floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
D'inwoonders neemt ghemerck op dees gheleeghde straten,
De wreetheyt veel te wreet, t'geen ghy veur t'heylichst weert
En hebt dees Belgi Vrou, dus gruwelijck verneert;
Die eer door mildtheyts born besadicht overvloedich,
Was voester Moeder milt, en deur ghenaden spoedich
Ghedruckt der tijden Croon, breeckt u der weelden strijdt,
En laet de gheessel ons der landen dieren tijdt:
Die rooft de tierghe Stam zijn seghen-gifs ontluycken
Jaecht ander rijcken t'gheen ghy selver mocht ghebruycken:
Is dan u luck op t'hooghst, nae hooghmoets ydle top,
Ghemeent uyt.
Vianden van de rust, en drijft de harten op
T'verderven Brabants lot, ooghschijnlijck voor te spelden,
T'schijnt s'vorsten quade wil, de kleyne altoos ghelden.
D'opr. Gh.
Onlijdelijck beroer, barst damp der volle moet
Opt kitteloorich Volck, en treetse onder voet
Die duysent dooden lijdt, ick ben te sterven vaerdich
Veur d'ongherechten loon en diensten weder waerdich,
Onmenschelijck betoont, k'had liever veur de daet
Te lijden dat de moort en t'grouwelijckste quaet
My ruckten van de vloer des werelts, en ghy ouders
Sijn nu u crachten doodt? of sinje gheen vasthouders?
En neycht der quaden quaet.
O lasterlijcke mondt
En schender van de deughd, de ziel is tot de gront,
Tot in der doodt bedroeft, mijn ouden dienst met schromen
Ghehanthaeft is ten hooff van langh den staet benomen,
De tranen syn 't verpoos, mijn staegh ghemoet bestreen,
Waer sal dit kale hooft en machteloose leen
Vertrecken veur de val?
d'Oproerighe Ghemeent.
Sien veur my tijdt ghebonden,
Een al te trouwen vrient, die alleen is bevonden
Ghebeden oppet mael, waer Maechschap volle dis,
Een tijdts Na-neven eer't schijnt openhartich is
In handel nae de reens vereyschte saecken vallen,
Soo isser vande schaer een Judas onder allen:
En gheeft de woorden aen, die g'rechtigh zijn vertaelt,
Oock als ten nausten quam hem uyt de crop ghehaelt,
Dus is hy t'sanderdaeghs op't bed soo voort ghevanghen:
Nu sweer ick soo'ck maer rechts, wel nae mijn groot verlanghen
Rack achter sulcken schelm, verclicker van't gheslacht,
En dat ickt seecker gae, soo sulje onverwacht
Ter aerden storten dees mijn handen niet ontdringhen
D'ovder.
Seer qualijck, jae verkeert wat weet ghy dien hem vinghen
Van ouder saecken yets aenporden tot belast
D'oproerighe Ghemeent.
Prater niet of, ho neen, daer is al in vertast,
De gruwel werdt u leedt, diet oyt godloos begosten
D'ovders.
Oproerich volck besint, dit souder halsen costen.
Gheen commer wel ghetroost te sterven met ghedult,
Als daeghlijcx 't laeste endt te wachten sonder schult:
Wat! hoe! zijn d'anghelijft van outs wethouders vredigh
Gheslachten tot gheslacht der Borgherschap onledigh,
Vertrout gheen minste Raet, noch vordeel, daet of schijn,
Soo mocht de nicker, wy gheen Spaingaerts eyghen zijn:
En weetje nau een woort te spreecken onbegrepen
Van't Gheestelick verdruck, te listich en gheslepen?
V vooghschap als ontvoocht, die eyghen Vaders waert,
De Princen selfs ghenoech vyandelick verclaert,
Van haer die't goeder stant de Landen souden spijsen,
Die kussen tot haer loon eens 't gat van Alligijsen
Besadight, tot vernoegh van u verwildert hooft,
De Godt van Abraham, wiens woorden ghy ghelooft,
Die alle herten kent, en staet, besiet hoe deerlick
Tot zijnder tijt verghelt, in winste dubbel heerlick
De boose laghen sal den vromen nimmer schaen.
Maer Vader die voor dees soo bloedigh wert verraen
d'Ovders.
Licht onvermoet sy u de hulpe en 't behouwen,
Ghedenckt 't verdient, hoe wy door sonden vallen souwen:
Des dees toelatingh Gods tot straf de landen vil,
Soo langh o Vader als u alvernielde wil,
Ghenadigh hebt medoogh, u heerlijckheyt te loven
De goede gaven zijn ons dalende van boven:
De Nederlantsche vloeck verhart en overheert
Sal spieghel zijn waer by ghy tijtghenooten leert,
Als namels nae verdriet vervalt een vayle haven,
En dat deurt vry gheniet, de slommer leyt begraven,
En dat u zy een landt te leven onder al,
Dat Godt u heeft ghejont die u beschermen sal:
't Volleden nae dees tijdt, in Godt, te recht ghedulden
Croont met een eeuwich rijck.
d'Op. Ghemeent.
Maer sonder eysch van schulden
De Landen oyt betoont, den Hemel dubbelfout.
Hier rustet, om dees saeck mensch dat ghy u vertrout,
Verdient, en by ghebreck des boets, soo laet u moorden,
En opghesteghen vloeck, wiens snoode gruwel woorden
Den gouden Hemel tart, besadight dijn ghewin,
En gaet met my gherust ter Stadtwaerts weder in.
Saech-haftich volck u schrick deurknabbelt 't hartste deel,
Soo tot belet dijns voedts, niet weynich maer te veel,
Wat reutelt u int hooft? wat soudy dorven segghen?
't Ghedenck waer al te veel, en 't is niet weer te legghen:
't Is waer ick stem de saeck voor waerdich afgheschaft
Sijn Majesteyt ten goen: Sou dan ons loon ghestraft,
En 't weldoen afghesneen gheen grooter Siel beweghen,
Dat wil Godt nummermeer, daer heeft den Hemel teghen.
't Onsuyver doet de schreum, uws grimghelach verquaet
O Parma Vrou, als ghy laestleden by den Raet
Te duystre antwoort gaeft u al te trou Vassalen,
En sluyt de borst ghelijck 't Hofs afghegraven Salen:
De morringh dieder wast hoe langs hoe meerder doet,
Ghy vreest, wy thienwerf meer, jae willent met ootmoet
G'lijck als de minste knaep, u bidden te bevreden,
De Cancker van't ghemeen ons aenghesteken Steden.
Noch loopt de lichte vlam uws bloetraets die van lanck
s'Lants Staten-raet verset, en dwincktse uyt de banck,
Die meer gheen plaets een Hoof vergunt wert te vergadren,
En tercht het ongheval de opgheswollen Adren:
Als Heer van Stralen deur den President Vergas
By dryer stem, de lust eens Helscher aert ghenas.
Ay! Wetrijck Borger volck wat helpt ons d'vry outheden,
Hollants vasthouders, wy die menichmael ghetreden,
Met een deurviert ghemoet hebben ghesocht den keer
Van d'al te strenghe eysch, wien seyt ons Coninck Heer,
Gheen menichwerf berou bedocht yets sou bedaren
Int suffen als ghy trockt, en liet u croons welvaren,
Niet op trou-sorgh alleen rechtvordren maer in d'waegh,
Van Spaensche die de voorst, die selver wel te graegh,
Wtputten 't soete graen, en sullen deurt vererghen,
V offren elck beducht veel opghepuynde berghen.
Dus Hollant waert ghy outs rijck in der vrijheen standt
Huns Graefschap soo't verviel tot erf een Vrou in handt,
Gheensints mocht trouwen als by wil toelaet van Staten,
Dien Raet oft Rechters Godes Amptlien theurder baten
Worden bedient van gheen als d'ingheboren self
Dees vooghden generael, 't zy onder wat ghewelf,
Vergadren nae den eysch der saecken eens verdraghen
Sonder den last van dien haer over Prins te vraghen.
Vertrouwent dat ghespreeck om beters wil gheschiet,
Hier van heeft dan de Croon te weynich eer of niet.
Gheen tollen steltmer noch vermindert als met wil
Der Staten, en soo nijdts scherptandigh nest vervil,
Gheen Prins aennemen mocht strijt teghens andre rijcken,
Als by d'eenstemmingh s'lants, daer vaste trou moet blijcken,
Om deur gherechte saeck te vorderen den strijt,
Doch overheers gheslacht, 't verandert met der tijt
Wijs Hollants volck, diet wel mijn rijpen raet besetten,
Die Coninghen braveert in dijn gheheyde Wetten,
Daer dick een dwase Vorst, of opghehiste Prins
Sijn Creghel is zijn val, 't roest uyt een dolle wins,
Waer uyt d'onnosel veel van goet en bloet verscheyden,
Der Princen wil is soms een eeuwich Clach-bereyden
Aent droevighe bancket, alst een Beltzazar quam,
Doen Cyrus Croone 't hoogh van Babel over nam:
Te laet ist afghewent als straffe heeft het swaert:
Dus overheerlijck volck Monarchen tros bedaert,
Soo boven 't Graefvolck heerst met recht eenstimmingh wijsser,
Als een Neronis macht: O hart g'lijck of stael ijser,
Sijn Roma in een brant deur dolle moet ontstack.
Grave van Hoorn uyt.
G. van Hoorn.
Ghegroet zijt edel Prins, ick heb soo even strack
In een gheleghen plaets dees brief rechts voor de voeten
Ghevonden, die ons spelt wat sonders noch t'ontmoeten,
Dus luydend'
Pasquil gestroyt tot waerschouwingh aenden ghemeenen Adel.
Siet wacker uyt, ghevleyde staet,
Ghedenckt eens aen mijn boersche praet:
V schoon belooft zijn sachte veeren,
Die op de lichte winden keeren,
T'Afgunstich vyer vant geestloos soch,
Dat doet u roepen wee en och!
De overgroote waere trouwen,
Soud' u ten quaetsten moghen rouwen.
Wat sult ghy Brabant dies verstaen,
Veel zijnder t'Spaingien t'Scheep ghegaen,
Waer van veel tonghen wonder spelden
Wijckt soeckers oft dit mocht u ghelden.
Wat dwaesse beussellery
T'is al niet dwaes mijn Prins.
Spelt ghy de ramp de Post.
Hoorn.
Gaveere dat gheensints
T'is over rijp ghestelt, en met ghemack doorlesen,
Doch vant ghescheepte volck, soud ons dit seker wesen,
Kan niet te goen, noch recht versachten t'woest der tijt
Waer aen ghy Nederlant soo fel ghehalsbant zijt.
T'veeltongich g'ruch blaest uyt heur weyfel rasernijen,
De dinghen hoogh en laegh, waer leyt ons te vermijen,
Tot weldoen in een saeck, die voor den beste vrient.
H. Gysb. van Bat.
Dat die soo grondich trou schijnt, trouwloos wert ghedient,
Van dees wiens grootse gheest van bedight lasts verkiesen,
Dat sonder weyflary soo noode t'haer verliesen,
Als ghy o groot Monarch die over Nijls beringht,
Beyd slaefs onchristlijck volck, ghebiet, nu dus verginckt:
Ons waert ghy aenghenaem, ghy deed u Gheest ghelaten
Vol yvers opghepronckt, wiens mom ghy hebt der Staten
Bewesen deur een gift vol schants, te nau beset,
En rooft de vryheen meer, schent ons te waerden bet:
Wat uytcomst tot de saeck? ist daechlijckx by't verdeelen
In Godt ghetroost, gaet uyt ghy knaecherresse spelen,
En stort de damp des borst van waensucht overlaen
Int midden van de Zee: Wast voor een vrient gheraen,
T'schijnt dat u Spaensch ghemoet verhit my doen yets deerde,
Of eerder soo ick deurt becommer profiteerde
De wisse teyckens merck beduydnis.
T'mister meer
Doch dat ghelaten
Sabyna van B.
Lief, ick toefde u mijn Heer
Wat strick des vry ghemoet, soo over trou ghedraghen,
Breeckt dus de fleur van die opt voorhooft plach te draghen
Den gouden helm, en soo veel eeren aen de Croon
Gheoffert druckt nu vrees van een onheylich loon:
Ach grootsheyts aenghelijft uyt soo veel ouder stammen,
Hoe schaedlijck! hoe belast mickt d'eer verghete grammen
Opt boven hevich hooft den top des wils ghereckt:
Dat in de ruyme lucht zijn blauwe daecken streckt:
Gavere Ay mijn Heer, daelt bid ick met ghedooghen
Van d'oversteghen trots dit mannelijck vermoghen
Ten deert u grootste ziel niet in de minste schae.
Edele Voesteres! O Vroulijcke ghenae.
Melijdtster! sachte borst, daers al te veel besloten
Doch Graeve Admirael, en trouwste bontghenooten
Treet met my voorder tot believen van de Vrouw,
Mijn lief te weynich dacht, dat haer vergasten souw
De Baenderheere, als Graef Hoorn te verlusten
Ons afghemande gheests die al te weynich rusten.
Lan-Man.
Jae wel ick weetter niet of, hy is hier niet beter als een slechte
							slorf,
Wy waghen t'lijf, borsten, ghelijck een Vliegh in de keers korf:
Daer een deel verbrilde onduytsen soudent wel doen verstijven.
Jae jae: moy weer, de Heydenen willen de Karstenen verdrijven,
Altemets vliechter een queeck heen, t'ghebodt is by de vles // vaeck
Waerse achter komen, elcke hant is soo goet als mes // haeck:
En dan komender onse devote Spaengaerden om preselen mettet
							Paternoster
De een houtet met de Pater en d'ander met de Koster,
En dien't hooft te vrient het, mach somtijdts wel een potke breecken
T'sinne gien gulsighe dronckaerts, maer dat hebbense voor treecken,
sy maeckender weynich sond af al stoppense in de Vasten vleys in;
K'hadder lestent een soo benuwt hoe wel dat ick nou weer peys bin,
Even wel vry vol sorgh, want haer aert is moordadich,
En nou hoor uyt Spaengien t'gantsch heyr onversadich
Hier herwaerts ghescheept wordt, dies t'volck willich ban // staen,
Roepen, soo dien Capiteyn comt, so wilter eerst an // gaen,
T'is soo paslijck wel, Mannen ick sachter wel beter.
Val. Hypoc.
Wat mach Romp-slomp toch sorghen; hoe ist smul den eter?
Weetje wel dattet midts vasten is, sie ghy wel watje doet?
Lant-m.
Wel hey Domine hoe soo? een mensch maeckt wat moet,
Daer heb ick t'leste beetjen, dat moet ick noch schepen,
En dat sel ickje uytbiechten, isser dus an vergrepen,
Ghy meucht mijn een weeck te langher versien met penitentie.
V. Hyp.
Ghy slaetet met een quack of schuylter me dees nieu Inventie
Dat sulgy my uytsnappen
Soo wat entre deux
Ghy sout ons de Spaengiarts quijt schaffen niet te paeps noch te geus
Selment beste deegh hebben, die tusschent mal en vroet binnen,
Sullen op de werelt t'salichst endt, beste goet winnen
Maer my dunckt Heer Pastoor, ghy valt de menschen wat te hart.
V. Hypo.
Jae schentsel van wonder, wacht nu comter van vart
Een ander Regent, die bet u sal doen pijpen.
Lant-M.
Alle dinghen buyten dat, ghy moeter mijn niet in begrijpen,
Ick snack op den ontbijt wat.
Val. Hyp.
Wy verstaen ons dat snacken wel,
'k Hebber veel soo gheteeckent, diet mackelick kacken sel
Onvermoet ontruckt zijn te wil mijns Confrater
Hier stout dus staen vleesch eten!
Hoort Domine Pater
Ick selge mijn gront segghen
Nouder g'noegh van ghegheten is
Jou gront veugel wed ick met gheen mastboom te meten is.
Lantm.
Jae wel ghy meught mienen ofge all' snelle sienders siet,
Ghy en hebt hier gheen geus veur, noch 't sinne vande mienders niet,
Maer met meest elck een roepen vlytigh vol ghetraens
Dat wy goet Catholijcks zijn, maer nummer goet spaensch:
En daer ist volck veur vermaert de archste Godts fielen // ja
Hoort Domine onse Lijsbet warense soo hit by de hielen // nae,
Datse t'al gheluck volck by de wegh quam t'ontmoeten,
Dit lijen! by d'elementen! ick maecktense voeten,
Al quamen noch duysent, wats dat voor nickers aes?
Vals. Hypo.
Ghy sout dapper de man wesen op een wiecke kaes
Men sou u wel swijghen doen
Die my so langhs de straet porden
Inde vrijheyt al kuyrende maer ghy moetmen niet quaet worden,
Boere zijn toch Boere Heer, ay laetse wat inde wint snappen,
En gaet me tot Claes Moutjes, ick sel een vaentje laten tappen,
Ofter so passelick of mach om dat ghy sulcken rechtschapen lanst bint
Van sulcken onreynen vat niet
Maer datje oock mient datje so veel mans sint
Een boer doen te swijghen, ghy waert beter een trooster,
Ick wou met mijn twien u jaghen uyt alje Clooster,
Wat wilje al opgeven, waermen noyt eenich wonder // sach
Ghy volck maeckt te licht toch van een veest een donder // slach,
En niet quaet te nemen Heer, dat mijn geest souw geen bloet //
							vresen,
Sulcke boerse Romeynen souden noch 't rijck mogen goet // wesen:
Altijdt ein siet voor thien die nu herwaerts comen trecken
Halfdoot, eerse 't lant ruycken, wieck gebacke Specken,
Doch voor de sorghen en naem moet soms wat zijn te zien:
Hoe raest dit woeligh landt daer duysenden vervlien
Dus vreesich voor de slach, by 't nieuwe recht gheslaghen,
Domine Ay int goet, ick moetge dan wat Vraghen,
Hebje dat uyt de schrift, soo strengh nae Godes wil,
Wie menschlijck in de swackt zijns moets verandren vil,
Daerom met swaerder doot soo daetlijck te kastijen.
Dats nou ghevraeght niet waer, wat salder noch gedijen,
Al waert ghy tienmael vrient, ghy zijt ghenoech bevleckt,
Die dus de dolle Geest tot uyt mijn toonen treckt:
En deedtment uyt geen recht, hoe sout dan kunnen schieden?
't Is uyt des Coninckx naem, 't out Keyserlijck gebieden,
Belast wel scharp en vast besloten daer by't Hof.
Als groote dwalen Heer, soo dwalense wel grof
Ick ducht het wil dit Neerlandt neeringhloos verderven
Gantsch niet 't waer beter, maer de hoofden moeten sterven,
Diet werck des woesten loops aen parssen sonder reen.
Hoort Lantman siet voort toe, en hout u wel te vreen
Was hier mijn Frater g'wis hy is diet stuck soo fel // wreeckt
Ghy waert ghevanghen.
Lant-Man.
Ghy vint d'goest die inje vel // steeckt,
Met jou is te praten, en met jou canmen over wech // raecken,
Doch soo niet, van te vooren wel scharp en goet verlech // maecken,
Ick spreeck gaern met geestlijckheyt die sinnen toch sachtmoedich
Ay comt drinckt een paertje mee, zijt toch soo goedich,
Wy sullen wat voort praten.
V. Hpp.
Neen van dit niet een woort
Ghy most hier van swijghen al waerje vermoort
En datje geen out vrient waert, ick souje strackx an // geven.
Dat loof ick wel, ghy en ick zijn die niet nauw op een kan //
							schreven
Com, com, dit vleys moet deur, ick bin veur jou niet bevreest,
'k Had een dagh twee dry Heer soo laf veur mijn hart geweest,
Mijn docht ic most wat moets maken, comt laet ons yets gaen spoelen.
V. Hipp.
Gaet in ick volgh, een man van wonderlijck gevoelen,
Mijn leven niet gedocht, ontloopt u dus de peeckel,
Waer binje nou Provoost dees moetje op de heeckel:
Dus gaen ick vast en merck by hoogh en laegh op slach,
Besien dan offer meer te voorschijn komen mach,
De weeld dick openbaert, doet van verholen buyt // mallen,
G'lick kinders en droncke luyden sullen altoos 'thart vry uyt //
							kallen.
Heer comje by werck
Wat luyster vinck is dat
Al haest, daer's juyst een vos recht met een vos ghehadt.
De vierde Handelingh
H. Dirck van Batenborch na buyten, aldaer bestemt malcanderen wederom te
						vinden.
Dits tijdt bestemt den dagh, dat u ghetrouste schaer
Sal deelen hun ghedeelt, en scheyden van malcaer
Tot schennis vande vloeck en bastaertlijcke smaelen,
En smadinghs tuyl verarmt staet op den hals te halen:
Is 't heerlijck licht soo eel eens Conincklijcke staf,
Dat hy de misvertrou nae kint en reen vergaf:
Hoe al t'onwaerdlijck sou een Prince dan verspillen,
Den offer zijns ghemoets der eens-ghevoede willen.
Hier is de uur en plaets, O Goddelicke Vrou!
'tSwaerts is van meerder wicht, hoe noode dat elck sou
Verlaten 't aengherant, als tijdelijcke erven,
En dus in Ballinghschap op vreemde bodem sterven.
De Prins die van ghewoont bevonden ouder daet,
Soo hartich dient, bewijst met zijn besloten raet
Wien op ghehoorsaemheyt den Coninck blijft en beyden
Een droevigh naeberou als ziel en lichaem scheyden
Hoe! 't waer t'onrechtlijck, wat beswaerder damp bemorst
Dit lusteloose hooft, en druckt de groene borst
Van Batenborch, ghy heers ghetrouwe Edellinghen
Siet dat by dien de schricks beschuldingh quam te dringhen
Ons tot gereet vertreck, waer naeder by geraeckt
De dienst soo veer de prick ons allen tochtich maeckt:
Siet waer den Gouverneur van Mechels ons komt nader
Met mijn Heer Broeder welck my is een trouwe rader.
Heer G. van Batenborgh.
Dat een uytheemsch Prelaet gedenckwaert sal Granvelle
Versteuren nae hun wensch u waerdicheyt ter helle,
G'lijck lanckx hoe meer dat haer Alteze wert bestreelt
Deur valsche raden int opclimmen van heur weelt
In eygendomme pracht, dat u so licht verdoofden,
Die d'onversade kist vol schraepten ghy gheloofden.
Sal dit bloet vreesich rot des Spaengaerts tlant voldoen
Deur d'oorsaecx gruwl'en welck daet doet haer kisten voen,
Dees zijnt gesonden of van langher hant u boven,
Tot Brussel raet en voocht uyt 's Coninckx naem ten Hove
Als of elck aenghelijft rechtvaerdigh Prins niet sou
Op off'ren zielens plicht dats ampt en woort ghetrouw,
Godt geeft de uytcompst daer na vredes Vorsten haecken,
Niet om ons als u volckrijck Brabant vry te maecken,
't Neer Hollant, Zeeu, als Vries tot seventien ghedeelt,
Onder des werelts Bruyt ghy Belgica ge-eelt
In wijtberuchte deughd, wiens Adel soeckt deur klachten
Bey laegh als hoogher staet den Coninck mocht versachten
Des ons te strenge strenght vant heyloos heersch gewest,
Met sachter middel 't waer 't Bourgoensche huys ten best,
Tis al met wapens wreet, noch bloet-dwanc niet te winnen.
Voorsichts beleyt erft meer deur wijs beslepen sinnen
Als dolle overmacht, dijn blinckend stael voor wee
Des vyants treckt, geensins voor borger van u stee
Om zijns ghemoeden tuych gevolcht wert nae de Letter,
Dat dus op 'teerst besluyt beswaert heeft wien voor ketter
Ghevanghen, niet meer rechts versaemlingh was alleen
Twee tuyghen soo gheleyt wert tot zijn sterfuyr heen
D'aenbrengers die de ziels soo swaerlijck overladen
Liefcoosent voor een vrient uyt putten en verraden
Sijnt alles toe gehoor, macht, eere, dienst en lof
Oyt voorbegift ter last byt Keyserlijcke hof
Dat tlant en theerlijck diens behouden sal dit wreede
Was vijfd Karole hoogh loflijcker diet soo dede.
Monarcha die Euroop t'volck als een donderstem
Deet spieglen op de throon van dijne Diadem,
By trijck door tvroom besteck u alle sielen presen
Hoe liet ghy grijser dus het strijtbaer hart belesen?
Een soo verslinnent Vier een Cankro vals vergift
En liet u neder kooy uyt soo veel leyt ghesift,
d'Ondrachelijcke smart, int harts verniel ondraechlijck
De wiste teyckens, nu staet lichter al te waechlijck
hoet schoonste melck wit aes wert jam'ren aen te sien
By dat u guldt gheluck noch daeghlijcx sal vervlien,
Beducht o Belgi zijt 't tooneel by tijdts memorien,
Ghebout voor s'werelts woest claegheyndende Historien
Den borght hoogh op ghehoopt dit Babels werghebou
Soo even zijt, waer blijft de toeghesworen trou?
Als 't Vorsts verstorven moet rechts vordringh niet om weygren
Lust door een groene spruyt, in hoogher eer te steygren,
Op't welck ghy soo verplicht de Vaderlicke waert
Ontfinckt u eenich rijck ons Coninck hier op aerd,
Met soo veel heussche groet van toegheneghen Princen,
't Lant so veel loons belooft veur d'eers aenhevich winssen
In soo veel dienst vergoen: hebt dubbel-fout vercort,
Hier waerdy opgehult met heerlijckheen omgort.
Den Adel 's lants voor eerst begift veel int verkiesen
Van d'ordre Ridderschap in staet der gulden Vliesen.
Nu dan u Vader met ghevlerckte kielen ree
Vyt Gent zijn laest adieu, op d'onghebaende See
De soone liet tot borcht, die scheen vol soeter zeden
Altijt vermeerder s'Rijcks, behouder vande Vrede
By al 't gheen staet des landts vryheden mocht bestaen
Nu soo ghy haest gevolcht, u trockt te weynich aen
't Cleyn vonck vier nau ghewaer ghetercht nae hoogher wallen
Last hier een spaenschen Raet, 't onredelijckst van allen
Dus vindent voor gheraen: oock deur ghedreven 't leyt
Madama 't hooft bebloemt, volpompt en voorgheseyt,
Hy dien ons herwaerts sant wil s'Vaders wet vermeeren
Vermindert stem vooghdy van u ghemickte Heeren,
Gheheven en gheciert het voorhooft louter gout
Op den Theatrum uws onmenschlickheen gebouwt,
Hoe dickmaels als wy 't saem in eensaemheyt vermalen
De afghesleten deughd, gheoffert aen de stralen
Vant eeuwich bloeyend recht, onlijdelijcke spijt,
Comt Grijse Mayer, comt, voorseght ghewisse tijdt,
De vrome tot een troost, ghy weet 't ondanckbaer proeven
Ons diensts, gheen grimmich dier dus langher te vertoeven
Al heymlick en ghereet: hier comen ons ter zy,
Graef Lodewijck met Brederoode en Cuylenburch uyt.
Meed' voor dees selve saeck ghetrouwe vrienden by,
Veel heyls my Prince, als Heer Brederoode beyden
Den Godt diet al voorsiet die wil u hart bereyden
Nae't best, dus ick vertreck als morghen met den dagh.
G. Lodevvyck.
Dits d'oorsaeck ons vergaer, wy vinden u opt slagh
Ter goeder uur, voor 't laest met Gods bedeelde seghen,
Te scheyden; dus mijn vrient, sult ghy u dies verleghen
Te vaten ons bespreck? soo Egmont wert verwacht,
Die aen zijn Majesteyt te blijven heeft bedacht,
Met een ghewisse hoop, diet blint hart oyt gheloofden,
Prins van Orangien G. van Egmont met Graef Hoorn uyt.
Vlucht goedeloose, blijft dan blijvers sonder hoofden:
Besiet int cort verloop noch eens op d'eerste gront,
Daer noyt een trou Vassael gherechte loon bevondt:
Hier comt den Lamorael, die wy met vlijt beleden.
Tijdts overstalligh merck, ruwijne voor de vrede
Beroemde Heeren, heeft alreed u naem gheleert
Tot aen Vailladolit veur wonder, doch verkeert
Dijn eeuw' vol schricks bevaen, 't Borgoensch ghewelt te mijen
Gheschoncken doot te proy voor aes der tierannijen,
G'lijck uyt mijn seecker tuygh des Ziels vast wert beducht
O Egmont, oft niet can u perssen datje vlucht,
Nae dat van aenbegin 't landt eedloos is verraden:
Als tot de laster ghelt, verovert Heltsche daden,
't Glaurierd des proefs van't harts aentockel onversaecht,
Ist al trouloos vat verslint, hoe stout ghewaecht
By 't trots Karoli kint, Doent selfs creegh Neerlandt onder
Ghedeelde seventhien, wat groots onsichlijck wonder
Vermolsemt inde haet, so licht verwaent ghebiet
Nu klaer bevonden, 't gheen een valsche tongh verriet?
Op't welck t'wreet quam voor handt, dees inghedeelde mochten
Berechten huns behoefs, als wat wy dienstigh sochten,
Noyt om aensiend ghestalt, maer 't zijn recht Vaders van
Ons meeste anpart, g'lijck voor yeder borgher man,
Die ons op straten Hof, soo weghen zijn weemoedigh
Staen houdent uyt Ziels pars, weet dat de Vorsten spoedigh
Noch bittert meer en meer, 't bestreden droef verlies
Des levendloose hoops, den dwingher lust, soo kies
Siet d'ampten fleur gheschaeckt gilts oorbaer wetten breken,