floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Och jongelingen, mans, och weeuwen, maeghden, vrouwen,
Och schreit: ghy zult voortaen zijn aenschijn niet aenschouwen,
Noch hooren Godts trompet. nu is het schreiens tijdt.
Och weezen, weent met my: wy zijn ons Vaders quyt.
Der weezen Vader leeft, die zal u niet vergeten,
Daer, in een' ringk van licht en Serafijns gezeten,
Hy in kristal vergaert uw tranen, versch geschreit.
Triomfen worden daer Godts Helden toegeleit;
Wier zielen, in den schoot des heils, van daegh herboren,
Gansch onbenevelt zien, gansch onbekommert hooren,
In dien gedurigen zielkittelenden lach,
't Geen onbegrepen, oor noch oogh noit hoorde, of zagh;
Dat is 't volmaeckte Schoon, waer van al 't schoon komt stralen.
Wy zullen, hier beneên, zijn Heiligen betalen
Onze allerleste schult. ga, Titus, Lukas, ga,
En volght naer Ostie Lucijn, de Raetsvrouw, na.
Beveelt Sint Pauwels romp den kelder van haer hoeve,
Zoo eerlijck als ghy mooght; en troost en zalft dees droeve.
Ghy blakende Marcel, tast den Gekruisten aen,
En balssem, en begraef het lijck, op Vaticaen;
Daer 's Vorsten renbaen roockt, zijn lustprieelen bloeien.
Ick zie Godts zwarmen, van vier winden, t' zamenvloeien,
Te Rome, aen wederzy des Tibers; daer 't gebeent
Der Martelaren slaept, begiftight, en beweent,
En jaerlijx, met een vlaegh van tranen, overgoten:
Terwijl de lastermont, gestopt en toegesloten,
Verbaest staet en versuft, voor menigh wonderwerck;
En Vaticaen de lucht te moet vaert, met zijn kerck,
Vol wierroox, vol gezangs van opgetoge zielen,
Om 't grafaltaer; waer voor gekroonde koppen knielen;
Godtvruchtighlijck vertreên ryxappel, zwaert, en kroon;
En spreien 't purper aen den voet van 's Visschers troon:
Wanneer (Hierusalem in roock en stof vervaren)
Des weerelts Hooftstat steunt op by dees hooftpylaren
Der Kercke; en ziet, hoe 't al, wat haer die kroon benijt,
Zijn hart knaegt, en vergeefs op diamantsteen bijt.