floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
WY wensche den Lust-gierighe en Const-vordrighe toehoordren veel heyls, die met
					rijpe verstanden u geliefd hebt te verledigen, dit Nederlants treurspel met
					toegheneychde ooren, en noodigh herkauwende swaerwichtige sinnen, hier op't
					tooneel levendewijs u.l. te sien voorbeelden, by vele levende persoonen beleeft,
					die deur swaerheydt en Siel-strijdinghe comren dus ver aent lant ghecomen zijn,
					en vrye tijdt van weelden. Waert tijdt t'herdencken; als d'inhout ons spels
					verhandelt, doen ter tijdt de ghemeene Edelen ondert cruys, ende regeringhe des
					Conincks Philippi willende alhier d'Inquisitie bevesten met onlijd'lijcke
					bloet-Placcaten, aen den Hove van Brussel.
Op welcke swaerwichtighe, aenghedreven Siel-sorghen, parst der ghemeene Edelen
					uyt gherechte ijver des gheests, en aenghedronghen wel ghelaten veur den Throon
					des Hemels, houden op alsulcke onmenschlijcke en noyt ghehoorde gruwlen eenighe
					vergaedringhen, tot bystandt, troost 'en hulpe der moedeloose en slaefsche
					Borgerije ondert Cruys ghepijnicht.
Dus als Vaders der conscientien, Mombars en erfvoochden des Vaderlants
					voordragende, op bestemde consultatien alsulcke tijts-noodige en denc-waerde
					lasten, met rechte liefd en toegeneychde hope ten besten zijn Majesteyt 't
					opcomen voorspelden, tot een spae berou, laster en schade aent huys van
					Bourgoingien, deur uytghemaeckte Ambassaten, besloten brieven, als Requesten, by
					't welck met een recht deurviert ghemoet strevende teghen d'onbesuysde reedloose
					stormen huns bloetdorstigh ghewelt, met alle bequame middel, en rijpe
					versachtinghen daer teghen voorghespeelt opt tooneel van seeckere proffecijen,
					den rol van weeclaegh en gheestloose verdruckinghe, eyndelingh soo aent uyterst
					gheport heeft u hooghloflijcker memorien, in verscheyden ghedeelten doen deelen
					en verandert, als u onversiens den Spaenschen Dwinghlandt met machtigh Heyr en
					staet comt bespringhen, d'Inquisitie te bevesten, en Neerlandt, helaes! 't
					overschaduwen met de grouwelijckste nevel des tyrannijs, als u Prinslijck
					Vaderlijck ghemoet veur Godes eer en welstandt der Provincien, ten quaetsten
					veur de Croone gescholden waert, als ontrouwe Vassalen, oproeyders, en hooft der
					rebellen, op welck aent uyterst de scheydingh gheschiet, 't geen de blijvers
					hanghende nae de hoogheydt doet een jammerlijcke truer-eynd beerven, welcks
					laetste dach en sterf-uur nu op den Pincxter-avont verjaert, te weten, van den
					Grave van Egmont en Hoorn, beticht voor s'Conincks vyanden, in zijnen name
					aenghetast, ghevangen en ter doot veroordeelt. D'overghebleven ontvluchte Staet,
					vergadrende in een meerder opghetoghen brant, deur d'onvergheten moort daer
					Weldelmo Prince van Oraingien, ons ghetrouwer over-Heer gestelt, bevest en
					vercoren wert, Overste Velt-heer tegent ghewelt van Spaingien, op welcke by een
					comst en rijpe resolutie, tot troost en hart-makingh verschijnt den grijsen Tyt,
					die uyt crachtighe voorsegginghe en Godlijcke geheymnisse, beelswijs voorspelt
					de swaerlastige stribbel-weghen, die ten goeden 't Nederlandt weervaren, becomen
					en tot een groote Monarchie, weghen huns rijcke, Vryheden ghestelt heeft.
Hier meed eyndicht ons voorghenomen treurspel, duydende nae den gheliefden
					toehoorder 't opmerck bevolen wert, na de reden een bescheyden oordeel te
					stellen, opt noodich vertoogh der verleden duyrgecochte Vryheyt, in sware
					bestrijden, tochten, aenslaghen na veertich jaren, dus in vry ghekendt verdragh
					aenghesocht, uws wreetste, soo ghedweegh, ontsien, verdragen zijt nae de wille
					Godes met een Gult-Bestant, behoort in spieghel, dat wy nu sorghloose en
					laster-lichte volcken, deur pracht en hovaerd' met den Icarus te nae de Sonne
					der gherechticheydt, in glorie en Hemelsche heerlijckheyt schier uyt tarten en
					braveren, waerdich 't noodigh herdenck, de ghenade soo lichtlijck niet te
					versuymen, deurt waen-wijs en roemsuchtigh vernuft, versturven en vergheten van
					d'oude rechte Godtsalighe ijver, inde tijdt der Babelsche ghevanckenisse met
					groot perijckel van leven: Waer wel te wenschen ons wijt berucht vereenicht
					landt alsulcke eerste, noodighe, rechts lustende ijver mede swangher te zijn,
					op't herkennen ons verdorven versuymlijcke lichte en weeldighe stappen,
					vervreemt by nae vande ware Godsdiensten en wel bevlijte segen, erfrijcke
					Siel-rusten.
Hier me wenschende de vergaerde veel Heyls en bequaem gehoor, dat ons mocht
					vergunt worden gherechte liefde tot de conste, en Vaderlijcke beweginghe, op ons
					voorghenomen materie. Waer op dees Regel slaet:
Siet vry Batavi Volck opt swaer verovert Pant,
Blijft trou geschaeckelt, voor Gods eer en 'tVaderlant.
Op de Rymery Vanden wel Sin-Rijcken Poeet Ian Siewertsz. Kolm, gestelt uyt de
					prose van Emanuel van Meteren.
'T Ghedacht en ooghen bey, die strijden teghen een
Overt Batavis spel, dat wijsheyt heeft ghegheven
Int Hooft van desen Helt, met hulp zijn eyghen leen:
Want t'ghene hy vertoont is siendent self naer t'leven.
Merckt, leest ghy dit o jeucht! ghy Grijs hier wort vervarst
Door Kolms sin soeten rijm; t'oude gedenck in claerheyt
Jae weechs baen tot des vry, doch eerst te hart beparst,
Die tot ruste des slans, Beminden vast de Waerheyt.
Hier is een Parma Vrou, met haer gheswooren raet,
Daer protesteren d'Eel, teghens bloed'ge Placaten
Oock weygringh huns versoeckx, men vindt Pasquil op straet
Nassou en veel ghemeen, gaen goedt en Landt verlaten.
Duck-dalf uyt Spaengien comt, ha eyghen Neroos vaer!
Toont Parma Coninckx last, o gruwel boos bedreven
Voor dienst des Welstandts trou, t'ghedenckt doet rijsen t'haer
Daer Egmont en Hoorn beyt, ghenomen wordt het leven.
Tijdts loop vertoont hem mee, die Propheci brenght voort
Gheschiet door Gods regeer, met teyckeningh der handen.
En weckt d'Orangen stam, dat waer hier in bekoort
Soo wy nu zijn ghekent voor eyghen Vrye Landen
O Siwersoon sou ick u wijs beleyts verhael
Peghelen 't aldernaust, voorwaer ick ginck my stellen
Teghen onmoghelijckx doen, jae teghen kennis schael
Of aen den Hemels krieck de Starren te gaen tellen.
Prose-schrijvers ey siet, besonder gy o Meter,
Hoe des trou Batavier u reden gaet verlijcken
Beminders van prompt duyts, ende zijt des gheen vergheter
Die op Pernassi Bergh, ons tael gaet staech verrijcken
Ghy Susters neghen ras, set op het hooft een Croon,
Hem die Uyt SIevens Ionst, Neerlants staet stelt te vooren.
En Fama loopt ende vlieght, ja maeck hem tot een loon
Soo dat men in dit Rondt, van dees Poeet mach hooren.
G. Martens. k'Betrou in een.
Belgica.
Grave van Egmont.
Grave van Hooghstraten.
Graef Lodewyck van Nassouwen.
Vals Hypocrisie.
Bloedtdorstich Ghewelt.
Meest Elck Een met zijn Vrouwe.
Prince van Oraengien.
Grave van Hoorn.
Heer van Barleymont.
Grave van Megen.
Madame de Parma.
Heer Heyndrick van Brederoode.
Heer Gysbert van Batenbvrch.
Grave van Cvylenbvrch.
d'Ouder.
Oproerighe Ghemeent.
Lantman.
Sabyna van Beyeren.
Heer Dirck van Batenburch.
D'uck D'alba.
Den Tydt.
DUyt my onwaerdigh toe geen Krans van Lauwerieren:
Den Guygaert sit en grimt ter zyden, achter 'tgeen
Ick uyt een Leer-giers aert u offre Batavieren
Veurt noodighst na Reen-wensch, niet beters kost besteen,
Siet vry Batavi Volck op't spaerwaerd overleen,
Waer in mijn teere Pen lusts-yver dreef te grasen,
Druckt in met aendacht dyner Zielen vol geween
Op't waen versuymt. O wilt u aen den Heylant asen
Wiens milde Ader vloeyt. Laet Nijt en Mome rasen.
Bemint de VVaerheyt.
Spels begin, d'eerste Handelingh.
KRioelich volck, wat port u moets gestegen parssen,
My voorbood op de schaeu van swaert en harrenassen?
Sinckt goude Sonne, sinckt achter de heuvlen neer;
Sendt middel Hemel tot mijn Conincklijcke eer.
Verhoopte Heyl'ghe tocht, der soetste waterbeecken,
Godlijcke Voedtster, noyt ghy nijdich liet ontbreecken
V voedent-rijcke speen: Sit vast int hoogh ghewelff
Ghy onbesadicht g'luck, dat nauwernoot u selff
Sult queecken als daer lust uws aenpart leyt begraven:
Te selden Staets volnoecht, bevrijt voldiende slaven:
Is dus u borst beheert, van liefdens vlam ontbloot?
Van sichtelicke klaert, en van medooghen doot?
Is dus de dolle schricks toelaet op varsse beenen?
Dat sonder keer noch recht comt springhen voor de scheenen?
Is dus 't balstuerich volck op't hooghst der woeste loop,
'T geent even staet, oft raeckt te pletter over hoop?
Ghy die dryvoudich oyt, Beheerders vande teughel,
Vant voorwijs werelts staet voert op u goude vleughel,
Wijdtruchtich om end' om, vast hevich swiert en keert;
Siet herwaerts, siet die oyt dienstbarich heeft gheeert
Als minst des huysghenoots O Slodtvrou aller deughden,
En u Staetsdochters lot voor wyle 't deel bevreughden
In heylgiers rust, begift, met volghewenschte pracht,
Van Steden Volck-rijck groot berucht aent eel gheslacht,
De braefste aenghelijft Stadthouders en bewaerders:
Des vrijheyts Palm-ghetopt te peerlen trou vergaerders,
Wijckt nu niet vlugghe starckt afgunstich onverdult;
Alst loover Dal ghesticht op Phillippo ghehult:
En bout dees Phenix doent ghevreesde Frans-landt swichten,
Van't welck de Grijsser sal op D'antipoden lichten
Volruchtich Hemel hooch: Soo waerdich Belgi schadt
Verlaetse nu gheensints: het onghestadich radt.
Walcht tegen 'troer beloop van out ghesworen Staten.
Op Momber vreemt onthael afgunstich en verlaten:
Ghy wout o lichte waen, te kleyn verwaerdicht alt
voor liefd' soo rustloos spoocht de bitterheen vergalt,
My droeve Maecht te leen, rampsalich gantsch onmachtich,
By d'
Aenheft de leyde stem ten Hemel, oft vervil
T'erkennen schult, onloon van dees u quaden wil,
In langher handt ghevoert onlijd'lijck moet verdraghen,
V naeberclaech bloethof by last nieu aengheslaghen
Ten hoof uyt Valedolit beseghelt, voorghestelt
Een gruwelijck Placcaet t'invoeren met ghewelt,
Welcks voortganck sal des Rijcks gepuynde weghen banen,
Dorr' neringhloos, en welt een droeve dal der tranen.
Ay Hem'len wijsheyts Godt ghy allervorsten Vorst,
Monarch op't hoogst ghestoelt 't hart dat rechtvaerdich torst,
Ghedwonghen sich verneert voor 't heerssen der Tyrannen,
Als in Pharonis Juck gheketent en ghespannen
Stelt nae eer Vrijer doen dees maecht voor hoep en heyl,
Los in ghenoech der dienst, huns levens offer veyl:
Breeckt eens t'Maraens verkeert onvorderlijcke banden,
Sielstricken tot verderf, dees welbedeelde Landen,
Van welck mijn name stijght, beseghelt vast gekent,
En swemmet deur de locht tot aen des werelts endt:
Daer by ghedreycht in hoop, ick stel de waere hoeders,
En Vaderlijcke schaer, als rust bewaerde, spoeders
Van wets ghekiste schat doch nimmer werdt verdooft
Deurt strengh gewilt verargh, dat vreesich over t'hooft,
Dit ongherust ghemoet met jamren heeft ontsteecken,
En swaerlijck haets onteert deur geesteloose leecken
Stel des, t'anstaend' soo hoogh een Vooghdtschap tot versoen,
Oft tot ghemeen bereyck, noch liefdich was om doen.
Mijn Coninck siet eens op u meest ghevoede schaden,
Als ghy onheylsaem drinckt by u verkeerde Raeden.
En parst, en tercht, en woedt, u onder Seege schaer
En bouwt u selfs te proy. Een Nimroths hoochte naer
Hier by opt ernstigh bien van u gheeende monden
Erf-vooghden, van dees maecht, helaes die wert bevonden
Met haer gesusters staet Omheynt dus al te wis.
Int gruwlijck woest des tijdts, en strijdtsche wildernis
Haelt weder op de tack de Laura van u vryheyt
Dus onder voet gheplet, u voorverweende blyheyt
Waer op mijn droeve handt de leyde reen beschreef
Aent Vaderlijck ghetal, dat tot melijden dreef
De eens ghewilde vlijt vant Princelijck vergaren
Des Hemels heyligh licht, belicht dees waerde scharen
D'eerste Handelingh.
Grave van Egmont comende uyt den raet.
PRovinciale Maecht Goddin die wijt gheleert,
Teghen Europas glants u wondren Eclipseert,
Sult nu alst Gout deur t'vier ghewraeckt werden ter proeven:
Heeft u tijt niet ghenoech ghestribbelt sout behoeven
Tot dijn groot maeckingh? neent, want daeghlijckx wert gheplant,
De neeringhloose stam in u weltierich Lant
Int Spaensche morghen Sap, ghevoestert hier doen enten
By t'geesteloos besluyt int bloeyen heurder lenten,
Wiens smaeckelijcke beet van d'eerste vrucht gheeelt
Ons hoogher Keyser werdt gheschoncken door de weeldt:
De karle gaf ghemant t'hart ware lust te erven,
Dees doemelijcke geur becracht deet levent sterven:
Alst u doorvrolijckt met de dolle moet veraest,
Waer uyt dit Nederlandt soo onghemeten raest.
V wils, gheweldich erf, ghebiet selfs en vermetel,
Te nutten t'woest gheplant, wiens daeden onverghetel
Hy ons tot heerlijck licht sijns naems so gunstich biet,
En liefd tot fleur des lants: geen Inquisitie niet.
O neent ghepomte Prins, by u vermaerde drijvers,
Die maeckt dus d'eyghen vreemt, en zijn wy staege blijvers
Daer trou is gantsch ontbloot? Alst aenghestorven rijck,
En zijn voor ouden dienst, noch graven op den dijck.
Vergeet mijn Coninck dees bewesen groote daden?
En sal bewiste deughd, t'Spaensch Godloos nest verraden?
Hier stellend' in de vlam tot roof huns harts vergalt,
Knielt voor u hels Santtin van duysterley ghestalt:
Ghy schrickeloose Siels, en Cancker deser Landen!
En pest des waere vreeds, verderfs oorsaeck, der schanden
Ghedeelde deel! t'geen dus wert over hals door dwanck,
t'Borgoensch ghewelt tot dienst, Slaefs vreemt u daghen lanck
Vergheten 't hoogh belooft, vervreemt van liefdens teecken
Wilmoets versuymt gheparst en alst, schijn-jonstigh smeecken
Der Princen waensucht door't ghehitste gheestloos raen
Volmacht bijt wreet placcaet (wil) ist met ons ghedaen.
Gesuckelt Belgi volck, vol strijts en nijts omringelt
Van buyr-vyanden oyt soo strenghelijck besinghelt,
Als eer de Fransche Croon u vette groene wey
Met list kreech binnen t'woort dat onder vreuchden rey
Van houwlijck, doen u was een Heere en behoeder
Roomsch Keyser Maxm'liaen: Daer naer tijt maeckt dy vroeder
Versekert, als tot Gent de bitse Vlamingh vat
Heur vorst, en vast'lijck doen, bewaren in de Stadt,
Beschuldicht van 't onrecht, huns vrijheyts te verdelghen
Der Staten Heerschappij, sijns hooghmoets op te swelghen,
Invoert uytheemsche tot slants Gouverneuren aen:
Als nu, het selfd' en sal t'lant nimmer wel vergaen.
Wel heeft u oyt ghelust, waer naer rechts Princen dorsten,
Met voorsicht t'rijck gekust onder de vierge Vorsten
Van outs Borgongien, Philips de stoute voor de eerst,
Als Geldre u bestreet, en Englant heeft beheerst:
V buyten haef die veil de rijcken deelt int stroomen.
Versnorchte Bataviers, van outs gheachte vroomen,
In daden wonder by hun Princens rechte saeck
Veel meerder soo hy wou verschalcken, t'zijner wraeck
V veel gheleden last, bevonden wy verscheyden
Deur trouweloose ernst, en s'Prins onsekerheyden,
Maeckt u ontroerich, selfs toesiende voort te nae
Voor rijck, voor vrou en kint, dees eygendom soo drae
Wy die voorsorghers zijn, versochten t'wreet te soeten
Tot s'Conincks best sien sulck ondanckbaer loon ghemoeten.
DAt m'nu s'lants vorsten, voor getrouwe dienst en eer
Met een Godloose clack, onrechtelijck velt ter neer
De vry ghestelde last, als hoeders voor de standen
Ontvooghd soo veel voochdy, en sietse naer de handen.
Sijn by Carole tijdt eens gulde staf bestreelt
V vooghdens onderdruck: Int mennen van de weeldt,
Niet alleen, ons ghemeen, maer u de Rijckste gaven?
Int welck helaes ick ducht, de weergalmt heeft begraven
Heur jammerlijcke tongh en naboost op de tij
Die d'rechte helden breeckt een droeve Prophecij,
Veracht en weerloost, ach! diet Hemel tuyght soo hartich
Sach in tijts ouden stant, dat men die wreet en smartich
De necken biet verwaent, en spreecktse bitsich aen
Met grimmen Leeuwen brul, wert by ons vrou verstaen
Ghedronghen nijdich uyt 't bloet van uytheemsche koppen
Om eyndelingh hun graechst in ons ge-erft te soppen
Daer yder vorst, in recht, vry eyghen Heer ghehult
Heerscht, en by dien begift met sachte eeren schult
Van Vlaendren de vooghdy Artoys neersoete steden
Sijns Majesteyts vereert tot Gent by soo veel eeden
Van yder Prins in t'zijn de Landen toegheneycht:
Sout konnen, doenlijck zijn hoet ongheluck t'luck dreyght,
Te minder mooghlijck dat de Moeder sou verraden
Heur kint, te min een vorst, waer by zijn eyghen schaden
En Adelloos versuym van goet en eer berooft:
Dit blaest ghy Spaensche raet den Coninck nu int hooft
By u verwaent besteck. Als schijnt dat rechte reden
En macht moet machteloos van zijn g'erfde heerlijckheden,
En opghesworen dienst neerdeyssen, jae versmaet
Vant marmer schittrich hof en d'eenicheyt der raet,
Verwisselt deurt beticht, die voor de Landen stellen
Ons waere ziel te pant. O Cardinael Granvelle!
O Spaensche Monarchael! wat broutter? wats u sin?
Wat voert ghy eyghen leydts tot naberouwen in:
Nu smeeckt, dan eedloos breeckt ons toeghesworen lucken
En eert, tot dat ghy erft de macht van't onderdrucken
G'looft dat nae dees mijn tijt en d'uwe Coninck sal
Wraecks-tocht, traentochten by een onvermoede val
Vws teghendeel: ghy parst doent Egmont voor u spelden
Dees werden naegemort, Verraders en gheen Helden,
Nalevers tuycht op't recht ick leve of ick sterf,
Dat ick door eersucht noch om vaderlijcke erf
Te waghen voort ghemeen werdt nimmer naegheweten
Die teghen Croon oft rijck deur ijdelheyt vermeten
Ben opghesteghen noch om brantschat last hoe hoogh:
Alleen uyt loutere liefd', die'ck draghe aent vertooch
Van dees onheylighe pars siend' deur bloets stormen dringhen
S'oock voorsegh spaensche raet. Soo veel veranderinghen
Wel haest en onvermoet, u schennis, faem, noch lof
O Brussel rechts verkeert groot Hartoochlijcke Hof,
Hoe ylich jaecht u Geest in Christen bloet vergieten,
Sijn dit de vruchten van u bloetraet die wy g'nieten,
Wt't gruwelijckst' placcaet ghesonden en ghestelt?
Soo breeckt des Hemels recht u onmenschlijck ghewelt,
Wt Basiliscus speengheadert dijn harts voeder,
En liefd' zijns Majesteyts, die swoer des rusts behoeder
Vant schoone Brabandt, werdt nu deerelijck versmoort
'tClach der verslaghen, wiens clanck d'hooghen Hemel hoort,
Weckt deur d'aenschouwers inghewortelt u ter wraecken
Veel zielen uyt de brandt die branden aen u staecken:
Laet af O gruwlijck huys, soot noch iets doenlijck staet:
Ghy claecht te spae berou alst rouwen is te laet.
Hier op o heylich Vorst, en alderwijse Vader
Ons eenich hulp en troost de enckel goetheyts ader
Ghy kent de vroome wil ons woorts nu eens int t'feyt
Tot s'lants ghemeene best, dat ront in roeren leyt
Bewaert u knecht tot d'eer vereyschte last beroeren,
Dat wijt ghewilligh voor u Majesteyt volvoeren:
Soo trou in rechte brant, ons Kerck en Coninck by
Tot d'lesten adem tocht, maer endelingh dat wy
Ghedwonghen zijn opt hooghst uws gramschap te versoeten
En by gherechter weet zijn Majesteyt ghemoeten.
Ay Adel wie beleeft ons 't oude vrijheyts recht
Of wien volvoert dan't stuck als ghy verstorven leght.
grave van hoogstraten.
Hoewel Granvelle moest nae Spaengien 't zijnder spijt,
So blijft hy Nederlandt een Cancker van u tijt
Een onuytbluschlick vyer, d'aenvoerder deser quaden.
Eyscht wederom 't ghehoor, in spijt der spaensche Raden:
Siet hoe 't ghemeent rumoert! hoe sorghlijck wort ons staet!
Eer langh raeckt ons om't stuck vant bloedighe placcaet
De knodse by de wech wy zijn int volcx betichten,
D'oorsaecken, liefdeloos, voor sulcx de saeck te richten,
Ons neemtmen hoeckwijs waer, de clachten zijn te veel
Van haer die vol ghecropt aennockten tot de keel,
De haet schuyft op den Prins, ons huysen werden plonder
Van't woeste volc, wie d'winght of setse weder t'onder?
Fy oorblaes! teghen 't rijcx welvaren valsch ghevleyt
De waencoorts tot berou van zijne Majesteyt
O voorste moedich Prins, Gaveere, die dus eenich
De Welfsels zijn te bangh, de suchten zijn hartsteenich
Met uwe hulp verwacht gaen wy ten tweedenmael
Ten Hoof.
Egmont.
Wat ist? ick siet 't rijck op een punt van stael,
Ballanst dit Godloos rot, ghevoert my niet tot Spaengien
Wat danck uw's velthooftsschap, bevont ghy trou Orangien?
Graef Lodewyck Van Nassou.
Den dienst niet min voor God zijn suyvre stoel verwindt.
Graef Lodewijck en ghy Hooghstraten men bevindt.
De Landen inde waegh, opsterckt van 's Hemels claerheyt.
Soo nemen wy de last en Vaderlijcke swaerheyt
Voor ooghen, wy die recht in 's volckx misnoeghen zijn
Te breecken waer 't ons wil, 'tgeen dat een meerder pijn
Ons ziele druckt, nochtans niet wijders konnen letten.
't Is overlangh ghesocht by d'opghestelde wetten
Te laten naderhant, te mind'ren dus met een:
Valsch Ipocrisie uyt.
Wy dienen g'lijc verselt, t'saem tot de Prins te treen,
t Is tweede morgen root, verschenen vroomste eelen
Bestemt uyt hooger noot ons Hertoghin te deelen
De rechte klaerheyt, so van alle kanten by
Vyt Nederlant den staet gecomen zijn, gaen wy
Hier uyt dees plaets besien Heer Brederoo te vinden
O Saelge eendracht: Vrou van luttel onderwinden
Hoe is u schoonste rijck 't vry Neerlant nu ontvreemt.
Valsch Hypocrisie.
Gaet veynsaerts gaet van kant, 'tis langh ghenoegh gheteemt
Loopt spreecktse hart int lijf, dees nieuwe Geuskens t'samen,
Die haer hoe lanckx hoe meer int West-vlaend'ren versamen
Tot Doornick ist bekent t'Antwerpen gaetmen plat
Vry lesen, preecken, dat noch even voor de stadt:
En wasser onder u o Vorsten gheen verstercken
't Ghetal wies so niet aen, men spracker om gheen kercken;
Wegh 't is al en geluyt, 't is al te wel bewist.
Roomsch Catholijck, hoe langh? tot dat u grove twist
Vytbuldert deur de macht? Dit deet ons Coninck vreesen
En sont een nieuwe raet, die sullent best belesen
Nae wil zijns Majesteyt, en 't Heylige verbont
Van Trenten, alsoo meed' Granvelle wel bevondt
Te blijven by 't gewelt. Gaet dan Schijn-lants- Behoeders
Gaet beelde stormers gaet: En was ons dan niet vroeders
Ghebootschapt, die vertreckt uyt d'Raet: noch zijt bewaert
Met voorspraeckschap? Voor haer wiens bitse valsche aert
Wy gheensins zijn geneycht, als neycht op d'Inquisitie
En doet haer onderstant rechtveerdighe Iustitie.
Heeftmense niet van outs wie vaste banden braecken,
Tot welstant 't Roomsche rijck, of om geringer saecken
Doen helpen van een kant? veel beter een in ly',
Als't lant verdorven wort deur valsche kettery.
O Sant Maria! comt u kercke nu bewaren:
V Godtvruchtigh ghesin, ons kloosterkens dienaeren:
Want soomen daeghlijckx siet de Geuserije wast
't Rabbauwen rot vermeert, en deetmense geen last,
Sy souden metter haest ons gantsch en al verdrijven:
Dan 'k hoop 't sal so niet gaen, nae ons Heer Coninckx schrijven
Die wil gehouden wert 't Placcaet wel sterck en strengh.
En isser dan geen raet, ick bent die t'onderbrengh?
Die teghen staet den wil, van mijn Heer Vaders panden
En royen over 't quaet uyt zijn Erf-nederlanden.
Bloetdorstich gewelt uyt.
Siet hier comt daer mijn Siel en volle moet op steunt.
Hoe gaetet al met de Rebellen?
Bloedtdorstigh Ghewelt.
Dat ghy't u niet en creunt
Domine, en al 'tgheen dat haer Alteze seyde
Op d'Adels eerst request, was dat sy nederleyde
De voorder toeslagh, en hulp 't Stael weer inde schee
Maer ondertusschen, soo de ketterijen wee!
Ghesworen vyandt, hiers die al u doen sal maecken
Tot puynen hoop, en al u dartelheden schaecken:
Ghy schuym, ghy licht-gelaen, hae denckt dan by gantsch bloet?
Wat ghy zijt Majesteyt, en Roomsche kercke doet.
Niemant waermen vermoet, blijft stil of by het leven!
'k Heb volle macht, en t'is my inde handt ghegheven,
Dees sotte bollen, Sim, half nesck en lappen leuren:
Ick souse selver met dit kinnebacken scheuren!
Eer sulckx te lijden, datse vorder wassen aen.
Och soo mijn Heer, och soo.
Bloedtdorstich Gheweldt.
Jae niet een woort van dit vermaen,
Soo langh ick leef sal zijn u alderrechte Vader,
En sterf ick, so beschick ick u een tienmael quader,
Of hy soo bits niet schijnt, voor ooghen dat hy dient
Noch tienwerf slimmer, onderdecksel van heur vrient:
Dan noch geen noot, ic groey in desen handel machtich,
De Gheest is dol, en vol, de leden fris en krachtigh
Heer Padre maeckt vry moet ons haen moet Coninck zijn,
Eer lanck niet een ketter levendt
Valsch Hipocryt.
met die mont drincktje wijn
En hoe salt gaen, ons Vrou doet geen Placcaten breecken!
Dus ist: 'k hebt menichmael gesien, sy toontse teecken
Van wel heurs eens, aen al dien Geusen Adel, hoop
Rabauwen die nochtans bevorderen de koop.
Heeft Willem van Nassou. t'Antwerpen niet geleden
Vry prekingh? waer uyt, als hun welstandt toegetreden
Die Gouverneur der Stadt gestelt was, werdt ons moe,
Neen Prins, staen wy gereet dit volck te laten toe,
Dat ondert decksel groyt alom in duysent vlecken
Sy souden t'net (al sacht) ons over 'thoofde trecken.