floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Ghy dus beteutelt suff verbaest zijt hier ghepaelt
Ick ben van Delio den Ridder affghedvvaelt,
VViens voorneem vvas na t'wilt te porren inden morgen
Nu mist hy d'hont, en ick stae vast in duysent sorgen
Ay Ioffrou heb gy oock vernomen soo een Heer?
Onnoosle treurt niet: Al jou best as man tijt vveer
Nae Duyn-kant op ick sal de hont hier voor u hoeden.
Vont hy my sonder d'Hont, dat nam hy niet ten goeden
Ick vveet vvat dencken.
Seght u grootste Prins hoe dat
Een Dochter hem ten dienst de Winde heeft ghevat:
Siet ghy flucx ijligh om, hier sult ghy ons tsaem vinden.
Tis sulcken vvilden schelm. Ay laet hem niet ontbinden
Ay Iuffrouw vvat ick denck, gy scheert me byde kant,
Ach vvist gy t'recht geheym. O kinderlijck verstant
Zijt seker, doet my t'snoer, hier sal ick duldich beyden.
Raetsaem Princesse laet u gunst en lieffde leyden
En hout t'bint vast doch vvel ghesloten aen ons biest.
K'looff tween vvaerdy by dien't van mijnder hant verliest
Gau om dan.
VVel.
Ach leyt! hiers nu vvs Heers gevangen
Die hout u spraeckloos Dier, deur ijverich verlanghen
Om comen tot de vvensch, die my soo dick ontbrack
Nu speelt my inden sin vvat daer de Dienaer sprack
Onvvetent vvt een vrees, t'vertroude te bevvissen,
Dat gunst en Lieffde my leyden vvou sonder missen
Aen vverrelts over-rijcx, rijcken, van vvaerde Eer,
Hoe toeft u blinde vvoort opt middel open zeer?
Mijns harts, juyst met ghemete maet vvel effen,
En quam ons by gheval bey Delio te treffen,
Vervvondert zijnde hoe ick aent viervoet gheraeck,
Siet zijn Slavinne vviens ooghscheelen ick bevvaeck,
VViens schreden ick beperck deur sorgh van leyt verliesen
Deur liefd' ghebiet my nummer ander te verkiesen
Niet min ô glorie Son voldoet hy t'eel-harts plicht,
Hoogh Phoebe! zijt mijn tuygh, vviens stralent aengesicht
De VVerelt overschrijt, nu zijt met sachte banden
Ghy brandent hart ghesust, duyct onder sulcke handen
Stom Dier, die u Heers g'Laurierde vvensch, Ia dat
Mijn menschelijcke gheest yets Helicons besat,
Op d'hooch Olimp verbraeft, had Setel en vvoonstede,
Daer vvaert gy voocht so flucx mijn Ridder van nu heden.
t'Ghepeys, som druck, som vreucht, breect sluymering en scheurt
Slaeps naere droomen, quict mijn harte, of zijn beurt
Vant gult gheluck verviel, nae trouvve dienst bereijcken:
Soo merckelijck beset met t'aldervviste teijcken.
Liedeken:
VVT Levendighe Ionst en glorie
Sal mijn Ziel,
t'Rijck nummer vlucht en van Memorie
Oft gheviel:
Van d'Hooghsten Heyligh, deur ghevoegh
Te verbannen al t'verniel
Dat mijn Zieltgen loegh.
Blosende Titons-schoone Goddinne
Chiert nu d'Eer,
Leystarrigh: kunt soo veel diensten winnen
Als mijn Heer.
Nu harwaerts komt begroet en soet:
V deurvrolijct Licht stuert neer
Daer hy boeten moet.
Italiaensche voorste der Helden,
Die mijn Hart
Doet, u vermoghen wondren spelden
En soo vart:
Deur opghetoghen, vreuchden van
t'Aldergroenste wt de smart
Dat verjeuchden kan.
Prins, die my gantz verwonnen, voorbeelde
Hoe nae druck:
Lichtelijck viert een voncxken van weelde
Heyligh Luck,
Comt op ghy vint verslaghen, Ach!
Mijn hart, Liefds rooff en pluck
Soo't u haghen mach.
Delio roept van binnen.
Hoe Mesister na hou.
Daer roert een Nectar mont.
T'is Delio: mijn Lieff, nu soect hy nae zijn Hont
Vrou Cipria, gheleyt hem hervvaerts.
Delio.
Dat u t'plaghen
Allecto slae, t'greetichste nu vant jaghen
Is met de moeyt lief-lecker Wildt ontreen
Mijn soete Ernst. Daer's hoop van Adel heen,
Voor ons, de buyt int haper-vlecht te stroopen.
Vermerct de kuntschap, en de oude deucht haer oopen
Mijn stomme biest. V Heer.
O Baeck mijns Ziel!
De Aerde sy te heyl, g'luck-salich dat gheviel
Gheloutert licht, dat ick u onvermoede claerheyt,
Sie met de Brack: belast soo vast Bemint de Waerheyt.
Tot vvelstant die'ck me Vrou noch niet vergolden heb.
Soo dubbel-voudich gh'lijck ick daed'lijck onderschep
Dat u deuchtrijcke ziel t'schoonwaerdich comt verschoonen
Met moeyelijck belet, t'staet bondich te beloonen:
My: vvaerde duysent schoon. My: Florentijnsche Ceur,
Creteensche-Minos Kint. Var gaet ghy t'Ray-spel veur
Der Thehens roembaer vvijs, t'cunst-Ioffer-Choor t'Atheene
Passeert de Griecxsche Star, de vvijt-vermaert Heleene,
Prapiteeles, V Rijck g'laurierde niet en heeft
VVtdruckelijck dat Keurich in mijn schoonste leeft
Napolitaensche. Laet u vvijt-beroepen speelen,
Hier's een Diaensche Nymph, besitster aller deelen
Ver boven. Hoe comt lieve vvaerde Maecht?
Dat ghy verbaest stock-stil u t'Roose bloos ontjaecht.
Van t'hooch Tonneel der bly coleurde schoone kaecken
VVaer zijnd' Natuera sou haer Cunst daerby volmaecken
Opt Christalijn ghevvelff der Goden vvoon-stadt daer
In Iupijns Zaelen heeft den Mulciber. Soo claer
Ghedreven t'lief ghestrengh des Moeders aller dinghen
Gedreven t'lief gestreng des Moeders aller dinghen,
Voor ons t'vry soet gevvelt vvtduydelijck doen singen,
VV d'open Hemel deur een dichte gulden Dou.
Hebe vervolchse die bevvaertse int ghebou.
Voort borgers ampt die met Vrou Venus eens verdragen,
VViens soete sachte dienst is vol met oorloff dagen
Mijn Cinthiana vvict met neer-gevveynt gesicht,
VVat druck de teedre geest, Ay schoone onderricht
V trouvve Lieff.
Niets Heer, t'zijn verssche beuselinghen
VVroegende, die t'gemoet met nieue vvvvont bespringen
Hoe dat, van vvien?
T'vvas Dondalfado die my juyst
Bejeghent heeft met lasterlijcke reen becruyst,
Vant oude stuck, beroerde door gevveldich schijnen
En dreygementen groff: mijn harte vol van pijnen
Onsette my de komst vvs Dienaers lief vvel drae,
Doch niet verhoopt.
t'Beroert my als u schae.
Lieve Goddin rust neer, en stilt vveemoedich duchten
Met vveynich loffs. Cypres vvtstroyt hy sulcke Vruchten
Die smooren ondert blat van elck misprijsent feyt,
VViens dolle moet voor vvt den Lootsman Charon beyt
Van over langh.
Mijn Heer, Amy! ick ben verslaghen,
En moed' gherent.
T'vvas nau, hoe tLicht vvs oogen sagen
Recht vvulpse bengel diet met tuylery vermalt.
Verschoont my Heer.
Mijn lief, flucx brengtse int gestalt
En vvacht u naermaels: Tis een dartelheen der boeven.
T'verliesen van dit biest mijn harte doet bedroeven
Hoe vvillich buych ick ondert Slaefs verlegen vverck
V hoederin te zijn: Al vvaerdy my te sterck
VVt oorsaeck also lang u dese handen binden
VVast arme hart gerust mijn vverrelts Prins te vinden
Lieve Delio. Ay! mijn Vorstelijcke min,
Svvaermoedich teutert my beroerich inde sin
VVt droom verschenen, dat my d'le ster nacht liet vvaken
En dreef my veur de crieck, des daegs buyten de daken
Veneetia. Al murmurerent droef en gram,
Hoe dat een spiere vvitte Tortel-duyf my nam
De schoone Valck, rechts so ick hem in rechte vveelde
Had aengevvent, die lockse vvijs de proy ontstreelde,
En voerden bints-vvijs op heur hooge vaste slach,
Flucx vvakent hiel my niet: Aensiende nacht noch dach,
Heb reuckloos half ontvveyt, my op den tril begeven.
Dickvvils herhalent so vast inden sin gevvreven,
Moedighe Ridder ghy zijt d'Valck.
Soo niet me Vrou.
T'vvas Eereloos. ho! Neen die bind' ick aen mijn trou.
So niet mijn harts Altaer, vlam-yvrich zydy binnen
Der Zielen beeltenis, om Eeuvvigh te beminnen:
En rijck-lijck dat u mocht ontbreken schoon Diaen.
Neemt dubbel over dat opt braefste mach bestaen
Tis al voor mijn Vriendin, en vvilt gheslacht gebeden
Na-maechschap dienen, deur liefs yverige reden:
Dat ghy mocht vvarden mijn gevvenschte Bruyt in pracht
Van volle heerlijckheyt, by t'groote Hoff geacht,
Dat vvaer mijn keur, vvel reyne Keur-vorstin der Aerden
Wien quamer die het lot, vvs mogents sou vervvaerden.
Neen Cinthiana. Droomt ghenoechlijck onbevreest,
Verbant die fantasy, en lusteloose gheest,
De Ridder is voor u, verginct vvt u betuygen
Dit tuycht mijn ziel dat voor de grimmer vvetten buygen
Ons Hemel vvaert gesin, noot-baken tot den plant
Vergelden naecte dienst, var buyten ons verstant.
Geen af-zijn koelt de vlam, die g'rechtlijc liefd van harten
Diet spreec-vvoort eerst mael vant vvtborteldent vvel darten
t'Quam noyt in vaste reen, oft vvaere deucht ghelijck.
Nummer ghevalt my vreucht, ten schiede ons tot rijck
Cloeckmoedich Helt, de borst tuycht alles goets u voren,
Hier is u trou Slavin tot sulcke dienst gheboren
Die nummer climt soo braef, off eelder zydy vvaert
VVt voordienst, dats een overtreffelijcker Aert,
Groot-makend' u beruchte Ridderlijcke daden
De armen dieder noyt met ijdel Hoffs ghevvaghen
Alleen gherusten.
Dees, connen dan soo veel meer,
De Ridderschap ter zy. Vrou Venus soete leer,
Met meerder rust Goddin afplucken, Iae ghenieten
Soo'n rijc-gevvenschte Born, wiens Christal oogen vlieten
Op mijn verdorde Borst, laeft. Nutlijck so veel goets
So t'goedich volcht, nu by gheval vvat soets
Verstarct de svvackheyt, die van t'blye licht versteect,
Vol bange suchten bangh, dat hart en Palme breect,
Iae mortelt nae ghevvisse duysent varsse vreesen,
Dit can u heylsaem licht aff breken en gheneesen:
Ay! Cinthia, een ooghs-opslach Cruel Goddin.
En meuchdy vvt mijn hart noch vol-ghecropte sin
VVat dienstighe Goddin ghelieft ons hier te Landen?
Rechts als de brandent Sol, schuyft boven d'Aertse randen
Zijn crachtich Hooft, dees vvech verdeelt ons van
t'Meer bruysigh dor, en leyt ons ginder an
t'Lief-luchtich groen: daervoor vvel ontelbaere tonghen
Met hulp des Nachtegaels, den blijen Echo songhen,
Treen vvy daer naeder.
Dat u t'dicht ghebreydelt sprack:
Lief Delio: t'quam my voor in drooms ancxt yets ontbrac
Mijn vverrelts Prins, vvaer wt verstomt gy vvreede clippen
Her-haelt t'gheswalmt, die put wt dees besturve lippen:
Eer t'morghen-root u heeft bevochtichticht met de geur.
Daer's overtuych mijn lief, reden seght my vvaer deur,
Daer hecht geen ongeloof, noch vvantrou aen mijn cleeden
Hier heerscht geen jalousie: die vvil ick overschreeden,
Vertrout soo g'rechtlijck op u Dienaer aller deucht
Om vesten vvat ghy borst met goet en bloedt vermeucht.
Sargant
Dees Bedel-brocken, Marineeres, Guyts der guyten
An Lant gerakent doch, met allen niet en stuyten:
Daer hebbense te nacht weer doen gevveest opt pleyn,
Mannen t'half verspiet sien dat vvy voort besluyten
VVy hebben Correl, licht gheraken vvy de greyn
Soud'men dit bits geboeft, die dubbelt zijn onreyn
Niet knevel-knippen, t'viel te groff aen dus te vreesen,
Door tuchtelijcke knel, sullen tijts deuchden vveesen
Daer t'raden niet en ghelt: vvanct slagen straf tot loon,
Wast eens, t'is nacht op nacht, de boosheyt roert haer pesen
Iae maer daer is ghevvelt boven ghevvelt.
de Waert
Hey Capiteyn, gendagh Heer Hopman, vvaer nu mitte Soon
Ay lieve bid ick, comt tot mijnders doch eens kijcken:
Dat Duyvels Scheeps-volck.
Ist al vveer vvat nieus?
Iaet Croon,
Schelmser ghedrocht en ist ter vverelt niet te g'lijcken.
Ay lieve Capeteyn: guts Eelekaert, doet blijcken
Datje macht hebt, en jaechtse so een Pockens-vrees int gat.
K'heb niet een hiel glas inde Puy.
Ken gyse?
Al halff.
De rest sal strijcken,
Ick comje by, en hout dees Rekeningh int vat.
Zy clopten, sy tierden, hadden de man so gehadt:
Ay gouden Heerschap, laet den cleynen niet verlegen.
Hola! vvaer leytet? Seght ons Hopman of van vvat,
Dees Trappiaen mijn Heer heeft groote schaed gecregen
Vant Bootsvolck, dus verbaest comt hy tot my gestegen.
Mijn povre buydel is te veel ghevvelt gheschiet,
De g'lasen zijn gants vvt,
Gaet veylicht ons de vveghen
By die u dienst beroept.
Tis dapper groot verdriet.
Heer Padro, denct dan oorsaect dijn voorstellen niet,
En loct ons sulcke die u loon toesenden vvaerdich.
Och Heer, een vvoort en isser van, gelooft my yet,
Als moetvvil, datse deen.
Besiet en maect u vaerdich.
Sr. Anto
S'volcx listen sullent noch beleyden vvel so aerdich,
De gaerde moet ons snachts verstercken: gaet dan mee.
Ay Heer God loont.
Al sacht, treet voor,
Gaet Dienaer volcht dees gaer dicht.
En weet ons dan vvel recht te duyden, over ree:
Ons suldy vinden langs de Middel-lantsche Zee.
VVat ruvver volck? Dus valter altemets t'raseeren.
Mijn Heer, de onbedochte vvoestheyt teghen vree,
Godloos in dartelheen, leyt altoos opt vervveeren,
Het onbesleghen volck, onvvillich tot wel leeren,
Begaen dees daden, dat te laet bedencken denct.
Sout Romeyns volck niet op de cleynen overheeren?
Met list, gevveldich, t'waer te veer hun naem gecrenct.
Siet hoe de gulde Vrou met lieve stralen vvenct
Hun blyt ghesin, tis vveer een monster alder dagen:
Laet ons bespieden t'vars, de Moeder Flora schenct
Sol heeft sich vast ghestrect op zijn vervveende vvagen
Den Adel deurt vernieu, sal licht dees ciersels draghen.
Tvveede Handeling:
d'Eerste Verschooningh.
k'Wild'schoonheyts roem, dat mijn gesicht had nemmermeer
V Hemel-cunstich licht so vvaerdichlijck genoten,
dVeneetianer loff: Hoe groot heeft my verdroten
oghende Vrou: So vars ick dy herhaelde vveer
Mijn grootste vrients vriendin, de sleutel van mijn eer
De braefste vanden ray, vvt Godlijck Zaet gesproten
En staet niet toe met u deur bitse reen te loten,
k'Ontruct mijn selfs al wout, en gunt den rechten Heer,
Hoe-vvelt tis my te var, de schoone mocht haer vveyg'ren
Dan sou tijts dolle brant, vvt hiete sinnen steyg'ren,
Vervvoedich deur een groots, hoevvel onreed'lijckheyt
Noyt saecht ghy oogh een recht Pigmalions gevvrocht,
Het sterffelijck des geests, aen ander noyt bedocht,
Het gheen de banghe Ziel heeft strickse vvijs verleyt,
Natuura: hemel hebt ghy al u cunstich maelen
Deur-gloriet op soo'n slechte Maget neer doen dalen,
Van d'alderslechtste stam: hola! onschult soo vvas
Heur vvelgevvenste Comst, eer datse oyt ghenas
Der Zielen raserny, noch bondigh con vervormen
De Pars des noots, en t'vast van over-rechts bestormen,
Rijck vvaert ghy als de Min, u Coesterde onvroet
Nu Edel en verhoocht Croon-vvaerdich opgevoet
Italia bromt overtreffende te houden
De Star, in heur ghewelt, die selff de Goden souden
Met vvolcken dicht omrinct, op vieren t'hooger stee,
So licht de glibers van ons Aertsche Globe mee
t'Behoef is ydel, t'kan dy t'geender noot ontbreken.
Maer hoe? t'jaecht brandich, van dijn vvonderen te spreken
De volle geest, sy heeft gewilt, en vvil: So rijck
De braefste diese vvas te vvijsen van ghelijck,
Wien over t'heydens heyr, crachtich liet vreesich clincken
Zijn wisse Ridders arm, en niet verloren blincken
T'gesmeede vaste stael, dies is op d'hoochste trap
Hier over d'vvyt berucht in rechte eygenschap.
Dees ick geluckich deur voorsichtich stryders saken,
Gheluckigher by dien Goddinnen Throon te raken
VVaer hy alreed ghebiet en heerschappy besit.
Mijn Broeder en mijn vrient ghetuych en vaste vvit,
S'is voor u dienst var vvel en vvelich opghecoestert.
Dryades Nimphen hebt ghy voor my niet ghevoestert?
Soo reynen Dianin, bespotster van mijn Clacht.
Delio: Liefste, my versmaetse en belacht.
Al t'Minnendraghers ampt alleen in dien ghehouvven
Die vvy nae d'eer niet min ghebooghen eeren souvven
Ghespeel vviens vrientschap my Veneetia: doet vry:
Door u liefd' eeren, maer dat dese slaverny
In haper-vlecht vervalt, deur vvarren van mijn sinnen
Dondalfado comt voort best treed ick dan na binnen.
VVelvvaerdighe tis dan opt hooghst u afghevraecht
V sins laet-dunckenheyt vvat u te doen behaecht,
VVaer vvt, vvaent ghy Francoys, met goude Pistoletten
De svvaericheyt vvt bloet-giers rammelingh te setten.
K'vvas over Iaer en dach, voor met die Clinckenheyt,
Voor ooghen. Maer ô Goon: Wat gafse tot bescheyt?
Hoe-vvel Italien is ghenoech bekent, hoe datse
veurtijden vvas ghemeen, alleene nu besatse
Een Throon vol heerlijckheen, vermogen om te voen
VVil niemants aenspraeck, vvant de liefde is soo groen
Van beyder zyt, beset, Lent-Perlse van bloemen.
Hebe vervveentse t'bed, hem sy alleen te roemen
De schoonste Phoenix: Onder Liefds gevlamde vaen,
Te hebben voor de rest, en roerter niemant aen:
Dees beuselingh, queet vvat, die slommert met verbaesen
V ban ick vvt mijn Ziel, t'zijn niet als viesevaesen:
De sotste handel en een Kinderlijcken strijt,
Dan vvee die tkint soo fel een droef gevangen zijt.
t'Stout Gouverneurtjen inde blinde stadt van dolen,
Heeft d'afgheslaefde noch soo veel bevvaers bevolen
Met onnoodighe Ernst, Dondalfado voor vvyl
Versiet u dus ghemant, al vaerdich metter yl.
Sal ick mijn Knapen doen te scheep met goet en Cleeden
Na Spaignien. Laselva en of u nae de reeden
Deet volghen die van noot om eygen nut, daer vvaert
Siet vvatje nae alsulcke teuteringh vergaert.
Wie sou ghelooven, dat nochtans vvaer is bevonden,
Men siet de grootsen, deur lieff-coosery ghebonden
In blinde slaverny: te Kints, aendringhen moe
Op't hopeloose, daer's toch aers geen redden toe,
Delio is heur hart: Hy kans oock gheensins laeten.
Tvvee honden knagent aen een beentjen op der straeten:
Bevreden selden, nu t'gheluck is met me Vrou,
Doch k'hoor een Veugeltgen so queelen, dat licht rou,
Wt blyheyt keert, als dat Delios maegen d'grooten
Becom'ren om dees Liefd' die langh vvyl is ghenooten
Rou scheppen, want hy is de voorst van Adel rijck,
En gheensins nae de vvaert, schoon Cinthia ghelijck,
Doch vvel ghevolcht, ick hou ons na de winst gedrongen
En speel, Ay lieve Aep! vvat hebje schoone Ionghen
Ten baet niet Delio verlaetse nemmermeer.
Laselva heefter stracx, besingelt: Dan mijn Hee
Ick laet u vryheyt, vrees, ghy sultse meerder schaerden
Dondalfado die licht bedenckent iets bedaerden
Doet wijslijck, vvant daer is geen hoop op and'ren zy,
Cinthia roept van binnen.
Colette.
Maeght
Wat g'lief me vrou? Ick com u daed'lijck by.
Datje dus hartich durft daer ick met niemant vvou
Vervvisselen, om t'Rijck des vverrelts, dees mijn trou,
Mijn lichaem g'nieten, vvacht voortaen my aen te roeren,
Hier op dees vrye plaets, quaemdy tot sulcx beloeren
So menichmael des Hofs onvry bebiesde rant,
Ick achtjer niemant als mijn Delio en vant:
Dees svvoer my door de Min alleen getrou te beyden
Tot dat de bleecke doot die't alles comt verscheyden
Afcort de opghehoopte vreucht vant cierich paer.
Goddin op u getoyt gout-dradich cunstich haer
En al t'vermogens deucht dubbel aen dy ghegheven,
Die met een naect gesicht stal d'vryheyt van mijn leven
Versoeck ick.
Tracht niet meer, t'aenspreck gevalt u niet
Vlucht mijn Diaen, waer's dan Laselva u gebiet?
Aen vrient verbonden plicht die'c bondich vvil behouwen
En laet Veneetiaense liefde met de Vrouvven:
Getrouste Thisbe. Iae stantvastich Elips t'stuck
Bereyt een gulden lof vol eers en groot geluck.
Hoe zwaer my valt van vrients bondige Ziel te scheyden,
Hier comt hy nu met een, mijn Heer.
Gevallicheyden
Des vast verbonts, mijn eer, Iae broeder inder daet,
VVaer vvt becommert schynt dit Princelijck gelaet,
Is my gants duyster, niettemin waer macht can gelden
Gebiet u vrient.
Dus niet, O voorste alder Helden,
De deucht tot noch die van u Ridderschap aen my
Gebleken is, ben ick gehouden in vvaerdy
Vant Edel huys. Iae van geslachten op geslachten
Dat ick becommert ben, is al te onvervvachten
Ontfangen brief van heden my is aen-bestelt
Om daed'lijck thuys.
Ay! vvy zijn te vvel verselt
Soo alle heerlijckheen, beroemen opt ver'lijcken.
Doch com haest vveer.
Vermeucht ghy so te vvijcken.
Gerechte vrient van die, vvat dat hy heeft so graech
Voor u vereert, en ben gehouden alle daech
t'By-zijn Laselva, is mijn vvaerder k'vvilt bevvijsen
Als Croon oft Scepter soot my schoon toestont te vvijsen
In levendige Eers, opsteygheringh so veel
En alles vvat de macht van Delio ten deel
Rijck na-gelaten is, k'vvil vvillich met u vvagen
t'Onmoogh'lijcxst porren, dat u liefde mocht behaghen
Tot voldoen, toeft mijn Heer, verset dees tyding maer:
Daer schynt beroeringh, vvt u harte tuychtet claer,
Vermits drucx banden iets verlichten door't medeelen,
Geen saeck hoe vvichtich of toestaetse my te heelen,
Het schijnt iets anders als ontboden schryving, dan
So ic vermogent u hulpsamigh vvesen can
Om u geselschap te behouden, t'sal geschieden,
De groote vrientschap is seer quellic dus te vlieden
Al vvaert dat ghy voor my Cinthias liefd begeert,
Die'ck Minne als mijn hart! Hou daer! sis u vereert,
Spreect daerom opentlick uyt u verdufte sinnen.
Onsaligh! raec ick aen't onredelick beminnen
De tonge g'laet my streng int vvten. Ick vertreck,
K'en schen geen vrientschap, met soo'n schandelicke vlee,
Om brandent gayle lust: Wech vvreede Sotternyen.
Delio, u vrientschap.
Sult ghy nummer so verblyen
In drucx oplosen, opent vry.
Dit vveet ghy Goon.
Zijt tuygers van mijn roest, Ia Canckerlicke noon,
t'Is over Vrienden proef, Heer Ridder dy geschoncken:
K'verander voor een vvijl, min droncken is bedroncken
t'Voornemen is als noch, om trecken, dus Ay! laet
t'Glaurierde Goden Mont, u Adel-rijcke staet
Zy vreed' en vreucht. Bedanc u al te bondigh Eeren,
t'Vergelden hoop' ic, sal dees Lentse Eeuvv noch leeren
Het vvijt berucht gevreest, machtich Veneets gevvelt,
Voorsichtich vry deur staet int Hartochdom gestelt
Man-hafticheyt blinct vvt dijn grove starct der Vesten,
En glorie Erft dees Prins, vviens Ionge borst te besten
In tocht-gevaer voor u der Turcken hooghmoed' brack,
Dees ist te veel vercleynt, so dienstbaer als hy sprack
Dat ongelooflick sonder sichtligh claer sou schijnen.
Dits oorsaeck vrye vrient, mijn sin so niet te bijnen,
Aen eender daer ick sulcken Ridder deur besmet
En overliep selfs deucht en deuchdelijcke Wet.
De eender svvaerheyt can de ander overvveghen
Mijn Heer gepaeyt u dit, te crygen dese Vrou
Ick sal u helpen: deur een broederlijcke trou
By dien ghy blijft, tot al't volcomen vvel ghedreven.
V by-zijn is my meer als met heur vvel te leven
Dit offer ick u op, vryvvillich aenden dach
Tot naecte kennis, vvat een rechte vrient vermach
So daed'lijck gaen ick voor, u Cinthia te erven.
Lijt ghyt ontsinnich mensch, eer liever sout gy sterven,
Dan dus te crijgen deur u vrient t'becrompen vvoort,
Waer heeftmen meerder Proeff van rechte liefd gehoort?
Ach! had ick nummermeer ghekent als stil vertrocken
Nu cant niet sonder t'een of t'ander quaet gelocken.
Elcx groene frisheyt scheyt tvvee-deelich hier om my,
Des lust-locx vvaerdich deelt der deelen soet gety
So lecker coosent so d'Italy vrouvven selden
Men vveynich buytens huys op veyle vvegen telden,
Naedert gevvoon wel vast gheboude goude schoon
Verheffen sinnen, vvaer Laurens van oyt gevvoon
Men stadich vant bevlyt en onbecommert vvaerlijck,
Anthonio hoe't best by't nieu voorgestelde svvaerlijck
T'luck eynden sal, is u alvvetent Choor bekent.
Vorstinne by u lief onkunt, te nau ontvvent
Der vry gelucken torn, bevreed u ziel recht-hartich
Dijn trou voor-sorgen zijnt bevolen, dus niet smartich
Indruct de voor-slach van te hoogen hant beleyt,
Beleyt der vvijsen sorgh voor u onnooselheyt,
G'looft seker dat de Prins, vviens doen oyt vreesigh eerden
Niet min als t'vvaere nut selfs op d'Infante leerden
Met vvisse teyckens dat mijn Iuffroy eeuvvich moet
Met glorie Cruynen als een gulden morghen hoet
Hoe onheusch, druckich vvas u teederheyt t'aenschouwen
Gemortelt tot een schrick der Adel-rijcke Vrouvven
V raders bout de saeck zijn kenners, vvelcx voorsicht
Voor-baenen dy den vvech tot s'vverelts proef baer licht,
So sacht en onder kunt van ons nae-vrienden segghen,
Toestemming: dees vertrout so raetsaem overleggen
Eer d'vastheyt strengelt voor vryheden uvver staet.
Laurenti
Vry-hartich lichtenis verrompelt buyten maet,
Bevvijst u veel te vry, vrees aers'ling met verbaesen.
V Signorye vvacht door een te veylich raesen,
Mijn te bevesten dat de Eer beveelt soo hooch
En houden standich rijck berucht in s'vverelte ooch
Soot min niet met de daet g'lijck-formich can bevallen.
De overschoone Vrou inbeelt dit niet met allen,
Tot schennis, innerlijck bevoecht tot prijsbaer seen.
De vvildernis te naer: Verlaet en treet vry heen,
Trots opt groen-haerich gras. Me Iuffrou vvel bedeelde
Tvvee-vvarf begaefde Bruyt, daer Pallas cunstich beelde
De beeltenis vervveent, vry-borstich schrict doch niet,
Een Philomelas stem clinct met een loflijck Liet
Hoe u schyn-vvond'ren g'luc eynden. d'Arcadis Harder
Neurt soetlijcx, en verryct dyn rijc noch duystmael varder
Den Phoebo licht u voor: Wil Hijmene te bat
En bouvven u een roem, en bouvven u een stadt
Waerin de vvaere liefd' vvil eevvich zeghen vesten.
Onveyl beginnen vvas noyt roem-rijc roem ten lesten
Mijn Hebees soetste Lent, gepeerelt vol Cieraets,
Is schreupeloos en noot verliest mijn so veel staets
Deur onverstant geport met al te spae berouvven.
Moghen vvy niet de Goon hun hant-vvercx deel vertrouvven
Int eerst Galanthe: ist voorslach by d'voorst geseyt,
Meer als de ruvv'ste schets opt eerlijcxst toegeleyt
Dat al te vvonder is, de vvyde VVerelts vlagen
Verander lichte storm: De ruste zy u daghen
Bloem-cierigh Monster blijt, ten vollen schoon vriendin,
Onvonck'lick: Of ten sy de alderschalcste Min
Verlaet de gaylheyts tocht, die selfs hun vvech sal vvijsen,
Aenport een vvare treck, die Hemels is te prijsen,