En dat mijns achtens meest door diender yet Goddelijcx in s'menschen ingevvanten
					is, dat de verkiesinghe veroorsaackt, beneffens dat soo baart ghelijckheydt van
					sinnen en zeden een onderlinghe vruntschap, het vvelcke ick inde
					ondervindeliickheydt bespeure: VVant het schiint of de geliick-ghesinde zielen
					gemengschap en gemeynschap hebben gehadt, al eer sy haar inde aartsche herbergen
					begaven, en dat sy daar over, vvanneer sy den anderen hier ter VVerelt in dese
					vervalb're lichamen gemoeten, de hemelsche kennisse en ommegang met nieuvve
					vruntschap vveder soecken te vernuvven. Hoe svvaarliick; maar hoe heughliick
					ist, eender te treffen onder so veel duysenden, daar vvy eenige geliickheyt des
					gemoets inne vinden? Voorvvaar onder de salicheden der tydeliicke dingen, en is
					voor het sterffeliicke geslacht een vvarachtigh en ghetrouvv vrunt de minste
					niet. Datter yet krachtighs in ons verborghen is, 'tvvelck sekere voor, en meer
					genegentheyt tot d'een of d'ander in ons vverckt; heb ick selfs (indient my
					gheoorloft is te segghen) in miin selven ende anderen bemerct: VVant eer ick den
					roem-ruchtigen Griecschen ende Latiinschen Leer-meester Daniel Heyns, enden
					vermaarden en vvarachtigen Gheschicht-schryver Peter Schryver, myne vrunden, oyt
					sagh, of kon, heb ick haar gemint en ghelieft; en sy lieden hebben my vvel
					gevvilt, eer ick oyt voor haar verscheen, door't heymeliick verstandt der
					sprakeloose geesten: daar ick my niet vervvaandeliick in verhovaardighe; maar
					daar ick my innerliick dapper in verblyde, vermits hare beleefde zielen my vvat
					deels in haar gunste gunnen; van vvelcke eervvaardighmakinghe ick oock
					herteliick bedanck den zeer geleerde ende groot-gheestige Rutgertsius,
					Raats-Heer des Konincks van Svveden, ende voornameliick u miin Heere! die om u
					hooghe vvetenschap ende van Godt begaafde vviisheydt te recht den naam van Huygo
					de Groote voert. O cieraat der Nederlanders! O Kroon-dragher der
					vvel-spreeckenheydt! Die om u sesthien Iaaren vvierdt mede genomen tot een
					pronck in Vranckriick, van de voortreffeliickste Ghesanten der Machtighe Heeren
					Staten; alvvaar ghy u vvoordt doende voor dien Grooten Koningh Hendrick so
					hoogh-vliegent en so vvel, dat de Vorsteliicke mont riep, Siet daar het wonder
					van Hollant! O vvaarachtige spreuck! En vvaardigh van so Heldtachtigen Prins
					ghesproken te vvorden. O Groote Man! Hoe goedt en hoe gunstigh vvas my 'tgheluck
					doe 't my troonde tot u lijfflijcke tegenvvoordigheyt, doen u vvyse mont mijn
					borst stroockte met lieffelijcke ende hoogh-vervvonder-vvaardige vvoorden? So
					haast en sagh ick niet het blickeren en blakeren van u heldere glase vensteren
					van u Gheest, of ick bekende met eerbiedigheydt de grootheydt en vvaardigheydt
					van u edele Ziel, die uyt Godt geboren is, om te overtreffen alle Volcken ende
					Tongen, van vviens gheleertheydt haar ontsetten en verbasen met erkenningh de
					verstandighste van onse eeuvve. O gheluckigh, over-luckigh Rotterdam, die met
					sulcken blinckenden Dyamant meught brommen: Maar noch gheluckigher zijnse die u
					daghelijcks gheselschap moghen ghenieten; ja die in u dienst haar leven moghen
					endighen. Teghen miin danck (vvaarde Heere!) moet ick miin penne bedvvinghen,
					ende de stomme spelen, uyt vreese van de nydighe; en oock soo ben ick meer als
					vvel verseeckert dat ghy niet en ziit gedient met lof, of lief-koseryen:
					Daaromme soo bid ick u endelingdat ghy miin groote vrymoedigheydt, en dit miin
					VVedu-pennincxken int goede nemen vvilt; dat is, (het Treur-spel van Rodderick
					en Aphonsus) so verre my dit na vvensch mach geschien, soo sal ick my
					grooteliicks aan 'tgheluck verbonden achten, en u miin Heere een eeuvvighe
					danckbaarheyt schuldigh blyven, het vvelck ick vertrouvv dat my van u
					deughdelijcke beleeftheyt niet en sal ghevveygert vvorden, verhopende dat ghy
					met miin feylen vriendeliick leven, ende den Duytschen altemers vvat toegheven
					sult, op dit geloof sal ick den dagh over miin spel laten gaan, denckende datter
					onder u geleyde vry en veyligh vvandelen en vvesen sal. Hier mede vvil ick V. E.
					bevelen inde ghenadighe bescherminghe vanden onsterffeliicken Godt, die vvil V.
					E. verleenen 'tgheen V. E. tot Salicheyt mach strecken, gheliick V. E. van
					herten vvenscht.