floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
gelijck / sodoma / en gomora in corter stonde
door die wellustige sonde sijn crachtich bedorven
door haer oncuijsch Leven sijnse al gestorven
dat sij hebben verworven // een groot Lijden
Dese sijn als smetten in u gemene maeltijden
want sij haer verblijden // mee ter maeltijt gaende
voedende hem selven sonder vrees / sijt dit verstaende
sijtse versmaende // tsijn waterlosse wolcken siet
die vanden windt omgedreven worden met niet
boomen die dor sijn als riet // en onvruchtbaer
tmemael verstorven en ontwortelt claer
het sijn voor waer // wilde baeren der see
haer eijgen schant opschuijmende alhier ter stee
dwaelende sterren mee // dit u verclaert // wordt
die welcke de duijsternisse in eeuwicheijt bewaert // wort
dus van haer vervaert // wordt // en begeeft haer bloot
Dese sijn maer meenders Clagers groot
nae haer begeerlijckheijt / wandelende en haer mont seer snoot
spreeckt hovaerdicheijt // daer mee sij u Loonen
om tproffijts wille so verheffen sij die persoonen
wilt bij haer niet woonen // noch nae haer niet hooren
maer gedenckt die woorden die geseijt sijn te vooren
van d'appostelen sonder stooren // datter souden sijn
in den Laetsten tijt hoort toch nae mijn
bespotters als fenijn // int schijn // so soet als amandelen
die nae haere godloose begeerlijckheijt souden wandelen
wilt met haer niet handelen // want sij kennen geen geest
maer sij sijn vleeschelijck
O simpele mensch wilt u fonderen aldermeest
in dit fooreest // op goods woort onverschoven
betrout op godt en wilt hem vastelijck geloven
stelt u gedachten hier boven // en peijnst niet snoots
maer hout u selven inde Lieffde goodts
weest doch niet groots maer verwacht hier beneven
door barmherticheijt in Jesum Christum en teeuwige Leven
Siet ghij wel wat ghij nu al hebt bedreven
hoe gaet hij voor u beven // met al u praeten
siet / om Lieff noch om Leet sal hij ons niet Laeten
om geenne staeten // sal hij van ons wijcken
tsgeests inspiratie
Och simpele mensch wiltse doch beswijcken
off ghij sult sonder omkijcken // door u selffs verdorven worden
met tloon der ongerechticheijt sij haer selffs omgorden
want sij daegelijckxse weelde voor geneuchten achten
in haer bedriegerij gaen sij geneucht verpachten
dit sijn haer drachten // als sij met u brassen
hebbende de Oogen vol overspeels // daer sij mee opwassen
wilt hier op passen // want onverhindert van sonden
vercloecken sij die wanckelbaer siel / met haer
                            smeeckende monden
en hebben haer harten gebonden // in groote giericheijt
Kinderen der vervloeckinge vol alder dangiericheijt
hebbende groote viericheijt // om den rechten wech te misprijsen
haer hert en sin haer verjolijsen
door haer eijgen Advijsen // cloecksinnich en opgeblaesen
belovende vrijheijt eij arme dwaesen
daer sij altijt van raesen // met een schoonen schijn
weeten sij niet dat sij selve (hoort nae mijn)
kinderen der verderving sijn // die dus hoomoedich baffen
Wil Ick wadt seggen // openbaar Leugen en behoortmen niet te straffen
wadt meucht ghij staen raffen // wadt Loopt al u best heen
daer ghij van daen compt
O mensch wilt ghij noch niet van
                            haer scheen
wij seggent met goe reen // sonder verstooren
siet hier compt over u hooft goodts thooren
om dat ghij gaet orbooren // dit valsch bedrijff
Och daer compt een verschricking over mijn Lijff
segt sonder gekijff // is dit om mijnen wil
Jaet dus wijckt van haer sonder geschil
secreet en stil // so doet ghij wel
Wil Ick u wadt seggen / hij en sel
dus u opstel en sal niet voortgaen
O mensch Laet u vant warachtich woort goods raen
dringt inde enge poort // saen so doedij wijselijck
O mensch siet / doch haer dingen sijn affgrijselijck
ick seght u propijselijck // hoort mijn bedien
wilt toch dese Lieffde / wel eens besien
eer u quaet mach geschien // ick segt u gehelijck
Wel hoe behaechtse u.....
Maer mij dunckt sij is Lelijck
heel niet / en crackelijck // dat seg ick u bout
Twaerachtig woort goots
Tastse eens aen.....
Och......
Wadt ist.....
Maer sij is cout
Dat seg ick u stout // en tis niet gelogen...
Siet eens hoe Lelijck sijt ghij bedroogen
hoe sout mogen dogen // ick segt u bloot
besiet haer noch eens.........
Wonderlijcke dingen // ....
Wadt ist
Maer sij is doot.........
eij vuijle boeven snoot // hoe hebt ghij mij deurgestreecken
och tis tijt / tmoet van haer sijn geweecken
tis claer gebleecken // dat ick ben bij gebracht
Jae gaet vrij heen // wij hebben wadt anders bedacht
om seer Lustich en sacht // ons nedt te spreijen
wij sullen u niet alleen // maer die heele werelt verleijen
Och vrienden hoe gaet mijn hert nu verbeijen
op dat ghij mijn sout verbreijen // waer dat ick sou vinnen
d'oprechte Lieffde wilt dit versinnen
want die sal ick beminnen // met hart en gedachten
Hier salmen verthoonen Christum
so heerlijck als hij verresen is
                            hebbend.
doot / duijvel sond / en hel. / onder de voet.
Slaet u Oogen op wilt den blinden niet slachten
siet den heer der heercrachten // heerlijck verschijnen
dits d'oprechte Lieft / wilt hier nae pijnen
en als den fijnen // wilt hem aencleven
blijft hem beneven // hier in dit pleijn
hij is de waerachtige Levende fonteijn
hij is het greijn // van sijn hemelsche vader
hij is die ewich Loopende Levende ader
hij is een versaeder // voor ons allegaer
hij is ons eenich voorspraeck en middelaer
daer alle propheten claer // aff hebben getuijcht
dit is hij daer alle macht / moet onder sijn gebuijcht
met vroolijcheijt Juijcht // hem alter eeren
dit is d'enigen soon vanden heer der heeren
wilt sijn Loff vermeren // aen elcken cant
want hij is waerachtich den bloeijende plant
neempt toch tverstant uuijt davits geslacht
dit is den stercken Samson van grooter cracht
die door sijn macht // onse vijanden verslaet
dit is den Arcke so genissis staet
wie hier in gaet die wort behouwen
dit is den hoecksteen // wilt op hem bouwen
oft het sal u rouwen // ick seght u certeijn
dit is Jacops Ladder van trappen reijn
die int gemeijn // ten hemel toe streckt
dit is den gehoorsaemen Jisack subjeckt
die sijn vader perfeckt // was gehoorsaem
dit is het oprechte paeslam // reijn sonder blaem
die seer bequaem // tot verlossing ons diende
dit is het bosch dat / mosis / was siende
brandende so hij miende // nochtans bleeft onbeschadicht
dit is tbroot des hemels dat ons heeft versadicht
twelck ons ontladicht // van alle dangieren
dit is de sterre soet van manieren
om ons te vercieren // uuijt Jacobs blinckende
dit is het roode meer weest hier op dinckende
daerse in waeren sinckende // die ons wilden
                            crincken
dit is den steen wilt hier op dincken
die ons gingh schincken // water inde woestijnne
dit is den Propheet daer Moijsis divijnne
off heeft gesproocken ten fijnne // sijt dit bekent
dit is twaerachtich metaelen serpent
blijft niet verblent // wilt hem obedieren
dit is d'oprechte dopperste / priester die euwich sal gereeren
de heer der heeren // daert al voor beeft
dit is daer den vader een wel behaegen in heeft
want al dat sondich Leeft // heeft hij bevrijt
Dus O simpel mensch heft u
                            Oogen op tis meer dan tijt
en weest verblijt twordt u verclaert
want so Lieff heeft godt den werrelt gehadt uuijt goeder aert
dat hij niet heeft gespaert // sijn eenigen soon
maer Liet hem voor onse sonden doon
dat was sijn Loon // hoort mijn bedien
dus wilt wederom met sulcke Lieffde vlien
tot hem so ick mien // wilt dit wel verstaen
en vertroosten den Armen
Och ick moet u bedancken........
Och Jae mensch hoort altijt nae sijn vermaen
Laetet u niet affraen // Ick bidtdet u uuijt minnen
Siet hier O simpel mensch wilt goods Lieffde versinnen
en tot ons bekinnen // seer reijn int Leven
siet hier seijt hij vader ick wil waer ick ben verheven
datse oock bij mij sijn / die ghij mij hebt gegeven
waer vindt ghij beschreven // van meerder Lieffden
want met sijn eijgen bloet hij ons gerieffde
dit is dat ick u bebrieffde // al sonder tooven
O heer eeuwich sal ick u moeten Looven
die dus hebt gaen beroven // des duijvels macht
die over ons domineerde met grooter cracht
maer ghij hebt hem onsacht // geworpen ter neer
dus machmen u niet volprijsen / o' mogende heer
dat ghij met u Leden teer // so veel ginckt Lijen
om ons sondige menschen te bevrijen
tgaet mijn hert doorsnijen // sulcke Lieffde groot
dat ghij u Leven gingt setten Om ons vanden doot
te verlossen seer bloot // waer vintmen diergelijcken
Dus o' oprechte vader ick sal u niet beswijcken
in geenne wijcken // salt werden gemineert
Compt Laet ons dan gaen want den tijt passeert
om ongecesseert // goods Lieffde te gebruijcken
Compt gaen wij want daer sullen wij uuijtsuijcken
soetticheijt / dus willen wij duijcken // onder sijn stercke hant
want hij heeft ons gedaen in onsen noot bijstant
dus die in hem betrout sal hij altijt verrijcken
met die eeuwige croon des Levens / want sijn / Trou Moet Blijcken
Spel is lang in dicht 863 Regulen.
volcht in over bladt. fol. 36. de Prologe.
vant spel voorschreven. en  na de prologe.
volcht de Concluijsie oock vant
selfde spel. / het was vergeeten voor.
te setten
Hier volcht de prologe vant voorgaende spel
Hij die is en was en eeuwich sal weesen
die den doot heeft gestelt tot een straff der sonden
Tweede.
Wiens goetheijt gaet boven sijn wercken gepresen
hij die is en was en eeuwich sal wesen
Van wien men inde bijbelsche schriften mach Leesen
dat hij ons heeft genesen // door sijn bloedich gewonden
Hij die is en was en eeuwich sal wesen
Die wil door sijn gracij tot allen stonden
onsen stadthouder graef Mauritius hoochlijck
                            vereeren
Op dat hij mach blijven in vrientschap verbonden
met mijn heeren staeten die tvaederlant regeeren
Die wij Ootmoedelijck altsaemen saluteeren
als ons Oovericheijt hoort mijn uuijtmeten
Wij groeten oock mede alle Loffelijcke heeren
die om recht te administreren sijn geseten
binnen der stadt hoorn so elck mach weeten
als schout burgemeesteren heerlijck befaemt
Schepenen en wedthouders wij oock niet vergeten
maer groeten haer eerbiedich want sulckx betaempt
Oock alle goede burgers hoe sij sijn genaempt
wij mede groeten door Lieffden gedreven
Wilt hooren twoort en sijt niet beschaempt
steeckt ghij in een hoeckgen wilt u buijten geven
Want men u sal vertoonen Aerdich naet Leven
hoe den Simpelen Mensch wert hier verleijt
daer hij soeckt Christus meest Lieffde bewijsen
Al
                            waerschout hem de reden hij wil niet beven
want sij eijgen vernuft geeft hij te veel authoriteijt
Een dan Compt cloeck verstant van dees twee wert hij geleijt
met veel quaed propoosten inde stadt des onvreden
Al waer de beveijnsde Lieffde hem verbeijt
heetende hem willecom met beveijnsde reeden
Waer door hij verblijt sijnde van haer eens gescheeden
belovende dat hij bij haer weer sal verschijnen
Hij Oock niet Lang toevende gaet weer daerwaerts treden
om de Lieffde te soecken wil hij hem pijnen.
Die hongerichghen en dorstichgen die schier verdwijnen.
den naeckten en vremdelijck vol swaericheijt geresen
Den Crancken den gevangen gebonden met Lijnen
dees roepen tot hem met smart en vreesen
Dat hij haer sou verquicken en een weijnich geneesen
maer hij wil haer niet helpen ick doet u condt
Hoe wel hem goods wachter wijst te doen Lijeffde aen deesen
hij w blijft verstockt inder herten gront
Dan comen eijgen vernust en cloeck verstant terstont
die hem brengen bij die beveijndsde Lieffde quaet
Waer mee hij hem verhoveert en bedrijft veel sondt
hoe wel hem goods woort ten besten raet
Met tgeests Inspiratije het verstant wel vaet
door de werreltsche wellusten wil hij haer niet hooren
Maer siende dat inde Lucht / een geessel / met een brandent swaert
                            staet
werdt hij wel wadt verschrickt / maer tis haest verlooren
Waer door hem het woort goods brengt te vooren
dat hij die Lieffde te deegen sou bekijcken
Hij vintse cout en Lelijck twelck hem doet verstooren
waer door eijgen vernuft en cloeck verstant van hem wijcken
Jae terstont sterff sij daer heen twelck sijn hart doet beswijcken
dus bidt hij goodts woort en tgeests Inspiracij minjoot
Dat sij hem willen helpen uuijt dat versijcken
die hem terstont bewijsen verstaet het bloot
Dat de Lieft sonder de wercken geheel is doot
hem wijsende op den armen die hij eerst had verschoven
Seggende datmen aen haer mocht bewijsen christus Lieffde groot
dat hij haer soude soecken ginck hij terstont beloven
En haer vertroosten hier in sweerelts hoven
hetwelck hij terstont deden met verblijdinghe
Ende hij heeftse gedeelt seer mildelijck haer proven
och oft alle menschen so deeden sonder mijdinghe
Want het soude dienen tot haer sielen bevrijdinghe
door den armen is het padt ten hemel verschijnnende
Die haer oock veracht naeckt vermaledijdinghe
dus bidden wij altsaemen van buijten en binmen
Elck bewaert sijn buijdel wel wij gaen terstont beginnen
finis van de Prologe volcht de.
				Concluijsie vant voorgaende spel
volgt de Concluijcsie vande prologe
				endt spel. voornoempt
Liefde spreeckt Eerst.
O suster nu denckt eens wadt salt verscheel // sijn
tusschen goods vrienden en die staen in sijnen haet
D'hemelsche glorije sal haer eijgen deel // sijn
O susters nu denckt eens wadt sal tverscheel // sijn
Barmhartich.
Bewaert sullen desen sijn voor allen crackeel // fijn
als dandere sullen blijven inden verdoemden staet
Liesde.
tusschen goods vrienden ende die staen in sijn haet
Bermhartich.
Texempel van desen tot ijegelijckx baet
blijckt claerlijck bij Lucas diet heeft beschreven
vanden rijcken vrecke die door giericheijt quaet
den armen Lazaro niet wilden geven
Liesde
Daerom was hij geraeckt int eeuwich sneven
als Lazarus verheven sadt in Abrahams schoot
Och oft alle menschen hier nae schickten haer Leven
en bedreven aenden armen bijstandicheijt ter noot
met haer tijtelijcke goeden door Lieffde minjoot
van de welcke sijn niet dan rentmeesters sijn en dispensijer
So souden sij bevrijt sijn vande eeuwige doot
en sulck Lijden groot // als mach sijn int helsche vier
Daerom o' vroome burgers die vergadert sijt hier
in dit quartier oft binnen haerlem woonachtich
Dat hier speelwijs verthoont is weest doch gedachtich
en volcht eendrachtich // gods wil en begeeren
Bermhartich
En tgeen dat ghij onnuttelijck anders sout verteeren
met hoveeren // en domineeren wilt dat besteeden
om dhongerijgen te spijsen // den naeckten te
                            cleden
door Christelijcke zeden // met herten blij
En wilt dat besteden inde Santvoortsche Looterij
door welcken moocht ghij // weer vrij genieten
heerlijcke prijsen daer ghij nae sult schieten
dus sonder verdrieten wilt dit onthouwen
Al chreecht ghij oock hier niet Laettet u niet berouwen
maer wilt dan vrij bouwen op dhemelsche prijsen
Daer u ziel sal naemaels door verjolijsen
als ghij sult verrijsen // en vanden doot opstaen
dus Laet u dit altsaemen ter herten vrij gaen
en neempt den armen voortaen // in recommandatije
Doet goet // dat prophijt doet // inden tijt van gratije
der sonder vloet // nu boet // terwijl den tijt open // is
Weest vroet // wel gemoet // tot der armen Lammatatije
doet goet // dat profijt doet // inden tijt van gratije
Met spoet // voort wroet // nu deeuwige Jubilatije
Legt in // om gewin // want door sulck elckx toegeropen //
                            is
Doet goet // dat profijt doet @
der sonden vloet // nu boet @
Indien oock hier ijet buijten const geloopen // is
wilt op sulcke faulten // toch niet nau kijcken
Maer neemptse ten besten want dat al ons hoopen // is
om dat wij sijn onversocht in Constighe pracktijcken
Dus bidden wij u altsaemen armen en rijcken
wilt ons niet beswijcken // oft inden muijt smooren
Maer neempt dit dancklijck van ons wiens Trou Moet Blijcken
so meucht ghij tavont van ons een sotte cluijt hooren
fijnis van de Concluijsie vant spel.
beginnende in folij .26. van .7. wercken
lanck 46 Regulen .. de proologe is lanck
in .74 Regulen. In somma het
spel. met de prolog end Concluijsie
sijn tsaemen Lang. /983/ Regulen
PAR Trou Moet Blijcken.
Sardanapalus
David Lingelbach, Sardanapalus. Albert Magnus (erven), Amsterdam
						1699.
Arbaces
Attalia
Hypermis
Ninias
Salomena
SARDANAPALUS,
By de Wed: en Erven van Albert Magnus, op den Nieuwendyk, in den Atlas,
					by den Dam. 1699.
Ter ordonnantie van de Staten
De Regenten van 't Wees-en Oude Mannenhuis hebben, in haar voorsz. qualiteit, het
					recht van deeze Privilegie vergund aan de Wed: en Erfgenamen van A. Magnus, voor
					het TREURSPEL van SARDANAPALUS.
In Amsteldam den 15. September, 1699.
Den heere Mr. Joan Hees, Secretaris der Stad Amsterdam.
Gy, die in liefde tot de Duitsche Dichtkunst blaakt,
In dat bekoorlyk schoon zomtyds uw geeft vermaakt,
Als zy vermoeit is door een drang van bezigheeden;
Verschoon my, nu ik tracht, myn yver u te ontleeden,
U aftevergen haar gewoonelyke gunst,
Zo vaak beweezen aan die loffelyke kunst,
Te meer alze uitmunt, om, op bloedige tooneelen,
Haar Treurrol, naar den eisch, op 't krachtigste af te speelen,
Het teedere gemoed te zuiveren van 't kwaad.
Al komt myn Treurslof niet in een volmaakten staat
Te voorschyn, zo die maar by u werd aangenoomen,
Vernoeg ik my, en zal geen Nyd, noch Laster schroomen.
Sardanapalus breng ik op die hoop in 't licht;
Niet daar hy dartelt, en, vergeerende zyn plicht,
Spil a en Naald gebruikt, zich zelven laat blanketten,
En reuk'looze overdaad zyn Boelen voor doet zetten;
Maar daar zyn Monarchy, die onbepaalde staat,
Door't Medisch oorlogs vuur rampzalig ondergaat;
Daar hy zynschatten, niet wel moog'lyk te wardeeren,
Zich zelf, in 't Lustvertrek doet door den gloed verteeren,
Met al de Vrouwen, die zyn wellust zyn geweest.
Die ongebonde Vorst, zo reuk'loos, als gevreest,
Veerbeeld ik in dien staat, niet om daar uit te leeren,
Hem na te volgen, in zyn brassen, en boeleeren,
Maar tot een voorbeeld van een yder, dat het kwaad,
Hoe snel het is, niet licht de kreup'le straf ontgaat.
Noch ziet men 't Treurtooneel van bloed, en traanen leeken,
D'Kuiche Attalia om haar bescherming smeeken,
Zich troostende eer de dood als 't Koninklyk geweld.
Men ziet Vorst Berus, als een moedig oorlogs held,
De dart'le Ryksvorstin in zyn belangen mengen,
En, door die hulp, 't geweld des Dwing'lands onderbrengen.
De deugd van Ninias uitblinken tot in 't end.
Hoe 't wisselvallig lot 't beloop der zaaken, wend,
En keert, en klaar betoont, dat waereldlyke dingen
Staag onderworpen zyn een reeks veranderingen.
Hoe Salomena om haar geilheid ondergaat,
Na dat zy alles om Prins Ninias bestaat.
Dit is de stof, waar van het werk is opgeslaagen.
Gebeurt het nu, dat wy uw oordel niet mishaagen
Myn Heer, en dat uw gunst zich met myn yver paart,
Die minnelyk ontfangt na haar beleefden aart,
Dan zal zy, 't eenemaal vernoegt, haar oogwit raaken,
En leeren door het spel ook stichten, en vermaaken.
Myn HEER,
UE, Verplichtste Dienaar
G. FAGEL:
Ter Oldonnantie van de Staren
SIMON van BEAUMONT
De tegenwoordige Regenten van de Schouwburg, hebben het Recht van de bovenstaande
					Privilegie, aangaande die Treurspel, vergunt aan de Wed: en Erven van A. Magnus,
					Boekverkoopster tot Amsterdam.
Sardanapalus, Kroning van Assyrien.
Salomena, Vorstin, en Stedehoudster van Sardanapalus.
Belus, Geweezene Vorst in Armenien, Vader van Ninias.
Ninias, Zoon van Belus, verlooft aan Attalia.
Attalia, Assyrische Prinses.
Porus, Hoofdman van Satomenas Lyfwacht.
Hypermis, Vertrouwde van Salomena.
Arbaces, Vorst, en Stedehouder van Sardanapalus in Meden.
Agis, Hoofdman van Sardanapalus Lyfwacht.
Gevolg van Sardanapalus.
Gevolg van Salomena.
Gevolg van Attalia.
Gevolg van Arbaces.
Het Tooneel verbeeld het Koninklyk Paleis in Ninive.
Sardanapalus.
Eerste bedryf,
Belus, Ninias.
Waar heen, myn Zoon! wat drift verrukt uw fiere zinnen?
Hoe Ninias, betoontge u dus ontaard door 't minnen,
En weegt 't belangen van Attalia u meer,
Als Vaders wraak ten zoen van zyn beledigde eer?
Ik zie Armenien door, anderen regeeren,
Sardanapalus my in 't Hof de nek toekeeren,
Wanneer hy uit geholt, van wellust afgemat,
Zich om de maand vertoond in 't Hof, of door de Stad,
Terwyl het ryks gebied een Vrouw is opgedraagen.
Wilt gy zo reukeloos uw eige leeven waagen,
Nu onze wraak, naar wensch, in haar geboorte slaat?
Ninias.
Hoe Vader, zou ik dan van zulk een onverlaat,
En wreede, door gewelt Attalia zien rooven?
Kunt gy die zwakheid van uw Ninias gelooven?
Zou dat gedrogt, dat vuig van snoode misdaân stinkt,
Myn lieve morgen zon, die eerst in 't opgaan blinkt,
Haar glans verdooven, en tot vuile wellust dwingen?
Neen, eer zal deze hand hem na het leeven dingen.
Eer zal ik,
Vaar toch niet in uwe driften voort,
Gy hebt 't begin noch niet van myn besluit gehoort.
Denk niet, dat ik zo ver zal van de reden wyken,
Dat ik Attalia zou zien verongelyken.
Maar zonder overleg, en blind'ling aan te gaan
Het onderneemen van een Koning te verslaan,
Die zich verzekerd door een stoet van Hof trauwanten,
Is, of men blind'ling zich wou tegens 't noodlot kanten.
Op welk een wys meent gy te raaken tot uw wit?
Verbeeld u, zo de Vorst in 't vrouwetimmer zit,
Dat hy omzigtig van het krygs volk laat bewaaken,
Door welk een middel gy in dat vertrek zult raaken,
Waar in Arbaces zelf pas is door list geraakt,
Toen hy beding met een Gesneede heeft gemaakt,
Om voor een goude kop te toonen 't snood boeleeren,
En 's Konings dartelheid gesierd in vrouwe kleeren:
Waar uit de haat die nu haar eind bereiken zal,
Geteeld is, tot bederf van 't Ryk, en 's Konings val.
Of wilt gy hem in 't Hof aanranden, dat beslooten
Van hofwacht, als gy had het Konings bloed vergooten,
U stellen zou ten doel van hun getergde wraak?
Neen, waag u zo niet, zoon, ik heb een grooter zaak
Voor handen: uw beleid, uw dapperheid, en leeven
Is nodig, en zal klem aan 't heerlyk opzet geeven.
Gy weet in welk een staat 't Assyrische gebied
Gebragt is, dat het zich in 't end verlasten ziet
Van onderdaanen, die de moedwil, en 't vermoogen,
Niet langer willen van een red'loos mensch gedoogen.
Dit heelt Arbaces inde wapenen gebragt,
Door Priester Belezus gezenuwd met de magt
Der Babilonners, en gevreesde Baktriaanen;
Om, zo het moog'lyk is, met hunne legervaanen,
Die trotze Monarchy, die zo verhoeven stond,
Van deze toppunt af te werpen in de grond.
Gy weet, wat hy bezuurde in zyne nederlagen;
Dat hy tot dry maal toe is uit het veld geslagen;
Dat op het laatst de kans, na zo veel tegenspoed,
Gekeerd is, en de zeeg' hem verder volgen moet;
Dat Salomenus door zyn dood het veld moest laaten
Aan vorst Arbaces; dat de stad door zyn soldaaten
Belegerd is, en hoe 't Orakel is voldaan,
't Welk spelde, dat dit Ryk niet eer zou ondergaan,
Voor dat de Eufraat, lang stil, en in zyn kil gedooken,
Zou als een vyand met zyn vloed dit ryk bestdoken.
Dit is volbragt; des zal dat schrikdier, van de Goon
Verlaaten, hier in 't eind verkrygen zynen loon.
Ja zoveel ryken, als zyn Monarchie deed beeven,
Zult gy, ontslagen van dat Juk, noch zien herleeven;
't Belegerd Ninive vergaan in smookend puin:
Gy ziet de muuren opgemetzeld van arduin,
En door Semiramis gesticht als 't tweede wonder,
In een nacht door de vloed gestort het bovenst onder
Dit baant Arbaces, en zyn heit een open pad,
Om stil, en onverwacht te trekken in de stad.
Ik heb Athenor ook op myne zy gekreegen.
Al toont de dwing'land zich niet openbaar verleegen,
'k weet echter dat hy schrikt, en heim'lyk is bekneld.
Hy heeft aan Corus reeds zyn kinderen besteld
Met groote schatten; tot een blyk, dat hy beneepen
Om 't hart, Arbaces vreest, die weer heeft moed gegreepen
Op 't zwellen der Eufraat, op 't heimelyk verstand
Met ons, tot ondergang van deze dwingeland.
Ach! Vader paay my niet met zulk een ydel hoopen;
Twe Jaaren zyn alreeds in dit beleg verloopen;
En wat Arbaces tot zyn wraak zich onderwind,
Gy ziet, dat hy zich zelf in 't end verleegen vind.
'T onwinbaar Ninive verduurt zyne oorlogs krachten;
En eer ik bystand van zyn leeger kan verwachten,
Zal ik Attalia, die 't nergens kan ontvliên,
Van die Geweldenaar met kracht vermeesterd zien.
Wat voordeel trek ik dan uit uw bedekte laagen?
Wat zou 't my baaten, of dat Monster wierd verslagen?
Of Ninive in vuur, in puin, en asch verging.
Als ik Attalia niet ongeschend ontfing?
Zaagt gy haar, traanen, en haar innerlyk beweegen,
Gy wierd tot myn besluit met hart en ziel geneegen.
Gy zoud my porren tot dat heerelyk bestaan.
Zou ik my zelve, en u zoonbedacht verraân?
Daar alles staat om naar myn wenschen uit te vallen:
Athenor tot myn dienst, Arbaces voor de wallen:
De nacht voorhanden, die de Dwingland straffen zal.
Zou ik zo reukeloos toestemmen uwe val?