floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Sinjeur Hofmeester, die strikades en grimassen Facheren my zy gaan wat buiten uw bestek.
Myn Heer DON PASKAL.
'k zeg dat ge u toont als een verwaande Gek.
Ik bid, myn Heer, dat gy... don paskal.
Zwyg, k heb noch niet begonnen, gy hebt een contenant, als een der grootste Donnen Van Spanje, en yder die u kent, die zegt ronduit, Dat d'adel zit op u als 't goud zit op een duit, En mid'lerwyl durft gy, vermetel van gedachten, Noch naar het Huwelyk van myne Zuster trachten.
Hoe ik, myn Heer?
Morbleu, k zeg zwyg.
Ik heb 't gehoort, Uw onderhouding wel verstaan, van woord tot woord, gy zoud haar schaaken, waard gy beiden afgesprooken, Maar ik, ik zal u wel een ander papje kooken Stroojonker, of Cadet, ik wil dat gy terstond Babet de Kamenier zult zeggen, uit myn mond, Dat ik verstaa, dat gy zo voort met haar zult trouwen.
Maar haare Broeder zal ons Huwlyk wederhouwen.
Haar Broeder en gy dat zyn twee Zotten met malkaar, moey, maak als 't u belieft daar alles vast toe klaar.
Tegen krispyn.
En gy maseur, ik zal u in een klooster steeken.
Ik een Non?
Ja, ik begeer geen tegenspreeken, pak maar uw goet.
Lakey, haal voort de koets van stal.
MAR. digitized by google JUFVROUW ENNOTARIS.
47 MARSELLA.
Nu neef.
'k wild dat zy nu Geest'lyk worden zal.
Moey KRISPyn.
Ik in een klooster, hoe zou my dat wambuis passen?, don paskal.
Kom ga maar voort, ik zal dat Varken heel wel wassen.
Gaat gy voort na Babet, als 'k heb gezegt.
Ik non?
of een begyn?
bedenk u eerst te recht.
Ik heb my al bedocht, ik wil geen tegenstreven Gy zult voort trouwen, en gy in het klooster leeven.
Indien... DON PASKAL.
Hier valt niet meer te indienen, k zeg ga heen.
DON PASKAL, haar wegjagende.
Neen terstond, of 'k breek u hals en been.
Zult gy uw zuster tot het kloosterleeven dwingen?
Matante, 't raakt u niet, moey u met uwe dingen, 'k Heb die Schoollessen, noch dat preeken niet van noón, Zy moet in 't Klooster, 'k heb myn koets alreets ontboden.
Die kleeding past haar, als een braadspit het vergulzel De nonnekap voegt haar veel beter als dat hulzel.
Vaar wel, ik zal haar zo gaan brengen in 't Konvent.
Paskal binnen.
Hoe droes zal 't met Krispyn afloopen in het end, men zou door zulk een Non het Klooster wel ontweijen.
Laat ons hem volgen, om hem daar van te bevreijen.
Door welk een middel: MARSELLA.
K ben daar niet eens voor bevreest, krispyn is eertyds een Notaris Klerk geweest, k weet hy verstaat dat Quod Attestor, noch ten deelen, en kan die Rol zo wel, als die van juffer speelen.
Einde des Tweeden Bedryfs.
D'officis.
49ERDE BEDRYf.
DON DIEGO, HELENA.
Hoe ziet gy dus bedroeft, aanminnige Heleen?
Ik vrees 't gevaar, waar brengt de liefde ons niet al heen!
Kunt gy noch vreezen?
Daar uw Broeder zelfs ons porden Dat wy door 't Huwelyk verbonden zouden worden, en dat ik u nu zal verkrygen van zyn hand?
Indien uw min noch is gebleven in die stand, als wel voorheen, en noch niet t'eenmaal is vermindert Verberg my dan, Mevrouw, het geen uw vreugd verhindert, Geef my geen reën, dat ik gelooven moet, dat ge u Aan my verbind, en blyft voor myne liefde schuw.
Hoe kwalyk oordeelt gy van myn bekommeringen?
verg myn min niet meer, door uw vertwyfelingen, hoe menigmaal heb ik u door myn hart en hand gebonden, k bid dat gy die vrees verband Daar van verzekert, De tyd eischt and're zorg, myn Broeder doet my vreezen Dewyl ik hem houd onverzettelyk te weezen, waar is hy toch?
wat heeft hy met Krispyn gedaan?
Hoe leeft hy toch met hem?
zal hy naar 't klooster gaan?
Geenzints, zy beide zyn by een, des wil niet zuchten, Voorwaar, myn lief, gy hoeft niet voor Krispyn te duchten, hy zal het Klooster wel ontworstelen, die Knegt Is loos, arglistig, en op streeken afgerecht.
Hoe weten wy dat hy... don diego.
Jazinte zal 't ons zeggen, 'k heb die het oor aan 't slot doen van de kamer leggen, die hoort al wat men spreekt daar binnen zyt voldaan, 'k strak komt zy hier en zal ons alles doen verstaan.
Daar is ze zelf, myn lief, nu zult gy de uitslag hooren, wat lot voor ons, en onze liefde is beschooren.
HELENa, DON DIEGO, jAZINT.
HELe na.
Jasjente, wat staat ons te hoopen, is Krispyn... jasje.
Die zou in t klooster nu al opgeslooten zyn, indien t uw Moey niet had belet, zy, met haar slimme streeken, verzocht, haar nicht, voor t laatst alleen te mogen spreeken Eer zy in t klooster ging, uw Broeder, die malle Gek, Laat daar op voort haar beide alleen in een vertrek, Uw Moey, niet luy hier op, gaat voort de deur toe sluiten, En houd uw Broeder, die vast vloekt en tiert, daar buiten Indienje eens hoorde, hoe hy raast, hy schud het hooft Als een die van verstand en kennis is berooft, hy stampt van boosheid, drukt de hoed tot op zyn oogen, byt op zyn nagel, als of die hem had bedroogen, hy dreigt de deur vaak op te rammen met zyn voet, Terwyl uw Moey hem met een stil en koel gemoet Dan weer wat neerzet, en t vertrek dicht houd geslooten, Waar op hy weer begint te bonzen, en te stooten, En als een dolle Hond uw Moey voor ien en tien Te schelden, ja t was een Dukaat waard om te zien.
Hoe of het met Krispyn noch eindlyk af zal loopen?
Ik vrees, dat hy het noch zal dier genoeg bekoopen.
A1v, p. 17 juffrouw notaris.
O zorg daar niet eens voor, krispyn die heeft geen nood, Uw Moey zal hem, meen ik, wel redden, zy is snood, En zal uw Broeder wel een rad voor d'oogen draujen, Of anderzints hem met een vrindlyk praatje paajen.
Moet ik, rampzalige, daar ik my dacht te zyn ten top van myn geluk... AZINT.
K zeg noch, uw moey is fyn, En listig, zy zal hem, k verzeker t u, wel doeken.
Jazint, my dunkt k hoor hem hier schelden, vloeken.
'k geloof het wel, zy staan ons recht hier boven 't hoofd, hy tiert, als een die van zyn zinnen is beroofd.
Om dat uw moey hem heeft zo schendig uitgestreeken, hy roept niet anders, als ik zweer, ik zal my wreeken.
Zo hy Krispyn krygt, is het wis met hem gedaan.
Naar ik 't bespeurt heb, trekt hy and're kleeren aan, Die ik daar binnen bracht, een oogenblik te vooren, Ey lieven, luister eens, hoe laat hy zich noch hooren Maar hy zal daar gansch niet meer opdoen, die Sinjeur, Daar 's achter het Tapyt een heimelyke deur... Maar 'k hoor, zy komen, schuil in een van die vertrekken!
Ik zal u alles wat hier omgaat wel ontdekken.
MARSELLA, DON PASKAL, jAZINT.
Nu, neefje lief, heb slechts een oogenblik geduld.
MAR. KRISPyn, 52 DON PASKAL.
Geduld, of niet, 'k wil, dat gy my haar geven zult.
Ay, overdenk eens, hoe... DON PASKAL.
Ik lach eens met uw vleijen, doet gy de deur niet op, ik zal hem oprameijen.
Couzyntje.
Ik lach met u, 't is lang genoeg van 't mal, 'k versta, dat zy nu in het klooster woonen zal.
Zo gy volhard met haar noch langer op te sluiten, zo is 't gedaan met al uw vensters, glaazen, ruiten, met stoelen, banken, en al wat hier staat omtrent.
Al zou dit gantsche huis geraaken over end, begeer ik, dat zy daar myn zin in op zal volgen.
O neef, wat zyt gy ook oploopent en verbolgen?
Daar zyt gy d'oorzaak van, matant van sestig jaar, gy zyt al meê, gelyk uw Nicht, van 't zelve haar.
En volgt de trant ook van die dart'le Weduw'vrouwen, die na de dood heursmans een Hovemeester houwen, Die zich alleen niet toont gedienstig en beleeft, maar 't zellefde vermaak van d'overledene heeft, 't geen zy dan met de naam van fray, en Hoflyk doopen.
O k weet te wel, wat op die taerling komt te loopen.
Uw onverdraagelyk en lasterlyk humeur... don paskal.
Dat raakt de zaak niet, 'k zeg als noch, ik zal de deur, Zo gy myn Zuster niet wilt geeven, oprameijen.
Wie weigertze u. notaris.
53 DON PASKAL.
Ik wil haar in het klooster leijen.
Dat zy een Non of een Bagyn.
Dat zy my zal hier in gehoorzaam zyn.
Ik mag 't wel leijen.
Want ik ben haar oudste Broeder.
Dat zyt gy.
En strek haar tot Vader en tot moeder.
't is hoo, tyd, dat ik haar breng te recht.
Ja, meer dan tyd.
Zy doolt.
't is zo gelyk gy zegt.
Is zy bekwaam om in de Waerelt wel te leeven?
Gansch niet, ik kan u daar geen ongelyk in geven.
't is een mismaakt Postuur, en daar by innocent, ja nergens dienstig toe, als in een braaf Convent.
Wel nu, nu spreekt gy als een Moey behoord te spreeken.
Laat ons haar dan terstond maar in een klooster steeken.
Dat zal voor eerst noch zo gemakkelyk niet gaan, Maar hoor, zo gy wilt doen, gelyk ik u zal raan, Zult gy die stribbeling heel licht te boven komen, Gy weet hoe zeer zy met mendoce is ingenomen, En dat het klooster haar verstrekken zal tot pyn, Zo lang zy hoop heeft, van zyn Bedgenoot te zyn, beneem haar oorzaak, die haar 't meeste kan weezen, en doe mendoce met myn kamenier voort trouwen, zo zult ge in 't korte zien, dat ze u niet zal weezen, maar zelver wenschen om in een Convent te gaan.
Haar liefde, die nu noch gevoed word door het hoopen, zal om die hoon, haar tot het Geestlyk leeven noopen.
Dat s veiliger, als haar te dwingen met geweld, t Contract is reeds door een Notaris opgesteld, en daar ontbreekt niets aan, als dat zy t onderschryven.
Kom laat ons haar daar toe voort zoeken aan te dryven.
Nu zie k, dat gy noch neemt belang in ons geslagt.
't is beter, dat we eerst gaan wat moderaat en zagt, En wil zy dan noch niet, zo zullen wy haar dwingen, en allebey, meen ik, een ander lietje zingen.
Ga, zeg mendoce, dat hy met Babet verschyn.
't is goet.
Zo aanstonds.
Geef de leus meë aan Krispyn.
Zeg ook het zelfde aan Don Krispino de Notaris, gy weet zyn wooning, by don Diego d'alkantaris.
DON Digitized by google JUFFVROUWEN NOTARIS.
Gy hebt dat wel bedacht, matant, dat s wonder goed.
Zeg, dat hy 't Huwelyks Contract mee brengen moet, don paskal.
Maar was 't niet goet dat zich Maseur hier meê liet vinden, dat zy zelf zag, hoe zy zich aan malkaar verbinden.
'k zal haar, wanneer 't Contract getekent is, ontbien, 't Zou haar te smart'lyk zyn dit Schouspel aan te zien, zy zou niet anders doen, als talmen aan onze ooren.
Gy hebt gelyk, 'k meen dat zy 't vroeg genoeg zal hooren.
MARSELLA, HELENA, DON PASKAL, DON DIEGO, JAZINT.
Sinjeur Hofmeester, zyt gy daar?
Ey, kom eens hier, en geef uw hand eens aan Mevrouw de Kamenier, gy weet, wat ik u voor een uur heb voorgehouwen.
Kom voort, waar wacht gy na?
'k wil dat gy voort zult trouwen.
Niet te maaren, ik weet wel waar gy op loert.
O... DON PASKAL.
Talm niet meer 'k wil dat dit aanstonds word volvoert.
Indien haar Broeder 't hoort... don paskal.
Of hy het hoort of niet.
Ik vrees van harent weegen, dat hy afgryzelyk... don paskal.
dat s niemendal k verzeker u, dat ik die Broeder wel temmen zal.
Maar zyt verzekert gy hebt geen onnoossen bloed voor.
Daar s een brave rotting goet voor.
Valt zy wat koppig DON DIEGO.
Maar Heer, belooft gy, dat ge op u dan al de schuld... don paskal.
hem te vreeden stellen zult?
En dat gy DON PASKAL.
Ja, dat beloof ik u.
Dat gy zult voor ons spreeken?
Ik zal haar Broeder door een zoet praatje wel bepreeken.
Maar als dat dan niet helpt?
Dan met wat lendesmeer.
Maar als hy me evenwel dan lastig valt, myn Heer.
Dan breek ik hem den hals.
Misschien DON PASKAL.
Ey staak dat temen.
Ik zal uw allebey in myn bescherming neemen.
Ik bid.... juffrouw.
Ik weet, hoe ver dat ik daar in zal gaan met hem.
Kom, geef malkaar de hand, moey geeft ook haare stem.
HELENA, gevende haar hand.
Op die verzekering laat ik my dan beweegen, maar denk steets dat ik hem heb van uw hand verkregen.
Ja 'k zal 't gedenken.
Dat uw wil my is een wet.
Dat zal wel gaan, 'k zeg noch, wie zich daar tegen zet, zal ik om uwentwil voor myn doodvyand houwen.
Maar hoor, Mendoce gy zult met Babet nu trouwen, t is billik dat ge my ook die belofte doet, Dat gy myn Zuster, t zy waar gy haar ook ontmoet, Nooit aan zult spreeken, noch haar poogen wys te maaken Dat gy haar noch bemind, maar uw byeenkomst staaken.
Ik meen haar deezen dag te brengen in 't Convent, en zo 'k te weeten kwam dat gy dan daar omtrent... don diego.
'k verzeeker u, dat ik haar wel voortaan zal meijen, en zo ik ooit kom in 't Convent, mag ik wel leijen Dat my den hals breek op den allereerste treê.
Wel nu, hou dan uw woord, matant, gy hoord dat meen.
Dat is genoeg, couzyn.
DON PASKAL, ter zyden af met Babet.
Wat dunkje nu Babetje?
Nu is het alles klaar, 'k laat deeze nacht dat vetje Noch aan uw Bruidegom, maar denk na deezen tyd, dat gy de tienden aan den Leenheer schuldig zyt.
Men roep myn zuster.
Niet voor dat het alles klaar is.
dat s goed!
Daar komt krispino de notaris.
Vxf.
Digitized by google KRISPYN, 58 VYFDE TOONEEL.
MARSELLA, DON PASKAL, DON DIEGO, KRISPYN, gekleet als Notaris, HELENA, CARLYn.
MARSELLA, stil tegen Krispyn.
Is alles klaar, krispyn?
Myn Heer Krispino, is 't contract nu al gedaan?
Mevrouw, ik heb 't in order uitgeschreven, En zo gestelt, gelyk men 't my heeft opgegeeven.
Myn Heer, die kan het zien.
'k geloof het wel, indien Het Moey behaagt, behaagt my 't meê, 'k hoef 't niet te zien, ook acht ik u daar toe bekwaam genoeg te weezen.
'k wil 't anders, zo 't myn Heer belieft, wel gaaren leezen, don paskal.
Dat zal niet nodig zyn.
Gy beide kom voort hier, en teekent eens uw naam daar onder op 't papier.
Myn Heer HELENA.
Kom, kom, laat ons geen tyd verspillen.
Deer is aan u.
Aan my?
Wat buitenspoorge grillen, ben ik haar Bruidegom, of gy?
HE Digitized by google JU FVROUwEN NOTARIS.
55, HELENA.
Maar denk, myn Heer.
Ik denk, Mevrouw, dat hy zal teek'nen.
Veel eer zal ik... DON PASKAL.
Veel eer zal ik, kadet uit Normandeijen.
Wat zult gy?
'k mag die opgeblazendheid niet leijen.
Weet gy wel, Jonker, als gy zo parmantig spreekt, dat in uw wambus een verwaanden Ezel steekt?
Kom, teeken maar.
Ik mag die wysheid niet meer hooren.
Doet gy 't maar eerst.
Couzyn, 't is waar maar tyd verlooren.
Fiat dan, moey wyl gy het zegt, ga ik myn gang.
Die hovemeester heeft veel nooten op zyn zang.
Nu, neef, je moet dit voor geen onbeleeftheid reek'nen, 't is uit eerbiedigheid, dat hy u eerst laat teek'nen.
Zie daar Notaris, is die teekening zo goed?
Maar hoe, wat mangelt u, myn Vrind, dat gy de hoed Zo dicht op d'oogen zet, kunt gy geen licht verdragen?
Twee kwaje oogen zyn afgryzelyke plaagen.
Nicht, ik beef van angst.
Dat is de waarheid, Heer.
Ik heb in Duitsland met een Oculist wel eer Gereist, die voor een Man van kennis wierd versleeten, Ey, laat eens zien, of ik geen raad daar toe zal weeten.
by ligt de hoed.
Maar hoe, wat s dit?
hy lykt wel na myn Zuster, och!
Zy is t waarachtig!
'k ben verraan, hier schuilt bedrog.
Wie weet, waar onder ik myn naam niet heb geschreven?
Nu, neef.
Laat my begaan, 'k zal haar de rest voort geven.
Nu, nu... DON PASKAL.
Los, gy bedriegt my mey, door valsche schyn.
Dit zou Krispino, de Notaris, zegt gy, zyn.
Zwyg karonje, 'k wil u niet zien noch hooren.
KRISPyn, valt op zyn knien.
ik bid om gena.
Nu matig uwen tooren.
Uw stam.
Gy schandvlek van MARSELLA.
Couzyn, het zal wel gaan.
ik ben daar mede niet voldaan.
Of 't gaat, of niet, 'k zal haar die schanden op haar eigen kop doen keeren, En haar in 't klooster voort doen brengen met die kleeren.
breng my daar toch niet, voor dat ge my eerst hoort.
Karonje, ik wil u niet meer hooren, gy zult voort Voor duizent tralien, 'k zal u daar laaten kyken Wat fyne Non gy zult in 't Mannekleet gelyken MARSELLA.
Maar zo... DON.... juffrouw en notaris.
Ik zeg als noch, moey, spreek niet meerder voor dat Beest, zy zullen daar aan zien een staaltje van haar geest.
Maar, Heer, ik bid... don paskal.
Leg my niet meer aan t hooft te maalen.
Carlyn, hebt gy myn koets van stal al laaten haalen?
Ja, Heer, zy staat gereed.
Kom, vat haar dan voort aan.
'k zal wel, zo 't u belieft, van zelf na 't klooster gaan, Zo gy me eerst hooren wilt.
Wel nu, wat zou ik hooren?
Ik heet Krispyn, k ben in Sivilien gebooren, t is om myn Meesters wil, dat ik me als Juffer en Notaris heb gekleed.
Praatjes, welk een Zot zou u gelooven?
Wel viziteert my vry van onderen tot boven.
Dat zal in 't klooster wel geschieden, ga maar voort, indien zy 't daar zo niet bevinden, als 't behoort, zo zal men u daar by de Zusters niet gehengen.
Kom, kom, wy zullen u daar by provizie brengen.
Maar, neef, 't is waarelyk Mendoces eigen Knecht, die deeze potzen om zyn Heer heeft uitgerecht.
O bagatelle, dat zyn sprookjes, om wat reden Zou hy zich om zyn Heer zo tweemaal gaan verkleeden?
Om dat uw Zuster, dus vermiomt als Kamenier, niet zoude trouwen met dien vreemden Kavaljier, daarom heeft zy de naam ook van Babet gekreegen.
Hy mind uw Zuster en zy is hem ook geneegen.
Ik moet bekennen, moey, gy hebt dit fyn bedacht.
Indien ik hem niet had uw Zuster waard geacht, Ik had zulks niet bestaan, hy kan haar evenaaren, In gelt en afkomst, des laat haar slechts zamen paaren, Te meer, dewyl 't Contract ook al geteekent is.
gy meent my wat te doeken, gy zyt mis.
't is waar dat het Contract door wy wel is geteekend, maar dat word geen Contract, maar Valciteit gereekend, ik heb myn Zuster aan Bruskyn, myn vrind, belooft.
Maar, broeder... DON DIEGO.
Talm my niet meerder aan het hooft.
Nu laat u raaden, neef, hoe zyt gy zo verbolgen?
'k lach met uw raad, 'k wil dat ze zal de myne volgen, 'k ben zo veel ouder als... Daar komt myn vrind Bruskyn.
Digitized by google.... juffrouwen notaris.
MARSELLA, HELENA, DON PASKAL, DON BRUSKYN, DON DIEGO, JAZINT, KRISPYN.
My lieve kyk eens, broeder, hoe wy bedrogen zyn, het was myn Zuster niet, daar ku aan uit wou trouwen, Maar een Lakey, die zich kwansuis zo wist te houwen, om slegts een afkeer te verwekken in uw min, En zyne Meester te begunstigen daar in, maar t zal hem missen, kom, geef haar nu voor zyn oogen Uw trouw, gy zult... don BRUSKyn.
Het is niet meer in myn vermoogen, dewyl ik my heb aan myn oude Lief verzeid, dat schoone Weeuwtje, dat ik uit genegentheid En zuivre min myn hart voor lang had opgedragen.
En wylwe ons Huw'lyk, in de tyd van twee paar daagen Voltrekken zullen, kom ik hier, verheugt van geest, Om u te noden, als myn Broeder, op 't Bruiloftsfeest, Ik hoop dat gy het met uw byzyn zult vereeren.
'k geloof, dat gy met my wat zoekt de gek te scheeren, daar de koe valt op zyn rechte zy?
Kom, kom, geef haar uw woord.
'k zeg noch, 't staat niet aan my, dewyl ik dat reeds aan een ander heb gegeven.
Dat s wel, hebtge u verloost?
't zal juist niet zyn beschreven, derhalven kunt ge u daar gemaklyk van ontslaan.
Schoon hy dat deed, ik zou niet van myn recht afstaan, te meer, dewyl ik hem in afliomst, geld en jaaren ook.
Ook in verdiensten kan gemak'lyk evenaaren.
Ik bid u Neef, dat gy uw Zusters keur niet wraakt i. dewyl.
Ey stoor toch niet, myn vrind, een liefde zo volmaakt, vermits dien Heer is uit een eed'le stam gebooren.
Ik zal, dewyl gy 't zo begeert, haar geenzints stooren.
Tegen DON DIEGO.
Wel aan, myn Heer, ik neem u voor myn Zwager aan, en volg de keur op, die myn Zuster heeft gedaan.
Moey laat vast alles tot haar Huwlyksfeest bereijen, 'k wil dat zy deeze week vereenen met hun beijen.
Ik dank u, broeder, voor de gunst, die gy ons toont.
Nu zie ik eindelyk myn trouwe min gekroont... don paskal.
Ik wensch dat die niet mag in eeuwigheid verand'ren.
Hoe oud en leelyk ge ook moogt worden met malkanderen.
Dat spel loopt heel wel af, voor my 'k was al beyreest, Dat ik de lydende persoon zou zyn geweest.
* Digitized by google.
STEVENVANDERKLOK, schoolmeester, koster, dootgraever, en klokkeluider, enz.
TE SLAGVOORT, op het klinkent Eilant, MITSGADERS DE UITVAERT VAN zyn GROOI, E. KLUCHTIG BLYSPEL.
T ROTERDAM, gedrukt by PIETERDE VRIES, boekdrukker en boekverkooper op de kaesmarkt, schuin over de Waeg 1722.
Digitized by google DEN EERWAEDIGEN HEERE, DEN HEERE BARTHOLOMEUS ORTELS, PASTOR TE SLAGVOORT.
Gy offren u, myn heer, de spiegel aller helden, aen wiens manhaftigheit gy dierbaer zyt verplicht.
Verschoon thalia, zoo ze in haer tooneel gedicht zyn' stoicynschen aert grimlagchende durft melden, Zy doet uw' panthalon hier door geensints te kort, Schoon hy om 't aexternest van boven der stort.
Te Slagvoort, op het klinkent Eilant.
Uwe bereitwillige dienaer Onder de zinspreuk: DULCEDO ME ATTRAHIT.
Verdigitized by google vertooners.
STEVEN VANDER KLOK.
Wiebe, zyn vrouw.
LOBBRIG, hun beider dochter, verlieft op bouwen Knap.
DIKKELYS.
BOUw'en knap, haer zoon, verlieft op lobbrig.
KLAES.
jongens van dikkelys.
JAN. BARTHOLOMEUS ORTELS, pastoor van t dorp.
TYMEN SLIKDARm, een bidder.
KRyn, een oude teemende boer, verzot op lobbrig.
JAPIK KRYMEL.
PROPDARm.
De schout van 't dorp.
De DRAGers.
VIER PASTOORs.
De VRIENDEN die achter t lyk van grootje gaen.
KYKES, en eenige JONGENS.
Het tooneel verbeelt eene buurt met boomen, voor t huis van Steven vander klok, te Slagvoort, op t klinkent Eilant.
Het blyspel eindigt in den zelven tyt waerin het vertoont wert.
Digitized by Google 7 PAG.
Y STEVENVANDERKLOK, schoolmeester, koster, dootgraever, en klokkeluider, enz.
TE SLAGVOORT, op het klinkent Eilant, MITSGADERS DEUTVAERT VAN zyn groene.
EERTSE TOONEEL.
STEven alleen.
ik schei 'er nou van daeg mee uit.
't is heilge dagh.
ook dient de klok noch wel éluit Te worden.
't loopt nae twaelve.
en 't werkvolk zit te schooven.
Die me zoo zagh, zou die van my zulks wel gelooven, ter jagt te gaen, en gras te maejen, dat s veur my Zoo veul, as of ik an ien schuttel rystenbry t'e roeien zat.
Maer 'k moest het noodigste niet staeken, want 'k zou veur Fokel noch drie takkebossen maeken, die 'k over veertien daeg heur al belooft heb.
K zel Dat snoeisel wat by ien gaen raepen, evenwel, Zie!
dat's ien takkebos, daer al de takk'bosmaekers Maer kinderen by zyn.
Dat s nou veur Geurtje Quaekers.
Die s'er op éstelt, dat 'er zoo altemet Ien talhout onderloopt.
Jae wel!
zie daer!
Ik wedt dat zy van Oolfertkrap gien takkebos zou koopen, want die vult ze op mit blaën en wingerts hout.
'k wil hoopen Dat 'k Fokelbuur hier meë genoegen geeven zal, nae dat ze 'er zoo lang nae ewagt heit.
Ze is niet mal, ze weet wel dat ze in t lant gien beter takkebossen Zel vinden, nou ik magh mit deuze koppel vossen, nae heer Ortels gaen, om hem die present te doen.
En kyk dut net mit gras, 't is ummers noch zoo groen Of 't noch ierst etgroen waer, zel ik an langen eunis Verkoopen, om dat hy me peetjes outste zeun is.
Hy geeft zin koeien aërs gien gras, as dat ik met Myn eige handtjes sny, hy is er op ezet, om dat 'er juist zoo nooit gien netels onder loopen, As dat, 't gien ze altemet van loomen Fobert koopen.
Want zie, ik neem me tyt ordentlyk daer toe waer.
En wist myn wiebetje iens waer ik dat gelt veur spaer.
Ze zou me, as 'k vrolyk was, daer zoo niet om rossen.
Wy zinnen niet op onze takkebossen.
O Takkebos praktyk an niemant zo bekent!
't is ummers maer waer dat ien mensch zen zelfs toe went.
die hantgreep heb k allienig uitvonden.
Vergeefs zei grootje noch deus morgen niet, 't is zonden Myn goeje Steven, dat die handen noch in de aerd Verrotten zellen, och!
wat ben je ons dorp al waert!
Och, Digitized by google, kluchtig blyspel.
Och Steven!
Doe je best, en wilt ons toch verzorgen Van takkebossen, of je taevent iens of morgen Want 'k heb zoo naer van jou edroomt wierdt wech erukt.
Die droom, die droom heit me zoo zwaer op t hart edrukt!
Zoo sprak ze, toen ik van den morgen ging uit maeien.
Maer ik wist grootje mit ien praetje wel te paeien.
LOBBRIG, schreiende.
STEVEN.
LOBBRIG.
vaertje!
grootje krygt daer zoo ien hartvang.
Zou 't Wel waer zyn?
Jae, ze is doot.
Dan is 'er neers wis kout.
Ik heb heur flusjes noch ien kopje bry égeeven.
Zoo at ze dat noch veur het laetste van heur leeven?
Het schynt dat jy 'er niet ien zier bent van ontstelt?
't sterven is de moode, en die zich daer an quelt... d'ERDE TOONEEL.
STEVEN, TYMEN, LOBBRIG.
Waer daer is flikdarm, coogle van der klok, 8 steven tymen.
Hae, de vrient!
Hoe ken je t passen!
TYMEN.
't Geluk is loom men moet het altemet verrassen.
Maer wat scheelt lobbrig?
'k ken van onsteltenis Naeuw spreeken, wyl 't by ons zoo slecht éschaepen is, me grootje heit terstont daer zoo den geest égeeven.
STFven.
Jae besje sturf daer veur het eerst van al heur leeven tymen.
'k verzoeke als bidder dan uw gunst in dit geval.
SIEVEN.
Gae mit me, en rae me iens hoe 'k 'er 't best begraeven zal.
Zoo schielyk?
'k heb mit gien stomme lui van nooden.
'k hou 't mit den leevenden en nimmer mit gien doogen.
LOBBRIG alleen.
Ch'wat zel moeder wel verschrikken op die ting.
Het wou ook weezen dat ze nou uit rocien ging.
VIEF, digitized by google, kluchtig blyspel.
9 vyfde tooneel.
LOBBRIG, DIKKELYS, JAN, KLAES.
LOBBRIG, aen t einde van t tooneel.
Aer ik zie Dikkelys daer mit 'er jongens kvven.
't is my nou niet 'eraen, om by dat spul te blyven.
Zie, daer s de dochter van den miester, wil ik t nou eens zeggen, hoe je lui de beest speult?
ik vertrouw Dat het jou morgen dan vry bitter op zou breeken.
't is je geluk, daer gaet ze in huis, 'k zou heur aërs spreeken.
DIKKELYS, JAN, KLAES.