floriandebaene/DutchDraCor4ML huggingface dataset:
En u ontslipt terwijl, door dolheyt, 't geen dat iet is.
Gaat heen verzoekt gena, een vrouw is als een wint,
Die lichtelijk verdraayt, gaat mint die u bemint.
Karet alleen.
Ik zoek my zelfs vergeefs, daar ik my heb verlooren:
Maar daar ik my verloor, ben ik ook weêr herbooren.
Daar ik mijn hope zocht, verdweenze; dies ik houw
Niet als 't geheugen, en het reeks-snoer van berouw,
De naam, waar door 't geluk my toeloeg, is vervlogen
Gelijk een rook, (helaas!) en 't Koninklijk vermogen
Gebrooken als een glas: hoe maakt zoo luttel tijdt
De waardige, onwaart, en schelt hem 't heerschen quijt?
Dat ik rampzalige dit ongelukkig leven
(Dat als een kaatsbal wort van slinks geval gedreven)
Ging overwegen in des werelts evenaar,
Wat zou het zijn? een poel, en moortkuyl vol gevaar,
En droef heyt; 'k weet 't getal mijns droef heên zou beschamen
't Getal mijns hairen, doch het schijnt de Goden ramen
En zoo voorschikken; zacht, slelt u gerust mijn ziel,
Schoon uyt u handt de Kroon en gulden Scepter viel;
Verzoekt ten tweedemaal genade: kan den regen
Een harden keyzelsteen, door stage drop bewegen,
Gy zult door uw getraan het wraak-bezittend hart
Wel meuken, schoon 't nu van de haat bezeten wart.
Daar komtze. die dees ziel door baar magnete stralen,
Weet tegen wil en dank ten boezem uyt te halen.
O hemel! toon aan my uw goetheyt, vorm haar hart,
Dat het weêr menschelijk, gelijk voorheenen, wart.
Matilde, Porsia, Helena, Pompeo, Libio, Floro.
                                Henderico, Lisardus, Octavio, Arnestus, Fabritio, Barlovento,
                                Frederico, en al 't Hofgezin uyt.
VErmogende Godin, niet waard alleen te dragen
Den scepter van dit Rijk, maar om te ondetschragen
Veel weerelden, ziet hier u onderdaan geknielt
Voor uwe voeten, van de tegenspoet vernielt.
Zoo 'k u niet lastig viel, of ophiel van veel zaken
Aangaande uwen staat, ik zouw een stroom uytbraken
Van naberouw, van leet, van knaging, van getraan:
Maar wijl 't te lastig is voor u gehoor, neem aan,
Aanvaart dit gladde staal, en wilt het moedig stooten
In deze borst, waar in d' ondankbaarheyt geslooten,
En als gevangen lag: ontschroeftze, en beziet,
Of 't van die vuyle pest gezuyvert is, of niet.
Laat my alleen de naam, van die ik was, verwerven,
Dit 's my genoeg Mevrouw: ik zal gelukkig sterven,
Indien ik met de naam uw's bruygoms daal in 't graf.
Vergunt my deze beê, en vordert uwe straf.
Gy Heeren, 'k neem u al te zamen tot getuygen
Van zijne reên. beaat op.
O neen Mevrouw, het buygen
Voor hare Majesteyt my wel en eerlijk staat.
Mijn gonst en u waardy u zulks niet toe en laat.
Mevrouw, wie derft zich zulks zonder uw handt, vermeten?
Daar isze, nu staat op, u feylen zijn vergeten.
Zijn Majesteyt ziet in mijn onschult.
Die bevin
Ik, in u dienstbaarheên, gedaan de Koningin.
Staat op; ô Henderik! want hooghgebooren zielen,
Betamen niet als voor haar Godt en Heer te knielen.
Wel hoe, wat 's dat gezeydt?
Hoe prangt my het gemoedt.
Ik zeg dees Koning is van af komst, en van bloet.
't Welk ik bevesten zal, door loffelijke regelen,
Die 'k heb met zorg bewaart, daar zijn des Konings zegelen,
En onderteykening des Koningins.
Ik open u 't geheym, 't geen daar verborgen zit,
Dees is den rechten spruyt, en erfgenaam, die reden
Van zijn verandering, zal ik u gaan ontleden
Hier voor u allen; hoort, Ten tijden doe de lent
Des Konings was verwelkt, en afgerolt, het endt
Bereykte van de kreyts zijn's overige jaren.
Bestondt de Koningin, op eenen tijdt te baren
Twee zoonen, van die twee, heeft d'een tot dezen dag
My toegedragen eer en vaderlijk ontzach.
Zy vrezend voor de haat des Konings, en verwondert
Van zulken vreugt, heeft 't een van 't andere gezondert
Met veel geheymenis, en gaf aan mijne zorg,
Haar zorge over, tot een vaste wagenborg.
Ik heb mijn last volvoert met moeyte, tsins zy ende
Haar leven, want tot noch hy zelfs zijn zelfs niet kende.
Het geen dees ouden zeydt is waarlijk zoo Mevrouw,
En mits zy zoo gelijk den and'ren zijn; zoo houw
Ik zeker, dar de Vorst en deze broeders bennen.
En weet gy geen bewijs waar uyt men zulks kan kennen?
Dit kan niet mooglijk zijn, mits hy hem van dees reê
Geslooten in een kist, deed werpen in de zee.
My speelt noch in 't gedacht, dat Karel op zijn krooning
Verhaalde, van een slechte en visserlijke wooning,
Waar uyt ik zeeker raam dat hy den and'ren is;
Maar noch tot klaarder blijk, zal een geheymenis,
De waarheyt van dees zaak, aan ons gezicht ontleden.
De borst van 't eene kindt dat moet een roos bekleden.
Waar uyt den Vorst verdwaalt, veel dwalingen besloot,
En dit onnozel wicht in 't woeste water goot;
Draagt zijne Majesteyt dit teyken?
Daar, gy Heeren,
Zie wie den Koning is, en wie u staat te eeren.
O hemel! wat een vreugt.
Ik sweere, en bely
Dat Karel onzen Vorst, en rechten Koning zy.
En niemant als Mevrouw, zal deze ziel gebieden.
Wat laat gy goden op der aarden niet geschieden?
Ik blijf u dienares.
En ik u w dienstb're slaaf.
Laat ik u, broeder, voor dees onverwachte gaaf
Omhelzen, Godt zy lof, die d'overige looten
Van 't koninklijk geslacht gelieft heeft te vergrooten.
Ik heylig dezen dag, waar in d'erkentenis
Van broederlijke liefd' op nieuw herboren is.
Het onweer is voorby, dat schriklijk placht te dreygen
Ons teere jeugt, de vreugt is nu ons erf, en eygen.
Mijn Heer met u verlof, gezegende Princes,
Die Hendriks fiere borst beheerst als een godes,
Laat doch die zelve min, die ik heb roegedragen
Uw schoonheydt, in de schijn eens Konings, noch behagen:
Uw' heusheyt, waarde maagt, aanvaard' u dienaars beê;
Want 't geen dat ik verzoek, verzoekt mijn broeder meê.
Verrijkt my met den glans van u vergode stralen,
Ach! laat op my den dauw van uw genade dalen,
Verhoort my, die geknielt verzoek u wedermin.
Mijn Heer, in dit verzoek ik al mijn vreugde vin.
Ik zouw alleen niet u, maar meest my zelfs verkorten
Door zulk een weygering, en al mijn glory storten
In poelen van berouw: rijst op, mijn waarde, rijst,
Ik ken my deer naauw waart die my Mevrouw bewijft.
Indien men uwe min noch hooger kon verheffen,
Gelijk men niet en kan, ik zouze overtreffen.
'k Dank uw genegentheyt.
Mevrouwe, gy zult zien
Hoe veele uwe min de mijne zal gebiên;
'k Blijf eeuwig uwe slaaf.
Gy zult aan my bevinden
Een broederlijk gemoet.
My aan uw vriendtschap binden.
En gy, ô dapp'ren Vorst, die u wel in waardy,
In af komst, en in bloedt gelijken moogt by my.
Gy zult de Hartogin, mijn schoone nicht, genieten.
Met die genieting Heer, zoo enden mijn verdrieten.
Mijn ziel zich eeuwiglijk aan uw waardy verbindt.
Nu zult gy zien mijn lief, hoe Porsia u mindt.
O Hemel, wat een vreugt! ik schijn als opgenomen
Van blijdtschap, ach mijn ziel kan zich van vreugt nauw tomen.
De goede voorzorg die mijn vader heeft gedaan
Zal noyt, zoo lang ik leef, uyt mijn gedachten gaan:
Want ik zal heden u noch als mijn vader eeren.
Vorst'lijke Prins, de goôn u grootheydt steets vermeeren,
Dat noyt door ongeval uw vreugt mach zijn gestuyt,
Tot dat het sterflot u des levens draayboom sluyt:
Leeft eeuwen lang te zaam.
Ik dank u voor dit wenschen.
Den hemel stelt u t' zaam een voorbeelt aller menschen,
In vreugtb're vruchtbaarheydt.
Den hemel geef u luk.
Dat u noyt tegenspoet bejegen, ramp noch druk.
Ik wens den hemel u zoo veel gelukken schinken
Als eer aan 't blaauw gewelf vergulde lampen blinken.
Dat noyt door ongeluk de zon mach ondergaan
Van u geluk, maar steets in bare volbeyt staan.
Ik wensch mijn broeder heyl.
En ik u desgelijken.
Dat noyt uw vrientschap mach vermind'ren noch bezwijken.
Dat Hymens fakkel nu ons aller huwlijks bant
Met zijne gloedt bestraal, terwijl de vrede plant
Haar witte standaart inde boezem van de Vorsten.
O hemel! geeftze heyl, op dat ze nimmer dorsten
Naa tweedracht, op dat elk haar heyl'ge hoofden wijdt
Triomfe-kranssen, die verdueren nijt en tijt.
Alle bin.
't Schijnt ik met deze seêl moet zwieren als de zielen
Die in het Vagevuur vol droeve smarten krielen.
Want ik heb lust noch rust, zoo lange als dees schat,
Met Konings handt geprent zal staan op dit mijn bladt.
Wel dat komt zeeker braaf, zoud gy my zoo vergeten?
En nu gy Koning zijt wilt gy van my niet weten.
Laat gy nu onbeloont uw Barlovento gaan,
Neen noch niet, neen, ô neen, ey blijft een weynig staan.
Kom teyken eerst dees brief, dan meugt gy bruyloft houwen
Met vreede, 'k waarschouw u, of anders zal 't u rouwen.
Gy zult, door 's Konings last, door my dees gift ontfaân.
Don Batlovento zal dan straks uyt vryen gaan.
vertooning.
einde.
Evangelische maeltijt
W.N.M. Hüsken, B.A.M. Ramakers en F.A.M. Schaars (eds.) Trou moet
						blijcken. Bronnenuitgave van de boeken der Haarlemse rederijkerskamer ‘de
						Pellicanisten’. Deel 1: Boek A. Uitgeverij Quarto, Assen 1993
Goetheijt goods
Twoort goods
Begeerte van hoocheijt
Vleijschelijcke wellust
Aertsche mensch
Onbekende
#vleijschelijcke-mensch
Behoeftige
Crepel
Lamme
Blinde
Een ijegelijck
Oprecht beduijtsel
[Evangelische maeltijt]
Item hier begint een spreeckende prologe van het spel genaempt
						d'evangelische maeltijt dwelck volgen sal.
Hij die heeft gesproocken // waerachtige reden
Heeft die selffde bewesen met gelijckenisse goet
Als sal worden ontloocken // nu hier ter steden
hij die heeft gesproocken waerachtige reden
Door hem werdt gewroocken // datmen goods goetheijt vertreden
Dus mogen sij wel vreesen // die sulcks doen seer onvroet
Hij die gesproocken heeft waerachtige reden
Heeft die selffige bewesen // met gelijckenisse goet
Somen speelwijs sal betonen met reden soet
hoe een Coninck heeft doen een groot avontmael bereijen
en sandt sijn boden door der Lieffden vloet
om de genoden te haelen die daer waeren bescheijen
Maer sij wilden niet comen binnen sijn Contreijen
daeromme blauwe glosen gingen sij voorstellen
deen had ossen gecoft die most hij proeven oft verweijen
dander een acker om die te sien most hij hem versnellen
Den derden had een huijsvrou getrout nae sijn vermellen
aldus maeckten sij altsaemen haer excusatij
na begeerte van hoocheijt Luijsterden dese gesellen
en vleijschelijcke Lust die haer bracht in turbulacij
So dat sij raeckten uuijt sconincks gracij
want den conimck wesende met gramschap ontsteecken
sondt sij bode weder uuijt tot een ander nacij
als crepels / blinden / Lammen / een volck vol gebreecken
Den bode was gehoorsaem en ging onbesweecken
en vondt in sijn wech / crepels Lammen en blinden
hij nootse ter maeltijt en sij quamen sonder smeecken
maer de rijcken / goods maeltijt niet en beminden
De genoden waeren niet waerdich na schrifts ontwinden
dies sondt den conimck sij bode op allen wegen
hij vont goeden en quaden van verscheijden gesinden
en dwongse in te gaen om te genieten goods segen
Als sij ter taeffel saeten verstaetet te degen
so quam den coninck om sijn gasten te aenschouwen
hij vondt daer een sitten ten dient niet verswegen
sonder bruijloff cleet en wilden oock maeltijt houwen
dies den coning seijd vrient wilt mijn ontfouwen
hoe compt ghij hier sonder bruijlofft cleet / maer hij sweech gewis
den coning werdt toornich en riep sijn dienaers sonder flouwen
seggende tsa bindt hem handen en voeten geris
En werpt hem in d'eeuwighe duijsternis
daer hij nimmermeer vertroost sal worden oft genesen
maer altijt schreijen met ghewringder handen en tanden gecris
hier voor een ijgelijck wel te recht mach vresen
Dit sal nu tegenwoordich onse materij wesen
maer eer wij beginnen wenschen sijn Princelijck excelentij
graeff Mauritz onsen stadthouder gepresen
dat goods engel moet bij hem wesen tot sijn assistencij
Oock de Staten des Lants met goeder intentij
wenschen wij voorsichticheijt te wesen bij haer
en den regeerders van haerlem vol reverencij
wenschen wij te hebben goods geest voorwaer
Als schout en baijlliou en oock eenpaer
burgemeesters en scheepenen die hier regeren
met de geheele vroetschap die wenschen seer claer
goods geest o' heer / om haer saecken wel te ordineren
Voort moeten wij groeten oft tmocht ons deren
alle getrouwe burgers vercoren
die haer so vlijtich herwaerts gaen keeren
met die goede inwoonders die gaern const hooren
Voorts groeten wij Liefflijck om twist te versmoren
ons medebroeders van Lieft boven al met den wijngaertranck
die den const tot allen tijen Liefflijck oorboren
met prononcieren oft met Liefflijck gesanck
Wij groeten oock vriendlijck met een soet geclanck
die Loffelijcke geesten in Liefden getrou -
die haer oock stellen onder Rethorices bedwanck
so wel werdt gesien van man ende vrou
Het mocht mijn oock moeijen dat ick niet en sou
die schoolliertgens groeten tot deser spacij
die na den const oock verlangen als een visch na den dou
want daer uuijt so soecken sij soete recreatij
Wij sullen beginnen dus maeckt geen turbacij
maer eerst moeten wij waerschouwen twert u gespelt
ghij mannen en vrouwen wacht u voor sulcken nacij
die hier oock comen om te stelen u gelt
Elck sij gewaerschout en weest doch gestelt
om audiencij te geven wij bidden u uuijt ninnen
op dat ghij ons daer mede niet en quelt
dus hoort siet en swijcht wij gaen terstont beginnen
finis van de prologe volcht het spel
Item hier begint of volcht het spel genaempt / Devangelissche maeltijt
						volgen de namen der personages
1 ... Een ijegelijck als een borger met een Lantaern in sijn handt
								genaempt begeerlijcheijt de keerse genaempt eijgen liefde
2 ... Goetheijt goods
3 ... Twoort goods als een predicant
4 ... Begeerte van hoocheijt een neeffgen
5 ... Vleijschelijcke wellust een nichgen
6 ... Aertsche mensch een Lantman
7 ... Onbekende een rijckeman
8 ... Welustige mensch / een Jonckgesel
9 ... Behoeftige een arm man
10 ... Crepel
11 ... Blinde
12 ... Een sonder bruijlofts cleet
13 ... Duijvels .2.
14 .... Lamme
15 ... Oprecht beduijtsel. als een doctoor
volcht spel
Een ijegelijck comt uuijt ende spreeck
Ick een ijegelijck seer wel behagende
mijn selven seer gaern te vinden begere
ick int soecken mijns selffs altijt ben claegende
maer ick en bejaech geen eere // meere
ick ducht ick mij te met nae tverseeren // keere
want tgeen dat ick soecke ick en vinde // niet
menighe seggen tis van goods Leere // veere
dat ick mij onderwinde // siet
dies is mij tverstant als den ontsinden // ijet
heel contrarij mijnen wille
wonder ist dat mijn geen bewijsinge vanden bekinde // schiet
elck swijchter toe stille
nu / ick mach gaen roepen met grooten geschille
doende mijn vermaen // plaen
Broeders oft in uwen wandeling also geville
dat ghij een ijegelijck saecht sonder waen // gaen
stiert hem thuijswaert so suldij mij ontlaen // saen
ick heb sijnder bederff
want als den bekende moet hij mij int beraen // staen
off veel verdriets ick verwerff
sout niet mij niet beteren certeijn ick sterff
doort tbenouwen // groot
die Landen om en om ick vast door swerff
daer is niemant te betrouwen // bloot
die kaers eijgen liefde Licht mij in rou en noot
om mijn te vinden alleen // reen
maer eijlaes ick mij dickmaels sonder ophouwen // stoot
dies ick dick met geween // steen
nu wel aen waerwaerts sal ick nu heen // treen
ick hebt aldoor socht
in practijcken men vint mijns gelijcken ick meen // geen
maer al dees moeijelijcken tocht
heb ick sonder profijt met allen volbrocht
dats te verstaen dat ick niet en vinne
mijn selven door welcke is wonder gewrocht
waervan menich heeftet bekinne
dat ick een ijegelijck mijn selven boven al beminne
en ick werdt doort soecken madt
dus wil ick een weijnich mijn hier neer stelle met // sinne
om alsdan te vercloecken // wadt
misselijck off ick dan vinde in eenige hoecken // wadt
Godt heeft den mensch gemaeckt ende van d'aerde gheschaepen
nae sijns selffs gelijckenisse tis waerachtich
en heerschappij gegeven over alle beesten tverstant wilt raepen
met de visschen en tgevogelt eendrachtich
Over alle gedierten Jae over die aerde crachtich
en hem inden Lusthoff tegent t'oosten geset
godt verboot hem te eeten sijt dit gedachtich
vanden boom der kennisse goet ende quaet hier op let
maer tserpent twijff bedriegende altemet
en twijff den man weder als die verblenden
waer door de menschen sijn met sonden besmet
geweecken van godt als de onbekenden
maer godt den mensch Lieffhebbende aensiende d'allende
heeft een avontmael bereijt om den mensch te noden
door Esaijam heeft hij sijn knecht / doen senden
roepende met begeren door godt hem geboden
wel op sijon verciert u heerlijck slacht niet den bloden
door sterckheijt des gelooffs wilt vrolijck converseren
alle onbesneden sal godt van u uuijtroden
so dat niet onreijns in u meer sal regeren
ghij die om niet gecocht sijt verstaet mijn begeeren
sult sonder gelt gelost worden tverstant wilt smaecken
want daer staet geschreven in Ezechiels Leeren
ick wilse weerhaelen en gantsch gesont maecken
den stadt des vreedts sal ick op doen sonder staecken
en ick wilse reijnigen van al haer misdaet
vergiffenis der sonden sal haer genaecken
O dochter van sijon toont nu een blij gelaet
weest vrolijck o' Jerusalem tis tuwer baet
want alle u crancheijden sijn wechgenomen
om smenschen sonden ben ick gewont dit verstaet
ende heb die gedragen tot smenschen vromen
dus wil ickse nu doen tot mijn avontmael comen
die daer toe genoot sijn ende uuijtvercoren
waer sijdij mijn knecht getrouwe compt sonder schromen
en wiltse gaen haelen die genoot sijn Lang te vooren
datse tot mijn avontmael comen eeten wilt dit aenhoren
want alle dingen sijn nu heerlijck bereijt
Laetse comen toch die waeren verloren
om vreucht t'orboren // Lang ende breijt
t'Lammeken is gedoot ter slachbanck geleijt
al gebraen aent hout des cruijs tverstant wilt vaeten
die ontfermherticheijt is over alle vleijsch uuijtgespreijt
en wil die mensch ontfarmen uuijt charitaeten
Twoort goods als een predicant
So ghij gebiet doe ick o' heer sonder afflaeten
gaende opter straeten // om de genoden te haelen
om ten avontmael te comen tot haerder baten
eest die potestaeten // om datse niet en faelen
De Goetheijt goods.
Gaet en haeltse mij altenemaelen
want ick salse hier al minlijck vertoven
bij sonder gaet eerst tot die princepaelen
met geene woorden en wiltse bedroven
ick weet datse mijn bijstandicheijt behoven
want een ijegelijck is vande wech gedeclineert
vercout onachtsaem om mijn woort te geloven
twelck haer niet dan recht deucht en affirmeert
hoe wel / sij hebben swaerlijck tegen mij gerebbeleert
tis al vergeven ken achts niet een haer // swaer
stiertse hier dra / sulcks wert op u van mijn begeert
sij sullender niet gelden segget openbaer // haer
Ick doese bij u comen onlancks voorwaer // claer
om te eten van u avontmael te saemen eenpaer // daer
Begeerte van hoocheijt uuijt een Neefgen.
Ghij vleijschelijcke wellust wilt herwaerts keren // fris
tis mijn begeren // ris // wij sijn tspel quijt
vleijschelijcke wellust / een hoer / nictgen
Ick coom u bij om met u te converseren // wis
Ghij vleijsschelijcke wellust wilt herwaerts keren // fris
Ick hoor wel wadt tbedrijven uwer hanteeren // is
hoe sel heijntgen regeren wis tot uwen spijt
ghij vleijsschelijcke wellust wilt herwaerts keeren // fris
tis mijn begeeren // ris // wij sijn tspel quijt
Vleijschelijcke wellust.
Wel wadt isser te doen ......
Tis eeuwelijck tonssen verwijt
wij verliesen ons profijt // geheel en al
Vleeijschelijcke wellust.
Ick gelooff niet desen geck is mal
na hij hier maeckt geschal // in saijsoen
Wadt compt mij toch bij .....
Wadt isser te doen ....
ick coom seer coen // bij u in geslopen
Maer hier is een avontmael beropen
die knecht is gelopen // die genoden te haelen // daer
Vleeijschelijcke wellust
Wij moetent beschicken dattet mach faelen // haer
twaer tenemaelen // swaer lieten wij dat toegaen
Wil ick u seggen tis gansch gedaen
de knecht sal plaen // haelen die genoot // sijn
Wel neeff meent ghij dat wij altemael doot // sijn
het sal nu bloot // sijn // dat wijt sullen beletten
Ick weet nochtans geen raet daer tegens te setten
wadt netten // sullen wij toch daer best tusschen spreden
Maer wil ick u seggen ten wordt niet geleden
al sou ick heden // doot ghestreckt // leggen
maer wie ist wiltet mij coreckt // seggen
die tavontmael beropen heeft sonder bswijck // fris
Maer die goetheijt goods die so over rijck // is
niemant sijns gelijck // is // ick gaet u verclaeren
in al sijn wercken al hoort ghijt niet gaeren
en sachmen openbaeren // tot genen stonden
eenich misdaet offt quaet bij hem vermonden
dit gae ick nu oorconden tot desen termijn
Ho ho die gasten moeten daer reijn van sonden sijn
Onbesmet en fijn // in allen wegen
Dats wel ghij hebtet claer te degen
ten dient niet geswegen // bij mijn solen
Neeff nu en wil ickt niet Langer hebben verholen
wij sullense doen dolen // eert langer sal lijden
wij sullent haer ontraeden aen allen sijden
sij comen ten tijden // tot den avontmael niet
Wel nicht so weet ick dat seer wel bespiet
hoort mijn bediet // hoe wijt sullen hantieren
wij sullense aengaen met Loose manieren
dat sij die werrelt obedieren // tot allen daegen
en achter blijven tis swerrelts behaegen
ick moettet u vraegen // willen wij so niet beginnen
Jae want willen sij de goetheijt goods bemimen
wij doent haer bekinnen datse haer selven bedroven
ende dat dit avontmael met Lijen staet te proven
veracht verschoven // Jae berooft vant Leven
gebannen vervolcht dit sal haer vreemt geven
so moetet sijn bedreven tot deser spacij
Ja datse oock sullen verliesen swerrelts gracij
sij comen niet ter stacij // vrij sonder flouwen
Hebbense oock eenige offijcien die sullense niet behouwen
dus moeten wijt clouwen // tot allen uuren
en oock datse sullen sijn veracht van haer gebueren
suchten en truijeren // als dander in vreen // sijn
want patrijoniael goet dat moet dan gemeen // sijn
dit sullen ons reen // sijn // daer wijse me maecken // confuijs
Maer nicht ghij deucht niet een cruijs
ghij weet abuijs // te weten claerlijck
Neeff hoe vast hadt ghijtt met pijlatus waerlijck
dooen ghij swaerlijck // over Jesum gaeft sentencij
Laet ghij hem Los ghij sijt uuijt skeijsers credent
door u mentij // most Jesus tleven verliesen
Maer ghij en doocht seecker niet twee biesen
die u gaet verkiesen // is qualijck bedocht
ghij hebtet overtreden van adam gewrocht
door u vleijschelijcke Lust ontknocht // daer hebdij tverstant
Wadt Leijter aen ghij sijt een heijlich sandt
En ghij een costelijck pant // al gaet ghij u verschonen
Maer neeff men heefter u al meer sien honen
sou godt u deucht Lonen // wadt sout ghij ontfangen
ten minsten gegeselt oft aen een boom gehangen
bose gangen // hebdij altoos ghewandelt
Begeerte van hoocheijt.
Seecker waert ghij nae u deucht eens gehandelt
ghij sadt wel op een radt om te proncken
Neeff beijde ons deuchden sijn al verdroncken
wij slaepen dat wij roncken // sijt hier op achtich
in boossheden quaet
Ick kent wij sijn de spinnen slachtich
dus Laet ons niet clachtich over malcander vallen
Hoort neeff ick moet noch wadt callen
wie ist sonder mallen // die haelen sal de genoden
wiltet mijn toch seggen slacht niet den bloden
hoe heeten die boden // wiltet mijn verclaeren // toch
Twoort goods salse haelen en vergaeren // och
sijn knecht ervaeren // noch dat seg ick tot deser stonden
Wel can ick die niet ......
Neen ghij noch ick hoort mijn oorconden // nu
want die in swerrelts ronden // nu aecleven // eer
en kennen twoort goods niet dat behooren verheven // meer
en te sijn gegeven // eer // sonder dat te Laeten
Wel hoe is hij gehabitueert
Wat moechdij praeten
ick mach u wel haten // tis mijn een deering
die Lippen der priesters sullen bewaering // die lering
op datmen de wedt soeckt uuijt haeren mont
Is hij dan een predicant segget goet gront
ick wedt u om een pont // hij moet so sijn gecleet
Een predicant ist wadt ist nu ghijt weet
maeckt u gereet // dat wij den genoden verraen mogen
Wij moeten tot haer ingaen en houwense voor ogen
sij blijven bedrogen // ist datse hem daer keren // gaen
al haer officien sullen sij moeten ontberen // saen
dus blijft op hoocheijt te begeeren // staen de werelt leert kennen
So mochtense ons wel haelen eer de cost sou schennen
Als wij daer bennen // hoe sullen wij daer eeten // dan //
Hoe sullen wij daer smullen
En bijten grooten beeten // man
waeren wij slechts geseten // tJan ten mocht ons niet splissen
Vleijcschelijcke wellust
Voort gaen ons cluchten ten mach ons niet missen
wij comen aende dissen // om wel te brassen.
Laet ons dan gaen eermen ons gaet verassen
hij sal op sijn vuijr passen // tis wel te peijnsen.
Laet ons dan gaen en voor malcander niet veijnsen
sonder Lachen oft greijnsen // laeter ons off scheen.
Ick consenteert u ick ben te vreen
aldus gaet heen // ick volch u terstont naer
Neen gaet ghij voort ghij hebt de beste reen
ick consenteert u ick ben te vreen
Neen nicht ghij moecht wel voor in treen