Eer de getrouwe profeet Moses den Ioodschen volcke Goddelijcke wetten
					voorschrijft, verciert en behangt hy den ingang van zijn heiligh werck met de
					Godvruchtige voorbeelden der oude aertsvaderen, waer onder Iosef, mede
					Sofompaneas genoemt, als een heldere starre uitmunt, en verstreckt een zuivere
					spiegel der eerst verdruckte, maer namaels gekroonde deughd en Godvruchtigheid.
					Na verloop van zoo veele eeuwen koomt de Hebreeuw op het Roomsche toonneel, en
					speelt zijn personagie zoo deftigh in 't Latijn, dat d'aeloudheid zich des
					verwondert, en hy onbeteutert neffens haer magh stand houden; een eere, die
					allen ouden zelfs niet gebeuren en magh. Hy koomt, gelijck een zon, op met de
					zonne, en treckt aller leergierigen oogen en ooren tot zich; de oogen met zijn
					aengebore en onverzierde bevalligheid; de ooren met zijn hemelsche en beslepe
					wijsheid. Hy voert het woord niet als een hoeder van schapen, maer als een
					harder van ontelbaere menschen, en een vorst des Rijcks, en leit eerst de
					grondvesten van zijn kunstigh gebouw, in 't gelijcken van zijnen tegenwoordigen
					by zijnen voorleden Staet; in 't aenteeckenen van de grondoirzaeck zijner
					omsuckelingen; in 't beschrijven van den aerd der Egyptenaeren, en de
					zwaerigheid van dien benaeuwden tijd, en het middel om die te verduuren; in 't
					beraedslagen om zijner broederen genegentheid t' hemwaert te doorgronden, daer
					het princelijck onderwijs van zijnen soon Manasses aen gehecht word. Daer na
					opent en zuivert hy, gelijck een voorzichtigh wondmeester, door scharpe en
					bijtende artzenye, de vervuilde en stinckende wonden zijner broederen, omze dan
					te verzachten te zalven en te heelen. Middelerwijl raeckt het volck op hollen,
					door de onverzaedelijcke geldgierigheid der goddelooze amptlieden, rechte
					bloedzuipers der schaemele gemeente. Hier zien wy den aenvang en voortgang van
					burgerlijck oproer, en de bittere vruchten des zelfs, naemelijck, den moord der
					amptlieden en des gemeenen volcx, het plonderen en verwoesten van Koptos, en het
					vervoeren der edelen in slaeverny, en de wispeltuurige regeering en jammerlijcke
					regeerloosheid daer op volgende, met den last om dit door krijghsvolck te
					dempen, en ordentlijck te straffen. Iosefs voorige wedervaeren, Faroos droomen
					en gezichten, en den welgeschickten Staet van Egypten, die anders niet en konden
					op het toonneel komen, worden geestigh in schilderyen te pas gebrogt. Daer op
					houd Iosef in het byzonder gespreck met zijnen broederen, en bejegentse met een
					zekere liefelijckheid, ondermengt met zerpigheid, en maeckt zich zelven bekent,
					en ziende hun aller verslege nederigheid, en waerachtige liefde en getrouwigheid
					tot zijnen vollen broeder, vertroost en omhelstze, en laet van blyschap traenen
					over hen en Benjamin, en doet alle toezienders zo schreyen en tot water smelten
					van beweegelijckheid, dat de treurspeelder den wijzen Euripides (die in het
					harteroeren boven anderen uitsteeckt) niet en durf wijcken. Benjamin toont mede
					dat hy zijn vaders vreedzaeme lessen niet in den wind en slaet. Endelijck loopt
					het treurspel vrolijck na het einde, met Faroos geluckwenschen aen Iosef; en de
					gunste, het goed, en de vryheid, die Iosef voor zijnen vader en broederen, en
					allen den Hebreen by den koning verwerft; het welck met eenen dieren eed
					bevestight word: en terstond met de profecye van Salomons huwelijck aen Faroos
					dochter, en de koomste van den beloofden Messias, zijn vlught voor den tyran
					Herodes in Egypten, en de beroepinge van Ioden en Heidenen tot het Christelijck
					geloof, heeft de rolle uitgedient des avonds, gelijckze 's morgens begon.
					Ondertusschen zingen en speelen de reyen der Moorinnen als Engelen Iosefs
					loflijcke kuisheid, onverwinnelijck in de bloem zijner jeughd, tegens de
					bekoorlijcke schoonheid van zijns heeren gemaelin, en wat hem te lijden staet,
					eer hy ter eere geraeckt: hoe letterkunst en zeevaert by die van Fenicien
					gevonden, wat bedorve tijden daer op gevolght, en van den hemel gestraft zijn.
					zy zingen oock van den Nijl en zijn eigenschappen, en d'onzekerheid van des
					zelfs oirsprong, daer de Egyptische neuswijzen zoo veel winds om breecken,
					terwijlze nutter zaecken verzuimen: mitsgaders de schepping der eerste ouderen,
					het begin des huwelijx, en het bloedverwantschap daer uit geboren. Boven al
					blijckt hier Gods wonderbaere voorzienigheid, die de boosheid der blinde
					menschen buiten hun wit weet te bezigen en te beleiden tot behoudenisse van
					geheele koningkrijcken, landen en volcken; en wat al zwaerigheid men zomtijds
					kan verhoeden door de wijsheid van eenen eenigen raedsman. Iosefs
					onwraeckgierige verzoenelijckheid stelt hem eer onder den Christelijcken doop,
					als onder de wet der besnijdenisse. Hy draeght zich als een degelijck vorst, en
					toont dat mogentheid en vromigheid wel kunnen vergezelschapt gaen, zonder dat de
					regeerder zich aenstelle, als een die van schellemstucken en booze geveinstheid
					t'zaemen hangt. Men hoort hier geen grollen noch beuzelingen, veel min
					ophitzingen tot weerspannigheid, moorden, rooven, en plonderen; maer de
					toehoorder word aengemaent tot vrede en vromigheid; de vorst tot
					rechtvaerdigheid en Godvruchtigheid; de gemeente tot gehoorzaemheid aen God en
					den koning, en haere wettige overheid. Hier en is niets dat verre gehaelt,
					opgetoit, of geblancket is, maer de leeringen zijn zuiver gelijck oock de stijl:
					de schildery is natuurlijck levendigh en gloeiende. Ick hier mede vast in 't
					vertolcken en rijmen bezigh en verruckt zijnde, liet my zomtijds voorstaen, dat
					Iosef, of in den treurspeelder verrezen was, of dat de treurspeelder Iosefs
					spoor moest bewandelt hebben. Secretaris Daniel Mostert, en Ioan Victorijn,
					beide Rechtsgeleerden, boden my rustigh de hand. Wy hebben het Latijn niet al te
					dicht willen op de hielen volgen, noch oock te verre van onzen treffelijcken
					voorganger afwijcken. Maer of wy hier in de rechte maete houden, dat zal het
					Groote Vernuft (nu na veele rampen en wederwaerdigheid tot de waerdigheid van
					koninglijcke gezantschap verheven en verheerlijckt, en met gewightige
					Rijxzaecken beslommert) kunnen oordeelen, wanneer het zich gewaerdige onzen
					Neerlandschen Sofompaneas in zijn stamelen te berispen, en hem zoo volmaeckt in
					Duitsch als in Latijn te leveren, en wy zullen zijn oordeel als een orakel
					opneemen, en wenschen dat d'almaghtige hem lange spare, en in zijn doorluchtigh
					ampt zegene met wijsheid en kloeckhartigheid, tot eere van Neerland, vereeniging
					der geheele Christe wereld, ende genoegen van veel duizend eerlijcke zielen, die
					hem hartelijcke liefde toedraegen.