floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
We gongen uit jaagen, en weli ons naar een zoet atrysje heel moë, en dat is hier in de tuin gestreeken, en ik kan t noch niet krygen, wat ik doe.
Zeg me nou t jouwe.
Een zoet patrysje!
Wel, brak, heb je geen verstand om te ruiken?
Frailig, die waarde perzoon is Angelika, mag ik de stoutheid gebruiken, en vraagen 't noch eens?
Loop, gek, loop.
En zy bemind zo een Heer?
Noch niet, maar ze haat Geraard.
Wel dan is ze niet heel veer Van een aår te beminnen, want men zal geen konyn verlaaten Of men heeft een haas in 't oog.
De reden waarom ze hem komt te haaten, is om dat hy haar bemind, en trouwen wil tegen heur wil.
Hoor, doe nou aan alle bei de vrindschap en zeg Mejuffrouw Angelika eens stil, Dat die Schilder, myn Heer, en een Edelman is, die haar lang beminde, voor dezen, 't is zulk een braaven Heer, want onder de zon is zyn weezergâ niet, en waard gepreezen.
't is de room van de vrijers, en geraard de getapte melk.
Dat we dat heilik eens klaar maakten?
't was een braaf winstje wis voor elk.
LYS, digitized by google vermoMMING.
29 lYSBET.
Wel, daar is 'er van zyn leeven wel slimmer gemaakt.
Hy kon heur Oom bekooren Die hem een brief aan Angelika zond, maar hy heeft ze verlooren, en ik vrees dat ze in de handen van die drommelsche Geraard is geraakt.
ik heb ze gekreegen, Angelika heeft ze, en ze Neen, hebben in my dat vermoeden gemaakt.
Daar is onze Juffrouw, geloof ik, zy zou hier Maar, komen.
Ga, zoek je Heer, breng hem hier, en laat hem eens spreeken met zyn Beminde, zonder schroomen.
Nou, myn frewiele tronitje, denk een reis om my, gelyk ik doe aan jou.
Ja daar zel ik om denken, als de andere vereend zyn door de trouw.
Wel, lysbet, hebt gy van uw vermoedens het een of het ander vernoomen?
LYSBET zingende.
Al is hy wat zwart, hy swelle bekend.... ja, juffrouw, ik ben daar al achter gekoomen.
Ik had wel gedocht, de Schilder, die hier de Origineelen maakt, is zelf Kopy, hy is die Edelman, en den Tuinier zyn Knecht.
Dat ik zeg is waar.
Jan. digitized by Google DUBBELE DE 30 ANGFLIKA.
Hoe kan t moogelyk zyn?
zou hy hier zo lang blyven, zonder die zaak, waarom hy gekomen is, door te dryven?
Jy bemind de leevendigheid in de vrijers, je vat dat by t recht endie, niet waar?
Ik ben ook kwaad om er.
maar daar komen menschen, ligt zyn ze daar.
ANGELIKA, LYSBET, LEONARD, FRANS.
zyn tegenwoordigheid ontsteld my, ik heb nooit gevoeld, t geen ik nu lyde.
Zyde.
Dat is die eerste ontroering, juffrouw, zet die wat ter frans.
lustig, myn Heer.
Frans, ik beef.
Ga. zingende ier zyden.
Wat zinne we slechte minnaars dom, Die zomtyds langs den weg gaan dwaalen.... maar myn Heer, ei, denkt er toch om.
durft hy niet naderen?
O juffrouw.
Zal ik hem te gemoet loopen?
Neen, schoone Angelika, hy durfd alles, als hy maar op uw liefde durfd hoopen.
Digitized by google. vermoMMING.
31 frank ter zyden.
Nou is hy al in de stiegbeugel, met er tyd raakt hy noch te paerd.
Vaar voort, myn Heer, vaar voort, dit uur is voor je bewaard.
Mejuffrouw, ik zal hier, wyl de tyd kort is, niet veel van myne liefde roemen, dit is zeker dat men die met uw schoonheid een en eenig mag noemen, Doch dit is ook zeker, dat myn hert, zederd eenigen tyd, in droefheid heeft geleefd, dewyl myn Liefonder haar Voogds dwang veel smaad en leed geleeden heeft.
De daad, die ik onderneem, behoord u van myn liefde te overtuigen.
Dat ik my niet eer geopenbaard heb, was om dat de eerbied deed buigen Alle myne moedigheid voor die drift met welke myn hert u eerd.
Maar nu heeft myne liefde die schroom, die banden en myn hert geheel overheerd.
Uw Oom, heer Ferdinand, begunstigd my, hy weet myn liefde en myn gedachten.
Welke, door het huuwelyk, naar uw wederliefde en beliefting trachten.
LYSBEI ter zyden tegens Angelika.
Juffrouw, heb ik niet wel gezeid, al had een Schilder noch zo veel verstand, zo kan hy niet loochchenen, dat dit een Principaal is.
van de beste van t land.
Zyt gy die Edelman, van wiens Moeder, die hier naby woond, ik heb genooten Zo veel blyken van genegentheid?
Mejuffer, gy wilt haar pligt vergrooten.
Door uw beleefdheid, zy is uw Dienaares.
Ik acht en bemin haar zeer.
Wel, juffrouw, terwyl dat het Principaal absent is, zo bemind de Overdruk in die Heer.
My dunkt ik hoor gerucht, van menschen, door t risselen der takken, en ik voel myn wang noch laaten we ons naar t klein speulhuis pakken.
Ik moet zien wat het is.
't is de klapbouterman, de weerwolf, die hiele nachten waard, op dat men hem dat lekker beetje niet ontsteelt, dat hy voor zyn bek heeft gespaard.
Ga den hof eens omwandelen, en wil u, myn Heer, dan weer hier begeeven.
Mejuffer, noch een woord.... ANGELIKA.
Dat ik zeg is uw best, wil my niet wederstreeven.
Els, juffrouw, nou wil ik wel een tonteldoos worven als onze luykes heeft, zo je nou niet heel anders bent, als je tot noch toe hebt geleefd.
Ik weet niet, die Warmoesmaaker heeft myn hart heel doen verkeeren, en digsires voor vermoMMING.
En ik geloof, dat de Schilder zyn Poertret al op het uwe heeft konnen smeeren, maar nou moetje je haasten, en neemen een vaardig ANGFLIKA.
Zwyg stil, men mogt ons belieft'ren.
O geleerde lui komen over al uit.
De Uil is niet wys genoeg om een hond zen biegt te houwen, ANGELIKA.
Maar indien ze ons schaakten, zou myn eer onder zo een vlek smooren?
Ik zal my kort beraaden.
my dunkt ik hoor iemand gaan.
zie ik daar niemand?...
Ja, daar komt 'er een aan.
De eene komt van de eene zy, en de ander van een and'ren.
noch eens.
ontmoeten we hier mekand'ren?
Ben jy 't, luykes? luykes.
Ja, men Heer, as ik niet beter en weet.
Waar kom je zo laat van daan?
Wel volgens je last, men Heer, zo deed ik de ronden ereis over al, maar ik heb nietten etrokken by doczynen.
Gy hebt wel gedaan met er weg te zenden.
ANGFLIKA.
Zo ze maar niet meer hier verschynen.
GERAARD tegens Luykes.
Wat mompel je tusschen de tanden?
Dat doe je zelf, of spel je me wat op de mouw?
Gy reveld, ik spreek niet.
Noch ik ook niet, by men trouw.
Wel, slapprement!
Dan motte we hier meër als mit ons beijen weezen, daer schuild wat achter, laeten we zoeken, ik begin te vreezen Dat 'et de Schaekers zyn.
Daer heb ik iets beet, dat laet ik niet vaeren.
Luykes grypt Angelika.
Zoet wat.
Al zachjes, luykes luykes.
Bin jy 't, juffer?
ik dacht dat 'er ien giest kwam waeren.
Is zy hier?
De mannitjes zinne wegevloogen, maer we hebben de wyzers betrapt.
Wat doet gy hier, Angelika?
Wat wandelen en praaten.
Wel, dat is al laat gesnapt.
Iic chyren moch frods piob egint ie ejtl e se vermoMMING.
35 lYSBET.
Om de hoofdpyn te verdryven, die, na de misselykheid is overgebleeven.
Heeft onze Juffrouw heur zo laat tot wandelen begeeven, GERAARD.
Ja, die misselykheid.
Maar 't is te laat en donker, deze avondlucht zal u schaaden.... ANGELIKA.
Neen in tegendeel, zedert ik hier gewandeld heb, voel ik t overgaan.
Laat my met Lysbet noch wat alleen.
Neen, als gy toch wat wild wand'len, zo ga ik meê, ik heb toch met u noch wat te verhand'len.
ANGELIKA ter zyden.
Olysbet!
LYSBET, ter zyden, tegens Angelika.
Weest maar gerust, juffrouw, tut, tut, niemendal.
Ik zweer je, dat ik 'er straks noch om mosterd zenden zal.
Juffrouw Lysje, laete we ook saemen gaen, maer ik ken je niet vinden, zo donker is 'et.
Hier, Boer, ik zel je noch wel een doek veur de oogen binden.
PRans.
Ik heb daar, myns oordeels, iemand hooren gaan.
C2r, p. 36 FRANS.
Ik heb niets gehoord maar, myn Heer, blyven wy hier wat staan.
Licht is t veur haar te vroeg, ze zellen noch wel komen.
Maar hoor eens, myn heer, onze aanslag nu eens op het kwaadste genomen, als wy haar nu hebben geschaakt, komen der wis klag ten aan het Gerecht.
Dat kan gebeuren, en 't zal ongetwyffeld geschién.
Dat vind ik slegt, want ik vertrouw Sinjeur Geraard zo weinig, als monsjeur de drommel, en als hy zo dat patrysje kwyt was, maakte hy noch wel eens zo veel gerommel.
Wees maar gerust, ik heb haar myn liefde nu verklaard, en dit is een moolensteen van t hert, die altoos een min naar bezwaard.
Zacht.... my dunkt... stil... ik hoor zekerlyk iemand komen.
LEONARD, FRANS, ANGELIKA, GERard.
De twee lautste op 't end van het toneel nitkomende.
U zyn wy weder op dezelve plaats daar ge ons vond in t donkerste der boomen.
LEONARd ter zyden.
Frans, zy zyn 't.
GERAARD tegens Angelika.
Dat is waar, en het schynt dat u dit best behaagd.
37 frank ter zyden.
Ik hoor je wel, maar we hebben vergeefs die post belaagd, Ze schynen ze al in bezetting te hebben genomen, En de pas ons van die stinkende Bokken afgesneden te zyn, zo dat wy te laat koomen.
Angelika naderd midlerwyl van de eene zyde, en Lysbet van de andere, met Geraard en Luykes, en omsingelen Leonard en Frans op het midden van het toneel.
Dat is waar dat ik hier myn grootste vermaak heb ontdekt, en dat ik het nu mis, is de reden die my deze onlust verwekt.
Myn liefst, gaan wy in huis, en wil u daar eens nader op bedenken.
Ik zal u geen kwaad man zyn, maar al wat je begeerd geeven en schenken.
LYSBET terzyden.
Ja zo vrijen die ouwe treugelaars altyd met het geld in de hand, daar moet noch wat anders zyn.
tegens Geraard.
Myn Heer, gebruik toch zo veul verstand, Dat je onze juffer naar heur zin laat wandelen, komt jou iets te scheelen, Heb je t Podegra?
Ben je verkouwd, dat je t wand'len komt te verveelen.
tegens Frans die ze vat.
Wel ga in huis.
Kip, ik heb je.
Grypt Lysbet met de vrije hand Hier Frans, die zy, door de duisterheid, niet ziet, en Angelika Leonard by de hand, zo dat de Vrouwen in de midden gaan.
FRANS stil tegens Leonard.
Ze hebben me beet.
LEONARd stiltegens Frans.
LYSRET stil tegens Frans.
Ben jy dat?
LYSBET stil tegens Frans.
Hou je stil.
ANGELIKA stil tegens Leonard.
Maak geen gerucht, myn heer, ik heb uw hand gevat.
Niets, ik zeg zo gy in huis wilt treeden, ik blyf 'er noch wat met lysbet.
Myn Heer, 't bestaat in reden.
Kom, luykes, breng myn Heer te bed, hoor je me niet, men beste maat?
Je praet.
O meisje!
zwyg stil, ik bin je noch niet moê, ik hoor nae GERAARD tegens Angelika.
Ik heb ook geen haast naar 't bed, neen, ik heb van avond voorgenoomen met u te wandelen, myn Zoetert.
Dat zal u slecht bekomen.
Kom, naar bed, luykes, naar bed.
LUYKFS.
Dat zel van nacht zonder jou niet zyn.
Wat zeg je daar, buffel?
me dunkt je bent een recht zwyn.
Ge d'astres i verming.
39 GERAARD.
Maar zo de gantsche nacht te wandelen, dat kan ik niet begrypen, daar schuild iets achter.
Zo doet het, en daar wilde ik myn gedachten op slypen.
De Schilder, die nu eenige weeken in uw dienst is geweest.
LEONARd stil tegens Angelika ter zyden.
Gy ontdekt my, mejuffer?
FRANS stil.
En ik word verraaden, heb ik t niet gevreesd?
Wel, die schilder, wat is daar af?
Die dorst my van daag van zyn liefde spreeken.
Heb ik 'et niet ezeid dat het twie Guiten waeren, ei!
wat zelleweeken!
Wat ben ik ongelukkig, lysbet.
LYSBFT.
Ja dat ben je, juffrouw, maar ik hoop 't zel beter gaan, als ze eens braaf gerost zyn.
FRANS stil ter zyden tegens Lysbet.
Laat me los, of ik roep.
Hou je stil, en blyf staan.
Wel wat hebben ze verricht?
Ja, wat zouden zulke menschen verrichten?
Zy hebben my, om hen dus laat een plaats te stemmen, willen verpligten.
Geertruid. geertruid. geertruid.
En gy deed het?
Wel ja, myn Heer, waarom niet?
D'uwe nieuwsgierigheid doet al veul doen.
LUYKES ter zyden.
en dat in ien Akkremast!
Lysbet is nieuwsgierig vrouw, dat s niet veul fatzoen.
Wel zekerlyk ja, en ik zie geen reden om het te laaten Want, om de waarheid te zeggen, en zo ik hoorde uit hun praaten, houde ik u daar medepligtig aan, en dat gy t opgesteld hebt, en zy t uitgevoerd.
Doch ik ben daar gevoeligom.
Is het ernst, of zegt gy het uit boert?
en het komt niet te pas, zo een Neen, het is ernst Juffers eer te belaagen, dat 's geen eerlyke luier werk, en ik zou 'er over klaagen, was ik, als onze Juffer, aan heur Oom.
Wel, ik begryp niet wat je zegt, ik daar medepligtig aan!
wel gy verdenkt my te onrecht.
Ik weet er ook niemendal van, zie dat zweer ik je, by mynder trouwen.
ANGEIIKA.
Dit is myn vermoeden, en ik zal 't ook wel onthouwen.
Daarom ging ik hier met Lysbet wandelen, om t alles te verspien, en was t doenlyk het te ontdekken, en zo haast ik u kwam te zien, sga.
Ik sloeg ik daar geen twyffel meer aan, maar wilt gy dat ik u zult gelooven, zo gaat daar eens heen, en wil my van dit vermaak niet berooven, ik heb hen aan de groote Nooteboom plaats besteld, rost hen wakker af.
Zeer goed, ik ga daar heen, zy zullen wat hout draagen tot hun straf.
Maar, luykes moet me e gaaii, en geeven ze braaf wat van mynent weegen.
dat zel aertig weezen, 'k beloof je, Lysje, ik zel het doen, wel en ter deegen.
Verzuimen wy geen tyd.
Maar, myn Heer, gy moet daar zo niet gaan, gaat eerst in huis, trek daar vrouwen kleed'ren, gelyk wy hebben, aan.
Wat behoefd dat?
zy kunnen ons niet zien.
Ja, maar Heerschip, ze mogten t iens voelen, Dat wegien vrouwen waeren, an de kliëren, dan zouwen we onze moed niet koelen, En al t spul was verbrod, neen, verklieden wy ons, dat s met ien snap edaen.
Kom aan, waar vind men kleëren?
Gy hebt maar even op t zaaltje te gaan, Daar zult ge een Japon, Fontansie en Pinjoor by malkander vinden.
En waer kryg ik Plunje?
LYS Digitized by google de dubbele 42 lYSBET.
Op myn kamer kom, wil ik je een trekmuts voor de oogen binden?
Dat s te veul sermony, ik zel t wel maeken, get!
wat zellen we lachchen, juffrouw!
Kom, gaauw, verkleeden we ons, en voeren dit uit.
Kedaer, dat 's gang.
TWINTIGSTE tooneel.
ANGELIKA, LEONARD, lYSBET, FRANS.
Wat dunk je daar van, monsjeu tuinman?
't is wel bedacht, ik moet van jou noch leeren.
Gy wilde my verlaaten, myn Heer!
ik vond En gy, werk om zulks te weeren.
Mejuffer, uw byzyn is de wensch van myn hert, maar de aanvang uwer reën, was het, die my aan uw trouw en oprechtheid twyffelen Dewyl ge u nu zo gelukkig van deze Kwelgeesten hebt ontslaagen, zo duld, Mejuffrouw, dat ik in dit oogenblik u om uw besluit derfvraagen.
door dit kleed, myn liefde tot in myn hert, gy ziet kend myn staat en geslacht, Myn getrouwe en heftige min, heeft my tot deze verkleeding gebragt, Ik bid u, besluit, tot loon der zelve, met my zo aanstonds te vertrekken, want, na dit voorval, zal dit kleed, my niet langer voor hem bedekken.
Jan. ermoMMing.
43 ANGELIKA.
Denk niet, myn Heer, dat ik, door zulk een daad, my zo groot een laster en sinet aan wryf.
dryf.
Nooit vergaf ik my zelf zulk een snood en lasterlyk begeeren, 't geen nimmer juffer moet onderneemen, die haar achting steeds hield in waarden, Maar, zo uwe liefde oprecht is, en eerbied voor my in u baarde, zo onderneem niets op my, dan door uwe liefde en deugd alleen, dit zyn de wapens waar mede gy, tot noch toe, dit hert hebt bestreën, door deze zult gy overwinnen.
Ik hoop myn Oom zal morgen komen Hy heeft in Rechtsgeding, iets tegen myn snoode Voogd ondernoomen, en dit geval, dat my t geluk zo even in de zinnen gaf, Moet aanstonds dienen tot uw voordeel, en tot hun trouwen.
beider straf.
Hier door moet gy maaken, dat hy zich op u komt te verlegen.
Mejuffer, hoe kan ik op dit raadzel een vasten grondslag bouwen?
Ja, ja, dat moet zo zyn, en al heel spoedig ook geschijen.
Myn Heer en Meester heeft verstand, dat is in allen verhuuren.
Deelen te zien, maar daar zyn noch eenige kamers in zyn herssenpan te Kom, volg je me maar, ik weet hoe men die ezels de ooren moet schuuren.
Ik heb er flus noch proef af gehad, a merveljc.
Frans, je hebt het gevat.
Wel aan, mejuffer, het zal geschieden, indien 'er niets aan scheeld, als dat.
EENENTWINtigste tooneel.
Zysbet, dere Klucht word, ten kosten van Geraards huid, al wat hard en schielyk ondernoomen.
LYSBET Wel, myn allerliefste juffer, noch zel hy de helft van zyn straf niet bekomen.
Die kaale Rottei looi, was over een jaar vyf zes zo kaal, als een bedelaars hond, En zo uw Oom zegt, heb je een inkomen s jaars van twee duizend pond.
Hy trekt tien percent van 't geen hy voor je ontfangt, of komt uit te geeven, blyeven.
Noch is 'er jaarlyks by slot van rekening niets overgeboeken.
Hebt gy van Leonard, zedert drie weeken dit schilderen geleerd?
Dat gaat wel.
GERAARD en LUYKES, schreeuwende ter zyden.
GERAARD en LUYKES.
help lysje.
Zo, nou worden heur de vliegen wat van de rug gekeerd.
Moord, brand, help, jou Biesten!
Kom, juffrouw, laat ons stil naar binnen sluipen, want ik vrees dat 'er van die regen ook een druppeltje op ons hoofd mogt druipen.
Zo Digitized by Google VESRMOMMING.
Dat s de rechte manier, dat de remedies wat opetatie doen.
DRIEentwintigste tooneel.
LEONARd en FRANS slaande op GERAARD en LUYKES, die beide in Vrouwe kleeren zyn.
Zoekt gy, asseurante karonjes, my te ontloopen?
dat zal ik verhoen.
Ik zal u by Heer Geraard brengen, dat hy zelf uw schande kom te ontdekken.
Is 'er niemand die my hoord?
En my uit hun handen komt trekken?
Heerschip, ik word vermoord, help!
Ik bin al ien arm of twie kwyt.
O jou Barbaarsche Turksche Barbaar!
hou op, het word iens tyd.
Ben jy 't, luykes luykes.
Ja, dat bin ik, turk, zo vroomen in deegelikken man mit eeren, en dat is het Heerschip.
Wel, myn Heer, wat doet gy in deze kleëren?
Ja wat doene we in deze kleëren!
heb ik het niet wel edocht, en by men zelf ezeid, Dat het zo gaen zou, want wat goed komt 'er ooit van ien meid?
Maar daer komt licht an, laet ik nou ereis rondom nae men hoofd kyken, want dat bin ik wis kwyt.
VIERentwintigste tooneel.
LEONARD, GERAARD, FRANS, LUYKES, MARIYNIJE, met een kaers in de hand, de deur openende, gevolgd van FERDINAND, ANGELIKA, en LYSBET.
MARTYNtje.
wat geweld is dat?
wel hoe zel t hier langer noch lyken?
Wel wat heb je te snappen, zeg, sletvink?
Waar blyf je zo lang met het licht?
Ik liet myn Heer Ferdinand in, die is gekommen, en daer is hy, met zyn Nicht.
FERDINAND tegens Angelika.
Nicht!
heb je zo laat noch bezoek van Juffrouwen, of zyn het twee Matressen, die de Schilder en Tuinier hier onderhouwen?
zyt gy het Frans?
Ja, myn Heer, ik ben ik, dat s myn Heer, maar getransformeerd.
LEONARd tegens Ferdinand.
Myn Heer, zie hier uw dienaar, die door uw overkomst word verëerd.
Waar zal dit alles op uitdraaijen?
FERDINANI Luykes onder de ongen ziende.
Zyt gy het, luykes?
LUKIS de Vrouwe kleederen wegwerpende.
Je zelt niet meer eerst raaijen.
Daer leid den bras, had ik et eweeten dat 'er onder zo ien klied, vermoMMING.
O vikwaed schuilde!
dit weet ik, wat 'er noch schuld, dat weet ik niet.
Daer, Lysbet, ik schei 'er of, van jou en van je kleeren, ik bin in ien half uur al moei van jou potzen en jou kuuren te leeren.
GERAARD tegens Ferdinand.
Waar toe strekt uw komst herwaards, dus by nacht en zolaat?
Zyt gy dit, Heer Geraard?
ik weet maar half wat hier in deze mommery omgaat.
Ik had al heel veel reden om spoedig herwaards te komen.
Primo, om u bekend te maaken dat u de souvereiniteit is benoomen Over myn Nicht, voorheen weigerde gy my kopy van 't Testament.
Ik weiger u nu daar van reën te geeven vraag by een ander, die t is bekend.
Secundo, zo kom ik om het huwelyk van die Heer met myn nicht te sluiten.
Tertio uw rekening van Voogdyschap te doen geeven, die zeker niet veel zal stuiten.
Myn waarde Oom!
Ja, myn Nicht, het Hof ontsloeg hem van zyn Voogdy, en droeg my zulks op.
Dien Heer zyn Vrouw Moeder is het eens met my, om u aan hem te trouwen.
Welk een dankbaarheid zal ik betoonen, aan u, myn Heer, die myn liefde met zulk een schoone Vrouw komt kroonen?
Digitized by google. de dubbele 48 frans.
Wel, zo alle Schilders, voor ien week of twae te kladden, zulken loon Konden verdienen, wat zag men al Schilders!
ik moet bekinnen, dit gaat schoon.
Wel nou, juffrouw, ik hou me aan de wynkoop, nou het heilyk klaar is.
Ja, gy zult een teug van die klinkende drank hebben, die over al goë waar is.
Ja wel, Heerschip, nou zien ik dat het geen men spaerd voor zen bek.
Dat snapt wel ereis ien aar op, of het appeltje valt in den drek.
Zukken arbeid zukken loon.
Wie trouw diend, zel trouw ontfangen.
Wie gaet er mee naer huis toe, ik loof myn volk zel al verlangen.
Einde van het kluchtspel.
MEDOR EN ANGELICA, of de Schaking in de OPERA.
Na het Frans van de Heer DANCOVRT.
C TOT GOUDA, By LUKAS KLOPPENBURG, MDCCXI.
By Goe opdragt Aan den Heerr ANTONIJACOb de REus, Controlleur, der Graaflykbeits respective Tollen TGOUDA.
Het Klugtspel voor eenige weinige Jaren door j. v. h. uit het Fraus van den lieer Dancourt al Vomvalt, en eenen geruimen tyd herwaars al onder my berustende geweest, waare qver lang aan des genoemden Auteurs Mengelijckwerkje gesloopt, indien zules niet vertraagi was door een Plaatsnyder, die my heeft opgehouden met het Titel¬ printje daar toe Aehoorende, xpo.
Dal ik eindelyl keen tutede arbeid moeten aanbesteden, hier in t eind mede klaar we zende, is het noo een korten tyd van ons zelfs verschoven, door het traag afdrukken van onze Keyzerlyke Rykszinspreuken, van den Heer Outhof, Predikant tot Emden.
Nu eindelyk eox in it ligt gexomen en ter verzending reede, daar ik dit heb willen byvoegen, om met zulk eene kleinigheit niet agier aan te komen, en dus dubble kosten en moene te veroorzaken dat men voorby kan. ik heb my de eere willen geven van er u mede te verwullikomen ioch te Stad.
Daar uw naom reods als Borger geboekt zynde, zig onder de Liefhebbers der lerteren en kunst, en boekbeminnaars verspreit heeft, onze oude kennis en vriendschap bliez my in, dat dit u niet mishagen, maar als een blyk van genegentheit zou te voren komen, heb ik in het vereiste wit geschoten, en dus myn oogmerk tot 300 vorre toe bereikt, het zal my aanmoedigen om in beter gelegentheit, met nadere blyken te mogen toonen, dat ik met Myn Heer u te verpligten vrient en dienaar iKAS KLOPPINBURG.
VALENTI v. ISABEL, jonge juffer verlooft aanvalentyn.
Mevrouw JAcqBA, maeder van Isabel.
IASANDER, minnaar van Isabel.
ALETTE, meid van jacomo.
FLIP, knegt van Lisander.
BASTIAAN, knegt van Valentyn.
DOROTE, een zingster.
Mr. ANDRIES, Muzikanten.
Mr. kouplet, violisten.
Het toneel is het Huys van Jacoba.
1.: med. med. en angeLICA kluchtspel.
ALETTE, liSANDER, flip.
ALETTE.
Een nader middel, om aan uw geluk te raken Als Isabel, op de eene, of de andre wyz te schaken.
Indien zy anders daar toe wil verstaan.
Zoo ja.
Ik ben 't akkoord, om met haar heen te gaan.
Dat gy me zyt ten uiterste genegen Verpligt my zeer.
Maar hebt gy niet eens onderstaan, Of zy 'er toe is te bewegen.
ALET.
Daar is al meer, als gy moet weten, in gedaan.
Dus zoo het lukt, het geen tot nog toe is verzwegen, zie 'k Isabel met u wel haast ten trouwe gaan.
Maar 't is met een woord niet te zeggen, hoe men dat werk dient aan te leggen.
Alet, dat my een Moer, Als ik een Meysje was, zo plaagde, Zy hield me niet lang op haar vloer, zoo my een Heer eens om te schaken vraagde.
Ik sloeg de mars, dat ik wel weet.
Die minnen wil die moet ook wagen.
Dat heb jy wel, al zoo gereed!
Heer Valentyn, die heele dagen haar komt met zyn gezelschap plagen Is al zoo lastig, als zyn moeder.
Geen van bey verlaat haar, de Een gaat naulx henen, of de ander komt.
Dus hoe 'k haar schey Wy zien ze nimmermeer verdwenen.
Maar goed is 't, dat ge hier nu zyt in huis geraakt.
Daar is alreeds veel meer gewonnen.
Des zult ge ligt begrypen konnen Wat ik gewaagt heb, om t geluk dat u genaakt.
Dat's waar Alet, je bent subtyl in al jou zaken.
't is of je zeylde na 't Compas.
Zoo regtsdraads weet j'er door te raken.
Gy hebt verstand beget, als of je een Raadsheer was.
Geen, dat ik weet, van die in huis hier mogen wezen, Heeft oyt u Een van bey gezien.
'k loof neen flip.
Om daar niet voor te vreezen Zoo hebben wy, als wyze lien, Op u bevel daar in voorzien Met alls, wat gy daar toe dienstig zey te wezen.
'k Weet, dat je gaure luyden bent.
Dus dient 'er slegs maar overwogen.
Hoe dat ge best blyft onbekent.
Op dat ge zoud passeren mogen Niet voor het geen jy zyt, maar daar je slegs voor speelt, En uw gewaad alreeds verbeeld.
Hoe dat!
gitzed by Googl KLUGTSPEL.
3 flip.
Houw of.
Wilt gy?
verander.
K blyf die ik ben, k ruyl voor geen ander.
Valentyn, om zyn matres eens te behagen, bereyd eig, om haar een voornaam regaal te doen.
Zoo veel te slimmer, om voor ons dan iets te wagen.
Warom te slimmer.
Om dat men op dat faisoen, Wanneer de Juffers na regaaltjes willen hooren, Niet wyd is van die schepzels te bekooren.
Loop gek.
Daar zyn er die regaal doen overal, Schoon haar een Juffer daar nau voor bedanken zal.
En wat zal dat voor een regael tog wezen?
Raad eens iSANDER.
Wat valt daar na te raden?
zeg jy 't maar.
'k zeg nog, regalen doen my vreezen.
Een opera iSANDER.
is t waar?
Wat zeg je.
Gaan zy na de Oper ALET.
al heel andere dingen.
Een opera, die hier sal spelen in de zaal.
En daar uwe Isabel zelf in zal zingen.
Belien, dat is al een verwonderlyk regaal.
't zal zoo een stukje van een opera maar wezen.