floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
en oock Openbaeren // want Ick bender In verslegen
Het was den Aertschen mensch die ginder sidt uijt den regen
en heeft nae sijnen Lust gecregen den Aertschen schadt
Och Aertschen mensch hoe sult ghij noch beclaegen dat
als u gods straffe radt // sal comen verschijnen
die u met sijn recht vaerdich Oordeel sal verdwijnen
so dat ghij Inde helsche pijnen sult moeten treden
compt vrienden gaet met mij Ick sal u spijsen en cleden
en In mijn huijs Leden daer Ghij oock sult blijven
en wadt u van noden is sal Ick u mede gerijven
op dat ghij moocht beclijven // en tot gesontheijt raecken
want die godt ghehoorsaem is / moet sijn gebodt niet versaecken
Wel hoe sidt ghij dus Laet ons den wijn eens smaecken
en een deuntken craecken // om tgeselschap te verheugen
Daer aff geseijt drinck vrij Om met groote teugen
want sonder Leugen // Ick weet noch raet om meer
A a vous........
A moij...........
Gaer Onsch............
A nousch............
C'est doulx...........
Je croij............
A vous...............
A moij..............
E bien permafoij // wadt dunckt u daer aff mijn heer
Ick quam noijt so veer // daer sulcken vreucht wert ontdaen
Ke met so danighe streecken weten sij om te gaen
sij en sijn niet Lang belaen // Om wadt vreuchts te uuijten
Compt dienstmaecht wilt ons een deuntken ontsluijten
want na sulcke virtuijten sijt ghij seer Abondant
Couragie Laet ons dan houden hant aen hant
Ick sal nae mijn plomp verstant // eens wadt beginnen
Orsa ghij moest u oock dan niet Lang versinmen
maer begint uuijt minnen // want het wert vast Laet
Abondantie / singt een liedeken op de wijse als begint
Door wellust raet // en Eijgen Baet // Aenhoort den praet //
so wert versmaet // en Ooock gehaet // soberen staet
maer om te triumpheren // sij Leeren //
Den / aertschen schadt // soecken sij radt // waer door dat plat
den mensch compt int verseeren...
Dit soete dier // sidt net en fier // In weelden hier
want vol plaijsier // is haer quartier // sonder dangier
en heeft veel recreatij // met gratij
want haer convent // is Excelent // alhier present
In Swerrelts dominatij....
Den Aertschen mensch heeft Oock sijn wensch // en vult sijn pensch
met den wijn rensch // van Covelens // want Ick bekens
waer sout hem mogen faelen // off draelen
den Armen moet // met sweet en bloet // \in corten spoet
tgelach toch al betaelen....
Alsulcken sanck dsoud ons verheugen altemaelen
tgeneest veel quaelen // en tdoet druck versmachten
Laet ons vrij schincken en drincken / en mieuwers op Achten
maer vreucht verpachten // en bedrijven Jolijt
en Lustich trijumpheren // de wijl wij hebben tijt
In spijt die het benijt wil Ick volgen mijn Lust
Madame ghij moet van mij eens sijn gecust
want Ick ben gerust en wil oock niet van u scheijen
Beij so siet wilt u tsaemen dus Lustich vermeijen
en In venus contreijen // doch uwen wille gebruijcken
Jae en dan In u Lieff Armkens duijcken
want haer borstgens ruijcken boven alle granaden
Hoe sout ghij uwen Lost beter mogen versaden
want sij hout een staedt al waerdij een graeff
Dat is geen wonder ten is seecker geenen slaeff
en hij is rijck van haeff // en daer toe groot van geslacht
Hij sal noch werden als een Conimck oft een Prins geacht
Jae doch en nacht salmen hem doen reverentie
Sijns gelijck en isser niet van Eloquentie
Ick segt in sijn presentie // want tis voorseecker
Eijgen baet // Ick breng u eens / eenen desen beecker
en wilt hem als een wreecker // Oock schoon uuijt drincken
Ick danck u seer ken salder mijn niet Lang op bedincken
maer terstont me gaen // Lincken // en doen goet bescheijt
Avous heerschap en wij bedancken oock u goetheijt
want voorwaer geseijt // wij hebben te Lang getoeft
Beij Holla' / ghij hebt den wijn qualijcken geproeft
seecker ghij en behoeft so niet te braecken
Neen wij hebben te vorderen noch andere saecken
dus wilt u t'saemen vermaecken // want wij moeten voort
Versoeckt ons altemet eens so dat behoort
want door u confoort // heb Ick mijnen Lust vercregen
Tot uwen dienste sijn wij altijt genegen...
Jae In wadt wegen dat ghij ons wilt senden
Eijgen willust
Nu adieu Monsieur wij moeten ons naer huijs wenden
Int u gelieft ghij moocht noch wel wadt blijven
Neen ten mach niet sijn off wij vielen In Amenden
Nu adieu monsieur wij moeten naer huijs wenden
Laet het eerst avont sijn / Ick sal wel Licht met u senden
Wij dancken u doch want wij hebben wadt te schrijven
Adieu monsieur want wij moeten ons naer huijs wenden
Ten mach niet zijn want wij moeten gaen drijven
Den Aertschen Schadt
Wel man / souden wij in rijckdomnnen beclijven
so mosten wij ons verstijven // om Loossheijt te fijneren
want men moet weten waer opmen mach triumpheren
hoe wel Ick can practizeeren // in woecker fijnancij
en hebbe veel goets vercregen met Abondacij
maer door Ingnorancij // soud het wel connen minderen /
Ke een struijve wadt sou ons doch mogen hinderen
wij en hebben noch geen kinderen // die ons veel costen
en Ick hebbe over al mijn boden mijn posten
die mij wijnen en mosten // beschicken sonder verstrengen
compt oock ijemant sijn pacht oft rent niet bij tijts brengen
die doe Ick sonder verlengen al sijn goet vercoopen
mach dat noch niet helpen so Laet Ick sijn borgen roopen
watter dan Is verlopen // moet van hem sijn betaelt
Ja al waert oock van goods outaer geschaeckt
so wil Ick ongefaelt / Allijcken wel sijn voldaen
Bij Lo man Ick hoor wel ghij sijt een packtisaen
die niet en sijt te versmaen / maer weerdich te prijsen
en wadt Ick niet en weet dat sult ghij mij wijsen
so sal Ick verjolijsen // en In vreuchden Leven
Waer voor willen wij dan schromen off beven
off wije sou ons doen sneven // en brengen int verdriet
de doot en sal noch comen In Langen niet
want ghelijck ghij siet // Ick ben noch Jonck van Jaeren
en wij sullen daegelijckx noch meer goets vergaeren
so dat geen beswaeren mij en sal doen schromen
wel waer wildij heenen
Straffe Goods
Sij en sal niet wedercomen
maer wilter op gomen // ghij compt door haer Int perquet
Wel vrient hoe compt dat ghij dus sijt ontsteecken en verhet
off hebbdij u sweert gewet / om tegens mij te vechten
Compt voorts helsche vaijanden neempt dese mensch In hechten
en wilt hem berechten // met de eeuwige pijn
want hij heeft goods gebot versmaet en sijn woort dijvijn
en tot geenen termijn // christus Lieffde betoont
Als hij hongerich was hem met geen spijse geloont
oock met geen dranck verschoont // als hij dorstich was benout
oock niet gecleet als hij was naeckt en cout
oft doen hij menich fout een vreemdelinck was voorwaer
en hebt ghij hem niet gheherbercht uuijt Lieffden claer
doen hij lan cranck en gevangen swaer // niet gevisiteert
Wanneer heb Ick Christus met honger gesien verneert
dat Ick ongecesseert hem niet en hebbe gespijst
off dorstich off vremdelinck / en hem niet gelogijst
oft naeckt en hem verjolijst // off cranck en gevangen
dat Ick hem niet en hebbe gedient met verlangen
want hier door verbangen mijn Aderen en pesen.
Wadt ghij hier eenen vanden Minsten niet en hebt bewesen
spreeckt christus gepresen // den salichmaecker gemeijn
dat en hebt ghij mijt niet bewesen // seijt hij seer pleijn
daerom so moet ghij certeijn // smaecken de pijn der hellen
bij die vermaledijde en. Lucijfers gesellen
die u eeuwich sullen quellen // in het duijster Lant
Inden vierigen poel // die met peck en solffer brant
den affgront onplaijsant // vol stinckende vieren
de eeuwighe pijnne daer ghij ijsselijck sult craijeren
met de helsche dieren // sult Eeuwichlijck smaecken
Inden heeten Ooven die Altijt sal blaecken
daer ghij moet craecken // deuwige bittere smerten
om dat ghij den Armen geen bijstant doet met goeder herten
doen ghij in swarrelts deserten // waert hooch geseten
maer hebt haer sweet en bloet Int Lijff gegeten /
en hebtse verbeten // Overmits den Aertschen schadt
die ghij socht door u / Eijgen baet en wellust radt
maer ghij wilde pladt nae de schriftuer niet hooren
dus moet ghij met Chora' Dathan en Abiron versmooren
en gaen verloren met die rijcke vrecken
die Lazarum van sijn deure dede vertrecken
met meer boose necken // die In sulckx culpabel
Als het gecroonde beest met die hoer van babel
en al die haer aniabel oijt vielen te voet
Jae voor al die geene die met boossheijt verwoet
Hebben gesondicht met spoet // Inden heijligen geest
met al die godt noch sijn Gebot en hebben gevreest
die sullen int helssch foreest // eeuwelijcke dueren
dus moet ghij / O Aertschen mensch dees pijne oock besueren
om dat ghij tallen uuren den Onnoselen // hebt versmaet
en geen barmherticheijt bewesen / door u Eijgen Baet
maer bleeft obstinaet // en wilde In boossheijt voort gaen
hierom so hebdij recht Loon nae werck ontfaen.
Den Aertschen Mensch spreeckt binnen
Wee mij wee mij noch grouwelijcker vermaen // saen
wee mij wee mij nu ben Ick gevaen // plaen
en Leght In satans banden // met groot bedwanck // stranck
wee mij dat Ick heb gegaen / mijnen ganck // manck.
door Wellust en Eijgen Baet in swerrelts conroot // bloot
wee mij dat Ick de barmherticheijt // Lanck // blanck
niet heb bewesen / den Armen In haeren noot // groot
wee mij dat Ick niet en bleeff in mijns moeders schoot // doot
so waer Ick niet geraeckt int helsch dangier schier
wee mij dat Ick niet volbracht. goods bevel // wel
so waer Ick niet gecomen in dit duwier // hier
wee mij dat Ick niet en dede nae goods manier // fier
mae Ick heb gevolcht Mannmons booss op stel // rel
wee mij dat Ick socht Aertschen schat rebel // snel
waer door Ick ben geworpen // int Eeuwich perquet // met
wee mij dat Ick den Armen deed eenich qu gequel // fel
doen Ick in swerelts Dominatie was sadt en vedt // net
vraecke valt neder // en ghij bergen mij in dees hedt // pledt
want nu en mogen mij gout off silvere plaeten // baeten
vraecke o' Satan breeckt mij de hals met een cort opset // bet
maer neen hier Is geen ontfarmen Ick moet het praeten // Laeten
want eeuwich eeuwich moet Ick dit helssch Aenvaeten haten
O geest der waerheijt mijn hert hem seer verblijt
door de volstandicheijt die Ick sij bemerckende
aent Gelovich herte / want hij is tot alder tijt
neerstich en subbijt // Int gelove werckende
twelck ghij hem daegelijcks sijt versterckende
waer door hij Is herckende Naer deuwighe vreucht
want bij die schristuere is altijt geveucht
waer uuijt hij vol deucht // door uwen geest heeft geleert
En met grooter Lieffden // tot sijnen naesten hij hem keert
en barmherticheijt hij uuseert // so wij hem hadden bevolen
aenden Onnoselen diemen daegelijckx siet doolen
Ick segt onverholen // hij is weerdich te prijsen
want hij Christus hier deur groote Lieffde gaet bewijsen
twelck compt rijsen // uuijt sijn gelooff waerachtich
dus schrijff Ick hem de croone toe eendrachtich
die ghij door u genade crachtich hem wilt schencken
Hij heestse verdient Ick salder hem mede bedencken
maer hij moet allencken // van mij noch sijn ondertast
oft hij hem oock vant goet werck beroempt gelijck sommigen gast
waer door sij menen vast te sijn rechtvaerdich
maer hij moet int gelooff blijven volhaerdich
en dat hij noch dan onwaerdich // de croon tontfangen bekent
Waer sijdij gelovich hert compt bij ons alhier present
want u werdt excelent // een seer blijde tijdinge
Sijt gegroet vrienden isser eenich verblijdinghe
dus wil Ick u belijdinghe wel geernne weten
Hebt ghij uwen naesten getroost so u was geheten
met Lieffden ongemeten // uuijt een gelooff ongeveijnst
Och Jae // hij heeft omden Onnoselen gepeijnst
en niet van haer gedeijst // maer uuijt Lieffden gaen voen
Hij heeft ons gespijst gecleet met Cousens en schoen
daer wij hem coen // altijt aff moeten bedancken
Ick heb een nieuw broeck......
En Ick eennen rock bij gans plancken
dus wij niet meer en Jancken // maer godt wil hem Loonen
Och vrienden hij Laet ons oock bij hem woonen
en comt ons verschonen // met al tgeen hij heeft
Daer moet Ick godt aff dancken / diet mij uuijt genaden geeft
dus so Lange als ghij Leeft // wilt hem een Loff toe schrijven
want al tgene daer Ick u mede can gerijven
ben ick naer schrifts bedrijven u te doen schuldich
en als ick Al gedaen heb so Ick behoor geduldich
so ben Ick menichvuldich // noch een onnut knecht bevonden
gelijck ons Lucas seventhien / claerlijck doet Oorconden
dit wil Ick vermonden met grooter claerheijt
want al dat beladen is / met tvleijs swaerheijt
daer en can deucht oft eerbaerheijt // aff werden gedaen
dan door de genade goods heb Ick den geest ontfaen
die heeft mij die waerheijt plaen // vant t'gelove berecht
daer Ick door die genade goods / in sal blijven gehecht
als een getrouwen knecht // uuijt rechter Lieffden fijn
gelijck Christus / die voor ons gecruijst is met pijn
hierom en macht niet sijn // den knecht beter als sijnen heere
O gelovich mensch mijn hert verheucht hem telcken keere
deur u stantvasticheijt seere // die wij bespeuren
waer voor u dese croone nu sal gebeuren
die ghij waerdich sijt tot deser euren door u volheerdicheijt
Gelovich herte
Hoe Is haeren naeme.......
Maer die Croon der Rechtvaerdicheijt
die Ick met expaerdicheijt // u opset sonder verstrangen.
Gelovich Herte
Ick ken mij Onwaerdich dese Crone te Ontfanghen
dus heb Ick verlangen // O goddlijcke vrinden
waer door Ickse verdient hebbe wilt mij ontbinden
op dat Ick mach bevinden // den rechten gront
Den Geest der waerheijt.
Hoort gelovich hert Ick sal u daer van doen cont
op dat ghij terstont // moecht weeten suijver en net
ghij en werdt niet gerechtvaerdicht / door de wercken der wedt
hierom op mijn woorden Ledt // die Ick u sal ontfouwen
want door Adams val // waert ghij al In rouwen
so dat ghij most flouwen // en bleeft In sonden vileijn
maer Christus heeft ons gewasschen suijver en reijn
met sijn bloet gemeijn // en al die In hem geloven
waer door ghij gerechtveerdicht sijt met den geest van boven
Laet dit niet sijn verschoven // nu oft oock hier naer
Want nae dat de goedertierenheijt Goods eenpaer
uws salichmaeckers claer // en de Lieffde verheven
tot de menschen geopenbaert is gelijck staet geschreven
so sijt ghij sonder sneven salich en reijn gemaeckt
maer niet uuijt de rechtvaerdighe wercken naeckt
die niet en werden gelaeckt // want sij sijn u bevolen plat
maer nae zijnne groote groote barmherticheijt verstaet wel dat
deur het badt // der wedergeboorte suijver en plaijsant
en die vernieuwinge des heijligen geests trumphant
de welcke Abondant // door christo is uuijt gegoten
so dat ghij uuijt genaden gecroont wert onverdroten
want u gelooffe is gesprooten // uuijt Lieffde gepresen
Die ghij Christus ter werrelt meest hebt bewesen.
Want wadt ghij een van desen / alder minsten hebt gedaen
die In mij geloven spreeckt Christus met soet vermaen
dat hebt ghij plaen // selffs bewesen mijnen persoon
dus sijdij verseeckert door u crachtich gelove schoon
weerdich de croon die u uuuijt genaden is bereijt
maer niet uuijt de wercken des wets so u is geseijt
hier hebdij nu tbescheijt // en tslodt der sommen
Gelovich herte.
Nu gelooff Ick dat niemant sijn goede wercken en mach rommen
off hij quam int verdommen // door sulckx orbooren
maer door stantvasticheijt des gelooffs Ick can hooren
wertmen goods uuijtvercoren naer schrifts Oorconden
dus sal Ick mijnen Loff eeuwichlijck vermonden
tot Allen stonden met een hemelsche vreucht
De Genade goods /////
Hier mede Oorloff altsaemen //
Tgeschiet uuijt reijn geneucht
Door ons Jonge fonteijnnisten. //
Die gaern in Const souden vroet sijn
En wilt ons daerom niet blaemen //
// Wij hoopen het streckt ons tot deucht
// Tgeschiet uuijt Reijn geneucht
Wilt ons faulten niet raemen //
// Die ghij hebt gehoort oft horen meucht
Maer Leeft te saemer sonder twisten //
Benaude Armoede///
/ Want sulcks doch moet sijn
// Tgesiet uuijt Reijn geneucht
Door ons Jonge fonteijnnisten..........
Die gaern in const souden vroet sijn..
en Altijt Laet den AERT goet sijn.....
Het Eeijnde vant spel. gemaeckt ende gecompaneert Bij die Broeders van
						Dort
Laet den Aert goet sijn ende is Lanck.
1894 Rregelen......
Trou Moet Blijcken.
Simsons treurspel
Abraham de Koning: Simsons treurspel. Amsterdam: Cornelis Lodewijcksz
						vander Plasse, 1618.
Ahvsath
Amri
Barnevs
Heyntje
Delila
Hilla
Phicol
Rehob
Rey der Ioodsche
Rey der Phylistynsche
Sobab
Thimniters Geest
Thoy
SIMSONS Treur-spel.
Wie zyn leet met leet wil wreken,
Simsons kracht sal hem ghebreken.
Ieremia Cap. 9. vers. 22.
Een stercke en beroeme hem niet zijner sterckheyt.
Micha. Cap. 7. vers. 5.
Bewaert de deure uws monts voor die in uwen arm slaept.
Voor Cornelis Lodewijcksz. vander Plasse, Boeckvercooper wonende op den
					hoeck vande Beurs, in d'Jtaliaensche Bybel. 1618.
Toe-eygening
DE oorzaecke (oft reden) die my beweegt heeft konst-lievende IOANNES, om myne
					ongheleerde Rijmkens, en Vader-loos werckxken te laten in't licht komen, onder
					de beschuttinghe en scherm van uwe Achtbaerheyts wel geoeffent oordeel in de
					leerlijcke, stichtelijcke, en vermakelijcke Rijm-konst, dat's uwe spreucke Non
					omnia poßimus omnes, want dat wy al even veel niet vermeughen, connen, oft
					weten, dat's merckelijck in onsen SIMSON te speuren, hy vermocht (door Godes
					kracht) een iongen Leeuw te verworgen, en spits-sinnighe raetselen uyt te geven,
					duyzent Mannen met een Ezelinne-Kinnebacken-kaeckx-been te verslaen, vijf mylen
					weeghs stats-poort-deuren te verdragen, nieuwe en versche stricken te verbreken,
					en eyndelijck stervende, de macht en hoochmoet zynder vyanden by duysenden te
					vernielen: Dit alles connen wy lesen, en na-Rymen, maer in't vermeugen van
					kracht niet navolghen. Js hy hier en daer wat rouw, wilt, en onghepolijst,
					denckt zyn minne-kozerije en zyn geen tedre Hovelingse vryerijen, daer hy
					ghelooft dat myn handt meer bestiert wert naer 't believen van myn verdrietighe
					en pynelijcke Juffrouw Flerezyn, als van de vrolijcke en blygeestighe
					Sang-Goddinnen, etc: Dit U. E. bekent zynde en wetende, sy u ghebeden te willen
					myn SIMSON hoeden, beschermen, en borst-weren tegens alle Waen-weters
					niet-wetende berispers, en mug-siftende Momisten: Hier op comt hy die geheel u
					is, voor den dach, en soeckt veylich te rusten onder de vleugelen van sulcken
					Scherm-Heer, die ick wensch 't geen hy wenscht, en d'Algoede God gelieve ons
					beyde te verleenen.
Jn Amsterdam den 17. April
ANNO 1618.
U. E. Dienstwillige vrient
ABRAHAM de KONING.
Eer-dicht, Op Simsons Treur-spel Van Abraham de Koning
OP op mijn Sang-Goddin, kom laet ons gaen beweenen
Het droevich ongeval vanden verloofder Gods,
De val des Nazareens, een voor-beelt vande rots
Die tot ons aller vreucht wt Iuda is verscheenen.
Al Simsons stercke cracht en lach niet inde vlechten
Des afghesneden hayrs, maer in 't beloofde woort,
Door d'Enghel voort ghebracht, van Monoah ghehoort,
V kint sal heylich zyn, en Iuda weer op-rechten.
Ten leyt niet in zijn hant, ten leyt niet in zyn hayr,
Ten leyt niet in zyn wil, 't verstant is sotheyt maer,
Dat door vermetelheyt dorst van sijn crachten romen.
Het moetwillich gheslacht heeft Christum oock ghebonden,
Sy voerden heenen wech (het ginck met haer voor wint)
Den Siloe, den Helt, Marie waerde kint,
Die ons door zyn ghedult bevrydt heeft vande sonden.
V Simson waerde schaer, hoe wel hy is ghestorven,
Leeft inder eeuwicheyt, den Duyvel hy noch plaeght,
En al zyn list, en cracht, hy van onsen heenen jaecht,
Simson die door sijn doot ons leven heeft verworven.
Simson die 't swaere juck heeft op den hals ghetoghen,
Het huys, het machtich huys, van duyvel, ende doot,
Die baenden ons den wech, en ruckt' ons uyt den noot,
Doen wy in onse sond' des nickers borsten soghen.
Den Simson langh belooft, den Leeuw die soude komen,
Heeft nu zijn ampt volbrocht, hoewel hy wierd' bespot,
Bespoghen, en beschimpt, van 't ongheloovich rot,
Als blint, nochtans zijn hem de ooghen niet benomen.
Treet naerder wie ghy zijt, out, ofte Ionck van Iaren,
Monarch, Prins, Edelman, Stadts-borgher, ofte Boer,
Komt leert in desen boeck de listen van een Hoer,
Hoe datse die haer hoort doet voor den Duyvel vaeren.
Siet hoese Simson mat door haere loose treken,
En brenght hem in 't verdriet, die ghene macht en kreunt.
Ghy roemers altesaem, die op u krachten steunt,
Hoe wel ghy wonder stoft de macht sal u ontbreken.
Gheluckighe Poët, die door het waerde rymen,
De Princen onderwijst: en lockt die vande sond',
Die lichte sweeringhen steets hebben inden mont,
Ghy doet mijn Sang-Goddin al soetelijck beswymen.
Wie heeft u herssen-breyn soo mildelijck beseten?
Geen Phoebus, geen Pallas, geen Godin, ofte Nimph.
Maer hy die d'Aerde schiep, en bouden den Olymph,
Iehova 't Opper-hooft van d'Heylighe Poeeten.
Vaert inde stichtingh voort, o wilgh'-ge-eerden Koning!
Leerend' den wusten mensch te gruwen voor het quaet,
So ghy Volstandigh Blyft, sult ghy door dese daet
Een grooten Koningh zijn in uwe kleene woningh.
Ghenoech om te volghen.
Op den Simson Vanden Poët A. de Koning.
DEn Schilder vaeck met zyn pinceel
So zoet en aerdich weet te streelen:
Dat hy Natures wesen heel
Met verwen kloeck bootst op panneelen.
En so een overeeuws geschicht
Laet voor geheuchnis den na-neven.
Den Poeet oock met zyn Gedicht,
En Rymerijen brenght in't leven:
't Geen schier gewist was uyt 't gedacht,
En door des snellen tydt versleten.
't Geen vre, of tyranny oyt wracht,
't Verborgenst van natuurs secreten.
Van Hemels loop, of wat de Zee
Houd in haer diepen kolck besloten.
Der Dieren aert, 't Gevogelt me,
Der kruyden kracht, der boomen loten.
Den Coosche-Schilder heeft voorheen
De schoone Venus so gedreven:
So Godlijck, so volmaeckt van le'en,
Dat self't onsterflijck scheen te leven.
En ghy, O KONING doet niet min
Als ghy de snoo bedriegerijen
Den dullen Mars verbolgen zin,
Met Venus troetel tooverijen,
Soo aerdigh, groots nae't leven treft,
Als ghy u SIMSON doet verrysen.
En als uyt 't doncker graft opheft,
Dan schynt zyn dood u selfs te prysen,
Ons is genoech dat wy u glans
Vermeerd'ren met een Lauwer-krans
VVeet of rust.
SImson, zynde een voor-beeld onses Heeren Iesu Christi, en een wonderlijck wonder
					zynes tydts, by wiens, nau gelooffelijcke sterckte, geen sterffelijck mensche en
					kan vergheleken worden: Van dese vangen wy aen V. L. aller Konst-liefdighe te
					vertoonen, beginnende, alwaer d'onverschrickte Heldt, en Jsraels Hertogh besint
					door al te nau besien, en in zyn herssenen ghedruckt te hebben de aen-lockende
					schoonheydt, vande hert-stelende, en al te minnen droncken Gazareensche, een
					Vrouwe ghenaemt Delila, die onse Verloofder Gods soo weet te vleyen en te
					lief-koosen; dat hy als gheheel verzot, en blijft verzot op de Philisteensche,
					vergetende zyn ampt, staet, en achtbaerheyt, dit ziende zyn gesworen erf-vyanden
					de krygel sinnige Philisteen, versoeckt aen de gheliefde lichte Vrouwe, dewijl
					zy al te vergeefs vinden hun wapenen, sterckte, macht, en gheweldt te slyten op
					een onbindelijcke man, sy wil den Simson door haere listige tonge ende
					bedriegelicke smeekinghe, lagen leggen om zyn kracht te vernemen, door
					ondermyninge zyns hun onbekende sterckte. Waer over zy eens gheworden zyn, heur
					bekorende door een milde belofte van een rijcke belooninghe, om dit wetende, en
					de Vorsten verwitticht zynde, haere verblinde en vervoerde Minpleger,
					ontrouwelijck en schandelijck te verraden: Twelck hun nochtans, eerst, tweede,
					en derde mael misluckt, door dien d'Hebré eenigh achterdencken kryght, tuyld in
					boerterije met de al te kurieuse begeerlijcke lusten zyns gheminde. Maer,
					helaes, 't aenhouden verwint, de bedinghe, de suchtinghe, verzeghelt met de
					Crocodilse tranen vande bedriegelijcke valsche proye, vermoeyde ja matte, de
					ziele van onsen Danit zoo, dat hy verwonnen (O 't vry beclaeghelijck woort!)
					zijn's herten secreet uyt schudde inden schoot van zyn ghewaende vriendinne, die
					hem van zijn kracht berooft, door 't afscheeren zijns hayrs: verradende also
					desen ontsichelijcken Vorst, die gheblindt, inden kercker met metale ketenen
					malende, spilt in ellendighe slavernye zyn droevich treur-eynde: Zijn vyanden,
					als afgodische Heydenen, hier over hun Afgoden loovende, en danckende, by eenen
					grooten offer die sy op den Altaer Dagons smoken: houden een Vorstelijcke, ende
					prachtelijcke maeltijdt, zijnde vrolijck, ende verheucht, over de wrake van
					hunder aller vyandt.