floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Hottentots, Hebreeuws, Noords, Deens, Juts en al watje begeert.
Uitgenomen Hollands en Hoogduits
Dat 's wat te zeggen,
En ik ging nou dry maanden lang, een hoope tyd en moeiten te kost
							leggen
Om myn Hollands doch promt te spreeken, om dat ik in de oogen
Van myn beminde te behaachelyker zou zyn. wel ik vind me schoon
							bedroogen
Maar myn heer geen duits te konnen, geen duits te konnen, dat komt my
							wonderlyk te voor,
Ik heb myn leeven zulke dingen niet gehoord.
't lykt waarachtig wel gekscheeren, my dunkt dat ik hoe langer hoe dolder
							hoor.
Grieks en Latyn, straks heeft ze Frans,
Engels, en Spaans tegen je gesprooken, dat 's Italiaans.
Myn beer 't is verboren veel woorden den hals gebroken, ik zegje dat ik
							het niet versta.
Tabé Sinjoor...
Wel ik zeg honderdduizend maal dat ik het niet en kan, en't is even
							na.
Rispikmillibik...
Palkmalmallimal....
Ik kan het niet,
Ik kan het niet, ik kan het niet, ik kan het niet, wel wil je me niet
							gelooven?
Wel 't is om een mensch van zyn verstant te berooven,
Bruid heen met jou hottentots na de Kaap, ik heb in de Courant laaft
							gezien,
Dat ze der hoeren, (vrouwlui wou ik zeggen) heen willen zenden, hoor myn
							heer. ik zeg jou indien
Dat jou dochter geen hollands ken, noch nou willen leeren.
Wat zou ik met zo een Vrouw doen, kane kik spaans; ik zouw
Geduurig wel om de Koster mogen zenden, of een tolk huuren, als ik 'er
							eens spreeken wouw.
Leg jy 't nou daar op, je zult me daar door niet verblinden;
Je zoekt maar een dekmantel van weigering te vinden:
Ik hoorden 't wel zo ras alsje kwaamt, waarom zei je dat se het porti et
							niet geleek.
Ia wel, ik zeg noch dat het portret te Altena anders in myn oog was, ze
							scheen bleek,
En nou ziet ze zo bruin.
Dat doet de lucht, neem dezelve stof, en houwtze op verscheide plaat ze,
							't zal anders gelyken,
Dat 's niemendal, daar kan men geen oordeel na stryken.
Niet tegenstaande het onderscheid dat my in de persoon docht te zyn, ik
							zou even wel
Tot je dochter resolveeren.
Stil, stil myn heer, maar eer ik iets zeker stel,
Zo wil ik verzekert zyd, datze duits kan, of zou willen leeren.
Daar kan ik jou geen ongelyk in geeven, ik zal de Pedagoog eens roepen,
							en hooren of men 'er daar in zou kunnen instrueeren.
Ioris
Clarissime, Spectissime, Doctissime, Splendissime, Acuratissime,
							Ingemosissime, Reverendissime, Bonigissime, Domine....
Domine is myn heer gezegt. myn heer verzoekt dat je Hollands zult
							spreeken.
Ha! Kanalje flamengos, moet ik myn geleerde tong met zulk een taal noch
							breeken!
Ja toch. myn heer kan geen Latyn.
Geleerd! ze danst als een exter, ze zingt als een lyster ze fluit als een
							nachtegaal; ja al watje kunt desideeren
Is by de Juffrouw te vinden. In schermen ken ik haar weerga niet.
In alle exercitien, ze handeld het musket, en speeld met de piek, en
							voltizeert.
De vraag was nu myn heer Belamperio, of 'er wel kans zou weezen,
Om myn Dochter duits te leeren?
Duits! neen toch niet, haar tong is daar veel te eel toe, zy zal haar
							nooit zo declineeren,
Zo een Iuffrouw duits spreeken! een Iuffrouw die alles grondig
							verstaat!
Die in de Rechte, Medecyne, en alles geverzeert is, die.... Maar wat
							zotte praat,
Duits spreeken!
Marin Iaresin, en zo, hoor pedagoog, ik weet van geen wisje wasjes noch
							wenken.
Hoe klucht myn heer; ik docht dat ik jou ten hoogften vernoegen zou,
Als je hoorden dat myn Dochter zo geleerd was. Een geleerde vrouw....
Weet meer als ze behoorden te weeten, heb ik altyd hooren zeggen, een
							vrouw is geleerd genoeg als zy weet, hoe zy 'er huis bestieren moet als
							zy is getrouwd.
Myn heer de geleerdheid....
Wat geleerdheid! hoor myn heer, ik bedankje voor je Dochter, je kontse
							noch wat bewaaren.
Daar zyn zo veel mans en vrouwen, die malkanderen niet konnen
							verstaan.
Ik presenteer myn dienst om jou Sirisch, Chaldees, of Arabisch te
							leeren.
Ia Koekernoets ook geloof ik....
Ik wil me wel wat in jou huis ophouden, om u en de Iuffrouw te
							instrueeren..:
Dat jy my myn huwelyks belofte weergeeft, ik zal die van jou, neffens het
							Portret van jou Dochter u ook weder stellen in handen.
Meen jy dat ik myn Dochter zulk een schanden
Aan wil doen? jy zultzetrouwen.
Ik zal ook niet vechten, geensins, ik sted
De Iuffrouw zelf tegen jou; zy is zelf bekwaam genoeg om jou te doen
							bezwyken.
Nou zulje zien of zy schermen kan.
Myn Dochter zal betoonen,
Dat zy haar niet ongestraft wil laaten hoonen.
Hoor Iacomo, ik weet van geen degen trekken, geef myn trouw beloften, en
							daar mee gedaan.
Ik zal daatelyk om een Notaris gaan,
En jou dan wel dwingen.
Hy is na myn huis, want in 't Ryden vroeg hy, wie ik was, waar ik woonde;
							ik heb het op schrift gegeeven op zyn beê;
Hy zei dat hy my recommandeeren zou om zyn huwelykze voorwaarde te
							schryven, en daar zou hy me noch eens over komen spreeken.
Dat 's treffelyk wel; Karel dochtje niet dat ik myn dingen al fraaitjes
							dee?
Waarom zou ik me niet als een juffrouw konnen houwen? van zulke stof
							maakt men ze, ik heb alles zo wel als een Iuffrouw.
Nou ras verkleed, om hem aan myn huis noch te vinden,
Myn Klerk zal hem wel een beetje op houden.
Wy hebben....
Wel Marry, ik zweerje indien
Het niet begonnen was, dat ik grootezwaarigheid zou maaken;
Maar 't is nou te ver om te staaken.
Zou jy....
Ben je zot, zo houdenze der altyd, maar men doetze een groote dienst,
Als men het tegen 'er zin kwansuis evenwel doet.
Maar wie komt daar zo op het onverzienst
Och dat zal Vader zyn met jou Neef, zie je wel, och had ik 't nooit
							begonnen.
Wat isse strak verlegen, wy zullen wel maaken dat 'er goed gaaren van
							werd gesponnen.
Ga maar binnen. Ioris benje al verkleed zo komt ras.
Joris. van binnen.
Als hy my maar niet inde kleeren ziet. ras maar altemaal na binnen toe,
							ras, of hy zal kyven.
WEg maar, ik zal wel wat bedenken, luister maar toe,
En reguleerje na 't geen ik zeg en doe.
Op de Stoffen myn heer, daar heb ik, laat zien, twintig per Cent
							gewonnen.
Heer Iasper zo hebje me geschreeven op die tapyt wonje.....
Ik zou het noch wel zeggen konnen,
ziet op zyn Memory.
Hendrik. ziet in zyn Memory.
Je hebt gelyk, je hebt gelyk, ik was geabbuzeert
Ik won daar dertig per cent op, en op de nagelen...
Ia, ik heb daer een vratje van een kwakzalver, van myn laaten neemen,
							daar zag ik na.
Neen. myn heer Jasper met permissie.
Hy weet noch niet beter ef ik ben Iasper, hoe staat het, zou het noch
							lukken?
Hier is het verbruid,
Weet Marry niet wat te bedenken, zo is het heele spelletje uit.
MYn heer wy hebben een kluchtige meid, zy heeft 'er in myn dochters
							kleeren gesteeken,
En beeld 'er in, dat jy ze niet uit malkanderen zoud kennen, ik heb
							lustig gekeeven.
Myn heer kyst daar niet om, dat zyn pleizierige streeken,
Het zal my groot vermaak zyn, laat ik ze toch alle bei zien zonder datje
							iets zegt, ik wed
Dat ik ze zo daatelyk onderschei, ik heb ommers jou dochters portret.
Iacomo, Hendrik, Marry, Anna maria
Hendrik, tegen Marry.
Uw schoonheid heeft my al te diep gewond
Om te dwaalen, uw aangename mond....
Meent gy dat ik myn schoonheid niet beter ken? dat gezicht,
Die heldere oogen, daar ik alleen door werd verlicht!
Is 't ernst. Waerachtig je hebt abuis, zy diend by me.
Dan doet ze haar plicht, een dochter is schuldig haar vader te
							dienen.
Myn heer mag ik 't gelooven
Dat uw liefde...
Mejuffrouw, uw Vader....
Wat Vader, wat vader! Ik zeg je noch, ik ben 'er Vader niet, gelykt zy na
							't portret dat ik jou heb gezonden?
Wel wie drommel het dat uit gevonden l
Is dat het portret dat ik jou gezonden heb?
Hendrik karesseert Marry
Ie moet tyd maaken myn Heer, ik kom jou insinueeren, van wegen jou
							dochter.
Hoe my... my te insinueeren, Anna Marry, heb jy met Karel iet uytstaande,
							dat hy...
't Geschied uit de naam van een Heer, Iasper van Altena, die jy jou
							dochter belooft had; de troubeloften wil hy weer hebben, gelyk hy de
							jouwe gegeven heeft.
Ik kan die Notaris zyn gebrabbel niet verstaan, heer Iasper Wil jy me met
							een woord te kennen geeven,
Wat last jy hem gegeeven hebt.
Zeg jy dat jy heer Iasper van Altena bent
Iasper staat voor de deur, ik zal hem haalen, en zien of jy dat in zyn
							presentie durft zeggen.
Karel binnen
Al wat jy my zegt, za! Jacomo hooren zonder faalen.
Myn naam is Jasper, ik kwam van Altena om met Jacomoos Dochter te
							trouwen.
Roept Jacomo maar, zo ras hy me ziet
Zal hy....
Ja, wy hebben 't huwelyk verbrooken,
Hy heeft myn beloften, en het portret
Dat hy my gezonden had weer, en wou my myn trouwbeloften niet geeven.
Iy bent een bedrieger, of een zot, ik hebje met myn oogen
Nooit dat ik weet gezien, al watje zegt, is geloogen.
Ik zeg dat ik 'er geweest ben, en de jonge juffrouw gegezien....
Wat waar! wat waar! ik heb zo lang gezweegen,
Maar nu zal ik jou bedrog toonen, ik ben zelf Iasper van Altena.
Ik heb voor vier weeken noch aan Iacomo geschreeven dat ik zyn dochter
							tien duizend gulden, voor een duary zou geeven.
En ik öntbood voor dry weeken honderd pond
Van de beste Rbabarber, die jy me daatelyk zond.
En in myn laatste brief, schreef ik hem dat hy een schoone snoer paerlen
							voor myn Bruid op zou zoeken.
In de zelye brief daar ik van de paerlen schreef, zond ik hem een extract
							uit myn boeken
Van alle schulden die ik hier in 't land....
Allebei zegje de waarheid. ja wel, ik weet waarchtig niet wie de rechte
							is.
Roep jy Iacomo die zal het wel zeggen:
Hoorje wel, het schort hem in 't verstand
Sinjeur, ik zouze alle bei eens laaten schryven, dan zul jy 't daatelyk
							vinden...
Zo schryf alle bei jou naam. Haal de brieven van het kantoor,
Zo zullen wy het haast zien.
Ia, jy bent Iasper, ik hou jou der voor 't is de zelfde hand,
Jasper schryft.
Neen jy hoeft de moeite niet te doen, deeze is Iasper, hy weet van onze
							heele Correspondentie, en 't is de zelfde hand, die proef is niet te
							wederspreeken.
't Is om dol te worden. zie daar of dat niet gelykt:
Anna praat met Joris.
Ik zeg je....
Heer Jacomo...
Indien de dochter....
Wil my gelooven....
Zo Jacomo....
Ik kom van daag....
Ja wel Vrinden ik kanje alle bei niet gelyk verstaan;
Gelyk zingen kan gaan, maar gelyk spreeken niet.
Ik geloof wel, dat jy de rechte bent, maar ik bidje laat hem eens
							verhaalen hoe alles is gegaan.
Ik vond Iakomo aan de poort, hy bragt my in dit huis, ik zag zyn dochter,
							maar bender uitgescheiden,
Om dat ze der anders uit zag, om datze geen hollands kon, noch leeren
							wou, en....
Ie hoort wel.....
Stil, stil! wil een oogenblik verbeiden.
Ik had aan Iacomo geschreeven, dat ik met het schuitje van dry uuren van
							Naerden zou komen, maar daar voerder van daag geen, zo nam ik een
							waagen.
Myn heer daar heb je 't klaar,
Ik kom met de schuit is dat niet waar?
Ie hoord wel....
Ik kwam in dit huis, doch vond de juffrou heel anders, als ik my had
							verbeeld,
Ze was veel bruinder, wilder en langer; ja wel wel een hoofd.
Neen, ze had een witte tabberd aan, geele kapers, bruine krollen,
							en...
Ia. dat was ze.
Hendrik,
Myn heer hy....
Ik bidje....
Sinjeur....
Vader....
Was ik als jy ik ging voort, onze Sinjeur is een duivel van een vent.
							waat of Karel blyft?
Ioris, tegen Iasper
Jy kend hem niet.
Ik had voort na de Schout gegaan, had jy het niet bekend, dat zyn
							streeken!
Toen ik je flus in de kleeren vond, docht ik wel dat 'er iets
							schuilde.
Iacomo. tegen Jasper
Heer Iasper welkom.
Ik bedankje myn...
Iou Iasperschap is uit, ik weet alles, ik ben Iacomo, en zy is myn
							meid.
Ia myn heer, zy hebben u misleid,
Ik vond Karel by haar, hy is achter in gekoomen, ze overleiden samen...
							waar is hy daar?
Hy heeft myn dochter gepretendeert, en al dit volkje omgekocht, achter
							zyn noch de kleeren die ze aangehad hebben, Karel was de Pedagoog, alles
							is gelogen.
Karel. uitkoomende.
Myn heer excuseer my..
Myn heer vergeeft het je, en achtje genoeg gestraft, dat hy jou vryster
							trouwt voor jou gezigt.
Wat die zaak belangt, myn heer, ik ben jou voor jou genegentheid
							verplicht,
Maar ik hebme bedocht, ik bedankje.
Ia, jou dochter kan te veel exercitien, en is te waerelds voor een man
							van zo veel jaaren.
De Pedagoog heeft haar....
't Kan zyn, maar ik zou my evenwel met haar niet durven paaren;
Jy bent 'er niet altyd by geweest.
Wel wat dingen zyn dat! ik zal....
Myn heer kan doen wat hem belieft, maar myn raad
Zou zyn, datje ze samen trouwen laat;
Want ik zalze niet neemen.
Iacomo. Tegen Jasper.
Myn heer...
Myn heer, myn heer....
Geef jy ze hem niet het zal je berouwen:
Hy schynt een Jongman die wel op zyn dingen past, heb je iets tegen
							hem?
Myn heer, je stond ommers toe dat ik ze vryde, had
Jasper niet.....
Vader...
Hippolytvs
of Rampsalige kuyscheyd
Joost van den Vondel: Hippolytvs of Rampsalige kuyscheyd. Amsterdam:
						Willem Jansz. Blaeu, 1628.
HIPPOLYTVS
PHAEDRA
VOESTER
THESEVS
Vondelens
Gedruckt in 'tIaar ons Heeren. 1628.
De stiefmoeder Phaedra vecht te vergeefs aen de kuyscheyd van Hippolytus, soon
					van Theseus en d'Amazoon Antiope; die, geduurende sijns vaders hellevaert, het
					hooghtijd der maeghd en jaghtgodinne Diane viert. D'onkuysche vrou afgeslagen,
					veynst voor Theseus, haeren wederkeerenden man, verkrachting van den stiefsoon
					geleden te hebben. Theseus lichtgeloovigh en verbittert, spilt ten bederve sijns
					kinds, dat ten geylen huyse uytgevloden was, de derde en laetste bede hem van
					den Zeegod toegestaen. Neptun bekrachtight sijnen wensch, door eenen
					gruwelijcken opborrelenden zeestier: waer door des vlughtenden paerden aen't
					hollen raeckende, de wagen gebroken, de voerman wtgeschockt, en verwart in den
					teugel, door steenen en doorenstruycken, geruckt en aen flarden gescheurt word.
					Welcke droeve maere de koningin so treft in haer beschuldight geweten, datse
					haeren gemael de waerheyd der saecke ontdeckt, en sich selve met den swaerde
					doorsteeckt. De vader besteenende het ongeval sijns onnoselen soons, ende sijne
					reuckeloose gramschap verfoeyende, leyd de versamelde ledematen, best hy kan, op
					haere stede.
Het tooneel is t'Athenen.
Opdracht Van Hippolytus,
Een kijf-aas, en niet meer, dat baet u 't lieve leven;
Sprak flaeuwelijk de tong der ongerechte schael;
Daer vrydom tegens bloet gewogen werd: daer 't stael
Gestroopt, en ree was om den tweeden slagh te geven.
Die neerlaegh ghy ontsnapt: u Vader was'er bleven.
Ghy bleef gevangen, en verreest weer andermael;
Na datg' een levend-lijck ontdoockt de Sonne-strael.
En tuygde, wat het kost, door deugt, na lof te streven.
O! die de werelt zijt verscheenen als een son,
Behaagelijck aan stam en rancken van Bourbon;
Die met u mond, na magt, gantsch Christelijk bevredigt;
Ick bid neemt in u schut en scherm mijn Hippolyt:
Sijn kuysheyt heb ick u getrouwigheyt gewijdt;
Die 't Vaderlandt, en alle onnoselen, verdedicht.
De treurspeelders sijn
HIPPOLYTVS.
PHAEDRA.
VOESTER.
REY.
THESEVS.
Vondelens Hippolytvs of Rampsalige kvyscheyd.
Eerste bedriif.
Op, wufte jaegers, gaet beset
Het naere woud, met hond en net,
En d'Atticaensche bergen. voort
Ter vlught doorsnuffelt yeder oord
Van Parnes rotsen, en de streeck
Bevochtight van de waterbeeck,
Die schichtigh door de daelen glijd
Van Thria. gaet beklimt d'altijd
Bevrosene heuvels, koud en grijs
Van Schytisch wintersneeu en ijs:
En ghylien herwaert herwaert streeft,
Daer schootige els de bosschen weeft:
Daer beemden leggen altesaem
Gestreelt van Westwinds dauwende aêm,
En lieve luchjens; daer sijn mond
Meed lentsche kruyden lockt wt klont;
En daer Illissus sacht en loom
Door keykens; daer de logge stroom
Maeander valt op't vlacke land,
En schaeft met gierge plassen 't sand.
Ghy ghy, daer Marathon de stad
'tBosch opent, met een macklijck pad:
Daer met sijn' jongen't ongediert
Verselschapt, 's nachts om voeder tiert.
Ghy, daer in't laeuwe zuyder deel,
Acharnas, streng in krijghs krackeel,
Geen' koude voelt. eens anders voet
Betrede Hymet, van honigh soet:
Eens anders kleene Aphidnen. weêr
Een verscher hoop na'et boghtigh meer;
Daer Sunion den oever druckt.
Philipis roept dien, die verruckt
Staegh janckt na'et jaeghen, d'eer van't woud.
'tWild everswijn sich hier onthoud;
Die schrick, daer d'ackerman voor vlught,
Door moord en wonden wijd berucht.
Laet ghy de stille koppels los:
Maer houd aen banden den Molos:
Dat de Cretenser fel ten strijd,
Den hals met sijnen halsband slijt,
En 't starcke leyseel spanne en reck.
Spartaenen strenger by den neck
In dwang hou, met een' vastren knoop.
Sie toe, gewislijck 'tis een hoop
Op 't wild ghebeten stout en trots.
De tijd ghenaeckt, dat holle rots
En klip sal wedergalmen straf,
En tegenbassen op 't gebaf.
Wel aen, dat d'wtgelaten toght,
Met snofflend neusgat, nu de locht
Insnuyve, en met gesloten beck
Doorsnoffle 'thol en 'tnaer vertreck;
Terwijl ons toeblaeckt Tithons vrou;
Terwijl de dauwige landou
Der dieren voetspoor wtmerckt vast.
Een ander spoeye met den last
Der wijde netten op sijn' hals.
Een ander draegh 'tlangworpt en valsch
Getuygh der stricken me ter jaght.
Het loose net, met roode schacht
Vermaelt, besluyte het wufte wild;
Wiens hart van ydle vreese trilt.
Dril ghy een' schicht, ten scheut bereed:
Grijp ghy den eycken swijnspriet, breed
Van yser, met twee handen aen:
En ghy bespieder, sult bestaen
Het snelle dier te jaegen met
Geroep, in 't wtgespannen net:
Ghy overwinner, sny den buyt
Der jaght alree de darmen wt,
En 't ingewand met 't kromme mes.
O boschheldin, o jaghtgodes!
Wiens wouden en speloncken vry
Van staetsucht sijn en heerschappy;
Weest uwen meedgesel ontrent.
Der sekre schichten dreygement
Staet na uw dier, waer dat het springkt:
Dat kil Araxes water drinckt:
Dat in den staenden Ister speelt.
Vw' rechtehand staegh onverveelt
Getulische leeuwin met smart
Vervolght: uw' vuyst treft 't Candisch hart.
Geswinde dassen schietghe nu.
Gevlackte tigers geven u
Hunn' borst ten besten. d'eland vlugh
En hayrigh laet u sijnen rug;
Soo woudos breed van hoornen doet.
Al wat de wildernisse voed:
'tSy dat de Garamas gewent
Tot armoe dat vervolght en kent;
Of d'Arabier in't balssemwoud:
Het sy dan dat het sich onthoud
In Pyreneesche bergen, of
Gedoken in Hyrcanisch lof;
Of word gespeurt in't ledigh veld
Der Russen, wuft ter reys gestelt:
'tVreest alles, o Diaen uw' boogh.
Godin, verhoor ons van om hoogh:
Soo oyt uw' maght en godheyd is
Geviert in bosch en wildernis,
Met roof, van weymans danckbre siel;
En 't net oyt dier gevangen hiel;
Geen voet de stricken brack wt angst;
En wagen steende van de vangst.
Dan drupt van bloed der honden snuyt:
De boersche schaer, met bly geluyd
En sege en sangen, hutwaert keert.
Godin, begunstigh dien u eert.
De loose windhond geeftme 't woord,
En roeptme boschwaert rechtevoort:
Ick sla dien pad op onvermoeyt,
Die alderkortst de reyse spoeyt.
PHAEDRA. VOESTER.
O Creten, die beheerscht de wilde woeste zee,
Wiens schepen sonder tal gaen t'seyl van uwe ree
Naer alle kusten; waer uw' vlugge kielen spouwen
De kloofbre vloên, tot aen d'Assyrische landouwen:
Ah! waerom parstghe my in gyseling gebrogt,
En in een haetlijck hof, aen vyands echt verknocht,
In traenen en ellend mijn' older te verslijten?
Mijn swervende gemael, afwesigh van mijn krijten,
Mijn Theseus houdme trou, gelijck hy is gewent.
De held gaet heenen, door het duyster sonder end
Des jammerpoels, waer wt geen' keeren van beneden,
En volleght, als soldaet, des stouten minnaers treden:
Hy vaert als meedgesel der woende minne voort,
Op dat hy d'echtgenoot van Pluto, door de poort
Der onderaerdsche stad, ten setel wtgetogen,
Sleep hier in onsen dagh: nocht schaemte heeft hem bewogen
Nocht vrees, tot afstand van dat goddeloos besluyt.
De vader van den soon Hippolytus is wt
Op vrouwenschennis en op vuyle snoeperyen,
In 't diepst van Acheron: maer oh! een grooter lyen
Mijn druckigh hart beswaert. geen slaep, hoe diep en vast,
Geen' stille nachtrust my van sorregen ontlast.
Mijn' quelling word gequeeckt, en groeyt, en brand gescholen
Inwendigh, als de damp, die welt wt AEtnaes holen.
Minervaes schietspoel rust, en tegens mijnen wil,
My door de vingers druypt gevatte naeld en spil.
'tEn lustme niet met reuck de kercken te stofferen,
Nocht die met vieren en beloofde gaeven t'eeren:
Nocht tusschen d'outers, met de Griecxsche jofferschaer
En rey, te sweyen torts, geleert op 't feestgebaer
Des stillen offers: nocht met suyvere gebeden,
Godvruchtigh na lands wijse en kerckelijcke seden,
Te naecken de godin, een' wettige vooghdes
Van't land haer toegedoemt. 't vermaecktme jageres
Het opgejaeghde wild met rennen na te ijlen,
En met een' sachte vuyst te schieten styve pijlen.
Waer streeftghe, mijn gemoed? wat voor bosschagilust
Bevangt u, sinneloose? u is doch wel bewust
'tBeschoren gruwelstuck der moeder al t'ellendigh:
Wat bosschengeylheyd baert, dat heught uw' min te schendigh.
Ick ben, o moeder met uw' misdaed noch belaên:
Door eveldaed vervoert, soo hebtghe stout bestaen
Den fellen leydsman van het grousaem vee te vrijen;
Een' overspeelder, veel te nors om 't juck te lijen,
Voorganger eener kud, die sich noyt temmen liet:
Maer dees die had noch treck tot koeyen of tot yet.
Wat god of wat Dedael sal lesschen dese voncken?
Al keerde dit vernuft, dat tuck had ingedroncken
d'Atheensche wetenschap, en 't leelijck ondier in
Den doolhof sloot, soo kan 't geene hulp aen onse Min
Beloven; overmits dat Venus toorne ontsteecken
Op d'afkomst van de son, de ketens pooght te wreecken
Van Mavors en sich selve aen ons, na alle haer' maght:
Sy schandvleckt reys aen reys al Cynthius geslaght.
Noyt Minoïsche spruyt door bloote min verscheyde:
Maer staegh yet gruwelijcx het ongeval geleyde.
Voester
O Theseus gemaelin, Iupijns doorluchtigh bloed,
Verdrijf die schricklijckheên flucx wt uw kuysch gemoed:
Blusch blusch den brand, nocht wilt niet luystren met uw' sinnen
Na soo vervloeckt een' hoop. die in 't begin van 't minnen
De Minne oyt wederstreefde, en moedigh tegenhiel,
Bleef veyligh, en verwon: maer elcke laffe siel,
Die 'tsoete seer noch voede en stroockte met behagen,
Het opgenomen juck te spade ontsey te dragen:
Nocht 't is my onbekent, hoe d'opgeblasendheyd
Van 't koningklijck geslaght hardneckighlijck sich vleyt,
En trots, niet luystert na waerachtige getuygen,
En selden onder 't recht en billijck sich laet buygen.
't Besla soo 't wil, 'k getroost my d'wtkomst van mijn lot,
't Sy een' gewisse dood, of 's jongelings genot.
Het eerst't geen streckt tot boet, dat is te wederstreven
De boosheyd met sijn' wil, nocht op den wegh te sneven:
Het ander schaemte, na'et bekennen der misdaed.
Rampsalige, waerheên? wat wiltghe met dit quaed,
Meer als uw' moeder noch 't berucht geslaght verdrucken?
Want bloedschand grooter is dan stierschand. schellemstucken
Ghy snoode seden wijt; gedroghten 't noodigh lot.
Indienghe sorgeloos en onbeschroomt, geeft bot
Aen 't schendigh feyt, vermits uw man op reys getogen,
De bovenplecken nu niet aenschout met sijne oogen;
Soo dooltghe jammerlijck: en schoon genomen dat
Vw Theseus schuylt verlet in 't diep vergetelnat,
En daer geduurigh moet den jammerpoel gedoogen;
Waer met uw' vader heen? wiens breede rijcx vermogen
Streckt over all' de zee; en die soo hoogh gemeld
Wel honderd groote steên en volcken wetten stelt:
Sal die gedoogen dat dit schelmstuck blijf verborgen?
Gewis doorsnuffelsieck sijn aller oudren sorgen.
Vertrouwenwe evenwel dat schalckheyd en bedrogh
Dien gruwel helen magh: wat seyd dan hier toe nog
Vw' moeders grootvaêr, die den dingen schenckt sijn' straelen?
Wat Iupiter, van wien dat alle goden daelen;
Wiens schitterende vuyst de weereld davren doet,
Wan hy den blixem sweyt, gesmeet in AEtnaes gloed?
Gelooftghe datmen 't kan altsaem verholen houwen
Voor uw' voorvadren, die scherpsiende het al aenschouwen?
En of der godheên gunst u al sy toegedaen,
En byslaeps schandvleck hele, en 't feyt blyve onverraen
Van waere trouwe; 't welck noch noyt den godvergeten
Gebeurt is: wat's de schrick van 't wel bewust geweten,
En tegenwoordigheyd der straffe, en een gemoed
Dat voor sich sellef vreest, en nimmer sich voldoet?
Bleef schelmstuck strafvry oyt, noyt bragt het rust aen 't leven.
Demp 't heylloos vier, een feyt van ongrieck noyt bedreven,
Noyt noyt van wuften Geet, of Scyth alom verstroyt,
Noch d'ongastvrye bergh van Taurus hoorde 't oyt.