floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Och helpt mij toch heijne
Ic en wijl niet vechten
Ic saet veel liever te betleehem int cloester
Jae ghij en toech niet een herinck vanden roester
al soudijse sien verbarnen
nu lichtelic sonder lange marren
zuldij dus als een dwaes gaen thieren
gaet haeltet vroetwijf
wel gaen wij bieren
wildijse haelen gaet haeltse selve
hier weetij tslot
Dats waer hier ghij sot
maer gevaer ic sie wel dattet verloren is
en soutmen u kint laten sien eert geboren is
loopt toch om tvroetwijf wij hebbens verlingen
Sou sie tkint met haer bringen
so en hoerde ic mijn dagen noijt sulcken spot
gaet ghij slechts omt tvroetwijf
Ic en sal wijl godt
meendij mij also die blauwe hoijck om te hangen
coom gaen wij roel
wij souden eer een palinck bij die steert vangen
eer wij souwen om enighe saecken
Desen bloet connen wijs gemaecken
datter tvroetwijf eerst moet wesen in secreten
Dees henneghecken willent altemael weeten
al souwense arm of been breecken
hebben wij nu eijt wech gesteken
dat sullen sij nu vinden ramp heb den hoep
en gaent verdrincken
Wij hebben die quaeste coop
waer ic niet getrout ic en troude nimmermeer
Somtijts sijn wij siec oft dan doettet thoeft seer
dan comen sij droncken thuijs
wie zoudt hem bedancken een cruijs
en dan stoeten zij haer voeten an den dreppel quansuijs
dan en wetense hoe zijt sullen heffen of leggen
op dat sij kiven moegen
sij staen somtijts meer quaets te seggen
dan trecken wijt ter herten // en moeten becnagen
Jae this grote pijne
This een deerlick verdriet // wij hebben reden te clagen
Eer ic mijn man meer soude verdragen
Ic hadde liever diep in mijn vinger gebeten
wij thuijs met onse kinderen sobermaeltijden teeten
en die mans sittent doer haer keelgat en gieten
tsal noch godt en die werelt verdrieten
ons heer sal dees dronckaerts noch bedroven
En dees mans die haer pilen in die vreemde doelen verschieten
Dat sal noch godt ende die werelt verdrieten
ander vrouwen en dorstens niet genieten
tghen datmen thuijs wel sou behoeven
Dat sal noch godt en die werelt verdrieten
want sulc volc sal godt noch bedroven
Dan sien sij noch Jeloers die sommige boeven
waer dat sijt soecken sij moeten kijven
nu gevaerken hoe mochten wijt bedriven
dat wij heijne den dronckaert sonder geschille
om tvroetwijf zennen
Hij en heeftet toch ghienen wille
voer hij kint gesien heeft en hoeren criten
Tijs om niet wij moetent ons selven quijten
dat hij tvroetwijf haelt // ten dient niet gelaect
cort raet goet raet
Ic weetet ons wel gemaeckt
jae moegen wij slechts hier een kat vinnen
dien sullen wij hier in die luijeren gaen binnen
en dan sullen wij hem maecken vroet
dattet sijn kint is
Dien raedt is guet
want die katte die sal tonser zeghen
grimmen en mauwen als die kinderen plegen
dus sal hijt geloven // en haesten mits desen
om tvroetwijf te lopen
Jae waer mach hij wesen
dat wij hem dees boetschap maken bekent
hij is int bier huis oft daer omtrent
dus bacaert die kat om hem te verdullen
ic hoep dat wij hem capproen sullen vullen
Adieu roel wij moeten scheien
tis tijt quantken
god wijl u geleijen
help gans wat lecker mout was dat
Ic mochtet seer wel
twas een vol vat
Ic en hebber inden buijck ghien gequel of
hoe vaert ghij roel
Ic voer daer seer wel of
en ic en gaf niet sonder falen
sijt daer of gepaeijt // vrij // ic woudt selfs betalen
mijn hooft dat draijt mij
en mijn benen mij begeven
Roel mijn dunct dat die aerde gaet beven
adieu quant ic gae tuijswaert strijcken
heijn mijn dunct dat alle die huijsen leven
En ic sie vast op daerde sij dunct mij te beven
wij hebben so gedroncken boven schreven
dat wij beij staer oghen waer wij kijcken
noch sie ic al die aerde staen beven
adieu roel ic gae thuijswaert stricken
Ic wil gaen voerstellen die quaetste practijken
ic sal noch tavont dees wijfs begecken
menen sij mij tot haeren dienst te trecken
ic sou mijn selver liever sueven strotten of steken
siet toch heijn coompt
gheringe wilt hem toe spreken
en laet ons kint hem presenteren
men sal met hem die geck noch scheren
ouu heijn hoort hier toch en staet al stille
Jae wat isser gans
Om dat ic u spreken wille
als een die u welvaert bemint
siet wat hier is
Is dat mijn kint dat nu geboren is
Jae this waer
O lof almachtich coninck claer
door wien ic heb dees gracij gevonden
en hebt mijn dit soete babbelaerken gesonnen
dies ic nu u lof spreck mijt groten hopen
Rasch haelt nu tvroetwijf
nu gae icker om lopen
maer geeft mijn eens tkint op alle bre
Ic moet u eens kussen o mijn vree
dan gae ic lopen hoert mijn bediet
siet toch hoe vriendelijc tbloetgijn op mij siet
Ic moet mijn eens om te cussen pogen
sietet toch loeren met sijn grauwe ogen
nimmermeer en moetij comen in sviants handen
en bij gans harten kint heeft tanden
het grimt op mijn sij natuer moet trecken
nu ic sal mijn gaen omt vroetwijf recken
nochtans criech ic eenen swaren moet
wortet kint groot het vervicht al mijn guet
maer om sijn vriendelicheijt moet ic mij paijen
eij siet toch hoe die oghe tot mij waert draijen
hout daer ic gae lopen tot desen stonden
omt tvroetwijf
Ons leven noijt beter raedt gevonden
noijt man en was noijt bet beluetert
maer of hijt seijde so waert toch al verpuetert
tegen vroet wijf dattet kint geboren is
soe en sal sij niet comen
sij sal weten wat ons sporen is
dus laet ons gaen sien hoe dat onse nicht vaert
tstuck wort ons van haer geopenbaert
Ghans longen this nu een clare maen schijn
noch denc ic om mijn lieve kints aenschijn
tsach so wildelick men mochter of ijsen
nu wijl ic mijn gaen pepeijnsen
hoe ict alder profijtelijxte mochte heeten
heet ict heijne bij gans sweten
So salt sijn nat schoffierlick mogen
want het goe bier doet mijn hart verhoegen
sout ock herri heten so waer ic beschaemt
want herri is een esel genaemt
heet ict pieter die stellent flux int werre
of heet ict willem dat is een verre
heet ict kuen dat is een oijvaer
gerrit dat is een gent voerwaer
heet ict melis dat waer die tratte
heet ict thonis dat waer een varcken datte
heet ict aert dat is een raven
en wouter dat is een schaep nu laet ict draven
die naem en wijl ic mij niet onderwinnen
maer ic sal hier omtrent het vroetwijf vinnen
dus wijl icker tho gaen vrij int openbaer
hier staet het huijs dus clop ic voerwaer
hou sick hou
wien hoer ic daer
zo seer cloppen inder nacht // nu
this heijn u vriendt // haest u al u macht // nu
steect uut u hooft
wat ghij sijt al droncken
Ic en bijn bij loode // ic coom tot u te suecken secuers en raet
mijn wijf heeft den arbeijt
Ist haestich te doen heijn
Jaet Jaet // dus haest u geringe tmoet soe geschien
sij gaet in arbeijt want ic hebt self tkint gesien
en ock gecust an sijn mondeken
Och tis een soe properen // soeten grondeken
Dus coem ic u met groten haesten haelen
haest u geringe
beijt gaet ghij met mijn dralen
wat soudt ic daer maecken alst kint geboren / leeft
Lieve vrou voer alsulcken torm sneeft
ic hebt kint gesien ic segt u plat
sij gaet in arbeijt
verhaert of in een ic hael u wat
om u te versien ghij droncken bloet
steect u door
noijt dus onvroet
bij der doot ic salt mijn heren ontdecken
hoerdijt ghij dantelorij suldij niet ontwecken
en doet alsmen u hier verclaert heeft
en ghij segt dat sij tkint gebaert heeft
hoe soud sij dan connen in arbeijt gaen
swijcht vuijle dronckaert
So sal ic hier alle den nacht blijven staen
en dat sal mij een sier verdrieten // niet
eij lelijke cronge
so sal ic u begieten siet
al maectij noch so seer den sot
hout daer siet / daer is den helen huspot
ic meen ghij sult nu u selven vercoelen
ghoe nacht heijn ghoe nacht
TJan soumen mij so die boeverij of spoelen
eijlaes nu schijn ic bedorven // te sijn
Is dat mijn wijf sterft in dese pijn
Och ic claech godt dit groot mijsval
En of dese dronckert hier blijven sal
ouw ghij dronckaert en wijldij niet verhaeren
of wildijs meer hebben
Och vaet mijn verclaren
want sij tonsent mijt allen groten noot // hebben
verhaert verhaert
Jae wildij mijn wijf dan doot // hebben
soe moet ic lijden een swaer verdriet
Jae ghij geckt met mij
Ic en doe seker niet
mijn wijf gaet in arbeijt // alsoot waer / is
dus mercktij wel dat die pijne swaer // is
ic kustet kint dus en wilt niet // veijsen
wat sal ic hier uut peijsen
en ghij segt dat het kint van die moeder is geboren
so isser al een vroetwijf dat weet ic te voren
en men heefter te besigen niet meer dan een
dus verhaert
En daer en isser gheen
noch daer en heefter ghien geweest
en kint is geboren segdij
voerwaer ic segt onbedeest
en mijn wijf gaet in arbeijt dat seg ic noch
ghelooft mij vrij
Aenhoert mij thoch
wat desen droncken bloet // staet en relt
Ic sie wel hij is met een sot gequelt
of een kalf van blaes velt // heeft hem gesteken
want sij heeft den arbeijt toch al geleden
en ic hoerde die vrouwen spreken
dat sij in arbeijt ghinc daer blijf ic bij
doen ict kint sach
nu hoer ic vrij sij hebben u gesonnen om die dackschaere
maer hoerdijt // dronckaert met al u geblare
Ic en gae niet met u nu wetijt slot
voer ict kint zie
suldij dan mijt mij gaen
Jaet sonder spot
Thuijs na mijn kot // Ic loop rechte voert
en hael u tkint
Al versmoert al versmoert
ic heb hem daer thoot verbonden
nonforts ic heb hem eerst an van hier gesonden
hier mee so sluijt ic mijn vinsterken vast
noijt man en hoorde van sulcken gast
gans mast hoe wordic daer begoten
maer tegen dese quae tandelose marotten
en machmen houwen ghien parlement
hola ic bijn mijn huijs ontrent
en ic sie die vrouwen voer die duere staen
dus gae ict kint eijsschen
Ou siet heijn compt ghinder gegaen
Hij en brengt dat vroet wijf niet // maer ic sie heine
wijl ic u seggen ic derf wel meijnen
dat hijt vroet wijf geseijt heeft bijsonder
dat het kint geboren is
Dat en waer ghien wonder
gans longen / so sullen wij int verdriet sijn
want het soe gebuert
tsal so geschiet sijn
sij sal certein wel weeten den Roock
dattet bueselen sijn
Hier ben ic oock
en ic groet u allen // groot met den smallen
die hier vergaert sijn
wel wat sal hier of vallen
compt die vroemoer niet wat salt bedijen
of en sal sij niet comen
Sij wilt kint eerst sien
ock seijt sij mij dattet van oude seden was
dat naet baren die meeste sorge geleden was
maer om mijn arbeijt niet te verliesen
geeft mij tkint
wat raedij
van twie quaen tbeste te kiesen
siet hier tkint nu aldus gaet
noijt quader stuck
ic seg dat sijt al verstaet
hij werdt van haer ock sheren gedreven
wel sal ic mijn kint hebben
men salt u geven
maer ghij moetet decken en warm houwen
want laet ghijt uut uwen arm vallen // in trouwen
so waer ons nakende een groten thorn
heij nenick en sorcht daer niet voren
geeft mij mijn kint ic loop omt vroetwijf
hout daer loop seere
gaedieu nu gae ic vrij stijf
noijt en was in mij meerder vreuch beseven
dies wort van mij een lietken angeheven
als ic mijn lijden heelen moet
hola dat is te hoech een voet
een ander sal ic int woesent setten
een vroutken eedel wel waer mach mij dat letten
Ic gaep oneffen dat compt vant laeten
ic sou wel singen // wist ic te pas te gaepen
want ic bijn vast in mijnen sanck
Is dat niet heijne daer ic tavont mee dranck
of heb ik beij mijn ogen verkeken
Jemij wat compt ons ghinder gestreken
mijn leden beginnen mij van anxt te vresen
Ist een halft oft een nachmerrij wat macht weesen
Ic wout dat ic tonsen stont achter die duer
this zeper een bijtebau // ic siet wel ter kuer
ave salus credo int heijlich cruijs
waij tkint moeter blijven noijt sulcken confuijs
van vaer dat mij mijn hart gaet beven
heijn en vervaert u niet mijn vrient verheven
en weetij niet dat wij vlus tsamen droncken
Eij roel mijn hart was mij bij naest in mij schoen gesoncken
ic sach u van varre te wonder aen
heijn moetij noch omt vroetwijf gaen
so sijdij een arm bloet ic segt u te voren
Lieve man ic hebt kint gesien // this geboren
dus moet ic roel na der vrouwen raet wercken
heijn laet mijn tkints / complexij eens aenmercken
ic salt u wel seggen vaet mijn vermaen / al
hoe dattet met dat kint vergaen sal
dus laet mijn sien sonder eenich letten
Suldijt wel sien
Ic salder mijn malmorij toe setten
ic salt u wel seggen opt platte
hoet noch varen sal
hout daer siet
wat heijn dit is een katte
der waerheijt bijn ic u een ontschaecker
wel heijn siede nu een catte maecker
wat neemdij vant dosijn segt mijn ongeblaemt
noijt so beschaemt
maer wijldij u mij te helpen bereden
Ic salt haer loonen
hoe soe
Ic sal mijn vercleden
alle leens tvroetwijf quansuijs
en wij sullen gaen cloppen twart haer een abuijs
voer mijn duere mijt blijden gelate
en criegen wij die labbaijen beij opter straten
ic salse die cat om dooren lappen
en ghij sulter een onder die voeten trappen
en lonent haer dat sij u beginck
wat segdij daer af
Och twort noch een eel dinck
dus gaen wij hier voer in dese tavaern
de waerdijn is een goe ouwe quaern
sij sal mij wel als een wijf haebijtueren
dan gaen wij heerlijck haer tuijten stoffieren
Och gevaerken waer mach heijn al blijven
men salder noch wonder of schriven
hoe wel wijer nu mee staen en Jocken
hoe salt tvroetwijf lachen
tsou wel focken
dat hij met het kint omt vroetwijf gaet
Ic weet wel sie salder mee houwen haer gelaet
al heeft se hem tkint doen haelen
sij doetet uut boetsen
maer gevaerken men macher seper wel mee dralen
maer siet toch waer sij ghinder comen
Roel ic heb dees wijfs vernomen
dus gaen wij haer beijen lichtelijck thoe
hebdijt tvroetwijf gebracht
Jae of ic doe
hout dat en datte wijldij noch gecken
eij vuijle sluere ic sal u tuijten of trecken
suldij ons mans noch meer bestoppen
Ic sal u met dese vuijsten cloppen
comdij ons vrouwen dus bespringen
eij boeven meendij ons dus te dwingen
eij gevaerken sij sullen ons vermoerden
haest u gevaer met corten woerden
laet ons beij in huijs gaen loopen
had ic u teve ghij sout het becopen
Ic soud u tegen mans leeren slampen
Roel ic bijn nu recht gereet om campen
eij gans longen mocht icse noch gemoeten
nu gemeen rou doet versoeten
dus laet ons tsamen weer gaen bieren
Aldus soumen dese quae wijfs bestieren
als sij tegen ons wederspannich vallen
heijn mijn bloet dunct mij te verwallen
om dat ic niet en mach mijn thoren wreken
had icse hier ic soudse beij die blaes breken
help gans ic bijn recht tot vechten gehelt
wij hebbense beij wel bestelt
want sij sijn voer ons gebleven als die crancke
Ghij constighe sinnen neemt het in dancke
dees sotte collacie van ons gedaen
Jonst deet bijstaen
van buijten en binnen
uut goeder minnen
tuwaert met Jonsten
simpel van consten
ghij sinnen vroet
maer thert is guet
Jonst deet bestaen
hebben wij ons ontgaen
uut gueder minnen
als plompe zinnen
maer thert is goet
Bidt godt mijt harten soet
dat hij ons altsamen neen in sijn behoet
wilt het in danc ontfaen
fijnijs
Dese cluijt is lanck
592 Regelen
De gewaande advocaat
Pieter de Lacroix: De gewaande advocaat. Amsterdam: Albert Magnus, 1685.
Augestyn
Haagse Barent
Izabel
Jonker Blyhert
Karlofisi
Meindert
By Albert Magnus, op de Nieuwen Dyk, in den Atlas, by den Dam.
					1685.
De tegenwoordige Regenten van de >Schouwburgh, hebben het Recht van de
					bovenstaande Privilegie, voor dit Kluchtspél, vergunt aen Albert Magnus.
					Bockverkoper tot Amsterdam.
Jonker Blyhert. Vryer van Izabel.
Augestyn. Vader van Izabel.
Karlofizi. Broeder van Augestyn.
Dienders. Stom.
Wyze: 'k Vong twee Meesjens, &c.
ANd're leeren menschen zingen,
Maar die konst die loopt om brood,
Ik leer beesten klein en groot,
Maar 't zyn ook geen wondre dingen,
Want veel beesten hebben geest,
En veel menschen worden beest.
O! de Opera had hier wel gebleeven,
Indien zy hadden maar gegeeven,
Zoo weinig aan elk operist,
Als ik geef, nou is 't haar gemist.
Ziet die Kastraat, tergoeder trouwen,
Kan ik met zes paar duiten houwen,
Een volle week, en alle daag
Loopt hy nog met een volle maag.
Ik heb 'er twaales, 't zyn koraalen,
Die zingen gelyk Nagtegaalen,
Maar als ik deezen oronbaar
Geleert heb, is myn troep heel klaar,
Kom, kom laat ik jou stem probeeren.
Voize, Laat Louys de France, &c.
Ut, re, mi, fa, sol, la la,
Dat is regt een Opera,
Zo zo, dat gaat heen,
't Zal na deezen, beeter weezen,
Zoo zoo, dat gaat heen,
Ik ben Paris, jy Heleen.
WEl Haagse Barent, dat is raar,
Leert hier het eene beest het aar?
Die eeuw, heer Jonker, is versleeten,
Ik ben geen beest meer moet je weeten.
Ik leer nou beesten een voor een,
Wil jy ook leeren 'k ben te vreen?
Zoo ik dit beest kan leeren klappen,
Hoef ik geen Schoene meer te lappen.
Die slooten loop ik altyt mis,
Daar ymand in verdronken is.
Geen Amstel Juffer kan behaagen,
Een Haagenaar, als door haar geld,
De Meyt is ryk, en wel gestelt,
Een eenig kind.
De wysheyd loopt nou stom langs straat,
Het geld alleen heeft nou de praat.
De vrouwen die niet veel en weeten,
Die worden voor fluweel versleeten.
De Vryershier tot Amsterdam,
Agt hy te styf, te lomp, te lam,
Het moet een Haagenaartje weezen.
Heel goed, dan staat my niet te vreezen,
'k Ben een gebooren Haagenaar,
Gelyk je weet.
Dat is wel waar,
Maar daar zal veel aan jou ontbreeken,
Hy wil geen vryer hooren spreeken,
Of 't moet zyn een geleerde vent,
Een Advocaat, die wetten kent.
Maar hoor, zy is aan my verbonden
Door deeze brief, my toegezonden
Zelf van haar Vaders eigen hand.
Ik wed, dat hy de brief verbrand,
Wanneer hy komen zal te hooren,
Dat jy geen brief van Professoren
Hebt, die jou maakt tot Advocaat,
Want hy is gek, en opstinaat,
Jy zult hem nimmermeer believen,
Al hadje hondert zulke brieven,
Maar trek naar Harderwyk, en laat,
Jou vaardig maaken Advocaat.
Want een blaauwbesse brief kan maaken
Dat jy zult aan zyn Dochter raaken.
Daarom vertrek vry daadlyk heer,
Komt over veertien daagen weer.
Ik zal die zotheid hem verleeren,
Hy zal my zelf nog promoveeren
Tot Advocaat.
Daar komen na haar alle daagen,
Wel meer als hondert vryers vraagen.
Die roemen van haar groote magt,
Of van haar rykdom, of geslagt,
Door dat zoo meenigmaal te hooren,
Leent hy aan niemand meer zyn ooren.
Ten zy dat hy is Advocaat,
Die hy dan door zyn Broeder laat,
Of hy geleert is, ondervraagen,
En deeze Broer is gek volslaagen.
Die alle vryers 't zy wie 't zy,
Schoon datze wyzer zyn als hy,
Voor gekken uit maakt, dat zy schroomen,
Om nimmermeer weerom te komen.
Jonker
Wel ik weet raat voor zulk gebrek,
'k Zal hem geneezen, met een trek.
Kan ik jou helpen wilt maar spreeken,
Jy weet ik kan de Haagse streeken.
Dan kom ik weer, je moet niet vleijen,
Hy laat hem daar door niet verleijen.
't GEluk komt my zoo bly ontmoeten,
Nu ik myn vriend u mag begroeten.
Ik zeg monsieur dat kan niet weezen,
Ik zag u nooyt, dat ik u zweer.
'k Zag u ook nimmermeer myn heer,
Maar ik had egter voor genoomen
Als vriend in huys, u by te koomen,
'k Moest aan u zelf een boodschap doen.
Weet dat myn Vaar een ryke Vrek was
En door zyn gierigheyd heel gek was,
Een Edelman van naam zeer groot,
Die my zyn goet liet, na zyn Dood.
Maar ik heb gelt, en goed, en haven,
Kort na zyn dood met hem begraaven.
Gelyk hy spaarde dag en nacht,
Heb ik het ook weer deur gebragt.
En Bachchus door zyn lek're toogen,
Den teerling ende gladde kaart,
Verslonden, dat hy had gespaart.
Zoo dat voor u staat t'uwer eeren,
Een vogel zonder nest of veeren.
Maar ik heb in dat vuyl gedrang,
Geleert veel konsten van belang,
Ik heb veel deugden aangewonnen,
Die u myn heer behaagen konnen.
Ik ben voorvegter laat en vroeg,
Zoo op de straat als in de kroeg.
Ik lieg en spreek ook zelde waar,
Ik ben een valsche dobbelaar.
En wilt gy hooren wat voor Boeken,
Het zyn, die ik ga onderzoeken,
Het Boloneesche hontjen, dat
Is een Juweel voor deeze stat.
Dan Jonker Moezel, die voor deezen,
In rang wou d'alder eerste weezen.
't Vermaak des houwlyks, dat is lief,
De Meyden duyvel, gaauwe Dief,
De Haagse Ligtmis onzer tyen,
Als ook de Franse minneryen,
Ook de open hertige Juffrouw;
De onkuysche Hageta ontrouw,
Bedurve Koopman, en verreezen
Hipolites, wel waard te leezen.
De biegt van 't huw'lyk, wel bekend
Als ook de reuklooze Student.
Al wie een Ligtmis tracht te weezen,
Die moet voor al die Boeken leezen.
Nou weet ik andre braaf te knellen,
Met het Baarlannen en Menellen.
Met kinkenove pasedie,
Ik speel nou regt al wat ik zie.
Ik mag geen eerbre maagden lyen,
Ik ranse 's avons aan op straat,
En zoo der my een tegen staat,
Die laat de kap en diamanten,
Met goude ringen en pandanten.
Ik steek, ik kerf, ik steel, ik buit,
Ik gooy by nagt de glaazen uit.
De kroegen weet ik op te schikken,
Zoo; dat daar elk voor my moet schrikken.
Ik ga in 't Schouwburg, met een roes,
Daar raas ik als een dolle droes,
Dat die zyn in de Bak gezeeten,
Onmogelyk niet konnen weeten
Wat dat men speeld, door myn gerugt,
Verandert Treurspel in een Klugt.
Ik hoorde heeden van een Vrind,
Als dat gy hebt een eenig kind,
Van twintig jaar, met schoone leeden.
Die gy wout graag ten Egt besteeden,
Die gy zult geeven die haar trouwt
Een heele halve ton met gout.
Maar myn ingewanden,
Van liefde en trouw als Etna branden,
Toen ik dat hoorde, want dat geld,
Nam my terstont in zyn geweld.
Wel zeeker, want een wyf te houwen,
Die kaal is, ô dat 's al te gek,
Dat is maar warmoes zonder spek.
Al had jou Dochter neus nog ooren,
Zoo zou ze my nogtans bekooren,
Als ik jou Dochter heb getrouwe,
Hout haar by u, geeft my maar 't gout.
Heer Augestyn, 'k moet regt uit spreeken,
My komt geen Wyf, maar geld t'ontbreeken;
Dat is alleen der Minnaars aas,
Wie anders trouwt is zot en dwaas.
Uw Dochter was gelukkig heer,
Dat zy my kreeg.
By my, daar elk een voor moet vreezen
Geen dief, geen dobb'laar, nog geen hoer
Zaagt gy uw daagen op myn vloer.
Elk schuwt my als Kompaan de roover,
Ik heb, voor hoer nog boef niet over.
Ik kan de laagen, het geweld,
En strikken die de waerelt stelt,
Om maar d'onnoos'le meê te plaagen,
Maar ik ben vry voor al die laagen.
Dies ben ik ook verzeekert gy,
Uw Dochter geeven zult aan my.
Myn Snyer heeft de maat genoomen
Van 't Bruigoms kleed, hy zal straks koomen,
Hier met den Winkelier om 't geld,
Dat hem zal worden toe geteld
Van u, maar weet gy zult het trekken
Van onze hooft som, 't zal verstrekken,
In mindring, als gy hebt gezegt,
Van 't geen ge uw Dochter geeft ten Egt.
Ook komt hier 't Brabants wyf van kanten,
Den Juwelier, van Diamanten,
Om haar betaling, ik heb nou
Het alles klaar tot onze trouw.
Elk was geneegen my te borgen,
Zoo dra ik zey dat ik op morgen,
Zou trouwen met u Dochter.
Myn knegt heeft reets, wie my in 't bloed
Bestaan, genood, om tavond saamen,
Tot uwent eens een dag te raamen
Van onze trouw.
Is dat het al,
Dat ik daar nou van hooren zal?
Nu gy die moeyten hebt genoomen,
Zoo neemt de moeyte en gaet weer heen.
De Juwelier voorzyn pandanten
En 't wyf uyt Brabant voor haar kanten,
Myn Dochters hou'lyks gelt leyt klaar,
En is gereed, maar niet voor haar.
Zeg ook dat tavond uwe vrinden,
By my geen eeten zullen vinden.
Voor zulk een Vryer, mer verlof,
Als gy zyt, is het hier spit of.
Ik meen myn Dochter niet te geeven,
Een die in zulke deugden leeft,
Een die zyn goed verhinkelt heeft.
Een die 't nu van de roof moet haalen,
Een die derft borgen, niet betaalen;
Een pypen stelder openbaar,
Een dief een valse dobbelaar,
Een die niet doet als maagden kraaken.
Myn heer ik heb het al geloogen,
Een eerlyk man staat voor uw oogen,
Een die gezet gematigt leeft,
Een die veel gelt en rykdom heeft.
Een Heer, een Edelman geschaapen,
'k Voer tien kwartieren in myn waapen,
Een open helm heeft myn kasket,
Ik ben een Ridder Baronnet.
Myn heer ik had bericht gekreegen,
Dat alle vryers een voor een,
Hier liepen wis een blaauwe scheen.
Die op haar deugd en rykdom roemen,
Dies dorst ik my niet eerlyk noemen.
't Is waar, ik zie na geld nog eer,
Maar na geleertheid, dat is meer;
Geleertheid schat ik boven allen,
De staat op eer en geld kan vallen,
Daar een geleert man blyft in staat,
Hoor, het moet zyn een Advocaat,
Zyt gy een Advocaat laat hooren?
Wil my dan niet meer verstooren,
Hou my niet langer voor uw gek.
IK zal die gekheid u verleeren,
En Haagse Barent promoveeren.
Wel Jonker Blyhert is 't niet regt,
Gelyk als ik u had gezegt,
Is hy niet gek in allen deelen?
Kom, jy moet nu voor vryer speelen,
Ik maakje daadlyk Advocaat;
Jy weet tot zulke zaak en raad.
Een Advocaat. Spreekje ook Latyn?
Myn heer gelyk u dat bekent is,
Zoo wel een lapper hier gewent is.
Hoor jy moet gaan na Izabel.
Goet, ik weet raad, hier in de buurt,
Woond Saar de uytdraagster, die voor deezen
Plagt heer Torquatus meyd te weezen,
Die heeft ten minsten aan dien heer
Een rok verdiend, ja nog wel meer.
Maar hoor, ik dien myn naam te weeten,
Maar Jonker Blyhert, met verlof,
Neem dog beleeft uw hoet eerst of,
Eer jy myn ampt noemt.
Weet dat Barnardus is Monsieur,
Of wel myn heer de Reprateur,
Her zyn voorwaar geen kleene zaaken,
Veel ouwe dingen nieuw te maaken.
Ziet maar dat jy jou niet verpraat,
Zeg maar Ego sum Advocaat.