floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
die mogen haer verlaeten soot is publijck
op den toecomende troost sonder beswijck
wadt david seijt wie sal indes heeren berch gaen
en wie sal in sijn heijlige plaetse staen autentijck
die onschuldige handen heeft hoort mijn vermaen
en die reijn van harten is wiens siel niet heeft gedaen
te vergeeffs en niet schalck gaet sweeren
die sal de zegening vanden heer ontfaen
en gerechticheijt van godt sijn salicheijt leeren
Boven maeten brandt mijn hart ick wil mijn gans keeren
tot godt mijn salicheijt mijn troost der genaden
troost der schristueren hoe soet is u instrueren
Wech vleijssch met u aenhang ick moet u versmaden
o' mijn schepper mijn godt wilt mijn versaeden
en wilt uwen heijligen geest niet van mij nemen
sterckt mij daeromme staet mijn cranckheijt in staeden
wascht mij en ick sal reijn sijn van alle stremen
mijn sonden sijn tegens mijn laetste vervremen
bercht u aenschijn van mijn sonden doet uuijt mijn misdaet
schept in mijn een reijn hert so blijff ick op dees teemen
wilt mijn voort Leeren om te schuwen het quaet
Wandelt inden wech des heeren vroech en laet
en hout u hardt reijn nae des heeren woort
en wilt u wachten voor dat smettelijck zaet
so ons St pieter is leerende voort
ghij en sijt om silver noch om gout gecocht / hoort
dan alleen met dierbaer bloet christij goet
en dat onbevleckt Lam / dat voor ons is vermoort
tot affwassinge ons schenckende water en bloet
godt heeft hem heerlijckheijt gegeven metter spoet
op dat die in hem gelooft sou werden reijn
inder zielen sijt dit altsaemen vroet
tot ghehoorsaemheijt en waerheijts des geests certeijn
en in ongeveijnsde broederlijcke Lieffde pleijn
dus hebt deen dander Lieff uijt reijnder herten
siet hier den versoender voor groot en cleijn
die voor ons algemeijn Leet doots schandelijcke perten
acht niet meer de werrelt / al comptse u terten
so sal sijn Lieffde te bedt in u comen
dit is de geen die gedraegen heeft onse smerten
siet het Lam gods dat op hem heeft genomen
de sonden des werrelts tot onser vromen
dit is het woort daer ick aff heb geseijt
Dese heeft ons suijver gewassen vant verdomen
volcht desen geheel nae met reijnicheijt
dit is den hoecksteen die In Sijon is geleijt
op den welcken ghij te hant vast gefondeert sijt
Hier niet aff ten scheijen ben ick bereijt
dit is mijn troost in wien ick ben verblijt
loff advocaet Loff versoender die mijn heeft bevrijt
In sijn svaders huijs sijn veel woningen so hij belijt
daer elck sal ontfangen van godt sijn Loon
die suijver sullen hem aenschouwen te dier tijt
bij sijnen vader in sijnen heijligen throon
vleeijsch noch blooet en mach niet inden hemel schoon
Dan die door den geest reijn is wilt dit weten
de suijverheijt spant voor godt die croon
die in een ootmoedichdighen geest is geseten
Aldat onsuijver is wordt van mijn verbeten
en tgeen dat besmet oft omgaet met logen
door die cracht des geests gae ick mij dit vermeten
en door christum gae ick mij tot suijverheijt pogen
De werrelt een vrou cierlijck toegemaet
Mijn vrindt ick moet mijn hier bij u vogen
u wesen heeft mij bevangen mijn hart van binnen
de Jeucht mijns levens sal geheel verdrogen
ist dat ghij mijn sedt uuijt uwen sinnen
cust mij eens Lieff om troosts gewinnen
Leght aff desen schilt Laet ons triumhperen
werpt wech dit swaert so sal ick u beminnen
en tsaemen in Amoreusheijt boeleren
Het vleijsch ben ick gestorven met haer begeren
u woorden sullen mijn oock niet besmeecken
Christus mijn hooft - heeft mij niet gaen leren
tvleijssch naer te volgen maer dat te versteecken
tvleijsch werckt niet dat geest is / maer alle gebreecken
So mijn broeder blijft suijver van haer treecken
so en genaeckt u niet een eeuwich kermen
werrelt
Gaet heen Johannus / herodus wil u spreecken
die u thooft van uwen buijck dede swermen
wilt ghij desen geloven so ist wachermen
sij en weten niet dan van armoe te praeten
compt lieff en wilt u bij mijn verwermen
ick maeck u rijck machtich boven maten
ick sal u leeren dat u mach baten
woeckerenfijnancij doen ontwegen ontmeten
Sulck exempel heeft mij christus niet gelaten
de rijcksten de machtichsten wilt dit weten
heeft hier selffs ootmoedich geseten
de vogelen des Luchts hebben haer nesten al
de dierkens haer hoolen int secreten
maer smenschen soon had niet op te rusten in dit dal
Hebben u dees twee gemaeckt aldus mal
Abraham Isack Jacop die patriarcken
hadden oock rijckdommen groot int getal
david Salomon dees geleerde clercken
Hebben wil van vrouwen gebruijt / wilt dit mercken
compt Laet ons vrolijck leven en drincken de wijn
want de wijn doet het hart verstercken
dus Laet ons gaen brassen bruijssen en vrolijck sijn
Door dronckenschap isser menich gecomen in pijn
als / holofernes / Amon / Nabal en Baltazaer
ick schuw dronckenschap als dootlijck fenijn
Christus Leert mij in soberheijt te waecken voorwaer
werret werrelt
Och dese te doen dwaelen valt mijn te swaer
Christus was een wijnsuijper die ghij bemint
dit riepen hem de pharizeen na openbaer
compt weest toch met mijn vroolijck mijn Liefste kint
Sij waeren Logenachtich als ghij dit wel versint
de heer sprack selffs weest sober ende waeckt
op dat u de vijant niet en verslint
die als een brijsschende Leeuw naeden menschen haeckt
Bij wadt volck ben ick doch hijer dat dus caeckt
sietmen den meesten hoop mij niet aencleven
die door mijn pracktijck sijn aen goet geraeckt
van geestelijck en waerlijck die nae mijn raet Leven
dwaelen dees al wilt hier van oordel geven
ghij die dus neuswijs sijt Laet uwen sin hooren
Alle oordeelen comen godt toe so daer staet gheschreven
mij staet niet te oordelen wadt den menschen oorboren
die nae een ander omsiet quist sijn tijt verlooren
ijegelijck behoort hem selff inwendich te beschouwen
Als michael twisten om dat uuijtvercooren
lichaem van mosis en deet den duijvel flouwen
so en dorst hij hem niet opleggen wilt dit onthouwen
het oordeel der lastering vol affgrijssheijt
hij sprack godt straff u int eeuwich benouwen
dus en sal niemant oordelen deur sijn eijgen wijsheijt
die wedt oordeelt wadt goet en quaet is in propijssheijt
Ick ben nochtans de geene in wien den prijs // Leijt
die mijn kinderen hier ter werrelt maeckt groot
vervloeckt sijn de geen die u dus opt ijs // Leijt
wijckt rasch van desen oft u genaeckt de doot
oft ick sal u Lanckx de straet met u Leden bloot
doen slepen als ick Jeremijas heb gedaen
die het breijn is gelopen uuijt sijn hoot
oft ick sal u met Esaijas loon doen ontfaen
Die ick met een saech sijn halsch liet aff saegen gaen
ontcompt ghij ghij mijn so sal ick u noch swaerder vervolgen
met u meester sal ick u aen een cruijs doen slaen
rasch weert u ick ben althans op u verbolgen
Ick en acht niet al sijt ghij vol gramschap geswolgen
ick ben seecker mijns salicheijts door genaeden
vergevet haer heer die haer boossheijt uuijtgolgen
ick bid voor de geene die mijn om u versmaeden
ghij en hebt niet aende ziele al wilt ghij tvleijs braeden
Wadt weet ghij off u godt sal ontlaeden
dat ghij u salicheijt dus seer gaet beroomen
wie sijn u getuijgen die u staen in staeden
dat ghij tquaet hier sult connen ontcoomen
De vader den Soon de Heijlige geest uuijtgenoomen
en wij twee getuijgen oock die u sullen doen verharen
Ick weet in wien ick gelooff voor wien sal ick schroomen
ick ben seecker dat hij mijn pont sal bewaeren
Tot de dach sijns comens hoort dit verclaeren
ondersoeckt u selffs die int gelooff sijt vast
dat ghij seecker sijt dus laet u niet vervaeren
al doet u de werrelt een swaeren last
trijck der hemelen lijdt gewelt hier wel op past
de geweldighe sullen dit besitten int verbeijen
Werrelt ick acht u niet hoe ghij mijn aentast
wie sal mij vande Lieffde goods toch doen scheijen
druck noch bangicheijt in geene contreijen
honger noch naecktheijt swaert noch perijckel groot
Aldus de heijlige geest gaet verbreijen
om uwen wil worden wij aldus gedoot
als slachschaepen gerekent inden noot
dit verwinnen wij weer om die ons Lieff heeft gehadt
U genaeckt veel verdriets ick segt u bloot
ick salt mijnen man gaen vertellen pladt
hoe dat ghij mijn werlt sijt aldus sadt
sijn naem is de Prins der duijsternis geheten
wij sullen u vervolgen tot elcken stadt
om dat wij aldus van u werden verbeten
wij sullen u noch dooden openbaer oft int secreten
Ick ben seecker dat leven noch doot wilt dit weten
noch engel noch heerschapij noch gewelt
noch tegenwoordich noch toecomende veten
sullen mijn doen scheijden twerdt u gespelt
vande Lieffde Jesu christij ons heeren
ick danck u heer die mijn gangen suijver stelt
en dat ghij mijn voort vanden Logen onthouwen selt
Dit sal mijn man al worden vertelt
hoe dat ghij u van mijn werrelt gaet keeren
ick wed u genaeckt noch verdriet en groot verseeren
Siet den helm der salicheijt die wij u presenteeren
nu ghij de werrelt sijt geworden een cruijs
als een suijverheijts bruijt wilt u vromelijck weeren
tegens vleijssch end de werrelt die u sijn abbuijs
al comen sij wederom met een groot gedruijs
wederstaetse so ghij tot noch toe hebt gedaen
u naem is nu geheten sonder confuijs
suijver van harten ootmoedich van geest hier ter baen
Siet dit is het loon dat ghij sult ontfaen
de croon des Levens wordt u gepresenteert
om dat ghij inden wijngaert getrouwelijck hebt gelaboreert
Hier sallmen thonen den vader in sijn throon / met een 
							een Croon inde handen / beneffens hem twee ofte drie / 
							kinderkens int widt gecleet met palmtacken inde
							handt roepende Heijlich Heijlich Heijlich oft
							singende als volcht oft diergelijcke
							Naer den voijs surrepit Christijs hodie @
							met twee oft drie partijen
Heijlich heijlich tot alder tijt ... Heijlich heijlich o' vaders soon
Sijt ghij o' heere gebenendijt ... die tot ons quaempt uuijt shemels
							troon
Heijlich heijlich is uwen naem ... en door u bloet ons hebt verlost
maeck onse Loffsang u bequaem ... en oock verjaecht den helschen post
Aleluia alleluia Alleluia alleluia
Heijlich heijlich heijlige geest
die metten soon oijt hebt geweest
en metten vader sonder spodt
drievuldich een waerachtich godt
Alleluia alleluia
De vader.
Compt mijn bruijt die van Libano compt gaen
wiens suijverheijt niet en is gecorumpeert
ghij hebt u clederen uuuijt gewasschen en u verneert
om mijns soons wil te lijden druck en verdriet
siet de croon daer ghij mee sult werden vereert
twelck is des menschen meesten troost die u geschiet
dat ghij suijver blijft van harten en tonsuijver vliet
De soon.
Om dat ghij getrou hebt geweest somen siet
doen ick hongerden en dorsten ghij mij spijsde fijn
als ick was naeckt en gevangen verliet ghij mij niet
oft als ick was pelgrim in cranheijt en pijn
hebt ghij mijn bijstant gedaen dit seg ick dijn
hier voor sal ick u duijssent vout wedergeven
Heer wanneer hebben wij u gesien in sulcken schijn
als ghij seght verclaert dat hier beneven
Wadt ghij de minste deet dat deet ghij mijn
compt nu int rijck mijns vaders verheven
ghij gebenendijden in dat eeuwige leven
twelck u van aenbegin is bereijt
dit is den troost die mijn uuijt vercoren is toegeseijt
Beswaerde Consiencij Knielende
Heijlich heijlich heijlich heer in u heijlicheijt
Godt Sebaotch vol eeren en vol waerden
prijs eere Loff hoort u toe en moet sijn verbreijt
boven u is niemant in hemel oft op aerden
Loff vader die sijnen soon niet en spaerden
loff die om ons is gestorven ende verresen
Loff heijlighe geest die mij openbaerden
dat de suijvere voor godt meest sijn gepresen
ontslaet mij van dit sterffelijck lichaem midts desen
op dat ick mach wesen van dat vercoren getal
ghij sijt de geen die ons heeft genesen
dus roep ick Luijde met een blij geschal
Loff hem die is / was en eeuwich wesen sal
De menschen die dus Leven int aertsche dal
die sijn een bruijt christij die van tonreijn went
en in suijverheijt sedt sijn gangen al
door een ootmoedigen geest die ons werdt gesent
door tgelooff in christo genade bekent
en die twijffel en wanhoop van haer Jaegen
dees sijn gewasschen door tbloet christij excelent
En haer reijn houwden van des werllts laegen
dees soecken niet dan den heer te behaegen
door des geests gratije die sij hebben ontfangen
den geest werckt anders niet nae paulus gewaegen
dan tgeen dat reijn is met groot verlangen
Sij sijn nieuw herboren die den geest anhangen
ende tvleijsch versterven dat onreijn heeft geweest
stellende in suijverheijt tot godt al haer gangen
dees menschen moogen haer hier in swerrelts foreest
op den toecomenden troost verlaeten aldermeest
dees blijven in godt en godt in haer nae mijn betuijgen
die zuijver is van harten en ootmoedich van geest
in hem is geen vlecke die t'onreijn uuijt spuijgen
in sulcken hardt woont de heer dat hem gaet buijgen
tot ootmoedicheijt en hout hem onbesmet
ghij goutbloemkens Laet u hier me genuijgen
veel Lopender om prijs so paulus seijt net
maer een machse winnen hier al hop let
die ist die sijn gelooff tot suijverheijt veucht
dees ontfangen den croon die sijn Leven dus set
en sullen den troost genieten met alder vreucht
daermen niet sal gebruijcken dan reijn geneucht
hier mede Oorloff aen u groot en cleijn
sijt u hart stellende in suijver deucht
op dat ghij desen troost moocht gewinnen certeijn
daer thert suijver is en is niet onreijn.
finis . Lang in dicht .940 Regulen
Krispyn, poëet, en officier
Michiel van Breda: Krispyn, poëet, en officier. Amsterdam: Albert Magnus,
						1685.
Gustaaf
Klaret
Lysbeth
T' AMSTERDAM,
By Albert Magnus, op den Nieuwendyk, in den Atlas, by den Dam.
					1685.
SIMON van BEAUMONT'
De tegenwoordige Regenten van de Schouw-burgh, hebben het Recht van de
					bovenstaande Privilegie, aangaande dit Blyspel, vergunt aen Albert Magnus,
					Boekverkoper tot Amsterdam.
JA heer, myn aanslag is nu tot het eind gebragt;
't Is verder noch gelukt, dan ik zelf had verwacht.
Ik breng u hier in 't huis van uw beminde, waarlyk
Het had veel werks; doch 't lukt in 't eind noch hoe bezwaarlyk.
'k Heb by mevrouw Sophy; de moeder door myn list
Vry wat credit gemaakt.
Maar om wat reden is 't,
Dat ik verkleed most zyn? wil my nu openbaaren
Wat dat beduid, gy kost het flus my niet verklaaren.
Om dat....
We! aan ik zal het u verhaalen ... doch
Het zal hoognoodig zyn, dat van het schoon bedrog,
Van al het geene, dat hier is door my bedreeven,
Voor af maar met een woord, u kennis werd gegeeven.
Mevrouw wil niemand zien, zy acht geen menschen, dan
Alleen geleerden. 'K houw me als een geletterd man.
'k Geef voor, ik ben Poëet, en Philosooph, daar boven
Een groot Physiognomist; ik doe het haar gelooven.
Sofy acht my veel meer, en dieper gestudeert,
Als een Doctoor; ik werd op 't hoogst van haar geëerd,
Ik vley, en prys haar, ik keur goed al haar geschriften,
In proze en vaerzen, als zy my die geest te ziften.
Dus maakt zy zo veel werks van myn gevoelen, dat
Zy niemand achten zou, schoon hy meer kennis had
Als ik ooit hebben kan. 'k heb ook een geeft gekreegen
Door erffenis, die my heel zelden laat verlegen.
Ik heb voor deezen een geletterde gediendt,
Die my by testement, want hy had kind, noch vriend,
Als zyn geleerdheid, en zyn groote wysheyd maakte.
Zie, goed en had hy niet, wyl dat net opgeraakte
Voor zyne dood. Ook wist hy wonder net en fraay
Met streeken om te gaan; 'k heb van die ouwe paay
Zo veel geleerd; ik durf wel d'aldergaauwste tarten,
In onbeschaamtheid, en al diergelijke parten.
En om te beter noch te doeken, door die schyn
Dat licht geloovig volk, laat ik my voor Krispyn
Heer Gaauwert noemen; en voor al zie ik my eeren
En achten van Mevrouw Sofy, na myn begeeren.
Ik mag dan hoopen dat ik eind'ling door die rêen...
Al zagjes; het begin van myn verhaal is 't beste,
Wy scheiden zo noch niet, ik bid let op het leste
Myn heer, zo zei de haan wel eer eens tot de pier.
'k Vrees dat ik reden heb, van nu af aan te vreezen,
Myn heer, dat gy niet lang in deeze vreugd zult weezen.
Het is 't niet al, dat om u dienst te doen,
Ik by Mevrouw Sofy, my met zo goed fatsoen
In kuis gedrongen heb, maar dit moet gy ook hooren
Myn heer, en dat 's de knoop, ik zeg 't van te vooren.
Daar al de zaak aan hangd, de vader aan zyn kant
Gedoogt, dat zyn Klaret haar trouw en haare hand...
Maar heer Rudolf, myn heer, kan u wel laaten loopen,
En zyne Dochter aan een ander wel verkoopen,
Uit trouwen meen ik.
Wel, dat is zeer goed, hy kan..
De vader tracht vergeefsch, een man haar toe. re voegen,
Zy stemt het noch niet toe, schoon hy haar heeft verlooft.
Wat zegt gy? Goon! zo my myn lief zo wierd ontrooft.
Hy heeft haar toegezegd een van zyn beste vrinden,
Die haar voor zyne zoon....
Ach myn Krispyn! helaas Krispyn! wat gaat aan!
Ach, ach! hoe duur zal my, myn vaders af zyn slaan?
Het komt ontydig heer, 'k beken 't; maar 'k durf noch hoopen,
Dat het na zyne zin, noch zo niet af zal loopen,
Gy hebt de min voor u, en...
Kan ik in dit kleed,
Myn schoone doen verstaan, de groote van myn leed.
Ach kan ik zonder schaamt, zo voor het oog verschynen
Van myn meestres, en haar van myne minne-pynen...
Dit Raapeschilletje.
Zo kond gy gaan voor een kopye van die heeren
Voor een Tartuffe, of als men in Parys ziet eeren,
Van 't volk dat dikwils naauw een A kent, voor een B,
En voor heel gaauw passeerd, met Titel van Abbe.
Ik zei haar dat gy hier gebooren zyt, myn heer,
En dat gy evenwel verkreegen hebt deeze eer,
Om uw geleerdheid. Is 't niet treflyk uitgevonden?
Ik zei haar, dat gy hier in Holland zyt gezonden,
Om naar geleerde luy te zoeken; is 't niet loos?
Ja, maar ik durf zo niet Krispyn...
Wat! durft altoos.
'k Heb dat expres bedacht...
Om reden
't Za! u al lukken in die'schyn, stel u te vreden.
Voeg by dat kleed voor al, een stemmig weezen; trek
U hoofd vol rimp'len, en somtyds een scheeve bek
Star oog somtyds, en sta gelyk diep in gedachten.
Ha! dat zyn dingen die de menschen wys doen achten
De waereld laat zich doch door diergelyke schyn
Bedriegen; ziet gy 't niet myn heer aan u Krispyn?
Exempel! ik bedrieg de waereld door die streeken.
De menschen meenen, ik ben heel geleerd. Mevrouw
Bad my noch gist'ren, dat ik doch haar vaarzen zou,
Zo wat verbeteren; ik heb 't stout aangenomen;
En op dat myn bedrog hier door niet uit zou komen,
Verzocht ik heer Gustaaf, dat die 't voor my zou doen;
Dat is een groot Poëet, men kan het aan 't fatsoen,
En aan zyn Acties zien, hy komt hier alle daagen
Sofy flik-flooyen, en na haar gezondheid vraagen.
Ik bid u luistert eens; een vrouw die alle jaar
In 't kraambed komt, en nooit een vaers bestont te dichten
Is schuldig, in haar oog met reden te betichten.
Maar die heer Gustaaf kan...
Ach! wat geluk myn heer, dat ik u met myn oogen
Hier weêr aanschouwen mag; ik sta als opgetoogen.
Ik kom myn plicht voldoen, aan die doorluchte geest
Dees tyds; wiens weerga in geen vrouw ooit is geweest;
De tiende Muze, die eerlang zal zyn verheven
Op 't hooge Helikon. en daar haar straalen geeven;
Maar deeze Jongeling, die daar zo stemmig ziet
Wat is dat doch voor een, of kend gy hem ook niet?
Dat 's een geleerde; vers, nu, nu zo eerst gebooren,
Die ik ter waereld breng. Ha! gy zult wond'ren hooren
Myn heer, en wylik wil dat ider een hem kend,
Zo is het redelyk, dat gy zyn vrind ook bent.
Dat is een eer die ik...
In deeze dagen,
Waar in wy leeven heer, mag hy de roem wel draagen,
Dat buiten u, en mv, hy meer geleerdheid heeft,
Als iemand 't zy wie 't zy die in deez eeuw noch leeft.
Voorts heeft hy ook een naam, uitdrukkende; gedachen,
Die wonder zyn, waar uit wat heerliks staat te wachten.
Hy heet Aankomeling, dat is te zeggen, Heer;
Heel gaauw in 's waerelds school, waar jongheid nimmermeer
Den top beklimt; ten zy, dat zy werd onderweezen
Van wyze Oudheid, die het alles heeft doorleezen.
Ja daar door is 't myn heer, door studie, en door vlyt...
Voorwaar de deugd is waard, dit zy niet eer en achting,
Van elk ontfangen werd, zy geeft ons die verwagting
Dat... want myn heer, zy weet als iemand hoog geleerd
En konstig is ... zie dan, is hy ook gestudeert,
Dan heeft hy weenenschap; myn heer, een die kan spreeken;
Is geenzins stom, dat is nu middag klaar gebleeken.
De wysheid onderscheid ons van de gekken, heer;
En daarom is het goed dat iemand door een leer...
Of wel geleerdheid klimt ... dat hy het zo kan maaken...
Gelyk wy u daar door tot zulk een lof zien raaken.
Zy onderscheid den mensch van reeelooze dieren,
Van domme beesten. ô wel dien, die zich versieren
Met zulk een kostlykheid; want dooreen stoute vlucht,
Verheft de wysheid ons, tot boven inde lucht;
En doet de menschen van der Goden tafel proeven:
En hier toe zullen wy maar een bewys be hoeven.
Men zegt, dat Pallas wierd gebooren uit het hoofd
Van Jupiter; 't welk van Vulkanus wierd gekloofd;
Dat zy geen moeder had, nu kund gy licht doorgronden...
Ja toch, dat spreekt van zelf, 't is wonder wel gevonden
Dat 's mislik kramen, en in 't gansche waerelds rond..
Maer a propo myn heer. Het vaers dat ik terstond
U gaf, hebt gy dat?
Ik zie Mevrouw daar komen,
Klaret is by haar; nu myn les wel waargenomen,
U lief schynt vry Chagrin.
GY ziet, Apollo zou, zo ik een dag doorbrogt
Mevrouw, in welke, dat ik u niet had bezogt
Zyn Hof my sluiten, en my al zyn gonst ontrooven.
Myn heer, voor zo veel eer ben ik verplicht, dit te looven....
Nooit ziet menu genoeg, ô Muze van deez tyd,
Die en in prooze, en vaers, onvergelyklik zyt.
Mevrouw op dat de vreugd, hier doch zou overstroomen,
Bracht ik dien heer die eerst uit Vrankryk is gekomen.
'k Zal met verwondering,
Aanvaarden het geschenk dat gy my doet; in 't weezen
Staat zyn geleerdheid, en zyn groot verstant te leezen.
Men ziet klaar, dat zyn geest van oordeel is verzelt,
Zyn Physiognomi....
Gy hebt het recht gespeld,
De Phisiognomi liegt niet, ik moet belyden
Dat hy noch jong is, maar wy zyn in deeze tyden;
Dat 't rym geensints vertoeft, na hoogen ouderdom.
Neen toch niet, schoon dat hy noch is een jonge blom;
Hy is een wonder ... ô hy kan .. Mevrouw gy zou verstommen.
Zyn vaerzen, .. ô zo schoon! .. dat gy die hoorde brommen,...
Maar, met een woord, Mevrouw ik ken hem op een prik;
Hy is zo wys! hy is .. ja zo geleerd als ik.
Gy zyt waardig,
Meer dan ik zeggen kan, ik ben noch onrechtvaardig.
Kom heer aankomeling, toont u eerbiedigheid
Aan ons beschermster, kom gy werd door my geleid.
Wat edel weezen, ach zo zacht gelyk eert dons
Nooit zag men iemant haaken
Met zulk een ongeduld, om d'eer te moogen smaaken,
Van uwe kennis, als ik heb gehaakt Mevrouw.
En zo 't geluk myn wensch my had vergond, ik zou
Het geen ik hier nu doe, al hebben lang te vooren
Gedaan, heer Gaauwert kan 't met waarheid u doen hooren.
Ik heb hem honderdmaal, ja duizendmaal verzocht,
Dat hy, was 't mogelyk, my eens tot uwent brogt.
Die eer zo lang geweest, van hier te zyn ontfangen,
Zal my de grootste vreugd, des waerelts doen erlangen.
'k. Zal menschen konnen zien, die 'k acht, bemin, en eer,
Haar Hooren spreeken, en zelfs met haar spreeken. Meer,
'k Zal konnen hooren, of haar zin, en haar gedachten,
Gelyk de myne zyn; wat vrucht heb ik te wachten,
Van zulk een onderhoud!
Of 't uit een boekje was?
Al wat ik hem hoor zeggen,
Is wonderlyk, het is niet netter uit te leggen.
Myn heer zal in het kort hier goe progressen doen;
Hy voegt by zyn diskoers met zulk een goed fatsoen,
Zo schoone graci. Ach dat 't zo een man mogt weezen,
Die uw werd toegelegt, myn Dochter! 'k zou niet vreezen.
Ach wat geluk! indien de Hemel zulk een man,
Voor myn Klaret...
Duld, dat ik ook myne plichten
Mevrouw mag tegens u gelyk 't betaamt verrichten;
En dat myn hert aan u herhaalen mag, al 't geen
Ik daadelyk Mevrouw u Moeder heb gebeên.
Maar mag ik hoopen, dat ik ook by u zal vinden
De zelfde goedheid, dat myn komst en onderwinden
Uw oogen niet mishaagt? Mevrouw een sterke magt
Een groot Godheid, heeft my in deez plaats gebragt!
Die zelfde Godheid, doet my hoopen, dat men nie
Zal last'ren 't oogmerk, dat my hier te komen ried.
't Geen haar behaagt kan my geensins mishaagen heer;
Uw komst vergramt my niet, men denkt gemeenlyk meer,
Als 't pas geeft dat men zegt. Maar zonder ver te loopen;
En gy zult u hier meê vernoegen, durf ik hoopen,
Volg, volg de neiging van de Godheid, die gy eerd.
Ik hoor met vreugd, dat hy u in deez plaats doet komen
Hy kan gelukken doen, 't geen gy hebt voorgenomen.
Die reden maakt u nu veel liever noch aan my,
Wat hoor ik! ach Klaret! hoe waarelyk zyt gy
Uw Moeders Dochter! ik ken aan die ed'le reden
Myn bloed. O ja. 'k zal u in 't zelfde perk zien treden,
Waar in ik loop. Hêlaas! en zou uw vader dan,
Zo onrechtvaerdig de beginselen hier van,
Die heerlyke geest verdooven! Wreede wetten!
Wat heimelyke kwaal,
Onsteld u zo Mevrouw?
Waar uit onstaat die vrees? wat heeft men voorgenonen?
Ziet, zegt hy, Officiers, die braave mannen, die
Altyd met degens gaan, laat d'andere vertrekken,