floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
O vvel-bevvallick schoon, volmaecte beelt, u stalt,
Blijft eeuwigh hier ge-eert, tsy vvatter of gevalt
Rap draegt dees leyde maer, diese doch al vvel vveten,
En meerder sekerheyt, datje niet most vergeten
By tijts hier in mijn huys eenich van heurder spoen,
Ick salt vvt zijnder mont haer selver hooren doen
Sy brengen raet-volck me, gaet ras.
Ick salt bestellen.
Ick hou my binnens daeck, den Adel schier aent rellen
De straten svvermen vol, elck is dit schouspel leet
De moorder sy u strackx: En Hemel ghy die vveet
Zijn moort geen moorden is, mijns onrust te beslissen
Maer een onrustich eynt, de uren VVildernissen,
De dagen vvoede storm, de vveken naer besluyt
VVat staeter by dees saeck al vvreets te rechten wt.
DEr saken ongeval vvel duyd'lick aenden dach
Vliegt als een dicken svverm, dat elck vreesen mach.
t'Verbont deur jammer strijt, t'is over al in roeren,
Sy svveeren aende Goon, tot rijcx straf vvt te voeren,
De gruvvelijcke daet, hoe haestich vvas t'gerucht
Flucx over t'vvijde vlack, nu rechtet deur de lucht,
Ons naebuer steden t'recht gemeen berouvven clagen
Want vvel vvaerdiger Ziel en sal geen Aerde dragen,
Eeuvvelijck blinct dijn glans, t'vermoeden is nu dan
Dat desen moorder is vertegen vvt den ban:
Nochtans t'vvert al beset, een yder in zijn oorden.
Vrient: datje daer vvel let al na de buyten boorden
Des over-vvals, dat Schip, noch volck vvert vvtgeset,
Elcx Ziel tuyght over t'gheen, de gantsche vverelt smet
En sou ons dese schelm ontloopen zijn, t'vvaer schandig.
Rodrigo. Wt.
De gruvvel set Voogdy, en stuert de harten brandigh
Ghy vrome Heeren, Nu t'recht vordert vvat gy meucht:
Dit roert den Hemel: Ia bevlect de suyver deucht,
Het schelms gewelt vervalst een hart, so duyvels mannen
Nu schijnt geen hart, na-vvaert, de kennis sy verbannen
Vlucht dvvaese Eendracht dits t'vertrouvven vanje goet
Dijn Slangich ingevvant. So bitter als een roet,
Spuvvt over, die helaes! van elc vvas loff vvel-vvaerdigh.
Ick sal met dit mijn volc aent Hoff my maken vaerdigh
Om volgen t'Recht, vvat last de Banck my stelt.
Soo dat
De Rechters vinden tot versussing van hun stadt.
De grysers vvaren droef neerslagen van gesichten
Wel merck'lick vvt t'gelaet, vvaerin vvy al verplichten
Dat Fransse moordich vals, on-mensch'lijc hart te vvraec.
Mijn Heer Rodrigo met gedoogen hoort een saeck
Ick vvtgesonden ben.
O bitter vvoet vervaren,
Vervalstheyt, vvaerdy niet de aldergrootste Caren
VVaer vvt ter liefden dienst als vrient van so een Heer
Veel toegelaten is, vvs Vryheyts, noch te meer
Wt Vorstelijcke stam gesproten, als voorstelden
Niet Vorstelijck, maer schelms, is hier danc en t'vergelden
Vervloecte Ziel.
Volgt ghy, met volck gerust in al,
Ick gae voor, en mijn Heer gebeden dat hy sal
t'Sant Marco veur de gang, besichtigen hoe't daer, is
Ghy vvachter rept by tijts, tot hulp, by dient gevaer, is,
Dit sal gevvroken zijn ten wterst' vant gheslacht
Ick vvert ontboden by het Adel-rijck (gedacht)
Is vreemt vvat datter mach dus jachtich zijn voor handen
De Camenier met volck wt om Laselva te vangen.
Nu volgt, dit mostje in.
VVat hondert duysent schanden,
Maeckje gerammels, trou, als gilden past nou recht,
Datje geen cans ontsnapt, vvy crygen hem in hecht
Hy mach ons so den dans met allen niet ontspringen,
VVaer droes vvilje dus dvvars? Ick salje leeren dringhen,
Past daer, ick seg, en roert geen rusting vvilje spoet
Hier luysten-duyvel, vvaer ick segge by gans bloet
Doet so ick segh, en daer niet over, vvil je rusten?
Gae gy daer, gy dat op.
Gasten bevvist u custen
Ick sal u hooren doen zijn vonnis hier ter stee:
Maect u al vvt t'gesicht, laet blincken stael noch snee
Tot ick mijn Camenier van binnen roep, sal t'merck, zijn
Dats goet, en vvy sullen vyvementich byde vverck, zijn
Ick gae ter zyden, tot het teycken ons verwect.
Als ick mijn Maget roep, so luystert dan perfect
Laselva comt wt beangstet, rontom siende.
Venetia is op vvacht rontom nau met vvee
Om mijn onnoosel bloets vergieten vayl en ree
Nu Cinthiana Ach! ontsluyt u vaste wanden
Verbergt, dit is u vrient, vviens borst in duysent branden,
So heyloos vvert beticht, vertroost hem met u mont
Maect nu mijn flauwe geest van harten recht gesont,
Hoe sal ick, yder tree dunct my de Aerd te binden
K'en durf nau cloppen. of gerucht iets ondervvinden
Flucx comter opt geruys de vvacht aen, dese nacht
Heb ick in bloedigh svveet by na dus ver gebracht
En vveet vvaer duren, noch by daeg can niet, ô Goden,
Ist nu om my alleen? vvas ick van oyt ontvloden
Als d'eerste storm vveerstont dit hart door redens schrick,
Nu vvorteldent te diep, en in een oogenblick
Dat ick my over gaf t'Iuvveel der Itaelianen:
Nu salse nae beloft den vvegh der vreugden banen,
Ach! arm besturven geest, hier ben ick opt onvast.
Hoe arme borst?
Me Vrou, dit hebje vvel gepast
Ter goederuer. Ach! Cinthia vvat dvvingt me Vrouvve?
Aen u verliefde keur die Princelijck te houvven
Ha! Cinthia: Het is u toegevvijt van langh;
Mijn leven en mijn doot, rysing off ondergangh,
Hier siedy u een slaeff, die ly, en heeft geleden,
Den Delio gevelt, door dees hant, brengh u heden
t'Litteycken tot getuygh, den Ringh hem hoog en vvaert
Dees dat ick hem benam, mits dat hy op de Aert
Neerstorten in het Sant, doen al de Aerde beefde,
Doen Agaricas stem met t'Vogel-Choor ontsvveefde
De doodelijcke galm voor oogen neergestort
Nu schiet mijn rust onrust, vvs diensts schynt veel te cort,
Der vvee-moen suchten comen u t'onty verladen.
Ach Delio
Goddin, bestuerster vande daden,
Wijcken wy vvt dees wegh, na binnen sonder vrees
Daer zijnd' en suft niet meer, vvt schricken ick genees
Fiere Goddin, me Vrou: K'sal breeder t'stuck vertellen.
Ick sal mijn Camenier belasten iets te stellen,
Vermits ghy by my zijt. Colette stelt u slagh.
De Crijchsknechten vliegen wt met rumoer, ende vanghen hem.
Zijt ons gevangen.
Vermaledyde dagh
So vat de Moorderin, die oorsaeck is van desen.
Bint vast, vervvaende siet t'gerucht is opgeresen.
Verheerde buygt en lijt. Ha! Cinthia t'vvas u,
Om my alleen gedaen: So comt versaetje nu:
Alder-vervloectste Proy.
V feyt is niet te schoonen.
K'en roep geen soen.
Antonio. Wt.
V leven noch u bloet en connent niet vol-loonen
Flucx helpt hem van een cant, in svvaer gevanckenis,
Ick treed u voor, ghy Volck beset hem vvel gevvis:
Rontom de vvacht sal by te hulp toe-vallen daed'lijck
Tsa op, sta ruym, en of, en volgt t'gebieden raed'lijck.
Vyfde Handelinghe:
Dondalfado wt comende van Spaengien, hoort in Veneetien het
						Gherucht.
ADel-rijcke Monarch, gheweldt van dubbel eerigh
Ontsichelijcke Prins, hoe leet was my dien dach:
Den dach, als den Atrop verkeert op d'Aerde sach,
En cort Lacheli draet, ter schanden soo on-neerigh.
Ha! Vrient waert oyt vermoedt k'was nummer weder keerigh,
Nu drijft my wederom rouws onvermoede slach,
O Delio! u Vrients geselschap die vermach
Veneeti sonder u, met allen niet begheerigh.
De Momp'lingh van dees lichte Cinthia ontslaept
Met vreemt naedenckent, soo't den Adel recht betreapt
Te min niet dese Man, kent willich sonder tuyghen.
Veurt t'Ridderlijcke Zweert, Laselva k'weet wat raen,
Wat oorsaeck groote Vrient aen Vrient dus heeft begaen
Is onghelooflijck, dat Vrients vrientschap stont te buyghen.
In svvaer gevanckenis den Françoys moet belast,
Die eer de braefste op dees straten vry mocht treden,
Nu inden Karcker leyt, voor moorder aengetast:
O vvanckelbaer geluck, noyt roem alst overleden.
Oyt vvaerdy my een Vrient, als Delio my vvas,
Nu can dyn vvoeste daer der Vrienden dienst niet baten,
Hier's te beduchten, tfeyt dat selden geest genas
Oft Aerts voldoet, die droef de vverelt moet verlaten.
Onder de grootste vvert de svvaerheyt toch versvvaert,
De rijcken zijn de hulp, doch vvast een helt der Helden.
Hier comt Heer Rychaert die vvel-vvetent is vermaert
Laet hooren vvat verpoos hy ons vant stuck sal spelden.
Rijchart.
Sr. Dondalfado, u comst en vvist ick niet,
De swaricheden vant ooch-schijnelick verdriet
Geeft reden, en t'gemoet is propt vol alder svvaerheyt,
Hoe een de voorst' aent rijcrijcklick in rechter vvaerheyt
En d'ander vvt der Franschen: Conincklijck nau min.
Vryvvichticheyt behoort, bedachtsaem, t'stuck heeft in
Gevvelt vvt vveldoen t'recht aen yeder te beslechten,
Ach! grootse slaverny: des vvil-moets dienstbaer knechten
Tvveevoudigh overtuygh, beroer vol vrees, geplaest
En t'moet, de vvraeck niet rust, vvat is den Rechter naest?
De vvroeging, deur versichts merck, tuygers af te keeren,
s'Harts rust te houden. Noch de vvijde vverelt leeren
Schrick-spieg'len beyd' voor t'hier en namaels met beken
K'verclaer becommert: Soo'ck tot grijser Iaren ben
Noyt svvaerder t'hart belast met t'last-stuc legert vastlick
Noyt claerder opgetast, de letter vvijst maer lastlick
Van hooger Wetten dvvanck, ist d'Heer Laselva niet?
t'Ontstaet zijns staets, die soo'n rechtveerdich bloet verghiet.
Als rimpel-vleck vvaer wt de grootste Magen vruchten
Tot svvaerder achterdeel, vvt voorspoock, der geruchten
Gevoel om stelden, noch bevveghen hielden van.
T'is onverschoonlick, noch om Scepter, hulp of Ban
Licht dat ons groots Princes dees tijdings so verslagen,
Die deurt beroep, ons leyt, K'hoop beter als de dagen
Voorstellen: t'Ionge lijff te quellijck mocht verslaen.
Wast dubbel moorden doch, bet vvilt ons als vergaen.
Ay! me vervvoede vals vvaen, last, Ia Cancker-vloeden
Ziels-moordigh broos ghevvelt, beheerster der gemoeden:
Heyloos verderf, hoe cant in sulcke mog'lijck zijn
Soo g'looft noyt vrients bevvist, Eer-giers dienst sonder schijn,
Ist schijnen, vvelcx vermoen: of list svvint sou geraken,
Aent achterst juyst int vvit, vvaer boose vvillen blaken
Bedompelt, even so beguychelt dat de tijt,
Gheen vast hecht vuert: Helaes! met dus ken moort-spel slijt,
Ach! radeloose Ieucht, dvvaes om te cleynen reden,
V cracht aen Cinthia veel hooger te besteden:
Verstricte hartens bant: Ach hopeloose knel
Al schijnt liefd boert, men siet diens crachten nydich fel
Om t'g'nieten branden buyten kunt en vrees moordadig.
Mjn Heer: hoe smart deurschiet s'bloets ijver doch genadich,
K'roep en geen recht: T'hart jammert om een Maecht
Die in heur Lentsche vreucht, al't tierigst vvert ontjaecht
d'Roos-caken melc-vvit gans verstreecken t'lieflic bloosen
De tranen bigg'len vvt, die bange suchten loosen
Volcropt, t'is al te vvis, de Heer hoet daerme staet.
Treet met my binnen, comt begeeft u tot den Raet,
Beroemde Adel, die Veneetia eer Ieuchlijck
Deur vrolict vol gevaers, hebt met dees vrienden heuchlijc
Voortijts dyn soetste ernst gehant-haeft, tis bekent:
So treed gerechtlijck op, d'vvyl vrients staet leyt geschent
Dus lasterlijck en snoot gebroken, dat u speelen
Gerechte Harcules, ellendigh moet bequeelen,
Int naer gestoelt der Plut's verdvvenen levens svvarm
Daer d'ongelucken vvroeg bevest een droef gekarm:
So volgt my Heeren, tsvvaer can niet min svvaer bedeelen.
Sy gaen binnen t'Raethuys.
Cinthia comt by Laurentia: Hoorende van heur bedroefden staet.
ACh! lichte overstreen, des teedre Maegden Crans,
My deert u quelling, in Lent-tierigst bloey soetgeurigh,
Verset de saeck doch iets, die duystert alle glans
Ten is niet al goet vvat ons oogh aenstaet Coleurigh.
Ten is niet al gevest de starcken vvederstaen,
Ondert bedecte blat schuylt soms fenyn verradich,
Me Vrou Laurentia ryst op, t'vvil licht vergaen
Noch lichter als hy t'stuck vvs trou-bants vvrocht versmadich.
Ach! svvycht, en rept ons van geen dooden, t'overwelven
Mijn Tombe is geciert, de Lely vvas ick selven
Wiens spreysels sloten toe, de vverelt vvas te bang,
En t'gouden harts Panneel verscheen my deur de drangh
Ontschoven vvert, het beelt der claerheden so cunstigh
In t'leven scheent gemaelt. Natuera vvaerdy gunstigh
Blijd' aengevangen met gevvelt brack leydich in
Het Venus darteltjen: Soo'ck met ontsloten sin
Gedoochden deur de vrygedachten. Nu vvat baetet?
V levens leven: Laes! Ick mis te veel, en laetet
Niet veur de rust des doots in ruste zijn geplaest,
Lieff Delio ick volgh. Ick volgh, en blijf de laest
Int Elisij gebout, met Laura bloemich Cruyven,
Voor rechten Hymene. Daelt ghy spier vvitte Duyven
De Cyprieensche Vrou, voert op de ziele van
De armste Maegt die oyt een blyde Moeder vvan:
Ach! Cinthia: hoe licht en vvispeltuerigh ben je?
In handel en in Raet, vant out gevoel beken je
De rechte oorsaeck niet mijns crancte, sy na reen.
K'vveet seker dies, vvel stout antvvoord' ic vrylick neen
Ay! lasterlicke mont, vvat sal u stryden vvinnen?
Een rust dal als ghyt kent byde verstroyde sinnen.
Den dooden can sich niet verdaden, hierom svvycht.
Gelooft niet eerder veur ghy t'vvist teycken crijcht,
K'en vveet me Vrou hoe't al gehangen vvas voor desen
Aen sulcken lichten hart, lichts-vlammen die vol vresen,
My starren int gesicht, druypen opt dorre hart
Dat voor u liefd, Goddin, in druck bedolven vvart,
Noch dyn oorsaeck can niet voor Goden vaster binden
Hier by vveet dan me Vrou, dat lichter als de vvinden
Der Princen kiesse gront te vvaerelick verdvvynt,
Recht op Laurentia: V gluerich oogh, en sijnt
Geen vaste tuygen: dy tot starct met vvil en vveten
De noodeloose schrick, allengskens te vergeten
T'gerucht maect kundich, Ionge bloem, hoe cleyne weelt
Dijn Laura ruct, Ia sent last, die de maegt verveelt
En sy onlyd'lick int verdragen, dat u brallen
In alder vverrelts claer sou vvt de vvaegen vallen,
Eenichste Diamant: der Diaens lieven rey,
Versuchten breect, t'vvas tijt dat ick mijn comste sey,
Ick bid verstilt u vol-gecropte borst, tsal baten
Beschreyt geen lichte Ziel die u van harten haten
Waer van ick vast sy. u tot troost so com ick hier.
Besiet dees Ring.
Mijn trou verbont.
Staect sulck getier.
Vermant u.
Ach! dit is t'geen Liefd met volle raden
So gunst-rijck over gaff.
Wat zijnt voor Ridders daden?
Daden, Ach! my te vreemt, de zvvacke lust verstuyft
Wat damp Vrou Cinthia, u vvoort opt harte schuyft,
Den Sol van enckel schaemt sinct onder d'vvater heenen,
Des grysen Vloets: Ach! schrick, hoe trillen dese beenen?
Wt t'naer gesicht.
Dit hoorende, so breect u fantastijcke sin,
So haest en had hy niet verovert dit gewin:
Princesse, van so vvaerden hant, of heeftse daed'lijck
My comen bien. So licht, niet achtent, t'vvaer te smaed'lijc
Wt hoog-geboren: Daer by voegent dat hy niet
Met u, noch Ring, noch gunst, had te verschaffen iet.
Hoevvel hy had belooft: Syn trou u vry gegeven,
Hyt niet volvoeren sou, maer met my wilde leven
En sterven, daerop d'Ring met rijpe sin vereert:
Hierom Princes het claer: bedenct te lichter, vveert
Dyn nieuvve parssing vvant, dit zijn gebroken vvetten.
Die deugde Liefd en salt, noch cant so niet versetten.
Beclaegdy, die vervvoet bespotte dyn gevest?
Met reden, en beschrey zijn onverstant voor d'lest.
Ws staet vvast veel te cleyn geacht, en schant der magen
Zijn staet ist veel te cleyn: so lang tijt roem sal dragen.
De vvercken zyn te stom, gans ongevoellick vvreet.
Des heyls beg'nading geef hem kennis van dit leet,
O versse vvond', dits geen vertroosting, maer vvel tegen.
Nu moet de vvaerheyts cunt dyn Ziel-sucht overvvegen
En dencken dat ghy't set veur die u niet bedocht
Ia dat by leven quaet, so zijnd ghelocken mocht
Bevint ghy aen dit eerst, dick t'vinnigst van tvvee harten,
Men seyt dick nieuvve Liefd besnot, dats Kints en darten:
Verandert haest, t'stuc is ter goet tyt voorgebracht,
Tot meerder rusts van d'u, en schant van d'weyts geslacht:
Des Delios: nu dan, myn hart verset de vvercken,
Int overdencken, hoe vervvaent en sonder mercken
De stucken zijn geplant. K'vvensch Iuffrou dat u ziel
Bevatte d'vvyste, tgeen de Aerd' oyt vvel geviel.
Dat sleet-vvys mindert, so t'verleden is onmoog'lijck
En d'Hemel sy u troost.
Wil t'Recht beloonen hoog'lijc.
De vrye stoutheyt deurt erbarmen (socht me Vrou)
Datse heur met dees saeck, vvel-vvetent stillen sou:
En hout my dit ten goen, ten besten (ben ic vvaerde)
O Goden! oversienders van d'al-broosche Aerde
Wat saken ongeval treft Laurens teedre moet?
Wat tyts ramp schynich roest besvvalpt in overvloet
Dees Ionge borst? Weer vars met duysent doon bevochten
O vvreede staet des liefds. Ho! scheyding der genochten.
Ach! scheuringh, dat Lents bloos, ontruct zyn Bloemen Crans,
En leyt u aent verderf. Maer hoe? de Ring nochtans
S'ist self. Ha! veynsaert dubbel vals, vvaer toe behanghen
Met schyn-schoon dyn gelaet, op roose-bloose vvanghen
De groene frisheyt eens vry-hartig Maegt vervvant,
Nu rooft de Loov'ren van tyts bloemen omgerant
T'ontsygt my, ongevoel rangt aen, en vvyst beneden
Aen suchten diep bedout met lauvve traens becleeden
Verradery vvaer deur, vvat offert ghy de gheest
De geest die so gedient u Ziels schreum heeft geweest
Verdient geen loon, so vvreet: nu legdy neer gedoken,
En van een Moorder laes! het sinnen Choor ghebroken.
Dyn Cloecheyt overschalct, vvillen de Goden straff
Dit deed een trouste vrient, wiens leven t'leven gaff,
Aen u scheent, die bekent doots schult, in vaste boeyen
Noch sult ghy u mijn borst met sulcke clagen moeyen
Zijns schoone beeltenis, te jammer: Ay! me tyt,
Wat leert ghy gryser, maect de tvvyffelingen quyt
Hoe my verstant verbant de laster-schaduvv yslick,
Deed ghy onGodlick vvreet tegen dyn selfs onvvyslick
t'Quaet loont zijn Meester. Can de Ridder dan ontslippen
Dyn ademloose borst. Sou hy so henen glippen
En laten geen gemerck tot rust van my gebiet
V claegh ick Hemels heyr, en Goden vvatter schiet,
De Zalen zijn te bang, de grove mueren vvelven
Met vvaerheyt aen op mijn ancxtige nevel delven,
De slaep die oyt vergat der slommerigen staet,
Leyt rasende ontmant flucx aenden dageraet
Die vvil de Prins noch voor my leyden (ydel vvesen)
Beroering al te dwaes, can u geen doot genesen:
Hoorent de valscheyt die te kundigh is voor my
En alder-lydelooste svvaer verradery,
Vliet vande baen ghy svvacke ongeluckich leven.
Daer wert eens geblasen op de wacht, van t'hoff.
GHy stomme Bodin, des vveer-claegs na-bootster spooc
Vervveerde Mammon schaect Veneti braver vromen,
Voldoet t'Frans bloet, tot schric, bet-kenners byt voorcomen
t'Rou cauvven, vvas dyn Eeuvv oyt anders als de roock
Gevangen vvilligt, met stil-morrigh byster braeck,
Deursvveeft van overtuygs beroering, sterft duystvverven
Rampsaligh vverck vvast dan vol-effent deur u sterven
Ach neen. De Eelste Vrou, inbeelt ons droever saeck.
D'een om vvaerdy, harts bont-genooten krits en strangh,
Ist recht de saeck, en met volcomen vvils vvt-voerigh
De gryse Rechters zijn, des vvercx niet min onroerigh,
Den tijt vvs levens: O Laselua! vvert niet langh.
Beslommer tyts schaeu moms vveerbarsse wissel staet.
Hoe treurt den Adel? Hoe ver vliet in corten tyden
Dyn roemgraeg ader storm, Wervvels, strems af te snyden
Van tvveen, vviens heerlick trost de romers: In de daet
Stont g'vveldigh, datse t'licht des VVerelts cost geciert
Doen g'nieten, t'vvaerd: Ha neen, t'is al te droef verleden.
Siet Heer Rodrigo, die om Vrients vvil schynt t'onvreden
VVat vvt-comst sy ons tot gemeene noegh t'best viert
Veneetia tot rust en danck, na veel om-vvegen.
Van hooger vvichting ist vvtduyd'lick veel ghelegen
t'VVaer-schynich straf vvaert, brengt vvel vlac verdiensten veur.
Van machtich heyrs beleyt vvas oyt quaet redden deur.
Devvijlt dus is, vvas t'riff ons over duysent mylen.
Te spae, veur niet, het best bedencken ondervvylen.
Om na buer haet vvel vry te vveeren vande wal.
Onrecht vvroct help, vercryght by volck en groot getal
Dit mochtmen aent verlies van Menelaus bevinden.
Tis kunst so straffen, onder Vrients en houvven Vrinden
Der grootsen evel, wrevel, heerst deur moetvvils brant
VVee daer t'Rijc so ontstaet te Velt deur onverstant.
Men moet het flucx vvaerdy met moet recht ondertasten,
Na ouder seen, gedenck, niets veur vvtheemse gasten,
Geen som mach recht voldoen daer anders bloet betaelt.
Onhaylich vvaert belegh.
En noodeloos verhaelt
De tijt-genooten vvaer recht onser te verfoeyen.
Devvijlt elcx hart niet can vervvachten van te moeyen
Vind' ick geraden t'volcx roep gans niet te versmaen.
Borger cleyn achting heeft soms groot gevvelt ontstaen,
Al vvarent Ridders, veur nu slaefsche onderdanen.
Wilt na op d'oude vvorck hun vvech aent harte baenen
Tot dattet oproer ryst, hoe raeckmer mee in stilt?
De Rechters eyschen u voornaemste datje vvilt
Boven verschynen.
Zijnser al?
Daed'lijck geseten.
Datter geen stucx onrecht met ondanc vvert vervveten
Gaen vvy, om onderstaen so d'uyterst vvert voor hant
Tot ons nae-Ievers vreed', opt zeegen-rijcke lant.
Hoe raeck an mannen? So de varsse vrees verstackse
Is Heer Rodrigo op?
So daedelijck, ick sprackse,
Hy is nau binnen.
K'heb bootschap van ons volck met haest
Hem mond'lingh t'uyten.
Hy schelt
Treet binnen dats u naest.
Tis met gedoogen, k'acht de bode sal ons moeten.
sargeant.
Volght ghy al sachtjens by, en lochtich overvoeten,
Tis svvaerlic aenden Raet veur schelms feyt aengebrocht
Straet-schenderijs moetvvil, met reden, datmen mocht
Noch svvaerder straffen. Om geen voet int feyt te gheven
Vermits de vverelt quaet en boosheyt vvil verheven
Is t'loon den Rechter dees toestemt op kunt na vvaert,
Waerom gegeven is, u t'Goddelijcke svvaert
De vvack're toesight, oft tyt schoon vvel aenbrengt raplijc
Wat gelter, als vergelt dick over-gaet te slaplijck:
Nu daer dan mannen comt, maken vvy ons op ganck.
Delio comt in stadt met onbekende Cleeden, al stil.
HEeft mijn vrients lust genoeg na seker vveken lanck,
Gesloten zijn verbont, deur vrients liefds spotternye,
Genoten d'schoonste mont, t'vvas nutter toe te wyen
Mijn deuchtsaem Nimph, me Vrou Laurentia: Ach! goon
Hoe raeck ick ergens kunt vvat lasten offer noon
Hier deur ontstonden veur ons Ieuchden staet crancsinnich
Bars tegen t'raetsaem goet, ten quade dubbel vinnigh
In blinde slaverny, daer d'arbeyt niet verveelt
Cypersche Venus vviens rol nemmermeer volspeelt
Te recht u bracke aert, schuym-vrouvve toont ons vvonder
Ach! schrickeloose schrick, en snel verbaesde donder:
Wat porden my noch eer, gedachten vvaren ree?
Vermocht ghy doen ghy vvaert vvt sulcken Vrienden bee
Niet toeven noch voor vvijl, ken cost, t'hart dvvong my nader
De Ziel tuygt, nu sy is een rader, of verrader
Tegent aenclevent nut, het bruyn des nachts betrock,
Ben onbekent gelant, vvel tot een meerder lock,
Of noch vvel hoorent d'maer mijn vrient can laten rusten
T'onrecht Laurentia: moort vvs versturven lusten,
Is my alleen de schult die ick doe breken in
V teeder soete seen, niet vvreeder als de Min
Vereyschte, na de deugts behagelicke tuijgen,
Vergeeft ick leef voor u, dan vrients last cost my buygen,
Laselva dat ick dus mijn vvaertste Bruyt jaeg an
De doodens prickel. Iae misschien ben oorsaeck van
Des doots: Ach! hooge goon, doet my een vaste teecken,
Ick sal my aen dees hoeck vvaer ergens nu versteecken,
En hooren daer aen t'volck van laegen staet, hoe dat
Ons vvonder is vergaen tot beste vande stadt
Licht sullen sy mijn hart van alles doen verrechten.
Alhier mijn Heer, vvat isser te beslechten?
Niet sonders, isser plaets, doch licht genoech voor my.
Ter herberch.
Mijn Heer hoort t'quam noyt in jaren by.
Sulcx te versoecken aen ons onvervvachte broeken.
Geen commer toont u hart de maeg salt vvel verschocken
Doet plaets te rusten.
Si Signoor dat isser vlack.
Vaerdich ick volch u, treet my voren ondert dack,
Ick sie vvy vvillen tsaem vvel hand'len sout gelocken.
Wachter op den Thoren.
Van vvaer comt ons het volck op nieuwe leyde maren
Vroeg om becing'len nu, de vveet is: dat den dach
Van heden is, dat Laes! het svvaerste moet verswaren
Dees sterfdach, die verbaest een yeder gruvv'len mach.
O droevigh treur-spel vol van opgehoopte drucken
De Vrou Laurentia is dood'lick Cranck, de rou
Vermant de jonge bloem, en sulcke ongelucken
Qvaet te versetten by de Liefde vande Vrou.
De vrientschap vvas te groot, met schennis so te slechten,
Doch wat ist? tis geschiet, hy moet ten offer heen
t'vvart haest rontom beset, vol Heeren ende knechten,
Ach! VVerelt, vvats u roem? dus heyloos overleen.
Hier can dijn defticheyt noch groote macht niet baten,
De doot vvert u niet min geschoncken tot een deel
O vvanckelbaer geluck, vvaer zijn u Ridders staten?
Tot Asschen stof vergaen, dijn ouer-heers juvveel
Ellendich Prins om u ist ingestelt te daghen
Heyloos begindy t'stuck, Aurora droevigh dect
Heur gouden aengesicht, den Phoebo laet zijn vvagen
Besvvercken, die met rou der eynden overtrect.
Hy blaest eens, ende wijckt binnen.
De Gaerde wt, besetten t'Perck des Rechters.
Dat hier geen drang des volcx ontvveldicht u beschot,
Noch niet inbreken laet, deur giften of genot,
Plaetst ront en zyt gereet ter vvapen dus te vijnen,
want recht soms by veel volcx moet en sal onrecht schijnen
Hierom bevvaert u tot den Raet hier sy present,
Hy vveet vvat erven die de trou so onderkent: