floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
sonder vroetwijff / sij had siet moeten versmoren
in onsuijver bloet
haer navels bant heb Ick voor teerst affgeschoren
met water wasschende witter dan Ivoren
daer sij verworpen naeckt lach heb Ickse vercoren
in doeckxkens gewonden soet
seggende Leeft Leeft en sij is metter spoet
seer groot geworden crijgende den voet
tot de vrolijcke werlt met eenen moet
van formen excelent
maer naeckt sijnde heb Ickse met mijn cleet gegoet
voor beschaemptheijt bedeckt / een compackt met haer vroet
aengaende twelck sij dat mijn treuren doet
nu so haest heeft geint
Wie sal mijn Oogen tranen verlenen
op dat Ick dit Lelijcke stuck mach bewenen
van haer dit Ick so schoon niet om verrenen
had uijtgestelt
schoon gewassen met Olij gesalft altenen
gecleet met gemeijnde veruwe sonder verclenen
geschoijt met alderleij costelijcke stenen
so Ezechiel vermelt
en dese heeft nu ons compackt ter nedergevelt
mijn Lieffde te hemwaerts aendoende gewelt
en heeft haer met selffs goetduncken verselt
des boosheijts fondament
bloeme / honich / Olij / was haer spijs gespelt
verciert met sulckx als voor coningen gelt
en als voor die schoonste der werlt getelt
nu so Lelijck geschint
Wee haer dan blijft sij voort sonder kennisse blint
Pausa Gardijnen toe heijlige kerck compt uijt met schristuerlijcke
						hoede
De Heijlige kerck seijt
Och wadt sal Ick seggen......
schriftuerlijcke. Hoede.
Dus deerlijck en sucht // niet....
Noijt so te moede....
Geeft dit wenen de vlucht // siet
al issij dus verleijt haer wordt noch raet // goet
so verde sij haer schult kent / van sonden aflaet // vroet
van selffs goedtduncken en verblinde wille
en hertneckich hert met sijn geschille
vander hant slaet u gehoor gevende // fijn
Och het is haer Leet....
Wilt dan als de blijde Levende // sijn
tis menschelijck te vallen en opstaen weder
maer quaet ist blijven Leggen inden baen neder
met Caijm mistroostelijck geheel ontpaijt // Oock
sij sal nu eerst te degen weten watter braijt // Oock
hoe bedeckte valscheijt haer so verrast // heeft
en waenende waers haer hert ontpast // heeft
het onsienlijck quaet men seer qualijck schouwen // can
O dochter Lichtvaerdich van alle trouwen // wan
die Ick onder mijn hert heb gedragen
hoe mocht ghij dus stoutelijck dit bedrijff gewagen
mijn hert moet vertsagen als Icker op gae dincken
u Laetende verdoven met eens te wincken
hoe sal Ickt eenichsins mogen verantwoorden
voor tminnende hert die als de gestoorden
met felle woorden // u Lieffde nu staecken // sel
hij sal ons niet hooren...
Schriftuerlijcke. hoede.
Ick wetet te maecken // wel
O heijlige kerck wilt treuren Los wesen
is hij niet waerachtich in sijn woort gepresen
waer hebdij gelesen vander sondaren doot
Leetwesen hebbende van haer sonden groot
als paulus seggende is bloot // wadt wildij gedaen // hebben
en noch veel meer die haer in sulckx ontgaen // hebben
waer sijnsij van tminnende hert versteecken
Liet hij voor sijn vijanden sijn hert niet breecken
die haer quade treecken // noijt en bekinden
hoe veel te meer dan voor sijns herten beminden
hoe wel sij als blinden somtijts verleijt // dwalen
kennisse der sonden doet weer goet bescheijt // halen
op de sulck tminnende hert meer vermuft // werdt
Door u woort siet mijn hert heel gesuft // wert
O schriftuerlijcke hoe mij vercoren vrient
schriftuerlijcke. Hoede
O heijlige kerck alder deuchdlijckst genigient
dit recht en dient // nu Langer verswegen niet
voor tminnende hert wiltet hen opdregen siet
en door tgelooff hem geven te kennen
hoe u dochter gesneeft heeft / dan hij hen wil wennen
om u te senden // troostelijcke consolatie
Op dat hij mij dochter weer mach ontfangen in gracije
so wil te deser spatije // door tgelooff hen groeten
maer wadt sal Ick seggen
Schriftuerlijcke hoede.
Valt hem te voeten......
deur sijn Liefflijck versoeten // alle Lijden stelpt // hij
bidt sonder ophouwen
O heer helpt // mij........
Ick bid voor mijn dochter met droeffheijt // seer
Gardijnen op Tininnende Hert seijt
Wadt is u begeeren.......
Ghenade en geen recht // heer...
voor den genen die so ellendelijck gesneeft // heeft
en tegens tverbont ons beijer woort geleeft // heeft
haer schult kenlijck met Ootmoet belijende
selffs goetdunckens Ingeven al verfijende
hem heel affsnijende tot deser stonden // siet
Jae doet sij // nu dan heeft sij Oijt gevonden // ijet
in mijn dat haer Oijt mishagelijck was
als den appel mijnder Oogen voor haer sorchvuldich
en sij gaet ende wert mijnen vijant gehuldich
was sij mijn sulckx schuldich o' vileijnich bedrijff
dat so Lieffelijcken wel gemaeckten wijff
haer sulcken catijff // heeft bevolen Liefflijck
ende mijn (mijn hert hebbende gestolen diefflijck)
dus ter Leur stelt / daer trouw was gesworen
Jist recht dan oft niet / dat Ickse Laet versmoren
segt op Laet hooren // doe Ick wel offt qualijck
Neen Also niet Minnende hert dat verhael Ick
ghij en waert princeplijck // noijt Logenachtich
So en ben Ick Oock noch niet
Dat is waerachtich.........
Maer weest dan gedachtich // twoort so planteijt
van Ezehiel Luijdende // al heb Ick geseijt
den sondaer met bescheijt // sal sterven den doot
en / hij doet een Affkeer van sijn sonden groot
met penitencij bloot // die goet en deuchdlijck // is
Ja die uwen Ogen bequaem en heuchdlijck // is
hij en sal niet sterven maer tleven // Leven
Trminnende Hert
Nu dese vileijnighe heeft meer bedreven
haer trouw mijn gegeven // heeft sij die niet gebroocken
haer Laetende verleijen / Ja cussen en croocken
van selffs goetduncken tot mijnen verwijt
bancketerende in Tophet met Jolijt
met vrijen Appetijt // mijn versaeckende daer
Ist geschiet off niet
Mijn heer tis waer.......
twelck mijn hert swaer // en groot verdriet // is
maer aenmerckt hoe onnoselijck dattet geschiet // is
met bedeckte valscheijt waenende waers mede
aensiet oock der maechden crancke broosshede
dus geeft ons nu stede // u te bidden verweckt
Schriftuerlijke hoede
Hoort wadt den propheet vande Overspeelsters spreckt
ghij sijnde bevleckt met veel temtatien
met veel Lieffhebbers tot veel spatien
keert weer in gracien // so sal Ick u ontfangen
wadt staeter noch / O ghij met veel sonden behangen
Laet u oncuijssche gangen en sondich verseren
en Ick sal mijn Ansicht weer tot u keeren
want Ick de heer der heeren // heijlich na tbetamen
en sal niet euwich gram sijn nochtans wilt u schamen
u sondich blamen // weet en belijt
en u overtredicheden kennende sijt
Ick sal u met vlijt coenlijck tot mijn nemen
en alle u valscheijt van u verlemen
en van u vervremen der dwalingen smerte
en regeren u selff na mijn eijgen herte
en voeden u in sciencij en doctrijne // vroet
is dit niet u woort....
Ick moet mijn ten fijne // goet
verwonnen geven inder schristueren percken // snel
maer segt mijn wil sij der heijliger kercken // wel
als haer moeder mercken // wel en wesen gehoorsaem
Laeten schuwen alle dwalingen / oft haer voor quaem
dat van selffs goetduncken weer mocht verhaelt // sijn
Daer isse toe bereijt.....
So salse ongefaelt // sijn......
wederom mijn duijve en bruijt verheven
en al datter gedaen is / is al vergeven
en sij wort weer geschreven // in mijn dilecxije
Sij stelt haer heel over in u protecxtije
willich tot corecktie van u geordonneert
voor een kint des doots / sij haer selven accuseert
slaet doot off salveert haer als een ruwen // spille
haer wille stelt sij heel in uwen // wille
sonder allen geschille // hoe ghij wilt sij verfraijt
Nu segt haer dan dat mijn heert heel is gepaijt
nu heeft haer wederom ontfangen inden staet als voren
selffs goetduncken sal moeten versmoren
daer mijn bruijt vercoren // sal gevoet // worden
hij sal vanden euwigen dorst verwoet // worden
daer mijn bruijt drincken sal met mijn bloet gelaeft
hij sal met den geest mijns monts werden gestraeft
daer mijn bruijt begaeft // met den croon der glorien
verchiert sal worden in euwiger memorien
als gods ciborie bevrijt van alle noden
de hant goods sal selffs goetduncken dooden
en heel uuijtroden inde hel gesmeten
en mijn bruijt sal met een ander naem heten
in welcke naem suldij weten // hij die daer is op aerden
gebenedijt / in godt gebenendijt sal waerden
door thartneckich volhaerden blijft vermaeledijt
siet vrou moeder Ick schep nieuwe hemelen wijt
en nieuwe aerde nu ter tijt / en voorleden dingen
en sal Ick voort meer tot geen memorij bringen
noch thart Laten dringen // enichsins beswaert
maer ghij sult verheugen met mijn onvervaert
Inder eeuwicheijt gepaert // vol melodijen
met u en mijn bruijt sal Ick verblijen
van geen druck noch Lijen // sal meer worden gehoort
gaet en overdraecht mijn bruijt dit Liefflijck woort
tsal haer sijn een confoort // twelck van haer moet gelooft // wesen
Nu gae Ick tot mijnen vader
Gardijnen toe
De Heijlige kerck /
Wie sou meer bedroeft // wesen
wie sou nu de blijschap / die Ick heb uijtspreecken
Wiens harte sou nu niet van dondeuchde sijn geweecken
die Oogen Leecken // maer Inwendich sij vervreuchden
deur die minlijckheijt soet die tonswaert veuchden
als vadt vol deuchden // en deur tminnelijck vegeven
van tminnende hert...
Wie sou boven schreven.......
mijn vrolijckheijt verheven // nu wel uijtspreecken / connen
Wie sou t'onfermen goods wel vertellen // connen
en die groote goods goetheijt te recht gronderen
Ghij engelen wilt hen nu exalteren
ghij hemelen te douwen wilt niet cesseren
ghij sterren des firmaments helpt nu contempleren
ghij vier elementen helpt den Loff proberen
van twoort twelck so soet is
Ghij vogelen des hemels wil sijn Loff uijten
prijst hen donder en blicxem sonder vermuijten
gebenendijt hem alle ghij meers virtuijten
segt hen alle beesten duijssent saluijten
want hij so goet // is
Wonderen groot heeft hij bedreven alleen
Pharao versonck int rode meer als steen
de sijnen verlossende uijt het swaer geween
hierom singen hem Osanna groot en cleen
vant woort twelck so soet is
Hij heeft ons de aerde een erfdeel gelaten
en den hemel belooft schoon boven maten
ons gedachtich door twerck sijnder charitaten
alle vleijs voedende wilt dit wel vaten
want hij so goet is....
Ghij vrijwillige verblinde hertneckige beesten
selffs goetdunckende stinckende valsche Leesten
murmerende opponerende geesten
swijcht nu verbonmen minst met den meesten
vant twoort twelck so soet is
Compt ghij slechte verdoolde inde Egiptissche woestijnen
compt siet met die van Oosten Jacops sterre schijnen
offerhant brengende niet om verfijnen
hem nu biddende / die u verlossen mach uijt pijnen
want hij so goet is...
Al regeert Alchimis ten tijden boos present
met Nicanor sij hant heffende verblent
tegen goods wille hij wart saen geschent
van Juda machaber beschermer en regent
van twoort twelck so soet // is
Al wort Anthiochius des duijvels mistvercken
Ozias blijft getrouw / der heijliger kercken
Godt sal Oock den goeden Eleazarium stercken
en de moeder met haer seven sonen aenmercken
Vervreucht u princelijck weder opgericht
vande dwalingen verlost werderom verlicht
van twoort twelck so soet is.
Compt drinckt ghij dorstige / compt coopt sonder gelt
wij en melck ghij die van armoede versmelt
Ghaen wij tot haer nu die in stervens gloet // is
bij na onder den voet is // geslegen neder
en wijsen haer van troost de wegen weder
daer sij uijtgeweecken is door selffs goetduncken
Laet ons gaen derwaert sonder mincken
om haer te schincken dit Lieffelijck rapoort
Waer sijt ghij dochter.......
Schoon maecht haest u compt voort
en Aenhoort // tsoet woort // sonder geschil // fijn
u treffende / en al die van goeden wil // sijn
twoort van vreden / twelck davidt gepresen // heeft
twoort twelck Magdalena schoon genesen // heeft
twoort twelck Petro gaff afflaet van sonden.
twoort twelck dat niet en sochten hebben gevonden
maer diet niet en smaeckten als honden // bleven verwoet verloren
Compt ghij niet dochter.......
Simpel gelovige uuijtcomende int swart gecleet vallende op haer knien
							seijt
Ja Ick moeder vercoren //
Ick ben niet waert te hooren // een woort van trooste
die so Lichtvaerdich als dina de booste
met quaden propooste mijn Lieff verstack
mijn eer mijn welvaren en mijn gemack
och van sinnen te swack / och wadt heb Ick bedreven
wee mijn wantrouwige....
Wilt niet suchten noch beven......
tis al vergeven // uwen paijs gemaeckt
merckt ghij niet wel kint // waer ghij waert geraeckt
voort meer vromelijck waeckt // voor sulck ontmoeten / vroet
het minnende hert u Lieffelijck groeten // doet
Doet hij Oock vrou moeder....
Ja hij kint aen mijn hert.....
u kennisse goet heeft uijt gedaen al u smart
dus gecleet int swart wilt meer suchten // niet
Staet op schoone maecht wilt nu meer duchten // niet
staet op weer blinckende u Licht is gecomen // schoon
en des heeren glorij is t'uwen vromen // schoon
over u opgegaen / siet duijsternissen groot
sullen bedeckten / der aerden ronden cloot
en schemering der wolcken maer Over u
wordt gerecht met rechte kennisse nu
so sal de heer in u opgaen met groote claerheijt
en voeden u met sijn woort inder waerheijt
dus wilt voort sonder swaerheijt // met sterckheijt u cleden
sit in heijlicheijt want geen besmit oft onbesneden
sal u meer overtreden // int murmereren groff
maeckt dat ghij uijtgeschudt blijft vanden stoff
den halsbant Lecht aff // van selffs goetduncken den hont
met eenen nieuwen naem sal u des heeren mont
noemen doort tverbont // gods ciborij fraij
en als een scepter des rijckx indes heeren hant sonder dijlaij
want de heer sal u beschermen met sijn mogende hant
ghij en sult niet meer heeten de gelatene want
de bruijgom plaijsant // in u sijn bruijt versmelt
op u muijren sullen wachters worden gestelt
die u voorgewelt // en valsche treecken
sullen wachten en hoeden sonder ontbreecken
tot dat hij u sette aenhoort mijn spreecken // tot een Licht opter
							aerden
en ghij sult seggen met een sterck volhaerden
sijt mijn salicheijt vol waerden // compt / en met hem sijn Loon
en sijns Loons werck voor hen den goeden gewoon
compt tot mijn uuijt den troon // des hemels sucadich
hoe smaeckt u dat
O heer hoonichradich.......
O Lieffs mijns genadich // waer mach Ickt verdient // hebben
O soete woort twelck sij mijn hier verconbient // hebben
O vloeijende monden die tsoete woort spraecken
O handen gebenedijt die den twist braecken
daer thooft der draecken mijn deur heeft doen fouten
vervloeckt sij tsnarenspel twelck mijn deet verstouten
en clappen en couten // vijleijnich / en ontijdich
Nu dochter gaet weder in u Camerken blijdich
u wachtende voor selffs goetdunckens bancketten
Op tgebodt uus moeders wilt Alleenlijck Letten
dat op u hert setten // als een segel // vast
selffs goetdunckens van sij u een spegel // vast
sijn Listen subtijl sijdij nu wel kinlijck
u bruijdegoms gracij wordt ghij gewinlijck
u bruijgoms gracij wordt ghij g
die u quaet bedrijff minlijck // als nu vergeven // heeft
Gheen Liever dan ghij nu in sijn hert verheven // Leeft
en al dat sijn is sult ghij hebben erven....
Hij sou voor u noch Liever eens sterven
eer ghij sout bederven bij sijnen schult siet
dus blijft hem getrouw......
Ja en gehult // sijet.....
hij heeft vervult // siet daer ghij u In hadt ontgaen
u boossheijt heeft hij gans uuijt gedaen....
dus wilt voortstaen // en hen verbeijen // sterck
En tot Temptacij wilt u bereijen // sterck
staende in vreesen / en gerechticheden
druckt u hart neder en kent de heere besneden
in gestade gebeden // wel scharpelijck waeckt
Adieu mijn Lieve kint.....
Adieu maecht ongelaeckt.....
Adieu vrouw moeder en schriftuerlijcke hoede
die mijn paijs so minlijck hebt gemaeckt
Adieu mijn Lieve kint......
Adieu maget ongelaeckt.....
op dat ghij niet buijten goods vreesen en raeckt
So houdt doch sijn geboden doet als den vroede
Adieu maghet ongelaeckt....
Adieu vrou moeder en schrifftuerlijcke hoede
mijn Lieff blijff Ick getrou // met rou // en Ootmoede
Simpel. gelovige Binnen
Hier mede uwen Oorloff neempt toch int goede
want door Jonstige overvloede is dit geschiet
Dus neemptet int beste en tquaetste niet
den sin Insiet // tis ons begeeren....
Laet u als een kint vande heijlige kercke regeeren
wilt in goods vrese resideren // met volstandicheijt
Goods vijanden te wederstaen weest doch bereijt
op dat ghij niet wordt verleijt // tot eeniger spacij
blijft niet hertneckich verblint / maer roept om gracij
sonder murmerratij / u hoop int verstercken staet
Want goods barmherticheijt / boven al sijn wercken // gaet
somen u hier mercken Laet // int spel seer claerlijck
Dus neempt dit in danck ghij heeren eerbaerlijck
geestelijck en waerlijck // hoe out oft Jong ghij gejaert // Leeft
blijft bevolen die sijn kerck en bruijt met sijn woort bewaert //
							heeft
die wil ons thonen allegelijcken.
dat sijn Trouw Moet Blijcken.
Finis Lang in dicht 1850 regulen.
Par Trouw Moet Blijcken
of Gemartelde Majesteit
J.F.M. Sterck, H.W.E. Moller, C.G.N. de Vooys, C.R. de Klerk, B.H.
						Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn., L. Simons, C.C. van de Graft, L.C. Michels en
						A.A. Verdenius (eds), De werken van Vondel. Vijfde deel 1645-1656. De
						Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur, Amsterdam 1931
Joost van den Vondel: Maria Stuart of Gemartelde Majesteit. Cologne: In
						d'oude druckerye [= Amsterdam: Abraham de Wees], 1646.
BIECHTVADER
MELVIN
BURGON
REY van STAETJOFFEREN
MARIA STUART
KENEDE
DE GRAVEN
PAULET
Maria Stuart of Gemartelde Majesteit.
Te Kevlen
In d'oude druckerye.
Den doorluchtighsten Vorst en Heere Eduart
Koningin MARIA STUART, eenige erfdochter van Jakob den vijfden, Koning van
					Schotlant, en nicht van Henrick den zevenden, Koning van Engelant, wert om hare
					stantvastigheit in den Katholijcken Godtsdienst, na het uitstaen van valsche
					lasteringen, gewelt, lagen en gevangenis, genootzaeckt ten rijcke uit te
					vlughten, voor de wreetheit van den staetzuchtigen tyran Mouray, haren
					bastertbroeder, en de godtvergetenheit en meineedigheit der Puriteinsche
					Schotten, aengeschonden door hare nicht Elizabeth, die deze onnozele en oprechte
					ziel onverzoenelijck haette, dewijlze noch jong in Vranckrijck aen den Dolfijn
					getrouwt, niet uit eige staetzucht, maer ontijdige drift van Guize en
					Lothringen, haere oomen, en Koning Henrick, den tweeden, haren schoonvader, en
					Francois den tweeden, haren gemael, voor Koningin van Engelant en Yrlant
					uitgeroepen wiert; waer van men, hoewel zy in der daet wettiger dan Elizabeth
					was, nochtans vredes halve, eerlang afstont, behoudende evenwel het erfrecht van
					de naeste na Elizabeth, indien deze zonder oir overleedt, tot de kroon
					gewettight te zijn. De vervolghde Koningin nam dan in noot haren toevlught in
					Engelant, listigh derwaert getroont van Elizabeth, die op woort nochte beloften
					passende, en het heiligh gastrecht schendende, de vervolghde en in haer recht
					verdruckte bloetvriendin, in plaetse van Kristelijck en Koningklijck onthael, en
					beloofde noothulp, over de achtien jaren zoo vast gekerckert hielt, dat
					vriendelijcke bede nochte verzoeck, nochte tusschenspraeck, nochte aengewende
					middelen, of aenslagen de gevange niet alleen aen geenen vrydom holpen, maer
					heur ellende t'elckenmale meer bezwaerden, tot dat men endelijck, (aengezien zy
					noit om eenige beloften den Roomschen Godtsdienst wou verloochenen) haer, op een
					daer toe met voordacht gesmede wet, en onder schijn, datze Elizabeth naer het
					hart en de kroon gesteecken had, valschelijck en gruwelijck, tegens alle
					goddelijck en menschelijck Recht, ter bijle verwees. Het tooneel vertoont het
					kasteel van Fodringaye. De Rey bestaet uit Staetjofferen der Koninginne.
Incomparabilis Heroïnae Anagramma.
EPITAPHIUM.
Vivificante Fide MATURA resurget ARISTA.
Secta odio, JESU lecta, STUARTA, manu.
Byschrift Op d'afbeeldinge van Koningin Maria Stuart.
Zoo bloeide STUARTs jeught, eer haet heur hooft zagh rollen;
Eerze, op 't verwoet schavot, van hartewee gezwollen,
Onnozel storf, onthalst naer die gesmede Wet.
Zoo wert MARIE omhelst van nicht ELIZABETH.
Twee punten hebben haer de bijl door 't vleesch gedreven,
Haer erfrecht tot de Kroon, en haer Katholisch leven.
BIECHTVADER.
MELVIN. Hofmeester.
BURGON. Lijfarts.
REY van STAETJOFFEREN.
MARIA STUART. Monarche van Groot Britanje.
KENEDE. Kamenier.
DE GRAVEN. Halsrechters.
PAULET. Slotvooght.
BIECHTVADER, MELVIN.
Biechtvader
Hofmeester, die mijn hart door uw beproefde trouwe
Verknocht, en voor de deur van ons gevange Vrouwe
Vast wandelt hene en weêr, in 't oogh der kamerwacht;
Heer Melvin, zegh my toch, wat onraet heeft te nacht
Drurei, Paulet, en al die dit kasteel bezetten
Geweckt met trommelen en steecken van trompetten,
Noch schichtiger dan oit in leger wert gehoort;
Ja anders niet dan of de Spanjaert brugh en poort,
Door kracht van buspoêr en petarden opgesprongen,
Bemaghtight had, en quam gewapent ingedrongen?
Was 't vyand, die u joegh, of ingebeelde schroom?
Ick lagh in mijn gebedt, en schoot als uit den droom.
O Vader, was het vreemt, dat zoo veel harten krompen?
Paulet hoorde in zijn' slaep een steen in 't water plompen,
Aen d'oostzy van de graft, en angstigh of men hier
Den muur al stil beklom, stack op, gelijck een vier,
En flucks ten bedde uit, riep in 't hemde: wapen wapen;
En schoon men niets vernam, noch kost zijn geest niet slapen,
Voor datmen om 't kasteel en Fodringaje zagh
Of ergens volck of laegh in 't velt verborgen lagh.
Men mompelt over al door vlecken, steên en dorpen,
Van op de brugh, by dage, een' wagen om te worpen;
Of' s nachts een' lossen steen te lichten uit den muur;
Of door verstant op 't slot een geestigh avontuur
Te waegen, en Mevrouw in mans gewaet te redden.
Zoo menigh aenslagh steurt de Heeren op hun bedden,
Bezwaert met dit juweel, den kercker toebetrouwt:
Want noot zoeckt troost aen list, en acht geen stuck te stout.
Zoo houdt de vrees de wacht, de wacht Mevrouw gevangen:
Zoo prangt de mensch zijn hart, om 's anders hart te prangen.
Een achterdocht, uit angst voor staet gesproten, acht
Zich nimmermeer genoegh verzekert op haer wacht:
Die hofplaegh raemt geen maet, noch kent geen zekre palen,
Maer jaeght haer schim, en 't geen zy niet kan achterhalen:
Mistrouwen blijft haer borgh en trouwste toeverlaet:
Dit boeit Marie hier, ten steun van 's nabuurs staet.
De Faem, die nimmer rust, verbiedt dit lant te rusten.
Men wacht een Spaensche vloot, te Milfort op de kusten:
Men ducht of 't Schotsche heir bestoockte 't Engelsen Rijck;
Of Essex Guises maght moght dienen tot een wijck:
Marie is 't reede ontslipt, en vint al heul aen 't Noorden:
Men dreight Elizabeth met lagen en met moorden,
En Londen met een brant te delven in zijn asch.
Hier loopt de schrick mede om, en list, of wat het was,
Dat dees geruchten voedde, en breeder uit ging recken,
Waer uit de Grooten dienst en nut en voordeel trecken.
Hoe velen treken hoeft het weereltlijck bezit,
Op dat het entlijck treff' het langbeooghde wit!
't Verraet van Babington en zijn aenhangelingen,
Verbonden naer den hals der Koningin te dingen,
(Ten minste zoo men roept) en meester van haer kroon,
Den rechten erfgenaem te zalven op den troon,
En over 't bloedigh lijck der bloetvriendin te stappen,
Om met gewelt de nicht te heffen langs die trappen
In 't wettigh erfgebiedt, zoo gruwelijck belaeght;
Dit is een stuck, waer van al 't eilant dreunt en waeght:
Dit schouwspel bloet noch versch, en brugh en poorten hangen
Verciert met zulck een wilt, op zulck een jaght gevangan.
O lasternacht! vertreck voor 't licht der Schotsche zon.
Geen pen van Kurle of Nau, geen brief van Babington,
Of iet, hun uit den hals door pijn of schrick getogen,
Vont vatten aen haer eer, tot voorstant van de logen;
Ja niet de minste stip der Koningklijcke hant
Gaf schijn van deze schuit. O Rechters! is 't geen schant,
Dat ghy den lastermont, die Stuart durf betijgen,
Niet hoorde in haer gezicht, ja toesloot en hiet zwijgen
Voor eeuwigh, om met glimp d'onnoosle Majesteit
Te smetten, door een vlack haer valsch te last geleit?
Ghy durft den levenden door pijn den mont opbreken,
Dan sluiten, om uw' wil door 's dooden mont te spreken.
Wat zachter: matigh u: de schiltwacht staet niet wijt:
Zy let op ons gebaer: bedenck eens waer ghy zijt.
Men vaerdight hier op af gemaghtighten van Londen,
Die vallen plotseling, als losgelate honden,
Dien afgejaeghden roof, by vijftigen, op 't lijf.
Men ruckt, en pluckt, en bijt, een ieder even stijf:
De minste omstandigheit heet blijck van scepterschennis:
Geen onschult grijpt hier plaets: erfvyantschap draeght kennis
Van 't geen zy liefst gelooft, by 't hair treckt, en misduit.
Zoo velt men vonnis, op een ongegront besluit.
Z'ontfing die bo des doots al over zes paer weken: