Wil, Koningin van het Eiland Vrijekeur, geeft, op het aanraaden van Deugd,
					Gemaalin van Verstand, aan den zélven haaren broeder de Ryksstaf over. De Vorst
					Eigenbaat, reeds door het gerucht verliefd niet min op de schoonheid van Wil,
					als op de rykdom haarer staaten, déze overdragt vernomen hébbende, neemt voor
					zijn uiterst bést aan te wénden, om de geneegenheid der zélve te gewinnen, én,
					mét haar trouwende, zich in haar belang te wikkelen, om eisch op het Ryk te
					maaken, én het zélve in te neemen, eer Verstand zich stérker in de Troon
					bevéstige. Wéshalven hy, onbekénd, én onder het kleed van Rédenvanstaat, (óf
					Staatbelang) mét Arglistigheid, eene Toverés, onder de naam van Staatkunde, zyne
					gewaande Moeder, mét Bedróg, én Schynheiligheid, zyne makkers, mét Ondeugd, zyn
					slaaf, én Vleijery, zyne slaavin, zich aan het Hóf begeeft, alwaar hy van
					Kwaadaard, één der Koninklyke Raadsheeren, ingebragt zynde om gehoor te
					ontfangen, Verstand zodaanig beweegt tót médelyden over zyne verzierde
					ongelukken, mét te veinzen, dat hy eene ongelukkige, én élendige Prinsés was,
					die men van haar Ryk beroofd had, dat hy van den zélven beleefdelyk onthaald
					wordende, mét éénen verzékerd wordt van alle bystand, én hulp tót
					wederwinning van zyne staaten. Waarom hy, tót érkéntenis van zo veele gunsten,
					Verstand beschenkt mét Vleijery, zyne slaavin, eene zeer aangenaame Zangerés, én
					zich voorts begeeft na de vertrékken, die men hém toegelegd had. Gemeenebést,
					Sékrétaris van Staat, én de allervertrouwdste des Konings ontraadt den zélven
					Rédenvanstaat in zyn ryk te ontfangen; mét zyn oordeel stémmen overéén Deugd, de
					Koningin; Opréchtheid, haare eerste Staatjuffer; én Goedaard, de Raadsheer: maar
					de Koning toont zich onzéker wat te doen, én van verscheidene gedachten heen, én
					wéder gedreeven. Arglistigheid doorgrondt de meining van Gemeenebést, én
					hoopende, dat die, zynde de vertrouweling des Konings, den zelven lichtelyk tót
					alles, dat hy wilde, beweegen kan, légt op zyne dood toe, én hébbende die toelég
					des nachts heimelyk in hét wérk gestéld, zonder dat het iemand gewaar vierd,
					hérschept Bedróg in zyne schyn, zo dat de zélve onder het kleed, én de naam van
					Gemeenebést in de vertrouwlykheid des Konings geraakt, door wiens raad (boven
					dat Opréchtheid, én Réchtvaerdigheid uit het Hóf gebannen, én Vleijery, én
					Arglistigheid in heure Ampten gestéld zyn) Kwaadaard wéder in de Koninklyke Raad
					toegelaaten wordt; waar uit hy door het toedoen van waar Gemeenebést gehouden
					was. Wil, ten uittersten geneegen tot Rédenvanstaat, geeft den zélven moed van
					zich te ontdékken Eigenbaat te zyn, én haar ten huwelyk te verzoeken, het wélk
					zy op het aanraaden van Schynheiligheid goedvinden in het heimelyk te
					voltrékken. Verstand, reeds verslingerd op Rédenvanstaat, verzoekt haar door
					Kwaadaard, tót wéderliefde, maar wordt afgeslagen; Goedaard berispt die neiging,
					maar de Koning zich over de vryheid van zyn zéggen vergrammende,
					gebiedt hém te zwygen, én te vertrekken. Kwaadaard schryvende het groot gezag
					van Goedaard toe aan de naauwe vertrouwlykheid, die tusschen hém, én de Koningin
					was, wérpt het zaad van kwaad vermoeden in het hart van den Koning, het welk
					daarna bebouwd wordende door de verkeerde diensten van gewaand Gemeenebést,
					oogschynelyke naaryver, en openbaar misnoegen voortbréngt. De Koningin, in haar
					verdriet getroost wordende door de valsche streelingen van Schynheiligheid, die
					zy Gódsvrucht meent te zijn, betrouwt zich geheelyk op haar, maar van haar
					bedroogen, én verraaden zynde, wordt door haare kunstenaary, én door het toedoen
					van Kwaadaard, én Bedróg gedood uit last des Konings, die, naauwlyks van het
					eerste huwelyk ontslagen, voorneemt tot hét twéde mét Rédenvanstaat te treeden.
					Eigenbaat, zich gedwongen ziende te ontdékken, het wélk niet zyn kon; als mét om
					vérre te stooten zyn geheel inzigt, het geen alleen gebouwd was op zijn onbekend
					blyven, neemt toevlugt tót de oude Arglistigheid, dewélke, om dit voorval te
					belétten, én tyd te hébben om op andere bezigheeden te dénken, toestélt een
					zékere geest van domheid, zynde zo krachtig eene slaapdrank, dat zy, Verstand
					ingegeeven zynde, den zélven in een diepe doodslaap begraaft. Eigenbaat, de
					wélke ziet, dat het nu zijn wélgeleegene tyd is, mét de Koninklyke kleederen
					bekleed zynde, vermoordt Verstand, maakt Wil tót slaavin, en geholpen door de
					diensten van Bedróg, Schynheiligheid, en Vleijery maakt zich zélven tót volkomen
					Tieran in het Eiland van Vrijekeur.