, Hy kan gelyk een engel spreeken, En brengen wysheid in den Raad, Als Raadsheer en als Advocaat.
Hy is een Sisero volslaagen, Hy kan hem als een hoov'ling draagen.
Hy is in schoonheid een Adoon.
Zoo dat zoo is, word hy myn Zoon.
Hy heeft, dit moet ik u verklaaren, Vier duizend guldens alle jaaren Om te verteeren, of nog meer.
Heel goed, ô dat behaagt my zeer, Nooit kan het geld de koop verbreeken, Ik zal myn Dochter daar van spreeken, Hoor Izabelle kom hier dra.
Izabel, Augestyn, Jonker.
WAt 's uw believen heer Papa?
Nu zult gy aan een Heer geraaken, Die ons zal zeer gelukkig maaken.
't Is een geleert, wys Advocaat, Die als een Engel plyt en praat; In wysheid moet hem yder wyken, In schoonheid heeft hy geen gelyken.
Hy is ook ryk, niet waar?
Zoo deilt gy Jonker Blyhert mis?
Dat is een loshoofd zonder oordeel, Aan deeze Heer doen wy groot voordeel, Want Jonker Blyhert uit den Haag, Vergeet het komen hier van daag Gelyk 't gezeid was, om te trouwen; Hy breekt zyn woord, wilt gy het houwen?
Wel jy verandert als de wind.
Hoor, dat versta jy niet myn kind.
Maar 'k moest uw Broeders naam eerst weeten?
Barnardo, werd die heer geheeten, 't Is heer Bernardo, die in 't land Vermaart is door zyn groot verstand; Als Raadsheer weet hy hem te draagen.
Dat zal myn Dochter wel behaagen, Zy eert, met my alleen 't verstand.
Daar komt hy, geef hem vry de hand.
Izabel, Augestyn, Jonker, Barent.
DIe Heer is wys, dat zal niet missen, Dat kan ik aan zyn stappen gissen.
Zyn stadig zien en braaf gelaat, Getuigt dat hy is Advocaat.
Myn Heer, indien gy zyt de Vader Van Izabel, zoo kom ik nader, En geef u myn geleerde hand.
Maar doet jou schootsvel aan een kant, Belegt voorzichtig uwe zaaken.
Hy ziet of hy een paert wil maaken.
Die ouwe gek, ik word vervaerd.
Myn kind, ik heb u wel bewaard.
Dat 's waar, want ik kan Schoenen lappen.
Dat is een Heer vol werenschappen.
Neem hem de hoed af, spreek dan voort Latyn.
Ik kan geen enkel woord.
Hoe zeidje flus, dat moest ik weeten, Het is my al den brui vergeeten.
Nego sum, maar hoe meer?
Advocatus.
Ik ken het Heer.
Wie ik ben, lust u dat te hooren?
Ik ben een Advocaat gebooren.
Ego, Ego sum Advocaat, En dat ook in de boogste graat, Niet als 'er veel zyn, neen verzeeker, Die maar studeeren in de beker.
Ik weet de regels in het regt, Gelyk als Plato heeft gezegt, En Aristoteles beschreeven, Dat 's my als in de pap gegeeven, Maar hebt gy Seneca gekend, Dat was een duvel van een vent, Die deed de Turcken voor hem zwigten, Hoor daar moet jy de hoed voor ligten.
Hy neemt hem de hoed as.
't Was myn Patroon, die ik ook vier, Hoor Heer, dat is de mode bier.
Die mode zou je moeten laaten.
Dat is 't gebruik der Advocaaten, Kent gy den Ridder Donquisiot, Of gierge Warnar met zyn Pot, Of 't meurse Besje leugenachtig.
Myn Heer die ken ik niet waarachtig.
Of Pholiphemus, elks verdriet.
Myn Heer ik ken hem zeker niet.
Of Alexander, waerelt winder?
Myn Hoer die ken ik nog veel minder.
Dat die nog leefden al te zaam, Zy sturven zonder roem en naam; Men zou haar naamen nimmer noemen, Maar elk zou heer Barnardo roemen; Dat is wel zeker, weet dat zy In wysheid kinders zyn by my.
Ja Plato, Cato, al die Heeren, Die zouden by my komen leeren.
Ik weet van alle ding het pit, Wat krachten in het pikdraad zit, Ik weet ook door myn weetenschappen, De scheeve Schoenen regt te lappen.
Myn Broeder mengelt als een snaak, Geleerde wysheid met vermaak.
Die gaaf is hem als aangebooren.
Kan u myn Engel, dat bekooren?
Spreekt gy veel taalen, net, en klaar?
Her Hollands als een Haagenaar.
Ik laar my in het Frans zoo hooren, Gelyk een burger aan de Loire.
De botte en platte Waalsche taal, Spreek ik gelyk een Luiker Waal.
De Vlaamse deune kan ik zingen, Gelyk de oprechte Bruggelingen.
Hans pigpags taal, die aan den Ryn.
Spreek ik gelyk een Agripyn.
Ik heb een pint Hebreeuws gedronken, Door haar Rabynen ingeschonken.
Van 't oude Griex steekt my de walg, Om dat haar P verbeelt een galg.
Het Engels, kan ik grondig tpreeken, Zonder myn kaaken eens te breeken.
Het Portugees, dat spreek ik glad, Uit Kolisensy, vatje dat.
Ik heb een koffer me genomen, Vol nieuw Latyn van 't ouwe Romen.
Een hoed vol heb ik maar, myn Heer, Op regt Kaldeeus, daar was niet meer.
Ook spreek ik glad en zonder stooten, Gelyk een kinkel boer van Slooten, Van Ouderkerk en Amstelveen, Die taalen spreek ik heel gemeen.
Uit deeze spraaken kan ik weeten, Als 't heet is dat men licht kan zweeten, Als 't kout is dat men loopt na 't vuur, Wanneer de druiven blyven zuur, Dat dan de wyn niet zoet kan vallen.
Ik ben Magister boven allen, In veel Historien vermaart, Ik weet van 't vier Heemskinders paard, Al watze van zyn daaden schryven, Ik weet van Palmeryn de Olyven, Van Floris en van Blancie fleur, Die boeken ken ik deur en deur.
Wat renten hebt gy in te komen?
Behalven 't gelt van Moeis en Oomen, Vier duizend guldens is myn staat.
Aanstaande Schoonzoon, Advocaat, Wat wilt gy voor duwary geeven, Aan Izabelle.
By myn leeven, Krygt zy de alwaardige Krispyn, En na myn dood nog al het myn.
Wat of hy met Krispyn mag meenen?
Dat is de grootste van zyn steenen, 't Is een juweel, gezet in 't goud, Dat hy voor Izabelle houd.
Maar Heer hebt gy ook wat kontanten, Gereed, voor andre diamanten?
Neen niet een stuiver, ben je mal.
Hoe, heeft u Broeder niet met al?
Hy heeft geen stuivers, is zyn zeggen, Maar hy heeft ducatonnen leggen, Wel twee dry duizend op zyn kant.
Kom Izabelle ryk uw' hand.
Maar Vader zal ik met hem paaren?
Maar, zeg ik hier niet veel te maaren.
Is hy al van een goed gerugt?
Vangt deeze veugel in de vlugt.
Steek uit jou hand, jy zult hem trouwen, Izabel.
Ik hoop het zal jou tavond rouwen.
Maar och wat heeft by aan zyn hand?
Zottin dat is een diamant.
Het is het hoosje voor het kerven Van 't pikdraad.
Wel hy doet my sterven, Die botten duivel.
Hoord Juffrouw, Als hy een pen versnyen zou, Zoo heeft hy in zyn hand gesneeden; Dat is 't verband.
Wel dat heeft reeden.
gy zult myn Schoonzoon zyn.
En jy myn Schoonvaar Augestyn.
Wat zal myn Engel vreugde raapen, By my een Advocaat te slaapen.
Al waar gy gaat myn Engelin, Zyt gy Mevrouw Advocatin.
Ik ga myn Broeder hier eens haalen, Want die spreekt alderhande taalen, Om eens te hooren, of gy 't regt Verstaat, gelyk gy hebt gezegt; Want hebt gy logentaal gesprooken, Zoo is dees Huwlyx Band verbrooken.
Maar hoe is uw heer Broeders naam?
't Is Karlofisie, die de faam Wel dry schoft werk geeft alle daagen, Slegs met zyn gaaven om te draagen, Voor hem staat de alderwyste stom, Hy is Magister Artsium.
'k Zweer, als gy voor hem zult verschynen, Dat uw geleertheid zal verdwynen.
ô Karlofisie is een geest!
De zulke die bemin ik meest.
En ik zal eens na huis toe stappen, Om een paar Schoenen af te sappen, En dan myn Huisraad altemaal Hier brengen uit myn groote zaal.
Want wy zyn eens myn uitgeleezen, Em zoo moet ook ons Huisraad weezen.
Em gy myn Broeder, blyf, en praat Met Izabelle, die ik laat In u bewaring.
't Zal geschieden, Heer Broeder heeft maar te gebieden.
Vaar wel mon keur, vaar wel Papa.
Vaar wel heer Schoonzoon keer tog dra.
Izabel, Jonker.
SChoon Izabelle uw groot vermoogen, Trof my door uw bekoorlyke oogen, Gy bebt myn jeugdig hert doorgrieft.
Ach Izab elle ik ben verlieft.
Verschoon my dat ik met uw Vader Wat boert, ik hoop hem hier door nader Te breng en tot de reedlykheid.
Hy heeft my u alleen ontzeit, Om dat i k ben, moet ik u derven Geen Advocaat, dit doet my sterven.
Zoo doet hy yder dat is waar, Tot myn verdriet en hertzeer, maar Wat zal ik doen, ik dagt voor deezen Eens Jonker Blyherts Bruid te weezen, Maar nu trouw ik tot myn bederf, Een zotten Advocaat, ik sterf.
Uw Broeder zal, ik ben vol vreezen, Noch gekker als myn Vader weezen.
Ach Jonker Blyhert, waar vertoeft Gy zoo lang, ach ik ben bedroeft.
Zult gy u Vaders woord niet houwen?
Zoud gy met Jonker Blyhert trouwen?
Die heeft myn Vaders woord en hand, O dat 's een Heer van groot verstand.
En na dat hy my is beschreeven, Is hy een Hoov'ling, in wel leeven.
Ik had gehoopt van deezen dag Dat hy hier komen zoude ach, ach.
Maar Izabelle laat my hooren, Waarom hebt gy myn Brôer verkooren, Daar gy waart Jonker Blyherts Bruit?
Izabel Myn Vader scheyter tienmaal uyt, En tienmaal tienmaal alle daagen, Hy neemtze al aan die na my vraagen, Dar Advocaaten zyn, die hy Dan onderzoekt of zy Geleert zyn, maar myn Heer die allen Tot nog toe zyn te ligt gevallen.
Gelyk ik hoop uw Broeder ook Verdwynen zal gelyk de rook.
Had Jonker Blyhert hier gekomen, Zou hy van hem zyn aan genoomen, Tot Schoonzoon, na zyn Breeders raad, Al was hy schoon geen Advocaat?
O neen dat had hy niet te hoopen.
Gy zult het anders af zien loopen, Gy word zyn Bruit nog deezen dag.
Ik wensten heer, dat ik dat zag.
Hy is een heer van groot vermoogen.
Zie Jonker Blyhert voor uw oogen.
Zo ik betuyg met deeze Brief, Zyt gy myn ege verknogre Lief, Aan my, in eygendom gegeeven, Ik ben myn tweede ziel uw leeven, Uw minnaar en uw Bruidegom.
Myn Engel zyt hier wellekom, Ay red my een maal uit de banden, En strikken van myn Vaders handen.
Hy slingert my, zyn eenig kind, Met trouwen als een dwarrelwind.
Hier is de rustplaats van uw zinnen, Ik zal u eeuwig trou beminnen.
Maar hoe zal 't met uw Broeder gaan?
Zaagt gy dat voor myn Broeder aan?
O neen, het is een van jou buuren, 't Is Haagse Barent.
Watte kuuren.
Hoe onze Barent in die straat, Gekleed gelyk een Advocaat?
Ik kan uw oogwit niet doorgronden.
Die heb ik na u toe gezonden, Om maar te toonen hoe de schyn, Verbeeld, veel dingen die niet zyn, Veel menschen eeren deezer daagen, De kleeren meer als die ze draagen.
Of eeren 't lichchaam om het kleed.
Weet, dat ik nog uw wit niet weet.
Dit zal nu Haagse Barent leeren, Hoe dat een gek door mooye kleeren Te draagen, voor een wyze gaat, Hoe 't kleed ook maakt een Advocaat, Voor die de tytel maar wil draagen, Gelyk m'er veel ziet deezer daagen.
En om uw Vader klaar en breed, Die maar op 't Advocaate kleed Verslingert schynt te zyn, door deeze Bedriegeryen te geneezen.
Maar gy moet nog na myn besluit, U draagen als myn Breeders Bruid.
Ik zal my naar uw welbehaagen, In dit vreemt voorval wyslyk draagen.
Verschoon myn al te stout bestaan, De liefde heeft my dit geraan.
Ik ga uw Vader nog eens spreeken, Op datwe ons aanslag niet verbreeken, Vaar wel myn Engelin tot flus.
Barent, met een Kruywagen en een Koffer.
WAt moet een die de kost wil Winnen, In deeze waerelt al beginnen, Ik ben lakey geweest, Soldaat, Nou Lapper, Kruyer, Advocaat, Dit laasten och, ik zou schier vreezen, Zal nog het alderslegste weezen, Dit leit my zeker inde zin, Ik kruy nou regt het Rasphuis in, Kourasie wats'er aan bedreeven, 'k Mag denken ik ben schaap gebleeven, Ik sluit voor zulken plok geen mond, Tien ducatonnen 't is geen stront.
Schoone Izabelle, doet maar open, Ik zweet van 't kruyen en van 't loopen.
Barent, Izabel.
ZYt van uw Bruydegom gegroet.
kruit gy uw eygen goed?
Weet dat al de Advocaaten kruyen, Dat zal ik jou daar na beduyen, Als jy myn wyf zyt, ik jou man, ly weet niet hoe ik kruyen kan, Het zal jou wonder wel behaagen, Want ik zal kruyen, jy zult draagen.
Maar mag ik al jou Huisraat zien?
Verzcker, dat zal voort geschien.
Ontsluit de kist, nou niet te vreezen.
Dit schynt de Voddemart te weezen.
Maar Bruidegom, wat wil dit zyn?