floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
dus mogen wij wel passeeren // want ghij wilt ons verdragen // niet
De Rijckeman alleen buijten
Mijn hooft sou wel haest raecken vol melancolijen
dus wil ick voortan swaere gepeijnsen mijen
en soecken alle middel om mijn te verblijen
watt gaet hier toch boven tscherten geneucht
dom en versuft wertmen door fantazijen
Jae heel out en cout door t'inwoudich bestrijen
dus wil ick alle swaericheijt laeten glijen
en soecken alle mijns herten vreucht
Nu tsae welich vleijsch gebruijckt u tijt terwijl ghij meucht
en u selven tot vreucht u veucht om te maecken goet chier
wellust des vleijsch...
Hoe staet ghij nu dus betreurt en becommert hier
seght mijn oft ghij swaericheijt hebt vernomen
Ghij vermaeckt mijn hert o' reijn venus dier
meer dan / die wilden mijn met Lieffts banden betomen
ick was schier gevallen in swaer dangier
maer nu ick u aenschouw wil ick niet schroomen
Begeerlijckheijt der Oogen
Wadt waer alswerrelts goet / mochten bij u comen
tvermaecken der Oogen is toch des Levens Lust
wellust des vleijsch
Spelelt hertgen wadt begeerdij en wadt u lust wilt dromen
tvleijsch moet hebben sijn eijsch // eer haer Lust // blust
hoveerdich gemoet
Ghij moechtet doen / ghij bent rijck genoch / dus niet en rust
oft ghij crijcht u wil / terwijl het tijt is so besicht u goet
Nu wel aen Janskint eens vriendlijck gecust
wadt so siet dats boven suijcker seer soet
Soeck dan u tsherten plaesier / en blijft vrolijck gemoet
wadt baet u groot goet // sout ghijt soo niet gebruijcken
Hovaerdich gemoet.
Wie is uus gelijck / veel minder van staet sijt dies wel vroet
doen veel meer / waerom soudt ghij dan niet onderduijcken
Tis recht dus om thert inwendich te ontluijcken
tsae Gerson Laet bereijden heerlijcke bancketten
van als spaert gheen costen / bestelt de cruijcken
met alderleij beste wijn op den taeffel te setten
Terwijl so laet ons wanderen naer venus wetten
in swellutts hoff / om appetijt te crijghen
Hoveerdich gemoet.
Laet alle Instrumenten om droeffheijt te beletten
over taeffel comen spelen dewijl wij swijgen /
Fijat / en naer maeltijt willen wij danssen en nijgen
en overbbrengen ons tijt met vreucht / wadt mach treuren baeten
Nu treet voor ons Laet begeerlijckheijt int hert stijgen
wadt meer te doen staet // sullen wij binnen praeten
Dats u voor wilt niet te volgen laeten
men derff toch niet bidden alsmen slechs wenckt u
men crijcht u wel
Dat is waer wel hoe soudemen u haeten
nu treet an / op dat niemant / ons voorstel en crenckt nu
Pausa. De hooftmeester bereijt de Taefel en seijt
Item / nu en weet ick niet datter ijet mach ontbreecken
tot den spijsen der wellusten crachtich van smaecken
overvloedich bereijt / twaer genoch voor drie weecken
nu weet ick niet datter ijet mach ontbreecken
tis hier van als / ick denck niet dat hij van ijet meer sal spreecken
tgeback en tgebraeden wadt soudemen meer toemaecken
nu weet ick niet // datter ijet // mach ontbreecken
tot den spijs der wellusten crachtich van smaecken
Heij gerson twaer schier tijt aen taeffel te raecken
past dat ghij hier sijt naer sijn wille gereet
alst hem belieft mach hij gaen sitten ick salt niet laecken
men behoort te eeten ter wijl de spijs is heet
Ist al vaerdich.......
Geerson.
Ouij monsieur......
Tis goet dat ickt weet
om te verheugen den wellustigen begeerlijcken geest // schier
mijn vleijss naer u haeckt dus doet mijn vermaen
en neempt plaets / aen mijn sij. Onbedeest // fier
sit ghij Luijden oock neer sonder beraen
Orsa elck / een mes / en maeckt goet chier / tis openbaer feest //
                            hier
Hier volcht de maeltijt met het gespel
					Gespeelt sijnde / sal de rijcke een vollen beecker
					brengen vleijskelijcke Lust / en sij antwoort
					daer naert tgespel / ende daer nae weer gespeelt
					sijnde sullen hoveerdich gemoet en begeerlijckheijt
					der oogen tsaemen dit rondeel spreecken
					tegens die vleijsschelijcke Lust
trondeel. dat sij tsaemen spreecken
Altijt prijs ick vreucht....
moch die eeuwich / blijven staen...
hoe waeren wij daer verheucht....
altijt prijs ick vreucht....
heij laet ons maecken geneucht...
want dat en mach niet schaen.....
Altijt prijs ick vreucht.....
mocht die eeuwich blijven staen......
Den Rijckeman spreeckt Over Taefel.
Tsae vleijsschelijcke Lust // tot u gerijven // sijet
breng Ick u een vallen beecker nae mijn vermogen
seght sult ghij altijt bij mij blijven // niet
tsae vleijsschelijck Lust tot u gerijven // sijet
om dopgeblaesen geest / in mij te verstijven // ijet
so neempt tot u hulp begeerlijcheijt der Oogen
tsae vleijsschelijcke Lust tot u gerijven sijet
breng Ick u een vollen beecker nae mijn vermogen
ghij hoveerdich gemoet wilt mede poogen
om haer beijde te helpen want het moet uuijt // sijn
ghij hebt alle drie mijn sinnen ontoghen
daerom sal noch taevont een van u allen mijn bruijt // sijn
Wellust des vleijsch antwoort
Dat wacht ick en sal oock met al mijn chrachten
daer uuijt drincken en u goet bescheijt doen
Maer thoveerdich gemoet moet haer deel oock wachten
dat wacht ick en sal oock met al mijn crachten
mij schicken om taevent bij u te vernachten
en begeerlijckheijt der oogen sal haer oock bereijt // spoen
dat wacht Ick / en sal oock met al mijn crachten
daer uuijt drincken en u goet bescheijt // doen
Wel vleijsschelijcke Lust salmen u nooden moeten
ons sou oock wel eens Lusten te drincken
Begeerlijckheijt.
Wilt Cloeckelijck voort nae sijn geboden wroeten
wel vleijsschelijcke Lust salmen u noden // moeten
Oft wilt ghij nu hier als den snoden // boeten
tsa drinckt eens uuijt so mach ongeneucht sincken
dus meent ghij mijn / wilt mijn tcroessken toewincken
Wel te recht seijt Job / smenschen Leven een pelgrijmagie queelt
veel moeijte en ancxste nochtans de heer ons beveelt
patientelijck te wanderen tot dat wij comen in vaderslant
maer tvalt d'armen so Lastich als haer niet worden gedeelt
haer proven // die sij behoven // met een milde hant
in armoet heb ick dus Lange gewandert met cleijne bijstant
en door d'ouderdom werd ick op de benen zwack
nochtans moet Ick voort sonder gelt oft pant
ald soud ick bijder aerden cruijpen als een slack
so lang ick leeff moet Ick eeten dus mijn gemack.
mach ick niet houden maer moet mijn cost bijden rijcken soecken
mijn buijck is hol / och oftmen mijn een stuck broots inden hant stack
tsou mijn so wel smaecken als den rijcken pancoecken
dan Ick vind mijn alleen tot wadt hoecken
sal ick van honger flau mij wenden / och Ick moet sien waert meest
                            roockt
hoewelt mij quaelijck gelust gunswaert te gaen moet ick mij
                            vercloecken
troockt daer meest / daer moet oock meest worden gecoockt
want als den brant dier is / men niet om niet en stoockt
en daer den rijcken eet oock een arm mensch wadt te bedt crijcht
dus wil ick wachten tot dat die Cock heeft gesmoockt
en om een stuck bidden want die swijcht niet en crijcht
De Rijckeman
Nu Ick wel verheucht / en geheel sadt // ben
is mijn buijck als een trommel gespannen // Jae naulijckx ick weet
oft ick neerleggen wil / oft sitten op mijn gadt // ken
want van Lang sitten Ick pladt wen // en van eeten Ick sweet
Tis Lang genoch geseten Laet ons nu sijn gereet
om te danssen en springen so sal teeten wadt sincken
Daer toe ben ick wel gesint en Lichtvaerdich gecleet
Orsa Laet passemedijo. ditalio clincken
Ick hou veel van eeten en oock van drincken
maer versaet sijnde sal ick wadt te danssen begeren
om vreucht te bedrijven sal ick niet mincken
want sonder vreucht en geneucht wadt is smenschen Leven
Doet dan den taeffel wech op dat wij verheven
dansen en springen gelijck doen de dwaesen
want de werreltsche menschen altijt tieren en raesen
en bijsonder den rijcken die meest sitten in weelden
Gedenckt toch den armen wilt den hongerijgen aesen
met die cruijmkens van u taeffel
Twaer tijt datmen speelden.........
Ghij kendt den speelluijden oft ghijt haer beveelden
mijn voeten Jeucken / Ick trantel als de paerden
Salich is hij die Ooijt die armen meedeelden
dus geeft toch wadt voetsels mijn arme worm der aerden
Gerson roept godt helpt tgecrijt mij verwaerden
Och geeft toch wadt...........
Tgetuijt can ick niet in d'oren gedoogen
Geersson
Godt help .u. god help .u.
Och oft ghij u verclaerden.......
barmhertich want mij Leven staet in u vermogen
God help u en gaet van hier oft ick sal pogen
u te doen gaen men mach tgespoet door u geguijt
niet hooren om te dansen / en tis ongelogen
ghij crijcht niet en beet wantment veel te nau opsluijt
So sal dan mijn siel door swaericheijt scheijden uuijt
dit swack Lichaem / als mijn voetsel moet ontbreecken
Sterft dat ghij wentelt / cleijn prooffijt van u spruijt
Aij mij mijn tong verdroocht een woort can ick nau spreecken
Hoe Lang sal hij hier guijten / en om een almis smeecken
sluijt de deur / en in een ander camer om niet te hooren
laet ons dan nu gaen....
Och sult ghij so den armen versteecken
ick begeer wijn noch broot // maer van dorst sal ick // smooren
geeft toch een teuch cout waeters / mijn cracht heb ick // verloren
om dat te haelen mijn Lust dat gebackt noch gebraden // is
Hoe Lang sal dit gekarm dueren ghij sult mijn haer verstooren
want hier niet tover is / om de honden te versaeden // is
dus u te Laeten Leggen best geraeden // is
Lazarum werdt vanden honden gelickt
Daer is geen barmherticheijt onder den mensch o' heer
op mijn arme siel slaet ghij toch u oogen neer
die uuijt dit swack Lichaem tot u neempt sijn keer
Jae barmherticheijt / meer is inden honden gevonden
die om genesen met haer tong Licken mijn seer
mijn pelgrimagie gedaen is ick genaet begeer
geen cussens op te rusten heeft mijn Lichaem teer
en uuijt des rijckemans huijs is mijn geen troost gesonden
dus Leg ick mijn hooft ter aert neer uuijt u bloedighe wonden
trantsoen mijn salicheijts mach ick mijn dorstich hert Laven // och
in u handen beveel Ick mijnen geest van sonden ontbonden
wilt mij niet onthouden u goddelijcke gaven // och
maer heer wilt mijn brengen in een behouden haeven // toch
van binnen tgespeel. en dansen van buijten
Deenvoudige mensch / barmhartigheijt / Liefde
Hoe salich waer hij die alle benaude vertroosten can
Doet niet meer dan ghij meucht tis genoch / so veel won
tvrouwtgen met haer penninck / als een rijck met gelts pertij groot
Werckt uuijt Lieffde / want godt sulcks nodich ter salicheijt bevon
hem mishaecht veel gelts gegeven door hoverdij snoot
Heijlaes wadt pelgrim / wadt pelgrim leijt hier bij naest aen mijn sij
                            doot
Slaet handen aen........
Och vrient hoe Leght ghij in so soberen staet
strijt verduldich / u siel sal h rusten in Abrahams schoot
op christum betrout alleen die sal u comen te baet
Draecht hem naert tgasthuijs en toont u caritaet
doet nae mijn raet // en volcht mijn advijsen
En hout u verseeckert dat omder Lieffden daet
alle menschen op aerden u sullen prijsen
ghij moocht oock christum ter werrelt niet meer Lieffde bewijsen
dan dat ghij den rechten armen in noot behulpich sijt
So wil Ickt dan doen sonder Lang respijt
en mij hert verblijt maer ick hebt alleen so quaet
Liefd
Wij sullen u wel helpen.......
Wel aen dan allgelijck
och daer geeft hij den geest / hoe quaemen wij so laet
inden heer moet hij rusten inden hoochsten graet
Brengt hem hier ter aerden want de siel is int heijmelrijck
Dat wil ick vierich doen op dat ick geeff der lieffden blijck
Pausa...De Rijckeman Met sijn geselschap uuijt
Wie sou toch misprijsen vreucht
die nimmermeer mach vergaen
hoe waren wij daer verheucht
wie sou toch misprijsen vreucht
Laet ons voort maecken geneucht
tmach ons niet met allen schaen
wije sou toch mijsprijsen vreucht
die nimnnermeer mach vergaen
Amij amij wat flauhenijt compt mij aen
Hofsmeester
Och gerson haest u / hier Lang Lang
Wadt wilt ghij hebben wadt sal ick langen
Eeck / sout / nagelen folij / ons heerschap crijcht een hertvang
och gerson haest u hier / lang Lang
waer blijft ghij ons heerschap is so bang.
Gerson.
Ick cant niet al vinnen / waer is de Cruijdtdoos ghehangen
Och gerson haest u hier Lang lang
Wadt wilt ghij hebben wadt sal ick meer Langen
daer ist tcruijt hoe ist heeft hij noch root aen sijn wangen
oft is hij altenemael al buijten sijn verstant
Ick mach u geen bescheijt doen Laet hem eerst ontfangen
een soetten roock op dat hem Leven werde ingeplant
o haestighe doot hebt so fluckx d'overhant
Tis al gedaen wij mogen hem nu wel begeven
want van allen dooden hebben wij een affgrijsen
Ick scheij terstont vanden geenen dije scheijen uuijt het Leven
Nu mach hij reeckening / doen van dat hij heeft bedreven
maer hoe sal hij die so haest connen bewijsen
Tis algedaen wij mogen hem nu wel begeven
want van allen dooden hebben wij een affgrijssen
Dats waer / want om dat wij werrelts verganckelijcheijt prijsen
mogen wij ten hemel niet rijsen // om godt te behaegen
Hij is ter werrelt wreet op ons / dus wij voor sijn gramschap ijsen
maer eeuwelijck moeten wij des Rijckens siel plaegen
in dhelschen poel daer moeten wij sorch voor draegen
en maecken ons daer toe gereet sonder verbeijden // siet
Dus fluckx op de been want als hij deerlijck is geslaegen
van ons / wadt sal hem niet baeten tschreijen // siet
maer doen wij tsaemen hoveerde wij sulck hem seijden niet
dus lopen wij nae Lucifer dat hij hen plaets te bereijden // hiet
Dhoofman
Helaes / hoe cort is menschen Leven op aerden
wadt baet hem nu sijn rijckdom ende groote goet
Och blijft heerschap so doot noijt ick mij meer beswaerden
Dhoostmeester
Helaes hoe cort is smenschen Leven op aerden
Noijt droeviger tijding mij ijemant verclaerden
die Luij en lecker bij hem sijn opgevoet
Helaes hoe cort is hier des menschen Leven op aerden
wadt baet hem nu sijn rijckdom en groote goet
nu tlichaem onder d'aert der wormen spijs wesen moet
dat hij so Leckerlijck queeckten en aendeet alle gemack
Hoe macht nu met de ziel gaen die gemeenlijck voldoet
tgeen t'vleijsch misbeurt / want sij wordt over t'rack
dickmaels gehangen...
Dhooftmeester.
Tvleijs is swack..........
off die siel haer daermee niet ontschuldigen sal
wadt mach die beteren / datse int sondich Lichaem stack
Maer wadt craeckten daer thele huijs beeffden al
Dhooftmeester
Ick weetet niet wadt dattet was / tmaeckten groot geschal
Tmaeckt mijn vervaert sout wel hier beginnen te waeren
ick gae Loopen heel verschrickt ick sorch voor inval
Dhoostmeester.
Ick wil oock niet blijven die siel mocht hem openbaeren
dus Laet ons verhaeren // en sien waer wij tlichaem sullen steecken //
                            naer
Wilt aen een heerlijck schoon graff geen gelt spaeren
want tlichaem moet ter aerden / nu de ziel is geweecken // vaer
het romnnelt weer Ick gae door sonder een woort te spreecken /
Rijckeman in pijnen
Wee // wee // wee mij dat Ick oijt gebooren // was
wee mij dat ick oijt tot hooger staet vercooren // was
wee // wee // wee oft ijemant oijt oock meer verlooren // was
door sijn eijgen schult en fout
wee // wee // wee // dat ick niet mach versmooren // ras
wee // wee // wee // sal van niet gaen goods tooren // ras
wee wee dat gestopt sijn voor mijn gods Ooren // ras
dat ick geen aertworm ben geweest mijn nu berout
voor verganckelijcke weelden mijn eeuwige pijn benout
Och och och in brandende hetten blijck ick cout
om dat ick geen meedlijen en hadt met den armen
Abraham met Lazarus inden schoot de Rijckeman
Inden poel der hellen /
O vader Abraham wilt mijns ontfarmen
hebt toch meedlijden met mij ellendich dier
Och och vader abraham aerhoort mijn karmen
doet mijn barmherticheijt naer u oude manier
Ick bid ie wilt Lazarus neder senden hier
op dat hij tuijterste sijns vingers int waeter steeckt
tot mijn tongs vercoeling / die verdroocht doort thete vier
dat mij dus pijnicht / dies mij u genade ontbreeckt
Ghedenckt soon dat mij gunst tot u heeft gestreckt
als ick u dat groot goet was gevende
maer door Lazurus hongeren en dorsten waert ghij doe niet verweckt
tot barmherticheijt als hij was desolaetelijck levende
daerom werdt hij vertroost / en ghij blijft bevende
dus vernoecht u met tgeen dat ghij hebt verworven
daer boven is tusschen ons een groot scheel verhevende
so dat van hier aldaer / en van daer alhier die sijn gestorven
niet mogen comen dus u natuer bedorven
moet gedoogen het quaet dat u is opgeleijt
want ghij sijt vanden boom des Levens offgekorven
dus van ons geen secours tot eenich tijt verbeijt
Ist dat onmogelijck o' vaer Laet dan door hen verbreijt
werden / in mijns vaders huijs mijn Lijden en smert
daer heb ick noch vijff broeders / op dat als hen sulck wert geseijt
sij niet en comen in dese tormenten hert
Sij hebben moijsij ende de propheten der hen so werdt
verclaert / wadt sij moeten doen / dien sij gehoor geven // mogen
Neen vader Abraham maer ist saeck dat van dus verdt
een uuijt den dooden gesonden werdt / sullen sij beven // mogen
en voort in penitentije voor haer sonden Leven // moghen
tot voldoeninghe der selffden om dees pijne tontgaen
Hooren sij moosij noch propheten niet gedreven // mogen
sij niet werden tot gelooff / al wasser ijemant opgestaen
vanden doot / want verhart soudense Lachen om sijn vermaen.
dus bemoeijt niet vader voecht u tot Lijden swaer
om dat Lazarus mijn geweest heeft onderdaen
sal hij eeuwich voortaen met mij verblijden claer
Joost van den Vondel: Salomon. Amsterdam: Abraham de Wees, 1648.
ITHOBAL
REY VAN JERUSALEMMERS
SIDONISCHE HOFJOFFERS
SIDONIA
BENAJAS
SANHEDRIN
SABUD
Quantum mutatus ab illo!
t'Amsterdam, Gedruckt by Jacob Lescaille.
Voor Abraham de Wees, Boeckverkooper op den Middeldam, in 't Nieuwe
					Testament, in 't Vredejaer 1648.
Den Heere Iustus Baeck.
Ick brenge nu Koning Salomon op het heiligh tooneel; niet gelijck hy den
					beloofden Messias in zijne heerlijckheit uitbeelde, maer uit zijnen geluckigen
					staet in den poel der afgoderye komt te verzincken. In dit treurspel wort geen
					bloet, maer die groote ziel gestort, door wiens heiloozen voorgangk sedert zoo
					vele duizent zielen omquamen, en in haer bloet versmoorden, en het gescheurde
					Koningkrijck, Samarie, en Ierusalem, met den tempel en godtsdienst endelijck
					verdelght, en d'overgebleve stammen in ballingschap weghgevoert werden. Het
					misbruick van Godts overvloedige gaven, de wellust, en begeerte tot verbode
					schoonheden teelen zulck eenen oegst van schrickelijcke jammeren, en leveren
					stof om dit treurtooneel te stichten op dien deerlijcken afval des
					allergezegensten Konings, die naulix Godts tempel volbouwt en geheilight
					hebbende, zich zelven door het bewieroocken der afgoden, en d'allergruwzaemste
					offerhanden zoo lasterlijck ontheilighde. De Koningin van 't Zuiden quam te
					voren van het einde der weerelt, om te hooren de wijsheit van dit Goddelijck
					Orakel, wiens dwaesheit namaels de gantsche weerelt ten spiegel diende, om door
					Salomons onstantvastigheit tot stantvastigheit in den wettigen godtsdienst
					opgeweckt te worden. De Personaedjen en toestel, tot dit treurspel vereischt,
					zijn gepast naer den yver van het Iodendom en Heidendom, de gelegentheit van
					zaecke, tijt, plaetse, en andere omstandigheden. Uwe E. onder de Kunstbeminners
					gerekent, zal met den zijnen, die lust in dusdanige stoffe plaghten te scheppen,
					dit niet ongerijmt vinden, en gelieven t'ontfangen met zulck een genegenheit als
					het u opgedragen wort, tot een blijck, dat ick blijve
Uwe E. dienstwillige
JOOST VAN DEN VONDEL.
Koning Salomon, Davids zoon, die allerwijste Profeet, en gezegenste vs.
					Vredevorst, hoogh op zijn dagen, en door voorspoet en weelde verydelt, schepte,
					tegens Godts en Moses uitgedruckte wet, zijnen wellust in duizent Heidensche
					Vorstinnen en schoonheden; en verslingerde al te jammerlijck op Koning Hirams
					dochter, hier Sidonia genoemt, zulcks dat hy, tot razens toe van hare
					minnetreken betovert, en vervoert, buiten Ierusalem den tempel aller Goden
					stichte, op den bergh, sedert den bergh des aenstoots geheeten. Ten leste nochte
					Sanhedrin, nochte Wetgeleerde, nochte Aertspriester Sadock aenziende,
					bewieroockte hy Astarthe, een Sidonische afgodinne, en andere afgoden, zijne
					Koninginnen en Gemalinnen ten gevalle; waer over Godt met een onweder van
					gramschap tegens hem uitborst, en door Profeet Nathan hem en den rijcke met
					plagen en uitheemsche, zijnen zoon en nazaet met inheemsche oorlogen, en een
					deerlijcke scheuringe dreighde, en allen Hebreen en den naburigen Rijcken een
					gruwelijcke verwoestinge en ellende voorspelde.
Het tooneel wort buiten Ierusalem gebouwt. De Rey bestaet uit Ierusalemmers. Het
					treurspel begint met den dagh, en eindight in den avont. Een Wetgeleerde is de
					Voorredenaer.
ITHOBAL. Een Sidonisch Hofpriester.
REY VAN JERUSALEMMERS.
SIDONISCHE HOFJOFFERS.
SIDONIA. De Koningin.
SALOMON. De Koning.
BENAJAS. Veltheer, en hooft der lijfwacht.
SANHEDRIN. De breede Raet.
SABUD. 's Konings Vertrouweling.
SADOCK. d'Aertspriester.
NATHAN. De Profeet.
Ghy quaemt dus verre van het Zuiden, daer de Kreeft
De Mooren verft, de boom zoo weinig schaduw geeft,
En woud (geensins vernoegt uw Koningin te hooren,)
Uw eigen oogen meer gelooven dan uw ooren;
Dies toonde ick u de stadt, en wat men toonen kon,
Den tempel, en het hof van Koning Salomon,
Met al zijn heerlijckheit. Ghy hebt, naeronze zeden,
Gelijck uw Koningin, ons Godtheit aengebeden;
De vruchten van uw lant vereert aen Godts altaer.
Nu eischtghe, voor het leste, (och och, het valtme zwaer.
Is 't vreemt, indienme 't hair van schrick te berge rijze?)
Dat ick hier buiten u den nieuwen tempel wijze,
Waer over al de stadt nu quijnt, en treurt, en steent.
Daer staet dat gruwelstuck, om 't welck een ieder weent,
De Vaders, en het volck: daer ziet ghy 't met uw oogen,
Ten schimp des waren Godts, voltrocken, en voltogen:
En kunt uw Koningin getuigen met uw' mont
Hoe zy der Vorsten zon op haren middaghstont
En op haer hooghste zagh: gelijck alle aertsche dingen
Hier onderworpen zijn zoo veel veranderingen,
En beurten; en men 't al, wat lager dan de maen
Gestelt wert, op zijn tijt ziet wassen, en vergaen.
Het opperste Geluck, dat wy met vreught aenschouwden,
Is niet gewoon zijn hof op eene plaets te houden
Dan voor een korte tijt. De mensch, te bros van stof,
Magh qualijck tegens weelde, en al te groot een' lof.
De Priesters zijn ontrust: wy Wetgeleerden mompelen.
Men dreight van hier de stadt en godtsdienst t'overrompelen
Met valsche en vreemde Goôn. Wy zien 't gebouw vast aen,
En schricken tegens dat de kerckdeur op zal gaen.
De grijze Koning zit belegert van zijn vrouwen,
En suft in dezen hof. Wat onheil zy ons brouwen,
Zal blijcken t'zijner tijt. Maer blijf een luttel staen:
Hier komt nu Benajas, het hooft der lijfwacht, aen;
Hy wort om strijt begroet van Hopliên, en Kornellen.
Het schijnt hier valt wat groots, wat wightighs te bestellen.
Tot aenwas en ten dienst van 's Vorsten heerlijckheit
Is 't oirbaer dat het volck, 't welck om den lusthof leit,
En in dees voorstadt waeckt, in huizingen, en tenten,
Versterckt werde uit het hof met d'andre regementen.
De Koningin heeft lust van daegh den spiegelstrijt
Te zien voor 't mirtewoudt. Gaet hene dan, en quijt
U daetlijck naer den eisch, en helpt de vreught vermeeren.
Dees vrouwestaetsi magh geen wapenpracht ontbeeren.
Laet volstaen al de maght des volcks, te voet, te paert.
Zoo wordt geen' schat verquist: de Koning is het waert.
Al 't goud en zilver schijnt om Salomon geschapen.
't Hoefyzer klinck' van gout. Nu blincke schilt, en wapen,
En harnas in de zon, daer 't heir gewapent staet,
Gelijck een gouden bergh. De ruiter en soldaet
Vertoone een regenboogh van parlen en gesteente.
Zoo blijck' het hoe de schat der bloeiende gemeente,
En al die rijckdom, ons van Oost en West vereert,
Besteet zijn aen dit hof, daer Davids zoon regeert.
ITHOBAL. WETGELEERDE.
Ithobal
Ghy Jongelieden en Hofjoffers, uitgekozen
Om met vergulden mirt, en witte en roode roozen
Het feest van Astaroth te kroonen, als men plagh
Te Sidon, in ons lant; gaet, haelt nu voor den dagh
Al wat ghy gistren vlocht: brengt kranssen: brengt festoenen.
Men zal Astartes kerck inwijden, en verzoenen
Haer Godtheit met een' geur van bloemen, loof, en kruit,
Met schael, en wieroockvat. Gaet stort uw harten uit,
Dees hemelsche Godinne en dit gewelf ter eere.
Indien men, naer den eisch, haer woudt en kerck stoffeere,
En rijckelijck behange, uit een' godtvruchten geest;
Zy zal genadighlijck de jongkheit op het feest
Beloncken van 't altaer, en minnelijck bejegenen;
Zy zal uw jaren milt met spoet en wasdom zegenen,
En schoonheit, en geluck. Wie zich voorbarigh toont
In 't yvren, zentze niet naer huis toe onbeloont.