floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
En spoed met snelle treen. Wat wachtghe Pyrrhus, hoe!
Koom opent mijne borst met yser: tre vry toe,
En help den schoonvaer doch, en schoonmoer van uw' vader
Eens by malkanderen. Ghy slachter, ghy verrader
Van grijse en oude lien, dit bloed dy me betaemt:
Koom sleeptme ontrucktme me: met neerslagh onbeschaemt
Oock d'oppergoon bevleckt, en schimmen dieder waeren.
Wat zee wensch ick uw' vloot? ick wensch haer sulcke baeren
Gelijck uwe offerhande en gruwel wel vereyscht.
De gansche Griecxsche vloote, als ghy nu henen reyst,
Uw' duysend schepen flucx [als mijn' bedroefde siele
Gevoert word] overkoome het geen ick wensch mijn' kiele.
Die treurt en sit verslagen
Is 't soet dat veele klaegen,
Is 't soet dat heele volcken
Bang stenen na de wolcken.
De traenen en misbaeren
Min nypen, alsser schaeren
Bedruckt te gader weenen,
En om haer rampspoed stenen.
Die groote droefheyd smaecken,
Sich altyd noch vermaecken
Dat hunn' quaede avontuuren
Veele andere oock besuuren,
En datse niet alleene
Sijn weerloos voor die peene.
Geen mensch ontseyd te draegen
'sVolcx algemeene plaegen.
Geen acht sich dan ellendigh.
Al is hy 't schoon inwendigh.
Neemt wech die salighlijcken
Bedyen: Set de rijcken
Ter syden, die beklyven
Met goude en silvre schyven:
Neemt wech, die steeds met swoegen
De rijcke landen ploegen,
Met hondert ossen t'evens:
Soo sal vol moeds en levens
Sich 's armen moed verheffen,
Siende alle staeten effen:
Want niemand hoe besweken
Is arm, als vergeleken.
Soet valtet boven allen
Wiens saecken sijn vervallen
Dat niemand onder 't maenlicht
Lacht met een vrolijck aensicht.
Die met een schip wt liefde
Van winst de baeren kliefde,
Wanneer hy naeckt ontswommen
De zeestrand heeft beklommen,
Hy sal bedroeft, ocharmen,
Om sulck een rampspoed karmen.
Hier tegens wy bevinden,
Dat dien de storremwinden,
Ia schade minder wonden,
Die in de woeste gronden
Sagh t'effens duysend schepen
Van 't onweer onderslepen,
En 't heele vlack sagh dryven
Vol hout en doode lyven:
Als Corus strenge onweeren
De zee belet te keeren,
Met d'aengeparste golven.
Eer Phryxus schier bedolven
Van't schuym vol schricx en beven,
En eenigh overbleven,
Heeft Helles lijck bekreeten,
Helaes! doense afgesmeeten
Viel midden in de vloeden,
Die tuymelen en woeden:
Doen haer de ram afschudde,
De leydsman van de kudde:
Wiens lijf was overtrocken
Met glinsterende vlocken:
Wiens gouden rugh de broeder,
En suster, hunn' stiefmoeder
Ontvluchtende, beschreden.
Self Pyrrhe hiel sich te vreden,
Als haer gemael behouden,
En sy de zee aenschouden,
En niet als zee vernamen,
Doen sy't alleene ontquamen.
De vloot nu schielijck herwaerts
Gedreven, nu weer derwaerts,
Sal dit geselschap scheyen,
En onse traenen spreyen:
Als schippers en stierlieden,
Op scheeptrompets gebieden,
Tseyl gaen, en hunne roeyers,
Als kloecke waterspoeyers,
De diepte eens vatten vlugge,
Als 't strand sal vlien te rugge:
Hoe sullen dan uw' sinnen
Te moe sijn, o slavinnen?
Als ghy de groote plassen
Siet groeyen, 't land ontwassen:
Als Ide allencx sal blaeuwen
Neerduycken, en verflaeuwen?
De moeder sal haer' soonen,
De soon de moeder toonen
In welcken oord en wegen
Dat Troien is gelegen:
En met den vinger wysen,
En seggen: daer ghy rysen
Siet hemelhoogh dat smoocken,
Die damp, en 't leelijck roocken,
Daer sijn Neptunus vesten
Verwoest vernielt ten lesten
Van dees vervloeckte Greecken.
De Phrygh sal by dat teecken
Van verre sich gewennen
Sijn vaderland te kennen.
Bode. Andromache. Hecvba.
O Noodlot vol van vloeck, van wreedheyd, deernis schrick!
Heeft Mars in tien jaer krygs met soo verwoed een stick,
Syne oogen oyt vermaeckt? wat sal ick eerst verklaeren?
Wat heft mijn' klaght eerst op: uw ysselijck beswaeren,
O wtgeleefde vrou? Of sal't uw' rouwe sijn?
Wat leet dat ghy beschreyt, ghy sult beschreyen 't mijn.
Elck heeft sijn' eyge ramp: my sy te gaer aentaste',
En wie ellendigh is die is te mynen laste.
Ick heb de maeghd sien slaen, 't kind worpen van de tin,
Maer met een moedigh hart haer sterven, hem niet min.
Verhael de dobble moord, en reecx van schelmeryen.
Het wroeten in mijn' wonde is mijn gemoeds verblyen.
Leg al de toekomst wt.
Een tooren heeft de brand
Van 't groote Troien slechts gelaeten in sijn' stand:
Van wiens verheven top, en gekanteelde boorden
Plagh Priaem sittende te stieren de slaghoorden,
En d'oorloogsmaet te slaen: Hy grootvaêr hier sijn' neef
In sachten schoot gestooft, wees aen, hoe Hector dreef
Den Grieck, en deê te rug gemeenen man, en heeren,
Als hy met vier en swaerd daer achter her was, keeren,
Door last van grooten angst: en liet den jongen held
Aenschouwen welck een man sijn vader was in't veld.
Dees tooren eerst bekent voor een cieraet der vesten,
Maer nu een' moordklip, word door 't graeu, en door de besten
Van yeder oord omringt. Al't volck met eener veegh
Komt derwaerts aengeruckt. De schepen loopen leêgh.
Een' menighte hier van lien sich op een' heuvel sette,
In vrye lucht, daer niets het wtgesicht belette:
Daer op eene hooge rots sijn' kruyn, alwaer sy gaen
Sich plantende in't gewight op hunne teenen staen:
Andre op een' pynboom beuck of lauwer sich begeven:
En 't opgehangen volck het gansche woud doet beven.
Sulck voor de keur den kant van steylen berge nam:
Een ander een stuck dacx vergeeten van de vlam.
Sulck een beklimt een' muur die reed staet om te breecken,
En't lijf waeght op een' steen onvast door't oversteecken:
Ia 'kheb gesien de tomb van Hector dienen meê,
Fy onbarmhartigheyd! den kijcker tot een' steê.
Doen quam met fieren moede, en hooghgeheve schreden,
Scheyl maeckende in den drang, Vlysses aengetreden:
By sijner rechtehand hy Priaems neefken had,
En trock hem voorts. Het kind met wackren gange trad
Na d'hooge vest: het sloegh niet eens vertsaeght nu herwaert
Staende op den toorenkant sijn streng gesicht, nu derwaert:
Gelijck een teeder jong van een geweldigh wild,
Al is 't noch swack van tand, sijne ydle beten spilt
In't toonen van den aerd, die't doet tot forscheyd neygen,
En van verbolgenheyd geswollen woed met dreygen.
Alsoo dat braeve kind van vyands hand beknelt
Had volck en vorsten, ja Ulysses self ontstelt:
En sijn' gehartheyd deê den mannen 'thart ontvallen.
Alleen en schreyt hy niet die word beschreyd van allen.
En middlerwijle dat Laërtes soon bestond
Den paep te bidden na, en aenhitst stijf van mond
Ten offer wreede Goon, is d'onversaeghde jongen
Van selven midden in sijn grootvaêrs rijck gesprongen.
'T geslaght van Colchos fel en bitter in den aerd,
D'onburgerlijcke Scyth met wien sijn huys vervaert,
Of't wetloos volck, het welck bewoont, d'Hyrcaensche stranden,
Waer heeftet oyt geschend aen sulck een stuck sijne handen?
Wie hoorde van Busyr dien wreedaerd sulck een' maer,
En dat oyt kinderbloed besprenckelde het altaer:
Sijn' paerden menschen vleesch gewent voor voeder t'eeten,
En heeft het Diomeed soo jong noyt voorgesmeeten.
Maer wie bestelpt uw' leên, en levertse aen het graf?
Wat leden spaerde doch de steyle plaets daer af?
De swaerte die recht toe recht aen, en sonder horten
Met soo geswind een' slagh quam tegens d'aerde storten,
Heeft al de leen geknispt, en vliegen doen om veer.
'Twtmuntend lijf, die mond gelijckt sich self niet meer.
Sijns vaders eedele kroost, in hooghsels, diepsels, bolten
Sich openbaerende, leyd t'eenemael gesmolten.
De neck is wt het lit: en wt het harssenvat,
Door eenen keyselsteen gekraeckt, is 't breyn gespat.
Het lijf leyd maecxselloos.
Het sweemt sijn' vader weder.
Na dat geworpen was het kind van boven neder,
En 'theyr den grouwel, dien 't gewrocht had, heeft beweent,
Valt aen een ander stuck de selleve gemeent:
En aen Achilles tomb. De golven slaen van buyten
Hier tegens sachtlijck aen. Van d'andre sijde stuyten
De vlacke velden op een' heuvel, die al heel
Het middelst sluyt, en rijst als sitsteên van tooneel.
De groote toeloop vult terstond den ganschen oever.
Een deel is van geloof, dat dese dood de schroever
Der schepen wesen sal, en brengense in gebruyck:
Een ander siet met lust wtdroogen's vyands struyck:
Een groot deel graeus [waer by sijn' lichtigheden blijcken]
Verfoeyt het schellemstuck, en loopt het lijckwel kijcken.
Niet min en spoeyt sich na sijne wtvaert de Troiaen,
Die met sich selven komt te lijck en graefnis gaen.
Onmaghtigh door den angst van ziddren sich t'onthouwen,
Soeckt hy den laetsten val van Troiens vest t'aenschouwen.
Met komen huwlijcxwijs de fackelen voor wt.
Heleen, met buckend hoofd, gaet treurigh voor de bruyt.
Den Troischen dunckt die toorts gehaelt wt Plutoos hoecken,
En sulck een' stacy sy Hermione toevloecken:
De vuyle Heleen alsoo haer' man sy t'huys gevoert.
Een schrick ter wedersyds 't verbaesde volck ontroert.
De maeghd haer aenschijn laet van schaemt voor over hangen.
Een glans die speelt haer op de jeughelijcke wangen
Des nietemin, en 't fraey nu loopende op een end
Ruym soo bevallijck blinckt als het oyt was gewent:
Gelijck als op sijn schoonst Apol is, wen sijn' rossen
Te wet gaen, en hem 't licht der starren komt verlossen,
En dat de twyfeldagh den nacht kryght op den hals.
De menight staet versuft. Men prijst doch nau van all's,
Een ding soo seer als 'tgeen dat ons nu word onttogen.
Die door haer schoonheyd, dees is door haer' jeughd bewogen:
Dees door het dwaelsieck luck, dat heyning kent, nocht sloot:
Altsaemen door dien moed wtdaeger van de dood.
S'heeft Pyrrhus achter haer: ja d'harten selfs der riddren
Soo wel als van het schuym des legers, staen en siddren,
Vol van medoogentheyd, en van verwondering.
Na dat den steylen bergh ten top de jongeling
Beklommen, en dat hy nu op de kruyn verheven
Van vaders hooge tomb sich had in stand begeven,
De dappere mannin in 't minste niet en swicht:
Sy staet hem fors, den slagh biende een fel aengesicht.
So kloeck een moed doorsnyd het hart van stoute en bloode
En een nieu wonder is hier Pyrrhus suf op doode'.
Met dat van sijner hand de styfgejaeghde kling
In d'overschoone borst tot aen 't gevest toe ging,
En maeckt een' wyde wond: so dat de ribben knarsten,
De dood daer in, het bloed daer schielijck wt quam barsten:
In 't sterven self nochtans sy van den moed niet scheyd:
Voor over storte sy met gramme kraghtigheyd,
Als ofse Achilles had met d'aerde willen pletten.
De schaeren schreyende sich allebeyde ontsetten.
De Phrygiaen bedeest geluyt van steenen slaet.
De triomfeerder klaer sijn steenen hooren laet.
Dus ging het offer toe. Al 't bloed werd van 't verbolgen
En wreede graf, eer 't staen of vloeyen kon, verswolgen.
Gaet Griecken gaet, u roept een veylge wegh te rug:
Ontvout het laecken, maeckt uwe hooge stevens vlug,
En spout de zee: ghy hebt haer weygren niet te schroomen.
De maeghd en 't kind sijn om, de krijgh ten end gekoomen.
Waer met myn' traenen heen? waer leyder spuw ick wt
D'onwyffelijcke siel van desen taeyen huyt?
Sal ick mijn' dochtr', of neef, mijn man, of land betreuren?
Oft all' of my? o dood moght ghy my slechts gebeuren!
De jonge kinderen, de maeghden ghy verdoet
Met kraght, en over al met haestigheden woed:
Alleene schreumtghe my: en weetme tusschen 't stuwen
Der pylen, onder 't swaerd, en in den brand te schuwen.
Ghy hebt my die u socht den heelen nacht geweert,
En vyand val nocht vier mijn' leden heeft gedeert.
Stond ick u niet soo reed als Priaem?
Slaefsche hoopen,
Ras t'scheep. De vloot wil t'seyl, en is al afgeloopen.
De Ghichtige Mensche
Annanijas
Dander jode
Dander knecht
Deen jode
Deen knecht
Den siecken
Een pharaseeus
Een schriftgeleerde
Nickodemus
Sint Jacop
Sint Phillipus
Tvrouwken
[De Ghichtige Mensche]
Item hier begint Een Spel van Sinnen vanden Ghichtigen mensche Johannes / 5.a.5.
				de parsonages Sijn dese.
Den siecken int bedde
Sint Jacop apostel
Sint phillipus apostel
Een Pharaseeus
Een Jode
Een Quae Jode
Annanijas / Als bisschop
Nickodemus een phariseeuw
Tvrouwken in Overspel
Tspel begint.
						Den siecken int bed Leggende
Den Siecken
Eijlaes Ick ben vol druckx boven // maten
want Ick sij van allen menschen verlaten
geluck / den desperaten // tot mijnder onvromen
Och wanneer sal Ick eens int verschijnen comen
niemant en heefter mij in willen dregen
Ick heb hier so Lange Jaeren gelegen
met herten verslegen // int groot useren
Jhesus met sijn discijpelen uijt
Vrient wilt ghij gesont wesen
Och dats alle mijn begeren......
o' heer godt weet Ick en hadde noch mensche
die mij wilde helpen tot mijnen wensche
wanneer hem twater roerde ten fijne
daer was altoos een ander voor mij inden schijne
dies Ick in pijne // moet blijven goet ront
Staet op en neempt u bedde terstont
en weest gesont // en gaet tuwer straten
Och Ick moet hem dancken boven // maeten
die mij genesen heeft / op den dach van heden
dus wil Ick terstont mid bedde gaen vaten
want Ick gesont bin in alle mijn Leden
Een schriftgeleerde. uuijtcomende met .2. Joden
Ou vrient dinckent u wel reden
berecht mij tgeen dat Ick u sal vragen
wie heeft u geoorlooft / u bedde te dragen
op dus damige dagen / tis tegent gebodt
weetij niet dattet Sabboth is off sijdij sodt
schaempt u voor godt // dat ghij dus ongeraeckt // Leeft
Die geene die mij gesont gemaeckt // heeft
die gaff mij Oorloff // sonder veel geschals
seggende neempt u bedde op uwen halschs
ende gaet uwer vaerde vrij sonder vresen
ende weest gesont...
Deerste Jode.
Voor waer dit dunckt mij wonder wesen
wie was de geene / die u dit riet
doet ons tbediet......
Waerachtich mijn heeren Ick en kenne hem niet
mijnder herten was siet // soo mit vreuchden ontsteecken
om dat Ick gesont was / van alle mijn gebreecken
hij is mij ontsteecken // Ick en weet niet waer // claer
Een schriftgeleerde.
Ghij mannen van Jherusalem / hoort hier alle gaer // naer
mijn hert is een paer // swaer ende gantschelijck bewegen
daer dees man so Lange heeft gichtich gelegen
ende tis nu opgestegen // ende genesen al
Dand Jode
Dit moet een wonderlijck werck sijn
Een schrift geeleerde
Wie weet hoet wesen sal
hier en mogen wij ons niet in verblijen
het mach wel geschien door tovernijen
van sduijvels pertijen // oft door haer namen
Deen Jode.
Och broeders het is seer quaet om ramen
ten can oock niet betamen // wie weet oft van godt // is
dus qualijck te spreecken
Een schrift geleerde.
Wij sien Immers wel dattet op den saboth // is
ende Leest alle ons weth / tot u verstercken
daer suldij claer in vinden ende mercken
datse alle uuijtwendighe wercken // opten saboth is verbiende
ende wie de weth breeckt somen is siende
datmense stiende // somen mach anschouwen // fijn
Tis waer de wedth moet gehouwen // sijn
dat ist betrouwen // mijn // sonder ijet te temen
Een Schrift geleerde.
Compt Laet ons terstont gaen om te vernemen
want mijn hert daer door geheel onsocht // Leeft
wie doch den man is diet werck gewrocht // heeft
Den Siecken Sonder bedde.
Loff godt van Abraham Loff godt den vadere
Ick moet u dancken met mijn sinnen te gadere
hert / leden / bloet / en adere // is gantsch gesont
Loff godt van Jisrael // alle druckx ontladere
ghij sijt ter noot / alle menschen beradere
uwer gratijen bladere // gevoel Ick terstont
o' godt ghij hebt hem gesonden / dat gelooff Ick goet ront
die mij genesen heeft / van mijnder qualen
dus coom Ick ten tempel waert / sonder Lang draelen
o u te dancken met soeter taelen
Jhesus.
Ghij sijt gesont dus wilt niet meer dwaelen.
voor der sonden straelen // doch neerstich siet
op dat u niet ergers en geschiet
Den Siecken / de schriftgeleerd met de .2. Joden uuijt
Hoort mijn heeren verstaeget / bediet
Jesus is die man die mij genas
dies Ick hem moet dancken op dit pas
ende also Lange als mijn Oogen opstaen
Een schrift geleerde
Ja ist Jesus / de verleijer / diet heeft gedaen
des behoort hij tontfaen // den doot voor sproocken
want hij den sabboth heeft gebroocken
en uuijter wedt / sijn wij des wel vroet
datmen opten saboth niet wercken en moet
somen claer mach mercken in moijsis boock
Mijn vader werckt tot noch toe en Ick werck Oock.
Wie harden Oijt van sulcken sproock
van desen verleijder noijt sulcke practijcke
hij wil hem selven bij godt gelijcken
en seijt dat godt is sijnen vadere
fij valsche verleijere
Eij valsch verradere...
ghij sijt een versmadere // van Moijses geset
ghij hebt den doot verdient // want onse wedt
en verordeelt alsulcke van Lijff ter doot
wie hem selven godt maeckt dat weeten wij bloot
ghij maeckt u so groot // off den vader door u wrachte
en off ghij in u had die godtlijcke crachte
twelck Ick verachte // Int Openbaere
swijcht ghij verrare...
Jhesus...
Voorwaer voorwaere......
den soon en can niet van hem selven doen
dan dat hij vanden vader siet dit moetij bevroen
wadt den vader doet / dat doet Oock den sone
want den vader heeft den soone Lieff als hij is gewone
ende wijst hem al wadt hij doet
en sal hem noch groter wercken / bewijsen sijt dit wel vroet
also dat ghij u verwonderen sult
gelijckt den vader met Lieften is vervult
die dooden menichvult // verweckt en maecktse Levende
also is oock den soon / dat Leven gevende
dien hij wil / want den vader Oordeelt niemant
want hij geeft den soon alle Oordeel ter hant
op dat sij den soon / gelijck den vader sullen eeren
Loven en gebenendijen // sonder cesseeren
die den soon / niet en eert / en eert oock niet den vader // boven
die hem gesonden heeft voor ons allenten gader // Loven
voorwaer voorwaer / Ick seg uwer mijn woort // hoort
ende gelooft en hout // metten herten Accoort
die mij rechtevoort // gesonden heeft sonden sneven
die heeft waerachtich / het euwige Leven
ende en compt oock niet / in dat Oordeel voorwaer
met hij sal door den doot // gaen in dat Leven claer
Ick segt Oopenbaer....
Dit is een wonderlijck werck
Noijt sulcken uuijtleggen......
Dand Jode.
Ten is Immers geen clerck.....
Een Schrift geleerde
En Immer hooren wij hem seggen
wonderlijcke dingen die noijt gehoort // sijn
ten geeft mij geen wonder dat wij verstoort // sijn
want hij seijt hoort ghij twoort // mijn
ghij en sult niet sterven
maer hij sprack / niet sonder het Leven erven
die in hem geloven / dit dunckt dunckt mij een spodt // claer
Hij spreeckt offt hij selver godt // waer
dies hij tgebodt // swaer daer angebroocken // heeft
twelck mosijs inder wedt gesproocken // heeft
Hoort mijn heeren naer u verclaeren
die verleijer Jesus is wech gevaeren
met sijner scharen // naer galileen terstont
En heeft hier staen baffen gelijck een hont
snoert hij niet bedt sijn mont // In galileen
sij sullen hem vervolgen in dorpen in steen
al anders dan wij deen // wij sijn te slap
Een Phariseeus.
Hij sal int Leste noch betalen den pap.
hout hij niet op sijnen snap // hij salt noch becopen
Dand. Jode.
Wadt Leght hem an dit crijten en ropen
dan tvolck bij hoopen // haeren onwille te ondecken
Daerom moet hij van deen stadt in dander trecken
als sotten en gecken // moet hij gaen sijgen
Een Phariseeus
Tis verloren hij en wil niet swijgen
daerom en sal hij niet crijgen // noch werden verheven
Een Jode.
Hij mocht noch hebben dat Abelste Leven
woude hij slechts geven onsse overste gehoor.
Een Pharaseeus.
Wij willen gaen tot onsen bischop / int Choor
en seggen dat dese door // is van ons geweecken
ende nu in galileen gaet preecken
hoe sullen wijt noch wreecken // compt hij weder in Judeen
dus willen wij onsen bischop bewijsen met reen
en houwen raet gemeen // met lange teugen
op dat wij een verleijer / in sijn woorden vangen // meugen
Sint Phillipus Apostel. Jacob apostel tsamen ut
O Jesus heer boven alle heeren
Laet ons weder // naer Judeen keeren
om daer te Leeren u disciplinen saen
ende wercken die ghij hier hebt gedaen
over twater te gaen // dies tvolck u prijst
Sint Jacobus
O Ick hebbe vijffduijsent mannen gespijst
die u volchden doen ghij waert gevloden
met twee visschen en vijff gersten broden
hoe veel datter was ghij hebtse versaet
dus bidden wij ist dat ghij in Judeen gaet
op dat mogen sien u Jongeren goet
al sulcke wercken als ghij hier doet
wie vrij wil sijn int openbaer
en doet niet heijmelijckx / maer voorden mensche claer u woorden
							bediet
voor de werrelt voor waer
dattet elckx aensiet
O mijn kinderen mijnen tijt en is hier niet
Met uwen tijt is alder wegen bereijt
de werrelt en haet u niet maer mij heeftse Leijt
want Ick tuijge van haer / dat haer wercken quaet // sijn
daerom moet Ick vander werrelt gehaet // sijn
gaet ghij totter feesten vrij onbevreest
Ick en wil niet op gaen totter feest
want Mijnen tijt en is noch niet vevult
Wel meester so gaen wij met herten verdult
ende wij dancken u van u troostelijcke stem
Laet ons nu gaen naer Jerusalem
niet seggen van hem // waer hij is vervaren
Sint Phillipus.
Wadt wonder hebben wij van hem hooren verclaren
Sint Jacob
Wadt wonder hebben wij van hem gesien
Verwondert het u niet dat hij alle die scharen
spijsde met vijff brooden midts dien
Dit en mach niet sonder goods cracht geschien
het moet hem sijn van godt gegeven
Ende als hij versaet hadde alle die Lien
so sijnder noch xij corven over gebleven
Sint Jacob.
Doen wilden sij hem maecken een Coninck verheven
doort groot miraeckel / dat sij sagen
Maer hij is geweecken ende wilt in armoe Leven
Ick seg u de waerheijt tmoet mij mishagen
Dorsten wij // wij souden hem vragen
waerom dat hij niet en wil sijn geeeert
Maer Ick ducht hij soude ons weder gewagen
en seggen / mijn vader / en heeft mij so niet geleert
Wij sien toch dat hij met den onnoselen verkeert
al des volckx hoocheijt sietmen hem versmaden
Ende onse geestelijcheijt hij altijt turbeert
ende straftse altijt sonder eenige genaden
Sint Jacobij
En off hij hij stil sweech wadt mocht hem schaden
want ons geleerden // willender niet na hooren
En waert niet best dat wij hem baden
dat hijse niet meer en wilt verstooren
Want wadt hij veel seijt tis al verlooren
sij willen blijven / bij haer oude insetten
Die sij versiert hebben hier te voren
en dit wil ons meester altijt beletten
Tis best dat wij swijgen op dat wij ons niet en besmetten
want hier comen onse geestelijcke heeren verheven
Sij souden ons vragen niet nijdiger hetten
waer Jesus ons meester / is gebleven
dus willen wij binnen ende blijven hier beneven
Deen Jode / de 2 Joden uuijtcomende
Beijt / segt mij doch broeder / wadt sals geschien
Ick heb twee van Jesus disciplen gesien
verbij ons Lien / so mij docht int schijn
En waer mach haer meester Jesus sijn
mijn herte Lijt pijn // door dit fantaseeren
Deen. Jode.
Certeijn men hoort hem al anders Leeren
dan ons geestelijcke heeren // want hij wil verneren
al haer statuijten / daer sij over studeren
om de deucht te vermeeren // vanden simpelen Leecken
Al sijn Leeringen en deugen niet
Voorwaer Ick en heb hem niet hooren spreecken
daermen hem in soude mogen begrijpen...
mijn verstant / moet in sijn Leringe rijpen
want hij anders niet en seijt dan van godt // is
2. Jode.
Hij seijt dat ons ouders insettinge tegent tgebodt // is
Ick seg dat hij al sodt // is / dat hij hem sulckx vermedt
om te verachten ons ouders geset
tsijn doctoren inder wedt // diet hebben begonnen
Daer mede hebbense godts gebodt verslonnen
also Ick dese Jhesus / hebbe hooren preecken
Ick en hoorde hem nu goodts eere versteecken
maer smenschen gebreecken // hoortmen hem straffen
Men hoort hem altijt op ons geleede baffen
als honden die caffen // so ist een reijer
Tis een goet man...........
.2. Jode
Tis een Logen zeijer..........
een valsch verleijer / diet volck bekeerde
Om dat hij seijde wee u ghij schriftgeleerde
ghij ijpotcrijten // en ghij phariseeussche guijten
ghij die dat rijck der hemelen wilt sluijten
ghij. en compter niet in ende ghij hout daer buijten
die daer gaeren in waeren dit sijn sijne reen
Noch seijde hij wee u ghij schriftgeleerde ende phariseen
die ondert schijn van Langer gebeen
der weduwen ende wesen huijsen op eeten
Heeft hij dat onsen bischop ende ons geestlijcke verweten
mij en verwondert niet al en nodense hem niet daerse sijn geseten
want sulckx vermeten // mach hem wel moeijen
.Deen. Jode.
Doen sprack hij weder wee u / doen woudense verwoeijen
maer hij en heefter niet veel op gepeijst
ghij die daer Lant ende water om reijst
om dat ghij een Jode sout mogen maecken
ende als hij een geworden is dat moechdij smaecken
so maecktij hem een kint der hellen terstont
viervout arger dan ghij sijt / hij seijdet goet ront
ende maecktet haer cont
.Dand Jode.
Eij Arger hont.....
ghij maecket te bondt // In elcke stee // nu
want hij verblent alt volck
Doen seijde hij noch wee // u.....
ghij blinde Leijders / die daer segt
die bijden tempel sweert / dat hij niet en bevleckt
maer die daer sweert bij tgout / ist oordeel schuldich
ghij sotten ghij blinden wadt is grooter off menichvuldich
het gout off den tempel dattet godt heijlich maeckt
die daer sweert bijden Outaer ongelaeckt
dat acht ghij blinde Leijders oprecht