floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Kvylenbvrch.
G'lijck vyer en water is verscheyden van natuer.
G'lijck vreucht en ongheluck niet comt tot eender uur.
G'lijck liefd en bittre haet, nae schijn recht can beheeren
Een borst en met de wint can sweyen en verkeeren;
Te min niet, 't vroom ghemoet blijft 't Godes eer gheplaest
Veur zijn te waerden schat, soo is ons 't salichst naest,
Ghy die uyt Nassouws bloet zijt trouwe bontghenooten,
Welckx last uyt siel Soogh, noyt u siele heeft verdroten
Belanghent ons bescheyt, is duyster van ons Vrouw,
G. Lodewyck.
Hoe slagh aer opghebult, verwildert, onghetrouw,
Onreed'lijck, teghen reen, van soo veel rechte Prinssen
Die anders niet Godt weet, als sulcke glorie winssen:
Van welck zijn Majesteyt sou voor verdriet en pijn
Op't welck ghy voren lecht, sal recht verandert zijn
Eer erven inde pracht vant harts volcoom behaghen
En bloeyen inde Crans, zijn Croone eeuwigh draghen.
Ong'luckich zijdy volck die smeltet in u druck
En d'alderlaechsten tuyl of spot vant wreet geluck,
Die daeghlijck in ghetraent, als vloeden schijnt te smooren,
Wat moet een trouwe Prins om u te schermen hooren:
Dat ons wert nagheduyt oorsaeck int feyt van dees,
En trachten veur ons buyt en jaghen deur de vrees
Ons middel inde hant, Ach ongherechte tijdingh!
gaettet dus hier in swanck? ghedenckt de cleyn verblijdingh
Van Bergh en Montigni, gheeft u de Spaensche vaert,
Daer togh Granvelle, al te laster heeft beswaert
De Nederlantsche Raet, de Hemel wil u spoeden
En brenghen voor de last de saken eens ten goeden.
G. van Egmont.
't Kilt deurt Krijsch-hartigh hart, en slaet de moeden neer
Vrucht van onheylich loon, ja soo verscheyden weer
Verscheyden en ghedeelt 't request in sijn coemt nader
In volle hoop te heyl, ons, en de Landen quader,
De Borgher staet te wreet, noch maer onlijd'lijck woort
Een snoode Barleymonts, die met u snater voort,
Wtvoert te schelms en wout, u Prachtich onderwinden
Die ghy gheen d'minst verwaert, de schoenen te ontbinden
En met u laster-tongh voor Bedel-volcken schelt.
Comt cloecke Amuraths soo laet ons over 't Veldt
Gaen treden int vergaer, en meer vant stuck ghenieten
Tot claerder voor de moet: Soo wy Heer Breed'rood lieten
Met mijn Heer broeder. Door begheert noch beyde 't saem
Cvylenbvrch.
Dat niemant onder u derhalven wrickt noch schaem
Voor d'al te varde wegh, of steyle top der berghen
Of vreesigh om voor 't recht, den stouten af te verghen
Waer ist beloofde Vorst? als ghy ter seven jaer
Niet seven, maer 't van noot sout eysschen dat ghy daer
V Conincklijcke stem, Sout voort ghemeene bieden
En hooren rechte clach, der rusteloose lieden
Dat gheen rechtvaerdich hooft, met anpraet zy te vreen
Van schadelijcke baet, of schijn-bebloemde reen
En blijft, en druckt, en moort van langher handt soo grover
Met nieu inquisiteurs, Placcaeten harwaerts over
't Sal op een ander endt, vervallen deur de stoot
G. Egmont.
Wat wreeckter met meer forts, als d'opghedronghen noot?
G. Cvylenbvrch.
Wat ontsiet min't ghewelt? der God-verlaten Sielen
Als dit, wanneer ghy hert soo deerlijck siet vernielen
De naeste van u tijdt, en rucken van gheslacht
Die ghy ter werelt sont, of u heeft voortghebracht
Hier op met dubbel reen, weerstaet der boose dranghen
Maer, over macht die heerscht u middel is ghevanghen:
Karole groote Vorst, dit voor besluyt sal nu,
In schrift dus afghemaelt, voor alle eeuwen u
Verg'lijcken byt ghetal, der wreeste van ons tijden
Ghy alder wreeden hooft, die nae u doot sult strijden
Den ijvre vliecht te hoogh, comt wijcken wy van kant
't Is liefd' die'ck hevich stuer, en hart voort Vaderlandt
Soo laet ons dan ter sy vertrecken weer na binnen
Verpoosen voor een wijl, ons staegh bedruckte sinnen.
Heer Giisbert Baender-Heere van Batenborch, uytcomende buyten Brussel, op
						bestemde plaets, verwachtende den ghemeenen Adel.
Hoe wrevel, ban! Soo wickt d'onwickelijcke rotsen
En temt der Leeuwen moet, leert daer Lantsaten trotsen,
De eyghen Princen vant lofruchtich Belgi schadt
Die Landen seventhien, soo liefdigh trou bevadt,
t'Staet swaerlijck schoone bruyt, ist ducht ick met Oraengien,
O Godloos overtolch vant Eedloos moordich Spaengien
Bloet-dorstich raetsvolck uws ongheestelijcke staet,
Invoerders tot dees schae, wat uytcomst of wat raet
Salt ondersaets ghedweegh toeneyghen hun Tyrannen?
Waer onder macht, eer, goet, ons vryheyt leyt ghespannen?
Vruchtloos daer vreesich meer d'ghewelden haet op schort,
Oneyndlijck, nu dan ons nacomelinghen wort,
t'Gherechte Vaders naeghelaten rijckx Juweelen,
Van vaste Heerlijckheen, van sloten en Casteelen,
Ontworstelt, alst te diep leyt aent gheketent block?
Hier leytmen u voort eerst al speelende om t'jock:
V vroom voor-Ouders diet soo swaer op t'hart quam drucken
In fout van eenicheyt zijn meest van d'onghelucken
Santin ghevelt, en ghy onwetend nimmer sult
Wraecks-tocht recht vord'ren, alst benevelt onverdult
Deur d'uytheems, soot van nu dus deerlijck is gheschapen.
Wat ingheseten! hoe? is u t'verstaelde wapen
Niet radigher van noot als inbreuck van dien stam?
Die uyt t'bloet Radimant ons hier of nader quam
Opsteygheren? dat voor t'vry ruste, Neerlants Lauwer,
Van ons en ons gheslacht, van soo een Spaenschen grauwer
Gherooft sou blijven, en ghedolven in der as,
Daer voor ghestrevelt comt de noort en suyder plas.
Sijt seker, Belgi volck, daer voor wel op u hoeden,
G'lijck haest een nevel schiet, salt dwingh rot der ghemoeden
V landen op de strand, naer Brabant in, om daer
Haer Goddeloos besluyt te maecken openbaer.
Doch waer van dat ick spreeck, en strick meer varsse swaerheyt
Is g'heymnis in Gods weet, de mensch verholen sacht,
Dat t'Eelharts louter gront, tuycht soms der dinghen klaerheyt
Dat d'Hemel stelt, in 't licht, deur teyckens van de nacht.
Voorsichtich in de saeck b'siet Heerscheloose Staten
Niet goets beteycknen ons, de bloedighe Placcaten
Wt d'Hove Brussel aengheslaghen van ons Vrouw
De Gouvernante, waer op als wy die ghetrouw
De oude Heerlijckheen, slants vryheyts voor te spreecken
Int raden met de Prins, werden snoot vergheleecken
t'Oproer gheboeft, niet waert soo hooghen eeldom, dan
Dees Geusen eerster naem t'versoeck te vaeten an:
d'Adel uyt.
Schoon Brabant wast soo verr', hant teghen hant dorst roeren,
T'was nutter en dees ziel, helpt u de camp uytvoeren
Voor't alghemeene best. Hier comt Heer Breedroodt uyt.
Heer Henrick van Brederoode, met den Adel.
D'antwoort Baroenen mocht wel klaerder sijn gheduyt,
En of ghy deur d'onschult dyn selfs u wilt verschoonen,
Ghy sit int midden, die 't Lant helsche lichten toonen:
Hoe menichmael heeft u gevleyde tongh vergunt
Loos Adam-tocht, tot moort 'tgeen ghy niet soenen kundt:
Hae! laster Barlaymoors, siet nu van heden blincken
Goude Madalie met het Beeldt des Conincks.
Dees teeckens u tot troost, welcks trots ghy sult gedincken
Met lett'ren ront omringt, dit monstren voor u Vrouw,
Dat tot den Bedelsack ons Coninck zijn ghetrouw
Wy, en ontschuldigh des gemeents verwoeste vlaghen,
't Versoeck is voor een quade, wy't garen vredich saghen,
Alst eer wel plecht ghedenckt u nieuwe vonden part
Sal zijn een suerdeegh 't geen u eeuwich druckt op 't hart
En mat u rijcken of
Om d'incoemst te vermijen
Gheschiet den afcoop van der Brabantscher Abdijen:
De Bisschoppen zijn veel gheweyghert soo ick hoor,
Antwerpen heeft gheleen beelt stormingh: dies niet voor
De vryheydt van u staet begonnen arme dwasen
Daer zijnder diet op 't quaetst in s'Conincks ooren blasen.
G. van Hooghstraten.
Ghemerckt nu lacht ja veyl, de Cregle Vrou verwaent,
Die met vervalschter Mom, al lacchend' schijnt betraent:
Hoe menichmael is ons verhael ten dienst gheweyghert
Van die uyt s'Coninckx naem te hoogh in eer ghesteyghert
Verdelghen 'twel, 't van noot. Ha! gantsch verloren hoop,
Verstorven rust des tijts; Siet ghy niet dat de Coop
Van dees doortrapte bruyt u valschlijck soeckt te liegen?
Tot dat u overcoemt 't ghewelt, wilt ghy bedrieghen
De altewisse weet? ist niet in goet verdrach
Gheweest alsmen den staet uyt Brussel trecken sach
Elck nae zijn heerlijckheen, daer deur een liefd wel seecker
Gheweest de lichte storms, vergeldingh en een wreecker
Vant ongheteughelt volck, voor wijl 't ghebit ontdaen.
Heeftmen niet corts nae dees door vrienden schrift verstaen,
Hoet ons ghebieden heersch in Spaengien was bewesen
In breucken, om alsoo te dwinghen onder desen
De Landen, jae dat meer aftrecken vande Croon.
Ghemaeckt de sterckten, om 't Hof tot een camp te noon,
Dan gafmen u den troost wanneer ghy quaemt verdaghen
De snoode logen-tijngh: Nu arm verachte Raden,
Siet daeghlijcks werdt verwacht ontset van over Zee
Waer toe? ghedenckt
Daer toe ghenootsaeckt dat ick mee
De Reden uyt, hier sijnd in vryheyt by malcander
Den stant, waer in niet licht mijn sinnen ick verander
Is tot ghetrouwich merck vant hevich Spaensche Hof,
Waer alle dienst, hoe vroom, wert haets ghenomen of.
Granvelle dat ghy trockt uyt ons weerstreefde handen,
Beclaecht dien Raetsman vry verdruckte Nederlanden,
T'schijn-goet t'gheen u verliefd, en set u stil op t'drooghst,
Wacht met opmercken in, tot dat ghy zijt aen t'hooghst,
Als ghy Groot Keyser wout, u Soon Philippum laten
So waerden Heersingh, die tot landen dienst by Staeten
Aenvaerden de Vooghdy, beloofde met zijn woort,
Soo trou, soo goedertier, soo lief zijn gift-deel voort
Te voorstaen, dat in als heur vryheyt sou bevatten,
En eeren boven dien met veel begraven schatten:
T'al houden by't gherecht, waer uyt elcks hart hem loech,
Hy soud haer metter daet aenwijsen wat hy droegh.
T'lant-gunste, dit, en meer int breeder voor hem taelde
d'Atrechsen Bisschop, die als s'Conincx liefd verhaelde:
Maes sprack uyt Staten naem verwondert Ouden vorst,
Die nae t'welvarens heyl van t'schoone Neerlant dorst,
T'verwondert elck ghy laet u welgheseghent strijden,
En scheyt o Scherm-Heer in dees twistelijcke tijden:
Maer nae't zijn Majesteyt gheliefd' eyscht sonderlingh,
Stellen wy 't rijck ghedweegh u Soone onderlingh
Als Vader inde arm, die van zijn vreughd deed' teecken,
Midts als de Coningin Maria b'gost te spreecken,
De vijfentwintich jaer 't soet Belgi deur ghebodt
Des Keysers heeft ghedient voor al den hooghsten Godt,
Welck met eerbiedicheyt haer broeder heeft bewesen,
Haer loffelick voldaen, en scheyden soo van desen:
Doen voort u waerdigh Rif tradt vande gulden Throon
En stelder daedlijck op Philippo uwen soon
't Saem opgedraghen tal, u selfs van d'eed ontlaste,
Die weynich inden dienst nae Spaignen trock verraste
Ons, die als trou Vassael? de Landen swoeren by,
Om daer 't borgonsch besluyt te stroyen vayl en vry
Tot Gent ontboon den staet, en gaeft dijn wil te kennen,
V suster d'Hartogin sout morrich-rijck in mennen
Als Gouvernante, die noch heden sidt vergult,
Doen Philibert te voor zijns vooghdschaps wert onthult.
Best waert ghy hooghe-Vrou van Lottring ons met eeren
Van eyghenschap: Wat wast den Coninck deet begheeren,
s'Lants raet in dry ghedeelt, met stem zijns wils verkies
Begifticht met de eer en naem des gulden Vlies
Vertrockt naer Spaignen in't jaer vijftich ende neghen,
Als heden acht verleen, zijn veel verscheyden weghen
Tot wildernis verwart, deur gul onnoosel bloet,
En wachten meer gheen gunst vant Spaensch onred'lick goet.
O neen heersloose, niet is ons vant rijck te wachten,
Die deur 't uyt heemsch ghewelt de Monsters sal vercrachten,
Soeckt ernstlick met de Prins uyt ziel-sorgh 't best ghemeen,
Versocht doen 't landt dier tijdt in rust was wel te vreen,
Ontlast mocht werden vande vreemde spaensche knechten,
Maer neen! Als 't heylich hooft huns wreetheyts uyt te rechten
Verstonden gheen gheraen: Soo sy haer lantvolck niet
Inhielden voor een dwanck, soo soudmen qualick yet
Invoeren 't heylich van dees Inquisitie: Voorder
't Gans Vranckrijck deur, dien tijt, by alder rusten moorder
Gheblixemt overlast, gheknelt werdt Schotlandt, 't stont
In roer: Soomen te mets 't invoeren herwaerts vondt
Der spaensche Raet, om zijn der landen Gouverneuren,
Wt Conincklick belast vol macht Inquisiteuren, i
't Deet eerslingh deyssen en bedencken 't noodich, 't gheen
Dus heyloos staet voor handt en 't zittert deur de leen:
't Waerschou was my niet vreemts, uyt een der spaensche leden
Als Egmont, ghy en ick, tot Gent een kaetspel deden:
O cloecke Prins te recht sich schijn-jonst openbaert
En brenght een Legher op de havens van u rijcken
't Ghevreest is voor de man en deucht van cleynder waert
O Nederlantsche Maecht wien sal u staet verg'lijcken?
Vrou Maria ghy waert ons nutter tot behoet,
Die d'Inquisitie hebt ter broeder-bee versoet,
Soomen uyt aller raet socht onder heylich strijden
Dees Landen inden toom de vrijheyt te besnijden,
Daer Phlips de goede met zijn soon om was te baen,
Soo't oock den Keyser niet welluckten Maxmiljaen:
Op't welck de bitter Gheest Granvelle langh op hoede
Sijn opgheblasen borst, noch onversaet van 't bloede,
Die by veel duyssenden gheoffert zijn vermoort,
Deur 't kennen huns ghemoets nae't licht van Godes woort.
Machtighe Keyser doen u swacke borst betradt
De Vorstelicke Sael tot Brussel dese Stadt,
Als ick u stramme leen, my daer toe waert te kennen
Deurt schouderbladt herhieft om lichte t'onderwennen,
En bynae Ademloos tradt midden totten Raedt
Van wijt vergaerde t'saem, de uytghesochte staet
Waer onder doen ter tijt ten hoof ick selfs beschoude
Ghecroonde vier en dry, die rijcken Scepters houden
Als Hertoghen, daer by veel Princen Graven met
De voorste uyt 's lants rey van Adel wel beset
Ghelust door yvers dwanck, den Vorst by grijse jaeren
't Anschouwen zijns ontlast, 'om over zee te varen
't Herdencken druckt de Geest by 't geen hier van ontstont.
Mijn broeder, dat verleen men nae veel quader vont,
Wie sout ghelooven dat de grootste Princen moedigh
Soo kleyn betrachten 't hoogst hun glorys overvloedigh
De voorgebaende deughd, wiens honich adem lust
Den vromen nae Gods wil op Siel heyls bodem kust:
Sooght niet meer 't oude speen van't dier tgeen so veel zielen
Deurt ingedroncken sap deed' deerlijck datter vielen
Vws waens begeerich hooft, te buyt bestrickt van var,
Dijns aengheheven strijt, en met de morgen star
Vervarst weerbarsse borst vant kreegel tot medooghen,
Nieu baeckert met de lust der onvervaeckter oogen,
En siet hier voor de wal, jae naeder voor de deur,
't Gheen 't hart van menich jaer droegh d'wiste sorge veur
Bedeckt: helaes! vermomt by't geesteloos verdelghen
Te royen uyt den staet veel wel-geen te telghen:
Niet by lijdtsaem verdragh tot 't best te onderstaen,
Als strenger naet ghebodt des Coninckx voort te gaen.
H. Bre.
Het schijn-goet vleyt u grootse borst beduchte braven,
En slooft u moeden of de trouw blijff maeckt u slaven,
Veur goeden dienst quaet loon: de Vrock laed op de Man,
Alst weerloos hooft ghestrickt sich recht noch roeren kan:
Tijt ist te overslaen dus int eensaem vergaeren,
Hoe 't saem wy vroom ghemant noot de gheschelde waeren
Die 'sConinckx lant in roer herstellen met die naem
Meynedigh als ons tijdt, en als de gulde faem
Door d'omgecrolde cloot der aerden vlieght de breeden
Als som gerecht des saeckx voor d'onghetrouwicheden
Belangende 'tbeloop, soot veel som ydel waent.
Dien wegh is nimmer by't besluyt des harts gebaent.
G. van Hoog.
Oorsaeckt dit onbekent werck buyten de gedachten
Vant opgeworpen rot, deur veel verloren klachten
Ghesteyghert oppet hooghst tot snoode schelmery
Aen ons: Ach vreemde quel vertrout den Coninck vry!
Deurt aenghekittelt aes van aengename Reden,
Doet tot verkeerde wraeck Vulcano wapens smeden:
Voort misvertrouwen, die u waere hooft een Croon
Bereycken naet beroep der diensten aengeboon:
Hier zijn wy int besteck vant strengel aengetekent
Besloten vol gevaers (de gis te wis) en wetent
deur d'afgemeten roem: hoe ons gesloten wert,
Slants noodigh raets vermijt den sleutel van u hart
O Koppel rechts verkies, sluyt bintsel voort rechtvaerdigh
Geschaeckelt ziels wel eens de croone wederwaerdigh
Tuyl, die nu grimt dan lacht: O doolhof mijns gemoet
Wat levent wars, geterch, salt groots eersuchtich bloet
Doen braden inde borst vervreemt van alle wetten
Des waere vryheyts Crans, soo onder voet te pletten.
Gedweegh al sacht, nae twoort ons vrouws neemt toch vertoef
En luystert naet vervolgh: soo doet ter laester proef
Verwachten 't vol besluyt zijns Majesteyt deurt schrijven,
Niet langher soot misluckt verwitticht my te blijven:
't schijnt dat geen middel ons gewaeghde heerlijck deucht,
Als recht te vordren 'tgeen 't volnoechde leven heucht,
Geen middel veurt belet, ghy die op platte landen
V ruym ghethoorent hof stelt inde woeste handen
Van't onbesuysde volck ontschuldich zijt gedreycht
In schamp gedichten, dat de harten toegheneycht
Soo vruchtloos zijn int werck, onweerbaer, ongheraden,
Ons zy niet min 't beroers gheschaeckte bruyt, wy laden
Alleen 't mistrouwen voor ons Coningh te verstaen
Als Capiteynen die dit roernest parssen aen:
De Eeden afghesneen, het vroomst ghemoet te pletter:
Dermonde by dees reen, hervadt dit nae de letter
In vrijheyt ons vergunt, te raeden hier alleen,
Dat yeder Prins vertreckt, zijns woninghs telcken een
Verscheyden en ghedeelt, Godt weet hoe graegh wy saghen
De middel, endt, der last des gruwels aengheslaghen.
Den Nederlantschen Adel wijckt vescheyden weghen na de Stadt.
Vals Hyp.
Valencijn zijt ghy soo hartneckich int besteck,
Siet Camericx belooft, acht ghy de woorden gheck
't Geen ons beroemde Vrouw' ghebiet in als te laten?
Wilt ghy u Rechters zijn wat steldy ons hier staten?
Al van't gheschaeckelt rot den swerm? Fy! lichte geus
Opt volgende gheblaes comt bloetdorstich ghewelt aentrecken met 't
							regiment nieuwe waellen buyten Brussel.
Het moedigh koppel, 't schijnt elck lidtmaet is een Reus:
Neen, wacht, eer langh beknelt u stap diet wel beooghden,
En d'hoofden, 't bit aenparst verwachtende ghedooghden,
Doch met een hart verteert deurt 't smaden van u tongh,
Hoort ghy wat clach-ghesangh de Suijd-Syrena songh.
't Is licht te vlieghen werck, ghy teghen 't Roomsch belegghen?
V Armen zijn te swack, ten leyter by gheen segghen:
Gheseghent Spaensch Monarch, die nimmer vaecks ontsijcht
De Sleutel van u roem, noch selden mat ghecrijcht
Gheblaes.
Hoort! waert gherucht vermeert tot ons bewiste palen
T'nieu Graven Regiment, ons hart ghebeckte Walen.
Gra. van Meghen.
Gheweldich steunsel vant belaste rijckx verniel,
Vertroude sorgh, die voert de wimpel van de ziel
En d'alder Glorie vaen, ick maeck u int beheeren
T'nieu Regiment en past
Hier blijft tot ick bestel u meerder vant bescheyt,
En doet niet buyten last, t'geen haer Alteze seyt,
Van langher handt, mijn borcht sult ghy ons sien ontmoeten
De eervergheten staet, en buyghen voor de voeten,
Int wijt van over comt ons hulpe met verdrach,
Wy zijns nu lief en reet te passen op den slagh:
Spaensch keertmen u met cracht, ghy swijghert van Orangien,
Die vreed u int gheloof, maer geensints mede t'Spaengien
By S. Iohannes in wiens naem ick heb ghesticht
Een Kercke teghen d'Oost, sal dit mijn Blixem licht
Met Donder Storm de val u drucken met verwonder,
En keer dit Nederlant van 't bovenst tottet onder:
Ha! leert noch Spaensch in tijdt oft t'wert te laet ghebromt,
Wy soeckent by verdragh tot dat Toledo comt
Bestelt dit.
Bloetdorstich Ghevvelt.
Twijffelt niet t'sal alles wel ghelucken.
G. van Meghen.
Ick treck ten Hoof.
Ick wacht.
Valsche Hypocrisie.
Soo gaer ick dan de stucken
Hou Frater watser nieuws, waer rustmen tot den strijdt?
Salve Heer overste, hoe!
B. Ghevvelt.
Al veel te laegh ghewijt
T'is my te hoogh verboon, en ghy zijt soo verbeten
T'schat swijghen is u cunst dus dient ghy niet te weten,
S'poort ghy ons t'wilt slechts op daer sijdy toe bequaem
Val. Hypocrisie.
V doen is sonder my gantsch ydel al te saem
T'geestlijck besluyt, ho man! dient alles voor te weten
T'is nieu be-eedight volck, dit was my haest vergheten
Daer hebt ghy't Padre, nu vaert wel, t'is dan voldaen.
Hou sacht, haestich is quaet, versust ghy my t'ontstaen
O soete Cappellaen, de munt wert hier gheslaghen
Dan, Non omnia possumus omnes.
Wat hoeft ghijt dan te vraghen
K'weet Frater altemets, soo winje wonder kaets.
V. Hypocrisie.
Sufficit. Laet dat daer wy blijven beste maets
Ick sy u quade moet, toch staedich hooft en trooster
B. Ghe.
Vaert wel Heer.
V. Hip.
u also, t'kost hier ooc na het Clooster.
Verhonghert Spaensch ghedroght, scherptandich te verslinden
Gheslepen clau, bevat wat onder schadu linden
Onnoosel tierich graest, met recht t'wreet schijnsel vreest
Vws Wolf aerts, oyt het dier hun erfvyandt gheweest
De seghe sinnen cluys, schat der gheneychde ooren,
Ghy doet deur't hitsich bloet vernielen en verstooren!
Soo dat u grim ghelach gheen Nederlant vermaeckt
Wiens over Eelens kint ghy Godloos hebt gheschaeckt,
Op t'welck men daeghlijckx roept by veel u dienst begheven,
Goet Catholijckx, maer niet goet Spaensch, den dach ons leven.
d'Ovder.
Dees Prophecy ghemerckt door deerlijckheen vervult,
Soo oyt gherechte plaegh quam op der sonden schult
Vws moorts aen dien bevlijt uyt Siel-sorgh Godes haven
Nae waerd te kiesen
Nu siend' van langher handt dijn bloet-lust onverdult,
Verlaet de rechte liefd des lants, waer op ghehult
V heerlijck hooft ontfinckt de costelijcke gaven
Licht kont verliesen
Vws eer-vergheten last, noch jonst gantsch onwaert bloot
Vytmercht 't gheringh des volckx, die tot u Croone slaven
De Peerlen tack int top voor alle Eeuwen groot
Bevesten wouden dat bewilghen tot de doot
Ist loon des trou vassaels, ghy vrome dienst cunt haten,
En maeckt de dorre stronck veel swaerder als het loot,
Siet meest elck een beroert om t'wil des Hofs Placcaten,
Die d'outste breeckt hun erf des lants ghesware staten.
Niet nieus ist woels beloop u voorschichts toeghemalt
Gheluckich rijck by dient gheen tienmael quader valt.
Gheweldich Monarchael, die herwaerts over t'velt,
By twintich Croonen roem in dijn lof-tijtel telt
Beswerckt dees Belgi vloer die voor den Coninck booghen
Ten dienst ghetroulijck
Wiens Diamanten throon deur faems basuyn gheschelt
Europa overgalmt: Siet noodigh hoet ghestelt
V suyvel cas verteert uyt s'hartsen brandt ghetoghen
Vol duchten rouwlijck:
Wat, Basiliscus tongh blies op dijn wrevel dat
Ghy 't rust-rijck volck die voor de stemme nederbooghen
Soo wreet bestrickt den loop, diet gulle hart bevadt:
Ay nieu verdorven standt! 't verderf van menigh stadt:
Siet! 't vlucht al heymlick wegh naer Hollant u verlaten
Tot Enghelandt, Vranck, wiens gheest is levendloos vermat
Om t'Martelaren bloet, lust voor dees nieu Prelaten
Beweent noch spaengien 't roest uws bloedighe Placcaten.
M. Elck E.
Ay my! Godt keer de stoot soud' ick mijn landt ontvlien
Nochtans wat lijdtsaem hardt can langher 't leydt aensien?
d'Ovd.
Als u deur 't g'rechtigh swaerdt des Hemels werdt beledt
V schreden afghecort, en dolle moet besedt;
Sal dan zijn Majesteyt erkennen op tijdts schaerden
Wient dus verbrenghen
Vervolghent die int stil beleden Godes Wet,
Nu deur 't godlooste van dees inquisitie bet
Soo dood'lijck wert belast o gruwel op der aerden
Cant Godt ghehenghen:
Ontmoet u rasernij, diefs hantslagh wilde schaed,
Ontmoet u prophecy diet moortwerck noot verwaerden
In hoop ons ghevend Heer alleen in dijn ghenaed:
't Treurt al in teghenspoet, siet op dit Vorstlijck saet
Wien elck s'landts vryheyt biet, de leden troost t'aenvaten
Dit menichwerf vertoef vrees voor een quader quaet,
Van die langh eedeloos, met loghetael ompraten,
En voeren g'weldich in dees bloedighe Placcaten.
Alst al verwesen is van menschen al ghelijck
Deur dijn voorsichticheyt wijst ons een heerlijck rijck.
O Princelijcke deughd, die nae soo heerlijck Croont
Selfs met u eyghen cier de Christen hoeder loont,
Siet neder int ghemoet van die hier zijn versmadich
Ghy kent de gronden.
Hoe noode t'hart sou zijn daer schremsacht onder woont.
Ondanckbaer minder haets ons g'weten Vrou betoont:
T'gheheym gront uyt ziels born en reyne gheest weldadich
Oyt trou bevonden
Leert doch in lijdtsaem t'woest der Leeuwen t'ondergaen,
Als eeuwich blinckt den lof uws heerlijckx onversadich,
Int sterflijck commer daer meed veel zijn overlaen:
Ist ons dus toegheleyt, siet met ontfarmen aen
Die soo ong'rechtich in dees swaerheyt zijn tomvaten,
Tot licht, o Glory Son, verlicht de silver maen,
Die t'bleecke aenghesicht treckt onder dese straten
Vlucht met Electra voor dees bloedighe Placcaten.
Wat tijdt ist, soo men schout, gheterght uyt waen en gis,
De waerheyt werdt verjaecht, vlucht in een wildernis.
Becinghelt in de vlam der Godt-vergheten zielen,
Die dwingers g'lijck die voor, uyt t'weeldich Babel vielen
Daer noch bewijs noch reen noch s'Hemels dreygh en ghelt,
En moort u Borgherij, dit werdt u voorghespelt:
Siet daeghlijckx van de Wal ghemist u heymlijck laten,