floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
om te nooden ten eeten // al wadt hij conde bedraepen
so heeft hijse in allen wegen op gaen raepen
al waerense met de schaepen // geen goet vrient
maer na mijn docht heeftet hem al gedient
een beroijde gemient // na ick can bekinden
te weten armen crepelen lammen en blinden
ick al die ontsinden // daer in gestoort // was.
maer de Coninck was verblijt // so daeer ghehoort // was
thert dat beroort // was verblijden hem sonder flouwen
De heer seijt ick sal de Lammen en crepelen in trouwen
en die verstootenen die ick seer heb gecastijt
weder versaemen ende opbrengen subbijt
seijt esaijs met vlijt // siet herwaerts ghij blinden / blint
dat ghij moecht sien u salicheijt als den bekinden kint
verstaet dit wel met sinnen verstandelijck
Och twas een beroijt volck voorwaer tis schandlijck
sij mogen niet weer noon wadt heeft hij daer // aen
Tis Christis Leer verstaettet claer // man
die eenpaer // van / dese sententije ontsloot
seggende als ghij een maeltijt bereijen wilt seer groot
O heer gebenendijt
een coning van hier boven
ghij hebt sonder respijt // gemaeck ons crancheijt quijt
want nu op dese tijt // hebt ghij ons heer bevrijt
dies wij u eeuwich loven // sonder toven
O Coning u voorwaer
moeten wij eer bewijsen
mijn groote blintheijt swaer // neempt ghij van mij eenpaer
en geeft mij u licht claer // dus wij nu allegaer
om u loff te volprijsen // eeuwich rijsen
Coning In eeuwicheijt
tlam is voor ons geslaegen
al door u majesteijt // hebt ghij met goet bescheijt
u maeltijt ons bereijt // also ghij hebt geseijt
ons droeffheijt te verjaegen // sonder claegen
Ghij sijt alleen ons godt
een coning alder heeren
die welwerlt hielt ons voor sodt // wij werden seer bespodt
ghij sijt ons burch en slot // o Coning u gebodt
willen wij altijt eeren // met begeeren
5 Prince
O Prince god ijdoon
geen coning uus gelijcken
want ghij hebt ons ontboon // te sitten in u throon
met witte cleders schoon // blijschap is onsen Loon
waer door ghij Troudoet blijcken / arm en rijcken
wie heeft sijnen wil al.
So en noot // geen rijcken diet u mogen vergellen
maer noot // arme blinde en crepele en lamme gesellen
die u niet wederom doen mogen tenigen tijden
twert u vergouwen als die schrist gaet belijden
inde verrijsenis der gerechtiger zielen
Tis een volck beroijt met cackhielen
weten sij van nijgen oft knielen // tsij botte // beesten
sittende aen een taeffel als een hoop sotte // beesten
die minst als de meesten // wel hoe / waeren sij daer eeten
Dese daer salmen anders aff verstaen dat moet ghij weten
dit sijn de armen daer matheus aff verhaelt
daer de heer sijn vader aff danckten ongefaelt
ick danck u vader des hemels en der aerden
dat ghij den wijse vermaerde / groot van waerden
dit hebt verborgen maer hebtet te kennen gegeven
die cleijnne en simpele die niet nae den vleesch en Leven
besieter watter staet geschreven ende Paulij Leert
aensiet wel u roepinge met groot begeert
niet veel wijsen geeert // die t'vleijs sijn onderdaen
niet veel machtige noch eedele sij geroepen plaen
maer die sodt sijn // voor de werelt heeft godt vercoren
op dat hij den wijsen sou beschaemen wilt hooren
maer d'onnosele diet tvleijs versmaden
heeft godt vercoren in alle wercken en daden
op dat voor hem geen vleijs soude beromen
want de heer hoort alle prijs toe / salt ons vromen
dus ist bij gecomen // tverstant wilt vaeten
salich sijnse die geestelijck arm sijn / in allen staeten
trijck der hemelen hoort haer toe
Dus sou ickt niet verstaen dus neemptet int goe
en seght toch hoe / die crepelen daer coempt int bedoen
Hoe sijt ghij in u verstant toch dus groen
verstaet net en coen // so moochdijt nae seggen
die dit avontmael wil smaecken moet ter neer Leggen
smenschen hulp daer veel op plegen te rusten
want rijdende op crucken tverstant moet belusten
op de belofte Christij en vast geloven
alle menschen hulp moet sijn verschoven
dees heeft niet gesteeunt op creatueren
Noch op eenige affgoden tverstant wilt pueren
maer tot alder uuren // sijn crancheijt bekent
dat hij crepel wandelden in gods wegen present
en in hem selffs als een arm vent // godt gingt vertoven
wij moeten recht in goods weegen gaen / ende vast geloven
godt en is niet te hoonen ick seght u voorwaer // hier
en al gaen wij recht wij moeten ons hebben eenpaer // fier
en achten als crepelen maer gaende als den oprechten
want als wij gedaen hebben dat wij connen als de slechten
so sijn wij onnutte knechten // verstaet dit wijselijck
Wadt doeter de Lamme tis niet prijsselijck
dat mogen sij Jolijsselijck // doch hantieren
hij salse moeten voordienen ende in als bestieren
met quade manieren // sach ickse toetasten
deen eet dubbel deel dander mach vasten
want den Lammen en mach sijn handt niet besigen daer
had hij mijn geroepen / ick had gecomen / maer
mijn Lieve caer // wadt / wildij hier op verhaelen
So elck verdient sal hem godt betaelen
ghij en coontet tenemaelen niet verstaen net
dese is niet Lam voor godt al duncktet u te met
hij is Lam om quaet te doen oft plegen
dus is hij Lam onder swerrelts kinderen te degen
om dat hij haer boose wegen niet wil wandelen
suldij ten avontmael comen soo moet ghij handelen
Altijt Lam en blint wesen in u eijgen verstant
in alle gerechticheijt / wadt ghij hanteert plaijseert
wilt u wijsheijt u selven niet toeschrijven
maer godt uwen vader alleen die u doet beclijven
al cant u verstant niet begrijpen die rechte waerheijt
want wije vander aerden is / als de schrift claer seijt
sal vander eerden spreecken / tis waerachtich
maer wie vanden hemel is / sal hemels sijn voordachtich
staende stantachtich op hem die is wech waerheijt in tleven
Dit is tverstant can mijn aent hert niet cleven
is even // dit avontmael groot van vijrtuijten
alleen voorden armen bereijt hoe sou dit sluijten
moeten die rijcken daer buijten // blijven mijn Lieve vaer
segtet int Openbaer
Sulcke sullen allen ten Avontmael comen voorwaer
verstaetet int claer // ick salt verhaelen // plaen
men moet arm van geest sijn daer mach niet falen // aen
sal men t'avontmaelen // gaen om hem te verblijen
seijt christis niet selffs na Matheus belijen
ten sij ghij omgekeert wordt en den kinderkens gelijck
inden hemel en comdij niet arm noch rijck
ist dat ghij veracht een van desen cleijntgens cleijnlijck
want haer engelen sien altoos goods aenschijn certeijnlijck
die daer inden hemel is ons alder behoeder
Crepel op menschen hulp als vader oft moeder
suster oft broeder mogen wij niet stoonen
noch op wijff off kinderen off dat met ons mach woonen
wij moetent al verlaeten dat sonder godt is int wercken
want hij alleen can verstercken
Lijff siel en ader
Laet ick wadt meer hooren van dees goddlijcke beraeder
ick coom u wadt nader om tverstant te vaeten
Wij moeten smenschen verstant ende hulp verlaeten
en in godt vast geloven en betrouwen
crepel op ons wercken men moetse niet aenschouwen
bekenende ons altoos crepel in goods paden
al wadt wij souden conen doen mach god niet versaeden
ons wercken ons daden mogen ons niet salich maecken
dus crepel moeten wij altijt voor godt genaecken
wesende arm van geest als ick heb geseijt
dan moeten wij noch sijn Lam sal ons sijn bereijt
goods avontmael planteijt eeuwich int versaemen
Een Jiegelijck
Souden wij dan altijt vechten sou dat wel betaemen
so lang arm en been waeren Lam gesmeten
ick had liever geen Avontmael te eeten
wadt macher meer vrees sijn dan vechten en kijven
ken avontuert niet sij mochten mij ontlijven
ging ick achter blijven // wat meuchdij callen
Ghij moet altoos vechten wilt ghij u inden hemel stallen
tegens de werlt u vleijs en duijvel die u aengaen
maer moet daer niet Lam gesmeten werden wiltet verstaen
maer alleen moet ghij Lam sijn om boossheijt te plegen
Als u vleijs tegens goods wille is genegen
schickter u tegen // wilter u lam in verschijnen
om quaet te doen tot eenige termijnen
seijt Christus niet als Matheus gaet verclaeren
segende met woorden wijsselijck int openbaeren
ist dat u gaet beswaeren // voet ofte hant
snijt hem aff werpten van u opent u verstant
ick maeckt u bekant wilt nae mijn hooren
want tis beter dat ghij vercrepelt sijt gebooren
en also tleven ingaet het is waerachtich
dan twee handen en voeten hebbende sijt hier op achtich
en int eeuwich vier geworpen verstaet mijn spreecken
Wadt desen dwaes uuijt sijn hooft gaet steecken
sou ick mijn beenen breecken / en mijn hant affsnijen
Is u handt quaet begeerlijck wilt dat niet Lijen
willen u voeten quaet doen wiltet niet consenteren
so suldijse affsnijen wilt dit incorporeren
ende so moet ghij oock sijn tot allen tijden blint
Ghij bralt oft ghij dwaes waert ende heel ontsint
wadt sotheijt begint // begint ghij nu te haelen
sou ick mijn ogen uuijtsteecken neen tsal niet faelen
ick wil uwe taelen // niet meer gehoor geven
U verstant moet blindt sijn u niet beneven
en u wijsheijt verheven // schrijft niet toe u selven
oft u verstant maer wilt geheel bedelven
in godt u vernuft / en gevangen geven tallen termijnen
sonder wien geen Licht der waerheijt in u mach schijnen
daerom weest blint om boose wegen te wandelen
niet en wilt met u verstant ijet handelen
om u te Leijen in goods wegen oprechtelijck
maer blint uuuijten wege sittende verstaetet slechtelijck
roepende met Davidt in allen wegen en straeten
heer sent mij u Licht tuwer baten
datse mijn Leijden op u wech na uwer Leeren saen
wilt mijn ogen suijveren ick wil u converseren // gaen
na u begeeren // plaen tot alder uuren
Maer doense nu al saeten sonder trueren
nae hem mocht gebueren // so waerense verblijt
de Coning is daer gecomen seer subbijt
en sach ter selffer tijt // een sonder bruijlofts cleet
so sprack hij hem toe ick wil dat ghijt weet
Niet int secreet // maer appaert sonder opschroomen
seggende mijn vrient hoe sijdij ingecomen
als een uuijtgenomen // sonder bruijloffs cleet daer
maer de selffde bedeest sijnde / sweech voorwaer
ick sach het claer // daer ick lach int groen
Verstaet te recht vrint mijn sermoen
al hebdijt int vijsioen // gehoort pertijnent
die daer gecomen was sonder bruijloffts cleet ontrent
en was geen innocent // dit seecker sijt
maer die christum en sijn woort / versmaet heeft in sijn tijt
die schaepgens hij bijt als een wolff vijandich
daerom den Coninck hem siende strasten hem schandich
als die hem affhandich // gemaeckt had int Loopen
veel sijnder schapen dus heeft hij hem geroopen
hoort hier vrient hoe bendij dus onbedacht
hier in gecomen geen bruijlofts cleet met u gebracht
slaet hier op acht twelck is nae paulij Leert
den nieuwen mensch te weeten Jesum christum geeert
door wien werden geabsolveert // allen sonden
gewassen int water des berouws door sijn vijff wonden
tot allen stonden // leet weesen tonenden der misdaeden
hij op sweech hij waerom den Coning sonder beraeden
oft eenighe genaeden // hem comdemnerende
te binden handen en voeten als die verkerende
om also te werpen in d'uijtterste duijsternisse pleijn
der handen gewrong sal sijn een eeuwich geweijn
weet dit certeijn // en tis also geschiet
dus Een Iegelijck vaeren die sijns naestens verdriet
niet aen en siet // met barmhertighe oogen
ende hem daer niet te hulp compt sonder Loogen
na sijn vermogen / is een dootslaeger voor godt
dus verlaet u selffs te soecken slacht niet den sodt
die sonder spodt sijn schueren volden als onbedacht
wiens siel geeijscht is in eender nacht
dus hout goeder wacht O een Iegelijck tis u noot
want als een dieff inder nacht bevalt u de doot
en Lijen groot // soudij dan moeten sustijneeren // gaen
Adieu ick wil weder spanceren // gaen
mijn keeren saen // om mijn selven te vinnen
sou ick een ander als mijn selven bemimen
ick verloor mijn sinmen // dus mijn selven begeer // ick
u woor rebeleer // ick /
Aen u allen protesteer // ick
sentencij begeer // ick over desen rebelle
Och een ijgelijck hoe Loop ghij dus sienlijck nae de helle
tis godt een gequelle // blijffdij verloren
veel isser geroepen maer weijnich uuijtverkoren
die oren heeft wilt hooren // en nemen ter herten
Och broeders en wilt den heer niet langer terten
binnen swerrelts deserten vreest de goddlijcke hant
eensdeels hebben wijse u gemaeckt bekomt
dus opent u verstant // nu ick wil u begeven
hij die daer is en was en eeuwich sal Leven
behoede u voor sneven allegelijcken
Als den Oprechten pellicaen wiens Trou moet Blijcken
fijnis Is lang in dicht 1464 regulen
De spreeckende prologe. 80 regulen
facit lang / 1544 regulen
Ende is gespeelt tothaerlem den 24 en Junij anno 1592/
op St Jans dach bij de broeders van Trou moet blijcken
G T B
Bedrooge vryer
Adriaan Boelens: Bedrooge vryer. Amsterdam: Jacob Lescailje, 1672.
Advokaet
Droncke Gerritje Procureur
Floris de Steeboô
Gerbrech
Jannetje Smickbuyls
Jaspertje
Knipperdolling
Kolijne
Remmert Lubbertsz
Rontifon
Schout
Tjemke
A.B. KLUCHT Van de Bedrooge Vryer.
t'AMSTERDAM,
By Jacob Lescailje, Boekverkooper, op de Middeldam, naast de
                    Vischmarkt, 1672.
Aen Marten Kretzer, en Jan Meurs, Beyde Regenten der Schouburg van
                    Amsterdam.
WAerde Vrienden,
Ick offer U L. hier geen treffelijck Treurspel, noch uytmuntent
                        Blyspel, maer eenige vermaeckelijcke vaersen, die ick noyt gedacht hadde
                        voor den dagh te brengen; doch geparst door eenige quaetgunstige, heb ick
                        dese mijne tweeden doen verschijnen, om mijnen eersten te aoen echten, die
                        by sulck een volckjen, wiens snateren ick weynigh acht, voor onecht gehouden
                        wiert, of het henlieden behaegt of niet 't is my al eens, als het U L.
                        behaegt, reecken ick mijne moeyten genoeghsaem beloont: hoopende met den
                        eersten yets grooters voor den dagh te brengen, om mijn gering werckjen te
                        bevestigen, en om U L. met geen noodtloose praetjes op te houden, versoeck
                        ick dat U L. gelieve dese mijne Bedrooge Vryer met redelijcke en gunstige
                        oogen t' aenschouwen, ende het sal mijn genoegh zijn, ende hier door
                        verbonden worden te blijven U Lieder
Dienaer en Vriendt
A. BOELENS.
Droncke Gerritje Procureur,
Floris de Steeboô.
ICk kom hier als verbaest, en hey melijck uytgetogen
Om mijn gesette tijde en Lièf te sien voor oogen,
Gelijck sy heeft bestemt de tijdt van hallef acht,
Dies ick haer met vermaeck hier op dees plactsverwacht,
Die nu soo ick vertrouw mijn klacht en smart sal hooren,
En dencken op mijn min so minnelijck uytverkooren:
Waer is ter wereldt oyt voor Minnaer meer verdriet,
Als dat men van sijn Lief geen wedermin geniet,
Dan staet men als versuft, men soeckt staeg yet te maecken
Om met geluck aen 't endt en minlust te geraecken.
Maer sacht, daer komtse aen, gebloost en wel gestelt,
Ist wonder dat die schoone eens menschen hart beknelt?
Wel Vryer benje daer, 't verdrietje al te wachten;
Trouwen ten is niet laer, 't is eerst by hallef achten,
Juyst de bestemde tijdt: nou, nou, weest wel te yree,
'k Weet daer een Minnaer wacht daer slaet benautheyt mee.
Soo lang u soet ghesicht en't glinstren van uw' oogen,
My sonder veynsen voor u Minnaer kan ghedoogen,
Soo is benautheydt weg, mijn hart is dan vol vreugt,
Van uwe minn'lijkheyt, en eerelijcke drugt;
Je siet ommers hoe veel ick uwenthalven doe.
Ick hoop je selt wel beter weten,
Men schaeckelt soo niet aen malkaer als schaeckelen van een ysere
                            keten:
Maer soo je bemint wilt zijn, soo stelje wat eerbaer en zedigh in,
Denck datje veur mijn doet, reeckent dat veurjou eyge gewin.
Sou 't soo weesen?
Soo hoordenwe malkaer eens in 't heymelijck de wet te veuren te
                            leesen.
Dat is byloo geen dooven geseyt, ick meen 't iou uyt te leggen, o
                            bloet!
Laet ick het bladt van jou genadige vrolijckheydt eens omslaen, doe ickje
                            nou geen goedt?
Hoorje wel jy most wat suyverder te werck gaen of wy souden malkaer de
                            deur wijsen.
Wilje mijn niet lecker in de liefde opvoen, soo wiltme sleghs met droogh
                            broodt spijsen.
Houd jou handen t'huis, wat dese Gek met sijn gevoel.
Vergunme dat ick mijn gloeyende kool, in jou vervroren water-emmer wat
                            verkoel.
Stelje wat wijslijckan, foey, foey, hoe sou men dus mallen.
Gut meysje waerje een plasje bier, en ick een vlieg, ick souwer over hals
                            en hooft in vallen,
Hoor Jannetje ick wod wel dat jy een Olifant en ick de snuyt waer,
                            ackerloot dan schoot ick het rondt;
Want soo ras als icker een koeckje of andre snoepery in kreegh ick
                            stack'et strack in jouw mondt.
Je hebt een vuyle beck, en daer schijt het Lieuwtjen in, verstaje dat
                            wel?
Hoor Rem-Oom ick moet een reys achter gaen, blijf hier soo langh
                            staen.
Ick moet een reys volgen en sien watse doet. O bloet wat viel daer een
                            flagh-regen,
Gans bloedt daer gingh een schot-deur open.
Siet daer jou reekel, zie daer jou buls-kop, nou kenje te degen
Sien wat ick gemaecktheb, daer hebje de vijf zinnen al te hoop;
Sie daer ruyckt, en voel en proeft, en hoort, en zie het, jou
                            onbeschaemde buffel, loop:
'k Sel jou leeren de Meysjes te volgen alsse heur maeghdelijcke water
                            uytstorten; o jou schellem.
Ick magh nu met eeren een Curassier worden, want ick ben nu gekroont met
                            een Tinne water-helm.
Hey jou kronje, dat jou potsnickel schen, hier jou jonge overgeven
                            hoer,
Doe op jou vertwijfelt varcken, of ick loop de deur op de vloer,
Hier verantwoorje jou swijns-hooft.
Wel buls-kop wat is je segghen? flucx segh ick pack jouw spillen en gaet
                            jouw'er weegen.
Dat rae ick jou, soo jy jou leven lief hebt soo gaer'er van daen, of ick
                            selder jou van daen veegen.
Sie daer dat gingh deur jou koonen, had ick jou slechts hier een
                            reys.
Hoe veel hebje van 't dozijn, segh Markolfus? ja, ja, kijck hier achter
                            heb ick 't dickste vleys.
Hier jou seventhien-jarige-hoer, hier jou varcken, hier seg ick, komter
                            onder.
Ia wel vrienden kijk, dit is de breur van de stiene Roelant, die met een
                            flits-boog vocht tegens de donder:
O jou schelm, dat sel ick jou verlieren datje met jou voeten op mijn deur
                            loopt,
Hangen sel jou veurlandt wesen.
Dat de Duyvel dat varken hael; gut de kop is me so kroes
Tjemkt uyt.
Ay Tjemke ick ben malcontent, ick ben geafgronteert in superlativo
                            gradu.
Wat meent die hoer dats' een Leeckebreur veur het, dats mis, ick ben een
                            Studioos,
'k Heb wel een half jaer Latijn geleert by Magister Stephanus Ingelheim,
                            in de witte vergulde Roos;
Daer is mijn Susters Seuntje die in 't Groot-school gaet, die sal mijn
                            geruyge wesen,
Want ick kan hier en daer al een heele regel in sijn Grammatica ten
                            naesten by vol uyt lesen;
Wat offe dan mient dat het slecht voer is? O neen moer, 't is al van 't
                            puyck.
Sie by gort hoe mijn dat varcken toegemaeckt het, ay lieve Tjemke
                            ruyck.
Hoor ick seltje seggen: sy liep nae achteren om een reys te pissen,
En ick volghde heur uyt nieusgierigheyt, en daer wierdt die moers-kous
                            soo quaet,
En goot my al den horlement over 't lijf, ay lieve siet een reys hoe 't
                            staet;
Maer had ickse onder mijn kluyven gekregen, ick hadse gelijek Bmed-Ael
                            gekurven.
't Maegde-water is soo scharp als Loogh, 't sou al het vel van jou
                            aensicht af bijten, mijn lieve knecht,
Ja jy sout'er als een Lazarus uyt sien.
Och wat raet mijn alderlieffte Tjemke? Och wat raet, de droely!
Geen noot vaer, ick heb noch een compositie of een salfje van Foely,
Van ouwe verdroogde Mannetjes-Neuten, gemenght met oly quater cluniom en
                            conserf van broot:
Och vaer, al waerje soo schubbigh als een Hondt, en al hadje een aensicht
                            soo roodt
Als Pater Dijckmans gat, dat hy somerdaegs met Kaerssmeer moet
                            smeeren,
Ja geen gout soo goet, dees' salf kan 't altemael wegh nemen en
                            verteeren.
Och 't is sulcken kostelijcken recept, mijn Over-Bestemoer heeft'et van
                            de Gravin van Ooft-Vrieslands Vroe-moer geerft.
Och mijn goude Tjemke stelt het toch stracks in 't werck, eer my de
                            Hoerenspiegel heel en al verderft.
Nou ick sel heen gaen hoorje wel vaer. Maer ick wed ick jouw sulcken
                            salfje sel koocken
Datje jou wel wachten selt hier weer in de buurt te komen spoocken.
Nou staet'er een beetje, selje? ik komje terstont weer by.
Dat sal ick doen mijn extraordinare Tjemke; wat dunckje van die loose
                            pry?
Ick meen die Janne sou my so bedurven hebben dat ick mijn leven geen
                            mensch meer souw gelijcken,
Maer geen noot, ick sel dat varcken ter gelegener tijdt weer eens wacker
                            deurstrijcken.
Tjemke uyt:
Obloedt Tjemke benje daer? Och dat is te byster wel.
De Drommel moetje met jou salf halen, gansch lijden is dat bijten,
Je wrijftme soo hart of je me al't vel van't aensicht woud'rijten.
Rijdt jou de Duyvel; segh Kronje? of scheerje de Geck mit mijn, sou ick
                            hoopen,
Ie smeert my by lo soo vet als een Oostinjes schip dat ierst van de werf
                            sal loopen,
Bruy wegh mit je backen, mit je salf, of ick geefje een klinck veur jou
                            beck.
Wel wat bruydt mijn jou oock, d'een is soo als d'aer, je bent Hoeren met
                            malkander.
Jeminy Wijs-hooft hoe kenje ook, neen borst je bent vry loos en
                            schrander.
Iy meughtse bekacken,
Kijck Hanne met sijn Veur-broeck, wegh Sot, wegh Gek, weg Neske-bol, jou
                            jou.
Sieje het wel d'een bruydt sijn deur toe, hoe Duycker heb ick het
                            nou,
Mijn aensicht is soo glat of het met fiep gesmeert was, en ten scheelt
                            soo veel niet,
Ia werentigh 't is siep, die verbruyde Meer, 't is sijn leven niet meer
                            geschiet,
Daer selder meer als ien veur halen, 't is soo glat om mijn muyl dat
                            ick'er self in verwildert ben,
Ay lieve Vrienden segh een reys of ick bescheten of beschildert ben,
De Duyvel hael de Hoer, dat's de tweede van dien naem die my soo bedrogen
                            het,
Ick selter, dat sweer ick by kris en kras, na dragen, soo langh alsse in
                            'er boose kop oogen het.
Die zeldermense Kronje, wat mientse wel dat het een mensch niet
                            verdriet.
Ia wel of ick hier wat raes en bulder ten baet't minste niet,
Ick moey my niet meer met die musse en versoorde vellen,
Nou mach ick me met eoren te Haerlem op de blieck bestellen,
Want d'een het mijn wel te deegh in de loogh geleydt, en d'ander wacker
                            met siep besmeert,
Trouwen geen nood, op een quade merckt is 't beste dat men wel teert
De duysenter die siepsabbery bijt mijn byloo in de oogen,
Daer sel ick veur wesen, ick sel het met mijn held're neusdoeck weer
                            afdroegen.
Gants cleweecken dat 's eerst een schoon Iuweel, wat moyer Meydt is
                            dat!
Och! hoe geluckigh sou ick wesen, dat ick soo een Schelmpje in mijn bed
                            hadt:
Och waer is mijn Danaë, waer blijftse, waer is mijn Goude regen?
Och de liefde kruypt mijn over't hart als een Slack, daer heb ickse weer
                            in 't versier gekregen,
Lieve deugt wat is de liefde oock een wonderbaerlijcke wennis,
Ick ftoot wel lichtelijck tot'er in, en maeck een praetjen sonder
                            kennis,
Of het een Moffin is datse sulcke lange panten draegt?
Ick sel mijn reverentie op sijn Mofs gaen doen, en sien of haer dat
                            behaegt.
Wol edle/zarte/tugenthafte und auszerwelte/ubermaszen schone Jonffer/