floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Met goede mening, maer ik nimmermeer zal trouwen
Een ander als ik heb, maer in mijn herte houwen
't Beeld van die waerden man.
't Schijnt Godt 't zo heeft voorzien,
Nochtans en weetmen niet wat datter mach gheschien.
De Hemel ons beheert, wy moeten door zijn willen
Ootmoed'lik onse wil en neyging vaerdich stillen.
feliciano
Daer is't, me vrou, getreft, waer mede ik ook schey,
En uw voorbidder blijf.
God zy in u geley.
Deo gratias, hoe nu? hoe zal ik't nu aen legghen?
Is't waer 'tgeen zy my zeyd, gheloof ik al heur zeggen,
Zo vrees' ik Lod'wijk niet, 'tis wel waer dat zy zweert,
Dat heure herte tot gheen ander liefde keert,
Als d'echte man zy had, maer dit zijn vrouwens klachten,
Gelijk de winde gieren zwieren vrous gedachten.
Daer komt de Hertoch dies is't beste dat ik gae,
Eer hy my ken, op dat ik zelfs my niet verra.
Graef Ludowijk die komt hoe stel ik het nu aen?
Want hy op mijn beloften twijffeloos zal staen,
En immer kan't niet zijn te trouwen Leonore,
Vermits zy niet en was voor Lodewijk gebooren,
Doch reden kunnen veel, de nood die breekt de wet,
't Voornemen is nu hem door Karel gansch belet,
Ik hoor de Graef, hy komt. t'is best ik hem ghemoete.
lodewijk
Heer laet my buygen aen uw Princelijke voeten,
Ik breng triumphe meed', victory is verrecht,
De Fransen zijn vernield, 'tvoornemen heurs gevecht
Heeft desen arm getemt, zy blyven al veslaghen,
't Veld grimmelde van do'on, 't was noyt in onze daghen
Ghezien hoe Gode heeft ons wonderlik behoed,
De vyand toonden 'thooft, vier duyzent man te voet,
Vijf hondert paerden broght hy om de slach te geven,
Maer al de zynen hebben daer gelaten 'tleven,
Twee hondert van de uwe d'ander breng ik meed,
Maekt nu met Vrankrijk voort een vordelike vreed,
De Koning is getrotst, lang mach uw standaert zwayen,
Veel iaren d'Hertoch leeft.
God heeft u willen laijen,
't Schijnt dese boezem zweld van vreughde nu ik hoor
Van u, Heer Grave, dat het Vrankrijk al verloor,
Heer Graef ghy welkom zijt. by d'Hemel ik u zweere
Zo lang mijn azem leeft zal ik u Grave eeren,
En cieren uwe hooft met kranssen gelauriert,
Nu ghy het leger zo voorzichtich hebt bestiert,
Dat Vrankrijk duyken most zyn opgeblasen hoofde,
't Geen geen nabuerich Prins doch nimmer en geloofde,
Borgonie scheen te zwak, 't was al vol angst en vrees,
Maer door u Grave al de glory weer oprees,
't Gedencken nimmer zal uyt mijn geheugh'nis vluchten,
En uwen name zal ik dringen tot de luchte,
Ja tot de wolken deur, want ghy de opperst' zijt
Van ons voorgaende eeuw, en d'eeuwe onzes tijd.
Vw name zal in stael voor eeuwich zijn geschreven,
Op dat Graef Lodewijk noch in zijn graf mach leven,
Ende brallen uyt zijn naem die over d'wereldt klinkt,
Op dat uw lof en eer gelijk de polen blinkt.
d'Antipodes die zullen uw naem op heur tongen
Dan dragen g'lijk die hier by ons zal zijn gezongen
In kooren onses herten, mits ghy hebt aenvaert
Het uytgevoerde werk, 'tgeen onze staet bewaert:
Bewaren zullen onze kinderen kints kind'ren,
Dat ghy Vrankrijk verwond als zy ons wilde hind'ren.
Lang leven Lodewijk, en nimmer tijd verslyt
De dank, vermits dat ghy, stoutmoed'ge Grave zijt,
De hoeder van het Hertochdom en onse erven,
d'Herkenning nimmer zal in onse herte sterven.
Noch eens 'k u welkom bied.
De glory Heere, is
Zo aenghename niet gelijk ik ben gewis
Dat my niet missen kan vrou Leonora echt'lijk,
Mits door mijn daden ik heur heb gewonnen recht'lik.
Ik heb zo veel gedaen als immer ik vermocht,
Geen arbeyt ook gespaert en middelen gezocht,
Om myne Suster tot uw liefde te verwinnen,
Dan zy, helacy, zweert dat z'u niet kan beminnen.
Waer is mijn glory nu? ha narmen zo verzaeght,
Waeromme heb ik dan uw Gravens bloed gewaecht?
Mijn leven niet geacht om d'eerst int veldt te wesen,
Vertrouwend' dat mijn luk zo hoog zou zijn geresen,
Mits Leonoraes liefd (dat geen'ge Prince meer
Mijn overtreffen cost in brallinge van d'eer)
Door 'tg'nieten van die schoon. waer zijt ghy nu wantrouwen:
Niet lange zal dit rif mijn Grave hert behouwen.
Dees arme die versloech zo men'gen Fransen held,
Werdt nu tyrannelik als scherp-rechter gestelt.
Vw g'nade blijft, ik gae.
Heer Grave wilt verbeyden,
Graef Lodewijk, hy raest, 'tschijnt hert en ziele scheyden
Vyt 'tredelicke koor, oy me, helaes, wat raed?
De haren rysen my, mijn hertens polse slaet,
Mits dat hy reden heeft volkomen aen zijn zyde,
Doch alle werelds doent slist door't beloop des tyde.
Mijn Heer, hoe dus? versteurt? wat isser eeu'ge mis?
t'Schijnt dat de sterren, zon, en maen my tegen is.
Bedaerd, uw suster komt.
leonora
Heer broeder, zo ik hoorden
'tGheluk'lik overwin in Vrankrijk daed'lik poorden
Het susterlike hert om wenschen u geluk,
Geluk, Heer broeder, int manhaftelike stuk.
Ik dank u zuster. 'k moet om oorzaek die ik vinne
Vertrecken, blijft ghy hier by mijn vrou d'Hertoginne
Vrou suster, hoe verblijd ik mijne hert bevon,
Verstaende dat de Graef de overhande won
Vws vyands.
t'Is ook veel, uw broeder zo verblyden
Dat ik hem noyt zo zach in alle dese tyden
D'wijl ik zijn vrouwe was, vermits al onse staet
Bestond in dese slach.
Maer alle vreugd eyscht maet,
De wyse plegen steets in alles maet te houwen,
In voorspoet niet te bly, in ramp niet te veel rouwen.
Wel laet ons vrolijk zijn want 'tis nu al in vreughd.
Vermits Borgonie is door dit geluk verheughd.
Ik bid u Suster zit.
Na me vrou is ghezeten.
Wat zullen wy nu doen om ons tijd te vergeten?
Me vrou.
Waer zijn de nieuwe Musiciens?
Beneden inde zael.
Gaet zegt al dese lievs
Verzamen, en hun instrumenten g'lijklik stellen,
En midler tijt zal ik u vry wat nieus vertellen.
Wat is't me vrou?
Wat vreemds of immer acht ik't zo,
Of't kan wel zijn om dat ikhet hunliens verbo,
Ons Silla is gehuwt.
Met wien doch?
Met Phlips Seger.
Sijn nu hier, maer waren beyd' int leger.
Wat ongelijk partuur, zy is van goeden huys.
En schoon.
leonora.
Jong.
Fray.
En rijk.
En hy heeft niet een kruys.
Vuyl, luy, en oud, nochtans heeft zy het durven wagen.
Het schijnt dat yder moet zijn eygen pakxken dragen.
My dunkt dat al de liens die huwen ond'r hun staet,
Schijnt dat zy zijn verzot, oneerlijk, boos, en quaed,
Misdoen hun zelven niet alleen maer all' de heuren,
Dat Silla my bestond ik zoud haer wel verscheuren.
Neen suster alle echt in d'Hemel is gemaekt,
En wat de Hemel doet en mach niet zijn gelaekt.
Ik kan dat niet verstaen.
De Musijc is gerede.
En zijnse boven?
Neen, me vrou.
Casand.
Gaet brengtse waer ghy zijt, 'tzou anders ons verveelen.
Camilla brengt een kaert.
Begeert me vrou te speelen?
Zoo't, suster, u belieft.
Al wat me vrou gebiet.
Te wesen zonder oeffeninge is verdriet.
Hier is de kaert, me vrou.
Wien van ons beyd' zal geven?
Die't hooghste heeft.
Nu neemt, doch 'k zalse eerst afheven.
Neemt af, wat ist?
Een knecht.
Wel die en voeghd u niet.
Wat is me vrouwens bladen
't Is meer.
Beziet.
Een Koning, goed geluk, want die zou my best voegen.
En ik me vrouwe wil my met de knecht genoegen.
Dats troef nu speelt.
leonoor.
Daer's troef, me vrouwe, dat haeld ghy.
Troef op.
Zo trots?
Speelt troef.
Dat meen ik is voor my.
De Koningin? 'tis waer, die moet de knaep t'huys halen.
Ten past mijn suster niet.
Wel wilt ghy daer op smalen?
Ik spreek maer by exempel dat het u niet past
De Hertogin een knecht te nemen tot heur last.
Wel nu me vrou speeldt voort.
Zy spelen sonder spreken.
Me vrou ik win vijf spel.
Hoe veel zal yder kosten?
Neen, zuster, die verliest dat immer zeggen moste.
Twee kroonen yder spel.
Verliest mijn suster thien.
Thien kroonen schuldich ben maer int eynd zalmen zien
Wie dat verliest oft windt, al is't geluk u gunstich,
t'Beginsel schijnt wel goed. maer zuster, ghy zijt kunstich
In't spel, en arger speelt als ik, maer daerom zal
't Geluk my helpen op dat ghy het windt niet al
Na uwe wensch, daerom wilt u zo niet verheffen.
Al kan uw hondeken ter middel nachte keffen,
Om dat uw vuyle lust mach hebben heur begeert,
Zo veel lust niet geniet als ghy u zelfs onteert.
Dit's buyten ons propoost, doch u belieft te spreken
Nae uw genadens lust, uw passy moet uytbreken,
Doch wat is't dat me vrou wil zeggen van de hond?
Die keft, die geeft de leus, als't tijd is, en terstont
Ciert Venus heure pruyk, en Leonoor is vaerdich.
'K versta uw meening niet, 'ten is geen antwoord waerdich,
Vermits ik't niet begrijp, ik bid u zuster speelt.
Wel geeft.
Ziet daer.
Wats troef? dees blad'ren zijn misdeelt,
Want my gebreekt een blad, uw zinnekens die wand'len.
Mits uw genade tracht yets duysterlik te hand'len,
Dat my gansch overtreft.
Om dat ghij't niet verstaet,
Helacy, arme wicht.
Ik bid, me vrouwe, laet
Ons spreken van het spel.
Nu heb ik dry ghewonnen.
Zo blyvender noch twee.
En dat is gelt gevonnen.
Nu gheeft.
Dat's vier.
Getelt, ziet suster, nu speelt troef.
'K en hebber geen. Dats daer.
Wat is't? ho ho, een boef,
Een knecht, of Kamerling?
Om uwe lust te stillen,
Had hy niet met voordacht ontworstelt uwe wille,
Zo dat de knecht meer eer als ghy Casandra had,
Is dat niet recht getreft? me vrou verstaet ghy dat?
Vw zinnekeus zijn t'zoek.
Om dat ik u kan treffen,
Beweegt my niet of 'k zal't een toone hooger heffen.
Neen, neen, leert ghy u hondt.
En temt ghy booze lust.
En brengt ghy 'tlicht beneen.
't Is best ghy hout uw rust.
Ha valschen Karel, nu bemerk ik uwe boosheyt.
Ha Leonoor, helaes, dit heeft gedaen zijn loosheyt.
Benevelt Hemels tent, verduystert hooge zon,
Nu Leonoor, helaes, in die mans boesem von
Een wispeltuur'ge aert. 'k heb u gelieft zes jaren,
Twee vruchten van dit lichaem uwe teeling waren
En met de Hertogin ghy nu uw lusten pleegt,
Ha Karel zo ghy myne trouwheid overweegt,
En dat ghy zijt een man zo moet het u beschamen,
Dat yemant Karel u een man hooft zoude namen.
Mijn zuster is bewist door u al ons secreet,
Want niemant, laes, als ghy van onze doente weet,
Zy weet het van hondt en alles, dus mijn eere
Genieticht is. by d'Hemel ik u, Karel, zweere
Dat zo my wraek gebreekt van dit ontrecht en smert,
Ik zelfs my wreeke aen my over trouwe hert.
lodew.
Ha sterren in wat uur was Lodewijk gebooren?
Heeft uw voorzicht my tot dees slaverny verkooren?
't Afgunstichst' ongeluk, in alles zo misdeelt,
Dat alle hoop van luk ghy sterren my ontsteelt:
Ontsteelt, ja steelt, helaes 'tgeen ik zo zeker achten,
Mijn Leonora die int diepste mijns gedachten
Geplaetst was, en dees arm rechtvaerdelike won,
Ik nu, oy me, vervreemd van al mijn hopen von.
Bloed, goed, faem, eer, en al 'k om heur in waeg-schael stelden,
En d'uuren van weerkomst ik met minuten telden,
En nu in een minuit verwurght ghy hert en ziel.
Ha wreedste ongeluk mij wreedste overviel.
Is Leonoor dijn borst verhert in diamante?
Wilt ghy goddinne ik een znik zend', als gezante
Van dit misdeelde hert? en melder mynes dood?
Wilt ghy versteende vrou ik dese borst ontbloot
Van't vleeschelik geway? op dat ghy moogt bevinden
Daer in uw lieve beeld, dat Lodewijk beminden
Gelijk het heyl zijns ziel. zo, schoon, u dat genoeght,
Vw Lodewijk zich graeg tot vaerdich sterven voeght.
Maer, Engel deses eeuw, zo uw Graef-slaef moet sterven,
Helaes, zijn arme geest zal eeuwichlijke zwerven
In d'omring uwes zelfs, met naer en droef geschal,
Om dat hy niet genoot zijn vreugd, zijn opper-al,
Zijn wereldsche triumph. ha, Leonoor, de reden
Beschamen zich, mits 'tschoon verzeld is met een wrede
Verachtelike hoon. kan in uw lieve borst,
Waer nest'len zou de liefd, een strenge bitter vorst,
Grond-yzich zijn gedrongen? moordende mijn leven-
Doch ist uw wil goddin? 'k zalt u gelaten geven.
Ha Lodewijk, waer is't manhaftige gemoed?
Waerom weend uw gezicht? hebt ghy u goed en bloed
In waegschael eens gestelt om Leonoor te winnen,
Wat schrikt ghy nu om ook te derven uwe zinnen?
Gheruster zult ghy zijn als ghy 't verstant zijt quijt,
Want door 'tgevoel, helaes? ghy deese knaging lijd.
Hoe dus? Heer Graef, dus droef?
'k Heb reen genaed'ge Vrou.
Wie zou geloven dat mijn Leonora zou
Dus wredelik verschulden d'liefd die ik heur drage?
'k Ghevoel, Helacy, zeer de oorsprong uwes klaegen,
Mits ik weet dat ghy 't oorloch moedich hebt aenvaert,
En uw verdiensten meer als Leonoor zijn waerd.
Princesse, als ik denck zy my dus gaet verachten,
En misse 'tgeen ik van heur twijffeloos verwachten,
Ja zonder reden, want mijn afkomst is zo goed,
Mijn oorsprong is zo eel als Leonoras bloed,
Mijn hert, me Vrouwe, barst, ten is niet om verdragen,
Want in Borgonie noyt men diergelijcke zaeghen.
Oy me? wat wreede ster de Grave overvalt,
Dits d'oorzaeck dat ghy my in dit wantrou gestalt
Dus vindt, genaed'ge vrouw, 'tschijnt deese haeren rysen,
Mits s'hertens razerny hun dul gewoel bewysen.
Zacht, Heer, doet u verstandt
Door mistrou niet te kort, 'twaer uw geslachtens schandt,
Kloekmoedicheid behoort de Graue te hebruycken,
Laet uw vernuft niet onder uwe wantrouw duyken.
lodew,
Ik zwemme teghens stroom.
Om dat ik de waerom weet ik, Heer, by u koom,
En wilt ghy mynen raed gans volgen, en mijn zeggen
Wel nemen, als van een die gaerne zou beleggen
Ghy tot vermeten quaemt, zo zal ik u 't secreet
Ondecken, want de grondt ghy, lacy, niet en weet.
't Schijnt dat den Hertoch suft, en dat hy heeft verlooren
Geheugenis van't bloed daer hy is uyt gebooren.
'k Weet ghy verwond'ren zult als ghy't stuk zult verstaen.
Mijn Vrou wat ist? ik bids ghy ziet hoe ik belaen
Ben met een yslik quaet.
Den Hertoch die moet weesen
Betovert.
lodewyck.
Hoe me Vrou?
Zijn liefde is geresen,
In 'thooghste top, op een diet minste niet verdient.
Op wien?
Op Karel.
Karel ist, wy zient,
Bespeurent dagheliks dat hy hem meent te trouwen
Met uwe Leonoor, 'twelk d'Hertoch zal berouwen,
En Leonoor hem lieft, dits dat uw hoop belet.
Is Karels luk zo hoogh in opper luk gezet?
Fy Hertoch wilt ghy uwe zuster zo verkorten?
Wilt ghy heur glorijs lof in zulken laeghte storten?
Vw dienaer uwe knecht verdient die nu veel meer
Als Lodewijk? d'ophouder van uw land en eer.
By d'Hemel eer ik zie ghy Karel heur zult gheven
Dees strengen arme zal benemen hem zijn leven.
Dat is de middel, Heer, helpt Karel aen een zy,
Vernieldt de fielt die oorzaek is, mijn Heer, dat ghy
Vw Leonora mist.
Ik zweer het zal gheschieden.
'k Heb twee zoldaten, 'tzijn de alderstoutste lieden
Die ik in 'tLeger had, en om my zullen doen
Al wat ik hun gebied'.
Heer Graef, ghy moet u spoen
En geene tijd verliest. maer houd mijn raed verholen,
Ik spreek als uw Vrindin, en quam daerom gestolen,
En niemant in het Hof van mijne komste weet.
Me vrou ghy toont uw gunst door 'theymelik beleed,
En eer de zonne zet, ik zweert, zal Karel sterven.
En door zijn dood zo mooght ghy Leonoor verwerven.
Heer Graef vaert wel.
Vaert wel genaed'ghe vrouw.
Dienaer.
Dienaer
Wat is mijn Heers belieft?
Zegt Lambrecht en Kasou
Hier komen dus terstont. Is dit d'oorzaek mijns quellen?
Zo moet men dadelik? 'tvoorneem in't werk gaen stellen.
Dienaer binnen.
Wat zal een slechten bloed beletten mijn verlang?
En zal een grave zijn in fortuyns domme dwang? Echo.
Neen Karel, sterven zult ghy eer de zon zal zetten. hetten.
Wat hetten? mijnes bloed? zal d'Echo my beletten? letten.
Het graefelik voorneem dat reden wel bedenckt. denckt.
Wat dencken? kan mijn eer hier in yets zijn gekrenckt? krenckt.
Wat krenk ik Echo? niet, 'tzal bljven wel verholen. dolen.
Ghy dolen zeggen wilt, zal Le'noor zijn gestolen? stolen.
Gestolen Echo? Neen, 'k daer op een zwaerde Wet. Wet.
Wet? princen hebben geen. Wat wet my dat belet? belet.
Belet? wat voor belet? ghy zeggen wil 'tgemoede. tgemoede.
't Gemoede? dat's bevrijd voor 'tstorten zynes bloede. bloede.
Het bloed gheraekt my niet, 'tis maer door my beleydt leydt.
't Is waer ik leyde aen maer dat heeft zijn bescheydt. scheydt.
Wat? scheyden ik niet zal van't geen ik heb in handen
Daer kom van wattet wil, al waert schoon in bloedschande.
Lambrecht en Casou, Heer, zijn beyd' byder hand.
Wel laetze komen in.
'k Vertrou geen bloed verwant,
Maer vreemden die gelijk recht reukeloose menschen
Betrachten al te doen het geen mjn hert mach wenschen.
Lambrecht. Casou.
lambr.
Wat g'lieft ons Generael.
Hier's niemant die ik ken
Wiens trouw zo zeker is g'lijk ik van d'uwe ben,
Casou.
Verzekert u mijn Heer.
Lambt.
Al wat ghy zult gebieden.
Wy beyden zijn gereed.
Lambre.
Vw wille zal geschieden.
Hier is een die my heeft een grooten trots gedaen,
En 'tgaet mijn eer, mijn faem, ja mijn geslachte aen,
Ghezworen is zijn dood, op u wil ik vertrouwen,
En weet dat ghy de daed secreet zult kunnen houwen.
't Is een van 'sHertochs hof.
't Zy, Heere, wie het zy.
Lambre
Hy sterven zal, ik zweert.
Ende ghy zult beyde my
Verbinden dat ik zal uw beyd tot state ryzen.
Mijn Heer wy zullent doen.
En trouwen dienst bewysen.
Twee hondert kroonen zult ghy yder hebben voor
Hy sterven zal.
Hy zal, veel eerder ik verloor
My zelven eer die fielt behouden zoude 'tleven.
lodewijc
Wel daer op zult ghy beyd my d'hand op trouheid geven.
Ghy Karel beyd wel kent, des Hertogs Kamerling.
Zeer wel mijn Heer.
lambre.
Ist die? hoe die is veel te g'ring
Om in uw eer, mijn Heer, int minste yets te spreken.
Wat kleeren draeght hy meest, geeft ons, Heer, eenich teken.
Een mantel vol fluweel, een pluymken op zijn hoed,
Vol reygers veeren, met een peerlen band.
Dien bloed?
Mijn Heer, acht hem voor dood.
Dit lemmet zal hem treffen,
Dat Karel vande aerd' zijn hooft niet op zal heffen.
Wel neemt hem waer, en doet 'tgeen ghy my hebt belooft.
Mijn Heer, wy gaen.
Met moed, en hem het leven rooft.
lambre
Terstont zal't ook gheschien.
lodewjjc
En dat ghij't houdt secrete.
Van ons doent, mijn Heer, zal geene mensche weeten.
Maer neemt hem waer alleen op dat u niemand ziet,
Zo hebt ghy gheen ghevaer.
Mijn Heer en zorght dat niet.
Wy zullen wachten op de plaets daer niemant wandelt.
bey al binnen.
Siet toe dat ghy uw doent voorzichtelike handelt.
Leonora, Karel.
Mijn waerde Leonoor, verhoort my laet my zeggen.
V hooren vuylste fielt? waer in verborgen leggen
De booste doenten die oyt vrouwe is ghemoet,
Eerloos, meenedich, valsch.
Ik zweer, me vrou, ghy doet
V zelven veel te kort, my niet te willen hooren.
Door uw ondankb're guyt is al mijn eer verloren,
V hooren vuylen droch? 'k vervloek de eerste stond',
Ik u oyt heb ghehoort, ha logentalige mond.
By myne zalicheid ik noyt de Hertoginne
Van u int minste sprak.
't Is uwe wulpse minne
Die't noch missaken wil.
Ik zweert u Leonoor.
Ghy beuselt loosen drog, ghy turk, tyran, ghy moor.
Vrou Leonoor bedaert.
Wat spreekt ghy van bedaren?
Veel liever trok ik uyt dees ongeluckige haren,
Ha God.
Ghy dief.
Ghy droch, ghy fielt,
't Is wonder dat mijn tooren 'therte niet vernield,
En zelven my vermoord' als een wantrouwich teken.
Mijn Engel, Leonoor, wilt doch uw tooren breken,
Bezadicht, hoort mijn reen.
Na anders ik niet haek,
Als op uw eygen bloed te hebben myne wraek.
Ja met dees hand zal ik my zelfs vermoorden,
En eerst uw eygen kind, 't wreed'st datmen immer hoorden,
Ik zweer't Grimaldus van mijn handen sterven zal.
Mijn Engel, lief, Leonoor. Onluckiger toeval
Gheen mensch oyt overquam als 'tgeen my komt bezoeken,
Het onluk dringhdt my op, helaes, in alle hoeken,
Doch dit is't grootste dat my immer is gemoet:
'k Verlies de liefd' mijns liefs, en dreyght my aen mijn bloed,
En in onrechte wraek als wezende onschuldich.
Het raedzaemst' dat ik oordeel is te zijn geduldich:
Gheduldicheyd vermach zomtijds meer als de re'en.
'K verdraech mijn Leonoor, mits zy, helaes, alleen
Verzeld met tooren is, die reden doet verduyst'ren,
Dit is de oorzaek dat zy niet heeft willen luyst'ren
Na alle mijn gebeen, maer na 'tgeen heur voorbeeldt
Ghelijk of mijn ontrouwe heure eere steelt:
Zo is't niet heure schuld. Want had zy myne zeggen
Alleenlik maer gelieft in na-bedenk te leggen,
Heur tooren had geslist door rechtelik bescheyd,
Dus in bedaerde zin de redens vinding leyd,
En waer de reden heerscht de tooren haest moet duyken,
Maer als de tooren brald gheen reden wy gebruyken.
t'Ghebruyk van reden inde maticheyd bestaet,
Want waer onmate is geen re'en men toe en laet,
Vermits het heete bloed zo vierichlike preutelt,
Dat smenschs verstant verdoold gelijk een dwaes die reutelt.
Dus werdt de wijste man door haesticheid een kind,
Waerom? vermits de reen door't heete bloed verblind.
Wel hoe zijn reden blind? neen, maer die die behoren
In reden rijk te zijn door't redelik vernuft,
't Schijnt vaken dat de toorens walmt de reen versuft,
En bulderen ter vaert door dwang van groote hetten,
Zo datmen alle reden aen de zyd' gaet zetten.
Ha maticheyt goddin, hoe gaet men u verkrachten,
Helaes, waer ghy niet zijt valt reden in onmachte:
In vrouwen aldermeest. door voorbeelt die zy heeft,
En jalousie die huer herte plaetse geeft,
Gelooft zy flukx ter vaert dat ik heur en my liefde
Ondekt heb d'Hertogin. doch nu het heur beliefde
Te dencken dat ik zou dus hebben snood betoont
d'Ondankbaerheid, en zo heur zes jaers liefd geloondt,
Zal daerom Karels hert heur minder liefde draghen?
Ha neen, blijft ghy stant-vast, nae't duyster volgt het daghen.
't Zijn arme hers'nen die zijn vriends fael niet verschoont,
Want daer in hy zijn faele met zijn vriend betoont.
Hoe veel meer moet ik dan van Leonoor verdragen,
Die eere, faem en al om my heeft durven wagen.
'K vergeeft u, waerdste vrou, helaes, ten is geen mis,
Want vastlik ghy gelooft, hoe het niet moog'lijk is
De Hertoginne spreekt van't keffen uwes honde:
Maer ghy weet niet dat ik aen d'Hertoch heb ontbonden
't Secreet van al ons doent, op hand trou die hy deed
Hij't by hem houden zou, dan lacy, 'tmijnder leed,
't Schijnt hij't aen d'Hertogin volkomen openbaerde,
En die uyt spijt op my 't u dadelik verklaerde.
Hier is't, dit is't, en anders nimmer ghy bevindt,
Een slechten man het is die zijn secreet gezit
Zijn vrouwe openbaert. de sterren zijn my tegen,
Maer Hemel gund, ik bid, geeft uwe heyl'ge zegen,
Dat Leonoor uyt wraek mijn kind'ren niet misdoet.
O God het schijnt ik voel een huyv'ring in mijn bloed,
Gelijk of nu mijn kind waer gansch in doods gevaren,
Vw gh'nade hoop ik zal't onnoos'le wicht bewaren.
Nochtas ist best ik gae na mijn Grimaldus zien,
Op datter door de wraek geen zonde mach geschien.
Vertooning hoe Casandra Grimaldus zijn armen bindt.
O God 'k en vind hem niet, dit doet my angstich vreesen
Dat hy in handen van vrou Leonoor moet wezen,
Int Hof en is hy niet, ik weet niet waer ik loop,
Int lauren bosch ik zoeck Grimaldus, en verhoop
Ik mijn kind vinden zal, ach hemel wilt beletten
Zijn moeder heure wraek int werk niet en mach zetten.
Vertooning waer Casandra Grimaldus ghebonden hebbende hem dreygt te
						vermoorden.
Helaes, ik vind hem niet, ach hoe mijn herte trilt.
Prudentio, hebt ghy gezien Grimaldus? wilt,
Ik bid u, nae hem zien.
Wel Karel wat'ser gaende?
Prudentio, mijn vriend, ik kan u dus niet staende
Verklaren watter is, ik bid u ziet nae't kind,
'K bid u gaet, en houdt hem zo g'hem vindt.
'tZal geschieden.
beyde binnen.
Vertooning waer Casandra de pongiaert inde hand heeft en de hovenier
						comt met bloemen en belet heur.
Ha hemel hoe verschrikt is arme Karels herte,
'tKind heeft zy, hooge God meedooght de bitt're zmerte
Die myne ziel ghevoelt, ha wereld wat verdriet
Zal't zijn zo Karel aen zijn kind dit onluk ziet.
Wat hoor ik? is't geen stem?
Ey help, help,
Ik hoor hem klagen.
Ha waerdste kind, ik hoort.
Oy me, oy me.
Wy zagen.
Noyt droeviger misval. waer zijt ghy lief, Grimald'?
Het grootste ongeluk mijn herte overvalt.
Grimaldus.
Ach waerde lieve kind, heb ik u weer gevonden?
Grimald
Ha vader d'Hertogin.
Deed zy u al dit leyd?
Weet ghy 'k uw vader ben?
Zy heeft het my gezeyd.
Dat ik uw vader ben?
Ja vader, ghy zijt vader?
Ja'k lief, ha lieve wicht, komt my, Grimaldus, nader,
In vaderlik behoed.
Wat isser Karel? wat?
Ha lieve Leonoor de Hertoginne had
Ons kind gebonden dus.
leon.
'K acht om hem te vermoorden.
Het wreedste, Leonoor, dat oyt Borgonie hoorden.
Wat deed' u d'Hertogin?
Zy brocht my met gespeel,
En gaf my dees sucaet, doen bond zy my met veel
Geknochte knopen vast, en zeyd' my wou vernielen,
Ik bad heur om genaed', en doen ik wilde knielen,
Zy zeyden dat ghy waerdt mijn vader, en om wraek
Van u te hebben, zwoer zy, dat zy had vermaek
Mijn teere hert onschuldich wreedlik te doorsteken,
Mits quam de hovenier met bloemen, en doen weeken
Heur krachten, en my liet ghebonden g'lijk ghy ziet,
En zeyden 't was maer boert, en zo my voort verliet,
Maer zijt ghy ook mijn vader?
Ik uw Moeder,
Wat isser? Karel? zegt? Wat is dit? zegt my broeder.
Noemt ghy hem broeder, Heer, zo weet ghy dat hy't is.
Ik weet het zuster,
Om dat ik ben ghewis.
Ghy zes jaer zijt ghetrout, uw Karel 't my vertrouden.
Maer, Heer, in uw beloft ghy gheen beloften houden.
Want zeyden't d'Hertogin, die in heur razerny