floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Heift hy gheschuert en an tcruus ghesleghen;
Ghelijc Moyses slouch naer swoorts bevroetzele
Up den steen, waer duere zy hadden voetzele,
Al dat volc van Israel inde wostyne.
Mensche, nu es Christus uwe medicyne.
Met dezen steen zijt ghy costelic begaeft,
Dats de fonteyne daer ghy wt zijt ghelaeft.
Om de zonde mijns volcx, schriftuere zeght voort,
Hebbic hem ghesleghen, dits svaders woort.
Dit en es den steen niet van philosophye
Of inghezett duer menschelicke fantasye.
Ghelijc tserpent verheven was, zo wy lezen,
Moeste den Gods zone om u ghenezen
An een cruus gherecht zijn, om tzondigh meschiet;
Dits uwen aflaet, Mensche, en bezeghelden brief.
O Mensche, ghy mueght wel hebben lief
Die u dus verhief wt der zonden punicye!
Want de wet over u niet dan iusticye
En dede, dies waert ghy in tribulacye.
Nu es de gramschap verkeert al in gracye.
Nu zijn zy verblijdt, die waren in rauwen.
Den hemel es gheopent, dat lustigh bedauwen
Es ghecommen; dies hadden zy verlanghen,
Doude vaders die riepen met drucke bevanghen:
O hemele, wilt u opene schueren,
Laet ons troost ghebueren!
Gheheel los van trueren
Es mijn herte beseven duer zulc bevroetzele.
Voor my anghenomen zulc hardt ghemoetzele,
Om der zonden voetzele tot mijnder onvrame.
Tfy ouden Adam, ghy zondigh lichame,
Dat ghy den gheest hebt dus connen verleeden.
Niet en magh u daeren, en wilt niet scheeden
Vander waerheyt, weist altijts tvleesch bevechtigh.
Zijt ghy onrechvaerdigh, Christus es gherechtigh,
Ghegheven tot uwer verlossijnghe altoos.
Christus es heligh, Mensche, al zijt ghy boos.
Niet en magh u schaden, hebt ghy zijn ionnen.
Anschaudt hoe dat hijt al heift verwonnen,
Doodt, zonde, waerelt, den vyant verdreven.
Figuere. ☞ Hier tooghtmen Christum verrijzende, vernielende tserpent
							met een rolle: O doodt, waer es u prijckel onzoet? O zonde, waer es u
							heerschappije? Vyant, helle, ghy light onder voet, Al verwonnen,
							mensche, wie es u partye?
O Mensche, waer vooren zoudt ghy beven?
Wil u yemandt duer invencye beschaden,
Hy zeght: comt al tot my, ic zal u ontladen;
Comt, drijnct om niet, hoe zondigh ghy leift;
Ic bent alleene die de zonden vergheift.
Zo vierigh es hy zynen troost u schijnckende.
De zonden werdt hy niet meer ghedijnckende,
Wanneer de mensche op zijn zonden verzucht.
Mijn herte als nu es zonder eenigh ducht.
Waer ic nu staervende naer der chaerten propoost,
Duer u instruccye ghevoelic zulcken troost,
Dat my tleven niet lust yet meer respijts.
Maer den mensche en staet niet een wyle tijts,
Zijn eerste es dat hy te zondighen begont.
Mensche, leert staerven, bin dat ghy sterven cont.
Maer eyst dat ghy zondight, alzo daer staet:
Ghy hebt eenen middelaere, een advocaet.
Wanneer de mensche hem zelven bekent,
Met zijn ontfermhertigheyt es tuwaerts ghewent
De heere excellent, vul dueghden pryzelic.
Of my begrepe die doodt afgryzelic,
Zo datze my name tmenschelic verstant,
Wat zoude dan wezen mijn troost! zeght, want
Kennesse gheheele my dan ontgaet.
Es u tgoede benomen, zo es ooc tqwaet.
Wt kennesse en magh u niemandt bedwelmen.
Met dit helmet u van te vooren wilt helmen.
Dats thelmet der zaligheden anghedaen,
Dat ghy den listighen anloop mueght wederstaen
Van svyandts ommerijnghen, subtijl en wreedt.
Doet van te vooren an tharnasch Gods ghereedt,
Zo mueght ghy metten zwaerde verstyven.
Twelc es Gods woordt; ghy zulter me verdryven
Den vyandt: dit es den raedt der kaercken
Met al huer claercken.
Niet en can ic waercken,
Alzo langhe als tvleesch hier qwelt mynen gheest,
Want al tvleeschs gheneghentheyt es tot zonden meest.
Dat ic doen wille latic, zo Paulus verclaert.
Ic hebbe Gods woort ghehoort (maer niet bewaert),
De figuere zijns doodts (dies mijn herte zeer es),
Ia zijn verryzenesse, twelc noch meer es.
Al dit gheloove maket my rechtvaerdigh.
Abraham bleef in tgheloove vulhaerdigh.
An hem eyst ghebleken (hoort zondighe doove),
Dat den rechtvaerdighen leift wt den gheloove.
Wel hem, die tgheloove te belevene zochte!
Abraham metten waercken tgheloove vulbroghte,
Alzo ons de schriftuere doet vermaen,
Maer wt mijn eyghen en es niet goets ghedaen.
Waer op zallic staen, hoort wat ic belyde.
Dijnct om den moordenaere ter rechter zyde.
Waer op stont hy int hende zijns levens vulbroght?
Noyt en wasser yet goets van hem ghewroght.
Waer op stonden de thien malaetsche mede?
Figuere. ☞ Hier tooghtmen God den vader in zyne maiesteyt met een
							rolle: Moyses ic zal slaen met druckighen zeere Dit volck, over meerder
							volc stellen u heere.Moyses met een rolle: Ick biddu heere voor zo veil
							snevens, Up dat den toorn van u gramschip coelt. Plaent my liever wt den
							bouck des levens, Up dat dit volck u bermherticheyt bevoelt.David met
							een rolle: Inde diepste diepte van al mijn zonden, Van dic noch een
							diepte om mijn verstaercken. In Gods diepe bermertigheyt hebbic vonden,
							Dat die gaet boven al zijn waercken.De kinderen van Israel met een
							rolle: Israhel lovelicke loven upzett, De heere u ontfermt heift duer
							Moyses ghebett. Moyses die voor Israel heift ghebeden, Dat be teeckent
							Christus in dit beschoven, Als hi totter, doot was bestreden, Israel es
							al die in hem ghelooven.
Mattheus, Zacheus vercreghen ooc vrede,
Ia alle zondaers, die beghaeren te loone
Zijn milde gracye.
Ontfermhertigheyt schoone,
Gheen meerder troost dan ghy zijt puerlic,
Ic keere my tot u.
Anschaut figuerlic
Hoe zijn ontfermhertigheyt al te boven gaet
Zijn ghewaercken, dies u hem te loven staet.
Want wilde hy zijn rechtvaerdigheyt qwyten,
Wy waren langhe tijt als de Sodomyten
Al vergaen duer ons ongherechtighede.
Met rechten, o heere, dat David zede:
En oordeelt my niet naer u gherechtigh recht,
Maer naer u ontfermen; laet uwen knecht
In vreden wandelen. ghy hebt hem verhoort,
Ghy hebt ontfermt, doen ghy waert verstoort.
Ia Israel, want u was toeghezeyt
Ghesleghen te zyne, noch hebt ghy verbeyt.
Duer Moyses ghebet faelden zy veil snevens.
Moyses sprack: doet my wt den bouck des levens,
Liever dan u volc zoude gheblaemt zijn.
Van hemlien ooc zaudt ghy niet ghenaemt zijn
Goedertierigh, bermhertigh heere te zyne.
Den ghezonden en behouft gheen medicyne,
Israel es vanden heere ghespaert.
Het zijn al Israelyten, zo David verclaert,
Die in Christo ghelooven, hem kennende zachtmoedigh.
Voor de zyne badt Christus met liefden gloedigh.
Hy sprac: vader, van die ghy my hebt ghegheven,
Daer en es maer eenen verloren ghebleven.
Dat was Iudas, zondigh hebbende ghewrocht;
Up Christus ontfermen en heift hy niet ghedocht,
Maer hy schiedt van hem vul desperacye.
Hadde hy beghaert zijn Goddelicke gracye,
Hy was om tontfermene zo ghehuldigh,
Als waren de zonden alzo menighvuldigh,
Als tzandt der aerden, noch zoude boven dien
Hem gracye gheschien, naer Christus bediet.
Als de mensche hem vindt in sdoodts verdriet,
Te water, te lande, messchielic vergaende,
Dat hy biechte noch sacrament es ontfaende,
Nochtans up Gods ontfermen betraut,
Midts dat hem zijn zondigh leven beraut,
Dontfermhertigheyt maect hem van zonden reene,
Met berau ghemeene.
Zo blyvic alleene
Up dontfermherticheyt stervende ghehuldigh,
Met berau menighvuldigh.
Dat zijt ghy schuldigh.
Laet ons oorlof nemen naer speils bewyzen.
Orlof, notabele uphanghers van pryzen!
Oorlof, onthoudt ons simpel memorye!
God ionne ons allen zijn eeuwighe glorye.
Met pynen duere in tverclaren.
God wil onzen edelen Keyzer bewaren.
Finis.
Meestal verjaecht Neering
W.N.M. Hüsken, B.A.M. Ramakers en F.A.M. Schaars (eds.) Trou moet
						blijcken. Bronnenuitgave van de boeken der Haarlemse rederijkerskamer ‘de
						Pellicanisten’. Deel 4: Boek D. Uitgeverij Quarto, Assen 1993
dander
Diere Tijt
fors en gewelt
Meest al
Neering
Nering bedervinge
Oorloch
Reden
Welvaert
Welvaerts benijdinge
[Meestal verjaecht Neering]
Een ander spel van sinnen Roerende van meest al hoe dat hij Doer sijn mijsbruijck
				neering en welvaert verjaegt ende hoe dat hij dan van oorloch en oorlochs Dienaers
				fors en gewelt bestreen wort en van die selfde in benoutheijt geset wort
Personages
Meest al een man
Neering Een vrow
Welvaert een meijsken
Oorloch een man
fors en gewelt een man
Welvaerts benijdinge een neefinneken
Nering bedervinge een Neefken
Diere Tijt Een man
Reden Een man
Lanck 915 Regulen
Lauris Janzoon fecit
Lieft boven Al
Een spel van sinnen Van Meest Al
Neering Een vou Rijckelick gecleet
Ist niet wel een Jammer om te beclaegen
Dat meest al dus weijnich nae mijn gaet vraghen
daer ick om hem hier ben gesonden
op dat hij Door mijn tallen Daghen
hem sow geneeren Dat waer goodts behaegen
maer nu misbruict hij mijn tot allen stonden
O meest al ghij acht Dusdanich vermonden
heel onwaerdich Jae min dan biesen
ick seg u certeijn / Door uwen sonden
suldij mijn quijt werden ende verliesen
Meest al een Man fraij gecleet
Hoe sal ickket aenstellen wat wil ick gaen doen
hartgen wat Lust u nu te bedrijven
wil ick mijn in alle weelden voen
en daer soo Lang als ick Leeff in blijven
ick heb Lant / sant / Gowen en silveren scijven
tis al voor die wint / wat ick Doe
hoe ickket aenstel / tgaet mijn al gerijven
set ick huijen een calff / twert morgen een koe
maer het comt Darff ick wel seggen bij mijn neersticheijt toe
dat merct elck wel aen al mijn costuijmen
ick reijs ick Jaech / ick wert nimnermeer moe
geen winning en sietmen bij mijn versuijmen
alle benoutheijt moet daerom van mijn ruijmen
gelijck als pluijmen voor Die wint
Est niet Jammer Dat meest al dus is verblint
onverstandiger dan een kint in al sijn beraeden
hij bekent niet dat voorspoet van goodts genaeden
door mijn is toecoomende in alle pleckken
daerom sal ick moeten Door sijn onverstant vertreckken
uuijt Deser vleckken in corten tijen
Daer hoor ickker een belaen met fantazijen
dien wil ick niet mijen maer gaen te moet
soo mijn dunct isset bij gans bloet
een vrowelick beelt schoon als een kersowe
ick moetse aenspreeken ter goeder trowe
gegroet sijt vrowe vol Deuchden eersaem
wien sijdij waen coomdij / hoe is uwen naem
segt toch sonder blaem / tes mijn begering
Mijnen naem vrient
Jae indient u belieft
Neerinck
Ick ben neerinck
die tot conforteerinck hier ben gestelt
maer ick sal haest moeten ruijmen het velt
doert misbruijck ende gewelt / daermen mijn mee beswart
sijdij Neering
Jae ick / en dit kint welvaert
es mijn dochter van mijn Live gebooren
waer ick niet en ben blijftse oick verlooren
maer vrient vercooren / met goede beleet
segt mijn toch uwen naem en hoe dat ghij heet
hier int secreet / nu sijnde present
Meest al /
Ick hiet meest al
Meest al segdij
Jae ick in Trowen
Om u sie ick gesent
o meest al hoe sijdij dus verblent
dat ghij mijn dus onbekent gaet misbruijken
ghij sult mijn verjaegen / ick sal moeten duijken
dan suldij suijken alle mijserij
nu acht ghij niet op deese materij
ghij sultet eens bekennen sonder respijt
alst te Laet sal weesen als ghij mijn sijt quijt
twelck in corter tijt / aen u sal beclijven
Wie Duvel gaet u verdrijven
coendij niet bliven hier ter stee
en Laeten mijn in mijn vree
soo muechdij mee in alle stuckken
Die meenichte uwer sonden doen mijn verdruckken
die bij u hebben alle gestaedicheijt
u Loopen u Draven u ongenaedicheijt
u gierige oversaedicheijt u vals hanteeren
u Liegen en bedriegen / u passien u sweeren
u scandige u seeren u bijstere opsetten
u Leckkere maeltijen u pompoosige bancketten
u valsche wetten u stinckende vijleijnicheijt
u scandelijcke woorden u vuijle onreijnicheijt
u Doechts vercleijnicheijt u wercken tempeestelick
u ongestaedige sinnen uw Leeven beestelick
twelck seer feestelick / bij u wort gehowen
dit is tgeen Dat mijn sal verdowen
en u benowen in alle saecken
Men sout peijns ick sonder u oick wel maeken
alsmen anders wil waeken met hart met sinnen
gelt en goet is bijloo geen cunst te winnen
ick heb doer mijn selfs cloeckheijt / meer dan een hondert vergaert
Dat hebdij sonder neering niet gedaen en sonder welvaert
want wij hebben u daer dienstich in geweest en gerieffelick
door goodts bevel Die ons Lieffelick
hier tuwaers stierden als Dienaers notelick
dus hebdij wat verwurven / danct hem grootelick
want tes u niet Door u eijgen wijsheijt comen bestranden
Heb ick wat Dat danck ick beij mijn handen
die hebbent wel moeten besueren
bij nachten bij Daghen tot allen uren
ick verjaech nu trueren en alle bederff
Siet toe meest al neering en welvaert en is geen erff
hoe wel het boven kerff bij u es geweest
tes door goodts goetheijt en niet doer u eijgen geest
hij compt u te hulp / om dat ghij niet sult vergaen
en wil Dat ghij sijn Liefde hier bij sult verstaen
die hij u eersaem Door ons gaet verthoonen
Welvaert Een cleijn Meijsken
Al u neersticheijt waer niet waert twee bonen
ten waer den heer ons tuwaerts ginck stieren
met u Jaegen met u reijsen / een soudij niet coonen
u selven helpen in geender manijeren
Ick en verstae gans niet van sulck versieren
ick wil vruecht hantieren ick heb die macht
tes al voor die wint mijn hart dat Lacht
rijckdom en scatten tmijnwaerts vluijen
ick stae op een gulden boom die altijt is int bluijen
wat sow mijn vermuijten aen eenijgen cant
ick heb van als genoch inde hant
waerom en sout ick geen plaijsant / dan neemen voor ogen
Och meest al ick sal u haest werden ontoogen
met welvaert ongeloogen / tsal al werden verwandelt
om dat ghij mijn dus mishandelt
en anders gebruijct tes tot uwer bederven
Dan en sal ick noch van geen honger sterven
ick heb noch van beijs handen en voeten
die mijn noch wel sullen behoen voor boeten
en bewaren voor alle affgrijsheijt
oick es bij mijn verstant practijck en wijsheijt
twelck nu den prijs heijt onder mannen en vrowen
dat doet mijn Leven in alle Jolijsheijt
tes oick een dinck daer ick op mach betrowen
hier compt oorloch uuijt Met een gedruijs Meest al beeft oorloch
						seijt
Nu tis gemaect ick sal corts Domineeren
dits maer een gerucht inder waerheijt
hoe sal ick se Dan noch Tormenteeren
mijn tijt genaect
doorsaeck is om dat meest al aldus gaet perseveeren
in sonden in boosheijt al acht hijt voor geen swaerheijt
och hij sal noch bedrijven soo grooten misbaerheijt
als hem die Naerheijt / sal comen beseven
hier gaet oorloch in Neering en welvaert vluchten
Compt gaen wij mijn kint tes Langenoch gebleeven
den tijt is op handen wij werden verdreven
van oorloch / die hier haest sal sijn present
Och hoe sal meest al noch suchten en beven
als hij ons sal missen in sijn Leven
hij sal Dan sneeven in grooten elent
Hij darft niemant wijten dan sijn boosheijt verblent
daer hij in heeft geent / in alle contreijen
En dat is doorsaeck / dat wij van hem moeten sceijen
tes te bescreijen voor hem voir waer
Nu Laet ons binnen treckken beij te gaer
eer oorloch ons compt naer / om te verspien
door die sonde van meest al sietmen Nering en welvaert vlien
Wat mach dat toch weesen dat daer soo baerde
twas een gerucht dat mijn heel vervaerde
want het bedreeff alte bijsteren gelaet
het hielt hem selfs hooch van waerde
nochtans soo mijn docht wast boos van aerde
een mercter niet aen Dan alle quaet
tes moghelick gesonden voor anbassaet
om die boosen te straffen ijewerts in turkijen
daer sijnse ongeloovich Die salt willen castijen
want sij maeckent aen allen sijen te groff
godt sij gelooft daer en heb ick geen gebreck off
den heer heb Loff / ick Leeff soot behoort
ick heb van mijn Leven niemant vermoort
noch niet gestoolen int openbaer
niemant verongelijct off ick wist wel waer
tes hier claer hert / sin en moet
ick heb elck behulpelick geweest / behowen eer en goet
elck gewensct voorspoet / alst mijn niet mocht hinderen
dus en is sijn coomst niet om mijn te verminderen
maer al om anderen Dats sonder feijl
ick wil hem gaen volgen en howen het ooch int seijl
en sien wien hij sal in tou // Jaegen
om een ander sijn quaelickvaert / sal ick niet veel row // dragen
Waer Legdij ou scalcke waer muechdij blijven
sijdij nu in muijten / eij vuijle hoer
Neerings benijdinge
Igoo dat en is geen woort om vrientscap te bedrijven
Neerings verderven
Waer Legdij
Welvaerts Benijdinge
Hoe graijdij Dus over mijn al soudij verstijven
ick ben out genoch te weesen u moer
Nering verderven
sijdij nu in
Wel wat isser te Doen
Al die werlt is in Roer
noijt aerdijger toer / Dan ick verbooch
Hoe soo toch
Maer oorloch
es op die been en heeft hem verspreijt
door tgansche Lant soo mijn is geseijt
twert noch bescreijt en bitter beclaecht
Wat muechdij toch seggen
Jae en heeft neering en welvaert uuijt het Lant gejaecht
meest al wert geplaecht nu aen alle eggen
wat sal hij nu beghinnen hoe sal hijt aen Leggen
waer sal hij verbreggen den armen guijt
Maer een quinckernel haelen off die poort uuijt
dat is tgereetste besluijt / dat ick voor hem weet
hoe heeft hij hem selven toch dus beleet
nu wort hij geacht als Dongevalligen
Neerings bedervinge
Maer nichte hij ginck van neering en welvaert walgen
soo sadt was hij se aen elcken cant
hij screeft al toe sijn eijgen verstant
twas schier een sant in sijn selfs oogen
Sijn eijgen wijsheijt heeft hem bedroogen
daer verliet hij hem op om dattet wat sceen
Nering verdervinge
Hoet is nichte het geluct wel voor ons tween
hoe suver en reen crijgen wij nu ons propoost
daer wij soo dick om gereijst hebben west en oost
dat wert nu begloost / sonder vertreck
Ick groij wel een hant dick speck
voor mijn en quam noijt blijder tijdinge
Dat moechdij wel seggen welvaerts benijdinge
ghij sijt wel beholpen met sulcke verwerringe
En ghij neerings bedervinge
sultet oick niet beclaegen dat dorst ick wel sweeren
Nering Verdervinge
Nu sullen wij Domineeren
en triumpheeren / bij princen en heeren
wie sow ons Deeren in eenijge saeken
Wij sullent wel maeken
niemant sal ons Laeken / in eenijge hoven
Nu compt meest al reijn int bedrooven
nu neering en welvaert is gestooven / och hoe sal hijt besuren
Ick docht wel dattet niet Lang bij hem sout duren
hij was al te Derten / hij constet niet vitten
Hij wist naw op wat gat hij wow sitten
tscheen off neering hem schier ginck beswaeren
Dat heb ick wel gemerckt naest een deel Jaren
aen armen aen rijken elck int sijn
Het sprong schier al buijten die Lijn
princen / heeren / knechten soo voort
tleefden al anders dan het behoort
men const geen dienaers voor meester onder sceijen
dienstmaechden gingen haer als Joffers bereijen
gepraelt gepronct / in alle hueckjens
thaertgen gestrect Dus geset die doeckjes
wat veer uuijtet aensicht dats nu den aert
Dan moster een Tabbaert weesen met een Lange staert
van een ellen off twee met wije mowen
dat most soo weesen off tsow niet vrowen
Jongen en owen tginck hem hier al in versnellen
En een clet mostmen wel vijff off ses mael verstellen
eert eens sow passen / aen dat fiere Lijfken
al sijt dan aen hadden Dat aerdijge wijfken
soo wasser soo sij docht geen properer moerken
Wat geleeckse dan wel
Maer een hoerken
off een Licht coijken Die sulcxs garen pleegen
Daer hadt ghijse te deegen
dat diende niet versweegen / al sowen wij hieten pertijers
Hoe gaen nu Dese vrijers
strooken en proncken / Doer sneen en doer hackkelt
geboort / gestict / hoe wert haer gellitgen verquackelt
elck wil nu Den ander versnerken
Tis nu al scant bij haer arbeijen en wercken
dan bij Anfraes clercken / dat mach wil mee
wat isser van dat geselscap hier al in stee
ick ben op sulck volck een wachter
Men maect nu die cleeren tvoorste scier after
noijt meerder Lachter dan nu in swang
tgaet nu al buijten den rechten gang
ambachts handelinge tsij oick wat dattet sij
darom Dalense Dus
In wat en fleur was over een wijl die traperij
doen haer was bij welvaert en nering
maer nu Leijtse heel in verseering
benaest in teering met Lijen vervult
Nichte is dat niet haer eijgen schult
hoe scandelick Droegense hoer in dien tijen
deen ginck dander sijn welvaert benijen
niemant wou over een ander ontbermen
Heucht u dat wel neve
Jaet nichte en die Rijcken aten op den armen
bij gans darmen ick sout scier ropen
hoe gingen die rijcken den armen die Laekens off copen
so scandelick ick darft naw vermonden
Hoe spraeken sij die werck Luij toe gelijck honden
als die begeerden datmen haer sow bijstaen
hoe sow dus neering en welvaert niet vergaen
tiertet niet al meest als Donbedochten
Hoe brootdroncke warense oick die aen die traperij wrochten
als kemsters / spinsters / tes te deegen gebleeken
vollers en wevers men mochtse naw spreeken
men mostse smeeken Jonck ende out
Die volder dorst wel seggen brengt een pemicgwaert sout
met u ru soo salt niet stincken
Tierdense meest niet al als onweetende bincken
sonder achterdincken / het stonder doe schoon
een wever nam wel van vier off vijff Luij voorloon
een kemster sonder hoon / hadt wel vijff off ses vrowen
een spinster cont wel een traepenierder beduwen
twas al vanden owen Dat sij songen
Daerom isser neering ontsprongen
met welwaert soomen siet certeen
even wel sij en sijnt niet alleen
al moetense nu Loopen als arme benowers
Wat dunct u van die brouwers
dat sijn al heeren soo sij duncken achter en voer
die willen niet staen onder wet off cuer
soo alse willen gaense De Luij berechten
En die coomens hoe die Leven met die wechten
eer men dat sow beslechten / men sower een weeck off praten
somma tbedroch is onder alle staten
scoenmaekers snijers al datter hoort bij
kistemaekers wevers een Isser niet vrij
daerom is neering aen deen sij dus gaetmense verjaegen
Igoo dats waer warender geen sonden daer quaemen geen plagen
Laet elck nu vrij draghen sijn eijgen Last
Meest al wil noch niet kennen dat hij is verrast
in druck wel vast eij dats een clucht
Hij heeft noch maer gehoort oorlochs gerucht
hij sal bet werden beducht / tmoet nu sijn gecalt
Dats waer als hem oorloch overvalt
met cracht en gewalt / sijn dienaer groot
dan sal hij eerst weesen in noot
waer hij doot dat mocht hij schier willen
Nichte sij sullen hem noch tvel aff villen
ten ooren toe scillen / recht nae onse sin
Jae wat isser
Laet ons gaen tot oorloch en gevent hem in
twort ons gewin al even staedich
Tes best off hij hem waer te genaedich
soo sullen wij scaedich voor hem spreeken
Nu gaet voort Dat u den hals moet breeken
ghij coent treeken eij aerdijge truwant
Uwen Raet dientmen niet te versteeken
Nu gaet voort
En dat ghij op een halve car moet preeken
dan waerdij eerst een verheeven // sant
ghij coent
Nichte coemt geeft mijn die hant
eij Lucijfers callant wilt vrij u snaeter // smallen
hadt ick u op mijn hals ick Liet u int water vallen
Tgeruchte van oorloge heb ick vernoomen
twelck mijn doet scudden beven en scroomen
wien het toe sal coomen en weet ick niet
hij en sal meen ick op mijn niet gomen
ick ben niet viskende op sijn stroomen
tes wel een verdoomen dien hij bespiet
maer als ick mijn bedenck soo en twijfel ick niet
off tsal al veer van hier sijn te doen
Iewerts in barbarijen off egipten daer mochtet verdriet
haer wel overvallen al souwense verwoen
op mijn hoop ick heeft hij niet dan een goet vermoen
hij heeft oick geen om mijn te crencken
nu ick wil wat gaen sitten en droefheijt doen sincken
in eijgen goetduncken Desen stoel seer reen
en stellen mijn hart in rust in vreen
ick weet certeen ick machher op betrowen
dat oorloch mijn in eijgen goet duncken niet en sal benowen
Oorloch uijtcoomende met sijn Dienaers fors en gewelt
Waer sijdij fors en gewelt slaet aen u handen
wilt ruijten / roven / moorden / en branden
maectet al van scanden waer ghij passeert
destrueert casteelen / vernielt heele Landen
vermoortse meest al off Legtse in banden
spaert geen vianden off ghij wort geblameert
Jonge maechden en dochteren violeert
dats mijn begeert / wiltse niet mijen
vernieltse al / wie hem van ons keert
doorsteectse Doerrijchtse aen alle sijen
vervolchtse / Dootse met het swaerste Lijen
dat ghij Immermeer sult coonen bedencken
waer ghij hoort van eenijge verblijen
weest Daer bij om dat te crencken
gaet over al Doer Die Landen swencken
ick sal bij u blijven alle Dees Daghen
fors en Gewelt
Daer in meester hoop ick u wel te behaegen
ick salse plaegen sonder versaegen
sij sullen mijn slaegen soo hartich draghen
datse sullen knaegen / van grooter pijnen
menijgen termijnen
Dats hem recht wiltse doen verdwijnen
tgeen dat wij Doen sullen es geen slechticheijt
tgeschiet doert bevel van goodts gerechticheijt
die mijn tot een geesel heeft gestelt int vermeeten
om sijn volck te castijen / die hem hebben vergeeten
dat Laet ick u weeten op dat ghij u macht
sult gebruijken en al u cracht
soo mogen wij den vianden brengen ter pal
waer salt gedijen meester
Maer op meest al
die denct Luttel dattet hem sal gebueren
wij sullen hem brengen in sulck betroeren
flux nu van veuren / sonder verlangen
Sa sa geeft u gevangen
Ghij sult noch hangen dat seg ick noch
Wel wie sijdij
Maer ick ben oorloch