floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Ons hoofts, dwelc ons heift gheopent tvelt,
Ghemaerct dat ons schriftuere met hem telt
Ende zeght, int hemelsche wezen beloken,
Hat hy ons den middel thuun heift ghebroken
Ende wt gheworpen de heerschappye
Des vyants, onzer weder partye,
Want wy tot God in dezer leere aerven.
Zaligh zijn de doode die in den heer staerven,
Tzy heden of morghen, want vry zonder zorghen
Werdt huer leven in Christo met God verborghen,
Want Christus es huer leven en staerven ghewin.
Dies men duer de doot moet ten leven in
Ende wie doot es, es der zonden ghestorven,
Want wt die eerst huer maght heift verworven.
Ooc: wie doot es, wt dwoort van Paulus monde,
Die es gherechtvaerdight vanden zonden
Tot allen stonde, van qwade temptacye.
Maer men moet hem stellen in state van gracye,
Anders waer hoops fundacye cranc toeverlaet.
Tes de rechte gracye Gods daer ghy in staet,
Want ghy wacht de openbarijnghe ons heeren,
Welcke hope u, naer Paulus leeren,
Alleene zal bevestyghen totten hende.
Och, Menschelicke Crancheyt, vul der allende,
Anhoort den goeden roup uwer hopijnghe,
Daer of ic u ooc wille doen ontcnopijnghe,
Welc daer es die heerlicke aervenesse
Die ons comt duer Christus verstaervenesse,
Midts der onmatyghe staercke cracht
Welcke God in Christo an ons heift ghewracht,
Als hy hem op vander doot ghewect heift,
Waer duer ons hope, die in hem strect, leift,
Ende es ter rechter handt Gods ghezeten.
Voort eyst al onder zijn voeten ghesmeten.
Dies moghen wy duer zulcx victorye zijnghen.
Hy heift hem ooc ghezett voor alle dijnghen
Tot een hooft der ghemeenten, welc daer es
Zijn lichaem, zoo Paulus bewijst expres,
Ende de volheyt diens, daer zy an es ghehult,
Dats God, diet al in allen vervult,
Want dat hooft es trauwen an tlichaem gheheelt.
Of meent ghy dat Christus in sticx es ghedeelt,
Of dat hy eenigh cranc let achter zal laten?
Al zitt hy hooghe boven alle staten-
Wilt vaten- zynen lust es met waerden fijn
Totten helyghen die hier op daerde zijn
En hy zal ooc weder omme tot ons keeren.
Men doet den behouvenden leden meest eeren
Ende wy verchierenze ooc alder meest
Die ons qwalic staen, want natuere eest
Daertoe ende vreest; dit es principael.
Maer of wy duer watere, vier, zwaert of regael
Of anders zonder priester staerven, vol zonden?
Zoo es Christus ons priester teeuwyghen stonden
Ende ooc ons middelaer en vooren sprekere,
Die ons vonnessen zal; dies zijn wy zekere,
Dat wy onzen troost niet en moghen verliezen
En willen voor hem gheenen advocaet kiesen.
Want wy totten Hebrein zeer plucht lezen:
Een staercken troost hebben, dier toe ghevlucht wezen
Om te houden an die voorghezette hope,
Die ons anghebonden es met Gods eedts cnope
Als een vasten hancker des hoops onzer zielen,
Zoo dat onmoghelic ware dat wy vielen,
Want duer die hope, naer dezer spraken
Die dapostel zeyt, wy God ghenaken,
Duer Iesum die ons hopent den wegh,
Een priester naer die wyze Melchicedech,
Zoo ghy hier zien zult, u ooghen opslaende.
Figuere. ☞ Hier steentmen Stephanum ziende in den hemel, ende Christum
						staende ter rechter handt Gods.
Stephanus zeght.
Ic zie den hemel open en Christum staende
Ter rechter handt Gods; ziet waer hy staet, ziet.
Och heere, en rekent hem deze mesdaet niet,
Want zy in onwetentheyt zijn onbevreest;
Heere Iesu Christe, ontfanght doch mynen gheest.
Nu es u, o staervelicke creatuere,
Ghetooght oorconde, schriftuere, figuere,
Dat Christus, dijn hooft, u een wegh zeer breedt
Totten leven duer helle en doot heift bereedt;
Ooc duer zonde ende vermaledydijnghe,
Naer Paulus ad Galathas belydijnghe,
Als hy voor ons es vermaledijt gheweist
Hanghende an thoudt des crucen, want men leist:
Wie an een houdt hanght, es vermaledijt by God,
Zeght ons die tweede wet, zonder eenigh spot.
Dus es ooc die vermaledydijnghe huer ganghen,
Want hy heift ooc an een houdt ghehanghen.
Gheen meerder troost teghen sdoots afgryzijnghe
Dan ons comt duer Christum, ons hoofts, verryzijnghe.
Ooc hebben wy ghezeyt, ghetooght en ghelooft,
Hoe dat de zelve Christus, onzer alder hooft,
Vander doot verwect zijnde niet meer en staerft,
Maer in dat eeuwigh leven es gheaerft
Ende ooc ter rechter handt Gods es int hooghe.
En by dezen onzen laesten tooghe
Van Stephano hebben wy schoon verclaert,
Dat die gheest niet wt tkaersten lichaem en vaert,
Maer hy wert int hooft Christi vast ghearresteirt,
Daer hy, zo Stephanus bewees, arryveirt,
Zoo troost der schrift moet ghetuugh gheven des.
Tes waer, al datter af gheschreven es,
Zeght Paulus, alzoodanigh labueren
Es ghedaen om dat wy duer troost der schriftueren
Hope zouden hebben, naer u propoost,
Dwelc es den mensche staervende meesten troost,
Ende moet hanghen tstaervelic lichaem an,
Dwelc Gods wet niet gheoorzaem zijn en can.
En ten vermaghs ooc niet, want der wets heesch
Es liefde tot God ende naersten, daer tvleesch
Hem nie toeghevoughen can, met gheenen lede,
Want de creatuere der ydelhede
Onderworpen es, teghen hueren wille,
Van God daer hy voren moet zwyghen stille,
Dieze dus onderworpen heift en verneirt,
Ende alleene op hope ghefondeirt;
Welcke hope wy by Petrus rade
Ghevest hebben in de bloote ghenade,
Die ons duer dat hooft Christi nederwaert
Ghevloeyt commen zal, als hy hem openbaert;
Welcke ghenade wy onvervaert groot maercken,
Want zy gaet te boven alle Gods waercken,
Die de doode levende maect ende hier by
Ooc roupt tghene dat niet en es, dat zy,
Duer de verryzenesse Christi, ons hoofts.
Abraham, die hertoghe des gheloofs,
Heift hem ooc ghevestight op dezen gront,
Want zijn gheloove op de hope stont,
Ia, op hope daer niet te hopen en was;
Alzoo doen wy ooc hier in dit cas,
Want wy beminnen God, zeght Petrus, wien
Wy nochtans noyt en hebben ghezien.
Zoo Paulus wt Esayam doet ghewagh:
Dat noyt oore en hoorde, noch noyt ooghe en zagh,
Welc God zynen liefhebbers heift bereedt.
Dus staet liefde op hope, dits tbescheedt,
Alzo wy voor elc nu claer vertooghen.
Hoe maghse dan Paulus zoo zeere verhooghen?
Al dat ghehoopt es zal commen voor ooghen,
Dan zal zijt lichtelic hopen en gheloven al;
Dan werdet ooc dat zy gaen te boven zal
Ende van dryen die daer zullen blyven,
De alder meeste; maer om smoets verstyven
Int staerven, es Paulus aldus labuerigh:
Broeders en zijt om die daer slapen niet truerigh,
Ghelijc de ghene die gheen secreten
Van onzer hopijnghe niet en weten;
Ende es wt de zelve hope levende
Tot eenen eenyghen troost ons ghevende,
Om daermede te troosten elcken int staerven.
Wy weten, Prince, niet anders te verwaerven,
Dus willet onzer simpelheyt vergheven
En neimt in dancke met uwen raedt verheven,
Donze om een betere tot dezer huere;
Ontfaet ionste voor conste, al eyst slicht duere.
Cranckheijt des vleijsch
Oorspronck van desperatie
Conciencis verschricken
Crancheijt des vleeijsch
Verlichtinge der memorie
Sterckheijt des geest
Hier begint een spel. van sinnen van de Cranckheijt des vleijsch hoe dat hij
				gebracht wort tot Desperatie ende tot kennisse der genaden weder Compt
1..... Oorspronck van desperatie twee sinnen
2..... Conciencis verschricken
3.... Crancheijt des vleeijsch
4..... Verlichtinge der memorie
5..... Sterckheijt des geest
6..... Troost der schristueren
7..... Een wachter.
[Cranckheijt des vleijsch]
.1. Oorspronck van desperatie /
Waer sijdij Cousijn.......
Conciencis verschricken .2.
Hier suldij mijn vinden
compt vrijlick voort....
Neen Ick besogeer
treet uuuijt dit gardijn....
Jae Ick houde mijn binnen
Waer sijdij cousijn....
Hier suldij mijn vinnen
voech u hier bij mijn.......
Ick heb wadt te versinnen
segt wadt ghij oorboort...
Neve Ick studeer
Waer sijdij cousijn.....
compt vrijlijck. voort....
Neen Ick besongeer
Oorspronck van desperatie.
Ghij hout u int woort // al waerdij een heer
Doet u rappoort // dats mijn begeer
mijn verwondert seer // wadt ghij sult bedrijven
oorspronck van desperatie.
Maer neve Ick heb dus Lang sitten schrijven
om mijn heerschappij te gerijven tot elcken reijs
Consiencis verschricken.
Wie dient ghij dan......
Ick diene cranckheijt des vleijs
die geeff ick sijn gepeijns // dit wel doorgrondicht
dat hij bedt wetende heeft gesondicht
als den propheet vercondicht // verstaet wij wel
dat hij nu verwacht goods strenge oordel
Ick val hem fel // met dese stricken
Conspiencis verschricken.
Dat gaff Ick hem over Lang inden zin
Hoet hiet ghij dan.......
Consiencis verschricke // wilt hier op micken
Ick weet hem te verclicken // tot zijnder blamatie
maer hoet hiet ghij
Oorspronck van desperatie // Jick ben van u natije
want tot eender statie // wij ons beijde voegen
Consiencis verschricken
Ick hoor wel wij sijn beijde uuijt een nest gevloegen
hij vint hem bedoogen // bij ons int Leste
Ja Ja daer een pluijm opleijt dats de beste
wij Lopen oost en west // dus weten wijt van als
en Leggen cranckheijt des vleijs een bort op den hals
deur veel verschrickende geschalss // subtijl en vals
dat hij hem tot desperatije sal sijn spoeijende
Bij Loo neve daer bin Ick al een goet riem in roeijnde
ende hem voeijende // met sulcke spijse
Ick wetet hem met die schrist te bewijse
dat hij bij die duijvelen moet Logijsen
dit doe Jick in hem rijsen // tot allen tijen
Ick breng hem int hooft veel fantazijen
deur dit bestrijen hem sijn sinnen berueren
Niet dan tvermaledijen houd Ick hem vueren
mijn teneuren sal hij noch beschreijen
Door sulcken cueren weet Ick oock mijn net te spreijen
en hem te verleijen Juijst na tbetamen.
Wij sijn onder ons beijen // twee eersaemen.
Laets malcanderen niet beschaemen // elck stel hem om prijcken
ende Laet niemant den ander blamen
want ons beijder name // bij na gelijcken
men behoort te cronijcken // ons beijder bedrijff // wel
Consiencies verschricken
Ick maeckt cranckheijt des vleijs door mijn motijff // snel
dat hij slaet twijffel // aen goods absolutije
Ick doe hem altijt Jas ticije
dat tsvijants persucutie / hem is naeckende
Ick bin hem in fantazijnes maeckende
en onschaeckende // vast betrouwen / deur mijn gracij // ras
Dat was al na doen / ick daer Lest bij // was
doen ick als sijn partij // Las // van gods condemneren
Daer aen heb Ick Lange sitten studeren
om hem te Informeren // tot sijnder blamatie
dat hem geen hoopen en is van toecomende gratije
om dat hij gods puplicatie // heeft over getreden
Daer Leggen die mosselen.....
Neve deur dese verschrickende reden
sijn hem besweecken al sijn Leden
hij mocht wel hier ter steden maecken sijn passagie
Dats waer om te crijgen eenige coragie
tot sijnder aventagie // aen hem te onbecusten
wans hij Is weemoedich......
Laet ons hier een stoel setten daer sal hem na Lusten
om In te rusten // dan Ist een claer feijt
Wadt stoel is dat.........
Neve tis den stoel genaempt wanckelbaerheijt
daer hem therte naer // greijt // deur tswaerts strangen
zij daer bij de naem....
Die sal Ick haelen hebt geen verlangen
hij is gevangen // compt hij uuijt die cas
Help bijde wangen // sij is hem Juijst te pas
wij sullen ras // hier in betraepen
Dat en sal niet faeijlgeren....
Voecht hem in dese stoel om te slaepen
wij sullen hem rechtschaepen // als fressche cnaepen
een vijsieoen in sijn ooren blaesen
Van al die strengheijt die wij te vooren Laesen
sullen wij bij hem als twee docktooren // raesen
en seggen als gesworen // baesen
dat voor hem niet dan rechtvaerdicheijt en gelt
Juijst neve dat moet hem sijn vertelt
Ick bender op gestelt om hem uuijt te rechten
Wij sullent wel doen als fijne knechten
Jent beslechten // naer ons vermeten...
Waer hij slechs in dese stoel geseten
die wanckelbaerheijt is geheten
hij wordt van ons verbeten
want hem sijn hert deur onse begin // beeft.
Hij sal niet weten wadt dat dese tijtel in // heeft
eert hem godt Inden zin // geeft / tot sijnen voorspoede
Bij Lo neve wij maecken hem al flau en moede
hij sal so Ick bevroede // al haest hier comen
Help neve sidt hij al hier in.....
Oorspronck van desperatie..
Jae dat soude ons vromen
hij soude terstont Ick hebt vernoomen
beginnen te dromen // Ick maeckt u bekent
Neeffken...........
Ja wadt ist.......
Om te verclicken Crancheijt des vleijs dese quant
so moet uuijt dit pant // van ons sijn geweecken
Maer broer ghij sijt deen dubbelt terwant
Waerdich te zijn een verheven Sant
hijer buijten in rijnlant // deur u subbtijle treecken
Dat ghij veel praet wij moeten ons wech steecken
tsal aen mijn niet gebreecken // om hem te pluijsteren
dats u voor neve.....
Ick volch u nae onbesweecken
al dat hij sal spreecken // sullen wij Luijsteren
ende hoorent dem fluijsteren
als twee nijdijghe balgen
om sijn consiencij te verduijsteren
dat hem van godts gratije sal walgen
Hier sal Crancheijt des vleijs uuijtcomen Jent gecleet.
Ick mach wel claegen met swaere versijcke
mijn dunckt dat Ick na dien verdoemenisse wijcke
dies alle gelijcke mijn aderen beven
Jae geheel mij begeven
want ick heb gesondicht tis autentijcke
daer ick deur verbeurt heb mijns vaders rijcke
ter hellen Ick strijcke // deur twerckx aencleven
van mijn bedreven
och mij is naeckende nae dit Leven
deur mijn misdaet en sondich sneven
te sijn beneven // den vijant in swaer douluere
Ick arm creatuere
hoop en troost mijn beijde begeven
Ick bin van godt verlaeten soo daer staet geschreven
in mijn is gebleven // vrese tot elcker uure
achter en vuere
Ick worde flauhertich den ganck valt mij suere
om dat Ick weemoedich troostloos Labuere
geen dinck ter werrelt wijt
mijn van druck bevrijt
Holla hier staet een stoel / dies schep Ick een moet
so veel alst is / mijn hert in mijn seer verblijt
daer wil Ick In gaen sitten twordt mijn profijt
op dat Ick met vlijt / het vleijs mach vernoegen
deur den druck die mijn bestrijt
moet Ick subbijt // mijn om te rusten voegen
Compt siet tot neve tis al gecloncken
die vinck Is selffs gevallen int nedt
Wat ou siet den man sitten prancken
Compt siet toch neve tis al gecloncken
Hem wordt van ons beijden noch ingeschoncken
als hijt heeft geproeft hem sal sijn te bedt
de vinck is selff gevallen int nedt
Slaept hij oock vast.....
Wadt hoort ghij hem niet roncken
al waer hij droncken // so heeft hij hem gesedt
Laet ons dan beginnen........
Wilt dit onderhouwen nu / ghij cadet
om dat ghij overtreen hebt goodts wedt
daer deur Is beledt // u salicheijt met allen
En ghij sijt wetende in sonden gevallen
ten baet u geen kallen
godt en sal niet meer opdoen d'armhertige coffer
Neen voor u en is nu gheen meer offer
om dat ghij eerst tlicht claer hebt gekent
en daer nae weder tot sonden gewent
als Johannes Jent // In apcalipcis brengt ter snee
int .16. 18. 19. mee.
Int .4. de boeck esdree. int .9. cappel.
Matheus Int .13. verstaet dit // wel
end int 25 hoort nae mijn
Proverbij int eerste gelooftet vrij
daer vint ghij det net en reijn.
Ende oock staeter geschreven pleijn
wanneer godt certeijn // den mensche roept verlicht en treckt
en men hem terstont niet en is subjeckt
maer blijft bevlecht met die van Jerusalem
van die treckt godt sijn handt hoort t'clinckende stem
en voor hem // geen hulp nu noch nimmermeer
Matheus int .13. daer spreeckt dit dee heer
int .22. verhaelt hijt de heer // weer
Luce int .14. hoort wadt Ick pronuncieer
proverbij int .9. vaet mijn bediet
Dat niet dan een mael de noding geschiet
als min dan niet // en hoor ickt en Liecht niet
so genaeckende hem verdriet // en die verdoemesse
gaet terstont en aenhoort dese lessen
ende ghij hebbter meer dan tot vijff off sesse
van dese gehadt het claer vermaen
Jhs Christus spreeckt selver met die woorden plaen
tot sijnen apostelen / seggende waermen u niet ontfanckt zaen
wilt terstont daer scheijen van daen
ende stoff sult ghij slaen // van u voeten drae
tsal verdraechlicker sijn hoort wel hier nae
die steden van sodoma // want vroech noch spae
en sal haer pijne so swaer // sijn.
als so daenighe staet matheo // thien
Marcus int .16. dat treft eenpaer / dien
daer staet claer // fijn hoort naer mijn
wie gelooft en gedoopt wort die is zalich
maer die nae thooren vant twoort blijft wederhalich
Ja verdoempt / en kiest den anderen doot voor tleven
Eclesiasticus int .15. staet dit oock beneven
Judas die apostel heeft claer beschreven
dat niet dan eenen mael verheven
tgelooff wordt gegeven ende voor gehouwen
Actorum int .17. spreeckt paulus als den bouden
nu u fort wilt benouden // diet wordt vergouden
dattet een vergiffenis der onweetender tijt zijt
Een boete een reniche eeuwichlijck hem niet en berouwde
en verlichtinge des gelooff so schristuer belijt // vrijt
een vrijmaeckinge verstaet met vlijt // mijt
want u vermaeleijdijt // ghij
deurt tverharden nae deerste verlichtinge
Johannus brengtet Int .8. capittel tot u verwijt // bij
totten romeijnen int .3. staet een claere dichtinge
dat die sonden die voor deerste oprichtinge
geschiet sijn deur sober stichtinghe
vergiffenis hebben deur donwetende daeden
Die nae deerste verlichtinge der barmhertiger graeden
weder bevonden wordt met sonden belaeden
sal godt versmaeden dus sult ghij sonder genaden
euwichlijck braeden // Inden helschen brant
Int .1. Johannus int 5. maeckt hij ons bekant
datter een sonde is ter schant
bij redene // want // hij is streckende totter doot
daermen cleijn noch groot // voor bidden sal
Christus badt selver deur der Lieffden bloot
doen hij aent cruijce hinck in grooter noot
met harten devoot / voort tonwetende getal
Actorum int .17. vaet stehphanus verhal
maer die weetigen sondighen groot off smal
is geen vergiffenisse hier int aertsche dal
so Johamus int .17. staet gesomt
Int .1. adcorinthias int .11.ste genomt
daer seijt paulus datse sijn verdomt
die hij hem oock beromt
totten hebbreen int .5. hoort alte maelen
dat alleen d'offerhanden tis sijn verhaelen
voor die onwetende dwaelen
Leest numero int. vijffthiende Lijvitije int 4
Die wetende sondigen sullen sonder faelen
ter hellen daelen // met grooter hoopen
want den meesten deel hoort mijn ontcnoopen
hebben haer int eerste Licht bedurven
Van die en sal geen barmherticheijt worden verwurven
maer als sij desen doot hier sijn gesturven
salt haer sijn ingekurven
van die duijvelen int eeuwige vier
Ghij hebt wetende gesondicht int swerrelts duwier
dus en sal u godt nimmermeer sijn goedertier
maer ghij sult op die helsche manier
gepijnicht worden menichvuldich
Dat hebdij vast........
Want ghij hebt betwetende gesondicht
Daerom sijdij den eeuwigen doot schuldich
u is gehuldich het cnarssen der tanden
Want u en is geen hulpe meer voor handen.
dan In sduijvels banden // sijn gesloten
Om dat ghij tschijn van eerste licht hebt genoten
ende hebt wetende van u gestoten
daerom en sal u godt niet weder poten
Inden olijff boom hoort desen exploten
so totten romeijnen int // .11. geschreven staet
Exodij int .22. neempt daer op maet
daer staet en seijt de heer Ick versaeck der kinderen misdaet
tot inden derden en vierden graet
dus en is u geenen raet // vroech noch Laet
ghij moet een sijn van die verdoemde sterven
U en mach niet helpen middelaer noch advocaet
want ghij bleeft nae die roepinge obstinaet
en volchdet quaet deur desen haet
suldij godts rijck niet erven
Ghij en moecht van godt geen gratij verwerven
maer hier ghaen u int eijnde bederven
dan den doot te sterven // daer naer euwich verloren
Godt sal tot u spreecken in sijnen tooren
gaet van mij / bij die helsche mooren
inde eeuwige vermaledijdinghe
Want ghij hebt gelooff hier te vooren
deurden evangelij vercoren
die blijde tijdinghe
Daer aff geweecken dus en is voor u geen bevrijdinge
daer en is nae schriftuers belijdinge
maer een gelooff / een boete / sonder vermijdinge
een verlichtinge / een eedt / des doopsels saecht
ghij sijt verwachtende svijants bestrijdinghe
deur zijn benijdinge // te zijn geplaecht
Ghij moet sterven den eeuwigen doot
Om dat ghij bedt wetende sijt offgeweecken
Nae deerste verlichtinge twelck godt mishaecht
so schristuer gewaecht totten hebreen int thiende
Met die geen. diet eens is gedaecht
en deurt Licht geweest eens siende
twelck hem godt deur gracij verliende
daer nae weder sijn hart verstiende
die en sal niet weder tot kennisse comen
Int .2. petrij Int .2. gaetmen u nomen
die nae die verlichtinge tot haerder vromen
weder bevleckt worden met sondighe dromen
die mach wel schromen blijft hij daer nae negligent
Die heer spreeck selven excelent
wie hem nae die kennisse weder tot sonden went
twaer haer beter dat sij noijt verstaen hadden pertinent
tfondament der gerechticheijt
Paulus dat zelve Oock uuijtleijt
daer deur is bereijt // u Logijs bij die helschen benden
Neve wij hebben hem tbescheijt
schier al geseijt // als twee bekende
waer deur hij hem selven went van godt
Jae broer dat sal worden sijn hoochste Lodt
om dat hij gods gebodt // heeft overgetreen met confuijs
Neve........
Ja cousijn.........
Hij wordt wacker bij stienne cruijs
saeghe hij ons noijt meerder advijs
dus Laet ons quansuijs // Loopen in huijs
hij heeft een Luijs // int Oore aldus
Laet ons ons verhaeren
Dats best hij mocht ons gewaer worden flus
dan sout hij als een rus op ons beijde craijen
Eijgo neve al geraijen......
dus gaen ick draijen // en beschicken mijn dingen
Jae Ick wil oock gaen springen
Laet hem met verlingen // vrij een wijl murch schocken
wij hebben hem wel gespijft met wurchbrocken
Pausa Cranckheijt des vleijs wort wacker end. spreeckt
Eijlacij wee mijn noijt meerder onlust
want grooten onrust ende fantazijen
comen mijn bestrijen
twelck mijn van niemant mach sijn geblust
tmach niet zijn versust // Ick moetet belijen
tot desen tijen
die concientije verschrickt mij sonder mijen
tvermaledijen // moet mijn gebueren
dit houtse mijn vuere
ach mij is naeckende ick en mach niet anglijen
bij die helsche prijen // In swaer getrueren
eeuwich te gedueren
dus roep ick deur consientis berueren
tot deser uuren // met grooter blamatije
vermaledijt sijdij dach / mijnder generatije
Een wachter singt boven uuijt
Den nacht is al van handen
den dach ontdoet hem snel
ontwaeckt in alle Landen
bidt den heer en niemant el
Hij sal u verhooren wel.
Cranckheijt des vleeijsch
Vermaeledijt sij die uure met swaer verstrangen
dat Ick was ontfangen na der natuere Lijne
Ick segt ten fijnne
most ick Juijst een zijn vandie verdoemde gevangen
die van die helsche slangen // zal Lijden pijnne
o' dats eeuwich mijnne
waerom Liet mij die heer comen te verschrijnne
dat Ick deurt verdwijnne // In mijn moeders Lichaem
niet en verginck onbequaeme
Ist mijn niet druck Ja bitter als brijne
verdoempt te sijnne // also Ick raeme
och noijt meerder blame
hierom ben Ick roepende heer onlijdsaeme
ende seg bij name // tot deser spatije
vermaledijt sijdij dach mijnder generatije
Blijft niet in sonden Leggen
maer vlijtich daer uuijt rijst
u berou dan wilt seggen
dat den heer hu verjolijst
als sondaer / u berou bewijst
Vervloeckt sij den tijt tsij dach off nacht
datmen seijde bedacht / om tvolck te doen hooren
daer is een manneken geboren
waerom Liet mij die heer niet blijven versmacht
als een ontijdighe dracht onvercoren
in mijn moer versmoren
nu ben Ick verdoempt tis mij toe gesmoren
den raet is geschoren // Ick macht wel beclaegen
wee mijn dit gewaegen
altijt moet Ick na die helsche autoren
vestigen mijn Ooren vol swaere plaegen
ten eeuwigen daegen
dit doet mij roepen sonder vertraegen
want Ick moet verdraegen tsvijants comdemnatie
vermaledijt zijdij dach mijnder genratie
Wilt niet wanhopich worden
maer u misdaet bekarmpt
Int bidden wilt volherden
daer deur hem den heer ontbarmpt
ende hem over u ontfarmpt
Crancheijt des vleeijsch.
O Prince der princen wadt macht beduijden
tdunckt mijn Luijden // heer vreemt eenpaer
dat hij van bidden singt aldaer
mij en is geen hoop van troost / op den dach van huijden
Int Noort noch Int Zuijden // varde noch naer
Ick ben verdoempt dats claer
dus roep Ick ghij duijvelen haest u te gaer
compt met misbaer met die u aencleven
mij nu beneven
want Ick ben u eijgen dat weet Ick voorwaer
door mijn sonden swaer // nae die kennisse gegeven
die Ick heb bedreven
mij en is geen hoope meer In dit Leven
dus roep Ick met beven // ende perturbatije
Den Princen vol van genaden
roept den sondaer groot en smal
hij en wil niemant versmaden
die voor zijn sonden suchten sal
maer hem vergeven all.
Noijt en gebuerde mijn vreemder dingen
Ick hoore singen // voor ende nae
dat godt den sondaer roept met groot verlingen
om hem te bringen tot kennisse drae
want hij is barmhertich singt hij vroech en spae
twelck Ick mij niet verstae deur vreese in mij geringen
doende dit wel aldra mogen so sij willen comen in genae
Ick worder deur desen // perpleckx altenemael
och quam hier nu een hij waer duijtsch off wael
die mij tmorael // van dese conde expaneren
ende mijn vijsioen te recht declaereren
dits mijn begeeren tot mijnder avantage
holla ginder sie Ick come spaceren
en te mij waerts keere // een spersonagie