floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Daar ken ick het me wel of sien voor een uur, drie of vier:
Dat souw wel seve luy segghen (wel verstaande) as zijt wisten.
Wat doen de liens anders dan say de spays verdarven en 'tghelds
							verquisten?
De soberheyt is een deughd, diens ghelijcken men niet en weet.
Dat is gheseyt in't Duytsch; siet datje niet veel en eet.
Och 'tis so ghesont op zijn juyste dyeet te leven.
Die raadt die mocht ghy dan de krancken wel ingheven.
Monseur het is devin datmen de temperancy observeert.
Gut Joncker t'is so goedt datmen wel teert en smeert.
Wat verschillen de mest-varckens van de gulsighe beesten?
De gróótste dronckerts (Heer) dat zijn de beste gheesten.
Wie doeghet? hanneken, wilken, wuytjen, da nie dan fielen zijn.
De treffelijckste gheleerde die drincken de meeste wijn.
Ick segget niet om my, sey de wolf, maar om mijn schamele moer.
O seker! die geen rijnsche wijn met suycker en magh dat is een boer.
De Hollanders par Die sy drincken als moffen en poepen,
En dan is dat goeyken so wildt, sy schreeuwen, sy roepen
Als brayneloose liens, alse sayn. Way liens sayn modest.
Zayn wy ter feest, wy sobereeren met eten en drincken, is dat niet
							best?
Wy kourtiseeren d'ufvrouwen met diskours dat niet vulgair is:
Wy charlateeren van onse participantschappen, en van onse affairis
Van den handel van Indyen, en van de Guyneesche kompagnie.
Ick mayn zemers dagh een legioen Enghelkens sie
Asse kick onse maechdekens sie: 'tsoch sy sayn wel vroyelayck van
							gheest.
Ick gis datje my slacht, ghy hebter veel by e weest.
O bloet ick heb sulcken honger, ick wou dat ick al an't wangen //
							was:
Mijn buyck raast anders niet dan of mijn keel ghehanghen // was.
Nu tsa laat ons gaan ter kercken tot ons Vrouwen-bruurs, en horen
							Mis,
En dan sullen wy sien wa wy sullen koopen van vlees of vis.
Och dat is een krachtigh woordt, daar praatje na mijn sin.
Och priestertje, Priestertje, haestje wat, so krijgh ick hier wat in.
Tvvee jonghens en Floris Harmensz. hontslager met de baar
							uyt.
Aart.
Aauwe wille wy t'samen klaauwen,
Ick ra stoof, aauwe schijt,
Aauwen is zijn klaauwen quijt.
Yget gallich-veughels, gallich-veughels, laatmen gaan,
Of ick selje, ick sweert, met de swiep om d'ooren slaan.
Wat ryeme dese besuchte, bekrenckte schavuyten:
Krijgh ickje inde Kerck, ick selderje warachtich in sluyten.
Aauwe lampoot, krombien,
Ick hebje an de gallich e sien.
Hoe ryen mijn dese verbrancste scherluynen? gantsch lichters koom ickje
							by,
Ick selje de bullepees so sackereels elements legghen inje sy,
Dattet jou heugen sel: ick selje byget soo onghenadich oftouwen,
Datje by gantsch ackrementen op een aar tijt je mongt wel selt
							houwen.
Aauwen lampoot, aauwen lampoot, hebje dat hert een reys,
So sal ick jou dat mes omdrayen in jou vleys.
Ick sel de baar neersetten dat lóóf icje: ó jy Gods gauwe-dieven!
Dat voor jou lampoot.
Houtme die jonghens vast, ey lieven,
Keertse om Gods-wil. Och so, houtse vast: loopt schelmen dat ghy jou
							beschijt.
Hoe quellen mijn die weersoordighe overgheven jonghens altijt,
Sy ribsacken my wel machet helpen: ick arme kreupele ouwe man,
Mijn bienen die ryen mijn so, dat ick mijn niet ophouwen en kan.
Hy gaat sitten op de baar.
Ian knol, Andries, en Thomas.
Wel Floris Harmensz. waar breng jy de baar? wie isser doot?
Ariaan ien pijntje, peete Barberen man, jou ouwe laghenoot.
Ariaan ien pijntje doot? doot? doot? dat is wongder.
Vertrouwt wat op de mensch, inde stadt was geen ghesongder
Noch vaster man, die so wel in zijn vleysch en op zijn leen // was.
't Was jammer dattet sulcken stijf-sinnigen korselkoppigen deen, was.
Ey laat de dooden rusten, seght van de afwesende geen quaat.
Daar hebje gelijck in Thomas-oom, 't gaatje wel jy groote maat.
Het hy lang e leghen? van wat sieckten is hy ghesturven?
Sy segghen vande gave Gods.
Ian knol.
Seljer wel ingaan durven?
Wel souw icker niet in-gaan durven? dat is oock wat; wel dat komt
							schoon.
Ick gae 's nachts wel met de Graefmaker in een kuyl van twintich
							doon.
Ick deynck stae ick mee in't rolletje
Soo sal't oock kosten mijn bolletje.
En staemen in't rolletje, al hebje dan al de kruyen en drooghen van de
							stadt,
Ten baat gheen lieve moeren, men moet vóórt al hadmen een bort veur't
							gat.
Het volck treckt uyt vrees wech: maar ofmen op Tesselt was,
De dóódt komt over al, al waert dat ghy in een stiene muur ghemetselt
							was,
De dóódt spaart kleyn noch groot; tegen de dóódt en is geen schilt:
Daarom doet goedt terwijl ghy kendt, en leeft soo als ghy sterven
							wilt:
't Is kunst te leven als de dóódt komt, seyde Nabuur inde kooren
							mudden.
Maar wat sey Malegijs in't beghin vande sterft? ick selder mijn gat uyt
							schudden,
Hy koft by provisy al de droogen op van Doctor Schol, en leyd'se in een
							kist,
En selve lach hy arme knecht in Jaffa eer hy't wist.
Zijn Vrienden en zijn Erfghenamen die hebben heur ooghen schier uyte
							kreten:
Maar al sturvender noch so een vijf ses sy souwense wel vergeten.
Alle dinghen is nu wel, maer eerst waren sy bevreest,
Hoe hy ghevoeghelijckst' sou gheven toch zijn gheest:
Want siet zijn havic neus die hing hem over zijn mongt,
Zijn giest en ging niet uyt of hy was in zijn neus terstongt,
So quam het by dat zijn ziel niet kon verscheyden.
Ick gheefje te raan hoe dattet Gijs in't lest anleyden:
Hy liet zijn achter-deur open staan,
En daar is hy in viesiebel door e gaan:
Want siet hy schaamden hem selver,
Vermits hy meer een arme delver
Als een rijck koopman scheen: en asmen't segghen mocht, 'twas en
							bloedt.
Wat zijn die rijcke kaack-haringen meer as slaven van haar goedt?
Sy zijn willighe armen al hebbense goedt met hóópen.
Noch prijs ick jou Ian knol jy selter gheen langt om kóópen.
Waar veur soujet oock sparen, veurje moer of veurje breur?
Hóógher niet Harlinger-man, Aeuwen jy gater al wat me deur.
Al sturven al de rijcke luy, Ian souwer niet eens om treuren.
Byget Ian dat de hielle stadt uyt-sturf dan souje eref beuren:
Want je Vaar was voorsichtich, die hetje stee-kijndt e maackt.
Dat gheef ickje noch eens in drien, dat's hem lustich op zijn hóóft e
							raackt.
Ay lieve siet Ian knol eens druyl-ooren, hy staet of hy sot is,
Hoort hier eens Ian Knol weetje wel dat Deensche Tomas Banckerot is,
Had hy geen pampieren Harnas of quinckernel hy haddet slecht.
Hoort hier eens Koopman van Aelf huyden, komt hier mijn lieve knecht!
Heb jy niet een banckjen 'e leyt eertijdts in westphalen?
Ick wils eggen datje deurgingt sonder de goeluy te betalen,
En dan hietet noch datje om de schrift gheruymt hebt jou Landt,
'Tis de waerheyt, om de schrift die int boeck staet of ande want.
Maer Karolus Quintus die heeft daer teghen gheschreven
Hoe datmen met sulcke Dieven behooren te leven,
De Brieven zijn met groote Letteren in merckelijcken druck,
Wil jyse eens sien Andries giet-logen, so gaet op de nieuwe Bruck,
En siet nae de hooghe noort ande Voollewijck daer staen staken en
							stanghen,
Daer sulje de Brieven met haer Zegelen bescheyelijck sien hangen.
Hoe voerje daer weer geest? was dat mis? neen dat was 'e gaert.
Neen Tomas, wat mienje? ic ben voor geen Banckrotier verbaert.
Wat rijdt mijn dat volck? dat ick schoon maer een vrient an mijn
							gheslacht had,
En speelden hy Bankerot sonder noot, ic sou hem hangen dat 'k de macht
							hat.
Men hangt wel duysent diefjes die door de Armoede doolen
En die so veel niet en hebben, als so een schellem ghestoolen,
Dat een mensch tot een ongeluc komt door een ander, of door ongeval op
							Zee,
Of door ander avontuer, daer heb ick seker melyden mee,
Of die't door zijn Boec-houwers of Kassiers wert ontschreven en
							ontdraghen
Die luyden zijn waerachtich rechtvaerdich te beclaghen.
Dat is seker waer.
Wel Ian Knol binje mal? waerom sinje quaat?
Ick segh men hoort die moetwillige Banckrotiers te bannen van de
							straat
Jeuwers alleen, en so sy dan buyten haer bepaalt besteck ginghen,
So hooren heur de jonges met slick te goyen en met andere dingen.
Hoe veel dooden Floris hebben wy nou wel gehadt vande weeck.
Goelickjes so veel als lestent, of wat min, 'tis op een streeck,
Wat vraagie mijn dat? vraagt dat de labbekacken an't Kerckhof,
Die daer een heele aftermiddach staen, en maken daer haer werc of,
Daer staen die Laarysters zy an zy, dromel by dromel, hangt aen
							hangt,
Daer hebje Elsje koockleckers, en Stijn snoeps met haer Linckermangt,
Val ghesoon karstengen en aerdaeckers: sy snoeyen, en sy teesen:
Ginder staet Lijs gors in een stoep en begint haer getyen te leesen,
En staet en preutels soo rat, dattet schijnt dat sy gaern 'teyndelvaers
							hat,
En heur mongt die gater aers noch aers, as'en tellenaers zijn aers
							gat
Dat is so haest niet uyt, of daer wort van de dooden wat te praat,
Wachtje voor dat klootjes volc, dat goet weet van alle katte quaat.
Daer hebjet; 't was sulcken loopert, sulcken vechtert, sulcken guyt.
Daer isset, deynckt enreys onse Lobbrich is de Bruyt,
Met Harmen glad-muyl, en s'en wijf het geen maent doot é weest,
Ic weeter; wangt onse Iannetje stronx die hetter speel-noot 'e weest.
Heer seyde Nelletje, hoe verweent is onse Klaasjen boelen 'e kliet,
Hoe ondeucht, hoe ondieft, sy moetet al mee hebben, sou sy niet?
Een silvre sleutelreex, een blancket blauwe roc, en een doec met
							slippen,
Dat sey muruwe Niesje, so stroncktich, met sulcke scheechtsche
							lippen,
Datje jou souwt bepissen, dat ghyse maer eens aensacht.
Kijnt seydse 'tis sulcken kribbetje, ic raetje dat gy'er jou van
							wacht,
Want 'tis sulcken kaackster, sulcken snapster, sy swijgt niet en
							beet,
Ja deynck ick, so slacht sy jou, ghy swijgt oock al dat ghy niet en
							weet.
Maer Floris hermansz. is dat waer?
Wabbetje klonters wister of,
Die sit daer op een luyfe, of op een pothuys, en houter net register,
							of
En daerom komtet datse altemets so deerlijck en so droef // praat,
Sy weetje op een prick hoe veel volcx datter mee te groef // gaet,
Hoe veel rouw-mantels, hoe veel korten, hoe veel huycken, en hoe veel
							falyen,
En hoe veel Wittebroodts, de Rijcke-luy geven door de Tralyen,
En so veel gelts, Andries, datter het eyndt is of 'e wech,
Nou ick mach gaen, eer ickje meer van die kackebeyen sech.
Mijn groote kammeraet: ghy moet hier noch wat staen,
Ghy moet ons van de ouwe mannetjes oock wat verslaen.
Nou set jou Baer neer. Wat so: komt by de Ghesellen,
Ghy moet ons heur Legenden oock nae 'tleven vertellen.
Mijn tijdt die is hiel kort, daerom maack ick gheen langhe teem,
Onder het uurwerck in de nieuwe Kerck, daer sit sulcken veem
Van ouwe praaters, van Koddenaers en van ouwe Klouwers,
Met heyr hangende hoofden, met hooge ruggen, en kromme schouwers,
Daer sitten de druyp-neusen, die sijp-oogen by menkaar.
Dorstige Branckje seyt Mieuwes ghy bent al tachtich Jaar.
Ick weetet an mijn selfs, ghy en ick wy ginghen 't school, tot Heer
							Floris,
Lycenciaat van Amersvoort. Maer wat een malle kay, is Meester
							Kackedoris,
Die vent die was gec, en hy mienden goet schick dat hy wijs, was,
Hy quam in Dirck van Diemens tuyn, hem docht dat hy int Paradijs,
							was,
Wat hebje hem al dients ghemaeckt, ghy praaten hem toe
Dat ghy een Konijn had als een Olifant, en dat het jongden als een
							Koe,
En duysent sulcke sticken: hoe dat ghy een Ael hadt die so lang was
Dat hy in Engelant zijn hooft op stac, daer zijn staert hier an 'tstrang
							was.
Hoe schuddebolde die ouwe kluyvers om de rabbauwery,
En asse eenige schelmery hoorden, so quamen sy al nauwer by.
Vertelde Ian selde-waar niet hoe dat hy om een voetjen e nóót was,
Van de outste Harpslager van Amsterdam, hoe hiet hy? Ian vlas,
Hoe hem zijn vaar in huys sloot, en op hem begon te grimmen.
Wat het hy te doen? hy gaatje daar after over de schutting klimmen,
Hy gaat na de Bruyloft, daar hadje Frans witte-broodt en Ian Treck,
Die koften vande beerstekers een tobben of twee met dreck,
En sy groeven op de stoep, en sy lieten't daar in dysen
De leckere gheparfuymeerde soete kauw, ghyse
Daar saten die lidtsers met de mangtels veur de mongt,
Mit datmen nóóm komt tasten, valt hy bedoven inde grongt,
Hy kreet en hy bruysden, het scheen dat hyer in versmachten.
Je souwtje kruyst enne zeghent hebben hoe hy vloeckten, en hoe sy
							lachten.
Stil, stil, seyden sy, wy hebbender wat me veur,
En met so klopten sy ongheschickt en lelijck ande deur:
Met dat het Bruylofts volck over hoop quamen uytlóópen,
Sy villen, en gingen sy d'een den ander inde mostert dóópen:
Daar stondense besuyckerkoect, aars noch aars ick weet niet hoe,
En sulcke potterijtjes die metense melkaar met schepels toe.
Ick docht altemets mochten hier sommighe luy wat inde hoeckjes
							blyven,
sy souwender Almenacken, en nieuwe tijngjes en boeckjes schryven.
Meenje dat icker me geck? 't is waar, ick hebbet selfs ghehóórt.
Adieu Ian knol, Thomas, en Adries; want ick moet vóórt.
De tvvee jonghens, Ioosjen en Contant.
Ioosje.
Wie wil knickeren koopen? wie? wie? ses om een duytje.
Schiet op om een paar hebjet hert, of ick stuytje,
Ick binder me te vreen, kom an, gheeftme de vier,
Komt jongen langtme je hoedt, komt as en man hier.
Wat raje, jy kammeraatje even of oneven?
Een uyt Ioosje, siet daar leggender seven.
Wel an kom, ick ben te vreen, om de hiele acht,
Houwt daar dan Kontant, stuyt recht uyt, hebje de macht,
Siet daar isser uyt, laat sien, en daar isser vier in:
O lieve neskebol, scheyter uyt eer ick mier win.
Jy bent en onreynigert, ick moet opje hangden letten.
Komt an mannetje mugg, ick speelje by vyven op te setten.
Geefje mijn ierst? ick geefje ierst en een schoot.
Wat brabbelt mijn die ficksert, datser een op sen poot.
O bloedt datsen vlacken barck-man, die jongen die kan schieten!
Souw ick altijdt verliesen, dat souw de nicker verdrieten.
Hoe veel hebjer uyt?
Een en al de aren.
Datse veldt en e schoten; ô lansjen ick selje dat wel of klaren.
Sieje wel, dat is een span, ick set hem.
Ik hou meeta,
Yget schiet ickje op jou santert, jy hebter niet een beet na.
Hy is geraact.
Hy is niet.
Hy is al.
Hy is niet,
Jy selt mijn de knickers weer geven snappertje! soo siet.
Lustje wat met dróóge vuysten?
Gans lyden is dat byten.
Floris uyt.
Komt hier jy elementsche jongens, ick selje lieren smyten,
Jy schelmen, houwt dat en dat!
O jy slaat mijn dóót.
Bae neus! hinckepinck! lamgat! Aeuwe lampóót.
Keertme die bengels! houtme de jonges! houwtme de fielen!
Hey Ioosje, mijn beste maat, komt laten wy gaan soecken ouwe zielen,
Wy sellense die wraggel-gat, die lampóót werpen op zijn sack.
Waar zijn die jongens ghebleven? sy waren daar noch strack.
O lieve Aeuwe lampóót, mienje dat wy na jou wat vraghen?
Krijch ickje, krijch ickje, so krijghje de huyt vol slaghen.
Tweede deel.
Ierolimo en Robbeknol.
T'Is hier oock gien deech, k en weter gien huys te houwen;
Want hier is hongher e backen en dorst e brouwen.
Ba woor sayde gay, dagge me niet en kuyst
Mayn mantel en wambays? sach say zaijn so bepluyst.
Kom hier en sieghet eens, gay moetmen voorts wat keeren:
En hedy geen borstel?
En hebdy gien swijns-veeren?
Daar isser gien in huys.
Iero.
Maar wat est dagge al secht?
Ick seg niemendal Heer.
Schickt my de lobbe recht,
En krijcht my mijn bonnet met den royen plumagie,
En mayn stekade: gaat voort haalt water pagie,
Met een suyv're dwaal, en het vergult lampet.
Wat rijdme de vent? hy weet wel dat hy niet en het
Dan een gebroken pot.
Maar wat voert ghy de snater?
Siet Joncker, ick heb hier de hand-doeck en het water,
Ghelieft u oock yet meer?
Ten komt mayn niet te pas
Te antwoorden als ick ensicht of handen was.
Gay sult na mayn mont zien, en hooren na mayn hemmen.
Haalt mayn yvoren kam, ick moet mayn hoot wa kemmen.
Het dat isser ientje, soo mijn ooghen wis // zien,
So isset uyt de start van ien schelle-vis // bien.
Wa saydy een drol een: hoe staan nu mayn locken?
Sy krullen as een wijngert, seecker sonder jocken.
Ierol.
Wat dunckt u van mijn hayr, en ist niet schoon en blont?
Ghelijck een Engels Knijn, het wert al moytiens bont.
Hoe staet mayn de Bonet, en dese jente vaertjens?
Joncker jou hoetjen staet wel netjens op drie haertjens,
'Tis dubbelt ondieft.
Hoe past my dese kraach?
En staetse my al wel?
Joncker is dat een vraegh,
En sou jou goet niet fray, niet wel en aerdich passen,
Jou Moer hetter jou lijf, van joncx na laten wassen.
O Robbeknol dach gewaer, dat is so excellent,
'Tis van den ouwen Wolf.
Ick heb hem noyt ghekent.
Ick weet geen gelt so lief, daer ick het voor sou geven,
Want Meester Tomis noyt soo goet moockten zayn leven,
Sie daer hoe daget gruys daer af stuyft dick en bol,
'K wed' ick hou overmidts daar mee een sack met wol.
En ick een Roggen-broot met dese beene tanden,
Al wast van twaelf pondt, ick brochtet heel ter schanden.
O 'tis een goedt stuck wercks, maer hoe? 't steeckt door de schay.
Dats ops'en Hovelings, een Edelman staet dat fray.
Rob'knol ick gae eens uyt tot ons Pastoor en Koster,
Wat missick, paasse kick, mayn houten Paternoster?
Daer gaet den armen bloet wel fier en moedich uyt,
Dats ops'en genevoys, nou moytjens as de Bruyt.
Wel Robbert maecktet bedt, het huys wart ou bevolen,
Haelt wooter, sie wel toe, da ons nie wart ghestolen,
Soo g'uyt gaet, sluyt de Poort, en lecht de sleutel, dan
Op dese Richel, op dat ick incomen can,
En slaget 'teeten gay, dat 'tgeen Ratten verderven.
Quammer een Muys in huys hy sou van honger sterven.
Hoe groots treedt hy daer heen, hoe aertich op zijn pas,
Soumen niet seggen dat het selfs zijn Hoocheyt was,
Of ymant van zijn Raet, soo trotsch is hy van wesen?
Heer daer ghy send' de sieckt, daer stierdy oock 't genesen.
Die dees mijn Heerschip sach soo kloeck en wacker gaen,
En sou hy niet vermoen, hy had' een 'tsech gedaen
Die huys en lustich was? maer wie soudt connen weten,
Dat gist'ren noch van daech, hy niet en heeft ghegheten,
Dan een kruympje drooch broot, dat ick droech op mijn borst,
In plaets van een Tresoor, wel gruysich en bemorst?
O Godt u wercken zijn van wonderbaer vermoghen,
Wie sou niet met die schijn van welstant zijn bedroghen?
De Jongman komter an, een treet ghelijck een Prins
Die genich dinck ghebreckt, maer die't gaet na zijn wins,
Hy is wel uyt ghedoft, en comt hier an brageren,
Al had' hy duysent pont om jaerlijcx te verteeren,
Wie sou eens dencken dat zijn hulster of zijn bedt
Gheen daelder waert en is, met alles wat hy het?
Wie sou eens dencken dat hy smorghens kan ghedooghen
Zijn handen, aensicht, aen een vuyle slet te drooghen?
Ach dit denckt niemant niet! maer ghy weet Heer, met mijn,
hoe veel dat hem ghelijck in dese werelt zijn,
Die meer om yd'le eer, en pronckerye lyden,
Als om u heyl'ghe wil: O recht vermaledyde
En lichte glory van een sulcken sot ghemoet,
Dat ziel en lijf veeltijdts hier banckrottieren doet.
Wel hoe ben ick soo veer met mijn ghedacht ghekomen?
Voorseecker was ick daer gheweldich op ghenomen.
Nu ick wil winnen gaen en sluytent 'tdeurtjen toe,
Want 'tis voor al het best, dat ick mijn werck of doe.
De tvvee Snollen. Trijn Ians en bleecke An.
Neen bygut Trijn dat waren nobele Baasen,
Ose kannen een Kan lustich werpen door de Glaasen,
En vangense buyten s'huys, de jonckste was een lanst,
Gants lyden ick heb mijn buyck nu iens volle danst,
Waerachtich 'twas een geest, by men sy, ganswongden
Ick haet de drooch-nappen, die gierighe hongden,
En ick prijs werentich een rijcke milde pol,
Ick segh noch, o de knecht ken omgaen met een snol.
Maar Annetjen sechtmen iens, wat isser wel oppeloopen?
Een moye Spaensche Mat, daer wil ick wat moys om koopen,
Eert deur de ving'ren druypt, is dat niet best Trijn Ians?
heer ick heb sulcken sin, in Klickers op zijn Frans,
Ick worder schier wilt om, als ickse maer hoor kraacken,
Ick seghje dat, se souweme wel gaende maacken,
Maar Trijntje wat kreeght ghy?
Een halve Pistelet.
Ick heb nou lestent wat goets, wat snuysterings verset,
Daer is mijn Lommertceel, leest hoe veel moeter wesen.
Wat Karackters zijn dit, de Duyvel mocht dat lesen,
Een kruysje, een krulletje, een streepje, par giert,
Dits Nickers-gheleertheyt door Heyntjeman versiert.
'Tis my alliens hoet is, as ick an 'tmijn kan raecken,
Dat doen zy slechs om dat het niemant nae sou maecken,
Ay-lieve gaet eens mee, hier in de Veruwery,
Tot Pockdalighe Neel, 'tis doch hier dichte by.
Wel hoe schoorvoetje dus! ghy moet noch niet verdwalen,
Dit wijfje zal voor mijn eens met een snap gaan halen
Mijn schort-haack, in mijn schort, mijn schorteldoeck, mijn huyck:
Ey siet iens watten slort heb ick hier veur mijn buyck,
Ick spu dat icket sie, 't is vol stoppen en lappen,
En siet ick sel terwijl een vaentje laten tappen:
Maar hoe stoeyde ghy so met sulcken groot ghewelt?
Dat loof ick wel de vent en wod eerst niet van ghelt,
Hy loofden my een jack, twee rocken en een vliegher.
Specy in manum (seyd' ick) God is gheen bedriegher.
Ick sal't gheven (seyd' hy) so waar als ick hier stae.
Die zijn gelt te voren gheeft (seyd' hy) dien mint op ghenae.
Doen seyd' ick, soo veel te loven en niet te gheven,
Dat doet borsje de malle luy in vreuchden leven.
Dat gat en boordje niet, seyd' ick, soo jongman fijn,
Ick ken soo wel een boef, als al de boeven mijn,
En met soo sloech hy munt. Ick sou niet kunnen spreken,
Of hy, oc ick, of wie dat eerst opsloech de deken:
Maar immers weet ick wel as ick hem sach so net,
Ierol. wt
Soo docht ick datter quam een Enghel in mijn bet.
Hola hier komt een man die't schijnt dat vry wat drock // het.
Swijcht: goeden dach Signeur: weetje oock wat de klock // het?
De klock herteken lief, die is ontrent den tien:
Maar s'jasus, wa gheluck: maar Enghelijcke lien:
Maar beeldekens van gout, met goeyen salutacy
Kus ick de handekens van ou beleefde gracy.
Kee hertekens woor heen dus sonder serviteur?
Wy wand'len met vermaack, by dees ryvier Monseur.
Triumphante Vroukens, met eer en deucht bepaerelt,
Die met ou oogskens dwingt de grootste vande Waerelt.
D'alderminste slaaf die gay weet op der aart,
Die wenst ou al het gheen da gay denckt en begaert.
Ick bid ou Majesteyt haar soo laach te verneeren,
Dat ick een letsken mocht met ou wat pourmaneeren.
Dees bede niet alleen sy u gheconsenteert:
Maar wy houden daar toe ons grootelijcks vereert,
Soo wel door u persoon als door u reverency.
Goddinnekens ghy verwint in schoonheyt en sciency,
De wyse Pallas, en de suyv're Diaan,
De blonde Venus, en de Dochter vande Swaan,
De Spartsche Coningin, die 't hoochmoedige Troyen
Ten bloedt en brande brocht, en 't Greeksche Legher doyen.
O monarchale Vrouwe! dat ou dien Phoebus sach,
Dat groote licht en sou niet stralen desen dach,
Hy soude sayn karos en pyaarden laten rusten,
Om te gaudeeren en godderen in zijn lusten.
Met oorlof mijn Heer, ick kan u niet verstaen,
Ghy spreeckt als een Portegijs, of als een Italiaen,
Ghy loopt ons veel te hooch met u Poeetiseeren.
Provinciale Maecht, hoe kundy discoureeren,
Ghelijck als den Parnas' van Henste woter spuyt,
So vloeyen van u tongh de schóóne wóórden uyt.
De Mussen hebben u in plets van Moeyers speenen
Ghevoeyert en ghesoocht, met goeyen Hippocrene.
Wat kout ick sotte-bol, de Goyen kleen en gróót
Die houden hun Paleys int midsen van u hóót.
Sy singhen daer Musijck in u retorikale sinnen:
O ghey Bataviersche Marcurialistinne:
Semers ghelieverkens, ick beeld my woorlijck in
Dat ick by menschen niet, maer da 'k by Nymphen bin,
Die inde silv're vloet des Amstels dickwils bayen,
En dagge op het Lant hier somtijts komt vermayen.
't Sichtens dat ick ou sach, Heliconninnekens blijt,
Kreeg ick vermoeyen dagge Jupijns Susters zijt.
Devine Dochterkens! Herteken! heeder 'tsegen,
Het geen ick admireer? Och Lief! ick denck wel negen,
Princeskens ofge wa saat, en songt ons wa fraas.
Joncker hebje wat nieuws geeftet my Elenbaas?
Ick selje weet wat soets ter gheleghender tijdt vereeren.
Een bayslopen Juffrouw, dat sode ick wel begeeren.
Dats u ongheweyghert een vuyst in u oogh.
'K he daer een nieuw Lieken, maer 'tis my wat te hooch.
Ey-lieve laet eens sien of wyer wijs op vonden.
En breecks niet, want 'tis my van den Hertoch gesonden,
Wast gheen raar dinghen Lief, hy hads my niet ghestiert.
Ick hoor wel datje met gheen slechte luy verkiert,
Mijn Joncker set u neer, ey latet mijn eens kijcken.
Sy singhen, Berteken voer nae Maerye-mont.
Tryn. An. Ierolimo. Robbeknol.
Mijn het dat is ghemaeckt, nu mach ick eens gaen strijcken
Nae't Raempoortjens-steyger, en vullen dese Pot
Met klaer water, hoe nou? wel wordje nu niet sot,
Jae wel beschijtje niet? Mijn Joncker by twee Snollen,
Maer toch mijn lieve man, lust jou noch wat te krollen?
Ick sie mijn ooghen uyt, ick prijstje: soo mijn Vaer,