Indien de mensche soo goedtaardich waare gheschapen, dat sy vaardiger waren int
					verbeteren, en tragher int berispen van yemants ghebreken, so souden sy de
					volmaacktheyt des alderhoochste nader komen, en haar zieltjes in alle deelen
					verbetert sien. Maar laas! ons is uyt der natuure die kranckheyt inne-geboren,
					dat wy eer de splinter in eens anders, als de balck in onse eyghen óóghen
					vermercken. O tastelijck ghebreck, voor gheen ghebreck bekent, een yder
					liefkoost en vleyt sijn selven in sijne dwalingh, en straft met alle strengheyt
					de doolinghe van sijn even naasten. Wat zijn wy verkeerde, blinde, en gunstighe
					Rechters, in het kreucken, en bedecken van onse misdaden? en wat zijn wy
					onrechtveerdighe Beulen en helsche Tierannen in het uyterste vervolghen en
					'tschaboteeren van eens anders lelijckheden? dit weten wy arme schepselen met
					een cierelijcke deck-mantel aardich te bekleden, gelijck als of wy Godt daar
					mede een aangename dienst aan deden, niet eens overlegghende dat wy van binnen
					ons soo veel hebben te herstellen en verschicken, dat wy buyten ons selven niet
					eens behoeven te treden om werck te vinden, vermidts in een ygelijcks tuyn
					genoech te doene valt. Maar wat ist? Een yder siet uyt, en niemant siet in: In
					dese ghemeene Heer-baan, heb ick my soo verre verlóópen, dat ick (na de
					ghewoonte van veel Dichters en Schryvers) met ander heden fauten gesocht hebbe
					te proncken. Want ic stel u hier naacktelijck en schilderachtich voor óógen, de
					misbruycken van dese laatste en verdorven werelt; de ghebreckelijckheyt van onse
					tijdt: En de Kerck, en straat-maare mishandelinghen van de gemeene man: doch
					onder andere, heb ick mijn eyghen bekende swackheyden niet vergeten, biddende
					den Almogende, dat hy de myne, en den uwen, ghenadelijck wil te hulpe komen,
					want hem ist bekent, dat ick dit niet uyt haat, noch om yemandt te vertoornen
					noch te verbitteren, maar om my en alle menschen te verlustigen en verbeteren
					gedicht en gheschreven hebbe. Isset sake dan dat ick eenighe vrome, oprechte,
					deghelijcke en deuchdelijcke lieden, onverhoets, en buyten mijn weten hebbe
					vergramt, ick versoeck neffens dese ernstelijck, dat sy't mijn onbedochtheyt en
					kleyne kennisse wijten, en myne vergrypinghe met een beter verschoonen; soo sal
					ick ghedwonghen zijn haar goede voorgangh te volghen, en myne haters,
					achterklappers, en lasteraars beschuldingen en bescheldinghe gheduldelijck te
					dragen, en met een wel-ghetroost gemoedt sachtsinnich opnemen, en soetjes by
					mijn neder-setten: want soo weynich als mijn de onverdiende lof van myne al te
					gunstighe, my kan vorderen; immers, en also luttel kan my schaden den laster der
					kenschuldighe, der eensydighe, der nydighe, die inghenomen zijnde met
					quaatwillicheyt en vooróórdeel, gheene dingen, hoe goedt oock datse souden mogen
					zijn, onveracht noch onbescholden laten. Maar daar-en-teghen de vrye, de
					sye-lóóse en verstandige, en kreunen sich niet, aan onbescheyden vonnissen van
					soodanigen volckjen, sy onderscheyden, sy schiften, sy siften, sy keuren, sy
					kiesen, en beproeven der saken waardicheyt aan de ongevalschte waarheyt. Het
					heeft eenige rechtsche of averechtsche gheleerde Doctoren, met sommighe
					hypokrytesche schijn-heylighe ghelieft, onse Spaansche Brabander in sijn eere te
					spreecken, sonder dat sy de man ghesien noch gehoort hebben. Daar over hebben wy
					besloten dat wy hem int licht wilden laten gaan, op dat hy hem by al de werelt,
					en insonderheyt mocht verantwoorden tegen de ghene, die met een gheveynsde
					suyverheyt, hem van te schandelijcke oneerlijckheyt by elck een verdacht
					ghemaackt hebben, op dat hare looghens en syne vromicheyt, sich openbaare. Ick,
					noch hy, en ontkenne niet, of hy heeft wel over hem dat te beroepen is, maar
					wien? en wat isser dat volmaackt in alles is? daar is niets onberispelijcx, als
					Godt. Maar soo de ghemeene Speelen van ouwts af, niet anders en verhandelden,
					als het gene by de ghemeene man ommegingh; so hebben wy dan na de kleyne
					ervarentheyt, van de wereltlijcke dinghen ons volck niet hóógher doen spreken
					dan sy en verstaan, of daghelijcx mede ommegaan. Dat is, een Smit van yser en
					koolen, een Schilder van sijn veruwen, een Schoen-maker van sijn leesten, het
					welck ons niet onvoeghelijck en docht: nu waren wy ghenootsaackt volgens ons
					voorgenomen inhouwt, twee lichte Vrouwen sprekende te maken, de swaricheyt wel
					overdocht zijnde, vonden wy niet beters, dan datmen die van hare neeringh ooc
					souden laten spreken, alsoot oock wel te dencken en gelooven is, dat sy de
					Schriftuur niet al te kies, te keurelijck en te scherpsinnich door-soecken, en
					meer met vleeschelijcke dinghen haar bemoeyen, dan datse met over-natuurlijck
					verstant, Landen en Luyden in de Waach-schale stellen. Is haar geylheyt wat
					ongebreydelt en slordich, wy zijn de eerste niet, de Griecken, de Latijnen,
					hebben't ons wel-lustelijc voorgedaan. Dat blijct aan Aristophene, Plauto,
					Terentio, en eenige andere onbeschaamde, die nochtans van de huydensdaachsche
					School-gheleertheyt, de jonghe jeucht voor klockspijs en leckerny inghegheven
					wordt, dit loopt altsamen wel onbesproocken deur, maar 'tgheen op een Tonneel
					vluchtich wert verhaalt, wert op elckerlijck schier voor doot-sonde gedoemt,
					daar sy nochtans op straat, binnens huys, en elders (God betert!) daglijcx veel
					erger hóóren, en doen. Sulcke, en dierghelijcke schurfde schapen blaten
					aldermeest van de onreynicheyt, andere al te barmhertighe, en mogen niet veelen
					datmen de godlóóse vinders van beroch en schalckheyt, wat over de heeckel haalt.
					Ick kent, het is een slapheyt in mijn, dat ick de
					eerelóóse-geen-noot-hebbende-moetwillige-Banckeroetiers (die haar goet aansien
					en gheloof by de lieden met eeren misbruycken, en diefsghewijs de vromen 'tharen
					onbruyck arm en ellendich maken) niet en kan troetelen noch na de mondt spreken,
					ghelijckerwijs alsser veel Fielen en Rabauwen doen, die de buyt 'tsamen staan,
					of die an 'tselve evel sieck zijn, en wel lichtelijck den eenen dach of den
					anderen het op-gheven, en deurgaan sullen. Ick ben soo kleen als ick mach, maar
					soo groot en goedt van ghemoedt, dat ick soo een stuckebrochs niet en kan
					toestaan soo een verdoemelijcke schelmery, noch ick en kan niet onbeklaagt noch
					onbeschreyt laten, de ghene die door onghevallen tot een bedroeft verlóóp moeten
					komen. Nu heb ick't inder waarheyt op niemant in't besonder ghemeent, maar heb
					de kluppel int hondert blindelingh gheworpen, luck raack, die ghetroffen is,
					volcht het Rijmpje. Doetet u seer, wachtet u meer.