floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Ick sal hem so menigen wondt in sijn hart geven
al sou sijn Leven // van mij worden geschent
Laet ons dan haesten om te comen ontrent
desen verlaeten vent // en naer hem wel gepast // vraegen
Indien hij van ons mach worden bekent
so sal noch het endt // met hen de Last // draegen
Pausa. Binnen
verlaeten kennis Alleen vande
						.Hoer. Comende ende spreeckt.
Alle fantazijen // en melancolij // is vant hert gestreecken
Hoe fijn // tot desen termijn // ben Ick ontbonden // nu
alle dwaeserij // en raserij // is nu geweecken
en blijschap gevonden // nu
sonder pijn // inder vreuchden lijn // is mijn vermonden // nu
om te rusten // in swerrelts Lusten // tsijn soete treecken
sonder gebreecken
met triumpheeren // en boeleren // verslijt ick mijnen tijt
om te Leven // sonder sneven // heb ick respijt
want Lustijch // en rustich met Jolijt
gaet mijn tijt voort
De neefgens elck op een hoeck vant taneel. dit hooren ende
						spreecken.
Is dat Leetwesen dat ick daer heb gehoort
Wordt eijgen schult soo bespoort // dats een vreemt bestier
Tsamen vallen sij hem an.
Val an val an val an.....
Jae vogel vinden wij u hier
in dit quartier // so meucht ghij wel beven
Och wadt geselschap compt mij hier nu beneven
tot mij gedreven // met sinnen gestoort
Flucx Leght aff al dat ghij hebt // want ghij blijft hier vermoort
met Leetwesen doorboort // en met eijgen schults kennisse
Denckt dat ghij broederlijcke Lieft door sondige wennisse
gebrocht hebt tot schennisse // en dat ghij hebt verworpen
het woort des heeren / en dat ghij ginckt slorpen
in steden en in dorpen // wijn van dolatije
Och ick moettet bekennen tot deser spatije
dus doet mijn toch gratije // tis mijn hartelijck Leet
Oftet u Leet is oft niet dat is godt diet weet
die u tsecreet // sijns woorts had geopenbaert
Twelck ghij veracht hebt door u boossheijt vermaert
dus Laeten wij u beswaert // en met wonden doorvlecht
Beij binnen / met Al. tgeen sij hem uuijtgetrocken hebben
Verlaeten kennis Als gewont
Leggende ende berooft tot sijn hemdt
toe. en spreeckt
Hoe ben ick nu met ongeluck omhecht
en uuijtgerecht // met quade fortune // nu
O werrelt u diefflijck geneucht // en bedriechlijck
faveur // niet ranceur // is mij nu Liechlijck
en maeckt mij schu
is dit u Loon
twelck scheen so schoon
cant so haest veranderen
nu ist gestaeckt // seer mismaeckt // gelijck al danderen
in mijn u bedroch ru
O die steeckten // thert doorbreecken // met pijne groot
mijn quetseuren / mijn Leven verscheuren // waer blijft ghij .o. doot
och noijt meerder noot // en was gevonden
tot eenigen stonden
Schristuerlijcke Troost
Vriendt godt heeft mij tot u gesonden
dus wilt mij oorconden // sijt ghij vol wonden
oft kent ghij godt niet / seght vrient wadt gebreckt // u
hebt ghij gesondich hebt berou // oft godt versteckt // u
wilt met al u crachten tot hem Loopen
en wilt den heer betrouwen // sijn gracij staet Oopen
met vollen hopen // stelt tot hem u carmen
O heer ick bid u wilt bij mijn swarmen
en ontfarmen // een die daer is verdwaelt
wilt mijn verwarmen // en in u armen
mijn doch bepaelt // ick heb seer gefaelt
doende blamatije // u goddlijcke gratije
want ick heb gedroncken
met de boose natije // wijn van dolatije
die mijn was geschoncken
door wiens ontfoncken // u verbont // terstont // mijn worden
							verdwijnlijck
Sschriftuerlijcke Troost
O heer Laet u Aensicht hem worden schijndlijck
want pijndlijck // hebt ghij hem met u castijdinge getrackteert
O heer u knecht hebt ghij te recht verneert
den geest regeert // door u castijding salich
Mijn broeder dat is de propheet david verhalich
al sijnse dwaelich // ick salse met die roede besoecken
segende mijn belooffde goetheijt die Ick heb gesproocken
sal met woorden gebroocken
Ick sal den sondaer berespen // en also tot mijn wennen
Ick deet als d' onverstandigen ick moetet bekennen
Dus wilt mijn toesenden // heer dat mijn van noot // is
in groote sonden ick Leeffden // wiens de loon de doot // is
maer in uwe schoot // is alle volheijt en genaeden
Die beswaert totten heer compt die sal hij ontladen
alle misdaeden // door berou de heer doet sincken
O heer de veelheijt mijndre sonden wilt niet gedincken
maer mijn met genadige Oogen wincken
om troost en consolatije te vinden
Aij mij de natuerlijcke doot wil mijn verslinden
schristuerlijcke Troost
Mijn Lievene broeder wilt voor den heer ontbinden
aen allen inden // u ijdele Leven
als dan sullen wij ons tot bidden begeven
sonder sneven // des heeren toecomst verwachten
Tot u O heer doe Ick mijn rappoort // u woort als d' onbedachten
dat ick had gehoort // tot mijn confoort // en siels profijt
heb ick tondergedaen // en wedergestaen // met chrachten
nu in desen tijt
met die boosslijck Leeffden heb ick mijn verblijt
int crijt van Affgodereij heb ik mijn gestelt
tot Ander goden dan tot u was ick gehelt
mijn sinnen gewelt // nae swerrelts Jolijt
dallendige verdruckt met haet en nijt
Ick namse gevangen
trackteerende quaelijck die na u woort hadden verlangen
in prangen verdestruerden ickse / die dat aenvaten
O heer wilt mijn Allendighe niet verlaeten.
O heer sijn quaet wilt niet gedencken // maer genaed schencken u kint
wilt hem toch wencken // op dat hem niet crencken // tvijants netten
							/
op dat voor desolatije / u knecht gratije // vint
maeckt hem een cijborije // in u glorij // bemint
en wilt hem setten
int boeck des Levens / inder vreuchden verhette raecketten
O heer aensiet hoe u knecht // met harten weent
die daer was versteent
tot u roepende uuijt vieriger hetten
door u eeuwige goetheijt sijn sondighe smetten
doet van hem strijcken
tot u biddende dienaer dat Trou moet blijcken
en sonder beswijcken // compt hem te baeten
O heer wilt u allendige niet verlaeten
O heer wilt mijn vergeven // dat ick heb bedreven // tot desen
							stonden
Laet mijn niet sneven // in dit Leven // sedt mijn in u getal
ick voel mijn smisdaet // roepende om toeverlaet // beclagende mijn
							sonden
heer ontbidt // dat ghij bemindt // door u goetheijt sonder gronden
geneest mijn val
u woort / u wedt // u zeden verachten ick met groot geschal
in dit Aertsche dal
met u adversanten heb ick mijn gemengt
daer u naem bij vermindert was heb ick gehengt
ende verlengt // die onsuijverheijt over al
O heer en reeckentt niet onwijs en mal
u verlooren schaep dwaelende
Laet u hulp mijn nu niet sijn faelende
mijn sonden verhaelende groot boven maeten
O heer wilt mijn ellendige niet verlaeten.
Prince door luchtich // ontfangt suchtich ons berou en Ooratie
Alderoppersten prins ick bid dij // wilt mij // genadich wesen
Alleen sijt ghij goet // tonser behoet // die fonteijn van gratije
O heer wilt mijn bestieren // in swerrelts duwieren // mijn siel
							genesen
schriftuerlijcke Troost.
So sult ghij sijn gepresen // want op u betrouwen allen staeten
O heer wilt mijn allendige niet verlaeten
schrituerlijcke Troost
Oft int verwaeten // en laet u knecht niet slaepen
o' mijn broeder sorcht niet voor tvijants betraepen
maer wilt verlossing raepen // en uuijt des heeren goetheijt visschen
Mijn hoop is tot u. o'. heer / Laet mij niet missen
maer wilt u barmherticheijt tot mijn wenden
u goddlijck Licht wilt over mijn senden
als die bekenden // hoop en vast gelooff om u te betrouwen
en Laet u gratije toch op mijn douwen
voor tbenouwen dat mijn mach ontmoeten
Laet u woort een Lantaern sijn mijnder voeten
tot mijnder boeten O' godt / u vrede sij in mij crachtich
O heer Laettet vleijs sterven al valtet clachtich
nu broeder weest gedachtich // die goetheijt des heeren
O heer om u te dancken wil ick mijn keeren
en Leeren // mijn siel u barmherticheijt prijsen
ick gevoel de crachten der hemel en in mijn rijsen
wie sou mijn verwijsen tot eeniger tijt
O heer ghij moet wesen eeuwich gebenendijt
Want ghij sijt // die subbijt // ontsloot mijn banden.
door u goetheijt hebt ghij mijn verlost uuijt der Leuwen tanden
O vader in uwen handen // wilt mijnen geest ontfangen.
O heer seer wonderlijck sijn al u gangen
wie can u wijssheijt te vollen gronderen
hoe sal mijn tong u genoch exalteren
en glorificeren u wercken aen desen verschoont
d' alderboosten die u wedt versaeckten wart sijn siel nu gecroont
so hier wordt verthoont // onder u uuijtvercoren
doen hij u sijn kennis en Leetwesen deet hooren
doen slisten uwen thoren // en ghij maeckten hem al sij boossheijt
							quijt
daerom ghij alle die nu Leeft ter werrelt wijt
en christum sijt // gelooff en doopsel hebet vercregen
wilt u wandlinge stellen nae der schriftueren wegen
sijt niet verslegen // en bereijt u tot sterven
en wilt hier u sinnelijck Leren derven
so moecht ghij verwerven // gods glorij sonder letten
en off de heer met ongeluck u quam omsetten
uuijt mistroostiger herten // wilt niet vertwijffelen noch wanhopen
denckt als u god castijt // so wil hij u ropen
O tsijn salige nopen // dus wilt tot hem Lopen
sijn armen staen open // om elck te ontfangen
die in Lijdens verstrangen // met hertelijck verlangen
tot hem stellen haer gangen // door een vast betrouwen
Ick bid u altesaemen Jongen ende ouwen
mannen ende vrouwen // armen ende rijcken
tbegin end besluijt Laet ons wel onthouwen
op dat wij mogen onse salicheijt bedijcken
Laet verblintheijt in sonden toch van ons wijcken
met haer vleijsschelijcke practijcken // die de ziel veel schaeden
so sal versteent hart ons niet mogen raeden
om gods woort te versmaeden // in swerrelts foreest
maer wij sullen blijven op sijn godlijcke paden
Twelck ons gonne / godt den vader / goods soon / godt heijlige geest
finis Het spel met sijn prologe is lanck in dicht... 1131. Regulen
Ende is gespeelt tot haerlem bij d' oude Camer op St Jans den 24en Junij anno
						1601.
met de cluijt van Belij ende Jan Sul
Par Camer van Trouw Moet Blijcken
Oft Vermoorde Onnooselheyd
J.F.M. Sterck, H.W.E. Moller, C.G.N. de Vooys, C.R. de Klerk, B.H.
						Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn. en L. Simons (eds), De werken van Vondel.
						Tweede deel 1620-1627. De Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur,
						Amsterdam 1929
Joost van den Vondel: Palamedes Oft Vermoorde Onnooselheyd. Amsterdam:
						Jacob Aertsz, 1625.
PALAMEDES
REY van Euboeers
REY van Ithakoisen
MEGEER
SISYPHVS
ULYSSES
DIOMEDES
REY van Peloponnesers en Ithakoisen
EVRYPILVS
Schildwacht
AGAMEMNON
Agamemnons dienaer
NESTOR
AIAX
OATES
THERSITES
CALCHES
BODE
NEPTVIN
PRIAM
HECVBA
REY van Trojaensche Maegden
I.V. Vondelens Palamedes Vermoorde Onnooselheyd.
Treur-spel, Nvnc Cassvm Lvmine Lvgent.
Ghedruckt na de Copye
By Jacob Aertsz. Colom, Boeckvercooper op 't Water/ in de vyerighe Colom.
					Anno 1625.
Het ongediert begrimt met open muijl, en pooten
Klinckert.
Ten leed geen seven jaer, of Palamedes schaeu,
By nacht, de tenten ging der Rechteren doorwaeren:
Die resen op verbaest met opgeresene hayren,
En sagen daer een schim mishandelt blond en blaeu.
Sijn baerd hing dick van bloed: sijn' keel was schor, en flaeu.
Wie komt ons, riepen sy, in 't duyster dus vervaeren?
By toortslicht, sprack hy, ick uw' straf lees uyt dees' blaeren:
Die myne onnooselheyd ten roove gaeft aen 't graeu.
Sy zidderden van schrick, sy vlooden niet, sy vloogen,
Dan ginder, dan weer hier, voor 't branden sijner oogen.
Hy stapte hen na, en liet een bloedvleck waer hy trad:
Tot dat de schemering des dageraeds ontloocken,
D'ancxstvalligheyd verdreef van 't naer, en yss'lyck spoocken,
En vond de vaderbeuls door 't knaegen afgemat.
THEOK.
Idacharis es ti potherpei.
Threpsai kai lukideis, threpsai kynas, hoos ty phagoonti.
Voor-Reden.
Die tot staet, en ampten beroepen wesende, yvert voor 't gemeen beste, set goed
					en bloed inde weegschael om het gemeen beste: want vermits de wegh ter deugde,
					in seker aensien, steyl en moeyelyck valt, wort hy van weynigen gesocht, veel
					min bewandelt: oversulcx munten deugdelycke personagien voor andere uyt, en
					worden vande gemeente gelieft, en als aengebeden, so lang de selve van hare
					vooghden, en vaderen gesond oordeelt. Tegens de sulcke kanten sich altyd die hun
					bysonder boven het gemeen welvaren stellen, en om alle hinderpalen wegh te
					nemen, trachten by alle middelen der vromen naem, en faem hatelyck te maken: het
					welck dan, overmits hier toe stof ontbreeckt niet kan geschieden, als met
					slincxsche afwegen, tot geweld en valscheyd, logh en bedrog in te slaen. De
					menschen die de meestendeel onervare syn, en op menschen steunen, of nutshalven,
					of om sucht die sy den desen of dien toedragen, of uyt licht betrouwen, laten
					sich lichtelyck misleyden van geveynsde en bedriegelycke voorgangers, en noch
					lichter alsser saecken onder gemengt worden die 't haylige betreffen; onder
					welcx momaensicht de boose Heydenen [ick roer geene Christenen] wonderlyck hunne
					personagie hebben gespeelt, en tot nadeel van de vroome raedsmannen, ende de
					lichtgeloovige, en wispeltuurige gemeente, treffelijcke winsten gestreken.
					Evenwel gelyc het der rechtvaerdigheyd, als eygen is, verdrucking te lyden:
					alsoo is haer oock als eenen troostelycken loon bygeleyd, dat haere onnooselheyd
					niet onderdruckt blyft: maer by alle eerlycke nakomelingen doorbreeckt, en in
					waerden gehouden ende geviert word. Onder de overoude kan hier van getuygen de
					Griecxsche Palamedes, dien wy op het Neerlandsche tooneel brenghen: Want na dat
					hy so schendigh onder het decxsel van met den vyand ghehandelt, en penningen
					genoten te hebben, by 't gemeene volck hatelyck gemaeckt, en door Agamemnon en
					Ulysses, tot eene onherhaelijcke schade, en bederf van gants Grieckenland
					vermoort was, soo heeft sijne onnooselheyd, en oprechtigheyd, na het verdwynen
					der logenen, en lasteringen hoe langs hoe meer, tot schande en verstroyinghe
					sijner beulen, en moordenaeren, door gebroken: even als de Sonne, de welcke, na
					het verstuyven der nevelen en dampen, wederom opklaert, en te voorschijn komt:
					gelijck dit veersken seyd, dat de Zeegod
Collectasque fugat nubes, solemque reducit.
Verjaeght de wolcken, die sich dick te saem' vergaeren,
En weer met sonneschijn den Hemel op doet klaeren.
En sonder desen troost en belooninge souden de vroome [die als pylaren noch de
					wereldsche staeten, en geselligheyd der menschen staende houden, en
					onderschoren] dickwils onder hunnen last, en in de aenvechtingen, die sy voor
					het gemeen beste lyden, beswijcken: daer sy nu hier door gesterckt sijnde, noch
					menigmael de stormen, en onweeren manhaftig, ende met eene wonderbare
					standvastigheyd uytstaen: gelijc wy hier van een voorbeeld hebben aen den
					geduldigen Socrates: die beschuldigt, ende ter dood veroordeelt wesende, om dat
					hy vreemt van de Griecxsche Goden gevoelde, sich na Xenophons getuygenis, met
					Palamedes aldus trooste en sterckte: Paramytheitai d'eti me kai Palameedees, ho
					parapleesioos emoi teleuteesas. eti gar kai nun polu kallious hymnous parechetai
					Odysséoos tou adikeoos apokteinantos auton.
Dat is te segghen:
Daerbeneffens vertroost my Palamedes, die eene gelijcke dood gestorven
					onrechtvaerdelijck om het leven broght.
Oversulcx is het gemeene beste niet weynigh gehouden in de geschichtschryvers,
					poëten, en redenaers, die de beroemde helden hebben onsterffelijck gemaeckt,
					door hunne gheschriften sonder de welcke so vermaerde, en loffelycke daeden, met
					den graeve, en eene eeuwighe vergetelheyd souden overstolpt blyven: daer nu
					hunne geheugenis en glorie, noch veele dappere mannen uytlevert, en hen ter
					deughde aenprickelt, wanneer sy overwegen, hoe
Indomita virtus colitur, & toto Deus
Narratur orbe.
soo veel geseyd:
Voor d'ongetemde deughd men wieroockreucken queeckt,
En van soo groot een' God de gantsche wereldt spreeckt.
Als myne treursangeres toghtigh was om yet wat treffelycx te rijmen, soo heeftse
					Palamedes uytgepickt, een' man die by Griecxsche, en Latynsche schryvers soo
					hoogh geroemt word. Diogenes Laërtius getuyght in het leven van Socrates, dat
					Euripides, de wyse dichter, en Goddelycke treurspeelder, sijnen Palamedes op het
					tooneel brengende, die van Athenen hunne moordadigheyd, gepleeght in het
					ombrengen van Socrates, bedecktelyck aldus verweten heeft:
Ektanet' ektanete tan pansophon tan ouden algunousan adona mousan.
Philostrates, die het leven van Palamedes beschreven heeft, gedenckt mede in
					synen Ulysses de selve woorden, en voegt'er dit volghende noch by: kai hoti
					peisthentes anthroopoo deinoo, kai anaidei logoo, tauta drasejan. Het welcke wy
					in rym aldus aen een schaeckelen:
Ghy hebt, o Griecksche schaer! verstoort
Den soeten nachtegael vermoort;
Een' Sanggodin, in all's versocht,
En wys, die geen verdriet aenbroght:
En hebt geblinddoeckt altemael,
Door d'onbeschaemde logentael
Eens wreên tirans vol bitterheyd,
Bedreven soo vervloeckt een feyt.
Daer hebt ghy een treffelyc getuygenis gehoort van deses vorsten wysheyd,
					heerlyck wtgedruckt door dien Goddelycken bynaem PANSOPHON: gelyc Xenophon, die
					Socrates leerling, en tijdgenoot geweest is, hier mede overeenstemt int vierde
					boeck der gedenckweerdige saecken, daer hy Euthydemus doet spreecken: Maer hebt
					ghy niet gehoort van Palamedes rampsaligheden? diense altemael roemen dat hy om
					sijne wijsheyd benijdt, door Vlysses omgekomen is. De selve Xenophon in syn 10.
					boeck van de jaght seydt: dat Palamedes doen hy leefde sijne tijdgenoten in
					wijsheyd verre te boven ging. Sijne rechtvaerdigheyd ende onnooselheyd blijckt
					niet minder als sijne voorsichtigheyd: gelijck wy alreede hebben aengewesen: en
					Philostrates in het leven van Appollonius Tyaneus, doet Tespion, een overste der
					schoolsophisten, in syn gesprake van de rechtvaerdigheyd aldus spreken: Als ick
					by my selven overlegge 'tgeen Palamedes voor Trojen: en Socrates te Athenen
					overgecomen is: soo dunckt my dat de rechtvaerdigheyt by de menschen qualijck
					onthaelt word: want dese die de alderrechtvaerdighste waren, syn met de hooghste
					onbillickheyt bejegent, ja alleen op vermoeden van boose feyten omgebrocht,
					alsmen buyten recht het oordeel over hen velde.
Virgilius in sijn tweede boeck van AEneas getuygter dit af:
Fando aliquid si forte tuas pervenit ad aureis
Belidae nomen Palamedis, & inclyta fama
Gloria: quem falsa sub proditione Pelasgi
Insontem, infando indicio, quia bella vetabat,
Demisere neci: nunc cassum lumine lugent.
Soo mooghelijck koutsgewijse u yet ter ooren quam
Van Palameed, geteelt uyt koning Belus stam,
Beroemt van naem en faem, die sonder schuld most sneven,
En onder schijn van t'loos verraed by hem bedreven,
Op 't overschendigh blyck ter grouwelycke dood
Van Griecken werd gedoemt, mids hy den krygh verbood:
Nu dees voor's Hemels licht geloocken heeft syne oogen
Betreurt de Grieck syn lyck, te spa met rouw bewogen.
Vellet & infelix Palamedes esse relictus;
Viveret aut certe lethum sine crimine haberet.
Quem male convicti nimium memor iste furoris
Prodere rem Danaum finxit, fictumque probavit
Crimen; & ostendit quod jam praefoderat aurum.
D'onsaelge Palameed met recht mocht wenschen mee
Dat noyt Ulysses waer getogen over Zee:
Hy sou gewisselijck op desen dagh noch leven,
Of had soo valsch betight den geest niet opgegeven:
Wien d'overtuyghde, en al te wrockende Ithakees
Opdichte 't loos verraed, en endelijck bewees
't Gedichte schellemstuck: ontdeckende de gaven,
En 't goud dat hy'er self te vooren had doen graven.
Impius ex quo
Tydides, sed enim scelerumque inventor Vlysses
Fatale agressi sacrato avellere templo
Palladium, caesis summae custodibus arcis,
Corripuere sacram effigiem, manibusque cruentis
Virgineas ausi Divae contingere vittas:
Ex illo fluere, ac retro sublapsa referri
Spes Danaum, fractae vires, aversa Deae mens:
Nec dubiis ea signa dedit Tritonia monstris.
Maer zedert Tydeus soon, die Goddeloos bestond,
Met d'Ithakois, een tuck op schelmeryen vond,
't Palladium bescheert tot heyl of ongelucken,
Uyt Trojens Godgewyde, en haylge kerck te rucken:
Na dats' op 't opperste geklommen van den borgh,
De wachters hieuwen neer, en dorsten sonder sorgh
Aengrijpen 't hayligh beeld, en met bloedverwige handen
Aenroeren Pallas pruyck, en maeghdelijcke banden:
Van doen af is vervloeyt aller Argiven moed,
En d'hoop die seegh, en ging te rug door tegenspoed,
Hunn' maght gebroken is, en 's outers gunst geweecken:
Minerve gaf hier van gheen twijffelachtigh teecken.
Na dat dees treffelijcke man soo schendig van de Griecken vermoord was, so
					hebben Achilles en Ajax sijn lichaem ter aerde ghedaen, op den oever van
					AEolien, niet verre van Trojen. Wy hebben in dit treurspel sijn uytvaert
					gehouden in Boeotien, in de kerck daer het wijdberoemde, en overoude orakel of
					de Godspraeck was der Godesse Themis, aen wiens voeten wy hem een gouden
					pronckbeeld rechten: dan dit salmen de poëtische vryheyd toegeven, alsoo
					Philostrates seyd, dat die van AEolien hem een kapelle haylighden, en een beeld
					toewyden, na de gestaltenis eens manhaftighen, en grootmoedighen mans, wien de
					inwoonders daer ontrent, op sekere dagen des jaers te samen schoolende,
					offerhanden toebraghten: soo dat de Mosopische treurspeelder wel te recht singt
					in syne Andromache
Ou toi leipsana toon agathoon
Androon aphaireitai
Chronos ha d'areta
Kai thanousi lampei.
De tijd en heeft noyt weghghenomen
De naem, en 't overschot der vromen:
Want na dat sy sijn overleên,
Soo blinckt hunn' deughd voor yeder een.
Maer wy vallen moghelijck den Leser verdrietigh met al te langh eene voor-reden,
					en segghen noch om kort te maken, dat indien den letterkundighen hier in yet
					vreemds of ongerymts voorkoomt, die sal weten dat wy ons daer in ghedraghen
					hebben na het letter-kunstigh besluyt, daer van wettelijck t'Amstelredam by
					eenighe dichters gemaeckt: en wat de spellingh belanght, alsoo ons besluyt daer
					van niet en rept, en dit in elcx vryheydt staet, soo hebben wy meest den
					ghemeenen sleur ghevolght, uytgheseyd in weynighe dinghen, overmits wy tot noch
					toe noyt ons selven daer in hebben konnen voldoen, oock achtende datter soo veel
					niet aen gheleghen is, als, met verlof, sich sommighe wel inbeelden.
Het inhoud.
PALAMEDES.
REY van Euboeers.
REY van Ithakoisen.
MEGEER.
SISYPHVS.
ULYSSES.
Ulysses dienaer.
DIOMEDES.
REY van Peloponnesers en Ithakoisen.
EVRYPILVS.
Schildwacht.
Agamemnons dienaer.
NESTOR.
AIAX.
OATES.
THERSITES.
CALCHES.
NEPTVIN.
PRIAM.
HECVBA.
REY van Trojaensche Maegden.
I. V. Vondelens Palamedes
Die sorgt, en waeckt, en slaeft, en draeft, en ploegt, en sweet,
En tot 's lands oorbaer vast een lastigh ampt betreed,
En waent de menschen aen syn' vroomheyd te verbinden,
Die sal sich jammerlijck in 't end bedrogen vinden,
Van 't wispelturigh volck: dat veel te los van hoofd,
Ghenooten dienst vergeet, en leyder! 't quaed gelooft.
Wat dorperheyd is dit, onedele gemeente:
Wat bitse nijd verteert het merch in uw' gebeente?
Wat dolheyd u vervoert? dat ghy uw' heeren hoont,
En met soo valsch een' munt u trouste vaders loont?
Coomt reuckeloose schaer, treed voorts, ick ben te vrede
Te dingen, om 't geschil, ter vierschaer vande rede:
Doet vry uw stucken daer: brengt van uw' seggen blijck,
Op dat rechtvaerdigheyd een billick vonnis strijck.
Ghy seght, als nu de wraeck, om Trojen om te keeren,
Onledig hiel den raed der koningen en heeren:
Dat ick gedaghvaert quam, en schoon sy altemael
Beslooten 't eerloos feyt te rechten met het stael:
Noch seyde ick: 't was by hen te heftigh opgenomen,
En datmen tijdts genoegh sou tot het uyterst' komen.
Waer uyt men vaten moght, dat ick 't meyneedigh ryck
Meer gunst toedroegh als ons, gequest door 't ongelijck:
Ick antwoord: het besluyt is licht om wederleggen,
Vermits dit geensins volght uyt het voorgaende seggen:
Maer eer het tegendeel: want dat ick liever sagh
De saeck in vre beslecht, by middel van verdragh,
Is waer en lovens weerd: en wie ontkent wat plaegen,
Bellone met sich sleept, met droeve nederlagen,
Gevaerlijck voor 'tgemeen: wiens welvaert men met druck,
En angst siet hangen in de weeghschael van 't geluck.
Dat ick Priaem dan noo' met krijgh sagh aengegrepen,
Was om der Phrygen torts te weeren van ons' schepen:
Was om Achilles niet met Hector onverveert
Te worst'len doen om 't ramp, of hun, of ons bescheert.
Hier by en rust'et niet, men smyt my voor de schenen,
Dat ick de koningen van Sparten, en Mycenen,
Met al de vorsten, als wy setten onsen voet
Op Dardans bodem, wou versmooren in hun bloed:
Om dat ick, alsmen had gegeven 't bloedigh teecken,