floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
De vrouw is slangh en mensch, jae duyvel oock daer by.
Hoe, slang, duyvel, en mensch, geeft my doch daer van redens
‘Ten eersten heeft een Vrou, een Slang haer listicheden.
Ten tweeden is sy noch met duyvels quaet becoort.
Ten derden is sy mensch, met een sachtsinnich woort.’
Hoe, wat sachtsinnigh woort, wat wilt ghy daer uyt dieden?
Maer wat ghy met hen doet, sachtmoedigh moet gheschieden.
Mijn Heer hier komt de Prins seer droevich int ghesicht.
Ach! lichaem sterft nu heen, mijn ziele wat verlicht
Laet dese heete brandt int herte eens cesseeren,
Of anders sal mijn quel thien duysentmael vermeeren.
ô herte die daer voedt, op een soo soeten vlam,
En heeft altijdt ghevoet, sint liefd' eerst by quam.
Ach voetster van mijn hert! ach voetster van mijn leven!
Hoe sal ick u (ô Goon) mijn liefste nu begeven,
Neen, doot komt neem my mee, laet haer niet gaen alleen,
Als ick maer by haer ben, is mijn ziel wel te vreen.
Hoe, soud' ick zijn absent, van u, ten kan niet wesen:
Soo ghy naer Pluto vaert, ick volch u sonder vreesen:
Sterft ghy, ick sterve mee, eer ben ick niet gherust,
Want mijn brandende hert, kan niet zijn uyt gheblust,
Als door u schoone Nimph, die alles kan verblijden,
Ach! helpt my nu (ô Goon) teghens dees storm te stryden.
Wel Hemon weet ghy wel, hoe Antigone vaert?
Ach laets' om mijnen't wil (ick bid u) zijn ghespaert.
Wel weet ghy wel dat sy ter doot toe is verwesen?
Ach jae, 'tis my gheseyt, daer uyt is dit gheresen.
Ick hoop dat ghy wilt doen in alles mijn ghebiedt.
Ia al wat ghy ghebiedt, van my seer haest gheschiet:
V Wetten sullen niet van my zijn overtreden.
Ghy spreeckt als het behoort, soo ick hoor aen u reden,
Maer siet wel dat de Min u hert niet over-heert,
De liefde tot een Maecht, doet dat het hert uyt teert:
Siet dat u vrye wil, door Min niet wert ghestolen.
Siet dat u hert niet brant, ghelijck gloeyende koolen.
Siet dat ghy Min bedwinght, want het rooft u u vreucht:
Want soo ghy quellen laet, ghy nimmer zijt verheucht.
Bant Minnen uyt u hert, en wilter niet op dencken,
Wat isser meer als Min die hert en ziel gaet krencken,
Denckt niet op Antigoon stelt die heel uyt u sin,
Laet u verleyden niet door wulpsicheyt van min.
Helaes hoe soud' ick soo de Min uyt 'thert gaen stellen,
En denckt daer gantsch niet op, laet haer liefd' u niet quellen.
Men sal een and're Maecht wel elders gaen ontbien.
Ach Vader 'tkan niet zijn, hoe soude dat gheschien?
Nochtans soo moet ghy heur om mijnen't wil begeven.
Hout ghy het met een Maecht die my gantsch niet en acht?
Neen, neen, ten sal niet zijn, daerom sulckx niet verwacht,
Sy sal nae Ach'ron toe, laet sy daer een gaen trouwen,
Want sy en hoeft van my noch mijn Wet niet ghehouwen.
'Tgeen dat sy heeft ghedaen, daer had sy in geen erch.
'twas niet een dingh alleen, maer al haer quaet gheterch
Verstoorde my veel meer als al de ander dinghen:
Daerom soo moet ick sien of ick haer niet kan dwinghen.
Tis onvoorsichticheyt, 'tgheen dat heur hier toe bracht,
Doen sy haer Broer begroef, sy heeft geen quaet ghedacht,
Twas maer uyt caritaet, 'twas maer uyt liefd' en trouwe.
Sy heeft soo veel ghedaen, d'welck haer noch sal berouwen.
'Tis nu ghelijck men seyt (onder d'ghemeene lien)
‘Dat over kleyn misdaet, groot wraecke sal gheschien.
Het groot gaet men voor by, en 'tkleyne men gaet wreecken.’
Wat hebt ghy teghen my soo stoutelijck te spreecken?
Een Prins en weet niet vaeck wat dat zijn lust begeert,
Wat hem dunckt wel te zijn, dat moet hem zijn vereert:
Doch ick en segghe niet dat ghy die sult ghelijcken,
Maer 'bid u dat ghy wilt u passy laten wijcken:
En wesen niet als veel (welcke wanen wijs te zijn
En willen nae geen raet hooren) ten sy door pijn.
Ick bid u Vader laet doch mijnen raet gheschieden,
Door opspraeck van het hof, en vand' ghemeene lieden.
Al is een Prins gheleert ten is voor hem geen schant,
Te leeren altemets, al van een slechte quant.
Wat meent ghy dat ick wil van u nu raet gaen leeren?
‘Neen: ghy noch niemant niet sullen dit stuck verweeren.
Men moet nae den persoon niet nemen zijnen raet:’
Maer nae den raet alleen soo't het goet is oft quaet.
Is het een goeden raet misdaden te bevryden?
Om quaden goet te doen, dat soud' mijn niet verblyden.
Ghy woud' wel dat ick dees Adders wou laten vry,
S'is waert men haer vergheeft, want quaet gaet sy verby:
Tgheen datse heeft ghedaen, is licht om te vergeven:
Ick bid u laetse vry, want s'is die my doet leven.
Neen, spreeckt daer niet meer af, ten sal alsoo niet zijn.
Soo moet ick in mijn graf, door groote rou en pijn.
Want sy is al mijn troost, sy is mijn hertens wenschen.
Wat vreemtheyt hoortmen hier?
Ach ick bedroefde mensche!
Een vyant soumen die bewijsen soo veel goet?
Ten was gheen vreemdelinck: maer 'twas haer eyghen bloet.
Het was heur eyghen Broer, die sy soo seer beminde.
Al waert haer eyghen Broer, sy hoort niet 'tonder-winden,
Daer baet geen beed noch wensch, sy sal nu sterven plat.
Sulcx en wort niet begheert van yemant inde stadt.
Niemants begeert ick volch, ick doe nae mijn ghemoede.
Mijn ghebodt die moet voort k'hou anders geen voor goede
Niemant sal my ghebien, ick volch mijn eyghen raet.
Volcht ghy u eyghen raet? dat is voorwaer wel quaedt.
Hoe zijt ghy niet subiect aen al u and're Heeren?
Neen ghy noch niemant niet sal my int minst niet leeren.
Spreeckt ghy daer niet meer af 'tis al verlooren moet.
Soo zijt ghy nu alleen, die my dees quel aen doet.
Een Prins is niet subiect aen d'Wet van zijn Province.
Ghy spreeckt als een Tyran, en niet ghelijck een Prince.
Derft ghy vermetel dwaes u Vader teghen staen?
Ghy doet de Maecht onrecht soo dit nu wert ghedaen,
Hoe zijt ghy soo verleyt, door een b'driech'lijcke Vrouwe?
S'is niet bedrieghelijck maer staech ront uyt in trouwe.
Gh' en sultse niet meer sien haer sterfdach die is hier.
Z'en sal al alleen niet gaen, ick volch heur goedertier.
Ghy slave van een Vrou, hoe laet ghy u verleyden?
Ick segh u soon laet af, of ghy sult sonder beyden
Gaen smaken mee de doot.
Dat sal alsoo gheschien
Eer datmen my mijn liefd' tot heur yet sal verbien,
Nochtans soo salse los al soumen my doen dooden.
Ick bid weest niet soo straf, wat is dat doch van nooden?
Ick sterf eer duysentmael eer ick heur missen wil.
Begint ghy wat te doen ick wed ick u haest stil.
Neen ghy noch niemant niet sal nu mijn wil beletten.
Ia al worden ghy dol, 'ksalt uyt mijn sin niet setten.
Nu segh ick u adieu, want ick nemmer weer keer
Eer dat ick heb volbrocht, mijn hert en ziels begeer.
Ach 'kben voor hem beswaert: de min die is beswaerlijck,
De min die is een hel, de min die is vervaerlijck,
De min die is verdriet, de min die is seer quaet.
Hy loopt waer dat hy wil ick gheef hem gheenen raet.
De passi vande liefd' is qualijck om te dwinghen.
Nochtans salmen mijn Wet voor alles niet verdringhen.
Wat doot meent ghy dees Maecht int ende aen te doen?
Voor eerst soo salmen haer met weynigh eten voen,
En in een donck're gat daer in geen Son in sal schijnen,
Daer machse met der tijt van hongers noot verdwijnen.
Dit is het lest besluyt dat sy nu hebben sal,
En 'tsal een Spiegel zijn aen veel binnen dees wal.
Dit is alsoo mijn wil, dit is nu mijn begeeren,
En aen dit sullen veel in tijts te deghe leeren.
Het vierde bedrijf, de tvveede uytcomst.
Vridise, uyt.
VVAt isser in een Landt al droevighe misval?
Wat isser in dit Hof, wat isser over
Wat isser al ghewoels in dees' bedroefde Stede?
Wat isser al gheraes? wat isser al onvrede?
Wat isser al een quel door Minnens geyle bandt?
Wat isser al verdriet door Min die een vermant?
Wat isser al ghewelt? wat isser al te strijden?
Wat ister al pracktijck om eene te verblijden?
Wat isser meer als Min en Nijt die mijn Soon quelt?
Wat isser dat sijn hart en Siele meer ontstelt?
Ick loop, ick run, ick soeck rontom in alle hoecken,
Maer vind' hem nerghens niet, waer dat ick hem gae soecken.
Ick ken helaes bevreest, om 'tgheen dat gheseyt wort!
Ick ben helaes bevreest, de liefde hem verkort.
Mijn herte staet en trilt ick ben in duysent vreesen:
Om dat ick niet en weet waer dat hy nu mach wesen.
Het is om Antigoon daer sy om raest en tiert,
Het is alleen om heur dat sy helaes dus swiert,
Het is alleen heur dat hy dus heen gaet dwalen,
Het is alleen om heur dat hy niet meer gaet talen
Nae zijn Vaders ghebiedt, noch oock niet nae de mijn:
Welck doet mijn herte seer, of stellen in swaer pijn.
Gheen rust en heb ick niet tot dat ick hem sal vinden,
Mijn alderwaertste Soon, mijn liefste en beminden.
Noch een soo ga ick heen, en soeck hem over al,
En rust oock eerder niet eer ick hem vinden sal:
Hy is alleen mijn hert, hy is die my doet leven,
Hy is alleen mijn vreucht, hy is die my doet beven,
Hy is die mijn verheucht, hy is die my bedroeft,
Hy is alleen mijn doot soo hy noch langher toeft
Eer hy komt aenden dagh, soo moet zijn herte breecken,
Door quellingh en door rou die hier nu binnen steecken.
Het vierde bedrijf, de derde uytcomst.
HY meent my nae zijn lust mijn Lief alsoo te schaken
Dat ick by haer niet meer te sprake en sou raken:
Maer dat sal niet gheschien soo langhe als ick leef,
Veel eerder ick my selfs de doot mee haestich geef,
Veel eerder sal de Zee in droochte gantsch verdwijnen:
Veel eerder sal de Son de aert niet meer beschijnen:
Veel eerder sal de wermt in koutheyt zijn verkeert,
Eer dat hy hebben sal 'tgheen dat zijn hert begeert.
Veel eerder samen't quaet voor goet hier nu gaen achten,
Veel eerder sal de deucht nae alle quaet gaen trachten,
Veel eerder sal onrecht voor recht hier zijn ghesien
Veel eerder sal een Tyger van een mensche gaen vlien,
Veel eerder dal dit velt geen groente meer ontfanghen
Eer hy ontnemen sal mijn hert en ziels verlanghen.
Veel eerder sal de Hel een Hemel zijn geacht
Eer hy verkrijghen sal 'tgheen dat hy nu verwacht.
Veel eerder sal de Maen de Sonnens hit verwinnen,
Eer dat zijn tyranny by my huys-vest sal vinnen.
Veel eerder sal 'tghewormt gaen vlieghen inde locht:
Eer dat zijn quaet begeert by my sal zijn volbrocht.
Eerder sal Atropos mijn levens draet afsnijden
Eer der sal't pluym ghediert by Neptun hun verblijden,
Eer ick mijn Antigoon uyt mijn herts ziele set:
Iae waert een Hercules 'twert van hem niet belet,       let.
Letten ghy segghen wilt, nochtans sal't niet
							gheschieden.       schieden.
Gheschiede, echo neen hy sal mijn niet verbieden.       bieden.
Verbien ghy segghen wilt, ten sal alsoo niet zijn.       zijn.
Zijn, k'sal hem teghenstaen eer hy my brenght in pijn.       pijn.
Pijne ofte gheen pijn ick sal't gaen avontueren.       b'sueren.
Neen neen ten heeft gheen noot hoe sou ick dat
							besueren?       mueren.
Tusschen twee mueren vast dat en is al geen noot.       noot.
Al is sy in wat noot daerom is sy niet doot,       doot.
Hoe? doot, ick loof dat niet, sout ghy't wel staende
							houwen?       houwen
Ia hout al wat ghy wilt, k'sal daer op niet vertrouwen.       trouwen
V trouwe die is valsch, want ghy hier bedriecht veel.       veel.
Wel veel ghy segghen moocht, want ick kender een deel.       steel.
Steel, wat steel ick? ghy steelt elck een hun eer'       eer.
V eer ghy segghen wilt, en ghy de mijn noch meere.       meere.
Vermeert het soo ghy wilt, ick acht u segghen niet.       niet.
Neen niet, noch niet, noch niet wat ghy ghebiedt.       biedt.
'Tghebiedt van u is kleyn, ten kan my gansch niet
							deeren.       deeren
V deeren heeft gheen macht, ghy mocht het vry vermeere
							n.       meeren
Ia meert al wat ghy kunt, 'tsal haest hebben een ent,       ent:
Ent, dat hoop ick oock mee, hoe wel het u torment.       torment.
Tormenten salt my niet, als sy is inde vryheyt.       vryheyt.
Ia vryheyt is voor my, voorwaer een groote blyheyt.       ly, leyt,
Ia sy is inde ly, maer ick laet haer haest vry,       vry
Ia vry, wel wat wilt doen, in spijt van hem en dy?       ghy?
Ia ick, al wilt mijn vader gantschelijck niet lijden.       lijden.
In lijden, neen het salons beyde seer verblijden:
Daer op soo gae ick heen, en wacht oock langher niet.
Om heur en my te saem te helpen uyt verdriet
In spijt van al die gheen die daer oock teghen spreken,
Of 'tsal my aen mijn macht en kracht voorwaer gebreken.
Het vierde bedrijf, de vierde uytcomst.
Antìgone, Ismene, Macolphus.
Aensiet ô Thebes-Stadt wat dat in u gheschiet,
Aensiet mijn leste quel, aensiet mijn lest verdriet,
Aensiet helaes! de geen die nu onrecht moet sterven
Aensiet doch eens de geen die den doot sal verwerven,
Adieu ô Tigers hert die my nu brenght in lijden.
Ach gheeft selven u troost, na droefheyt komt verblijden,
Kom kom want ghy moet voort, maeckt niet veel ghetiers.
Adieu alles wat leeft, adieu mijn Suster fier,
Want nimmer sult ghy my meer levendich aenschouwen,
Adieu gentiele Maecht de fleur van all' Ionckvrouwen.
Adieu segh ick voort lest ick langer niet en wacht,
Want nae een Hemels glori ick stadelijck na tracht
Adieu mijn eenich hert, adieu mijn meeste glory,
Adieu mijn zielens vreucht, ick houd het in memory.
Om dat ick heb ghewracht een dinck uyt caritaet
Wt caritaet en liefd' maer laci uyt geen quaedt.
Ey geeft u selven troost en wilt doch niet verschricken
De blijtschap om te zijn uyt quel sal u verquicken,
Sterft ghy, u glory niet en sterft, maer altijdt blijft
In een memori vast, waer door ghy deucht beklijft:
Men sal ghestadelijck u sterfdach gaen vieren
Gh'lijck een hemelsch Goddin met schoon ghesanck vercieren.
Adieu vergulde Son root verwich van coleur,
Adieu Hemon mijn Lief de keur van al de keur
Adieu speelnooten al, adieu eel Borgerye
Adieu ô Tigers hof, vol snoo verraderye
En tot den lesten dach dat ick mee sterven sal,
Met noch veel ander meer, binnen dees Thebes wal.
V naem sal sijn vermaert rontom aen s'werelts canten,
By hooghen en by leech, by Princen en gesanten.
Tot aen den lesten dach, dat alles sal hier staen,
Iae noyt noch nimmermeer, sal uwe faem vergaen.
V prijs die is te groot, om licht'lijck te vergeeten,
Want alles schier dat leeft, sal hier altijdt van weeten.
Ghy maeckt u teem te lang, ick wacht nu langher niet,
Vermaenter niet meer af, want dat is al gheschiet.
Com com: ick ben te vreen, ach laet ick u eens kussen,
Om voor de leste mael, mijn hertens quel te blussen.
hier sluyt se Macolphus vast sonder toneel te gaen.
Nu is het al volbracht, 'tgheen my strengh wert belast,
Want zy is nu in't gadt, en wel gheketent vast;
Nu salmen seer haest sien, wat datter sal ghebeuren,
Of Hemon noch om haer, soo bitterlijck sal treuren:
'K verlangh te hooren hoe't in't eyndt noch sal zijn:
Dan 'k denck sy sterven sal, van herts rou, en van pijn.
Hoewel men cant niet raen, 'tquaet kan hem oock wel keeren,
Patientie dat is goet, de tijdt sal't ons wel leeren.
Het vierde bedrijf, de vijfde uytcomst.
HIer ben ick by de plaets waer ick heb naer gehaeckt
Om haer te stellen vry, die soo seer wert ghelaeckt.
Niet van een vreemt persoon, maer van haer eyghen bloede:
O Tigerlijck begeer, O Barbaerlijck ghemoede.
Mijn Vader die my hoort in alles voor te staen,
Die wil dat ick mijn Lief, helaes! sal laten gaen.
Maer het en sal niet zijn, ick sal haer haest bevryden,
Al sou ick selven me comen in druck en lyden.
Sterft zy ick sterve oock, leeft zy ick leve mee,
Maer ist dat sy is doodt te sterven ick ben ree.
Want ick kan sonder haer, helaes! niet langher leven,
Daerom soo wil ick my nu aen de plaets begeven,
Waer zy ghevanghen leyt, en helpen hem daer uyt.
Hy clopt
Wel wat dat ick al clop, ick hoor daer gheen gheluyt:
Hoe of zy leyt en slaept? ick sal het haest beschouwen,
Mijn impriale Nimph, en fleur van al Ionck-vrouwen.
Ick wed zy heel verschrickt als zy my eerst sal sien,
Dat ick haer sulcken jonst te vooren nu sal bien.
Maer laes! niet jonst ghenoech, kan ick aen haer betoonen,
Of zy zal't thienmael meer met haer deucht weder loonen.
Sy is de keur van keur, sy is die 't hert besit,
Sy is die bloeyen doet (dit lichaem lit voor lit.
Sy is de waerd'ste schoon, diemen hier wel zou vinden,
Z'is mijn Celeste Nimph, mijn lief en wel beminden.
Haer lof en kan niet zijn van gheen mensch vol verbreyt,
Want z'is duysent mael meer als ick hier heb gheseyt.
Hola ick wacht te langh,'tghemoet is niet te vreeden,
Eer dat ick met mijn schoon het Hofs-pleyn weer betreeden.
Ick gae weer na de deur, en breeckse daed'lijck op,
Al soude ick daer door raecken aen't smad'lijck top.
Sa, breeckt, splijt, scheurt, ghy moet hier mede open,
Al soud ick't noch int endt met mijn bloet ghaen becopen.
Ha! hemel wat ick zie, help Duyvel, hel, en doodt,
Helpt ghy o Pluto nu, helpt Helsche Gôden groot.
Helpt my in Carons-schuyt, om na u rijck te vaeren,
Want om haer wil ick niet, mijn goet noch bloet gaen spaeren.
Ha! Lagesis hebt ghy mijn leven aengedreyt,
Comt Cloto snijdt het af Alecto weest bereyt,
En voert my nu met u by mijn lief Antigone,
Die hier op aerden was, de schoonste vande schoone.
Waer zijt ghy herde punt, comt steeckt my deur en deur,
Laet my hier leven niet, in pijn en swaer getreur.
Adieu o Tigers=hof, ick sal u nu begeven,
Om by mijn Antigoon in vreuchde te gaen leven.
Adieu en dat voor't lest, wraeck Hemel ick u eysch,
Wraeck laet hier doch geschien, aen s'Conincx eygen vleysch.
hy steect hem door
Het vijfde bedrijf, de eerste uytcomst.
NV heb ick al den brief met hert en sin gheschreven:
Doch wie vind' ick hier nu om haer dit eens te gheven?
Ach had ick nu een vrient die my trou dienen wou!
Om gheven desen brief eens aen mijn herts-Ionckvrou.
Die ick soo seer bemin boven een vrou op aerden
Want s'is mijn herts-Santin, mijn Phenickx hooch van waerden,
Mijn leven d'al en al, sy is mijn gloris vreucht:
Als ick haer maer aensie mijn herte wert verheucht
Door haer klaer ooghens glans en minnelijcke woorden,
Die een trou Minnaers hert soo wreedelijck vermoorden,
Om dat ick niet en kan krygen mijn hertens wensch.
Ach! my bedroefde quel, ach! ick bedroefde mensch,
Soo dit noch langhe duert soo moet ick lacy sterven.
Want ick kan langher niet mijn ooghens klaerheyt derven.
De Min die is in my ghelijck mijn eyghen ziel,
Die nimmer en vergaet, sint liefd' eerst by my viel.
De liefd' is in mijn hert g'lijck als't was by Piramis
En Nersissus ghelijck, en Medea bequaem wis,
Die Iason trou voor stont int winnen van het vlies,
En achten meer haer lief als haer Vaders verlies.
Soo trou sou ick oock zijn soo ick trou kon verkryghen,
Soo sou mijn glori meer in s'Hemels hoocheyt styghen,
Maer soo het niet en beurt soo daelt mijn vreucht te neer
En nimmer weder rijst, maer neemt nae Pluto keer,
Om voort in zyn wooningh te leven daer met vreden.
Met een gherust ghemoet van 'tgheen 'thier heeft gheleden,
Doch ick aen sie den tijdt en voed' op mijn ghedacht.
Cerbo.
Sitolus zijt ghy hier? Ick heb u lang ghewacht
Onder de galdery en docht ghy daer sout komen.
Want ick had in mijn selfs wat vreemtheyts voor ghenomen,
Vrient Cerbo wel wat ist? kan ick u helpen yet?
Ghebiedt my nae u wil ick ben in u ghebiedt,
Want wat dat ick kan doen int goet voor uwen't willen
Dat sal voorwaer gheschien.
'tWas maer een vreemde grille,
Ten dient nu niet gheseyt, ick sal't u noch wel seggen
Al die verborghentheyt die in mijn herte legghen.
Wel alst u dan belieft mijn dienst is staech bereydt,
En ick tot uwen mee nae alle ghelegentheyt.
Ach! durst ick hem mijn quel op dees tijdt openbaren,
Waerom ist dat ghy treurt? waer uyt komt u beswaren?
Maer uyt een oochs ghegluur die hert en ziel verlicht,
Wt lieffelijck ghelonck die't brant int herte sticht.
Maer wie is dese Vrou die ghy soo gaet beminnen?
Ach het is Dorethe! die soo staet in mijn sinnen:
Sy is helaes die geen die my dus trueren doet!
Sy is helaes de gheen daer hert en ziel op voet!
Weet sy dat ghy haer mint, hebt ghy't haer laten weten?
Ach neen! ghy zijt alleen die nu weet mijn secreten,
Maer ick heb hier een brief die'k wilde dat sy hadt,
Om dat sy mocht verstaen mijn meyningh hier uyt plat,
Kan ick u dienste doen het sal van my gheschieden,
Ach! laet ick u als vrient eens vriendelijck ghebieden:
En doet soo veel voor my, en geeft haer doch dees brief.
Want z'is mijn waerste schat, sy is mijn liefste Lief.
Ick sout wel garen doen, dorst ick het voor u waghen,
Doch noch om uwen't wil (al soude ick't beklagen)
Soo sal't nochtans gheschien, soo ghy't aen mijn betrout.
Ach! je ick, soud' ick niet, en sal u menichfout
Ten dienst weer dubbelt staen soo ick u yet kan helpen,
Soo seght my maer u quel ick sal't u helpen stelpen.
Wel geeft my maer u brief het sal wel zijn bestelt
Weest ghy maer wel gherust u selven doch niet quelt
Wel daer is nu het schrift, waer sal ick u verwachten?
Onder de galdery morghen ontrent den achten,
Soo meen ick daer te zijn met antwoort en bescheyt.
Ach doet soo veel voor my, 'ksal weder zijn bereyt,
Voor u oock wat te doen, wel ick sal u vertoeven,
Ick bid u niet en mist.
Ghy en sult niet behoeven) Te twijffelen daer aen.
Wel daer mee ga ick heen.
Doet soo het u belieft stelt u daer mee te vreen.
Wat kan de Min-Godt al veel vreemde kuertjens wercken,
Ghelijckmen aen dees mensch soo blijckelijck kan mercken?
Hy loopt uyt sinnich schier met een onrust ghemoet
En rolt en solt soo heen door roeringh zijnes bloet
Ick ken een VVout-Heer noch die doet het selve mede,
By dagen en by nacht loopt hy oock vol onvrede:
Tot dat hy oock eens raeckt by zijn klaer-ooghens glants.
Doch ick ben niet soo mal, als VVout-Heer, en ons Frans.
Wech, wech, met al dit goet, ick souse eer verscheuren,
Eer ick om yemant wil, in't minste yet sou treuren.
Wat, treuren om een meyt? wel dat's voorwaer te slecht,
Neen, neen: liever alleen, soo blijf ick uyt 'tghevecht.
Ick acht het minnen niet, het zijn maer malle grillen,
'tIs maer een hoofts-gheterch, om veel tijt mee te spillen.
En geldt dat gaet niet vry, dat moetter mede zijn,
Anders men acht u niet, soo ghy hun niet met Wijn,
Of met App'len, Peertjes, of diergelijck gaet schencken.
En soo ghy dit niet doet, soo wort ghy niet gheacht,
Ghy wert van hen niet eens in't minste yet verwacht:
En doet ghy't, soo ist wel, soo ist mijn hert, mijn lief, mijn leven,
En meenen vast niet een, dan mooght ghy met haer streven:
Na Iap-Hannes, na Buyck-Sloot of oock na Amster-Veen.
Dan ist al na haer wil, 't Meys=jen is wel te vreen:
Als men met haer gaet, op een Reden=rijckers-Camer,
Of savonts door de doel, niet is hun aenghenamer.
Daerom siet dat ghy't doet of sy achten u niet:
Men siet het int ghemeen dat sulckx al gheschiet,
Doch ten beurt niet aen my, maer ander die het beuren,
Somen aen Sitolus en ander kan bespeuren.
Nu al ghenoech gheseyt: mijn bootschap moet ick doen.
Hy wandelt over en weder sonder spreken.
Aen Dorethe Me-vrou en wil my derwaerts doen.
Wat Duyvel sie hier ick een Man aldus verslaghen,
En oock een Vrouwe mee, wel dit is te beklaghen,
ô Goden wie macht zijn? ach my 'tis Antigoon!
En dit is Hemon me, heeft hy hem selfs gaen doon?
O Hemel dits te veel ick en kant niet versinnen:
Wel ick mach doen mijn best en brenghense nae binnen.
Hier vrient ick bid u helpt slaet hant aen dese twee.
Tot uwen dienst (mijn Heer) ben ick altijdt gheree.
Wel hoe is dit gheschiet?
Dat kan ick u niet segghen.
Want al 'tverborghentheyt in dees verborghen legghen.
O Bitterlijcke Min wel machmen van u spreeken
Want ghy't hier blijcken doet door al u wreede treecken.
Ghy hebt alleen de schult van dese twee hun doot
Ghy zijt die dese twee ghebracht hebt inden noot.
Wel recht men segghen mach ghelijck ick lest mael hoorden,
In een Klinck-dicht ghemaeckt en dat met korte woorden.
Hoe dat de Min alleen is oorsaeck van veel quaet,
En in een Conincx hof brenght dickmaels veel verraet.
In den begin (seyd' hy) als ghy van my sult hooren)
Dies luystert allegaer, en verstopt niet u ooren.
De Min die is een hel de min die is vervaerlijck
De Min is furieus, de Min is vol verdriet.
De Minne hoopen doet, en selden noch crijcht yet.
De Min vol dolheyt is, de Min is seer beswaerlijck.
De Min die dwinght hier veel soo het nu blijckt seer claerlijck.
De Min jaloersich is (somen hier daghelijckx siet)
De Min die singhen doet (aen menich) droevich liet.
De Min veel, wand'len doet by nachten oock seer naerlijck.
De Min vermeestert al, de Min die is een Roede.
De Min een vyant is van elck eens vry ghemoede.
De Min is mee wel vreucht alsmen krijcht sijn begeert.
De Min strijt teghen recht, de Min die is vol listen.
De Min veel menschen brenght tot doodelijcke twisten:
Daerom de Min verfoeyt, en dit wel IN TIITS LEERT.
Doch wijse segghen weer het is niet in ons macht
Want d'aldersterckste mensch' de Min hem wel verkracht.
Ia niet de mensch alleen: maer selve mee de Goden
Die heeft hy met zijn schicht doen volghen zijn gheboden.
Gheen Coninck ofte Prins kan teghen hem yet doen.