Indien een treurspel, naer de maet van zijnen nadruk, groot geacht wort, zoo
					zoude Lucifer d'eerste plaets, Adam in Ballingschap de tweede, en Noah, of
					d'ondergang der eerste weerelt, de derde plaets bekleeden. Lucifer en zijne
					aenhangelingen vervielen, uit hunnen zaligen staet, in eeuwige ongenade, zonder
					hoop van verzoeninge; Adam en zijne nakomelingen in de verdoemenisse, met hoope
					van herstellinge, door de belofte des toekomenden verlossers. De rechtvaerdige
					Noë bleef behouden, toen de gansche weerelt, hardtnekkigh in haere misdaet, quam
					te smooren, uitgezondert boetvaerdigen, die van naberou getroffen, hunne schult
					bekenden, en, door de zuivering van smette in den kerker, op den troost en het
					verschijnen des verlossers met groot verlangen hoopten. Sint Peter, de Prins der
					Apostelen, en Christus stedehouder, stelt Gods rechtvaerdigheit ten toon, in den
					afval der wederspannige engelen; Sint Paulus in den val van Adam en Adams
					nakomelingen. Sint Peter gedenkt in beide zijne brieven den weereltvloet, in
					Noahs tijt; gelijk voor hem des zelfs leermeester, Jesus Christus, zijne
					onverwachte toekomste, ten jongsten dage, gelijkt by de bedorve eeu van Noë,
					toen de menschen bruiloften en banketteerden, tot dat, Noë in d'arke getreden,
					de weereltvloet hen altezaemen verdelghde. Syrach hadde Noë voorheene onder de
					naemhaftige voorvaders gestelt, om 's mans volkomenheit en rechtvaerdigheit,
					waerom hy, van boven begenadight, voor den watervloet beschermt bleef, en de
					belofte ontfing, dat de menschen namaels niet door het water zouden uitgeroit
					worden. De schryver aen de Hebreen voert Noë, den bouheer der arke, onder de
					geloovigen, in de triomfe des geloofs om. Moses onfaelbaere historie, al den
					aerdtbodem door gespreit, bestelde den dichteren, en onder meer anderen Ovidius,
					stof om den watervloet van Deucalion hier op te bouwen. Josefus gewaeght hoe
					d'Armeners den bergh, waerop d'ark quam te rusten, Apobaterion of uitgang
					noemen; daer de lantzaeten, te zijnen tijde, noch het overschot der arke
					toonden. Hy getuight hoe Berosus, een Chaldeeus historischryver, omtrent
					dryhondert jaeren voor het jaer der verlossinge levende, aentekent, gelijk meer
					andere ongriexe pennen, den weereltvloet, voor koning Ninus tijt bekent. Filo
					melt in Moses leven mede den weereltvloet, gelijk ook Nikolaus Damascenus.
					Plutarchus verhaelt uit bekende fabelen hoe Deucalion, versta hier Noë by,
					geduurende den watervloet een duif opschoot, die in d'arke wederkeerde, en weder
					uit gelaeten achterbleef. De schryver van de orakelen der Sibyllen verhaelt den
					watervloet, en het rusten der arke op den bergh Ararat, doch t'onrecht in Frygie
					gestelt. Een overout verleider, Apelles genoemt, leerling van zijnen godtloozen
					meester Marcion, en verwaent genoegh, poogende Moses zuivere bladen hierin
					hunnen luister te beneemen, gaf den outvaderen, inzonderheit Origenes, stof,
					onder andere punten, te handelen van het begrijp en de maet der arke, qualijk en
					averechts by zulke dwaelgeesten opgevat: maer het windigh opgeven van zijne
					gezochte schijnredenen wert met pit van gezonde reden rustigh gestuit, en te
					rugge gekaetst. De heilige outvader Cyrillus stopt den afvalligen Juliaen, het
					Heidendom poogende in te voeren, Moses en Christus, als verleiders af te maelen,
					den lastermont, met getuighenissen van Abydeen en Alexander Polyhistor:
					bevestigende hoe Xisuthrus, versta Noë, zich met dieren en vogelen in d'arke
					begaf, en uit opgeschote vogelen vernam dat de watervloet ophiel. Epifanius
					zeght datze de vrou van Noë Pyrrham noemden: ook melden Diodoor, en Plinius niet
					duister van dezen watervloet; inzonderheit Luciaen, het hooft der
					Godtslasteraeren, die, op den naem van Deucalion, heel breet gaet weiden, en
					alle omstandigheden, by Moses gemelt, waerneemt, gelijk hyze zelf uit den mont
					der Grieken hoorde. Onaengezien zulk eene overeenstemminge van onfaelbaere en
					geloofwaerdige getuigen, vrienden en vyanden, rustten d'ongodisten noit [om het
					wroegen van hun overtuight geweten te paeien, en gelijk het redenlooze vee,
					zonder hoop op d'onsterflijkheit, heen te sterven] de heldere waerheit van
					Profeet Moses historie, als een verziert fabelwerk te wederspreeken en
					beschimpen. 67 d'Opperste wijsheit, kennende de bedorvenheit en krankheit der
					menschen, en de listen en laegen des satans, die, als een brullende leeu, hen
					omringt, en pooght te verslinden, zoekt doorgaens in de gewijde bladen elk van
					het quaet af te trekken, en tot het goet te brengen, door voorbeelden van
					straffe en vergeldinge, hechtende aen zijne geboden en verboden, beloften en
					dreigementen. Zoo kan het dan niet anders dan stichtzaem geschat worden
					voorbeelden van Godts rechtvaerdige oordeelen, ten nutten spiegel der
					aenschouweren, openbaer ten toon te stellen, om 't een en 't ander uit te
					werken. Op dit betrouwen voere ik dit werk, hoedanig het zy, ten treurtooneele,
					onder de schaduwe van uwen naem en titel, hoopende dat het by uwe heuscheit ten
					goede zal geduit worden, en ik blijven