'TIs niet zonder rechtvaerdige beschroomdheidt, dat ik U tot Beschermheer heb
					durven kiezen van een Tooneelstuk, het welk zijn hoogste glans verschuldight is
					aen d'eer, die het gehadt heeft, van voor Uw Hoogheidt in het Fransch te
					verschijnen. En in der daedt zou het te duchten staen, dat het in onze Tael
					(want ik kan geensins loochenen, dat het maer een overzetting is) lichtelijk zo
					gelukkig niet zou zijn, als het op het Fransche Tooneel geweest is, dewijl het
					sedert vry veel van zijn aengebooren sieraedt verlooren heeft; maer om een
					quaeden uitslag, die zo onvermydelijk scheen, voor te komen, heb ik het middel
					gevonden, om dit eigen stuk oneyndig heerlijker te maeken, als het oit was, met
					het zelve toe te wyen aen de Doorluchtigste Persoon van onze teegenwoordig
					bekende Weerelt. Noodeloos zou het zijn, na deeze eertytel U te willen doen
					begrijpen, dat ik van uw Hoogheidt spreek. Want, Doorluchtigste Prins, de
					uitsteekendheidt van geboorte, en de grootte van eedelmoedigheidt, hoewel die
					doorgaens de menschen aenzienelijk maeken, zijn 't alleen niet, die uw
					gloryrijke naem zijn waerde geeven: 't geluk, dat gy hebt afkomstig te weezen
					van Voorouders, ten uitersten vermaerdt, om hunne zo meenig vuldige gewonnene
					Veldt slagen, en zo veel voorspoediglijk ten einde gebragte Beleegeringen,
					reekent gy niet eens onder uwe eigene voordeelen: ja zelfs de dapperheidt, die
					gy als waerachtig Erfgenaem van zo veel Keyzerlijke, Koninglijke, en Vorstelijke
					Helden, voor t'eenemael in eigendom bezit, volmaekt uwe zo zeer verwonderens
					waerdige Hoogheidt ten deele maer. De kracht van uw verstandt, en de
					hoogzweevendheidt van uwe doorluchtige ziel leggen daer de laetste handt aen.
					Dat weeten zy, die door de eer van uwen omgang zeekerlijk, hoewel niet zonder
					verbaestheidt, de verdiensten daer van leeren kennen. 't Getal van uwe jaeren,
					dat zulks aen alle andere weigert, geeft aen de volmaekte bevalligheidt van uwe
					jeugdt, zoo gezondt en doordringend een oordeel, en by gevolg zo schoon een
					reeks van aengenaeme deugden, dat ik my tot het verhael der zelve geensins
					bestaen durf in te wikkelen, uit vrees dat ik, zoekende uwe volkomene glory
					openbaer te maeken, my teegens uwe zeedigheidt misgaen mogte. Ook is Orange geen
					naem, die men op een gewoone manier verhandelen mag; om die haer verdiende
					plaets te geeven, behoorde men die veel eêr voor het Hooft van een aenzienlijk
					Heir als voor het Hooft van een boek te konnen stellen. De geheele weereldt
					twijfelt geensins of zy zou daer wonderen veroorzaeken, en uwe eerste
					proefstukken voor gewisse en waerdige blijken van het Doorluchtig bloedt, dat u
					bezielt, doen doorgaen. Indien het wenschen kracht had; ik zou hoopen durven,
					dat ik zo lang noch in de weereldt niet geweest was, of ik kost de waerheidt
					daer van beleeven. Nu moet ik my aen het lot gedraegen, en my ver-noegen, met
					ondertusschen zeer ootmoediglijk te bidden, dat uwe Prinsselijke goedheidt my
					niet gelieve te misgunnen de eer, die ik verzoek, van aen onze nakomelingen te
					laeten blijken, dat ik met een ongemeene yver, en de diepste eerbiedenis des
					weereldts ben,