floriandebaene/EmDComF4DutchDraCor huggingface dataset:
Maer wil men toelaten, dat de Makelaers daer by-streecken, of verly-streecken in brenghen, gelijckse in dese vergaderingen doen, soo is’t ondoenelijck, voor de grootste Koopluyden selfs, iets te doen, als met schade, en tot bederf van den handel, tot nadeel van den Staet: ter deser materie, sey Flora, de dochter van Hortensius van Haerlem, in haer fleur, een deftigh Koopwijf, nu omtrent thien uren geleden tegen mijn; och, hadde de Heer Sapiens, toen, en noch onse bestevaer, ten eer- sten ordre gestelt tegen diergelijcke onbehoolijcke vergaderinghen, die de ontrouwe Makelaers met de kinderen van d’Heeren, Exercitor Fraudis, en Dives otiosus, hielden; en in tijts verboden de Complotterijen, die sy t’samen maeckten, het soude met mijn handel hier, soo verre, niet verlopen hebben.
De Makelaers gingen mijn beste Koopluyden, die heure onderwindingen bestraften, voorby; en brachten in de vergaderingen, by der Heeren, Fraudis, en Otiosi, kinderen, en andre nieuwsgierigen, een deel Kruyers, Wevers, Pelsers, Droogscheerders, gewesene Makelaers, Solliciteurs, en andere geringhe luyden, en Calissen, die niets te verliesen hadden; met dewelcke de Makelaers de vergaderingen aenhielden, om haer personagie te beter, te speulen, want, die niet te verliesen hadden, setten het ’er op, soo, als de Makelaers ’t begeerden; en maeckten het soo slordigh, met de ruyne van veele persoonen, dat de Heer Sapiens most ordre stellen: doch, ’t was voor my te laet.
Met eenen quaden drift, verviel mijn jaerlijcxe neringh, en mijn buytenlantse treck hiel op, soo haest se de schelmerijen merckten; en sedert hebben veele buytenlanden mijn handel self opgheset, en van andre plaetsen haer gebreck gehaelt.
Soo dat ick hier, daer mijn stapel-neringh pleegh te zijn, nu sit neeringhloos; en vreese dat mijn handel hier onder de voet sal blijven.
Ich heb naerstigh, onderstaen, en bevonden, dat by d’eene drift, d’Heer Fraudis kinderen, t’samen in heure sakken geschraept hebben hondert guldens, eens; en dat daer tegen veele brave luyden geruineert zijn, en het ’s lants-inkomen alleen, jaerlijcx mist wel viermael soo veel.
Wat winsten de gemeente derven, en wat den Staet ’er aen gelegen is, geef ick elck een te bedencken.
Verlopen neeringh komt selden en niet licht weer.
Ick wil hoopen en ick hope noch, tot het gemeene best, dat de Heer Sapiens, nu, in tijts, daer in sal voorsien, soodanigh, dat de Makelaers noit sullen vermogen eenige Complotterijen by der handt te nemen, nochte in eenige Herbergen eenige pertijen te sluyten, ofte present te zijn dat die gesloten worden, op verlies van haer Makelaerschap, en nulliteyt van de partijen; uytgeseyt, wanneer sy door de Koopluyden, die handelen willen, van te voren, expres daer toe, beroepen zijn.
Lieve man, ick wou dat het soo al was.
Ick bidje, datje met heur toch niet meer, te doen hebt; blijft van heur!
Wat zijn de wijven datelijck bekommert.
Se krijghen mijn niet meer.
Dit heen moeten wy.
Ick vrees, dat wy de laetste sullen wesen, siet, de deur staet op, nu, gauw, treet in Vrou.
Jannetje, Elsje.
Wel, Jannetje, wat doeje?
wilje niet eeten?
Elsje, ga ghy maer eeten.
Ick wil mijn kleen, en strax ’t gat uyt.
Ick ga dan, alleen eeten.
Jannetje, eerje uytgaet, laet ick eens sien, hoe moy datje bent?
Iannetje.
Mijn roggenbroots hongers is over.
ick worde op wat anders belust.
Ach Cupido, waer zijt ghy vluchtigh?
Verhoort die u smeeckt minnesuchtigh.
Sal nimmer troost voor my dan zijn bereyt?
Waer schuylt mijn lief?
of zijn mijn oogen, Of mijn gelaet van onvermogen?
Dat niemant komt my troosten, nu ter tijt.
Ach, ’k vreese, dat ghy, godt der minne, Mijn haet, of quelt, daer ’t hart van binne, Van liefde, alree, gevoelt een groote brandt.
Is’t soo?
wel aen, wilt voor mijn schromen.
En nimmer voor mijn oogen komen; Ick sweer, ick sal u dooden met dees hant.
Ach, neen, ick wil, en sal volharden; Ick hoop, ghy sult bewogen werden, Verquicken mijn beklagelijcke jeught, En laten my mijn lief aenschouwen, Mijn lief, met wien ghy mijn sult trouwen: Soo danck ick u, en blijf vernoegt vol vreugt.
Ick hebbe soo menigen minnedeun gesongen, dan, ten heeft mij niet gheholpen.
Ick blijf die ick ben; en ’t is met mijn soo verre ghekomen, al stack de minnegodt in een doofpot, dat ick hem ’er hier na, niet sal uythalen, om mijn aen een vreyer te helpen.
Het schelmtje is te licht, ja, ’t sou hem niet schelen, maer, alleen aen sijn kouwe kleeren raken, dat hy een vryster als ick ben, al haer bequaemste tijdt, en jeught, liet versitten; of al heel vergat.
Ick meen selfs de minnegodt van mijn self te worden, en self uyt mijn oogen te kijcken, want, ick wil, en kan oock niet langer wachten.
Ick sal in korte getrouwt zijn, al sou ick een Vreyer in de Geut soecken, of uyt Westphalen ontbieden.
Ick voel meer als een treck in mijn, tot het hijlicken; het schort mijn deur alle mijne leden; en ’t komt my aen met sulcke grillingen, of ick hem binnen hadt, al is ’t leugen, gelijck elck een wel sien kan, en gelooven moet.
Ick klaeghde in de verlede nacht, mijn noot aen onse keuckemeyt, die sey mijn, dat het de tormenten van de Nachtmerry waren; dat die alle jonghe luyden plaeghden; dat het haer oock wel beurde, met sulck een torningh, soo swaer, als een stercke mensch naulijcks verdragen kan; dat die torningh wel meer en dickwils sou weerkomen; en dat het niet beteren sou, voor dat ick een man soude hebben, of over het pocken en mazelen soude sijn, en ick geloof het, daerom sal ick een eindt daer af, sien te maken, op sulck een manier, als ick best sal kunnen; en ick sal selfs voor mijn een man opsoecken, noch in dese kermis weeck, of ick sal scheuren, wat segh ick?
ja, ick sal uytscheuren mijn reusel, en daer een huyck af maken; en sal dan gaen wonen voor een Gouvernante, of een beschick al, by d’eene of d’andere oude vrouw; of mijn begeven in een Clooster, by de Bagynen, daer men, door daghelijcxe penitentie, leert, en moet oock, de neersticken draegen slechts om ’t wel staens wille, dat voor my tegenwoordich, en anders ondoenelijck is.
laet sien, of ’er wat aen schort?
mijn dunckt, ick magh dus wel deur de monsteringh, alleen dient mijn jack wat geschickt.
Elsje, Elsje, komt eens hier.
een gnap hooft, en gnappe beenen, daer sien de Vreyers eerst naer.
Maer, dat ik eens wist voor wie, of om wie ick mijn dus opschick, en waer ick hem vinden sal, en wanneer het lucken sal, och, dat ick dien dagh sagh!
ick gaf ’er wel mijn beste vriendinnetjen om.
men seyt, de hoop gaet niet te gronde.
ick sal na het spreeckwoort, ’t welck seyt, so men ’t set, soo valt het dickwils een in’t net, na wat moys, en wat rijcks, sien; en wat groots verwachten: doch, mist my dat, soo sal ick te vrede sijn met ’t geene mijn in mijn net sal toekomen.
Elsje, Iannetje.
Jannetje, wel, hoe dus opgeschickt?
laet ick jou eens bekijcken.
wel moer, alles soo euvel, en ondieft?
hoe krijgh ghy ’t soo?
magh ’t ’er opstaen?
Iannet.
Ja, een goet hijlick versiet het al.
Waer hebje die neusdoeck met het kantjen, gekocht?
en dat kappen laten maken?
Tot Barbar ter keecks.
mijn nicht heeft ’er mijn aengheraen.
past de neusdoeck wel, Elsje?
tot wiens, seghje, hebjese gekocht?
meenje tot die, die haer gat alle dagen, voldrinckt; en taeffelvrienden aenhoudt, om grooter neeringh, en verval voor haer meysjens, te maken?
ick gingh ’er, om dat men van haer alles beter koop, als van anderen, krijght.
Hoe veel kost u die neusdoeck, met het kantje?
Ick weet het niet.
ick hebse noch niet betaelt, se mach wat wachten; al mijn gelt is op; en krijghse niet, se geeft oock niet; en soo doende verliestse van’t heure, niet.
al segh ick dit, ick wil se evenwel om niet niet; ick salse betalen, soo dra ick mijn huer sal ontfangen hebben.
Schick mijn jack wat.
Elsje, mach ick dus niet wel by de menschen komen?
Ja, perfeckt.
wel, ghy zijt meer als gemeen, kostelijck, opgesmockt; alles staetje soo gnap, en soo net, als het oock mach.
dat gaet na de Kerck niet?
Tijs, Iannetje, Elsje, Tijs.
Wie sie ick daer, in de deur?
hoe drock hebben sy het?
ick moet’er wat na kijcken.
Neen, geensints.
ick meen om een Vryer te gaen.
Gaeje voorby een koeckkraem, koopt’er my oock een?
Jannetje, je bent soo moy; ick moetje eens soenen?
Kreuck me neusdoeck maer niet.
nu, ady.
Tijs, Jannetje.
Tijs.
Sy gaet uyt om een Vryer; en sal in een kraem, voor haer macker, oock een Vryer kopen.
’t Is by gort, een hupse meyt.
ick moet letten op haer, en wat heen, en waerse gaet.
Wat heen, en waer ga ick nu best?
in stadt staen al de kramen noch toe; en is noch weynich volckx op straet.
ick magh gaen ’t Vryers paetje, om te sien, en gesien te worden; en dan de reguliers poort uyt, tot de jagers stal toe.
misschien, wat mijn onder wegen ghemoet.
buyten staen oock eenige koeckkramen, daer sal ick voor Els, een Koeckvryer koopen.
dat ’s gangh.
Sy gaet om een Vryer uyt.
ick minnesiecke Tijsje, die van minnesieckte, soo machtigh wort gebruyt, ben op de selfde tocht.
ick moet hylicken, of een kamerkatjen hebben, of mijn broeck moet wijer: want de liefde wil’er uyt; en die kittelt mijn te onlijdelijck, ja soo, dat ick altemets, opspringh; en dat mijn rugh-been en lenden daer af sweeten, en roocken.
ick heb mijn beste kleeren aenghedaen, om inde kermis, als de meysjens meest op straet komen, mijn hairtje op te soecken; en ick sal niet rusten, voor ick het hebbe.
Meisje, je gaet, daerje gaet, aen jou praet benje een resolute tas; en soo een dient my.
ick, die vrolijck van aerdt ben, soeck geen nufkousje: daerom, meisje, staeje me te lijdelijck wel, aen; en heb ick al sin inje.
ick weet nu u wegh; en sal u het spoor voor af lopen, nemen u waer, en soecken gelegentheyt, om met u inde praet te komen.
luckt dat, soo heb ickje ver genoech; en dan sal ick ’t wel binnen krijgen.
hoe legh ick het aen?
laet sien, ’t is goet.
ick sal eens klaps, nae buyten lopen; en verspreecken met het wijf in de koeckkraem, dat sy de meit aenroept, en met een praetje ophout: middeler wijl sal ick achter ’t zeyl, een deuntje van de liefde, singen.
Maer, hou, heb ick gelt genoech, om de koeck, die de meyt koopen sal, te betalen?
een, twee, vier, en vijf, sijn twaelf guldens, meer als ghe- noech.
op ’t goet succes, dan, eerst, eens de snaren gestelt; en eens soetjes, geneuriet.
ut, re, mi, fa, sol, sol, fa, mi, re, ut, ut, ut.
hoe dringht het volck?
wat hebje me soo dicht, te beluysteren?
*mach men niet vry op straet sijn?
sta stil!
of wilje mijn van de wal, in ’t water hebben?
je meent, dat ick altijt wat kluchtighs, en drollighs, voorje heb.
neen, nu alle dingen behalven dat.
ick soeck, en jaegh, eens staetighe meit; en daerom, wil ick nu sijn statigh, in al mijn doen.
houje oock statigh, op datje mijn niet aen ’t lachen brengt, of quaet maeckt.
en ick waerschouwje alle, die gehoort hebben wat ick in mijn sin hebbe; en die gesint sijn ten eynde toe, omtrent mijn te wesen, nu te voren, dat in dit beginsel is weynich vermaecks: doch, soo het gaet, soo als het my op het hart leyt, sal het in het vervolgh van mijn vryage, en den toeval, beteren; en sulje in het eyndighen, hooren, datje noit hoorde.
hoort gaeuw toe; en lacht, en klapt inde handen, als ick met mijn toekomende Bruyt, wegh ben.
Sooje mijn versoeck na komt, soo krijghje, eer wy scheyden, noch wel een deuntjen, alwaert twee, of drie.
op mijn goet vertrouwen, luystert na het eerste.
Ick voel het aen mijn hartjen, ick heb mijn liefje gesien.
Schept moet, fris op, kleyn-Tijsje, sy is het, en anders gien.
Sy sal u grillen, u lillen, u trillen, en spillen, wel stillen, in korten tijt; En u gedachten, en wachten, en klachten, versachten, en krachten u maken quyt.
Treet spoedigh na buyten, koopt koeck, en laet wancken het gelt.
Het wort maer op woecker, om ’t meysjen te krijgen, getelt.
Wat seghje montalmachtich?
of ghy kijck-lelijck?
is dat oock niet goet?
sie mijn vry naer!
dat gaet ’er te post, heen.
Tijs, Maey.
Ten eersten een slaghboech.
ick sie ’t koeckwijf self, in de koeckraem staen.
het komt wel, en doet mijn wat goets verhopen.
Wilje geen hylickmakertjens, jonghman, of schoonhoofse koeck, of strengelkoeck, of peperkoeck?
komt hier.
jonghman, hoorje wel?
komt, koopt wat voor jou Vryster.
ick heb het beste goet, heel nieubacken.
hou daer, proeft vry.
Die sijn te weeck.
ick most verscher hebben, die knappen, en heel goet sijn, van ’t echte bedt, of, se dienen my niet.
Moeyer, hebje sulcke?
Ja, ick salseje, om datje een Vryer bent, uyt de kist krijgen; en u wel gerieven.
gisteren sijn dese eerst gekomen: nieubacker kunje niet hebben.
Vrouwtje, doet geen meer moeyte, voor als nu; flus sal ick licht, wat kopen; eerst heb ick yets op u, te versoecken.
wilje mijn helpen met een kleynicheyt?
’t is buyten u scha, of hinder.
Je most het mijn eerst openbaren.
als ick het weet, dat het soo is, soo wil ick gaerne, jemant vrintschap doen.
Wel, hoort het.
hier sal datelijck, een vryster voor by gaen, of lichtelijck aen komen, gekleet met haer inkarnate kousjens, een sije jackjen, en een neusdoeck met Akers, en roode lintjens; met een kaper op’t hooft; en paerlen aen haer kap: maer, ofje die sien sult kunnen, weet ick niet.
ick heb sin in die Vryster; en ick kan met haer niet wel, na mijn sin, te spraeck komen.
nu wilde ick wel, dat ick mocht achter ’t zeyl gaen sitten; en dat ghy haer aen-lockte, en aenhielt.
ick sal wat singen: let dan op haer gelaet; en, als ’t u dunckt, dat sy daer naer luystert, en daer in sin heeft, roept mijn.
ick sal daer op, voor den dagh komen; my by de Vryster vervoegen; en sien wat ick doen kan. Maey.
Wel, dat is licht, en wel te doen.
komt vry in.
--- hebje noit by de Vryster geweest?
of weetje niet waerse woont?
datje haer niet kunt te spreken komen.
Ick weet wel waer se woont: maer, ick heb op dese naemiddagh, haer eerstmael ghesien.
mijn liefde is jongh tot haer.
als je se siet, soo salje seggen, dat het geen slecht katjen is; en dat ick wel uytgesien hebbe.
sus, daer komtse.
Tijs, Maey, Jannetje.
Ick schuyl wegh.
pas op, en steltje kunst te werck.
Hebt gheen bedencken.
nu ickse sie, verseecker ickje, de meyt te sullen spreken.
--- Wilje geen hylickmakertjens, of schoonhoofse koeck?
volckje, gaet niet voorby; ick salje wel doen; geeft me toch hantgift: of meugen de Amsterdamsche koeck-eeters geen koeck meer?
hylickmakertjens, hylickmakertjens.
komt!
koop wat.
*stil, stil, se nadert.
volckje, koopt wat kermis koeck?
jonge dochter, sie je ergens na?
of begeerje iets?
wilje geen hylickmakertjens; gaet niet voorby; komt, ick sal jou beter koop geven, als een ander.
komt, soetertje; of wilje schoonhoofse koeck, of strengelkoeck?
je kuntse krijgen; of knapkoeck, of andere koeck?
mijn bruynooghde keuningin, segh maer watje begeert.
Wat quelt mijn dat wijf, die uyterse Moeyer.
dat is een koopwijf, se kan al fijntjes praten, jase, en se verstaeth haer op de neeringh, en se weet aerdigh, kalanten aen te locken, mijn dunckt het, ick mach wat van haer koopen.
Nu, Vryster, salje wat mee nemen?
Wijfje, hebje versche hylickmakertjens; en strengelkoeck, die heel goet is?
ick wil van elck wel een hebben?
Ja sie daer, wilje enckele, of dubbele strengelkoeck?
daer is van beyde wat, kiest maer, sindelijcke Vryster.
Moeyer, is dat jou manier en gewoonte van bejegeninge?
of geckje met mijn?
Vryster, als ick anders sagh, soude ick swygen.
laet my toe, de waerheyt te seggen?
en weest te vreen.
Ick seg noch eens, je bent bequaem, om dese neringh te doen.
wie sou u kunnen voorby gaen?
doch, daer van genoegh, geeft mijn maer een enckele strengelkoeck.
Wat, neemt een dubbele; ick salse je heel goet koop gheven.
ick denck, ’t is voorje Vryer toch; en die salje daer wel weer wat veur geven.
Wat sou een Vryer geven?
het sal noch het eerste worden, dat ick wat van een Vryers-miltheyt, sal weten te seggen.
se scheyener soo licht, niet af.
ick ken oock geen Vryer.
Seghje de waerheyt?
soo versta ick het niet.
ick heb geen moyer, nochte netter meit, in al de kermis, aen mijn kraem gehadt.
daer kan niet aen schorten?
Datse niet uytkomen.
Ick denck, meisje, datje soo veel keurs hebt, datje self ’er in, als verset, staet; en niet weet, wieje kiesen sult.
mijns oordeels, behoorje te hebben, en hebje de beste van de stadt, tot je kuer, alree, of in korten te verwachten.
ick verwacht niemant: want, ick heb geen verlange.
Ja, ja, ick verstae dat seggen wel.
ick sie ’t anje, in korten, en al eer dit jaer om is, sult ghy getrouwt wesen.
Meisje, wacht maer, een weynichjen.
Ick gheef het op, en laet trouwen die wil.
Ick trouw niet het wachten.
de Drouws heeft het wachten gemaeckt; mijn patientie heeft een gat, dat seyt, al te langh gewacht.
als ’er maer een uyt komt, die mijn portuer, of deughdelijck van leven, en goet voor de kost, en fix op sijn werck, is, soo sal ick niet keurich zijn: maer, hem strax de klap geven.
Ick merck aen het gezwier der oogen, datse vryerachtigh is.
ick salje datelijck, roepen.
Nu, hoe veel dese twee koecken?
Het hylickmakertje twee stuyvers; en de strengelkoeck vier stuyvers.
Ick salje vier stuyvers geven, voor beyde.
’t Is te weynigh: maer, ick magh op de moye-meisjens, so nau niet sien.
hebje niet meer van doen?
Ja, sackerloot, wat sou ick daer vergeten hebben?
onsen keuckenmeit heb ick het belooft, een Vryer te kopen.
hebje ’er een?
Wel, soo, Vrysters, Vrysters, soo dat doetme noch goet.
hoor ick wel?
je hout de Vryers noch al in gedachten?
en je meughse noch wel setten?
Wel, waer om niet?
wy sijn niet vies van de Vryers, al maken wy ’er gheen Zancten af.
se hebben mijn noit quaet ghedaen.
voor my, ick gunse alles goets.
Soo hoort het; langh moet het u soo wel, lusten, in u jonge tijdt: ’t is noch troostelijck, malkanderen wat te quellen, en te oeffenen.
ick sal ’er een krijgen.
Wilje een groote, of een kleyne?
Dieje eerst siet.
wie wel te vreden is, is licht, te troosten.
Maer, mijn schort wat meer.
ick soeck voor die oeffeningh, een goeje vergenoegingh; en voor een Koeckvryer, een doeck, of broeckvryer.
Vrouwtje, ay, wat hoor ick?
wie singht’er?
Stil, stil, luystert wat toe.
Ick heb al langh, Cupido opgeoffert mijne jeught; En hart en sinnen gestelt tot minnen, de soetste vreught.
Een vreught, te vroegh, van d’echtenstaet, mijn selven ingebeelt, Die by mijn smerten, en quynent harte, te veel verscheelt.
Met recht, ick klaegh, o wreede, dat ghy mijne jeught vergeet, Laet eensaem swerven, en doet mijn sterven, eer dat ick weet, Waer, dat sich hout de maeght, die mijn verblijden, en troosten sal, Met wederliefde.
want, aen de liefde, soo hanght het al.
Wat, wat hoor ick?
hy singht van mijn, of souden ’er wel meer in mijn parket sijn?
het lietjen is aerdigh, en heeft een vrolijcke vois.
Staet het jou wel aen?
Te wonder: ick wou dat ick het hadt, ick sou ’t altemets, eens nasingen.
Het komt met mijn gevoelen over een.
Die’t gesongen heeft, sal ’t u wel leeren.
Laet het maer eens uytschrijven; ick sal ’t komen halen, of ick sal’er om senden.
wilje?
ghy moet het datelijck, hebben.
komt hier eens vrient.
Maey, Tijs, Iannetje.
Dese Vryster moetje jou lietjen leeren.
Jonge dochter gevalt het u?
het is tot uwen beste.
Het gevalt mijn wel; maer, ick bedanckje.
om u geen moeyte te laten doen, begeer ick het nu niet.
Wat ick sie?
soo een braven baes, soo aerdigh, soo geestigh, en wel in de noppen.
Sieje wel, se verandert van Coleur?
doe nou self voort je best.
Ick voele onsteltenis.
wat of mijn overkomt?
mijn hart klopt my in mijn lijf.
hoe ick hem meer besie, hoe hy mijn meer bevalt.
ick sal my houden, of ick wegh wilde: doch, ick sal soo lange, suckelen, tot dat hy mijn aenspreeckt.
ick wouw maer, dat hy wat kennis maeckte.
wist ick, dat sijn gelegentheyt goet is, ick sou hem in plaets van’t lietjen nemen; en daermee, was het treurliet uyt.
goeden dagh vrouwtje.
Vryster, laetje koeck niet leggen.
Vrouwtje, waer sijn de koecken?
Daer.
Dochter, hebje niet meer gekocht?
die eetje wel op onder wegen, ghy moet oock wat t’huys brengen.
Vrouwtje, krijght je beste; en doet’er van elcx wat by.
Jonghman, ick heb genoech.
doet’er toch niet meer by, ick begeert niet; geeft my maer de twee koecken in een papier.
Vergunt mijn, moyje meit, dat ick u oock wat mee deel, van het geen, dat ick altijt, over hebbe voor de Vrysters.
Iannnetje.
Een half dosijn hylickmakertjens; ick ben noch een Vryer; en ick soeck in de gunst van al de Vrysters te staen, tot dat ick de mijne sal aengetroffen hebben.
Vryster, een knechje met een meisje is het beste hylick; en ongesien kan geschien; versmaet daerom, toch dese kleynicheyt niet: wie weet, hoe onse sinnen morgen wesen sullen.
Vrunt, ick heb wel meer soo hooren preecken.
is het waer?
en benje een Vryer?
soo dienje niet by me; en des te minder begheer ick yets van je.
de Vryers kunnen niet zwijgen: maer, dragen ’er altijdt roem van onder de luyden; en dan wortmen datelijck, van yeder schier, gequelt.
Vreesje voor quellen?
Vryster, soo krijghje noyt een man.
’t sou onbehoorlijck sijn, en je sout het mijn, met recht, namaels, mogen verwijten, dat ick, nu ick by een Vryster stae aen een kraem, niets voor haer, kocht.
hadt ick u eerder gesien, zijt verseeckert, u wesen en bekoorlijckheden hadden mijn al ten eersten, achter ’t zeyl van daen, by u getrocken.
nu, dochter, neemt dit in ’t goede; en ontfanght wat hylickmakertjens van mijn handt.
Het behoeft niet: ick heb al selfs gekocht.
Vrouwtje, daer is jou gelt.
Moeyer, daer is een Ryxdaler.
geeft dese schoone vryster haer gelt weer.
langht noch wat schoonhoofse en strengelkoecken, met een half dosijn hylickmakertjens; en hout’er af, wat je hebben moet.--- Maey.
Hebje nou genoegh?
Wat sou ick met soo veel koeck doen?
Geeft jou byslaepjen wat mee.
Vrouwtje, nou is’t wel.
of geliefje oock noch yets anders?
Vryster, daer is u gelt weerom.
en dit moet ghy weer hebben.
Jonghman, als ’t soo wesen moet, soo bedanck ickje.
de gaef is soo groot, dat ickse nauwlijcx, bergen kan. Vrouwtje, de Vryer, voor onse keuckemeit, schort ’er noch aen.
waer is die?
Daer is hy.
Ick wensch jou beyde goeden dagh.
Dit komt soet.
al propertjens, moyje meit, het schijnt, je meent alleen te gaen?
dat kan geensints wesen, ick moet, met u verlof, u t’huys brengen?
Het is niet nodigh.
Het is mijnen schuldigen plicht.
Ay, segh’er niet tegen, laet ick de Koecken dragen?
Ick hebse beknopt, en bedeckt, in mijn regenkleedt gedaen; en draeghse sonder letsel.
goeden dagh, vrouwtje.
Goeden dagh, nou, jou beyde.
Vrijster, hoort, ick sie uyt dese bejegeningh, een Hylick te sullen worden; daer sta geluck toe.
Wy bedancken u.    Iannetje.
Wel, hoe?
Vrijster, ick sagh noyt gelijcker, nochte beter, paer, neemt het oock vry aen.
vrouwtje, ick noch niet: het meysjen is so reet niet, nochte soo veyl.
ick ga; en sal om jou moy praten, altemets eens, dencken.
de tijdt sal ’t ons leeren.
Spreeckt mijn over ses Weecken, eens weer.
Iannetje, Tijs.
Wat queltme dat Wijf: se droomt, en seyt van dingen, daerom niet gedacht wort.
vremt en onbekent heeft noyt eenige liefde yemandt ingeprent.
en noyt voor desen, hoorde ick ter eerster ontmoetinge, van geluckwenschingh, en van aennemingh, of danckseggingh daer voor, ten wederzijden en te gelijck: soo datje, Vryer, daer waert te vroegh op.
Dochter, ’t is soo.
het past wel alvoren malkander te kennen, anders valt het veeltijdts, qualijck uyt.
doch, hoort!
wy sijn beyde ongetrouwt, en vrye luyden: voor soo veel my aengaet, mijn jaren zijn’er al, dat ick wel mach, ja moet, na een portuur uytsien, en daer na verlangen, wil ick wat wils van mijn jeught hebben; en daerom soeck ick kennis te maken; en sal ick mijn wel wachten yets van een vrijster te vergen, voor datse mijn wel kent.
ick weet hoe ick een Dochter moet respecteren.
vermits ’t wijf soo een afscheyt gaf dachte ick, laet ick uyt onser beyder namen, antwoorden; se magh’er met ons, eens om lacchen: gelijck het oock maer belachlijck is.
Daer is niet aen misseyt, veel min verbeurt.
Vrunt, seght mijn eens, hoe oudt benje toch, datje soo na ’t Hylicken verlanght?
benje wel 25 Jaren?
Ja, wel 28 Jaren.
Met verlof, hoe is u naem?
Minnesiecke Tijsje.
en hoe langh benje minnesieck geweest?
Van mijn 18 Jaren af.
en tot noch toe, heb ick geloopen, eer ick mijn weder helft hebbe gewonden; of ick die nu aen mijn zy hebbe, dat weet ick niet.
Vrijster ick meen mijn laetste vryage aen u te doen.
ghy dient medelijden met mijn te krijgen?
soo haestigh verlieft?
het komt jou aen als ’t kacken.
ick kan soo dra niet verlieven.
Vryer, praet’er niet af, soo krijghje jou afscheyt niet.
Ick hebje, soete meysje, wel meer gesien: maer, noit u durven aenspreecken, als nu.
laet my toe, dat ick u dagelijcx, mach oppassen?