floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
En datmen't dan in 't endt met droefheyt seer beklaecht:
't Is van my niet gheraen.
Laet ons 't gaen onderwinnen:
't Gheen dat in p'rijckel staet, hoortmen niet te beginnen.
Een die bloothertich is nimmermeer en wint yet,
't Is beter bloot en vry, als stoutheyt in verdriet.
Wel zoo ghy niet en wilt? ick gae alleen daer heenen,
Zuster ick vrees ghy sult 'r int eynde noch beweenen.
Mijn voorneem dat moet voort, want 't is mijn eygen broer,
Ick draegh hem soo veel gunst, als immer deed' mijn Moer.
Het is mijn broeder me, maer 'k derft niet avontueren,
Voor wie sijt ghy bevreest? Waerom wilt ghy doch trueren?
Ick vrees den Coninck sou op mij zijn zeer vergramt,
O Goôn: ick bid' u swijcht, want sulcx u niet betamt
Te spreecken hier by my, denckt dat wy zusters bennen,
Daerom wilt Polenies oock voor u broeder kennen.
Ick ken hem voor mijn broer, en lief hem in mijn hert
Wel is dat als ghy secht, hoe zijt ghy dus verhert.
Ick bid u Antigoon, dat ghy eens sout bedencken,
Dat gh'al ons achtbaerheyt daer me wel sout gaen krencken:
Ghy weet wel dat wy zijn bemint van al het Hof,
En dat ons elck bewijst,eer glory, ende lof.
Daerom soo moeten wij mits wy alleen hier bennen:
Volghen s'Conincx ghebiedt, en ons selfs daer in kennen.
So waer als Phoebus claer de aerd' bodem beschijnt,
Of als de gouden son, de donck're nacht verdwijnt.
Soo waer sal het oock sijn, dat het u sal berouwen,
Soo ghy het maer begint.
Wilt u te vreede houwen,
Ick sal't alleen bestaen, ick en ben niet bevreest.
Noch ick mijn zuster oock, voor dees tijdt niet gheweest:
Hoe sou ick mogen sien, 'tgheen elck een gaet versmaden?
Dat al het wilt ghediert, hun souden gaen versaden
Met 'tlichaem van mijn broer: neen, neen dat waer te veel,
Sijn afcomst is te hooch, en daer toe oock te eel.
Daerom en rust ick niet eer dat hy is begraeven,
Op dat hy niet en wort geschent van menich Raeven:
Mijn ziel is niet gherust, eer dat het is gheschiet,
Daerom soo gae ick heen, en eer soo rust ick niet,
Voor 't gheen ick heb gheseyt, van my nu sal gheschieden.
Ick zou me gaeren gaen, maer schrick die doet mijn vlieden,
Ick ben al te vervaert, om sulckes te gaen doen.
Stelt blootheyt aen een sy, en wilt me derwaerts spoen:
Of blijft tenemael t'huys, doet al na u begeeren:
De aldergrootste Goôn, die alles gaen regeeren:
Die geven u gheluck, maer 'k ben voor u bevreest:
Dees hayren op mijn hooft, die zijn om u bedeest.
Mijn herte staet en trilt, mijn ziel is in beswaeren.
Gh'en hoeft om mijnen't wil gheen angst te openbaeren.
Siet dat ghy maer en swijcht, en sech het niemant niet:
Of anders quaem't ghy wel in veelderley verdriet.
Neen secht het overal, men mach het vry wel weeten,
Soo waer oock uwen tijt bynaest al met versleeten.
Dat is al even veel, hy moet doch sijn in d'aerdt,
Ick sal selfs delven t'graf en maeckent al in waert.
Ghy sult het al wel doen dat wil ick wel ghelooven,
Soo u luck-ster niet wert in dien tijt verschooven.
Het is niet soo te doen als ghy het suster acht.
Soo ick het maer en doe soo eyndicht al mijn klacht.
'tGeen men niet en kan doen, hoortmen niet te beginnen.
Al 'tgeen met recht gheschiet mach men wel onderwinnen.
Het moet nochtans zijn recht 'tgeen ons Koninck ghebiet.
Men moet 'tquaet tegenstaen, hoewel men dat verbiet.
Polinise vyant was teghen syn eyghen Landen.
Dat mocht hy seer wel doen ten was voor hem gheen schande
Hy socht maer om zijn recht, welck was het Koninckrijck,
Daer elck een tegen was, Moer, en Broer desghelijck.
Mijn suster Antigoon, ick die soo gaeren wilde,
Dat ghy al dit ghepeyns een weynich wat verstilde:
En dat ghy niet u selfs begeeft in sulcken noot,
Voor eene die daer leyt verslagen en al doot.
Hoe dat ghy'er meer af spreeckt, hoe ghy my meer gaet quellen.
Cont ghy u eygen selfs nu niet te vreden stellen?
Ick bid u seght niet meer maer laet my gaen mijn ganck,
Elck uur duert my een dach, den tijt valt my te lanck
Dat ick niet doend' en ben.
Iupijn, wil u gheleyden,
En dat ghy keeren meucht, gh'lijck ghy van my gaet scheyden.
De Hemel ick aenbid, die geef u dat geluck,
Dat ghy met dese reys moocht eyndighen u druck.
T'welck my verheughen sou als ick helaes! kon hooren,
Dat ghy't al hadt volbracht, het gheen ghy hebt geswooren.
Of anders hebt belooft, met mont, met hert en ziel:
Ick hoop het soo sal sijn,
Maer of het anders viel:
Ghy waert verlooren laes!
Ick spoey my derwaerts heene,
En ick u t'huys verwacht, met claechelijck gheweene.
Het derde bedrijf, de vierde uytcomst.
Sitolus.
VVAt dolle raserny quelt nu mijn hert van binnen?
Wat woedelijck ghewoel steelt nu de rust mijns sinnen.
Ick weet niet wat het is, dat my rooft mijn verstant,
En brenght my in onrust, 't en waer 'tis liefdens brant.
Ick ben my selven quijt, ick mis mijn vrye wille,
Het hooft is staech ontroert, door liefdens gayle grille.
En dat tot een Ionck-Vrou, die 'k qualijck spreecken // can,
Doch sien haer alle daech die 'thert doet breecken // dan,
Nochtans en kan ick haer niet eens te sprake komen,
Die al mijn wil en rust, tot haer nu heeft ghenomen:
Om dat sy is verselt, dickwils met and're lien
Soo dat ick haer niet eens mijn jonste en kan bien
D'welck is voor mijn een pijn, en quellingh mijnes bloede,
Een onrust voort ghedacht, een onrust voort ghemoede
Dat ick mijn Sonnens-licht vaeck voor mijn ooghen sie:
En dat ick over haer int minst heb gheen ghebie:
Doch g'bieden wou ick niet, maer dat ick haer kon spreken
En segghen haer een reys van mijn liefs ware teecken.
Dan als ick't wel bedenck, ick sal in eenen brief
Schryven mijn hert en sin, en sendent aen mijn Lief,
En sien eens of sy my hier antwoort op wil geven
Wiens antwoort sal helaes! mijn hert en ziel doen leven.
Het derde bedrijf, de vijfde uytcomst.
Antìgone met een ysere schop.
O Phoebes die u stralen,
Hier op der aerd' laet dalen,
En die het al verlicht,
Door bosschen boomen dicht,
Die alles doet verheughen
Als m' u aenschouwen meugen,
De visschen inde Zee,
De vogelkens oock mee.
De dieren op de velden
Bedryven dan veel welden.
De Nimphjens oock seer fray
Die soecken nae hun gay,
Onder de groene boomen:
Of wachten datse komen,
En vlechten daer een crans
Om met hun Lief ten dans,
Seer vrolijck dan te wesen.
Pan komt mee sonder vreesen
En speelt daer op zijn riet
En helpt hun uyt verdriet:
Al die daer te voren waren
In druck en groot beswaren.
Maer dan als Phoebus daelt
En Luna weerom haelt,
Des Hemels held're schyne,
Dan komt weer al hun pijne
Dan is vergaen hun vreucht
Die sy met veel gheneucht,
Hadden ghehadt te voren
Met hun Liefjens vercoren.
Maer hoe de Son meer schijnt
Hoe't my helaes meer pijnt!
Om dat ick moet aenschouwen
De vreucht die ander houwen:
En dat ick laey hier
Kan rapen geen playsier.
D'een quel is niet vergaen,
Of d'ander komt weer aen.
Als menich mensch met lust
Leyt op zijn bedt en rust,
Dan waeck ick al met lyen
Vol sware fantasyen.
O Goden doch aensiet
Mijn ramp en swaer verdriet,
Die k' tot nu heb ghedragen
Met weenen en met klaghen,
Of helpt my dat ick mach
(Om stillen mijn gheklach)
Mijn Broeder mach begraven
Dat hy geen vuyle Raven
Mach voeden met zijn vleys
O Hemel dit's mijn eys,
Laet dit my maer ghehengen
Dat ick het mach volbrenghen:
Dan sal helaes mijn pijn
Weer wat ghebetert zijn:
Met al mijn droevich klaghen.
Wel eert begint te daghen,
Ick nu daer henen gae,
Om met mijn ysere spae,
De aerde op te delven
Dan sal ick hem oock selven,
Gaen legghen inde aerd'
En hem met grooter waerd'
Bedecken als een Heere
Dit is al mijn begeeren,
Daerom ô Goôn my gunt
T'geen dat ic heb gemunt.
Het derde bedrijf, de seste uytcomst.
Koddigert, Macolphus, Broeshert.
Koddig.
VVEl waer sullen wy staen om wel te houden wacht?
Macolp.
Ginder in geenen hoeck daer heeft de wint geen kracht:
Want soo wy stonden hier, den stanck sou ons verjaghen.
Broersh.
Voorwaer dat's wel bedocht, dat's wel nae mijn behaghe
Com gaen wy alle dry, en passen op ons stuck.
En wie ghevangen wert, komt seecker inden druck.
Hola, daer komter een, laet ons doch van hier wijcken,
Om sien wat dat dees Maecht nu hier sal laten blijcken.
Ha, ick rampsalich mensch, en sal ick nimmer niet,
Eens g'raecken uyt mijn quel, en bitterlijck verdriet,
Die ick helaes so langh! hier heb moeten verdraghen,
Vol hertseer en ghequel, met suchten en met klaghen.
Maer dat en waer noch niet, dat dit maer waer volbrocht
'Tgeen ick met vrye wil mee van mijn Suster socht:
Diet niet en dorst bestaen, mijn Broeder te begraven,
Door vrees van een Tyran, die yeder wil verbraven:
Maer ick en vrees hem niet, ick salt noch al bestaen,
En ist dat ick't volbrengh, soo is mijn quel ghedaen:
Dan sal ick zijn verheucht, dan sal mijn vreucht vermeeren,
Maer eerder seecker niet, eer ick krijgh mijn begeeren:
Daerom soo soeck ick weer.
Sy soeckt sonder spreken tot dat sy hem vindt, dan valt sy op hem
							neder ende kust hem.
Ach Broeder Prins en Heer!
Heb ick u hier ghevonden,
Verslaeghen en vol wonden.
D'welck my mijn hert doorsnijt,
Wel nu 't is meer dan tijt.
Dat ghy comt inder aerden,
Macolph.
Daer gaetse een aenvaerden.
Zy neemt sijn Harnas af sonder spreecken, terwyle staen de andere dry
							en sien, ende spreecken soetjens tegen malcanderen, ende wysen al op
							haer, ende sien wat sy hebben wil.
O Goden groot van macht,
Hebt ghy nu eenich cracht,
Soo laet het nu hier blijcken,
En wilt my niet afwijcken:
Want laes! dees teere hert,
Is soo in rou verwert,
Dat ick't niet kan verdraeghen.
Daerom ist u behaeghen,
Soo gheeft my nu bystant,
Om mijn broeder in't sant.
Of in d'aerd' te begraeven,
Dat hy gheen swerte Raeven
En voedet met zijn vleys,
O Goden dits mijn eys.
Hier gaetse hem begraven, ende zy blyven een weynich staen, om te
							sien wat zy doen wil, met dat zy de Schop inde handt neemt om hem met
							d'aerde te bedecken, soo comen zy voort ende vangen haer.
T'sa alle dry'ghelijcke,
Sy sal ons niet ontwijcken.
Ha! ongeluck te groot, Ha! toeval al te wreet,
Van ongeluck of gh'luck, int minst ick niet en weet.
Ghy moet nu met ons voort.
Gheeft u by ons ghevanghen.
Ick sal't ghewillich doen,
Waer nae hadt ghy verlanghen?
Om 't gheen ghy hebt ghesien?
Waer wilt ghy my doch leyden?
Na Creon ons Coninck,
En dat oock sonder beyden.
Voorwaer ick ben te vreen, als ghy maer t'samen wilt,
Want daer me wert mijn quel, helacy! eens ghestilt.
Wel nu soo gaen wy voort om onse plicht te toonen,
En ick hoop den Coninck sal ons dubbel weerom loonen.
Het vierde bedrijf, de eerste uytcomst.
Coninck Creon, en Prudentio zijn Raets-Heer.
Creon.
O Goden lof end' danck, om 'tgheen ghy hebt ghegheven,
Dat onse vyandts heyr, inden slach zijn ghebleven.
Sy die daer quamen aen, met sulck een groot gewelt,
Ia wouden't dwinghen al, die liggen nu op't velt
Vol vuylicheyt en bloet, gh'lijck als verdorde blaeden,
En sullen blyven daer, om Ravens te versaeden.
Waer is hy die daer had nu sulcken hooghen moet?
Waer is hy die daer socht niet dan ons goet en bloet?
Adraste die daer was soo goet om hem te geven
Veel duysent mannen vroom, die daer oock sijn ghebleven:
En dat om zijnen't wil, o Tiger van een mensch,
Dit was u hertens lust, dit was u hertens wensch.
Eer waert ghy niet gherust, dees strijt most eerst gheschieden,
Den Raedt ghy hebt versmaet, die ander wou ghebieden.
Daer leyt het groene velt, met menschen dich bedeckt,
Ghelijck als dorre blaen dat tot gheen voordeel streckt.
'K acht Polenies niet waert, noch gheen van sijn Soldaeten,
Te comen inde aerd, of te begraven laeten.
Daerom heb 'k doen ghebien, over het gantsche landt,
Dat niemant wie daer is, gheen Man soo braef vermant:
Dat hy hem sulcx vermeet (of Vrou wie het mach wesen)
Die hem begraven sou, of hy mach seker vreesen.
Want ick sweer by den Hemel, en by de groote Goon,
By Scepter en by't Rijck, en by mijn waerde Croon:
Al waert mijn eyghen Kindt, het sal de doot oock sterven,
Want al dees Borgery, die hebben't moeten derven
Proffijt en veel ghemack, en dat om sijn en // wil,
Daerom soo heb ick ook nu hebben mijnen // wil.
Soo soeckt ons Prince niet, dan alle recht met reeden,
Dat wie quaet heeft verdient, of anders goedt oock meede.
Dat hem soo sal geschien, na sijn verdienst en loon.
En wie den doot verdient, die salmen oock doen doon:
Het zy wie dat het is, mijn recht dat sal gheschieden.
Belieft u Majesteyt yets meer te doen ghebieden?
Neen: niet, dan datmen hout mijn ghebodt wel in acht,
Sonder te overtreen.
Het sal wel sijn volbracht:
Want wie sou sijn soo stout, om sulcx te gaen beginnen,
Daer't soo strenghis verboon?
Veel souden't onderwinnen.
Hy sou wel wesen stout, die nu sulcx sou gaen doen,
Daer hy't betaelen moet, met sulcken duer ranssoen.
En dat noch voor een mensch, die daer nu leyt verslaegen.
Nochtans soo sijnder wel, die dat wel souden waeghen.
Door b'lofte van veel gelt dat brenght meenich tot quaet.
Dan beclaeght men't seer, als het is veel te laet.
Mijn Heer sulcx al gheschiet, daerom canmen niet seggen,
Veel sijnder goet in't oogh, want quaet laeten sy leggen
Tot dat het comt te pas, dan schiet het in secreet:
Die goet toonen in't oogh, sijn slimmer alsmen weet;
Iae diemen meest betrout, sijn slimmer als de and'ren,
Daer men meest quaet van denckt.
Wie zijn die by malcand'ren.
Ginder in gheenen hoeck, wat of dat voor volck is?
Comt treedt ghewillich voort, nu sult ghy sterven wis.
'K sal u ontloopen niet:
My dunckt 'tis een ghevangen,
Wel wie mach dit doch sijn, ick heb een groot verlanghen
Te weten wie het is, die soo stout is gheweest.
My dunckt 't is Antigoon, mijn herte is bevreest:
Zy ist, helaes wat ongheluck! wat hebt ghy gaen beginnen?
Hoe waert ghy nu soo stout, sulcx te gaen onderwinnen?
Ghy hebt seer wel ghedaen, comt brenghtse hier tot my,
Waer creecht ghy dese maeght?
Crijchs-luyden secht het vry.
By haer broer.
Wat deed' zy?
Sy deckte hem met aerde,
Wat dat u al gheschiet, o Dochter hooch van waerde.
Ick sweere by de Goôn dat ghy nu sterven sult.
Ach! Coninck my vergeeft, want ick heb laes! gheen schult.
Wel waer aen cost ghy sien dat zy hem wou begraeven?
O alderschoonste Maecht, o braefst van d'alder braeven.
O machtich Coninck groot, mijn reeden doch aenhoort:
Hij knielt
Soo wy nu al te saem bynae waeren versmoort,
Door d'overgroote stanck, van al de doode menschen,
So sochten wy dan voort een plaetse nae ons wenschen
Erghens onder een boom, om soo te raecken quijt,
Vanden stanck die daer was: soo saghen wy subijt
Dees Dochter heel alleen, omtrent de menschen treeden:
Dan keeckse eens om hooch, dan weder eens beneden.
Van d'een tot d'aer sy ginck, en soo haer broeder socht.
Als wy aensaghen dit, inwendich ick doen docht,
Ick moet het voort besien, wat het int endt mach wesen:
(O aldergrootste Goôn, van druck wilt my ghenesen.)
Doen sy hem langh dus socht, en op't lest sy hem sach,
Met droeffelijck gheween: met kermen en geclach:
Viel s'op haer broeder neer, en gaf hem duysent kussen,
Maer laei dat en kon haer liefdens brant niet blussen:
Maer quelden haer noch meer soo'k aen haer wesen sagh,
Want sy had sulcken schrick, jae maeckten sulck gelach
Dat d'alderwreetste mensch zijn wreetheyt wel most breecken:
Zoo droevigh was haer klacht, soo droevich kon sy spreecken.
Doen sy dus langhen tijdt daer had gefantiseert,
Doen heeftse haer te rugh een weynigh weer ghekeert
En heeft daer voort ghebracht een schoppe heel beslaghen
Met yser over al, sy kost het qualijck draghen,
Doen heeftse oock terstont zijn harnas af gheleyt,
En aen de Goden weer dancksegginghe gheseyt.
Als sy dit had ghedaen, begonse ras te delven,
(Maer laci tot verderf al van haer eyghen selven)
Doen hebben wy terstont, seer haestelijck toe ghetreden,
En hebben haer ghevat, doen heeft zijt ons beleden,
En seyde 'twas uyt liefd', die sy haer Broeder droech,
En dat sy laes so wrocht, ghelijck een aen de ploech.
Dus hebben wy ghedaen naer u prins'lijck ghebieden.
Helaes! wat meerder quel! kan my ô Goon gheschieden!
En hebse hier ghebrocht voor uwe Majesteyt.
En u ghebodt ghevolcht, ghelijck ghy hebt gheseyt.
Daerom Groot mogent Prins, doet nu na u begeeren.
Iustitia en recht, laet dat doch niet by passeren.
Wel Antigoôn ist waer, is dit alsoo gheschiet?
Het schijnt sy schuldich is, want sy verschoont haer niet.
Hoe hebt ghy teghen mijn ghebodt gaen rebelleren?
Wie is d'oorsaeck hier van? Wie heeft dit gaen begeeren?
Slaet u ooghen op my: en geeft my antwoort ras.
Wel swijcht ghy noch al stil oft komt u niet te pas?
Dat ghy't my segghen wilt: ras wiltet my verklaeren.
'Tis als hy heeft gheseyt, soo ist met my ghevaren.
Hoe waert ghy noch soo stout, hebt ghy het niet ghehoort
Wat ick heb doen verbien?
Al hadmen my vermoort
Mijn voorneem die most voort, ick wist wel u placcaten,
Ick wist wat ghy gheboodt: maer noch kon ick't niet laten.
Soo hebt ghy mijn ghebodt willens gaen teghen-staen.
Het ghebiedt vande Goon heb ick te recht voldaen,
En die moeten zijn gheacht daer d'u niet mogen wesen.
De Goden hun ghebiet hoefden ghy niet te vreesen.
Noch sy ghebieden niet dat ghy rebel sout zijn.
Zy doen voorseecker al. Ick bid u hoort na mijn:
Den opperst' vande Goon, diet alles heeft gaen maecken,
Die heeft dus gaen gebien wie met onrechte saecken,
Iemant bedwingen wil, men sout nae komen niet.
Al wat ghy nu al seght, het is u oude liet.
Een Nerolijck ghebiet hoortmen gheen plaets te gheven.
Ick segh u spreeckt niet veel of men beneemt u 'tleven.
Seght vry al wat ghy wilt, ick houdt van gheender waerd,
Wat soumen niet een mensch begraeven inde aerd?
Ghy spreeckt als een Tyran, wie sou daer teghen spreecken?
Ick segh u dat ghy swijcht, wilt my 'thooft niet mee breecken.
Pluto den Helschen-Godt gheen Caritaet misprijst,
Hier sietmen dat ghy nu een Tygers'hert bewijst.
Dan heb ick u misdaen, ghy moocht my vry doen sterven,
Ick wensche anders niet, als een Tyran te derven.
V onversaechtheyt sal haest werden neer ghebracht.
En u stout spreecken al, wert van my niet gheacht.
Hoe sou ick soo mijn broer van Ravens laeten eeten,
Om soo een cleyne saeck? neen Creon ghy moocht weeten,
De Goden souden my daer voor hebben ghestraft.
Ick bid u seght my eens, waer toe houtmen het graft?
Alsmen gheen doode mensch, daer in en mach begraven?
Sy spreeckt noch even trots, zy meent my te verbraven.
Ha! arme Antigoon, hoe comt ghy aen dit fout?
't Is niet dees fout alleen, maer zy is even stout.
En sal soo blyven staech, soo lang als ick can spreecken.
Soo sal u gheen torment, int minste niet ghebreecken.
Torment en vrees ick niet, ghy cont my maer doen doon.
En als ghy wert ghedoot, soo crijcht ghy maer u loon.
Iae doet u alderwreetst, ten sal u al niet baeten.
Maer door spiegel aen u, sal het een ander laeten.
Een Conincx macht kan wel, dwinghen een stout ghemoet:
Een Tiger van een Prins, doet niemant niet gheen goet.
Ghy hout het al voor goet, maer 'tsal u noch berouwen,
Wel waerom doet ghy't niet, wie is die u gaet houwen.
Waerom gaet ghy niet voort?
't Sal zijn alst my belieft,
Niemant als my ghebien.
Laet my eens zijn gherieft:
Een weynich wat vertoeft, ghy en sult niet langh wachten.
Ick meen noch al te langh, om mijn druck te versachten.
Ick sterf onrechtelijck, want ick crijch quaet voor goet.
En als een obstinaet, ghy hier oock sterven moet.
Nochtans en isser gheen, of souwent wel gaen waghen.
En 't zy wie het oock was, zy zouwen't oock beklaghen.
Hier sijnder gheen nochtans, die dit hebben bestaen:
Noch ghy en hoorter oock gheen spreecken hun vermaen.
Wie sou beletten dat sy recht, uyt souden spreecken?
Alleen ghy den Tyran, die't op hun soude wreecken.
Waerom en doet ghy niet, ghelijck sy doen te saem,
Om dat ick niet en wou, hy voeren sou de naem.
Of gheen van ons gheslacht, dat hy niet wert begraeven,
En oock ick haeckte me om vry te sijn van slaeven:
Ick wenschte na de doodt, d'welck my doen hulp haest voort.
Soo hebt ghy nae't ghebiet van my niet eens ghehoort.
'Is goet men die begraeft, de welck is overleden.
Maer daer me hebt ghy nu mijn ghebodt overtreden.
De liefd' gaet boven wet, soo ons Natura leert.
Maer door een quade liefd', mijn ghebodt overheert.
Wel waerom droecht ghy sorgh dan voor mijn ander broeder?
Dat deed' ick door de liefd', die ick droech tot u Moeder:
En had ick't niet ghedaen,wat had het dan gheweest?
'K had me voor hem ghedaen, zonder te zijn bedeest.
Maer dees die was vyant, teghen sijn eyghen Landen.
Dat seg ick me met u, maer men hielt uyt sijn handen.
Elck soeckt sijn eyghen recht, soo socht mijn broeder me.
En ick te hebben recht, van u misdaet ben ree:
Ick en heb niet ghedaen, als door reyn liefd' van binnen,
Een openbaer vyant hoortmen niet te beminnen.
Hier comt Ismene me:
Siet daer comste aen,
Van herten seer bedroeft, zoo ick recht can verstaen.
So sijn sy beyde hier die ick soo seer beminde,
Maer Adders sijnt in't hert, soo ick't hier nu bevinde.
Hebt ghy handadich me gheweest aen dese feyt?
Ick ben alleen de gheen die het al heeft beleyt:
Is daer aen yet mis-daen, wilt my de straffe geven.
't Is niet waer dat zy zeyt, neemt my alleen het leven.
Ick hebt alleen ghedaen, zy gansch onschuldich is.
Hebt ghy't alleen ghedaen, ghy sult oock sterven wis.
Ick ginck oock staech voor aen, en sy volchden mijn paden.
Daer my natuer ghinck raen, dat ghinckt ghy my ontraeden.
Sy spreeckt het heel verkeert, het is mijn doen alleen.
Het hert en haet ghy niet, ghy waert te vol gheween.
Ick heb u staech verweckt, teghen de doot te stryden,
Sy wil oock deelen me, 'tgeen laes! my sal verblyden.
En ghy ontroven wilt 'tgheen ick verdien met recht.
Om dat ghy sterven wilt, ghy al dees woorden zecht.
Maer wat baet het doch al, 'tgheen ghy hier gaet verhaelen?
Wilt ghy om mijnen't wil, de straffe gaen betaelen?
Ghy spreeck alleen om my te houden vande doot.
Waerom brenght ghy u selfs in desen swaeren noot?
Ten is voor my gheen quaet, (soo ghy het goet gaet achten)
Ghy hebt geen doot verdient, daerom wilt geen verwachten,
Waerom belet ghy dan dat ick niet sterven zou?
Hoe wilt ghy dat ick leef vol droefheyt en vol rou.
Neen, slijt u Hebes jeucht, met vreuchde sonder quellen.
Waerom gaet ghy u selfs, in doots handen soo stellen?
'K verwerpt my selven niet, ghelijck als ghy u doet.
Hoe datmen langer leeft, hoemen meer hooren moet.
Het schijnt dat dese twee raecken aen't disputeeren,
En wat in't eyndt sal sijn, sal ons de tijt wel leeren.
Ghy wierpt u selfs in quaet, door liefdens strengh becoor.
Veel liever sterf ick nu, als falen in devoor.
Maer ghy en droecht gheen liefd', soo'taen u is ghebleecken.
En wat ick heb volbracht daer hebt ghy in gheweecken.
Ach! wat ick lyden sal, ick moet me sterven wis.
'K gheloof dat dese Maecht, haer gheest beswaert nu is.
Mijn gheest is (ô Creon) met bitter quel bevanghen.
Al quelt ghy noch soo seer, 't en is gheen groot verlangen.
Ick en sou sonder haer niet leven als in quel.
Als sy u is ontgaen, de quel vergaet seer wel.
Z'is die gh'u eyghen zoon in b'loften hebt ghegeven.
Haer straf sal daerom niet in't minste zijn vergheven.
Hout ghy't niet meer macht 'tgoet van u eyghen zoon?
Sy sal nae haer verdienst haest crijghen haeren loon.
Ick sal voor hem een Vrou wel elders connen vinden.
Hoort hoe datmen u acht, mijn lief en wel beminden:
Ach Hemon! die mijn hert beknelt met liefd' en trouw.
Men vinter noch wel aer, als een misdadich Vrouw:
Niemant als sy alleen, sal nu de doodt gaen smaecken:
Hoe, heeftse niet mijn Wet, in alles hier gaen laecken?
De misdaet die sy heeft, is maer uyt Caritaet.
Sy heeft teghens mijn Wet ghedaen seer obstinaet.
Ach! sal sy sijn berooft, van die sy niet can laeten?
Iae waer zy al zijn hert, en ziel, ten zal niet baeten.
Z'is Conincx zuster en kindt, oock u eyghen Nicht.
Alwaer zy een Godin haer straf daer me niet licht.
Z'is ommers met u zoon alreets in ondertrouwe.
En by den Helschen God, sal sy haer Bruyloft houwen.
O wreetheyt van een mensch, o Tigerlijck begheer.
Siet dat ghy me niet comt in't selve even seer.
'K en vreese geen Tyran met rechte te verstooren.
Wat moet ick van dees twee al stoute woorden hooren.
Macolphus neemtse ras, en sluytse bye wel vast,
En siet datmen daer wel te deghen oock op past.
Dees Adders sullen haest mijn macht en cracht wel proeven,
Nu leytse ras van hier, sonder langh te vertoeven.
Com, com: want ghy moet voort.
Wy zijn zeer wel te vreen.
Com gaen wy waer ghy wilt,wy gaen gewillich heen.
Ick hebbe noyt ghehoort, van zo twee als zy bennen,
Sy willen alle bey int minst geen schult bekennen.
De passie van een vrou niet wel men temmen kan.
Ick wed dat ickse tem soo wel als eenich man:
Men dwinght de Duyvel wel, soumen geen vrou bedwinghen?
Ick meen eer langhen tijdt, sy sullen anders singhen.
Voorwaer ick weet niet, 'tgheloof komt niet in my,