floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Ik twyfel. Neen, hy is 't.
Tegen Du Bree.
Du Bree!
Zy vliegen elkander in de armen.
Gy leeft!
Ik leef, verrukt dat ik u leevend vind.
Tegen Gourges.
Geef aan Du Bree geloof, hy zal u niet misleiên.
tegen Du Bree.
Kan ik my met de hoop op uw getrouwheid vleien?
Ja, gy en al uw volk, geloof my op myn woord,
Gy hebt geen vyand dan den Spanjaard in dit oord.
ô Onverhoopt geluk!
Hy geeft aan den wedergekeerden schildwacht een' wenk, om zich by zyn
							volk te voegen. Verder tegen zyn volk.
Ontrolt de vredevaanen.
Wy vinden vrienden in de braave Floridaanen.
Dit edelmoedig volk mint Vrankryks heerschappy,
En is, door Spanjes dwang, niet min getergd dan wy.
tegen zyne benden, zo ras hy het wapen van Vrankryk in sommige vaanen
							ziet.
Ontspant den boog, en steekt den wraakdolk in de schede.
't Zyn waarlyk Franschen! dus is 't vrede.
Vrede! vrede!
tegen Gourges.
De Amerikaan voed schroom voor 't moordend schietgeweer.
tegen zyne soldaaten.
Men wekk' geen achterdocht. Elk legg' het vuurroer neêr.
Otocara nadert, van Adusta verzeld. Onder het naderen steeken zy hun
						dolken in hun gordels. Gourges en de Fransche bevelhebbers, dit ziende,
						steeken hunne degens in de schede.
Zyt welkom in ons land, geliefde Bondgenooten!
Wy hebben tegen Spanje al t' saam den kryg beslooten.
Gelukkig, zo gy ons trouwhartig by wilt staan!
Wy allen zyn bereid met u ten stryd te gaan.
Ik heb Satouria alreeds bericht gezonden,
Dat wy, op 't onverwachtst, hier vriend voor vyand vonden.
Hy zal terstond hier zyn, en volgt ons op den voet.
tegen Gourges, ter zyde.
Ik bid u, sta my toe dat ik dees Vorsten groet':
't Zyn helden, op wier deugd ge u veilig kunt verlaaten.
tegen Vesti.
Voldoe uw' wensch.
Otocara en Adusta naderende.
Gy ziet my weder in dees Staaten.
Vesti de hand biedende.
Goedhartige Vesti! wees driewerf wellekom.
Vesti omhelzende.
Met welk een vreugd vind ik myn' ouden Vriend weêrom!
Hoe zyt gy 't woest geweld der moordren toch ontkomen?
Ik zwom naar Ribauds kiel, die my heeft ingenomen.
tegen al de Fransche bevelhebberen.
Gy zult hier niemand zien die u geen vriendschap toont.
Denkt dat gy in ons land by uwe Broeders woont.
Wy allen vloeken Spanje, en blaaken van verlangen
Om die wreedaartigen het loon te doen ontfangen
Zo wel van 't geen uw volk door hen heeft ondergaan,
Als van de gruwlen die zy daaglyks nog bestaan.
Wy zullen ons niet slechts, als 't Broeders voegt, gedraagen,
Maar, dit gewest ten dienste, ons-aller leven waagen.
Wy wisten, toen ons 't lot van de onzen wierd ontvouwd,
Wat gy met de uwen van die snooden lyden zoud;
Dit heeft ons aangezet om naar dit oord te spoeden,
Of 't ons nog mooglyk waare u voor 't bederf te hoeden.
Gelukkig, dat de vloot hier tyds genoeg verscheen!
Ik zie Satouria.
Stalame volgt zyn schreên.
Gourges, Vesti, La Val, Cipiere, La Vigne, Joinville, Du Bree, en groot
						gevolg van Fransche Bevelhebbers en soldaaten, aan de eene zyde van het
						tooneel; Otocara en Adusta, met eenige Amerikaansche Grooten en een gedeelte
						van hun leger aan de andere zyde. Satouria, Stalame, Oades.
Satouria, gy ziet onze oude en trouwe vrinden,
Die zich niet minder dan wy ons beleedigd vinden.
Zy komen ons ter hulp'.
Gy zyt ons wellekom.
Maar, zo gy Franschen zyt, meldt my de reên waarom
Gy gistren al den dag Castiljes vlag vertoonde,
En 't eerbewys der vest met uw geschut beloonde?
Dit dunkt met reên my vreemd.
Hoon ons door argwaan niet.
Het voeren van die vlag is op myn' last geschied,
Om des te veiliger den Spanjaard op te komen.
Had hy de Fransche vlag op onze vloot vernomen,
Hy waare ontwyfelbaar door dat gezicht ontrust,
En had ons ligt belet te nadren tot de kust.
Gy had u door dees daad veel onheils kunnen baaren.
Wy allen, fel getergd door die geweldenaaren,
Veréénden onze magt om u het hoofd te biên,
En hebben u van 't strand voor vyand aangezien.
Beseft gy tot wat smart het u en my zou strekken,
Zo gy geen middel had gevonden u te ontdekken,
En by uw landing door ons heir waart aangetast,
Gelyk ons oogmerk was?
Vesti vond zich gelast
Met de eersten van ons volk zich naar het land te spoeden.
Dus had men goede hoop tot stuiting van 't vermoeden.
Vesti!
Gy ziet hem hier.
Vesti ziende.
Ik voel myn hart verblyd.
Nu ben ik overtuigd dat gy geen Spanjaards zyt.
Nu ziet ge in my uw' Vriend. Vesti is geen verraader.
Ik min hem als een Zoon bemind word door zyn' Vader.
ontroerd.
Myn hart erkent de gunst, my steeds door u betoond.
Hoe wensche ik dat die door myn Vrienden word' beloond!
Wy zullen, door de wraak op Spanje, uw trouw vergelden.
Nu is myn ziel gerust op u en al uw Helden.
'k Zal zorgen dat u in deze oorden niets ontbreek'.
Wy steunen op uw deugd; doch...
Wat begeert gy? Spreek.
Ik zal, dewyl gy 't vergt, my ongeveinsd verklaaren.
Ontfang twee hopliên van myn heir als gyzelaaren,
Tot dat ik met myn volk verwinnaar wederkeer';
Doch geef, op myn verzoek, my onderpanden weêr;
Zo zal ons de achterdocht niet stooren of ontrusten.
Gy komt als vreemdeling voor 't eerst aan onze kusten;
Wie keurt gy waardig u te worden aangeboôn?
Vertrouw in myne hoede uwe Echtgenoote en Zoon.
Gy eischt een' zwaaren eisch.
Laat ons niet tegenstreeven;
Zy waagen zich voor ons.
Hoe! ik die panden geeven?
Ik eisch niet, dat ge uw Gade op onze vloot vertrouwt,
Maar slechts dat ze in myn tent zich met uw' Zoon onthoud',
Tot na 't aanstaand gevecht. Du Bree zal haar bewaaren,
Terwyl we afwezig zyn met onze legerschaaren;
En zelfs, indien dit blyk van trouw uw' schroom verzacht,
't Zy half met onze, half met Floridaansche wacht.
Welaan, 'k zal aan uw zorg die panden overgeeven.
En ik, Amerika bevryden, of hier sneeven.
Zy omhelzen elkander.
tegen Oades.
Gelei Olinde met het Jongske hier.
Oades vertrekt.
Mynheer,
Besef door dit besluit hoe hoog ik u waardeer.
'k Vertrouw u al myn heil, de blydschap myner dagen.
Gy zult, geloof my, van dees daad u nooit beklaagen.
Ik weet te wel, helaas! wat rouw de ziel verscheurt,
Wanneer men troosteloos om Gade en Telgen treurt.
Hebt gy uwe Echtgenoote en Kindren moeten derven?
Myn afzyn heeft myn Gaê van hartewee doen sterven.
En ach! myn Telgen zyn, door 't spooreloos geweld
Van Spanjes moordziek rot, in dit gewest geveld.
Gy treurt niet zonder reên. Dit leed doorgrieft het harte.
'k Neem als een Broeder deel in uwe ondraagbre smarte.
Ik zal in 't oorlogsveld den snooden Castiljaan....
Poog, zo 't u mooglyk is, veeleer den stryd te ontgaan.
Het priesterdom voorspelde Adustaas deerlyk sneeven
In 't naast gevecht. Voorkom dit onheil. Red hem 't leven.
Zwyg, Otocara, zwyg, gy hoont my door uw reên.
tegen Adusta.
Hy zorgt voor uw behoud, laat my uw plaats bekleên:
Het is geen dapperheid zich roekeloos te waagen.
Zou ik niet stryden? ik lafhartig my gedraagen?
Denkt Otocara dit?
Ik bid u, laat u raên.
't Is geen lafhartigheid aan 't lot geloof te slaan.
Uw Vader liet zich door zyn krygsdrift overheeren;
Gy weet wat hem weêrvoer.
Laat ons dit onheil keeren.
Wy doen u allen recht. Uw dapperheid is groot.
Maar sta ons toe dat wy u hoeden voor de dood.
Gy zult, volgt ge onzen raad, den vyand niet genaaken.
Gebie de lyfwacht die myn Gade zal bewaaken.
Denk hoe gy door dees daad, en in dit tydgewricht,
Satouria, Olinde, en uwen Vriend verpligt.
Hoe moeilyk 't my ook vall' my naar uw' raad te voegen,
Dewyl gy 't allen wenscht, welaan, 'k zal u vernoegen.
Een wyze ziet bedaard den staat der zaaken in.
Hoe duur verpligt ge my!
Ik zie de Koningin.
Gourges, Vesti, La Val, Cipiere, La Vigne, Joinville, Du Bree, en groot
						gevolg van Fransche Bevelhebbers en soldaaten, aan de eene zyde van het
						tooneel; Satouria, Otocara, Adusta, Stalame, met eenige Amerikaansche
						Grooten en een gedeelte van hun leger aan de andere zyde. Olinde, met haar
						Zoontje, Oades.
Mag ik gelooven 't geen Oades my deed hooren?
Is Florida deez' dag het groot geluk beschooren
Dat Vrankryks dapper volk, aan deze kust geland,
Ons leger sterken zal door hunnen onderstand?
Ja, dierbre Olinde, ja; zie Vrankryks onderzaaten,
Waarop ik als weleer my veilig durf verlaaten.
Ten blyk' dat zich myn hart van hen verzekerd houd,
Heb ik dit Kind en u, als panden, hen betrouwd.
Wat zegt ge! uw' Zoon en my?
't Is slechts voor weinig dagen.
Laat deze schikking u ontroeren noch mishaagen.
Gy blyft in 's Veldheers tent in onze legersteê,
Waar u Adusta zal bewaaken met Du Bree.
Olinde is niet gewoon uw' wensch te wederstreeven.
Indien 't uw heil vergroot, wat vraag ik naar myn leven!
Stel u gerust, Olinde, en vrees geen ongeval,
Op Gourges wyzende.
Verzekerd dat dees Held uw schutsheer wezen zal.
Uwe edelmoedigheid gaat boven myn verwachting,
En vordert billyk myne en aller braaven achting.
Verlaat u op myn woord, Mevrouw. Verban uw smart.
Gy zyt zo dierbaar als een dochter aan myn hart.
Geen van de mynen zal u reên tot klagten geeven.
'k Zou u behoeden, zelfs ten koste van myn leven.
ô Vorst! dat ons verbond altoos onschendbaar zy!
Ontfang ten steun daarvan dees gyzelaars van my.
Vesti, Joinville.
Vesti en Joinville naderen.
Strekt tot borgen, aan den Koning
En al dees Vorsten, van myn zuivre trouwbetooning.
Vesti en Joinville voegen zich by de Amerikaanen.
neemt Olinde by de hand, en bied haar Gourges aan.
Aanvaard van myne hand het voorwerp myner min.
Satouria omhelzende.
Vaar wel. Ik bid u, waak voor myne zielvriendin.
tegen Olinde.
Ik zal haar gadeslaan.
Olinde gaat met haar Zoontje, Adusta, Du Bree, en drie Amerikaanen,
							aan de zyde der Franschen over.
Verzel ons met dees Grooten
Naar 't gindsche cederwoud. Getrouwe Bondgenooten!
Komt, woont aldaar met ons een raadsvergadring by,
Opdat men overweeg' wat middel oorbaarst zy
Om ons te ontheffen van de woede der tirannen.
Gy kunt daar, onder 't loof, uw tenten uit doen spannen:
Zo blyft uw landing aan den Spanjaard onbekend,
Die zeldzaam eenig volk in onze bosschen zend.
Ik volg u; doch vergun my eenige oogenblikken,
Om alles op de vloot en in myn heir te schikken.
Wy wachten op uw komst, en gaan u derwaart voor.
Tegen Oades.
Oades, blyf, en wys den Franschen 't naaste spoor.
Satouria, Otocara, Stalame, met Vesti en Joinville, en de Floridaansche
						Grooten en Amerikaanen vertrekken.
Gourges, La Val, Cipiere, La Vigne, Du Bree, Olinde, met haar Zoontje,
						Adusta, met drie Amerikaanen, Oades, een groot gevolg van Fransche
						Bevelhebbers en soldaaten.
tegen Cipiere.
Cipiere, meld dit heil terstond op onze schepen,
En doe het krygstuig en den voorraad herwaart sleepen.
Cipiere vertrekt.
Gelei ons heir, waar u Oades voor zal gaan.
La Val vertrekt, met een gedeelte der Fransche Bevelhebbers en
							soldaaten.
Doe in een lomrig oord de tenten nederslaan.
La Vigne vertrekt met de overíge Fransche Bevelhebbers en soldaaten;
							behalven drie soldaaten, die zich, op een' wenk van La Vigne, by Du Bree
							voegen.
Reik my uw hand, Mevrouw.
Tegen Adusta en Du Bree.
Verzelt ons, braave Vrinden,
Opdat wy ons in 't bosch al t' saam vereenigd vinden.
Gourges geleid Olinde, verzeld van haar Zoontje; Adusta vertrekt met Du
						Bree, gevolgd van de drie Fransche en de drie Amerikaansche soldaaten.
Het tooneel verbeeld eene aangenaame vlakte, omringd van oranje-, citroen- en
					cederboomen. Gourges zit op de hoogste plaats in den raad; Satouria en Stalame
					aan zyne rechte, Otocara en Adusta aan zyne slinke hand, op zetels van riet
					gevlochten, en met groente gesierd. De Fransche en Amerikaansche Bevelhebbers
					zitten op den heuvelachtigen grond, ter wederzyden. Men ziet aan de rechte hand,
					naby den voorgrond, een gedeelte van de tent van Gourges.
Gourges, Satouria, Otocara, Stalame, Adusta, La Val, Cipiere, La Vigne,
						Du Bree, en eenige andere Fransche Bevelhebbers; Oades, Hoya, en eenige
						andere Amerikaansche Grooten.
Men houde, ô Vorsten! zich aan 't vastgesteld besluit,
En kiez' de duisternis tot de onderneeming uit.
Zo ras wy 't zonnelicht beneên de kim zien zinken,
De heldre sterren aan den hoogen hemel blinken,
Kwyte elk zich moedig van zyn' aangenomen last.
Het sterke Karelsburg zal, onverwacht verrast,
Door ons veréénigd heir welhaast gewonnen wezen,
Naardien Melendes, verr' van eenig leed te vreezen,
Zich met zyn heilloos rot gerust en veilig acht.
En, zo deze aanval slaagt, dan, met veréénde magt,
De beide burgen der tirannen aangevallen,
Opdat deze eigen nacht ons meester zie van allen.
Men zorg' vooral dat ons de ontmenschten niet ontvliên,
En in gehucht of woud naar schuilplaats ommezien.
Men zal den Castiljaan het vluchten wel beletten,
En al de paden, om de sterkten, naauw bezetten;
Zo wacht' hem zyne straf, waar hy zich keere of wend'.
'k Verlaat my op uw zorg; al 't land is u bekend.
Wy zullen allen u van yver blyken geeven.
Dat Vrankryk triomfeere, en al de Spanjaards sneeven!
Dat zich gantsch Florida in vryheid zie hersteld!
Hoe gaarne had ik op deez' krygstogt u verzeld!
Wy kennen reeds uw' moed; thans zult ge uw trouw doen blyken
Door 't hoeden van Olinde.
Ik zal niet van haar wyken.
Gourges luistert La Val iets in, die daarop vertrekt, maar terstond
						wederkeert met eenige soldaaten, die eenige zwaarden, bylen en korte
						spietsen draagen.
ô Eedle Vorsten, die, zo naauw aan ons verknocht,
Uw leven nevens ons zult waagen op deez' togt!
Vergunt dat ik aan u en aan uwe oorlogslieden,
Uit naam van Vrankryks Vorst, dees wapens aan moog' bieden.
Ontfang dit blinkend staal: het strekke in uwe hand
Tot glori van uw huis en van uw Vaderland!
het zwaard bezichtigende, nadat hy 't uit de schede heeft
							getrokken.
En tot den ondergang der snoode Castiljaanen.
terwyl hy Adusta en Stalame elk een zwaard aanbied.
Bestrydt de haaters der getrouwe Floridaanen.
Adusta en Stalame aanvaarden de zwaarden, en buigen zich.
Gebruik deez' kling ter wraak' van 's lands geleeden hoon.
in de hand van La Val een byl ziende.
Schenk my dees legerbyl; ik ben geen zwaard gewoon.
Aanvaard ze beiden, zo ze beiden u behaagen.
Ik zal, ik zweer u zulks, die gunst my waard' gedraagen.
tegen La Val, Cipiere, en La Vigne.
Voorziet deze eedle schaar' van blinkend krygsgeweer;
Zo ga men Spanjes magt met grooter kracht te keer.
La Val, Cipiere, en La Vigne ontfangen de zwaarden, spietsen en bylen
							uit de handen der krygslieden, en deelen ze uit aan de Amerikaansche
							Grooten.
Uw benden zyn vermoeid door 't waaken op de kusten;
Doe haar van spys voorzien, en gun haar uit te rusten,
Tot byna middernacht: dat elk dan vaardig zy,
Om zich te wreeken van des vyands dwinglandy.
Verlaat u op myn zorg: gy zult met vreugd bevinden
Hoe trouw de Floridaan zich kwyt voor zyne vrinden.
Tegen zyne Vrienden.
Verzelt me, ô Vorsten! geeft met my naauwkeurig acht
Dat all' wat noodig is ter uitvoer word' gebragt.
Ik wensch een oogenblik Du Bree hier te onderhouên.
Gebiê, Mynheer.
Hy geeft Du Bree een' wenk om te blyven, en vertrekt, verzeld van de
						Vorsten, en gevolgd van alle de Amerikaanen.
Gourges, La Val, Cipiere, La Vigne, Du Bree, en eenige andere Fransche
						Bevelhebbers.
Ik stel, ten blyk' van myn betrouwen,
Niet slechts Olinde alleen, maar zelfs de legersteê,
In onze afwezendheid, in uwe hand, Du Bree;
Gebiê de Fransche wacht, die beiden zal bewaaren.
Ontbloot u niet te veel van uwe legerschaaren;
Gy hebt uw oorlogsvolk hoognoodig in 't gevecht;
En deze landaart is goedhartig en oprecht;
Dus staat geen onheil in uw afzyn my te duchten.
Olinde zelf kon u uit schroom veelligt ontvluchten.
Verdenk haar vroomheid niet; al bleef zy gantsch alleen,
Zou ze, eer gy wederkeerde, uit deze tent niet treên.
tegen zyne togtgenooten.
Beseft gy al 't geluk, dat ons tot nu bejegent,
En hoe, op 't onvoorzienst, ons oogmerk word gezegend?
De Hemel duld somtyds dat de onschuld word verdrukt;
Doch, schoon hy niet altyd haar aan den ramp ontrukt,
Hy zal nooit straffeloos haar' ondergang gedoogen.
Wy zien zo duidelyk den bystand uit den hoogen,
Dat ik my vleien durf met d' uitslag van den stryd.
Ik bid u, zegt my of gy hugenooten zyt?
Ja, allen die hier zyn.
Gy vind in my een' Broeder.
Gourges omhelst hem, en allen reiken hem de hand toe, of geeven hem
						teekenen van vriendschap.
Gy ook een hugenoot! Gezegend zy de Hoeder,
Die u beveiligd heeft voor 's vyands razerny!
Maar ach! is niemand hier den moord ontgaan dan gy?
Helaas! hoe kon het volk den Castiljaan ontkomen?
De dappre Ribaud, die, vol vuurs, had voorgenomen,
Zo dra hy 't landen van die wreeden had verstaan,
Met onze schepen op hun schepen los te gaan,
Schoon hem die stoute togt ontraên wierd door ons allen,
Wierd door een' fellen storm rampzalig overvallen;
De kielen tegen 't strand verbryzeld en vernield,
Behalven 't schip waarin zyn Broeder zich onthield,
Waarin Vesti zich borg; en dat u in het ende
De tyding heeft gebragt der algemeene elende.
En zo veel ongevals word door het hof gesmoord?
'k Bevond, op dezen togt, my binnen Ribauds boord.
Terwyl wy streeden met de orcaanen en de stroomen,
Was 't sterke Karelsburg al stormende ingenomen.
De vyand had niet slechts wat weêrstand bood geslagt,
Maar zelfs de onweêrbre schaare onmenschlyk omgebragt.
De braave Ribaud zag, van al zyn waterschaaren,
Niet meer dan dertig man geborgen uit de baaren.
Wy allen waanden dat de vest nog wierd verweerd,
En wendden ons daarheen; doch 't was te spaê gekeerd.
Valmonte bood van verre ons, die nog ovrig bleeven,
Als waar' hy moordens moê, behoudenis van 't leven.
Wy gaaven, ach! te ligt, zyn vleiery geloof,
En steunden op zyn woord, en vielen hem ten roof.
Men stelde vruchtloos voor aan de aartsgeweldenaaren,
Dat wy met Spanjes Vorst in vasten vrede waaren;
Die snooden spotten met ons deerlyk zielverdriet.
Dit onheil, spraaken zy al schimpend, treft u niet
Als vrienden van ons Ryk, als Vrankryks onderdaanen,
Maar als aartskettren, als vloekwaarde Lutheraanen.
Dat hen de Hemel straffe!
Cipierf
Ik brand van ongeduld.
Indien de hoogste Magt ons aller wensch vervult,
Zal 't zelfde lot eerlang de ontmenschten wedervaaren,
Is 't niet als Spanjaards, 't zy als wreede moordenaaren.
Dus wierden we allen door de ontrouwen neêrgeveld.
Ik, flaauw door 't bloedverlies, wierd by de doôn geteld.
De vyand week, toen hy ons 't leven dacht benomen.
De koelte van den nacht deed my allengs bekomen.
Ik borg met moeite my in 't diepst' van 't naaste woud,
En vond in 't einde by Adusta myn behoud.
Ik dank, naast 's Hemels gunst, aan zyne gunst myn leven.
'k Heb my, op zyn verzoek, met hem naar 't heir begeeven,
En hoorde op dezen dag, met veel verwondering,
Dat hier een jonge vrouw der moordren staal ontging.
'k Zie Otocara.
tegen La Vigne.
Laat ons krygsvolk zich verkwikken,
Opdat men vaardig zy, in weinige oogenblikken,
Ten vastgestelden tyde.
La Vigne vertrekt met alle de onderofficieren; zy groeten Otocara, die
						hen vriendlyk wedergroet.
Gourges, La Val, Cipiere, Du Bree; Otocara, met het zwaard op zyde, en de
						byl in de hand; Oades.
Ik stoor misschien uw reên;
Doch, zo ge alleen wilt zyn....
Neen, Otocara, neen.
Wy spreeken niets geheims: treê onbelemmerd nader.
tegen La Val, Cipiere, en Du Bree.
'k Zie u als Broeders aan.
En u als mynen Vader.
Uw heusche minzaamheid, uw openhartige aart
En groote kundigheên, zyn al myn' eerbied waard'.
Sta Otocara toe aan uwe zy' te stryden;
Hy zal aan uw behoud zyn leven willig wyden,
En u doen zien, zo gy die eer hem waardig vind,
Hoe hy den Spanjaard haat, hoe hy de Franschen mint.
Ik stem uw' voorslag toe, zo 't u tot vreugd kan strekken.
verheugd, en zyne byl toonende.
Nu zal Melendes zich dees heirbyl niet onttrekken.
Wat heeft u aangezet tot zulk een' fellen haat? ...
Spreek; is 't ons onheil, is 't het onheil van uw' Staat?
De rampen van uw volk en van onze onderdaanen
Doen ieder gruwen van de snoode Castiljaanen:
Doch 't zyn de bronnen van myn wraakzucht niet alleen;
Neen; 't is de deernis met Louizes droef geween.
eenigzins ontzet, ter zyde.
Louize! ...
Is dit een naam, dien hier de vrouwen draagen?
Gy zoud, zo gy haar zaagt, haar ongeluk beklaagen.
Hoe schoon de vrouwen in Europe ook moogen zyn,
Louize is de allerschoonste.
Ach! neen; het heeft geen' schyn.
Word zy door u bemind?
Wien zou zy niet bekooren?
Is ze eene uitheemsche of in Amerika gebooren?
Niet in Amerika, maar in uw Vaderland.
Satouria verleent haar onderstand;
Zy leeft hier in zyn huis, met myn geliefde Zuster,
Olinde, en is thans door haar afzyn te ongeruster.
Ik bid u, antwoord my. Zyt gy haar bruidegom
Of haar gemaal?
Mint ze u dan niet weêrom?
Ik heb myn hart en hand voorlang haar opgedraagen,
Dan ach! zy heeft myn min standvastig afgeslaagen.
Maar schoon ik, dag aan dag, om deze weigring zucht',
Ik dwing haar niet; de liefde is vry, gelyk de lucht.
Zy heeft, zo ras ons volk uw vriendschap was gebleeken,
Satouria verzocht om u te moogen spreeken.
Hy heeft haar zulks vergund. Zy smeekte my, ik zou
Haar' wensch u doen verstaan. Zy komt.
Gourges, La Val, Cipiere, Du Bree, Otocara, Oades, Louize.
Treê toe, Mevrouw.
Zo dra Louize Gourges ziet, heft zy de oogen en handen ten hemel, en zygt
						neder, op een' van de rieten zetels.
ô Hemel! ...
Ach! zy is 't.
Hy bezwykt in de armen van La Val en Cipiere. Du Bree treed naar Louize
						en ondersteunt haar. Otocara geeft de byl, die hy in de hand heeft, aan
						Oades over, en spoed zich naar Louize.
by haar knielende.
Louize! myn Louize!
Herstel uw' geest: ik sterf, indien ik u verlieze.
Bedaar. Waaruit ontstaat dees groote ontsteltenis?
Keer weder tot uzelv', indien 't u mooglyk is.
Gourges doet vruchtloos pooging om te spreeken.
Louize! zie myn smart.
Wat is hen toch weêrvaaren?
Weet gy 't, Du Bree?
Laat hen een oogenblik bedaaren.
Zyn boezem jaagt; hy beeft!
Zou ook de stem van 't bloed? ...
Louize! wat beroert dus hevig uw gemoed?
allengs bekomende.
Ach! had ik ooit gedacht...?
Ik bid, verklaar u nader.
Myn Vader! ach!
Ach! breng my by myn' Vader!
Otocara en Du Bree geleiden haar naar Gourges, voor wien zy
						knielt.
ô Onverwacht geluk! wat is myn hart verblyd!
Myn Vader! al myn heil!
haar de hand toereikende.
Myn Kind! myn troost! zyt gy 't?
ô Hemel! laat de vreugd hen niet van 't licht berooven!
zich allengs herstellende, tegen allen.
Myn Vrienden! ziet myn Telg.
Ach! dorst ik ooit gelooven,
Dat ik myn' Vader in dees landstreek vinden zou!
De hoogste Goedheid troost de onnoozlen in hunn' rouw.
Myn dankbre ziel erkent het heil, van haar verkreegen.
poogende haar op te heffen.
Rys, dierbre Dochter! rys.
Neen; schenk my eerst uw' zegen.
Ach! al het onheil, dat myn kwynend hart verdrukt,
Trof my, rampspoedige, omdat gy my waart ontrukt.
Louize opheffende.
De Hemel zegene u, en straff' die u doen treuren!
in de armen van haaren Vader.
Nu zal geen Castiljaan my uit uwe armen scheuren.
Myn Kind! myn Dochter! was dit heil voor ons bewaard!
Zeg nu, dat myne min u troost noch blydschap baart.
hem de hand toereikende, die hy kust.
Wat ben ik u verpligt!
tegen Gourges en Louize.
Hoe is myn ziel bewoogen!
Dees blyde ontmoeting perst de traanen my uit de oogen.
De hoogste Magt geev' dat uw heil bestendig zy!
Leef, leef hier nevens ons, van alle rampen vry!
Ach! mogt d'Arlac als ik dit heilryk uur beleeven!
Zoek thans geen nieuwe stof aan d'ouden rouw te geeven.
Wees vrolyk, als de zon, die berg en woud verkwikt.
Draag met geduld het leed dat u is toegeschikt.
Gy waart voor uw' d'Arlac altoos getrouw en teder.
Hy, die hem van u nam, geeft u een' Vader weder.
Ja, laat ons allen, schoon ons lot ons lastig schyn',
Aan 't geen de Hemel wil steeds onderworpen zyn.
de byl, die Oades hem aanbied, wederneemende.
Oades, deel dit heil aan onze Vorsten mede.
Myn waarde Dochter! stel uw treurig hart te vrede.
ô Stem! ô minzaam oog!
Haar' vader by de hand vattende.
ô Teêrgeliefde hand! ...
Wie maakte uw kluisters los? Wat zoekt gy in dit land?
Ik zal van alles, naar uw' wensch, u onderrichten.
't Vernoege u thans, dat al myn helden zich verpligten,
Tot eer van 't vaderland en 't heil der maatschappy,
Gantsch Florida te ontslaan van Spanjes dwinglandy.
De dappre Amerikaan zal onzen toeleg schraagen,
En is, met ons, bereid den vyand op te daagen.
Wat zegt ge my? helaas! Gy, vaardig tot den stryd?
'k Zie naauw' u in myn' arm, of raak u weder kwyt!
Dit, dit ontbrak nog aan de smarten, die my kwellen,
Dat ik, als myn' d' Arlac, u voor myn oog zie vellen.
Melendes en Valmonte, om stryd verhit op buit,
Zien naar een' nieuwen roof met vlammende oogen uit.
Zy domplen al het land in jammerlyke smarte.
Te dieper treft het lot des Floridaans my 't harte.
Te meer is 't onze pligt hem moedig by te staan.
Wy zullen van 't geweld hem redden, of vergaan.