floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Neen Jan, ze was het zelf: maar óch, die jonge Heer
Is licht’lyk met ’er deur. Och, óch; ik kan niet meer!
Schep moed, men Heer, schep moed.
De geest wil my begeeven;
Och, Jan houw my wat vast.
Men Heer verliest het leeven,
Och, Vrinden, help al t’zaam, in deeze groote nood!
LOWIE, met een Brand Emmer. JAN, JÓCHEM,
De Duivel moet je maalen
Tot Mostert, zo je giet.
Och, ik word zo bevreest!
HEER ANZELMUS, ADELGONDE, JAN,
SOFIA, alle half gekleed. ANNETJE, TRYNTJE met een Fles Azyn, GOVERT,
                        ANZELMUS de Jonge, LOWIE, JÓCHEM.
Och, óch, men Meester sterft!
Hy zal wel weêr bekomen,
Hy ’s maar in flaauwte.
Azyn! zie daar hy rept hem weêr.
Ze is tót noch toe niet verscheenen.
Och, óch myn halve Vrouw! myn Bruid, ben jy gevlucht?
Myn waerde Heer, ik ducht
Dat deeze Jonker, met uw Dochter is gaan stryken.
Ja ’k zal me eerst droogen, en een Glaasje laaten tappen.
GOVERT, JÓCHEM, HEER ANZELMUS, ANZELMUS de Jonge,
ADELGONDE, SOFIA, LOWIE,
ANNETJE, TRYNTJE.
Iy met jouw Paerd, de weg na Brussel om te zien,
Of jy hen licht’lyk op de weg nóch kost verspien.
GOVERT, ANNETJE, HEER ANZELMUS, ADELGONDE, ANZELMUS de Jonge, SOFIA,
                        TRYNTJE.
Ai, myn Heer,
Ze is zeeker weg.
Ai, wil tóch zwygen,
Gy kunt wel weer een Bruid, maar ik geen Dóchter krygen.
Och! was myn’ halve Vrouw met my na bed gegaan,
Dan zou ’k in eenzaamheid hier niet te klaagen staan.
Van de eenzaamheid, myn Heer, kan ik getuig’nis geeven,
Wat droefheid dat het is: want sint myn Bokje ’t leeven
Verlooren heeft, leef ik geduurig in een’ stryd.
ANZELMUS, de Jonge, ADELGONDE,
SOFIA, TRYNTJE.
Men Heer, ’t is al te waer, heur Paerden zyn van Stal:
Hy het jouw Dóchter met heur wil, wis meê genomen.
Myn lieve Zusje! óch, óch, myn Leonoor is voort!
Maar sluit men nimmer hier de Vensters, Deur, nóch Poort
Der Stal?
En veur de Voerlui, moet de Staldeur open staen:
Hy is mit zyn gelach, die Hondsklink deur egaen.
Ja wel, ja wel, wat raad? wie zal ik dit verwyten?
Zo weg te loopen? óch, ’k ben een bedurve Man!
Hy gaat op een Stoel zitten, de anderen staan by hem om
hem te troosten.
KRISPYN, LOWIE, GOVERT, HEER ANZELMUS
Appellez fou, jou Famme apart, dat zy niet klappe,
Monsir, mon Maitre, zel heur koop, un belle Kappe.
Een Zoopje. O, wat verdriet!
GOVERT, HEER ANZELMUS, KRISPYN,
ANZELMUS de Jonge, ADELGONDE,
Jou Schelm! waar is jouw Heer?
KRISPYN, gaande op de Stoel zitten, daar Govert van opgestaan
                            is.
Wat mensch kwam ooit te hooren
Van zulk een droevig lót! óch, was ik nooit gebooren,
Zo had ik deeze rouw, dit ongluk niet gezien!
Kon op aarde wel geschiên
Een grooter ongeluk! ik kan het niet verhaalen!
’t Is al te droevig! kost ik ’t met myn’ dood betaalen,
Zo zou ik nimmer....
Och, óch; zeg, wat is het? voort.
Och! óch, óch, myn zoete Miestertje!
Heb dank Sint Jutfaas Priestertje....
Anzelmus ziet Sofia gestaadig met beschroomdheid vriendlyk aan.
Och! is myn Dóchter dood?
Och! dat ’s niet noodig: Ik bezwym, ô myn, ô myn!
Myn lieve Miestertje! óch, waar blyft de Brandewyn!
Zo, zo, het zal wel gaan, ai laatze nóch eens scheppen,
’k Zal ’t alles zeggen: maar ik moet nóch eerst eens feppen.
Och, myn Heer! ’t is al te waar;ADHOC
De Lykken leggen in de Kerk nóch by malkaar.
Wat Lykken? spreek.
Och ja! zy met ’er beijen.
Myn liefste Zusje! is dit jouw trouwdag?
Och! óch, waar blyft de Fep? ik zel van kouw verstyven!
Kom geef. Klók, klok.
Dat ’s uit. Hoor: luister nou, met neus en ooren, toe
Myn Heer, begryp je ’t wel? verbonden door zwaare eeden,
Jouw kind te trouwen, zyn wy stil van hier gereeden;
Ik met myn Vósje, en dan jouw Dóchtertje, achter op
Myn Baas zyn Paerd, zat daar gelyk een Kermispop,
En hield hem trouw omarmd, begryp je ’t? tot wy kwamen
Gints op een smalle Brug, begryp je ’t? toen vernamen
Wy van ter zyen veel Soldaten: in dat kas,
Begryp je ’t? wist men niet, óf ’t Vriend, óf Vyand was:
Jouw Dóchter heel beangst, gaf straks de moed verlooren,
En riep: myn Heer, ry voort; hy gaf zyn Paerd de spooren,
Begryp je ’t? maar het Paerd, dat struikeld, en myn Heer,
Bruid met jouw Dóchter, Paerd, en al van boven neêr,
De Brug in ’t water.
Daar was, begryp je ’t? by geval een Visscher met
Zyn Schuitje, die het straks daar heeft na toegezet;
Hy kreeg jouw Dóchter by het linker been, en trok ’er
Uit ’t water, onder ’t Paerd van daan: maar de arme Slokker
Myn Meester, die zyn Voet nóch in de beugel zat,
Waar blyven hangen, had hy niet ’t vernuft gehad,
Begryp je ’t? óm zyn Més te trékken, en de Teugel
Die om zyn hals was, en de riemen van de Beugel,
Waar in zyn voet stak, met een snee te kerven: want,
Myn Heer, begryp je ’t? heeft een Duivels vlug verstand!
Met geen gedachten: maar ze was nóch naauw in ’t Schuitje
Geraakt, op ’t hoofd na, óf de Schuit keerd om en om,
En overstelpt ’er straks, tót dat haar Bruidegom,
Myn Heer, begryp je ’t? na haar toeduikt onder ’t water;
Hy komt weêr op, en meind hy heeft ze, maar zy laat ’er
Begryp je ’t? zinken, en hy houd haar eene Schoen
In zyne hand. Goe raad was duur, wat zou hy doen?
Niet waar? ’t zyn altemaal miraak’len, die ’k vertel.
Hy ziet de Visscher, met een Pypje in zyne kaaken,
Op de omgekeerde Schuit. hy maakt ’er by te raaken,
En neemt een Byl, die juist deez’ Man by toeval had,
En kapt in ’t midden van de Schuit, een heel ruim gat,
Waar door jouw Dóchter straks haar hoofd komt deur te steeken.
Begryp je ’t? maar myn Baas trekt naauwlyk haar daar uit,
Of valt hól over ból met haar weêr van de Schuit,
In ’t water.
Och! zo is zy eind’lyk dan verdronken?
Nóch niet. Ze omarmt myn Heer, en was met hem gezonken,
Indien... Begryp je ’t? een miraakuleuze wind,
Of Hoos, myn Meester niet geréd had met jouw Kind.
Deez Hoos, begryp je ’t? óf deez Borrelwind, ’t is wonder!
Maakt ’t Schuitje dicht en droog, en keerd het bovenste onder,
En onderschept ons Vólk daar in, als by de hand,
En bruid hen alle drie, met Schuit met al op ’t land:
Elk stond verbaasd’, men wist niet wat te doen, óf laaten,
Als haar twé Lykken fluks, te rollen op twé vaten,
En brengen die in een Kappel, aan Sint Jutfaas
Gewyd, dicht by de Brug, op hoop óf licht myn Baas...
Zeg Vryer, hebje van je leeven, nooit te Leuven
Gewoond?
Om dat je dan wat schyn van preuven
Zoud kunnen geeven van de loogens die je liegt.
Vraag ’t aan de Priesters: maar zo ’t oog my niet bedriegt,
Zie ik hem ginder gaan, ik zal hem hier doen komen;
Wat meen je wel ? het zyn Miraak’len, ’t zyn geen droomen.
GOVERT, HEER ANZELMUS, ADELGONDE, SOFIA, ANZELMUS de Jonge.
Hoor, laat ons derwaarts gaan,
’t Is alles Guitery.
Hier komen Paters aan,
Zo zy iets weeten, zullen zy ’t voor ons niet zwygen.
ANNETJE, LEANDER, en LEONORA in Fransiskaaner Barrevoete Minnebroeders
                        Kleederen, LOWIE, GOVERT, HEER ANZELMUS, ANZELMUS, de Jonge, ADELGONDE,
                        SOFIA.
Kan men iets te ontbaiten krygen,
Zeg Moeijer?
Salut, mon Reverend:
Comment vous portéz vous?
Eerwaarde Paters, je moet dat niet kwaelyk duiden:
Men Man maakt hem gemien mit alle slag van luiden.
Wild gy Sausyzen, óf...
Plait il d’ Andouilles? di.
Wy vasten: kook ons slechts tien, twintig Eijers, ras,
’k Moet voort.
GOVERT, HEER ANZELMUS, LEANDER, ADELGONDE, ANZELMUS, de Jonge, SOFIA,
                        LEONORA.
Gevader, zo ’t met uw believen was,
Ons t’ekskuzeeren, dat wy die hardiesse neemen
Om u te vragen, óf...
Zo als we meenden in Sint Jutfaas Kerk te gaan
Om mis te hooren, zag ik met groot mededoogen
Twé jonge Liefkens, uit het water opgetoogen,
Voor ’t Outer draagen, in een disperaate staat,
En naar ik hooren kon aan al het vólk heur praat,
Was ’t Maaske weg gevlugt, om datze niet mogt trouwen
Met die ze lief had.
Maar Pater uw Kaamraad heeft niet een woord gesprooken;
’t Is een lief Troonetje, in een ruige kap gedooken.
Zyn Noviçiaat, begon eerst gist’ren, en hy mag
Geen menschen aanzien, nóch toespreeken....
ANZELMUS, de Jonge, Sofia gestaadig aanziende.
KRISPYN, in Priesters Gewaad, LEANDER, GOVERT, ANZELMUS, de Jonge, HEER
                        ANZELMUS, ADELGONDE, LEONORA, SOFIA, ANNETJE.
Hoe! is het om te gekken?
Gy Minnebroeders hebt gy zelver niet gezien
Hoe dat de Ziel van ’t Maaske, uit ’t lichchaam niet kon vliên,
Voor dat ik haar beloofde...
O ja, zy kon niet sterven,
Of wou van haar Papa, voor af, gena verwerven
Van haare vlugt, en zulks is haar ook hoofd voor hoofd,
Van deez Pastoor, en ons, wel Priesterlyk beloofd.
Ik zal u Jaarelyks doen hebben zeven Kroonen
By Testament, en aan uw Klooster, eens zo veel,
Myn lieve Paters!
Gy moet uw Dóchter, en haar Schaaker, bei vergeeven
Hun’ misdaad, even eens al waaren ze in het leeven.
’k Vergeef ’t hen beide, en zweer hier, by Sint Jóchems Baerd,
Zo groot als de uwe, en by Sint Rokes Hondjes staert,
Dat by aldien myn Kind, in ’t leeven is behouwen,
Dat ik haar, met hem die haar Schaakten, zal doen trouwen.
Gy moet zien
Haar te vergeeten.
ANZELMUS, de Jonge
Denk op een ander: want ik wil het niet verbloemen,
’k Wil spruitjens van jou zien, die my Grand Pere noemen.
Weet dat myn zin
Op dit zwart Geitje, flus gevallen is, haar’ min
Hadze op een Bok gesteld; maar schoon ik geen vier Pooten
Nóch dubble Hoorens heb, ik zou haar....
Zwyg, jou grooten
En onbezuisde Gek. Me Jufvrouw vind gy ’t goed,
’k Verzoek u voor myn Zoon ten Huuw’lyk.
Nicht, gy moet
Deeze eer niet weig’ren, ’t is uw voordeel, en wy bennen
Gerust in alles om dat wy Anzelmus kennen.
Wat grooter Vreugd, myn Heer! Och, zag ik nu myn Kind
In ’t leeven, en dat zy zo vierig wierd bemind!
LEONOOR, haar ontdekkende
Zyt gy ’t myn Leonoor? och! ben ik ook bedroogen?
Neen: ’k loof de Hemel: want in ’t bitterst van myn nood
Kryg ik u weêr. Och, was uw Minnaar nu niet dood!
’k Verzoek vergiffenis van ’t geen ik heb bedreeven.
Waerdin, wil straks wat vuur aan leggen,
En schaffen ons de ontbeid.
Kom in, vertel ons, hoe dit werk besteeken is,
En drinken we op ’t suksés, van elks Verbintenis.
Hoe lukkig heeft het lót, dit trouwen kunnen draaijen;
De Bok komt by de Geit. Geen Uil vloog ooit by Kraijen.
EINDE. Van het Derde en Laatste Bedryf.
De Gebooren Blinde
Arapha
Bittere spijt
Calubaij
De Leijtsman
Deerste-buerman
Die geboren blinde
Die moeder
Die vader
Een Diender
Hatige nijt
Redelick verstant
Tweede buerman
[De Gebooren Blinde]
Een spel vande Gebooren blinde Johannes 9 capittel
Prolooch van Drie personages te weeten twee buerluijden ende die Derde
						Redelick verstant
Wel buerman mijn vrient wat hebdij vernoomen
ick heb u in Lange niet coonen bespoen
esser ijet op handen Dat ons mach vroomen
wilt dat niet verbergen wij hebbent van doen
Neen buerman ick can niet bevroen
dat ons mach dienen tot eenijge gracij
ick coom uuijt die kerck / en uuijtet sermoen
daer heb ick gehoort een goe predicacij
Och dats noch troostelick voor ons arme nacij
die in tribulacij / heel scijnen te smooren
want een troostelick woort uuijt die scrifts fondacij
can een bedruct hart bevrijen vant stooren
Voirwaer hij brocht daer wonder te vooren
van veel schoone exempelen uuijt die scriftuer
die mee scheenen als wij bij haer selfs verlooren
maer godt vertroostese int Laeste uur
Tvroutgen van serepta een schoone figuer
hoorde ick hem verhaelen hoe sij waende te sterven
van grooten honger want den tijt was duer
maer godt stont haer bij / en Lietse niet bederven
Voort verhaelden hij van Israhel hoese mosten swerven
veertich Jaer onder moijses / dits Immers bloot
in die wilde woestijne / daer niet was te verwerven
onderhieltse den heer met dat hemels broot
En doemen in samarien voor een esels hoot
acht silveren penningen mosten betaelen
hoe haest versacht den heer in een corte stoot
soo datmen sanderendaechs sonder eenich faelen
twee mudden gerst om een sichhel mochten haelen
in die poorten van samarien dits Immers geschiet
En doe Elias die propheet deerlick moste dwaelen
in vreemde Landen door Jesabels gebiet
werden hij van een raven Door goots onthiet
wonderlick onderhowen / soo die scriftuer bewijst
En daniel die propheet doen hij was int verdriet
werden miraculoes Doer abacuck gespijst
met veel meer anderen daer thert in verjolijst
dus Laet ons niet wanhoopen maer godt betrowen
O Troostelijcke sprooken mijn hart dat rijst
van sulcke exempelen te moghen bescouwen
En chrijstus soo hij seijde gaet selfs ontfouwen
van die vogelkens des hemels die niet en saijen
en werden gevoet vanden vader onderhowen
dits Immers waerachtich / men cant niet verdraijen
Est Lichaem en tleven wat wilmen veel graijen
niet merckelijcker beters dan die spijs off cleeren
die tmeeste heeft gescaepen sal tminste wel verfraijen
dus verlaet die sotte sorge / tmach haest verkeeren
Laet wij maer wanderen sonder cesseeren
sijn godtlijcke paen / soo dat oick behoort
al wat ons van noot is / sal den heer der heeren
voor ons wel besorgen / tes sijn eijgen woort
Nu wil ick gaen wanderen met blijder accoort
eens straxs nae huis om een stuvertgen te winnen
en betrowen den heer die salt Dan voort
ten besten wel voegen Dat hoop ick uuijt minnen
Insgelijcxs wil ick mee met vroolijke sinnen
tot arbeijen mijn spoen / om soo met mijn handen
int sweet des aenschijns mijn cost te winnen
soo wilt den heer hebben tsijn sijn verbanden
Holla mackker wie compt ons hier bestranden
off hij niet en heeft eenijge goede maren
tot dienste van ons burgers / die in druck belanden
buerman mijn dunct hij wil wat verclaeren
U moet vertroosten den heer der heerscaren
en altoos bewaren voor druck en elent
hebdij ijet voor handen dat ghij wilt openbaeren
voor mijn darfdijt niet spaeren al sie ick present
Wij sijn in meeninge dit is ons fondament
om thuijswaert te gaen / en wercken cloeck
om wijff en kinderen / voor alle elent
soo te bescermen Dit is ons versoeck
Die benoude tijt die elck is een vloeck
beswaert ons soo seer in deese contreijen
dat wijt Langer quaelick conen scuijven om den hoeck
om die groote Dierte die hem nu gaet verspreijen
Hoort mijn vrienden wilt noch wat verbeijen
en met weenen en screijen u dus niet bedroeven
goodts moogende handt diet al gaet belaijen
sal voor u wel bereijen / condij maer gelooven
tgeen dat u van noot is / sijn cracht van boven
heeft oijt soo geweest / tblijct noch alle Daghen
bijsonder aen die arme Desolate verscooven
die buijten alle troost heel Leggen verslaegen
hier aff suldij speelwijs nu sien gewaegen
een schoon exempel / waerdich te ondeckken
voor die bedroefde die nu suchten en claegen
tsal u Druck verjaegen / sonder eenich geckken
Wat materij salt dan sijn
Redelick Verstant
Johannes bescrijftet men sal hier vertreckken
hoe Jesus van Nasareth goodts Leevende soon
een blinde gebooren alhier ter pleckken
siende gemaect heeft tmiraekel es scoon
maer die pharijseen als een adders geslacht
en souden Jesum garen bannen off doen doon
op dat die waerheijt tonder mocht sijn gebracht
Hoordij wel buerman neemt hier op acht
can godt die oogen van een blinde opdoen
souden hij dan niet sorgen en thoonen sijn macht
aen ons en dier gelijcken / om die te voen
Jae hij in Trouwen dats vast mijn vermoen
maer die cranckheijt mijns vleijs toont dick sijn aert
maer redelick verstant doet mijn toch bevroen
wanneer sal die materij / die ghij daer openbaert
speelwijs voor Dees Luijden toch werden verclaert
ick heb recht Lust om hooren sulcken belee
Dats oick mijn begeerte maer eert Langer verhaert
sou sout ick gaeren sien om een goe stee
om die materij te verstaen int wijt int bree
diemen vlus sal beghinnen / dat hoor ick an u
Terstont salt te doen sijn haer tijtel seijtet mee
dus soect een goe plaets ende weest niet scuu
u hart sal verlichten Dat nu Lijt onvree
doert aenhooren van dien al scijnt die saeck ruu
maer eer dat wij gaen Laet ons bidden nu
voor phillipo ons coninck / dat hem godt wil geven
Godtsalige kennisse Diemen veeltijts is scuu
op dat hij Dees Landen als coninck verheven
eens soo mach regieren dat wij moghen Leven
vreetsaemich en Lieflick naeder naeturen Loij
En ten Laesten mach mach werden soo daer staet gescreven
een godt een gelooff / een herder een scaepskoij
in welcxs te verhoopen ick mijn noch verfroij
want sulcxs te geschien / getuijgen die profeeten
Voort bidden wij noch ten dient niet vergeeten
voor den prins van orangen ons stathouder goet
dat hem godt wil bewaeren / voor die helsche secreeten
voort spaensche bejacht dat vuijle gebroet
Voort saluteeren wij met een vriendelijcke groet
scout baillu en burgemeesters bij namen
met al die wethouders / goodts claerheijt soet
moet u beschijnen / dat wenschen wij te saemen
En ons broeders nae rechts betaemen
ick meen tspelcoorenken Die pellicaenisten
groeten wij oick Lieffelick tot haerder vramen
als consthanteerders en oprechte cameristen
Voort dees Lieve gemeente die sonder enich twisten
hier sijn gecoomen om te hooren speelen
het eele wijnransken / dat oijt garen visten
op retoricaes stroomen / om constich te queelen
U bidden wij te saemen Laetet u niet verveelen
om ons te aenhooren met goeder Dilligencij
vindij faulten int speelen wiltse toch heelen
wij sijn Donduijtsche genaemt slecht van Intencij
Wilt sonder Rumoer toch geven audiencij
op dat ghij Dinvencij / te bet moecht doorgronderen // gaen
hoort / siet / en swijcht / wij beginnen van stonden // an
Die gebooren blinde staende in die door van Taneel met een stock in die
						hant ende spreect aldus
Waer nae toefdij Leijtsman hoe beijdij dus Lange
brengt mijn ter plaetse tes meer dan tijt
op dat ick een aelmis vande burgers ontfange
om bij te Leven sonder eenich verwijt
want ick anders niet en heb in swerlts crijt
dan die goe Luijden mijn daghelijcxs geven
en mijn ouders eijlaes ick kent ick Lijt
sijn oick behoeftich en moeten mee Leven
van daelemis van anderen / dus sonder sneeven
Leijt mijn ter plaetse om wat te genieten
Die Leijtsman
Uwen bevel Lieve meester wil ick aenheeven
en voldoen u meening oick neerstich toe vlieten
compt Leent op mijn scouderen tsal mijn niet verdrieten
maer waer wildij weesen segt mijn toch ditten
Die geboren Blinde
Sijdij noch soo onverstandich moetment u hieten
brengt mijn ter plaetse daer ick plach te sitten
daer sij ick best bekent onder al die Litten
vant Jerusalems volck die hier verkeeren
Ick sal sulcxs doen sonder eenich besmitten
dus hout u aen mij Laet ons passeeren
hier sijn wij aen die plaets nae u begeeren
wil ick u met gemack hier neder vlijen
Jae doet sulcxs maer wilt niet failleeren
mijn wederom te haelen op u gesette tijen
ick hoop den heer sal mijn nu verblijen
doert geven van aelmis van goe persoonen
die hier daghelicxs voorbij moeten Lijen
en mijn gonstich sijn / godt moetet haer Lonen
nu dienaer ghij muecht u nu wel elders vertoonen
tot op u gesette tijt / maer niet Langer en beijt
Wel meester Adieu dan ick sal sonder hoonen
u weer coomen haelen soo dat is geseijt
godt geeff u te genieten barmherticheijt
van dinwoonders des stats die hier verbij sullen gaen
op dat ghij van haer aellemis moecht ontfaen
Die geboren blinde / sprect biddende
Och beminde burgers eij vroome herten
wilt mijn desolaete een cleijn aelemis bien
om bij te Leven / aensiet toch mijn smerten
ick heb anders niet dan mijn die goe Lien
dagelicxs geven / hier moet ick toe vlien
en mijn mee bedroopen en daer mee vernoegen
denct die tlicht des hemels niet en mach sien
es onbequaem / tot arbeijen wercken off ploegen
dus moet ick mijn eijlaes tot beedelen voegen
doer gebreck van goet / en oick van gesicht
want mocht ick wercken / off ijet becroegen
ick en soude dus niet sitten ick arme wicht
holla mijn dunct dat ick daer hoor al even dicht
eenich volck aencoomen die herwaerts stijgen
daer ick in ben verblijt / thert wert verlicht
door hoop om een aelemis van haer te crijgen
mijn bidden is wel gehoort nu wil ick swijgen
Jesus compt uuijt met twee Dissipulen en seijt
O Almogende godt o heijlige vader
mijn uwen eenijgen soon / als een Jonstige ader
hebt ghij hier gesonden voor smenschen geslacht
om die te voorcoomen as een weldader
met alderleij goetheijt / om voor een quaeder
haer te bescermen dits al u gedacht
en oick mijn officij / Dit moet sijn gewracht
op dat niemant ter werlt en sal bliven verlooren
dan tkint des verlies dat u woort niet en acht
en mijn Leeringe moetwillich in hem Laet versmooren
die propheeten hebben Lange tijt te vooren
hier aff gescreven en geprofenteert
hoe dat door mijn toecoomst der doven ooren
souden werden geopent / en die die blintheijt beheert
tgesicht soude crijgen dit wel incorporeert
die cruepelen haer ganck elck op sijn Inde
och hier sie ickker een sitten twelck mijn deert
en is soomen sien mach een gebooren blinde
arm en behoeftich van cleijnen bevroede
desolaet nae die werlt en heel verbondicht
Petrus Dapostel
Eij segt ons toch meester als u Lieve beminde
est hij off sijn ouders die daer hebben gesondicht
dat dees blint is gebooren ons dat vercondicht
wij en weeten wat dencken hoet bij mach coomen
Johannes Dander Dissipel
Straft godt wel Iemant ons toch vermondicht
die hier oprecht Leven gelijck Den vroomen
en sijn wille Doen ick hebt noijt vernoomen
dus moeter misdaet sijn off eenich vergissen
Off soudet wel weesen / soo ick eertijts sonder romen
uuijt u woorden wel gehoort heb / die niet en missen
en spraect tottet volck met goe gewissen
meendij dat die galileense / daermen aff Leest
alleen schuldich waren aen datmen sach Lissen
haer bloet in dofferande dat veel maecte bevreest
Off dat die achtien alleen sondaers sijn geweest
daer die toorne van sijloha soo deerlick op viel
ick seg u spraect ghij tot minst ende meest
ten sij ghij u betert off sulcken gecriel
sal u mee op coomen al scijnt die saeck ijel
volherdij in sonden ghij wert mee geslaegen
Beminde meester noch moet ick u eens vraegen
nae doorsaecke van deese blinde man
est mee te verstaen nae tvoirgaende bejaegen
doet ons toch besceijt eer wijer sceijen van
thert isser in ontroert / dat ick niet en can
die waerheijt verneemen Dit hout mijn belaen
Ten compt doer hem noch sijn ouders merckt dit wel an
want hij noch sij hebben niet misdaen
maer op dat goodts werck condijt verstaen
in hem souden werden geopenbaert
soo is dit geschiet hoort mijn vermaen
ick moet wercken die wercken twert u verclaert
van die mijn heeft gesonden soo wert bewaert
sijn godtlijcke wil / terwijl het is Dach
want die nacht die compt die duijster is van aert
dat niemant wie hij is dan wercken mach
soo Lang ick in die werlt ben hoort dit nach
ben ick een Licht des werlts voor arm en rijck
op dat niemant sow doolen int sondich bejach
maer doer tlicht soude kennen des viants practijck
nu wil ick met mijn speecksel maeken wat slijck
en smeeren dat dan op dees blinde sijn oogen
compt rijst op mijn vrient sonder Langer versijck
u gesicht ick bestrijck tsal u verhogen
wilt nu totten water siloha u pogen
twelck gesonden es te seggen / soo wertet beduijt
wascht u Daer in / met goet gedoogen
tsal u niet scaden maer toe brengen virtuijt
Sulcxs wil ick oick Doen eer ick verder besluijt
en derwaerts gaen wanderen met deese stock
op dat ick niet en snevele die wech is ruijt
bijsonder voor een blinde dits Immers geen Jock
nu Den heer bescerm mijn voor eenijge wrock
dits nu ganck nae siloha om mijn te wassen
ick hoop mijn geen ongeval sal coomen verrassen
Die wercken des heeren alsmer op passen
sijn heerlick en groot soet dagelicxs blijct
hoe wel die godtloosen hier tegens bassen
sij coomen tot scande die daer aff wijct
Hemel en aerde oick watter in bedijct
est scepsel sijnder handen door hem gewrocht
see en rivieren met al datter over strijct
behoort sijn heijlige naem doer sijn bedocht
Werdet Inwendige rijck inder herten gesocht
alst uuijterlick gedaen wert daermen nu om slaven
die mensch sow verneemen een ander tocht
twelck te boven gaet alle uuijterlijcke gaven
maer dees paerle eijlaes blijft in daerde begraven
elck heeft maer nu uuijterlick sijn gesicht
tverborgen schat goodts daermen om sow draven
blijft versmoort / int doncker / men veracht nu tlicht
Beminde meester mijn toch eens bericht
es die mensch dus verde van sijnen godt verdwaelt
in alle onverstant / soo dat sijn gedicht
met alle godtloosheijt rontsom is bequaelt
Wie machher dan salich werden / ghij hebt wel verhaelt
dat een cameel veel Lichter voor die hant
sow gaen offpasseeren Door tooch van een naelt
dan een rijck man sow coomen int hemelsche pant
dese reden sijn hart boven mijn verstant
gelijck alle goodts wercken diemen dagelicxs sien
noch hier gebueren in Dit Jootsche Lant
die elck onmoghelick sow waenen te geschien
Al wat onmogelick is voor die Lien
vermach den vader die mijn gaet verstercken
geloofde ghij in hem / ick moetet u bedien
u souden mee volgen die selfde wercken
jae meerder dan ick doe soutmen aen u mercken