floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Laet ons de rosbaer eeren,
Den lijcksleep achteraen
Al klaegende vermeeren,
En tijdigh sterven leeren,
Bedaut van traen op traen,
Die langs de kaecken rollen
Uit oogen, dick gezwollen,
En root en uitgeschreit.
Laet hof en alle steden
Zich weêr in 't roukleet kleeden,
Noch onlangs afgeleit;
Toen David uitgeblonken
Met al zijn majesteit
In 't graf lagh neêrgezoncken.
Vlecht lijckkrans en feestoen
Van loof en eeuwigh groen.
Dit licht heeft uitgescheenen.
Adonias is heenen.
SALOMON. BANAJAS.
Hoe ging het, Banajas?
indien men 't zeggen magh,
Behouden 's konings gunst: het recht heeft zijn beslagh.
Genade, ô koning: laet mijn' nootdienst u behaegen.
Men hoort de lijcken der weêrspannigen beklaegen,
Die 's konings ongena zich haelden op den hals.
De joffers kermen luit: de stadt is vol geschals.
Heer Banajas, sta op. zoo wort mijn wil voltrocken.
Dat komt van kroonzucht, en het wederspannigh wrocken,
En wrijten tegens Godt en Godts gezalfde maght.
Verhael heer broeders endt. het koningklijck geslacht,
Mijn broeders, neven, en princessen mogen leeren,
Dat stam noch afkomst geen gerechte straf kan keeren.
Ick spoorde, op 's konings last, heer broeders stappen na,
En sloegh zijn voetspoor door mijn hazewinden ga:
Gelijck de jaeger plagh te volgen in het daegen
De veltstreeck, daer de dou van 't gras lagh neêrgeslagen,
Tot dat hy 't leger vont, daer zich de bange ziel
Van 't afgejaeghde harte, uit hoogen noot, onthiel.
Bespieders roken hier en daer een merreckteken,
In 't out Cypressebosch. hier had hy zich versteecken,
In eenen hollen boom, dien hem geen vyant wees.
Wy luisteren een poos, en hooren hoe de vrees
Verzucht in naerheit, daer geen zon noch daghstrael doorschijn.
Men riep: ay prins, schep moed: schep moed: koom vry te voorschijn,
En toon u zelven, en uwe onschult aen den dagh.
Hy daelde op deze stem, en gaf zich bloot, en zagh
Het schemeren van 't licht door loof en bruine bladen,
En klaeghde in 't endt bedruckt: helaes, ick ben verraeden.
Dat had Abizag, die my hier wees, niet belooft:
Doch is zy dus belust, beholpen met mijn hooft,
Zoo hou het van den romp. laet d'aerde 't bloet opslorpen,
En 't hooft in haeren schoot, gelijck een' bruitschat worpen.
Zy magh het kussen, als de bleecke mont noch gaept,
Tot dat het in dien schoot, als in zijn grafstê, slaept.
De kroonzucht kent noch bloet, noch afkomst, recht noch orden.
Wat was Adonias? wat is hy nu geworden?
Geen koningk op den troon, naer aller volcken recht,
Natuurlijck, buiten strijt, van Godt hem toegeleght,
Maer een misdaedige, een verraeder, een verwonnen.
Het is gerockent, maer het werck niet afgesponnen.
Alle eeuwen zullen my verweeren west en oost:
En hier op sterve ick, Gode en zulck een doot getroost.
'K vergeef 't heer broeder, my te krachtigh, en te maghtigh.
Hy proncke met dien klanck en naem van broederslaghtigh.
Dat isme liever dan regeeren, zoo 't hem lust.
Nu Banajas, vaer voort. sla toe. ick sterf gerust.
Laet d'overspeelster, die haer bastertkint holp wijden,
Laet vaders asch zich vry in 't marmergraf verblijden,
[Zoo 't weereltsche beloop den overleên verlicht,]
Dat Salomon zijn' troon op 't lijck des broeders sticht.
Hy knielt op dit beklagh, die flus zoo moedigh steigert,
In top van uwe kroon. mijn hant en slaghzwaert weigert
Tot drywerf toe den slagh te geven aen uw bloet.
Het hart klopt in mijn lijf. ten leste scheppe ick moedt,
En roepe: 's konings wil, niet mijnen wil geschiede,
Met eenen 's hemels wil. geen valsche waen verbiede
Den slagh te geven aen de kroonzucht, die 't verdient,
En Godt, noch Godts gerecht, noch David heeft ten vrient.
'K voltreck hier op den last, van hooger hant ontfangen.
Hy stort ter aerde, en sterft, en gaet der vadren gangen.
Al 't hoftrouwantschap roept uit eenen mont gelijck:
Lang leve Salomon, ten dienst van Gode en 't rijck.
De boschgalm juicht het na wel drymael, telckens flaeuwer.
In 't scheiden sluit de bant der bloetverwantschap naeuwer
En naeuwer om het hart, dat voelt dien harden slagh.
De hemel sterckme, dat ick dit uitharden magh.
Het kroonegout blinckt schoon: maer gout met bloet te sprengen
Misverft den glans van 't gout. de noot leert dit gehengen.
Hoe ging het entlijck, en wat nadruck gaf dit voort?
Bedruckte Abizag, die den boschgalm juichen hoort,
En in een' schuilhoeck van het bosch zat wechgescholen,
Quam, als een brullende leeuwin, uit duistre holen,
Die van haer jongen door den jaeger wert berooft.
De vlechten vliegen wilt om schouders hals en hooft.
Zy komt op dat gerucht door bosch door braem gevlogen.
Een helsche razerny ontsteeckt haer brandende oogen.
Zoo valtze plotsling door den drang op 't stervend lijck,
Bezwijmt om Davids zoon, bemorst zich zelf met slijck,
Verscheurt haer kleeders, borst, cieraden, en gewaeden,
En leght'er stijf en stom. geen rou kan 't hart verzaden.
Ten leste komtze tot zich zelve, en berst dus uit:
Mijn zoon Adonias, och koningklijcke spruit,
Hoe zijt gy ingeleit door reuckelooze raeden!
Giet traenen over 't lijck. stroit lijckcypressebladen.
Cypressebosch, legh al uw bladers teffens af.
Al 't rijck geleide hem naer 't vaderlijcke graf.
Och, waer hy, als een helt, in 't harrenas ontslaepen.
Ter weerelt is voortaen geen vreught voor my geschapen:
Ick wees hem, loos misleit, dien boom tot eene wijck,
En koom te spade, om uit zijn' mont een wisse blijck
Van mijne onnozelheit te trecken, u te toonen
Dat my geen scepterzucht, geen glans van koningskroonen
Bekoorde, om Salomon te stooten uit den staet,
Van David en van Godt hem toegekeurt. ô smaet,
Alle eeuwen zullen nu Abizag schuldigh achten.
Helaes, ick vreesde hem t'ontdecken met mijn klaghten,
En toefde veel te lang. het is te lang gebeit.
'K heb dien misleiden prins te wreet mijn hof ontzeit,
Uit angst en vreeze voor zijn' broeders ongenade.
De slagh is nu gegaen: dit kermen komt te spade.
Zoo kermtze, en jammert flaeu op 't lichaem in het stof.
Men heft haer op, en brengt het princenlijck in 't hof,
Met eene rosbaer, om te zalven naer de wijze.
't Gedije Gode alleen en uwen stoel ten prijze.
Hou stant. roep Semeï met Sadock hier voor my.
Hy komt gedaghvaert, en het hooft hangt op een zy.
SEMEÏ. SALOMON. SADOCK.
Semeï
Genade, ô koning. och, hy durf het naulijx hoopen,
Die aen den vader zich te schendigh dorst verloopen;
Den vader, balling en versteecken van de kroon,
Door geen uitheemsch gewelt, maer van den eigen zoon,
Noch vloecken, lastren, en een' snooden bloethont schelden,
En, dat noch hooger loopt, hem en zijn trouste helden
Ten berge af steenigen, ten schimp van zijn gedult.
'K bekenne, ick steeck te diep in onverzoenbre schult,
En bidde u om gena. toen David triomfeerde,
En over 's rijx Jordaen naer Sion wederkeerde,
Verneêrde ick my voor hem, uit rouwe en harteleedt.
Hy zalfde mijne schult, bezworen met een' eedt.
Wil nu de nazaet streng mijn oude dootschult wreecken,
Zoo ben ick lijveloos: zoo valt'er niet te smeecken.
Maer gy, die vader in genade geensins wijckt,
Kunt zedigh slechten al wat u verongelijckt.
Zoo komtge David en zijn heiligh voorbeelt nader.
Zoo trooste my de zoon, als eertijts zijn heer vader.
Ick weet wat David my belaste wijs en stil.
Gy deelt met Joab diep in vaders jongsten wil:
Noch zal men 's konings eedt niet licht in u onteeren.
Uw straf genaeckt. laet zien wat ons de tijt wil leeren.
Let op uw konings woort, en luister naer zijn stem.
Ga heene, bou een huis hier in Jerusalem.
Men zal een waeckende oogh op uwen wandel houden,
Om 't rijck te veiligen van alle misvertrouden.
Ten welcken dage gy, verlaetende uwe streeck,
De voeten verder zet dan onze Cederbeeck,
Zult gy de nieuwe schult en d'oude voort betaelen:
Dies wacht u 's konings vloeck op uwen hals te haelen.
Gelooft zy Salomon. voorwaer hy oordeelt recht.
'K bezweer die wijze wet, en blijve 's konings knecht.
Het lustme in Salomon den vredevorst t'ontmoeten,
Die alle erfvyanden, aen 't outer van zijn voeten,
In stof ziet leggen, en zich buigen voor Godts troon.
'K verwacht in Salomon een' andren Davidszoon.
Lazarus doot
Een bode
Dander Jode
Magdelena
De derde Jode
Caijphas bischop
Annanias
Een deurwaerder
Judas ijscharioth
Hier begint Een spel van sinnen van lazarus doot ende hoe dat Christus hem
				opweckte.
1... Lazarus / een ridder
2.... Martha // een stemmige vrou
3.... Magdelena / een Lustigie vrouwe
4.... Een bode / Als een Jode
5... Deen Jode
6.... Dander Jode.
7... Jesus
8.... Petrus
9.... Jacobus Apostelen
10... Thomas
11.... De derde Jode
12.. Caijphas bischop
13... Annanias / een Jodesche pharasee
14... Een deurwaerder.
15... Judas ijscharioth apostel.
[Lazarus doot]
Begint.
Lazarus spreeck Eerst.
O susteren mijn // thert Lijt pijn // en een groot benoute
ken weet hoe off wadt // ick seght u pladt // op desen termijne
Door u clachte // werdt mij thert onsachte // Jae geheel in floute
O susteren mijn // thert Lijt pijn // en een groote benoute
Weest wel gemoet // twert wel goet // hebt goet betroute
aen godt u heer // telcker keer // met een blij aenschijne
O susteren mijn // thert Lijt pijn // een groote benoute
ken weet hoe off wadt // ick segt u pladt // op desen termijne
U Conduijten // van buijten // demonsteren u pijnne
O laecij // uwen oracij // waer sullen wijse stellen
wij en weten // niet // de secreten // siet // van ons meerster fijne
off hij doort schromen // sal durven comen // van dese gesellen
beveijnst en arch.
Schickt uuijt een bode // beveeltet gode // diet gaet vertellen
Jhesus / dat sijn kindt // die hem bemint / en seer belaen
met sieckten swaer // dat hem tleven claer // wel mocht ontwellen
off hij coom mij beneven // om te renoveren mijn Leven // datter is
							vergaen.
bij naest geheele...
Och broeder dat werdt gedaen
dus Laet ick u helpen // om rusten / hout u gemack
want eenige hem selven te mineren verbiet de wedt plaen
Leent vrij // op mij // sijn u de beenen te swack
Gaet dan voore thart wardt mij so quack
martha suster weest doch een bode stuerlijck
op dat ons meester mach comen onder ons dack
want tleven werdt mij dus te suerlijck
daer mede Adieu
Broeder schickt u te vreden / ten sal niet Lang sijn duerlijck
off Jesus ons meester / sal hier present // sijn..
want wij weten hem wel te houwen / secreet en obschuerlijck
overmidts de pharaseen die heel verblent / sijn
Waer sijdij bode wilt fluckx hier ontrent // sijn
ghij moet neerstich reijsen met grooter effectije
over die Jordaenen tot Jesum Laetet u bekent // sijn
ende seght heere dien ghij hebt in groter Electie
die is deur sieckte heel teder van Complecktie
benaest ter doot in grooter ommachte
hij sal weeten dat wij behoeven sijnre protecktie
als ghij doen sinnppelijck reden doet u clachte
Die bode als een Jode
Mijn vrouwe ick stel mijn op reijse met al mijn machte
Adieu // twerdt nieu // ons weder versaemen.
Hout immers vast mijn woorden in u gedachte
Een Bode
Mijn vrouwe ick stel mijn op reijse met almijn crachte
Voor allen bedroch / hout doch goe wachte
want dat is voor de wijsen het recht betaemen
Een Bode.
Mijn vrouwe ick stel mijn op reijse met al mijn crachte
Adieu // twert nieu // ons weder versaemen
Comen twe Joden
Deerste Jode
Wel buerman hoe gaedij dus fantiseeren
wilt druck aff weeren // want tis een quellagie
Dander. Jode.
Mijn sinnen // van binnen // soo diverselijck keeren
Och als ick Aenmercke de goetheijt des heeren
so gaet sij verneren // mijn groote homagie
Wel buerman hoe gaedij dus fantazeeren
wilt druck affweeren // want tis een quellagie.
Als ick aenmercke twerck ende ragie
van desen parsonagie // Jesus van nazareth
tverstant in mijn hem dan gehelijck verpledt
want niet veel naet gesedt // is hij vraegende
waer deur de Overheijt over hem seer en claegende
tes mij nochtans behaegende // sijn Leer en seden
So ist mij mede geseijt hier ter steden
sijn Lieffelijcke reden // is mijn om hooren en een confartacije
Inder zielen
Och als ick gedenck om die gebooren blinde te deser spatije
hij badt om geen gratije // om tgesicht te verwerven
maer deur Lijtsaemheijt ginck hij hem de duijsterheijt off kerven
en dee hem tgesichte beerven // als een ijegelijck bloot // weet
Daerom naemense op hem nochtans een doot // Leet
al draegense een toot // breet // het sijn ijpocrijten.
Te recht mocht hij haer tbeveijnst Leven verwijten
datse de huijsen deur bijten // van weduwen en wesen
dat deur haer Lange gebeen diese Lesen
want donnoselen mits desen geheel worden bedrogen
Buerman hij hevet haer Lust so net vertogen
off u mach hoogen // dat hij de deurwaeren hoort mijn verclaren
ende wie andersins in comen sijn dieven en moordenaeren
noch ginck hij vermaeren // wie daer sijn vanden rechten stal
ende die selffde soude hij behoen voor allen misval
dit hoordij nimmer al // van hem prononceeren // net
Jae Ick in trouwen..........
En die daer mijn ingaen hoorde ick hem Interpreteren // bedt
sal tsijne begeeren // vedt // weijdinge vinden
want een dieff compt niet dan om steel en verslinden
genoch voor de beminden // voort daer off geswegen.
Al sprackt de heer in parabele sij hebben tverstant vercregen
wantse mitter haest nae steenen slegen doen op dat pas.
So voer mede den propheet helijseas
hij moste verlopen ras // als die verkeerde
want al gods propheten / Jesabel / metten doot mineerde
waer deur helijas ambuleerde // bijt vrouwen van perepta
deurt scheren bevel
Jeremijas schiede oock geene genae
haestich en drae // doen hij beschompte de gesneden confelij
diense aenbaeden ende noemdese regijnacelij
die vermotte Lelij // van gout / silver oft van hout gewrocht
sij naemen hem ende hebben hem aen een snoer gecnocht
als een volck onbedocht // gesleept langs der straeten certeijne
so datter aen den steenen bleeff sijn bloet sijn breijne
dus Isser noch niet eijnne off sij werden benijt
van ons pharazeen
Tis sulckx ick kens u.
Buerman tis nu haer tijt
want wie belijt // contralij haeren gesedt
dat moet een overtreder sijn vande wedt
maer wij weten godt danck bedt // tot desen steden
Een wonderlijck misterium hoord Ick hem Laest verbreden
so datter veel van hem scheden // want twas vercrinckende
haer sinnen en verstant....
Wadt was dat toch........
Ten waer (seijde hij) ghij aet mijn vleijs / en mijn bloet waert
							drinckende
ghij sout sonder omdinckende // sterven den doot // siet
noch seijde hij ick bent waerachtige broot // siet
Dat uuijt tshemels schoot // siet // is gecomen reijn
niet als u vaders hebben gegeten tot haeren / verdomen // pleijn
moetet sijn gecomen // certeijn // waer sij sijn gesturven
door haer murmeracij ende sijn ten affgronde bedurven
so datze noijt verwurven // in de belooffde Landen
te comen.........
Dats waer doen waerender som geturbeert / met schanden
gans sonder verstanden // spreeckende als dooren
dits een hart gruwelijck woort om hooren
wie souden orboren // sijn vleijs tot een spijse
en sijn bloet / tot een drancke noijt / swaerder affgrijse
sij doen als donwijse // sijn van hem geweecken
Och hoe Liefflijck hoortmen doen Jesus spreecken
ons nut bekeecken // en oock de verstandelen
en wilde ghij / mijn disciplen niet mee gaen wandelen
want ick vind u in schandelen // doort woort verhaelt
maer petrus heeft hem seer wijselijck vertaelt
ongefaelt // op Jesus respons
heer / werwaert souden wij gaen want tleven is in ons
doort twoort vermonden // dat ghij sijt vertaelich
Maer wadt seijde Jesus doen....
Tvleijs en baet niet / maer den geest maeckt salich
ongefaelich // tis een obschuer misterije
dus niet verder te praeten van dese matherije
Ick beveelt die haer ferije // singende
want de geest ist dien alleen geeft het Leven
nae alle schristueren geschreven // die autentijck // sijn.
Wadt recht heb Ick een broeder gelijck // mijn
maer int harte ick bedijck // pijn // soo dat verbroeijen mijn sinnen
want het hert is Licht // dat wij hebben binnen
waer deur cracht gewinnen // die Leden al.
Hoe hooger berch hoe swaerder val.
de sulcke sal // veel genesen berocken.
Ende alst nederste wederomnne werdt opgetrocken
hoe meerder eere // nae mijn sinnen deurluchtich
connen begreepen.......
Hoemen hier naerder is der aerden vuchtich
hoe reijnste gepurgeert
Die noijt en viel / en dorst noijt rijsen.
Het Inwendich verstant can dit wel bewijsen
een swaeren valle / geresen sijnde een groot verjolijsen
naet suer / een soet / maer sijt misprijsen
die gaeren beletten der vruchtbaeren ganck
niet voort uuijt terden der sonden stranck.
vrij sonder swanck / diet doet contralij geleert
Dits mijn motijve....
deerst Jode.
Redene waer bij
Maer een isser seer haestich bekeert
tot die hoochste geeert / ende een werck bijsondere
so dattet mij boven al geeft wondere
ghij waerter aff een oorcondere // nae gerechte redne
dats als ick penijse op die schoone magdelene
een sondersche gemene // dus schelijck can Laeten.
haer sondich plegen....
Dats waer sij was onder allen staeten
Ja bij geleerde prelaeten // confuijselijck gediffameert
mitten snoden vijleijnich...
Ende nu isse ter deuchden geekeert
tleven aenveert // so deuchdlijck alst blijckte
datmen verre noch naer weet haer gelijckte
met groot versijckte // ick dit aenmercke
Dit is Jesus wercke
want binnen haer percke // hij dick ghefrequenteert // heeft
Ende doen schielijcken den Lazarus nu de doot vermeert // heeft
hij die affgeweert // so menich sieckte onabele
vanden geenen die Aen hem riepen stantable
noch die niet sinabele in slevene verlangen
Lazarum gestelt hebben......
Buerman off wij derwaerts stelden ons gangen
om dier sijn int verstrangen een weijnich te vertroosten
Ick Consenteer in uwe propoosten
Laet ons gaen naet Oosten // om te blusschen haer verdriet
Int tgeen dat wij connen....
Stelt u om gaen om de bedruckte te vertroosten ijet
hoe dattet geschiet // tcompt ons ten goede
want godt castijt de zijnen wel met een scharpen roede.
Jesüs tegen sijn dicipel.
O schaepken verloren hoe moet ick u soecken // doch
gelijck een oprecht harder / is schuldich in trouwen
compt tot een vette weije wilt u vercloecken // toch
voor stooten noch slaen / en dorffdij niet grouwen
want u doolinge bedroefft mijn int aenschouwen
om dat de wolven veel sijn binnen swerrelts valeije
Ick sal uwe coije andermael verbouwen
bekent mijn stem voor u scherm schudt certeijne
al mijn goet werdt u dan algemeijne
en die u slaet / slaet mijn in tscherschen gronde
ver vreempt u niet Langer off ghij wert geheel onreijne
want tvleijs is maer een knecht der sonden
O meester wadt beduijt des paulus vermonden
dat ghij vant verloren schaepken dus dooet gewach
want wij generen ons met geen schaepen tot gener stonden
dus doet ons hier van het rechte bescheet en verslach
Kinderen seer nae bij eenen divijnen dach
dat ick om dit schaepken / mijn Leven sal Laeten
op dattet in eeuwicheijden hier na Leven mach
want ick siet verleijt / dus com ick hem te baeten
want van aenbegin hevet mijn vader gethoont caritaeten
en dat schaepken / kinderen is tgeheel menschelijck geslacht
die seer verleijt sijn door de soeckeren van eijgen baeten
Jae tot een onnoemelijcke superstijcie behendlijck gebracht
so dat nu haer vergeten is heel mijn vaderen macht
off het schepsel sietmen vervreemt van sijn scheppere excelent
so datse van hem wijcken heel onbedacht
keert weder keert weder .o. / mensche verblent
mijn vader sal u begoeijen met sijn der deuchden Jent
so dat ghij eeuwichlijck sult sijn trijumpheerlijck
maer de mijnen O kinderen heb ick van Eeuwicheijt bekent
ende sij kennen oock mijn / als diet alleen is multepliceerlijck
Clopt al in die werrelt o' meester tot uwent is keerlijck
wij sien gheen remedie tot desen verblentheijt
want de oude usancije een elck begeerlijck
Jae haer ouders Leven naevolgende in allen onbekentheijt
Wadt de mensch ongemogelijck schijnt / toecompt mijnen vader
							onipotentheijt
het welck ick u cortelijck sal doen blijcken
daer menich onwetende sullen sijn onniposentheijt
dus weert van u mijn broeders tswaerlijck verstrijcken
ende Laet ons wederom na Judeen gaen strijcken
want wadt sonderlinckx een mijn onboeden
mijnen vaderen mogentheijt suldij aenschouwen al gelijcken
dus wilt u in dit toch niet verbloeden.....
Weetij niet meester dadt sij u Laesten wijlden doeden
dus neempttet dese reijse als nu verdrach
want sij haeten u te seer dese blende Joeden
dus schuwt toch heere haeren boosen aenslach
Sijnter niet twaelff uuren in eenen dach
weest wel gemoet de vader salt Wel voegen
want wie inden dach wandelt hoort mijn gewach
en stoot hem niet want hij heeft het licht voor ogen
maer die Inden nacht wandt wert haest bedrogen
Ja strompelt haest want het licht is hem geaschudeert
weet vienden Lazarus ons vrient slaept ongelogen.
dus Laet ons derwaerts gaen tis mijn begeert
om w hem te wreckene
Meester slaept hij de sieckt dan haest van hem keert
dus Laet ons beter tijding hier sijn verwachtich
want heere die heele werelt schier op hem fulmineert
Jae elck is metter harten in u schier man slachtich
Vrienden Lasarus ons vrient is doot waerachtich
en ick verblijde mijn uuijt tscherschen gronden
om uwent wille om dat ghij int gelove wert stantachtich
dat ick daer absent was ter selver stonden.
Thomas Apostel
Laet ons met hem gaen vaet mijn vermonden
ende sterven met hem nae dattet dus wesen // moet
want tis van outs een vast Ooorconden
dat schadt / en goet / voor de doot seer vresen // doet
ende dat en hebben wij niet
Betrout in mijn vader die alleen een gepresen // goet
en Laet ons nae Judeen stellen ons egresse
de wech is verde dus behoeven wij wel in desen // spoet
om den doot van Lazarus ons vrient expresse
dus volcht mijn om te vertroosten magdalena die princesse
Magdalena en Martha beij met een roucleet.
Martha spreekt
O angstelijcke vervaerlijcke doot noijt verwaeder // schijn
die Lacen den Lieven broeder // mijn
so haestelijck en deerlijck hebt verbeten.
O gruwelijcke doot wiens smertlijck fenijn
moet nu den inganck mijnder sielen sijn
als een elendich pant vol druckx genieten
Magdalena spreetkt
O fondateur der hemelen ende plaeneten
in wiens verburgen sijn alle secreten
der gotheijt als godt min eenige vreucht
eijlaecij is dijn hulpe ons affgespleten
Waer alle verdriet bij werdt vergeten
ende ons doen Laet onverheucht
voorwaer ick duchte mijn sobere deucht
ende het pack mijnder sonden twelck ick bewene
gecost heeft mijn broederen wel Lustende Jeucht
och troost ons Lieff want ghijt wel vermeucht
hebben dit verdient mijn sonden gemeene
ontfarmpt u mijnre o Jesu van Nazarene
O Magdalena magdalena
ten recht dat ons verdriet bestrijt
Druck maeckt mij hert recht als een steene
O martha marthae
O magdalena magdalenam
vercoren suster ons troost is cleene
O nu den doot genomen heeft al ons proffijt
O martha martha.....
O Magdalenam magdalenam
Tswaert van bitterheijden mijn ziel deursnijt
o' gebenendijde godt wadt gaedij gesingen
dat die doot allen nu ter tijt
mijn vrome broeder heeft gaen beringen
hoe wel dat elck moet dien passagie volbringen
Jae eijgen geschreven onder dit advijse
drie traenen gaen mij nochtans de wangen bespringen
als Ick peijs dat hij nu is der wormer spijse
maer hoe ick misprijse // dits mijn opsedt
haddet Jesus geweten hij haddet beledt
dat weet ick certeijn men derfft mij niet brieven
Tis dus tscheren wille.....
Jae tis dus sijn believen
dat hem gevalle / een het alderbitterste Lodt
O broeder als ick peijns dat ghij Legt verrodt
wiens edel weesen wiens minlijcke daet
wiens hoocheijt gepresen een uuijt ridderlijcke saet
Leijt nu als een prijse versmaet // tot alder oneeren
o' doot als den misraelen op u wij fulumineeren
Tmach ons wel Jammeren........
Tmach ons wel deeren
want vader ende moeder hebben wij verlooren
ende nu ons Lieve broeder vercoren
dies hulpsamige troost van ons moet scheijden
Nu en sien wij meer dan onder ons beijden
daerom Laeten wij ons bereijden // tot deuchdlijcke seden
ons aenschijn met vierige traenen becleden
merckende onder ons beden // op godts believen altoos
O dochter van magdelena weest doch niet moeloos
hoe sijdij dus druckich / waerom v.aldij clachtich
tis dus godts wille weest hier op achtich
hoe / wilt uwer sinnelijckheijt stillen ongeriefflijck // dis
wij moeten al sterven alst hem geliefflijck // is
out / Jonck / groot / cleene / boven / oft beneden
dus mijn vriendinne weest doch te vreden
bedwingende een Luttel u druckich misbaer
Magdelena.
Wie heb ick doch daer
o' Sijmen mijn caer // is het niet wel recht // siet
om bedruckt te sijne
Tegent werck des heeren toch geen gevecht // biet
want een knecht // niet // boven sijn heer vermach
ende niemant pasceert boven noch beneden sijn dach
al roepen wij / wee o' wach / dat hem godt toegestelt // hdoet
peijst niet dat godt ijemant gewelt // doet
hoe welt u een gequelt // doet Laet staen u quelen