floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
nu zetze in dezen stoel:
Het hart wort flaeu. laet rozewater brengen,
Het aengezicht met eenen tack besprengen.
Staetjoffers, helpt: gy ziet hoe zy verflaeut.
Ontrijghtze, ontrijghtze om 't hart, ter doot benaeut.
Het moeders hart, helaes, kan nimmer liegen.
Wat middel om den rouw in slaep te wiegen?
Wat boete is hier voor onherhaelbre scha?
Dat onheil sleept een' staert van jaeren na.
De reden, en de tijdt moet dit genezen.
Ick zalze, indien het hart bekomt, belezen,
En smeecken, en involgen, zacht en zoet,
Ten leste door troostmiddelen 't gemoedt
Ophelpen, door beloften 't hart verlichten.
Gy zult haer' heer, en 't hof, en elck verplichten.
Het schijnt dat zy verquickt, zich weder rept,
Het aengezicht weêr lucht en adem schept.
Besprengtze weêr met verschen dau van rozen.
Men zietze allengs opluicken, weder blozen.
Schep moedt, mevrouw, en zoeck uw' troost aen Godt.
My docht ick zagh mijn dochter, die voor 't slot
Haer moeder zocht, met traenen overgoten:
Maer och, de deur bleef tusschen bey gesloten.
Op dat gezicht verdweenze uit mijn gezicht.
De zoete droom heeft mijn gemoedt verlicht.
Gelooft zy Godt, die in gezicht en droomen
Zijn Heiligen is dickwijl voorgekomen,
Oock Josef, toen hy in den kercker lagh,
Eene uitkomst gaf, schoon hy geene uitkomst zagh.
De Godtheit, in 't beoogen van elcks zegen,
Houdt onbekende en wonderlijcke wegen.
Getroost u met uw toebescheiden lot.
Gebeurde my mijn dochters overschot
Noch eens te zien, het zou noch troostbaer schijnen.
Staetjoffers, ras, schuift op de lijckgordijnen.
Mevrouw, Godt geef dat gy den rouw verzet.
Daer zietge noch den rey in 't staetsibed,
In rouw rondom de dootbus neêrgezeten,
De maeghden root en jammerlijck bekreeten,
En treurigh om het offren van de maeght,
Die Godt door haer gehoorzaemheit behaeght.
Wat zienwe? och, geeft de dootbus. laet ons kussen,
Omhelzen, en den rouw met traenen blussen,
Verzadigen met zuchten, nimmer moe.
Gy maeghden reickt mevrouw de dootbus toe:
Zoo zal de druck het hart niet overstulpen.
Een treurigh hart is met geklagh behulpen.
Och, Ifis, och, ick scheide flus:
Gy trockt ten berge met uw reien,
En komtme t'huis in deze bus.
Gy scheide, om eens voor al te scheien.
Godtvruchte lentebloem, gy zijt
Ontijdigh, als een damp, verdweenen,
In 't vrolijckste van uwen tijt.
Uw morgenzon heeft uitgescheenen.
Een wolck benijde uw' schoonen glans.
Is dit een eenigh kint besteden!
Is dit den blijden bruiloftsdans
Aenheffen, u in purper kleeden,
En kroonen op den vorstentroon,
In eenen drang van alle menschen!
Kon uwe heerlijckheit, zoo schoon,
Zoo gansch verwelcken, en verslenssen!
Verwachte ick dus uit uwen schoot
Kints kinders, en nakomelingen!
Mijn hoop en toeverlaat is doot.
O weerelt, vol veranderingen!
Wat is het aerdtsch betrouwen broos!
Nu treur ik droef, en kinderloos.
Ontlast mevrouw. ontfang de dootbus weder.
Staetjoffers, helptme, en zetme in 't rouwbed neder,
Dat ick te nacht met haer mijn hart uitklaegh',
My zelve trooste: indien het Godt behaegh'
Mijn kleen gedult door zulck een bitter lijden
Te proeven.
Eer en zege volght na'et strijden.
Op 't zelve spoor zijn d'ouden voorgegaen.
Zy wijzen u naer Godt langs deze baen.
Leer uw verlies geduldigh overzetten.
De hemel kon dien slagh des doots beletten,
Indien het hem beliefde: maer hy wou
Dat ieder zich aen Jeptha spieglen zou,
En wachten van dit reuckeloos beloven,
Daer Abrams last, gesterckt in 't hof der hoven,
Noch Moses wet, gehoort van mont tot mont,
Noit den Hebreeu, noch 't stamhuis aen verbont.
Uw bedgenoot, van naberouw bestreden,
Zoeckt raet, en is naer Silo toe gereden,
Om zich met Godt en Amarias mont
Te zoenen, naer den eisch van 't wetverbont.
Ick zie hem, na verloop van lange dagen,
Voor ieder, op den hoogen zegewagen
Der Heiligen, in 't midden der Hebreen,
Ten toon gevoert, geviert en aengebeên.
'k Hoor midlerwijl de maeghdelijcke reien,
Op 't pleghtigh feest, uw dochters lijck beschreien,
Jaer in, jaer uit, vier dagen lang met druck.
Zoo groot een troost verzachte uw ongeluck.
Verlaten kennisse
W.N.M. Hüsken, B.A.M. Ramakers en F.A.M. Schaars (eds.) Trou moet
						blijcken. Bronnenuitgave van de boeken der Haarlemse rederijkerskamer ‘de
						Pellicanisten’. Deel 2: Boek B. Uitgeverij Quarto, Assen 1993
Eerste
Weijger geest
Verdraijt sinneken
Verlaeten kennis
Verblintheijt in sonden
Vleijsselijcke wellust
Versteent hert
Godlijcke waerschouwinge
Deuchdlijck vermaen
Goods stemme
Leetwesen
Eijgen schult
Schriftuerlijcke Troost
[Verlaten kennisse]
Hier begint een spreeckende prologe van een spel van sinnen gnaempt
						verlaten kennisse dwelck volgen. sal nae de prologe....
Deerste seijt
Constlustige sinnen // van buijten van binnen
Eedel oft onedel die hier sijt ontrent
Wij bidden uuijt minnen // hoort ons ontwinnen
constlustige sinnen // van buijten en binnen
Tverstant wilt innen // van dat wij beginnen
als hoonich suijgende bijtgens ongeschent
Constlustige sinnen // van buijten en binnen
edel oft onedel // die hier sijt omtrent
Al sijn wij pellicanist niet constich bekent
nochtans is tot const gewent // als ons begeeren
En daerom comen wij oock hier nu present
om met een sinnelijck spel u te vereeren
Van een werrelts mensch die hem ging affkeeren
tegen tgebodt des heeren // tot verblintheijt in sonden
Om door vleijschelijcke Lust met haer te boeleren
met een versteent hart / so hier sal worden ontbonden
Goods waerschouwinge en deuchdlijck vermaen ter selffder stonden
weijgrende met sinnen verdraijt / en door der sonden wennis
Goods woort en broerlijcke Lieft brengende tot schennis
so dat hij verlaeten kennis // wel mocht sijn geheten
Maer de barmhartige godt int hoochste geseten
heeft hem niet vergeten maer door Leetwesen
en eijgen schults kennis sijn dienaers gepresen
bracht hij hem in vresen // so dat hij hem heeft bekeert
En met een rouwich hart heeft genade begeert
door schristuers troost geleert // en heeft affgekurven
sijn boossheijt en misdaet // die sijn siel bedurven
so dat hij noch is gestorven // eenen saligen doot
Als hier sal sworden bewesen voor cleijn ende groot
dus verstaet wel t'exploot // van desen inventije
Wij bidden u altsaemen die hier sijt in presentie
vaet wel dintentie wilt met ons faulten verduldich // sijn
en ontfanckt onse groetenis so wij van outs schuldich // sijn.
Godt die hemel en aerde uuijt niet heeft gemaeckt
en door sijn goetheijt allen dingen wel can gregeren
Die den doot voor ons altsaemen heeft gesmaeckt
godt die hemel en aerde uuijt niet heeft gemaeckt
Wil bewaeren onsen stadthouder graeff mauritis ongelaeckt
op dat sijn goede faem altijt mach vermeeren
en door sijn goetheijt alle dingen wel can gregeren
Moet oock onsen schout en baijllou deffenderen
op dat sij administreren // recht en Justicije
Den goeden met Loon den quaeden met punitie
elck naer haer conditije // tot allen spatie
Wij doen oock eerbiedich onse salutatie
aen borgemeesters en scheepenen int haerlemsche dal
Bidde dat godt haer bevrijde van alle blamatie
door sijn goede gratije // en van ongeval
Dit wenschen wij oock ons broeders van Lieft boven al
om dat sij vervult sijn met constige pracktijcken
Oock die in Liefden getrou. sijn groot en smal
groeten wij vrientlijck want onse Trou Moet Blijcken
En den Jongen schoolieren die den const niet beswijcken
moet onse groetenis toecomen / om niet te crackelen.
Voort alle goede borgers armen en rijcken
die herwaerts quamen strijcken // ons te sien spelen
Alle dese moet godt sijn hemelsche Juwelen
door sijn gratije toedeelen // so mach vreucht beclijven
Wij bidden u altsaemen mannen ende wijven
verstaet de motijven // daer wij van maecken mentije
Staet stil en geeft ons toch audientie
met goede silentie // hoort ons oorconden // plaen.
Bewaert u buijdels wel wij beginnen van stonden // aen.
fijnis /./. volcht de Conclusie alst tspel gespeelt
is datter volgen sal.
Wij dancken u altsaemen minst ende meest
die hier quaempt // ongeblaempt // om ons te sien spelen
Die noch tegenwoordich sijt / oft hier hebt geweest
Maeckt ons niet beschaempt // noch gepraempt // al isser geen const
							volleest
maer elck raempt // soot betaempt // onse faulten wilt helen /
Isser ijet missbruijckt // wilt daerom niet crackelen
tsal ons niet vervelen // hoort sonder spotten // ruijt
Om tavont naer sessen voor rijcken en onelen
Hier ter plaetse te uuijtdelen een boertige sotten // cluijt
fijnis / de prologe met de Conclusie
is tsaemen Lang...... 78 regulen.
volcht Het spel. daer. van.
Hier begint het spel. van sinnen genaempt verlaten kennisse de Parsonages
						sijn dese
1.... Verlaeten kennis /. een man Costelijck gecleet.
2.... Weijger geest......... twee Neefgens
3... Verdraijt sinneken.......
4..... Verblintheijt in sonden // een vrou costelijck gecleet
								verlaeten kennis wijff.
5.... Vleijsselijcke wellust / de meijt vande verblintheijt in
								sonden
6.... Versteent hert / een man.
7..... Godlijcke waerschouwinge / een man als een wachter met een
								Clap inde hant
8.... Deuchdlijck vermaen / een man...
9.... Goods stemme.
10..... Eijgen schult / een man / en een straetrover
11..... Leetwesen / een man / en oock een straetrover
12.... Schriftuerlijcke Troost // een man statich
								gehabituweert
verlaeten kennisse spreeckt
Hoe gae ick dus dwaelen met fantazijen behangen
Ick denck dat ick versuft ben geheel en al
mijn sinlijcheden stellen mijn al heel in prangen
tvleijssch dwingt den geest te gaen sijn gangen
de gewoonlijcke wech werdt mijn te smal
mijn dunckt dat in mijn genaeckt een val
met groot geschal / dies ben Ick onvroet
Langenoch heb ick geleeft in tegenspoet
Langmoedicheijt heeft mijn gehouden onder de voet
daer toe de vloet // van Liede blijckelijck
goede faem en gerucht is mijn beswijckelijck
ick was in eeren gepresen rijckelijck
maer tis nu veel anders met mijn gestelt
dit Overdenckende wordt ick versijckelijck
want fantazije mijn hert nu seer quelt
Ick dacht de schriftuer waer uuijt den menschen vertelt
maer twas mijn gespelt // ten bracht geen vruchten
wadt Leijter oock aen / Ick wil crijgen goet en gelt
en verlaeten de famoze geruchten
nochtans heb ick gesmaeckt de hemelsche Luchten
maer Laet Loopen die cluchten // ick wil die werelt gaen bouen
en mij selffs int solaes deser werrelt vouwen
den heer ginck berouwen // tmenschen geslachts bedrijven
de soonen haer besmettende met die schoonste wijven
om haer selffs te gerijven met ongerechticheijt groot
dit selffde wedervaert mij nu ick sidt inden boot
maer dit is bloot / ick wensch dat soud bij mij te blijven
om te spelen met de schijven // van thienen en vijven
heij fortus fortuna Advivat
en stellen mij selven inder geneuchten badt
als een die is madt // verlaet ick tribulacij en wil rusten
de waerheijt aen te hangen / wadt soudt mij Lusten
tsijn onbevaeren custen // elck daer bij int verdriet Leeft
die gerechticheijt aenhangt / int eijnde hij sneeft
Jae als een treeft door benijt hert int vier woonachtich
dat Laet ick drijven ick wordt boosheijt verpachtich
versteeckende onsachtich / finem expecta / geeff ick geen spatije
want sij / geeft gracij // al ist met blamatije
die haer begeeren //
vrouwen en heeren //
Pausa weijger geest Een sinneken.
weijger geest.
Kijckt uuijt neeffgen kijckt.....
verdraijt sinneken Een neefgen.
Wadt wonderlijcke dingen......
Dadt heet godt versaecken......
verdraijt sinneken
So soudmen tegen goods woorden cringen
kijckt / Kijckt uuijt neeffgen uuijt cijckt..
Hij Leijt heel int slijck......
Hij gaet na de hel toe dringen......
Hij is ten minsten een doot gelijck /
Men mach hem wel int graff bringer
Dat heet om de hel te schaecken.....
Oft met baels propheten singen
Kijckt kijckt tot neeffgen kijckt
Wadt wonderlijcke dingen.......
weijgar geest
Dat heet godt versaecken.......
verdraijt sinneken.
Al soudemen tegens goods woorden cringen
en uuijtwringen // dat der sielen confoort // is
weijger geest
Tffij tfij verlaeten kennis heel versmoort // is
en gestoort is // om dat hij sijn tijt heeft quaelijck versleten
maer goodts woort te Leven was sijn vermeten
wilt ghij daer niet aff weten // seght Lieve toutertout
Wadt ick sou een warmen verckens bout
verlaeten kennis heeft goods woort al heel vergeten
vanden duijvel verbeten // twerdt noch Lucifers beste maetgen.
Steeckt u neus int oude gaetgen
quaet toeverlaetgen.......
Ghij sijt immers een heijlich quant
Wadt wonders gebeurt er nu al int Lant
schijnende vande hant // goods Louter en claer
Dat en acht verlaeten kennis niet een haer
maer maeckt geen misbaer // die hij hoort sullen wij hem helpen
Hij crijcht noch over sijn Oogen schelpen
hij laet hem stelpen // als een die suspeckt // is
Neeff ick ben so blij dat hij opgeweckt // is
hij moeijden hem al te seer met sijn brabbelinge
Nu sie ick hoe ick gevaeren ben / aen snabbelinge
ghij sijt imnners een deutchts verbijtertgen.
En Onder baels propheten sijt ghij een crijtertgen
heij lelijck schijtertgen // bewaert wel u achterpoort
Ghij tijterlijtertgen / waerom sijt ghij gestoort
seght mij wien ghij toebehoort // wij sijn toch twee quanten
Ick hoor toe alte groote santen
aen alle canten // mijn vader hem met een schoonvoorhooft geneerde
een vande gesellen die susanne acuseerde
en regeerde met Jesabelle mijn moeder nader godlosen begin
Dat is bijlo wel gebrockt waerender cruijmen in
ick crijch een ruijmen sin // van ondeucht ghij mij te boven gaet
van grooter affcompste // Ja van Belsebubs saet
dus doet vrij quaet // ghij sijt gepromonveert
Nu weet ghij wije mijn heeft gegenereert
om dat ghij begeert // sult ghij nu aen mijn naem raecken
Och segtet mij toch om kennis te maecken
Nu wiltet dan smaecken
Ick heet verdraijt. sinneken edel van wesen
Wel Ick waer gaern oock mede gepresen
want mijn dunckt dat ick ben een eerlijck cadet
Men sal nochtans van u int misboeck niet Lesen
eij schuijmsel der boeven // gevallen uuijt helijs nedt
ghij houdt de wedt // hadt ghij gods schaepen niet verbeten
maer neeff ten dient immers niet vergeten
Laet mij toch oock weeten // u geslacht
Maar balam die goods Inspiratie tegenstont met cracht
seer onbedacht godt weijgerden als d' ondiscrete.
Incidit in fonia quam fecit / al heeft hijt weijnich geacht
mijn moeder bracht // goods volck menichge venijnige smeete
door dese splete // quam ick inde werrelt cruijpen
Nu moet mij tgeluck van achteren ontdruijpen
siet watte stuijpen // ick heb mijn meester gevonden
en wilt mij toch doen Oorconden // met woorden ontbonden
hoe is nu uwen naem......
Ick heet weijger geest cloeck en bequaem
die goods volck can stellen in eenen praem
alsulcken eersaem // soutmen niet Lichtelijck vinden
aen allen sijden door ick boossheijt ontbinden
so elck mach bekinden // hoort mijn vermonden
door mijn valschen raet versmoor ickse in sonden
Jae met veel wonden // verdruck ick goods knechten
die op godt hoopen stel ick in hechten
dese rechten // worden bij mij geuseert tallen stonden
van sulcke ponden / ben ick een wegertgen
Heij ghij sijt een recht schoorsteen vegertgen
eij verlegertgen // reet ghij slechs op cricken
Ontbeijt neeff wij hebben wadt anders te quicken
wilter u nae schicken // verlaeten kennis compt hier gaende
Best treden wij wadt achterwaerts / en blijven hier staende
wij sullen wel hooren oft hij bij sijn propoost gebleven // is.
want tvlas heet geen laecken / eert gesponnen en geweven // is
verlaeten kennis
Noch can ick niet weten watter van mij bedreven // is.
daer so menich om in sneven // is gecort het Leven // is
van Cerbero gegeven wis // veel vuijle beten
de schriftuer te Leeren twas ijdel van mijn vermeten
de wachters waeren geheten // die wilde ick straffen
haer onwil heb ickse aent Oor leggen baffen
die onrechtelijck schafffen // over die zielen die haer sijn bevoolen //
							fijn
hierom heb ick geleden / en geweest int doolen // schijn
tmach niet verholen // sijn maer ick stelt beneden
en ick wil blijven aende oude zeden
en Leven in vreden // ick hebber genoch toe gedaen
ginder comender twee daer wil ick bij gaen
onbelaen // want sij mogen tot mij gerijven
per Aventuer mijn fantazijen verdrijven
om vreucht te bestijven // wadt mach dat schaen
Ho dat mach staen / dat mach staen
neeff het compt Juijst / tot onser affecktie
Godt sij geloost hij verlaet sijn quaede secktie
en hij wordt van goeder complecktie // bijlo
sick sick benedicito
want deet hij anders men Liep omde boo.
doctos honorato // et magistratos in allen hoecken
Bij sint wouter hij wil studeren inde Andere boecken
wilt u toch vercloecken om ons dat te demonstreren
verlaeten kennis.
Maer die schristuer wil ick gans refuseeren
en begeeren u Lieder conversatie
dus om te comen inde valuatie
gemengt met gratie // doet mijn toch trapoort
Bij Loo hij spreeckt niet een verlooren woort
ghij sult noch worden verhoort // met groot gewin
daerom segt vrij wadt ghij hebt inden sin
het recht bekin // so mogen wijt beschicken
Wadt u belieft daer sullen / wij op micken
en oock verclicken // tot uwen behoeven
Seght mijn toch eerst u naemen sonder toeven
oft ick mocht mijn bedroeven // dus Laet mijn weten
Verdraijt sinneken ben ick geheten.....
int hoochste geseten // vaet wel dintentie
En weijger geest is mijns naems vermeten
met rijnschen wijn doe ick penijtentie
Verlaeten kennis ghij sijt onder u Conventie
dus maeckt geen mensie // wilt getreur aen deen sij setten
Amice wilt uuijtschudden dese netten
die u verpletten // met melancoleuse sinnen
Wadt sal ick dan sonder doude wetten beginnen
doort bekinnen // wilt mijn hart wadt verluchten
Dit sijn mallepiers cluchten.....
Laet aff u suchten // wij sullen u ander cleden
so dat ghij sult als een prins gaen treden
maer die nieuwe sneden // in allen hoecken
Men derff mij nu niet meer bijden armen soecken
oft inde boecken // die goods insetting gebieden
Daer toe sijn geordineert alle ander Lieden
die u dat rieden // waeren qualijck bedacht
Also crijcht Eesau sijn eerste cracht
no wordt ghij geacht // nu crijcht een cristelijck fatsoen
Wadt / dat ghij nu ginckt bij die Arme Lien bloen
met sloech u met roen // en men ginck u verspouwen
Sulcke saecken te Ooeffen moet ghij nu schouwen
maer wilt vernouwen // alle boosheijt met crachten
Ghij moet u mede van godlijcke vermaning wachten
off als d' ongeachten // sout ghij bedrooft wesen
Ghij moet niet meer paulus brieven Lesen
t' waerom van desen // sij maecken inde consientij twist
seggende dat vleeijsch en bloet salicheijt mist
dit moet sijn uuijtgewist // off t' brengt u in quellen
Dat weet ick wel aen deen sij te stellen
en te vellen // dat mijn tot berou mocht verwecken
ick wed men sal mijn niet meer begecken
oft schandelijck ondecken..
daer Leijdt goods woort en broederlijcke minne
Maer segt mij wadt heeft desen mantel inne
met blijden sinne // heb Ick hem aent Lijff
Tis den ouden Adam met sijn bedrijff
maeckende geckijff altijt tegens goods wedt
Ontbeijt op den hoet moet oock sijn geledt
die ghij mijn hebt op gesedt // dus wiltet mijn vertellen // saen
Tis tongelooff dat ghij tusschen god en u moet stellen // gaen
so mach u niet quellen plaen // goods inspiratij
Maer dit rappier beduijt immers geen gracij
tot deser spatij // sal Icker ijemant mede verdrucken
Het recht uus naestens snijt daer mede aenstucken
tirandlijck te plucken // en weest niet verlegen
Dat verstant heb ick nu wel te degen
dus wil in alle wegen // gaen soecken sulcken aesgen
adieu tot morgen......
weijgergeest.
Laet ons oock verschoijen baesgen....
Hoeff en caesgen // hebben wij vercregen
wie sijn bedegen // nu gaet in quant
Neen gaet selffs eerst in. O costelijck pandt
twaer mij schant // wil op wel beraen // achten
Ick hoop ghij sult noch de schaepen inde maen // wachten
Pausa..
Als nu ten tije // ben ick blije
melodije // plaijsant
hier inder geneuchten Lant
Leve ick nu in vreuchden // vreuchdelijck
och mocht ickse nu vinden
Ick sou mijn Ontwinden
In Jeuchden // Jeuchlijck
so veuchden // wij ons geneuchlijck
al die wanderen deen om danderen // te gerijven
al die was verwaten
heb ick verlaeten
mijns sins verstijven
sonder misbaer // soud ick bij haer blijven
mocht haer Liefflijck Aenschijn // van mijn // noch worden gevonden
mijn Aldersoetste versoetsel / verblintheijt in sonden
u soete faconden // tsijn mijn voeijende voeijsel
accoordelijck
mijn groeijende groeijsel // en bloeijende bloeijsel
crijch ick u niet tegenwoordelijck.
so blijff ick moordelijck int verstrangen
van u Lang te soecken crijch ick verlangen
naer u te spooren // ben ick gebooren
Ick wil mijn vercloecken // in allen hoecken // reijn uuijvercoren
ick hoop wij worden noch vergaert
naerder vreuchden Aert..
In. De neefgens uuijt
Waer sijt ghij tuterteluijt.. //
Waer sijt ghij verckensteert
rijt nu opt tgroene gele paert //..
Loopt selffs inde blauwe schuijt
geeft hem nu vanden taert.....
Wadt seght ghij lepe guijt
O waterlantsche knevelbaert //
Hoe behaecht u die cluijt
Twas vrij geen queteren.........
Heij bloet ten was maer op een verbeteren
niet anders dan sleteren // dunckt hem goods woort wesen
Jae maet so heb ick hem sonder quispel belesen
en genesen // tis voor ons een geluckige cans
Ick hoor wel ghij waert nu gaern meester hans
maer aenden dans // van sonden heb ick hem selffs doen comen
Seght dat noch eens ten sal u niet vromen
met uwe dromen // ghij sijt een versuft quant oft poeet
Wel wel / maeckt Liever dat al die werrelt van ons weet
heij doet ons bescheet // van ons bevolen // saecken
Maer verlaeten kennisse sal noch heel in dolen // raecken
hij mach niet verholen maecken // sijn Lieffs verlangen verblintheijt in
							sonden
seggende och had ickse weer die soetste van gronden
hij is als een deurwonden // met Luxurie tot haer gehelt
Wij sullen hen helpen van al dat hem quelt
op dat mach worden gevelt // alle Lamantacije
hij compt hier gaende........
Nu wel wadt wordt ons recordatie
tot deser spatije // om vreucht te versieren
al dat wij mogen // Laet ons verhogen in venus duwieren
oft inde rievieren van thamer versincken
Ick waer vrij van rouwen
mocht ickse aenschouwen
de fleur der vrouwen // en met oogen wincken
Ick sou haer schincken
sonder achterdincken // der vreuchden // bal
daer bij wij oijt verheuchden // al
Inder Jeuchden // dal // sonder cesseren.
Segt ons wadt belieft u wij sijn toch heeren
om vreucht te hanteren // sonder misval
Hoort dan wadt dat ick u seggen sal
met vlij geschal // Ick soeck de rijckelijckse beelde
verblintheijt in sonden mijns herten weelde
waert dat ickt heelde // ick sou van rouwe sterven
Ja geheel bederven.........
De soetste boven alle sonder conserven
hier ontrent // plach sij te resideren
wilt u natuer met haer verjolijsen
en vast confirmeren // tot nieuwe vreucht
Gaen wij darwaerts tot die Jsoete Jeucht
diet al verheucht // met blijden geeste
versteent hart / een sinneken roept wijn uuijt
Compt al die begeerlijck sijt minst metten meeste
in onsen foreeste // taptmen costelijcke desolatie
die stoop die gelt / wedt en gratie
compt hier en hout met ons u statie
hier is ecxcelente Leckere wijn vers en goet
int drincken hem elckx hert verheugen moet
en wordt gevoet int ongelooff crachtich
Hebt ghij oock wadt gecoockt met sinnen voordachtich
ghij en blijft niet clachtich // men sal u wel betaelen
Versteent hart wilt geringen u vrou voort haelen
sonder eeijnich draelen // wij hebbens verlangen.
Hier sal verblintheijt in sonden sitten in een stoel. ende versteent
							hart / tgardijn. / opstrijckende / haeltse / met reverentie / voort
							versteent hart
Waer sijt ghij vrou / compt u gasten ontfangen
stelt blijdelijck u gangen // so de behoort // is
Hier sie Ickse comen die mijnder harten confoort // is
van Lieffden door boort // is // siel en Lijff doorgloedich
verblintheijt in sonden
O mijn Alderlieftste welcom seer spoedich
behoedich Leeft ghij in mijn vijff sinnen
O verblintheijt in sonden u moet ick beminnen
mijn Loopen mijn rinnen // wordt mij betaelt
Compt Laet ons triumpheren ongedraelt
en ongefaelt // malcander gebruijcken
Laet ons deen dander inde d' armkens beluijcken
inder natueren struijcken // Laet ons niet madt // werden
maer tsaemen inder geneuchten badt // terden
en volherden // op tbedt // van verlaetenheijt te rusten
met de egiptische tapesterije vol soete custen
u hart machs Lusten // dus Laet ons binnen gaen sonder cesseren
Waer sijt ghij vleijsschelijcke Lust die vreucht doet vermeren
wilt u snel keeren // tot dese contreijen
vleijsschelijcke wellust
Hier ben ick Joffvrou wadt is u begeeren
wilt mijn dat Leeren // sonder verbeijen
Ghij moet ons hier een bancket bereijen
wilt u saecken wel beleijen // en geen costen spaeren
vleijsselijcke wellust
Joffvrou ick sal de eer bewaeren....