floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
Jch bitte ewer tugenthafte und auszerwehlte/sie wollen dieser lomfer/
And geringer/jedoch grosser/veramorirter/nicht abslagen/ein wenich ausz
                            zu spazieren/
Derstehet das mein tugentsame Jonfer nicht? So wil ich al so bald in ein
                            ander Spraach mir ihr discuriren.
Wat ick loof dat het een Engelsche Wom is, ick spreecker nou een reys op
                            zijn Engels toe.
Melady:
                            Ay bin jour Servent, Servent, boudje jou doe,
Och wen jour precently belief my als my ons fries Matry
                                doet,
Haf jour contemples in mijn continans? Ai dat is truw' dat
                                is ferry goet,
O Lord Cupido! jour haft etackt in dis world al mey
                                solaes,
Dat ey mus liep bakke send de wom, als de doghe na de
                                haes;
O pacx mey desolaet' s jentelman! ey mus besink, Robbert
                                taak my ey kno no reet,
Ey zel despereet my self behenck, of ey sel kot of my
                                heet,
Mey swiethart wol jour goo mit mey in de blancke kats out
                                drincke a koppe seck?
Wel Markolfus wat schort ou payse kick, wordy geck?
Ho Madame, par le bien francoy;
Ha mon belle, Mon Coeur.
Hout ouwe handen t'huys, hoorde dat wel ghy rechte Kay,
Voorts segh ick, laet mey vertrecken, en gaet ouwes weegs.
Wa wildy van my hebben? hoe sta ick ou an, segget eens ghy snaeckse
                            vent.
Froy de comme la glate, claire comme un Cristal, & pure
                                comme fin d'argent.
Breeckt mijn hooft niet ick moet'er op sitten.
Wel hoe
Duycker oft hier is, verstaet sy my noch niet, wat benje veur een
                            Landsvrouw? verschoon mijn vragen.
Mijn vriendt ick ben van Bruffele, maer 'k hee lang in Vlaendren
                            verkeert.
Wel hebje van alje dagen
Soo botte vent, als ick ben gesien, de duysenter kon ick dat aen u l.
                            visimus niet sien.
Ick heb, behoudens jou propoost, lang op de Vlaemsche en Brabandtsche
                            Kamers verkeert, ick ben een expert Retorsien.
Rethorica siet ou ten oogen uyt, gelijck de Beul de genade,
Nou mijnen vrient, hout ouwe handen t'huys, gaet ouwes weegs het wort
                            spade,
Ay laet my gaen.
Oen ghy hebt mijn hart verovert, ay laet ick het ransoeneren met een
                            kus.
Wacht tot flus,
Wat sou men hier staen soenen en lacken op de straet, het volck sieget
                            wel.
O Cupido, Cupido, o jou kleyn Schelmpje, hoe valje me soo rebel,
Gut hadt ickje hier, ick trokje vleugels uyt en verkoftse aen de pen en
                            inkt man,
Och of ick'er hartje winnen sel, lieve jongetjen so segt het me met een
                            wink dan,
Hoor, wil je 't mijn seggen of niet, ick selt je maer driemael
                            vragen:
Solickze hebben? dats eens, sel ickze hebben? dats twies, sel ickze
                            hebben? dats dries, nou krijghje de huyt vol slagen,
Soo ickje in mijn kluyven krijgh, dat beloofick jou, jou eerloose
                            guytsack.
Affronteert de Goyen niet soo ghy wijs zijt.
Ia dat ick in jou huyt stack
Soo sou ick jou verstant hebben, maer nou heb ick de bruy van de
                            jongen.
Hoor, steckte ghy in een Ezel, soo steckte ghy in ou breur, waer toe dese
                            krom me sprongen?
Nou mijn beekje, 't schiet maer uyt een courtozy, beliefje dat ick u 1.
                            geley?
'k En waer geen honneur waert, mijn Heer, soo kick ou sulcx ontsey.
Hoe nou? Honneur de Dame,
Sulde my aen de lager-handt laten gaen, ghy onbeleefde bloedt, ghy hoort
                            u te schamen.
Pardonne moy Madame, de liefde had my schier blint
                            gemaeckt.
Nou mijn vriendt ick heb ou te bedancken, ick ben, hier soo 't schijnt
                            aen mijn huys geraeckt:
Bonsoir Monseur,
Bon soir Madame, ick hoop ten sal u niet verveelen,
Of ick hier te nacht door d'authoriteyt en liberteyt van de liefde een
                            aubade quam spelen,
Soude het U.L. aengenaem zijn.
Mijn Heer, soo 't u belieft, ons manier
Is sulcx niet te commanderen, maer doet ou playsier,
't Is tijdt te vertrecken, ick wil ou den Heer beveelen.
Laet sien wat krijgh ick best voor een Speulman om dese Aubadere
                            speelen,
Ja ick weet, Meester Ronsifox en Knipperdolling dats volxken daer wat aen
                            is,
Dats goet want ick weet dat d'ien soo wel as d'ander een kluchtige haen
                            is.
Och namseme voor haer Serviteur, veur haer slaef, jae veur haer
                            Schoevager.
Wel hey! wat wil dese Steboo, of wel te seggen dese Roedrager.
U L. naem mijn Heer is die Remmert Lubbertsz. met verlof, dat ick'et jou
                            vraegh?
Iase. Flor. U E. wort gedachvaert uyt de naem van
                            Iannetje Smickbuyls van den Haegh,
Margen te negen uuren voor den Rechter op 's Heerendeel te
                            compareeren,
U E. neemt dese bootschap aen, en sal sijn schade soeken te keeren.
Ia bruy jy veur den Deuyvel, jy en die Karonje,
Bloedt hadt ick mijn moet meughen koelen, gantsch wonje,
Had ick my selver niet ontsien ick sou hem leeren wat een harck of
                            harcken is,
Wat bruy mijn die Iannetje Smickbuyls oock, of dat gien snoo vareken
                            is,
Hey wat bruyt mijn die Hoer oock, ik wilt met mijn Brabanse Tanneke
                            houwen,
Eerst het geluck waer genomen, en ongeluck sel hem van selfs
                            waerschouwen,
Ick selt veur den Rechter wel goet maken hoe schoon datse oock kalt,
Ick peurje naer de Speulluy toe, me dunckt dat den avondt al valt,
Jannetje, Gerbrechje en Tjemke uyt.
Neen, och neen mijn lieffte Tjemke, wat meughje praten,
Of mienje dat ick met de kop gebruytbin, sou ick het daer by laten,
Neen gewis niet, Gerbrech-buur is mijn getuyg, niet waer Moer?
Foey hy hoort hem te schamen, sou hy op een eerlijke Dochters deur
Soo met voeten loopen, ick sweer wy sullen hem die parten wel
                            uytwringen.
Nou kyeren je bent alle bey mijn getuygen.
Soo sel ick het op jou eedt dringen,
Al benje nou soo hailigh, je hebt wel eer een eedt om een struyf of
                            pannekoeck geswooren.
Nou word ick wat ouwer en wijser, en denck een eedt geswooren een ziel
                            verloeren.
Och! och! die hier soo lichtveerdig een eedt sweert, hy selder hier naer
                            soo dapper veur bloen.
Maer heer Tjemke, je bent oock soo conscientieus, wat je meugt dat met
                            recht en met eeren doen.
Tut, tut, ick swoer wel een eedt en dat uythooren seggen,
Ick heb mijn leven wel hondert certificatien en attestatien helpen
                            beleggen.
Al had ick geen kennis aen de luy, al wist ick van de saek niet een
                            beet,
Ick deed het uyt een vroom Christelijck gemoet, datje het weet,
Ick selt uyt gien valsch hert doen, ick weet van gien loose treken,
Ick leef slecht en recht gelijckje weet, dat ick altijt een uur of twee
                            voor 't preken
In de Kerck kom, trouwen eygen lof stinck, ick selme in de aerdsche
                            wellust niet vergapen,
Ick ben 's morgens voor 't eerste geluy op, en genomen of ick onder 't
                            preken altemet begin te slapen,
Wat is daer toch aen gelegen, 't beurt de beste altemer,
Maer daer is niemanddie mijn bewijsen kan dat ick geslapen heb in 't veur
                            of na Gebedt,
Dan trouwen daer is niemant die my wat geeft, en daerom maeck ick'er oock
                            niet veel werck van,
Als alleenigh van een Sinjeur van onse kennis, och 't is sulck een goet
                            Kercksman,
En die sel my, soo lang als ick hier op dese bedroefde werelt leeft, mijn
                            noodruft wel verschaffen,
Daerom acht ick al de luy die seggen dat ick een geveynsde Kerck pylaer
                            bin, als honden die'er blaffen.
Ick macht voor dese tijdt docn, maer ick kom seeker soo no veur de
                            Heeren,
En oock seker hy het sijn deel wel gehadt, wy hebben hem genoegh weer
                            gequelt,
Sy met Water en ick niet Zien.
Tut, tut, hoe leyt dit swaerhooft en lelt,
Flucx segh ick gaet met Jannetje binnen, of je selt ons datje niet hebt,
                            Gen laten,
datje niet hebt, sien laten,
Nou Jannetje vat'er by de handt.
Hoor Tjemke, ick sel mijn kaper op setten, en sal na een Procureur van
                            mijn kennis gaen,
Siet ten kan niet schaden dat ons de goede luy een beetje ten beste
                            raen.
Als 't is Moer, je spreeckt wijsselijck, wel ick sou het oock daer mee
                            houwen.
Remmert, Jasper, Meester Ronsifox, en Knipper dolling
                            Speel-luy uyt.
Acker masten je bent brave borsten, op sulcke karels mach men hem byloo
                            vertrouwen,
Ick sou om de wapens niet eens gedacht hebben hadje het mijn niet
                            geseydt,
't Is my een reys vertelt datter een Sinjeur die een aubade liet speulen
                            wiert neergeleydt:
Hou waar Jaspertje bewaer mijn Rondas met mijn Hellebaert, daer sel ik
                            mijn Moriljou neerleggen.
Hy haelt refereyntjes van sijn gordelen
                            leest.
Eerbaer, Gratieus voorwaer, schoon maegdelijk greyn, als Venus
                            amoureus.
Ias
Oom wat is dit veur goet?
Iou slechte bloedt,
Dat zinne referynen, sonnetten, ketel en kreefdichten en rondeelen,
Die 'k noch bewaert heb, doe 'k in Brabandt en Vlaendren pleeg te
                            speelen,
Sta ruym op dat ick beginne mach, en als ick op hon te pronunceren,
Soo moetje elcke reys pause maecken, en wacker musiceren.
Een gebedt tot de Godinne der Liefde, te weten Vrou
                            Venus.
A enhoort mijn klagen,
Die ick soo suurlijck
By nacht en dagen,
Als regen-vlagen,
Moet storten siet:
Mijn liefde muurlijck,
Hoort mijn gewagen,
Is onverduurlijck,
Ick moet vertsagen,
Soo u behagen
Mijn geen troost biedt. Dats pause.
O Heerschop datje nou de snaren een reys smeerde,
se souden klincken als een boere-poock in een vilthoedt.
Nou je bloetbeulingh vraeghje dat, je weet dat hy dat garen en mildt
                            doet.
Hier Jaspertje, lustigh als een man, schenk de Musicanten een reys,
                            selje.
Gans bloedt dat smaeckt, avous Meester Ronsifox, daer is de botelje,
Wel moet het jou bekoomen,
Knipperdollingh ick danck jou seer,
Dat kindt sie ick garen in sijn gat, avous mijn Heer,
Al quam'er honderdt mael 's daeghs sulcken regenvlaegh, 'k wedtso my niet
                            sou verveelen.
Bloedt Heerschop datje reys met een roemer wijn op de gesontheyt van je
                            Matres woud rondeelen.
Dat sel ick doen, mijn goede maet Ronsifox, maer offe my ondertusschen
                            sag,
Oordeel jy een reys of sulcken acten op mijn rondelen wel passeren
                            mag.
Passeeren Heerschop, soo goet als yemandt op de Schouburgh sou doen mit
                            gedachten.
Dit vaersje zy gesproocken egael,
				Ter eeren van Bachut, en mijn Matres Royael.
AL zijn ons geest en lichamen gescheyden,
Soo dient nochtans geconsidereert,
Dat sy haer t'samen noch kosten vermeyden,
Daerom ons liefde niet geheel renuncieert,
Noch oock mijn liefde niet t'eenemael abandonneert,
Vermits geen liefde in mijn lichaem sterft,
Want hy nu in eeuwigheyt triumpheert,
Soo lang als hy gratie van uw verwerft,
Mijn hittige liefde niet en versterft,
Maer slacht de Oyevaers, Mussen en Kranen,
En meer veramoureerde voog'len, gelijck Hanen en Swanen.
Dat ging Homerus te boven,
Al hadje mijn geswooren Heerschop, datje soo dichten kost, ick sou het
                            naeu gelooven.
Hoe weynigh weet jy Sotte-bollen by wat vollick ick dagelijcx
                            verkeer,
Jou botte Esels koppen.
Ay, ick bid jou excuseert my mijn Heer,
Ist oock pause?
Gut Miester Ronsifox wat benje oock een domme Drommedaris,
't Heerschop moet eerst op de wijn en fijn Juffrou rondelen.
Een rondeel gesproocken fijn,
MYn lieveken Royalijck
Verheugt mijn sinnen,
Gelijck de wijn specialijck,
Mijn lieveken Royalijck
Ist eynde van mijn verdriet finalijck,
Sy ontsteeckt het harte van binnen,
Verheugt mijn sinnen.
Ghy die de lause
Weet van mijn verdriet,
O Venus bedause!
Wel Jongman zydy daar? naer bed en speel den slaper.
Och was ick nou een Uyl, en jy Juffrou de Gaper,
Ick sat een heelen dagh geduurigh in jou mondt
Gut Jaspertje spreeckt Latijn, maer maeckt het niet te bondt,
Ick sel het jou van tutteltje tot tutteltje, van mannetje tot mannetje na
                            seggen.
Ego pauper, miser, commiseratione dignus &
                                contemptissimus asimis, orò tuam millies vitiatam, perditam,
                                profligatissimum. (o) puella virginitatem, ut meam impudentim &
                                enormem ruditatem respisias oculis maxime meretricis aqui solem
                                evanescere & retrocedere cogunt basilisci in tuitu, uno quia
                                potes viribus à medusa acceptis vivos enecare ut me serves à
                                potenstium te Domicellarum favore ab amorè fido, adivitiis, aut
                                quicquid hominem hic maxime beat, sic me feceris asinus mancipium,
                                canem venaticus, uno excubitorem, nocturnus sterquilinii tui
                                purgatorem, & per cujus ob ventrem exomeres in omnibus quae
                                inpotestataae mea erunt.
Wat dunckt jou liefftentje van mijn geleertheyt mach dat niet wel
                            passeren?
't Is seer extravagant.
Ick bid mijn Heer gelieft hem een weynigh te verneeren,
En gaen wat aen een zijde, eer dat mijn Oom dit hoort.
Heeft Dido, Venus of Thisbe oyt beter vryer gehadt als ick
                            rechtevoort
Heb? soo wil ick certeyn mijn hoot en leeven verliezen,
Dat ick de keur van hem, en een Deensche Os had, ick weet niet wie ick
                            van bey sou kiesen.
Hoort daer, dats een Musicael deuntje, dat komt seer net,
Weest maer te vreen, ick sal ou terstondt trompetten leeren, op dees'
                            mijn trompet.
Wat dunckt jou van onse aubade? magh het deur den beugel?
Ia wel zydy geen Soon van Pallas, so zydy een broetsel van haren
                            veugel.
Noyt meer vermaecks
Kundy my doen, indien u l. het niet verveelde,
Dan datge een deuntje op dit scharmaytje speelde,
Se seggen dat het van 't haut gemaeckt is, daer den Satir Marsias aen
                            gevilt is.
Ick sal doen het geen u l. belieft, dewijl ick bespeur dat u l. soo mildt
                            is.
Wel dat is kluchtigh, ick blaes dat ick barst, en ick en kan geen geluyt
                            hooren.
Troost ou met het gesicht, al hebdy 't gehoor verlooren,
Al wie ou siet sal oordeelen, sonder hooren, wat ghy voor een Speel-man
                            zijt.
Ay mijn Vriendt, 't is tijt,
Datge slapen gaet, en ick raed ou wilt gy voortaen de Juffers harten
                            winnen,
Soo converseert, en leert haren handel, soo kendy hare sinnen.
Caronje dat souje my te veuren geseyd hebben, wat bruyt me jou, jou
                            Brabandtsche Hoer.
Wat schort ou te hoeren, segh eens ghy onbeleefde Boer,
Laet op een ander tijdt eerlijcke dochters met vreeden, en gaet ouwes
                            wegen.
't Is wel Varcken, had ick jou hier, ick wed ick sou jou oock te
                            deegen
Wijs maecken, laet los de bruy, ick wil die Mot-huyf aen boort,
Al recht mijn vrind, maeck vry ou geschut klaer, ick open vast mijn
                            poort.
Sie dat sou deur jou backhuys gaen, jou Tovenaerster, kon ick jou maer
                            veroveren.
Dat lieghdy dat ick een Tovernaerster ben: maer dit venster kan
                            toveren,
Dat sal ou leugenachtigh maecken, sny nou vry toe, en siet dat ghy u best
                            doet.
Wel hoe Heerschip, hoe raesje dus, wat isser aen gelegen,
Benje swart gemaeckt, dats niet, je kunt het haest weer of veegen.
Sou ick te vreeden wesen, wat bruy me jou luy, ick wil mijn revensy
                            soecken.
Ick bidje bedaer mijn goede man, al dit schelden, al dit vloecken,
Is toch nergens veur.
Dat's goet Knipperdolling, en Meester Ronsifox, ja wel het schijnen
                            dromen,
Had ick nou lannetje Smickbuyls loogh, en Tjemkes fiep 't sou men wel te
                            pas komen,
Kom Heorschop gaenwe eer men jou verrast,
Je siet'er uyt als de Duyvel, 't is tijdt dat men jou wat af wast.
Advocaet en Jannetje Smickbuyls, Tjemke en Gerbrich
                            uyt.
Goeden dag mijn Heer Advocaet, 't is heel wel, wy sullen jou raet in acht
                            nemen,
Gut krijght hem de Schout in de neus, hy sel hem soo onsacht neemen.
Doet soo, en komt mijn flus eens seggen wat de Rechters hem hebben
                            geseyt,
Ick wedt hy sel dan wel hooren wat het te seggen is te stooten op de
                            veur-deur van een soete meyt,
Nou ick ga wederom naer huys, en neemt toch mijn raet wel in acht:
Want daer en is geen slimmer tijdt verquist als dat men over die saeck al
                            te lang wacht.
'k Wed sy brengen hem naer de Boeyen toe, die overgeve Guyt,
Ik meen Meester Hans de Haerlemmer Leertouwer sel hem die
                            Buffelse-huyt
Te degen touv en, en bereyen.
Sie daer komt hy aen.
Niet waer, 't is Dirckje Drol sijn broer,
'k Meen droncke Gerritje het Procureurtje van qua saecken,
Daer hebben wy ses schellingen van consultasy geld gegeven, wat mochten
                            wy maecken,
Deese man sou ons wel soo veel raedtsgegeven hebben voor een half mutsje
                            brandewijn, of een pijntje bier.
Neen hy toch niet: maer by liep met voeten op haer deur,
Verkrachten daer had hy geen nood van, daer was een eycken schut
                            veur.
Soo bid ick veur hem, dat jy luy geen schennis
Hem aen doet, wie isset?
Wie sou 't wesen, Remmert Lubbersz. heeft dit werck soo mooytjes
                            geklaert,
Dat docht ick wel, dat mal by puur mal was vergaert:
Maer wat hebje nou met hem in de sin?
Hem aenklagen van kracht en geweldt, op dat hem de beul de schouwers wat
                            mach veegen.
Byloo dats te hart geprotesteert, ay Vryster hoe benje soo wreed van
                            aert,
Deynckje niet dat het je conscientie wroegen sel.
Ick bin mijn leven niet veur de Heeren geweest, en kom ick'er nou veur,
                            ick weet dat ick soo qualijk
Sel worden dat ick daer heene stort.
Wat een praet,
Je hebt'er geen noodt van Tjemke buur, kom myn moer, ick weet raedt,
Wy sellen eerst een soopjen Genever gaen drincken, en dat sel al de
                            beschaemtheyt stelpen.
Tut, tut, geen onkosten, ick weet een ander remedie omje te helpen,
Sie daer, alsje veur den Rechter komt, soo snuyft hier een beetje van,
                            soo de beschaemtheyt niet wegh gaet,
En sooje niet soo stout als de Drommel wordt, en klappen sult als een
                            Advocaet,
Sou wil ick myn hals verbeuren, want ick gebruyck het altydt onder 't
                            pleyten, myn goede Giertje.
Myn naem is Gerbrech, maer dat is even eens, geef ons elck wat in een
                            Pampiertje.
Ja hier vind ick de rechte man die ick soeck,
Wie drommel is daer by hem, dat moet ick eens beloeren,
Ale keeken, Iannetje en Tjemke, hier jou overgeven vertwyfelde
                            Hoeren,
Sta vast den bruy, nou seljer of hebben al was Belsebuyk jou
                            Bestevaer.
Dat leggen wy in kennis, dat zelje rouwen,
Jannetje, Tjemke, en Gerbrech binn.
Wel Rem-oom wat sal dit wesen, goe Man hou jou gemack segh ick,
                            bedaer.
Beklaegtse voor de Heeren:
Wat hebben sy jou gedaen?
d'Een begoot my met Pis, en d'ander ging my met Ziep besmeeren,
En dan was'er noch een Brabantse Hoer die maeckte my soo swart als de
                            Droes,
Trouwen ick heb haer mee voor 't Recht ontboon, gut de kop is my soo
                            kroes
Dat ick wel plockhayren zou willen, hoe pocken sal ick my best aen
                            tieren
Als ick op's Heeren deel kom.
Wel jy moet jou selven best bestieren,
Sie daer mijn goede man,
Neem jy dit busjen als jy voor den Rechter komt, en snuyft'er altemet een
                            reysan,
Dat wy Procureurs dese remedie niet gebruyekte wy souden altemet
                            plockharen:
Sie daer, neem jy het op myn woordt.
Hou waer Italiaensche Waersegger, daer is een vaen,
Ick sel jou 't Doosje wel weer beschicken: kom laspertje laet ons
                            gaen.
Ick geloof vastelijck dat voor dees tijdt geen van beyden het proces
                            sullen verliesen.
Dat sel een schoon pleydoy wesen wanneerse elck om 't seerste beginnen te
                            fniesen.
Met verlof dat ick u lieden vraegh, weet u lieden my niet te
                            recommanderen aen een goet Procureur?
Heeft mijn Iuffrouw een van doen, ick ben van dat ampt om u te dienen,
                            sie hier jou Serviteur:
Wat is de questi Iuffrouw?
Dat sal ick ou verhalen:
Nute nacht heeft een vremde Quidam voor mijn venster leggen malen,
Seggende dat hy op my verlieft was, en kick heb hem nau eens gesien,
En om dat kick hem wat swart gemaeckt heb, doet hy my voor den Rechter
                            ontbien;
Nu wilde kick ou lieden gevraegt hebben of hier oock swarigheyt uyt
                            ontstaen soude.
Myn Heer het was een oude en mikanike Vent, hy hay een hooge Hoed,
Een Wambays met een timp, een knorrepot.
Dats Rem geweest: neen Iuffrouw, wilt niet schromen,
Ick sta jou borgh voor al de swarigheydt die'er af mocht komen,
Gelieft Me-juffrouw mee te gaen? Ick heb dat werckje soo mooy
                            gewracht,
Dat hy wel te deegh van den Rechter sal worden uytgelacht.
Ghy looft het in der waerheyt soo.
Soo gae kick mede, en sal my op u goede gratie vertrouwen, bomen.
Jannetje Smickbuyls, Remmen Lubbertsz. en Kolijne Pottiers.
Remmert al fniesende uyt, Jannetje, Tjemke en Gerbrech
                            fniesen oock. Droncke Gerritje en Colijntje mede nyt.
Met verlof Heerschop, holla! ick soume soo wel versinnen.
Ick mijn Heer,
Dese Remmert heeft mijn gewelt gedaen.
Onwaerachtigh, maer deuse Meer
Die het...
Wat hetse
Dat ontken ick, maer hy heeft...
Wat het dit fniesen te beduyen? spreeck uyt je mondt.
Hier zijn mijn getuygen.
Ja die eer-vergeeten hondt...
Maer in der waerheyt mijn Heer hy heeft...
Hier beginnense te fniesen datse nau spreken konnen, de
                            Schout vort quaet en gaet wech, en beginnen altemael op droncke Gerritje
                            in te vallen.
Hier jou eer-vergeete hont, hier jou droncke Gerritje, meen jy so te
                            scheyen:
Kom Iannetje helpme, soo Tjemke, bonst hem op sijn sack.
Dat spulletje had ick gerockent, wat dunckje mocht het niet
                            passeeren?
'k Wed ick morgen een paer blaeuwe oogen sel hebben, de duycker is dat
                            af-smeeren,
Ik mis wel drie of vier handen vol hayrs uyt mijn hooft, en mijn halve
                            baert,
Trouwe, sulck speelen gaen is met recht wel een Bilslag waert.
Het Pascha
ofte de Verlossinge Israëls uyt Egypten
Joost van den Vondel: Het Pascha ofte de Verlossinge Israëls uyt Egypten. Amsterdam: Dirck Cornelisz. Houthaeck, 1636 (reprint)
Albinus
CHOOR
Corach
Den Reye der Israëliten
Iosua
Moyses
Rey der Egyptenaren